title: Σύσταση (ΕΕ) 2018/951 της Επιτροπής, της 22ας Ιουνίου 2018, σχετικά με πρότυπα για τους φορείς ισότητας

text:
               4.7.2018

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 167/28

         ΣΫΣΤΑΣΗ (ΕΕ) 2018/951 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
   της 22ας Ιουνίου 2018
   σχετικά με πρότυπα για τους φορείς ισότητας
   Η ΕΥΡΩΠΑΪΚH ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 292,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Από το άρθρο 2 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση προκύπτει ότι η Ένωση βασίζεται στην αξία του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της ελευθερίας, της δημοκρατίας, της ισότητας, του κράτους δικαίου, καθώς και του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων των προσώπων που ανήκουν σε μειονότητες. Οι αξίες αυτές είναι κοινές στις κοινωνίες των κρατών μελών, οι οποίες χαρακτηρίζεται από τον πλουραλισμό, την απαγόρευση των διακρίσεων, την ανοχή, τη δικαιοσύνη, την αλληλεγγύη και την ισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών.

               (2)

               Το άρθρο 8 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης προβλέπει ότι η Ένωση, σε όλες τις δράσεις της, επιδιώκει να εξαλειφθούν οι ανισότητες και να προαχθεί η ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών.

               (3)

               Το άρθρο 21 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης απαγορεύει κάθε διάκριση, για οιονδήποτε λόγο, όπως λόγω φύλου, φυλής, εθνοτικής καταγωγής, θρησκείας ή πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού. Το άρθρο 23 του Χάρτη κατοχυρώνει το δικαίωμα της ισότητας ανδρών και γυναικών σε όλους τους τομείς, μεταξύ άλλων στην απασχόληση, την εργασία και τις αποδοχές. Το άρθρο 26 του Χάρτη αναγνωρίζει και σέβεται το δικαίωμα των ατόμων με αναπηρίες να επωφελούνται μέτρων που θα τους εξασφαλίζουν την αυτονομία, την κοινωνική και επαγγελματική ένταξη και τη συμμετοχή στον κοινοτικό βίο. Επιπλέον, η ισότητα όλων των ανθρώπων έναντι του νόμου κατοχυρώνεται στο άρθρο 20 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

               (4)

               Δυνάμει του άρθρου 19 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το Συμβούλιο, αποφασίζοντας ομόφωνα σύμφωνα με ειδική νομοθετική διαδικασία, και μετά την έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, μπορεί να αναλάβει δράση για την καταπολέμηση των διακρίσεων λόγω φύλου, φυλετικής ή εθνοτικής καταγωγής, θρησκείας ή πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού, με την επιφύλαξη των άλλων διατάξεων των Συνθηκών και εντός των ορίων των αρμοδιοτήτων που παρέχουν στην Ένωση. Δυνάμει του άρθρου 157 παράγραφος 3 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο θεσπίζουν μέτρα με τα οποία εξασφαλίζεται η εφαρμογή της αρχής των ίσων ευκαιριών και της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών σε θέματα εργασίας και απασχόλησης, συμπεριλαμβανομένης της αρχής της ισότητας αμοιβής για όμοια εργασία ή για εργασία της αυτής αξίας.

               (5)

               Με βάση τις διατάξεις αυτές, έχουν εκδοθεί αρκετές οδηγίες για την απαγόρευση των διακρίσεων στους σχετικούς τομείς.

               (6)

               Η οδηγία 2000/43/ΕΚ του Συμβουλίου (1) απαγορεύει τις άμεσες και έμμεσες διακρίσεις λόγω φυλετικής ή εθνοτικής καταγωγής, συμπεριλαμβανομένης της παρενόχλησης. Εφαρμόζεται σε όλα τα πρόσωπα, στον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα, συμπεριλαμβανομένων των δημόσιων φορέων, όσον αφορά: α) τις συνθήκες πρόσβασης στην απασχόληση, την αυτοαπασχόληση και την εργασία, περιλαμβανομένων των κριτηρίων επιλογής και των όρων πρόσληψης, ανεξάρτητα από τον κλάδο δραστηριότητας και σε όλα τα επίπεδα της επαγγελματικής ιεραρχίας, συμπεριλαμβανομένων των προαγωγών· β) την πρόσβαση σε όλα τα είδη και όλα τα επίπεδα επαγγελματικού προσανατολισμού, επαγγελματικής κατάρτισης, επιμόρφωσης και επαγγελματικού αναπροσανατολισμού, συμπεριλαμβανομένης της απόκτησης πρακτικής επαγγελματικής πείρας· γ) τις εργασιακές συνθήκες και τους όρους απασχόλησης, συμπεριλαμβανομένων των απολύσεων και των αμοιβών· δ) την ιδιότητα του μέλους και τη συμμετοχή σε οργάνωση εργαζομένων ή εργοδοτών ή σε οποιαδήποτε οργάνωση τα μέλη της οποίας ασκούν συγκεκριμένο επάγγελμα, συμπεριλαμβανομένων των πλεονεκτημάτων που παρέχονται από τέτοιες οργανώσεις· ε) την κοινωνική προστασία, συμπεριλαμβανόμενης της κοινωνικής ασφάλισης και της υγειονομικής περίθαλψης· στ) τα κοινωνικά πλεονεκτήματα· ζ) την εκπαίδευση· και η) την πρόσβαση σε αγαθά και υπηρεσίες που είναι διαθέσιμα στο κοινό, και στην παροχή αυτών, συμπεριλαμβανόμενης της στέγασης.

               (7)

               Η οδηγία 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου (2) απαγορεύει τις άμεσες και έμμεσες διακρίσεις, καθώς και την παρενόχληση, λόγω θρησκείας ή πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού, όσον αφορά την απασχόληση, την εργασία και την επαγγελματική κατάρτιση. Εφαρμόζεται σε όλα τα πρόσωπα, στον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα, συμπεριλαμβανομένων των δημόσιων φορέων, όσον αφορά τα στοιχεία α) - δ) που αναφέρονται στην προηγούμενη αιτιολογική σκέψη.

               (8)

               Η οδηγία 2004/113/ΕΚ του Συμβουλίου (3) απαγορεύει τις άμεσες και έμμεσες διακρίσεις λόγω φύλου, συμπεριλαμβανομένων της παρενόχλησης και της σεξουαλικής παρενόχλησης, κατά την πρόσβαση σε αγαθά και υπηρεσίες και την παροχή αυτών.

               (9)

               Η οδηγία 2006/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4) για την ισότητα των φύλων προβλέπει την απαγόρευση των άμεσων και έμμεσων διακρίσεων λόγω φύλου, συμπεριλαμβανομένης της παρενόχλησης και της σεξουαλικής παρενόχλησης, σε θέματα πρόσβασης σε απασχόληση, συμπεριλαμβανομένης της προαγωγής, και σε επαγγελματική κατάρτιση, συνθήκες εργασίας, συμπεριλαμβανομένης της αμοιβής, και επαγγελματικά συστήματα κοινωνικής ασφάλισης.

               (10)

               Η οδηγία 2010/41/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5) απαγορεύει τις άμεσες και έμμεσες διακρίσεις, καθώς και την παρενόχληση και τη σεξουαλική παρενόχληση, μεταξύ ανδρών και γυναικών που ασκούν αυτοτελή επαγγελματική δραστηριότητα. Το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας καλύπτει όλες τις μορφές διακρίσεων, αλλά γίνεται ειδική αναφορά στην κοινωνική προστασία και στις παροχές μητρότητας.

               (11)

               Όλες οι προαναφερθείσες οδηγίες (εφεξής «οδηγίες για την ισότητα») έχουν μεταφερθεί στο εθνικό δίκαιο από τα κράτη μέλη. Οι οδηγίες για την ισότητα, με εξαίρεση την οδηγία 2000/78/ΕΚ, προβλέπουν ότι τα κράτη μέλη ορίζουν έναν ή περισσότερους φορείς για την προώθηση, την ανάλυση, την παρακολούθηση και την υποστήριξη της ίσης μεταχείρισης όλων των προσώπων χωρίς διακρίσεις για τους λόγους που καλύπτονται από τις αντίστοιχες οδηγίες (εφεξής «φορείς ισότητας»). Ως εκ τούτου, όλα τα κράτη μέλη έχουν συγκροτήσει φορείς ισότητας.

               (12)

               Η παρούσα σύσταση εφαρμόζεται στους φορείς ισότητας που έχουν συγκροτηθεί δυνάμει των προαναφερόμενων οδηγιών για την ισότητα.

               (13)

               Όταν οι οδηγίες για την ισότητα προβλέπουν τη συγκρότηση τέτοιου είδους φορέων ισότητας, απαιτούν από τα κράτη μέλη να διασφαλίζουν ότι οι αρμοδιότητες των φορέων αυτών περιλαμβάνουν την παροχή ανεξάρτητης βοήθειας στα θύματα, τη διεξαγωγή ανεξάρτητων ερευνών όσον αφορά τις διακρίσεις, τη δημοσίευση ανεξάρτητων εκθέσεων και τη διατύπωση συστάσεων για κάθε θέμα που αφορά τέτοιες διακρίσεις.

               (14)

               Επιπλέον, στις 2 Ιουλίου 2008 η Επιτροπή ενέκρινε πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου για την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης των προσώπων ανεξαρτήτως θρησκείας ή πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού (6). Το πεδίο εφαρμογής της πρότασης καλύπτει: α) την κοινωνική προστασία, περιλαμβανομένων της κοινωνικής ασφάλισης και της υγειονομικής περίθαλψης· β) τα κοινωνικά πλεονεκτήματα· γ) την εκπαίδευση· και δ) την πρόσβαση σε αγαθά και υπηρεσίες που είναι διαθέσιμα στο κοινό, και την παροχή αυτών, συμπεριλαμβανόμενης της στέγασης. Σύμφωνα με την προτεινόμενη οδηγία, τα κράτη μέλη υποχρεούνται να ορίσουν έναν ή περισσότερους φορείς για την ίση μεταχείριση και στους τομείς αυτούς, που ενδέχεται να είναι οι ίδιοι φορείς με εκείνους που έχουν ήδη δημιουργηθεί δυνάμει των οδηγιών για την ισότητα. Μολονότι η πρόταση αυτή δεν έχει εκδοθεί μέχρι σήμερα, τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενθαρρυνθούν να ορίσουν φορείς για την ισότητα στους τομείς αυτούς, εφόσον η πείρα δείχνει ότι ο ορισμός τέτοιων φορέων ενισχύει την προστασία από τις διακρίσεις.

               (15)

               Επιπρόσθετα, οι οδηγίες 2006/54/ΕΚ και 2010/41/ΕΕ απαιτούν από τα κράτη μέλη να διασφαλίζουν ότι τα καθήκοντα των φορέων ισότητας περιλαμβάνουν την ανταλλαγή διαθέσιμων πληροφοριών με αντίστοιχους ευρωπαϊκούς φορείς.

               (16)

               Σε ορισμένα κράτη μέλη, η εντολή των φορέων ισότητας καλύπτει επίσης τα εγκλήματα μίσους και τη ρητορική μίσους. Αυτό έχει σημασία, ιδίως, όσον αφορά, αφενός, τη διασφάλιση της αποτελεσματικής εφαρμογής της απόφασης-πλαισίου 2008/913/ΔΕΥ (7) του Συμβουλίου για την καταπολέμηση ορισμένων μορφών και εκδηλώσεων ρατσισμού και ξενοφοβίας μέσω του ποινικού δικαίου, και, αφετέρου, τον καθορισμό ελάχιστων προτύπων για την ποινικοποίηση, τη δίωξη και την τιμωρία της ρατσιστικής ρητορικής και των εγκλημάτων μίσους.

               (17)

               Εκτός από τις υποχρεώσεις τους δυνάμει των οδηγιών να συγκροτούν φορείς ισότητας, τα περισσότερα κράτη μέλη έχουν διευρύνει την εντολή των οικείων φορέων ισότητας, ώστε να καλύπτει γενικά το πεδίο εφαρμογής των διακρίσεων λόγω φύλου, φυλετικής ή εθνοτικής καταγωγής, θρησκείας ή πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού στους τομείς της απασχόλησης και της εργασίας, της πρόσβασης σε αγαθά και υπηρεσίες, της εκπαίδευσης, της κοινωνικής προστασίας και των κοινωνικών πλεονεκτημάτων, καλύπτοντας έτσι το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2000/78/ΕΚ, καθώς και άλλους τομείς.

               (18)

               Το κείμενο των οδηγιών για την ισότητα αφήνει ευρύ περιθώριο διακριτικής ευχέρειας στα κράτη μέλη σχετικά με τη δομή και τη λειτουργία των φορέων ισότητας. Αυτό οδηγεί σε σημαντικές διαφορές μεταξύ των φορέων ισότητας που συγκροτούνται στα κράτη μέλη, όσον αφορά την εντολή, τις αρμοδιότητες, τις δομές, τους πόρους και την επιχειρησιακή λειτουργία των εν λόγω φορέων. Αυτό, με τη σειρά του, οδηγεί ορισμένες φορές σε μη ικανοποιητική —και διαφορετική από το ένα κράτος μέλος στο άλλο (8)— πρόσβαση στην προστασία για τους πολίτες.

               (19)

               Ορισμένα κράτη μέλη έχουν ιδρύσει περισσότερους από έναν φορείς ισότητας, γεγονός που απαιτεί τη δημιουργία σαφών μηχανισμών για τον συντονισμό και τη συνεργασία τους.

               (20)

               Σε ορισμένα κράτη μέλη η εντολή των υφιστάμενων φορέων ισότητας διευρύνθηκε στους πλέον ποικίλους τομείς, χωρίς ανάλογη αύξηση των πόρων. Ορισμένοι φορείς ισότητας αντιμετώπισαν μάλιστα σημαντικές μειώσεις στους προϋπολογισμούς τους, γεγονός που μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την εξασθένιση των ικανοτήτων τους προς εκτέλεση των καθηκόντων τους (9).

               (21)

               Έχουν επισημανθεί σε μελέτες (10) περιπτώσεις φορέων ισότητας χωρίς ανεξαρτησία και αποτελεσματικότητα, για παράδειγμα λόγω εξωτερικής πίεσης ή ανεπαρκούς στελέχωσης.

               (22)

               Στην πράξη, η ανεξαρτησία θα μπορούσε να επηρεαστεί, ιδίως όταν ο φορέας ισότητας συγκροτείται ως μέρος υπουργείου που λαμβάνει οδηγίες απευθείας από την κυβέρνηση.

               (23)

               Οι φορείς ισότητας δεν θα πρέπει να επικεντρώνονται σε δυσανάλογο βαθμό σε ορισμένα καθήκοντα εις βάρος άλλων (11).

               (24)

               Οι φορείς ισότητας, προκειμένου να βοηθούν ομάδες ή άτομα που υφίστανται διακρίσεις να κάνουν χρήση των δικαιωμάτων τους, θα πρέπει επίσης να αυξήσουν την ευαισθητοποίηση του ευρέος κοινού σχετικά με την ύπαρξή τους, τους ισχύοντες κανόνες κατά των διακρίσεων και τους τρόπους επανόρθωσης. Για τον σκοπό αυτό, θα πρέπει να είναι εύκολη για όλους η πρόσβαση στους φορείς ισότητας, τόσο με φυσική παρουσία όσο και ηλεκτρονικά. Θα πρέπει επίσης να διευκολυνθεί η υποβολή καταγγελιών με εμπιστευτικότητα και απλές διαδικασίες οι οποίες να είναι δωρεάν.

               (25)

               Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι φορείς ισότητας λειτουργούν σωστά και με ισοδύναμο τρόπο σε ολόκληρη την Ένωση, κρίνεται σκόπιμο να προταθούν στα κράτη μέλη πρότυπα για τους φορείς ισότητας.

               (26)

               Η ανάγκη για πρότυπα για τους φορείς ισότητας υπογραμμίστηκε περαιτέρω στην κοινή έκθεση του 2014 για την εφαρμογή των οδηγιών 2000/43/ΕΚ και 2000/78/ΕΚ (12), στην έκθεση του 2015 σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας 2004/113/ΕΚ (13), καθώς και στην έκθεση αξιολόγησης της Σύστασης του 2014 για τη διαφάνεια των αμοιβών και στο σχέδιο δράσης της ΕΕ για την περίοδο 2017-2019 «Αντιμετώπιση του μισθολογικού χάσματος μεταξύ των φύλων» (14). Επιπλέον, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο ψήφισμά του του 2015 (15), ζήτησε πρότυπα για τους φορείς ισότητας.

               (27)

               Πρότυπα για τους φορείς ισότητας και τους θεσμούς ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν ήδη εγκριθεί από τα Ηνωμένα Έθνη (16), το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Φορέων Ισότητας (17) και το Συμβούλιο της Ευρώπης (18).

               (28)

               Η παρούσα σύσταση απευθύνεται στα κράτη μέλη. Σκοπός της είναι να συμβάλει στη γεφύρωση του χάσματος όσον αφορά τα πρότυπα μεταξύ φορέων ισότητας σε όλη την Ευρώπη.

               (29)

               Η σύσταση καθορίζει πρότυπα όσον αφορά την εντολή, την ανεξαρτησία, την αποτελεσματικότητα, την προσβασιμότητα και τον συντονισμό των φορέων ισότητας και όσον αφορά την πρόσβαση σ' αυτούς, με σκοπό να εξασφαλιστεί η αποτελεσματική εκτέλεση των καθηκόντων τους.

               (30)

               Η παρούσα σύσταση βασίζεται στη δέσμευση της Επιτροπής να ενθαρρύνει και να βοηθά τα κράτη μέλη να βελτιώσουν την ικανότητά τους να επιβάλλουν την ενωσιακή νομοθεσία και να παρέχουν μέσα έννομης προστασίας ώστε να διασφαλίζεται ότι τα άτομα και οι ομάδες που υφίστανται διακρίσεις και προστατεύονται από το δίκαιο της Ενώσεως μπορούν να απολαύουν πλήρως των δικαιωμάτων τους, σύμφωνα με την ανακοίνωση με τίτλο «Δίκαιο της ΕΕ: Καλύτερη εφαρμογή για καλύτερα αποτελέσματα» (19). Οι ανεξάρτητοι φορείς ισότητας διαδραματίζουν ουσιαστικό ρόλο στην αποτελεσματική εφαρμογή της ενωσιακής νομοθεσίας και στη συνολική και συνεκτική επιβολή της. Οι φορείς ισότητας είναι επίσης πολύτιμα θεσμικά όργανα για τη συνεχή ανάπτυξη ισότιμων δημοκρατικών κοινωνιών χωρίς αποκλεισμούς.

               (31)

               Στους τομείς που καλύπτονται από την αρμοδιότητα της Ένωσης, τα πρότυπα για τους φορείς ισότητας πρέπει επίσης να συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις προσβασιμότητας που κατοχυρώνονται στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρίες. Η σύμβαση αυτή εγκρίθηκε εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας με την απόφαση 2010/48/ΕΚ (20) του Συμβουλίου, και αποτελεί, ως εκ τούτου, αναπόσπαστο τμήμα της έννομης τάξης της ΕΕ που υπερέχει έναντι του παράγωγου δικαίου της Ένωσης.

               (32)

               Οι οδηγίες 2000/43/ΕΚ, 2000/78/ΕΚ, 2004/113/ΕΚ και 2006/54/ΕΚ περιλαμβάνουν την υποχρέωση των κρατών μελών να κοινοποιούν κάθε διαθέσιμη πληροφορία σχετικά με την εφαρμογή τους, ώστε να μπορέσει η Επιτροπή να συντάξει έκθεση αξιολόγησης των μέτρων που ελήφθησαν στο πλαίσιο των σχετικών οδηγιών. Η κοινοποίηση θα πραγματοποιείται εντός ορισμένων προκαθορισμένων διαστημάτων (21), προκειμένου να δίνεται στην Επιτροπή η δυνατότητα να εγκρίνει και να δημοσιεύει την έκθεση. Η συμπερίληψη πληροφοριών σχετικά με τη συμμόρφωση των κρατών μελών με την παρούσα σύσταση στην εν λόγω κοινοποίηση θα επιτρέψει την εκτίμηση των επιπτώσεών της.

               (33)

               Σε ενωσιακό επίπεδο, η παρούσα σύσταση δεν θίγει τις αρχές του εθνικού δικονομικού δικαίου και τις νομικές παραδόσεις των κρατών μελών. Δεν συνεπάγεται επέκταση των αρμοδιοτήτων της Ένωσης όπως αυτές καθορίζονται στις Συνθήκες και στο παράγωγο δίκαιο της Ένωσης,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:
   ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι

      ΣΚΟΠΟΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ

               1)

               Σκοπός της παρούσας σύστασης είναι να καθοριστούν μέτρα που μπορούν να εφαρμόσουν τα κράτη μέλη για τη βελτίωση της ανεξαρτησίας και της αποτελεσματικότητας των φορέων ισότητας, ιδίως σε ό,τι αφορά την ικανότητά τους να εξασφαλίζουν ότι τα άτομα και οι ομάδες που υφίστανται διακρίσεις μπορούν να απολαύουν πλήρως των δικαιωμάτων τους.

               2)

               Όλα τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι φορείς ισότητας μπορούν να εκτελούν τα καθήκοντά τους, όπως ορίζονται στις οδηγίες 2000/43/ΕΚ, 2004/113/ΕΚ, 2006/54/ΕΚ και 2010/41/ΕΕ, με ανεξάρτητο και αποτελεσματικό τρόπο.

         ΚΕΦΑΛΑΙΟ II

      ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΜΕΤΡΑ

   1.1.   Εντολή των φορέων ισότητας

   1.1.1.   Λόγοι και πεδίο εφαρμογής που καλύπτονται από την εντολή των φορέων ισότητας

               1)

               Εκτός από τις υποχρεώσεις τους βάσει των οδηγιών 2000/43/ΕΚ, 2004/113/ΕΚ, 2006/54/ΕΚ και 2010/41/ΕΕ όσον αφορά τον ορισμό φορέων για την προώθηση της ίσης μεταχείρισης (εφεξής «φορείς ισότητας»), όλα τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξετάσουν τη δυνατότητα ορισμού φορέα ισότητας για την κάλυψη των διακρίσεων για λόγους θρησκείας ή πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού εντός του πεδίου εφαρμογής της οδηγίας 2000/78/ΕΚ.

               2)

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο διεύρυνσης της εντολής των φορέων ισότητας, κατά τρόπον ώστε να καλύπτει, για όλους τους απαγορευμένους λόγους διακρίσεων, τους τομείς της απασχόλησης και της εργασίας, της πρόσβασης σε αγαθά και υπηρεσίες και της παροχής αυτών, της εκπαίδευσης, της κοινωνικής προστασίας και των κοινωνικών πλεονεκτημάτων, συμπεριλαμβανομένης της ρητορικής μίσους που σχετίζεται με τους λόγους αυτούς σ' αυτούς τους τομείς.

               3)

               Τόσο για τους φορείς μίας εντολής όσο και για τους φορείς ισότητας που έχουν περισσότερες εντολές και/ή επιλαμβάνονται πολλών λόγων διακρίσεων, η εσωτερική δομή των φορέων ισότητας θα πρέπει να εξασφαλίζει την εστίαση σε κάθε τμήμα της εντολής και σε κάθε λόγο. Αυτό θα πρέπει να είναι αναλογικό με τον αντίκτυπο του οικείου λόγου διακρίσεων, οι δε πόροι θα πρέπει να εξισορροπούνται κατάλληλα.

         1.1.2.   Καθήκοντα που καλύπτονται από την εντολή των φορέων ισότητας

      Ανεξάρτητη βοήθεια

               1)

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να λάβουν υπόψη τις ακόλουθες πτυχές της παροχής ανεξάρτητης βοήθειας στα θύματα: παραλαβή και χειρισμός ατομικών ή συλλογικών καταγγελιών· παροχή νομικών συμβουλών στα θύματα, καθώς και παρακολούθηση των καταγγελιών τους· συμμετοχή σε δραστηριότητες διαμεσολάβησης και συμβιβασμού· εκπροσώπηση των καταγγελλόντων στο δικαστήριο· και παρεμβάσεις ως amicus curiae ή ως εμπειρογνωμόνων, όπου απαιτείται.

               2)

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να λαμβάνουν υπόψη ότι η ανεξάρτητη βοήθεια στα θύματα μπορεί να περιλαμβάνει την παροχή, στους φορείς ισότητας, της δυνατότητας να συμμετέχουν ή συνδράμουν σε δίκες, προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι διαρθρωτικές και οι συστηματικές διακρίσεις σε περιπτώσεις που επιλέγονται από τους ίδιους τους φορείς, λόγω της πληθώρας, της σοβαρότητας ή της ανάγκης τους για νομική αποσαφήνιση. Οι εν λόγω δίκες μπορούν να διεξάγονται είτε στο όνομα του ίδιου του φορέα είτε στο όνομα των θυμάτων ή των οργανώσεων που εκπροσωπούν τα θύματα, σύμφωνα με το εθνικό δικονομικό δίκαιο.

               3)

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να λαμβάνουν υπόψη ότι η βοήθεια που παρέχεται στα θύματα μπορεί να περιλαμβάνει την έκδοση συστάσεων ή, εφόσον το επιτρέπει η εθνική νομοθεσία, νομικά δεσμευτικών αποφάσεων σε ατομικές ή συλλογικές περιπτώσεις διακρίσεων, καθώς και την παρακολούθησή τους για την εξασφάλιση της εφαρμογής.

               4)

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να καταστήσουν δυνατή για τους φορείς ισότητας τη συγκέντρωση συναφών στοιχείων και πληροφοριών, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία.

               5)

               Όταν οι φορείς ισότητας διαθέτουν τη νομική ικανότητα να λαμβάνουν δεσμευτικές αποφάσεις, το κράτος μέλος θα πρέπει επίσης να τους παρέχει τη δυνατότητα επιβολής κατάλληλων, αποτελεσματικών και αναλογικών κυρώσεων.

               6)

               Η άσκηση των αρμοδιοτήτων που απονέμονται σε φορείς ισότητας θα πρέπει να υπόκειται σε κατάλληλες διασφαλίσεις, συμπεριλαμβανομένων, κατά περίπτωση, της δυνατότητας άσκησης πραγματικής δικαστικής προσφυγής και της τήρησης της προσήκουσας διαδικασίας. Ειδικότερα, το δικαίωμα προσφυγής ενώπιον των δικαστηρίων εναντίον δεσμευτικών αποφάσεων των φορέων ισότητας, όταν έχουν την αρμοδιότητα για τη λήψη τέτοιου είδους αποφάσεων βάσει του εθνικού δικαίου, θα πρέπει να διατυπώνεται ρητά στο εθνικό δίκαιο.

      Ανεξάρτητες έρευνες

               7)

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να επιτρέψουν στους φορείς ισότητας να διενεργούν ανεξάρτητες έρευνες σε τακτά διαστήματα. Το πεδίο εφαρμογής και ο σχεδιασμός των ερευνών θα πρέπει να διασφαλίζουν τη συγκέντρωση επαρκούς όγκου αξιόπιστων ποσοτικών και ποιοτικών δεδομένων για τις διακρίσεις, ώστε η αναγκαία ανάλυση να εξάγει συμπεράσματα βασιζόμενα σε στοιχεία σχετικά με το πού εντοπίζονται οι κύριες προκλήσεις και τους τρόπους αντιμετώπισής τους.

      Ανεξάρτητες εκθέσεις

               8)

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να επιτρέψουν στους φορείς ισότητας να δημοσιεύουν τακτικά ανεξάρτητες εκθέσεις και να τις υποβάλλουν στα δημόσια οικεία θεσμικά όργανα, συμπεριλαμβανομένων των οικείων εθνικών ή περιφερειακών κυβερνήσεων και κοινοβουλίων, κατά περίπτωση. Το πεδίο εφαρμογής τους θα πρέπει να έχει αρκετό εύρος ώστε να καθιστά δυνατή τη συνολική εκτίμηση της κατάστασης όσον αφορά τις διακρίσεις στο κράτος μέλος για καθέναν από τους καλυπτόμενους λόγους.

               9)

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να επιτρέψουν στους φορείς ισότητας να διεξάγουν ανεξάρτητες έρευνες, με σκοπό την απόκτηση ανεξάρτητων εκθέσεων υψηλής ποιότητας. Αυτό θα μπορούσε να περιλαμβάνει τη συλλογή δεδομένων ιδίως όσον αφορά τον αριθμό καταγγελιών ανά λόγο διάκρισης· τη διάρκεια των διοικητικών διαδικασιών από την υποβολή της καταγγελίας μέχρι το κλείσιμο της υπόθεσης· την έκβαση των διοικητικών διαδικασιών· και τον αριθμό, τη διάρκεια και την έκβαση των δικαστικών υποθέσεων όπου εμπλέκονται οι φορείς ισότητας.

      Συστάσεις των φορέων ισότητας

               10)

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίζουν ότι οι δημόσιες αρχές τους λαμβάνουν υπόψη, στο μέτρο του δυνατού, τις συστάσεις των φορέων ισότητας σχετικά με τη νομοθεσία, την πολιτική, τις διαδικασίες, τα προγράμματα και τις πρακτικές. Θα πρέπει να διασφαλιστεί ότι οι δημόσιες αρχές ενημερώνουν τους φορείς ισότητας σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο έχουν ληφθεί υπόψη οι συστάσεις και δημοσιοποιούν τις πληροφορίες αυτές.

      Προώθηση της ισότητας

               11)

               Τα κράτη μέλη, προκειμένου να προωθήσουν την ισότητα και τη διαφορετικότητα, θα πρέπει να επιτρέπουν στους φορείς ισότητας να συμβάλλουν στην πρόληψη των διακρίσεων, ιδίως με την παροχή κατάρτισης, ενημέρωσης, συμβουλών, καθοδήγησης και στήριξης προς τους αρμόδιους φορείς που υπέχουν υποχρεώσεις στο πλαίσιο των οδηγιών για την ισότητα, προς θεσμούς και φυσικά πρόσωπα, καθώς και με τη βελτίωση της ευαισθητοποίησης του ευρέος κοινού τόσο σχετικά με την ύπαρξη των φορέων όσο και σχετικά με το περιεχόμενο των ισχυόντων κανόνων κατά των διακρίσεων και τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να ζητηθεί επανόρθωση.

               12)

               Για τον ίδιο σκοπό, τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να επιτρέπουν στους φορείς ισότητας να συμμετέχουν στον δημόσιο διάλογο, να έχουν τακτικό διάλογο με τις δημόσιες αρχές, να επικοινωνούν με πληθυσμιακές ομάδες και ενδιαφερόμενα μέρη που υφίστανται διακρίσεις, και να προωθούν ορθές πρακτικές και θετικές δράσεις.

         1.2.   Ανεξαρτησία και αποτελεσματικότητα

   1.2.1.   Ανεξαρτησία

               1)

               Προκειμένου να εξασφαλιστεί η ανεξαρτησία των φορέων ισότητας κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, τα κράτη μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη στοιχεία όπως οι οργανώσεις των εν λόγω φορέων, η θέση τους στην όλη διοικητική δομή, η κατανομή του προϋπολογισμού τους, οι διαδικασίες τους για τη διαχείριση πόρων, με ιδιαίτερη έμφαση στις διαδικασίες για τον διορισμό και την απόλυση προσωπικού, συμπεριλαμβανομένων των προσώπων που κατέχουν ηγετικές θέσεις. Αυτό θα πρέπει να ισχύει με την επιφύλαξη των ιδιαίτερων εθνικών οργανωτικών δομών των κρατών μελών.

               2)

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίζουν ότι το προσωπικό των φορέων ισότητας, συμπεριλαμβανομένων των προσώπων που κατέχουν ηγετικές θέσεις και των μελών του διοικητικού συμβουλίου, δεν συμμετέχει σε δράσεις που είναι ασύμβατες με τα καθήκοντά του και, κατά τη διάρκεια της θητείας του, δεν ασκεί συγκρουόμενες δραστηριότητες, αμειβόμενες ή μη.

         1.2.2.   Πόροι

               1)

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι κάθε φορέας ισότητας διαθέτει τους ανθρώπινους, τεχνικούς και οικονομικούς πόρους, τις εγκαταστάσεις και υποδομές που απαιτούνται για την εκτέλεση των καθηκόντων του και την άσκηση των εξουσιών του με αποτελεσματικό τρόπο. Οι πόροι που διατίθενται στους φορείς ισότητας θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις αρμοδιότητες και τα καθήκοντα που ανατίθενται. Οι πόροι μπορούν να θεωρηθούν επαρκείς μόνο εάν επιτρέπουν στους φορείς ισότητας να εκτελούν αποτελεσματικά τα καθήκοντά τους που αφορούν την ισότητα, εντός εύλογου χρονικού διαστήματος και εντός των προθεσμιών που ορίζονται από το εθνικό δίκαιο.

               2)

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι το προσωπικό των φορέων ισότητας είναι επαρκές και διαθέτει τις κατάλληλες δεξιότητες, γνώσεις και πείρα, ώστε να εκπληρώνει επαρκώς και αποτελεσματικά καθένα από τα καθήκοντα των φορέων ισότητας.

               3)

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να επιτρέπουν στους φορείς ισότητας να παρακολουθούν αποτελεσματικά την εκτέλεση των αποφάσεών τους, καθώς και τις αποφάσεις των θεσμικών οργάνων, των δικαιοδοτικών οργάνων και των δικαστηρίων σε σχέση με υποθέσεις διακρίσεων. Προς τούτο, θα πρέπει να ενημερώνονται αμέσως για τις αποφάσεις αυτές και τα μέτρα που λαμβάνονται για την εφαρμογή τους.

         1.2.3.   Υποβολή καταγγελίας, πρόσβαση και προσβασιμότητα

               1)

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι είναι δυνατή η υποβολή καταγγελιών στους φορείς ισότητας, προφορικά, γραπτά και ηλεκτρονικά, σε γλώσσα της επιλογής του καταγγέλοντος η οποία να είναι κοινή στο κράτος μέλος όπου βρίσκεται ο φορέας ισότητας.

               2)

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι η διαδικασία υποβολής καταγγελιών στους φορείς ισότητας είναι απλή και δωρεάν.

               3)

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να προβλέπουν την υποχρέωση των φορέων ισότητας για την παροχή εμπιστευτικότητας στους μάρτυρες και τους μάρτυρες δημοσίου συμφέροντος και, στο μέτρο του δυνατού, σε όσους καταγγέλλουν διακρίσεις.

               4)

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να μεριμνούν ώστε να είναι εύκολη για όλα τα πρόσωπα η πρόσβαση στις εγκαταστάσεις των φορέων ισότητας, στις πληροφορίες και την επικοινωνία τους, συμπεριλαμβανομένων των τεχνολογιών της πληροφορίας, καθώς και σε υπηρεσίες και προϊόντα, όπως έγγραφα και οπτικοακουστικό υλικό ή συνεδριάσεις και εκδηλώσεις ανοικτές ή προσβάσιμες στο κοινό. Ειδικότερα, θα πρέπει όλα τα παραπάνω να είναι προσβάσιμα σε άτομα με αναπηρίες, για τα οποία θα πρέπει να παρέχονται επιπλέον εύλογες προσαρμογές, όπως ορίζεται στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρίες, ώστε να διασφαλίζεται ότι τα άτομα με αναπηρίες έχουν πρόσβαση στους φορείς ισότητας σε ισότιμη βάση με τα άλλα άτομα.

               5)

               Όταν αυτό απαιτείται για γεωγραφικούς ή άλλους λόγους, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξετάζουν την παροχή δυνατότητας, στους φορείς ισότητας, για την ίδρυση τοπικών και/ή περιφερειακών γραφείων των φορέων ισότητας ή για την ανάληψη τοπικών και/ή περιφερειακών πρωτοβουλιών προβολής για τακτική προσωρινή παρουσία.

               6)

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να προσφέρουν επαρκή προϋπολογισμό και πόρους στους φορείς ισότητας, ώστε να τους επιτρέπουν να διενεργούν αποτελεσματική ευαισθητοποίηση με στόχο την ενημέρωση του ευρέος κοινού για την ύπαρξή τους και τη δυνατότητα υποβολής καταγγελιών για διακρίσεις.

         1.3.   Συντονισμός και συνεργασία

               1)

               Στις περιπτώσεις που υπάρχουν στο ίδιο κράτος μέλος περισσότεροι του ενός φορείς ισότητας, τα κράτη μέλη θα πρέπει να τους επιτρέπουν να συντονίζονται τακτικά και αποτελεσματικά, προκειμένου να διασφαλίζεται ότι εφαρμόζουν αρχές μη διακριτικής μεταχείρισης με συνεκτικό τρόπο. Οι φορείς ισότητας δεν θα πρέπει να επικεντρώνονται σε δυσανάλογο βαθμό σε ορισμένα καθήκοντα εις βάρος άλλων. Όταν διεξάγονται δραστηριότητες ευαισθητοποίησης, άλλοι αρμόδιοι φορείς θα πρέπει να συμμετέχουν, στο μέτρο του δυνατού, με στόχο την πλήρη ενημέρωση του ευρέος κοινού.

               2)

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να επιτρέπουν στους φορείς ισότητας να συμμετέχουν σε διάλογο και να συνεργάζονται αποτελεσματικά με τις αρμόδιες εθνικές αρχές και φορείς στο ίδιο κράτος μέλος. Αυτό συνεπάγεται επίσης τη διασφάλιση ότι ζητείται εγκαίρως και με διαφάνεια η γνώμη των φορέων ισότητας σχετικά με προτάσεις πολιτικής και νομοθετικές προτάσεις και εξελίξεις σε σχέση με θέματα που καλύπτει η εντολή τους.

               3)

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να παρέχουν στους φορείς ισότητας τη δυνατότητα συνεργασίας σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο, με άλλους φορείς ισότητας και άλλες οργανώσεις, μεταξύ άλλων μέσω κοινών ερευνών.

               4)

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να επιτρέπουν στους φορείς ισότητας να συνεργάζονται με συναφείς φορείς. Αυτοί περιλαμβάνουν τα εθνικά πλαίσια που ορίζονται στο άρθρο 33 παράγραφος 2 της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρίες· τα εθνικά σημεία επαφής για τους Ρομά· τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών· και, προκειμένου να διασφαλίζεται ότι τα κονδύλια δεν κατανέμονται σε έργα που χαρακτηρίζονται από διακρίσεις, τις αρχές διαχείρισης των Ευρωπαϊκών Διαρθρωτικών και Επενδυτικών Ταμείων.

         ΚΕΦΑΛΑΙΟ III

      ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ

   Τα κράτη μέλη καλούνται να περιλαμβάνουν πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο λαμβάνουν υπόψη την παρούσα σύσταση στο πλαίσιο της επικοινωνίας τους σχετικά με την εφαρμογή των οδηγιών 2000/43/ΕΚ, 2000/78/ΕΚ, 2004/113/ΕΚ και 2006/54/ΕΚ.

      Βρυξέλλες, 22 Ιουνίου 2018

            Για την Επιτροπή

         Věra JOUROVÁ

            Mέλος της Επιτροπής

      (1)  Οδηγία 2000/43/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 2000, περί εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχείρισης προσώπων ασχέτως φυλετικής ή εθνοτικής τους καταγωγής (ΕΕ L 180 της 19.7.2000, σ. 22).

      (2)  Οδηγία 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία (ΕΕ L 303 της 2.12.2000, σ. 16).

      (3)  Οδηγία 2004/113/ΕΚ του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2004, για την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών στην πρόσβαση σε αγαθά και υπηρεσίες και την παροχή αυτών (ΕΕ L 373 της 21.12.2004, σ. 37).

      (4)  Οδηγία 2006/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Ιουλίου 2006, για την εφαρμογή της αρχής των ίσων ευκαιριών και της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών σε θέματα εργασίας και απασχόλησης (ΕΕ L 204 της 26.7.2006, σ. 23).

      (5)  Οδηγία 2010/41/ΕΕ του Ευρωπαικού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 2010, για την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών που ασκούν αυτοτελή επαγγελματική δραστηριότητα και για την κατάργηση της οδηγίας 86/613/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 180 της 15.7.2010, σ. 1 . ).

      (6)  COM(2008) 426 final.

      (7)  Απόφαση-πλαίσιο 2008/913/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2008, για την καταπολέμηση ορισμένων μορφών και εκδηλώσεων ρατσισμού και ξενοφοβίας μέσω του ποινικού δικαίου (ΕΕ L 328 της 6.12.2008, σ. 55).

      (8)  Βλέπε, μεταξύ άλλων, Human European Consultancy σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Ανθρώπινων Δικαιωμάτων Ludwig Boltzmann, Οκτώβριος 2010, A Study on Equality Bodies set up under Directives 2000/43/EC, 2004/113/EC, and 2006/54/EC, σελίδα 177, και το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Φορέων Ισότητας, Οκτώβριος 2012, Equality Bodies. Current Challenges.

      (9)  Human European Consultancy, ό.π., σελίδες 78, 125, 142 και Ευρωπαϊκό Δίκτυο Φορέων Ισότητας, ό.π., σελίδες 8 και 17. Βλέπε επίσης Ευρωπαϊκό Δίκτυο Φορέων Ισότητας, Strategic Role of Equality Bodies, 2009, σελίδες 43-44 και 52.

      (10)  Human European Consultancy, ό.π., σελίδες 70-145 και Ευρωπαϊκό Δίκτυο Φορέων Ισότητας, ό.π., σελίδες 8 και 13-22.

      (11)  Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 2006, Catalysts for Change? Equality bodies according to Directive 2000/43/EC — existence, independence and effectiveness, σελίδα 57.

      (12)  Κοινή έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας 2000/43/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 2000, περί εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχείρισης προσώπων ασχέτως φυλετικής ή εθνοτικής τους καταγωγής («οδηγία για τη φυλετική ισότητα») και της οδηγίας 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία («οδηγία για την ισότητα στην απασχόληση»), COM(2014) 2 final.

      (13)  Έκθεση για την εφαρμογή της οδηγίας 2004/113/ΕΚ του Συμβουλίου για την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών στην πρόσβαση σε αγαθά και υπηρεσίες και την παροχή αυτών, COM(2015) 190 final. Αυτή η ανάγκη αναφέρθηκε επίσης στην ενδιάμεση επανεξέταση του πλαισίου της ΕΕ για τις εθνικές στρατηγικές ένταξης των Ρομά, COM(2017) 458 final· στην έκθεση Θεμελιωδών Δικαιωμάτων του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, του Μαΐου του 2017· στην έκθεση για την εφαρμογή της σύστασης της Επιτροπής σχετικά με την ενίσχυση της αρχής της ισότητας της αμοιβής μεταξύ ανδρών και γυναικών μέσω της διαφάνειας, COM(2017) 671 final.

      (14)  Έκθεση για την εφαρμογή της σύστασης της Επιτροπής σχετικά με την ενίσχυση της αρχής της ισότητας της αμοιβής μεταξύ ανδρών και γυναικών μέσω της διαφάνειας, ό.π.· σχέδιο δράσης της ΕΕ 2017-2019 «Αντιμετώπιση του μισθολογικού χάσματος μεταξύ των φύλων», COM(2017) 678 final.

      (15)  Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 8ης Οκτωβρίου 2015, σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας 2006/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Ιουλίου 2006, για την εφαρμογή της αρχής των ίσων ευκαιριών και της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών σε θέματα εργασίας και απασχόλησης [2014/2160(INI)].

      (16)  Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (OHCHR), Αρχές της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών που αφορούν το καθεστώς των εθνικών θεσμικών οργάνων (οι Αρχές του Παρισιού), Ψήφισμα 48/134, 20 Δεκεμβρίου 1993, και Γενικές παρατηρήσεις σχετικά με την ερμηνεία και την εφαρμογή των εν λόγω αρχών από τη Διεθνή Συντονιστική Επιτροπή των εθνικών ιδρυμάτων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στη διατύπωσή τους της 21ης Φεβρουαρίου 2018.

      (17)  Ευρωπαϊκό Δίκτυο Φορέων Ισότητας, 2016, Developing Standards for Equality Bodies. An Equinet Working Paper.

      (18)  Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά του Ρατσισμού και της Μισαλλοδοξίας (ECRI), Γενική σύσταση πολιτικής αριθ. 2, που αναθεωρήθηκε όσον αφορά τους φορείς ισότητας για την καταπολέμηση του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας σε εθνικό επίπεδο, CRI(2018) 06, που εγκρίθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2017.

      (19)  C(2016) 8600.

      (20)  Απόφαση 2010/48/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Νοεμβρίου 2009, σχετικά με τη σύναψη, από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα, της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία (ΕΕ L 23 της 27.1.2010, σ. 35).

      (21)  Κάθε τέσσερα χρόνια σύμφωνα με την οδηγία 2006/54/ΕΚ και κάθε πέντε χρόνια σύμφωνα με τις οδηγίες 2000/43/ΕΚ, 2000/78/ΕΚ και 2004/113/ΕΟΚ.


               18.7.2018

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 252/298

         P8_TA(2017)0029
   Προτεραιότητες για την 61η σύνοδο της Επιτροπής του ΟΗΕ για τη Θέση της Γυναίκας
   Σύσταση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 14ης Φεβρουαρίου 2017 προς το Συμβούλιο σχετικά με τις προτεραιότητες της ΕΕ για την 61η σύνοδο της Επιτροπής του ΟΗΕ για τη Θέση της Γυναίκας (2017/2001(INI))
   (2018/C 252/30)

      Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

               —

               έχοντας υπόψη την πρόταση σύστασης προς το Συμβούλιο που υπέβαλαν η Constance Le Grip, εξ ονόματος της Ομάδας PPE, και η Maria Arena, εξ ονόματος της Ομάδας S&D, σχετικά με τις προτεραιότητες της ΕΕ για την 61η σύνοδο της Επιτροπής του ΟΗΕ για τη Θέση της Γυναίκας (B8-1365/2016),

               —

               έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 26ης Μαΐου 2015 για την αναπτυξιακή διάσταση της ισότητας των φύλων και τη νέα παγκόσμια εταιρική σχέση για την εξάλειψη της φτώχειας και τη βιώσιμη ανάπτυξη μετά το 2015, και της 16ης Δεκεμβρίου 2014 σχετικά με το μετασχηματιστικό θεματολόγιο για την περίοδο μετά το 2015,

               —

               έχοντας υπόψη την 61η σύνοδο της Επιτροπής του ΟΗΕ για τη Θέση της Γυναίκας, καθώς και το θέμα προτεραιότητάς της που αφορά την «Οικονομική χειραφέτηση των γυναικών στον μεταβαλλόμενο κόσμο της εργασίας»,

               —

               έχοντας υπόψη την Τέταρτη Παγκόσμια Διάσκεψη για τις Γυναίκες, που διεξήχθη στο Πεκίνο τον Σεπτέμβριο του 1995, τη Διακήρυξη και την Πλατφόρμα Δράσης που εγκρίθηκαν στο Πεκίνο, καθώς και τα έγγραφα που προέκυψαν κατά τις έκτακτες συνόδους των Ηνωμένων Εθνών «Πεκίνο+5», «Πεκίνο+10», «Πεκίνο+15» και «Πεκίνο+20» σχετικά με περαιτέρω δράσεις και πρωτοβουλίες για την εφαρμογή της Διακήρυξης και της Πλατφόρμας Δράσης του Πεκίνου, που εγκρίθηκαν στις 9 Ιουνίου 2000, στις 11 Μαρτίου 2005, στις 2 Μαρτίου 2010 και στις 9 Μαρτίου 2015 αντίστοιχα,

               —

               έχοντας υπόψη τη Σύμβαση του ΟΗΕ του 1979 για την εξάλειψη όλων των μορφών διακρίσεων κατά των γυναικών (CEDAW),

               —

               έχοντας υπόψη το άρθρο 113 του Κανονισμού του,

               —

               έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων (Α8-0018/2017),

               Α.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι η ισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών αποτελεί θεμελιώδη αρχή της ΕΕ, που κατοχυρώνεται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, και συγκαταλέγεται μεταξύ των στόχων και των καθηκόντων της, και λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΕ διέπεται επίσης από την αρχή αυτή στο πλαίσιο της εξωτερικής της δράσης, καθώς είναι αναγκαίος ο συντονισμός αμφότερων των διαστάσεων·

               Β.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα των γυναικών και η ισότητα των φύλων δεν είναι μόνο θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά και προϋπόθεση για την προώθηση της ανάπτυξης και τη μείωση της φτώχειας, και αποτελούν απαραίτητο θεμέλιο για έναν ειρηνικό, ευημερούντα και βιώσιμο κόσμο·

               Γ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι η παρενόχληση και η βία κατά των γυναικών περιλαμβάνουν ευρύ φάσμα παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· λαμβάνοντας υπόψη ότι κάθε μία από αυτές τις μορφές κακοποίησης μπορεί να αφήσει βαθιά ψυχολογικά τραύματα και να περιλαμβάνει σωματική ή σεξουαλική βλάβη ή πόνο, απειλή για τέτοιες πράξεις καθώς και εξαναγκασμό, μπορεί να βλάψει τη γενική υγεία των γυναικών και των κοριτσιών, συμπεριλαμβανομένων της αναπαραγωγικής και σεξουαλικής υγείας τους, και σε ορισμένες περιπτώσεις να οδηγήσει στον θάνατο·

               Δ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι στις 23 Ιανουαρίου 2017, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump επανενεργοποίησε τον «κανόνα της παγκόσμιας μέγγενης», οποίος δεν επιτρέπει στις διεθνείς οργανώσεις να λαμβάνουν οιαδήποτε γενική βοήθεια για την υγεία από τις ΗΠΑ, εφόσον εφαρμόζουν, παρέχουν συμβουλές, αναφέρουν ή ασκούν πιέσεις για υπηρεσίες άμβλωσης, ακόμα και αν το πράττουν με δικούς τους πόρους και όχι των ΗΠΑ, και ακόμα όταν η άμβλωση είναι νόμιμη στη χώρα τους· λαμβάνοντας υπόψη ότι αυτό θα επηρεάσει τώρα αρνητικά τα προγράμματα για την καταπολέμηση του HIV/AIDS, την υγεία των μητέρων και των παιδιών, τη λοίμωξη από τον ιό Ζίκα και άλλους τομείς της υγείας και των νόσων· λαμβάνοντας υπόψη ότι ο εν λόγω κανόνας θα σημάνει οπισθοδρόμηση πολλών ετών σε σχέση με τις επιτευχθείσες προόδους όσον αφορά την προαγωγή της υγείας και της ευημερίας των πληθυσμών ανά τον κόσμο, ιδίως στον τομέα των δικαιωμάτων των γυναικών και των κοριτσιών, αφετέρου δε θα μπορούσε να υπονομεύσει την πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη για εκατομμύρια ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο·

               Ε.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι ο πέμπτος στόχος βιώσιμης ανάπτυξης (ΣΒΑ5) είναι να επιτευχθεί η ισότητα των φύλων και η χειραφέτηση όλων των γυναικών και κοριτσιών παγκοσμίως· λαμβάνοντας υπόψη ότι ο ΣΒΑ5 είναι ένας αυτοτελής στόχος, δηλαδή πρέπει να ενσωματωθεί σε ολόκληρη την Ατζέντα του 2030 και στην υλοποίηση όλων των ΣΒΑ· λαμβάνοντας υπόψη ότι η χειραφέτηση των γυναικών συνίσταται στο να τους παρασχεθούν τα απαραίτητα εργαλεία ώστε καταστούν οικονομικά ανεξάρτητες, να εκπροσωπούνται ισότιμα στην κοινωνία, να διαδραματίζουν ισότιμο ρόλο σε όλους τους τομείς της ζωής και να αποκτήσουν μεγαλύτερη εξουσία στη δημόσια ζωή και έλεγχο όλων των αποφάσεων που επηρεάζουν τη ζωή τους·

               ΣΤ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι οι γυναίκες αποτελούν σημαντικούς οικονομικούς παράγοντες σε παγκόσμιο επίπεδο και η οικονομική συμμετοχή των γυναικών μπορεί να τονώσει την οικονομία, να δημιουργήσει θέσεις εργασίας και να δημιουργήσει μια ευημερία χωρίς αποκλεισμούς· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι χώρες που τιμούν τις γυναίκες και τους δίνουν το δικαίωμα να συμμετέχουν πλήρως στην αγορά εργασίας και στη λήψη αποφάσεων είναι πιο σταθερές, ευημερούσες και ασφαλείς· λαμβάνοντας υπόψη ότι η συνεκτίμηση της διάστασης του φύλου κατά την κατάρτιση του προϋπολογισμού είναι στοιχείο της έξυπνης οικονομίας και διασφαλίζει ότι οι δημόσιες δαπάνες εξυπηρετούν την πρόοδο όσον αφορά την ισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών·

               Ζ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι η δημιουργικότητα και το επιχειρηματικό δυναμικό των γυναικών είναι ανεκμετάλλευτες πηγές οικονομικής ανάπτυξης και θέσεων εργασίας, που θα πρέπει να αναπτυχθούν περαιτέρω·

               Η.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι, είκοσι χρόνια μετά το Πεκίνο, παρά τις βάσιμες ενδείξεις ότι η χειραφέτηση των γυναικών έχει καίρια σημασία για τη μείωση της φτώχειας, την προώθηση της ανάπτυξης και την αντιμετώπιση των πλέον επειγουσών προκλήσεων στον κόσμο, οι κυβερνήσεις της ΕΕ αναγνώρισαν ότι καμία χώρα δεν είχε επιτύχει πλήρως την ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών και τη χειραφέτηση των γυναικών και των κοριτσιών, ότι η πρόοδος ήταν αργή και άνιση, ότι εξακολουθούσαν να υπάρχουν σημαντικά κενά και μορφές διακρίσεων και ότι είχαν εμφανιστεί νέες προκλήσεις όσον αφορά την εφαρμογή των δώδεκα σημαντικών τομέων της Πλατφόρμας Δράσης·

               Θ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΕ διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην προώθηση της χειραφέτησης των γυναικών και των κοριτσιών, τόσο εντός της ΕΕ όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο, χρησιμοποιώντας πολιτικά και οικονομικά μέσα· λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΕ πρέπει να διαδραματίσει τον βασικό ρόλο του θεματοφύλακα της γλώσσας σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα των γυναικών που συμφωνήθηκε από τον ΟΗΕ και την ΕΕ·

               Ι.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι οι γυναίκες εξακολουθούν να παράγουν περίπου το 80 % των τροφίμων στις φτωχότερες χώρες και είναι οι βασικές εγγυήτριες της βιοποικιλότητας και των σπόρων καλλιεργειών·

               ΙΑ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι η γη δεν είναι μόνο μέσο παραγωγής, αλλά και τόπος πολιτισμού και ταυτότητας· λαμβάνοντας υπόψη ότι, ως εκ τούτου, η πρόσβαση σε γη είναι θεμελιώδες στοιχείο της ζωής και αναφαίρετο δικαίωμα για τις αγρότισσες και τις αυτόχθονες γυναίκες·

               1.

               απευθύνει προς το Συμβούλιο την ακόλουθη σύσταση:

                     Γενικοί όροι για τη χειραφέτηση των γυναικών και των κοριτσιών

                           α)

                           να επιβεβαιώσει τη δέσμευσή του όσον αφορά την Πλατφόρμα Δράσης του Πεκίνου και το φάσμα των δράσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα των γυναικών και την ισότητα των φύλων που περιγράφονται σε αυτήν· να επιβεβαιώσει τη δέσμευσή του όσον αφορά τη διττή προσέγγιση σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα των γυναικών, μέσω της ενσωμάτωσης της διάστασης του φύλου σε όλους τους τομείς πολιτικής και της υλοποίησης συγκεκριμένων δράσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα των γυναικών και την ισότητα των φύλων·

                           β)

                           να ενθαρρύνει πολιτικές για την επένδυση στην ίση πρόσβαση των γυναικών και των κοριτσιών στην υψηλής ποιότητας εκπαίδευση και επαγγελματική κατάρτιση, συμπεριλαμβανομένων της τυπικής, άτυπης και μη τυπικής εκπαίδευσης, καθώς και για την εξάλειψη των ανισοτήτων μεταξύ των φύλων σε αυτούς τους τομείς και σε όλους τους τομείς, ιδίως σε εκείνους όπου παραδοσιακά κυριαρχούν οι άνδρες·

                           γ)

                           να καταπολεμήσει όλες τις μορφές βίας κατά των γυναικών και των κοριτσιών στη δημόσια και ιδιωτική σφαίρα ως σοβαρή παραβίαση της σωματικής και ψυχολογικής τους ακεραιότητας που εμποδίζει την πλήρη αξιοποίηση των δυνατοτήτων τους· να σημειώσει πρόοδο ως προς την πλήρη κύρωση της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης από όλα τα κράτη μέλη·

                           δ)

                           να θεωρήσει ότι ο ΟΗΕ, η ΕΕ και τα κράτη μέλη της θα πρέπει επίσης, προκειμένου να μπορούν να δρουν αποτελεσματικότερα σε παγκόσμιο επίπεδο, να εντείνουν τις εγχώριες προσπάθειές τους για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών και της βίας λόγω φύλου· να επαναλάβει, ως εκ τούτου, την έκκλησή του προς την Επιτροπή να προτείνει μια στρατηγική της ΕΕ για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών, συμπεριλαμβανομένης μιας οδηγίας για τη θέσπιση ελάχιστων προτύπων· να καλέσει επίσης, σε αυτό το πλαίσιο, όλα τα μέρη να υπογράψουν και να κυρώσουν τη Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας·

                           ε)

                           να καταρτίσει πολιτικές για την προώθηση και τη στήριξη της αξιοπρεπούς εργασίας και της πλήρους απασχόλησης για όλες τις γυναίκες·

                           στ)

                           να διασφαλίσει την καθολική πρόσβαση στη σεξουαλική και αναπαραγωγική υγειονομική περίθαλψη και τα αναπαραγωγικά δικαιώματα, όπως έχει συμφωνηθεί στο πλαίσιο του Προγράμματος Δράσης της Διεθνούς Διάσκεψης για τον Πληθυσμό και την Ανάπτυξη, την Πλατφόρμα Δράσης του Πεκίνου και τα έγγραφα που προέκυψαν από τις διασκέψεις αναθεώρησης των εγγράφων αυτών· να παράσχει στα κορίτσια, τα αγόρια, τις νέες γυναίκες και τους νέους άνδρες σεξουαλική διαπαιδαγώγηση που είναι προσαρμοσμένη στην ηλικία τους, ούτως ώστε να μειωθούν οι πρώιμες ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες ή η διάδοση σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νοσημάτων·

                           ζ)

                           καταδικάζει έντονα τον «κανόνα της παγκόσμιας μέγγενης» (global gag rule), ο οποίος δεν επιτρέπει στις διεθνείς οργανώσεις να λαμβάνουν χρηματοδότηση οικογενειακού προγραμματισμού από τις ΗΠΑ, εφόσον εφαρμόζουν, παρέχουν συμβουλές, αναφέρουν ή ασκούν πιέσεις για υπηρεσίες άμβλωσης· θεωρεί τον κανόνα αυτό ως άμεση επίθεση και πλήγμα για τα κτηθέντα δικαιώματα των γυναικών και των κοριτσιών· καλεί επειγόντως την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να αντισταθμίσουν τον αντίκτυπο του «κανόνα της παγκόσμιας μέγγενης» αυξάνοντας σημαντικά τη χρηματοδότηση των υπηρεσιών σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας και συναφών δικαιωμάτων (SRHR) και μέσω ενός διεθνούς ταμείου για τη χρηματοδότηση της πρόσβασης στον οικογενειακό προγραμματισμό και την ασφαλή και νόμιμη έκτρωση, χρησιμοποιώντας τόσο εθνικούς πόρους όσο και πόρους της ΕΕ στο πλαίσιο της αναπτυξιακής βοήθειας, προκειμένου να καλυφθεί το χρηματοδοτικό κενό μετά τις ενέργειες της κυβέρνησης Trump για διακοπή της χρηματοδότησης όλων των ξένων οργανώσεων που παρέχουν υπηρεσίες σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας και δικαιωμάτων·

                           η)

                           να εξαλείψει το χάσμα μεταξύ των φύλων όσον αφορά την αμοιβή, τις διά βίου αποδοχές και τις συντάξεις·

                           θ)

                           να δώσει τέλος σε όλες τις μορφές διακρίσεων κατά των γυναικών σε νομοθεσίες και πολιτικές σε όλα τα επίπεδα·

                           ι)

                           να καταπολεμήσει κάθε μορφή στερεοτύπων περί φύλου, τα οποία διαιωνίζουν την ανισότητα, τη βία και τις διακρίσεις, σε όλους τους τομείς της κοινωνίας·

                           ια)

                           να στηρίξει το έργο των οργανώσεων των γυναικών σε όλα τα επίπεδα· να μεριμνήσει για τη συμμετοχή τους ως εταίρων στη χάραξη πολιτικής και να διασφαλίσει επαρκή χρηματοδότηση·

                           ιβ)

                           να εφαρμόσει τη συνεκτίμηση της διάστασης του φύλου στην κατάρτιση του προϋπολογισμού, ως εργαλείο ενσωμάτωσης της διάστασης του φύλου, όσον αφορά όλες τις δημόσιες δαπάνες·

                     Ενίσχυση της οικονομικής χειραφέτησης των γυναικών και εξάλειψη των φραγμών στην αγορά εργασίας

                           ιγ)

                           να ζητήσει από όλα τα μέρη να κυρώσουν και να εφαρμόσουν τη CEDAW, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στα άρθρα 1, 4, 10, 11, 13, 14 και 15·

                           ιδ)

                           να ζητήσει από όλα τα μέρη να εφαρμόσουν πολιτικές και νόμους που διασφαλίζουν την ίση πρόσβαση στην εργασία και ίση αμοιβή για ίση εργασία και εργασία ίσης αξίας·

                           ιε)

                           να συνεχίσει και να εντείνει το έργο για τη θέσπιση πολιτικών που στηρίζουν και προωθούν τη γυναικεία επιχειρηματικότητα στο πλαίσιο της αξιοπρεπούς εργασίας και την άρση όλων των φραγμών και κοινωνικών προκαταλήψεων για τη σύσταση και διεύθυνση επιχείρησης, συμπεριλαμβανομένων της βελτίωσης της πρόσβασης σε χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες, χρηματοδότηση, επιχειρηματικά κεφάλαια και αγορές επί ίσοις όροις, και της ενθάρρυνσης της πρόσβασης σε πληροφορίες, κατάρτιση και δίκτυα για επιχειρηματικούς σκοπούς· να αναγνωρίσει και να προωθήσει, στο πλαίσιο αυτό, τον ρόλο των κοινωνικών επιχειρήσεων, των συνεταιρισμών και των εναλλακτικών επιχειρηματικών μοντέλων στην οικονομική χειραφέτηση των γυναικών·

                           ιστ)

                           να αναγνωρίσει ότι οι μακροοικονομικές πολιτικές, ιδίως όσον αφορά τη δημοσιονομική πειθαρχία και τις δημόσιες υπηρεσίες, έχουν δυσανάλογες επιπτώσεις στις γυναίκες, και ότι αυτές οι επιπτώσεις λόγω φύλου πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από τους φορείς χάραξης πολιτικής·

                           ιζ)

                           να προωθήσει νέες επενδύσεις στις υποδομές κοινωνικής φροντίδας, την εκπαίδευση και την υγειονομική περίθαλψη, καθώς και στη δημόσια προσφορά προσβάσιμων, οικονομικά προσιτών και ποιοτικών υπηρεσιών φροντίδας καθ’ όλη τη διάρκεια του κύκλου ζωής, συμπεριλαμβανομένης της φροντίδας παιδιών, εξαρτώμενων προσώπων και ηλικιωμένων· να εξασφαλίσει ισχυρή προστασία και εργασιακά δικαιώματα για τις εγκύους κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους και μετά από αυτήν·

                           ιη)

                           να υποστηρίξει πολιτικές που ευνοούν την ίση κατανομή μεταξύ γυναικών και ανδρών των ευθυνών που σχετίζονται με τις οικιακές εργασίες και την παροχή φροντίδας·

                           ιθ)

                           να υποστηρίξει την κατάρτιση σύμβασης της ΔΟΕ προκειμένου να καθιερωθεί ένα διεθνές πρότυπο για την αντιμετώπιση της βίας λόγω φύλου στον χώρο εργασίας·

                           κ)

                           να εφαρμόσει πολιτικές για την αντιμετώπιση του φαινομένου πολιτικής βίας κατά των γυναικών, συμπεριλαμβανομένων της σωματικής βίας, του εκφοβισμού και της διαδικτυακής παρενόχλησης·

                           κα)

                           να λάβει αποτελεσματικά μέτρα για την εξάλειψη της παιδικής εργασίας, δεδομένου ότι εκατομμύρια κορίτσια πέφτουν θύματα εκμετάλλευσης· να θεσπίσει νέους μηχανισμούς στην ισχύουσα νομοθεσία της ΕΕ ώστε να αποφεύγονται οι εισαγωγές προϊόντων που παράγονται με χρήση παιδικής εργασίας·

                           κβ)

                           να ενθαρρύνει τις γυναίκες και τα κορίτσια με εκστρατείες ευαισθητοποίησης και προγράμματα στήριξης προκειμένου να εισέρχονται σε ακαδημαϊκά και ερευνητικά επαγγέλματα σε όλους τους επιστημονικούς τομείς, με ιδιαίτερη έμφαση στην τεχνολογία και την ψηφιακή οικονομία·

                           κγ)

                           να διασφαλίσει τη συνοχή μεταξύ των εσωτερικών και εξωτερικών πολιτικών της ΕΕ και των στόχων βιώσιμης ανάπτυξης·

                     Διασφάλιση της ίσης συμμετοχής των γυναικών σε όλα τα επίπεδα της λήψης αποφάσεων

                           κδ)

                           να προστατεύσει τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα και να στηρίξει τη διασφάλιση της ισόρροπης εκπροσώπησης ανδρών και γυναικών στη λήψη αποφάσεων σε όλα τα επίπεδα, συμπεριλαμβανομένης της διαδικασίας λήψης πολιτικών αποφάσεων, της οικονομικής πολιτικής και των οικονομικών προγραμμάτων, των χώρων εργασίας, των επιχειρήσεων και της ακαδημαϊκής κοινότητας·

                           κε)

                           να μεριμνήσει για τη συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων, της κοινωνίας των πολιτών και των οργανώσεων γυναικών στη διαδικασία λήψης οικονομικών αποφάσεων·

                           κστ)

                           να ενισχύσει τον ηγετικό ρόλο και τη συμμετοχή των γυναικών στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων σε καταστάσεις κατά τη διάρκεια και μετά το τέλος συγκρούσεων και να διασφαλίσει, στις χώρες που εξέρχονται από συγκρούσεις, την πρόσβαση των γυναικών σε θέσεις απασχόλησης, αγορές, καθώς και σε πολιτική συμμετοχή και ηγετικές θέσεις, στοιχεία ζωτικής σημασίας για τη σταθερότητα·

                     Αντιμετώπιση των αναγκών των πλέον περιθωριοποιημένων γυναικών

                           κζ)

                           να διευκολύνει για τις γυναίκες της υπαίθρου την ιδιοκτησία γης και την πρόσβαση σε πιστώσεις, και να προωθήσει, να ενθαρρύνει και να στηρίξει τις επιχειρηματικές πρωτοβουλίες γυναικών στις αγροτικές περιοχές, ώστε να έχουν τη δυνατότητα να καθίστανται οικονομικά ανεξάρτητες, να συμμετέχουν πλήρως στη βιώσιμη ανάπτυξη και στην ανάπτυξη της υπαίθρου και να επωφελούνται από αυτές· να προστατεύει και να προωθεί τις βραχείες αλυσίδες εφοδιασμού τροφίμων, μέσω ενεργών πολιτικών τόσο σε εσωτερικό όσο και σε εξωτερικό επίπεδο στην ΕΕ·

                           κη)

                           να θεσπίσει εσωτερικούς και διεθνείς κανόνες που εγγυώνται όρια στην εκτεταμένη αρπαγή γαιών που αντιβαίνει στο συμφέρον των μικροϊδιοκτητών, ιδίως δε των γυναικών·

                           κθ)

                           να ζητήσει τη συμμετοχή των οργανώσεων των γυναικών της υπαίθρου στις τοπικές, περιφερειακές, εθνικές και παγκόσμιες διαδικασίες χάραξης πολιτικής και να στηρίξει τα δίκτυα γυναικών για την ανταλλαγή εμπειριών και ορθών πρακτικών, ιδίως όπου η ζωή των γυναικών θα μπορούσε να επηρεαστεί από τις σχετικές αποφάσεις·

                           λ)

                           να ζητήσει από όλες τις χώρες να κυρώσουν και να εφαρμόσουν τη Σύμβαση του ΟΗΕ για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία, συμπεριλαμβανομένου του άρθρου 6 της Σύμβασης με τίτλο «Γυναίκες με αναπηρία»·

                           λα)

                           να τονίσει το δικαίωμα των εργαζόμενων μεταναστριών, και ιδίως των μεταναστριών και προσφύγων που εργάζονται ως οικιακές βοηθοί, για αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας και ίση κοινωνική προστασία· να ζητήσει την κύρωση και την εφαρμογή της Σύμβασης αριθ. 189 της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ΔΟΕ)·

                           λβ)

                           να ζητήσει από όλα τα μέρη να εφαρμόσουν πολιτικές που εγγυώνται τα δικαιώματα και την ανθρώπινη μεταχείριση των γυναικών και των κοριτσιών που είναι πρόσφυγες·

                           λγ)

                           να διασφαλίσει ότι η δίωξη βάσει του φύλου θεωρείται λόγος αίτησης ασύλου σύμφωνα με τη Σύμβαση του ΟΗΕ, του 1951, σχετικά με το καθεστώς των προσφύγων·

                           λδ)

                           να τονίσει την ανάγκη προστασίας και προώθησης των δικαιωμάτων των γυναικών ΛΟΑΔΜ·

                           λε)

                           να καλέσει την Επιτροπή για τη Θέση της Γυναίκας, σε συνεργασία με την επιτροπή της Σύμβασης για την εξάλειψη όλων των μορφών διακρίσεων κατά των γυναικών, να θεσμοθετήσουν μια διατομεακή προσέγγιση στην ανάλυσή τους και να προωθήσουν την ιδέα της καταπολέμησης των πολλαπλών διακρίσεων μέσω διατομεακής ανάλυσης σε όλα τα όργανα του ΟΗΕ·

                           λστ)

                           να εφαρμόσει πολιτικές για την αντιμετώπιση της κατάστασης των γυναικών που βρίσκονται αντιμέτωπες με τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό·

                           λζ)

                           να αναγνωρίσει τον ρόλο των γυναικών ως επίσημων και ανεπίσημων παρόχων φροντίδας και να εφαρμόσει πολιτικές για τη βελτίωση των συνθηκών υπό τις οποίες παρέχουν φροντίδα·

                     Μετατροπή των δεσμεύσεων αυτών σε δαπάνες και βελτίωση της ορατότητάς τους

                           λη)

                           να κινητοποιήσει τους πόρους που απαιτούνται για την υλοποίηση των οικονομικών δικαιωμάτων των γυναικών και τη μείωση της ανισότητας μεταξύ των φύλων, μεταξύ άλλων μέσω της χρήσης των υφιστάμενων μέσων σε επίπεδο ΕΕ και κρατών μελών, όπως οι αξιολογήσεις επιπτώσεων ανάλογα με το φύλο· να χρησιμοποιήσει τη συνεκτίμηση της διάστασης του φύλου στην κατάρτιση του προϋπολογισμού για τις δημόσιες δαπάνες, με στόχο να διασφαλίσει την ισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών και να εξαλείψει όλες τις ανισότητες μεταξύ των φύλων·

                           λθ)

                           να διασφαλίσει την πλήρη συμμετοχή του Κοινοβουλίου και της Επιτροπής Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων στη διαδικασία λήψης αποφάσεων σχετικά με τη θέση της ΕΕ κατά την 61η σύνοδο της Επιτροπής του ΟΗΕ για τη Θέση της Γυναίκας·

                           μ)

                           να εκφράσει την έντονη υποστήριξή του για το έργο της Μονάδας του ΟΗΕ για τις Γυναίκες, η οποία συνιστά κεντρικό παράγοντα στο σύστημα των Ηνωμένων Εθνών για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών και των κοριτσιών σε όλο τον κόσμο και συγκεντρώνει όλους τους ενδιαφερόμενους φορείς, προκειμένου να επιτευχθεί αλλαγή στις πολιτικές και συντονισμός των δράσεων· να ζητήσει από τα κράτη μέλη του ΟΗΕ, καθώς και από την ΕΕ, να αυξήσουν τη χρηματοδότηση που παρέχουν στη Μονάδα του ΟΗΕ για τις Γυναίκες·

               2.

               αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει την παρούσα σύσταση στο Συμβούλιο και, για ενημέρωση, στην Επιτροπή.


title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2018, σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Ουγγαρίας για το 2018 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Ουγγαρίας για το 2018

text:
               10.9.2018

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 320/72

      ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
      της 13ης Ιουλίου 2018
      σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Ουγγαρίας για το 2018 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Ουγγαρίας για το 2018
      (2018/C 320/16)
      ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
      Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 121 παράγραφος 2 και το άρθρο 148 παράγραφος 4,
      Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών (1), και ιδίως το άρθρο 9 παράγραφος 2,
      Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
      Έχοντας υπόψη τα ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
      Έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,
      Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Απασχόλησης,
      Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Οικονομικής και Δημοσιονομικής Επιτροπής,
      Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Κοινωνικής Προστασίας,
      Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Οικονομικής Πολιτικής,
      Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

                  (1)

                  Στις 22 Νοεμβρίου 2017, η Επιτροπή ενέκρινε την ετήσια επισκόπηση της ανάπτυξης, με την οποία σηματοδοτήθηκε η έναρξη του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου του 2018 σχετικά με τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών. Λήφθηκε δεόντως υπόψη ο ευρωπαϊκός πυλώνας κοινωνικών δικαιωμάτων που διακηρύχθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή στις 17 Νοεμβρίου 2017. Οι προτεραιότητες της ετήσιας επισκόπησης της ανάπτυξης εγκρίθηκαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 22 Μαρτίου 2018. Στις 22 Νοεμβρίου 2017, βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011, η Επιτροπή ενέκρινε επίσης την έκθεση του μηχανισμού επαγρύπνησης, στην οποία η Ουγγαρία δεν συγκαταλέγεται μεταξύ των κρατών μελών για τα οποία επρόκειτο να πραγματοποιηθεί εμπεριστατωμένη επισκόπηση.

                  (2)

                  Η έκθεση χώρας του 2018 για την Ουγγαρία δημοσιεύτηκε στις 7 Μαρτίου 2018. Στην έκθεση αξιολογήθηκε η πρόοδος της Ουγγαρίας όσον αφορά την εφαρμογή των ειδικών ανά χώρα συστάσεων που εκδόθηκαν από το Συμβούλιο στις 11 Ιουλίου 2017 (2), η συνέχεια που δόθηκε στις ειδικές ανά χώρα συστάσεις που είχαν εκδοθεί κατά τα προηγούμενα έτη και η πρόοδος της Ουγγαρίας ως προς την επίτευξη των εθνικών στόχων της στρατηγικής «Ευρώπη 2020».

                  (3)

                  Στις 30 Απριλίου 2018, η Ουγγαρία υπέβαλε το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για το 2018 και το πρόγραμμα σύγκλισης για το 2018. Προκειμένου να ληφθεί υπόψη η διασύνδεσή τους, τα δύο προγράμματα αξιολογήθηκαν ταυτοχρόνως.

                  (4)

                  Οι σχετικές ειδικές ανά χώρα συστάσεις ελήφθησαν υπόψη κατά τον προγραμματισμό των Ευρωπαϊκών Διαρθρωτικών και Επενδυτικών Ταμείων («ΕΔΕΤ») για την περίοδο 2014-2020. Όπως προβλέπεται στο άρθρο 23 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (3), όπου είναι αναγκαίο για τη στήριξη της εφαρμογής σχετικών συστάσεων του Συμβουλίου, η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει από ένα κράτος μέλος να επανεξετάσει και να προτείνει τροποποιήσεις του οικείου συμφώνου εταιρικής σχέσης και των σχετικών προγραμμάτων. Η Επιτροπή έχει παράσχει περαιτέρω λεπτομέρειες για τον τρόπο με τον οποίο θα κάνει χρήση αυτής της διάταξης σε κατευθυντήριες οδηγίες σχετικά με την εφαρμογή των μέτρων που συνδέουν την αποτελεσματικότητα των ΕΔΕΤ με τη χρηστή οικονομική διακυβέρνηση.

                  (5)

                  Η Ουγγαρία υπάγεται επί του παρόντος στο προληπτικό σκέλος του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και υπόκειται στον κανόνα για το χρέος. Στο πρόγραμμα σύγκλισης για το 2018, η κυβέρνηση σχεδιάζει επιδείνωση του ονομαστικού ελλείμματος από 2,0 % το 2017 σε 2,4 % το 2018 και σταδιακή βελτίωση στη συνέχεια σε 0,5 % του ΑΕΠ έως το 2022. Ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος —που συνίσταται σε διαρθρωτικό έλλειμμα 1,5 % του ΑΕΠ— σχεδιάζεται να επιτευχθεί έως το 2020. Με βάση το εκ νέου υπολογισθέν διαρθρωτικό ισοζύγιο (4), ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος αναμένεται να επιτευχθεί έως το 2022. Σύμφωνα με το πρόγραμμα σύγκλισης, ο δείκτης χρέους της γενικής κυβέρνησης ως προς το ΑΕΠ αναμένεται να μειωθεί σταδιακά σε επίπεδο ελαφρώς κάτω από το 60 % έως τα τέλη του 2022. Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζονται οι εν λόγω δημοσιονομικές προβολές είναι ευνοϊκό, γεγονός που δημιουργεί σημαντικούς κινδύνους για την υλοποίηση των στόχων για το έλλειμμα.

                  (6)

                  Το πρόγραμμα σύγκλισης για το 2018 αναφέρει ότι η δημοσιονομική επίπτωση των μέτρων ασφαλείας που ελήφθησαν το 2017 είναι σημαντική και παρέχει επαρκή στοιχεία για την έκταση και τη φύση αυτού του πρόσθετου δημοσιονομικού κόστους. Σύμφωνα με την Επιτροπή, οι επιλέξιμες πρόσθετες δαπάνες ανήλθαν το 2017 σε 0,17 % του ΑΕΠ για τα μέτρα ασφαλείας. Οι διατάξεις του άρθρου 5 παράγραφος 1 και του άρθρου 6 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 καλύπτουν αυτές τις πρόσθετες δαπάνες, διότι η σοβαρότητα της τρομοκρατικής απειλής συνιστά ασυνήθη περίσταση, ο αντίκτυπός της στα δημόσια οικονομικά της Ουγγαρίας είναι σημαντικός και δεν θα διακυβευόταν η βιωσιμότητα με το να επιτραπεί προσωρινή απόκλιση από την πορεία προσαρμογής για την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού στόχου. Ως εκ τούτου, η απαιτούμενη προσαρμογή για την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού στόχου για το 2017 έχει μειωθεί, προκειμένου να ληφθεί υπόψη το εν λόγω πρόσθετο κόστος.

                  (7)

                  Στις 12 Ιουλίου 2016, το Συμβούλιο συνέστησε στην Ουγγαρία να επιτύχει ετήσια δημοσιονομική προσαρμογή 0,6 % του ΑΕΠ για την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού στόχου το 2017 εκτός εάν ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος μπορούσε να επιτευχθεί με μικρότερη προσπάθεια. Με βάση τα απολογιστικά στοιχεία για το 2017 διαπιστώθηκε ότι η Ουγγαρία παρουσιάζει σημαντική απόκλιση από την πορεία προσαρμογής για την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού στόχου. Σύμφωνα με το άρθρο 121 παράγραφος 4 της ΣΛΕΕ και το άρθρο 10 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97, η Επιτροπή εξέδωσε προειδοποίηση προς την Ουγγαρία, στις 23 Μαΐου 2018, ότι το 2017 παρατηρήθηκε σημαντική απόκλιση από την πορεία προσαρμογής για την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού στόχου. Στις 22 Ιουνίου 2018, το Συμβούλιο εξέδωσε μεταγενέστερη σύσταση (5) με την οποία επιβεβαιώνει την ανάγκη η Ουγγαρία να λάβει τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίσει ότι ο ονομαστικός ρυθμός αύξησης των καθαρών πρωτογενών δημόσιων δαπανών (6) δεν θα υπερβεί το 2,8 % το 2018, ποσοστό που αντιστοιχεί σε ετήσια διαρθρωτική προσαρμογή ύψους 1 % του ΑΕΠ. Με βάση τις εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2018, υπάρχει κίνδυνος απόκλισης από τη συνιστώμενη προσπάθεια.

                  (8)

                  Το 2019, λόγω του δείκτη χρέους της γενικής κυβέρνησης της Ουγγαρίας άνω του 60 % του ΑΕΠ και του προβλεπόμενου κενού παραγωγής της τάξης του 2,3 %, ο ονομαστικός ρυθμός αύξησης των καθαρών πρωτογενών δημόσιων δαπανών δεν θα πρέπει να υπερβεί το 3,9 %, σύμφωνα με τη διαρθρωτική προσαρμογή ύψους 0,75 % του ΑΕΠ που προκύπτει από τον από κοινού συμφωνηθέντα πίνακα προσαρμογής απαιτήσεων βάσει του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Με βάση τις εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2018, υπάρχει κίνδυνος σημαντικής απόκλισης από την απαίτηση αυτή το 2019. Συνολικά, το Συμβούλιο είναι της γνώμης ότι θα χρειαστούν σημαντικά περαιτέρω μέτρα από το 2018 για τη συμμόρφωση με τις διατάξεις του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης, λαμβανομένης υπόψη της έντονης επιδείνωσης των δημοσιονομικών προοπτικών, σύμφωνα με τη σύσταση που απευθύνθηκε στην Ουγγαρία στις 22 Ιουνίου 2018 με σκοπό τη διόρθωση της σημαντικής παρατηρηθείσας απόκλισης από την πορεία προσαρμογής για την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού στόχου.

                  (9)

                  Το συνολικό ποσοστό απασχόλησης έχει βελτιωθεί σημαντικά και η ευνοϊκή οικονομική τάση προσφέρει τη δυνατότητα επανένταξης ιδίως ανέργων στην αγορά εργασίας. Το χάσμα απασχόλησης μεταξύ των δύο φύλων είναι ευρύ, ιδίως στην ηλικιακή ομάδα των 25-39 ετών, το οποίο μπορεί εν μέρει να εξηγηθεί από την περιορισμένη προσφορά ποιοτικών υπηρεσιών παιδικής φροντίδας. Το ποσοστό συμμετοχής παιδιών ηλικίας κάτω των 3 ετών σε υπηρεσίες παιδικής φροντίδας βρίσκεται πολύ κάτω από τον στόχο της Βαρκελώνης και τον μέσο όρο της Ένωσης. Μολονότι το πρόγραμμα δημοσίων έργων παραμένει η κύρια ενεργητική πολιτική για την αγορά εργασίας, η σημαντική μείωση του αριθμού των συμμετεχόντων σε αυτό αποτελεί θετική εξέλιξη. Ωστόσο, το πρόγραμμα εξακολουθεί να μην είναι επαρκώς στοχευμένο και η αποτελεσματικότητά του όσον αφορά την επανένταξη των συμμετεχόντων στην ανοικτή αγορά εργασίας συνεχίζει να είναι περιορισμένη, λαμβανομένης υπόψη της κατάστασης στην αγορά εργασίας. Οι ενεργητικές πολιτικές για την αγορά εργασίας που επικεντρώνονται περισσότερο στην αναβάθμιση των δεξιοτήτων και την επανεκπαίδευση δεν έχουν αναπτυχθεί επαρκώς.

                  (10)

                  Το ποσοστό των ατόμων που αντιμετωπίζουν κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού μειώθηκε σε 26,3 % το 2016, αλλά παραμένει πάνω από τον μέσο όρο της Ένωσης. Τα παιδιά, σε γενικές γραμμές, είναι περισσότερο εκτεθειμένα στη φτώχεια απ' ό,τι άλλες ηλικιακές ομάδες. Το επίπεδο των παροχών ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος είναι κάτω από το 50 % του ορίου φτώχειας για ένα μόνο νοικοκυριό, με αποτέλεσμα να συγκαταλέγεται μεταξύ των χαμηλότερων στην ΕΕ. Η επάρκεια των επιδομάτων ανεργίας είναι πολύ χαμηλή: η μέγιστη διάρκεια των 3 μηνών κατατάσσεται ως η μικρότερη στην ΕΕ και αντιπροσωπεύει μόνο περίπου το ένα τέταρτο του μέσου χρόνου που χρειάζονται οι άνεργοι για να βρουν εργασία. Επιπλέον, τα επίπεδα πληρωμών είναι μεταξύ των χαμηλότερων στην ΕΕ.

                  (11)

                  Οι ουγγρικές δομές και διαδικασίες κοινωνικού διαλόγου εξακολουθούν να είναι ανεπαρκώς ανεπτυγμένες και δεν επιτρέπουν την ουσιαστική συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων στη χάραξη και την εφαρμογή πολιτικών. Οι ανεπάρκειες όσον αφορά τη συμμετοχή των ενδιαφερόμενων φορέων και η περιορισμένη διαφάνεια έχουν επιπτώσεις στη βάση τεκμηρίωσης και στην ποιότητα της χάραξης πολιτικής, με αποτέλεσμα να δημιουργείται αβεβαιότητα για τους επενδυτές και να επιβραδύνεται η σύγκλιση.

                  (12)

                  Έχουν εφαρμοστεί μέτρα για τη βελτίωση του φορολογικού συστήματος, αλλά εξακολουθούν να υπάρχουν ορισμένα προβλήματα. Η φορολογική επιβάρυνση της εργασίας, αν και μειώνεται, εξακολουθεί να είναι υψηλή σε σύγκριση με τις υπόλοιπες χώρες της Ένωσης, ιδίως για ορισμένες ομάδες χαμηλού εισοδήματος. Η συνολική πολυπλοκότητα του φορολογικού συστήματος, σε συνδυασμό με τη συνεχιζόμενη ύπαρξη στρεβλωτικών τομεακών φόρων, εξακολουθεί να αποτελεί αδυναμία. Απαιτούνται μέτρα κατά των στρατηγικών επιθετικού σχεδιασμού των φορολογουμένων για να εμποδίζονται οι στρεβλώσεις του ανταγωνισμού μεταξύ των επιχειρήσεων, να εξασφαλίζεται η δίκαιη μεταχείριση των φορολογουμένων και να προστατεύονται τα δημόσια οικονομικά. Οι δευτερογενείς επιπτώσεις των στρατηγικών επιθετικού σχεδιασμού των φορολογουμένων μεταξύ των κρατών μελών απαιτούν συντονισμένη δράση των εθνικών πολιτικών για να συμπληρωθεί η νομοθεσία της Ένωσης. Στην Ουγγαρία σημειώνονται σχετικά υψηλές εισροές και εκροές κεφαλαίων μέσω οντοτήτων ειδικού σκοπού, που είναι αποσυνδεδεμένες από την πραγματική οικονομία. Η μη παρακράτηση φόρου στην πηγή επί εξερχόμενων (από κατοίκους της Ένωσης προς κατοίκους τρίτων χωρών) πληρωμών μερισμάτων, τόκων και δικαιωμάτων από εταιρείες με έδρα στην Ουγγαρία μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την πλήρη αποφυγή της φορολόγησης αυτών των καταβολών, εάν δεν υπόκεινται επίσης σε φορολογία στη δικαιοδοσία του αποδέκτη τους. Η Επιτροπή επισημαίνει ότι η Ουγγαρία αναγνωρίζει ότι οι εξερχόμενες πληρωμές μπορεί να οδηγήσουν σε επιθετικό φορολογικό σχεδιασμό σε περίπτωση κατάχρησής τους. Με βάση τις πρόσφατες ανταλλαγές πληροφοριών, η Επιτροπή θα συνεχίσει τον εποικοδομητικό της διάλογο για την καταπολέμηση των στρατηγικών επιθετικού σχεδιασμού των φορολογουμένων.

                  (13)

                  Τα κανονιστικά εμπόδια στον τομέα των υπηρεσιών, και ιδίως στο λιανικό εμπόριο, έχουν επιπτώσεις στις επιδόσεις του τομέα και παρεμποδίζουν την αποτελεσματική ανακατανομή των πόρων, την παραγωγικότητα και την καινοτομία. Υπάρχει η συνεχής τάση να ανατίθενται ορισμένες υπηρεσίες σε κρατικές επιχειρήσεις που έχουν δημιουργηθεί ειδικά για τον σκοπό αυτόν, σε βάρος του ελεύθερου ανταγωνισμού. Ο απρόβλεπτος χαρακτήρας του νομοθετικού πλαισίου αποτελεί επίσης πρόβλημα, ιδίως στον τομέα του λιανικού εμπορίου, ο οποίος τα τελευταία έτη βρίσκεται αντιμέτωπος με συχνές αλλαγές των κανονιστικών ρυθμίσεων. Δεδομένου ότι οι προτεινόμενες κανονιστικές ρυθμίσεις συχνά προσαρμόζονται με βάση τον κύκλο εργασιών ή το εμβαδόν, επηρεάζουν κυρίως τις ξένες αλυσίδες λιανικής πώλησης. Έτσι αυξάνεται η αβεβαιότητα των επιχειρήσεων και μπορεί να αποθαρρύνονται οι επενδύσεις. Είναι αναγκαία η ύπαρξη σταθερού κανονιστικού περιβάλλοντος που ευνοεί τον ανταγωνισμό. Η περιοριστική ρύθμιση επαγγελμάτων παραμένει σε υψηλά επίπεδα στην Ουγγαρία, ιδίως όσον αφορά βασικά επαγγέλματα όπως οι λογιστικές και νομικές υπηρεσίες.

                  (14)

                  Εξακολουθούν να υπάρχουν ανησυχίες όσον αφορά την πρόληψη και τη δίωξη της διαφθοράς. Σύμφωνα με διάφορους δείκτες, η έκθεση της Ουγγαρίας στη διαφθορά φαίνεται να έχει αυξηθεί τα τελευταία έτη και οι κίνδυνοι διαφθοράς θα μπορούσαν να επηρεάσουν αρνητικά το αναπτυξιακό δυναμικό της χώρας. Η λειτουργία της εισαγγελικής αρχής έχει ζωτική σημασία για την καταπολέμηση της διαφθοράς και της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και, ενώ τα μέτρα για την καταπολέμηση της διαφθοράς μικρής κλίμακας φαίνεται να έχουν εφαρμοστεί με κάποια επιτυχία, δεν δίνεται αρκετή έμφαση στην έναρξη ερευνών σε υποθέσεις υψηλού επιπέδου. Η περιορισμένη διαφάνεια και οι περιορισμοί όσον αφορά την πρόσβαση στην πληροφόρηση εμποδίζουν περαιτέρω την εφαρμογή μέτρων για την πρόληψη της διαφθοράς. Έχουν γίνει σημαντικά βήματα όσον αφορά τις δημόσιες συμβάσεις, αλλά υπάρχει περιθώριο για περαιτέρω βελτίωση της διαφάνειας και του ανταγωνισμού στις διαδικασίες διαγωνισμών. Ένα από τα μέτρα για να επιτευχθεί αυτό θα ήταν να επιτραπεί η πρόσβαση του κοινού στα δεδομένα που αποκτώνται από το σύστημα ηλεκτρονικών δημόσιων συμβάσεων.

                  (15)

                  Τα εκπαιδευτικά αποτελέσματα όσον αφορά τις βασικές δεξιότητες είναι πολύ πιο κάτω από τον μέσο όρο της Ένωσης, ιδίως για τα παιδιά που προέρχονται από μειονεκτικό κοινωνικοοικονομικό περιβάλλον. Οι μαθητές κατευθύνονται πρόωρα σε διάφορους τύπους σχολείων, με τεράστιες διαφορές στα εκπαιδευτικά αποτελέσματα και τις διαδρομές απασχόλησης. Τα μειονεκτούντα παιδιά, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών Ρομά, τείνουν να συγκεντρώνονται σε επαγγελματικές σχολές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που χαρακτηρίζονται από χαμηλότερα επίπεδα βασικών δεξιοτήτων και υψηλότερα ποσοστά σχολικής διαρροής, και τα άτομα που τελειώνουν αυτά τα σχολεία έχουν κατά μέσο όρο χαμηλότερες αποδοχές. Το ποσοστό πρόωρης εγκατάλειψης του σχολείου αυξήθηκε σε 12,4 % κατά μέσο όρο και είναι ιδιαίτερα υψηλό μεταξύ των παιδιών Ρομά. Οι εν λόγω προκλήσεις είναι ιδιαίτερα πιεστικές στο πλαίσιο της ποιοτικής και χωρίς αποκλεισμούς εκπαίδευσης. Η μείωση των υποψηφίων και τα υψηλά ποσοστά διαρροής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση θα περιορίσουν περαιτέρω τα ποσοστά πτυχιούχων σε μια περίοδο κατά την οποία η ζήτηση για εργατικό δυναμικό υψηλής ειδίκευσης αυξάνεται.

                  (16)

                  Παρά τις συνεχιζόμενες προσπάθειες να βελτιωθεί η δημόσια υγεία, εξακολουθούν να διαπιστώνονται πενιχρά αποτελέσματα στον τομέα της υγείας, που επιδεινώνονται από τους ανθυγιεινούς τρόπους ζωής, με αρνητικό αντίκτυπο στο ανθρώπινο κεφάλαιο. Τα χαμηλά επίπεδα δαπανών ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης σε συνδυασμό με τη μη αποδοτική κατανομή των πόρων, περιορίζουν την αποτελεσματικότητα του ουγγρικού συστήματος ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με τον υψηλό βαθμό εξάρτησης από τις άμεσες πληρωμές από τους ασθενείς, έχει αρνητικές επιπτώσεις από την άποψη της ισότητας στην έγκαιρη πρόσβαση σε οικονομικά προσιτή, προληπτική και θεραπευτική ιατροφαρμακευτική περίθαλψη καλής ποιότητας. Η έλλειψη εργαζομένων στον τομέα της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης εμποδίζει επίσης την πρόσβαση σε περίθαλψη, παρόλο που οι πρόσφατες μισθολογικές αυξήσεις έχουν αμβλύνει αυτό το πρόβλημα. Οι τρέχουσες μεταρρυθμιστικές προσπάθειες εστιάζονται στην καταπολέμηση της υπερβολικής χρήσης των υπηρεσιών νοσοκομειακής περίθαλψης, η κύρια αιτία της οποίας είναι ότι οι πάροχοι πρωτοβάθμιας περίθαλψης δεν διαθέτουν τα κατάλληλα μέσα για να λειτουργούν ως ρυθμιστές. Ο περαιτέρω εξορθολογισμός της χρήσης των νοσοκομειακών πόρων, σε συνδυασμό με στοχευμένες επενδύσεις για την ενίσχυση των υπηρεσιών πρωτοβάθμιας περίθαλψης, θα καταστήσουν δυνατή τη μείωση των διαφορών όσον αφορά την πρόσβαση σε περίθαλψη, θα οδηγήσουν σε αύξηση της αποδοτικότητας και θα βελτιώσουν ουσιαστικά τα αποτελέσματα στον τομέα της υγείας.

                  (17)

                  Στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου του 2018, η Επιτροπή προέβη σε ολοκληρωμένη ανάλυση της οικονομικής πολιτικής της Ουγγαρίας και τη δημοσίευσε στην έκθεση του 2018 για τη χώρα. Επίσης, αξιολόγησε το πρόγραμμα σύγκλισης για το 2018, το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για το 2018 και τη συνέχεια που δόθηκε στις συστάσεις που είχαν απευθυνθεί προς την Ουγγαρία κατά τα προηγούμενα έτη. Η Επιτροπή έλαβε υπόψη όχι μόνον τη συνάφειά τους για την άσκηση βιώσιμης δημοσιονομικής και κοινωνικοοικονομικής πολιτικής στην Ουγγαρία αλλά και τον βαθμό στον οποίο συμμορφώνονται με τους κανόνες και τις κατευθύνσεις της Ένωσης, δεδομένης της ανάγκης ενδυνάμωσης της συνολικής οικονομικής διακυβέρνησης της Ένωσης, μέσω της συνεκτίμησης στοιχείων σε ενωσιακό επίπεδο κατά τη διαμόρφωση μελλοντικών εθνικών αποφάσεων.

                  (18)

                  Υπό το πρίσμα της αξιολόγησης αυτής, το Συμβούλιο εξέτασε το πρόγραμμα σύγκλισης για το 2018 και η γνώμη (7) του αποτυπώνεται ιδίως στη σύσταση 1 κατωτέρω,

            ΣΥΝΙΣΤΑ στην Ουγγαρία να λάβει μέτρα το 2018 και το 2019 προκειμένου:

                  1.

                  Το 2018, να εξασφαλίσει τη συμμόρφωση με τη σύσταση του Συμβουλίου της 22ας Ιουνίου 2018 με σκοπό τη διόρθωση της σημαντικής απόκλισης από την πορεία προσαρμογής για την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού στόχου. Το 2019, να διασφαλίσει ότι ο ονομαστικός ρυθμός αύξησης των καθαρών πρωτογενών δημόσιων δαπανών δεν θα υπερβεί το 3,9 %, ποσοστό που αντιστοιχεί σε ετήσια διαρθρωτική προσαρμογή ύψους 0,75 % του ΑΕΠ.

                  2.

                  Να συνεχίσει να απλουστεύει το φορολογικό σύστημα, ιδίως με τη μείωση των τομεακών φόρων. Να βελτιώσει την ποιότητα και τη διαφάνεια της διαδικασίας λήψης αποφάσεων μέσω του αποτελεσματικού κοινωνικού διαλόγου και της συμμετοχής άλλων ενδιαφερόμενων φορέων και με τακτικές, κατάλληλες εκτιμήσεις επιπτώσεων. Να ενισχύσει το πλαίσιο καταπολέμησης της διαφθοράς, να εντείνει τις προσπάθειες δίωξης και να βελτιώσει τη διαφάνεια και τον ανταγωνισμό στις δημόσιες συμβάσεις, μεταξύ άλλων, αναπτύσσοντας περαιτέρω το σύστημα ηλεκτρονικών δημόσιων συμβάσεων. Να ενισχύσει τον ανταγωνισμό, την κανονιστική σταθερότητα και τη διαφάνεια στον τομέα των υπηρεσιών, ιδίως στο λιανικό εμπόριο.

                  3.

                  Να αποδεσμεύσει τα αποθέματα εργατικού δυναμικού βελτιώνοντας την ποιότητα των ενεργητικών πολιτικών για την αγορά εργασίας. Να βελτιώσει τα εκπαιδευτικά αποτελέσματα και να αυξήσει τη συμμετοχή των μειονεκτουσών ομάδων, ιδίως των Ρομά, στην κανονική ποιοτική και χωρίς αποκλεισμούς εκπαίδευση. Να βελτιώσει την επάρκεια και την κάλυψη της κοινωνικής πρόνοιας και των επιδομάτων ανεργίας.

         Βρυξέλλες, 13 Ιουλίου 2018.

               Για το Συμβούλιο

               Ο Πρόεδρος

            H. LÖGER

         (1)  ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.

         (2)  ΕΕ C 261 της 9.8.2017, σ. 1.

         (3)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, περί καθορισμού κοινών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής, το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και περί καθορισμού γενικών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1083/2006 του Συμβουλίου (ΕΕ L 347 της 20.12.2013, σ. 320).

         (4)  Κυκλικά προσαρμοσμένο ισοζύγιο, μη συνυπολογιζομένων έκτακτων και άλλων προσωρινών μέτρων, όπως υπολογίσθηκε εκ νέου από την Επιτροπή με χρησιμοποίηση της από κοινού συμφωνηθείσας μεθοδολογίας.

         (5)  Σύσταση του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 2018, με σκοπό τη διόρθωση της σημαντικής παρατηρηθείσας απόκλισης από την πορεία προσαρμογής προς την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού στόχου στην Ουγγαρία (ΕΕ C 223 της 27.6.2018, σ. 1).

         (6)  Οι καθαρές πρωτογενείς δημόσιες δαπάνες αποτελούνται από τις συνολικές δημόσιες δαπάνες εξαιρουμένων των δαπανών για τόκους, των δαπανών για προγράμματα της Ένωσης που αναπληρώνονται στο σύνολό τους από ενωσιακά κονδύλια και των αλλαγών μη διακριτικής ευχέρειας στη χρηματοδότηση των παροχών ανεργίας. Ο εθνικά χρηματοδοτούμενος ακαθάριστος σχηματισμός παγίου κεφαλαίου εξομαλύνεται σε περίοδο τεσσάρων ετών. Συνυπολογίζονται τα μέτρα διακριτικής ευχέρειας ή οι αυξήσεις εσόδων που είναι υποχρεωτικές διά νόμου. Τα έκτακτα μέτρα τόσο στο σκέλος των εσόδων όσο και στο σκέλος των δαπανών συμψηφίζονται.

         (7)  Δυνάμει του άρθρου 9 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97.