               ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
            Βρυξέλλες, 22.11.2017
            COM(2017) 770 final
            Σύσταση για
            ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
            σχετικά με την οικονομική πολιτική της ζώνης του ευρώ
            {SWD(2017) 660 final}

               Σύσταση για

               ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

               σχετικά με την οικονομική πολιτική της ζώνης του ευρώ

               ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

               Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 136 σε συνδυασμό με το άρθρο 121 παράγραφος 2,

               Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών
                  1
               , και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 2,

               Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με την πρόληψη και τη διόρθωση των υπερβολικών μακροοικονομικών ανισορροπιών
                  2
               , και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 1,

               Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

               Έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,

               Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Οικονομικής και Δημοσιονομικής Επιτροπής,

               Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Οικονομικής Πολιτικής,

               Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)Η οικονομική επέκταση στη ζώνη του ευρώ συνεχίζεται και καθίσταται όλο και πιο ευρεία σε όλες τις χώρες. Η ανάκαμψη τροφοδοτείται όλο και περισσότερο από την εγχώρια ζήτηση, με την ιδιωτική κατανάλωση ως τη βασική κινητήρια δύναμη για την αναζωπύρωση της ανάπτυξης και των επενδύσεων. Η απασχόληση συνέχισε να αυξάνεται σε όλη τη διάρκεια του 2016 και κατά το πρώτο εξάμηνο του 2017. Το ποσοστό ανεργίας σημείωσε σημαντική μείωση, αν και εξακολουθεί να είναι υψηλότερο από ό, τι το 2008. Η ανάκαμψη στην ζώνη του ευρώ παρ’ όλα αυτά εμφανίζει ορισμένα μη τυπικά χαρακτηριστικά: χαμηλός δομικός πληθωρισμός και αύξηση των μισθών που δεν αντανακλούν τις βελτιώσεις στην αγορά εργασίας όπως αυτές αποτυπώνονται μέσω των τυπικών δεικτών για την αγορά εργασίας, μεγάλο πλεόνασμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών και επίμονο, αν και φθίνον, επενδυτικό κενό. Ειδικότερα, η χαμηλή αύξηση των μισθών φαίνεται να οφείλεται στη συνεχιζόμενη νωθρότητα της αγοράς εργασίας σε ορισμένες οικονομίες, στις χαμηλές προσδοκίες για τον πληθωρισμό που υπεισέρχονται στις μισθολογικές διαπραγματεύσεις και στη χαμηλή αύξηση της παραγωγικότητας. Το πραγματικό εισόδημα των νοικοκυριών αυξήθηκε, αλλά παραμένει κάτω από τα επίπεδα του 2008 σε πολλές χώρες. Εξακολουθούν να υφίστανται αποκλίσεις μεταξύ των χωρών της ζώνης του ευρώ σε όρους κατά κεφαλήν ΑΕΠ και ποσοστών ανεργίας. Τα ποσοστά μακροχρόνιας ανεργίας και ανεργίας των νέων παραμένουν υψηλά ενώ η φτώχεια, ο κοινωνικός αποκλεισμός και η ανισότητα εξακολουθούν να απασχολούν σοβαρά αρκετά κράτη μέλη.

               (2)Συνολικά, με βάση την ανάγνωση των οικονομικών δεικτών για τη ζώνη του ευρώ, φαίνεται να υπάρχει δυνατότητα για περαιτέρω στήριξη της ζήτησης, των επενδύσεων και της αύξησης των αμοιβών, χωρίς κίνδυνο ενεργοποίησης πληθωριστικών πιέσεων, με παράλληλη ενίσχυση της εσωτερικής και εξωτερικής επανεξισορρόπησης και της οικονομικής και κοινωνικής σύγκλισης. Ταυτόχρονα ,πρέπει να παρακολουθούνται εκ του σύνεγγυς, οι ενδείξεις νεοεμφανιζόμενων ανισορροπιών, π.χ. στην αγορά ακινήτων σε ορισμένα κράτη μέλη
                  3
               .

               (3)Εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικές ανισορροπίες στη ζώνη του ευρώ. Παρά τη σημαντική πρόοδο που έχει επιτευχθεί μεταξύ των χωρών που είναι καθαροί οφειλέτες όσον αφορά τη διόρθωση των εξωτερικών τους ισοζυγίων, παραμένουν μεγάλα πλεονάσματα ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών σε ορισμένες χώρες πιστωτές, που αποτυπώνουν μια γενικότερη υστέρηση της συνολικής ζήτησης. Το αποτέλεσμα είναι ένα πλεόνασμα για τη ζώνη του ευρώ ύψους 3,3 % του ΑΕΠ το 2016, το οποίο προβλέπεται να μειωθεί σε 2,9 % του ΑΕΠ το 2019. Οι καθαρές διεθνείς επενδυτικές θέσεις των πιο χρεωμένων κρατών μελών βελτιώνονται με βραδύ ρυθμό και εξακολουθούν να απαιτούνται διαρκείς προσπάθειες επανεξισορρόπησης. Χώρες που εμφάνιζαν επί μακρόν μεγάλα ελλείμματα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών εξακολουθούν να έχουν μεγάλες αρνητικές καθαρές διεθνείς επενδυτικές θέσεις οι οποίες συνδυάζονται γενικά με υψηλό ιδιωτικό ή δημόσιο χρέος και συνιστούν ευπάθεια. Ταυτόχρονα, σε χώρες με μεγάλο πλεόνασμα τρεχουσών συναλλαγών πρέπει επίσης να καταβληθούν προσπάθειες για τη στήριξη της εγχώριας ζήτησης και, μέσω αυτής, την επανεξισορρόπηση της ζώνης του ευρώ.

               (4)Η αύξηση των αμοιβών συμβάλλει στην οικονομική ανάκαμψη στη ζώνη του ευρώ, με τη στήριξη της συνολικής ζήτησης, τη μείωση των ανισοτήτων και την εξασφάλιση υψηλού βιοτικού επιπέδου στην περιοχή αυτή. Οι αποτελεσματικοί μηχανισμοί καθορισμού του επιπέδου των αμοιβών θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι αμοιβές είναι διαφοροποιημένες ανάλογα με τις συνθήκες που επικρατούν στην εκάστοτε χώρα και λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τις αλλαγές στην παραγωγικότητα. Η υλοποίηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που αυξάνουν την παραγωγικότητα σε όλες τις χώρες, βελτιώνοντας την ποιότητα και τη σύνθεση των δημόσιων δαπανών για τη στήριξη των επενδύσεων, και προωθώντας αύξησης των αμοιβών και ενίσχυση της δυναμικής της ζήτησης στις χώρες που είναι καθαροί πιστωτές, καθώς και η εφαρμογή μέτρων που συγκρατούν την αύξηση του κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊόντος στις χώρες που είναι καθαροί οφειλέτες θα συνέβαλλαν στην επιτάχυνση της διαδικασίας επανεξισορρόπησης στη ζώνη του ευρώ.

               (5)Η συνέπεια και η ισορροπία στο συνολικό μακροοικονομικό μείγμα πολιτικής της ζώνης του ευρώ, συμπεριλαμβανομένων των νομισματικών, δημοσιονομικών και διαρθρωτικών πολιτικών, είναι ζωτικής σημασίας για τη διασφάλιση μιας πιο ακμαίας και βιώσιμης οικονομικής ανάκαμψης. Κατά τα τελευταία έτη, το μείγμα πολιτικής έχει στραφεί προς την νομισματική πολιτική, που προσέφυγε στη χρήση νέων μη συμβατικών εργαλείων για την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου στόχου της ΕΚΤ για τον πληθωρισμό, στηρίζοντας με τον τρόπο αυτό την ανάπτυξη και τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Η ΕΚΤ ανακοίνωσε την έναρξη αναπροσαρμογής των εκ μέρους της αγορών στοιχείων ενεργητικού από τον Ιανουάριο του 2018. Αυτό απαιτεί ένα υποστηρικτικό ρόλο από άλλες πολιτικές, σε κράτη μέλη όπου υπάρχει χώρος για λήψη μέτρων πολιτικής.

               (6)Ο ισχυρός συντονισμός των εθνικών δημοσιονομικών πολιτικών βάσει κοινών κανόνων είναι απαραίτητος για να επιτευχθεί ένας κατάλληλος συνολικός δημοσιονομικός προσανατολισμός για τη ζώνη του ευρώ και για την ομαλή λειτουργία της νομισματικής ένωσης. Οι κοινοί δημοσιονομικοί κανόνες είναι προσανατολισμένοι προς την επιδίωξη της βιωσιμότητας του χρέους σε εθνικό επίπεδο, ενώ ταυτόχρονα παρέχουν περιθώρια για μακροοικονομική σταθεροποίηση. Οι δημοσιονομικοί προσανατολισμοί σε επίπεδο κρατών μελών και σε συνολικό επίπεδο για τη ζώνη του ευρώ πρέπει, ως εκ τούτου, να εξισορροπήσουν τους στόχους της εξασφάλισης μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας των εθνικών δημόσιων οικονομικών και της βραχυπρόθεσμης μακροοικονομικής σταθεροποίησης, τόσο σε εθνικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο ζώνης του ευρώ. Υπό το πρίσμα της τρέχουσας οικονομικής ανάκαμψης στη ζώνη του ευρώ που χαρακτηρίζεται από ορισμένα μη τυπικά χαρακτηριστικά, τις συνέπειες του χρέους από την κρίση και την αναμενόμενη αναπροσαρμογή των αγορών στοιχείων ενεργητικού από την ΕΚΤ, φαίνεται ενδεδειγμένος ένας γενικά ουδέτερος δημοσιονομικός προσανατολισμός σε συνολικό επίπεδο για τη ζώνη του ευρώ. Απαιτείται μια κατάλληλη διαφοροποίηση των δημοσιονομικών προσπαθειών στα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ, λαμβάνοντας υπόψη τα δημοσιονομικά περιθώρια και τις δευτερογενείς επιπτώσεις μεταξύ χωρών.

               (7)Επίσης, μια αποφασιστική βελτίωση της σύνθεσης και διαχείρισης των εθνικών προϋπολογισμών, τόσο στο σκέλος των εσόδων όσο και σε εκείνο των δαπανών, για παράδειγμα με αναπροσανατολισμό των πόρων προς επενδύσεις σε υλικά και άυλα στοιχεία, θα αύξανε τον αντίκτυπο των δημόσιων προϋπολογισμών στη ζήτηση βραχυπρόθεσμα και στην παραγωγικότητα πιο μακροπρόθεσμα. Οι βελτιώσεις στη λειτουργία των εθνικών δημοσιονομικών πλαισίων και η καλή διαχείριση των ελέγχων των δαπανών υποστηρίζουν την άσκηση αξιόπιστων και φιλικών προς την ανάπτυξη δημοσιονομικών πολιτικών.

               (8)Μια καλά σχεδιασμένη δομή της φορολογίας έχει κομβική σημασία για την προώθηση της ανάπτυξης και της απασχόλησης, καθώς και για τη συμβολή στη μείωση των ανισοτήτων. Η απλούστευση των φορολογικών συστημάτων και η αντιμετώπιση της φορολογικής απάτης, της φοροδιαφυγής και της φοροαποφυγής είναι ουσιαστικής σημασίας για να καταστούν τα φορολογικά συστήματα πιο αποτελεσματικά και πιο δίκαια. Αυτό μπορεί να αποδεσμεύσει πόρους για δημόσιες επενδύσεις, εκπαίδευση και υγειονομική περίθαλψη και να συμβάλει στη στήριξη των επενδύσεων, και της απασχόλησης και στη βελτίωση της κοινωνικής δικαιοσύνης. Ειδικότερα, μέτρα κατά του επιθετικού φορολογικού σχεδιασμού (ΕΦΣ) είναι ζωτικής σημασίας για τη διασφάλιση των εσόδων του κράτους, την αποφυγή στρεβλώσεων του ανταγωνισμού μεταξύ των επιχειρήσεων, τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής και την καταπολέμηση των αυξανόμενων ανισοτήτων. Η κοινή ενοποιημένη βάση φορολογίας εταιρειών (ΚΕΒΦΕ) θα αποτελέσει ένα ακόμα ισχυρό εργαλείο για την καταπολέμηση της φοροαποφυγής, ενώ παράλληλα βελτιώνεται η ενιαία αγορά για τις επιχειρήσεις.

               (9)Τα διαρθρωτικά και θεσμικά χαρακτηριστικά των αγορών εργασίας και προϊόντων και η εύρυθμη λειτουργία των δημοσίων διοικήσεων είναι σημαντικοί καθοριστικοί παράγοντες για την οικονομική ανθεκτικότητα, καθώς και για την κυκλική, την πραγματική και την κοινωνική σύγκλιση μεταξύ των κρατών μελών της ζώνης του ευρώ. Οι ανθεκτικές οικονομικές δομές εμποδίζουν τους κραδασμούς να έχουν σημαντικές και μακροχρόνιες συνέπειες για το εισόδημα και την απασχόληση στα κράτη μέλη και στο σύνολο της ζώνης του ευρώ. Με τον τρόπο αυτό, μειώνονται οι οικονομικές διακυμάνσεις και δημιουργείται ευνοϊκό περιβάλλον για βιώσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη. Η βελτίωση του συντονισμού της εφαρμογής των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, ιδιαιτέρως εκείνων που ορίζονται στις ειδικές ανά χώρα συστάσεις, μπορεί να δημιουργήσει θετικές δευτερογενείς επιπτώσεις στα κράτη μέλη και να ενισχύσει τα θετικά αποτελέσματά τους.

               (10)Η εύρυθμη λειτουργία των αγορών εργασίας και των συστημάτων κοινωνικής προστασίας είναι σημαντικά θεμέλια για οικονομική ανάπτυξη χωρίς αποκλεισμούς, για τη μείωση της ανισότητας και για την ανθεκτικότητα των εθνικών οικονομιών και της ζώνης του ευρώ στο σύνολό της. Για την επίτευξη ανοδικής σύγκλισης στον τομέα αυτόν, ο ευρωπαϊκός πυλώνας κοινωνικών δικαιωμάτων καθορίζει 20 βασικές αρχές, οι οποίες εμπίπτουν σε τρία ευρύτερα κεφάλαια: i) ισότητα ευκαιριών και πρόσβαση στην αγορά εργασίας· ii) δίκαιες συνθήκες εργασίας· και iii) κοινωνική προστασία και ένταξη.

               (11)Παρότι έχει σημειωθεί πρόοδος στις μεταρρυθμίσεις με στόχο τη βελτίωση της ικανότητας προσαρμογής των αγορών εργασίας, εξακολουθούν να υφίστανται σημαντικές διαφορές στη ζώνη του ευρώ, οι οποίες εξακολουθούν να δημιουργούν προβλήματα στην ομαλή λειτουργία της. Οι καλά σχεδιασμένες πολιτικές για την αγορά εργασίας που είναι καθόλα συνδυασμένες με συστήματα κοινωνικής προστασίας μπορούν να στηρίξουν τις μεταβολές και την επανένταξη στην αγορά εργασίας, τη μείωση του κατακερματισμού της αγοράς εργασίας, την παροχή αποτελεσματικών μηχανισμών αυτόματης σταθεροποίησης και την προώθηση της κοινωνικής δικαιοσύνης. Οι καλά σχεδιασμένες ρυθμίσεις του χρόνου εργασίας μπορούν να συμβάλουν στην άμβλυνση των διαταραχών. Η αποτελεσματική και έγκαιρη ενεργοποίηση των ανέργων που μπορούν να συμμετέχουν στην αγορά εργασίας μπορεί να επιτευχθεί παρέχοντας εξατομικευμένη υποστήριξη για την αναζήτηση εργασίας, την κατάρτιση και την επανειδίκευση, προστατεύοντας ταυτόχρονα εκείνους που δεν είναι σε θέση να συμμετέχουν. Οι αναδυόμενες νέες μορφές απασχόλησης και οι νέες μορφές συμβάσεων επιφέρουν προκλήσεις σχετικά με την εργασιακή ασφάλεια και την κοινωνική προστασία. Στο πλαίσιο αυτό, η νομοθεσία για την προστασία της απασχόλησης θα πρέπει να εξασφαλίζει δίκαιες και αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας για όλους τους εργαζόμενους.

               (12)Τα αποτελεσματικά συστήματα κοινωνικής προστασίας είναι ζωτικής σημασίας για την προαγωγή αγορών εργασίας χωρίς αποκλεισμούς, τη διασφάλιση επαρκούς εισοδηματικής στήριξης και κατάλληλης κοινωνικής στήριξης μέσω της πρόσβασης σε ποιοτικές υπηρεσίες. Οι μεταρρυθμίσεις των συνταξιοδοτικών συστημάτων και οι πολιτικές για την ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και ιδιωτικής ζωής είναι επίσης καίριας σημασίας για την προώθηση της συμμετοχής στην αγορά εργασίας. Θα πρέπει να αρθούν οι περιττοί περιορισμοί στην εργασιακή, τομεακή και γεωγραφική κινητικότητα των εργαζομένων λόγω των συστημάτων απασχόλησης και κοινωνικής προστασίας.

               (13)Η πρόσβαση σε υψηλής ποιότητας εκπαίδευση και κατάρτιση είναι ζωτικής σημασίας για την εξασφάλιση ίσων ευκαιριών και την αντιμετώπιση των αναντιστοιχιών δεξιοτήτων. Οι επαρκείς επενδύσεις στο ανθρώπινο κεφάλαιο μέσω των συστημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης, που συμβάλλουν στη βελτίωση της δια βίου μάθησης και διασφαλίζουν ότι τα επίπεδα δεξιοτήτων ανταποκρίνονται στις σημερινές και μελλοντικές ανάγκες των αγορών εργασίας διαδραματίζουν καίριο ρόλο στη βελτίωση της ικανότητας προσαρμογής της οικονομίας και πραγματικής σύγκλισης μακροπρόθεσμα. Οι επενδύσεις σε δεξιότητες μπορούν επίσης να προωθήσουν την καινοτομία και να αυξήσουν την παραγωγικότητα και την ανταγωνιστικότητα, επιπλέον της διασφάλισης της κοινωνικής ένταξης και της κινητικότητας.

               (14)Οι μεταρρυθμίσεις στην αγορά προϊόντων που αυξάνουν τον ανταγωνισμό και οι μεταρρυθμίσεις που βελτιώνουν το επιχειρηματικό περιβάλλον και την ποιότητα των θεσμών (συμπεριλαμβανομένου ενός αποτελεσματικού συστήματος δικαιοσύνης που διευκολύνει την εκτέλεση των συμβάσεων) προωθούν την οικονομική ανθεκτικότητα στα κράτη μέλη και στη ζώνη του ευρώ στο σύνολό της. Η περαιτέρω ολοκλήρωση της Ενιαίας Αγοράς έχει αποδειχθεί ότι αποτελεί μείζονα μοχλό ανάπτυξης και σύγκλισης μεταξύ των κρατών μελών. Η Ενιαία Αγορά εξακολουθεί να διαθέτει σημαντικό ανεκμετάλλευτο δυναμικό και απαιτείται σημαντική πρόοδος για την ολοκλήρωσή της. Η Ενιαία Αγορά υπηρεσιών (περιλαμβανομένων των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών, των ψηφιακών εμπορικών συναλλαγών, της ενέργειας και των μεταφορών) είναι η εκκρεμούσα πρόκληση. Η προσοχή θα πρέπει, ωστόσο, να επικεντρωθεί επίσης στις αγορές αγαθών για την αποφυγή πιθανού κατακερματισμού της αγοράς. Η ψηφιακή ενιαία αγορά αναμένεται να συμβάλει στη συμπλήρωση του νομικού περιβάλλοντος για την επιτάχυνση της ψηφιοποίησης των οικονομικών δραστηριοτήτων ως απαραίτητο μέτρο για τη βελτίωση των επιδόσεων των αγορών προϊόντων και της παγκόσμιας ανταγωνιστικότητας.

               (15)Ενώ η συνολική ευρωστία του τραπεζικού τομέα της ζώνης του ευρώ έχει αυξηθεί από τότε που ξέσπασε η κρίση και οι τραπεζικές χορηγήσεις δανείων άρχισαν να αυξάνονται εκ νέου, εξακολουθούν να υπάρχουν αδυναμίες και πρέπει να αντιμετωπιστούν. Οι τράπεζες, και κυρίως τα μικρού και μεσαίου μεγέθους ιδρύματα, αντιμετωπίζουν πρόβλημα χαμηλής κερδοφορίας. Οι δαπάνες για την προσαρμογή των επιχειρηματικών μοντέλων των τραπεζών, οι συνθήκες χαμηλών επιτοκίων και η αύξηση του ανταγωνισμού από άλλες μορφές χρηματοδότησης εξακολουθούν να ασκούν πιέσεις στην κερδοφορία των τραπεζών. Τα επιχειρηματικά μοντέλα πρέπει συνεπώς να προσαρμοστούν περαιτέρω προκειμένου να καταστούν βιώσιμα μακροπρόθεσμα. Τα ποσοστά των μη εξυπηρετούμενων δανείων (ΜΕΔ) έχουν σταθεροποιηθεί σε όλα σχεδόν τα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ που πλήττονται περισσότερο ή εμφανίζουν πτωτική τάση, αλλά η πρόοδος παραμένει αργή. Τα υψηλά ποσοστά ΜΕΔ παρεμποδίζουν τη δανειοδοτική ικανότητα των τραπεζών, τη μετάδοση της νομισματικής πολιτικής καθώς και την ικανότητα οικονομικής προσαρμογής. Επιπλέον, συνιστούν και πηγή αδυναμίας του τραπεζικού συστήματος στο σύνολό του. Βάσει του σχεδίου δράσης για την αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων, το οποίο εγκρίθηκε από το Συμβούλιο τον Ιούλιο του 2017, και όπως εξαγγέλθηκε στην ανακοίνωσή της σχετικά με την Τραπεζική Ένωση, της 11 Οκτωβρίου 2017, η Επιτροπή εργάζεται επί του παρόντος για την εκπόνηση μιας ολοκληρωμένης δέσμης μέτρων για τη μείωση των μη εξυπηρετούμενων δανείων έως το 2018.

               (16)Η ισχυροποίηση της θεσμικής αρχιτεκτονικής της ΟΝΕ απαιτεί, κατά προτεραιότητα, την ολοκλήρωση της Τραπεζικής Ένωσης και την περαιτέρω πρόοδο στον τομέα της Ένωσης Κεφαλαιαγορών. Η δημιουργία της Τραπεζικής Ένωσης έχει προχωρήσει σημαντικά, αλλά παραμένει ημιτελής. Στην πρόσφατη ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την ολοκλήρωση της Τραπεζικής Ένωσης γίνεται προσπάθεια να δοθούν κατευθύνσεις για την επίτευξη συμφωνίας σχετικά με την ολοκλήρωση της Τραπεζικής Ένωσης με βάση τις υφιστάμενες δεσμεύσεις του Συμβουλίου. Η έλλειψη κοινού συστήματος ασφάλισης των καταθέσεων και κοινού μηχανισμού ασφαλείας για το Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης παρεμποδίζουν την ικανότητα της Τραπεζικής Ένωσης να επιτύχει τη διάρρηξη του δεσμού μεταξύ τραπεζών και κρατών. Οι προσπάθειες για την περαιτέρω μείωση του κινδύνου και τη βελτίωση της διαχείρισης κινδύνου των τραπεζών πρέπει να συνεχιστούν. Στο πλαίσιο αυτό, οι εντατικές προσπάθειες για επίτευξη συμφωνίας σχετικά με τη δέσμη κανονιστικών ρυθμίσεων που προτάθηκε από την Επιτροπή το Νοέμβριο του 2016 είναι καίριας σημασίας, καθώς και η περαιτέρω πρόοδος στη μείωση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στη συνδρομή προς τις τράπεζες να διαφοροποιήσουν τις επενδύσεις τους σε κρατικά ομόλογα.

               (17)Η Λευκή Βίβλος της Επιτροπής για το μέλλον της Ευρώπης σηματοδότησε την έναρξη μιας διαδικασίας προβληματισμού, στην οποία περιγράφονται πιθανά σενάρια, προκειμένου η ΕΕ των 27 να λάβει απόφαση για το μέλλον της Ένωσης. Επιπλέον, η Επιτροπή συνέβαλε με μια σειρά εγγράφων προβληματισμού, μεταξύ των οποίων το έγγραφο προβληματισμού σχετικά με την εμβάθυνση της ΟΝΕ, το οποίο παρείχε μια συνολική θεώρηση για την ολοκλήρωση της ΟΝΕ, με σαφή αλληλουχία των ενεργειών που πρέπει να γίνουν για την ολοκλήρωση της αρχιτεκτονικής της. Στην ομιλία για την κατάσταση της Ένωσης το 2017 προσδιορίστηκαν βασικά στοιχεία για την περαιτέρω ώθηση του θεματολογίου της ΟΝΕ και η Επιτροπή υπέβαλε σχετικές προτάσεις το φθινόπωρο του 2017.

               ΣΥΝΙΣΤΑ στα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ να αναλάβουν δράση, μεμονωμένα και συλλογικά, στο πλαίσιο της Ευρωομάδας το διάστημα 2018-2019, ώστε:

               1.Να εφαρμόσουν πολιτικές που στηρίζουν τη βιώσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη και βελτιώνουν την ανθεκτικότητα, την επανεξισορρόπηση και τη σύγκλιση. Να σημειώσουν σημαντική πρόοδο προς την κατεύθυνση της ολοκλήρωσης της ενιαίας αγοράς, ιδίως στον τομέα των υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένων των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών, των ψηφιακών εμπορικών συναλλαγών, της ενέργειας και των μεταφορών. Δεδομένης της θετικής οικονομικής συγκυρίας, όλα τα κράτη μέλη θα πρέπει να δώσουν προτεραιότητα σε μεταρρυθμίσεις που αυξάνουν την παραγωγικότητα και το αναπτυξιακό δυναμικό, βελτιώνουν το θεσμικό και επιχειρηματικό περιβάλλον, αίρουν τα εμπόδια στις επενδύσεις, στηρίζουν τη δημιουργία ποιοτικών θέσεων εργασίας και μειώνουν τις ανισότητες. Τα κράτη μέλη με ελλείμματα ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών ή υψηλό εξωτερικό χρέος θα πρέπει επιπλέον να επιδιώξουν τη συγκράτηση του κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊόντος. Τα κράτη μέλη με μεγάλα πλεονάσματα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών θα πρέπει επίσης να προωθήσουν την αύξηση των μισθών και να εφαρμόσουν κατά προτεραιότητα μέτρα που ευνοούν τις επενδύσεις, στηρίζουν την εγχώρια ζήτηση και διευκολύνουν την επανεξισορρόπηση στη ζώνη του ευρώ.

               2.Να θέσουν ως στόχο έναν γενικά ουδέτερο δημοσιονομικό προσανατολισμό σε συνολικό επίπεδο για τη ζώνη του ευρώ καθώς και ένα ισορροπημένο μείγμα πολιτικών. Οι δημοσιονομικές πολιτικές θα πρέπει να επιτύχουν την κατάλληλη ισορροπία ανάμεσα στη διασφάλιση της βιωσιμότητας των δημόσιων οικονομικών, ιδίως μέσω της μείωσης των δεικτών χρέους, όπου είναι σε υψηλά επίπεδα, και στη στήριξη της οικονομικής ανάκαμψης. Παράλληλα με τη διασφάλιση της αποτελεσματικής λειτουργίας των εθνικών δημοσιονομικών πλαισίων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να επιδιώξουν την εφαρμογή δημοσιονομικών πολιτικών σύμφωνων με το ΣΣΑ και οι οποίες στηρίζουν τις επενδύσεις και βελτιώνουν την ποιότητα και τη σύνθεση των δημόσιων οικονομικών μέσω, μεταξύ άλλων, της επανεξέτασης των δαπανών και της θέσπισης φιλοαναπτυξιακών και δίκαιων φορολογικών δομών. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να λάβουν και να εφαρμόσουν μέτρα για τη μείωση της φορολογικά μεροληπτικής μεταχείρισης του χρέους και την καταπολέμηση του επιθετικού φορολογικού σχεδιασμού, με σκοπό την εξασφάλιση ίσων όρων ανταγωνισμού, τη δίκαιη μεταχείριση των φορολογουμένων και την προστασία των δημόσιων οικονομικών και της σταθερότητας εντός της ζώνης του ευρώ. Αυτό περιλαμβάνει συνεχές έργο για την κοινή ενοποιημένη βάση φορολογίας εταιρειών (ΚΕΒΦΕ).

               3.Να εφαρμόσουν μεταρρυθμίσεις που προωθούν τη δημιουργία ποιοτικών θέσεων απασχόλησης, ίσες ευκαιρίες και πρόσβαση στην αγορά εργασίας, δίκαιες συνθήκες εργασίας, και στήριξη της κοινωνικής προστασίας και ένταξης. Οι μεταρρυθμίσεις πρέπει να αποσκοπούν σε: i) αξιόπιστες και ευέλικτες συμβάσεις εργασίας, σε συνδυασμό με κατάλληλη στήριξη κατά τη διάρκεια της μετάβασης και αποφυγή κατακερματισμού της αγοράς εργασίας· ii) ποιοτικά, αποδοτικά συστήματα δια βίου εκπαίδευσης και κατάρτισης, που αποσκοπούν στην αντιστοίχιση των δεξιοτήτων με τις ανάγκες της αγοράς εργασίας· iii) αποτελεσματικές ενεργητικές πολιτικές για την αγορά εργασίας που στηρίζουν τη συμμετοχή στην αγορά εργασίας· iv) βιώσιμα και επαρκή συστήματα κοινωνικής προστασίας, που ανταποκρίνονται σε νέες μορφές απασχόλησης και εργασιακών σχέσεων· v) απρόσκοπτη κινητικότητα του εργατικού δυναμικού σε θέσεις εργασίας, τομείς και τόπους· vi) αποτελεσματικό κοινωνικό διάλογο και μισθολογικές διαπραγματεύσεις στο κατάλληλο επίπεδο· vii) ελάφρυνση της φορολόγησης της εργασίας, ιδίως για τα χαμηλά εισοδήματα και τα δεύτερα εργαζόμενα μέλη της οικογένειας.

               4.Σύμφωνα με τον οδικό χάρτη του Συμβουλίου (ECOFIN) του Ιουνίου 2016, να συνεχίσουν τις εργασίες για την ολοκλήρωση της Τραπεζικής Ένωσης αναφορικά με τη μείωση και τον επιμερισμό κινδύνων, συμπεριλαμβανομένων ενός ευρωπαϊκού συστήματος εγγύησης των καταθέσεων, της λειτουργίας του κοινού μηχανισμού ασφαλείας για το Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης και της ενίσχυσης του ευρωπαϊκού εποπτικού πλαισίου για να αποτραπεί η συσσώρευση κινδύνων. Να λάβουν μέτρα για την αισθητή επιτάχυνση της μείωσης των επιπέδων των μη εξυπηρετούμενων δανείων με βάση το συμφωνηθέν στο πλαίσιο του Συμβουλίου (ECOFIN) σχέδιο δράσης και την προώθηση ομαλής απομόχλευση σε κράτη μέλη με υψηλό ιδιωτικό χρέος. Να ενισχύσουν την ολοκλήρωση και ανάπτυξη των κεφαλαιαγορών της ΕΕ για τη στήριξη της μεγέθυνσης στην πραγματική οικονομία, με παράλληλη διασφάλιση της σταθερότητας των χρηματοπιστωτικών αγορών.

               5.Να πραγματοποιήσουν ταχεία πρόοδο για την ολοκλήρωση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης, ιδίως με βάση τις πρωτοβουλίες της Επιτροπής που δρομολογήθηκαν το φθινόπωρο του 2017, με πλήρη σεβασμό της εσωτερικής αγοράς της Ένωσης και κατά τρόπο ανοικτό και διαφανή προς τα κράτη μέλη εκτός της ζώνης του ευρώ.

               Βρυξέλλες,

                     Για το Συμβούλιο

                     Ο Πρόεδρος

                     (1)

                        ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.

                     (2)

                        ΕΕ L 306 της 23.11.2011, σ. 25.

                     (3)

                        Βλέπε έκθεση του μηχανισμού επαγρύπνησης 2018.


               ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
            Βρυξέλλες,4.1.2018
            COM(2017) 812 final
            Σύσταση για
            ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
            με την οποία εξουσιοδοτείται η έναρξη διαπραγματεύσεων όσον αφορά ένα νομικά δεσμευτικό διεθνές μέσο στο πλαίσιο της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας σχετικά με τη διατήρηση και τη βιώσιμη χρήση της θαλάσσιας βιοποικιλότητας σε περιοχές πέραν της εθνικής δικαιοδοσίας

               ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

               1.ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΣΥΣΤΑΣΗΣ

               •Αιτιολόγηση και στόχοι της σύστασης

                  Η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, στο ψήφισμα 68/70, παράγραφος 198, ζήτησε από την άτυπη ad hoc ανοικτή ομάδα εργασίας των Ηνωμένων Εθνών να μελετήσει ζητήματα που αφορούν τη διατήρηση και τη βιώσιμη χρήση της θαλάσσιας βιοποικιλότητας πέραν των περιοχών εθνικής δικαιοδοσίας («ομάδα εργασίας BBNJ των Ηνωμένων Εθνών») για να διατυπώσει συστάσεις σχετικά με το πεδίο εφαρμογής, τις κατευθυντήριες γραμμές και τη σκοπιμότητα ενός διεθνούς μέσου στο πλαίσιο της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας («UNCLOS»).

                  Βασιζόμενη στο έργο που έχει πραγματοποιήσει από το 2006, η ομάδα εργασίας BBNJ των Ηνωμένων Εθνών, κατά την τελική συνεδρίασή της τον Ιανουάριο του 2015, ενέκρινε συστάσεις στις οποίες τονίζεται η ανάγκη για ένα ολοκληρωμένο παγκόσμιο καθεστώς για την καλύτερη αντιμετώπιση της διατήρησης και της βιώσιμης χρήσης της θαλάσσιας βιοποικιλότητας πέραν των περιοχών εθνικής δικαιοδοσίας, μέσω της κατάρτισης ενός νομικά δεσμευτικού διεθνούς μέσου στο πλαίσιο της UNCLOS για τη διατήρηση και τη βιώσιμη χρήση της θαλάσσιας βιοποικιλότητας σε περιοχές πέραν της εθνικής δικαιοδοσίας (εφεξής «το μέσο»).

                  Με το ψήφισμα 69/292 της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών που εγκρίθηκε στις 19 Ιουνίου 2015 συστάθηκε προπαρασκευαστική επιτροπή (εφεξής «προπαρασκευαστική επιτροπή»), ανοικτή σε όλα τα κράτη μέλη των Ηνωμένων Εθνών, στα μέλη των ειδικευμένων υπηρεσιών και στα συμβαλλόμενα μέρη της UNCLOS, η οποία έχει ως αποστολή την υποβολή ουσιαστικών συστάσεων στη Γενική Συνέλευση σχετικά με τα στοιχεία του μέσου. Επίσης, στο ψήφισμα ορίζεται ότι η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών θα πρέπει επίσης να αποφασίσει τη σύγκληση διακυβερνητικής διάσκεψης («ΔΚΔ») για τη διαπραγμάτευση του εν λόγω μέσου καθώς και την ημερομηνία έναρξής του, λαμβάνοντας υπόψη την έκθεση της προπαρασκευαστικής επιτροπής, πριν από το τέλος της εβδομηκοστής δεύτερης συνόδου της.

                  Τον Μάρτιο του 2016 το Συμβούλιο αποφάσισε να εξουσιοδοτήσει την Επιτροπή να διαπραγματευθεί, εξ ονόματος της Ένωσης (απόφαση 6862/16 της 15ης Μαρτίου 2016), όσον αφορά θέματα που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της Ένωσης και για τα οποία η Ένωση έχει εγκρίνει κανόνες, όσον αφορά τα στοιχεία ενός σχεδίου κειμένου του μέσου. Η εν λόγω εξουσιοδότηση διαπραγμάτευσης και οι σχετικές οδηγίες περιορίζονταν ρητά στις συνεδριάσεις της προπαρασκευαστικής επιτροπής.

                  Η προπαρασκευαστική επιτροπή πραγματοποίησε τέσσερις συνεδριάσεις το 2016 και το 2017, η τελευταία εκ των οποίων πραγματοποιήθηκε μεταξύ της 10ης και της 21ης Ιουλίου 2017. Οι διαπραγματεύσεις στις τέσσερις συνεδριάσεις της προπαρασκευαστικής επιτροπής ασχολήθηκαν με τα θέματα που είχαν προσδιοριστεί στις συστάσεις που διατυπώθηκαν κατά τη συνεδρίαση που πραγματοποίησε το 2011 η ομάδα εργασίας BBNJ, ήτοι: τους θαλάσσιους γενετικούς πόρους, συμπεριλαμβανομένων ζητημάτων που αφορούν τον καταμερισμό των οφελών· μέτρα όπως τα ανά περιοχή εργαλεία διαχείρισης, συμπεριλαμβανομένων των θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών· εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων· ανάπτυξη ικανοτήτων και μεταφορά θαλάσσιας τεχνολογίας. καθώς και γενικότερα οριζόντια θέματα, συμπεριλαμβανομένων των αρχών, της λήψης αποφάσεων και των διαδικασιών διευθέτησης διαφορών, της σχέσης με άλλα μέσα, της συμμετοχής κ.λπ. Οι τελικές συστάσεις εγκρίθηκαν με συναίνεση στις 21 Ιουλίου 2017 (και περιλαμβάνονται στην έκθεση της προπαρασκευαστικής επιτροπής —

                     http://www.un.org/depts/los/biodiversity/prepcom_files/Procedural_report_of_BBNJ_PrepCom.pdf

                  ). Μεταξύ άλλων, η προπαρασκευαστική επιτροπή συνέστησε στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών να λάβει απόφαση σχετικά με τη σύγκληση της ΔΚΔ το ταχύτερο δυνατό για να επεξεργαστεί το κείμενο του μέσου.

                  Είναι πιθανό η απόφαση για σύγκληση της ΔΚΔ να ληφθεί από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών έως τα τέλη του 2017. Η ΔΚΔ θα μπορούσε στη συνέχεια να αρχίσει τις εργασίες της και να πραγματοποιήσει την πρώτη της συνεδρίαση το πρώτο εξάμηνο του 2018.

                  Ως συμβαλλόμενο μέρος της UNCLOS και ως ένας από τους βασικούς υπέρμαχους της ανάγκης ενός τέτοιου μέσου ήδη από την έναρξη των συζητήσεων στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών το 2006, η ΕΕ θα πρέπει να συνεχίσει να συμμετέχει ενεργά σε αυτή τη διαδικασία στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών, συμβάλλοντας με τον τρόπο αυτό στην καλύτερη διατήρηση και βιώσιμη χρήση των έμβιων θαλάσσιων πόρων σε περιοχές πέραν της εθνικής δικαιοδοσίας, εντός του νομικού πλαισίου που έχει θεσπίσει η UNCLOS. Η ΕΕ θα πρέπει επίσης να εξασφαλίσει ότι θα συμπεριληφθούν διατάξεις οι οποίες θα της επιτρέπουν να καταστεί συμβαλλόμενο μέρος στο εν λόγω μέσο.

               •Συνοχή με τις ισχύουσες διατάξεις στον τομέα πολιτικής

                  Η Επιτροπή θα πρέπει να εξασφαλίσει ότι οι διαπραγματεύσεις σχετικά με το κείμενο του μελλοντικού μηχανισμού συνάδουν πλήρως με τους σχετικούς κανόνες και τις πολιτικές της Ένωσης στους τομείς που θα καλύπτει (περιβαλλοντική πολιτική, πολιτική θαλάσσιων μεταφορών, κοινή αλιευτική πολιτική, πολιτική για την εσωτερική αγορά, κοινή εμπορική πολιτική, πολιτική έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης, πολιτική για το κλίμα και άλλες σχετικές πολιτικές), καθώς και με τις συναφείς διμερείς και πολυμερείς συμφωνίες στις οποίες η Ένωση είναι ήδη συμβαλλόμενο μέρος.

                  Δεδομένου ότι το μέσο θα αποτελεί εκτελεστική συμφωνία της UNCLOS και ότι η UNCLOS αποτελεί ήδη μέρος του κεκτημένου της Ένωσης, η Επιτροπή θα πρέπει να διασφαλίσει ότι οι διατάξεις και η ισορροπία μεταξύ των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων που κατοχυρώνονται στη UNCLOS και αποτυπώνονται στο κεκτημένο της Ένωσης τηρούνται πλήρως και ότι το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων συνάδει πλήρως με τη UNCLOS.

               2.ΝΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΣΥΣΤΑΣΗΣ

                  Στόχος της παρούσας σύστασης είναι να εξουσιοδοτηθεί η Επιτροπή από το Συμβούλιο να διαπραγματευθεί το μελλοντικό μέσο εξ ονόματος της ΕΕ. Η νομική βάση επί της οποίας το Συμβούλιο επιτρέπει την έναρξη διαπραγματεύσεων είναι το άρθρο 218 παράγραφοι 3 και 4 της ΣΛΕΕ.

               3.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟΥΣ ΤΡΙΤΟΥΣ

                  Δεν έχουν πραγματοποιηθεί διαβουλεύσεις με ενδιαφερόμενα μέρη για την εκπόνηση του σχεδίου σύστασης.

                  Σύμφωνα με τις διατάξεις του ψηφίσματος 69/292 της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, η απόφαση για τη σύγκληση της διακυβερνητικής διάσκεψης επρόκειτο να ληφθεί από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών έως τον Σεπτέμβριο του 2018. Ωστόσο, αποφασίστηκε να επιταχυνθούν οι εργασίες των Ηνωμένων Εθνών, προκειμένου η διακυβερνητική διάσκεψη να συγκληθεί το συντομότερο δυνατόν, με μια πρώτη συνεδρίαση ήδη μέσα στο 2018 ώστε να διατηρηθεί η δυναμική των συζητήσεων. Είναι αναγκαίο να εγκριθούν οι διαπραγματευτικές οδηγίες πριν από την έναρξη της διάσκεψης και συνεπώς, δεν ήταν δυνατόν να διοργανωθεί δημόσια διαβούλευση, ούτε να δημοσιευτεί χάρτης πορείας για ανατροφοδότηση από τα ενδιαφερόμενα μέρη και τους πολίτες, σύμφωνα με την καθιερωμένη πρακτική.

                  Στην πραγματικότητα, η ΕΕ έχει αναλάβει πολιτική δέσμευση ως προς τη διαδικασία αυτή εδώ και χρόνια και έχουν πραγματοποιηθεί τακτικές διαβουλεύσεις με ενδιαφερόμενα μέρη, ιδίως με οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών και άλλους οργανισμούς που εκπροσωπούνται στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών.

                  Η συμμετοχή και η ανατροφοδότηση από τα ενδιαφερόμενα μέρη θα πρέπει επίσης να επιδιώκεται κατά τη διαπραγματευτική διαδικασία, όταν θα απαιτούνται πιο συγκεκριμένες (ουσιαστικές) διαπραγματευτικές θέσεις και θα πρέπει να διασφαλιστεί ότι οι διαπραγματευτικές θέσεις ενημερώνονται με τις απόψεις των ενδιαφερομένων μερών.

               Σύσταση για

               ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

               με την οποία εξουσιοδοτείται η έναρξη διαπραγματεύσεων όσον αφορά ένα νομικά δεσμευτικό διεθνές μέσο στο πλαίσιο της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας σχετικά με τη διατήρηση και τη βιώσιμη χρήση της θαλάσσιας βιοποικιλότητας σε περιοχές πέραν της εθνικής δικαιοδοσίας

               ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

               Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 218 παράγραφοι 3 και 4,

               Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

               Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1) Η Ένωση επικύρωσε τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας («UNCLOS») με την απόφαση 98/392/ΕΚ του Συμβουλίου της 23.3.1998
                  1
               , όντας έως σήμερα ο μοναδικός «διεθνής οργανισμός», ο οποίος είναι συμβαλλόμενο μέρος της εν λόγω σύμβασης κατά την έννοια του άρθρου 305 παράγραφος 1 στοιχείο στ) και του άρθρου 1 του παραρτήματος IX της UNCLOS.

               (2) Ως συμβαλλόμενο μέρος της UNCLOS, η Ένωση συμμετείχε στην άτυπη ad hoc ανοικτή ομάδα εργασίας για τη μελέτη ζητημάτων που αφορούν τη διατήρηση και τη βιώσιμη χρήση της θαλάσσιας βιοποικιλότητας σε περιοχές πέραν της εθνικής δικαιοδοσίας, η οποία πραγματοποίησε συνεδριάσεις από το 2006 έως το 2015· η Ένωση επίσης συμμετείχε σε τέσσερις συνεδριάσεις, το 2016 και το 2017, της προπαρασκευαστικής επιτροπής η οποία έχει εξουσιοδοτηθεί να διατυπώνει ουσιαστικές συστάσεις προς τη Γενική Συνέλευση σχετικά με τα στοιχεία ενός μελλοντικού νομικά δεσμευτικού διεθνούς μέσου στο πλαίσιο της UNCLOS για τη διατήρηση και τη βιώσιμη χρήση της θαλάσσιας βιοποικιλότητας σε περιοχές πέραν της εθνικής δικαιοδοσίας («το μέσο»).

               (3) Η προπαρασκευαστική επιτροπή ενέκρινε την έκθεσή της στις 21 Ιουλίου 2017 και συνέστησε στη Γενική Συνέλευση να εξετάσει τα στοιχεία που περιέχονται στη σύστασή της και να λάβει απόφαση, το συντομότερο δυνατό, για τη σύγκληση διακυβερνητικής διάσκεψης, υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών, προκειμένου να εξεταστούν οι συστάσεις της προπαρασκευαστικής επιτροπής και να καταρτιστεί το κείμενο ενός νομικά δεσμευτικού διεθνούς μέσου στο πλαίσιο της UNCLOS.

               (4) Βάσει των εν λόγω συστάσεων, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών αποφάσισε στις [...] τη σύγκληση διακυβερνητικής διάσκεψης για την κατάρτιση του κειμένου για ένα νομικά δεσμευτικό διεθνές μέσο στο πλαίσιο της UNCLOS για τη διατήρηση και τη βιώσιμη χρήση της θαλάσσιας βιοποικιλότητας σε περιοχές πέραν της εθνικής δικαιοδοσίας.

               (5) Η Ένωση, ως συμβαλλόμενο μέρος της UNCLOS, θα πρέπει να συμμετέχει πλήρως στις διαπραγματεύσεις σχετικά με το εν λόγω μέσο.

               ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

               Άρθρο 1

               Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να διαπραγματευθεί, εξ ονόματος της Ένωσης, ένα νομικά δεσμευτικό διεθνές μέσο στο πλαίσιο της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας σχετικά με τη διατήρηση και τη βιώσιμη χρήση της θαλάσσιας βιοποικιλότητας σε περιοχές πέραν της εθνικής δικαιοδοσίας.

               Άρθρο 2

               Οι οδηγίες διαπραγμάτευσης παρατίθενται στο παράρτημα.

               Άρθρο 3

               Οι εν λόγω διαπραγματεύσεις διεξάγονται σε διαβούλευση με ειδική επιτροπή που ορίζεται από το Συμβούλιο.

               Άρθρο 4

               Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Επιτροπή.

               Βρυξέλλες,

                     Για το Συμβούλιο

                     Ο Πρόεδρος

                     (1)

                        ΕΕ L 179 της 23.6.1998

    ---documentbreak---

               ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
            Βρυξέλλες,4.1.2018
            COM(2017) 812 final
            ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
            της
            σύστασης για ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
            με την οποία εξουσιοδοτείται η έναρξη διαπραγματεύσεων όσον αφορά ένα νομικά δεσμευτικό διεθνές μέσο στο πλαίσιο της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας σχετικά με τη διατήρηση και τη βιώσιμη χρήση της θαλάσσιας βιοποικιλότητας σε περιοχές πέραν της εθνικής δικαιοδοσίας

               ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

               ΟΔΗΓΙΕΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗΣ

               1. Αρχές

               Στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης ενός νομικά δεσμευτικού διεθνούς μέσου βάσει της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας («UNCLOS») για τη διατήρηση και τη βιώσιμη χρήση της θαλάσσιας βιοποικιλότητας σε περιοχές πέραν της εθνικής δικαιοδοσίας (το «μέσο»), η Επιτροπή επιδιώκει να εξασφαλίσει ότι:

               -
                     οι διατάξεις του μέσου συνάδουν πλήρως με το διεθνές δίκαιο και ιδίως με τις διατάξεις της UNCLOS και ότι το μελλοντικό μέσο δεν υπονομεύει την ισορροπία μεταξύ των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων που κατοχυρώνονται στη UNCLOS·

               -
                     οι διατάξεις του μέσου συνάδουν με τη σχετική νομοθεσία της Ένωσης, καθώς και με συναφείς διμερείς και πολυμερείς συμφωνίες στις οποίες η Ένωση είναι συμβαλλόμενο μέρος·

               Η Επιτροπή εξασφαλίζει ότι οι διαπραγματεύσεις διεξάγονται σε διαβούλευση με την ειδική επιτροπή που συνεδριάζει στις Βρυξέλλες ή επιτόπου. Η Επιτροπή υποβάλλει τακτικά στο Συμβούλιο εκθέσεις σχετικά με την έκβαση των διαπραγματεύσεων.

               2. Προσανατολισμοί

               2.1. Η Επιτροπή επιδιώκει να εξασφαλίσει ότι:

               ·Το πεδίο εφαρμογής των διαπραγματεύσεων καλύπτει, ως σύνολο, τα στοιχεία που  προβλέπονται στο ψήφισμα [...]·

               ·Οι διαδικαστικοί κανόνες για τη διεξαγωγή των διαπραγματεύσεων στη διακυβερνητική διάσκεψη επιτρέπουν την πλήρη συμμετοχή της ΕΕ στις διαπραγματεύσεις και συνάδουν με την προγενέστερη πρακτική για τη διαπραγμάτευση των συμφωνιών εφαρμογής της UNCLOS·

               ·Το μέσο παρέχει αποτελεσματικό πλαίσιο για τη διατήρηση και τη βιώσιμη χρήση της θαλάσσιας βιοποικιλότητας σε περιοχές πέραν της εθνικής δικαιοδοσίας·

               ·Το μέσο αποσκοπεί στην εφαρμογή, στην ενίσχυση και στη διαμόρφωση σειράς υποχρεώσεων που ήδη περιέχονται στην UNCLOS, λαμβάνοντας παράλληλα δεόντως υπόψη τα δικαιώματα και τις ελευθερίες που προβλέπονται στην UNCLOS·

               ·Το μέσο προβλέπει τη ρητή υποχρέωση των κρατών να συνεργάζονται, τόσο μεμονωμένα όσο και μέσω αρμόδιων διεθνών και περιφερειακών οργανισμών και ρυθμίσεων, για τη διατήρηση και τη βιώσιμη χρήση της θαλάσσιας βιοποικιλότητας σε περιοχές πέραν της εθνικής δικαιοδοσίας·

               ·Το μέσο δεν υπονομεύει τα υφιστάμενα νομικά μέσα και πλαίσια και τους αρμόδιους παγκόσμιους, περιφερειακούς και κλαδικούς φορείς ούτε θίγει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από αυτά.

               ·Το μέσο τηρεί τις εντολές των αρμόδιων παγκόσμιων, περιφερειακών και κλαδικών φορέων, αποσκοπεί σε συνέργιες και αποφεύγει την αλληλοεπικάλυψη των δραστηριοτήτων τους.

               ·Το μέσο δεν θίγει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των μερών της UNCLOS, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων τους επί των θαλασσίων ζωνών δυνάμει της UNCLOS.

               ·Το μέσο περιέχει κατάλληλες διατάξεις οι οποίες θα επιτρέψουν στην Ένωση να καταστεί συμβαλλόμενο μέρος και να συμμετέχει πλήρως στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων που θα καθοριστούν στο πλαίσιο του μέσου, σύμφωνα με το άρθρο 305 και το παράρτημα IX της UNCLOS.

               2.2. Ειδικότερα, η Επιτροπή επιδιώκει να διασφαλίσει ότι το μέσο περιλαμβάνει ή αντικατοπτρίζει, μεταξύ άλλων, τα εξής:

               α) Οριζόντια θέματα

               ·Γενικές αρχές χρηστής διακυβέρνησης, όπως: η προστασία και η διατήρηση του θαλάσσιου περιβάλλοντος, η διεθνής συνεργασία, η χρήση προσέγγισης με βάση την επιστήμη, η προσέγγιση με βάση το οικοσύστημα, η αρχή της προφύλαξης, η αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», η βιώσιμη και δίκαιη χρήση των θαλάσσιων πόρων, η δημοσιοποίηση των πληροφοριών, διαφανείς και ανοιχτές διαδικασίες λήψης αποφάσεων και η ευθύνη των κρατών ως θεματοφυλάκων του παγκόσμιου θαλάσσιου περιβάλλοντος·

               ·κατάλληλο και οικονομικά αποδοτικό θεσμικό πλαίσιο και μηχανισμούς, νέους ή ήδη υφιστάμενους, συμπεριλαμβανομένων όσων αποσκοπούν στη βελτίωση της συνεργασίας και του συντονισμού με τους υφιστάμενους αρμόδιους παγκόσμιους, περιφερειακούς και κλαδικούς φορείς και μεταξύ αυτών, ιδίως με αυτούς που έχουν λάβει εντολή να ρυθμίζουν δραστηριότητες σε περιοχές πέραν της εθνικής δικαιοδοσίας ή να προστατεύουν το θαλάσσιο περιβάλλον στις περιοχές αυτές·

               ·κατάλληλους μηχανισμούς για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης με τις ουσιαστικές διατάξεις του μέσου·

               ·κατάλληλους μηχανισμούς για την επίλυση διαφορών σύμφωνα με την UNCLOS.

               β) τους Θαλάσσιους Γενετικούς Πόρους («ΘΓΠ»), συμπεριλαμβανομένων ζητημάτων που αφορούν τον καταμερισμό των οφελών

               Η Επιτροπή επιδιώκει να εξασφαλίσει ότι το μέσο προωθεί τη διατήρηση και τη βιώσιμη χρήση ΘΓΠ που προέρχονται από περιοχές πέραν της εθνικής δικαιοδοσίας. Ειδικότερα, το μέσο θα πρέπει να:

               ·Προωθεί την περιβαλλοντικά ορθή πρόσβαση σε γενετικούς πόρους, κατά τρόπο που να συνάδει με τη διατήρηση και τη βιώσιμη χρήση τους, και να μην περιορίζει αδικαιολόγητα την ελευθερία της επιστημονικής έρευνας του θαλάσσιου περιβάλλοντος, όπως προβλέπεται στην UNCLOS·

               ·να είναι σχεδιασμένο κατά τρόπο ώστε να μην ρυθμίζει ζητήματα που σχετίζονται με τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας ή άλλα συναφή ζητήματα·

               ·να εξασφαλίζει ασφάλεια δικαίου για τους χρήστες των ΘΓΠ και να ενθαρρύνει βιοτεχνολογικές καινοτομίες, οι οποίες δεν είναι επιζήμιες για τη βιοποικιλότητα·

               ·να βελτιώνει τη διαφάνεια και τη διαθεσιμότητα πληροφοριών σχετικά με τους γενετικούς πόρους που προέρχονται από περιοχές πέραν της εθνικής δικαιοδοσίας·

               ·να αντιμετωπίζει ερωτήματα σχετικά με τον επιμερισμό των οφελών που απορρέουν από τη χρήση των ΘΓΠ από περιοχές πέραν της εθνικής δικαιοδοσίας.

               γ) Μέτρα όπως τα ανά περιοχή εργαλεία διαχείρισης, συμπεριλαμβανομένων των θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών («ΘΠΠ»)

               Η Επιτροπή επιδιώκει να εξασφαλίσει ότι το μέσο παρέχει, μεταξύ άλλων, διαδικασίες/μηχανισμούς για:

               ·τον εντοπισμό, τον χαρακτηρισμό και τη θέσπιση παγκοσμίως αναγνωρισμένων ΘΠΠ, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών κριτηρίων που βασίζονται στις βέλτιστες διαθέσιμες επιστημονικές πληροφορίες· τον καθορισμό ολοκληρωμένων στόχων διατήρησης και διαχείρισης για τις χαρακτηρισμένες περιοχές· την παρακολούθηση και την επιτήρηση δραστηριοτήτων που αποσκοπούν στην επίτευξη των στόχων διατήρησης και διαχείρισης·

               ·την παγκόσμια αναγνώριση ανά περιοχή εργαλείων διαχείρισης που έχουν καθιερωθεί από σχετικούς περιφερειακούς οργανισμούς και συμβάσεις που πληρούν εγκεκριμένα κριτήρια·

               Με τον τρόπο αυτό, η Επιτροπή επιδιώκει να διασφαλίσει ότι το εν λόγω μέσο συμβάλλει στην εφαρμογή των διεθνών υποχρεώσεων που υπέχει η Ένωση όσον αφορά τη δημιουργία ενός παγκόσμιου δικτύου αντιπροσωπευτικών οικολογικά και καλά συνδεόμενων συστημάτων προστατευόμενων περιοχών, οι οποίες τυγχάνουν αποτελεσματικής και ισότιμης διαχείρισης, και άλλων αποτελεσματικών μέτρων διατήρησης ανά ζώνη.

               δ) Εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων (ΕΠΕ)

               Η Επιτροπή επιδιώκει να διασφαλίσει ότι το μέσο διευκολύνει την αξιολόγηση των σωρευτικών επιπτώσεων των διαφόρων δραστηριοτήτων που λαμβάνουν χώρα στην ίδια ζώνη, προκειμένου να αποφευχθούν δυσμενείς επιπτώσεις στη θαλάσσια βιοποικιλότητα, συμπεριλαμβανομένων των νέων και αναδυόμενων δραστηριοτήτων και λαμβάνοντας επίσης υπόψη την τρέχουσα κατάσταση του περιβάλλοντος καθώς και τις σωρευτικές επιπτώσεις άλλων απειλών όπως η κλιματική αλλαγή. Ειδικότερα, η Επιτροπή επιδιώκει να διασφαλίσει ότι το μέσο αποσαφηνίζει, ενισχύει και αναπτύσσει λεπτομερώς τις υποχρεώσεις δυνάμει του άρθρου 206 της UNCLOS, ώστε:

               ·μεμονωμένες και σωρευτικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις δραστηριοτήτων υπό τη δικαιοδοσία ή τον έλεγχο κρατών μερών, που μπορεί να προκαλούν σημαντική ρύπανση ή σημαντικές και επιβλαβείς μεταβολές στο θαλάσσιο περιβάλλον («επιβλαβείς συνέπειες»), συμπεριλαμβανομένης της θαλάσσιας βιοποικιλότητας, σε περιοχές πέραν της εθνικής δικαιοδοσίας, να αξιολογούνται ορθά μέσω εκτιμήσεων περιβαλλοντικών επιπτώσεων και στρατηγικών περιβαλλοντικών εκτιμήσεων, κατά περίπτωση· και

               ·κάθε τέτοια επιβλαβής συνέπεια εντοπίζεται και λαμβάνεται υπόψη σε κάθε διαδικασία λήψης αποφάσεων και οι εν λόγω δραστηριότητες συνάδουν με τις υποχρεώσεις των κρατών δυνάμει της UNCLOS για την προστασία και τη διατήρηση του θαλάσσιου περιβάλλοντος, μεταξύ άλλων μέσω της θέσπισης κατάλληλων μέτρων για την πρόληψη και το μετριασμό των εν λόγω επιβλαβών συνεπειών.

               ε) Ανάπτυξη ικανοτήτων και μεταφορά θαλάσσιας τεχνολογίας

               Η Επιτροπή επιδιώκει να εξασφαλίσει ότι το μέσο:

               ·Περιλαμβάνει διατάξεις, σύμφωνα με την UNCLOS, για την ανάπτυξη ικανοτήτων και τη μεταφορά θαλάσσιων τεχνολογιών για τη διατήρηση και τη βιώσιμη χρήση της θαλάσσιας βιοποικιλότητας σε περιοχές πέραν της εθνικής δικαιοδοσίας·

               ·Διευκολύνει τη διεθνή συνεργασία για την ανάπτυξη ικανοτήτων και τη μεταφορά θαλάσσιας τεχνολογίας για την επίτευξη των στόχων και των απαιτήσεων της UNCLOS για τη διατήρηση και τη βιώσιμη χρήση της θαλάσσιας βιοποικιλότητας σε περιοχές πέραν της εθνικής δικαιοδοσίας.


               ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
            Βρυξέλλες, 25.4.2018
            COM(2018) 240 final
            Σύσταση για
            ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
            με την οποία εγκρίνεται η έναρξη διαπραγματεύσεων εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη σύναψη συμφωνίας σύμπραξης βιώσιμης αλιείας και πρωτοκόλλου με τη Δημοκρατία της Μαδαγασκάρης
            {SWD(2018) 143 final}{SWD(2018) 144 final}

               ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

               1.ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΣΥΣΤΑΣΗΣ

               •Αιτιολόγηση και στόχοι της πρότασης

               Η Επιτροπή προτείνει τη διαπραγμάτευση νέας συμφωνίας σύμπραξης βιώσιμης αλιείας και πρωτοκόλλου με τη Δημοκρατία της Μαδαγασκάρης, που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες του στόλου της Ένωσης και να εναρμονίζεται με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 σχετικά με την Κοινή Αλιευτική Πολιτική (ΚΑλΠ) και τα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 19ης Μαρτίου 2012 για την ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την εξωτερική διάσταση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής.

               •Συνέπεια με τις ισχύουσες διατάξεις στον τομέα πολιτικής

                  Η τρέχουσα συμφωνία αλιευτικής σύμπραξης (ΣΑΣ) μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Μαδαγασκάρης συνήφθη την 1η Ιανουαρίου 2007
                     1
                  . Προτείνεται η διαπραγμάτευση νέας συμφωνίας σύμπραξης βιώσιμης αλιείας με σκοπό να ενσωματωθούν ορισμένες διατάξεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013
                     2
                  , οι οποίες δεν καλύπτονται από την ισχύουσα ΣΑΣ. Το ισχύον τετραετές πρωτόκολλο
                     3
                   της ΣΑΣ τέθηκε σε εφαρμογή την 1η Ιανουαρίου 2015 και θα λήξει στις 31 Δεκεμβρίου 2018. Βάσει αυτού καθορίζονται οι αλιευτικές δυνατότητες για τον στόλο της Ένωσης και η αντίστοιχη χρηματική αντιπαροχή που καταβάλλεται από την Ένωση και τους πλοιοκτήτες. Η ετήσια οφειλόμενη δημόσια χρηματική αντιπαροχή της ΕΕ στη Μαδαγασκάρη ανέρχεται σε 1 487 500 EUR
                     4
                  , εκ των οποίων 700 000 EUR προορίζονται για την τομεακή στήριξη.

               Η ΣΑΣ με τη Μαδαγασκάρη παρέχει αλιευτικές δυνατότητες με στόχο τον τόνο και άκρως μεταναστευτικά είδη για τα σκάφη από 4 κράτη μέλη της ΕΕ (Ισπανία, Γαλλία, Πορτογαλία και Ιταλία). Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ήδη αναπτύξει δίκτυο διμερών συμφωνιών σύμπραξης βιώσιμης αλιείας (ΣΣΒΑ) στον Ινδικό Ωκεανό, και συγκεκριμένα με τις Σεϋχέλλες και τον Μαυρίκιο.

                  Οι ΣΣΒΑ συμβάλλουν στη διεθνή προώθηση των στόχων της ΚΑλΠ, διασφαλίζοντας ότι οι αλιευτικές δραστηριότητες της Ένωσης εκτός των υδάτων της βασίζονται στις ίδιες αρχές και τα ίδια πρότυπα που ισχύουν βάσει του ενωσιακού δικαίου. Επιπλέον, οι ΣΣΒΑ προάγουν την επιστημονική συνεργασία μεταξύ της ΕΕ και των εταίρων της, προωθούν τη διαφάνεια και τη βιωσιμότητα για την καλύτερη διαχείριση των αλιευτικών πόρων και ενθαρρύνουν τη διακυβέρνηση μέσω της στήριξης της παρακολούθησης, του ελέγχου και της εποπτείας των δραστηριοτήτων εθνικών και ξένων στόλων και της χορήγησης χρηματοδότησης για την καταπολέμηση δραστηριοτήτων παράνομης, λαθραίας και άναρχης αλιείας (ΠΛΑ) και τη συμβολή στη βιώσιμη ανάπτυξη της τοπικής αλιευτικής βιομηχανίας. Οι ΣΣΒΑ ενισχύουν τη θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις διεθνείς και περιφερειακές αλιευτικές οργανώσεις, ιδίως στην Επιτροπή Διαχείρισης της Αλιείας Τόνου του Ινδικού Ωκεανού (IOTC), το όργανο που έχει συσταθεί βάσει του διεθνούς δικαίου για τη διατήρηση και διαχείριση των άκρως μεταναστευτικών ειδών της περιοχής.

               •Συνέπεια με άλλες πολιτικές της Ένωσης

                  Η διαπραγμάτευση νέας συμφωνίας και πρωτοκόλλου με τη Μαδαγασκάρη συνάδει με την εξωτερική δράση της ΕΕ έναντι των χωρών της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού (ΑΚΕ), και ιδίως με τους στόχους της Ένωσης όσον αφορά τον σεβασμό των δημοκρατικών αρχών και των δικαιωμάτων του ανθρώπου.

                  .

               2.ΝΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΣΥΣΤΑΣΗΣ

               •Νομική βάση

                  Νομική βάση της απόφασης αποτελεί το άρθρο 218 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), στο πέμπτο μέρος σχετικά με την εξωτερική δράση της Ένωσης, τίτλος V σχετικά με τις διεθνείς συμφωνίες, το οποίο καθορίζει τη διαδικασία για τη διαπραγμάτευση και τη σύναψη συμφωνιών μεταξύ της ΕΕ και τρίτων χωρών.

               •Επικουρικότητα (σε περίπτωση μη αποκλειστικής αρμοδιότητας)

                  Άνευ αντικειμένου, αποκλειστική αρμοδιότητα.

               •Αναλογικότητα

                  Η απόφαση είναι ανάλογη προς τον στόχο.

               •Επιλογή της νομικής πράξης

                  Η νομική πράξη προβλέπεται στο άρθρο 218 παράγραφοι 3 και 4 της ΣΛΕΕ.

               3.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΚ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΩΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΩΝ, ΤΩΝ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΚΤΙΜΗΣΕΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ

               •Εκ των υστέρων αξιολογήσεις / έλεγχοι καταλληλότητας της ισχύουσας νομοθεσίας

                  Η Επιτροπή πραγματοποίησε το 2017 - 2018 εκ των υστέρων αξιολόγηση του ισχύοντος πρωτοκόλλου της ΣΑΣ με τη Μαδαγασκάρη, καθώς και εκ των προτέρων αξιολόγηση για την ενδεχόμενη ανανέωση του πρωτοκόλλου. Τα συμπεράσματα της αξιολόγησης παρατίθενται σε χωριστό έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής.

                  Η αξιολόγηση κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υπάρχει σταθερό ενδιαφέρον του ενωσιακού κλάδου αλιείας τόνου για αλιευτικές δραστηριότητες στη Μαδαγασκάρη και ότι η ανανέωση του πρωτοκόλλου θα συνέβαλε στην ενίσχυση του συστήματος παρακολούθησης, ελέγχου και εποπτείας, καθώς επίσης και στη βελτίωση της διακυβέρνησης στον τομέα της αλιείας στην περιοχή. Για την ΕΕ, είναι σημαντικό να διατηρηθεί ένα μέσο που καθιστά δυνατή τη στενή τομεακή συνεργασία με έναν μείζονα παράγοντα της διακυβέρνησης των ωκεανών σε υποπεριφερειακό επίπεδο, λόγω της έκτασης της αλιευτικής περιοχής που υπάγεται στη δικαιοδοσία του. Επιπλέον, για τον αλιευτικό στόλο της ΕΕ, και ιδίως για τα θυνναλιευτικά γρι-γρι και τα παραγαδιάρικα με λιμάνια βάσης στη Ρεϊνιόν, αυτό σημαίνει τη διατήρηση της πρόσβασης σε μια σημαντική αλιευτική περιοχή για την ανάπτυξη στρατηγικών αλίευσης βάσει ενός πολυετούς διεθνούς νομικού πλαισίου. Για τις αρχές της Μαδαγασκάρης, στόχος είναι να συνεχιστούν οι σχέσεις με την ΕΕ με σκοπό την ενίσχυση της διακυβέρνησης των ωκεανών και την παροχή ειδικής τομεακής στήριξης που προβλέπει πολυετείς δυνατότητες χρηματοδότησης.

               •Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη

                  Στο πλαίσιο της αξιολόγησης, ζητήθηκε η γνώμη των κρατών μελών, εκπροσώπων της βιομηχανίας, διεθνών οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών, καθώς και των αλιευτικών αρχών και της κοινωνίας των πολιτών της Μαδαγασκάρης. Πραγματοποιήθηκαν επίσης διαβουλεύσεις στο πλαίσιο του γνωμοδοτικού συμβουλίου για την υπερπόντια αλιεία.

               •Συλλογή και χρήση εμπειρογνωσίας

                  Άνευ αντικείμενου

               •Εκτίμηση επιπτώσεων

                  Άνευ αντικείμενου

               •Καταλληλότητα και απλούστευση του κανονιστικού πλαισίου

                  Άνευ αντικείμενου

               •Θεμελιώδη δικαιώματα

                  Οι οδηγίες διαπραγμάτευσης που προτείνονται ως παράρτημα της απόφασης συνιστούν να εγκριθεί η έναρξη διαπραγματεύσεων και να συμπεριληφθεί ρήτρα σχετικά με τις συνέπειες των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δημοκρατικών αρχών.

               4.ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

                  Το νέο πρωτόκολλο θα απαιτήσει την καταβολή χρηματικής αντιπαροχής στη Μαδαγασκάρη, που να είναι συμβατή με το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο (ΠΔΠ) για την περίοδο 2014-2020, ιδίως όσον αφορά τις πιστώσεις για το κονδύλιο του προϋπολογισμού που αφορά τις συμφωνίες σύμπραξης βιώσιμης αλιείας. Τα ετήσια ποσά για τις αναλήψεις υποχρεώσεων και τις πληρωμές καθορίζονται στην ετήσια διαδικασία του προϋπολογισμού, συμπεριλαμβανομένης της γραμμής του αποθεματικού για προτάσεις που δεν έχουν τεθεί σε ισχύ στις αρχές του έτους.

               5.ΛΟΙΠΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

               •Σχέδια εφαρμογής και ρυθμίσεις παρακολούθησης, αξιολόγησης και υποβολής εκθέσεων

                  Οι διαπραγματεύσεις αναμένεται να αρχίσουν κατά το δεύτερο τρίμηνο του 2017.

               •Αναλυτική επεξήγηση των επιμέρους διατάξεων της πρότασης

                  Η Επιτροπή συνιστά:

                  - να εξουσιοδοτηθεί η Επιτροπή από το Συμβούλιο να αρχίσει και να διεξαγάγει διαπραγματεύσεις με στόχο τη σύναψη νέας συμφωνίας σύμπραξης βιώσιμης αλιείας καθώς και πρωτοκόλλου με τη Δημοκρατία της Μαδαγασκάρης·

                  - να οριστεί η Επιτροπή ως διαπραγματευτής της ΕΕ επί του θέματος αυτού·

                  - να διεξαχθούν οι εν λόγω διαπραγματεύσεις από την Επιτροπή σε συνεννόηση με την ειδική επιτροπή, σύμφωνα με τις διατάξεις της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

                  - να εγκρίνει το Συμβούλιο τις οδηγίες διαπραγμάτευσης που προσαρτώνται στην παρούσα σύσταση.

               Σύσταση για

               ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

               με την οποία εγκρίνεται η έναρξη διαπραγματεύσεων εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη σύναψη συμφωνίας σύμπραξης βιώσιμης αλιείας και πρωτοκόλλου με τη Δημοκρατία της Μαδαγασκάρης

               ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

               Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 218 παράγραφοι 3 και 4,

               Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

               Εκτιμώντας ότι θα πρέπει να αρχίσουν διαπραγματεύσεις με σκοπό τη σύναψη νέας συμφωνίας σύμπραξης βιώσιμης αλιείας και πρωτοκόλλου με τη Μαδαγασκάρη,

               ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

               Άρθρο 1

               Εξουσιοδοτείται η Επιτροπή να αρχίσει διαπραγματεύσεις με τη Μαδαγασκάρη, με σκοπό τη σύναψη νέας συμφωνίας σύμπραξης βιώσιμης αλιείας και πρωτοκόλλου με τη Μαδαγασκάρη.

               Άρθρο 2

               Οι διαπραγματεύσεις διεξάγονται σε συνεννόηση με την ομάδα «Εξωτερική αλιευτική πολιτική» του Συμβουλίου και σύμφωνα με τις διαπραγματευτικές οδηγίες του Συμβουλίου που παρατίθενται στο παράρτημα της παρούσας απόφασης.

               Άρθρο 3

               Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Επιτροπή.

               Βρυξέλλες,

                     Για το Συμβούλιο

                     Ο Πρόεδρος

                     (1)

                        ΕΕ L 331 της 17.12.2007, σ. 3.

                     (2)

                        Βλ. κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 μέρος IV τίτλος II.

                     (3)

                        Για τα 2 τελευταία έτη του πρωτοκόλλου. Για τα δύο προηγούμενα έτη ήταν 1 566 250 EUR.

                     (4)

                        Πρβλ. κεφάλαιο 40 (γραμμή αποθεματικού 40 02 41) σύμφωνα με τη διοργανική συμφωνία για το ΠΔΠ (2013/C373/01).

    ---documentbreak---

               ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
            Βρυξέλλες, 25.4.2018
            COM(2018) 240 final
            ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
            της
            Σύστασης για απόφαση του Συμβουλίου
            με την οποία εγκρίνεται η έναρξη διαπραγματεύσεων εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη σύναψη συμφωνίας σύμπραξης βιώσιμης αλιείας και πρωτοκόλλου με τη Δημοκρατία της Μαδαγασκάρης
            {SWD(2018) 143 final}{SWD(2018) 144 final}

               ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

               Διαπραγματευτικές οδηγίες για τη σύναψη νέας συμφωνίας σύμπραξης βιώσιμης αλιείας και πρωτοκόλλου μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Δημοκρατίας της Μαδαγασκάρης

               –Σκοπός των διαπραγματεύσεων είναι η σύναψη νέας συμφωνίας σύμπραξης βιώσιμης αλιείας και πρωτοκόλλου, μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Δημοκρατίας της Μαδαγασκάρης, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 σχετικά με την Κοινή Αλιευτική Πολιτική και τα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 19ης Μαρτίου 2012 σχετικά με την ανακοίνωση της Επιτροπής, της 13ης Ιουλίου 2011, για την εξωτερική διάσταση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής.

               –Για την προώθηση της βιώσιμης και υπεύθυνης αλιείας, με ταυτόχρονη διασφάλιση αμοιβαίων οφελών για την ΕΕ και τη Μαδαγασκάρη μέσω ενός νέου πρωτοκόλλου, οι διαπραγματευτικοί στόχοι της Επιτροπής επιδιώκουν τα ακόλουθα:

               ·να εξασφαλιστεί η πρόσβαση στην αλιευτική ζώνη της Μαδαγασκάρης και η χορήγηση των αναγκαίων αδειών ώστε τα σκάφη του στόλου της ΕΕ να αλιεύουν στην εν λόγω ζώνη, και με τον τρόπο αυτό διατήρηση, μεταξύ άλλων, του δικτύου συμφωνιών σύμπραξης βιώσιμης αλιείας που είναι στη διάθεση των φορέων εκμετάλλευσης σκαφών στην ΕΕ·

               ·να ληφθούν υπόψη οι βέλτιστες διαθέσιμες επιστημονικές γνωμοδοτήσεις και τα συναφή σχέδια διαχείρισης που έχουν εγκριθεί από τις περιφερειακές οργανώσεις διαχείρισης της αλιείας (ΠΟΔΑ), για την εξασφάλιση βιώσιμων αλιευτικών δραστηριοτήτων και την προώθηση της διακυβέρνησης των ωκεανών σε διεθνές επίπεδο. Οι αλιευτικές δραστηριότητες πρέπει να στοχεύουν αποκλειστικά στους διαθέσιμους πλεονάζοντες πόρους, λαμβανομένης υπόψη της αλιευτικής ικανότητας του τοπικού στόλου και με ιδιαίτερη προσοχή στην άκρως μεταναστευτική φύση ορισμένων εκ των σχετικών αποθεμάτων·

               ·να εξασφαλιστεί επαρκές μερίδιο από τους αλιευτικούς πόρους, που να ανταποκρίνεται στα συμφέροντα των στόλων της ΕΕ, όταν για τα αποθέματα αυτά ενδιαφέρονται και άλλοι ξένοι στόλοι· να ληφθεί υπόψη η δραστηριότητα του στόλου της ΕΕ στην περιοχή, σύμφωνα με τις πλέον επικαιροποιημένες και βέλτιστες διαθέσιμες επιστημονικές εκτιμήσεις·

               ·να καθιερωθεί διάλογος για την ενίσχυση της τομεακής πολιτικής ώστε να ενθαρρυνθεί η εφαρμογή υπεύθυνης αλιευτικής πολιτικής, σύμφωνης με τους αναπτυξιακούς στόχους της χώρας, ιδίως όσον αφορά τη διακυβέρνηση στον τομέα της αλιείας, καθώς και την καταπολέμηση της παράνομης, λαθραίας και άναρχης αλιείας, τον έλεγχο, την παρακολούθηση και την εποπτεία των αλιευτικών δραστηριοτήτων και την παροχή επιστημονικών συμβουλών, καθώς και για την ενίσχυση της δημιουργίας θέσεων εργασίας που συμβάλλει, μεταξύ άλλων, στην κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη της Μαδαγασκάρης·

               ·να προστεθεί ρήτρα σχετικά με τις συνέπειες των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δημοκρατικών αρχών·

               ·να προστεθεί ρήτρα για την προτιμησιακή πρόσβαση του ενωσιακού στόλου στους διαθέσιμους πλεονάζοντες πόρους και για την εφαρμογή των ίδιων τεχνικών όρων για όλους τους αλλοδαπούς στόλους·

               ·να προστεθεί ρήτρα αποκλειστικότητας.

               –Προκειμένου να αποφευχθεί η διακοπή των αλιευτικών δραστηριοτήτων, η νέα συμφωνία και το πρωτόκολλο θα πρέπει να περιλαμβάνουν ρήτρα προσωρινής εφαρμογής.

               –Ειδικότερα, το πρωτόκολλο θα πρέπει να καθορίζει:

               ·τις αλιευτικές δυνατότητες, ανά κατηγορία, που θα χορηγηθούν στα σκάφη της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

               ·τη χρηματική αντιπαροχή και τους όρους καταβολής της· και

               ·τις προτεραιότητες και τους μηχανισμούς για την αποτελεσματική εφαρμογή της τομεακής στήριξης και την τακτική παρακολούθησή της.


               ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
            Βρυξέλλες, 5.6.2019
            COM(2019) 521 final
            Σύσταση για
            ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
            σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Πολωνίας για το 2019 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Πολωνίας για το 2019

               Σύσταση για

               ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

               σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Πολωνίας για το 2019 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Πολωνίας για το 2019

               ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

               Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 121 παράγραφος 2 και το άρθρο 148 παράγραφος 4,

               Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών
                  1
               , και ιδίως το άρθρο 9 παράγραφος 2,

               Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

               Έχοντας υπόψη τα ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

               Έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,

               Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Απασχόλησης,

               Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Οικονομικής και Δημοσιονομικής Επιτροπής,

               Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Κοινωνικής Προστασίας,

               Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Οικονομικής Πολιτικής,

               Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)Στις 21 Νοεμβρίου 2018, η Επιτροπή εξέδωσε την ετήσια επισκόπηση της ανάπτυξης,  η οποία σηματοδότησε την έναρξη του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου του 2019 σχετικά με το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών. Ελήφθη δεόντως υπόψη ο ευρωπαϊκός πυλώνας κοινωνικών δικαιωμάτων που διακηρύχθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή στις 17 Νοεμβρίου 2017. Οι προτεραιότητες της ετήσιας επισκόπησης της ανάπτυξης εγκρίθηκαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 21 Μαρτίου 2019. Στις 21 Νοεμβρίου 2018, βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011, η Επιτροπή ενέκρινε επίσης την έκθεση του μηχανισμού επαγρύπνησης· στην έκθεση αυτή η Πολωνία δεν συγκαταλέγεται μεταξύ των κρατών μελών για τα οποία επρόκειτο να πραγματοποιηθεί εμπεριστατωμένη επισκόπηση.

               (2)Η έκθεση χώρας του 2019 για την Πολωνία
                  2
                δημοσιεύτηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2019. Στην έκθεση αξιολογήθηκαν η πρόοδος της Πολωνίας όσον αφορά την εφαρμογή των ειδικών ανά χώρα συστάσεων που εκδόθηκαν από το Συμβούλιο στις 13 Ιουλίου 2018, η συνέχεια που δόθηκε στις συστάσεις που είχαν εκδοθεί κατά τα προηγούμενα έτη, καθώς και η πρόοδος της Πολωνίας ως προς την επίτευξη των εθνικών στόχων της στρατηγικής «Ευρώπη 2020».

               (3)Στις 26 Απριλίου 2019, η Πολωνία υπέβαλε το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του 2019 και στις 29 Απριλίου 2019 το πρόγραμμα σύγκλισης του 2019. Τα δύο προγράμματα αξιολογήθηκαν ταυτοχρόνως προκειμένου να ληφθεί υπόψη η διασύνδεσή τους.

               (4)Οι σχετικές ανά χώρα συστάσεις ελήφθησαν υπόψη κατά τον προγραμματισμό των Ευρωπαϊκών Διαρθρωτικών και Επενδυτικών Ταμείων («ΕΔΕΤ») για την περίοδο 2014-2020. Όπως προβλέπεται στο άρθρο 23 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
                  3
               , όπου είναι αναγκαίο για τη στήριξη της εφαρμογής σχετικών συστάσεων του Συμβουλίου, η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει από ένα κράτος μέλος να επανεξετάσει και να προτείνει τροποποιήσεις του οικείου συμφώνου εταιρικής σχέσης και των σχετικών προγραμμάτων. Η Επιτροπή έχει υποβάλει περαιτέρω στοιχεία για τον τρόπο με τον οποίο θα κάνει χρήση αυτής της διάταξης σε κατευθυντήριες οδηγίες σχετικά με την εφαρμογή των μέτρων που συνδέουν την αποτελεσματικότητα των ΕΔΕΤ με τη χρηστή οικονομική διακυβέρνηση
                  4
               .

               (5)Η Πολωνία υπάγεται επί του παρόντος στο προληπτικό σκέλος του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Στο πρόγραμμα σύγκλισης για το 2019, η κυβέρνηση προβλέπει ελαφρά επιδείνωση του ονομαστικού ισοζυγίου από έλλειμμα 0,4 % του ΑΕΠ το 2018 σε 0,6 % του ΑΕΠ το 2022, με έλλειμμα 1,7 % του ΑΕΠ το 2019 και πλεόνασμα 0,2 % το 2020. Το εκ νέου υπολογισθέν διαρθρωτικό ισοζύγιο, με έλλειμμα 1,1 % του ΑΕΠ, θα προσεγγίσει τον μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό στόχο, ο οποίος, το 2022, θα διαμορφωθεί σε διαρθρωτικό έλλειμμα της τάξης του 1,0 % του ΑΕΠ. Σύμφωνα με το πρόγραμμα σταθερότητας του 2019, ο δείκτης του χρέους γενικής κυβέρνησης προς το ΑΕΠ αναμένεται να μειωθεί από 48,9 % του ΑΕΠ το 2018 σε 40,6 % έως το 2022. Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζονται οι εν λόγω δημοσιονομικές προβλέψεις είναι ευλογοφανές. Ταυτόχρονα, δεν έχουν ακόμη προσδιοριστεί επαρκώς οι λεπτομέρειες εφαρμογής ορισμένων από τα αναγκαία μέτρα στήριξης των προβλεπόμενων στόχων για το έλλειμμα από το 2020 και εφεξής.

               (6)Το πρόγραμμα σύγκλισης για το 2019 αναφέρει ότι η Πολωνία έθεσε σε εφαρμογή αντισταθμιστικά μέτρα σχετικά με την ξηρασία και ότι η δημοσιονομική τους επίπτωση το 2018 ήταν σημαντική. Το πρόγραμμα σύγκλισης παρέχει επαρκή στοιχεία σχετικά με το πεδίο και τον χαρακτήρα αυτών των πρόσθετων δημοσιονομικών δαπανών. Η ειδική αντιμετώπιση των δαπανών που σχετίζονται με την ξηρασία θα μπορούσε να εξεταστεί κατ’ εφαρμογή της «ρήτρας ασυνήθων περιστάσεων». Σύμφωνα με την Επιτροπή, το 2018 οι επιλέξιμες πρόσθετες δαπάνες ανήλθαν στο 0,07 % του ΑΕΠ. Οι διατάξεις του άρθρου 9 παράγραφος 1 και του άρθρου 10 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 καλύπτουν αυτές τις πρόσθετες δαπάνες, διότι ο εξαιρετικός χαρακτήρας της ξηρασίας θεωρείται ασυνήθης περίσταση, ο αντίκτυπός της στα δημόσια οικονομικά της Πολωνίας είναι σημαντικός και δεν θα διακυβευόταν δε η βιωσιμότητα αν επιτρεπόταν προσωρινή απόκλιση από την πορεία προσαρμογής για την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού στόχου. Ως εκ τούτου, η απαιτούμενη προσαρμογή για την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού στόχου για το 2018 μειώθηκε προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι εν λόγω πρόσθετες δαπάνες.

               (7)Στις 13 Ιουλίου 2018, το Συμβούλιο συνέστησε στην Πολωνία να διασφαλίσει ότι ο ονομαστικός ρυθμός αύξησης των καθαρών πρωτογενών δημόσιων δαπανών
                  5
                δεν θα υπερβεί το 4,2 % το 2019, ποσοστό που αντιστοιχεί σε ετήσια διαρθρωτική προσαρμογή της τάξης του 0,6 % του ΑΕΠ. Με βάση τις εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής για το 2019, υπάρχει κίνδυνος σημαντικής απόκλισης από την εν λόγω συνιστώμενη προσαρμογή το 2019.

               (8)Το 2020, ενόψει του προβλεπόμενου παραγωγικού κενού 2,0 % του ΑΕΠ της Πολωνίας, ο ονομαστικός ρυθμός αύξησης των καθαρών πρωτογενών δημόσιων δαπανών δεν θα πρέπει να υπερβεί το 4,4 %, σύμφωνα με τη διαρθρωτική προσαρμογή ύψους 0,6 % του ΑΕΠ που προκύπτει από τον από κοινού συμφωνηθέντα πίνακα προσαρμογής απαιτήσεων βάσει του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Με βάση τις εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής για το 2019, σε περίπτωση μη αλλαγής των πολιτικών, υπάρχει κίνδυνος σημαντικής απόκλισης από την εν λόγω απαίτηση το 2020. Γενικά, το Συμβούλιο είναι της γνώμης ότι τα αναγκαία μέτρα θα πρέπει να ληφθούν το 2019 ώστε να τηρηθούν οι διατάξεις του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης.

               (9)Η Πολωνία σημείωσε σημαντική πρόοδο όσον αφορά την αύξηση της φορολογικής συμμόρφωσης. Ταυτόχρονα, η χώρα σημείωσε ισχυρή οικονομική ανάπτυξη, η αγορά εργασίας ήταν εύρωστη, ενώ αυξήθηκε σταδιακά το ποσοστό των συμβάσεων εργασίας που υπόκεινται σε εισφορές κοινωνικής ασφάλισης. Όλοι αυτοί οι παράγοντες συνέβαλαν στην αύξηση των δημοσίων εσόδων. Μέρος των αυξημένων εσόδων έχει κυκλικό χαρακτήρα και ενδέχεται να εξασθενήσει όταν επιδεινωθεί το μακροοικονομικό περιβάλλον. Ταυτόχρονα, τα τελευταία έτη οι δημόσιες δαπάνες αυξήθηκαν ως ποσοστό του ΑΕΠ. Αρκετές νέες κατηγορίες δαπανών έχουν μόνιμο χαρακτήρα και μπορεί να μην είναι εύκολο να αλλάξουν στο εγγύς μέλλον. Επιπλέον, στο μέλλον τα δημόσια οικονομικά της Πολωνίας θα αντιμετωπίσουν πιέσεις για υψηλότερες δαπάνες, ιδίως λόγω της γήρανσης του πληθυσμού. Οι παράγοντες αυτοί διευρύνουν την ανάγκη νέων εργαλείων για να ενισχυθεί η διαχείριση των δαπανών, συμπεριλαμβανομένης της τακτικής αξιολόγησης της αποτελεσματικότητας και της αποδοτικότητας των δαπανών. Παρόλο που το 2018 η Πολωνία συνέχισε να καταβάλλει προσπάθειες για τη βελτίωση της δημοσιονομικής διαδικασίας, η συνολική μεταρρύθμιση είναι περίπλοκη και θα εφαρμοστεί σταδιακά επί σειρά ετών. Η Πολωνία παραμένει το μόνο κράτος μέλος χωρίς ανεξάρτητο δημοσιονομικό συμβούλιο, παρόλο που το δημοσιονομικό πλαίσιο είναι γενικά ισχυρό και ανεξάρτητοι φορείς καλύπτουν ορισμένες από τις λειτουργίες που συνήθως ασκούνται από τα δημοσιονομικά συμβούλια. Μολονότι η Πολωνία δεν σημείωσε πρόοδο όσον αφορά τον περιορισμό της εκτεταμένης χρήσης των μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ, η κυβέρνηση δρομολόγησε μεταρρύθμιση χάρη στην οποία τα επιτόκια μπορούν να καταστούν λιγότερο σύνθετα και λιγότερο επιρρεπή σε σφάλματα.

               (10)Έως το 2017, η μέση ηλικία συνταξιοδότησης αυξανόταν, λαμβάνοντας υπόψη τις προηγούμενες μεταρρυθμίσεις, όπως η κατάργηση των δυνατοτήτων πρόωρης συνταξιοδότησης και η σταδιακή αύξηση της νόμιμης ηλικίας συνταξιοδότησης. Το 2018, η μέση ηλικία συνταξιοδότησης μειώθηκε και για τα δύο φύλα, λόγω μείωσης της νόμιμης ηλικίας συνταξιοδότησης στα τέλη του 2017. Η συνεχιζόμενη αύξηση της πραγματικής ηλικίας συνταξιοδότησης έχει κρίσιμη σημασία για τη συμμετοχή στην αγορά εργασίας και, συνεπώς, για την οικονομική ανάπτυξη, δεδομένης της μείωσης του πληθυσμού σε ηλικία εργασίας. Πολύ σημαντική είναι επίσης η διασφάλιση της επάρκειας των μελλοντικών συντάξεων, η πρόληψη της φτώχειας των ηλικιωμένων και, κατά συνέπεια, η βελτίωση της δημοσιονομικής βιωσιμότητας του συνταξιοδοτικού συστήματος. Η μείωση, το φθινόπωρο του 2017, της νόμιμης ηλικίας συνταξιοδότησης στα 60 έτη για τις γυναίκες και στα 65 για τους άνδρες θα έχει σημαντικό αρνητικό αντίκτυπο στα μελλοντικά επίπεδα συνταξιοδοτικών παροχών, δημιουργεί δε σημαντικό χάσμα μεταξύ ανδρών και γυναικών ως προς το θέμα αυτό. Τα υφιστάμενα προτιμησιακά συνταξιοδοτικά καθεστώτα συνεπάγονται δημοσιονομικό κόστος και μειώνουν την κινητικότητα των εργαζομένων μεταξύ των διαφόρων κλάδων. Το ειδικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης για τους αγρότες, που επιδοτείται με κόστος περίπου 0,8 % του ΑΕΠ, παρεμποδίζει την κινητικότητα του εργατικού δυναμικού και συμβάλλει στην αφανή ανεργία στον τομέα της γεωργίας.

               (11)Το ευνοϊκό μακροοικονομικό περιβάλλον συνέβαλε στις υψηλές επιδόσεις της πολωνικής αγοράς εργασίας κατά τα τελευταία έτη. Τα ποσοστά απασχόλησης συνέχισαν να αυξάνονται, ενώ τα ποσοστά ανεργίας, έπειτα από αρκετά έτη ύφεσης, σταθεροποιήθηκαν σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα κάτω από το 4 % το 2018. Ωστόσο, η συμμετοχή ορισμένων ομάδων στο εργατικό δυναμικό, ιδίως των ατόμων χαμηλής ειδίκευσης, των ατόμων με αναπηρίες και των φροντιστών τους, καθώς και των ατόμων μεγαλύτερης ηλικίας, έχει παραμείνει χαμηλή σε σύγκριση με άλλα κράτη μέλη. Το πολωνικό σύστημα κοινωνικών παροχών παρέχει ανεπαρκή κίνητρα για την ανάληψη θέσεων εργασίας. Το επίδομα τέκνου μείωσε τη φτώχεια και την ανισότητα, αλλά έχει αρνητικό αντίκτυπο στη συμμετοχή των γονέων, κυρίως των γυναικών, στην αγορά εργασίας λόγω του ύψους και του σχεδιασμού του. Το ποσοστό εγγραφής των παιδιών ηλικίας κάτω των τριών ετών σε επίσημες δομές παιδικής φροντίδας παραμένει μεταξύ των χαμηλότερων στην ΕΕ. Επιπλέον, η μακροχρόνια περίθαλψη παρέχεται ως επί το πλείστον από μέλη της οικογένειας χωρίς καμία σχεδόν θεσμική στήριξη, γεγονός που εμποδίζει τους φροντιστές να εργαστούν. Η μείωση της νόμιμης ηλικίας συνταξιοδότησης έχει ενθαρρύνει την έξοδο από την αγορά εργασίας ορισμένων εργαζομένων μεγαλύτερης ηλικίας. Η μετανάστευση από χώρες εκτός ΕΕ έχει συμβάλει στην αντιμετώπιση της αύξησης στη ζήτηση εργατικού δυναμικού, αλλά, όπως υπάρχουν ενδείξεις ότι μπορεί να είναι δύσκολο να επιτευχθεί συνεχής εισροή διακινούμενων εργαζομένων.

               (12)Μεταξύ των ετών 2015 και 2017, η Πολωνία έλαβε μέτρα για την καταπολέμηση του κατακερματισμού της αγοράς εργασίας περιορίζοντας τη δυνατότητα καταχρηστικής προσφυγής στην προσωρινή απασχόληση, αυξάνοντας τις εισφορές κοινωνικής ασφάλισης σε ορισμένες άτυπες συμβάσεις εργασίας και καθιερώνοντας ελάχιστο ωρομίσθιο για ορισμένες από τις συμβάσεις αυτές. Το ποσοστό των προσωρινών συμβάσεων παραμένει μεταξύ των υψηλότερων στην ΕΕ, παρόλο που άρχισε να μειώνεται από το 2015, χάρη στα μέτρα που ελήφθησαν και λόγω της έλλειψης εργαζομένων, και παρόλο που η εν λόγω διαδικασία επιταχύνθηκε στη διάρκεια του 2018. Δεν συνεχίστηκαν οι νομοθετικές αλλαγές για την αντιμετώπιση αυτού του ζητήματος, διότι τελικά δεν εφαρμόστηκε η μεταρρύθμιση του εργατικού κώδικα. Η επάρκεια των μελλοντικών συντάξεων των αυτοαπασχολούμενων και των ατόμων που εργάζονται με ορισμένες άτυπες συμβάσεις αναδύεται ως δυνητικό πρόβλημα.

               (13)Ένα σύστημα ποιοτικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, το οποίο λαμβάνει υπόψη τη δια βίου προοπτική και στηρίζεται σε επαρκείς επενδύσεις, θα μπορούσε να αποτελέσει καθοριστικό παράγοντα που θα στηρίξει τις μελλοντικές προοπτικές ανάπτυξης στην Πολωνία. Η απόκτηση των δεξιοτήτων και των ικανοτήτων που είναι αναγκαίες για την εξεύρεση απασχόλησης σε μια ραγδαία μεταβαλλόμενη αγορά εργασίας είναι ζωτικής σημασίας προκειμένου να ενθαρρυνθεί, αφενός, η συμμετοχή στο εργατικό δυναμικό και, αφετέρου, η ικανότητα καινοτομίας της οικονομίας. Το ποσοστό συμμετοχής των ενηλίκων στην εκπαίδευση και την κατάρτιση είναι πολύ χαμηλότερο από τον μέσο όρο της ΕΕ, ενώ γίνεται περιορισμένη χρήση της επαγγελματικής κατάρτισης στις επιχειρήσεις. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με ορισμένες αδυναμίες όσον αφορά τις ψηφιακές δεξιότητες, καθώς και τις δεξιότητες γραμματισμού και αριθμητισμού, ιδίως μεταξύ των ενηλίκων χωρίς σπουδές ανώτερης εκπαίδευσης, εμποδίζει τη δυνατότητα εξεύρεσης απασχόλησης. Η ανεπαρκής ποιότητα της κατάρτισης των εκπαιδευτικών και τα κενά στις δεξιότητές τους ενδέχεται να έχουν αρνητικό αντίκτυπο στην ποιότητα της εκπαίδευσης. Αδυναμίες υπάρχουν επίσης στο σύστημα διασφάλισης της ποιότητας της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Παρά τις πρόσφατες μεταρρυθμίσεις στον τομέα της επαγγελματικής και της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, δεν υπάρχει ακόμη αποτελεσματικός συντονισμός της εκπαίδευσης των ενηλίκων, ενώ δεν είναι σαφής ο αντίκτυπος των διαφόρων μέτρων πολιτικής στην ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης και κατάρτισης και στα επίπεδα δεξιοτήτων.

               (14)Οι μακροπρόθεσμες οικονομικές προοπτικές της Πολωνίας εξαρτώνται από την ανάπτυξη της ικανότητας καινοτομίας της οικονομίας. Η Πολωνία εξακολουθεί, ωστόσο, να κατατάσσεται χαμηλά από πλευράς καινοτομίας· οι τομείς χαμηλής τεχνολογίας αντιπροσωπεύουν σημαντικό μερίδιο στην οικονομική δομή της χώρας, ενώ παρατηρούνται σημαντικές περιφερειακές ανισότητες όσον αφορά τις επιδόσεις στον τομέα της καινοτομίας. Μολονότι έχουν ληφθεί κάποια μέτρα για τη βελτίωση της συνεργασίας επιστημονικού - επιχειρηματικού τομέα, εξακολουθούν να υφίστανται ορισμένα εμπόδια οικονομικού και μη οικονομικού χαρακτήρα. Ειδικότερα, βασικά εμπόδια παραμένουν οι πολύπλοκες διοικητικές διαδικασίες και οι περιορισμένες δεξιότητες των επιστημόνων στη διαχείριση κοινών σχεδίων έρευνας και ανάπτυξης δημόσιου-ιδιωτικού τομέα. Οι συνεργατικοί σχηματισμοί και τα τυποποιημένα εταιρικά δίκτυα, ιδίως μεταξύ μικρών-μεσαίων και μεγάλων επιχειρήσεων, έχουν περιορισμένο ρόλο στη διάδοση καινοτόμων λύσεων. Η μεταρρύθμιση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης το 2018 βελτιώνει ορισμένες πτυχές του πολωνικού επιστημονικού τοπίου, αλλά περιορίζεται στη μερική αντιμετώπιση σημαντικών ζητημάτων όπως ο κατακερματισμός του ερευνητικού τομέα, οι μισθοί των ερευνητών ή η διεθνοποίηση της πολωνικής επιστήμης. Οι ακαθάριστες εγχώριες δαπάνες για έρευνα και ανάπτυξη παρέμειναν στο μισό περίπου του μέσου όρου της Ένωσης το 2017, με σημαντικές περιφερειακές ανισότητες.

               (15)Τα αποτελέσματα στον τομέα της υγείας εξακολουθούν να βελτιώνονται, αλλά παραμένουν κάτω από τον μέσο όρο της ΕΕ· το προσδόκιμο ζωής των ανδρών υπολείπεται του αντίστοιχου των γυναικών κατά 8,2 έτη, ενώ το χάσμα μεταξύ των Πολωνών με ανώτερη και εκείνων με κατώτερη εκπαίδευση ανέρχεται σε 10 έτη. Η πρόσβαση στο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης και η αποτελεσματικότητά του επηρεάζονται από τις χαμηλές δαπάνες και τις ελλείψεις προσωπικού. Ο αριθμός των ειδικευόμενων ιατρών και νοσηλευτών σε σχέση με το μέγεθος του πληθυσμού είναι από τους χαμηλότερους στην Ένωση, ενώ το ένα τέταρτο του ιατρικού προσωπικού έχει υπερβεί το τυπικό όριο της ηλικίας συνταξιοδότησης. Οι μη καλυπτόμενες ανάγκες για ιατρικές υπηρεσίες μειώθηκαν το 2017, αλλά παραμένουν μεταξύ των υψηλότερων στην ΕΕ, ενώ ο χρόνος αναμονής για ορισμένες διαδικασίες έχει αυξηθεί σημαντικά από το 2010. Η Πολωνία έχει καταρτίσει χάρτες για τις ανάγκες υγειονομικής περίθαλψης, οι οποίοι όμως δεν αποτελούν ακόμη εργαλεία για τη στήριξη των αποφάσεων σχετικά με την αγορά υπηρεσιών υγείας και την πραγματοποίηση επενδύσεων. Το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης εξακολουθεί να βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στη νοσοκομειακή περίθαλψη, ενώ η πρωτοβάθμια και η εξωνοσοκομειακή περίθαλψη εξακολουθούν να είναι ανεπαρκώς ανεπτυγμένες. Το σύστημα μακροχρόνιας περίθαλψης είναι ανεπαρκές, στερείται τυποποιημένων υπηρεσιών και συνεκτικής στρατηγικής προσέγγισης. Στις περισσότερες περιπτώσεις η μακροχρόνια περίθαλψη παρέχεται από άτυπους φροντιστές, συχνά μέλη της οικογένειας με περιορισμένη θεσμική στήριξη. Το 2017, οι δημόσιες δαπάνες της Πολωνίας για υγειονομική περίθαλψη ανήλθαν στο 4,7 % του ΑΕΠ, ποσοστό πολύ χαμηλότερο από τον μέσο όρο της ΕΕ (7 % του ΑΕΠ). Η Πολωνία σχεδιάζει να αυξήσει τις εν λόγω δαπάνες σταδιακά κατά τα προσεχή έτη. Η επίτευξη αυτού του στόχου ενδέχεται, ωστόσο, να είναι δύσκολη, διότι τα σχέδια που ανακοινώθηκαν πρόσφατα για αύξηση των κοινωνικών μεταβιβάσεων προς τα νοικοκυριά μεσαίου και υψηλού εισοδήματος θα περιορίσουν τα δημοσιονομικά περιθώρια στο μέλλον.

               (16)Παρόλο που οι υποδομές στην Πολωνία έχουν βελτιωθεί σημαντικά, ορισμένοι τομείς εξακολουθούν να παρουσιάζουν σημαντικά κενά συνδεσιμότητας. Οι επενδύσεις στον τομέα των οδικών έργων, που πρόκειται να ολοκληρωθούν έως το 2024 σύμφωνα με το εθνικό πρόγραμμα οδοποιίας, θα επικεντρωθούν κυρίως στο ανατολικό τμήμα της χώρας, αφήνοντας ορισμένες βόρειες περιφέρειες λιγότερο συνδεδεμένες. Σημαντικά κενά εξακολουθούν να υπάρχουν στις σιδηροδρομικές μεταφορές του διευρωπαϊκού δικτύου μεταφορών, και οι επενδύσεις σε σιδηροδρομικές υποδομές προχωρούν με βραδύτερους ρυθμούς σε σχέση με τις επενδύσεις σε οδικά έργα. Το ποσοστό θανατηφόρων τροχαίων παραμένει μεταξύ των υψηλότερων στην Ένωση. Οι πόλεις αντιμετωπίζουν αυξανόμενα προβλήματα κινητικότητας, όπως η συμφόρηση και η ατμοσφαιρική ρύπανση, τα οποία προκαλούνται από την αύξηση του στόλου επιβατικών αυτοκινήτων και το μεγάλο ποσοστό παλαιών αυτοκινήτων. Οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από τις οδικές μεταφορές αυξήθηκαν σημαντικά την τελευταία πενταετία. Τα υφιστάμενα κίνητρα για χρήση συλλογικών και ενεργών τρόπων μετακίνησης χαμηλών εκπομπών ρύπων δεν επαρκούν για την αντιμετώπιση αυτών των προκλήσεων. Στην Πολωνία, η σταθερή συνδεσιμότητα στο διαδίκτυο παραμένει μία από τις χαμηλότερες στην Ένωση, αφού τα υπερταχέα ευρυζωνικά δίκτυα διατίθενται κυρίως στις μεγάλες πόλεις.

               (17)Η πολωνική οικονομία συγκαταλέγεται στις λιγότερο αποδοτικές από άποψη άνθρακα στην Ένωση. Η ανεπαρκής μόνωση των δημόσιων και ιδιωτικών κτιρίων συμβάλλει στην αύξηση της κατανάλωσης ενέργειας και στην ενεργειακή φτώχεια. Στην Πολωνία βρίσκονται επίσης οι πόλεις με τη μεγαλύτερη ρύπανση στην Ένωση, ιδίως στις νότιες και τις κεντρικές περιφέρειες. Οι επενδύσεις σε υψηλότερη ενεργειακή απόδοση, ιδίως στον τομέα των κτιρίων, με αύξηση του μεριδίου χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών και καθαρότερης παραγωγής ενέργειας, και με στήριξη της μείωσης των εκπομπών από τις μεταφορές, θα μειώσουν την εξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα και θα περιορίσουν την ατμοσφαιρική ρύπανση, μειώνοντας παράλληλα το κοινωνικό κόστος και βελτιώνοντας την ποιότητα ζωής. Το ισχύον νομοθετικό περιβάλλον, συμπεριλαμβανομένων του νόμου για την τήρηση αποθεμάτων φυσικού αερίου, του νόμου για την καθήλωση των τιμών ηλεκτρικής ενέργειας και των κανονισμών για τα χερσαία αιολικά πάρκα, μπορεί να αποτελέσει εμπόδιο για τις επενδύσεις στις αγορές ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου και να επηρεάσει μακροπρόθεσμα την ανταγωνιστικότητα του ενεργειακού τομέα και των ενεργοβόρων βιομηχανιών της Πολωνίας.

               (18)Η ποιότητα της νέας και αναθεωρημένης νομοθεσίας και η ύπαρξη σταθερού και προβλέψιμου επιχειρηματικού περιβάλλοντος έχουν πολύ μεγάλη σημασία για τη διατήρηση ευνοϊκών οικονομικών συνθηκών και τη στήριξη της αύξησης των ιδιωτικών επενδύσεων. Το ασταθές κανονιστικό πλαίσιο και άλλα εμπόδια στην επέκταση των επιχειρήσεων επηρεάζουν αρνητικά τις επενδυτικές δραστηριότητες και την παραγωγικότητα. Η εγκαθίδρυση αποτελεσματικού διαλόγου με όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη θα συντελέσει στη βελτίωση της ποιότητας της νομοθεσίας και, με τον περιορισμό του αριθμού των απαιτούμενων αναθεωρήσεων, θα συμβάλει θετικά στη σταθερότητα του επιχειρηματικού περιβάλλοντος. Ως εκ τούτου, η ενίσχυση του ρόλου των διαβουλεύσεων με τους κοινωνικούς εταίρους και των δημόσιων διαβουλεύσεω –με εξασφάλιση επαρκούς χρονικού διαστήματος για τις διαβουλεύσεις, καλύτερη αξιοποίηση των γνωμοδοτήσεων των ενδιαφερόμενων μερών οι οποίες συλλέγονται κατά τη διαδικασία και ελαχιστοποίηση του αριθμού των νόμων που εξαιρούνται από τις διαβουλεύσεις– θα συμβάλει ουσιαστικά στην ελαχιστοποίηση του διοικητικού φόρτου που προκύπτει από τις συχνές αλλαγές στη νομοθεσία, στην αύξηση των επενδύσεων και στην προώθηση βιώσιμης οικονομικής ανάπτυξης σε μακροπρόθεσμη βάση. Η Επιτροπή εκτιμά ότι στην Πολωνία εξακολουθεί να υφίσταται κίνδυνος σοβαρής παραβίασης του κράτους δικαίου, και ότι η κατάσταση επιδεινώνεται, καθώς πολλά από τα επίμαχα μέτρα εφαρμόζονται και ενοποιούνται. Οι ανησυχίες αυτές αποτελούν αντικείμενο των εν εξελίξει διαδικασιών οι οποίες εκκρεμούν ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και στο πλαίσιο του άρθρου 7 της ΣΕΕ. Η ασφάλεια δικαίου και η εμπιστοσύνη στην ποιότητα και την προβλεψιμότητα των κανονιστικών, φορολογικών και λοιπών πολιτικών και θεσμών είναι σημαντικοί παράγοντες για το επενδυτικό περιβάλλον.

               (19)Ο προγραμματισμός των κονδυλίων των ταμείων της ΕΕ για την περίοδο 2021-2027 θα μπορούσε να συμβάλει στην αντιμετώπιση ορισμένων από τα κενά που εντοπίστηκαν στις συστάσεις, ιδίως στους τομείς που καλύπτονται από το παράρτημα Δ της έκθεσης χώρας
                  6
               . Αυτό θα επιτρέψει στην Πολωνία να αξιοποιήσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα εν λόγω κονδύλια σε σχέση με τους τομείς που έχουν προσδιοριστεί, λαμβάνοντας υπόψη τις περιφερειακές ανισότητες.

               (20)Τα τελευταία χρόνια, ο ρόλος του κράτους επεκτάθηκε σημαντικά στους τομείς των τραπεζών, των ασφαλίσεων και της ενέργειας. Η αυξημένη κρατική ιδιοκτησία αποτελεί νέα πρόκληση για τον ανταγωνισμό, καθώς και για το κανονιστικό πλαίσιο και το πλαίσιο διακυβέρνησης. Η ποιότητα της διακυβέρνησης και η ανεξαρτησία των ρυθμιστικών και εποπτικών αρχών προσλαμβάνουν ολοένα και μεγαλύτερη σημασία, λόγω των δυνητικά συγκρουόμενων συμφερόντων και των ισχυρότερων δεσμών μεταξύ χρηματοπιστωτικών φορέων και κράτους.

               (21)Υπό το πρίσμα της αξιολόγησης αυτής, το Συμβούλιο εξέτασε το πρόγραμμα σύγκλισης για το 2019 και η γνώμη του
                  7
                αποτυπώνεται ιδίως στη σύσταση 1 κατωτέρω.

               ΣΥΝΙΣΤΑ στην Πολωνία να αναλάβει δράση το 2019 και το 2020 προκειμένου:

               1.Να διασφαλίσει ότι, το 2020, ο ονομαστικός ρυθμός αύξησης των καθαρών πρωτογενών δημόσιων δαπανών δεν θα υπερβεί το 4,4 %, ποσοστό που αντιστοιχεί σε ετήσια διαρθρωτική προσαρμογή ύψους 0,6 % του ΑΕΠ. Να λάβει περαιτέρω μέτρα για να βελτιώσει την αποδοτικότητα των δημόσιων δαπανών, μεταξύ άλλων με τη βελτίωση της δημοσιονομικής διαδικασίας.

               2.Να διασφαλίσει την επάρκεια των μελλοντικών συνταξιοδοτικών παροχών και τη βιωσιμότητα του συνταξιοδοτικού συστήματος με τη λήψη μέτρων για την αύξηση της πραγματικής ηλικίας συνταξιοδότησης και με τη μεταρρύθμιση των προτιμησιακών συνταξιοδοτικών καθεστώτων. Να λάβει μέτρα για την αύξηση της συμμετοχής στην αγορά εργασίας, μεταξύ άλλων με τη βελτίωση της πρόσβασης σε υπηρεσίες παιδικής μέριμνας και μακροχρόνιας περίθαλψης, και την άρση των εναπομενόντων εμποδίων για μονιμότερες μορφές απασχόλησης. Να προωθήσει την ποιοτική εκπαίδευση και τις δεξιότητες που σχετίζονται με την αγορά εργασίας, ιδίως μέσω της εκπαίδευσης των ενηλίκων.

               3.Να ενισχύσει την ικανότητα καινοτομίας της οικονομίας, μεταξύ άλλων με την στήριξη των ερευνητικών ιδρυμάτων και τη στενότερη συνεργασία τους με τις επιχειρήσεις. Να εστιάσει τη σχετική με τις επενδύσεις οικονομική πολιτική στην καινοτομία, τις μεταφορές, ιδίως όσον αφορά τη βιωσιμότητα, στις ψηφιακές και ενεργειακές υποδομές, την υγειονομική περίθαλψη και την καθαρότερη ενέργεια, λαμβάνοντας υπόψη τις περιφερειακές ανισότητες. Να βελτιώσει το κανονιστικό περιβάλλον, ιδίως με την ενίσχυση του ρόλου, αφενός, των διαβουλεύσεων με τους κοινωνικούς εταίρους και, αφετέρου, των δημόσιων διαβουλεύσεων στη νομοθετική διαδικασία.

               Βρυξέλλες,

                     Για το Συμβούλιο

                     [Ο Πρόεδρος][Η Πρόεδρος]

                     (1)

                        ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.

                     (2)

                        SWD(2019) 1020 final.

                     (3)

                        Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, περί καθορισμού κοινών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής, το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και περί καθορισμού γενικών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1083/2006 του Συμβουλίου (ΕΕ L 347 της 20.12.2013, σ. 320).

                     (4)

                        COM(2014) 494 final.

                     (5)

                        Οι καθαρές πρωτογενείς δημόσιες δαπάνες αποτελούνται από τις συνολικές δημόσιες δαπάνες εξαιρουμένων των δαπανών για τόκους, των δαπανών για προγράμματα της Ένωσης που αναπληρώνονται στο σύνολό τους από ενωσιακά κονδύλια και των αλλαγών μη διακριτικής ευχέρειας στη χρηματοδότηση των παροχών ανεργίας. Ο εθνικά χρηματοδοτούμενος ακαθάριστος σχηματισμός παγίου κεφαλαίου εξομαλύνεται σε διάστημα τετραετίας. Συνυπολογίζονται τα μέτρα διακριτικής ευχέρειας ή οι αυξήσεις εσόδων που είναι υποχρεωτικές εκ του νόμου. Τα έκτακτα μέτρα, τόσο στο σκέλος των εσόδων όσο και στο σκέλος των δαπανών συμψηφίζονται.

                     (6)

                        SWD(2019) 1020 final.

                     (7)

                        Δυνάμει του άρθρου 9 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97.