				|

		52011SC0823

			Recommendation for a COUNCIL RECOMMENDATION on the National Reform Programme 2011 of Lithuaniaand delivering a Council opinionon the updated Convergence Programme of Lithuania, 2011-2014

			   	Σύσταση
ΣΥΣΤΑΣΗΣ
ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
σχετικά
με το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
της Λιθουανίας
για το 2011
και την έκδοση
γνώμης του
Συμβουλίου
σχετικά με το
επικαιροποιημένο
πρόγραμμα
σύγκλισης της
Λιθουανίας για
την περίοδο 2011-2014
ΤΟ
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ
ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας
υπόψη τη
συνθήκη για τη
λειτουργία της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης, και
ιδίως το άρθρο 121
παράγραφος 2 και
το άρθρο 148
παράγραφος 4,
Έχοντας
υπόψη τον
κανονισμό (ΕΚ)
αριθ. 1466/97 του
Συμβουλίου,
της 7ης Ιουλίου
1997, για την
ενίσχυση της
εποπτείας της
δημοσιονομικής
κατάστασης και
την εποπτεία
και τον
συντονισμό των
οικονομικών
πολιτικών[1], και
ιδίως το άρθρο 9
παράγραφος 3,
Έχοντας
υπόψη τη
σύσταση της
Ευρωπαϊκής
Επιτροπής[2],
Έχοντας
υπόψη τα
συμπεράσματα
του Ευρωπαϊκού
Συμβουλίου,
Έχοντας
υπόψη τη γνώμη
της Επιτροπής
Απασχόλησης,
Μετά από
διαβούλευση με
την Οικονομική
και Δημοσιονομική
Επιτροπή,
Εκτιμώντας
τα ακόλουθα:
(1)
Στις 26
Μαρτίου 2010, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
συμφώνησε με
την πρόταση
της Ευρωπαϊκής
Επιτροπής για
την δρομολόγηση
της στρατηγικής
για την «Ευρώπη
2020», μιας νέας
στρατηγικής
για την
ανάπτυξη και
την
απασχόληση, η
οποία, βασιζόμενη
στον
μεγαλύτερο
συντονισμό των
οικονομικών
πολιτικών, θα
εστιαστεί σε
νευραλγικούς
τομείς στους
οποίους
απαιτείται
δράση ώστε να
ενισχυθεί το δυναμικό
διατηρήσιμης
ανάπτυξης και
ανταγωνιστικότητας
της Ευρώπης.
(2)
Στις 13
Ιουλίου 2010, το
Συμβούλιο
εξέδωσε
σύσταση σχετικά
με τους
γενικούς
προσανατολισμούς
της οικονομικής
πολιτικής των
κρατών μελών
και της Ένωσης
(2010 έως 2014) και στις 21
Οκτωβρίου 2010 το
Συμβούλιο
εξέδωσε
απόφαση
σχετικά με τις
κατευθυντήριες
γραμμές των
πολιτικών
απασχόλησης των
κρατών μελών[3], οι
οποίες από
κοινού
αποτελούν τις
«ολοκληρωμένες
κατευθυντήριες
γραμμές». Τα
κράτη μέλη
κλήθηκαν να
λαμβάνουν τις
ολοκληρωμένες
κατευθυντήριες
γραμμές υπόψη
στις εθνικές
οικονομικές πολιτικές
και πολιτικές
απασχόλησης.
(3)
Στις 12
Ιανουαρίου 2011, η
Επιτροπή
εξέδωσε την
πρώτη Ετήσια
Επισκόπηση της
Ανάπτυξης, η
οποία σηματοδοτεί
την έναρξη
ενός νέου
κύκλου
οικονομικής
διακυβέρνησης
στην ΕΕ και του
πρώτου
Ευρωπαϊκού
Εξαμήνου εκ
των προτέρων
και
ολοκληρωμένου
συντονισμού
πολιτικής, το
οποίο εντάσσεται
στη στρατηγική
«Ευρώπη 2020».
(4)
Στις 25
Μαρτίου 2011, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
προσυπέγραψε
τις
προτεραιότητες
για τη
δημοσιονομική
εξυγίανση και
τη διαρθρωτική
μεταρρύθμιση
(σύμφωνα με τα
συμπεράσματα
του Συμβουλίου
της 15ης
Φεβρουαρίου
και της 7ης Μαρτίου
2011 και κατόπιν
της Ετήσιας
Επισκόπησης
της Ανάπτυξης
που εκπόνησε η
Επιτροπή).
Τόνισε ότι πρέπει
να δοθεί
προτεραιότητα
στην
αποκατάσταση υγιών
προϋπολογισμών
και στη
διατηρησιμότητα
των δημόσιων
οικονομικών,
στη μείωση της
ανεργίας μέσω
μεταρρυθμίσεων
στην αγορά
εργασίας, και
στην καταβολή νέων
προσπαθειών
για την
ενίσχυση της
οικονομικής
ανάπτυξης.
Ζήτησε από τα
κράτη μέλη να ενσωματώσουν
τις προτεραιότητες
αυτές σε
συγκεκριμένα
μέτρα που θα
περιληφθούν
στα
προγράμματα
σταθερότητας ή
σύγκλισης και
στα εθνικά
προγράμματα
μεταρρυθμίσεων.
(5)
Στις 25
Μαρτίου 2011, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
κάλεσε επίσης
τα κράτη μέλη
που
συμμετέχουν
στο Σύμφωνο για
το Ευρώ+ να
υποβάλουν
εγκαίρως τις
δεσμεύσεις
τους ώστε να περιληφθούν
στα
προγράμματα
σταθερότητας ή
σύγκλισης και
στα εθνικά
προγράμματα
μεταρρυθμίσεων.
(6)
Στις 28
Απριλίου 2011, η
Λιθουανία
υπέβαλε το δικό
της επικαιροποιημένο
πρόγραμμα
σύγκλισης για το
2011, το οποίο
καλύπτει την
περίοδο 2011-2014,
καθώς και το
εθνικό πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
για το 2011. Για να
ληφθεί υπόψη η
αλληλεξάρτησή
τους, τα δύο
προγράμματα
αξιολογήθηκαν
ταυτόχρονα.
(7)
Η
λιθουανική
οικονομία
ανακάμπτει από
σοβαρή οικονομική
κρίση, στη
διάρκεια της
οποίας το ΑΕΠ
συρρικνώθηκε
κατά 17% φθάνοντας
από το
υψηλότερο στο
χαμηλότερο
σημείο του,
καθώς η
κατάρρευση της
εγχώριας
ζήτησης επιδεινώθηκε
λόγω της
καθίζησης του
παγκόσμιου
εμπορίου. Η
κρίση είχε
άμεση επίπτωση
στην αγορά
εργασίας, και η
ανεργία έφθασε
σε επίπεδο
ρεκόρ,
κορυφούμενη
στο 18,3% στα μέσα του
2010, μετά το πρωτοφανές
ποσοστό του 4,2%
που είχε επιτευχθεί
στις αρχές του
2008. Η οικονομία
έχει πλέον
σταθεροποιηθεί,
χάρη στην αυστηρή
προσήλωση στο
καθεστώς
νομισματικού
συμβουλίου, η
οποία συνοδεύεται
από σημαντική
δημοσιονομική
εξυγίανση,
παράλληλα με
την προσαρμογή
των μισθών του
ιδιωτικού
τομέα και με
μέτρα που
αποσκοπούν στην
ενίσχυση της
σταθερότητας
του
χρηματοοικονομικού
συστήματος. Με
την ανάκαμψη
της παγκόσμιας
οικονομίας και
τις θετικές
επιπτώσεις από
την ανάκτηση
της
ανταγωνιστικότητας,
οι εξαγωγές
αυξήθηκαν και
η οικονομική ανάπτυξη
αναζωογονήθηκε
το 2010. Το 2011, η
ανάκαμψη επιταχύνεται,
ενώ η εγχώρια
ζήτηση
αυξάνεται.
Ωστόσο, το
ποσοστό της
ανεργίας θα
παραμείνει
διψήφιο, παρά
τις προβλέψεις
για ταχύτερους
ρυθμούς
μείωσης της ανεργίας.
(8)
Βάσει της
αξιολόγησης
του
επικαιροποιημένου
προγράμματος
σύγκλισης
σύμφωνα με τον
κανονισμό (ΕΚ)
αριθ. 1466/97 του
Συμβουλίου, το
Συμβούλιο
είναι της γνώμης
ότι το
μακροοικονομικό
σενάριο στο
οποίο στηρίζεται
το πρόγραμμα
σύγκλισης του 2011
είναι ρεαλιστικό.
Παρά το
γεγονός ότι
βασίζεται σε
ελαφρώς
ευνοϊκότερες
αναπτυξιακές
παραδοχές για
το 2011, σε γενικές
γραμμές
συμβαδίζει με
τις πιο
πρόσφατες
προβλέψεις της
Επιτροπής για
το 2012. Το
πρόγραμμα σχεδιάζει
να επαναφέρει
το έλλειμμα
κάτω από την
τιμή αναφοράς 3%
ως το 2012, έτος
λήξης της
προθεσμίας που
έχει ορίσει το
Συμβούλιο,
αλλά δεν
ενισχύεται
επαρκώς από
μέτρα για το 2012.
Λόγω της
επιτάχυνσης
της οικονομικής
ανάκαμψης, τα
δημοσιονομικά
αποτελέσματα
για το 2011
ενδέχεται να
είναι καλύτερα
από τα προβλεπόμενα
στο πρόγραμμα.
Αν δεν
ανανεωθούν,
ωστόσο, τα
προσωρινά
μέτρα
εξυγίανσης που
λήγουν στα τέλη
του 2011, και αν δεν
συμπληρωθούν
με μόνιμα
μέτρα μεγάλης
εμβέλειας,
υπάρχει ο
κίνδυνος να
μην επιτευχθούν
οι
δημοσιονομικοί
στόχοι του
προγράμματος
για το 2012, παρά τη
βελτίωση των
μακροοικονομικών
προοπτικών. Η
μέση ετήσια
δημοσιονομική
προσπάθεια για
την περίοδο 2010-2012
είναι σαφώς
κατώτερη από
τη σύσταση που
ενέκρινε το
Συμβούλιο στις
16 Φεβρουαρίου 2010 στο
πλαίσιο της
διαδικασίας
υπερβολικού
ελλείμματος
(ΔΥΕ), δηλαδή 2,25%
του
ΑΕΠ. Δεδομένου
ότι η οικονομική
ανάπτυξη και
τα φορολογικά
έσοδα είναι
αισθητά
ανώτερα από τα
αναμενόμενα
κατά τον χρόνο
διατύπωσης της
σύστασης του
Συμβουλίου στο
πλαίσιο της
ΔΥΕ, η
υλοποίηση της
απαιτούμενης
δημοσιονομικής
προσπάθειας θα
επιτρέψει να
μειωθεί ταχύτερα
το έλλειμμα
και να
σημειωθεί
πρόοδος προς
την επίτευξη
του
μεσοπρόθεσμου
δημοσιονομικού
στόχου (ΜΔΣ). Ο
μεσοπρόθεσμος
στόχος για
διαρθρωτικό πλεόνασμα
της τάξης του 0,5%
του ΑΕΠ δεν
προβλέπεται να
επιτευχθεί εντός
της
προγραμματικής
περιόδου.
(9)
Δεδομένης
της σημαντικής
προσαρμογής
που απαιτείται
για την
εκπλήρωση του
στόχου που
καθορίστηκε
από τη ΔΥΕ για
το 2012 και για την
επίτευξη
προόδου προς
την
πραγματοποίηση
του
μεσοπρόθεσμου
δημοσιονομικού
στόχου, καθώς
και της
ανάγκης να
εξασφαλιστεί η
αναγκαία συγχρηματοδότηση
ώστε να
επισπευσθεί η
απορρόφηση των
διαρθρωτικών πόρων
από τα ταμεία
της ΕΕ και να
αυξηθούν οι
παραγωγικές
επενδύσεις
στην
οικονομία, θα
είναι δύσκολο
να καθοριστούν
περαιτέρω
μέτρα
εξυγίανσης. Η
βελτίωση της
αποτελεσματικότητας
του δημόσιου
τομέα θα
μπορούσε να
αφήσει
μεγαλύτερο
περιθώριο για
προσαρμογή των
δαπανών, χωρίς
να θιγεί η ποιότητα
των δημόσιων
υπηρεσιών. Αν
δεν υπάρξει νέα
μεταρρύθμιση,
οι δαπάνες που
συνδέονται με
τη γήρανση του
πληθυσμού θα
αυξηθούν τις
επόμενες
δεκαετίες σε
ποσοστό
υψηλότερο από
τον μέσο όρο
της ΕΕ. Τον
Ιούνιο του 2010, η
κυβέρνηση
ενέκρινε τα
κύρια σημεία
ευρείας μεταρρύθμισης
του συστήματος
κοινωνικής
ασφάλισης και συνταξιοδότησης.
Η πρόταση
περιλάμβανε
σημαντικές
αυξήσεις των
ορίων
συνταξιοδότησης,
αλλαγές στον
τρόπο
υπολογισμού
των συντάξεων
και ένταξη των
συντάξεων του
δημοσίου στο
γενικό
καθεστώς κοινωνικής
ασφάλισης. Για
τη μακροχρόνια
διατηρησιμότητα
των δημόσιων
οικονομικών
είναι
σημαντικό να
εγκριθούν και να
υλοποιηθούν με
επιτυχία όλες
οι πτυχές των
προτάσεων
αυτών· αυτό θα
μπορούσε να
συμβάλει και
στην αύξηση
της προσφοράς
εργασίας
παρέχοντας περισσότερα
κίνητρα προς
εργασία στους
εργαζομένους
μεγαλύτερης ηλικίας,
εξασφαλίζοντας
παράλληλα την
επάρκεια των
συντάξεων.
Εξάλλου, η
μακροχρόνια
διατηρησιμότητα
των δημόσιων
οικονομικών
απαιτεί
ισχυρότερο
δημοσιονομικό
πλαίσιο.
Συγκεκριμένα, στο
διάστημα μέχρι
να εκδηλωθεί η
κρίση, το
δημοσιονομικό
πλαίσιο δεν μπόρεσε
να εμποδίσει
επανειλημμένες
σημαντικές
αναθεωρήσεις
των στόχων που
αφορούσαν τις
δαπάνες, καθώς
και την προκυκλική
ανάπτυξη των
δαπανών η
οποία χρηματοδοτήθηκε
από τα έκτακτα
έσοδα. Η
υπερβολική
ανάπτυξη των
δαπανών η
οποία
χρηματοδοτείτο
από έσοδα που συνδέονται
με την
οικονομική
άνθηση υπήρξε
η αιτία των
σημαντικών
δημοσιονομικών
ανισορροπιών που
εμφανίστηκαν κατά
τη διάρκεια
της κρίσης. Οι
ανισορροπίες
αυτές
συνέβαλαν
επίσης στην
υπερθέρμανση
της οικονομίας.

(10)
Το
ποσοστό
ανεργίας στη
Λιθουανία
είναι από τα
υψηλότερα στην
ΕΕ. Άμεσο
μέλημα είναι
να διασφαλιστεί
ότι η ραγδαία
αυτή αύξηση
δεν θα γίνει διαρθρωτική.
Πολύ αυστηρές
εργασιακές
ρυθμίσεις και
διατάξεις,
όσον αφορά το
σύστημα
κοινωνικής πρόνοιας,
οι οποίες
ισοδυναμούν με
αντικίνητρα
για απασχόληση,
επηρεάζουν
αρνητικά τη
λειτουργία της
αγοράς εργασίας.
Τα μέτρα που
λαμβάνονται σε
αυτούς τους τομείς,
σε συνδυασμό
με ενεργητικές
πολιτικές στον
τομέα της
απασχόλησης οι
οποίες θα
χρηματοδοτηθούν
επαρκώς, θα
συμβάλουν ώστε
να μειωθεί ο
κίνδυνος να
καταστεί
διαρθρωτική η
ανεργία, ενώ
παράλληλα θα
μειώσουν τη
διόλου
αμελητέα
σκιώδη
οικονομία
(παραοικονομία).

(11)
Οι
λιθουανικές
κρατικές
επιχειρήσεις
αντιπροσωπεύουν
περίπου το 18% του
ΑΕΠ. Παραμένουν
στο σύνολό
τους
αναποτελεσματικές
και η
οικονομική
τους απόδοση
δεν είναι
ικανοποιητική.
Η επιτυχημένη
μεταρρύθμιση
των κρατικών
επιχειρήσεων
θα ήταν
ευεργετική και
για τον ανταγωνισμό
και θα
βελτίωνε το
επιχειρηματικό
περιβάλλον. Το 2010,
η Λιθουανία
προέβη σε
μεταρρύθμιση
πέντε
σημαντικών τομέων.
Η μεταρρύθμιση
καθόρισε για
τις επιχειρήσεις
του Δημοσίου
κατευθυντήριες
γραμμές στον τομέα
της
διαφάνειας,
δημιουργώντας
τις βάσεις ενός
συστήματος που
θα υποχρεώνει
την κυβέρνηση
να λογοδοτεί
για τα πεπραγμένα
της. Το ψήφισμα
της
κυβέρνησης,
τον Δεκέμβριο
του 2010, για τη
βελτίωση της
αποτελεσματικότητας
αποτελεί ένα
ακόμη
αξιόπιστο
πλαίσιο για τη
μεταρρύθμιση. Εντούτοις,
όλα αυτά
παραμένουν
απλώς πλαίσια
και κατευθυντήριες
γραμμές·
εξάλλου,
ορισμένα νευραλγικά
μέτρα που
είχαν αρχικά
προταθεί, και τα
οποία θα είχαν
διασφαλίσει
τον διαχωρισμό
των ρυθμιστικών
λειτουργιών και
του
ιδιοκτησιακού
καθεστώτος,
δεν
περιλαμβάνονται
στο ψήφισμα.
(12)
Η
ενεργειακή
ένταση της
λιθουανικής
οικονομίας είναι
από τις υψηλότερες
στην ΕΕ. Το
γεγονός αυτό
συνδέεται, σε
μεγάλο βαθμό,
με την οικιακή
θέρμανση, όπου
το μεγαλύτερο
μέρος του
προβλήματος
εστιάζεται
στις κακοδιατηρημένες
πολυκατοικίες.
Παρά τη
δρομολόγηση,
από το 2004,
στρατηγικής
για την
επίλυση αυτού
του προβλήματος,
ελάχιστες
επενδύσεις
πραγματοποιήθηκαν.
Επιπλέον,
σημειώθηκε
ραγδαία αύξηση
των επιπέδων
ιδιοκτησίας
επιβατικών
αυτοκινήτων,
ενώ τα έσοδα
από τη
φορολόγηση της
ενέργειας και
των μεταφορών
σημείωσαν
πτώση σε σχέση
με το ΑΕΠ και
τους φόρους επί
της εργασίας
(πολύ κάτω από
τον μέσο όρο
της ΕΕ). Η λήψη
μέτρων για την
αντιμετώπιση
των χαμηλών
συντελεστών
φορολόγησης
της ενέργειας,
καθώς και
εκείνων που
εφαρμόζονται
για την άδεια
κυκλοφορίας
και την ιδιοκτησία
οχημάτων, θα
συνέβαλλε στη
βραχυπρόθεσμη
δημοσιονομική
εξυγίανση,
παρέχοντας
παράλληλα
κίνητρα για αποδοτικότερη
χρήση της
ενέργειας.
(13)
Παρά το
γεγονός ότι η
Λιθουανία
διαθέτει ένα
κανονιστικό
πλαίσιο σε
γενικές
γραμμές
ευνοϊκό για τις
επιχειρήσεις,
οι επιδόσεις
της είναι
σχετικά χαμηλές
όσον αφορά
τους όρους που
ισχύουν για
τις
επιχειρήσεις
που βρίσκονται
στο στάδιο της
εκκίνησης, τις
προθεσμίες και
το κόστος
έκδοσης
οικοδομικών
αδειών, καθώς
και την προστασία
των επενδυτών.
Η βελτίωση των
κανονισμών
στους παραπάνω
τομείς θα
τονώσει τη
δημιουργία
θέσεων απασχόλησης,
καθώς και την
ανάπτυξη. Η
μεταρρύθμιση της
πολιτικής
ανταγωνισμού
μπορεί να
βελτιώσει περαιτέρω
το
επιχειρηματικό
περιβάλλον,
αλλά η πρόοδος
είναι αργή,
ιδίως στους
τομείς της
ενέργειας και
του λιανικού
εμπορίου
τροφίμων. Η
ολοκλήρωση της
αναθεωρημένης
στρατηγικής
όσον αφορά την
εθνική ενεργειακή
ανεξαρτησία θα
συμβάλει στην
αντιμετώπιση των
προβλημάτων
ασφάλειας του
εφοδιασμού και
ενίσχυσης του
ανταγωνισμού
στον τομέα της
παραγωγής
ηλεκτρικής
ενέργειας. Η
υλοποίηση της
τρίτης νομοθετικής
δέσμης της ΕΕ
όσον αφορά την
αγορά
ηλεκτρικής
ενέργειας και
φυσικού αερίου
θα βελτιώσει
τον
ανταγωνισμό
στη λιανική
αγορά ενέργειας.
Στον τομέα του
λιανικού
εμπορίου
τροφίμων, η
Λιθουανία
ψήφισε το 2009 νόμο
για την
απαγόρευση των
αθέμιτων
δραστηριοτήτων
των επιχειρήσεων
λιανικού
εμπορίου.
Εντούτοις,
ανεπαρκές παραμένει
το επίπεδο
ανταγωνισμού
στον τομέα του λιανικού
εμπορίου
τροφίμων, εν
μέρει εξαιτίας
της διάρθρωσης
του τομέα και
της αναποτελεσματικής
κανονιστικής
ρύθμισης της
αγοράς. Η
συγκέντρωση που
παρατηρείται
στον τομέα των
αλυσίδων
καταστημάτων
εμπορίας τροφίμων
εμφανίζει
ανοδική τάση,
και το 2008 το
μερίδιο των
τεσσάρων
μεγαλύτερων
λιανεμπόρων
έφθασε το 72%.
(14)
Η
Λιθουανία έχει
αναλάβει σειρά
δεσμεύσεων στο
πλαίσιο του
Συμφώνου για
το Ευρώ +[4].
Για την
ενίσχυση της
διατηρησιμότητας
των δημόσιων
οικονομικών, η
Λιθουανία θα
θεσπίσει
νόμους ώστε να
διευκολύνει τη
σώρευση
κεφαλαίων στο
αποθεματικό
του Δημοσίου
Ταμείου για
την
αντιμετώπιση
δύσκολων οικονομικών
περιόδων, και
θα προωθήσει
μια υπεύθυνη
αντιπληθωριστική
δημοσιονομική
πολιτική.
Εξαγγέλθηκαν
επίσης ορισμένα
σημαντικά
μέτρα για τη
μεταρρύθμιση
του συστήματος
συνταξιοδότησης
και κοινωνικής
ασφάλισης. Τα
μέτρα για την
απασχόληση
εστιάζονται στην
τόνωση των
προσλήψεων,
στην
καταπολέμηση
της παράνομης
και αδήλωτης
εργασίας, και
στην προώθηση
ευέλικτων
συμβάσεων
απασχόλησης.
Για τη
βελτίωση του
επιχειρηματικού
περιβάλλοντος,
η Λιθουανία
ανέλαβε σειρά
δεσμεύσεων που
συνίστανται
στην ενίσχυση
των ελέγχων
στις
επιχειρήσεις,
την αύξηση της
διαφάνειας και
τη μείωση του
διοικητικού
φόρτου των
επιχειρήσεων.
Οι δεσμεύσεις
αυτές
αναφέρονται
στους τέσσερις
τομείς του
Συμφώνου. Στο
σύνολό τους,
αντιστοιχούν
στο θεματολόγιο
μεταρρυθμίσεων
που
παρουσιάζεται
στο πρόγραμμα
σύγκλισης και
στο εθνικό
πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων.
Τα μέτρα που
προβλέπονται
στον τομέα της
απασχόλησης, εφόσον
υλοποιηθούν,
θα συμβάλουν
θετικά στην
τόνωση της
ζήτησης
εργατικού
δυναμικού. Οι
δεσμεύσεις
αυτές έχουν
αξιολογηθεί
και ληφθεί
υπόψη στις συστάσεις.
(15)
Η
Επιτροπή
αξιολόγησε το
πρόγραμμα
σύγκλισης και
το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων,
καθώς και τις δεσμεύσεις
του Συμφώνου
για το Ευρώ+[5]. Έλαβε
υπόψη όχι
μόνον τη
συνάφειά τους
για διατηρήσιμη
δημοσιονομική
και
κοινωνικοοικονομική
πολιτική στη
Λιθουανία,
αλλά και τη
συμμόρφωσή τους
με τους
κανόνες και
τις κατευθυντήριες
γραμμές της ΕΕ,
δεδομένης της
ανάγκης να
ενισχυθεί η
συνολική
οικονομική
διακυβέρνηση
της Ευρωπαϊκής
Ένωσης μέσω
της συμβολής
της ΕΕ σε
μελλοντικές
εθνικές
αποφάσεις.
Υπ’αυτό το πρίσμα,
η Επιτροπή
εκτιμά ότι θα
υπάρξει ανάγκη
να ληφθούν
μέτρα που θα
διασφαλίζουν
την τήρηση των
δημοσιονομικών
στόχων για το 2012.
Θα πρέπει
επίσης να
αναληφθούν
περαιτέρω
πρωτοβουλίες
για τη
μεταρρύθμιση
του συνταξιοδοτικού
συστήματος
ούτως ώστε να
βελτιωθεί η
διατηρησιμότητα
των δημόσιων
οικονομικών
και να ενθαρρυνθεί
η παράταση του
εργασιακού
βίου, για τη βελτίωση
της
λειτουργίας
της αγοράς
εργασίας, για
την εφαρμογή
της δέσμης
μεταρρυθμίσεων
στις επιχειρήσεις
του Δημοσίου,
για τη
βελτίωση της
ενεργειακής απόδοσης
και την
αντιμετώπιση
του
προβλήματος
της χαμηλής
φορολόγησης
της ενέργειας,
καθώς και για
την ενίσχυση
του
ανταγωνισμού
σε ορισμένους
τομείς.
(16)
Βάσει της
παρούσας
αξιολόγησης,
λαμβανομένης
επίσης υπόψη
της σύστασης
του Συμβουλίου
δυνάμει του
άρθρου 126
παράγραφος 7
της συνθήκης
για τη λειτουργία
της Ευρωπαϊκής
Ένωσης της 2ας
Ιουνίου 2010, το
Συμβούλιο
εξέτασε την
επικαιροποιημένη
έκδοση του
προγράμματος
σύγκλισης της
Λιθουανίας,
και η γνώμη του[6]
διατυπώνεται,
ειδικότερα,
στη σύσταση
που περιλαμβάνεται
στα σημεία (1) και
(2) κατωτέρω.
Λαμβάνοντας υπόψη
τα συμπεράσματα
του Ευρωπαϊκού
Συμβουλίου της
25ης Μαρτίου 2011, το
Συμβούλιο
εξέτασε το
εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
της
Λιθουανίας,
ΣΥΝΙΣΤΑ
στη Λιθουανία
να αναλάβει
δράση κατά την περίοδο
2011-2012 προκειμένου:
(1)
Να λάβει
συμπληρωματικά
φορολογικά
μέτρα μόνιμου
χαρακτήρα,
μέχρι την
έκδοση του
προϋπολογισμού
του 2012, για τη
διόρθωση του
υπερβολικού
ελλείμματος.
Να βελτιώσει
την τήρηση των
φορολογικών υποχρεώσεων
και να
αξιοποιήσει
πλήρως την
οικονομική
ανάκαμψη ώστε
να επιταχυνθεί
περαιτέρω η μείωση
του ελλείμματος
και να
σημειωθεί
πρόοδος προς
την επίτευξη
του
μεσοπρόθεσμου
δημοσιονομικού
στόχου κατά 0,5%
τουλάχιστον
του ΑΕΠ
ετησίως. Να
ενισχύσει το δημοσιονομικό
πλαίσιο,
εισάγοντας
ιδίως στο μεσοπρόθεσμο
δημοσιονομικό
πλαίσιο
περιοριστικά ανώτατα
όρια δαπανών, η
εφαρμογή των
οποίων θα
μπορεί να
ελέγχεται.
(2)
Να
εγκρίνει την
προτεινόμενη
νομοθεσία
εφαρμογής όσον
αφορά τη
μεταρρύθμιση
του
συνταξιοδοτικού
συστήματος. Να
καταργήσει τα
φορολογικά
αντικίνητρα
στον τομέα της
εργασίας για
τα άτομα που βρίσκονται
ή πλησιάζουν
την ηλικία
συνταξιοδότησης
με σκοπό να βελτιώσει
τη συμμετοχή
στην αγορά
εργασίας.
(3)
Να
αυξήσει την
ευελιξία της
αγοράς
εργασίας μέσω της
τροποποίησης
του κώδικα
εργασίας ώστε
να γίνει πιο
ευέλικτος και
να καταστεί
δυνατή η
καλύτερη χρήση
των συμβάσεων
ορισμένου
χρόνου. Να
τροποποιήσει
τη σχετική
νομοθεσία,
ιδίως τον νόμο
για τις
παροχές κοινωνικής
πρόνοιας σε
χρήμα, ώστε να
διασφαλίσει
ότι το σύστημα
κοινωνικής
πρόνοιας δεν
παρέχει κίνητρα
αποτροπής από
την εργασία.
(4)
Να
υλοποιήσει,
μέχρι τα τέλη
του 2011, όλες τις
πτυχές της
δέσμης
μεταρρυθμίσεων
των κρατικών
επιχειρήσεων,
διασφαλίζοντας
τον διαχωρισμό
του
ιδιοκτησιακού
καθεστώτος από
τις ρυθμιστικές
λειτουργίες,
τη σαφήνεια
των επιχειρηματικών
στόχων, την
ενίσχυση της
διαφάνειας και
τον διαχωρισμό
εμπορικών και
μη εμπορικών
δραστηριοτήτων.
(5)
Να
βελτιώσει την
ενεργειακή
απόδοση των
κτιρίων μέσω
της γρήγορης
υλοποίησης του
ταμείου χαρτοφυλακίου
και να λάβει
μέτρα για τη στροφή
της
φορολόγησης
προς τη χρήση
της ενέργειας,
ξεκινώντας με
τη φορολόγηση
της άδειας
κυκλοφορίας
και της
ιδιοκτησίας
επιβατικών
οχημάτων.
(6)
Να λάβει
μέτρα για τη
βελτίωση των
όρων που παρέχονται
στις
επιχειρήσεις
στο στάδιο της
εκκίνησης, της
έκδοσης
οικοδομικών
αδειών, καθώς
και για την
ενίσχυση του
ανταγωνισμού
στους τομείς
της ενέργειας
και του
λιανικού
εμπορίου.
,
                                                                       Για
το Συμβούλιο
                                                                       Ο
Πρόεδρος
[1]               ΕΕ L 209
της 2.8.1997, σ. 1.
[2]               ΕΕ C , σ. .
[3]               Διατηρήθηκαν
για το 2011 με την
απόφαση 2011/308/ΕΕ
του Συμβουλίου
της 19 Μαΐου 2011.
[4]               Περισσότερες
λεπτομέρειες
για τις
δεσμεύσεις που
έχουν αναληφθεί
στο πλαίσιο
του Συμφώνου
για το Ευρώ + περιλαμβάνονται
στο SEC(2011) 723
[5]               SEC(2011) 723.
[6]               Προβλέπεται
στο άρθρο 9
παράγραφος 3
του κανονισμού
(ΕΚ) αριθ. 1466/97 του
Συμβουλίου.


				|

		52013PC0388

			Σύσταση για ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την κατάργηση της απόφασης 2004/918/ΕΚ σχετικά με την ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος στην Ουγγαρία /* COM/2013/0388 final - 2013/ () */

			   	Σύσταση
για
ΑΠΟΦΑΣΗ
ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
για την
κατάργηση της
απόφασης 2004/918/ΕΚ
σχετικά με την
ύπαρξη
υπερβολικού
ελλείμματος
στην Ουγγαρία
ΤΟ
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ
ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας
υπόψη τη
Συνθήκη για τη
λειτουργία της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης, και
ιδίως το
άρθρο 126
παράγραφος 12,
Έχοντας
υπόψη τη
σύσταση της
Επιτροπής,
Εκτιμώντας
τα ακόλουθα:
(1)       Το
Συμβούλιο
αποφάσισε,
στις 5 Ιουλίου 2004,
σύμφωνα με το
άρθρο 104
παράγραφος 6
της Συνθήκης
για την ίδρυση
της Ευρωπαϊκής
Κοινότητας
(ΣΕΚ), ότι
υπάρχει υπερβολικό
έλλειμμα στην
Ουγγαρία και
εξέδωσε σύσταση
δυνάμει του
άρθρου 104
παράγραφος 7
της ΣΕΚ με
σκοπό να
τερματιστεί η
κατάσταση
υπερβολικού
ελλείμματος
έως το 2008[1].
(2)       Στις 18
Ιανουαρίου 2005,
σύμφωνα με το
άρθρο 104
παράγραφος 8
της ΣΕΚ, το
Συμβούλιο έκρινε
ότι η Ουγγαρία
δεν είχε
αναλάβει
αποτελεσματική
δράση για να
ανταποκριθεί
στη σύστασή
του και, στις 8
Μαρτίου 2005,
εξέδωσε νέα
σύσταση βάσει
του άρθρου 104
παράγραφος 7
της ΣΕΚ,
επιβεβαιώνοντας
την προθεσμία
του 2008 για τη
διόρθωση του
υπερβολικού ελλείμματος.
Στις 8
Νοεμβρίου 2005, το
Συμβούλιο
αποφάσισε ότι
η Ουγγαρία
απέτυχε για
δεύτερη φορά
να συμμορφωθεί
προς τις
συστάσεις που
διατυπώθηκαν σύμφωνα
με το άρθρο 104
παράγραφος 7
της ΣΕΚ. Κατά
συνέπεια, το
Συμβούλιο
απηύθυνε στην
Ουγγαρία, στις 10 Οκτωβρίου
του 2006, και τρίτη
σύσταση βάσει
του άρθρου 104
παράγραφος 7
της ΣΕΚ, με την
οποία
μετατέθηκε για
το 2009 η προθεσμία
για τη
διόρθωση του
υπερβολικού
ελλείμματος.
Στις 7 Ιουλίου 2009,
το Συμβούλιο
κατέληξε στο
συμπέρασμα ότι
θα μπορούσε να
θεωρηθεί ότι
οι ουγγρικές
αρχές έλαβαν
αποτελεσματικά
μέτρα που
ανταποκρίνονται
στη σύσταση
του Οκτωβρίου 2006
και,
λαμβανομένης
υπόψη της
σοβαρής οικονομικής
ύφεσης,
εξέδωσε
αναθεωρημένη
σύσταση σύμφωνα
με τα άρθρα 104
παράγραφος 7
της ΣΕΚ,
καθορίζοντας
νέα προθεσμία
για τη
διόρθωση, δηλ.
το 2011. Στις 27
Ιανουαρίου 2010, η
Επιτροπή
κατέληξε στο
συμπέρασμα ότι
η Ουγγαρία
έλαβε
αποτελεσματικά
μέτρα που
ανταποκρίνονται
στις
τελευταίες
συστάσεις του
Συμβουλίου, με τα
οποία το
Συμβούλιο
συμφώνησε στα
συμπεράσματά του,
στις 16
Φεβρουαρίου 2010,
αλλά
προειδοποίησε
ότι υπήρχαν
σημαντικοί
κίνδυνοι.
(3)       Σύμφωνα
με τις
διατάξεις του
άρθρου 126
παράγραφος 8 της
ΣΛΕΕ, το
Συμβούλιο
αποφάσισε,
στις 24
Ιανουαρίου 2012,
ότι η Ουγγαρία
δεν είχε λάβει
αποτελεσματικά
μέτρα που να
ανταποκρίνονται
στην σύσταση
του Συμβουλίου
του Ιουλίου
του 2009 εντός της
προθεσμίας που
προβλέπει η εν
λόγω σύσταση.
Παρόλο που δεν
είχε γίνει
υπέρβαση το 2011
του ποσοστού
αναφοράς του 3%
του ΑΕΠ που προβλέπεται
από τη συνθήκη,
αυτό δεν
οφειλόταν σε κάποια
διαρθρωτική
και βιώσιμη
διόρθωση αλλά
σε σημαντικά
έκτακτα έσοδα.
Τούτο
συνοδεύτηκε
από εκτιμώμενη
σωρευτική
διαρθρωτική
επιδείνωση άνω
του 2% του ΑΕΠ ως
προς το
έλλειμμα το 2010
και το 2011 σε
σύγκριση με
την
συνιστώμενη
σωρευτική
δημοσιονομική βελτίωση
κατά 0,5% του ΑΕΠ.
Εξάλλου, ενώ οι
αρχές
εφάρμοζαν διαρθρωτικά
μέτρα το 2012, τα
οποία
αναμένετο να
αντισταθμίσουν
σε μεγάλο
βαθμό την
προηγούμενη
επιδείνωση, το
ποσοστό
αναφοράς του 3%
του ΑΕΠ που
προβλέπει η
Συνθήκη θα
μπορούσε να
τηρηθεί εκ
νέου το 2012, χάρη
σε έκτακτα
μέτρα που
πλησιάζουν το 1%
του ΑΕΠ, αλλά θα
μπορούσε να
παραβιαστεί το
2013.
(4)       Στις 13
Μαρτίου 2012, το
Συμβούλιο
εξέδωσε νέα
σύσταση σύμφωνα
με το άρθρο 126
παράγραφος 7
της ΣΛΕΕ
προκειμένου να
τερματίσει η
Ουγγαρία το
υπερβολικό έλλειμμα
έως το 2012.
Ζητήθηκε από
τις αρχές της
Ουγγαρίας να
λάβουν ιδίως
τα ακόλουθα
μέτρα:i) να
τερματίσουν
την κατάσταση
υπερβολικού
ελλείμματος έως
το 2012 με
αξιόπιστο και
ουσιαστικό
τρόπο, ii) να καταβάλουν
πρόσθετη
δημοσιονομική
προσπάθεια
τουλάχιστον ½%
του ΑΕΠ για να
διασφαλιστεί η
επίτευξη του
στόχου του 2012 για
2,5% του ΑΕΠ,και iii) να
λάβουν τα
αναγκαία πρόσθετα
μέτρα
διαρθρωτικού
χαρακτήρα για
να διασφαλιστεί
ότι το
έλλειμμα του 2013
θα παραμείνει
πολύ πιο κάτω
από το ανώτατο
όριο του 3% του ΑΕΠ.
Ταυτόχρονα,
συνεστήθη να
επανέλθει ο
δείκτης
δημοσίου
χρέους σε
καθοδική
πορεία το
συντομότερο
δυνατό, ούτως
ώστε να
συντελεστεί
επαρκής πρόοδος
προς την
συμμόρφωση με
το ποσοστό
αναφοράς όσον
αφορά τη
μείωση του
χρέους.
Χρειαζόταν
επίσης να
υποστηριχθεί η
δημοσιονομική
προσαρμογή
μέσω των
προτεινόμενων
βελτιώσεων του
δημοσιονομικού
πλαισίου διακυβέρνησης.
Το Συμβούλιο
όρισε την 13η
Σεπτεμβρίου 2012
ως ημερομηνία
λήξης της
προθεσμίας για
την ανάληψη
αποτελεσματικής
δράσης από την
κυβέρνηση της
Ουγγαρίας.
Επίσης, στις 13
Μαρτίου 2012, το
Συμβούλιο
αποφάσισε να
αναστείλει
μέρος των
πιστώσεων
αναλήψεως υποχρεώσεων
του Ταμείου
Συνοχής για
την Ουγγαρία
για το έτος 2013
(σύμφωνα με το
άρθρο 4 του
κανονισμού (ΕΚ)
αριθ. 1084/2006 του
Συμβουλίου
(5)       Στις 30
Μαΐου 2012, βάσει
του
προγράμματος
σύγκλισης 2012 και
περαιτέρω
εξειδίκευσης
των μέτρων
εξοικονόμησης
πόρων, η
Επιτροπή
κατέληξε στο
συμπέρασμα ότι
η Ουγγαρία
είχε αναλάβει
αποτελεσματική
δράση όσον αφορά
την διόρθωση
του
υπερβολικού
ελλείμματος.
Ειδικότερα, το
έλλειμμα της
γενικής
κυβέρνησης
αναμενόταν να φθάσει
στο 2,5% του ΑΕΠ το 2012
και παρέμεινε
σαφώς κατώτερο
του ποσοστού
αναφοράς του 3%
του ΑΕΠ που
προβλέπει η
Συνθήκη το 2013,
όπως συνέστησε
το Συμβούλιο
τον Μάρτιο.
Επιπλέον,
αναγνωρίστηκε
ότι είχε επιτελεστεί
ορισμένη
πρόοδος ως
προς την
ενίσχυση του
πλαισίου
δημοσιονομικής
διακυβέρνησης
αν και θα
μπορούσε να
θεωρηθεί ότι ο
ρυθμός της
συνολικής
προόδου σ’
αυτόν τον
τομέα ήταν
βραδύς. Σε αυτό
το πλαίσιο, η
Επιτροπή
ενέκρινε, στις 30
Μαΐου, πρόταση για
την άρση της
αναστολής των
πιστώσεων
αναλήψεως υποχρεώσεων
του Ταμείου
Συνοχής. Στις 22
Ιουνίου 2012, το Συμβούλιο
συμφώνησε με
αυτήν την
αξιολόγηση και
εξέδωσε
απόφαση για
την άρση της
αναστολής των
πιστώσεων
αναλήψεως
υποχρεώσεων
του Ταμείου
Συνοχής.
(6)                   Σύμφωνα
με το άρθρο 4 του
πρωτοκόλλου
για τη διαδικασία
υπερβολικού
ελλείμματος
που
προσαρτάται στις
Συνθήκες, η
Επιτροπή
παρέχει τα
στοιχεία για
την εφαρμογή
της εν λόγω
διαδικασίας.
Στο πλαίσιο
της εφαρμογής
του εν λόγω
πρωτοκόλλου,
τα κράτη μέλη
υποχρεούνται
να κοινοποιούν
στοιχεία για
τα δημοσιονομικά
ελλείμματα και
το δημόσιο
χρέος και
άλλες συναφείς
μεταβλητές δύο
φορές τον
χρόνο, δηλ. πριν
από την 1η
Απριλίου και
την 1η
Οκτωβρίου,
σύμφωνα με το
άρθρο 3 του
κανονισμού (ΕΚ) αριθ.
479/2009 του Συμβουλίου,
της 25ης Μαΐου 2009,
σχετικά με την
εφαρμογή του
πρωτοκόλλου
για τη
διαδικασία
υπερβολικού
ελλείμματος
που
προσαρτάται
στη Συνθήκη
για την ίδρυση
της Ευρωπαϊκής
Κοινότητας[2].
(7)                   Όταν
εξετάζεται αν
μια απόφαση
σχετικά με την
ύπαρξη
υπερβολικού
ελλείμματος θα
πρέπει να
καταργηθεί, το
Συμβούλιο θα
πρέπει να
λάβει απόφαση
επί τη βάσει
των δεδομένων
που
κοινοποιούνται.
Επιπλέον, η
απόφαση για
την ύπαρξη
υπερβολικού
ελλείμματος θα
πρέπει να
καταργείται
μόνον εάν οι
προβλέψεις της
Επιτροπής δείχνουν
ότι το έλλειμμα
δεν θα υπερβεί
την τιμή
αναφοράς του 3%
του ΑΕΠ που
προβλέπει η
Συνθήκη κατά
τη διάρκεια
του χρονικού
ορίζοντα των
προβλέψεων[3].
(8)                   Βάσει
των στοιχείων
που
παρασχέθηκαν
από την Επιτροπή
(Eurostat) σύμφωνα με το
άρθρο 14 του
κανονισμού (ΕΚ)
αριθ. 479/2009 μετά από
την
κοινοποίηση εκ
μέρους της
Ουγγαρίας πριν
από την 1η
Απριλίου 2013, των
εαρινών
προβλέψεων για
το 2013 της Επιτροπής
και της
αξιολόγησης
των πρόσθετων
διορθωτικών
μέτρων που
θεσπίστηκαν
στις 13 Μαΐου 2013 με
κυβερνητικό
διάταγμα,
εξάγονται τα
ακόλουθα
συμπεράσματα:
–
Το 2012, βάσει
αξιοσημείωτης
δημοσιονομικής
προσπάθειας,
το
δημοσιονομικό
έλλειμμα
έφτασε στο 1,9% του
ΑΕΠ. Τούτο
οφείλεται
επίσης σε
εφάπαξ έσοδα
που ανέρχονται
στο ¾% του ΑΕΠ, στα
οποία περιλαμβάνονται
τα υψηλότερα
απ’ ό,τι είχε
προβλεφτεί στον
προϋπολογισμό
εφάπαξ έσοδα
ύψους 0,2% του ΑΕΠ
που προέρχονται
από τις
επιπλέον
μεταβιβάσεις
περιουσιακών
στοιχείων από
το ιδιωτικό
στο δημόσιο σύστημα
συντάξεων. Ο
εγκριθείς
προϋπολογισμός
του 2012 είχε ως
στόχο έλλειμμα
ίσο προς το 2,5%
του ΑΕΠ βάσει ανάπτυξης
0,5%. Ο
προϋπολογισμός
περιελάμβανε
έκτακτο αποθεματικό
ύψους 1,1% του ΑΕΠ
και μεγάλο
αριθμό μέτρων
εξυγίανσης,
ιδίως: i) μέτρα
αύξησης των
εσόδων περίπου
ύψους 1¾% του ΑΕΠ,
μεταξύ των
οποίωναυξήσεις
των έμμεσων
φόρων και των
εισφορών
κοινωνικής ασφάλισης,
ii) διαρθρωτικά
μέτρα όσον
αφορά τις
δαπάνες ύψους ¾%
του ΑΕΠ, όπως
επανεξέταση
των κοινωνικών
παροχών, και iii)
περιορισμό των
δαπανών ίσο
προς ¼% του ΑΕΠ
στον δημόσιο
τομέα,
περιλαμβανομένου
παγώματος των
ονομαστικών
μισθών στους
περισσότερους τομείς.
Για να
αντισταθμιστεί
η συνεχής
επιδείνωση των
προοπτικών
ανάπτυξης, η
κυβέρνηση
θέσπισε δύο βασικές
πρόσθετες
δέσμες
διορθωτικών
μέτρων τον Απρίλιο
και τον
Οκτώβριο
(ανερχόμενα
συνολικά σε 0,7% του
ΑΕΠ), τα οποία
περιλαμβάνουν
κυρίως
περαιτέρω
περικοπές στις
πιστώσεις των
δημοσιονομικών
οργάνων, από τα
οποία
εφαρμόστηκε
περίπου το
ήμισυ.
Επιπλέον, το
ισοζύγιο του
τομέα της
τοπικής
κυβέρνησης βελτιώθηκε
κατά περίπου 0,7%
του ΑΕΠ σε
σύγκριση με
τις προβλέψεις
στον
προϋπολογισμό,
κυρίως λόγω
της χαμηλής
επενδυτικής
τους
δραστηριότητας.
Στο πλαίσιο
της έκθεσης
προόδου ΔΥΕ
του Οκτωβρίου 2012,
ο επίσημος
στόχος για το
έλλειμμα του 2012
αναθεωρήθηκε
προς τα πάνω από
2,5% σε 2,7% του ΑΕΠ.
Συνολικά,
θεσπίστηκαν
από την κεντρική
κυβέρνηση και
εφαρμόστηκαν
αποτελεσματικά
διορθωτικά
μέτρα που
ισοδυναμούν
περίπου με το 3%
του ΑΕΠ και η
βελτίωση του
ισοζυγίου του
τομέα της
τοπικής
κυβέρνησης
κατέληξε σε
έλλειμμα 1,9% του
ΑΕΠ, δηλ.
επετεύχθη
υπερκάλυψη του
αρχικού στόχου
για το
έλλειμμα κατά 0,6%
του ΑΕΠ. Η
κινητοποίηση των
έκτακτων
αποθεματικών
αντιστάθμισε
τις αποκλίσεις
του
προϋπολογισμού,
οι οποίες
οφείλονταν εν
μέρει στη
χειρότερη σε
σχέση με την
αρχικά αναμενόμενη
μακροοικονομική
κατάσταση.
–
Το
πρόγραμμα
σύγκλισης 2013 της
Ουγγαρίας
προβλέπει να
παραμείνει το
έλλειμμα της
γενικής
κυβέρνησης στο
2,7% του ΑΕΠ τόσο το
2013 όσο και το 2014.
Ωστόσο, οι
εαρινές
προβλέψεις 2013
της Επιτροπής
κάνουν λόγο
για έλλειμμα 3,0%
του ΑΕΠ το 2013 και 3,3%
του ΑΕΠ το 2014,
πράγμα το
οποίο
υποδηλώνει ότι
το υπερβολικό
έλλειμμα δεν
έχει
τερματιστεί με
μόνιμο τρόπο.
Στις 13 Μαΐου 2013,
μετά από τη
δημοσίευση των
εαρινών
προβλέψεων 2013 της
Επιτροπής, η
κυβέρνηση της
Ουγγαρίας
θέσπισε περαιτέρω
διορθωτικά
μέτρα που
ανέρχονται
συνολικά σε
ακαθάριστους
όρους σε 0,3% και 0,7%
περίπου του ΑΕΠ
για το 2013 και 2014,
αντιστοίχως. Η
επικαιροποιημένη
δημοσιονομική
αξιολόγηση της
Επιτροπής, η οποία
λαμβάνει υπόψη
το καθαρό
αποτέλεσμα
βελτίωσης του
ελλείμματος
αυτών των
πρόσθετων
διορθωτικών
μέτρων,
προβλέπει
έλλειμμα 2,7% και 2,9%
το 2013 και 2014, αντιστοίχως.
Έτσι,
αναμένεται ότι
το έλλειμμα θα
παραμείνει
κάτω από την
τιμή αναφοράς
του 3% του ΑΕΠ που
προβλέπεται
από τη Συνθήκη
κατά τη
διάρκεια του
ορίζοντα των
προβλέψεων.
Επιπλέον,
σύμφωνα με την
εκτίμηση της
Επιτροπής, το
κυκλικά
προσαρμοσμένο
δημοσιονομικό
αποτέλεσμα, μη
λαμβανομένων υπόψη
έκτακτων και
άλλων
προσωρινών
μέτρων, θα
φθάσει σε -¾% και -1½%
του ΑΕΠ το 2013 και 2014
και, συνεπώς, θα
συνάδει με τον
μεσοπρόθεσμο
στόχο του -1,7% του
ΑΕΠ της
Ουγγαρίας.
–
Ο λόγος
χρέους προς το
ΑΕΠ, μετά την
κορύφωσή του σε
82% το 2010, μειώθηκε
σε 79,2% το 2012, χάρη σε
σημαντικές
εφάπαξ
μεταβιβάσεις
κεφαλαίου που
συνδέονται με
την κατάργηση
του υποχρεωτικού
ιδιωτικού
συνταξιοδοτικού
πυλώνα και σε
ορισμένα μέτρα
εξυγίανσης.
Σύμφωνα με το
πρόγραμμα σύγκλισης
του 2013, ο λόγος
χρέους προς το
ΑΕΠ θα εξακολουθήσει
να μειώνεται,
και θα πέσει
στο 78,1% και 77,2% το 2013
και 2014, αντιστοίχως,
ενώ στη
συνέχεια θα
παραμείνει σε
πτωτική
πορεία. Ακόμη
και μετά την
ενσωμάτωση του
αντικτύπου των
μέτρων
εξυγίανσης που
θεσπίστηκαν στις
13 Μαΐου 2013, η
Επιτροπή
προβλέπει ανοδική
πορεία για τον
λόγο χρέους
προς το ΑΕΠ κατά
1 ποσοστιαία
μονάδα περίπου
τόσο για το 2013
όσο και για το 2014.
(9)                   Όσον
αφορά τη
δημοσιονομική
διακυβέρνηση,
το Συμβούλιο
ζήτησε από τις
αρχές της
Ουγγαρίας να
καταρτίσουν
ένα πραγματικά
δεσμευτικό μεσοπρόθεσμο
πλαίσιο και να
διευρύνουν τις
αρμοδιότητες
ανάλυσης του
δημοσιονομικού
συμβουλίου, λαμβάνοντας
υπόψη το
δικαίωμα
αρνησικυρίας
το οποίο
διαθέτει σε
σχέση με τον
ετήσιο
προϋπολογισμό.
Το πρόγραμμα
σύγκλισης του 2013
αναγγέλλει την
πρόθεση για
την επίτευξη
προόδου σε
αυτόν τον
τομέα το
φθινόπωρο του 2013.
Η πρόοδος θα
συνεχίσει να
παρακολουθείται
στενά στο
πλαίσιο του
ευρωπαϊκού
εξαμήνου.
(10)     Το
Συμβούλιο
υπενθυμίζει
ότι, αρχής
γενομένης από
το 2013, το οποίο
είναι το έτος
που έπεται της
διόρθωσης του
υπερβολικού
ελλείμματος, η
Ουγγαρία θα
πρέπει να
διατηρήσει
δημοσιονομικό
προσανατολισμό
που συνάδει με
τον
μακροπρόθεσμο
στόχο της, με
την τήρηση,
μεταξύ άλλων,
του κριτηρίου
των δαπανών, καθώς
και να
σημειώσει
ικανοποιητική
πρόοδο προς τη
συμμόρφωση με
το κριτήριο
του χρέους,
σύμφωνα με το
άρθρο 2 παράγραφος
1 στοιχείο α) του
κανονισμού (ΕΚ)
αριθ. 1467/97 του Συμβουλίου,
του Ιουλίου 1997,
για την
επιτάχυνση και
τη διασαφήνιση
της εφαρμογής
της
διαδικασίας
υπερβολικού
ελλείμματος[4].
(11)     Σύμφωνα
με το άρθρο 126
παράγραφος 12
της Συνθήκης,
απόφαση του
Συμβουλίου
σχετικά με την
ύπαρξη
υπερβολικού
ελλείμματος
καταργείται
όταν, κατά την
άποψη του
Συμβουλίου,
έχει διορθωθεί
το υπερβολικό
έλλειμμα στο
οικείο κράτος
μέλος.
(12)     Κατά
την άποψη του
Συμβουλίου, το
υπερβολικό
έλλειμμα της
Ουγγαρίας έχει
διορθωθεί και
η απόφαση 2004/918/ΕΚ
θα πρέπει
συνεπώς να
καταργηθεί,
ΕΞΕΔΩΣΕ
ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ
ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Από τη
συνολική
αξιολόγηση
προκύπτει ότι
η κατάσταση
υπερβολικού
ελλείμματος
της Ουγγαρίας
έχει
διορθωθεί.
Άρθρο 2
Καταργείται
η απόφαση 2004/918/EΚ.
Άρθρο 3
Η
παρούσα
απόφαση
απευθύνεται
στην Ουγγαρία.
Βρυξέλλες,
                                                                       Για
το Συμβούλιο
                                                                       Ο
Πρόεδρος
[1]               Όλα τα
έγγραφα που
αφορούν τη
διαδικασία
υπερβολικού
ελλείματος της
Ουγγαρίας
διατίθενται
στην ακόλουθη
διεύθυνση:
http://ec.europa.eu/economy_finance/economic_governance/sgp/deficit/countries/hungary_en.htm
[2]               ΕΕ L 145 της 10.06.2009,
σ. 1.
[3]               Σύμφωνα με
τις «Λεπτομερείς
ρυθμίσεις για
την εφαρμογή
του Συμφώνου
Σταθερότητας
και Ανάπτυξης
και
κατευθυντήριες
γραμμές για τη
μορφή και το
περιεχόμενο
των προγραμμάτων
σταθερότητας
και σύγκλισης»,
που εγκρίθηκε από
το Συμβούλιο ECOFIN
στις 3
Σεπτεμβρίου 2012. Βλ.:
http://ec.europa.eu/economy_finance/economic_governance/sgp/pdf/coc/code_of_conduct_en.pdf

[4]               ΕΕ L 209 της 02.08.1997,
σ. 6.


Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου

|

52006SC0024

Σύσταση για γνώµη του Συµßουλίου σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 για το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Ουγγαρίας, 2005-2008  /* SEC/2006/0024 τελικό */

	[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |Βρυξέλλες, 11.1.2006SEC(2006) 24 τελικόΣύστασηΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 για το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Ουγγαρίας, 2005-2008(υποβληθείσα από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΙστορικόΤο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουλίου 1998, βασίζεται στον στόχο της επίτευξης υγιών δημόσιων οικονομικών ως μέσο ενίσχυσης των προϋποθέσεων για σταθερότητα των τιμών και ισχυρή διατηρήσιμη ανάπτυξη, οι οποίες ευνοούν τη δημιουργία απασχόλησης. Το 2005, το σύμφωνο τροποποιήθηκε για πρώτη φορά. Η μεταρρύθμιση αναγνώριζε τη χρησιμότητα του συμφώνου για την εδραίωση της δημοσιονομικής πειθαρχίας, αλλά είχε ως σκοπό την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας και των οικονομικών του ερεισμάτων, καθώς επίσης τη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών.Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[1], ο οποίος αποτελεί στοιχείο του συμφώνου, ορίζει ότι τα κράτη μέλη υποβάλλουν υποχρεωτικά, στο Συμβούλιο και την Επιτροπή, προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης, καθώς και ετήσιες επικαιροποιήσεις τους (τα κράτη μέλη που έχουν ήδη υιοθετήσει το ενιαίο νόμισμα υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σταθερότητας, ενώ τα κράτη μέλη που δεν το έχουν υιοθετήσει ακόμη υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σύγκλισης). Το πρώτο πρόγραμμα σύγκλισης της Ουγγαρίας υποβλήθηκε το Μάιο του 2004. Κατ’ εφαρμογή του κανονισμού, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη επί του προγράμματος στις 5 Ιουλίου 2004 επί τη βάσει σύστασης της Επιτροπής και μετά από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή. Βάσει της ίδιας διαδικασίας, τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης αξιολογούνται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και εξετάζονται από την προαναφερθείσα επιτροπή, ενώ το Συμβούλιο έχει την ευχέρεια να τα εξετάσει.Στα εν λόγω προγράμματα, τα κράτη μέλη καλούνται να καθορίσουν τον μεσοπρόθεσμο στόχο τον οποίον θέτουν για τη δημοσιονομική τους κατάσταση και να προσδιορίσουν τα μέτρα που σκοπεύουν να εφαρμόσουν προκειμένου να επιτύχουν και να διατηρήσουν το στόχο αυτό, περιλαμβανομένων των συνοδευτικών οικονομικών παραδοχών. Μετά τη μεταρρύθμιση του συμφώνου, ο μεσοπρόθεσμος στόχος πρέπει να διαφοροποιείται για τα επιμέρους κράτη μέλη με γνώμονα την οικονομική και δημοσιονομική ανομοιογένεια που υπάρχει στην Ένωση, περιλαμβανομένου του στοιχείου του κινδύνου που η δημοσιονομική πολιτική συνεπάγεται για τη διατηρησιμότητα. Άλλο στοιχείο της μεταρρύθμισης είναι το ότι πρέπει, αφενός, να επιτυγχάνεται συμμετρικότερη προσέγγιση σε σχέση με τη δημοσιονομική πολιτική κατά τη διάρκεια του οικονομικού κύκλου, με την τήρηση αυξημένης δημοσιονομικής πειθαρχίας σε περιόδους οικονομικής άνθησης και, αφετέρου, να λαμβάνονται υπόψη «μείζονες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις» με επαληθεύσιμα αποτελέσματα για τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα ενόψει πρόσκαιρων αποκλίσεων από το μεσοπρόθεσμο στόχο ή από την πορεία προσαρμογής για την επίτευξή του.Λαμβάνοντας υπόψη τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2005, τον κώδικα δεοντολογίας[2], την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία για την εκτίμηση της δυνητικής παραγωγής και των κυκλικά προσαρμοσμένων αποτελεσμάτων και τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών, που περιλαμβάνονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008, η Επιτροπή εξέτασε την προσφάτως υποβληθείσα επικαιροποίηση του προγράμματος σύγκλισης της Ουγγαρίας και, επί τη βάσει της κατωτέρω αξιολόγησης, εξέδωσε σύσταση για γνώμη του Συμβουλίου επί της εν λόγω επικαιροποίησης.Αξιολόγηση(1) Η επικαιροποίηση του προγράμματος σύγκλισης της Ουγγαρίας για το 2005 υποβλήθηκε στην Επιτροπή και το Συμβούλιο την 1η Δεκεμβρίου και καλύπτει την περίοδο 2005 έως 2008. Σε γενικές γραμμές είναι σύμφωνη με τη διάρθρωση του προτύπου του κώδικα δεοντολογίας για το περιεχόμενο και τη μορφή των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης. Η επικαιροποίηση περιλαμβάνει όλα τα υποχρεωτικά και τα περισσότερα από τα προαιρετικά στοιχεία που περιγράφει ο νέος κώδικας δεοντολογίας. Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένες ασυμφωνίες σε σχέση με το ΕΣΟΛ 95 ως προς την αντιμετώπιση των ΥΧΔΜΕ και την καταγραφή των στρατιωτικών δαπανών. Το πρόγραμμα δεν περιλαμβάνει λεπτομερή στοιχεία για τα προηγούμενα και τα προβλεπόμενα έκτακτα μέτρα. Επίσης, δεν εντοπίζει σαφώς τον μεσοπρόθεσμο στόχο για τη δημοσιονομική θέση όπως απαιτεί ο κώδικας δεοντολογίας.(2) Στις 5 Ιουλίου του 2004, το Συμβούλιο αποφάσισε ότι η Ουγγαρία παρουσιάζει υπερβολικό έλλειμμα και εξέδωσε σύσταση για τη διόρθωσή του βάσει του άρθρου 104 παράγραφος 7. Μετά από απόφαση περί μη συμμόρφωσης τον Ιανουάριο 2005, το Συμβούλιο εξέδωσε και νέα σύσταση βάσει του άρθρου 104 παράγραφος 7 στις 8 Μαρτίου 2005, επαναλαμβάνοντας ότι το υπερβολικό έλλειμμα πρέπει να διορθωθεί ως το 2008, το έτος-στόχο που έθεταν οι ουγγρικές αρχές στο πρόγραμμα σύγκλισης του Μαΐου 2004 και επιβεβαίωναν στην επικαιροποίηση του Δεκεμβρίου 2004 στο πλαίσιο της πορείας που καθορίζει η επικαιροποίηση. Ειδικότερα, το Συμβούλιο συνέστησε στις ουγγρικές αρχές να αναλάβουν αποτελεσματική δράση προκειμένου να επιτύχουν τον στόχο σχετικά με το έλλειμμα το 2005 και να συνδέσουν τον χρόνο εφαρμογής οποιωνδήποτε φορολογικών μειώσεων με την επιτυχία των στόχων σχετικά με το έλλειμμα από το 2005 ως το 2008. Προς την ίδια κατεύθυνση ήταν και η γνώμη του Συμβουλίου για την επικαιροποίηση του προγράμματος σύγκλισης του 2004 που εγκρίθηκε στις 8 Μαρτίου 2005. Στις 8 Νοεμβρίου 2005 βάσει του άρθρου 104 παράγραφος 8, το Συμβούλιο αποφάσισε ότι η Ουγγαρία δε συμμορφώθηκε με τις συστάσεις του Συμβουλίου του Μαρτίου. Θα πρέπει να εκδοθεί και νέα σύσταση του Συμβουλίου βάσει του άρθρου 104 παράγραφος 7 για τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος.(3) Μετά την έγκριση μιας σημαντικής δέσμης οικονομικών μεταρρυθμίσεων στα μέσα της δεκαετίας του 1990, οι υγιείς μακροοικονομικές πολιτικές και οι κατάλληλες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις στήριξαν σταθερούς και υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης παράλληλα με μειωμένο πληθωρισμό. Ωστόσο, από το 2001 οι δημόσιες δαπάνες που αυξήθηκαν σημαντικά καθώς και οι γενναιόδωρες μισθολογικές συμφωνίες οδήγησαν σε σημαντικές μακροοικονομικές ανισορροπίες. Ενώ η ανάπτυξη εξελίσσεται πιο ισόρροπα και η αύξηση του πληθωρισμού και των μισθών επιβραδύνθηκε από το 2003, η Ουγγαρία συνεχίζει να αντιμετωπίζει υψηλά δημοσιονομικά και εξωτερικά ελλείμματα. Στην επικαιροποίηση, η αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ προβλέπεται να σταθεροποιηθεί γύρω στα 4%, με κινητήριο μοχλό τις επενδύσεις και τις εξαγωγές της ίδιας περιόδου. Το σενάριο σχετικά με την ανάπτυξη γενικά ευθυγραμμίζεται με τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής[3]. Ωστόσο, το τελευταίο έτος του ορίζοντα του προγράμματος, που δείχνει θετικό κενό παραγωγής βάσει των υπολογισμών της Επιτροπής που πραγματοποιήθηκαν χρησιμοποιώντας την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία, φαίνονται να είναι αισιόδοξες. Βάσει των παραπάνω, οι υποθέσεις ανάπτυξης που περιλαμβάνονται στην επικαιροποίηση φαίνονται ρεαλιστικές, αλλά μάλλον αισιόδοξες προς τα τέλη της περιόδου που καλύπτει το πρόγραμμα. Η μεσοπρόθεσμη πρόβλεψη της επικαιροποίησης για το εξωτερικό έλλειμμα φαίνεται ρεαλιστική, μολονότι η προβλεπόμενη μείωση εξαρτάται από την τήρηση της αυστηρής δημοσιονομικής πειθαρχίας που περιγράφεται στην επικαιροποίηση παράλληλα με την εφαρμογή διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων για την ενίσχυση της δυνητικής παραγωγής. Οι προβλέψεις του επικαιροποιημένου προγράμματος για τον πληθωρισμό είναι πλήρως ευθυγραμμισμένες με αυτές της Επιτροπής.(4) Η νομισματική πολιτική της Ουγγαρίας συνεχίζει να συνδυάζει στόχους σχετικά με τον πληθωρισμό και τη σταθερή σύνδεση της συναλλαγματικής ισοτιμίας. Το πρόγραμμα σύγκλισης επιβεβαιώνει ότι η Ουγγαρία διατηρεί το 2010 ως έτος-στόχο για την υιοθέτηση του ευρώ. Αφού έφθασε σε ανώτατη τιμή πάνω από το 7% σε ετήσια βάση στα μέσα του 2004, ο πληθωρισμός μειώθηκε ταχέως κάτω από το 4% το πρώτο εξάμηνο του 2005. Η επιβράδυνση της αύξησης των πραγματικών μισθών, η μικρότερη εγχώρια ζήτηση, καθώς και ο εντονότερος ανταγωνισμός στις εισαγωγές μετά την ένταξη στην ΕΕ συνέβαλαν στη σταθεροποίηση του πληθωρισμού σε χαμηλότερα επίπεδα. Η ανατιμητική τάση της ισοτιμίας φιορινιού/ευρώ αντιστράφηκε τον Οκτώβριο του 2005, όταν οι φόβοι των επενδυτών για τις δημοσιονομικές αποκλίσεις και η αυξημένη αβεβαιότητα σχετικά με την ημερομηνία υιοθέτησης του ευρώ οδήγησαν σε σταδιακή υποτίμηση. Σε σχέση με τις αρχές του έτους, το φιορίνι βρισκόταν κατά 3% χαμηλότερα στα μέσα Δεκεμβρίου του 2005. Τα ουγγρικά μακροπρόθεσμα επιτόκια παραμένουν σημαντικά υψηλότερα απó ό,τι στα άλλα νέα κράτη μέλη. Μετά από βαθμιαία μείωση από 7,2% τον Ιανουάριο σε 5,6% το Σεπτέμβριο 2005, λόγω της βελτιωμένης αξιολόγησης του κινδύνου στις αγορές, οι αποδόσεις των ομολόγων (και τα ανοίγματα) σε σχέση με τη ζώνη ευρώ αυξήθηκαν σημαντικά τον Οκτώβριο και παρέμειναν γύρω στο 7% έκτοτε, εν μέρει λόγω των αυξημένων φόβων από την πλευρά των επενδυτών σχετικά με δημοσιονομικές αποκλίσεις.(5) Το επικαιροποιημένο πρόγραμμα συνεχίζει να προβλέπει ότι το υπερβολικό έλλειμμα θα απορροφηθεί ως το 2008. Η προβλεπόμενη πορεία του ελλείμματος είναι 6,1% το 2005, 4,7% το 2006, 3,3% το 2007 και 1,9% του ΑΕΠ το 2008, που αντιπροσωπεύει ετήσια μείωση κατά 1,4 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ. Η χρονολογική εικόνα του πρωτογενούς πλεονάσματος είναι παρόμοια. Οι εν λόγω δημοσιονομικές προβλέψεις δεν περιλαμβάνουν τα έκτακτα μέτρα (ειδικότερα στρατιωτικές αγορές που αντιπροσωπεύουν 0,3 εκατοστιαία μονάδα του ΑΕΠ για το 2006 και το 2007) και την επίδραση της απόφασης της Eurostat της 2ας Μαρτίου 2004 για την ταξινόμηση των κεφαλαιοποιητικών συνταξιοδοτικών συστημάτων, που αντιπροσωπεύουν από 1 έως 1,5% του ΑΕΠ, που θα ληφθούν υπόψη ως την κοινοποίηση της άνοιξης του 2007[4]. Η ισχυρή μείωση του δείκτη εσόδων κατά 3½ εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ, αποτέλεσμα κυρίως της νεοεισαχθείσας πενταετούς στρατηγικής φορολογικών μειώσεων, προβλέπεται να υπεραντισταθμιστεί από τη μείωση του δείκτη των δαπανών προς το ΑΕΠ κατά περίπου 7½ εκατοστιαίες μονάδες μεταξύ του 2005 και του 2008.(6) Ο στόχος για το έλλειμμα το 2005 αυξήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2005 από τις ουγγρικές αρχές από 3,6% του ΑΕΠ που προέβλεπε η επικαιροποίηση του Δεκεμβρίου 2004 σε 6,1% του ΑΕΠ. Οι φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής ανέφεραν ότι ο αναθεωρημένος στόχος για το 2005 ήταν εφικτός. Τα τελευταία διαθέσιμα ταμειακά στοιχεία επιβεβαιώνουν αυτή την άποψη.(7) Η επικαιροποίηση προβλέπει βελτίωση του διαρθρωτικού ελλείμματος από -5,7% του ΑΕΠ το 2005 σε -2,1% του ΑΕΠ το 2008 (μη περιλαμβανομένου του αποτελέσματος από τη συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση και των έκτακτων μέτρων). Ο μεσοπρόθεσμος στόχος δεν μπορεί να συναχθεί από τις δημοσιονομικές προβολές που παρουσιάζονται στο πρόγραμμα.(8) Ωστόσο, τα διαρθρωτικά μέτρα που περιγράφονται στο πρόγραμμα ιδιαίτερα για το δημόσιο τομέα, την υγεία και την εκπαίδευση δεν συνοδεύονται από τα απαραίτητα ποσοτικά στοιχεία ώστε να αξιολογηθούν τα μεσοβραχυπρόθεσμα δημοσιονομικά αποτελέσματά τους. Επιπλέον, το δημοσιονομικό αποτέλεσμα μπορεί να είναι πολύ χειρότερο από ό,τι προβλέπεται στο πρόγραμμα, λαμβανομένων υπόψη και των επανειλημμένων αποκλίσεων κατά το παρελθόν. Οι φθινοπωρινές προβλέψεις της Επιτροπής υπολόγιζαν για το 2005 έλλειμμα 6,7% του ΑΕΠ (περιλαμβανομένων και των μαχητικών αεροσκαφών) γεγονός που ίσως σημαίνει ότι η τάση για το έλλειμμα το 2006 μπορεί να είναι υψηλότερη από ό,τι στο πρόγραμμα. Το 2006, η περικοπή των δαπανών κατά 4 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ σε σχέση με τον προϋπολογισμό του 2005 δεν βασίζεται σε σαφώς καθορισμένα και ποσοτικοποιημένα μέτρα. Τα απώτερα έτη, η μεταφορά των επενδύσεων για αυτοκινητοδρόμους σε σχέδια ΣΔΙΤ ίσως δημιουργήσει λογιστικά προβλήματα και σχετικό κόστος. Η προβλεπόμενη μείωση των επιτοκίων ίσως να μην πραγματοποιηθεί. Υπάρχει αβεβαιότητα ως προς τα αποτελέσματα της φορολογικής μεταρρύθμισης, που ίσως οδηγήσει σε χαμηλότερα έσοδα.(9) Λαμβάνοντας υπόψη την παραπάνω αξιολόγηση κινδύνων, η δημοσιονομική στρατηγική του προγράμματος πρέπει να ενισχυθεί ώστε να είναι πλήρως συμβατή σε σχέση με τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος ως το 2008 όπως συνέστησε το Συμβούλιο.(10) Ο δείκτης χρέους προβλέπεται να αυξηθεί στο 58,4% του ΑΕΠ το 2006 και να μειωθεί στη συνέχεια σε 56,2% του ΑΕΠ ως τα τέλη της διάρκειας του προγράμματος λόγω της συνεχούς μείωσης του ελλείμματος της γενικής κυβέρνησης. Περιλαμβανομένης της σωρευμένης επιβάρυνσης από τη συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση που θα κυμανθεί από 3% το 2004 έως 6% το 2008, το επίπεδο του χρέους αναμένεται να υπερβεί την τιμή αναφοράς 60%. Η σύγκριση μεταξύ των φθινοπωρινών προβλέψεων της Επιτροπής για το 2004 και της εξεταζόμενης επικαιροποίησης επιβεβαιώνει ότι οι κυριότερες διαφορές στην αξιολόγηση της πορείας του δείκτη χρέους/ΑΕΠ προκύπτουν από την υψηλότερη αισιοδοξία των δημοσιονομικών προβλέψεων της επικαιροποίησης.(11) Σε ό,τι αφορά τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών, η Ουγγαρία φαίνεται να διατρέχει υψηλό κίνδυνο λόγω του προβλεπόμενου μεγάλου δημοσιονομικού κόστους της δημογραφικής γήρανσης. Ο δείκτης ακαθάριστου χρέους προς ΑΕΠ είναι σήμερα κοντά στην τιμή αναφοράς και αναμένεται να αυξηθεί κατά την περίοδο ως το 2050. Η Ουγγαρία μεταρρύθμισε το συνταξιοδοτικό της σύστημα προς τα τέλη της δεκαετίας του 1990, προκειμένου να περιορίσει τις μελλοντικές αυξήσεις δαπανών για συντάξεις, γεγονός που συνέβαλε στη μείωση των δημοσιονομικών επιπτώσεων της γήρανσης του πληθυσμού. Ωστόσο, οι αυξήσεις των δημοσίων δαπανών για τις συντάξεις μπορεί να είναι υψηλότερες απ’ ό,τι έχει προβλεφθεί στην επικαιροποίηση, γεγονός που δείχνει ότι έχει ιδιαίτερη σημασία η στενή παρακολούθηση παραγόντων που μπορούν να αντισταθμίσουν τέτοιες υψηλότερες δαπάνες καθώς και της εξέλιξης των δαπανών για τις συντάξεις και άλλων κονδυλίων που σχετίζονται με τους ηλικιωμένους. Ακόμη, το υψηλό τρέχον διαρθρωτικό έλλειμμα συμβάλλει στην αύξηση των κινδύνων ως προς τη διατηρησιμότητα. Συνεπώς, είναι απαραίτητη η εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών μεσοπρόθεσμα και η περαιτέρω ενίσχυση της δημοσιονομικής θέσης ώστε να μειωθούν οι κίνδυνοι για τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών[5].(12) Τα προβλεπόμενα μέτρα στον τομέα των δημόσιων οικονομικών που περιγράφονται στην επικαιροποίηση είναι ανακόλουθα σε σχέση με τις κατευθυντήριες γραμμές των οικονομικών πολιτικών. Η Ουγγαρία δε συμμορφώθηκε με τη δεύτερη βάσει του άρθρου 104 παράγραφος 7 σύσταση του Συμβουλίου της 8ης Μαρτίου 2005 σύμφωνα με τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος, όπως αποφασίσθηκε από το Συμβούλιο στις 8 Νοεμβρίου 2005 βάσει του άρθρου 104 παράγραφος 8 της συνθήκης. Η επικαιροποίηση καθορίζει ένα πολυετές πλαίσιο για τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος ως το 2008, μολονότι υπάρχει πιθανότητα χειρότερων εξελίξεων σε σχέση με τις προβλέψεις και λείπουν οι απαραίτητες λεπτομερείς προδιαγραφές και ποσοτικοποιήσεις ώστε να αξιολογηθούν τα μεσοβραχυπρόθεσμα δημοσιονομικά αποτελέσματα των διαρθρωτικών μέτρων.(13) Το εθνικό σχέδιο μεταρρυθμίσεων της Ουγγαρίας που υποβλήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2005 στο πλαίσιο της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισσαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση, εντοπίζει τη σταδιακή και διαρκή μείωση του ελλείμματος της γενικής κυβέρνησης ως βασική πρόκληση. Τα δημοσιονομικά αποτελέσματα από τα μεταρρυθμιστικά μέτρα του εθνικού σχεδίου μεταρρυθμίσεων αντικατοπτρίζονται στις δημοσιονομικές προβλέψεις του προγράμματος σύγκλισης σε ό,τι αφορά τις φορολογικές μειώσεις. Η επικαιροποίηση εξηγεί το πενταετές πρόγραμμα φορολογικών μειώσεων που εγκρίθηκε πρόσφατα και παρουσιάζει ορισμένα σχέδια για τη μεταρρύθμιση του δημόσιου τομέα χωρίς, ωστόσο, να παρέχει τις απαραίτητες διευκρινίσεις και ποσοτικοποιήσεις. Τα σχέδια αυτά ευθυγραμμίζονται με το εθνικό σχέδιο μεταρρυθμίσεων που υποβλήθηκε στις 14 Οκτωβρίου του 2005.(14) Ενόψει της παραπάνω αξιολόγησης, η Ουγγαρία πρέπει να υποβάλει ως την 1η Σεπτεμβρίου του 2006, το αργότερο, αναθεωρημένη επικαιροποίηση του προγράμματος σύγκλισης που να εντοπίζει συγκεκριμένα διαρθρωτικά μέτρα απολύτως συνεπή με τη μεσοπρόθεσμη πορεία προσαρμογής. Στο μεταξύ, η Ουγγαρία, πρέπει να πράξει τα δέοντα ώστε να επιτύχει τους δημοσιονομικούς της στόχους για το 2006 και τα επόμενα έτη.ΣύστασηΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7 ης Ιουλίου 1997 για το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Ουγγαρίας, 2005-2008ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,τον κανονισμό (EΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997 για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[6], και ιδίως το άρθρο 9 παράγραφος 3,τη σύσταση της Επιτροπής,μετά από διαβούλευση με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΓΝΩΜΗ:1.  Στις [24 Ιανουαρίου 2006] το Συμβούλιο εξέτασε το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Ουγγαρίας, το οποίο καλύπτει την περίοδο 2005 - 2008. Το πρόγραμμα είναι σε γενικές γραμμές σύμφωνο με τη διάρθρωση του κώδικα δεοντολογίας για το περιεχόμενο και τη μορφή των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης. Περιλαμβάνει όλα τα υποχρεωτικά και τα περισσότερα από τα προαιρετικά στοιχεία που προβλέπει ο νέος κώδικας δεοντολογίας. Ωστόσο, υπάρχουν ασυμφωνίες σε σχέση με το ΕΣΟΛ 95 ως προς την αντιμετώπιση των ΥΧΔΜΕ και την καταγραφή των στρατιωτικών δαπανών. Το πρόγραμμα δεν περιλαμβάνει στοιχεία για τα προηγούμενα και τα προβλεπόμενα έκτακτα μέτρα. Επίσης, δεν εντοπίζει σαφώς τον μεσοπρόθεσμο στόχο για τη δημοσιονομική θέση όπως απαιτεί ο κώδικας δεοντολογίας.2.  Μετά την έγκριση μιας σημαντικής δέσμης οικονομικών μεταρρυθμίσεων στα μέσα της δεκαετίας του 1990 οι υγιείς μακροοικονομικές πολιτικές και οι κατάλληλες μεταρρυθμίσεις στήριξαν σταθερούς και υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης παράλληλα με μειωμένο πληθωρισμό. Ωστόσο, από το 2001, οι δημόσιες δαπάνες που αυξήθηκαν σημαντικά καθώς και οι γενναιόδωρες μισθολογικές συμφωνίες οδήγησαν σε σημαντικές μακροοικονομικές ανισορροπίες. Ενώ η ανάπτυξη έχει πιο ισόρροπη εξέλιξη και η αύξηση του πληθωρισμού και των μισθών επιβραδύνθηκε τα τελευταία έτη, η Ουγγαρία συνεχίζει να αντιμετωπίζει υψηλά δημοσιονομικά και εξωτερικά ελλείμματα. Το μακροοικονομικό σενάριο της επικαιροποίησης που υποβλήθηκε το Δεκέμβριο του 2005 προβλέπεται η αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ να σταθεροποιηθεί στο 4% για την περίοδο που καλύπτει το πρόγραμμα, με κινητήριο μοχλό τις επενδύσεις και τις εξαγωγές. Με βάση τις διαθέσιμες πληροφορίες, το σενάριο αυτό φαίνεται να βασίζεται σε ρεαλιστικές παραδοχές ανάπτυξης, αλλά δείχνει υπερβολικά αισιόδοξο για το τελευταίο έτος του προγράμματος. Η προβλεπόμενη μείωση του εξωτερικού ελλείμματος εξαρτάται από την εφαρμογή της δημοσιονομικής πειθαρχίας παράλληλα με τη θέσπιση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που θα δώσουν ώθηση στη δυνητική παραγωγή. Οι προβλέψεις του προγράμματος για τον πληθωρισμό φαίνονται ρεαλιστικές.3.  Στις 5 Ιουλίου 2004, το Συμβούλιο αποφάσισε ότι η Ουγγαρία παρουσιάζει υπερβολικό έλλειμμα και εξέδωσε σύσταση για τη διόρθωσή του βάσει του άρθρου 104 παράγραφος 7 μέχρι το 2008, το αργότερο, στο πλαίσιο της πορείας προσαρμογής που περιείχε το πρόγραμμα σύγκλισης που υπέβαλε η Ουγγαρία το Μάιο. Μετά από απόφαση περί μη συμμόρφωσης τον Ιανουάριο του 2005 βάσει του άρθρου 104 παράγραφος 8, το Συμβούλιο εξέδωσε για δεύτερη φορά σύσταση βάσει του άρθρου 104 παράγραφος 7 στις 8 Μαρτίου 2005, επαναλαμβάνοντας ότι το υπερβολικό έλλειμμα πρέπει να διορθωθεί ως το 2008. Το Συμβούλιο συνέστησε στις ουγγρικές αρχές να αναλάβουν αποτελεσματική δράση προκειμένου να επιτύχουν τον στόχο σχετικά με το έλλειμμα το 2005 και να συνδέσουν τον χρόνο εφαρμογής οποιωνδήποτε φορολογικών μειώσεων με την επιτυχία των στόχων σχετικά με το έλλειμμα. Προς την ίδια κατεύθυνση ήταν και η γνώμη του Συμβουλίου για την επικαιροποίηση του προγράμματος σύγκλισης του 2004 που εγκρίθηκε στις 8 Μαρτίου 2005. Το επικαιροποιημένο πρόγραμμα εξακολουθεί να προβλέπει ότι το υπερβολικό έλλειμμα θα έχει διορθωθεί ως το 2008. Η προβλεπόμενη πορεία του ελλείμματος είναι 6,1% του ΑΕΠ το 2005, 4,7% το 2006, 3,3% του ΑΕΠ το 2007 και 1,9% του ΑΕΠ το 2008, που αντιστοιχεί σε ετήσια μείωση κατά 1,4 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ. Η χρονική πορεία του πρωτογενούς πλεονάσματος είναι παρόμοια. Οι εν λόγω δημοσιονομικές προβλέψεις δεν περιλαμβάνουν τα έκτακτα μέτρα και τα αποτελέσματα από την απόφαση της Eurostat της 2 Μαρτίου 2004 για την ταξινόμηση των κεφλαιοποιητικών συνταξιοδοτικών συστημάτων, που αντιστοιχούν σε 1 έως 1,5% του ΑΕΠ, ποσά τα οποία πρέπει να ληφθούν υπόψη στην κοινοποίηση της Άνοιξης του 2007[7]. Ο στόχος για το έλλειμμα το 2005 αυξήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2005 από τις ουγγρικές αρχές από 3,6% του ΑΕΠ που προέβλεπε η επικαιροποίηση του Δεκεμβρίου 2004 σε 6,1% του ΑΕΠ. Οι φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής ανέφεραν ότι ο αναθεωρημένος στόχος για το 2005 ήταν εφικτός. Τα τελευταία διαθέσιμα ταμειακά στοιχεία επιβεβαιώνουν αυτή την άποψη.4.  Η επικαιροποίηση προβλέπει βελτίωση του διαρθρωτικού ελλείμματος από -5,7% του ΑΕΠ το 2005 σε -2,1% του ΑΕΠ το 2008 (μη περιλαμβανομένου του αποτελέσματος από τη συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση). O μεσοπρόθεσμος στόχος δεν μπορεί να συναχθεί από τις δημοσιονομικές προβολές που παρουσιάζονται στο πρόγραμμα.5.  Επιπλέον, το δημοσιονομικό αποτέλεσμα μπορεί να είναι πολύ χειρότερο απ’ ό,τι προβλέπεται στο πρόγραμμα, δεδομένου ότι οι περικοπές των δαπανών το 2006 καθώς και οι διαρθρωτικές περιστολές για τα απώτερα έτη του προγράμματος δεν βασίζονται σε σαφώς καθορισμένα και ποσοτικοποιημένα μέτρα. Επιπλέον, μπορούν να προκύψουν ορισμένοι κίνδυνοι σχετικά με τη στρατηγική.6.  Λαμβάνοντας υπόψη την αξιολόγηση των κινδύνων, η δημοσιονομική στρατηγική του προγράμματος πρέπει να ενισχυθεί ώστε να είναι συμβατή με τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος ως το 2008, τελευταίο έτος του προγράμματος, όπως συνέστησε το Συμβούλιο.7.  Ο δείκτης χρέους εκτιμάται ότι έχει φθάσει το 57,7% του ΑΕΠ το 2005. Το πρόγραμμα προβλέπει ότι ο δείκτης του χρέους θα μειώνεται κατά 1,5 εκατοστιαίες μονάδες κατά τη διάρκεια της περιόδου. Η εξέλιξη του δείκτη του χρέους είναι πιθανόν να είναι λιγότερο ευνοϊκή από ό,τι προβλέπεται στο πρόγραμμα, δεδομένων των προαναφερθέντων κινδύνων που συνδέονται με τους δημοσιονομικούς στόχους.8.  Σε ό,τι αφορά τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών, η Ουγγαρία φαίνεται να διατρέχει υψηλό κίνδυνο λόγω του προβλεπόμενου μεγάλου δημοσιονομικού κόστους της δημογραφικής γήρανσης. Ο δείκτης ακαθάριστου χρέους προς ΑΕΠ είναι σήμερα κοντά στην τιμή αναφοράς και αναμένεται να αυξηθεί κατά την περίοδο ως το 2050. Η Ουγγαρία μεταρρύθμισε το συνταξιοδοτικό της σύστημα προς τα τέλη της δεκαετίας του 1990, προκειμένου να περιορίσει τις μελλοντικές αυξήσεις δαπανών για συντάξεις, γεγονός που συνέβαλε στη μείωση των δημοσιονομικών επιπτώσεων της γήρανσης του πληθυσμού. Ωστόσο, οι αυξήσεις των δημοσίων δαπανών για τις συντάξεις μπορεί να είναι υψηλότερες από ό,τι έχει προβλεφθεί στην επικαιροποίηση, γεγονός που δείχνει ότι έχει ιδιαίτερη σημασία η στενή παρακολούθηση παραγόντων που μπορούν να αντισταθμίσουν τέτοιες υψηλότερες δαπάνες καθώς και της εξέλιξης των δαπανών για τις συντάξεις και άλλων κονδυλίων που σχετίζονται με τους ηλικιωμένους. Ακόμη, το υψηλό τρέχον διαρθρωτικό έλλειμμα συμβάλλει στην αύξηση των κινδύνων ως προς τη διατηρησιμότητα. Συνεπώς, είναι απαραίτητη η εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών μεσοπρόθεσμα και η περαιτέρω ενίσχυση της δημοσιονομικής θέσης ώστε να μειωθούν οι κίνδυνοι για τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών[8].9.  Τα προβλεπόμενα μέτρα στον τομέα των δημόσιων οικονομικών που περιγράφονται στην επικαιροποίηση είναι ανακόλουθα σε σχέση με τις κατευθυντήριες γραμμές των οικονομικών πολιτικών που περιλαμβάνονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008. Η Ουγγαρία δε συμμορφώθηκε με τη δεύτερη σύσταση του Συμβουλίου της 8ης Μαρτίου 2005 βάσει του άρθρου 104 παράγραφος 7, στο πλαίσιο της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος, όπως αποφασίστηκε από το Συμβούλιο στις 8 Νοεμβρίου 2005 βάσει του άρθρου 104 παράγραφος 8 της συνθήκης. Η επικαιροποίηση καθορίζει ένα πολυετές πλαίσιο για τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος ως το 2008, μολονότι υπάρχει η πιθανότητα χειρότερων εξελίξεων σε σχέση με τις δημοσιονομικές προβλέψεις.10.  Το εθνικό σχέδιο μεταρρυθμίσεων της Ουγγαρίας που υποβλήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2005 στο πλαίσιο της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισσαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση, εντοπίζει τη σταδιακή και διαρκή μείωση του ελλείμματος της γενικής κυβέρνησης ως βασική πρόκληση. Τα δημοσιονομικά αποτελέσματα από τα μεταρρυθμιστικά μέτρα του εθνικού σχεδίου μεταρρυθμίσεων αντικατοπτρίζονται στις δημοσιονομικές προβλέψεις του προγράμματος σύγκλισης σε ό,τι αφορά τις φορολογικές μειώσεις. Η επικαιροποίηση εξηγεί το πενταετές πρόγραμμα φορολογικών μειώσεων που εγκρίθηκε πρόσφατα και παρουσιάζει ορισμένα σχέδια για τη μεταρρύθμιση του δημόσιου τομέα χωρίς, ωστόσο να παρέχει τις απαραίτητες διευκρινίσεις και ποσοτικοποιήσεις. Τα σχέδια αυτά ευθυγραμμίζονται γενικά με το εθνικό σχέδιο μεταρρυθμίσεων.Ενόψει της παραπάνω αξιολόγησης, το Συμβούλιο έχει τη γνώμη ότι η Ουγγαρία πρέπει να υποβάλει ως την 1η Σεπτεμβρίου του 2006 το αργότερο, αναθεωρημένη επικαιροποίηση του προγράμματος σύγκλισης που να εντοπίζει συγκεκριμένα διαρθρωτικά μέτρα απολύτως συνεπή με τη μεσοπρόθεσμη πορεία προσαρμογής. Στο μεταξύ, η Ουγγαρία, πρέπει να πράξει τα δέοντα ώστε να επιτύχει τους δημοσιονομικούς της στόχους για το 2006 και τα επόμενα έτη.Σύγκριση βασικών μακροοικονομικών και δημοσιονομικών προβλέψεων 12004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 |Πραγματικό ΑΕΠ (μεταβολή %) | ΠΣ Δεκ. 20056 | 4,2 | 4,0 | 4,1 | 4,0 | 4,0 |COM Νοέμβ. 2005 | 4,2 | 3,7 | 3,9 | 3,9 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ.2004 | 3,9 | 4,0 | 4,2 | 4,3 | 4,6 |Πληθωρισμός ΕνΔΤΚ (%) | ΠΣ Δεκ. 2005 | 6,8 | 3,5 | 2,1 | 3,0 | 2,4 |COM Νοέμβ. 2005 | 6,8 | 3,7 | 2,0 | 3,0 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ.2004 | 6,8 | 4,5 | 4,0 | 3,5 | 3,0 |Κενό παραγωγής (ποσοστό δυνητικού ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 20052 | -1,3 | -1,0 | -0,5 | -0,1 | 0,4 |COM Νοέμβ. 20057 | -0,9 | -0,7 | -0,3 | 0,2 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ.20042 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |Αποτέλεσμα της γενικής κυβέρνησης (ως % του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 2005 | -5,4 | -6,1 | -4,78 | -3,38 | -1,9 |COM Νοέμβ. 2005 | -5,4 | -6,1 | -6,7 | -6,9 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ.2004 | -4,5 | -3,6 | -2,9 | -2,2 | -1,6 |Πρωτογενές αποτέλεσμα (ως % του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 2005 | -1,1 | -2,5 | -1,5 | -0,3 | +0,8 |COM Νοέμβ. 2005 | -1,5 | -2,2 | -3,0 | -3,4 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ.2004 | -0,5 | 0,0 | 0,2 | 0,6 | 1,0 |Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα (ως % του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 20052 | -4,8 | -5,7 | -4,5 | -3,3 | -2,2 |COM Νοέμβ. 2005 | -5,3 | -5,8 | -6,6 | -7,0 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ.20042 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |Διαρθρωτικό αποτέλεσμα 3 (ως % του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 20054 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |COM Νοέμβ. 20055 | -5,3 | -6,3 | -7,6 | -8,5 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ.2004 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |Ακαθάριστο δημόσιο χρέος (ως % του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 2005 | 57,2 | 57,7 | 58,48 | 57,98 | 56,28 |COM Νοέμβ. 2005 | 57,4 | 57,2 | 58,0 | 59,2 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ.2004 | 57,3 | 55,5 | 53,0 | 50,6 | 48,3 |Σημείωση: 1 Οι δημοσιονομικές προβλέψεις δεν περιλαμβάνουν την επίδραση από την απόφαση της Eurostat της 2 Μαρτίου 2004 για την ταξινόμηση των συνταξιοδοτικών συστημάτων, που πρέπει να εφαρμοστεί ως την κοινοποίηση της άνοιξης του 2007. Περιλαμβανομένης της επίδρασης αυτής το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης του επικαιροποιημένου προγράμματος θα ήταν 6,5% του ΑΕΠ το 2004, 7,4% το 2005, 6,1% το 2006, 4,7% το 2007 και 3,4% το 2008, ενώ το ακαθάριστο δημόσιο χρέος θα ήταν 60,3% του ΑΕΠ το 2004, 61,5% το 2005, 63,0% το 2006, 63,2% το 2007 και 62,3% το 2008 (βλ. επίσης υποσημείωση 8). 2 Υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής με βάση τις πληροφορίες που παρέχονται στο πρόγραμμα. 3 Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα (όπως τις προηγούμενες σειρές) χωρίς τα έκτακτα και άλλα προσωρινά μέτρα. 4 Το πρόγραμμα δεν περιλαμβάνει πληροφορίες για τα έκτακτα και άλλα προσωρινά μέτρα. 5 Τα έκτακτα και άλλα προσωρινά μέτρα έχουν ληφθεί από τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2005. 6 Χωρίς τον υπολογισμό των ΥΧΔΜΕ (μετά τις ΥΧΔΜΕ 4,6 % το 2004· 4,2 % το 200, 4,3% το 2006, 4,1% το 2007 και 4,1% το 2008). 7 Βάσει υπολογιζόμενης δυνητικής ανάπτυξης 3,7%, 3,5%, 3,5% και 3,4% αντίστοιχα για την περίοδο 2004-2007. 8 Μη περιλαμβανομένων των αγορών στρατιωτικού εξοπλισμού. Πηγή: Πρόγραμμα σύγκλισης (ΠΣ), οικονομικές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής φθινόπωρο 2005 (COM)· Υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής. |[1] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Όλα τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[2] Γνώμη της οικονομικής και δημοσιονομικής επιτροπής σχετικά με τις «Λεπτομερείς ρυθμίσεις για την εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και κατευθυντήριες γραμμές για τη μορφή και το περιεχόμενο των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης», που ενεκρίθη από το Συμβούλιο ΕCOFIN στις 11 Οκτωβρίου 2005.[3] Πρέπει να σημειωθεί ότι οι προβλέψεις της Επιτροπής πραγματοποιήθηκαν βάσει χρονολογικών σειρών που δεν περιελάμβαναν τις ΥΧΔΜΕ ενώ στην επικαιροποίηση οι ΥΧΔΜΕ περιλαμβάνονται στους υπολογισμούς για την ανάπτυξη (ενώ ταυτόχρονα παρουσιάζεται και ο ρυθμός βασικής ανάπτυξης χωρίς τις ΥΧΔΜΕ ώστε να είναι συγκρίσιμος).[4] Περιλαμβανομένης της επίδρασης αυτής, το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης του επικαιροποιημένου προγράμματος θα ήταν 7,4% το 2005, 6,1% το 2006, 4,7% το 2007 και 3,4% το 2008, ενώ το ακαθάριστο δημόσιο χρέος θα ήταν 60,3% του ΑΕΠ το 2004, 61,5% το 2005, 63,0% το 2006, 63,2% το 2007 και 62,3% το 2008. Ωστόσο, δεν περιλαμβάνεται η αγορά μαχητικών αεροσκαφών που αντιπροσωπεύουν 0,3 επιπλέον εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ για το 2006 και το 2007.[5] Λεπτομέρειες για τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημοσίων οικονομικών παρέχονται στην τεχνική αξιολόγηση του προγράμματος από τις υπηρεσίες της Επιτροπής, που θα δημοσιευτούν στον δικτυακό τόπο: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[6] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (EΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174, 7.7.2005, σ. 1). Τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο είναι διαθέσιμα στον εξής δικτυακό τόπο:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[7] Περιλαμβανομένης της επίδρασης αυτής, το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης του επικαιροποιημένου προγράμματος θα ήταν 7,4% του ΑΕΠ το 2005, 6,1% το 2006, 4,7% το 2007 και 3,4% το 2008, ενώ το ακαθάριστο δημόσιο χρέος θα ήταν 60,3% του ΑΕΠ το 2004, 61,5% το 2005, 63,0% το 2006, 63,2% το 2007 και 62,3% το 2008. Ωστόσο, δεν περιλαμβάνεται η αγορά μαχητικών αεροσκαφών που αντιπροσωπεύουν 0,3 επιπλέον εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ για το 2006 και το 2007.[8] Λεπτομέρειες για τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημοσίων οικονομικών παρέχονται στην τεχνική αξιολόγηση του προγράμματος από τις υπηρεσίες της Επιτροπής, που θα δημοσιευτούν στον δικτυακό τόπο: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm


Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου

|

52008PC0835

Συσταση της Επιτροπης προς το Συμβουλιο σχετικά με την εξουσιοδότηση της Επιτροπής για έναρξη διαπραγματεύσεων εξ ονόματος της Κοινότητας, όσον αφορά τη σύναψη συμφωνίας αλιευτικής σύμπραξης με τη Δημοκρατία της Γουινέας  /* COM/2008/0835 τελικό */

	[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |Βρυξέλλες, 3.12.2008COM(2008) 835 τελικόΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟσχετικά με την εξουσιοδότηση της Επιτροπής για έναρξη διαπραγματεύσεων εξ ονόματος της Κοινότητας, όσον αφορά τη σύναψη συμφωνίας αλιευτικής σύμπραξης με τη Δημοκρατία της ΓουινέαςΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟσχετικά με την εξουσιοδότηση της Επιτροπής για έναρξη διαπραγματεύσεων εξ ονόματος της Κοινότητας, όσον αφορά τη σύναψη συμφωνίας αλιευτικής σύμπραξης με τη Δημοκρατία της ΓουινέαςΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΗ Κοινότητα και η Δημοκρατία της Γουινέας συνήψαν αλιευτική συμφωνία για την αλιεία στα ανοικτά των ακτών της Γουινέας[1] στις 28 Μαρτίου 1983, το τελευταίο πρωτόκολλο της οποίας[2] το οποίο τέθηκε σε ισχύ στις 26 Απριλίου 2004, για τον καθορισμό των αλιευτικών δυνατοτήτων και τη χρηματική αντιστάθμιση που προβλέπονται στη συμφωνία, λήγει την 31η Δεκεμβρίου 2008.Η Επιτροπή προτείνει τη διαπραγμάτευση ενός νέου πρωτοκόλλου, το οποίο θα ανταποκρίνεται καλύτερα στις διαπιστωμένες ανάγκες των στόλων των κρατών μελών για αλιευτικές δυνατότητες, σύμφωνα με τα συμπεράσματα του Συμβουλίου το 2004 σχετικά με τις συμφωνίες αλιευτικής σύμπραξης. Η μονογραφή ενός νέου πρωτοκόλλου πριν από την ημερομηνία λήξης του ισχύοντος πρωτοκόλλου, θα επιτρέψει την εξασφάλιση της συνέχισης των αλιευτικών δραστηριοτήτων.Επιπλέον, και για να ληφθούν υπόψη τα συμπεράσματα του Συμβουλίου του 2004 σχετικά με τις συμφωνίες αλιευτικής σύμπραξης, ενδείκνυται η διαπραγμάτευση μιας νέας συμφωνίας αλιευτικής σύμπραξης με τη Δημοκρατία της Γουινέας αντί της ισχύουσας συμφωνίας αλιευτικής σύμπραξης.Συνεπώς, το Συμβούλιο καλείται να εγκρίνει τις συνημμένες στην παρούσα σύσταση οδηγίες διαπραγμάτευσης.2. ΣΥΣΤΑΣΗΣυνεπώς, με γνώμονα τα ανωτέρω, η Επιτροπή συνιστά:-  Την εξουσιοδότηση της Επιτροπής από το Συμβούλιο για την έναρξη και τη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων με στόχο τη σύναψη συμφωνίας αλιευτικής σύμπραξης με τη Δημοκρατία της Γουινέας,-  Τη διεξαγωγή αυτών των διαπραγματεύσεων από την Επιτροπή σύμφωνα με τις διατάξεις της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,-  Την έγκριση των συνημμένων στην παρούσα σύσταση οδηγιών διαπραγμάτευσης από το Συμβούλιο.Βρυξέλλες,Για την ΕπιτροπήΜέλος της ΕπιτροπήςΠΑΡΑΡΤΗΜΑΟδηγίες διαπραγμάτευσηςΣτόχος των διαπραγματεύσεων είναι η σύναψη συμφωνίας αλιευτικής σύμπραξης μεταξύ της Κοινότητας και της Δημοκρατίας της Γουινέας, σύμφωνα με τα Συμπεράσματα του Συμβουλίου της 15ης Ιουλίου 2004, τα οποία βασίζονται στην ανακοίνωση της Επιτροπής της 23ης Δεκεμβρίου 2002.Για να εξασφαλιστεί, μέσω της παρούσας συμφωνίας αλιευτικής σύμπραξης, η προώθηση βιώσιμης και υπεύθυνης αλιείας, η Επιτροπή θα βασίσει τις εν λόγω διαπραγματεύσεις:-  στον καθορισμό των αλιευτικών δυνατοτήτων για τα κοινοτικά σκάφη λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψη την πραγματική χρησιμοποίηση των αλιευτικών δυνατοτήτων από τις επιχειρήσεις με βάση το ισχύον πρωτόκολλο, στις μελλοντικές προοπτικές όσον αφορά τις αλιευτικές δραστηριότητες, στην κατάσταση των αλιευτικών πόρων και στην ικανότητα της Δημοκρατίας της Γουινέας να θέσει σε εφαρμογή τη βιώσιμη διαχείριση των αλιευτικών πόρων.-  στη συνεκτίμηση των βέλτιστων διαθέσιμων επιστημονικών γνωμοδοτήσεων.-  στην ενίσχυση του διαλόγου όσον αφορά την τομεακή πολιτική ώστε να ενθαρρυνθεί η εφαρμογή μιας υπεύθυνης αλιευτικής πολιτικής, σε συνάρτηση με τους αναπτυξιακούς στόχους της χώρας, ιδίως όσον αφορά τον έλεγχο και την παρακολούθηση της αλιείας, τη διαχείριση των πόρων και τη βελτίωση των συνθηκών υγιεινής των αλιευτικών προϊόντων.[1] Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 971/83 του Συμβουλίου της 28ης Μαρτίου 1983 – ΕΕ L 111/1 της 27ης Απριλίου 1983[2] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 830/2004 του Συμβουλίου της 26ης Απριλίου 2004 για τη σύναψη του πρωτοκόλλου που καθορίζει, για την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 2004 έως την 31η Δεκεμβρίου 2008, τις αλιευτικές δυνατότητες και τη χρηματική αντιπαροχή που προβλέπονται στη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Γουινέας για την αλιεία στα ανοικτά των ακτών της Γουινέας – ΕΕ L 127/31 της 29ης Απριλίου 2004


				|

		52013DC0377

			Σύσταση για ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Σουηδίας για το 2013 και την έκδοση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Σουηδίας για την περίοδο 2012-2016 /* COM/2013/0377 final - 2013/ () */

Σύσταση
για
ΣΥΣΤΑΣΗ
ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
σχετικά
με το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
της Σουηδίας
για το 2013
και την έκδοση
γνώμης του
Συμβουλίου
σχετικά με το
πρόγραμμα
σύγκλισης της
Σουηδίας για
την περίοδο 2012-2016

ΤΟ
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ
ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας
υπόψη τη
Συνθήκη για τη
λειτουργία της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης, και
ιδίως το άρθρο 121
παράγραφος 2 και
το άρθρο 148
παράγραφος 4,
Έχοντας
υπόψη τον
κανονισμό (ΕΚ)
αριθ. 1466/97 του
Συμβουλίου,
της 7ης Ιουλίου
1997, για την
ενίσχυση της
εποπτείας της
δημοσιονομικής
κατάστασης και
την εποπτεία
και τον
συντονισμό των
οικονομικών
πολιτικών[1], και
ιδίως το άρθρο 9
παράγραφος 2,
Έχοντας
υπόψη τον
κανονισμό (ΕΕ)
αριθ. 1176/2011 του
Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου
και του
Συμβουλίου,
της 16ης Νοεμβρίου
2011, σχετικά με
την πρόληψη
και τη
διόρθωση των
υπερβολικών μακροοικονομικών
ανισορροπιών[2], και
ιδίως το άρθρο 6
παράγραφος 1,
Έχοντας
υπόψη τη
σύσταση της
Ευρωπαϊκής
Επιτροπής[3],
Έχοντας
υπόψη τα
ψηφίσματα του
Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου[4],
Έχοντας
υπόψη τα
συμπεράσματα
του Ευρωπαϊκού
Συμβουλίου,
Έχοντας
υπόψη τη γνώμη
της επιτροπής
απασχόλησης,
Κατόπιν
διαβούλευσης
με την
οικονομική και
δημοσιονομική
επιτροπή,
Εκτιμώντας
τα ακόλουθα:
1)         Στις 26
Μαρτίου 2010, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
συμφώνησε με
την πρόταση
της Επιτροπής
για τη
δρομολόγηση
της
στρατηγικής
«Ευρώπη 2020», μιας
νέας
στρατηγικής
για την
ανάπτυξη και
την απασχόληση,
η οποία,
βασιζόμενη
στον
μεγαλύτερο
συντονισμό των
οικονομικών
πολιτικών, θα
εστιάζεται
στους νευραλγικούς
τομείς στους
οποίους
απαιτείται δράση
ώστε να
ενισχυθεί το
δυναμικό
διατηρήσιμης
ανάπτυξης και
ανταγωνιστικότητας
της Ευρώπης.
2)         Στις 13
Ιουλίου 2010, βάσει
των προτάσεων
της Επιτροπής,
το Συμβούλιο
εξέδωσε
σύσταση
σχετικά με
τους γενικούς
προσανατολισμούς
της
οικονομικής
πολιτικής των
κρατών μελών
και της Ένωσης
(2010 έως 2014) και, στις 21
Οκτωβρίου 2010,
εξέδωσε
απόφαση
σχετικά με τις
κατευθυντήριες
γραμμές για
τις πολιτικές
απασχόλησης
των κρατών
μελών[5],
οι οποίες από
κοινού
αποτελούν τις
«ολοκληρωμένες
κατευθυντήριες
γραμμές». Τα
κράτη μέλη κλήθηκαν
να λαμβάνουν
υπόψη τις
ολοκληρωμένες
κατευθυντήριες
γραμμές στις
οικονομικές
τους πολιτικές
και στις
πολιτικές για
την
απασχόληση.
3)         Στις 29
Ιουνίου 2012, οι
αρχηγοί κρατών
ή κυβερνήσεων
ενέκριναν
«Σύμφωνο για
την ανάπτυξη
και την απασχόληση»,
το οποίο
παρέχει ένα
συνεκτικό
πλαίσιο δράσης
σε επίπεδο
κρατών μελών,
ΕΕ και
ευρωζώνης, με
την κινητοποίηση
όλων των
δυνατών
μηχανισμών,
μέσων και πολιτικών.
Έλαβαν απόφαση
σχετικά με τη
δράση που πρέπει
να αναληφθεί
στο επίπεδο
των κρατών
μελών, ιδίως
εκφράζοντας
την απόλυτη
προσήλωσή τους
στην επίτευξη
των στόχων της
στρατηγικής
«Ευρώπη 2020» και
στην εφαρμογή
των συστάσεων
ανά χώρα.
4)         Στις 6
Ιουλίου 2012, το
Συμβούλιο
εξέδωσε
σύσταση σχετικά
με το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
της Σουηδίας
για το 2012 και
εξέδωσε τη
γνώμη του
σχετικά με το
επικαιροποιημένο
πρόγραμμα
σύγκλισης της
Σουηδίας για
την περίοδο 2011-2015.
5)         Στις 28
Νοεμβρίου 2012, η
Επιτροπή
εξέδωσε την
Ετήσια Επισκόπηση
της Ανάπτυξης[6],
δίνοντας το
εναρκτήριο
λάκτισμα για
το Ευρωπαϊκό
Εξάμηνο του 2013
σχετικά με τον
συντονισμό των
οικονομικών πολιτικών.
Επίσης, στις 28
Νοεμβρίου 2012, η
Επιτροπή, επί τη
βάσει του
κανονισμού (EΕ)
αριθ. 1176/2011 σχετικά
με την πρόληψη
και τη
διόρθωση των
υπερβολικών
μακροοικονομικών
ανισορροπιών,
εξέδωσε την
έκθεση για τον
Μηχανισμό
Επαγρύπνησης[7], στην
οποία
προσδιόρισε τη
Σουηδία ως ένα
από τα κράτη
μέλη τα οποία
θα έπρεπε να
υποβληθούν σε
εμπεριστατωμένη
επισκόπηση.
6)         Στις 14
Μαρτίου 2013, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
ενέκρινε τις
προτεραιότητες
για την
εξασφάλιση χρηματοπιστωτικής
σταθερότητας,
δημοσιονομικής
εξυγίανσης και
δράσης για την
ενίσχυση της
ανάπτυξης.
Υπογράμμισε
την ανάγκη να
επιδιωχθεί
διαφοροποιημένη,
φιλική προς
την ανάπτυξη
δημοσιονομική
εξυγίανση, να
αποκατασταθούν
οι κανονικές
συνθήκες
δανειοδότησης
στην
οικονομία, να
προωθηθούν η
ανάπτυξη και η
ανταγωνιστικότητα,
να
καταπολεμηθούν
η ανεργία και
οι κοινωνικές
επιπτώσεις της
κρίσης και να
εκσυγχρονιστεί
η δημόσια
διοίκηση.
7)         Στις 10
Απριλίου 2013, η
Επιτροπή
δημοσίευσε τα
αποτελέσματα
της
εμπεριστατωμένης
επισκόπησης[8] που
εκπόνησε για
τη Σουηδία,
βάσει του
άρθρου 5 του κανονισμού
(ΕΕ) αριθ. 1176/2011
σχετικά με την
πρόληψη και τη
διόρθωση των
υπερβολικών
μακροοικονομικών
ανισορροπιών.
Από την
ανάλυση της
Επιτροπής
συμπεραίνεται
ότι η Σουηδία
αντιμετωπίζει
μακροοικονομικές
ανισορροπίες,
οι οποίες απαιτούν
παρακολούθηση
και δράση σε
επίπεδο πολιτικής.
Ειδικότερα, οι
μακροοικονομικές
εξελίξεις που
συνδέονται με
το χρέος του
ιδιωτικού
τομέα και την
απομόχλευση,
σε συνδυασμό
με τις
υπόλοιπες
ανεπάρκειες
στην αγορά
στέγης,
χρήζουν συνεχούς
προσοχής. Αν
και το μεγάλο
πλεόνασμα του
ισοζυγίου
τρεχουσών
συναλλαγών δεν
δημιουργεί
κινδύνους
παρόμοιους
προς τα μεγάλα
ελλείμματα, η
Επιτροπή θα
συνεχίσει να
παρακολουθεί
τις εξελίξεις
των τρεχουσών
συναλλαγών στη
Σουηδία.
8)         Στις 19
Απριλίου 2013, η
Σουηδία
υπέβαλε το
πρόγραμμα σύγκλισης
2013 που καλύπτει
την περίοδο 2012-2016
και το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
2013. Για να ληφθεί
υπόψη η
αλληλεξάρτησή
τους, τα δύο
προγράμματα
αξιολογήθηκαν
ταυτοχρόνως.
9)         Βάσει
της
αξιολόγησης
του
προγράμματος
σύγκλισης 2013
σύμφωνα με τον
κανονισμό (ΕΚ)
αριθ. 1466/97 του
Συμβουλίου, το
Συμβούλιο
είναι της
γνώμης ότι το
μακροοικονομικό
σενάριο, στο
οποίο
στηρίζονται οι
δημοσιονομικές
προβολές του
προγράμματος,
είναι
ρεαλιστικό για
το 2013. Η
κυβέρνηση
προβλέπει
αύξηση του ΑΕΠ
κατά 1,2% και 2,2% το 2013
και 2014,
αντίστοιχα,
ενώ η Επιτροπή
προβλέπει 1,5% και
2,5%. Ο στόχος της
δημοσιονομικής
στρατηγικής
που περιγράφεται
στο πρόγραμμα
είναι να
διασφαλιστεί η
μακροπρόθεσμη
διατηρησιμότητα
με τήρηση των
κανόνων του
σουηδικού
δημοσιονομικού
πλαισίου, που
περιλαμβάνει
τον στόχο να
υπάρξει
πλεόνασμα στην
καθαρή
δανειοδότηση της
γενικής
κυβέρνησης,
ίσο προς 1 % του
ΑΕΠ κατά μέσο
όρο στη
διάρκεια του
κύκλου. Το
δημοσιονομικό αποτέλεσμα
της γενικής
κυβέρνησης
διολίσθησε από
ένα μικρό
πλεόνασμα 0,2% του
ΑΕΠ το 2011 σε
έλλειμμα 0,5% το 2012.
Το πρόγραμμα
επιβεβαιώνει
τον
προηγούμενο
μεσοπρόθεσμο
δημοσιονομικό
στόχο (ΜΔΣ) του -1,0%
του ΑΕΠ. Ο ΜΔΣ
συνάδει προς τις
απαιτήσεις του
Συμφώνου
Σταθερότητας
και Ανάπτυξης.
Το πρόγραμμα
προβλέπει να
βελτιωθεί το
διαρθρωτικό
δημοσιονομικό
αποτέλεσμα της
γενικής
κυβέρνησης,
όπως
υπολογίστηκε
εκ νέου από την
Επιτροπή, από
ελάχιστο
έλλειμμα
περίπου 0,4% του
ΑΕΠ το 2012-2013 σε
πλεόνασμα το 2014
και στα
επόμενα έτη.
Συνεπώς, ο ΜΔΣ
ενδέχεται να
επιτευχθεί
κατά τη διάρκεια
της περιόδου
που καλύπτει
το πρόγραμμα. Σύμφωνα
με τα στοιχεία
που
περιλαμβάνονται
στο πρόγραμμα,
ο ρυθμός
αύξησης των κρατικών
δαπανών, μη
λαμβανομένων
υπόψη των
μέτρων διακριτικής
ευχέρειας στο
σκέλος των εσόδων,
θα υπερβεί τον
μεσοπρόθεσμο
ρυθμό αναφοράς
της δυνητικής αύξησης
του ΑΕΠ το 2012 και
το 2013, αλλά θα
είναι χαμηλότερος
από τον ρυθμό
του 2014. Ακόμη και
αν ληφθεί
υπόψη η δυνατότητα
περαιτέρω
αναπτυξιακών
μέτρων διακριτικής
ευχέρειας το 2014,
οι κίνδυνοι
για τους
δημοσιονομικούς
στόχους είναι
περιορισμένοι.
Σύμφωνα με το
πρόγραμμα, ο δείκτης
χρέους, ο
οποίος είναι
κάτω του 60% της
τιμής αναφοράς
του ΑΕΠ,
προβλέπεται να
αυξηθεί
προσωρινά σε 42%
του ΑΕΠ το 2013,
αλλά να
υποχωρήσει
κάτω από το 40% του
ΑΕΠ το 2015. Η
Επιτροπή
προβλέπει ότι
ο δείκτης χρέους
θα μειωθεί σε 39%
το 2014.
10)       Ο
υψηλός βαθμός
χρέωσης του
ιδιωτικού
τομέα (235 % του
ΑΕΠ το 2012)
εξακολουθεί να
αποτελεί πηγή
ανησυχίας. Το
χρέος των
νοικοκυριών,
το οποίο
κυμαίνεται
γύρω στο 80 % του
ΑΕΠ ή χονδρικά
στο 170 % του
διαθέσιμου
εισοδήματος,
σταθεροποιήθηκε
μόλις πρόσφατα
και δεν είναι
πιθανό να
υποχωρήσει στο
μέλλον, λόγω
της
συνεχιζόμενης
πιστωτικής επέκτασης
και του
βραδέως ρυθμού
αποπληρωμής
ενυπόθηκων
δανείων. Η
σημερινή φορολογική
έκπτωση των
τόκων και οι
χαμηλοί περιοδικοί
φόροι ακίνητης
περιουσίας
σημαίνουν ότι
η φορολογία
κατοικίας στη
Σουηδία ευνοεί
την ανάληψη
χρέους που
οδηγεί σε
υψηλά επίπεδα
χρέους. Επιπλέον,
η σχετικά
μεγάλη
απόσταση
μεταξύ του
πραγματικού
οριακού φορολογικού
συντελεστή
χρέους και
κεφαλαίου για
νέες
επενδύσεις
σημαίνει ότι
εξακολουθεί να
ευνοείται η
χρηματοδότηση
με τη σύναψη
χρέους στον εταιρικό
τομέα. Η
Σουηδία
περιόρισε
πρόσφατα τη δυνατότητα
έκπτωσης από
τον φόρο
δαπανών για
τόκους στο
εσωτερικό
εταιρικών
ομίλων, αλλά
δεν διαθέτει
συνολικό σύστημα
για να
διορθώσει τη
φορολογική ανισορροπία
χρέους -
κεφαλαίου. Το
εταιρικό χρέος
παραμένει σημαντικό,
στο 149% του ΑΕΠ.
11)       Αν
και η σουηδική
στεγαστική
αγορά
παρέμεινε σταθερή
κατά το
πρόσφατο
παρελθόν,
εξακολουθεί να
αποτελεί
δυνητική πηγή
αστάθειας. Από
την άποψη της
προσφοράς, η
στεγαστική
αγορά της
Σουηδίας
χαρακτηρίζεται
από ορισμένες
ανεπάρκειες,
οι οποίες
μπορούν να
οδηγήσουν σε
αύξηση των
τιμών στέγασης
και να
δημιουργήσουν
ανεπιθύμητα
φαινόμενα
εγκλωβισμού.
Οι
κατασκευαστικές
επενδύσεις στη
Σουηδία
φθάνουν μόλις
στο ήμισυ των
επενδύσεων των
άλλων βορείων
χωρών, τόσο σε
σχέση με το ΑΕΠ
όσο και με τον
πληθυσμό.
Σήμερα,
χρειάζονται
συχνά πολλά
χρόνια για να
δρομολογηθεί
ένα νέο έργο,
λόγω των χρονοβόρων
διαδικασιών σε
επίπεδο δήμου.
Ο εξορθολογισμός
αυτών των
διαδικασιών θα
αυξήσει την
ευελιξία της
προσφοράς
κατοικιών, θα
ενισχύσει τον
ανταγωνισμό
στον
κατασκευαστικό
τομέα και θα
μειώσει το
κόστος
κατασκευής.
Χρειάζονται
περαιτέρω μεταρρυθμίσεις
του συστήματος
καθορισμού των
ενοικίων,
προκειμένου οι
δυνάμεις της
αγοράς να
μπορέσουν να
επιτύχουν τη
βέλτιστη
προσφορά
κατοικιών προς
ενοικίαση σε
κατάλληλη
τιμή. Η
αντιμετώπιση
των ανεπαρκειών
της αγοράς
στέγασης
ενδέχεται να
συμβάλει επίσης
και στη μείωση
των επιπέδων
χρέους των
νοικοκυριών,
δεδομένου ότι
αυτά τα θέματα
συνδέονται
μεταξύ τους.
12)       Στη
Σουηδία, τα
ποσοστά
ανεργίας για
τους νέους, για άτομα
που
προέρχονται
από
οικογένειες
μεταναστών και
γενικά για τα
άτομα χαμηλής
ειδίκευσης
είναι πολύ υψηλότερα
απ’ ό,τι για τον
υπόλοιπο
πληθυσμό σε
ηλικία
εργασίας και
πολύ υψηλότερα
από τον
ενωσιακό μέσο
όρο. Η Σουηδία
έλαβε μεγάλο
αριθμό νέων
σχετικών
μέτρων για να
αντιμετωπίσει
αυτό το θέμα. Τα
μέτρα που
στοχεύουν στην
ένταξη των
ατόμων που
προέρχονται από
οικογένειες
μεταναστών
στην αγορά
εργασίας έχουν
ήδη παραγάγει
τα πρώτα
αποτελέσματα,
μειώνοντας το
ποσοστό
ανεργίας,
χρειάζεται
όμως να καταβληθούν
και άλλες
προσπάθειες
για να μειωθεί
η διαφορά
μεταξύ αυτών
των ατόμων και
του υπόλοιπου
πληθυσμού. Οι νέοι
δεν έχουν ωφεληθεί
μέχρι σήμερα
σε
αξιοσημείωτο
βαθμό. Ωστόσο,
έχουν ήδη
δρομολογηθεί ή
πρόκειται να
δρομολογηθούν
ορισμένα
ενθαρρυντικά
μέτρα. Μεταξύ
των μέτρων
αυτών
περιλαμβάνονται
συμφωνίες για
την υποστήριξη
της εισόδου
στην αγορά εργασίας
στο πλαίσιο
του σουηδικού
μοντέλου
διαμόρφωσης
του μισθολογίου
από εντελώς
ανεξάρτητους
κοινωνικούς εταίρους.
Οι προσπάθειες
για την
ενίσχυση της
μαθητείας και
άλλων ειδών επαγγελματικής
εκπαίδευσης με
άξονα την
εργασία
ανταποκρίνονται
επίσης στον
στόχο, αλλά για
να έχουν τον
επιθυμητό
αντίκτυπο θα
πρέπει να είναι
περισσότερο
φιλόδοξες. Η
συνέχιση της
προόδου θα
εξασφαλιζόταν
από την
αναθεώρηση της
νομοθεσίας για
την προστασία
της
απασχόλησης
και την αξιοποίηση
των
πλεονεκτημάτων
του συστήματος
εγγύησης
θέσεων εργασίας
για νέους. Αντί
γενικών
επιδοτήσεων,
θα πρέπει να
προτιμηθούν
μέτρα που
εστιάζονται
συγκεκριμένα
σε αυτούς που
έχουν τη
μεγαλύτερη
ανάγκη. Στο
πλαίσιο του
σουηδικού
συστήματος
εγγύησης θέσεων
εργασίας,
στους νέους
που αναζητούν
εργασία μέσω
της δημόσιας
υπηρεσίας
απασχόλησης
και οι οποίοι
υπήρξαν άνεργοι
επί 90 ημέρες
παρέχονται
στοχοθετημένες
υπηρεσίες
προκειμένου να
μπορέσουν να βελτιώσουν
τις
πιθανότητες να
βρουν μια θέση
απασχόλησης, καθώς
και τις
δυνατότητες
εκπαίδευσης.
Ωστόσο, η εγγύηση
φαίνεται να
στοχεύει
σήμερα με
μικρότερη
αποτελεσματικότητα
τους νέους που
είναι εκτός
εκπαίδευσης ή
κατάρτισης ή
δεν είναι
εγγεγραμμένοι
στη δημόσια υπηρεσία
απασχόλησης.
Σύμφωνα με τις
συστάσεις του 2012,
η Σουηδία
ανέθεσε την
εκπόνηση μιας
ανάλυσης των
επιπτώσεων της
μείωσης του
ποσοστού ΦΠΑ
για τα
εστιατόρια και
τις υπηρεσίες
εστίασης στις
τιμές, τους μισθούς
και την
απασχόληση των
νέων, τα
προκαταρκτικά
πορίσματα της
οποίας θα
δοθούν τον
Ιανουάριο του 2014
και τα τελικά
συμπεράσματα
το 2016. Η μελέτη
αυτή θα είναι
σημαντική,
δεδομένου ότι
έχουν
εκφραστεί ανησυχίες
για τη σχέση
κόστους –
αποτελεσματικότητας
αυτού του
μέτρου.
13)       Στο
πλαίσιο του
Ευρωπαϊκού Εξαμήνου,
η Επιτροπή
διενήργησε
συνολική
ανάλυση της
οικονομικής
πολιτικής της
Σουηδίας.
Αξιολόγησε το
πρόγραμμα
σύγκλισης και
το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
και υπέβαλε
εμπεριστατωμένη
επισκόπηση.
Έλαβε υπόψη
όχι μόνο τη
χρησιμότητά
τους για την
άσκηση
διατηρήσιμης
δημοσιονομικής
και κοινωνικοοικονομικής
πολιτικής στη
Σουηδία, αλλά
και το κατά
πόσο συνάδουν
με τους
κανόνες και
τις
κατευθύνσεις
της ΕΕ, δεδομένης
της ανάγκης
ενδυνάμωσης
της συνολικής
οικονομικής
διακυβέρνησης
της Ένωσης
μέσω της συνεκτίμησης
στοιχείων σε
επίπεδο ΕΕ
κατά τη διαμόρφωση
των
μελλοντικών
εθνικών
αποφάσεων. Οι συστάσεις
της Επιτροπής
βάσει του
Ευρωπαϊκού Εξαμήνου
αποτυπώνονται
στις συστάσεις
(1) έως (4) κατωτέρω.
14)       Βάσει
της παρούσας
αξιολόγησης,
το Συμβούλιο
εξέτασε το
πρόγραμμα
σύγκλισης της
Σουηδίας, και η
γνώμη του[9]
αντικατοπτρίζεται
ιδίως στη
σύσταση 1)
κατωτέρω,
15)       Βάσει
της
εμπεριστατωμένης
επισκόπησης
της Επιτροπής και
της παρούσας
αξιολόγησης,
το Συμβούλιο
εξέτασε το
εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
της Σουηδίας
και το
πρόγραμμα
σύγκλισης. Οι
συστάσεις του βάσει
του άρθρου 6 του
κανονισμού (ΕΕ)
αριθ. 1176/2011 για την
πρόληψη και τη
διόρθωση των
μακροοικονομικών
ανισορροπιών
αντικατοπτρίζονται
στις συστάσεις
(2) και (3) κατωτέρω.
ΣΥΝΙΣΤΑ
στη Σουηδία να
αναλάβει δράση
κατά την
περίοδο 2013-2014
προκειμένου:
1)           Να
εφαρμόσει τα
μέτρα που
είναι αναγκαία
για να επιδιώξει
μια φιλική
προς την
ανάπτυξη
δημοσιονομική
πολιτική και
να διατηρήσει
υγιή
δημοσιονομική
θέση, διασφαλίζοντας
τη συμμόρφωση
με τον
μεσοπρόθεσμο
δημοσιονομικό
στόχο, κατά τον
χρονικό
ορίζοντα του
προγράμματος.
2)           Να
συνεχίσει να
αντιμετωπίζει
τους κινδύνους
που συνδέονται
με το ιδιωτικό
χρέος μέσω της
μείωσης της ευνοϊκής
μεταχείρισης
του χρέους στη
φορολογία
κατοικίας με
τη σταδιακή κατάργηση
της έκπτωσης
από τον φόρο
των τόκων
ενυπόθηκων
δανείων ή/και
την αύξηση των
φόρων ιδιοκτησίας.
Να λάβει
περαιτέρω
μέτρα για να
ενδυναμώσει τη
συνετή
δανειοδοσία με
μέτρα που
προωθούν την
αποπληρωμή των
ενυπόθηκων
δανείων. Να
μειώσει
περαιτέρω την
ευνοϊκή φορολογική
μεταχείριση
των τόκων για
εταιρικά δάνεια.

3)           Να
βελτιώσει την
αποτελεσματικότητα
της στεγαστικής
αγοράς μέσω της
σταδιακής
κατάργησης των
υπόλοιπων
στοιχείων του
ελέγχου των
ενοικίων και
της ενίσχυσης
της ελευθερίας
σύναψης
συμβολαίων
μεταξύ
μεμονωμένων
ενοικιαστών
και
ιδιοκτητών. Να
προωθήσει την αύξηση
του
ανταγωνισμού
στον
κατασκευαστικό
τομέα και να
επανεξετάσει
τον πολεοδομικό
σχεδιασμό, τη
χωροταξία και
τις
διαδικασίες
έγκρισης με
σκοπό να
αυξηθεί η
διαφάνεια, να
συντομευτεί ο
χρόνος
παράδοσης και
να μειωθούν τα
εμπόδια
εισόδου στην
αγορά για τις
κατασκευαστικές
εταιρίες.
4)           Να
ενισχύσει τις
προσπάθειες
για τη
βελτίωση της
ένταξης στην
αγορά εργασίας
των χαμηλής
ειδίκευσης
νέων και
ατόμων που
προέρχονται
από
οικογένειες
μεταναστών
μέσω της λήψης
ισχυρότερων
και καλύτερα
στοχοθετημένων
μέτρων για να
βελτιωθεί η
δυνατότητα
απασχόλησής
τους και η
προσφορά
εργασίας για
αυτές τις
ομάδες. Να
εντείνει τις
προσπάθειες
για τη
διευκόλυνση
της μετάβασης
από το σχολείο
στην εργασία,
μεταξύ άλλων
μέσω της
ευρύτερης χρήσης
της μάθησης με
βάση την
εργασία, τη
μαθητεία και
άλλα είδη
συμβάσεων που
συνδυάζουν την
απασχόληση και
την εκπαίδευση.
Να ολοκληρώσει
την Ευρωπαϊκή
Εγγύηση για τους
Νέους,
προκειμένου να
βελτιωθεί η
κάλυψη των
νέων εκτός
εκπαίδευσης ή
κατάρτισης. Να
ολοκληρώσει και
να συναγάγει
συμπεράσματα
από την
επισκόπηση της
αποτελεσματικότητας
του ισχύοντος
μειωμένου
ποσοστού ΦΠΑ
για τα
εστιατόρια και
τις υπηρεσίες
εστίασης ως
προς την
υποστήριξη της
δημιουργίας θέσεων
εργασίας.
Βρυξέλλες,
                                                                       Για
το Συμβούλιο
                                                                       Ο
Πρόεδρος
[1]               ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ.
1.
[2]               ΕΕ L 306 της 23.11.2011,
σ. 25.
[3]               COM(2013) 377 τελικό.
[4]               P7_TA(2013)0052 και P7_TA(2013)0053.
[5]               Απόφαση
2012/238/ΕΕ του
Συμβουλίου,
της 22ας
Απριλίου 2012.
[6]               COM(2012) 750 τελικό.
[7]               COM(2012) 751 τελικό.
[8]               SWD(2013) 124 τελικό.
[9]               Βάσει του
άρθρου 9
παράγραφος 2
του κανονισμού
(ΕΚ) αριθ. 1466/97 του
Συμβουλίου.