Σύσταση αριθ. 1235/78/EKAX τής Επιτροπής τής 8ης Ιουνίου 1978 περί αναστολής τού οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ πού επιβλήθηκε στίς εισαγωγές προϊόντων σιδηρουργίας καί χάλυβος καταγωγής Ρουμανίας


title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2011 , σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων των Κάτω Χωρών για το 2011 και την έκδοση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας των Κάτω Χωρών για την περίοδο 2011-2015

text:
               19.7.2011

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 212/13

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
   της 12ης Ιουλίου 2011
   σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων των Κάτω Χωρών για το 2011 και την έκδοση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας των Κάτω Χωρών για την περίοδο 2011-2015
   2011/C 212/04
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 121 παράγραφος 2 και το άρθρο 148 παράγραφος 4,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών (1) και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 3,
   Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Απασχόλησης,
   Αφού ζήτησε τη γνώμη της Οικονομικής και Δημοσιονομικής Επιτροπής,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Στις 26 Μαρτίου 2010, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συμφώνησε με την πρόταση της Επιτροπής να δρομολογηθεί μια νέα στρατηγική για την απασχόληση και την ανάπτυξη, με την ονομασία «Ευρώπη 2020», βασισμένη στον ενισχυμένο συντονισμό των οικονομικών πολιτικών, η οποία θα επικεντρωθεί στους νευραλγικούς τομείς στους οποίους απαιτείται δράση ώστε να δοθεί ώθηση στο δυναμικό διατηρήσιμης ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης.

               (2)

               Στις 13 Ιουλίου 2010, το Συμβούλιο εξέδωσε σύσταση σχετικά με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών των κρατών μελών και της Ένωσης (2010 έως 2014) και, στις 21 Οκτωβρίου 2010, εξέδωσε απόφαση σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών (2), οι οποίες από κοινού αποτελούν τις «ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές». Τα κράτη μέλη καλούνταν να λαμβάνουν υπόψη τις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές στις εθνικές οικονομικές πολιτικές και στις πολιτικές για την απασχόληση.

               (3)

               Στις 12 Ιανουαρίου 2011, η Επιτροπή εξέδωσε την πρώτη Ετήσια Επισκόπηση Ανάπτυξης, σηματοδοτώντας την έναρξη ενός νέου κύκλου οικονομικής διακυβέρνησης στην ΕΕ και του πρώτου Ευρωπαϊκού Εξαμήνου εκ των προτέρων και ολοκληρωμένου συντονισμού πολιτικής, που εδράζεται στη στρατηγική «Ευρώπη 2020».

               (4)

               Στις 25 Μαρτίου 2011, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο προσυπέγραψε τις προτεραιότητες για τη δημοσιονομική εξυγίανση και τη διαρθρωτική μεταρρύθμιση (σύμφωνα με τα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 15ης Φεβρουαρίου και της 7ης Μαρτίου 2011 και κατόπιν της Ετήσιας Επισκόπησης της Ανάπτυξης που διενεργήθηκε από την Επιτροπή). Επισήμανε την ανάγκη να δοθεί προτεραιότητα στην επάνοδο σε υγιείς προϋπολογισμούς και δημοσιονομική βιωσιμότητα, στη μείωση της ανεργίας μέσω μεταρρυθμίσεων στην αγορά εργασίας και στην καταβολή νέων προσπαθειών για την ενίσχυση της ανάπτυξης. Ζήτησε από τα κράτη μέλη να μετατρέψουν τις προτεραιότητες αυτές σε συγκεκριμένα μέτρα που θα περιληφθούν στα προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης και στα εθνικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων.

               (5)

               Στις 25 Μαρτίου 2011, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κάλεσε επίσης τα κράτη μέλη που συμμετέχουν στο Σύμφωνο για το Ευρώ + να υποβάλουν εγκαίρως τις δεσμεύσεις τους, ώστε να περιληφθούν στα προγράμματά τους σταθερότητας ή σύγκλισης και στα εθνικά τους προγράμματα μεταρρυθμίσεων.

               (6)

               Στις 29 Απριλίου 2011, οι κάτω Χώρες υπέβαλαν το επικαιροποιημένο τους πρόγραμμα σταθερότητας του 2011, που καλύπτει την περίοδο 2011-2015, καθώς και το εθνικό τους πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του 2011. Για να ληφθεί υπόψη η αλληλεξάρτησή τους, τα δύο προγράμματα αξιολογήθηκαν ταυτόχρονα.

               (7)

               Παρά τις προηγούμενες εύρωστες επιδόσεις, καθώς εκδηλωνόταν η κρίση, η πολύ ανοικτή ολλανδική οικονομία επλήγη σε μεγάλο βαθμό: το πραγματικό ΑΕΠ συρρικνώθηκε κατά σχεδόν 4 % το 2009. Η ανάκαμψη ξεκίνησε το δεύτερο εξάμηνο του 2009, κινούμενη από την τόνωση της εξωτερικής ζήτησης, και η δυναμική της επιταχύνθηκε κατά το πρώτο εξάμηνο του 2010, με αποτέλεσμα αύξηση 1,8 % του ΑΕΠ. Ο αντίκτυπος της κρίσης στην αγορά εργασίας ήταν σχετικά περιορισμένος. Η ανεργία αναμένεται να μειωθεί βαθμιαία κατά την επόμενη διετία από 4,5 % το 2010 σε 4 % το 2012. Η κρίση είχε σοβαρό αντίκτυπο στα δημόσια οικονομικά των Κάτω Χωρών, το δε έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης αυξήθηκε στο 5,5 % του ΑΕΠ το 2009 και στο 5,4 % το 2010. Οι ενέργειες της κυβέρνησης για τη στήριξη των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και τη σταθεροποίηση των χρηματοπιστωτικών αγορών οδήγησαν σε αύξηση του δείκτη δημόσιου χρέους κατά 15 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ, με αποτέλεσμα να φθάσει ο δείκτης του χρέους στο 60,8 % του ΑΕΠ το 2009.

               (8)

               Βάσει της αξιολόγησης του επικαιροποιημένου προγράμματος σταθερότητας σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97, το Συμβούλιο είναι της γνώμης ότι το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζονται οι δημοσιονομικές προβολές που παρουσιάζονται στο πρόγραμμα σταθερότητας είναι εφικτό. Το πρόγραμμα σταθερότητας βασίζεται σε ελαφρά συντηρητικότερες προβλέψεις ανάπτυξης για το 2011 και το 2012 σε σύγκριση με τις εαρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2011. Στο πρόγραμμα σταθερότητας προβλέπεται μείωση του ελλείμματος γενικής κυβέρνησης κάτω από την τιμή αναφοράς 3 % του ΑΕΠ το 2012, ήτοι ένα έτος νωρίτερα από την προθεσμία που τέθηκε κατά τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος. Με βάση τα αριθμητικά στοιχεία του προγράμματος σταθερότητας, ο μεσοπρόθεσμος στόχος (ΜΔΣ), δηλαδή διαρθρωτικό έλλειμμα 0,5 % του ΑΕΠ, θα έχει σχεδόν επιτευχθεί έως το τέλος της περιόδου του προγράμματος σταθερότητας, καθώς το διαρθρωτικό ισοζύγιο που υπολογίστηκε από την Επιτροπή ανέρχεται στο – 0,8 % του ΑΕΠ το 2015. Η δημοσιονομική στρατηγική στηρίζεται πλήρως από επαρκώς προσδιορισμένα μέτρα έως το 2015, μολονότι η εφαρμογή τους υπόκειται σε ορισμένους κινδύνους, κυρίως όσον αφορά την ικανότητα αντιστάθμισης των υπερβάσεων των δαπανών ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και την παρακολούθηση των δαπανών της τοπικής αυτοδιοίκησης. Η μέση ετήσια δημοσιονομική προσπάθεια προσδιορίζεται στο 0,75 % του ΑΕΠ κατά την περίοδο 2011-2013, σύμφωνα με τη σύσταση του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 2009, στο πλαίσιο της ΔΥΕ. Κατά τα έτη μετά τη λήξη της προθεσμίας για τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος (2014 και 2015), το εκ νέου υπολογισθέν διαθρωτικό ισοζύγιο πρόκειται να βελτιωθεί κατά 0,25 % το 2014 και κατά 0,5 % το 2015, άρα υπολείπεται ελαφρά της απαιτούμενης βελτίωσης κατά 0,5 % του διαθρωτικού ισοζυγίου μέχρις ότου επιτευχθεί ο ΜΔΣ.

               (9)

               Η δημοσιονομική εξυγίανση που έχει προγραμματιστεί και εφαρμόζεται από τις ολλανδικές αρχές βασίζεται σε ευρείες διαρθρωτικές περικοπές δαπανών, ανερχόμενες περίπου σε 3 % του ΑΕΠ έως το τέλος της περιόδου του προγράμματος σταθερότητας (2015), σε σύγκριση με το αρχικό σημείο αναφοράς. Η επακόλουθη πορεία προσαρμογής προβλέπει μείωση του ελλείμματος γενικής κυβέρνησης από 3,8 % του ΑΕΠ το 2011 σε 2,4 % του ΑΕΠ το 2012, με περαιτέρω σταδιακή μείωση κατά περίπου 0,5 % ετησίως στην περίοδο 2013-2015. ΟΙ Κάτω Χώρες έχουν αναλάβει σταθερή δέσμευση να επιτύχουν τους εν λόγω στόχους. Με την προστασία από τις δημοσιονομικές περικοπές των τομέων πολιτικής που τονώνουν την ανάπτυξη, όπως η παιδεία, θα αποφευχθεί η υποθήκευση του μελλοντικού δυναμικού οικονομικής ανάπτυξης, πράγμα το οποίο θα συντελέσει στην επίτευξη διατηρήσιμης διόρθωσης του υπερβολικού ελλείμματος.

               (10)

               Επιπλέον της βραχυπρόθεσμης εξυγίανσης, μία από τις κυριότερες προκλήσεις είναι η βελτίωση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημοσίων οικονομικών, η οποία επηρεάζεται αρνητικά από την υψηλή αύξηση των δαπανών που συνδέονται με τη γήρανση του πληθυσμού. Το μακροπρόθεσμο κόστος της δημογραφικής γήρανσης είναι σαφώς μεγαλύτερο από τον μέσο όρο στην ΕΕ, κυρίως όσον αφορά τη μακροχρόνια περίθαλψη και τις συντάξεις. Η αναμενόμενη αύξηση των δαπανών για μακροχρόνια περίθαλψη είναι η υψηλότερη στην Ευρώπη, όπως φαίνεται στην έκθεση της Επιτροπής για τη δημογραφική γήρανση 2009. Αυτό οφείλεται, κατά κύριο λόγο, στην ύπαρξη ήδη εκτενούς συστήματος τυπικής μακροχρόνιας περίθαλψης (π.χ. δημόσια μακροχρόνια ασφάλιση που καλύπτει προσωπική φροντίδα, νοσηλευτική φροντίδα, βοήθεια, νοσηλεία και διαμονή σε ίδρυμα), ενώ ο ρόλος της άτυπης περίθαλψης είναι πιο περιορισμένος στις Κάτω Χώρες. Σύμφωνα με την πιο πρόσφατη εκτίμηση της Επιτροπής, οι κίνδυνοι σχετικά με τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών φαίνονται ότι είναι υψηλοί. Πέραν των προγραμμάτων εξυγίανσης, η ολλανδική κυβέρνηση έχει υποβάλει μέτρα στο Κοινοβούλιο τα οποία θα στηρίξουν τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα, συμπεριλαμβανομένης της αύξησης της νόμιμης ηλικίας συνταξιοδότησης, που δεν έχει ακόμη θεσπιστεί.

               (11)

               Η αγορά εργασίας των Κάτω Χωρών χαρακτηρίζεται από σχετικά υψηλά ποσοστά ένταξης, υψηλή παραγωγικότητα ανά ώρα εργασίας και χαμηλή ανεργία. Ωστόσο, η σημαντικότερη πρόκληση για την αγορά εργασίας θα είναι να αυξηθεί η αξιοποίηση του ανεκμετάλλευτου εργατικού δυναμικού, ιδίως για να αντισταθμιστεί η αναμενόμενη μείωση του ενεργού πληθυσμού λόγω της δημογραφικής γήρανσης. Ο μέσος ετήσιος αριθμός ωρών εργασίας είναι ο χαμηλότερος στην ΕΕ, όπως επιβεβαιώνεται από τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία. Ο χαμηλός αριθμός ωρών εργασίας προκύπτει από το πολύ μεγάλο ποσοστό ατόμων που εργάζονται με μερική απασχόληση, ιδίως γυναίκες, γεγονός το οποίο αντικατοπτρίζει προσωπικές προτιμήσεις, αλλά και την ύπαρξη οικονομικών αντικινήτρων είτε για την είσοδο στην αγορά εργασίας είτε για την αύξηση των ωρών εργασίας. Επί του παρόντος, ένα από τα κυριότερα αντικίνητρα για το δεύτερο εργαζόμενο μέλος της οικογένειας όσον αφορά την είσοδο στην αγορά εργασίας ή την αύξηση των ωρών εργασίας στις Κάτω Χώρες είναι ο υψηλός οριακός φορολογικός συντελεστής στο δεύτερο εισόδημα, ο οποίος σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να υπερβεί και το 80 %, λόγω, μεταξύ άλλων, της γενικής πίστωσης φόρου και της μείωσης των επιδομάτων που συνδέονται με το εισόδημα, όπως η επιδότηση παιδικής μέριμνας.

               (12)

               Όσον αφορά τη συνεχώς μεγαλύτερη και ετερογενή ομάδα ατόμων με μερική αναπηρία, μακροχρόνια ανέργων που αντιμετωπίζουν αυξανόμενο κίνδυνο διαρθρωτικής ανεργίας, η εφαρμογή ενεργών πολιτικών για την αγορά εργασίας κατά τα φαινόμενα δεν απέδωσε θετικά αποτελέσματα. Οι υπήκοοι κρατών εκτός της ΕΕ προσκρούουν σε ιδιαίτερες δυσκολίες, με αποτέλεσμα να επιτείνονται έτσι τα παραμένοντα κενά απασχόλησης και ανεργίας.

               (13)

               Το σύστημα έρευνας και καινοτομίας (Ε&Κ) των Κάτω Χωρών έχει επιτύχει να διατηρήσει την ικανότητά του για καινοτομίες, αλλά το μικρό μερίδιο του ιδιωτικού τομέα στις επενδύσεις για έρευνα και ανάπτυξη (Ε&Α) ενδέχεται να επηρεάσει αρνητικά τη μελλοντική οικονομική ανάπτυξη και την ανταγωνιστικότητα της ολλανδικής οικονομίας. Η κυβέρνηση σκοπεύει να δημιουργήσει ελκυστικό κλίμα για τις εταιρείες υψηλής Ε&Κ, συμπεριλαμβανομένων των εταιρειών από το εξωτερικό, από άποψη φορολογικών κινήτρων, χώρου για τους επιχειρηματίες και αριστείας της έρευνας. Όμως, λόγω της ανάγκης για δημοσιονομική εξυγίανση εφέτος, μπορεί να μην συνεχιστεί η χορήγηση ορισμένων επιδοτήσεων για εταιρείες, ενώ άλλες επιδοτήσεις θα εξορθολογιστούν και θα διοχετευθούν προς «κορυφαίους οικονομικούς τομείς», θα μετατεθούν δε προς γενικότερα φορολογικά μέσα.

               (14)

               Το επιχειρηματικό περιβάλλον υφίσταται τις αρνητικές επιπτώσεις των επιπέδων κυκλοφοριακής συμφόρησης στις οδικές και σιδηροδρομικές μεταφορές, τα οποία συγκαταλέγονται μεταξύ των υψηλοτέρων στην ΕΕ. Στο πλαίσιο αυτό, οι σχετικά ανεπαρκείς υποδομές μεταφορών επηρεάζουν αρνητικά την κινητικότητα των εργαζομένων και, επομένως, τη δυνητική ανάπτυξη μέσω της παραγωγικότητας. Οι εργαζόμενοι χρειάζονται πολύ χρόνο για τις μετακινήσεις τους προς και από τον τόπο εργασίας, ο χρόνος των μετακινήσεων είναι αστάθμητος και το κόστος της κυκλοφοριακής συμφόρησης υψηλό. Εάν δεν υπάρξουν αλλαγές πολιτικής, η κυκλοφοριακή συμφόρηση αναμένεται να αυξηθεί ακόμη περισσότερο μέχρι το 2020. Οι βελτιώσεις με σκοπό την αποτελεσματική χρήση των υποδομών (π.χ. μέσω μέτρων οδικής χρέωσης) θα συνέβαλλαν στην αύξηση της κινητικότητας και της παραγωγικότητας των εργαζομένων και, επομένως, σε δυνητική ανάπτυξη.

               (15)

               Στις 4 Απριλίου 2011, οι Κάτω Χώρες εξήγγειλαν μια σειρά δεσμεύσεων βάσει του Συμφώνου για το Ευρώ +. Περιλαμβάνονται μέτρα για την προώθηση της ανταγωνιστικότητας (καθιέρωση νέας επιχειρηματικής πολιτικής, βασισμένης σε γενικότερες ελαφρύνσεις της φορολογικής και διοικητικής επιβάρυνσης) και της απασχόλησης (η κοινωνική ασφάλιση να παρακινεί περισσότερο και να μειώνει την εξάρτηση από επιδόματα ανεργίας), για περαιτέρω συμβολή στη διατηρησιμότητα των δημοσίων οικονομικών (εδραίωση του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης στην εθνική νομοθεσία) και για την ενίσχυση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας (περισσότερες εξουσίες στα εποπτικά όργανα). Οι δεσμεύσεις αυτές αναφέρονται σε όλους τους τομείς του Συμφώνου. Αντιπροσωπεύουν τη συνέχιση του ευρύτερου θεματολογίου μεταρρυθμίσεων που συνοψίζεται στο πρόγραμμα σταθερότητας και στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Ωστόσο, ελλείπουν λεπτομερέστερα στοιχεία σχετικά με το χρονοδιάγραμμά τους και τα μέτρα που θα χρειαστούν για την υλοποίησή τους. Οι δεσμεύσεις αυτές έχουν αξιολογηθεί και έχουν ληφθεί υπόψη στις συστάσεις.

               (16)

               Η Επιτροπή αξιολόγησε το πρόγραμμα σταθερότητας και το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων, συμπεριλαμβανομένων των δεσμεύσεων στο πλαίσιο του Συμφώνου για το Ευρώ +. Έλαβε υπόψη όχι μόνον τη σημασία τους για τη διατηρήσιμη δημοσιονομική και κοινωνικοοικονομική πολιτική στις Κάτω Χώρες, αλλά και τη συμμόρφωσή τους με τους κανόνες και τις κατευθύνσεις της ΕΕ, δεδομένης της ανάγκης να ενισχυθεί η συνολική οικονομική διακυβέρνηση της ΕΕ, μέσω της συνεκτίμησης στοιχείων επιπέδου ΕΕ κατά τη διαμόρφωση μελλοντικών εθνικών αποφάσεων. Κρίνει ότι η πλήρως προσδιορισμένη στρατηγική των Κάτω Χωρών για τη δημοσιονομική εξυγίανση θα πρέπει να εφαρμοστεί όπως προβλέπεται, ενώ ταυτοχρόνως να διατηρηθούν οι δαπάνες σε τομείς που ευνοούν ιδιαίτερα τη μακροπρόθεσμη ανάπτυξη. Θα πρέπει να ληφθούν περαιτέρω μέτρα για τη βελτίωση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημοσίων οικονομικών, κυρίως στον συνταξιοδοτικό τομέα και τον τομέα της μακροχρόνιας περίθαλψης, για την ώθηση για είσοδο στην αγορά εργασίας και την ένταξη σε αυτήν και για την αντιμετώπιση των ζητημάτων που προκύπτουν από την κυκλοφοριακή συμφόρηση.

               (17)

               Βάσει της αξιολόγησης αυτής και λαμβάνοντας επίσης υπόψη τη σύσταση του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 2009, δυνάμει του άρθρου 126 παράγραφος 7 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το Συμβούλιο εξέτασε την επικαιροποίηση για το 2011 του προγράμματος σταθερότητας των Κάτω Χωρών και η γνώμη του (3) αντικατοπτρίζεται ειδικότερα στις συστάσεις του (1) και (2) κατωτέρω. Λαμβάνοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 25ης Μαρτίου 2011, το Συμβούλιο εξέτασε το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων των Κάτω Χωρών,

         ΣΥΝΙΣΤΑ στις Κάτω Χώρες να λάβουν, κατά την περίοδο 2011-2012, μέτρα με σκοπό:

               1.

               Να εφαρμόσουν τη δημοσιονομική στρατηγική για το έτος 2012, σύμφωνα με τις συστάσεις του Συμβουλίου για τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος, θέτοντας τον υψηλό δείκτη δημόσιου χρέους σε καθοδική τροχιά. Στη συνέχεια, να επιδείξουν πρόοδο όσον αφορά τον μεσοπρόθεσμο στόχο σύμφωνα με τις απαιτήσεις του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης, με σεβασμό των συνολικών ανώτατων ορίων δαπανών και των απαιτήσεων εξυγίανσης, ούτως ώστε να διασφαλίσουν ότι η εξυγίανση του υπερβολικού ελλείμματος θα είναι διατηρήσιμη και θα προωθεί την ανάπτυξη, με την προστασία των δαπανών σε τομείς που έχουν άμεση σχέση με την ανάπτυξη, όπως η έρευνα και καινοτομία, η εκπαίδευση και κατάρτιση.

               2.

               Να λάβει μέτρα για την αύξηση της νομίμως προβλεπόμενης ηλικίας συνταξιοδότησης, συνδέοντάς την με το προσδόκιμο ζωής, και να στηρίξει τα εν λόγω μέτρα με άλλα, ώστε να αυξηθεί η πραγματική ηλικία συνταξιοδότησης και να βελτιωθεί η μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημοσίων οικονομικών. Να καταρτίσει προσχέδιο για τη μεταρρύθμιση της μακροχρόνιας περίθαλψης εν όψει της δημογραφικής γήρανσης.

               3.

               Να αυξήσει την ένταξη στην αγορά εργασίας, μειώνοντας τα φορολογικά αντικίνητρα για εργασία του δεύτερου εργαζόμενου μέλους της οικογένειας, και να μελετήσει μέτρα για τη στήριξη των πλέον ευάλωτων ομάδων και για να τις βοηθήσει ώστε να επανενταχθούν στην αγορά εργασίας.

               4.

               Να προωθήσει την καινοτομία, τις ιδιωτικές επενδύσεις σε Ε&Α και στενότερους δεσμούς επιστήμης-επιχειρήσεων, παρέχοντας κατάλληλα κίνητρα στο πλαίσιο της νέας επιχειρηματικής πολιτικής («Naar de top»).

      Βρυξέλλες, 12 Ιουλίου 2011.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         J. VINCENT-ROSTOWSKI

      (1)  ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.

      (2)  Διατηρούνται για το 2011 με την απόφαση 2011/308/ΕΕ του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 2011, για τις κατευθυντήριες γραμμές των πολιτικών απασχόλησης των κρατών μελών (ΕΕ L 138 της 26.5.2011, σ. 56).

      (3)  Προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97.


title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 8ης Ιουλίου 2014 , σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Σουηδίας για το 2014 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Σουηδίας για το 2014

text:
               29.7.2014

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 247/132

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
   της 8ης Ιουλίου 2014
   σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Σουηδίας για το 2014 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Σουηδίας για το 2014
   2014/C 247/25
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 121 παράγραφος 2 και το άρθρο 148 παράγραφος 4,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών (1), και ιδίως το άρθρο 9 παράγραφος 2,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με την πρόληψη και τη διόρθωση των υπερβολικών μακροοικονομικών ανισορροπιών (2), και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 1,
   Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τα ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής απασχόλησης,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της οικονομικής και δημοσιονομικής επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής κοινωνικής προστασίας,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής οικονομικής πολιτικής,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Στις 26 Μαρτίου 2010, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συμφώνησε με την πρόταση της Επιτροπής για τη δρομολόγηση της στρατηγικής «Ευρώπη 2020», μιας νέας στρατηγικής για την ανάπτυξη και την απασχόληση, η οποία, βασιζόμενη στον μεγαλύτερο συντονισμό των οικονομικών πολιτικών, εστιάζεται στους νευραλγικούς τομείς στους οποίους απαιτείται δράση ώστε να ενισχυθεί το δυναμικό διατηρήσιμης ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης.

               (2)

               Στις 13 Ιουλίου 2010, το Συμβούλιο, με βάση τις προτάσεις της Επιτροπής, εξέδωσε σύσταση σχετικά με τους γενικούς προσανατολισμούς της οικονομικής πολιτικής των κρατών μελών και της Ένωσης (2010 έως 2014) και, στις 21 Οκτωβρίου 2010, εξέδωσε απόφαση σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών (3), οι οποίες από κοινού αποτελούν τις «ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές». Τα κράτη μέλη καλούνται να λαμβάνουν υπόψη τις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές στις οικείες οικονομικές πολιτικές και πολιτικές για την απασχόληση.

               (3)

               Στις 29 Ιουνίου 2012, οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων των κρατών μελών ενέκριναν Σύμφωνο για την ανάπτυξη και την απασχόληση, το οποίο παρέχει ένα συνεκτικό πλαίσιο δράσης σε επίπεδο κρατών μελών, ΕΕ και ζώνης του ευρώ, με την κινητοποίηση όλων των δυνατών μηχανισμών, μέσων και πολιτικών. Έλαβαν απόφαση σχετικά με τη δράση που πρέπει να αναληφθεί στο επίπεδο των κρατών μελών, ιδίως εκφράζοντας την απόλυτη προσήλωσή τους στην επίτευξη των στόχων της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» και στην εφαρμογή των ειδικών ανά χώρα συστάσεων.

               (4)

               Στις 9 Ιουλίου 2013, το Συμβούλιο εξέδωσε σύσταση (4) σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Σουηδίας για το 2013 και διατύπωσε τη γνώμη του σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Σουηδίας για την περίοδο 2012-2016.

               (5)

               Στις 13 Νοεμβρίου 2013, η Επιτροπή εξέδωσε την ετήσια επισκόπηση της ανάπτυξης, δίνοντας το εναρκτήριο λάκτισμα για το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο του 2014 σχετικά με τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών. Επίσης, στις 13 Νοεμβρίου 2013, βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011, η Επιτροπή εξέδωσε την έκθεση για τον Μηχανισμό Επαγρύπνησης, στην οποία προσδιόρισε τη Σουηδία ως ένα από τα κράτη μέλη τα οποία θα έπρεπε να υποβληθούν σε εμπεριστατωμένη επισκόπηση.

               (6)

               Στις 20 Δεκεμβρίου 2013, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ενέκρινε τις προτεραιότητες για την εξασφάλιση χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, δημοσιονομικής εξυγίανσης και δράσης για την ενίσχυση της ανάπτυξης. Τόνισε ότι θα πρέπει να επιδιωχθεί διαφοροποιημένη, ευνοϊκή για την ανάπτυξη δημοσιονομική εξυγίανση, να αποκατασταθούν οι κανονικές συνθήκες δανειοδότησης στην οικονομία, να προωθηθούν η ανάπτυξη και η ανταγωνιστικότητα, να αντιμετωπισθούν η ανεργία και οι κοινωνικές επιπτώσεις της κρίσης και να εκσυγχρονιστεί η δημόσια διοίκηση.

               (7)

               Στις 5 Μαρτίου 2014, η Επιτροπή δημοσίευσε τα αποτελέσματα της εμπεριστατωμένης επισκόπησης που διεξήγαγε για τη Σουηδία, με βάση το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011. Η ανάλυση της Επιτροπής οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η Σουηδία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει μακροοικονομικές ανισορροπίες, οι οποίες απαιτούν παρακολούθηση και δράση σε επίπεδο πολιτικής. Ειδικότερα, οι εξελίξεις σε σχέση με την υπερχρέωση των νοικοκυριών, σε συνδυασμό με τις ανεπάρκειες στην αγορά στέγης, χρήζουν συνεχούς προσοχής. Αν και το μεγάλο πλεόνασμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών δεν δημιουργεί κινδύνους όπως μεγάλα ελλείμματα, και συνδέεται εν μέρει με την ανάγκη απομόχλευσης, η Επιτροπή θα παρακολουθήσει τις εξελίξεις των τρεχουσών συναλλαγών στη Σουηδία στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου.

               (8)

               Στις 16 Απριλίου 2014, η Σουηδία υπέβαλε το εθνικό της πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για το 2014 και το πρόγραμμα σύγκλισης του 2014. Προκειμένου να ληφθεί υπόψη η διασύνδεσή τους, τα προγράμματα αυτά αξιολογήθηκαν ταυτοχρόνως.

               (9)

               Στόχος της δημοσιονομικής στρατηγικής που εκτίθεται στο πρόγραμμα σύγκλισης του 2014 είναι να εξασφαλιστεί πλεόνασμα της γενικής κυβέρνησης ίσο προς 1 % του ΑΕΠ κατά μέσον όρο στη διάρκεια του οικονομικού κύκλου, όπως προβλέπεται από το σουηδικό δημοσιονομικό πλαίσιο. Το πρόγραμμα σύγκλισης επιβεβαιώνει τον μεσοπρόθεσμο στόχο που καθορίστηκε στο προηγούμενο πρόγραμμα σύγκλισης για διαρθρωτικό έλλειμμα 1 % του ΑΕΠ, ο οποίος αντικατοπτρίζει τις απαιτήσεις του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Με βάση το (εκ νέου υπολογισθέν) διαρθρωτικό ισοζύγιο, το πρόγραμμα σύγκλισης προβλέπει αποτέλεσμα το οποίο εκπληρώνει κατά πολύ τον μεσοπρόθεσμο στόχο καθ' όλη τη διάρκεια του προγράμματος. Σύμφωνα με το πρόγραμμα σύγκλισης, το δημόσιο χρέος, το οποίο παραμένει αρκετά κάτω της τιμής αναφοράς 60 % του ΑΕΠ, προβλέπεται να μειωθεί από 41,5 % του ΑΕΠ το 2014 σε 35 % το 2017. Γενικά, η δημοσιονομική στρατηγική που εκτίθεται στο πρόγραμμα σύγκλισης είναι σύμφωνη προς τις απαιτήσεις του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζονται οι δημοσιονομικές προβλέψεις του προγράμματος σύγκλισης είναι εύλογο. Όσον αφορά τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών, ένα υψηλό μερίδιο του ΑΕΠ δαπανάται σε μακροχρόνια φροντίδα και προβλέπεται σημαντική αύξηση των δαπανών μακροπρόθεσμα για να ληφθεί επαρκώς υπόψη η δημογραφική γήρανση, γεγονός που οδηγεί σε δαπάνες στη Σουηδία για το 2060 ύψους 6,4 % του ΑΕΠ. Η Σουηδία θα πρέπει να αντιμετωπίσει αυτό το ζήτημα, εξασφαλίζοντας επαρκή πρωτογενή πλεονάσματα και περιορίζοντας περαιτέρω την αύξηση των δαπανών που συνδέονται με τη δημογραφική γήρανση ώστε να διασφαλιστεί η μακροπρόθεσμη δημοσιονομική βιωσιμότητα. Με βάση την αξιολόγηση του προγράμματος σύγκλισης του 2014 και τις προβλέψεις της Επιτροπής, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97, το Συμβούλιο θεωρεί ότι το πρόγραμμα σύγκλισης της Σουηδίας συνάδει με τους κανόνες του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και ότι οι κίνδυνοι για τους δημοσιονομικούς στόχους είναι περιορισμένοι.

               (10)

               Η υπερχρέωση του ιδιωτικού τομέα, και ειδικότερα των σουηδικών νοικοκυριών, εξακολουθεί να προκαλεί ανησυχία. Επιπλέον, το άνοιγμα του χρηματοπιστωτικού τομέα στα νοικοκυριά, σε αντίθεση με τον εταιρικό τομέα, έχει αυξηθεί παράλληλα με το χρέος των νοικοκυριών, που καθορίζεται επί του παρόντος στο 83 % του ΑΕΠ ή χονδρικά στο 160 % του διαθέσιμου εισοδήματος. Το χρέος διογκώνεται από τη συνεχιζόμενη πιστωτική επέκταση και τον βραδύ ρυθμό αποπληρωμής ενυπόθηκων δανείων. Σε περίπτωση αύξησης των επιτοκίων, πτώσης των τιμών των κατοικιών ή/και δυσμενών μακροοικονομικών εξελίξεων, η υπερχρέωση του τομέα των νοικοκυριών θα αποτελέσει παράγοντα κινδύνου. Τέτοιες εξελίξεις θα επηρεάσουν τα νοικοκυριά και τα καταναλωτικά τους πρότυπα. Θα μπορούσαν επίσης να έχουν δυσμενείς δευτερογενείς επιπτώσεις στον τραπεζικό τομέα, με τη αύξηση του αριθμού των μη εξυπηρετούμενων δανείων και του κόστους χρηματοδότησης από την αγορά. Η Σουηδία δεν έχει αναγγείλει ούτε και θέσπισε μέτρα για να αντιμετωπίσει την ευνοϊκή μεταχείριση του χρέους στη φορολογία κατοικιών («στρέβλωση του χρέους»), που θα μπορούσε να γίνει στο πλαίσιο μετακύλισης του φόρου χωρίς αύξηση της συνολικής φορολογικής επιβάρυνσης. Ωστόσο, η Σουηδία ανέλαβε δράση για να ενδυναμώσει τη συνετή δανειοδότηση με την εισαγωγή ορίου στάθμισης του κινδύνου 15 % για ενυπόθηκα ανοίγματα τον Μάιο του 2013, ενώ αναγγέλθηκε επίσης περαιτέρω αύξηση. Εν πάση περιπτώσει, οι πρακτικές αποπληρωμής παραμένουν χαλαρές, με πολύ μακρές περιόδους αποπληρωμής με δείκτες δανείου-αξίας κάτω του 75 % και δεν έχουν ληφθεί αυστηρά μέτρα ως προς αυτό, λαμβανομένου υπόψη του εθελοντικού χαρακτήρα της σύστασης του Οκτωβρίου 2013 σχετικά με τα ατομικά σχέδια αποπληρωμής. Η Ένωση Σουηδικών Τραπεζών ενίσχυσε τη σύστασή της τον Μάρτιο του 2014, ζητώντας μείωση της αποπληρωμής στο 70 % του δείκτη δανείου-αξίας. Τέλος, η Σουηδία αντιμετώπισε την ευνοϊκή φορολογική μεταχείριση του χρέους των εταιρειών ενισχύοντας περαιτέρω τους περιορισμούς στη φορολογική έκπτωση, τους οποίους επέκτεινε σε όλους τους τύπους δανείων στο εσωτερικό εταιρικών ομίλων από τον Ιανουάριο του 2013, και εισάγοντας τη λεγόμενη φορολογική έκπτωση επενδυτών για την ενδεχόμενη μείωση της «στρέβλωσης του χρέους». Ο φόρος εισοδήματος εταιρειών μειώθηκε επίσης από 26,3 % σε 22 % από τις αρχές του 2013.

               (11)

               Η σουηδική αγορά στέγης, που χαρακτηρίζεται από μεγάλες αυξήσεις τιμών τις τελευταίες δύο δεκαετίες, παραμένει πιθανή πηγή αστάθειας. Οι ανεπάρκειες επιβαρύνουν ακόμη την προσφορά κατοικιών, ιδίως ως το αποτέλεσμα περίπλοκων διαδικασιών σχεδιασμού, περιορισμένου ανταγωνισμού στον κατασκευαστικό τομέα και υψηλού βαθμού ελέγχου των ενοικίων. Αυτές οι ανεπάρκειες, μαζί με το χρέος που προκαλείται από τη φορολογία, τείνουν να δημιουργήσουν απόκλιση προς τα άνω των τιμών των κατοικιών. Η Σουηδία θέσπισε ορισμένα μέτρα στην αγορά εκμισθώσεων, αλλά αυτά τα μέτρα φαίνονται ανεπαρκή για την αντιμετώπιση του διαρθρωτικού προβλήματος που συνδέεται με τον υψηλό βαθμό ακαμψίας του συστήματος καθορισμού των ενοικίων. Κανένα μέτρο για την αντιμετώπιση της αγοράς εκμισθώσεων δεν συμπεριλήφθηκε στο εαρινό νομοσχέδιο που υπέβαλε η κυβέρνηση στις 9 Απριλίου 2014. Η Σουηδία έλαβε μέτρα για την αντιμετώπιση των ανεπαρκειών της διαδικασίας χωροταξίας και πολεοδομικού σχεδιασμού, καθώς και του μονοπωλίου των δήμων στον πολεοδομικό σχεδιασμό, ζητώντας από τους δήμους να εξετάζουν τις στεγαστικές ανάγκες υπό περιφερειακό πρίσμα. Τα μέτρα αυτά βρίσκονται στη σωστή κατεύθυνση, αλλά δεν έχουν εφαρμοσθεί ακόμη όλα, ενώ δεν έχουν καθοριστεί κυρώσεις για τους δήμους που δεν συμμορφώνονται.

               (12)

               Παρά τα υψηλά επίπεδα χρηματοδότησης, έχει αποδειχθεί ότι τα μαθησιακά αποτελέσματα στην υποχρεωτική εκπαίδευση, όπως υπολογίστηκαν από διεθνείς αξιολογήσεις φοιτητών, είναι χειρότερα από εκείνα των αρχών της δεκαετίας του 2000, και οι σημερινές επιδόσεις της Σουηδίας βρίσκονται κάτω από τον μέσο όρο της ΕΕ και του ΟΟΣΑ και στους τρεις τομείς που εξετάσθηκαν (ανάγνωση, μαθηματικά και επιστήμες). Επιπλέον, η σχέση μεταξύ του κοινωνικοοικονομικού πλαισίου και των επιδόσεων κατέστη ισχυρότερη, ενώ αυξήθηκαν οι διαφορές μεταξύ σχολείων. Ενώ τα μέτρα που πρότεινε η κυβέρνηση αποτελούν βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση, φαίνεται ότι απαιτούνται πιο ριζικές διαρθρωτικές αλλαγές. Προς τον σκοπό αυτό, η Σουηδία διενεργεί στο παρόν στάδιο μια επανεξέταση της αποτελεσματικότητας του σχολικού συστήματος προκειμένου να αποκαταστήσει υψηλό επίπεδο επιδόσεων.

               (13)

               Η κατάσταση της αγοράς εργασίας νέων, εργαζομένων χαμηλής ειδίκευσης και ατόμων που προέρχονται από οικογένειες μεταναστών παραμένει δυσχερής. Η ανεργία των νέων είναι υψηλότερη από τον μέσο όρο της ΕΕ. Ενώ η κυβέρνηση έλαβε μέτρα για να αντιμετωπίσει αυτά τα ζητήματα, φαίνεται ότι οι δυσκολίες μπορεί να συνδέονται με προβλήματα στον εκπαιδευτικό τομέα, όπου το εκπαιδευτικό σύστημα αδυνατεί να παρέχει αναλογία νέων ατόμων με τις αναγκαίες δεξιότητες για επιτυχή ένταξη στην αγορά εργασίας. Όσον αφορά την ένταξη στην αγορά εργασίας και την εκπαίδευση και κατάρτιση, η Σουηδία θέσπισε μέτρα για να διευκολύνει τη μετάβαση από το σχολείο στην εργασία (μεταρρύθμιση της μαθητείας, συμπεριλαμβανομένης της «αμοιβής μαθητείας») και να βοηθήσει τους νέους να αποκτήσουν επαγγελματική πείρα («επαγγελματική εισαγωγική απασχόληση»). Η μετάβαση ενισχύθηκε de facto με την εισαγωγή έγκαιρων μέτρων για αυτούς που έχουν τη μεγαλύτερη ανάγκη. Εντούτοις, η κάλυψη και προσέγγιση μη εγγεγραμμένων ατόμων τα οποία βρίσκονται εκτός εκπαίδευσης, απασχόλησης ή κατάρτισης παραμένουν ισχνές. Η Σουηδία προσπαθεί επίσης να επιταχύνει την ένταξη ατόμων που προέρχονται από οικογένειες μεταναστών, ενώ υπάρχουν ακόμη προβλήματα, ιδίως σε σχέση με άτομα που προέρχονται από οικογένειες μεταναστών από χώρες εκτός της Ένωσης. Τέλος, η Σουηδία αξιολογεί επί του παρόντος την αποτελεσματικότητα του μειωμένου ποσοστού ΦΠΑ για τα εστιατόρια και τις υπηρεσίες εστίασης ως προς την δημιουργία θέσεων εργασίας. Η τελική αξιολόγηση αναμένεται να είναι έτοιμη τον Ιανουάριο του 2016.

               (14)

               Στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου, η Επιτροπή διενήργησε πλήρη ανάλυση της οικονομικής πολιτικής της Σουηδίας. Αξιολόγησε το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων και το πρόγραμμα σύγκλισης. Έλαβε υπόψη όχι μόνο τη χρησιμότητά τους για την άσκηση διατηρήσιμης δημοσιονομικής και κοινωνικοοικονομικής πολιτικής στη Σουηδία, αλλά και το κατά πόσο συνάδουν με τους κανόνες και τις κατευθύνσεις της ΕΕ, δεδομένης της ανάγκης να ενισχυθεί η συνολική οικονομική διακυβέρνηση της Ένωσης μέσω της συμβολής της στη διαμόρφωση των μελλοντικών εθνικών αποφάσεων. Οι συστάσεις που διατυπώνει στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου αντικατοπτρίζονται στις συστάσεις 1 έως 4 κατωτέρω.

               (15)

               Βάσει της παρούσας αξιολόγησης, το Συμβούλιο εξέτασε το πρόγραμμα σύγκλισης και η γνώμη του (5) αντικατοπτρίζεται ιδίως στη σύσταση 1 κατωτέρω.

               (16)

               Βάσει της εμπεριστατωμένης επισκόπησης της Επιτροπής και της παρούσας αξιολόγησης, το Συμβούλιο εξέτασε το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων και το πρόγραμμα σύγκλισης. Οι συστάσεις του βάσει του άρθρου 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 αντικατοπτρίζονται στις συστάσεις 2 και 3 κατωτέρω,

         ΣΥΝΙΣΤΑ στη Σουηδία να αναλάβει δράση κατά την περίοδο 2014-2015 προκειμένου:

               1.

               Να συνεχίσει την εφαρμογή δημοσιονομικής πολιτικής ευνοϊκής για την ανάπτυξη, να διατηρήσει μια υγιή δημοσιονομική κατάσταση, να εξασφαλίσει ότι τηρείται ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος καθ' όλη την περίοδο που καλύπτει το πρόγραμμα σύγκλισης, με στόχο επίσης την αντιμετώπιση των προβλημάτων που δημιουργεί η γήρανση του πληθυσμού όσον αφορά τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών.

               2.

               Να περιορίσει τον δανεισμό των νοικοκυριών και το ιδιωτικό χρέος. Προς τον σκοπό αυτό, να μειώσει την ευνοϊκή μεταχείριση του χρέους στη φορολογία εισοδήματος φυσικών προσώπων περιορίζοντας σταδιακά την έκπτωση από τον φόρο των τόκων ενυπόθηκων δανείων ή/και αυξάνοντας τους περιοδικούς φόρους ακίνητης περιουσίας. Να λάβει περαιτέρω μέτρα για να αυξήσει τον ρυθμό αποπληρωμής των ενυπόθηκων δανείων.

               3.

               Να βελτιώσει περαιτέρω την αποτελεσματικότητα της αγοράς στέγης με συνεχείς μεταρρυθμίσεις του συστήματος καθορισμού των ενοικίων. Ειδικότερα, να επιτρέψει επίπεδα ενοικίων περισσότερο με άξονα την αγορά, εγκαταλείποντας το σύστημα της αξίας χρήσεως και ελευθερώνοντας περισσότερο ορισμένα τμήματα της αγοράς εκμισθώσεων, επιτρέποντας μεγαλύτερη ελευθερία συμβάσεων μεταξύ ενοικιαστών και ιδιοκτητών. Να μειώσει τη διάρκεια και τη περιπλοκότητα του σχεδιασμού και των διαδικασιών προσφυγής, μειώνοντας και συγχωνεύοντας τις διοικητικές απαιτήσεις, εναρμονίζοντας τις προδιαγραφές και τα πρότυπα για την ανέγερση κτιρίων σε όλους τους δήμους και αυξάνοντας τη διαφάνεια για τις διαδικασίες εκχώρησης γης. Να ενθαρρύνει τους δήμους να διαθέτουν τη δική τους γη για νέα έργα στέγασης.

               4.

               Να λάβει τα κατάλληλα μέτρα για να βελτιώσει τις βασικές δεξιότητες και να διευκολύνει τη μετάβαση από την εκπαίδευση στην αγορά εργασίας, μεταξύ άλλων, με ευρύτερη χρήση προγραμμάτων κατάρτισης και μαθητείας στην εργασία. Να ενισχύσει τις προσπάθειες ούτως ώστε τα μέτρα για την αγορά εργασίας και την εκπαίδευση να απευθύνονται πιο αποτελεσματικά σε νέους χαμηλής μόρφωσης και άτομα που προέρχονται από οικογένειες μεταναστών. Να βελτιώσει την έγκαιρη παρέμβαση και προσέγγιση των νέων που δεν έχουν εγγραφεί στις δημόσιες υπηρεσίες απασχόλησης.

      Βρυξέλλες, 8 Ιουλίου 2014.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         P.C. PADOAN

      (1)  ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.

      (2)  ΕΕ L 306 της 23.11.2011, σ. 25.

      (3)  Διατηρούνται για το 2014 δυνάμει της απόφασης 2014/322/ΕΕ του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2014, σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών για το 2014 (ΕΕ L 165 της 4.6.2014, σ. 49).

      (4)  ΕΕ C 217 της 30.7.2013, σ. 86.

      (5)  Βάσει του άρθρου 9 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97.


title: Σύσταση για Γνωμη του Συμβουλίου κατ' εφαρμογή του άρθρου 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημενο πρόγραμμα σταθερότητας των Κάτω Χωρών, 2001-2007

text: ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---


title: Σύσταση της Επιτροπής, της 15ης Οκτωβρίου 2008 , για τις κοινοποιήσεις, τις προθεσμίες και τις διαβουλεύσεις που προβλέπονται στο άρθρο 7 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2008) 5925] (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

text:
               12.11.2008

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 301/23

      ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

   της 15ης Οκτωβρίου 2008
   για τις κοινοποιήσεις, τις προθεσμίες και τις διαβουλεύσεις που προβλέπονται στο άρθρο 7 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών
   [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2008) 5925]
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   (2008/850/ΕΚ)
   Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,
   την οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (1), και ιδίως το άρθρο 19 παράγραφος 1,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Σύμφωνα με το κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών, οι εθνικές κανονιστικές αρχές οφείλουν να συμβάλουν στην ανάπτυξη της εσωτερικής αγοράς συνεργαζόμενες μεταξύ τους και με την Επιτροπή κατά διαφανή τρόπο, ώστε να εξασφαλισθεί η διαμόρφωση συνεπών κανονιστικών πρακτικών και η συνεπής εφαρμογή των οδηγιών που απαρτίζουν το κανονιστικό πλαίσιο.

               (2)

               Για να εξασφαλιστεί ότι οι αποφάσεις σε εθνικό επίπεδο δεν έχουν αρνητικές επιπτώσεις στην ενιαία αγορά ή στους στόχους που επιδιώκονται από το κανονιστικό πλαίσιο, οι εθνικές κανονιστικές αρχές οφείλουν να κοινοποιούν στην Επιτροπή και στις άλλες εθνικές κανονιστικές αρχές τα σχέδια μέτρων που προσδιορίζονται στο άρθρο 7 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ.

               (3)

               Επιπρόσθετα, οι εθνικές κανονιστικές αρχές οφείλουν να λάβουν την έγκριση της Επιτροπής για τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 8 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο της οδηγίας 2002/19/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με την πρόσβαση σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφείς ευκολίες, καθώς και με τη διασύνδεσή τους (2), η οποία είναι χωριστή διαδικασία.

               (4)

               Η Επιτροπή θα παρέχει στις εθνικές κανονιστικές αρχές που το επιθυμούν τη δυνατότητα να συζητούν κάθε σχέδιο μέτρου πριν από την επίσημη κοινοποίησή του δυνάμει του άρθρου 7 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ και του άρθρου 8 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/19/ΕΚ. Εάν, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 4 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ, η Επιτροπή έχει δηλώσει στην εθνική κανονιστική αρχή ότι θεωρεί ότι το σχέδιο μέτρου θα δημιουργούσε φραγμούς στην ενιαία αγορά ή ότι έχει σοβαρές αμφιβολίες για τη συμβατότητά του προς το κοινοτικό δίκαιο, πρέπει να δοθεί εγκαίρως η δυνατότητα στην εν λόγω εθνική κανονιστική αρχή να διατυπώσει τις απόψεις της σχετικά με τα ζητήματα που επισημαίνονται από την Επιτροπή.

               (5)

               Η οδηγία 2002/21/ΕΚ ορίζει κάποιες δεσμευτικές προθεσμίες για τις κοινοποιήσεις που προβλέπονται στο άρθρο 7.

               (6)

               Για να διευκολυνθεί και να εξασφαλισθεί η αποτελεσματικότητα της συνεργασίας και του μηχανισμού διαβούλευσης που προβλέπεται στο άρθρο 7 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ και για λόγους ασφάλειας δικαίου, η Επιτροπή θέσπισε σαφείς κανόνες σχετικά με τις διαδικαστικές πτυχές των κοινοποιήσεων βάσει του άρθρου 7 με τη σύσταση 2003/561/ΕΚ της Επιτροπής, της 23ης Ιουλίου 2003, για τις κοινοποιήσεις, τις προθεσμίες και τις διαβουλεύσεις που προβλέπονται στο άρθρο 7 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (3). Η σύσταση 2003/561/ΕΚ πρέπει να αντικατασταθεί από την παρούσα σύσταση για την περαιτέρω απλούστευση και βελτίωση της διαδικασίας κοινοποίησης.

               (7)

               Προκειμένου να παρασχεθεί περαιτέρω καθοδήγηση στις εθνικές κανονιστικές αρχές σχετικά με το περιεχόμενο των σχεδίων μέτρων και να αυξηθεί η ασφάλεια δικαίου ως προς την πληρότητα μιας κοινοποίησης, πρέπει να παρέχονται ορισμένες ελάχιστες πληροφορίες σχετικά με το τι πρέπει να περιέχει ένα σχέδιο μέτρου προκειμένου να αξιολογείται ορθά.

               (8)

               Πρέπει να ληφθεί υπόψη η αναγκαιότητα, αφενός, διασφάλισης μιας αποτελεσματικής αξιολόγησης και, αφετέρου, απλοποίησης της διαχείρισης στον μέγιστο δυνατό βαθμό. Από την άποψη αυτή, ο μηχανισμός κοινοποίησης δεν πρέπει να συνεπάγεται περιττό διοικητικό φόρτο για τις εθνικές κανονιστικές αρχές. Θα ήταν επίσης σκόπιμο να διευκρινισθούν οι διαδικαστικές ρυθμίσεις στο πλαίσιο του άρθρου 8 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο της οδηγίας 2002/19/ΕΚ.

               (9)

               Για να απλοποιηθεί η εξέταση των σχεδίων μέτρων που κοινοποιούνται και να επιταχυνθεί η διαδικασία, θα ήταν σκόπιμο οι εθνικές κανονιστικές αρχές να χρησιμοποιούν ένα τυποποιημένο έντυπο για τις κοινοποιήσεις.

               (10)

               Προκειμένου να βελτιωθεί η αποδοτικότητα του μηχανισμού κοινοποίησης, να αυξηθεί η ασφάλεια δικαίου για τις εθνικές κανονιστικές αρχές και τους συντελεστές της αγοράς και να διασφαλισθεί η έγκαιρη εφαρμογή των κανονιστικών μέτρων, είναι θεμιτό οι κοινοποιήσεις των εθνικών κανονιστικών αρχών με αντικείμενο αναλύσεις αγοράς να περιλαμβάνουν επίσης τα διορθωτικά μέτρα που προτείνουν οι εθνικές κανονιστικές αρχές για την αντιμετώπιση των εντοπιζόμενων αδυναμιών της αγοράς. Εάν το σχέδιο μέτρου αφορά μια ανταγωνιστική αγορά και υπάρχουν ήδη διορθωτικά μέτρα σε σχέση με τη συγκεκριμένη αγορά, η κοινοποίηση θα θεωρείται πλήρης μόνον περιλαμβάνει επίσης τις προτάσεις για την άρση των συγκεκριμένων υποχρεώσεων.

               (11)

               Σε γενικές γραμμές, για ορισμένες κατηγορίες σχεδίων μέτρων πρέπει να χρησιμοποιείται ένα συνοπτικό έντυπο κοινοποίησης, προκειμένου να μειωθεί ο διοικητικός φόρτος για τις εθνικές κανονιστικές αρχές και την Επιτροπή. Ωστόσο, η κοινοποίηση αυτών των κατηγοριών μέσω της τυποποιημένης διαδικασίας κοινοποιήσεως παραμένει δυνατή.

               (12)

               Εάν μια εθνική κανονιστική αρχή προτίθεται να άρει τις κανονιστικές υποχρεώσεις σε σχέση με αγορές που δεν περιλαμβάνονται στη σύσταση 2007/879/ΕΚ της Επιτροπής, της 17ης Δεκεμβρίου 2007, αναφορικά με σχετικές αγορές προϊόντων και υπηρεσιών στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, οι οποίες επιδέχονται εκ των προτέρων κανονιστική ρύθμιση, σύμφωνα με την οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (4), η κοινοποίηση του σχετικού σχεδίου μέτρου βάσει του άρθρου 7 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ πρέπει να γίνεται μέσω του συνοπτικού εντύπου κοινοποίησης.

               (13)

               Εάν μια εθνική κανονιστική αρχή διενεργήσει επανεξέταση μιας αγοράς η οποία διαπιστώθηκε ότι είναι όντως ανταγωνιστική σε προηγούμενη εξέταση και διαπιστώσει εκ νέου ότι η εν λόγω αγορά είναι όντως ανταγωνιστική, η κοινοποίηση πρέπει να γίνεται μέσω του συνοπτικού εντύπου κοινοποίησης.

               (14)

               Οι εθνικές κανονιστικές αρχές τροποποιούν συχνά τις τεχνικές λεπτομέρειες των επιβληθέντων διορθωτικών μέτρων προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι αλλαγές σε οικονομικούς δείκτες (όπως εξοπλισμός, εργασία, πληθωρισμός, κόστος κεφαλαίου, μισθώματα ακινήτων κ.λπ.) ή να επικαιροποιηθούν προβλέψεις ή υποθέσεις. Οι αλλαγές ή οι επικαιροποιήσεις στοιχείων που δεν μεταβάλλουν τη φύση ή το γενικό πεδίο εφαρμογής των διορθωτικών μέτρων (π.χ. παράταση υποχρεώσεων υποβολής εκθέσεων, στοιχεία απαιτούμενης ασφαλιστικής κάλυψης, ποσά χρηματικών ποινών ή χρόνοι παράδοσης) πρέπει να κοινοποιούνται μέσω του συνοπτικού εντύπου κοινοποίησης. Μόνον οι ουσιώδες μεταβολές στη φύση ή στο πεδίο εφαρμογής των διορθωτικών μέτρων που έχουν αισθητό αντίκτυπο στην αγορά (όπως επίπεδα τιμών, τροποποιήσεις στις μεθοδολογίες που χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό του κόστους ή των τιμών, καθορισμός ομαλής πτωτικής πορείας) πρέπει να κοινοποιούνται μέσω της τυποποιημένης διαδικασίας κοινοποίησης.

               (15)

               Σε σχέση με ορισμένες αγορές (και ειδικότερα, αγορές τερματισμού φωνητικών κλήσεων), οι εθνικές κανονιστικές αρχές ενδέχεται να καταλήξουν στο ίδιο συμπέρασμα, όπως και στην προηγούμενη εξέταση, και να επιθυμούν να επιβάλουν διορθωτικά μέτρα σε περισσότερους φορείς εκμετάλλευσης (π.χ. νεοεισερχόμενους στην αγορά) με παρεμφερή πελατεία ή συνολικό κύκλο εργασιών με φορείς εκμετάλλευσης που καλύπτονται από προηγούμενη εξέταση, τα οποία δεν διαφέρουν ουσιωδώς από τα σχέδια μέτρων που έχουν ήδη κοινοποιηθεί. Για τα συγκεκριμένα σχέδια μέτρων πρέπει να χρησιμοποιείται το συνοπτικό έντυπο κοινοποίησης.

               (16)

               Ένα σχέδιο μέτρου που κοινοποιήθηκε μέσω συνοπτικού εντύπου κοινοποίησης δε θα εγείρει κατ’ αρχήν παρατηρήσεις της Επιτροπής προς την εθνική ρυθμιστική αρχή σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ.

               (17)

               Προκειμένου να ενισχυθεί η διαφάνεια σχετικά με τα κοινοποιημένα σχέδια μέτρων και να διευκολυνθεί η ανταλλαγή πληροφοριών ανάμεσα στις εθνικές κανονιστικές αρχές αναφορικά με αυτά, τόσο το τυποποιημένο όσο και το συνοπτικό έντυπο κοινοποίησης θα πρέπει να περιλαμβάνουν μία περιληπτική περιγραφή των βασικών στοιχείων του κοινοποιημένου σχεδίου μέτρου.

               (18)

               Η ομάδα των ευρωπαϊκών ρυθμιστικών αρχών για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών που συστάθηκε με την απόφαση 2002/627ΕΚ της Επιτροπής (5) έχει αναγνωρίσει την αναγκαιότητα των ρυθμίσεων αυτών.

               (19)

               Για να επιτευχθούν οι στόχοι που ορίζονται στο άρθρο 8 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ, και ιδίως για να εξασφαλισθούν συνεπείς κανονιστικές πρακτικές και η συνεπής εφαρμογή της εν λόγω οδηγίας, είναι απαραίτητη η πλήρης συμμόρφωση προς τον μηχανισμό κοινοποίησης που προβλέπεται στο άρθρο 7.

               (20)

               Η επιτροπή επικοινωνιών διατύπωσε τη γνώμη της σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 2 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ,

         ΣΥΝΙΣΤΑ:

               1.

               Οι όροι που προσδιορίζονται στην οδηγία 2002/21/ΕΚ, καθώς και στις ειδικές οδηγίες, χρησιμοποιούνται με την ίδια έννοια στην παρούσα σύσταση. Επιπλέον, ως:

                           α)

                           «σύσταση για τις σχετικές αγορές» νοείται η σύσταση 2007/879/ΕΚ, και κάθε μεταγενέστερη σύσταση για τις σχετικές αγορές·

                           β)

                           «κοινοποίηση» νοείται η κοινοποίηση στην Επιτροπή, εκ μέρους μιας εθνικής κανονιστικής αρχής, ενός σχεδίου μέτρου σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ ή η υποβολή αίτησης σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο της οδηγίας 2002/19/ΕΚ, συνοδευόμενη από το τυποποιημένο έντυπο κοινοποίησης ή το συνοπτικό έντυπο κοινοποίησης, όπως προβλέπεται στην παρούσα σύσταση (παράρτημα I και παράρτημα II).

               2.

               Οι κοινοποιήσεις πρέπει να γίνονται μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου με αίτημα επιβεβαίωσης λήψης.
               Τα έγγραφα που αποστέλλονται με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο θα θεωρείται ότι έχουν παραληφθεί από τον αποδέκτη κατά την ημέρα της αποστολής τους.
               Οι κοινοποιήσεις καταχωρίζονται με τη σειρά που παραλαμβάνονται.

               3.

               Οι κοινοποιήσεις αρχίζουν να ισχύουν από την ημερομηνία κατά την οποία η Επιτροπή τις καταχωρίζει («ημερομηνία καταχώρισης»). Η ημερομηνία καταχώρισης είναι η ημερομηνία κατά την οποία η Επιτροπή παραλαμβάνει μια πλήρη κοινοποίηση.
               Όλες οι εθνικές κανονιστικές αρχές ενημερώνονται μέσω του δικτυακού τόπου της Επιτροπής και με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο σχετικά με την ημερομηνία καταχώρισης της κοινοποίησης, το αντικείμενο της κοινοποίησης και κάθε δικαιολογητικό έγγραφο που έχει παραληφθεί.

               4.

               Οι κοινοποιήσεις συντάσσονται σε οποιαδήποτε επίσημη γλώσσα της Κοινότητας. Το τυποποιημένο έντυπο κοινοποίησης (παράρτημα I) ή το συνοπτικό έντυπο κοινοποίησης (παράρτημα II) μπορεί να συμπληρώνεται σε επίσημη γλώσσα διαφορετική από εκείνη που χρησιμοποιείται για το σχέδιο μέτρου, έτσι ώστε να διευκολύνεται η διαβούλευση με όλες τις άλλες εθνικές κανονιστικές αρχές.
               Οι παρατηρήσεις που διατυπώνονται ή οι αποφάσεις που λαμβάνονται από την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 7 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ συντάσσονται στην ίδια γλώσσα με εκείνη του κοινοποιηθέντος σχεδίου μέτρου και μεταφράζονται, στο μέτρο του δυνατού, στη γλώσσα που έχει χρησιμοποιηθεί για το τυποποιημένο έντυπο κοινοποίησης.

               5.

               Τα σχέδια μέτρων που κοινοποιούνται από τις εθνικές κανονιστικές αρχές συνοδεύονται από τα έγγραφα που είναι απαραίτητα, ώστε η Επιτροπή να είναι σε θέση να διεκπεραιώσει τα καθήκοντά της. Για τα σχέδια μέτρων που εμπίπτουν στο κατωτέρω σημείο 6 και κοινοποιούνται μέσω του συνοπτικού εντύπου κοινοποίησης, η Επιτροπή δεν χρειάζεται καταρχήν οποιαδήποτε πρόσθετα έγγραφα για να διεκπεραιώσει τα καθήκοντά της.
               Τα σχέδια μέτρων πρέπει να είναι δεόντως τεκμηριωμένα.

               6.

               Τα ακόλουθα σχέδια μέτρων πρέπει να κοινοποιούνται στην Επιτροπή μέσω του συνοπτικού εντύπου κοινοποίησης που περιέχεται στο παράρτημα II:

                           α)

                           σχέδια μέτρων που αφορούν αγορές οι οποίες έχουν αφαιρεθεί ή δεν είχαν συμπεριληφθεί εξαρχής στον κατάλογο της σύστασης για τις σχετικές αγορές, είτε όταν διαπιστώθηκε από την εθνική κανονιστική αρχή ότι η αγορά είναι ανταγωνιστική είτε όταν η εθνική κανονιστική αρχή θεωρεί ότι δεν πληρούνται πλέον τα τρία σωρευτικά κριτήρια που αναφέρονται στο σημείο 2 της σύστασης για τις σχετικές αγορές όσον αφορά τον προσδιορισμό αγορών που επιδέχονται εκ των προτέρων ρύθμιση·

                           β)

                           σχέδια μέτρων που αφορούν αγορές οι οποίες, μολονότι περιλαμβάνονται στην ισχύουσα σύσταση για τις σχετικές αγορές, κρίθηκαν ανταγωνιστές σε προηγούμενη εξέταση της αγοράς, και παραμένουν ανταγωνιστικές·

                           γ)

                           σχέδια μέτρων που μεταβάλλουν τις τεχνικές λεπτομέρειες διορθωτικών μέτρων που επιβλήθηκαν προηγουμένως και δεν έχουν αισθητό αντίκτυπο στην αγορά (π.χ. ετήσιες επικαιροποιήσεις εξόδων και εκτιμήσεις λογιστικών μοντέλων, χρόνοι υποβολής εκθέσεων, χρόνοι παράδοσης)· και

                           δ)

                           σχέδια μέτρων που αφορούν μια σχετική αγορά, η οποία έχει ήδη αναλυθεί, και που έχουν κοινοποιηθεί σε σχέση με άλλες επιχειρήσεις, εάν οι εθνικές κανονιστικές αρχές επιβάλλουν παρεμφερή διορθωτικά μέτρα σε άλλες επιχειρήσεις, χωρίς να μεταβάλλονται ουσιωδώς οι αρχές που εφαρμόσθηκαν στην προηγούμενη κοινοποίηση.

               7.

               Η Επιτροπή, σε στενή συνεργασία με τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές, παρακολουθεί τις πρακτικές συνέπειες της συνοπτικής διαδικασίας κοινοποίησης, προκειμένου να προβεί σε τυχόν περαιτέρω προσαρμογές που μπορεί να κριθούν απαραίτητες ή να προσθέσει άλλες κατηγορίες σχεδίων μέτρων που θα πρέπει να κοινοποιούνται μέσω του συνοπτικού εντύπου κοινοποίησης.

               8.

               Τα σχέδια μέτρων που δεν εμπίπτουν στο σημείο 6 πρέπει να κοινοποιούνται στην Επιτροπή μέσω του τυποποιημένου εντύπου κοινοποίησης που προβλέπεται στο παράρτημα I. Τα κοινοποιούμενα σχέδια μέτρων πρέπει να περιλαμβάνουν, κατά περίπτωση, πληροφορίες σχετικά με τα ακόλουθα:

                           α)

                           τη σχετική αγορά προϊόντων ή υπηρεσιών, και ειδικότερα περιγραφή των προϊόντων και των υπηρεσιών που πρόκειται να περιληφθούν στη σχετική αγορά ή να αποκλεισθούν από αυτήν βάσει της δυνατότητας υποκατάστασης στην πλευρά της ζήτησης και στην πλευρά της προσφοράς·

                           β)

                           τη σχετική γεωγραφική αγορά, συμπεριλαμβανομένης αιτιολογημένης ανάλυσης των ανταγωνιστικών συνθηκών βάσει της δυνατότητας υποκατάστασης στην πλευρά της ζήτησης και στην πλευρά της προσφοράς·

                           γ)

                           τις σημαντικότερες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στη σχετική αγορά·

                           δ)

                           τα αποτελέσματα της ανάλυσης της σχετικής αγοράς, και ιδίως τα πορίσματα όσον αφορά την παρουσία ή την απουσία αποτελεσματικού ανταγωνισμού, καθώς και τους λόγους της κατάστασης αυτής. Για τους σκοπούς αυτούς, το σχέδιο μέτρου πρέπει να περιέχει ανάλυση των μεριδίων αγοράς των διαφορετικών επιχειρήσεων και αναφορά σε άλλα συναφή κριτήρια, κατά περίπτωση, όπως οι φραγμοί εισόδου, οι οικονομίες κλίμακας και φάσματος, η κάθετη ολοκλήρωση, ο έλεγχος υποδομής που δεν είναι εύκολο να αναπαραχθεί, πλεονεκτήματα ή προβάδισμα σε τεχνολογικό επίπεδο, ανύπαρκτη ή χαμηλή αντισταθμιστική αγοραστική ισχύς, εύκολη ή προνομιακή πρόσβαση σε κεφαλαιαγορές ή σε χρηματοδοτικούς πόρους, το συνολικό μέγεθος της επιχείρησης, διαφοροποίηση προϊόντων και υπηρεσιών, ιδιαίτερα αναπτυγμένα δίκτυα διανομής και πωλήσεων, απουσία δυνητικού ανταγωνισμού και φραγμοί στην επέκταση·

                           ε)

                           εφόσον συντρέχει λόγος, τις επιχειρήσεις που εκτιμάται ότι κατέχουν, ατομικά ή από κοινού, σημαντική ισχύ στην αγορά κατά την έννοια του άρθρου 14 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ και τους λόγους, τα αποδεικτικά στοιχεία και οποιεσδήποτε άλλες σχετικές πληροφορίες θα μπορούσαν να τεκμηριώσουν την εκτίμηση αυτή·

                           στ)

                           τα αποτελέσματα προηγούμενης δημόσιας διαβούλευσης που έχει πραγματοποιηθεί από την εθνική κανονιστική αρχή·

                           ζ)

                           τη γνώμη που έχει ενδεχομένως διατυπωθεί από την εθνική αρχή ανταγωνισμού·

                           η)

                           στοιχεία που αποδεικνύουν ότι, ταυτόχρονα με την υποβολή της κοινοποίησης στην Επιτροπή, είχαν ληφθεί κατάλληλα μέτρα για την κοινοποίηση των σχεδίων μέτρων στις εθνικές κανονιστικές αρχές όλων των άλλων κρατών μελών·

                           θ)

                           στην περίπτωση κοινοποίησης σχεδίων μέτρων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των άρθρων 5 ή 8 της οδηγίας 2002/19/ΕΚ ή του άρθρου 16 της οδηγίας 2002/22/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6), τις συγκεκριμένες κανονιστικές υποχρεώσεις που προτείνονται για να αντιμετωπισθεί η έλλειψη αποτελεσματικού ανταγωνισμού στη σχετική αγορά ή, στην περίπτωση που διαπιστωθεί ότι η σχετική αγορά είναι όντως ανταγωνιστική και έχουν ήδη επιβληθεί τέτοιες υποχρεώσεις σε σχέση με την αγορά αυτή, τα σχέδια μέτρων που προτείνονται για την άρση των υποχρεώσεων αυτών.

               9.

               Όταν, για τους σκοπούς της ανάλυσης της αγοράς, ένα σχέδιο μέτρου προσδιορίζει μια σχετική αγορά διαφορετική από εκείνες που προσδιορίζονται στη σύσταση για τις σχετικές αγορές, οι εθνικές κανονιστικές αρχές αιτιολογούν επαρκώς τα κριτήρια που χρησιμοποιούνται για τον εν λόγω ορισμό της αγοράς.

               10.

               Οι κοινοποιήσεις που πραγματοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο της οδηγίας 2002/19/ΕΚ πρέπει επίσης να αιτιολογούν επαρκώς την επιβολή υποχρεώσεων διαφορετικών από εκείνες που αναφέρονται στα άρθρα 9 έως 13 της οδηγίας σε φορείς εκμετάλλευσης που κατέχουν σημαντική ισχύ στην αγορά.

               11.

               Οι κοινοποιήσεις που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 8 παράγραφος 5 της οδηγίας 2002/19/ΕΚ πρέπει επίσης να αιτιολογούν επαρκώς την αναγκαιότητα των προβλεπόμενων μέτρων ενόψει της συμμόρφωσης με τις διεθνείς δεσμεύσεις.

               12.

               Οι κοινοποιήσεις που πραγματοποιούνται μέσω της συνοπτικής διαδικασίας κοινοποίησης και περιλαμβάνουν τις απαιτούμενες πληροφορίες κατά την έννοια του σημείου 8 θεωρούνται πλήρεις. Εάν οι πληροφορίες, συμπεριλαμβανομένων των εγγράφων, που περιλαμβάνονται στην κοινοποίηση είναι ελλιπείς ως προς ουσιώδη σημεία, η Επιτροπή ενημερώνει σχετικά την οικεία εθνική κανονιστική αρχή εντός πέντε εργάσιμων ημερών και προσδιορίζει σε ποιο βαθμό θεωρεί ότι η κοινοποίηση είναι ελλιπής. Η κοινοποίηση δεν καταχωρίζεται εφόσον η εθνική κανονιστική αρχή δεν χορηγήσει τις απαραίτητες πληροφορίες. Σε τέτοιες περιπτώσεις, για τους σκοπούς του άρθρου 7 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ, η κοινοποίηση αρχίζει να ισχύει από την ημερομηνία κατά την οποία η Επιτροπή λαμβάνει τις πλήρεις πληροφορίες.

               13.

               Με την επιφύλαξη του ανωτέρω σημείου 8, η Επιτροπή, αφού προβεί στην καταχώριση μιας κοινοποίησης, δύναται, σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 2 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ, να ζητήσει συμπληρωματικές πληροφορίες ή διευκρινίσεις από την εθνική κανονιστική αρχή. Οι εθνικές κανονιστικές αρχές καταβάλλουν κάθε προσπάθεια ώστε να χορηγήσουν τις αιτούμενες πληροφορίες εντός τριών εργάσιμων ημερών, εφόσον αυτές είναι άμεσα διαθέσιμες.

               14.

               Η Επιτροπή ελέγχει κατά πόσον το σχέδιο μέτρου που κοινοποιείται μέσω συνοπτικής διαδικασίας κοινοποίησης εμπίπτει στις κατηγορίες που αναφέρονται στο σημείο 6. Εάν θεωρεί ότι δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο, η Επιτροπή ενημερώνει την εθνική κανονιστική αρχή εντός πέντε εργάσιμων ημερών και ζητεί από την κοινοποιούσα κανονιστική αρχή να υποβάλει το σχέδιο μέτρου μέσω του τυποποιημένου εντύπου κοινοποίησης.

               15.

               Όταν η Επιτροπή διατυπώνει παρατηρήσεις σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ, ενημερώνει σχετικά την εθνική κανονιστική αρχή με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο και δημοσιεύει τις παρατηρήσεις αυτές στον δικτυακό της τόπο.

               16.

               Όταν μια εθνική κανονιστική αρχή διατυπώνει παρατηρήσεις σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ, κοινοποιεί τις παρατηρήσεις αυτές στην Επιτροπή και στις άλλες εθνικές κανονιστικές αρχές με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο.

               17.

               Εάν, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 7 παράγραφος 4 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ, η Επιτροπή θεωρεί ότι ένα σχέδιο μέτρου θα δημιουργούσε φραγμούς στην ενιαία αγορά ή έχει σοβαρές αμφιβολίες για το κατά πόσο συμβιβάζεται με το κοινοτικό δίκαιο, ιδίως όσον αφορά τους στόχους του άρθρου 8 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ, ή όταν αποσύρει εκ των υστέρων τις αιτιάσεις της, ή όταν λαμβάνει απόφαση με την οποία μια εθνική κανονιστική αρχή υποχρεώνεται να αποσύρει το σχέδιο μέτρου, ενημερώνει σχετικά την οικεία εθνική κανονιστική αρχή με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο και δημοσιεύει ανακοίνωση στον δικτυακό της τόπο.

               18.

               Όσον αφορά τις κοινοποιήσεις που πραγματοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο της οδηγίας 2002/19/ΕΚ, η Επιτροπή, ενεργώντας σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 2 της εν λόγω οδηγίας λαμβάνει, κατ’ αρχήν, απόφαση με την οποία επιτρέπει ή απαγορεύει στην εθνική αρχή να εκδώσει το προτεινόμενο σχέδιο μέτρου εντός προθεσμίας που δεν υπερβαίνει τους τρεις μήνες. Η Επιτροπή δύναται να παρατείνει την προθεσμία αυτή κατά δύο ακόμη μήνες, ανάλογα με τις αντιμετωπιζόμενες δυσχέρειες.

               19.

               Μια εθνική κανονιστική αρχή δύναται ανά πάσα στιγμή να αποσύρει το σχέδιο μέτρου που έχει κοινοποιήσει, το οποίο στην περίπτωση αυτή διαγράφεται από τα μητρώα. Η Επιτροπή δημοσιεύει σχετική ανακοίνωση στον δικτυακό της τόπο.

               20.

               Όταν μια εθνική κανονιστική αρχή, στην οποία η Επιτροπή ή άλλη εθνική κανονιστική αρχή απηύθυνε παρατηρήσεις σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ, εκδίδει το σχέδιο μέτρου, ενημερώνει την Επιτροπή και τις άλλες εθνικές κανονιστικές αρχές για τον τρόπο με τον οποίο έλαβε δεόντως υπόψη τις παρατηρήσεις που διατυπώθηκαν.

               21.

               Εφόσον ζητηθεί από μια εθνική κανονιστική αρχή, η Επιτροπή συζητά ανεπίσημα ένα σχέδιο μέτρου πριν από την κοινοποίησή του.

               22.

               Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1182/71 του Συμβουλίου (7), κάθε προθεσμία που αναφέρεται στην οδηγία 2002/21/ΕΚ ή στην παρούσα σύσταση υπολογίζεται ως εξής:

                           α)

                           όταν η προθεσμία εκφράζεται σε ημέρες, εβδομάδες ή μήνες υπολογίζεται από τη στιγμή που συμβαίνει ένα συγκεκριμένο γεγονός, ενώ η ημέρα κατά την οποία συμβαίνει το γεγονός αυτό δεν συμπεριλαμβάνεται στον υπολογισμό της προθεσμίας·

                           β)

                           μια προθεσμία που εκφράζεται σε εβδομάδες ή μήνες λήγει μετά την πάροδο της ημέρας η οποία, κατά την τελευταία εβδομάδα ή κατά τον τελευταίο μήνα, είναι η ίδια ημέρα της εβδομάδας ή έχει την ίδια ημερομηνία με την ημέρα κατά την οποία συνέβη το γεγονός από το οποίο υπολογίζεται η προθεσμία. Εάν η περίοδος εκφράζεται σε μήνες και η ημέρα κατά την οποία θα έληγε η προθεσμία δεν υπάρχει κατά το μήνα αυτό, η προθεσμία λήγει μετά την πάροδο της τελευταίας ημέρας του μήνα αυτού·

                           γ)

                           οι προθεσμίες περιλαμβάνουν τις επίσημες αργίες, τα Σάββατα και τις Κυριακές·

                           δ)

                           ως εργάσιμες ημέρες νοούνται όλες οι ημέρες εκτός από τις επίσημες ή/και δημόσιες αργίες, τα Σάββατα και τις Κυριακές.

                     Όταν η προθεσμία λήγει Σάββατο, Κυριακή ή ημέρα επίσημης αργίας, παρατείνεται έως το τέλος της επόμενης πρώτης εργάσιμης ημέρας. Ο κατάλογος των επίσημων αργιών που καταρτίζεται από την Επιτροπή δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης πριν από την αρχή κάθε έτους.

               23.

               Η Επιτροπή, σε συνεργασία με τις εθνικές κανονιστικές αρχές, θα εξετάσει την ανάγκη αναθεώρησης της παρούσας σύστασης, εφόσον χρειαστεί, μετά την ημερομηνία που προβλέπεται στην αναθεώρηση του κανονιστικού πλαισίου για τη μεταφορά του στο εσωτερικό δίκαιο των κρατών μελών.

               24.

               Η παρούσα σύσταση απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 15 Οκτωβρίου 2008.

            Για την Επιτροπή

         Viviane REDING

            Μέλος της Επιτροπής

      (1)  ΕΕ L 108 της 24.4.2002, σ. 33.

      (2)  ΕΕ L 108 της 24.4.2002, σ. 7.

      (3)  ΕΕ L 190 της 30.7.2003, σ. 13.

      (4)  ΕΕ L 344 της 28.12.2007, σ. 65.

      (5)  ΕΕ L 200 της 30.7.2002, σ. 38.

      (6)  ΕΕ L 108 της 24.4.2002, σ. 51.

      (7)  ΕΕ L 124 της 8.6.1971, σ. 1.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I
      Τυποποιημένο έντυπο σχετικά με τις κοινοποιήσεις σχεδίων μέτρων σύμφωνα με το άρθρο 7 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ
      («Τυποποιημένο έντυπο κοινοποίησης»)
      ΕΙΣΑΓΩΓΗ
      Το τυποποιημένο έντυπο κοινοποίησης προσδιορίζει τις συνοπτικές πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται από τις εθνικές κανονιστικές αρχές στην Επιτροπή κατά την κοινοποίηση σχεδίων μέτρων στο πλαίσιο της τυποποιημένης διαδικασίας κοινοποίησης σύμφωνα με το άρθρο 7 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ.
      Η Επιτροπή σκοπεύει να συζητά με τις εθνικές κανονιστικές αρχές θέματα που συνδέονται με την εφαρμογή του άρθρου 7, ιδίως κατά τις συναντήσεις που πραγματοποιούνται πριν από τις κοινοποιήσεις. Κατά συνέπεια, οι εθνικές κανονιστικές αρχές καλούνται να συμβουλεύονται την Επιτροπή για κάθε πτυχή του τυποποιημένου εντύπου κοινοποίησης, και ιδίως όσον αφορά τη φύση των πληροφοριών που οφείλουν να χορηγήσουν ή, αντίθετα, για τη δυνατότητα να απαλλαγούν από την υποχρέωση παροχής ορισμένων πληροφοριών σχετικά με την ανάλυση της αγοράς που πραγματοποιείται από τις εθνικές κανονιστικές αρχές σύμφωνα με τα άρθρα 15 και 16 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ.
      ΑΚΡΙΒΕΙΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΕΙΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
      Όλες οι πληροφορίες που υποβάλλονται από τις εθνικές κανονιστικές αρχές πρέπει να είναι ακριβείς και πλήρεις και να διατυπώνονται σε συνοπτική μορφή στο τυποποιημένο έντυπο κοινοποίησης που ακολουθεί. Σκοπός του τυποποιημένου εντύπου κοινοποίησης δεν είναι να αντικαταστήσει την κοινοποίηση του σχεδίου μέτρου, αλλά να επιτρέψει στην Επιτροπή και στις εθνικές κανονιστικές αρχές των άλλων κρατών μελών να εξακριβώσουν ότι το κοινοποιούμενο σχέδιο μέτρου περιέχει πράγματι, με βάση τις πληροφορίες που παρέχονται στο τυποποιημένο έντυπο κοινοποίησης, όλες τις απαραίτητες πληροφορίες ώστε η Επιτροπή να είναι σε θέση να διεκπεραιώσει τα καθήκοντά της σύμφωνα με το άρθρο 7 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας.
      Οι απαιτούμενες πληροφορίες πρέπει να παρατίθενται στα τμήματα και στις παραγράφους του τυποποιημένου εντύπου κοινοποίησης με παραπομπές στο κυρίως κείμενο του σχεδίου μέτρου όπου περιέχονται οι πληροφορίες αυτές.
      ΓΛΩΣΣΕΣ
      Το τυποποιημένο έντυπο κοινοποίησης συμπληρώνεται σε μια από τις επίσημες της Ευρωπαϊκής Κοινότητας η οποία μπορεί να διαφέρει από εκείνη στην οποία έχει συνταχθεί το σχέδιο μέτρου. Κάθε γνώμη που διατυπώνεται ή απόφαση που λαμβάνεται από την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 7 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ συντάσσεται στην ίδια γλώσσα με εκείνη του κοινοποιηθέντος σχεδίου μέτρου και μεταφράζεται, στο μέτρο του δυνατού, στη γλώσσα που έχει χρησιμοποιηθεί στο τυποποιημένο έντυπο κοινοποίησης.
      Τμήμα 1
      Ορισμός της αγοράς
      Να προσδιορισθούν κατά περίπτωση:

                  1.1.

                  Η σχετική αγορά προϊόντων/υπηρεσιών. Αναφέρεται η αγορά αυτή στη σύσταση για τις σχετικές αγορές;

                  1.2.

                  Η σχετική γεωγραφική αγορά.

                  1.3.

                  Σύντομη περίληψη της γνώμης που ενδεχομένως διατυπώθηκε από την εθνική αρχή ανταγωνισμού.

                  1.4.

                  Σύντομη επισκόπηση των αποτελεσμάτων της δημόσιας διαβούλευσης σχετικά με τον προτεινόμενο ορισμό της αγοράς (π.χ. πόσες παρατηρήσεις λήφθηκαν, ποιοι από όσους απάντησαν ήταν σύμφωνοι με τον προτεινόμενο ορισμό της αγοράς, ποιοι διαφώνησαν).

                  1.5.

                  Εάν η οριζόμενη σχετική αγορά είναι διαφορετική από εκείνες που προσδιορίζονται στη σύσταση για τις σχετικές αγορές, να αναφερθούν περιληπτικά οι κυριότεροι λόγοι που αιτιολογούν τον προτεινόμενο ορισμό της αγοράς, με βάση το τμήμα 2 των κατευθυντηρίων γραμμών της Επιτροπής για τον ορισμό της σχετικής αγοράς και την εκτίμηση της σημαντικής ισχύος στην αγορά βάσει του κοινοτικού πλαισίου κανονιστικών ρυθμίσεων για τα δίκτυα και τις υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (1), και με βάση τα τρία βασικά κριτήρια που αναφέρονται στις αιτιολογικές σκέψεις 5 έως 13 της σύστασης για τις σχετικές αγορές και το τμήμα 2.2 του επεξηγηματικού σημειώματος που συνοδεύει τη σύσταση (2).

            Τμήμα 2
      Προσδιορισμός των επιχειρήσεων με σημαντική ισχύ στην αγορά
      Να προσδιορισθούν κατά περίπτωση:

                  2.1.

                  Η επωνυμία των επιχειρήσεων που έχουν προσδιορισθεί ως κατέχουσες ατομικά ή από κοινού σημαντική ισχύ στην αγορά.
                  Κατά περίπτωση, η επωνυμία των επιχειρήσεων που θεωρείται ότι δεν έχουν πλέον σημαντική ισχύ στην αγορά.

                  2.2.

                  Τα κριτήρια που χρησιμοποιήθηκαν για να αποφασισθεί κατά πόσον μια επιχείρηση έχει ή όχι, ατομικά ή από κοινού με άλλες επιχειρήσεις, σημαντική ισχύ στην αγορά.

                  2.3.

                  Η επωνυμία των κυριότερων επιχειρήσεων (ανταγωνιστών) που είναι παρούσες ή ασκούν δραστηριότητες στη σχετική αγορά.

                  2.4.

                  Τα μερίδια αγοράς των επιχειρήσεων που αναφέρθηκαν ανωτέρω και τη βάση για τον υπολογισμό τους (π.χ. κύκλος εργασιών, αριθμός συνδρομητών κ.λπ.).
                  Να παρατεθεί σύντομη περίληψη:

                  2.5.

                  Της γνώμης που ενδεχομένως διατυπώθηκε από την εθνική αρχή ανταγωνισμού.

                  2.6.

                  Των αποτελεσμάτων της μέχρι στιγμής δημόσιας διαβούλευσης σχετικά με τον προτεινόμενο προσδιορισμό της ή των επιχειρήσεων που έχουν σημαντική ισχύ στην αγορά (π.χ. συνολικός αριθμός των παρατηρήσεων που λήφθηκαν, αριθμός εκείνων που συμφωνούν/διαφωνούν).

            Τμήμα 3
      Κανονιστικές υποχρεώσεις
      Να προσδιορισθούν κατά περίπτωση:

                  3.1.

                  Η νομική βάση για τις υποχρεώσεις που πρέπει να επιβληθούν, να διατηρηθούν, να τροποποιηθούν ή να αρθούν (άρθρα 9 έως 13 της οδηγίας 2002/19/ΕΚ).

                  3.2.

                  Οι λόγοι για τους οποίους η επιβολή, η διατήρηση ή η τροποποίηση των υποχρεώσεων που επιβάλλονται στις επιχειρήσεις θεωρείται αναλογική και αιτιολογημένη βάσει των στόχων που ορίζονται στο άρθρο 8 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ, ή να αναφερθούν οι παράγραφοι, τα τμήματα ή οι σελίδες του σχεδίου μέτρου όπου παρατίθενται οι πληροφορίες αυτές.

                  3.3.

                  Εάν τα προτεινόμενα διορθωτικά μέτρα είναι διαφορετικά από εκείνα που προβλέπονται στα άρθρα 9 έως 13 της οδηγίας 2002/19/ΕΚ, να προσδιορισθούν οι «εξαιρετικές περιστάσεις» κατά την έννοια του άρθρου 8 παράγραφος 3 της οδηγίας αυτής που δικαιολογούν την επιβολή των μέτρων αυτών, ή να αναφερθούν οι παράγραφοι, τα τμήματα ή οι σελίδες του σχεδίου μέτρου όπου παρατίθενται οι πληροφορίες αυτές.

            Τμήμα 4
      Συμμόρφωση προς τις διεθνείς υποχρεώσεις
      Σε σχέση με το άρθρο 8 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο τρίτη περίπτωση της οδηγίας 2002/19/ΕΚ, να προσδιορισθούν κατά περίπτωση:

                  4.1.

                  Εάν το προτεινόμενο σχέδιο μέτρου αποσκοπεί στην επιβολή, τροποποίηση ή άρση των υποχρεώσεων σε συντελεστές της αγοράς όπως προβλέπεται στο άρθρο 8 παράγραφος 5 της οδηγίας 2002/19/ΕΚ.

                  4.2.

                  Η επωνυμία της σχετικής επιχείρησης.

                  4.3.

                  Οι διεθνείς δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η Κοινότητα και τα κράτη μέλη της, οι οποίες πρέπει να τηρηθούν.

         (1)  ΕΕ C 165 της 11.7.2002, σ. 6.

         (2)  Επεξηγηματικό σημείωμα που συνοδεύει τη σύσταση 2007/789/ΕΚ της Επιτροπής αναφορικά με σχετικές αγορές προϊόντων και υπηρεσιών στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, οι οποίες επιδέχονται εκ των προτέρων κανονιστική ρύθμιση, σύμφωνα με την οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών, C(2007) 5406, δημοσιευμένο στη διεύθυνση http://ec.europa.eu/information_society/policy/ecomm/doc/implementation_enforcement/article_7/sec_2007_1483_2.pdf

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II
      Συνοπτικό έντυπο σχετικά με τις κοινοποιήσεις σχεδίων μέτρων σύμφωνα με το άρθρο 7 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ
      («Συνοπτικό έντυπο κοινοποίησης»)
      ΕΙΣΑΓΩΓΉ
      Το συνοπτικό έντυπο κοινοποίησης προσδιορίζει τις συνοπτικές πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται από τις εθνικές κανονιστικές αρχές στην Επιτροπή κατά την κοινοποίηση σχεδίων μέτρων στο πλαίσιο της συνοπτικής διαδικασίας κοινοποίησης σύμφωνα με το άρθρο 7 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ.
      Δεν είναι απαραίτητη η παροχή αντιγράφου του σχεδίου κανονιστικού μέτρου ή η επισύναψη οποιουδήποτε άλλου εγγράφου στο συνοπτικό έντυπο κοινοποίησης. Ωστόσο, είναι απαραίτητο να αναφέρεται στο συνοπτικό έντυπο κοινοποίησης η παραπομπή στο Διαδίκτυο μέσω της οποίας παρέχεται πρόσβαση στο σχέδιο μέτρου.


Avis juridique important

|

32004H0074

Σύσταση της Επιτροπής, της 9ης Ιανουαρίου 2004, σχετικά με ένα κοινοτικό πρόγραμμα συντονισμένης επίβλεψης για το 2004 με σκοπό τη διασφάλιση της τήρησης των ανώτατων περιεκτικοτήτων υπολειμμάτων φυτοφαρμάκων μέσα και πάνω στα σιτηρά και σε ορισμένα άλλα προϊόντα φυτικής προέλευσης (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2003) 5400]

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 016 της 23/01/2004 σ. 0060 - 0064

Σύσταση της Επιτροπήςτης 9ης Ιανουαρίου 2004σχετικά με ένα κοινοτικό πρόγραμμα συντονισμένης επίβλεψης για το 2004 με σκοπό τη διασφάλιση της τήρησης των ανώτατων περιεκτικοτήτων υπολειμμάτων φυτοφαρμάκων μέσα και πάνω στα σιτηρά και σε ορισμένα άλλα προϊόντα φυτικής προέλευσης[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2003) 5400](Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)(2004/74/ΕΚ)Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,την οδηγία 86/362/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Ιουλίου 1986, που αφορά τον καθορισμό των ανωτάτων περιεκτικοτήτων για τα υπολείμματα φυτοφαρμάκων μέσα και πάνω στα σιτηρά(1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2003/113/ΕΚ της Επιτροπής(2), και ιδίως το άρθρο 7 παράγραφος 2 στοιχείο β),την οδηγία 90/642/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 1990, που αφορά τον καθορισμό των ανωτάτων περιεκτικοτήτων για τα υπολείμματα φυτοφαρμάκων πάνω και μέσα σε ορισμένα προϊόντα φυτικής προέλευσης, συμπεριλαμβανομένων των οπωροκηπευτικών(3), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2003/113/EΚ, και ιδίως το άρθρο 4 παράγραφος 2 στοιχείο β),Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Η Επιτροπή πρέπει να μεριμνήσει σταδιακά για τη δημιουργία ενός συστήματος το οποίο θα δώσει τη δυνατότητα εκτίμησης της πραγματικής έκθεσης στα φυτοφάρμακα. Για να είναι δυνατές εκτιμήσεις που να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, πρέπει να διατίθενται στοιχεία σχετικά με τον έλεγχο των υπολειμμάτων φυτοφαρμάκων σε ορισμένα τρόφιμα που αποτελούν βασικά συστατικά του ευρωπαϊκού διαιτολογίου. Αναγνωρίζεται εν γένει ότι τα βασικά δεδομένα του ευρωπαϊκού διαιτολογίου συνίστανται σε περίπου 20-30 προϊόντα τροφίμων. Λαμβανομένων υπόψη των διαθέσιμων πόρων σε εθνικό επίπεδο για τον έλεγχο των υπολειμμάτων φυτοφαρμάκων, τα κράτη μέλη είναι σε θέση να προβαίνουν στην ανάλυση οκτώ μόνον δειγμάτων προϊόντων ετησίως, στο πλαίσιο του προγράμματος συντονισμένης επίβλεψης. Οι χρήσεις φυτοφαρμάκων δείχνουν μεταβολές σε χρονικό διάστημα τριών ετών. Κάθε φυτοφάρμακο πρέπει έτσι να ελέγχεται, κατά κανόνα, σε 20-30 προϊόντα τροφίμων, σε μια σειρά τριετών κύκλων.(2) Υπολείμματα όλων των φυτοφαρμάκων που καλύπτονται από την παρούσα σύσταση πρέπει να ελεγχθούν το 2004, καθώς αυτό θα καταστήσει δυνατή τη χρησιμοποίηση αυτών των δεδομένων για την εκτίμηση της πραγματικής έκθεσης σε αυτά μέσω των τροφίμων.Απαιτείται συστηματική στατιστική προσέγγιση ως προς τον αριθμό των δειγμάτων που θα πρέπει να λαμβάνονται σε κάθε συντονισμένη άσκηση παρακολούθησης. Η εν λόγω προσέγγιση έχει καθοριστεί από την Επιτροπή στο Codex Alimentarius(4). Με βάση μια διωνυμική κατανομή πιθανοτήτων, δύναται να υπολογιστεί ότι η εξέταση 613 δειγμάτων παρέχει πάνω από 99 % βεβαιότητα για την ανίχνευση ενός δείγματος που περιέχει υπολείμματα φυτοφαρμάκων σε ποσοστό άνω του ορίου ανίχνευσης (LOD) όπου ποσοστό κάτω του 1 % των προϊόντων φυτικής προέλευσης περιέχουν υπολείμματα άνω του LOD. Η συλλογή των εν λόγω δειγμάτων πρέπει να κατανεμηθεί μεταξύ των κρατών μελών με βάση τον πληθυσμό και τον αριθμό των καταναλωτών, με ελάχιστο όριο δώδεκα δείγματα ανά προϊόν και ανά έτος.(3) Η Επιτροπή δημοσίευσε μια νέα κατευθυντήρια γραμμή σχετικά με τις διαδικασίες ποιοτικού ελέγχου για την ανάλυση υπολειμμάτων φυτοφαρμάκων(5). Έχει συμφωνηθεί ότι οι εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές πρέπει να εφαρμοστούν στο μέτρο του δυνατού από τα εργαστήρια ανάλυσης των κρατών μελών και θα πρέπει να αναθεωρείται συνεχώς υπό το φως της πείρας που αποκτάται από τα προγράμματα ελέγχου.(4) Το άρθρο 4 παράγραφος 2 στοιχείο α) της οδηγίας 90/642/ΕΟΚ και το άρθρο 7 παράγραφος 2 στοιχείο α) της οδηγίας 86/362/ΕΟΚ επιβάλλει στα κράτη μέλη να διευκρινίζουν τα κριτήρια που εφαρμόζονται κατά την κατάρτιση των εθνικών προγραμμάτων επιθεώρησης. Τα εν λόγω στοιχεία πρέπει να περιλαμβάνουν: i) τα κριτήρια που εφαρμόζονται για τον καθορισμό του αριθμού των δειγμάτων που πρέπει να λαμβάνονται και των αναλύσεων που πρέπει να πραγματοποιούνται, καθώς και των εφαρμοζομένων περιεκτικοτήτων και των κριτηρίων με τα οποία έχουν καθοριστεί οι εν λόγω περιεκτικότητες· ii) τις λεπτομέρειες σχετικά με τη διαπίστευση, δυνάμει της οδηγίας 93/99/ΕOΚ του Συμβουλίου, της 29ης Οκτωβρίου 1993, σχετικά με τα πρόσθετα μέτρα που αφορούν τον επίσημο έλεγχο των τροφίμων(6), των εργαστηρίων που διενεργούν τις αναλύσεις· iii) τον αριθμό και το είδος των παραβάσεων και τη δράση που πραγματοποιείται.(5) Τα στοιχεία σχετικά με τα αποτελέσματα των προγραμμάτων επίβλεψης είναι ιδιαίτερα κατάλληλα για επεξεργασία, αποθήκευση και διαβίβαση με ηλεκτρονικές/μηχανογραφικές μεθόδους. Έχουν αναπτυχθεί μορφότυποι για τη διαβίβαση δεδομένων με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο από τα κράτη μέλη προς την Επιτροπή. Τα κράτη μέλη πρέπει επομένως να είναι σε θέση να αποστέλλουν τις εκθέσεις τους στην Επιτροπή σε τυποποιημένο μορφότυπο. Η περαιτέρω ανάπτυξη του εν λόγω τυποποιημένου μορφότυπου πραγματοποιείται αποτελεσματικότερα με την εξέλιξη των κατευθυντηρίων γραμμών από την Επιτροπή.(6) Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα σύσταση είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής τροφικής αλυσίδας και υγείας των ζώων,ΣΥΝΙΣΤΑ:1. Τα κράτη μέλη καλούνται να προβαίνουν σε δειγματοληψία και ανάλυση για τους συνδυασμούς προϊόντος/υπολείμματος φυτοφαρμάκου που καθορίζονται στο παράρτημα I, με βάση τον αριθμό των δειγμάτων κάθε προϊόντος που έχει κατανεμηθεί σε αυτά στο παράρτημα IΙ, ο οποίος αντανακλά, κατά περίπτωση σε επίπεδο εθνικό, κοινοτικό και τρίτης χώρας, το μερίδιο της αγοράς του κράτους μέλους.Κατά προτίμηση για τα φυτοφάρμακα που δημιουργούν οξύ κίνδυνο, δηλαδή OP-esters, endosulfan και N-methylcarbamates, επιλεγμένα δείγματα των ακόλουθων προϊόντων: μήλων, ντοματών, μαρουλιών, πράσου και κεφαλωτού λάχανου πρέπει επίσης να υποβάλλονται σε ξεχωριστή ανάλυση των επιμέρους μονάδων του δεύτερου εργαστηριακού δείγματος σε περίπτωση που ανιχνεύονται τα φυτοφάρμακα αυτά, και ιδίως αν είναι το προϊόν ενός μόνο παραγωγού. Ο αριθμός των μονάδων πρέπει να είναι σύμφωνος με την οδηγία 2002/63/ΕΚ(7) της Επιτροπής.Πρέπει να λαμβάνονται δύο δείγματα. Εάν το πρώτο εργαστηριακό δείγμα περιέχει ανιχνεύσιμο υπόλειμμα στοχοθετημένου φυτοφαρμάκου, οι μονάδες του δευτέρου δείγματος πρέπει να αναλύονται ξεχωριστά.2. Τα κράτη μέλη καλούνται να ανακοινώσουν τα αποτελέσματα της ανάλυσης των δειγμάτων που ελέγχθηκαν για τους συνδυασμούς προϊόντος/υπολείμματος φυτοφαρμάκου που ορίζονται στο παράρτημα I, έως τις 31 Αυγούστου 2005 το αργότερο, αναφέροντας:α) τις αναλυτικές μεθόδους που χρησιμοποιήθηκαν και τα επιτευχθέντα επίπεδα αναφοράς, σύμφωνα με τις διαδικασίες ποιοτικού ελέγχου που καθορίζονται στις διαδικασίες ποιοτικού ελέγχου για την ανάλυση των υπολειμμάτων φυτοφαρμάκων·β) τον αριθμό και το είδος των παραβάσεων και τη δράση που πραγματοποιήθηκε.Η έκθεση θα πρέπει να συντάσσεται σε μορφότυπο - συμπεριλαμβανομένου του ηλεκτρονικού - που ανταποκρίνεται στην προσανατολισμό(8) των κρατών μελών για την εφαρμογή των συστάσεων της Επιτροπής για τα κοινοτικά προγράμματα συντονισμένης επίβλεψης.3. Καλούνται τα κράτη μέλη, έως τις 31 Αυγούστου 2005 το αργότερο, να αποστείλουν στην Επιτροπή και σε όλα τα άλλα κράτη μέλη κάθε στοιχείο όπως απαιτείται από το άρθρο 7 παράγραφος 3 της οδηγίας 86/362/ΕΟΚ και το άρθρο 4 παράγραφος 3 της οδηγίας 90/642/ΕΟΚ σχετικά με την περίοδο ελέγχου 2004, για να διασφαλιστεί, τουλάχιστον με δειγματοληπτικό έλεγχο, η τήρηση των ανώτατων περιεκτικοτήτων υπολειμμάτων φυτοφαρμάκων, συμπεριλαμβανομένων:α) των αποτελεσμάτων των εθνικών προγραμμάτων τους που αφορούν τα υπολείμματα φυτοφαρμάκων·β) των στοιχείων των σχετικών με τις διαδικασίες που χρησιμοποιούν τα εργαστήριά τους για τον ποιοτικό έλεγχο, και ιδίως των στοιχείων που αφορούν πτυχές των προσανατολισμών για τις διαδικασίες ποιοτικού ελέγχου με σκοπό την ανάλυση των υπολειμμάτων φυτοφαρμάκων, τις οποίες δεν ήταν σε θέση να εφαρμόσουν ή αντιμετώπισαν προβλήματα κατά την εφαρμογή τους·γ) των στοιχείων των σχετικών με τη διαπίστευση, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 3 της οδηγίας 93/99/ΕΟΚ (συμπεριλαμβανομένου του τύπου της διαπίστευσης, του φορέα διαπίστευσης και του αντιγράφου του πιστοποιητικού διαπίστευσης), των εργαστηρίων που πραγματοποιούν τις αναλύσεις·δ) των στοιχείων σχετικά με τις δοκιμές ικανότητας και τις δοκιμές δακτυλίου στις οποίες συμμετείχε το εργαστήριο.4. Τα κράτη μέλη καλούνται να αποστείλουν στην Επιτροπή, έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2004 το αργότερο, το προβλεπόμενο εθνικό πρόγραμμά τους για τον έλεγχο των ανώτατων περιεκτικοτήτων υπολειμμάτων φυτοφαρμάκων που καθορίζονται από τις οδηγίες 90/642/ΕΟΚ και 86/362/ΕΟΚ για το έτος 2005, συμπεριλαμβανομένων των στοιχείων σχετικά με:α) τα κριτήρια που εφαρμόζονται στον καθορισμό του αριθμού των δειγμάτων που πρέπει να λαμβάνονται και την ανάλυση που πρέπει να πραγματοποιηθεί·β) τα επίπεδα υποβολής έκθεσης που εφαρμόζονται και τα κριτήρια με τα οποία έχουν οριστεί τα επίπεδα υποβολής έκθεσης καιγ) τα λεπτομερή στοιχεία διαπίστευσης των εργαστηρίων που πραγματοποιούν αναλύσεις, βάσει της οδηγίας 93/99/ΕΟΚ.Βρυξέλλες, 9 Ιανουαρίου 2004.Για την ΕπιτροπήDavid ByrneΜέλος της Επιτροπής(1) ΕΕ L 221 της 7.8.1986, σ. 37.(2) ΕΕ L 324 της 11.12.2003, σ. 24.(3) ΕΕ L 350 της 14.12.1990, σ. 71.(4) Codex Alimentarius, υπολείμματα φυτοφαρμάκων στα τρόφιμα, Ρώμη 1994, ISBN 92-5-203271-1, τόμος 2, σ. 372.(5) Έγγραφο SANCO/10476/2003, http://europa.eu.int/comm/food/fs/ ph_ps/pest/index_en.htm(6) ΕΕ L 290 της 24.11.1993, σ. 14.(7) ΕΕ L 187 της 16.7.2002, σ. 30.(8) Υποβάλλεται και λαμβάνεται υπόψη στην SCFCAH κάθε χρόνο.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IΣυνδυασμοί φυτοφαρμάκου/προϊόντος προς παρακολούθηση>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>(α) Αχλάδια, μπανάνες, φασολάκια (νωπά ή κατεψυγμένα), γεώμηλα, καρότα, πορτοκάλια/μανταρίνια, ροδάκινα/νεκταρίνια, σπανάκι (νωπό ή κατεψυγμένο).(β) Κουνουπίδια, πιπεριές, σιτάρι, μελιτζάνες, ρύζι, σταφύλια, αγγούρια, αρακάς (κατεψυγμένος ή νωπός, που αναλύεται χωρίς τους λοβούς).(γ) Μήλα, ντομάτες, μαρούλια, φράουλες, πράσα, χυμός πορτοκαλιού, κεφαλωτά λάχανα, σίκαλη/βρώμη.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IIΑριθμός δειγμάτων κάθε προϊόντος, τα οποία πρέπει να λαμβάνονται από κάθε κράτος μέλος>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>


Avis juridique important

|

31992H0241

92/241/ΕΟΚ: Σύσταση του Συμβουλίου της 31ης Μαρτίου 1992 σχετικά με τη φύλαξη των παιδιών

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 123 της 08/05/1992 σ. 0016 - 0018

ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ  της 31ης Μαρτίου 1992  σχετικά με τη φύλαξη των παιδιών  (92/241/ΕΟΚ)ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 235,  την πρόταση της Επιτροπής (1),  τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (2),  τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (3),  Εκτιμώντας:  ότι, στον κοινοτικό χάρτη των θεμελιωδών κοινωνικών δικαιωμάτων των εργαζομένων που εγκρίθηκε στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στο Στρασβούργο, στις 9 Δεκεμβρίου 1989, από τους Αρχηγούς των Κρατών και Κυβερνήσεων των έντεκα κρατών μελών, διακηρύσσεται, ιδίως στο  σημείο 16 τρίτο εδάφιο:  "Πρέπει επίσης, να θεσπιστούν μέτρα που να επιτρέπουν στους άνδρες και τις γυναίκες να συνδυάζουν ευκολότερα τις επαγγελματικές και τις οικογενειακές τους υποχρεώσεις."-  ότι στο πρόγραμμα δράσης της για την εφαρμογή του κοινοτικού χάρτη των θεμελιωδών κοινωνικών δικαιωμάτων των εργαζομένων, η Επιτροπή προβλέπει την έκδοση της παρούσας σύστασης-  ότι στο τρίτο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα δράσης περί ίσων ευκαιριών για άνδρες και γυναίκες (1991-1995), η Επιτροπή προβλέπει περαιτέρω δράση στον τομέα αυτό-  ότι η Επιτροπή στην ανακοίνωσή της σχετικά με την οικογενειακή πολιτική, η οποία διαβιβάστηκε στο Συμβούλιο στις 24 Αυγούστου 1989, επισημαίνει τη σημασία που έχει η εντατικοποίηση των εργασιών σχετικά με τη φύλαξη των παιδιών-  ότι οι μέθοδοι φύλαξης των παιδιών, η γονική άδεια και η άδεια μητρότητας εντάσσονται σε ένα σύνολο που επιτρέπει στους εργαζόμενους να συνδυάζουν τις οικογενειακές τους ευθύνες και τις επαγγελματικές τους φιλοδοξίες-  ότι τα κράτη μέλη θα πρέπει να αναλάβουν ή/και να ενθαρρύνουν πρωτοβουλίες, λαμβάνοντας υπόψη τις ευθύνες που αναλογούν στις εθνικές, περιφερειακές ή τοπικές αρχές, στους κοινωνικούς εταίρους, στους άλλους αρμόδιους οργανισμούς και στους ιδιώτες, ή/και  σε συνεργασία με τους διάφορους άλλους ενδιαφερόμενους-  ότι ο συνδυασμός των επαγγελματικών και οικογενειακών ευθυνών καθώς και των ευθυνών διαπαιδαγώγησης, που απορρέουν από τη φύλαξη των παιδιών, πρέπει να αντιμετωπιστεί σε ευρεία προοπτική που να λαμβάνει επίσης υπόψη τα ιδιαίτερα ενδιαφέροντα και τις  ιδιαίτερες ανάγκες των παιδιών διαφόρων ηλικιών- ότι, προς τούτο, η Κοινότητα πρέπει να προαγάγει μια σφαιρική πολιτική για την επίτευξη αυτού του συνδυασμού-  ότι είναι ουσιώδες να αναπτυχθούν καλές συνθήκες ζωής για τα παιδιά και τις οικογένειες, διασφαλίζοντας την ικανοποίηση των ποικίλων αναγκών τους και λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι οι ευθύνες που απορρέουν από τη φύλαξη των παιδιών και τη  διαπαιδαγώγησή τους υφίστανται πριν και καθόλη την περίοδο σχολικής εκπαίδευσης των παιδιών, και ιδίως κατά τη νεαρή τους ηλικία-  ότι, σε όλα τα κράτη μέλη, η ζήτηση υπηρεσιών φύλαξης παιδιών, σε προσιτές τιμές για τους γονείς, είναι σημαντικά ανώτερη από την υπάρχουσα προσφορά-  ότι η ανεπαρκής παροχή υπηρεσιών φύλαξης παιδιών σε προσιτές τιμές για τους γονείς καθώς και άλλων πρωτοβουλιών που να επιτρέπουν το συνδυασμό των οικογενειακών ευθυνών και των ευθυνών διαπαιδαγώγησης με την απασχόληση των γονέων ή με την εκπαίδευση και  την επαγγελματική τους κατάρτιση και την εξεύρεση εργασίας, αποτελεί μείζον εμπόδιο για την πρόσβαση και την αποτελεσματικότερη συμμετοχή των γυνακών στην αγορά εργασίας, για την ισότητα των ευκαιριών με τους άνδρες, για την πλήρη συμμετοχή των γυναικών  σε όλους τους τομείς της κοινωνίας καθώς και για την αποτελεσματική εκμετάλλευση των ταλέντων, των προσόντων και των ικανοτήτων τους στη σημερινή δημογραφική κατάσταση-  ότι, επιπλέον, υφίστανται στον τομέα αυτό ανισότητες μεταξύ των κρατών μελών και μεταξύ περιοχών εντός των κρατών μελών-  ότι, επιπλέον, οι καλύτερες υπηρεσίες φύλαξης παιδιών μπορούν να διευκολύνουν την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων στην ευρωπαϊκή αγορά εργασίας-  ότι οι υπηρεσίες φύλαξης παιδιών δύνανται να είναι δημόσιας ή ιδιωτικής, ατομικής ή συλλογικής μορφής-  ότι η φύλαξη παιδιών αποτελεί ευρεία έννοια που δύναται να περιλάβει τη δημιουργία υπηρεσιών φύλαξης παιδιών ανταποκρινόμενων στις ανάγκες των παιδιών, τη χορήγηση ειδικών αδειών σε γονείς, την ανάπτυξη κατάλληλου περιβάλλοντος, δομών και οργάνωσης  εργασίας και την κατανομή, μεταξύ ανδρών και γυναικών, των επαγγελματικών και οικογενειακών ευθυνών καθώς και των ευθυνών διαπαιδαγώγησης, που απορρέουν από τη φύλαξη των παιδιών-  ότι, σε ορισμένα κράτη μέλη, λόγω του χαμηλού επιπέδου του εθνικού εισοδήματος και της ανάγκης αυστηρού περιορισμού της αύξησης των δημόσιων δαπανών, ο ρόλος των δημόσιων αρχών μπορεί να υπόκειται σε ιδιαίτερους περιορισμούς-  ότι η τυποποιημένη ρήτρα, η οποία περιλαμβάνεται στα κοινοτικά μέτρα στήριξης για τη διαρθρωτική πολιτική, ορίζει ότι οι ενέργειες και τα μέσα που λαμβάνονται στο πλαίσιο αυτό να είναι σύμφωνα με την κοινοτική πολιτική και νομοθεσία σχετικά με την  ισότητα ευκαιριών μεταξύ ανδρών και γυναικών και, ενδεχομένως, να συμβάλλουν στην εφαρμογή τους- ότι, ειδικότερα, θα πρέπει να ληφθούν υπόψη οι απαιτήσεις σχετικά με την επαγγελματική κατάρτιση και τις υποδομές, οι οποίες διευκολύνουν τη συμμετοχή των  γυναικών με παιδιά στην αγορά εργασίας-  ότι, επιπλέον, στην κοινοτική πρωτοβουλία NOW (1991-1993), η οποία χρηματοδοτείται από τα διαρθρωτικά ταμεία και αφορά την προώθηση ίσων ευκαιριών για τις γυναίκες στους τομείς της απασχόλησης και της επαγγελματικής κατάρτισης, προβλέπονται  συμπληρωματικά μέτρα, όσον αφορά τη φύλαξη των παιδιών, στόχος των οποίων είναι να βοηθήσουν τις γυναίκες με παιδιά να εισέλθουν στην αγορά εργασίας και να παρακολουθήσουν μαθήματα επαγγελματικής κατάρτισης,  ΣΥΝΙΣΤΑ ΤΑ ΕΞΗΣ:  Άρθρο 1  Σκοπός  Συνιστά στα κράτη μέλη να αναλάβουν ή/και να ενθαρρύνουν σταδιακά πρωτοβουλίες, οι οποίες θα επιτρέπουν στις γυναίκες και στους άνδρες το συνδυασμό των επαγγελματικών και οικογενιεακών ευθυνών καθώς και των ευθυνών διαπαιδαγώγησης, που  απορρέουν από τη φύλαξη των παιδιών.  Άρθρο 2  Τομείς πρωτοβουλιών  Για τους σκοπούς του άρθρου 1 συνιστάται στα κράτη μέλη, λαμβάνοντας υπόψη τις αντίστοιχες ευθύνες των εθνικών, περιφερειακών ή τοπικών αρχών, των κοινωνικών εταίρων, των άλλων αρμόδιων οργανισμών και των ιδιωτών, ή/και σε  συνεργασία με τις εθνικές, περιφερειακές ή τοπικές αρχές, τους κοινωνικούς εταίρους, τους άλλους αρμόδιους οργανισμούς και τους ιδιώτες, να αναλάβουν ή/και να ενθαρρύνουν πρωτοβουλίες στους ακόλουθους τέσσερις τομείς:  1. Σύσταση υπηρεσιών φύλαξης παιδιών για την περίοδο κατά την οποία οι γονείς:  - εργάζονται,  - παρακολουθούν μαθήματα εκπαίδευσης ή επαγγελματικής κατάρτισης για να βρουν εργασία ή  - αναζητούν εργασία, ή κάποια εκπαίδευση ή κατάρτιση ώστε να βρουν εργασία.  Για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης, ως "υπηρεσίες φύλαξης παιδιών" νοείται κάθε δημόσιος ή ιδιωτικός, ατομικός ή συλλογικός τρόπος φύλαξης παιδιών.  2. Χορήγηση ειδικών αδειών στους εργαζόμενους γονείς που έχουν την ευθύνη της φύλαξης των παιδιών και της διαπαιδαγώγησής τους.  3. Περιβάλλον, δομές και οργάνωση της εργασίας ώστε να ανταποκρίνεται στις ανάγκες των εργαζομένων που έχουν παιδιά.  4. Κατανομή μεταξύ ανδρών και γυναικών, των επαγγελματικών και των οικογενειακών ευθυνών καθώς και των ευθυνών διαπαιδαγώγησης, που απορρέουν από τη φύλαξη των παιδιών.  Άρθρο 3  Υπηρεσίες φύλαξης παιδιών  Όσον αφορά τις υπηρεσίες φύλαξης παιδιών, συνιστάται στα κράτη μέλη, λαμβάνοντας υπόψη τις αντίστοιχες ευθύνες των εθνικών, περιφερειακών ή τοπικών αρχών, των κοινωνικών εταίρων, των άλλων οργανισμών και των ιδιωτών,  ή/και σε συνεργασία με τις εθνικές, περιφερειακές ή τοπικές αρχές, τους κοινωνικούς εταίρους, τους άλλους αρμόδιους οργανισμούς και τους ιδιώτες, να αναλάβουν ή/και να ενθαρρύνουν πρωτοβουλίες που αποσκοπούν στα εξής:  1. να επιτρέψουν στους γονείς που εργάζονται, που παρακολουθούν μαθήματα εκπαίδευσης ή επαγγελματικής κατάρτισης για να βρουν εργασία ή που είναι σε αναζήτηση εργασίας, εκπαίδευσης ή κατάρτισης με σκοπό να βρουν εργασία, να έχουν την κατά το δυνατόν  μεγαλύτερη πρόσβαση σε τοπικές υπηρεσίες φύλαξης παιδιών.  Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει ιδίως να καταβληθεί προσπάθεια ώστε:  - οι υπηρεσίες να παρέχονται σε προσιτές τιμές για τους γονείς,  - να συνδυάζουν σίγουρη φύλαξη, από άποψη υγείας και ασφάλειας, στοιχειώδη αγωγή και παιδαγωγική προσέγγιση,  - κατά τον προσδιορισμό της πρόσβασης στις υπηρεσίες, να λαμβάνονται υπόψη οι ανάγκες των γονέων και των παιδιών,  - να υπάρχουν διαθέσιμες υπηρεσίες σε όλες τις περιοχές και τις περιφέρειες των κρατών μελών, τόσο στις αστικές όσο και στις αγροτικές περιοχές,  - να είναι οι υπηρεσίες προσιτές στα παιδιά που έχουν ειδικές ανάγκες, για παράδειγμα στο γλωσσικό τομέα, και στα παιδιά που ζουν μονογονικές οικογένειες, και να ανταποκρίνονται στις ανάγκες αυτών των παιδιών.  2. Να ενθαρρύνουν την ευελιξία και την ποικιλία των υπηρεσιών φύλαξης παιδιών στο πλαίσιο μιας στρατηγικής που αποσκοπεί στην αύξηση των επιλογών και στην ικανοποίηση των ειδικών προτιμήσεων, αναγκών και συνθηκών των παιδιών και των γονέων τους,  διατηρώντας παράλληλα μια ανοχή μεταξύ των διαφόρων υπηρεσιών.  3. Να επιδιώξουν ώστε να ανταποκρίνεται η αρχική και συνεχής κατάρτιση των εργαζομένων στις υπηρεσίες φύλαξης παιδιών προς τη σημασία και την κοινωνική και την εκπαιδευτική αξία της εργασίας τους.  4. Να ενθαρρύνουν τις υπηρεσίες φύλαξης παιδιών να συνεργάζονται στενά με τους γονείς και τις τοπικές κοινότητες, μέσω τακτικών επαφών και ανταλλαγών πληροφοριών, ούτως ώστε να ανταποκρίνονται στις ανάγκες και στις εκάστοτε τοπικές περιστάσεις.  5. Να ενθαρρύνουν τις εθνικές, περιφερειακές ή τοπικές αρχές, τους κοινωνικούς εταίρους, τους άλλους αρμόδιους οργανισμούς και τους ιδιώτες, ώστε να συνεισφέρουν οικονομικά, ανάλογα με τις ευθύνες τους, στη δημιουργία ή/και στη λειτουργία συγκροτημένων  υπηρεσιών φύλαξης παιδιών, σε προσιτές τιμές για τους γονείς, προσφέροντάς τους δυνατότητα επιλογής.  Άρθρο 4  Ειδικές άδειες  Όσον αφορά τη χορήγηση ειδικών αδειών στους μισθωτούς γονείς που είναι υπεύθυνοι για τη φύλαξη και τη διαπαιδαγώγηση παιδιών, συνιστάται στα κράτη μέλη, λαμβάνοντας υπόψη τις αντίστοιχες ευθύνες των κοινωνικών εταίρων, των  εθνικών, περιφερειακών ή τοπικών αρχών, των άλλων αρμόδιων οργανισμών και των ιδιωτών, ή/και σε συνεργασία με τους κοινωνικούς εταίρους, τις εθνικές, περιφερειακές ή τοπικές αρχές, τους άλλους οργανισμούς και τους ιδιώτες, να αναλάβουν ή/και να  ενθαρρύνουν πρωτοβουλίες, προκειμένου να αντιμετωπίζεται ρεαλιστικά η αυξανόμενη συμμετοχή των γυναικών στην εργασία.  Αυτές οι πρωτοβουλίες αφορούν, μεταξύ άλλων, τις ειδικές άδειες που επιτρέπουν στους μισθωτούς γονείς, άνδρες και γυναίκες, που το επιθυμούν, να εκπληρούν αποτελεσματικά τις επαγγελματικές και οικογενειακές ευθύνες τους καθώς και τις ευθύνες  διαπαιδαγώγησης, και προβλέπουν, μεταξύ άλλων, κάποια ευελιξία στην οργάνωση των αδειών.  Άρθρο 5  Περιβάλλον, δομές και οργάνωση της εργασίας  Όσον αφορά το περιβάλλον, τις δομές και την οργάνωση της εργασίας, συνιστάται στα κράτη μέλη, λαμβάνοντας υπόψη τις αντίστοιχες ευθύνες των εθνικών, περιφερειακών ή τοπικών αρχών, των κοινωνικών  εταίρων, των άλλων αρμόδιων οργανισμών καθώς και των ιδιωτών, ή/και σε συνεργασία με τις εθνικές, περιφερειακές ή τοπικές αρχές, τους κοινωνικούς εταίρους, τους άλλους οργανισμούς και τους ιδιώτες, να αναλάβουν ή/και να ενθαρρύνουν πρωτοβουλίες που  αποσκοπούν:  1. Στην υποστήριξη ενεργειών, ιδίως στα πλαίσια των συλλογικών συμβάσεων για τη δημιουργία περιβάλλοντος, δομών και οργάνωσης εργασίας που θα λαμβάνουν υπόψη τις ανάγκες όλων των εργαζομένων γονέων, οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για τη φύλαξη και τη  διαπαιδαγώγηση παιδιών.  2. Στην καταξίωση του τρόπου άσκησης και της κοινωνικής σημασίας της εργασίας των εργαζομένων σε υπηρεσίες φύλαξης παιδιών.  3. Στην προώθηση δραστηριοτήτων, μεταξύ άλλων στον δημόσιο τομέα, που μπορούν να χρησιμεύουν ως παράδειγμα πρωτοβουλιών στον τομέα αυτόν.  Άρθρο 6  Κατανομή των ευθυνών  Όσον αφορά τις ευθύνες που απορρέουν από τη φύλαξη και τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών, συνιστάται στα κράτη μέλη να προαγάγουν και να ενθαρρύνουν, σεβόμενα την αυτονομία των ατόμων, την αυξημένη συμμετοχή των ανδρών, ώστε  να εξασφαλισθεί δικαιότερη κατανομή των γονικών ευθυνών μεταξύ ανδρών και γυναικών και να επιτραπεί αποτελεσματικότερη συμμετοχή των γυναικών στην αγορά εργασίας.  Άρθρο 7  Έκθεση της Επιτροπής  Εντός τριών ετών από την ημερομηνία έκδοσης της παρούσας σύστασης, τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με τα μέτρα που λαμβάνουν για την εφαρμογή της, προκειμένου να επιτρέψουν στην Επιτροπή να συντάξει έκθεση  σχετικά με τη θέση σε εφαρμογή της παρούσας απόφασης. Βρυξέλλες, 31 Μαρτίου 1992. Για το Συμβούλιο  Ο Πρόεδρος  Vitor MARTINS   (1) ΕΕ αριθ. C 242 της 17. 9. 1991, σ. 3. (2) ΕΕ αριθ. C 326 της 16. 12. 1991, σ. 279. (3) ΕΕ αριθ. C 40 της 17. 2. 1992, σ. 88.