title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2016, σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Λιθουανίας για το 2016 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας της Λιθουανίας για το 2016

text:
               18.8.2016

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 299/69

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
   της 12ης Ιουλίου 2016
   σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Λιθουανίας για το 2016 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας της Λιθουανίας για το 2016
   (2016/C 299/17)
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 121 παράγραφος 2 και το άρθρο 148 παράγραφος 4,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών (1), και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 2,
   Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τα ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Απασχόλησης,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Οικονομικής και Δημοσιονομικής Επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Κοινωνικής Προστασίας,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Οικονομικής Πολιτικής,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Στις 26 Νοεμβρίου 2015, η Επιτροπή εξέδωσε την ετήσια επισκόπηση της ανάπτυξης, με την οποία σηματοδοτήθηκε η έναρξη του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου του 2016 για τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών. Οι προτεραιότητες της ετήσιας επισκόπησης της ανάπτυξης εγκρίθηκαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 17-18 Μαρτίου 2016. Στις 26 Νοεμβρίου 2015, βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (2), η Επιτροπή εξέδωσε την έκθεση του μηχανισμού επαγρύπνησης, στην οποία η Λιθουανία δεν συγκαταλέγεται μεταξύ των κρατών μελών για τα οποία επρόκειτο να πραγματοποιηθεί εμπεριστατωμένη επισκόπηση. Την ίδια ημέρα, η Επιτροπή εξέδωσε επίσης σύσταση για Σύσταση του Συμβουλίου σχετικά με την οικονομική πολιτική της ζώνης του ευρώ. Η Σύσταση αυτή εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 18-19 Φεβρουαρίου 2016 και εκδόθηκε από το Συμβούλιο στις 8 Μαρτίου 2016 (3). Ως χώρα με νόμισμα το ευρώ και λαμβανομένης υπόψη της στενής διασύνδεσης των οικονομιών της οικονομικής και νομισματικής ένωσης, η Λιθουανία θα πρέπει να διασφαλίσει την πλήρη και έγκαιρη εφαρμογή της Σύστασης.

               (2)

               Η έκθεση χώρας για τη Λιθουανία δημοσιεύθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2016. Αξιολογήθηκε η πρόοδος της Λιθουανίας όσον αφορά την υλοποίηση των ειδικών ανά χώρα συστάσεων που είχαν εκδοθεί στις 14 Ιουλίου 2015 και όσον αφορά την επίτευξη των εθνικών της στόχων στο πλαίσιο της στρατηγικής «Ευρώπη 2020».

               (3)

               Στις 29 Απριλίου 2016, η Λιθουανία υπέβαλε το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για το 2016 και το πρόγραμμα σταθερότητας για το 2016. Προκειμένου να ληφθεί υπόψη η διασύνδεσή τους, τα δύο προγράμματα αξιολογήθηκαν ταυτοχρόνως.

               (4)

               Κατά τον προγραμματισμό των Ευρωπαϊκών Διαρθρωτικών και Επενδυτικών Ταμείων για την περίοδο 2014-2020 συνυπολογίστηκαν οι σχετικές ειδικές για τη χώρα συστάσεις. Όπως προβλέπεται στο άρθρο 23 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4), όπου είναι αναγκαίο για τη στήριξη της εφαρμογής σχετικών συστάσεων του Συμβουλίου, η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει από ένα κράτος μέλος να επανεξετάσει και να προτείνει τροποποιήσεις του οικείου συμφώνου εταιρικής σχέσης και των σχετικών προγραμμάτων. Η Επιτροπή έχει παράσχει περαιτέρω λεπτομέρειες σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο προτίθεται να κάνει χρήση της εν λόγω διάταξης σε κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με την εφαρμογή των μέτρων που συνδέουν την αποτελεσματικότητα των Ευρωπαϊκών Διαρθρωτικών και Επενδυτικών Ταμείων με τη χρηστή οικονομική διακυβέρνηση.

               (5)

               Στο πρόγραμμα σταθερότητας του 2016, η Λιθουανία ζήτησε προσωρινή απόκλιση κατά 0,6 % του ΑΕΠ από την απαιτούμενη πορεία προσαρμογής προς την κατεύθυνση της επίτευξης του μεσοπρόθεσμου στόχου το 2017, προκειμένου να ληφθούν υπόψη μεγάλες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις με θετικό αντίκτυπο στη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών. Ωστόσο, εν αναμονή της τελικής συμφωνίας, συνεχίζεται η αβεβαιότητα για τη δέσμη των μεταρρυθμιστικών μέτρων, καθώς και την εφαρμογή τους. Ως εκ τούτου, παρόλο που η Λιθουανία διαθέτει επαρκές δημοσιονομικό περιθώριο ώστε να τύχει προσωρινής απόκλισης, δεν φαίνεται να πληροί το κριτήριο επιλεξιμότητας σχετικά με την εφαρμογή της μεταρρύθμισης, προκειμένου να επωφεληθεί από τη ρήτρα διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων. Επίσης, δεν είναι επί του παρόντος δυνατόν να εκτιμηθεί ο εύλογος χαρακτήρας του εκτιμώμενου από την κυβέρνηση αντικτύπου της μεταρρύθμισης. Συνεπώς, ο αντίκτυπος των εν λόγω μεταρρυθμίσεων δεν αντικατοπτρίζεται ακόμη στην απαιτούμενη προσαρμογή προς την κατεύθυνση της επίτευξης του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού στόχου για το 2017.

               (6)

               Η Λιθουανία υπάγεται επί του παρόντος στο προληπτικό σκέλος του συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Με το πρόγραμμα σταθερότητας του 2016, η κυβέρνηση σχεδιάζει βελτίωση του ονομαστικού ισοζυγίου από έλλειμμα 0,8 % του ΑΕΠ το 2016 σε πλεόνασμα 0,9 % του ΑΕΠ το 2019. Το (εκ νέου υπολογισθέν (5)) διαρθρωτικό ισοζύγιο αναμένεται να παραμείνει το 2016 και μετά σε επίπεδα υψηλότερα του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού στόχου —έλλειμμα 1 % του ΑΕΠ σε διαρθρωτικούς όρους. Στην πορεία προσαρμογής ενσωματώνεται η συστημική μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού καθεστώτος το 2016, αλλά δεν αντικατοπτρίζεται η σχεδιαζόμενη διαρθρωτική μεταρρύθμιση το 2017. Σύμφωνα με το πρόγραμμα σταθερότητας, ο δείκτης δημόσιου χρέους προς το ΑΕΠ αναμένεται να υποχωρήσει από το 39,9 % του ΑΕΠ το 2016 στο 35,7 % το 2019. Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζονται οι εν λόγω δημοσιονομικές προβολές είναι εύλογο. Τα μέτρα που χρειάζονται για τη στήριξη των σχεδιαζόμενων στόχων για το έλλειμμα από το 2018 και μετά δεν έχουν διευκρινιστεί ακόμα επαρκώς. Με βάση τις εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2016, το διαρθρωτικό ισοζύγιο προβλέπεται να είναι της τάξης του – 1,2 % του ΑΕΠ το 2016, το οποίο μπορεί να θεωρηθεί ότι προσεγγίζει τον μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό στόχο, και να διαμορφωθεί στο – 0,8 % του ΑΕΠ το 2017, υπερβαίνοντας τον μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό στόχο. Με βάση την αξιολόγηση του προγράμματος σταθερότητας και λαμβανομένων υπόψη των εαρινών προβλέψεων της Επιτροπής του 2016, η Λιθουανία αναμένεται να συμμορφωθεί με τις διατάξεις του συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης.

               (7)

               Η μείωση του πληθυσμού σε ηλικία εργασίας, που οφείλεται στη γήρανση, τα κακά αποτελέσματα στον τομέα της υγείας και το αξιοσημείωτο ποσοστό καθαρής μετανάστευσης προς το εξωτερικό, ενδέχεται να επηρεάσουν αρνητικά το αναπτυξιακό δυναμικό της Λιθουανίας και εντέλει τη μελλοντική της πορεία σύγκλισης, ενώ ταυτόχρονα θέτουν σε κίνδυνο τη βιωσιμότητα του συνταξιοδοτικού συστήματος και του συστήματος μακροχρόνιας περίθαλψης. Εκτιμάται ότι έως το 2030 θα σημειωθεί σωρευτική απώλεια ποσοστού 35 % του πληθυσμού σε ηλικία εργασίας. Εάν η τάση αυτή δεν αναστραφεί, θα θέσει σε κίνδυνο τη διαθεσιμότητα κατάλληλου εργατικού δυναμικού, καθώς και τη βιωσιμότητα της μακροπρόθεσμης οικονομικής ανάπτυξης και των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης, ιδίως των συνταξιοδοτικών συστημάτων.

               (8)

               Οι δημογραφικές τάσεις υπογραμμίζουν την ανάγκη για ολοκληρωμένη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος στη Λιθουανία, η οποία θα αντιμετωπίζει τη μεσοπρόθεσμη βιωσιμότητα και τους κινδύνους επάρκειας του υφιστάμενου συνταξιοδοτικού συστήματος. Το επίπεδο φτώχειας μεταξύ των ηλικιωμένων στη Λιθουανία είναι από τα υψηλότερα στην Ένωση. Ωστόσο, επί του παρόντος, δεν εφαρμόζεται μηχανισμός τιμαριθμικής αναπροσαρμογής για τις συντάξεις που καταβάλλονται από το Δημόσιο και οι δαπάνες για τις συντάξεις κοινωνικής ασφάλισης είναι σχετικά χαμηλές. Το Κοινοβούλιο δεν έχει ακόμη εγκρίνει το νομοσχέδιο που πρότεινε η κυβέρνηση για την καθιέρωση μηχανισμού τιμαριθμικής αναπροσαρμογής, τη σύνδεση της ηλικίας συνταξιοδότησης με τις αλλαγές του προσδόκιμου ζωής μετά το 2026 και τη βελτίωση του τρόπου με τον οποίο χρηματοδοτείται το βασικό τμήμα της σύνταξης κοινωνικής ασφάλισης.

               (9)

               Στη Λιθουανία, τα αποτελέσματα στον τομέα της υγείας είναι μεταξύ των χειρότερων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ειδικότερα, το ποσοστό θνησιμότητας του πληθυσμού ηλικίας 20 έως 64 ετών είναι το υψηλότερο στην Ένωση, γεγονός που έχει σημαντικό αντίκτυπο στο δυνητικό διαθέσιμο εργατικό δυναμικό και την παραγωγικότητα της εργασίας. Στις αδυναμίες του συστήματος υγείας περιλαμβάνονται η υπέρμετρη εξάρτηση από την ενδονοσοκομειακή περίθαλψη και οι χαμηλές δαπάνες για την πρόληψη και τη δημόσια υγεία. Είναι αναγκαίο να αντιμετωπιστεί η αρνητική δημογραφική τάση.

               (10)

               Είναι σημαντικό να ενισχύσει η Λιθουανία τις επενδύσεις στο ανθρώπινο κεφάλαιο για να αντισταθμίσει ορισμένες από τις αρνητικές επιπτώσεις της συρρίκνωσης του πληθυσμού σε ηλικία εργασίας και να στηρίξει τη μετάβασή της προς μια οικονομία υψηλότερης προστιθέμενης αξίας. Παρόλο που το μορφωτικό επίπεδο αυξήθηκε, το ποσοστό των μαθητών με ανεπαρκείς βασικές δεξιότητες είναι υψηλό. Θα πρέπει να συνεχιστούν οι προσπάθειες για να εξασφαλιστεί υψηλή ποιότητα διδασκαλίας, η οποία είναι ζωτικής σημασίας για την αντιμετώπιση των χαμηλών επιδόσεων και των εκπαιδευτικών ελλείψεων. Επιπλέον, υπάρχουν αδυναμίες στην ποιότητα της διδασκαλίας στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και την ικανότητά της να ενθαρρύνει την καινοτομία. Το σταθερά χαμηλό επίπεδο συμμετοχής στην εκπαίδευση ενηλίκων υπονομεύει τις προσπάθειες για βελτίωση της ποιότητας του ανθρώπινου κεφαλαίου και την αύξηση της παραγωγικότητας. Υπάρχουν ενδείξεις ότι αρχίζουν να εμφανίζονται ελλείψεις δεξιοτήτων σε ορισμένους τομείς της οικονομίας. Οι εν λόγω ελλείψεις δεξιοτήτων αναμένεται να οξυνθούν ακόμη περισσότερο στο μέλλον. Η έντονη αύξηση των μισθών και η επιβράδυνση της αύξησης της παραγωγικότητας ενδέχεται να εξασθενήσουν την ανταγωνιστικότητα ως προς το κόστος. Ως εκ τούτου, είναι σημαντικό να βελτιωθεί η σχέση της εκπαίδευσης με την αγορά εργασίας, να εκσυγχρονιστούν η δομή και η χρηματοδότηση του εκπαιδευτικού συστήματος, να αναπτυχθεί η διά βίου μάθηση και να βελτιωθεί η στόχευση και η αποτελεσματικότητα των ενεργητικών πολιτικών για την αγορά εργασίας. Η Λιθουανία έχει λάβει μέτρα με στόχο να βελτιώσει τα ενεργητικά μέτρα για την αγορά εργασίας και άλλες υπηρεσίες για τη στήριξη των ατόμων που αναζητούν εργασία, αλλά υπάρχει ακόμη περιθώριο βελτίωσης της στόχευσης συγκεκριμένων ομάδων, ιδίως των μακροχρόνια ανέργων και όσων δεν διαθέτουν τις απαραίτητες δεξιότητες. Οι δαπάνες για αποτελεσματικά μέτρα πολιτικής για την αγορά εργασίας εξακολουθούν να είναι περιορισμένες και τα κοινωνικά δίκτυα ασφάλειας στη Λιθουανία είναι ανεπαρκή. Περίπου το 27 % του πληθυσμού της Λιθουανίας είναι αντιμέτωπο με τον κίνδυνο της φτώχειας ή του κοινωνικού αποκλεισμού, ενώ η εισοδηματική ανισότητα είναι μεταξύ των υψηλότερων στην Ένωση. Η κυβέρνηση σχεδιάζει να βελτιώσει την κάλυψη και την επάρκεια των επιδομάτων ανεργίας και κοινωνικής πρόνοιας, αλλά η σχετική νομοθεσία δεν έχει θεσπισθεί ακόμα.

               (11)

               Η συνολική αναθεώρηση του εργατικού κώδικα και του κοινωνικού μοντέλου είναι υπό συζήτηση στο Κοινοβούλιο. Στόχος είναι η αύξηση της ευελιξίας των σχέσεων στην αγορά εργασίας και η παροχή μεγαλύτερης ασφάλειας, αλλά η σχετική νομοθεσία δεν έχει ακόμη εκδοθεί. Η συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων στην υλοποίηση της μεταρρύθμισης και ο εκτενέστερος κοινωνικός διάλογος συνιστούν σημαντικά στοιχεία.

               (12)

               Οι επενδύσεις ανέκαμψαν με αργό ρυθμό από την έναρξη της οικονομικής κρίσης και θα στηριχθούν από τα Ευρωπαϊκά Διαρθρωτικά και Επενδυτικά Ταμεία τα επόμενα έτη. Ωστόσο, η υιοθέτηση και η απορρόφηση των νέων τεχνολογιών δεν έχουν εξαπλωθεί στην οικονομία και η καινοτομία είναι χαμηλή, με αποτέλεσμα να εμποδίζεται η αύξηση της παραγωγικότητας. Οι ιδιωτικές επενδύσεις στην έρευνα και την καινοτομία είναι επίσης χαμηλές, ενδεχομένως λόγω της ανεπάρκειας των κινήτρων για έρευνα και καινοτομία των επιχειρήσεων, καθώς και για συνεργασία μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Η ενίσχυση των ιδιωτικών επενδύσεων θα μπορούσε να μετριάσει τους κινδύνους που συνδέονται με την εξάρτηση των δημόσιων επενδύσεων της Λιθουανίας στον τομέα της έρευνας και της καινοτομίας από τα Ευρωπαϊκά Διαρθρωτικά και Επενδυτικά Ταμεία. Το σύστημα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης παρουσιάζει αδυναμίες όσον αφορά τα αποτελέσματα στον τομέα της ποιότητας και της καινοτομίας με περιορισμένα επίπεδα συνεργασίας με αλλοδαπά πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα. Το σύστημα έρευνας και καινοτομίας είναι κατακερματισμένο και χαρακτηρίζεται από αλληλεπικαλύψεις και επαναλήψεις. Τούτο εμποδίζει τη Λιθουανία να πετύχει την κρίσιμη μάζα ικανότητας έρευνας και ανάπτυξης που χρειάζεται για την αύξηση των καινοτόμων γνώσεων. Τα κίνητρα για την καινοτομία και τη συνεργασία μεταξύ πανεπιστημίων και επιχειρήσεων πρέπει να αυξηθούν, μεταξύ άλλων με την ανάπτυξη του ανθρώπινου κεφαλαίου και τις επενδύσεις σε αυτό, γεγονός που θα μπορούσε να αυξήσει το επίπεδο της μεταφοράς τεχνολογίας προς την πραγματική οικονομία. Η βελτίωση της περιορισμένης ικανότητας των λιθουανικών επιχειρήσεων να απορροφούν την εξωτερική γνώση και να την εφαρμόζουν για εμπορικούς σκοπούς θα μπορούσε να αυξήσει το επίπεδο καινοτομίας.

               (13)

               Στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου, η Επιτροπή προέβη σε ολοκληρωμένη ανάλυση της οικονομικής πολιτικής της Λιθουανίας και τη δημοσίευσε στην έκθεση του 2016 για τη χώρα. Επίσης, αξιολόγησε το πρόγραμμα σταθερότητας και το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων, καθώς και τη συνέχεια που δόθηκε στις συστάσεις που είχαν απευθυνθεί προς τη Λιθουανία κατά τα προηγούμενα έτη. Έλαβε υπόψη όχι μόνον τη συνάφειά τους για την άσκηση βιώσιμης δημοσιονομικής και κοινωνικοοικονομικής πολιτικής στη Λιθουανία, αλλά και τη συμμόρφωσή τους με τους κανόνες και τις κατευθύνσεις της ΕΕ, δεδομένης της ανάγκης ενδυνάμωσης της συνολικής οικονομικής διακυβέρνησης της ΕΕ, μέσω της συνεκτίμησης στοιχείων σε επίπεδο ΕΕ κατά τη διαμόρφωση μελλοντικών εθνικών αποφάσεων. Οι συστάσεις στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου αποτυπώνονται στις συστάσεις 1 έως 3 κατωτέρω.

               (14)

               Υπό το πρίσμα της αξιολόγησης αυτής, το Συμβούλιο εξέτασε το πρόγραμμα σταθερότητας και η γνώμη του (6) αποτυπώνεται ιδιαιτέρως στη σύσταση 1 κατωτέρω.

         ΣΥΝΙΣΤΑ στη Λιθουανία να λάβει μέτρα το 2016 και το 2017 προκειμένου:

               1.

               Να διασφαλίσει ότι η απόκλιση από τον μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό στόχο θα περιοριστεί στο επίδομα που συνδέεται με τη συστημική μεταρρύθμιση του συστήματος συνταξιοδότησης το 2016 και το 2017. Να μειώσει τη φορολογική επιβάρυνση των χαμηλών εισοδημάτων με τη μετατόπισή της προς άλλες πηγές, λιγότερο επιζήμιες για την ανάπτυξη, και να βελτιώσει τη φορολογική συμμόρφωση, ιδίως στον τομέα του ΦΠΑ.

               2.

               Να ενισχύσει τις επενδύσεις στο ανθρώπινο κεφάλαιο και να αντιμετωπίσει την έλλειψη δεξιοτήτων, μέσω της αύξησης της διασύνδεσης της εκπαίδευσης με την αγορά εργασίας, της βελτίωσης της ποιότητας της διδασκαλίας και της εκπαίδευσης των ενηλίκων. Να ενισχύσει την κάλυψη και την αποτελεσματικότητα των ενεργητικών πολιτικών για την αγορά εργασίας. Να ενισχύσει τον ρόλο των μηχανισμών κοινωνικού διαλόγου. Να βελτιώσει την αποτελεσματικότητα του συστήματος υγείας μέσω της ενίσχυσης της εξωνοσοκομειακής περίθαλψης, της πρόληψης των νόσων και της προαγωγής της υγείας. Να βελτιώσει την κάλυψη και την επάρκεια των επιδομάτων ανεργίας και της κοινωνικής πρόνοιας.

               3.

               Να λάβει μέτρα για την ενίσχυση της παραγωγικότητας και να βελτιώσει την υιοθέτηση και την απορρόφηση νέων τεχνολογιών σε όλους τους τομείς της οικονομίας. Να βελτιώσει τον συντονισμό των πολιτικών για την καινοτομία και να ενθαρρύνει τις ιδιωτικές επενδύσεις, μεταξύ άλλων μέσω της ανάπτυξης εναλλακτικών μέσων χρηματοδότησης.

      Βρυξέλλες, 12 Ιουλίου 2016.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         P. KAŽIMÍR

      (1)  ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.

      (2)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με την πρόληψη και τη διόρθωση των υπερβολικών μακροοικονομικών ανισορροπιών (ΕΕ L 306 της 23.11.2011, σ. 25).

      (3)  ΕΕ C 96 της 11.3.2016, σ. 1.

      (4)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, περί καθορισμού κοινών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής, το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και περί καθορισμού γενικών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1083/2006 (ΕΕ L 347 της 20.12.2013, σ. 320).

      (5)  Το διαρθρωτικό ισοζύγιο όπως υπολογίστηκε εκ νέου από την Επιτροπή με βάση τα στοιχεία του προγράμματος σταθερότητας, σύμφωνα με τη μεθοδολογία που επιλέχθηκε από κοινού.

      (6)  Δυνάμει του άρθρου 5 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97.


Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου

|

52007SC0066

Σύσταση για γνωμη του Συμβουλιου σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Γαλλίας για την περίοδο 2006-2010  /* SEC/2007/0066 τελικό */

	[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |Βρυξέλλες, 23.1.2007SEC(2007) 66 τελικόΣύσταση γιαΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7 ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Γαλλίας για την περίοδο 2006-2010( υποβάλλεται από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΓΕΝΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟΤο Σύμφωνα σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουλίου 1998, βασίζεται στον στόχο της επίτευξης υγιών δημόσιων οικονομικών ως μέσου ενίσχυσης των προϋποθέσεων για σταθερότητα των τιμών και ισχυρή διατηρήσιμη ανάπτυξη, οι οποίες ευνοούν τη δημιουργία απασχόλησης. Η μεταρρύθμιση του Συμφώνου το 2005, αφενός, αναγνώριζε τη χρησιμότητά του για την εδραίωση της δημοσιονομικής πειθαρχίας, αφετέρου δε, αποσκοπούσε στην ενίσχυση της αποτελεσματικότητας και των οικονομικών του ερεισμάτων, καθώς επίσης στη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημοσίων οικονομικών.Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[1], ο οποίος αποτελεί στοιχείο του συμφώνου, ορίζει ότι τα κράτη μέλη υποβάλλουν υποχρεωτικά, στο Συμβούλιο και την Επιτροπή, προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης, καθώς και ετήσιες επικαιροποιήσεις τους (τα κράτη μέλη που έχουν ήδη υιοθετήσει το ενιαίο νόμισμα υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σταθερότητας, ενώ τα κράτη μέλη που δεν το έχουν υιοθετήσει ακόμη υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σύγκλισης). Το πρώτο πρόγραμμα σταθερότητας της Γαλλίας υποβλήθηκε τον Ιανουάριο του 1999. Κατ’ εφαρμογή του κανονισμού, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη για το πρόγραμμα στις 15 Μαρτίου 1999 βάσει σύστασης της Επιτροπής και μετά από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή. Βάσει της ίδιας διαδικασίας, τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης αξιολογούνται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και εξετάζονται από την προαναφερθείσα επιτροπή, ενώ το Συμβούλιο δύναται να τα εξετάσει.Ιστορικο για την αξιολογηση του επικαιροποιημενου προγραμματοσΗ Επιτροπή εξέτασε το πλέον πρόσφατο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Γαλλίας, που υποβλήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2006 και εξέδωσε σύσταση για την έκδοση γνώμης του Συμβουλίου επ' αυτού.Προκειμένου να σχηματισθεί μια εικόνα του πλαισίου εντός του οποίου αξιολογείται η δημοσιονομική στρατηγική του νέου προγράμματος σταθερότητας, στις παραγράφους που ακολουθούν περιγράφονται συνοπτικά τα εξής:1.  οι οικονομικές και δημοσιονομικές επιδόσεις κατά την τελευταία δεκαετία·2.  η πλέον πρόσφατη αξιολόγηση της κατάστασης της χώρας βάσει του προληπτικού σκέλους του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης (περίληψη της γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας· και3.  η αξιολόγηση της Επιτροπής για το Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων του Οκτωβρίου 2006.Πρόσφατες οικονομικές και δημοσιονομικές επιδόσειςΒάσει της πείρας των τελευταίων δέκα ετών, ο οικονομικός κύκλος της Γαλλίας κινείται σε μεγάλο βαθμό παράλληλα με εκείνον της ζώνης ευρώ και σε παρόμοια επίπεδα ανάπτυξης. Ωστόσο, το ποσοστό ανεργίας ανήλθε κατά μέσο όρο σε 10% την τελευταία δεκαετία στη Γαλλία, υπερβαίνοντας το ποσοστό ανεργίας της ζώνης ευρώ κατά μία εκατοστιαία μονάδα. Μολονότι πρόσφατα εισήλθε σε πτωτική τροχιά από 12,1% το 1997 σε κάτω από 9%, παραμένει σχετικά υψηλό. Η σχετικά ισχυρή ανάπτυξη της γαλλικής οικονομίας στηρίχθηκε κυρίως στην εσωτερική ζήτηση και ιδιαίτερα στην ιδιωτική κατανάλωση χάρη στις θετικές εξελίξεις της αγοραστικής δύναμης των νοικοκυριών. Η πλευρά της ζήτησης της οικονομίας επωφελήθηκε από τα αποτελέσματα ενός θετικού μείγματος πολιτικών, γεγονός όμως που δημιούργησε ουσιώδεις δημοσιονομικές ανισορροπίες. Η προσπάθεια εξυγίανσης, που ξεκίνησε το 2004, μείωσε το έλλειμμα κάτω από το όριο αναφοράς 3% της Συνθήκης το 2005, με αποτέλεσμα την κατάργηση της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος τον Ιανουάριο του 2007. Ωστόσο, απαιτείται περαιτέρω εξυγίανση τόσο για τη βελτίωση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών όσο και για την απορρόφηση των δημοσιονομικών επιπτώσεων ενδεχόμενων μελλοντικών δυσμενών οικονομικών συγκυριών. Η μεγαλύτερη αύξηση της χαμηλής απασχόλησης των μεγαλύτερων σε ηλικία εργαζόμενων απ'ό,τι προβλέπεται σήμερα θα επιτάχυνε την αύξηση του ΑΕΠ και θα μείωνε την πίεση στα δημόσια οικονομικά. Συνεπώς, οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει η γαλλική οικονομία αφορούν τη διατηρησιμότητα και την αποτελεσματικότητα.Αξιολόγηση που διατυπώνεται στη γνώμη του Συμβουλίου σχετικά με το προηγούμενο πρόγραμμαΣτις 24 Μαρτίου 2006, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη σχετικά με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας, για την περίοδο 2005-2009 αναφέροντας ότι «χαιρετίζει την προτεραιότητα που δίνει το γαλλικό πρόγραμμα σταθερότητας στη μείωση του χρέους αλλά σημειώνει ότι υπάρχουν ορισμένοι κίνδυνοι σχετικά με την υλοποίηση των δημοσιονομικών στόχων και τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών». Καλούσε τη Γαλλία να «διασφαλίσει την απαραίτητη διαρθρωτική προσαρμογή ώστε να μειωθεί το έλλειμμα κάτω από το 3% του ΑΕΠ το 2006 κατά τρόπο αξιόπιστο και διατηρήσιμο· να λάβει τα απαραίτητα μέτρα ώστε να διασφαλιστεί η σχεδιαζόμενη δημοσιονομική εξυγίανση προς τον μεσοπρόθεσμο στόχο και να βελτιωθεί η μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα· και να ενισχυθεί η παρακολούθηση και η εφαρμογή των κανόνων για τις δαπάνες που καθορίστηκαν σχετικά με τους υποτομείς της γενικής κυβέρνησης έτσι ώστε να διασφαλισθεί η τήρηση των φιλόδοξων πολυετών ανώτατων ορίων για τις δαπάνες.»Αξιολόγηση της Επιτροπής σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Οκτωβρίου 2006Η έκθεση εφαρμογής του Εθνικού Προγράμματος Μεταρρυθμίσεων της Γαλλίας, στο πλαίσιο της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση, υποβλήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2006. Το Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων της Γαλλίας καθορίζει ως προτεραιότητες: τη δημιουργία των απαραίτητων προϋποθέσεων για ισχυρή οικονομική ανάπτυξη, τη μείωση της ανεργίας και την αύξηση της απασχόλησης καθώς και την οικοδόμηση μιας οικονομίας της γνώσης.Η αξιολόγηση της Επιτροπής (που εγκρίθηκε ως μέρος της Ετήσιας Έκθεσης Προόδου του Δεκεμβρίου 2006 [2] ) έδειξε ότι η Γαλλία πραγματοποιεί πρόοδο στην εφαρμογή του εθνικού της προγράμματος μεταρρυθμίσεων. Σε ένα πλαίσιο θετικών μακροοικονομικών εξελίξεων, η Γαλλία συνέχισε τις προσπάθειές της για δημοσιονομική εξυγίανση, προσπαθώντας ταυτόχρονα να βελτιώσει το δυναμικό ανάπτυξής της, ιδίως μέσω νέων δεσμεύσεων σχετικά με την έρευνα και την καινοτομία. Η επίδοση της αγοράς εργασίας συνεχίζει να είναι συγκρατημένη.Πλαίσιο: Κυριότερα σημεία της αξιολόγησης Όπως απαιτεί το άρθρο 5 παράγραφος 1 (για τα προγράμματα σταθερότητας) και το άρθρο 9 παράγραφος 1 (για τα προγράμματα σύγκλισης) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, κατά την αξιολόγηση εξετάζεται: αν είναι ευλογοφανείς οι οικονομικές παραδοχές στις οποίες βασίζεται το πρόγραμμα, ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος (ΜΔΣ) που καθόρισε το κράτος μέλος και αν η πορεία προσαρμογής για την επίτευξη του στόχου αυτού είναι κατάλληλη, αν τα μέτρα που λαμβάνονται ή/και προτείνονται για την τήρηση της πορείας προσαρμογής επαρκούν για την επίτευξη του ΜΔΣ κατά τη διάρκεια του οικονομικού κύκλου, κατά την αξιολόγηση της πορείας προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ, αν καταβάλλεται μεγαλύτερη προσπάθεια προσαρμογής σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας, ενώ η προσπάθεια μπορεί να είναι πιο περιορισμένη σε περιόδους δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας και, για τη ζώνη του ευρώ και κράτη μέλη του ΜΣΙ ΙΙ, αν το κράτος μέλος προβλέπει ετήσια βελτίωση του κυκλικά προσαρμοσμένου αποτελέσματος, μείον έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα, ίση προς 0,5% του ΑΕΠ ως ένδειξη προόδου για την επίτευξη του ΜΔΣ του, κατά τον προσδιορισμό της πορείας προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ (για κράτη μέλη που δεν τον έχουν ακόμη επιτύχει) ή την προσωρινή απόκλιση από αυτόν (για κράτη μέλη που τον έχουν επιτύχει), αν εφαρμόζονται μείζονες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που οδηγούν άμεσα στην εξοικονόμηση πόρων μακροπρόθεσμα (μεταξύ άλλων, μέσω της αύξησης της δυνητικής ανάπτυξης) και, ως εκ τούτου, έχουν απτά αποτελέσματα για τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών (υπό τον όρο ότι εξασφαλίζεται κατάλληλο περιθώριο ασφαλείας σε σχέση με την τιμή αναφοράς 3% του ΑΕΠ και εφόσον η δημοσιονομική θέση αναμένεται να επανέλθει στα επίπεδα του ΜΔΣ εντός της περιόδου του προγράμματος), με ιδιαίτερη προσοχή στις μεταρρυθμίσεις του συνταξιοδοτικού συστήματος που εισάγουν πολυπυλωνικό σύστημα που περιλαμβάνει έναν υποχρεωτικό και πλήρως κεφαλαιοποιητικό πυλώνα, αν οι οικονομικές πολιτικές του κράτους μέλους παρουσιάζουν συνοχή με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών. Η ευλογοφάνεια των μακροοικονομικών παραδοχών του προγράμματος αξιολογείται με βάση τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006, χρησιμοποιώντας επίσης την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία για την εκτίμηση της δυνητικής παραγωγής και των κυκλικά προσαρμοσμένων αποτελεσμάτων. Η αξιολόγηση της συνεκτικότητας με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών πραγματοποιείται με βάση τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών στον τομέα των δημόσιων οικονομικών όπως παρουσιάζονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008. Κατά την αξιολόγηση εξετάζεται επίσης: η εξέλιξη του δείκτη χρέους και οι προοπτικές της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών τα οποία, σύμφωνα με την έκθεση του Συμβουλίου της 20ής Μαρτίου 2005 για τη «Βελτίωση της εφαρμογής του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης», πρέπει να αποτελούν αντικείμενο «αρκετής προσοχής … κατά την εποπτεία των δημοσιονομικών θέσεων». Σε ανακοίνωση της Επιτροπής, της 12ης Οκτωβρίου 2006, περιγράφεται η προσέγγιση που πρέπει να τηρείται κατά την αξιολόγηση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας[3], ο βαθμός συνοχής με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων που υπέβαλε το κράτος μέλος στο πλαίσιο της στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση. Στο διαβιβαστικό σημείωμα της 7ης Ιουνίου 2005 προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών για την περίοδο 2005-2008, το Συμβούλιο ΕCOFIN δήλωσε ότι τα εθνικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων πρέπει να παρουσιάζουν συνοχή με τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης, η συμμόρφωση με τον κώδικα δεοντολογίας[4] ο οποίος, μεταξύ άλλων, προβλέπει μια κοινή διάρθρωση και τυποποιημένους πίνακες δεδομένων για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης. |-  Σύσταση γιαΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3 του κανονισμού του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ 1466/97 της 7 ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Γαλλίας για την περίοδο 2006-2010ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[5], και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 3,τη σύσταση της Επιτροπής,Έπειτα από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΓΝΩΜΗ:4.  Στις [27 Φεβρουαρίου 2007] το Συμβούλιο εξέτασε το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Γαλλίας, για την περίοδο 2006 έως 2010.5.  Το πρόγραμμα περιλαμβάνει δύο διαφορετικά σενάρια για τις μακροοικονομικές και δημοσιονομικές προβλέψεις: ένα «χαμηλό» σενάριο και ένα «υψηλό» σενάριο. Το «χαμηλό» σενάριο, που ευθυγραμμίζεται με τις φθινοπωρινές προβλέψεις 2006 των υπηρεσιών της Επιτροπής, θεωρείται το σενάριο αναφοράς για την αξιολόγηση των δημοσιονομικών προβλέψεων. Βάσει των διαθέσιμων πληροφοριών, φαίνεται να βασίζεται σε ρεαλιστικές υποθέσεις, μολονότι κάπως αισιόδοξες για το 2006. Προβλέπει ότι το πραγματικό ΑΕΠ θα αυξηθεί κατά 2,25% το χρόνο για όλη την περίοδο που καλύπτει το πρόγραμμα. Και οι προβλέψεις του προγράμματος για τον πληθωρισμό φαίνονται ρεαλιστικές.6.  Για το 2006, το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης υπολογίζεται σε 2,7% του ΑΕΠ στις φθινοπωρινές προβλέψεις 2006 των υπηρεσιών της Επιτροπής, έναντι στόχου 2,9% του ΑΕΠ για το 2006 στην προηγούμενη επικαιροποίηση του προγράμματος σταθερότητας (και πραγματικού ελλείμματος 2,9% του ΑΕΠ το 2005). Μολονότι η υπόθεση αύξησης του ΑΕΠ είναι η ίδια στο προηγούμενο και το τρέχον επικαιροποιημένο πρόγραμμα, μεταξύ 2% και 2,5%, η σύνθεση της ανάπτυξης προβλέπει περισσότερα έσοδα από φόρους στην τρέχουσα επικαιροποίηση που βασίζεται σε υψηλότερη ιδιωτική κατανάλωση. Η αναμενόμενη βελτίωση του ελλείμματος στηρίζεται σε α) επιτάχυνση της αύξησης του ΑΕΠ (από 1,2 σε περίπου 2%) που ενισχύει τα έσοδα (περίπου 5 δισεκατ. ευρώ, δηλαδή 0,3 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ) και β) επιβράδυνση των δαπανών.7.  Tο πρόγραμμα εγγράφεται στη συνολική στρατηγική των γαλλικών αρχών περί «εθνικής δέσμευσης για τη μείωση του χρέους» και παρουσιάζεται ως πολυετές πρόγραμμα για τη μείωση του χρέους με στόχο μηδενικό έλλειμμα και επίπεδο χρέους κάτω από το 60% του ΑΕΠ ως το 2010. Προβλέπει συνεχή αλλά εντονότερη τα τελευταία έτη μείωση του ονομαστικού ελλείμματος από 2,7% του ΑΕΠ το 2006 (2,5% το 2007) σε 0% του ΑΕΠ το 2010, δηλαδή συνολική μείωση κατά 2,7 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ. Το πρωτογενές έλλειμμα, 0,1% του ΑΕΠ το 2006, θα μετατραπεί σε πλεόνασμα από το 2007 και θα φθάσει το 2,5% του ΑΕΠ το 2010. Η σχεδιαζόμενη δημοσιονομική εξυγίανση βασίζεται στις δαπάνες: καθορίζονται πολυετείς στόχοι για την αύξηση των δαπανών της γενικής κυβέρνησης που συνεπάγονται μείωση του δείκτη (πρωτογενών) δαπανών προς ΑΕΠ κατά περίπου 3 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ την περίοδο που καλύπτεται από το πρόγραμμα. Σε σχέση με το προηγούμενο πρόγραμμα, η νέα επικαιροποίηση επιβεβαιώνει σε μεγάλο βαθμό τη σχεδιαζόμενη δημοσιονομική προσαρμογή σε ένα γενικά αμετάβλητο μακροοικονομικό σενάριο.8.  Το διαρθρωτικό αποτέλεσμα (δηλαδή το κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα μη υπολογιζομένων των έκτακτων και άλλων προσωρινών μέτρων) υπολογισμένο βάσει της από κοινού συμφωνηθείσας μεθοδολογίας προβλέπεται να βελτιωθεί από έλλειμμα περίπου 2,5% του ΑΕΠ το 2006 σε πλεόνασμα περίπου 0,25% στα τέλη του προγράμματος (2010). Όπως και στην προηγούμενη επικαιροποίηση του προγράμματος σταθερότητας, ο μεσοπρόθεσμος στόχος (ΜΣ) για τη δημοσιονομική θέση που συνάγεται από το πρόγραμμα είναι ισοσκελισμένη θέση σε διαρθρωτικούς όρους, κάτι που το πρόγραμμα προβλέπει ότι θα επιτευχθεί το 2010. Δεδομένου ότι ο ΜΣ είναι περισσότερο απαιτητικός από το ελάχιστο όριο (που εκτιμάται σε έλλειμμα γύρω στο 1,5% του ΑΕΠ) η επίτευξή του αναμένεται να ικανοποιήσει το στόχο για επαρκές περιθώριο έναντι της εμφάνισης υπερβολικού ελλείμματος. Ο ΜΣ εντάσσεται στο προβλεπόμενο εύρος που καθορίζεται στο σύμφωνο σταθερότητας ανάπτυξης και τον κώδικα δεοντολογίας για τα κράτη μέλη της ζώνης ευρώ και του ΜΣΙ II και αντικατοπτρίζει κατάλληλα το δείκτη χρέους και τη μέση δυνητική αύξηση του προϊόντος μακροπρόθεσμα.9.  Οι κίνδυνοι σχετικά με τις δημοσιονομικές προβλέψεις του προγράμματος φαίνονται γενικά εξισορροπημένοι βραχυπρόθεσμα (ως το 2008) αλλά τα δημοσιονομικά αποτελέσματα μπορεί να αποδειχθούν χειρότερα απ'ό,τι προβλέπεται στο πρόγραμμα για τα τελευταία έτη. Βραχυπρόθεσμα, η προσαρμογή βασίζεται κυρίως σε αυστηρότερο έλεγχο των δαπανών σε κρατικό επίπεδο, με τη σταδιακή εφαρμογή του νέου οργανικού νόμου για τα δημοσιονομικά νομοσχέδια[6] και τα αποτελέσματα των ελέγχων εκσυγχρονισμού και θεωρείται ρεαλιστική μολονότι οι δαπάνες της τοπικής αυτοδιοίκησης αποτελούν παράγοντα κινδύνου. Σε ό,τι αφορά τα τελευταία έτη της περιόδου προγραμματισμού, το εύρος της επιδιωκόμενης προσαρμογής δημιουργεί κάποιες αμφιβολίες ως προς την πλήρη επίτευξή της. Πράγματι, αν και το ιστορικό συμμόρφωσης με τους κανόνες για τις δαπάνες σε κρατικό επίπεδο είναι ικανοποιητικό, οι προβλεπόμενες δραστικές περικοπές απαιτούν μεταρρυθμίσεις που δεν επεξηγούνται στο πρόγραμμα. Γενικότερα, η πείρα από την τήρηση των συνολικών ανώτατων ορίων δαπανών της γενικής κυβέρνησης, που εντάσσεται στο επίκεντρο της γαλλικής στρατηγικής για τη δημοσιονομική εξυγίανση, η έλλειψη μηχανισμών εφαρμογής και η έλλειψη κανόνων για τις δαπάνες ορισμένων υποτομέων, ιδιαίτερα για την τοπική αυτοδιοίκηση, κάνουν τους κινδύνους να κλίνουν προς την αρνητική πλευρά.10.  Ενόψει της αξιολόγησης του κινδύνου, ο δημοσιονομικός προσανατολισμός του προγράμματος μπορεί να μην επαρκεί για να διασφαλισθεί ότι θα επιτευχθεί ο ΜΣ ως το 2010 όπως προβλέπεται στο πρόγραμμα. Ωστόσο, φαίνεται να παρέχει επαρκές περιθώριο ασφάλειας ώστε το έλλειμμα να μην υπερβεί το όριο 3% του ΑΕΠ στην περίπτωση συνηθισμένων μακροοικονομικών διακυμάνσεων προς το τέλος της περιόδου προγραμματισμού, πιθανότατα από το 2009. Εκτός από το 2007, ο ρυθμός της προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΣ που συνάγεται από το πρόγραμμα ευθυγραμμίζεται γενικά με το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης, που καθορίζει ότι, για τα κράτη μέλη της ζώνης ευρώ και του ΜΣΙ II, η ετήσια βελτίωση του διαρθρωτικού αποτελέσματος πρέπει να είναι 0,5% του ΑΕΠ, κατ'ελάχιστο, και ότι η προσαρμογή πρέπει να είναι υψηλότερη σε ευνοϊκή οικονομική συγκυρία και μπορεί να είναι χαμηλότερη σε δυσμενή οικονομική συγκυρία. Μολονότι η Γαλλία μόλις διόρθωσε το υπερβολικό της έλλειμμα, η προβλεπόμενη προσαρμογή για το 2007 θα περιοριστεί σε 0,3 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ, ενώ η οικονομική κατάσταση δεν μπορεί να θεωρηθεί δυσμενής και οι δημοσιονομικές ελαστικότητες φαίνεται μάλλον να αντικατοπτρίζουν ευνοϊκή οικονομική συγκυρία.11.  Το ακαθάριστο δημόσιο χρέος υπολογίζεται ότι έφθασε το 64,6% του ΑΕΠ το 2006, πάνω από την τιμή αναφοράς της Συνθήκης για 60% του ΑΕΠ. Το πρόγραμμα προβλέπει ότι ο δείκτης χρέους προς ΑΕΠ θα μειωθεί κατά 6,5 εκατοστιαίες μονάδες το διάστημα που καλύπτει το πρόγραμμα. Η εξέλιξη του δείκτη χρέους μπορεί να είναι λιγότερο ευνοϊκή απ'ό,τι προβλέπεται τα τελευταία έτη του προγράμματος δεδομένων 1) των κινδύνων για τους δημοσιονομικούς στόχους που προαναφέρθηκαν και 2) της αβεβαιότητας σχετικά με την υλοποίηση πωλήσεων μη στρατηγικών περιουσιακών στοιχείων που τείνουν να είναι υψηλότερες από τον ιστορικό μέσο όρο. Παρά τους κινδύνους αυτούς, ο δείκτης χρέους φαίνεται να μειώνεται επαρκώς προς την τιμή αναφοράς κατά τη διάρκεια της περιόδου που καλύπτεται από το πρόγραμμα.12.  Οι μακροπρόθεσμες δημοσιονομικές επιπτώσεις από τη γήρανση του πληθυσμού στη Γαλλία είναι ελαφρώς χαμηλότερες απ'ό,τι για το μέσο όρο της ΕΕ, με τις συνταξιοδοτικές δαπάνες να εμφανίζουν ελαφρώς μικρότερη αύξηση απ'ό,τι σε πολλές άλλες χώρες, ως αποτέλεσμα των συνταξιοδοτικών μεταρρυθμίσεων που έχουν ήδη θεσπισθεί νομοθετικά. Η αρχική δημοσιονομική θέση, αν και βελτιωμένη σε σχέση με το 2005, εξακολουθεί να αποτελεί κίνδυνο για τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών, ακόμη και πριν ληφθούν υπόψη οι μακροπρόθεσμες δημοσιονομικές επιπτώσεις από τη γήρανση του πληθυσμού. Επιπλέον, το σημερινό επίπεδο του ακαθάριστου χρέους υπερβαίνει την τιμή αναφοράς της Συνθήκης. Η περαιτέρω δημοσιονομική εξυγίανση θα συμβάλει στη μείωση των κινδύνων για τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών, ενώ προς την κατεύθυνση αυτή θα συνεισέφερε και η διατήρηση και ενίσχυση των αποτελεσμάτων από την συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση. Γενικά, η Γαλλία φαίνεται να αντιμετωπίζει μεσαίο κίνδυνο σχετικά με τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών.13.  Tο πρόγραμμα σταθερότητας περιλαμβάνει ποιοτική αξιολόγηση των συνολικών αποτελεσμάτων από το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Γαλλίας του Οκτωβρίου 2006 στο πλαίσιο της μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής στρατηγικής. Ωστόσο, δεν παρέχονται συστηματικές πληροφορίες για τα άμεσα δημοσιονομικά κόστη ή τις εξοικονομήσεις των κυριότερων μεταρρυθμίσεων που προβλέπονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων αλλά οι δημοσιονομικές προβλέψεις φαίνεται να λαμβάνουν υπόψη τα αποτελέσματα για τα δημόσια οικονομικά των ενεργειών που περιγράφονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Τα μέτρα στον τομέα των δημόσιων οικονομικών που προβλέπονται στο πρόγραμμα σταθερότητας φαίνονται συνεπή με εκείνα που προβλέπονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων.14.  Η δημοσιονομική στρατηγική του προγράμματος είναι γενικά συνεπής με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών που περιλαμβάνονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008.15.  Σε ό,τι αφορά τα στοιχεία που καθορίζονται στον κώδικα δεοντολογίας για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης, το πρόγραμμα παρουσιάζει ορισμένα κενά ως προς τα υποχρεωτικά και προαιρετικά στοιχεία[7].Tο συνολικό συμπέρασμα είναι ότι, μετά τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος και σε ένα πλαίσιο ισχυρής αύξησης των εσόδων, το πρόγραμμα δίνει προτεραιότητα στη μείωση του χρέους και προβλέπει πρόοδο ενόψει της επίτευξης του ΜΣ με προσαρμογή που βασίζεται στον περιορισμό των δαπανών με μεγαλύτερη ένταση τα τελευταία έτη του προγράμματος. Υπάρχουν κίνδυνοι για την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων, ιδιαίτερα τα τελευταία έτη.Ενόψει της παραπάνω αξιολόγησης η Γαλλία καλείται:(i) να αξιοποιήσει τις ισχυρές προοπτικές ανάπτυξης και τη θετική βασική επίδραση από τα ικανοποιητικότερα σε σχέση με τις προβλέψεις του 2006 αποτελέσματα ώστε να εντείνει τις προσπάθειες προσαρμογής προς τον ΜΣ από τα πρώτα έτη του προγράμματος και ιδίως το 2007 ενόψει της επίτευξης του ΜΣ ως τα τέλη της περιόδου, να μειώσει το επίπεδο του χρέους και να βελτιώσει τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών·(ii) να ενισχύσει τον έλεγχο και τη εφαρμογή των κανόνων για τις δαπάνες για όλους τους υποτομείς της γενικής κυβέρνησης έτσι ώστε να διασφαλίσει την τήρηση των φιλόδοξων πολυετών ανώτατων ορίων για τις δαπάνες.Σύγκριση βασικών μακροοικονομικών και δημοσιονομικών προβλέψεων2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 |Πραγματικό ΑΕΠ (% μεταβολής) | ΠΣ Δεκ. 2006 | 1,2 | 2,0-2,5 | 2,0-2,5 | 2 ¼ | 2 ¼ | 2 ¼ |COM Νοέμβ. 2006 | 1,2 | 2,2 | 2,3 | 2,1 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Ιαν. 2005 | 1,5-2,0 | 2,0-2,5 | 2 ¼ | 2 ¼ | 2 ¼ | μ.δ.σ. |Πληθωρισμός ΕνΔΤΚ (%) | ΠΣ Δεκ. 2006 | 1,9 | 2,0 | 1,9 | 1 ¾ | 1 ¾ | 1 ¾ |COM Νοέμβ. 2006 | 1,9 | 2,0 | 1,8 | 1,9 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Ιαν. 2005 | 1,9 | 1,8 | 1 ¾ | 1 ¾ | 1 ¾ | μ.δ.σ. |Κενό παραγωγής (% του δυνητικού ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 20061 | -0,8 | -0,6 | -0,6 | -0,5 | -0,4 | -0,3 |COM Νοέμβ. 20065 | -0,8 | -0,8 | -0,7 | -0,9 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Ιαν. 20051 | -0,5 | -0,4 | -0,6 | -0,8 | -0,9 | μ.δ.σ. |Αποτέλεσμα γενικής κυβέρνησης (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 2006 | -2,9 | -2,7 | -2,5 | -1,8 | -0,9 | 0,0 |COM Νοέμβ. 2006 | -2,9 | -2,7 | -2,6 | -2,2 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Ιαν. 2005 | -3,0 | -2,9 | -2,6 | -1,9 | -1,0 | μ.δ.σ. |Πρωτογενές αποτέλεσμα (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 2006 | -0,2 | -0,1 | 0,1 | 0,7 | 1,7 | 2,5 |COM Νοέμβ. 2006 | -0,2 | -0,1 | 0,0 | 0,4 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Ιαν. 2005 | -0,3 | -0,3 | 0,0 | 0,6 | 1,6 | μ.δ.σ. |Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 20061 | -2,5 | -2,4 | -2,2 | -1,6 | -0,7 | 0,2 |COM Νοέμβ. 2006 | -2,5 | -2,3 | -2,3 | -1,8 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Ιαν. 20051 | -2,8 | -2,7 | -2,3 | -1,5 | -0,6 | μ.δ.σ. |Διαρθρωτικό αποτέλεσμα2 (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 20063 | -3,0 | -2,5 | -2,2 | -1,6 | -0,7 | 0,2 |COM Νοέμβ. 20064 | -3,1 | -2,6 | -2,3 | -1,8 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Ιαν. 2005 | -3,3 | -2,9 | -2,3 | -1,5 | -0,6 | μ.δ.σ. |Ακαθάριστο δημόσιο χρέος (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 2006 | 66,6 | 64,6 | 63,6 | 62,6 | 60,7 | 58,0 |COM Νοέμβ. 2006 | 66,6 | 64,7 | 63,9 | 63,3 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Ιαν. 2005 | 65,8 | 66,0 | 65,6 | 64,6 | 62,8 | μ.δ.σ. |Σημειώσεις: |1 Υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής βάσει των στοιχείων που παρατίθενται στο πρόγραμμα. |2 Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα (όπως και στις προηγούμενες γραμμές) πλην εκτάκτων και λοιπών προσωρινών μέτρων. |3 Έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα από το πρόγραμμα (0,5% του ΑΕΠ το 2005 και 0,1% το 2006· 0% στη συνέχεια, που όλα μειώνουν το έλλειμμα). |4Έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα από τις φθινοπωρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2006 (0,6% του ΑΕΠ το 2005 και 0,2% το 2006· 0% στη συνέχεια, που όλα μειώνουν το έλλειμμα). |5Bάσει εκτιμούμενης δυνητικής ανάπτυξης 2%, 2,2%, 2,2% και 2,3% αντίστοιχα την περίοδο 2005-2008. |Πηγή: |Πρόγραμμα σύγκλισης (ΠΣ)· φθινοπωρινές οικονομικές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006 (COM)· υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής |[1] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174, 7.7.2005, σ. 1). Όλα τα έγγραφα που αναφέρονται στον παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[2] Ανακοίνωση της Επιτροπής στο Εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, «Εφαρμογή της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση - ένα έτος εφαρμογής», 12.12.2006, COM(2006)816.[3] Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο - Μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών στην ΕΕ, της 12.10.2006, COM (2006) 574 τελικό και έγγραφο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Γενική Διεύθυνση Οικονομικών και Χρηματοδοτικών Υποθέσεων (2006), «Μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών στην Ευρωπαϊκή Ένωση», Ευρωπαϊκή Οικονομία, τεύχος αριθ. 4/2006.[4] «Λεπτομερείς ρυθμίσεις για την εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και κατευθυντήριες γραμμές για τη μορφή και το περιεχόμενο των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης», που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο ECOFIN στις 11 Οκτωβρίου 2005.[5] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[6] Ο νέος οργανικός νόμος για τα οικονομικά νομοσχέδια (LOLF), άρχισε να ισχύει το 2006, και στοχεύει σε μεγαλύτερη διαφάνεια και αποτελεσματικότητα της διαχείρισης των δημόσιων οικονομικών.[7] Ειδικότερα, δεν υποβλήθηκαν τα στοιχεία για τη συλλογική κατανάλωση και τα βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα επιτόκια (για τα έτη 2008 έως 2010).


title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 10ης Ιουλίου 2012 , σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του 2012 του Βελγίου και την έκδοση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας του Βελγίου, 2012-2015

text:
               24.7.2012

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 219/5

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
   της 10ης Ιουλίου 2012
   σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του 2012 του Βελγίου και την έκδοση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας του Βελγίου, 2012-2015
   2012/C 219/02
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 121 παράγραφος 2 και το άρθρο 148 παράγραφος 4,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών (1), και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 2,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με την πρόληψη και τη διόρθωση των υπερβολικών μακροοικονομικών ανισορροπιών (2), και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 1,
   Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής απασχόλησης,
   Κατόπιν διαβούλευσης με την οικονομική και δημοσιονομική επιτροπή,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Στις 26 Μαρτίου 2010, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συμφώνησε με την πρόταση της Επιτροπής για τη δρομολόγηση της στρατηγικής «Ευρώπη 2020», μιας νέας στρατηγικής για την ανάπτυξη και την απασχόληση, η οποία, βασιζόμενη στον μεγαλύτερο συντονισμό των οικονομικών πολιτικών, θα εστιάζεται στους νευραλγικούς τομείς στους οποίους απαιτείται δράση, ώστε να ενισχυθεί το δυναμικό διατηρήσιμης ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης.

               (2)

               Στις 13 Ιουλίου 2010, το Συμβούλιο εξέδωσε σύσταση σχετικά με τους γενικούς προσανατολισμούς της οικονομικής πολιτικής των κρατών μελών και της Ένωσης (2010 έως 2014) και, στις 21 Οκτωβρίου 2010, εξέδωσε απόφαση σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές των πολιτικών απασχόλησης των κρατών μελών (3), οι οποίες από κοινού αποτελούν τις «ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές». Τα κράτη μέλη κλήθηκαν να λαμβάνουν υπόψη τις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές στις οικονομικές τους πολιτικές και στις πολιτικές για την απασχόληση.

               (3)

               Στις 12 Ιουλίου 2011, το Συμβούλιο εξέδωσε σύσταση (4) σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Βελγίου για το 2011 και εξέδωσε τη γνώμη του σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας του Βελγίου για την περίοδο 2011-2014.

               (4)

               Στις 23 Νοεμβρίου 2011, η Επιτροπή εξέδωσε τη δεύτερη ετήσια επισκόπηση για την ανάπτυξη, η οποία σηματοδοτεί την έναρξη του δεύτερου Ευρωπαϊκού Εξαμήνου εκ των προτέρων και ολοκληρωμένου συντονισμού πολιτικής, που εδράζεται στη στρατηγική «Ευρώπη 2020». Στις 14 Φεβρουαρίου 2012, η Επιτροπή, βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011, εξέδωσε την έκθεση του μηχανισμού επαγρύπνησης, στην οποία το Βέλγιο προσδιορίζεται ως ένα από τα κράτη μέλη τα οποία θα έπρεπε να υποβληθούν σε εμπεριστατωμένη επισκόπηση.

               (5)

               Την 1η Δεκεμβρίου του 2011, το Συμβούλιο ενέκρινε συμπεράσματα στα οποία καλούσε την επιτροπή κοινωνικής προστασίας να παρουσιάσει, σε συνεργασία με την επιτροπή απασχόλησης και άλλες επιτροπές, τις απόψεις της όσον αφορά δράσεις που συνιστώνται στο πλαίσιο του κύκλου πολιτικής «Ευρώπη 2020». Οι απόψεις αυτές συναπαρτίζουν τη γνώμη της επιτροπής απασχόλησης.

               (6)

               Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει συμμετάσχει δεόντως στο Ευρωπαϊκό Εξάμηνο, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97, και, στις 15 Φεβρουαρίου 2012, ενέκρινε ψήφισμα σχετικά με την απασχόληση και τις κοινωνικές πτυχές στην ετήσια επισκόπηση της ανάπτυξης 2012 και ψήφισμα σχετικά με τη συμβολή στην ετήσια επισκόπηση της ανάπτυξης 2012.

               (7)

               Στις 2 Μαρτίου 2012, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ενέκρινε τις προτεραιότητες για την εξασφάλιση χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, δημοσιονομικής εξυγίανσης και δράσης για την ενίσχυση της ανάπτυξης. Υπογράμμισε την ανάγκη να δοθεί προτεραιότητα στη φιλική προς την ανάπτυξη δημοσιονομική εξυγίανση, να αποκατασταθούν οι κανονικές συνθήκες δανεισμού στην οικονομία, να προωθηθούν η ανάπτυξη και η ανταγωνιστικότητα, να καταπολεμηθούν η ανεργία και οι κοινωνικές επιπτώσεις της κρίσης και να εκσυγχρονιστεί η δημόσια διοίκηση.

               (8)

               Στις 2 Μαρτίου 2012, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κάλεσε επίσης τα κράτη μέλη που συμμετέχουν στο σύμφωνο για το ευρώ + να υποβάλουν εγκαίρως τις δεσμεύσεις τους που θα περιληφθούν στα οικεία προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης και στα εθνικά τους προγράμματα μεταρρυθμίσεων.

               (9)

               Στις 30 Απριλίου 2012, το Βέλγιο υπέβαλε το οικείο πρόγραμμα σταθερότητας, που καλύπτει την περίοδο 2012-2015, και το εθνικό του πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για το 2012. Για να ληφθεί υπόψη η μεταξύ τους αλληλεξάρτηση, τα δύο προγράμματα αξιολογήθηκαν συγχρόνως. Η Επιτροπή εξέτασε επίσης, στο πλαίσιο εμπεριστατωμένης επισκόπησης, δυνάμει του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011, κατά πόσον το Βέλγιο πλήττεται από μακροοικονομικές ανισορροπίες. Η Επιτροπή, στην εμπεριστατωμένη της επισκόπηση, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το Βέλγιο αντιμετωπίζει εξωτερική ανισορροπία, η οποία, όμως, δεν είναι υπερβολική.

               (10)

               Με βάση την αξιολόγηση του προγράμματος σταθερότητας κατ’ εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97, το Συμβούλιο θεωρεί ότι το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζονται οι δημοσιονομικές προβλέψεις του εν λόγω προγράμματος είναι ευλογοφανές για τα έτη 2012 και 2013 και αισιόδοξο για τα έτη 2014 και 2015, δεδομένου ότι προβλέπει αύξηση του ΑΕΠ σημαντικά υψηλότερη από τις τελευταίες εκτιμήσεις για τη δυνητική ανάπτυξη οι οποίες απορρέουν από τις εαρινές προβλέψεις του 2012 των υπηρεσιών της Επιτροπής. Στόχος της δημοσιονομικής στρατηγικής που περιγράφεται στο πρόγραμμα σταθερότητας είναι η μείωση του ελλείμματος σε επίπεδο χαμηλότερο από το 3 % του ΑΕΠ το 2012 (μείωση σε 2,8 % του ΑΕΠ, από 3,7 % του ΑΕΠ το 2011) και σε μηδέν το 2015. Το πρόγραμμα σταθερότητας επιβεβαιώνει τον προηγούμενο μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό στόχο (ΜΔΣ) για πλεόνασμα 0,5 % του ΑΕΠ σε διαρθρωτικούς όρους, ο οποίος ανταποκρίνεται επαρκώς στις απαιτήσεις του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης. Το σχεδιαζόμενο για το 2012 ονομαστικό έλλειμμα συμμορφώνεται με τη διορία που έχει τάξει το Συμβούλιο για τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος, η δε σχεδιαζόμενη δημοσιονομική προσπάθεια συνάδει με τη σύσταση του Συμβουλίου που έχει διατυπωθεί στο πλαίσιο της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος για ελάχιστη μέση ετήσια προσπάθεια ύψους ¾ % του ΑΕΠ σε διαρθρωτικούς όρους. Ο σχεδιαζόμενος ρυθμός αύξησης των κρατικών δαπανών, λαμβανομένων υπόψη των κατά διακριτική ευχέρεια μέτρων στο σκέλος των εσόδων, συμμορφώνεται με την τιμή αναφοράς για τις δαπάνες η οποία καθορίζεται στο σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης για την περίοδο 2013-2015, αλλά όχι το 2012. Με βάση το (εκ νέου υπολογισθέν) διαρθρωτικό δημοσιονομικό αποτέλεσμα (5), το πρόγραμμα σταθερότητας προβλέπει ότι το διαρθρωτικό αποτέλεσμα θα βελτιωθεί κατά 1,1 ποσοστιαία μονάδα του ΑΕΠ το 2012 και κατά περίπου 0,8 % του ΑΕΠ κατά μέσο όρο την περίοδο 2013-2015.
               Παρ’ όλα αυτά, υφίστανται κίνδυνοι, οι οποίοι απορρέουν από το γεγονός ότι, αφενός, τα πρόσθετα μέτρα που προβλέπεται να ληφθούν από το 2013 και μετά δεν έχουν προσδιορισθεί ακόμη και, αφετέρου, το μακροοικονομικό σενάριο από το 2014 και μετά είναι υπερβολικά αισιόδοξο. Σύμφωνα με το πρόγραμμα σταθερότητας, το δημόσιο χρέος, το οποίο το 2011 ανήλθε στο 98,0 % του ΑΕΠ, ποσοστό κατά πολύ υψηλότερο από το ανώτατο όριο του 60 %, αναμένεται να σταθεροποιηθεί και, ακολούθως, να μειωθεί σε 92,3 % το 2015, πράγμα που θα υποδήλωνε την επίτευξη επαρκούς προόδου για την επίτευξη της τιμής αναφοράς η οποία καθορίζεται ως προς τη μείωση του χρέους στο σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης.
               Εξάλλου, ιδιαίτερα μεγάλο είναι το ύψος των έμμεσων υποχρεώσεων που απορρέουν από τις εγγυήσεις οι οποίες έχουν χορηγηθεί στον χρηματοοικονομικό τομέα. Το βάσει κανόνων πολυετές πλαίσιο για τη γενική κυβέρνηση, ιδίως σε ό,τι αφορά τις δαπάνες, αναμένεται να ωφεληθεί από μηχανισμούς επιβολής των κανόνων και/ή από δεσμεύσεις των περιφερειών και κοινοτήτων του Βελγίου, καθώς και από το τοπικό επίπεδο διακυβέρνησης, σχετικά με την εκπλήρωση των στόχων που τους έχουν ανατεθεί αναφορικά με το έλλειμμα.

               (11)

               Τα έξοδα που σχετίζονται με τη δημογραφική γήρανση θα πρέπει να αντιμετωπισθούν και είναι σκόπιμο να επιτευχθεί διαρθρωτική μείωση του ελλείμματος με στόχο τη μείωση του υψηλού δημόσιου χρέους. Η νέα ομοσπονδιακή κυβέρνηση συμφώνησε τον Δεκέμβριο του 2011 επί μιας μεταρρύθμισης του βελγικού συστήματος κοινωνικής ασφάλισης γήρατος. Είναι τώρα αναγκαία η ουσιαστική εφαρμογή και παρακολούθηση των νομοθετικών μεταρρυθμίσεων που έχουν δρομολογηθεί, με στόχο την αύξηση της πραγματικής ηλικίας συνταξιοδότησης. Η πλαισίωση της μεταρρύθμισης του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης γήρατος με μέτρα που ενθαρρύνουν την ενεργό γήρανση και την εργασία μέχρι μεγαλύτερη ηλικία έχει πρωταρχική σημασία, ενώ την επίτευξη αυτού του στόχου θα διευκόλυνε επίσης η θέσπιση περαιτέρω μεταρρυθμίσεων, π.χ. η σύνδεση της εκ του νόμου προβλεπόμενης ηλικίας συνταξιοδότησης με το προσδόκιμο ζωής.

               (12)

               Το χρηματοοικονομικό σύστημα του Βελγίου εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σημαντικές προκλήσεις. Συνεχίζεται η αναδιάρθρωση των βελγικών τραπεζών και δεν έχουν επιστραφεί ακόμη εξ ολοκλήρου οι κρατικές ενισχύσεις που χορηγήθηκαν την περίοδο 2008/2009 στο πλαίσιο της αντιμετώπισης της χρηματοοικονομικής κρίσης. Εκτός αυτού, λόγω του μεγάλου ύψους των εγγυήσεων, οι κίνδυνοι που αντιμετωπίζουν ο τραπεζικός και ο δημόσιος τομέας είναι αλληλένδετοι.

               (13)

               Το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών εμφανίζει σταδιακή χειροτέρευση με την πάροδο του χρόνου. Η βελτίωση του ισοζυγίου του τομέα των υπηρεσιών δεν αντισταθμίζει τη χειροτέρευση του εμπορικού ισοζυγίου αγαθών. Οι βελγικές εξαγωγές αγαθών έχουν απολέσει έδαφος, όχι μόνο σε σχέση με την επέκταση του παγκόσμιου εμπορίου, αλλά επίσης σε σύγκριση με άλλα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ και με τον μέσο όρο της ζώνης του ευρώ, γεγονός που υποδηλώνει δυσμενείς εγχώριες εξελίξεις όσον αφορά το κόστος εργασίας ανά μονάδα σε σύγκριση με τους κύριους εμπορικούς εταίρους του Βελγίου (Ολλανδία, Γαλλία, Γερμανία) και με το σύνολο της ζώνης του ευρώ. Λόγω της ύπαρξης συστήματος αυτόματης τιμαριθμικής αναπροσαρμογής των μισθών, οι προσπάθειες της κυβέρνησης για τον περιορισμό των αυξήσεων των πραγματικών μισθών σε ποσοστό όχι μεγαλύτερο από 0,3 % κατά την περίοδο 2011-2012 ενδέχεται να μην απέτρεψαν την αύξηση των ονομαστικών μισθών σε βαθμό μεγαλύτερο από τον αντίστοιχο στις όμορες χώρες. Μολονότι τα επίπεδα παραγωγικότητας είναι υψηλά, η αύξηση της παραγωγικότητας του Βελγίου είναι αναιμική και, επίσης, το κόστος των ενδιάμεσων εισροών, με προεξάρχουσα την ενέργεια, είναι υψηλό. Οι λιανικές τιμές του αερίου και της ηλεκτρικής ενέργειας έχουν παγώσει, προκειμένου να περιορισθεί ο πληθωρισμός, αλλά δεν έχουν ληφθεί συγκεκριμένα μέτρα με σκοπό την αναμόρφωση του συστήματος διαπραγματεύσεων των μισθών και του ίδιου του συστήματος τιμαριθμικής αναπροσαρμογής των μισθών. Η ένταση της έρευνας και ανάπτυξης (Ε & Α) στον ιδιωτικό τομέα εμφανίζει στασιμότητα κατά τα τελευταία έτη, ενώ η έλλειψη επαγγελματιών υψηλής ειδίκευσης, ιδίως στους κλάδους των επιστημών και της μηχανικής, θα μπορούσε να εξελιχθεί σε σοβαρό φραγμό για την περαιτέρω βελτίωση των επιδόσεων της βελγικής οικονομίας σε ό,τι αφορά την καινοτομία.

               (14)

               Έχουν θεσπισθεί ορισμένα διαρθρωτικού χαρακτήρα μέτρα με στόχο την τόνωση της απασχόλησης των νεότερης ηλικίας εργαζομένων και των εργαζομένων μεγαλύτερης ηλικίας, καθώς και για την ένταξη περισσότερων ανέργων στο εργατικό δυναμικό. Το Βέλγιο έχει δρομολογήσει ευρεία μεταρρύθμιση του συστήματος επιδομάτων ανεργίας της χώρας. Παρ’ όλα αυτά, εξακολουθούν να υφίστανται διαρθρωτικά προβλήματα στην αγορά εργασίας και θα μπορούσαν να καταβληθούν περισσότερες προσπάθειες για την αντιμετώπισή τους. Η αύξηση του ποσοστού συμμετοχής σε προγράμματα διά βίου μάθησης και η συνέχιση των μεταρρυθμίσεων στον τομέα της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης (ΕΕΚ) έχουν καθοριστική σημασία για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των ενεργών πολιτικών για την αγορά εργασίας (ΕΠΑΕ), ιδίως για τους εργαζόμενους μεγαλύτερης ηλικίας και τις μειονεκτούσες κατηγορίες, στις οποίες συγκαταλέγονται τα άτομα με ιστορικό μετανάστευσης. Δεν έχει συντελεσθεί αξιόλογη πρόοδος όσον αφορά τη μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης της εργασίας. Τον Ιούνιο του 2011, καθιερώθηκε μια νέα έκπτωση φόρου για τους χαμηλότερους μισθούς, αλλά δεν έχει αποδειχθεί επαρκής για την αντιμετώπιση των σημαντικών παγίδων ανεργίας στο κατώτερο φάσμα της μισθολογικής κλίμακας. Δεν έχει επιχειρηθεί μετατόπιση των φορολογικών βαρών από την εργασία στην κατανάλωση και/ή τους περιβαλλοντικούς φόρους.

               (15)

               Οι τιμές πολλών αγαθών και υπηρεσιών είναι γενικά υψηλότερες απ’ ό,τι σε άλλα κράτη μέλη, αντικατοπτρίζοντας ασθενείς ανταγωνιστικές πιέσεις –ιδιαίτερα στον τομέα λιανικής πώλησης και στις βιομηχανίες δικτύου– και ένα αδύναμο εποπτικό πλαίσιο. Στον τομέα λιανικής, εξακολουθούν να υπάρχουν υψηλοί φραγμοί και λειτουργικοί περιορισμοί. Ειδικότερα, κανονιστικές ρυθμίσεις που περιστέλλουν τον ανταγωνισμό εξακολουθούν να περιορίζουν τα ωράρια λειτουργίας, να προστατεύουν τις κατεστημένες επιχειρήσεις από νέες εισόδους και να εμποδίζουν τη διάδοση νέων επιχειρηματικών μοντέλων και τεχνολογιών. Ένα κοινό πρόβλημα ανταγωνισμού στους τομείς δικτύου στο Βέλγιο είναι η ισχυρή θέση των κατεστημένων επιχειρήσεων και οι υψηλοί φραγμοί εισόδου σε σύγκριση με άλλα κράτη μέλη, πράγμα που σημαίνει ότι τα προηγούμενα μονοπώλια στους συγκεκριμένους τομείς μπορούν ακόμα να εφαρμόζουν υψηλότερες τιμές από αυτές που θα επέτρεπε μια ανταγωνιστική αγορά. Η αρχή ανταγωνισμού του Βελγίου τελεί υπό αναμόρφωση, αλλά παραμένει ασαφές το κατά πόσον η αναμορφωμένη αρχή θα είναι αρκούντως ανεξάρτητη και θα διαθέτει επαρκείς πόρους.

               (16)

               Μολονότι το Βέλγιο βρίσκεται σε τροχιά επίτευξης του στόχου σχετικά με την αύξηση της αναλογίας των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στην οικονομία, προβλέπεται ανεπαρκής πρόοδος όσον αφορά την επίτευξη του στόχου της μείωσης κατά 15 % των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου στους τομείς οι οποίοι δεν υπάγονται στο ΣΕΕ (6). Το Βέλγιο δεν θέσπισε επαρκή μέτρα ούτε πρωτοβουλίες πολιτικής το 2011 για την αντιμετώπιση της κατάστασης αυτής.

               (17)

               Το Βέλγιο ανέλαβε μια σειρά δεσμεύσεων στο πλαίσιο του συμφώνου για το ευρώ +. Οι δεσμεύσεις αυτές, καθώς και η υλοποίηση των δεσμεύσεων που υποβλήθηκαν το 2011, αφορούν τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας, την αύξηση του ποσοστού απασχόλησης, την ενίσχυση της διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών και την ενδυνάμωση της χρηματοοικονομικής σταθερότητας. Η Επιτροπή αξιολόγησε την υλοποίηση των δεσμεύσεων του συμφώνου για το ευρώ +. Τα πορίσματα της αξιολόγησης αυτής έχουν ληφθεί υπόψη στις συστάσεις κατωτέρω.

               (18)

               Στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου, η Επιτροπή πραγματοποίησε ολοκληρωμένη ανάλυση της οικονομικής πολιτικής του Βελγίου. Αξιολόγησε τόσο το πρόγραμμα σταθερότητας όσο και το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων και υπέβαλε εμπεριστατωμένη επισκόπηση. Έλαβε υπόψη όχι μόνο τη χρησιμότητά τους για την άσκηση διατηρήσιμης δημοσιονομικής και κοινωνικοοικονομικής πολιτικής στο Βέλγιο, αλλά και το κατά πόσο συνάδουν με τους κανόνες και τις κατευθύνσεις της ΕΕ, δεδομένης της ανάγκης ενδυνάμωσης της συνολικής οικονομικής διακυβέρνησης της Ένωσης μέσω της εισαγωγής σε μελλοντικές εθνικές αποφάσεις εισροών επιπέδου ΕΕ. Οι συστάσεις της Επιτροπής βάσει του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου αποτυπώνονται στις συστάσεις 1 έως 7 κατωτέρω.

               (19)

               Βάσει της παρούσας αξιολόγησης, το Συμβούλιο εξέτασε το πρόγραμμα σταθερότητας και η γνώμη του (7) αντικατοπτρίζεται ιδίως στη σύσταση 1 κατωτέρω.

               (20)

               Με γνώμονα τα αποτελέσματα της εμπεριστατωμένης επισκόπησης της Επιτροπής και της παρούσας αξιολόγησης, το Συμβούλιο εξέτασε το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων και το πρόγραμμα σταθερότητας. Οι συστάσεις του κατ’ εφαρμογή του άρθρου 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 αποτυπώνονται, ειδικότερα, στις συστάσεις 1, 4, 5 και 6 κατωτέρω,

         ΣΥΝΙΣΤΑ ότι το Βέλγιο πρέπει να αναλάβει δράση κατά την περίοδο 2012-2013 με τους εξής στόχους:

               1.

               Εκτέλεση του προϋπολογισμού για το έτος 2012 κατά τρόπον ώστε να διασφαλισθεί η διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος έως το 2012. Επιπροσθέτως, προσδιορισμός των μέτρων που απαιτούνται για τη διασφάλιση της υλοποίησης της δημοσιονομικής στρατηγικής για το 2013 και τα επόμενα έτη, ούτως ώστε να διασφαλισθεί ότι η διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος είναι μόνιμη και ότι συντελείται επαρκής πρόοδος για την επίτευξη του ΜΔΣ, περιλαμβανομένης της τήρησης της τιμής αναφοράς για τις δαπάνες, καθώς επίσης και για να διασφαλισθεί πρόοδος προς την κατεύθυνση της συμμόρφωσης με την τιμή αναφοράς για τη μείωση του χρέους. Προσαρμογή του δημοσιονομικού πλαισίου, προκειμένου να διασφαλισθεί ότι οι δημοσιονομικοί στόχοι έχουν υποχρεωτικό χαρακτήρα σε ομοσπονδιακό και κατώτερο του ομοσπονδιακού επίπεδο, καθώς και για να αυξηθεί η διαφάνεια του επιμερισμού βαρών και η λογοδοσία σε όλες τις βαθμίδες διακυβέρνησης.

               2.

               Συνέχιση της βελτίωσης της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών μέσω της τιθάσευσης των δαπανών που συνδέονται με τη δημογραφική γήρανση, περιλαμβανομένων των δαπανών για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Ειδικότερα, υλοποίηση της μεταρρύθμισης των συστημάτων πρόωρης συνταξιοδότησης και συνταξιοδότησης και περαιτέρω βήματα για να εξασφαλιστεί αύξηση του ορίου ηλικίας της πραγματικής συνταξιοδότησης, συν τοις άλλοις με τη σύνδεση της εκ του νόμου προβλεπόμενης ηλικίας συνταξιοδότησης με τις αυξήσεις του προσδόκιμου ζωής.

               3.

               Ενίσχυση της αύξησης του κεφαλαίου των πλέον αδύναμων τραπεζών προς επίρρωση του τραπεζικού τομέα, ώστε να μπορέσει αυτός να επιτελέσει τον κανονικό του ρόλο για τη δανειοδότηση της οικονομίας.

               4.

               Ενίσχυση της δημιουργίας θέσεων εργασίας και της ανταγωνιστικότητας και λήψη μέτρων για τη μεταρρύθμιση, σε συνεννόηση με τους κοινωνικούς εταίρους και σύμφωνα με τις εθνικές πρακτικές, του συστήματος μισθολογικών διαπραγματεύσεων και τιμαριθμικής αναπροσαρμογής των μισθών. Ως πρώτο βήμα, διασφάλιση του ότι η αύξηση των μισθών αντικατοπτρίζει καλύτερα τις εξελίξεις στην παραγωγικότητα της εργασίας και στην ανταγωνιστικότητα, με τους εξής τρόπους: i) διασφάλιση της εφαρμογής των μηχανισμών εκ των υστέρων διόρθωσης που προβλέπονται στο πλαίσιο του «μισθολογικού κανόνα» και προώθηση συμφωνιών πλήρους κάλυψης για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας κόστους και ii) διευκόλυνση της προσφυγής σε ρήτρες προαιρετικής εξαίρεσης από κλαδικές συλλογικές συμβάσεις, με στόχο την καλύτερη ευθυγράμμιση της αύξησης των μισθών και της πορείας της παραγωγικότητας της εργασίας σε τοπικό επίπεδο.

               5.

               Σημαντική μετατόπιση της φορολογίας από την εργασία σε φόρους που στρεβλώνουν σε μικρότερο βαθμό την ανάπτυξη, περιλαμβανομένων π.χ. των περιβαλλοντικών φόρων. Συνέχιση της δρομολογηθείσας μεταρρύθμισης του συστήματος επιδομάτων ανεργίας με σκοπό τον περιορισμό των αντικινήτρων προς εργασία, και μεγαλύτερη εστίαση των μέτρων στήριξης της απασχόλησης και των πολιτικών ενεργοποίησης σε εργαζόμενους μεγαλύτερης ηλικίας και σε ευάλωτες κατηγορίες πληθυσμού, ιδίως δε στα άτομα με ιστορικό μετανάστευσης. Αξιοποίηση της σχεδιαζόμενης περαιτέρω περιφερειοποίησης των αρμοδιοτήτων για την αγορά εργασίας με στόχο την προώθηση της διαπεριφερειακής κινητικότητας των εργαζομένων, καθώς και την ενίσχυση της συνεκτικότητας μεταξύ εκπαίδευσης, διά βίου μάθησης, επαγγελματικής εκπαίδευσης και πολιτικών απασχόλησης. Επέκταση σε όλες τις ηλικιακές κατηγορίες των υφιστάμενων προσπαθειών ενεργοποίησης.

               6.

               Συνέχιση της ενίσχυσης του ανταγωνισμού στον κλάδο λιανικού εμπορίου, με την άμβλυνση των φραγμών και τη μείωση των λειτουργικών περιορισμών. Θέσπιση μέτρων για την ενίσχυση του ανταγωνισμού στις βιομηχανίες δικτύου, μέσω της επανεξέτασης των κανονιστικών φραγμών και της ενίσχυσης των θεσμικών ρυθμίσεων για την αποτελεσματική επιβολή της νομοθεσίας περί κρατικών ενισχύσεων.

               7.

               Λήψη περαιτέρω μέτρων για ενίσχυση της προόδου προς την επίτευξη των στόχων που έχουν τεθεί όσον αφορά τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου από δραστηριότητες οι οποίες δεν υπάγονται στο σύστημα εμπορίας εκπομπών, ειδικότερα με τη διασφάλιση της σημαντικής συνεισφοράς των μεταφορών στην επίτευξη του συγκεκριμένου στόχου.

      Βρυξέλλες, 10 Ιουλίου 2012.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         Β. ΣΙΑΡΛΉ

      (1)  ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.

      (2)  ΕΕ L 306 της 23.11.2011, σ. 25.

      (3)  Διατηρούνται για το 2012 με την απόφαση 2012/238/ΕΕ του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 2012, σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών (ΕΕ L 119 της 4.5.2012, σ. 47).

      (4)  ΕΕ C 209 της 15.7.2011, σ. 1.

      (5)  Κυκλικά προσαρμοσμένο δημοσιονομικό αποτέλεσμα μη λαμβανομένων υπόψη των έκτακτων και προσωρινών μέτρων, όπως υπολογίσθηκε εκ νέου από τις υπηρεσίες της Επιτροπής βάσει των πληροφοριών που παρέχονται στο πρόγραμμα, χρησιμοποιώντας την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία.

      (6)  Στο Βέλγιο, μόνο το 37,9 % των εκπομπών προέρχεται από τομείς οι οποίοι υπάγονται στο σύστημα εμπορίας εκπομπών (ΣΕΕ) της ΕΕ. Μεταξύ των πλέον σημαντικών τομέων που δεν υπάγονται στο ΣΕΕ, οι σημαντικότερες πηγές εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου στη χώρα είναι οι τομείς των οδικών μεταφορών (21,5 %) και της χρήσης ενέργειας (38,9 %).

      (7)  Βάσει του άρθρου 5 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97.


Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου

|

52004SC0918

Συστασης της Επιτροπης για τη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο οδηγιών που επηρεάζουν την εσωτερική αγορά  /* SEC/2004/0918 τελικό */

	[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |Βρυξέλλες, 12.7.2004SEC(2004) 918 τελικόΣΥΣΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣγια τη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο οδηγιών που επηρεάζουν την εσωτερική αγοράΣΥΣΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣγια τη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο οδηγιών που επηρεάζουν την εσωτερική αγορά(Κείμενο που έχει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 211,Εκτιμώντας τα ακόλουθα:1.  Τα κράτη μέλη που μεταφέρουν τις οδηγίες στο εθνικό τους δίκαιο μπορούν να επιλέγουν τη μορφή και τις μεθόδους της μεταφοράς αυτής, αλλά δεσμεύονται από τους όρους της οδηγίας ως προς το αποτέλεσμα που πρέπει να επιτευχθεί και την προθεσμία για την πραγματοποίηση της μεταφοράς.2.  Σε αρκετές συνόδους κορυφής, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που πραγματοποιήθηκαν στη Στοκχόλμη το Μάρτιο του 2001, στη Βαρκελώνη το Μάρτιο του 2002 και στις Βρυξέλλες το Μάρτιο του 2003 και του 2004, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, αναγνωρίζοντας τη σημασία της ορθής λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς[1] για την ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής οικονομίας, κάλεσε επανειλημμένα τα κράτη μέλη να δώσουν υψηλή προτεραιότητα στη μεταφορά στο εθνικό τους δίκαιο των οδηγιών που επηρεάζουν την εσωτερική αγορά.3.  Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο[2], η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή[3] και η Επιτροπή των Περιφερειών[4] εξέφρασαν επανειλημμένα τις ανησυχίες τους σχετικά με τις μέτριες επιδόσεις των κρατών μελών όσον αφορά την ορθή και έγκαιρη μεταφορά των οδηγιών περί εσωτερικής αγοράς. Η διοργανική συμφωνία για τη βελτίωση της νομοθεσίας της 16ης Δεκεμβρίου 2003[5] επισήμανε επίσης τη σημασία που έχει ο εκ μέρους των κρατών μελών σεβασμός του άρθρου 10 της Συνθήκης και κάλεσε τα κράτη μέλη να μεριμνούν για την ορθή και ταχεία εντός των τακτών προθεσμιών μεταφορά της κοινοτικής νομοθεσίας στο εθνικό δίκαιο.4.  Παρά τις εκκλήσεις αυτές και το γεγονός ότι η έγκαιρη και ορθή μεταφορά της νομοθεσίας αποτελεί νομική υποχρέωση, τα κράτη μέλη συστηματικά δεν μεταφέρουν ορθά στην εθνική τους νομοθεσία τις οδηγίες περί εσωτερικής αγοράς εντός των προθεσμιών με τις οποίες έχουν συμφωνήσει τα ίδια, ενώ τα περισσότερα κράτη μέλη δεν επιτυγχάνουν καν τους ενδιάμεσους στόχους μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο που έχει θέσει το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και πολλές από τις οδηγίες αυτές δεν έχουν μεταφερθεί ακόμα στο εθνικό δίκαιο σε όλα τα κράτη μέλη, παρόλο που η προθεσμία για τη μεταφορά έχει λήξει προ πολλού.5.  Η καθυστερημένη ή εσφαλμένη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο των οδηγιών περί εσωτερικής αγοράς ζημιώνει τις επιχειρήσεις και τους πολίτες και συχνά τους στερεί τα δικαιώματά τους.6.  Η καθυστερημένη ή εσφαλμένη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο στερεί επίσης από τις επιχειρήσεις τα πλήρη οικονομικά οφέλη της κανονικά λειτουργούσας εσωτερικής αγοράς και βλάπτει την ανταγωνιστικότητα ολόκληρης της ευρωπαϊκής οικονομίας, υπονομεύοντας την ικανότητα της Κοινότητας για οικονομική μεγέθυνση διατηρώντας ταυτόχρονα υψηλό επίπεδο κοινωνικής συνοχής.7.  Σε μια Ευρωπαϊκή Ένωση εικοσιπέντε ή περισσότερων κρατών μελών, ο κίνδυνος η καθυστερημένη ή εσφαλμένη μεταφορά οδηγιών να προκαλέσει τον κατακερματισμό της εσωτερικής αγοράς και κατά συνέπεια τη συρρίκνωση των οικονομικών της οφελών είναι αυξημένος.8.  Η Επιτροπή θα εξακολουθήσει να δίνει προτεραιότητα στην ανάληψη σοβαρής νομικής δράσης κατά των κρατών μελών για την καθυστερημένη ή εσφαλμένη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο και να ενθαρρύνει την άσκηση πίεσης από τα άλλα κράτη μέλη με την τακτική δημοσίευση των επιδόσεων των κρατών μελών ως προς τη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο στον πίνακα αποτελεσμάτων της εσωτερικής αγοράς· ωστόσο, αν και οι ενέργειες αυτές είχαν σχετική επιτυχία στο παρελθόν εξακολουθούν να υπάρχουν ελλείψεις όσον αφορά τη μεταφορά και επομένως απαιτείται μια πιο δραστήρια αντιμετώπιση από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη.9.  Η Επιτροπή υπέδειξε στην ανακοίνωσή της του 2002 για τη βελτίωση του ελέγχου της εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου[6], τις δυνατότητες και τον τρόπο συνδρομής της προς τα κράτη μέλη όσον αφορά τη μεταφορά οδηγιών στο εθνικό δίκαιο.10.  Ωστόσο, εναπόκειται στα κράτη μέλη να εξασφαλίσουν την ορθή και έγκαιρη μεταφορά των οδηγιών.11.  Το άρθρο 10 της Συνθήκης απαιτεί από τα κράτη μέλη να λαμβάνουν κάθε γενικό ή ειδικό μέτρο κατάλληλο να εξασφαλίσει την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που απορρέουν από τη Συνθήκη ή προκύπτουν από πράξεις των οργάνων της Κοινότητας.12.  Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων υποστηρίζει με συνέπεια την άποψη ότι τα κράτη μέλη δεν μπορούν να επικαλεστούν διατάξεις, πρακτικές ή περιστάσεις που υπάρχουν στα εθνικά τους νομικά συστήματα για να δικαιολογήσουν τη μη συμμόρφωσή τους με τις υποχρεώσεις και τις προθεσμίες που καθορίζονται στις οδηγίες.13.  Δεδομένου ότι επανειλημμένως τα κράτη μέλη δεν μεταφέρουν τις οδηγίες ορθά και εγκαίρως θα χρειαστεί να επανεξετάσουν τις διαδικασίες και πρακτικές τους για να εξασφαλίσουν τη συνεπή εκπλήρωση αυτής της νομικής υποχρέωσης.14.  Ορισμένα κράτη μέλη έχουν συστηματικά πολύ καλύτερες επιδόσεις μεταφοράς από άλλα, γεγονός που αντικατοπτρίζει την ύπαρξη ή υιοθέτηση πιο αποτελεσματικών δομών, διαδικασιών και πρακτικών· ωστόσο, το γεγονός ότι κανένα κράτος μέλος δεν έχει τέλεια επίδοση υποδηλώνει ότι όλα θα χρειαστεί να επιδιώξουν βελτιώσεις. Σύμφωνα με την διοργανική συμφωνία για τη βελτίωση της νομοθεσίας, τα κράτη μέλη πρέπει να καταρτίζουν, προς ιδία χρήση, και προς όφελος της Κοινότητας, πίνακες αντιστοιχίας, οι οποίοι να αποτυπώνουν, στο μέτρο του δυνατού, την αντιστοιχία των οδηγιών με τα μέτρα μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο και να τους δημοσιοποιούν.15.  Η Επιτροπή ανέφερε στην ανακοίνωσή της «Στρατηγική της εσωτερικής αγοράς - Προτεραιότητες 2003-2006»[7] ότι θα εξέδιδε σύσταση με διάφορες ορθές πρακτικές οι οποίες θα πρέπει να εφαρμόζονται από τα κράτη μέλη προκειμένου να εξασφαλιστεί καλύτερη και ταχύτερη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο των οδηγιών περί εσωτερικής αγοράς.16.  Τα κράτη μέλη δήλωσαν ότι ενδιαφέρονται να πάρουν μαθήματα από τις πρακτικές των άλλων κρατών, ζητήθηκε δε η γνώμη τους από την συμβουλευτική επιτροπή εσωτερικής αγοράς, σχετικά με τις ορθές τους πρακτικές μεταφοράς και τους διάφορους εθνικούς συνταγματικούς, νομικούς και διοικητικούς κανόνες και πρακτικές στο βαθμό που μπορεί να επηρεάζουν τη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο.17.  Εντοπίστηκαν αρκετές ορθές πρακτικές που βοηθούν τα κράτη μέλη να μεταφέρουν τις οδηγίες περί εσωτερικής αγοράς στο εθνικό τους δίκαιο εγκαίρως και σωστά.18.  Εναπόκειται σε κάθε κράτος μέλος να επιλέξει τις διαδικασίες και πρακτικές που είναι οι πλέον ενδεδειγμένες για να εξασφαλίσει τη σωστή και έγκαιρη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο των οδηγιών περί εσωτερικής αγοράς, σταθμίζοντας τί του αρμόζει καλύτερα, καθώς οι διαδικασίες και οι πρακτικές που είναι αποτελεσματικές σε ένα κράτος μέλος μπορεί να μην είναι εξίσου αποτελεσματικές σε κάποιο άλλο.19.  Δεδομένου ότι η καθυστερημένη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο των οδηγιών περί εσωτερικής αγοράς προκαλεί αβεβαιότητα περί το δίκαιο και σύγχυση, οι επιχειρήσεις και οι πολίτες πρέπει να ενημερώνονται όταν οι οδηγίες δεν μεταφέρονται εγκαίρως και να γνωρίζουν τα έννομά τους δικαιώματα στις περιπτώσεις αυτές.20.  Όταν υποβάλλεται στα εθνικά κοινοβούλια το σχέδιο των διατάξεων εφαρμογής, πρέπει να συνοδεύεται από δήλωση σχετικά με τη συμμόρφωση των διατάξεων αυτών με την κοινοτική νομοθεσία, και να ενημερώνεται το κοινοβούλιο εάν η σχετική οδηγία μεταφέρεται πλήρως ή εν μέρει.21.  Με την επιφύλαξη του ρόλου της Επιτροπής και τις υποχρεώσεις της ως θεματοφύλακα της Συνθήκης, η Επιτροπή πρέπει να ενημερώνεται, όταν της κοινοποιούνται εθνικές διατάξεις εφαρμογής, εάν πρόκειται για πλήρη ή μερική μεταφορά της σχετικής οδηγίας στο εθνικό δίκαιο και εάν οι διατάξεις θεωρείται ότι συμβιβάζονται με την κοινοτική νομοθεσία.22.  Εάν τα κράτη μέλη αποφασίσουν να συμπεριλάβουν τη μεταφορά μιας οδηγίας σε ένα ευρύτερο νομοθετικό έργο, αυτό μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα τη μη τήρηση της προθεσμίας μεταφοράς· η εισαγωγή όρων και απαιτήσεων επιπλέον εκείνων που απαιτούνται για τη μεταφορά μιας οδηγίας μπορεί επίσης να παρεμποδίσει τους στόχους που επιδιώκει η εν λόγω οδηγία,ΣΥΝΙΣΤΑ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ:(1) να λάβουν τα απαραίτητα οργανωτικά ή άλλα μέτρα για να αντιμετωπίσουν άμεσα και αποτελεσματικά τις αιτίες στις οποίες οφείλονται οι κατ’εξακολούθηση παραβάσεις της νομικής τους υποχρέωσης να μεταφέρουν ορθά και εγκαίρως στο εθνικό τους δίκαιο τις οδηγίες περί εσωτερικής αγοράς·(2) να εξετάσουν τις βέλτιστες πρακτικές που παρατίθενται στο παράρτημα και, λαμβάνοντας υπόψη τις εθνικές τους θεσμικές παραδόσεις, να υιοθετήσουν τις πρακτικές οι οποίες θα οδηγήσουν ή αναμένεται να οδηγήσουν σε βελτίωση της ταχύτητας ή της ποιότητας μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο των οδηγιών περί εσωτερικής αγοράς·(3) να δημοσιεύουν εγκαίρως κατάλογο των οδηγιών περί εσωτερικής αγοράς οι οποίες δεν έχουν μεταφερθεί πλήρως στο εθνικό δίκαιο εντός των προθεσμιών και να ενημερώνουν τις επιχειρήσεις και τους πολίτες ότι, παρά τη μη μεταφορά, υπό ορισμένες συνθήκες μπορεί να έχουν έννομα δικαιώματα βάσει οδηγιών που δεν έχουν μεταφερθεί στο εθνικό δίκαιο· οι πληροφορίες αυτές πρέπει να διατίθενται τουλάχιστον σε ένα κυβερνητικό δικτυακό τόπο·(4) να εξασφαλίζουν ότι ι σχέδια εθνικών διατάξεων εφαρμογής που υποβάλλοντα στα εθνικά κοινοβούλια συνοδεύονται από δήλωση που αναφέρει ότι θεωρούνται σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία και ότι μεταφέρουν μια συγκεκριμένη οδηγία πλήρως ή εν μέρει·(5) όταν κοινοποιούν τις εθνικές τους διατάξεις εφαρμογής, να δηλώνουν στην Επιτροπή ότι, καθόσον γνωρίζουν, οι διατάξεις αυτές συμβιβάζονται με την κοινοτική νομοθεσία και να δηλώνουν εάν μεταφέρουν την εν λόγω οδηγία πλήρως ή εν μέρει·(6) να αποφεύγουν να προσθέσουν στην εθνική νομοθεσία εφαρμογής όρους ή απαιτήσεις που δεν απαιτούνται για τη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο της συγκεκριμένης οδηγίας, όταν αυτοί οι όροι ή οι απαιτήσεις ενδέχεται να παρεμποδίζουν την επίτευξη των στόχων της οδηγίας·(7) να εξασφαλίζουν ότι όταν η μεταφορά της οδηγίας εντάσσεται σε ένα ευρύτερο νομοθετικό έργο, αυτό δεν οδηγεί σε υπέρβαση της προθεσμίας μεταφοράς.Βρυξέλλες, […]Για την Επιτροπή[…]Μέλος της ΕπιτροπήςΠΑΡΑΡΤΗΜΑΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΔΙΑΠΙΣΤΩΘΕΙ ΟΤΙ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΟΥΝ ΤΗΝ ΟΡΘΗ ΚΑΙ ΕΓΚΑΙΡΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΟΔΗΓΙΩΝ ΠΟΥ ΕΠΗΡΕΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΓΟΡΑ23.  Η ορθή και έγκαιρη μεταφορά καθίσταται μόνιμη πολιτική και λειτουργική προτεραιότητα24.  Ένα υψηλόβαθμο στέλεχος της κυβέρνησης, σε επίπεδο υπουργού ή υφυπουργού, ορίζεται υπεύθυνο για την παρακολούθηση της μεταφοράς όλων των οδηγιών περί εσωτερικής αγοράς στο εθνικό δίκαιο και για τη βελτίωση της επίδοσης του κράτους μέλους όσον αφορά τη μεταφορά των οδηγιών. Αυτό το μέλος της κυβέρνησης υποστηρίζεται εμφανώς στο έργο του από τον αρχηγό της κυβέρνησης και είναι σαφές για τους υπουργούς και τη διοίκηση ότι η κυβέρνηση δίνει προτεραιότητα στην ορθή και έγκαιρη μεταφορά των οδηγιών.25.  Όλοι οι υπουργοί λαμβάνουν τακτικά (π.χ. μηνιαίως) εκθέσεις με τις επιδόσεις όλων των υπουργείων/κυβερνητικών φορέων όσον αφορά τη μεταφορά. Οι επιδόσεις όσον αφορά τη μεταφορά συζητούνται τακτικά σε συνεδριάσεις των υπουργών.26.  Διατίθενται επαρκείς πόροι ώστε να εξασφαλίζεται η ορθή και έγκαιρη μεταφορά.27.  Εξασφάλιση μόνιμης παρακολούθησης και συντονισμού της μεταφοράς των οδηγιών περί εσωτερικής αγοράς σε διοικητικό και πολιτικό επίπεδο28.  Ένα υπουργείο ή κυβερνητικός φορέας είναι αρμόδιο για την παρακολούθηση του συνόλου της μεταφοράς. Συντονίζει τη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο με τα υπουργεία και τους κυβερνητικούς φορείς που είναι αρμόδιοι για τη μεταφορά σε επίπεδο κατώτερο του ομοσπονδιακού, περιφερειακό και τοπικής αυτοδιοίκησης και λαμβάνει το χρονοδιάγραμμα για τη μεταφορά. Εξασφαλίζει ότι η πρόοδος όσον αφορά τη μεταφορά συζητείται τακτικά (π.χ. μηνιαίως) με τα υπουργεία σε υψηλό διοικητικό επίπεδο. Υποβάλλει τακτικά (π.χ. μηνιαίως) εκθέσεις στον αρμόδιο για την παρακολούθηση της μεταφοράς υπουργό ή υφυπουργό. Αναλαμβάνει επίσης το ρόλο του εθνικού συντονιστή στις επαφές με την Επιτροπή που αφορούν τις επιδόσεις του κράτους μέλους όσον αφορά τη μεταφορά.29.  Το κάθε υπουργείο και ο κάθε κυβερνητικός φορέας σε επίπεδο κατώτερο του ομοσπονδιακού, περιφερειακό και τοπικής αυτοδιοίκησης που πραγματοποιεί τη μεταφορά ορίζει υπαλλήλους οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για την παρακολούθηση της μεταφοράς στο υπουργείο ή το φορέα και αναλαμβάνουν το ρόλο του σημείου επαφής. Δημιουργείται ένα εθνικό δίκτυο αυτών των υπαλλήλων.30.  Εκδίδονται κατευθυντήριες γραμμές, οι οποίες καθορίζουν πώς πρέπει να γίνεται η μεταφορά και εξασφαλίζουν κοινή προσέγγιση όσον αφορά τη μεταφορά σε ολόκληρη τη διοίκηση.31.  Υπάρχει κεντρική εθνική βάση δεδομένων όσον αφορά τη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο. Όλα τα υπουργεία και οι κυβερνητικοί φορείς σε επίπεδο κατώτερο του ομοσπονδιακού, περιφερειακό και τοπικής αυτοδιοίκησης που συμμετέχουν στη μεταφορά έχουν πρόσβαση σε αυτή τη βάση δεδομένων. Η βάση περιλαμβάνει για κάθε οδηγία: τις παραπομπές και το αντικείμενο της οδηγίας·το υπουργείο ή άλλο κυβερνητικό φορέα αρμόδιο για τη μεταφορά και τους αρμόδιους υπαλλήλους στο υπουργείο ή τον κυβερνητικό φορέα·κατάλογο άλλων υπουργείων και κυβερνητικών φορέων που συμμετέχουν στη μεταφορά και τα αρμόδια άτομα·τους πόρους που χρειάζονται για τη μεταφορά· την προθεσμία για τη μεταφορά·τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν για τη μεταφορά της οδηγίας· το προγραμματιζόμενο χρονοδιάγραμμα για τη μεταφορά (συμπεριλαμβανομένων τυχόν κοινοβουλευτικών διαβουλεύσεων)· το στάδιο προόδου· τυχόν δυσκολίες κατά τη μεταφορά· και εάν έχει κινηθεί διαδικασία κατά παράβασης λόγω καθυστερημένης ή εσφαλμένης μεταφοράς. Είναι δυνατόν να διαπιστωθεί οποιαδήποτε στιγμή η επίδοση ολόκληρου του κράτους μέλους ή του κάθε υπουργείου όσον αφορά τη μεταφορά των οδηγιών.32.  Στέλνονται υπομνήσεις στο αρμόδιο υπουργείο ή άλλο κυβερνητικό φορέα πριν από τη λήξη της προθεσμίας μεταφοράς (π.χ. τρεις μήνες πριν και ξανά ένα μήνα πριν από τη λήξη της προθεσμίας).33.  Όταν περάσει η προθεσμία στέλνεται αμέσως υπόμνηση τόσο σε διοικητικό όσο και σε υπουργικό επίπεδο και ενημερώνεται το εθνικό κοινοβούλιο.34.  Τα κράτη μέλη δραστηριοποιούνται και ζητούν εγκαίρως συμβουλές και βοήθεια από την Επιτροπή σχετικά με θέματα μεταφοράς. Η βάση δεδομένων με τα σημεία επαφής που δημιούργησε η Επιτροπή χρησιμοποιείται για τον εντοπισμό των αρμόδιων υπαλλήλων.35.  Εξασφάλιση του ότι οι προετοιμασίες για τη μεταφορά γίνονται σε πρώιμο στάδιο και αποσκοπούν στην ορθή και έγκαιρη μεταφορά36.  Το χρονοδιάγραμμα της μεταφοράς ετοιμάζεται κατά τις διαπραγματεύσεις της οδηγίας από το υπουργείο ή άλλο κυβερνητικό φορέα αρμόδιο για τις διαπραγματεύσεις και οπωσδήποτε πριν από την έκδοση της οδηγίας. Για κάθε οδηγία το χρονοδιάγραμμα περιλαμβάνει: τις παραπομπές και το αντικείμενο της οδηγίας· το υπουργείο ή άλλο κυβερνητικό φορέα αρμόδιο για τη μεταφορά και τους αρμόδιους υπαλλήλους στο υπουργείο ή τον κυβερνητικό φορέα· κατάλογο άλλων υπουργείων και κυβερνητικών φορέων που συμμετέχουν στη μεταφορά και τα αρμόδια άτομα· τους πόρους που χρειάζονται για τη μεταφορά· την προθεσμία για τη μεταφορά· σύγκριση του ισχύοντος εθνικού δικαίου με τους όρους της προτεινόμενης οδηγίας· τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν για τη μεταφορά της οδηγίας και το προγραμματιζόμενο χρονοδιάγραμμα για τη μεταφορά (συμπεριλαμβανομένων τυχόν κοινοβουλευτικών διαβουλεύσεων). Το χρονοδιάγραμμα αυτό αποστέλλεται στο υπουργείο ή τον κυβερνητικό φορέα που είναι αρμόδιος για τη συνολική παρακολούθηση της μεταφοράς σύντομα ( για παράδειγμα τέσσερις εβδομάδες) μετά τη δημοσίευση της οδηγίας στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να εξασφαλίζεται η ενημέρωση της βάσης δεδομένων όσον αφορά τη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο.37.  Η διαμόρφωση νομοθεσίας αρχίζει πριν ή μόλις δημοσιευθεί η οδηγία στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.38.  Καταρτίζεται πίνακας αντιστοιχίας από το υπουργείο ή άλλο κυβερνητικό φορέα αρμόδιο για τη μεταφορά, που παρουσιάζει πώς μεταφέρεται στο εθνικό δίκαιο κάθε διάταξη της οδηγίας. Ο πίνακας αυτός συνοδεύει κάθε σχέδιο εθνικής νομοθεσίας εφαρμογής, όταν αποστέλλεται στο κοινοβούλιο ή στην κυβέρνηση για να διευκολύνει τις διαβουλεύσεις τους, καθώς και κάθε κοινοποίηση στην Επιτροπή σχετικά με την εθνική νομοθεσία εφαρμογής.39.  Αποφεύγεται η προσθήκη συμπληρωματικών διατάξεων που δεν είναι αναγκαίες για τη μεταφορά της οδηγίας. Όταν συμβαίνει αυτό, το αρμόδιο υπουργείο ή άλλος αρμόδιος κυβερνητικός φορέας δικαιολογεί γιατί θεωρείται αναγκαίο και αποδεικνύει ότι δεν θα έχει ως αποτέλεσμα καθυστερήσεις στη μεταφορά.40.  Στο βαθμό που είναι δυνατόν, οι εθνικοί υπάλληλοι που είναι αρμόδιοι για τη διαπραγμάτευση μιας οδηγίας συμμετέχουν στη μεταφορά της στο εθνικό δίκαιο. Εάν αυτό δεν είναι δυνατό, συνεργάζονται στενά με τους αρμόδιους για τη μεταφορά της. Σε κάθε περίπτωση, οι υπάλληλοι που διαπραγματεύονται μια οδηγία κρατούν ενήμερους τους υπαλλήλους που θα την μεταφέρουν στο εθνικό δίκαιο καθ’όλη τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων της οδηγίας για να εξασφαλίσουν ότι τα τυχόν προβλήματα μεταφοράς θα θιγούν και θα αντιμετωπιστούν πριν από την έκδοση της οδηγίας.41.  Οι εκπρόσωποι κάθε κυβερνητικού φορέα σε επίπεδο κατώτερο του ομοσπονδιακού, περιφερειακό και τοπικής αυτοδιοίκησης που θα πρέπει να μεταφέρουν μια οδηγία στο εθνικό δίκαιο κρατούνται ενήμεροι κατά τις διαπραγματεύσεις της οδηγίας.42.  Η εθνική νομοθεσία εφαρμογής κοινοποιείται ηλεκτρονικά στην Επιτροπή.43.  Στενή συνεργασία με τα εθνικά, περιφερειακά και αποκεντρωμένα κοινοβούλια που συμμετέχουν στη μεταφορά των οδηγιών περί εσωτερικής αγοράς για να εξασφαλίζεται ορθή και έγκαιρη μεταφορά44.  Μόλις οι προτάσεις οδηγιών υποβληθούν από την Επιτροπή αποστέλλονται στα κοινοβούλια, τα οποία κρατούνται ενήμερα σχετικά με την πρόοδο των διαπραγματεύσεων των οδηγιών.45.  Τα κοινοβούλια λαμβάνουν τακτικά εκθέσεις ( για παράδειγμα ανά τρίμηνο) σχετικά με την πρόοδο στη μεταφορά, οδηγίες των οποίων η μεταφορά έχει καθυστερήσει και διαδικασίες παράβασης που έχουν κινηθεί από την Επιτροπή λόγω καθυστερημένης ή εσφαλμένης μεταφοράς.46.  Μαζί με τα σχέδια της εθνικής νομοθεσίας αποστέλλεται στα κοινοβούλια χρονοδιάγραμμα μεταφοράς, σαφής ένδειξη της προθεσμίας, τυχόν πίνακες αντιστοιχίας που έχουν καταρτιστεί και κυβερνητική δήλωση ότι το εθνικό μέτρο μεταφοράς θεωρείται ότι συμβιβάζεται με την κοινοτική νομοθεσία.47.  Τα κοινοβούλια λαμβάνουν έγκαιρες προειδοποιήσεις (για παράδειγμα τρεις μήνες πριν από τη λήξη της προθεσμίας μεταφοράς) από την κυβέρνηση ότι πλησιάζει η λήξη της προθεσμίας για τη μεταφορά. Ειδοποιούνται όταν λήξει η προθεσμία.48.  Η κυβέρνηση ενθαρρύνει τα κοινοβούλια να προβλέπουν χρόνο για το σκοπό της έγκαιρης μεταφοράς οδηγιών.49.  Ανάληψη δράσης γρήγορα, ορατά και αποτελεσματικά για τη μεταφορά οδηγιών, των οποίων η μεταφορά έχει καθυστερήσει50.  Λαμβάνονται όλα τα αναγκαία μέτρα που εξασφαλίζουν ότι κάθε οδηγία που δεν μεταφέρθηκε εγκαίρως θα μεταφέρεται το ταχύτερο δυνατόν μετά τη λήξη της προθεσμίας μεταφοράς.51.  Όταν καθυστερεί η μεταφορά μίας ή περισσότερων οδηγιών, τα κοινοβούλια ενθαρρύνονται να προβλέπουν επιπλέον χρόνο για τη μεταφορά των οδηγιών αυτών όσο το δυνατόν συντομότερα και για την αντιμετώπιση κάθε διαδικαστικής αιτίας καθυστερήσεων.52.  Τα κράτη μέλη δημοσιεύουν τον κατάλογο των οδηγιών που δεν έχουν μεταφέρει εγκαίρως στο εθνικό δίκαιο και ενημερώνουν τις επιχειρήσεις και τους πολίτες ότι, παρά τη μη μεταφορά, υπό ορισμένες συνθήκες μπορεί να έχουν έννομα δικαιώματα βάσει οδηγιών που δεν έχουν μεταφερθεί στο εθνικό δίκαιο.53.  Όπου υπάρχει μόνιμο πρόβλημα έγκαιρης μεταφοράς των οδηγιών, τα κράτη μέλη εξετάζουν το βαθμό στον οποίο μπορεί να συντομευθεί η νομοθετική διαδικασία στο κοινοβούλιο για τη μεταφορά οδηγιών. Προβλέπεται έγκριση με μία ανάγνωση ή με ταχεία διαδικασία.54.  Όπου υπάρχει μόνιμο πρόβλημα έγκαιρης μεταφοράς των οδηγιών και εφόσον αυτό επιτρέπεται από το σύνταγμα του κράτους μέλους ή την εσωτερική έννομη τάξη του, εξετάζεται η χρήση κυβερνητικών διαταγμάτων ή κανονισμών για τη μεταφορά, εάν αυτό επιταχύνει τη μεταφορά.[1] Η εσωτερική αγορά καλύπτει επίσης τρία κράτη της ΕΖΕΣ, την Ισλανδία, το Λιχτενστάιν και τη Νορβηγία ως αποτέλεσμα της συμμετοχής τους στη συμφωνία του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου.[2] έκθεση Harbour, ΕΕ C 234, 30.9.2003, σ. 55· έκθεση Miller, της 25ης Φεβρουαρίου 2004.[3] ΕΕ C 221, 7.8.2001, σ. 25· ΕΕ C 241, 7.10.2002, σ. 180· ΕΕ C 234, 30.9.2003, σ. 55.[4] ΕΕ C 128, 29.5.2003, σ.48[5] ΕΕ C 321, 31.12.2003, σ. 1.[6] COM(2002) 725 τελικό της 11.12.2002.[7] COM(2003) 238 τελικό της 7.5.2003.