title: Συσταση του Ευρωπαϊκου Συμβουλιου Συστημικου Κινδυνου της 2ας Δεκεμβρίου 2021 σχετικά με τη μεταρρύθμιση των αμοιβαίων κεφαλαίων της χρηματαγοράς (ΕΣΣΚ/2021/9) 2022/C 129/01

text:
               22.3.2022

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 129/1

      ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΣΥΣΤΗΜΙΚΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ
      της 2ας Δεκεμβρίου 2021
      σχετικά με τη μεταρρύθμιση των αμοιβαίων κεφαλαίων της χρηματαγοράς
      (ΕΣΣΚ/2021/9)
      (2022/C 129/01)
      ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΣΥΣΤΗΜΙΚΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ,
      Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
      Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1092/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Νοεμβρίου 2010, σχετικά με τη μακροπροληπτική επίβλεψη του χρηματοοικονομικού συστήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη σύσταση Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου (1) και ιδίως το άρθρο 3 παράγραφος 2 στοιχεία β) και δ) και τα άρθρα 16 και 18,
      Έχοντας υπόψη την απόφαση ΕΣΣΚ/2011/1 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου, της 20ής Ιανουαρίου 2011, για τη θέσπιση του εσωτερικού κανονισμού του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου (2), και ιδίως το άρθρο 18,
      Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) 2017/1131 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 2017, για τα αμοιβαία κεφάλαια της χρηματαγοράς (3),
      Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

                  (1)

                  Η αναταραχή στις χρηματαγορές κατά την εκδήλωση της πανδημίας της νόσου COVID-19 αποκάλυψε επίμονες συστημικές ευπάθειες σε ορισμένους υποτομείς των αμοιβαίων κεφαλαίων χρηματαγοράς (ΑΚΧΑ) ιδιωτικού χρέους. Αυτό απαιτεί επαναξιολόγηση συγκεκριμένων πτυχών των κανονιστικών μεταρρυθμίσεων μετά την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση.

                  (2)

                  Η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 κατέδειξε ότι τα ΑΚΧΑ είναι ευάλωτα στον πιστωτικό κίνδυνο και σε μεγάλο όγκο εξαγορών. Αυτή η ευπάθεια συνεπάγεται ότι μπορούν να εξαπλώσουν ή να εντείνουν τους κινδύνους σε ολόκληρο το χρηματοπιστωτικό σύστημα. Η σύσταση ΕΣΣΚ/2012/1 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου (4) συνέστησε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή να αντιμετωπίσει τις εν λόγω ευπάθειες. Ειδικότερα, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Συστημικού Κινδύνου (ΕΣΣΚ) συνέστησε μετάβαση σε μεταβλητή καθαρή αξία στοιχείων ενεργητικού για όλα τα ΑΚΧΑ, ενισχυμένες απαιτήσεις ρευστότητας, ευρύτερη δημοσιοποίηση, καθώς και ενισχυμένη υποβολή στοιχείων και ανταλλαγή πληροφοριών.

                  (3)

                  Ο κανονισμός (ΕΕ) 2017/1131 (στο εξής ο «κανονισμός για τα ΑΚΧΑ») θεσπίζει κανόνες οι οποίοι έχουν σχεδιαστεί για να καταστήσουν τα ΑΚΧΑ ανθεκτικότερα και να περιορίσουν τους διαύλους μετάδοσης που επισημάνθηκαν κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης. Επιβάλλει άμεσες υποχρεώσεις στα ΑΚΧΑ και τους διαχειριστές τους σε όλη την Ένωση. Το ΕΣΣΚ ανέλυσε το περιεχόμενο του κανονισμού για τα ΑΚΧΑ βάσει των διατάξεων της σύστασης ΕΣΣΚ/2012/1 και διαπίστωσε ότι αυτός συμμορφώνεται σε μεγάλο βαθμό με τις διατάξεις της (5).

                  (4)

                  Με την εκδήλωση της πανδημίας της νόσου COVID-19, καθώς οι επενδυτές αναζητούσαν απεγνωσμένα μετρητά (6), ορισμένα ΑΚΧΑ με επενδύσεις σε χρεόγραφα ιδιωτικού τομέα παρουσίασαν σοβαρές πιέσεις ρευστότητας όταν βρέθηκαν αντιμέτωπα με υψηλά επίπεδα εξαγορών από επενδυτές, σε συνδυασμό με την έλλειψη ρευστότητας στις χρηματαγορές ιδιωτικού χρέους. Αυτό οδήγησε σε ανησυχίες μήπως οι πιέσεις ρευστότητας στα εν λόγω ΑΚΧΑ εντείνουν τις συνέπειες από το πλήγμα της πανδημίας της νόσου COVID-19 σε άλλα μέρη του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Η κατάσταση ήταν ιδιαίτερα σοβαρή στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ένωση. Στη βελτίωση της κατάστασης αυτής συνέβαλαν τα έκτακτα μέτρα που ελήφθησαν από το Ευρωσύστημα, το Ομοσπονδιακό Αποθεματικό Σύστημα και την Τράπεζα της Αγγλίας, βάσει των αντίστοιχων αρμοδιοτήτων τους νομισματικής πολιτικής.

                  (5)

                  Οι πιέσεις ρευστότητας που παρατηρήθηκαν στα ΑΚΧΑ αντικατοπτρίζουν μια υποκείμενη ένταση μεταξύ δύο βασικών οικονομικών λειτουργιών που επιτελούν τα ΑΚΧΑ για το χρηματοπιστωτικό σύστημα και την πραγματική οικονομία: i) τη βραχυπρόθεσμη χρηματοδότηση εκδοτών, κυρίως τραπεζών και μη χρηματοπιστωτικών επιχειρήσεων και ii) τη χρήση τους ως μέσων διαχείρισης μετρητών από τους επενδυτές. Η ένταση προκύπτει από το γεγονός ότι τα ΑΚΧΑ, τα οποία παρέχουν σε πρώτη ζήτηση ρευστότητα σε επενδυτές, συχνά εκλαμβάνονται ως μέσα που προσομοιάζουν σε μετρητά, ενώ τα μέσα στα οποία τα ίδια επενδύουν δεν παρέχουν αξιόπιστη ρευστότητα, ιδίως σε περιόδους έντασης οπότε και ενδέχεται να πρέπει να τα πωλήσουν. Τούτο συμβαίνει ιδίως στην περίπτωση των ΑΚΧΑ που επενδύουν πρωτίστως σε εμπορικά χρεόγραφα και πιστοποιητικά καταθέσεων [ΑΚΧΑ καθαρής αξίας ενεργητικού χαμηλής μεταβλητότητας (ΚΑΕ χαμηλής μεταβλητότητας) και κυμαινόμενης καθαρής αξίας ενεργητικού (κυμαινόμενης ΚΑΕ)]), καθώς αυτά τα περιουσιακά στοιχεία κατά κανόνα διακρατούνται μέχρι τη λήξη τους και δεν επωφελούνται από δευτερογενείς αγορές μεγάλου βάθους (7).

                  (6)

                  Η ευρωπαϊκή αγορά βραχυπρόθεσμων χρεογράφων έχει κατακερματιστεί και αποτελείται από τέσσερα βασικά τμήματα: την αγορά ευρωπαϊκών διαπραγματεύσιμων εμπορικών χρεογράφων (NEU-CP), την αγορά εμπορικών χρεογράφων σε ευρώ (Euro-CP), την αγορά λοιπών εθνικών εμπορικών χρεογράφων και πιστοποιητικών καταθέσεων και την αγορά κρατικών βραχυπρόθεσμων γραμματίων. Αυτός ο κατακερματισμός και η έλλειψη πληροφοριών σχετικά με τις εν λόγω αγορές, ιδίως τις δευτερογενείς εξωχρηματιστηριακές αγορές, υπονομεύουν την αξιολόγηση του μεγέθους και της ρευστότητάς τους, τα οποία είναι σημαντικά για τη δυνατότητα των ΑΚΧΑ να ικανοποιούν αιτήματα υψηλόποσων εξαγορών μέσω της πώλησης περιουσιακών στοιχείων, εάν είναι απαραίτητο (8).

                  (7)

                  Η παρούσα σύσταση συνεισφέρει στην προσεχή επανεξέταση των ΑΚΧΑ από την Επιτροπή το 2022 με σκοπό την αντιμετώπιση των επίμονων συστημικών ευπαθειών σε ορισμένους υποτομείς των ΑΚΧΑ ιδιωτικού χρέους. Σκοπός της είναι να ανταποκριθεί στον σκοπό της σύστασης ΕΣΣΚ/2012/1 για μείωση των χαρακτηριστικών που προσομοιάζουν με τραπεζικές καταθέσεις και που παρέχονται από ορισμένα ΑΚΧΑ μέσω της εξαγοράς τους στην ονομαστική αξία στο πλαίσιο του ισχύοντος κανονισμού για τα ΑΚΧΑ. Έχει καταρτιστεί στο πλαίσιο ευρύτερων εργασιών για τη μεταρρύθμιση των ΑΚΧΑ που διεξάγονται σε διεθνές επίπεδο και σε άλλες χώρες της ΕΕ. Ειδικότερα, η παρούσα σύσταση έχει ενημερωθεί από την ανατροφοδότηση που περιήλθε στην Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών (ΕΚΧΑΑ) ως απάντηση στη διαβούλευσή της για τη μεταρρύθμιση των ΑΚΧΑ. Συνάδει επίσης με τις προτάσεις του Συμβουλίου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΣΧΣ), παρότι δεν προβλέπει την υποχρέωση των ΑΚΧΑ να διαθέτουν κεφαλαιακά αποθέματα ασφαλείας ή ελάχιστα διαθέσιμα για την απορρόφηση ζημιών/κινδύνων (9). Το ΕΣΣΚ θεωρεί ότι οι εν λόγω απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων δεν είναι αναγκαίες, εφόσον μειωθούν τα χαρακτηριστικά των ΑΚΧΑ που προσομοιάζουν με εκείνα ιδρυμάτων λήψης καταθέσεων και αυξηθούν τα χαρακτηριστικά των ΑΚΧΑ που προσομοιάζουν με εκείνα άλλων επενδυτικών οργανισμών.

                  (8)

                  Η σύσταση Α έχει σχεδιαστεί με σκοπό τη μείωση των επιπτώσεων από την εφαρμογή ορίων. Στοχεύει, ιδίως, στην εξάλειψη των απρόβλεπτων συνεπειών που απορρέουν από δύο κανονιστικές απαιτήσεις. Πρώτον, ο κανονισμός για τα ΑΚΧΑ προβλέπει ότι τα ΑΚΧΑ ΚΑΕ χαμηλής μεταβλητότητας μπορούν να αποτιμούν ορισμένα περιουσιακά στοιχεία με τη μέθοδο αποσβεσμένου κόστους, εφόσον η απορρέουσα ΚΑΕ παραμένει εντός ανώτατου ορίου 20 μονάδων βάσης από ΚΑΕ υπολογιζόμενη βάσει της μεθόδου αποτίμησης σε αγοραίες τιμές ή της μεθόδου αποτίμησης βάσει υποδείγματος θεωρητικών τιμών σε όλα τα περιουσιακά στοιχεία. Αυτό το όριο παρέχει το πλεονέκτημα της πρώτης κίνησης στους επενδυτές, καθώς μπορούν να εξαγοράσουν τα μερίδιά τους σε ΚΑΕ που δεν αποτυπώνει την αποτίμηση σε αγοραίες τιμές για ορισμένα περιουσιακά στοιχεία. Επειδή αυτή η ρύθμιση ενδέχεται να δημιουργήσει κίνητρα για την απόσυρση των επενδυτών, πρέπει να εξαλειφθεί. Αντ’ αυτού, η ΚΑΕ των ΑΚΧΑ ΚΑΕ χαμηλής μεταβλητότητας πρέπει να είναι κυμαινόμενη. Με την εξάλειψη του ορίου θα τροποποιηθεί ένα σημαντικό χαρακτηριστικό των ΑΚΧΑ ΚΑΕ χαμηλής μεταβλητότητας και, συνεπώς, αυτό ενδέχεται επίσης να επηρεάσει τις επιλογές των επενδυτών που μέχρι στιγμής ενδιαφέρονται για τη σχετική σταθερότητα της ΚΑΕ. Παράλληλα, η σύσταση Β επιδιώκει την ενίσχυση των απαιτήσεων ρευστότητας για τα ΑΚΧΑ ΚΑΕ χαμηλής μεταβλητότητας, με σκοπό τη σχετική μείωση του κινδύνου και της μεταβλητότητάς τους σε σύγκριση με τα βραχυπρόθεσμα ΑΚΧΑ κυμαινόμενης ΚΑΕ. Δεύτερον, σε περίπτωση παραβίασης άλλων ορίων οι διαχειριστές των ΑΚΧΑ ΚΑΕ χαμηλής μεταβλητότητας και των ΑΚΧΑ σταθερής καθαρής αξίας ενεργητικού δημόσιου χρέους (σταθερής ΚΑΕ δημόσιου χρέους) οφείλουν να αξιολογούν και να τεκμηριώνουν την ενδεδειγμένη πορεία δράσης. Αυτό ενδέχεται να περιλαμβάνει τη χρήση συγκεκριμένων εργαλείων διαχείρισης ρευστότητας (LMT), όπως η επιβολή τελών ρευστότητας στους επενδυτές και η χρήση ορίων εξαγοράς. Με την εκδήλωση της πανδημίας της νόσου COVID-19 ένα από αυτά τα όρια ενδέχεται να οδήγησε κάποιους επενδυτές σε εξαγορές ενόψει της αυτόματης επιβολής των εν λόγω δράσεων. Κατά συνέπεια, πρέπει να εξαλειφθούν. Η εξάλειψη αυτών των ορίων θα διευκόλυνε επίσης τη χρήση από τα ΑΚΧΑ ΚΑΕ χαμηλής μεταβλητότητας και τα ΑΚΧΑ σταθερής ΚΑΕ δημόσιου χρέους των διατάξεων του κανονισμού για τα ΑΚΧΑ οι οποίες τους παρέχουν τη δυνατότητα να παραβιάζουν προσωρινά τις απαιτήσεις ρευστότητας υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 2 του εν λόγω κανονισμού.

                  (9)

                  Η σύσταση Β έχει σχεδιαστεί για τον περιορισμό του μετασχηματισμού της ρευστότητας των ΑΚΧΑ και τη βελτίωση της αντιστοίχισης μεταξύ περιουσιακού στοιχείου και υποχρέωσης. Οι υψηλότερες απαιτήσεις ρευστότητας για τα ΑΚΧΑ κυμαινόμενης ΚΑΕ και τα ΑΚΧΑ ΚΑΕ χαμηλής μεταβλητότητας, τα οποία αποτελούνται από περιουσιακά στοιχεία ημερήσιας και εβδομαδιαίας ωρίμανσης (ληκτότητας) και στοιχεία ενεργητικού δημόσιου χρέους, εξασφαλίζουν μεγαλύτερη και πιο διαφοροποιημένη ρευστότητα στο χαρτοφυλάκιο και μειώνουν τον κίνδυνο τα ΑΚΧΑ να αποσταθεροποιήσουν τις ευρύτερες χρηματαγορές σε συνθήκες έντασης στην αγορά. Για τη διασφάλιση επαρκούς διαθεσιμότητας των στοιχείων ενεργητικού δημόσιου χρέους, αυτά μπορούν να έχουν μεγαλύτερη ληκτότητα από τα περιουσιακά στοιχεία εβδομαδιαίας ωρίμανσης. Παρότι τούτο μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο ληκτότητας, μειώνει επίσης τον κίνδυνο ρευστότητας. Ο κανονισμός για τα ΑΚΧΑ παρέχει κάποια ευελιξία στους διαχειριστές των ΑΚΧΑ οι οποίοι ενδέχεται να παραβιάσουν τις απαιτήσεις ρευστότητας τους για λόγους που δεν υπόκεινται στον έλεγχό τους. Ωστόσο, η ευελιξία σε ατομικό επίπεδο ενδέχεται να μην επαρκεί στην περίπτωση έντασης σε επίπεδο αγοράς. Στις εν λόγω περιπτώσεις πρέπει επίσης να επιτρέπεται ρητά στους διαχειριστές των ΑΚΧΑ να κάνουν χρήση των ρευστών διαθεσίμων τους για να καλύψουν τις εξαγορές και να διακρατούν λιγότερα περιουσιακά στοιχεία εβδομαδιαίας ωρίμανσης και στοιχεία ενεργητικού δημόσιου χρέους από όσα συνήθως απαιτούνται. Οι αρμόδιες εθνικές αρχές πρέπει να έχουν την εξουσία να καθορίζουν για το σύνολο των ΑΚΧΑ υπό τη δικαιοδοσία τους ή για υποσύνολο αυτών ένα χρονικό όριο που θα ορίζει την περίοδο κατά τη διάρκεια της οποίας τα ΑΚΧΑ μπορούν κατ’ επιλογή να διακρατούν λιγότερα ρευστά διαθέσιμα από όσα συνήθως απαιτούνται. Έτσι, θα διασφαλίζεται η συστημική απόκριση στις εξελίξεις σε επίπεδο αγοράς. Ο συντονισμός από την Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών (ΕΚΧΑΑ) κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας θα συνέβαλλε στην αποφυγή στρεβλώσεων στο πλαίσιο της ενιαίας αγοράς.

                  (10)

                  Η σύσταση Γ έχει σχεδιαστεί για την αύξηση της διαθεσιμότητας και την προτροπή χρήσης LMT τα οποία επιβάλλουν στους επενδυτές που προβαίνουν σε εξαγορά (και εγγραφή) τα έξοδα των αντίστοιχων εξαγορών (και εγγραφών) τους. Η σύσταση ΕΣΣΚ/2017/6 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου (10) προβλέπει ότι η σχετική νομοθεσία της Ένωσης πρέπει να καταστήσει τα LMT διαθέσιμα σε όλους τους τύπους επενδυτικών οργανισμών, περιλαμβανομένων των ΑΚΧΑ. Περαιτέρω, όλα τα ΑΚΧΑ πρέπει να έχουν διαθέσιμο τουλάχιστον ένα LMT, όπως εισφορές για την αποτροπή της απομείωσης αξίας, τέλη ρευστότητας ή, στην περίπτωση των ΑΚΧΑ με κυμαινόμενη ΚΑΕ, την προσαρμοζόμενη τιμολόγηση, η οποία μπορεί να επιβάλλει τα έξοδα εξαγοράς (και εγγραφής) συναλλαγής στους αποχωρούντες (ή εισερχόμενους) επενδυτές αντίστοιχα. Επιπλέον, θα πρέπει να καθοριστεί δέσμη κριτηρίων προς ενσωμάτωση στη σχετική νομοθεσία της Ένωσης με σκοπό τη γενικότερη διευκόλυνση της χρήσης των LMT. Κατά την ανάθεση στην ΕΚΧΑΑ του καθήκοντος να καθορίσει αυτά τα κριτήρια και να παρέχει επιπλέον καθοδήγηση, η Επιτροπή θα πρέπει να απαιτήσει να μην θεσπιστεί καμία επίπτωση ορίου.

                  (11)

                  Η σύσταση Δ έχει σχεδιαστεί για την ενίσχυση της παρακολούθησης και των ασκήσεων προσομοίωσης καταστάσεων κρίσης. Έτσι θα παρέχεται στα εθνικά όργανα και στα όργανα της Ένωσης καλύτερη ενημέρωση για τον εντοπισμό συστημικών ευπαθειών στον τομέα των ΑΚΧΑ συνολικά. Πρώτον, η τακτική υποβολή στοιχείων θα πρέπει να ενισχυθεί με αύξηση της συχνότητάς της και παροχή περισσότερων πληροφοριών στην επενδυτική βάση των ΑΚΧΑ. Δεύτερον, οι αρμόδιες εθνικές αρχές θα πρέπει να μπορούν να ανταλλάσσουν με όργανα της Ένωσης που έχουν εντολή χρηματοπιστωτικής σταθερότητας δεδομένα παραγόμενα από την τακτική υποβολή στοιχείων και την ειδική υποβολή στοιχείων σε περίπτωση κρίσης. Στο πλαίσιο της εν λόγω σύστασης η ανταλλαγή δεδομένων μεταξύ των κεντρικών τραπεζών και των αρμόδιων εθνικών αρχών θα συνεισφέρει επίσης στην ικανότητα των αρχών να αξιολογούν τους κινδύνους. Τέλος, οι υφιστάμενες εσωτερικές ασκήσεις προσομοίωσης καταστάσεων κρίσης που διεξάγονται από μεμονωμένα ΑΚΧΑ θα πρέπει να συμπληρώνονται από ασκήσεις προσομοίωσης σε όλη την Ένωση. Προκειμένου να διασφαλιστεί ομοιόμορφη εφαρμογή των σεναρίων και επικύρωση των αποτελεσμάτων, η ΕΚΧΑΑ πρέπει να συντονίζει τις ασκήσεις σε συνεργασία με τις αρμόδιες εθνικές αρχές. Βάσει αυτών των αποτελεσμάτων η ΕΚΧΑΑ πρέπει να δημοσιεύει την αξιολόγησή της για τους κινδύνους χρηματοπιστωτικής σταθερότητας.

                  (12)

                  Για τη συνολική αντιμετώπιση των ευπαθειών που απορρέουν από τον τομέα των ΑΚΧΑ, τα μέτρα που ορίζονται σε αυτήν τη σύσταση πρέπει να εφαρμοστούν ως δέσμη.

                  (13)

                  Το ΕΣΣΚ θεωρεί ότι ο κανονισμός για τα ΑΚΧΑ πρέπει να επανεξεταστεί περαιτέρω πέντε έτη μετά την έναρξη ισχύος των νέων διατάξεων, προκειμένου να αξιολογηθούν τόσο η βελτίωση της ανθεκτικότητας των ΑΚΧΑ με βάση τις νομοθετικές μεταρρυθμίσεις όσο και η μείωση των διαύλων μετάδοσης. Αυτή η επανεξέταση πρέπει να καλύπτει την προσαρμογή των απαιτήσεων ρευστότητας και να αξιολογήσει εάν είναι αναγκαία επιπλέον εργαλεία με μακροπροληπτική δράση,

            ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:
      ΕΝΟΤΗΤΑ 1

         ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ

         Σύσταση A – Μείωση των επιπτώσεων ορίων

      Συνιστάται στην Επιτροπή να προτείνει:

                  1.

                  η σχετική νομοθεσία της Ένωσης να πρέπει να απαιτεί από όλα τα όλα αμοιβαία κεφάλαια χρηματαγοράς (ΑΚΧΑ) καθαρής αξίας ενεργητικού χαμηλής μεταβλητότητας (ΚΑΕ χαμηλής μεταβλητότητας) να έχουν κυμαινόμενη καθαρή αξία ενεργητικού·

                  2.

                  να καταργηθούν τα κανονιστικά όρια του άρθρου 34 παράγραφος 1 στοιχεία α) και β) του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1131 (στο εξής ο «κανονισμός για τα ΑΚΧΑ»).

         Σύσταση Β – Περιορισμός του μετασχηματισμού ρευστότητας

      Συνιστάται στην Επιτροπή να προτείνει, η σχετική νομοθεσία της Ένωσης:

                  1.

                  να πρέπει να ενσωματώνει νέες απαιτήσεις ρευστότητας για τα ΑΚΧΑ κυμαινόμενης καθαρής αξίας ενεργητικού (κυμαινόμενης ΚΑΕ) και τα ΑΚΧΑ ΚΑΕ χαμηλής μεταβλητότητας, τα οποία αποτελούνται από περιουσιακά στοιχεία ημερήσιας και εβδομαδιαίας ωρίμανσης και στοιχεία ενεργητικού δημόσιου χρέους·

                  2.

                  να πρέπει να επιτρέπει στους μεμονωμένους διαχειριστές ΑΚΧΑ να προβαίνουν σε ενέργειες που συμβάλλουν στη διακράτηση λιγότερων περιουσιακών στοιχείων εβδομαδιαίας ωρίμανσης και λιγότερων στοιχείων ενεργητικού δημόσιου χρέους από όσα συνήθως απαιτούνται εάν:

                              α)

                              επικρατούν εξελίξεις σε επίπεδο αγοράς που επηρεάζουν αρνητικά τα στοιχεία ενεργητικού που διακρατούνται από τα ΑΚΧΑ ή τους κατόχους μεριδίων ΑΚΧΑ· και

                              β)

                              οι διαχειριστές ΑΚΧΑ ενημερώσουν αμέσως τις εθνικές αρμόδιες αρχές (ΕΑΑ) σχετικά.

                  3.

                  να πρέπει να εξουσιοδοτήσει τις ΕΑΑ να καθορίζουν χρονικό όριο που θα ορίζει την περίοδο στη διάρκεια της οποίας τα ΑΚΧΑ που τελούν υπό την εποπτεία τους θα μπορούν κατ’ επιλογή τους να διακρατούν λιγότερα περιουσιακά στοιχεία εβδομαδιαίας ωρίμανσης και στοιχεία ενεργητικού δημόσιου χρέους από όσα απαιτούνται κατά τα οριζόμενα στην παράγραφο 2 σε περίπτωση εξελίξεων στην αγορά που επηρεάζουν αρνητικά περισσότερα ΑΚΧΑ·

                  4.

                  να πρέπει να προβλέπει ότι η Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών (ΕΚΧΑΑ) συντονίζει τη δράση που αναλαμβάνουν οι ΕΑΑ όταν ενεργούν κατά τα οριζόμενα στην παράγραφο 3, προκειμένου να διασφαλιστεί η ομοιόμορφη εφαρμογή του μέτρου σε όλη την Ένωση.

         Σύσταση Γ – Επιβολή στους επενδυτές που προβαίνουν σε εξαγορά και εγγραφή των εξόδων των εξαγορών και εγγραφών τους

      Συνιστάται στην Επιτροπή να προτείνει, η σχετική νομοθεσία της Ένωσης:

                  1.

                  να πρέπει να απαιτεί την ενσωμάτωση στα ιδρυτικά έγγραφα των ΑΚΧΑ και σε τυχόν άλλες προσυμβατικές πληροφορίες τουλάχιστον ενός από τα ακόλουθα εργαλεία διαχείρισης ρευστότητας (LMT):

                              α)

                              εισφορές για την αποτροπή της απομείωσης αξίας·

                              β)

                              τέλη ρευστότητας·

                              γ)

                              προσαρμοζόμενη τιμολόγηση για τα ΑΚΧΑ με κυμαινόμενη καθαρή αξία ενεργητικού (ΚΑΕ)·

                  2.

                  να πρέπει να επιβάλει στην ΕΚΧΑΑ τον καθορισμό δέσμης κριτηρίων προς ενσωμάτωση στη σχετική νομοθεσία της Ένωσης με σκοπό τη διευκόλυνση της χρήσης των LMT από τους διαχειριστές των ΑΚΧΑ υπό οποιεσδήποτε συνθήκες της αγοράς, καθώς και την παροχή σχετικής καθοδήγησης.

         Σύσταση Δ – Ενίσχυση της παρακολούθησης και των ασκήσεων προσομοίωσης καταστάσεων κρίσης

      Συνιστάται στην Επιτροπή να προτείνει, η σχετική νομοθεσία της Ένωσης:

                  1.

                  να πρέπει να ενσωματώνει διατάξεις που έχουν ως σκοπό την ενίσχυση της έγκαιρης ανταλλαγής δεδομένων τα οποία απορρέουν από την τακτική υποβολή στοιχείων των ΑΚΧΑ στις ΕΑΑ τους·

                  2.

                  να πρέπει να επιβάλλει στην ΕΚΧΑΑ τον συντονισμό και, εφόσον κρίνεται αναγκαίο, την εναρμόνιση των ad hoc αιτημάτων των ΕΑΑ προς τα ΑΚΧΑ για παροχή δεδομένων σε περιόδους έντασης οφειλόμενης σε εξελίξεις στην αγορά·

                  3.

                  να πρέπει να ενσωματώνει διατάξεις με σκοπό να διασφαλίζεται η ανταλλαγή των δεδομένων των ως άνω παραγράφων 1 και 2 μεταξύ των ΕΑΑ και των οργάνων της Ένωσης που έχουν εντολή χρηματοπιστωτικής σταθερότητας·

                  4.

                  να πρέπει να προβλέπει ότι η ΕΚΧΑΑ, σε συνεργασία με τις ΕΑΑ, εκκινεί και συντονίζει ασκήσεις προσομοίωσης καταστάσεων κρίσης για τα ΑΚΧΑ σε όλη την Ένωση· αναπτύσσει σενάρια και παραμέτρους για ένα επαρκές σύστημα ασκήσεων προσομοίωσης καταστάσεων κρίσης για τα ΑΚΧΑ σε όλη την Ένωση σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Συστημικού Κινδύνου (ΕΣΣΚ)· δημοσιεύει αξιολόγηση της επίδρασης των εν λόγω σεναρίων στον τομέα των ΑΚΧΑ, περιλαμβανομένης της ενδεχόμενης μετάδοσης σε άλλους συμμετέχοντες στην αγορά· και, όπου κρίνεται σκόπιμο, συντονίζει τις εποπτικές ενέργειες προς εφαρμογή των ως άνω διατάξεων.

            ΕΝΟΤΗΤΑ 2

         ΕΦΑΡΜΟΓΗ

      1.   Ορισμοί

                  1.

                  Για τους σκοπούς της παρούσας σύστασης ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:

                              α)

                              «αμοιβαία κεφάλαια της χρηματαγοράς»: οργανισμοί συλλογικών επενδύσεων της Ένωσης, οι οποίοι υπόκεινται σε ρύθμιση και εποπτεία, έχουν ως πρωταρχικό σκοπό να διατηρούν το κεφάλαιό τους και παράλληλα να παρέχουν αποδόσεις βάσει των επιτοκίων της χρηματαγοράς, επενδύοντας σε μέσα της χρηματαγοράς ή σε καταθέσεις σε πιστωτικά ιδρύματα, και εδρεύουν, βρίσκονται υπό διαχείριση ή προωθούνται εμπορικά στην Ένωση·

                              β)

                              «κανονισμός για τα ΑΚΧΑ»: ο κανονισμός (ΕΕ) 2017/1131 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 2017, για τα αμοιβαία κεφάλαια της χρηματαγοράς·

                              γ)

                              «εργαλεία διαχείρισης ρευστότητας» (LMT): εργαλεία που συνδράμουν τα ΑΚΧΑ και τους διαχειριστές τους στη διαχείριση των αιτημάτων εξαγοράς με τον πλέον κατάλληλο και αποτελεσματικό τρόπο ανά πάσα στιγμή, ιδίως υπό συνθήκες έντασης στην αγορά·

                              δ)

                              «ΑΚΧΑ καθαρής αξίας ενεργητικού χαμηλής μεταβλητότητας» ή «ΑΚΧΑ ΚΑΕ χαμηλής μεταβλητότητας»: το ΑΚΧΑ καθαρής αξίας ενεργητικού χαμηλής μεταβλητότητας όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 12) του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1131·

                              ε)

                              «ΑΚΧΑ κυμαινόμενης καθαρής αξίας ενεργητικού» ή «ΑΚΧΑ κυμαινόμενης ΚΑΕ»: το ΑΚΧΑ κυμαινόμενης καθαρής αξίας ενεργητικού όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 13) του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1131·

                              στ)

                              «στοιχεία ενεργητικού δημόσιου χρέους»: τα μέσα χρηματαγοράς τα οποία απαριθμούνται στο άρθρο 17 παράγραφος 7 του κανονισμού για τα ΑΚΧΑ, έχουν νόμιμη λήξη ή εναπομένουσα διάρκεια σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 10 παράγραφος 1 στοιχείο β) του εν λόγω κανονισμού, προκειμένου για τα βραχυπρόθεσμα ΑΚΧΑ, και το άρθρο 10 παράγραφος 2 του ίδιου κανονισμού, προκειμένου για τα πρότυπα ΑΚΧΑ, και ευθυγραμμίζονται με το κυρίαρχο νόμισμα επενδύσεων του επιμέρους ΑΚΧΑ·

                              ζ)

                              «ΑΚΧΑ σταθερής καθαρής αξίας ενεργητικού δημόσιου χρέους» ή «ΑΚΧΑ σταθερής ΚΑΕ δημόσιου χρέους»: το ΑΚΧΑ σταθερής καθαρής αξίας ενεργητικού δημόσιου χρέους όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 11) του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1131·

                              η)

                              «κεντρικές τράπεζες»: οι κεντρικές τράπεζες όπως ορίζονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 46) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (11)·

                              θ)

                              «νέες απαιτήσεις ρευστότητας»: οι απαιτήσεις που απαριθμούνται στα κριτήρια συμμόρφωσης για την επιμέρους σύσταση Β παράγραφος 1

                              ι)

                              «αρμόδια αρχή»: η αρμόδια αρχή του ΑΚΧΑ όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 17) του κανονισμού για τα ΑΚΧΑ·

                              ια)

                              «όρια εξαγοράς»: εργαλείο διαχείρισης ρευστότητας με σκοπό την αποτροπή των επενδυτών του αμοιβαίου κεφαλαίου από την απόσυρση μέρους του κεφαλαίου τους για ορισμένο χρονικό διάστημα·

                              ιβ)

                              «αναστολή των εξαγορών»: εργαλείο διαχείρισης ρευστότητας με σκοπό την αποτροπή των επενδυτών του αμοιβαίου κεφαλαίου από την απόσυρση του συνόλου του κεφαλαίου τους για ορισμένο χρονικό διάστημα·

                              ιγ)

                              «τέλη ρευστότητας»: χρεώσεις καταβλητέες στο αμοιβαίο κεφάλαιο, οι οποίες εφαρμόζονται σε μεμονωμένους συναλλασσόμενους επενδυτές με σκοπό την προστασία των απομενόντων επενδυτών από τα έξοδα που σχετίζονται με τις αγορές ή τις πωλήσεις περιουσιακών στοιχείων ΑΚΧΑ λόγω μεγάλου όγκου εισροών ή εκροών. Οι εν λόγω χρεώσεις δεν απορρέουν συγκεκριμένα από τα συνδεδεμένα έξοδα συναλλαγών, αλλά αντιθέτως αποτελούν εφάπαξ (ή κλιμακωτά) τέλη που επισημαίνεται εκ των προτέρων. Τα τέλη ρευστότητας δεν περιλαμβάνουν καμία προσαρμογή στην τιμή των μετοχών του κεφαλαίου (π.χ. ΚΑΕ)·

                              ιδ)

                              «προσαρμοζόμενη τιμολόγηση»: εργαλείο διαχείρισης ρευστότητας το οποίο εφαρμόζει προσαρμογή απομείωσης αξίας στην ΚΑΕ αμοιβαίου κεφαλαίου με σκοπό τη μετακύλιση στους επενδυτές που εξαγοράζουν ή αγοράζουν μετοχές των εξόδων ρευστότητας που απορρέουν από καθαρές εισροές ή εκροές από το εν λόγω αμοιβαίο κεφάλαιο·

                              ιε)

                              «εισφορές για την αποτροπή της απομείωσης αξίας»: χρεώσεις καταβλητέες στο αμοιβαίο κεφάλαιο, οι οποίες εφαρμόζονται σε μεμονωμένους συναλλασσόμενους επενδυτές με σκοπό την προστασία των απομενόντων επενδυτών από τα έξοδα που σχετίζονται με τις αγορές ή τις πωλήσεις περιουσιακών στοιχείων ΑΚΧΑ λόγω μεγάλου όγκου εισροών ή εκροών. Η εισφορά για την αποτροπή της απομείωσης αξίας δεν περιλαμβάνει καμία προσαρμογή στην τιμή των μετοχών του κεφαλαίου (π.χ. ΚΑΕ)·

                              ιστ)

                              «όργανα της Ένωσης που έχουν εντολή χρηματοπιστωτικής σταθερότητας»:

                                          i.

                                          η Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών·

                                          ii.

                                          η Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων·

                                          iii.

                                          η Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών·

                                          iv.

                                          το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Συστημικού Κινδύνου·

                                          v.

                                          η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα·

                                          vi.

                                          ο Ενιαίος Εποπτικός Μηχανισμός·

                                          vii.

                                          το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης·

                              ιζ)

                              «περιουσιακά στοιχεία ημερήσιας ωρίμανσης»: επιλέξιμα μέσα της χρηματαγοράς, τα οποία εκδίδονται από φορείς του ιδιωτικού ή δημόσιου τομέα κατά το άρθρο 10, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού για τα ΑΚΧΑ και τα οποία λήγουν εντός μίας ημέρας, συμφωνίες αγοράς και επαναπώλησης με δυνατότητα καταγγελίας με προειδοποίηση μίας εργάσιμης ημέρας ή μετρητά αναλήψιμα με προειδοποίηση μίας εργάσιμης ημέρας, κατά το άρθρο 24 παράγραφος 1 σημείο γ) του κανονισμού για τα ΑΚΧΑ·

                              ιη)

                              «περιουσιακά στοιχεία εβδομαδιαίας ωρίμανσης»: επιλέξιμα μέσα της χρηματαγοράς, τα οποία εκδίδονται από φορείς του ιδιωτικού ή δημόσιου τομέα κατά το άρθρο 10, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού για τα ΑΚΧΑ και τα οποία λήγουν εντός μίας εβδομάδας, συμφωνίες αγοράς και επαναπώλησης με δυνατότητα καταγγελίας με προειδοποίηση πέντε εργάσιμων ημερών ή μετρητά αναλήψιμα με προειδοποίηση πέντε εργάσιμων ημερών, κατά το άρθρο 24 παράγραφος 1 σημείο ε) του κανονισμού για τα ΑΚΧΑ·

            2.   Κριτήρια εφαρμογής

                  1.

                  Για τους σκοπούς εφαρμογής της παρούσας σύστασης ισχύουν τα ακόλουθα κριτήρια:

                              α)

                              κατά την εφαρμογή θα πρέπει να λαμβάνεται δεόντως υπόψη η αρχή της αναλογικότητας, ενόψει του σκοπού και του περιεχομένου της παρούσας σύστασης·

                              β)

                              η σύσταση καλύπτει όλα τα ΑΚΧΑ, όπως αυτά ορίζονται·

                              γ)

                              το κανονιστικό αρμπιτράζ θα πρέπει να αποφεύγεται·

                              δ)

                              στο παράρτημα παρατίθενται συγκεκριμένα κριτήρια συμμόρφωσης με την παρούσα σύσταση.

                  2.

                  Ο αποδέκτης καλείται να υποβάλει στο ΕΣΣΚ και στο Συμβούλιο εκθέσεις σχετικά με τις ενέργειες στις οποίες προβαίνει προς συμμόρφωση με την παρούσα σύσταση ή να αιτιολογεί επαρκώς τυχόν αποχή του από οποιαδήποτε ενέργεια. Οι σχετικές εκθέσεις θα πρέπει να περιέχουν κατ’ ελάχιστον:

                              α)

                              πληροφορίες για το ουσιαστικό περιεχόμενο και το χρονοδιάγραμμα των ενεργειών·

                              β)

                              λεπτομερή αιτιολόγηση τυχόν αδράνειας ή παρέκκλισης από την παρούσα σύσταση, περιλαμβανομένων τυχόν καθυστερήσεων.

            3.   Χρονοδιάγραμμα ενεργειών προς εφαρμογή των συστάσεων

      Σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1092/2010, ο αποδέκτης πρέπει να ενημερώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Επιτροπή και το ΕΣΣΚ για τις ενέργειες που πραγματοποιήθηκαν ως απάντηση στην παρούσα σύσταση και να παράσχει αιτιολόγηση για οποιαδήποτε αδράνεια. Ο αποδέκτης οφείλει να υποβάλει την εν λόγω ενημέρωση έως τις 31 Δεκεμβρίου 2023
      4.   Παρακολούθηση και αξιολόγηση

                  1.

                  Η γραμματεία του ΕΣΣΚ:

                              α)

                              θα συνδράμει τον αποδέκτη, διασφαλίζοντας τον συντονισμό της παροχής στοιχείων και σχετικών υποδειγμάτων και διευκρινίζοντας, όπου είναι απαραίτητο, τη διαδικασία και το χρονοδιάγραμμα ενεργειών προς εφαρμογή των επιμέρους συστάσεων της παρούσας·

                              β)

                              θα ελέγχει τις ενέργειες στις οποίες προβαίνει ο αποδέκτης προς εφαρμογή των επιμέρους συστάσεων της παρούσας, θα τον συνδράμει εφόσον το ζητά και θα υποβάλλει σχετική έκθεση στο γενικό συμβούλιο.

                  2.

                  Το γενικό συμβούλιο θα αξιολογεί τις ενέργειες και τις αιτιολογίες του αποδέκτη και, ανάλογα με την περίπτωση, μπορεί να κρίνει αν υφίσταται παράλειψη συμμόρφωσης με την παρούσα σύσταση εκ μέρους του αποδέκτη ή παράλειψη επαρκούς αιτιολόγησης τυχόν αποχής του από οποιαδήποτε ενέργεια.

         Φρανκφούρτη, 2 Δεκεμβρίου 2021.

               Ο Προϊστάμενος της Γραμματείας του ΕΣΣΚ,

               εξ ονόματος του γενικού συμβουλίου του ΕΣΣΚ,

            Francesco MAZZAFERRO

         (1)  ΕΕ L 331 της 15.12.2010, σ. 1.

         (2)  ΕΕ C 58 της 24.2.2011, σ. 4.

         (3)  ΕΕ L 169 της 30.6.2017, σ. 8.

         (4)  Σύσταση ΕΣΣΚ /2012/1 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου της 20ής Δεκεμβρίου 2012 για τα αμοιβαία κεφάλαια της χρηματαγοράς (ΕΕ C 146 της 25.5.2013, σ. 1).

         (5)  Βλ. «Compliance assessment of the implementation of the Recommendation of the European Systemic Risk Board of 20 December 2012 on money market funds (ESRB/2012/1)» [Αξιολόγηση συμμόρφωσης σχετικά με την εφαρμογή της σύστασης του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου της 20ής Δεκεμβρίου 2012 για τα αμοιβαία κεφάλαια της χρηματαγοράς (ΕΣΣΚ/2012/1)], Μάρτιος 2019, διαθέσιμη στον ιστότοπο του ΕΣΣΚ στη διεύθυνση www.esrb.europa.eu

         (6)  Βλ. «Holistic Review of the March Market Turmoil» (Ολιστική εξέταση της αναταραχής στις χρηματαγορές τον Μάρτιο), ΣΧΣ, 17 Νοεμβρίου 2020, διαθέσιμη στον ιστότοπο του ΣΧΣ στη διεύθυνση www.fsb.org

         (7)  Βλ. Ενημερωτικό σημείωμα για τις συστημικές ευπάθειες και τις προκαταρκτικές εκτιμήσεις πολιτικής για τη μεταρρύθμιση των αμοιβαίων κεφαλαίων της χρηματαγοράς (ΑΚΧΑ), Ιούλιος 2021, διαθέσιμο στον ιστότοπο του ΕΣΣΚ στη διεύθυνση www.esrb.europa.eu

         (8)  Βλ. Οικονομικό σκεπτικό και αξιολόγηση της σύστασης του ΕΣΣΚ της 2ας Δεκεμβρίου 2021 για τα αμοιβαία κεφάλαια της χρηματαγοράς, διαθέσιμο στον ιστότοπο του ΕΣΣΚ.

         (9)  Βλ. Προτάσεις πολιτικής για την ενίσχυση της ανθεκτικότητας των αμοιβαίων κεφαλαίων χρηματαγοράς, ΣΧΣ, 11 Οκτωβρίου 2021, διαθέσιμες στον ιστότοπο του ΣΧΣ στη διεύθυνση www.fsb.org

         (10)  Σύσταση ΕΣΣΚ /2017/6 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου, της 7ης Δεκεμβρίου 2017, σχετικά με τους κινδύνους ρευστότητας και μόχλευσης των επενδυτικών οργανισμών (ΕΕ C 151 της 30.4.2018, σ. 1).

         (11)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας για πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 (ΕΕ L 176 της 27.6.2013, σ. 1).

         ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

            ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΚΡΙΤΗΡΙΩΝ ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗΣ ΠΟΥ ΕΦΑΡΜΟΖΟΝΤΑΙ ΣΤΗ ΣΥΣΤΑΣΗ

            Σύσταση A – Μείωση των επιπτώσεων ορίων

         Το ακόλουθο κριτήριο συμμόρφωσης εφαρμόζεται στην επιμέρους σύσταση Α παράγραφος 2.
         Η υφιστάμενη αναφορά του άρθρου 34 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1131 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (1) (στο εξής ο «κανονισμός για τα ΑΚΧΑ») στη μείωση του ποσοστού των περιουσιακών στοιχείων εβδομαδιαίας ωρίμανσης κάτω από το 30 % του συνόλου του ενεργητικού αμοιβαίου κεφαλαίου χρηματαγοράς (ΑΚΧΑ) και την αύξηση των καθαρών ημερήσιων εξαγορών σε μία μόνο εργάσιμη ημέρα πάνω από 10 % των συνολικών περιουσιακών στοιχείων και η αναφορά του άρθρου 34 παράγραφος 1 στοιχείο β) στη μείωση του ποσοστού των περιουσιακών στοιχείων εβδομαδιαίας ωρίμανσης κάτω από το 10 % του συνόλου των περιουσιακών στοιχείων πρέπει να καταργηθούν.

            Σύσταση Β – Περιορισμός του μετασχηματισμού ρευστότητας

         Τα ακόλουθα κριτήρια συμμόρφωσης εφαρμόζονται στην επιμέρους σύσταση Β παράγραφος 1.
         Οι νέες απαιτήσεις ρευστότητας για τα ΑΚΧΑ κυμαινόμενης καθαρής αξίας ενεργητικού (κυμαινόμενης ΚΑΕ) και τα ΑΚΧΑ καθαρής αξίας ενεργητικού χαμηλής μεταβλητότητας (ΚΑΕ χαμηλής μεταβλητότητας) πρέπει να διασφαλίζουν ότι:

                     —

                     ενισχύεται το βάθος της ρευστότητας στα χαρτοφυλάκια των ΑΚΧΑ που εστιάζουν στο ιδιωτικό χρέος·

                     —

                     παρέχονται περαιτέρω διαβεβαιώσεις στους επενδυτές και, κατά συνέπεια, μειώνεται ο κίνδυνος μαζικής απόσυρσης·

                     —

                     τα ΑΚΧΑ διαθέτουν επαρκή ρευστότητα για την κάλυψη της αυξημένης ζήτησης εξαγορών κατά τις περιόδους έντασης στην αγορά χωρίς να συνεπάγονται δευτερογενείς επιπτώσεις σε άλλα μέρη του χρηματοπιστωτικού συστήματος· και

                     —

                     τα ΑΚΧΑ διατηρούν ένα μέρος των ρευστών διαθεσίμων τους στα στοιχεία ενεργητικού δημόσιου χρέους που εκδίδονται από διάφορα όργανα, στις περιπτώσεις όπου είναι δυνατόν, στο κύριο νόμισμα επενδύσεων του εν λόγω κεφαλαίου, με σκοπό να συνεισφέρουν στη μεγαλύτερη διαφοροποίηση και τη σταθερότητα της καθαρής αξίας ενεργητικού (ΚΑΕ) των ΑΚΧΑ ιδιωτικού χρέους.

               Όσον αφορά ιδίως τα ΑΚΧΑ ΚΑΕ χαμηλής μεταβλητότητας, η διάταξη του άρθρου 24 παράγραφος 1 στοιχείο ζ) του κανονισμού για τα ΑΚΧΑ πρέπει να καταργηθεί, προκειμένου να ευθυγραμμιστεί η επιλεξιμότητα των περιουσιακών στοιχείων για τα περιουσιακά στοιχεία εβδομαδιαίας ωρίμανσης, τα περιουσιακά στοιχεία ημερήσιας ωρίμανσης και τα στοιχεία ενεργητικού δημόσιου χρέους με αυτήν των ΑΚΧΑ κυμαινόμενης ΚΑΕ.
         Οι νέες απαιτήσεις ρευστότητας για τα βραχυπρόθεσμα ΑΚΧΑ κυμαινόμενης ΚΑΕ πρέπει να ισοδυναμούν τουλάχιστον με το 20 % των περιουσιακών στοιχείων τους και να κατανέμονται μεταξύ:

                     —

                     τουλάχιστον 15 % των περιουσιακών στοιχείων εβδομαδιαίας ωρίμανσης, συμπεριλαμβανομένου τουλάχιστον 10 % των περιουσιακών στοιχείων ημερήσιας ωρίμανσης· και

                     —

                     τουλάχιστον 5 % επιπλέον στοιχείων ενεργητικού δημόσιου χρέους.

               Οι νέες απαιτήσεις ρευστότητας για τα πρότυπα ΑΚΧΑ κυμαινόμενης ΚΑΕ πρέπει να ισοδυναμούν τουλάχιστον με το 25 % και να κατανέμονται μεταξύ:

                     —

                     τουλάχιστον 15 % των περιουσιακών στοιχείων εβδομαδιαίας ωρίμανσης, συμπεριλαμβανομένου τουλάχιστον 10 % των περιουσιακών στοιχείων ημερήσιας ωρίμανσης· και

                     —

                     τουλάχιστον 10 % επιπλέον στοιχείων ενεργητικού δημόσιου χρέους.

               Οι νέες απαιτήσεις ρευστότητας για τα ΑΚΧΑ ΚΑΕ χαμηλής μεταβλητότητας πρέπει να ισοδυναμούν τουλάχιστον με το 45 % και να κατανέμονται μεταξύ:

                     —

                     τουλάχιστον 30 % των περιουσιακών στοιχείων εβδομαδιαίας ωρίμανσης, συμπεριλαμβανομένου τουλάχιστον 15 % των περιουσιακών στοιχείων ημερήσιας ωρίμανσης· και

                     —

                     τουλάχιστον 15 % επιπλέον στοιχείων ενεργητικού δημόσιου χρέους.

               Στις περιπτώσεις στις οποίες τα στοιχεία ενεργητικού δημόσιου χρέους δεν είναι επαρκή στο νόμισμα του κεφαλαίου, πρέπει να επιτρέπεται στα ΑΚΧΑ, κατόπιν άμεσης ενημέρωσης των εθνικών αρμόδιων αρχών (ΕΑΑ), να καλύψουν τις απαιτήσεις ρευστότητας δημόσιου χρέους μέσω των ακόλουθων:

                     —

                     καταθέσεων στα πιστωτικά ιδρύματα που μπορούν να αποσυρθούν ανά πάσα στιγμή κατόπιν προειδοποίησης το πολύ μίας εργάσιμης ημέρας, δύο εργάσιμων ημερών, με την επιφύλαξη των απαιτήσεων διαφοροποίησης που ορίζονται στο άρθρο 17 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού για τα ΑΚΧΑ· και

                     —

                     συμφωνιών αγοράς και επαναπώλησης που καλύπτονται με στοιχεία ενεργητικού δημόσιου χρέους και οι οποίες μπορούν να τερματιστούν ανά πάσα στιγμή κατόπιν προειδοποίησης το πολύ μίας εργάσιμης ημέρας.

               Τα ακόλουθα κριτήρια συμμόρφωσης εφαρμόζονται στην επιμέρους σύσταση Β παράγραφος 3.
         Οι τροποποιήσεις που προτείνει η Επιτροπή στη σχετική νομοθεσία της Ένωσης θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι αποφάσεις των ΕΑΑ εφαρμόζονται σε υποσύνολα των ΑΚΧΑ ανάλογα με τον τύπο και το νόμισμά τους ή στο σύνολο των ΑΚΧΑ υπό την εποπτεία τους.
         Τα ακόλουθα κριτήρια συμμόρφωσης εφαρμόζονται στην επιμέρους σύσταση Β παράγραφος 4.
         Οι τροποποιήσεις που προτείνει η Επιτροπή στη σχετική νομοθεσία της Ένωσης θα πρέπει να προβλέπουν ότι η Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών (ΕΚΧΑΑ) συντονίζει τις αποφάσεις των ΕΑΑ, όπως αναφέρεται στην επιμέρους σύσταση Β παράγραφος 3, όσον αφορά τα ακόλουθα:

                     —

                     τα υποσύνολα των ΑΚΧΑ που βρίσκονται σε διάφορα κράτη μέλη, ανάλογα με τον τύπο τους και το νόμισμα στο οποίο εκφράζονται· και

                     —

                     το χρονικό όριο εντός του οποίου τα ΑΚΧΑ, τα οποία επωφελούνται ή ενδέχεται να επωφελούνται από αποφάσεις όπως αναφέρεται στην επιμέρους σύσταση Β παράγραφος 3, θα πρέπει να προβούν σε διόρθωση της κατάστασής τους.

            Σύσταση Γ – Επιβολή στους επενδυτές που προβαίνουν σε εξαγορά των εξόδων των εξαγορών τους

         Τα ακόλουθα κριτήρια συμμόρφωσης εφαρμόζονται στην επιμέρους σύσταση Γ παράγραφος 2.
         Η Επιτροπή θα πρέπει να διασφαλίσει ότι η σχετική νομοθεσία της Ένωσης επιβάλλει στην ΕΚΧΑΑ τον καθορισμό ενός συνόλου κριτηρίων και την παροχή καθοδήγησης τα οποία θα ορίζουν τις συνθήκες στις οποίες θα αναπτύσσονται τα εργαλεία διαχείρισης ρευστότητας, περιλαμβανομένων, μεταξύ άλλων, αυτών που αναφέρονται στην επιμέρους σύσταση Γ παράγραφος 1, των ορίων εξαγοράς και των αναστολών. Η επιλογή του εργαλείου, η ενεργοποίηση του εργαλείου και η προσαρμογή της ανάπτυξής του πρέπει να αποφασίζονται από τον μεμονωμένο διαχειριστή του ΑΚΧΑ, με την επιφύλαξη των κριτηρίων που θα καθοριστούν. Στις περιπτώσεις στις οποίες εξετάζεται ο καθορισμός ποσοτικών παραμέτρων, δεν θα πρέπει να θεσπίζονται επιπτώσεις ορίων.

            Σύσταση Δ – Ενίσχυση της παρακολούθησης και των ασκήσεων προσομοίωσης καταστάσεων κρίσης

         Το ακόλουθο κριτήριο συμμόρφωσης εφαρμόζεται στην επιμέρους σύσταση Δ παράγραφος 1.
         Οι τροποποιήσεις που προτείνει η Επιτροπή στη σχετική νομοθεσία της Ένωσης θα πρέπει να αυξάνουν τη συχνότητα της υποβολής στοιχείων από τους διαχειριστές του ΑΚΧΑ προς την αρμόδια αρχή, όπως αναφέρεται στο άρθρο 37 του κανονισμού για τα ΑΚΧΑ, σε μηνιαία τουλάχιστον για τους βασικούς δείκτες και τις παραμέτρους που χρησιμοποιούνται για εποπτικούς σκοπούς. Τα ΑΚΧΑ των οποίων τα συνολικά διαχειριζόμενα περιουσιακά στοιχεία δεν υπερβαίνουν τα 100 εκατ. ευρώ θα πρέπει να υποβάλλουν έκθεση τουλάχιστον σε τριμηνιαία βάση.
         Επιπρόσθετα, τα στοιχεία πρέπει να περιλαμβάνουν πληροφορίες για το ποσοστό της ΚΑΕ κατανεμημένες με βάση τόσο τον τύπο του επενδυτή όσο και τον τόπο κατοικίας του. Η ανάλυση τομέων ενός επενδυτή πρέπει να περιλαμβάνει τουλάχιστον τους ακόλουθους τομείς:

                     —

                     μη χρηματοπιστωτικές επιχειρήσεις, με αναφορά της οικονομικής τους δραστηριότητας, παραδείγματος χάρη σύμφωνα με τη Στατιστική ταξινόμηση των οικονομικών δραστηριοτήτων στην Ευρωπαϊκή Ένωση (NACE)·

                     —

                     πιστωτικά ιδρύματα·

                     —

                     ασφαλιστικές εταιρείες·

                     —

                     συνταξιοδοτικά ταμεία·

                     —

                     κυβερνήσεις·

                     —

                     ΑΚΧΑ·

                     —

                     επενδυτικούς οργανισμούς εκτός των ΑΚΧΑ·

                     —

                     λοιπά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα·

                     —

                     νοικοκυριά·

                     —

                     άλλα.

               Τα ακόλουθα κριτήρια συμμόρφωσης εφαρμόζονται στην επιμέρους σύσταση Δ παράγραφος 2.
         Η ΕΚΧΑΑ πρέπει να εξουσιοδοτηθεί για την κατάρτιση υποδειγμάτων για τα ad hoc αιτήματα παροχής δεδομένων από τις ΕΑΑ, όπως ορίζεται στο άρθρο 39 του κανονισμού για τα ΑΚΧΑ. Αυτά τα υποδείγματα πρέπει να περιλαμβάνουν τουλάχιστον τα ακόλουθα στοιχεία:

                     —

                     ΚΑΕ ανά μετοχή/μερίδιο και, στην περίπτωση των ΑΚΧΑ σταθερής ΚΑΕ δημόσιου χρέους, τη μεταβλητή ΚΑΕ ανά μετοχή·

                     —

                     το σύνολο των περιουσιακών στοιχείων·

                     —

                     σταθμισμένη μέση ληκτότητα, όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 19) του κανονισμού για τα ΑΚΧΑ·

                     —

                     «σταθμισμένη μέση διάρκεια ζωής, όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 20) του κανονισμού για τα ΑΚΧΑ·

                     —

                     εισροές και εκροές·

                     —

                     στοιχεία ενεργητικού δημόσιου χρέους·

                     —

                     περιουσιακά στοιχεία εβδομαδιαίας ωρίμανσης·

                     —

                     περιουσιακά στοιχεία ημερήσιας ωρίμανσης·

                     —

                     ταμειακά υπόλοιπα.

               Το ακόλουθο κριτήριο συμμόρφωσης εφαρμόζεται στην επιμέρους σύσταση Δ παράγραφος 4.
         Οι τροποποιήσεις που προτείνει η Επιτροπή στη σχετική νομοθεσία της Ένωσης δεν θα πρέπει να επηρεάζουν τις διατάξεις του άρθρου 28 του κανονισμού για τα ΑΚΧΑ το οποίο διέπει τις ασκήσεις προσομοιώσεις καταστάσεων κρίσης που διεξάγονται από μεμονωμένα ΑΚΧΑ.
         Το επαρκές σύστημα ασκήσεων προσομοίωσης καταστάσεων κρίσης σε όλη την Ένωση για τα ΑΚΧΑ θα πρέπει να βασίζεται σε ένα κοινό, αυστηρό αλλά εύλογο σενάριο και να παρέχει τη δυνατότητα διεξαγωγής αντίστροφων ασκήσεων προσομοίωσης καταστάσεων κρίσης για τον εντοπισμό του σημείου (όσον αφορά τις εξαγορές, τις πιστωτικές κρίσεις, τη ρευστότητα ή τον κίνδυνο επιτοκίου) πέρα από το οποίο δεν είναι δυνατή η εύρυθμη λειτουργία των ΑΚΧΑ.

            (1)  Κανονισμός (ΕΕ) 2017/1131 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 2017, για τα αμοιβαία κεφάλαια της χρηματαγοράς (ΕΕ L 169 της 30.6.2017, σ. 8).


title: Σύσταση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου της 2ας Δεκεμβρίου 2021 σχετικά με ένα πανευρωπαϊκό πλαίσιο συντονισμού συστημικών κυβερνοπεριστατικών για τις σχετικές αρχές (ΕΣΣΚ/2021/17) 2022/C 134/01

text:
               25.3.2022

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 134/1

      ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΣΥΣΤΗΜΙΚΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ
      της 2ας Δεκεμβρίου 2021
      σχετικά με ένα πανευρωπαϊκό πλαίσιο συντονισμού συστημικών κυβερνοπεριστατικών για τις σχετικές αρχές
      (ΕΣΣΚ/2021/17)
      (2022/C 134/01)
      ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΣΥΣΤΗΜΙΚΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ,
      Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
      Έχοντας υπόψη τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (1), ιδίως το παράρτημα IX,
      Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1092/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Νοεμβρίου 2010, σχετικά με τη μακροπροληπτική επίβλεψη του χρηματοοικονομικού συστήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη σύσταση Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου (2), και ιδίως το άρθρο 3 παράγραφος 2 στοιχεία β) και δ), και τα άρθρα 16 και 18,
      Έχοντας υπόψη την απόφαση ΕΣΣΚ/2011/1 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου, της 20ής Ιανουαρίου 2011, για τη θέσπιση του εσωτερικού κανονισμού του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου (3), και ιδίως τα άρθρα 18 και 20,
      Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

                  (1)

                  Όπως επισημαίνεται στην αιτιολογική σκέψη 4 της σύστασης ΕΣΣΚ/2013/1 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου (4), απώτατος στόχος της μακροπροληπτικής πολιτικής είναι να συμβάλλει στη διαφύλαξη της σταθερότητας του χρηματοπιστωτικού συστήματος ως συνόλου, μεταξύ άλλων ενισχύοντας την ανθεκτικότητά του και μειώνοντας τη συσσώρευση συστημικών κινδύνων, κατά τρόπο ώστε να διασφαλίζεται η διατηρήσιμη συμβολή του χρηματοπιστωτικού τομέα στην οικονομική ανάπτυξη. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Συστημικού Κινδύνου (ΕΣΣΚ) είναι αρμόδιο για τη μακροπροληπτική επίβλεψη του χρηματοπιστωτικού συστήματος εντός της Ένωσης. Κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του το ίδιο θα πρέπει να συμβάλλει στην πρόληψη και τον μετριασμό των συστημικών κινδύνων που απειλούν τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών με τα κυβερνοπεριστατικά, και να υποβάλλει προτάσεις για τον τρόπο μετριασμού τους.

                  (2)

                  Τα σημαντικά κυβερνοπεριστατικά ενδέχεται να ενέχουν συστημικό κίνδυνο για το χρηματοπιστωτικό σύστημα, δεδομένης της δυνατότητάς τους να διαταράξουν κρίσιμες χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες και πράξεις. Η ενίσχυση μιας αρχικής διαταραχής μπορεί να επέλθει είτε μέσω της μετάδοσής της σε επιχειρησιακό ή χρηματοπιστωτικό επίπεδο είτε μέσω της υπονόμευσης της εμπιστοσύνης στο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Εάν το χρηματοπιστωτικό σύστημα δεν είναι σε θέση να απορροφήσει τέτοιου είδους διαταραχές, η χρηματοπιστωτική σταθερότητα θα τεθεί σε κίνδυνο και αυτό μπορεί να προκαλέσει συστημική κρίση στον κυβερνοχώρο (5).

                  (3)

                  Η διαρκώς εξελισσόμενη φύση των κυβερνοαπειλών και η πρόσφατη αύξηση των σημαντικών κυβερνοπεριστατικών αποτελούν ενδείξεις ενός μεγαλύτερου κινδύνου για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα στην Ένωση. Η πανδημία της COVID-19 έχει αναδείξει τον σημαντικό ρόλο που διαδραματίζει η τεχνολογία στη λειτουργία του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Οι σχετικές αρχές και τα ιδρύματα χρειάστηκε να προσαρμόσουν τα πλαίσιά τους για την τεχνική υποδομή και τη διαχείριση κινδύνου λόγω της αιφνίδιας αύξησης της τηλεργασίας, η οποία αύξησε τη συνολική έκθεση του χρηματοπιστωτικού συστήματος σε κυβερνοαπειλές και επέτρεψε στους εγκληματίες να αναπτύξουν νέες μορφές δράσης και να προσαρμόσουν τις υφιστάμενες, εκμεταλλευόμενοι την κατάσταση (6). Σε αυτό το πλαίσιο ο αριθμός των κυβερνοπεριστατικών που κατέγραψε η τραπεζική εποπτεία της ΕΚΤ το 2020 αυξήθηκε κατά 54 % συγκριτικά με το 2019 (7).

                  (4)

                  Ένα σημαντικό κυβερνοπεριστατικό δυνάμει μεγάλης κλίμακας, ταχύτητας και ρυθμού εξάπλωσης απαιτεί αποτελεσματική αντιμετώπιση από τις σχετικές αρχές για τον μετριασμό των πιθανών επιπτώσεών του στη χρηματοπιστωτική σταθερότητα. Ο ταχύς συντονισμός και η επικοινωνία μεταξύ των αρμόδιων αρχών σε ενωσιακό επίπεδο μπορούν να συμβάλουν στην έγκαιρη αξιολόγηση του αντίκτυπου ενός σημαντικού κυβερνοπεριστατικού στη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, διαφυλάσσοντας την εμπιστοσύνη στο χρηματοπιστωτικό σύστημα και περιορίζοντας τη μετάδοση σε άλλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και, ως εκ τούτου, να συμβάλουν στο να αποσοβηθεί η μετατροπή ενός τέτοιου κυβερνοπεριστατικού σε κίνδυνο για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα.

                  (5)

                  Η υποκείμενη διαταραχή ανακύπτει με καινοτόμο τρόπο συγκριτικά με τις παραδοσιακές χρηματοπιστωτικές κρίσεις και τις κρίσεις ρευστότητας με τις οποίες βρίσκονται συνήθως αντιμέτωπες οι σχετικές αρχές. Εκτός από τα χρηματοοικονομικά θέματα, η συνολική αξιολόγηση του κινδύνου πρέπει να καταλαμβάνει την κλίμακα και τον αντίκτυπο των λειτουργικών διαταραχών, επειδή αυτές ενδέχεται να επηρεάζουν την επιλογή των μακροπροληπτικών εργαλείων. Ομοίως, και η χρηματοπιστωτική σταθερότητα από την πλευρά της ενδέχεται να επηρεάζει την επιλογή των λειτουργικών μέσων μετριασμού από ειδικούς του κυβερνοχώρου. Το γεγονός αυτό απαιτεί στενό και ταχύ συντονισμό και ανοιχτή επικοινωνία, προκειμένου να ενισχύεται μεταξύ άλλων η επίγνωση των καταστάσεων.

                  (6)

                  Ο κίνδυνος αποτυχημένου συντονισμού μεταξύ των αρχών είναι υπαρκτός και πρέπει να αντιμετωπιστεί. Οι αρμόδιες αρχές στην Ένωση θα πρέπει να συντονίζονται, τόσο μεταξύ τους όσο και με άλλες αρχές με τις οποίες συνήθως δεν αλληλεπιδρούν, όπως ο τέως Οργανισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Ασφάλεια Δικτύων και Πληροφοριών (ENISA). Καθώς σημαντικός αριθμός χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων της Ένωσης δραστηριοποιείται παγκοσμίως, ενδέχεται μεμονωμένο σημαντικό κυβερνοπεριστατικό να μην περιοριστεί στην Ένωση ή να προκληθεί εκτός αυτής, απαιτώντας αντιμετώπιση συντονισμένη σε παγκόσμιο επίπεδο.

                  (7)

                  Οι σχετικές αρχές πρέπει να προετοιμαστούν για τις εν λόγω αλληλεπιδράσεις. Διαφορετικά, ενδέχεται να βρεθούν αντιμέτωπες με τον κίνδυνο λήψης ασυνεπών μέτρων τα οποία θα προσκρούουν στα μέτρα αντιμετώπισης που θα λαμβάνουν άλλες αρχές ή θα τα υπονομεύουν. Ένας τέτοιος αποτυχημένος συντονισμός θα μπορούσε να ενισχύσει τη διαταραχή του χρηματοπιστωτικού συστήματος και να οδηγήσει σε υπονόμευση της εμπιστοσύνης στη λειτουργία του, η οποία στη χειρότερη περίπτωση θα συνιστούσε κίνδυνο για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα (8).Επομένως, θα πρέπει να ληφθούν τα αναγκαία μέτρα αντιμετώπισης του κινδύνου τον οποίο θα προκαλούσε η αποτυχία συντονισμού για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα σε περίπτωση εκδήλωσης σημαντικού κυβερνοπεριστατικού.

                  (8)

                  Η έκθεση του ΕΣΣΚ (2021) με τίτλο Mitigating systemic cyber risk (Μετριάζοντας τον συστημικό κίνδυνο στον κυβερνοχώρο) (9) επισημαίνει την ανάγκη θέσπισης ενός πανευρωπαϊκού πλαισίου συντονισμού συστημικών κυβερνοπεριστατικών (EU-SCICF) για τις σχετικές αρχές στην Ένωση. Στόχος του EU-SCICF είναι να αυξηθεί το επίπεδο προετοιμασίας των αρμόδιων αρχών προκειμένου να διευκολυνθεί η συντονισμένη απόκριση σε δυνάμει σημαντικά κυβερνοπεριστατικά. Η εν λόγω έκθεση παραθέτει την αξιολόγηση του ΕΣΣΚ σχετικά με τα χαρακτηριστικά του πλαισίου που είναι εκ πρώτης όψεως αναγκαία για να αντιμετωπιστεί ο κίνδυνος ενός αποτυχημένου συντονισμού.

                  (9)

                  Βασικός στόχος της παρούσας σύστασης είναι να αξιοποιηθεί ένας από τους ρόλους που επιφυλάσσει στις Ευρωπαϊκές Εποπτικές Αρχές (ΕΕΑ) η πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την ψηφιακή επιχειρησιακή ανθεκτικότητα του χρηματοοικονομικού τομέα (10) (εφεξής ο «DORA»), που θα εξασφαλίσει τη δυνατότητα αποτελεσματικής συντονισμένης απόκρισης σε επίπεδο Ένωσης σε περίπτωση επέλευσης σημαντικού διασυνοριακού συμβάντος σχετιζόμενου με τις τεχνολογίες των πληροφοριών και των επικοινωνιών (ΤΠΕ) ή εκδήλωσης συναφούς απειλής με συστημικές επιπτώσεις στον χρηματοπιστωτικό τομέα της Ένωσης συνολικά. Η εν λόγω διαδικασία θα οδηγήσει στη δημιουργία του EU-SCICF για τις σχετικές αρχές.

                  (10)

                  Το EU-SCICF δεν θα πρέπει να αποσκοπεί στην αντικατάσταση των υφιστάμενων πλαισίων, αλλά στη γεφύρωση τυχόν κενών συντονισμού και επικοινωνίας τόσο μεταξύ των αρμόδιων αρχών όσο και μεταξύ αυτών και άλλων ενωσιακών αρχών και λοιπών σημαντικών διεθνών παραγόντων. Συναφώς, θα πρέπει να εξεταστεί η θέση του EU-SCICF στο πλαίσιο χρηματοπιστωτικής κρίσης και το πλαίσιο κυβερνοπεριστατικών της Ένωσης που ισχύουν σήμερα. Όσον αφορά τον συντονισμό μεταξύ αρμόδιων αρχών θα πρέπει να εξεταστούν ενδεικτικά οι ρόλοι και οι δραστηριότητες της ομάδας συνεργασίας για την ασφάλεια συστημάτων δικτύου και πληροφοριών (NIS) για τις χρηματοπιστωτικές οντότητες βάσει της οδηγίας (ΕΕ) 2016/1148 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (11), καθώς και οι μηχανισμοί συντονισμού που προβλέπονται βάσει της σύστασης της Κοινής Μονάδας Κυβερνοχώρου παράλληλα με τη συμμετοχή του ENISA.

                  (11)

                  Ειδικότερα, η πρόταση για έναρξη εκπόνησης του EU-SCICF αποσκοπεί στην έγκριση των υπό διαμόρφωση ρόλων των ΕΕΑ, όπως προβλέπονται στην πρόταση DORA. Ο DORA προτείνει «[ο]ι ΕΕΑ, μέσω της μεικτής επιτροπής και σε συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) και τ[ο] Ε[Σ]ΣΚ, [να] μπορούν να θεσπίσουν μηχανισμούς ώστε να είναι δυνατή η ανταλλαγή αποτελεσματικών πρακτικών μεταξύ των χρηματοπιστωτικών τομέων για την ενίσχυση της επίγνωσης των καταστάσεων και τον εντοπισμό κοινών ευπαθειών στον κυβερνοχώρο και κινδύνων μεταξύ των τομέων» και «[να] [μ]πορούν να αναπτύξουν ασκήσεις διαχείρισης κρίσεων και έκτακτης ανάγκης που περιλαμβάνουν σενάρια κυβερνοεπιθέσεων, με σκοπό την ανάπτυξη διαύλων επικοινωνίας και την εξασφάλιση της δυνατότητας αποτελεσματικής συντονισμένης απόκρισης σε επίπεδο ΕΕ, σε περίπτωση σημαντικού διασυνοριακού συμβάντος που σχετίζεται με τις ΤΠΕ ή σχετικής απειλής με συστημικές επιπτώσεις στον χρηματοπιστωτικό τομέα της Ένωσης συνολικά» (12). Προς το παρόν δεν υφίσταται κάποιο πανευρωπαϊκό πλαίσιο, όπως το EU-SCICF, οπότε αυτό θα πρέπει να θεσπιστεί και να αναπτυχθεί στο πλαίσιο του DORA.

                  (12)

                  Δεδομένου του κινδύνου για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα στην Ένωση που απορρέει από τον κίνδυνο στον κυβερνοχώρο, οι προπαρασκευαστικές εργασίες για τη σταδιακή θέσπιση του EU-SCICF θα πρέπει, στο μέτρο του εφικτού, να ξεκινήσουν ακόμη και πριν από την πλήρη θέση σε εφαρμογή του απαιτούμενου νομικού πλαισίου και πλαισίου πολιτικής για τη θέσπισή του. Το εν λόγω πλαίσιο θα ολοκληρωθεί στο σύνολό του και θα οριστικοποιηθεί αφού τεθούν σε εφαρμογή οι σχετικές διατάξεις του DORA και των πράξεων που θα εκδοθούν κατ’ εξουσιοδότησή του.

                  (13)

                  Η αποτελεσματική επικοινωνία συνδράμει τις σχετικές αρχές στο να αποκτούν επίγνωση των καταστάσεων και αποτελεί, ως εκ τούτου, απαραίτητη προϋπόθεση για τον συντονισμό σε ενωσιακό επίπεδο κατά τη διάρκεια εκδήλωσης σημαντικών κυβερνοπεριστατικών. Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει να καθοριστεί η υποδομή επικοινωνιών την οποία απαιτεί ο συντονισμός της απόκρισης σε σημαντικά κυβερνοπεριστατικά. Αυτό συνεπάγεται τον προσδιορισμό του είδους των πληροφοριών που θα πρέπει να ανταλλάσσονται, των τακτικών διαύλων που θα πρέπει να χρησιμοποιούνται και των κέντρων επαφής μέσω των οποίων θα πρέπει να πραγματοποιείται η ανταλλαγή αυτή. Η ανταλλαγή πληροφοριών πρέπει να συνάδει με τις ισχύουσες νομικές απαιτήσεις. Επιπλέον, οι σχετικές αρχές ενδέχεται να πρέπει να καθορίσουν σαφές σχέδιο δράσης και τα εφαρμοστέα πρωτόκολλα, ώστε να διασφαλίζεται ο κατάλληλος συντονισμός μεταξύ των αρχών που μετέχουν στον σχεδιασμό μιας συντονισμένης απόκρισης σε σημαντικά κυβερνοπεριστατικά.

                  (14)

                  Μια συστημική κρίση στον κυβερνοχώρο θα απαιτήσει την ενεργοποίηση πλήρους συνεργασίας σε εθνικό και ενωσιακό επίπεδο. Επομένως, μπορεί να προβλεφθεί ο ορισμός κέντρων επαφής για τις ΕΕΑ, την ΕΚΤ και κάθε κράτος μέλος, τα οποία θα προέρχονται από τις οικείες σχετικές εθνικές αρχές και θα πρέπει να γνωστοποιούνται στις ΕΕΑ, έτσι ώστε να καθορίζονται οι κύριοι συνδιαλεγόμενοι στον μηχανισμό συντονισμού του EU-SCICF, οι οποίοι και θα πρέπει να ενημερώνονται σε περίπτωση εκδήλωσης σημαντικού κυβερνοπεριστατικού. Η ανάγκη ορισμού κέντρων επαφής θα πρέπει να αξιολογείται κατά τη διάρκεια εκπόνησης του EU-SCICF, λαμβάνοντας υπόψη το ορισμένο ενιαίο κέντρο επαφής βάσει της οδηγίας (ΕΕ) 2016/1148 που έχουν καθορίσει τα κράτη μέλη σχετικά με την ασφάλεια των συστημάτων δικτύου και πληροφοριών με σκοπό τη διασφάλιση της διασυνοριακής συνεργασίας με άλλα κράτη μέλη και με την ομάδα συνεργασίας για την ασφάλεια συστημάτων δικτύου και πληροφοριών (NIS) (13).

                  (15)

                  Η διεξαγωγή ασκήσεων διαχείρισης κρίσεων και έκτακτης ανάγκης θα μπορούσε να διευκολύνει την εφαρμογή του EU-SCICF και να επιτρέψει στις αρχές να αξιολογούν τον βαθμό ετοιμότητας και προετοιμασίας τους για μια συστημική κρίση στον κυβερνοχώρο σε ενωσιακό επίπεδο. Τέτοιου είδους ασκήσεις θα αποτελέσουν διδάγματα για τις αρχές, επιτρέποντας τη διαρκή βελτίωση και εξέλιξη του EU-SCICF.

                  (16)

                  Είναι σημαντικό για την ανάπτυξη του EU-SCICF οι ΕΕΑ να εκτελούν από κοινού σχετικές προπαρασκευαστικές εργασίες, εξετάζοντας τα δυνητικά βασικά στοιχεία του πλαισίου, καθώς και τους πόρους και τις ανάγκες που αυτή απαιτεί. Κατόπιν τούτου, οι ΕΕΑ θα μπορούσαν να ξεκινήσουν τις εργασίες προκαταρκτικής ανάλυσης τυχόν εμποδίων δυνάμενων να παρακωλύσουν τις ικανότητες των ίδιων και των αρμόδιων αρχών για τη θέσπιση του EU-SCICF και την ανταλλαγή σχετικών πληροφοριών μέσω διαύλων επικοινωνίας σε περίπτωση εκδήλωσης σημαντικού κυβερνοπεριστατικού. Η ανάλυση αυτή θα αποτελούσε σημαντικό βήμα για την τεκμηρίωση της όποιας ανάγκης ανάληψης περαιτέρω δράσης, είτε νομοθετικής φύσης είτε άλλων πρωτοβουλιών στήριξης τις οποίες μπορεί να λάβει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο στάδιο που έπεται της εφαρμογής του DORA,

            ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:
      ΤΜΗΜΑ 1

         ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ

         Σύσταση Α – Θέσπιση πανευρωπαϊκού πλαισίου συντονισμού συστημικών κυβερνοπεριστατικών (EU-SCICF)

                  1.

                  Σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στην πρόταση της Επιτροπής για κανονισμό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την ψηφιακή επιχειρησιακή ανθεκτικότητα του χρηματοοικονομικού τομέα (εφεξής ο «DORA»), συνιστάται στις Ευρωπαϊκές Εποπτικές Αρχές (ΕΕΑ) από κοινού, μέσω της μεικτής επιτροπής, και από κοινού με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Συστημικού Κινδύνου (ΕΣΣΚ) και τις σχετικές εθνικές αρχές, να ξεκινήσουν την προετοιμασία για τη σταδιακή ανάπτυξη αποτελεσματικής συντονισμένης απόκρισης σε ενωσιακό επίπεδο σε περίπτωση εκδήλωσης διασυνοριακού σημαντικού κυβερνοπεριστατικού ή σχετικής απειλής που θα μπορούσε να έχει συστημικές επιπτώσεις στον χρηματοπιστωτικό τομέα της Ένωσης. Οι προπαρασκευαστικές εργασίες για μια συντονισμένη απόκριση σε ενωσιακό επίπεδο θα πρέπει να συνεπάγονται τη σταδιακή ανάπτυξη του EU-SCICF για τις ΕΕΑ, την ΕΚΤ, το ΕΣΣΚ και τις σχετικές εθνικές αρχές. Αυτό θα πρέπει να περιλαμβάνει επίσης αξιολόγηση των απαιτήσεων σχετικά με τους πόρους για την αποτελεσματική ανάπτυξη του EU-SCICF.

                  2.

                  Με βάση την επιμέρους σύσταση Α σημείο 1 συνιστάται στις ΕΕΑ, κατόπιν διαβούλευσης με την ΕΚΤ και το ΕΣΣΚ, να αναλάβουν τη χαρτογράφηση και τη συνακόλουθη ανάλυση των υφιστάμενων κωλυμάτων, νομοθετικών και άλλων λειτουργικών εμποδίων για την αποτελεσματική ανάπτυξη του EU-SCICF.

         Σύσταση Β – Θέσπιση κέντρων επαφής του EU-SCICF

      Συνιστάται ο ορισμός, από τις ΕΕΑ, την ΕΚΤ και κάθε κράτος μέλος, ενός κύριου κέντρου επαφής προερχόμενου από τις αντίστοιχες σχετικές εθνικές αρχές, το οποίο θα πρέπει να γνωστοποιηθεί στις ΕΕΑ. Ο εν λόγω κατάλογος κέντρων επαφής θα διευκολύνει την ανάπτυξη του πλαισίου, ενώ με τη θέση του EU-SCICF σε εφαρμογή θα πρέπει τα κέντρα επαφής και το ΕΣΣΚ να ενημερώνονται σε περίπτωση εκδήλωσης σημαντικού κυβερνοπεριστατικού. Θα πρέπει επίσης να προβλέπεται συντονισμός μεταξύ του EU-SCICF και του ορισμένου ενιαίου κέντρου επαφής βάσει της οδηγίας (EΕ) 2016/1148 που έχουν καθορίσει τα κράτη μέλη σχετικά με την ασφάλεια των συστημάτων δικτύου και πληροφοριών με σκοπό τη διασφάλιση της διασυνοριακής συνεργασίας με άλλα κράτη μέλη και με την ομάδα συνεργασίας για την ασφάλεια συστημάτων δικτύου και πληροφοριών.

         Σύσταση Γ – Κατάλληλα μέτρα σε ενωσιακό επίπεδο

      Με βάση τα αποτελέσματα των αναλύσεων που διεξάγονται σύμφωνα με τη σύσταση Α συνιστάται στην Επιτροπή η εξέταση των κατάλληλων μέτρων τα οποία απαιτεί η διασφάλιση του αποτελεσματικού συντονισμού της αντιμετώπισης των συστημικών κυβερνοπεριστατικών.
      ΤΜΗΜΑ 2

         ΕΦΑΡΜΟΓΗ

      1.   Ορισμοί

      Για τους σκοπούς της παρούσας σύστασης ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:

                  α)

                  «κυβερνο-»: εντός ή μέσω της διασυνδεδεμένης υποδομής πληροφοριών όσον αφορά αλληλεπιδράσεις μεταξύ προσώπων, διαδικασιών, δεδομένων και συστημάτων πληροφοριών, ή σχετικά με αυτή την υποδομή (14)·

                  β)

                  «σημαντικό κυβερνοπεριστατικό»: συμβάν το οποίο σχετίζεται με τις ΤΠΕ και ενδέχεται να έχει εξαιρετικά δυσμενείς επιπτώσεις στα συστήματα δικτύου και πληροφοριών που υποστηρίζουν κρίσιμες λειτουργίες των χρηματοπιστωτικών οντοτήτων (15)·

                  γ)

                  «συστημική κρίση στον κυβερνοχώρο»: σημαντικό κυβερνοπεριστατικό που προκαλεί στο χρηματοπιστωτικό σύστημα της Ένωσης διαταραχή σε επίπεδο το οποίο έχει δυνητικά σοβαρές αρνητικές συνέπειες για την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και τη λειτουργία της πραγματικής οικονομίας. Μια τέτοια κρίση θα μπορούσε να προκληθεί από σημαντικό κυβερνοπεριστατικό, το οποίο θα προκαλούσε διαταραχές σε αρκετούς διαύλους, μεταξύ άλλων σε επίπεδο επιχειρησιακό, εμπιστοσύνης και χρηματοπιστωτικό·

                  δ)

                  «Ευρωπαϊκές Εποπτικές Αρχές» ή «ΕΕΑ»: η Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών) η οποία συστάθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (16), από κοινού με την Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων) η οποία συστάθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (17) και την Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών) η οποία συστάθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1095/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (18)·

                  ε)

                  «μεικτή επιτροπή»: η μεικτή επιτροπή των Ευρωπαϊκών Εποπτικών Αρχών η οποία συστάθηκε με το άρθρο 54 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010, του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010·

                  στ)

                  «σχετική εθνική αρχή»:

                              1.

                              αρμόδια ή εποπτική αρχή κράτους μέλους, όπως ορίζεται στις ενωσιακές πράξεις του άρθρου 1 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010, του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010, και οποιαδήποτε άλλη εθνική αρμόδια αρχή, όπως ορίζεται στις ενωσιακές πράξεις που αναθέτουν καθήκοντα στις ΕΕΑ·

                              2.

                              αρμόδια αρχή κράτους μέλους η οποία ορίζεται σύμφωνα με:

                                          i.

                                          το άρθρο 4 της οδηγίας 2013/36/EΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (19), με την επιφύλαξη των ειδικών καθηκόντων που ανατίθενται στην ΕΚΤ με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1024/2013 του Συμβουλίου (20)·

                                          ii.

                                          το άρθρο 22 της οδηγίας (ΕΕ) 2015/2366 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (21)·

                                          iii.

                                          το άρθρο 37 της οδηγίας 2009/110/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (22)·

                                          iv.

                                          το άρθρο 4 της οδηγίας (ΕΕ) 2019/2034 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (23)·

                                          v.

                                          την πρώτη περίπτωση του στοιχείου λα) του άρθρου 3 παράγραφος 1 της πρότασης κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τις αγορές κρυπτοστοιχείων και για την τροποποίηση της οδηγίας (ΕΕ) 2019/1937 (24)·

                                          vi.

                                          το άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 909/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (25)·

                                          vii.

                                          το άρθρο 22 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (26)·

                                          viii.

                                          το άρθρο 67 της οδηγίας 2014/65/EE του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (27)·

                                          ix.

                                          το άρθρο 22 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012·

                                          x.

                                          το άρθρο 44 της οδηγίας 2011/61/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (28)·

                                          xi.

                                          το άρθρο 97 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (29)·

                                          xii.

                                          το άρθρο 30 της οδηγίας 2009/138/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (30)·

                                          xiii.

                                          το άρθρο 12 της οδηγίας (ΕΕ) 2016/97 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (31)·

                                          xiv.

                                          το άρθρο 47 της οδηγίας (ΕΕ) 2016/2341 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (32)·

                                          xv.

                                          το άρθρο 22 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (33)·

                                          xvi.

                                          το άρθρο 3 παράγραφος 2 και το άρθρο 32 της οδηγίας 2006/43/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (34)·

                                          xvii.

                                          το άρθρο 40 του κανονισμού (ΕΕ) 2016/1011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (35)·

                                          xviii.

                                          το άρθρο 29 του κανονισμού (ΕΕ) 2020/1503 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (36)·

                              3.

                              αρχή επιφορτισμένη με τη λήψη και/ή την ενεργοποίηση μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής ή με άλλα καθήκοντα χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, όπως η συναφής ανάλυση τεκμηρίωσης, η οποία ενδεικτικά μπορεί να είναι:

                                          i.

                                          εντεταλμένη αρχή σύμφωνα με τις διατάξεις του κεφαλαίου 4 του τίτλου VII της οδηγίας 2013/36/ΕΕ ή με το άρθρο 458 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013· του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (37)

                                          ii.

                                          μακροπροληπτική αρχή επί της οποίας έχουν εφαρμογή οι στόχοι, οι ρυθμίσεις, τα καθήκοντα, οι εξουσίες, τα μέσα, οι απαιτήσεις λογοδοσίας και τα λοιπά χαρακτηριστικά που καθορίζονται στη σύσταση ΕΣΣΚ/2011/3 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου (38)·

                  ζ)

                  «αρμόδια αρχή»:

                              1.

                              οποιαδήποτε ΕΕΑ·

                              2.

                              η ΕΚΤ για τα καθήκοντα που της ανατίθενται σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφοι 1 και 2, και το άρθρο 5 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013·

                              3.

                              οποιαδήποτε αρμόδια εθνική αρχή.

            2.   Κριτήρια εφαρμογής

      Για τους σκοπούς εφαρμογής της παρούσας σύστασης ισχύουν τα ακόλουθα κριτήρια:

                  α)

                  θα πρέπει να λαμβάνονται δεόντως υπόψη η αρχή της ανάγκης ενημέρωσης και η αρχή της αναλογικότητας σε συνάρτηση με τον επιδιωκόμενο στόχο και το περιεχόμενο κάθε σύστασης·

                  β)

                  θα πρέπει να πληρούνται τα ειδικά κριτήρια συμμόρφωσης που καθορίζονται στο παράρτημα σε σχέση με κάθε σύσταση.

            3.   Χρονοδιάγραμμα για την παρακολούθηση

      Κατά το άρθρο 17 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1092/2010 οι αποδέκτες πρέπει να κοινοποιούν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή και στο ΕΣΣΚ τις ενέργειες που πραγματοποιήθηκαν ως απάντηση στην παρούσα σύσταση ή να τεκμηριώνουν οποιαδήποτε αδράνεια. Οι αποδέκτες απαιτείται να υποβάλουν την κοινοποίηση αυτή σύμφωνα με τα ακόλουθα χρονοδιαγράμματα:

                  1.

                  Σύσταση Α

                              α)

                              Από την παρέλευση έξι μηνών από την έναρξη ισχύος του DORA και έως τις 30 Ιουνίου 2023, οι ΕΕΑ καλούνται να διαβιβάσουν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή και στο ΕΣΣΚ ενδιάμεση έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της επιμέρους σύστασης Α σημείο 1.

                              β)

                              Από την παρέλευση 18 μηνών από την έναρξη ισχύος του DORA και έως τις 30 Ιουνίου 2024, οι ΕΕΑ καλούνται να διαβιβάσουν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή και στο ΕΣΣΚ τελική έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της επιμέρους σύστασης Α σημείο 1.

                              γ)

                              Από την παρέλευση 30 μηνών από την έναρξη ισχύος του DORA και έως τις 30 Ιουνίου 2025, οι ΕΕΑ καλούνται να διαβιβάσουν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή και στο ΕΣΣΚ έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της επιμέρους σύστασης Α σημείο 2.

                  2.

                  Σύσταση Β
                  Από την παρέλευση έξι μηνών από την έναρξη ισχύος του DORA και έως τις 30 Ιουνίου 2023, οι ΕΕΑ, η ΕΚΤ και τα κράτη μέλη καλούνται να διαβιβάσουν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή και στο ΕΣΣΚ έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της σύστασης Β.

                  3.

                  Σύσταση Γ

                              α)

                              Από την παρέλευση 12 μηνών από την έναρξη ισχύος του DORA και έως τις 31 Δεκεμβρίου 2023, η Επιτροπή καλείται να διαβιβάσει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο και στο ΕΣΣΚ έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της σύστασης Γ, ενόψει της ενδιάμεσης έκθεσης των ΕΕΑ σύμφωνα με την επιμέρους σύσταση Α σημείο 1.

                              β)

                              Από την παρέλευση 36 μηνών από την έναρξη ισχύος του DORA και έως τις 31 Δεκεμβρίου 2025, η Επιτροπή καλείται να διαβιβάσει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο και στο ΕΣΣΚ έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της σύστασης Γ, ενόψει των εκθέσεων των ΕΕΑ σύμφωνα με τη σύσταση Α.

            4.   Παρακολούθηση και αξιολόγηση

                  1.

                  Η Γραμματεία του ΕΣΣΚ:

                              α)

                              συνδράμει τους αποδέκτες, διασφαλίζοντας τον συντονισμό της παροχής στοιχείων, παρέχοντάς τους τα σχετικά υποδείγματα και εξειδικεύοντας, όπου είναι απαραίτητο, τη διαδικασία και το χρονοδιάγραμμα ενεργειών προς εφαρμογή των συστάσεων·

                              β)

                              ελέγχει τις ενέργειες στις οποίες προβαίνουν οι αποδέκτες προς εφαρμογή των συστάσεων, τους συνδράμει εφόσον το ζητούν και υποβάλλει σχετικές εκθέσεις στο γενικό συμβούλιο. Οι αξιολογήσεις θα διενεργηθούν ως εξής:

                                          i)

                                          εντός 12 μηνών από την έναρξη ισχύος του DORA, όσον αφορά την εφαρμογή των συστάσεων Α και Β·

                                          ii)

                                          εντός 18 μηνών από την έναρξη ισχύος του DORA, όσον αφορά την εφαρμογή της σύστασης Γ·

                                          iii)

                                          εντός 24 μηνών από την έναρξη ισχύος του DORA, όσον αφορά την εφαρμογή της σύστασης Α·

                                          iv)

                                          εντός 36 μηνών από την έναρξη ισχύος του DORA, όσον αφορά την εφαρμογή της σύστασης Α·

                                          v)

                                          εντός 42 μηνών από την έναρξη ισχύος του DORA, όσον αφορά την εφαρμογή της σύστασης Γ.

                  2.

                  Το γενικό συμβούλιο θα αξιολογήσει τις ενέργειες των αποδεκτών και τους λόγους τυχόν αδράνειάς τους, δυνάμενο κατά περίπτωση να κρίνει αν αυτοί δεν έχουν τηρήσει την παρούσα σύσταση ή δεν έχουν αιτιολογήσει επαρκώς την αδράνειά τους.

         Φρανκφούρτη, 2 Δεκεμβρίου 2021.

               Ο Προϊστάμενος της Γραμματείας του ΕΣΣΚ,

               εξ ονόματος του γενικού συμβουλίου του ΕΣΣΚ,

            Francesco MAZZAFERRO

         (1)  ΕΕ L 1 της 3.1.1994, σ. 3.

         (2)  ΕΕ L 331 της 15.12.2010, σ. 1.

         (3)  ΕΕ C 58 της 24.2.2011, σ. 4.

         (4)  Σύσταση ΕΣΣΚ/2013/1 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου, της 4ης Απριλίου 2013, σχετικά με τους ενδιάμεσους στόχους και τα εργαλεία μακροπροληπτικής πολιτικής (ΕΕ C 170 της 15.6.2013, σ. 1.

         (5)  Βλέπε έγγραφο με τίτλο «Systemic cyber risk» (Συστημικός κίνδυνος στον κυβερνοχώρο), ΕΣΣΚ, Φεβρουάριος 2020, το οποίο είναι διαθέσιμο στον ιστότοπο του ΕΣΣΚ (www.esrb.europa.eu).

         (6)  Βλέπε «Internet Organised Crime Threat Assessment» (Αξιολόγηση των απειλών όσον αφορά το οργανωμένο έγκλημα στο Διαδίκτυο), Europol, 2020, το οποίο είναι διαθέσιμο στον ιστότοπο της Europol (www.europol.europa.eu).

         (7)  Βλέπε «IT and cyber risk: a constant challenge» (ΤΠ και κίνδυνος στον κυβερνοχώρο: μια διαρκής πρόκληση), ΕΚΤ, 2021, το οποίο είναι διαθέσιμο στον ιστότοπο της τραπεζικής εποπτείας της ΕΚΤ (www.bankingsupervision.europa.eu).

         (8)  Βλέπε έγγραφο με τίτλο «Systemic cyber risk» (Συστημικός κίνδυνος στον κυβερνοχώρο), ΕΣΣΚ, Φεβρουάριος 2020, το οποίο είναι διαθέσιμο στον ιστότοπο του ΕΣΣΚ (www.esrb.europa.eu).

         (9)  Βλέπε (προσεχές) έγγραφο με τίτλο «Mitigating systemic cyber risk» (Μετριάζοντας τον συστημικό κίνδυνο στον κυβερνοχώρο), ΕΣΣΚ, 2022.

         (10)  COM/2020/595 final.

         (11)  Οδηγία (ΕΕ) 2016/1148 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Ιουλίου 2016, σχετικά με μέτρα για υψηλό κοινό επίπεδο ασφάλειας συστημάτων δικτύου και πληροφοριών σε ολόκληρη την Ένωση (ΕΕ L 194 της 19.7.2016, σ. 1).

         (12)  Βλέπε σχέδιο άρθρου 43 της πρότασης DORA.

         (13)  Βλέπε Ευρωπαϊκή Επιτροπή, «NIS Cooperation Group» (ομάδα συνεργασίας NIS), το οποίο είναι διαθέσιμο στον ιστότοπο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (ec.europa.eu).

         (14)  Βλέπε Cyber Lexicon, FSB, 12 Νοεμβρίου 2018, το οποίο είναι διαθέσιμο στον ιστότοπο του FSB (www.fsb.org).

         (15)  Βλέπε σημείο 7) του σχεδίου άρθρου 3 της πρότασης DORA.

         (16)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Νοεμβρίου 2010, σχετικά με τη σύσταση Ευρωπαϊκής Εποπτικής Αρχής (Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών), την τροποποίηση της απόφασης αριθ. 716/2009/ΕΚ και την κατάργηση της απόφασης 2009/78/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 331 της 15.12.2010, σ. 12).

         (17)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Νοεμβρίου 2010, για τη σύσταση Ευρωπαϊκής Εποπτικής Αρχής (Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων), την τροποποίηση της απόφασης αριθ. 716/2009/ΕΚ και την κατάργηση της απόφασης 2009/79/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 331 της 15.12.2010, σ. 48).

         (18)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1095/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Νοεμβρίου 2010, σχετικά με τη σύσταση Ευρωπαϊκής Εποπτικής Αρχής (Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών), την τροποποίηση της απόφασης αριθ. 716/2009/ΕΚ και την κατάργηση της απόφασης 2009/77/ΕΚ [της Επιτροπής] (ΕΕ L 331 της 15.12.2010, σ. 84).

         (19)  Οδηγία 2013/36/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με την πρόσβαση στη δραστηριότητα των πιστωτικών ιδρυμάτων και την προληπτική εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων, την τροποποίηση της οδηγίας 2002/87/ΕΚ και την κατάργηση των οδηγιών 2006/48/ΕΚ και 2006/49/ΕΚ (ΕΕ L 176 της 27.6.2013, σ. 338).

         (20)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1024/2013 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2013, για την ανάθεση ειδικών καθηκόντων στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα σχετικά με τις πολιτικές που αφορούν την προληπτική εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων (ΕΕ L 287 της 29.10.2013, σ. 63).

         (21)  Οδηγία (ΕΕ) 2015/2366 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2015, σχετικά με υπηρεσίες πληρωμών στην εσωτερική αγορά, την τροποποίηση των οδηγιών 2002/65/ΕΚ, 2009/110/ΕΚ και 2013/36/ΕΕ και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 και την κατάργηση της οδηγίας 2007/64/ΕΚ (ΕΕ L 337 της 23.12.2015, σ. 35).

         (22)  Οδηγία 2009/110/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, για την ανάληψη, άσκηση και προληπτική εποπτεία της δραστηριότητας ιδρύματος ηλεκτρονικού χρήματος, την τροποποίηση των οδηγιών 2005/60/ΕΚ και 2006/48/ΕΚ και την κατάργηση της οδηγίας 2000/46/ΕΚ (ΕΕ L 267 της 10.10.2009, σ. 7).

         (23)  Οδηγία (ΕΕ) 2019/2034 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2019, σχετικά με την προληπτική εποπτεία επιχειρήσεων επενδύσεων και την τροποποίηση των οδηγιών 2002/87/ΕΚ, 2009/65/ΕΚ, 2011/61/ΕΕ, 2013/36/ΕΕ, 2014/59/ΕΕ και 2014/65/ΕΕ (ΕΕ L 314 της 5.12.2019, σ. 64).

         (24)  COM/2020/593 final.

         (25)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 909/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 2014, σχετικά με τη βελτίωση του διακανονισμού αξιογράφων στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κεντρικά αποθετήρια τίτλων και για την τροποποίηση των οδηγιών 98/26/ΕΚ και 2014/65/ΕΕ και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012 (ΕΕ L 257 της 28.8.2014, σ. 1).

         (26)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 648/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Ιουλίου 2012, για τα εξωχρηματιστηριακά παράγωγα, τους κεντρικούς αντισυμβαλλομένους και τα αρχεία καταγραφής συναλλαγών (ΕΕ L 201 της 27.7.2012, σ. 1).

         (27)  Οδηγία 2014/65/EE του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαΐου 2014, για τις αγορές χρηματοπιστωτικών μέσων και την τροποποίηση της οδηγίας 2002/92/ΕΚ και της οδηγίας 2011/61/ΕΕ (ΕΕ L 173 της 12.6.2014, σ. 349).

         (28)  Οδηγία 2011/61/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2011, σχετικά με τους διαχειριστές οργανισμών εναλλακτικών επενδύσεων και για την τροποποίηση των οδηγιών 2003/41/ΕΚ και 2009/65/ΕΚ και των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 και (ΕΕ) αριθ. 1095/2010 (ΕΕ L 174 της 1.7.2011, σ. 1).

         (29)  Οδηγία 2009/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με ορισμένους οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες (ΟΣΕΚΑ) (ΕΕ L 302 της 17.11.2009, σ. 32).

         (30)  Οδηγία 2009/138/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2009, σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση δραστηριοτήτων ασφάλισης και αντασφάλισης (Φερεγγυότητα II) (ΕΕ L 335 της 17.12.2009, σ. 1).

         (31)  Οδηγία (ΕΕ) 2016/97 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Ιανουαρίου 2016, σχετικά με τη διανομή ασφαλιστικών προϊόντων (αναδιατύπωση) (ΕΕ L 26 της 2.2.2016, σ. 19).

         (32)  Οδηγία (ΕΕ) 2016/2341 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Δεκεμβρίου 2016, για τις δραστηριότητες και την εποπτεία των ιδρυμάτων επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών (ΙΕΣΠ) (ΕΕ L 354 της 23.12.2016, σ. 37).

         (33)  Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, για τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας (ΕΕ L 302 της 17.11.2009, σ. 1).

         (34)  Οδηγία 2006/43/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 2006, για τους υποχρεωτικούς ελέγχους των ετήσιων και των ενοποιημένων λογαριασμών, για την τροποποίηση των οδηγιών 78/660/ΕΟΚ και 83/349/ΕΟΚ του Συμβουλίου και για την κατάργηση της οδηγίας 84/253/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 157 της 9.6.2006, σ. 87).

         (35)  Κανονισμός (ΕΕ) 2016/1011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2016, σχετικά με τους δείκτες που χρησιμοποιούνται ως δείκτες αναφοράς σε χρηματοπιστωτικά μέσα και χρηματοπιστωτικές συμβάσεις ή για τη μέτρηση της απόδοσης επενδυτικών κεφαλαίων, και για την τροποποίηση των οδηγιών 2008/48/ΕΚ και 2014/17/ΕΕ και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 596/2014 (ΕΕ L 171 της 29.6.2016, σ. 1).

         (36)  Κανονισμός (ΕΕ) 2020/1503 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Οκτωβρίου 2020, σχετικά με τους Ευρωπαίους παρόχους υπηρεσιών συμμετοχικής χρηματοδότησης για επιχειρήσεις και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1129 και της οδηγίας (ΕΕ) 2019/1937 (ΕΕ L 347 της 20.10.2020, σ. 1).

         (37)  Κανονισμοσ (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκου Κοινοβουλιου και του Συμβουλιου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας για πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 (ΕΕ L 176 της 27.6.2013, σ. 1).

         (38)  Σύσταση ΕΣΣΚ/2011/3 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου, της 22ας Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με τη μακροπροληπτική αρμοδιότητα των εθνικών αρχών (ΕΕ C 41 της 14.2.2012, σ. 1).

         ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
         ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΟΙ ΟΡΟΙ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΩΝ ΚΡΙΤΗΡΙΩΝ ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗΣ ΜΕ ΤΙΣ ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ

            Σύσταση A – Θέσπιση πανευρωπαϊκού πλαισίου συντονισμού συστημικών κυβερνοπεριστατικών (EU-SCICF)

         Για την επιμέρους σύσταση Α σημείο 1 καθορίζονται τα ακόλουθα κριτήρια συμμόρφωσης:

                     1.

                     Κατά την προετοιμασία αποτελεσματικής συντονισμένης απόκρισης σε ενωσιακό επίπεδο, η οποία θα πρέπει να συνεπάγεται τη σταδιακή ανάπτυξη του EU-SCICF, μέσω της άσκησης της εξουσίας που προβλέπεται στον μελλοντικό κανονισμό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την ψηφιακή επιχειρησιακή ανθεκτικότητα του χρηματοοικονομικού τομέα (εφεξής ο «DORA»), οι Ευρωπαϊκές Εποπτικές Αρχές (ΕΕΑ), ενεργώντας μέσω της μεικτής επιτροπής, από κοινού με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Συστημικού Κινδύνου (ΕΣΣΚ) και τις σχετικές εθνικές αρχές, και κατόπιν διαβούλευσης με τον Οργανισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Ασφάλεια Δικτύων και Πληροφοριών και με την Επιτροπή, εφόσον κρίνεται απαραίτητο, θα πρέπει να εξετάζουν τη συμπερίληψη στην προβλεπόμενη προετοιμασία για το EU-SCICF τουλάχιστον των ακόλουθων στοιχείων:

                                 α.

                                 της ανάλυσης των απαιτήσεων σχετικά με τους πόρους για την αποτελεσματική ανάπτυξη του EU-SCICF·

                                 β.

                                 της ανάπτυξης ασκήσεων διαχείρισης κρίσεων και έκτακτης ανάγκης που περιλαμβάνουν σενάρια κυβερνοεπιθέσεων, με σκοπό την ανάπτυξη διαύλων επικοινωνίας·

                                 γ.

                                 της ανάπτυξης κοινού λεξιλογίου·

                                 δ.

                                 της ανάπτυξης μιας συνεκτικής ταξινόμησης κυβερνοπεριστατικών·

                                 ε.

                                 της θέσπισης ασφαλών και αξιόπιστων διαύλων ανταλλαγής πληροφοριών, συμπεριλαμβανομένων των συστημάτων δημιουργίας αντιγράφων ασφαλείας·

                                 στ.

                                 της θέσπισης κέντρων επαφής·

                                 ζ.

                                 της αντιμετώπισης του ζητήματος της εμπιστευτικότητας κατά την ανταλλαγή πληροφοριών·

                                 η.

                                 των πρωτοβουλιών για συνεργασία και ανταλλαγή πληροφοριών με τις κυβερνοπληροφορίες του χρηματοπιστωτικού τομέα·

                                 θ.

                                 της ανάπτυξης αποτελεσματικών διαδικασιών ενεργοποίησης και κλιμάκωσης μέσω της επίγνωσης των καταστάσεων·

                                 ι.

                                 της αποσαφήνισης των αρμοδιοτήτων των συμμετεχόντων στο πλαίσιο·

                                 ια.

                                 της ανάπτυξης διεπαφών για διατομεακό συντονισμό και, κατά περίπτωση, για συντονισμό τρίτων χωρών·

                                 ιβ.

                                 της διασφάλισης συνεκτικής επικοινωνίας των αρμόδιων αρχών με το κοινό για τη διαφύλαξη της εμπιστοσύνης·

                                 ιγ.

                                 της θέσπισης προκαθορισμένων γραμμών επικοινωνίας για έγκαιρη ενημέρωση·

                                 ιδ.

                                 της διενέργειας κατάλληλων ασκήσεων δοκιμής πλαισίου, συμπεριλαμβανομένων των διακρατικών δοκιμών και του συντονισμού τρίτων χωρών, καθώς και αξιολογήσεων που οδηγούν σε διδάγματα και εξέλιξη του πλαισίου·

                                 ιε.

                                 της διασφάλισης αποτελεσματικής επικοινωνίας και αντιμέτρων κατά της παραπληροφόρησης.

            Σύσταση Β – Θέσπιση κέντρων επαφής του EU-SCICF

         Για τη σύσταση Β καθορίζονται τα ακόλουθα κριτήρια συμμόρφωσης:

                     1.

                     Οι ΕΕΑ, η ΕΚΤ και κάθε κράτος μέλος μεταξύ των οικείων αρμόδιων εθνικών αρχών θα πρέπει να συμφωνήσουν σε μια κοινή προσέγγιση για την κοινοποίηση και τη διατήρηση επικαιροποιημένου του καταλόγου των καθορισμένων κέντρων επαφής του EU-SCICF.

                     2.

                     Ο ορισμός του κέντρου επαφής θα πρέπει να αξιολογηθεί λαμβάνοντας υπόψη το ορισμένο ενιαίο κέντρο επαφής βάσει της οδηγίας (ΕΕ) 2016/1148 που έχουν θεσπίσει τα κράτη μέλη σχετικά με την ασφάλεια των συστημάτων δικτύου και πληροφοριών με σκοπό τη διασφάλιση της διασυνοριακής συνεργασίας με άλλα κράτη μέλη και με την ομάδα συνεργασίας για την ασφάλεια συστημάτων δικτύου και πληροφοριών.

            Σύσταση Γ – Αλλαγές στο νομικό πλαίσιο της Ένωσης

         Για τη σύσταση Γ καθορίζονται τα ακόλουθα κριτήρια συμμόρφωσης:
         Η Επιτροπή θα πρέπει να εξετάσει εάν είναι αναγκαία οποιαδήποτε μέτρα, συμπεριλαμβανομένων των αλλαγών στη σχετική νομοθεσία της Ένωσης, συνεπεία της ανάλυσης που διεξάγεται σύμφωνα με τη σύσταση Α, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι ΕΕΑ, μέσω της μεικτής επιτροπής, από κοινού με την ΕΚΤ, το ΕΣΣΚ και τις σχετικές εθνικές αρχές, μπορούν να αναπτύξουν το EU-SCICF σύμφωνα με την επιμέρους σύσταση A σημείο 1 και προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι ΕΕΑ, η ΕΚΤ, το ΕΣΣΚ και οι σχετικές εθνικές αρχές, καθώς και άλλες αρχές, μπορούν να μετέχουν σε ενέργειες συντονισμού και να ανταλλάσσουν πληροφορίες οι οποίες είναι επαρκώς λεπτομερείς και συνεκτικές για την υποστήριξη ενός αποτελεσματικού EU-SCICF.