				|

		52013PC0386

			Σύσταση για ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την κατάργηση της απόφασης 2009/591/ΕΚ σχετικά με την ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος στη Λετονία /* COM/2013/0386 final - 2013/ () */

			   	Σύσταση
για
ΑΠΟΦΑΣΗ
ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
για την
κατάργηση της
απόφασης 2009/591/ΕΚ
σχετικά με την
ύπαρξη
υπερβολικού
ελλείμματος
στη Λετονία
ΤΟ
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ
ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας
υπόψη τη
Συνθήκη για τη
λειτουργία της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης, και
ιδίως το άρθρο 126
παράγραφος 12,
Έχοντας
υπόψη τη
σύσταση της
Επιτροπής,
Εκτιμώντας
τα ακόλουθα:
(1)       Με
την απόφαση 2009/591/EΚ
του
Συμβουλίου,
της 7ης Ιουλίου
2004[1],  μετά
από σύσταση
της Επιτροπής
σύμφωνα με το
άρθρο 104
παράγραφος 6
της Συνθήκης,
το Συμβούλιο
αποφάνθηκε ότι
υπήρχε
υπερβολικό
έλλειμμα στη
Λετονία. Το
Συμβούλιο
σημείωσε ότι
το έλλειμμα
της γενικής
κυβέρνησης
ήταν 4,0% του ΑΕΠ
το 2008,
υπερβαίνοντας
την τιμή
αναφοράς του 3%
του ΑΕΠ που
προβλέπεται στη
Συνθήκη, ενώ το
ακαθάριστο
χρέος της
γενικής κυβέρνησης
ήταν 19,5% του ΑΕΠ
το 2008, δηλαδή
πολύ
χαμηλότερο από
την τιμή
αναφοράς του 60%
του ΑΕΠ που
προβλέπεται
στη Συνθήκη[2].
(2)       Στις 7
Ιουλίου 2009,
σύμφωνα με το
άρθρο 104
παράγραφος 7 της
Συνθήκης και
το άρθρο 3
παράγραφος 4
του κανονισμού
(ΕΚ) αριθ. 1467/97 του
Συμβουλίου,
της 7ης Ιουλίου
1997, για την
επιτάχυνση και
τη διασαφήνιση
της εφαρμογής
της διαδικασίας
υπερβολικού
ελλείμματος[3], το
Συμβούλιο
απηύθυνε,
κατόπιν
συστάσεως της
Επιτροπής,
σύσταση προς
τη Λετονία
προκειμένου να
τερματιστεί η
κατάσταση
υπερβολικού
ελλείμματος
έως το τέλος
του 2012, το αργότερο.
Η σύσταση
δημοσιοποιήθηκε.
(3)       Σύμφωνα
με το άρθρο 4 του
πρωτοκόλλου
για τη διαδικασία
υπερβολικού
ελλείμματος
που
προσαρτάται στις
Συνθήκες, η
Επιτροπή
παρέχει τα
στοιχεία για
την εφαρμογή
της εν λόγω
διαδικασίας.
Στο πλαίσιο
της εφαρμογής του
εν λόγω
πρωτοκόλλου,
τα κράτη μέλη
υποχρεούνται
να κοινοποιούν
στοιχεία για
τα δημόσια
ελλείμματα και
το δημόσιο
χρέος και
άλλες συναφείς
μεταβλητές δύο
φορές τον
χρόνο, δηλαδή
πριν από την 1η Απριλίου
και πριν από
την 1η
Οκτωβρίου,
σύμφωνα με το
άρθρο 3 του
κανονισμού (ΕΚ)
αριθ. 479/2009 του
Συμβουλίου,
της 25ης Μαΐου 2009,
για την
εφαρμογή του
πρωτοκόλλου
σχετικά με τη
διαδικασία του
υπερβολικού
ελλείμματος το
οποίο
προσαρτάται
στη συνθήκη
για την ίδρυση
της Ευρωπαϊκής
Κοινότητας[4].
(4)       Όταν
εξετάζεται αν
θα πρέπει να
καταργηθεί μια
απόφαση
σχετικά με την
ύπαρξη
υπερβολικού
ελλείμματος,
το Συμβούλιο
θα πρέπει να
λάβει απόφαση
επί τη βάσει
των δεδομένων
που
κοινοποιούνται.
Επιπλέον, η
απόφαση για
την ύπαρξη
υπερβολικού
ελλείμματος θα
πρέπει να
καταργηθεί
μόνον εάν οι
προβλέψεις της
Επιτροπής
δείχνουν ότι
το έλλειμμα
δεν θα υπερβεί
το όριο του 3% του
ΑΕΠ κατά τη
διάρκεια του
χρονικού
ορίζοντα των
προβλέψεων[5].
(5)       Βάσει
των στοιχείων
που
ανακοινώθηκαν
από την
Επιτροπή (Eurostat)
σύμφωνα με το
άρθρο 14 του
κανονισμού (ΕΚ)
αριθ. 479/2009, μετά την
κοινοποίηση
από τη Λετονία
πριν από την 1η
Απριλίου 2013 και
βάσει των
εαρινών προβλέψεων
του 2013 από τις
υπηρεσίες της
Επιτροπής,
συνάγονται τα
ακόλουθα
συμπεράσματα:
–
Μετά τα
υψηλά
ελλείμματα της
γενικής
κυβέρνησης το 2009
και το 2010 (9,8% και 8,1%
του ΑΕΠ,
αντιστοίχως),
τα οποία αντικατόπτριζαν
εν μέρει τα
μέτρα για τη
σταθεροποίηση
του
χρηματοπιστωτικού
τομέα, το
έλλειμμα άρχισε
να υποχωρεί
ταχέως το 2011,
έτος κατά το
οποίο έφθασε
στο 3,6% του ΑΕΠ. Η
βελτίωση αυτή
οφειλόταν σε
σημαντική και
ευρεία
δημοσιονομική
εξυγίανση, που
εφαρμόστηκε
κατά την
περίοδο 2009-2011, στο πλαίσιο
του
προγράμματος
οικονομικής
προσαρμογής,
που
υποστηρίχθηκε
με τη χορήγηση
βοήθειας για τη
στήριξη του
ισοζυγίου
πληρωμών,
καθώς και στη βελτίωση
των κυκλικών
συνθηκών· το
πρόγραμμα προσαρμογής
ολοκληρώθηκε
επιτυχώς τον
Ιανουάριο του 2012.
Το 2012, το
έλλειμμα της
γενικής
κυβέρνησης
μειώθηκε
περαιτέρω στο 1,2%
του ΑΕΠ, δηλαδή
υπερκαλύπτοντας
τον στόχο για
μείωση του
ελλείμματος
στο 2,1% του ΑΕΠ,
που
προβλεπόταν
στο πρόγραμμα
σύγκλισης του 2012,
και είναι πολύ
χαμηλότερο του
3% του ΑΕΠ, που
αποτελεί την
τιμή αναφοράς
στη Συνθήκη.
Από την πλευρά
των εσόδων, το
γεγονός αυτό
αποτύπωνε τις
ευνοϊκές
κυκλικές
συνθήκες και
τη βελτίωση
της αποδοτικότητας
της
φορολογίας,
ενώ παράλληλα
η αύξηση των
δαπανών
παρέμενε σε
σημαντικά
χαμηλότερα
επίπεδα από
την αύξηση του
ονομαστικού
ΑΕΠ. Ως εκ τούτου,
το μερίδιο των
κρατικών
εσόδων στο ΑΕΠ
αυξήθηκε κατά ¼
της
εκατοστιαίας
μονάδας, ενώ το
μερίδιο των
κρατικών
δαπανών
μειώθηκε κατά 2
εκατοστιαίες
μονάδες το 2012.
–
Το
πρόγραμμα
σύγκλισης του 2013
προβλέπει ότι
το ονομαστικό
έλλειμμα θα
διαμορφωθεί
στο 1,1% του ΑΕΠ το
2013, και στη
συνέχεια θα
σταθεροποιηθεί
στο 0,9% του ΑΕΠ,
μέχρι το 2016. Στις
εαρινές
προβλέψεις του
2013 από τις
υπηρεσίες της
Επιτροπής,
προβλέπεται
ότι το
έλλειμμα της
γενικής
κυβέρνησης θα
παραμείνει σε
γενικές
γραμμές
αμετάβλητο το 2013,
στο 1,2% του ΑΕΠ, και
θα μειωθεί στο 0,9%
του ΑΕΠ το 2014, παραμένοντας
αρκετά
χαμηλότερα από
την τιμή αναφοράς
του 3% του ΑΕΠ.
–
Το 2012, το
χρέος της
γενικής
κυβέρνησης
βρισκόταν στο 40,7%
του ΑΕΠ. Στις
εαρινές
προβλέψεις του
2013 από τις
υπηρεσίες της
Επιτροπής,
προβλέπεται
ότι το
ακαθάριστο
χρέος της
γενικής κυβέρνησης
θα αυξηθεί στο
43,2% του ΑΕΠ το 2013,
επειδή η κυβέρνηση
συσσωρεύει
στοιχεία
ενεργητικού
για τις μεγάλες
εξοφλήσεις
χρεών που
έχουν
προγραμματιστεί
για την
περίοδο 2014-2015. Το
χρέος
αναμένεται να
υποχωρήσει εκ
νέου σε
περίπου 40% του
ΑΕΠ το 2014, καθώς
θα
πραγματοποιούνται
αυτές οι
εξοφλήσεις.
(6)       Το
Συμβούλιο
υπενθυμίζει
ότι, αρχής
γενομένης από
το 2013, το οποίο
είναι το έτος
που έπεται της
διόρθωσης του
υπερβολικού
ελλείμματος, η
Λετονία θα πρέπει
να διασφαλίζει
τη συμμόρφωση
προς τις
απαιτήσεις του
προληπτικού
σκέλους του
Συμφώνου
Σταθερότητας
και Ανάπτυξης,
καθώς και την
τήρηση της τιμής
αναφοράς για
τις δαπάνες.
(7)       Σύμφωνα
με το άρθρο 126
παράγραφος 12
της Συνθήκης, η
απόφαση του
Συμβουλίου
σχετικά με την
ύπαρξη υπερβολικού
ελλείμματος
καταργείται
όταν, κατά την
άποψη του
Συμβουλίου,
έχει διορθωθεί
το υπερβολικό
έλλειμμα στο
οικείο κράτος
μέλος.
(8)       Κατά
την άποψη του
Συμβουλίου, το
υπερβολικό
έλλειμμα της
Λετονίας έχει
διορθωθεί και,
επομένως, θα
πρέπει να
καταργηθεί η
απόφαση 2009/591/ΕΚ,
ΕΞΕΔΩΣΕ
ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ
ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Από τη
συνολική
αξιολόγηση
συνάγεται ότι
η κατάσταση
υπερβολικού
ελλείμματος
στη Λετονία
έχει διορθωθεί.
Άρθρο 2
Η
απόφαση 2009/591/ΕΚ
καταργείται.
Άρθρο 3
Η
παρούσα
απόφαση
απευθύνεται
στη Δημοκρατία
της Λετονίας.
Βρυξέλλες,
                                                                       Για
το Συμβούλιο
                                                                       Ο
Πρόεδρος
[1]               ΕΕ L 202 της 4.8.2009, σ. 50.
[2]               Το
έλλειμμα και
το χρέος της
γενικής
κυβέρνησης για
το 2008
αναθεωρήθηκαν
στη συνέχεια
και διαμορφώνονται
σήμερα σε 4,2% του
ΑΕΠ και σε 19,8% του
ΑΕΠ, αντιστοίχως.
[3]               ΕΕ L
209 της 2.8.1997, σ. 6.
[4]               EE L 145 της 10.6.2009, σ. 1.
[5]               Σύμφωνα με
τις
«Προδιαγραφές
εφαρμογής του
Συμφώνου
Σταθερότητας
και Ανάπτυξης
και
κατευθυντήριες
γραμμές για τη
μορφή και το
περιεχόμενο
των προγραμμάτων
σταθερότητας
και σύγκλισης»,
της 3ης Σεπτεμβρίου
2012. Βλ.:
http://ec.europa.eu/economy_finance/economic_governance/sgp/pdf/coc/code_of_conduct_en.pdf


title: Σύσταση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της 4ης Απριλίου 2017, σχετικά με την εφαρμογή κοινών προδιαγραφών κατά την άσκηση από τις εθνικές αρμόδιες αρχές ορισμένων δικαιωμάτων και διακριτικών ευχερειών που παρέχει το ενωσιακό δίκαιο όσον αφορά τα λιγότερο σημαντικά ιδρύματα (ΕΚΤ/2017/10)

text:
                  13.4.2017

                  EL

                  Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

                  C 120/2

            ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΉΣ ΚΕΝΤΡΙΚΉΣ ΤΡΆΠΕΖΑΣ
      της 4ης Απριλίου 2017
      σχετικά με την εφαρμογή κοινών προδιαγραφών κατά την άσκηση από τις εθνικές αρμόδιες αρχές ορισμένων δικαιωμάτων και διακριτικών ευχερειών που παρέχει το ενωσιακό δίκαιο όσον αφορά τα λιγότερο σημαντικά ιδρύματα
      (ΕΚΤ/2017/10)
      (2017/C 120/02)
      ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ,
      Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
      Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1024/2013 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2013, για την ανάθεση ειδικών καθηκόντων στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα σχετικά με τις πολιτικές που αφορούν την προληπτική εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων (1), και ιδίως το άρθρο 4 παράγραφος 3 και το άρθρο 6 παράγραφος 1 και παράγραφος 5 στοιχείο γ),
      Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

                  (1)

                  Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) είναι υπεύθυνη για την αποτελεσματική και συνεπή λειτουργία του ενιαίου εποπτικού μηχανισμού (ΕΕΜ). Η ίδια επιβλέπει τη λειτουργία του συστήματος, προκειμένου να διασφαλίζεται η συνεπής εφαρμογή υψηλών προτύπων εποπτείας και η συνοχή των αποτελεσμάτων των εποπτικών διαδικασιών στα συμμετέχοντα κράτη μέλη.

                  (2)

                  Η ΕΚΤ υποχρεούται να διασφαλίζει τη συνεπή εφαρμογή των απαιτήσεων προληπτικής εποπτείας όσον αφορά τα πιστωτικά ιδρύματα στα συμμετέχοντα κράτη μέλη σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1024/2013 και τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 468/2014 της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ/2014/17) (2).

                  (3)

                  Ως αρμόδια αρχή για τα πιστωτικά ιδρύματα που χαρακτηρίζονται σημαντικά σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1024/2013, η ΕΚΤ άσκησε ορισμένα δικαιώματα και διακριτικές ευχέρειες που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΕ) 2016/445 της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ/2016/4) (3). Ακόμη, στον οδηγό τον οποίο εξέδωσε τον Νοέμβριο του 2016 σχετικά με την άσκηση δικαιωμάτων και διακριτικών ευχερειών που παρέχει το ενωσιακό δίκαιο (εφεξής ο «Οδηγός της ΕΚΤ»), η ίδια καθορίζει κοινή δέσμη προδιαγραφών που πρέπει να εφαρμόζονται στην κατά περίπτωση άσκηση ορισμένων άλλων δικαιωμάτων κατόπιν αξιολόγησης των αιτήσεων που υποβάλλουν προς τούτο μεμονωμένα πιστωτικά ιδρύματα τα οποία χαρακτηρίζονται σημαντικά σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013 και με τις διατάξεις του μέρους IV και του άρθρου 147 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 468/2014.

                  (4)

                  Προκειμένου να προκριθεί μια κοινή εποπτική προσέγγιση της αξιολόγησης της άσκησης των δικαιωμάτων και διακριτικών ευχερειών εκ μέρους των μεμονωμένων εθνικών αρμόδιων αρχών (ΕΑΑ), η ΕΚΤ μπορεί, σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013, να προβαίνει στην έκδοση σύστασης αναφορικά με τις εφαρμοστέες προδιαγραφές για τους σκοπούς αξιολόγησης των σχετικών αιτήσεων που υποβάλλουν τα λιγότερο σημαντικά ιδρύματα.

                  (5)

                  Η θέσπιση κοινής δέσμης προδιαγραφών για την άσκηση δικαιωμάτων και διακριτικών ευχερειών σε μεμονωμένη βάση είναι απαραίτητη, αφενός, για να προαχθούν η συνέπεια, η αποτελεσματικότητα και η διαφάνεια στην εποπτεία των λιγότερο σημαντικών ιδρυμάτων εντός του ΕΕΜ και, αφετέρου, για να ενισχυθεί, όπου απαιτείται, η ίση μεταχείριση σημαντικών και λιγότερο σημαντικών ιδρυμάτων και η ισοτιμία των όρων ανταγωνισμού για όλα τα πιστωτικά ιδρύματα στα συμμετέχοντα κράτη μέλη. Παράλληλα, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη η αρχή της αναλογικότητας και οι θεμιτές προσδοκίες των εποπτευόμενων πιστωτικών ιδρυμάτων.

                  (6)

                  Ενόψει τούτου η ΕΚΤ εντόπισε ορισμένα δικαιώματα και διακριτικές ευχέρειες μεταξύ των περιλαμβανομένων στον Οδηγό της ΕΚΤ, που θα ήταν σκόπιμο να ασκούνται με τον ίδιο τρόπο τόσο για τα σημαντικά όσο και για τα λιγότερο σημαντικά ιδρύματα. Η ίδια εντόπισε και άλλα δικαιώματα και διακριτικές ευχέρειες, περιλαμβανομένων και δύο γενικής φύσης που προβλέπονται στα άρθρα 380 και 420 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, για την άσκηση των οποίων συνιστά την υιοθέτηση ειδικής προσέγγισης σε ό,τι αφορά τα λιγότερο σημαντικά ιδρύματα.

                  (7)

                  Προκειμένου για τα δικαιώματα και τις διακριτικές ευχέρειες που σχετίζονται με την ενοποιημένη εποπτεία και τις απαλλαγές από την εφαρμογή των απαιτήσεων προληπτικής εποπτείας κατά τα οριζόμενα στις συστάσεις του κεφαλαίου 1 του τμήματος II του Οδηγού της ΕΚΤ οι ΕΑΑ θα πρέπει να καλούνται να επιδεικνύουν σύνεση όταν χορηγούν τέτοιες απαλλαγές σε μεμονωμένη βάση. Προκειμένου για απαλλαγές από την εφαρμογή των απαιτήσεων για την κάλυψη κινδύνων ρευστότητας σε διασυνοριακό επίπεδο η ΕΚΤ συνιστά την υιοθέτηση ειδικής προσέγγισης σε σχέση με τα λιγότερο σημαντικά ιδρύματα, λόγω του ότι δεν εφαρμόζονται σε αυτά όλες οι προδιαγραφές αξιολόγησης των σχετικών αιτήσεων σύμφωνα με τον Οδηγό της ΕΚΤ.

                  (8)

                  Προκειμένου για τα δικαιώματα και τις διακριτικές ευχέρειες που σχετίζονται με τις απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων και τις κεφαλαιακές απαιτήσεις κατά τα οριζόμενα στα κεφάλαια 2 και 3 του τμήματος II του Οδηγού της ΕΚΤ ενδείκνυται η υιοθέτηση μιας συνεπούς και συνετής προσέγγισης σε επίπεδο ΕΕΜ, διότι οι σχετικές εποπτικές αποφάσεις επηρεάζουν το ύψος και την ποιότητα των διαθέσιμων ίδιων κεφαλαίων. Το ίδιο ισχύει για τα πρόσθετα μέσα κατηγορίας 1 και τα μέσα κατηγορίας 2 ή για τα δικαιώματα μειοψηφίας που μπορούν να περιληφθούν στα επιλέξιμα ίδια κεφάλαια υπό προϋποθέσεις. Επίσης, προς διασφάλιση της ισοτιμίας των όρων ανταγωνισμού η τυποποιημένη προσέγγιση, η προσέγγιση των εσωτερικών διαβαθμίσεων, η μέθοδος των εσωτερικών υποδειγμάτων και η προσέγγιση των εσωτερικών υποδειγμάτων για τον υπολογισμό των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων θα πρέπει να εφαρμόζονται με συνέπεια σε όλα τα πιστωτικά ιδρύματα του ΕΕΜ. Εξάλλου, για τον ίδιο σκοπό θα πρέπει να βασίζεται σε κοινή δέσμη προδιαγραφών η αξιολόγηση της συμμόρφωσης με τις απαιτήσεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4) σε ό,τι αφορά τη δυνατότητα εφαρμογής μηδενικού συντελεστή στάθμισης κινδύνου για τον υπολογισμό των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων για ανοίγματα εντός ομίλου. Πάντως, η ΕΚΤ έχει εντοπίσει ορισμένα δικαιώματα και διακριτικές ευχέρειες που σχετίζονται με τις απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων και τις κεφαλαιακές απαιτήσεις και καθιστούν αναγκαία την υιοθέτηση ειδικής προσέγγισης σε ό,τι αφορά τα λιγότερο σημαντικά ιδρύματα.

                  (9)

                  Προκειμένου για τα δικαιώματα και τις διακριτικές ευχέρειες που αφορούν ιδρύματα τα οποία περιλαμβάνονται σε θεσμικό σύστημα προστασίας, για λόγους διασφάλισης εποπτικής συνέπειας συνιστάται η χρήση κοινής δέσμης προδιαγραφών για την αξιολόγηση των αιτήσεων απαλλαγής από απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας κατά τα οριζόμενα στο κεφάλαιο 4 του τμήματος II του Οδηγού της ΕΚΤ, δεδομένου ότι τα θεσμικά συστήματα προστασίας συνήθως περιλαμβάνουν σημαντικά και λιγότερο σημαντικά ιδρύματα. Ωστόσο, προκειμένου για τις συμμετοχές σε ιδρύματα που περιλαμβάνονται σε θεσμικά συστήματα προστασίας κατά το άρθρο 49 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 συνιστάται η υιοθέτηση ειδικής προσέγγισης σε σχέση με τα λιγότερο σημαντικά ιδρύματα με σκοπό τη μείωση κατά το δυνατόν της διοικητικής επιβάρυνσης των τελευταίων.

                  (10)

                  Η προσέγγιση που περιγράφεται στο κεφάλαιο 5 του τμήματος II του Οδηγού της ΕΚΤ όσον αφορά τη συμμόρφωση των σημαντικών ιδρυμάτων με τις απαιτήσεις για τα μεγάλα ανοίγματα θα πρέπει να υιοθετείται και σε σχέση με τα λιγότερο σημαντικά ιδρύματα, προκειμένου να προάγεται η συνετή μεταχείριση των μεγάλων ανοιγμάτων όλων των πιστωτικών ιδρυμάτων του ΕΕΜ, με αποτέλεσμα τη διαχείριση και τον περιορισμό των κινδύνων συγκέντρωσης με τον προσφορότερο τρόπο.

                  (11)

                  Προκειμένου για τα δικαιώματα και τις διακριτικές ευχέρειες που σχετίζονται με τις απαιτήσεις ρευστότητας κατά τα οριζόμενα στο κεφάλαιο 6 του τμήματος II του Οδηγού της ΕΚΤ η τελευταία συνιστά την υιοθέτηση συνεπούς και συνετής προσέγγισης, διότι η άσκησή τους επηρεάζει τον υπολογισμό των απαιτήσεων όσον αφορά τον δείκτη κάλυψης του κινδύνου ρευστότητας, για παράδειγμα μέσω του καθορισμού της μεταχείρισης συγκεκριμένων εισροών και εκροών. Στα προϊόντα εκτός ισολογισμού που σχετίζονται με χρηματοδότηση του εμπορίου οι ΕΑΑ μπορούν να εφαρμόζουν ποσοστό εκροών μικρότερο του 5 %, εφόσον το εφαρμοστέο ποσοστό εκροών έχει υπολογιστεί βάσει στατιστικών στοιχείων τεκμηρίωσης.

                  (12)

                  Προκειμένου για τη χορήγηση απαλλαγών σε πιστωτικά ιδρύματα μόνιμα συνδεδεμένα με κεντρικό οργανισμό κατά το άρθρο 21 παράγραφος 1 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5) και προς επίτευξη ισοτιμίας των όρων ανταγωνισμού συνιστάται η υιοθέτηση της προσέγγισης που περιγράφεται στο κεφάλαιο 8 του τμήματος II του Οδηγού της ΕΚΤ σε ό,τι αφορά τα λιγότερο σημαντικά ιδρύματα.

                  (13)

                  Όσον αφορά τα δικαιώματα και τις διακριτικές ευχέρειες που σχετίζονται με τις ρυθμίσεις διακυβέρνησης και την προληπτική εποπτεία και προκειμένου να διασφαλίζεται η εφαρμογή πρόσφορων απαιτήσεων διακυβέρνησης σε όλα τα πιστωτικά ιδρύματα συνιστάται η υιοθέτηση συνετής και συνεπούς προσέγγισης κατά τα οριζόμενα στο κεφάλαιο 11 του τμήματος II του Οδηγού της ΕΚΤ. Ωστόσο, ενόψει της αρχής της αναλογικότητας θεωρείται πρόσφορη για τα λιγότερο σημαντικά πιστωτικά ιδρύματα η υιοθέτηση ειδικής προσέγγισης όσον αφορά τη σύσταση κοινής επιτροπής αποτελούμενης από την επιτροπή κινδύνου και την επιτροπή ελέγχου.

                  (14)

                  Ακόμη, ενόψει της ανάγκης διασφάλισης ομαλής συνεργασίας εντός του ΕΕΜ η παρούσα σύσταση καλύπτει δικαιώματα και διακριτικές ευχέρειες που αφορούν τη συνεργασία μεταξύ αρχών.

                  (15)

                  Όσον αφορά τις διμερείς συμφωνίες για την εποπτεία πιστωτικών ιδρυμάτων σε μη συμμετέχοντα κράτη μέλη κατά το άρθρο 115 παράγραφος 2 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ απαιτείται η υιοθέτηση ειδικής προσέγγισης σε σχέση με τα λιγότερο σημαντικά ιδρύματα, δεδομένου ότι το εν λόγω δικαίωμα έχει η αρμόδια αρχή που χορηγεί τις άδειες λειτουργίας. Σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο α) και το άρθρο 9 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013, η ΕΚΤ είναι αποκλειστικά αρμόδια για τη χορήγηση και ανάκληση της άδειας λειτουργίας πιστωτικών ιδρυμάτων στο πλαίσιο του ΕΕΜ και, συνεπώς, πρέπει να συμμετέχει στη σύναψη διμερών συμφωνιών για την εποπτεία πιστωτικών ιδρυμάτων σε μη συμμετέχοντα κράτη μέλη,

            ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:
      ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ

         ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

         I.

      1.   Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής

      Η παρούσα σύσταση καθορίζει τις αρχές που θα πρέπει να διέπουν την άσκηση από τις ΕΑΑ ορισμένων δικαιωμάτων και διακριτικών ευχερειών που παρέχει το ενωσιακό δίκαιο όσον αφορά τα λιγότερο σημαντικά ιδρύματα.
      2.   Ορισμοί

      Για τους σκοπούς της παρούσας σύστασης ισχύουν οι ορισμοί του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013, του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 468/2014 (ΕΚΤ/2014/17), του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, της οδηγίας 2013/36/ΕΕ και του κατ' εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2015/61 της Επιτροπής (6).
      ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ

         ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΩΝ ΕΥΧΕΡΕΙΩΝ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΣΥΝΙΣΤΑΤΑΙ ΕΙΔΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΑ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ

         II.

         Απαλλαγές από τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας

      1.   Άρθρο 8 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013: απαλλαγές από την εφαρμογή των απαιτήσεων για την κάλυψη κινδύνου ρευστότητας σε διασυνοριακό επίπεδο

      Κατά την εξέταση των αιτήσεων απαλλαγής από την εφαρμογή των απαιτήσεων για την κάλυψη του κινδύνου ρευστότητας σε διασυνοριακό επίπεδο οι ΕΑΑ θα πρέπει να αξιολογούν τη συμμόρφωση με όλες τις προϋποθέσεις του άρθρου 8 παράγραφοι 1 και 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, εφαρμόζοντας τις προδιαγραφές αξιολόγησης της ενότητας II, κεφάλαιο 1, παράγραφος 4 του Οδηγού της ΕΚΤ, πλην εκείνων που αφορούν το άρθρο 8 παράγραφος 3 στοιχείο β) του ως άνω κανονισμού.

         III.

         Κεφαλαιακές απαιτήσεις

      1.   Άρθρο 129 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013: ανοίγματα υπό τη μορφή καλυμμένων ομολόγων

      Όσον αφορά τα ανοίγματα υπό τη μορφή καλυμμένων ομολόγων κάθε ΕΑΑ θα πρέπει να συντονίζει τις ενέργειές της με την ΕΚΤ για σκοπούς αξιολόγησης του ενδεχόμενου σημαντικών προβλημάτων συγκέντρωσης στο οικείο συμμετέχον κράτος μέλος, πριν από τη λήψη απόφασης περί της χορήγησης ή μη μερικής απαλλαγής από την εφαρμογή του άρθρου 129 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και την έγκριση της χρήσης της δεύτερης βαθμίδας πιστωτικής ποιότητας για ποσό που δεν υπερβαίνει το 10 % του συνολικού ανοίγματος του ονομαστικού ποσού των ανεξόφλητων καλυμμένων ομολόγων του εκδότη.
      2.   Άρθρο 311 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013: αντιμετώπιση ανοιγμάτων έναντι κεντρικών αντισυμβαλλομένων

                  2.1.

                  Κάθε ΕΑΑ θα πρέπει να επιτρέπει σε πιστωτικό ίδρυμα να αντιμετωπίζει τα ανοίγματα συναλλαγών του και τις συνεισφορές του στο κεφάλαιο εκκαθάρισης κεντρικού αντισυμβαλλομένου σύμφωνα με το άρθρο 310 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, εφόσον ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος έχει ενημερώσει το πιστωτικό ίδρυμα ότι έχει παύσει να υπολογίζει το KCCP (υποθετικό κεφάλαιο) κατά το άρθρο 311 παράγραφος 1 στοιχείο α) του ως άνω κανονισμού.

                  2.2.

                  Για τους σκοπούς της παραγράφου 2.1, κατά την αξιολόγηση της εγκυρότητας των λόγων για τους οποίους ορισμένος κεντρικός αντισυμβαλλόμενος έπαυσε να υπολογίζει το KCCP (υποθετικό κεφάλαιο) οι ΕΑΑ θα πρέπει να εφαρμόζουν τα συμπεράσματα στα οποία καταλήγει η ΕΚΤ ως προς τον κεντρικό αυτό αντισυμβαλλόμενο κατά την επαλήθευση της εγκυρότητας των παραπάνω λόγων.

            3.   Άρθρο 380 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013: απαλλαγή σε περίπτωση δυσλειτουργίας συστήματος

                  3.1.

                  Σε περίπτωση εκδήλωσης δυσλειτουργίας συστήματος κατά την έννοια του άρθρου 380 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, η οποία επιβεβαιώνεται με σχετική ανακοίνωση που δημοσιεύει η ΕΚΤ, και μέχρι τη δημοσίευση νεότερης ανακοίνωσης της τελευταίας περί αποκατάστασής της, η ΕΚΤ θα πρέπει να την αξιολογεί, οι δε ΕΑΑ να εφαρμόζουν τα συμπεράσματα της αξιολόγησης της ΕΚΤ και να κάνουν χρήση του δικαιώματος του ως άνω άρθρου 380. Στην περίπτωση αυτή:

                              α)

                              τα πιστωτικά ιδρύματα δεν θα πρέπει να υποχρεούνται σε τήρηση των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων των άρθρων 378 και 379 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013· και

                              β)

                              ο μη διακανονισμός συναλλαγής από ορισμένο αντισυμβαλλόμενο δεν θα πρέπει να θεωρείται αθέτηση για τους σκοπούς του πιστωτικού κινδύνου.

                  3.2.

                  ΕΑΑ η οποία σκοπεύει να προβεί σε δημοσίευση ανακοίνωσης με την οποία επιβεβαιώνεται η εκδήλωση δυσλειτουργίας συστήματος κατά την έννοια του άρθρου 380 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 θα πρέπει να συντονίζει τις ενέργειές της με την ΕΚΤ πριν από την εν λόγω δημοσίευση.

         IV.

         Θεσμικά συστήματα προστασίας

      1.   Άρθρο 49 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013: αφαίρεση τοποθετήσεων σε ιδρύματα που περιλαμβάνονται σε θεσμικά συστήματα προστασίας

                  1.1.

                  Όταν ζητείται η άδεια αφαίρεσης τοποθετήσεων σε μέσα ίδιων κεφαλαίων, οι ΕΑΑ θα πρέπει να εφαρμόζουν τις προδιαγραφές της ενότητας ΙΙ, κεφάλαιο 4, παράγραφος 4 του Οδηγού της ΕΚΤ προκειμένου να αξιολογήσουν εάν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 49 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.

                  1.2.

                  Μια ΕΑΑ μπορεί να επιτρέπει σε θεσμικό σύστημα προστασίας να υποβάλλει αίτηση για τη χορήγηση άδειας κατά το άρθρο 49 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 για λογαριασμό όλων των λιγότερο σημαντικών ιδρυμάτων που περιλαμβάνονται σε αυτό. Στην περίπτωση αυτή η ΕΑΑ μπορεί να εκδίδει απόφαση για τη χορήγηση άδειας σύμφωνα με το ως άνω άρθρο, η οποία ισχύει για όλα τα λιγότερο σημαντικά ιδρύματα που αναφέρονται στην αίτηση.

         V.

         Ρευστότητα

      1.   Άρθρο 420 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013: εκροές ρευστότητας

                  1.1.

                  Ακολούθως προς το άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΕ) 2016/445, για προϊόντα εκτός ισολογισμού που σχετίζονται με χρηματοδότηση του εμπορίου κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 429 και στο παράρτημα I του ως άνω κανονισμού οι ΕΑΑ θα πρέπει να ορίζουν ποσοστό εκροών 5 % το οποίο τα πιστωτικά ιδρύματα θα εφαρμόζουν κατά την αξιολόγηση των εκροών ρευστότητας. Οι ΕΑΑ θα πρέπει να υποχρεώνουν τα πιστωτικά ιδρύματα να τους αναφέρουν τις αντίστοιχες εκροές σύμφωνα με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 680/2014 της Επιτροπής (7).

                  1.2.

                  Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1.1, προκειμένου για λιγότερο σημαντικά ιδρύματα εγκατεστημένα σε ορισμένο κράτος μέλος η οικεία ΕΑΑ μπορεί να ορίζει ποσοστό εκροών μικρότερο του 5 % βάσει στατιστικών στοιχείων τεκμηρίωσης.

         VI.

         Προληπτική εποπτεία

      1.   Άρθρο 76 παράγραφος 3 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ: σύσταση κοινής επιτροπής αποτελούμενης από την επιτροπή κινδύνου και την επιτροπή ελέγχου

                  1.1.

                  Προκειμένου για λιγότερο σημαντικά πιστωτικά ιδρύματα (συμπεριλαμβανομένων των πιστωτικών ιδρυμάτων που είναι θυγατρικές ομίλων) που δεν θεωρούνται σημαντικά κατά την έννοια του άρθρου 76 παράγραφος 3 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ οι ΕΑΑ θα πρέπει, ασκώντας το σχετικό δικαίωμα, να επιτρέπουν τη σύσταση κοινής επιτροπής αποτελούμενης από την επιτροπή κινδύνου και την επιτροπή ελέγχου.

                  1.2.

                  Οι ΕΑΑ θα πρέπει να αξιολογούν τη σημασία του πιστωτικού ιδρύματος κατά την έννοια του άρθρου 76 παράγραφος 3 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ από πλευράς μεγέθους, εσωτερικής οργάνωσης και φύσης, πεδίου εφαρμογής και πολυπλοκότητας των δραστηριοτήτων του, σύμφωνα με τις προδιαγραφές αξιολόγησης της ενότητας ΙΙ κεφάλαιο 11 παράγραφος 3 του Οδηγού της ΕΚΤ.

                  1.3.

                  Εφόσον συγκεκριμένη εθνική νομοθεσία με την οποία μεταφέρεται στο οικείο δίκαιο η οδηγία 2013/36/ΕΕ θεσπίζει ήδη κριτήρια πέραν των προδιαγραφών που προβλέπονται στην ενότητα ΙΙ κεφάλαιο 11 παράγραφος 3 του Οδηγού της ΕΚΤ, οι οικείες ΕΑΑ θα πρέπει να τα εφαρμόζουν.

            2.   Άρθρο 115 παράγραφος 2 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ: διμερής συμφωνία σχετικά με την εποπτεία πιστωτικών ιδρυμάτων σε μη συμμετέχοντα κράτη μέλη

                  2.1.

                  Δεδομένης της αρμοδιότητας της ΕΚΤ για την αρχική αδειοδότηση πιστωτικών ιδρυμάτων εντός του ΕΕΜ και της αρμοδιότητας των ΕΑΑ για την προληπτική εποπτεία λιγότερο σημαντικών ιδρυμάτων, οι ΕΑΑ θα πρέπει να γνωστοποιούν στην ΕΚΤ τυχόν πρόθεσή τους είτε να εκχωρήσουν την άμεση εποπτική αρμοδιότητά τους επί ενός λιγότερο σημαντικού ιδρύματος στην αρμόδια αρχή που έχει αδειοδοτήσει και εποπτεύει τη μητρική επιχείρησή του είτε να αναλάβουν την εποπτική αρμοδιότητα επί θυγατρικού πιστωτικού ιδρύματος που έχει αδειοδοτηθεί σε άλλο κράτος μέλος. Ως αρχή αρμόδια για την αδειοδότηση των πιστωτικών ιδρυμάτων η ΕΚΤ θα πρέπει να συνεργάζεται με την οικεία ΕΑΑ με σκοπό την κατάρτιση διμερούς συμφωνίας όσον αφορά την εκχώρηση εποπτικών αρμοδιοτήτων σε ΕΑΑ που είναι υπεύθυνη για την εποπτεία σε διαρκή βάση της μητρικής οντότητας, ή την ανάληψη τέτοιων αρμοδιοτήτων από ΕΑΑ που είναι υπεύθυνη για την εποπτεία σε διαρκή βάση της θυγατρικής οντότητας, στο οικείο συμμετέχον κράτος μέλος.

                  2.2.

                  Η παράγραφος 2.1 εφαρμόζεται στις ακόλουθες περιπτώσεις:

                              α)

                              όταν ορισμένη ΕΑΑ σκοπεύει να εκχωρήσει την αρμοδιότητά της για άσκηση άμεσης εποπτείας ενός λιγότερο σημαντικού ιδρύματος στην ΕΑΑ που αδειοδότησε και εποπτεύει τη μητρική επιχείρηση και

                              β)

                              όταν ορισμένη ΕΑΑ, ως αρχή αρμόδια για την άμεση εποπτεία μητρικής επιχείρησης που είναι πιστωτικό ίδρυμα, επιδιώκει ή της ζητείται να αναλάβει την αρμοδιότητα για την εποπτεία θυγατρικού πιστωτικού ιδρύματος που έχει αδειοδοτηθεί σε άλλο κράτος μέλος.

            ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ

         ΚΑΤΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΩΝ ΕΥΧΕΡΕΙΩΝ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΥΙΟΘΕΤΕΙΤΑΙ ΚΟΙΝΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΟΛΑ ΤΑ ΠΙΣΤΩΤΙΚΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ

         VII.

      Στο παράρτημα της παρούσας παρατίθενται τα δικαιώματα και οι διακριτικές ευχέρειες που θα ασκούνται κατά περίπτωση και επί των οποίων θα πρέπει να υιοθετείται κοινή προσέγγιση όσον αφορά τα σημαντικά και τα λιγότερο σημαντικά ιδρύματα. Προκειμένου για τα λιγότερο σημαντικά ιδρύματα οι ΕΑΑ ασκούν τα εν λόγω δικαιώματα και τις διακριτικές ευχέρειες σύμφωνα με τον πίνακα αναφοράς του παραρτήματος.
      ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ

         ΤΕΛΙΚΗ ΔΙΑΤΑΞΗ

         VIII.

         Τελική διάταξη

      Η παρούσα σύσταση απευθύνεται στις ΕΑΑ των συμμετεχόντων κρατών μελών.

         Φρανκφούρτη, 4 Απριλίου 2017.

               Ο Πρόεδρος της ΕΚΤ

            Mario DRAGHI

         (1)  ΕΕ L 287 της 29.10.2013, σ. 63.

         (2)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 468/2014 της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της 16ης Απριλίου 2014, που θεσπίζει το πλαίσιο συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, των εθνικών αρμόδιων αρχών και των εθνικών εντεταλμένων αρχών εντός του ενιαίου εποπτικού μηχανισμού (κανονισμός για το πλαίσιο ΕΕΜ) (ΕΚΤ/2014/17) (ΕΕ L 141 της 14.5.2014, σ. 1).

         (3)  Κανονισμός (ΕΕ) 2016/445 της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της 14ης Μαρτίου 2016, σχετικά με την άσκηση δικαιωμάτων και διακριτικών ευχερειών που παρέχει το ενωσιακό δίκαιο (ΕΚΤ/2016/4) (ΕΕ L 78 της 24.3.2016, σ. 60).

         (4)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας για πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 (ΕΕ L 176 της 27.6.2013, σ. 1).

         (5)  Οδηγία 2013/36/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με την πρόσβαση στη δραστηριότητα πιστωτικών ιδρυμάτων και την προληπτική εποπτεία πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων, για την τροποποίηση της οδηγίας 2002/87/ΕΚ και για την κατάργηση των οδηγιών 2006/48/ΕΚ και 2006/49/ΕΚ (ΕΕ L 176 της 27.6.2013, σ. 338).

         (6)  Κατ' εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) 2015/61 της Επιτροπής, της 10ης Οκτωβρίου 2014, για τη συμπλήρωση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 όσον αφορά την απαίτηση κάλυψης του κινδύνου ρευστότητας για τα πιστωτικά ιδρύματα (ΕΕ L 11 της 17.1.2015, σ. 1).

         (7)  Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 680/2014 της Επιτροπής, της 16ης Απριλίου 2014, για τη θέσπιση εκτελεστικών τεχνικών προτύπων όσον αφορά την υποβολή εποπτικών αναφορών από τα ιδρύματα σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 191 της 28.6.2014, σ. 1).

         ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

                     Νομική βάση δικαιώματος ή/και διακριτικής ευχέρειας

                     Συνιστώμενη προσέγγιση: συνέπεια με την πολιτική των δικαιωμάτων και διακριτικών ευχερειών όσον αφορά τα σημαντικά ιδρύματα

                           Ενοποιημένη εποπτεία και απαλλαγές από τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας

                     Άρθρο 7 παράγραφοι 1, 2 και 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013: απαλλαγές από την εφαρμογή κεφαλαιακών απαιτήσεων

                     Ενότητα ΙΙ κεφάλαιο 1 παράγραφος 3 του Οδηγού της ΕΚΤ

                     Άρθρο 8 παράγραφοι 1 και 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013: απαλλαγές από την εφαρμογή των απαιτήσεων για την κάλυψη κινδύνου ρευστότητας

                     Ενότητα ΙΙ κεφάλαιο 1 παράγραφος 4 του Οδηγού της ΕΚΤ

                     Άρθρο 9 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013: μέθοδος μερικής ενοποίησης

                     Ενότητα ΙΙ κεφάλαιο 1 παράγραφος 5 του Οδηγού της ΕΚΤ

                     Άρθρο 10 παράγραφοι 1 και 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013: απαλλαγές για πιστωτικά ιδρύματα μόνιμα συνδεδεμένα με κεντρικό οργανισμό

                     Ενότητα ΙΙ κεφάλαιο 1 παράγραφος 6 του Οδηγού της ΕΚΤ

                     Άρθρο 24 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013: αποτίμηση στοιχείων ενεργητικού και στοιχείων εκτός ισολογισμού — χρήση των διεθνών προτύπων χρηματοοικονομικής αναφοράς για σκοπούς προληπτικής εποπτείας

                     Ενότητα ΙΙ κεφάλαιο 1 παράγραφος 8 του Οδηγού της ΕΚΤ

                           Ίδια κεφάλαια

                     Άρθρο 49 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013: αφαίρεση ασφαλιστικών εταιρειών χαρτοφυλακίου

                     Ενότητα ΙΙ κεφάλαιο 2 παράγραφος 4 του Οδηγού της ΕΚΤ

                     Άρθρο 49 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013: αφαίρεση τοποθετήσεων οντοτήτων του χρηματοπιστωτικού τομέα

                     Ενότητα ΙΙ κεφάλαιο 2 παράγραφος 5 του Οδηγού της ΕΚΤ

                     Άρθρο 78 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013: μείωση ιδίων κεφαλαίων — περιθώριο υπέρβασης κεφαλαιακών απαιτήσεων

                     Ενότητα ΙΙ κεφάλαιο 2 παράγραφος 6 του Οδηγού της ΕΚΤ

                     Άρθρο 78 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013: μείωση ιδίων κεφαλαίων — αλληλασφαλιστικές ενώσεις, ταμιευτήρια και συνεταιρισμοί

                     Ενότητα ΙΙ κεφάλαιο 2 παράγραφος 7 του Οδηγού της ΕΚΤ

                     Άρθρο 83 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013: απαλλαγή για πρόσθετα μέσα κατηγορίας 1 και μέσα κατηγορίας 2 που εκδίδονται από οντότητα ειδικού σκοπού

                     Ενότητα ΙΙ κεφάλαιο 2 παράγραφος 9 του Οδηγού της ΕΚΤ

                     Άρθρο 84 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013: δικαιώματα μειοψηφίας που περιλαμβάνονται στο ενοποιημένο κεφάλαιο κοινών μετοχών της κατηγορίας 1

                     Ενότητα ΙΙ κεφάλαιο 2 παράγραφος 10 του Οδηγού της ΕΚΤ

                           Κεφαλαιακές απαιτήσεις

                     Άρθρο 113 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013: υπολογισμός των σταθμισμένων ως προς τον κίνδυνο ανοιγμάτων – ανοίγματα εντός ομίλου

                     Ενότητα ΙΙ κεφάλαιο 3 παράγραφος 3 του Οδηγού της ΕΚΤ

                     Άρθρο 162 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013: ληκτότητα ανοιγμάτων

                     Ενότητα ΙΙ κεφάλαιο 3 παράγραφος 5 του Οδηγού της ΕΚΤ

                     Άρθρο 225 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013: εσωτερικές εκτιμήσεις των προσαρμογών μεταβλητότητας

                     Ενότητα ΙΙ κεφάλαιο 3 παράγραφος 7 του Οδηγού της ΕΚΤ

                     Άρθρο 243 παράγραφος 2 και άρθρο 244 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013: μεταφορά σημαντικού κινδύνου

                     Ενότητα ΙΙ κεφάλαιο 3 παράγραφος 8 του Οδηγού της ΕΚΤ

                     Άρθρο 283 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013: εφαρμογή της μεθόδου εσωτερικών υποδειγμάτων

                     Ενότητα ΙΙ κεφάλαιο 3 παράγραφος 9 του Οδηγού της ΕΚΤ

                     Άρθρο 284 παράγραφοι 4 και 9 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013: υπολογισμός της αξίας ανοίγματος για τον πιστωτικό κίνδυνο αντισυμβαλλομένου

                     Ενότητα ΙΙ κεφάλαιο 3 παράγραφος 10 του Οδηγού της ΕΚΤ

                     Άρθρο 311 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013: κίνδυνος αγοράς (ανοίγματα έναντι κεντρικών αντισυμβαλλομένων)

                     Ενότητα ΙΙ κεφάλαιο 3 παράγραφος 11 του Οδηγού της ΕΚΤ

                     Άρθρο 366 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013: υπολογισμός της δυνητικής ζημίας

                     Ενότητα ΙΙ κεφάλαιο 3 παράγραφος 12 του Οδηγού της ΕΚΤ

                           Θεσμικά συστήματα προστασίας

                     Άρθρο 8 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013: απαλλαγή μελών θεσμικών συστημάτων προστασίας από την εφαρμογή των απαιτήσεων για την κάλυψη κινδύνου ρευστότητας

                     Ενότητα II κεφάλαιο 4 παράγραφος 3 του Οδηγού της ΕΚΤ

                           Μεγάλα ανοίγματα

                     Άρθρο 396 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013: συμμόρφωση με τις απαιτήσεις για μεγάλα χρηματοδοτικά ανοίγματα

                     Ενότητα II κεφάλαιο 5 παράγραφος 3 του Οδηγού της ΕΚΤ

                           Ρευστότητα

                     Άρθρο 422 παράγραφος 8 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και άρθρο 29 του κατ' εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2015/61: εκροές ρευστότητας εντός του ίδιου ομίλου

                     Ενότητα ΙΙ κεφάλαιο 6 παράγραφος 11 του Οδηγού της ΕΚΤ

                     Άρθρο 425 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και άρθρο 34 του κατ' εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2015/61: εισροές ρευστότητας εντός του ίδιου ομίλου

                     Ενότητα II κεφάλαιο 6 παράγραφος 15 του Οδηγού της ΕΚΤ

                     Άρθρο 8 παράγραφος 1 του κατ' εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2015/61: διαφοροποίηση ρευστών στοιχείων ενεργητικού

                     Ενότητα ΙΙ κεφάλαιο 6 παράγραφος 5 του Οδηγού της ΕΚΤ

                     Άρθρο 8 παράγραφος 3 στοιχείο γ) του κατ' εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2015/61: διαχείριση ρευστών στοιχείων ενεργητικού

                     Ενότητα ΙΙ κεφάλαιο 6 παράγραφος 6 του Οδηγού της ΕΚΤ

                     Άρθρο 8 παράγραφος 6 του κατ' εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2015/61: νομισματική αναντιστοιχία

                     Ενότητα ΙΙ κεφάλαιο 6 παράγραφος 4 του Οδηγού της ΕΚΤ

                     Άρθρο 10 παράγραφος 2 του κατ' εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2015/61: περικοπές σε εξαιρετικά υψηλής ποιότητας καλυμμένα ομόλογα

                     Ενότητα ΙΙ κεφάλαιο 6 παράγραφος 7 του Οδηγού της ΕΚΤ

                     Άρθρο 24 παράγραφος 6 του κατ' εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2015/61: πολλαπλασιαστής για καταθέσεις λιανικής που καλύπτονται από σύστημα εγγύησης των καταθέσεων

                     Ενότητα ΙΙ κεφάλαιο 6 παράγραφος 8 του Οδηγού της ΕΚΤ

                     Άρθρο 25 παράγραφος 3 του κατ' εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2015/61: υψηλότερα ποσοστά εκροής

                     Ενότητα ΙΙ κεφάλαιο 6 παράγραφος 9 του Οδηγού της ΕΚΤ

                     Άρθρο 26 του κατ' εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2015/61: εκροές με αλληλοεξαρτώμενες εισροές

                     Ενότητα ΙΙ κεφάλαιο 6 παράγραφος 10 του Οδηγού της ΕΚΤ

                     Άρθρο 30 παράγραφος 2 του κατ' εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2015/61: συμπληρωματικές εκροές εξασφαλίσεων λόγω υποβάθμισης της πιστοληπτικής ικανότητας

                     Ενότητα ΙΙ κεφάλαιο 6 παράγραφος 12 του Οδηγού της ΕΚΤ

                     Άρθρο 33 παράγραφος 2 του κατ' εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2015/61: ανώτατο όριο εισροών

                     Ενότητα ΙΙ κεφάλαιο 6 παράγραφος 13 του Οδηγού της ΕΚΤ

                     Άρθρο 33 παράγραφοι 3, 4 και 5 του κατ' εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2015/61: εξειδικευμένα πιστωτικά ιδρύματα

                     Ενότητα ΙΙ κεφάλαιο 6 παράγραφος 14 του Οδηγού της ΕΚΤ

                           Μόχλευση

                     Άρθρο 429 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013: εξαίρεση των εντός ομίλου ανοιγμάτων από τον υπολογισμό του δείκτη μόχλευσης

                     Ενότητα II κεφάλαιο 7 παράγραφος 3 του Οδηγού της ΕΚΤ

                           Γενικοί όροι πρόσβασης στη δραστηριότητα πιστωτικών ιδρυμάτων

                     Άρθρο 21 παράγραφος 1 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ: απαλλαγή για πιστωτικά ιδρύματα μόνιμα συνδεδεμένα με κεντρικό οργανισμό

                     Ενότητα ΙΙ κεφάλαιο 9 παράγραφος 1 του Οδηγού της ΕΚΤ

                           Ρυθμίσεις διακυβέρνησης και προληπτική εποπτεία

                     Άρθρο 88 παράγραφος 1 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ: ταυτόχρονη άσκηση των καθηκόντων προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου

                     Ενότητα ΙΙ κεφάλαιο 11 παράγραφος 4 του Οδηγού της ΕΚΤ

                     Άρθρο 91 παράγραφος 6 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ: πρόσθετη θέση μη εκτελεστικού μέλους διοικητικού συμβουλίου

                     Ενότητα ΙΙ κεφάλαιο 11 παράγραφος 5 του Οδηγού της ΕΚΤ

                     Άρθρο 108 παράγραφος 1 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ: εσωτερική διαδικασία εκτίμησης της κεφαλαιακής επάρκειας για πιστωτικά ιδρύματα που συνδέονται κατά μόνιμο τρόπο με κεντρικό οργανισμό

                     Ενότητα ΙΙ κεφάλαιο 11 παράγραφος 7 του Οδηγού της ΕΚΤ

                     Άρθρο 111 παράγραφος 5 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ: εποπτεία χρηματοδοτικών εταιρειών συμμετοχών ή μεικτών χρηματοοικονομικών εταιρειών συμμετοχών όπου τμήμα του ομίλου είναι εγκατεστημένο σε μη συμμετέχον κράτος μέλος

                     Ενότητα ΙΙ κεφάλαιο 11 παράγραφος 8 του Οδηγού της ΕΚΤ

                     Άρθρα 117 και 118 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ: υποχρεώσεις συνεργασίας

                     Ενότητα ΙΙ κεφάλαιο 11 παράγραφος 10 του Οδηγού της ΕΚΤ

                     Άρθρο 142 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ: σχέδια διατήρησης κεφαλαίου

                     Ενότητα ΙΙ κεφάλαιο 11 παράγραφος 13 του Οδηγού της ΕΚΤ


Avis juridique important

|

52004SC0811

Σύσταση για σύσταση του Συμβουλίου προς τη Μάλτα προκειµένου να τερµατιστεί η κατάσταση υπερβολικού δηµοσιονοµικού ελλείµµατος  /* SEC/2004/0811 τελικό */

Σύσταση για ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΠΡΟΣ ΤΗ ΜΑΛΤΑ προκειμένου να τερματιστεί η κατάσταση υπερβολικού δημοσιονομικού ελλείμματος(υποβληθείσα από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΣτις 7 Απριλίου 2004, η Επιτροπή δημοσίευσε τις εαρινές προβλέψεις του 2004 [1]. Σύμφωνα με τις προβλέψεις αυτές, στις οποίες λαμβάνονται υπόψη τα στοιχεία που υποβλήθηκαν από την Μάλτα τον Μάρτιο του 2004, το έλλειμμα γενικής κυβέρνησης στη Μάλτα μειώθηκε από 5,7% του ΑΕΠ το 2002 σε 9,7% του ΑΕΠ το 2003, με αποτέλεσμα να υπερβαίνει την τιμή της αναφοράς του 3% του ΑΕΠ που ορίζει η Συνθήκη.[1]  Οι εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2004 είναι διαθέσιμες στον ακόλουθο δικτυακό τόπο: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/publications/european_economy/2004/ee204en.pdf.Με βάση τις πρώτες αυτές ενδείξεις, στις 12 Μαΐου 2004 η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος για την Μάλτα με τη σύνταξη της έκθεσης που προβλέπεται στο άρθρο 104 παράγραφος 3 της Συνθήκης [2]. Στις 21 Μαΐου 2004, η Επιτροπή έλαβε το πρόγραμμα σύγκλισης της Μάλτας, στο οποίο επιβεβαιώνεται ότι το 2003 το έλλειμμα έφθασε σε 9,7% του ΑΕΠ.[2]  Το πλήρες κείμενο της έκθεσης αυτής διατίθεται στον ακόλουθο δικτυακό τύπο: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/procedures_en.htm.Η εφαρμογή της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος διέπεται από τις διατάξεις του άρθρου 104 της συνθήκης και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1467/97 του Συμβουλίου «για την επιτάχυνση και τη διασαφήνιση της εφαρμογής της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος», που αποτελεί μέρος του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης [3]. Οι χώρες που προσχώρησαν στην ΕΕ την 1η Μαΐου 2004 είναι κράτη μέλη με παρέκκλιση τα οποία οφείλουν να αποφεύγουν τα υπερβολικά ελλείμματα, χωρίς ωστόσο να προβλέπεται για αυτά η επιβολή κυρώσεων σύμφωνα με το άρθρο 104, παράγραφοι 9 και 11.[3]  ΕΕ L 209, 2.8.1997Σύμφωνα με την έκθεση της Επιτροπής που καταρτίστηκε βάσει του άρθρου 104 παράγραφος 3 της Συνθήκης, το γεγονός ότι το έλλειμμα της Μάλτας το 2003 υπερέβη την τιμή αναφοράς του 3% του ΑΕΠ που ορίζει η Συνθήκη δεν ήταν αποτέλεσμα έκτακτων περιστάσεων μη ελεγχόμενων από τις αρχές Μάλτας ούτε ήταν επακόλουθο κάποιας σοβαρής οικονομικής ύφεσης με την έννοια του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Όσον αφορά τις εξελίξεις για το 2004, η έκθεση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης είναι μεν πιθανό να μειωθεί, αλλά ότι θα διατηρηθεί σε επίπεδο υψηλότερο από 3% του ΑΕΠ. Ειδικότερα, σύμφωνα με τις εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2004, το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης προβλέπεται να διαμορφωθεί σε 5,9% του ΑΕΠ το 2004, θα είναι δηλαδή υψηλότερο από το ποσοστό 5,2% του ΑΕΠ που είχαν προβλέψει οι αρχές της Μάλτας στο πρόγραμμα σύγκλισης.Με βάση τις εαρινές αυτές προβλέψεις, η έκθεση της Επιτροπής κατέληγε, επίσης, στο συμπέρασμα ότι ο λόγος χρέους προς το ΑΕΠ, που είχε ανέλθει σε 72,0% του ΑΕΠ το 2003, θα συνεχίσει το 2004 να αποκλίνει από την τιμή αναφοράς του 60% που ορίζει η Συνθήκη. Ειδικότερα, σύμφωνα με τις εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2004, ο δείκτης χρέους προς το ΑΕΠ θα ανέλθει σε 73,9% του ΑΕΠ το 2004, θα είναι δηλαδή υψηλότερος από το ποσοστό 72,1% του ΑΕΠ που είχαν προβλέψει οι αρχές της Μάλτας στο πρόγραμμα σύγκλισης.Το άρθρο 104 παράγραφος 4 της Συνθήκης αναφέρει ότι «η επιτροπή του άρθρου 114 (δηλαδή η Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή) διατυπώνει γνώμη για την έκθεση της Επιτροπής». Η επιτροπή αυτή εξέδωσε τη γνώμη της στις 24 Μαΐου 2004, με την οποία συμφωνεί με την εκτίμηση που διατύπωσε η Επιτροπή στην έκθεσή της. Ειδικότερα, η επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η δημοσιονομική κατάσταση στη Μάλτα δείχνει την ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος βάσει αμφοτέρων των κριτηρίων τα οποία προβλέπονται στο άρθρο 104 παράγραφος 2 για τον εντοπισμό των ελλειμμάτων αυτών. Η εξέταση και άλλων σχετικών παραγόντων, και ιδίως της μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής θέσης και του δείκτη δημοσίων επενδύσεων, δεν μετέβαλαν την εκτίμηση που στηριζόταν στα ίδια τα κριτήρια. Επίσης, σύμφωνα με την εκτίμηση της επιτροπής, το 2004 το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης θεωρείται πιθανό ότι θα συνεχίσει να υπερβαίνει την τιμή αναφοράς της Συνθήκης και ότι το 2004, το ακαθάριστο χρέος γενικής κυβέρνησης θα διαμορφωθεί και πάλι σε επίπεδα ανώτερα της τιμής αναφοράς του 60% του ΑΕΠ που ορίζει η Συνθήκη.Η Επιτροπή, αφού εξέτασε τους συναφείς παράγοντες τους οποίους έλαβε υπόψη στην έκθεσή της και συνεκτιμώντας τη γνώμη της ΟΔΕ, διατυπώνει τη γνώμη ότι στη Μάλτα υφίσταται υπερβολικό έλλειμμα. Η γνώμη αυτή, που εγκρίθηκε από την Επιτροπή στις 24 Ιουνίου 2004, απεστάλη στο Συμβούλιο βάσει του άρθρου 104 παράγραφος 5 της συνθήκης. Η Επιτροπή συνιστά στο Συμβούλιο να λάβει σχετική απόφαση σύμφωνα με το άρθρο 104 παράγραφος 6. Επιπλέον, η Επιτροπή υποβάλλει στο Συμβούλιο σύσταση για σύσταση του Συμβουλίου με αποδέκτη τη Μάλτα, προκειμένου να τερματιστεί η κατάσταση υπερβολικού ελλείμματος, σύμφωνα με το άρθρο 104 παράγραφος 7 της Συνθήκης. Στο πλαίσιο της παρακολούθησης της εφαρμογής των ενεργειών που θα αναληφθούν από τη Μάλτα, το Συμβούλιο μπορεί να της απευθύνει και άλλες συστάσεις σύμφωνα με το άρθρο 104 παράγραφος 7, λαμβάνοντας υπόψη ότι το άρθρο 104 παράγραφος 9 δεν εφαρμόζεται στα κράτη μέλη με παρέκκλισηΣύσταση για ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΠΡΟΣ ΤΗ ΜΑΛΤΑ προκειμένου να τερματιστεί η κατάσταση υπερβολικού δημοσιονομικού ελλείμματοςΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη,τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ιδίως το άρθρο 104 παράγραφος 7,τη σύσταση της Επιτροπής,Εκτιμώντας τα ακόλουθα :(1) Σύμφωνα με το άρθρο 104 της Συνθήκης, τα κράτη μέλη αποφεύγουν τα υπερβολικά δημοσιονομικά ελλείμματα.(2) το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης βασίζεται στον στόχο της διασφάλισης υγιών δημόσιων οικονομικών ως μέσου ενίσχυσης των προϋποθέσεων για τη σταθερότητα των τιμών και την ισχυρή βιώσιμη ανάπτυξη που ευνοεί τη δημιουργία απασχόλησης.(3) το Συμβούλιο, βάσει του άρθρου 104 παράγραφος 6, αποφάσισε στις 5 Ιουλίου 2004 ότι στη Μάλτα υφίσταται υπερβολικό έλλειμμα.(4) μετά την έκδοση απόφασης σχετικά με την ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος στη Μάλτα, το Συμβούλιο, βάσει του άρθρου 104 παράγραφος 7 της Συνθήκης και του άρθρου 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1467/97 του Συμβουλίου, πρέπει ταυτόχρονα να απευθύνει στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος σύσταση για τερματισμό της κατάστασης υπερβολικού ελλείμματος εντός συγκεκριμένης περιόδου.(5) Σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) 1467/97 του Συμβουλίου, η σύσταση αυτή πρέπει να θέτει μεγίστη προθεσμία τεσσάρων μηνών προκειμένου το συγκεκριμένο κράτος μέλος να λάβει αποτελεσματικά μέτρα και να προβλέπει ότι η διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος θα πρέπει να ολοκληρωθεί εντός του έτους που ακολουθεί εκείνο κατά το οποίο εντοπίστηκε, εκτός εάν συντρέχουν ειδικές περιστάσεις. Οι ειδικές αυτές περιστάσεις συντρέχουν στην περίπτωση της Μάλτας λόγω του γεγονότος ότι το έλλειμμα γενικής κυβέρνησης της χώρας ήταν αισθητά μεγαλύτερο από την τιμή αναφοράς κατά την ένταξη στην ΕΕ.(6) Λόγω των ειδικών αυτών περιστάσεων, το Συμβούλιο μπορεί να επιτρέψει τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος σε μεσοπρόθεσμο πλαίσιο. Είναι σκόπιμο να θεωρηθεί ότι το πρόγραμμα σύγκλισης που υποβλήθηκε από τη Μάλτα τον Μάιο του 2004, οι επακόλουθες επικαιροποιήσεις του προγράμματος αυτού και οι γνώμες του Συμβουλίου σχετικά με αυτές, προσδιορίζουν την πορεία προσαρμογής για τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος. Σύμφωνα με το πρόγραμμα σύγκλισης του Μαΐου 2004, η μείωση του υπερβολικού ελλείμματος κάτω από την τιμή αναφοράς 3% του ΑΕΠ, πρόκειται να ολοκληρωθεί μέχρι το 2006, με τους ακόλουθους ετήσιους στόχους όσον αφορά το έλλειμμα γενικής κυβέρνησης: 5,2% του ΑΕΠ το 2004, 3,7% του ΑΕΠ το 2005, 2,3% το 2006 και 1,4% του ΑΕΠ το 2007. Επιπλέον, το πρόγραμμα προβλέπει ότι ο δείκτης χρέους που το 2003 ανήλθε σε 72,0% θα διατηρηθεί σε επίπεδα ανώτερα της τιμής αναφοράς 60% του ΑΕΠ που ορίζει η Συνθήκη, μέχρι το 2005 (σε 72,4%) και ότι στη συνέχεια θα μειωθεί σε 70,4% το 2007. Η πορεία προσαρμογής προσδιορίζεται με βάση ένα μακροοικονομικό σενάριο το οποίο, σύμφωνα με τη γνώμη του Συμβουλίου της 5ης Ιουλίου 2004 για το πρόγραμμα σύγκλισης, θεωρείται εύλογο.(7) κατά την άποψη του Συμβουλίου, τα μέτρα δημοσιονομικής εξυγίανσης πρέπει να εξασφαλίζουν μόνιμη βελτίωση του αποτελέσματος της γενικής κυβέρνησης και παράλληλα να αποσκοπούν στη βελτίωση της ποιότητας των δημόσιων οικονομικών της χώρας και στην ενίσχυση του αναπτυξιακού δυναμικού της οικονομίας της.ΣΥΝΙΣΤΑ:- στις αρχές της Μάλτας να θέσουν τέρμα στην παρούσα κατάσταση υπερβολικού ελλείμματος το συντομότερο δυνατό- στις αρχές της Μάλτας να αναλάβουν ενέργειες σε μεσοπρόθεσμο πλαίσιο έτσι ώστε το έλλειμμα να μειωθεί κάτω από το 3% του ΑΕΠ μέχρι το 2006 με αξιόπιστο και διατηρήσιμο τρόπο, σύμφωνα με την πορεία μείωσης του ελλείμματος που προσδιορίζεται στη γνώμη του Συμβουλίου της 5ης Ιουλίου 2004 για το πρόγραμμα σύγκλισης που υποβλήθηκε το Μάιο του 2004- στις αρχές της Μάλτας να εφαρμόσουν με αποφασιστικότητα τα μέτρα που προβλέπονται στο πρόγραμμα σύγκλισης του Μαΐου 2004, και ιδίως εκείνα που λόγω του διαρθρωτικού χαρακτήρα τους αποβλέπουν στον εξορθολογισμό και τη μείωση των δαπανών- στις αρχές της Μάλτας να αναλάβουν αποτελεσματική δράση μέχρι τις 5 Νοεμβρίου 2004 όσον αφορά τα μέτρα που προβλέπονται για την επίτευξη του στόχου σχετικά με το έλλειμμα του 2005.- στις αρχές της Μάλτας να εξασφαλίσουν ότι το 2005 θα παύσει η αύξηση του δείκτη χρέους και ότι στη συνέχεια ο δείκτης αυτός θα μειωθεί σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στη γνώμη του Συμβουλίου για το πρόγραμμα σύγκλισης που υποβλήθηκε τον Μάιο του 2004.Εκτός αυτού, το Συμβούλιο καλεί τις αρχές της Μάλτας να εξασφαλίσουν τη συνέχιση της δημοσιονομικής εξυγίανσης με μεσοπρόθεσμο στόχο την επίτευξη σχεδόν ισοσκελισμένης ή πλεονασματικής δημοσιονομικής θέσης και μετά τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος.Η παρούσα σύσταση απευθύνεται στη Δημοκρατία της Μάλτας.Βρυξέλλες, 5 Ιουλίου 2004.Για το ΣυμβούλιοΟ Πρόεδροςxxxxxx


title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2012 , για την επικύρωση της μη τυπικής και της άτυπης μάθησης

text:
               22.12.2012

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 398/1

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
   της 20ής Δεκεμβρίου 2012
   για την επικύρωση της μη τυπικής και της άτυπης μάθησης
   2012/C 398/01
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως τα άρθρα 165 και 166,
   Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Η επικύρωση των μαθησιακών αποτελεσμάτων, δηλαδή γνώσεων, δεξιοτήτων και ικανοτήτων που αποκτήθηκαν μέσω μη τυπικής και άτυπης μάθησης, μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην ενίσχυση της απασχολησιμότητας και της κινητικότητας, αλλά και να δώσει αυξημένα κίνητρα για δια βίου μάθηση, ιδίως στην περίπτωση ατόμων που μειονεκτούν κοινωνικοοικονομικά ή που δεν διαθέτουν σημαντική εξειδίκευση.

               (2)

               Σε μία περίοδο που η Ευρωπαϊκή Ένωση διέρχεται σοβαρή οικονομική κρίση η οποία εκτινάσσει την ανεργία, και ειδικότερα την ανεργία των νέων, και σε μία συγκυρία γήρανσης του πληθυσμού, η επικύρωση των σχετικών γνώσεων, δεξιοτήτων και ικανοτήτων μπορεί να παράσχει πολύτιμη συμβολή στη βελτίωση της λειτουργίας της αγοράς εργασίας, στην προώθηση της κινητικότητας και στην τόνωση της ανταγωνιστικότητας και της οικονομικής ανάπτυξης.

               (3)

               Οι εργοδοτικές οργανώσεις, οι μεμονωμένοι εργοδότες, οι συνδικαλιστικές οργανώσεις, τα εμπορικά, βιομηχανικά και βιοτεχνικά επιμελητήρια, οι εθνικοί φορείς που συμμετέχουν στη διαδικασία αναγνώρισης επαγγελματικών προσόντων και πιστοποίησης μαθησιακών αποτελεσμάτων, οι υπηρεσίες απασχόλησης, οι οργανώσεις νεολαίας, οι διοργανωτές δραστηριοτήτων για νέους, οι πάροχοι εκπαίδευσης και κατάρτισης, καθώς και οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών είναι όλοι τους νευραλγικοί φορείς που έχουν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στη διευκόλυνση της παροχής ευκαιριών για μη τυπική και άτυπη μάθηση και στις διαδικασίες επικύρωσης στη συνέχεια.

               (4)

               Η στρατηγική «Ευρώπη 2020» για έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη επιδιώκει την ανάπτυξη γνώσεων, δεξιοτήτων και ικανοτήτων με σκοπό την επίτευξη οικονομικής ανάπτυξης και απασχόλησης. Οι συνοδευτικές εμβληματικές πρωτοβουλίες «Νεολαία σε κίνηση» και «Ατζέντα για νέες δεξιότητες και θέσεις εργασίας» τονίζουν την ανάγκη για πιο ευέλικτες μαθησιακές διαδρομές που να μπορούν να βελτιώνουν την είσοδο και την προώθηση στην αγορά εργασίας, να διευκολύνουν τις μεταβάσεις από τις φάσεις της εργασίας στις φάσεις της μάθησης και να προωθούν την επικύρωση της μη τυπικής και της άτυπης μάθησης.

               (5)

               Τα συμπεράσματα του Συμβουλίου, της 12ης Μαΐου 2009, σχετικά με ένα στρατηγικό πλαίσιο για την ευρωπαϊκή συνεργασία στον τομέα της εκπαίδευσης και της κατάρτισης (ΕΚ 2020) (1), ανέφεραν ότι η δια βίου μάθηση θα πρέπει να θεωρείται ως θεμελιώδης αρχή υποστηρίζουσα το όλο πλαίσιο, που έχει σχεδιασθεί ώστε να καλύπτει κάθε είδους μάθηση –τυπική, μη τυπική ή άτυπη.

               (6)

               Η στρατηγική της ΕΕ για τη νεολαία — Επένδυση και ενδυνάμωση· μια ανανεωμένη ανοιχτή μέθοδος συντονισμού για την αντιμετώπιση των προκλήσεων και των ευκαιριών της νεολαίας του 2009, ζητούσε τη βελτίωση της αναγνώρισης των δεξιοτήτων που έχουν αποκτηθεί με μη τυπική εκπαίδευση και τόνιζε την ανάγκη πλήρους αξιοποίησης του φάσματος των εργαλείων που δημιουργήθηκαν σε επίπεδο ΕΕ για την επικύρωση γνώσεων, δεξιοτήτων και ικανοτήτων για την αναγνώριση των προσόντων. Επικυρώθηκε με το ψήφισμα του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2009, για ένα ανανεωμένο πλαίσιο ευρωπαϊκής συνεργασίας στον τομέα της νεολαίας (2010-2018) (2).

               (7)

               Στο ανακοινωθέν της Bruges, τον Δεκέμβριο του 2010, οι αρμόδιοι για θέματα επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης Ευρωπαίοι Υπουργοί, οι ευρωπαίοι κοινωνικοί εταίροι και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δήλωσαν ότι οι συμμετέχουσες χώρες θα πρέπει να αρχίσουν να καταρτίζουν, το αργότερο το 2015, εθνικές διαδικασίες για την αναγνώριση και την επικύρωση της μη τυπικής και της άτυπης μάθησης, με την υποστήριξη, κατά περίπτωση, των εθνικών πλαισίων επαγγελματικών προσόντων.

               (8)

               Το ανακοινωθέν της διάσκεψης των αρμόδιων για την τριτοβάθμια εκπαίδευση Ευρωπαίων Υπουργών που πραγματοποιήθηκε στη Leuven και στη Louvain-la-Neuve, στις 28-29 Απριλίου 2009, τονίζει ότι οι επιτυχείς πολιτικές για την δια βίου μάθηση θα πρέπει να περιλαμβάνουν βασικές αρχές και διαδικασίες για την αναγνώριση μαθησιακών κύκλων που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί με βάση τα αποτελέσματά τους, ενώ τα συμπεράσματα του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2011, για τον εκσυγχρονισμό της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης (3), καλεί τα κράτη μέλη να αναπτύξουν σαφείς διόδους μετάβασης από την επαγγελματική και άλλου είδους εκπαίδευση προς την τριτοβάθμια εκπαίδευση, καθώς και μηχανισμούς αναγνώρισης προηγούμενης μάθησης και πείρας που αποκτήθηκαν εκτός του επίσημου πλαισίου εκπαίδευσης και κατάρτισης.

               (9)

               Το ψήφισμα του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με ένα ανανεωμένο ευρωπαϊκό θεματολόγιο για την εκπαίδευση των ενηλίκων (4), καθορίζει ως έναν από τους τομείς προτεραιότητάς του, για την περίοδο 2012-14, την καθιέρωση πλήρως λειτουργικών συστημάτων για την επικύρωση της μη τυπικής και άτυπης μάθησης και για την προώθηση της χρήσης τους από ενηλίκους κάθε ηλικίας και σε όλα τα επίπεδα επαγγελματικών προσόντων, καθώς και από επιχειρήσεις και άλλους οργανισμούς.

               (10)

               Το ψήφισμα του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 2002, σχετικά με την προαγωγή της ενισχυμένης ευρωπαϊκής συνεργασίας στον τομέα της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης (5), καθώς και η Διακήρυξη της Κοπεγχάγης, της 30ής Νοεμβρίου 2002, ζητούν την ανάπτυξη μιας δέσμης κοινών αρχών όσον αφορά την επικύρωση της μη τυπικής και άτυπης μάθησης.

               (11)

               Τα συμπεράσματα του Συμβουλίου και των Αντιπροσώπων των Κυβερνήσεων των κρατών μελών που συνέρχονται στα πλαίσια του Συμβουλίου, της 18ης Μαΐου 2004, προάγουν κοινές ευρωπαϊκές αρχές για τον προσδιορισμό και την επικύρωση των ανεπίσημων και άτυπων μορφών μάθησης.

               (12)

               Από το 2004, δημοσιεύεται τακτικά ο ευρωπαϊκός κατάλογος σχετικά με την επικύρωση της μη τυπικής και άτυπης μάθησης, που περιέχει επικαιροποιημένες πληροφορίες σχετικά με τις τρέχουσες πρακτικές επικύρωσης που εφαρμόζουν οι ευρωπαϊκές χώρες, ενώ, το 2009, δημοσιεύθηκαν ευρωπαϊκές κατευθυντήριες γραμμές για την επικύρωση της μη τυπικής και άτυπης μάθησης.

               (13)

               Η απόφαση αριθ. 2241/2004/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 2004, σχετικά με το ενιαίο κοινοτικό πλαίσιο για τη διαφάνεια των επαγγελματικών προσόντων και ικανοτήτων (Europass) (6), καθιερώνει το Europass, ένα ευρωπαϊκό χαρτοφυλάκιο που οι πολίτες μπορούν να χρησιμοποιούν για να καταγράφουν, να κοινοποιούν και να παρουσιάζουν καλύτερα τις ικανότητες και τα επαγγελματικά τους προσόντα παντού στην Ευρώπη.

               (14)

               Το ψήφισμα του Συμβουλίου και των Αντιπροσώπων των Κυβερνήσεων των κρατών μελών, συνερχομένων στο πλαίσιο του Συμβουλίου, της 18ης Μαΐου 2006, σχετικά με την αναγνώριση της αξίας της ανεπίσημης και άτυπης μάθησης στον τομέα της νεολαίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο (7), καλεί τα κράτη μέλη να καταστήσουν δυνατό τον προσδιορισμό των ικανοτήτων που αποκτήθηκαν μέσω μη τυπικής και άτυπης μάθησης προκειμένου να αναγνωρίζονται στην αγορά εργασίας.

               (15)

               Το Youthpass δημιουργήθηκε με σκοπό να αποτελέσει ένα μέσο διαφάνειας για τους συμμετέχοντες σε σχέδια που χρηματοδοτούνται από το πρόγραμμα «Νεολαία εν δράσει» που θεσπίστηκε με την απόφαση αριθ. 1719/2006/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (8).

               (16)

               Η σύσταση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2008, σχετικά με τη θέσπιση του ευρωπαϊκού πλαισίου επαγγελματικών προσόντων για τη δια βίου μάθηση (9), καλεί τα κράτη μέλη να συσχετίσουν τις εθνικές τους διαβαθμίσεις επαγγελματικών προσόντων με το Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Επαγγελματικών Προσόντων και να προωθήσουν την επικύρωση της μη τυπικής και άτυπης μάθησης σύμφωνα με τις κοινές ευρωπαϊκές αρχές που συμφωνήθηκαν τον Μάιο του 2004.

               (17)

               Το ευρωπαϊκό σύστημα μεταφοράς και συσσώρευσης ακαδημαϊκών μονάδων (ECTS), που καθιερώθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος Erasmus, χορηγεί πιστωτικές μονάδες για την τυπική μάθηση με βάση τα μαθησιακά αποτελέσματα και τον φόρτο εργασίας των φοιτητών, ενώ διευκολύνει τα ιδρύματα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στη χορήγηση πιστωτικών μονάδων με βάση τα μαθησιακά αποτελέσματα από εμπειρίες μη τυπικής και άτυπης μάθησης.

               (18)

               Η σύσταση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 2009, για τη δημιουργία ευρωπαϊκού πλαισίου αναφοράς για τη διασφάλιση της ποιότητας στην επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση (10), αναφέρει ότι το πλαίσιο αυτό θα πρέπει να στηρίζει την εφαρμογή των κοινών ευρωπαϊκών αρχών για τον προσδιορισμό και την επικύρωση της μη τυπικής και άτυπης μάθησης, τη βελτίωση της σύνδεσης εκπαίδευσης, κατάρτισης και απασχόλησης και τη δημιουργία γεφυρών μεταξύ τυπικής, μη τυπικής και άτυπης μάθησης.

               (19)

               Η σύσταση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 2009, για τη θέσπιση ευρωπαϊκού συστήματος πιστωτικών μονάδων για την επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση (ECVET) (11), θα χρησιμοποιηθεί για τη μεταφορά, την αναγνώριση και τη συσσώρευση των μαθησιακών αποτελεσμάτων που έχουν επιτευχθεί στο πλαίσιο τυπικής και, κατά περίπτωση, μη τυπικής και άτυπης μάθησης.

               (20)

               Διαβουλεύσεις με τη μορφή ηλεκτρονικής έρευνας, συνομιλίες στους αρμόδιους φορείς πολιτικής, καθώς και πληθώρα δραστηριοτήτων μάθησης από συνομήλικους με τη συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων, κατέδειξαν την ύπαρξη εντυπωσιακής συναίνεσης όσον αφορά τη σημασία της σαφούς καταγραφής των γνώσεων, δεξιοτήτων και ικανοτήτων που αποκτήθηκαν στη ζωή και της επαγγελματικής πείρας··· κατέδειξαν επίσης την ευρεία υποστήριξη που συγκεντρώνει η ενωσιακή πρωτοβουλία για την ενίσχυση της πολιτικής και της πρακτικής επικύρωσης στα κράτη μέλη,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:

               1.

               ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ, ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΤΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΙ ΕΧΟΥΝ ΜΑΘΕΙ ΕΚΤΟΣ ΤΗΣ ΤΥΠΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗΣ — ΣΥΜΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝΩΝ ΤΩΝ ΕΜΠΕΙΡΙΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ — ΚΑΙ ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΟΥΝ ΤΙΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΑΥΤΕΣ ΣΤΗ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΤΗΣ ΜΑΘΗΤΕΙΑΣ ΤΟΥΣ, ΚΑΙ ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΔΕΟΝΤΩΣ ΥΠΟΨΗ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟΤΗΤΑΣ:

                           1)

                           Να θεσπίσουν, το αργότερο το 2018 και σύμφωνα με τις εθνικές τους συνθήκες και ιδιαιτερότητες και με τον τρόπο που κρίνουν σκόπιμο, ρυθμίσεις για την επικύρωση της μη τυπικής και άτυπης μάθησης που θα παρέχουν στα άτομα τη δυνατότητα:

                                       α)

                                       να αποκτούν επικύρωση των γνώσεων, των δεξιοτήτων και των ικανοτήτων που απέκτησαν μέσω μη τυπικής και άτυπης μάθησης, όπως ,οσάκις συντρέχει περίπτωση, μέσω ανοικτών εκπαιδευτικών πόρων,

                                       β)

                                       να αποκτούν πλήρη, ή ,οσάκις συντρέχει περίπτωση, μερική σειρά επαγγελματικών προσόντων με βάση τις επικυρωμένες εμπειρίες μη τυπικής και άτυπης μάθησης, με την επιφύλαξη τυχόν εφαρμοστέου ενωσιακού δικαίου, και ιδίως της οδηγίας 2005/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Σεπτεμβρίου 2005, σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων (12).

                                 Στις ρυθμίσεις επικύρωσής τους, τα κράτη μέλη μπορούν να δίνουν προτεραιότητα σε ορισμένους χώρους ή/και τομείς, ανάλογα με τις ανάγκες τους.

                           2)

                           Να περιλάβουν στις ρυθμίσεις για την επικύρωση της μη τυπικής και άτυπης μάθησης, τα ακόλουθα στοιχεία, όπως ενδείκνυται, παρέχοντας παράλληλα τη δυνατότητα σε κάθε άτομο να επωφελείται από αυτά, είτε χωριστά είτε συνδυαστικά, ανάλογα με τις ανάγκες του:

                                       α)

                                       ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ των μαθησιακών αποτελεσμάτων που επιτεύχθηκαν μέσω μη τυπικής και άτυπης μάθησης,

                                       β)

                                       ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ των μαθησιακών αποτελεσμάτων που έχει σημειώσει ένα άτομο μέσω μη τυπικής και άτυπης μάθησης,

                                       γ)

                                       ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ των μαθησιακών αποτελεσμάτων που έχει σημειώσει ένα άτομο μέσω μη τυπικής και άτυπης μάθησης,

                                       δ)

                                       ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗ των αποτελεσμάτων της αξιολόγησης που έχει σημειώσει ένα άτομο μέσω μη τυπικής και άτυπης μάθησης με τη μορφή επαγγελματικού προσόντος, πιστωτικών μονάδων που οδηγούν σε ένα επαγγελματικό προσόν ή με όποιον άλλο τρόπο κρίνεται σκόπιμο.

                           3)

                           Να εφαρμόζουν, οσάκις ενδείκνυται, τις ακόλουθες αρχές στις ρυθμίσεις για την επικύρωση της μη τυπικής και της άτυπης μάθησης, συνυπολογίζοντας παράλληλα τις εθνικές, περιφερειακές και/ή τοπικές καθώς και τομεακές ανάγκες και χαρακτηριστικά:

                                       α)

                                       οι ρυθμίσεις επικύρωσης συνδέονται με τα εθνικά πλαίσια επαγγελματικών προσόντων και ευθυγραμμίζονται με το ευρωπαϊκό πλαίσιο επαγγελματικών προσόντων·

                                       β)

                                       ευρίσκονται στη διάθεση ατόμων και οργανισμών πληροφορίες για τα οφέλη και τις δυνατότητες της επικύρωσης, καθώς και για τις σχετικές διαδικασίες·

                                       γ)

                                       οι μειονεκτούσες ομάδες, συμπεριλαμβανομένων των ανέργων και των ατόμων που απειλούνται από την ανεργία, είναι εξαιρετικά πιθανό να επωφελούνται από τις ρυθμίσεις επικύρωσης, δεδομένου ότι η επικύρωση μπορεί να εντείνει τη συμμετοχή τους στη δια βίου μάθηση και να διευκολύνει την πρόσβασή τους στην αγορά εργασίας·

                                       δ)

                                       οι άνεργοι και όσοι κινδυνεύουν να μείνουν άνεργοι έχουν τη δυνατότητα, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο και τις εθνικές ιδιαιτερότητες, να υπόκεινται σε «έλεγχο δεξιοτήτων» με σκοπό τον προσδιορισμό των γνώσεων, των δεξιοτήτων και των ικανοτήτων τους, εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος, ιδεωδώς δε εντός έξι μηνών από τον εντοπισμό της ανάγκης·

                                       ε)

                                       η επικύρωση της μη τυπικής και άτυπης μάθησης υποστηρίζεται από κατάλληλη καθοδήγηση και η παροχή συμβουλών είναι άμεσα προσβάσιμη·

                                       στ)

                                       εφαρμόζονται διαφανή μέτρα για τη διασφάλιση της ποιότητας, σύμφωνα με τα υφιστάμενα πλαίσια διασφάλισης της ποιότητας, τα οποία στηρίζουν αξιόπιστες, έγκυρες και πιστοποιήσιμες μεθοδολογίες και μέσα αξιολόγησης·

                                       ζ)

                                       έχει προβλεφθεί η ανάπτυξη των επαγγελματικών ικανοτήτων του προσωπικού που εμπλέκεται στη διαδικασία επικύρωσης σε όλους τους σχετικούς τομείς·

                                       η)

                                       τα επαγγελματικά προσόντα ή, όπου συντρέχει περίπτωση, τα μερικώς αποκτηθέντα επαγγελματικά προσόντα που αποκτώνται με την επικύρωση εμπειριών μη τυπικής και άτυπης μάθησης πληρούν τα συμφωνημένα πρότυπα που είναι ταυτόσημα ή ισοδύναμα με τα πρότυπα των επαγγελματικών προσόντων που αποκτώνται μέσω προγραμμάτων τυπικής εκπαίδευσης·

                                       θ)

                                       προωθείται η χρήση εργαλείων της Ένωσης για τη διαφάνεια, όπως το πλαίσιο Europass και το Youthpass, προκειμένου να διευκολυνθεί η καταγραφή των μαθησιακών αποτελεσμάτων·

                                       ι)

                                       υπάρχουν συνέργειες μεταξύ των ρυθμίσεων επικύρωσης και των συστημάτων πιστωτικών μονάδων που εφαρμόζονται στο σύστημα τυπικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, όπως το ECTS και το ECVET.

                           4)

                           Να προωθούν τη συμμετοχή όλων των σχετικών φορέων, όπως εργοδότες, συνδικαλιστικές οργανώσεις, βιομηχανικά, εμπορικά και βιοτεχνικά επιμελητήρια, εθνικοί φορείς που συμμετέχουν στη διαδικασία αναγνώρισης των επαγγελματικών προσόντων, υπηρεσίες απασχόλησης, οργανώσεις νεολαίας, διοργανωτές δραστηριοτήτων για νέους, πάροχοι εκπαίδευσης και κατάρτισης, καθώς και οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, στην ανάπτυξη και στην εφαρμογή των στοιχείων και αρχών που αναφέρονται στα σημεία 1 έως 4.
                           Για να διευκολυνθεί η συμμετοχή σε αυτή τη διαδικασία:

                                       α)

                                       οι εργοδότες, οι οργανώσεις νεολαίας και οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών θα πρέπει να προωθούν και να διευκολύνουν την ταυτοποίηση και την καταγραφή των μαθησιακών αποτελεσμάτων που αποκτήθηκαν κατά την εργασία ή στο πλαίσιο εθελοντικών δραστηριοτήτων, με τη χρήση σχετικών εργαλείων, όπως εκείνα που θεσπίστηκαν στο πλαίσιο του Europass και του Youthpass,

                                       β)

                                       οι πάροχοι εκπαίδευσης και κατάρτισης θα πρέπει να διευκολύνουν την πρόσβαση στην τυπική εκπαίδευση και κατάρτιση με βάση τα μαθησιακά αποτελέσματα που αποκτήθηκαν σε μη τυπικά και άτυπα πλαίσια και, αν κρίνεται δυνατό και σκόπιμο, με τη χορήγηση απαλλαγών και/ή πιστωτικών μονάδων για σχετικά μαθησιακά αποτελέσματα που αποκτώνται σε αυτά τα πλαίσια,

                           5)

                           να προωθούν ρυθμίσεις για τον συντονισμό και την επικύρωση μεταξύ φορέων στους τομείς της εκπαίδευσης, της κατάρτισης, της απασχόλησης και της νεολαίας, καθώς και μεταξύ φορέων που κινούνται σε άλλους τομείς πολιτικής.

               2.

               ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ ΚΑΙ Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΑΒΟΥΝ ΤΑ ΑΚΟΛΟΥΘΑ ΜΕΤΡΑ:

                           α)

                           Να δώσουν συνέχεια στην παρούσα σύσταση μέσω της συμβουλευτικής ομάδας για το ευρωπαϊκό πλαίσιο επαγγελματικών προσόντων, το οποίο δημιουργήθηκε με τη σύσταση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2008, σχετικά με τη θέσπιση του ευρωπαϊκού πλαισίου επαγγελματικών προσόντων για τη δια βίου μάθηση (13) (ΕΠΕΠ) και να επιδιώξουν τη συμμετοχή σχετικών οργανώσεων νεολαίας και εκπροσώπων του τομέα του εθελοντισμού σε μεταγενέστερες δραστηριότητες της συμβουλευτικής ομάδας για το ΕΠΕΠ,

                           β)

                           να προβαίνουν σε αναφορά για την πρόοδο που έχει επιτευχθεί ύστερα από την έκδοση της παρούσας σύστασης στις μελλοντικές κοινές εκθέσεις του Συμβουλίου και της Επιτροπής στο πλαίσιο του στρατηγικού πλαισίου «ΕΚ 2020» καθώς και στις μελλοντικές κοινές εκθέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη νεολαία βάσει του ανανεωμένου πλαισίου για την ευρωπαϊκή συνεργασία στον τομέα της νεολαίας,

                           γ)

                           να υποστηρίξουν την υλοποίηση της παρούσας σύστασης χρησιμοποιώντας την εμπειρογνωμοσύνη των οργανισμών της Ένωσης, ιδίως του Cedefop, και υποβάλλοντας αναφορά για την κατάσταση της επικύρωσης της μη τυπικής και της άτυπης μάθησης στην ετήσια έκθεση σχετικά με τη δημιουργία των εθνικών πλαισίων επαγγελματικών προσόντων.

               3.

               Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΑΒΕΙ ΤΑ ΑΚΟΛΟΥΘΑ ΜΕΤΡΑ:

                           α)

                           Να υποστηρίζει τα κράτη μέλη και τα ενδιαφερόμενα μέρη:

                                       —

                                       να διευκολύνουν την αποτελεσματική μάθηση από συνομηλίκους και τις ανταλλαγές εμπειριών και ορθών πρακτικών,

                                       —

                                       να επικαιροποιούν τακτικά τις ευρωπαϊκές κατευθυντήριες γραμμές για την επικύρωση της μη τυπικής και άτυπης μάθησης, σε στενή συνεννόηση με τα κράτη μέλη,

                                       —

                                       να επικαιροποιούν τακτικά το ευρωπαϊκό ευρετήριο για την επικύρωση της μη τυπικής και άτυπης μάθησης, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη.

                           β)

                           πριν από το 2018, να εξετάσει την περαιτέρω ανάπτυξη μέσων, σε διαβούλευση με τα κράτη μέλη, όπως ορίζεται στην απόφαση αριθ. 2241/2004/ΕΚ στο πλαίσιο του Europass, τα οποία να διευκολύνουν τη διαφάνεια σ’ ολόκληρη την Ένωση των επικυρωμένων μαθησιακών αποτελεσμάτων που αποκτώνται μέσω μη τυπικών και άτυπων μαθησιακών εμπειριών.

                           γ)

                           να μεριμνήσει ώστε, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, να χρησιμοποιηθούν για τη στήριξη της εφαρμογής της παρούσας σύστασης τα προγράμματα «Δια βίου μάθηση» και «Νεολαία σε κίνηση» και ,με την επιφύλαξη των διαπραγματεύσεων για το επόμενο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο, το μελλοντικό ευρωπαϊκό πρόγραμμα για την εκπαίδευση, την κατάρτιση, τη νεολαία και τον αθλητισμό, καθώς και τα ευρωπαϊκά διαρθρωτικά ταμεία.

                           δ)

                           να αποτιμήσει και να αξιολογήσει, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη και κατόπιν διαβούλευσης με τα ενδιαφερόμενα μέρη, τη δράση που αναλήφθηκε ως ανταπόκριση στην παρούσα σύσταση και να υποβάλλει, έως τις 31 Δεκεμβρίου 2019, έκθεση στο Συμβούλιο σχετικά με την αποκτηθείσα πείρα και τις μελλοντικές επιπτώσεις, συμπεριλαμβάνοντας, αν είναι αναγκαίο, πιθανή επανεξέταση και αναθεώρηση της παρούσας σύστασης.

      Βρυξέλλες, 20 Δεκεμβρίου 2012.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         Ε. ΦΛΟΥΡΕΝΤΖΟΥ

      (1)  ΕΕ C 119 της 28.5.2009, σ. 2.

      (2)  ΕΕ C 311 της 19.12.2009, σ. 1.

      (3)  ΕΕ C 372 της 20.12.2011, σ. 36.

      (4)  ΕΕ C 372 της 20.12.2011, σ. 1.

      (5)  ΕΕ C 13 της 18.1.2003, σ. 2.

      (6)  ΕΕ L 390 της 31.12.2004, σ. 6.

      (7)  ΕΕ C 168 της 20.7.2006, σ. 1.

      (8)  ΕΕ L 327 της 24.11.2006, σ. 30.

      (9)  ΕΕ C 111 της 6.5.2008, σ. 1.

      (10)  ΕΕ C 155 της 8.7.2009, σ. 1.

      (11)  ΕΕ C 155 της 8.7.2009, σ. 11.

      (12)  ΕΕ L 255 της 30.9.2005, σ. 22.

      (13)  ΕΕ C 111 της 6.5.2008, σ. 1.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

         ΟΡΙΣΜΟΙ

      Για τους σκοπούς της παρούσας σύστασης, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
      α)   Τυπική μάθηση: συντελείται σε ένα οργανωμένο και δομημένο περιβάλλον, το οποίο είναι ειδικά αφιερωμένο στη μάθηση και, κατά κανόνα, οδηγεί στην αναγνώριση επαγγελματικού προσόντος, συνήθως με τη μορφή πιστοποιητικού ή διπλώματος. Περιλαμβάνει τα συστήματα γενικής εκπαίδευσης, αρχικής επαγγελματικής κατάρτισης και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
      β)   Μη τυπική μάθηση: αφορά τη μάθηση που πραγματοποιείται μέσω σχεδιασμένων δραστηριοτήτων (όσον αφορά τους μαθησιακούς στόχους, τον χρόνο μάθησης), όπου υπάρχει κάποια μορφή στήριξης της μάθησης (π.χ. σχέση εκπαιδευομένου-εκπαιδευτή). Μπορεί να καλύπτει προγράμματα για τη μετάδοση σχετικών με την εργασία δεξιοτήτων, τον αλφαβητισμό των ενηλίκων και τη βασική εκπαίδευση για όσους εγκαταλείπουν πρόωρα το σχολείο. Πολύ συνηθισμένες περιπτώσεις μη τυπικής μάθησης είναι, μεταξύ άλλων, η ενδοεπιχειρησιακή κατάρτιση, μέσω της οποίας οι επιχειρήσεις επικαιροποιούν και βελτιώνουν τις δεξιότητες των εργαζομένων τους, όπως τις δεξιότητες ΤΠΕ, η διαρθρωμένη ηλεκτρονική μάθηση (π.χ. με τη χρήση ανοικτών εκπαιδευτικών πόρων), και οι σειρές μαθημάτων που διοργανώνονται από οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών για τα μέλη τους, τις ομάδες στόχους τους ή το ευρύ κοινό.
      γ)   Άτυπη μάθηση: η μάθηση που προκύπτει από καθημερινές δραστηριότητες, οι οποίες σχετίζονται με την εργασία, την οικογένεια ή τον ελεύθερο χρόνο. Δεν είναι οργανωμένη ούτε διαρθρωμένη όσον αφορά τους στόχους, τον χρόνο ή τα μαθησιακά μέσα. Η άτυπη μάθηση μπορεί να μην είναι σκόπιμη από την πλευρά του εκπαιδευόμενου. Παραδείγματα μαθησιακών αποτελεσμάτων που έχουν επιτευχθεί μέσω άτυπης μάθησης είναι οι δεξιότητες που έχουν αποκτηθεί κατά τη διάρκεια της ζωής και η επαγγελματική πείρα. Άλλα παραδείγματα είναι οι δεξιότητες διαχείρισης έργου ή οι δεξιότητες ΤΠΕ που αποκτώνται κατά την εργασία· η εκμάθηση ξένων γλωσσών και οι διαπολιτισμικές δεξιότητες που αποκτήθηκαν κατά την παραμονή σε άλλη χώρα· οι δεξιότητες ΤΠΕ που αποκτήθηκαν εκτός εργασίας, οι δεξιότητες που αποκτήθηκαν μέσω εθελοντισμού, πολιτιστικών δραστηριοτήτων, αθλητισμού, εργασίας στον τομέα της νεολαίας και μέσω δραστηριοτήτων στο σπίτι (π.χ. φροντίδα παιδιών).
      δ)   Ανοικτοί εκπαιδευτικοί πόροι (ΑΕΠ): το ψηφιοποιημένο υλικό το οποίο προσφέρεται ελεύθερα και ανοικτά σε εκπαιδευτές, μαθητές και αυτοδίδακτους και μπορεί να χρησιμοποιείται επανειλημμένα για διδασκαλία, μάθηση και έρευνα. Περιλαμβάνει μαθησιακό υλικό, βοηθήματα λογισμικού για ανάπτυξη, χρήση και διάθεση και πόρους για την εφαρμογή, όπως οι ανοικτές άδειες. Ο όρος ΑΕΠ αναφέρεται επίσης σε συσσωρευμένα ψηφιακά στοιχεία τα οποία μπορούν να προσαρμοσθούν και τα οποία παρέχουν οφέλη χωρίς να περιορίζουν τη δυνατότητα να επωφελούνται και άλλοι από αυτά.
      ε)   Έλεγχος δεξιοτήτων: διαδικασία που σκοπό έχει να προσδιορίσει τις γνώσεις, τις δεξιότητες και τις ικανότητες ενός ατόμου καθώς και τι είναι σε θέση να κάνει και ποια είναι τα κίνητρά του, ώστε να μπορέσει να καταρτιστεί ένα σχέδιο σταδιοδρομίας ή/και ένα σχέδιο επαγγελματικού επαναπροσανατολισμού ή ένα σχέδιο κατάρτισης. Σκοπός του ελέγχου των δεξιοτήτων είναι να βοηθήσει το άτομο να αναλύσει το ιστορικό της σταδιοδρομίας του, να αυτοαξιολογήσει τη θέση του στο εργασιακό περιβάλλον και να σχεδιάσει ένα διάγραμμα της σταδιοδρομίας του ή, σε ορισμένες περιπτώσεις, να προετοιμαστεί για την επικύρωση μη τυπικών ή άτυπων μαθησιακών αποτελεσμάτων.
      στ)   Επαγγελματικό προσόν: το επίσημο αποτέλεσμα μιας διαδικασίας αξιολόγησης και επικύρωσης, το οποίο επιτυγχάνεται όταν αρμόδιος φορέας διαπιστώσει ότι ένα άτομο έχει επιτύχει μαθησιακά αποτελέσματα που ανταποκρίνονται σε συγκεκριμένα πρότυπα.
      ζ)   Τα μαθησιακά αποτελέσματα: η περιγραφή όλων αυτών που ο εκπαιδευόμενος γνωρίζει, κατανοεί και μπορεί να κάνει μετά την ολοκλήρωση της μαθησιακής διαδικασίας και τα οποία ορίζονται με τη μορφή γνώσεων, δεξιοτήτων και ικανοτήτων.
      η)   Εθνικό πλαίσιο επαγγελματικών προσόντων: μέσο κατηγοριοποίησης των προσόντων σύμφωνα με σύνολο κριτηρίων επίτευξης καθορισμένων επιπέδων μάθησης, το οποίο στοχεύει στη συνένωση σε ενιαίο σύνολο και στο συντονισμό των εθνικών υποσυστημάτων επαγγελματικών προσόντων, καθώς και στη βελτίωση της διαφάνειας, της πρόσβασης, της εξέλιξης και της ποιότητας των επαγγελματικών προσόντων σε σχέση με την αγορά εργασίας και την κοινωνία των πολιτών.
      θ)   Επικύρωση: διαδικασία επιβεβαίωσης από εξουσιοδοτημένο φορέα, ο οποίος βεβαιώνει ότι ένα άτομο έχει επιτύχει μαθησιακά αποτελέσματα τα οποία κρίνονται με βάση ένα σχετικό πρότυπο. Η επικύρωση αποτελείται από τα εξής τέσσερα διακριτά στάδια:
      ι)   Αναγνώριση πρότερης μάθησης: επικύρωση μαθησιακών αποτελεσμάτων -προερχόμενων είτε από τυπική εκπαίδευση είτε από μη τυπική ή άτυπη μάθηση, που αποκτήθηκαν πριν από την αίτηση επικύρωσης.