Avis juridique important

|

52004SC0485(01)

Σύσταση για σύσταση του Συµßουλίου για την έγκαιρη προειδοποίηση της Ιταλίας με σκοπό την πρόληψη της εμφάνισης υπερβολικού ελλείμματος (υποßλήθηκε από την Επιτροπή βάσει του άρθρου 99 παράγραφος 4 της Συνθήκης)  /* SEC/2004/0485 Τελικό */

Σύσταση για ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την έγκαιρη προειδοποίηση της Ιταλίας με σκοπό την πρόληψη της εμφάνισης υπερβολικού ελλείμματος (υποίλήθηκε από την Επιτροπή βάσει του άρθρου 99 παράγραφος 4 της Συνθήκης)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΟ κανονισμός του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 1466/97 για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών [1] περιλαμβάνει ένα σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης βάσει του οποίου το Συμβούλιο επισημαίνει εγκαίρως σε ένα κράτος μέλος ότι πρέπει να ληφθούν τα αναγκαία δημοσιονομικά διαρθρωτικά μέτρα για την πρόληψη της εμφάνισης υπερβολικού ελλείμματος γενικής κυβέρνησης. Το άρθρο 6 παράγραφος 2 του κανονισμού θεσπίζει τον τρόπο με τον οποίο το σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης εφαρμόζεται στα κράτη μέλη που συμμετέχουν στο ενιαίο νόμισμα. Η τακτική παρακολούθηση της εφαρμογής των προγραμμάτων σταθερότητας από το Συμβούλιο αποσκοπεί κυρίως στον εντοπισμό μιας πραγματικής ή αναμενόμενης σημαντικής απόκλισης της δημοσιονομικής θέσης από το μεσοπρόθεσμο στόχο που έχει τεθεί για το δημοσιονομικό αποτέλεσμα, ή τις προσπάθειες προσαρμογής για την επίτευξή του, όπως περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα Σε περίπτωση που το Συμβούλιο εντοπίσει σημαντική απόκλιση και με σκοπό την έγκαιρη προειδοποίηση του κράτους μέλους ώστε να προληφθεί η εμφάνιση υπερβολικού ελλείμματος, απευθύνει σύσταση προς το εν λόγω κράτος μέλος ώστε να λάβει τα αναγκαία μέτρα προσαρμογής. Η έγκαιρη αυτή προειδοποίηση γίνεται βάσει του άρθρου 99 παράγραφος 4 της συνθήκης με σύσταση της Επιτροπής.[1]  ΕΕ L 209, της 2.8.1997Κατά τη λήψη της απόφασης για ενεργοποίηση του συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης, η Επιτροπή [2] λαμβάνει υπόψη τα ακόλουθα στοιχεία: το μέγεθος της δημοσιονομικής απόκλισης, δηλαδή τον βαθμό στον οποίο η δημοσιονομική θέση ενός κράτους μέλους αποκλίνει από τους στόχους που τίθενται στο πρόγραμμα σταθερότητας ή σύγκλισης. τους λόγους που οδήγησαν στη δημοσιονομική απόκλιση, δηλαδή κατά πόσο η απόκλιση του πραγματικού αποτελέσματος από τον στόχο οφείλεται σε καθαρά κυκλικούς παράγοντες. και, τέλος, τον κίνδυνο εμφάνισης υπερβολικού ελλείμματος, δηλαδή αν υπάρχει κίνδυνος υπέρβασης της τιμής αναφοράς του 3% του ΑΕΠ.[2]  COM(2002) 668 τελικό, της 27.11.2002.Στόχοι ως προς το έλλειμμα και αποτελέσματαΤο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας του 2002 της Ιταλίας, που υποβλήθηκε στην Επιτροπή στις 20 Νοεμβρίου 2002, κάλυπτε την περίοδο 2002 - 2006. Προέβλεπε έλλειμμα γενικής κυβέρνησης 1,5 % του ΑΕΠ το 2003, με αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ κατά 2,3 % και έλλειμμα γενικής κυβέρνησης 0,6 % του ΑΕΠ το 2004 με αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ κατά 2,9 %. Ακολούθησε μια σειρά αναθεωρήσεων (που συνοψίζονται στον πίνακα που ακολουθεί) μετά το χειρότερο σε σχέση με το αναμενόμενο δημοσιονομικό αποτέλεσμα του 2002, την επικαιροποίηση των προβλέψεων για την οικονομική ανάπτυξη και την επανεξέταση των δημοσιονομικών στόχων. Στις επίσημες προβλέψεις που υποβλήθηκαν τον Σεπτέμβριο του 2003 μαζί με τον προϋπολογισμό, το έλλειμμα για το 2003 ανερχόταν σε 2,5 % του ΑΕΠ, και το πραγματικό ΑΕΠ παρουσίαζε αύξηση 0,5 %. Για το έλλειμμα του 2004 τέθηκε ως στόχος το 2,2 % του ΑΕΠ με βάση την υπόθεση ότι ο ρυθμός αύξησης του πραγματικού ΑΕΠ θα είναι 1,9 %. Τα στοιχεία για το 2003 και το 2004 επιβεβαιώθηκαν στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας που υποβλήθηκε την 1η Δεκεμβρίου 2003.>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΓΡΑΦΗΚΟ>Οι διαδοχικές αναθεωρήσεις των προβλέψεων για την οικονομική ανάπτυξη προς τα κάτω και των προβλέψεων για το δημοσιονομικό έλλειμμα προς τα πάνω αντικατοπτρίζουν μια τάση που υπογραμμίζεται τόσο στην τεχνική αξιολόγηση των επικαιροποιημένων προγραμμάτων σταθερότητας [3] από τις υπηρεσίες της Επιτροπής όσο και στις γνώμες του Συμβουλίου για τα εν λόγω προγράμματα [4]. Τα δημοσιονομικά προγράμματα βασίσθηκαν επανειλημμένα σε υπεραισιόδοξες προβλέψεις σχετικά με την ανάπτυξη, ιδίως όσον αφορά τις μεσοπρόθεσμες προοπτικές. Έτσι, τα δημοσιονομικά αποτελέσματα ως ποσοστό του ΑΕΠ δεν ανταποκρίθηκαν στους στόχους ούτε από ονομαστική ούτε από κυκλικά προσαρμοσμένη άποψη, ακόμη και χωρίς πρόσθετα διακριτικά επεκτατικά μέτρα κατά τη διάρκεια του οικονομικού έτους [5]. Οι διαδοχικές αναθεωρήσεις του πραγματικού ΑΕΠ πίεσαν προς τα κάτω το δυνητικό ΑΕΠ. Αυτό που βάσει των επίσημων προβλέψεων θα ήταν μια κυκλική δημοσιονομική επιδείνωση διαπιστώθηκε τελικά ότι είχε διαρθρωτικό χαρακτήρα. Μολονότι οι προβλέψεις για την ανάπτυξη εμπεριέχουν τον κίνδυνο σφάλματος, ενώ και η διάρκεια της παρούσας κυκλικής επιβράδυνσης της οικονομίας δεν είχε προβλεφθεί από την πλειονότητα των ειδικών, ο βαθμός αισιοδοξίας και η επιμονή με την οποία η αισιοδοξία αυτή εμφανιζόταν στις επίσημες αναπτυξιακές προβλέψεις της Ιταλίας δεν συνάδουν με το πνεύμα μιας συνετής δημοσιονομικής στρατηγικής.[3]  Οι αξιολογήσεις των επικαιροποιημένων προγραμμάτων σταθερότητας του 2002 και του 2003 διατίθενται στη διεύθυνση:[4]  ΕΕ C 026 , της 4.2.2003. ΕΕ C 051, της 26.2.2002. ΕΕ C 077, της 9.3.2001.[5]  Βάσει της μεθόδου υπολογισμού της δυνητικής παραγωγής και του κενού παραγωγής που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο στις 12 Ιουλίου 2002.Η απόκλιση από τον δημοσιονομικό στόχο το 2003Σύμφωνα με τα στοιχεία που υποβλήθηκαν την 1η Μαρτίου 2004 σχετικά με το έλλειμμα γενικής κυβέρνησης και τα επίπεδα του χρέους (κοινοποίηση ΔΥΕ), το 2003 το πραγματικό ΑΕΠ αυξήθηκε κατά 0,3 % και το έλλειμμα ανήλθε σε 2,4 % του ΑΕΠ, ήταν δηλαδή κατά 0,9 % μεγαλύτερο από τον αρχικό στόχο για το έλλειμμα, παρά τα έκτακτα μέτρα που λήφθηκαν και των οποίων ο αντίκτυπος υπολογίζεται ότι ήταν άνω του 2 % του ΑΕΠ. Χωρίς τα έκτακτα μέτρα, το έλλειμμα θα υπερέβαινε το 4½ % του ΑΕΠ [6].[6]  «Έκτακτα μέτρα» είναι μέτρα που οδηγούν σε προσωρινή (και ως εκ τούτου πλήρως αναστρέψιμη) επιδείνωση ή βελτίωση του δημοσιονομικού αποτελέσματος. Χαρακτηρίζονται από σημαντικό, προσωρινό και διαπιστώσιμο αντίκτυπο επί των δημόσιων λογαριασμών, ο οποίος υπερβαίνει όλες τις δυνατές μόνιμες επιπτώσεις που θα μπορούσαν να έχουν τα μέτρα. Συγκεκριμένα, μολονότι δεν αποκλείεται οι φορολογικές αμνηστίες να οδηγήσουν σε μόνιμη αύξηση της φορολογικής βάσης με αποτέλεσμα να μην αποτελούν καθαρά έκτακτο μέτρο, ο αντίκτυπος για το έτος στο οποίο πραγματοποιούνται τα έσοδα από την φορολογική αμνηστία μπορεί, σε κάθε περίπτωση, να χαρακτηριστεί ως προσωρινός.Η επιδείνωση το 2003 σε σχέση με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας του 2002 οφείλεται στο ότι ο λόγος πρωτογενών δαπανών προς το ΑΕΠ υπερέβη τις προβλέψεις κατά 1,7 %, συνυπολογιζομένων των μειωμένων εισπράξεων κατά 0,4% του ΑΕΠ [7] από την πώληση ενσώματων περιουσιακών στοιχείων. Η υπεραισιόδοξη εκτίμηση για τον αντίκτυπο που θα είχε η οικονομική ανάπτυξη στη φορολογία οδήγησε σε πρόσθετο έλλειμμα σε σχέση με τις προβλέψεις, το οποίο όμως αντισταθμίστηκε πλήρως από έκτακτες εισπράξεις στο πλαίσιο φορολογικής αμνηστίας. Συνολικά, η απόκλιση του πρωτογενούς δημοσιονομικού αποτελέσματος σε σχέση με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας του 2002 αντιστοιχεί στο 1,6 % του ΑΕΠ και επιβεβαιώνει την καθοδική τάση που εμφανίζει το πρωτογενές αποτέλεσμα μετά τα μεγάλα πλεονάσματα που σημειώθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Χάρη στις μειωμένες κατά 0,7 % του ΑΕΠ πληρωμές τόκων σε σχέση με τις επίσημες προβλέψεις, το δημοσιονομικό αποτέλεσμα επιδεινώθηκε συνολικά περίπου κατά 0,9% του ΑΕΠ, όπως αναφέρεται ανωτέρω.[7]  Σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Σύστημα Εθνικών Λογαριασμών (EΣΟΛ95), η πώληση πραγματικών περιουσιακών στοιχείων εγγράφεται ως μείωση των ακαθάριστων επενδύσεων παγίου κεφαλαίου.Βάσει της κοινής μεθόδου υπολογισμού της δυνητικής παραγωγής και του κενού παραγωγής, στις εαρινές προβλέψεις 2004 η Επιτροπή υπολογίζει ότι το κυκλικά προσαρμοσμένο έλλειμμα για το 2003 θα ανέλθει στο 1,9 % του ΑΕΠ, δηλαδή θα βελτιωθεί κατά 0,3 % σε σχέση με το προηγούμενο έτος. Το αποτέλεσμα αυτό επιτεύχθηκε χάρη σε έκτακτα μέτρα που, όπως προαναφέρεται, εκτιμάται ότι αντιπροσωπεύουν ποσοστό ελαφρώς ανώτερο του 2 % του ΑΕΠ, έναντι 1,5 % το 2002.Η απόκλιση από τον δημοσιονομικό στόχο το 2004Σύμφωνα με τις εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2004, η αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ το 2004 αναμένεται ότι θα είναι 1,2% και, χωρίς τη λήψη πρόσθετων μέτρων, το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης προβλέπεται ότι θα ανέλθει σε 3,2 % του ΑΕΠ με αποτέλεσμα να υπερβεί την τιμή αναφοράς που ορίζεται στη Συνθήκη. Μολονότι μειώνονται σε σχέση με το 2003, τα έκτακτα μέτρα, που υπολογίζονται σε 1 % του ΑΕΠ, εξακολουθούν να είναι σημαντικά. Συνεπώς, αν δεν συνυπολογιστεί η συμβολή των έκτακτων μέτρων, το εκτιμώμενο έλλειμμα θα ανέλθει περίπου σε 4Ό % του ΑΕΠ.Στις εαρινές προβλέψεις του 2004 η Επιτροπή εκτιμά ότι το 2004 το δημοσιονομικό έλλειμμα θα υπερβεί κατά 1,0 % τον αναθεωρημένο στόχο του 2,2 % του ΑΕΠ που καθορίζεται στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας του 2003 και κατά 2,6 % τον στόχο του 0,6 % για το έλλειμμα που καθορίζεται στο αντίστοιχο πρόγραμμα του 2002. Η Επιτροπή εκτιμά επίσης ότι το κυκλικά προσαρμοσμένο έλλειμμα θα αυξηθεί κατά 0,7 % σε σχέση με το 2003, στο 2,6 % του ΑΕΠ, ποσοστό που είναι πολύ ανώτερο εκείνου με το οποίο εξασφαλίζεται περιθώριο ασφαλείας ώστε το έλλειμμα να μην υπερβεί την τιμή αναφοράς του 3% του ΑΕΠ.Η διαφορά μεταξύ της εκτίμησης της Επιτροπής στις εαρινές προβλέψεις του 2004 ότι το έλλειμμα θα ανέλθει σε 3,2 % του ΑΕΠ, και του αναθεωρημένου επίσημου στόχου του 2,2 % που καθορίστηκε στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας του 2003, οφείλεται στα εξής στοιχεία που λαμβάνονται υπόψη στις εαρινές προβλέψεις του 2004: (i) χειρότερα αποτελέσματα το 2003 - εξαιρουμένης της συμβολής των έκτακτων μέτρων, (ii) μικρότερη οικονομική ανάπτυξη το 2004, (iii) μεγαλύτερες αυξήσεις στις αποδοχές των δημοσίων υπαλλήλων βάσει των πρόσφατων συμβάσεων, (iv) επιφυλακτικότερη, αλλά και πάλι αισιόδοξη, εκτίμηση των εσόδων από πωλήσεις πραγματικών περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου, και (v) για λόγους σύνεσης θεωρείται ότι η ANAS, ο φορέας που είναι επιφορτισμένος με τις επενδύσεις και τη συντήρηση του κρατικού οδικού δικτύου, θα εξακολουθήσει να υπάγεται στον τομέα της γενικής κυβέρνησης, αντίθετα με τις επίσημες προβλέψεις [8]. Ωστόσο, οι εαρινές προβλέψεις του 2004 ενσωματώνουν επίσημες εκτιμήσεις όσον αφορά τον δημοσιονομικό αντίκτυπο ορισμένων μέτρων (επέκταση των όρων της φορολογικής αμνηστίας για την απόκρυψη παρελθόντων εσόδων, αμνηστία για τις παραβάσεις του πολεοδομικού κώδικα, και καθεστώς διακανονισμού φορολογικών υποχρεώσεων) ο οποίος, όμως, μπορεί να μην υλοποιηθεί.[8]  Η ANAS μετατράπηκε σε ανώνυμη εταιρεία το 2002. Το 2002 και το 2003 οι Istat και Eurostat θεώρησαν ότι δεν πληρούσε τα κριτήρια κατάταξης στον εκτός της γενικής κυβέρνησης τομέα, και κυρίως το κριτήριο βάσει του οποίου οι πωλήσεις πρέπει να καλύπτουν τουλάχιστον το 50 % του κόστους παραγωγής (περιλαμβανομένης της απόσβεσης των υφιστάμενων περιουσιακών στοιχείων), όπως μπορεί να συναχθεί από το Ευρωπαϊκό Σύστημα Εθνικών Λογαριασμών (ΕΣΟΛ95).Βραδεία μείωση του δείκτη χρέους γενικής κυβέρνησης προς το ΑΕΠΤο ψηλό επίπεδο του δείκτη χρέους γενικής κυβέρνησης προς το ΑΕΠ εξακολουθεί να προκαλεί μεγάλη ανησυχία. Στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας του 2002, είχε προγραμματισθεί η μείωση του δείκτη κατά 9,5 % από τα τέλη του 2001 έως τα τέλη του 2004, ώστε να φθάσει το 100,4 % του ΑΕΠ. Στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας του 2003, ο επίσημος στόχος για τον δείκτη χρέους προς το ΑΕΠ στα τέλη του 2004 αναθεωρήθηκε σε 105 % του ΑΕΠ. Τον Μάρτιο του 2004 κοινοποιήθηκε ότι το χρέος στα τέλη του 2003 είχε φθάσει το 106,2 % του ΑΕΠ [9]. Αν δεν είχαν ληφθεί υπόψη έκτακτα μέτρα όπως η μετατροπή των χρεών της Banca d'Italia το 2002 και η πώληση κρατικών συμμετοχών στις εταιρείες ENEL, ENI και Poste SpA που συνδυάστηκε με την μετατροπή της Cassa Depositi e Prestiti (της πρώην κρατικής τράπεζας καταθέσεων και δανείων) σε ανώνυμη εταιρεία το 2003, ο δείκτης χρέους ελάχιστα θα είχε μειωθεί μετά το 2001. Στις εαρινές προβλέψεις του 2004 αναφέρεται ότι ο δείκτης αυτός θα είναι 106% του ΑΕΠ, θα παραμείνει δηλαδή σχεδόν αμετάβλητος σε σχέση με το προηγούμενο έτος παρά τα έσοδα από ιδιωτικοποιήσεις της τάξεως του 1 % του ΑΕΠ (σύμφωνα με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας του 2003).[9]  Εκτός από τις τακτικές αναθεωρήσεις των δεδομένων ως προς το χρέος και το ΑΕΠ, μετά την κοινοποίηση ΔΥΕ της 1ης Μαρτίου 2004, η σειρά αριθμητικών στοιχείων σχετικά με το χρέος γενικής κυβέρνησης από το 1999 αναθεωρήθηκε για να συμπεριλάβει δεδομένα σχετικά με τις ταχυδρομικές καταθέσεις (λογαριασμοί όψεως) που δεν είχαν ληφθεί υπόψη προηγουμένως. Τα αριθμητικά στοιχεία αναθεωρήθηκαν περαιτέρω προκειμένου να γίνουν προσαρμογές σε ορισμένα ενοποιημένα στοιχεία.Η μείωση του χρέους επιβραδύνθηκε από τους εξής παράγοντες: (i) τις αλλεπάλληλες αποκλίσεις στο δημοσιονομικό αποτέλεσμα, (ii) τη μικρότερη από το αναμενόμενο αύξηση του ονομαστικού ΑΕΠ κατά περίπου 0,5% το 2002-2003, εξαιτίας αισιόδοξων προβλέψεων όσον αφορά την αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ, που αντισταθμίστηκαν εν μέρει από μια μεγαλύτερη από το αναμενόμενο αύξηση του αποπληθωριστή του ΑΕΠ και (iii) όσον αφορά την προσαρμογή αποθεμάτων-ροών, το συστηματικό υπερδανεισμό (fabbisogno di cassa delle amministrazioni pubbliche - μέθοδος μέτρησης του ελλείμματος που βασίζεται στις ταμειακές ροές και περιλαμβάνει όλες τις συναλλαγές σε χρηματοπιστωτικά περιουσιακά στοιχεία πλην των εσόδων από ιδιωτικοποιήσεις) σε σχέση με το έλλειμμα σύμφωνα με τον ορισμό του Μάαστριχτ (που υπολογίζεται βάσει δεδουλευμένων και δεν περιλαμβάνει τις χρηματοπιστωτικές πράξεις).Η σχέση μεταξύ fabbisogno και ορισμού του Μάαστριχτ όσον αφορά το έλλειμμα δεν είναι απολύτως σαφής. Η διαφορά μεταξύ των δύο μεγεθών οφείλεται: (i) στην ανεξήγητη και επίμονη διαφορά που εμφανίζεται μεταξύ λογαριασμών που τηρούνται σε ταμειακή βάση και λογαριασμών που τηρούνται σε βάση δεδουλευμένων και η οποία, εξαιτίας της φύσεως των δύο αυτών μεγεθών, πρέπει να εξαλειφθεί με την πάροδο του χρόνου, (ii) σε χρηματοπιστωτικές πράξεις και (iii) σε στατιστικές προσαρμογές. Η συνολική διαφορά μεταξύ fabbisogno και ελλείμματος βάσει του ορισμού του Μάαστριχτ συνέβαλε κατά 8 % περίπου του ΑΕΠ στη μείωση του δείκτη χρέους από το 1999 και μετά.Μελλοντικά, διάφοροι παράγοντες μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών. Πρώτον, το πρωτογενές πλεόνασμα παρουσιάζει σταθερή μείωση τα τελευταία χρόνια και το 2003 ανήλθε σε 2,9 % του ΑΕΠ ποσοστό που, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Επιτροπής, ισοδυναμεί με κυκλικά προσαρμοσμένο πρωτογενές πλεόνασμα 3,4 %. Αμφότερα τα μεγέθη αναμένεται ότι θα επιδεινωθούν περαιτέρω το 2004 (εαρινές προβλέψεις του 2004). Όπως τονίζεται στην τεχνική αξιολόγηση του επικαιροποιημένου προγράμματος σταθερότητας από τις υπηρεσίες της Επιτροπής και όπως αναγνωρίζεται στο ίδιο το πρόγραμμα, αυτό το επίπεδο δεν εξασφαλίζει τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών μακροπρόθεσμα, ενόψει του δημοσιονομικού αντίκτυπου που θα έχει η γήρανση του πληθυσμού [10]. Δεύτερον, στενεύουν τα περιθώρια μείωσης του τεκμαρτού επιτοκίου εξυπηρέτησης του χρέους, τα οποία δημιουργήθηκαν στο πλαίσιο της διαδικασίας σύγκλισης του Μάαστριχτ: τα περιθώρια για αποκόμιση οφέλους από την αναχρηματοδότηση παλαιότερων ομολόγων μεγαλύτερου επιτοκίου με την έκδοση νέων ομολόγων με πολύ χαμηλότερο επιτόκιο έχουν σχεδόν εξαντληθεί. Μάλιστα, υπάρχει κίνδυνος οι τόκοι επί του χρέους να αρχίσουν και πάλι να αυξάνονται διότι τα επιτόκια είναι πιθανό να αυξηθούν μετά τα ιστορικά χαμηλά επίπεδα στα οποία έφθασαν τα τελευταία χρόνια. Επιπλέον, η μελλοντική πορεία μείωσης του χρέους θα επηρεαστεί και από το χαμηλό δείκτη αύξησης του δυνητικού ΑΕΠ, ο οποίος αναμένεται ότι θα παρουσιάσει σημαντική ανάκαμψη μόνον όταν η Ιταλία εφαρμόσει με αποφασιστικότητα διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις στο πλαίσιο των στόχων της Λισσαβόνας. Τέλος, η διαφορά μεταξύ λογαριασμών τηρούμενων σε ταμειακή βάση και λογαριασμών βάσει δεδουλευμένων αποτελεί πρόσθετο εμπόδιο όσον αφορά τη μείωση του χρέους.[10]  Αξιολόγηση του επικαιροποιημένου προγράμματος σταθερότητας της Ιταλίας για το 2003 (2003-2007), ECFIN/18/04-EN (http://europa.eu.int/comm/economy_finance/ about/activities/sgp/country/commwd/it/com_it20032004.pdf).Πολιτικά συμπεράσματαΗ Επιτροπή θεωρεί ότι οι εαρινές προβλέψεις του 2004 δείχνουν: (1) ότι υφίσταται σημαντική επιδείνωση της δημοσιονομικής θέσης το 2004, της τάξεως του 1%, σε σύγκριση με τον στόχο για το έλλειμμα που θέτει το επικαιροποιημένο πρόγραμμα του 2003 (2,2 % του ΑΕΠ), ο οποίος ήταν, επίσης, αυξημένος σε σχέση με τον στόχο 0,6 % του ΑΕΠ του επικαιροποιημένου προγράμματος σταθερότητας του 2002. (2) ότι η σημαντική απόκλιση από την επίτευξη σχεδόν ισοσκελισμένης ή πλεονασματικής θέσης μεσοπρόθεσμα μπορεί σε μεγάλο βαθμό να οφείλεται σε επιβράδυνση του ΑΕΠ η οποία, όπως τονίστηκε σε διαδοχικές γνώμες του Συμβουλίου για τα επικαιροποιημένα προγράμματα σταθερότητας, επανειλημμένα δεν είχε ληφθεί δεόντως υπόψη.(3) ότι η απόκλιση εμφανίστηκε παρά τη σημαντική συμβολή έκτακτων μέτρων, της τάξεως του 1 % του ΑΕΠ. (4) ότι αν δεν ληφθούν πρόσθετα διορθωτικά μέτρα το αναμενόμενο έλλειμμα θα υπερβεί το 2004 την τιμή αναφοράς 3% που ορίζεται στη Συνθήκη. (5) ότι το εκτιμώμενο κυκλικά προσαρμοσμένο δημοσιονομικό αποτέλεσμα υπερβαίνει κατά πολύ το 1,5 % του ΑΕΠ, ποσοστό που θα παρείχε το αναγκαίο περιθώριο ασφαλείας ώστε το έλλειμμα να μην υπερβεί την τιμή αναφοράς 3 % του ΑΕΠ. (6) ότι η απόκλιση από την πορεία προς σχεδόν ισοσκελισμένη ή πλεονασματική δημοσιονομική θέση μεσοπρόθεσμα ενδέχεται να αυξηθεί ακόμη περισσότερο το 2005 εάν ληφθεί υπόψη και η προγραμματιζόμενη σταδιακή κατάργηση των έκτακτων μέτρων. βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας, η Επιτροπή προβλέπει έλλειμμα 4 % του ΑΕΠ, με παράλληλη ανάκαμψη της οικονομίας. και (7) ότι και η πορεία μείωσης του χρέους ενδέχεται να περιέλθει σε κίνδυνο, παρά τα μεγάλης κλίμακας σχέδια ιδιωτικοποιήσεων που ισοδυναμούν με 1,1 % του ΑΕΠ.Συνεπώς, στην περίπτωση της Ιταλίας, απαιτείται η ενεργοποίηση του συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης.Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω, οι ιταλικές αρχές πρέπει να λάβουν πρόσθετα μέτρα προκειμένου να εξασφαλίσουν ότι το έλλειμμα γενικής κυβέρνησης δεν πρόκειται να υπερβεί την τιμή αναφοράς 3 % του ΑΕΠ.Μια σωστά σχεδιασμένη προσαρμογή στη διάρκεια του τρέχοντος έτους, ως πρώτο μέτρο ενός αξιόπιστου πολυετούς προγράμματος, θα μπορούσε να επηρεάσει θετικά την εμπιστοσύνη και θα συμβάλει στην αντιστάθμιση των βραχυπρόθεσμων αρνητικών επιπτώσεων στη ζήτηση. Η προσαρμογή αυτή πρέπει να στηρίζεται, αφενός, στη σοβαρή μείωση και στην αναδιοργάνωση των δαπανών ώστε να δημιουργηθούν περιθώρια για την επιδιωκόμενη μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης και, αφετέρου, στην ταχύτερη μείωση του δείκτη χρέους. Αυτό θα τονώσει μακροπρόθεσμα τον δυνητικό ρυθμό ανάπτυξης.Επομένως, το 2004, θα ήταν σκόπιμο να τεθούν σε εφαρμογή πρόσθετα μέτρα μόνιμου χαρακτήρα, ύψους τουλάχιστον 7 δισεκ. ευρώ (0,5 % του ΑΕΠ) τα οποία, με βάση τις εαρινές προβλέψεις του 2004, θα ανακόψουν την επιδείνωση του κυκλικά προσαρμοσμένου αποτελέσματος το 2004. Έτσι θα δημιουργηθεί επαρκές περιθώριο για τη μείωση του ελλείμματος κάτω από την τιμή αναφοράς 3 % του ΑΕΠ, λαμβάνοντας επίσης υπόψη ότι υπάρχει κίνδυνος τα έκτακτα μέτρα να μην αποφέρουν τα ποσά που αναφέρονται στις εαρινές προβλέψεις του 2004, οι οποίες σε μεγάλο βαθμό αντικατοπτρίζουν τις επίσημες προβλέψεις όσον αφορά τον αντίκτυπο των μέτρων αυτών.Τα επόμενα έτη η Ιταλία πρέπει θέσει ως στόχο να εξασφαλίσει ετήσια βελτίωση ίση με 0,5 % του ΑΕΠ σε κυκλικά προσαρμοσμένους όρους και να συνεχίσει τη σταδιακή κατάργηση των έκτακτων μέτρων σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας του 2003. Στο πλαίσιο αυτό και λαμβάνοντας υπόψη τον στόχο της κυβέρνησης της χώρας να μειώσει προοδευτικά την φορολογική επιβάρυνση, η συγκράτηση των δαπανών θα αποτελέσει κρίσιμο στοιχείο για την αποφυγή μεγαλύτερων ελλειμμάτων οφειλόμενων σε μη αντισταθμισμένες φορολογικές περικοπές. Για να μεγιστοποιηθούν τα μεσοπρόθεσμα οφέλη της δημοσιονομικής εξυγίανσης η κυβέρνηση της χώρας πρέπει επίσης να δώσει προσοχή στη σύνθεση και την ποιότητα των δαπανών.Με βάση την αξιολόγηση αυτή, η Επιτροπή ενέκρινε την συνημμένη σύσταση για σύσταση του Συμβουλίου για την έγκαιρη προειδοποίηση της Ιταλίας και τη διαβιβάζει στο Συμβούλιο προκειμένου να λάβει τη σχετική απόφαση. Η Επιτροπή θεωρεί ότι για λόγους διαφάνειας, η έγκαιρη προειδοποίηση του Συμβουλίου πρέπει να δημοσιευθεί και, ως εκ τούτου, ενέκρινε σχετική πρόταση απόφασης του Συμβουλίου σύμφωνα με το άρθρο 99 παράγραφος 4 της συνθήκης.Σύσταση για ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την έγκαιρη προειδοποίηση της Ιταλίας με σκοπό την πρόληψη της εμφάνισης υπερβολικού ελλείμματοςΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη,τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 99 παράγραφος 4,τον κανονισμό του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 1466/97 της 7ης Ιουλίου 1997 για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών [11], και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 2,[11]  ΕΕ L 209, της 2.8.1997, σ. 1.τη σύσταση της Επιτροπής,Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Το άρθρο 6 παράγραφος 2 του κανονισμού του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 1466/97 της 7ης Ιουλίου 1997 ως μέρος του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης θεσπίζει ένα σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης με το οποίο γνωστοποιεί σε ένα κράτος μέλος εγκαίρως ότι είναι ανάγκη να προβεί στις απαιτούμενες δημοσιονομικές προσαρμογές προκειμένου να αποφευχθεί η εμφάνιση υπερβολικού δημοσιονομικού ελλείμματος. Έγκαιρη προειδοποίηση λαμβάνει χώρα όταν το Συμβούλιο διαπιστώνει πραγματική ή αναμενόμενη σημαντική απόκλιση της δημοσιονομικής θέσης ενός κράτους μέλους από τον μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό στόχο ή από την πορεία προσαρμογής που περιλαμβάνεται στο πρόγραμμα σταθερότητας του κράτους μέλους όσον αφορά το υπόλοιπο γενικής κυβέρνησης.(2) Κατά τη λήψη της απόφασης για ενεργοποίηση του συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης, πρέπει να ληφθούν υπόψη τα ακόλουθα στοιχεία: το μέγεθος της δημοσιονομικής απόκλισης, δηλαδή ο βαθμός στον οποίο η δημοσιονομική θέση ενός κράτους μέλους αποκλίνει από τους στόχους που τίθενται στο πρόγραμμα σταθερότητας ή σύγκλισης, τους λόγους που οδήγησαν στην απόκλιση αυτή, δηλαδή κατά πόσο η απόκλιση του πραγματικού αποτελέσματος από τον στόχο οφείλεται σε καθαρά κυκλικούς παράγοντες, και ο κίνδυνος εμφάνισης υπερβολικού ελλείμματος, δηλαδή αν υπάρχει κίνδυνος υπέρβασης της τιμής αναφοράς, 3% του ΑΕΠ.(3) Στο ψήφισμα για το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης που εγκρίθηκε στο Άμστερνταμ στις 17 Ιουνίου 1997 [12], το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο καλεί όλα τα μέρη να εφαρμόσουν τη συνθήκη και το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης αυστηρά και έγκαιρα.[12]  ΕΕ C 236, της 2.8.1997, σ. 1.(4) Στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας που υπέβαλε η Ιταλία το 2003, για το οποίο το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη στις 10 Φεβρουαρίου 2004 [13], οι ιταλικές αρχές είχαν θέσει ως στόχο για το 2004 έλλειμμα γενικής κυβέρνησης 2,2 % του ΑΕΠ, έναντι 0,6 % του ΑΕΠ που προβλεπόταν στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας του 2002.[13]  ΕΕ C 43, της 19.2.2004, σ. 1-2.(5) Στις εαρινές προβλέψεις του 2004, η Επιτροπή αναφέρει ότι το 2004 το έλλειμμα γενικής κυβέρνησης στην Ιταλία θα ανέλθει σε 3,2 % του ΑΕΠ, δηλαδή 2,6 % πάνω από τον στόχο του επικαιροποιημένου προγράμματος σταθερότητας του 2002 και 1,0 % πάνω από τον στόχο του επικαιροποιημένου προγράμματος σταθερότητας του 2003. Σε σχέση με τον αρχικό στόχο του 0,6 % του ΑΕΠ, μόνον ένα μικρό μέρος της προβλεπόμενης απόκλισης κατά 2,6 % μπορεί να οφείλεται σε μεταβολή της κυκλικής θέσης μετρούμενης βάσει του κενού παραγωγής. Σε σχέση με τον αναθεωρημένο στόχο του 2,2 % του ΑΕΠ, η προβλεπόμενη επιδείνωση κατά 1,0 % είναι εξ ολοκλήρου σε κυκλικά προσαρμοσμένους όρους δεδομένου ότι η εκτίμηση του κενού παραγωγής παραμένει σχεδόν αμετάβλητη. Το γεγονός ότι η δημοσιονομική στρατηγική της κυβέρνησης βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε προσωρινά μέτρα συγκαλύπτει μια ακόμη μεγαλύτερη επιδείνωση της υποκείμενης δημοσιονομικής θέσης, πράγμα το οποίο αντικατοπτρίζει την έλλειψη προσαρμογής των τρεχουσών πρωτογενών δαπανών.(6) Οι διαδοχικές προς τα επάνω αναθεωρήσεις του δημοσιονομικού ελλείμματος αντικατοπτρίζουν μια τάση η οποία τονίζεται τόσο στην τεχνική αξιολόγηση των επικαιροποιημένων προγραμμάτων σταθερότητας [14] από τις υπηρεσίες της Επιτροπής όσο και στις γνώμες του Συμβουλίου για τα εν λόγω προγράμματα [15]. Τα δημοσιονομικά σχέδια βασίσθηκαν επανειλημμένα σε υπεραισιόδοξες προβλέψεις όσον αφορά την ανάπτυξη, οι οποίες εκ των υστέρων οδήγησαν σε δημοσιονομικά αποτελέσματα μη ανταποκρινόμενα στους στόχους ως ποσοστό του ΑΕΠ, τόσο από ονομαστική όσο και από κυκλικά προσαρμοσμένη άποψη, ακόμη και χωρίς τη λήψη πρόσθετων διακριτικών επεκτατικών μέτρων κατά τη διάρκεια του οικονομικού έτους. Μολονότι οι προβλέψεις για την ανάπτυξη εμπεριέχουν τον κίνδυνο σφάλματος και η διάρκεια της παρούσας κυκλικής επιβράδυνσης της οικονομίας δεν προβλέφθηκε από την πλειονότητα των ειδικών, ο βαθμός της αισιοδοξίας και η επιμονή με την οποία η αισιοδοξία αυτή εμφανίζεται στις επίσημες προβλέψεις για την ανάπτυξη της Ιταλίας, δεν συνάδουν με το πνεύμα μιας συνετής δημοσιονομικής στρατηγικής.[14]  http://europa.eu.int/comm/economy_finance/ about/activities/sgp/cswd_en.htm.[15]  ΕΕ C 26 , της 4.2.2003. ΕΕ C 51, της 26.2.2002. ΕΕ C 77, της 9.3.2001.(7) Ως αποτέλεσμα των διαδοχικών αυτών αποκλίσεων, η δημοσιονομική θέση της Ιταλίας το 2004 απέχει πολύ από την ισοσκέλιση τόσο σε πραγματικούς όσο και σε κυκλικά προσαρμοσμένους όρους. Συγκεκριμένα, στις εαρινές προβλέψεις του 2004 η Επιτροπή υπολογίζει ότι το έλλειμμα θα υπερβεί την τιμή αναφοράς του 3% του ΑΕΠ που ορίζει ως προς το έλλειμμα η Συνθήκη. Επιπλέον, η απόκλιση σε σχέση με την πορεία επίτευξης σχεδόν ισοσκελισμένης ή πλεονασματικής δημοσιονομικής θέσης βάσει του επικαιροποιημένου προγράμματος σταθερότητας του 2003, είναι πιθανό να αυξηθεί περισσότερο το 2005. Σύμφωνα με τις εαρινές προβλέψεις 2004, η Επιτροπή αναμένει ότι, βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας, το 2005 θα σημειωθεί έλλειμμα 4 % του ΑΕΠ με παράλληλη γενική ανάκαμψη της οικονομικής δραστηριότητας.(8) Ο πάντα υψηλός δείκτης χρέους της Ιταλίας και η εξαιρετικά βραδεία μείωσή του αυξάνουν τον προβληματισμό ως προς τα δημόσια οικονομικά της χώρας. Εκτός από τις διαδοχικές δημοσιονομικές αποκλίσεις, η επιβράδυνση του ρυθμού μείωσης του χρέους επηρεάστηκε από την επίμονη διαφορά μεταξύ λογαριασμών που τηρούνται σε ταμειακή βάση και λογαριασμών που τηρούνται βάσει δεδουλευμένων, η οποία όμως, εξαιτίας της φύσεως των δύο αυτών μεγεθών πρέπει κανονικά να εξαλειφθεί με την πάροδο του χρόνου. Η συνολική διαφορά μεταξύ fabbisogno di cassa delle amministrazioni pubbliche (μέθοδος μέτρησης του ελλείμματος που βασίζεται στις ταμειακές ροές και περιλαμβάνει όλες τις συναλλαγές σε χρηματοπιστωτικά περιουσιακά στοιχεία εκτός των εσόδων από ιδιωτικοποιήσεις) και ελλείμματος βάσει του ορισμού του Μάαστριχτ, συνέβαλε κατά 8 % του ΑΕΠ περίπου στη μείωση του δείκτη χρέους από το 1999 και μετά. Όσον αφορά το μέλλον, η Επιτροπή θεωρεί ότι ο πολύ υψηλός δείκτης χρέους αποτελεί κίνδυνο για την μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών, λαμβάνοντας υπόψη τον μελλοντικό δημοσιονομικό αντίκτυπο της γήρανσης του πληθυσμού, τη διάβρωση του πρωτογενούς πλεονάσματος, την ευαισθησία της οικονομίας σε ενδεχόμενη κρίση στα επιτόκια (τα περιθώρια για περαιτέρω μειώσεις του τεκμαρτού επιτοκίου εξυπηρέτησης του χρέους έχουν ουσιαστικά εξαντληθεί) καθώς και τον χαμηλό ρυθμό αύξησης του δυνητικού ΑΕΠ της ιταλικής οικονομίας.(9) Για να καταστεί σαφέστερη η δυναμική του δημοσίου χρέους τόσο τα τελευταία χρόνια όσο και μεσοπρόθεσμα, χρήσιμο είναι να διαβιβάσει η Ιταλία πληροφορίες για τους παράγοντες που συμβάλλουν στη μεταβολή του ύψους του χρέους πλην του καθαρού δανεισμού, όπως τα διάφορα είδη χρηματοπιστωτικών πράξεων (συγκεκριμένα, η αύξηση δανείων και λήψη συμμετοχών στο κεφάλαιο επιχειρήσεων, τα επί μέρους στοιχεία των μεγεθών αυτών, καθώς και οι λόγοι των αυξήσεων) και η διαφορά μεταξύ του ελλείμματος που υπολογίζεται σε ταμειακή βάση και εκείνου που υπολογίζεται βάσει δεδουλευμένων.(10) Η προβλεπόμενη εξέλιξη των δημόσιων οικονομικών το 2004 αποκλίνει σημαντικά από προβλέψεις του επικαιροποιημένου προγράμματος σταθερότητας του 2003 και από την πορεία προσαρμογής προς την επίτευξη σχεδόν ισοσκελισμένης ή πλεονασματικής δημοσιονομικής θέσης μεσοπρόθεσμα. Η προβλεπόμενη για το 2004 σημαντική απόκλιση θα αναστείλει περαιτέρω την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου στόχου της σχεδόν ισοσκελισμένης δημοσιονομικής θέσης.(11) Μια ορθά σχεδιασμένη προσαρμογή εντός του έτους, εάν αποτελεί το πρώτο βήμα στο πλαίσιο ενός αξιόπιστου πολυετούς προγράμματος, θα μπορούσε να επιδράσει θετικά στην εμπιστοσύνη και με τον τρόπο αυτόν θα συμβάλει στην αντιστάθμιση των βραχυπρόθεσμων αρνητικών επιπτώσεων στη ζήτηση. Η προσαρμογή αυτή πρέπει να στηρίζεται, αφενός, στη σοβαρή μείωση και στην αναδιοργάνωση των δαπανών ώστε να δημιουργηθούν τα περιθώρια για την επιδιωκόμενη μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης και, αφετέρου, στην ταχύτερη μείωση του δείκτη χρέους. Αυτό θα τονώσει μακροπρόθεσμα την δυνητική ανάπτυξη.(12) Επομένως, θα ήταν σκόπιμο να τεθούν σε εφαρμογή, κατά τη διάρκεια του ημερολογιακού έτους 2004, πρόσθετα μέτρα μόνιμου χαρακτήρα, ύψους τουλάχιστον 7 δισεκ. ευρώ ή 0,5 % του ΑΕΠ τα οποία, με βάση τις εαρινές προβλέψεις του 2004, θα ανακόψουν την επιδείνωση του κυκλικά προσαρμοσμένου αποτελέσματος το 2004. Έτσι θα απομακρυνθεί ο κίνδυνος να υπερβεί το έλλειμμα γενικής κυβέρνησης την τιμή αναφοράς του 3 % του ΑΕΠ το 2004, λαμβάνοντας επίσης υπόψη ότι υπάρχει κίνδυνος τα έκτακτα μέτρα να μην αποφέρουν τα ποσά που αναφέρει η Επιτροπή στις εαρινές προβλέψεις του 2004, οι οποίες σε μεγάλο βαθμό αντικατοπτρίζουν την επίσημη πρόβλεψη. Τα επόμενα έτη η Ιταλία πρέπει θέσει ως στόχο να εξασφαλίσει ετήσια βελτίωση τουλάχιστον ίση με 0,5 % του ΑΕΠ σε κυκλικά προσαρμοσμένους όρους έως ότου επιτευχθεί σχεδόν ισοσκελισμένη δημοσιονομική θέση, και να συνεχίσει τη σταδιακή κατάργηση των έκτακτων μέτρων σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας του 2003.(13) Με βάση την εκτίμηση της Επιτροπής, το Συμβούλιο διαπιστώνει σημαντική απόκλιση βάσει του άρθρου 6 παράγραφος 2 του κανονισμού του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 1466/97.(14) Απαιτείται η έγκαιρη προειδοποίηση της Ιταλίας ούτως ώστε να προληφθεί η εμφάνιση υπερβολικού ελλείμματος.ΣΥΝΙΣΤΑ:1. Οι ιταλικές αρχές καλούνται να λάβουν όλα τα κατάλληλα μέτρα για να εξασφαλίσουν ότι το έλλειμμα γενικής κυβέρνησης δεν πρόκειται το 2004 να υπερβεί την τιμή αναφοράς του 3 % του ΑΕΠ που ορίζει η Συνθήκη. Στο πλαίσιο αυτό, η λήψη πρόσθετων μέτρων μόνιμου χαρακτήρα που θα ισοδυναμούν τουλάχιστον με το 0,5 % του ΑΕΠ το 2004, όχι μόνον θα μείωνε τον κίνδυνο υπέρβασης της τιμής αναφοράς 3 % του ΑΕΠ, αλλά θα συνέβαλε και στη συνέχιση της δημοσιονομικής εξυγίανσης.2. Κατά τα επόμενα έτη η Ιταλία πρέπει να επιδιώξει ετήσια βελτίωση της κυκλικά προσαρμοσμένης δημοσιονομικής της θέσης κατά τουλάχιστον 0,5% του ΑΕΠ ούτως ώστε να επιτευχθεί σχεδόν ισοσκελισμένη ή πλεονασματική δημοσιονομική θέση και να συνεχίσει τη σταδιακή κατάργηση των έκτακτων μέτρων σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας του 2003. Λαμβάνοντας υπόψη τον στόχο της κυβέρνησης της χώρας για προοδευτική μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης, η συγκράτηση των τρεχουσών πρωτογενών δαπανών με παράλληλη βελτίωση της ποιότητας και της σύνθεσής τους θα αποτελέσει κρίσιμο στοιχείο για την αποφυγή μεγαλύτερων ελλειμμάτων οφειλόμενων σε μη αντισταθμισμένες φορολογικές περικοπές. Αυτό θα συνέβαλε στην εξασφάλιση μόνιμης δημοσιονομικής εξυγίανσης και στην ενίσχυση του δυνητικού ρυθμού ανάπτυξης.3. Η Ιταλία οφείλει να λάβει όλα τα απαιτούμενα μέτρα για να επιταχύνει τη μείωση του χρέους. Η Ιταλία καλείται επίσης να καταρτίσει μέχρι τις αρχές Ιουλίου έκθεση σχετικά με τη δυναμική του δημοσίου χρέους τόσο τα τελευταία χρόνια όσο και μεσοπρόθεσμα, δίδοντας ιδιαίτερη έμφαση στους παράγοντες που συμβάλλουν στη μεταβολή του ύψους του χρέους, πλην του καθαρού δανεισμού.Η παρούσα σύσταση απευθύνεται στην Ιταλική Δημοκρατία.Βρυξέλλες, [...]Για το ΣυμβούλιοΟ πρόεδρος  [...]


Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου

|

52007SC0068

Σύσταση για γνωμη του Συμβουλιου σύμφωνα με το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας των Κάτω Χωρών, για την περίοδο 2006-2009  /* SEC/2007/0068 τελικό */

	[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |Βρυξέλλες, 23.1.2007SEC(2007) 68 τελικόΣύσταση γιαΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσύμφωνα με το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας των Κάτω Χωρών, για την περίοδο 2006-2009(υποβληθείσα από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΓενικο πλαισιοΤο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουλίου 1998, βασίζεται στον στόχο της επίτευξης υγιών δημόσιων οικονομικών ως μέσου ενίσχυσης των προϋποθέσεων για σταθερότητα των τιμών και ισχυρή διατηρήσιμη ανάπτυξη, οι οποίες ευνοούν τη δημιουργία απασχόλησης. Η μεταρρύθμιση του Συμφώνου το 2005, αφενός, αναγνώριζε τη χρησιμότητά του για την εδραίωση της δημοσιονομικής πειθαρχίας, αφετέρου δε, αποσκοπούσε στην ενίσχυση της αποτελεσματικότητας και των οικονομικών του ερεισμάτων, καθώς και στη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών.Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[1], ο οποίος αποτελεί στοιχείο του συμφώνου, ορίζει ότι τα κράτη μέλη υποβάλλουν υποχρεωτικά, στο Συμβούλιο και την Επιτροπή, προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης, καθώς και ετήσιες επικαιροποιήσεις τους (τα κράτη μέλη που έχουν ήδη υιοθετήσει το ενιαίο νόμισμα υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σταθερότητας, ενώ τα κράτη μέλη που δεν το έχουν υιοθετήσει ακόμη υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σύγκλισης). Το πρώτο πρόγραμμα σταθερότητας των Κάτω Χωρών υποβλήθηκε τον Νοέμβριο του 1998. Κατ’ εφαρμογή του κανονισμού, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη για το πρόγραμμα την 1 Δεκεμβρίου 1998 βάσει σύστασης της Επιτροπής και μετά από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή. Βάσει της ίδιας διαδικασίας, τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης αξιολογούνται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και εξετάζονται από την προαναφερθείσα επιτροπή, ενώ το Συμβούλιο δύναται να τα εξετάσει.Ιστορικο για την Αξιολογηση του επικαιροποιημενου προγραμματοςΗ Επιτροπή εξέτασε το πλέον πρόσφατο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας των Κάτω Χωρών, που υποβλήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2006 και εξέδωσε σύσταση για την έκδοση γνώμης του Συμβουλίου επ' αυτού (βλ. πλαίσιο για τα κυριότερα σημεία της αξιολόγησης).Προκειμένου να σχηματισθεί μια εικόνα του πλαισίου εντός του οποίου αξιολογείται η δημοσιονομική στρατηγική του επικαιροποιημένου προγράμματος σταθερότητας, στις παραγράφους που ακολουθούν περιγράφονται συνοπτικά τα εξής:1.  οι οικονομικές και δημοσιονομικές επιδόσεις κατά την τελευταία δεκαετία2.  η πλέον πρόσφατη αξιολόγηση της κατάστασης της χώρας βάσει του προληπτικού σκέλους του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης (περίληψη της γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας3.  η αξιολόγηση της Επιτροπής σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Σεπτεμβρίου 2006.Πρόσφατες οικονομικές και δημοσιονομικές επιδόσειςΚατά το δεύτερο ήμισυ της δεκαετίας του 1990, οι Κάτω Χώρες γνώρισαν μια παρατεταμένη περίοδο κυκλικής ανάκαμψης και οι επιδόσεις τους ήταν καλύτερες από το μέσο όρο της ζώνης του ευρώ τόσο από πλευράς οικονομικής ανάπτυξης όσο και μείωσης της ανεργίας. Στις αρχές του 2000 ακολούθησε επιβράδυνση της οικονομικής δραστηριότητας. Καθ'όλη τη διάρκεια αυτού του οικονομικού κύκλου, οι επιδόσεις της οικονομίας των Κάτω Χωρών ήταν καλύτερες από το μέσο όρο της ζώνης του ευρώ. Ωστόσο, μια σταθερότερη αναπτυξιακή πορεία θα ήταν πιο επωφελής για την οικονομία. Τα σημερινά πολύ υψηλά επίπεδα δανεισμού των νοικοκυριών είναι πιθανό να μειωθούν δραστικά σε περίπτωση περαιτέρω αύξησης των επιτοκίων, οδηγώντας σε υποχώρηση της ιδιωτικής κατανάλωσης και σε νέα επιβράδυνση της οικονομικής δραστηριότητας.Επιπλέον, ο μεγάλος δυναμισμός τόσο της αγοράς ακινήτων όσο και της αγοράς μετοχών, που συνέβαλε σημαντικά στην οικονομική άνθηση που παρατηρήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1990, οδήγησε επίσης σε προσωρινές αυξήσεις της ελαστικότητας των φόρων. Οι δημοσιονομικοί κανόνες που είχαν θεσπιστεί δεν μπόρεσαν να αποτρέψουν πλήρως την προκυκλική μεταστροφή της δημοσιονομικής πολιτικής. Μετά από ένα αξιόλογο πλεόνασμα που πραγματοποιήθηκε το 2000, το αποτέλεσμα της γενικής κυβέρνησης επιδεινώθηκε αισθητά μετατρεπόμενο σε έλλειμμα το 2001 και 2002, ενώ το 2003 υπερέβη το όριο του 3% του ΑΕΠ. Το 2004 και το 2005 επιτεύχθηκε αισθητή δημοσιονομική εξυγίανση, χάρη στην οποία το έλλειμμα μειώθηκε σε 1,9% και 0,3% του ΑΕΠ το 2004 και 2005, αντίστοιχα. Τον Ιούνιο του 2005, το Συμβούλιο προέβη στην κατάργηση της απόφασης περί υπερβολικού ελλείμματος στο πλαίσιο της διαδικασίας που είχε κινηθεί τον Ιούνιο του 2004.Η αξιολόγηση που διατυπώνεται στη γνώμη του Συμβουλίου σχετικά με το προηγούμενο πρόγραμμαΣτις 14 Μαρτίου 2006, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη σχετικά με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας, για την περίοδο 2005-2008. Το Συμβούλιο επικροτεί "τις προσπάθειες που η ολλανδική κυβέρνηση κατέβαλε το 2005 με σκοπό την περαιτέρω μείωση του ελλείμματος σε επίπεδο χαμηλότερο από την τιμή αναφοράς του 3 % του ΑΕΠ, μετά την άνευ χρονοτριβής διάθρωση του υπερβολικού ελλείμματος, καθώς και το γεγονός ότι οι αρχές σκοπεύουν να τηρήσουν το μεσοπρόθεσμο στόχο καθ'όλη τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς του προγράμματος". Κάλεσε τις Κάτω Χώρες "λαμβανομένων επίσης υπόψη των καλύτερων από το αναμενόμενο αποτελεσμάτων που επετεύχθησαν το 2005, να διατηρήσουν ένα άνετο δημοσιονομικό αποτέλεσμα κατά το 2006 και τα επόμενα έτη".H αξιολόγηση της Επιτροπής σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Οκτωβρίου 2006Η έκθεση εφαρμογής του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων των Κάτω Χωρών, που καταρτίστηκε στο πλαίσιο της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση, υποβλήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2006. Το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων των Κάτω Χωρών αναγνωρίζει ως βασικές προκλήσεις/προτεραιότητες τα εξής: ταχύτερη αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας, ιδίως με την προώθηση της Ε&Α, της καινοτομίας και της εκπαίδευσης, βελτίωση της ανταγωνιστικότητας των τιμών, κυρίως με τη συγκράτηση του κόστους εργασίας.Η αξιολόγηση του εν λόγω προγράμματος από την Επιτροπή (που εκδόθηκε στο πλαίσιο της ετήσιας έκθεσης προόδου που συνέταξε τον Δεκέμβριο 2006 [2] ) έδειξε ότι οι Κάτω Χώρες πραγματοποιούν πρόοδο όσον αφορά την εφαρμογή του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων. Ενώ υπάρχουν ορισμένοι κίνδυνοι στον μακροοικονομικό τομέα, ιδίως όσον αφορά το βαθμό δανεισμού των νοικοκυριών και τη δυνητική διόγκωση των μισθών λόγω της στενότητας της αγοράς εργασίας, το γενικό πλαίσιο της πολιτικής θεωρείται ενδεδειγμένο. Παρόλο που η βελτίωση όσον αφορά την Ε&Α ήταν περιορισμένη, οι Κάτω Χώρες πραγματοποιούν εν γένει αισθητή πρόοδο στο μικροοικονομικό τομέα. Παρά τα επίσημα υψηλά ποσοστά ανεργίας για τις περισσότερες ομάδες, η εικόνα στον τομέα της απασχόλησης είναι πιο άνιση.Λαμβάνοντας υπόψη τα ισχυρά σημεία και τις αδυναμίες που διαπιστώθηκαν, απευθύνθηκε η σύσταση στις Κάτω Χώρες να λάβουν μέτρα για τη βελτίωση της προσφοράς εργασίας, ιδίως για τους εργαζόμενους μεγαλύτερης ηλικίας, τις γυναίκες και τις ομάδες που βρίσκονται σε πιο μειονεκτική θέση.Πλαίσιο: Κυριότερα σημεία της αξιολόγησης Όπως απαιτεί το άρθρο 5 παράγραφος 1 (για τα προγράμματα σταθερότητας) και το άρθρο 9 παράγραφος 1 (για τα προγράμματα σύγκλισης) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, κατά την αξιολόγηση εξετάζεται: αν είναι ευλογοφανείς οι οικονομικές παραδοχές στις οποίες βασίζεται το πρόγραμμα, ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος (ΜΔΣ) που καθόρισε το κράτος μέλος και αν η πορεία προσαρμογής για την επίτευξη του στόχου αυτού είναι κατάλληλη, αν τα μέτρα που λαμβάνονται ή/και προτείνονται για την τήρηση της πορείας προσαρμογής επαρκούν για την επίτευξη του ΜΔΣ κατά τη διάρκεια του οικονομικού κύκλου, κατά την αξιολόγηση της πορείας προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ, αν καταβάλλεται μεγαλύτερη προσπάθεια προσαρμογής σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας, ενώ η προσπάθεια μπορεί να είναι πιο περιορισμένη σε περιόδους δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας και, για τη ζώνη του ευρώ και κράτη μέλη του ΜΣΙ ΙΙ, αν το κράτος μέλος προβλέπει ετήσια βελτίωση του κυκλικά προσαρμοσμένου αποτελέσματος, μείον έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα, ίση προς 0,5% του ΑΕΠ ως ένδειξη προόδου για την επίτευξη του ΜΔΣ του, κατά τον προσδιορισμό της πορείας προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ (για κράτη μέλη που δεν τον έχουν ακόμη επιτύχει) ή την προσωρινή απόκλιση από αυτόν (για κράτη μέλη που τον έχουν επιτύχει), αν εφαρμόζονται μείζονες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που οδηγούν άμεσα στην εξοικονόμηση πόρων μακροπρόθεσμα (μεταξύ άλλων, μέσω της αύξησης της δυνητικής ανάπτυξης) και, ως εκ τούτου, έχουν απτά αποτελέσματα για τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών (υπό τον όρο ότι εξασφαλίζεται κατάλληλο περιθώριο ασφαλείας σε σχέση με την τιμή αναφοράς 3% του ΑΕΠ και εφόσον η δημοσιονομική θέση αναμένεται να επανέλθει στα επίπεδα του ΜΔΣ εντός της περιόδου του προγράμματος), με ιδιαίτερη προσοχή στις μεταρρυθμίσεις του συνταξιοδοτικού συστήματος που εισάγουν πολυπυλωνικό σύστημα που περιλαμβάνει έναν υποχρεωτικό και πλήρως κεφαλαιοποιητικό πυλώνα, αν οι οικονομικές πολιτικές του κράτους μέλους παρουσιάζουν συνοχή με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών. Η ευλογοφάνεια των μακροοικονομικών παραδοχών του προγράμματος αξιολογείται με βάση τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006, χρησιμοποιώντας επίσης την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία για την εκτίμηση του δυνητικού προϊόντος και των κυκλικά προσαρμοσμένων αποτελεσμάτων. Η αξιολόγηση της συνεκτικότητας με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών πραγματοποιείται με βάση τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών στον τομέα των δημόσιων οικονομικών όπως παρουσιάζονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008. Κατά την αξιολόγηση εξετάζεται επίσης: η εξέλιξη του δείκτη χρέους και οι προοπτικές της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών τα οποία, σύμφωνα με την έκθεση του Συμβουλίου της 20ής Μαρτίου 2005 για τη «Βελτίωση της εφαρμογής του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης», πρέπει να αποτελούν αντικείμενο «αρκετής προσοχής … κατά την εποπτεία των δημοσιονομικών θέσεων». Σε ανακοίνωση της Επιτροπής, της 12ης Οκτωβρίου 2006, περιγράφεται η προσέγγιση που πρέπει να τηρείται κατά την αξιολόγηση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας[3]· ο βαθμός συνοχής με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων που υπέβαλε το κράτος μέλος στο πλαίσιο της στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση. Στο διαβιβαστικό σημείωμα της 7ης Ιουνίου 2005 προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών για την περίοδο 2005-2008, το Συμβούλιο ΕCOFIN δήλωσε ότι τα εθνικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων πρέπει να παρουσιάζουν συνοχή με τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης· η συμμόρφωση με τον κώδικα δεοντολογίας[4], ο οποίος, μεταξύ άλλων, προβλέπει μια κοινή διάρθρωση και τυποποιημένους πίνακες δεδομένων για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης. |-  Σύσταση γιαΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσύμφωνα με το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7 ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας των Κάτω Χωρών, για την περίοδο 2006-2009ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[5], και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 3,τη σύσταση της Επιτροπής,Έπειτα από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΓΝΩΜΗ:(1) Στις [27 Φεβρουαρίου 2007] το Συμβούλιο εξέτασε το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας των Κάτω Χωρών για την περίοδο 2006 έως 2009.(2) Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζεται το πρόγραμμα προβλέπει ότι το πραγματικό ΑΕΠ θα αυξηθεί κατά 3¼% το 2006, 3% το 2007 και 1¾% ετησίως για την υπόλοιπη περίοδο του προγράμματος. Εκτιμώμενο με βάση τα διαθέσιμα σήμερα πληροφοριακά στοιχεία, το σενάριο αυτό φαίνεται να βασίζεται σε ευλογοφανείς αναπτυξιακές παραδοχές για το 2006 και σε προσεκτικές αναπτυξιακές παραδοχές για την υπόλοιπη περίοδο του προγράμματος. Οι προβλέψεις του προγράμματος για τον πληθωρισμό θεωρούνται ρεαλιστικές μέχρι το 2007 και στη συνέχεια φαίνεται ότι υποεκτιμούνται λαμβάνοντας υπόψη την αναμενόμενη στενότητα της αγοράς εργασίας.(3) Για το 2006, η θέση της γενικής κυβέρνησης εκτιμάται ότι έχει ισοσκελιστεί, σύμφωνα με τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006, έναντι του στόχου -1,5% του ΑΕΠ που είχε τεθεί στην προηγούμενη επικαιροποίηση του προγράμματος σταθερότητας. Το αποτέλεσμα αυτό οφείλεται κατά κύριο λόγο στη σημαντική βελτίωση των κυκλικών προοπτικών που οδήγησαν σε υψηλότερα φορολογικά έσοδα καθώς και υψηλότερες εισπράξεις από την πώληση φυσικού αερίου. Σύμφωνα με πληροφορίες που διατέθηκαν μετά τις φθινοπωρινές προβλέψεις (μηνιαία στοιχεία για το αποτέλεσμα της γενικής κυβέρνησης) αναμένονται ακόμη καλύτερα δημοσιονομικά αποτελέσματα. Σύμφωνα με τις τελευταίες επίσημες εκτιμήσεις, που υπάρχουν στο μνημόνιο του φθινοπώρου 2006, το 2006 υπολογίζεται ότι έχει πραγματοποιηθεί πλεόνασμα ύψους 0,4% του ΑΕΠ.(4) Η μεσοπρόθεσμη δημοσιονομική στρατηγική του προγράμματος αποσκοπεί στην αντιμετώπιση της πρόκλησης που αντιπροσωπεύει το κόστος της γήρανσης του πληθυσμού με την περαιτέρω δημοσιονομική εξυγίανση. Για το σκοπό αυτό, το πρόγραμμα προβλέπει τη βελτίωση του πλεονάσματος της γενικής κυβέρνησης από 0,1% του ΑΕΠ το 2006 σε 0,9% το 2009. Το πρωτογενές πλεόνασμα επιδιώκεται να βελτιωθεί από 2,4% του ΑΕΠ το 2006 σε 2,9% το 2009. Η αύξηση αυτή θα υλοποιηθεί κατά το μεγαλύτερο μέρος της στο τελευταίο έτος του προγράμματος, λόγω της αναμενόμενης επιστροφής της συνεισφοράς ιδίων πόρων της ΕΕ που καταβλήθηκαν κατά τη διάρκεια της περιόδου 2007-2009. Η ονομαστική προσαρμογή μπορεί να αποδοθεί εξ ολοκλήρου στην υποχώρηση του δείκτη δαπανών προς το ΑΕΠ, η οποία υπεραντισταθμίζει την κατά 0,2 εκατοστιαίες μονάδας μείωση του δείκτη εσόδων προς το ΑΕΠ. Σε σύγκριση με την προηγούμενη επικαιροποίηση του προγράμματος σταθερότητας, το αποτέλεσμα της γενικής κυβέρνησης διατηρείται σε αισθητά υψηλότερο επίπεδο σε όλη τη διάρκεια του προγράμματος. Αυτό οφείλεται κυρίως στα υψηλότερα έσοδα από το φυσικό αέριο, τη βελτίωση της μακροοικονομικής κατάστασης το 2005 και τις προοπτικές για το 2006.(5) Το διαρθρωτικό αποτέλεσμα (δηλ. το κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα πλην των εκτάκτων και λοιπών προσωρινών μέτρων) όπως υπολογίζεται με βάση την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία, προβλέπεται να επιδεινωθεί κατά μισή περίπου εκατοστιαία μονάδα του ΑΕΠ το 2007, να σταθεροποιηθεί το 2008 και να βελτιωθεί κατά μισή περίπου εκατοστιαία μονάδα του ΑΕΠ το 2009. Όπως και στην προηγούμενη επικαιροποίηση του προγράμματος σταθερότητας, ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος (ΜΔΣ) για τη δημοσιονομική θέση που παρουσιάζεται στο πρόγραμμα είναι η επίτευξη διαρθρωτικού ελλείμματος που κυμαίνεται από 0,5 έως 1% ΑΕΠ, στόχος που επιδιώκεται διατηρηθεί στη διάρκεια όλης της περιόδου που καλύπτει το πρόγραμμα. Δεδομένου ότι το κατώτερο όριο του ΜΔΣ που έχουν θέσει οι Κάτω Χώρες ισούται με το ελάχιστο ενδεικτικό όριο (που εκτιμάται σε έλλειμμα κυμαινόμενο σε περίπου 1% του ΑΕΠ), η επίτευξή του ΜΔΣ θα επιτρέψει την εξασφάλιση του περιθωρίου ασφαλείας κατά του κινδύνου εμφάνισης υπερβολικού ελλείμματος. Ο ΜΔΣ βρίσκεται εντός του φάσματος που προβλέπεται για τα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ και του ΜΣΙ II στο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης και στον κώδικα δεοντολογίας και είναι συνεκτικός με το δείκτη χρέους και τη μέση αύξηση του δυνητικού προϊόντος σε μακροπρόθεσμη βάση.(6) Οι κίνδυνοι για τις δημοσιονομικές προβλέψεις του προγράμματος κρίνονται σε γενικές γραμμές ισορροπημένοι από το 2007 και μετά. Αφενός, η πιθανότητα μεταφοράς το 2007 ενός μέρους των υψηλότερων φορολογικών εσόδων που πραγματοποιήθηκαν το 2006 μπορεί να επηρεάσει ευνοϊκά τα δημοσιονομικά αποτελέσματα του 2007. Αφετέρου, το 2008 και 2009, η δημοσιονομική κατάσταση ενδέχεται διαμορφωθεί ευνοϊκότερα, δεδομένου ότι το μακροοικονομικό σενάριο ήταν ιδιαίτερα συντηρητικό. Αντίθετα, τα έσοδα από τις πωλήσεις φυσικού αερίου ενδέχεται να διαμορφωθούν σε χαμηλότερα επίπεδα από τα αναμενόμενα σε όλη τη διάρκεια του προγράμματος.(7) Λαμβάνοντας υπόψη αυτήν την αξιολόγηση των κινδύνων, ο δημοσιονομικός προσανατολισμός του προγράμματος θεωρείται επαρκής έτσι ώστε να διατηρηθεί ο ΜΔΣ σε όλη τη διάρκεια του προγράμματος, όπως προβλέπεται στο πρόγραμμα. Επίσης παρέχει επαρκές περιθώριο ασφάλειας ώστε το έλλειμμα να μην υπερβεί το ανώτατο όριο του 3% του ΑΕΠ υπό συνθήκες κανονικών μακροοικονομικών διακυμάνσεων καθ' όλη τη διάρκεια του προγράμματος. Ωστόσο, υπάρχει κίνδυνος ο δημοσιονομικός προσανατολισμός που παρουσιάζεται στο πρόγραμμα να αποκτήσει προκυκλικό χαρακτήρα το 2007, περίοδο κατά την οποία η οικονομική συγκυρία αναμένεται να είναι ευνοϊκή. Αυτό δεν θα ήταν σύμφωνο με το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης.(8) Χάρη στη δραστική μείωση του ελλείμματος της γενικής κυβέρνησης το 2004 και 2005, το ακαθάριστο δημόσιο χρέος εκτιμάται ότι έχει υποχωρήσει σε 50,2% του ΑΕΠ το 2006, αρκετά χαμηλότερα από την τιμή αναφοράς 60% του ΑΕΠ που προβλέπει η συνθήκη. Το πρόγραμμα προβλέπει περαιτέρω μείωση του δείκτη χρέους κατά 6 εκατοστιαίες μονάδες κατά τη διάρκεια του προγράμματος.(9) Οι μακροπρόθεσμες δημοσιονομικές επιπτώσεις της γήρανσης του πληθυσμού στις Κάτω Χώρες είναι υψηλότερες από το μέσο όρο της ΕΕ, επηρεαζόμενες κυρίως από τη σχετικά υψηλή αύξηση των συνταξιοδοτικών δαπανών ως ποσοστού του ΑΕΠ κατά τη διάρκεια των προσεχών δεκαετιών. Η αρχική δημοσιονομική θέση, παρόλο που δεν είναι τόσο ισχυρή όσο το 2005, συμβάλλει στο μετριασμό των μακροπρόθεσμων δημοσιονομικών επιπτώσεων της γήρανσης του πληθυσμού, αλλά δεν αρκεί για την πλήρη κάλυψή τους. Η προβλεπόμενη μελλοντική αύξηση των εσόδων ως ποσοστού του ΑΕΠ, κυρίως χάρη στην ετεροχρονισμένη φορολόγηση των συντάξεων, θα αντισταθμίσει εν μέρει την αύξηση των δημοσίων δαπανών μακροπρόθεσμα. Η εξασφάλιση υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων μεσοπρόθεσμα και/ή η εφαρμογή μεταρρυθμιστικών μέτρων για τη μείωση των δαπανών που συνδέονται με τη γήρανση του πληθυσμού θα συμβάλουν στον περιορισμό των κινδύνων όσον αφορά τη διατηρησιμότητα των δημοσίων οικονομικών. Συνολικά, εκτιμάται ότι οι Κάτω Χώρες αντιμετωπίζουν χαμηλό κίνδυνο σε ό,τι αφορά τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών.(10) Το πρόγραμμα σταθερότητας δεν περιλαμβάνει ποιοτική αξιολόγηση του συνολικού αντίκτυπου της έκθεσης για την εφαρμογή του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων, που παρουσιάστηκε το 2006 στο πλαίσιο της μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής στρατηγικής. Επιπλέον, δεν παρέχει συστηματικές πληροφορίες για το άμεσο δημοσιονομικό κόστος ή τις εξοικονομήσεις πόρων που συνεπάγονται οι κυριότερες μεταρρυθμίσεις που προβλέπονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων, παρόλο που οι δημοσιονομικές προβλέψεις του φαίνεται να λαμβάνουν υπόψη τις επιπτώσεις στα δημόσια οικονομικά των δράσεων που περιγράφονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Τα μέτρα στον τομέα των δημόσιων οικονομικών που προβλέπονται στο πρόγραμμα σταθερότητας φαίνεται να είναι συνεκτικά με εκείνα που προβλέπονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Ειδικότερα, και τα δύο προγράμματα περιγράφουν την πρόσφατη μεταρρύθμιση του ιατροφαρμακευτικού συστήματος, τις μεταβολές που επήλθαν στο σύστημα φορολόγησης των εταιρειών και τις πρόσθετες δαπάνες που έχουν προγραμματιστεί, παραδείγματος χάρη στον τομέα των υποδομών.(11) Η δημοσιονομική στρατηγική του προγράμματος είναι σε γενικές γραμμές συνεπής με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών όπως παρουσιάζονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008.(12) Όσον αφορά τις απαιτήσεις περί πληροφοριακών στοιχείων που περιλαμβάνονται στον κώδικα δεοντολογίας για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης, στο πρόγραμμα παρέχονται όλα τα υποχρεωτικά και το μεγαλύτερο μέρος των προαιρετικών στοιχείων[6].Το γενικό συμπέρασμα είναι ότι η μεσοπρόθεσμη δημοσιονομική στρατηγική είναι ενδεδειγμένη. Σημαντικό κίνδυνο συνιστά το γεγονός ότι το σημερινό υψηλό επίπεδο των φορολογικών εσόδων μπορεί να μην διατηρηθεί, αλλά οι συνολικοί κίνδυνοι που συνδέονται με την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων είναι σε γενικές γραμμές ουδέτεροι.Λαμβάνοντας υπόψη την ανωτέρω αξιολόγηση και τις ευνοϊκές αναπτυξιακές προοπτικές, οι Κάτω Χώρες καλούνται να διατηρήσουν ισχυρή διαρθρωτική θέση το 2007 και τα μετέπειτα έτη, αποφεύγοντας κατ'αυτόν τον τρόπο τις προκυκλικές δημοσιονομικές πολιτικές σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας.Σύγκριση βασικών μακροοικονομικών και δημοσιονομικών προβλέψεων2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 |Πραγματικό ΑΕΠ (% μεταβολή) | ΠΣ Noέμ. 2006 | 1,5 | 3¼ | 3 | 1¾ | 1¾ |COM Noέμ. 2006 | 1,5 | 3,0 | 2,9 | 2,6 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2005 | ¾ | 2½ | 2½ | 2¼ | μ.δ.σ. |Πληθωρισμός ΕνΔΤΚ (%) | ΠΣ Noέμ. 2006 | 1,5 | 1½ | 1¾ | 1¾ | 1¾ |COM Noέμ. 2006 | 1,5 | 1,6 | 1,8 | 2,3 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2005 | 1,5 | 1,5 | 1,1 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |Κενό παραγωγής (% του δυνητικού ΑΕΠ) | ΠΣ Noέμ. 20061 | -1,9 | -0,5 | 0,6 | 0,6 | 0,3 |COM Νοεμ. 20065 | -2,0 | -1,2 | -0,4 | 0,0 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 20051 | -2,3 | -1,5 | -0,9 | -0,6 | μ.δ.σ. |Αποτέλεσμα γενικής κυβέρνησης (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Noέμ. 2006 | -0,3 | 0,1 | 0,2 | 0,3 | 0,9 |COM Α 2006 | -0,3 | 0,0 | 0,1 | 0,3 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2005 | -1,2 | -1,5 | -1,2 | -1,1 | μ.δ.σ. |Πρωτογενές αποτέλεσμα (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Noέμ. 2006 | 2,1 | 2,4 | 2,4 | 2,4 | 2,9 |COM Noέμ. 2006 | 2,1 | 2,3 | 2,3 | 2,3 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2005 | 1,4 | 1,1 | 1,4 | 1,5 | μ.δ.σ. |Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Noέμ. 20061 | 0,8 | 0,4 | -0,1 | 0,0 | 0,7 |COM Noέμ. 2006 | 0,9 | 0,6 | 0,4 | 0,3 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 20051 | 0,0 | -0,7 | -0,6 | -0,6 | μ.δ.σ. |Διαρθρωτικό αποτέλεσμα2 (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Noέμ. 20063 | 0,8 | 0,4 | -0,1 | 0,0 | 0,4 |COM Νοεμ. 20064 | 0,9 | 0,6 | 0,4 | 0,3 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2005 | 0,0 | -0,7 | -0,6 | -0,6 | μ.δ.σ. |Ακαθάριστο δημόσιο χρέος (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Noέμ. 2006 | 52,7 | 50,2 | 47,9 | 46,3 | 44,2 |COM Νοεμ. 2006 | 52,7 | 50,5 | 47,8 | 45,4 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2005 | 54,4 | 54,5 | 53,9 | 53,1 | μ.δ.σ. |Σημειώσεις: 1Οι υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής πραγματοποιήθηκαν βάσει των πληροφοριών που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα. 2Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα (όπως και στις προηγούμενες γραμμές) πλην εκτάκτων και λοιπών προσωρινών μέτρων. 3Έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα σύμφωνα με το πρόγραμμα (0,3% του ΑΕΠ το 2009· οδηγεί σε μείωση του ελλείμματος). 4Δεν υπάρχουν έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα φθινοπωρινές οικονομικές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006. 5 Βάσει εκτιμώμενης δυνητικής ανάπτυξης 1,9%, 2,1%, 2,2% και 2,1% αντιστοίχως κατά την περίοδο 2005-2008. Πηγή : Πρόγραμμα σταθερότητας· φθινοπωρινές οικονομικές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006 (COM), υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής |[1] ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Όλα τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[2] Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, "Εφαρμογή της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση - Ένα έτος επίτευξης αποτελεσμάτων", 12.12.2006, COM(2006) 816.[3] Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο - Μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών στην ΕΕ, της 12.10.2006, COM(2006) 574 τελικό και έγγραφο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Γενική Διεύθυνση Οικονομικών και Χρηματοδοτικών Υποθέσεων (2006), «Μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών στην Ευρωπαϊκή Ένωση», Ευρωπαϊκή Οικονομία, τεύχος αριθ. 4/2006.[4] «Λεπτομερείς ρυθμίσεις για την εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και κατευθυντήριες γραμμές για τη μορφή και το περιεχόμενο των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης», που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο ECOFIN στις 11 Οκτωβρίου 2005.[5] ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[6] Ειδικότερα, δεν παρέχονται στοιχεία για τις δαπάνες της γενικής κυβέρνησης κατά κατηγορία για το 2009.


Avis juridique important

|

31984K0161

Σύσταση αριθ. 161/84/ΕΚΑΧ της Επιτροπής της 20ής Ιανουαρίου 1984 σχετικά με την κοινοτική επίβλεψη όσον αφορά τις εισαγωγές ορισμένων προϊόντων της βιομηχανίας σιδήρου και χάλυβα που περιλαμβάνονται στη συνθήκη ΕΚΑΧ, καταγωγής τρίτων χωρών

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 019 της 24/01/1984 σ. 0005 - 0010

***** ΣΥΣΤΑΣΗ αριθ. 161/84/ΕΚΑΧ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  της 20ής Ιανουαρίου 1984  σχετικά με την κοινοτική επίβλεψη όσον αφορά τις εισαγωγές ορισμένων προϊόντων της βιομηχανίας σιδήρου και χάλυβα που περιλαμβάνονται στη συνθήκη ΕΚΑΧ, καταγωγής τρίτων χωρών  Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα, και ιδίως το άρθρο 74,  Εκτιμώντας:  ότι οι εισαγωγές ορισμένων προϊόντων της βιομηχανίας σιδήρου και χάλυβα που περιλαμβάνονται στη συνθήκη ΕΚΑΧ, καταγωγής τρίτων χωρών, υπόκεινται σε κοινοτική επίβλεψη σύμφωνα με τη σύσταση αριθ. 1399/82/ΕΚΑΧ (1), όπως παρατάθηκε από τη σύσταση αριθ. 3419/82/ΕΚΑΧ (2)·  ότι, δεδομένης της εξέλιξης που επήλθε πρόσφατα στους όρους εισαγωγής των σχετικών προϊόντων, κρίνεται σκόπιμο να τροποποιηθούν και να συμπληρωθούν οι υπάρχουσες διατάξεις και, λόγω της ευρύτητας των προηγουμένων τροποποιήσεων, να διατυπωθούν εκ νέου οι διατάξεις της σύστασης αυτής·  ότι είναι σκόπιμο να ανατεθεί στα κράτη μέλη η φροντίδα να συγκεντρώσουν από τους εισαγωγείς, για λογαριασμό της Επιτροπής, τις απαραίτητες πληροφορίες για την υλοποίηση του στόχου που επιδιώκει το σύστημα επίβλεψης,  ΕΚΔΙΔΕΙ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗ ΣΥΣΤΑΣΗ:  Άρθρο 1  1. Οι εισαγωγές, στην Κοινότητα, των προϊόντων της βιομηχανίας σιδήρου και χάλυβα που περιλαμβάνονται στη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα, και απαριθμούνται στα παραρτήματα ΙΙΙ Α και ΙΙΙ Β, καταγωγής τρίτων χωρών, υπόκεινται στην έκδοση εγγράφου εισαγωγής.  2. Τα προϊόντα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 θεωρούνται ως πρώτης διαλογής μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου από τον εισαγωγέα.  3. Το έγγραφο εισαγωγής εκδίδεται ή θεωρείται από τα κράτη μέλη δωρεάν και για όλες τις ζητούμενες ποσότητες, μόλις ληφθεί η αίτηση και οπωσδήποτε μέσα σε προθεσμία δέκα εργασίμων ημερών μετά την υποβολή της αίτησης δεόντως συμπληρωμένης και συνοδευομένης από δύο αντίγραφα της σύμβασης ή των συμβάσεων αγοράς που την αιτιολογούν και από τη ή τις βεβαιώσεις παραγγελίας του πωλητή. Το πρωτότυπο των εγγράφων αυτών πρέπει να προσκομίζεται αν η αρχή που εκδίδει τις άδειες το απαιτεί. Αν το προϊόν έχει δηλωθεί ως δευτέρας διαλογής ή ως υποβαθμισμένο, το έγγραφο εισαγωγής πρέπει να περιλαμβάνει τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που δικαιολογούν την κατάσταση του προϊόντος.  4. Η εφαρμογή της παραγράφου 1 δεν προδικάζει τη διατήρηση των ποσοτικών περιορισμών που εφαρμόζονται από ορισμένα κράτη μέλη για ορισμένα προϊόντα της βιομηχανίας σιδήρου και χάλυβα έναντι ορισμένων τρίτων χωρών.  5. Η περίοδος ισχύος του εγγράφου εισαγωγής ορίζεται σε δύο μήνες με την επιφύλαξη ενδεχόμενης τροποποίησης του ισχύοντος καθεστώτος εισαγωγής.  6. Τα έγγραφα εισαγωγής που έχουν πλήρως χρησιμοποιηθεί αποστέλλονται αμέσως στην υπηρεσία που τα εξέδωσε. Τα έγγραφα τα οποία δεν έχουν χρησιμοποιηθεί καθόλου ή η χρησιμοποίησή τους δεν έχει ολοκληρωθεί, δύο μήνες μετά την έκδοσή τους, αποστέλλονται στην υπηρεσία που τα εξέδωσε μέσα σε προθεσμία πέντε εργάσιμων ημερών μετά τη λήξη της περιόδου ισχύος τους.  Άρθρο 2  1. Η αίτηση του εισαγωγέα πρέπει να αναφέρει, για τα προϊόντα κάθε καταγωγής που αναφέρονται στα παραρτήματα ΙΙΙ Α και ΙΙΙ Β:  α) τη χώρα καταγωγής και τη χώρα προέλευσης·  β) την περιγραφή των εμπορευμάτων και την ένδειξη της διάκρισης του Κοινού Δασμολογίου και του κώδικα ΝΙΜΕΧΕ·  γ) τα χαρακτηριστικά που καθορίζουν, ενδεχομένως, το χαρακτήρα των προϊόντων ως δεύτερης διαλογής ή υποβαθμισμένων·  δ) την ποσότητα των προϊόντων σε τόνους ανά παρτίδα εμπορευμάτων·  ε) το όνομα, τη διεύθυνση, τον αριθμό τηλεφώνου και τον αριθμό τέλεξ του πωλητή·  στ) το όνομα, τη διεύθυνση, τον αριθμό τηλεφώνου και τον αριθμό τέλεξ του εισαγωγέα·  ζ) το όνομα, τη διεύθυνση, τον αριθμό τηλεφώνου και τον αριθμό τέλεξ του ενδεχόμενου τελικού αγοραστή, αν είναι γνωστός ·  η) την ημερομηνία και τον τόπο (τελωνείο) που προβλέπονται γα την εισαγωγή·  θ) τον τόπο προορισμού όπου υπολογίζεται η τιμή τιμολογίου·  ι) την ημερομηνία της σύμβασης για την αγορά των προϊόντων, καθώς και τον αριθμό της σύμβασης ή κάθε άλλο στοιχείο που παρέχει ο πωλητής προς προσδιορισμό της παράδοσης·  ια) ενδεχομένως, ένδειξη ότι τα προϊόντα προορίζονται για την εκτέλεση σύμβασης έργου «φασόν» και πρόκειται να επανεξαχθούν σε τρίτη χώρα (που πρέπει να καθοριστεί) μετά από τελειοποίηση προς επανεξαγωγή.  2. Για τα προϊόντα που περιέχονται στο παράρτημα ΙΙΙ Α, ο εισαγωγέας πρέπει να δώσει τις ακόλουθες συμπληρωματικές πληροφορίες:  Α. Για τα προϊόντα που κατάγονται απευθείας από μία από τις χώρες που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙ (κατευθείαν εισαγωγή):  α) την εμπορική περιγραφή των προϊόντων, συμπεριλαμβανομένου και του ακριβούς προσδιορισμού του είδους, ώστε να καταστεί δυνατός ο υπολογισμός της τιμής παράδοσης βάσει του τιμοκαταλόγου που έχει επιλεγεί·  β) την τιμή παράδοσης στον τόπο προορισμού ανά τόνο, με την ένδειξη των τελωνειακών δασμών, των εξόδων μεταφοράς και όλων των εκτάκτων εξόδων, όλων των μειώσεων, καθώς και όλων των άλλων στοιχείων που έχουν ληφθεί υπόψη κατά τον υπολογισμό της τιμής·  γ) την ένδειξη:  i) του τιμοκαταλόγου του κοινοτικού παραγωγού που έχει επιλεγεί για τον υπολογισμό της τιμής παράδοσης και της ημερομηνίας του τιμοκαταλόγου αυτού, ή  ii) ενδοχομένως, της προσφοράς της τρίτης χώρας βάσει της οποίας έχει πραγματοποιηθεί ευθυγράμμιση των τιμών, των λεπτομερειών που είναι απαραίτητες για τον προσδιορισμό της προσφοράς αυτής, καθώς και της ημερομηνίας της, ή  iii) ενδοχομένως, άλλων τιμών (που πρέπει να αιτιολογηθούν)·  δ) της ημερομηνίας έκδοσης της φορτωτικής, αν είναι γνωστή.  Β. Για τα προϊόντα που κατάγονται από μία από τις χώρες που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙ, αλλά προέρχονται από τρίτη χώρα πλην της χώρας καταγωγής (μη κατευθείαν εισαγωγή), για τα προϊόντα καταγωγής Βραζιλίας, εκτός από τα είδη χυτοσιδήρου της κλάσης 73.01 του Κοινού Δασμολογίου, και για τα προϊόντα καταγωγής τρίτης χώρας μη απαριθμούμενης στα παραρτήματα Ι και ΙΙ:  α) την πλήρη περιγραφή που ανταποκρίνεται στην περιγραφή που περιλαμβάνεται στον κατάλογο των προϊόντων στα οποία έχουν επιβληθεί οι ισχύουσες τιμές βάσης·  β) την τιμή cif στα κοινοτικά σύνορα ανά τόνο, εκφρασμένη στο νόμισμα που ορίζεται στη σύμβαση και προσαυξημένη κατά τους δασμούς και τα έξοδα εκφόρτωσης.  Γ. Για τα προϊόντα που κατάγονται από μία από τις χώρες που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι, κατ' επιλογή του εισαγωγέα:  είτε:  α) την πλήρη περιγραφή που ανταποκρίνεται στην περιγραφή που περιλαμβάνεται στον κατάλογο των προϊόντων στα οποία έχουν επιβληθεί οι ισχύουσες τιμές βάσης·  β) την τιμή cif στα κοινοτικά σύνορα ανά τόνο, εκφρασμένη στο νόμισμα που ορίζεται στη σύμβαση και στην οποία περιλαμβάνονται τα έξοδα εκφόρτωσης,  είτε:  α) την εμπορική περιγραφή των προϊόντων, περιλαμβανομένου και του ακριβούς προσδιορισμού του είδους ώστε να καταστεί δυνατός ο υπολογισμός της τιμής παράδοσης βάσει του τιμοκαταλόγου που έχει επιλεγεί·  β) την τιμή παράδοσης στον τόπο προορισμού ανά τόνο, με ένδειξη των εξόδων μεταφοράς και όλων των εκτάκτων εξόδων, όλων των μειώσεων, καθώς και όλων των άλλων στοιχείων που έχουν ληφθεί υπόψη κατά τον υπολογισμό της τιμής·  γ) την ένδειξη:  i) του τιμοκαταλόγου του παραγωγού της τρίτης χώρας που έχει επιλεγεί για τον υπολογισμό της τιμής παράδοσης και της ημερομηνίας του τιμοκαταλόγου αυτού, ή  ii) του τιμοκαταλόγου του κοινοτικού παραγωγού που έχει επιλεγεί για τον υπολογισμό της τιμής παράδοσης και της ημερομηνίας του τιμοκαταλόγου αυτού, ή  iii) ενδεχομένως, της προσφοράς της τρίτης χώρας βάσει της οποίας έχει πραγματοποιηθεί ευθυγράμμιση των τιμών, των λεπτομερειών που είναι απαραίτητες για τον προσδιορισμό της προσφοράς αυτής, καθώς και της ημερομηνίας της, ή  vi) ενδεχομένως, άλλων τιμών (που πρέπει να αιτιολογηθούν)·  δ) την ημερομηνία έκδοσης της φορτωτικής, αν είναι γνωστή.  3. Ο εισαγωγέας δηλώνει ότι με την ευκαιρία της εμπορικής πράξης, δεν παρέχεται ούτε θα παρασχεθεί μεταγενέστερα, σ' αυτόν ή στον αγοραστή του μείωση, έκπτωση ή άλλη μορφή επιστροφής που δεν αναφέρεται στη σύμβαση σχετικά με την πράξη αυτή.  4. Ο εισαγωγέας πρέπει να πιστοποιεί την ακρίβεια της αίτησης για έγγραφο εισαγωγής.  5. Ο εισαγωγέας πρέπει να προσδιορίζει εάν η αίτησή του αφορά παράδοση η οποία έχει αποτελέσει ήδη αντικείμενο προηγούμενης αίτησης για έγγραφο εισαγωγής.  Άρθρο 3  1. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή, μόλις οι αρμόδιες αρχές προβούν σε σχετική διαπίστωση, τη διαφορά μεταξύ:  - της τιμής που προκύπτει από τις διατάξεις σε θέματα τιμών που εφαρμόζονται στις τρίτες χώρες, που αναφέρονται στα παραρτήματα Ι και ΙΙ, η οποία υπολογίζεται «στον προορισμό» κατά την προβλεπόμενη ημερομηνία εισαγωγής, και Π της τιμής που χρησιμοποιείται βάσει του τιμοκαταλόγου του κοινοτικού παραγωγού που έχει επιλεγεί σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 2 σημείο Α στοιχείο γ) ή που ατιολογείται με άλλο τρόπο.  Διαβιβάζουν επίσης όλα τα απαραίτητα έγγραφα, ιδίως τα αντίγραφα των αιτήσεων για παραχώρηση αδειών, των συμβάσεων αγοράς και των βεβαιώσεων παραγγελίας του πωλητή, κάθε φορά που η διαφορά τιμών που έχει διαπιστωθεί είναι ουσιώδης ή αφορά σημαντική ποσότητα.  2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή, μόλις οι αρμόδιες αρχές προβούν σε σχετική διαπίστωση, τη διαφορά μεταξύ:  - της τιμής βάσης που έχει δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ενδεχομένως, προσαυξημένης κατά τα έκτακτα έξοδα, και  - της τιμής cif στα κοινοτικά σύνορα, συμπεριλαμβανομένων των δασμών και των εξόδων εκφόρτωσης, εκφρασμένης σε ECU ανά τόνο, για τα ακόλουθα προϊόντα:  i) τα προϊόντα καταγωγής μιας από τις χώρες που απαριθμούνται στα παραρτήματα Ι και ΙΙ, αλλά προελεύσεως τρίτης χώρας πλην της χώρας καταγωγής,  ii) τα προϊόντα καταγωγής τρίτων χωρών, πλην των χωρών που απαριθμούνται στα παραρτήματα Ι και ΙΙ,  iii) τα προϊόντα καταγωγής Βραζιλίας, πλην των ειδών χυτοσιδήρου που αναφέρονται στην κλάση 73.01 του Κοινού Δασμολογίου.  3. Τα κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή, μέσα στις δέκα πρώτες ημέρες κάθε μήνα, την ποσότητα σε τόνους και τα ποσά (που έχουν υπολογισθεί με βάση τις τιμές cif) για τα οποία έχουν εκδοθεί έγγραφα εισαγωγής κατά τον προηγούμενο μήνα.  4. Οι ανακοινώσεις των κρατών μελών περιλαμβάνουν:  α) την κατανομή ανά προϊόν, σύμφωνα με τις διακρίσεις του Κοινού Δασμολογίου και τους κώδικες ΝΙΜΕΧΕ, με χωριστή ένδειξη των ποσοτήτων που αφορούν τα προϊόντα δεύτερης διαλογής ή τα υποβαθμισμένα προϊόντα·  β) την κατανομή ανά χώρα καταγωγής·  γ) τη χωριστή ένδειξη, μέσα στο σύνολο, ανά χώρα καταγωγής και ανά προϊόν, των ποσοτήτων που δεν έχουν εισαχθεί κατευθείαν από τη χώρα καταγωγής, και στην περίπτωση αυτή, ένδειξης χώρας προελεύσεως·  δ) την ένδειξη των ποσοτήτων σε τόνους, ανά προϊόν, που έχουν επανεξαχθεί από την Κοινότητα μετά από τελειοποίηση προς επανεξαγωγή.  5. Τα κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή, μέσα στις δέκα πρώτες ημέρες κάθε μήνα, την ποσότητα σε τόνους και τα ποσά (που έχουν υπολογιστεί με βάση την τιμή cif) για τα οποία τα έγγραφα εισαγωγής έχουν λήξει κατά τη διάρκεια του προηγούμενου μήνα, χωρίς να χρησιμοποιηθούν από τους εισαγωγείς.  Άρθρο 4  Για την εφαρμογή της παρούσας σύστασης θεωρείται ως χώρα προέλευσης η τελευταία ενδιάμεση τρίτη χώρα στην οποία το εν λόγω προϊόν έχει αποτελέσει αντικείμενο δικαστικών αποφάσεων ή δικαστικών πράξεων που δεν έχουν άμεση σχέση με τη μεταφορά.  Άρθρο 5  Η σύσταση αριθ. 1399/82/ΕΚΑΧ καταργείται.  Άρθρο 6  Η παρούσα σύσταση αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.  Εφαρμόζεται μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1984.  Βρυξέλλες, 20 Ιανουαρίου 1984.  Για την Επιτροπή  Wilhelm HAFERKAMP  Αντιπρόεδρος  (1) ΕΕ αριθ. L 157 της 8. 6. 1982, σ. 5.  (2) ΕΕ αριθ. L 360 της 21. 12. 1982, σ. 25.  ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι  Αυστρία  Φινλανδία  Νορβηγία  Σουηδία  ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ  1.2 // Αυστραλία  Βραζιλία (1)  Βουλγαρία  Κορέα  Ισπανία  Νότια Αφρική  // Ουγγαρία  Ιαπωνία  Πολωνία  Ρουμανία  Τσεχοσλοβακία  (1) Μόνο για τα είδη χυτοσιδήρου της κλάσης 73.01 του Κοινού Δασμολογίου.  ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΙ Α  Κατάλογος των προϊόντων των οποίων η εισαγωγή υπόκειται στην έκδοση εγγράφου εισαγωγής  (παρακολούθηση τιμών και ποσοτήτων)  1.2.3 //   //   //   // Κλάση  του Κοινού  Δασμολογίου   // Κώδικας ΝΙΜΕΧΕ   // Περιγραφή εμπορευμάτων   //   //   //   //   //   //   // 73.01 Β  // 73.01-21, 23, 25, 27  // Χυτοσίδηροι αιματίται  // 73.01 Γ  // 73.01-31, 35  // Φωσφορούχοι χυτοσίδηροι  // 73.01 Δ  // 73.01-41, 49  // Χυτοσίδηρος, εκτός σιδηρομαγγανίου, αιματινών και φωσφορούχων χυτοσιδήρων  // 73.02 Α Ι  // 73.02-01, 09  // Σιδηρομαγγάνιον περιέχον κατά βάρος πλέον του 2 % άνθρακα (ανθρακούχον σιδηρομαγγάνιον)  // 73.07 Α Ι  // 73.07-12  // Κορμοί και πρίσματα, εκ σιδήρου ή χάλυβος, ελασματοποιηθέντα (1)  // 73.07 Β Ι  // 73.07-21, 24  // Πλατέα και πλατίναι, εκ σιδήρου ή χάλυβος, ελασματοποιηθέντα (1)  // 73.08  // 73.08-01, 03, 05, 07, 21, 25, 29, 41, 45, 49  // Ημικατεργασμένα προϊόντα εις ρόλους δια λαμαρίνας, εκ σιδήρου ή χάλυβος  // 73.10 Α Ι  // 73.10-11  // Χονδρόν σύρμα εκ σιδήρου ή χάλυβος  // 73.10 Α ΙΙ  // 73.10-13  // Ράβδοι οπλισμού εκ σιδήρου ή χάλυβος δια τσιμέντον ή σκυροκονίαμα φέρουσαι οδοντώματα, εξογκώματα, κοιλώματα ή ανάγλυφα μικράς σπουδαιότητος προελθόντα εξ ελάσεως έχουσαι υποστεί ή μη στρέψιν μετά την έλασιν  //   // 73.10-16  // Ράβδοι οπλισμού εκ σιδήρου ή χάλυβος δια τσιμέντον ή σκυροκονίαμα, εκτός των φερόντων οδοντώματα, εξογκώματα, κοιλώματα ή ανάγλυφα μικράς σπουδαιότητος προελθόντα εξ ελάσεως  //   //   // Ράβδοι πλήρεις εκ σιδήρου ή χάλυβος, απλώς ελασματοποιθείσαι ή εφελκυσθείσαι εν θερμώ, εκτός ράβδων οπλισμού δια τσιμέντον ή σκοροκονίαμα  // 73.11 Α Ι  // 73.11-11, 12, 14, 16, 19  // Είδη καθορισμένης μορφής εκ σιδήρου ή χάλυβος, απλώς ελασματοποιηθέντα ή εφελκυσθέντα εν θερμώ  // 73.12 Α ΙΙ  // 73.12-19  // Φύλλα εκ σιδήρου ή χάλυβος, εκτός μαγνητικών ελασματοποιηθέντων εν θερμώ  // 73.13 Α ΙΙ  // 73.13-16  // Λαμαρίναι ονομαζόμεναι «μαγνητικαί» εκ σιδήρου ή χάλυβος, εκτός των παρουσιαζουσών, οιονδήποτε και αν είναι το πάχος των, απώλειαν εις W κατωτέραν ή ίσην προς 0,75 W  // 73.13 Β Ι α)  // 73.13-17, 19, 21, 23, 26  // Λαμαρίναι εκ σιδήρου ή χάλυβος εκτός των ονομαζομένων «μαγνητικών», απλώς ελασματοποιηθεισών εν θερμώ πάχους 2 mm ή περισσότερον  // 73.13 Β ΙΙ α)  // 73.13-41  // Λαμαρίναι εκτός των ονομαζομένων «μαγνητικών», απλώς ελασματοποιηθείσαι εν ψυχρώ, πάχους 3 mm ή περισσότερον  // 73.13 Β ΙΙ β)  // 73.13-43, 45  // Λαμαρίναι εκ σιδήρου ή χάλυβος εκτός των ονομαζομένων «μαγνητικών», απλώς ελασματοποιηθείσαι εν ψυχρώ, πάχους 1 mm, μη συμπεριλαμβανομένου, έως 3 mm μη συμπεριλαμβανομένων  // 73.13 Β ΙΙ γ)  // 73.13-47, 49  // Λαμαρίναι εκ σιδήρου ή χάλβος εκτός των ονομαζομένων «μαγνητικών», απλώς ελασματοποιηθείσαι εν ψυχρώ, πάχους 1 mm ή ολιγώτερον  // 73.13 Β IV γ) 1 και 2  // 73.13-67, 68, 72  // Λαμαρίναι εκ σιδήρου ή χάλυβος εκτός των ονομαζομένων «μαγνητικών», επιψευδαργυρωμέναι  // 73.15 Β Ι β) 2 (αα)  // 73.71-53  // Κορμοί, πρίσματα, πλατίναι, εκτός σφυρηλατηθέντων (1):  - Ανοξείδωτα ή πυρίμαχα  // 73.15 Β V β) 1 (αα)  // 73.73-23  // Χονδρόσυρμα:  - Ανοξείδωτον ή πυρίμαχουν  // 73.15 Β V β) 1 (γγ)  // 73.73-25  // Χονδρόσυρμα:  - Μετά S, Pb, P  // 73.15 Β V β) 1 (δδ)  // 73.73-26  // Χονδρόσυρμα:  - Μαγγανοπυριτικόν  // 73.15 Β V β) 1 (εε)  // 73.73-29  // Χονδρόσυρμα:  - Έτερα (εκτός ταχείας κοπής)  // 73.15 Β V β) 2 (αα)  // 73.73-33  // Ράβδοι και μορφοσίδηροι ελασματοποιηθέντες ή εφελκυσθέντες εν θερμώ:  - Ανοξείδωτοι ή πυρίμαχοι  // 73.15 Β V β) 2 (γγ)  // 73.73-35  // Ράβδοι και μορφοσίδηροι ελασματοποιηθέντες ή εφελκυσθέντες εν θερμώ:  - Μετά S, Pb, P  // 73.15 Β V β) 2 (δδ)  // 73.73-36  // Ράβδοι και μορφοσίδηροι ελασματοποιηθέντες ή εφελκυσθέντες εν θερμώ:  - Μαγγανοπυριτικοί  //   //   //   //   //   //  (1) Περιλαμβανομένων και προϊόντων της αυτής διατομής υπό συνεχή μορφήν.  1.2.3 //   //   //  //   //   //   // Κλάση  του Κοινού  Δασμολογίου   // Κώδικας ΝΙΜΕΧΕ   // Περιγραφή εμπορευμάτων   //   //   //   //   // 73.15 Β V β) 2 (εε)  // 73.73-39  // Ράβδοι και μορφοσίδηροι ελασματοποιηθέντες ή εφελκυσθέντες εν θερμώ:  - Έτεροι (εκτός ταχείας κοπής)  // 73.15 Β VII α) 2  // 73.75-19  // Λαμαρίναι ονομαζόμεναι «μαγνητικαί» εκ χαλυβοκράματος, παρουσιάζουσαι, οιονδήποτε και αν είναι το πάχος των, ηλεκτρικήν απώλειαν εις W κατωτέραν ή ίσην προς 0,75 W  // 73.15 Β VII β) 1 (αα) 11  // 73.75-23  // Λαμαρίναι ελασματοποιηθείσαι εν θερμώ, πάχους πλέον των 4,75 mm:  - Ανοξείδωτοι ή πυρίμαχοι  // 73.15 Β VII β) 1 (ββ) 11  // 73.75-33  // Λαμαρίναι ελασματοποιηθείσαι εν θερμώ, πάχους πλέον των 4,75 mm:  - Ανοξείδωτοι ή πυρίμαχοι  // 73.15 Β VII β) 1 (γγ) 11  // 73.75-43  // Λαμαρίναι ελασματοποιηθείσαι εν θερμώ, πάχους κάτω των 3 mm:  - Ανοξείδωτοι ή πυρίμαχοι  // 73.15 Β VII β) 2 αα) 11  // 73.75-53  // Λαμαρίναι εκτός των ονομαζομένων «μαγνητικών», απλώς ελασματοποιηθείσαι εν ψυχρώ, πάχους 3 mm ή περισσότερον, ανοξείδωτοι ή πυρίμαχοι  // 73.15 Β VII β) 2 αα) 22  // 73.75-54  // Λαμαρίναι εκτός των ονομαζομένων «μαγνητικών», απλώς ελασματοποιηθείσαι εν ψυχρώ, πάχους 3 mm ή περισσότερον, ταχείας κοπής  // 73.15 Β VII β) 2 (ββ) 11  // 73.75-63  // Λαμαρίναι ελασματοποιηθείσαι εν ψυχρώ, πάχους κάτω των 3 mm :  - Ανοξείδωτοι ή πυρίμαχοι  //   //   //  ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΙ Β  Κατάλογος των προϊόντων των οποίων η εισαγωγή υπόκειται στην έκδοση εγγράφου εισαγωγής (έλεγχος ποσοτήτων)  1.2.3 //   //   //   // Κλάση  του Κοινού  Δασμολογίου   //  Κώδικας  ΝΙΜΕΧΕ   // Περιγραφή εμπορευμάτων   //   //   //   // 73.15 Α Ι β) 2  // 73.61-50  // Κορμοί, πρίσματα, πλατέα, πλατίναι, εξ εκλεκτού χάλυβος, δι' άνθρακος, εκτός σφυρηλατηθέντων (1)  // 73.15 Α V β) 1  // 73.63-21  // Χονδρόν σύρμα εξ εκλεκτού χάλυβος δι' άνθρακος  // 73.15 Α VII β) 1  // 73.65-53  // Λαμαρίναι απλώς ελασματοποιηθείσαι εν ψυχρώ, πάχους 3 mm ή περισσότερον  // 73.15 Β Ι β) 2 (γγ)  // 73.71-55  // Κορμοί, πρίσματα, πλατέα, πλατίναι, ελασματοποιηθέντα:  - Εκ χάλυβος S, Pb, P (1)  // 73.15 Β Ι β) 2 (δδ)  // 73.71-56  // Κορμοί, πρίσματα, πλατέα, πλατίναι ελασματοποιηθέντα:  - Εκ μαγγανοπυριτικού χάλυβος (1)  // 73.15 Β Ι β) 2 (εε)  // 73.71-59  // Κορμοί, πρίσματα, πλατέα, πλατίναι ελασματοποιηθέντα:  :  - Εξ ετέρων χαλυβοκραμάτων (1)  // 73.15 Β V β) 1 (ββ)  // 73.73-24  // Χονδρόν σύρμα ταχείας κοπής  // 73.15 Β V β) 2 (ββ)  // 73.73-34  // Είδη καθορισμένης μορφής απλώς ελασματοποιηθέντα εν θερμώ, ταχείας κοπής  // 73.15 Β VII β) 1 (αα) 33  // 73.75-29  // Λαμαρίναι ελασματοποιθείσαι εν θερμώ, πάχους πλέον των 4,75 mm:  - Άλλα χαλυβοκράματα, εκτός ανοξείδωτων και πυρίμαχων  // 73.15 Β VII β) 1 (ββ) 33  // 73.75-39  // Λαμαρίναι ελασματοποιθείσαι εν θερμώ, πάχους 3 mm μέχρι και 4,75 mm:  - Άλλα χαλυβοκράματα, εκτός ανοξείδωτων και πυρίμαχων  // 73.15 Β VII β) 1 (γγ) 22  // 73.75-44  // Λαμαρίναι ελασματοποιηθείσαι εν θερμώ πάχους κάτω των 3 mm:  - Ταχείας κοπής  // 73.15 Β VII β) 1 (γγ) 33  // 73.75-49  // Λαμαρίναι ελασματοποιηθείσαι εν θερμώ πάχους κάτω των 3 mm:  - Άλλα χαλυβοκράματα, εκτός ανοξείδωτων και πυρίμαχων  // 73.15 Β VII β) 2 (αα) 33  // 73.75-59  // Λαμαρίναι εκτός των ονομαζομένων «μαγνητικών», απλώς ελασματοποιηθείσαι εν ψυχρώ, πάχους 3 mm ή περισσότερον:  - Άλλες  // 73.15 Β VII β) 2 (ββ) 33  // 73.75-69  // Λαμαρίναι ελασματοποιηθείσαι εν ψυχρώ πάχους κάτω των 3 mm:  - Άλλα χαλυβοκράματα, εκτός ανοξείδωτων και πυρίμαχων  //  //   //  (1) Περιλαμβανομένων και προϊόντων της αυτής διατομής υπό συνεχή μορφήν.