title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 14ης Ιουλίου 2015, σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Σουηδίας για το 2015, στην οποία διατυπώνεται γνώμη του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Σουηδίας για το 2015

text:
               18.8.2015

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 272/18

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
   της 14ης Ιουλίου 2015
   σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Σουηδίας για το 2015, στην οποία διατυπώνεται γνώμη του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Σουηδίας για το 2015
   (2015/C 272/05)
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 121 παράγραφος 2 και το άρθρο 148 παράγραφος 4,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών (1), και ιδίως το άρθρο 9 παράγραφος 2,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με την πρόληψη και τη διόρθωση των υπερβολικών μακροοικονομικών ανισορροπιών (2), και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 1,
   Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τα ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής απασχόλησης,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της οικονομικής και δημοσιονομικής επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής κοινωνικής προστασίας,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής οικονομικής πολιτικής,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Στις 26 Μαρτίου 2010 το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συμφώνησε με την πρόταση της Επιτροπής να δρομολογηθεί νέα στρατηγική για την ανάπτυξη και την απασχόληση —με την ονομασία «Ευρώπη 2020»— που να βασίζεται σε ενισχυμένο συντονισμό των οικονομικών πολιτικών. Η στρατηγική επικεντρώνεται στους νευραλγικούς τομείς στους οποίους απαιτείται δράση ώστε να ενισχυθεί το δυναμικό βιώσιμης ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης.

               (2)

               Στις 14 Ιουλίου 2015, το Συμβούλιο, βάσει των προτάσεων της Επιτροπής, εξέδωσε σύσταση σχετικά με τους γενικούς προσανατολισμούς της οικονομικής πολιτικής των κρατών μελών και της Ένωσης και, στις 21 Οκτωβρίου 2010, απόφαση σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών (3). Οι δυο τους συναποτελούν τις «ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές» τις οποίες τα κράτη μέλη κλήθηκαν να λάβουν υπόψη στις εθνικές οικονομικές πολιτικές και τις πολιτικές απασχόλησης.

               (3)

               Στις 8 Ιουλίου 2014 το Συμβούλιο εξέδωσε σύσταση (4) σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Σουηδίας για το 2014 και διατύπωσε τη γνώμη του σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Σουηδίας για το 2014.

               (4)

               Στις 28 Νοεμβρίου 2014 η Επιτροπή εξέδωσε την ετήσια επισκόπηση της ανάπτυξης, δίνοντας το εναρκτήριο λάκτισμα για το ευρωπαϊκό εξάμηνο του 2015 για τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών. Την ίδια ημέρα, βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011, η Επιτροπή εξέδωσε την έκθεση του μηχανισμού επαγρύπνησης, στην οποία η Σουηδία προσδιορίζεται ως ένα από τα κράτη μέλη για τα οποία θα διενεργηθεί εμπεριστατωμένη επισκόπηση.

               (5)

               Στις 18 Δεκεμβρίου 2014 το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ενέκρινε τις προτεραιότητες για την τόνωση των επενδύσεων, την εντατικοποίηση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και την υλοποίηση υπεύθυνης και ευνοϊκής για την ανάπτυξη δημοσιονομικής εξυγίανσης.

               (6)

               Στις 26 Φεβρουαρίου 2015 η Επιτροπή δημοσίευσε την έκθεσή της για τη Σουηδία για το 2015. Στην έκθεση αυτή αξιολογήθηκε η πρόοδος της Σουηδίας όσον αφορά την αντιμετώπιση των ειδικών ανά χώρα συστάσεων που είχαν εγκριθεί στις 8 Ιουλίου 2014. Η εν λόγω έκθεση περιλαμβάνει επίσης τα αποτελέσματα της εμπεριστατωμένης επισκόπησης δυνάμει του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011. Η ανάλυση της Επιτροπής καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η Σουηδία αντιμετωπίζει μακροοικονομικές ανισορροπίες που απαιτούν δράση σε επίπεδο πολιτικής και παρακολούθηση. Ειδικότερα, το χρέος των νοικοκυριών παραμένει σε πολύ υψηλά επίπεδα και εξακολουθεί να διευρύνεται, λόγω της αύξησης των τιμών των κατοικιών, των επίμονα χαμηλών επιτοκίων, των ισχυρών φορολογικών κινήτρων και των περιορισμών της προσφοράς στέγης. Οι μακροοικονομικές εξελίξεις που συνδέονται με το χρέος του ιδιωτικού τομέα εξακολουθούν να χρήζουν προσοχής.

               (7)

               Στις 23 Απριλίου 2015 η Σουηδία υπέβαλε το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για το 2015 και στις 24 Απριλίου 2015 το πρόγραμμα σύγκλισης για το 2015. Προκειμένου να ληφθεί υπόψη η διασύνδεσή τους, τα δύο προγράμματα αξιολογήθηκαν ταυτοχρόνως.

               (8)

               Επί του παρόντος η Σουηδία βρίσκεται στο προληπτικό σκέλος του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης. Στο πρόγραμμα σύγκλισης του 2015, η κυβέρνηση προσδοκά ότι το ονομαστικό έλλειμμα θα βελτιωθεί σταδιακά σε 1,4 % του ΑΕΠ το 2015 και ότι θα επιτευχθεί ισοσκέλιση το 2018, καθώς και ότι ο μεσοπρόθεσμος στόχος —διαρθρωτικό έλλειμμα 1 % του ΑΕΠ— θα συνεχίσει να τηρείται καθ' όλη την περίοδο του προγράμματος. Ο δείκτης δημοσίου χρέους προς το ΑΕΠ αναμένεται να κορυφωθεί το 2015 σε 44,2 % του ΑΕΠ και να φθίνει σταδιακά σε 40,0 % του ΑΕΠ το 2018. Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζονται οι εν λόγω δημοσιονομικές προβολές είναι εύλογο. Ωστόσο, δεν έχουν ακόμη διευκρινιστεί επαρκώς τα μέτρα για τη στήριξη των σχεδιαζόμενων στόχων για το έλλειμμα από το 2016 και μετά. Με βάση τις εαρινές προβλέψεις του 2015 της Επιτροπής, το διαρθρωτικό ισοζύγιο αναμένεται να κινηθεί στον μεσοπρόθεσμο στόχο του – 1 % το 2015 και να βελτιωθεί σε – 0,9 % του ΑΕΠ το 2016. Με βάση την αξιολόγησή της όσον αφορά το πρόγραμμα σύγκλισης και λαμβανομένων υπόψη των εαρινών προβλέψεων του 2015 της Επιτροπής, το Συμβούλιο είναι της γνώμης ότι η Σουηδία αναμένεται να συμμορφωθεί με τις διατάξεις του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης.

               (9)

               Σε αντίθεση με πολλά άλλα κράτη μέλη, οι τιμές της κατοικίας στη Σουηδία δεν έχουν υποστεί καμία σοβαρή διόρθωση και εμφανίζουν εκ νέου ισχυρή αύξηση από τα μέσα του 2013. Από την εμπεριστατωμένη επισκόπηση που διενήργησε η Επιτροπή προκύπτει ότι οι τιμές των κατοικιών στη Σουηδία φαίνεται ότι υπερβαίνουν τις πραγματικές τους αξίες. Αυτό οφείλεται εν μέρει σε ευνοϊκά θεμελιώδη οικονομικά μεγέθη, όπως το υψηλότερο διαθέσιμο εισόδημα, τα χαμηλά επιτόκια και η ισχυρή δημογραφική εξέλιξη. Ωστόσο, η έκθεση για τη χώρα έχει εντοπίσει παράγοντες διαμόρφωσης των τιμών των κατοικιών τόσο από την πλευρά της ζήτησης όσο και από την πλευρά της προσφοράς. Από την πλευρά της ζήτησης, τα κίνητρα για τη λήψη δανείων ήταν ιδιαίτερα ευνοϊκά. Επιπλέον, το φορολογικό σύστημα της Σουηδίας, το οποίο παρέχει ένα από τα ισχυρότερα φορολογικά κίνητρα για την απόκτηση κατοικίας στην Ένωση, τείνει να ασκεί ανοδική πίεση στις τιμές των κατοικιών. Με τη σειρά του, αυτό έχει επίσης πυροδοτήσει την αύξηση του χρέους των νοικοκυριών στη Σουηδία, το οποίο είναι υψηλό και αυξάνεται ταχύτερα απ' ό, τι στην υπόλοιπη Ένωση. Ακόμη και αν το σύνολο των περιουσιακών στοιχείων των νοικοκυριών είναι υψηλό και το διαθέσιμο εισόδημα αυξήθηκε κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών, τα νοικοκυριά είναι πιο ευάλωτα από ό, τι στο παρελθόν και το υψηλό επίπεδο του χρέους των νοικοκυριών συνιστά κίνδυνο για τη μακροοικονομική σταθερότητα. Τα αποτελέσματα της μεροληπτικής μεταχείρισης του χρέους στη φορολογία εισοδήματος φυσικών προσώπων θα πρέπει να αντιμετωπιστούν με σταδιακό περιορισμό της φορολογικής έκπτωσης των τόκων ενυπόθηκων δανείων ή με αύξηση των περιοδικών φόρων ακίνητης περιουσίας. Επιπλέον, πρέπει να καταβληθούν προσπάθειες για να αυξηθεί ο χαμηλός ρυθμός αποπληρωμής των ενυπόθηκων δανείων, με σκοπό τη μείωση της αύξησης του χρέους των νοικοκυριών.

               (10)

               Από την πλευρά της προσφοράς, οι διαρθρωτικές ανεπάρκειες οδηγούν σε έλλειψη στέγης και συμβάλλουν στην αύξηση των τιμών της κατοικίας. Οι περιορισμοί αυτοί περιορίζουν την κινητικότητα του εργατικού δυναμικού και δημιουργούν κοινωνικές προκλήσεις για τις ευάλωτες ομάδες. Η προσφορά παρεμποδίζεται από την αναποτελεσματική χρήση του υφιστάμενου αποθέματος κατοικιών, καθώς και από διαρθρωτικές υπο-επενδύσεις σε νέες κατασκευές. Ειδικότερα θα πρέπει να ενισχυθούν τα κίνητρα προς τους ΟΤΑ για την ενεργή προώθηση επενδύσεων στον κλάδο των κατασκευών και την αντιμετώπιση των στεγαστικών αναγκών των ευάλωτων ομάδων του πληθυσμού. Ο ανταγωνισμός στον κατασκευαστικό κλάδο πρέπει να ενθαρρυνθεί και, για να επιτευχθεί αυτό, θα πρέπει να διασφαλιστούν πλήρως διαφανείς διαδικασίες δημόσιων συμβάσεων. Οι διαδικασίες προγραμματισμού και προσφυγών είναι μακρές και περίπλοκες και πρέπει να εξορθολογισθούν. Οι δυσκαμψίες στην αγορά ενοικίασης, που δεν φαίνεται να εκπληρώνει το ρόλο της για τη μείωση της πίεσης στις τιμές των κατοικιών ή για τη στήριξη των αναγκών κινητικότητας, ευθύνονται κατά κύριο λόγο για το υψηλό επίπεδο ελέγχου των ενοικίων. Θα πρέπει να αντιμετωπιστούν με μια σταδιακή μεταρρύθμιση του συστήματος καθορισμού των ενοικίων. Αυτό θα επιτρέψει ευρύτερη απόκλιση στα επίπεδα των ενοικίων —που θα μπορούσε να οδηγήσει σε πιο αποτελεσματική χρήση του υφιστάμενου αποθέματος κατοικιών— και μεγαλύτερη ελευθερία στη σύναψη συμβάσεων μεταξύ ενοικιαστών και ιδιοκτητών.

               (11)

               Η κυβέρνηση λαμβάνει μέτρα για τη βελτίωση των σχολικών αποτελεσμάτων, μετά από αισθητή επιδείνωση κατά την τελευταία δεκαετία, κάτι που συμβάλλει στη σχετικά υψηλή ανεργία των νέων. Η κυβέρνηση λαμβάνει επίσης μέτρα για να διευκολυνθεί η μετάβαση από την εκπαίδευση στην αγορά εργασίας και να βελτιωθεί η ένταξη στην αγορά εργασίας για νέους χαμηλού επιπέδου εκπαίδευσης και άτομα που προέρχονται από οικογένειες μεταναστών. Η πρόοδος στον τομέα αυτόν θα πρέπει να παρακολουθείται.

               (12)

               Στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού εξαμήνου η Επιτροπή διενήργησε σφαιρική ανάλυση της οικονομικής πολιτικής της Σουηδίας και τη δημοσίευσε στην έκθεση του 2015 για τη χώρα. Προέβη επίσης σε αξιολόγηση του προγράμματος σύγκλισης και του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων, καθώς και των επακόλουθων ενεργειών σε συνέχεια των συστάσεων που διατυπώθηκαν προς τη Σουηδία τα προηγούμενα έτη. Έλαβε υπόψη όχι μόνον τη συνάφειά τους για την άσκηση βιώσιμης δημοσιονομικής και κοινωνικοοικονομικής πολιτικής στη Σουηδία αλλά και τη συμμόρφωσή τους με τους κανόνες και τις κατευθύνσεις της ΕΕ, δεδομένης της ανάγκης ενδυνάμωσης της συνολικής οικονομικής διακυβέρνησης της Ένωσης μέσω της συνεκτίμησης στοιχείων σε επίπεδο ΕΕ κατά τη διαμόρφωση των μελλοντικών εθνικών αποφάσεων. Οι συστάσεις στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού εξαμήνου αποτυπώνονται κατωτέρω στη σύσταση 1.

               (13)

               Υπό το πρίσμα της αξιολόγησης αυτής, το Συμβούλιο εξέτασε το πρόγραμμα σύγκλισης και είναι της γνώμης (5) ότι η Σουηδία συμμορφώνεται με το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης.

               (14)

               Βάσει των αποτελεσμάτων της εμπεριστατωμένης επισκόπησης της Επιτροπής και της εν λόγω αξιολόγησης, το Συμβούλιο εξέτασε το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων και το πρόγραμμα σύγκλισης. Οι συστάσεις του βάσει του άρθρου 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 αποτυπώνονται κατωτέρω στη σύσταση 1,

         ΣΥΝΙΣΤΑ στη Σουηδία να αναλάβει δράση το 2015 και το 2016 προκειμένου:

               1.

               Να αντιμετωπίσει την αύξηση του χρέους των νοικοκυριών με την προσαρμογή των φορολογικών κινήτρων, ιδίως με σταδιακό περιορισμό της φορολογικής έκπτωσης των πληρωμών τόκων ενυπόθηκων δανείων ή αυξάνοντας τους περιοδικούς φόρους ακίνητης περιουσίας, και αυξάνοντας τον ρυθμό αποπληρωμής των ενυπόθηκων δανείων. Να μετριαστεί η διαρθρωτική ανεπάρκεια προσφοράς κατοικιών, να ενισχυθεί ο ανταγωνισμός στον κατασκευαστικό κλάδο, να εξορθολογισθούν ο προγραμματισμός και οι διαδικασίες προσφυγής στον εν λόγω κλάδο και να αναθεωρηθεί το σύστημα καθορισμού των ενοικίων ώστε να επιτρέψει επίπεδα ενοικίων περισσότερο προσανατολισμένα στις συνθήκες της αγοράς.

      Βρυξέλλες, 14 Ιουλίου 2015.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         P. GRAMEGNA

      (1)  ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.

      (2)  ΕΕ L 306 της 23.11.2011, σ. 25.

      (3)  Διατηρούνται με την απόφαση 2014/322/ΕΕ του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2014, σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών για το 2014 (ΕΕ L 165 της 4.6.2014, σ. 49).

      (4)  Σύσταση του Συμβουλίου της 8ης Ιουλίου 2014 σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Σουηδίας για το 2014 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Σουηδίας για το 2014 (ΕΕ C 247 της 29.7.2014, σ. 132).

      (5)  Βάσει του άρθρου 5 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97.


				|

		52012PC0738

			Σύσταση για ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση της απόφασης 2011/734/ΕΕ η οποία απευθύνεται προς την Ελλάδα με σκοπό την ενίσχυση και την εμβάθυνση της δημοσιονομικής εποπτείας, και με την οποία ειδοποιείται η Ελλάδα να λάβει τα μέτρα μείωσης του ελλείμματος που κρίνονται αναγκαία για την αντιμετώπιση της κατάστασης του υπερβολικού ελλείμματος /* COM/2012/0738 final */

			   	ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ
ΕΚΘΕΣΗ
Τα μέτρα
που αφορούν
τον συντονισμό
και την εποπτεία
της
δημοσιονομικής
πειθαρχίας της
Ελλάδας και
καθορίζουν τις
κατευθυντήριες
γραμμές της οικονομικής
της πολιτικής
για την Ελλάδα
προβλέπονται
στην απόφαση
2011/734/ΕΕ του
Συμβουλίου
βάσει του
άρθρου 126
παράγραφος 9
και του άρθρου 136
της ΣΛΕΕ. Από
την Ελλάδα
ζητήθηκε να
λάβει μέτρα για
τη διόρθωση
της κατάστασης
του
υπερβολικού ελλείμματος
μέχρι το 2014 το
αργότερο
διασφαλίζοντας
τη βελτίωση
της
διαρθρωτικής
ισορροπίας
κατά τουλάχιστον
10 ποσοστιαίες
μονάδες του
ΑΕΠ κατά την
περίοδο 2009-2014.
Η
συμμόρφωση με
την παρούσα
απόφαση αφορά
τόσο τη
διαδικασία
υπερβολικού
ελλείμματος
όσο και τη χρηματοδότηση
της Ελλάδας
από τα κράτη
μέλη της ευρωζώνης
μέσω της Δανειακής
Διευκόλυνσης για
την Ελλάδα του
Ευρωπαϊκού
Ταμείου
Χρηματοοικονομικής
Σταθερότητας
(ΕΤΧΣ)
Το
δημόσιο
έλλειμμα του 2012
αναμένεται ότι
θα ανέλθει στα
13,4  δισεκατ. ευρώ
έναντι 14,8
δισεκατ. ευρώ
που προέβλεπε
η απόφαση του
Συμβουλίου. Το
δημόσιο
έλλειμμα
προβλέπεται
ότι θα ανέλθει
στο 6,9% του ΑΕΠ
έναντι 7,3% του ΑΕΠ
που προβλεπόταν
κατ’ ανώτατο
όριο για το 2012. Ο
στόχος του
πρωτογενούς
ελλείμματος
όσον αφορά
αυτό το έτος θα
υπολείπεται
κατά περίπου 0,5%
του ΑΕΠ .Το καλύτερο
γενικό
αποτέλεσμα
οφείλεται στις
χαμηλότερες
απ’ ό,τι
προβλεπόταν
πληρωμές για
τόκους ως
αποτέλεσμα της
ανταλλαγής
χρέους τον
Μάρτιο του 2012.
Η Ελλάδα
ενέκρινε στις 11
Νοεμβρίου τον
προϋπολογισμό
για το 2013
εξασφαλίζοντας
τη συνέχιση
της δημοσιονομικής
εξυγίανσης
μέσω μέτρων
που έχουν ως στόχο
να εξοικονομηθούν
ποσά ύψους 5% επί του
ΑΕΠ. Στις 7
Νοεμβρίου
ενέκρινε
επίσης μια
μεσοπρόθεσμη
δημοσιονομική
στρατηγική η
οποία περιελάμβανε
μέτρα τα οποία διασφαλίζουν
την περαιτέρω
μείωση του
ελλείμματος
κατά τα προσεχή
έτη.  Η Ελλάδα
έχει λάβει
αποτελεσματικά
μέτρα σύμφωνα
με την απόφαση
2011/734/ΕΕ του
Συμβουλίου. Η Ελλάδα
βελτίωσε το
διαρθρωτικό
ισοζύγιο κατά
την περίοδο 2009-2012
το οποίο ήταν
μεγαλύτερο κατά
τουλάχιστον 10
ποσοστιαίες
μονάδες του  ΑΕΠ
κατά την
περίοδο 2009-2014 που
συνέστησε το
Συμβούλιο. Η Ελλάδα
εκτιμάται ότι
έχει βελτιώσει
το διαρθρωτικό
της έλλειμμα
κατά 13,9
ποσοστιαίες
μονάδες του ΑΕΠ,
από 14,7% που ήταν
το 2009 στο 1,5% το 2012.
Η
οικονομική
δραστηριότητα
προβλέπεται
προς το παρόν
να είναι πολύ
μικρότερη απ’
ό,τι
αναμενόταν όταν
εκδόθηκε το
Μάρτιο του 2012 η
απόφαση 2012/734/ΕΕ. Η ελληνική
οικονομία
βρίσκεται εδώ
και πέντε
διαδοχικά έτη σε
ύφεση. Σύμφωνα
με τις
φθινοπωρινές
προβλέψεις του
2012 των υπηρεσιών
της Επιτροπής
το πραγματικό
ΑΕΠ
προβλέπεται να
συρρικνωθεί
κατά 6% το 2012 και κατά
4,2% το 2013 – έναντι 4,7%
και 0,0%
αντίστοιχα που
προέβλεπε η προηγούμενη
απόφαση του
Συμβουλίου –
και εν συνεχεία
να αυξηθεί
μόνο κατά 0,6% το 2014.
Αντίθετα, η
απόφαση του
Συμβουλίου του
Μαρτίου του 2012
βασιζόταν στην
υπόθεση ότι η
ανάπτυξη θα
άρχισε το 2013. Η
αισθητή
επιδείνωση της
οικονομικής
κατάστασης
αντανακλά την
πολιτική
αβεβαιότητα στην
Ελλάδα κατά τη
διάρκεια των δύο
πρόσφατων εκλογών,
τη μείωση της
εξωτερικής
ζήτησης και
τις συνέπειες
των
καθυστερήσεων
όσον αφορά την
εφαρμογή του
προγράμματος
και την
εκταμίευση των
δημόσιων και
ιδιωτικών
χρηματοδοτήσεων.
Αυτή η
έντονη
επιδείνωση της
οικονομικής
κατάστασης
σημαίνει
αντίστοιχη
επιδείνωση των
προοπτικών των
δημόσιων
οικονομικών
λόγω των
αμετάβλητων
πολιτικών και
καθιστά
δύσκολη την
διόρθωση του
υπερβολικού
ελλείμματος
μέχρι το 2014, όπως
ζήτησε το
Συμβούλιο με
την απόφασή
του 2011/734/ΕΕ. Λόγω
της δυσμενούς
οικονομικής
κατάστασης
δικαιολογείται
η επέκταση της
περιόδου
προσαρμογής.
Ειδικότερα, η
προθεσμία που
προέβλεπε η
απόφαση του
Συμβουλίου για
τη διόρθωση
του
υπερβολικού
ελλείμματος
στην Ελλάδα
πρέπει να
παραταθεί κατά
δύο έτη μέχρι
το 2016. Οι
δημοσιονομικοί
στόχοι για τη
διόρθωση του
υπερβολικού
ελλείμματος
πρέπει να
καθοριστούν με
βάση το πρωτογενές
αποτέλεσμα
γενικής
κυβέρνησης σε
ονομαστικούς
όρους. Για το 2012
το πρωτογενές
έλλειμμα προβλέπεται
ότι θα είναι 2.925
εκατ. ευρώ (1,5% του
ΑΕΠ), για το 2013 το
πρωτογενές
αποτέλεσμα
προβλέπεται
ότι θα είναι 0
ευρώ (0% του ΑΕΠ),
για το 2014 2.775 εκατ.
ευρώ  (1,5% του ΑΕΠ),
για το 2015 5.700 εκατ.
ευρώ  (3,0% του ΑΕΠ)
και για το 2016 9.000
εκατ. ευρώ  (4,5% του
ΑΕΠ)
Λαμβανομένων
υπόψη αυτών
των εξελίξεων
οι οποίες
κάνουν ακόμη
πιο επιτακτική
την ανάγκη για
την κυβέρνηση
να υλοποιήσει τα
φιλόδοξα μέτρα
των μεταρρυθμίσεων,
πρέπει να
επικαιροποιηθούν
οι όροι του μνημονίου
συμφωνίας του
προγράμματος
οικονομικής
προσαρμογής
για την Ελλάδα.
Οι όροι αυτοί
δεν αφορούν μόνο
τα μέτρα
δημοσιονομικής
εξυγίανσης
αλλά και τα
μέτρα που
χρειάζονται
για την
προώθηση της
ανάπτυξης και
την
ελαχιστοποίηση
των αρνητικών
κοινωνικών
επιπτώσεων.
Λαμβανομένων
υπόψη των
πρωτοβουλιών
των κρατών μελών
της ευρωζώνης
με στόχο να
βελτιωθεί η βιωσιμότητα
του χρέους και
ορισμένων
μέτρων μείωσης
του χρέους που
εξετάζει η
Ελλάδα καθώς
και τη μείωση
του δημοσιονομικού
ελλείμματος και
της
μεγαλύτερης
ονομαστικής
αύξησης του
ΑΕΠ ως αποτέλεσμα
των μέτρων
διαρθρωτικής
πολιτικής, το χρέος
ως ποσοστό του
ΑΕΠ αναμένεται
να φθάσει στο
ανώτατο
επίπεδο το 2013. Το
χρέος ως
ποσοστό του
ΑΕΠ αναμένεται
ότι θα αρχίσει
να μειώνεται
από το 2014 και μετά
και θα φθάσει
κάτω από το 160%
του ΑΕΠ το 2016. Κατ’
αυτόν τον τρόπο
ελπίζεται ότι
θα βελτιωθεί η
βιωσιμότητα
του χρέους
χωρίς να
αλλάξει η
δημοσιονομική
πορεία για το
πρωτογενές
πλεόνασμα.
Η Επιτροπή
ενέκρινε μια
σύσταση για
απόφαση του
Συμβουλίου με στόχο
την
τροποποίηση
της απόφασης
2011/734/ΕΕ και την διαβίβασε
στο Συμβούλιο.
Σύσταση
για
ΑΠΟΦΑΣΗ
ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
για την
τροποποίηση
της απόφασης
2011/734/ΕΕ η οποία απευθύνεται
προς την
Ελλάδα με
σκοπό την
ενίσχυση και
την εμβάθυνση
της
δημοσιονομικής
εποπτείας, και
με την οποία
ειδοποιείται η
Ελλάδα να
λάβει τα μέτρα
μείωσης του
ελλείμματος
που κρίνονται
αναγκαία για
την
αντιμετώπιση
της κατάστασης
του
υπερβολικού
ελλείμματος
ΤΟ
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ
ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας
υπόψη τη
Συνθήκη για τη Λειτουργία
της Ευρωπαϊκής
Ένωσης, και
ιδίως το άρθρο 126
παράγραφος 9
και το άρθρο 136,
Έχοντας
υπόψη τη
σύσταση της
Ευρωπαϊκής
Επιτροπής,
Εκτιμώντας
τα ακόλουθα:
(1)       Το
άρθρο 136
παράγραφος 1
στοιχείο α) της
ΣΛΕΕ προβλέπει
τη δυνατότητα
θέσπισης
ειδικών μέτρων
για τα κράτη
μέλη που έχουν
ως νόμισμα το
ευρώ,
προκειμένου να
ενισχυθεί ο
συντονισμός
και η εποπτεία
της
δημοσιονομικής
τους πειθαρχίας.
(2)       Το
άρθρο 126 της ΣΛΕΕ
προβλέπει ότι
τα κράτη μέλη
πρέπει να
αποφεύγουν τα
υπερβολικά
δημοσιονομικά
ελλείμματα και
καθορίζει τη
διαδικασία
υπερβολικού
ελλείμματος προς
τον σκοπό αυτό.
Το Σύμφωνο
Σταθερότητας
και Ανάπτυξης,
το οποίο στο
διορθωτικό του
σκέλος εφαρμόζει
τη διαδικασία
υπερβολικού
ελλείμματος,
παρέχει το
πλαίσιο
στήριξης των
κυβερνητικών
πολιτικών για
την άμεση
επάνοδο σε
υγιείς
δημοσιονομικές
θέσεις λαμβανομένης
υπόψη της
οικονομικής
κατάστασης.
(3)       Στις 27
Απριλίου 2009 το
Συμβούλιο
αποφάσισε,
σύμφωνα με το
άρθρο 104
παράγραφος 6
της Συνθήκης
για την Ίδρυση της
Ευρωπαϊκής
Κοινότητας
(ΣΕΚ), ότι στην
Ελλάδα υπήρχε
υπερβολικό
έλλειμμα.
(4)       Στις 10
Μαΐου 2010 το
Συμβούλιο
εξέδωσε την
απόφαση 2010/320/ΕΕ[1] , η
οποία
απευθύνεται
στην Ελλάδα
δυνάμει του
άρθρου 126
παράγραφος 9
και του άρθρου 136 για
την ενίσχυση
και την
εμβάθυνση της
δημοσιονομικής
εποπτείας, με
την οποία
ειδοποιείται η
Ελλάδα να
λάβει τα μέτρα
μείωσης του
ελλείμματος
που κρίνονται
αναγκαία για την
αντιμετώπιση
της κατάστασης
υπερβολικού
ελλείμματος το
αργότερο έως
το 2014. Το
Συμβούλιο
καθόρισε το 2014 ως
το έτος λήξης
της προθεσμίας
για τη διόρθωση
της κατάστασης
του
υπερβολικού
ελλείμματος
καθώς και
ετήσιους
στόχους για το
δημοσιονομικό
έλλειμμα.
(5)       Η
απόφαση 2010/320/ΕΕ
του Συμβουλίου
υπέστη πολλές
και σημαντικές
τροποποιήσεις.
Επειδή
επρόκειτο να
γίνουν και
άλλες
τροποποιήσεις,
η εν λόγω
απόφαση αναδιατυπώθηκε,
για λόγους
σαφήνειας,
στις 12 Ιουλίου 2011
με την απόφαση
2011/734/ΕΕ[2]
του
Συμβουλίου. Η
απόφαση αυτή
τροποποιήθηκε
στις 8
Νοεμβρίου 2011[3]. (6)  Στις
13 Μαρτίου 2012[4], μετά
από σύσταση
της Επιτροπής,
η απόφαση 2011/734/ΕΕ
υπέστη εκ νέου
πολλές
τροποποιήσεις,
περιλαμβανομένης
και της πορείας
της
δημοσιονομικής
προσαρμογής
αλλά παρέμεινε
αναλλοίωτη η
προθεσμία για
τη διόρθωση
του
υπερβολικού
ελλείμματος[5]. Η
απόφαση
επιβεβαίωσε τη
σύσταση ότι η
Ελλάδα θα έπρεπε
να λάβει μέτρα
για τη
διόρθωση της κατάστασης
του
υπερβολικού ελλείμματος
μέχρι το 2014 το
αργότερο
διασφαλίζοντας
έτσι τη βελτίωση
του
διαρθρωτικού
ισοζυγίου κατά
τουλάχιστον 10
ποσοστιαίες
μονάδες του
ΑΕΠ κατά την
περίοδο 2009-2014. (7)        Σύμφωνα
με το άρθρο 5
παράγραφος 2
του κανονισμού
(ΕΚ) αριθ. 1467/97, εάν
έχει αναληφθεί
αποτελεσματική
δράση σύμφωνα
με το άρθρο 126
παράγραφος 9
της ΣΛΕΕ και συμβούν
απρόβλεπτα
αντίξοα
οικονομικά
γεγονότα με
μείζονες
αρνητικές
επιπτώσεις για
τα δημόσια οικονομικά
μετά την
έκδοση της εν
λόγω ανακοίνωσης,
το Συμβούλιο
μπορεί να
αποφασίσει,
βάσει σύστασης
της Επιτροπής,
να εκδώσει
αναθεωρημένη ανακοίνωση
δυνάμει του
άρθρου 126
παράγραφος 9
της ΣΛΕΕ.
(8)       Η
οικονομική
δραστηριότητα
προβλέπεται
προς το παρόν
να είναι πολύ
ασθενέστερη
απ’ ό,τι το
Μάρτιο του 2012,
που εγκρίθηκε
η τελευταία
τροποποίηση
της απόφασης
2011/734/ΕΕ . Τόσο το πραγματικό
όσο και το
ονομαστικό ΑΕΠ
προβλέπεται να
είναι σε πολύ
χαμηλότερα
επίπεδα κατά τα
έτη 2012 και 2013. Η
πρόσφατη
αναθεώρηση των
ελληνικών εθνικών
λογαριασμών,
τον Οκτώβριο του
2012, αποκάλυψε ότι
τα ποσοστά
συρρίκνωσης
του
πραγματικού
ΑΕΠ  θα είναι
μεγαλύτερα σε
σύγκριση με αυτά
 που προέβλεπε
η απόφαση του
Συμβουλίου.
Σύμφωνα με τις
φθινοπωρινές
προβλέψεις των
υπηρεσιών της
Επιτροπής για
το 2012, το
πραγματικό ΑΕΠ
προβλέπεται να
συρρικνωθεί
κατά 6,0% το 2012 και
κατά 4,2% το 2013-έναντι
4,7 και  0,0% που
προέβλεπε η
απόφαση του
Συμβουλίου για
τα έτη 2013 και 2013
αντίστοιχα –
και εν
συνεχεία να
αυξηθεί κατά 0,6%
το 2014. Αυτή η
αισθητή
επιδείνωση της
οικονομικής κατάστασης
συνεπάγεται
αντίστοιχη
επιδείνωση των
προοπτικών για
τα δημόσια
οικονομικά
λόγω των
αμετάβλητων
πολιτικών.
(9)       Το 2012
το δημόσιο έλλειμμα
αναμένεται να
έχει ανέλθει
στο 6,9% του ΑΕΠ, δηλαδή
θα είναι
χαμηλότερο από
το ανώτατο
όριο του 7,3% του
ΑΕΠ βάσει (ΕΣΛ95)
που προέβλεπε
η  απόφαση του
Συμβουλίου για
το 2012. Σε
ονομαστικούς
όρους το δημόσιο
έλλειμμα για
το 2012 αναμένεται να
ανέλθει στα 13,4
δισεκατ. ευρώ
έναντι 14,8
δισεκατ. ευρώ που
προέβλεπε η
απόφαση του
Συμβουλίου. Το
πρωτογενές
έλλειμμα
εντούτοις
αναμένεται να
είναι ελαφρώς
υψηλότερο από
το 1,0%  του ΑΕΠ που
ήταν ο στόχος,
εξαιτίας της
βαθύτερης ύφεσης.
Η Ελλάδα
εκτιμάται ότι
έχει βελτιώσει
το διαρθρωτικό
της έλλειμμα
κατά 13,9 τοις
εκατό του  ΑΕΠ από
14,7% που ήταν το 2009
στο 1,5% το 2012. Κατ’
αυτόν τον
τρόπο η Ελλάδα
κατάφερε να
βελτιώσει το
διαρθρωτικό
ισοζύγιο κατά
την περίοδο 2009-2012
σε ποσοστό που
ήταν
μεγαλύτερο από
το 10 τοις εκατό
του ΑΕΠ που
είχε συστήσει
το Συμβούλιο
για την
περίοδο 2009-14. Στις 11
Νοεμβρίου 2012
εγκρίθηκε από
το Ελληνικό
Κοινοβούλιο ο προϋπολογισμός
για το 2013 ο
οποίος
περιελάμβανε
πρόσθετα μέτρα
εσόδων και
δαπανών ύψους
άνω των 9,2 δισεκατομμυρίων,
δηλαδή πάνω άνω
του 5% του ΑΕΠ. Ο
προϋπολογισμός
του 2013
εντάσσεται στη
μεσοπρόθεσμη
δημοσιονομική
στρατηγική για
την περίοδο 2013-2016 η
οποία είχε
εγκριθεί από
το Ελληνικό
Κοινοβούλιο λίγες
μέρες
νωρίτερα, στις 7
Νοεμβρίου 2012. Η
μεσοπρόθεσμη
δημοσιονομική
στρατηγική και
η σχετική νομοθεσία
για την
υλοποίησή της
προβλέπει μια
μεγάλη και
εσπευσμένη
εξυγίανση που
θα υπερβαίνει
το 7% του ΑΕΠ μέχρι
το 2016,  με μια
ευρεία δέσμη
διαρθρωτικών
μέτρων με στόχο
την ουσιαστική
δημοσιονομική
εξυγίανση.
Λαμβανομένων
υπόψη αυτών
των εξελίξεων
πρέπει να
επικαιροποιηθούν
οι όροι στο
μνημόνιο συνεννόησης
του
προγράμματος
οικονομικής
προσαρμογής
για την Ελλάδα.
Η δέσμευση που
ανέλαβε η
Ελλάδα δεν
αφορά μόνο τα
μέτρα
δημοσιονομικής
εξυγίανσης
αλλά και τα
μέτρα που
χρειάζονται για
την προώθηση
της ανάπτυξης
και  για την
ελαχιστοποίηση
των αρνητικών
κοινωνικών
επιπτώσεων. Ως
συμπέρασμα συνεπώς
θα λέγαμε ότι η
Ελλάδα έλαβε
αποτελεσματικά
μέτρα κατά το 2012,
προκειμένου να
μειωθεί το
έλλειμμά της
σύμφωνα με την
απόφαση 2011/734/EΕ του
Συμβουλίου.
10)       Το
ενοποιημένο
δημόσιο χρέος
αναμένεται ότι
θα μειωθεί
κατά 11,1 δισεκατ.
το 2012 έναντι  26,95
δισεκατ. που
προέβλεπε η
απόφαση του
Συμβουλίου. Αυτό
οφείλεται στα χαμηλότερα
των
αναμενομένων
έσοδα από τις
ιδιωτικοποιήσεις,
της μικρότερης
της
αναμενομένης μείωσης
του δημόσιου
χρέους και των
μικρότερων των
αναμενομένων
εσόδων και των
άλλων προσαρμογών
του επιτοκίου.
Λόγω του
χαμηλότερου
ονομαστικού
ΑΕΠ ως
αποτέλεσμα της
αναθεώρησης
των στατιστικών
στοιχείων και
ενόψει των
χειρότερων μακροοικονομικών
προοπτικών, το
χρέος ως
ποσοστό του
ΑΕΠ είναι
πιθανό να
αυξηθεί στο 162,5%
το 2012.  Οι
πρωτοβουλίες
των κρατών
μελών της
ευρωζώνης για
τη βελτίωση της
βιωσιμότητας
του χρέους και
ορισμένα μέτρα
μείωσης του
χρέους που
εξετάζει η
Ελλάδα
ελπίζεται ότι
θα βελτιώσουν
την
βιωσιμότητα
του χρέους χωρίς
να αλλάξουν τη δημοσιονομική
πορεία για το
πρωτογενές
πλεόνασμα.
Λαμβανομένης
επίσης υπόψη
της μείωσης
του δημοσιονομικού
ελλείμματος
και της
μεγαλύτερης
ονομαστικής
αύξησης του
ΑΕΠ ως
αποτέλεσμα των
μέτρων
διαρθρωτικής
πολιτικής, το
χρέος ως
ποσοστό του
ΑΕΠ αναμένεται
να φθάσει στη
μεγαλύτερή του
τιμή το 2013. Το
χρέος ως
ποσοστό του
ΑΕΠ
προβλέπεται
ότι θα αρχίσει
να μειώνεται
από το 2014 και
μετά και να κατέβει
κάτω από το 160%
του ΑΕΠ το 2016.
(11)     Παρά
τα
αποτελεσματικά
μέτρα που
ελήφθησαν, η
αισθητή
επιδείνωση της
οικονομικής
κατάστασης συνεπάγεται
αντίστοιχη
επιδείνωση των
προοπτικών των
δημόσιων
οικονομικών
λόγω των
αμετάβλητων
πολιτικών και
καθιστά
δύσκολη την
ολοκλήρωση της
διόρθωσης του
υπερβολικού
ελλείμματος
μέχρι το 2014, που
ζήτησε το
Συμβούλιο με
την απόφασή
του 2011/734/ΕΕ.  Δεδομένων
των δυσμενών οικονομικών
γεγονότων
επιβάλλεται η
παράταση της
περιόδου
προσαρμογής.
Ειδικότερα, η
προθεσμία που
προβλέπει η
απόφαση του
Συμβουλίου
πρέπει να
παραταθεί κατά
2 έτη μέχρι το 2016.
Βάσει ενός
αναθεωρημένου
προγράμματος
οικονομικής
προσαρμογής τα
ποσοστά του
πρωτογενούς αποτελέσματος
πρέπει να
καθοριστούν
στο 0%, στο 1,5% στο 3%
και στο 4,5% του ΑΕΠ
αντίστοιχα για
την τετραετή
περίοδο 2013 – 2016. Με
την αναθεώρηση
της πορείας
ελπίζεται ότι
το δημόσιο
έλλειμμα θα
κατέβει κάτω
από το 3% του ΑΕΠ
το 2016. Ανεξάρτητα
από την
παράταση
πάντως η
δημοσιονομική προσπάθεια
που απαιτείται
για την
επίτευξη του στόχου
θα πρέπει κατά
μεγάλο μέρος
να καταβληθεί
κατά την
περίοδο 2013-2014, θα
πρέπει είναι
ιδιαίτερα έντονη
στην αρχή. Αυτή
η αναθεώρηση
της προθεσμίας
θα διατηρήσει
κατά συνέπεια
την αξιοπιστία
του προγράμματος
λαμβάνοντας
παράλληλα
υπόψη τις
οικονομικές
και κοινωνικές
επιπτώσεις της
εξυγίανσης και
την ανάγκη
διατήρησης της
πίστης στην
ικανότητα της
κυβέρνησης να
αντιμετωπίσει
τη δημοσιονομική
πρόκληση.
(12)     Κάθε
μέτρο που
προβλέπει η
παρούσα
απόφαση έχει
καθοριστική
σημασία για
την επίτευξη
της
απαιτούμενης
δημοσιονομικής
προσαρμογής.
Ορισμένα μέτρα
έχουν άμεση επίπτωση
στη
δημοσιονομική
κατάσταση της
Ελλάδας, ενώ
άλλα είναι
διαρθρωτικά
μέτρα τα οποία
θα έχουν ως
αποτέλεσμα τη
βελτίωση της
δημοσιονομικής
διακυβέρνησης
και την
εξυγίανση της
δημοσιονομικής
κατάστασης
μεσοπρόθεσμα.
(13)     Η
έντονη
επιδείνωση της
χρηματοπιστωτικής
κατάστασης της
Ελληνικής
Κυβέρνησης
οδήγησε τα
κράτη μέλη της
ζώνης του ευρώ
να αποφασίσουν
να παράσχουν
στήριξη
σταθερότητας
προς την
Ελλάδα,
προκειμένου να
διαφυλαχθεί η
χρηματοπιστωτική
σταθερότητα
στη ζώνη του
ευρώ ως συνόλου
σε συνδυασμό
με την πολυμερή
συνδρομή που
παρέχεται από
το Διεθνές Νομισματικό
Ταμείο. Από το
Μάρτιο του 2012 η ενίσχυση
που παρέχουν
τα κράτη μέλη
της ευρωζώνης λαμβάνει
τη μορφή δανείου
από το ΕΤΧΣ. Οι
δανειστές
αποφάσισαν ότι
η ενίσχυσή
τους θα δοθεί
υπό τον όρο ότι
η Ελλάδα θα
εφαρμόσει την
απόφαση  2011/734/EΕ
όπως
τροποποιήθηκε
με την παρούσα
απόφαση.
Ειδικότερα, η
Ελλάδα ελπίζεται
ότι θα εφαρμόσει
τα μέτρα που
προσδιορίζονται
στην παρούσα
απόφαση
σύμφωνα με το
προβλεπόμενο
σε αυτή χρονοδιάγραμμα,
ΕΞΕΔΩΣΕ
ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ
ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο
1
Η
απόφαση 2011/734/ΕΕ
τροποποιείται
ως εξής:
1.         Το
άρθρο 1
αντικαθίσταται
από το
ακόλουθο
κείμενο:
(1)
Η Ελλάδα
τερματίζει την
παρούσα
κατάσταση
υπερβολικού
ελλείμματος το
ταχύτερο
δυνατόν και το
αργότερο έως
το 2016.
(2)
Η πορεία
της
προσαρμογής με
στόχο τη
διόρθωση του
υπερβολικού
ελλείμματος
αποσκοπεί στην
επίτευξη
πρωτογενούς
δημοσιονομικού
ελλείμματος
(έλλειμμα
χωρίς τις
δαπάνες για
τόκους) που δεν
θα υπερβαίνει
τα 2.925 εκατ. ευρώ (1,5%
του ΑΕΠ) το 2012 και
πρωτογενών
πλεονασμάτων
τουλάχιστον 0
εκατ. ευρώ (0,0% του
ΑΕΠ) το 2013,  2.775 εκατ.
ευρώ (1,5% του ΑΕΠ)
το 2014, 5,700 εκατ. ευρώ
(3,0% του ΑΕΠ) το 2015
και 9.000 εκατ. ευρώ
(4,5% του ΑΕΠ) το 2016. Αυτοί
οι στόχοι για
πρωτογενές
έλλειμμα/
πλεόνασμα
προϋποθέτουν
πρωτογενές
δημόσιο
έλλειμμα βάσει
του ΕΣΛ ύψους 6,9
του ΑΕΠ το 2012, 5,4 του
ΑΕΠ το 2013, 4,5 του ΑΕΠ
το 2014, 3,4 του ΑΕΠ το 2015
και 2,0 του ΑΕΠ το 2016.
Αυτά τα ποσά εκτιμάται
ότι θα
μπορούσαν να
βελτιώσουν το
κυκλικά
προσαρμοσμένο
πρωτογενές
ισοζύγιο από 4,1%
το 2012 στο 6,2% το 2013 και
τουλάχιστον
στο 6,4% του ΑΕΠ το
2014, το 2015 και το 2016 και
να μειώσουν το
κυκλικά
προσαρμοσμένο
δημοσιονομικό έλλειμμα
στο -1,3% του ΑΕΠ το
2012, στο 0,7% το 2013, στο 0,4%
το 2014, στο 0,0% το 2015 και
στο -0,4% το 2016
αντανακλώντας
τις πληρωμές
των  τόκων . Τα
έσοδα από τις
ιδιωτικοποιήσεις
περιουσιακών στοιχείων
(χρηματοοικονομικών
ή μη) καθώς και
οι μεταφορές
ποσών που
συνδέονται με
την απόφαση
του
Γιουρογκρούπ,
της 21ης Φεβρουαρίου
2012, σχετικά με τα
έσοδα των
κεντρικών
τραπεζών της
ευρωζώνης,
συμπεριλαμβανομένης
της Τράπεζας
της Ελλάδος,
που
προέρχονται
από την κατοχή,
στα επενδυτικά
πακέτα τους,
ελληνικών
κρατικών
ομολόγων δεν
πρόκειται να
μειώσουν την
απαιτούμενη
προσπάθεια
δημοσιονομικής
εξυγίανσης και
δεν θα πρέπει
να λαμβάνονται
υπόψη κατά την
αξιολόγηση αυτών
των στόχων.
(3)
Η πορεία
προσαρμογής
που αναφέρεται
στην παράγραφο
2  εναρμονίζεται
με την ετήσια
μεταβολή του  ενοποιημένου
δημόσιου
ελλείμματος
ύψους  172,5% του ΑΕΠ
το 2013, 171,4%  το 2014 , 166,2% το 2015
και 157,3% το 2016.'
2.         Στο
άρθρο 2, μετά από
την παράγραφο 10,
προστίθεται η
ακόλουθη
παράγραφος:
«10α. Η
Ελλάδα θα
πρέπει να
λάβει τα
ακόλουθα μέτρα
άμεσα και το
αργότερο μέχρι
[ημερομηνία
της απόφασης]:
α)      να εγκρίνει
τον
προϋπολογισμό
για το 2013, τη
μεσοπρόθεσμη
δημοσιονομική
στρατηγική
(ΜΔΣτρ) μέχρι το
2016 καθώς και τα
μέτρα που
προβλέπονται
στο παράρτημα
της παρούσας απόφασης
καθώς και τη
σχετική εφαρμοστική
νομοθεσία. Η
ΜΔΣτρ αναλύει
τα μόνιμα
μέτρα δημοσιονομικής
εξυγίανσης, τα
οποία
εξασφαλίζουν
ότι δεν θα
σημειωθεί
υπέρβαση του
ανώτατου ορίου
για το
έλλειμμα που
καθορίζεται
από την
απόφαση του Συμβουλίου
για την
περίοδο 2012-2016 και
ότι ο λόγος
χρέους προς το ΑΕΠ
τίθεται σε
σταθερά
πτωτική πορεία,
β)      να υποβάλει
 επικαιροποιημένο
σχέδιο ιδιωτικοποιήσεων
στο
Κοινοβούλιο
και να
δημοσιεύσει εξαμηνιαία
επικαιροποίηση
του σχεδίου
αξιοποίησης
των
περιουσιακών
στοιχείων,
γ)      να
μεταφέρει στο
ΤΑΠΣΕΔ όλα τα
περιουσιακά
στοιχεία
(μετοχές ή δικαιώματα
παραχώρησης)
της Εγνατίας
οδού και των
περιφερειακών
λιμένων της
Ελευσίνας, του
Λαυρίου, της
Ηγουμενίτσας,
της
Αλεξανδρούπολης,
του Βόλου, της
Καβάλας, της
Κέρκυρας, της
Πάτρας, του
Ηρακλείου και
της Ραφήνας,
δ)      να
διασφαλίσει ότι
τα επιτελικά
υπουργεία και
οι άλλες
αρμόδιες υπηρεσίες
θα επιτρέπουν στη
Γενική
Γραμματείας
Δημόσιας
Περιουσίας πλήρη
πρόσβαση στον
κατάλογο
περιουσιακών
στοιχείων του
κράτους,
ε)      να τροποποιήσει
ή/και καταργήσει
τις
καταστατικές
διατάξεις κρατικών
επιχειρήσεων
(ΔΕΗ, ΟΛΠ, ΟΛΘ,
ΕΛΠΕ, ΕΥΑΘ και ΕΥΔΑΠ,
λιμάνια, κλπ) οι
οποίες
διαφέρουν από
τον νόμο περί ιδιωτικών
επιχειρήσεων
όσον αφορά
τους τυχόν
περιορισμούς
σχετικά με τα
δικαιώματα
ψήφου των ιδιωτών
μετόχων,
στ)    να
θεσπίσει νομοθεσία
που θα
καθορίζει το
ρόλο και τα προσόντα
του γενικού γραμματέα
της φορολογικής
διοίκησης και θα
επιτρέπει στον
 υπουργό
οικονομικών να
αναθέτει
εξουσίες λήψης
αποφάσεων στον
γενικό
γραμματέα,
ζ)      να
προσλάβει
έμπειρους
φορολογικούς
ελεγκτές όσον
αφορά τα άμεσα
έσοδα,
μετατρέποντας
τις βασικές
φορολογικές
υπηρεσίες σε
μονάδα μεγάλων
οφειλετών, να
δημιουργήσει μια
μονάδα για τα
άτομα με
μεγάλη
περιουσία και
για τους
αυτοαπασχολούμενους
με μεγάλο
εισόδημα και να
επανδρώσει τη
μονάδα αυτή με 50
έμπειρους
φορολογικούς
ελεγκτές οι
οποίοι θα αναφέρονται
άμεσα στο γενικό
γραμματέα της φορολογικής
διοίκησης,
η)      να
λάβει απόφαση
το υπουργικό
συμβούλιο (για
την
αντικατάσταση
της απόφασης
του υπουργικού
συμβουλίου που
εκδόθηκε στις 29
Οκτωβρίου 2012) με
στόχο την
ενίσχυση της
εκτέλεσης του
προϋπολογισμού
και τη
βελτίωση της
χρηστής
δημοσιονομικής
διαχείρισης, η
οποία
περιλαμβάνει,
εκτός από τις
διατάξεις της
αρχικής
απόφασης του υπουργικού
συμβουλίου,
πρόσθετες
διατάξεις: (i)
σύναψη μνημονίου
συνεργασίας
μέχρι το τέλος
Δεκεμβρίου
κάθε έτους
μεταξύ του υπουργείου
οικονομικών και
των άλλων
υπουργείων ή
μεταξύ των
υπουργείων και
των
εποπτευόμενων
οργανισμών (σε τρόπο
ώστε να
καλύπτεται
ολόκληρη η Ελληνική
Κυβέρνηση), (ii)
ενίσχυση των
τρεχουσών
ισορροπημένων
περιορισμών του
προϋπολογισμού
σχετικά με
τους
οργανισμούς τοπικής
αυτοδιοίκησης,
προκειμένου να
γίνουν πιο
αποτελεσματικοί,
περιλαμβανομένων
των
διορθωτικών
και κυρωτικών μηχανισμών,
(iii) ενίσχυση του
τρέχοντος
συστήματος
εποπτείας για
τις κρατικές
επιχειρήσεις
με την
καθιέρωση ενός
μηχανισμού
επιβολής στις
περιπτώσεις
εκτροπής από τους
ειδικούς
στόχους που
έχουν
καθοριστεί για
κάθε κρατική
επιχείρηση
και (iv)
δημιουργία του
πλαισίου καθορισμού
ειδικών στόχων
για την κάλυψη
των μητρώων λειτουργικών
υποχρεώσεων
για τους
οργανισμούς
τοπικής αυτοδιοίκησης
και τις
κρατικές
υπηρεσίες που
πρέπει να
δημιουργούνται
μέχρι το
Δεκέμβριο κάθε
έτους και να
περιλαμβάνουν
και ένα
πλαίσιο για
διορθωτικές
μεταφορές από
την κεντρική
κυβέρνηση με στόχο
την
αντιμετώπιση
περιπτώσεων
απόκλισης από
τους στόχους
εντός του
έτους και
πιθανόν κατά
τα επόμενα έτη,
ενώ θα
διασφαλίζεται
ότι δεν θα
αυξάνονται οι
οφειλές. Θα διευκρινίζει
επίσης ότι τα
έσοδα από την
ιδιωτικοποίηση
κρατικών περιουσιακών
στοιχείων θα
κατατίθενται
αμέσως σε ένα
ξεχωριστό
λογαριασμό για
την
παρακολούθηση
των ταμειακών
ροών, για την
αποφυγή της
εκτροπής της
δημόσιας
χρηματοδότησης
και για τη
διασφάλιση της
έγκαιρης
εξόφλησης του
χρέους. Θα προβλέπει
επίσης και αυτόματες
περικοπές
δαπανών που θα
γίνονται κατά
κανόνα όταν
δεν θα επιτυγχάνονται
οι στόχοι, ενώ
παράλληλα θα
διασφαλίζει
ότι δεν θα
αυξάνονται οι
οφειλές,
θ)      να
θεσπίσει δέσμη
μέτρων για τη
βελτίωση της
τρέχουσας
οικονομικής
κατάστασης του
Εθνικού Οργανισμού
Παροχής
Υπηρεσιών Υγείας
(ΕΟΠΥΥ) και  να
διασφαλισθεί
ότι η εκτέλεση
του
προϋπολογισμού
θα γίνει κατά τρόπο
ώστε να  έχει ως
συνέπεια
ισοσκελισμένους
προϋπολογισμούς
για το 2012 και το 2013,
τα οποία θα
προβλέπουν τα
εξής : (i)
περιορισμό των
κοινωνικών
παροχών, (ii)
αύξηση του
ποσοστού
συμμετοχής για
ιδιωτική
περίθαλψη, (iii) διαπραγμάτευση
συμφωνιών
συσχέτισης
τιμής και ποσότητας
και αναθεώρηση
των συμφωνιών
με τους ιδιώτες
προμηθευτές, (iv)
αναθεώρηση των
αμοιβών και του
αριθμού των
διαγνωστικών
και
φυσιοθεραπευτικών
υπηρεσιών που
έχει συνάψει ο
ΕΟΠΥΥ με
ιδιώτες
προμηθευτές με
στόχο τη
μείωση του
σχετικού
κόστους κατά τουλάχιστον
80 εκατ. ευρώ το 2013, (v)
καθιέρωση ενός
συστήματος
τιμών αναφοράς
για την
απόδοση των
δαπανών όσον
αφορά τις ιατρικές
συσκευές και (vi)
σταδιακή αύξηση
της συμμετοχής
των
ασφαλισμένων
του ΟΓΑ ώστε να
φθάσουν το
μέσο όρο της
συμμετοχής των
άλλων μελών
του ΕΟΠΥΥ,
ι)       να
θεσπίσει τα
ακόλουθα μέτρα
που αφορούν
την απόδοση
των δαπανών
για τα φάρμακα: (i)
νομοθεσία για
τον έλεγχο των
φαρμακευτικών
δαπανών που
ενεργοποιεί τα
μέτρα έκτακτης
ανάγκης (περιλαμβανομένης
π.χ. της γενικής
μείωσης των
τιμών), εάν για
οποιοδήποτε
λόγο η
ανάκτηση δεν
επαρκεί για
την επίτευξη
του στόχου. Με
τα μέτρα αυτά
ελπίζεται ότι
θα
εξοικονομηθούν
ποσά ιδίου
μεγέθους· (ii)
υπουργική
απόφαση η
οποία
καθορίζει το
νέο κατώτατο
όριο
επιστροφής για
το 2013 (2,4 δισεκατ.
ευρώ για τους
εξωτερικούς
ασθενείς), (iii)
επικαιροποίηση
του τιμοκαταλόγου
και της
θετικής λίστας
φαρμάκων που
καλύπτονται
από τα
ασφαλιστικά
ταμεία με την
απόδοση μόνο
των φθηνότερων
φαρμάκων για
χρόνιες
ασθένειες, την
μετακίνηση
φαρμάκων από
την θετική
στην αρνητική
λίστα και στη
λίστα φαρμάκων
χωρίς συνταγή
καθώς και την
καθιέρωση του
συστήματος
τιμών αναφοράς
που έχει
επεξεργαστεί ο
Εθνικός
Οργανισμός
Φαρμάκων (ΕΟΦ). Οι
λίστες αυτές
πρέπει να
επικαιροποιούνται
τουλάχιστον
δύο φορές το
χρόνο· και (iv)
εντολή για την υποκατάσταση
από τα
φαρμακεία των
συνταγογραφημμένων
φαρμάκων με
φθηνότερα προϊόντα
που περιέχουν την
ίδια δραστική
ουσία
(υποχρεωτική
υποκατάσταση
με «γενόσημα
φάρμακα»).
3.         Στο
άρθρο 2 η
παράγραφος 11
αντικαθίσταται
από το ακόλουθο
κείμενο:
«11.   Η
Ελλάδα πρέπει
να θεσπίσει τα
ακόλουθα μέτρα
μέχρι το τέλος
του Δεκεμβρίου
2012:
α)      φορολογική
μεταρρύθμιση όσον
αφορά τα
φυσικά πρόσωπα
και τις
επιχειρήσεις με
στόχο την
απλοποίηση του
φορολογικού
συστήματος, τη
διεύρυνση της
φορολογικής
βάσης και την
κατάργηση των
απαλλαγών και
των
προτιμησιακών
καθεστώτων ,

β)      θέσπιση
της
απαραίτητης
πρωτογενούς
και παράγωγης
νομοθεσίας για
τη διασφάλιση
της γρήγορης
εφαρμογής του
προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων,
γ)      καθορισμός
του θεσμικού
πλαισίου για
τις εταιρίες
ύδρευσης,
δ)      μέτρα
για τη βελτίωση
της
φορολογικής
διοίκησης με
την καθιέρωση
κριτηρίων
απόδοσης, τη
βελτίωση των
τεχνικών
εκτίμησης των
κινδύνων και
τη δημιουργία και
ενίσχυση
ειδικών
μονάδων
διαχείρισης
του χρέους,
ε)      προετοιμασία
και δημοσίευση
προγράμματος
εξόφλησης των
οφειλών προς
τους
προμηθευτές
του δημοσίου
και επιστροφής
φόρων,
στ)    ολοκλήρωση
της
μεταρρύθμισης
όσον αφορά τη
λειτουργία των
ταμείων κύριας
και
επικουρικής
ασφάλισης και
ενοποίηση όλων
των υφισταμένων
ταμείων του
δημόσιου τομέα
ζ)      νομοθεσία
για την
επέκταση της
εφαρμογής της
έκπτωσης του 5%
στις
φαρμακευτικές
εταιρίες (η
οποία ισχύει
για τις τιμές
των φαρμάκων
που χρεώνουν
τα νοσοκομεία)
όσον αφορά όλα
τα προϊόντα
που πωλούνται
από φαρμακεία
του ΕΟΠΥΥ,
η)      αύξηση
του ποσοστού
των γενόσημων
φαρμάκων ώστε να
φθάσουν το 35
τοις εκατό του
συνολικού
όγκου των φαρμάκων
που πωλούν τα
φαρμακεία,
θ)      νομοθεσία
για την
επέκταση της
εφαρμογής της
έκπτωσης του 5%
στις
φαρμακευτικές
εταιρίες (η
οποία ισχύει
για τις τιμές
των φαρμάκων
που χρεώνουν
τα νοσοκομεία)
όσον αφορά όλα
τα προϊόντα
που πωλούνται
από φαρμακεία
του ΕΟΠΥΥ
ι)       αύξηση
του ποσοστού
των γενόσημων
φαρμάκων ώστε να
φθάσουν το 35
τοις εκατό του
συνολικού
όγκου των
φαρμάκων που
πωλούν τα
φαρμακεία,
ια)     διορισμός
εσωτερικών
ελεγκτών σε
όλα τα νοσοκομεία
και υιοθέτηση
απ’ όλα τα
νοσοκομεία
μητρώων υποχρεώσεων».

4.         Στο
άρθρο 2
προστίθενται
οι ακόλουθες
παράγραφοι:
«12.   Η
Ελλάδα οφείλει
να θεσπίσει τα
ακόλουθα μέτρα
μέχρι τα τέλη
Μαρτίου του 2013:
α)      έκδοση
υπουργικής
απόφασης για
την προσαρμογή
των τιμών
τελικού χρήστη
για τους
μικροκαταναλωτές,
β)      επικαιροποίηση
της
μεσοπρόθεσμης
δημοσιονομικής
στρατηγικής με
την καθιέρωση
τριετών
δεσμευτικών
ορίων όσον αφορά
τις δαπάνες
για όλα τα
επίπεδα της
δημόσιας
διοίκησης,
γ)      έγκριση
προγραμμάτων
στελέχωσης για
τα επιτελικά
υπουργεία
δ)      δημιουργία
μιας σημαντικά
πιο αυτόνομης
φορολογικής
διοίκησης και
προσδιορισμός
του βαθμού της
αυτονομίας του
πλαισίου
διακυβέρνησης,
της ευθύνης,
των νομικών
εξουσιών του
επικεφαλής της
φορολογικής
διοίκησης και
του αρχικού προσωπικού
του
οργανισμού,
ε)       έκδοση
και δημοσίευση
ενός
ολοκληρωμένου
σχεδίου καταπολέμησης
της διαφθοράς
για τις
δημόσιες
υπηρεσίες, το
οποίο θα  περιλαμβάνει
ειδικές
διατάξεις για
την φορολογική
και τελωνειακή
διοίκηση,
στ)    πλήρης
εφαρμογή μιας
τυποποιημένης
διαδικασίας
για την
αναθεώρηση των
αντικειμενικών
αξιών των
ακινήτων με
στόχο την
καλύτερη
εναρμόνισή
τους προς τις
αγοραίες τιμές
υπό την ευθύνη
του διευθυντηρίου
φορολόγησης
του κεφαλαίου,
ζ)      μεταφορά
σαράντα νέων
ακίνητων
περιουσιακών
στοιχείων (γνωστών
ως «ακίνητα
περιουσιακά
στοιχεία
τμήματα 2 και 3»
στο πρόγραμμα
ιδιωτικοποιήσεων)
ΤΑΠΣΕΔ.
13.     Η
Ελλάδα οφείλει
να έχει λάβει τα
ακόλουθα μέτρα
μέχρι τα τέλη
Ιουνίου του 2013:
α)      πρόσληψη 2.000 έμπειρων
φορολογικών
ελεγκτών,
β)      έγκριση
ενός νέου
κώδικα
φορολογικών
διαδικασιών,
γ)      διασφάλιση
ότι όλες οι
κεντρικές
αρχές προμηθειών
θα
χρησιμοποιούν
τη διαδικασία
των ηλεκτρονικών
δημόσιων
συμβάσεων για
όλους τους
διαγωνισμούς
τους.
14.     Η
Ελλάδα οφείλει
να έχει λάβει
τα ακόλουθα
μέτρα μέχρι τα
τέλη
Σεπτεμβρίου
του 2013:
α)      θέσπιση
της απαραίτητης
νομοθεσίας με
στόχο την
εισαγωγή ενός
κανόνα για
διαρθρωτικό
ισοζύγιο
προϋπολογισμού
με αυτόματο
διορθωτικό
μηχανισμό.
5.         Το
παράρτημα της
παρούσας
απόφασης
προστίθεται ως
παράρτημα στην
απόφαση 2011/734/ΕΕ.
Άρθρο 2
Η
παρούσα
απόφαση
αρχίζει να
ισχύει από την
ημέρα της
κοινοποίησής
της.
Άρθρο 3
Η
παρούσα
απόφαση
απευθύνεται
στην Ελληνική
Δημοκρατία.
Βρυξέλλες,
                                                                       Για
το Συμβούλιο
                                                                       Ο
Πρόεδρος
Παράρτημα:
'Παράρτημα
IA:
Mέτρα
μεσοπρόθεσμης
δημοσιονομικής
στρατηγικής 2013-16
Τα
πρόσθετα μέτρα
που
περιλαμβάνονται
στη μεσοπρόθεσμη
δημοσιονομική
στρατηγική
μέχρι το 2016 έχουν
ως εξής:
1.           Μείωση
του μισθολογικού
κόστους κατά 1.100
εκατ. ευρώ
τουλάχιστον το
2013 και πρόσθετες
μειώσεις κατά 247
εκατ. ευρώ από
το 2014 και μετά.
2.           Περικοπές
στις συντάξεις
 κατά 4.800 εκατ. Ευρώ
τουλάχιστον το
2013 και πρόσθετες
περικοπές ύψους
423 εκατ. ευρώ  από
το 2014 και μετά.
3.           Περικοπές
στις κρατικές
λειτουργικές
δαπάνες  κατά
τουλάχιστον 239
εκατ. ευρώ  το 2013 και
επιπλέον 285 εκατ.
ευρώ  από το 2014
και μετά.
4.           Περικοπές
ως αποτέλεσμα
του
εξορθολογισμού
και της
βελτίωσης της
αποτελεσματικότητας
όσον αφορά τις
δαπάνες για
την παιδεία κατά
 τουλάχιστον 86
εκατ. ευρώ   2013και
επιπλέον 37 εκατ.
ευρώ  από το 2014
και μετά.
5.           Περικοπές
όσον αφορά τις
δαπάνες των
κρατικών
επιχειρήσεων κατά
τουλάχιστον 249
εκατ. ευρώ  το 2013 και
επιπλέον 123 εκατ.
ευρώ  από το 2014
και μετά.
6.           Περικοπές
των αμυντικών
λειτουργικών
δαπανών κατά
τουλάχιστον 303
εκατ. ευρώ  το 2013 και
επιπλέον 100 εκατ.
ευρώ  από το 2014.
7.           Περικοπές
στις δαπάνες όσον
αφορά την
ιατροφαρμακευτική
περίθαλψη  κατά
τουλάχιστον 455
εκατ. ευρώ  το 2013, και
επιπλέον 620 εκατ.
ευρώ  από το 2014
και μετά.
8.           Μείωση,
ως αποτέλεσμα
του εξορθολογισμού,
των κοινωνικών
παροχών κατά
τουλάχιστον 217
εκατ. ευρώ  το 2013
και επιπλέον 78
εκατ. ευρώ  από
το 2014 και μετά.
9.           Μείωση
των κρατικών
μεταβιβάσεων
προς τους
οργανισμούς τοπικής
αυτοδιοίκησης κατά
τουλάχιστον 50
εκατ. ευρώ  το 2013 και
επιπλέον 160 εκατ.
ευρώ  από το 2014
και μετά.
10.         Περικοπές
δαπανών του
προϋπολογισμού
δημοσίων
επενδύσεων (εγχώρια
χρηματοδοτούμενες
δημόσιες
επενδύσεις)
κατά 150 εκατ.
ευρώ  το 2013 και
επιπλέον 150 εκατ.
ευρώ  από το 2014
και μετά.
11.         Αύξηση
των εσόδων κατά
τουλάχιστον 1 668
εκατ. ευρώ  το 2013 και
επιπλέον 1.820
εκατ. ευρώ  από
το 2014 και μετά.
[1]               ΕΕ L 145, της 11.6.2010, σ. 6.
[2]               ΕΕ L 296, της 15.11.2011, σ. 38.
[3]               Απόφαση
2011/791/ΕΕ του
Συμβουλίου (ΕΕ L
320 της 3.12.2011, σ. 28).
[4]               Απόφαση
2012/211/ΕΚ του
Συμβουλίου της
13.5.2005 (ΕΕ L 113 της 25.04.2012, σ. 8)
[5]               Απόφαση
2012/211/ΕΚ του
Συμβουλίου της
13.5.2005 (ΕΕ L 113 της 25.04.2012, σ. 8)


Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου

|

52007SC0065

Σύσταση γνωμη του Συμβουλιου σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Γερμανίας, για την περίοδο 2006-2010  /* SEC/2007/0065 */

	[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |Βρυξέλλες, 23.1.2007SEC(2007) 65 τελικόΣύστασηΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Γερμανίας, για την περίοδο 2006-2010(υποβληθείσα από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ1. Γενικο πλαισιοΤο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουλίου 1998, βασίζεται στον στόχο της επίτευξης υγιών δημόσιων οικονομικών ως μέσο ενίσχυσης των προϋποθέσεων για σταθερότητα των τιμών και ισχυρή διατηρήσιμη ανάπτυξη, οι οποίες ευνοούν τη δημιουργία απασχόλησης. Η μεταρρύθμιση του Συμφώνου το 2005, αφενός, αναγνώριζε τη χρησιμότητά του για την εδραίωση της δημοσιονομικής πειθαρχίας, αφετέρου δε, αποσκοπούσε στην ενίσχυση της αποτελεσματικότητας και των οικονομικών του ερεισμάτων, καθώς επίσης στη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών.Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[1], ο οποίος αποτελεί στοιχείο του συμφώνου, ορίζει ότι τα κράτη μέλη υποβάλλουν υποχρεωτικά, στο Συμβούλιο και την Επιτροπή, προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης, καθώς και ετήσιες επικαιροποιήσεις τους (τα κράτη μέλη που έχουν ήδη υιοθετήσει το ενιαίο νόμισμα υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σταθερότητας, ενώ τα κράτη μέλη που δεν το έχουν υιοθετήσει ακόμη υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σύγκλισης). Το πρώτο πρόγραμμα σταθερότητας της Γερμανίας υποβλήθηκε τον Ιανουάριο του 1999. Κατ’ εφαρμογή του κανονισμού, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη επί του προγράμματος στις 15 Μαρτίου 1999 επί τη βάσει σύστασης της Επιτροπής και μετά από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή. Βάσει της ίδιας διαδικασίας, τα επικαιροποιημένα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης αξιολογούνται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και εξετάζονται από την προαναφερθείσα επιτροπή, ενώ το Συμβούλιο έχει την ευχέρεια να τα εξετάσει.2. Ιστορικο για την αξιολογηση του επικαιροποιημενου προγραμματοςΗ Επιτροπή εξέτασε το πλέον πρόσφατο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Γερμανίας, που υποβλήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2006 και εξέδωσε σύσταση για την έκδοση γνώμης του Συμβουλίου επ' αυτού (βλ. πλαίσιο για τα κυριότερα σημεία της αξιολόγησης).Προκειμένου να σχηματισθεί μια εικόνα του πλαισίου εντός του οποίου αξιολογείται η δημοσιονομική στρατηγική του νέου προγράμματος σταθερότητας, στις παραγράφους που ακολουθούν περιγράφονται συνοπτικά τα εξής:1.  οι οικονομικές και δημοσιονομικές επιδόσεις κατά την τελευταία δεκαετία2.  η κατάσταση της χώρας βάσει του διορθωτικού σκέλους του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης (διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος)3.  η πλέον πρόσφατη αξιολόγηση της κατάστασης της χώρας βάσει του προληπτικού σκέλους του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης (περίληψη της γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας)4.  η αξιολόγηση της Επιτροπής σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Οκτωβρίου 2006.2.1. Πρόσφατες οικονομικές και δημοσιονομικές επιδόσειςΤην τελευταία δεκαετία, η Γερμανία διήλθε μια περίοδο προσαρμογής για τη διόρθωση παλαιότερων ανισορροπιών οφειλόμενων στην επανένωση της χώρας. Η συγκράτηση των μισθολογικών αυξήσεων συνέβαλε στην ανάκτηση της εξωτερικής ανταγωνιστικότητας των τιμών και η Γερμανία αύξησε σημαντικά τα μερίδιά της στις εξαγωγικές αγορές , ιδίως από το 2000 και μετά. Αξίζει να σημειωθεί ότι η αποκατάσταση της εξωτερικής ανταγωνιστικότητας της Γερμανίας από πλευράς τιμών πραγματοποιήθηκε σε περίοδο κατά την οποία άλλες χώρες της ζώνης του ευρώ είχαν χαμηλότερα πραγματικά μακροπρόθεσμα επιτόκια από τη Γερμανία. Ωστόσο, η Γερμανία πρόσφατα διαπίστωσε ότι η έντονη εξαγωγική δραστηριότητα δεν μεταφράζεται πάντοτε γρήγορα σε μεγαλύτερη εγχώρια ζήτηση.Το αναπτυξιακό πρόβλημα της Γερμανίας είναι ως επί το πλείστον διαρθρωτικό. Οι οικονομικές επιδόσεις μετριάζονται κυρίως από την βραδεία αύξηση της συνολικής παραγωγικότητας των συντελεστών παραγωγής και την υψηλή διαρθρωτική ανεργία. Η δυνητική ανάπτυξη δεν είναι μόνον πολύ χαμηλότερη από ότι στο παρελθόν. Υστερεί και έναντι άλλων κρατών μελών της ζώνης του ευρώ. Η οικονομική πολιτική έχει να αντιμετωπίσει την πρόκληση της βελτίωσης των συνθηκών ανάπτυξης, εξετάζοντας ταυτόχρονα τον τρόπο συνεισφοράς της εργασίας, της παραγωγικότητας των συντελεστών παραγωγής και, σε μικρότερο βαθμό, των επενδύσεων κεφαλαίου. Το δύσκολο αυτό έργο πρέπει να επιτελεστεί μέσα σε ένα πλαίσιο τεταμένων δημόσιων οικονομικών, παρά τις πρόσφατες βελτιώσεις.Σε ορισμένους τομείς, οι γερμανικές αρχές άρχισαν μεταρρυθμίσεις όπως π.χ. για την αγορά εργασίας ή στον μικροοικονομικό τομέα για την προώθηση της έρευνας και της καινοτομίας, οι οποίες απαιτούν ακόμη χρόνο για να καρποφορήσουν. Σε άλλους τομείς όπως η φορολόγηση των επιχειρήσεων, εξετάζεται το ενδεχόμενο μεταρρυθμίσεων. Ωστόσο, είναι πιθανό να απαιτηθούν περαιτέρω προσπάθειες, ιδίως στην αγορά εργασίας, προκειμένου να αυξηθεί σημαντικά η δυνητική ανάπτυξη μακροπρόθεσμα.2.2. Διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος για τη ΓερμανίαΣύμφωνα με το άρθρο 104 παράγραφος 7 της Συνθήκης και το άρθρο 3 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1467/97, στις 21 Ιανουαρίου 2003,το Συμβούλιο απηύθυνε σύσταση στη Γερμανία, καλώντας την να δώσει τέλος στην κατάσταση υπερβολικού ελλείμματος το ταχύτερο δυνατό και το αργότερο έως το 2004. Η σύσταση δόθηκε στη δημοσιότητα. Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση της Επιτροπής της 14 Δεκεμβρίου 2004, με την οποία συμφώνησε το Συμβούλιο στις 18 Ιανουαρίου 2005, ενόψει των έκτακτων συνθηκών που προκλήθηκαν με τα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 25 Νοεμβρίου 2003 και της απόφασης του Δικαστηρίου των ΕΚ της 13ης Ιουλίου 2004, ως προθεσμία διόρθωσης του υπερβολικού ελλείμματος πρέπει να θεωρηθεί το 2005.Δεδομένου ότι το έλλειμμα γενικής κυβέρνησης το 2005 υπερέβη το ανώτατο όριο του 3% του ΑΕΠ, το Συμβούλιο αποφάσισε στις 14 Μαρτίου 2006 να ειδοποιήσει τη Γερμανία, βάσει του άρθρου 104 παράγραφος 9, να λάβει μέτρα για τη μείωση του ελλείμματος που κρίνεται αναγκαία για τη διόρθωση της κατάστασης υπερβολικού ελλείμματος «το ταχύτερο δυνατό και το αργότερο το 2007». Συγκεκριμένα, κατά το Συμβούλιο «τα έτη 2006 και 2007, η Γερμανία πρέπει να διασφαλίσει σωρευτική βελτίωση του κυκλικά προσαρμοσμένου αποτελέσματός της, μη υπολογιζόμενων έκτακτων και προσωρινών μέτρων, κατά τουλάχιστον μία εκατοστιαία μονάδα.» Εκτός αυτού, κάλεσε τη Γερμανία να «λάβει τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσει ότι η πορεία δημοσιονομικής εξυγίανσης προς την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου στόχου για διαρθρωτικά ισοσκελισμένο προϋπολογισμό συνεχίζεται, με τη μείωση του διαρθρωτικού ελλείμματος κατά τουλάχιστον 0,5 % του ΑΕΠ ετησίως μετά τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος.» Μετά την υποβολή έκθεσης εφαρμογής από τη Γερμανία στις 5 Ιουλίου, η Επιτροπή εξέδωσε στις 19 Ιουλίου 2006 ανακοίνωση με την οποία πληροφόρησε το Συμβούλιο ότι η Γερμανία είχε λάβει μέτρα που σηματοδοτούσαν επαρκή πρόοδο προς την κατεύθυνση της διόρθωσης του υπερβολικού ελλείμματος εντός των προθεσμιών που είχε θέσει το Συμβούλιο και ότι δεν απαιτούνταν προς το παρόν περαιτέρω ενέργειες στο πλαίσιο της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος. Στην συνεδρίαση της 10ης Οκτωβρίου 2006, το Συμβούλιο συμμερίσθηκε την άποψη αυτή.2.3. Η αξιολόγηση που διατυπώνεται στη γνώμη του Συμβουλίου σχετικά με το προηγούμενο πρόγραμμαΣτις 14 Μαρτίου 2006, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας για την περίοδο 2005-2009. Το Συμβούλιο χαιρέτισε «την προτεραιότητα που η κυβέρνηση παρέχει στη δημοσιονομική εξυγίανση όπως αναφέρεται στο πρόγραμμα», σημείωσε όμως «ότι ορισμένοι κίνδυνοι ενδέχεται να υποθηκεύσουν την υλοποίηση των δημοσιονομικών στόχων καθώς και τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημοσίων οικονομικών.» Λαμβανομένης επίσης υπόψη της απόφασης του Συμβουλίου της 14ης Μαρτίου σύμφωνα με το άρθρο 104 παράγραφος 9, το Συμβούλιο κάλεσε τη Γερμανία:-  «να εφαρμόσει την προγραμματισμένη συνολική διαρθρωτική προσαρμογή που θα αντιπροσωπεύει τουλάχιστον μια εκατοστιαία μονάδα το 2006 και το 2007, προκειμένου το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης να υποχωρήσει κατά τρόπο αξιόπιστο και βιώσιμο σε επίπεδο κατώτερο του 3 % του ΑΕΠ το αργότερο το 2007·-  να επιτύχει ταχέως τον μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό στόχο μέσω της μείωσης του διαρθρωτικού αποτελέσματος κατά τουλάχιστον 0,5 εκατοστιαία μονάδα ετησίως μετά τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος, ιδίως με την αποφασιστική εφαρμογή της προβλεπόμενης περιστολής των δαπανών ώστε να καταστεί δυνατή η σχεδιαζόμενη ελάφρυνση των κοινωνικών εισφορών, και τη λήψη μέτρων ώστε η εξαγγελθείσα μεταρρύθμιση στη φορολογία των εταιρειών να μην υποθηκεύσει την προσπάθεια δημοσιονομικής εξυγίανσης·-  να υλοποιήσει τα σχέδια για μεταρρύθμιση του ομοσπονδιακού συστήματος προκειμένου να βελτιωθεί το δημοσιονομικό πλαίσιο συμβάλλοντας έτσι στο να εξασφαλιστεί ότι όλοι οι δημοσιονομικοί στόχοι θα επιτευχθούν σε όλα τα επίπεδα του κράτους.»2.4. Η αξιολόγηση της Επιτροπής σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Οκτωβρίου 2006Η έκθεση εφαρμογής του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων της Γερμανίας, που καταρτίστηκε στο πλαίσιο της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση, υποβλήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2006. Το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Γερμανίας αναγνωρίζει ως βασικές προκλήσεις/προτεραιότητες τα εξής: την κοινωνία της γνώσης, τη λειτουργία της αγοράς και την ανταγωνιστικότητα, το επιχειρηματικό περιβάλλον, τη διατηρησιμότητα των δημοσίων οικονομικών (συμπεριλαμβανομένης της διατηρήσιμης ανάπτυξης και της κοινωνικής ασφάλισης), την περιβαλλοντική καινοτομία καθώς και την μεταρρύθμιση της αγοράς εργασίας.Η αξιολόγηση του εν λόγω προγράμματος από την Επιτροπή (που εκδόθηκε στο πλαίσιο της ετήσιας έκθεσης προόδου που συνέταξε τον Δεκέμβριο 2006 [2] ) έδειξε ότι η Γερμανία σημειώνει συνολικά ικανοποιητική πρόοδο στην εφαρμογή του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων, ιδίως όσον αφορά τις βασικές μακροοικονομικές και μικροοικονομικές προκλήσεις και δράσεις προτεραιότητας. Στον τομέα της απασχόλησης η πρόοδος είναι βραδύτερη. Λαμβάνοντας υπόψη τις διαπιστωθείσες αρετές και αδυναμίες έγινε στη Γερμανία η σύσταση να αναλάβει δράση στους τομείς της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών, του ανταγωνισμού στις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών και της διαρθρωτικής ανεργίας.Πλαίσιο: Κυριότερα σημεία της αξιολόγησης Όπως απαιτεί το άρθρο 5 παράγραφος 1 (για τα προγράμματα σταθερότητας) και το άρθρο 9 παράγραφος 1 (για τα προγράμματα σύγκλισης) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, κατά την αξιολόγηση εξετάζεται: αν είναι ευλογοφανείς οι οικονομικές παραδοχές στις οποίες βασίζεται το πρόγραμμα, ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος (ΜΔΣ) που καθόρισε το κράτος μέλος και αν η πορεία προσαρμογής για την επίτευξη του στόχου αυτού είναι κατάλληλη, αν τα μέτρα που λαμβάνονται ή/και προτείνονται για την τήρηση της πορείας προσαρμογής επαρκούν για την επίτευξη του ΜΔΣ κατά τη διάρκεια του οικονομικού κύκλου, κατά την αξιολόγηση της πορείας προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ, αν καταβάλλεται μεγαλύτερη προσπάθεια προσαρμογής σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας, ενώ η προσπάθεια μπορεί να είναι πιο περιορισμένη σε περιόδους δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας και, για τη ζώνη του ευρώ και κράτη μέλη του ΜΣΙ ΙΙ, αν το κράτος μέλος προβλέπει ετήσια βελτίωση του κυκλικά προσαρμοσμένου αποτελέσματος, μείον έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα, ίση προς 0,5% του ΑΕΠ ως ένδειξη προόδου για την επίτευξη του ΜΔΣ του, κατά τον προσδιορισμό της πορείας προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ (για κράτη μέλη που δεν τον έχουν ακόμη επιτύχει) ή την προσωρινή απόκλιση από αυτόν (για κράτη μέλη που τον έχουν επιτύχει), αν εφαρμόζονται μείζονες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που οδηγούν άμεσα στην εξοικονόμηση πόρων μακροπρόθεσμα (μεταξύ άλλων, μέσω της αύξησης της δυνητικής ανάπτυξης) και, ως εκ τούτου, έχουν απτά αποτελέσματα για τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών (υπό τον όρο ότι εξασφαλίζεται κατάλληλο περιθώριο ασφαλείας σε σχέση με την τιμή αναφοράς 3% του ΑΕΠ και εφόσον η δημοσιονομική θέση αναμένεται να επανέλθει στα επίπεδα του ΜΔΣ εντός της περιόδου του προγράμματος), με ιδιαίτερη προσοχή στις μεταρρυθμίσεις του συνταξιοδοτικού συστήματος που εισάγουν πολυπυλωνικό σύστημα που περιλαμβάνει έναν υποχρεωτικό και πλήρως κεφαλαιοποιητικό πυλώνα, αν οι οικονομικές πολιτικές του κράτους μέλους παρουσιάζουν συνοχή με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών. Η ευλογοφάνεια των μακροοικονομικών παραδοχών του προγράμματος αξιολογείται με βάση τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006, χρησιμοποιώντας επίσης την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία για την εκτίμηση του δυνητικού προϊόντος και των κυκλικά προσαρμοσμένων αποτελεσμάτων. Η αξιολόγηση της συνεκτικότητας με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών πραγματοποιείται με βάση τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών στον τομέα των δημόσιων οικονομικών όπως παρουσιάζονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008. Κατά την αξιολόγηση εξετάζεται επίσης: η εξέλιξη του δείκτη χρέους και οι προοπτικές της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών τα οποία, σύμφωνα με την έκθεση του Συμβουλίου της 20ής Μαρτίου 2005 για τη «Βελτίωση της εφαρμογής του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης», πρέπει να αποτελούν αντικείμενο «αρκετής προσοχής κατά την εποπτεία των δημοσιονομικών θέσεων». Σε ανακοίνωση της Επιτροπής, της 12ης Οκτωβρίου 2006, περιγράφεται η προσέγγιση που πρέπει να τηρείται κατά την αξιολόγηση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας[3], ο βαθμός συνοχής με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων που υπέβαλε το κράτος μέλος στο πλαίσιο της στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση. Στο διαβιβαστικό σημείωμα της 7ης Ιουνίου 2005 προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών για την περίοδο 2005-2008, το Συμβούλιο ΕCOFIN δήλωσε ότι τα εθνικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων πρέπει να παρουσιάζουν συνοχή με τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης,, η συμμόρφωση με τον κώδικα δεοντολογίας[4] ο οποίος, μεταξύ άλλων, προβλέπει μια κοινή διάρθρωση και τυποποιημένους πίνακες δεδομένων για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης. |-  ΣύστασηΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7 ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Γερμανίας, για την περίοδο 2006-2010ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[5], και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 3,τη σύσταση της Επιτροπής,Μετά από διαβούλευση με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗ ΓΝΩΜΗ:5.  Στις [27 Φεβρουαρίου 2007] το Συμβούλιο εξέτασε το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Γερμανίας, που καλύπτει την περίοδο 2006-2010.6.  Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζεται το πρόγραμμα προβλέπει ότι η αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ θα επιβραδυνθεί προσωρινά από 2,3% το 2006 σε 1,4% το 2007 για να φθάσει το 1¾% κατά μέσο όρο κατά το υπόλοιπο της περιόδου του προγράμματος. Με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία (η πρώτη επίσημη εκτίμηση της αύξησης του ΑΕΠ το 2006 είναι 2,5%), το σενάριο αυτό φαίνεται ότι βασίζεται σε εύλογες παραδοχές έως το 2008 και σε κάπως ευνοϊκότερες παραδοχές για την μετέπειτα περίοδο, σε σύγκριση με τις προβλέψεις της Επιτροπής όσον αφορά την δυνητική ανάπτυξη. Οι προβλέψεις του προγράμματος όσον αφορά τον πληθωρισμό φαίνονται υψηλές.7.  Για το 2006, το πρόγραμμα μνημονεύει έλλειμμα γενικής κυβέρνησης ίσο προς 2,1% του ΑΕΠ (που αναθεωρήθηκε σε 1,9% στις τελευταίες κυβερνητικές εξαγγελίες), έναντι στόχου 3,3 % του ΑΕΠ που είχε τεθεί στο προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας. Η κυβέρνηση είχε απροσδόκητα υψηλά φορολογικά έσοδα που, όπως προβλέπεται στο σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης, δεν δαπανήθηκαν το 2006. Η φορολογική επιβάρυνση (ήτοι έσοδα από φόρους και κοινωνικές εισφορές) προβλέπεται ότι θα αυξηθεί περίπου σε 40% του ΑΕΠ το 2006, δηλαδή περίπου 1% περισσότερο από ό,τι προβλεπόταν στο προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα. Οι δαπάνες γενικής κυβέρνησης το 2006 ήταν υπό έλεγχο. Οι ελαφρά χαμηλότερες δαπάνες κατά την εκτέλεση του προϋπολογισμού οφείλονται στον χαμηλότερο όγκο των νομισματικών μεταβιβάσεων κυρίως εξαιτίας της μη αναμενόμενης ανακούφισης που προκάλεσε η βελτίωση της αγοράς εργασίας στον Ομοσπονδιακό Οργανισμό Απασχόλησης. Εκτός αυτού, οι πληρωμές για τόκους και οι επιδοτήσεις ήταν μικρότερες από το αναμενόμενο.8.  Η μεσοπρόθεσμη δημοσιονομική στρατηγική αποσκοπεί κυρίως στη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών. Για το σκοπό αυτό, το πρόγραμμα προτείνει να συνεχιστεί η δημοσιονομική εξυγίανση και παράλληλα να δημιουργηθεί ένα πιο πρόσφορο περιβάλλον για την ανάπτυξη και την απασχόληση. Μετά την προγραμματιζόμενη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος το 2006, ο δείκτης ελλείμματος προβλέπεται ότι θα υποχωρήσει κατά ½ εκατοστιαία μονάδα ετησίως (εκτός από το 2008) για να φθάσει στο ½ % του ΑΕΠ το 2010. Η βελτίωση του πρωτογενούς αποτελέσματος ακολουθεί την ίδια πορεία και προβλέπεται ότι το πλεόνασμα θα φθάσει το 2% του ΑΕΠ το 2010. Ενώ ο προϋπολογισμός περιλαμβάνει διορθωτικά μέτρα στην πλευρά των εσόδων, ιδίως με την αύξηση του κεντρικού συντελεστή ΦΠΑ από 16% σε 19%, η πορεία του δείκτη εσόδων και του δείκτη δαπανών προβλέπεται ότι θα είναι φθίνουσα από έτος σε έτος. Όντως, ο δείκτης δαπανών θα μειωθεί κατά 2½ εκατοστιαίες μονάδες σε 43 % του ΑΕΠ έως το 2010, πράγμα το οποίο προβλέπεται ότι θα επιτευχθεί ως επί το πλείστον με τη συγκράτηση των κοινωνικών δαπανών. Κατά την ίδια περίοδο, ο δείκτης εσόδων προς το ΑΕΠ προβλέπεται ότι θα μειωθεί κατά 1½ εκατοστιαία μονάδα σε 42% του ΑΕΠ έως το 2010. Η αύξηση του μεριδίου των φόρων (π.χ. αύξηση του κεντρικού συντελεστή ΦΠΑ το 2007) αντισταθμίζεται γενικά από την ελάττωση του μεριδίου των κοινωνικών εισφορών (εξαιτίας της μείωσης του ποσοστού εισφοράς για την ασφάλιση ανεργίας το 2007 και την φθίνουσα τάση του μεριδίου των εισφορών), ενώ παρατηρείται υποχώρηση των μη φορολογικών εσόδων. Οι δημοσιονομικοί στόχοι είναι υψηλότεροι για έκαστο έτος σε σύγκριση με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα, μολονότι δεν προγραμματίζεται καμμία προσαρμογή το 2008.9.  Το διαρθρωτικό αποτέλεσμα (δηλαδή το κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα μείον έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα), υπολογιζόμενο σύμφωνα με την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία, προγραμματίζεται να βελτιωθεί από έλλειμμα της τάξεως του 2% του ΑΕΠ το 2006 σε ½% στα τέλη της περιόδου του προγράμματος, ήτοι κατά μέσο όρο ½% περίπου του ΑΕΠ ετησίως. Όπως και στο προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας, ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος (ΜΔΣ) που παρουσιάζεται στο πρόγραμμα είναι η ισοσκέλιση της δημοσιονομικής θέσης σε διαρθρωτικούς όρους, η επίτευξη της οποίας δεν προβλέπεται μέσα στην περίοδο καλύπτει το πρόγραμμα. Δεδομένου ότι ο ΜΔΣ είναι απαιτητικότερος από το ελάχιστο όριο αναφοράς (που εκτιμάται ως έλλειμμα 1½% του ΑΕΠ περίπου), η επίτευξή του θα επιτρέψει τη δημιουργία περιθωρίου ασφαλείας ώστε να μην εμφανισθεί υπερβολικό έλλειμμα. Ο ΜΔΣ βρίσκεται εντός του φάσματος που υποδεικνύεται για τη ζώνη του ευρώ και τα κράτη μέλη του ΜΣΙ ΙΙ στο σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης και στον κώδικα δεοντολογίας και αντικατοπτρίζει επαρκώς τον δείκτη χρέους και τη μέση αύξηση του δυνητικού προϊόντος μακροπρόθεσμα.10.  Οι κίνδυνοι για τις δημοσιονομικές προβλέψεις του προγράμματος φαίνονται γενικά ισορροπημένοι για το 2007, αλλά στη συνέχεια τα δημοσιονομικά αποτελέσματα ενδεχομένως να είναι χειρότερα από τα προβλεπόμενα. Συγκεκριμένα, παραμένει ο κίνδυνος να μην επιτευχθεί η προβλεπόμενη μείωση του δείκτη κοινωνικών δαπανών αν δεν ληφθούν πρόσθετα μέτρα που δεν προσδιορίζονται στο πρόγραμμα. Πράγματι, το ίδιο το επικαιροποιημένο πρόγραμμα αναφέρει ότι απαιτούνται περαιτέρω μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας και στα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης. Επιπλέον, εκτός από το δημοσιονομικό βάρος που εκτιμάται στο πρόγραμμα σημαντικός κίνδυνος απορρέει από την προγραμματιζόμενη μεταρρύθμιση της φορολογίας των επιχειρήσεων το 2008. Συνεπώς, ενδέχεται να απαιτηθεί η αντιστάθμιση τυχόν μειωμένων εσόδων από τη φορολόγηση των επιχειρήσεων με επιπρόσθετη συγκράτηση των δαπανών. Αν δεν ληφθεί υπόψη η εν λόγω μεταρρύθμιση, οι προβλέψεις περί εσόδων φαίνονται συνετές. Ωστόσο, συνολικά εξακολουθούν να υφίστανται κίνδυνοι αρνητικής εξέλιξης της δημοσιονομικής προσαρμογής ιδίως από την εφαρμογή της πορείας προσαρμογής κατά τα τελευταία έτη της περιόδου του προγράμματος.11.  Με γνώμονα την ανωτέρω εκτίμηση κινδύνων, ο δημοσιονομικός προσανατολισμός του προγράμματος κρίνεται συμβατός με τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος μέχρι το 2006, δηλαδή ένα έτος νωρίτερα από την προθεσμία που είχε θέσει το Συμβούλιο. Επιπλέον, φαίνεται ότι προσφέρει επαρκές περιθώριο ασφαλείας ώστε το έλλειμμα να μην υπερβεί το όριο του 3% του ΑΕΠ υπό κανονικές μακροοικονομικές διακυμάνσεις από το 2007 και μετά, μολονότι υφίστανται ορισμένοι κίνδυνοι ως προς αυτό το 2008. Κατά τα έτη που έπονται της διόρθωσης του υπερβολικού ελλείμματος, ο ρυθμός της προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ που συνάγεται από το πρόγραμμα πρέπει να ενισχυθεί, ιδίως το 2008, ώστε να συνάδει με το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης, το οποίο ορίζει ότι, για τη ζώνη του ευρώ και τα κράτη μέλη που συμμετέχουν στον ΜΣΙ ΙΙ η ετήσια βελτίωση του διαρθρωτικού δημοσιονομικού αποτελέσματος πρέπει να είναι 0,5% του ΑΕΠ (ως μέτρο αναφοράς) και ότι η προσαρμογή θα πρέπει να είναι υψηλότερη σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας, ενώ θα μπορούσε να είναι χαμηλότερη σε περιόδους δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας. Συγκεκριμένα, δεν προγραμματίζεται βελτίωση του διαρθρωτικού αποτελέσματος το 2008, έτος κατά το οποίο αναμένεται ότι θα επικρατούν ευνοϊκές οικονομικές συνθήκες. Η τήρηση της απαιτούμενης πορείας διαρθρωτικής προσαρμογής στην ουσία θα επιτρέψει να επιτευχθεί ο ΜΔΣ εντός του χρονικού ορίζοντα του προγράμματος.12.  Εκτιμάται ότι το ακαθάριστο δημόσιο χρέος σταθεροποιήθηκε σε 67,9% του ΑΕΠ το 2006, υπερβαίνοντας έτσι τη σχετική τιμή αναφοράς βάσει της συνθήκης (60% του ΑΕΠ). Το πρόγραμμα προβλέπει ότι ο δείκτης χρέους θα μειωθεί κατά 3½ εκατοστιαίες μονάδες κατά την περίοδο που καλύπτει το πρόγραμμα. Λαμβάνοντας υπόψη τους κινδύνους όσον αφορά την επίτευξη των στόχων για το έλλειμμα και την αβεβαιότητα ως προς τις προσαρμογές αποθεμάτων-ροών για τη μείωση του χρέους που λαμβάνονται ως βάση, η εξέλιξη του δείκτη χρέους ενδέχεται να είναι λιγότερο θετική από ό,τι προβλέπει το πρόγραμμα. Με βάση αυτή την εκτίμηση των κινδύνων, ο δείκτης χρέους ενδέχεται να μην υποχωρήσει αρκετά προς την τιμή αναφοράς κατά την περίοδο του προγράμματος.13.  Ο μακροπρόθεσμος δημοσιονομικός αντίκτυπος της δημογραφικής γήρανσης στη Γερμανία πλησιάζει τον μέσο όρο της ΕΕ, μολονότι η αύξηση των συνταξιοδοτικών δαπανών είναι κάπως μικρότερη σε σχέση με πολλές άλλες χώρες, χάρη στις μεταρρυθμίσεις που ήδη επήλθαν στο σύστημα συντάξεων. Εγκρίθηκε νομοσχέδιο που προβλέπει τη σταδιακή αύξηση του υποχρεωτικού ορίου συνταξιοδότησης στο 67ο έτος της ηλικίας, από το 2012 και μετά. Παρά τις επιτρεπόμενες εξαιρέσεις από το ανώτατο αυτό όριο ηλικίας, το μέτρο αυτό θα ενισχύσει την μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών. Επιπλέον, περαιτέρω ρυθμίσεις ως προς τις ιδιωτικές συντάξεις θα συμβάλουν θετικά στα εισοδήματα των συνταξιούχων. Η αρχική δημοσιονομική θέση αποτελεί κίνδυνο για τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών ακόμη και χωρίς να ληφθούν υπόψη οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της δημογραφικής γήρανσης. Επιπλέον, το τρέχον επίπεδο ακαθάριστου χρέους βρίσκεται πάνω από την τιμή αναφοράς που ορίζει η Συνθήκη. Συνολικά, η Γερμανία φαίνεται ότι αντιμετωπίζει μεσαίας τάξεως κίνδυνο ως προς τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών της.14.  Το πρόγραμμα σταθερότητας δεν περιλαμβάνει ποιοτική αξιολόγηση του συνολικού αντίκτυπου της έκθεσης για την εφαρμογή του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων του Οκτωβρίου 2006 στο πλαίσιο της μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής στρατηγικής. Επιπλέον, δεν παρέχει συστηματικές πληροφορίες σχετικά με το δημοσιονομικό κόστος ή την εξοικονόμηση πόρων που συνδέονται άμεσα με τις κυριότερες μεταρρυθμίσεις του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων, οι δε δημοσιονομικές προβλέψεις δεν λαμβάνουν ρητά υπόψη τις επιπτώσεις που θα έχουν για τα δημόσια οικονομικά οι δράσεις που προβλέπονται στο εν λόγω εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Τα μέτρα στον τομέα των δημόσιων οικονομικών που αναφέρονται στο πρόγραμμα σταθερότητας φαίνεται ότι συνάδουν με τις δράσεις που προβλέπονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Συγκεκριμένα, η μεταρρύθμιση της φορολογίας των επιχειρήσεων το 2008 και η μεταρρύθμιση του συστήματος ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης περιλαμβάνονται σε αμφότερα τα προγράμματα. Ακόμη, και τα δύο προγράμματα προβλέπουν, ως δεύτερο στάδιο της μεταρρύθμισης του ομοσπονδιακού συστήματος, την επανεξέταση των δημοσιονομικών σχέσεων μεταξύ των διαφόρων επιπέδων κρατικής διοίκησης προκειμένου ενισχυθεί η ανάληψη ευθυνών σε όλα τα επίπεδα. Εκτός αυτού, το πρόγραμμα σταθερότητας αναγνωρίζει στο πλαίσιο αυτό την αναγκαιότητα να αναπτυχθεί ένα θεσμικό πλαίσιο το οποίο θα εξασφαλίσει την δημοσιονομική πειθαρχία σε όλα τα επίπεδα της κρατικής διοίκησης και θα προβλέπει μέτρα για την πρόληψη δημοσιονομικών κρίσεων.15.  Τα σχεδιαζόμενα μέτρα στον τομέα των δημόσιων οικονομικών συμβαδίζουν εν πολλοίς με τους γενικούς προσανατολισμούς οικονομικής πολιτικής, που περιλαμβάνονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008.16.  Όσον αφορά τις απαιτήσεις δεδομένων που ορίζει ο κώδικας δεοντολογίας για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης, το πρόγραμμα παρουσιάζει ορισμένα κενά τόσο στα υποχρεωτικά όσο και στα προαιρετικά δεδομένα[6].Συνολικά το επικαιροποιημένο πρόγραμμα θεωρείται συνεπές όσον αφορά τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος από το 2006, ένα έτος πριν την προθεσμία που είχε θέσει το Συμβούλιο. Τα επόμενα έτη θα σημειωθεί κάποια πρόοδος ως προς την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού στόχου. Ωστόσο, η επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων περιβάλλεται από κινδύνους.Λαμβάνοντας υπόψη την ανωτέρω αξιολόγηση, η Γερμανία καλείται:(i) Να επωφεληθεί από την περίοδο ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας την οποία διανύει και να ενισχύσει την διαρθρωτική προσαρμογή για την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού στόχου από το 2008 και μετά, ασκώντας αυστηρό έλεγχο στις δαπάνες και εξασφαλίζοντας, παράλληλα, ότι η εξαγγελθείσα μεταρρύθμιση του συστήματος φορολογίας επιχειρήσεων δεν θα υποθηκεύσει την δημοσιονομική εξυγίανση.(ii) Ενόψει του ύψους του χρέους της χώρας και της προβλεπόμενης αύξησης των δαπανών που συνδέονται με την δημογραφική γήρανση, να βελτιώσει την μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών μέσω της επίτευξης του ΜΔΣ και της εφαρμογής μεταρρυθμίσεων ιδίως στο σύστημα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης.(iii) Να βελτιώσει το δημοσιονομικό πλαίσιο ούτως ώστε να ενισχυθεί η δημοσιονομική πειθαρχία σε όλα τα επίπεδα της κρατικής διοίκησης, ιδίως με την εφαρμογή των σχεδίων για το δεύτερο στάδιο της μεταρρύθμισης του ομοσπονδιακού συστήματος.Σύγκριση βασικών μακροοικονομικών και δημοσιονομικών προβλέψεων2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 |Πραγματικό ΑΕΠ (μεταβολή %) | ΠΣ Νοεμ. 2006 | 0,9 | 2,3 | 1,4 | 1 ¾ | 1 ¾ | 1 ¾ |COM Νοεμ. 2006 | 0,9 | 2,4 | 1,4 | 2,0 | -- | -- |ΠΣ Φεβ. 2006 | 0,9 | 1 ½ | 1 | 1 ¾ | 1 ¾ | -- |Πληθωρισμός ΕνΔΤΚ (%) | ΠΣ Νοεμ. 2006 | -- | -- | -- | -- | -- | -- |COM Νοεμ. 2006 | 1,9 | 1,8 | 2,2 | 1,2 | -- | -- |ΠΣ Φεβ. 2006 | -- | -- | -- | -- | -- | -- |Κενό παραγωγής (% του δυνητικού ΑΕΠ) | ΠΣ Νοεμ. 20061 | -1,2 | -0,3 | -0,3 | -0,2 | 0,0 | 0,0 |COM Noεμ. 20065 | -1,3 | -0,2 | -0,4 | 0,1 | -- | -- |ΠΣ Φεβ. 20061 | -0,9 | -0,7 | -1,1 | -0,7 | -0,4 | -- |Αποτέλεσμα γενικής κυβέρνησης (ως % του ΑΕΠ) | ΠΣ Νοεμ. 2006 | -3,2 | -2,1 | -1 ½ | -1 ½ | -1 | -½ |COM Νοεμ. 2006 | -3,2 | -2,3 | -1,6 | -1,2 | -- | -- |ΠΣ Φεβ. 2006 | -3,3 | -3,3 | -2 ½ | -2 | -1 ½ | -- |Πρωτογενές αποτέλεσμα (ως % του ΑΕΠ) | ΠΣ Νοεμ. 2006 | -0,5 | 1/2 | 1 | 1 | 1 ½ | 2 |COM Νοεμ. 2006 | -0,5 | 0,4 | 1,1 | 1,5 | -- | -- |ΠΣ Φεβ. 2006 | -0,5 | - ½ | ½ | 1 ¼ | 1 ½ | -- |Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα (ως % του ΑΕΠ) | ΠΣ Νοεμ. 20061 | -2,6 | -2,0 | -1,5 | -1,5 | -1,0 | -0,6 |COM Νοεμ. 2006 | -2,6 | -2,2 | -1,4 | -1,2 | -- | -- |ΠΣ Φεβ. 20061 | -2,9 | -2,9 | -1,8 | -1,5 | -1,1 | -- |Διαρθρωτικό αποτέλεσμα2 (ως % του ΑΕΠ) | ΠΣ Νοεμ. 20063 | -2,7 | -2,0 | -1,5 | -1,5 | -1,0 | -0,6 |COM Noεμ. 20064 | -2,7 | -2,2 | -1,4 | -1,2 | -- | -- |ΠΣ Φεβ. 2006 | -3,0 | -2,9 | -1,8 | -1,5 | -1,1 | -- |Ακαθάριστο δημόσιο χρέος (ως % του ΑΕΠ) | ΠΣ Νοεμ. 2006 | 67,9 | 67,9 | 67 | 66 ½ | 65 ½ | 64 ½ |COM Νοεμ. 2006 | 67,9 | 67,8 | 67,7 | 67,3 | -- | -- |ΠΣ Φεβ. 2006 | 67 ½ | 69 | 68 ½ | 68 | 67 | -- |Σημειώσεις: 1Οι υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής πραγματοποιήθηκαν βάσει των πληροφοριών που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα 2Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα (όπως και στις προηγούμενες γραμμές) πλην εκτάκτων και λοιπών προσωρινών μέτρων. 3Έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα σύμφωνα με το πρόγραμμα (αύξηση του ελλείμματος κατά 0,1% του ΑΕΠ το 2005). 4Έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα σύμφωνα με τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006 (αύξηση του ελλείμματος κατά 0,1% του ΑΕΠ το 2005). 5Βάσει εκτιμώμενης δυνητικής ανάπτυξης 1,2%, 1,3%, 1,4% και 1,4% αντιστοίχως για την περίοδο 2005-2008. Πηγή: Πρόγραμμα σταθερότητας (ΠΣ)· φθινοπωρινές οικονομικές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006 (COM)· υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής |[1] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Όλα τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[2] Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, "Εφαρμογή της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση - Ένα έτος επίτευξης αποτελεσμάτων", 12.12.2006, COM(2006) 816.[3] Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο - Μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών στην ΕΕ, της 12.10.2006, COM(2006) 574 και έγγραφο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Γενική Διεύθυνση Οικονομικών και Χρηματοδοτικών Υποθέσεων (2006), «Μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών στην Ευρωπαϊκή Ένωση», Ευρωπαϊκή Οικονομία, τεύχος αριθ. 4/2006.[4] «Λεπτομερείς ρυθμίσεις για την εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και κατευθυντήριες γραμμές για τη μορφή και το περιεχόμενο των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης», που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο ECOFIN στις 11 Οκτωβρίου 2005.[5] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[6] Συγκεκριμένα, το πρόγραμμα δεν παρέχει στοιχεία ως προς τον πληθωρισμό βάσει του ΕνΔΤΚ, τις συνολικές κοινωνικές μεταβιβάσεις και την προσαρμογή αποθεμάτων-ροών, ούτως ως προς τις αποζημιώσεις των εργαζομένων και την ανάλυση των φορολογικών εσόδων που παρασχέθηκαν χωριστά στην Επιτροπή.


				|

		52013DC0364

			Σύσταση για ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Λετονίας για το 2013 και την έκδοση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Λετονίας για την περίοδο 2012-2016 /* COM/2013/0364 final - 2013/ () */

Σύσταση
για
ΣΥΣΤΑΣΗ
ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
σχετικά
με το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
της Λετονίας
για το 2013
και την έκδοση
γνώμης του
Συμβουλίου
σχετικά με το
πρόγραμμα
σύγκλισης της
Λετονίας για
την περίοδο 2012-2016

ΤΟ
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας
υπόψη τη
Συνθήκη για τη
λειτουργία της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης, και
ιδίως το άρθρο 121
παράγραφος 2 και
το άρθρο 148
παράγραφος 4,
Έχοντας
υπόψη τον
κανονισμό (ΕΚ)
αριθ. 1466/97 του
Συμβουλίου,
της 7ης Ιουλίου
1997, για την
ενίσχυση της
εποπτείας της
δημοσιονομικής
κατάστασης και
την εποπτεία και
τον συντονισμό
των
οικονομικών
πολιτικών[1], και
ιδίως το άρθρο 9
παράγραφος 2,
Έχοντας
υπόψη τη
σύσταση της
Ευρωπαϊκής
Επιτροπής[2],
Έχοντας
υπόψη τα
ψηφίσματα του
Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου[3],
Έχοντας
υπόψη τα συμπεράσματα
του Ευρωπαϊκού
Συμβουλίου,
Έχοντας
υπόψη τη γνώμη
της επιτροπής
απασχόλησης,
Κατόπιν
διαβούλευσης
με την
οικονομική και
δημοσιονομική
επιτροπή,
Εκτιμώντας
τα ακόλουθα:
(1)        Στις 26
Μαρτίου 2010 το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
συμφώνησε με
την πρόταση της
Επιτροπής για
τη δρομολόγηση
της
στρατηγικής «Ευρώπη
2020», μιας νέας
στρατηγικής
για την
ανάπτυξη και
την
απασχόληση, η
οποία,
βασιζόμενη
στον μεγαλύτερο
συντονισμό των
οικονομικών
πολιτικών, θα
εστιάζεται
στους
νευραλγικούς
τομείς στους
οποίους
απαιτείται
δράση ώστε να
ενισχυθεί το
δυναμικό
διατηρήσιμης
ανάπτυξης και
ανταγωνιστικότητας
της Ευρώπης.
(2)       Στις 13
Ιουλίου 2010, βάσει
των συστάσεων
της Επιτροπής,
το Συμβούλιο
εξέδωσε
σύσταση
σχετικά με
τους γενικούς
προσανατολισμούς
της
οικονομικής
πολιτικής των
κρατών μελών
και της Ένωσης
(2010 έως 2014) και, στις 21
Οκτωβρίου 2010,
εξέδωσε
απόφαση
σχετικά με τις
κατευθυντήριες
γραμμές των
πολιτικών
απασχόλησης
των κρατών
μελών[4],
οι οποίες από
κοινού
αποτελούν τις
«ολοκληρωμένες
κατευθυντήριες
γραμμές». Τα κράτη
μέλη κλήθηκαν
να λαμβάνουν
υπόψη τις
ολοκληρωμένες
κατευθυντήριες
γραμμές στις
οικονομικές
τους πολιτικές
και στις
πολιτικές τους
για την
απασχόληση.
(3)       Στις 29
Ιουνίου 2012, οι
αρχηγοί κρατών
ή κυβερνήσεων
ενέκριναν
«Σύμφωνο για
την ανάπτυξη
και την
απασχόληση», το
οποίο παρέχει
ένα συνεκτικό
πλαίσιο δράσης
σε επίπεδο
κρατών μελών,
ΕΕ και ευρωζώνης,
με την
κινητοποίηση
όλων των
δυνατών
μηχανισμών,
μέσων και
πολιτικών.
Έλαβαν
αποφάσεις
σχετικά με τη
δράση που
πρέπει να
αναληφθεί στο
επίπεδο των
κρατών μελών,
ιδίως
εκφράζοντας
την απόλυτη
προσήλωσή τους
στην επίτευξη
των στόχων της
στρατηγικής
«Ευρώπη 2020» και
στην εφαρμογή
των συστάσεων
ανά χώρα.
(4)       Στις 6
Ιουλίου 2012, το
Συμβούλιο
εξέδωσε
σύσταση σχετικά
με το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
της Λετονίας
για το 2012 και
εξέδωσε τη
γνώμη του
σχετικά με το
επικαιροποιημένο
πρόγραμμα
σύγκλισης της
Λετονίας για
την περίοδο 2011-2015.
(5)       Στις 28
Νοεμβρίου 2012, η
Επιτροπή
εξέδωσε την
Ετήσια Επισκόπηση
της Ανάπτυξης[5],
σηματοδοτώντας
την έναρξη του
Ευρωπαϊκού
Εξαμήνου του 2013
για τον
συντονισμό των
οικονομικών
πολιτικών.
Επίσης, στις 28
Νοεμβρίου 2012, η
Επιτροπή,
βάσει του
κανονισμού (ΕΕ)
αριθ. 1176/2011, εξέδωσε
έκθεση για τον
Μηχανισμό
Επαγρύπνησης[6],
στην οποία δεν
προσδιόρισε τη
Λετονία ως ένα
από τα κράτη
μέλη τα οποία
θα έπρεπε να
υποβληθούν σε
εμπεριστατωμένη
επισκόπηση.
(6)       Στις 14
Μαρτίου 2013 το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
ενέκρινε τις
προτεραιότητες
για την
εξασφάλιση
χρηματοπιστωτικής
σταθερότητας,
δημοσιονομικής
εξυγίανσης και
δράσης για την
ενίσχυση της
ανάπτυξης.
Υπογράμμισε
την ανάγκη να
επιδιωχθεί
διαφοροποιημένη,
ευνοϊκή προς
την ανάπτυξη δημοσιονομική
εξυγίανση, να
αποκατασταθούν
οι κανονικές
συνθήκες
δανειοδότησης
στην
οικονομία, να
προωθηθούν η
ανάπτυξη και η
ανταγωνιστικότητα,
να
καταπολεμηθούν
η ανεργία και
οι κοινωνικές
επιπτώσεις της
κρίσης και να
εκσυγχρονιστεί
η δημόσια
διοίκηση.
(7)       Στις 29
Απριλίου 2013, η
Λετονία
υπέβαλε το
εθνικό πρόγραμμα
σύγκλισης του 2013
για την
περίοδο 2012-2016, και,
στις 2 Μαΐου 2013, το
εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
για το 2013. Για να
ληφθεί υπόψη η
μεταξύ τους αλληλεξάρτηση,
τα δύο
προγράμματα
αξιολογήθηκαν
συγχρόνως.
(8)       Βάσει
της
αξιολόγησης
του
προγράμματος
σύγκλισης του 2013,
σύμφωνα με τον
κανονισμό (ΕΚ)
αριθ. 1466/97, το Συμβούλιο
είναι της
γνώμης ότι το
μακροοικονομικό
σενάριο, στο
οποίο
στηρίζονται οι
δημοσιονομικές
προβολές του
προγράμματος είναι
εύλογο. Η
οικονομική
ανάπτυξη
αναμένεται να
επιβραδυνθεί
κάπως,
κινούμενη σε
περίπου 4% ετησίως,
ενώ οι
αυξήσεις των
τιμών
προβλέπεται να
παραμείνουν
συγκρατημένες.
Το έλλειμμα
της γενικής
κυβέρνησης
μειώθηκε το 2012 σε
επίπεδο αρκετά
χαμηλότερο του
3% του ΑΕΠ και το
έτος αυτό
επιτεύχθηκε ο
μεσοπρόθεσμος
στόχος, δηλαδή
αισθητά
νωρίτερα από
ό,τι είχε προβλεφθεί
στο
προηγούμενο
πρόγραμμα. Το
πρόγραμμα επιβεβαιώνει
τον
προηγούμενο
ΜΔΣ του -0,5%, που
ανταποκρίνεται
στους στόχους
του συμφώνου. Ο
στόχος της
δημοσιονομικής
στρατηγικής
που
παρουσιάζεται
στο πρόγραμμα
είναι να
διατηρηθεί η
διαρθρωτική
δημοσιονομική
θέση η οποία
βασίζεται στον
ΜΔΣ, με οποιαδήποτε
απόκλιση να
περιορίζεται
στις
επαυξητικές
επιπτώσεις της
συστημικής
συνταξιοδοτικής
μεταρρύθμισης·
η μεταρρύθμιση
αυτή
συνεπάγεται
σταδιακή αύξηση
του μεριδίου
των εισφορών
κοινωνικής
ασφάλισης που
μεταφέρονται
σε
κεφαλαιοποιητικό
σύστημα
συντάξεων και
εφαρμόζεται το
2013, το 2015 και το 2016.
Ωστόσο, μετά
από συνολική
αξιολόγηση με
σημείο
αναφοράς το εκ
νέου
υπολογισθέν διαρθρωτικό
ισοζύγιο,
περιλαμβανομένης
ανάλυσης των
δαπανών χωρίς
να
υπολογίζονται
τα μέτρα διακριτικής
ευχέρειας,
φαίνεται ότι
το διαρθρωτικό
ισοζύγιο
πρόκειται να
αποκλίνει από
τον ΜΔΣ κατά 1,0
π.π.. του ΑΕΠ το 2013,
δηλαδή αισθητά
περισσότερο
από την
επαυξητική
επίπτωση της
συστημικής
συνταξιοδοτικής
μεταρρύθμισης,
και κατά
περαιτέρω 0,2 π.π.
το 2014. Το χρέος
της κυβέρνησης
αναμένεται να
παραμείνει
αισθητά
χαμηλότερα από
το 60% καθ’ όλη τη
διάρκεια του
προγράμματος,
αυξανόμενο από
40,7% του ΑΕΠ το 2012 σε
44,5% το 2013, καθώς η
κυβέρνηση
συσσωρεύει
περιουσιακά
στοιχεία για
την αποπληρωμή
χρέους, και
μειώνεται από
το 2014 με την
πραγματοποίηση
των
αποπληρωμών,
φθάνοντας σε 34,6%
μέχρι το τέλος
της περιόδου
που καλύπτει
το πρόγραμμα. Ο
νόμος περί δημοσιονομικής
πειθαρχίας
εγκρίθηκε από
το Κοινοβούλιο
της Λετονίας
τον Ιανουάριο
του 2013 και τέθηκε
σε ισχύ τον
Μάρτιο του 2013.
Εάν εφαρμοστεί
αποτελεσματικά,
ο νέος νόμος θα
ενισχύσει
σημαντικά το δημοσιονομικό
πλαίσιο στη
Λετονία,
παρέχοντας έναν
αποτελεσματικό
μηχανισμό για
τον περιορισμό
της αύξησης
των δαπανών σε
περιόδους
ευνοϊκής οικονομικής
συγκυρίας και
χρησιμεύοντας
ως βάση για
πολυετή δημοσιονομικό
προγραμματισμό
βάσει κανόνων.
(9)       Η
Λετονία μείωσε
τους φόρους
επί της
εργασίας και
σχεδιάζει να
προβεί σε
περαιτέρω
ενέργειες σε
αυτόν τον
τομέα το 2014 και
το 2015. Ωστόσο, η
φορολογική επιβάρυνση
για τους
χαμηλόμισθους
εξακολουθεί να
είναι μεταξύ
των υψηλότερων
στην ΕΕ, πράγμα
που δείχνει
την ανάγκη για
κατάλληλη
διαμόρφωση της
φορολογικής πολιτικής
ώστε να
προωθηθεί η
απασχόληση για
τα άτομα με
χαμηλή
ειδίκευση.
Επιπλέον,
αναμένεται να
βελτιωθεί το
διαρθρωτικό
ισοζύγιο με τη
μετατόπιση της
φορολογίας από
την εργασία σε
περιοδικούς
φόρους περιουσίας
και σε φόρους
που συνδέονται
με τη χρήση φυσικών
και λοιπών
πόρων . Οι
περιβαλλοντικοί
φόροι
εξακολουθούν
να μην είναι
επαρκώς
ανεπτυγμένοι
και κυριαρχούν
οι φόροι στα
καύσιμα, ενώ η
φορολόγηση
άλλων πηγών
ενέργειας, της
ρύπανσης και
της χρήσης
φυσικών πόρων
βρίσκεται σε
επίπεδο
χαμηλότερο από
τον μέσο όρο
της ΕΕ. Η
περαιτέρω
διεύρυνση της
φορολογικής
βάσης για να
συμπεριλάβει
άλλες πηγές
περιβαλλοντικής
φορολογίας θα
συνέβαλλε στην
επίτευξη των
περιβαλλοντικών
στόχων. Η
κυβέρνηση έχει
εντείνει τις
προσπάθειές
της για την
καταπολέμηση
της παραοικονομίας
και του υψηλού
επιπέδου της
αδήλωτης εργασίας·
(10)     Ενώ η
διαρθρωτική
προσαρμογή
μετά την κρίση
ήταν επιτυχής,
η εμπειρία
ενός έντονου
κύκλου
«άνθησης-κατάρρευσης»
απαιτεί την
παρακολούθηση
της μελλοντικής
αύξησης των
πιστώσεων και
της
σταθερότητας
της βάσης
τραπεζικής
χρηματοδότησης
που συνδέεται
με την εισροή
ξένων
καταθέσεων με
κατάλληλες
μικρο- και
μακροπροληπτικές
πολιτικές.
(11)     Η
Λετονία έχει
λάβει σειρά
μέτρων για την
αντιμετώπιση
της υψηλής μακροχρόνιας
ανεργίας και
της ανεργίας
των νέων. Η χρηματοδότηση
και η κάλυψη
των ενεργών
πολιτικών για
την αγορά
εργασίας ήταν
αυξημένες το 2013
σε σύγκριση με
το 2012,
εφαρμόζονται
νέα μέτρα,
συμπεριλαμβανομένης
της καταγραφής
των δεξιοτήτων
των ανέργων και
της
βελτιωμένης
βοήθειας στην
αναζήτηση
εργασίας.
Ωστόσο, η
μακροχρόνια
ανεργία και η
ανεργία των
νέων
εξακολουθούν
να είναι
υψηλές, η
ενεργοποίηση
των ανέργων
και των
αποδεκτών
παροχών είναι
χαμηλή και η πρόσβαση
σε κοινωνικές
υπηρεσίες
είναι ελλιπής.
Υπάρχουν
ανησυχίες ότι
η
επαγγελματική
εκπαίδευση και
κατάρτιση,
αδυνατεί να
εξοπλίσει το
εργατικό
δυναμικό με
επαρκείς
ποιοτικές
δεξιότητες, ενώ
υπάρχει
περιορισμένη
διαθεσιμότητα
κατάρτισης
ποιότητας με
βάση την
εργασία. Είναι
απαραίτητη η
καθιέρωση
συνολικού
επαγγελματικού
προσανατολισμού,
καθώς και η συνέχιση
της εφαρμογής
των
μεταρρυθμίσεων
όσον αφορά την
επαγγελματική
εκπαίδευση και
κατάρτιση,
περιλαμβανομένης
της βελτίωσης
των συνιστωσών
που αφορούν
την ποιότητα
και την
πρόσβαση στη
μάθηση βάσει
εργασίας και
μαθητείας.
(12)     Υψηλό
ποσοστό του
πληθυσμού της
Λετονίας
διατρέχει
κίνδυνο
φτώχειας και
κοινωνικού
αποκλεισμού (40%)
και για τα
παιδιά το
ποσοστό αυτό
είναι ακόμη υψηλότερο
(43,6%). Συνολικά, το
ποσοστό
κινδύνου
φτώχειας
αυξήθηκε
ελαφρά το 2012,
γεγονός που
υποδηλώνει ότι
η ανάπτυξη δεν
μεταφράζονται
αυτομάτως σε
μείωση της
φτώχειας, και
είναι αναγκαία
η θέσπιση
στοχοθετημένων
πολιτικών. Η
Λετονία έχει
λάβει ορισμένα
μέτρα για την
αντιμετώπιση
της φτώχειας
των ανέργων
και των
παιδιών. Ωστόσο,
λήφθηκαν
λιγότερο άμεσα
μέτρα για την
αντιμετώπιση
των
προβλημάτων
του συστήματος
κοινωνικής
πρόνοιας,
ιδίως σε σχέση
με τη
διαφάνεια, την
επάρκεια των
παροχών και
την κάλυψη, και
ανεπαρκή μέτρα
ενεργοποίησης
για τους
αποδέκτες
παροχών. Η
έλλειψη δημοσιονομικών
περιθωρίων
έχει αναγκάσει
τη Λετονία να
μειώσει το
επίπεδο του
ελάχιστου
εγγυημένου εισοδήματος
και να
καταργήσει τη
χρηματοδότηση
της παροχής
αυτής μέσω του
κρατικού
προϋπολογισμού.
Οι αποφάσεις αυτές
είναι πιθανόν
να
επιδεινώσουν
την ακραία φτώχεια
και να
εντείνουν τις
υπάρχουσες
ανισότητες
όσον αφορά την
πρόσβαση στην
κοινωνική
πρόνοια που
υπάρχουν
μεταξύ τοπικών
κυβερνήσεων,
μειώνοντας
συγχρόνως τα
κίνητρα της
κεντρικής
κυβέρνησης να
επενδύει στην
ανάπτυξη
πολιτικής και
στον έλεγχο
της κοινωνικής
αρωγής. Είναι
σημαντικό να
παρακολουθούνται
τα
αποτελέσματα
των αποφάσεων
για να
αποφευχθεί
επιδείνωση της
κατάστασης.
(13)     Η
Λετονία έχει
προτείνει μια φιλόδοξη
μεταρρύθμιση,
η οποία
αναμένεται ότι
θα έχει
σημαντικό
θετικό
αντίκτυπο στην
ποιότητα του
συστήματος
τριτοβάθμιας
εκπαίδευσης.
Τα σχέδια των
μεταρρυθμίσεων
περιλαμβάνουν
την αναμόρφωση
της
διαδικασίας
διαπίστευσης,
τον διαχωρισμό
των
ακαδημαϊκών και
διαχειριστικών
λειτουργικών
των πανεπιστημίων,
την ανάπτυξη
ενός νέου
μοντέλου
χρηματοδότησης
και την
ενοποίηση των
ιδρυμάτων
τριτοβάθμιας
εκπαίδευσης.
Ωστόσο, τα
σχέδια
βρίσκονται
ακόμη σε
αρχικό στάδιο
και θα πρέπει
να εφαρμοστούν
σωστά ώστε να
εξασφαλιστεί
ότι θα
υλοποιηθούν οι
προβλεπόμενες
θετικές
επιπτώσεις.
Επιπλέον, το 2013,
θα διεξαχθεί
αξιολόγηση της
αποτελεσματικότητας
των
επιστημονικών
ιδρυμάτων και
των
αναπτυξιακών
στρατηγικών τους.
Η σημαντική
αυτή
αξιολόγηση
αναμένεται να
συμβάλει στη
στήριξη της
μελλοντικής
μεταρρύθμισης
και της χρηματοδότησης
των
επιστημονικών
ιδρυμάτων, με
στόχο τη
στήριξη της
ανάπτυξης των
δραστηριοτήτων
καινοτομίας
στη Λετονία.
(14)     Η
Λετονία έχει
προτείνει
μέτρα
πολιτικής για
την εξοικονόμηση
ενέργειας
στους κύριους τομείς
της
οικονομίας.
Αναμένεται ότι
κατά τα επόμενα
έτη
περισσότερο
από το 70 % της
εξοικονόμησης ενέργειας
θα προέρχεται
από τομέα των
κτιρίων. Ωστόσο,
η εφαρμογή
σχεδίων
μόνωσης
κατοικιών ήταν
αργή και ο
αριθμός των
ολοκληρωθέντων
σχεδίων παραμένει
μικρός σε
σχέση με τον
αριθμό των
κτιρίων με
μεγάλες απώλειες
ενέργειας. Τα
περιθώρια
βελτίωσης της
αποτελεσματικότητας
στον τομέα
αυτόν είναι
σημαντικά,
δεδομένου ότι
η ένταση
ενέργειας στα
νοικοκυριά της
Λετονίας ήταν
η υψηλότερη
στην ΕΕ το 2010. Το 2012,
η Λετονία
πραγματοποίησε
πρόοδο στο
άνοιγμα της αγοράς
ηλεκτρικής
ενέργειας στον
ανταγωνισμό και
στη συμμετοχή
σε
περιφερειακές
αγορές. Η
απευθείας
σύναψη
συμβάσεων με
τους
προμηθευτές
ηλεκτρικής
ενέργειας
εφαρμόζεται
πλήρως στον
τομέα των
επιχειρήσεων
και αρχίζει να
εισάγεται σε
εθελοντική
βάση για τα νοικοκυριά.
Η Λετονία
πρόκειται να
προσχωρήσει
στο χρηματιστήριο
ηλεκτρικής
ενέργειας Nord Pool Spot
τον Ιούνιο του
2013. Εντούτοις,
δεν σημειώθηκε
καμία πρόοδος
όσον αφορά το
άνοιγμα της
αγοράς φυσικού
αερίου και
εξακολουθεί να
υπάρχει
εξάρτηση από
μία μόνο πηγή
ενέργειας. Οι
αρχές είναι
επίσης
αντιμέτωπες με
δύσκολες
διαπραγματεύσεις
σχετικά με την
ιδιοκτησία και
τη διαχείριση
της
εγκατάστασης
αποθήκευσης
φυσικού
αερίου, η οποία
έχει μεγάλη
σημασία για
την ομαλή
λειτουργία της
περιφερειακής
αγοράς φυσικού
αερίου.
(15)     Το
λετονικό
δικαστικό
σύστημα
χαρακτηρίζεται
από αδυναμίες
στην απονομή
δικαιοσύνης σε
αστικές
υποθέσεις. Το
σύστημα
χαρακτηρίζεται
από σειρά προβλημάτων,
όπως οι
χρονοβόρες
διαδικασίες
για την επίλυση
αστικών και
εμπορικών
υποθέσεων στα
πρωτοδικεία
και χαμηλά
ποσοστά
διεκπεραίωσης
υποθέσεων που
οδηγούν σε
σώρευση
ανεκδίκαστων
υποθέσεων. Οι
χρόνοι
εκδίκασης
είναι
ιδιαίτερα
μεγάλοι για
τις
διαδικασίες
αφερεγγυότητας.
Επιπλέον, πολλές
περιπτώσεις δεν
επιλύονται σε
πρώτο βαθμό,
πράγμα που
δημιουργεί
καθυστερήσεις
σε όλες τις
βαθμίδες,
μέχρι το ανώτατο
δικαστήριο.
Θετικά βήματα
για τη
βελτίωση της
αποτελεσματικότητας
και της
ποιότητας του
συστήματος
έχουν ληφθεί
πρόσφατα, αλλά
είναι πολύ νωρίς
για να αξιολογηθεί
ο αντίκτυπός
τους. Είναι
ιδιαίτερα σημαντικό
να αποδίδεται
η δέουσα
προσοχή στις
πολιτικές
διαχείρισης
των ανθρωπίνων
πόρων εντός του
δικαστικού
σώματος. Η
μεγαλύτερη
συμμετοχή του δικαστικού
συμβουλίου, η
επανεξέταση
του ρόλου των
διευθυντικών θέσεων
στους κόλπους
του δικαστικού
σώματος, καθώς
και η καλύτερη
κατάρτιση των
δικαστών θα
μπορούσαν να
συμβάλουν στη
βελτίωση της
ποιότητας της δικαιοσύνης.
Στα τέλη του 2012,
προτάθηκαν
τροποποιήσεις
του νόμου περί
αφερεγγυότητας.
Ωστόσο, το πεδίο
εφαρμογής των
τροποποιήσεων
είναι
περιορισμένο
και δεν
αντιμετωπίζει
τις αδυναμίες
του νόμου με
συνολικό
τρόπο. Για
παράδειγμα,
έχουν
εντοπιστεί
προβλήματα σε
σχέση με την
πρακτική
εφαρμογή του
νόμου,
ειδικότερα
όσον αφορά τον
ρόλο των
συνδίκων πτωχεύσεων,
τις ευθύνες
τους σε σχέση
με τους
δικαστές και
την ουσιαστική
εκκαθάριση των
στοιχείων
ενεργητικού, καθώς
και ζητήματα
που
σχετίζονται με
περιπτώσεις
αφερεγγυότητας
φυσικών
προσώπων, που
πρέπει επίσης
να εξεταστούν.
(16)     Στο
πλαίσιο του
Ευρωπαϊκού
Εξαμήνου, η Επιτροπή
πραγματοποίησε
ολοκληρωμένη
ανάλυση της
οικονομικής
πολιτικής της
Λετονίας.
Αξιολόγησε το
πρόγραμμα
σύγκλισης και
το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων.
Έλαβε υπόψη
όχι μόνο τη
χρησιμότητά
τους για την
άσκηση
διατηρήσιμης
δημοσιονομικής
και κοινωνικοοικονομικής
πολιτικής στη
Λετονία, αλλά
και το κατά
πόσο συνάδουν
με τους
κανόνες και
τις κατευθύνσεις
της ΕΕ,
δεδομένης της
ανάγκης
ενδυνάμωσης της
συνολικής
οικονομικής
διακυβέρνησης
της Ευρωπαϊκής
Ένωσης μέσω
της
συνεκτίμησης
στοιχείων σε
επίπεδο ΕΕ κατά
τη διαμόρφωση
των
μελλοντικών
εθνικών
αποφάσεων. Οι
συστάσεις της
Επιτροπής
βάσει του
Ευρωπαϊκού
Εξαμήνου
αποτυπώνονται
στις συστάσεις
1 έως 6 κατωτέρω.
(17)     Υπό
το πρίσμα
αυτής της
αξιολόγησης,
το Συμβούλιο
εξέτασε το
πρόγραμμα
σύγκλισης της
Λετονίας και η
γνώμη του[7]
αντικατοπτρίζεται
ιδίως στη
σύσταση (1)
κατωτέρω.
ΣΥΝΙΣΤΑ
να αναλάβει η
Λετονία δράση
κατά την περίοδο
2013-2014 προκειμένου:
1.           Να
ενισχυθεί η
δημοσιονομική
στρατηγική
ώστε να εξασφαλιστεί
ότι η απόκλιση
από τον ΜΔΣ
αντανακλά μόνο
την επαυξητική
επίπτωση της
συστημικής
συνταξιοδοτικής
μεταρρύθμισης.
Στο πλαίσιο
της εν λόγω
στρατηγικής,
να μειωθεί η
φορολόγηση των
χαμηλών
εισοδημάτων με
μετατόπιση της
φορολογίας σε
τομείς όπως οι
ειδικοί φόροι
κατανάλωσης,
οι περιοδικοί
φόροι περιουσίας
και/ή
περιβαλλοντικοί
φόροι. Να
συνεχιστούν οι
προσπάθειες
για τη
βελτίωση της
φορολογικής
συμμόρφωσης
και την
καταπολέμηση
της
παραοικονομίας.
Να συνεχιστεί
η ενίσχυση του
δημοσιονομικού
πλαισίου, μέσω
της
αποτελεσματικής
εφαρμογής του
νόμου περί
δημοσιονομικής
πειθαρχίας και
της κατάρτισης
πολυετών
προϋπολογισμών.
2.           Να
αντιμετωπιστεί
η μακροχρόνια
ανεργία και η
ανεργία των
νέων με την
αύξηση της
κάλυψης και
της αποτελεσματικότητας
των
ενεργητικών
πολιτικών για
την αγορά
εργασίας,
καθώς και με
στοχευμένες κοινωνικές
υπηρεσίες. Να
βελτιωθεί η
απασχολησιμότητα
των νέων μέσω
μιας Εγγύησης
για τη Νεολαία,
να καθιερωθεί
συνολικός
επαγγελματικός
προσανατολισμός,
να εφαρμοστούν
μεταρρυθμίσεις
στον τομέα της
εκπαίδευσης
και της
επαγγελματικής
κατάρτισης,
και να βελτιωθεί
η ποιότητα των
καθεστώτων
μαθητείας και
η πρόσβαση σε
αυτά.
3.           Να
αντιμετωπιστούν
τα υψηλά
ποσοστά
φτώχειας με τη
μεταρρύθμιση
της κοινωνικής
πρόνοιας για
καλύτερη
κάλυψη,
βελτιώνοντας
την επάρκεια
των παροχών
και
ενισχύοντας τα
μέτρα
ενεργοποίησης
για τους
αποδέκτες
παροχών. Να
ενισχυθούν οι
μηχανισμοί
εφαρμογής για
την
αποτελεσματική
μείωση της παιδικής
φτώχειας.
4.           Να
εφαρμοστούν οι
προγραμματισμένες
μεταρρυθμίσεις
στην
τριτοβάθμια
εκπαίδευση,
κυρίως σχετικά
με τη θέσπιση
ενός μοντέλου
χρηματοδότησης
για την
επιβράβευση
της ποιότητας,
τη μεταρρύθμιση
του συστήματος
διαπίστευσης,
την ενοποίηση
των ιδρυμάτων
και την
προώθηση της
διεθνοποίησης.
Να ληφθούν
περαιτέρω
μέτρα για να
εκσυγχρονιστούν
τα ερευνητικά
ιδρύματα με
βάση την εν
εξελίξει ανεξάρτητη
αξιολόγηση.
5.           Να
συνεχιστεί η
βελτίωση της
ενεργειακής
απόδοσης,
ιδίως των
κτιρίων
κατοικιών και
των δικτύων τηλεθέρμανσης,
να δοθούν
κίνητρα για τη
μείωση του
ενεργειακού
κόστους και τη
μεταστροφή της
κατανάλωσης
προς
ενεργειακά
αποδοτικότερα
προϊόντα. Να βελτιωθεί
η
συνδεσιμότητα
με τα
ενεργειακά
δίκτυα της ΕΕ
και να ληφθούν
μέτρα για την
ελευθέρωση της
αγοράς φυσικού
αερίου,
συμπεριλαμβανομένης
της θέσπισης
σαφών κανόνων
για την
πρόσβαση
τρίτων στις
εγκαταστάσεις
αποθήκευσης.
6.           Να
ολοκληρωθούν
οι εκκρεμούσες
μεταρρυθμίσεις
για τη
βελτίωση της
αποτελεσματικότητας
και της
ποιότητας της
δικαιοσύνης και
τη μείωση του
αριθμού των
καθυστερημένων
υποθέσεων και
της διάρκειας
των
διαδικασιών,
περιλαμβανομένων
εκείνων που
αφορούν
υποθέσεις
αφερεγγυότητας.
Να θεσπιστεί
μια
ολοκληρωμένη
πολιτική για
τους
ανθρώπινους
πόρους και να
ληφθούν μέτρα
για την
εφαρμογή της
νομοθεσίας για
τη
διαμεσολάβηση
και για να εξορθολογιστεί
το σύστημα των
διαιτητικών
δικαστηρίων.
Βρυξέλλες,
                                                                       Για
το Συμβούλιο
                                                                       Ο
Πρόεδρος
[1]               ΕΕ
L 209, 2.8.1997, σελ. 1.
[2]               COM (2013) 364 τελικό.
[3]               P7_ta (2013)
0052 και p7_ta (2013)
0053.
[4]               Απόφαση
2013/208/ΕΕ του
Συμβουλίου της
22ας Απριλίου 2013.
[5]               COM (2012) 750 τελικό.
[6]               COM (2012) 751 τελικό.
[7]               Βάσει του
άρθρου 9
παράγραφος 2
του κανονισμού
(ΕΚ) αριθ. 1466/97 του
Συμβουλίου.


Avis juridique important

|

31969H0175

Σύσταση της Επιτροπής, της 22ας Μαΐου 1969, περί των βεβαιώσεων που αφορούν την εξάσκηση επαγγέλματος στις χώρες καταγωγής οι οποίες προβλέπονται στο άρθρο 6 παράγραφος 2 των κάτωθι αναφερομένων οδηγιών

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 146 της 18/06/1969 σ. 0007 - 0010

/* Δεν υπάρχει επίσημη ελληνική μετάφραση του εγγράφου αυτού           διότι δεν περιλαμβανόταν στην ελληνική Ειδική Έκδοση. Δεν           περιλαμβάνονταν στην ελληνική Ειδική Έκδοση:           - Πράξεις που δεν ίσχυαν πλέον την ημερομηνία προσχώρησης της           Ελλάδας (01/01/1981)           - Πράξεις που καταργήθηκαν αυτόματα κατά την προσχώρηση (π.χ.           ορισμένες συμφωνίες μεταξύ της Κοινότητας και της Ελλάδας)           - Πράξεις δεσμευτικές μόνο για τους αποδέκτες τους, που είναι           συνεπώς αυθεντικές μόνο στη γλώσσα στην οποία συντάχθηκαν           - Μη δεσμευτικές πράξεις           - Πράξεις που δεν θεωρήθηκαν αρκετά σημαντικές ώστε να           συμπεριληφθούν           - Ορισμένες πράξεις που ακυρώθηκαν κατά τη δημιουργία της Ειδικής           Έκδοσης */           /* oknogr81 */


title: Σύσταση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της 15ης Νοεμβρίου 2013 , προς το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με τους εξωτερικούς ελεγκτές της Latvijas Banka (ΕΚΤ/2013/42)

text:
               22.11.2013

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 342/1

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΉΣ ΚΕΝΤΡΙΚΉΣ ΤΡΆΠΕΖΑΣ
   της 15ης Νοεμβρίου 2013
   προς το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με τους εξωτερικούς ελεγκτές της Latvijas Banka
   (ΕΚΤ/2013/42)
   2013/C 342/01
   ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ,
   Έχοντας υπόψη το καταστατικό του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, και ιδίως το άρθρο 27.1,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Οι λογαριασμοί της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) και των εθνικών κεντρικών τραπεζών των κρατών μελών με νόμισμα το ευρώ ελέγχονται από ανεξάρτητους εξωτερικούς ελεγκτές, τους οποίους υποδεικνύει το διοικητικό συμβούλιο της ΕΚΤ και εγκρίνει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

               (2)

               Σύμφωνα με το άρθρο 1 της απόφασης 2013/387/ΕΕ του Συμβουλίου (1) η Λετονία πληροί τις αναγκαίες προϋποθέσεις για την υιοθέτηση του ευρώ, η δε παρέκκλιση υπέρ της Λετονίας, η οποία αναφέρεται στο άρθρο 4 της πράξης προσχώρησης του 2003 (2), καταργείται με ισχύ από 1ης Ιανουαρίου 2014.

               (3)

               Σύμφωνα με το άρθρο 43 του νόμου για την Latvijas Banka, από 1ης Ιανουαρίου 2014 οι ετήσιες οικονομικές καταστάσεις της Latvijas Banka θα ελέγχονται από ανεξάρτητους εξωτερικούς ελεγκτές, τους οποίους υποδεικνύει το διοικητικό συμβούλιο της ΕΚΤ και εγκρίνει το Συμβούλιο.

               (4)

               Οι εξωτερικοί ελεγκτές που υποδεικνύονται με την παρούσα σύσταση είναι οι υφιστάμενοι ελεγκτές της Latvijas Banka, οι οποίοι διορίστηκαν για τα οικονομικά έτη 2012 έως 2014,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:
   Συνιστάται ο διορισμός της εταιρείας SIA Ernst & Young Baltic ως εξωτερικού ελεγκτή της Latvijas Banka για το οικονομικό έτος 2014.

      Φρανκφούρτη, 15 Νοεμβρίου 2013.

            Ο Πρόεδρος της ΕΚΤ

         Mario DRAGHI

      (1)  Απόφαση 2013/387/ΕΕ του Συμβουλίου, της 9ης Ιουλίου 2013, σχετικά με την υιοθέτηση του ευρώ από τη Λετονία την 1η Ιανουαρίου 2014 (ΕΕ L 195 της 18.7.2013, σ. 24).

      (2)  ΕΕ L 236 της 23.9.2003, σ. 33.