Avis juridique important

|

32004H0345

Σύσταση της Επιτροπής, της 6ης Απριλίου 2004, για την επιβολή του νόμου στον τομέα της οδικής ασφάλειας (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 111 της 17/04/2004 σ. 0075 - 0082

Σύσταση της Επιτροπήςτης 6ης Απριλίου 2004για την επιβολή του νόμου στον τομέα της οδικής ασφάλειας(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)(2004/345/ΕΚ)Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 211,Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Κάθε χρόνο, περίπου 40000 άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους στους δρόμους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στη Λευκή Βίβλο με τίτλο "Η ευρωπαϊκή πολιτική μεταφορών με ορίζοντα το έτος 2010: η ώρα των επιλογών"(1), η Επιτροπή έχει θέσει ως γενικό στόχο, όσον αφορά την οδική ασφάλεια, την ανάγκη να μειωθεί αυτός ο αριθμός θανάτων κατά το ήμισυ έως το 2010.(2) Οι κυριότερες αιτίες θανατηφόρων ατυχημάτων είναι η υπερβολική ταχύτητα, η οδήγηση υπό την επήρεια οινοπνεύματος και η μη χρήση ζώνης ασφαλείας. Με τον περιορισμό αυτών των αιτιών θανάτου σε τροχαία θα επιτευχθεί περισσότερο από το ήμισυ της προβλεπόμενης μείωσης των θανάτων κατά 50 %.(3) Η έρευνα έχει δείξει ότι η επιβολή του νόμου είναι σημαντικός και αποτελεσματικός τρόπος πρόληψης και μείωσης των ατυχημάτων, των θανάτων και των τραυματισμών.(4) Οι τομείς της υπερβολικής ταχύτητας, της οδήγησης υπό την επήρεια οινοπνεύματος και της μη χρήσης ζωνών ασφαλείας είναι καλά τεκμηριωμένοι και έχουν αναλυθεί σε διάφορα έργα έρευνας και μελέτης, τα οποία παρέχουν πληροφορίες σχετικά με τη βέλτιστη πρακτική επιβολής κυρώσεων για τις σχετικές οδικές παραβάσεις.(5) Σε μια μελέτη εκτίμησης των επιπτώσεων που διενεργήθηκε, με αντικείμενο προτάσεις αντίστοιχες με τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα σύσταση, διαπιστώθηκε ότι οι βέλτιστες πρακτικές επιβολής του νόμου, που επιδιώκεται να καθιερωθούν σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ με την παρούσα σύσταση, έχουν σημαντικό θετικό αποτέλεσμα κόστους-οφέλους.(6) Οι εν λόγω βέλτιστες πρακτικές είναι, όσον αφορά την υπερβολική ταχύτητα: η χρήση αυτόματων συστημάτων ελέγχου της ταχύτητας, συνοδευόμενη από διαδικασίες με την αναγκαία δυνατότητα να αντιμετωπίζεται μεγάλο πλήθος παραβάσεων· όσον αφορά την οδήγηση υπό την επήρεια οινοπνεύματος: η υποβολή των οδηγών σε δειγματοληπτικούς ελέγχους της εκπνοής με συσκευές ανίχνευσης οινοπνεύματος και η χρήση συσκευών αποδεικτικού ελέγχου εκπνοής (αλκοολόμετρα)· και όσον αφορά τη χρήση ζώνης ασφαλείας: διενέργεια εντατικών ελέγχων, συγκεκριμένης διάρκειας, οι οποίοι πραγματοποιούνται αρκετές φορές τον χρόνο.(7) Από τις ίδιες επιστημονικές πηγές προκύπτει ότι τα μέτρα επιβολής του νόμου είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικά μόνον εάν συνδυάζονται με ενέργειες για την ενημέρωση του κοινού σχετικά με τα εν λόγω μέτρα και τους λόγους για τους οποίους εφαρμόζονται.(8) Για να υπάρξει αποτελεσματικός προγραμματισμός των μέτρων που πρόκειται να ληφθούν κατόπιν της σύστασης, τα κράτη μέλη πρέπει να καταρτίσουν εθνικό σχέδιο επιβολής του νόμου, το οποίο θα πρέπει να αξιολογούν σε τακτά χρονικά διαστήματα και, εν ανάγκη, να προσαρμόζουν.(9) Λόγω των ενδεχομένων σοβαρών συνεπειών των παραβάσεων που αποτελούν το αντικείμενο της σύστασης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να ακολουθήσουν γενική πολιτική η οποία να προβλέπει ότι οι παραβάσεις συνοδεύονται από αποτελεσματικές, ανάλογες και αποτρεπτικές κυρώσεις και όχι, όπως συμβαίνει μερικές φορές τώρα, για παράδειγμα όσον αφορά τη μη χρήση ζωνών ασφαλείας, μόνον από προειδοποίηση.(10) Οι πράξεις που αποσκοπούν στην παρεμπόδιση ή την υπονόμευση των μέτρων επιβολής θα πρέπει επίσης να υπόκεινται σε αποτελεσματικές κυρώσεις.(11) Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να ενδείκνυται η επιβολή επανορθωτικού μέτρου, μαζί με την κύρωση ή αντ' αυτής· αυτό μπορεί να ισχύει, παραδείγματος χάρη, στην περίπτωση ατόμου με πρόβλημα αλκοολισμού.(12) Για να καταστεί αποτελεσματική η επιβολή κυρώσεων και σε περιπτώσεις σοβαρών ή/και επανειλημμένων παραβάσεων οι οποίες διαπράττονται σε άλλο κράτος μέλος από εκείνο όπου είναι ταξινομημένο το αυτοκίνητο, η σύσταση προβλέπει μηχανισμό για διασυνοριακή επιβολή του νόμου.(13) Προκειμένου να διαπιστωθεί πόσο αποτελεσματικά εφαρμόζεται η σύσταση, τα κράτη μέλη πρέπει να συμπληρώνουν τυποποιημένο έντυπο με λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τις ενέργειες ενημέρωσης και επιβολής του νόμου στις οποίες έχουν προβεί και, για να δοθεί καλύτερη εικόνα της κατάστασης όσον αφορά την οδήγηση υπό την επήρεια ναρκωτικών, επίσης σχετικές πληροφορίες γι' αυτό το θέμα. Οι πληροφορίες πρέπει να αποστέλλονται στην Επιτροπή και να ανταλλάσσονται μεταξύ των κρατών μελών. Τα κράτη μέλη πρέπει ακόμη να διαβιβάζουν πληροφορίες σχετικά με τις διασυνοριακές ενέργειες επιβολής του νόμου, στις οποίες συμμετέχουν.(14) Η Επιτροπή πρέπει να συντάσσει έκθεση ανά διετία, βάσει των εν λόγω πληροφοριών που διαβιβάζονται από τα κράτη μέλη.(15) Η παρούσα σύσταση, μαζί με την οδηγία με αντικείμενο ελάχιστες απαιτήσεις για την εφαρμογή της οδηγίας 2002/15/ΕΚ και των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 και (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85 σχετικά με την κοινωνική νομοθεσία όσον αφορά δραστηριότητες οδικών μεταφορών(2), αποτελεί δέσμη επιβολής του νόμου η οποία αποσκοπεί σε σημαντική βελτίωση της οδικής ασφάλειας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στη μείωση του αριθμού θανάτων και τραυματισμών σε τροχαία ατυχήματα.(16) Η παρούσα σύσταση αποσκοπεί στη βελτίωση της οδικής ασφάλειας και στη μείωση του αριθμού των νεκρών και τραυματιών στους δρόμους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με τη θέση σε εφαρμογή εθνικών σχεδίων επιβολής του νόμου στα κράτη μέλη, τα οποία θα περιέχουν μέτρα βέλτιστης πρακτικής όσον αφορά την επιβολή του νόμου και την ενημέρωση του κοινού στους τομείς της υπερβολικής ταχύτητας, της οδήγησης υπό την επήρεια οινοπνεύματος και της μη χρήσης ζωνών ασφαλείας,ΣΥΝΙΣΤΑ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ:1. Να καταρτίσουν εθνικό σχέδιο επιβολής του νόμου, το οποίο να περιέχει τα μέτρα που σκοπεύουν να λάβουν για τη θέση σε εφαρμογή της παρούσας σύστασης, και να υποβάλουν στην Επιτροπή το εν λόγω εθνικό σχέδιο επιβολής, το οποίο πρέπει να περιέχει τις πληροφορίες που περιγράφονται στο κεφάλαιο I του τυποποιημένου εντύπου, το οποίο παρατίθεται στο παράρτημα.2. Να αξιολογούν τακτικά και ενδεχομένως να προσαρμόζουν το εθνικό σχέδιο επιβολής του νόμου, ανάλογα με τις σχετικές εξελίξεις, και να διαβιβάζουν στην Επιτροπή πληροφορίες όσον αφορά τις εν λόγω προσαρμογές.3. Να φροντίσουν ώστε τα ενισχυμένα μέτρα επιβολής, που περιγράφονται στις συστάσεις 4 έως 7, να συνδυάζονται με πληροφόρηση του κοινού, υπό τη μορφή ενημερωτικών εκστρατειών με σκοπό να αποκτήσει το κοινό επίγνωση του θέματος, οι οποίες θα διεξάγονται χωριστά για καθένα από τα τρία θέματα που αποτελούν αντικείμενο των ενισχυμένων μέτρων επιβολής, καθώς και υπό τη μορφή πληροφοριών καθ' οδόν σχετικά με την εφαρμογή συγκεκριμένων μέτρων επιβολής σε αυτόν τον δρόμο.4. Να φροντίσουν να χρησιμοποιείται αυτόματος εξοπλισμός ελέγχου της ταχύτητας, με σκοπό να επισημαίνεται η υπέρβαση των ορίων ταχύτητας στους αυτοκινητοδρόμους, τους δευτερεύοντες και τους αστικούς δρόμους, και να μεριμνούν για τη διεξαγωγή των ελέγχων κατά τέτοιο τρόπο ώστε να εξασφαλίζεται η αποτελεσματικότητά τους, και συγκεκριμένα για την τακτική διεξαγωγή ελέγχων σε τμήματα οδών όπου σημειώνονται συχνά παραβάσεις, με αποτέλεσμα αυξημένο κίνδυνο ατυχημάτων.5. Να προβλέπουν διαδικασίες που εξασφαλίζουν ότι όλες οι παραβάσεις των ορίων ταχύτητας, οι οποίες καταγράφονται από τον αυτόματο εξοπλισμό ελέγχου της ταχύτητας, συνοδεύονται από επιβολή κυρώσεων.6. Να φροντίσουν για την υποβολή των οδηγών σε δειγματοληπτικούς ελέγχους της εκπνοής με συσκευές ανίχνευσης οινοπνεύματος, ως βασική αρχή για την παρακολούθηση όσων οδηγούν σε κατάσταση μέθης και κατά τέτοιο τρόπο ώστε να εξασφαλίζεται η αποτελεσματικότητα του μέτρου· για τον σκοπό αυτόν, πρέπει πάντοτε να φροντίζουν ώστε η υποβολή των οδηγών σε δειγματοληπτικό έλεγχο της εκπνοής να γίνεται τακτικά σε ώρες και σε σημεία όπου σημειώνονται συχνά παραβάσεις, με αποτέλεσμα αυξημένο κίνδυνο ατυχημάτων, όπως και να φροντίζουν ώστε τα όργανα της τάξης, που διενεργούν τους δειγματοληπτικούς ελέγχους της εκπνοής, να χρησιμοποιούν συσκευές αποδεικτικού ελέγχου εκπνοής (αλκοολόμετρα), σε περίπτωση που υποπτεύονται οδήγηση υπό την επήρεια οινοπνεύματος.7. Να φροντίσουν ώστε να διενεργούνται εντατικοί έλεγχοι όσον αφορά τη χρήση ζωνών ασφαλείας, διάρκειας τουλάχιστον δύο εβδομάδων, τουλάχιστον τρεις φορές ετησίως, σε σημεία όπου συμβαίνει συχνά να μην χρησιμοποιούνται και υπάρχει αυξημένος κίνδυνος ατυχημάτων, να φροντίσουν δε να επιβάλλεται η χρήση ζωνών ασφαλείας σε κάθε μεμονωμένη περίπτωση κατά την οποία παρατηρείται ότι δεν χρησιμοποιούνται ζώνες και ο οδηγός υποχρεώνεται να σταματήσει το όχημα· οι εν λόγω έλεγχοι μπορούν να πραγματοποιούνται σε συνδυασμό και με άλλους οδικούς ελέγχους, όπως για υπερβολική ταχύτητα και για οδήγηση υπό την επήρεια οινοπνεύματος.8. Να ακολουθήσουν γενική πολιτική η οποία να προβλέπει ότι οι παραβάσεις, οι οποίες εντοπίζονται κατά τη διάρκεια των ενισχυμένων ελέγχων που προβλέπονται στις συστάσεις 4 έως 7, συνοδεύονται από την επιβολή κυρώσεων ή/και επανορθωτικών μέτρων, καθώς και την εκτέλεσή τους, και να εξασφαλίσουν ότι οι επιβαλλόμενες κυρώσεις για υπερβολική ταχύτητα, οδήγηση υπό την επήρεια οινοπνεύματος και μη χρήση ζωνών ασφαλείας είναι αποτελεσματικές, ανάλογες και αποτρεπτικές, ότι οι πράξεις που αποσκοπούν στην παρεμπόδιση ή την καταστρατήγηση των μέτρων επιβολής υπόκεινται σε κυρώσεις βάσει των ιδίων αρχών, ότι οι κυρώσεις είναι αυστηρότερες στην περίπτωση επανειλημμένων σοβαρών παραβάσεων που διαπράττονται από τον ίδιο παραβάτη, και ότι στις κυρώσεις περιλαμβάνεται η δυνατότητα να ανασταλεί ή να αφαιρεθεί η άδεια οδήγησης και να ακινητοποιηθεί το όχημα για σοβαρές παραβάσεις.9. Να προσφέρουν αμοιβαία συνδρομή ώστε η παρούσα σύσταση να παράγει ουσιαστικά αποτελέσματα· για τον σκοπό αυτόν, κάθε κράτος μέλος θα ορίσει ένα κέντρο συντονισμού της επιβολής και θα γνωστοποιήσει στα άλλα κράτη μέλη και στην Επιτροπή τα στοιχεία του εν λόγω κέντρου συντονισμού· τα κέντρα συντονισμού της επιβολής θα χρησιμοποιούνται για την ανταλλαγή των βέλτιστων πρακτικών επιβολής που εφαρμόζονται από τα κράτη μέλη στους τομείς που καλύπτονται από την παρούσα σύσταση και θα αναλάβουν επίσης τα καθήκοντα γνωστοποίησης των πληροφοριών στην Επιτροπή, όπως περιγράφεται στη σύσταση 12, και επιπλέον, θα αποστέλλουν τις ίδιες πληροφορίες στα κέντρα συντονισμού των άλλων κρατών μελών.10. Να φροντίσουν ώστε τα σοβαρά ή επανειλημμένα παραπτώματα, που θέτουν σε κίνδυνο την οδική ασφάλεια, τα οποία διαπράττονται από οδηγό κάτοικο άλλης χώρας, να αναφέρονται στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους στο οποίο είναι ταξινομημένο το όχημα, μέσω του σχετικού κέντρου συντονισμού της επιβολής, που αναφέρεται στη σύσταση 9, το οποίο θα τηρεί αρχείο των εν λόγω γνωστοποιήσεων μεταξύ κρατών μελών.11. Να εξασφαλίσουν ότι οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους, στο οποίο έχουν καταγραφεί τα υπόψη σοβαρά ή επανειλημμένα παραπτώματα, θα ζητήσουν από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους, στο οποίο είναι ταξινομημένο το όχημα, να ληφθούν τα δέοντα μέτρα έναντι του παραβάτη, καθώς και να εξασφαλίσουν ότι, στις περιπτώσεις αυτές, το δεύτερο κράτος μέλος θα ενημερώσει το πρώτο σχετικά με τη συνέχεια που έδωσε στο αίτημα, όπως και να φροντίσουν να χρησιμοποιούνται τα κέντρα συντονισμού, που αναφέρονται στη σύσταση 9, για τις επαφές αυτές μεταξύ κρατών μελών.12. Να γνωστοποιούν στην Επιτροπή ανά διετία τις πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας σύστασης και τις εξελίξεις στους εν λόγω τομείς, σύμφωνα με το κεφάλαιο II του τυποποιημένου εντύπου που παρατίθεται στο παράρτημα. Το πρώτο έτος που καλύπτεται από αυτή την έκθεση των κρατών μελών θα είναι το πρώτο πλήρες ημερολογιακό έτος μετά την ημερομηνία δημοσίευσης της παρούσας σύστασης. Οι πληροφορίες πρέπει να υποβληθούν στην Επιτροπή το αργότερο μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου μετά την ημερομηνία κατά την οποία λήγει η διετής περίοδος που καλύπτεται από την εν λόγω έκθεση.13. Να εξετάσουν, κατά το τέλος της πρώτης διετούς περιόδου που αναφέρεται στη σύσταση 12, την αποτελεσματικότητα των υφισταμένων εθνικών μέτρων ή των μέτρων που θεσπίστηκαν κατόπιν της παρούσας σύστασης, να ενημερώσουν δε την Επιτροπή σχετικά με τα πορίσματά τους.Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΗΝ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ:1. Να διαθέτει σε όλα τα κράτη μέλη τα εθνικά σχέδια επιβολής του νόμου, που αναφέρονται στη σύσταση 1.2. Να διαθέτει σε όλα τα κράτη μέλη τις πληροφορίες που αναφέρονται στη σύσταση 2.3. Να συντάσσει ανά διετία έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας σύστασης από τα κράτη μέλη και τις εξελίξεις στους εν λόγω τομείς, με βάση τις πληροφορίες από τα κράτη μέλη, που αναφέρονται στη σύσταση 12, και να διαβιβάζει την έκθεση στο Συμβούλιο και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εντός 13 μηνών μετά το τέλος της διετούς περιόδου που καλύπτεται από την έκθεση.4. Να αξιολογήσει, πριν από το τέλος του τρίτου έτους μετά την ημερομηνία δημοσίευσης της παρούσας σύστασης της Επιτροπής, με βάση τις πληροφορίες που αναφέρονται στη σύσταση 12, κατά πόσον έχουν επιτευχθεί βελτιώσεις της οδικής ασφάλειας σε βαθμό ώστε, εάν συνεχιστούν αυτές οι βελτιώσεις, να φαίνεται ότι θα επιτευχθεί ο στόχος της μείωσης κατά 50 % του ετήσιου αριθμού θανάτων σε τροχαία στην ΕΕ κατά το έτος 2010.5. Να υποβάλει πρόταση οδηγίας με σκοπό να επιτευχθεί ο στόχος της μείωσης κατά 50 %, σε περίπτωση που δεν επιτευχθούν οι βελτιώσεις που περιγράφονται στην προηγούμενη παράγραφο.Βρυξέλλες, 6 Απριλίου 2004.Για την ΕπιτροπήLoyola De PalacioΑντιπρόεδρος(1) COM (2001) 370 της 12ης Σεπτεμβρίου 2001.(2) Αυτή η πρόταση οδηγίας [COM(2003) 628 τελικό] αντικαθιστά οδηγία 88/599/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 23ης Νοεμβρίου 1988, σχετικά με τυποποιημένες διαδικασίες ελέγχου για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 για την εναρμόνιση ορισμένων κοινωνικών διατάξεων στον τομέα των οδικών μεταφορών και του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85 σχετικά με τη συσκευή ελέγχου στον τομέα των οδικών μεταφορών (ΕΕ L 325 της 29.11.1988, σ. 55), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2135/98 (ΕΕ L 274 της 9.10.1999, σ. 1).ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΥΠΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΕΝΤΥΠΟ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΤΗ ΣΥΣΤΑΣΗ 1I. Το εθνικό σχέδιο επιβολής του νόμουΣτο εθνικό σχέδιο επιβολής του νόμου, που αναφέρεται στη σύσταση 1, θα περιλαμβάνονται τουλάχιστον οι ακόλουθες πληροφορίες:1. Σχετικά με τον προγραμματισμό της επιβολής των ορίων ταχύτηταςα) Κατάλογος όλων των τμημάτων οδών στο κράτος μέλος, όπου σημειώνονται συχνά παραβάσεις των μέγιστων ορίων ταχύτητας, με αποτέλεσμα αυξημένο κίνδυνο ατυχημάτων· ο εν λόγω κατάλογος πρέπει να περιλαμβάνει τα σχετικά τμήματα εθνικών οδών υψηλού κινδύνου, όπως ορίζονται στην οδηγία σχετικά με τον καθορισμό εθνικών κατευθυντηρίων γραμμών για την ασφάλεια της οδικής υποδομής και την εφαρμογή τους στο Διευρωπαϊκό Οδικό Δίκτυο, από την ημερομηνία μεταφοράς της οδηγίας αυτής στο εσωτερικό δίκαιο των κρατών μελών.β) Προγραμματισμός της χρήσης του αυτόματου εξοπλισμού ελέγχου της ταχύτητας στα τμήματα οδών που περιλαμβάνονται σε αυτόν τον κατάλογο, με τις ακόλουθες πληροφορίες:- τις ημερομηνίες κατά τις οποίες θα αρχίσει η χρήση του εν λόγω εξοπλισμού στα διάφορα τμήματα που περιλαμβάνονται στον κατάλογο, σύμφωνα με το ανωτέρω στοιχείο α),- την ημερομηνία κατά την οποία θα καλύπτονται από τον εν λόγω εξοπλισμό όλα τα τμήματα που περιλαμβάνονται στον κατάλογο.2. Σχετικά με τον προγραμματισμό των δειγματοληπτικών ελέγχων της εκπνοήςα) Γενική περιγραφή των σημείων στο κράτος μέλος, όπως και των ωρών, όπου σημειώνονται συχνά παραβάσεις του μέγιστου ποσοστού αλκοολαιμίας, με αποτέλεσμα αυξημένο κίνδυνο ατυχημάτων· στην περιγραφή αυτή θα λαμβάνεται δεόντως υπόψη ο ιδιαίτερος κίνδυνος ατυχημάτων που υπάρχει στους επαρχιακούς δρόμους.β) Προγραμματισμός της υποβολής των οδηγών σε δειγματοληπτικούς ελέγχους της εκπνοής, σύμφωνα με τη σύσταση 6, στα σημεία και κατά τις ώρες που περιγράφονται στο ανωτέρω στοιχείο α), με τις ακόλουθες πληροφορίες:- τη συχνότητα με την οποία θα διενεργούνται οι δειγματοληπτικοί έλεγχοι της εκπνοής στα σημεία και κατά τις ώρες που περιγράφονται στο ανωτέρω στοιχείο α).3. Σχετικά με τον προγραμματισμό της επιβολής της χρήσης μέσων συγκράτησηςα) Γενική περιγραφή των σημείων στο κράτος μέλος όπου συμβαίνει συχνά να μην χρησιμοποιούνται μέσα συγκράτησης και υπάρχει αυξημένος κίνδυνος ατυχημάτων· από την άποψη αυτή, θα λαμβάνονται δεόντως υπόψη οι πόλεις και τα αστικά συγκροτήματα.β) Προγραμματισμός της διενέργειας εντατικών ελέγχων στα σημεία που περιγράφονται στο ανωτέρω στοιχείο α), σύμφωνα με τη σύσταση 7, με τις ακόλουθες πληροφορίες:- τα σημεία όπου θα διενεργηθούν οι εντατικοί έλεγχοι, τη διάρκειά τους και πόσες φορές θα διενεργηθούν ανά έτος.II. Πληροφορίες που πρέπει να γνωστοποιούνται σύμφωνα με τη σύσταση 12Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή τις ακόλουθες πληροφορίες, για καθένα από τα δύο έτη αναφοράς χωριστά(1).1. Πληροφορίες σχετικά με την επιβολή των ορίων ταχύτητας1.1. Αυτόματος εξοπλισμός ελέγχου της ταχύτητας (σύσταση 4)α) Αριθμός, είδος και τύπος του εξοπλισμού, που χρησιμοποιείται σε αυτοκινητοδρόμους, δευτερεύοντες δρόμους και αστικούς δρόμους, αντιστοίχως, και κατά πόσον πρόκειται να είναι ορατός από τους οδηγούς ή όχι.β) Αριθμός ωρών και περίοδοι κατά τις οποίες διενεργήθηκαν έλεγχοι με τον εν λόγω εξοπλισμό στους διάφορους τύπους δρόμων.γ) Τμήματα οδών όπου χρησιμοποιείται ο εξοπλισμός.1.2. Παραβάσειςα) Αριθμός παραβάσεων των ορίων ταχύτητας που καταγράφηκαν από αυτόματο εξοπλισμό.β) Αριθμός παραβάσεων που αναφέρονται στο στοιχείο α), οι οποίες διαπράχθηκαν από οδηγούς αυτοκινήτων ταξινομημένων στο εξωτερικό.γ) Συνολικός αριθμός παραβάσεων των ορίων ταχύτητας που καταγράφηκαν (συμπεριλαμβάνονται και εκείνες που καταγράφηκαν με άλλες μεθόδους ελέγχου).δ) Συνολικός αριθμός παραβάσεων, κατά την έννοια του στοιχείου γ), οι οποίες διαπράχθηκαν από οδηγούς αυτοκινήτων ταξινομημένων στο εξωτερικό.1.3. Κυρώσειςα) Αριθμός κυρώσεων που επιβλήθηκαν για παραβάσεις των ορίων ταχύτητας, οι οποίες καταγράφηκαν από αυτόματο εξοπλισμό.β) Αριθμοί των διαφορετικών τύπων κυρώσεων (π.χ. πρόστιμα, αφαίρεση/πρόσθεση σημείων, αναστολή/αφαίρεση άδειας οδήγησης, ακινητοποίηση του οχήματος, κ.λπ.) και περαιτέρω λεπτομέρειες, όπως ύψος των προστίμων, αριθμός σημείων, περίοδος αναστολής, όπως και για ποιες παραβάσεις.γ) Τις πληροφορίες που αναφέρονται στα στοιχεία α) και β) για τις εν λόγω κυρώσεις που επιβλήθηκαν σε οδηγούς αυτοκινήτων ταξινομημένων στο εξωτερικό.δ) Τις πληροφορίες που αναφέρονται στα στοιχεία β) και γ) όσον αφορά κυρώσεις που επιβλήθηκαν για παραβάσεις των ορίων ταχύτητας, οι οποίες καταγράφηκαν με άλλες μεθόδους ελέγχου.ε) Τις πληροφορίες που αναφέρονται στα στοιχεία α), β), γ) και δ) σχετικά με τις κυρώσεις που πράγματι εκτελέστηκαν.1.4. Πληροφορίες σχετικά με τις διαδικασίες που περιγράφονται στη σύσταση 5α) Λεπτομερής περιγραφή της διαδικασίας εντοπισμού, δίωξης και επιβολής κυρώσεων για τις παραβάσεις των ορίων ταχύτητας, όπως και μέχρι ποιου σημείου διενεργήθηκαν με αυτοματοποιημένες διαδικασίες· πόσος χρόνος χρειάζεται για να λάβει ο παραβάτης κλήση για την πληρωμή προστίμου· ποια είναι η προθεσμία για την πληρωμή του προστίμου· χρονικό διάστημα και διαδικασία για προσφυγή (εάν υπάρχει δυνατότητα).β) Ισχύει πάγια σειρά κυρώσεων στις εν λόγω διαδικασίες; εάν ναι, ποια.γ) Ποιος είναι υπόχρεος για την πληρωμή του προστίμου: ο ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου, ο οδηγός, ή και οι δύο, και με ποια σειρά.δ) Έχει ακόμη ρόλο το δικαστήριο στη διαδικασία; εάν ναι, ποιον.ε) Πόσο χρονικό διάστημα διαρκεί ολόκληρη η διαδικασία, συμπεριλαμβανομένης της εκτέλεσης της ποινής (μέση, ελάχιστη και μέγιστη διάρκεια).στ) Πληροφορίες σχετικά με ειδικά προβλήματα που αντιμετώπισαν τα κράτη μέλη όσον αφορά την εφαρμογή των διατάξεων που αναφέρονται στις διαδικασίες της σύστασης 5.ζ) Τυχόν λοιπές πληροφορίες τις οποίες τα κράτη μέλη θεωρούν σημαντικές για την εφαρμογή των εν λόγω διατάξεων.1.5. Δικαστικές αποφάσειςΤις ίδιες πληροφορίες, όπως και στο σημείο 1.3 σχετικά με δικαστικές αποφάσεις που αφορούν κυρώσεις για παραβάσεις των ορίων ταχύτητας.1.6. Αλλαγή των κανόνων για τα όρια ταχύτηταςΛεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τυχόν αλλαγές των εθνικών κανόνων για τα όρια ταχύτητας, που τέθηκαν σε ισχύ κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς.1.7. Λοιπές πληροφορίεςΟποιεσδήποτε άλλες πληροφορίες τις οποίες τα κράτη μέλη θεωρούν σημαντικές για την εφαρμογή των διατάξεων σχετικά με την επιβολή της τήρησης των ορίων ταχύτητας, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται ειδικά προβλήματα που αντιμετώπισαν όσον αφορά την εφαρμογή των σχετικών διατάξεων.2. Πληροφορίες σχετικά με τους ελέγχους όσον αφορά την οδήγηση υπό την επήρεια οινοπνεύματος2.1. Δειγματοληπτικοί έλεγχοι της εκπνοής και αποδεικτικοί έλεγχοι με αλκοολόμετρα (σύσταση 6)α) Πληροφορίες σχετικά με τις ώρες και τα σημεία όπου διενεργήθηκαν οι δειγματοληπτικοί έλεγχοι της εκπνοής.β) Αριθμός, είδος και τύπος συσκευών ανίχνευσης οινοπνεύματος που χρησιμοποιούνται για δειγματοληπτικούς ελέγχους της εκπνοής.γ) Αριθμός ελέγχων και περίοδοι κατά τις οποίες διενεργήθηκαν δειγματοληπτικοί έλεγχοι της εκπνοής.δ) Ααριθμός ελέγχων που διενεργήθηκαν με συσκευές αποδεικτικού ελέγχου εκπνοής (αλκοολόμετρα)· πληροφορίες σχετικά με τον αριθμό, το είδος και τον τύπο των εν λόγω συσκευών που είναι διαθέσιμες για τη διενέργεια των ελέγχων.ε) Πληροφορίες σχετικά με τον αριθμό/ποσοστό των πληροφοριών που προβλέπονται στα στοιχεία β), δ) και στ) όσον αφορά οδηγούς που δεν είναι κάτοικοι αυτού του κράτους μέλους.στ) Πληροφορίες σχετικά με άλλους τρόπους ελέγχου του ποσοστού αλκοολαιμίας, π.χ. αναλύσεις αίματος.ζ) Πληροφορίες σχετικά με τη διενέργεια άλλων ελέγχων της οδήγησης υπό την επήρεια οινοπνεύματος, εκτός από τη διενέργεια δειγματοληπτικών ελέγχων, οι οποίοι δίνουν, όπου είναι δυνατόν, παρόμοια λεπτομερή αποτελέσματα όπως εκείνα που απαιτούνται βάσει των ανωτέρω ερωτήσεων.2.2. Παραβάσειςα) Αριθμός παραβάσεων όσον αφορά την οδήγηση υπό την επήρεια οινοπνεύματος, οι οποίες καταγράφηκαν κατά τη διενέργεια δειγματοληπτικών ελέγχων της οδήγησης υπό την επήρεια οινοπνεύματος· αριθμοί ανάλογα με τον χρησιμοποιούμενο εξοπλισμό για τη διαπίστωση των παραβάσεων (συσκευή ανίχνευσης οινοπνεύματος, συσκευή αποδεικτικού ελέγχου εκπνοής (αλκοολόμετρο) ή άλλος, π.χ. ανάλυση αίματος).β) Αριθμός αυτών των παραβάσεων που διαπράχθηκαν από οδηγούς μη κατοίκους του κράτους μέλους.γ) Συνολικός αριθμός παραβάσεων που καταγράφηκαν όσον αφορά την οδήγηση υπό την επήρεια οινοπνεύματος (συμπεριλαμβάνονται και εκείνες που καταγράφηκαν κατά τη διενέργεια άλλων ελέγχων).δ) Συνολικός αριθμός παραβάσεων που διαπράχθηκαν από οδηγούς μη κατοίκους του κράτους μέλους.2.3. Κυρώσειςα) Αριθμός κυρώσεων που επιβλήθηκαν για παραβάσεις όσον αφορά την οδήγηση υπό την επήρεια οινοπνεύματος, οι οποίες καταγράφηκαν κατά τη διενέργεια δειγματοληπτικών ελέγχων της οδήγησης υπό την επήρεια οινοπνεύματος.β) Αριθμοί των διαφορετικών τύπων κυρώσεων (π.χ. πρόστιμα, αφαίρεση/πρόσθεση σημείων, αναστολή/αφαίρεση άδειας οδήγησης, ακινητοποίηση του οχήματος, κ.λπ.) και περαιτέρω λεπτομέρειες, όπως ύψος των προστίμων, αριθμός σημείων, περίοδος αναστολής, όπως και για ποιες παραβάσεις.γ) Τις πληροφορίες που αναφέρονται στα στοιχεία α) και β) για τις εν λόγω κυρώσεις που επιβλήθηκαν σε οδηγούς μη κατοίκους του κράτους μέλους.δ) Τις πληροφορίες που αναφέρονται στα στοιχεία β) και γ) σχετικά με κυρώσεις που επιβλήθηκαν για παραβάσεις όσον αφορά την οδήγηση υπό την επήρεια οινοπνεύματος, οι οποίες καταγράφηκαν κατά τη διενέργεια άλλων ελέγχων.ε) Πληροφορίες σχετικά με κυρώσεις που επιβλήθηκαν σε περιπτώσεις που ο οδηγός αρνήθηκε να υποβληθεί σε έλεγχο.στ) Τις πληροφορίες που αναφέρονται στα στοιχεία α), β), γ), δ) και ε) σχετικά με τις κυρώσεις που πράγματι εκτελέστηκαν.2.4. Δικαστικές αποφάσειςΤις ίδιες πληροφορίες, όπως και στο σημείο 2.3 σχετικά με δικαστικές αποφάσεις που αφορούν κυρώσεις για παραβάσεις όσον αφορά την οδήγηση υπό την επήρεια οινοπνεύματος.2.5. Αλλαγές των κανόνων σχετικά με την οδήγηση υπό την επήρεια οινοπνεύματοςΛεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τυχόν αλλαγές του εθνικού νομικού καθεστώτος όσον αφορά την οδήγηση υπό την επήρεια οινοπνεύματος, που τέθηκαν σε ισχύ κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς.2.6. Λοιπές πληροφορίεςΟποιεσδήποτε άλλες πληροφορίες τις οποίες τα κράτη μέλη θεωρούν σημαντικές για την εφαρμογή των διατάξεων σχετικά με τους ελέγχους όσον αφορά την οδήγηση υπό την επήρεια οινοπνεύματος, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται ειδικά προβλήματα που αντιμετώπισαν όσον αφορά την εφαρμογή των σχετικών διατάξεων.3. Πληροφορίες σχετικά με την επιβολή της χρήσης μέσων συγκράτησης (σύσταση 7)3.1. Διενέργεια εντατικών ελέγχωνα) Αριθμός ελέγχων που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διενέργεια των εντατικών ελέγχων στους διάφορους τύπους οδών· επίσης, για διαφορετικούς τύπους ελέγχων (π.χ. οπτικοί, με κάμερα).β) Διάρκεια της διενέργειας εντατικών ελέγχων, συχνότητα εντός του έτους και περίοδοι κατά τις οποίες πραγματοποιήθηκαν.γ) Κατά πόσον η διενέργεια εντατικών ελέγχων συνδυάστηκε με την επιβολή και άλλων οδικών κανόνων και, εάν ναι, ποιων (π.χ. υπερβολική ταχύτητα· οδήγηση υπό την επήρεια οινοπνεύματος).3.2. Παραβάσειςα) Αριθμός παραβάσεων όσον αφορά τη χρήση ζώνης ασφαλείας και μέσων συγκράτησης παιδιών, οι οποίες καταγράφηκαν κατά τη διενέργεια εντατικών ελέγχων.β) Αριθμός των εν λόγω παραβάσεων που διαπράχθηκαν από οδηγούς και επιβάτες αυτοκινήτων ταξινομημένων στο εξωτερικό.γ) Συνολικός αριθμός παραβάσεων που καταγράφηκαν όσον αφορά τη χρήση ζώνης ασφαλείας και μέσων συγκράτησης παιδιών (συμπεριλαμβάνονται και εκείνες που καταγράφηκαν και σε άλλες περιπτώσεις εκτός του πλαισίου της διενέργειας εντατικών ελέγχων).δ) Συνολικός αριθμός αυτών των παραβάσεων που διαπράχθηκαν από οδηγούς και επιβάτες αυτοκινήτων ταξινομημένων στο εξωτερικό.3.3. Κυρώσειςα) Αριθμός κυρώσεων που επιβλήθηκαν για παραβάσεις όσον αφορά τη χρήση ζώνης ασφαλείας και μέσων συγκράτησης παιδιών, οι οποίες καταγράφηκαν κατά τη διενέργεια εντατικών ελέγχων.β) Αριθμοί των διαφορετικών τύπων κυρώσεων και περαιτέρω λεπτομέρειες, όπως ύψος των προστίμων, αριθμός σημείων που αφαιρέθηκαν/προστέθηκαν, όπως και για ποιες παραβάσεις.γ) Τις πληροφορίες που αναφέρονται στο στοιχείο β) για τις εν λόγω κυρώσεις που επιβλήθηκαν σε οδηγούς και επιβάτες αυτοκινήτων ταξινομημένων στο εξωτερικό.δ) Τις πληροφορίες που αναφέρονται στο στοιχείο β) σχετικά με κυρώσεις που επιβλήθηκαν για παραβάσεις όσον αφορά τη χρήση ζώνης ασφαλείας και μέσων συγκράτησης παιδιών, οι οποίες καταγράφηκαν σε άλλες περιπτώσεις εκτός του πλαισίου της διενέργειας εντατικών ελέγχων.ε) Τις πληροφορίες που αναφέρονται στο στοιχείο δ) για τις κυρώσεις που επιβλήθηκαν σε οδηγούς και επιβάτες αυτοκινήτων ταξινομημένων στο εξωτερικό.στ) Τις πληροφορίες που αναφέρονται στα στοιχεία α), β), γ), δ) και ε) σχετικά με τις κυρώσεις που πράγματι εκτελέστηκαν.3.4. Δικαστικές αποφάσειςΤις ίδιες πληροφορίες, όπως και στο σημείο 3.3 σχετικά με δικαστικές αποφάσεις για παραβάσεις όσον αφορά τη χρήση ζώνης ασφαλείας και μέσων συγκράτησης παιδιών.3.5. Αλλαγές των κανόνων σχετικά με τη χρήση μέσων συγκράτησηςΛεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τυχόν αλλαγές των εθνικών κανόνων όσον αφορά τη χρήση μέσων συγκράτησης, που τέθηκαν σε ισχύ κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς.3.6. Λοιπές πληροφορίεςΟποιεσδήποτε άλλες πληροφορίες τις οποίες τα κράτη μέλη θεωρούν σημαντικές για την εφαρμογή των διατάξεων σχετικά με την επιβολή της χρήσης μέσων συγκράτησης, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται ειδικά προ βλήματα που αντιμετώπισαν όσον αφορά την εφαρμογή των σχετικών διατάξεων.4. Πληροφορίες σχετικά με την πληροφόρηση του κοινού (σύσταση 3)4.1. Πληροφορίες σχετικά με τις ενημερωτικές εκστρατείεςα) Αριθμός, διάρκεια και περιεχόμενο των ενημερωτικών εκστρατειών για καθένα από τα διάφορα ενισχυμένα μέτρα επιβολής, περίοδοι κατά τις οποίες πραγματοποιήθηκαν, χώροι διεξαγωγής τους ή/και μέσα επικοινωνίας που χρησιμοποιήθηκαν.β) Αρχές υπεύθυνες για τη διεξαγωγή των εκστρατειών που αναφέρονται στο στοιχείο α) και άλλοι συντελεστές στη δημιουργία και την προπαρασκευή τους.4.2. Πληροφορίες σχετικά με την ενημέρωση για τους ελέγχους καθ' οδόνα) Λεπτομερείς σχετικές πληροφορίες όσον αφορά αυτές τις ενέργειες ενημέρωσης, π.χ. πού τοποθετούνται (σε ποιους τύπους δρόμων), αριθμοί, περιεχόμενο, περίοδοι τοποθέτησής τους.β) Αρχές υπεύθυνες για τις ενέργειες ενημέρωσης που αναφέρονται στο στοιχείο α) και άλλοι συντελεστές στη δημιουργία και την προπαρασκευή τους.γ) Πληροφορίες σχετικά με τα μέτρα επιβολής του νόμου στους εν λόγω τρεις τομείς, για τα οποία δεν γίνεται ενημέρωση του κοινού (π.χ. κρυφές κάμερες χωρίς σήμανση).4.3. Λοιπές πληροφορίεςΟποιεσδήποτε άλλες πληροφορίες τις οποίες τα κράτη μέλη θεωρούν σημαντικές για την εφαρμογή των διατάξεων σχετικά με την πληροφόρηση του κοινού, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται ειδικά προβλήματα που αντιμετώπισαν όσον αφορά την εφαρμογή των σχετικών διατάξεων.5. Πληροφορίες σχετικά με τα αποτελέσματα της διενέργειας εντατικών ελέγχωνΑριθμός ατυχημάτων, νεκρών και τραυματιών σε τροχαία ατυχήματα, πριν και μετά τις εντατικές ενέργειες ελέγχου και ενημέρωσης, που πραγματοποιήθηκαν σύμφωνα με την παρούσα σύσταση και, εφόσον είναι δυνατόν, επίδραση των επιμέρους ενεργειών ελέγχου ή/και ενημέρωσης στους αριθμούς αυτούς.6. Πληροφορίες σχετικά με την οδήγηση υπό την επήρεια ναρκωτικών6.1. Πληροφορίες σχετικά με την εθνική κατάστασηΚάθε πληροφορία σχετικά με τη νομική και την πραγματική κατάσταση: εθνικοί κανόνες σχετικά με την οδήγηση υπό την επήρεια ναρκωτικών· πρέπει να συμπεριλαμβάνονται τα ναρκωτικά που καλύπτονται, τα νόμιμα όρια, οι μέθοδοι δοκιμής, οι κυρώσεις και οι πρακτικές επιβολής· επίσης κανόνες που δεν αφορούν ειδικά την οδήγηση υπό την επήρεια ναρκωτικών, αλλά ενδέχεται να έχουν παρόμοιο αποτέλεσμα (π.χ. διατάξεις σχετικά με την ικανότητα οδήγησης γενικότερα).6.2. Πληροφορίες σχετικά με ενέργειες που έγινανΛεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με συγκεκριμένες ενέργειες και βέλτιστη πρακτική όσον αφορά την οδήγηση υπό την επήρεια ναρκωτικών (παραδείγματα των εν λόγω ενεργειών είναι τα εξής: υποβολή των οδηγών που εμπλέκονται σε θανατηφόρα ατυχήματα σε τυποποιημένους ελέγχους για ναρκωτικά και φάρμακα, καταγραφή και παρακολούθηση των αποτελεσμάτων, διεξαγωγή ενημερωτικών εκστρατειών ή δημοσιεύσεις σχετικά με τους ενδεχόμενους κινδύνους της οδήγησης υπό την επήρεια ναρκωτικών).6.3. ΠροβλήματαΕιδικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα κράτη μέλη στον τομέα αυτόν.6.4. Λοιπές πληροφορίεςΚάθε άλλη πληροφορία την οποία τα κράτη μέλη θεωρούν σημαντική επί του θέματος αυτού.(1) Όπου είναι δυνατόν, οι πληροφορίες θα πρέπει επίσης να διαχωρίζονται περαιτέρω μεταξύ οχημάτων ιδιωτικής και επαγγελματικής χρήσεως.


Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου

|

52006SC0110

Σύσταση για γνώµη του Συµßουλίου σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 Για το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Λετονίας, 2005-2008  /* SEC/2006/0110 τελικό */

	Βρυξέλλες, 1.2.2006SEC(2006) 110 τελικόΣύστασηΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 Για το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Λετονίας, 2005-2008(υποβληθείσα από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΙστορικόΤο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουλίου 1998, βασίζεται στον στόχο της επίτευξης υγιών δημόσιων οικονομικών ως μέσο ενίσχυσης των προϋποθέσεων για σταθερότητα των τιμών και ισχυρή διατηρήσιμη ανάπτυξη, οι οποίες ευνοούν τη δημιουργία απασχόλησης. Το 2005, το σύμφωνο τροποποιήθηκε για πρώτη φορά. Η μεταρρύθμιση αναγνώριζε τη χρησιμότητα του συμφώνου για την εδραίωση της δημοσιονομικής πειθαρχίας, αλλά είχε ως σκοπό την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας και των οικονομικών του ερεισμάτων, καθώς επίσης τη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών.Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[1], ο οποίος αποτελεί στοιχείο του συμφώνου, ορίζει ότι τα κράτη μέλη υποβάλλουν υποχρεωτικά, στο Συμβούλιο και την Επιτροπή, προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης, καθώς και ετήσιες επικαιροποιήσεις τους (τα κράτη μέλη που έχουν ήδη υιοθετήσει το ενιαίο νόμισμα υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σταθερότητας, ενώ τα κράτη μέλη που δεν το έχουν υιοθετήσει ακόμη υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σύγκλισης). Το πρώτο πρόγραμμα σύγκλισης της Λετονίας υποβλήθηκε τον Μάιο του 2004. Κατ’ εφαρμογή του κανονισμού, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη επί του προγράμματος τον Ιούλιο του 2004 με βάση σχετική σύσταση της Επιτροπής και μετά από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή. Βάσει της ίδιας διαδικασίας, τα επικαιροποιημένα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης αξιολογούνται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και εξετάζονται από την προαναφερθείσα επιτροπή, ενώ το Συμβούλιο έχει την ευχέρεια να τα εξετάσει.Στα εν λόγω προγράμματα, τα κράτη μέλη καλούνται να καθορίσουν τον μεσοπρόθεσμο στόχο τον οποίον θέτουν για τη δημοσιονομική τους κατάσταση και να προσδιορίσουν τα μέτρα που σκοπεύουν να εφαρμόσουν προκειμένου να επιτύχουν και να διατηρήσουν το στόχο αυτό, περιλαμβανομένων των συνοδευτικών οικονομικών παραδοχών. Μετά τη μεταρρύθμιση του συμφώνου, ο μεσοπρόθεσμος στόχος πρέπει να διαφοροποιείται για τα επιμέρους κράτη μέλη με γνώμονα την οικονομική και δημοσιονομική ανομοιογένεια που υπάρχει στην Ένωση, περιλαμβανομένου του στοιχείου του κινδύνου που η δημοσιονομική πολιτική συνεπάγεται για τη διατηρησιμότητα. Άλλο στοιχείο της μεταρρύθμισης είναι το ότι πρέπει, αφενός, να επιτυγχάνεται συμμετρικότερη προσέγγιση σε σχέση με τη δημοσιονομική πολιτική κατά τη διάρκεια του οικονομικού κύκλου, με την τήρηση αυξημένης δημοσιονομικής πειθαρχίας σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας και, αφετέρου, να λαμβάνονται υπόψη «μείζονες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις» με επαληθεύσιμα αποτελέσματα για τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα ενόψει πρόσκαιρων αποκλίσεων από το μεσοπρόθεσμο στόχο ή από την πορεία προσαρμογής για την επίτευξή του.Λαμβάνοντας υπόψη τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2005, τον κώδικα δεοντολογίας[2], την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία για την εκτίμηση της δυνητικής παραγωγής και των κυκλικά προσαρμοσμένων αποτελεσμάτων και τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών που περιλαμβάνονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008, η Επιτροπή εξέτασε την προσφάτως υποβληθείσα επικαιροποίηση του προγράμματος σύγκλισης της Λετονίας και, επί τη βάσει της κατωτέρω αξιολόγησης, εξέδωσε σύσταση για γνώμη του Συμβουλίου σχετικά με την εν λόγω επικαιροποίηση.Αξιολόγηση1.  Το τρίτο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Λετονίας απεστάλη στην Επιτροπή στις 30 Νοεμβρίου και καλύπτει τη χρονική περίοδο 2005 έως 2008. Το πρόγραμμα ακολουθεί εν γένει τη διάρθρωση του προτύπου που ισχύει για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης με βάση το νέο κώδικα δεοντολογίας. Υπάρχουν ορισμένα κενά όσον αφορά τα προαιρετικά δεδομένα που προβλέπονται στο νέο κώδικα δεοντολογίας (ειδικότερα, δεν παρέχονται στοιχεία για την παραγωγικότητα της εργασίας και τις πραγματικές ώρες εργασίας).2.  Κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας, η ετήσια αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ στη Λετονία ανήλθε κατά μέσο όρο σε ποσοστό άνω του 6%, σημειώνοντας εντυπωσιακή ανάκαμψη μετά την οικονομική διαταραχή που συνδεόταν με τη διαδικασία μετάβασης. Το πραγματικό ΑΕΠ το 2005 αναμένεται ότι έχει τελικά υπερβεί το επίπεδο που είχε σημειωθεί πριν το 1991. Αυτή η αναπτυξιακή επίδοση χαρακτηρίζεται από υψηλή αύξηση της παραγωγικότητας καθώς και, πιο πρόσφατα, αύξηση της απασχόλησης. Ωστόσο, αυξάνονται οι ενδείξεις για υπερθέρμανση της οικονομίας λόγω της εξέλιξης των εξωτερικών ανισορροπιών, του πληθωρισμού και της πιστωτικής επέκτασης. Λόγω των μεγάλων εξωτερικών ανισορροπιών, η Λετονία εξαρτάται από τις εισροές κεφαλαίων, ενώ ο δείκτης του εξωτερικού χρέους προς το ΑΕΠ έχει παρουσιάσει αύξηση. Σύμφωνα με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα, η αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ προβλέπεται να μειωθεί σε 7,5% το 2006, έναντι 8,4% το 2005, και θα ακολουθήσει περαιτέρω μικρή επιβράδυνση σε 7,0% τόσο το 2007 όσο και το 2008. Η κυριότερη κινητήρια δύναμη της ανάπτυξης θα εξακολουθήσει να είναι η ιδιωτική κατανάλωση και οι επενδύσεις, ενώ η συμβολή των καθαρών εξαγωγών αναμένεται να καταστεί θετική αλλά περιορισμένη. Σε συνολικό επίπεδο, η εκτιμώμενη αύξηση του ΑΕΠ θεωρείται ρεαλιστική όταν συγκριθεί με τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής (ως το 2007) και τους υπολογισμούς της δυνητικής ανάπτυξης. Με τη χρησιμοποίηση της από κοινού συμφωνηθείσας μεθόδου, με βάση τα στοιχεία του επικαιροποιημένου προγράμματος, η αύξηση του δυνητικού ΑΕΠ αναμένεται να διατηρηθεί υψηλή αλλά με ελαφρώς πτωτική τάση σε μεσοπρόθεσμη βάση· από το 2007 ενδέχεται να εμφανιστεί ένα αρνητικό κενό παραγωγής. Ωστόσο, ο υπολογισμός της δυνητικής ανάπτυξης (και συνεπώς του κενού παραγωγής) θα πρέπει να ερμηνευτεί με προσοχή για τις χώρες όπου συντελείται μια ταχύρυθμη διαδικασία σύγκλισης. Αντίθετα, οι προβλέψεις του προγράμματος τόσο σχετικά με τον πληθωρισμό όπως μετρείται βάσει του ΕνΔΤΚ (που μειώνεται με ταχύ ρυθμό από 6,9% το 2005 – το υψηλότερο ποσοστό όλων των κρατών μελών - σε 3,5% το 2008) όσο και το έλλειμμα του λογαριασμού τρεχουσών συναλλαγών (που μειώνεται από το 13,0% του ΑΕΠ το 2004 σε 8,0% του ΑΕΠ το 2008) θεωρούνται αισιόδοξες, συγκρινόμενες ιδίως με τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής. Σε συνολικό επίπεδο, το μακροοικονομικό σενάριο παρουσιάζει μη αμελητέους κινδύνους, στους οποίους πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στο πλαίσιο της διαδικασίας σύγκλισης.3.  Από την είσοδο του εθνικού νομίσματος στον ΜΣΙ II στις 2 Μαΐου 2005, το λατς διατηρήθηκε με άνεση εντός της ζώνης διακύμανσης ±1% έναντι της κεντρικής ισοτιμίας, που ορίστηκε από τις αρχές της Λετονίας. Οι αποκλίσεις των τρίμηνων επιτοκίων για το λατς έναντι του ευρώ σημείωσαν αισθητή πτώση κατά τη διάρκεια του έτους από πάνω από 100 μονάδες βάσης στις αρχές του Ιανουαρίου σε περίπου 40 μονάδες βάσης στα τέλη Νοεμβρίου. Οι αποκλίσεις στη χρηματαγορά αυξήθηκαν έντονα στα τέλη του Δεκεμβρίου, αλλά αυτό φαίνεται ότι οφειλόταν σε προσωρινούς παράγοντες ρευστότητας που συνδέονταν με την αύξηση της αναλογίας των αποθεματικών από 6 σε 8 % από την 24η Δεκεμβρίου 2005. Για το μεγαλύτερο μέρος του 2005, οι αποκλίσεις των κρατικών ομολόγων έναντι των ομολόγων αναφοράς στη ζώνη του ευρώ παρέμειναν σε χαμηλά επίπεδα (περίπου στις 50 μονάδες βάσης).4.  Στη γνώμη του της 8ης Μαρτίου 2005, το Συμβούλιο επικύρωσε τη δημοσιονομική στρατηγική που είχε παρουσιαστεί στην προηγούμενη επικαιροποίηση του προγράμματος σύγκλισης που κάλυπτε την περίοδο 2004 έως 2007. Παρόλο που το Συμβούλιο δεν έδωσε πολιτικές κατευθύνσεις, θεώρησε ότι η αξιολόγηση της κατάλληλης δημοσιονομικής θέσης συνδεόταν με τη συμβολή της στην διατήρηση των πιέσεων που ασκεί η πλευρά της ζήτησης στην οικονομία σε επίπεδο κατάλληλο να εξασφαλίσει την συγκράτηση του πληθωρισμού από το πρόσφατο εξαιρετικά υψηλό ποσοστό στο οποίο είχε φθάσει. Όσον αφορά την εκτέλεση του προϋπολογισμού του 2005, σύμφωνα με τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2005, το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης θα έφθανε σε 1,2% του ΑΕΠ (με βάση ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ ύψους 9,1%) ενώ ο στόχος που είχε τεθεί στην προηγούμενη επικαιροποίηση του προγράμματος σύγκλισης ήταν 1,6% του ΑΕΠ (με ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ 6,7%). Ωστόσο, σύμφωνα με τα πρόσφατα στοιχεία σε ταμειακή βάση για την εκτέλεση του προϋπολογισμού της κυβέρνησης τα αποτελέσματα θα είναι ακόμη ευνοϊκότερα. Συνεπώς, είναι πολύ πιθανό τα τελικά στοιχεία για το έλλειμμα του 2005 να είναι πολύ χαμηλότερα από εκείνα που παρουσιάζονται στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα που εκτιμούν το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης για το 2005 σε 1,5% του ΑΕΠ (με βάση αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ ύψους 8,4%).5.  Με βάση τις πολύ συντηρητικές εκτιμήσεις για τα τελικά αποτελέσματα του ελλείμματος της γενικής κυβέρνησης για το 2005, το επικαιροποιημένο πρόγραμμα έχει ως στόχο μια περιορισμένη μείωση του ελλείμματος αργότερα εντός της περιόδου του προγράμματος. Η επικαιροποίηση προβλέπει ότι το έλλειμμα θα διατηρηθεί σε 1,5% το 2006, και θα μειωθεί σε 1,4% το 2007, φθάνοντας τελικά σε 1,3% το 2008, που είναι και το τελευταίο έτος του προγράμματος. Τόσο οι δείκτες εσόδων όσο και δαπανών προς το ΑΕΠ προβλέπεται να αυξηθούν κατά τη διάρκεια του προγράμματος (κατά 2 εκατοστιαίες μονάδες). Οι δημόσιες επενδύσεις και οι «λοιπές δαπάνες» που δεν προσδιορίζονται χωριστά είναι αυτές που θα αυξηθούν περισσότερο, ενώ οι κοινωνικές μεταβιβάσεις εκτός από εκείνες που είναι σε είδος θα παρουσιάσουν τη μεγαλύτερη μείωση. Το πρωτογενές αποτέλεσμα προβλέπεται να μειωθεί κατά 0,1 εκατοστιαίες μονάδες κατά τη διάρκεια της ιδίας περιόδου. Η επικαιροποίηση του Νοεμβρίου 2005 επιβεβαιώνει σε γενικές γραμμές την προσαρμογή που είχε σχεδιαστεί κατά την προηγούμενη επικαιροποίηση, τόσο όσον αφορά την περιορισμένη κλίμακα όσο και το χρονοδιάγραμμα, παρά το αισθητά βελτιωμένο μακροοικονομικό σενάριο στην πιο πρόσφατη επικαιροποίηση.6.  Όπως υπολογίζεται από τις υπηρεσίες της Επιτροπής βάσει του προγράμματος σύμφωνα με την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία, το διαρθρωτικό αποτέλεσμα, δηλαδή το κυκλικά προσαρμοσμένο δημοσιονομικό αποτέλεσμα μη λαμβανομένων υπόψη έκτακτων και άλλων προσωρινών μέτρων, προβλέπεται να σημειώσει μικρή μόνο βελτίωση κατά τη διάρκεια του προγράμματος (κατά περίπου τρία τέταρτα της εκατοστιαίας μονάδας του ΑΕΠ). Η σχεδιαζόμενη δημοσιονομική προσπάθεια είναι οπισθοβαρής και επικεντρωμένη στα τελευταία έτη του προγράμματος κατά τα οποία το κενό παραγωγής αναμένεται να είναι αρνητικό. Στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα προσδιορίζεται ένας μεσοπρόθεσμος στόχος (ΜΠΣ) όσον αφορά τη δημοσιονομική θέση, όπως ορίζεται στο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, με διαρθρωτικό έλλειμμα «περίπου 1% του ΑΕΠ», και η θέση αυτή επιδιώκεται να επιτευχθεί κατά το τελευταίο έτος του προγράμματος. Δεδομένου ότι ο ΜΠΣ του προγράμματος είναι απαιτητικότερος από το ελάχιστο όριο (που εκτιμάται ως έλλειμμα 2% του ΑΕΠ περίπου), η επίτευξή του θα εκπληρώσει και τον στόχο της δημιουργίας περιθωρίου ασφαλείας σε περίπτωση εμφάνισης υπερβολικού ελλείμματος. Ο μεσοπρόθεσμος στόχος του προγράμματος μπορεί να θεωρηθεί ότι βρίσκεται στο κατάλληλο επίπεδο, δεδομένου ότι αντικατοπτρίζει επαρκώς τον δείκτη χρέους και τη μέση αύξηση της δυνητικής παραγωγής σε μακροπρόθεσμη βάση. Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη τους κινδύνους που υπάρχουν για την επίτευξη διατηρήσιμης οικονομικής σύγκλισης όπως τονίστηκε ανωτέρω, θα ήταν σκόπιμο να τεθεί ένας πιο απαιτητικός ΜΠΣ.7.  Το τελικό δημοσιονομικό αποτέλεσμα ενδέχεται να είναι δυσμενέστερο από αυτό που προβλέπει το πρόγραμμα. Θετικό στοιχείο είναι το γεγονός ότι το ιστορικό συνετού δημοσιονομικού σχεδιασμού υποδηλώνει ότι τα πραγματικά αποτελέσματα θα μπορούσαν να είναι καλύτερα από τους στόχους που έχουν τεθεί γι’ αυτά (όπως συνέβη το 2004 και όπως οι υπηρεσίες της Επιτροπής αναμένουν να συμβεί και πάλι το 2005). Ειδικότερα, οι προβλέψεις σχετικά με τον αναπτυξιακό ρυθμό καθώς και οι παραδοχές σχετικά με τη φορολογική ελαστικότητα στις οποίες στηρίζεται ο προϋπολογισμός έχουν μέχρι στιγμής αποδειχθεί ότι κατά κανόνα υποεκτιμούνται. Επιπλέον, οι δαπάνες του προϋπολογισμού δεν εκτελούνται πάντοτε στο ακέραιο, κυρίως λόγω των καθυστερήσεων στην εφαρμογή των σχεδίων που χρηματοδοτούνται εν μέρει με κεφάλαια της ΕΕ. Ωστόσο, οι φορολογικές ελαστικότητες στην παρούσα επικαιροποίηση φαίνεται να υπερεκτιμώνται· επιπλέον, το πρόγραμμα αναφέρεται σε διάφορα (προτεινόμενα) μέτρα κοινωνικής πολιτικής τα οποία θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε μεγαλύτερες δαπάνες, ενώ το πρόγραμμα προβλέπει τη μείωση του δείκτη των δαπανών αυτών.8.  Λαμβάνοντας υπόψη αυτή την αξιολόγηση των κινδύνων, η δημοσιονομική στρατηγική που περιγράφεται στο πρόγραμμα ενδέχεται να μην είναι επαρκής για την επίτευξη, σε διαρθρωτικούς όρους, δημοσιονομικής θέσης που θα μπορούσε να θεωρηθεί κατάλληλη βάσει του συμφώνου μέχρι το τέλος της περιόδου που καλύπτει το πρόγραμμα. Επίσης, αν ληφθεί υπόψη η εκτίμηση ότι τα τελικά αποτελέσματα του 2005 είναι πιθανό να είναι αισθητά καλύτερα απ’ ό,τι έχει υποτεθεί στο πρόγραμμα, και πιθανότατα να προσεγγίζουν τον μεσοπρόθεσμο στόχο, ο δημοσιονομικός στόχος για το 2006 θα μπορούσε να συνεπάγεται μια απόκλιση από τον μεσοπρόθεσμο στόχο κατά περίπου ½% του ΑΕΠ το 2006 καθώς και το 2007. Επιπλέον, εάν επιβεβαιωθεί η βελτίωση των αποτελεσμάτων για το 2005 και διατηρηθεί ο στόχος για το 2006, διατυπώνεται επίσης η ανησυχία ότι ο δημοσιονομικός προσανατολισμός του 2006 θα ήταν επεκτατικός και ακατάλληλος, δεδομένου ότι η περίοδος 200506 θα μπορούσε να θεωρηθεί ως «περίοδος ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας». Για τη ζώνη του ευρώ και τις χώρες μέλη που συμμετέχουν στον ΜΣΙ ΙΙ, το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης απαιτεί ετήσια βελτίωση του διαρθρωτικού δημοσιονομικού αποτελέσματος κατά τουλάχιστον 0,5% του ΑΕΠ (ως μέτρο αναφοράς), με υψηλότερο ποσοστό προσαρμογής σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας. Μια ισχυρότερη πορεία διαρθρωτικής προσαρμογής από ό,τι έχει σχεδιαστεί θα μπορούσε επίσης να θεωρηθεί κατάλληλη έτσι ώστε να εξασφαλιστεί μια σταθερή μακροοικονομική διαδικασία σύγκλισης.9.  Σύμφωνα με το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, κατά τον προσδιορισμό της πορείας προσαρμογής σύμφωνα με το μεσοπρόθεσμο στόχο (ΜΠΣ) του προγράμματος ή όταν πραγματοποιείται μια προσωρινή απόκλιση από το ΜΠΣ του προγράμματος πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι «μείζονες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις» με επαληθεύσιμα αποτελέσματα στην μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημοσίων οικονομικών. Στο πρόγραμμα αναφέρεται ότι η συνεχιζόμενη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος και ιδίως η θέσπιση ενός δεύτερου πυλώνα θα μειώσει σταδιακά τις εισφορές κοινωνικής ασφάλισης στο συνολικό αποτέλεσμα της γενικής κυβέρνησης σε σύγκριση με το επίπεδο του 2004. Το καθαρό κόστος της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης εκτιμάται στο πρόγραμμα σε 0,25% του ΑΕΠ το 2005, αυξανόμενο προοδευτικά σε 1¼% του ΑΕΠ το 2008. Αυτό θα επιτρέψει μια προσωρινή απόκλιση από την απαιτούμενη ετήσια προσαρμογή ύψους 0,5% του ΑΕΠ για την επίτευξη των μεσοπρόθεσμων στόχων, δεδομένου ότι οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις στις οποίες στηρίζεται αναλύονται επαρκώς στο πρόγραμμα και έχουν αισθητά ευεργετικά αποτελέσματα στην μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημοσίων οικονομικών. Επιπλέον, η συμμόρφωση με τις δημοσιονομικές απαιτήσεις της συνθήκης και του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης φαίνεται ότι εξασφαλίζονται όσον αφορά την πρόβλεψη ενός περιθωρίου ασφάλειας για να αποφευχθεί η υπέρβαση της τιμής αναφοράς του 3% του ΑΕΠ όσον αφορά το έλλειμμα σε όλα τα έτη του προγράμματος. Ωστόσο, η ανωτέρω σύσταση για ένα ταχύτερο ρυθμό προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΠΣ του προγράμματος σε σχέση με το ρυθμό που προβλέπει το πρόγραμμα φαίνεται εφικτή λαμβάνοντας υπόψη ότι κατά τα πρώτα έτη του προγράμματος το εκτιμώμενο καθαρό κόστος της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης είναι περιορισμένο.10.  Υπολογίζεται ότι το 2005 ο δείκτης χρέους ανήλθε σε 14,9%, δηλαδή αρκετά κάτω από το 60% του ΑΕΠ που αποτελεί την τιμή αναφοράς σύμφωνα με τη συνθήκη. Ο δείκτης χρέους προβλέπεται να μειωθεί πολύ ελαφρά κατά τη διάρκεια του προγράμματος φθάνοντας σε 14,7% του ΑΕΠ το 2008, ενώ οι επιπτώσεις των ελλειμμάτων θα αντισταθμίζονται αισθητά από τον υψηλό ρυθμό αύξησης του ονομαστικού ΑΕΠ.11.  Όσον αφορά τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών, φαίνεται ότι ο κίνδυνος για τη Λετονία είναι μικρός όσον αφορά το προβλεπόμενο δημοσιονομικό κόστος της γήρανσης του πληθυσμού. Το σημερινό πολύ χαμηλό επίπεδο του ακαθάριστου χρέους προβλέπεται να παραμείνει σε επίπεδα χαμηλότερα από την τιμή αναφοράς του 60% καθόλη τη διάρκεια πρόβλεψης που καλύπτει την περίοδο 2005-2050. Η αναθεώρηση του συνταξιοδοτικού συστήματος της Λετονίας που ξεκίνησε το 1996 συμβάλλει στον περιορισμό των δημοσιονομικών επιπτώσεων της γήρανσης του πληθυσμού.12.  Τα μέτρα που προβλέπονται στον τομέα των δημόσιων οικονομικών ανταποκρίνονται εν γένει στους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών που περιλαμβάνονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008. Ειδικότερα, το πρόγραμμα σύγκλισης προβλέπει μέτρα για την ενίσχυση της απασχόλησης και της ανάπτυξης με μεταβολές στη διάρθρωση των εσόδων και των δαπανών (ειδικότερα με την μετατόπιση της φορολογικής επιβάρυνσης από την άμεση στην έμμεση φορολογία και με περικοπή των μεταβιβαστικών πληρωμών) και καθιστώντας τις δημόσιες επενδύσεις βασική προτεραιότητα στον τομέα των δαπανών. Ωστόσο, ο δυνητικός ρόλος του δημοσιονομικού προσανατολισμού για την επίτευξη των βασικών στόχων, και ιδίως για τη συγκράτηση του πληθωρισμού και την αντιμετώπιση των ανισορροπιών που παρουσιάζει ο λογαριασμός εξωτερικών συναλλαγών δεν έχει ακόμη αξιοποιηθεί επαρκώς.13.  Σύμφωνα με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Λετονίας, που υποβλήθηκε την 21η Οκτωβρίου 2005, στο πλαίσιο της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισσαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση, η εξασφάλιση της μακροοικονομικής σταθερότητας τοποθετείται στο επίκεντρο του προγράμματος λόγω των επιπτώσεών της για τα δημόσια οικονομικά και, συνεπώς, αποδίδεται πρωταρχικός ρόλος στην ενίσχυση της δημοσιονομικής πειθαρχίας και των διαδικασιών δημοσιονομικού προγραμματισμού. Οι δημοσιονομικές επιπτώσεις του περιορισμένου αριθμού συγκεκριμένων μεταρρυθμιστικών μέτρων που προσδιορίζονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων αποτυπώνονται στις δημοσιονομικές προβλέψεις του προγράμματος σύγκλισης. Τα προβλεπόμενα στο πρόγραμμα σύγκλισης μέτρα που αναμένεται να εφαρμοστούν στον τομέα των δημοσίων οικονομικών συμβαδίζουν με τις ενέργειες που προβλέπονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Όπως προαναφέρθηκε, το πρόγραμμα σύγκλισης προσδιορίζει μέτρα για την ενίσχυση της ανάπτυξης και της απασχόλησης με μεταβολές στη διάρθρωση των εσόδων και των δαπανών (ιδίως με τη μετατόπιση της φορολογικής επιβάρυνσης από την άμεση στην έμμεση φορολογία και την περικοπή των μεταβιβαστικών πληρωμών) και καθιστώντας τις δημόσιες επενδύσεις βασική προτεραιότητα του τομέα των δαπανών.Λαμβάνοντας υπόψη την ανωτέρω εκτίμηση και την ανάγκη να εξασφαλιστεί μια διατηρήσιμη σύγκλιση, μεταξύ άλλων με τη μείωση των εξωτερικών ανισορροπιών και τη συγκράτηση του πληθωρισμού, θα ήταν σκόπιμο η Λετονία να εξετάσει τη δυνατότητα επίτευξης πιο φιλόδοξων δημοσιονομικών θέσεων από εκείνες που έχουν επί του παρόντος προγραμματιστεί, ιδίως με την ταχύτερη επίτευξη του ΜΠΣ που έχει τεθεί στο πρόγραμμα, μεριμνώντας για τη διατήρησή του κατά τη διάρκεια του προγράμματος, και αποφεύγοντας τις προκυκλικές δημοσιονομικές πολιτικές κατά τη διάρκεια των «περιόδων ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας».ΣύστασηΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7 ης Ιουλίου 1997 Για το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Λετονίας, 2005-2008ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997 για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[3], και ιδίως το άρθρο 9 παράγραφος 3,τη σύσταση της Επιτροπής,μετά από διαβούλευση με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΓΝΩΜΗ:14.  Στις [14 Φεβρουαρίου 2006] το Συμβούλιο εξέτασε το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Λετονίας, το οποίο καλύπτει την περίοδο 2005-2008.15.  Κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας, η ετήσια αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ στη Λετονία ανήλθε κατά μέσο όρο σε ποσοστό άνω του 6%. Αυτή η αναπτυξιακή επίδοση χαρακτηρίστηκε από υψηλή αύξηση της παραγωγικότητας καθώς και, πιο πρόσφατα, αύξηση της απασχόλησης. Ωστόσο, λόγω των μεγάλων εξωτερικών ανισορροπιών, η Λετονία εξαρτάται από τις εισροές κεφαλαίων, ενώ ο δείκτης του εξωτερικού χρέους προς το ΑΕΠ έχει παρουσιάσει αύξηση. Ο πληθωρισμός έχει παρουσιάσει αύξηση από τα μέσα του 2003 και διατηρείται σε ποσοστό υψηλότερο του 6%, διαβρώνοντας την εξωτερική ανταγωνιστικότητα της οικονομίας και θέτοντας σε κίνδυνο την ανάπτυξη. Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζεται το πρόγραμμα προβλέπει ότι η αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ θα μετριαστεί από 8,4% το 2005 σε 7,2% κατά μέσο όρο στην υπόλοιπη διάρκεια του προγράμματος. Με βάση τις πληροφορίες που διατίθενται επί του παρόντος, το σενάριο αυτό φαίνεται να στηρίζεται σε εύλογες αναπτυξιακές παραδοχές. Οι προβλέψεις του προγράμματος σχετικά με τον πληθωρισμό και το έλλειμμα του λογαριασμού τρεχουσών συναλλαγών φαίνεται να υποεκτιμώνται.16.  Το πρόγραμμα ανταποκρίνεται σε γενικές γραμμές στην πρότυπη διάρθρωση των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης σύμφωνα με τον νέο κώδικα δεοντολογίας[4].17.  Στην παρούσα επικαιροποίηση το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης για το 2005 εκτιμάται σε 1,5% του ΑΕΠ με βάση ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ ύψους 8,4%. Αυτό σημαίνει ένα ελαφρά χαμηλότερο έλλειμμα και αισθητά καλύτερο αναπτυξιακό ρυθμό από εκείνο που είχε προβλεφθεί στο προηγούμενο πρόγραμμα (έλλειμμα ύψους 1,6% του ΑΕΠ, αναπτυξιακός ρυθμός 6,7%). Στις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής, το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης είχε εκτιμηθεί σε 1,2% του ΑΕΠ με βάση ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ ύψους 9,1%. Ωστόσο, σύμφωνα με τα πρόσφατα στοιχεία για την εκτέλεση του προϋπολογισμού της κυβέρνησης σε ταμειακή βάση τα αποτελέσματα θα είναι ακόμη ευνοϊκότερα από τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής.18.  Στη γνώμη που εξέδωσε το Συμβούλιο στις 8 Μαρτίου 2005 σχετικά με την προηγούμενη επικαιροποίηση δεν παρέχονται πολιτικές κατευθύνσεις. Ωστόσο αναφέρεται ότι η αξιολόγηση της πορείας σύγκλισης και της καταλληλότητας της δημοσιονομικής θέσης εξαρτάται από την ευνοϊκή εξέλιξη του εξωτερικού ισοζυγίου, των πιέσεων που ασκεί η ζήτηση στην οικονομία και την επιβράδυνση του πληθωρισμού από το πρόσφατο εξαιρετικά υψηλό ποσοστό στο οποίο έφθασε.19.  Το επικαιροποιημένο πρόγραμμα αποσκοπεί σε μια περιορισμένη μείωση του ελλείμματος της γενικής κυβέρνησης. Η επικαιροποίηση προβλέπει ότι το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης θα ανέλθει σε 1,5% το 2005, 1,5% το 2006, θα μειωθεί σε 1,4 το 2007, φθάνοντας τελικά σε 1,3% το 2008, που είναι και το τελευταίο έτος του προγράμματος. Το πρωτογενές αποτέλεσμα προβλέπεται να μειωθεί κατά 0,1 εκατοστιαίες μονάδες κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου. Τόσο οι δείκτες των εσόδων όσο και δαπανών προς το ΑΕΠ προβλέπεται να αυξηθούν κατά τη διάρκεια του προγράμματος (κατά 2,1 και 1,9 εκατοστιαίες μονάδες, αντίστοιχα). Οι δημόσιες επενδύσεις και οι «λοιπές δαπάνες» που δεν προσδιορίζονται χωριστά είναι αυτές που θα αυξηθούν περισσότερο (από 2,3% του ΑΕΠ το 2005 σε 3,3% του ΑΕΠ το 2008 και από 12,3% του ΑΕΠ σε 13,8% of ΑΕΠ το 2008, αντίστοιχα), ενώ οι κοινωνικές μεταβιβάσεις εκτός από εκείνες που είναι σε είδος θα παρουσιάσουν τη μεγαλύτερη μείωση (από 9,3% του ΑΕΠ το 2005 σε 8,9% του ΑΕΠ το 2008). Σε σύγκριση με την προηγούμενη επικαιροποίηση, η επικαιροποίηση του Νοεμβρίου 2005 επιβεβαιώνει σε γενικές γραμμές την προσαρμογή που είχε σχεδιαστεί, παρά το γεγονός ότι οι αναπτυξιακές προοπτικές παρουσιάζουν αισθητή βελτίωση.20.  Όπως υπολογίζεται από τις υπηρεσίες της Επιτροπής βάσει του προγράμματος σύμφωνα με την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία, το διαρθρωτικό αποτέλεσμα, δηλαδή το κυκλικά προσαρμοσμένο δημοσιονομικό αποτέλεσμα μη λαμβανομένων υπόψη έκτακτων και άλλων προσωρινών μέτρων, προβλέπεται να σημειώσει μικρή μόνο βελτίωση κατά τη διάρκεια του προγράμματος (κατά περίπου τρία τέταρτα της εκατοστιαίας μονάδας του ΑΕΠ). Η σχεδιαζόμενη δημοσιονομική προσπάθεια είναι οπισθοβαρής και επικεντρωμένη στα τελευταία έτη του προγράμματος κατά τα οποία το κενό παραγωγής αναμένεται να είναι αρνητικό. Στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα προσδιορίζεται ένας μεσοπρόθεσμος στόχος (ΜΠΣ) όσον αφορά τη δημοσιονομική θέση, όπως ορίζεται στο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, με διαρθρωτικό έλλειμμα «περίπου 1% του ΑΕΠ», και η θέση αυτή επιδιώκεται να επιτευχθεί κατά το τελευταίο έτος του προγράμματος. Δεδομένου ότι ο ΜΠΣ του προγράμματος είναι απαιτητικότερος από το ελάχιστο όριο (που εκτιμάται ως έλλειμμα 2% του ΑΕΠ περίπου), η επίτευξή του θα εκπληρώσει και τον στόχο της δημιουργίας περιθωρίου ασφαλείας σε περίπτωση εμφάνισης υπερβολικού ελλείμματος. Ο μεσοπρόθεσμος στόχος του προγράμματος μπορεί να θεωρηθεί ότι βρίσκεται στο κατάλληλο επίπεδο, δεδομένου ότι αντικατοπτρίζει επαρκώς τον δείκτη χρέους και τη μέση αύξηση της δυνητικής παραγωγής σε μακροπρόθεσμη βάση. Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη τους κινδύνους που υπάρχουν για την επίτευξη μιας διατηρήσιμης οικονομικής σύγκλισης όπως τονίστηκε ανωτέρω, θα ήταν σκόπιμο να τεθεί ένας πιο απαιτητικός ΜΠΣ.21.  Το τελικό δημοσιονομικό αποτέλεσμα ενδέχεται να είναι δυσμενέστερο από αυτό που προβλέπει το πρόγραμμα. Παρόλο που οι προβλέψεις σχετικά με την ανάπτυξη και οι παραδοχές σχετικά με τη φορολογική ελαστικότητα στις οποίες στηρίζονταν οι προϋπολογισμοί στο παρελθόν έχουν κατά κανόνα αποδειχθεί συνετές, αυτό δεν συμβαίνει αναγκαστικά και στο παρόν πρόγραμμα δεδομένου ότι οι παραδοχές σχετικά με τη φορολογική ελαστικότητα φαίνονται ευνοϊκές. Επιπλέον, το πρόγραμμα αναφέρεται σε διάφορα (προτεινόμενα) μέτρα κοινωνικής πολιτικής τα οποία θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε αύξηση των δαπανών αυτών αντί να τις μειώσουν όπως προβλέπεται στο πρόγραμμα.22.  Λαμβάνοντας υπόψη αυτή την αξιολόγηση των κινδύνων, η δημοσιονομική στρατηγική που περιγράφεται στο πρόγραμμα ενδέχεται να μην είναι επαρκής για την επίτευξη, σε διαρθρωτικούς όρους, δημοσιονομικής θέσης που θα μπορούσε να θεωρηθεί κατάλληλη βάσει του συμφώνου μέχρι το τέλος της περιόδου που καλύπτει το πρόγραμμα. Επίσης, όπως προαναφέρθηκε, θα ήταν σκόπιμη η υιοθέτηση μιας πιο φιλόδοξης στρατηγικής από αυτή προβλέπει το πρόγραμμα. Ο ρυθμός προσαρμογής που υποδηλώνει το πρόγραμμα για την επίτευξη του ΜΠΣ του προγράμματος δεν είναι σύμφωνος με τον προβλεπόμενο στο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο για τη ζώνη του ευρώ και τις χώρες μέλη που συμμετέχουν στον ΜΣΙ ΙΙ, απαιτεί ετήσια βελτίωση του διαρθρωτικού δημοσιονομικού αποτελέσματος κατά τουλάχιστον 0,5% του ΑΕΠ (ως μέτρο αναφοράς), ενώ το ποσοστό αυτό θα πρέπει να είναι υψηλότερο σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας. Μια ισχυρότερη πορεία διαρθρωτικής προσαρμογής από ό,τι έχει σχεδιαστεί θα μπορούσε επίσης να θεωρηθεί κατάλληλη έτσι ώστε να εξασφαλιστεί μια σταθερή μακροοικονομική διαδικασία σύγκλισης. Ειδικότερα, μια πιθανή επιδείνωση του διαρθρωτικού δημοσιονομικού αποτελέσματος το 2006, που θα μπορούσε να επέλθει αν διατηρηθεί ο στόχος για το 2006 και εάν τα τελικά αποτελέσματα του 2005 αποδειχθούν αισθητά καλύτερα από τα αναμενόμενα, θα αντιστοιχούσε σε αισθητή δημοσιονομική χαλάρωση σε ένα πλαίσιο συνεχιζόμενων πολύ έντονων πιέσεων από πλευράς ζήτησης και συναφών κινδύνων σταθερότητας.23.  Σύμφωνα με το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, κατά τον προσδιορισμό της πορείας προσαρμογής σύμφωνα με το μεσοπρόθεσμο στόχο (ΜΠΣ) του προγράμματος ή όταν πραγματοποιείται μια προσωρινή απόκλιση από το μεσοπρόθεσμο στόχο του προγράμματος πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι «μείζονες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις» με μετρήσιμα αποτελέσματα στην μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημοσίων οικονομικών. Στο πρόγραμμα αναφέρεται ότι η συνεχιζόμενη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος και ιδίως η θέσπιση ενός δεύτερου πυλώνα θα μειώσει σταδιακά τις εισφορές κοινωνικής ασφάλισης στο συνολικό αποτέλεσμα της γενικής κυβέρνησης σε σύγκριση με το επίπεδο του 2004. Το καθαρό κόστος της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης εκτιμάται στο πρόγραμμα σε 0,25% του ΑΕΠ το 2005, αυξανόμενο προοδευτικά σε 1¼% του ΑΕΠ το 2008. Αυτό θα επιτρέψει μια προσωρινή απόκλιση από την απαιτούμενη ετήσια προσαρμογή ύψους 0,5% του ΑΕΠ για την επίτευξη των μεσοπρόθεσμων στόχων, δεδομένου ότι οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις στις οποίες στηρίζεται αναλύονται επαρκώς στο πρόγραμμα και έχουν αισθητά ευεργετικά αποτελέσματα στην μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημοσίων οικονομικών. Επιπλέον, η συμμόρφωση με τις δημοσιονομικές απαιτήσεις της συνθήκης και του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης φαίνεται ότι εξασφαλίζονται όσον αφορά την πρόβλεψη ενός περιθωρίου ασφάλειας για να αποφευχθεί η υπέρβαση της τιμής αναφοράς του 3% του ΑΕΠ όσον αφορά το έλλειμμα σε όλα τα έτη του προγράμματος. Ωστόσο, η ανωτέρω σύσταση για ένα ταχύτερο ρυθμό προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΠΣ του προγράμματος σε σχέση με το ρυθμό που προβλέπει το πρόγραμμα φαίνεται εφικτή λαμβάνοντας υπόψη ότι κατά τα πρώτα έτη του προγράμματος το εκτιμώμενο καθαρό κόστος της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης είναι περιορισμένο.24.  Υπολογίζεται ότι το 2005 ο δείκτης χρέους ανήλθε σε 14,9%, δηλαδή αρκετά κάτω από το 60% του ΑΕΠ που αποτελεί την τιμή αναφοράς σύμφωνα με τη συνθήκη. Ο δείκτης χρέους προβλέπεται να μειωθεί πολύ ελαφρά κατά τη διάρκεια του προγράμματος φθάνοντας σε 14,7% του ΑΕΠ το 2008, ενώ οι επιπτώσεις των ελλειμμάτων θα αντισταθμίζονται αισθητά από τον υψηλό ρυθμό αύξησης του ονομαστικού ΑΕΠ.25.  Όσον αφορά τη διατηρησιμότητα των δημοσίων οικονομικών, φαίνεται ότι ο κίνδυνος για τη Λετονία είναι μικρός όσον αφορά το προβλεπόμενο δημοσιονομικό κόστος της γήρανσης του πληθυσμού[5]. Το σημερινό πολύ χαμηλό επίπεδο του ακαθάριστου χρέους προβλέπεται να παραμείνει σε επίπεδα χαμηλότερα από την τιμή αναφοράς του 60% καθόλη τη διάρκεια πρόβλεψης που καλύπτει την περίοδο 2005-2050. Η αναθεώρηση του συνταξιοδοτικού συστήματος της Λετονίας που ξεκίνησε το 1996 συμβάλλει στον περιορισμό των δημοσιονομικών επιπτώσεων της γήρανσης του πληθυσμού.26.  Τα μέτρα που προβλέπονται στον τομέα των δημόσιων οικονομικών ανταποκρίνονται εν γένει στους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών που περιλαμβάνονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008. Ειδικότερα, το πρόγραμμα σύγκλισης προβλέπει μέτρα για την ενίσχυση της απασχόλησης και της ανάπτυξης με μεταβολές στη διάρθρωση των εσόδων και των δαπανών (ειδικότερα με την μετατόπιση της φορολογικής επιβάρυνσης από την άμεση στην έμμεση φορολογία και περικοπή των μεταβιβαστικών πληρωμών) και καθιστώντας τις δημόσιες επενδύσεις βασική προτεραιότητα στον τομέα των δαπανών. Ωστόσο, πρέπει να εντατικοποιηθούν οι προσπάθειες για την επίτευξη των βασικών στόχων, όπως η συγκράτηση του πληθωρισμού και η αντιμετώπιση των ανισορροπιών που παρουσιάζει ο λογαριασμός εξωτερικών συναλλαγών και η αύξηση των ποσοστών απασχόλησης με την προώθηση μιας αγοράς εργασίας χωρίς αποκλεισμούς.27.  Σύμφωνα με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Λετονίας, που υποβλήθηκε την 21η Οκτωβρίου 2005, στο πλαίσιο της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισσαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση, η εξασφάλιση της μακροοικονομικής σταθερότητας τοποθετείται στο επίκεντρο του προγράμματος λόγω των επιπτώσεών της για τα δημόσια οικονομικά και, συνεπώς, αποδίδεται πρωταρχικός ρόλος στην ενίσχυση της δημοσιονομικής πειθαρχίας και των διαδικασιών δημοσιονομικού προγραμματισμού. Οι δημοσιονομικές επιπτώσεις του περιορισμένου αριθμού συγκεκριμένων μεταρρυθμιστικών μέτρων που προσδιορίζονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων αποτυπώνονται στις δημοσιονομικές προβλέψεις του προγράμματος σύγκλισης. Τα προβλεπόμενα στο πρόγραμμα σύγκλισης μέτρα που αναμένεται να εφαρμοστούν στον τομέα των δημοσίων οικονομικών συμβαδίζουν με τις ενέργειες που προβλέπονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Όπως προαναφέρθηκε, το πρόγραμμα σύγκλισης προσδιορίζει μέτρα για την ενίσχυση της ανάπτυξης και της απασχόλησης με μεταβολές στη διάρθρωση των εσόδων και των δαπανών (ιδίως με τη μετατόπιση της φορολογικής επιβάρυνσης από την άμεση στην έμμεση φορολογία και την περικοπή των μεταβιβαστικών πληρωμών) και καθιστώντας τις δημόσιες επενδύσεις βασική προτεραιότητα του τομέα των δαπανών.Λαμβάνοντας υπόψη την ανωτέρω εκτίμηση και την ανάγκη να εξασφαλιστεί μια διατηρήσιμη σύγκλιση, μεταξύ άλλων με τη μείωση των εξωτερικών ανισορροπιών και τη συγκράτηση του πληθωρισμού, θα ήταν σκόπιμο η Λετονία να εξετάσει τη δυνατότητα επίτευξης πιο φιλόδοξων δημοσιονομικών θέσεων από εκείνες που έχουν επί του παρόντος προγραμματιστεί, ιδίως με την ταχύτερη επίτευξη του ΜΠΣ που έχει τεθεί στο πρόγραμμα, μεριμνώντας για τη διατήρησή του κατά τη διάρκεια του προγράμματος, και αποφεύγοντας τις προκυκλικές δημοσιονομικές πολιτικές κατά τη διάρκεια των «περιόδων ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας».Σύγκριση βασικών μακροοικονομικών και δημοσιονομικών προβλέψεων2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 |Πραγματικό ΑΕΠ (μεταβολή %) | ΠΣ Νοέμβ. 2005 | 8,5 | 8,4 | 7,5 | 7,0 | 7,0 |COM Νοέμβ. 2005 | 8,3 | 9,1 | 7,7 | 7,1 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκέμβ. 2004 | 8,1 | 6,7 | 6,5 | 6,5 | μ.δ.σ. |Πληθωρισμός ΕνΔΤΚ (%) | ΠΣ Νοέμβ. 2005 | 6,2 | 6,9 | 5,6 | 4,3 | 3,5 |COM Νοέμβ. 2005 | 6,2 | 6,8 | 6,0 | 4,8 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκέμβ. 2004 | 6,2 | 4,3 | 3,0 | 3,0 | μ.δ.σ. |Κενό παραγωγής (% του δυνητικού ΑΕΠ) | ΠΣ Νοέμβ. 20053 | 0,5 | 0,8 | 0,4 | -0,5 | -1,1 |COM Νοέμβ. 20055 | 0,1 | 0,8 | 0,3 | -0,7 | μ.δ.σ. |COM Δεκέμβ. 20043 | 1,6 | 0,9 | 0,0 | -0,5 | μ.δ.σ. |Αποτέλεσμα γενικής κυβέρνησης1 (ως % του ΑΕΠ) | ΠΣ Νοέμβ. 2005 | -1,0 | -1,5 | -1,5 | -1,4 | -1,3 |COM Νοέμβ. 2005 | -1,0 | -1,2 | -1,5 | -1,5 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκέμβ. 2004 | -1,7 | -1,6 | -1,5 | -1,4 | μ.δ.σ. |Πρωτογενές αποτέλεσμα (ως % του ΑΕΠ) | ΠΣ Νοέμβ. 2005 | -0,2 | -0,7 | -0,8 | -0,6 | -0,6 |COM Νοέμβ. 2005 | -0,2 | -0,5 | -0,8 | -0,8 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκέμβ. 2004 | -0,9 | -0,8 | -0,8 | -0,7 | μ.δ.σ. |Κυκλικά προσαρμοσμένο δημοσιονομικό αποτέλεσμα=διαρθρωτικό δημοσιονομικό αποτέλεσμα2 (ως % του ΑΕΠ) | ΠΣ Νοεμβ. 20053 | -1,1 | -1,7 | -1,6 | -1,3 | -1,0 |COM Νοέμβ. 20054 | -1,0 | -1,5 | -1,6 | -1,3 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκέμβ. 2004 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |Ακαθάριστο δημόσιο χρέος (ως % του ΑΕΠ) | ΠΣ Νοέμβ. 2005 | 13,1 | 14,9 | 13,6 | 13,7 | 14,7 |COM Νοέμβ. 2005 | 14,7 | 12,8 | 13,0 | 13,2 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκέμβ. 2004 | 14,2 | 14,5 | 15,8 | 15,0 | μ.δ.σ. |Σημείωση 1 Το καθαρό κόστος της συνεχιζόμενης συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης (θέσπιση δεύτερου πυλώνα) περιλαμβάνονται στο έλλειμμα. Το κόστος εκτιμάται σε 0,27% του ΑΕΠ το 2005, 0,37% του ΑΕΠ το 2006, 0,62% του ΑΕΠ το 2007 και 1,32% του ΑΕΠ το 2008. 2 Κυκλικά προσαρμοσμένο δημοσιονομικό αποτέλεσμα (όπως και στις προηγούμενες σειρές) εκτός από έκτακτα και άλλα προσωρινά μέτρα. Η βελτίωση του κυκλικά προσαρμοσμένου δημοσιονομικού αποτελέσματος από έτος σε έτος που προβλέπεται στο πρόγραμμα, λαμβάνοντας υπόψη τις επιπτώσεις της σταδιακής εφαρμογής της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης ανέρχεται σε 0,2% του ΑΕΠ το 2006, 0,6% το 2007 και 1,0% το 2008, δηλαδή κατά μέσο όρο 0,6% κατά την περίοδο 2006-2008. Δεδομένου ότι δεν υπάρχουν άλλα έκτακτα και προσωρινά μέτρα που προσδιορίζονται στο πρόγραμμα, το κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα και το διαρθρωτικό δημοσιονομικό αποτέλεσμα είναι ταυτόσημα. 3Υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής με βάση τις πληροφορίες που παρέχονται στο πρόγραμμα. 4 Δεν υπάρχουν έκτακτα και άλλα προσωρινά μέτρα στις προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής. 5 Με βάση εκτιμώμενη αύξηση του δυνητικού ΑΕΠ ύψους 7,9%, 8,3%, 8,3% και 8,2% αντίστοιχα κατά την περίοδο 2004-2007. Πηγή: Πρόγραμμα σύγκλισης (ΠΣ)· φθινοπωρινές οικονομικές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2005 (COM)· υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής. |[1] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[2] «Λεπτομερείς ρυθμίσεις για την εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και τις κατευθυντήριες γραμμές για τη μορφή και το περιεχόμενο των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης», που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο ECOFIN στις 11 Οκτωβρίου 2005.[3] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[4] Το πρόγραμμα παρουσιάζει κενά όσον αφορά τα προαιρετικά στοιχεία που προβλέπονται στο νέο κώδικα δεοντολογίας (ειδικότερα δεν παρέχονται στοιχεία για την παραγωγικότητα της εργασίας και τις πραγματικές ώρες εργασίας).[5] Λεπτομέρειες για την μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα παρέχονται στην τεχνική αξιολόγηση του προγράμματος από τις υπηρεσίες της Επιτροπής(http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm).


Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου

|

52006SC0027

Σύσταση για γνώµη του Συµßουλίου κατ' εφαρμογή του άρθρου 9 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 Για το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Σουηδίας, 2005-2008  /* SEC/2006/0027 τελικό */

	[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |Βρυξέλλες, 11.1.2006SEC(2006) 27 τελικόΣύσταση γιαΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥκατ' εφαρμογή του άρθρου 9 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 Για το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Σουηδίας, 2005-2008(υποβληθείσα από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΙστορικόΤο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουλίου 1998, βασίζεται στον στόχο της επίτευξης υγιών δημόσιων οικονομικών ως μέσο ενίσχυσης των προϋποθέσεων για σταθερότητα των τιμών και ισχυρή διατηρήσιμη ανάπτυξη, οι οποίες ευνοούν τη δημιουργία απασχόλησης. Το 2005, το σύμφωνο τροποποιήθηκε για πρώτη φορά. Η μεταρρύθμιση αναγνώριζε τη χρησιμότητα του συμφώνου για την εδραίωση της δημοσιονομικής πειθαρχίας, αλλά είχε ως σκοπό την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας και των οικονομικών του ερεισμάτων, καθώς επίσης τη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών.Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[1], ο οποίος αποτελεί στοιχείο του συμφώνου, ορίζει ότι τα κράτη μέλη υποβάλλουν υποχρεωτικά, στο Συμβούλιο και την Επιτροπή, προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης, καθώς και ετήσιες επικαιροποιήσεις τους (τα κράτη μέλη που έχουν ήδη υιοθετήσει το ενιαίο νόμισμα υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σταθερότητας, ενώ τα κράτη μέλη που δεν το έχουν υιοθετήσει ακόμη υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σύγκλισης). Το πρώτο πρόγραμμα σύγκλισης της Σουηδίας υποβλήθηκε τον Δεκέμβριο του 1998. Κατ’ εφαρμογή του κανονισμού, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη επί του προγράμματος στις 8 Φεβρουαρίου 1999 επί τη βάσει σύστασης της Επιτροπής και μετά από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή. Βάσει της ίδιας διαδικασίας, τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης αξιολογούνται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και εξετάζονται από την προαναφερθείσα επιτροπή, ενώ το Συμβούλιο έχει την ευχέρεια να τα εξετάσει.Στα εν λόγω προγράμματα, τα κράτη μέλη καλούνται να καθορίσουν τον μεσοπρόθεσμο στόχο τον οποίον θέτουν για τη δημοσιονομική τους κατάσταση και να προσδιορίσουν τα μέτρα που σκοπεύουν να εφαρμόσουν προκειμένου να επιτύχουν και να διατηρήσουν το στόχο αυτό, περιλαμβανομένων των συνοδευτικών οικονομικών παραδοχών. Μετά τη μεταρρύθμιση του συμφώνου, ο μεσοπρόθεσμος στόχος πρέπει να διαφοροποιείται για τα επιμέρους κράτη μέλη με γνώμονα την οικονομική και δημοσιονομική ανομοιογένεια που υπάρχει στην Ένωση, περιλαμβανομένου του στοιχείου του κινδύνου που η δημοσιονομική πολιτική συνεπάγεται για τη διατηρησιμότητα. Άλλο στοιχείο της μεταρρύθμισης είναι το ότι πρέπει, αφενός, να επιτυγχάνεται συμμετρικότερη προσέγγιση σε σχέση με τη δημοσιονομική πολιτική κατά τη διάρκεια του οικονομικού κύκλου, με την τήρηση αυξημένης δημοσιονομικής πειθαρχίας σε περιόδους οικονομικής άνθησης και, αφετέρου, να λαμβάνονται υπόψη «μείζονες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις» με επαληθεύσιμα αποτελέσματα για τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα ενόψει πρόσκαιρων αποκλίσεων από το μεσοπρόθεσμο στόχο ή από την πορεία προσαρμογής για την επίτευξή του.Λαμβάνοντας υπόψη τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2005, τον κώδικα δεοντολογίας[2], την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία για την εκτίμηση της δυνητικής παραγωγής και των κυκλικά προσαρμοσμένων αποτελεσμάτων και τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών που περιλαμβάνονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008, η Επιτροπή εξέτασε την προσφάτως υποβληθείσα επικαιροποίηση του προγράμματος σύγκλισης της Σουηδίας και, επί τη βάσει της κατωτέρω αξιολόγησης, εξέδωσε σύσταση για γνώμη του Συμβουλίου επί της εν λόγω επικαιροποίησης.Αξιολόγηση1.  Το έκτο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Σουηδίας εστάλη στην Επιτροπή στις 24 Νοεμβρίου 2005 και καλύπτει τη χρονική περίοδο 2005-2008. Το πρόγραμμα βασίζεται στο νομοσχέδιο θέσπισης του κρατικού προϋπολογισμού για το 2006, το οποίο ψηφίστηκε από το κοινοβούλιο στις 16 Δεκεμβρίου 2005. Το πρόγραμμα ακολουθεί εν γένει, το πρότυπο που ισχύει για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης με βάση τον νέο κώδικα δεοντολογίας. Παρουσιάζει ελλείψεις όσον αφορά τα υποχρεωτικά και προαιρετικά δεδομένα που επιβάλλει ο νέος κώδικας δεοντολογίας (λείπουν ιδίως δεδομένα όσον αφορά την αμοιβή των εργαζομένων). Το σουηδικό πρόγραμμα δεν προσδιορίζει ρητά τον μεσοπρόθεσμο στόχο (ΜΠΣ) για τη δημοσιονομική κατάσταση όπως απαιτεί ο κώδικας δεοντολογίας.2.  Κατά την τελευταία δεκαετία, η ετήσια πραγματική αύξηση του ΑΕΠ στη Σουηδία ήταν ελαφρά μικρότερη από 3% κατά μέσο όρο. Η αύξηση αυτή χαρακτηρίσθηκε από έντονες μεταβολές στην παραγωγικότητα και θετικές καθαρές συνεισφορές από πλευράς εξαγωγών. Ωστόσο, τα τελευταία έτη η αύξηση της απασχόλησης έχει εξασθενήσει και τα ποσοστά απασχόλησης είναι μειωμένα, ενώ η ανεργία έχει αυξηθεί. Ο πληθωρισμός διατηρήθηκε στο χαμηλότερο φάσμα του στόχου της Riksbank για ποσοστό πληθωρισμού 2% συν ή πλην μια εκατοστιαία μονάδα Το επικαιροποιημένο πρόγραμμα προβλέπει αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ ίση με 2,4% το 2005, και στη συνέχεια 3,1% το 2006, 2,8% το 2007 και 2,3% το 2008. Η αύξηση της απασχόλησης αναμένεται να παρουσιάσει ανάκαμψη τα επόμενα έτη. Συνολικά, το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο θεμελιώνεται το επικαιροποιημένο πρόγραμμα κρίνεται αξιόπιστο και συμβαδίζει εν γένει με την αξιολόγηση των υπηρεσιών της Επιτροπής, συμπεριλαμβανομένων των προβλέψεων του φθινοπώρου του 2005. Υπολογισμοί που έγιναν με βάση την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία και τα στοιχεία που παρέχει το επικαιροποιημένο πρόγραμμα δείχνουν ότι οι ρυθμοί δυνητικής αύξησης του ΑΕΠ παραμένουν σχετικά υψηλοί αλλά με κάποια τάση μείωσης μεσοπρόθεσμα. Υπάρχει ένα μικρό απόθεμα αδιάθετων πόρων το 2005 αλλά ήδη το 2006 το κενό παραγωγής μειώνεται. Οι πληθωριστικές πιέσεις αναμένεται να παραμείνουν υποτονικές και να πλησιάσουν προοδευτικά, μέσα στον χρονικό ορίζοντα του προγράμματος, το 2% που αποτελεί τον στόχο της Riksbank. Οι προβλέψεις του προγράμματος για τον πληθωρισμό κρίνονται ρεαλιστικές.3.  Η σουηδική κορώνα υπήρξε σχετικά σταθερή έναντι του ευρώ την περίοδο 2002-2004, αλλά πρόσφατα υποτιμήθηκε παρά το γεγονός ότι στη Σουηδία υπάρχει ένα σταθερό μακροοικονομικό περιβάλλον, στέρεες προοπτικές οικονομικής ανάπτυξης και πλεονάσματα ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, που ενδεχομένως αντικατοπτρίζουν τα σχετικά χαμηλά επιτόκια για συμφωνίες επαναγοράς. Η διαφορά απόδοσης των μακροπρόθεσμων κρατικών ομολόγων μεταξύ Σουηδίας και ζώνης του ευρώ, που στις αρχές του 2004 ήταν περίπου 50 μονάδες βάσης, έχει σχεδόν μηδενιστεί.4.  Στην γνώμη που εξέδωσε στις 18 Ιανουαρίου 2005, το Συμβούλιο ενέκρινε την δημοσιονομική στρατηγική που παρουσιάσθηκε στο σουηδικό επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης του 2004. Όσον αφορά την δημοσιονομική εφαρμογή το 2005, το επικαιροποιημένο πρόγραμμα του 2004 έθετε ως στόχο την επίτευξη πλεονάσματος γενικής κυβέρνησης 0,6% του ΑΕΠ για το 2005 ενώ το τρέχον επικαιροποιημένο πρόγραμμα προβλέπει πλεόνασμα 1,6% του ΑΕΠ παρά την προς τα κάτω αναθεώρηση της ανάπτυξης το 2005. Συνολικά, τα έσοδα υπήρξαν ανώτερα από το αναμενόμενο, εν μέρει χάρη σε ορισμένους έκτακτους φόρους εταιρειών αλλά και χάρη στη συγκράτηση των δαπανών.5.  Το δημοσιονομικό πλαίσιο που ισχύει στη Σουηδία αποσκοπεί στη διατήρηση υγιών δημόσιων οικονομικών σε ένα περιβάλλον πλήρους απασχόλησης και διατηρήσιμης ανάπτυξης. Προς τούτο θέτει ως στόχο για το πλεόνασμα της γενικής κυβέρνησης το 2% του ΑΕΠ κατά μέσο όρο σε κυκλική βάση, ενώ περιλαμβάνει πολυετή ονομαστικά ανώτατα όρια για τις δαπάνες της κεντρικής κυβέρνησης και την απαίτηση για ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς σε επίπεδο τοπικής κυβέρνησης. Το παρόν επικαιροποιημένο πρόγραμμα προβλέπει πλεόνασμα γενικής κυβέρνησης ύψους 1,6% το 2005, 0,9% το 2006, 1,2% το 2007 και 1,7% κατά το τελευταίο έτος, δηλαδή το 2008. Τόσο ο δείκτης δαπανών όσο και ο δείκτης εσόδων ακολουθούν πορεία βαθμιαίας μείωσης κατά την περίοδο που καλύπτουν οι προβλέψεις. Ωστόσο, η μείωση του δείκτη εσόδων είναι εμπροσθοβαρής, ενώ η μείωση του δείκτη δαπανών είναι οπισθοβαρής. Μολονότι αναμένονται σταθερά πλεονάσματα στο σύστημα συντάξεων και στον υποτομέα τοπικής κυβέρνησης, οι μεταβολές στην κατάσταση γενικής κυβέρνησης οφείλονται κυρίως στην εξέλιξη του ελλείμματος της κεντρικής κυβέρνησης. Η Σουηδία κάνει, επί του παρόντος, χρήση της μεταβατικής περιόδου που ισχύει έως την άνοιξη του 2007, όσον αφορά την εφαρμογή της απόφασης που έλαβε η Eurostat τον Μάρτιο του 2004, σχετικά με την ταξινόμηση των χρηματοδοτούμενων από τον δεύτερο πυλώνα συνταξιοδοτικών προγραμμάτων. Η εφαρμογή της εν λόγω απόφασης στο αποτέλεσμα γενικής κυβέρνησης θα έχει ως αποτέλεσμα την προς τα κάτω προσαρμογή κατά 1% του ΑΕΠ περίπου, ετησίως. Συνολικά, σε σύγκριση με το προηγούμενο, το τρέχον επικαιροποιημένο πρόγραμμα επιβεβαιώνει σε γενικές γραμμές τη σχεδιαζόμενη προσαρμογή σε συνάρτηση με ένα ελαφρώς ευνοϊκότερο μακροοικονομικό σενάριο.6.  Βάσει των υπολογισμών που πραγματοποίησαν οι υπηρεσίες της Επιτροπής χρησιμοποιώντας τα στοιχεία που παρέχει το πρόγραμμα και την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία, το εκτιμώμενο καθαρό ΚΠΑ (κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα) άνευ εκτάκτων στοιχείων είναι 1% του ΑΕΠ περίπου το 2006, δηλαδή μειωμένο σε σχέση με το 1 ¾ % του 2005. Ως εκ τούτου δημοσιονομική επέκταση που προγραμματίζεται για το 2006 συμπίπτει με τη μείωση του κενού παραγωγής και τη βελτίωση των κυκλικών συνθηκών. Το ΚΠΑ, στη συνέχεια, βελτιώνεται βαθμιαία σε 1½-2% την περίοδο 2007-2008.7.  Το πρόγραμμα παρουσιάζει τον εθνικό στόχο για πλεόνασμα 2 % κατά μέσο όρο κατά τη διάρκεια του κύκλου ως την μεσοπρόθεσμη τιμή αναφοράς στη στρατηγική του επικαιροποιημένου προγράμματος. Η τιμή αυτή αποτελεί, επίσης, τον ακρογωνιαίο λίθο της εθνικής δημοσιονομικής πολιτικής της Σουηδίας. Συνεπώς, το 2% του ΑΕΠ μπορεί να θεωρηθεί ότι αποτελεί τον ΜΠΣ του προγράμματος.8.  Δεδομένου ότι ο ΜΠΣ που απορρέει από το πρόγραμμα είναι απαιτητικότερος από το ελάχιστο όριο (εκτιμώμενο ως έλλειμμα της τάξεως του 1/2 % του ΑΕΠ), η επίτευξή του συνεπάγεται την εκπλήρωση του στόχου της σύστασης περιθωρίου ασφαλείας. Όσον αφορά την καταλληλότητα, ο ΜΠΣ του προγράμματος είναι πολύ απαιτητικότερος από ό,τι αφήνει να εννοηθεί ο δείκτης χρέους και η μέση δυνητική αύξηση της παραγωγής. Η επίτευξή του, εντούτοις, παραμένει βασικό στοιχείο για την εξασφάλιση μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας.9.  Γενικά, η κατάσταση φαίνεται θετική όσον αφορά τους κινδύνους που περιβάλλουν τις δημοσιονομικές προβλέψεις του προγράμματος χάρη σε πρόσφατα δεδομένα από τους εθνικούς λογαριασμούς που δείχνουν μεγαλύτερη ανάπτυξη το 2005 από ό,τι προέβλεπε το πρόγραμμα. Εκτός αυτού, από πρόσφατα ταμιακά δεδομένα απορρέει ότι τα φορολογικά έσοδα στα τέλη του 2005 ήταν αισθητά ανώτερα από τα αναφερόμενα στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα αριθμητικά στοιχεία για τον προϋπολογισμό. Ως εκ τούτου, τα δημοσιονομικά αποτελέσματα μπορεί να είναι καλύτερα από ό,τι προβλέπει το πρόγραμμα.10.  Με βάση αυτή την αξιολόγηση κινδύνου, ο δημοσιονομικός προσανατολισμός του προγράμματος θεωρείται, εν γένει, επαρκής προκειμένου να εξασφαλιστεί η επίτευξη του ΜΠΣ του προγράμματος μέχρι τα τέλη της περιόδου αναφοράς. Παρά ταύτα, ο επεκτατικός προϋπολογισμός για το 2006 συνεπάγεται απόκλιση της θέσης του προϋπολογισμού από τον ΜΠΣ κατά περίπου 1% του ΑΕΠ το 2006 και το 2007, θέτοντας με τον τρόπο αυτόν σε κίνδυνο την επίτευξη του ΜΠΣ εντός της περιόδου που καλύπτει το πρόγραμμα. Επιπλέον, υπάρχει η επιφύλαξη ότι ο έντονα επεκτατικός χαρακτήρας της δημοσιονομικής πολιτικής το 2006 (οπότε το ΚΠΑ θα επιδεινωθεί σχεδόν κατά 1 εκατοστιαία μονάδα) ενδέχεται να μην είναι απολύτως κατάλληλος, υπό την έννοια ότι η περίοδος αυτή μπορεί να θεωρηθεί ως "ευνοϊκή περίοδος". Όπως αναφέρεται, όμως, ανωτέρω ο ΜΠΣ του προγράμματος είναι αρκετά απαιτητικότερος από ό,τι υπαγορεύει το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης. Συγκεκριμένα, καθ’ όλη την περίοδο του προγράμματος υπάρχει αρκετό περιθώριο ασφαλείας ώστε το έλλειμμα να μην υπερβεί το όριο του 3% του ΑΕΠ υπό κανονικές κυκλικές διακυμάνσεις. Η αξιολόγηση αυτή φαίνεται ότι ευσταθεί ακόμη και με την αναταξινόμηση των χρηματοδοτούμενων από τον δεύτερο πυλώνα συνταξιοδοτικών προγραμμάτων το 2007 εκτός των λογαριασμών γενικής κυβέρνησης, όπως απαιτεί η Eurostat. Συνολικά, η δημοσιονομική κατάσταση είναι υγιής και η δημοσιονομική στρατηγική αποτελεί παράδειγμα δημοσιονομικών πολιτικών εφαρμoζόμενων σύμφωνα με τις επιταγές του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης.11.  Ο δείκτης ακαθάριστου χρέους προβλέπεται ότι θα συνεχίσει να μειώνεται και ότι θα φθάσει το 46% του ΑΕΠ το 2008. Το χρέος εκδίδεται κυρίως από τον τομέα κεντρικής κυβέρνησης ο οποίος εμφανίζει δημοσιονομικά ελλείμματα, ενώ το πλεόνασμα του συνταξιοδοτικού συστήματος επενδύεται κατά κύριο λόγο σε μη κρατικά στοιχεία ενεργητικού, με αποτέλεσμα να επιβραδύνεται η μείωση του δείκτη ακαθάριστου χρέους. Ο δείκτης χρέους μείον τα χρηματοπιστωτικά στοιχεία ενεργητικού είναι αρνητικός, όπερ σημαίνει ότι ο τομέας γενικής κυβέρνησης εμφανίζει θετική καθαρή θέση. Η θέση αυτή προβλέπεται ότι θα βελτιωθεί από περίπου - 6% του ΑΕΠ το 2004 σε περίπου - 9% το 2008. Οι προβλέψεις αυτές κρίνονται εύλογες.12.  Από άποψη διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών, φαίνεται ότι ο κίνδυνος για τη Σουηδία είναι μικρός όσον αφορά το προβλεπόμενο δημοσιονομικό κόστος της γήρανσης του πληθυσμού. Ο δείκτης ακαθάριστου χρέους βρίσκεται σήμερα αρκετά κάτω από το 60% του ΑΕΠ που αποτελεί την τιμή αναφοράς και προβλέπεται ότι θα παραμείνει κάτω από την τιμή αυτή κατά το μεγαλύτερο μέρος της περιόδου που καλύπτει το πρόγραμμα. Η στρατηγική της Σουηδίας με την οποία η διατηρησιμότητα τοποθετείται στην καρδιά της διαμόρφωσης της δημοσιονομικής πολιτικής, περιλαμβανομένης της μεταρρύθμισης του συστήματος συντάξεων που περιορίζει τις συνταξιοδοτικές δαπάνες και αποσκοπεί στη συσσώρευση περιουσιακών στοιχείων, συμβάλλει θετικά στις προοπτικές των δημόσιων οικονομικών. Η σημερινή ευνοϊκή δημοσιονομική κατάσταση συμβάλλει στον περιορισμό του προβλεπόμενου δημοσιονομικού αντίκτυπου της γήρανσης του πληθυσμού ενώ η προγραμματιζόμενη εξυγίανση προς την κατεύθυνση του ΜΠΣ 2% στα τέλη της περιόδου που καλύπτει το πρόγραμμα, συμβάλλει στη βελτίωση της διατηρησιμότητας.13.  Τα μέτρα που προβλέπονται για τον τομέα των δημόσιων οικονομικών ανταποκρίνονται εν γένει στους γενικούς προσανατολισμούς οικονομικής πολιτικής που περιλαμβάνονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008. Μολονότι προγραμματίζεται η διατήρηση μιας αρκετά εύρωστης μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής κατάστασης, η απόκλιση από τον ΜΠΣ τα έτη 2006-2007 κινδυνεύει να αποκτήσει προκυκλικό χαρακτήρα και να υπονομεύσει την επίτευξη του ΜΠΣ στα τέλη της περιόδου που καλύπτει το πρόγραμμα.14.  Το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Σουηδίας, το οποίο υποβλήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2005 στο πλαίσιο της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισσαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση, δίνει μεγάλη έμφαση στη διατηρήσιμη ανάπτυξη και τονίζει ότι η επίτευξη και διατήρηση ενός υψηλού επιπέδου συμμετοχής στην αγορά εργασίας και ενός μεγάλου αριθμού δεδουλευμένων ωρών εργασίας αποτελούν σημαντικές προκλήσεις και θα έχουν μεγάλο αντίκτυπο στα δημόσια οικονομικά της χώρας, μακροπρόθεσμα. Το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων ενσωματώνει τον προϋπολογισμό του 2006 στον οποίο βασίζεται και το επικαιροποιημένο πρόγραμμα, και από την άποψη αυτή τα δύο έγγραφα χαρακτηρίζονται από συνοχή.15.  Σύσταση γιαΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥκατ' εφαρμογή του άρθρου 9 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 Για το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Σουηδίας, 2005-2008ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[3], και ιδίως το άρθρο 9 παράγραφος 3,τη σύσταση της Επιτροπής,Έπειτα από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΓΝΩΜΗ:16.  Στις [24 Ιανουαρίου 2006] το Συμβούλιο εξέτασε το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Σουηδίας, που καλύπτει την περίοδο 2005-2008. Το σουηδικό πρόγραμμα ακολουθεί, εν γένει, το πρότυπο που ισχύει για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης με βάση τον νέο κώδικα δεοντολογίας. Παρουσιάζει ελλείψεις όσον αφορά τα υποχρεωτικά και προαιρετικά δεδομένα που επιβάλλει ο νέος κώδικας δεοντολογίας (λείπουν ιδίως δεδομένα όσον αφορά την αμοιβή των εργαζομένων). Το πρόγραμμα δεν προσδιορίζει ρητά τον μεσοπρόθεσμο στόχο (ΜΠΣ) για τη δημοσιονομική θέση όπως απαιτεί ο κώδικας δεοντολογίας.17.  Κατά την τελευταία δεκαετία, η ετήσια πραγματική αύξηση του ΑΕΠ στη Σουηδία ήταν λίγο κάτω από το 3% κατά μέσο όρο. Η αύξηση αυτή χαρακτηρίσθηκε από έντονες μεταβολές στην παραγωγικότητα και θετικές καθαρές συνεισφορές από πλευράς εξαγωγών. Ωστόσο, τα τελευταία έτη η αύξηση της απασχόλησης έχει εξασθενήσει και τα ποσοστά απασχόλησης είναι μειωμένα, ενώ η ανεργία έχει αυξηθεί. Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο βασίζεται το πρόγραμμα προβλέπει ότι ο ρυθμός αύξησης του πραγματικού ΑΕΠ θα αυξηθεί από 2,4% το 2005 σε 3,1% του ΑΕΠ το 2006 και ότι κατά τη διετία που θα ακολουθήσει θα είναι 2,5% του ΑΕΠ κατά μέσο όρο. Τα δύο πρώτα έτη της περιόδου του προγράμματος οι αναπτυξιακές προοπτικές αφήνουν να εννοηθεί βελτίωση των κυκλικών συνθηκών οι οποίες προβλέπεται ότι μετέπειτα θα παραμείνουν σε γενικές γραμμές ουδέτερες. Με βάση τις διαθέσιμες πληροφορίες, το σενάριο αυτό θεωρείται εύλογο. Οι προβλέψεις του προγράμματος για τον πληθωρισμό κρίνονται ρεαλιστικές.18.  Στην γνώμη που εξέδωσε στις 18 Ιανουαρίου 2005, το Συμβούλιο ενέκρινε την δημοσιονομική στρατηγική που παρουσιάζεται στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Σουηδίας του 2004. Όσον αφορά τη δημοσιονομική εφαρμογή το 2005, το επικαιροποιημένο πρόγραμμα του 2004 έθετε ως στόχο την επίτευξη πλεονάσματος γενικής κυβέρνησης 0,6% του ΑΕΠ για το 2005 ενώ το τρέχον επικαιροποιημένο πρόγραμμα προβλέπει πλεόνασμα 1,6% του ΑΕΠ παρά την προς τα κάτω αναθεώρηση του ρυθμού ανάπτυξης το 2005. Συνολικά, τα έσοδα υπήρξαν ανώτερα από το αναμενόμενο, εν μέρει χάρη σε ορισμένους έκτακτους φόρους εταιρειών αλλά και χάρη στη συγκράτηση των δαπανών.19.  Το δημοσιονομικό πλαίσιο που ισχύει στη Σουηδία αποσκοπεί στη διατήρηση υγιών δημόσιων οικονομικών σε ένα περιβάλλον πλήρους απασχόλησης και διατηρήσιμης ανάπτυξης. Προς τούτο θέτει ως στόχο για το πλεόνασμα γενικής κυβέρνησης το 2% του ΑΕΠ κατά μέσο όρο σε κυκλική βάση, ενώ περιλαμβάνει πολυετή ονομαστικά ανώτατα όρια για τις δαπάνες κεντρικής κυβέρνησης και την απαίτηση για ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς σε επίπεδο τοπικής κυβέρνησης. Το παρόν επικαιροποιημένο πρόγραμμα προβλέπει πλεόνασμα γενικής κυβέρνησης ύψους 1,6% το 2005, 0,9% το 2006, 1,2% το 2007 και 1,7% κατά το τελευταίο έτος, δηλαδή το 2008. Τόσο ο δείκτης δαπανών όσο και ο δείκτης εσόδων ακολουθούν πορεία βαθμιαίας μείωσης κατά την περίοδο που καλύπτουν οι προβλέψεις. Η υποχώρηση του δείκτη εσόδων είναι εμπροσθοβαρής το 2006 εξαιτίας φορολογικών περικοπών, ενώ η μείωση του δείκτη δαπανών είναι οπισθοβαρής και συμπίπτει με την προβλεπόμενη βελτίωση της αγοράς εργασίας. Σε σύγκριση με το προηγούμενο, το τρέχον επικαιροποιημένο πρόγραμμα επιβεβαιώνει σε γενικές γραμμές μια ανάλογη σχεδιαζόμενη δημοσιονομική προσαρμογή σε συνάρτηση με ένα ελαφρώς ευνοϊκότερο μακροοικονομικό σενάριο.20.  Το πρόγραμμα παρουσιάζει τον εθνικό στόχο για πλεόνασμα της τάξεως 2 % κατά μέσο όρο σε κυκλική βάση ως την μεσοπρόθεσμη τιμή αναφοράς της στρατηγικής του επικαιροποιημένου προγράμματος. Αποτελεί, επίσης, τον ακρογωνιαίο λίθο της εθνικής δημοσιονομικής πολιτικής της Σουηδίας. Ως εκ τούτου, η επίτευξη πλεονάσματος της τάξεως του 2% του ΑΕΠ μπορεί να θεωρηθεί ότι αποτελεί τον ΜΠΣ του προγράμματος δεδομένου ότι ανταποκρίνεται στις αρχές που πρέπει να διέπουν τον ΜΠΣ βάσει του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης και του κώδικα δεοντολογίας. Κατά τη διάρκεια του προγράμματος προγραμματίζεται βελτίωση του διαρθρωτικού αποτελέσματος, όπως υπολογίζεται με βάση την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία, από περίπου 1% του ΑΕΠ το 2006 σε περίπου 1½-2% του ΑΕΠ το 2008.21.  Δεδομένου ότι ο μεσοπρόθεσμος στόχος (ΜΠΣ) που απορρέει από το πρόγραμμα είναι απαιτητικότερος από το ελάχιστο όριο (εκτιμώμενο έλλειμμα της τάξεως του 1/2 % του ΑΕΠ), η επίτευξή του συνεπάγεται την εκπλήρωση του στόχου της σύστασης περιθωρίου ασφαλείας. Όσον αφορά την καταλληλότητα, ο ΜΠΣ του προγράμματος είναι πολύ απαιτητικότερος από ό,τι αφήνει να εννοηθεί ο δείκτης χρέους και η μέση δυνητική αύξηση της παραγωγής. Η επίτευξή του, εντούτοις, παραμένει βασικό στοιχείο για την εξασφάλιση μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας.22.  Το δημοσιονομικό αποτέλεσμα το 2005 μπορεί να είναι καλύτερο από ό,τι προβλέπει το πρόγραμμα. Συγκεκριμένα, πρόσφατες ταμιακές πληροφορίες όσον αφορά τα φορολογικά έσοδα και τους τριμηνιαίους εθνικούς λογαριασμούς, υποστηρίζουν την αξιολόγηση αυτή.23.  Με βάση αυτή την αξιολόγηση κινδύνου, ο δημοσιονομικός προσανατολισμός του προγράμματος θεωρείται, εν γένει, επαρκής προκειμένου να εξασφαλιστεί η επίτευξη του ΜΠΣ του προγράμματος μέχρι τα τέλη της περιόδου αναφοράς. Παρά ταύτα, ο επεκτατικός προϋπολογισμός για το 2006 συνεπάγεται απόκλιση της θέσης του προϋπολογισμού από τον ΜΠΣ κατά περίπου 1% του ΑΕΠ το 2006 και το 2007, θέτοντας με τον τρόπο αυτόν σε κίνδυνο την επίτευξη του ΜΠΣ εντός της περιόδου που καλύπτει το πρόγραμμα. Επιπλέον, υπάρχει η επιφύλαξη ότι ο έντονα επεκτατικός χαρακτήρας της δημοσιονομικής πολιτικής το 2006 (οπότε το κυκλικά προσαρμοσμένο δημοσιονομικό αποτέλεσμα θα επιδεινωθεί σχεδόν κατά 1 εκατοστιαία μονάδα) ενδέχεται να μην είναι απολύτως κατάλληλος, υπό την έννοια ότι η περίοδος αυτή μπορεί να θεωρηθεί ως "ευνοϊκή περίοδος". Όπως αναφέρεται, όμως, ανωτέρω ο ΜΠΣ του προγράμματος είναι αρκετά απαιτητικότερος από το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης. Συγκεκριμένα, καθ’ όλη την περίοδο του προγράμματος υπάρχει αρκετό περιθώριο ασφαλείας ώστε το έλλειμμα να μην υπερβεί το όριο του 3% του ΑΕΠ υπό κανονικές κυκλικές διακυμάνσεις. Η αξιολόγηση αυτή φαίνεται ότι ευσταθεί ακόμη και με την αναταξινόμηση των χρηματοδοτούμενων από τον δεύτερο πυλώνα συνταξιοδοτικών προγραμμάτων το 2007 εκτός των λογαριασμών γενικής κυβέρνησης, όπως απαιτεί η Eurostat. Συνολικά, η δημοσιονομική κατάσταση είναι υγιής και η δημοσιονομική στρατηγική αποτελεί παράδειγμα φορολογικών πολιτικών εφαρμοζόμενων σύμφωνα με τις επιταγές του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης.24.  Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, ο δείκτης του χρέους ανήλθε περίπου σε 51% του ΑΕΠ το 2005, επίπεδο σαφώς χαμηλότερο από τ60% του ΑΕΠ που αποτελεί την τιμή αναφοράς στη Συνθήκη. Το πρόγραμμα προβλέπει συρρίκνωση του δείκτη χρέους σε 46% του ΑΕΠ μέχρι το 2008.25.  Από άποψη διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών, φαίνεται ότι ο κίνδυνος για τη Σουηδία είναι μικρός όσον αφορά το προβλεπόμενο δημοσιονομικό κόστος της γήρανσης του πληθυσμού. Ο δείκτης ακαθάριστου χρέους βρίσκεται σήμερα αρκετά κάτω από το 60% του ΑΕΠ που αποτελεί την τιμή αναφοράς, και προβλέπεται ότι θα παραμείνει κάτω από την τιμή αυτή κατά το μεγαλύτερο μέρος της περιόδου που καλύπτει το πρόγραμμα. Η στρατηγική της Σουηδίας με την οποία η διατηρησιμότητα τοποθετείται στην καρδιά της διαμόρφωσης της δημοσιονομικής πολιτικής, περιλαμβανομένης της μεταρρύθμισης του συστήματος συντάξεων η οποία περιορίζει τις συνταξιοδοτικές δαπάνες και αποσκοπεί στη συσσώρευση περιουσιακών στοιχείων, συμβάλλει θετικά στις προοπτικές των δημόσιων οικονομικών. Η σημερινή ευνοϊκή δημοσιονομική κατάσταση συμβάλλει στον περιορισμό του προβλεπόμενου δημοσιονομικού αντίκτυπου της γήρανσης του πληθυσμού ενώ η προγραμματιζόμενη εξυγίανση προς την κατεύθυνση του ΜΠΣ 2% στα τέλη της περιόδου που καλύπτει το πρόγραμμα συμβάλλει στη βελτίωση της διατηρησιμότητας[4].26.  Τα μέτρα που προβλέπονται για τον τομέα των δημόσιων οικονομικών ανταποκρίνονται εν γένει στους γενικούς προσανατολισμούς οικονομικής πολιτικής που περιλαμβάνονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008. Μολονότι προγραμματίζεται η διατήρηση μιας επαρκώς ισχυρής μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής κατάστασης, η απόκλιση από τον ΜΠΣ τα έτη 2006-2007 κινδυνεύει να αποκτήσει προκυκλικό χαρακτήρα και να υπονομεύσει την επίτευξη του ΜΠΣ στα τέλη της περιόδου που καλύπτει το πρόγραμμα.27.  Το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Σουηδίας, το οποίο υποβλήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2005 στο πλαίσιο της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισσαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση, δίνει μεγάλη έμφαση στη διατηρήσιμη ανάπτυξη και τονίζει ότι η επίτευξη και διατήρηση ενός υψηλού επιπέδου συμμετοχής στην αγορά εργασίας και ενός μεγάλου αριθμού δεδουλευμένων ωρών εργασίας αποτελούν σημαντικές προκλήσεις και θα έχουν μεγάλο αντίκτυπο στα δημόσια οικονομικά της χώρας, μακροπρόθεσμα. Το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων ενσωματώνει τον προϋπολογισμό του 2006 στον οποίο βασίζεται και το επικαιροποιημένο πρόγραμμα, και από την άποψη αυτή τα δύο έγγραφα χαρακτηρίζονται από συνοχή.Σύγκριση των βασικών μακροοικονομικών και δημοσιονομικών προβλέψεων 12004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 |Πραγματικό ΑΕΠ (% μεταβολής) | ΠΣ Νοεμ. 2005 | 3,6 | 2,4 | 3,1 | 2,8 | 2,3 |COM Noεμ. 2005 | 3,6 | 2,5 | 3,0 | 2,8 | μ.δ.σ. |ΠΣ Νοεμ. 2004 | 3,5 | 3,0 | 2,5 | 2,3 | μ.δ.σ. |Πληθωρισμός ΕνΔΤΚ (%) | ΠΣ Νοεμ. 2005 | 0,9 | 1,5 | 1,5 | 2,0 | 2,0 |COM Noεμ. 2005 | 1,0 | 0,7 | 1,4 | 1,8 | μ.δ.σ. |ΠΣ Νοεμ. 2004 | 1,3 | 15 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |Κενό παραγωγής (% του δυνητικού ΑΕΠ) | ΠΣ Νοεμ. 20052 | -0,3 | -0,4 | -0,1 | 0,1 | -0,1 |COM Noεμ. 20056 | -0,3 | -0,4 | -0,1 | 0,0 | μ.δ.σ. |ΠΣ Νοεμ. 20042 | -0,1 | 0,1 | -0,2 | -0,4 | μ.δ.σ. |Αποτέλεσμα γενικής κυβέρνησης (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Νοεμ. 2005 | 1,6 | 1,6 | 0,9 | 1,2 | 1,7 |COM Noεμ. 2005 | 1,6 | 1,4 | 0,8 | 1,1 | μ.δ.σ. |ΠΣ Νοεμ. 2004 | 0,7 | 0,6 | 0,4 | 0,9 | μ.δ.σ. |Πρωτογενές αποτέλεσμα (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Νοεμ. 2005 | 3,2 | 3,2 | 2,5 | 3,0 | 3,6 |COM Noεμ. 2005 | 3,4 | 3,2 | 2,6 | 2,9 | μ.δ.σ. |ΠΣ Νοεμ. 2004 | 2,8 | 2,8 | 2,7 | 3,3 | μ.δ.σ. |Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Νοεμ. 20052 | 1,7 | 1,8 | 0,9 | 1,1 | 1,7 |COM Noεμ. 2005 | 1,8 | 1,6 | 0,9 | 1,1 | μ.δ.σ. |ΠΣ Νοεμ. 20042 | 0,8 | 0,5 | 0,5 | 1,2 | μ.δ.σ. |Διαρθρωτικό αποτέλεσμα3 (% του ΑΕΠ) | CP Noεμ. 20054 | 1,1 | 1,6 | 0,9 | 1,1 | 1,7 |COM Noεμ. 20055 | 1,2 | 1,4 | 0,9 | 1,1 | μ.δ.σ. |ΠΣ Νοεμ. 2004 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |Ακαθάριστο δημόσιο χρέος (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Νοεμ. 2005 | 51,1 | 50,9 | 49,4 | 47,8 | 46,0 |COM Noεμ. 2005 | 51,1 | 50,6 | 49,4 | 47,8 | μ.δ.σ. |ΠΣ Νοεμ. 2004 | 51,7 | 50,5 | 50,0 | 49,0 | μ.δ.σ. |Σημειώσεις: 1 Οι δημοσιονομικές προβλέψεις δεν λαμβάνουν υπόψη τον αντίκτυπο της απόφασης της Eurostat, της 2ας Μαρτίου 2004 για την ταξινόμηση των χρηματοδοτούμενων συνταξιοδοτικών προγραμμάτων, η οποία πρέπει να τεθεί σε εφαρμογή πριν την κοινοποίηση της άνοιξης του 2007. Λαμβάνοντας υπόψη τον αντίκτυπο αυτόν, το αποτέλεσμα γενικής κυβέρνησης θα ήταν 0,6% το 2005, -0,1% το 2006, 0,2% το 2007 και 0,7% το 2008, ενώ το ακαθάριστο δημόσιο χρέος θα ήταν 51,4% το 2005, 49,9% το 2006, 48,3% το 2007 και 46,5% το 2008. 2 Υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής με βάση τις πληροφορίες που παρέχονται στο πρόγραμμα. 3 Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα (όπως και στις προηγούμενες σειρές) εξαιρουμένων των εκτάκτων και λοιπών προσωρινών μέτρων. 4 Το πρόγραμμα δεν παρέχει αναλυτικές πληροφορίες σχετικά με έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα. Ωστόσο, το υπουργείο οικονομικών της Σουηδίας διαβίβασε μια εκτίμηση των έκτακτων μέτρων ίση προς 0,6% του ΑΕΠ το 2004 και 0,2% του ΑΕΠ το 2005. 5 Έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα. Στοιχεία προερχόμενα από τις προβλέψεις που δημοσίευσαν οι υπηρεσίες της Επιτροπής το φθινόπωρο του 2005 (0,6% του ΑΕΠ το 2004 και 0,2% του ΑΕΠ το 2005 που συνεπάγονται μείωση του ελλείμματος). 6 Βάσει εκτιμώμενης δυνητικής αύξησης 2,5%, 2,6%, 2,8% και 2,7% αντιστοίχως για την περίοδο 2004-2007. Πηγή : Πρόγραμμα σύγκλισης (ΠΣ), οικονομικές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής Φθινόπωρο 2005 (COM), υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής. |[1] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Όλα τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[2] Γνώμη της οικονομικής και δημοσιονομικής επιτροπής σχετικά με τις «Λεπτομερείς ρυθμίσεις για την εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και κατευθυντήριες γραμμές για τη μορφή και το περιεχόμενο των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης», που ενεκρίθη από το Συμβούλιο Εκοφίν στις 11 Οκτωβρίου 2005.[3] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[4] Λεπτομέρειες για την μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα παρέχονται στην τεχνική αξιολόγηση του προγράμματος από τις υπηρεσίες της Επιτροπής που πρόκειται να δημοσιευθεί στον δικτυακό τόπο: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm