title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 9ης Ιουλίου 2013 , σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Ουγγαρίας για το 2013 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Ουγγαρίας για την περίοδο 2012-2016

text:
               30.7.2013

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 217/37

      ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ

   της 9ης Ιουλίου 2013
   σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Ουγγαρίας για το 2013 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Ουγγαρίας για την περίοδο 2012-2016
   2013/C 217/10
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 121 παράγραφος 2 και το άρθρο 148 παράγραφος 4,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών (1), και ιδίως το άρθρο 9 παράγραφος 2,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με την πρόληψη και τη διόρθωση των υπερβολικών μακροοικονομικών ανισορροπιών (2), και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 1,
   Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής απασχόλησης,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της οικονομικής και δημοσιονομικής επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής κοινωνικής προστασίας,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής οικονομικής πολιτικής,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Στις 26 Μαρτίου 2010 το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συμφώνησε με την πρόταση της Επιτροπής για τη δρομολόγηση της στρατηγικής «Ευρώπη 2020», μιας νέας στρατηγικής για την απασχόληση και την ανάπτυξη, η οποία, βασιζόμενη στον μεγαλύτερο συντονισμό των οικονομικών πολιτικών, εστιάζεται στους νευραλγικούς τομείς στους οποίους απαιτείται δράση ώστε να ενισχυθεί το δυναμικό διατηρήσιμης ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης.

               (2)

               Στις 13 Ιουλίου 2010, το Συμβούλιο εξέδωσε σύσταση σχετικά με τους γενικούς προσανατολισμούς της οικονομικής πολιτικής των κρατών μελών και της Ένωσης (2010 έως 2014) και, στις 21 Οκτωβρίου 2010, εξέδωσε απόφαση σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές των πολιτικών απασχόλησης των κρατών μελών (3), οι οποίες από κοινού αποτελούν τις «ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές». Τα κράτη μέλη κλήθηκαν να λαμβάνουν υπόψη τις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές στις εθνικές τους οικονομικές πολιτικές και στις πολιτικές τους για την απασχόληση.

               (3)

               Στις 29 Ιουνίου 2012 οι αρχηγοί κρατών ή κυβερνήσεων των κρατών μελών ενέκριναν «Σύμφωνο για την ανάπτυξη και την απασχόληση», το οποίο παρέχει ένα συνεκτικό πλαίσιο δράσης σε επίπεδο κρατών μελών, ΕΕ και ευρωζώνης, με την κινητοποίηση όλων των δυνατών μηχανισμών, μέσων και πολιτικών. Έλαβαν αποφάσεις σχετικά με τη δράση που πρέπει να αναληφθεί στο επίπεδο των κρατών μελών, ιδίως εκφράζοντας την απόλυτη προσήλωσή τους στην επίτευξη των στόχων της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» και στην εφαρμογή των συστάσεων ανά χώρα.

               (4)

               Στις 10 Ιουλίου 2012 το Συμβούλιο εξέδωσε σύσταση (4) σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Ουγγαρίας για το 2012 και εξέδωσε τη γνώμη του σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Ουγγαρίας για την περίοδο 2012-2015.

               (5)

               Στις 28 Νοεμβρίου 2012 η Επιτροπή εξέδωσε την τρίτη Ετήσια Επισκόπηση της Ανάπτυξης, δίνοντας το εναρκτήριο λάκτισμα για το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο του 2013 για τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών. Επίσης, στις 28 Νοεμβρίου 2012 η Επιτροπή, επί τη βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011, εξέδωσε την έκθεση για τον Μηχανισμό Επαγρύπνησης, στην οποία προσδιόρισε την Ουγγαρία ως ένα από τα κράτη μέλη τα οποία θα έπρεπε να υποβληθούν σε εμπεριστατωμένη επισκόπηση.

               (6)

               Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει συμμετάσχει δεόντως στο Ευρωπαϊκό Εξάμηνο, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97, και, στις 7 Φεβρουαρίου 2013, ενέκρινε ψήφισμα σχετικά με την απασχόληση και τις κοινωνικές πτυχές στην Ετήσια Επισκόπηση της Ανάπτυξης 2013 και ψήφισμα σχετικά με τη συμβολή στην Ετήσια Επισκόπηση της Ανάπτυξης 2013.

               (7)

               Στις 14 Μαρτίου 2013 το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ενέκρινε τις προτεραιότητες για την εξασφάλιση χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, δημοσιονομικής εξυγίανσης και δράσης για την τόνωση της ανάπτυξης. Υπογράμμισε την ανάγκη να επιδιωχθεί διαφοροποιημένη, φιλική προς την ανάπτυξη δημοσιονομική εξυγίανση, να αποκατασταθούν οι κανονικές συνθήκες δανειοδότησης στην οικονομία, να προωθηθούν η ανάπτυξη και η ανταγωνιστικότητα, να καταπολεμηθούν η ανεργία και οι κοινωνικές επιπτώσεις της κρίσης και να εκσυγχρονιστεί η δημόσια διοίκηση.

               (8)

               Στις 10 Απριλίου 2013 η Επιτροπή δημοσίευσε τα αποτελέσματα της εμπεριστατωμένης επισκόπησης για την Ουγγαρία, βάσει του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011. Η Επιτροπή, βασιζόμενη στην εν προκειμένω ανάλυσή της, συνάγει το συμπέρασμα ότι η Ουγγαρία αντιμετωπίζει μακροοικονομικές ανισορροπίες, που απαιτούν παρακολούθηση και αποφασιστική πολιτική δράση. Ειδικότερα, η τρέχουσα προσαρμογή της πολύ αρνητικής καθαρής διεθνούς επενδυτικής θέσης, που σε μεγάλο βαθμό οφείλεται στην απομόχλευση του ιδιωτικού τομέα σε ένα πλαίσιο υψηλού χρέους της γενικής κυβέρνησης και ασθενούς επιχειρηματικής δραστηριότητας, εξακολουθεί να χρήζει ιδιαίτερης προσοχής, προκειμένου να μειωθούν οι σοβαροί κίνδυνοι δυσμενών επιπτώσεων στη λειτουργία της οικονομίας.

               (9)

               Στις 22 Απριλίου 2013 η Ουγγαρία υπέβαλε το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για το 2013 και στις 24 Απριλίου 2013 το εθνικό πρόγραμμα σύγκλισης για την περίοδο 2012-2016. Προκειμένου να ληφθεί υπόψη η διασύνδεσή τους, τα δύο αυτά προγράμματα αξιολογήθηκαν ταυτοχρόνως.

               (10)

               Βάσει της αξιολόγησης του προγράμματος σύγκλισης σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97, το Συμβούλιο είναι της γνώμης ότι το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζονται οι δημοσιονομικές προβολές στο πρόγραμμα είναι κάπως αισιόδοξο. Οι προβλέψεις των ουγγρικών αρχών όσον αφορά την ανάπτυξη για το 2013 και το 2014, 0,7 % και 1,9 % αντίστοιχα, είναι υψηλότερες κατά μισή περίπου ποσοστιαία μονάδα σε σχέση με τις εαρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2013. Σύμφωνα με το πρόγραμμα σύγκλισης, ο στόχος της δημοσιονομικής στρατηγικής είναι να εξασφαλισθεί η διατηρήσιμη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος έως την προθεσμία του 2012 που όρισε το Συμβούλιο σύμφωνα με τη σύσταση του Συμβουλίου βάσει της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος της 13ης Μαρτίου 2012 και η συνεχής τήρηση του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού στόχου (ΜΔΣ). Η Ουγγαρία έχει καταβάλει σημαντικές δημοσιονομικές προσπάθειες το 2012 και με το δημοσιονομικό έλλειμμα που διαμορφώνεται στο 1,9 % του ΑΕΠ έχει υπερκαλύψει τον στόχο του 2,5 % του ΑΕΠ για το έλλειμμα, όπως συνέστησε το Συμβούλιο, εν μέρει χάρη σε πρόσθετα έκτακτα έσοδα ύψους 0,2 % του ΑΕΠ επιπλέον εκείνων που είχαν ήδη αναγνωριστεί κατά τον χρόνο έκδοσης της σύστασης του Συμβουλίου. Εντούτοις, τα διορθωτικά μέτρα για το 2012 και μετά, και ιδίως εκείνα που εξαγγέλθηκαν το φθινόπωρο του 2012 επικεντρώνονται κυρίως στην πλευρά των εσόδων, με εστίαση πρωτίστως σε επιλεγμένους τομείς, γεγονός που προκαλεί ερωτηματικά σχετικά με τη διατηρησιμότητα των προσπαθειών εξυγίανσης. Σύμφωνα με τις εαρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2013, απαιτούνται περαιτέρω προσπάθειες τόσο για το 2013 όσο και για το 2014 προκειμένου να διορθωθεί το υπερβολικό έλλειμμα με διατηρήσιμο τρόπο. Μετά τη δημοσίευση των εαρινών προβλέψεων των υπηρεσιών της Επιτροπής για το 2013, η κυβέρνηση εξέδωσε νέα δέσμη διορθωτικών μέτρων με έμφαση στο σκέλος των δαπανών και με βάση την επικαιροποιημένη εκτίμηση της Επιτροπής, το έλλειμμα προβλέπεται να παραμείνει κάτω από το όριο του 3 % του ΑΕΠ με τα νέα μέτρα τόσο το 2013 όσο και το 2014.
               Το πρόγραμμα σύγκλισης έχει μεταβάλει τον ΜΔΣ από διαρθρωτικό ισοζύγιο – 1,5 % σε – 1,7 % του ΑΕΠ. Ο νέος ΜΔΣ ευθυγραμμίζεται με τις απαιτήσεις του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης. Η Ουγγαρία κατέγραψε διαρθρωτικό ισοζύγιο – 0,7 % του ΑΕΠ το 2012, δηλαδή πολύ υψηλότερο από τον αναθεωρημένο ΜΔΣ, και σύμφωνα με τις εαρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2013 το διαθρωτικό ισοζύγιο αναμένεται να παραμείνει σύμφωνο με τον ΜΔΣ κατά τη διάρκεια του χρονικού ορίζοντα των προβλέψεων και να διαμορφωθεί σε – 1,1 % το 2013 και – 1,8 % το 2014. Με βάση τα μέτρα που θεσπίστηκαν μετά τις εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2013, το διαρθρωτικό ισοζύγιο είναι πιθανό να παραμείνει ανώτερο από τον ΜΔΣ και το 2014. Ο ρυθμός αύξησης των δημοσίων δαπανών το 2013 και το 2014, εξαιρουμένων των μέτρων διακριτικής ευχέρειας στο σκέλος των εσόδων, θα είναι γενικά σύμφωνος με το μεσοπρόθεσμο ποσοστό αναφοράς της δυνητικής αύξησης του ΑΕΠ, αλλά αναμένεται να υπερβεί σημαντικά το εν λόγω ποσοστό το 2015 και το 2016. Επομένως, η τιμή αναφοράς για τις δαπάνες του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης δεν θα τηρηθεί κατά τα δύο αυτά έτη. Σύμφωνα με τα σχέδια της κυβέρνησης, ο δείκτης δημόσιου χρέους προς το ΑΕΠ θα μειωθεί διαρκώς καθ’ όλη την περίοδο του προγράμματος από 79,2 % το 2012 σε 77,2 % το 2014 και στη συνέχεια σε 73,4 % το 2016, δηλαδή θα παραμείνει πάνω από το 60 % της τιμής αναφοράς για το ΑΕΠ. Στις εαρινές της προβλέψεις του 2013, αντίθετα, η Επιτροπή, λαμβάνοντας υπόψη τους κινδύνους για τα σχέδια εξυγίανσης, αναμένει μόνο οριακή μείωση σε 78,9 % του ΑΕΠ το 2014, ποσοστό που θα είναι κατά περίπου 0,5 ποσοστιαίες μονάδες χαμηλότερο με τα νέα διορθωτικά μέτρα. Η Ουγγαρία θα βρίσκεται σε μεταβατική περίοδο από το 2013 όσον αφορά τη συμμόρφωση με το κριτήριο του χρέους και σύμφωνα με τις εαρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2013 πραγματοποιεί επαρκή πρόοδο προκειμένου να συμμορφωθεί με το εν λόγω κριτήριο το 2013 και το 2014.

               (11)

               Το μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό πλαίσιο εξακολουθεί να είναι απλώς ενδεικτικό και επομένως ο ορίζοντας δημοσιονομικού σχεδιασμού εστιάζεται μόνο στο τρέχον οικονομικό έτος. Επιπλέον, παρά ορισμένες πρόσφατες βελτιώσεις, τα υποχρεωτικά καθήκοντα και τα αναλυτικά μέσα του Δημοσιονομικού Συμβουλίου εξακολουθούν να μην είναι ανάλογα προς την πρωτοφανή του εξουσία αρνησικυρίας και την ανάγκη για συστηματική εκ των υστέρων αξιολόγηση της τήρησης αριθμητικών δημοσιονομικών κανόνων. Η ενίσχυση του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού πλαισίου και η διεύρυνση του πεδίου αρμοδιοτήτων του Δημοσιονομικού Συμβουλίου θα βοηθούσαν στη βελτίωση της σταθερότητας και της αξιοπιστίας του πλαισίου δημοσιονομικής διακυβέρνησης που ανανεώθηκε πρόσφατα.

               (12)

               Ο ουγγρικός χρηματοπιστωτικός τομέας εφαρμόζει τακτική απομόχλευσης με πολύ ταχύ ρυθμό, γεγονός που οφείλεται εν μέρει σε ορισμένα μέτρα πολιτικής τα οποία είχαν έντονο αρνητικό αντίκτυπο στην κερδοφορία των τραπεζών και συμβάλλουν στους αυστηρούς πιστωτικούς όρους. Η διαχείριση της φθίνουσας ποιότητας του χαρτοφυλακίου αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τον χρηματοπιστωτικό τομέα, σε συνδυασμό με την αύξηση του αριθμού των μη εξυπηρετούμενων δανείων. Κατά τα τελευταία έτη, η κυβέρνηση θέσπισε διάφορα μέτρα για να βοηθήσει τους δανειολήπτες που έχουν συνάψει δάνεια σε ξένο νόμισμα, σε πολλές περιπτώσεις χωρίς να πραγματοποιηθούν διαβουλεύσεις με τους ενδιαφερόμενους φορείς του τραπεζικού τομέα. Ωστόσο, τα μέτρα αυτά δεν ήταν πάντοτε στοχευμένα στους δανειολήπτες που βρίσκονται σε δυσχερή θέση. Η θέσπιση σειράς μέτρων σε σύντομο χρονικό διάστημα ενδέχεται να αυξήσει τον ηθικό κίνδυνο μεταξύ δανειοληπτών, λόγω της συνεχούς προσδοκίας επιπλέον κρατικής βοήθειας. Η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση απέδειξε σε ποιο βαθμό το υφιστάμενο τραπεζικό σύστημα μπορεί να υποχρεώσει τις εθνικές αρχές να αναλάβουν δράση για να διασφαλιστεί η χρηματοπιστωτική σταθερότητα. Το πρώτο πρόγραμμα χρηματοδοτικής ενίσχυσης της Ουγγαρίας υποστήριζε την ανάγκη για πλέον προηγμένα μέσα εποπτείας που να περιλαμβάνουν την εκχώρηση αποτελεσματικών εκτάκτων εξουσιών στην εθνική αρχή χρηματοπιστωτικής εποπτείας και τη δημιουργία ενός μηχανισμού εξυγίανσης των τραπεζών. Μολονότι κατά τη διάρκεια των τριών τελευταίων ετών οι εξουσίες της ουγγρικής αρχής χρηματοπιστωτικής εποπτείας αυξήθηκαν σημαντικά, ο νομοθέτης δεν της έχει αναθέσει επαρκείς εξουσίες παρακολούθησης.

               (13)

               Η Ουγγαρία δεν έχει ακολουθήσει τη σύσταση του 2012 για τη θέσπιση ενός σταθερού πλαισίου φορολόγησης επιχειρήσεων το οποίο δεν θα προκαλεί στρεβλώσεις και έχει αυξήσει τη φορολογική επιβάρυνση επιλεγμένων επιχειρηματικών τομέων με την επιβολή μόνιμης πρόσθετης τομεακής φορολόγησης. Μολονότι ο νέος μικρός φόρος επιχειρήσεων που θεσπίστηκε στο πλαίσιο του νόμου περί προστασίας της απασχόλησης έχει σχεδιαστεί ορθά, η ύπαρξη πολλών διαφορετικών φορολογικών συντελεστών μεταξύ επιχειρηματικών τομέων εμποδίζει την αποτελεσματική κατανομή των πόρων και επηρεάζει τις επενδύσεις και τον δανεισμό. Η θέσπιση μειωμένων συντελεστών εισφορών κοινωνικής ασφάλισης βάσει του νόμου περί προστασίας της απασχόλησης αποτελεί βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση για τη μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης της εργασίας. Εντούτοις, η φορολογική επιβάρυνση των χαμηλόμισθων είναι ακόμη υψηλή και θα ήταν επιθυμητό να βελτιωθεί το σύστημα για την καλύτερη στόχευση της ομάδας αυτής. Η Ουγγαρία προτίθεται επίσης να αντιμετωπίσει τη μη τήρηση των φορολογικών υποχρεώσεων με τη λήψη διαφόρων μέτρων, όπως η υποχρεωτική σύνδεση όλων των ταμειακών μηχανών με τις φορολογικές αρχές. Όσον αφορά τη φορολογία των ενεργειακών προϊόντων, τα μέτρα που έχουν ληφθεί δεν παρέχουν κίνητρα για τη μείωση της κατανάλωσης ενέργειας και δημιουργούν στρεβλώσεις.

               (14)

               Παρά τις πρόσφατες βελτιώσεις, το χαμηλό ποσοστό απασχόλησης συνδέεται με το πολύ χαμηλό ποσοστό συμμετοχής στην αγορά εργασίας. Η ανεργία των νέων αυξήθηκε από 11 % το 2001 σε 28,1 % το 2012. Το πρόγραμμα δημοσίων έργων χρησιμοποιεί το μεγαλύτερο μέρος των δημοσιονομικών πόρων για την παροχή στους μακροχρόνια ανέργους επαγγελματικού εισοδήματος αντί για κοινωνικές παροχές, αν και τα μακροπρόθεσμα οφέλη του στην απασχολησιμότητα δεν έχουν ακόμη αποδειχθεί. Η Ουγγαρία έχει ενισχύσει τις ενεργητικές πολιτικές αγοράς εργασίας, αλλά ορισμένα μειονεκτούντα άτομα θα πρέπει να έχουν μεγαλύτερη πρόσβαση σε αυτές. Η συμμετοχή ενηλίκων στη διά βίου μάθηση είναι ακόμη μία από τις χαμηλότερες στην Ένωση. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων πέντε ετών το ποσοστό απασχόλησης των γυναικών παρέμεινε περίπου στο ίδιο χαμηλό επίπεδο. Για να ενθαρρυνθεί η συμμετοχή των γυναικών στην αγορά εργασίας, η κυβέρνηση αύξησε τον αριθμό των υποδομών φύλαξης παιδιών και προώθησε ευέλικτες εργασιακές ρυθμίσεις. Η κοινωνική κατάσταση εξακολουθεί να επιδεινώνεται: το 31 % του πληθυσμού βρίσκεται στα πρόθυρα της φτώχειας ή του κοινωνικού αποκλεισμού και ένα υψηλό ποσοστό ατόμων αντιμετωπίζει σοβαρές υλικές στερήσεις. Η φτώχεια εξακολουθεί να επηρεάζει δυσανάλογα τις περιοχές και κοινότητες σε μειονεκτική θέση, και ιδιαίτερα τους Ρομά.

               (15)

               Το επιχειρηματικό περιβάλλον στην Ουγγαρία παρουσιάζει σταθερή επιδείνωση κατά τα τελευταία τρία έτη, η οποία οφείλεται σε σειρά μέτρων συμπεριλαμβανομένων των περιορισμών για τους επενδυτές και στο ασταθές ρυθμιστικό πλαίσιο. Οι πρόσφατοι περιορισμοί που επηρεάζουν δυσανάλογα τους ξένους επενδυτές επικεντρώνονται κυρίως στον τομέα των υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένων των λιανικών υπηρεσιών. Το πρόγραμμα «Απλό κράτος» περιλάμβανε 114 μέτρα για τη μείωση του διοικητικού φόρτου των επιχειρήσεων κατά περίπου 500 δισεκατ. HUF, αλλά η εφαρμογή του έχει κάπως καθυστερήσει. Τα χαμηλά επίπεδα ανταγωνισμού στις δημόσιες συμβάσεις εξακολουθούν να είναι χαμηλά, αν και την 1η Ιανουαρίου 2012 τέθηκε σε ισχύ ένας νέος νόμος. Το πρόγραμμα για την καταπολέμηση της διαφθοράς αποτελεί κεντρικό στοιχείο του προγράμματος της Ουγγαρίας. Ωστόσο, καθώς το πρόγραμμα κατά της διαφθοράς εστιάζεται στη δημόσια διοίκηση, δεν αντιμετωπίζει ούτε το ζήτημα της ανεπαρκούς επιβολής του νόμου στον τομέα αυτό ούτε το θέμα των αυστηρότερων ελέγχων της χρηματοδότησης των κομμάτων, που είναι βασικός τομέας ανησυχίας. Μολονότι η ανάληψη ορισμένων καίριων δράσεων δρομολογείται ήδη, πολλά από τα εξαγγελθέντα μέτρα δεν έχουν ληφθεί ακόμη. Η έλλειψη παρακολούθησης των εφαρμοζόμενων μέτρων επίσης εξακολουθεί να αποτελεί πρόβλημα. Οι εξελίξεις που σημειώθηκαν στην Ουγγαρία το 2012 και το 2013 αυξάνουν την ανησυχία για την ανεξαρτησία της δικαστικής εξουσίας. Σύμφωνα με τον πίνακα αποτελεσμάτων καινοτομίας της Ένωσης, η Ουγγαρία αποτελεί μετρίως καινοτομική χώρα. Οι επενδύσεις των επιχειρήσεων στην έρευνα και ανάπτυξη (Ε&Α) πραγματοποιούνται κυρίως από ξένες επιχειρήσεις.

               (16)

               Η Ουγγαρία κατόρθωσε να μειώσει τον αριθμό των μαθητών που εγκαταλείπουν πρόωρα το σχολείο. Δεδομένου ότι υπάρχουν ακόμη σημαντικές περιφερειακές διαφορές, τα νέα στοιχεία του συγκεντρωτικού δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος ενδέχεται να έχουν αρνητικές επιπτώσεις και να ενισχύσουν τις κοινωνικές ανισότητες και διακρίσεις αν δεν εφαρμοστούν προσεκτικά. Μολονότι ο αριθμός των σπουδαστών που εισέρχονται στην τριτοβάθμια εκπαίδευση έχει αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία έτη, απαιτείται περαιτέρω προσπάθεια για την επίτευξη του μέσου όρου της ΕΕ και του εθνικού στόχου στο πλαίσιο της στρατηγικής «Ευρώπη 2020». Θα πρέπει να διασφαλισθεί ότι η συνεχιζόμενη μεταρρύθμιση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης θα βελτιώσει την πρόσβαση των μειονεκτούντων μαθητών σε αυτήν.

               (17)

               Η εφαρμογή των μέτρων που περιλαμβάνονται στο σχέδιο Szell Kalman, το οποίο αποσκοπεί στη βελτίωση της σχέσης κόστους-αποτελεσματικότητας και των επιδόσεων των δημόσιων μεταφορών, είναι επιρρεπής σε σημαντικές καθυστερήσεις και η έλλειψη ολοκληρωμένης στρατηγικής για τις μεταφορές εμποδίζει την οικονομική βιωσιμότητα του συστήματος μεταφορών. Μολονότι η Ουγγαρία έχει αυξήσει επαρκώς τις διασυνδέσεις του δικτύου ηλεκτρικής ενέργειας με τους γείτονές της, σύμφωνα με τις συστάσεις του 2012, η έλλειψη ανεξαρτησίας της ρυθμιστικής αρχής ενέργειας για τον καθορισμό των τιμών της ενέργειας και το μεγάλο μερίδιο των ρυθμιζόμενων τιμών της ενέργειας που αναλογεί στα νοικοκυριά και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ) εξακολουθούν να προκαλούν ανησυχίες.

               (18)

               Στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου, η Επιτροπή προέβη σε συνολική ανάλυση της οικονομικής πολιτικής της Ουγγαρίας. Αξιολόγησε το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων και το πρόγραμμα σύγκλισης, και παρουσίασε εμπεριστατωμένη επισκόπηση. Έλαβε υπόψη όχι μόνο τη χρησιμότητά τους για την άσκηση διατηρήσιμης δημοσιονομικής και κοινωνικοοικονομικής πολιτικής στην Ουγγαρία, αλλά και τη συμμόρφωσή τους προς τους κανόνες και τις κατευθύνσεις της ΕΕ, δεδομένης της ανάγκης ενδυνάμωσης της συνολικής οικονομικής διακυβέρνησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μέσω της συνεκτίμησης στοιχείων σε επίπεδο ΕΕ κατά τη διαμόρφωση των μελλοντικών εθνικών αποφάσεων. Οι συστάσεις που απηύθυνε στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου αντικατοπτρίζονται στις συστάσεις 1 έως 7 κατωτέρω.

               (19)

               Με βάση την αξιολόγηση αυτή, το Συμβούλιο εξέτασε το πρόγραμμα σύγκλισης και η γνώμη του (5) αντικατοπτρίζεται ιδίως στη σύσταση 1 κατωτέρω.

               (20)

               Βάσει των αποτελεσμάτων της εμπεριστατωμένης επισκόπησης της Επιτροπής και της παρούσας αξιολόγησης, το Συμβούλιο εξέτασε το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων και το πρόγραμμα σύγκλισης. Οι συστάσεις που απηύθυνε σύμφωνα με το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 αντικατοπτρίζονται ιδίως στα σημεία 1, 2, 3, 4, 5 και 7 κατωτέρω,

         ΣΥΝΙΣΤΑ να αναλάβει δράση η Ουγγαρία εντός της περιόδου 2013-2014 ώστε:

               1.

               Να εφαρμόσει μια αξιόπιστη και φιλική προς την ανάπτυξη δημοσιονομική στρατηγική, προσδιορίζοντας τα απαιτούμενα μέτρα με επίκεντρο την εξοικονόμηση δαπανών και να διατηρήσει υγιή δημοσιονομική θέση σύμφωνα με τον μεσοπρόθεσμο στόχο καθ’ όλη τη διάρκεια εφαρμογής του προγράμματος σύγκλισης. Με βάση τα ανωτέρω μέτρα, να θέσει τον δείκτη χρέους της γενικής κυβέρνησης σε σταθερή καθοδική πορεία, επίσης με σκοπό να μετριαστούν οι συσσωρευμένες μακροοικονομικές ανισορροπίες. Να ενισχύσει το μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό πλαίσιο, καθιστώντας το πιο δεσμευτικό και συνδέοντάς το με ποσοτικά κριτήρια. Να διευρύνει το πεδίο των εκχωρηθεισών αρμοδιοτήτων του Δημοσιονομικού Συμβουλίου και να βελτιώσει τη διαφάνειά του, μεταξύ άλλων με τον συστηματικό εκ των υστέρων έλεγχο της τήρησης αριθμητικών δημοσιονομικών κανόνων καθώς και με την κατάρτιση τακτικών μακροοικονομικών δημοσιονομικών προβλέψεων και αξιολογήσεων δημοσιονομικού αντίκτυπου των σημαντικών προτάσεων πολιτικής.

               2.

               Να συμβάλει στην αποκατάσταση της κανονικής δανειοδοτικής ροής στην οικονομία πρωταρχικά μέσω της βελτίωσης της ικανότητας συσσώρευσης κεφαλαίου στον χρηματοπιστωτικό τομέα, μεταξύ άλλων μειώνοντας την πρόσθετη επιβάρυνση που επιβάλλεται επί του παρόντος στον εν λόγω τομέα. Να βελτιώσει την ποιότητα χαρτοφυλακίου με την απομάκρυνση των προβληματικών στοιχείων ενεργητικού από τον ισολογισμό των τραπεζών, να αναλάβει νέες πρωτοβουλίες πολιτικής σε στενή διαβούλευση με τα ενδιαφερόμενα μέρη και να μεριμνήσει ώστε τα νέα μέτρα πολιτικής να μην αυξάνουν τον ηθικό κίνδυνο μεταξύ δανειοληπτών. Να ενισχύσει τη ρύθμιση και την εποπτεία του χρηματοπιστωτικού τομέα, ιδίως εκχωρώντας αποτελεσματικότερες έκτακτες εξουσίες στην ουγγρική αρχή χρηματοπιστωτικής εποπτείας και θεσπίζοντας ένα καθεστώς εξυγίανσης τραπεζών.

               3.

               Να διασφαλίσει ένα σταθερό, πιο ισορροπημένο και προβλέψιμο σύστημα φορολόγησης επιχειρήσεων. Να εξορθολογίσει τη φορολόγηση των επιχειρήσεων και να ελαχιστοποιήσει τις στρεβλώσεις στην κατανομή των πόρων που δημιουργούνται από τομεακούς φόρους, με σκοπό την ενίσχυση της ανάπτυξης και της απασχόλησης. Να εξακολουθήσει να καθιστά τη φορολόγηση της εργασίας περισσότερο ευνοϊκή για την απασχόληση, αμβλύνοντας τη φορολογική επιβάρυνση των χαμηλόμισθων, μεταξύ άλλων με τον επαναπροσδιορισμό των κριτηρίων επιλεξιμότητας για τον νόμο περί προστασίας της απασχόλησης και τη μετατόπιση της φορολογίας προς τους περιβαλλοντικούς φόρους. Να εφαρμόσει πλήρως και να εντείνει τα ήδη εξαγγελθέντα μέτρα για τη συμμόρφωση προς τις φορολογικές διατάξεις και τον περιορισμό του κόστους συμμόρφωσης προς τις φορολογικές διατάξεις.

               4.

               Να αντιμετωπίσει την ανεργία των νέων, για παράδειγμα μέσω μιας Εγγύησης για τη Νεολαία (6). Να ενισχύσει τις ενεργητικές πολιτικές αγοράς εργασίας και το σύστημα κατηγοριοποίησης των πελατών της Δημόσιας Υπηρεσίας Απασχόλησης με βάση τα χαρακτηριστικά γνωρίσματά τους. Να μειώσει την κυριαρχία του προγράμματος δημοσίων έργων και να ενισχύσει τα στοιχεία ενεργοποίησης του εν λόγω προγράμματος. Να ενισχύσει τα προγράμματα κατάρτισης ώστε να προωθηθεί η συμμετοχή στη διά βίου μάθηση. Να εξακολουθήσει να αναπτύσσει τις υποδομές φύλαξης παιδιών για να ενθαρρυνθεί η συμμετοχή των γυναικών. Να εξασφαλίσει ότι ο στόχος της εθνικής στρατηγικής για την κοινωνική ένταξη έχει ενσωματωθεί σε όλους τους τομείς πολιτικής ώστε να μειωθεί η φτώχεια, ιδίως όσον αφορά τα παιδιά και τους Ρομά.

               5.

               Να δημιουργήσει ένα ευνοϊκό για τις επιχειρήσεις περιβάλλον, ιδίως με την αποκατάσταση ενός ελκυστικού περιβάλλοντος για τους ξένους άμεσους επενδυτές, βελτιώνοντας τη σταθερότητα του ρυθμιστικού πλαισίου και προωθώντας τον ανταγωνισμό στην αγορά. Να εξασφαλίσει την πλήρη εφαρμογή των προβλεπόμενων μέτρων μείωσης του διοικητικού φόρτου, να βελτιώσει τον ανταγωνισμό στις δημόσιες συμβάσεις και να λάβει περαιτέρω κατάλληλα μέτρα για την αντιμετώπιση της διαφθοράς. Να ενδυναμώσει περαιτέρω τη δικαστική εξουσία. Να άρει τα εμπόδια που θεσπίστηκαν πρόσφατα στον τομέα των υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένων των λιανικών υπηρεσιών. Να παράσχει στοχοθετημένα κίνητρα για τη στήριξη καινοτόμων επιχειρήσεων.

               6.

               Να θέσει σε εφαρμογή εθνική στρατηγική για την πρόωρη εγκατάλειψη της σχολικής εκπαίδευσης και να εξασφαλίσει ότι το εκπαιδευτικό σύστημα παρέχει στους νέους δεξιότητες, ικανότητες και προσόντα κατάλληλα για την αγορά εργασίας. Να βελτιώσει την πρόσβαση στην κανονική εκπαίδευση χωρίς αποκλεισμούς για τα μειονεκτούντα άτομα, ιδίως τους Ρομά. Να στηρίξει τη μετάβαση τόσο μεταξύ διαφόρων βαθμίδων εκπαίδευσης όσο και προς την αγορά εργασίας. Να θέσει σε εφαρμογή τη μεταρρύθμιση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που θα επιτρέψει την αύξηση του ποσοστού φοίτησης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, ιδίως από μειονεκτούντες σπουδαστές.

               7.

               Να καταργήσει σταδιακά τις ρυθμιζόμενες τιμές ενέργειας, εξασφαλίζοντας παράλληλα την αποτελεσματική προστασία των οικονομικά ευάλωτων καταναλωτών. Να λάβει περαιτέρω μέτρα για να διασφαλιστεί η ανεξαρτησία της ρυθμιστικής αρχής ενέργειας. Να διασφαλίσει την οικονομική βιωσιμότητα των κρατικών επιχειρήσεων στον τομέα των μεταφορών με τη μείωση των λειτουργικών δαπανών και την αύξηση των εσόδων.

      Βρυξέλλες, 9 Ιουλίου 2013.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         R. ŠADŽIUS

      (1)  ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.

      (2)  ΕΕ L 306 της 23.11.2011, σ. 25.

      (3)  Διατηρήθηκε για το 2013 με την απόφαση 2013/208/ΕΕ του Συμβουλίου, της 22ας Απριλίου 2013, σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών (ΕΕ L 118 της 30.4.2013, σ. 21).

      (4)  ΕΕ C 219 της 24.7.2012, σ. 40.

      (5)  Βάσει του άρθρου 9 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97.

      (6)  Σύσταση του Συμβουλίου της 22ας Απριλίου 2013 (ΕΕ C 120 της 26.4.2013, σ. 1).


Avis juridique important

|

31996H0431

96/431/ΕΚ: Σύσταση του Συμβουλίου της 8ης Ιουλίου 1996 για τους γενικούς προσανατολισμούς της οικονομικής πολιτικής των κρατών μελών και της Κοινότητας

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 179 της 18/07/1996 σ. 0046 - 0050

ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 8ης Ιουλίου 1996 για τους γενικούς προσανατολισμούς της οικονομικής πολιτικής των κρατών μελών και της Κοινότητας (96/431/ΕΚ)ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 103 παράγραφος 2,τη σύσταση της Επιτροπής,τη γνώμη της Νομισματικής Επιτροπής,τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Φλωρεντίας, στις 21 και 22 Ιουνίου 1996,ΣΥΝΙΣΤΑ:1. Βασικοί στόχοι και γενικοί προσανατολισμοί Αντίθετα, με τις προσδοκίες που επικρατούσαν κατά την έγκριση των γενικών προσανατολισμών της οικονομικής πολιτικής του 1995, η οικονομική δραστηριότητα της Κοινότητας επιβραδύνθηκε αισθητά στη διάρκεια των τελευταίων δώδεκα μηνών και η ανεργία σημείωσε νέα άνοδο. Παρόλο που ο πληθωρισμός υποχώρησε σημαντικά, σύμφωνα με τις προβλέψεις, και η σύγκλιση των τιμών ενισχύθηκε, η πρόοδος στην εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών ήταν ανεπαρκής και κατέστη δυσχερέστερη λόγω της συγκυριακής κάμψης της οικονομικής δραστηριότητας.Για τους λόγους αυτούς, η Κοινότητα δεν κατόρθωσε να επιτύχει ουσιαστική πρόοδο προς την επίτευξη σημαντικών οικονομικών στόχων, όπως εκείνοι που ορίζονται στο άρθρο 2 της συνθήκης, ιδίως όσον αφορά την προώθηση διαρκούς και μη πληθωριστικής οικονομικής ανάπτυξης και υψηλού επιπέδου απασχόλησης. Αυτή η αδυναμία μείωσης των αποκλίσεων μεταξύ προσδοκόμενου και πραγματικού επιπέδου οικονομικής και κοινωνικής ευημερίας είναι η κύρια αιτία της εξασθένησης της εμπιστοσύνης που παρατηρείται σήμερα στην Κοινότητα.Ωστόσο, τα βασικά οικονομικά δεδομένα στην Κοινότητα είναι ευνοϊκά. Ο πληθωρισμός βρίσκεται σε ιστορικά χαμηλό επίπεδο και εξακολουθεί να μειώνεται, οι συναλλαγματικές εντάσεις έχουν προοδευτικά χαλαρώσει, το παγκόσμιο εμπόριο αναπτύσσεται με υγιείς ρυθμούς, η αποδοτικότητα των επενδύσεων βελτιώνεται και, σε γενικές γραμμές είναι αισθητά υψηλότερη από ό,τι στο δεύτερο ήμισυ της δεκαετίας του '80. Λόγω των παραγόντων αυτών, μαζί με τη μείωση των μακροπροθέσμων επιτοκίων και τη λήξη της μείωσης των αποθεμάτων, οι προσδοκίες τώρα συγκεντρώνονται στην ανάκαμψη κατά το δεύτερο ήμισυ του έτους. Οι ευκαιρίες που θα προκύψουν από την αναμενόμενη ανάκαμψη θα πρέπει να αξιοποιηθούν πλήρως προκειμένου να επιτευχθεί ο βαθμός σύγκλισης που είναι αναγκαίος για την επιτυχή μετάβαση στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση την 1η Ιανουαρίου 1999.Προκειμένου να ανταπεξέλθει στις οικονομικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Κοινότητα θα πρέπει να συνεχισθεί η ισχύουσα μακροοικονομική πολιτική, ιδίως στον τομέα της δημοσιονομικής εξυγίανσης, καθώς και μια σταθερή διαρθρωτική μεταρρύθμιση. Χρειάζονται οι κατάλληλες πρωτοβουλίες, τόσο στις αγορές αγαθών και υπηρεσιών όσο και στον τομέα της μεταρρύθμισης της αγοράς εργασίας.Κατά συνέπεια, στο μεγαλύτερο μέρος τους οι παρόντες γενικοί προσανατολισμοί επιβεβαιώνουν και συμπληρώνουν τις συστάσεις οικονομικής πολιτικής των προηγούμενων ετών. Εάν η στρατηγική αυτή δεν φαίνεται να οδηγεί ακόμα σε ικανοποιητικά αποτελέσματα στο σύνολο της Κοινότητας, αυτό οφείλεται στο ότι δεν εφαρμόστηκε με επαρκή αποφασιστικότητα και αξιοπιστία. Όλα τα μέρη καλούνται επομένως να ασκήσουν τις οικονομικές πολιτικές τους κατά τρόπο συμβάλλοντα στην υλοποίηση των στόχων της Κοινότητας (άρθρο 102 Α της συνθήκης), να υλοποιήσουν τις δεσμεύσεις που έχουν αναληφθεί εδώ και περισσότερο από δύο χρόνια και να συντονίσουν καλύτερα τις οικονομικές πολιτικές τους. Η τελευταία απαίτηση είναι όχι μόνον υποχρέωση που απορρέει από τη συνθήκη (άρθρο 3 Α), αλλά και πρακτική αναγκαιότητα που καθίσταται όλο και πιο επιτακτική λόγω της αυξανόμενης ενοποίησης των οικονομιών των κρατών μελών.2. Ένας συνδυασμός μακροοικονομικών πολιτικών που ευνοεί την ανάπτυξη, την απασχόληση και τη σύγκλιση Το Συμβούλιο επιβεβαιώνει ότι η υλοποίηση των στόχων αυτών εξακολουθεί να χρειάζεται ένα σταθερό και ευνοϊκό για τις επενδύσεις βραχυπρόθεσμο και μεσοπρόθεσμο μακροοικονομικό πλαίσιο που θα χαρακτηρίζεται από:- μια νομισματική πολιτική προσανατολισμένη προς τη σταθερότητα, που δεν θα υπονομεύεται από απρόσφορες δημοσιονομικές και μισθολογικές εξελίξεις,- συνεχείς προσπάθειες για την εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών στα περισσότερα κράτη μέλη, σύμφωνα με τους στόχους των προγραμμάτων σύγκλισης,- εξέλιξη των ονομαστικών μισθών συμβατή με την επιδιωκόμενη σταθερότητα τιμών 7 ταυτόχρονα η εξέλιξη των πραγματικών μισθών θα πρέπει να είναι χαμηλότερη από την αύξηση της παραγωγικότητας ώστε να ενισχυθεί η αποδοτικότητα των επενδύσεων για τη δημιουργία απασχόλησης.Όσο συνεπέστερα θα είναι τα δημοσιονομικά μέτρα και οι μισθολογικές εξελίξεις προς το σταθεροποιητικό ρόλο της νομισματικής πολιτικής, τόσο θετικότερη θα είναι η συμβολή των νομισματικών συνθηκών, συμπεριλαμβανομένων των συναλλαγματικών ισοτιμιών και των μακροπρόθεσμων επιτοκίων, στην οικονομική ανάπτυξη και την απασχόληση.Η μεσοπρόθεσμη επίτευξη ισχυρής και αειφόρου μη πληθωριστικής οικονομικής ανάπτυξης έχει ουσιώδη σημασία:i) για την ουσιαστική και διαρκή μείωση του απαράδεκτα υψηλού επιπέδου ανεργίας στην Κοινότητα και για την καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού,ii) για να εξασφαλιστεί ότι η αναγκαία βελτίωση της ανταγωνιστικότητας, και ιδίως το άρθρο της παραγωγικότητας, της κοινοτικής οικονομίας θα συμβιβάζεται με τη διασφάλιση, στο πλαίσιο μιας ανοικτής οικονομίας αγοράς, των θεμελιωδών κοινωνικών αξιών της Ένωσης, καιiii) για την επιτυχία, σε διαρκή βάση, της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης.Για την ενίσχυση τόσο της αξιοπιστίας του πλαισίου της μακροοικονομικής πολιτικής όσο και της αποτελεσματικότητας της ενδοκοινοτικής διαδικασίας συντονισμού, τα κράτη μέλη καλούνται να υποβάλουν αναπροσαρμοσμένα προγράμματα σύγκλισης που θα αντικατοπτρίζουν μια ισχυρή πολιτική δέσμευση.Η Επιτροπή θα εντείνει το διάλογό της με τους κοινωνικούς εταίρους για τα μακροοικονομικά θέματα. Επίσης, θα πρέπει να ενταθεί και ο κοινωνικός διάλογος, όπου αυτό είναι δυνατόν και σύμφωνα με τις επικρατούσες εθνικές παραδόσεις.3. Η σταθερότητα των τιμών των συναλλαγματικών ισοτιμιών Η επίτευξη και διατήρηση σταθερού μακροοικονομικού περιβάλλοντος αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για μια διαρκή μεσοπρόθεσμη ανάπτυξη. Ο πληθωρισμός στην Κοινότητα αναμένεται να υποχωρήσει στο 2,5 % κατά μέσο όρο στο τρέχον έτος. Το αποτέλεσμα αυτό θα πρέπει να βελτιωθεί του χρόνου.Προς το παρόν, δέκα κράτη μέλη έχουν ήδη επιτύχει το στόχο των προηγούμενων γενικών προσανατολισμών για ένα ποσοστό πληθωρισμού (1) μεταξύ 2 και 3 %, ως ενδιάμεσο στάδιο προς τη σταθεροποίηση των τιμών, ενώ στο Ηνωμένο Βασίλειο ο πληθωρισμός διαμορφώνεται γύρω στο 3 %. Στις επτά χώρες (Βέλγιο, Γερμανία, Γαλλία, Λουξεμβούργο, Κάτω Χώρες, Αυστρία και Φινλανδία) στις οποίες ο πληθωρισμός είναι χαμηλότερος από 2 %, και στη Δανία και την Ιρλανδία, όπου υπερβαίνει ελαφρά το 2 %, η αξιοπιστία του αντιπληθωριστικού προσανατολισμού της νομισματικής πολιτικής είναι πλέον αναμφισβήτητη και ο επιδιωκόμενος στόχος είναι εφεξής η παγίωση των αποτελεσμάτων αυτών μεσοπρόθεσμα. Στη Σουηδία, όπου ο πληθωρισμός σημείωσε πρόσφατα σημαντική κάμψη, και στο Ηνωμένο Βασίλειο η σχετική πολιτική θα πρέπει να επιδιώξει την παγίωση των επιτευχθέντων αποτελεσμάτων.Οι χώρες στις οποίες ο πληρωρισμός αναμένεται να κυμανθεί μεταξύ 3 και 5 % το 1996 (Ισπανία, Πορτογαλία και Ιταλία) θα πρέπει να προσπαθήσουν να επιτύχουν τη μείωσή του σε λιγότερο από 3 % έως το 1997. Στην Πορτογαλία, όπου ο πληθωρισμός πρόσφατα έπεσε σε λίγο πάνω από 3 %, και στην Ισπανία, η συνέχιση των σημερινών πολιτικών θα επιτρέψει τη μείωση του πληθωρισμού εντός των επιθυμητών ορίων στο αμέσως προσεχές μέλλον. Στην Ιταλία, η δημοσιονομική πολιτική θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό το ρυθμό της προόδου όσον αφορά την αξιοπιστία της συναλλαγματικής πολιτικής και την εδραίωση των αντιπληθωριστικών προσδοκιών.Παρά την αναμφισβήτητη πρόοδο που σημειώθηκε στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, είναι σαφές ότι οι προσπάθειες πρέπει να συνεχιστούν και να ενταθούν. Πρέπει, ιδίως, να δοθεί έμφαση στη διατήρηση της πολιτικής της δημοσιονομικής εξυγίανσης που εφαρμόστηκε τα δύο τελευταία χρόνια, καθώς και στη συνέχιση της συνετής νομισματικής και συναλλαγματικής πολιτικής που ακολουθείται από τις αρχές της δεκαετίας του '90.Όπως τονίστηκε στους προηγούμενους γενικούς προσανατολισμούς, όλα τα κράτη πρέπει να συνεχίσουν να θεωρούν τις συναλλαγματικές τους πολιτικές θέμα κοινού ενδιαφέροντος στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού νομισματικού συστήματος. Οι συναλλαγματικές αναταραχές στις αρχές του 1995 κατέδειξαν ότι πολλά κράτη πρέπει να υιοθετήσουν μια πιο αξιόπιστη συνολική οικονομική πολιτική. Οι πολιτικές που συνιστώνται στους παρόντες προσανατολισμούς θα συμβάλουν στην κατάλληλη ευθυγράμμιση των συναλλαγματικών ισοτιμιών στην Κοινότητα και θα καταστήσουν τις συναλλαγματικές ισοτιμίες του ΕΝΣ πιο ανθεκτικές στις διακυμάνσεις που προκύπτουν από συναλλαγματικές μεταβολές σε μείζονα τρίτα νομίσματα. Στις χώρες που δεν συμμετέχουν σήμερα στο μηχανισμό συναλλαγματικών ισοτιμιών, οι πολιτικές αυτές θα συμβάλουν επίσης στη δημιουργία των προϋποθέσεων για τη συμμετοχή αυτή.4. Υγιή δημόσια οικονομικά Η δημοσιονομική εξυγίανση σημείωσε κάποια πρόοδο το προηγούμενο έτος, η οποία όμως παραμένει ανεπαρκής. Οι αποκλίσεις από τους εξαγγελθέντες στόχους εν μέρει μόνο μπορούν να αποδοθούν στην επιβράδυνση της ανάπτυξης. Η ανεπαρκής αξιοπιστία των δημοσιονομικών πολιτικών συνέβαλε σε μεγάλο βαθμό στις συναλλαγματικές αναταραχές της άνοιξης του 1995, εξασθένησε την εμπιστοσύνη των οικονομικών φορέων και ενέτεινε τις αμφιβολίες των χρηματοπιστωτικών αγορών σχετικά με τις πιθανότητες επιτυχίας του στόχου της Κοινότητας για την καθιέρωση του ενιαίου νομίσματος.Τα περισσότερα κράτη μέλη έλαβαν σημαντικά μέτρα για την εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών τους το 1996 και, σε πολλές περιπτώσεις, το 1997. Ωστόσο, η κατάσταση των δημόσιων οικονομικών στην Κοινότητα, η οποία εξακολουθεί να μην είναι ικανοποιητική, θα πρέπει να οδηγήσει τα κράτη μέλη να επανεξετάσουν και, εάν είναι αναγκαίο, να ενισχύσουν τα προγράμματα δημοσιονομικής εξυγίανσης. Εάν είναι αξιόπιστες, κοινωνικά αποδεκτές και προαναγγέλονται έγκαιρα, οι προσπάθειες για τη διόρθωση των μεγάλων δημοσιονομικών ανισορροπιών μπορούν να αποκαταστήσουν την εμπιστοσύνη, να μετατρέψουν την αναμενόμενη ανάκαμψη σε διαρκή μεσοπρόθεσμη αναπτυξιακή διαδικασία με υψηλή ένταση απασχόλησης και να επιτρέψουν την ομαλή μετάβαση στην ΟΝΕ την 1η Ιανουαρίου 1999.Παρόλο που οι οικονομικές συνθήκες είναι σήμερα λιγότερο ευνοϊκές από ό,τι αναμενόταν κατά την έγκριση των γενικών προσανατολισμών του 1995, οι καθυστερήσεις στην αναπόφευκτη διαδικασία δημοσιονομικής εξυγίανσης είναι αδικαιολόγητες. Κάθε νέα καθυστέρηση ενδέχεται να προκαλέσει δυσμενείς αντιδράσεις στις χρηματοπιστωτικές αγορές και θα καθιστούσε ακόμα πιο δυσχερείς τις προσπάθειες εξυγίανσης τα επόμενα έτη. Είναι σαφές ότι η πρόοδος που θα σημειωθεί φέτος στη μείωση των διαρθρωτικών δημοσιονομικών ελλειμμάτων θα πρέπει να συνεχιστεί και θα ενισχύσει την εξυγίανση μόλις σημειωθεί βελτίωση της συγκυρίας. Η επίτευξη αξιόπιστων και καλοσχεδιασμένων μειώσεων των δημοσιονομικών ελλειμμάτων θα δημιουργήσει κλίμα εμπιστοσύνης. Επομένως, θα βελτιωθούν οι προοπτικές ανάπτυξης και, αν οι μειώσεις αυτές γίνουν στα πλαίσια μιας κατάλληλης συνολικής πολιτικής, θα υπάρξει αντιστάθμιση των επιπτώσεων επί της ζητήσεως, ακόμα και βραχυπρόθεσμα.Με βάση τα μέτρα προσαρμογής που είχαν αποφασιστεί έως τις αρχές Μαΐου 1996, αναμένεται ότι οι καθαρές δανειακές ανάγκες του δημόσιου τομέα στο σύνολο της Κοινότητας θα μειωθούν σε λίγο κάτω από το 3,5 % του ΑΕΠ το 1997, έναντι 5 % του 1996. Όλα σχεδόν τα κράτη μέλη θα πρέπει να αυξήσουν τη μείωση του δημοσιονομικού τους ελλείμματος στο 3 % του ΑΕΠ κατ' ανώτατο όριο το 1997, ως ενδιάμεσο στάδιο προς την ισοσκέληση του προϋπολογισμού τους μεσοπρόθεσμα. Από την άποψη αυτή, ενθαρρυντικό είναι το γεγονός ότι πολλές χώρες ανήγγειλαν πρόσφατα και θέτουν ήδη σε εφαρμογή σημαντικά μέτρα για την αποκατάσταση των δημοσιονομικών ανισορροπιών.Όσόν αφορά τα διάφορα κράτη μέλη, τρία από αυτά - η Δανία, η Ιρλανδία και το Λουξεμβούργο - ήδη καλύπτουν το δημοσιονομικό έλλειμμα αναφοράς του 3 %. Η Δανία και η Ιρλανδία θα πρέπει τώρα να κινηθούν προς την επίτευξη περισσότερο φιλόδοξων μεσοπρόθεσμων στόχων, οι οποίοι στην περίπτωση της Δανίας ήδη αναλύονται στην τελευταία αναθεώρηση του προγράμματος σύγκλισης της χώρας αυτής.Η Ιταλία χρειάζεται να λάβει σημαντικά μέτρα για την επίτευξη και τη βελτίωση της προγραμματισμένης δημοσιονομικής εξυγίανσης που παραμένει βασική προτεραιότητα της οικονομικής της πολιτικής. Θα πρέπει να γίνουν προσπάθειες, ιδίως, προς την κατεύθυνση της καταπολέμησης της φοροδιαφυγής, της μεγαλύτερης δημοσιονομικής πειθαρχίας στο επίπεδο της τοπικής αυτοδιοίκησης και της βελτίωσης της αποτελεσματικότητας της δημόσιας διοίκησης. Όσον αφορά την Ελλάδα, απαιτείται να καταβληθούν επίμονες προσπάθειες σε διάφορα μέτωπα και, ιδίως, μείωση των τρεχουσών δαπανών, συνέχιση των πρωτοβουλιών ιδιωτικοποίησης και διεύρυνση της φορολογικής βάσης.Στις υπόλοιπες δέκα χώρες, οι πιθανότητες προσπάθειας που απαιτούνται για την επίτευξη του στόχου αναφοράς του 3 % είναι αναμφίβολα εφικτές και θα πρέπει να αναληφθούν χωρίς καθυστέρηση. Πολλές χώρες στην ομάδα αυτή (Γερμανία, Γαλλία, Αυστρία, Φινλανδία, Σουηδία) ανήγγειλαν φέτος σημαντικά νέα μέτρα ή την ενίσχυση παλαιών με στόχο τη μείωση των ελλειμμάτων τους στο 3 % του ΑΕΠ ή λιγότερο το 1997. Οι χώρες αυτές, καθώς και οι Κάτω Χώρες, θα πρέπει να εφαρμόσουν με αποφασιστικότητα τα προγράμματα δημοσιονομικής εξυγίανσης και, εάν είναι αναγκαίο, να τα ενισχύσουν ώστε να εξασφαλίσουν την πλήρη υλοποίηση των στόχων τους. Η βελγική κυβέρνηση έχει αναλάβει σαφή δέσμευση - και ήδη έχει εξασφαλίσει την υποστήριξη του βελγικού κοινοβουλίου - να καθορίσει στον προϋπολογισμό του 1997 τα αναγκαία μέτρα για τη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος στο 3 %, κατ' ανώτατο όριο. Στο Ηνωμένο Βασίλειο αναμένονται περαιτέρω ουσιαστικές μειώσεις του δημοσιονομικού ελλείμματος τα επόμενα δύο χρόνια, κυρίως ως αποτέλεσμα προγραμματισμένων μέτρων για τη συγκράτηση των δαπανών. Ωστόσο για την επίτευξη του στόχου του 3 % το 1997, θα πρέπει οι δαπάνες να συγκρατηθούν στα προγραμματισμένα επίπεδα ώστε να υπάρξει αντιστάθμιση τόσο της χαλάρωσης της δημοσιονομικής πολιτικής το 1995 όσο και της αναμενόμενης καθυστέρησης στη βελτίωση της δημοσιονομικής κατάστασης, βραχυπρόθεσμα, εν μέρει λόγω βραδύτερης από την προβλεφθείσα ανάπτυξη. Τέλος, στην Ισπανία και την Πορτογαλία, η δημοσιονομική συνιστώσα των προγραμμάτων σύγκλισης πρέπει να εφαρμοστεί με αποφασιστικότητα.Παρόλο που η έκταση, το χρονοδιάγραμμα και ο σχεδιασμός των μέτρων εξυγίανσης πρέπει να είναι προσαρμοσμένα στις ειδικές ανάγκες κάθε χώρας, ορισμένες γενικές αρχές έχουν ήδη εντοπιστεί σε προηγούμενους γενικούς προσανατολισμούς:i) ο περιορισμός της αύξησης των δαπανών, αντί της περαιτέρω αύξησης της συνολικής φορολογικής πίεσης, θεωρείται γενικά πιό αξιόπιστη και αποτελεσματική λύση. Στα προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν περιλαμβάνονται, ιδίως, η διαρκής εξυγίανση της χρηματοδότησης των συνταξιοδοτικών καθεστώτων, η συγκράτηση των δαπανών υγείας και ο περιορισμός των στρεβλωτικών και δαπανηρών επιδοτήσεων,ii) ο αναπροσανατολισμός, στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό, των δημοσίων δαπανών προς παραγωγικές δραστηριότητες όπως οι επενδύσεις σε υποδομές, οι ανθρώπινοι πόροι και τα ενεργητικά μέτρα για την αγορά εργασίας, χωρίς όμως να τίθεται σε κίνδυνο η αναγκαία μείωση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων,iii) η βελτίωση της αποτελεσματικότητας των δημόσιων υπηρεσιών, ιδίως με την αύξηση της ευελιξίας των μεθόδων διαχείρισης, την παροχή περισσότερων κινήτρων στους δημόσιους υπαλλήλους και, σε ορισμένες περιπτώσεις, με μια μεγαλύτερη προσφυγή στις ιδιωτικοποιήσεις και στη χρέωση των χρηστών, στο βαθμό που τα κράτη μέλη το θεωρούν συμβατό με τους στόχους τους,iv) η ανάγκη να εξασφαλιστεί ότι η ελάφρυνση της συνολικής φορολογικής πίεσης, η οποία είναι επιθυμητή στα περισσότερα κράτη μέλη, θα επιδιωχθεί μόνον όταν το δημοσιονομικό έλλειμμα θα έχει τεθεί σε μη αναστρέψιμη πτωτική πορεία.Όπως τα κράτη μέλη, έτσι και η Κοινότητα καλείται να τηρήσει αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία. Επομένως, και η ίδια η Κοινότητα θα πρέπει να υιοθετήσει προσεκτική στάση έναντι των ήδη καθορισμένων δημοσιονομικών προοπτικών - οι προοπτικές αυτές θέτουν ανώτατα όρια και όχι στόχους.5. Καλύτερη λειτουργία των αγορών και υπηρεσιών Για να τονώσουν την ανάπτυξη, και επομένως την απασχόληση, διατηρώντας παράλληλα τον πληθωρισμό σε χαμηλά επίπεδα, οι ενέργειες σε μακροοικονομικό επίπεδο πρέπει να συμπληρωθούν με μέτρα για τη βελτίωση της λειτουργίας των αγορών αγαθών και υπηρεσιών, και ιδίως για την αύξηση του ανταγωνισμού και της ευελιξίας του μηχανισμού διαμόρφωσης των τιμών. Αυτό θα απαιτήσει, κυρίως, την περαιτέρω ενίσχυση των πολιτικών ανταγωνισμού και τον περιορισμό των κρατικών ενισχύσεων, σύμφωνα με τους στόχους για την οικονομική και κοινωνική συνοχή που ορίζονται στο άρθρο 130 Α της συνθήκης.Καθοριστική σημασία έχει, επίσης, η πλήρης αξιοποίηση των δυνατοτήτων της εσωτερικής αγοράς σε ένα ανοικτό και ανταγωνιστικό περιβάλλον, μέσω της μεταφοράς της νομοθεσίας για την ενιαία αγορά στο εσωτερικό δίκαιο των κρατών μελών και την αποτελεσματική εφαρμογή της. Στους τομείς στους οποίους σημειώνεται καθυστέρηση στη μεταφορά της νομοθεσίας πρέπει να καταβληθεί κάθε προσπάθεια για την κατάθεση όλων των αναγκαίων προτάσεων στα εθνικά κοινοβούλια πριν από τα τέλη του 1996.Για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της Κοινότητας, θα ήταν επιθυμητό να ληφθούν μέτρα για την προώθηση της καινοτομίας, την ανάπτυξη της κοινωνίας των πληροφοριών και τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος που να ευνοεί την καινοτομία και την ανάπτυξη των ΜΜΕ. Στους τομείς αυτούς η δράση των κρατών μελών είναι βέβαια καθοριστική. Ωστόσο, οι εθνικές δράσεις μπορούν να ενισχυθούν, όπου αυτό είναι αναγκαίο και σύμφωνα με τους παρόντες προσανατολισμούς, με δράσεις στο επίπεδο της Κοινότητας. Η Επιτροπή θα πρέπει επίσης να συνεχίσει την πολιτική της για την αύξηση του ανταγωνισμού στις αγορές της Ένωσης. Τέλος, για να αυξηθεί η αποτελεσματικότητα των πολιτικών προστασίας του περιβάλλοντος, οι πολιτικές αυτές θα πρέπει να στηριχθούν περισσότερο σε μέσα που βασίζονται στους κανόνες της αγοράς, συμπεριλαμβανομένων των φορολογικών μέσων, τόσο σε εθνικό επίπεδο όσο και σε αυτό της Κοινότητας, εάν απαιτηθεί δράση στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.6. Προώθηση της απασχόλησης και των μεταρρυθμίσεων στην αγορά εργασίας Περισσότερο από δυόμισι έτη μετά τη δημοσίευση της Λευκής Βίβλου της Επιτροπής για την ανάπτυξη, την ανταγωνιστικότητα και την απασχόληση, και ενώ η στρατηγική του Έσεν έχει τεθεί σε εφαρμογή εδώ και αρκετό χρόνο, τα αποτελέσματα της Κοινότητας στο μέτωπο της ανεργίας στην περίοδο αυτή είναι ιδιαίτερα απογοητευτικά. Παρόλο που η αναμενόμενη ανάκαμψη θα επιτρέψει τη δημιουργία περισσότερων θέσεων απασχόλησης και την αναστροφή της ανοδικής τάσης της ανεργίας, είναι πιθανόν ότι ο αριθμός των ανέργων θα εξακολουθήσει να υπερβαίνει τα 17 εκατομμύρια στο σύνολο της Κοινότητας το 1997. Μια σταθερή και ουσιαστική βελτίωση στην απασχόληση απαιτεί όχι μόνο μια διαρκή και ισχυρή αναπτυξιακή διαδικασία και αποτελεσματικές αγορές αγαθών και υπηρεσιών, αλλά επίσης και ένα ευρύ φάσμα μεταρρυθμίσεων στην αγορά εργασίας.Η εξάλειψη των δυσκαμψιών και η βελτίωση των αγορών εργασίας, πρέπει να αποτελέσουν το επίκεντρο των εθνικών προσπαθειών για την εξασφάλιση μιας ισχυρότερης μεσοπρόθεσμης αναπτυξιακής διαδικασίας χωρίς εντάσεις που θα μπορεί να δημιουργεί περισσότερες θέσεις απασχόλησης. Τα κράτη μέλη κατέβαλαν ήδη προσπάθειες για τη μεταρρύθμιση των αγορών εργασίας τους. Πρέπει όμως να εντείνουν τις ενέργειές τους και να εξασφαλίσουν παράλληλα ότι τα συστήματα κοινωνικής προστασίας θα είναι δίκαια και αποτελεσματικά. Η εφαρμογή πολιτικών για τη βελτίωση της επαγγελματικής και γεωγραφικής κινητικότητας του εργατικού δυναμικού και για την αύξηση της αποτελεσματικότητας των υπηρεσιών εξεύρεσης εργασίας θα περιορίσει τα σημεία συμφόρησης που θα μπορούσαν να ανακόψουν πρόωρα την αναπτυξιακή διαδικασία.Κατάλληλα μέτρα πρέπει να ληφθούν για την προσαρμογή του εκπαιδευτικού συστήματος στο σύνολό του - περιλαμβανομένης της επαγγελματικής κατάρτισης - στις ανάγκες των αγορών και της πολιτικής για τη βελτίωση των ανθρωπιστικών πόρων, ώστε να ενισχυθεί το αναπτυξιακό δυναμικό της οικονομίας. Από την άποψη αυτή, πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στη βελτίωση των επαγγελματικών δυνατοτήτων των ανέργων και, ιδίως, του εργατικού δυναμικού με χαμηλή ειδίκευση και χωρίς επαγγελματική εμπειρία, καθώς και στην εξασφάλιση μεγαλύτερης αντιστοιχίας μεταξύ ζητούμενων και προσφερόμενων ειδικεύσεων στην αγορά εργασίας με την παροχή κατάρτισης προσαρμοσμένης στην εξέλιξη των αναγκών της αγοράς αυτής. Ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει επίσης να δοθεί στη βελτίωση των προοπτικών απασχόλησης των νέων και των γυναικών.Η αύξηση της απασχόλησης πρέπει να εξασφαλιστεί με τη διατήρηση κατάλληλων μέσων μισθολογικών τάσεων και σε ορισμένες περιπτώσεις με τον καθορισμό μισθών που αντανακλούν καλύτερα τις διαφορές παραγωγικότητας. Όπου είναι δυνατόν, θα πρέπει να γίνουν μειώσεις του μη μισθολογικού κόστους εργασίας προκειμένου να ενθαρρυνθεί η απασχόληση. Θα πρέπει να δοθεί προσοχή στα κίνητρα για την απασχόληση μειονεκτικών κοινωνικών ομάδων, όπως οι μακροχρόνια άνεργοι και οι χαμηλής ειδίκευσης εργαζόμενοι, σύμφωνα με τους παρόντες προσανατολισμούς. Η προσαρμογή, προς αμοιβαίο όφελος των επιχειρήσεων και των εργαζομένων, του χρόνου εργασίας και της οργάνωσης της εργασίας θα συμβάλει επίσης προς την κατεύθυνση αυτή. Τέλος, θα πρέπει να ενθαρρυνθούν και οι τοπικές και περιφερειακές πρωτοβουλίες στον τομέα των νέων υπηρεσιών υψηλής έντασης απασχόλησης, όπως εκείνες που προσδιορίζονται στην ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με μια ευρωπαϊκή στρατηγική για την ενθάρρυνση των τοπικών πρωτοβουλιών για την ανάπτυξη και την απασχόληση.Όλα αυτά τα στοιχεία περιέχονται στην κοινοτική στρατηγική για την απασχόληση, η οποία καθορίστηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Έσεν και συμπληρώθηκε από τα Συμβούλια των Κανών και της Μαδρίτης. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να συνεχίσουν να εφαρμόζουν πολυετή προγράμματα για την απασχόληση προκειμένου να υπάρξουν αποτελέσματα στον τομέα της πολιτικής για την αγορά εργασίας. Επιπλέον, η Επιτροπή θα συνεχίσει την πρωτοβουλία της για την κινητοποίηση όλων των οικονομικών φορέων γύρω από την κατεξοχήν προτεραιότητα της καταπολέμησης της ανεργίας.Βρυξέλλες, 8 Ιουλίου 1996.Για το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςR. QUINN(1) Όπως μετράται από το μέσο όρο, σε δωδεκάμηνη βάση, της ετήσιας μεταβολής του προσωρινού δείκτη τιμών καταναλωτή.


Avis juridique important

|

31992H0540

92/540/ΕΟΚ: Σύσταση της Επιτροπής της 9ης Νοεμβρίου 1992 περί συντονισμένου προγράμματος για το συντονισμένο έλεγχο των τροφίμων κατά το έτος 1993

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 350 της 01/12/1992 σ. 0085 - 0092

ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ  ΕΠΙΤΡΟΠΗΣτης 9ης Νοεμβρίου 1992 περί συντονισμένου προγράμματος για το συντονισμένο έλεγχο των  τροφίμων κατά το έτος 1993 (92/540/ΕΟΚ) Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 155 δεύτερη  περίπτωση, την οδηγία 89/397/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 1989 σχετικά με τον επίσημο έλεγχο των  τροφίμων  (1), και ιδίως το άρθρο 14 παράγραφος 3, Έχοντας υπόψη: ότι, ενόψει της ολοκλήρωσης και της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς, είναι αναγκαία η εκπόνηση  συντονισμένων προγραμμάτων για έλεγχο των τροφίμων σε κοινοτικό επίπεδο 7 ότι, με τα εν λόγω  προγράμματα, δεν πρέπει να διαπιστώνεται μόνο η τήρηση της κοινοτικής νομοθεσίας αλλά και να  ελέγχεται κατά πόσον τα τρόφιμα ενδείκνυνται για κατανάλωση, ότι, με την ταυτόχρονη εφαρμογή των εθνικών προγραμμάτων, μπορούν να αποκομιστούν εμπειρίες οι  οποίες επί του παρόντος λείπουν σε μεγάλο βαθμό 7 ότι ζητήθηκε η γνώμη της Μόνιμης Επιτροπής  Τροφίμων και ότι η εν λόγω επιτροπή εκφράστηκε υπό του συντονισμένου προγράμματος ελέγχων για το  έτος 1993, ΣΥΝΙΣΤΑ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ, ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ 1993 ΝΑ ΔΙΕΝΕΡΓΟΥΝ ΔΕΙΓΜΑΤΟΛΗΨΙΕΣ ΕΠΙ ΤΩΝ  ΑΚΟΛΟΥΘΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΝΑ ΕΛΕΓΧΟΥΝ ΤΙΣ ΑΚΟΛΟΥΘΕΣ ΠΑΡΑΜΕΤΡΟΥΣ: Ι. Νόθευση των  χυμών πορτοκαλιού ΙΙ.  Νιτρικά και νιτρώδη άλατα σε βρεφικές τροφές που περιέχουν λαχανικά ΙΙΙ.   Έλεγχος του βάρους των κατεψυγμένων θαλασσινών IV.  Μικροβιολογικός έλεγχος των παγωτών V.   Μικροβιολογικός έλεγχος των ετοίμων γευμάτων.  Επεξηγήσεις σχετικά με το συντονισμένο πρόγραμμα  ελέγχου τροφίμων 1993 Το 1993 πρόκειται να εκτελεστεί για πρώτη φορά το συντονισμένο πρόγραμμα  ελέγχου των τροφίμων όπως προβλέπεται στο άρθρο 14 παράγραφος 3 της οδηγίας 89/397/ΕΟΚ. Η Επιτροπή  ηθελημένα συνιστά ένα περιορισμένο και συνοπτικό πρόγραμμα που αφορά λίγες ομάδες τροφίμων και απλά  καθοριζόμενες παραμέτρους. Οι προτεινόμενες δοκιμές αποσκοπούν στον έλεγχο της τήρησης των  υγειονομικών διατάξεων, στην εξασφάλιση θεμιτών κανόνων διεξαγωγής του εμπορίου καθώς και στην  προστασία των συμφερόντων των καταναλωτών. Η Επιτροπή αποφάσισε να μην καθορίσει ενιαίο ποσοστό δειγμάτων ή ελέγχων των επιχειρήσεων. Ο  αριθμός των δειγμάτων προς έλεγχο πρέπει να ανταποκρίνεται σε υγειονομικά και ανταγωνιστικά  κριτήρια, δηλαδή όχι μόνο να καλύπτουν τους σημαντικούς για το ενδοκοινοτικό εμπόριο παραγωγούς,  αλλά, επίσης, η έκτασή τους πρέπει να αντικατοπτρίζει την κατάσταση που επικρατεί στην αγορά του  σχετικού τροφίμου. Εκ μέρους της Επιτροπής δεν έχουν καθοριστεί στο πλαίσιο του πρώτου συντονισμένου προγράμματος  ελέγχου, συγκεκριμένοι μέθοδοι δειγματοληψίας και ανάλυσης. Κάθε κράτος μέλος πραγματοποιεί τις  δειγματοληψίες στο πλαίσιο του εθνικού συστήματος επισήμων ελέγχων τροφίμων και ελέγχει τα δείγματα  σύμφωνα με τους συνήθεις και καθιερωμένους σε αυτό κανόνες. Οι χρησιμοποιούμενες μέθοδοι ανάλυσης  πρέπει να αναφέρονται ή να περιγράφονται εν συντομία στα ερωτηματολόγια που εμφαίνονται στο  παράρτημα. Αν σε κράτος μέλος όπου έχουν, την τελευταία διετία, διενεργηθεί λεπτομερείς έλεγχοι ως προς τα  προτεινόμενα προϊόντα και παραμέτρους, που καλύπτουν όλες τις πτυχές του συντονισμένου προγράμματος  ελέγχου δεν απαιτούνται πρόσθετοι έλεγχοι πρέπει, ωστόσο, να τεθούν υπόψη της Επιτροπής τα  αποτελέσματα από τους ήδη διενεργηθέντες ελέγχους. Εκτός από τις δειγματοληψίες και τους ελέγχους, είναι επίσης σκόπιμη η διεξαγωγή επιθεωρήσεων στις  επιχειρήσεις προκειμένου να διαπιστωθεί κατά πόσον ένα προϊόν πληροί τις σχετικές απαιτήσεις. Ι.  Νόθευση των χυμών πορτοκαλιού Στόχος του ελέγχου είναι να διαπιστωθεί κατά πόσον έχει  χρησιμοποιηθεί υπερβολική ποσότητα νερού ή/και σακχάρων για την παρασκευή χυμού πορτοκαλιού και  συμπυκνωμένων χυμών πορτοκαλιού καθώς και κατά την επαναραίωση συμπυκνωμένων χυμών πορτοκαλιού.  Πρέπει επιπλέον να ελέγχεται κατά πόσον ανταποκρίνεται στις διατάξεις η επισήμανση της επαναραίωσης  και της προσθήκης σακχάρων. Ισχύουν εν προκειμένω η οδηγία 75/726/ΕΟΚ του Συμβουλίου  (1) καθώς και η οδηγία 89/397/ΕΟΚ. ΙΙ.  Νιτρικά και νιτρώδη άλατα σε βρεφικές τροφές που περιέχουν λαχανικά Είναι επικίνδυνη για την  υγεία η υψηλή συγκέντρωση νιτρικών και νιτρωδών αλάτων σε τροφές για βρέφη και μικρά παιδιά. Οι  καταναλωτές απαιτούν υψηλό επίπεδο προστασίας σε αυτόν τον ευαίσθητο τομέα. Κατά συνέπεια, είναι  σκόπιμη η διεξαγωγή ελέγχων σε κοινοτικό επίπεδο. Προκειμένου να συμπεριληφθούν, ενδεχομένως, οι  αξιολογήσεις, εκτός των συνολικών τιμών πρέπει να αναφέρονται και οι εκάστοτε μεμονωμένες τιμές για  κάθε είδος λαχανικού. ΙΙΙ.  Έλεγχος βάρους των κατεψυγμένων θαλασσινών Τα θαλασσινά καταψύχονται και, κατά περίπτωση,  περιβάλλονται με στρώμα πάγου προκειμένου να μεταφερθούν. Το βάρος που αναγράφεται συχνά δεν  ανταποκρίνεται στο καθαρό στραγγισμένο βάρος. Για την επιτήρηση των θεμιτών κανόνων διεξαγωγής του  εμπορίου και για την προστασία των καταναλωτών από την οικονομική εξαπάτηση, πρέπει να ελέγχεται το  καθαρό στραγγισμένο βάρος των ακόλουθων προϊόντων: -  όστρακα Saint Jacques, -  γαρίδες, -  αστακοί, -  σχοίνικλοι. IV.  Μικροβιολογικός έλεγχος των παγωτών Από τα αποτελέσματα των ελέγχων που έχουν ήδη διαβιβαστεί  από τα κράτη μέλη προκύπτει ότι είναι συνεπώς η μικροβιολογική μόλυνση των παγωτών. Στόχος του ελέγχου σε κοινοτικό επίπεδο είναι να διαπιστωθεί κατά πόσον η έλλειψη υγιεινής κατά την  παρασκευή και τη διάθεση στο εμπόριο των παγωτών επιφέρει κινδύνους για την υγεία των καταναλωτών. Πέραν των ενδεικτικών τιμών για τα Escherischia Coli και του αριθμού των μικροοργανισμών πρέπει,  κατά συνέπεια, να καθορίζεται ο αριθμός των μικροοργανισμών Staphylococcus aureus, ως αποδεικτικό  στοιχείο πλημμελούς υγιεινής, καθώς και των παθογόνων μικροοργανισμών Salmonella ssp. V.  Μικροβιολογικός έλεγχος των έτοιμων γευμάτων Από τα αποτελέσματα των ελέγχων που έχουν ήδη  διαβιβαστεί από τα κράτη μέλη προκύπτει ότι ορισμένα έτοιμα γεύματα παρουσιάζουν προβλήματα από  μικροβιολογική άποψη, συγκεκριμένα δε: 1.  τα θερμικώς επεξεργασμένα έτοιμα γεύματα των οποίων η περαιτέρω επεξεργασία ενέχει τη  δυνατότητα μολύνσεων και τα οποία, ενδεχομένως, πρέπει να ζεσταθούν για να καταναλωθούν 7 2.  τα  έτοιμα γεύματα που δεν έχουν υποστεί θερμική επεξεργασία αλλά έχουν σταθεροποιηθεί για να  καταναλωθούν 7 3.  τα μη μαγειρευμένα έτοιμα γεύματα τα οποία δεν υπόκεινται σε κανενός είδους  θερμική επεξεργασία 7 4.  τα μη μαγειρευμένα έτοιμα γεύματα που θερμαίνονται πριν από την  κατανάλωση. Πρέπει, ως εκ τούτου, να ελέγχονται δείγματα αυτών των έτοιμων γευμάτων προκειμένου να εντοπιστούν  παθογόνοι μικροοργανισμοί που είναι ενδεικτικοί για την έλλειψη υγιεινής, καθώς και μικροοργανισμοί  ενδεικτικοί για τη μικροβιακή αλλοίωση. Τα έτοιμα γεύματα που είναι συσκευασμένα, αποστειρωμένα ή  έχουν υποστεί μικροβιοκτόνο επεξεργασία (π.χ. κονσέρβες) δεν εμπίπτουν στο πρόγραμμα αυτό.  Βρυξέλλες, 9 Νοεμβρίου 1992. Για την Επιτροπή Martin BANGEMANN Αντιπρόεδρος


Σύσταση για γνωμη του Συμβουλιου κατ' εφαρμογή του άρθρου 9 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης του Ηνωμένου Βασιλείου, για την περίοδο 2002-03 έως 2008-09


title: 2014/135/ΕΕ: Σύσταση της Επιτροπής, της 12ης Μαρτίου 2014 , για μια νέα προσέγγιση για την επιχειρηματική αποτυχία και την αφερεγγυότητα  Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ

text:
               14.3.2014

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 74/65

      ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

   της 12ης Μαρτίου 2014
   για μια νέα προσέγγιση για την επιχειρηματική αποτυχία και την αφερεγγυότητα
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   (2014/135/ΕΕ)
   Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 292,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Στόχος της παρούσας σύστασης είναι καταρχάς να διασφαλίσει ότι οι βιώσιμες επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες, οπουδήποτε και αν είναι εγκατεστημένες μέσα στην Ένωση, έχουν πρόσβαση σε εθνικά πλαίσια αφερεγγυότητας που τους παρέχουν τη δυνατότητα να αναδιαρθρωθούν σε πρώιμο στάδιο με σκοπό να αποτραπεί η αφερεγγυότητά τους, και, κατ’ επέκταση, να μεγιστοποιήσει τη συνολική αξία για τους πιστωτές, τους εργαζομένους, τους ιδιοκτήτες και την οικονομία στο σύνολό της. Η σύσταση στοχεύει επίσης στην παροχή δεύτερης ευκαιρίας στους έντιμους πτωχεύσαντες επιχειρηματίες σε ολόκληρη την Ένωση.

               (2)

               Οι εθνικοί κανόνες περί αφερεγγυότητας διαφέρουν σημαντικά ως προς το φάσμα των διαδικασιών που τίθενται στη διάθεση των οφειλετών που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες για την αναδιάρθρωση της επιχείρησής τους. Ορισμένα κράτη μέλη διαθέτουν περιορισμένο φάσμα διαδικασιών, με αποτέλεσμα να υπάρχει δυνατότητα αναδιάρθρωσης των επιχειρήσεων μόνο σε σχετικά όψιμο στάδιο, στο πλαίσιο επίσημων διαδικασιών αφερεγγυότητας. Σε άλλα κράτη μέλη, η αναδιάρθρωση είναι εφικτή σε περισσότερο πρώιμο στάδιο, αλλά οι διαθέσιμες διαδικασίες δεν είναι τόσο αποτελεσματικές όσο θα μπορούσαν να είναι ή περιλαμβάνουν ποικίλων βαθμών διατυπώσεις, ιδίως όσον αφορά τη χρήση εξωδικαστικών διαδικασιών.

               (3)

               Παρομοίως, οι εθνικοί κανόνες που παρέχουν στους επιχειρηματίες μια δεύτερη ευκαιρία, ιδίως απαλλάσσοντάς τους από τα χρέη με τα οποία έχουν επιβαρυνθεί κατά τη διάρκεια της άσκησης της επιχειρηματικής τους δραστηριότητας, ποικίλλουν όσον αφορά τη διάρκεια της περιόδου απαλλαγής και τις προϋποθέσεις χορήγησης απαλλαγής.

               (4)

               Οι αποκλίσεις μεταξύ των εθνικών πλαισίων αναδιάρθρωσης και μεταξύ των εθνικών κανόνων που παρέχουν μια δεύτερη ευκαιρία σε έντιμους επιχειρηματίες έχουν ως αποτέλεσμα την αύξηση του κόστους και της αβεβαιότητας κατά την αξιολόγηση των κινδύνων επένδυσης σε άλλο κράτος μέλος, κατακερματίζουν τους όρους πρόσβασης σε πιστώσεις και συνεπάγονται διαφορετικά ποσοστά ανάκτησης για τους πιστωτές. Δυσχεραίνουν τον σχεδιασμό και την έγκριση συνεκτικών σχεδίων αναδιάρθρωσης για τους διασυνοριακούς ομίλους εταιρειών. Γενικότερα, οι αποκλίσεις ενδέχεται να λειτουργούν ως αντικίνητρα για τις εταιρείες που επιθυμούν να εγκατασταθούν σε άλλα κράτη μέλη.

               (5)

               Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1346/2000 του Συμβουλίου (1) αφορά μόνο θέματα δικαιοδοσίας, αναγνώρισης και εκτέλεσης, εφαρμοστέου δικαίου και συνεργασίας σε διασυνοριακές διαδικασίες αφερεγγυότητας. Η πρόταση της Επιτροπής για την τροποποίηση του εν λόγω κανονισμού (2) αναμένεται να επεκτείνει το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού στις προληπτικές διαδικασίες που προωθούν τη διάσωση των οικονομικά βιώσιμων οφειλετών και παρέχουν μια δεύτερη ευκαιρία στους επιχειρηματίες. Ωστόσο, με την προτεινόμενη τροποποίηση δεν αντιμετωπίζονται οι αποκλίσεις μεταξύ των διαδικασιών αυτών που προβλέπονται στο εθνικό δίκαιο.

               (6)

               Στις 15 Νοεμβρίου 2011 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξέδωσε ψήφισμα (3) σχετικά με τις διαδικασίες αφερεγγυότητας. Αυτό περιλάμβανε συστάσεις για την εναρμόνιση συγκεκριμένων πτυχών της εθνικής νομοθεσίας περί αφερεγγυότητας, συμπεριλαμβανομένων των όρων κατάρτισης, των αποτελεσμάτων και του περιεχομένου των σχεδίων αναδιάρθρωσης.

               (7)

               Στην ανακοίνωσή της σχετικά με την Πράξη II για την Ενιαία Αγορά (4) της 3ης Οκτωβρίου 2012, η Επιτροπή ανέλαβε ως βασική δράση να εκσυγχρονίσει τους κανόνες της Ένωσης περί αφερεγγυότητας, προκειμένου να διευκολύνει την επιβίωση των επιχειρήσεων και να προσφέρει μια δεύτερη ευκαιρία στους επιχειρηματίες. Για τον σκοπό αυτό, η Επιτροπή ανακοίνωσε ότι θα ανέλυε πώς μπορεί να βελτιωθεί περαιτέρω η αποτελεσματικότητα των εθνικών διατάξεων περί αφερεγγυότητας ώστε να δημιουργηθούν ισότιμες συνθήκες για τις επιχειρήσεις, τους επιχειρηματίες και τους ιδιώτες εντός της εσωτερικής αγοράς.

               (8)

               Στην ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με μια νέα ευρωπαϊκή προσέγγιση για την επιχειρηματική αποτυχία και την αφερεγγυότητα (5) της 12ης Δεκεμβρίου 2012 επισημαίνονται ορισμένοι τομείς στους οποίους οι διαφορές μεταξύ των εθνικών νομοθεσιών περί αφερεγγυότητας είναι πιθανό να εμποδίζουν τη δημιουργία μιας αποτελεσματικής εσωτερικής αγοράς. Στην ανακοίνωση σημειώνεται ότι η δημιουργία των συνθηκών λειτουργίας επί ίσοις όροις σε αυτούς τους τομείς θα οδηγήσει σε μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στα συστήματα των άλλων κρατών μελών για τις εταιρείες, τους επιχειρηματίες και τους ιδιώτες, και επίσης θα βελτιώσει την πρόσβαση στην πίστωση και θα ενθαρρύνει τις επενδύσεις.

               (9)

               Στις 9 Ιανουαρίου 2013, η Επιτροπή ενέκρινε το πρόγραμμα δράσης για την επιχειρηματικότητα 2020 (6), όπου τα κράτη μέλη καλούνται, μεταξύ άλλων, να μειώσουν, όπου είναι εφικτό, τον χρόνο απαλλαγής και τη διευθέτηση του χρέους για τους έντιμους επιχειρηματίες μετά τη χρεωκοπία σε τρία έτη κατ’ ανώτατο όριο το 2013 και να προσφέρουν υπηρεσίες στήριξης σε επιχειρήσεις για την έγκαιρη αναδιάρθρωσή τους, συμβουλές για την πρόληψη της χρεωκοπίας και να στηρίξουν τις ΜΜΕ εν όψει της αναδιάρθρωσης και της επανεκκίνησής τους.

               (10)

               Αρκετά κράτη μέλη πραγματοποιούν επί του παρόντος αναθεώρηση της εθνικής τους νομοθεσίας περί αφερεγγυότητας, με σκοπό να βελτιώσουν το πλαίσιο διάσωσης των επιχειρήσεων και την παροχή δεύτερης ευκαιρίας στους επιχειρηματίες. Συνεπώς, είναι σκόπιμο να ενθαρρυνθεί η συνοχή στις συγκεκριμένες και σε οποιεσδήποτε παρόμοιες μελλοντικές εθνικές πρωτοβουλίες, προκειμένου να ενισχυθεί η λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.

               (11)

               Είναι απαραίτητο να ενθαρρυνθεί η αύξηση της συνοχής μεταξύ των εθνικών νομικών πλαισίων περί αφερεγγυότητας προκειμένου να μειωθούν οι αποκλίσεις και η αναποτελεσματικότητα που παρεμποδίζουν την έγκαιρη αναδιάρθρωση των βιώσιμων επιχειρήσεων με οικονομικές δυσχέρειες και τη δυνατότητα παροχής δεύτερης ευκαιρίας στους έντιμους επιχειρηματίες, καθώς και για να ελαττωθεί κατά τον τρόπο αυτό το κόστος της αναδιάρθρωσης τόσο για τους οφειλέτες όσο και για τους πιστωτές. Η μεγαλύτερη συνοχή και η αυξημένη αποτελεσματικότητα των εν λόγω εθνικών κανόνων περί αφερεγγυότητας θα μεγιστοποιήσει τις αποδόσεις για όλα τα είδη πιστωτών και επενδυτών και θα ενθαρρύνει τις διασυνοριακές επενδύσεις. Η μεγαλύτερη συνοχή θα διευκολύνει επίσης την αναδιάρθρωση ομίλων εταιρειών, ανεξαρτήτως του τόπου εγκατάστασης των μελών του ομίλου εντός της Ένωσης.

               (12)

               Επιπλέον, η εξάλειψη των εμποδίων όσον αφορά την αποτελεσματική αναδιάρθρωση των βιώσιμων εταιρειών που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες συμβάλλει στη διάσωση θέσεων εργασίας και επίσης αποβαίνει προς όφελος της ευρύτερης οικονομίας. Η διευκόλυνση της πρόσβασης των επιχειρηματιών σε μια δεύτερη ευκαιρία μπορεί επίσης να οδηγήσει σε υψηλότερα ποσοστά αυτοαπασχόλησης στα κράτη μέλη. Εξάλλου, τα αποτελεσματικά πλαίσια αφερεγγυότητας θα παρέχουν καλύτερη αξιολόγηση των κινδύνων που ενέχουν οι αποφάσεις χορήγησης και λήψης δανείων και θα εξομαλύνουν την προσαρμογή των υπερχρεωμένων εταιρειών, ελαχιστοποιώντας το κοινωνικό και οικονομικό κόστος που συνεπάγεται η διαδικασία απομόχλευσής τους.

               (13)

               Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις θα επωφεληθούν από μια συνεκτικότερη προσέγγιση σε επίπεδο Ένωσης, καθώς δεν διαθέτουν τους απαιτούμενους πόρους για να αντεπεξέλθουν στο υψηλό κόστος της αναδιάρθρωσης και να αξιοποιήσουν τις αποτελεσματικότερες διαδικασίες αναδιάρθρωσης σε ορισμένα κράτη μέλη.

               (14)

               Ένα αποτελεσματικό πλαίσιο αναδιάρθρωσης για τις βιώσιμες επιχειρήσεις θα κομίσει οφέλη και στις φορολογικές αρχές. Κατά την εφαρμογή της παρούσας σύστασης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να λαμβάνουν κατάλληλα μέτρα για τη διασφάλιση της είσπραξης και της απόδοσης των φορολογικών εσόδων, τηρώντας τις γενικές αρχές της φορολογικής δικαιοσύνης, καθώς και να λαμβάνουν αποτελεσματικά μέτρα σε περιπτώσεις απάτης, φοροδιαφυγής ή κατάχρησης.

               (15)

               Είναι σκόπιμο να εξαιρεθούν από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας σύστασης οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις, τα πιστωτικά ιδρύματα, οι εταιρείες επενδύσεων και οι οργανισμοί συλλογικών επενδύσεων, οι κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι, τα κεντρικά αποθετήρια τίτλων και λοιπά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που υπόκεινται σε ειδικά πλαίσια ανάκαμψης και εξυγίανσης, στο πλαίσιο των οποίων οι εθνικές αρχές ελέγχου διαθέτουν ευρείες εξουσίες παρέμβασης. Παρότι η υπερχρέωση και η πτώχευση των καταναλωτών επίσης δεν καλύπτονται από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας σύστασης, τα κράτη μέλη καλούνται να διερευνήσουν τη δυνατότητα εφαρμογής αυτών των συστάσεων και στους καταναλωτές, καθώς ορισμένες από τις αρχές που διατυπώνονται στην παρούσα σύσταση ενδέχεται να ισχύουν και για αυτούς.

               (16)

               Ένα πλαίσιο αναδιάρθρωσης πρέπει να προσφέρει στους οφειλέτες τη δυνατότητα να αντιμετωπίζουν τις οικονομικές τους δυσχέρειες σε πρώιμο στάδιο, όταν μπορεί να αποτραπεί η αφερεγγυότητά τους και να εξασφαλιστεί η συνέχιση της επιχειρηματικής τους δραστηριότητας. Ωστόσο, για την αποφυγή κάθε πιθανού κινδύνου κακής χρήσης της διαδικασίας, οι οικονομικές δυσχέρειες του οφειλέτη πρέπει να είναι πιθανό να οδηγήσουν στην αφερεγγυότητά του και το σχέδιο αναδιάρθρωσης πρέπει να είναι ικανό να αποτρέψει την αφερεγγυότητα του οφειλέτη και να εξασφαλίσει τη βιωσιμότητα της επιχείρησης.

               (17)

               Προκειμένου να προαχθεί η αποτελεσματικότητα και να μειωθούν οι καθυστερήσεις και το κόστος, τα εθνικά πλαίσια προληπτικής αναδιάρθρωσης θα πρέπει να περιλαμβάνουν ευέλικτες διαδικασίες που περιορίζουν τις δικαστικές διατυπώσεις στις απολύτως απαραίτητες και αναλογικές για τη διασφάλιση των συμφερόντων των πιστωτών και των λοιπών ενδιαφερόμενων μερών που είναι πιθανό να επηρεαστούν. Για παράδειγμα, προκειμένου να αποφευχθούν οι περιττές δαπάνες και να αντικατοπτριστεί ο έγκαιρος χαρακτήρας της διαδικασίας, οι οφειλέτες θα πρέπει να διατηρούν καταρχήν τον έλεγχο των περιουσιακών τους στοιχείων και ο διορισμός μεσολαβητή ή επόπτη δεν θα πρέπει να είναι υποχρεωτικός, αλλά να γίνεται κατά περίπτωση.

               (18)

               Ο οφειλέτης θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να ζητήσει από το δικαστήριο αναστολή των ατομικών πράξεων επιβολής και διακοπή των διαδικασιών αφερεγγυότητας που έχουν κινηθεί κατόπιν αιτήματος πιστωτών, όταν οι πράξεις αυτές ενδέχεται να επηρεάσουν αρνητικά τις διαπραγματεύσεις και να υπονομεύσουν τις προοπτικές αναδιάρθρωσης της επιχείρησης του οφειλέτη. Ωστόσο, προκειμένου να εξασφαλιστεί δίκαιη ισορροπία μεταξύ των δικαιωμάτων του οφειλέτη και των πιστωτών, και λαμβάνοντας υπόψη την εμπειρία των πρόσφατων μεταρρυθμίσεων στα κράτη μέλη, η αναστολή θα πρέπει να χορηγείται αρχικά για περίοδο που δεν υπερβαίνει τους τέσσερις μήνες.

               (19)

               Η δικαστική επικύρωση ενός σχεδίου αναδιάρθρωσης είναι απαραίτητη για να διασφαλιστεί ότι ο περιορισμός των δικαιωμάτων των πιστωτών είναι ανάλογος προς τα οφέλη της αναδιάρθρωσης και ότι οι πιστωτές έχουν πρόσβαση σε πραγματική προσφυγή, με πλήρη συμμόρφωση με την επιχειρηματική ελευθερία και με το δικαίωμα ιδιοκτησίας όπως κατοχυρώνονται στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το δικαστήριο θα πρέπει, συνεπώς, να απορρίπτει ένα σχέδιο, όταν είναι πιθανό η επιχειρούμενη αναδιάρθρωση να μειώσει τα δικαιώματα των διαφωνούντων πιστωτών σε ποσό μικρότερο αυτού που εύλογα θα ανέμεναν να λάβουν εάν δεν γινόταν η αναδιάρθρωση της επιχείρησης του οφειλέτη.

               (20)

               Οι επιπτώσεις της πτώχευσης, ιδίως ο κοινωνικός στιγματισμός, οι νομικές συνέπειες και η συνεχιζόμενη αδυναμία αποπληρωμής των χρεών αποτελούν σημαντικά αντικίνητρα για τους επιχειρηματίες που επιθυμούν να συστήσουν επιχείρηση ή να αξιοποιήσουν μια δεύτερη ευκαιρία, έστω και αν τα στοιχεία δείχνουν ότι οι επιχειρηματίες που έχουν πτωχεύσει έχουν περισσότερες πιθανότητες να επιτύχουν στη δεύτερη απόπειρά τους. Θα πρέπει επομένως να ληφθούν μέτρα για τη μείωση των αρνητικών επιπτώσεων της πτώχευσης στους επιχειρηματίες, προβλέποντας πλήρη απαλλαγή από τα χρέη μετά από μια μέγιστη χρονική περίοδο,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:
   I.   ΣΤΟΧΟΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ

               1.

               Στόχος της παρούσας σύστασης είναι να ενθαρρύνει τα κράτη μέλη να θεσπίσουν ένα πλαίσιο που θα καθιστά δυνατή την αποτελεσματική αναδιάρθρωση των βιώσιμων επιχειρήσεων με οικονομικές δυσχέρειες και θα παρέχει στους έντιμους επιχειρηματίες μια δεύτερη ευκαιρία, προωθώντας κατά τον τρόπο αυτό την επιχειρηματικότητα, τις επενδύσεις και την απασχόληση και συμβάλλοντας στη μείωση των εμποδίων στην ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.

               2.

               Μέσω της μείωσης των εμποδίων αυτών, η σύσταση αποσκοπεί συγκεκριμένα:

                           α)

                           στη μείωση του κόστους αξιολόγησης των κινδύνων επένδυσης σε άλλο κράτος μέλος,

                           β)

                           στην αύξηση των ποσοστών ανάκτησης για τους πιστωτές, και

                           γ)

                           στην εξάλειψη των δυσχερειών όσον αφορά την αναδιάρθρωση διασυνοριακών ομίλων εταιρειών.

               3.

               Η παρούσα σύσταση προβλέπει ελάχιστα πρότυπα για:

                           α)

                           τα πλαίσια προληπτικής αναδιάρθρωσης· και

                           β)

                           την απαλλαγή των πτωχευσάντων επιχειρηματιών από χρέη.

               4.

               Κατά την εφαρμογή της παρούσας σύστασης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να λαμβάνουν κατάλληλα και αποτελεσματικά μέτρα για να εξασφαλίζουν την επιβολή των φόρων, ιδίως σε περιπτώσεις απάτης, φοροδιαφυγής ή κατάχρησης.

         II.   ΟΡΙΣΜΟΙ

               5.

               Για τους σκοπούς της παρούσας σύστασης:

                           α)

                           ως «οφειλέτης» νοείται οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που αντιμετωπίζει οικονομικές δυσχέρειες, όταν υπάρχει πιθανότητα αφερεγγυότητας·

                           β)

                           ως «αναδιάρθρωση» νοείται η μεταβολή της σύνθεσης, της κατάστασης ή της δομής των στοιχείων ενεργητικού και παθητικού των οφειλετών, ή ενός συνδυασμού αυτών των στοιχείων, με στόχο να καταστεί δυνατή η συνέχιση, εξ ολοκλήρου ή εν μέρει, της δραστηριότητας των οφειλετών·

                           γ)

                           ως «αναστολή ατομικών πράξεων επιβολής» νοείται η κατ’ εντολή δικαστηρίου αναστολή του δικαιώματος ενός πιστωτή να επιδιώξει την ικανοποίηση απαίτησης έναντι οφειλέτη·

                           δ)

                           ο όρος «δικαστήρια» περιλαμβάνει οποιοδήποτε άλλο όργανο με αρμοδιότητα σε θέματα που αφορούν τις προληπτικές διαδικασίες, στο οποίο τα κράτη μέλη έχουν αναθέσει τον ρόλο δικαστηρίου και του οποίου οι αποφάσεις υπόκεινται σε έφεση ή επανεξέταση από δικαστική αρχή.

         III.   ΠΛΑΙΣΙΟ ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΗΣ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗΣ

   A.   Διαθεσιμότητα ενός πλαισίου προληπτικής αναδιάρθρωσης

               6.

               Οι οφειλέτες θα πρέπει να έχουν πρόσβαση σε ένα πλαίσιο που τους παρέχει τη δυνατότητα να αναδιαρθρώσουν την επιχείρησή τους με στόχο την αποτροπή της αφερεγγυότητας. Το εν λόγω πλαίσιο θα πρέπει να περιλαμβάνει τα ακόλουθα στοιχεία:

                           α)

                           ο οφειλέτης θα πρέπει να μπορεί να προβεί σε αναδιάρθρωση σε πρώιμο στάδιο, μόλις καταστεί εμφανής η πιθανότητα αφερεγγυότητας·

                           β)

                           ο οφειλέτης θα πρέπει να διατηρεί τον έλεγχο της καθημερινής λειτουργίας της επιχείρησής του·

                           γ)

                           ο οφειλέτης θα πρέπει να μπορεί να ζητήσει προσωρινή αναστολή των ατομικών πράξεων επιβολής·

                           δ)

                           ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης εγκεκριμένο από την πλειοψηφία που ορίζει το εθνικό δίκαιο θα πρέπει να είναι δεσμευτικό για όλους τους πιστωτές, υπό την προϋπόθεση ότι έχει επικυρωθεί από δικαστήριο·

                           ε)

                           η νέα χρηματοδότηση που είναι απαραίτητη για την εφαρμογή ενός σχεδίου αναδιάρθρωσης δεν θα πρέπει να κηρύσσεται άκυρη, ακυρώσιμη ή μη εκτελεστή ως δικαιοπραξία επιζήμια για το γενικό σύνολο των πιστωτών.

               7.

               Η διαδικασία αναδιάρθρωσης δεν θα πρέπει να είναι χρονοβόρα και δαπανηρή και θα πρέπει να είναι ευέλικτη, ούτως ώστε να είναι δυνατή η λήψη περισσότερων μέτρων εξωδικαστικά. Η ανάμειξη του δικαστηρίου θα πρέπει να περιορίζεται στον βαθμό που είναι απαραίτητη και αναλογική για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των πιστωτών και των άλλων ενδιαφερόμενων μερών που επηρεάζονται από το σχέδιο αναδιάρθρωσης.

         B.   Διευκόλυνση των διαπραγματεύσεων για σχέδια αναδιάρθρωσης

      Διορισμός μεσολαβητή ή επόπτη

               8.

               Οι οφειλέτες θα πρέπει να μπορούν να εντάσσονται σε διαδικασία αναδιάρθρωσης της επιχείρησής τους χωρίς να είναι αναγκαία η επίσημη κίνηση δικαστικών διαδικασιών.

               9.

               Ο διορισμός μεσολαβητή ή επόπτη από το δικαστήριο δεν θα πρέπει να είναι υποχρεωτικός αλλά να γίνεται κατά περίπτωση, όταν το δικαστήριο τον κρίνει απαραίτητο:

                           α)

                           στην περίπτωση του μεσολαβητή, για την παροχή συνδρομής στον οφειλέτη και στους πιστωτές με σκοπό την επιτυχή διεξαγωγή των διαπραγματεύσεων για το σχέδιο αναδιάρθρωσης·

                           β)

                           στην περίπτωση του επόπτη, για την εποπτεία των ενεργειών του οφειλέτη και των πιστωτών και για τη λήψη των μέτρων που απαιτούνται για τη διασφάλιση των νόμιμων συμφερόντων ενός ή περισσοτέρων πιστωτών ή άλλου ενδιαφερόμενου μέρους.

      Αναστολή ατομικών πράξεων επιβολής και διακοπή διαδικασιών αφερεγγυότητας

               10.

               Οι οφειλέτες θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα να ζητήσουν από το δικαστήριο χορήγηση προσωρινής αναστολής των ατομικών πράξεων επιβολής (εφεξής «αναστολή») που έχουν αιτηθεί πιστωτές, συμπεριλαμβανομένων των διασφαλισμένων και των προνομιούχων πιστωτών, οι οποίοι ενδέχεται, σε διαφορετική περίπτωση, να υπονομεύσουν τις προοπτικές ενός σχεδίου αναδιάρθρωσης. Η αναστολή δεν θα πρέπει να επηρεάζει την εκτέλεση τρεχουσών συμβάσεων.

               11.

               Στα κράτη μέλη όπου η χορήγηση αναστολής υπόκειται σε ορισμένες προϋποθέσεις, θα πρέπει να είναι δυνατή η χορήγηση αναστολής στους οφειλέτες σε κάθε περίπτωση όπου:

                           α)

                           οι πιστωτές οι οποίοι αντιπροσωπεύουν σημαντικό ποσοστό των απαιτήσεων που είναι πιθανό να θιγούν από το σχέδιο αναδιάρθρωσης υποστηρίζουν τις διαπραγματεύσεις για την έγκριση του σχεδίου αναδιάρθρωσης· και

                           β)

                           το σχέδιο αναδιάρθρωσης έχει εύλογες προοπτικές να εφαρμοστεί και να αποτρέψει την αφερεγγυότητα του οφειλέτη.

               12.

               Όπου προβλέπεται από τις νομοθεσίες των κρατών μελών, η υποχρέωση του οφειλέτη να υποβάλλει δήλωση αφερεγγυότητας, καθώς και οι αιτήσεις από τους πιστωτές για κίνηση διαδικασιών αφερεγγυότητας σε βάρος του οφειλέτη που υποβάλλονται μετά τη χορήγηση της αναστολής θα πρέπει επίσης να αναστέλλονται κατά τη διάρκεια ισχύος της αναστολής.

               13.

               Η διάρκεια της αναστολής θα πρέπει να επιτυγχάνει δίκαιη ισορροπία μεταξύ των συμφερόντων του οφειλέτη και των πιστωτών, και ειδικότερα των διασφαλισμένων πιστωτών. Η διάρκεια της αναστολής θα πρέπει, συνεπώς, να καθορίζεται με βάση την πολυπλοκότητα της προβλεπόμενης αναδιάρθρωσης, και δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τους τέσσερις μήνες. Τα κράτη μέλη δύνανται να προβλέπουν τη δυνατότητα ανανέωσης αυτής της περιόδου, εφόσον προσκομιστούν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι σημειώνεται πρόοδος στις διαπραγματεύσεις για το σχέδιο αναδιάρθρωσης. Η συνολική διάρκεια της αναστολής δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τους 12 μήνες.

               14.

               Όταν δεν είναι πλέον αναγκαία για τη διευκόλυνση της έγκρισης ενός σχεδίου αναδιάρθρωσης, η αναστολή θα πρέπει να αίρεται.

         Γ.   Σχέδια αναδιάρθρωσης

      Περιεχόμενο των σχεδίων αναδιάρθρωσης

               15.

               Τα κράτη μέλη πρέπει να διασφαλίζουν ότι τα δικαστήρια θα μπορούν να επικυρώνουν τα σχέδια με ταχύτητα και καταρχήν με γραπτή διαδικασία. Θα πρέπει να θεσπίσουν σαφείς και συγκεκριμένες διατάξεις για το περιεχόμενο των σχεδίων αναδιάρθρωσης. Τα σχέδια αναδιάρθρωσης θα πρέπει τουλάχιστον να περιέχουν λεπτομερή περιγραφή των ακόλουθων στοιχείων:

                           α)

                           σαφή και πλήρη στοιχεία ταυτότητας των πιστωτών που θα θιγούν από το σχέδιο·

                           β)

                           τις συνέπειες της προτεινόμενης αναδιάρθρωσης σε μεμονωμένα χρέη ή σε κατηγορίες χρεών·

                           γ)

                           τη θέση που λαμβάνουν οι θιγόμενοι πιστωτές ως προς το σχέδιο αναδιάρθρωσης·

                           δ)

                           όπου απαιτείται, τους όρους της νέας χρηματοδότησης· και

                           ε)

                           τις δυνατότητες του σχεδίου να αποτρέψει την αφερεγγυότητα του οφειλέτη και να εξασφαλίσει τη βιωσιμότητα της επιχείρησης.

      Έγκριση σχεδίων αναδιάρθρωσης από τους πιστωτές

               16.

               Για να αυξηθούν οι προοπτικές αναδιάρθρωσης και, συνεπώς, ο αριθμός των βιώσιμων επιχειρήσεων που διασώζονται, θα πρέπει να είναι εφικτή η έγκριση σχεδίου αναδιάρθρωσης από τους θιγόμενους πιστωτές, συμπεριλαμβανομένων των διασφαλισμένων και των μη διασφαλισμένων πιστωτών.

               17.

               Οι πιστωτές με διαφορετικά συμφέροντα θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως χωριστές κατηγορίες οι οποίες αντικατοπτρίζουν τα συμφέροντα αυτά. Πρέπει να υπάρχουν, τουλάχιστον, χωριστές κατηγορίες για τους διασφαλισμένους και τους μη διασφαλισμένους πιστωτές.

               18.

               Ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης θα πρέπει να εγκρίνεται από την πλειοψηφία με βάση το ποσό των απαιτήσεων των πιστωτών σε κάθε κατηγορία, όπως ορίζεται από το εθνικό δίκαιο. Όπου υπάρχουν περισσότερες από δύο κατηγορίες πιστωτών, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να διατηρούν ή να εισάγουν διατάξεις που θα εξουσιοδοτούν τα δικαστήρια να επικυρώνουν σχέδια αναδιάρθρωσης τα οποία υποστηρίζονται από την πλειοψηφία των εν λόγω κατηγοριών πιστωτών, λαμβάνοντας ιδίως υπόψη τη βαρύτητα των απαιτήσεων των αντίστοιχων κατηγοριών πιστωτών.

               19.

               Οι πιστωτές θα πρέπει να τυγχάνουν ισότιμης αντιμετώπισης ανεξαρτήτως του κράτους μέλους στο οποίο βρίσκονται. Ως εκ τούτου, στις περιπτώσεις όπου οι νόμοι των κρατών μελών απαιτούν επίσημη διαδικασία ψηφοφορίας, οι πιστωτές θα πρέπει να έχουν καταρχήν τη δυνατότητα να ψηφίζουν με μέσα εξ αποστάσεως επικοινωνίας, όπως με συστημένη επιστολή ή μέσω ασφαλών ηλεκτρονικών τεχνολογιών.

               20.

               Για να καταστεί αποτελεσματικότερη η έγκριση των σχεδίων αναδιάρθρωσης, τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να εξασφαλίσουν τη δυνατότητα έγκρισης των σχεδίων αναδιάρθρωσης μόνο από ορισμένους πιστωτές ή ορισμένα είδη ή κατηγορίες πιστωτών, υπό την προϋπόθεση ότι δεν θίγονται οι υπόλοιποι πιστωτές.

      Δικαστική επικύρωση του σχεδίου αναδιάρθρωσης

               21.

               Για να εξασφαλιστεί ότι τα δικαιώματα των πιστωτών δεν θίγονται αδικαιολόγητα από ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης, και προς όφελος της ασφάλειας δικαίου, τα σχέδια αναδιάρθρωσης που θίγουν τα συμφέροντα των διαφωνούντων πιστωτών ή προβλέπουν νέα χρηματοδότηση πρέπει να επικυρώνονται από δικαστήριο ώστε να καταστούν δεσμευτικά.

               22.

               Οι όροι σύμφωνα με τους οποίους μπορεί ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης να επικυρωθεί από δικαστήριο θα πρέπει να προσδιορίζονται σαφώς στη νομοθεσία των κρατών μελών και θα πρέπει να περιλαμβάνουν τουλάχιστον τα εξής:

                           α)

                           το σχέδιο αναδιάρθρωσης έχει εγκριθεί υπό όρους που διασφαλίζουν την προστασία των νόμιμων συμφερόντων των πιστωτών·

                           β)

                           το σχέδιο αναδιάρθρωσης έχει κοινοποιηθεί σε όλους τους πιστωτές που ενδέχεται να θιγούν από αυτό·

                           γ)

                           το σχέδιο αναδιάρθρωσης δεν μειώνει τα δικαιώματα των διαφωνούντων πιστωτών σε ποσό μικρότερο αυτού που εύλογα θα ανέμεναν να λάβουν εάν δεν πραγματοποιούνταν αναδιάρθρωση και εάν η επιχείρηση του οφειλέτη ρευστοποιούνταν ή πωλούνταν εν λειτουργία, ανάλογα με την περίπτωση·

                           δ)

                           οποιαδήποτε νέα χρηματοδότηση προβλέπεται από το σχέδιο αναδιάρθρωσης είναι απαραίτητη για την εφαρμογή του σχεδίου και δεν βλάπτει με άδικο τρόπο τα συμφέροντα των διαφωνούντων πιστωτών.

               23.

               Τα κράτη μέλη πρέπει να διασφαλίζουν ότι τα δικαστήρια θα μπορούν να απορρίπτουν σχέδια αναδιάρθρωσης που δεν έχουν εμφανώς καμία προοπτική να αποτρέψουν την αφερεγγυότητα του οφειλέτη και να εξασφαλίσουν τη βιωσιμότητα της επιχείρησης, για παράδειγμα διότι δεν προβλέπεται η νέα χρηματοδότηση που είναι απαραίτητη για τη συνέχιση της δραστηριότητάς του.

      Δικαιώματα των πιστωτών

               24.

               Όλοι οι πιστωτές που είναι πιθανό να επηρεαστούν από το σχέδιο αναδιάρθρωσης θα πρέπει να ενημερώνονται για το περιεχόμενο του σχεδίου και να έχουν το δικαίωμα διατύπωσης ενστάσεων και άσκησης προσφυγής κατά του σχεδίου αναδιάρθρωσης. Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη το συμφέρον των πιστωτών που υποστηρίζουν το σχέδιο, η προσφυγή δεν θα πρέπει καταρχήν να αναστέλλει την εφαρμογή του σχεδίου αναδιάρθρωσης.

      Συνέπειες του σχεδίου αναδιάρθρωσης

               25.

               Τα σχέδια αναδιάρθρωσης που εγκρίνονται ομόφωνα από τους θιγόμενους πιστωτές πρέπει να είναι δεσμευτικά για όλους τους εν λόγω θιγόμενους πιστωτές.

               26.

               Τα σχέδια αναδιάρθρωσης που επικυρώνονται από δικαστήριο πρέπει να είναι δεσμευτικά για κάθε πιστωτή που θίγεται και αναγνωρίζεται στο σχέδιο.

         Δ.   Προστασία της νέας χρηματοδότησης

               27.

               Η νέα χρηματοδότηση, συμπεριλαμβανομένων των νέων δανείων, της πώλησης ορισμένων περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη και των ανταλλαγών χρέους – μετοχικού κεφαλαίου, η οποία συμφωνείται στο σχέδιο αναδιάρθρωσης και επικυρώνεται από δικαστήριο, δεν θα πρέπει να κηρύσσεται άκυρη, ακυρώσιμη ή μη εκτελεστή ως δικαιοπραξία επιζήμια για το γενικό σύνολο των πιστωτών.

               28.

               Οι πάροχοι νέας χρηματοδότησης στο πλαίσιο σχεδίου αναδιάρθρωσης το οποίο έχει επικυρωθεί από δικαστήριο θα πρέπει να απαλλάσσονται από αστικές και ποινικές ευθύνες που σχετίζονται με τη διαδικασία αναδιάρθρωσης.

               29.

               Θα πρέπει να προβλεφθούν εξαιρέσεις από τους κανόνες προστασίας της νέας χρηματοδότησης, στις περιπτώσεις όπου αποδεικνύεται εκ των υστέρων απάτη που σχετίζεται με τη νέα χρηματοδότηση.

         IV.   ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΕΣ

      Περίοδοι απαλλαγής

               30.

               Οι αρνητικές επιπτώσεις της πτώχευσης στους επιχειρηματίες θα πρέπει να περιορίζονται ώστε να τους παρέχεται μια δεύτερη ευκαιρία. Οι επιχειρηματίες θα πρέπει να απαλλάσσονται πλήρως από τα χρέη τους που οδήγησαν σε πτώχευση, έπειτα από το αργότερο τρία έτη, με αφετηρία:

                           α)

                           στην περίπτωση διαδικασίας που ολοκληρώνεται με τη ρευστοποίηση των περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη, την ημερομηνία κατά την οποία το δικαστήριο αποφάνθηκε επί της αίτησης για κίνηση διαδικασιών πτώχευσης·

                           β)

                           στην περίπτωση διαδικασίας που περιλαμβάνει σχέδιο αποπληρωμής, την ημερομηνία κατά την οποία άρχισε να εφαρμόζεται το σχέδιο αποπληρωμής.

               31.

               Μετά τη λήξη της περιόδου απαλλαγής, οι επιχειρηματίες θα πρέπει να απαλλάσσονται από τα χρέη τους, χωρίς να απαιτείται καταρχήν η εκ νέου προσφυγή τους σε δικαστήριο.

               32.

               Είναι πιθανό να μην ενδείκνυται σε όλες τις περιπτώσεις η πλήρης απαλλαγή έπειτα από σύντομο χρονικό διάστημα. Τα κράτη μέλη θα πρέπει, επομένως, να μπορούν να διατηρούν ή να εισάγουν αυστηρότερες διατάξεις οι οποίες είναι απαραίτητες για:

                           α)

                           να αποθαρρύνουν τους επιχειρηματίες που ενήργησαν ανέντιμα ή κακή τη πίστει, είτε πριν είτε έπειτα από την έναρξη των διαδικασιών πτώχευσης·

                           β)

                           να αποθαρρύνουν τους επιχειρηματίες που δεν τηρούν το σχέδιο αποπληρωμής ή οποιαδήποτε άλλη νομική υποχρέωση που αποσκοπεί στη διασφάλιση των συμφερόντων των πιστωτών· ή

                           γ)

                           να διασφαλιστεί ο βιοπορισμός του επιχειρηματία και της οικογένειάς του, επιτρέποντας στον επιχειρηματία να διατηρήσει ορισμένα περιουσιακά στοιχεία.

               33.

               Τα κράτη μέλη δύνανται να εξαιρέσουν συγκεκριμένες κατηγορίες χρεών, όπως τα χρέη που προκύπτουν από αδικοπρακτική ευθύνη, από τον κανόνα της πλήρους απαλλαγής.

         V.   ΕΠΟΠΤΕΙΑ ΚΑΙ ΥΠΟΒΟΛΗ ΕΚΘΕΣΕΩΝ

               34.

               Τα κράτη μέλη καλούνται να εφαρμόσουν τις αρχές που ορίζονται στην παρούσα σύσταση έως τις 14 Μαρτίου 2015.

               35.

               Τα κράτη μέλη καλούνται να συγκεντρώσουν αξιόπιστα στατιστικά στοιχεία σε ετήσια βάση όσον αφορά τον αριθμό των διαδικασιών προληπτικής αναδιάρθρωσης που κινήθηκαν, τη διάρκεια των διαδικασιών, καθώς και πληροφορίες για τον αριθμό των οφειλετών που εμπλέκονται και για την έκβαση των διαδικασιών που κινήθηκαν. Τα κράτη μέλη καλούνται να διαβιβάσουν αυτές τις πληροφορίες στην Επιτροπή σε ετήσια βάση και για πρώτη φορά έως τις 14 Μαρτίου 2015.

               36.

               Η Επιτροπή θα αξιολογήσει την εφαρμογή της παρούσας σύστασης στα κράτη μέλη έως τις 14 Σεπτεμβρίου 2015. Σε αυτό το πλαίσιο, η Επιτροπή θα αξιολογήσει τον αντίκτυπό της στη διάσωση εταιρειών με οικονομικές δυσχέρειες και στην παροχή μιας δεύτερης ευκαιρίας στους έντιμους επιχειρηματίες, την αλληλεπίδρασή της με άλλες διαδικασίες αφερεγγυότητας σε άλλους τομείς, όπως με τις περιόδους απαλλαγής για φυσικά πρόσωπα που δεν ασκούν εμπορική, επιχειρηματική, βιοτεχνική ή επαγγελματική δραστηριότητα, τον αντίκτυπό της στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και στην ανταγωνιστικότητα της οικονομίας της Ένωσης. Η Επιτροπή θα αξιολογήσει επίσης κατά πόσον ενδείκνυται η υποβολή προτάσεων για πρόσθετα μέτρα προκειμένου να παγιωθεί και να ενισχυθεί η προσέγγιση που υιοθετείται με την παρούσα σύσταση.

      Βρυξέλλες, 12 Μαρτίου 2014.

            Για την Επιτροπή

         Viviane REDING

            Αντιπρόεδρος

      (1)  Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1346/2000 του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 2000, περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας (ΕΕ L 160 της 30.6.2000, σ. 1).

      (2)  COM(2012) 744 final.

      (3)  Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 15ης Νοεμβρίου 2011 με συστάσεις προς την Επιτροπή σχετικά με τις διαδικασίες αφερεγγυότητας στο πλαίσιο του εταιρικού δικαίου της ΕΕ, P7_TA (2011) 0484.

      (4)  COM(2012) 573 final.

      (5)  COM(2012) 742 final.

      (6)  COM(2012) 795 final.