Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου

|

52007SC0067

Σύσταση για γνωμη του Συμβουλιου σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Ιταλίας, 2006-2011  /* SEC/2007/0067 τελικό */

	[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |Βρυξέλλες, 23.1.2007SEC(2007) 67 τελικόΣύσταση γιαΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Ιταλίας, 2006-2011(υποβληθείσα από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΓενικο πλαισιοΤο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουλίου 1998, βασίζεται στον στόχο της επίτευξης υγιών δημόσιων οικονομικών ως μέσου ενίσχυσης των προϋποθέσεων για σταθερότητα των τιμών και ισχυρή διατηρήσιμη ανάπτυξη, οι οποίες ευνοούν τη δημιουργία απασχόλησης. Η μεταρρύθμιση του συμφώνου το 2005, αφενός, αναγνώριζε τη χρησιμότητά του για την εδραίωση της δημοσιονομικής πειθαρχίας, αφετέρου δε, αποσκοπούσε στην ενίσχυση της αποτελεσματικότητας και των οικονομικών του ερεισμάτων, καθώς επίσης στη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών.Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[1], ο οποίος αποτελεί στοιχείο του συμφώνου, ορίζει ότι τα κράτη μέλη υποβάλλουν υποχρεωτικά, στο Συμβούλιο και την Επιτροπή, προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης, καθώς και ετήσιες επικαιροποιήσεις τους (τα κράτη μέλη που έχουν ήδη υιοθετήσει το ενιαίο νόμισμα υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σταθερότητας, ενώ τα κράτη μέλη που δεν το έχουν υιοθετήσει ακόμη υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σύγκλισης). Το πρώτο πρόγραμμα σταθερότητας της Ιταλίας υποβλήθηκε τον Δεκέμβριο του 1998. Κατ’ εφαρμογή του κανονισμού, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη επί του προγράμματος στις 8 Φεβρουαρίου 1999 επί τη βάσει σύστασης της Επιτροπής και μετά από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή. Βάσει της ίδιας διαδικασίας, τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης αξιολογούνται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και εξετάζονται από την προαναφερθείσα επιτροπή, ενώ το Συμβούλιο δύναται να τα εξετάσει.Ιστορικο για την Αξιολογηση του επικαιροποιημενου προγραμματοςΗ Επιτροπή εξέτασε το πλέον πρόσφατο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Ιταλίας, που υποβλήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2006, και εξέδωσε σύσταση για την έκδοση γνώμης του Συμβουλίου επ’ αυτού (βλ. πλαίσιο για τα κυριότερα σημεία της αξιολόγησης).Προκειμένου να σχηματισθεί μια εικόνα του πλαισίου εντός του οποίου αξιολογείται η δημοσιονομική στρατηγική του επικαιροποιημένου προγράμματος σταθερότητας, στις παραγράφους που ακολουθούν περιγράφονται συνοπτικά τα εξής:(1) οι οικονομικές και δημοσιονομικές επιδόσεις κατά την τελευταία δεκαετία(2) η κατάσταση της χώρας βάσει του διορθωτικού σκέλους του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης (διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος)(3) η πλέον πρόσφατη αξιολόγηση της κατάστασης της χώρας βάσει του προληπτικού σκέλους του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης (περίληψη της γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας) και(4) η αξιολόγηση της Επιτροπής σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Οκτωβρίου 2006.Πρόσφατες οικονομικές και δημοσιονομικές επιδόσειςΣτην Ιταλία, διαρθρωτικές αδυναμίες, οι οποίες συνεπάγονται χαμηλή αύξηση της παραγωγικότητας και απώλεια εξωτερικής ανταγωνιστικότητας, φαίνεται να αποτελούν την πρωταρχική αιτία των πενιχρών επιδόσεων της χώρας από την άποψη της οικονομικής ανάπτυξης την τελευταία δεκαετία. Η αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ είναι χαμηλότερη από τον μέσο όρο της ευρωζώνης από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 και μετά, ενώ εκτιμάται ότι η δυνητική ανάπτυξη έχει μειωθεί από ποσοστό ανώτερο του 2% μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990 στο 1¼% κατά τη δεκαετία του 2000. Παρά την υποτονική ανάπτυξη, ο πληθωρισμός παρέμεινε σε επίπεδο ελαφρώς υψηλότερο από τον μέσο όρο της ευρωζώνης μέχρι το 2005. Στο θετικό σκέλος των εξελίξεων τώρα, η Ιταλία είναι μία από τις λίγες χώρες που γνώρισαν δυναμική αύξηση της απασχόλησης από τις αρχές του αιώνα, το δε ποσοστό ανεργίας στην Ιταλία έχει μειωθεί σημαντικά. Ωστόσο, μολονότι η Ιταλία πρέπει ακόμη να διανύσει πολύ δρόμο μέχρι να προσεγγίσει τον μέσο όρο της ΕΕ από την άποψη του ποσοστού απασχόλησης, ο παράδοξος συνδυασμός δυναμικής αύξησης της απασχόλησης και αναιμικής αύξησης του ΑΕΠ καταδεικνύει το πρόβλημα παραγωγικότητας της χώρας. Στο πεδίο των δημόσιων οικονομικών, το έλλειμμα γενικής κυβέρνησης έχει παραμείνει σε επίπεδο πάνω από τη σχετική τιμή αναφοράς βάσει της συνθήκης (3% του ΑΕΠ) από το 2003 και μετά, ενώ ο δείκτης του χρέους προς το ΑΕΠ παραμένει πολύ υψηλός και μάλιστα άρχισε ξανά να αυξάνεται το 2005, φτάνοντας το 106,6% του ΑΕΠ. Το κυκλικά προσαρμοσμένο πρωτογενές αποτέλεσμα επιδεινώνεται σταθερά από το 1998 και μετά, ενώ ο δείκτης των τρεχουσών πρωτογενών δαπανών προς το ΑΕΠ αυξάνεται διαρκώς από το 2001.Η διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος για την ΙταλίαΣτις 28 Ιουλίου 2005, το Συμβούλιο εξέδωσε απόφαση στην οποία διαπιστωνόταν η ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος στην Ιταλία με βάση το άρθρο 104 παράγραφος 6. Συγχρόνως, το Συμβούλιο απηύθυνε σύσταση δυνάμει του άρθρου 104 παράγραφος 7, με την οποία έτασσε διορία μέχρι το 2007 για τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος. Ειδικότερα, συνιστάτο στην Ιταλία: να εκτελέσει απαρεγκλίτως τον προϋπολογισμό του 2005· να μειώσει το διαρθρωτικό έλλειμμα κατά τουλάχιστον 1,6% του ΑΕΠ μέχρι το 2007 σε σύγκριση με το επίπεδο στο οποίο βρισκόταν το 2005, ενώ το ήμισυ τουλάχιστον της διόρθωσης αυτής έπρεπε να συντελεσθεί το 2006· και να λάβει μέριμνα ούτως ώστε ο δείκτης του χρέους προς το ΑΕΠ να περιορισθεί και να προσεγγίσει με ικανοποιητικό ρυθμό τη σχετική τιμή αναφοράς.Στις 22 Φεβρουαρίου 2006, η Επιτροπή εξέδωσε ανακοίνωση η οποία κατέληγε στο συμπέρασμα ότι τα μέτρα που είχε λάβει η Ιταλία, εφόσον εφαρμόζονταν πλήρως και αποτελεσματικά, θα ήταν σύμφωνα με τη σύσταση του Συμβουλίου. Πλην όμως, εξακολουθεί να υπάρχει αβεβαιότητα όσον αφορά την εκτέλεση, πράγμα που επιβάλλει συνεχή παρακολούθηση.Η αξιολόγηση που διατυπώνεται στη γνώμη του Συμβουλίου σχετικά με το προηγούμενο πρόγραμμαΣτις 14 Μαρτίου 2006, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη σχετικά με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας, για την περίοδο 2005-2009. Σε αυτήν, το Συμβούλιο εξέφραζε την άποψη ότι «το πρόγραμμα μπορεί να θεωρηθεί συνεπές με τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος έως το 2007, αρκεί ο προϋπολογισμός του 2006 να εκτελεσθεί πλήρως και αποτελεσματικά και να υιοθετηθούν περαιτέρω ουσιαστικά μέτρα για το 2007. Με γνώμονα τις συστάσεις που εξέδωσε το Συμβούλιο δυνάμει του άρθρου 104 παράγραφος 7 της συνθήκης στις 28 Ιουλίου 2005, και για να ενισχυθεί η διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών, το Συμβούλιο κάλεσε την Ιταλία:(i) να επιτύχει στις διαρθρωτικές προσπάθειες που προβλέπονται στο πρόγραμμα για το 2006 και το 2007, έτσι ώστε να διασφαλισθεί η διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος έως το 2007 κατά τρόπο αξιόπιστο και διατηρήσιμο·(ii) να διατυπώσει τα ευρύτερα μέτρα για την υποστήριξη της πορείας προσαρμογής κατά το 2007 και τα μετέπειτα έτη του προγράμματος και να εξασφαλίσει ότι η προσαρμογή προς τον μεσοπρόθεσμο στόχο παραμένει ευθυγραμμισμένη με τις απαιτήσεις του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης·(iii) να μεριμνήσει ώστε το ποσοστό του χρέους προς το ΑΕΠ να μειωθεί προς το 60%, που καθορίζεται ως τιμή αναφοράς από τη συνθήκη, με ταχύτερο ρυθμό, παράλληλα με την ιδιαίτερη προσοχή σε παράγοντες, πέραν του καθαρού δανεισμού, που συμβάλλουν στη μεταβολή του ύψους του χρέους· και(iv) να βελτιώσει τη διαδικασία του προϋπολογισμού, αυξάνοντας τη διαφάνεια και εφαρμόζοντας αποτελεσματικά τόσο τους παλιούς όσο και τους νέους μηχανισμούς παρακολούθησης, ελέγχου και αναφοράς των δαπανών».Η αξιολόγηση της Επιτροπής σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Οκτωβρίου 2006.Η έκθεση εφαρμογής του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων της Ιταλίας, που καταρτίστηκε στο πλαίσιο της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση, υποβλήθηκε στις 19 Οκτωβρίου 2006. Το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Ιταλίας αναγνωρίζει ως βασικές προκλήσεις/προτεραιότητες τα εξής: διασφάλιση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών· διεύρυνση του πεδίου όπου έχουν δικαίωμα ελεύθερης επιλογής οι πολίτες και οι εταιρείες· παροχή κινήτρων για την επιστημονική έρευνα και την τεχνολογική καινοτομία· ενίσχυση της εκπαίδευσης και της κατάρτισης· αναβάθμιση των υποδομών· προστασία του περιβάλλοντος.Από την αξιολόγηση του εν λόγω προγράμματος από την Επιτροπή (που εκδόθηκε στο πλαίσιο της ετήσιας έκθεσης προόδου που συνέταξε τον Δεκέμβριο 2006[2]) προέκυψε ότι, σε σύγκριση με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του προηγούμενου έτους, η ιταλική έκθεση εφαρμογής περιλαμβάνει σαφή στρατηγική, που καλύπτει όλους τους τομείς πολιτικής και τις μεταξύ τους συνέργειες, με αποτέλεσμα να κρίνεται περισσότερο φιλόδοξη. Η πρόοδος είναι ιδιαίτερα εκτενής στον μικροοικονομικό τομέα. Οι στρατηγικές και τα μέτρα που προτείνονται στον μακροοικονομικό τομέα είναι σε γενικές γραμμές ενδεδειγμένα, αλλά η εφαρμογή τους έχει καίρια σημασία. Η πολιτική απασχόλησης χρήζει ενίσχυσης σε ορισμένους τομείς πρωταρχικής σημασίας.Με γνώμονα τις αρετές και τις αδυναμίες που εντοπίστηκαν, συστήθηκε στην Ιταλία να λάβει μέτρα στους εξής τομείς: μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών· ανταγωνισμός στις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών· περιφερειακές ανισότητες στον τομέα της απασχόλησης· και δια βίου μάθηση και εκπαίδευση.Πλαίσιο: Κυριότερα σημεία της αξιολόγησης Όπως απαιτεί το άρθρο 5 παράγραφος 1 (για τα προγράμματα σταθερότητας) και το άρθρο 9 παράγραφος 1 (για τα προγράμματα σύγκλισης) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, κατά την αξιολόγηση εξετάζεται: αν είναι ευλογοφανείς οι οικονομικές παραδοχές στις οποίες βασίζεται το πρόγραμμα, ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος (ΜΔΣ) που καθόρισε το κράτος μέλος και αν η πορεία προσαρμογής για την επίτευξη του στόχου αυτού είναι κατάλληλη, αν τα μέτρα που λαμβάνονται ή/και προτείνονται για την τήρηση της πορείας προσαρμογής επαρκούν για την επίτευξη του ΜΔΣ κατά τη διάρκεια του δημοσιονομικού κύκλου, κατά την αξιολόγηση της πορείας προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ, αν καταβάλλεται μεγαλύτερη προσπάθεια προσαρμογής σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας, ενώ η προσπάθεια μπορεί να είναι πιο περιορισμένη σε περιόδους δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας και, για τη ζώνη του ευρώ και κράτη μέλη του ΜΣΙ ΙΙ, αν το κράτος μέλος προβλέπει ετήσια βελτίωση του κυκλικά προσαρμοσμένου αποτελέσματος, μείον έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα, ίση προς 0,5% του ΑΕΠ ως ένδειξη προόδου για την επίτευξη του ΜΔΣ του, κατά τον προσδιορισμό της πορείας προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ (για κράτη μέλη που δεν τον έχουν ακόμη επιτύχει) ή την προσωρινή απόκλιση από αυτόν (για κράτη μέλη που τον έχουν επιτύχει), αν εφαρμόζονται μείζονες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που οδηγούν άμεσα στην εξοικονόμηση πόρων μακροπρόθεσμα (μεταξύ άλλων, μέσω της αύξησης της δυνητικής ανάπτυξης) και, ως εκ τούτου, έχουν απτά αποτελέσματα για τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών (υπό τον όρο ότι εξασφαλίζεται κατάλληλο περιθώριο ασφαλείας σε σχέση με την τιμή αναφοράς 3% του ΑΕΠ και εφόσον η δημοσιονομική θέση αναμένεται να επανέλθει στα επίπεδα του ΜΔΣ εντός της περιόδου του προγράμματος), με ιδιαίτερη προσοχή στις μεταρρυθμίσεις του συνταξιοδοτικού συστήματος που εισάγουν πολυπυλωνικό σύστημα που περιλαμβάνει έναν υποχρεωτικό και πλήρως κεφαλαιοποιητικό πυλώνα, αν οι οικονομικές πολιτικές του κράτους μέλους παρουσιάζουν συνοχή με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών. Η ευλογοφάνεια των μακροοικονομικών παραδοχών του προγράμματος αξιολογείται με βάση τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006, χρησιμοποιώντας επίσης την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία για την εκτίμηση του δυνητικού προϊόντος και των κυκλικά προσαρμοσμένων αποτελεσμάτων. Η αξιολόγηση της συνεκτικότητας με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών πραγματοποιείται με βάση τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών στον τομέα των δημόσιων οικονομικών όπως παρουσιάζονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008. Κατά την αξιολόγηση εξετάζεται επίσης: η εξέλιξη του δείκτη χρέους και οι προοπτικές της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών τα οποία, σύμφωνα με την έκθεση του Συμβουλίου της 20ής Μαρτίου 2005 για τη «Βελτίωση της εφαρμογής του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης», πρέπει να αποτελούν αντικείμενο «αρκετής προσοχής … κατά την εποπτεία των δημοσιονομικών θέσεων». Σε ανακοίνωση της Επιτροπής, της 12ης Οκτωβρίου 2006, περιγράφεται η προσέγγιση που πρέπει να τηρείται κατά την αξιολόγηση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας[3], ο βαθμός συνοχής με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων που υπέβαλε το κράτος μέλος στο πλαίσιο της στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση. Στο διαβιβαστικό σημείωμα της 7ης Ιουνίου 2005 προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών για την περίοδο 2005-2008, το Συμβούλιο ΕCOFIN δήλωσε ότι τα εθνικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων πρέπει να παρουσιάζουν συνοχή με τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης, η συμμόρφωση με τον κώδικα δεοντολογίας[4], ο οποίος, μεταξύ άλλων, προβλέπει μια κοινή διάρθρωση και τυποποιημένους πίνακες δεδομένων για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης. |-  Σύσταση γιαΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7 ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Ιταλίας, 2006-2011ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[5], και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 3,τη σύσταση της Επιτροπής,Έπειτα από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΓΝΩΜΗ:(1) Στις [27 Φεβρουαρίου 2007], το Συμβούλιο εξέτασε το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Ιταλίας, το οποίο καλύπτει την περίοδο 2006-2011.(2) Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο βασίζεται το πρόγραμμα προβλέπει ότι η αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ θα μειωθεί αρχικά από 1,6% το 2006 σε 1,3% το 2007. Εν συνεχεία, η οικονομική ανάπτυξη θα επιταχυνθεί σταδιακά, για να φθάσει το 1,7% το 2011. Με βάση τα στοιχεία που είναι διαθέσιμα σήμερα, το σενάριο αυτό φαίνεται να στηρίζεται σε εύλογες παραδοχές για την οικονομική ανάπτυξη. Οι προβλέψεις του προγράμματος όσον αφορά τον πληθωρισμό φαίνονται χαμηλές όσον αφορά τα τελευταία έτη της περιόδου αναφοράς.(3) Το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας του 2006 προβλέπει ότι το έλλειμμα του 2006 θα διαμορφωθεί στο 5,7% του ΑΕΠ[6]. Η πρόβλεψη αυτή έρχεται σε αντίθεση με την πρόβλεψη που οι υπηρεσίες της Επιτροπής διατύπωσαν το φθινόπωρο του 2006 περί ελλείμματος 4,7% του ΑΕΠ. Το σενάριο της Επιτροπής δεν λαμβάνει υπόψη την απόκλιση από τον στόχο ύψους 0,9% του ΑΕΠ λόγω της διαγραφής του χρέους της επιχείρησης σιδηροδρόμων σε συνάρτηση με το έργο για τη δημιουργία δικτύου υψηλών ταχυτήτων ( Ferrovie dello Stato – RFI/TAV )[7], έπειτα από απόφαση που ελήφθη στο τελικό στάδιο της διαδικασίας κατάρτισης του προϋπολογισμού. Από την άλλη πλευρά, η φθινοπωρινή πρόβλεψη των υπηρεσιών της Επιτροπής για το έλλειμμα γενικής κυβέρνησης είναι υψηλότερη από το 3,5% του ΑΕΠ, που προβλέπεται στο προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας. Η απόκλιση, η οποία ισούται με το 1,2% του ΑΕΠ οφείλεται κατά βάση στη διαφορετική επίδραση έκτακτων εξελίξεων (0,8% του ΑΕΠ) και στη μόνιμη αρνητική επίδραση της απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου σχετικά με τον ΦΠΑ επί των εταιρικών αυτοκινήτων (περίπου 0,4% του ΑΕΠ).(4) Η δημοσιονομική στρατηγική του προγράμματος έχει ως στόχο τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος το 2007 (το έλλειμμα προβλέπεται να μειωθεί στο 2,8% του ΑΕΠ). Στη συνέχεια, το αποτέλεσμα γενικής κυβέρνησης προβλέπεται να εξακολουθήσει να βελτιώνεται σταθερά μέχρι το τέλος της περιόδου αναφοράς του προγράμματος και να αποκτήσει θετικό πρόσημο (0,1% του ΑΕΠ) το 2011. Το πρωτογενές αποτέλεσμα προβλέπεται να βελτιωθεί από -0,9% του ΑΕΠ το 20066 σε 5% το 2011. Μέχρι το 2007, η προσαρμογή βασίζεται κατά βάση στο σκέλος των εσόδων κι έχει ως μοχλό την αύξηση των άμεσων φόρων και των κοινωνικών εισφορών. Μετά το 2007, οι παρεχόμενες πληροφορίες περιορίζονται στο μέγεθος της διόρθωσης που απαιτείται για την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων σε συνάρτηση με τις υφιστάμενες τάσεις. Σε σύγκριση με το προηγούμενο πρόγραμμα, οι στόχοι που τίθενται για το 2007 και τα επόμενα έτη είναι σε γενικές γραμμές αμετάβλητοι, ενώ το μακροοικονομικό σενάριο είναι λιγότερο αισιόδοξο· εντούτοις, λόγω του πολύ υψηλότερου σημείου εκκίνησης για το έλλειμμα του 2006, η προσαρμογή κατά το 2007 είναι πολύ μεγαλύτερη.(5) Το διαρθρωτικό αποτέλεσμα (δηλαδή το κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα, μη συμπεριλαμβανομένων των τυχόν έκτακτων και λοιπών προσωρινών μέτρων), υπολογιζόμενο με βάση την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία, προβλέπεται να βελτιωθεί από έλλειμμα 4% του ΑΕΠ περίπου το 2006 σε πλεόνασμα ¼% στα τέλη της περιόδου αναφοράς του προγράμματος (δηλαδή το 2011). Όπως και στο προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας, το πρόγραμμα προβλέπει ως μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό στόχο (ΜΔΣ) την ισοσκέλιση του προϋπολογισμού σε διαρθρωτικούς όρους, που σύμφωνα με το πρόγραμμα επιδιώκεται να επιτευχθεί μέχρι το 2010. Το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας δεν προέβλεπε επίτευξη του ΜΔΣ εντός της περιόδου αναφοράς του (η οποία έληγε το 2009). Δεδομένου ότι ο ΜΔΣ είναι απαιτητικότερος από το σχετικό κατώτατο όριο (που εκτιμάται ως έλλειμμα 1½% του ΑΕΠ περίπου), η επίτευξή του θα επιτρέψει την εκπλήρωση του στόχου της δημιουργίας περιθωρίου ασφαλείας για την αποτροπή της εμφάνισης υπερβολικού ελλείμματος. Ο ΜΔΣ βρίσκεται εντός του φάσματος που υποδεικνύεται για τη ζώνη του ευρώ και για τα κράτη μέλη του ΜΣΙ ΙΙ στο σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης και στον κώδικα δεοντολογίας και αντικατοπτρίζει επαρκώς τον δείκτη χρέους και τη μέση δυνητική αύξηση του προϊόντος μακροπρόθεσμα.(6) Τα δημοσιονομικά αποτελέσματα θα μπορούσαν να είναι καλύτερα από τα προβλεπόμενα στο πρόγραμμα το 2006 και χειρότερα από τα προβλεπόμενα στο πρόγραμμα μετά το 2007. Για το 2007, οι κίνδυνοι όσον αφορά τις δημοσιονομικές προβλέψεις του προγράμματος φαίνονται σε γενικές γραμμές ισορροπημένοι. Σε ό,τι αφορά τα θετικά στοιχεία και με βάση την πορεία των δεδομένων σχετικά με τις ταμειακές ροές, το έλλειμμα του 2006 θα μπορούσε να διαμορφωθεί σε χαμηλότερο επίπεδο από το προβλεπόμενο 5,7% του ΑΕΠ, πράγμα που υποδηλώνει μία καλύτερη από την προβλεπόμενη βασική επίδραση για το 2007. Παρόλα αυτά, η αποτελεσματικότητα αρκετών από τα μέτρα που περιλαμβάνονται στον προϋπολογισμό του 2007 υπόκειται σε σοβαρούς κινδύνους. Δεν μπορούν να αποκλεισθούν οι μεσοπρόθεσμοι κίνδυνοι για τα δημόσια οικονομικά, οι οποίοι απορρέουν κυρίως από επανειλημμένες υπερβάσεις όσον αφορά τις δαπάνες ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Επιπλέον, για μετά το 2007 δεν παρατίθενται λεπτομερή στοιχεία για τη στρατηγική προσαρμογής, πράγμα που επαυξάνει τους κινδύνους στους οποίους υπόκειται η σχεδιαζόμενη δημοσιονομική εξυγίανση.(7) Με γνώμονα την ανωτέρω εκτίμηση κινδύνων, ο δημοσιονομικός προσανατολισμός του προγράμματος κρίνεται σε γενικές γραμμές συμβατός με τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος μέχρι το 2007, όπως έχει εισηγηθεί το Συμβούλιο, υπό την προϋπόθεση της πλήρους και αποτελεσματικής εφαρμογής των δημοσιονομικών μέτρων. Συνολικά, υφίστανται αρνητικοί κίνδυνοι για τη διαρθρωτική προσαρμογή (1¼% του ΑΕΠ) που προβλέπεται για το 2007. Εντούτοις, τα στοιχεία που είναι διαθέσιμα αποτελούν ένδειξη για μία καλύτερη από την προβλεπόμενη διαρθρωτική προσαρμογή το 2006 (¼% του ΑΕΠ), η οποία ενδεχομένως συνεπάγεται ένα καλύτερο εκ μεταφοράς αποτέλεσμα το 2007. Ο δημοσιονομικός προσανατολισμός ενδέχεται να μην προσφέρει ικανό περιθώριο ασφαλείας ώστε το έλλειμμα να μην υπερβεί την τιμή αναφοράς 3% του ΑΕΠ υπό κανονικές συνθήκες μακροοικονομικών διακυμάνσεων προ του 2010. Επιπλέον, είναι πιθανό να μην αρκεί για τη διασφάλιση της επίτευξης του ΜΔΣ εντός της περιόδου αναφοράς του προγράμματος, όπως προβλέπει το πρόγραμμα. Για τα έτη που έπονται της διόρθωσης του υπερβολικού ελλείμματος, ο ρυθμός της προσαρμογής που συνάγεται από το πρόγραμμα ενόψει της επίτευξης του ΜΔΣ συμβαδίζει σε γενικές γραμμές με το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης, το οποίο ορίζει ότι, για τα κράτη μέλη που μετέχουν στην ευρωζώνη ή στον ΜΣΙ II, η ετήσια βελτίωση του διαρθρωτικού αποτελέσματος πρέπει να είναι 0,5% του ΑΕΠ, ποσοστό που αποτελεί τη σχετική τιμή αναφοράς, καθώς επίσης ότι η προσαρμογή επιβάλλεται να είναι μεγαλύτερη σε περιόδους καλής οικονομικής συγκυρίας και μπορεί να είναι μικρότερη σε περιόδους κακής οικονομικής συγκυρίας.(8) Εκτιμάται επισήμως ότι το ακαθάριστο δημόσιο χρέος ανήλθε στο 107,6% του ΑΕΠ το 2006, υπερβαίνοντας με τον τρόπο αυτό κατά πολύ τη σχετική τιμή αναφοράς βάσει της συνθήκης (60% του ΑΕΠ). Το πρόγραμμα προβλέπει σταδιακή μείωση του δείκτη χρέους και τη διαμόρφωσή του στο 98% του ΑΕΠ περίπου το 2011. Η εξέλιξη του δείκτη χρέους θα είναι κατά πάσα πιθανότητα ευνοϊκότερη το 2006 από αυτήν που προβλέπεται στο πρόγραμμα, με βάση την πορεία των δεδομένων σχετικά με τις ταμειακές ροές. Οι κίνδυνοι στους οποίους υπόκειται η προβλεπόμενη εξέλιξη του χρέους κρίνονται σε γενικές γραμμές ισορροπημένοι το 2007. Μετά το 2007, η έλλειψη λεπτομερών στοιχείων για τη στρατηγική προσαρμογής επαυξάνει τους κινδύνους που επαπειλούν την προγραμματιζόμενη μείωση του χρέους. Με γνώμονα την ανωτέρω εκτίμηση κινδύνων, ο δείκτης χρέους είναι πιθανό να μη φθίνει σε ικανοποιητικό βαθμό ώστε να επιτευχθεί η σχετική τιμή αναφοράς εντός της περιόδου που καλύπτει το πρόγραμμα.(9) Οι μακροπρόθεσμες δημοσιονομικές επιπτώσεις της δημογραφικής γήρανσης στην Ιταλία είναι μικρότερες από τον μέσο όρο της ΕΕ, καθώς οι δαπάνες για συντάξεις εμφανίζουν μικρότερη διόγκωση σε σύγκριση με τον μέσο όρο της ΕΕ, και τούτο χάρη στις μεταρρυθμίσεις που αποφασίστηκαν για τις συντάξεις (εφόσον υποτεθεί ότι θα υπάρξει πλήρης υλοποίησή τους), οι οποίες μεταξύ άλλων περιλαμβάνουν την προγραμματισμένη περιοδική αναλογιστική αναπροσαρμογή σε συνάρτηση με την εξέλιξη του προσδόκιμου ζωής. Η αύξηση του ποσοστού απασχόλησης, ιδίως όσον αφορά τους μεγαλύτερης ηλικίας εργαζόμενους, θα βελτίωνε τις συντάξεις των εργαζομένων μελλοντικώς και θα συντελούσε στην επιτυχία των συνταξιοδοτικών μεταρρυθμίσεων. Το αρχικό δημοσιονομικό αποτέλεσμα, καίτοι ελαφρώς βελτιωμένο σε σύγκριση με το 2005, συνιστά απειλή για τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών, ακόμη και χωρίς να ληφθεί υπόψη ο μακροπρόθεσμος δημοσιονομικός αντίκτυπος της δημογραφικής γήρανσης. Πέραν αυτού, το τρέχον επίπεδο του ακαθάριστου χρέους βρίσκεται σαφώς πάνω από τη σχετική τιμή αναφοράς βάσει της συνθήκης, και η μείωσή του θα απαιτήσει την επίτευξη μεγάλων πρωτογενών πλεονασμάτων και τη διατήρησή τους επί μεγάλο χρονικό διάστημα. Συνολικά, η Ιταλία φαίνεται να αντιμετωπίζει μεσαίας τάξεως κίνδυνο σε σχέση με τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών.(10) Το πρόγραμμα σταθερότητας περιλαμβάνει ποιοτική αξιολόγηση της συνολικής επίδρασης της έκθεσης εφαρμογής του Οκτωβρίου 2006 με αντικείμενο το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων εντός του πλαισίου της μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής στρατηγικής. Παρέχει ορισμένες πληροφορίες σχετικά με το άμεσο δημοσιονομικό κόστος ή την εξοικονόμηση πόρων που συνεπάγονται οι κυριότερες μεταρρυθμίσεις οι οποίες προβλέπονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων, ενώ οι δημοσιονομικές προβλέψεις που περιλαμβάνει φαίνεται να λαμβάνουν υπόψη τις δημοσιονομικές επιπτώσεις των δράσεων που περιγράφονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Τα μέτρα στον τομέα των δημόσιων οικονομικών τα οποία προβλέπει το πρόγραμμα σταθερότητας φαίνεται να συνάδουν με τα μέτρα που προβλέπονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Ειδικότερα, αμφότερα τα προγράμματα ασχολούνται με το ζήτημα της δημοσιονομικής διατηρησιμότητας και προβλέπουν την υλοποίηση της μείωσης της φορολογικής επιβάρυνσης της εργασίας κατά την περίοδο 2007-2008.(11) Η δημοσιονομική στρατηγική του προγράμματος συμβαδίζει εν πολλοίς με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών, που περιλαμβάνονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008.(12) Σε ό,τι αφορά τις απαιτήσεις παροχής δεδομένων που καθορίζονται στον κώδικα δεοντολογίας για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης, το πρόγραμμα εμφανίζει κενά σε σχέση με τα υποχρεωτικά και τα προαιρετικά δεδομένα[8].Το συνολικό συμπέρασμα είναι ότι το πρόγραμμα είναι εν πολλοίς συμβατό με τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος μέχρι το 2007, υπό τον όρο της πλήρους και αποτελεσματικής εκτέλεσης του προϋπολογισμού του 2007. Μετά το 2007, η σχεδιαζόμενη προσαρμογή ανταποκρίνεται στις επιταγές του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης και εκτιμάται ότι θα επέτρεπε την επίτευξη του ΜΔΣ μέχρι το τέλος της περιόδου αναφοράς του προγράμματος. Ωστόσο, δεν παρέχονται λεπτομερή στοιχεία για τη στρατηγική προσαρμογής, πράγμα το οποίο από μόνο του συνιστά απειλή για την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων μετά το 2007 και δυσχεραίνει τη δέουσα αξιολόγηση της στρατηγικής εξυγίανσης.Με βάση την ανωτέρω ανάλυση και λαμβανομένης υπόψη της σύστασης που διατυπώθηκε στις 28 Ιουλίου 2005 κατ’ εφαρμογή του άρθρου 104 παράγραφος 7, η Ιταλία καλείται:(i) να επιτύχει τη σχεδιαζόμενη δημοσιονομική εξυγίανση το 2007, ούτως ώστε να διορθωθεί η κατάσταση υπερβολικού ελλείμματος σε συμμόρφωση με τη σύσταση του Συμβουλίου δυνάμει του άρθρου 104 παράγραφος 7·(ii) να λάβει μέριμνα, μετά τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος, ούτως ώστε να πραγματοποιηθεί επαρκής πρόοδος όσον αφορά τον ΜΔΣ, κατά τρόπον ώστε αυτός να επιτευχθεί πράγματι μέχρι το τέλος της περιόδου αναφοράς του προγράμματος, και να διασφαλίσει την αντίστοιχη μείωση του δείκτη χρέους προς το ΑΕΠ·(iii) να εφαρμόσει στο ακέραιο τις αποφασισθείσες μεταρρυθμίσεις στον τομέα των συντάξεων, με γνώμονα το πολύ υψηλό επίπεδο του χρέους, ούτως ώστε να αποφευχθούν μεγάλες αυξήσεις των δαπανών που συνδέονται με τη δημογραφική γήρανση· και(iv) να βελτιώσει τη δημοσιονομική διαδικασία, με την αύξηση της διαφάνειας, την κατάστρωση δημοσιονομικής στρατηγικής με μεγαλύτερο χρονικό ορίζοντα και την αποτελεσματική εφαρμογή μηχανισμών παρακολούθησης και ελέγχου των δαπανών, ιδίως δε των δαπανών για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.Η Ιταλία καλείται επίσης να βελτιώσει τη συμμόρφωσή της με τις απαιτήσεις παροχής δεδομένων του κώδικα δεοντολογίας.  Σύγκριση βασικών μακροοικονομικών και δημοσιονομικών προβλέψεων2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 |Πραγματικό ΑΕΠ(% μεταβολής) | ΠΣ Δεκ. 2006 | 0,0 | 1,6 | 1,3 | 1,5 | 1,6 | 1,7 | 1,7 |COM Noέμ. 2006 | 0,0 | 1,7 | 1,4 | 1,4 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2005 | 0,0 | 1,5 | 1,5 | 1,7 | 1,8 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |Πληθωρισμός ΕνΔΤΚ(%) | ΠΣ Δεκ. 2006 | 2,2 | 2,2 | 2,1 | 1,7 | 1,5 | 1,5 | 1,5 |COM Noέμ. 2006 | 2,2 | 2,3 | 2,0 | 1,9 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2005 | 2,3 | 2,3 | 2,2 | 2,0 | 2,0 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |Κενό παραγωγής(% του δυνητικού ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 20061 | -1,3 | -0,9 | -0,9 | -0,8 | -0,7 | -0,5 | -0,5 |COM Νοέμ. 20065 | -1,4 | -1,0 | -1,0 | -1,1 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 20051 | -1,5 | -1,2 | -1,0 | -0,8 | -0,6 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |Αποτέλεσμα γενικής κυβέρνησης(% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 20067 | -4,1 | -5,7 | -2,8 | -2,2 | -1,5 | -0,7 | 0,1 |COM Noέμ. 2006 | -4,1 | -4,7 | -2,9 | -3,1 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2005 | -4,3 | -3,5 | -2,8 | -2,1 | -1,5 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |Πρωτογενές αποτέλεσμα(% του ΑΕΠ)6 | ΠΣ Δεκ. 20067 | 0,7 | -0,9 | 2,2 | 2,8 | 3,4 | 4,2 | 5,0 |COM Noέμ. 2006 | 0,5 | -0,1 | 1,8 | 1,7 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2005 | 0,6 | 1,3 | 1,9 | 2,6 | 3,2 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα(% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 20061 7 | -3,5 | -5,3 | -2,3 | -1,8 | -1,2 | -0,4 | 0,3 |COM Noέμ. 2006 | -3,4 | -4,1 | -2,4 | -2,5 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 20051 | -3,5 | -2,9 | -2,3 | -1,7 | -1,2 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |Διαρθρωτικό αποτέλεσμα2 (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 20061 3 | -4,0 | -3,9 | -2,5 | -1,9 | -1,2 | -0,4 | 0,3 |COM Νοέμ. 20064 | -3,9 | -3,6 | -2,5 | -2,6 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 20051 | -4,1 | -3,2 | -2,3 | -1,7 | -1,2 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |Ακαθάριστο δημόσιο χρέος(% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 2006 | 106,6 | 107,6 | 106,9 | 105,4 | 103,5 | 100,7 | 97,8 |COM Noέμ. 2006 | 106,6 | 107,2 | 105,9 | 105,7 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2005 | 108,5 | 108,0 | 106,1 | 104,4 | 101,7 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |Σημ.: 1 Υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής βάσει των στοιχείων που παρατίθενται στο πρόγραμμα. 2 Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα (όπως και στις προηγούμενες γραμμές) πλην εκτάκτων και λοιπών προσωρινών μέτρων. 3 Έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα σύμφωνα με το πρόγραμμα (0,5% του ΑΕΠ το 2005, 0,1% το 2007 και το 2008, με συνέπεια μείωση του ελλείμματος. Το 2006, 1,4% του ΑΕΠ, με συνέπεια αύξηση του ελλείμματος). 4 Έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα σύμφωνα με τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006 (0,5% του ΑΕΠ το 2005, 0,1% το 2007 και το 2008, με συνέπεια μείωση του ελλείμματος. Το 2006, 0,5% του ΑΕΠ, με συνέπεια αύξηση του ελλείμματος). 5 Βάσει εκτιμώμενης δυνητικής ανάπτυξης 1,2%, 1,3%, 1,4% και 1,5% αντιστοίχως για την περίοδο 2005-2008. 6 Τα δεδομένα για το πρωτογενές αποτέλεσμα που παρατίθενται, αφενός, στο πρόγραμμα και, αφετέρου, στις προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής δεν είναι άμεσα συγκρίσιμα μεταξύ τους λόγω της διαφορετικής αντιμετώπισης των ΥΧΔΜΕ. Τα δεδομένα του προγράμματος βασίζονται στους ορισμούς που ισχύουν βάσει του κώδικα δεοντολογίας. Για να είναι συγκρίσιμα με τα δεδομένα του προγράμματος, τα δεδομένα της Επιτροπής για το πρωτογενές αποτέλεσμα πρέπει να αναπροσαρμοσθούν κατά +0,2% του ΑΕΠ περίπου. 7 Τα δημοσιονομικά δεδομένα του προγράμματος για το 2006 έχουν τροποποιηθεί κατά τρόπον ώστε να συμπεριλάβουν δαπάνη ίση προς το 0,9% του ΑΕΠ εξαιτίας της διαγραφής από πλευράς Δημοσίου του χρέους της επιχείρησης σιδηροδρόμων σε συνάρτηση με το έργο για τη δημιουργία δικτύου υψηλών ταχυτήτων, η οποία εξαγγελλόταν στο πρόγραμμα σταθερότητας και ενεκρίθη στο πλαίσιο της τελικής τροποποίησης του νόμου για τον προϋπολογισμό του 2007. Πηγή : Πρόγραμμα σταθερότητας (ΠΣ), φθινοπωρινές οικονομικές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006 (COM), υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής |[1] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Όλα τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[2] Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, "Εφαρμογή της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση - Ένα έτος επίτευξης αποτελεσμάτων", 12.12.2006, COM(2006) 816.[3] Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο - Μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών στην ΕΕ, της 12.10.2006, COM (2006) 574 τελικό και έγγραφο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Γενική Διεύθυνση Οικονομικών και Χρηματοδοτικών Υποθέσεων (2006), «Μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών στην Ευρωπαϊκή Ένωση», Ευρωπαϊκή Οικονομία, τεύχος αριθ. 4/2006.[4] «Λεπτομερείς ρυθμίσεις για την εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και κατευθυντήριες γραμμές για τη μορφή και το περιεχόμενο των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης», που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο ECOFIN στις 11 Οκτωβρίου 2005.[5] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[6] Οι πίνακες του προγράμματος σταθερότητας του 2006 δεν περιλαμβάνουν την έκτακτη διόγκωση των δημόσιων δαπανών κατά 0,9% του ΑΕΠ λόγω της διαγραφής του χρέους της επιχείρησης σιδηροδρόμων, για την οποία γίνεται λόγος στο κείμενο του προγράμματος. Εξαιτίας της πρόσθετης αυτής δαπάνης, το επιδιωκόμενο έλλειμμα για το 2006 αυξάνεται σε 5,7% του ΑΕΠ, σε σύγκριση με το 4,8% που εμφανίζεται στους πίνακες, και επιπλέον έχει συνέπειες και για άλλα δημοσιονομικά δεδομένα.[7] Έπειτα από μία απόφαση της Eurostat, της 23ης Μαΐου 2005 (βλ. την ανακοίνωση τύπου της Eurostat αριθ. 65/2005), σύμφωνα με την οποία το υπόψη χρέος της επιχείρησης σιδηροδρόμων είχε ήδη καταχωρηθεί λογιστικώς ως υποχρέωση του Δημοσίου, η απόφαση της κυβέρνησης δεν έχει συνέπειες για το χρέος.[8] Ειδικότερα, δεν υπάρχει αναλυτική παρουσίαση του προϋπολογισμού σε συνάρτηση με τους στόχους για το έλλειμμα των ετών 2008-2011.


66/484/ΕΟΚ: Σύσταση της Επιτροπής της 18ης Ιουλίου 1966 προς τα κράτη μέλη, η οποία αποσκοπεί στην ανάπτυξη του επαγγελματικού προσανατολισμού


title: Σύσταση για Γνωμη του Συμβουλίου σύμφωνα με την τρίτη παράγραφο του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΚ) aptô. 1466/97 τον Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997 για το επικαιροποιημενο πρόγραμμα σταθερότητας της Φινλανδίας, 2001-2004

text: ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---


title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 9ης Ιουλίου 2013 , σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Πολωνίας για το 2013 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Πολωνίας για την περίοδο 2012-2016

text:
               30.7.2013

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 217/63

      ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ

   της 9ης Ιουλίου 2013
   σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Πολωνίας για το 2013 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Πολωνίας για την περίοδο 2012-2016
   2013/C 217/16
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 121 παράγραφος 2 και το άρθρο 148 παράγραφος 4,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών (1), και ιδίως το άρθρο 9 παράγραφος 2,
   Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής απασχόλησης,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της οικονομικής και δημοσιονομικής επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής κοινωνικής προστασίας,
   Αφού ζήτησε την γνώμη της επιτροπής οικονομικής πολιτικής,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Στις 26 Μαρτίου 2010, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συμφώνησε με την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη δρομολόγηση της στρατηγικής «Ευρώπη 2020», μιας νέας στρατηγικής για την ανάπτυξη και την απασχόληση, η οποία, βασιζόμενη στον μεγαλύτερο συντονισμό των οικονομικών πολιτικών, θα εστιαστεί σε νευραλγικούς τομείς στους οποίους απαιτείται δράση ώστε να ενισχυθεί το δυναμικό διατηρήσιμης ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης.

               (2)

               Στις 13 Ιουλίου 2010, το Συμβούλιο εξέδωσε σύσταση σχετικά με τους γενικούς προσανατολισμούς της οικονομικής πολιτικής των κρατών μελών και της Ένωσης (2010 έως 2014) και, στις 21 Οκτωβρίου 2010, εξέδωσε απόφαση σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές των πολιτικών απασχόλησης των κρατών μελών (2), οι οποίες από κοινού αποτελούν τις «ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές». Τα κράτη μέλη κλήθηκαν να λαμβάνουν υπόψη τις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές στις οικονομικές τους πολιτικές και στις πολιτικές για την απασχόληση.

               (3)

               Στις 29 Ιουνίου 2012, οι αρχηγοί κρατών ή κυβερνήσεων των κρατών μελών ενέκριναν «Σύμφωνο για την ανάπτυξη και την απασχόληση», το οποίο παρέχει ένα συνεκτικό πλαίσιο δράσης σε επίπεδο κρατών μελών, ΕΕ και ευρωζώνης, με την κινητοποίηση όλων των δυνατών μηχανισμών, μέσων και πολιτικών. Έλαβαν αποφάσεις σχετικά με τη δράση που πρέπει να αναληφθεί στο επίπεδο των κρατών μελών, ιδίως εκφράζοντας την απόλυτη προσήλωσή τους στην επίτευξη των στόχων της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» και στην εφαρμογή των συστάσεων ανά χώρα.

               (4)

               Στις 10 Ιουλίου 2012, το Συμβούλιο εξέδωσε σύσταση (3) σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Πολωνίας για το 2012 και εξέδωσε τη γνώμη του σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Πολωνίας για την περίοδο 2012-2015.

               (5)

               Στις 28 Νοεμβρίου 2012, η Επιτροπή εξέδωσε την ετήσια επισκόπηση της ανάπτυξης δίνοντας το εναρκτήριο λάκτισμα για το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο του 2013 για τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών. Επίσης στις 28 Νοεμβρίου 2012, η Επιτροπή, επί τη βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με την πρόληψη και τη διόρθωση των υπερβολικών μακροοικονομικών ανισορροπιών (4), εξέδωσε την έκθεση για τον μηχανισμό επαγρύπνησης, στην οποία δεν προσδιόρισε την Πολωνία ως ένα από τα κράτη μέλη τα οποία θα έπρεπε να υποβληθούν σε εμπεριστατωμένη επισκόπηση.

               (6)

               Το Ευρωπαικό Κοινοβούλιο συμμετείχε δεόντως στο Ευρωπαικό Εξάμηνο κατά τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 και στις 7 Φεβρουαρίου 2013 εξέδωσε ψήφισμα για την απασχόληση και τις κοινωνικές πτυχές στην ετήσια έκθεση ανάπτυξης 2013 και ένα ψήφισμα για τη συμβολή στην έκθεση αυτή.

               (7)

               Στις 14 Μαρτίου 2013, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο υιοθέτησε τις προτεραιότητες για την εξασφάλιση χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, δημοσιονομικής εξυγίανσης και δράσης για την τόνωση της ανάπτυξης. Το Συμβούλιο υπογράμμισε την ανάγκη να επιδιωχθεί διαφοροποιημένη δημοσιονομική εξυγίανση που θα ευνοεί την ανάπτυξη, να αποκατασταθούν οι κανονικές συνθήκες δανεισμού στην οικονομία, να προωθηθεί η ανάπτυξη και η ανταγωνιστικότητα, να καταπολεμηθούν η ανεργία και οι κοινωνικές επιπτώσεις της κρίσης και να εκσυγχρονιστεί η δημόσια διοίκηση.

               (8)

               Στις 30 Απριλίου 2013, η Πολωνία υπέβαλε το εθνικό πρόγραμμα σύγκλισης 2012-2016 και το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων 2013. Προκειμένου να ληφθεί υπόψη η διασύνδεσή τους, τα προγράμματα αυτά αξιολογήθηκαν ταυτοχρόνως.

               (9)

               Η Πολωνία κατέβαλε σημαντικές προσπάθειες εξυγίανσης το 2011-2012 σύμφωνα με τη σύσταση του Συμβουλίου. Ωστόσο, λαμβανομένης υπόψη της επιδείνωσης της παγκόσμιας οικονομικής κατάστασης, η προθεσμία για τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος δεν τηρήθηκε και απαιτείται περισσότερος χρόνος για τη διόρθωσή του. Βάσει της αξιολόγησης του προγράμματος σύγκλισης του 2013 σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, το Συμβούλιο είναι της γνώμης ότι το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζονται οι δημοσιονομικές προβολές του προγράμματος είναι αισιόδοξο. Συγκεκριμένα, η ιδιωτική κατανάλωση και οι ιδιωτικές επενδύσεις αναμένεται να σημειώσουν μεγαλύτερη αύξηση σε σχέση με τις εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2013, με αποτέλεσμα συνολικό υψηλότερο ποσοστό ανάπτυξης για το 2013 (1,5 % έναντι 1,1 %). Σύμφωνα με το πρόγραμμα, στόχος της δημοσιονομικής στρατηγικής είναι να φθάσει το έλλειμμα στο 3,5 % του ΑΕΠ έως το 2013 [ένα έτος μετά την αρχική προθεσμία που καθορίζεται στο πλαίσιο της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος (ΔΥΕ) 2012] και να επιτευχθεί ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος (ΜΔΣ) έως το 2016. Ωστόσο, το πρόγραμμα σύγκλισης του 2013 προβλέπει ότι το ονομαστικό έλλειμμα θα κυμανθεί κάτω από το 3 % του ΑΕΠ μόλις το 2015. Λόγω των υπερβολικά αισιόδοξων προβλέψεων του προγράμματος ως προς την ανάπτυξη και τα έσοδα, το Συμβούλιο θεωρεί ότι η δημοσιονομική προσπάθεια που προβλέπεται από τις αρχές δεν συμβιβάζεται με μια πραγματική διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος το 2013 εκτός εάν ληφθούν πρόσθετα μέτρα για την ενίσχυση της προσπάθειας αυτής κατά τη διάρκεια του έτους. Το πρόγραμμα βασίζεται σε ένα αισιόδοξο σενάριο και δεν υποστηρίζεται επαρκώς από λεπτομερή μέτρα ώστε να διασφαλιστεί αξιόπιστα η διόρθωση του ελλείμματος το αργότερο μέχρι το 2014. Απαιτούνται συνεπώς πρόσθετες προσπάθειες με βάση λεπτομερή μέτρα για το 2013 και για το 2014.
               Οι αρχές δεν εκμεταλλεύτηκαν ικανοποιητικά το προ της κρίσης περιβάλλον ανάπτυξης για τη μεταρρύθμιση της διάρθρωσης των δημοσίων δαπανών προκειμένου να δοθεί προτεραιότητα σε έργα που πρόκειται να τονώσουν την ανάπτυξη. Το πρόγραμμα επιβεβαιώνει τον προηγούμενο ΜΔΣ της τάξεως του – 1 % του ΑΕΠ που αντανακλά τους στόχους του συμφώνου. Με βάση το (εκ νέου υπολογισθέν) διαρθρωτικό έλλειμμα, ο ΜΔΣ δεν αναμένεται να επιτευχθεί έως το 2016, όπως προβλέπεται στο πρόγραμμα, δεδομένου ότι η προγραμματισμένη ετήσια πρόοδος για την επίτευξη του ΜΔΣ της τάξεως του 0,3 % του ΑΕΠ (σε διαρθρωτικούς όρους) το 2015 και του 0,7 % του ΑΕΠ το 2016 δεν είναι ικανοποιητική. Ο ρυθμός αύξησης των δημοσίων δαπανών, λαμβανομένων υπόψη των μέτρων διακριτικής ευχέρειας στο σκέλος των εσόδων, είναι σύμφωνος με την τιμή αναφοράς που προβλέπει το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης για ολόκληρη την περίοδο του προγράμματος. Επιπρόσθετες προσπάθειες καθώς και αλλαγές στη σύνθεση της προσαρμογής μπορεί να απαιτηθούν επίσης κατά τα τελευταία έτη του προγράμματος αφού η πρόοδος προς την κατεύθυνση του ΜΔΣ βασίζεται κυρίως σε σημαντικές περικοπές των δαπανών δημοσίων επενδύσεων και δεν στηρίζεται επαρκώς σε λεπτομερή μέτρα. Το χρέος της γενικής κυβέρνησης προβλέπεται ότι θα παραμείνει κάτω από το 60 % του ΑΕΠ στην Πολωνία κατά την περίοδο που καλύπτει το πρόγραμμα. Οι εθνικές αρχές προβλέπουν ότι θα παραμείνει σε γενικές γραμμές σταθερό με ποσοστό ελαφρώς πάνω από 55,5 % του ΑΕΠ έως το 2014/2015 (και θα μειωθεί το 2016), ενώ η Επιτροπή, λαμβάνοντας υπόψη τους ενδεχόμενους κινδύνους που συνδέονται με τα σχέδια εξυγίανσης και τους παράγοντες μείωσης του χρέους, αναμένει ότι θα αυξηθεί περίπου στο 59 % του ΑΕΠ το 2014. Η φορολογική συμμόρφωση εξακολουθεί να αποτελεί σημαντικό θέμα για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, η οποία απαιτεί επίσης τη μείωση του διοικητικού φόρτου για τους φορολογούμενους και τη βελτίωση της αποδοτικότητας της φορολογικής διοίκησης. Για τη διασφάλιση της στρατηγικής δημοσιονομικής εξυγίανσης είναι σημαντικό η δημοσιονομική εξυγίανση να βασίζεται σε συνολικές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις.

               (10)

               Το χαμηλό ποσοστό δαπανών που αποσκοπούν στην τόνωση της ανάπτυξης (εκπαίδευση, έρευνα και καινοτομία) και η μείωση των δημόσιων επενδύσεων εμποδίζουν τις μακροπρόθεσμες αναπτυξιακές προοπτικές. Ο τομέας της υγείας στην Πολωνία αντιμετωπίζει προβλήματα όσον αφορά περιορισμούς σε θέματα πρόσβασης στην περίθαλψη και αναποτελεσματικότητας σε θέματα κόστους, ενώ οι δαπάνες στον τομέα της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης αναμένεται να αυξηθούν σημαντικά μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα λόγω της δημογραφικής γήρανσης, αυξάνοντας την επιβάρυνση που αντιπροσωπεύουν για τα δημόσια οικονομικά. Το σύστημα θα μπορούσε να βελτιωθεί με την ενίσχυση της πρωτοβάθμιας φροντίδας και των εξειδικευμένων κέντρων καθώς και με την αξιοποίηση των δυνατοτήτων που υφίστανται για την αύξηση της αποτελεσματικότητας κόστους όσον αφορά τη νοσοκομειακή περίθαλψη.

               (11)

               Η πολωνική κυβέρνηση δεν έχει ακόμη θέσει σε εφαρμογή έναν πάγιο κανόνα για τις δαπάνες ο οποίος συμφωνεί με το Ευρωπαϊκό Σύστημα Λογαριασμών (ΕΣΛ). Η Πολωνία δεν σημείωσε παρά περιορισμένη πρόοδο όσον αφορά τον προγραμματισμό μεσοπρόθεσμα και τη βελτίωση του συντονισμού μεταξύ των διαφόρων βαθμίδων κυβέρνησης στις διαδικασίες κατάρτισης του προϋπολογισμού.

               (12)

               Η ανεργία των νέων σημειώνει αύξηση και αυτό αντανακλά, μεταξύ άλλων, τις συνέπειες της ανεπαρκούς προσαρμογής των αποτελεσμάτων της εκπαίδευσης στις ανάγκες της αγοράς εργασίας. Ενώ οι εφαρμοσθείσες μεταρρυθμίσεις των εκπαιδευτικών συστημάτων αποσκοπούν στην αντιμετώπιση της αναντιστοιχίας των δεξιοτήτων και των θέσεων εργασίας, είναι ανάγκη να αυξηθεί η διαθεσιμότητα των θέσεων μαθητείας και μάθησης στο πλαίσιο της εργασίας, να ενισχυθεί η συνεργασία μεταξύ των σχολείων και εργοδοτών και να βελτιωθεί η ποιότητα της εκπαίδευσης. Η υλοποίηση μιας Εγγύησης για τη νεολαία, που στηρίζεται στις τρέχουσες προσπάθειες, θα συμβάλει στην υποστήριξη των νέων στην απασχόληση. Η αναλογία των ενηλίκων που συμμετέχουν στη διά βίου μάθηση παραμένει σε πολύ χαμηλά επίπεδα και η θέσπιση της στρατηγικής της διά βίου μάθησης εκκρεμεί.

               (13)

               Όσον αφορά τη βρεφονηπιακή μέριμνα, οι προσπάθειες της κυβέρνησης έχουν επικεντρωθεί στην εφαρμογή του «προγράμματος για τα νήπια». Ως αποτέλεσμα, την τελευταία διετία ο αριθμός των βρεφονηπιακών σταθμών έχει σχεδόν διπλασιαστεί, αλλά παραμένει χαμηλός σε σχετικούς όρους και δεν ανταποκρίνεται στη ζήτηση. Η Πολωνία έλαβε ελάχιστα μόνο μέτρα για την αντιμετώπιση της εκτενούς χρήσης της προσωρινής απασχόλησης. Η Πολωνία βρίσκεται στην τρίτη θέση της ΕΕ όσον αφορά το υψηλό ποσοστό ακούσιας απασχόλησης ορισμένου χρόνου στο σύνολο του απασχολούμενου εργατικού δυναμικού, ιδίως στην ηλικιακή ομάδα 15-24. Ενώ συχνά υποστηρίζεται ότι οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου αποτελούν μέσο προσχώρησης των ανέργων στην αγορά εργασίας με στόχο μεταγενέστερα τη σύναψη μόνιμων συμβάσεων, αυτό δεν φαίνεται να ισχύει για τους περισσότερους εργαζόμενους στην Πολωνία. Αντίθετα, η εκτενής χρήση των εν λόγω συμβάσεων φαίνεται ότι έχει αρνητικές επιπτώσεις στην ποιότητα του ανθρώπινου δυναμικού και στην παραγωγικότητα, στο μέτρο που, σε γενικές γραμμές, οι έκτακτοι εργαζόμενοι έχουν λιγότερο εύκολα πρόσβαση σε επαγγελματική κατάρτιση. Η μισθολογική ποινή στις συμβάσεις ορισμένου χρόνου είναι επίσης σχετικά υψηλή, συμβάλλοντας στο να καθίσταται το ποσοστό της φτώχειας στην εργασία ένα από τα υψηλότερα στην ΕΕ. Επιπλέον, η προσφυγή στις ανανεώσιμες συμβάσεις αστικού δικαίου με πολύ μειωμένα δικαιώματα κοινωνικής προστασίας είναι διαδεδομένη. Σύμφωνα με την κυβερνητική έκθεση «Νεολαία 2011», πάνω από 50 % των νέων εργαζομένων απασχολούνται βάσει τέτοιου είδους συμβάσεων.

               (14)

               Το ποσοστό απασχόλησης των ατόμων μεγαλύτερης ηλικίας στην Πολωνία είναι χαμηλό. Παρότι οι πιθανότητες για πρόωρη συνταξιοδότηση έχουν μειωθεί σημαντικά και έχει πραγματοποιηθεί γενική μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος, εξακολουθεί να υφίσταται ένα ειδικό συνταξιοδοτικό καθεστώς για τους εργαζόμενους στα ορυχεία. Επιπλέον, το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης των γεωργών (KRUS) δημιουργεί κίνητρα για τους μικροκαλλιεργητές να παραμείνουν στον γεωργικό τομέα, ιδίως, διότι το σύστημα δεν επιτρέπει να ανιχνευθούν με ακρίβεια τα ατομικά εισοδήματα των γεωργών. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την ύπαρξη συγκαλυμμένης ανεργίας στις αγροτικές περιοχές, αποτελεί τροχοπέδη για την αύξηση της παραγωγικότητας και παρεμποδίζει την περιφερειακή και τομεακή κινητικότητα του εργατικού δυναμικού.

               (15)

               Η Πολωνία συγκαταλέγεται μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ με το χαμηλότερο επίπεδο δαπανών Ε&Α και με τις χειρότερες επιδόσεις όσον αφορά τους δείκτες ευρύτερης καινοτομίας με την ευρύτερη έννοια. Το συνολικό ποσοστό των δαπανών Ε&Α σε σχέση με το ΑΕΠ στην Πολωνία, το οποίο το 2011 ήταν 0,77 %, συγκαταλεγόταν μεταξύ των χαμηλότερων στην ΕΕ. Ιδίως, οι δαπάνες Ε&Α του ιδιωτικού τομέα είναι χαμηλές (0,2 % του ΑΕΠ το 2011). Οι πολωνικές επιχειρήσεις βασίστηκαν σε μεγάλο βαθμό στην απορρόφηση τεχνολογίας, δηλ. στην εφαρμογή των ήδη υφιστάμενων τεχνολογιών μέσω επενδύσεων παγίου κεφαλαίου. Παρότι αυτό αποδείχτηκε επιτυχές για τη διασφάλιση κερδών παραγωγικότητας και της οικονομικής ανάπτυξης, η Πολωνία πρέπει να προσανατολιστεί προς ένα πιο εγχώριο μοντέλο που θα βασίζεται στην καινοτομία. Οι μεταρρυθμίσεις του επιστημονικού συστήματος και του συστήματος της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης επέφεραν σημαντική αναδιάρθρωση για την προώθηση της συνεργασίας μεταξύ επιστημονικού κόσμου και βιομηχανίας. Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει διαθέσιμη αξιολόγηση των εν λόγω μεταρρυθμίσεων. Απαιτείται μια πιο συνολική προσέγγιση προκειμένου να εναρμονιστούν οι προσπάθειες στους τομείς της έρευνας, της καινοτομίας και της βιομηχανικής πολιτικής και να διασφαλιστεί ότι υφίστανται κατάλληλα μέσα που στηρίζουν το σύνολο του κύκλου καινοτομίας.

               (16)

               Σε όλους τους τομείς της οικονομίας της Πολωνίας υπάρχουν ακόμη πολύ υψηλά δυνητικά κέρδη από τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης, ιδίως με τη μόνωση των κτιρίων, και τα κέρδη αυτά θα μπορούσαν να στηρίξουν την ανάπτυξη. Το εγχώριο δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας εξακολουθεί να είναι κορεσμένο, αλλά τα σχέδια για τη δημιουργία περισσότερων ικανοτήτων διασύνδεσης με γειτονικές αγορές σημειώνουν πρόοδο. Ο ανταγωνισμός στον τομέα του φυσικού αερίου εξακολουθεί να παρεμποδίζεται από διάφορους παράγοντες, και ιδίως από το γεγονός ότι η σταδιακή κατάργηση των διοικητικά καθοριζόμενων τιμών δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη, ο κατεστημένος φορέας κατέχει μερίδιο αγοράς περίπου 97 % των αγορών λιανικής και χονδρικής πώλησης, και ότι το 90 % των εισαγωγών φυσικού αερίου προέρχεται από τη Ρωσία.

               (17)

               Παρότι έχει σημειωθεί πρόοδος, οι υποδομές μεταφορών της Πολωνίας οι οποίες δεν είναι ανεπτυγμένες εξακολουθούν να αποτελούν σε μεγάλο βαθμό τροχοπέδη για την ανάπτυξη. Τα βασικά οδικά έργα υποδομής έχουν σημειώσει πρόοδο, αλλά τα επενδυτικά έργα στον τομέα των σιδηροδρόμων έχουν καθυστερήσει σημαντικά. Η υποβαθμισμένη σιδηροδρομική υποδομή απαιτεί ουσιαστικές, αναπτυξιακές επενδύσεις, δεδομένου ότι μόνο το 36 % των περίπου 20 000 km σιδηροδρομικών γραμμών σε λειτουργία είναι σε καλή τεχνική κατάσταση. Παρά τις πρόσφατες προσπάθειες, η Πολωνία υστερεί ακόμη πολύ σε σχέση με άλλα κράτη μέλη όσον αφορά τη δυνητική ανάπτυξη των τεχνολογιών των πληροφοριών και επικοινωνιών (ΤΠΕ). Η σταθερή ευρυζωνική κάλυψη είναι μεταξύ των χαμηλότερων στην ΕΕ, τόσο σε εθνικό επίπεδο όσο και στην ύπαιθρο. Οι επενδύσεις στα δίκτυα ύδρευσης παρέμειναν ανεπαρκείς.

               (18)

               Οι επιδόσεις της δημόσιας διοίκησης της Πολωνίας είναι χαμηλότερες από τον μέσο όρο της ΕΕ. Στα βασικά προβλήματα συγκαταλέγονται η διαφάνεια, η πολυπλοκότητα του φορολογικού συστήματος και το κόστος συμμόρφωσης, η αυξημένη κατά μέσο όρο διάρκεια των δικαστικών διαδικασιών σε αστικές και ποινικές υποθέσεις, οι χρονοβόρες διαδικασίες αφερεγγυότητας και τα χαμηλά ποσοστά ανάκαμψης. Η χρήση της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης στη δημόσια διοίκηση παραμένει επίσης χαμηλότερη από τον μέσο όρο της ΕΕ. Η Πολωνία έχει δρομολογήσει μεταρρύθμιση για τη διευκόλυνση της πρόσβασης στα νομοθετικώς κατοχυρωμένα επαγγέλματα, η οποία υστερεί σε σχέση με το χρονοδιάγραμμα που είχε ανακοινωθεί αρχικά.

               (19)

               Στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου, η Επιτροπή προέβη σε μια συνολική ανάλυση της οικονομικής πολιτικής της Πολωνίας. Αξιολόγησε το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων και το πρόγραμμα σύγκλισης. Έλαβε υπόψη όχι μόνο τη συνάφειά τους για την άσκηση διατηρήσιμης δημοσιονομικής και κοινωνικοοικονομικής πολιτικής στην Πολωνία, αλλά και τη συμμόρφωσή τους προς τους κανόνες και τις κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ, δεδομένης της ανάγκης να ενισχυθεί η συνολική οικονομική διακυβέρνηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την παροχή συνεισφορών στο επίπεδο της ΕΕ για τη διαμόρφωση μελλοντικών εθνικών αποφάσεων. Οι συστάσεις που απηύθυνε στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου αντικατοπτρίζονται στις συστάσεις 1 έως 7 κατωτέρω.

               (20)

               Υπό το πρίσμα αυτής της αξιολόγησης, το Συμβούλιο εξέτασε το πρόγραμμα σύγκλισης της Πολωνίας και η γνώμη (5) του αντικατοπτρίζεται ιδίως στη σύσταση 1 κατωτέρω,

         ΣΥΝΙΣΤΑ να αναλάβει η Πολωνία δράση κατά την περίοδο 2013-2014 ώστε:

               1.

               Να ενισχυθεί και να εφαρμοστεί η δημοσιονομική στρατηγική για το έτος 2013 και μετά, υποστηριζόμενη από επαρκώς καθορισμένα μέτρα τόσο για το 2013 όσο και για το 2014, για να εξασφαλιστεί η έγκαιρη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος έως το 2014 με διατηρήσιμο τρόπο και η επίτευξη της δημοσιονομικής προσπάθειας που καθορίζεται στις συστάσεις του Συμβουλίου συστάσεις στο πλαίσιο της ΔΥΕ. Η διατηρήσιμη διόρθωση των δημοσιονομικών ανισορροπιών απαιτεί αξιόπιστη εφαρμογή των φιλόδοξων διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, η οποία θα αυξήσει την ικανότητα προσαρμογής και θα τονώσει τη δυνητική ανάπτυξη και την απασχόληση. Μετά τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος, να συνεχιστεί η προσπάθεια διαρθρωτικής προσαρμογής που θα επιτρέψει στην Πολωνία την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου στόχου μέχρι το 2016. Με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας των δημόσιων οικονομικών, να περιοριστούν στο ελάχιστο οι περικοπές των επενδύσεων που ευνοούν την ανάπτυξη, να επανεκτιμηθούν οι πολιτικές δαπανών βελτιώνοντας τη στόχευση των κοινωνικών πολιτικών και αυξάνοντας την οικονομική αποδοτικότητα και αποτελεσματικότητα των δαπανών στον τομέα της υγείας. Να βελτιωθεί η φορολογική συμμόρφωση, ιδίως με την αύξηση της αποτελεσματικότητας της φορολογικής διοίκησης.

               2.

               Να διασφαλισθεί η θέσπιση ενός μόνιμου κανόνα για τις δαπάνες το 2013 σύμφωνα με τους κανόνες του Ευρωπαϊκού Συστήματος Λογαριασμών. Να ληφθούν μέτρα για την ενίσχυση των μηχανισμών του ετήσιου και μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού συντονισμού μεταξύ των διαφόρων επιπέδων διακυβέρνησης.

               3.

               Να ενισχυθούν οι προσπάθειες για τη μείωση της ανεργίας των νέων, για παράδειγμα μέσω Εγγύησης για τη Νεολαία, να αυξηθεί ο αριθμός των διαθέσιμων θέσεων μαθητείας και μάθησης με βάση την εργασία, να ενισχυθεί η συνεργασία μεταξύ των σχολείων και των εργοδοτών και να βελτιωθεί η ποιότητα της διδασκαλίας. Να θεσπιστεί η προτεινόμενη στρατηγική διά βίου μάθησης. Να καταπολεμηθούν η φτώχεια στην εργασία και ο κατακερματισμός της αγοράς εργασίας διευκολύνοντας, μεταξύ άλλων, τη μετάβαση από τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου στις συμβάσεις αορίστου χρόνου και μειώνοντας την υπερβολική προσφυγή στις συμβάσεις αστικού δικαίου.

               4.

               Να συνεχιστούν οι προσπάθειες για την αύξηση της συμμετοχής των γυναικών στην αγορά εργασίας, ιδίως επενδύοντας στην παροχή υπηρεσιών ποιότητας, σε προσιτές τιμές, για την φροντίδα των παιδιών και στην προσχολική εκπαίδευση, εξασφαλίζοντας σταθερή χρηματοδότηση και εξειδικευμένο προσωπικό. Με σκοπό τη βελτίωση της τομεακής κινητικότητας της εργασίας, να ληφθούν μόνιμα μέτρα για τη μεταρρύθμιση του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης των γεωργών (KRUS). Να καταργηθεί σταδιακά το ειδικό συνταξιοδοτικό καθεστώς των εργαζομένων στα ορυχεία με την προοπτική της ένταξής τους στο γενικό καθεστώς. Να υποστηριχθεί η γενική μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος με μέτρα για την προώθηση της απασχολησιμότητας των εργαζομένων μεγαλύτερης ηλικίας ώστε να αυξηθεί η ηλικία εξόδου από την αγορά εργασίας.

               5.

               Να ληφθούν πρόσθετα μέτρα για τη διασφάλιση ενός επιχειρηματικού περιβάλλοντος φιλικού προς την καινοτομία, με την ενίσχυση των δεσμών πολιτικής μεταξύ της έρευνας, της καινοτομίας και της βιομηχανίας, συνεχίζοντας την ανάπτυξη των ανανεούμενων κανονιστικών μέσων και την παροχή φορολογικών κινήτρων και με την καλύτερη στόχευση των υφιστάμενων κανονιστικών μέσων στα διάφορα στάδια του κύκλου της καινοτομίας.

               6.

               Να ανανεωθεί και να διευρυνθεί η ενεργειακή παραγωγική ικανότητα και να βελτιωθεί η αποτελεσματικότητα σε ολόκληρη την ενεργειακή αλυσίδα. Να επιταχυνθεί και να επεκταθεί η ανάπτυξη του δικτύου ηλεκτρικής ενέργειας, συμπεριλαμβανομένων των διασυνοριακών διασυνδέσεων, και να εξαλειφθούν οι φραγμοί στη διασυνοριακή ανταλλαγή ηλεκτρικής ενέργειας. Να ενισχυθεί ο ανταγωνισμός στον τομέα του φυσικού αερίου, με τη σταδιακή κατάργηση των διοικητικά καθοριζόμενων τιμών. Να ενισχυθούν ο ρόλος και οι πόροι της ρυθμιστικής αρχής της αγοράς σιδηροδρομικών μεταφορών και να διασφαλιστεί η ταχεία και αποτελεσματική εφαρμογή των σιδηροδρομικών επενδυτικών σχεδίων στην εν λόγω αγορά. Να επιταχυνθούν οι προσπάθειες για την αύξηση της ευρυζωνικής κάλυψης. Να βελτιωθεί η διαχείριση των αποβλήτων και των υδάτων.

               7.

               Να ληφθούν περαιτέρω μέτρα για τη βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος με την απλοποίηση της εκτέλεσης των συμβάσεων και των απαιτήσεων για τις οικοδομικές άδειες και με τη μείωση του κόστους φορολογικής συμμόρφωσης. Να θεσπιστεί και να εφαρμοστεί η προβλεπόμενη ελευθέρωση της πρόσβασης στις επαγγελματικές υπηρεσίες.

      Βρυξέλλες, 9 Ιουλίου 2013.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         R. ŠADŽIUS

      (1)  ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.

      (2)  Διατηρήθηκε για το 2013 με την απόφαση 2013/208/ΕΕ του Συμβουλίου, της 22ας Απριλίου 2013, σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών (ΕΕ L 118 της 30.4.2013, σ. 21).

      (3)  EE C 219 της 24.7.2012, σ. 65.

      (4)  EE L 306 της 23.11.2011, σ. 25.

      (5)  Δυνάμει του άρθρου 9 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97.


title: Σύσταση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της 4ης Φεβρουαρίου 2013 , προς το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με τους εξωτερικούς ελεγκτές της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου (ΕΚΤ/2013/3)

text:
               9.2.2013

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 37/1

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΉΣ ΚΕΝΤΡΙΚΉΣ ΤΡΆΠΕΖΑΣ
   της 4ης Φεβρουαρίου 2013
   προς το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με τους εξωτερικούς ελεγκτές της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου
   (ΕΚΤ/2013/3)
   2013/C 37/01
   ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ,
   Έχοντας υπόψη το καταστατικό του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, και ιδίως τo άρθρο 27.1,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Οι λογαριασμοί της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) και των εθνικών κεντρικών τραπεζών ελέγχονται από ανεξάρτητους εξωτερικούς ελεγκτές, τους οποίους υποδεικνύει το διοικητικό συμβούλιο της ΕΚΤ και εγκρίνει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

               (2)

               Η θητεία των εξωτερικών ελεγκτών της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου θα λήξει με το πέρας του ελέγχου για το οικονομικό έτος 2012. Είναι επομένως αναγκαίος ο διορισμός εξωτερικών ελεγκτών από το οικονομικό έτος 2013.

               (3)

               Η Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου επέλεξε ως εξωτερικό της ελεγκτή την εταιρεία KPMG Limited για τα οικονομικά έτη 2013 έως 2017,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:
   Συνιστάται ο διορισμός της εταιρείας KPMG Limited ως εξωτερικού ελεγκτή της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου για τα οικονομικά έτη 2013 έως 2017.

      Φρανκφούρτη, 4 Φεβρουαρίου 2013.

            Ο Πρόεδρος της ΕΚΤ

         Mario DRAGHI


title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 9ης Ιουνίου 2009 , σχετικά με την ασφάλεια των ασθενών, συμπεριλαμβανομένης της πρόληψης και του ελέγχου των λοιμώξεων που συνδέονται με την υγειονομική περίθαλψη

text:
               3.7.2009

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 151/1

      ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ

   της 9ης Ιουνίου 2009
   σχετικά με την ασφάλεια των ασθενών, συμπεριλαμβανομένης της πρόληψης και του ελέγχου των λοιμώξεων που συνδέονται με την υγειονομική περίθαλψη
   2009/C 151/01
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 152 παράγραφος 4 δεύτερο εδάφιο,
   την πρόταση της Επιτροπής,
   τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (1),
   τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),
   τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών (3),
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Το άρθρο 152 της Συνθήκης προβλέπει ότι η δράση της Κοινότητας, η οποία συμπληρώνει τις εθνικές πολιτικές, αποβλέπει στη βελτίωση της δημόσιας υγείας, καθώς και στην πρόληψη της ανθρώπινης ασθένειας σε όλες τις μορφές της και στην αποτροπή των πηγών κινδύνου για την ανθρώπινη υγεία.

               (2)

               Εκτιμάται ότι στα κράτη μέλη ποσοστό 8 % έως 12 % των ασθενών που εισάγονται σε νοσοκομεία παρουσιάζουν κάποιο ανεπιθύμητο περιστατικό κατά τη χορήγηση υγειονομικής περίθαλψης (4).

               (3)

               Το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων (ECDC) έχει εκτιμήσει ότι ένας στους είκοσι ασθενείς κατά μέσον όρο προσβάλλεται από λοίμωξη συνδεόμενη με την υγειονομική περίθαλψη, ήτοι 4,1 εκατομμύρια ασθενείς κατ’ έτος εντός της ΕΕ, και ότι 37 000 θάνατοι οφείλονται κάθε χρόνο στις λοιμώξεις αυτές.

               (4)

               Η ανεπαρκής ασφάλεια των ασθενών αποτελεί σοβαρό πρόβλημα δημόσιας υγείας και επιβαρύνει ιδιαίτερα τους περιορισμένους πόρους για την υγεία. Μεγάλο ποσοστό των ανεπιθύμητων περιστατικών, τόσο στο νοσηλευτικό τομέα όσο και στην πρωτοβάθμια περίθαλψη, είναι δυνατόν να αποφευχθεί καθώς η πλειονότητά τους φαίνεται ότι οφείλεται σε συστημικούς παράγοντες.

               (5)

               Η παρούσα σύσταση βασίζεται και συμπληρώνει το έργο που πραγματοποιούν στον τομέα της ασφάλειας των ασθενών η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (ΠΟΥ) μέσω της παγκόσμιας ένωσης για την ασφάλεια των ασθενών (World Alliance for Patient Safety), το Συμβούλιο της Ευρώπης και ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ).

               (6)

               Η Κοινότητα, μέσω του Έβδομου Προγράμματος Πλαισίου για την έρευνα και την ανάπτυξη (5), υποστηρίζει την έρευνα στα συστήματα υγείας, και ιδιαίτερα στην ποιότητα της παροχής υγειονομικής περίθαλψης, στο πλαίσιο του θεματικού τομέα για την υγεία, με έμφαση στην ασφάλεια των ασθενών. Ιδιαίτερη προσοχή στην ασφάλεια των ασθενών δίδεται και στο πλαίσιο του θεματικού τομέα για τις τεχνολογίες των πληροφοριών και των επικοινωνιών.

               (7)

               Η Επιτροπή, στη Λευκή της Βίβλο «Μαζί για την υγεία: μια στρατηγική προσέγγιση της ΕΕ για την περίοδο 2008-2017», της 23ης Οκτωβρίου 2007, αναγνωρίζει την ασφάλεια των ασθενών ως έναν τομέα δράσης.

               (8)

               Υπάρχουν ενδείξεις ότι το επίπεδο ανάπτυξης και εφαρμογής αποτελεσματικών και ολοκληρωμένων στρατηγικών για την ασφάλεια των ασθενών (6) διαφέρει μεταξύ των κρατών μελών. Ως εκ τούτου, η παρούσα σύσταση αποβλέπει στη δημιουργία ενός πλαισίου για την ανάπτυξη πολιτικών και για την ανάληψη μελλοντικής δράσης στο εσωτερικό των κρατών μελών και μεταξύ αυτών, με στόχο την επίλυση των κύριων ζητημάτων ασφάλειας των ασθενών που αντιμετωπίζει η ΕΕ.

               (9)

               Οι ασθενείς θα πρέπει να ενημερώνονται και να ενδυναμώνονται μέσω της συμμετοχής τους στις διαδικασίες για την ασφάλεια των ασθενών. Επιπλέον, θα πρέπει να ενημερώνονται για τις προδιαγραφές ασφαλείας των ασθενών, τις βέλτιστες πρακτικές ή/και τα ισχύοντα μέτρα ασφαλείας και τους τρόπους εξεύρεσης προσβάσιμων και κατανοητών πληροφοριών σχετικά με την υποβολή καταγγελιών και τα συστήματα προσφυγής.

               (10)

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να θεσπίζουν, να διατηρούν ή να βελτιώνουν τα συστήματα υποβολής εμπεριστατωμένων εκθέσεων και μάθησης προκειμένου να εντοπίζουν την έκταση και τις αιτίες των ανεπιθύμητων περιστατικών και να αναπτύσσουν αποτελεσματικές λύσεις και παρεμβάσεις. Η ασφάλεια των ασθενών θα πρέπει να εντάσσεται στην εκπαίδευση και την κατάρτιση των εργαζομένων στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης, όπως είναι οι φορείς παροχής περίθαλψης.

               (11)

               Συγκρίσιμα και συνολικά στοιχεία θα πρέπει να συγκεντρώνονται σε κοινοτικό επίπεδο για την κατάρτιση αποτελεσματικών και διαφανών προγραμμάτων, δομών και πολιτικών για την ασφάλεια των ασθενών, ενώ μεταξύ των κρατών μελών θα πρέπει να διαδίδονται βέλτιστες πρακτικές. Για τη διευκόλυνση της αμοιβαίας μάθησης θα πρέπει να αναπτυχθεί μια κοινή ορολογία για την ασφάλεια των ασθενών καθώς και κοινοί δείκτες, μέσω της συνεργασίας των κρατών μελών με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, λαμβάνοντας υπόψη το έργο των αρμόδιων διεθνών οργανισμών.

               (12)

               Τα εργαλεία των τεχνολογιών των πληροφοριών και των επικοινωνιών, όπως είναι τα ηλεκτρονικά μητρώα υγείας ή οι ηλεκτρονικές συνταγογραφήσεις, μπορούν να συμβάλουν στη βελτίωση της ασφάλειας των ασθενών, π.χ. μέσω του συστηματικού ελέγχου για πιθανές αλληλεπιδράσεις μεταξύ φαρμάκων ή για αλλεργικές αντιδράσεις σε φάρμακα. Τα εργαλεία της τεχνολογίας πληροφοριών και επικοινωνίας θα πρέπει και αυτά να επιδιώκουν την καλύτερη γνώση των φαρμακευτικών προϊόντων από μέρους των χρηστών.

               (13)

               Θα πρέπει να αναπτυχθεί μια εθνική στρατηγική που θα συμπληρώνει τις στρατηγικές για τη συνετή χρήση των αντιμικροβιακών ουσιών (7) και η οποία θα εντάσσει την πρόληψη και τον έλεγχο των λοιμώξεων που συνδέονται με την υγειονομική περίθαλψη στους εθνικούς στόχους για τη δημόσια υγεία και θα έχει ως στόχο τον περιορισμό του κινδύνου εμφάνισης λοιμώξεων που συνδέονται με την υγειονομική περίθαλψη στα ιδρύματα υγειονομικής περίθαλψης. Οι πόροι που είναι απαραίτητοι για την υλοποίηση των στοιχείων της εθνικής στρατηγικής είναι σημαντικό να χορηγούνται στο πλαίσιο της κύριας χρηματοδότησης για την υγειονομική περίθαλψη.

               (14)

               Η πρόληψη και ο έλεγχος των λοιμώξεων που συνδέονται με την υγειονομική περίθαλψη θα πρέπει να αποτελούν μακροπρόθεσμη στρατηγική προτεραιότητα για τα ιδρύματα υγειονομικής περίθαλψης. Όλες οι υπηρεσίες και τα επίπεδα ιεραρχίας θα πρέπει να συνεργάζονται με στόχο μια στάση προσανατολισμένη στην επίτευξη αποτελεσμάτων και την οργανωτική αλλαγή, μέσω του καθορισμού αρμοδιοτήτων σε όλα τα επίπεδα, της οργάνωσης υπηρεσιών υποστήριξης και τοπικών τεχνικών πόρων, και της κατάρτισης διαδικασιών αξιολόγησης.

               (15)

               Δεν υπάρχουν πάντοτε επαρκή στοιχεία σχετικά με τις λοιμώξεις που συνδέονται με την υγειονομική περίθαλψη ώστε να είναι εφικτή η πραγματοποίηση ουσιαστικών συγκρίσεων μεταξύ των ιδρυμάτων από τα δίκτυα επιτήρησης, η επιτήρηση της επιδημιολογίας των παθογόνων παραγόντων που συνδέονται με την υγειονομική περίθαλψη και η αξιολόγηση και ο προσανατολισμός των πολιτικών για την πρόληψη και τον έλεγχο των λοιμώξεων που συνδέονται με την υγειονομική περίθαλψη. Συνεπώς, θα πρέπει να δημιουργηθούν ή να ενισχυθούν ται συστήματα επιτήρησης τόσο σε επίπεδο ιδρυμάτων παροχής υγειονομικής περίθαλψης όσο και σε περιφερειακό και εθνικό επίπεδο.

               (16)

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να στοχεύουν στη μείωση του αριθμού των ατόμων που προσβάλλονται από λοιμώξεις συνδεόμενες με την υγειονομική περίθαλψη. Για να επιτευχθεί περιορισμός των συνδεόμενων με την υγειονομική περίθαλψη λοιμώξεων θα πρέπει να ενθαρρυνθεί η πρόσληψη επαγγελματιών της υγείας που ειδικεύονται στον έλεγχο των λοιμώξεων. Επίσης, τα κράτη μέλη και τα οικεία ιδρύματα υγειονομικής περίθαλψης θα πρέπει να εξετάσουν ως ενδεχόμενο τη χρησιμοποίηση προσωπικού σύνδεσης που θα επικουρεί το ειδικευμένο στις λοιμώξεις προσωπικό σε νοσοκομειακό επίπεδο.

               (17)

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να συνεργάζονται στενά με τον κλάδο της υγειονομικής τεχνολογίας χάριν προώθησης καλύτερου σχεδιασμού της ασφάλειας των ασθενών, ούτως ώστε να μειωθούν τα ανεπιθύμητα περιστατικά κατά την υγειονομική περίθαλψη.

               (18)

               Για την επίτευξη των προαναφερθέντων στόχων σχετικά με την ασφάλεια των ασθενών, συμπεριλαμβανομένης της πρόληψης και του ελέγχου των λοιμώξεων που συνδέονται με την υγειονομική περίθαλψη, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν μια πλήρη και ολοκληρωμένη προσέγγιση, λαμβάνοντας ταυτοχρόνως υπόψη τα κυριότερα στοιχεία που έχουν σημαντικό αντίκτυπο στον επιπολασμό και το κόστος των ανεπιθύμητων περιστατικών.

               (19)

               Η κοινοτική δράση στον τομέα της δημόσιας υγείας θα πρέπει να σέβεται πλήρως τις αρμοδιότητες των κρατών μελών στην οργάνωση και την παροχή υγειονομικών υπηρεσιών και ιατρικής περίθαλψης,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:
   Εφαρμόζοντας τους ακόλουθους ορισμούς για τους σκοπούς της παρούσας σύστασης:

               «Ανεπιθύμητο περιστατικό»: συμβάν που προξενεί βλάβη στον ασθενή.

               «Βλάβη»: η διαταραχή της σύστασης ή των λειτουργιών του σώματος ή/και κάθε βλαβερή συνέπειά της.

               «Λοιμώξεις συνδεόμενες με την υγειονομική περίθαλψη»: νόσοι ή παθολογικά συμπτώματα που οφείλονται στην παρουσία λοιμογόνου παράγοντος ή των παραγώγων του σε συνδυασμό με την παραμονή σε υγειονομικές εγκαταστάσεις ή την έκθεση σε υγειονομικές διαδικασίες ή φροντίδες.

               «Ασφάλεια των ασθενών»: το δικαίωμα των ασθενών να μην υφίστανται αναίτια ή δυνητική βλάβη συνδεόμενη με την υγειονομική περίθαλψη.

               «Δείκτης διαδικασιών»: δείκτης αναφερόμενος στη συμμόρφωση με συμπεφωνημένες δραστηριότητες όπως η υγιεινή των χεριών, η επιτήρηση, οι τυποποιημένες διαδικασίες λειτουργίας.

               «Διαρθρωτικός δείκτης»: δείκτης αναφερόμενος σε όλους τους πόρους, όπως προσωπικό, υποδομή, επιτροπή,

         ΠΡΟΣ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ:
   I.   ΣΥΣΤΆΣΕΙΣ ΓΙΑ ΘΈΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΎΝ ΤΗ ΓΕΝΙΚΉ ΑΣΦΆΛΕΙΑ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΏΝ

               1.

               Υποστήριξη της δημιουργίας και της ανάπτυξης εθνικών πολιτικών και προγραμμάτων για την ασφάλεια των ασθενών μέσω:

                           α)

                           του καθορισμού της αρμόδιας αρχής ή των αρμόδιων αρχών ή κάθε άλλου αρμόδιου οργανισμού που είναι υπεύθυνος για την ασφάλεια των ασθενών στην επικράτειά τους

                           β)

                           της ένταξης της ασφάλειας των ασθενών ως ζητήματος προτεραιότητας στις πολιτικές και τα προγράμματα υγείας τόσο σε εθνικό όσο και σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο

                           γ)

                           της υποστήριξης της ανάπτυξης ασφαλέστερων και ευχρηστότερων συστημάτων, διαδικασιών και μέσων, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης των τεχνολογιών των πληροφοριών και των επικοινωνιών

                           δ)

                           της τακτικής επανεξέτασης και ενημέρωσης των προτύπων ασφαλείας ή/και των βέλτιστων πρακτικών που εφαρμόζονται στην παρεχόμενη στο έδαφός τους υγειονομική περίθαλψη

                           ε)

                           της παρακίνησης των οργανώσεων επαγγελματιών της υγείας να έχουν ενεργό ρόλο στην ασφάλεια των ασθενών

                           στ)

                           της συμπερίληψης συγκεκριμένης προσέγγισης όσον αφορά την προαγωγή ασφαλών πρακτικών για την πρόληψη των συνηθέστερων ανεπιθύμητων περιστατικών, όπως είναι τα περιστατικά που έχουν να κάνουν με την φαρμακευτική αγωγή, τις λοιμώξεις που σχετίζονται με την υγειονομική περίθαλψη και τις επιπλοκές κατά τη διάρκεια χειρουργικών επεμβάσεων ή μετά από αυτές.

               2.

               Μεταβίβαση ευθύνης στους πολίτες και τους ασθενείς μέσω:

                           α)

                           της συμμετοχής των οργανώσεων και των εκπροσώπων των ασθενών στην ανάπτυξη πολιτικών και προγραμμάτων για την ασφάλεια των ασθενών σε όλα τα προσήκοντα επίπεδα

                           β)

                           της διάδοσης πληροφοριών στους ασθενείς όσον αφορά:

                                       i)

                                       τις ισχύουσες προδιαγραφές ασφαλείας των ασθενών,

                                       ii)

                                       τους κινδύνους και τα μέτρα ασφαλείας που εφαρμόζονται για τον περιορισμό ή την πρόληψη των σφαλμάτων και βλαβών, στα οποία συγκαταλέγονται οι βέλτιστες πρακτικές, και το δικαίωμα ενημερωμένης συναίνεσης ως προς τη θεραπεία προκειμένου οι ασθενείς να διευκολύνονται στις επιλογές και τις αποφάσεις τους,

                                       iii)

                                       τις διαδικασίες καταγγελίας και τα διαθέσιμα μέσα προσφυγής και επανόρθωσης καθώς και τις ισχύουσες προϋποθέσεις

                           γ)

                           της εξέτασης των δυνατοτήτων ανάπτυξης βασικών ικανοτήτων στον τομέα της ασφάλειας των ασθενών, δηλαδή των βασικών γνώσεων, συμπεριφορών και ικανοτήτων που απαιτούνται για την επίτευξη ασφαλέστερης περίθαλψης για τους ασθενείς.

               3.

               Υποστήριξη της δημιουργίας ή της ενίσχυσης άψογων συστημάτων υποβολής εκθέσεων και αποκόμισης διδαγμάτων σχετικά με τα ανεπιθύμητα περιστατικά, τα οποία:

                           α)

                           παρέχουν πληροφορίες σχετικά με τη σοβαρότητα, τα είδη και τις αιτίες των σφαλμάτων, των ανεπιθύμητων περιστατικών και των παρ’ ολίγο ατυχημάτων

                           β)

                           ενθαρρύνουν τους εργαζομένους στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να υποβάλλουν συστηματικά εκθέσεις μέσω της δημιουργίας ενός διαφανούς, αμερόληπτου και μη κατασταλτικού πλαισίου υποβολής εκθέσεων. Το εν λόγω σύστημα υποβολής εκθέσεων πρέπει να διαστέλλεται από τα συστήματα και τις διαδικασίες πειθαρχικών κυρώσεων των κρατών μελών για τους εργαζομένους στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης, ενώ θα πρέπει κατά περίπτωση να διευκρινίζονται και τα νομικά ζητήματα που αφορούν την ευθύνη των εργαζομένων στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης

                           γ)

                           παρέχουν κατά περίπτωση στους ασθενείς, τους συγγενείς τους και σε άλλα άτομα που τους παρέχουν άτυπα περίθαλψη την ευκαιρία να εκθέσουν τις εμπειρίες τους

                           δ)

                           συμπληρώνουν άλλα συστήματα υποβολής εκθέσεων για την ασφάλεια, όπως αυτά για τη φαρμακοεπαγρύπνηση και τα ιατροτεχνολογικά προϊόντα, αποτρέποντας όπου είναι εφικτό την υποβολή πολλαπλών εκθέσεων.

               4.

               Προώθηση της εκπαίδευσης και της κατάρτισης των εργαζομένων στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης σε θέματα ασφάλειας των ασθενών:

                           α)

                           μέσω προώθησης της πολυεπιστημονικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, σε θέματα ασφάλειας των ασθενών, όλων των επαγγελματιών στον τομέα της υγείας, των λοιπών εργαζομένων στην υγειονομική περίθαλψη, καθώς και του αρμόδιου διευθυντικού και διοικητικού προσωπικού στους χώρους παροχής υγειονομικής περίθαλψης

                           β)

                           μέσω ένταξης της ασφάλειας των ασθενών στην προπτυχιακή και τη μεταπτυχιακή εκπαίδευση, εκπαίδευσης στα πλαίσια της εργασίας και συνεχούς επαγγελματικής ανάπτυξης των επαγγελματιών του τομέα της υγείας

                           γ)

                           μέσω εξέτασης των δυνατοτήτων ανάπτυξης βασικών ικανοτήτων στον τομέα της ασφάλειας των ασθενών, δηλαδή των βασικών γνώσεων, συμπεριφορών και ικανοτήτων που απαιτούνται για την επίτευξη ασφαλέστερης περίθαλψης, με στόχο τη διάδοσή τους στο σύνολο των εργαζομένων στην υγειονομική περίθαλψη καθώς και του αρμόδιου διευθυντικού και διοικητικού προσωπικού

                           δ)

                           μέσω παροχής και διάδοσης πληροφοριών προς όλους τους εργαζομένους στην υγειονομική περίθαλψη σχετικά με τις προδιαγραφές ασφαλείας των ασθενών, τους κινδύνους και τα μέτρα που εφαρμόζονται για τον περιορισμό ή την πρόληψη των σφαλμάτων, στα οποία συγκαταλέγονται οι βέλτιστες πρακτικές, και μέσω προώθησης της συμμετοχής τους

                           ε)

                           μέσω συνεργασίας με οργανισμούς επαγγελματικής εκπαίδευσης στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης, προκειμένου η ασφάλεια των ασθενών να τυγχάνει της δέουσας προσοχής στο πλαίσιο των προγραμμάτων σπουδών της ανώτατης εκπαίδευσης και της συνεχούς εκπαίδευσης και κατάρτισης των επαγγελματιών στον τομέα της υγείας, επίσης δε μέσω της ανάπτυξης των απαραίτητων δεξιοτήτων για την καθοδήγηση και την επίτευξη των αλλαγών συμπεριφοράς που απαιτούνται για να βελτιωθεί η ασφάλεια των ασθενών μέσω αλλαγών στο σύστημα.

               5.

               Ταξινόμηση και μέτρηση της ασφάλειας των ασθενών σε κοινοτικό επίπεδο σε συνεργασία των κρατών μελών μεταξύ τους και με την Επιτροπή:

                           α)

                           με στόχο την ανάπτυξη κοινών ορισμών και κοινής ορολογίας, λαμβάνοντας υπόψη τις διεθνείς δραστηριότητες τυποποίησης όπως είναι η διεθνής ταξινόμηση για την ασφάλεια των ασθενών (International Classification for Patient Safety), που αναπτύσσονται από την ΠΟΥ και το Συμβούλιο της Ευρώπης στον εν λόγω τομέα

                           β)

                           με στόχο την ανάπτυξη ενός συνόλου κοινών, βασικών, αξιόπιστων και συγκρίσιμων δεικτών για τον εντοπισμό των προβλημάτων στον τομέα της ασφάλειας, την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των παρεμβάσεων που αποβλέπουν στη βελτίωση της ασφάλειας και τη διευκόλυνση της αμοιβαίας μάθησης μεταξύ των κρατών μελών. Θα πρέπει να ληφθούν υπ’όψη οι εργασίες που διεξάγονται στο εθνικό επίπεδο καθώς και οι διεθνείς δραστηριότητες, όπως για παράδειγμα το σχέδιο του ΟΟΣΑ για δείκτες ποιότητας σχετικά με την υγειονομική περίθαλψη και το σχέδιο δεικτών για την υγεία στην Κοινότητα

                           γ)

                           με στόχο τη συγκέντρωση και την ανταλλαγή συγκρίσιμων στοιχείων και πληροφοριών σχετικά με τα αποτελέσματα για την ασφάλεια των ασθενών σε σχέση με το είδος και τα αριθμητικά δεδομένα , για τη διευκόλυνση της αμοιβαίας μάθησης και του καθορισμού προτεραιοτήτων και για υποβοήθηση των κρατών μελών να γνωστοποιούν μελλοντικά τους σχετικούς δείκτες στο κοινό.

               6.

               Ανταλλαγή γνώσεων, εμπειριών και βέλτιστων πρακτικών με συνεργασία σε αμοιβαίο επίπεδο καθώς και σε συνεργασία με την Επιτροπή και τους αρμόδιους ευρωπαϊκούς και διεθνείς οργανισμούς στον τομέα:

                           α)

                           της κατάρτισης αποτελεσματικών και διαφανών προγραμμάτων, δομών και πολιτικών για την ασφάλεια των ασθενών, περιλαμβανομένης της υποβολής εκθέσεων και των συστημάτων μάθησης, με στόχο την αντιμετώπιση των ανεπιθύμητων περιστατικών στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης

                           β)

                           της αποτελεσματικότητας των παρεμβάσεων και των λύσεων για την ασφάλεια των ασθενών στους χώρους παροχής υγειονομικής περίθαλψης και της αξιολόγησης της δυνατότητας μεταφοράς τους

                           γ)

                           της έγκαιρης ανταλλαγής σημαντικών ειδοποιήσεων για την ασφάλεια των ασθενών

               7.

               Ανάπτυξη και προώθηση της έρευνας στον τομέα της ασφάλειας των ασθενών.

         II.   ΕΠΙΠΡΌΣΘΕΤΕΣ ΣΥΣΤΆΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΌΛΗΨΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΈΛΕΓΧΟ ΤΩΝ ΛΟΙΜΏΞΕΩΝ ΠΟΥ ΣΥΝΔΈΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΉ ΠΕΡΊΘΑΛΨΗ

               8.

               Έγκριση και υλοποίηση στρατηγικής στο προσήκον επίπεδο για την πρόληψη και τον έλεγχο των λοιμώξεων που συνδέονται με την υγειονομική περίθαλψη, σύμφωνα με τους εξής στόχους:

                           α)

                           την εφαρμογή μέτρων πρόληψης και ελέγχου σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο για τον περιορισμό των λοιμώξεων που συνδέονται με την υγειονομική περίθαλψη και συγκεκριμένα:

                                       i)

                                       την εφαρμογή κατά περίπτωση πρότυπων μέτρων πρόληψης και ελέγχου των λοιμώξεων που βασίζονται στην ανάλυση των κινδύνων, σε όλους τους χώρους παροχής υγειονομικής περίθαλψης

                                       ii)

                                       την προώθηση της συνοχής και της κοινοποίησης των μέτρων πρόληψης και ελέγχου των λοιμώξεων μεταξύ των εργαζομένων στην υγειονομική περίθαλψη που υποβάλλουν σε αγωγή ή περιθάλπουν συγκεκριμένο ασθενή

                                       iii)

                                       τη δημιουργία κατευθυντηρίων γραμμών και συστάσεων σε εθνικό επίπεδο

                                       iv)

                                       την ενθάρρυνση της τήρησης των μέτρων πρόληψης και ελέγχου μέσω της χρήσης διαρθρωτικών δεικτών και δεικτών διαδικασιών, καθώς και των αποτελεσμάτων από τις εφαρμοζόμενες διαδικασίες διαπίστευσης ή πιστοποίησης

                           β)

                           ενισχύοντας την πρόληψη και τον έλεγχο των λοιμώξεων σε επίπεδο ιδρυμάτων υγειονομικής περίθαλψης και ειδικότερα παρακινώντας τα ιδρύματα υγειονομικής περίθαλψης να συγκροτήσουν:

                                       i)

                                       πρόγραμμα πρόληψης και ελέγχου των λοιμώξεων για την αντιμετώπιση παραμέτρων όπως οι οργανωτικές και διαρθρωτικές ρυθμίσεις, οι διαδικασίες διάγνωσης και θεραπείας (π.χ. αντιμικροβιακή διαχείριση), οι αναγκαίοι πόροι, οι στόχοι για την επιτήρηση, η κατάρτιση και η πληροφόρηση των ασθενών

                                       ii)

                                       κατάληλες οργανωτικές ρυθμίσεις διαχείρισης για την εκπόνηση και την παρακολούθηση του προγράμματος πρόληψης και ελέγχου των λοιμώξεων

                                       iii)

                                       κατάλληλες οργανωτικές ρυθμίσεις και ειδικευμένο προσωπικό με καθήκον την εφαρμογή του προγράμματος πρόληψης και ελέγχου των λοιμώξεων'

                           γ)

                           Δημιουργία ή ενίσχυση ενεργών συστημάτων επιτήρησης:

                                       i)

                                       Σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο:

                                                   —

                                                   μέσω της οργάνωσης ερευνών κατά περίπτωση για τον επιπολασμό ανά τακτά διαστήματα

                                                   —

                                                   μέσω συνεκτίμησης της σημασίας που έχει η επιτήρηση στοχευμένων τύπων λοιμώξεων με στόχο την κατάρτιση εθνικών δεδομένων αναφοράς, σε συνδυασμό με διαρθρωτικούς δείκτες και δείκτες διαδικασιών για την αξιολόγηση της στρατηγικής·

                                                   —

                                                   μέσω οργάνωσης του έγκαιρου εντοπισμού και της υποβολής εκθέσεων για έκτακτα κρούσματα οργανισμών συνδεόμενων με την υγειονομική περίθαλψη ή ομάδων λοιμώξεων που συνδέονται με την υγειονομική περίθαλψη σε επίπεδο κρατών μελών·

                                                   —

                                                   μέσω της υποβολής εκθέσεων σχετικά με ομάδες και τύπους λοιμώξεων που παρουσιάζουν ενδιαφέρον σε κοινοτικό επίπεδο ΕΕ ή σε διεθνές επίπεδο, σύμφωνα με την ισχύουσα κοινοτική νομοθεσία ή τους ισχύοντες διεθνείς κανονισμούς (8)

                                       ii)

                                       Σε επίπεδο ιδρυμάτων παροχής υγειονομικής περίθαλψης:

                                                   —

                                                   μέσω διασφάλισης ποιοτικά υψηλής μικροβιολογικής τεκμηρίωσης και του ιατρικού ιστορικού των ασθενών·

                                                   —

                                                   μέσω διενέργειας της επιτήρησης των κρουσμάτων στοχευμένων τύπων λοιμώξεων, η οποία συνοδεύεται από δείκτες διαδικασιών και διαρθρωτικούς δείκτες για την αξιολόγηση της εφαρμογής των μέτρων ελέγχου των λοιμώξεων·

                                                   —

                                                   μέσω σκέψης για ενδεχόμενη επιτήρηση συγκεκριμένων τύπων ή/και των στελεχών συγκεκριμένων παθογόνων παραγόντων που συνδέονται με την υγειονομική περίθαλψη χάριν του έγκαιρου εντοπισμού εκτάκτων κρουσμάτων οργανισμών συνδεόμενων με την υγειονομική περίθαλψη ή ομάδων λοιμώξεων που συνδέονται με την υγειονομική περίθαλψη

                                       iii)

                                       μέσω της χρησιμοποίησης, κατά περίπτωση, μεθόδων και δεικτών επιτήρησης σύμφωνα με τις συστάσεις του ευρωπαϊκού κέντρου πρόληψης και ελέγχου νόσων (ECDC), καθώς και των ορισμών κρουσμάτων που έχουν συμφωνηθεί σε κοινοτικό επίπεδο και σύμφωνα με τις διατάξεις της απόφασης αριθ. 2119/98/ΕΚ.

                           δ)

                           Προώθηση της εκπαίδευσης και της κατάρτισης των εργαζομένων στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης:

                                       i)

                                       Σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο:μέσω του καθορισμού και της υλοποίησης εξειδικευμένων προγραμμάτων κατάρτισης ή/και εκπαίδευσης στον έλεγχο των λοιμώξεων για τους εργαζομένους στον τομέα ελέγχου των λοιμώξεων, και της ενίσχυσης της εκπαίδευσης στον τομέα της πρόληψης και του ελέγχου των λοιμώξεων που συνδέονται με την υγειονομική περίθαλψη για άλλους εργαζόμενους στην υγειονομική περίθαλψη.

                                       ii)

                                       Σε επίπεδο ιδρυμάτων παροχής υγειονομικής περίθαλψης:

                                                   —

                                                   μέσω της παροχής τακτικής κατάρτισης στις βασικές αρχές υγιεινής και στην πρόληψη και τον έλεγχο των λοιμώξεων, για το σύνολο του προσωπικού που εργάζεται στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης, περιλαμβανομένων των διευθυντών·

                                                   —

                                                   μέσω της παροχής τακτικής κατάρτισης ανώτερου επιπέδου για το προσωπικό που είναι επιφορτισμένο με συγκεκριμένα καθήκοντα πρόληψης και ελέγχου των λοιμώξεων που συνδέονται με την υγειονομική περίθαλψη.

                           ε)

                           Βελτίωση της ενημέρωσης των ασθενών από τα ιδρύματα υγειονομικής περίθαλψης:

                                       i)

                                       μέσω παροχής αντικειμενικών και κατανοητών πληροφοριών σχετικά με τους κινδύνους των λοιμώξεων που συνδέονται με την υγειονομική περίθαλψη, τα μέτρα που εφαρμόζονται από το ίδρυμα υγειονομικής περίθαλψης για την πρόληψή τους και τους τρόπους συμβολής των ασθενών σε αυτή·

                                       ii)

                                       μέσω παροχής συγκεκριμένων πληροφοριών (π.χ. σχετικά με τα μέτρα πρόληψης και ελέγχου) στους ασθενείς στους οποίους έχουν δημιουργηθεί αποικίες ή οι οποίοι έχουν μολυνθεί από παθογόνους οργανισμούς που συνδέονται με την υγειονομική περίθαλψη·

                           στ)

                           Υποστήριξη της έρευνας σε τομείς όπως η επιδημιολογία, η εφαρμογή νανοτεχνολογιών και νανοϋλικών, οι νέες προληπτικές και θεραπευτικές τεχνολογίες και επεμβάσεις και η οικονομική αποδοτικότητα της πρόληψης και του ελέγχου των λοιμώξεων.

               9.

               Να εξεταστεί, χάριν συντονισμένης υλοποίησης της στρατηγικής που αναφέρεται στο σημείο (8) καθώς και χάριν ανταλλαγής πληροφοριών και συντονισμού με την Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων (ECDC), τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων και τα άλλα κράτη μέλη, το ενδεχόμενο της σύστασης, ει δυνατόν, έως 9ης Ιουνίου 2011 διατομεακού μηχανισμού ή ισοδύναμων συστημάτων σύμφωνων με την υποδομή ενός εκάστου κράτους μέλους που θα συνεργάζονται με τον υφιστάμενο διατομεακό μηχανισμό ή θα εντάσσονται σε αυτόν, κατά τα οριζόμενα στη σύσταση αριθ. 2002/77/ΕΚ του Συμβουλίου της 15ης Νοεμβρίου 2001 για τη συνετή χρήση των αντιμικροβιακών ουσιών στην ιατρική (9).

         ΙΙΙ.   ΤΕΛΙΚΈΣ ΣΥΣΤΆΣΕΙΣ

               10.

               Διάδοση του περιεχομένου της παρούσας σύστασης στους οργανισμούς υγειονομικής περίθαλψης, τους επαγγελματικούς φορείς και τα εκπαιδευτικά ιδρύματα, με την παρότρυνση να ακολουθήσουν τις προτεινόμενες προσεγγίσεις, με στόχο την ενσωμάτωση των κυριότερων στοιχείων της στην καθημερινή πρακτική.

               11.

               Υποβολή έκθεσης στην Επιτροπή σχετικά με την υλοποίηση της παρούσας σύστασης έως 9ης Ιουνίου 2011 και, στη συνέχεια, κατόπιν αιτήματος της Επιτροπής, χάριν συμβολής στην επιτήρηση της εφαρμογής της παρούσας σύστασης σε κοινοτικό επίπεδο.

         ΚΑΛΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ:
   Να υποβάλει στο Συμβούλιο το αργότερο έως 9ης Ιουνίου 2012 έκθεση εφαρμογής για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων της παρούσας σύστασης, με βάση τις πληροφορίες που παρέχονται από τα κράτη μέλη, προκειμένου να εξεταστεί ο βαθμός της αποτελεσματικής λειτουργίας των προτεινόμενων μέτρων, καθώς και η ανάγκη για περαιτέρω δράση.:

      Λουξεμβούργο, 8 Ιουνίου 2009.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         Petr ŠIMERKA

      (1)  Γνώμη της 23ης Απριλίου 2009 (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην ΕΕ).

      (2)  Γνώμη της 25ης Μαρτίου 2009 (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην ΕΕ).

      (3)  Γνώμη της 22ας Απριλίου 2009 (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην ΕΕ).

      (4)  Τεχνική έκθεση με τίτλο «Improving patient safety in the EU» («Βελτίωση της ασφάλειας των ασθενών στην ΕΕ»), που καταρτίστηκε για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και δημοσιεύτηκε το 2008 από τη RAND Corporation.

      (5)  Απόφαση αριθ. 1982/2006/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2006 , σχετικά με το έβδομο πρόγραμμα-πλαίσιο δραστηριοτήτων έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (2007-2013) (ΕΕ L 412 της 30.12.2006, σ. 1).

      (6)  Βελτίωση της ασφάλειας για τους ασθενείς στην Ευρώπη (SIMPATIE), ένα πρόγραμμα που χρηματοδοτείται στο πλαίσιο του κοινοτικού προγράμματος δημόσιας υγείας για την περίοδο 2003-2008, (http://www.simpatie.org).

      (7)  Για παράδειγμα, τα συμπεράσματα του Συμβουλίου για τη μικροβιακή αντοχή τα οποία εγκρίθηκαν στις 10 Ιουνίου του 2008 (έγγρ. 9637/08).

      (8)  Π.χ. απόφαση αριθ. 2119/98/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 24ης Σεπτεμβρίου 1998 για τη δημιουργία δικτύου επιδημιολογικής παρακολούθησης και ελέγχου των μεταδοτικών ασθενειών στην Κοινότητα και διεθνής υγειονομικός κανονισμός (ΕΕ L 268 της 3.10.1998, σ. 1) και κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 726/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 31ης Μαρτίου 2004 για τη θέσπιση κοινοτικών διαδικασιών χορήγησης άδειας και εποπτείας όσον αφορά τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη και για κτηνιατρική χρήση και για τη σύσταση Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΕ L 136 της 30.4.2004, σ. 1).

      (9)  ΕΕ L 34 της 5.2.2002, σ. 13.