title: Σύσταση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου της 2ας Ιουνίου 2020 που τροποποιεί τη σύσταση ΕΣΣΚ/2015/2 σχετικά με την αξιολόγηση των διασυνοριακών επιδράσεων των μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής και την εθελοντική εφαρμογή τους στη βάση της αμοιβαιότητας (ΕΚΤ/2020/9) 2020/C 217/01

text:
               1.7.2020

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 217/1

      ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΣΥΣΤΗΜΙΚΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ
      της 2ας Ιουνίου 2020
      που τροποποιεί τη σύσταση ΕΣΣΚ/2015/2 σχετικά με την αξιολόγηση των διασυνοριακών επιδράσεων των μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής και την εθελοντική εφαρμογή τους στη βάση της αμοιβαιότητας
      (ΕΚΤ/2020/9)
      (2020/C 217/01)
      ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΣΥΣΤΗΜΙΚΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ,
      Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
      Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1092/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Νοεμβρίου 2010, σχετικά με τη μακροπροληπτική επίβλεψη του χρηματοοικονομικού συστήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη σύσταση Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου (1), και ιδίως το άρθρο 3 και τα άρθρα 16 έως 18,
      Έχοντας υπόψη την οδηγία 2013/36/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με την πρόσβαση στη δραστηριότητα πιστωτικών ιδρυμάτων και την προληπτική εποπτεία πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων, για την τροποποίηση της οδηγίας 2002/87/ΕΚ και για την κατάργηση των οδηγιών 2006/448/ΕΚ και 2006/49/ΕΚ (2), και ιδίως το άρθρο 134 παράγραφος 4,
      Έχοντας υπόψη την απόφαση ΕΣΣΚ/2011/1 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου, της 20ής Ιανουαρίου 2011, για τη θέσπιση του εσωτερικού κανονισμού του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου (3), και ιδίως τα άρθρα 18 έως 20,
      Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

                  (1)

                  Προς διασφάλιση της αποτελεσματικής και συνεπούς εφαρμογής των εθνικών μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής είναι σημαντικό, η υποχρεωτική αμοιβαιότητα την οποία απαιτεί το δίκαιο της Ένωσης κατά την εφαρμογή τους να συμπληρωθεί από την εθελοντική αμοιβαιότητα.

                  (2)

                  Σκοπός του πλαισίου εθελοντικής εφαρμογής των μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής στη βάση της αμοιβαιότητας, το οποίο θεσπίζεται με τη σύσταση ΕΣΣΚ/2015/2 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου (4), είναι να διασφαλίζει ότι κάθε μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής που βασίζεται σε χρηματοδοτικό άνοιγμα και ενεργοποιείται σε ορισμένο κράτος μέλος θα εφαρμόζεται στα υπόλοιπα κράτη μέλη στη βάση της αμοιβαιότητας.

                  (3)

                  Στις 24 Ιουνίου 2016 η σύσταση ΕΣΣΚ/2016/4 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου (5) τροποποίησε τη σύσταση ΕΣΣΚ/2015/2, συνιστώντας την εφαρμογή, στη βάση της αμοιβαιότητας, του ποσοστού αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου 1 % που η Eesti Pank εφαρμόζει σύμφωνα με το άρθρο 133 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ στα εγχώρια ανοίγματα όλων των πιστωτικών ιδρυμάτων που έχουν αδειοδοτηθεί στην Εσθονία.

                  (4)

                  Κατόπιν της απόφασης που έλαβε η Eesti Pank στις 6 Απριλίου 2020 για μείωση του ποσοστού αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου στο 0 %, με ισχύ από την 1η Μαΐου 2020, το γενικό συμβούλιο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου (ΕΣΣΚ) αποφάσισε να εξαιρέσει το εσθονικό μέτρο από τον κατάλογο μέτρων που συνιστώνται προς εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας σύμφωνα με τη σύσταση ΕΣΣΚ/2015/2.

                  (5)

                  Για τους λόγους αυτούς η σύσταση ΕΚΤ/2015/2 θα πρέπει να τροποποιηθεί,

            ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:

         ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

      Η σύσταση ΕΣΣΚ/2015/2 τροποποιείται ως εξής:

                  1.

                  στην ενότητα 1 η επιμέρους σύσταση Γ σημείο 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

                              «1.

                              Συνιστάται στις οικείες αρχές να εφαρμόζουν στη βάση της αμοιβαιότητας τα μέτρα μακροπροληπτικής πολιτικής τα οποία θεσπίζουν άλλες οικείες αρχές και των οποίων την εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας συνιστά το ΕΣΣΚ. Συνιστάται η εφαρμογή των ακόλουθων μέτρων στη βάση της αμοιβαιότητας, όπως αυτά ειδικότερα περιγράφονται στο παράρτημα:

                                          Φινλανδία:

                                                      —

                                                      κατώτατος μέσος συντελεστής στάθμισης κινδύνου 15 %, εφαρμοζόμενος δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο vi) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σε πιστωτικά ιδρύματα που έχουν αδειοδοτηθεί στη Φινλανδία και χρησιμοποιούν την προσέγγιση εσωτερικών διαβαθμίσεων (Internal Ratings Based Approach - IRB) για τον υπολογισμό των εποπτικών κεφαλαιακών απαιτήσεών τους προκειμένου για δάνεια εξασφαλιζόμενα με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στη Φινλανδία·

                                          Βέλγιο:

                                                      —

                                                      προσαύξηση στάθμισης κινδύνου εφαρμοζόμενη δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο vi) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σε πιστωτικά ιδρύματα που έχουν αδειοδοτηθεί στο Βέλγιο και χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB για τον υπολογισμό των εποπτικών κεφαλαιακών απαιτήσεών τους προκειμένου για ανοίγματα λιανικής εξασφαλιζόμενα με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στο Βέλγιο, η οποία αποτελείται από:

                                                                  α)

                                                                  πάγια προσαύξηση στάθμισης κινδύνου πέντε εκατοστιαίων μονάδων· και

                                                                  β)

                                                                  αναλογική προσαύξηση στάθμισης κινδύνου η οποία συνίσταται σε 33 % του σταθμισμένου ως προς το άνοιγμα μέσου όρου των συντελεστών στάθμισης κινδύνου που εφαρμόζονται στο χαρτοφυλάκιο ανοιγμάτων λιανικής τα οποία εξασφαλίζονται με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στο Βέλγιο·

                                          Γαλλία:

                                                      —

                                                      ελάττωση του ορίου για τα μεγάλα ανοίγματα του άρθρου 395 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 στο 5 % του αποδεκτού κεφαλαίου, εφαρμοζόμενη δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο ii) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σε G-SII και σε O-SII, στο υψηλότερο επίπεδο της οικείας περιμέτρου προληπτικής εποπτείας τραπεζών, προκειμένου για ανοίγματα σε υπερχρεωμένες μεγάλες μη χρηματοοικονομικές εταιρείες με καταστατική έδρα στη Γαλλία·

                                          Σουηδία:

                                                      —

                                                      ειδικός ανά πιστωτικό ίδρυμα κατώτατος σταθμισμένος ως προς το άνοιγμα μέσος όρος 25 % των συντελεστών στάθμισης κινδύνου που εφαρμόζονται στο χαρτοφυλάκιο ενυπόθηκων ανοιγμάτων λιανικής έναντι οφειλετών που είναι κάτοικοι Σουηδίας, εφαρμοζόμενος δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο vi) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σε πιστωτικά ιδρύματα που χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB για τον υπολογισμό των εποπτικών κεφαλαιακών απαιτήσεών τους.»·

                  2.

                  το παράρτημα αντικαθίσταται από το παράρτημα της παρούσας σύστασης.

         Φρανκφούρτη, 2 Ιουνίου 2020.

               Ο Προϊστάμενος της Γραμματείας του ΕΣΣΚ,

               εξ ονόματος του γενικού συμβουλίου του ΕΣΣΚ,

            Francesco MAZZAFERRO

         (1)  ΕΕ L 331 της 15.12.2010, σ. 1.

         (2)  ΕΕ L 176 της 27.6.2013, σ. 338.

         (3)  ΕΕ C 58 της 24.2.2011, σ. 4.

         (4)  Σύσταση ΕΕΣΚ/2015/2 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου, της 15ης Δεκεμβρίου 2015, σχετικά με την αξιολόγηση των διασυνοριακών επιδράσεων των μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής και την εθελοντική εφαρμογή τους στη βάση της αμοιβαιότητας (ΕΕ C 97 της 12.3.2016, σ. 9).

         (5)  Σύσταση ΕΕΣΚ/2016/4 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου, της 24 Ιουνίου 2016, που τροποποιεί τη σύσταση ΕΣΣΚ/2015/2 σχετικά με την αξιολόγηση των διασυνοριακών επιδράσεων των μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής και την εθελοντική εφαρμογή τους στη βάση της αμοιβαιότητας (ΕΕ C 290 της 10.8.2016, σ. 1).

         ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
         Το παράρτημα της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

                  «ΠΑΡΆΡΤΗΜΑ

                     Φινλανδία

                        Ειδικός ανά πιστωτικό ίδρυμα κατώτατος μέσος συντελεστής στάθμισης κινδύνου 15 %, εφαρμοζόμενος δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο vi) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σε πιστωτικά ιδρύματα που χρησιμοποιούν την προσέγγιση των εσωτερικών διαβαθμίσεων (Internal Ratings Based Approach - IRB) (εφεξής τα “πιστωτικά ιδρύματα που χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB”) προκειμένου για δάνεια εξασφαλιζόμενα με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στη Φινλανδία

                  I.   Περιγραφή του μέτρου

                              1.

                              Το φινλανδικό μέτρο, το οποίο εφαρμόζεται δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο vi) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, συνίσταται σε ειδικό ανά πιστωτικό ίδρυμα κατώτατο μέσο συντελεστή στάθμισης κινδύνου 15 % και αφορά πιστωτικά ιδρύματα που χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB, σε επίπεδο χαρτοφυλακίου, προκειμένου για δάνεια εξασφαλιζόμενα με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στη Φινλανδία.

                        II.   Εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας

                              2.

                              Δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 συνιστάται στις οικείες αρχές των ενδιαφερόμενων κρατών μελών η εφαρμογή, στη βάση της αμοιβαιότητας, του φινλανδικού μέτρου στα χαρτοφυλάκια δανείων λιανικής των πιστωτικών ιδρυμάτων που χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB, τα οποία εξασφαλίζονται με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στη Φινλανδία και εκδίδονται από εγχώρια αδειοδοτημένα υποκαταστήματα εγκατεστημένα στη Φινλανδία. Για τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου ισχύει η προθεσμία που ειδικότερα προβλέπεται στην επιμέρους σύσταση Γ σημείο 3.

                              3.

                              Συνιστάται ακόμη στις οικείες αρχές η εφαρμογή, στη βάση της αμοιβαιότητας, του φινλανδικού μέτρου στα χαρτοφυλάκια δανείων λιανικής των πιστωτικών ιδρυμάτων που χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB, τα οποία εξασφαλίζονται με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στη Φινλανδία και εκδίδονται απευθείας σε διασυνοριακή βάση από πιστωτικά ιδρύματα εγκατεστημένα στις χώρες τους. Για τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου ισχύει η προθεσμία που ειδικότερα προβλέπεται στην επιμέρους σύσταση Γ σημείο 3.

                              4.

                              Συνιστάται στις οικείες αρχές, σύμφωνα με την επιμέρους σύσταση Γ σημείο 2 και κατόπιν διαβούλευσης με το ΕΣΣΚ, να εφαρμόζουν το διαθέσιμο στη χώρα τους μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής που εξασφαλίζει το πλέον ισοδύναμο αποτέλεσμα σε σχέση με το ανωτέρω μέτρο που συστήνεται προς εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας, περιλαμβανομένων των εποπτικών μέτρων και εξουσιών που προβλέπονται στον τίτλο VII κεφάλαιο 2 τμήμα IV της οδηγίας 2013/36/ΕΕ. Συνιστάται στις οικείες αρχές η λήψη του ισοδύναμου μέτρου εντός τεσσάρων μηνών.

                        III.   Όριο σημαντικότητας

                              5.

                              Το μέτρο συμπληρώνεται από όριο σημαντικότητας 1 δισεκατ. EUR για ανοίγματα στην αγορά ενυπόθηκων στεγαστικών δανείων στη Φινλανδία, το οποίο θα λειτουργεί ως γνώμονας για τυχόν εφαρμογή της αρχής de minimis από τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας.

                              6.

                              Σύμφωνα με το τμήμα 2.2.1 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2, οι οικείες αρχές του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους μπορούν να απαλλάσσουν μεμονωμένα πιστωτικά ιδρύματα που χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB και έχουν ήσσονος σημασίας χαρτοφυλάκια δανείων λιανικής εξασφαλιζόμενων με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στη Φινλανδία, αξίας μικρότερης του ορίου σημαντικότητας του 1 δισεκατ. EUR. Στην περίπτωση αυτή συνιστάται στις οικείες αρχές να παρακολουθούν τη σημαντικότητα των ανοιγμάτων και να εφαρμόζουν το συγκεκριμένο μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας όταν πιστωτικό ίδρυμα που χρησιμοποιεί την προσέγγιση IRB υπερβαίνει το κατώτατο όριο του 1 δισεκατ. EUR.

                              7.

                              Εάν δεν υπάρχουν πιστωτικά ιδρύματα που να χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB, τα οποία να έχουν αδειοδοτηθεί σε άλλα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη και να διαθέτουν υποκαταστήματα ή να παρέχουν απευθείας χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες στη Φινλανδία, με ανοίγματα αξίας ίσης ή μεγαλύτερης του 1 δισεκατ. EUR στη φινλανδική αγορά ενυπόθηκων δανείων, εναπόκειται στις οικείες αρχές των εν λόγω κρατών μελών να μην εφαρμόζουν το φινλανδικό μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας, σύμφωνα με το τμήμα 2.2.1 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2. Στην περίπτωση αυτή συνιστάται στις οικείες αρχές να παρακολουθούν τη σημαντικότητα των ανοιγμάτων και να εφαρμόζουν το συγκεκριμένο μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας όταν πιστωτικό ίδρυμα που χρησιμοποιεί την προσέγγιση IRB υπερβαίνει το κατώτατο όριο του 1 δισεκατ. EUR.

                     Βέλγιο

                        Προσαύξηση στάθμισης κινδύνου εφαρμοζόμενη δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο vi) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σε πιστωτικά ιδρύματα που έχουν αδειοδοτηθεί στο Βέλγιο και χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB προκειμένου για ανοίγματα λιανικής που εξασφαλίζονται με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στο Βέλγιο. Η προσαύξηση αποτελείται από δύο συνιστώσες:

                              α)

                                    πάγια προσαύξηση στάθμισης κινδύνου πέντε εκατοστιαίων μονάδων· και

                              β)

                                    αναλογική προσαύξηση στάθμισης κινδύνου 33 % του σταθμισμένου ως προς το άνοιγμα μέσου όρου των συντελεστών στάθμισης κινδύνου που εφαρμόζονται στο χαρτοφυλάκιο ανοιγμάτων λιανικής τα οποία εξασφαλίζονται με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στο Βέλγιο.

                        I.   Περιγραφή του μέτρου

                              1.

                              Το βελγικό μέτρο, το οποίο εφαρμόζεται δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο vi) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σε πιστωτικά ιδρύματα που έχουν αδειοδοτηθεί στο Βέλγιο και χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB, συνίσταται σε προσαύξηση στάθμισης κινδύνου για ανοίγματα λιανικής που εξασφαλίζονται με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στο Βέλγιο και αποτελείται από δύο συνιστώσες:

                                          α)

                                          Η πρώτη συνιστώσα αφορά αύξηση κατά πέντε εκατοστιαίες μονάδες του συντελεστή στάθμισης κινδύνου για ανοίγματα λιανικής εξασφαλιζόμενα με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στο Βέλγιο και προκύπτει κατόπιν υπολογισμού της δεύτερης συνιστώσας κατά το στοιχείο β).

                                          β)

                                          Η δεύτερη συνιστώσα αφορά αύξηση στάθμισης κινδύνου 33 % του σταθμισμένου ως προς το άνοιγμα μέσου όρου των συντελεστών στάθμισης κινδύνου που εφαρμόζονται στο χαρτοφυλάκιο ανοιγμάτων λιανικής που εξασφαλίζονται με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στο Βέλγιο. Ο σταθμισμένος ως προς το άνοιγμα μέσος αποτελεί τον μέσο όρο των συντελεστών στάθμισης κινδύνου των επιμέρους δανείων που υπολογίζονται σύμφωνα με το άρθρο 154 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και σταθμίζεται με βάση την οικεία αξία ανοίγματος.

                        II.   Εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας

                              2.

                              Δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 συνιστάται στις οικείες αρχές των ενδιαφερόμενων κρατών μελών η εφαρμογή, στη βάση της αμοιβαιότητας, του βελγικού μέτρου σε εγκατεστημένα στο Βέλγιο υποκαταστήματα πιστωτικών ιδρυμάτων που έχουν αδειοδοτηθεί στην επικράτειά τους και χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB, εντός της προθεσμίας που ειδικότερα προβλέπεται στην επιμέρους σύσταση Γ σημείο 3

                              3.

                              Συνιστάται στις οικείες αρχές η εφαρμογή, στη βάση της αμοιβαιότητας, του βελγικού μέτρου σε πιστωτικά ιδρύματα που έχουν αδειοδοτηθεί στην επικράτειά τους, χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB και έχουν άμεσα ανοίγματα λιανικής εξασφαλιζόμενα με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στο Βέλγιο. Σύμφωνα με την επιμέρους σύσταση Γ σημείο 2, συνιστάται στις οικείες αρχές να εφαρμόζουν το ίδιο μέτρο με αυτό που εφαρμόζει στο Βέλγιο η αρχή εφαρμογής εντός της προθεσμίας που ειδικότερα προβλέπεται στην επιμέρους σύσταση Γ σημείο 3.

                              4.

                              Εάν η χώρα τους δεν διαθέτει το ίδιο μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής, συνιστάται στις οικείες αρχές, κατόπιν διαβούλευσης με το ΕΣΣΚ, να εφαρμόζουν το διαθέσιμο στη χώρα τους μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής που εξασφαλίζει το πλέον ισοδύναμο αποτέλεσμα σε σχέση με το ανωτέρω μέτρο που συστήνεται προς εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας, περιλαμβανομένων των εποπτικών μέτρων και εξουσιών που προβλέπονται στον τίτλο VII, κεφάλαιο 2, τμήμα IV της οδηγίας 2013/36/ΕΕ. Συνιστάται στις οικείες αρχές η λήψη του ισοδύναμου μέτρου το αργότερο εντός τεσσάρων μηνών από τη δημοσίευση της παρούσας σύστασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

                        III.   Όριο σημαντικότητας

                              5.

                              Το μέτρο συμπληρώνεται από ειδικό ανά πιστωτικό ίδρυμα όριο σημαντικότητας 2 δισεκατ. EUR που θα λειτουργεί ως γνώμονας για τυχόν εφαρμογή της αρχής de minimis από τις οικείες αρχές που εφαρμόζουν το μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας.

                              6.

                              Σύμφωνα με το τμήμα 2.2.1 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2, οι οικείες αρχές του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους μπορούν να απαλλάσσουν μεμονωμένα πιστωτικά ιδρύματα που έχουν αδειοδοτηθεί στην επικράτειά του και χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB, εφόσον έχουν ήσσονος σημασίας ανοίγματα λιανικής εξασφαλιζόμενα με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στο Βέλγιο, αξίας μικρότερης του ορίου σημαντικότητας των 2 δισεκατ. EUR. Κατά την εφαρμογή του ορίου σημαντικότητας συνιστάται στις εν λόγω αρχές να παρακολουθούν τη σημαντικότητα των ανοιγμάτων και να εφαρμόζουν το βελγικό μέτρο σε μεμονωμένα πιστωτικά ιδρύματα αδειοδοτημένα στην επικράτειά τους, τα οποία τύγχαναν απαλλαγής, εφόσον σημειωθεί υπέρβαση του ορίου σημαντικότητας των 2 δισεκατ. EUR.

                              7.

                              Εάν δεν υπάρχουν πιστωτικά ιδρύματα που να χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB, τα οποία να έχουν αδειοδοτηθεί στα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη και να διαθέτουν υποκαταστήματα ή να έχουν άμεσα ανοίγματα λιανικής εξασφαλιζόμενα με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στο Βέλγιο, αξίας ίσης ή μεγαλύτερης των 2 δισεκατ. EUR, εναπόκειται στις οικείες αρχές των εν λόγω κρατών μελών να μην εφαρμόζουν το βελγικό μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας, σύμφωνα με το τμήμα 2.2.1 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2. Στην περίπτωση αυτή συνιστάται στις οικείες αρχές να παρακολουθούν τη σημαντικότητα των ανοιγμάτων και να εφαρμόζουν το βελγικό μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας όταν ορισμένο πιστωτικό ίδρυμα που χρησιμοποιεί την προσέγγιση IRB υπερβαίνει το κατώτατο όριο των 2 δισεκατ. EUR.

                              8.

                              Σύμφωνα με το τμήμα 2.2.1 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2, το όριο σημαντικότητας των 2 δισεκατ. EUR αποτελεί συνιστώμενο μέγιστο επίπεδο ορίου. Επομένως, αντ’ αυτού οι οικείες αρμόδιες αρχές μπορούν κατά την κρίση τους να ορίζουν χαμηλότερο ή και μηδενικό όριο σημαντικότητας κατά την εφαρμογή του μέτρου στη βάση της αμοιβαιότητας στη χώρα τους.

                     Γαλλία

                        Ελάττωση του ορίου για τα μεγάλα ανοίγματα του άρθρου 395 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 στο 5 % του αποδεκτού κεφαλαίου, εφαρμοζόμενη δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο ii) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σε G-SII και σε O-SII στο υψηλότερο επίπεδο της οικείας περιμέτρου προληπτικής εποπτείας τραπεζών προκειμένου για ανοίγματα σε υπερχρεωμένες μεγάλες μη χρηματοοικονομικές εταιρείες με καταστατική έδρα στη Γαλλία

                  I.   Περιγραφή του μέτρου

                              1.

                              Το γαλλικό μέτρο, το οποίο εφαρμόζεται δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο ii) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σε G-SII και O-SII στο υψηλότερο επίπεδο της οικείας περιμέτρου προληπτικής εποπτείας τραπεζών (όχι σε υποενοποιημένο επίπεδο), συνίσταται στην ελάττωση του ορίου για τα μεγάλα ανοίγματα στο 5 % του αποδεκτού τους κεφαλαίου και αφορά ανοίγματα σε υπερχρεωμένες μεγάλες μη χρηματοοικονομικές εταιρείες με καταστατική έδρα στη Γαλλία.

                              2.

                              Με τον όρο “μη χρηματοοικονομική εταιρεία” νοείται το φυσικό ή νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου με καταστατική έδρα στη Γαλλία, το οποίο, στο επίπεδό του και στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης, ανήκει στον τομέα των μη χρηματοοικονομικών εταιρειών κατά τον ορισμό του σημείου 2.45 του παραρτήματος A του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 549/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (*).

                        (*) Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 549/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2013, για το ευρωπαϊκό σύστημα εθνικών και περιφερειακών λογαριασμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ L 174 της 26.6.2013, σ. 1).

                              3.

                              Το μέτρο εφαρμόζεται σε ανοίγματα έναντι μη χρηματοοικονομικών εταιρειών με καταστατική έδρα στη Γαλλία και σε ανοίγματα έναντι ομάδων συνδεδεμένων μη χρηματοοικονομικών εταιρειών ως εξής:

                                          α)

                                          όταν πρόκειται για μη χρηματοοικονομικές εταιρείες οι οποίες ανήκουν σε ομάδα συνδεδεμένων μη χρηματοοικονομικών εταιρειών με καταστατική έδρα στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης στη Γαλλία, το μέτρο εφαρμόζεται στο άθροισμα των καθαρών ανοιγμάτων έναντι της ομάδας και όλων των συνδεδεμένων οντοτήτων κατά την έννοια του σημείου 39 του άρθρου 4 παράγραφος1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·

                                          β)

                                          όταν πρόκειται για μη χρηματοοικονομικές εταιρείες οι οποίες ανήκουν σε ομάδα συνδεδεμένων μη χρηματοοικονομικών εταιρειών με καταστατική έδρα στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης εκτός Γαλλίας, το μέτρο εφαρμόζεται στο άθροισμα:

                                                      i)

                                                      των ανοιγμάτων έναντι μη χρηματοοικονομικών εταιρειών με καταστατική έδρα στη Γαλλία·

                                                      ii)

                                                      των ανοιγμάτων έναντι οντοτήτων εγκατεστημένων εντός ή εκτός Γαλλίας, οι οποίες υπόκεινται στον άμεσο ή έμμεσο έλεγχο των εταιρειών του σημείου i) κατά την έννοια του σημείου 39 του άρθρου 4 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013· και

                                                      iii)

                                                      των ανοιγμάτων έναντι οντοτήτων εγκατεστημένων εντός ή εκτός Γαλλίας, οι οποίες εξαρτώνται οικονομικά από τις εταιρείες του σημείου i) κατά την έννοια του σημείου 39 του άρθρου 4 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.

                                    Επομένως, δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του μέτρου μη χρηματοοικονομικές εταιρείες με καταστατική έδρα εκτός Γαλλίας, οι οποίες δεν είναι θυγατρικές μη χρηματοοικονομικής εταιρείας με καταστατική έδρα στη Γαλλία ούτε εξαρτώνται οικονομικά από αυτή ούτε υπόκεινται στον άμεσο ή έμμεσο έλεγχό της.
                              Σύμφωνα με το άρθρο 395 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, το μέτρο εφαρμόζεται αφού συνυπολογιστεί η επίδραση των τεχνικών μείωσης πιστωτικού κινδύνου και των εξαιρέσεων των άρθρων 399 έως 403 του εν λόγω κανονισμού.

                              4.

                              Ένα G-SII ή O-SII πρέπει να θεωρεί μεγάλη ορισμένη μη χρηματοοικονομική εταιρεία με καταστατική έδρα στη Γαλλία εάν το αρχικό άνοιγμά του σε εκείνη ή στην ομάδα συνδεδεμένων μη χρηματοοικονομικών εταιρειών κατά την έννοια της παραγράφου 3 έχει αξία ίση ή μεγαλύτερη των 300 εκατ. EUR. Η αξία του αρχικού ανοίγματος υπολογίζεται σύμφωνα με τα άρθρα 389 και 390 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 προτού συνυπολογιστεί η επίδραση των τεχνικών μείωσης πιστωτικού κινδύνου και των εξαιρέσεων των άρθρων 399 έως 403 του εν λόγω κανονισμού, βάσει στοιχείων παρεχόμενων κατά το άρθρο 9 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 680/2014 της Επιτροπής (**).

                        (**) Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 680/2014 της Επιτροπής, της 16ης Απριλίου 2014, για τη θέσπιση εκτελεστικών τεχνικών προτύπων όσον αφορά την υποβολή εποπτικών αναφορών από τα ιδρύματα σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 191 της 28.6.2014, σ. 1).

                              5.

                              Ορισμένη μη χρηματοοικονομική εταιρεία θεωρείται υπερχρεωμένη εάν έχει δείκτη μόχλευσης μεγαλύτερο του 100 % και δείκτη κάλυψης χρηματοοικονομικών δαπανών μικρότερο του τρία, οι οποίοι υπολογίζονται στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης ως εξής:

                                          α)

                                          Ο δείκτης μόχλευσης αντιστοιχεί στο λόγο του συνολικού χρέους, πλην των μετρητών, προς το μετοχικό κεφάλαιο· και

                                          β)

                                          ο δείκτης κάλυψης χρηματοοικονομικών δαπανών αντιστοιχεί στο λόγο της προστεθείσας αξίας, προσαυξημένης κατά τις επιχορηγήσεις λειτουργίας, μείον: i) τη μισθοδοσία, ii) φόρους και τέλη λειτουργίας, iii) τα λοιπά καθαρά τακτικά λειτουργικά έξοδα εξαιρουμένων των καθαρών τόκων και συναφών εξόδων και iv) τις αποσβέσεις, προς τους τόκους και τα συναφή έξοδα.

                                    Οι δείκτες υπολογίζονται με βάση τα λογιστικά συγκεντρωτικά μεγέθη που καθορίζονται σύμφωνα με τα εφαρμοστέα πρότυπα, όπως παρουσιάζονται στις οικονομικές καταστάσεις της μη χρηματοοικονομικής εταιρείας, ελεγμένες κατά περίπτωση από ορκωτό λογιστή.

                        II.   Εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας

                              6.

                              Συνιστάται στις οικείες αρχές η εφαρμογή, στη βάση της αμοιβαιότητας, του γαλλικού μέτρου σε αδειοδοτημένα στην επικράτειά τους G-SII και O-SII στο υψηλότερο επίπεδο της οικείας περιμέτρου προληπτικής εποπτείας τραπεζών εντός της οικείας χώρας.

                              7.

                              Εάν η χώρα τους δεν διαθέτει το ίδιο μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής, σύμφωνα με την επιμέρους σύσταση Γ σημείο 2, συνιστάται στις οικείες αρχές, κατόπιν διαβούλευσης με το ΕΣΣΚ, να εφαρμόζουν το διαθέσιμο στη χώρα τους μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής που εξασφαλίζει το πλέον ισοδύναμο αποτέλεσμα με το ανωτέρω μέτρο που συστήνεται προς εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας. Συνιστάται στις οικείες αρχές η λήψη του ισοδύναμου μέτρου το αργότερο εντός έξι μηνών από τη δημοσίευση της παρούσας σύστασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

                        III.   Όριο σημαντικότητας

                              8.

                              Το μέτρο συμπληρώνεται από σύνθετο όριο σημαντικότητας που θα λειτουργεί ως γνώμονας για τυχόν εφαρμογή της αρχής de minimis από τις οικείες αρχές που εφαρμόζουν το μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας και θα αποτελείται από:

                                          α)

                                          όριο 2 δισεκατ. EUR για το σύνολο των αρχικών ανοιγμάτων των αδειοδοτημένων στην οικεία εθνική επικράτεια G-SII και O-SII, στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης της περιμέτρου προληπτικής εποπτείας τραπεζών, έναντι του γαλλικού τομέα μη χρηματοοικονομικών εταιρειών·

                                          β)

                                          όριο 300 εκατ. EUR για G-SII και O-SII αδειοδοτημένα στην οικεία εθνική επικράτεια, το οποίο είναι ίσο ή μεγαλύτερο του ορίου του στοιχείου α) για:

                                                      i)

                                                      μεμονωμένο αρχικό άνοιγμα έναντι μη χρηματοοικονομικής εταιρείας με καταστατική έδρα στη Γαλλία·

                                                      ii)

                                                      το άθροισμα των αρχικών ανοιγμάτων έναντι ομάδας συνδεδεμένων μη χρηματοοικονομικών εταιρειών, η οποία έχει την καταστατική της έδρα στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης στη Γαλλία, υπολογιζόμενο σύμφωνα με την παράγραφο 3 στοιχείο α)·

                                                      iii)

                                                      το άθροισμα των αρχικών ανοιγμάτων έναντι μη χρηματοοικονομικών εταιρειών με καταστατική έδρα στη Γαλλία, οι οποίες ανήκουν σε ομάδα συνδεδεμένων μη χρηματοοικονομικών εταιρειών με καταστατική έδρα στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης εκτός Γαλλίας, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρέχονται βάσει των υποδειγμάτων C 28.00 και C 29.00 του παραρτήματος VIII του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 680/2014·

                                          γ)

                                          όριο 5 % του αποδεκτού κεφαλαίου του G-SII ή O-SII στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης, για ανοίγματα του στοιχείου β), αφού συνυπολογιστεί η επίδραση των τεχνικών μείωσης πιστωτικού κινδύνου και των εξαιρέσεων των άρθρων 399 έως 403 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.

                                    Τα όρια των στοιχείων β) και γ) εφαρμόζονται ανεξαρτήτως του αν η οικεία οντότητα ή μη χρηματοοικονομική εταιρεία είναι υπερχρεωμένη ή όχι.
                              Η αξία των αρχικών ανοιγμάτων υπό τα στοιχεία α) και β) υπολογίζεται σύμφωνα με τα άρθρα 389 και 390 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, πριν συνυπολογιστεί η επίδραση των τεχνικών μείωσης πιστωτικού κινδύνου και των εξαιρέσεων των άρθρων 399 έως 403 του εν λόγω κανονισμού, βάσει στοιχείων παρεχόμενων κατά το άρθρο 9 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 680/2014.

                              9.

                              Σύμφωνα με το τμήμα 2.2.1 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2, οι οικείες αρχές του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους μπορούν να απαλλάσσουν αδειοδοτημένα στην επικράτειά τους G-SII ή O-SII στο υψηλότερο επίπεδο της οικείας περιμέτρου προληπτικής εποπτείας τραπεζών, εφόσον αυτά δεν παραβιάζουν το σύνθετο όριο σημαντικότητας της παραγράφου 8. Κατά την εφαρμογή του ορίου σημαντικότητας συνιστάται στις οικείες αρχές, αφενός, να παρακολουθούν τη σημαντικότητα των ανοιγμάτων των εν λόγω G-SII και O-SII που τυγχάνουν απαλλαγής έναντι του γαλλικού τομέα μη χρηματοοικονομικών εταιρειών και τη συγκέντρωση ανοιγμάτων τους έναντι μεγάλων μη χρηματοοικονομικών εταιρειών με καταστατική έδρα στη Γαλλία και, αφετέρου, να εφαρμόζουν το γαλλικό μέτρο σε εκείνα όταν παραβιάζεται το σύνθετο όριο σημαντικότητας της παραγράφου 8 στο υψηλότερο επίπεδο της οικείας περιμέτρου προληπτικής εποπτείας τραπεζών. Οι οικείες αρχές καλούνται επίσης να επισημαίνουν σε άλλους συμμετέχοντες στην αγορά της επικράτειάς τους συστημικούς κινδύνους που συνδέονται με την αυξημένη μόχλευση μεγάλων μη χρηματοοικονομικών εταιρειών με καταστατική έδρα στη Γαλλία.

                              10.

                              Αν δεν υπάρχουν G-SII ή O-SII στο υψηλότερο επίπεδο της οικείας περιμέτρου προληπτικής εποπτείας τραπεζών που να έχουν αδειοδοτηθεί στην επικράτεια των ενδιαφερόμενων κρατών μελών και να έχουν ανοίγματα αξίας άνω του ορίου σημαντικότητας της παραγράφου 8 έναντι του γαλλικού τομέα μη χρηματοοικονομικών εταιρειών, εναπόκειται στα εν λόγω κράτη μέλη να μην εφαρμόζουν το γαλλικό μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας, σύμφωνα με το τμήμα 2.2.1 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2. Στην περίπτωση αυτή συνιστάται στις οικείες αρχές να παρακολουθούν τη σημαντικότητα των ανοιγμάτων των εν λόγω G-SII και O-SII που τυγχάνουν απαλλαγής έναντι του γαλλικού τομέα μη χρηματοοικονομικών εταιρειών και τη συγκέντρωση ανοιγμάτων τους έναντι μεγάλων μη χρηματοοικονομικών εταιρειών με καταστατική έδρα στη Γαλλία και να εφαρμόζουν το γαλλικό μέτρο σε εκείνα όταν παραβιάζεται το σύνθετο όριο σημαντικότητας της παραγράφου 8 στο υψηλότερο επίπεδο της οικείας περιμέτρου προληπτικής εποπτείας τραπεζών. Οι οικείες αρχές καλούνται επίσης να επισημαίνουν σε άλλους συμμετέχοντες στην αγορά της επικράτειάς τους συστημικούς κινδύνους που συνδέονται με την αυξημένη μόχλευση μεγάλων μη χρηματοοικονομικών εταιρειών με καταστατική έδρα στη Γαλλία.

                              11.

                              Σύμφωνα με το τμήμα 2.2.1 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2, το σύνθετο όριο σημαντικότητας της παραγράφου 8 αποτελεί συνιστώμενο μέγιστο επίπεδο ορίου. Επομένως, αντ’ αυτού οι οικείες αρμόδιες αρχές μπορούν κατά την κρίση τους να ορίζουν χαμηλότερο ή και μηδενικό όριο σημαντικότητας κατά την εφαρμογή του μέτρου στη βάση της αμοιβαιότητας στη χώρα τους.

                     Σουηδία

                        Ειδικός ανά πιστωτικό ίδρυμα κατώτατος σταθμισμένος ως προς το άνοιγμα μέσος όρος 25 % των συντελεστών στάθμισης κινδύνου που εφαρμόζονται στο χαρτοφυλάκιο ανοιγμάτων λιανικής έναντι οφειλετών που είναι κάτοικοι Σουηδίας, τα οποία εξασφαλίζονται με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων κατοικιών στη Σουηδία, εφαρμοζόμενος δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο vi) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σε πιστωτικά ιδρύματα που έχουν αδειοδοτηθεί στη Σουηδία και χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB για τον υπολογισμό των εποπτικών τους κεφαλαιακών απαιτήσεων

                  I.   Περιγραφή του μέτρου

                              1.

                              Το σουηδικό μέτρο, το οποίο εφαρμόζεται δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο vi) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σε πιστωτικά ιδρύματα αδειοδοτημένα στη Σουηδία που χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRΒ, συνίσταται σε ειδικό ανά πιστωτικό ίδρυμα κατώτατο, σταθμισμένο ως προς το άνοιγμα, μέσο όρο 25 % των συντελεστών στάθμισης κινδύνου που εφαρμόζονται στο χαρτοφυλάκιο ανοιγμάτων λιανικής σε οφειλέτες κατοίκους Σουηδίας, τα οποία εξασφαλίζονται με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στη Σουηδία.

                              2.

                              Ο σταθμισμένος ως προς το άνοιγμα μέσος αποτελεί τον μέσο όρο των συντελεστών στάθμισης κινδύνου των επιμέρους ανοιγμάτων που υπολογίζονται σύμφωνα με το άρθρο 154 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και σταθμίζονται με βάση την οικεία αξία ανοίγματος.

                        II.   Εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας

                              3.

                              Δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 συνιστάται στις οικείες αρχές των ενδιαφερόμενων κρατών μελών η εφαρμογή, στη βάση της αμοιβαιότητας, του σουηδικού μέτρου σε εγκατεστημένα στη Σουηδία υποκαταστήματα πιστωτικών ιδρυμάτων που έχουν αδειοδοτηθεί στην επικράτειά τους και χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB, εντός της προθεσμίας που ειδικότερα προβλέπεται στην επιμέρους σύσταση Γ σημείο 3.

                              4.

                              Συνιστάται στις οικείες αρχές η εφαρμογή, στη βάση της αμοιβαιότητας, του σουηδικού μέτρου σε αδειοδοτημένα στην επικράτειά τους πιστωτικά ιδρύματα που χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB και έχουν άμεσα ανοίγματα σε οφειλέτες κατοίκους Σουηδίας, τα οποία εξασφαλίζονται με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων. Σύμφωνα με την επιμέρους σύσταση Γ σημείο 2, συνιστάται στις οικείες αρχές να εφαρμόζουν το ίδιο μέτρο με αυτό που έχει εφαρμοστεί στη Σουηδία από την αρχή εφαρμογής εντός της προθεσμίας που ειδικότερα προβλέπεται στην επιμέρους σύσταση Γ σημείο 3.

                              5.

                              Εφόσον η χώρα τους δεν διαθέτει το ίδιο μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής, συνιστάται στις οικείες αρχές, κατόπιν διαβούλευσης με το ΕΣΣΚ, να εφαρμόζουν το διαθέσιμο στη χώρα τους μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής που εξασφαλίζει το πλέον ισοδύναμο αποτέλεσμα με το ανωτέρω μέτρο που συστήνεται προς εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας. Συνιστάται στις οικείες αρχές η λήψη του ισοδύναμου μέτρου το αργότερο εντός τεσσάρων μηνών από τη δημοσίευση της παρούσας σύστασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

                        III.   Όριο σημαντικότητας

                              6.

                              Το μέτρο συμπληρώνεται από ειδικό ανά πιστωτικό ίδρυμα όριο σημαντικότητας 5 δισεκατ. SEK που θα λειτουργεί ως γνώμονας για τυχόν εφαρμογή της αρχής de minimis από τις οικείες αρχές που εφαρμόζουν το μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας.

                              7.

                              Σύμφωνα με το τμήμα 2.2.1 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2, οι οικείες αρχές του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους μπορούν να απαλλάσσουν μεμονωμένα πιστωτικά ιδρύματα που έχουν αδειοδοτηθεί στην επικράτειά του και χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB, εφόσον έχουν ήσσονος σημασίας ανοίγματα λιανικής σε οφειλέτες κατοίκους Σουηδίας, τα οποία εξασφαλίζονται με υποθήκη επί ακινήτων, αξίας μικρότερης του ορίου σημαντικότητας των 5 δισεκατ. SEK. Κατά την εφαρμογή του ορίου σημαντικότητας συνιστάται στις εν λόγω αρχές να παρακολουθούν τη σημαντικότητα των ανοιγμάτων και να εφαρμόζουν το σουηδικό μέτρο σε μεμονωμένα πιστωτικά ιδρύματα αδειοδοτημένα στην επικράτειά τους, τα οποία τύγχαναν απαλλαγής, εφόσον σημειωθεί υπέρβαση του ορίου σημαντικότητας των 5 δισεκατ. SEK.

                              8.

                              Εάν δεν υπάρχουν πιστωτικά ιδρύματα που να χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB, τα οποία να έχουν αδειοδοτηθεί στα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη και να διαθέτουν υποκαταστήματα ή να έχουν άμεσα ενυπόθηκα ανοίγματα λιανικής σε οφειλέτες κατοίκους Σουηδίας, αξίας ίσης ή μεγαλύτερης των 5 δισεκατ. SEK, εναπόκειται στις οικείες αρχές των εν λόγω κρατών μελών να μην εφαρμόζουν το σουηδικό μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας σύμφωνα με το τμήμα 2.2.1 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2. Στην περίπτωση αυτή συνιστάται στις οικείες αρχές να παρακολουθούν τη σημαντικότητα των ανοιγμάτων και να εφαρμόζουν το σουηδικό μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας όταν ορισμένο πιστωτικό ίδρυμα που χρησιμοποιεί την προσέγγιση IRB υπερβαίνει το κατώτατο όριο των 5 δισεκατ. SEK.

                              9.

                              Σύμφωνα με το τμήμα 2.2.1 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2, το όριο σημαντικότητας των 5 δισεκατ. SEK αποτελεί συνιστώμενο μέγιστο επίπεδο ορίου. Επομένως, αντ’ αυτού οι οικείες αρμόδιες αρχές μπορούν κατά την κρίση τους να ορίζουν χαμηλότερο ή και μηδενικό όριο σημαντικότητας κατά την εφαρμογή του μέτρου στη βάση της αμοιβαιότητας στη χώρα τους.

            »


title: Σύσταση (ΕΕ) 2020/912 του Συμβουλίου της 30ής Ιουνίου 2020 σχετικά με τον προσωρινό περιορισμό των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ και την πιθανή άρση του εν λόγω περιορισμού

text:
                  1.7.2020

                  EL

                  Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

                  LI 208/1

         ΣΥΣΤΑΣΗ (ΕΕ) 2020/912 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
         της 30ής Ιουνίου 2020
         σχετικά με τον προσωρινό περιορισμό των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ και την πιθανή άρση του εν λόγω περιορισμού
         ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
         Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 77 παράγραφος 2 στοιχεία β) και ε) και το άρθρο 292, πρώτη και δεύτερη περίοδος,
         Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
         Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

                     (1)

                     Στις 16 Μαρτίου 2020 η Επιτροπή εξέδωσε ανακοίνωση (1) με την οποία συνιστούσε τον προσωρινό περιορισμό των μη αναγκαίων ταξιδιών από τρίτες χώρες στον χώρο ΕΕ+ (2) για ένα μήνα. Στις 17 Μαρτίου 2020 οι αρχηγοί κρατών ή κυβερνήσεων της ΕΕ συμφώνησαν να εφαρμοστεί ο προσωρινός περιορισμός στα μη αναγκαία ταξίδια, ο οποίος εφαρμόστηκε επίσης από τα τέσσερα συνδεδεμένα κράτη Σένγκεν.

                     (2)

                     Στις 26 Μαρτίου 2020 οι αρχηγοί κρατών ή κυβερνήσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης συμφώνησαν να εφαρμοστεί συντονισμένος προσωρινός περιορισμός στα μη αναγκαία ταξίδια προς την ΕΕ λόγω της πανδημίας COVID-19.

                     (3)

                     Στις 8 Απριλίου 2020 (3) και στις 8 Μαΐου 2020 (4) η Επιτροπή εξέδωσε δύο επακόλουθες ανακοινώσεις, σε καθεμιά από τις οποίες συνιστάται η παράταση των περιορισμών των μη αναγκαίων ταξιδιών κατά ένα μήνα. Όλα τα κράτη μέλη Σένγκεν, καθώς και τα τέσσερα συνδεδεμένα κράτη Σένγκεν (εφεξής «κράτη μέλη»), αποφάσισαν να εφαρμόσουν αυτές τις παρατάσεις, η τελευταία από τις οποίες έληξε στις 15 Ιουνίου 2020.

                     (4)

                     Στις 15 Απριλίου 2020 η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου θέσπισαν «κοινό ευρωπαϊκό χάρτη πορείας για την άρση των μέτρων ανάσχεσης της πανδημίας COVID-19» (5). Στον εν λόγω χάρτη πορείας καθορίζεται προσέγγιση δύο σταδίων σύμφωνα με την οποία οι έλεγχοι στα εσωτερικά σύνορα θα πρέπει να αρθούν με συντονισμένο τρόπο. Στη συνέχεια, αναμένεται να χαλαρώσουν οι προσωρινοί περιορισμοί στα εξωτερικά σύνορα και να επιτραπούν στους μη μόνιμους κατοίκους της ΕΕ τα μη αναγκαία ταξίδια προς την ΕΕ. Η άρση του ταξιδιωτικού περιορισμού στα εξωτερικά σύνορα θα πρέπει να πραγματοποιηθεί μετά την άρση των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα από τα κράτη μέλη ή παράλληλα με αυτήν.

                     (5)

                     Κατά τις διαβουλεύσεις με τα κράτη μέλη επιβεβαιώθηκαν η ανάγκη για περαιτέρω σύντομη παράταση των υφιστάμενων περιορισμών στα εξωτερικά σύνορα και η σημασία μιας συντονισμένης προσέγγισης σε ό,τι αφορά τη σταδιακή άρση τους.

                     (6)

                     Στις 11 Ιουνίου 2020 η Επιτροπή εξέδωσε ανακοίνωση (6) στην οποία συνιστάται να παραταθεί ο περιορισμός των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ έως τις 30 Ιουνίου 2020 και καθορίζεται προσέγγιση για τη σταδιακή άρση του περιορισμού των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ από την 1η Ιουλίου 2020. Όλα τα κράτη μέλη έχουν εφαρμόσει την περαιτέρω παράταση έως τις 30 Ιουνίου.

                     (7)

                     Εν τω μεταξύ πραγματοποιήθηκαν συζητήσεις μεταξύ των κρατών μελών σχετικά με τα εφαρμοστέα κριτήρια και την ακολουθητέα μεθοδολογία.

                     (8)

                     Η παρούσα σύσταση εφαρμόζεται με την επιφύλαξη της ευθύνης των κρατών μελών να εξακολουθήσουν να εφαρμόζουν το άρθρο 6 του κώδικα συνόρων του Σένγκεν (7), στο οποίο καθορίζονται οι προϋποθέσεις εισόδου για τους υπηκόους τρίτων χωρών. Ειδικότερα, τα κράτη μέλη εξακολουθούν να φέρουν την ευθύνη για την αξιολόγηση, κατά περίπτωση, του κατά πόσον ένας υπήκοος τρίτης χώρας θεωρείται απειλή για τη δημόσια υγεία. Στο πλαίσιο αυτό, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίσουν τη στενή συνεργασία μεταξύ των αρχών συνοριοφυλακής και των παρόχων υπηρεσιών μεταφοράς.

                     (9)

                     Οι συνοριακοί έλεγχοι εξυπηρετούν τα συμφέροντα όχι μόνον του κράτους μέλους στα εξωτερικά σύνορα του οποίου διεξάγονται, αλλά όλων των κρατών μελών που έχουν καταργήσει τους ελέγχους στα εσωτερικά σύνορα. Ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μεριμνήσουν για τον συντονισμό των μέτρων που λαμβάνονται στα εξωτερικά σύνορα προκειμένου να διασφαλιστεί η εύρυθμη λειτουργία του χώρου Σένγκεν. Για τον σκοπό αυτόν, τα κράτη μέλη θα πρέπει να ξεκινήσουν την άρση του προσωρινού περιορισμού των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ με συντονισμένο τρόπο. Σε πρώτο στάδιο, η εν λόγω άρση θα πρέπει να εφαρμοστεί στους κατοίκους των τρίτων χωρών που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι της παρούσας σύστασης. Ο κατάλογος αυτός θα πρέπει να ενημερώνεται τακτικά.

                     (10)

                     Οι αποφάσεις για την πιθανή άρση του περιορισμού των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη την επιδημιολογική κατάσταση εντός της ΕΕ, δηλαδή τον μέσο αριθμό κρουσμάτων της νόσου COVID-19 κατά τις τελευταίες 14 ημέρες και ανά 100 000 κατοίκους.

                     (11)

                     Ο Διεθνής Υγειονομικός Κανονισμός (2005) («ΔΥΚ»), που εγκρίθηκε από την πεντηκοστή όγδοη Παγκόσμια Συνέλευση για την Υγεία στις 23 Μαΐου 2005, ενίσχυσε τον συντονισμό της ετοιμότητας και της αντίδρασης σε έκτακτη κατάσταση διεθνούς βεληνεκούς στον τομέα της δημόσιας υγείας μεταξύ των κρατών μερών της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας (ΠΟΥ), στα οποία περιλαμβάνονται όλα τα κράτη μέλη της Ένωσης. Στο πλαίσιο παρακολούθησης του ΔΥΚ προσδιορίζονται βασικές ικανότητες για τη δημόσια υγεία που πρέπει να διατηρούν τα κράτη που συμμετέχουν στην ΠΟΥ. Τα δεδομένα που υποβάλλουν περιοδικά οι χώρες βάσει του εν λόγω πλαισίου μπορούν να αξιοποιηθούν για την κατάρτιση συνολικής βαθμολογίας που θα χρησιμεύει ως ένδειξη για τη συνολική ικανότητα απόκρισης.

                     (12)

                     Η αποτελεσματικότητα των αποφάσεων για την άρση του περιορισμού των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ εξαρτάται από τη συντονισμένη εφαρμογή τους από τα κράτη μέλη, για όλα τα εξωτερικά σύνορα. Ένα κράτος μέλος δεν θα πρέπει να αποφασίζει μονομερώς την άρση του περιορισμού των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ για συγκεκριμένη τρίτη χώρα προτού η άρση του περιορισμού για τη συγκεκριμένη χώρα αποφασιστεί με συντονισμένο τρόπο και από τα άλλα κράτη μέλη. Ωστόσο, τα κράτη μέλη δύνανται, με πλήρη διαφάνεια, να προβούν σε σταδιακή μόνον άρση των ταξιδιωτικών περιορισμών για τις χώρες που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι.

                     (13)

                     Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου αριθ. 22 σχετικά με τη θέση της Δανίας, το οποίο προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη ΣΛΕΕ, η Δανία δεν συμμετέχει στη θέσπιση της παρούσας σύστασης και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της. Δεδομένου ότι η παρούσα σύσταση αναπτύσσει περαιτέρω το κεκτημένο του Σένγκεν, η Δανία πρέπει να αποφασίσει, σύμφωνα με το άρθρο 4 του εν λόγω πρωτοκόλλου, εντός έξι μηνών αφότου το Συμβούλιο αποφασίσει επί της παρούσας σύστασης, σχετικά με την εφαρμογή της.

                     (14)

                     Η παρούσα σύσταση συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στις οποίες δεν συμμετέχει η Ιρλανδία, σύμφωνα με την απόφαση 2002/192/ΕΚ του Συμβουλίου (8)· ως εκ τούτου, η Ιρλανδία δεν συμμετέχει στην έκδοσή της και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της.

                     (15)

                     Όσον αφορά την Ισλανδία και τη Νορβηγία, η παρούσα σύσταση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, κατά την έννοια της συμφωνίας η οποία συνήφθη από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και από τη Δημοκρατία της Ισλανδίας και το Βασίλειο της Νορβηγίας σχετικά με τη σύνδεση των εν λόγω χωρών προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την περαιτέρω ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν, οι οποίες διατάξεις εμπίπτουν στον τομέα στον οποίο αναφέρεται το άρθρο 1 σημείο Α της απόφασης 1999/437/ΕΚ του Συμβουλίου (9).

                     (16)

                     Όσον αφορά την Ελβετία, η παρούσα σύσταση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, κατά την έννοια της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν, οι οποίες διατάξεις εμπίπτουν στον τομέα στον οποίο αναφέρεται το άρθρο 1 σημείο Α της απόφασης 1999/437/ΕΚ (10), σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2008/146/ΕΚ του Συμβουλίου (11).

                     (17)

                     Όσον αφορά το Λιχτενστάιν, η παρούσα σύσταση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου Σένγκεν, κατά την έννοια του πρωτοκόλλου μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν για την προσχώρηση του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν στη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν, οι οποίες διατάξεις εμπίπτουν στον τομέα στον οποίο αναφέρεται το άρθρο 1 σημείο Α της απόφασης 1999/437/ΕΚ (12) σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2011/350/ΕE (13).

                     (18)

                     Το νομικό καθεστώς της παρούσας σύστασης, όπως αναφέρεται στις αιτιολογικές σκέψεις 13 έως 17, δεν θίγει το γεγονός ότι είναι αναγκαίο όλα τα κράτη μέλη, προς όφελος της ορθής λειτουργίας του χώρου Σένγκεν, να αποφασίσουν σχετικά με την άρση του περιορισμού των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ με συντονισμένο τρόπο,

               ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:

                     1.

                     Τα κράτη μέλη θα πρέπει να άρουν σταδιακά τον προσωρινό περιορισμό των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ από την 1η Ιουλίου 2020 με συντονισμένο τρόπο αναφορικά με τους κατοίκους των τρίτων χωρών που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι.
                     Για τον προσδιορισμό των τρίτων χωρών για τις οποίες θα πρέπει να αρθεί ο ισχύων περιορισμός των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ, θα πρέπει να εφαρμοστούν η μεθοδολογία και τα κριτήρια που καθορίζονται στην ανακοίνωση της Επιτροπής (14), της 11ης Ιουνίου 2020, με τίτλο «Τρίτη αξιολόγηση της εφαρμογής του προσωρινού περιορισμού των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ». Τα κριτήρια αφορούν την επιδημιολογική κατάσταση και τα μέτρα ανάσχεσης, συμπεριλαμβανομένης της τήρησης φυσικής απόστασης, καθώς και τις οικονομικές και κοινωνικές παραμέτρους, και εφαρμόζονται σωρευτικά.

                     2.

                     Αναφορικά με την επιδημιολογική κατάσταση, οι τρίτες χώρες που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι θα πρέπει να πληρούν ιδίως τα ακόλουθα κριτήρια:

                                 —

                                 ο αριθμός νέων κρουσμάτων COVID-19 κατά τις τελευταίες 14 ημέρες και ανά 100 000 κατοίκους να πλησιάζει ή να μην υπερβαίνει τον μέσο όρο της ΕΕ, ως έχει στις 15 Ιουνίου 2020,

                                 —

                                 η τάση των νέων κρουσμάτων κατά την ίδια περίοδο σε σύγκριση με τις προηγούμενες 14 ημέρες να διατηρείται σταθερή ή να μειώνεται, και

                                 —

                                 η συνολική αντιμετώπιση της νόσου COVID-19, λαμβάνοντας υπόψη τις διαθέσιμες πληροφορίες σχετικά με πτυχές όπως οι δοκιμές, η επιτήρηση, η ιχνηλάτηση των επαφών, η ανάσχεση, η θεραπευτική αγωγή και η αναφορά κρουσμάτων, καθώς και την αξιοπιστία των διαθέσιμων πληροφοριών και πηγών δεδομένων, και, εάν χρειάζεται, τον συνολικό μέσο όρο για το σύνολο των παραμέτρων του Διεθνούς Υγειονομικού Κανονισμού (ΔΥΚ). Θα πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψη οι πληροφορίες που παρασχέθηκαν από τις αντιπροσωπίες της ΕΕ βάσει του καταλόγου ελέγχου που παρατίθεται στο παράρτημα της ανακοίνωσης της 11ης Ιουνίου 2020.

                     3.

                     Κατά τη λήψη απόφασης σχετικά με το κατά πόσον ο προσωρινός περιορισμός στα μη αναγκαία ταξίδια προς την ΕΕ ισχύει για υπήκοο τρίτης χώρας, ο καθοριστικός παράγοντας θα πρέπει να είναι η διαμονή σε τρίτη χώρα για την οποία έχουν αρθεί οι περιορισμοί στα μη αναγκαία ταξίδια (και όχι η ιθαγένεια).

                     4.

                     Κάθε δύο εβδομάδες ο κατάλογος των τρίτων χωρών του παραρτήματος Ι θα πρέπει να επανεξετάζεται και, κατά περίπτωση, να επικαιροποιείται, από το Συμβούλιο, κατόπιν στενής συνεννόησης με την Επιτροπή, τους αρμόδιους οργανισμούς και τις αρμόδιες υπηρεσίες της ΕΕ μετά από συνολική αξιολόγηση με βάση τη μεθοδολογία, τα κριτήρια και τις πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 2.
                     Οι ταξιδιωτικοί περιορισμοί μπορούν να αίρονται ή να επιβάλλονται εκ νέου, εν όλω ή εν μέρει, για συγκεκριμένη τρίτη χώρα που περιλαμβάνεται ήδη στο παράρτημα Ι, συναρτήσει των μεταβολών σε ορισμένες από τις προϋποθέσεις που καθορίζονται ανωτέρω και, κατά συνέπεια, στην αξιολόγηση της επιδημιολογικής κατάστασης. Σε περίπτωση ταχείας επιδείνωσης της κατάστασης σε τρίτη χώρα, οι αποφάσεις θα πρέπει να λαμβάνονται ταχέως.

                     5.

                     Σε περίπτωση που εξακολουθούν να ισχύουν προσωρινοί ταξιδιωτικοί περιορισμοί για τρίτη χώρα, οι ακόλουθες κατηγορίες προσώπων θα πρέπει να εξαιρούνται από τον ταξιδιωτικό περιορισμό, ανεξάρτητα από τον σκοπό του ταξιδιού:

                                 α)

                                 οι πολίτες της Ένωσης κατά την έννοια του άρθρου 20 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ και οι υπήκοοι τρίτων χωρών οι οποίοι, δυνάμει συμφωνιών που έχουν συναφθεί μεταξύ της Ένωσης και των κρατών μελών της, αφενός, και των εν λόγω τρίτων χωρών, αφετέρου, απολαύουν δικαιωμάτων ελεύθερης κυκλοφορίας ισοδύναμων με τα δικαιώματα των πολιτών της Ένωσης, καθώς και τα αντίστοιχα μέλη των οικογενειών τους (15)
                                    ·

                                 β)

                                 οι υπήκοοι τρίτων χωρών οι οποίοι είναι επί μακρόν διαμένοντες δυνάμει της οδηγίας για τους επί μακρόν διαμένοντες (16), τα πρόσωπα που αντλούν το δικαίωμα διαμονής από άλλες ενωσιακές οδηγίες ή το εθνικό δίκαιο ή που κατέχουν εθνικές θεωρήσεις μακράς διάρκειας, καθώς και τα αντίστοιχα μέλη των οικογενειών τους.

                           Ωστόσο, τα κράτη μέλη μπορούν να λαμβάνουν κατάλληλα μέτρα, όπως να απαιτούν από τα πρόσωπα αυτά να υποβληθούν σε αυτοαπομόνωση ή παρόμοια μέτρα κατά την επιστροφή τους από τρίτη χώρα για την οποία διατηρείται ο προσωρινός ταξιδιωτικός περιορισμός, με την προϋπόθεση ότι επιβάλλουν τις ίδιες απαιτήσεις στους δικούς τους υπηκόους.
                     Επιπλέον, τα αναγκαία ταξίδια θα πρέπει να επιτρέπονται για τις ειδικές κατηγορίες ταξιδιωτών με ουσιώδη καθήκοντα ή ανάγκες που παρατίθενται στο παράρτημα ΙΙ (17). Τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίζουν πρόσθετα μέτρα ασφάλειας για τους ταξιδιώτες αυτούς, ιδίως όταν το ταξίδι τους έχει ξεκινήσει από περιοχή υψηλού κινδύνου.
                     Ο κατάλογος των ειδικών κατηγοριών ταξιδιωτών με ουσιώδη καθήκοντα ή ανάγκες που παρατίθεται στο παράρτημα ΙΙ μπορεί να επανεξετάζεται από το Συμβούλιο, σε στενή συνεννόηση με την Επιτροπή, ανάλογα με τις κοινωνικές και οικονομικές παραμέτρους, καθώς και τη συνολική αξιολόγηση της εξέλιξης της επιδημιολογικής κατάστασης με βάση τη μεθοδολογία, τα κριτήρια και τις πληροφορίες που αναφέρονται ανωτέρω.

                     6.

                     Για την άρση του προσωρινού περιορισμού των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ όσον αφορά τις τρίτες χώρες που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι θα πρέπει επίσης να λαμβάνεται υπόψη η αμοιβαιότητα τακτικά και κατά περίπτωση.

                     7.

                     Ένα κράτος μέλος δεν θα πρέπει να αποφασίζει την άρση του περιορισμού των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ για συγκεκριμένη τρίτη χώρα προτού υπάρξει συντονισμός της άρσης του περιορισμού σύμφωνα με την παρούσα σύσταση.

                     8.

                     Οι κάτοικοι της Ανδόρας, του Μονακό και του Βατικανού/Αγίας Έδρας θα πρέπει να νοούνται ως μόνιμοι κάτοικοι της ΕΕ για τους σκοπούς της παρούσας σύστασης.

                     9.

                     Η παρούσα σύσταση θα πρέπει να εφαρμοστεί από όλα τα κράτη μέλη σε όλα τα εξωτερικά σύνορα.

            Βρυξέλλες, 30 Ιουνίου 2020.

                  Για το Συμβούλιο

                  Η Πρόεδρος

               A. METELKO-ZGOMBIĆ

            (1)  COM(2020) 115, 16 Μαρτίου 2020.

            (2)  Ο «χώρος ΕΕ+» περιλαμβάνει όλα τα κράτη μέλη του χώρου Σένγκεν (συμπεριλαμβανομένων της Βουλγαρίας, της Κροατίας, της Κύπρου και της Ρουμανίας), καθώς και τα τέσσερα συνδεδεμένα κράτη Σένγκεν. Περιλαμβάνει επίσης την Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο, εάν αποφασίσουν να ευθυγραμμιστούν.

            (3)  COM(2020) 148, 8 Απριλίου 2020.

            (4)  COM(2020) 222, 8 Μαΐου 2020.

            (5)  https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EL/TXT/PDF/?uri=CELEX:52020XC0417(06)&from=EN

            (6)  COM(2020) 399, 11 Ιουνίου 2020.

            (7)  Κανονισμός (ΕΕ) 2016/399 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Μαρτίου 2016, περί κώδικα της Ένωσης σχετικά με το καθεστώς διέλευσης προσώπων από τα σύνορα (κώδικας συνόρων του Σένγκεν) (ΕΕ L 77 της 23.3.2016, σ. 1).

            (8)  Απόφαση 2002/192/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Φεβρουαρίου 2002, σχετικά με το αίτημα της Ιρλανδίας να συμμετέχει σε ορισμένες από τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν (ΕΕ L 64 της 7.3.2002, σ. 20).

            (9)  ΕΕ L 176 της 10.7.1999, σ. 36.

            (10)  ΕΕ L 53 της 27.2.2008, σ. 52.

            (11)  Απόφαση 2008/146/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2008, για τη σύναψη εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν (ΕΕ L 53 της 27.2.2008, σ. 1).

            (12)  ΕΕ L 160 της 18.6.2011, σ. 21.

            (13)  Απόφαση 2011/350/ΕE του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2011, για τη σύναψη, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του πρωτοκόλλου μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν για την προσχώρηση του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν στη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν, όσον αφορά την κατάργηση των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα και την κυκλοφορία των προσώπων (ΕΕ L 160 της 18.6.2011, σ. 19).

            (14)  COM(2020) 399, 11 Ιουνίου 2020.

            (15)  Όπως ορίζεται στα άρθρα 2 και 3 της οδηγίας 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ (ΕΕ L 158 της 30.4.2004, σ. 77).

            (16)  Οδηγία 2003/109/ΕΚ του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με το καθεστώς υπηκόων τρίτων χωρών οι οποίοι είναι επί μακρόν διαμένοντες (ΕΕ L 16 της 23.1.2004, σ. 44).

            (17)  [Βλ. επίσης τις ανακοινώσεις της Επιτροπής, της 16ης Μαρτίου (COM(2020) 115) και της 11ης Ιουνίου 2020 (COM(2020) 399), καθώς και τις οδηγίες της 30ής Μαρτίου 2020 (C(2020) 2050, 30 Μαρτίου 2020).]

            ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I
            Τρίτες χώρες τους κατοίκους των οποίων δεν θα πρέπει να αφορά ο προσωρινός περιορισμός στα εξωτερικά σύνορα των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ

                        1.

                        ΑΛΓΕΡΙΑ

                        2.

                        ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ

                        3.

                        ΚΑΝΑΔΑΣ

                        4.

                        ΓΕΩΡΓΙΑ

                        5.

                        ΙΑΠΩΝΙΑ

                        6.

                        ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟ

                        7.

                        ΜΑΡΟΚΟ

                        8.

                        ΝΕΑ ΖΗΛΑΝΔΙΑ

                        9.

                        ΡΟΥΑΝΤΑ

                        10.

                        ΣΕΡΒΙΑ

                        11.

                        ΝΟΤΙΑ ΚΟΡΕΑ

                        12.

                        ΤΑΪΛΑΝΔΗ

                        13.

                        ΤΥΝΗΣΙΑ

                        14.

                        ΟΥΡΟΥΓΟΥΑΗ

                        15.

                        ΚΙΝΑ (*1)

               (*1)  με την επιφύλαξη της επιβεβαίωσης αμοιβαιότητας

            ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II
            Ειδικές κατηγορίες ταξιδιωτών με ουσιώδη καθήκοντα ή ανάγκες:

                        i.

                        επαγγελματίες του τομέα της υγείας, ερευνητές στον τομέα της υγείας και επαγγελματίες του τομέα της φροντίδας ηλικιωμένων·

                        ii.

                        μεθοριακοί εργαζόμενοι·

                        iii.

                        εποχικά εργαζόμενοι στη γεωργία·

                        iv.

                        προσωπικό του τομέα των μεταφορών·

                        v.

                        διπλωμάτες, προσωπικό διεθνών οργανισμών και άτομα που έχουν προσκληθεί από διεθνείς οργανισμούς, η φυσική παρουσία των οποίων απαιτείται για την εύρυθμη λειτουργία των εν λόγω οργανισμών, στρατιωτικό προσωπικό, εργαζόμενοι στον τομέα της ανθρωπιστικής βοήθειας και προσωπικό πολιτικής προστασίας για την άσκηση των καθηκόντων τους·

                        vi.

                        διερχόμενοι επιβάτες·

                        vii.

                        επιβάτες που ταξιδεύουν για επιτακτικούς οικογενειακούς λόγους·

                        viii.

                        ναυτικοί·

                        ix.

                        πρόσωπα που χρήζουν διεθνούς προστασίας ή για άλλους ανθρωπιστικούς λόγους·

                        x.

                        υπήκοοι τρίτων χωρών που ταξιδεύουν για λόγους σπουδών·

                        xi.

                        εργαζόμενοι υψηλής εξειδίκευσης από τρίτες χώρες, αν η απασχόλησή τους είναι απαραίτητη από οικονομική άποψη και η εργασία δεν μπορεί να αναβληθεί ή να πραγματοποιηθεί στο εξωτερικό.


title: Σύσταση (ΕΕ) 2020/1039της Επιτροπής της 14ης Ιουλίου 2020 σχετικά με τη εξάρτηση της κρατικής χρηματοδοτικής στήριξης επιχειρήσεων στην Ένωση από την απουσία δεσμών με μη συνεργάσιμες περιοχές δικαιοδοσίας

text:
               16.7.2020

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 227/76

      ΣΥΣΤΑΣΗ (ΕΕ) 2020/1039ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
      της 14ης Ιουλίου 2020
      σχετικά με τη εξάρτηση της κρατικής χρηματοδοτικής στήριξης επιχειρήσεων στην Ένωση από την απουσία δεσμών με μη συνεργάσιμες περιοχές δικαιοδοσίας
      Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
      Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 292,
      Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

                  (1)

                  Η εκτροπή της χρηματοδοτικής βοήθειας προς φορολογικούς παραδείσους μπορεί να βλάψει την ακεραιότητα των δημόσιων οικονομικών των κρατών μελών, καθώς και την ορθή λειτουργία του χρηματοπιστωτικού συστήματος της Ένωσης και της εσωτερικής αγοράς της Ένωσης. Η Επιτροπή έχει λάβει σαφή θέση κατά των φορολογικών παραδείσων τα τελευταία έτη μέσω της εξωτερικής στρατηγικής της για πραγματική φορολόγηση (1).

                  (2)

                  Η έξαρση της νόσου COVID-19 οδήγησε σε μια άνευ προηγουμένου ανάληψη δράσης σε εθνικό και ενωσιακό επίπεδο για τη στήριξη των οικονομιών των κρατών μελών και τη διευκόλυνση της ανάκαμψής τους. Η δράση αυτή περιλαμβάνει κρατική παρέμβαση για τη διασφάλιση της ρευστότητας και της πρόσβασης των επιχειρήσεων σε χρηματοδότηση, μεγάλο μέρος της οποίας υπόκειται στους κανόνες της Ένωσης περί κρατικών ενισχύσεων.

                  (3)

                  Ο όγκος της χρηματοδοτικής στήριξης, ιδίως στήριξης της ρευστότητας, που χορηγήθηκε σε επιχειρήσεις υπό τις τρέχουσες περιστάσεις που συνδέονται με τη νόσο COVID-19, απαιτεί άμεση και συντονισμένη δράση για την πρόληψη της κατάχρησης της δημόσιας χρηματοδότησης. Η δράση αυτή μέχρι στιγμής έχει ως επί το πλείστον αναληφθεί στο πλαίσιο των κανόνων της Ένωσης για τις κρατικές ενισχύσεις. Επιπλέον, και πέραν των περιστάσεων που σχετίζονται με τη νόσο COVID-19, η χορήγηση χρηματοδοτικής στήριξης θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη την ανάγκη αντιμετώπισης της φοροαποφυγής και της φοροδιαφυγής, καθώς και της κατάχρησης των προϋπολογισμών των κρατών μελών και της Ένωσης, εις βάρος των φορολογουμένων και των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης.

                  (4)

                  Για την αποτελεσματική συνέχιση των προσπαθειών περιστολής της φοροαποφυγής, της φοροδιαφυγής και των καταχρήσεων, είναι εξίσου σημαντικό να ληφθεί μέριμνα για την εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Για τον σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη θα πρέπει να συντονίζουν τη δράση τους, να αποτρέπουν την αδικαιολόγητη διάβρωση των φορολογικών τους βάσεων και να εξασφαλίζουν την υιοθέτηση λύσεων που δεν προκαλούν σημαντικές αποκλίσεις ή στρεβλώσεις της αγοράς.

                  (5)

                  Ο ενωσιακός κατάλογος μη συνεργάσιμων περιοχών φορολογικής δικαιοδοσίας («ενωσιακός κατάλογος μη συνεργάσιμων περιοχών δικαιοδοσίας») (2) αποσκοπεί στην αντιμετώπιση των απειλών για τις φορολογικές βάσεις των κρατών μελών της ΕΕ. Στο πλαίσιο αυτό, θα ήταν σκόπιμο να διατυπωθεί σύσταση στα κράτη μέλη να εξαρτούν τη χρηματοδοτική στήριξη των επιχειρήσεων στην Ένωση από την απουσία δεσμών μεταξύ των εν λόγω επιχειρήσεων και των περιοχών δικαιοδοσίας που περιλαμβάνονται στον ενωσιακό κατάλογο. Επιπλέον, η Επιτροπή παρατηρεί ότι, στο πλαίσιο της χορήγησης κρατικής ενίσχυσης υπό μορφή ανακεφαλαιοποιήσεων, αρκετά κράτη μέλη έχουν δηλώσει την πρόθεσή τους να δημιουργήσουν έναν ισχυρό δεσμό μεταξύ της χρηματοδοτικής στήριξης και της πληρωμής δίκαιου μεριδίου φόρου από τον δικαιούχο.

                  (6)

                  Ωστόσο, είναι ζωτικής σημασίας τα κράτη μέλη να προστατεύουν τις πραγματικές οικονομικές δραστηριότητες στις μη συνεργάσιμες περιοχές δικαιοδοσίας που περιλαμβάνονται στον κατάλογο και να εγγυώνται ότι οι εν λόγω οικονομικές δραστηριότητες δεν θίγονται ακουσίως. Για τον σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη θα πρέπει να περιλαμβάνουν κατάλληλες εξαιρέσεις στη νομοθεσία τους, προκειμένου να διασφαλίζεται ότι δεν θα αποκλείεται η οικονομική στήριξη σε περίπτωση πραγματικής οικονομικής δραστηριότητας.

                  (7)

                  Για να διασφαλιστεί η ροή χρηματοδοτικής στήριξης προς επιλέξιμες επιχειρήσεις, τα κράτη μέλη θα πρέπει να θεσπίσουν εύλογες απαιτήσεις για να αποδεικνύεται η απουσία δεσμών με περιοχή δικαιοδοσίας εγγεγραμμένη στον ενωσιακό κατάλογο μη συνεργάσιμων περιοχών δικαιοδοσίας. Ταυτόχρονα, είναι σημαντικό να διασφαλιστεί ότι οι επιχειρήσεις δεν θα μπορούν να παρακάμπτουν τις απαιτήσεις για να αποκτούν δικαίωμα χρηματοδοτικής στήριξης.

                  (8)

                  Σε μια προσπάθεια να δημιουργηθεί ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο, τα κράτη μέλη θα πρέπει να επεκτείνουν τις προϋποθέσεις χορήγησης κρατικής χρηματοδοτικής στήριξης σε επιχειρήσεις πέραν της απουσίας δεσμών με τις μη συνεργάσιμες περιοχές δικαιοδοσίας που περιλαμβάνονται στον κατάλογο, ώστε να συμπεριληφθούν περιπτώσεις στις οποίες έχει διαπιστωθεί ότι μια επιχείρηση ή οι ιδιοκτήτες της έχουν καταδικαστεί για σοβαρό έγκλημα ή έχουν αθετήσει τις υποχρεώσεις τους όσον αφορά την καταβολή φόρων ή εισφορών κοινωνικής ασφάλισης,

            ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:
      1.   ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ

      Στην παρούσα σύσταση καθορίζεται μια συντονισμένη προσέγγιση για την εξάρτηση της χορήγησης χρηματοδοτικής στήριξης από τα κράτη μέλη από την απουσία δεσμών μεταξύ της αποδέκτριας επιχείρησης και των περιοχών δικαιοδοσίας που περιλαμβάνονται στον ενωσιακό κατάλογο μη συνεργάσιμων περιοχών δικαιοδοσίας.
      2.   ΟΡΙΣΜΟΙ

      Ως «ιδιοκτησία» νοούνται οι άμεσες και έμμεσες συμμετοχές, καθώς και ο πραγματικός δικαιούχος, όπως ορίζεται στο άρθρο 3 σημείο 6 της οδηγίας 2015/849 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (3).
      Ως «χρηματοδοτική στήριξη» νοείται κάθε είδος χρηματοδοτικής συνδρομής που είναι διαθέσιμη για όλες τις επιχειρήσεις ή επιλεκτικών μέτρων, συμπεριλαμβανομένων των κρατικών ενισχύσεων που χορηγούνται σύμφωνα με το νέο προσωρινό πλαίσιο για τις κρατικές ενισχύσεις (4).
      Ως «επιχείρηση» νοείται κάθε οντότητα ή φυσικό πρόσωπο που ασκεί οικονομικές δραστηριότητες ανεξάρτητα από τη νομική μορφή ή τον τομέα δραστηριότητάς του.
      3.   ΕΞΑΡΤΗΣΗ ΤΗΣ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΗΣ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΥΣΙΑ ΔΕΣΜΩΝ ΜΕ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑΣ ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΕΣ ΣΤΟΝ ΕΝΩΣΙΑΚΟ ΚΑΤΑΛΟΓΟ ΜΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΜΩΝ ΠΕΡΙΟΧΩΝ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑΣ

      Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν μέτρα που παρέχουν χρηματοδοτική στήριξη σε επιλέξιμες επιχειρήσεις που υπάγονται στη δικαιοδοσία τους, θα πρέπει να εξαρτούν το δικαίωμα στην εν λόγω χρηματοδοτική στήριξη από ορισμένες προϋποθέσεις. Συνεπώς, οι επιχειρήσεις που λαμβάνουν χρηματοδοτική στήριξη δεν θα πρέπει:

                  α)

                  να έχουν τη φορολογική κατοικία τους ή να έχουν συσταθεί σύμφωνα με τη νομοθεσία περιοχών δικαιοδοσίας εγγεγραμμένων στον ενωσιακό κατάλογο μη συνεργάσιμων περιοχών δικαιοδοσίας·

                  β)

                  να ελέγχονται, άμεσα ή έμμεσα, από μετόχους σε περιοχές δικαιοδοσίας εγγεγραμμένες στον ενωσιακό κατάλογο μη συνεργάσιμων περιοχών δικαιοδοσίας, έως τον πραγματικό δικαιούχο, όπως ορίζεται στο άρθρο 3 σημείο 6 της οδηγίας 2015/849·

                  γ)

                  να ελέγχουν, άμεσα ή έμμεσα, θυγατρικές σε περιοχές δικαιοδοσίας εγγεγραμμένες στον ενωσιακό κατάλογο μη συνεργάσιμων περιοχών δικαιοδοσίας ή να διαθέτουν μόνιμες εγκαταστάσεις στις εν λόγω περιοχές· και

                  δ)

                  να τελούν υπό κοινή ιδιοκτησία με επιχειρήσεις σε περιοχές δικαιοδοσίας εγγεγραμμένες στον ενωσιακό κατάλογο μη συνεργάσιμων περιοχών δικαιοδοσίας.

            Για να επαληθεύεται η συμμόρφωση με τον κανόνα που επιβάλλει την απουσία δεσμών με περιοχές δικαιοδοσίας εγγεγραμμένες στον ενωσιακό κατάλογο μη συνεργάσιμων περιοχών δικαιοδοσίας, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίζουν ότι όχι μόνο οι άμεσοι μέτοχοι αλλά και ο τελικός ιδιοκτήτης και όλες οι άλλες επιχειρήσεις υπό την ίδια ιδιοκτησία δεν έχουν τη φορολογική κατοικία τους ούτε έχουν συσταθεί σύμφωνα με τη νομοθεσία μιας εκ των εν λόγω περιοχών δικαιοδοσίας. Οι ιδιοκτήτες της επιχείρησης που λαμβάνει χρηματοδοτική στήριξη μπορούν να είναι νομικές οντότητες (π.χ. κεφαλαιουχικές εταιρείες, προσωπικές εταιρείες κ.λπ.), νομικά μορφώματα (π.χ. εμπιστεύματα) ή φυσικά πρόσωπα.
      Για τον καθορισμό του κατά πόσον μια επιχείρηση μπορεί να λάβει χρηματοδοτική στήριξη, θα πρέπει να είναι άνευ σημασίας ο αριθμός των βαθμίδων νομικών οντοτήτων ή νομικών μορφωμάτων που παρεμβάλλονται μεταξύ της επιχείρησης που είναι εγκατεστημένη στο κράτος μέλος το οποίο χορηγεί τη χρηματοδοτική στήριξη και της οντότητας σε δικαιοδοσία εγγεγραμμένη στον ενωσιακό κατάλογο.
      4.   ΕΞΑΙΡΕΣΕΙΣ

      Τα κράτη μέλη μπορούν να αγνοούν την ύπαρξη δεσμών με τις μη συνεργάσιμες περιοχές δικαιοδοσίας που περιλαμβάνονται στον κατάλογο, όταν η επιχείρηση αποδεικνύει ότι συντρέχει μία από τις ακόλουθες περιστάσεις:

                  α)

                  το επίπεδο της φορολογικής υποχρέωσης στο κράτος μέλος που χορηγεί τη στήριξη για μια δεδομένη χρονική περίοδο (π.χ. τα τρία τελευταία έτη) θεωρείται επαρκές σε σύγκριση με τον συνολικό κύκλο εργασιών ή το επίπεδο των δραστηριοτήτων της επιχείρησης που λαμβάνει τη στήριξη, σε εθνικό επίπεδο και σε επίπεδο ομίλου, κατά την ίδια περίοδο.

                  β)

                  η επιχείρηση αναλαμβάνει νομικώς δεσμευτικές υποχρεώσεις να άρει τους δεσμούς της με τις μη συνεργάσιμες περιοχές δικαιοδοσίας που περιλαμβάνονται στον ενωσιακό κατάλογο εντός σύντομου χρονικού διαστήματος, με την προϋπόθεση ότι προβλέπεται η κατάλληλη παρακολούθηση και η επιβολή κυρώσεων σε περίπτωση μη συμμόρφωσης.

            Τα κράτη μέλη θα πρέπει να αγνοούν την ύπαρξη δεσμών με τις μη συνεργάσιμες περιοχές δικαιοδοσίας που περιλαμβάνονται στον κατάλογο, όταν η επιχείρηση έχει σημαντική οικονομική παρουσία (με την υποστήριξη προσωπικού, εξοπλισμού, στοιχείων ενεργητικού και εγκαταστάσεων, όπως αποδεικνύεται από τα σχετικά γεγονότα και περιστάσεις) και ασκεί ουσιαστική οικονομική δραστηριότητα σε μη συνεργάσιμες περιοχές δικαιοδοσίας που περιλαμβάνονται στον κατάλογο.
      Τα κράτη μέλη δεν θα πρέπει να εφαρμόζουν τις εξαιρέσεις αυτές, εάν δεν είναι σε θέση να επαληθεύσουν την ακρίβεια των πληροφοριών, κάτι που θα μπορούσε να οφείλεται στην ανεπαρκή ανταλλαγή πληροφοριών με την ενδιαφερόμενη τρίτη χώρα κατόπιν αιτήσεως, ιδίως στην απουσία φορολογικής σύμβασης που να επιτρέπει την ανταλλαγή πληροφοριών ή στην έλλειψη συνεργασίας από την οικεία περιοχή δικαιοδοσίας της τρίτης χώρας.
      5.   ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΚΑΙ ΕΠΙΒΟΛΗ

      Τα κράτη μέλη θα πρέπει να συμφωνήσουν σε εύλογες απαιτήσεις για την απόδειξη της απουσίας δεσμών με περιοχή δικαιοδοσίας εγγεγραμμένη στον ενωσιακό κατάλογο μη συνεργάσιμων περιοχών δικαιοδοσίας . Οι ακόλουθες αρχές αποσκοπούν στην παροχή βοήθειας στα κράτη μέλη για την εξασφάλιση της ταχείας εφαρμογής και της αποτελεσματικής επιβολής των απαιτήσεων:

                  α)

                  Για να απλουστευθούν οι διαδικασίες και να διευκολυνθεί η πρόσβαση στη χρηματοδοτική στήριξη, τα κράτη μέλη θα μπορούσαν να αποδέχονται αυτοπιστοποίηση από τους αιτούντες ως απόδειξη ότι συμμορφώνονται πλήρως με τις απαιτήσεις για τη λήψη της χρηματοδοτικής στήριξης. Η διαδικασία αυτή θα πρέπει να συμπληρωθεί με ενισχυμένους ελέγχους σε μεταγενέστερο στάδιο, με πλήρη χρήση των διαθέσιμων εργαλείων προκειμένου να μετριαστεί ο κίνδυνος μη συμμόρφωσης, όπως οι εκθέσεις ανά χώρα, η αυτόματη ανταλλαγή πληροφοριών περί χρηματοοικονομικών λογαριασμών, η ανταλλαγή πληροφοριών κατόπιν αιτήσεως ή η πρόσβαση σε πληροφορίες σχετικά με τον πραγματικό δικαιούχο.

                  β)

                  Τα κράτη μέλη θα πρέπει να προβλέπουν αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές κυρώσεις προκειμένου να αποθαρρύνονται οι ψευδείς ή ανακριβείς πληροφορίες από τους αιτούντες, συμπεριλαμβανομένης, τουλάχιστον, της ανάκτησης αχρεωστήτως χορηγηθείσας χρηματοδοτικής στήριξης.

                  γ)

                  Τα κράτη μέλη δεν θα πρέπει να επιτρέπουν την αυτοπιστοποίηση και θα πρέπει να διενεργούν ενισχυμένες επαληθεύσεις, όταν η συγκεκριμένη επιχείρηση έχει δεσμούς με περιοχές δικαιοδοσίας που περιλαμβάνονται στον ενωσιακό κατάλογο και διεκδικεί το ευεργέτημα μιας εξαίρεσης.

            6.   ΛΟΙΠΟΙ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ

      Τα κράτη μέλη θα πρέπει να απέχουν από την παροχή οικονομικής στήριξης σε επιχειρήσεις στις ακόλουθες περιπτώσεις:

                  —

                  όταν έχει διαπιστωθεί ότι μια επιχείρηση ή οι ιδιοκτήτες της έχουν καταδικαστεί τελεσίδικα για οποιοδήποτε από τα εγκλήματα που προβλέπονται στο άρθρο 57 παράγραφος 1 της οδηγίας 2014/24/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5)·

                  —

                  όταν έχει κριθεί με οριστική δικαστική ή διοικητική απόφαση ότι μια επιχείρηση ή οι ιδιοκτήτες της έχουν αθετήσει τις υποχρεώσεις τους όσον αφορά την καταβολή φόρων ή εισφορών κοινωνικής ασφάλισης σύμφωνα με το ισχύον δίκαιο.

            7.   ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ

      Τα κράτη μέλη καλούνται να ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με τα μέτρα που λαμβάνονται με σκοπό να εφαρμόσουν την παρούσα σύσταση.
      Η Επιτροπή είναι έτοιμη να συζητήσει με τα κράτη μέλη τα σχέδιά τους για να διασφαλιστεί ότι η χορήγηση κρατικής ενίσχυσης, ιδίως υπό μορφή ανακεφαλαιοποιήσεων, θα περιορίζεται στις επιχειρήσεις που καταβάλλουν το μερίδιο φόρων που τους αναλογεί.
      Η Επιτροπή θα δημοσιεύσει έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας σύστασης εντός τριετίας από την έκδοσή της.

         Βρυξέλλες, 14 Ιουλίου 2020.

               Για την Επιτροπή

            Paolo GENTILONI

               Μέλος της Επιτροπής

         (1)  Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με μια εξωτερική στρατηγική για πραγματική φορολόγηση, 28 Ιανουαρίου 2016 (https://eur-lex.europa.eu/resource.html?uri=cellar:b5aef3db-c5a7-11e5-a4b5-01aa75ed71a1.0022.02/DOC_1&format=PDF)

         (2)  Περιοχών δικαιοδοσίας που περιλαμβάνονται στο παράρτημα Ι των σχετικών συμπερασμάτων του Συμβουλίου (η καλούμενη «μαύρη λίστα»). Ο κατάλογος επικαιροποιείται τακτικά: https://ec.europa.eu/taxation_customs/tax-common-eu-list_en

         (3)  Οδηγία (ΕΕ) 2015/849 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Μαΐου 2015, σχετικά με την πρόληψη της χρησιμοποίησης του χρηματοπιστωτικού συστήματος για τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες ή για τη χρηματοδότηση της τρομοκρατίας, (ΕΕ L 141 της 5.6.2015, σ. 73).

         (4)  Ανακοίνωση της Επιτροπής — Προσωρινό πλαίσιο για τη λήψη μέτρων κρατικής ενίσχυσης με σκοπό να στηριχθεί η οικονομία κατά τη διάρκεια της τρέχουσας έξαρσης της νόσου COVID-19, C/2020/1863 (ΕΕ C 91I της 20.3.2020, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε στις 3 Απριλίου, στις 8 Μαΐου και στις 29 Ιουνίου 2020.

         (5)  Οδηγία 2014/24/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2014, σχετικά με τις δημόσιες προμήθειες (ΕΕ L 94 της 28.3.2014, σ. 65).


title: Συσταση του Συμβουλιου σχετικά με κοινό πλαίσιο για τη χρήση και την επικύρωση ταχειών δοκιμασιών αντιγόνων και την αμοιβαία αναγνώριση αποτελεσμάτων δοκιμασιών για τη νόσο COVID-19 στην ΕΕ 2021/C 24/01

text:
               22.1.2021

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 24/1

      ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
      σχετικά με κοινό πλαίσιο για τη χρήση και την επικύρωση ταχειών δοκιμασιών αντιγόνων και την αμοιβαία αναγνώριση αποτελεσμάτων δοκιμασιών για τη νόσο COVID-19 στην ΕΕ
      (2021/C 24/01)
      ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
      Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 168 παράγραφος 6,
      Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
      Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

                  (1)

                  Σύμφωνα με το άρθρο 168 παράγραφοι 1 και 2 της ΣΛΕΕ, κατά τον καθορισμό και την εφαρμογή όλων των πολιτικών και δράσεων της Ένωσης εξασφαλίζεται υψηλού επιπέδου προστασία της υγείας του ανθρώπου. Η δράση της Ένωσης καλύπτει, μεταξύ άλλων, την επαγρύπνηση για τις σοβαρές διασυνοριακές απειλές κατά της υγείας, την κήρυξη συναγερμού σε περίπτωση τέτοιων απειλών και την καταπολέμησή τους, ενθαρρύνει τη συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών στον τομέα αυτόν και, εν ανάγκη, στηρίζει τη δράση τους.

                  (2)

                  Σύμφωνα με το άρθρο 168 παράγραφος 7 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Ένωση σέβεται τις αρμοδιότητες των κρατών μελών όσον αφορά τη διαμόρφωση της πολιτικής τους στον τομέα της υγείας, καθώς και την οργάνωση και την παροχή υγειονομικών υπηρεσιών και ιατρικής περίθαλψης. Τα κράτη μέλη της ΕΕ είναι αρμόδια για τη λήψη αποφάσεων σχετικά με την εκπόνηση και την εφαρμογή διαγνωστικών στρατηγικών για τη νόσο COVID-19, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης ταχειών δοκιμασιών αντιγόνων, λαμβάνοντας υπόψη την επιδημιολογική και κοινωνική κατάσταση της οικείας χώρας καθώς και τον πληθυσμό-στόχο τον οποίο αφορά η διεξαγωγή των εξετάσεων.

                  (3)

                  Στις 15 Απριλίου η Επιτροπή εξέδωσε κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τις in vitro διαγνωστικές δοκιμασίες (τεστ) για τη νόσο COVID-19 και τις επιδόσεις τους (1), στις οποίες παρέχει εκτιμήσεις σχετικά με τις επιδόσεις των δοκιμασιών και συνιστά την επικύρωση των δοκιμασιών COVID-19 πριν από την εισαγωγή τους στη συνήθη κλινική πρακτική.

                  (4)

                  Στις 15 Ιουλίου η Επιτροπή εξέδωσε ανακοίνωση σχετικά με την ετοιμότητα της ΕΕ στον τομέα της υγείας για ταχεία αντίδραση σε περίπτωση περαιτέρω επιδημικών εξάρσεων της νόσου COVID-19 (2), στην οποία, μεταξύ άλλων μέτρων για την ενίσχυση της ετοιμότητας και των ικανοτήτων συντονισμένης αντίδρασης, επισημάνθηκε ότι οι διαγνωστικές εξετάσεις είναι ένας από τους κύριους τομείς δράσης που πρέπει να διερευνηθούν από τα κράτη μέλη και καθορίστηκαν συγκεκριμένα βασικά μέτρα που πρέπει να ληφθούν κατά τους προσεχείς μήνες.

                  (5)

                  Στις 28 Οκτωβρίου η Επιτροπή εξέδωσε σύσταση σχετικά με τις στρατηγικές για τη διεξαγωγή διαγνωστικών εξετάσεων για τη νόσο COVID-19, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης ταχειών δοκιμασιών αντιγόνων (3). Στη σύσταση καθορίζονται και παρέχονται στις χώρες κατευθυντήριες γραμμές όσον αφορά τα βασικά στοιχεία που πρέπει να λαμβάνουν υπόψη στις διαγνωστικές στρατηγικές τους για τη νόσο COVID-19, ενώ γίνονται επίσης και προτάσεις για τη χρήση ταχειών δοκιμασιών αντιγόνων.

                  (6)

                  Στις 18 Νοεμβρίου η Επιτροπή εξέδωσε σύσταση σχετικά με τη χρήση ταχειών δοκιμασιών αντιγόνων για τη διάγνωση της λοίμωξης από τον ιό SARS-CoV-2 (4), στην οποία εξειδικεύονται περαιτέρω επιμέρους τα κριτήρια τα οποία πρέπει να χρησιμοποιούνται κατά την επιλογή ταχειών δοκιμασιών αντιγόνων, τα πλαίσια εντός των οποίων ενδείκνυται η χρήση των ταχειών δοκιμασιών αντιγόνων, τους χειριστές των δοκιμασιών, καθώς επίσης την επικύρωση και την αμοιβαία αναγνώριση των ταχειών δοκιμασιών αντιγόνων και των αποτελεσμάτων τους. Ενώ είναι φθηνότερες και ταχύτερες, οι ταχείες δοκιμασίες αντιγόνων έχουν γενικά μικρότερη ευαισθησία δοκιμασίας από την RT-PCR.

                  (7)

                  Το ισχύον κανονιστικό πλαίσιο για τη διάθεση ταχειών δοκιμασιών αντιγόνων στην αγορά είναι η οδηγία 98/79/ΕΚ (5). Σύμφωνα με την οδηγία, για τις ταχείες δοκιμασίες αντιγόνων για τον SARS-CoV-2, ο κατασκευαστής πρέπει να καταρτίσει τεχνικό φάκελο από τον οποίο να προκύπτει με σαφήνεια ότι η δοκιμασία είναι ασφαλής και λειτουργεί σύμφωνα με τον προορισμό της, αποδεικνύοντας ότι συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις που ορίζονται στο παράρτημα I της οδηγίας.

                  (8)

                  Στις 26 Μαΐου 2022 η οδηγία 98/79/ΕΚ θα αντικατασταθεί από τον κανονισμό (ΕΕ) 2017/746 για τα in vitro διαγνωστικά ιατροτεχνολογικά προϊόντα (6). Σύμφωνα με τον κανονισμό, οι ταχείες δοκιμασίες αντιγόνων θα υπόκεινται σε ενισχυμένες απαιτήσεις όσον αφορά τις επιδόσεις του ιατροτεχνολογικού προϊόντος και σε διεξοδική αξιολόγηση από κοινοποιημένο οργανισμό. Αυτό μπορεί να μειώσει την πρόσθετη προσπάθεια που απαιτείται για την επικύρωση των εν λόγω δοκιμασιών πριν από τη χρήση τους στο πλαίσιο των εθνικών στρατηγικών.

                  (9)

                  Οι αποτελεσματικές διαγνωστικές εξετάσεις συμβάλλουν στην ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, καθώς επιτρέπουν τη λήψη στοχευμένων μέτρων απομόνωσης ή καραντίνας. Η αμοιβαία αναγνώριση των αποτελεσμάτων των δοκιμασιών για λοίμωξη από τον ιό SARS-CoV-2 οι οποίες διενεργούνται σε άλλα κράτη μέλη από πιστοποιημένους υγειονομικούς οργανισμούς, όπως προβλέπεται στο σημείο 18 της σύστασης (ΕΕ) 2020/1475 του Συμβουλίου (7), έχει ζωτική σημασία για τη διευκόλυνση της διασυνοριακής κυκλοφορίας, της διασυνοριακής ιχνηλάτησης επαφών και της θεραπείας.

                  (10)

                  Καθώς οι υποψήφιες και οι δυνάμει υποψήφιες προς ένταξη στην ΕΕ χώρες, όπως και οι χώρες που έχουν συνάψει με την ΕΕ συμφωνίες συνολικών και σε βάθος ζωνών ελεύθερων συναλλαγών (χώρες DCFTA), οφείλουν να ευθυγραμμιστούν με το κεκτημένο της ΕΕ, όπου συντρέχει περίπτωση, και δεδομένης της συμμετοχής ορισμένων από τις χώρες αυτές στις διαδικασίες κοινών προμηθειών της ΕΕ για τα σχετικά προϊόντα, η παρούσα πρόταση σύστασης του Συμβουλίου μπορεί επίσης να παρουσιάζει ενδιαφέρον και για τις εν λόγω χώρες,

            ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:

         Χρήση ταχειών δοκιμασιών αντιγόνων

      Με επιφύλαξη των αρμοδιοτήτων των κρατών μελών όσον αφορά τον καθορισμό των εθνικών τους πολιτικών περί δοκιμών, τα κράτη μέλη θα πρέπει:

                  1.

                  Να εξακολουθήσουν να χρησιμοποιούν ταχείες δοκιμασίες αντιγόνων ως τρόπο περαιτέρω ενίσχυσης της συνολικής τους ικανότητας διεξαγωγής διαγνωστικών εξετάσεων, ιδίως επειδή οι διαγνωστικές εξετάσεις εξακολουθούν να αποτελούν βασικό πυλώνα για τον έλεγχο και τον μετριασμό της συνεχιζόμενης πανδημίας COVID-19, καθώς επιτρέπουν την κατάλληλη και ταχεία ιχνηλάτηση επαφών και την εφαρμογή άμεσων και στοχευμένων μέτρων απομόνωσης και καραντίνας.

                  2.

                  Να εξετάζουν πρωτίστως τη χρήση ταχειών δοκιμασιών αντιγόνων σε περιπτώσεις περιορισμένης ικανότητας διενέργειας δοκιμασιών ενίσχυσης νουκλεϊκών οξέων (NAAT), ιδίως δοκιμασιών RT-PCR, ή όταν ο μεγάλος χρόνος που μεσολαβεί μεταξύ της υποβολής του αιτήματος για διαγνωστική εξέταση και της λήψης του σχετικού αποτελέσματος εξαλείφει την κλινική χρησιμότητα, πράγμα που θα παρεμπόδιζε τον ταχύ εντοπισμό των μολυσμένων κρουσμάτων και θα μείωνε τον αντίκτυπο των προσπαθειών ιχνηλάτησης επαφών.

                  3.

                  Να εξασφαλίζουν ότι οι ταχείες δοκιμασίες αντιγόνων διεξάγονται από εκπαιδευμένο υγειονομικό προσωπικό ή άλλους εκπαιδευμένους χειριστές, κατά περίπτωση, και σύμφωνα με τις εθνικές προδιαγραφές, καθώς και σε αυστηρή συμμόρφωση με τις οδηγίες του παρασκευαστή, και ότι υπόκεινται σε ποιοτικό έλεγχο. Εάν η έρευνα δείξει ότι οι ταχείες δοκιμασίες αντιγόνων μπορούν να διεξάγονται υπό ορισμένες συνθήκες από το ίδιο το άτομο που υποβάλλεται σε τεστ, αντί από εκπαιδευμένο επαγγελματία του τομέα της υγείας ή άλλον εκπαιδευμένο φορέα, θα μπορούσε επίσης να εξεταστεί το ενδεχόμενο αυτοδιάγνωσης με ή χωρίς επαγγελματική καθοδήγηση.

                  4.

                  Να επενδύσουν στην κατάρτιση και, κατά περίπτωση, στην πιστοποίηση του υγειονομικού προσωπικού και των άλλων χειριστών όσον αφορά τη διενέργεια δειγματοληψιών και τεστ, εξασφαλίζοντας έτσι επαρκείς ικανότητες και διασφαλίζοντας τη συλλογή δειγμάτων καλής ποιότητας.

                  5.

                  Να εξασφαλίζουν την καταγραφή των αποτελεσμάτων των ταχειών δοκιμασιών αντιγόνων στα αντίστοιχα εθνικά συστήματα συλλογής και αναφοράς δεδομένων, οσάκις είναι εφικτό.

                  6.

                  Να εξετάζουν, ειδικότερα, τη χρήση ταχειών δοκιμασιών αντιγόνων στις ακόλουθες καταστάσεις και πλαίσια:

                              α)

                              Διάγνωση της νόσου COVID-19 σε συμπτωματικά κρούσματα, ανεξάρτητα από το πλαίσιο ή την κατάσταση. Οι ταχείες δοκιμασίες αντιγόνων θα πρέπει να χρησιμοποιούνται εντός των πρώτων 5 ημερών μετά την εμφάνιση συμπτωμάτων, όταν το ιικό φορτίο είναι υψηλότερο. Οι ασθενείς που εισάγονται σε νοσοκομεία ή οι πολίτες που εισάγονται σε δομές κοινωνικής μέριμνας και παρουσιάζουν συμπτώματα συμβατά με τη νόσο COVID-19 θα πρέπει κατά προτίμηση να υποβάλλονται σε διαγνωστική εξέταση κατά την εισαγωγή τους.

                              β)

                              Επαφές επιβεβαιωμένων κρουσμάτων: σε ασυμπτωματικές επαφές θα πρέπει να πραγματοποιείται ταχεία δοκιμασία αντιγόνων το συντομότερο δυνατόν και εντός των πρώτων 7 ημερών μετά την επαφή, σύμφωνα με τις ισχύουσες οδηγίες.

                              γ)

                              Συρροές εξάρσεων, για την έγκαιρη ανίχνευση και απομόνωση των κρουσμάτων. Η εξέταση τόσο των συμπτωματικών όσο και των ασυμπτωματικών κρουσμάτων στο πλαίσιο αυτό είναι σημαντική.

                              δ)

                              Προσυμπτωματικός έλεγχος σε περιοχές υψηλού κινδύνου και κλειστά περιβάλλοντα, όπως νοσοκομεία, άλλα περιβάλλοντα υγειονομικής περίθαλψης, εγκαταστάσεις μακροχρόνιας φροντίδας, όπως οίκοι ευγηρίας και περίθαλψης ή δομές φιλοξενίας για άτομα με αναπηρία, σχολεία, φυλακές, κέντρα κράτησης ή άλλες δομές υποδοχής για αιτούντες άσυλο και μετανάστες, καθώς και για αστέγους. Σε περίπτωση επαναλαμβανόμενου προσυμπτωματικού ελέγχου, αυτός θα πρέπει να διενεργείται κάθε 2-4 ημέρες όταν αυτό είναι εφικτό και τουλάχιστον το πρώτο θετικό αποτέλεσμα που εντοπίζεται με ταχεία δοκιμασία αντιγόνων θα πρέπει να επιβεβαιώνεται με τεστ RT-PCR.

                              ε)

                              Σε επιδημιολογικές καταστάσεις ή περιοχές στις οποίες το ποσοστό θετικότητας των δοκιμασιών είναι υψηλό ή πολύ υψηλό (π.χ. > 10 %), μπορούν να χρησιμοποιηθούν στο πλαίσιο των εθνικών αρμοδιοτήτων ταχείες δοκιμασίες αντιγόνων για τον προσυμπτωματικό έλεγχο ολόκληρου του πληθυσμού, λαμβάνοντας υπόψη και θέτοντας σε εφαρμογή κατάλληλο πρόγραμμα αξιολόγησης για τη μέτρηση του αντικτύπου. Η διαδικασία αυτή απαιτεί τον καθορισμό ειδικών διαστημάτων μεταξύ των προς επανάληψη δοκιμασιών. Το ECDC θα στηρίξει τα κράτη μέλη στο πλαίσιο αυτό μέσω της δημοσίευσης επικαιροποιημένων οδηγιών σχετικά με τις διαγνωστικές εξετάσεις για τη νόσο COVID-19, στις οποίες θα αναλυθούν τα πλεονεκτήματα και οι προκλήσεις των δοκιμασιών σε επίπεδο πληθυσμού και της χρήσης ταχειών δοκιμασιών αντιγόνων στο πλαίσιο αυτό.

                  7.

                  Να εξασφαλίζουν, αφενός, την εφαρμογή στρατηγικών που διευκρινίζουν πότε απαιτείται επιβεβαιωτική διαγνωστική εξέταση με RT-PCR ή δεύτερη ταχεία δοκιμασία αντιγόνων, όπως ορίζεται στη σύσταση της Επιτροπής της 18ης Νοεμβρίου 2020, και, αφετέρου, την ύπαρξη επαρκών ικανοτήτων για επιβεβαιωτικές διαγνωστικές εξετάσεις.

                  8.

                  Να εξασφαλίζουν την εφαρμογή των κατάλληλων μέτρων βιοασφάλειας, τα οποία περιλαμβάνουν τη διαθεσιμότητα επαρκών μέσων ατομικής προστασίας για το υγειονομικό προσωπικό και τους άλλους εκπαιδευμένους χειριστές που συμμετέχουν στη συλλογή δειγμάτων, ιδίως όταν χρησιμοποιούνται ταχείες δοκιμασίες αντιγόνων στο πλαίσιο προσυμπτωματικού ελέγχου σε επίπεδο πληθυσμού και ο αριθμός των χειριστών που εκτελούν δοκιμασίες είναι σημαντικός.

                  9.

                  Να εξακολουθήσουν να παρακολουθούν τις εξελίξεις που αφορούν άλλες ταχείες δοκιμασίες με βάση τα νουκλεϊκά οξέα για την ανίχνευση λοίμωξης από SARS-CoV-2 (8), καθώς και την ανάπτυξη ορολογικών διαγνωστικών εξετάσεων και πολυπλεκτικών τεχνικών. Αν χρειαστεί, θα πρέπει να προσαρμόσουν αναλόγως τις διαγνωστικές στρατηγικές και προσεγγίσεις τους όσον αφορά τη χρήση ταχειών δοκιμασιών αντιγόνων. Επιπλέον, θα πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά και να αντιμετωπίζονται με την υποστήριξη του ECDC οι εξελίξεις που αφορούν τη δυνατότητα αυτοδειγματοληψίας για ταχεία δοκιμασία αντιγόνων, π.χ. για την αντιμετώπιση ελλείψεων όσον αφορά τις ικανότητες διενέργειας δοκιμασιών και τους πόρους για δειγματοληψία από εκπαιδευμένους χειριστές.

                  10.

                  Να εξακολουθήσουν να παρακολουθούν και να αξιολογούν τις ανάγκες διενέργειας διαγνωστικών εξετάσεων ανάλογα με τις επιδημιολογικές εξελίξεις και τους στόχους που καθορίζονται στις εθνικές, περιφερειακές και τοπικές διαγνωστικές στρατηγικές και να διασφαλίζουν τη διάθεση αντίστοιχων πόρων και ικανοτήτων, ώστε να ανταποκρίνονται στη σχετική ζήτηση.

         Επικύρωση και αμοιβαία αναγνώριση ταχειών δοκιμασιών αντιγόνων και δοκιμασιών RT-PCR

      Τα κράτη μέλη θα πρέπει:

                  11.

                  Με επιφύλαξη της οδηγίας 98/79/ΕΚ, να συμφωνήσουν, να τηρούν και να κοινοποιούν στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων (ECDC) και την Επιτροπή (9) κοινό και ενημερωμένο κατάλογο ταχειών δοκιμασιών αντιγόνων για τη νόσο COVID-19 οι οποίες θεωρούνται κατάλληλες για χρήση στο πλαίσιο των καταστάσεων που περιγράφονται στο σημείο 6 και συνάδουν με τις διαγνωστικές στρατηγικές των χωρών και οι οποίες:

                              α)

                              φέρουν σήμανση CE·

                              β)

                              πληρούν τις στοιχειώδεις απαιτήσεις επιδόσεων, οι οποίες για την ευαισθησία είναι ≥ 90% και για την ειδικότητα είναι ≥ 97%.

                              γ)

                              έχουν επικυρωθεί από τουλάχιστον ένα κράτος μέλος ως κατάλληλες να χρησιμοποιηθούν στο πλαίσιο της νόσου COVID-19, με παροχή λεπτομερειών σχετικά με τη μεθοδολογία και τα αποτελέσματα των σχετικών μελετών, όπως τον τύπο δείγματος που χρησιμοποιήθηκε για την επικύρωση, το πλαίσιο μέσα στο οποίο αξιολογήθηκε η χρήση της δοκιμασίας και το κατά πόσον προέκυψαν δυσκολίες όσον αφορά τα απαιτούμενα κριτήρια ευαισθησίας ή άλλα στοιχεία επιδόσεων.

                  12.

                  Να συμφωνήσουν στην ανάγκη τακτικής επικαιροποίησης των ταχειών δοκιμασιών αντιγόνων που περιλαμβάνονται στον κοινό κατάλογο που αναφέρεται στο σημείο 11, ιδίως καθώς θα καθίστανται διαθέσιμα νέα αποτελέσματα από ανεξάρτητες μελέτες επικύρωσης και θα εισέρχονται νέες δοκιμασίες στις αγορές. Οι μελλοντικές ενημερώσεις του καταλόγου θα πρέπει επίσης να λαμβάνουν υπόψη τον τρόπο με τον οποίο οι μεταλλάξεις του ιού SARS-CoV-2 μπορούν να επηρεάσουν την αποτελεσματικότητα όλων των επιμέρους ταχειών δοκιμασιών αντιγόνων, ώστε να μπορούν να διαγράφονται από τον κατάλογο οι δοκιμασίες που δεν θεωρούνται πλέον αποτελεσματικές. Η επίδραση των μεταλλάξεων του ιού SARS-CoV-2 στην αποτελεσματικότητα των τεστ RT-PCR θα πρέπει επίσης να επανεξετάζεται τακτικά.

                  13.

                  Να εξακολουθήσουν να επενδύουν στη διεξαγωγή ανεξάρτητων και ειδικών για τα εκάστοτε πλαίσια μελετών επικύρωσης ταχειών δοκιμασιών αντιγόνων, με στόχο την αξιολόγηση της απόδοσής τους έναντι των δοκιμασιών NAAT, και ιδίως των δοκιμασιών RT-PCR. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να συμφωνήσουν σε ένα πλαίσιο για τις εν λόγω μελέτες επικύρωσης, π.χ. περιγράφοντας λεπτομερώς τις μεθόδους που πρέπει να χρησιμοποιούνται και καθορίζοντας τους τομείς προτεραιότητας και τις καταστάσεις στις οποίες απαιτούνται μελέτες επικύρωσης. Το πλαίσιο αυτό θα πρέπει να πληροί τις απαιτήσεις που περιγράφονται στις τεχνικές οδηγίες του ECDC σχετικά με τις ταχείες δοκιμασίες αντιγόνων (10). Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίσουν τον διαμοιρασμό πλήρων συνόλων δεδομένων επικύρωσης, όπου αυτό είναι δυνατόν, λαμβάνοντας υπόψη τη σχετική γενική νομοθεσία για την προστασία των δεδομένων.

                  14.

                  Να εξακολουθήσουν να συνεργάζονται σε επίπεδο ΕΕ όσον αφορά την αξιολόγηση των στοιχείων που συγκεντρώνονται από τη χρήση των ταχειών δοκιμασιών αντιγόνων στην κλινική πρακτική, μεταξύ άλλων μέσω της κοινής δράσης EUnetHTA και άλλων πιθανών μελλοντικών μηχανισμών συνεργασίας.

                  15.

                  Να συμφωνήσουν ως προς μια δέσμη ταχειών δοκιμασιών αντιγόνων τα αποτελέσματα των οποίων θα αναγνωρίζουν αμοιβαία για τη λήψη μέτρων δημόσιας υγείας, με βάση τις πληροφορίες που περιλαμβάνονται στον κοινό κατάλογο που αναφέρεται στο σημείο 11.

                  16.

                  Να εξετάζουν, όταν ενημερώνεται ο κατάλογος που αναφέρεται στο σημείο 11, κατά πόσον κάποια ταχεία δοκιμασία αντιγόνων θα πρέπει να αφαιρεθεί ή να προστεθεί στη δέσμη ταχειών δοκιμασιών αντιγόνων των οποίων τα αποτελέσματα αναγνωρίζονται αμοιβαία.

                  17.

                  Να αναγνωρίζουν αμοιβαία τα αποτελέσματα των τεστ RT-PCR για λοίμωξη από τη νόσο COVID-19 που διενεργούνται σε άλλα κράτη μέλη από πιστοποιημένους υγειονομικούς φορείς.

                  18.

                  Προκειμένου να διευκολυνθεί στην πράξη η αμοιβαία αναγνώριση των αποτελεσμάτων των ταχειών δοκιμασιών αντιγόνων και των τεστ RT-PCR, όπως προβλέπεται στο σημείο 18 της σύστασης 2020/1475 του Συμβουλίου, να εγκρίνουν ένα κοινό τυποποιημένο σύνολο δεδομένων που πρέπει να περιλαμβάνει το έντυπο για τα πιστοποιητικά αποτελεσμάτων των δοκιμασιών.

                  19.

                  Να διερευνήσουν την ανάγκη και τη δυνατότητα, καθώς και τον απαιτούμενο χρόνο και τις δαπάνες για τη δημιουργία ψηφιακής πλατφόρμας που θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την επικύρωση της γνησιότητας των τυποποιημένων πιστοποιητικών των διαγνωστικών εξετάσεων για τη νόσο COVID-19 (τόσο για τις ταχείες δοκιμασίες αντιγόνων όσο και για τα τεστ RT-PCR),και να κοινοποιήσουν τα αποτελέσματα των εν λόγω συζητήσεων στην Επιτροπή.

         Βρυξέλλες, 21 Ιανουαρίου 2021.

               Για το Συμβούλιο

               Ο/Η Πρόεδρος

            (Ms) Ana Paula ZACARIAS

         (1)  ΕΕ C 122 I της 15.4.2020, σ. 1.

         (2)  COM(2020) 318 final

         (3)  ΕΕ L 360 της 30.10.2020, σ. 43.

         (4)  ΕΕ L 392 της 23.11.2020, σ. 63.

         (5)  ΕΕ L 331 της 7.12.1998, σ. 1.

         (6)  ΕΕ L 117 της 5.5.2017, σ. 176. Ο κανονισμός προβλέπει μεταβατική περίοδο η οποία αρχίζει από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του (Μάιος 2017), κατά τη διάρκεια της οποίας η συμμόρφωση των in vitro διαγνωστικών ιατροτεχνολογικών προϊόντων μπορεί να αξιολογείται είτε βάσει του κανονισμού είτε βάσει της οδηγίας 98/79/ΕΚ.

         (7)  ΕΕ L 337 της 14.10.2020, σ. 3.

         (8)  Για παράδειγμα: RT-LAMP (ισοθερμική ενίσχυση μέσω βρόχου με αντίστροφη μεταγραφή), TMA (ενίσχυση μέσω μεταγραφής) και CRISPR (συγκεντρωμένες τακτικά παρεμβαλλόμενες σύντομες παλινδρομικές επαναλήψεις).

         (9)  Βάση δεδομένων της Επιτροπής: JRC COVID-19 In Vitro Diagnostic Devices and Test Methods

         (10)  Options for the use of rapid antigen tests for COVID-19 in the EU/EEA and the UK. Stockholm 19 November 2020. ECDC: Stockholm; 2020.