title: 2004/787/ΕΚ: Σύσταση της Επιτροπής, της 4ης Οκτωβρίου 2004, σχετικά με τεχνικές κατευθυντήριες γραμμές για τη δειγματοληψία και την ανίχνευση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών και υλικών παραγόμενων από γενετικώς τροποποιημένους οργανισμούς ως προϊόντων ή συστατικών προϊόντων στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1830/2003Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ

text:
               24.11.2004

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 348/18

      ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

   της 4ης Οκτωβρίου 2004
   σχετικά με τεχνικές κατευθυντήριες γραμμές για τη δειγματοληψία και την ανίχνευση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών και υλικών παραγόμενων από γενετικώς τροποποιημένους οργανισμούς ως προϊόντων ή συστατικών προϊόντων στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1830/2003
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   (2004/787/ΕΚ)
   Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
   Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 211 δεύτερο εδάφιο,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               O κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1830/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 2003, σχετικά με την ιχνηλασιμότητα και την επισήμανση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών και την ιχνηλασιμότητα τροφίμων και ζωοτροφών που παράγονται από γενετικώς τροποποιημένους οργανισμούς, και για την τροποποίηση της οδηγίας 2001/18/ΕΚ (1) προβλέπει σύστημα διαβίβασης πληροφοριών μεταξύ των φορέων διακίνησης και διατήρησης αυτών των πληροφοριών, σε κάθε φάση της διάθεσης στην αγορά προϊόντων που περιέχουν γενετικώς τροποποιημένους οργανισμούς, εφεξής καλούμενους «ΓΤΟ» ή αποτελούνται από ΓΤΟ, και των τροφίμων ή ζωοτροφών που παράγονται από ΓΤΟ, αλλά δεν απαιτεί από τους φορείς διακίνησης να συλλέγουν δείγματα και να υποβάλλουν σε δοκιμές τα προϊόντα με σκοπό την ανίχνευση της παρουσίας ΓΤΟ ή υλικών παραγόμενων από ΓΤΟ, σε κάθε φάση της διάθεσής τους στην αγορά.

               (2)

               Σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1830/2003, τα κράτη μέλη μεριμνούν ωστόσο για τη διεξαγωγή, όπου παρίσταται ανάγκη, επιθεωρήσεων και άλλων ελέγχων, συμπεριλαμβανομένων δειγματοληψιών και (ποιοτικών και ποσοτικών) δοκιμών, προκειμένου να εξασφαλίζουν τη συμμόρφωση προς τον υπόψη κανονισμό.

               (3)

               Προκειμένου να διευκολυνθεί η συντονισμένη εφαρμογή των ανωτέρω επιθεωρήσεων και ελέγχων, στην παράγραφο 2 του άρθρου 9 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1830/2003 προβλέπεται η απαίτηση να καθοριστούν τεχνικές κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τις δειγματοληψίες και τις δοκιμές ΓΤΟ και υλικών που παράγονται από ΓΤΟ στα τρόφιμα και τις ζωοτροφές.

               (4)

               Οι εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές πρέπει να καλύπτουν προϊόντα για τα οποία έχει χορηγηθεί άδεια διάθεσης στην αγορά αλλά να εφαρμόζονται με την επιφύλαξη των διατάξεων της παραγράφου 5 του άρθρου 4 της οδηγίας 2001/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (2), σχετικά με τους ΓΤΟ για τους οποίους δεν έχει χορηγηθεί άδεια στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

               (5)

               Η δειγματοληψία και η ανίχνευση πρέπει να εκτελούνται βάσει έγκυρων επιστημονικών και στατιστικών πρωτοκόλλων, ώστε να είναι δυνατή η ανίχνευση της παρουσίας ΓΤΟ ή υλικών παραγόμενων από ΓΤΟ με το δέον επίπεδο εμπιστοσύνης.

               (6)

               Για την εκπόνηση των κατευθυντηρίων γραμμών, ζητήθηκε η γνώμη της επιτροπής η οποία έχει συσταθεί βάσει του άρθρου 30 της οδηγίας 2001/18/ΕΚ και λήφθηκαν υπόψη οι εργασίες των αρμοδίων εθνικών αρχών, της μόνιμης επιτροπής για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων και του Κοινοτικού Εργαστηρίου Αναφοράς.

               (7)

               Όταν απαιτείται συμμόρφωση παρτίδων μη γενετικώς τροποποιημένων σπόρων ή άλλου πολλαπλασιαστικού υλικού φυτών προς πρότυπα σχετικά με την τυχαία ή την τεχνικώς αναπόφευκτη παρουσία γενετικώς τροποποιημένων σπόρων ή άλλου πολλαπλασιαστικού υλικού φυτών, είναι σκόπιμη η κατάρτιση νομικώς δεσμευτικού πρωτοκόλλου, στο πλαίσιο της ειδικής νομοθεσίας για τους σπόρους προς σπορά και άλλο πολλαπλασιαστικό υλικό φυτών, για τη δειγματοληψία και την ανίχνευση γενετικώς τροποποιημένων σπόρων ή άλλου πολλαπλασιαστικού υλικού φυτών· όπου έχει εφαρμογή, τα παρεχόμενα στο εν λόγω πρωτόκολλο στοιχεία πρέπει να χρησιμεύουν και ως βάση για τη δειγματοληψία και την ανίχνευση άλλων ΓΤ ειδών καλλιεργειών που δεν καλύπτονται από την προαναφερόμενη νομοθεσία,

         ΣΥΝΙΣΤΑ:
   I.   ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ

               1.

               Για την εκπλήρωση των απαιτήσεων που προβλέπονται στην παράγραφο 1 του άρθρου 9 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1830/2003, τα κράτη μέλη οφείλουν να λαμβάνουν υπόψη τα εξής:

                           α)

                           την τήρηση της σχετικής νομοθεσίας από τους φορείς διακίνησης κατά το παρελθόν·

                           β)

                           την αξιοπιστία των ελέγχων που έχουν εκτελέσει οι φορείς διακίνησης στο παρελθόν·

                           γ)

                           τις περιπτώσεις όπου υπάρχουν υπόνοιες μη τήρησης της νομοθεσίας·

                           δ)

                           τη χρήση μέσων τα οποία να είναι ανάλογα προς τους επιθυμητούς ειδικούς στόχους και να λαμβάνουν ιδίως υπόψη την αποκτηθείσα εμπειρία·

                           ε)

                           το βαθμό ετερογένειας και το σημείο της αλυσίδας παραγωγής στο οποίο εκτελούνται οι δοκιμές.

               2.

               Οι επίσημοι έλεγχοι πρέπει να εκτελούνται απροειδοποίητα, εκτός από τις περιπτώσεις όπου απαιτείται προηγούμενη κοινοποίηση στο φορέα διακίνησης.

               3.

               Οι επίσημοι έλεγχοι πρέπει να εκτελούνται σε οποιαδήποτε φάση της παραγωγής, κατεργασίας, αποθήκευσης και διανομής προϊόντων τα οποία περιέχουν ή ενδέχεται να περιέχουν ΓΤΟ ή τροφίμων και ζωοτροφών παραγόμενων από ΓΤΟ, καθώς και στο σημείο εισαγωγής (3).

               4.

               Οι επίσημοι έλεγχοι πρέπει να εκτελούνται χωρίς να γίνεται διάκριση μεταξύ προϊόντων προς εξαγωγή εκτός Κοινότητας και προϊόντων που προορίζονται για διάθεση στην αγορά της Κοινότητας.

               5.

               Οι φορείς διακίνησης των οποίων τα προϊόντα υπόκεινται σε δειγματοληψία και ανάλυση πρέπει να μπορούν να ζητήσουν δεύτερη γνωμοδότηση. Οι επίσημοι φορείς πρέπει να συλλέγουν επαρκή αριθμό δειγμάτων αντιπαραβολής για λόγους επιβολής και διαιτησίας, ώστε να εξασφαλίζεται στους φορείς διακίνησης το δικαίωμα ένστασης και να υπάρχει δυνατότητα δεύτερης γνωμοδότησης, όπως προβλέπεται στις εθνικές νομοθεσίες.

               6.

               Είναι δυνατόν να εφαρμοστούν στρατηγικές δειγματοληψίας εναλλακτικές ως προς αυτές που συνιστώνται στις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές.

               7.

               Είναι δυνατόν να εφαρμοστούν στρατηγικές ανάλυσης εναλλακτικές ως προς αυτές που συνιστώνται στις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές, εφόσον οι μέθοδοι αυτοί έχουν εγκριθεί από το Κοινοτικό Εργαστήριο Αναφοράς το οποίο ιδρύθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1829/2003.

               8.

               Με την επιφύλαξη των ειδικών απαιτήσεων της κοινοτικής νομοθεσίας περί ελέγχου τροφίμων, ζωοτροφών και λοιπών ελέγχων, και ιδίως της οδηγίας 95/53/ΕΚ για τον καθορισμό των αρχών οργάνωσης των επίσημων ελέγχων στον τομέα της διατροφής των ζώων, της οδηγίας 70/373/ΕΟΚ περί εισαγωγής τρόπων λήψεως δειγμάτων και μεθόδων κοινοτικής αναλύσεως για τον επίσημο έλεγχο των ζωοτροφών, της οδηγίας 89/397/ΕΟΚ σχετικά με τον επίσημο έλεγχο των τροφίμων και της οδηγίας 93/99/ΕΟΚ σχετικά με τα πρόσθετα μέτρα που αφορούν τον επίσημο έλεγχο των τροφίμων, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι εκτελούνται επίσημοι έλεγχοι προς εκπλήρωση των στόχων του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1830/2003.

         II.   ΟΡΙΣΜΟΙ

               α)

               Ως παρτίδα ορίζεται μια διακριτή και καθορισμένη ποσότητα υλικού.
               Στους ακόλουθους ορισμούς λαμβάνεται υπόψη ο τύπος υλικού που αποτελεί μια παρτίδα και εφαρμόζονται τα πρότυπα ISTA, ISO 6644, ISO 13690 και FAO (διεθνή πρότυπα για φυτοϋγειονομικά μέτρα):

                              Παρτίδα σπόρων προς σπορά: συγκεκριμένη ποσότητα σπόρων προς σπορά, ενιαία και αναγνωρίσιμη με φυσικά μέσα, η οποία δεν υπερβαίνει το μέγιστο μέγεθος παρτίδας όπως ορίζεται στις οδηγίες για τους σπόρους προς σπορά και η οποία αποτελεί το σύνολο ή τμήμα ενός φορτίου.

                              Παρτίδα άλλου πολλαπλασιαστικού υλικού φυτών: αριθμός μονάδων ενός ενιαίου προϊόντος αναγνωρίσιμου λόγω ομοιογενούς σύστασης, προέλευσης κ.λπ. ο οποίος δεν υπερβαίνει το μέγιστο μέγεθος παρτίδας όπως ορίζεται στη νομοθεσία για τα άλλα πολλαπλασιαστικά υλικά φυτών, και ο οποίος αποτελεί το σύνολο ή τμήμα ενός φορτίου.

                              Παρτίδα τροφίμων και ζωοτροφών: ποσότητα προϊόντος που αποστέλλεται ή παραλαμβάνεται σε μία εφάπαξ αποστολή και καλύπτεται από ιδιαίτερη σύμβαση ή έγγραφο αποστολής.

               β)

                  Στοιχειώδες δείγμα: μικρή ίση ποσότητα προϊόντος λαμβανόμενη από κάθε χωριστό σημείο δειγματοληψίας της παρτίδας, σε όλο το βάθος της παρτίδας (στατική δειγματοληψία), ή λαμβανόμενη από τη ροή του προϊόντος σε καθορισμένο χρονικό διάστημα (δειγματοληψία ρεόντων προϊόντων).

               γ)

                  Στοιχειώδες δείγμα αρχείου: στοιχειώδες δείγμα το οποίο διατηρείται για συγκεκριμένη χρονική περίοδο για συμπληρωματικές αναλύσεις.

               δ)

                  Συνολικό δείγμα: ποσότητα προϊόντος που λαμβάνεται με συνδυασμό και ανάμειξη των στοιχειωδών δειγμάτων που έχουν ληφθεί από συγκεκριμένη παρτίδα.

               ε)

                  Εργαστηριακό δείγμα: ποσότητα προϊόντος που λαμβάνεται από το συνολικό δείγμα και προορίζεται για εργαστηριακούς ελέγχους και δοκιμές.

               στ)

                  Αναλυτικό δείγμα: ομοιογενοποιημένο εργαστηριακό δείγμα, το οποίο αποτελείται είτε από το σύνολο του εργαστηριακού δείγματος είτε από αντιπροσωπευτικό τμήμα του.

               ζ)

                  Δείγμα αντιπαραβολής: δείγμα διατηρούμενο για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα για λόγους επιβολής ή διαιτησίας.

               η)

                  Εκατοστιαία αναλογία ΓΤ DNA: η εκατοστιαία αναλογία του αριθμού αντιγράφων του ΓΤ DNA προς τον αριθμό αντιγράφων του DNA της ταξινομικής ομάδας στόχου, υπολογιζόμενη με βάση απλοειδή γονιδιώματα.

         III.   ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ ΔΕΙΓΜΑΤΟΛΗΨΙΑΣ

               1.

               Όταν τα κράτη μέλη επιθεωρούν ή ελέγχουν τη συμμόρφωση των φορέων διακίνησης προς τα άρθρα 4 και 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1830/2003, οφείλουν να λαμβάνουν υπόψη τις κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τα πρωτόκολλα δειγματοληψίας προϊόντων που συνίστανται από ΓΤΟ, τους περιέχουν ή παράγονται από αυτούς.

               2.

               Το Κοινοτικό Εργαστήριο Αναφοράς το οποίο ιδρύθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1829/2003 και τα εθνικά εργαστήρια που συναποτελούν το ευρωπαϊκό δίκτυο εργαστηρίων για τους ΓΤΟ (European Network of GMO Laboratories, εφεξής καλούμενo «ENGL»), θα παρέχουν περαιτέρω οδηγίες και βοήθεια σχετικά με τις μεθόδους δειγματοληψίας που εμπίπτουν στο πεδίο της παρούσας σύστασης.

               3.

               Πρέπει να χρησιμοποιούνται εναρμονισμένες διαδικασίες δειγματοληψίας για την ανίχνευση της παρουσίας ΓΤΟ. Αυτές οι διαδικασίες πρέπει να εφαρμόζονται στις παρτίδες σπόρων και άλλου πολλαπλασιαστικού υλικού φυτών, τροφίμων, ζωοτροφών και γεωργικών προϊόντων.

               4.

               Για να εξασφαλιστεί ότι τα δείγματα που συλλέγονται και αναλύονται είναι αντιπροσωπευτικά των διάφορων τύπων ελεγχόμενων γεωργικών προϊόντων ορίζονται οι διαδικασίες δειγματοληψίας που ακολουθούν. Ενώ τα πρωτόκολλα δειγματοληψίας για την ανίχνευση της παρουσίας ΓΤ σπόρων προς σπορά και άλλου πολλαπλασιαστικού υλικού φυτών σε παρτίδες σπόρων πρέπει να καταρτίζονται σύμφωνα με την ειδική νομοθεσία για τους σπόρους προς σπορά και άλλο πολλαπλασιαστικό υλικό φυτών, οι μέθοδοι δειγματοληψίας για γεωργικά προϊόντα χύμα και για τρόφιμα και ζωοτροφές εξετάζονται σε χωριστά τμήματα, λαμβάνοντας υπόψη τις συγκεκριμένες ιδιότητες των προϊόντων αυτών.

         IV.   ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ ΔΕΙΓΜΑΤΟΛΗΨΙΑΣ
   1.   Δειγματοληψία παρτίδων σπόρων προς σπορά και άλλου πολλαπλασιαστικού υλικού φυτών
   Το παρόν τμήμα αφορά την ανίχνευση γενετικώς τροποποιημένων (ΓΤ) σπόρων ή άλλου πολλαπλασιαστικού υλικού φυτών σε παρτίδες σπόρων ή άλλου πολλαπλασιαστικού υλικού φυτών μη γενετικώς τροποποιημένων ποικιλιών ή κλώνων, αφενός, και την ανίχνευση ΓΤ σπόρων προς σπορά και άλλου πολλαπλασιαστικού υλικού φυτών προερχόμενων από μετασχηματισμό διαφορετικό από τον προβλεπόμενο για μια παρτίδα σπόρων ή άλλου πολλαπλασιαστικού υλικού φυτών μιας ΓΤ ποικιλίας ή κλώνου, αφετέρου.
   Τα δείγματα πρέπει να συλλέγονται σύμφωνα με τις διεθνώς εφαρμοζόμενες μεθόδους και, όπου αρμόζει, από τα μεγέθη παρτίδων που ορίζονται στις οδηγίες του Συμβουλίου 66/401/ΕΟΚ, 66/402/ΕΟΚ, 68/193/ΕΟΚ, 92/34/ΕΟΚ, 98/56/ΕΟΚ, 1999/105/ΕΚ, 2002/54/ΕΚ, 2002/55/ΕΚ, 2002/56/ΕΚ και 2002/57/ΕΚ. Οι γενικές αρχές και μέθοδοι δειγματοληψίας σπόρων και άλλου πολλαπλασιαστικού υλικού φυτών πρέπει να είναι σύμφωνες με τους κανόνες της Διεθνούς Ένωσης Δοκιμής Σπόρων (ISTA) και το συναφές εγχειρίδιο δειγματοληψίας σπόρων της ISTA.
   Τα προγράμματα δειγματοληψίας και δοκιμών για τους σπόρους προς σπορά και το άλλο πολλαπλασιαστικό υλικό φυτών πρέπει να πληρούν τις απαιτήσεις της ειδικής νομοθεσίας για τους σπόρους και το άλλο πολλαπλασιαστικό υλικό φυτών όσον αφορά τους στατιστικούς κινδύνους. Το ποιοτικό επίπεδο των παρτίδων σπόρων ή άλλου πολλαπλασιαστικού υλικού φυτών και η σχετική στατιστική αβεβαιότητα ορίζονται σε σχέση με τις τιμές κατωφλίου για τους ΓΤΟ και έχουν σχέση με την εκατοστιαία αναλογία του αριθμού αντιγράφων του ΓΤ DNA προς τον αριθμό αντιγράφων του DNA της ταξινομικής ομάδας στόχου, υπολογιζόμενη με βάση απλοειδή γονιδιώματα.
   2.   Δειγματοληψία γεωργικών προϊόντων χύμα
   Το πρωτόκολλο δειγματοληψίας βασίζεται σε διαδικασία δύο σταδίων η οποία επιτρέπει, εάν χρειάζεται, να εκτιμηθούν η περιεκτικότητα σε ΓΤΟ και η σχετική αβεβαιότητα, εκφραζόμενη ως τυπική απόκλιση, χωρίς να επιβάλλεται οποιαδήποτε υπόθεση ως προς την πιθανή ετερογένεια των ΓΤΟ.
   Για να είναι δυνατή η εκτίμηση της τυπικής απόκλισης πρέπει, κατ' αρχάς, να λαμβάνεται ένα συνολικό δείγμα και το αναλυτικό δείγμα που προκύπτει από αυτό να αναλύεται για την ανίχνευση της παρουσίας ΓΤ υλικών. Όταν το αποτέλεσμα της ανάλυσης προσεγγίζει την καθορισμένη τιμή κατωφλίου (± 50 % της τιμής αυτής), συνιστάται ανάλυση των επιμέρους στοιχειωδών δειγμάτων αρχείου για να εκτιμηθεί η σχετική αβεβαιότητα.
   Πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα ακόλουθα έγγραφα:

               α)

               πρότυπο ISO 6644 (2002)·

               β)

               πρότυπο ISO 13690 (1999)·

               γ)

               πρότυπο ISO 5725 (1994)·

               δ)

               πρότυπο ISO 2859 (1985)·

               ε)

               πρότυπο ISO 542 (1990).

         2.1.   Πρωτόκολλο δειγματοληψίας παρτίδων γεωργικών προϊόντων χύμα
   Η δειγματοληψία γεωργικών προϊόντων χύμα (κόκκοι δημητριακών, ελαιούχοι σπόροι) συνιστάται να εκτελείται σύμφωνα με τις γενικές αρχές και τις μεθόδους δειγματοληψίας που περιγράφονται στα πρότυπα ISO 6644 και 13690. Στην περίπτωση ρεόντων προϊόντων, η περίοδος δειγματοληψίας ορίζεται, σύμφωνα προς το πρότυπο ISO 6644, ως: συνολικός χρόνος εκφόρτωσης/συνολικό αριθμό στοιχειωδών δειγμάτων. Σε περίπτωση στατικής δειγματοληψίας, τα στοιχειώδη δείγματα πρέπει να συλλέγονται σε συγκεκριμένα σημεία δειγματοληψίας. Τα σημεία δειγματοληψίας πρέπει να κατανέμονται ενιαία σε όλο τον όγκο της παρτίδας, σύμφωνα με τις αρχές που περιγράφονται στο πρότυπο ISO 13690. Ο αριθμός στοιχειωδών δειγμάτων ή σημείων δειγματοληψίας (όπου λαμβάνονται τα στοιχειώδη δείγματα για τη δημιουργία του συνολικού δείγματος και των στοιχειωδών δειγμάτων αρχείου) ορίζεται σύμφωνα με το μέγεθος της παρτίδας, ως εξής:

               Μέγεθος παρτίδας σε τόνους

               Μέγεθος του συνολικού δείγματος σε kg

               Αριθμός στοιχειωδών δειγμάτων

               ≤ 50

               5

               10

               100

               10

               20

               250

               25

               50

               ≥ 500

               50

               100

         Σε περίπτωση παρτίδων μεγέθους 50 έως 500 τόνων, το μέγεθος του συνολικού δείγματος πρέπει να ισούται με 0,01 % του συνολικού μεγέθους της παρτίδας. Σε περίπτωση παρτίδων μικρότερων των 50 τόνων, το μέγεθος του συνολικού δείγματος πρέπει να είναι 5 kg. Σε περίπτωση παρτίδων μεγαλύτερων των 500 τόνων, το μέγεθος του συνολικού δείγματος πρέπει να είναι 50 kg. Σε κάθε περίοδο δειγματοληψίας (συστηματική δειγματοληψία) ή σημείο δειγματοληψίας (στατική δειγματοληψία) πρέπει να συλλέγεται ένα στοιχειώδες δείγμα 1 kg και να επιμερίζεται σε δύο τμήματα του 0,5 kg: το ένα τμήμα για να χρησιμοποιηθεί ως στοιχειώδες δείγμα για την παραγωγή του συνολικού δείγματος και το άλλο για να αποθηκευτεί ως στοιχειώδες δείγμα αρχείου.
   Η δειγματοληψία υλικών μεγέθους μεγαλύτερου του κόκκου (π.χ. φρούτα, ριζώματα, πατάτες) πρέπει να εκτελείται σύμφωνα με το πρότυπο ISO 2859. Η δειγματοληψία ελαιούχων σπόρων πρέπει να εκτελείται σύμφωνα με το πρότυπο ISO 542.
   2.2.   Πρωτόκολλο για την παρασκευή αναλυτικών δειγμάτων
   Συνιστάται ένα πρωτόκολλο πολλαπλών σταδίων για να ελαχιστοποιηθεί το κόστος και να μεγιστοποιηθεί η στατιστική ισχύς σύμφωνα με προκαθορισμένα επίπεδα αποδοχής.
   Αρχικά, τα στοιχειώδη δείγματα που συλλέγονται όπως περιγράφεται στο σημείο 2.1 συνδυάζονται και αναμιγνύονται πλήρως, σύμφωνα με τις διαδικασίες που περιγράφονται στα πρότυπα ISO 13690 και 6644, ώστε να σχηματίσουν ένα συνολικό δείγμα.
   Το συνολικό δείγμα χρησιμοποιείται για να δημιουργηθεί ένα αναλυτικό δείγμα, σύμφωνα με τις διαδικασίες που περιγράφονται στα πρότυπα ISO 13690 και 6644, το οποίο αναλύεται για την ανίχνευση ΓΤΟ όπως προβλέπεται στο κεφάλαιο «Αναλυτικά πρωτόκολλα/μέθοδοι δοκιμών» στο τμήμα V. Εάν το αποτέλεσμα της ανάλυσης προσεγγίζει την προβλεπόμενη τιμή κατωφλίου (τιμή κατωφλίου ± 50 % της τιμής της), ενδέχεται να χρειαστεί εκτίμηση της σχετικής αβεβαιότητας (πρωτόκολλο για την εκτίμηση της αβεβαιότητας παρατίθεται στο σημείο 2.3).
   2.3.   Πρωτόκολλο για την εκτίμηση της αβεβαιότητας
   Εάν τα στοιχειώδη δείγματα αρχείου είναι 20 ή λιγότερα, όπως στην περίπτωση των μικρότερων παρτίδων, πρέπει να αναλύονται όλα τα δείγματα χωριστά και να λαμβάνεται απόφαση σχετικά με την επισήμανση.
   Εάν τα στοιχειώδη δείγματα αρχείου είναι περισσότερα από 20, επιλέγονται τυχαία 20 δείγματα και αναλύονται χωριστά για την παρουσία ΓΤΟ. Τα αποτελέσματα της ανάλυσης αυτών των 20 δειγμάτων χρησιμοποιούνται για να εκτιμηθούν η περιεκτικότητα σε ΓΤΟ της παρτίδας και η σχετική αβεβαιότητα, εκφραζόμενη ως τυπική απόκλιση. Εάν η αβεβαιότητα που συνδέεται με την ανάλυση των 20 δειγμάτων είναι αποδεκτή, δεν απαιτείται επιπλέον ανάλυση των υπόλοιπων στοιχειωδών δειγμάτων αρχείου. Εάν, αντιθέτως, ο προκύπτων βαθμός αβεβαιότητας δεν είναι αποδεκτός, πρέπει να εκτελείται πρόσθετη ανάλυση των υπολοίπων στοιχειωδών δειγμάτων αρχείου.
   Ο αριθμός των πρόσθετων δειγμάτων προς ανάλυση καθορίζεται κατά περίπτωση, αναλόγως με το βαθμό αβεβαιότητας που εκτιμάται από τα αρχικά 20 δείγματα.
   Η κατά στάδια αναλυτική διαδικασία σταματά όταν συμβαίνει ένα από τα ακόλουθα ή αμφότερα·

               —

               η κατ’ εκτίμηση εκατοστιαία περιεκτικότητα της παρτίδας σε ΓΤΟ (μέση περιεκτικότητα των αναλυθέντων στοιχειωδών δειγμάτων αρχείου σε ΓΤΟ) είναι ανώτερη ή κατώτερη της καθορισμένης τιμής κατωφλίου ± 50 %·

               —

               ο βαθμός αβεβαιότητας της μετρηθείσας περιεκτικότητας της παρτίδας σε ΓΤΟ είναι αποδεκτός (± 50 % του μέσου αναλυτικού αποτελέσματος).

         Στις περιπτώσεις ανάλυσης του συνόλου των δειγμάτων, πρέπει να λαμβάνεται απόφαση όσον αφορά την επισήμανση.
   2.4.   Πρωτόκολλο δειγματοληψίας παρτίδων τροφίμων και ζωοτροφών
   Η δειγματοληψία προσυσκευασμένων τροφίμων και ζωοτροφών πρέπει να εκτελείται σύμφωνα με τις οδηγίες που περιγράφονται στο ISO 2859.
   Η δειγματοληψία μη προσυσκευασμένων τροφίμων και ζωοτροφών πρέπει να εκτελείται σύμφωνα με το πρωτόκολλο που περιγράφεται στο τμήμα 2.1.
   V.   ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ/ΜΕΘΟΔΟΙ ΔΟΚΙΜΩΝ
   1   Το Κοινοτικό Εργαστήριο Αναφοράς που ιδρύθηκε με βάση τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1829/2003, και τα εθνικά εργαστήρια του ευρωπαϊκού δικτύου εργαστηρίων ΓΤΟ «ENGL», θα παρέχουν πρόσθετες οδηγίες και βοήθεια για τις μεθόδους δοκιμασίας που εμπίπτουν στο πεδίο της παρούσας σύστασης.
   2.   Εργαστηριακές απαιτήσεις
   Τα εθνικά εργαστήρια των κρατών μελών που εκτελούν τις αναλύσεις σύμφωνα με την παρούσα σύσταση πρέπει να έχουν διαπιστευτεί σύμφωνα με το πρότυπο EN ISO/IEC 17025/1999 ή να έχουν πιστοποιηθεί σύμφωνα με ένα κατάλληλο σύστημα, και πρέπει να συμμετέχουν τακτικά σε προγράμματα ελέγχου της επάρκειας τα οποία να διοργανώνονται ή να συντονίζονται από εργαστήρια αναγνωρισμένα σε εθνικό ή διεθνές επίπεδο ή/και από εθνικούς ή διεθνείς οργανισμούς.
   Τα τρόφιμα που υπόκεινται σε ανάλυση σύμφωνα με την παρούσα σύσταση, πρέπει να αποστέλλονται σε εργαστήρια που ανταποκρίνονται στις διατάξεις του άρθρου 3 της οδηγίας 93/99/ΕΟΚ.
   Η αναλυτική εξέταση των δειγμάτων εκτελείται σύμφωνα με τις γενικές εργαστηριακές απαιτήσεις και διαδικασίες που προβλέπονται στο σχέδιο ευρωπαϊκού προτύπου prEN ISO 24276:2002.
   3.   Παρασκευή των αναλυτικών δειγμάτων
   Κατά τη δειγματοληψία, καταβάλλεται προσπάθεια ώστε να λαμβάνονται αντιπροσωπευτικά και ομοιογενή εργαστηριακά δείγματα χωρίς δευτερογενή μόλυνση. Τα κράτη μέλη οφείλουν να χρησιμοποιούν τα σχέδια ευρωπαϊκών προτύπων prEN ISO 24276:2002 και prEN ISO 21571:2002 τα οποία υποδεικνύουν στρατηγικές για την ομοιογενοποίηση του εργαστηριακού δείγματος, τη μείωση του εργαστηριακού δείγματος σε δοκίμιο, την προετοιμασία του δοκιμίου και την παραλαβή της ουσίας προς ανάλυση.
   Τα δείγματα σπόρων πρέπει να λαμβάνονται σύμφωνα προς τους διεθνείς κανόνες της ISTA για τις δοκιμασίες σπόρων προς σπορά. Τα δείγματα πολλαπλασιαστικού υλικού φυτών πρέπει να λαμβάνονται σύμφωνα προς τις διεθνώς εφαρμοζόμενες μεθόδους, εφόσον υφίστανται.
   4.   Αναλύσεις
   Οι σημερινές επιστημονικές γνώσεις δεν επιτρέπουν την ανίχνευση και τον ποσοτικό προσδιορισμό όλων των ΓΤΟ και των τροφίμων και ζωοτροφών που παράγονται από ΓΤΟ, που έχουν εγκριθεί για διάθεση στην αγορά χρησιμοποιώντας μία μόνο αναλυτική μέθοδο.
   Πολλές μέθοδοι ανάλυσης είναι ικανές να παρέχουν εξίσου αξιόπιστα αποτελέσματα. Είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί μία από τις ακόλουθες ή συνδυασμός τους:

               α)

               ποιοτικές μέθοδοι, ειδικές για συγκεκριμένο συμβάν, για συγκεκριμένο παρασκεύασμα ή για συγκεκριμένο γενετικό στοιχείο·

               β)

               ποσοτικές μέθοδοι, ειδικές για συγκεκριμένο συμβάν, για συγκεκριμένο παρασκεύασμα ή για συγκεκριμένο γενετικό στοιχείο.

         Μπορεί να ενδείκνυται να εφαρμοστεί πρώτα μέθοδος μαζικού ελέγχου για να διαπιστωθεί η παρουσία ή η απουσία ΓΤΟ. Εάν το αποτέλεσμα είναι θετικό, πρέπει να εφαρμόζονται ειδικές μέθοδοι για ένα γενετικό παρασκεύασμα ή/και μετασχηματισμό. Εάν στην αγορά κυκλοφορούν διαφορετικοί ΓΤΟ που περιέχουν το ίδιο γενετικό παρασκεύασμα, συνιστάται ανεπιφύλακτα η εφαρμογή μεθόδου ειδικής για συγκεκριμένο συμβάν. Τα αποτελέσματα της ποσοτικής ανάλυσης πρέπει να εκφράζονται ως εκατοστιαία αναλογία του αριθμού αντιγράφων του ΓΤ DNA προς τον αριθμό αντιγράφων του DNA της ταξινομικής ομάδας στόχου, υπολογιζόμενη με βάση απλοειδή γονιδιώματα. Όπου είναι δυνατόν, τα εργαστήρια χρησιμοποιούν μέθοδο η οποία να έχει επικυρωθεί σύμφωνα προς διεθνώς αναγνωρισμένα κριτήρια (π.χ. ISO 5725/1994 ή εναρμονισμένο πρωτόκολλο IUPAC), και να περιλαμβάνει τη χρήση πιστοποιημένου υλικού αναφοράς.
   Ενημερωμένος κατάλογος των επικυρωμένων μεθόδων, ο οποίος περιλαμβάνει επικυρωμένες μεθόδους αναφερόμενες στον Codex Alimentarius, διατίθεται στο Διαδίκτυο, στη διεύθυνση (http://biotech.jrc.it).
   5.   Απουσία επικυρωμένων μεθόδων
   Εάν συμβεί να μην υπάρχει επικυρωμένη μέθοδος, για παράδειγμα για την ανίχνευση της παρουσίας ή απουσίας ΓΤΟ, τα εργαστήρια των κρατών μελών πρέπει να εκτελούν μία εσωτερική επικύρωση της μεθόδου ανίχνευσης σύμφωνα με διεθνώς αναγνωρισμένα κριτήρια. Εάν δεν υπάρχει επικυρωμένη μέθοδος για το βασικό υλικό που αποτελεί αντικείμενο της ανάλυσης, συνιστάται να επιλέγεται, από τη βάση δεδομένων που είναι διαθέσιμη στην ιστοσελίδα http://biotech.jrc.it, μία μέθοδος η οποία να έχει επικυρωθεί για παρόμοιο βασικό υλικό ή πρώτη ύλη. Πριν την εφαρμογή της μεθόδου, θα πρέπει να ελέγχεται η αποτελεσματικότητά της για το υλικό στο οποίο πρόκειται να εφαρμοστεί.
   6.   Έκφραση και ερμηνεία των αποτελεσμάτων των αναλύσεων
   Στην περίπτωση των ποιοτικών μεθόδων, το όριο ανίχνευσης (LOD) είναι το κατώτερο επίπεδο της εξεταζόμενης ουσίας το οποίο είναι δυνατόν να ανιχνευθεί με αξιόπιστο τρόπο, με δεδομένο έναν γνωστό αριθμό αντιγράφων του γονιδιώματος της ταξινομικής βαθμίδας στόχου.
   Στην περίπτωση των ποσοτικών μεθόδων, το όριο ποσοτικής ανίχνευσης (LOQ) είναι το κατώτερο επίπεδο της εξεταζόμενης ουσίας το οποίο είναι δυνατόν να ανιχνευθεί ποσοτικά με αξιόπιστο τρόπο, με δεδομένο έναν γνωστό αριθμό αντιγράφων του γονιδιώματος της ταξινομικής βαθμίδας στόχου. Τα αποτελέσματα της ποσοτικής ανάλυσης πρέπει να εκφράζονται ως αριθμός αντιγράφων του ΓΤ DNA προς τον αριθμό αντιγράφων του DNA της ταξινομικής ομάδας στόχου, υπολογιζόμενη με βάση απλοειδή γονιδιώματα. Εάν η περιεκτικότητα της ΓΤ αλληλουχίας στόχου είναι κατώτερη του ορίου ποσοτικής ανίχνευσης (LOQ), τα αποτελέσματα πρέπει να εκφράζονται μόνο ποιοτικά.
   Συνιστάται να ερμηνεύονται τα αποτελέσματα σύμφωνα με τις οδηγίες που περιέχονται στο σχέδιο ευρωπαϊκού προτύπου prEN ISO 24276:2002.
   VI.   ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
   Οι μέθοδοι δειγματοληψίας και ανίχνευσης, καθώς και τα σχετικά πρωτόκολλα και έγγραφα, πρέπει να καταρτίζονται και να τελειοποιούνται συνεχώς λαμβάνοντας υπόψη τις μεταβολές στα όρια και στις τιμές κατωφλίου που έχουν καθοριστεί σύμφωνα με τα άρθρα 12, 24 και 47 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1829/2003, τις παραγράφους 2 και 3 του άρθρου 21 της οδηγίας 2001/18/ΕΚ και την λοιπή κοινοτική νομοθεσία, την έκθεση που προβλέπεται στο άρθρο 12 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1830/2003 για την εφαρμογή του εν λόγω κανονισμού, την τεχνολογική πρόοδο και τις εξελίξεις στο διεθνή χώρο.

      Βρυξέλλες, 4 Οκτωβρίου 2004.

            Για την Επιτροπή

         Margot WALLSTRÖM

            Μέλος της Επιτροπής

      (1)  ΕΕ L 268 της 18.10.2003, σ. 24.

      (2)  ΕΕ L 106 της 17.4.2001, σ. 1· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1830/2003.

      (3)  Σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1830/2003, οι πληροφορίες, εφόσον υπάρχουν, για ΓΤΟ που δεν επιτρέπονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να περιλαμβάνονται σε κεντρικό μητρώο.


Avis juridique important

|

32003H0488

Σύσταση του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 2003, σχετικά με την πρόληψη και τη μείωση των επιβλαβών συνεπειών για την υγεία που συνδέονται με την τοξικομανία

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 165 της 03/07/2003 σ. 0031 - 0033

Σύσταση του Συμβουλίουτης 18ης Ιουνίου 2003σχετικά με την πρόληψη και τη μείωση των επιβλαβών συνεπειών για την υγεία που συνδέονται με την τοξικομανία(2003/488/ΕΚ)TΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 152 παράγραφος 4 δεύτερο εδάφιο,την πρόταση της Επιτροπής(1),τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου(2),τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(3),τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών(4)Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο ο) της συνθήκης, η κοινοτική δράση πρέπει να περιλαμβάνει συμβολή στην επίτευξη υψηλού επιπέδου προστασίας της υγείας. Tο άρθρο 152 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο της συνθήκης προβλέπει επίσης δράση για τη μείωση της βλάβης που προκαλούν στην υγεία τα ναρκωτικά, συμπεριλαμβανομένης της ενημέρωσης και της πρόληψης,(2) Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, στη συνεδρίασή του στο Ελσίνκι στις 10 και 11 Δεκεμβρίου 1999, ενέκρινε τη στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα ναρκωτικά (2000-2004) που καλύπτει όλες τις δραστηριότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που σχετίζονται με τα ναρκωτικά και καθορίζει τους κύριους στόχους. Στους στόχους αυτούς συμπεριλαμβάνεται η ουσιαστική μείωση, μέσα σε πέντε έτη, των κρουσμάτων που αφορούν βλάβη της υγείας η οποία συνδέεται με τα ναρκωτικά (όπως HIV, ηπατίτιδα B και Γ και φυματίωση) και του αριθμού των συνδεόμενων με τα ναρκωτικά θανάτων.(3) Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, στη συνεδρίαση της Santa Μaria da Feira στις 19 και 20 Ιουνίου 2000, ενέκρινε το σχέδιο δράσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα ναρκωτικά (2000-2004) ως βασικό μέσο για την υλοποίηση της στρατηγικής για τα ναρκωτικά της Ευρωπαϊκής Ένωσης (2000-2004) με συγκεκριμένες δράσεις που παρέχουν μια αποτελεσματική ολοκληρωμένη και διεπιστημονική απάντηση στο πρόβλημα των ναρκωτικών.(4) Η Επιτροπή, στην ανακοίνωσή της προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών σχετικά με σχέδιο δράσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την καταπολέμηση των ναρκωτικών (2000-2004), θεωρεί ως την καλύτερη στρατηγική μια συνολική προσέγγιση που θα καλύπτει όλους τους τομείς της πρόληψης της κατάχρησης ναρκωτικών, αρχίζοντας από την αποθάρρυνση της αρχικής χρήσης έως τη μείωση των αρνητικών κοινωνικών επιπτώσεων και των επιπτώσεων στην υγεία.(5) Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο ψήφισμά του για την προαναφερθείσα ανακοίνωση, επιδοκίμασε το στόχο για μείωση του αριθμού των θανάτων τοξικομανών και κάλεσε την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της να ενθαρρύνουν και να αναπτύξουν πολιτικές, για να περιορισθούν οι βλάβες, δίνοντας ταυτόχρονα την ευχέρεια στα επιμέρους κράτη μέλη να θεσπίσουν μέτρα και πιλοτικά σχέδια στον τομέα αυτό.(6) Το πρόγραμμα κοινοτικής δράσης για την πρόληψη της τοξικομανίας, εντός του πλαισίου δράσης στον τομέα της δημόσιας υγείας, και το πρόγραμμα κοινοτικής δράσης σχετικά με την πρόληψη του AIDS και ορισμένων άλλων μεταδοτικών νόσων, εντός του πλαισίου δράσης στον τομέα της δημόσιας υγείας, υποστηρίζουν σχέδια με στόχο την πρόληψη και τη μείωση των κινδύνων που συνδέονται με την τοξικομανία, ιδίως με την ενθάρρυνση της συνεργασίας ανάμεσα στα κράτη μέλη, με την υποστήριξη της δράσης τους και την προώθηση του συντονισμού μεταξύ των πολιτικών τους και των προγραμμάτων τους. Και τα δύο προγράμματα συνέβαλαν στη βελτίωση της πληροφόρησης, εκπαίδευσης και κατάρτισης με στόχο την πρόληψη της τοξικομανίας και των συναφών κινδύνων, ιδίως, για τους νέους και για ιδιαίτερα ευάλωτες ομάδες.(7) Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση προγράμματος δράσης στον τομέα της δημόσιας υγείας (2003-2008) περιλαμβάνει την ανάπτυξη στρατηγικών και μέτρων για την τοξικομανία, ως έναν από τους σημαντικούς καθοριστικούς παράγοντες της υγείας που συνδέονται με τον τρόπο ζωής.(8) Σύμφωνα με την έρευνα, η θνησιμότητα και η νοσηρότητα που σχετίζεται με την τοξικομανία επηρεάζει ένα σημαντικό αριθμό ευρωπαίων πολιτών. Συνεπώς, οι επιβλαβείς συνέπειες για την υγεία που συνδέονται με την τοξικομανία αποτελούν σημαντικό πρόβλημα για τη δημόσια υγεία.(9) Σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, κάθε νέο μέτρο που λαμβάνεται σε έναν τομέα και που δεν εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Κοινότητας, όπως είναι η πρόληψη και η μείωση των κινδύνων που συνδέονται με την τοξικομανία, μπορεί να λαμβάνεται από την Κοινότητα μόνον εάν οι στόχοι της προβλεπόμενης δράσης είναι αδύνατον να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και δύνανται συνεπώς, λόγω των διαστάσεων ή των αποτελεσμάτων της προβλεπόμενης δράσης, να επιτευχθούν καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο. Η πρόληψη και η μείωση των κινδύνων που συνδέονται με την τοξικομανία δεν μπορούν να περιορισθούν σε μια γεωγραφική περιοχή ή ένα κράτος μέλος, και, συνεπώς, η δράση απαιτεί συντονισμό σε κοινοτικό επίπεδο.(10) Θα πρέπει να θεσπισθούν διατάξεις σχετικά με την υποβολή εκθέσεων σε εθνικό και κοινοτικό επίπεδο για την παρακολούθηση των μέτρων που λαμβάνουν τα κράτη μέλη στον τομέα αυτό, καθώς και των αποτελεσμάτων τους και του τρόπου με τον οποίο εφαρμόζονται οι συστάσεις αυτές.(11) Αναγνωρίζοντας ότι το πλέον σημαντικό μέτρο για τη μείωση των κινδύνων που συνδέονται με την κατάχρηση ναρκωτικών είναι η πρόληψη της κατάχρησης αυτής καθεαυτής,ΣΥΝΙΣΤΑ:1. Τα κράτη μέλη, για να μπορέσουν να προσφέρουν υψηλού επιπέδου προστασία της υγείας, θα πρέπει να καθορίσουν ως στόχο της δημόσιας υγείας την πρόληψη της τοξικομανίας και τη μείωση των συναφών κινδύνων και να αναπτύξουν και να εφαρμόζουν ολοκληρωμένες συναφείς στρατηγικές.2. Τα κράτη μέλη, προκειμένου να μειώσουν σημαντικά τα κρούσματα που αφορούν βλάβη της υγείας η οποία συνδέεται με τα ναρκωτικά (όπως HIV, ηπατίτιδα B και Γ και φυματίωση), και ο αριθμός των συνδεόμενων με τα ναρκωτικά θανάτων, θα πρέπει να παρέχουν, ως αναπόσπαστο μέρος των γενικών πολιτικών τους για την πρόληψη από τα ναρκωτικά και τη θεραπεία, ένα σύνολο υπηρεσιών και διευκολύνσεων με στόχο, ιδίως, τη μείωση των κινδύνων. Για τον σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη, έχοντας υπόψη τον γενικό στόχο που συνίσταται, κατά κύριο λόγο, στην πρόληψη της κατάχρησης ναρκωτικών, θα πρέπει:1. να παρέχουν πληροφορίες και συμβουλές στους χρήστες ναρκωτικών για την προώθηση της μείωσης των κινδύνων και τη διευκόλυνση της πρόσβασής τους σε κατάλληλες υπηρεσίες·2. να ενημερώνουν τις κοινότητες και τις οικογένειες και να καθιστούν δυνατή τη συμμετοχή τους στην πρόληψη και στη μείωση των κινδύνων της υγείας που συνδέονται με την τοξικομανία·3. να συμπεριλάβουν μεθοδολογίες για την προσέγγιση εκτός δομών στο πλαίσιο των εθνικών πολιτικών στον τομέα της υγείας, καθώς και των κοινωνικών πολιτικών και να υποστηρίξουν την κατάλληλη κατάρτιση για την προσέγγιση εκτός δομών και την ανάπτυξη προτύπων και μεθόδων εργασίας· ως εργασία προσέγγισης εκτός δομών, ορίζεται η δραστηριότητα που αναπτύσσεται μέσα στις τοπικές κοινότητες και που αναλαμβάνεται για την προσέγγιση ατόμων ή ομάδων από συγκεκριμένους πληθυσμούς που αποτελούν στόχο, που δεν προσεγγίζονται ή δεν εξυπηρετούνται αποτελεσματικά από τις υφιστάμενες υπηρεσίες ή μέσω των παραδοσιακών φορέων υγειονομικής διαπαιδαγώγησης·4. να ενθαρρύνουν, εφόσον ενδείκνυται, τη συμμετοχή και την κατάρτιση ομοτίμων και εθελοντών στην εργασία προσέγγισης εκτός δομών, συμπεριλαμβανομένων μέτρων για μείωση των θανάτων που σχετίζονται με τα ναρκωτικά, καθώς και των υπηρεσιών πρώτων βοηθειών και έγκαιρης αντιμετώπισης επειγόντων περιστατικών·5. να προωθούν τη δικτύωση και τη συνεργασία μεταξύ των οργανώσεων που συμμετέχουν στην εργασία προσέγγισης εκτός δομών, προκειμένου να επιτευχθεί η συνεχής παροχή των υπηρεσιών και η καλύτερη πρόσβαση για τους χρήστες·6. να παρέχουν, σύμφωνα με τις ατομικές ανάγκες των χρηστών ναρκωτικών, θεραπεία χωρίς ναρκωτικά καθώς και κατάλληλη θεραπεία με υποκατάστατα ναρκωτικών, υποστηριζόμενη από σωστή ψυχοκοινωνική περίθαλψη και επανένταξη, λαμβάνοντας υπόψη ότι θα πρέπει να παρέχεται στους χρήστες ναρκωτικών μια μεγάλη ποικιλία διαφόρων εναλλακτικών ειδών θεραπείας·7. να λαμβάνουν μέτρα για την πρόληψη της εκτροπής των ουσιών υποκατάστασης, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα τη δέουσα πρόσβαση στη θεραπεία·8. να μελετήσουν τις δυνατότητες να παρέχεται στους χρήστες ναρκωτικών που βρίσκονται στη φυλακή η πρόσβαση σε υπηρεσίες αντίστοιχες με αυτές που παρέχονται στους χρήστες ναρκωτικών που δεν είναι φυλακισμένοι, χωρίς να διακυβεύονται οι συνεχείς και γενικές προσπάθειες να μην εισάγονται τα ναρκωτικά στη φυλακή·9. να προωθούν την κάλυψη με κατάλληλο εμβολιασμό κατά της ηπατίτιδας Β και τα προφυλακτικά μέτρα κατά του ΗΙV, της ηπατίτιδας Β και Γ, της φυματίωσης και των σεξουαλικώς μεταδιδομένων νοσημάτων, καθώς και τον έλεγχο των προαναφερόμενων νοσημάτων μεταξύ των χρηστών που λαμβάνουν ναρκωτικά υπό ενδοφλέβια μορφή και των άμεσων κοινωνικών τους δικτύων, και να αναλαμβάνουν τις ενδεδειγμένες ιατρικές δράσεις·10. να εξασφαλίζουν, όπου απαιτείται, πρόσβαση στη διανομή προφυλακτικών και συρίγγων, καθώς και στα προγράμματα και σημεία για την αντικατάστασή τους·11. να εξασφαλίζουν ότι οι υπηρεσίες επείγουσας βοήθειας διαθέτουν την κατάλληλη εκπαίδευση και εξοπλισμό ώστε να αντιμετωπίζουν τα περιστατικά που οφείλονται σε υπερβολική δόση·12. να προωθούν την απαρτίωση των υπηρεσιών υγείας, συμπεριλαμβανόμενης της ψυχικής υγείας, της κοινωνικής πρόνοιας, καθώς και των εξειδικευμένων προσεγγίσεων για τη μείωση των κινδύνων·13. να υποστηρίζουν την κατάρτιση που οδηγεί στην πιστοποίηση των τυπικών προσόντων των επαγγελματιών που είναι αρμόδιοι για την πρόληψη και τη μείωση των κινδύνων για την υγεία που συνδέονται με την τοξικομανία.3. Τα κράτη μέλη, προκειμένου να αναπτύξουν τις κατάλληλες μεθόδους αξιολόγησης ώστε να αυξηθεί η αποτελεσματικότητα και η αποδοτικότητα της πρόληψης των ναρκωτικών και να μειωθούν οι κίνδυνοι για την υγεία που οφείλονται στα ναρκωτικά, θα πρέπει να μελετήσουν τα ακόλουθα:1. να χρησιμοποιούν επιστημονικά τεκμηριωμένες αποδείξεις της αποτελεσματικότητας ως κύρια βάση για την επιλογή της κατάλληλης παρέμβασης·2. να προωθούν την ενσωμάτωση της αξιολόγησης των αναγκών στην εναρκτήρια φάση κάθε προγράμματος·3. να αναπτύσσουν και να εφαρμόζουν τα κατάλληλα πρωτόκολλα αξιολόγησης για όλα τα προγράμματα πρόληψης από τα ναρκωτικά και μείωσης των κινδύνων·4. να θεσπίζουν και να εφαρμόζουν ποιοτικά κριτήρια για την αξιολόγηση, λαμβάνοντας υπόψη τις συστάσεις του Ευρωπαϊκού Κέντρου Παρακολούθησης των Ναρκωτικών και της Τοξικομανίας (EΚΠΝΤ)·5. να οργανώνουν την τυποποιημένη συλλογή δεδομένων και τη διάδοση πληροφοριών σύμφωνα με τις συστάσεις του EΚΠΝΤ μέσω των εθνικών σημείων επαφής του ΕΚΠΝΤ·6. να χρησιμοποιούν αποδοτικά τα αποτελέσματα αξιολόγησης για τη βελτίωση και την ανάπτυξη των πολιτικών πρόληψης των ναρκωτικών·7. να δημιουργήσουν εκπαιδευτικά προγράμματα αξιολόγησης για διάφορα επίπεδα και ενδιαφερόμενες ομάδες·8. να ενσωματώσουν καινοτόμους μεθόδους που θα καθιστούν δυνατή τη συμμετοχή όλων των αρμοδίων συντελεστών και παραγόντων αξιολόγησης, προκειμένου να αυξηθεί η αποδοχή της αξιολόγησης·9. να ενθαρρύνουν, σε συνεργασία με την Επιτροπή, την ανταλλαγή των αποτελεσμάτων των προγραμμάτων, των δεξιοτήτων και των εμπειριών εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και με τρίτες χώρες, ιδίως με τις αιτούσες χώρες.4. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να υποβάλλουν έκθεση στην Επιτροπή σχετικά με την υλοποίηση της παρούσας σύστασης εντός δύο ετών από την υιοθέτησή της και, στη συνέχεια, κατόπιν αιτήματος της Επιτροπής, έτσι ώστε να συμβάλλουν στην παρακολούθηση της εφαρμογής της παρούσας σύστασης σε κοινοτικό επίπεδο και να πράττουν τα δέοντα στο πλαίσιο του σχεδίου δράσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα ναρκωτικά,ΚΑΛΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ:- να συνεργάζεται με την ομάδα Pompidou του Συμβουλίου της Ευρώπης, την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας, το πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για το διεθνή έλεγχο των ναρκωτικών και άλλες σχετικές διεθνείς οργανώσεις που ασχολούνται ενεργά με τον τομέα αυτόν,- να εκπονήσει έκθεση, σύμφωνα με το πρόγραμμα δράσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα ναρκωτικά και με την τεχνική υποστήριξη του ΕΚΠΝΤ, με στόχο την αναθεώρηση και ενημέρωση της παρούσας σύστασης, βάσει των πληροφοριών που υποβάλλουν τα κράτη μέλη στην Επιτροπή και στο EΚΠΝΤ και των πρόσφατων επιστημονικών δεδομένων και πορισμάτων.Λουξεμβούργο, 18 Ιουνίου 2003.Για το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςΓ. Δρυς(1) Γνώμη που διατυπώθηκε στις 17 Μαΐου 2002 (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα)(2) Γνώμη που διατυπώθηκε στις 13 Φεβρουρίου 2003 (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα).(3) ΕΕ C 61 της 13.2.2003, σ. 189.(4) ΕΕ C 73 της 26.3.2003, σ. 5.


Avis juridique important

|

31970H0014

70/14/EOK: Σύσταση της Επιτροπής, της 25ης Νοεμβρίου 1969, προς την Ιταλική Δημοκρατία σχετικά με την διευθέτηση του εθνικού μονοπωλίου εμπορικού χαρακτήρα των αναπτήρων (Το κείμενο στην ιταλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 006 της 09/01/1970 σ. 0016 - 0018 Δανική ειδική έκδοση: Σειρά II τόμος VI σ. 0006  Αγγλική ειδική έκδοση: Σειρά II τόμος VI σ. 0006

/* Δεν υπάρχει επίσημη ελληνική μετάφραση του εγγράφου αυτού           διότι δεν περιλαμβανόταν στην ελληνική Ειδική Έκδοση. Δεν           περιλαμβάνονταν στην ελληνική Ειδική Έκδοση:           - Πράξεις που δεν ίσχυαν πλέον την ημερομηνία προσχώρησης της           Ελλάδας (01/01/1981)           - Πράξεις που καταργήθηκαν αυτόματα κατά την προσχώρηση (π.χ.           ορισμένες συμφωνίες μεταξύ της Κοινότητας και της Ελλάδας)           - Πράξεις δεσμευτικές μόνο για τους αποδέκτες τους, που είναι           συνεπώς αυθεντικές μόνο στη γλώσσα στην οποία συντάχθηκαν           - Μη δεσμευτικές πράξεις           - Πράξεις που δεν θεωρήθηκαν αρκετά σημαντικές ώστε να           συμπεριληφθούν           - Ορισμένες πράξεις που ακυρώθηκαν κατά τη δημιουργία της Ειδικής           Έκδοσης */           /* oknogr81 */


Σύσταση αριθ. 932/78/EKAX τής Επιτροπής τής 2ας Μαΐου 1978 περί επιβολής οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στά ημικατεργασμένα προϊόντα εις ρόλλους διά λαμαρίνας, εκ σιδήρου ή χάλυβος, καταγωγής Βουλγαρίας


Avis juridique important

|

31994H0284

94/284/ΕΚ: Σύσταση της Επιτροπής της 19ης Απριλίου 1994 για το νομικό καθεστώς του Ecu και των συμβάσεων των εκφρασμένων σε Ecu ενόψει της θέσπισης του ενιαίου ευρωπαϊκού νομίσματος

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 121 της 12/05/1994 σ. 0043 - 0044

ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 19ης Απριλίου 1994 για το νομικό καθεστώς του Ecu και των συμβάσεων των εκφρασμένων σε Ecu ενόψει της θέσπισης του ενιαίου ευρωπαϊκού νομίσματος (94/284/ΕΚ)Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 155, δεύτερη περίπτωση,  Εκτιμώντας:  ότι η παρούσα σύσταση εντάσσεται στο πλαίσιο των στόχων που τέθηκαν στο Λευκό Βιβλίο της Επιτροπής "Άρση των νομικών εμποδίων για τη χρήση του Ecu" (1), οι βασικοί προσανατολισμοί του οποίου εξετάστηκαν και εγκρίθηκαν από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (2),  και από την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή (3)- ότι η συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, ορίζει στο άρθρο 109 Ζ ότι η νομισματική σύνθεση του Ecu δεν μεταβάλλεται και ότι από την έναρξη του τρίτου σταδίου, η αξία του Ecu καθορίζεται οριστικά και αμετάκλητα, σύμφωνα με τις διατάξεις του  άρθρου 109 Λ παράγραφος 4- ότι το άρθρο 109 Λ παράγραφος 4, ορίζει ότι, κατά την εναρκτήρια ημερομηνία του τρίτου σταδίου, το Συμβούλιο, με ομόφωνη απόφαση των κρατών μελών που συμμετέχουν στο τρίτο στάδιο, μετά από πρόταση της Επιτροπής και διαβούλευση  με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, θεσπίζει τις συναλλαγματικές ισοτιμίες για τα νομίσματα των κρατών μελών που συμμετέχουν στο τρίτο στάδιο, όταν το Ecu καταστεί αυτοτελές νόμισμα- ότι το άρθρο 109 Λ παράγραφος 4, διευκρινίζει περαιτέρω ότι το εν λόγω μέτρο δεν μεταβάλλει, αυτό καθεαυτό, την εσωτερική ισοτιμία του Ecu- ότι τούτο σημαίνει ότι ένα Ecu στη σημερινή του σύνθεση στο νομισματικό καλάθι να ανταλλάσσεται σε εύθετο χρόνο  και σύμφωνα με τις διαδικασίες που προβλέπονται στη συνθήκη, με 1 Ecu υπό τη νέα του σύνθεση με ισοτιμία 1:1 (κανόνας της νομιναλιστικής συνέχειας)- ότι, κατά το δεύτερο στάδιο της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης, η ανάπτυξη των αρχών της ενιαίας μεταχείρισης υποχρεώσεων εκφρασμένων σε Ecu εξαρτάται από τη βούληση των κρατών μελών να υιοθετήσουν παραμφερές νομικό καθεστώς για το Ecu στα εθνικά  νομικά συστήματά τους- ότι το άρθρο 105 παράγραφος 1 της συνθήκης, ορίζει τη διατήρηση της σταθερότητας των τιμών ως πρωταρχικό στόχο όχι μόνο του ευρωπαϊκού συστήματος κεντρικών τραπεζών- ότι ο στόχος της σταθερότητας των τιμών συνεπάγεται την εφαρμογή της νομιναλιστικής  αρχής, όπως αυτή καθιερώνεται στο άρθρο 109 Λ παράγραφος 4 της συνθήκης και την οποία γνωρίζουν καλά τα κράτη μέλη- η εν λόγω αρχή διέπει ως γενική αρχή του δικαίου τις νομισματικές τους νομοθεσίες, στο νομικό σύστημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης- ότι η  συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας είναι ένα σημείο εκκίνησης για τη θέσπιση των πρώτων αρχών του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Δικαίου- ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει ήδη αναφέρει στο Λευκό Βιβλίο "Άρση των νομικών εμποδίων για τη χρήση του Ecu", ότι προκειμένου να θεμελιωθούν οι αρχές του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Δικαίου, τα κράτη μέλη πρέπει ως ελάχιστη απαίτηση να παραχωρήσουν δια  νόμου στο Ecu το νομικό καθεστώς ξένου νομίσματος- ότι στο εν λόγω έγγραφο τα κράτη μέλη καλούνται να εξασφαλίσουν ότι το Ecu θα έχει την ίδια μεταχείριση με αυτήν των νομισμάτων των άλλων κρατών μελών στο νομικό τους σύστημα- ότι τούτο δεν συνεπάγεται  ότι στο Ecu θα χορηγηθεί καθεστώς "παραλλήλου νομίσματος", πράγμα που δεν προβλέπεται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και απορρίφθηκε από τα κράτη μέλη κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων,  ΣΥΝΙΣΤΑ:   Α.   ΤΙΤΛΟΣ 1   ΑΡΣΗ ΤΩΝ ΝΟΜΙΚΩΝ ΕΜΠΟΔΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ Ecu  1. στα κράτη μέλη να εξασφαλίσουν δια νόμου στο Ecu το νομικό καθεστώς ξένου νομίσματος- 2. στα κράτη μέλη να εξασφαλίζουν ότι το Ecu αντιμετωπίζεται στο νομικό σύστημα ισότιμα με τα άλλα νομίσματα στα οποία έχει παραχωρηθεί το ίδιο νομικό καθεστώς.   ΤΙΤΛΟΣ 2   ΝΟΜΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ Ecu  3. τα κράτη μέλη να παρέχουν στο Ecu την κατάλληλη νομική προστασία.   ΤΙΤΛΟΣ 3   ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ ΤΩΝ ΕΚΦΡΑΣΜΕΝΩΝ ΣΕ Ecu  4. σε όλα τα μέρη των συμβάσεων που είναι εκφρασμένες σε Ecu ή σε άλλες παρεμφερείς ονομασίες ή αναφέρονται στο Ecu ή σε άλλες παρεμφερείς ονομασίες να συμμορφώνονται με τις διατάξεις που περιέχονται στο  συνημμένο παράρτημα- 5. σε περίπτωση αμφιβολίας, οι αναφορές στο Ecu που περιέχονται σε συμβάσεις, πρέπει να ερμηνεύονται σύμφωνα κατά την έννοια του Ecu στην κοινοτική νομοθεσία.   Β.  Τα κράτη μέλη καλούνται να ενημερώνουν την Επιτροπή εντός 12 μηνών από την κοινοποίηση της παρούσας σύστασης για τα κείμενα των ουσιωδών νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που έχουν θεσπίσει σχετικά με τους τίτλους 1 και 2 της  παρούσας σύστασης και να πληροφορούν την Επιτροπή για οποιαδήποτε περαιτέρω αλλαγή στον τομέα αυτό.   Γ.  Η παρούσα σύσταση απευθύνεται στα κράτη μέλη. Ο τίτλος 3 της παρούσας σύστασης απευθύνεται και σε όλα τα συμβαλλόμενα μέρη τα οποία έχουν αναλάβει ή αναλαμβάνουν οποιαδήποτε υποχρέωση εκφρασμένη σε Ecu.  Βρυξέλλες, 19 Απριλίου 1994.  Για την Επιτροπή Henning CHRISTOPHERSEN Αντιπρόεδρος  (1) Έγγραφο SEC (92) 2472 τελικό.  (2) Ψήφισμα Α3-0296/93 της 27ης Οκτωβρίου 1993 σχετικά με την άρση των νομικών εμποδίων στη χρήση του Ecu.  (3) ΟΚΕ 236/94.      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ  1. Το παράρτημα εφαρμόζεται σε όλα τα μέρη των συμβάσεων που είναι εκφρασμένες σε Ecu ή αναφέρονται στο Ecu, ανεξαρτήτως του εάν πρόκειται για φυσικά ή νομικά πρόσωπα.  2. Οι ακόλουθοι ορισμοί ισχύουν για τους σκοπούς του παραρτήματος αυτού:  - "Ecu", είναι η ευρωπαϊκή νομισματική μονάδα την οποία αναφέρει το άρθρο 109 Ζ της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα, τόσο υπό την παρούσα σύνθεσή της ως νομισματικού καλαθιού, όσο και κατά το μελλοντικό ορισμό της ως αυτοτελούς νομίσματος,  - "άλλες παρεμφερείς ονομασίες" είναι ecu, ecu, Ecu, ECU, E.C.U., καθώς επίσης και οποιαδήποτε άλλη διατύπωση που χρησιμοποιείται αναφερόμενη στο Ecu ως λογιστική μονάδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ή στο Ecu ως παρανομαστή του μηχανισμού συναλλαγματικών  ισοτιμιών,  - "καλάθι Ecu", είναι το Ecu υπό την παρούσα του σύνθεση ως καλαθιού νομισμάτων,  - "Ecu ως ενιαίο νόμισμα", είναι το Ecu υπό τη μελλοντική του σύνθεση ως αυτοτελούς νομίσματος.  3. Σε όλες τις συμβάσεις που είναι εκφρασμένες σε Ecu ή σε άλλες παρεμφερείς ονομασίες ή στις οποίες γίνεται αναφορά στο Ecu ή σε άλλες παρεμφερείς ονομασίες, τα συμβαλλόμενα μέρη δεν αμελούν να αναφέρονται στο Ecu, όπως ορίζεται στο άρθρο 109 Ζ της  συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.  4. Σε εύθετο χρόνο και σύμφωνα με τις διαδικασίες που περιγράφονται στο άρθρο 109 Ζ και στο άρθρο 109 Λ παράγραφος 4 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, οποιαδήποτε υποχρέωση για την καταβολή ποσού σε Ecu υπό την τρέχουσα μορφή του θα  μετατραπεί σε υποχρέωση για την καταβολή του ιδίου ποσού σε Ecu ως ενιαίου νομίσματος.


Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου

|

52009PC0167

Σύσταση για Απόφαση του Συμβουλίου για την εκδήλωση «Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης» το 2012  /* COM/2009/0167 τελικό */

	[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |Βρυξέλλες, 8.4.2009COM(2009) 167 τελικόΣύσταση γιαΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥγια την εκδήλωση «Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης» το 2012ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΗ απόφαση αριθ . 1622/2006/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 2006, για τη θέσπιση κοινοτικής δράσης όσον αφορά την εκδήλωση «Πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης» για το διάστημα 2007 έως 2019[1], καθορίζει τη διαδικασία για τον ορισμό της πολιτιστικής πρωτεύουσας της Ευρώπης. Σύμφωνα με το άρθρο 2 της εν λόγω απόφασης, από το 2009 και εξής, δύο πόλεις δύο κρατών μελών ορίζονται ως πολιτιστικές πρωτεύουσες της Ευρώπης, διαδοχικά, σύμφωνα με τη χρονολογική σειρά του παραρτήματος της απόφασης.Σύμφωνα με το άρθρο 14, οι υποψηφιότητες για τις πολιτιστικές πρωτεύουσες της Ευρώπης για το έτος 2012 διέπονται από τις μεταβατικές διατάξεις που αναφέρονται κατωτέρω.Οι υποψηφιότητες κοινοποιούνται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών από τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη τουλάχιστον τέσσερα χρόνια πριν την προγραμματιζόμενη έναρξη της εκδήλωσης.Η Επιτροπή συγκροτεί κριτική επιτροπή η οποία συντάσσει έκθεση για τις προταθείσες πόλεις βάσει των στόχων και των χαρακτηριστικών της δράσης. Η κριτική επιτροπή απαρτίζεται από εξέχουσες, ανεξάρτητες προσωπικότητες που είναι εμπειρογνώμονες στον τομέα του πολιτισμού. Η κριτική επιτροπή υποβάλλει την έκθεσή της στην Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μπορεί να υποβάλει γνωμοδότηση στην Επιτροπή σχετικά με τις υποψηφιότητες των πόλεων το αργότερο εντός 3 μηνών από την παραλαβή της έκθεσης.Tο Συμβούλιο, ενεργώντας βάσει σύστασης της Επιτροπής που διατυπώθηκε υπό το φως της έκθεσης της κριτικής επιτροπής, ορίζει επίσημα τις εν λόγω πόλεις για το έτος για το οποίο έχουν προταθεί.Σύμφωνα με το άρθρο 2 και το παράρτημα, πριν από τα τέλη του 2007 η Πορτογαλία κοινοποίησε την υποψηφιότητα της πόλης Guimarães και η Σλοβενία κοινοποίησε την υποψηφιότητα της πόλης Maribor για τον τίτλο της πολιτιστικής πρωτεύουσας για το 2012.Η κριτική επιτροπή συνεδρίασε στις 23 Απριλίου 2008 για να εξετάσει τις υποψηφιότητες. Η εξέταση περιλάμβανε ακροάσεις εκπροσώπων των υποψήφιων πόλεων. Η επιτροπή εξέτασε τις προτάσεις με βάση τα κριτήρια που είχαν καθοριστεί για την εκδήλωση και κατόπιν κάλεσε τις ενδιαφερόμενες πόλεις να αναπτύξουν περαιτέρω τα σχέδια τους, να επικεντρωθούν πιο έντονα στους κύριους στόχους και τα χαρακτηριστικά της δράσης όπως ορίζεται στην απόφαση 1622/2006/EΚ, συμπεριλαμβάνοντας πολιτιστικά προγράμματα που έχουν μακροπρόθεσμο αντίκτυπο για την πόλη και την περιφέρεια και να συμπληρώσουν την αίτησή τους αναλόγως. Η επιτροπή ανέμενε πιο λεπτομερές πρόγραμμα, ειδικά για καλλιτεχνικές εκδηλώσεις με μέγιστη ευρωπαϊκή διάσταση[2].Η Επιτροπή έλαβε τις συμπληρωμένες αιτήσεις έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2008 και στις 5 Νοεμβρίου 2008 πραγματοποιήθηκε νέα συνεδρίαση επιλογής . Η επιτροπή επιλογής υπέβαλε την έκθεσή της στην Επιτροπή κατά τα τέλη Νοεμβρίου 2008· κατόπιν σχετικού αιτήματος της κριτικής επιτροπής, η Επιτροπή διαβίβασε την έκθεση στα υπόλοιπα θεσμικά όργανα.Βάσει της συνολικής αξιολόγησης των αιτήσεων, η επιτροπή – αφού πρότεινε ορισμένες βελτιώσεις, κυρίως όσον αφορά την αίτησης της πόλης Maribor – κατέληξε σε συμφωνία και προτείνει στα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης να αναθέσουν στις πόλεις Guimarães και Maribor τη διοργάνωση των εκδηλώσεων της πολιτιστικής πρωτεύουσας της Ευρώπης το 2012.Η επιτροπή πολιτισμού και εκπαίδευσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου διαβίβασε επιστολή στην ΓΔ EAC στις 28 Ιανουαρίου 2009, σε συνέχεια της έκθεσης της επιτροπής επιλογής, για να τονίσει τις σχετικές πτυχές του ορισμού των πολιτιστικών πρωτευουσών της Ευρώπης για το 2012.Συνεπώς, η Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 14 της απόφασης αριθ. 1622/2006/ΕΚ, υποβάλλει στο Συμβούλιο την προσαρτημένη σύσταση για τον επίσημο ορισμό των πόλεων Guimarães και Maribor , αντίστοιχα, ως πολιτιστικών πρωτευουσών της Ευρώπης το 2012.Σύσταση γιαΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥγια την εκδήλωση «Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης» το 2012ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,την απόφαση αριθ. 1622/2006/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση κοινοτικής δράσης όσον αφορά την εκδήλωση «Πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης» για τα έτη 2007 έως 2019[3], και ιδίως το άρθρο 14,την έκθεση της κριτικής επιτροπής, του Νοεμβρίου 2008, που υποβλήθηκε στην Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 2 της απόφασης 1622/2006/EΚ,Eκτιμώντας ότι τα κριτήρια του άρθρου 14 παράγραφος 3 της απόφασης αριθ. 1622/2006/ΕΚ ικανοποιούνται πλήρως,Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Επιτροπής της  2009,ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ:Άρθρο 1Οι πόλεις Guimarães και Maribor ορίζονται «Πολιτιστικές πρωτεύουσες της Ευρώπης 2012» σύμφωνα με το άρθρο 14 της απόφασης αριθ. 1622/2006/EΚ.Βρυξέλλες,Για το ΣυμβούλιοΟ Πρόεδρος [1] ΕΕ L 304 της 3.11.2006, σ.1.[2] Βλέπε το έγγραφο με τίτλο «Information about the selection meeting for the European Capital of Culture 2012» που απεστάλη στις ενδιαφερόμενες πόλεις μετά τη συνεδρίαση.[3] ΕΕ L 304 της 3.11.2006, σ. 1.


Avis juridique important

|

31986H0156

86/156/ΕΟΚ: Σύσταση της Επιτροπής της 6ης Μαΐου 1986 προς τα κράτη μέλη σχετικά με το συντονισμό των εθνικών μέτρων που έχουν ληφθεί όσον αφορά τα γεωργικά προϊόντα, μετά το ραδιενεργό νέφος που δημιουργήθηκε στη Σοβιετική Ένωση

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 118 της 07/05/1986 σ. 0028 - 0028

***** ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  της 6ης Μαΐου 1986  προς τα κράτη μέλη σχετικά με το συντονισμό των εθνικών μέτρων που έχουν ληφθεί όσον αφορά τα γεωργικά προϊόντα, μετά το ραδιενεργό νέφος που δημιουργήθηκε στη Σοβιετική Ένωση  (86/156/ΕΟΚ)  Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 155,  Εκτιμώντας:  ότι, μετά το ατύχημα που συνέβη στον πυρηνικό σταθμό ηλεκτροπαραγωγής του Tchernobyl στη Σοβιετική Ένωση, ραδιενεργά στοιχεία διαχύθηκαν στην ατμόσφαιρα, η ακτινοβολία των οποίων έγινε ιδίως αισθητή στην Κοινότητα·  ότι, έχοντας τη νόμιμη πρόθεση να προστατεύσουν την υγεία των καταναλωτών, τα κράτη μέλη θέσπισαν εθνικά μέτρα προκειμένου να περιορίσουν ή να απαγορεύσουν την εμπορία ορισμένων γεωργικών προϊόντων·  ότι, όσον αφορά τις σχέσεις με τις θιγείσες τρίτες χώρες, η Επιτροπή υπέβαλε στο Συμβούλιο πρόταση για την αναστολή των εισαγωγών γεωργικών προϊόντων που ενδέχεται να έχουν μολυνθεί και θα λάβει, στον τομέα των κρεάτων, τα αναγκαία προς τούτο μέτρα·  ότι είναι αναγκαίο να υπάρξει συντονισμός των μέτρων που έχουν λάβει τα κράτη μέλη όσον αφορά την εμπορία στη δική τους αγορά, συνιστώντας τους την τήρηση αυστηρών ορίων για τα πλέον ευαίσθητα προϊόντα, καθώς και την εφαρμογή, για τα προϊόντα που εξάγουν, των ιδίων κανόνων και ελέγχων με αυτούς που εφαρμόζονται για την εμπορία στην εθνική τους αγορά·  ότι οι κατ' αυτόν τον τρόπο παρεχόμενες από το εξάγον κράτος μέλος εγγυήσεις υπολογίζεται να επιτρέψουν στο εισάγον κράτος μέλος να παραιτηθεί κάθε περαιτέρω απαίτηση σχετικής με την εισαγωγή, και ιδίως κάθε πρόσθετου πιστοποιητικού, ενώ εξυπακούεται ότι κανένα κράτος μέλος δεν πρόκειται να εφαρμόσει, προκειμένου περί προϊόντων καταγωγής ενός άλλου κράτους μέλους, μέτρα αυστηρότερα απ' ό,τι εφαρμόζεται για την ίδια του την αγορά,  ΣΥΝΙΣΤΑ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ:  1. Να μεριμνήσουν για την τήρηση των ακόλουθων μέγιστων ορίων ανοχής προκειμένου περί της εμπορίας στην αγορά τους:  1.2,3 //  //  // Από   // Μέγιστη ακτινοβολία (Bq/kg)   // 1.2.3 //  // Γάλα και προϊόντα  γάλακτος   // Φρούτα και  λαχανικά   //  //  //  // 6 Μαΐου 1986   // 500   // 350   // 16 Μαΐου 1986   // 250   // 175   // 26 Μαΐου 1986   // 125   // 90  //    //   //  2. Να υποβάλουν τα προϊόντα που εξάγουν στα ίδια όρια και, γενικά, στους ίδιους ελέγχους σχετικά με τα επίπεδα ακτινοβολίας με αυτούς που εφαρμόζονται στη δική τους αγορά.  3. Να αναγνωρίοσυν τους ελέγχους που διενεργεί το εξάγον κράτος μέλος, αναστέλλοντας κάθε άλλη σχετική απαίτηση όσον αφορά την εισαγωγή, ιδίως κάθε πρόσθετο πιστοποιητικό.  4. Να ενημερώσουν χωρίς καθυστέρηση τα άλλα κράτη μέλη και την Επιτροπή για τα μέτρα που έλαβαν στη συνέχεια της παρούσας σύστασης.  Βρυξέλλες, 6 Μαΐου 1986.  Για την Επιτροπή  Frans ANDRIESSEN  Αντιπρόεδρος


Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου

|

52005SC0144

Σύσταση για Γνωμη του Συμβουλίου κατ’ εφαρμογή του άρθρου 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 τουΣυμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 για το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Γαλλίας, 2004-2008  /* SEC/2005/0144 τελικό */

	Βρυξέλλες, 2.2.2005SEC(2005) 144 τελικόΣύσταση γιαΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥκατ’ εφαρμογή του άρθρου 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 τουΣυμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 για το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Γαλλίας, 2004-2008(υποβληθείσα από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΟ κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[1], ορίζει ότι τα συμμετέχοντα κράτη μέλη, δηλαδή αυτά που έχουν υιοθετήσει το ενιαίο νόμισμα, υποχρεούντο να υποβάλουν προγράμματα σταθερότητας στο Συμβούλιο και την Επιτροπή έως την 1η Μαρτίου 1999. Σύμφωνα με το άρθρο 5 του εν λόγω κανονισμού το Συμβούλιο όφειλε να εξετάσει το εκάστοτε πρόγραμμα σταθερότητας με βάση τις εκτιμήσεις της Επιτροπής και της επιτροπής του άρθρου 114 της συνθήκης (Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή). Βάσει σύστασης της Επιτροπής και μετά από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη, μετά την εξέταση του προγράμματος. Σύμφωνα με τον κανονισμό, τα κράτη μέλη πρέπει να υποβάλλουν ετησίως επικαιροποιημένα προγράμματα σταθερότητας, τα οποία μπορούν, επίσης, να εξεταστούν από το Συμβούλιο σύμφωνα με τις ίδιες διαδικασίες.Λαμβάνοντας υπόψη ότι το 2002 κατεγράφη κρατικό έλλειμμα μεγαλύτερο από το 3% του ΑΕΠ, το Συμβούλιο απεφάνθη στις 3 Ιουνίου 2003 ότι το έλλειμμα της Γαλλίας ήταν υπερβολικό και συνέστησε τη διόρθωση του υπερβολικού αυτού ελλείμματος μέχρι το 2004 το αργότερο. Η Επιτροπή, στην ανακοίνωσή της προς το Συμβούλιο σχετικά με «την κατάσταση στη Γερμανία και τη Γαλλία όσον αφορά τις υποχρεώσεις τους στο πλαίσιο της διαδικασίας υπερβολικών ελλειμμάτων μετά την απόφαση του Δικαστηρίου» που εξεδόθη στις 14 Δεκεμβρίου 2004[2], κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το 2005 πρέπει να θεωρηθεί η κρίσιμη προθεσμία για τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος. Με βάση τα μέτρα που καθορίζονται αναλυτικά στον προϋπολογισμό του 2005, καθώς και τις προβλέψεις που οι υπηρεσίες της Επιτροπής διατύπωσαν το φθινόπωρο του 2004, η Επιτροπή διατύπωσε στην ανακοίνωση την άποψη ότι οι ενέργειες που ανέλαβαν οι γαλλικές αρχές κρίνονταν σε γενικές γραμμές συμβατές με τον στόχο της διόρθωσης του υπερβολικού ελλείμματος μέχρι το 2005 και ότι προς το παρόν δεν ήταν αναγκαία η λήψη περαιτέρω μέτρων βάσει της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος. Επισήμανε, ωστόσο, ότι εάν σε μεταγενέστερη φάση διαπιστώνονταν αστοχίες όσον αφορά την υλοποίηση των προγραμματισμένων διορθωτικών μέτρων, η Επιτροπή θα ήταν αναγκασμένη να συστήσει στο Συμβούλιο την ενίσχυση της δημοσιονομικής εποπτείας και την ανάληψη της επιβεβλημένης δράσης σύμφωνα με τις διατάξεις της συνθήκης και του «Συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης».Το πρώτο πρόγραμμα σταθερότητας της Γαλλίας, που κάλυπτε την περίοδο 1999-2002, υπεβλήθη στις 18 Ιανουαρίου 1999 και εξετάστηκε από το Συμβούλιο στις 15 Μαρτίου 1999. Έκτοτε υποβάλλονται ετήσιες επικαιροποιήσεις του προγράμματος αυτού, εκ των οποίων η πλέον πρόσφατη υπεβλήθη στις 7 Δεκεμβρίου 2004.Οι υπηρεσίες της Επιτροπής προέβησαν σε τεχνική αξιολόγηση του εν λόγω επικαιροποιημένου προγράμματος λαμβάνοντας υπόψη τα πορίσματα των οικονομικών προβλέψεων που οι ίδιες διατύπωσαν το φθινόπωρο του 2004 και συνεκτιμώντας τον Κώδικα Δεοντολογίας[3] , την από κοινού συμφωνηθείσα μέθοδο υπολογισμού της δυνητικής παραγωγής και των κυκλικά προσαρμοσμένων αποτελεσμάτων, τις συστάσεις που περιλαμβάνονται στους «Γενικούς προσανατολισμούς οικονομικής πολιτικής» για την περίοδο 2003-2005 και τις αρχές που θεσπίζονται με την ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, της 27ης Νοεμβρίου 2002, για την ενίσχυση του συντονισμού των δημοσιονομικών πολιτικών, οι οποίες έλαβαν την έγκριση του Συμβουλίου[4]. Η εν λόγω αξιολόγηση έχει ως εξής:-  Η επικαιροποίηση του 2004 του προγράμματος σταθερότητας της Γαλλίας υπεβλήθη στην Επιτροπή στις 7 Δεκεμβρίου 2004. Καλύπτει την περίοδο 2004-2008 και πληροί εν πολλοίς τις απαιτήσεις παροχής πληροφοριακών στοιχείων του «κώδικα δεοντολογίας για το περιεχόμενο και τη μορφή των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης». Παρόλα αυτά, δεν περιλαμβάνει προβλέψεις για τη συνολική αύξηση της απασχόλησης σύμφωνα με τον ορισμό για τους εθνικούς λογαριασμούς, οι οποίες είναι υποχρεωτικές, αλλά περιέχει μόνο προβλέψεις για την αύξηση της απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα. Εκτός αυτού, δεν παρέχει ορισμένα προαιρετικά δεδομένα, τα οποία θα ήταν χρήσιμα για την αξιολόγηση του προγράμματος.-  Για την περίοδο 2004-2008, το πρόγραμμα προβλέπει αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ κατά 2,5% ετησίως. Σύμφωνα με υπολογισμούς της Επιτροπής, με εφαρμογή της από κοινού συμφωνηθείσας μεθόδου στα αριθμητικά δεδομένα του προγράμματος, η αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ προβλέπεται να είναι ελαφρώς υψηλότερη από τη δυνητική τιμή της. Εντούτοις, το κενό παραγωγής αναμένεται να παραμείνει αρνητικό μέχρι το 2008. Για τα έτη 2004-2006, οι προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής είναι ελαφρώς λιγότερο ευνοϊκές από εκείνες του προγράμματος· γίνεται πρόβλεψη για αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ κατά 2,4% το 2004 και κατά 2,2% τα έτη 2005 και 2006. Συνολικά, οι μακροοικονομικές προβλέψεις του προγράμματος, μολονότι κάπως φιλόδοξες, μπορούν να θεωρηθούν αξιόπιστες.-  Το πρόγραμμα στοχεύει στη μείωση του ελλείμματος της γενικής κυβέρνησης σε ποσοστό χαμηλότερο από το 3% του ΑΕΠ το 2005 και στη διασφάλιση της διαρκούς του συρρίκνωσης κατά τα επόμενα έτη. Η μείωση του ελλείμματος το 2005, σε 2,9% του ΑΕΠ από 3,6% του ΑΕΠ το 2004, προβλέπεται να επιτευχθεί ιδίως χάρη σε μία εφάπαξ πράξη, που θα αποφέρει έσοδα ίσα προς το 0,4% του ΑΕΠ[5]. Κατά τα ακόλουθα έτη, το έλλειμμα προβλέπεται να μειωθεί κατά 0,6-0,7 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ ετησίως, ούτως ώστε να διαμορφωθεί στο 0,9% του ΑΕΠ το 2008. Σε σύγκριση με την προηγούμενη επικαιροποίηση, η τρέχουσα επικαιροποίηση επιβεβαιώνει σε γενικές γραμμές τη σχεδιαζόμενη προσαρμογή σε συνάρτηση με ένα ελαφρώς ευνοϊκότερο μακροοικονομικό σενάριο. Το πρωτογενές αποτέλεσμα προβλέπεται να βελτιωθεί από έλλειμμα ύψους 0,7% του ΑΕΠ το 2004 σε πλεόνασμα 2,2% του ΑΕΠ το 2008. Σύμφωνα με υπολογισμούς της Επιτροπής με βάση τις προβλέψεις της επικαιροποίησης και την από κοινού συμφωνηθείσα μέθοδο, το κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα προβλέπεται ομοίως να βελτιωθεί κατά 0,6-0,7 εκατοστιαίες μονάδες ετησίως, αρχής γενομένης το 2005, και να διαμορφωθεί στο -0,7% του ΑΕΠ το 2008. Η μεσοπρόθεσμη δημοσιονομική στρατηγική στηρίζεται, όπως και σε παλαιότερες επικαιροποιήσεις, στον καθορισμό πολυετών στόχων για την αύξηση των κρατικών δαπανών σε πραγματικούς όρους, οι οποίοι συνεπάγονται μείωση του δείκτη δαπανών σε σχέση με το ΑΕΠ. Ο δείκτης εσόδων προς το ΑΕΠ προβλέπεται να παραμείνει περίπου σταθερός.-  Στον βαθμό που είναι δυνατό να κρίνει κανείς με βάση τα τρέχοντα πληροφοριακά στοιχεία, τα μέτρα τα οποία έχουν ληφθεί από τις γαλλικές αρχές θεωρούνται επαρκή για τη μείωση του ελλείμματος στο 3% του ΑΕΠ το 2005. Εντούτοις, η δημοσιονομική κατάσταση παραμένει εύθραυστη και οποιαδήποτε δυσμενής εξέλιξη στο μακροοικονομικό ή δημοσιονομικό σκέλος θα μπορούσε να θέσει εν αμφιβόλω τον στόχο της διόρθωσης του υπερβολικού ελλείμματος το 2005. Η δημοσιονομική προσαρμογή που προβλέπεται για τα έτη μετά το 2005 είναι σημαντικού ύψους, πράγμα που υπαγορεύεται από τη σοβαρότητα της δημοσιονομικής κατάστασης. Ωστόσο, οι προβλέψεις υπόκεινται σε κινδύνους και, σε ό,τι αφορά ορισμένα σημεία τους, δεν είναι επαρκώς τεκμηριωμένες. Ειδικότερα, η προβλεπόμενη για το 2006 μείωση του ελλείμματος φαίνεται ανέφικτη με βάση τις υφιστάμενες πολιτικές. Το πρόγραμμα προβλέπει μείωση του ελλείμματος από 2,9% του ΑΕΠ το 2005 σε 2,2% του ΑΕΠ το 2006, παρά την εξαγγελία φορολογικών μειώσεων, οι οποίες αντιστοιχούν στο 0,2% του ΑΕΠ, και την εξάλειψη έκτακτων εσόδων. Το πρόγραμμα δεν παρέχει επαρκή στοιχεία για τα μέτρα με τα οποία θα επιδιωχθεί η αντιστάθμιση των ανωτέρω εξελίξεων. Εάν υποτεθεί ότι δεν πρόκειται να επέλθει μεταβολή στις δεδομένες οικονομικές πολιτικές, οι προβλέψεις που οι υπηρεσίες της Επιτροπής διατύπωσαν το φθινόπωρο του 2004 προβλέπουν αύξηση του ελλείμματος της γενικής κυβέρνησης από 3,0% σε 3,3% του ΑΕΠ το 2006. Τούτο σημαίνει ότι, με βάση τις τρέχουσες παραδοχές για την οικονομική ανάπτυξη, θα απαιτηθεί η λήψη μέτρων που να οδηγούν σε μείωση του ελλείμματος κατά 1% του ΑΕΠ περίπου το έτος 2006, προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος που καθορίζεται στο πρόγραμμα. Επιπλέον, ο στόχος που έχει τεθεί για τις δαπάνες της γενικής κυβέρνησης κατά την περίοδο 2006-2008 (αύξηση κατά 1,2% ετησίως σε πραγματικούς όρους) ισοδυναμεί με σοβαρή αποκλιμάκωση σε σύγκριση με πρόσφατες τάσεις, της οποίας η επίτευξη θα είναι δυσχερής με βάση τις τρέχουσες πολιτικές. Οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που υλοποιήθηκαν το 2003 και το 2004, ιδίως στους τομείς των συντάξεων και της υγείας, αποτελούν σαφή βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά κρίνονται ανεπαρκείς για τη διασφάλιση της προγραμματισμένης αποκλιμάκωσης των δαπανών. Πέραν αυτού, υπάρχουν επιφυλάξεις σε σχέση με την αξιοπιστία των στόχων για τις δαπάνες, δεδομένου ότι οι στόχοι που είχαν τεθεί σε παλαιότερες επικαιροποιήσεις δεν επετεύχθησαν, και μάλιστα με μεγάλη απόκλιση. Με γνώμονα την παραπάνω εκτίμηση κινδύνων, η προβλεπόμενη προσαρμογή, καίτοι σημαντική, δεν παρέχει ικανοποιητικό περιθώριο ασφαλείας έναντι του ενδεχόμενου υπέρβασης του ορίου του 3% του ΑΕΠ υπό κανονικές μακροοικονομικές διακυμάνσεις μέχρι το 2007. Επιπλέον είναι ανεπαρκής για τη διασφάλιση της επίτευξης του μεσοπρόθεσμου στόχου για σχεδόν ισοσκελισμένη δημοσιονομική θέση, όπως επιτάσσει το «Σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης», εντός της χρονικής περιόδου που καλύπτει το πρόγραμμα.-  Αφού αυξήθηκε κατά 8 ποσοστιαίες μονάδες μεταξύ του 2001 και του 2004, στο 64,8% του ΑΕΠ, ο δείκτης του χρέους προς το ΑΕΠ προβλέπεται να παραμείνει πάνω από το 60% του ΑΕΠ καθ’ όλη τη χρονική περίοδο την οποία καλύπτει το πρόγραμμα (62% το 2008). Προοδευτική μείωση του δείκτη αναμένεται να αρχίσει μόλις το 2006, υπό την επίδραση της αύξησης του ονομαστικού ΑΕΠ και της εμφάνισης πρωτογενών πλεονασμάτων. Η προβλεπόμενη πορεία του χρέους υπόκειται στις ίδιες αβεβαιότητες όπως και ο δείκτης του ελλείμματος.-  Στην επικαιροποίηση εξετάζονται οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που θεσπίστηκαν προσφάτως από τις γαλλικές αρχές. Ειδικότερα, στο πρόγραμμα περιγράφεται αναλυτικά η μεταρρύθμιση του συστήματος ασφάλισης υγείας η οποία τέθηκε σε εφαρμογή το καλοκαίρι του 2004 και με την οποία επιδιώκεται ο δημοσιονομικός ισοσκελισμός του συστήματος ασφάλισης υγείας το 2007 (σε σύγκριση με έλλειμμα 0,8% του ΑΕΠ το 2004), με παράλληλη διατήρηση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας. Με την εν λόγω μεταρρύθμιση, που κατατείνει επίσης στη βελτίωση της συνολικής διαχείρισης του συστήματος, καθιερώθηκε ανεξάρτητη επιτροπή προειδοποίησης, η οποία είναι επιφορτισμένη με τη διατύπωση συστάσεων σε περίπτωση που διαπιστώνει κίνδυνο απόκλισης από τον επίσημο στόχο. Η μεταρρύθμιση στον χώρο της υγείας ακολούθησε χρονικά τη μείζονα μεταρρύθμιση του συστήματος συντάξεων, η οποία θεσπίστηκε το 2003 και με την οποία ενισχύθηκαν σημαντικά τα οικονομικά κίνητρα για την παραμονή των πολιτών σε ενεργό δράση μέχρι τη συμπλήρωση της νόμιμης ηλικίας συνταξιοδότησης και μετά από αυτήν. Τέλος, το πρόγραμμα υπογραμμίζει ότι το νέο δημοσιονομικό πλαίσιο για τον δημόσιο τομέα («Loi Organique relative aux Lois de Finances») αναμένεται να επιτρέψει περαιτέρω προόδους όσον αφορά τη βελτίωση της ποιότητας και της αποτελεσματικότητας των προγραμμάτων δημόσιων δαπανών, σε συνδυασμό με τη διευκόλυνση της επίτευξης δημοσιονομικών στόχων. Μολονότι οι προαναφερθείσες μεταρρυθμίσεις είναι πιθανώς ανεπαρκείς για την επίτευξη των στόχων που καθορίζονται στην επικαιροποίηση για τις δαπάνες και για τη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών, κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση.-  Υφίστανται μερικοί κίνδυνοι όσον αφορά τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών, λόγω του προβλεπόμενου μεγάλου δημοσιονομικού κόστους της δημογραφικής γήρανσης. Τούτο μάλιστα ισχύει παρά την υλοποίηση μεγάλων διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων των συστημάτων συνταξιοδότησης και υγείας τα έτη 2003 και 2004, αντιστοίχως. Ως εκ τούτου, εάν δεν υπάρξουν περαιτέρω μεταρρυθμίσεις, θα χρειασθούν και πρόσθετα μέτρα εξυγίανσης τα προσεχή χρόνια.-  Συνολικά, οι οικονομικές πολιτικές που περιγράφονται στην επικαιροποίηση συμπλέουν εν μέρει με τους γενικούς προσανατολισμούς οικονομικής πολιτικής για τη συγκεκριμένη χώρα στον τομέα των δημόσιων οικονομικών. Η Γαλλία έχει υλοποιήσει μείζονες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, ιδίως σε σχέση με τα συστήματα συντάξεων και υγείας, οι οποίες θα τη διευκολύνουν να αντιμετωπίσει τις συνέπειες της δημογραφικής γήρανσης. Ωστόσο, η μείωση του κυκλικά προσαρμοσμένου ελλείμματος το 2004 θα είναι σημαντικά μικρότερη από τη συστηθείσα, ενώ η Γαλλία δεν έλαβε μέτρα με στόχο την επίσπευση της μείωσης του κυκλικά προσαρμοσμένου ελλείμματος όταν βελτιώθηκαν οι συνθήκες για την οικονομική της ανάπτυξη. Επιπλέον, η μεσοπρόθεσμη προσαρμογή που προβλέπεται στην επικαιροποίηση του 2004, αν και σημαντική, δεν θα είναι αρκετή για την επίτευξη σχεδόν ισοσκελισμένης δημοσιονομικής θέσης εντός του χρονικού διαστήματος που καλύπτει η επικαιροποίηση και υπόκειται σε παράγοντες αβεβαιότητας.-  Επί τη βάσει της ανωτέρω εκτίμησης, θα ήταν σκόπιμο για τη Γαλλία: (i) να προβεί στις αναγκαίες ενέργειες προκειμένου να διασφαλισθεί η διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος το 2005· (ii) να λάβει μέριμνα για τη συνέχιση της δημοσιονομικής εξυγίανσης κατά τα έτη μετά το 2005, ούτως ώστε να επιτευχθεί σχεδόν ισοσκελισμένη δημοσιονομική θέση το 2008· και (iii) να συνεχίσει τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και τη συγκράτηση των δαπανών, προκειμένου να διασφαλισθεί η τήρηση των πολυετών στόχων για τις δαπάνες που καθορίζονται στο πρόγραμμα.* * *Με βάση την ανωτέρω εκτίμηση, η Επιτροπή ενέκρινε τη συνημμένη σύσταση για την έκδοση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Γαλλίας και τη διαβιβάζει στο Συμβούλιο.Σύσταση γιαΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥκατ’ εφαρμογή του άρθρου 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 τουΣυμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 για το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Γαλλίας, 2004-2008ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[6], και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 3,τη σύσταση της Επιτροπής,Αφού ζήτησε τη γνώμη της Οικονομικής και Δημοσιονομικής Επιτροπής,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΓΝΩΜΗ:1.  Στις [17 Φεβρουαρίου 2005] το Συμβούλιο εξέτασε το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Γαλλίας, που καλύπτει την περίοδο 2004-2008. Το πρόγραμμα πληροί σε γενικές γραμμές τις απαιτήσεις παροχής πληροφοριακών στοιχείων του αναθεωρημένου «κώδικα δεοντολογίας για το περιεχόμενο και τη μορφή των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης». Παρόλα αυτά, δεν περιλαμβάνει προβλέψεις για τη συνολική αύξηση της απασχόλησης σύμφωνα με τον ορισμό για τους εθνικούς λογαριασμούς, οι οποίες είναι υποχρεωτικές, και δεν περιέχει ορισμένες προαιρετικές μεταβλητές. Ως εκ τούτου, η Γαλλία καλείται να συμμορφωθεί πλήρως με τις απαιτήσεις υποβολής πληροφοριακών στοιχείων.2.  Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζεται το πρόγραμμα προβλέπει αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ κατά 2,5% από το 2004 μέχρι 2008, ένα ποσοστό που υπερβαίνει οριακά τη σχετική δυνητική τιμή. Με βάση τα στοιχεία που είναι διαθέσιμα σήμερα, το σενάριο αυτό, αν και κάπως φιλόδοξο, φαίνεται να αντικατοπτρίζει αξιόπιστες παραδοχές για την οικονομική ανάπτυξη. Οι προβλέψεις του προγράμματος όσον αφορά τον πληθωρισμό κρίνονται επίσης ρεαλιστικές.3.  Στις 3 Ιουνίου 2003, το Συμβούλιο απεφάνθη ότι υπήρχε υπερβολικό έλλειμμα στη Γαλλία και συνέστησε τη διόρθωσή του μέχρι το 2004 το αργότερο. Η Επιτροπή, στην ανακοίνωσή της προς το Συμβούλιο σχετικά με «την κατάσταση στη Γερμανία και τη Γαλλία όσον αφορά τις υποχρεώσεις τους στο πλαίσιο της διαδικασίας υπερβολικών ελλειμμάτων μετά την απόφαση του Δικαστηρίου» που εξεδόθη στις 14 Δεκεμβρίου 2004[7], κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το 2005 πρέπει να θεωρηθεί η κρίσιμη προθεσμία για τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος, εφόσον τα συμπεράσματα που το Συμβούλιο διατύπωσε το Νοέμβριο του 2003 είχαν παραγάγει έννομες συνέπειες μέχρι την ακύρωσή τους από το Δικαστήριο. Πρωταρχικός στόχος της δημοσιονομικής στρατηγικής του προγράμματος είναι η μείωση του ελλείμματος σε ποσοστό κάτω από το 3% του ΑΕΠ μέχρι το 2005. Το πρόγραμμα αποσκοπεί επίσης στη διασφάλιση της συνεχούς μείωσης του ελλείμματος της γενικής κυβέρνησης κατά τα επόμενα έτη. Το έλλειμμα προβλέπεται να μειωθεί σταθερά κατά 0,6-0,7 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ ετησίως από το 2005 κι έπειτα, για να διαμορφωθεί στο 0,9% του ΑΕΠ το 2008. Σε σύγκριση με το προηγούμενο πρόγραμμα, η τρέχουσα επικαιροποίηση επιβεβαιώνει σε γενικές γραμμές τη σχεδιαζόμενη προσαρμογή σε συνάρτηση με ένα ελαφρώς ευνοϊκότερο μακροοικονομικό σενάριο. Σύμφωνα με υπολογισμούς της Επιτροπής με βάση τις προβλέψεις του προγράμματος και την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία, το κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα προβλέπεται ομοίως να βελτιωθεί κατά 0,6-0,7 εκατοστιαίες μονάδες ετησίως, αρχής γενομένης το 2005, και να διαμορφωθεί στο -0,7% του ΑΕΠ το 2008. Όπως και σε προηγούμενες επικαιροποιήσεις, η μεσοπρόθεσμη δημοσιονομική στρατηγική στηρίζεται στον καθορισμό πολυετών στόχων για την αύξηση των κρατικών δαπανών σε πραγματικούς όρους, οι οποίοι συνεπάγονται μείωση του δείκτη δαπανών σε σχέση με το ΑΕΠ. Ο δείκτης των εσόδων προς το ΑΕΠ προβλέπεται να παραμείνει περίπου σταθερός, και το στοιχείο αυτό συνεπάγεται την παράλληλη μείωση του ελλείμματος.4.  Με βάση τα τρέχοντα στοιχεία, τα μέτρα που έχουν λάβει οι γαλλικές αρχές εκτιμάται ότι είναι επαρκή για τη μείωση του ελλείμματος στο 3% του ΑΕΠ το 2005. Παρόλα αυτά, η δημοσιονομική κατάσταση της Γαλλίας παραμένει εύθραστη. Η διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος προϋποθέτει την ουσιαστική υλοποίηση όλων των μέτρων που έχουν προγραμματισθεί, καθώς και τη λήψη πρόσθετων μέτρων σε περίπτωση που υπάρξουν δυσμενείς εξελίξεις. Εξάλλου, επειδή η προβλεπόμενη μείωση του ελλείμματος το 2005 προκύπτει κυρίως από μία εφάπαξ πληρωμή, η οποία ισοδυναμεί με το ½% του ΑΕΠ, η υποκείμενη δημοσιονομική προσαρμογή που προβλέπεται για το 2005 είναι σχετικά περιορισμένης έκτασης. Κατά τα έτη μετά το 2005, το δημοσιονομικό αποτέλεσμα θα μπορούσε να είναι χειρότερο από αυτό που προβλέπει το πρόγραμμα. Ειδικότερα, ο στόχος για το έλλειμμα του 2006 φαίνεται επισφαλής με βάση τις τρέχουσες πολιτικές, δεδομένου ότι για το συγκεκριμένο έτος έχουν εξαγγελθεί μειώσεις φόρων, ενώ παράλληλα θα εκλείψουν ορισμένα έκτακτα έσοδα μεγάλου ύψους. Επιπλέον, με βάση τις τρέχουσες πολιτικές, η επίτευξη του στόχου για τις δαπάνες της περιόδου 2006-2008 κρίνεται δυσχερής, παρά το γεγονός ότι οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που υλοποιήθηκαν κατά τα τελευταία έτη συνιστούν σαφή βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση. Υπάρχουν επιφυλάξεις σε σχέση με την αξιοπιστία των στόχων για τις δαπάνες, δεδομένου ότι οι στόχοι που είχαν τεθεί σε παλαιότερες επικαιροποιήσεις δεν επετεύχθησαν, και μάλιστα με μεγάλη απόκλιση.5.  Με βάση την προεκτεθείσα ανάλυση κινδύνων, η δημοσιονομική τακτική που καθορίζεται στο πρόγραμμα δεν φαίνεται να παρέχει ικανό περιθώριο ασφαλείας ώστε το έλλειμμα να μην υπερβεί την τιμή αναφοράς 3% του ΑΕΠ υπό κανονικές συνθήκες μακροοικονομικών διακυμάνσεων πριν από το 2007, ούτε είναι επαρκής για τη διασφάλιση της επίτευξης του μεσοπρόθεσμου στόχου του «Συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης» περί σχεδόν ισοσκελισμένης θέσης εντός της περιόδου αναφοράς του προγράμματος.6.  Υπολογίζεται ότι το 2004 ο δείκτης χρέους θα φθάσει το 64,8% του ΑΕΠ, και άρα θα υπερβεί τη σχετική τιμή αναφοράς της συνθήκης, που είναι 60% του ΑΕΠ. Το πρόγραμμα προβλέπει μείωση του δείκτη χρέους από το 2006 και μετά και τη διαμόρφωσή του στο 62% του ΑΕΠ το 2008. Η εξέλιξη του δείκτη χρέους υπόκειται στους ίδιους κινδύνους όπως και οι στόχοι για το έλλειμμα.7.  Όσον αφορά τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών, η Γαλλία φαίνεται να διατρέχει κάποιον κίνδυνο λόγω του προβλεπόμενου μεγάλου δημοσιονομικού κόστους της δημογραφικής γήρανσης. Τούτο μάλιστα ισχύει παρά την υλοποίηση μεγάλων διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων των συστημάτων συνταξιοδότησης και υγείας τα έτη 2003 και 2004, αντιστοίχως. Εάν δεν υπάρξουν περαιτέρω μεταρρυθμίσεις, θα χρειασθούν πρόσθετα μέτρα δημοσιονομικής εξυγίανσης κατά τα επόμενα χρόνια προκειμένου να διασφαλισθεί η διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών.8.  Οι οικονομικές πολιτικές που είναι αποτυπωμένες στην επικαιροποίηση του 2004 συνάδουν εν μέρει με τις συστάσεις των «Γενικών προσανατολισμών οικονομικής πολιτικής», ιδίως δε με εκείνες που έχουν δημοσιονομικές επιπτώσεις. Η Γαλλία έχει υλοποιήσει σημαντικές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, ιδίως σε σχέση με τα συστήματα συντάξεων και υγείας, οι οποίες θα τη διευκολύνουν να αντιμετωπίσει τις συνέπειες της δημογραφικής γήρανσης. Ωστόσο, η μείωση του κυκλικά προσαρμοσμένου ελλείμματος το 2004 θα είναι σημαντικά μικρότερη από τη συστηθείσα, ενώ, πέραν αυτού, η Γαλλία δεν έλαβε μέτρα με στόχο την επίσπευση της μείωσης του κυκλικά προσαρμοσμένου ελλείμματος όταν κατέστησαν ευνοϊκές οι συνθήκες για την οικονομική της ανάπτυξη. Επιπλέον, η μεσοπρόθεσμη προσαρμογή που προβλέπεται στην επικαιροποίηση του 2004, αν και σημαντική, υπόκειται σε παράγοντες αβεβαιότητας και δεν θα οδηγήσει στην επίτευξη σχεδόν ισοσκελισμένης δημοσιονομικής θέσης εντός του χρονικού διαστήματος που καλύπτει το πρόγραμμα.* * *Επί τη βάσει της ανωτέρω εκτίμησης, το Συμβούλιο θεωρεί ότι η Γαλλία οφείλει:(i) να πράξει τα δέοντα ώστε να διασφαλισθεί η διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος το 2005·(ii) να λάβει μέριμνα για τη συνέχιση της δημοσιονομικής εξυγίανσης κατά τα έτη μετά το 2005, ούτως ώστε να επιτευχθεί σχεδόν ισοσκελισμένη δημοσιονομική θέση το 2008· και(iii) να συνεχίσει τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και τη συγκράτηση των δαπανών, προκειμένου να διασφαλισθεί η τήρηση των πολυετών στόχων για τις δαπάνες που καθορίζονται στο πρόγραμμα.Πίνακας: Σύγκριση βασικών μακροοικονομικών και δημοσιονομικών προβλέψεων2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 |Πραγματικό ΑΕΠ (μεταβολή %) | ΠΣ Δεκ. 2004 | 2,5 | 2,5 | 2,5 | 2,5 | 2,5 |ΕΠΙΤ. Οκτ. 2004 | 2,4 | 2,2 | 2,2 | μ.δ. | μ.δ. |ΠΣ Δεκ. 2003 | 1,7 | 2,5 | 2,5 | 2,5 | μ.δ. |Πληθωρισμός ΕνΔΤΚ (%) | ΠΣ Δεκ. 2004 | 2,2 | 1,8 | 1,5 | 1,5 | 1,5 |ΕΠΙΤ. Οκτ. 2004 | 2,3 | 2,0 | 1,8 | μ.δ. | μ.δ. |ΠΣ Δεκ. 2003 | 1,5 | 1,5 | 1,5 | 1,5 | μ.δ. |Αποτέλεσμα γενικής κυβέρνησης (ως % του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 2004 | -3,6 | -2,9 | -2,2 | -1,6 | -0,9 |ΕΠΙΤ. Οκτ. 2004 | -3,7 | -3,0 | -3,3 | μ.δ. | μ.δ. |ΠΣ Δεκ. 2003 | -3,55 | -2,9 | -2,2 | -1,5 | μ.δ. |Πρωτογενές αποτέλεσμα (ως % του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 2004 | -0,7 | 0,1 | 0,8 | 1,5 | 2,2 |ΕΠΙΤ. Οκτ. 2004 | -0,7 | -0,1 | -0,4 | μ.δ. | μ.δ. |ΠΣ Δεκ. 2003 | -0,6 | 0,1 | 0,9 | 1,6 | μ.δ. |Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα (ως % του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 2004¹ ΕΠΙΤ. Οκτ. 2004 ΠΣ Δεκ. 2003¹ | -3,4 -3,5 -3,2 | -2,7 -2,8 -2,6 | -2,0 -3,1 -1,9 | -1,4 μ.δ. -1,3 | -0,7 μ.δ. μ.δ. |Ακαθάριστο δημόσιο χρέος (ως % του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 2004 | 64,8 | 65,0 | 64,6 | 63,6 | 62,0 |ΕΠΙΤ. Οκτ. 2004 | 64,9 | 65,5 | 66,3 | μ.δ. | μ.δ. |ΠΣ Δεκ. 2003 | 62,8 | 63,2 | 62,8 | 61,8 | μ.δ. |Σημείωση: 1Υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής με βάση τα στοιχεία του προγράμματος. Πηγές: Πρόγραμμα σταθερότητας. Οικονομικές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του φθινοπώρου του 2004. Υπολογισμοί της Επιτροπής. |[1] ΕΕ L 209, 2.8.1997. Όλα τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο είναι διαθέσιμα στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.[2] Έγγραφο COM(2004) 813 της 14ης 12.2004.[3] Αναθεωρημένη γνώμη της Οικονομικής και Δημοσιονομικής Επιτροπής όσον αφορά το περιεχόμενο και τη μορφή των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο ECOFIN στις 10.7.2001.[4] COM(2002) 668, 27.11.2002.[5] Από τότε που υπεβλήθη το σχέδιο προϋπολογισμού για το 2005 τον Σεπτέμβριο του 2004, η εν λόγω εφάπαξ πληρωμή έχει αναθεωρηθεί στο 0,5% του ΑΕΠ. Καίτοι η αναθεώρηση ενσωματώθηκε στις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής, οι προβλέψεις του προγράμματος εξακολουθούν να στηρίζονται στην αρχική εκτίμηση για 0,4% του ΑΕΠ.[6] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.[7] Έγγραφο COM(2004) 813 της 14ης 12.2004.


Avis juridique important

|

31982K3419

Σύσταση αριθ. 3419/82/EKAX τής Επιτροπής τής 20ής Δεκεμβρίου 1982 πρός τά Κράτη μέλη περί παρατάσεως τού καθεστώτος τής κοινοτικής επιβλέψεως, όσον αφορά τίς εισαγωγές στήν Κοινότητα, ορισμένων προϊόντων τής βιομηχανίας σιδήρου, πού περιλαμβάνονται στή συνθήκη περί ιδρύσεως τής Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα καί Χάλυβα καί πού προέρχονται από τρίτες χώρες

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 360 της 21/12/1982 σ. 0025 - 0025

***** ΣΥΣΤΑΣΗ αριθ. 3419/82/ΕΚΑΧ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  της 20ής Δεκεμβρίου 1982  προς τα Κράτη μέλη περί παρατάσεως του καθεστώτος της κοινοτικής επιβλέψεως, όσον αφορά τις εισαγωγές στην Κοινότητα, ορισμένων προϊόντων της βιομηχανίας σιδήρου, που περιλαμβάνονται στη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα και που προέρχονται από τρίτες χώρες  Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα, και ιδίως το άρθρο 74,  Εκτιμώντας:  ότι με τη σύσταση αριθ. 1399/82/ΕΚΑΧ (1) η Επιτροπή καθιέρωσε καθεστώς κοινοτικής επιβλέψεως των εισαγωγών στην Κοινότητα ορισμένων προϊόντων της βιομηχανίας, που περιλμαβάνονται στη συνθήκη ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα·  ότι οι λόγοι που αρχικά οδήγησαν την Κοινότητα στη λήψη αυτού του μέτρου, δηλαδή οι λόγοι που καθιστούν αναγκαία τη συγκέντρωση του συνόλου των στοιχείων σχετικά με τις προβλέψιμες εισαγωγές καθώς και τις συνθήκες πραγματοποιήσεώς τους, εξακολουθούν να υπάρχουν·  ότι, συνεπώς, είναι αναγκαίο να παραταθεί το εν λόγω καθεστώς κοινοτικής επιβλέψεως,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:  Άρθρο 1  Η ισχύς της συστάσεως αριθ. 1399/82/ΕΚΑΧ παρατείνεται μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1983 (2).  Άρθρο 2  Η παρούσα σύσταση κοινοποιείται στα Κράτη μέλη.  Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 20 Δεκεμβρίου 1982.  Για την 'Επιτροπή  Wilhelm HAFERKAMP  Αντιπρόεδρος  (1) ΕΕ αριθ. L 157 της 8. 6. 1982, σ. 5.  (2) Τα έγγραφα εισαγωγής που εκδόθηκαν κατά τη διάρκεια του Νοεμβρίου και του Δεκεμβρίου 1982 δύνανται να χρησιμοποιηθούν, σύμφωνα με το άρθρο 1 παράγραφος 3 της συστάσεως αριθ. 1399/82/ΕΚΑΧ για μία περίοδο δύο μηνών από της εκδόσεώς τους, ακόμη και στην περίπτωση που η περίοδος αυτή λήγει εντός του 1983.


title: 83/187/ΕΟΚ: Σύσταση του Συμβουλίου της 28ης Μαρτίου 1983 περί απαλλαγής της Επιτροπής από την ευθύνη για τις πράξεις διαχειρίσεως του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αναπτύξεως (1975), (Τέταρτο ΕΤΑ), για το οικονομικό έτος 1981

text:
Αριθ. L 109/6                             Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων                                            26 . 4. 83
                                                   ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
                                                       της 28ης Μαρτίου 1983
               περί απαλλαγής της Επιτροπής από την ευθύνη για τις πράξεις διαχειρίσεως του Ευρωπαϊκού
                               Ταμείου Αναπτύξεως (1975), (Τέταρτο ΕΤΑ), για το οικονομικό έτος 1981
                                                           (83 / 187/ EOK)
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ,                               έτος 1981 , που συνοδεύεται απο τις απαντήσεις της Επι
                                                                       τροπής (5),
Έχοντας υπόψη :
                                                                       Εκτιμώντας :
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής
Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 206β,                                   ότι, δυνάμει του άρθρου 3 1 της εσωτερικής συμφωνίας, η
                                                                       απαλλαγή της Επιτροπής από την ευθύνη για τη διαχεί
                                                                       ριση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αναπτύξεως ( 1975),
τη σύμβαση ΑΚΕ-ΕΟΚ της Λομέ ('), που υπεγράφη στις                     (Τέταρτο ΕΤΑ), πρέπει να παρέχεται σύμφωνα με τη δια
28 Φεβρουαρίου 1975,                                                   δικασία του άρθρου 206 της συνθήκης"
την απόφαση 76/568/ ΕΟ Κ του Συμβουλίου της 29ης Ιου                  ότι οι πράξεις διαχειρίσεως του Ευρωπαϊκου Ταμείου
νίου 1976 περί συνδέσεως των υπερπόντιων χωρών και                     Αναπτύξεως ( 1975), (Τέταρτο ΕΤΑ), εκ μέρους της Επι
εδαφών με την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (2),                      τροπής, κατά το οικονομικό έτος 1981 , ήταν στο σύνολο
                                                                       τους ικανοποιητικές,
την εσωτερική συμφωνία περί της χρηματοδοτήσεως και
της διαχειρίσεως των ενισχύσεων της Κοινότητας (3), που                ΣΥΝΙΣΤΑ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να απαλλάξει
υπεγράφη στις 11 Ιουλίου 1975 , και ιδίως το άρθρο 31                  την Επιτροπή από την ευθύνη για τις πράξεις διαχειρί
παράγραφος 3 ,                                                         σεως του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αναπτύξεως ( 1975),
                                                                       (Τέταρτο ΕΤΑ), για το οικονομικό έτος 1981 .
τον δημοσιονομικό κανονισμό της 27ης Ιουλίου 1976 για
το Τέταρτο Ευρωπαϊκό Ταμείο Αναπτύξεως (4), και ιδίως
τα άρθρα 64 μέχρι 67 ,
                                                                       Έγινε στις Βρυξελλες, στις 28 Μαρτίου 1983 .
έχοντας εξετάσει το λογαριασμό διαχειρίσεως και τον
ισολογισμό, που αφορούν τις πράξεις διαχειρίσεως του
Ευρωπαϊκού Ταμείου Αναπτύξεως ( 1975), (Τέταρτο ΕΤΑ),                                                          Για το Συμβούλιο
και που εγκρίθηκαν στις 31 Δεκεμβρίου 1981 , καθώς και                                                             O Πρόεδρος
την έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου για το οικονομικό                                                                   J. E RTL
(!)  ΕΕ αριθ. L 25 της 30. 1 . 1976, σ. 2.
(2)  ΕΕ αριθ. L 176 της 1 . 7. 1976, σ. 8.
(3)  ΕΕ αριθ. L 25 της 30. 1 . 1 976, σ. 1 68.
(4)  ΕΕ αριθ. L 229 της 20. 8. 1976, σ. 9.                              (5)  ΕΕ αριθ . C 344 της 31 . 12 . 1982, σ. 1 .