Avis juridique important

|

31998H0322

98/322/ΕΚ: Σύσταση της Επιτροπής της 8ης Απριλίου 1998 σχετικά με τη διασύνδεση σε ελευθερωμένη τηλεπικοινωνιακή αγορά (Μέρος 2 - Λογιστικός διαχωρισμός και λογιστική καταγραφή κόστους) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 141 της 13/05/1998 σ. 0006 - 0035

ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 8ης Απριλίου 1998 σχετικά με τη διασύνδεση σε ελευθερωμένη τηλεπικοινωνιακή αγορά (Μέρος 2 - Λογιστικός διαχωρισμός και λογιστική καταγραφή κόστους) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (98/322/ΕΚ)Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,την οδηγία 97/33/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1997, για τη διασύνδεση στο χώρο των τηλεπικοινωνιών, προκειμένου να διασφαλιστεί η καθολική υπηρεσία και η διαλειτουργικότητα με την εφαρμογή των αρχών παροχής ανοικτού δικτύου (ONP) (1), και ιδίως του άρθρου 7 παράγραφος 5,Εκτιμώντας:ότι η οδηγία 97/33/ΕΚ αναθέτει στις εθνικές ρυθμιστικές αρχές για τις τηλεπικοινωνίες σημαντικό ρόλο, όσον αφορά τη διασφάλιση επαρκούς διασύνδεσης των δικτύων, σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο, λαμβανομένων υπόψη των συστάσεων της Επιτροπής, έτσι ώστε να διευκολυνθεί η ανάπτυξη γνήσιας ευρωπαϊκής εγχώριας αγοράς 7 ότι ιδίως το άρθρο 7 παράγραφος 5 της οδηγίας 97/33/ΕΚ καλεί την Επιτροπή να καταρτίσει συστάσεις σχετικά με τα συστήματα κοστολόγησης και τον λογιστικό διαχωρισμό 7ότι το άρθρο 7 παράγραφος 2 της οδηγίας 97/33/ΕΚ απαιτεί ορισμένοι οργανισμοί που έχουν κοινοποιηθεί από τις οικείες εθνικές ρυθμιστικές αρχές ως έχοντες σημαντική ισχύ στην αγορά (εφεξής θα αναφέρονται ως «κοινοποιημένοι φορείς εκμετάλλευσης») τηρούν τις αρχές της διαφάνειας και του προσανατολισμού προς το κόστος για τα τέλη διασύνδεσης 7ότι το άρθρο 8 παράγραφος 2 της οδηγίας 97/33/ΕΚ επιβάλλει στους κοινοποιημένους φορείς εκμετάλλευσης να τηρούν χωριστούς λογαριασμούς, αφενός για τις δραστηριότητές τους που σχετίζονται με τη διασύνδεση -καλύπτοντας τόσο υπηρεσίες διασύνδεσης που παρέχονται εσωτερικά όσο και υπηρεσίες διασύνδεσης που παρέχονται σε τρίτους- και αφετέρου για άλλες δραστηριότητες, ώστε να εντοπίζονται όλα τα στοιχεία κόστους και εσόδων, με τη βάση του υπολογισμού τους και τις χρησιμοποιηθείσες λεπτομερείς μεθόδους απόδοσης που συνδέονται με την δραστηριότητά τους όσον αφορά τη διασύνδεση, συμπεριλαμβανομένης της λεπτομερούς ανάλυσης του παγίου και του διαρθρωτικού κόστους 7ότι η Επιτροπή στη σύστασή της, στην οδηγία 98/195/ΕΚ, της 8ης Ιανουαρίου 1998, για τη διασύνδεση σε ελεύθερη αγορά τηλεπικοινωνιών: Μέρος 1 - Τιμολόγηση της διασύνδεσης (2), θεωρεί ότι η πλέον κατάλληλη προσέγγιση όσον αφορά την τιμολόγηση της διασύνδεσης είναι εκείνη που βασίζεται στις μελλοντοστραφείς μακροπρόθεσμες μέσες οριακές δαπάνες, δεδομένου ότι είναι το πλέον συμβατό με την ανταγωνιστική αγορά 7 ότι η προσέγγιση αυτή δεν αποκλείει τη χρήση αιτιολογημένων εκτάκτων επιβαρύνσεων, ως μέσου ανάκτησης των μελλοντοστραφών από κοινού ανειλημμένων και κοινών δαπανών ενός αποδοτικού φορέα εκμετάλλευσης, όπως θα μπορούσε να προκύψει υπό ανταγωνιστικές συνθήκες 7ότι η προσέγγιση τιμολόγησης της διασύνδεσης βάσει των μελλοντοστραφών μακροπρόθεσμων μέσων οριακών δαπανών συνεπάγεται λογιστικό σύστημα που να βασίζεται στο τρέχον κόστος μάλλον παρά στο ιστορικό κόστος 7 ότι η Επιτροπή συνέστησε στα κράτη μέλη με τη σύστασή της της 8ης Ιανουαρίου 1998 να τάξουν προθεσμίες στους κοινοποιημένους φορείς εκμετάλλευσης για να εφαρμόσουν νέα λογιστικά συστήματα βάσει της δραστηριότητας 7 ότι ενώ τα οικονομικά/τεχνολογικά μοντέλα εκ των άνω προς τα κάτω εκσυγχρονίζονται σε υψηλό βαθμό, εντούτοις παραμένουν ατελή και επομένως συνιστάται για το εγγύς μέλλον συγκερασμός αμφοτέρων των προσεγγίσεων από την κορυφή προς τη βάση και από τη βάση προς την κορυφή 7ότι το άρθρο 7 παράγραφος 5, της οδηγίας 97/33/ΕΚ επιβάλλει στις εθνικές ρυθμιστικές αρχές να διασφαλίσουν ότι, κατόπιν σχετικής αιτήσεως, διατίθεται στα ενδιαφερόμενα μέρη περιγραφή του συστήματος κοστολόγησης, στην οποία εμφαίνονται οι βασικές κατηγορίες στις οποίες κατατάσσονται οι διάφορες μορφές κόστους και οι κανόνες που χρησιμοποιούνται για την κατανομή του κόστους διασύνδεσης 7 ότι οι μέθοδοι κατανομής χρειάζεται να παρουσιάζουν τέτοιο βαθμό λεπτομέρειας που να καθίσταται σαφής η σχέση κόστους και τελών των συνιστωσών των δικτύων και των υπηρεσιών (ήτοι συντελεστές χρήσης) 7 ότι είναι επίσης ανάγκη να παρέχεται η βάση σύμφωνα με την οποία έχει κατανεμηθεί το μη καταλογιστέο κόστος μεταξύ διαφόρων λογαριασμών 7 ότι η συμμόρφωση προς το σύστημα κοστολόγησης εξακριβώνεται από την εθνική ρυθμιστική αρχή ή άλλο αρμόδιο σώμα, ανεξάρτητο από τον οργανισμό τηλεπικοινωνιών και εγκεκριμένο από την εθνική ρυθμιστική αρχή 7 ότι επιβάλλεται να δημοσιεύεται ετησίως λογιστική κατάσταση όσον αφορά τη συμμόρφωση 7ότι σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 1, και το άρθρο 13 παράγραφος 1, της οδηγίας 95/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την εφαρμογή της παροχής ανοικτού δικτύου (ONP) στη φωνητική τηλεφωνία (3) απαιτείται τα τιμολόγια για χρήση του σταθερού δημόσιου τηλεφωνικού δικτύου και της υπηρεσίας φωνητικής τηλεφωνίας να τηρούν τις βασικές αρχές του προσανατολισμού προς το κόστος και της διαφάνειας, συμπεριλαμβανομένης της εφαρμογής εκ μέρους των κοινοποιημένων φορέων εκμετάλλευσης κατάλληλου συστήματος κοστολόγησης για το σκοπό αυτό 7 ότι οι εισφορές των διασυνδέσεων μερών σε προγράμματα τύπου ελλείμματος πρόσβασης επιτρέπονται μόνον όταν επιβάλλονται τιμολογιακοί περιορισμοί από τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές για λόγους προσιτής τιμής και δυνατότητας πρόσβασης στην τηλεφωνική υπηρεσία, σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 2 της οδηγίας 95/62/ΕΚ 7 ότι η Επιτροπή στην ανακοίνωσή της της 27ης Νοεμβρίου 1996, σχετικά με κριτήρια αξιολόγησης εθνικών προγραμμάτων για την κοστολόγηση και τη χρηματοδότηση της καθολικής υπηρεσίας στις τηλεπικοινωνίες και κατευθυντήριες γραμμές για τα κράτη μέλη ως προς τη λειτουργία τέτοιων προγραμμάτων (4), εξέφρασε την άποψη ότι τέτοια προγράμματα πρέπει να καταργηθούν έως την 1η Ιανουαρίου 2000.ότι η οδηγία 90/388/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 28ης Ιουνίου 1990, σχετικά με τον ανταγωνισμό στις αγορές τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών (5), όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 96/2/ΕΚ (6), απαιτεί από τα κράτη μέλη να διασφαλίσουν τον αποτελεσματικό ανταγωνισμό μεταξύ των φορέων εκμετάλλευσης που ανταγωνίζονται στις σχετικές αγορες 7 ότι, ιδίως, απαιτείται διαφάνεια σχετικά με την κοστολόγηση των φορέων εκμετάλλευσης που παρέχουν τόσο σταθερά δίκτυα όσο και κινητά δίκτυα τηλεπικοινωνιών 7ότι το άρθρο 2 της οδηγίας 95/51/ΕΚ της Επιτροπής, της 18ης Οκτωβρίου 1995, για τροοποποίηση της οδηγίας 90/388//ΕΟΚ ως προς την κατάργηση των περιορισμών στη χρήση καλωδιακών τηλεοπτικών δικτύων για την παροχή ήδη ελευθερωμένων τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών (7), επιβάλλει στα κράτη μέλη να διασφαλίζουν τη λογιστική διαφάνεια και να προαλαμβάνουν οιαδήποτε μεροληπτική συμπεριφορά, όταν φορέας εκμετάλλευσης ο οποίος έχει αποκλειστικό δικαίωμα παροχής υποδομής δημόσιου δικτύου τηλεπικοινωνιών παρέχει επίσης υποδομή δικτύου καλωδιακής τηλεόρασης και ειδικότερα να διασφαλίζουν τον διαχωρισμό των λογαριασμών όσον αφορά την παροχή εκάστου δικτύου και την δραστηριότητα παροχής τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών 7 ότι βάσει του άρθρου 8 παράγραφος 1 της οδηγίας 97/33/ΕΚ οι κοινοποιημένοι φορείς εκμετάλλευσης που έχουν ειδικά ή αποκλειστικά δικαιώματα παροχής υπηρεσιών σε άλλους τομείς (ήτοι μετάδοση εκπομπών καλωδιακής ή δορυφορικής τηλεόρασης) υποχρεούνται στην τήρηση χωριστών λογαριασμών για τις τηλεπικοινωνιακές δραστηριότητες από ότι για τις άλλες δραστηριότητες, στο βαθμό που θα απαιτείτο εάν οι εν λόγω τηλεπικοινωνιακές δραστηριότητες διεξάγονταν από νομικώς ανεξάρτητες εταιρείες ή να προβαίνουν σε διαρθρωτικό διαχωρισμό των τηλεπικοινωνιακών δραστηριοτήτων από τις λοιπές δραστηριότητες 7ότι το άρθρο 8 παράγραφος 3 της οδηγίας 97/33/ΕΚ επιβάλλει στους οργανισμούς που παρέχουν δημόσια δίκτυα τηλεπικοινωνιών ή/και προσιτές στο κοινό τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες να παρέχουν πάραυτα, κατόπιν σχετικής αιτήσεως, οικονομικές πληροφορίες στην εθνική τους ρυθμιστική αρχή, με τις λεπτομέρειες που έχουν ζητηθεί 7 ότι οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές δύνανται να δημοδιεύουν τις πληροφορίες εκείνες που συμβάλλουν σε ανοικτή και ανταγωνιστκή αγορά, λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψη το εμπορικό απόρρητο 7ότι η εφαρμογή των αρχών που προβλέπονται στην παρούσα σύσταση γίνεται με πάσα επιφύλαξη ως προς το καθήκον των κρατών μελών και των επιχειρήσεων να συμμορφώνονται πλήρως προς τους κοινοτικούς κανόνες ανταγωνισμού, λαμβάνοντας υπόψη τις ειδικές θέσεις που προβλέπονται στην ανακοίνωση της Επιτροπής για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού σε συμφωνίες πρόσβασης στον τηλεπικοινωνιακό τομέα (8) 7ότι η συμβουλευτική επιτροπή που συγκροτήθηκε βάσει του άρθρου 9 παράγραφος 1 της οδηγίας 90/387/ΕΟΚ (9), («η επιτροπή ΟΝΡ») υποστήριξε ένθερμα τις αρχές που προβλέπονται στην παρούσα σύσταση και η Επιτροπή έλαβε πλήρως υπόψη τις απόψεις που εκφράστηκαν,ΣΥΝΙΣΤΑ:1. Οι κατωτέρω παρατιθέμενες συστάσεις και αρχές αφορούν την εφαρμογή του λογιστικού διαχωρισμού και συστημάτων κοστολόγησης από φορείς εκμετάλλευσης που ορίζονται από την οικεία εθνική ρυθμιστική αρχή ως έχοντες σημαντική ισχύ στην αγορά (εφεξής θα αναφέρονται ως «κοινοποιημένοι φορείς εκμετάλλευσης») σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 2 της οδηγίας 97/33/ΕΚ για την εφαρμογή των υποχρεώσεων διασύνδεσης, ιδίως όσον αφορά τις αρχές της διαφάνειας και της κοστοστρέφειας.Σκοπός του λογιστικού διαχωρισμού είναι να παρέχει ανάλυση των πληροφοριών που παρέρχονται από τις λογιστικές καταστάσεις, προκειμένου να εκφρασθεί όσο το δυνατόν πιστότερα η επίδοση των τμημάτων μιας επιχείρησης, ωσάν να είχαν λειτουργήσει ως ξεχωριστές επιχειρήσεις.2. Συνιστάται στις εθνικές ρυθμιστικές αρχές να απαιτούν από τους οικείους κοινοποιημένους φορείς εκμετάλλευσης να γίνεται ανάλυση του κόστους εκμετάλλευσης, του απασχολούμενου κεφαλαίου και των εσόδων τους, τουλάχιστον στους κάτωθι ευρείς επιχειρησιακούς κλάδους:Κεντρικό δίκτυο (υποδομή μεταγωγής) Το κεντρικό δίκτυο καλύπτει την παροχή υπηρεσιών διασύνδεσης, διαβιβαστικών υπηρεσιών και φερουσών υπηρεσιών του μεταφορέα.Δίκτυο τοπικής πρόσβασης (υποδομή τοπικού βρόχου) Το δίκτυο τοπικής πρόσβασης καλύπτει την παροχή συνδέσεων στο τηλεφωνικό δίκτυο (10).Λιανική πώληση Η επιχείρηση λιανικής πώλησης καλύπτει τις δραστηριότητες που σχετίζονται κυρίως με την παροχή, σε εμπορική βάση, υπηρεσιών σταθερής τηλεφωνίας και μισθωμένων γραμμών στους τελικούς χρήστες. Οι χωριστοί λογαριασμοί μπορεί να καταρτίζονται για κάθε δραστηριότητα της επιχείρησης που υπόκειται σε κανονιστική ρύθμιση (π.χ. μισθωμένες γραμμές, τηλεφωνία).Λοιπές δραστηριότητες Η κατηγορία «λοιπές δραστηριότητες» καλύπτει τις λοιπές δραστηριότητες που διαξάγονται από τον κοινοποιημένο φορέα εκμετάλλευσης, που μπορεί να περιλαμβάνουν δραστηριότητες μη υπαγόμενες σε κανονιστικές ρυθμίσεις, όπως επίσης άλλου τύπου δραστηριότητες που υπάγονται σε κανονιστικές ρυθμίσεις. Οι λογαριασμοί για δραστηριότητες υπαγόμενες ή μη σε κανονιστικές ρυθμίσεις είναι ανάγκη να τηρούνται χωριστά.Το τμήμα 1 του παραρτήματος ορίζει το πεδίο δράσης εκάστης επιχείρησης. Η μεταφορά τελών μεταξύ επιχειρήσεων αναφέρεται στο τμήμα 2.Πιθανώς να θεωρείται σκόπιμη από τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές περαιτέρω ανάλυση λογαριασμών εντός των ευρέων αυτών αξόνων επιχειρηματικής δραστηριότητας, λαμβάνοντας υπόψη τις απαιτήσεις διαφάνειας που επιβάλλει το εθνικό ή το κοινοτικό δίκαιο (π.χ. κινητή τηλεφωνία, καλωδιακή τηλεόραση ή διεθνείς δραστηριότητες).3. Συνιστάται η κατανομή του κόστους, απασχολούμενου κεφαλαίου και εσόδων να γίνεται σύμφωνα με την αρχή της αιτιώδους συνάφειας του κόστους (π.χ. της κοστολόγησης βάσει της δραστηριότητας-«ABC»).Το σύστημα κοστολόγησης των κοινοποιημένων φορέων εκμετάλλευσης χρειάζεται να είναι επαρκώς λεπτομερές προκειμένου να επιτρέπει - στο μέτρο του δυνατού - την κατανομή του κόστους στις διαχωρισμένες συνιστώσες του δικτύου, ιδίως για τον προσδιορισμό του κόστους των διαχωρισμένων υπηρεσιών διασύνδεσης.Ένα καλώς προσδιορισμένο σύστημα κατανομής κόστους θα καθιστά δυνατή την κατανομή τουλάχιστον 90 % του κόστους, με βάση την άμεση ή έμμεση αιτιώδη συνάφεια του κόστους (11).Συνιστάται το μη καταλογιστέο κόστος (το κόστος που μπορεί να καταλογισθεί μόνο σε αυθαίρετη βάση) να εμφαίνεται σαφώς σε ειδικό λογαριασμό και να αποτελεί αντικείμενο ειδικής αντιμετώπισης εκ μέρους των εθνικών ρυθμιστικών αρχών (ήτοι να διανέμεται σύμφωνα με τους κανόνες που ορίστηκαν από κάθε κράτος μέλος, σύμφωνα με τους κανόνες περί ανταγωνισμού της Κοινότητας και τηρώντας τις αρχές της διαφάνειας και της αναλογικότητας).Συνιστάται στις εθνικές ρυθμιστικές αρχές να διεξάγουν δημόσιες διαβουλεύσεις με τους παράγοντες της αγοράς όσον αφορά τη θέσπιση ορθών μεθόδων κατανομής και τον ιδιαίτερο χειρισμό του μη καταλογιστέου κόστους.Το τμήμα 3 του παραρτήματος σκιαγραφεί τις συνιστώμενες αρχές για τον καταλογισμό του κόστους, του απασχολούμενου κεφαλαίου και των εσόδων όταν καταρτίζονται χωριστοί λογαριασμοί 7Το τμήμα 4 του παραρτήματος παρέχει οδηγίες για την εφαρμογή των εν λόγω αρχών στον υπολογισμό του λειτουργικού κόστους, συμπεριλαμβανομένης της απόσβεσης 7 το τμήμα 5 παρέχει επίσης οδηγίες για το κόστος κεφαλαίου και το απασχολούμενο κεφάλαιο και το τμήμα 6 για τα έσοδα.4. Στο μέρος 1 της σύστασης, της 8ης Ιανουαρίου 1998, η Επιτροπή συνέστησε στις εθνικές ρυθμιστικές αρχές να τάξουν προθεσμίες στους οικείους κοινοποιημένους φορείς εκμετάλλευσης για την εφαρμογή των νέων συστημάτων κοστολόγησης με βάση το τρέχον κόστος.Συνιστάται η μέθοδος και τα κριτήρια αξιολόγησης των στοιχείων ενεργητικού του δικτύου σε τρέχουσα αξία να καθορίζονται από την εθνική ρυθμιστική αρχή κατόπιν δημόσιων διαβουλεύσεων με τους παράγοντες της αγοράς.Καίριο στοιχείο της μεθόδου της λογιστικής καταγραφής τρέχοντος κόστους (ΛΤΚ) αποτελεί η αξιολόγηση των στοιχείων ενεργητικού του δικτύου σε μελλοντοστραφή ή τρέχουσα αξία ενός αποδοτικού φορέα εκμετάλλευσης, δηλαδή στην αξία που θα επικρατούσε εάν η αγορά ήταν έντονα ανταγωνιστική. Τούτο απαιτεί τα τέλη απόσβεσης που περιλαμβάνονται στο λειτουργικό κόστος να υπολογίζονται με βάση τις τρέχουσες αποτιμήσεις ισοδύναμων στοιχείων ενεργητικού και, συνεπώς, οι αναλύσεις για το απασχολούμενο κεφάλαιο χρειάζεται επίσης να εκφράζονται με βάση το τρέχον κόστος.Το προσάρτημα του παραρτήματος παρέχει οδηγίες για την εκσυγχρονισμένη αποτίμηση ενεργητικού και τις μεθόδους αναπροσαρμογής τρέχοντος κόστους.5. Σε σχέση με την διαμόρφωση των τιμών της διασύνδεσης, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές δύνανται να απαιτήσουν την εφαρμογή συντελεστών απόδοσης, αναγνωρίζοντας το γεγονός ότι η χρήση αξιών ΛΤΚ για το δίκτυο ενδεχομένως δεν αντικατοπτρίζει πλήρως το κόστος ενός αποδοτικού φορέα εκμετάλλευσης (12). Για το σκοπό αυτό κατάλληλη αναφορά συνιστούν τα τέλη διασύνδεσης που βασίζονται στην κατά βέλτιστη τρέχουσα πρακτική όπως περιγράφονται στο μέρος 1 της σύστασης της 8ης Ιανουαρίου 1998.6. Συνιστάται στους φορείς εκμετάλλευσης από τους οποίους απαιτείται η κατάρτιση χωριστών λογαριασμών να παρέχουν κατάσταση κερδών και ζημιών, καθώς και ισολογισμό για κάθε επιμέρους επιχείρηση. Τα τέλη μεταφοράς ή οι αγορές μεταξύ επιχειρήσεων χρειάζεται να επισημαίνονται ρητώς.Στο τμήμα 7 του παραρτήματος παρατίθεται το συνιστώμενο περιεχόμενο και η μορφή των προβλεπόμενων από κανονιστικές διατάξεις οικονομικών εκθέσεων που υποβάλλουν οι κοινοποιημένοι φορείς εκμετάλλευσης.Για λόγους συνέπειας, συνιστάται οι οικονομικές εκθέσεις των εν λόγω προβλεπόμενων από κανονιστικές διατάξεις χωριστών λογαριασμών να ενοποιούνται σε μια ενιαία κατάσταση κερδών και ζημιών και σε ένα ισολογισμό της εταιρείας ως συνόλου. Συνιστάται επίσης ο συγκερασμός των προβλεπόμενων από κανονιστικές διατάξεις χωριστών λογαριασμών στους υπαγορευόμενους από το νόμο λογαριασμούς του φορέα εκμετάλλευσης.7. Συνιστάται στις εθνικές ρυθμιστικές αρχές να θέτουν στη διάθεση των ενδιαφερομένων μερών, κατόπιν αίτησης, τις σχετικές λογιστικές πληροφορίες εκ μέρους των κοινοποιημένων φορέων εκμετάλλευσης, με επαρκείς λεπτομέρειες, προκειμένου να διασφαλίσουν ότι δεν έγινε αθέμιτη διάκριση μεταξύ παροχής υπηρεσιών εσωτερικά και υπηρεσιών που παρέχονται εξωτερικά και προκειμένου να καταστήσουν δυνατό τον καθορισμό του μέσου κόστους των διαχωρισμένων υπηρεσιών διασύνδεσης.Σχετικώς με αυτό, η δημοσίευση από τον κοινοποιημένο φορέα εκμετάλλευσης επαρκώς λεπτομερών αναλύσεων κόστους όπου εμφαίνεται το μέσο κόστος των συνιστωσών του δικτύου θα αυξήσει τη διαφάνεια και την εμπιστοσύνη εκ μέρους των ανταγωνιστών ότι δεν υφίστανται διεπιδοτήσεις που αλλοιώνουν τον ανταγωνισμό. Τούτο θεωρείται ότι έχει ιδιαίτερη σημασία για διασυνοριακές υπηρεσίες διασύνδεσης και διεθνείς δραστηριότητες.Επιπλέον, για όσα κράτη μέλη χειρίζονται προγράμματα για τη χρηματοδότηση των υποχρεώσεων καθολικής υπηρεσίας ή/και των εισφορών για το έλλειμμα πρόσβασης, συνιστάται επίσης οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές να θέτουν στη διάθεσή τους επαρκείς λογιστικές πληροφορίες από κοινοποιημένους φορείς εκμετάλλευσης, ώστε να διασφαλίσουν ότι δεν υφίστανται διακρίσεις μεταξύ των τελών που επιβάλλονται σε άλλους φορείς εκμετάλλευσης και αυτών που επιβάλλονται (σιωπηρώς) στο εσωτερικό.8. Οι παρούσες οδηγίες σχετικά με την κοστολόγηση αφορούν την υποβολή εκθέσεων στο πλαίσιο κανονιστικών διατάξεων, χωρίς πρόθεση αντικατάστασης οιωνδήποτε υπαγορευόμενων από το νόμο οικονομικών εκθέσεων που ενδεχομένως απαιτούνται στο κράτος μέλος.9. Η παρούσα σύσταση θα επανεξετασθεί από την Επιτροπή έως τις 31 Ιουλίου 1999 το αργότερο.10. Η παρούσα σύσταση απευθύνεται στα κράτη μέλη.Βρυξέλλες, 8 Απριλίου 1998.Για την ΕπιτροπήMartin BANGEMANNΜέλος της Επιτροπής(1) ΕΕ L 199 της 26. 7. 1997, σ. 32.(2) ΕΕ L 73 της 12. 3. 1998, σ. 42.(3) ΕΕ L 321 της 30. 12. 1995, σ. 6.(4) COM(96) 608.(5) ΕΕ L 192 της 24. 7. 1990, σ. 10.(6) ΕΕ L 20 της 26. 1. 1996, σ. 59.(7) ΕΕ L 256 της 26. 10. 1995, σ. 49.(8) ΕΕ C 76 της 11. 3. 1997, σ. 9.(9) ΕΕ L 192 της 24. 7. 1990, σ. 1.(10) Αυτό περιλαμβάνει εκείνες τις συνιστώσες του δικτύου που προορίζονται για συγκεκριμένο πελάτη, συμπεριλαμβανομένων επί παραδείγματι των τοπικών βρόχων και των καρτών γραμμής καθώς και των θυρών που βρίσκονται στους συγκεντρωτές ή/και στα κέντρα μεταγωγής.(11) Άμεσα καταλογιστέο κόστος είναι εκείνο που μπορεί να συσχετισθεί άμεσα και αναμφίβολα με προϊόν ή υπηρεσία. Έμμεσα καταλογιστέο κόστος είναι το κόστος εκείνο που μπορεί να κατανεμηθεί σε προϊόντα ή υπηρεσίες σε μη αυθαίρετη βάση κατόπιν υπολογισμού, με βάση τη σχέση κόστους και άμεσα καταλογιστέου κόστους (ήτοι χρησιμοποιώντας συντελεστές χρήσης για καθένα από τους αναλίσκοντες επιμερισμένους πόρους).(12) Ορισμένα στοιχεία ενεργητικού πιθανώς να υπερβαίνουν τις απαιτήσεις ή η αρχιτεκτονική του δικτύου ενδεχομένως να υπολείπεται της θεωρητικώς βέλτιστης. Η εφαρμογή οικονομικού/τεχνολογικού μοντέλου από την κορυφή προς τη βάση θα βοηθήσει να παρασχεθούν πληροφορίες για τις εν λόγω ανεπάρκειες.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΗΡΙΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΛΟΓΙΣΤΙΚΟΥ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΥ 1. Λογιστικός διαχωρισμός 1.1. Δίκτυο τοπικής πρόσβασης Το δίκτυο τοπικής πρόσβασης παρέχει συνδέσεις με τα κεντρικά δίκτυα. Οι λογαριασμοί της επιχείρησης δικτύου τοπικής πρόσβασης περιλαμβάνουν το κόστος και το απασχολούμενο κεφάλαιο που συνδέονται με την παροχή και διατήρησης των εν λόγω συνδέσεων.Για το λογιστικό διαχωρισμό, η επιχείρηση δικτύου τοπικής πρόσβασης περιλαμβάνει όλες τις συνιστώσες του δικτύου που απευθύνονται στον πελάτη, επί παραδείγματι, τις κάρτες και τις θύρες γραμμής που ευρίσκονται στους συγκεντρωτές ή/και στα κέντρα μεταγωγής. Η επιχείρηση κεντρικού δικτύου περιλαμβάνει όλες τις υπόλοιπες συνιστώσες του δικτύου.Η μίσθωση γραμμής σε πελάτη αποτελεί υπηρεσία που παρέχεται από την επιχείρηση λιανικής πώλησης. Τα έσοδα από τη μίσθωση γραμμής που παρέχεται στους τελικούς χρήστες καταχωρούνται επομένως στην επιχείρηση λιανικής πώλησης. Εντούτοις, τα έσοδα από μίσθωση γραμμής των διαχωρισμένων τοπικών βρόχων, όποτε αυτοί τίθενται στη διάθεση άλλων παραγόντων της αγοράς, θα πρέπει να καταχωρούνται στην επιχείρηση δικτύου τοπικής πρόσβασης.Έτσι, το κόστος παροχής γραμμών στους πελάτες καταχωρείται αρχικώς στην επιχείρηση δικτύου τοπικής πρόσβασης και θα πρέπει να γίνει μεταφρά του κόστους στην επιχείρηση λιανικής πώλησης, προκειμένου να αντιστοιχισθούν τα έσοδα προς το συνδεόμενο με αυτά κόστος. Το κόστος που μεταφέρεται στην επιχείρηση λιανικής πώλησης πρέπει να είναι καθαρό, δηλαδή να έχουν αφαιρεθεί τυχόν πιθανά έσοδα της επιχείρησης τοπικής πρόσβασης, όπως έσοδα μίσθωσης γραμμών σε άλλους παράγοντες της αγοράς ή εισφορές ελλείμματος πρόσβασης (βλέπε τμήμα 2.2).1.2. Κεντρικό δίκτυο Η επιχείρηση κεντρικού δικτύου παρέχει σειρά υπηρεσιών διασύνδεσης σε επίπεδο χοντρικής, εσωτερικά και εξωτερικά, προκειμένου να επιτρέψει στους πελάτες ενός φορέα εκμετάλλευσης να επικοινωνούν με πελάτες του ιδίου ή άλλου φορέα εκμετάλλευσης, ή να έχουν πρόσβαση σε υπηρεσίσες που παρέχει άλλος φορέας εκμετάλλευσης. Οι εν λόγω υπηρεσίες περιλαμβάνουν την μεταγωγή και την διεκπεραίωση κλήσεων. Επιπροσθέτως, η επιχείρηση του κεντρικού δικτύου δύναται να παράσχει άλλες υπηρεσίες στους φορείς εκμετάλλευσης, όπως τεχνολογικές υπηρεσίες που σχετίζονται με την ανάπτυξη και τη συντήρηση των ιδιωτικών δικτύων και την ανάπτυξη του ανταγωνισμού (π.χ. φορητότητα αριθμού και επιλογή μεταφορέα).Οι λογαριασμοί της επιχείρησης κεντρικού δικτύου περιλαμβάνουν το κόστος, τα έσοδα και το απασχολούμενο κεφάλαιο που συνδέονται με την παροχή των εν λόγω υπηρεσιών. Τα έσοδα της επιχείρησης κεντρικού δικτύου προέρχονται πρωτίστως από την πώληση υπηρεσιών διασύνδεσης στην επιχείρηση λιανικής πώλησης και σε άλλους φορείς εκμετάλλευσης.Εάν η εθνική νομοθεσία επιτρέπει παροχή σε επίπεδο χοντρικής κυκλωμάτων μετάδοσης, τα σχετικά έσοδα καταχωρούνται στην επιχείρηση κεντρικού δικτύου.1.3. Λιανεμπόριο Η επιχείρηση λιανικής πώλησης περιλαμβάνει όλες εκείνες τις δραστηριότητες που συνεπάγονται την πώληση τηλεφωνικών υπηρεσιών στους τελικούς χρήστες, συμπεριλαμβανομένης της μίσθωσης γραμμών, των εκμισθωμένων γραμμών, των κλήσεων, του τηλεφώνου επί πληρωμή και της παροχής πληροφοριών καταλόγου.Οι λογαριασμοί της επιχείρησης λιανικής πώλησης περιλαμβάνουν το κόστος, τα έσοδα και το απασχολούμενο κεφάλαιο που συνδέονται με την παροχή των εν λόγω υπηρεσιών στους τελικούς χρήστες. Το κόστος που καταλογίζεται στο λιανεμπόριο περιλαμβάνει τα τέλη μεταφοράς που συνδέονται με τη χρήση των πόρων του δικτύου ή τις υπηρεσίες που παρέχουν οι επιχειρήσεις του δικτύου τοπικής πρόσβασης και του κεντρικού δικτύου, καθώς και τα έξοδα εμπορικής προώθησης και τιμολόγησης που συνδέονται με την παροχή υπηρεσιών στους τελικούς χρήστες.Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές οφείλουν να εξετάσουν την έκταση στην οποία πρέπει να διενεργηθεί περαιτέρω ανάλυση των λογαριασμών λιανικής πώλησης, ώστε να υπάρξει διαχωρισμός μεταξύ του κόστους και των εσόδων μεμονωμένων υπηρεσιών, λαμβάνοντας υπόψη τις απαιτήσεις για διαφάνεια της εθνικής και κοινοτικής νομοθεσίας. Οι χωριστοί λογαριασμοί καταρτίζονται για κάθε δραστηριότητα του λιανικού εμπορίου που υπάγεται σε κανονιστικές ρυθμίσεις. Εντούτοις, δεν θα ήταν ορθό να απαιτηθεί η κατάρτιση χωριστών λογαριασμών για δραστηριότητες που δεν υπόκεινται σε κανονιστικό έλεγχο (1).1.4. Λοιπές δραστηριότητες Οι κατεστημένοι φορείς εκμετάλλευσης παρέχουν συνήθως ευρύ φάσμα άλλων υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένης της μίσθωσης, της επιδιόρθωσης και της συντήρησης του εξοπλισμού πελάτη. Επιπλέον, ενδεχομένως έχουν συμφέροντα σε μη τηλεπικοινωνιακές δραστηριότητες (π.χ. τηλεοπτικές εκπομπές). Για τους σκοπούς του λογιστικού διαχωρισμού, το κόστος, τα έσοδα και το απασχολούμενο κεφάλαιο που συνδέονται με τις εν λόγω δραστηριότητες αναφέρονται χωριστά.Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές δύνανται να προβλέπουν την τήρηση επιμέρους λογαριασμών για ορισμένες από τις εν λόγω πρόσθετες δραστηριότητες. Τούτο ίσως έχει ιδιαίτερη σημασία για εκείνους τους κατεστημένους φορείς που δεν διεξάγουν τις δραστηριότητές τους στον τομέα της κινητής τηλεφωνίας ως χωριστές επιχειρήσεις. Επαφίεται στις επιμέρους εθνικές ρυθμιστικές αρχές να προσδιορίσουν τον βαθμό στον οποίο θα τηρούνται χωριστοί λογαριασμοί για τις εν λόγω δραστηριότητες, λαμβάνοντας υπόψη τις απαιτήσεις για διαφάνεια της εθνικής και κοινοτικής νομοθεσίας.2. Τέλη μεταφοράς Το εν λόγω τμήμα των κατευθυντήριων γραμμών θέτει τις αρχές που πρέπει να τηρούνται από τους φορείς εκμετάλλευσης, προκειμένου να λαμβάνουν υπόψη το κόστος των προϊόντων ή υπηρεσιών που χρησιμοποιούνται εσωτερικά.Πρέπει να εφαρμόζεται σύστημα τελών μεταφοράς για υπηρεσίες και προϊόντα που παρέχονται από μια επιχείρηση (επί παραδείγματι, δίκτυο τοπικής πρόσβασης, κεντρικό δίκτυο και επιχείρηση λιανικής πώλησης) σε άλλη.Πρέπει να υπάρχει σαφής αιτιολόγηση των επιβαλλόμενων τελών μεταφοράς και κάθε τέλος πρέπει να είναι υποφερτό. Τα τέλη πρέπει να μην εισάγουν διακρίσεις και, όπως αναφέρθηκε στο τμήμα 7, πρέπει να υπάρχει στους χωριστούς λογαριασμούς διαφάνεια σχετικά με τα τέλη μεταφοράς.2.1. Υπολογισμός της εσωτερικής χρήσης Τα τέλη μεταφοράς για εσωτερική χρήση προσδιορίζονται ως το προϊόν χρήσης και τα τέλη μονάδας. Το τέλος για εσωτερική χρήση πρέπει να είναι ισοδύναμο με το τέλος που θα επιβαλλόταν εάν το προϊόν ή η υπηρεσία πωλούνταν εξωτερικά, παρά εσωτερικά.Για τους σκοπούς του λογιστικού διαχωρισμού, υποτίθεται ότι η επιχείρηση λιανικής πώλησης ενός φορέα εκμετάλλευσης πληρώνει το ίδιο τέλος διασύνδεσης για την ίδια υπηρεσία.2.2. Εισφορές ελλείμματος πρόσβασης και εισφορές καθολικής υπηρεσίας Η οδηγία για τη διασύνδεση απαιτεί να διαχωρίζονται τα τέλη διασύνδεσης από τα τέλη που συνδέονται με την καθολική υπηρεσία, συμπεριλαμβανομένων οιωνδήποτε τελών επιβάλλονται ως αποτέλεσμα της απαγόρευσης από τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές να εξισορροπούν οι φορείς εκμετάλλευσης τα τιμολόγια (ήτοι εισφορές ελλείμματος πρόσβασης ή ΕΕΠ). Η Επιτροπή υπέδειξε η τιμολογιακή εξισορρόπηση να έχει ολοληρωθεί έως την 1η Ιανουαρίου του 2000, εκτός από εκείνα τα κράτη μέλη στα οποία παραχωρήθηκε επιπλέον περίοδος εφαρμογής σύμφωνα με την οδηγία περί πλήρους ανταγωνισμού (2).Σε εκείνα τα κράτη μέλη που εκτελούνται προγράμματα ελλείμματος πρόσβασης, οι ΕΕΠ πρέπει να καταχωρούνται στις επιχειρήσεις δικτύου τοπικής πρόσβασης. Οι ΕΕΠ ανακτώνται από άλλους φορείς εκμετάλλευσης και από την επιχείρηση λιανικής πώλησης. Δεν πρέπει να γίνονται διακρίσεις μεταξύ ΕΕΠ που επιβάλλονται στην επιχείρηση λιανικής πώλησης και ΕΕΠ που επιβάλλονται σε άλλους φορείς εκμετάλλευσης.Σε εκείνα τα κράτη μέλη που εκτελούνται προγράμματα χρηματοδότησης των υποχρεώσεων καθολικής υπηρεσίας, οιεσδήποτε εισφορές -τόσο από άλλους φορείς εκμετάλλευσης όσο και εσωτερικά- πρέπει να αναφέρονται χωριστά στους λογαριασμούς. Όσο για τις ΕΕΠ, δεν πρέπει να γίνονται διακρίσεις μεταξύ εισφορών καθολικής υπηρεσίας που επιβάλλονται σε άλλους φορείς εκμετάλλευσης και εισφορών που επιβάλλονται εσωτερικά.3. Αρχές καταλογισμού κόστους Στο παρόν τμήμα παρατίθενται οι αρχές που πρέπει να τηρούνται κατά τον καταλογισμό του κόστους, του απασχολούμενου κεφαλαίου και των εσόδων για σκοπούς κατάρτισης χωριστών λογαριασμών. Η εφαρμογή των εν λόγω αρχών στο λειτουργικό κόστος, το απασχολούμενο κεφάλαιο και τα έσοδα εξετάζεται λεπτομερέστερα στα τμήματα 4, 5 και 6 αντιστοίχως.Οι εν λόγω αρχές δύνανται να έχουν σημασία για τον καθορισμό των τελών διασύνδεσης για τις διαχωρισμένες υπηρεσίες διασύνδεσης, σκοπό για τον οποίο τα συστήματα κοστολόγησης των φορέων εκμετάλλευσης θα πρέπει να είναι επαρκώς λεπτομερή ώστε να επιτρέπουν -στο μέτρο του δυνατού- τον καταλογισμό του κόστους στις διαχωρισμένες συνιστώσες του δικτύου. Εντούτοις, υπάρχουν πολλοί πρόσθετοι παράγοντες, όπως η συνάφεια κόστους, που χρειάζεται ενδεχομένως να ληφθούν υπόψη κατά τον καθορισμό των τελών ειδικών υπηρεσιών διασύνδεσης (3). Τα θέματα αυτά δεν εμπίπτουν στο πεδίο των εν λόγω κατευθυντήριων γραμμών.3.1. Αρχές Ο λογιστικός διαχωρισμός πρέπει να βασίζεται στην αρχή της αιτιώδους σχέσης: δηλαδή, το κόστος (4) και τα έσοδα πρέπει να καταλογίζονται στις υπηρεσίες εκείνες ή τα προϊόντα που προκαλούν την αύξηση του εν λόγω κόστους ή εσόδων. Τούτο απαιτεί την εφαρμογή κατάλληλων και διεξοδικών μεθόδων καταλογισμού κόστους. Στην πράξη, αυτό επιβάλλει στους φορείς εκμετάλλευσης:- να επανεξετάσουν κάθε στοιχείο κόστους, απασχολούμενου κεφαλαίου και εσόδων- να εύρουν το μηχανισμό που προκάλεσε την αύξηση εκάστου στοιχείου και- να χρησιμοποιήσουν το μηχανισμό για τον καταλογισμό εκάστου στοιχείου στις μεμονωμένες επιχειρήσεις.Οι πάσης φύσεως καταλογισμοί δύνανται να αποτελέσουν αντικείμενο επανεξέτασης εκ μέρους των εθνικών ρυθμιστικών αρχών.Έκαστο στοιχείο κόστους και εσόδων πρέπει να καταλογίζονται στα προϊόντα και στις υπηρεσίες που παρέχονται από τους φορείς εκμετάλλευσης. Στην περίπτωση των εσόδων, προεξοφλείται ότι τα περισσότερα, εάν όχι όλα, τα έσοδα είναι δυνατόν να καταλογισθούν άμεσα στα προϊόντα ή στις υπηρεσίες εκείνες με τις οποίες σχετίζονται. Εντούτοις, το ίδιο δεν συμβαίνει με το κόστος, διότι μια σχετικά υψηλή αναλογία του κόστους των φορέων εκμετάλλευσης επιμερίζεται μεταξύ διαφόρων προϊόντων και υπηρεσιών.3.2. Μέθοδος για τη διαδικασία καταλογισμού κόστους Το σχήμα 1 απεικονίζει μια συνήθη διαδικασία καταλογισμού κόστους. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι πραγματικές διαδικασίες καταλογισμού ενδεχομένως ποικίλλουν ανάλογα με την οργανωτική δομή της μονάδας και τον (τους) τρόπο(-ους) με τον (τους) οποίο(-ους) συγκεντρώνονται τα χρηματοοικονομικά/λειτουργικά δεδομένα και ότι είναι κατά πολύ περιπλοκότερες και διαπλεκόμενες απ' ό,τι φαίνεται στο σχήμα 1. Εντούτοις, έχει σημασία να σημειωθεί ότι παραμένει ίδιος ο απώτατος σκοπός του καταλογισμού κόστους.Η διαδικασία ξεκινά από τις πληροφορίες και τα δεδομένα που συγκεντρώνονται στο γενικό καθολικό ή άλλα κοστολογικά ή χρηματοοικονομικά συστήματα που χρησιμοποιεί η εταιρεία. Οι πληροφορίες κοστολόγησης που τηρούνται στα εν λόγω συστήματα είναι δυνατόν να διαιρεθούν σε λειτουργικό κόστος, κόστος κεφαλαίου και λογιστικές εγγραφές, όπως η απόσβεση.Το κόστος είναι δυνατόν να αποδοθεί είτε άμεσα σε υπηρεσίες, είτε σε δέσμες κόστους καλούμενες συνιστώσες δικτύου, σε συναφείς ή σε λοιπές λειτουργίες. Αυτές ορίζονται ως εξής:Υπηρεσίες Πρόκειται για κόστος που μπορεί να συνδεθεί άμεσα με ιδιαίτερη υπηρεσία. Για το σκοπό αυτό, ο όρος «υπηρεσία» αναφέρεται τόσο σε υπηρεσίες προς τους τελικούς χρήστες (π.χ. παροχή τηλεφώνων επί πληρωμή), όσο και σε ενδιάμεσες υπηρεσίες (π.χ. υπηρεσίες δικτύου).Συνιστώσες δικτύου Η εν λόγω δέσμη περιλαμβάνει το κόστος που σχετίζεται με τις διάφορες συνιστώσες της μετάδοσης, της μεταγωγής και άλλων εγκαταστάσεων και συστημάτων του δικτύου. Το κόστος αναφέρεται στις συνιστώσες του δικτύου που δεν μπορούν να αποδοθούν άμεσα σε ιδιαίτερη υπηρεσία, καθώς χρησιμοποιούνται για την παροχή πολλών υπηρεσιών.Συναφείς λειτουργίες Η εν λόγω δέσμη περιλαμβάνει το κόστος λειτουργιών που είναι αναγκαίες για την παροχή υπηρεσιών στον πελάτη, όπως η τιμολόγηση, η συτήρηση και οι υπηρεσίες προς τον πελάτη.Λοιπές λειτουργίες Η εν λόγω δέσμη περιλαμβάνει το κόστος λειτουργιών που δεν σχετίζονται με την παροχή ιδιαίτερων υπηρεσιών, αλλά αποτελούν σημαντικό τμήμα των δραστηριοτήτων της εταιρείας. Στα παραδείγματα τέτοιου κόστους περιλαμβάνεται ο σχεδιασμός, το προσωπικό και τα γενικά οικονομικά.Όπως σημειώθηκε, υπάρχει σειρά βημάτων κατά τον καταλογισμό στις δέσμες κόστους βάσει της κλιμακωτής προσέγγισης, έως τον τελικό καταλογισμό του κόστους σε υπηρεσίες. Οι κατά βήματα αυτοί καταλογισμοί διενεργούνται χρησιμοποιώντας κατάλληλους μηχανισμούς. Κατωτέρω συνοψίζεται κάθε βήμα:Βήμα 1 Καταλογισμός λοιπών λειτουργιών δια μέσου σχετικών λειτουργιών, στοιχείων του δικτύου και υπηρεσιών.Βήμα 2 Καταλογισμός του κόστους συναφών λειτουργιών σε υπηρεσίες και στα στοιχεία του δικτύου.Βήμα 3 Καταλογισμός των συνιστωσών δικτύου σε υπηρεσίες.Βήμα 4 Ομαδοποίηση των υπηρεσιών σε επιχειρήσεις (όπως ορίστηκε για τους σκοπούς του λογιστικού διαχωρισμού).Καθένα από τα βήματα καταλογισμού που επεξηγήθηκε ανωτέρω περιλαμβάνει πολλά διεξοδικά επιμέρους βήματα, ιδίως εάν η αρχική συλλογή πληροφοριών περί κόστους γίνεται συγκεντρωτικά. Όποτε είναι δυνατόν να διενεργηθεί καταλογισμός μέσω πολλών άμεσων ή έμμεσων αποδόσεων, τούτο είναι προτιμότερο από τον καταλογισμό με ένα και μοναδικό αυθαίρετο βήμα.Σχήμα 1 Συνήθης διαδικασία καταλογισμού κόστους >ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΦΗΛΜ>Προεξοφλείται ότι οι τηλεπικοινωνιακοί φορείς εκμετάλλευσης θα χρειασθεί να χρησιμοποιήσουν τεχνικές δειγματοληψίας και περιοδικές ανασκοπήσεις δραστηριοτήτων προκειμένου να καταλογίσουν το κόστος (συμπεριλαμβανομένου του κόστους κεφαλαίου) στις υπηρεσίες που παρέχουν και, συνεπώς, στις επιχειρήσεις που ορίζονται για τους σκοπούς του λογιστικού διαχωρισμού. Για παράδειγμα, η περιοδική ανάλυση των καθηκόντων που αναλαμβάνει το προσωπικό των κέντρων κλήσεων πελατών είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί για τον καθορισμό του χρόνου που αναλίσκεται από το εν λόγω προσωπικό σε διάφορα καθήκοντα. Οι εν λόγω πληροφορίες μπορούν ενδεχομένως να χρησιμοποιηθούν για την κατανομή -άμεσα ή έμμεσα- του κόστους που συνδέεται με το προσωπικό των υπηρεσιών που παρέχει ο φορέας εκμετάλλευσης.4. Λειτουργικό κόστος Στο παρόν τμήμα των κατευθυντήριων γραμμών εξετάζεται η εφαρμογή των αρχών που περιγράφηκαν στο τμήμα 3 για το λειτουργικό κόστος των φορέων εκμετάλλευσης, συμπεριλαμβανομένης της απόσβεσης.Εφαρμογή στο λειτουργικό κόστος Η διαδικασία καταλογισμού κόστους που σκιαγραφήθηκε στο προηγούμενο τμήμα αφορά κατ' αρχήν τόσο το λειτουργικό κόστος όσο και το κόστος κεφαλαίου. Ο κάτωθι πίνακας 4.1 παρουσιάζει περίληψη των δυνατών μεθόδων καταλογισμού και απόδοσης του λειτουργικού κόστους, με τις ακόλουθες επικεφαλίδες:- Απόσβεση- Κόστος παροχής, εγκατάστασης και συντήρησης- Κόστος σχεδιασμού και ανάπτυξης δικτύου- Κόστος διαχείρισης δικτύου- Κόστος εμπορικής προώθησης και πωλήσεων- Κόστος τιμολόγησης και είσπραξης- Κόστος υπηρεσιών φορέα εκμετάλλευσης- Κόστος υπηρεσιών καταλόγου- Πληρωμές σε άλλους φορείς εκμετάλλευσης και- Κόστος υποστήριξης.Οι ανωτέρω επικεφαλίδες είναι απλώς σχηματικές και δεν υπάρχει πρόθεση να καταδείξουν τον τρόπο με τον οποίο οι φορείς εκμετάλλευσης αναμένεται να καταχωρήσουν το κόστος. Υπάρχει μόνο η πρόθεση παροχής υψηλού επιπέδου οδηγιών. Οι μεμονωμένοι φορείς εκμετάλλευσης θα πρέπει να αναπτύξουν διαδικασίες καταλογισμού κόστους ανταποκρινόμενες στον τρόπο βάσει του οποίου επί του παρόντος εισάγουν και καταχωρούν το κόστος και να τις βελτιώσουν με τον καιρό, όπου αυτό είναι σκόπιμο.Η τελευταία στήλη του πίνακα 4.1 παρέχει ενδείξεις για τις κυριότερες επιχειρήσεις στις οποίες αναμένεται ενδεχομένως να καταλογισθεί η πλειονότητα του εν λόγω λειτουργικού κόστους.>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>5. Κόστος κεφαλαίου και απασχολούμενο κεφάλαιο Το άρθρο 7 παράγραφος 2 της οδηγίας για τη διασύνδεση απαιτεί για τα τέλη διασύνδεσης να είναι προσανατολισμένα στο κόστος, περιλαμβάνοντας κάποια λογική απόδοση της επένδυσης. Τα καθοριστικά στοιχεία του επιπέδου της εν λόγω απόδοσης είναι:- Το κόστος κεφαλαίου- Η αξία του κεφαλαίου.Ο υπολογισμός και ο προσδιορισμός του κόστους κεφαλαίου για τους σκοπούς καθορισμού των τελών διασύνδεσης δεν εμπίπτει στο πεδίο των ανά χείρας κατευθυντήριων γραμμών. Εντούτοις, πρέπει να υπάρχει συνέπεια μεταξύ του μεγέθους του απασχολούμενου κεφαλαίου επί του οποίου βασίζεται το κόστος κεφαλαίου και του μεγέθους του απασχολούμενου κεφαλαίου που καταχωρείται στους χωριστούς λογαριασμούς οι οποίοι απαιτούνται από την οδηγία για τη διασύνδεση.Τούτο καθιστά δυνατό να συγκρίνεται το πραγματικό ποσοστό κέρδους που αποκομίζουν οι φορείς εκμετάλλευσης από τις δραστηριότητές τους που υπάγονται σε κανονιστικές ρυθμίσεις, όπως η διασύνδεση, με το κόστος κεφαλαίου που αποδέχονται οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές κατά την ανασκόπηση των τελών για τις εν λόγω δραστηριότητες. Το παρόν τμήμα εστιάζεται στην ανάγκη συνέπειας και στις επιπτώσεις της για τον καταλογισμό των στοιχείων απασχολούμενου κεφαλαίου.5.1. Κόστος κεφαλαίου Το κόστος κεφαλαίων των φορέων εκμετάλλευσης πρέπει να αντικατοπτρίζει το ευκαιριακό κόστος κεφαλαίων που επενδύθηκαν σε συνιστώσες του δικτύου και άλλα σχετικά στοιχεία ενεργητικού. Συμβατικά εκφράζει τα ακόλουθα:- Το μέσω (σταθμισμένο) κόστος χρεών για τις διάφορες μορφές χρεών με τα οποία επιβαρύνεται κάθε φορέας εκμετάλλευσης- Το κόστος μετοχικού κεφαλαίου, όπως υπολογίζεται από την απόδοση που απαιτούν οι μέτοχοι προκειμένου να επενδύσουν στο δίκτυο με δεδομένους τους συμπαρομαρτούντες κινδύνους- Τις αξίες χρεών και μετοχικού κεφαλαίου.Οι εν λόγω πληροφορίες μπορεί επομένως να χρησιμοποιηθούν για τον προσδιορισμό του μέσου σταθμισμένου κόστους κεφαλαίου (Weighted Average Cost of Capital WACC) χρησιμοποιώντας τον ακόλουθο τύπο:WACC = re .>NUM>E/>DEN>(D+E) + rd .>NUM>D/>DEN>(D+E)όπου re είναι το κόστος μετοχικού κεφαλαίου, rd το κόστος χρεών, Ε η συνολική αξία του μετοχικού κεφαλαίου και D η συνολική αξία των τοκοφόρων χρεών.Ο υπολογισμός του WACC για μεμονομένο φορέα εκμετάλλευσης συνολικά είναι σχετικά άμεσος - καίτοι υπάρχει πεδίο για συζητήσεις σχετικά με την ακριβή διαμόρφωση και αξία των εισροών στους τύπους WACC. Ωστόσο, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές μπορεί να χρειαστεί να μελετήσουν εάν ενδείκνυται η εφαρμογή του συνολικού κόστους κεφαλαίου που εκφράζεται από το WACC για τις δραστηριότητες των φορέων εκμετάλλευσης που υπάγονται σε κανονιστικές ρυθμίσεις., Εάν έτσι συμβαίνει, το συνολικό WACC είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί με σκοπό τον καθορισμό των τελών διασύνδεσης.Αλλοιώς, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές πιθανώς να λάβουν υπόψη ότι διαφορετικά ασφάλιστρα κανονικώς εφαρμόζονται σε διαφορετικές δραστηριότητες, το οποίο θα μπορούσε να αντικατοπτρισθεί σε διαφορετικό κόστος μετοχικού κεφαλαίου «re» (5), ακόμη και αν είναι ίδια η χρηματοοικονομική διάρθρωση. Στην περίπτωση αυτή, θα μπορούσε να υπάρχει διαφορετικό WACC για κάθε άξονα επιχειρηματικής δραστηριότητας ή αναλυμένη επιμέρους δραστηριότητα όπως κινητή τηλεφωνία, καλωδιακή τηλεόραση ή διεθνείς υπηρεσίες.5.2. WACC και αξία κεφαλαίου Το WACC πρέπει να εφαρμόζεται σε αξία κεφαλαίου για τις συνιστώσες δικτύου και άλλα σχετικά στοιχεία ενεργητικού προκειμένου να ευρεθεί η απόδοση που χρειάζεται να ανακτηθεί μέσω των τελών διασύνδεσης. Ενώ είναι μάλλον εύκολο να προσδιορισθούν οι αξίες χρέους και μετοχικού κεφαλαίου ενός φορέα εκμετάλλευσης στο σύνολό του, αυτό δεν είναι εύκολο να γίνει για καθεμία από τις επιμέρους συνιστώσες της δραστηριότητάς του. Τούτο οφείλεται στο γεγονός ότι οι αποφάσεις για τη χρηματοδότηση του χρέους αποτελούν σε μεγάλο βαθμό αποφάσεις της εταιρείας υπαγορευόμενες από πολλούς παράγοντες, όπως οι ιστορικές διευκολύνσεις δανεισμού και προβληματισμοί φορολογικού σχεδιασμού. Ως εκ τούτου, η κατάσταση της εταιρείας ως προς το χρέος είναι δυνατόν να μην σχετίζεται ειδικώς με τις απαιτήσεις χρηματοδότησης μεμονωμένων δραστηριοτήτων. Απαιτείται ως εκ τούτου εναλλακτική προσέγγιση για τον καθορισμό της αξίας του κεφαλαίου για τις δραστηριότητες που υπάγονται σε κανονιστικές ρυθμίσεις (όπως η διασύνδεση).Ένα τρόπο αντιμετώπισης δίνει η εξής ιδιαίτερη μορφή ισολογισμού:Κεφάλαια μετοχών (δηλαδή μετοχικό κεφάλαιο) + Χρέος = Καθαρό ενεργητικό εκτός χρέους (6).Συνάγεται ότι οι αξίες κεφαλαίου των δραστηριοτήτων που υπάγονται σε κανονιστικές ρυθμίσεις δύνανται να καθορισθούν καταμερίζοντας τα καθαρά στοιχεία ενεργητικού ή το απασχολούμενο κεφάλαιο. Ο καταμερισμός αυτός πρέπει να διενεργηθεί με βάση την αιτιώδη σχέση και με μεθόδους τρέχουσας αποτίμησης.5.3. Απασχολούμενο κεφάλαιο Ο πίνακας 5.1 παρουσιάζει περίληψη δυνατών μεθόδων καταλογισμού για τα διάφορα στοιχεία του απασχολούμενου κεφαλαίου, μαζί με ένδειξη των κυριοτέρων επιχειρήσεων στις οποίες είναι αναμενόμενο να γίνει ο καταλογισμός της πλειονότητας των στοιχείων. Η εφαρμογή αυτών και, όπου είναι σκόπιμο, άλλων μεθόδων θα καθορίσει τις αξίες κεφαλαίου των διαφόρων δραστηριοτήτων που υπάγονται σε κανονιστικές ρυθμίσεις, συμπεριλαμβανομένης της διασύνδεσης.Δεν υπάρχει πρόθεση να αποτελέσει ο πίνακας εξαντλητικό κατάλογο ούτε των στοιχείων που δύνανται να ταξινομηθούν ως απασχολούμενο κεφάλαιο ούτε των μεθόδων καταλογισμού τους σε διάφορες δραστηριότητες.>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>Για σκοπούς καθορισμού τιμής, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές και οι φορείς εκμετάλλευσης θα ενδιαφερθούν για το μέσο απασχολούμενο κεφάλαιο κατά τη διάρκεια οιασδήποτε περιόδου παρά για το απασχολούμενο κεφάλαιο σε μία μόνο χρονική στιγμή όπως το τέλος του οικονομικού έτους. Αυτός είναι ο λόγος που μια στιγμιαία εικόνα σε μια οιαδήποτε χρονική στιγμή δεν είναι μάλλον αντιπροσωπευτική του μέσου επιπέδου απασχολούμενου κεφαλαίου από τους φορείς εκμετάλλευσης. Συγκεκριμένα, οι ισολογισμοί κεφαλαίου κίνησης σε μια μοναδική χρονική στιγμή πιθανώς να μην εκφράζουν τις απαιτήσεις για μέσο κεφάλαιο κίνησης επί μακρά περίοδο. Οι χωριστοί λογαριασμοί των φορέων εκμετάλλευσης πρέπει ως εκ τούτου να δείχνουν μάλλον το μέσο απασχολούμενο κεφάλαιο, παρά τους ισολογισμούς του τέλους του έτους (βλέπε τμήμα 7).5.4. Ανάγκη συνέπειας στο χειρισμό του κεφαλαίου κίνησης Ο πίνακας 5.1 προτείνει προσέγγιση για τον χειρισμό του κεφαλαίου κίνησης κατά τον υπολογισμό του απασχολούμενου κεφαλαίου. Εντούτοις, υπάρχουν άλλες προσεγγίσεις που ενδεχομένως να είναι εξίσου έγκυρες. Πρακτικά, υπάρχουν δύο αρχές που πρέπει να εφαρμόζονται κατά την εξέταση του χειρισμού μεμονωμένων στοιχείων του κεφαλαίου κίνησης για τους σκοπούς του λογιστικού διαχωρισμού (7). Είναι οι ακόλουθες:- Πρέπει να υπάρχει συνέπεια μεταξύ του χειρισμού του ενεργητικού και του κόστους και των εσόδων που συνδέονται με αυτό και- Η συμπερίληψη ή ο αποκλεισμός μεμονωμένων στοιχείων πρέπει, κατ' αρχήν, να έχει αντίστοιχο αντίκτυπο στο WACC. Τα δύο αυτά αποτελέσματα (π.χ. η απόφαση να συμπεριληφθούν ή να αποκλεισθούν τα στοιχεία και η αντίστοιχη προσαρμογή στο WACC) αλληλοεξουδετερώνονται όσον αφορά το συνολικό τους αποτέλεσμα στην απόλυτη απόδοση που απαιτούν οι φορείς εκμετάλλευσης.6. Έσοδα Το τμήμα 3 παραθέτει κάποιες αρχές για τον καταλογισμό και την απόδοση του κόστους και των εσόδων σε προϊόντα και υπηρεσίες που προσφέρονται από τους φορείς εκμετάλλευσης. Στο παρόν τμήμα εξετάζεται η εφαρμογή των ανωτέρω αρχών.6.1. Έσοδα από δραστηριότητες κεντρικής τηλεφωνίας Τα έσοδα από την παροχή προϊόντων και υπηρεσιών κεντρικής τηλεφωνίας αναμένεται να μπορούν να καταλογισθούν άμεσα στα προϊόντα και τις υπηρεσίες στα οποία αναφέρονται, με βάση τις λογιστικές καταχωρήσεις και τις πληροφορίες του συστήματος τιμολόγησης. Στις περιπτώσεις εκείνες όπου ο άμεσος καταλογισμός με βάση τις λογιστικές καταχωρήσεις ή τα δεδομένα του συστήματος τιμολόγησης δεν καθίσταται δυνατός, τα έσοδα θα πρέπει να κατανέμονται με βάση την αιτιώδη σχέση.Η κατανομή εσόδων από κεντρικές τηλεφωνικές υπηρεσίες μεταξύ δικτύου τοπικής πρόσβασης, κεντρικού δικτύου και λιανεμπορίου για ένα δίκτυο σταθερής τηλεφωνίας συνοψίζεται ως εξής (8).Τέλη σύνδεσης Τα τέλη εγκατάστασης νέων συνδέσεων στο σταθερό τηλεφωνικό δίκτυο (διαφορετικά από τα τέλη εγκατάστασης σημείου διασύνδεσης - βλέπε κατωτέρω τέλη διασύνδεσης) θα πρέπει να καταλογίζονται στο λιανεμπόριο.Τέλη μίσθωσης γραμμής πελάτη Τα τέλη μίσθωσης γραμμής θα πρέπει να καταλογίζονται στο λιανεμπόριο.Έσοδα από χρηματοδοτικώς εκμισθωμένες γραμμές Τα έσοδα από χρηματοδοτικώς εκμισθωμένες γραμμές θα πρέπει να καταλογίζονται στο λιανεμπόριο.Έσοδα από μίσθωση γραμμών σε άλλους φορείς εκμετάλλευσης Τα έσοδα από τη μίσθωση γραμμής διαχωρισμένων τοπικών βρόχων, όποτε παρέχεται σε άλλους παράγοντες της αγοράς, θα πρέπει να καταλογίζονται στο δίκτυο τοπικής πρόσβασης.Εισφορές ελλείμματος πρόσβασης Σε όσα κράτη μέλη εφαρμόζονται προγράμματα ελλείμματος πρόσβασης, οι εισφορές ελλείμματος πρόσβασης θα πρέπει να καταλογίζονται στο δίκτυο τοπικής πρόσβασης.Εισφορές καθολικής υπηρεσίας Σε όσα κράτη μέλη εφαρμόζονται προγράμματα χρηματοδότησης των υποχρεώσεων καθολικής υπηρεσίας, οι εισφορές άλλων φορέων εκμετάλλευσης θα πρέπει να καταλογίζονται στο λιανεμπόριο. Επιπροσθέτως, θα πρέπει να υπάρχει επεξηγηματική σημείωση για τους λογαριασμούς που να καταδεικνύει ότι δεν υφίστανται διακρίσεις μεταξύ των εισφορών που επιβάλλονται σε άλλους φορείς εκμετάλλευσης και εκείνων που επιβάλλονται (σιωπηρώς) εσωτερικώς.Τέλη διασύνδεσης Τα τέλη διασύνδεσης συμπεριλαμβανομένων των άπαξ δαπανών εγκατάστασης του σημείου διασύνδεσης και των τελών που εξαρτώνται από το φόρτο θα πρέπει να καταλογίζονται στο κεντρικό δίκτυο.Τέλη κλήσης Τα έσοδα από τα τέλη κλήσεις θα πρέπει να καταλογίζονται στην κατάλληλη υπηρεσία της επιχείρησης λιανικής πώλησης.Μισθώσεις και πωλήσεις εξοπλισμού Τα έσοδα από τη μίσθωση και την πώληση εξοπλισμού όπως τηλεφώνων και μηχανημάτων τηλεομοιοτυπίας θα πρέπει να καταλογίζονται στις ενδεδειγμένες υπηρεσίες των λοιπών δραστηριοτήτων.Έσοδα από διαφημίσεις σε καταλόγους Τα έσοδα που πραγματοποιούνται από διαφημίσεις σε καταλόγους θα πρέπει να καταλογίζονται σε λογαριασμό των υπηρεσιών καταλόγου στις «Λοιπές δραστηριότητες».Τεχνικές υπηρεσίες/παροχή συμβουλών Τα έσοδα από τις τεχνικές υπηρεσίες/την παροχή συμβουλών εκτός εκείνων της διασύνδεσης θα πρέπει να καταλογίζονται στις «Λοιπές δραστηριότητες».6.2. Λοιπά έσοδα Οι φορείς εκμετάλλευσης είναι δυνατόν να παράγουν επίσης εισόδημα από μη τηλεφωνικές υπηρεσίες. Σύμφωνα με την αρχή της αιτιώδους σχέσης, το εισόδημα αυτό θα πρέπει να καταλογίζεται στις δραστηριότητες με τις οποίες συνδέεται.Ένα παράδειγμα θα μπορούσε να είναι τα έσοδα από την υπενοικίαση τμημάτων των περιουσιακών στοιχείων που χρησιμοποιούνται από τις επιχειρήσεις κεντρικής τηλεφωνίας, τα έσοδα από την οποία θα μπορούσαν να αποτελέσουν αντικείμενο χειρισμού κατά πολλούς τρόπους. Οι επιλογές περιλαμβάνουν:- χειρισμό των εσόδων ως εσόδων της επιχείρησης που υπενοικιάζει το χώρο στέγασης και- καταχώριση των εσόδων στις «Λοιπές δραστηριότητες».Καμία προσέγγιση δεν θεωρείται αναγκαστικά καλύτερη από τις άλλες που είναι ενδεχομένως διαθέσιμες. Εντούτοις, είναι σημαντικό τα έσοδα που προέρχονται από μη κεντρικές δραστηριότητες και τα έξοδα που συνδέονται με αυτές να υφίστανται συνεπή χειρισμό. Οποιαδήποτε αποτυχία προς αυτή την κατεύθυνση θα οδηγούσε σε δήλωση μικρότερων κερδών από τα πραγματικά μιας επιχείρησης και μεγαλύτερων αντίστοιχα μιας άλλης.Εισόδημα από επενδύσεις πάγιου ενεργητικού Το εισόδημα από επενδύσεις πάγιου ενεργητικού θα πρέπει να καταλογίζεται κατά τον ίδιο τρόπο όπως οι επενδύσεις με τις οποίες συνδέεται. Δεδομένης της προσέγγισης που υιοθετήθηκε στο τμήμα 5 για τον καταλογισμό αμιγώς χρηματοοικονομικών επενδύσεων και επενδύσεων σε μη συναφείς δραστηριότητες, το εισόδημα από τις εν λόγω επενδύσεις καταλογίζεται στις «Λοιπές δραστηριότητες». Το εισόδημα από επενδύσεις πάγιου ενεργητικού θα πρέπει να καταλογίζεται μόνο στο δίκτυο τοπικής πρόσβασης, στο κεντρικό δίκτυο ή στο λιανεμπόριο, εάν οι σχετικές επενδύσεις καταλογίζονται κατ' αυτό τον τρόπο.Εισόδημα από βραχυπρόθεσμες επενδύσεις Για εισόδημα που πραγματοποιήθηκε από βραχυπρόθεσμες επενδύσεις εφαρμόζονται οι ίδιες αρχές. Το εισόδημα θα πρέπει να καταλογίζεται στην επιχείρηση στην οποία καταλογίζεται η σχετική επένδυση.7. Απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων Στο παρόν τμήμα των κατευθυντήριων γραμμών παρατίθενται οι πληροφορίες που θα πρέπει να ετοιμάζουν οι φορείς εκμετάλλευσης για τους σκοπούς του λογιστικού διαχωρισμού και εξετάζεται ο βαθμός στον οποίο θα πρέπει να δημοσιεύονται.7.1. Υποδεικνυόμενοι λογαριασμοί Θα πρέπει να συντάσσονται χωριστοί λογαριασμοί για τις δραστηριότητες του δικτύου τοπικής πρόσβασης, του κεντρικού δικτύου και του λιανεμπορίου, τις οποίες αναπτύσσουν οι φορείς εκμετάλλευσης, με πληροφορίες σχετικά με τις «Λοιπές δραστηριότητες» συνοψιζόμενες σε ενιαία σειρά λογαριασμών (9).Για κάθε σειρά λογαριασμών πρέπει να καταρτίζονται οι ακόλουθες πληροφορίες:- κατάσταση κερδών και ζημιών και- πληροφορίες ισολογισμού υπό μορφή ανταποκρινόμενη στο μέγεθος απασχολούμενου κεφαλαίου με σκοπό τον καθορισμό των τιμών.Οι δραστηριότητες του φορέα εκμετάλλευσης περιλαμβάνουν τόσο δραστηριότητες που υπάγονται σε κανονιστικές ρυθμίσεις, όσο και δραστηριότητες μη υπαγόμενες σε αυτές. Πρέπει να τηρούνται χωριστοί λογαριασμοί για κάθε δραστηριότητα που υπάγεται σε κανονιστική ρύθμιση. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές θα χρειασθεί να καθορίσουν τις λιανεμπορικές δραστηριότητες για τις οποίες πρέπει να τηρούνται χωριστοί λογαριασμοί, λαμβάνοντας υπόψη τις απαιτήσεις διαφάνειας της εθνικής και κοινοτικής νομοθεσίας.Δεν είναι ορθό να απαιτείται από τους φορείς εκμετάλλευσης να αποκαλύπτουν λεπτομερείς πληροφορίες οικονομικού χαρακτήρα σε σχέση με δραστηριότητές τους που δεν υπάγονται σε κανονιστικές ρυθμίσεις, τις οποίες διαφορετικά δεν θα υποχρεούνταν να αποκαλύψουν για τους σκοπούς της υπό του νόμου υπαγορευόμενης υποβολής εκθέσεων. Αυτής της φύσεως οι πληροφορίες μπορεί να θεωρηθεί ότι καλύπτονται από το εμπορικό απόρρητο. Οι πληροφορίες που σχετίζονται με τέτοιες δραστηριότητες πρέπει αντίθετα να παρουσιάζονται στο σύνολό τους και να καταχωρούνται ως «Λιανεμπόριο - Λοιπές δραστηριότητες».7.2. Περιεχόμενο των εκθέσεων Στο σχήμα 7.1 στο τέλος του παρόντος τμήματος εμφαίνονται υποδείγματα λογαριασμού κερδών και ζημιών και φύλλου ισολογισμού για το κεντρικό δίκτυο, για τους σκοπούς του λογιστικού διαχωρισμού. Υποδείγματα για το δίκτυο τοπικής πρόσβασης, το λιανεμπόριο και τις λοιπές δραστηριότητες εμφαίνονται στα σχήματα 7.2, 7.3 και 7.4 αντιστοίχως.Όλοι οι λογαριασμοί πρέπει να καθιστούν έκδηλα οποιαδήποτε τέλη μεταβίβασης προς ή από άλλες επιχειρήσεις. Επί παραδείγματι, τα τέλη που καταβάλλονται από την ιδία δραστηριότητα λιανικού εμπορίου του φορέα εκμετάλλευσης για υπηρεσίες διασύνδεσης θα πρέπει να καταχωρούνται σαφώς ως κόστος στους λογαριασμούς λιανικής πώλησης και ως στοιχείο εσόδων στους λογαριασμούς του κεντρικού δικτύου.Οι λογαριασμοί θα πρέπει επίσης να καταδεικνύουν ρητώς οποιεσδήποτε διαφορές μεταξύ κόστους καταλογιζόμενου στις διάφορες δραστηριότητες του φορέα εκμετάλλευσης και κόστους που επεδέχθησαν οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές για σκοπούς προσδιορισμού τελών. Τούτο διασφαλίζει διαφάνεια σχετικά με την έκταση των δαπανών που αποκλείονται από τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές για σκοπούς επιβολής τελών και σχετικά με τους λόγους αποκλεισμού των.7.3. Βάση της κατάρτισης λογαριασμών Οι χωριστοί λογαριασμοί καταρτίζονται με βάση το τρέχον κόστος. Το προσάρτημα παρέχει οδηγίες για την εφαρμογή αντιλήψεων λογιστικής καταγραφής τρέχοντος κόστους.7.4. Απαίτηση ελέγχου Όπως αναφέρεται στο άρθρο 8 της οδηγίας για τη διασύνδεση, οι χωριστοί λογαριασμοί που τηρούνται από φορείς εκμετάλλευσης οφείλουν να υπόκεινται σε ανεξάρτητο λογιστικό έλεγχο σύμφωνα με τους σχετικούς κανόνες της εθνικής νομοθεσίας.7.5. Άλλες πληροφορίες Οι ακόλουθες πληροφορίες πρέπει επίσης να καταρτίζονται ως τμήμα του λογιστικού διαχωρισμού:- Δήλωση των λογιστικών πολιτικών που χρησιμοποιούνται κατά την τήρηση των λογαριασμών- Συγκερασμός των χωριστών λογαριασμών στους υπαγορευόμενους υπό του νόμου λογαριασμούς του φορέα εκμετάλλευσης- Μήτρα που συνοψίζει το σύνολο των τελών μεταφοράς μεταξύ διαφόρων λογαριασμών. Η εν λόγω μήτρα θα καθιστά σαφή τα συνολικά τέλη, για παράδειγμα από το κεντρικό δίκτυο προς το λιανεμπόριο, και θα αποτελεί εισρέον στοιχείο στο συγκερασμό των χωριστών λογαριασμών στους υπαγορευόμενους υπό του νόμου λογαριασμούς- Δήλωση η οποία περιγράφει τη βάση σύμφωνα με την οποία έχει κατανεμηθεί το μη αποδοτέο κόστος μεταξύ διαφόρων λογαριασμών (10)- Πληροφορίες για τις μεθόδους καταλογισμού κόστους που χρησιμοποιούνται για την κατάρτιση των χωριστών λογαριασμών. Τούτο θα πρέπει να γίνεται σε τέτοιο επίπεδο λεπτομέρειας που να καθιστά σαφή τη σχέση μεταξύ κόστους και τελών διασύνδεσης- Δήλωση στην οποία εμφαίνεται το μέσο κόστος των συνιστωσών του δικτύου και- Σε όσα κράτη μέλη εκτελούνται προγράμματα χρηματοδότησης των υποχρεώσεων καθολικής υπηρεσίας, επεξηγηματική σημείωση που να καταδεικνύει ότι δεν υφίστανται διακρίσεις μεταξύ επιπέδου τελών που επιβάλλονται σε άλλους φορείς εκμετάλλευσης και εκείνων που επιβάλλονται (σιωπηρώς) εσωτερικώς.Επαφίεται στους φορείς εκμετάλλευσης να καθορίσουν τη μορφή υπό την οποία πρέπει να παρουσιάζονται οι ανωτέρω πληροφορίες, κατόπιν διαβουλεύσεων με τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές τους.Η οδηγία για τη διασύνδεση επιβάλλει επίσης στους φορείς εκμετάλλευσης να παρέχουν διασύνδεση σε άλλους φορείς εκμετάλλευσης υπό τους ίδιους όρους και προϋποθέσεις με εκείνες που προσφέρουν τις δικές τους υπηρεσίες (ήτοι εσωτερικά) ή τις υπηρεσίες των θυγατρικών ή των εταίρων τους. Για το σκοπό αυτό, οι φορείς εκμετάλλευσης θα χρειασθεί να παράσχουν πληροφορίες στις εθνικές ρυθμιστικές αρχές τους καταδεικνύοντας ότι δεν έγιναν αθέμιτες διακρίσεις μεταξύ της παροχής υπηρεσιών εσωτερικά και εκείνων που παρασχέθηκαν εξωτερικά. Επαφίεται σε κάθε εθνική ρυθμιστική αρχή να εξετάσει το πώς θα μπορούσαν να παρασχεθούν οι εν λόγω πληροφορίες και τη διαδικασία σύμφωνα με την οποία τέτοιες πληροφορίες θα επαληθευθούν.7.6. Δημοσίευση πληροφοριών Η δημοσίευση πληροφοριών που απαιτούνται από την οδηγία για τη διασύνδεση εξυπηρετεί πολλούς σκοπούς, συμπεριλαμβανομένων των εξής:- καθιστά διαφανή τη σχέση μεταξύ τελών διασύνδεσης και κόστους- εξασφαλίζει διαφάνεια σχετικά με τα τέλη διασύνδεσης που καταβάλλονται από τις ίδιες δραστηριότητες λιανικού εμπορίου του φορέα εκμετάλλευσης και παρέχει τη διαφάλιση ότι δεν έγιναν αθέμιτες διακρίσεις μεταξύ εσωτερικής και εξωτερικής παροχής υπηρεσιών διασύνδεσης και- βοηθεί στην εδραίωση εμπιστοσύνης στο καθεστώς διασύνδεσης.Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές οφείλουν να ενθαρρύνουν τη δημοσίευση όσο περισσότερων από τις ανωτέρω πληροφορίες είναι δυνατόν.Οι πληροφορίες που αποδεικνύονται ότι εμπίπτουν στο εμπορικό απόρρητο δεν πρέπει να δημοσιεύονται.Αναπόφευκτα θα υπάρξουν αλλαγές στις μεθόδους καταλογισμού κόστους που χρησιμοποιούν οι φορείς εκμετάλλευσης, ιδίως όσοι παραδοσιακά δεν υπείχαν υποχρέωση τήρησης χωριστών λογαριασμών. Κατά συνέπεια, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές οφείλουν να εξετάσουν την έκταση στην οποία δημοσιεύονται οι προαναφερθείσες πληροφορίες το πρώτο έτος μετά από την έκδοση της οδηγίας για τη διασύνδεση. Οι μέθοδοι καταλογισμού κόστους που χρησιμοποιούνται από τους φορείς εκμετάλλευσης δημοσιεύονται πάραυτα.Σχήμα 7.1. Υποδείγματα εκθέσεων για επιχείρηση κεντρικού δικτύου >ΑΡΧΗ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>>ΤΕΛΟΣ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>Σχήμα 7.2. Υποδείγματα εκθέσεων για επιχείρηση δικτύου τοπικής πρόσβασης >ΑΡΧΗ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>>ΤΕΛΟΣ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>Σχήμα 7.3. Υποδείγματα εκθέσεων για επιχείρηση λιανικής πώλησης >ΑΡΧΗ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>>ΤΕΛΟΣ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>Σχήμα 7.4. Υποδείγματα εκθέσεων για τις «Λοιπές δραστηριότητες» >ΑΡΧΗ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>>ΤΕΛΟΣ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>Προσάρτημα Λογιστική καταγραφή τρέχοντος κόστους 1. Υπολογισμός τρέχοντος κόστους αξιών ενεργητικού Καίριο στοιχείο της μεθόδου υπολογισμού τρέχοντος κόστους είναι η αποτίμηση ενεργητικού. Το ενεργητικό αποτιμάται σύμφωνα με τις εξής σκέψεις και κανόνες για τη λήψη αποφάσεων:Καθαρό κόστος αντικατάστασης Το καθαρό κόστος αντικατάστασης είναι το κόστος αντικατάστασης στοιχείου ενεργητικού από άλλο με παρόμοια χαρακτηριστικά και παλαιότητα.Καίριο στοιχείο του εν λόγω μαθηματικού τύπου είναι ο υπολογισμός του κόστους αντικατάστασης στοιχείου ενεργητικού. Το κόστος αντικατάστασης μπορεί απλώς να είναι το σημερινό κόστος αντικατάστασης του στοιχείου ενεργητικού από άλλο πανομοιότυπο. Εντούτοις, εφόσον η τεχνολογία αλλάζει ραγδαίως, το υφιστάμενο στοιχείο ενεργητικού ενδεχομένως να μην είναι πλέον αναπληρώσιμο (π.χ. δεν κατασκευάζεται πλέον). Στη συγκεκριμένη περίπτωση, χρειάζεται να υπολογισθεί η αξία του σύγχρονου ισοδύναμου στοιχείου ενεργητικού (ΜΕΑ, Modern Equivalent Asset) που είναι η αξία ενός στοιχείου ενεργητικού με το ίδιο επίπεδο ικανότητας και λειτουργικότητας όπως το υφιστάμενο. Τα θέματα που σχετίζονται με τον υπολογισμό των αξιών ΜΕΑ για τους φορείς εκμετάλλευσης τηλεπικοινωνιακών συστημάτων εξετάζονται παρακάτω στο έγγραφο.Αξία αποστέρησης Η αξία αποστέρησης (DV - Deprival Value) αντιπροσωπεύει την ανακτήσιμη αξία του στοιχείου ενεργητικού για τον οργανισμό 7 ήτοι, την υψηλότερη οικονομική αξία που είναι πιθανό να παράγει το στοιχείο ενεργητικού ή την καθαρή πραγματοποιήσιμη αξία (NRV - Net Realisable Value) του στοιχείου ενεργητικού εάν επωλείτο.Ονομαστική αξία Η οικονομική αξία (EV - Economic Value) αποτελεί μέτρο της αξίας ενός στοιχείου ενεργητικού με βάση την καθαρή σημερινή αξία μελλοντικών χρηματικών ροών.Οι κανόνες αποτίμησης είναι δυνατόν να συνοψισθούν στα εξής:- Εάν EV > NRV, η εταιρεία θα κρατήσει το στοιχείο ενεργητικού στην τρέχουσα χρήση του.- Εάν NRV > EV, η εταιρεία προβαίνει αμέσως σε πώληση του στοιχείου ενεργητικού, καθώς οι εισπράξεις από την πώληση υπερβαίνουν την οικονομική αξία που ήταν αναμενόμενο να παράγει από τη συνεχιζόμενη χρήση του.Ως εκ τούτου, η αξία αποστέρησης ή το ανακτήσιμο ποσό του στοιχείου ενεργητικού είναι μεγαλύτερο του EV και NRV. Το τρέχον κόστος είναι ως εκ τούτου μικρότερο της αξίας αποστέρησης και του καθαρού κόστους αντικατάστασης. Ήτοι, χαμηλότερο του ποσού που η εταιρεία θα μπορούσε να ανακτήσει από το στοιχείο ενεργητικού και του κόστους που θα είχε για την εταιρεία η αντικατάσταση του στοιχείου ενεργητικού με ένα πανομοιότυπο.2. Θέματα αποτίμησης συγχρόνων ισοδύναμων στοιχείων ενεργητικού (MEA) Η υιοθέτηση μεθόδων ΛΤΚ στις τηλεπικοινωνίες καθίσταται πολύπλοκη λόγω του ρυθμού τεχνολογικών αλλαγών στον κλάδο. Τούτο έχει συνέπειες τόσο στον καθορισμό κατάλληλου κόστους αντικατάστασης για στοιχεία ενεργητικού παλαιάς τεχνολογίας, όσο και στη διασφάλιση ότι τα στοιχεία ενεργητικού παρουσιάζουν τα ίδια επίπεδα λειτουργικότητας και ικανότητας.Στα παραδείγματα τεχνολογικών θεμάτων για φορείς εκμετάλλευσης τηλεπικοινωνιακών συστημάτων περιλαμβάνονται:- Καλώδια χάλκινων αγωγών έναντι οπτικών ινών 7- Αναλογικοί έναντι ψηφιακών μεταλλακτών και- Τεχνολογία μετάδοσης PDH (πλησιόχρονος) έναντι τεχνολογίας SDH (σύγχρονος).Οι νέες τεχνολογίες είναι συνήθως κατά πολύ ανώτερες των παλαιών τεχνολογιών όσον αφορά τη λειτουργικότητα και το βαθμό απόδοσης. Εντούτοις, εφόσον απαιτείται οι αξίες ΜΕΑ να εκφράζουν στοιχεία ενεργητικού ισοδύναμης ικανότητας και λειτουργικότητας, είναι αναγκαίο να γίνουν προσαρμογές στην τρέχουσα τιμή αγοράς καθώς επίσης στο σχετικό λειτουργικό κόστος - για παράδειγμα, το νέο στοιχείο ενεργητικού ενδεχομένως να απαιτεί λιγότερη συντήρηση.3. Λογιστικές προσαρμογές τρέχοντος κόστους Υπάρχουν δύο εναλλακτικές προσεγγίσεις για την ΛΤΚ. Οι προσεγγίσεις διαφέρουν ως προς τον τρόπο που αντιμετωπίζουν τη «διατήρηση κεφαλαίου». Ήτοι, τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται το κεφάλαιο της εταιρείας κατά τον καθορισμό του κέρδους.Το κεφάλαιο είναι δυνατόν να αντιμετωπισθεί είτε με επιχειρησιακούς όρους (δηλαδή ως η ικανότητα της εταιρείας να παράγει αγαθά και υπηρεσίες) είτε με χρηματοοικονομικούς όρους (δηλαδή ως η αξία του τόκου του μετοχικού κεφαλαίου). Τα ανωτέρω είναι αντιστοίχως γνωστά με τις έννοιες διατήρηση διαχειριστικού κεφαλαίου και διατήρηση χρηματοοικονομικού κεφαλαίου:- Η Διατήρηση Διαχειριστικού Κεφαλαίου (OCM - Operating Capital Maintenance) λαμβάνει υπόψη την ικανότητα λειτουργίας της εταιρείας. Οι υποστηρικτές της OCM βεβαιώνουν ότι η διατήρηση κεφαλαίου σύμφωνα με αυτή την προσέγγιση απαιτεί από την επιχείρηση να διαθέτει τόση ικανότητα λειτουργίας - ή παραγωγική ικανότητα - στο τέλος της περιόδου χρήσης όση και στην αρχή (11).- Η Διατήρηση Χρηματοοικονομικού Κεφαλαίου (FCM - Financial Capital Maintenance) θεωρεί ότι το χρηματοοικονομικό κεφάλαιο της εταιρείας διατηρείται υπό όρους τρέχουσας τιμής. Το κεφάλαιο θεωρείται ότι διατηρείται εάν τα κεφάλαια των μετόχων στο τέλος της περιόδου χρήσης διατηρούνται σε πραγματικές τιμές στο ίδιο επίπεδο όπως στην αρχή της περιόδου χρήσης (12).3.1. Κυριότερες προσαρμογές σύμφωνα με την OCM Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, η εν λόγω έννοια αφορά τη διατήρηση της παραγωγικής ικανότητας του φορέα εκμετάλλευσης. Μία εκ των σημαντικών προσαρμογών αναφέρεται στην επανεκτίμηση του πάγιου ενεργητικού ως προς το τρέχον έτος. Εξαιτίας αυτής της επανεκτίμησης απαιτούνται επομένως πρόσθετες προσαρμογές προκειμένου να τεθούν εξ αρχής τα ποσά απόσβεσης. Αυτά προσδιορίζονται κάτωθι.Επανεκτίμηση πάγιου ενεργητικού Σύμφωνα με την OCM η ακαθάριστη λογιστική αξία των στοιχείων ενεργητικού επανεκτιμάται προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι ιδιαίτερες μεταβολές τιμών στην τιμή του ενεργητικού και στις τεχνολογικές αλλαγές.Ένας τρόπος υπολογισμού του τρέχοντος κόστους στοιχείων ενεργητικού είναι η εφαρμογή ειδικών δεικτών τιμών στην υφιστάμενη ακαθάριστη λογιστική αξία των στοιχείων ενεργητικού. Αυτά ενδεχομένως προέρχονται από το τμήμα προμηθειών της εταιρείας. Εναλλακτικά, μπορούν να χρησιμοποιηθούν μέθοδοι αποτίμησης ενός συγχρόνου ισοδύναμου στοιχείου ενεργητικού (MEA). Οι εν λόγω μέθοδοι βασίζουν την αξία των στοιχείων ενεργητικού στο τρέχον κόστος ενός συγχρόνου ισοδύναμου στοιχείου ενεργητικού που υφίσταται εκπτώσεις κόστους. Οι εν λόγω εκπτώσεις αποτελούν αντικείμενο πραγμάτευσης κατωτέρω.Συμπληρωματική απόσβεση Τα ποσοστά ετήσια απόσβεσης υπολογίζονται με βάση τις νέες ανατιμήσεις του ενεργητικού. Τούτο διασφαλίζει ότι το τρέχον κόστος του πάγιου ενεργητικού που αναλίσκεται κατά τη διάρκεια του έτους χρεώνεται έναντι των εσόδων. Για κάθε στοιχείο ενεργητικού, ή ομάδα στοιχείων ενεργητικού, τα ποσοστά απόσβεσης OCM -με την παραδοχή γραμμικής απόσβεσης- μπορούν να προκύψουν διαιρώντας το ακαθάριστο κόστος αντικατάστασης με τα έτη ζωής του στοιχείου.Συμπληρωματική απόσβεση είναι η διαφορά μεταξύ ιστορικού κόστους και ποσοστών απόσβεσης τρέχοντος κόστους. Μπορεί να είναι θετικό ή αρνητικό ανάλογα με το εάν η αξία των στοιχείων ενεργητικού παρουσιάζει άνοδο ή πτώση. Πρόκειται για χρεώσεις εις βάρος των κερδών στο λογαριασμό χρήσεως.Επεξήγηση των ανωτέρω εννοιών με παραδείγματα Οι κάτωθι πίνακες απεικονίζουν τις προαναφερθείσες έννοιες για στοιχείο ενεργητικού που αγοράστηκε έναντι 10 000 ECU. Ο υποτιθέμενος χρόνος ζωής του στοιχείου ενεργητικού είναι τέσσερα έτη. Για λόγους απλούστευσης, υποτίθεται ότι το στοιχείο ενεργητικού αποσβέννυται με βάση γραμμική απόσβεση. Στον πίνακα 1 υποτίθεται ότι το κόστος αντικατάστασης μειώνεται κατά 10 % ετησίως. Στον πίνακα 2, αφετέρου, υποτίθεται ότι το κόστος αντικατάστασης αυξάνεται κατά 5 % ετησίως.>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>Συναγωγή/επεξήγηση: - Τρέχον κόστος είναι το ακαθάριστο κόστος αντικατάστασης του στοιχείου ενεργητικού- Απόσβεση τρέχοντος κόστους είναι το πηλίκο του ακαθάριστου κόστους αντικατάστασης διά του χρόνου ζωής του στοιχείου ενεργητικού- Απόσβεση ιστορικού κόστους είναι το πληλίκο του αρχικού κόστους απόκτησης διά του χρόνου ζωής του στοιχείου ενεργητικού- Συμπληρωματική απόσβεση είναι η πρόσθετη απόσβεση που χρεώνεται ως το αποτέλεσμα επανεκτίμησης του στοιχείου ενεργητικού (μπορεί επίσης να προκύψει ως υπόλοιπο από την απόσβεση τρέχοντος κόστους μείον την απόσβεση ιστορικού κόστους)- Αθροιστική απόσβεση είναι το άθροισμα των σωρευτικών αποσβέσεων τρέχοντος κόστους στο τέλος της παρελθούσας περιόδου, της καθυστερούμενης απόσβεσης για την παρελθούσα περίοδο και της απόσβεσης τρέχοντος κόστους για την τρέχουσα περίοδο. Αυτό ισοδυναμεί με την απαιτούμενη απόσβεση στο τέλος της παρελθούσας περιόδου συν την απόσβεση τρέχοντος κόστους για την τρέχουσα περίοδο- «Απαιτούμενη» απόσβεση είναι η αθροιστική απόσβεση που θα είχε χρεωθεί δεδομένου του τρέχοντος κόστους του στοιχείου ενεργητικού - άλλως ειπείν, είναι η διαφορά μεταξύ ακαθάριστου και καθαρού κόστους αντικατάστασης του στοιχείου ενεργητικού και- «Καθυστερούμενη» απόσβεση είναι η διαφορά μεταξύ απαιτούμενης απόσβεσης και αθροιστικής απόσβεσης.3.2. Περαιτέρω προσαρμογές σύμφωνα με τη διατήρηση χρηματοοικονομικού κεφαλαίου (FCM) Σύμφωνα με την FCM, πρέπει να γίνουν παρόμοιες προσαρμογές όπως με την αντίληψη της OCM σχετικά με την επανεκτίμηση του πάγιου ενεργητικού και την συμπληρωματική απόσβεση. Εντούτοις, σύμφωνα με την FCM, ορισμένοι χειρισμοί όσον αφορά τα κέρδη και τις ζημίες χρειάζεται να προσαρμοστούν περαιτέρω ώστε να ληφθούν υπόψη τα κέρδη και οι ζημίες από τις μετοχές, τα οποία προκύπτουν λόγω της επίδρασης του εξαρτώμενου από το ενεργητικό πληθωρισμού επί της αξίας τρέχοντος κόστους των στοιχείων ενεργητικού και λόγω της επίδρασης του γενικού πληθωρισμού στα κεφάλαια των μετόχων (13).4. Ποια αντίληψη διατήρησης κεφαλαίου; Η ανωτέρω συζήτηση εξέθεσε τις κύριες προσαρμογές που απαιτούνται για τους λογαριασμούς ιστορικού κόστους ώστε να συναχθούν πληροφορίες τρέχοντος κόστους χρησιμοποιώντας την OCM και την FCM. Συμπεριελήφθη προκειμένου να διερμηνεύσει το γεγονός ότι η μετάβαση στο LRAIC από το πλήρως καταλογισμένο ιστορικό κόστος ως βάση προσδιορισμού των τελών διασύνδεσης απαιτεί τα στοιχεία ενεργητικού να αποτιμώνται στην αγοραία τους αξία (ή τρέχον κόστος). Η χρήση πληροφοριών για το τρέχον κόστος είναι ως εκ τούτου καίρια πτυχή που βοηθά στον προσδιορισμό ενδεδειγμένων τελών διασύνδεσης και θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στην επιλογή της διατήρησης κεφαλαίου όπως αυτό απασχολείται από αποδοτικό φορέα εκμετάλλευσης (14).Εάν η OCM χρησιμοποιηθεί για τον προσδιορισμό των τελών, η απαίτηση εσόδων (15) θα προέκυπτε από το άθροισμα του λειτουργικού κόστους, της απόσβεσης ιστορικού κόστους, της συμπληρωματικής απόσβεσης και της απόδοσης των καθαρών στοιχείων ενεργητικού. Με βάση την FCM, η απαίτηση εσόδων θα ήταν το άθροισμα του λειτουργικού κόστους, της απόσβεσης ιστορικού κόστους, της συμπληρωματικής απόσβεσης και της απόδοσης των καθαρών στοιχείων ενεργητικού μείον τα κέρδη/ζημίες από μετοχές συν την προσαρμογή των κεφαλαίων των μετόχων. Τα απαιτούμενα έσοδα διαφέρουν ως εκ τούτου ανάλογα με το ποια αντίληψη διατήρησης κεφαλαίου χρησιμοποιείται.Η χρήση της OCM είναι δυνατόν να ενσωματώνει συστηματικώς ανεπαρκή ή υπερβολικά κέρδη σε επίπεδο επιτρεπόμενων εσόδων (ανάλογα, αντιστοίχως, από το κατά πόσο αναμενόταν ο εξαρτώμενος από το ενεργητικό πληθωρισμός να είναι χαμηλότερος ή υψηλότερος από τον γενικό πληθωρισμό). Τούτο δεν αποτελεί επιθυμητό χαρακτηριστικό για οποιοδήποτε κανονιστικό καθεστώς, καθώς δεν παρέχει ενδεδειγμένα κίνητρα για επενδύσεις. Προτιμάται συνεπώς η FCM ως αντίληψη διατήρησης κεφαλαίου.(1) Κατ' αρχήν, η έκταση στην οποία καταρτίζονται χωριστοί λογαριασμοί για επιμέρους δραστηριότητες λιανικού εμπορίου αναμένεται μάλλον να μειωθεί με το χρόνο, καθώς η παροχή υπηρεσιών καθίσταται ανταγωνιστικότερη.(2) Πηγή: ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με κριτήρια αξιολόγησης εθνικών προγραμμάτων για την κοστολόγηση και τη χρηματοδότηση της καθολικής υπηρεσίας στις τηλεπικοινωνίες και κατευθυντήριες γραμμές για τα κράτη μέλη ως προς τη λειτουργία τέτοιων προγραμμάτων, COM(96) 608 τελικό, 11 Νοεμβρίου 1996.(3) Η φύση των οποίων αναμένεται μάλλον να αλλάξει με το χρόνο, ως αποτέλεσμα των μεταβαλλόμενων απαιτήσεων της αγοράς.(4) Συμπεριλαμβανομένου του λειτουργικού κόστους και του κόστους κεφαλαίου.(5) Η χρηματοοικονομική επιστήμη και η πραγματική συμπεριφορά των επενδυτών διδάσκουν ότι το κόστος μετοχικού κεφαλαίου «re» ισούται προς το κόστος μη επισφαλών χρεών συν ένα ασφάλιστρο εξαρτώμενο από την υποκρυπτόμενη δραστηριότητα και τη χρησιμοποιούμενη χρηματοπιστωτική αγορά. Δραστηριότητες με υψηλότερο βαθμό ανταγωνισμού συνήθως συνεπάγονται υψηλότερη επικινδυνότητα. Το κόστος χρέους «rd» επίσης κυμαίνεται από μία δραστηριότητα και εταιρεία στην άλλη, αλλά -για δεδομένη χρηματοπιστωτική αγορά- όχι τόσο πολύ όσο το κόστος μετοχικού κεφαλαίου «re». Όσο για την κεφαλαιακή διάρθρωση (Ε και D), θα πρέπει επίσης να αντανακλά τον ισολογισμό εκάστης κύριας δραστηριότητας. Όποτε υφίσταται ένας και μόνο ισολογισμός για αρκετές δραστηριότητες, είναι αποδεκτό να υποτεθεί η ίδια κεφαλαιακή διάρθρωση για τις δραστηριότητες αυτές. Στο πλαίσιο αυτό, το κόστος του χρέους «rd» μπορεί κανονικώς να υποτεθεί το ίδιο για όλες τις δραστηριότητες, εκτός εάν αυτές αποτυπώνονται σε έκδηλα διαφέροντες ισολογισμούς.(6) Ήτοι πάγιο ενεργητικό + τρέχον ενεργητικό - πιστωτές (εξαιρουμένων των χρεών) - προβλέψεις.(7) Η έκθεση Arthur Andersen για το λογιστικό διαχωρισμό στο πλαίσιο της παροχής ανοικτού δικτύου παρέχει περαιτέρω κατευθυντήριες γραμμές για την εφαρμογή των εν λόγω αρχών κατά το χειρισμό επενδύσεων παγίου κεφαλαίου, βραχυπρόθεσμων επενδύσεων, μακροπρόθεσμων προβλέψεων και υποχρεώσεων για φορολόγηση και διανομή μερίσματος. Δυνητικώς υπάρχουν αμφισβητούμενες περιοχές οι οποίες πρέπει να εξετασθούν στο πλαίσιο των υγειών λογιστικών πρακτικών σε κάθε κράτος μέλος και, ως εκ τούτου, δεν εμπίπτουν στο πεδίο των ανά χείρας κατευθυντήριων γραμμών.(8) Οι ίδιες αρχές μπορούν κατ' αναλογία να εφαρμοστούν σε άλλα δίκτυα.(9) Εάν, όπως αναφέρθηκε στο τμήμα 1, οι ΕΚΑ απαιτούν την κατάρτιση χωριστών σειρών λογαριασμών για ορισμένες από τις «Λοιπές δραστηριότητες», πρέπει επίσης να καταρτίζονται εκθέσεις για αυτές. Τούτο θα μείωνε το εύρος δραστηριοτήτων που περιλαμβάνονται στις Λοιπές δραστηριότητες.(10) Η καλύτερη πρακτική είναι ο καταλογισμός του μη αποδοτέου κόστους στις εκ των υστέρων οικονομικές εκθέσεις κατά τον ίδιο τρόπο που καταλογίσθηκε με σκοπό τον καθορισμό των τιμών.(11) Υπό όρους υψηλής απόδοσης και με μακροπρόθεσμη θεώρηση.(12) Για κεφάλαιο που απασχολείται από αποδοτικό φορέα εκμετάλλευσης.(13) Η έκθεση της Arthur Andersen για το λογιστικό διαχωρισμό στο πλαίσιο της παροχής ανοικτού δικτύου παρέχει περαιτέρω οδηγίες για τις λογιστικές αναπροσαρμογές που πρέπει να προβλέπονται σύμφωνα με την αντίληψη της διατήρησης χρηματοοικονομικού κεφαλαίου.(14) Υπό τον όρο ότι είναι αποδοτικό το επίπεδο επένδυσης σε στοιχεία ενεργητικού.(15) Ορίζεται ως το επίπεδο εσόδων που απαιτούνται προκειμένου να επιτευχθεί εύλογη απόδοση.


Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου

|

52007SC0136

Σύσταση για γνωμη του Συμβουλιου σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Ιρλανδίας για την περίοδο 2006-2009  /* SEC/2007/0136 τελικό */

	[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |Βρυξέλλες, 7.2.2007SEC (2007) 136 τελικόΣύσταση γιαΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Ιρλανδίας για την περίοδο 2006-2009(υποβάλλεται από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΓενικο πλαισιοΤο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουλίου 1998, βασίζεται στον στόχο της επίτευξης υγιών δημόσιων οικονομικών ως μέσου ενίσχυσης των προϋποθέσεων για σταθερότητα των τιμών και ισχυρή διατηρήσιμη ανάπτυξη, οι οποίες ευνοούν τη δημιουργία απασχόλησης. Η μεταρρύθμιση του συμφώνου το 2005, αφενός, αναγνώριζε τη χρησιμότητά του για την εδραίωση της δημοσιονομικής πειθαρχίας, αφετέρου δε, αποσκοπούσε στην ενίσχυση της αποτελεσματικότητας και των οικονομικών του ερεισμάτων, καθώς επίσης στη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών.Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[1], ο οποίος αποτελεί στοιχείο του συμφώνου, ορίζει ότι τα κράτη μέλη υποβάλλουν υποχρεωτικά, στο Συμβούλιο και την Επιτροπή, προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης, καθώς και ετήσιες επικαιροποιήσεις τους (τα κράτη μέλη που έχουν ήδη υιοθετήσει το ενιαίο νόμισμα υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σταθερότητας, ενώ τα κράτη μέλη που δεν το έχουν υιοθετήσει ακόμη υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σύγκλισης). Το πρώτο πρόγραμμα σταθερότητας της Ιρλανδίας υποβλήθηκε τον Δεκέμβριο του 1998. Κατ’ εφαρμογή του κανονισμού, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη επί του προγράμματος στις 18 Ιανουαρίου 1999 επί τη βάσει σύστασης της Επιτροπής και μετά από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή. Βάσει της ίδιας διαδικασίας, τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης αξιολογούνται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και εξετάζονται από την προαναφερθείσα επιτροπή, ενώ το Συμβούλιο δύναται να τα εξετάσει.Ιστορικο για την Αξιολογηση του επικαιροποιημένου προγραμματοςΗ Επιτροπή εξέτασε το πλέον πρόσφατο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Ιρλανδίας, που υποβλήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2006, και εξέδωσε σύσταση για την έκδοση γνώμης του Συμβουλίου επ' αυτού (βλ. πλαίσιο για τα κυριότερα σημεία της αξιολόγησης).Προκειμένου να σχηματισθεί μια εικόνα του πλαισίου εντός του οποίου αξιολογείται η δημοσιονομική στρατηγική του επικαιροποιημένου προγράμματος σταθερότητας, στις παραγράφους που ακολουθούν περιγράφονται συνοπτικά τα εξής:1.  οι οικονομικές και δημοσιονομικές επιδόσεις κατά την τελευταία δεκαετία,2.  η πλέον πρόσφατη αξιολόγηση της κατάστασης της χώρας βάσει του προληπτικού σκέλους του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης (περίληψη της γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας)· και3.  η αξιολόγηση της Επιτροπής σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Οκτωβρίου 2006.Πρόσφατες οικονομικές και δημοσιονομικές επιδόσειςΟι οικονομικές επιδόσεις της Ιρλανδίας τα δέκα τελευταία έτη χαρακτηρίζονται από μία αρχική περίοδο ιδιαίτερα ισχυρής ανάπτυξης, χάρη στην οποία η χώρα κέρδισε το προσωνύμιο της "κελτικής τίγρης", στη συνέχεια της αξιοζήλευτης προσπάθειας για την κάλυψη της τότε καθυστέρησής της που ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Αφού άντεξε στους οικονομικούς κλυδωνισμούς, με το "γύρισμα" της δεκαετίας, ακολούθησαν περισσότερο συγκρατημένοι ρυθμοί ανάπτυξης, αν και πολύ υψηλότεροι από τους δυτικοευρωπαϊκούς αλλά, σε αντίθεση με την προηγούμενη περίοδο, που στηρίζονταν περισσότερο στην εγχώρια ζήτηση και σε στενότερα θεμέλια, και σε ένα μη διατηρήσιμο επίπεδο κατασκευής κατοικιών. Η οικονομία της χώρας είναι ανοικτή, κάτι που είναι ιδιαίτερα προφανές σε αγορές ελαστικών συντελεστών με σημαντικές εισροές ξένων επενδύσεων και εργαζομένων. Το ταχέως αναπτυσσόμενο νέο εργατικό δυναμικό, το πολιτικό πλαίσιο που προσαρμόστηκε στις ανάγκες των επιχειρήσεων και η καλή συνεργασία των κοινωνικών εταίρων που οικοδομήθηκαν από τη δεκαετία του 1980 αποτέλεσαν πλεονεκτήματα. Το γεγονός ότι η Ιρλανδία είναι μια μικρή ανοικτή οικονομία περιόρισε τις δυνατότητες παρέμβασης σε μακροοικονομικό επίπεδο. Τα επιτόκια της ζώνης ευρώ υπήρξαν πολύ χαμηλότερα απ΄ό,τι θα ήταν επιθυμητό για την Ιρλανδία και συνέβαλαν, ιδίως, σε πολύ υψηλό πληθωρισμό των τιμών των περιουσιακών στοιχείων. Γενικά, ο πληθωρισμός ΕνΔΤΚ υπήρξε σχετικά υψηλός δεδομένου ότι αυξήθηκαν τα πραγματικά εισοδήματα, και επιδεινώθηκε από τις πιέσεις της εγχώριας ζήτησης και ορισμένες ανεπάρκειες στις αγορές προϊόντων και τις υπηρεσίες δικτύου· η εξωτερική ανταγωνιστικότητα φαίνεται να επιδεινώθηκε μέχρι πρόσφατα ενώ το εξωτερικό έλλειμα διευρύνθηκε. Τα δημόσια οικονομικά παρέμειναν σαφώς εντός των ορίων του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης.Η αξιολόγηση που διατυπώνεται στη γνώμη του Συμβουλίου σχετικά με το προηγούμενο πρόγραμμαΣτις 14 Μαρτίου 2006, το Συμβούλιο ενέκρινε τη γνώμη του για την προηγούμενη επικαιροποίηση του προγράμματος σταθερότητας, για την περίοδο 2005-2008. Το Συμβούλιο θεώρησε ότι «συνολικά, η δημοσιονομική κατάσταση είναι ικανοποιητική, και η δημοσιονομική στρατηγική συνιστά καλό παράδειγμα δημοσιονομικών πολιτικών οι οποίες ασκούνται σε συμμόρφωση με το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης». Το Συμβούλιο κάλεσε την Ιρλανδία να "συνεχίσει να λαμβάνει μέτρα για την αντιμετώπιση των μακροπρόθεσμων δημοσιονομικών επιπτώσεων της δημογραφικής γήρανσης".Η αξιολόγηση της Επιτροπής σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Οκτωβρίου 2006.Η έκθεση εφαρμογής του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων της Ιρλανδίας, στο πλαίσιο της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας για ανάπτυξη και απασχόληση, υποβλήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2006. Το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Ιρλανδίας αναγνωρίζει ως βασικές προκλήσεις/προτεραιότητες τη συνέχιση και βελτίωση των πρόσφατων καλών οικονομικών επιδόσεων, μέσω της αξιοποίησης των ευκαιριών που παρουσιάζουν η παγκοσμιοποίηση και η εσωτερική αγορά.Η αξιολόγηση του εν λόγω προγράμματος από την Επιτροπή (που εκδόθηκε στο πλαίσιο της ετήσιας έκθεσης προόδου που συνέταξε το Δεκέμβριο 2006 [2] ) έδειξε ότι η Ιρλανδία πραγματοποιεί πολύ ικανοποιητική πρόοδο στην εφαρμογή του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεών της. Επιπλέον, η διαχείριση της στρατηγικής για την ανάπτυξη και την απασχόληση κέρδισε πολιτική προβολή, ιδίως χάρη στη συμφωνία μεταξύ των κοινωνικών εταίρων “Towards 2016” που συνάφθηκε πρόσφατα.Πλαίσιο: Κυριότερα σημεία της αξιολόγησης Όπως απαιτεί το άρθρο 5 παράγραφος 1 (για τα προγράμματα σταθερότητας) και το άρθρο 9 παράγραφος 1 (για τα προγράμματα σύγκλισης) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, κατά την αξιολόγηση εξετάζεται: αν είναι ευλογοφανείς οι οικονομικές παραδοχές στις οποίες βασίζεται το πρόγραμμα, ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος (ΜΔΣ) που καθόρισε το κράτος μέλος και αν η πορεία προσαρμογής για την επίτευξη του στόχου αυτού είναι κατάλληλη, αν τα μέτρα που λαμβάνονται ή/και προτείνονται για την τήρηση της πορείας προσαρμογής επαρκούν για την επίτευξη του ΜΔΣ κατά τη διάρκεια του οικονομικού κύκλου, κατά την αξιολόγηση της πορείας προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ, αν καταβάλλεται μεγαλύτερη προσπάθεια προσαρμογής σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας, ενώ η προσπάθεια μπορεί να είναι πιο περιορισμένη σε περιόδους δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας και, για τη ζώνη του ευρώ και κράτη μέλη του ΜΣΙ ΙΙ, αν το κράτος μέλος προβλέπει ετήσια βελτίωση του κυκλικά προσαρμοσμένου αποτελέσματος, μείον έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα, ίση προς 0,5% του ΑΕΠ ως ένδειξη προόδου για την επίτευξη του ΜΔΣ του, κατά τον προσδιορισμό της πορείας προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ (για κράτη μέλη που δεν τον έχουν ακόμη επιτύχει) ή την προσωρινή απόκλιση από αυτόν (για κράτη μέλη που τον έχουν επιτύχει), αν εφαρμόζονται μείζονες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που οδηγούν άμεσα στην εξοικονόμηση πόρων μακροπρόθεσμα (μεταξύ άλλων, μέσω της αύξησης της δυνητικής ανάπτυξης) και, ως εκ τούτου, έχουν απτά αποτελέσματα για τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών (υπό τον όρο ότι εξασφαλίζεται κατάλληλο περιθώριο ασφαλείας σε σχέση με την τιμή αναφοράς 3% του ΑΕΠ και εφόσον η δημοσιονομική θέση αναμένεται να επανέλθει στα επίπεδα του ΜΔΣ εντός της περιόδου του προγράμματος), με ιδιαίτερη προσοχή στις μεταρρυθμίσεις του συνταξιοδοτικού συστήματος που εισάγουν πολυπυλωνικό σύστημα που περιλαμβάνει έναν υποχρεωτικό και πλήρως κεφαλαιοποιητικό πυλώνα, αν οι οικονομικές πολιτικές του κράτους μέλους παρουσιάζουν συνοχή με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών. Η ευλογοφάνεια των μακροοικονομικών παραδοχών του προγράμματος αξιολογείται με βάση τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006, χρησιμοποιώντας επίσης την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία για την εκτίμηση του δυνητικού προϊόντος και των κυκλικά προσαρμοσμένων αποτελεσμάτων. Η αξιολόγηση της συνεκτικότητας με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών πραγματοποιείται με βάση τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών στον τομέα των δημόσιων οικονομικών όπως παρουσιάζονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008. Κατά την αξιολόγηση εξετάζεται επίσης: η εξέλιξη του δείκτη χρέους και οι προοπτικές της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών τα οποία, σύμφωνα με την έκθεση του Συμβουλίου της 20ής Μαρτίου 2005 για τη «Βελτίωση της εφαρμογής του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης», πρέπει να αποτελούν αντικείμενο «αρκετής προσοχής κατά την εποπτεία των δημοσιονομικών θέσεων». Σε ανακοίνωση της Επιτροπής, της 12ης Οκτωβρίου 2006, περιγράφεται η προσέγγιση που πρέπει να τηρείται κατά την αξιολόγηση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας[3], ο βαθμός συνοχής με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων που υπέβαλε το κράτος μέλος στο πλαίσιο της στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση. Στο διαβιβαστικό σημείωμα της 7ης Ιουνίου 2005 προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών για την περίοδο 2005-2008, το Συμβούλιο ΕCOFIN δήλωσε ότι τα εθνικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων πρέπει να παρουσιάζουν συνοχή με τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης, η συμμόρφωση με τον κώδικα δεοντολογίας[4] ο οποίος, μεταξύ άλλων, προβλέπει μια κοινή διάρθρωση και τυποποιημένους πίνακες δεδομένων για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης. |-  Σύσταση γιαΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Ιρλανδίας για την περίοδο 2006-2009ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[5], και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 3,τη σύσταση της Επιτροπής,Έπειτα από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΓΝΩΜΗ:4.  Στις [27 Φεβρουαρίου 2007] το Συμβούλιο εξέτασε το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Ιρλανδίας, για την περίοδο 2006 έως 2009.5.  Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο βασίζεται το πρόγραμμα προβλέπει ότι η αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ θα περιοριστεί από 5,4% το 2006 σε κατά μέσο όρο λίγο πάνω από 4½% για το υπόλοιπο της περιόδου που καλύπτει το πρόγραμμα. Βάσει των διαθέσιμων πληροφοριών, το σενάριο φαίνεται να βασίζεται σε εύλογες υποθέσεις για την ανάπτυξη, αν και η απότομη πτώση των υψηλών επιπέδων κατασκευής κατοικιών και των τιμών των ακινήτων αποτελούν σημαντικούς κινδύνους. Οι προβλέψεις του προγράμματος για τον πληθωρισμό φαίνονται ρεαλιστικές.6.  Για το 2006, το πρόγραμμα προβλέπει ότι το αποτέλεσμα της γενικής κυβέρνησης θα είναι πλεόνασμα 2,3% του ΑΕΠ έναντι προϋπολογισμένου ελλείμματος 0,6% του ΑΕΠ στην προηγούμενη επικαιροποίηση· τα πιο πρόσφατα ταμειακά στοιχεία για την κεντρική κυβέρνηση ενισχύουν την πιθανότητα ακόμη μεγαλύτερου πλεονάσματος, γύρω στο 2½% του ΑΕΠ. Τα καλύτερα αποτελέσματα σε σχέση με τις προβλέψεις πριν από ένα χρόνο οφείλονται αποκλειστικά στα έσοδα, αντικατοπτρίζοντας ειδικότερα τον συνεχιζόμενο δυναμισμό της αγοράς ακινήτων, που ενισχύει τα φορολογικά έσοδα από τα ακίνητα, και σε πιο περιορισμένο βαθμό την υψηλότερη αύξηση του προϊόντος, που έχει παρόμοια αποτελέσματα στους βασικούς φόρους. Το αποτέλεσμα για τις ονομαστικές δαπάνες προσεγγίζει τα στοιχεία του προϋπολογισμού.7.  Η μεσοπρόθεσμη δημοσιονομική στρατηγική της Ιρλανδίας βασίζεται στη συνέχιση της διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών, βάσει του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης. Τα πλεονάσματα προβλέπεται να συνεχιστούν καθόλη τη διάρκεια της περιόδου που καλύπτει το πρόγραμμα, περιοριζόμενα από προβλεπόμενο πλεόνασμα 2,3% του ΑΕΠ το 2006 σε 1,2% το 2007 και μειούμενα σταδιακά στη συνέχεια σε 0,6% το 2009. Το πρωτογενές πλεόνασμα μειώνεται κατά τον ίδιο τρόπο από εκτιμώμενο 3,3% του ΑΕΠ το 2006 σε 1,6% του ΑΕΠ το 2009. Η μείωση κατά το μισό του προβλεπόμενου πλεονάσματος το 2007 οφείλεται σε υψηλότερο προβλεπόμενο δείκτη δαπανών, με την αύξηση να αντιπροσωπεύει κυρίως υψηλότερες κοινωνικές μεταβιβάσεις· το 2008 και το 2009 προβλέπεται να μειωθούν τόσο ο δείκτης των εσόδων όσο και των δαπανών, αλλά εκείνος των δαπανών μόνο ελαφρά. Σε σχέση με τις προβλέψεις της προηγούμενης επικαιροποίησης (ως το 2008), η ισχυρή αύξηση του προβλεπόμενου αποτελέσματος του 2006, που επιτυγχάνεται μέσω υψηλότερων εσόδων σε σχέση με τις προβλέψεις, μεταφέρεται ως προς τους δείκτες εσόδων, πλεονάσματος της γενικής κυβέρνησης και πρωτογενούς πλεονάσματος στα επόμενα έτη, με μειούμενο ποσοστό, ενώ ουσιαστικά δεν μεταβάλλεται η εικόνα του προβλεπόμενου δείκτη δαπανών.8.  Το διαρθρωτικό αποτέλεσμα (δηλαδή το κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα μη υπολογιζόμενων των έκτακτων και άλλων προσωρινών μέτρων) που υπολογίστηκε σύμφωνα με την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία προβλέπεται να μειωθεί από πλεόνασμα μόλις κάτω από το 3% του ΑΕΠ το 2006 σε μόλις πάνω από 1½% το 2009. Όπως και στην προηγούμενη επικαιροποίηση του προγράμματος σταθερότητας, ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος (ΜΔΣ) για τη δημοσιονομική θέση που παρουσιάζει το πρόγραμμα είναι διαρθρωτικά ισοσκελισμένο αποτέλεσμα, το οποίο το πρόγραμμα προβλέπει ότι θα διατηρηθεί με σημαντικό περιθώριο καθόλη τη διάρκειά του. Δεδομένου ότι ο ΜΔΣ είναι περισσότερο απαιτητικός από το ελάχιστο όριο (που εκτιμάται σε έλλειμμα γύρω στο 1¼% του ΑΕΠ), η επίτευξη του διαρθρωτικού αποτελέσματος του προγράμματος ικανοποιεί το στόχο ύπαρξης επαρκούς περιθωρίου ασφαλείας έναντι της εμφάνισης υπερβολικού ελλείμματος. Ο ΜΔΣ εγγράφεται στο εύρος που προβλέπεται για τα κράτη μέλη της ζώνης ευρώ και του ΜΣΙ ΙΙ στο σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης και τον κώδικα δεοντολογίας και είναι περισσότερο απαιτητικός απ΄ό,τι συνεπάγονται ο δείκτης χρέους και η μέση αύξηση του δυνητικού προϊόντος μακροπρόθεσμα.9.  Οι κίνδυνοι για τις δημοσιονομικές προβλέψεις στο πρόγραμμα φαίνονται γενικά εξισορροπημένοι. Αφενός, η μακροοικονομική κατάσταση, μετά από πιθανότατα ισχυρότερη απ΄ό,τι προβλέπεται αρχική θέση, μπορεί να εξελιχθεί λιγότερο ευνοϊκά απ΄ό,τι προβλέπεται, και, σε συνδυασμό με τις συγκεκριμένες πηγές εσόδων, ιδίως εκείνες που αφορούν την αγορά ακινήτων, μπορεί να αποδειχθεί σημαντικά ασθενέστερη. Αφετέρου, άλλα έσοδα, εξεταζόμενα συνολικά, φαίνεται να έχουν εκτιμηθεί συντηρητικά, και, τα τελευταία έτη, οι δαπάνες περιορίστηκαν εντός ή κοντά στα προβλεφθέντα επίπεδα.10.  Ενόψει της αξιολόγησης κινδύνου, ο δημοσιονομικός προσανατολισμός του προγράμματος φαίνεται επαρκής για την τήρηση του ΜΔΣ καθόλη τη διάρκειά του, όπως προβλέπεται και στο πρόγραμμα. Επιπλέον, παρέχει επαρκές περιθώριο ασφάλειας έναντι της υπέρβασης του ορίου 3% του ΑΕΠ υπό συνήθεις μακροοικονομικές διακυμάνσεις για την ίδια περίοδο. Για το 2008 και το 2009, ο προσανατολισμός της δημοσιονομικής πολιτικής ευθυγραμμίζεται με το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης. Το 2007, ωστόσο, το διαρθρωτικό αποτέλεσμα μειώνεται σημαντικά, εμπεριέχοντας τον κίνδυνο ο προσανατολισμός της δημοσιονομικής πολιτικής που προβλέπει το πρόγραμμα να είναι προκυκλικός το συγκεκριμένο έτος εφόσον αποδειχθεί ότι πρόκειται για ευνοϊκή οικονομική συγκυρία. Μια τέτοια κατάσταση πρέπει να αποφεύγεται βάσει του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης.11.  Το ακαθάριστο δημόσιο χρέος εκτιμάται ότι μειώθηκε σε περίπου 25% του ΑΕΠ το 2006, πολύ κάτω από το όριο αναφοράς 60% του ΑΕΠ, που προβλέπει η Συνθήκη. Το πρόγραμμα προβλέπει ότι ο δείκτης του χρέους θα μειωθεί κατά ακόμη τρεις εκατοστιαίες μονάδες κατά την καλυπτόμενη περίοδο.12.  Οι μακροπρόθεσμες δημοσιονομικές επιπτώσεις από τη γήρανση του πληθυσμού στην Ιρλανδία είναι σαφώς σημαντικότερες από το μέσο όρο της ΕΕ, κυρίως λόγω του νεότερου πληθυσμού και άρα της μεγαλύτερης αύξησης των συνταξιοδοτικών δαπανών ως ποσοστού του ΑΕΠ τις επόμενες δεκαετίες, λόγω εν μέρει της ωρίμανσης του συνταξιοδοτικού συστήματος. Η αρχική δημοσιονομική θέση, που είναι βελτιωμένη σε σχέση με το 2005, συμβάλλει ουσιωδώς στην άμβλυνση των προβλεπόμενων μακροπρόθεσμων δημοσιονομικών επιπτώσεων από τη γήρανση του πληθυσμού, αλλά δεν επαρκεί για να καλύψει πλήρως τη σημαντική αύξηση των σχετικών δαπανών. Η διατήρηση υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων μεσοπρόθεσμα και η εφαρμογή μέτρων για τον περιορισμό της σημαντικής αύξησης των δαπανών που συνδέονται με τις μεγάλες ηλικίες θα συμβάλει, όπως αναγνωρίζεται στο πρόγραμμα, στη μείωση των κινδύνων για τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών. Γενικά, η Ιρλανδία φαίνεται να αντιμετωπίζει μεσαίο κίνδυνο σχετικά με τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών της.13.  Το πρόγραμμα σταθερότητας δεν περιέχει ποιοτική αξιολόγηση των συνολικών επιπτώσεων από την έκθεση εφαρμογής του Οκτωβρίου 2006 σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων στο πλαίσιο της μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής στρατηγικής. Επιπλέον, δεν περιλαμβάνει λεπτομερείς πληροφορίες για τα άμεσα δημοσιονομικά κόστη ή τις εξοικονομήσεις από τις κυριότερες μεταρρυθμίσεις που προβλέπονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων, ενώ οι δημοσιονομικές του προβολές δεν λαμβάνουν ρητά υπόψη τις επιπτώσεις στα δημόσια οικονομικά από τις δράσεις που περιγράφονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Τα μέτρα στον τομέα των δημόσιων οικονομικών που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα σταθερότητας φαίνονται ωστόσο συνεκτικά με εκείνα που προβλέπονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Ειδικότερα, και τα δύο προγράμματα προβλέπουν τη συνέχιση της εφαρμογής φιλόδοξων σχεδίων για την αναβάθμιση των υποδομών, κυρίως στο πλαίσιο του εθνικού αναπτυξιακού σχεδίου που δημοσιεύθηκε τον Ιανουάριο του 2007, ενώ το πρόγραμμα σταθερότητας συμπληρώνει τις δράσεις που προβλέπονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων με λεπτομερή περιγραφή των μέτρων για τη βελτίωση των θεσμικών χαρακτηριστικών των δημόσιων οικονομικών, ιδίως μέτρα για την αύξηση της αποτελεσματικότητας της είσπραξης φόρων και της αποτελεσματικότερης διαχείρισης των δαπανών.14.  Η δημοσιονομική στρατηγική στο πρόγραμμα είναι γενικά συνεκτική με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών όπως παρουσιάζονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008.15.  Όσον αφορά τις απαιτήσεις δεδομένων που ορίζει ο κώδικας δεοντολογίας για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης, το πρόγραμμα περιλαμβάνει όλα τα υποχρεωτικά και τα περισσότερα προαιρετικά δεδομένα[6].Το γενικό συμπέρασμα είναι ότι η μεσοπρόθεσμη δημοσιονομική θέση είναι υγιής και, εφόσον αποδειχθεί ότι ο δημοσιονομικός προσανατολισμός το 2007 δεν είναι προκυκλικός, η δημοσιονομική στρατηγική αποτελεί ένα καλό παράδειγμα δημοσιονομικής πολιτικής βάσει των απαιτήσεων του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης. Σε κάθε περίπτωση, είναι σκόπιμο να διατηρηθούν περιθώρια ευελιξίας για τυχόν αναστροφή του τρέχοντος προτύπου ανάπτυξης, το οποίο βασίζεται στην ισχυρή ανάπτυξη του οικιστικού τομέα.Ενόψει των παραπάνω, ιδιαίτερα της προβλεπόμενης αύξησης των δαπανών που σχετίζονται με τη δημογραφική γήρανση, η Ιρλανδία καλείται να συνεχίζει να εφαρμόζει μέτρα για τη βελτίωση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών της.Σύγκριση βασικών μακροοικονομικών και δημοσιονομικών προβλέψεων2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 |Πραγματικό ΑΕΠ (% μεταβολής) | ΠΣ Δεκ. 2006 | 5,5 | 5,4 | 5,3 | 4,6 | 4,1 |COM Νοέμ. 2006 | 5,5 | 5,3 | 5,3 | 4,3 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2005 | 4,6 | 4,8 | 5,0 | 4,8 | μ.δ.σ. |Πληθωρισμός ΕνΔΤΚ (%) | ΠΣ Δεκ. 2006 | 2,2 | 2,7 | 2,6 | 2,0 | 1,7 |COM Νοέμ. 2006 | 2,2 | 2,9 | 2,7 | 2,2 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2005 | 2,2 | 2,0 | 2,0 | 1,8 | μ.δ.σ. |Κενό παραγωγής (% του δυνητικού ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 20061 | -0,4 | -1,2 | -1,6 | -2,2 | -2,5 |COM Νοέμ. 20065 | -0,5 | -1,4 | -1,9 | -2,7 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 20051 | -1,3 | -1,9 | -2,2 | -2,1 | μ.δ.σ. |Αποτέλεσμα γενικής κυβέρνησης (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 2006 | 1,1 | 2,3 | 1,2 | 0,9 | 0,6 |COM Νοέμ. 2006 | 1,1 | 1,2 | 0,9 | 0,4 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2005 | 0,3 | -0,6 | -0,8 | -0,8 | μ.δ.σ. |Πρωτογενές αποτέλεσμα (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 2006 | 2,1 | 3,3 | 2,3 | 1,8 | 1,6 |COM Νοέμ. 2006 | 2,1 | 2,2 | 1,9 | 1,4 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2005 | 1,5 | 0,6 | 0,4 | 0,5 | μ.δ.σ. |Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 20061 | 1,3 | 2,8 | 1,8 | 1,8 | 1,6 |COM Νοέμ. 2006 | 1,3 | 1,7 | 1,6 | 1,5 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 20051 | 0,8 | 0,2 | 0,1 | 0,1 | μ.δ.σ. |Διαρθρωτικό αποτέλεσμα2 (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 20063 | 1,6 | 2,7 | 1,8 | 1,8 | 1,6 |COM Νοέμ. 20064 | 1,6 | 1,7 | 1,6 | 1,5 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2005 | 0,8 | 0,2 | 0,1 | 0,1 | μ.δ.σ. |Ακαθάριστο δημόσιο χρέος (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 2006 | 27,4 | 25,1 | 23,0 | 22,4 | 21,9 |COM Νοέμ. 2006 | 27,4 | 25,8 | 24,4 | 23,6 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2005 | 28,0 | 28,0 | 28,2 | 28,3 | μ.δ.σ. |Σημ.: 1Οι υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής πραγματοποιήθηκαν βάσει των πληροφοριών που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα 2Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα (όπως και στις προηγούμενες γραμμές) πλην εκτάκτων και λοιπών προσωρινών μέτρων. 3Έκτακτα και λoιπά προσωρινά μέτρα -0,3% του ΑΕΠ το 2005 (εκτιμώμενο: βλ. σημείωση 4) και 0,1% του ΑΕΠ το 2006 (από το πρόγραμμα)· δεν παρέχονται πληροφορίες στο πρόγραμμα για το 2007-09. 4Έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα από τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006 (-0,3% του ΑΕΠ το 2005, που μειώνει το πλεόνασμα). 5Βάσει εκτιμώμενης δυνητικής αύξησης 6,1%, 6,3%, 5,8% και 5,2% αντιστοίχως στην περίοδο 2005-2008. Πηγή : Πρόγραμμα σταθερότητας (ΠΣ), φθινοπωρινές οικονομικές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006 (COM)· υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής |[1] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Όλα τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[2] Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, "Εφαρμογή της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση - Ένα έτος επίτευξης αποτελεσμάτων", 12.12.2006, COM(2006)816.[3] Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο - Μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών στην ΕΕ, της 12.10.2006, COM (2006) 574 τελικό και έγγραφο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Γενική Διεύθυνση Οικονομικών και Χρηματοδοτικών Υποθέσεων (2006), «Μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών στην Ευρωπαϊκή Ένωση», Ευρωπαϊκή Οικονομία, τεύχος αριθ. 4/2006.[4] «Λεπτομερείς ρυθμίσεις για την εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και κατευθυντήριες γραμμές για τη μορφή και το περιεχόμενο των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης», που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο ECOFIN στις 11 Οκτωβρίου 2005.[5] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[6] Ειδικότερα, δεν υποβάλλονται στοιχεία για τους αποπληθωριστές για την ιδιωτική κατανάλωση, τη δημόσια κατανάλωση και τις επενδύσεις, την καθαρή δανειοδότηση/δανειοληψία του ιδιωτικού τομέα, τις κυβερνητικές δαπάνες ανά λειτουργία ούτε ανάλυση της προσαρμογής των αποθεμάτων-ροών για το χρέος της γενικής κυβέρνησης.