title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 9ης Ιουλίου 2013 , σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Λετονίας για το 2013 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Λετονίας για την περίοδο 2012-2016

text:
               30.7.2013

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 217/47

      ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ

   της 9ης Ιουλίου 2013
   σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Λετονίας για το 2013 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Λετονίας για την περίοδο 2012-2016
   2013/C 217/12
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 121 παράγραφος 2 και το άρθρο 148 παράγραφος 4,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών (1), και ιδίως το άρθρο 9 παράγραφος 2,
   Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής απασχόλησης,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της οικονομικής και δημοσιονομικής επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής κοινωνικής προστασίας,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής οικονομικής πολιτικής,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Στις 26 Μαρτίου 2010 το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συμφώνησε με την πρόταση της Επιτροπής για τη δρομολόγηση της στρατηγικής «Ευρώπη 2020», μιας νέας στρατηγικής για την απασχόληση και την ανάπτυξη, η οποία, βασιζόμενη στον μεγαλύτερο συντονισμό των οικονομικών πολιτικών, εστιάζεται στους νευραλγικούς τομείς στους οποίους απαιτείται δράση ώστε να ενισχυθεί το δυναμικό διατηρήσιμης ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης.

               (2)

               Στις 13 Ιουλίου 2010, το Συμβούλιο εξέδωσε σύσταση σχετικά με τους γενικούς προσανατολισμούς της οικονομικής πολιτικής των κρατών μελών και της Ένωσης (2010 έως 2014) και, στις 21 Οκτωβρίου 2010, εξέδωσε απόφαση σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές των πολιτικών απασχόλησης των κρατών μελών (2), οι οποίες από κοινού αποτελούν τις «ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές». Τα κράτη μέλη κλήθηκαν να λαμβάνουν υπόψη τις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές στις οικονομικές τους πολιτικές και στις πολιτικές τους για την απασχόληση.

               (3)

               Στις 29 Ιουνίου 2012, οι αρχηγοί κρατών ή κυβερνήσεων των κρατών μελών ενέκριναν «Σύμφωνο για την ανάπτυξη και την απασχόληση», το οποίο παρέχει ένα συνεκτικό πλαίσιο δράσης σε επίπεδο κρατών μελών, ΕΕ και ευρωζώνης, με την κινητοποίηση όλων των δυνατών μηχανισμών, μέσων και πολιτικών. Έλαβαν αποφάσεις σχετικά με τη δράση που πρέπει να αναληφθεί στο επίπεδο των κρατών μελών, ιδίως εκφράζοντας την απόλυτη προσήλωσή τους στην επίτευξη των στόχων της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» και στην εφαρμογή των συστάσεων ανά χώρα.

               (4)

               Στις 10 Ιουλίου 2012, το Συμβούλιο εξέδωσε σύσταση (3) σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Λετονίας για το 2012 και εξέδωσε τη γνώμη του σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Λετονίας για την περίοδο 2012-2015.

               (5)

               Στις 28 Νοεμβρίου 2012, η Επιτροπή εξέδωσε την ετήσια επισκόπηση της ανάπτυξης, σηματοδοτώντας την έναρξη του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου του 2013 για τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών. Επίσης, στις 28 Νοεμβρίου 2012, η Επιτροπή, βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με την πρόληψη και τη διόρθωση των υπερβολικών μακροοικονομικών ανισορροπιών (4), εξέδωσε έκθεση για τον μηχανισμό επαγρύπνησης, στην οποία η Λετονία δεν προσδιορίσθηκε ως ένα από τα κράτη μέλη τα οποία θα έπρεπε να υποβληθούν σε εμπεριστατωμένη επισκόπηση.

               (6)

               Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει συμμετάσχει δεόντως στο Ευρωπαϊκό Εξάμηνο, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97, και, στις 7 Φεβρουαρίου 2013, ενέκρινε ψήφισμα σχετικά με την απασχόληση και τις κοινωνικές πτυχές στην ετήσια επισκόπηση της ανάπτυξης 2013 και ψήφισμα σχετικά με τη συμβολή στην ετήσια επισκόπηση της ανάπτυξης 2013

               (7)

               Στις 14 Μαρτίου 2013 το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ενέκρινε τις προτεραιότητες για την εξασφάλιση χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, δημοσιονομικής εξυγίανσης και δράσης για την ενίσχυση της ανάπτυξης. Υπογράμμισε την ανάγκη να επιδιωχθεί διαφοροποιημένη, ευνοϊκή προς την ανάπτυξη δημοσιονομική εξυγίανση, να αποκατασταθούν οι κανονικές συνθήκες δανειοδότησης στην οικονομία, να προωθηθούν η ανάπτυξη και η ανταγωνιστικότητα, να καταπολεμηθούν η ανεργία και οι κοινωνικές επιπτώσεις της κρίσης και να εκσυγχρονιστεί η δημόσια διοίκηση.

               (8)

               Στις 29 Απριλίου 2013, η Λετονία υπέβαλε το εθνικό πρόγραμμα σύγκλισης για την περίοδο 2012-2016, και, στις 2 Μαΐου 2013, το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για το 2013. Για να ληφθεί υπόψη η μεταξύ τους αλληλεξάρτηση, τα δύο προγράμματα αξιολογήθηκαν συγχρόνως.

               (9)

               Βάσει της αξιολόγησης του προγράμματος σύγκλισης, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97, το Συμβούλιο είναι της γνώμης ότι το μακροοικονομικό σενάριο, στο οποίο στηρίζονται οι δημοσιονομικές προβολές του προγράμματος είναι εύλογο. Η οικονομική ανάπτυξη αναμένεται να επιβραδυνθεί κάπως, κινούμενη σε περίπου 4 % ετησίως, ενώ οι αυξήσεις των τιμών προβλέπεται να παραμείνουν συγκρατημένες. Το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης μειώθηκε το 2012 σε επίπεδο αρκετά χαμηλότερο του 3 % του ΑΕΠ που καθορίζει η Συνθήκη ως αξία αναφοράς και το έτος αυτό επιτεύχθηκε ο μεσοπρόθεσμος στόχος, δηλαδή αισθητά νωρίτερα από ό,τι είχε προβλεφθεί στο πρόγραμμα σύγκλισης της Λετονίας για την περίοδο 2012-2015. Το πρόγραμμα σύγκλισης επιβεβαιώνει τον προηγούμενο ΜΔΣ του – 0,5 %, που ανταποκρίνεται στους στόχους του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης. Ο στόχος της δημοσιονομικής στρατηγικής που παρουσιάζεται στο πρόγραμμα σύγκλισης είναι να διατηρηθεί η διαρθρωτική δημοσιονομική θέση η οποία βασίζεται στον ΜΔΣ, με οποιαδήποτε απόκλιση να περιορίζεται στις επαυξητικές επιπτώσεις της συστημικής συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης. Η μεταρρύθμιση αυτή συνεπάγεται σταδιακή αύξηση του μεριδίου των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης που μεταφέρονται σε κεφαλαιοποιητικό σύστημα συντάξεων και εφαρμόζεται το 2013, το 2015 και το 2016. Ωστόσο, μετά από συνολική αξιολόγηση με σημείο αναφοράς το εκ νέου υπολογισθέν διαρθρωτικό ισοζύγιο, περιλαμβανομένης ανάλυσης των δαπανών χωρίς να υπολογίζονται τα μέτρα διακριτικής ευχέρειας, φαίνεται ότι το διαρθρωτικό ισοζύγιο πρόκειται να αποκλίνει από τον ΜΔΣ κατά 1,0 ποσοστιαία μονάδα του ΑΕΠ το 2013, δηλαδή αισθητά περισσότερο από την επαυξητική επίπτωση της συστημικής συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης, και κατά περαιτέρω 0,2 ποσοστιαία μονάδα το 2014. Το χρέος της κυβέρνησης αναμένεται να παραμείνει αισθητά χαμηλότερα από το 60 % καθ’ όλη τη διάρκεια του προγράμματος, αυξανόμενο από 40,7 % του ΑΕΠ το 2012 σε 44,5 % το 2013, καθώς η κυβέρνηση συσσωρεύει περιουσιακά στοιχεία για την αποπληρωμή χρέους, και μειώνεται από το 2014 με την πραγματοποίηση των αποπληρωμών, φθάνοντας σε 34,6 % μέχρι το τέλος της περιόδου που καλύπτει το πρόγραμμα. Ο νόμος περί δημοσιονομικής πειθαρχίας εγκρίθηκε από το Κοινοβούλιο της Λετονίας τον Ιανουάριο του 2013 και τέθηκε σε ισχύ τον Μάρτιο του 2013. Εάν εφαρμοστεί αποτελεσματικά, ο νέος νόμος θα ενισχύσει σημαντικά το δημοσιονομικό πλαίσιο στη Λετονία, παρέχοντας έναν αποτελεσματικό μηχανισμό για τον περιορισμό της αύξησης των δαπανών σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας και χρησιμεύοντας ως βάση για πολυετή δημοσιονομικό προγραμματισμό βάσει κανόνων.

               (10)

               Η Λετονία μείωσε τους φόρους επί της εργασίας και σχεδιάζει να προβεί σε περαιτέρω ενέργειες σε αυτόν τον τομέα το 2014 και το 2015. Ωστόσο, η φορολογική επιβάρυνση για τους χαμηλόμισθους εργαζόμενους εξακολουθεί να είναι μεταξύ των υψηλότερων στην Ένωση, πράγμα που δείχνει την ανάγκη για κατάλληλη διαμόρφωση της φορολογικής πολιτικής ώστε να προωθηθεί η απασχόληση για τα άτομα με χαμηλή ειδίκευση. Επιπλέον, αναμένεται να βελτιωθεί το διαρθρωτικό ισοζύγιο με τη μετατόπιση της φορολογίας από την εργασία σε περιοδικούς φόρους περιουσίας και σε φόρους που συνδέονται με τη χρήση φυσικών και λοιπών πόρων. Οι περιβαλλοντικοί φόροι εξακολουθούν να μην είναι επαρκώς ανεπτυγμένοι και κυριαρχούν οι φόροι στα καύσιμα, ενώ η φορολόγηση άλλων πηγών ενέργειας, της ρύπανσης και της χρήσης φυσικών πόρων βρίσκεται σε επίπεδο χαμηλότερο από τον μέσο όρο της ΕΕ. Η περαιτέρω διεύρυνση της φορολογικής βάσης για να συμπεριλάβει άλλες πηγές περιβαλλοντικής φορολογίας θα συνέβαλλε στην επίτευξη των περιβαλλοντικών στόχων. Η κυβέρνηση έχει εντείνει τις προσπάθειές της για την καταπολέμηση της παραοικονομίας και του υψηλού επιπέδου της αδήλωτης εργασίας.

               (11)

               Ενώ η διαρθρωτική προσαρμογή μετά την κρίση ήταν επιτυχής, η εμπειρία ενός έντονου κύκλου «άνθησης-κατάρρευσης» απαιτεί την παρακολούθηση της μελλοντικής αύξησης των πιστώσεων και της σταθερότητας της βάσης τραπεζικής χρηματοδότησης που συνδέεται με την εισροή ξένων καταθέσεων με κατάλληλες μικρο- και μακροπροληπτικές πολιτικές.

               (12)

               Η Λετονία έχει λάβει σειρά μέτρων για την αντιμετώπιση της υψηλής μακροχρόνιας ανεργίας και της ανεργίας των νέων. Η χρηματοδότηση και η κάλυψη των ενεργών πολιτικών για την αγορά εργασίας ήταν αυξημένες το 2013 σε σύγκριση με το 2012, και εφαρμόζονται νέα μέτρα, συμπεριλαμβανομένης της καταγραφής των δεξιοτήτων των ανέργων και της βελτιωμένης βοήθειας στην αναζήτηση εργασίας. Ωστόσο, η μακροχρόνια ανεργία και η ανεργία των νέων εξακολουθούν να είναι υψηλές, η ενεργοποίηση των ανέργων και των αποδεκτών παροχών είναι χαμηλή και η πρόσβαση σε κοινωνικές υπηρεσίες είναι ελλιπής. Υπάρχουν ανησυχίες ότι η επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση, αδυνατεί να εξοπλίσει το εργατικό δυναμικό με επαρκείς ποιοτικές δεξιότητες, ενώ υπάρχει περιορισμένη διαθεσιμότητα κατάρτισης ποιότητας με βάση την εργασία. Είναι απαραίτητη η καθιέρωση συνολικού επαγγελματικού προσανατολισμού, καθώς και η συνέχιση της εφαρμογής των μεταρρυθμίσεων όσον αφορά την επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση, περιλαμβανομένης της βελτίωσης των συνιστωσών που αφορούν την ποιότητα και την πρόσβαση στη μάθηση βάσει εργασίας και μαθητείας.

               (13)

               Υψηλό ποσοστό (40 %) του πληθυσμού της Λετονίας διατρέχει κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού και για τα παιδιά το ποσοστό αυτό είναι ακόμη υψηλότερο (ανέρχεται σε 43,6 %). Συνολικά, το ποσοστό κινδύνου φτώχειας αυξήθηκε ελαφρά το 2012, γεγονός που υποδηλώνει ότι η ανάπτυξη δεν μεταφράζεται αυτομάτως σε μείωση της φτώχειας, και είναι αναγκαία η θέσπιση στοχοθετημένων πολιτικών. Η Λετονία έχει λάβει ορισμένα μέτρα για την αντιμετώπιση της φτώχειας των ανέργων και των παιδιών. Ωστόσο, λήφθηκαν λιγότερο άμεσα μέτρα για την αντιμετώπιση των προβλημάτων του συστήματος κοινωνικής πρόνοιας, ιδίως σε σχέση με τη διαφάνεια, την επάρκεια των παροχών και την κάλυψη, και ανεπαρκή μέτρα ενεργοποίησης για τους αποδέκτες παροχών. Η έλλειψη δημοσιονομικών περιθωρίων έχει αναγκάσει τη Λετονία να μειώσει το επίπεδο του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος και να καταργήσει τη χρηματοδότηση της παροχής αυτής μέσω του κρατικού προϋπολογισμού. Οι αποφάσεις αυτές είναι πιθανόν να επιδεινώσουν την ακραία φτώχεια και να εντείνουν τις υπάρχουσες ανισότητες όσον αφορά την πρόσβαση στην κοινωνική πρόνοια που υπάρχουν μεταξύ τοπικών κυβερνήσεων, μειώνοντας συγχρόνως τα κίνητρα της κεντρικής κυβέρνησης να επενδύει στην ανάπτυξη πολιτικής και στον έλεγχο της κοινωνικής αρωγής. Είναι σημαντικό να παρακολουθούνται τα αποτελέσματα των αποφάσεων για να αποφευχθεί επιδείνωση της κατάστασης.

               (14)

               Η Λετονία έχει προτείνει μια φιλόδοξη μεταρρύθμιση, η οποία αναμένεται ότι θα έχει σημαντικό θετικό αντίκτυπο στην ποιότητα του συστήματος τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Τα σχέδια των μεταρρυθμίσεων περιλαμβάνουν την αναμόρφωση της διαδικασίας διαπίστευσης, τον διαχωρισμό των ακαδημαϊκών και διαχειριστικών λειτουργικών των πανεπιστημίων, την ανάπτυξη ενός νέου μοντέλου χρηματοδότησης και την ενοποίηση των ιδρυμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Ωστόσο, τα σχέδια βρίσκονται ακόμη σε αρχικό στάδιο και θα πρέπει να εφαρμοστούν σωστά ώστε να εξασφαλιστεί ότι θα υλοποιηθούν οι προβλεπόμενες θετικές επιπτώσεις. Επιπλέον, το 2013, θα διεξαχθεί αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των επιστημονικών ιδρυμάτων και των αναπτυξιακών στρατηγικών τους. Η σημαντική αυτή αξιολόγηση αναμένεται να συμβάλει στη στήριξη της μελλοντικής μεταρρύθμισης και της χρηματοδότησης των επιστημονικών ιδρυμάτων, με στόχο τη στήριξη της ανάπτυξης των δραστηριοτήτων καινοτομίας στη Λετονία.

               (15)

               Η Λετονία έχει προτείνει μέτρα πολιτικής για την εξοικονόμηση ενέργειας στους κύριους τομείς της οικονομίας. Αναμένεται ότι κατά τα επόμενα έτη περισσότερο από το 70 % της εξοικονόμησης ενέργειας θα προέρχεται από τομέα των κτιρίων. Ωστόσο, η εφαρμογή σχεδίων μόνωσης κατοικιών ήταν αργή και ο αριθμός των ολοκληρωθέντων σχεδίων παραμένει μικρός σε σχέση με τον αριθμό των κτιρίων με μεγάλες απώλειες ενέργειας. Τα περιθώρια βελτίωσης της αποτελεσματικότητας στον τομέα αυτόν είναι σημαντικά, δεδομένου ότι η ένταση ενέργειας στα νοικοκυριά της Λετονίας ήταν η υψηλότερη στην Ένωση το 2010. Το 2012, η Λετονία πραγματοποίησε πρόοδο στο άνοιγμα της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας στον ανταγωνισμό και στη συμμετοχή σε περιφερειακές αγορές. Η απευθείας σύναψη συμβάσεων με τους προμηθευτές ηλεκτρικής ενέργειας εφαρμόζεται πλήρως στον τομέα των επιχειρήσεων και αρχίζει να εισάγεται σε εθελοντική βάση για τα νοικοκυριά. Η Λετονία πρόκειται να προσχωρήσει στο χρηματιστήριο ηλεκτρικής ενέργειας Nord Pool Spot τον Ιούνιο του 2013. Εντούτοις, δεν σημειώθηκε καμία πρόοδος όσον αφορά το άνοιγμα της αγοράς φυσικού αερίου και εξακολουθεί να υπάρχει εξάρτηση από μία μόνο πηγή ενέργειας. Οι αρχές είναι επίσης αντιμέτωπες με δύσκολες διαπραγματεύσεις σχετικά με την ιδιοκτησία και τη διαχείριση της εγκατάστασης αποθήκευσης φυσικού αερίου, η οποία έχει μεγάλη σημασία για την ομαλή λειτουργία της περιφερειακής αγοράς φυσικού αερίου.

               (16)

               Το λετονικό δικαστικό σύστημα χαρακτηρίζεται από αδυναμίες στην απονομή δικαιοσύνης σε αστικές υποθέσεις. Το σύστημα χαρακτηρίζεται από σειρά προβλημάτων, όπως οι χρονοβόρες διαδικασίες για την επίλυση αστικών και εμπορικών υποθέσεων στα πρωτοδικεία και χαμηλά ποσοστά διεκπεραίωσης υποθέσεων που οδηγούν σε σώρευση ανεκδίκαστων υποθέσεων. Οι χρόνοι εκδίκασης είναι ιδιαίτερα μεγάλοι για τις διαδικασίες αφερεγγυότητας. Επιπλέον, πολλές περιπτώσεις δεν επιλύονται σε πρώτο βαθμό, πράγμα που δημιουργεί καθυστερήσεις σε όλες τις βαθμίδες, μέχρι το ανώτατο δικαστήριο. Θετικά βήματα για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας και της ποιότητας του συστήματος έχουν ληφθεί πρόσφατα, αλλά είναι πολύ νωρίς για να αξιολογηθεί ο αντίκτυπός τους. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να αποδίδεται η δέουσα προσοχή στις πολιτικές διαχείρισης των ανθρωπίνων πόρων εντός του δικαστικού σώματος. Η μεγαλύτερη συμμετοχή του δικαστικού συμβουλίου, η επανεξέταση του ρόλου των διευθυντικών θέσεων στους κόλπους του δικαστικού σώματος, καθώς και η καλύτερη κατάρτιση των δικαστών θα μπορούσαν να συμβάλουν στη βελτίωση της ποιότητας της δικαιοσύνης. Στα τέλη του 2012, προτάθηκαν τροποποιήσεις του νόμου περί αφερεγγυότητας. Ωστόσο, αναμένεται να φανεί κατά ποσό οι προτεινόμενες τροποποιήσεις είναι επαρκείς για να αντιμετωπίσουν τις αδυναμίες του νόμου με συνολικό τρόπο. Για παράδειγμα, έχουν εντοπιστεί προβλήματα σε σχέση με την πρακτική εφαρμογή του νόμου, ειδικότερα όσον αφορά τον ρόλο των συνδίκων πτωχεύσεων, τις ευθύνες τους σε σχέση με τους δικαστές και την ουσιαστική εκκαθάριση των στοιχείων ενεργητικού, καθώς και ζητήματα που σχετίζονται με περιπτώσεις αφερεγγυότητας φυσικών προσώπων, που πρέπει επίσης να εξεταστούν.

               (17)

               Στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου, η Επιτροπή πραγματοποίησε ολοκληρωμένη ανάλυση της οικονομικής πολιτικής της Λετονίας. Αξιολόγησε το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων και το πρόγραμμα σύγκλισης. Έλαβε υπόψη όχι μόνο τη χρησιμότητά τους για την άσκηση διατηρήσιμης δημοσιονομικής και κοινωνικοοικονομικής πολιτικής στη Λετονία, αλλά και το κατά πόσο συνάδουν με τους κανόνες και τις κατευθύνσεις της ΕΕ, δεδομένης της ανάγκης ενδυνάμωσης της συνολικής οικονομικής διακυβέρνησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης μέσω της συνεκτίμησης στοιχείων σε επίπεδο ΕΕ κατά τη διαμόρφωση των μελλοντικών εθνικών αποφάσεων. Οι συστάσεις της Επιτροπής βάσει του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου αποτυπώνονται στις συστάσεις 1 έως 7 κατωτέρω.

               (18)

               Υπό το πρίσμα αυτής της αξιολόγησης, το Συμβούλιο εξέτασε το πρόγραμμα σύγκλισης και η γνώμη του (5) αντικατοπτρίζεται ιδίως στη σύσταση 1 κατωτέρω.

         ΣΥΝΙΣΤΑ να αναλάβει η Λετονία δράση κατά την περίοδο 2013-2014 προκειμένου:

               1.

               Να ενισχυθεί η δημοσιονομική στρατηγική ώστε να εξασφαλιστεί ότι η απόκλιση από τον ΜΔΣ αντανακλά μόνο την επαυξητική επίπτωση της συστημικής συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης. Στο πλαίσιο της εν λόγω στρατηγικής, να μειωθεί η φορολόγηση των χαμηλών εισοδημάτων με μετατόπιση της φορολογίας σε τομείς όπως οι ειδικοί φόροι κατανάλωσης, οι περιοδικοί φόροι περιουσίας και/ή περιβαλλοντικοί φόροι. Να συνεχιστούν οι προσπάθειες για τη βελτίωση της φορολογικής συμμόρφωσης και την καταπολέμηση της παραοικονομίας. Να συνεχιστεί η ενίσχυση του δημοσιονομικού πλαισίου, μέσω της αποτελεσματικής εφαρμογής του νόμου περί δημοσιονομικής πειθαρχίας και της κατάρτισης πολυετών προϋπολογισμών.

               2.

               Να συνεχίσει να χρησιμοποιεί μικροπροληπτικές και μακροπροληπτικές πολιτικές ώστε να αποτρέψει ενδεχόμενες αδυναμίες που θα μπορούσαν να προκύψουν από τη μελλοντική αύξηση του πιστωτικού τομέα και των τραπεζικών δραστηριοτήτων από πρόσωπα που δεν είναι κάτοικοι της Λετονίας.

               3.

               Να αντιμετωπιστεί η μακροχρόνια ανεργία και η ανεργία των νέων με την αύξηση της κάλυψης και της αποτελεσματικότητας των ενεργητικών πολιτικών για την αγορά εργασίας, καθώς και με στοχευμένες κοινωνικές υπηρεσίες. Να βελτιωθεί η απασχολησιμότητα των νέων μέσω μιας Εγγύησης για τη Νεολαία, να καθιερωθεί συνολικός επαγγελματικός προσανατολισμός, να εφαρμοστούν μεταρρυθμίσεις στον τομέα της εκπαίδευσης και της επαγγελματικής κατάρτισης, και να βελτιωθεί η ποιότητα των καθεστώτων μαθητείας και η πρόσβαση σε αυτά.

               4.

               Να αντιμετωπιστούν τα υψηλά ποσοστά φτώχειας με τη μεταρρύθμιση της κοινωνικής πρόνοιας για καλύτερη κάλυψη, βελτιώνοντας την επάρκεια των παροχών και τα μέτρα ενεργοποίησης για τους αποδέκτες παροχών. Να ενισχυθούν οι μηχανισμοί εφαρμογής για την αποτελεσματική μείωση της παιδικής φτώχειας.

               5.

               Να εφαρμοστούν οι προγραμματισμένες μεταρρυθμίσεις στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, κυρίως σχετικά με τη θέσπιση ενός μοντέλου χρηματοδότησης για την επιβράβευση της ποιότητας, τη μεταρρύθμιση του συστήματος διαπίστευσης, την ενοποίηση των ιδρυμάτων και την προώθηση της διεθνοποίησης. Να ληφθούν περαιτέρω μέτρα για να εκσυγχρονιστούν τα ερευνητικά ιδρύματα με βάση την εν εξελίξει ανεξάρτητη αξιολόγηση.

               6.

               Να συνεχιστεί η βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης, ιδίως των κτιρίων κατοικιών και των δικτύων τηλεθέρμανσης, να δοθούν κίνητρα για τη μείωση του ενεργειακού κόστους και τη μεταστροφή της κατανάλωσης προς ενεργειακά αποδοτικότερα προϊόντα. Να βελτιωθεί η συνδεσιμότητα με τα ενεργειακά δίκτυα της ΕΕ και να ληφθούν μέτρα για την ελευθέρωση της αγοράς φυσικού αερίου, συμπεριλαμβανομένης της θέσπισης σαφών κανόνων για την πρόσβαση τρίτων στις εγκαταστάσεις αποθήκευσης.

               7.

               Να ολοκληρωθούν οι εκκρεμούσες μεταρρυθμίσεις για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας και της ποιότητας της δικαιοσύνης και τη μείωση του αριθμού των καθυστερημένων υποθέσεων και της διάρκειας των διαδικασιών, περιλαμβανομένων εκείνων που αφορούν υποθέσεις αφερεγγυότητας. Να θεσπιστεί μια ολοκληρωμένη πολιτική για τους ανθρώπινους πόρους και να ληφθούν μέτρα για την εφαρμογή της νομοθεσίας για τη διαμεσολάβηση και για να εξορθολογιστεί το σύστημα των διαιτητικών δικαστηρίων.

      Βρυξέλλες, 9 Ιουλίου 2013.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         R. ŠADŽIUS

      (1)  ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.

      (2)  Διατηρήθηκε για το 2013 με την απόφαση 2013/208/ΕΕ του Συμβουλίου, της 22ας Απριλίου 2013, σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών (ΕΕ L 118 της 30.4.2013, σ. 21).

      (3)  ΕΕ C 219 της 24.7.2012, σ. 50.

      (4)  ΕΕ L 306 της 23.11.2011, σ. 25.

      (5)  Βάσει του άρθρου 9 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97.


               19.2.2016

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 65/174

         P7_TA(2013)0279
   Προαγωγή και προστασία της ελευθερίας θρησκείας ή πεποιθήσεων
   Σύσταση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου προς το Συμβούλιο της 13ης Ιουνίου 2013 σχετικά με το σχέδιο κατευθυντήριων γραμμών της ΕΕ για την προαγωγή και την προστασία της ελευθερίας θρησκευτικής συνείδησης ή πεποιθήσεων (2013/2082(INI))
   (2016/C 065/25)

      Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

               —

               έχοντας υπόψη την πρόταση σύστασης προς το Συμβούλιο της Laima Liucija Andrikienė, εξ ονόματος της Ομάδας PPE, σχετικά με το σχέδιο κατευθυντήριων γραμμών της ΕΕ για την προαγωγή και την προστασία της ελευθερίας της θρησκευτικής συνείδησης ή πεποίθησης (B7-0164/2013),

               —

               έχοντας υπόψη την Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και τη Διακήρυξη των Ηνωμένων Εθνών για την εξάλειψη κάθε μορφής μισαλλοδοξίας και διακρίσεων που βασίζονται στη θρησκεία ή την πίστη,

               —

               έχοντας υπόψη το διεθνές σύμφωνο για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα και το Γενικό Σχόλιο 22 της Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (1),

               —

               έχοντας υπόψη τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

               —

               έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Συμβουλίου του 2009 και του 2011 για τη μισαλλοδοξία, τις διακρίσεις και τη βία με βάση τη θρησκεία ή τις πεποιθήσεις (2),

               —

               έχοντας υπόψη το στρατηγικό πλαίσιο της ΕΕ και το σχέδιο δράσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία, που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο στις 25 Ιουνίου 2012 (3),

               —

               έχοντας υπόψη την κοινή ανακοίνωση της Επιτροπής προ το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της 12ης Δεκεμβρίου 2011 Κοινή με τίτλο «Τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και η Δημοκρατία στο Επίκεντρο της Εξωτερικής Δράσης της ΕΕ — Προς μια αποτελεσματικότερη προσέγγιση» (COM(2011)0886),

               —

               έχοντας υπόψη τη σύστασή του προς το Συμβούλιο της 13ης Ιουνίου 2012 σχετικά με τον διορισμό Ειδικού Εντεταλμένου της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα (4) και την απόφαση 2012/440/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου 2012, για τον διορισμό ειδικού εντεταλμένου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα (5),

               —

               έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 13ης Δεκεμβρίου 2012 σχετικά με την αναθεώρηση της στρατηγικής της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα (6),

               —

               έχοντας υπόψη τα ψηφίσματά του σχετικά με τις ετήσιες εκθέσεις του για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία ανά τον κόσμο και την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης επί του θέματος (7),

               —

               έχοντας υπόψη το άρθρο 36 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση,

               —

               έχοντας υπόψη το σχέδιο κατευθυντήριων γραμμών της ΕΕ για την προαγωγή και προστασία της ελευθερίας θρησκευτικής συνείδησης ή πεποιθήσεων («κατευθυντήριες γραμμές»),

               —

               έχοντας υπόψη το άρθρο 121 παράγραφος 3 του Κανονισμού του,

               —

               έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων (A7-0203/2013),

               Α.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με το άρθρο 21 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, η δημοκρατία, το κράτος δικαίου, η οικουμενικότητα και ο αδιαίρετος χαρακτήρας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών, ο σεβασμός της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, οι αρχές της ισότητας και της αλληλεγγύης και ο σεβασμός των αρχών του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και του διεθνούς δικαίου αποτελούν τις κατευθυντήριες αρχές για όλες τις εξωτερικές δράσεις της ΕΕ·

               Β.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι το δικαίωμα στην ελευθερία θρησκευτικής συνείδησης ή πεποιθήσεων, συμπεριλαμβανομένων των θεϊστικών, αγνωστικιστικών και αθεϊστικών πεποιθήσεων, το δικαίωμα του ατόμου να μην πιστεύει και το δικαίωμα του ατόμου να αλλάξει θρησκεία ή πεποιθήσεις αποτελούν πανανθρώπινα δικαιώματα και θεμελιώδεις ελευθερίες κάθε ανθρώπου που είναι αλληλένδετες με άλλα ανθρώπινα δικαιώματα και θεμελιώδεις ελευθερίες όπως κατοχυρώνονται στο άρθρο 18 της Οικουμενικής Διακήρυξης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα καθώς και στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου·

               Γ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει ζητήσει κατ’ επανάληψη τη δημιουργία μιας φιλόδοξης δέσμης εργαλείων για την προαγωγή του δικαιώματος της ελευθερίας θρησκευτικής συνείδησης ή πεποιθήσεων στο πλαίσιο της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ·

               Δ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει εκφράσει επ’ αυτού την ικανοποίησή του για τη δέσμευση της ΕΕ υπέρ της εκπόνησης κατευθυντήριων γραμμών σχετικά με την ελευθερία θρησκευτικής συνείδησης ή πεποιθήσεων, σύμφωνα με το σχέδιο δράσης της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία, και έχει επίσης τονίσει την ανάγκη συμμετοχής του Κοινοβουλίου και των οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών στη διαμόρφωση των εν λόγω κατευθυντήριων γραμμών·

               Ε.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με τα πρότυπα του διεθνούς δικαίου, όλα τα κράτη έχουν την υποχρέωση να παρέχουν αποτελεσματική προστασία σε όλους τους πολίτες τους και σε όλα τα άλλα άτομα που υπάγονται στη δικαιοδοσία τους· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι διώξεις κατά ατόμων και των οικογενειών τους, κοινοτήτων, τόπων λατρείας και ιδρυμάτων, λόγω των συγκεκριμένων θρησκευτικών πεποιθήσεών τους, των πιστεύω τους ή οποιασδήποτε νόμιμης δημόσιας έκφρασης του θρησκεύματος ή των πεποιθήσεών τους, είναι ευρέως διαδεδομένες σε ορισμένες περιοχές του κόσμου· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι διακρίσεις λόγω θρησκευτικής συνείδησης ή πεποιθήσεων εξακολουθούν να υφίστανται σε όλες τις περιοχές του κόσμου, συμπεριλαμβανομένης της Ευρώπης και των γειτονικών της χωρών, και ότι εξακολουθούν να μην αναγνωρίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα των ατόμων που ανήκουν σε συγκεκριμένες θρησκευτικές κοινότητες, συμπεριλαμβανομένων των θρησκευτικών μειονοτήτων και των μη πιστών, υφίστανται τακτικά διακρίσεις, συλλαμβάνονται και καταδικάζονται και σε πολλές χώρες ορισμένες φορές εκτελούνται λόγω της θρησκευτικής τους συνείδησης ή των πεποιθήσεών τους·

               1.

               απευθύνει προς το Συμβούλιο τις ακόλουθες συστάσεις:

         Έναυσμα για την ανάληψη της δράσης

               α)

               Η προαγωγή του δικαιώματος στην ελευθερία θρησκευτικής συνείδησης ή πεποιθήσεων και η πρόληψη της παραβίασής του πρέπει να αποτελούν προτεραιότητα στις εξωτερικές πολιτικές της ΕΕ·

               β)

               Η βία, οι διώξεις και οι διακρίσεις κατά ατόμων που ανήκουν σε θρησκευτικές κοινότητες και μειονότητες, ή κατά ατόμων που δεν έχουν θρησκευτικές πεποιθήσεις εξακολουθούν να υφίσταται σε πολλά μέρη του κόσμου· η έλλειψη θρησκευτικής ανοχής και διάθεσης για ανοιχτό διάλογο καθώς και η απουσία οικουμενικής συνύπαρξης συχνά οδηγούν σε πολιτική αναταραχή, περιστατικά βίας και ανοιχτές ένοπλες συγκρούσεις που απειλούν ανθρώπινες ζωές και υπονομεύουν την περιφερειακή σταθερότητα· η σαφής και άμεση καταδίκη από την Ευρωπαϊκή Ένωση όλων των μορφών βίας και διακρίσεων πρέπει να αποτελεί βασικό στοιχείο της πολιτικής της ΕΕ στον τομέα της ελευθερίας θρησκευτικής συνείδησης ή πεποιθήσεων· πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στη θέση όσων άλλαξαν θρησκεία ή πεποιθήσεις, καθώς στην πράξη υφίστανται συχνά σε πολλές χώρες κοινωνική πίεση, εκφοβισμό ή βία·

         Σκοπός και πεδίο εφαρμογής

               γ)

               Ο σκοπός και το πεδίο εφαρμογής των κατευθυντήριων γραμμών της ΕΕ είναι η προαγωγή και προστασία της ελευθερίας θρησκευτικής συνείδησης ή πεποιθήσεων σε τρίτες χώρες, η ενσωμάτωση της ελευθερίας θρησκευτικής συνείδησης ή πεποιθήσεων σε όλες τις εξωτερικές δράσεις της ΕΕ και τις πολιτικές για τα ανθρώπινα δικαιώματα και η ανάπτυξη σαφών σημείων αναφοράς, κριτηρίων, προτύπων και πρακτικού προσανατολισμού, ώστε να ενισχυθεί η προαγωγή της ελευθερίας θρησκευτικής συνείδησης ή πεποιθήσεων στο πλαίσιο του έργου των υπαλλήλων των οργάνων της ΕΕ και των κρατών μελών, συμβάλλοντας κατά τον τρόπο αυτόν στην ενίσχυση της συνεκτικότητας, της αποτελεσματικότητας και της προβολής εκ μέρους της ΕΕ στις εξωτερικές της σχέσεις·

         Ορισμοί

               δ)

               Για την επιτυχή εφαρμογή τους, οι κατευθυντήριες γραμμές είναι απαραίτητο να παρέχουν σαφήνεια στους χρησιμοποιούμενους ορισμούς και κατάλληλη και πλήρη προστασία του δικαιώματος στην ελευθερία θρησκευτικής συνείδησης ή πεποιθήσεων, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, στις ιδιωτικές και δημόσιες εκφάνσεις του, καθώς και στις ατομικές, συλλογικές και θεσμικές διαστάσεις του, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος του ατόμου να πιστεύει ή να μην πιστεύει, του δικαιώματος αλλαγής θρησκείας ή πεποιθήσεων, της ελευθερίας έκφρασης, της ελευθερίας του συνέρχεσθαι και της ελευθερίας του συνεταιρίζεσθαι, καθώς και του δικαιώματος των γονέων να εκπαιδεύουν τα παιδιά τους σύμφωνα με τις ηθικές, θρησκευτικές ή μη θρησκευτικές, πεποιθήσεις τους· απαιτούνται επίσης σαφείς ορισμοί και πλήρης προστασία όσον αφορά την αναγνώριση της νομικής προσωπικότητας ιδρυμάτων που βασίζονται στη θρησκεία ή τις πεποιθήσεις και τον σεβασμό της αυτονομίας τους, το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης, το δικαίωμα ασύλου, το δικαίωμα τήρησης αργιών και εορτασμού θρησκευτικών εορτών και τέλεσης τελετών σύμφωνα με τις επιταγές της θρησκείας ή των πεποιθήσεων του ατόμου, καθώς και το θεμελιώδες δικαίωμα της προστασίας της ιδιοκτησίας·

         Επιχειρησιακές κατευθυντήριες γραμμές

               ε)

               Οι κατευθυντήριες γραμμές πρέπει να βασίζονται στο διεθνές δίκαιο και τις συνθήκες που έχουν αναγνωρισθεί και κυρωθεί από τη διεθνή κοινότητα·

         Αναλογικότητα

               στ)

               Όπως καταδεικνύει το σχέδιο κατευθυντήριων γραμμών, σύμφωνα με τις αρχές που είναι αποδεκτές από τη διεθνή κοινότητα, η ελευθερία από τον εξαναγκασμό σε άσκηση ή ενστερνισμό θρησκείας ή πεποιθήσεων και η ελευθερία των γονέων και κηδεμόνων να εξασφαλίζουν τη θρησκευτική και ηθική εκπαίδευση δεν είναι δυνατόν να περιορίζονται. Οποιαδήποτε άλλη εκδήλωση του δικαιώματος της ελευθερίας θρησκευτικής συνείδησης ή πεποιθήσεων μπορεί να υπόκειται μόνο σε «περιορισμούς που προβλέπονται από τον νόμο και είναι αναγκαίοι για την προστασία της δημόσιας ασφάλειας, τάξης, υγείας ή ηθών ή των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών των άλλων» (8)· ταυτόχρονα, οι περιορισμοί πρέπει να ερμηνεύονται αυστηρά, να σχετίζονται άμεσα και να είναι ανάλογοι προς τα προστατευόμενα δικαιώματα τρίτων, ενώ πρέπει να επιτυγχάνεται η σωστή ισορροπία· ως εκ τούτου, στις κατευθυντήριες γραμμές πρέπει να τονίζεται το κριτήριο της αναλογικότητας·

         Ελευθερία έκφρασης

               ζ)

               Παρότι η ελευθερία θρησκευτικής συνείδησης ή πεποιθήσεων και η ελευθερία έκφρασης αποτελούν αλληλοενισχυόμενα δικαιώματα, στις περιπτώσεις που γίνεται επίκληση του ενός δικαιώματος έναντι του άλλου, η ΕΕ πρέπει επίσης να λάβει υπόψη ότι τα σύγχρονα μέσα ενημέρωσης επιτρέπουν μεγαλύτερο βαθμό διασύνδεσης μεταξύ πολιτισμών και θρησκειών· Ως εκ τούτου, πρέπει να ληφθούν μέτρα για την πρόληψη της διαπολιτισμικής βίας ως αντίδραση σε πράξεις στο πλαίσιο της ελευθερίας έκφρασης που σχετίζονται με επικρίσεις και ειδικότερα με γελοιοποίηση ή εμπαιγμό· στο πλαίσιο αυτό, η ΕΕ θα πρέπει να συμβάλλει στο μετριασμό αυτών των εντάσεων, παραδείγματος χάριν, μέσω της προώθησης της αμοιβαίας κατανόησης και του διαλόγου, και να καταδικάζει απερίφραστα κάθε πράξη βίας που διαπράττεται ως αντίδραση σε τέτοιες ρητορικές και να αντιτάσσεται σθεναρά σε οποιαδήποτε προσπάθεια ποινικοποίησης της ελευθερίας του λόγου όσον αφορά θρησκευτικά ζητήματα, όπως είναι οι νόμοι περί βλασφημίας·

         Συλλογική διάσταση της ελευθερίας της θρησκευτικής συνείδησης ή πεποίθησης

               η)

               Στις κατευθυντήριες γραμμές πρέπει να τονίζεται ότι αναπόσπαστο μέρος της ελευθερίας θρησκευτικής συνείδησης ή πεποιθήσεων αποτελεί το δικαίωμα κάθε ατόμου να εκδηλώνει την εν λόγω ελευθερία μόνο του ή από κοινού με άλλους· το δικαίωμα αυτό περιλαμβάνει:

                           —

                           την ελευθερία της λατρείας ή του συνέρχεσθαι σε σχέση με θρησκεία ή πεποίθηση, και τη δημιουργία και διατήρηση τόπων και θρησκευτικών χώρων για τους σκοπούς αυτούς,

                           —

                           την ελευθερία της μη συμμετοχής σε τυχόν θρησκευτικές δραστηριότητες ή εκδηλώσεις,

                           —

                           την ελευθερία σύστασης και διατήρησης κατάλληλων θρησκευτικών, εκπαιδευτικών, υγειονομικών, κοινωνικών, φιλανθρωπικών ή ανθρωπιστικών ιδρυμάτων και ιδρυμάτων μέσων ενημέρωσης,

                           —

                           την ελευθερία αναζήτησης και αποδοχής εθελοντικής χρηματοδότησης και λοιπών μορφών συνεισφορών από άτομα και ιδρύματα,

                           —

                           την ελευθερία εκπαίδευσης, διορισμού, εκλογής ή ανάδειξης με διαδοχή κατάλληλων ηγετών, όπως υπαγορεύεται από τις απαιτήσεις και τα πρότυπα οποιασδήποτε θρησκείας ή πεποίθησης,

                           —

                           την ελευθερία καθιέρωσης και διατήρησης επικοινωνίας με άτομα και κοινότητες για θέματα θρησκείας ή πεποιθήσεων, σε εθνικό και διεθνές επίπεδο· επίσης, πρέπει να επισημαίνεται στις κατευθυντήριες γραμμές ότι το δικαίωμα του θρησκεύεσθαι από κοινού με άλλους, (στο πλαίσιο του οποίου «πρέπει πάντα να γίνονται σεβαστές οι ατομικές ελευθερίες»), δεν πρέπει να περιορίζεται αδικαιολόγητα σε επίσημα αναγνωρισμένους χώρους λατρείας, και ότι η ΕΕ πρέπει να καταδικάζει κάθε αδικαιολόγητο περιορισμό της ελευθερίας του συνέρχεσθαι· οι κατευθυντήριες γραμμές θα πρέπει να υπογραμμίζουν ότι τα κράτη έχουν την υποχρέωση να παραμένουν ουδέτερα και αμερόληπτα έναντι των θρησκευτικών ομάδων, μεταξύ άλλων και όσον αφορά τη συμβολική ή χρηματοδοτική στήριξη·

               θ)

               θεωρεί ότι ο κοσμικός χαρακτήρας, ο οποίος ορίζεται ως ο αυστηρός διαχωρισμός μεταξύ των θρησκευτικών και των πολιτικών αρχών, υποδηλώνει την απόρριψη κάθε θρησκευτικής παρέμβασης στη λειτουργία του κράτους και κάθε δημόσιας παρέμβασης σε θρησκευτικές υποθέσεις, εκτός από τις περιπτώσεις που αφορούν την τήρηση των κανόνων ασφαλείας και δημόσιας τάξης (συμπεριλαμβανομένου του σεβασμού της ελευθερίας των άλλων), και εγγυάται επίσης την ισότιμη ελευθερία συνείδησης για όλους, πιστούς, αγνωστικιστές ή άθεους·

         Απαιτήσεις καταχώρισης

               ι)

               Η ΕΕ πρέπει να αναλαμβάνει δράση όταν οι απαιτήσεις καταχώρισης οργανώσεων που έχουν σχέση με τη θρησκεία ή τις πεποιθήσεις περιορίζουν αδικαιολόγητα την ελευθερία θρησκείας ή πεποιθήσεων. Η καταχώριση δεν πρέπει να νοείται ως προϋπόθεση για την απόλαυση του ανθρώπινου δικαιώματος στην ελευθερία θρησκευτικής συνείδησης ή πεποιθήσεων, καθώς το εν λόγω δικαίωμα δεν μπορεί να υπόκειται σε διοικητικές ή νομικές απαιτήσεις· η ΕΕ πρέπει να ζητήσει την κατάργηση οποιασδήποτε νομοθετικής διάταξης, όπως η υποχρεωτική καταχώριση του θρησκεύματος σε ληξιαρχικές πράξεις, εφόσον η εν λόγω διάταξη οδηγεί σε διακρίσεις εις βάρος ατόμων χωρίς θρησκευτικές πεποιθήσεις ή ατόμων που έχουν αλλάξει τη θρησκεία ή τις πεποιθήσεις τους·

         Εκπαίδευση

               ια)

               Όπως αναγνωρίζεται από τα διεθνώς αποδεκτά πρότυπα, οι γονείς ή οι νόμιμοι κηδεμόνες ενός παιδιού έχουν την ελευθερία να διασφαλίζουν ότι τα παιδιά τους λαμβάνουν θρησκευτική και ηθική εκπαίδευση σύμφωνα με τις δικές τους πεποιθήσεις, και ότι το παιδί δεν υποχρεούται να λαμβάνει διδασκαλία σχετικά με τη θρησκεία ή τις πεποιθήσεις ενάντια στις επιθυμίες των γονέων ή των νόμιμων κηδεμόνων του, δεδομένου ότι κατευθυντήρια αρχή πρέπει να αποτελεί το υπέρτατο συμφέρον του παιδιού· το δικαίωμα των γονέων να εκπαιδεύουν τα παιδιά τους σύμφωνα με τις θρησκευτικές ή μη θρησκευτικές πεποιθήσεις τους περιλαμβάνει το δικαίωμά τους να αρνηθούν οποιαδήποτε αδικαιολόγητη παρέμβαση κρατικού ή μη κρατικού φορέα στην εκπαίδευση τους, η οποία αντιτίθεται στις θρησκευτικές ή μη θρησκευτικές πεποιθήσεις τους· οι κατευθυντήριες γραμμές πρέπει να τονίζουν αυτές τις πτυχές του δικαιώματος στην ελευθερία θρησκείας ή πεποιθήσεων, και πρέπει επίσης να εγγυώνται την εκκοσμίκευση της δημόσιας εκπαίδευσης, ενώ οι αντιπροσωπείες της ΕΕ καλούνται να λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα σε περίπτωση παραβίασης της αρχής αυτής·

         Οικογενειακό δίκαιο και κοινωνική νομοθεσία

               ιβ)

               Η ΕΕ πρέπει να επιδείξει ιδιαίτερη προσοχή στις διακρίσεις, στο οικογενειακό δίκαιο και στην κοινωνική νομοθεσία τρίτων χωρών, που βασίζονται στη θρησκεία ή τις πεποιθήσεις, ιδίως, αλλά όχι αποκλειστικά, στο πλαίσιο του δικαιώματος γάμου και του δικαιώματος επιμέλειας·

         Το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης

               ιγ)

               Οι κατευθυντήριες γραμμές πρέπει να περιλαμβάνουν το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία, ως νόμιμη άσκηση του δικαιώματος στην ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας· η ΕΕ πρέπει να καλέσει τα κράτη που εφαρμόζουν σύστημα υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας να παρέχουν τη δυνατότητα εναλλακτικής θητείας σε μη μάχιμη θέση ή μη στρατιωτικής θητείας, κοινωφελούς και όχι τιμωρητικού χαρακτήρα, και να μην επιβάλλουν ποινές φυλάκισης ή άλλες ποινές στους αντιρρησίες συνείδησης για την μη εκτέλεση της στρατιωτικής θητείας·

         Άσυλο

               ιδ)

               Η ΕΕ πρέπει να ενθαρρύνει τις τρίτες χώρες να δέχονται πρόσφυγες που διώκονται λόγω θρησκευτικής συνείδησης ή πεποιθήσεων και να τους παρέχει προστασία υπό μορφήν ασύλου, ιδίως σε περιπτώσεις όπου οι πρόσφυγες απειλούνται με θάνατο ή βία. Τα κράτη μέλη της ΕΕ πρέπει να εντείνουν τις προσπάθειές τους στον τομέα της υποδοχής προσφύγων που διώκονται λόγω θρησκευτικής συνείδησης ή πεποιθήσεων·

         Υποστήριξη και συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών

               ιε)

               Η υποστήριξη και η συστράτευση με ευρύ φάσμα οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών, περιλαμβανομένων οργανώσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα και ομάδων που βασίζονται στη θρησκεία ή τις πεποιθήσεις, με την παράλληλη ανάπτυξη και εφαρμογή των κατευθυντήριων γραμμών, παίζει καθοριστικό ρόλο στην προαγωγή και την προστασία της ελευθερίας θρησκείας ή πεποιθήσεων και, κατά συνέπεια, οι πόλοι επαφής για τα ανθρώπινα δικαιώματα στις αντιπροσωπείες της ΕΕ πρέπει να διατηρούν τακτική επικοινωνία με τις εν λόγω οργανώσεις, προκειμένου να είναι σε θέση να εντοπίζουν το συντομότερο δυνατόν τα προβλήματα που ανακύπτουν στον τομέα της ελευθερίας θρησκευτικής συνείδησης ή πεποιθήσεων στις οικείες χώρες·

         Παρακολούθηση και αξιολόγηση

               ιστ)

               Η ορθή και συνεχής παρακολούθηση και αξιολόγηση της κατάστασης στον τομέα της ελευθερίας θρησκείας ή πεποιθήσεων στον κόσμο πρέπει να διασφαλίζεται από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης, υπό την ευθύνη της Ύπατης Εκπροσώπου της Ένωσης για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας, ενώ πρέπει να συνεχίσει να υπάρχει ενότητα για το εν λόγω θέμα στην ετήσια έκθεση της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα στον κόσμο, η οποία θα συμπεριλαμβάνει συστάσεις για βελτίωση· η παρακολούθηση της κατάστασης στον τομέα της ελευθερίας θρησκευτικής συνείδησης ή πεποιθήσεων πρέπει να αποτελεί ένα από τα βασικά θέματα μεταξύ άλλων ανθρωπίνων δικαιωμάτων και θεμελιωδών ελευθεριών στις σχέσεις της ΕΕ με τρίτες χώρες, ειδικά στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής πολιτικής γειτονίας· αυτό θα πρέπει να αντικατοπτρίζεται σε όλες τις συμφωνίες, καθώς και στα έγγραφα αξιολόγησης και αναφοράς· ο Ειδικός Εντεταλμένος της ΕΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα πρέπει να επιδεικνύει ιδιαίτερη προσοχή στα ζητήματα που σχετίζονται με την προαγωγή και την προστασία της ελευθερίας θρησκείας ή πεποιθήσεων στο πλαίσιο όλων των δραστηριοτήτων του/της και να έχει προβεβλημένο ρόλο για την προώθηση αυτής της ελευθερίας μέσω των εξωτερικών σχέσεων της ΕΕ· πρέπει επίσης να είναι σε επαφή με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τις αντίστοιχες επιτροπές του σχετικά με τομείς ενδιαφέροντος και για την πρόοδο που έχει επιτευχθεί, και να συνεργάζεται με σχετικές μη κυβερνητικές οργανώσεις·

               ιζ)

               Πρέπει να εγκριθεί ένα σύνολο μέσων για την παρακολούθηση, αξιολόγηση και υποστήριξη των κατευθυντήριων γραμμών της ΕΕ. Πρέπει να εστιάζει στα επιχειρησιακά εργαλεία προκειμένου να αντικατοπτρίζονται καλύτερα οι τομείς δράσης με προτεραιότητα που αναφέρονται στις κατευθυντήριες γραμμές και πρέπει, μεταξύ άλλων:

                           —

                           να παρέχεται λεπτομερής κατάλογος ελέγχου με ανάλυση της κατάστασης για τον εντοπισμό και την παρακολούθηση της κατάστασης όσον αφορά το δικαίωμα της ελευθερίας της θρησκευτικής συνείδησης ή πεποίθησης στην αντίστοιχη χώρα προκειμένου να διαπιστωθεί η πρόοδος ή η οπισθοχώρηση·

                           —

                           απαιτείται από τους Αρχηγούς Αποστολής της ΕΕ να υποβάλλουν τακτική αναφορά σχετικά με θέματα ελευθερίας θρησκείας ή πεποιθήσεων, με λεπτομερή αξιολόγηση της κατάστασης, καθώς και της ύπαρξης παραβιάσεων του δικαιώματος ελευθερίας θρησκευτικής συνείδησης ή πεποιθήσεων και καταπίεσης σε βάρος υπερασπιστών του ή άλλων ατόμων, εντοπίζοντας συγκεκριμένες περιπτώσεις προφανών παραβιάσεων του δικαιώματος της ελευθερίας θρησκευτικής συνείδησης ή πεποιθήσεων· οι αναφορές αυτές των Αρχηγών Αποστολής της ΕΕ πρέπει να τυποποιηθούν όσο το δυνατόν περισσότερο ούτως ώστε να μπορούν να συγκριθούν·

                           —

                           να δίδεται έμφαση σε συγκεκριμένες δράσεις σε διεθνή φόρουμ, ή σε δραστηριότητες συνεργασίας στην ανάπτυξη που έχουν συμβάλει στην προστασία και προαγωγή του δικαιώματος ελευθερίας θρησκείας και πεποίθησης, συμπεριλαμβανόμενης της επιτυχούς διαχείρισης συγκεκριμένων περιπτώσεων (ατόμων, ομάδων, μειονοτήτων, οργάνων) διακρίσεων ή διώξεων λόγω θρησκευτικής συνείδησης ή πεποιθήσεων·

                           —

                           υπενθυμίζει ότι η υποστήριξη που παρέχεται σε θύματα διακρίσεων ή διώξεων λόγω της θρησκευτικής τους συνείδησης ή των πεποιθήσεών τους μπορεί να έχει πολλές πτυχές, συμπεριλαμβανομένης και της πρόσκλησης των θυμάτων αυτών στα όργανα της ΕΕ να καταθέσουν την μαρτυρία τους για την κατάστασή τους·

         Αυτό το σύνολο μέσων (εγκύκλιος) πρέπει να εκπονηθεί μετά από διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη και να είναι έτοιμο πριν από το τέλος το 2013·

         Χρησιμοποίηση των εξωτερικών χρηματοδοτικών μέσων

               ιη)

               Τα εξωτερικά χρηματοδοτικά μέσα της ΕΕ πρέπει να χρησιμοποιούνται ως κίνητρα αλλά και ως αποτρεπτικά μέσα (για παράδειγμα, δέσμευση κεφαλαίων) σε σχέση με την ελευθερία θρησκευτικής συνείδησης ή πεποιθήσεων σε συγκεκριμένη χώρα, καθώς τούτο αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αξιολόγησης της συνολικής κατάστασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην εν λόγω χώρα· στην περίπτωση σοβαρής επιδείνωσης της κατάστασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μεταξύ άλλων εκείνης της ελευθερίας θρησκευτικής συνείδησης ή πεποιθήσεων, η ΕΕ πρέπει να εφαρμόζει τις ρήτρες για τα ανθρώπινα δικαιώματα που υφίστανται στις εξωτερικές συμφωνίες της ΕΕ με την οικεία χώρα· η εφαρμογή των ρητρών για τα ανθρώπινα δικαιώματα στις εξωτερικές συμφωνίες της ΕΕ πρέπει να είναι δεσμευτική και να ενσωματώνεται συστηματικά σε όλες τις συμφωνίες της ΕΕ με τρίτες χώρες·

         Δράση της ΕΕ σε πολυμερή φόρα

               ιθ)

               Η ΕΕ πρέπει να συνεχίσει την ανάληψη πρωτοβουλιών σε διάφορα πολυμερή φόρα προκειμένου να προάγει και να προστατεύει την ελευθερία θρησκευτικής συνείδησης ή πεποιθήσεων· κατά περίπτωση, και κατόπιν σχετικού αιτήματος, η ΕΕ πρέπει να συνδράμει τρίτες χώρες στην εκπόνηση νομοθεσίας για την προαγωγή και την προστασία της ελευθερίας θρησκευτικής συνείδησης ή πεποιθήσεων·

         Αξιολόγηση

               κ)

               Σύμφωνα με το άρθρο 36 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρέπει να συμμετέχει στην αξιολόγηση της εφαρμογής των κατευθυντήριων γραμμών, η οποία πρέπει να διενεργείται το αργότερο τρία έτη μετά την έναρξη ισχύος των κατευθυντήριων γραμμών· η αξιολόγηση πρέπει να βασίζεται σε ανάλυση της ανταπόκρισης της ΕΕ σε συγκεκριμένες καταστάσεις που σχετίζονται με την παραβίαση της ελευθερίας θρησκευτικής συνείδησης ή πεποιθήσεων σε τρίτες χώρες· το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρέπει να ενημερώνεται τακτικά για τομείς ή εξελίξεις που προκαλούν ανησυχία, όπως αυτές αναφέρονται από τις αντιπροσωπείες της ΕΕ· οι αρμόδιες επιτροπές του θα πρέπει να λαμβάνουν αναλυτικές πληροφορίες·

               2.

               αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει την παρούσα σύσταση στο Συμβούλιο, στην Ύπατη Εκπρόσωπο της ΕΕ για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας και, για ενημέρωση, στην Επιτροπή.

      (1)  Το Γενικό Σχόλιο εγκρίθηκε από την Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ δυνάμει του άρθρου 40 παράγραφος 4 του διεθνούς συμφώνου για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα CCPR/C/21/Rev.1/Add.4, 27 Σεπτεμβρίου 1993.

      (2)  Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 24.11.2009 και της 21.2.2011.

      (3)  Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης 11855/12.

      (4)  Κείμενα που εγκρίθηκαν, P7_TA(2012)0250.

      (5)  ΕΕ L 200 της 27.7.2012, σ. 21.

      (6)  Κείμενα που εγκρίθηκαν, P7_TA(2012)0504.

      (7)  Κείμενα που εγκρίθηκαν, P7_TA(2010)0489, P7_TA(2012)0126, P7_TA(2012)0503.

      (8)
   Δήλωση των ΗΕ για την απάλειψη κάθε μορφής δυσανεξίας και διακρίσεων λόγω θρησκείας ή πεποιθήσεων, άρθρο 1 παράγραφος 3, A/RES/36/55.


Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου

|

52007SC0972

Συσταση της Επιτροπης προς το συμβουλιο σχετικά με τις προτάσεις τροποποιήσεων του παραρτήματος Α της σύμβασης της Στοκχόλμης για τους έμμονους οργανικούς ρύπους (POP), οι οποίες κατατίθενται εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Κοινότητας από κοινού με τα κράτη μέλη  /* SEC/2007/0972 τελικό */

	[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |Βρυξέλλες, 11.7.2007SEC(2007)972 τελικόΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟσχετικά με τις προτάσεις τροποποιήσεων του παραρτήματος Α της σύμβασης της Στοκχόλμης για τους έμμονους οργανικούς ρύπους (POP), οι οποίες κατατίθενται εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Κοινότητας από κοινού με τα κράτη μέληA. ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ1.  Η σύμβαση της Στοκχόλμης για τους έμμονους οργανικούς ρύπους (POP) (εφεξής «η σύμβαση») τέθηκε σε ισχύ στις 17 Μαΐου 2004. Σκοπός της είναι η προστασία του περιβάλλοντος και της υγείας του ανθρώπου από τους έμμονους οργανικούς ρύπους. Βασισμένη στην αρχή της προφύλαξης, η σύμβαση παρέχει το πλαίσιο για την εξάλειψη της παραγωγής, της χρήσης, των εισαγωγών και των εξαγωγών των αρχικών δώδεκα POP προτεραιότητας, για την ασφαλή τους διαχείριση και διάθεση, τέλος δε για την εξάλειψη ή μείωση ορισμένων τυχαίων εκλύσεων POP.2.  Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα και η πλειονότητα των κρατών μελών της είναι συμβαλλόμενα μέρη της σύμβασης[1].3.  Σύμφωνα με το άρθρο 8 της σύμβασης, οποιοδήποτε μέρος μπορεί να υποβάλει στη Γραμματεία πρόταση καταχώρισης μιας χημικής ουσίας στα παραρτήματα της σύμβασης. Η διαδικασία αυτή, εκτός του ότι λειτουργεί ως τεχνική επανεξέταση, ενδέχεται να καταλήξει και σε απόφαση της Διάσκεψης των μερών σχετικά με την καταχώριση ή όχι της ουσίας, και να εξειδικεύσει τα σχετικά μέτρα ελέγχου της τελευταίας στα παραρτήματα της σύμβασης, βάσει της διαδικασίας του άρθρου 22 παράγραφος 4 για τροποποίηση των παραρτημάτων. Σύμφωνα με την απαίτηση για στενή συνεργασία όταν πρόκειται για τη διεθνή εκπροσώπηση της Κοινότητας, οι προτάσεις πρέπει να υποβάλλονται από την Κοινότητα από κοινού με τα κράτη μέλη.4.  Με σκοπό να αρχίσουν οι διαδικασίες διαπραγμάτευσης με αντικείμενο πιθανές τροποποιήσεις των παραρτημάτων της σύμβασης, και αναφορικά με ζητήματα που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της Κοινότητας, η Επιτροπή, εκ μέρους της Κοινότητας και των κρατών μελών που έχουν προσχωρήσει στη σύμβαση, υπέβαλε το 2005 και το 2006 στην Εκτελεστική Γραμματεία της σύμβασης πρόταση τροποποίησης των σχετικών παραρτημάτων της σύμβασης με την προσθήκη των ακόλουθων ουσιών: εξαβρωμοδιφαινύλιο, χλωρδεκόνη, οκταβρωμοδιφαινυλαιθέρας, πενταχλωροβενζόλιο και χλωροπαραφίνες βραχείας αλυσίδας.5.  Βάσει των επιστημονικών δεδομένων και των εκθέσεων επανεξέτασης που έχουμε στη διάθεσή μας, και με τη δέουσα συνεκτίμηση του παραρτήματος Δ της σύμβασης, η ενδοσουλφάνη και η τριφθοραλίνη παρουσιάζουν χαρακτηριστικά POP. Οι δύο ουσίες αξιολογήθηκαν δυνάμει της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με τη διάθεση φυτοπροστατευτικών προϊόντων στην αγορά[2]. Κατά συνέπεια, φυτοπροστατευτικά προϊόντα που περιέχουν ενδοσουλφάνη αποσύρονται οριστικά και ολοκληρωτικά μέχρι τον Δεκέμβριο 2007[3] και φυτοπροστατευτικά προϊόντα που περιέχουν τριφθοραλίνη θα πρέπει να έχουν αποσυρθεί οριστικά και ολοκληρωτικά μέχρι τον Δεκέμβριο 2008[4]. Επειδή οι ουσίες αυτές μεταφέρονται σε μεγάλες αποστάσεις μέσω του περιβάλλοντος, τα μέτρα που λαμβάνονται σε εθνικό ή κοινοτικό επίπεδο δεν αρκούν για να διασφαλιστεί υψηλού βαθμού προστασία του περιβάλλοντος και της υγείας του ανθρώπου· χρειάζεται επομένως ευρύτερη διεθνής συνεργασία. Ενδείκνυται, συνεπώς, η Κοινότητα και τα κράτη μέλη που έχουν προσχωρήσει στη σύμβαση να προτείνουν τροποποίηση των σχετικών παραρτημάτων με την προσθήκη των δύο υπόψη ουσιών.B. ΣΥΣΤΑΣΗΜε βάση τα ανωτέρω, η Επιτροπή συνιστά τα ακόλουθα:- Με σκοπό να αρχίσουν οι διαδικασίες διαπραγμάτευσης με αντικείμενο πιθανές τροποποιήσεις των παραρτημάτων της σύμβασης της Στοκχόλμης για τους έμμονους οργανικούς ρύπους, και αναφορικά με ζητήματα που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της Κοινότητας, το Συμβούλιο εξουσιοδοτεί την Επιτροπή να υποβάλει στην Εκτελεστική Γραμματεία της σύμβασης της Στοκχόλμης εκ μέρους της Κοινότητας και των κρατών μελών που έχουν προσχωρήσει στη σύμβαση, και εγκαίρως ώστε να υπάρξει χρόνος να εξεταστεί κατά τη επόμενη συνεδρίαση της επιτροπής επανεξέτασης POP τον Νοέμβριο 2007, πρόταση τροποποίησης των σχετικών παραρτημάτων της σύμβασης με την προσθήκη των ακόλουθων ουσιών:- Ενδοσουλφάνη- Τριφθοραλίνη- Η Επιτροπή μαζί με τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε να υποβληθούν στη Γραμματεία οι πληροφορίες που τεκμηριώνουν την πρόταση.[1] Στην ομάδα εργασίας για διεθνή περιβαλλοντικά θέματα, της 9ης Ιανουαρίου 2007, η Επιτροπή υπενθύμισε ότι όλα τα κράτη μέλη πρέπει να κυρώσουν το συντομότερο δυνατό τη σύμβαση της Στοκχόλμης, ανεξαρτήτως της αρχής για ενιαία εκπροσώπηση της Κοινότητας σε διεθνές επίπεδο.[2] ΕΕ L 230 της 19.8.1991, σ. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2005/58/ΕOΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 246 της 02.9.2005, σ. 27).[3] ΕΕ L 317 της 03.12.2005, σ. 25.[4] Αναμένεται να εκδοθεί πολύ σύντομα απόφαση της Επιτροπής για τη μη εγγραφή της τριφθοραλίνης στο παράρτημα Ι της οδηγίας 91/414 του Συμβουλίου.


title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2011 , σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Ισπανίας για το 2011 και την έκδοση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Ισπανίας, για την περίοδο 2011-2014

text:
               19.7.2011

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 212/1

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
   της 12ης Ιουλίου 2011
   σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Ισπανίας για το 2011 και την έκδοση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Ισπανίας, για την περίοδο 2011-2014
   2011/C 212/01
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 121 παράγραφος 2 και το άρθρο 148 παράγραφος 4,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών (1), και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 3,
   Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Απασχόλησης,
   Μετά από διαβούλευση με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Στις 26 Μαρτίου 2010, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συμφώνησε με την πρόταση της Επιτροπής για την δρομολόγηση της στρατηγικής για την Ευρώπη 2020, μιας νέας στρατηγικής για την ανάπτυξη και την απασχόληση, η οποία, βασιζόμενη στο μεγαλύτερο συντονισμό των οικονομικών πολιτικών, θα εστιαστεί σε νευραλγικούς τομείς στους οποίους απαιτείται δράση ώστε να ενισχυθεί το δυναμικό διατηρήσιμης ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης.

               (2)

               Στις 13 Ιουλίου 2010, το Συμβούλιο εξέδωσε σύσταση σχετικά με τους γενικούς προσανατολισμούς της οικονομικής πολιτικής των κρατών μελών και της Ένωσης (2010 έως 2014) και στις 21 Οκτωβρίου 2010, εξέδωσε απόφαση σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές των πολιτικών απασχόλησης των κρατών μελών (2), οι οποίες από κοινού αποτελούν τις «ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές». Τα κράτη μέλη καλούνταν να λαμβάνουν τις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές υπόψη στις εθνικές οικονομικές πολιτικές και πολιτικές απασχόλησης.

               (3)

               Στις 12 Ιανουαρίου 2011 η Επιτροπή εξέδωσε την πρώτη Ετήσια Επισκόπηση της Ανάπτυξης, η οποία σηματοδοτεί την έναρξη ενός νέου κύκλου οικονομικής διακυβέρνησης στην ΕΕ και του πρώτου Ευρωπαϊκού Εξαμήνου εκ των προτέρων και ολοκληρωμένου συντονισμού πολιτικής, το οποίο εντάσσεται στη στρατηγική «Ευρώπη 2020».

               (4)

               Στις 25 Μαρτίου 2011, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο προσυπέγραψε τις προτεραιότητες για τη δημοσιονομική εξυγίανση και τη διαρθρωτική μεταρρύθμιση (σύμφωνα με τα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 15ης Φεβρουαρίου και της 7ης Μαρτίου 2011 και κατόπιν της Ετήσιας Επισκόπησης της Ανάπτυξης που εκπόνησε η Επιτροπή). Τόνισε ότι πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στην αποκατάσταση υγιών προϋπολογισμών και στη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών, στη μείωση της ανεργίας μέσω μεταρρυθμίσεων της αγοράς εργασίας και στην καταβολή νέων προσπαθειών για την ενίσχυση της οικονομικής ανάπτυξης. Ζήτησε από τα κράτη μέλη να ενσωματώσουν αυτές τις προτεραιότητες σε συγκεκριμένα μέτρα που θα ενταχθούν στα οικεία προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης και στα εθνικά τους προγράμματα μεταρρυθμίσεων.

               (5)

               Στις 25 Μαρτίου 2011, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κάλεσε επίσης τα κράτη μέλη που συμμετέχουν στο Σύμφωνο για το Ευρώ + να υποβάλουν εγκαίρως τις δεσμεύσεις τους, προκειμένου να περιληφθούν στα οικεία προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης και στα εθνικά τους προγράμματα μεταρρυθμίσεων.

               (6)

               Στις 29 Απριλίου 2011, η Ισπανία υπέβαλε το δικό της επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας για το 2011 που καλύπτει την περίοδο 2011-2014 και το εθνικό της πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για το 2011. Για να ληφθεί υπόψη η αλληλεξάρτησή τους, τα δύο προγράμματα αξιολογήθηκαν ταυτόχρονα.

               (7)

               Η κρίση έπληξε σοβαρότατα την ισπανική οικονομία και οδήγησε σε δραστική προσαρμογή την περίοδο 2008-2009. Το πραγματικό ΑΕΠ μειώθηκε κατά 4,3 % κατά την περίοδο από τις αρχές του 2008 μέχρι τα τέλη του 2010, και η απασχόληση υποχώρησε περισσότερο από 10 %. Κατά συνέπεια, το ποσοστό ανεργίας αυξήθηκε σε ποσοστό 20,1 % στα τέλη του 2010, το οποίο είναι το υψηλότερο της ΕΕ. Οι νέοι (ποσοστό ανεργίας 41,6 %) και οι λιγότερο καταρτισμένοι εργαζόμενοι (ποσοστό ανεργίας 26,4 %) ήταν αυτοί που υπέστησαν το μεγαλύτερο πλήγμα από την ύφεση στην Ισπανία. Οι αποδόσεις των κρατικών ομολόγων αυξήθηκαν εξαιτίας των αρνητικων εξελίξεων στην ευρωζώνη όσον αφορά το δημόσιο χρέος και το τραπεζικό σύστημα, ιδίως τα ταμιευτήρια, υπέστη πιέσεις με την κατάρρευση της τεχνητής διόγκωσης του στεγαστικού τομέα και την ραγδαία συρρίκνωση του οικοδομικού κλάδου. Η συνεχιζομένη διαδικασία απορρόφησης των μεγάλων μακροοικονομικών ανισορροπιών που δημιουργήθηκαν κατά την περίοδο άνθησης της οικονομικής δραστηριότητας θα εξακολουθήσει για αρκετό διάστημα. Για να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις αυτές, η ισπανική κυβέρνηση προχώρησε στην υλοποίηση ενός φιλοδόξου προγράμματος μεταρρυθμίσεων που περιλαμβάνει δημοσιονομική εξυγίανση, την αναμόρφωση του δημοσίου συστήματος συντάξεων, την αναδιάρθρωση των ταμιευτηρίων και μεταρρυθμίσεις στις αγορές εργασίας και προϊόντων.

               (8)

               Βάσει της αξιολόγησης του επικαιροποιημένου προγράμματος σταθερότητας σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97, το Συμβούλιο είναι της γνώμης ότι το μακροοικονομικό σενάριο, στο οποίο στηρίζονται οι δημοσιονομικές προβολές στο πρόγραμμα σταθερότητας, φαίνεται να είναι ευνοϊκό για το 2011 και 2012. Το πρόγραμμα προβλέπει μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος σε ποσοστό χαμηλότερο από την τιμή αναφοράς του 3 % μέχρι το 2013, σύμφωνα με τις συστάσεις του Συμβουλίου του Απριλίου 2009, και περαιτέρω μείωση του ελλείμματος σε 2,1 % του ΑΕΠ το 2014. Το πρόγραμμα δεν προβλέπει την επίτευξη του ΜΔΣ, που εξακολουθεί να είναι η ισοσκέλιση του προϋπολογισμού, εντός του χρονικού ορίζοντα του προγράμματος. Αυτή η πορεία προσαρμογής είναι ικανοποιητική. Η μέση ετήσια βελτίωση του διαρθρωτικού ισοζυγίου είναι 1,5 % του ΑΕΠ κατά μέσο όρο για την περίοδο 2010-13, σύμφωνα με τη σύσταση του Συμβουλίου, ενώ για το 2014 προβλέπεται πρόσθετη βελτίωση 0,3 % του ΑΕΠ. Ο δείκτης του χρέους προς το ΑΕΠ προβλέπεται να αυξηθεί από 60,1 % του ΑΕΠ το 2010 σε περίπου 69,3 % το 2013 και να μειωθεί ελαφρά το 2014 στο τέλος της προγραμματικής περιόδου. Υπάρχουν κίνδυνοι δυσμενέστερων εξελίξεων σε σχέση με τις προβλέψεις όσον αφορά την πορεία εξυγίανσης που συνδέονται με τις υποκείμενες μακροοικονομικές παραδοχές, καθώς και την τήρηση των δημοσιονομικών στόχων σε περιφερειακό επίπεδο. Μεγάλο μέρος της συνολικής δημόσιας δαπάνης οφείλεται στις περιφέρειες και 9 από 17 περιοχές έκαναν υπέρβαση των οικείων δημοσιονομικών στόχων το 2010. Εντούτοις, οι μηχανισμοί ελέγχου του χρέους και του ελλείμματος των περιφερειακών κυβερνήσεων έχουν ήδη ενισχυθεί ενώ η ισπανική κυβέρνηση έχει αναλάβει τη δέσμευση να λάβει πρόσθετα μέτρα για να επιτευχθούν οι δημοσιονομικοί στόχοι.

               (9)

               Η επίτευξη της προβλεπόμενης δημοσιονομικής εξυγίανσης το 2011 και 2012 απαιτεί αυστηρή εφαρμογή των μηχανισμών ελέγχου του ελλείμματος και του χρέους που θεσπίστηκαν για τις περιφερειακές κυβερνήσεις. Η επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων στην περίπτωση που οι μακροοικονομικές και δημοσιονομικές εξελίξεις αποδειχθούν δυσμενέστερες από τις αναμενόμενες το 2011 και 2012, θα απαιτήσει πρόσθετα μέτρα τα οποία η κυβέρνηση έχει δεσμευτεί να λάβει. Για το 2013 το σχέδιο αναθεώρησης δαπανών προβλέπει μερικά μέτρα για τη στήριξη των δημοσιονομικών στόχων. Κατά τις τελευταίες εκτιμήσεις της Επιτροπής οι κίνδυνοι για τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητητα των δημοσίων οικονομικών φαίνονται μεγάλοι.

               (10)

               Το μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό πλαίσιο στην Ισπανία διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο για την προώθηση του πολυετούς δημοσιονομικού προγραμματισμού και έχει εν γένει επιδείξει καλά αποτελέσματα. Ωστόσο, η κρίση έθεσε σε δοκιμασία το πλαίσιο αυτό και έδειξε την ανάγκη περαιτέρω ενίσχυσης της δημοσιονομικής σταθερότητας και του προληπτικού σκέλους της δημοσιονομικής πολιτικής. Η θέσπιση ενός κανόνα για τις δαπάνες με βάση τη μεσοπρόθεσμη αύξηση του ονομαστικού ΑΕΠ, όπως προβλέπει και το νέο πλαίσιο της ΕΕ για την οικονομική διακυβέρνηση, θα μπορούσε να στηρίξει αυτήν την προσπάθεια. Ο κανόνας, που προτάθηκε από τις ισπανικές αρχές στο πρόγραμμα σταθερότητας, θα δέσμευε αυτόματα την κεντρική κυβέρνηση και τις τοπικές κυβερνήσεις. Η κυβέρνηση σχεδιάζει επίσης να επιτύχει συναίνεση εντός του συμβουλίου δημοσιονομικής και χρηματοπιστωτικής πολιτικής για την εφαρμογή του κανόνα στις αυτόνομες κοινότητες.

               (11)

               Αν δεν γίνουν μεταρρυθμίσεις, οι πιθανές μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της γήρανσης του πληθυσμού στα δημόσια οικονομικά της Ισπανίας θα μπορούσαν να είναι σημαντικότερες σε σχέση με τον μέσο όρο της ΕΕ. Αυτό οφείλεται κυρίως στις μεγάλες αυξήσεις των δαπανών για συντάξεις ως ποσοστού του ΑΕΠ που προβλέπονται για τις προσεχείς δεκαετίες. Σε μακροχρόνια βάση, η γήρανση του πληθυσμού θα οδηγήσει σε σημαντική αύξηση της αναλογίας των συνταξιούχων ανά εργαζόμενο. Οι προτάσεις της ισπανικής κυβέρνησης για τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος, που συμφωνήθηκαν με τους κοινωνικούς εταίρους, θα συμβάλουν σημαντικά στη βελτίωση της διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών και θα αυξήσουν τα κίνητρα για τη συμμετοχή στην αγορά εργασίας. Ωστόσο, οι μεταρρυθμίσεις αυτές πρέπει να λάβουν την έγκριση της βουλής και ενδέχεται να υποστούν μικρές τροποποιήσεις.

               (12)

               Η Ισπανία έχει κάνει σημαντικά βήματα για την ενίσχυση του τραπεζικού συστήματος, με την παροχή εκτεταμένης δημόσιας στήριξης και τη λήψη μέτρων για την αναδιάρθρωση των ταμιευτηρίων, την ενίσχυση της φερεγγυότητας των τραπεζών και την αύξηση της διαφάνειας των ισολογισμών τους. Ο κλάδος παρουσίασε σημαντικη εξυγίανση ως αποτέλεσμα, ιδίως ως προς τα ταμιευτήρια, με θετικές συνέπειες για το μέσο μέγεθος των ιδρυμάτων αυτών, την μείωση υπερβάλλουσας δυναμικότητος υποκαταστημάτων και απασχόλησης, την ενίσχυση των ισολογσμών τους και την κερδοφορία. Πρόσφατη νομοθεσία αντιμετώπισε τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν από τον ρόλο των τοπικών αρχών στη διακυβέρνηση των ταμιευτηρίων δεδομένου ότι τα περισσότερα ταμιευτήρια μεταβίβασαν τα στοιχεία του ενεργητικού τους και τις υποχρεώσεις τους στις εμπορικές τράπεζες. Η ισπανική κυβέρνηση δεσμεύθηκε να τελειώσει το μεγαλύτερο μέρος της αναδιάρθρωσης μέσα στο 2011. Η κάλυψη του επομένου γύρου stress tests θα είναι και πάλι από τις υψηλότερες στην ΕΕ.

               (13)

               Η υπό εξέλιξη μεταρρύθμιση της αγοράς εργασίας της Ισπανίας πρέπει να συμπληρωθεί με την αναδιάρθρωση του παρόντος άκαμπτου συστήματος συλλογικής διαπραγμάτευσης. Ο κυρίαρχος ρόλος των περιφερειακών και κλαδικών συμφωνιών αφήνει ελάχιστα περιθώρια διαπραγματεύσεων σε επίπεδο επιχειρήσεων. Η αυτόματη παράταση των συλλογικών συμφωνιών, η εγκυρότητα των μη ανανεωμένων συμβάσεων και η χρήση ρητρών εκ των υστέρων τιμαριθμικής αναπροσαρμογής συμβάλλουν στην ακαμψία των μισθών, εμποδίζοντας τη μισθολογική ευελιξία που απαιτείται για την επίσπευση της οικονομικής προσαρμογής και την αποκατάσταση της ανταγωνιστικότητας. Η ισπανική κυβέρνηση κάλεσε τους κοινωνικούς εταίρους να συμφωνήσουν σχετικά με τη μεταρρύθμιση του συστήματος συλλογικής μισθολογικής διαπραγμάτευσης εντός της άνοιξης του 2011. Επειδή δεν επετεύχθη συμφωνία, στις 10 Ιουνίου η κυβέρνηση ενέκρινε βασιλικό διάταγμα αμέσου ισχύος το οποίο θα επικυρωθεί από το Κοινοβούλιο.

               (14)

               Μέσα σε συνθήκες πολύ υψηλής ανεργίας, η Ισπανία δρομολόγησε μια μεταρρύθμιση της αγοράς εργασίας με το νόμο του Σεπτεμβρίου 2010. Σκοπός του νόμου είναι να περιοριστεί ο δυαδικός χαρακτήρας της αγοράς εργασίας, να αυξηθεί η απασχολησιμότητα των ευάλωτων ομάδων ,να αυξηθεί η ευελιξία σε επίπεδο επιχειρήσεων και να βελτιωθεί η αποτελεσματικότητα της διαμεσολάβησης στην αγορά. Η μεταρρύθμιση των ενεργών πολιτικών στην αγορά εργασίας έγινε τον Φεβρουάριο του 2011. Η μεταρρύθμιση αυτή εισήγαγε μεταξύ άλλων μέτρα για την ενίσχυση του συμβουλευτικού και καθοδηγητικού χαρακτήρα των υπηρεσιών απασχόλησης και του συντονισμού τους σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο. Σε αυτό το στάδιο, είναι πολύ νωρίς για να αξιολογηθεί πλήρως κατά πόσο η μεταρρύθμιση είναι επαρκής για τον περιορισμό του κατακερματισμού της αγοράς εργασίας και τη μείωση της ανεργίας των νέων και της μακροχρόνιας ανεργίας, δεδομένου ότι ορισμένα από τα μέτρα αυτά δεν έχουν ακόμη τεθεί σε εφαρμογή. Η κυβέρνηση ανέλαβε τη δέσμευση να πάρει και άλλα μέτρα μέχρι τον Οκτώβριο του 2011.

               (15)

               Στην Ισπανία παρατηρήθηκε απώλεια ανταγωνιστικότητας τόσο σε επίπεδο τιμών όσο και κόστους αν και είχε καλές επιδόσεις σχετικά όσον αφορά τις εξαγωγές, που ενισχύθηκαν κατά την κρίση και μετά από αυτήν. Η υψηλότερη αύξηση των μισθών σε συνδυασμό με τη χαμηλότερη αύξηση της παραγωγικότητας σε σχέση με τη ζώνη του ευρώ, καθώς και η έλλειψη ανταγωνισμού σε ορισμένες αγορές προιόντων, συνέβαλαν στη διαμόρφωση ενός μόνιμα υψηλότερου ποσοστού πληθωρισμού στην Ισπανία. Η βελτίωση της φορολογικής αποτελεσματικότητος φόρων θα μπορούσε να ωθήσει την ανταγωνιστικότητα. Η ενίσχυση του ανταγωνισμού στις αγορές προιόντων και η μεταρρύθμιση του συστήματος συλλογικής διαπραγμάτευσης ώστε η αύξηση μισθών να εκφράζει καλύτερα την παραγωγικότητα θα ωθήσει την ανταγωνιστικότητα.

               (16)

               Το υψηλό επίπεδο της πρόωρης εγκατάλειψης της σχολικής εκπαίδευσης στην Ισπανία (31,2 % το 2009) είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό, καθώς υπονομεύει το μέγεθος του ειδικευμένου εργατικού δυναμικού, επηρεάζει τις εργασιακές προοπτικές των νέων και μειώνει τη δυνητική ανάπτυξη. Ο νόμος για τη διατηρήσιμη οικονομία, που θεσπίστηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2011, περιλαμβάνει μέτρα που αποσκοπούν στην αύξηση της ποιότητας και της ποσότητας του ανθρώπινου κεφαλαίου μέσω της εκπαίδευσης και της επαγγελματικής κατάρτισης. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα των νέων μέτρων για την καταπολέμηση της πρόωρης εγκατάλειψης του σχολείου και τη βελτίωση της επαγγελματικής κατάρτισης είναι αβέβαιη και η εφαρμογή τους σε όλα τα επίπεδα διακυβέρνησης μπορεί να αποδειχθεί δυσχερής.

               (17)

               Η Ισπανία έχει πραγματοποιήσει σημαντική πρόοδο στη βελτίωση των συνθηκών ανταγωνισμού στις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών, αντιμετωπίζοντας έτσι ένα από τα αίτια της χαμηλής αύξησης της παραγωγικότητας. Η μεταφορά της οδηγίας για τις υπηρεσίες στο εσωτερικό δίκαιο της Ισπανίας έχει προχωρήσει ικανοποιητικά και είναι φιλόδοξη αλλά απαιτείται μεγαλύτερο άνοιγμα των επαγγελματικών υπηρεσιών. Ο νόμος για τη διατηρήσιμη οικονομία περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα μέτρων για τη βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος, την ενίσχυση του ανταγωνισμού και την προώθηση της περιβαλλοντικής αειφορίας. Η υλοποίηση απαιτεί και άλλες προσπάθειες σε όλα τα επίπεδα της κυβέρνησης καθώς και τον κατάλληλο συντονισμό.

               (18)

               Η Ισπανία έχει αναλάβει μια σειρά δεσμεύσεων στο πλαίσιο του Συμφώνου για το Ευρώ +. Στον δημοσιονομικό τομέα, η Ισπανία έχει αναλάβει τη δέσμευση να θεσπίσει έναν κανόνα για τις δαπάνες με σκοπό να ενισχυθεί η δημοσιονομική σταθερότητα και, κατά συνέπεια, η διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών. Για την ενίσχυση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, η Ισπανία ανέλαβε τη δέσμευση να ολοκληρώσει πριν την 30ή Σεπτεμβρίου τη διαδικασία αναδιάρθρωσης του χρηματοπιστωτικού τομέα. Τα μέτρα στον τομέα της απασχόλησης εστιάζονται στην εφαρμογή νόμων για ενεργές πολιτικές στην αγορά εργασίας και διατάξεων στον τομέα της επαγγελματικής κατάρτισης, καθώς και στην αντιμετώπιση της άτυπης απασχόλησης. Τα μέτρα στον τομέα της ανταγωνιστικότητας εστιάζονται στην μεταρρύθμιση του συστήματος συλλογικής διαπραγμάτευσης, στα νομοθετικά κατοχυρωμένα επαγγέλματα, στη σύσταση συμβουλευτικής επιτροπής για την ανταγωνιστικότητα και στην μεταρρύθμιση του πτωχευτικού δικαίου. Οι ανωτέρω δεσμεύσεις αναφέρονται και στους τέσσερις τομείς του Συμφώνου. Αποτελούν συνέχεια με το εν εξελίξει πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων, με την προσθήκη ενός αυστηρού χρονοδιαγράμματος για την εφαρμογή ορισμένων μεταρρυθμίσεων και τη διασφάλιση της πλήρους εφαρμογής των μεταρρυθμίσεων που έχουν ήδη θεσπιστεί. Οι δεσμεύσεις αυτές έχουν αξιολογηθεί και ληφθεί υπόψη στις συστάσεις.

               (19)

               Η Επιτροπή αξιολόγησε το πρόγραμμα σταθερότητας και το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων, συμπεριλαμβανομένων των δεσμεύσεων του Συμφώνου για το Ευρώ+. Έλαβε υπόψη όχι μόνον τη σημασία τους για μια διατηρήσιμη δημοσιονομική και κοινωνικοοικονομική πολιτική στην Ισπανία, αλλά και την εκ μέρους τους τήρηση των ενωσιακών κανόνων και κατευθύνσεων, δεδομένης της ανάγκης ενδυνάμωσης της όλης οικονομικής διακυβέρνησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μέσω της συνεκτίμησης στοιχείων επιπέδου ΕΕ κατά τη διαμόρφωση των μελλοντικών εθνικών αποφάσεων. Σε αυτό το πνεύμα, η Επιτροπή θεωρεί ότι ο σχεδιασμός της δημοσιονομικής εξυγίανσης της ισπανικής κυβέρνησης είναι συνεπής με τους απαιτούμενους στόχους, αλλά εξακολουθούν να υπάρχουν ορισμένοι κίνδυνοι δυσμενέστερων εξελίξεων σε σχέση με τις αναμενόμενες. Η αύξηση της δημόσιας δαπάνης θα πρέπει να διατηρηθεί σε επίπεδα χαμηλότερα από τον μεσοπρόθεσμο ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ και θα πρέπει να θεσπιστούν μεταρρυθμίσεις του συνταξιοδοτικού συστήματος. Οι πρόσθετες ενέργειες την περίοδο 2011-12 θα πρέπει να επικεντρωθούν στην διασφάλιση της σταθερότητας του χρηματοπιστωτικού συστήματος (με την ολοκλήρωση της αναδιάρθρωσης και της ενοποίησης των ταμιευτηρίων) και στην ενδυνάμωση των εγχώριων πηγών ανάπτυξης, με την αντιμετώπιση της παρούσας έξαρσης της ανεργίας ιδίως μέσω της μεταρρύθμισης του συστήματος συλλογικής διαπραγμάτευσης και τη συνέχιση της εφαρμογής των εν εξελίξει μεταρρυθμίσεων στην αγορά εργασίας, με στενή παρακολούθηση και αξιολόγηση της αποτελεσματικότητάς τους. Ο τομέας των υπηρεσιών, τα επιτηδεύματα και τα επαγγέλματα θα πρέπει να ανοίξουν περισσότερο στον ανταγωνισμό, και θα πρέπει να μειωθούν οι διοικητικές επιβαρύνσεις για τις επιχειρήσεις.

               (20)

               Βάσει της αξιολόγησης αυτής και λαμβάνοντας υπόψη τη σύσταση του Συμβουλίου δυνάμει του άρθρου 126 παράγραφος 7 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 2ας Ιουνίου 2010, το Συμβούλιο εξέτασε την επικαιροποίηση για το 2011 του προγράμματος σταθερότητας της Ισπανίας και η γνώμη του (3) αντανακλάται ιδίως στις συστάσεις που αναφέρονται στο σημείο (1) κατωτέρω. Λαμβάνοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, της 25ης Μαρτίου 2011, το Συμβούλιο εξέτασε το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Ισπανίας,

         ΑΠΕΥΘΥΝΕΙ ΤΙΣ ΑΚΟΛΟΥΘΕΣ ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ στην Ισπανία για τη λήψη μέτρων εντός της περιόδου 2011-2012:

               1.

               Να εφαρμόσει τη δημοσιονομική στρατηγική το 2011 και 2012 ,να διορθώσει το υπερβολικό έλλειμμα 2013 σύμφωνα με τη σύσταση του Συμβουλιου στα πλαίσια της ΔΥΕ και να φροντίσει για την επίτευξη των στόχων για το έλλειμμα σε όλα τα επίπεδα διακυβέρνησης, μεταξύ άλλων με την αυστηρή εφαρμογή των μηχανισμών ελέγχου του ελλείμματος και του χρέους που θεσπίστηκαν για τις περιφερειακές κυβερνήσεις· να θεσπίσει πρόσθετα μέτρα στην περίπτωση που οι δημοσιονομικές και οικονομικές εξελίξεις διαμορφωθούν διαφορετικά σε σχέση με τις αναμενόμενες· να αξιοποιήσει όσες ευκαιρίες παρουσιαστούν, ενδεχομένως λόγω καλύτερων οικονομικών συνθηκών, για την επιτάχυνση της μείωσης του ελλείμματος· να προσδιορίσει συγκεκριμένα μέτρα για την πλήρη στήριξη των στόχων για τα έτη 2013 και 2014. Έτσι θα μειωθεί ο υψηλός λόγος δημοσίου χρέους και θα επιτευχθεί επαρκής πρόοδος προς τον μεσοπρόθεσμο στόχο. Να διατηρήσει την αύξηση της δημόσιας δαπάνης σε επίπεδα χαμηλότερα από τον μεσοπρόθεσμο ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ εισάγοντας δεσμευτικό κανόνα δαπανών σε όλα τα επίπεδα διακυβέρνησης, όπως προβλέπεται. Να βελτιώσει και άλλο την ενημέρωση για τα ελείμματα των περιφερειακών και τοπικών κυβερνήσεων και για την εκτέλεσή τους.

               2.

               Να θεσπίσει την προταθείσα μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος για την αύξηση της κατά νόμον και της πραγματικής ηλικίας συνταξιοδότησης και την αύξηση του αριθμού των ετών εργασίας για τον υπολογισμό των συντάξεων, όπως έχει προγραμματιστεί να επανεξετάζει τακτικά τις παραμέτρους των συντάξεων σύμφωνα με τις αλλαγές του προσδόκιμου ζωής, όπως έχει προγραμματιστεί, και να επεξεργαστεί περαιτέρω μέτρα για την βελτίωση της διά βίου μάθησης για τους εργαζόμενους μεγαλύτερης ηλικίας.

               3.

               Να παρακολουθεί στενά την εν εξελίξει αναδιάρθρωση του χρηματοπιστωτικού τομέα, ιδίως των ταμιευτηρίων, ώστε να την τελειώσει μέχρι, τις 30 Σεπτεμβρίου 2011, κατά τα προβλεπόμενα.

               4.

               Να εξετάσει τα περιθώρια βελτίωσης της αποτελεσματικότητας του συστήματος συλλογής των φόρων, πχ περνώντας από τη φορολογία της εργασίας στην φορολογία της κατανάλωσης και στους περιβαλλοντικούς φόρους χωρίς να θίγονται τα σχέδια δημοσιονομικής εξυγίανσης.

               5.

               Μετά από διαβουλευσεις με τους κοινωνικούς εταίρους και σύμφωνα με την εθνικη πρακτική, να ολοκληρώσει την υιοθέτηση και να προχωρήσει στην εφαρμογή μιας γενικης μεταρρύθμισης του συστήματος συλλογικών διαπραγματεύσεων και της τιμαριθμικής αναπροσαρμογής ώστε η αύξηση των μισθών να εκφράζει καλύτερα την παραγωγικότητα και τις συνθήκες στην περιοχή και στις επιχειρήσεις, και να δώσει στις επιχειρήσεις επαρκή ευελιξία για να αναπροσαρμόζουν εσωτερικά τις συνθήκες εργασίας στις μεταβαλλόμενες οικονομικές συνθήκες.

               6.

               Να προβεί σε αξιολόγηση, μέχρι τα τέλη του 2011, των αποτελεσμάτων των μεταρρυθμίσεων της αγοράς εργασίας του Σεπτεμβρίου 2010 και της μεταρρύθμισης των ενεργών πολιτικών απασχόλησης του Φεβρουαρίου 2011, η οποία θα συνοδεύεται, εφόσον είναι απαραίτητο, από προτάσεις για περαιτέρω μεταρρυθμίσεις με σκοπό τον περιορισμό του κατακερματισμού της αγοράς εργασίας και τη βελτίωση των ευκαιριών απασχόλησης για τους νέους· να διασφαλίσει τη στενή παρακολούθηση της αποτελεσματικότητάς των μέτρων που καθορίζονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για τη μείωση της πρόωρης εγκατάλειψης του σχολείου, μεταξύ άλλων με πολιτικές πρόληψης, και τη διευκόλυνση της μετάβασης στην επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση.

               7.

               Να διασφαλίσει το μεγαλύτερο άνοιγμα των επαγγελματικών υπηρεσιών και να θεσπίσει την προβλεπόμενη νομοθεσία προκειμένου να αναδιαμορφωθεί το κανονιστικό πλαίσιο και να αρθούν οι περιορισμοί που υπάρχουν για την προώθηση του ανταγωνισμού, της αποτελεσματικότητας και της καινοτομίας· να θέσει σε εφαρμογή τον νόμο για τη διατηρήσιμη οικονομία, και ιδίως τα μέτρα που αποσκοπούν στη βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος και την τόνωση του ανταγωνισμού στις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών, σε όλα τα επίπεδα διακυβέρνησης και να βελτιώσει τον συντονισμό μεταξύ των περιφερειακών και εθνικών διοικήσεων για τη μείωση του διοικητικού φόρτου για τις επιχειρήσεις.

      Βρυξέλλες, 12 Ιουλίου 2011.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         J. VINCENT-ROSTOWSKI

      (1)  ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.

      (2)  Όπως διατηρήθηκαν για το 2011 με την απόφαση 2011/308/ΕΕ του Συμβουλίου της 19ης Μαΐου 2011, για τις κατευθυντήριες γραμμές των πολιτικών απασχόλησης των κρατών μελών (ΕΕ L 138 της 26.5.2011, σ. 56).

      (3)  Προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97.