Avis juridique important

|

31976H0493

76/493/ΕΟΚ: Σύσταση του Συμβουλίου της 4ης Μαΐου 1976 περί της ορθολογικής χρησιμοποιήσεως της ενεργείας στις εγκαταστάσεις θερμάνσεως των υφισταμένων κτιρίων

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 140 της 28/05/1976 σ. 0012 - 0013 Ελληνική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 12 τόμος 1 σ. 0130  Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 12 τόμος 2 σ. 0115  Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 12 τόμος 2 σ. 0115

ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 4ης Μαΐου 1976 περί της ορθολογικής χρησιμοποιήσεως της ενεργείας στις εγκαταστάσεις θερμάνσεως των υφισταμένων κτιρίωνΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος,  το σχέδιο της Επιτροπής,  Εκτιμώντας:  ότι, στο ψήφισμά του της 17ης Σεπτεμβρίου 1974 περί της νέας στρατηγικής για την ενεργειακή πολιτική της Κοινότητος(1), το Συμβούλιο ενέκρινε ως στόχο τη "μείωση του ρυθμού αυξήσεως της εσωτερικής καταναλώσεως με τη λήψη μέτρων ορθολογικής  χρησιμοποιήσεως και εξοικονομήσεως της ενεργείας, χωρίς αυτό να θέσει σε κίνδυνο τους στόχους της οικονομικής και κοινωνικής αναπτύξεως"- ότι, στο ψήφισμά του της 17ης Δεκεμβρίου 1974 περί του προγράμματος κοινοτικής δράσεως στον τομέα της ορθολογικής χρησιμοποιήσεως της ενεργείας(2), το Συμβούλιο έλαβε υπό σημείωση ότι, στην ανακοίνωσή της προς το Συμβούλιο με τίτλο "Ορθολογική  χρησιμοποίηση της ενεργείας", η Επιτροπή κατήρτισε ένα πρόγραμμα κοινοτικής δράσεως στο θέμα αυτό- ότι πρέπει να επιτευχθούν το ταχύτερο δυνατόν συγκεκριμένα αποτελέσματα στον τομέα της ορθολογικής χρησιμοποιήσεως της ενεργείας και οι υφιστάμενες εγκαταστάσεις θερμάνσεως των κτιρίων να επιτρέπουν βραχυπρόθεσμα σημαντικές οικονομίες- ότι ο στόχος αυτός είναι δυνατόν να επιτευχθεί σε κτίρια με συλλογική κεντρική θέρμανση μόνον αν οι ένοικοι έχουν τη δυνατότητα να ρυθμίζουν την κατανάλωσή τους και να ωφελούνται από την πραγματοποιούμενη οικονομία- ότι οι συνιστώμενες δράσεις δύνανται να εξασφαλίζουν οικονομίες ενεργείας επαρκείς για να εγγυηθούν την αποδοτικότητα των αναγκαίων επενδύσεων,  ΣΥΝΙΣΤΑ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ:  να υιοθετήσουν κάθε νομοθετικό, κανονιστικό και διοικητικό μέτρο ώστε:  1. στα υφιστάμενα κτίρια που δεν χρησιμοποιούνται συνεχώς, όπως τα γραφεία και ορισμένα δημόσια κτίρια 1.1. εκεί όπου δικαιολογείται από οικονομική άποψη, οι εγκαταστάσεις παραγωγής θερμότητος να εξοπλισθούν με αυτόματο σύστημα προγραμματισμού και ρυθμίσεως ικανό να εκτελεί το προβλεπόμενο διάγραμμα θερμοκρασίας.  Η θερμοκρασία, κατά τη διάρκεια της παραμονής στα κτίρια, συνιστάται να μην υπερβαίνει τους 20 βαθμούς κελσίου και εξ άλλου κατά τη διάρκεια των περιόδων της μη παραμονής, η παροχή θερμότητος να είναι η χαμηλότερη δυνατή διατηρώντας εν τούτοις μία  θερμοκρασία αρκετά υψηλή ώστε να μην επέρχονται ζημίες στη διάρθρωση και στις εσωτερικές εγκαταστάσεις και να επιτρέπεται η αποκατάσταση της συνιστωμένης θερμοκρασίας αμέσως μετά την κατάληψη των χώρων,  1.2. εκεί όπου δικαιολογείται από οικονομική άποψη, κάθε κτίριο να εφοδιασθεί με ένα ανεξάρτητο και αυτόματο μηχανισμό που δρα στο σύστημα θερμάνσεως. Παραδείγματος χάρη, σε περίπτωση θερμάνσεως με θερμική ακτινοβολία (καλοριφέρ   radiateurs) ένα  τουλάχιστο σώμα σε κάθε δωμάτιο πρέπει να εφοδιάζεται με θερμοστατική βαλβίδα που επιτρέπει την αυτόματη μείωση της παροχής ύδατος, ώστε να αποφεύγεται η υπέρβαση της ανωτάτης συνιστωμένης θερμοκρασίας,  2. στα υφιστάμενα κτίρια που χρησιμοποιούνται ως κατοικίες 2.1. εκεί όπου δικαιολογείται από οικονομική άποψη, οι ατομικές εγκαταστάσεις παραγωγής θερμότητος, να ελέγχονται από ένα ή περισσότερους μηχανισμούς που επιτρέπουν τη ρύθμιση της παροχής θερμότητος στις κατοικίες ανάλογα με την εσωτερική και εξωτερική  θερμοκρασία ή με μία από τις δύο,  2.2. εκεί όπου δικαιολογείται από οικονομική άποψη, η θερμική παροχή των εγκαταστάσεων συλλογικής κεντρικής θερμάνσεως να προσδιορίζεται από την εξωτερική θερμοκρασία, και κάθε ανεξάρτητη κατοικία να εφοδιάζεται, εφόσον είναι δυνατόν, με ένα σύστημα  μετρήσεως ή κατανομής της θερμότητος που επιτρέπει τον προσδιορισμό της ποσότητος που καταναλίσκει κάθε καταναλωτής, ώστε να δύνανται να υπολογίζονται οι δαπάνες θερμάνσεως με βάση την ατομική κατανάλωση,  3. για τη συντήρηση και τον έλεγχο των εγκαταστάσεων παραγωγής θερμότητος πλην των ηλεκτρικών εγκαταστάσεων 3.1. να εκτελούνται περιοδικά, π.χ. τουλάχιστον κάθε τρία έτη, η επιθεώρηση και η ρύθμιση των υφισταμένων εγκαταστάσεων παραγωγής θερμότητος, ισχύος(3) 35 kW και άνω (περίπου 30 000 kcal/hr). Ένα Κράτος μέλος δύναται κατά περίπτωση να θεσπίσει ένα  επίπεδο κατώτερο από αυτή την ισχύ. Για το σκοπό αυτό τα Κράτη μέλη οφείλουν να προάγουν αμελλητί ενέργειες που αποβλέπουν στην πραγματοποίηση του προγράμματος,  3.2. το πρόγραμμα επιθεωρήσεως και η ρύθμιση των εγκαταστάσεων παραγωγής θερμότητος να εκτυλίσσονται ομαλά σε συνάρτηση με τα μέσα παρεμβάσεως που καθίστανται σταδιακά διαθέσιμα και, εξάλλου, οι ανώτατες τιμές παροχής υπηρεσιών επιθεωρήσεως και  παρεμβάσεως να υπόκεινται σε διατίμηση.  4. για τη βελτίωση της αποδόσεως των συστημάτων παραγωγής θερμού ύδατος των κτιρίων 4.1. να εφοδιάζεται κάθε συλλογική κατοικία, εφόσον τούτο είναι τεχνικώς δυνατόν και δικαιολογείται από οικονομική άποψη, με ένα σύστημα μετρήσεως του καταναλισκομένου θερμού ύδατος για κάθε καταναλωτή, ώστε να καθίσταται δυνατόν να υπολογίζονται τα  έξοδα θερμάνσεως με βάση την ατομική κατανάλωση,  4.2. η θερμοκρασία του διανεμομένου θερμού ύδατος να διατηρείται όσο το δυνατόν χαμηλότερα, σύμφωνα με τις ειδικές συνθήκες της εγκαταστάσεως και τις απαιτήσεις της χρήσεως,  να οργανωθεί μία εκστρατεία διαφωτίσεως με σκοπό να προσελκύσει την προσοχή των καταναλωτών ως προς τη σπουδαιότητα της διατηρήσεως της θερμοκρασίας του ύδατος όσο το δυνατόν χαμηλότερα κατά την έξοδο από τον λέβητα θερμάνσεως και της περιοδικής  συντηρήσεως της εγκαταστάσεως, για τη βελτίωση της αποδοτικότητος των συστημάτων αμέσου θερμάνσεως ύδατος των μονοκατοικιών.  Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 4 Μαΐου 1976.  Για το Συμβούλιο Ο πρόεδρος G. THORN  (1) ΕΕ αριθ. Α 153 της 9. 7. 1975, σ. 1.  (2) ΕΕ αριθ. Α 153 της 9. 7. 1975, σ. 5.  (3) Κατά την έννοια της παρούσης συστάσεως, η ισχύς μιας εγκαταστάσεως θερμάνσεως ορίζεται ως το προϊόν της καταναλισκομένης ποσότητος καυσίμου ανά ώρα, στο ανώτατο επίπεδο συνεχούς λειτουργίας, επί την κατώτατη συμβατική θερμική ικανότητα του καυσίμου  αυτού.


title: Σύσταση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της 28ης Ιανουαρίου 2015 , σχετικά με τις πολιτικές διανομής μερισμάτων (ΕΚΤ/2015/2)

text:
               13.2.2015

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 51/1

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΉΣ ΚΕΝΤΡΙΚΉΣ ΤΡΆΠΕΖΑΣ
   της 28ης Ιανουαρίου 2015
   σχετικά με τις πολιτικές διανομής μερισμάτων
   (ΕΚΤ/2015/2)
   (2015/C 51/01)
   ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 127 παράγραφος 6 και το άρθρο 132,
   Έχοντας υπόψη το καταστατικό του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, και ιδίως το άρθρο 34,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1024/2013 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2013, για την ανάθεση ειδικών καθηκόντων στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα σχετικά με τις πολιτικές που αφορούν την προληπτική εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων (1), και ιδίως το άρθρο 4 παράγραφος 3,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 468/2014 της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της 16ης Απριλίου 2014, που θεσπίζει το πλαίσιο συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, των εθνικών αρμόδιων αρχών και των εθνικών εντεταλμένων αρχών εντός του ενιαίου εποπτικού μηχανισμού (κανονισμός για το πλαίσιο ΕΕΜ) (ΕΚΤ/2014/17) (2),
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1024/2013 θεσπίζει τον ενιαίο εποπτικό μηχανισμό (ΕΕΜ) που αποτελείται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) και τις εθνικές αρμόδιες αρχές (ΕΑΑ) των συμμετεχόντων κρατών μελών.

               (2)

               Τα πιστωτικά ιδρύματα είναι αναγκαίο να συνεχίσουν να προετοιμάζονται για την έγκαιρη και πλήρη εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (3) και της οδηγίας 2013/36/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4) εντός ενός μακροοικονομικού και χρηματοπιστωτικού περιβάλλοντος το οποίο αποτελεί πρόκληση και ασκεί πίεση στην κερδοφορία και, συνακόλουθα, στην ικανότητα των πιστωτικών ιδρυμάτων να διαμορφώνουν την κεφαλαιακή τους βάση. Ακόμη, ενώ τα πιστωτικά ιδρύματα είναι αναγκαίο να χρηματοδοτούν την οικονομία, η εφαρμογή μιας συντηρητικής πολιτικής διανομής μερισμάτων αποτελεί μέρος ενός συστήματος κατάλληλης διαχείρισης των κινδύνων και ενός υγιούς τραπεζικού συστήματος.

               (3)

               Ενόψει τούτου, τα πιστωτικά ιδρύματα είναι αναγκαίο να θεσπίσουν πολιτικές διανομής μερισμάτων οι οποίες θα στηρίζονται σε συντηρητικές και συνετές παραδοχές, προκειμένου να είναι σε θέση, μετά από κάθε διανομή, να πληρούν τις εφαρμοστέες κεφαλαιακές απαιτήσεις.

                           (i)

                           Τα πιστωτικά ιδρύματα υποχρεούνται να πληρούν ανά πάσα στιγμή τις εφαρμοστέες ελάχιστες κεφαλαιακές απαιτήσεις («απαιτήσεις του Πυλώνα 1»). Αυτές περιλαμβάνουν δείκτη κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1 ίσο με 4,5 %, δείκτη κεφαλαίου της κατηγορίας 1 ίσο με 6 % και συνολικό δείκτη κεφαλαίου ίσο με 8 %, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο άρθρο 92 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, σε συνδυασμό με τα αντικυκλικά κεφαλαιακά αποθέματα ασφαλείας και τα αποθέματα ασφαλείας συστημικής σπουδαιότητας του άρθρου 128 παράγραφοι 2 και 3 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ, και κάθε άλλο απόθεμα ασφαλείας που θεσπίζουν (5) οι εθνικές αρμόδιες και εντεταλμένες αρχές.

                           (ii)

                           Περαιτέρω, τα πιστωτικά ιδρύματα υποχρεούνται να πληρούν ανά πάσα στιγμή τις κεφαλαιακές απαιτήσεις που επιβάλλονται σύμφωνα με την εφαρμοστέα απόφαση σχετικά με τη διαδικασία εποπτικού ελέγχου και αξιολόγησης κατ’ εφαρμογή του άρθρου 16 παράγραφος 2 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013 και οι οποίες βαίνουν πέραν των απαιτήσεων του Πυλώνα 1 («απαιτήσεις του Πυλώνα 2»).

                           (iii)

                           Τα πιστωτικά ιδρύματα υποχρεούνται επίσης να πληρούν στο ακέραιο («fully-loaded») τον απαιτούμενο δείκτη κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1, τον δείκτη κεφαλαίου κατηγορίας 1 και τον συνολικό δείκτη κεφαλαίου κατά την εφαρμοστέα ημερομηνία πλήρους εφαρμογής. Εν προκειμένω σκοπείται η πλήρης εφαρμογή των εν λόγω δεικτών κατόπιν της εφαρμογής μεταβατικών διατάξεων, καθώς και των αντικυκλικών κεφαλαιακών αποθεμάτων ασφαλείας και των αποθεμάτων ασφαλείας συστημικής σπουδαιότητας του άρθρου 128 παράγραφοι 2 και 3 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ και κάθε άλλου αποθέματος ασφαλείας (6) που θεσπίζουν οι εθνικές αρμόδιες και εντεταλμένες αρχές. Οι μεταβατικές διατάξεις καθορίζονται στον τίτλο XI της οδηγίας 2013/36/ΕΕ και στο δέκατο μέρος του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.

                     Οι απαιτήσεις αυτές θα πρέπει να πληρούνται τόσο σε ενοποιημένο όσο και σε ατομικό επίπεδο, με την επιφύλαξη τυχόν παρεκκλίσεων σε ατομικό επίπεδο από την εφαρμογή των απαιτήσεων προληπτικής εποπτείας κατά τα άρθρα 7 και 10 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:

      I.

   Αναφορικά με την καταβολή μερισμάτων (7) το 2015 για τη χρήση 2014, η ΕΚΤ προτείνει τα ακόλουθα:

         Κατηγορία 1
      : Πιστωτικά ιδρύματα που πληρούν τις εφαρμοστέες κεφαλαιακές απαιτήσεις, όπως αναφέρονται στην αιτιολογική σκέψη αριθ. 3 στοιχεία i) και ii), και έχουν ήδη επιτύχει στο ακέραιο τους δείκτες σύμφωνα με την αιτιολογική σκέψη αριθ. 3 στοιχείο iii) την 31η Δεκεμβρίου 2014, θα πρέπει να διανέμουν μερίσματα από τα καθαρά τους κέρδη αποκλειστικά σε συντηρητική βάση, προκειμένου να είναι σε θέση να συνεχίσουν να πληρούν όλες τις απαιτήσεις, ακόμη και σε περίπτωση επιδείνωσης των οικονομικών και χρηματοπιστωτικών συνθηκών·

         Κατηγορία 2
      : Πιστωτικά ιδρύματα που πληρούν τις εφαρμοστέες κεφαλαιακές απαιτήσεις, όπως αναφέρονται στην αιτιολογική σκέψη αριθ. 3 στοιχεία i) και ii), αλλά δεν έχουν επιτύχει στο ακέραιο τους δείκτες τους σύμφωνα με την αιτιολογική σκέψη αριθ. 3 στοιχείο iii), την 31η Δεκεμβρίου 2014, θα πρέπει να διανέμουν μερίσματα από τα καθαρά τους κέρδη αποκλειστικά σε συντηρητική βάση, προκειμένου να είναι σε θέση να συνεχίσουν να πληρούν όλες τις απαιτήσεις, ακόμη και σε περίπτωση επιδείνωσης των οικονομικών και χρηματοπιστωτικών συνθηκών. Επίσης, θα πρέπει καταρχήν να καταβάλλουν μερίσματα μόνο στην έκταση που εξασφαλίζεται, κατ’ ελάχιστον, μία γραμμική (8) πορεία προς την απαιτούμενη επίτευξη των δεικτών στο ακέραιο σύμφωνα με τα αναφερόμενα στην αιτιολογική σκέψη αριθ. 3 στοιχείο iii) της παρούσας·

         Κατηγορία 3
      : Πιστωτικά ιδρύματα (9), τα οποία στο πλαίσιο της συνολικής αξιολόγησης του 2014 εμφανίζουν υστέρηση κεφαλαίων που δεν θα μπορούσε να καλυφθεί από κεφαλαιακά μέτρα έως την 31η Δεκεμβρίου 2014 ή τα οποία δεν πληρούν τις απαιτήσεις της αιτιολογικής σκέψης αριθ. 3 στοιχεία i) ή ii), θα πρέπει καταρχήν να μην προβαίνουν στη διανομή μερίσματος (10).

      II.

   Η παρούσα σύσταση απευθύνεται στις σημαντικές εποπτευόμενες οντότητες και τους σημαντικούς εποπτευόμενους ομίλους κατά τους ορισμούς του άρθρου 2 παράγραφος 16 και 22 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 468/2014 (ΕΚΤ/2014/17).
   Η παρούσα σύσταση απευθύνεται επίσης στις οικείες αρμόδιες και εντεταλμένες εθνικές αρχές όσον αφορά τις λιγότερο σημαντικές εποπτευόμενες οντότητες και τους λιγότερο σημαντικούς εποπτευόμενους ομίλους. Οι αρμόδιες και εντεταλμένες εθνικές αρχές οφείλουν να εφαρμόσουν την παρούσα σύσταση στις οντότητες και τους ομίλους όπως κρίνουν κατάλληλο.

      Φρανκφούρτη, 28 Ιανουαρίου 2015.

            Ο Πρόεδρος της ΕΚΤ

         Mario DRAGHI

      (1)  ΕΕ L 287 της 29.10.2013, σ. 63.

      (2)  ΕΕ L 141 της 14.5.2014, σ. 1.

      (3)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας για πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 (ΕΕ L 176 της 27.6.2013, σ. 1).

      (4)  Οδηγία 2013/36/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με την πρόσβαση στη δραστηριότητα πιστωτικών ιδρυμάτων και την προληπτική εποπτεία πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων, για την τροποποίηση της οδηγίας 2002/87/ΕΚ και για την κατάργηση των οδηγιών 2006/48/ΕΚ και 2006/49/ΕΚ (ΕΕ L 176 της 27.6.2013, σ. 338).

      (5)  Αυτά περιλαμβάνουν για παράδειγμα τα αποθέματα που αναφέρονται στα άρθρα 458, 459 και 500 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και κάθε απόθεμα ασφαλείας που έχει ήδη θεσπιστεί από τις αρμόδιες εθνικές και εντεταλμένες αρχές, αλλά με μεταγενέστερη ημερομηνία εφαρμογής, στο βαθμό που τα αποθέματα αυτά ισχύουν κατά την περίοδο διανομής μερισμάτων.

      (6)  Βλέπε υποσημείωση 5.

      (7)  Τα πιστωτικά ιδρύματα μπορούν να έχουν διάφορες νομικές μορφές, π.χ. εισηγμένες ή μη ανώνυμες εταιρείες, όπως ταμεία αλληλασφάλισης, συνεταιρισμοί ή ιδρύματα αποταμίευσης. Ο όρος μέρισμα όπως χρησιμοποιείται στην παρούσα σύσταση αναφέρεται σε οποιαδήποτε μορφή καταβολής μετρητών η οποία εγκρίνεται από τη Γενική Συνέλευση.

      (8)  Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι για την περίοδο τεσσάρων ετών, τα πιστωτικά ιδρύματα πρέπει καταρχήν να διατηρούν ετησίως 25 % της διαφοράς που απαιτείται για την επίτευξη στο ακέραιο του δείκτη κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1, του δείκτη κεφαλαίου της κατηγορίας 1 και του συνολικού δείκτη κεφαλαίου, όπως αναφέρονται στην αιτιολογική σκέψη αριθ. 3 στοιχείο iii).

      (9)  Συμπεριλαμβανομένων λιγότερο σημαντικών εποπτευόμενων ιδρυμάτων που αποτέλεσαν αντικείμενο της συνολικής αξιολόγησης.

      (10)  Πιστωτικά ιδρύματα που κρίνουν ότι υπέχουν νομική υποχρέωση καταβολής μερισμάτων καθ’ υπέρβαση του εν λόγω ποσού θα πρέπει να επικοινωνούν χωρίς καθυστέρηση με τη μεικτή εποπτική ομάδα. Λιγότερο σημαντικά εποπτευόμενα ιδρύματα που κρίνουν ότι υπέχουν νομική υποχρέωση καταβολής μερισμάτων καθ’ υπέρβαση του εν λόγω ποσού θα πρέπει να επικοινωνούν χωρίς καθυστέρηση με την οικεία εθνική αρμόδια αρχή.


title: Σύσταση της Επιτροπής, της 7ης Ιουλίου 2009 , για την ασφαλή και αποτελεσματική διαβίβαση των εγγράφων και πληροφοριών που απαιτούνται βάσει των διατάξεων της οδηγίας 2006/117/Ευρατόμ του Συμβουλίου

text:
               8.7.2009

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 177/5

      ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

   της 7ης Ιουλίου 2009
   για την ασφαλή και αποτελεσματική διαβίβαση των εγγράφων και πληροφοριών που απαιτούνται βάσει των διατάξεων της οδηγίας 2006/117/Ευρατόμ του Συμβουλίου
   (2009/527/Ευρατόμ)
   Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, και ιδίως το άρθρο 33 δεύτερο εδάφιο και το άρθρο 124 δεύτερη περίπτωση,
   την οδηγία 2006/117/Ευρατόμ του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 2006, σχετικά με την επιτήρηση και τον έλεγχο των αποστολών ραδιενεργών αποβλήτων και αναλωμένου πυρηνικού καυσίμου (1), και ιδίως το άρθρο 19 παράγραφος 1,
   Κατόπιν διαβουλεύσεων με τη συμβουλευτική επιτροπή,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών πρέπει να συνεργάζονται για τη διασφάλιση της ομαλής λειτουργίας της διαδικασίας αυτόματης συναίνεσης, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 9 παράγραφος 2 της οδηγίας 2006/117/Ευρατόμ.

               (2)

               Οι αρμόδιες αρχές των εμπλεκομένων κρατών μελών λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίσουν την προσεκτική επεξεργασία και την προστασία από αθέμιτη χρήση όλων των πληροφοριών σχετικά με τις αποστολές που εμπίπτουν στο πλαίσιο εφαρμογής της εν λόγω οδηγίας.

               (3)

               Γενικά μέτρα ασφάλειας πρέπει να εφαρμόζονται σε όλες τις πληροφορίες τις οποίες επεξεργάζονται οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών κατά την εφαρμογή της οδηγίας 2006/117/Ευρατόμ,

         ΔΙΑΤΥΠΩΝΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:

               1)

               Όλες οι πληροφορίες τις οποίες επεξεργάζονται οι αρμόδιες αρχές κατ’ εφαρμογή της οδηγίας 2006/117/Ευρατόμ, πρέπει να τυγχάνουν επιπέδου προστασίας ισοδύναμου με αυτό το οποίο παρέχουν οι άλλες ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές.

               2)

               Οι αρμόδιες αρχές πρέπει να επιλέγουν το καταλληλότερο επίπεδο προστασίας για τη διασφάλιση της ομαλής λειτουργίας της διαδικασίας αυτόματης συναίνεσης, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 9 παράγραφος 2 της οδηγίας 2006/117/Ευρατόμ.

               3)

               Το κατάλληλο επίπεδο προστασίας εξασφαλίζεται με ποικίλα μέτρα σύμφωνα με τη νομοθεσία και τις ρυθμίσεις των κρατών μελών, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονται η υποχρέωση τήρησης του απορρήτου και εχεμύθειας, ο περιορισμός της πρόσβασης στις πληροφορίες στο εξουσιοδοτημένο προς τούτο προσωπικό, οι απαιτήσεις για την προστασία των δεδομένων σε ό,τι αφορά τα προσωπικά δεδομένα και γενικού χαρακτήρα τεχνικά και διαδικαστικά μέτρα για τη διασφάλιση της ασφάλειας των πληροφοριών.

               4)

               Οι ηλεκτρονικές συνδέσεις μεταξύ των αρμοδίων αρχών των διαφόρων κρατών μελών πρέπει να παρέχουν επίπεδο προστασίας ισοδύναμο με αυτό που παρέχουν τα κράτη μέλη στην επικράτειά τους για τη διάδοση ανάλογων πληροφοριών και εγγράφων.

               5)

               Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών πρέπει να συμφωνήσουν ένα κοινό πρότυπο γι’ αυτές τις ηλεκτρονικές συνδέσεις.

               6)

               Αν, σύμφωνα με τη νομοθεσία και τις ρυθμίσεις των κρατών μελών, απαιτείται διαβάθμιση, όλες οι πληροφορίες τις οποίες επεξεργάζονται οι αρμόδιες αρχές κατ’ εφαρμογή της οδηγίας 2006/117/Ευρατόμ, πρέπει να διαβαθμίζονται στο χαμηλότερο επίπεδο διαβάθμισης.

               7)

               Οι πληροφορίες για τις οποίες απαιτούνται πρόσθετα μέτρα ασφαλείας πρέπει να τυγχάνουν επιπέδου προστασίας υψηλότερου από το χαμηλότερο επίπεδο διαβάθμισης, το οποίο αναφέρεται ειδικά, μόνον εφόσον είναι αναγκαίο και για όσο χρόνο χρειάζεται.

               8)

               Οι αρμόδιες αρχές, ως διαβιβάστριες πληροφοριών σε άλλες ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές, έχουν την ευθύνη επιλογής του κατάλληλου επιπέδου διαβάθμισης λαμβανομένων υπόψη των εξής:

                           α)

                           των εθνικών ρυθμίσεων για τη διαβάθμιση των πληροφοριών·

                           β)

                           των απαιτήσεων σχετικά με τη λειτουργική ευελιξία και αποτελεσματικότητα που είναι αναγκαίες για την εφαρμογή της διαδικασίας αυτόματης συναίνεσης·

                           γ)

                           του εξαιρετικού χαρακτήρα των απαιτήσεων διαβάθμισης.

               9)

               Σύμφωνα με τη νομοθεσία και τις ρυθμίσεις των κρατών μελών, οι αρμόδιες αρχές πρέπει να χρησιμοποιούν τις σημάνσεις διαβάθμισης όπως αυτές αναφέρονται στον συγκριτικό πίνακα των εθνικών διαβαθμίσεων που επισυνάπτεται ως προσάρτημα 2 στην απόφαση 2001/264/ΕΚ του Συμβουλίου, της 19ης Μαρτίου 2001, για την έγκριση των κανονισμών ασφαλείας του Συμβουλίου (2), και ομοίως, στην απόφαση 2005/94/ΕΚ, Ευρατόμ της Επιτροπής, της 3ης Φεβρουαρίου 2005 για την τροποποίηση της απόφασης 2001/844/ΕΚ, ΕΚΑΧ, Ευρατόμ (3). Ο πρακτικός οδηγός διαβάθμισης που επισυνάπτεται ως παράρτημα 3 στην απόφαση 2001/264/ΕΚ του Συμβουλίου και, ομοίως, ως προσάρτημα 2 στην απόφαση 2001/844/ΕΚ, ΕΚΑΧ, Ευρατόμ της Επιτροπής, της 29ης Νοεμβρίου 2001, για την τροποποίηση του εσωτερικού κανονισμού της (4), μπορεί να χρησιμοποιείται ως οδηγός για την επιλογή του καταλληλότερου επιπέδου διαβάθμισης.

               10)

               Η αρμόδια αρχή, ως διαβιβάστρια πληροφοριών, πρέπει να αναφέρει την περίοδο για την οποία ισχύει η επιλογή της διαβάθμισης, καθώς και τυχόν αλλαγές του επιπέδου διαβάθμισης μετά την περίοδο αυτή.

               11)

               Η διαβιβάστρια αρμόδια αρχή μπορεί ανά πάσα στιγμή να ζητήσει εγγράφως την αλλαγή προηγούμενου επιπέδου διαβάθμισης, περιλαμβανομένης της πιθανής κατάργησης (ήτοι αποχαρακτηρισμός), μείωσης (ήτοι υποβάθμιση) ή προσθήκης επιπέδου.

               12)

               Οι αρμόδιες αρχές στις οποίες παρέχεται η πληροφορία καταργούν, αλλάζουν ή προσθέτουν υποχρεωτικά ένα επίπεδο διαβάθμισης σύμφωνα με τα αιτήματα αυτά.

               13)

               Η αρμόδια αρχή, ως διαβιβάστρια πληροφοριών, αμέσως μόλις το επιτρέψουν οι περιστάσεις, πρέπει να ζητήσει εγγράφως την υποβάθμιση ή την ολοσχερή κατάργηση (ήτοι αποχαρακτηρισμό) του σχετικού επιπέδου διαβάθμισης.

               14)

               Βάσει της αρχής «ανάγκη γνώσης», η πρόσβαση και κατοχή πληροφοριών περιορίζεται μόνο στα πρόσωπα των καθοριζόμενων αρμόδιων αρχών, τα οποία, λόγω των καθηκόντων ή των υποχρεώσεών τους, χρειάζεται να έχουν γνώση ή να χειρίζονται τις πληροφορίες αυτές. Εφόσον το απαιτούν η νομοθεσία και οι ρυθμίσεις των κρατών μελών, τα πρόσωπα αυτά πρέπει να έχουν υποβληθεί σε έλεγχο διαβάθμισης ασφαλείας για το απαιτούμενο επίπεδο διαβάθμισης.

               15)

               Η παρούσα σύσταση απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 7 Ιουλίου 2009.

            Για την Επιτροπή

         Andris PIEBALGS

            Μέλος της Επιτροπής

      (1)  ΕΕ L 337 της 5.12.2006, σ. 21.

      (2)  ΕΕ L 101 της 11.4.2001, σ. 1.

      (3)  ΕΕ L 31 της 4.2.2005, σ. 66.

      (4)  ΕΕ L 317 της 3.12.2001, σ. 1.


				|

		52012DC0397

			Σύσταση για ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ προκειμένου να τερματιστεί η κατάσταση υπερβολικού δημοσιονομικού ελλείμματος στην Ισπανία /* COM/2012/0397 final */

			   	Σύσταση
για
ΣΥΣΤΑΣΗ
ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
προκειμένου
να τερματιστεί
η κατάσταση
υπερβολικού
δημοσιονομικού
ελλείμματος
στην Ισπανία
ΤΟ
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ
ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας
υπόψη τη
συνθήκη για τη
λειτουργία της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης (ΣΛΕΕ),
και ιδίως το
άρθρο 126
παράγραφος 7,
Έχοντας
υπόψη τη
σύσταση της
Ευρωπαϊκής
Επιτροπής,
Εκτιμώντας
τα ακόλουθα:
(1)       Σύμφωνα
με το άρθρο 126 της
ΣΛΕΕ, τα κράτη
μέλη αποφεύγουν
τα υπερβολικά
δημοσιονομικά
ελλείμματα.
(2)       Το
Σύμφωνο
Σταθερότητας
και Ανάπτυξης
βασίζεται στον
στόχο
επίτευξης
υγιών δημοσίων
οικονομικών ως
μέσου
ενίσχυσης των
προϋποθέσεων
για σταθερότητα
των τιμών και
ισχυρή
διατηρήσιμη
ανάπτυξη, ικανή
να συμβάλει
στη δημιουργία
θέσεων
απασχόλησης.
(3)       Στις 27
Απριλίου 2009, το
Συμβούλιο
αποφάσισε,
σύμφωνα με το άρθρο
104 παράγραφος 6
της συνθήκης
για την ίδρυση
της Ευρωπαϊκής
Κοινότητας
(«ΣΕΚ»), ότι στην
Ισπανία υπήρχε
υπερβολικό
έλλειμμα και
εξέδωσε
σύσταση για τη
διόρθωση του
υπερβολικού
ελλείμματος το
αργότερο έως
το 2012, σύμφωνα με
το άρθρο 104
παράγραφος 7 ΣΕΚ
και το άρθρο 3
του κανονισμού
(ΕΚ) αριθ. 1467/97 του
Συμβουλίου,
της 7ης Ιουλίου
1997, για την
επιτάχυνση και
τη διασαφήνιση
της εφαρμογής
της
διαδικασίας
υπερβολικού
ελλείμματος.
(4)       Στις 2
Δεκεμβρίου 2009, το
Συμβούλιο
αποφάσισε,
σύμφωνα με το
άρθρο 3
παράγραφος 5
του κανονισμού
(ΕΚ) αριθ. 1467/97, ότι
είχαν ληφθεί
αποτελεσματικά
μέτρα και ότι
είχαν προκύψει
μετά την
έκδοση της
σύστασης αυτής
απρόβλεπτα αντίξοα
οικονομικά
συμβάντα με
μείζονες
αρνητικές
επιπτώσεις για
τα δημόσια
οικονομικά. Ως
εκ τούτου, το
Συμβούλιο
αποφάσισε να
εκδώσει
αναθεωρημένη
σύσταση,
δυνάμει του
άρθρου 126
παράγραφος 7
της ΣΛΕΕ, για τη
διόρθωση του
υπερβολικού
ελλείμματος το
αργότερο έως
το 2013. Για να
μειωθεί το
ονομαστικό δημοσιονομικό
έλλειμμα κάτω
από την τιμή
αναφοράς του 3%
του ΑΕΠ έως το 2013,
διατυπώθηκε η
σύσταση να
καταβληθεί
μέση ετήσια
δημοσιονομική
προσπάθεια
«άνω του 1,5% του
ΑΕΠ» κατά την
περίοδο 2010-2013. Για
τον υπολογισμό
της μέσης
ετήσιας
δημοσιονομικής
προσπάθειας λαμβάνεται
ως αφετηρία το
έλλειμμα του 2011
όπως
αναφέρεται
στις
φθινοπωρινές
προβλέψεις του
2009 των υπηρεσιών
της Επιτροπής.
Η συνολική
δημοσιονομική
προσπάθεια που
απαιτείται για
την επίτευξη
του στόχου του 3%
όσον αφορά το
ονομαστικό έλλειμμα
εντός της
προβλεπόμενης
προθεσμίας
υπολογίστηκε
εν συνεχεία με
βάση την
υπόθεση ότι θα
μειώνεται σταδιακά
το κενό
παραγωγής
μέχρι το 2015.
(5)       Στις 15
Ιουνίου 2010, η
Επιτροπή
κατέληξε στο
συμπέρασμα ότι
η Ισπανία είχε
λάβει
αποτελεσματικά
μέτρα,
συμμορφούμενη
με τη σύσταση
του Συμβουλίου
της 2ας
Δεκεμβρίου 2009
για τη μείωση
του
δημοσιονομικού
ελλείμματος κάτω
από την τιμή
αναφοράς του 3%
του ΑΕΠ, και
θεώρησε ότι
δεν ήταν
επομένως
αναγκαία καμία
περαιτέρω ενέργεια
στο πλαίσιο
της
διαδικασίας
υπερβολικού
ελλείμματος.
(6)       Σύμφωνα
με το άρθρο 3
παράγραφος 5 του
κανονισμού (ΕΚ)
αριθ. 1467/97, το
Συμβούλιο
μπορεί να αποφασίσει,
κατόπιν
συστάσεως της
Επιτροπής, να
εκδώσει
αναθεωρημένη
σύσταση
δυνάμει του
άρθρου 126 παράγραφος
7 της ΣΛΕΕ, εάν
έχουν ληφθεί
αποτελεσματικά
μέτρα και μετά
την έκδοση της
σύστασης αυτής
προκύψουν
απρόβλεπτα
αντίξοα
οικονομικά
συμβάντα με
μείζονες
αρνητικές
επιπτώσεις για
τα δημόσια
οικονομικά. Η
επέλευση
απρόβλεπτων
αντίξοων οικονομικών
συμβάντων με
μείζονες
αρνητικές επιπτώσεις
στον
προϋπολογισμό
αξιολογείται
σε σχέση με τις
οικονομικές
προβλέψεις επί
των οποίων
βασίζεται η
σύσταση του
Συμβουλίου.
(7)       Σύμφωνα
με το άρθρο 126
παράγραφος 7
της ΣΛΕΕ και το
άρθρο 3 του
κανονισμού (ΕΚ)
αριθ. 1467/97, το
Συμβούλιο υποχρεούται
να απευθύνει
συστάσεις στο
ενδιαφερόμενο
κράτος μέλος
προκειμένου να
τερματίσει την
κατάσταση του
υπερβολικού
ελλείμματος
εντός
καθορισμένου
χρονικού
διαστήματος.
Με τη σύσταση
πρέπει να
καθορίζεται
μέγιστη προθεσμία
έξι μηνών
προκειμένου το
συγκεκριμένο κράτος
μέλος να λάβει
αποτελεσματικά
μέτρα για τη διόρθωση
του υπερβολικού
ελλείμματος.
Επιπλέον, με τη
σύσταση για τη διόρθωση
του
υπερβολικού
ελλείμματος το
Συμβούλιο
πρέπει να
καλεί το
ενδιαφερόμενο
κράτος μέλος
να επιτύχει
ετήσιους
δημοσιονομικούς
στόχους οι
οποίοι, με βάση
τις προβλέψεις
στις οποίες
βασίζεται η
σύσταση,
συνεπάγονται
ελάχιστη
ετήσια
βελτίωση του
διαρθρωτικού
αποτελέσματος,
ήτοι του
κυκλικά προσαρμοσμένου
δημοσιονομικού
αποτελέσματος
εξαιρουμένων
των εκτάκτων
και λοιπών
προσωρινών
μέτρων, κατά
τουλάχιστον 0,5 %
του ΑΕΠ, ως
ενδεικτικό
ποσοστό.
(8)       Η
οικονομία,
αφού σημείωσε
σημαντική
συρρίκνωση το 2009,
όταν το
πραγματικό ΑΕΠ
μειώθηκε κατά 3,7%,
εξακολούθησε να
συρρικνώνεται
το 2010, αν και μόνο
κατά -0,1%. Η
οικονομία
επανήλθε σε
θετική
οικονομική
μεγέθυνση το 2011
(0,7%), υποστηριζόμενη
από τον
δυναμισμό των
ισπανικών
εξαγωγών, οι
οποίες
βοηθήθηκαν από
τη βελτίωση
της
ανταγωνιστικότητας
της ισπανικής
οικονομίας,
και από τη
συρρίκνωση των
εισαγωγών, η
οποία
οφειλόταν στην
ασθενή εγχώρια
ζήτηση. Ωστόσο,
σύμφωνα με την
πλέον πρόσφατη
επικαιροποίηση
από τις υπηρεσίες
της Επιτροπής
των
οικονομικών
προοπτικών της
Ισπανίας για
την περίοδο 2012-2013, η
οποία αποτελεί
επικαιροποίηση
των εαρινών
προβλέψεων του
2012 που λαμβάνει
υπόψη τα
δημοσιονομικά
μέτρα που ελήφθησαν
στο τέλος
Μαΐου 2012 σε
περιφερειακό
επίπεδο και
τις τελευταίες
οικονομικές
και
δημοσιονομικές
εξελίξεις, η
Ισπανία είναι
πιθανόν να
περιέλθει και
πάλι σε ύφεση
και να
καταγράψει
αρνητική ετήσια
οικονομική
μεγέθυνση τόσο
το 2012 όσο και το 2013.
Τόσο η
απομόχλευση
του ιδιωτικού
και του
δημόσιου τομέα
όσο και η
ευμεγέθης
ανεργία
αποτελούν
ισχυρή τροχοπέδη
για την
εγχώρια
ζήτηση.
Επιπλέον, η
εξασθένηση του
διεθνούς
περιβάλλοντος
εμποδίζει την
αντιστάθμιση
της αδυναμίας
της εγχώριας
ζήτησης από
την εξωτερική
ζήτηση, με
αποτέλεσμα τη
συρρίκνωση της
ισπανικής
οικονομίας.
(9)       Το
έλλειμμα της
γενικής
κυβέρνησης
ανήλθε σε 9,3% του
ΑΕΠ το 2010,
σημειώνοντας
μείωση σε
σχέση με το 11,2%
του 2009. Η
βελτίωση του
αποτελέσματος
του
προϋπολογισμού
οφειλόταν τόσο
σε περικοπές
των συνολικών
δαπανών όσο
και σε αύξηση
των συνολικών
εσόδων, κυρίως
κατόπιν της
λήψης μέτρων
κατά
διακριτική
ευχέρεια. Το 2011,
τα τελικά
στοιχεία για
το έλλειμμα
ήταν σημαντικά
χειρότερα από
τα
αναμενόμενα,
ήτοι 8,5% του ΑΕΠ
σε σύγκριση με
στόχο 6% του ΑΕΠ. Η
Ισπανία
ενημέρωσε την
Eurostat στις 17 Μαΐου 2012
ότι το
έλλειμμα της
γενικής
κυβέρνησης για
το 2011 ενδέχεται
να αναθεωρηθεί
προς τα άνω
κατά περίπου 0,4%
του ΑΕΠ, λόγω
νέων στοιχείων
για ορισμένους
τομείς δαπανών
των αυτόνομων
περιφερειών,
τα οποία δεν
είχαν
συμπεριληφθεί
στην
κοινοποίηση ΔΥΕ
του Μαρτίου 2012.
Τα δύο τρίτα
περίπου των
αποκλίσεων του
προϋπολογισμού
του 2011
σημειώθηκαν σε
περιφερειακό
επίπεδο, ενώ η
κεντρική
κυβέρνηση και
η κοινωνική
ασφάλιση
κατέγραψαν
πολύ
μικρότερες αποκλίσεις.
Η απόκλιση του
προϋπολογισμού
εξηγήθηκε
κυρίως ως
αποτέλεσμα των
κατώτερων από
τα αναμενόμενα
εσόδων, λόγω
της
επικράτησης
οικονομικού
περιβάλλοντος
λιγότερο
ευνοϊκού σε
σχέση με το
προβλεπόμενο
στο πρόγραμμα
σταθερότητας
του 2011 και μιας
σύνθεσης της
ανάπτυξης με
λιγότερα
φορολογικά έσοδα,
ενώ οι υπερβάσεις
των δαπανών
ήταν
περιορισμένες.
(10)     Σύμφωνα
με την
επικαιροποίηση
των εαρινών
προβλέψεων του
2012 από τις
υπηρεσίες της
Επιτροπής, το
έλλειμμα της
γενικής
κυβέρνησης
προβλέπεται να
ανέλθει σε
ποσοστό 6,3% του
ΑΕΠ το 2012, σε
σύγκριση με
αναμενόμενο
έλλειμμα 5,3% του
ΑΕΠ στο
πρόγραμμα
σταθερότητας του
2012 και στο
νομοσχέδιο για
τον
προϋπολογισμό
του 2012. Ο
τελευταίος
βασίζεται σε
μέτρα αύξησης
των εσόδων, τα
οποία
περιλαμβάνουν
κυρίως
αυξήσεις της άμεσης
φορολογίας,
όπως αλλαγές
στη φορολογία
εισοδήματος
και εταιρειών,
και φορολογική
αμνηστία. Ορισμένα
από τα μέτρα
αυτά έχουν
εξαγγελθεί ως
προσωρινά,
όπως η αύξηση
του φόρου
εισοδήματος (η
οποία
περιορίζεται
στη διετία 2012 και
2013), ή θα έχουν
εφάπαξ
επίπτωση, όπως
η αλλαγή στο
σύστημα
καταβολής του
φόρου σε
δόσεις για τη
φορολογία
εταιρειών το 2012
και η
φορολογική
αμνηστία. Το
νομοσχέδιο για
τον
προϋπολογισμό
και το
πρόγραμμα
προβλέπουν ότι
οι συνολικές
δαπάνες θα
μειωθούν ως
αποτέλεσμα μεγάλων
περικοπών τόσο
των
κεφαλαιουχικών
όσο και των
τρεχουσών
δαπανών,
μεταξύ άλλων
και με την
πραγματοποίηση
οικονομιών
στους τομείς
της
υγειονομικής
περίθαλψης και
της
εκπαίδευσης σε
περιφερειακό
επίπεδο. Η
προβλεπόμενη
απόκλιση από
τον στόχο το 2012 συνδέεται
κυρίως με την
αναμενόμενη
υστέρηση των εσόδων,
ιδίως στον
τομέα της
κοινωνικής
ασφάλισης, και
με τις
υψηλότερες
κοινωνικές
δαπάνες, λόγω
της επιδείνωσης
των
μακροοικονομικών
προοπτικών,
μιας σύνθεσης
της ανάπτυξης
με λιγότερα
φορολογικά
έσοδα και της
εντονότερης
επιδείνωσης
στην αγορά εργασίας.
Αυτή η πρόβλεψη
για τον
προϋπολογισμό
υπόκειται
ακόμη σε σημαντικούς
κινδύνους. Η
περαιτέρω
επιδείνωση της
οικονομικής
κρίσης και οι
κίνδυνοι
υλοποίησης σε
περιφερειακό
επίπεδο, λόγω
του γεγονότος
ότι πολλά
δημοσιονομικά
μέτρα θα
εφαρμοστούν
μόνο για ένα
τμήμα του έτους,
θα μπορούσαν
να επιφέρουν
ακόμη
μεγαλύτερη απόκλιση.
Η απαραίτητη
συνεχιζόμενη
επανεξισορρόπηση
της ισπανικής
οικονομίας από
μη εμπορεύσιμα
αγαθά προς
εμπορεύσιμα
ενέχει επίσης
τον κίνδυνο η
οικονομική
ανάπτυξη να
αποφέρει
λιγότερα φορολογικά
έσοδα. Τα πλέον
πρόσφατα
αριθμητικά
στοιχεία για
το δημοσιονομικό
αποτέλεσμα των
πρώτων μηνών
του 2012 υποδεικνύουν
συνέχιση της
καθοδικής
πίεσης επί των εσόδων
και
υποδηλώνουν
την ανάγκη
εφαρμογής περαιτέρω
διαρθρωτικών
μέτρων χωρίς
καθυστέρηση.
(11)     Σύμφωνα
με την
επικαιροποίηση
των εαρινών
προβλέψεων του
2012 από τις
υπηρεσίες της
Επιτροπής, με
βάση την παραδοχή
ότι οι
ασκούμενες
πολιτικές θα
παραμείνουν αμετάβλητες
και με
αναμενόμενη
μείωση του
πραγματικού
ΑΕΠ κατά 0,3% σε
σχέση με το
προηγούμενο
έτος, το δημοσιονομικό
έλλειμμα
προβλέπεται να
ανέλθει το 2013 σε 6,1%
του ΑΕΠ, σε
σύγκριση με
τον αρχικό
στόχο 3% του ΑΕΠ. Το
πρόγραμμα
σταθερότητας
του 2012 προβλέπει
σημαντική
αύξηση των
εσόδων από τη
φορολογία
παραγωγής και
εισαγωγών, η
οποία δεν
στηρίζεται
ακόμη σε
συγκεκριμένα
μέτρα και η
οποία
αναμένεται
επίσης ότι θα
αντισταθμιστεί
εν μέρει από τη
μείωση της
φορολόγησης
της εργασίας.
Το πρόγραμμα
περιλαμβάνει
επίσης – χωρίς
να έχουν
εξειδικευθεί
πλήρως μέχρι
στιγμής –
περικοπές στο
σκέλος των
δαπανών, οι
οποίες αφορούν
ιδίως τον
τομέα της
εκπαίδευσης
και της υγειονομικής
περίθαλψης σε
περιφερειακό
επίπεδο. Για το
2014 και το 2015, η
προβλεπόμενη
περαιτέρω
εξυγίανση δεν
υποστηρίζεται
ακόμη επαρκώς
από μέτρα για
την επίτευξη
του
προτεινόμενου
στόχου για το
έλλειμμα, ενώ
λίγα
συγκεκριμένα
μέτρα
περιλαμβάνονται
στο πρόγραμμα
σταθερότητας.
(12)     Η
επικαιροποίηση
των εαρινών
προβλέψεων του
2012 από τις
υπηρεσίες της
Επιτροπής
εμφανίζει το
διαρθρωτικό
έλλειμμα σε
ποσοστό 8,7%, 7,3% και 7,0%
του ΑΕΠ το 2009, το 2010 και
το 2011
αντιστοίχως.
Αναμένεται να
φθάσει ποσοστό
4,3% του ΑΕΠ το 2012.
Αυτό
συνεπάγεται
μέση
δημοσιονομική
προσπάθεια ίση
με 1,5% του ΑΕΠ
μεταξύ 2010 και 2012, η
οποία συνάδει
με την ελάχιστη
απαιτούμενη
μέση ετήσια
δημοσιονομική
προσπάθεια
«άνω του 1,5%» του
ΑΕΠ, η οποία
έχει οριστεί
από το
Συμβούλιο για
την περίοδο 2010-2013.
Με την
πραγματοποίηση
διόρθωσης λόγω
της αλλαγής
του μακροοικονομικού
σεναρίου στο
διάστημα
μεταξύ των
προβλέψεων
στις οποίες
βασίστηκαν οι
συστάσεις του
Συμβουλίου της
2ας Δεκεμβρίου 2009
και της τρέχουσας
πρόβλεψης, η
εκτιμώμενη
μέση ετήσια
δημοσιονομική
προσπάθεια
μεταξύ 2010 και 2012
είναι υψηλότερη
κατά 0,5
εκατοστιαίες
μονάδες του
ΑΕΠ. Επομένως, η
Ισπανία μέχρι
στιγμής έχει
λάβει
αποτελεσματικά
μέτρα όσον
αφορά την
πορεία για το
διαρθρωτικό
έλλειμμα έως
το 2012.
(13)     Σύμφωνα
με τις
φθινοπωρινές
προβλέψεις του
2009 των υπηρεσιών
της Επιτροπής,
στην οποία βασιζόταν
η σύσταση του
Συμβουλίου
δυνάμει του άρθρου
126 παράγραφος 7
ΣΛΕΕ της 2ας
Δεκεμβρίου 2009, η
ισπανική
οικονομία
αναμενόταν να
συρρικνωθεί
κατά 0,8% το 2010 και να
αυξηθεί κατά 1%
το 2011. Τα έτη 2012 και 2013
υπερέβαιναν
τον ορίζοντα
εκείνων των προβλέψεων,
αλλά με βάση
την υπόθεση
σταδιακής εξάλειψης
του μεγάλου
αρνητικού
κενού
παραγωγής μέχρι
το 2015, αναμενόταν
για τα έτη 2012 και 2013
μεγαλύτερη αύξηση
από ό,τι το 2011. Το
αποτέλεσμα για
το πραγματικό
ΑΕΠ του 2010 και
του 2011 ήταν
ελαφρά θετικότερο
από το
αναμενόμενο
στις
φθινοπωρινές
προβλέψεις του
2009. Παρά ταύτα, η
σύνθεση της
οικονομικής
ανάπτυξης
απέφερε
λιγότερα
φορολογικά
έσοδα από τα
αναμενόμενα,
δεδομένου ότι
η σωρευτική
συνεισφορά της
εγχώριας
ζήτησης για το 2010
και το 2011 ήταν ‑2,7
εκατοστιαίες
μονάδες του
ΑΕΠ, σε
σύγκριση με
πρόβλεψη για -1,1
εκατοστιαίες
μονάδες, λόγω
της ταχύτερης
από την
αναμενόμενη
μείωσης του
μεγέθους του τομέα
των μη
εμπορεύσιμων
αγαθών. Τα
αποτελέσματα
από την
επικαιροποίηση
των εαρινών
προβλέψεων του
2012 των υπηρεσιών
της Επιτροπής
για τα έτη 2012 και 2013
εμφανίζουν ότι
η ισπανική
οικονομία
είναι πιθανόν
να αντιμετωπίσει
σημαντικές
αντιξοότητες,
οι οποίες δεν
αναμενόταν
στις
φθινοπωρινές
προβλέψεις του
2009. Ενώ οι
φθινοπωρινές
προβλέψεις του
2009 υπέθεταν
ρυθμούς
μεγέθυνσης
πολύ πάνω από 1%
ετησίως για τα
έτη 2012 και 2013, οι
τελευταίες
προβλέψεις
υποδεικνύουν
ρυθμούς
μεγέθυνσης -1,9%
και -0,3%,
αντιστοίχως,
χωρίς μεταβολή
πολιτικής.
Επιπλέον, η
σύνθεση της
ανάπτυξης
είναι πιθανόν
να εξακολουθήσει
να επηρεάζεται
από την καθαρή
εξωτερική
ζήτηση, με αποτέλεσμα
τη συνέχιση
των αρνητικών
επιπτώσεων στα
φορολογικά
έσοδα.
(14)     Το
ακαθάριστο
δημόσιο χρέος
αυξήθηκε σε 68,5%
του ΑΕΠ το 2011 και
σύμφωνα με την
ενημέρωση των
εαρινών προβλέψεων
του 2012 από τις
υπηρεσίες της
Επιτροπής
αναμένεται να
εκτιναχθεί σε 80,9%
του ΑΕΠ το 2012 και
σε 86,8% το 2013, με βάση
το σενάριο
χωρίς μεταβολή
πολιτικής, υπερβαίνοντας
έτσι την τιμή
αναφοράς της
Συνθήκης για
όλα τα έτη. Η
αύξηση αυτή
του δείκτη
χρέους οφείλεται
κυρίως σε υψηλότερες
πληρωμές για
τόκους και σε
μικρότερη έκταση
στη δυναμική
του
πρωτογενούς
ελλείμματος. Η
προσαρμογή
αποθεμάτων-ροών
είναι
σημαντική το 2012,
συμβάλλοντας
στην αύξηση με 5,4
εκατοστιαίες
μονάδες του
ΑΕΠ, και
συνδέεται με
το πρόγραμμα
διακανονισμού των
τιμολογίων
προμηθευτών
των δημόσιων
φορέων και
άλλων εκκρεμών
πράξεων. Οι
κίνδυνοι που
σχετίζονται με
το
μακροοικονομικό
σενάριο και
τους στόχους
του
προϋπολογισμού,
καθώς και με τα
συμπληρωματικά
μέτρα
οικονομικής
διάσωσης,
ενδέχεται να
συμβάλουν σε περαιτέρω
αύξηση του
δημόσιου
χρέους.
(15)     Η
δημοσιονομική
θέση
επιδεινώθηκε
ουσιωδώς σε σύγκριση
με τον χρόνο
διαμόρφωσης
της προηγούμενης
σύστασης του
Συμβουλίου,
λόγω των
χειρότερων από
τις
αναμενόμενες
οικονομικών
προοπτικών, οι
οποίες επίσης
προβλέπουν
λιγότερα
φορολογικά
έσοδα.
Επιπλέον, η
σημαντική
συρρίκνωση της
οικονομίας
επηρεάζει την
απασχόληση και
την ανεργία με
ιδιαίτερα
αρνητικό
τρόπο. Αυτό
έχει αρνητικές
επιπτώσεις στο
σκέλος τόσο των
εσόδων όσο και
των δαπανών,
λόγω της
υστέρησης των
εισφορών
κοινωνικής
ασφάλισης και
των υψηλότερων
κοινωνικών
μεταβιβάσεων.
Αν ληφθούν
υπόψη όλοι οι
παράγοντες
αυτοί και με
δεδομένη ιδίως
την αισθητή
επιδείνωση των
δημοσιονομικών
προοπτικών από
τη στιγμή της
έκδοσης της
αρχικής
σύστασης του
Συμβουλίου
δυνάμει του
άρθρου 126
παράγραφος 7
ΣΛΕΕ,
δικαιολογείται
παράταση κατά
ένα επιπλέον
έτος για τη
διόρθωση του
υπερβολικού
ελλείμματος.
(16)     Για
την έγκριση
παράτασης ενός
έτους για τη
διόρθωση του
υπερβολικού
ελλείμματος απαιτείται
η επίτευξη
ενδιάμεσων
στόχων για ονομαστικό
έλλειμμα ίσο
με 6,3% του ΑΕΠ για
το 2012, 4,5% του ΑΕΠ για
το 2013 και 2,8% του ΑΕΠ
για το 2014. Βάσει
της
επικαιροποίησης
των εαρινών
προβλέψεων του
2012 από τις
υπηρεσίες της
Επιτροπής, η υποκείμενη
απαιτούμενη
βελτίωση του
διαρθρωτικού
δημοσιονομικού
αποτελέσματος
που προκύπτει
από αυτούς
τους
ονομαστικούς
στόχους είναι
ίση με 2,7% του ΑΕΠ
το 2012, 2,5% του ΑΕΠ το 2013
και 1,9% του ΑΕΠ το
2014. Με δεδομένα
τα πολύ
πρόσφατα
απολογιστικά
δημοσιονομικά
στοιχεία για
τους πρώτους μήνες
του 2012, θα χρειαστεί
να ληφθούν
συμπληρωματικά
μέτρα για την επίτευξη
του στόχου για
το έλλειμμα το
2012. Η κατάσταση
θα πρέπει να
παρακολουθείται
στενά και θα
πρέπει να
ληφθούν
εγκαίρως
περαιτέρω
διορθωτικά μέτρα,
εάν σημειωθούν
και άλλες
αποκλίσεις.
(17)     Λόγω
της σοβαρής
πίεσης των
αγορών στο
ισπανικό
κρατικό χρέος,
είναι ανάγκη
να στηριχθεί η
αξιοπιστία της
προσπάθειας
εξυγίανσης με
την έγκριση
του
εξαγγελθέντος
πολυετούς
σχεδίου
προϋπολογισμού
για τη διετία 2013-14
έως το τέλος
Ιουλίου 2012. Αυτό
θα απαιτήσει
λεπτομερή
εξειδίκευση
όλων των
διαρθρωτικών
μέτρων που
είναι αναγκαία
για την
επίτευξη των
στόχων του προϋπολογισμού
το 2013 και το 2014 και
επίσπευση της
μείωσης του
ελλείμματος,
εάν οι
οικονομικές ή
οι δημοσιονομικές
συνθήκες
αποδειχθούν
καλύτερες από
τις αναμενόμενες
επί του
παρόντος. Η
σημασία της
έγκαιρης λήψης
μέτρων στο
θέμα αυτό για
την αποτροπή
του κινδύνου
μελλοντικών
αποκλίσεων
δικαιολογεί τη
συντομότερη,
τρίμηνη,
προθεσμία για
τη λήψη αποτελεσματικών
μέτρων.
(18)     Στις 10
Ιουλίου, το
Συμβούλιο
εξέδωσε ειδικές
ανά χώρα συστάσεις
για την
Ισπανία, εκ των
οποίων η πρώτη
βασιζόταν, μεταξύ
άλλων, στην
αξιολόγηση του
εθνικού προγράμματος
μεταρρυθμίσεων
της Ισπανίας
και του
προγράμματος σταθερότητας
της Ισπανίας
για την
περίοδο 2012-2015. Η σύσταση
αυτή ζητεί αυστηρή
εφαρμογή του
νόμου περί
σταθερότητας
του προϋπολογισμού
και θέσπιση
αυστηρών
δημοσιονομικών
μέτρων σε
περιφερειακό
επίπεδο. Αυτό
θα μετρίαζε
τους κινδύνους
απόκλισης σε
περιφερειακό επίπεδο. Δεδομένου
του
αποκεντρωμένου
χαρακτήρα των
δημόσιων
οικονομικών
της Ισπανίας,
απαιτείται
ισχυρό
δημοσιονομικό
και θεσμικό
πλαίσιο. Το
πλαίσιο αυτό
θα μπορούσε να
ενισχυθεί
επίσης με τη
δημιουργία
ανεξάρτητου
δημοσιονομικού
ιδρύματος, το
οποίο θα προσφέρει
ανάλυση και
συμβουλές και
θα
παρακολουθεί τη
δημοσιονομική
πολιτική.
Δεδομένου του
πρόσφατου
κακού ιστορικού
τους, η
δημοσιονομική
συμμόρφωση εκ
μέρους των
περιφερειακών
κυβερνήσεων,
από κοινού με
τη μεγαλύτερη
ευαισθησία των
εσόδων στη
συνεχιζόμενη διαρθρωτική
προσαρμογή, η
αβέβαιη
επίπτωση στα
έσοδα της
φορολογικής
αμνηστίας και
οι δυνητικές
περαιτέρω
πράξεις
οικονομικής
διάσωσης,
αποτελούν
κινδύνους για
τη
δημοσιονομική
στρατηγική.
(19)     Παράλληλα
με την τακτική
επανεξέταση
του προγράμματος
ανακεφαλαιοποίησης
του
χρηματοπιστωτικού
τομέα της
Ισπανίας, το
οποίο αναφέρεται
στη δήλωση της
συνόδου
κορυφής της
ευρωζώνης της
29ης Ιουνίου 2012, η
παρακολούθηση
της προόδου
εφαρμογής των
δεσμεύσεων της
χώρας στο
πλαίσιο της
διαδικασίας
υπερβολικού
ελλείμματος θα
πραγματοποιείται
ανά τρίμηνο,
(20)     Η
Ισπανία πληροί
τις προϋποθέσεις
για την
παράταση της
προθεσμίας για
τη διόρθωση
του
υπερβολικού
ελλείμματος
της γενικής
κυβέρνησης όπως
ορίζεται στο
άρθρο 3 παράγραφος
5 του κανονισμού
(ΕΚ) αριθ. 1467/97 για
την επιτάχυνση
και τη
διασαφήνιση της
εφαρμογής της
διαδικασίας
υπερβολικού
ελλείμματος,
ΕΞΕΔΩΣΕ
ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ
ΣΥΣΤΑΣΗ:
(1)
Οι
ισπανικές
αρχές
καλούνται να
θέσουν τέρμα
στην τρέχουσα
κατάσταση
υπερβολικού
ελλείμματος μέχρι
το 2014.
(2)
Οι
ισπανικές
αρχές πρέπει
να υλοποιήσουν
βελτίωση του
διαρθρωτικού
αποτελέσματος
κατά 2,7% του ΑΕΠ
το 2012, 2,5% του ΑΕΠ το 2013
και 1,9% του ΑΕΠ το
2014, προκειμένου
να μειωθεί το
ονομαστικό
δημοσιονομικό
έλλειμμα κάτω
της τιμής
αναφοράς 3% του
ΑΕΠ μέχρι το 2014,
βάσει της
επικαιροποίησης
των εαρινών
προβλέψεων του
2012 από τις
υπηρεσίες της
Επιτροπής. Οι
ονομαστικοί
στόχοι για το
έλλειμμα
πρέπει να είναι
6,3% του ΑΕΠ για το
2012, 4,5% του ΑΕΠ για
το 2013 και 2,8% του ΑΕΠ
για το 2014.
(3)
Οι
ισπανικές
αρχές πρέπει
να εφαρμόσουν
τα μέτρα που
εγκρίθηκαν με
τον
προϋπολογισμό
του 2012 και με τα
σχέδια
επανεξισορρόπησης
των Αυτόνομων
Κοινοτήτων και
να θεσπίσουν το
εξαγγελθέν
πολυετές
σχέδιο
προϋπολογισμού
για τη διετία 2013-14
μέχρι το τέλος
Ιουλίου 2012,
συμπεριλαμβανομένης
της
μεσοπρόθεσμης
δημοσιονομικής
στρατηγικής, η
οποία θα
εξειδικεύει
πλήρως τα διαρθρωτικά
μέτρα που
είναι αναγκαία
για την
επίτευξη της
διόρθωσης του
υπερβολικού
ελλείμματος
μέχρι το 2014. Ενόψει
των πρόσφατων
απολογιστικών
δημοσιονομικών
στοιχείων για
τους πρώτους
μήνες του 2012,
πρέπει να
εγκρίνουν
χωρίς
καθυστέρηση
συμπληρωματικά
μέτρα το 2012, για
να
διασφαλιστεί η
εκπλήρωση των
δημοσιονομικών
σχεδίων για το
2012. Πρέπει να
είναι σε
ετοιμότητα να
εγκρίνουν
περαιτέρω
μέτρα εάν
επαληθευθούν οι
κίνδυνοι για
τα
δημοσιονομικά
σχέδια. Πρέπει
να επιταχύνουν
τη μείωση του
ελλείμματος το
2013 και το 2014, εάν η
οικονομική ή η
δημοσιονομική
κατάσταση αποδειχθεί
καλύτερη του
σήμερα
αναμενομένου.
(4)
Το
Συμβούλιο
ορίζει προθεσμία
3 μηνών για τη
λήψη
αποτελεσματικών
μέτρων από την
ισπανική
κυβέρνηση και,
σύμφωνα με το
άρθρο 3
παράγραφος 4α
του κανονισμού
(ΕΚ) αριθ. 1467/97 του
Συμβουλίου,
και για την
υποβολή αναλυτικής
έκθεσης
σχετικά με τη
στρατηγική
εξυγίανσης που
προβλέπεται
για την
επίτευξη των
στόχων.
Πέραν
της έκθεσης
που
προβλέπεται
στη σύσταση αριθ.
4 και παράλληλα
με το
πρόγραμμα
ανακεφαλαιοποίησης
του
χρηματοπιστωτικού
τομέα που
αναφέρεται στη
δήλωση της
συνόδου
κορυφής της
ευρωζώνης της
29ης Ιουνίου 2012, οι
ισπανικές
αρχές πρέπει
να υποβάλλουν έκθεση
για την πρόοδο
που
σημειώνεται
στην εφαρμογή
των παρουσών
συστάσεων ανά
τρίμηνο, αλλά
και να περιλαμβάνουν
σχετικό
χωριστό
κεφάλαιο στα
προγράμματα
σταθερότητας
τα οποία θα
καταρτιστούν
μέχρι το 2015.
Επιπλέον,
οι ισπανικές
αρχές πρέπει
να εφαρμόσουν
αυστηρά τις
νέες διατάξεις
του νόμου περί
σταθερότητας
του
προϋπολογισμού
που αφορούν τη
διαφάνεια και
τον έλεγχο της
εκτέλεσης του
προϋπολογισμού.
Σύμφωνα με τις
ειδικές κατά
χώρα συστάσεις
στο πλαίσιο
του Ευρωπαϊκού
Εξαμήνου, το
Συμβούλιο
ζητεί επίσης
από την
Ισπανία να
ιδρύσει
ανεξάρτητο
δημοσιονομικό
ίδρυμα για την
παροχή
αναλύσεων και
συμβουλών και
για την
παρακολούθηση
της
δημοσιονομικής
πολιτικής, να
προσηλωθεί
στον εκτελεστό
χαρακτήρα του
μεσοπρόθεσμου
δημοσιονομικού
πλαισίου της,
καθώς επίσης
να
παρακολουθεί
με προσοχή την
τήρηση των δημοσιονομικών
στόχων στις
διάφορες
βαθμίδες της
γενικής
κυβέρνησης
καθ' όλη τη
διάρκεια του
έτους. Η
παρούσα
σύσταση απευθύνεται
στο Βασίλειο
της Ισπανίας.
Βρυξέλλες,
[…]
                                                                       Για
το Συμβούλιο
                                                                       Ο
Πρόεδρος


title: Σύσταση της Επιτροπής, της 30ής Μαΐου 2008 , για μέτρα περιορισμού των κινδύνων από τις ουσίες: ψευδάργυρος, χλωριούχος ψευδάργυρος, διστεατικός ψευδάργυρος [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2008) 2329] (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

text:
               19.6.2008

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 160/36

      ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

   της 30ής Μαΐου 2008
   για μέτρα περιορισμού των κινδύνων από τις ουσίες: ψευδάργυρος, χλωριούχος ψευδάργυρος, διστεατικός ψευδάργυρος
   [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2008) 2329]
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   (2008/464/ΕΚ)
   Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,
   τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 793/93 του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 1993, για την αξιολόγηση και τον έλεγχο των κινδύνων από τις υπάρχουσες ουσίες (1), και ιδίως το άρθρο 11 παράγραφος 2,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 793/93, οι κατωτέρω ουσίες χαρακτηρίστηκαν ως ουσίες προς αξιολόγηση κατά προτεραιότητα σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2268/95 της Επιτροπής, της 27ης Σεπτεμβρίου 1995, για το δεύτερο πίνακα ουσιών προτεραιότητας που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 793/93 (2):

                           —

                           ψευδάργυρος,

                           —

                           χλωριούχος ψευδάργυρος,

                           —

                           διστεατικός ψευδάργυρος.

               (2)

               Το κράτος μέλος που είχε οριστεί ως εισηγητής κατ’ εφαρμογή του ανωτέρω κανονισμού της Επιτροπής, ολοκλήρωσε τις δραστηριότητες αξιολόγησης των κινδύνων για τον άνθρωπο και το περιβάλλον ως προς τις συγκεκριμένες ουσίες, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1488/94 της Επιτροπής, της 28ης Ιουνίου 1994, για τον καθορισμό των αρχών αξιολόγησης των κινδύνων για τον άνθρωπο και το περιβάλλον από τις υπάρχουσες ουσίες (3) και πρότεινε στρατηγική για τον περιορισμό των κινδύνων σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 793/93.

               (3)

               Ζητήθηκε και διατυπώθηκε η γνώμη της επιστημονικής επιτροπής για την τοξικότητα, την οικοτοξικότητα και το περιβάλλον (ΕΕΤΟΠ) και της επιστημονικής επιτροπής για την υγεία και τους περιβαλλοντικούς κινδύνους (ΕΕΥΠΚ) σχετικά με τις αξιολογήσεις των κινδύνων που διενεργήθηκαν από το κράτος μέλος εισηγητή. Οι σχετικές γνωμοδοτήσεις δημοσιεύθηκαν στον δικτυακό τόπο των εν λόγω επιστημονικών επιτροπών.

               (4)

               Τα αποτελέσματα της αξιολόγησης των κινδύνων, καθώς και τα περαιτέρω αποτελέσματα των στρατηγικών περιορισμού των κινδύνων εκτίθενται στην αντίστοιχη ανακοίνωση της Επιτροπής (4).

               (5)

               Με βάση την αξιολόγηση αυτή, ενδείκνυται να διατυπωθούν συστάσεις για μέτρα περιορισμού των κινδύνων από τις ουσίες που καλύπτονται από την παρούσα σύσταση και την ανακοίνωση.

               (6)

               Τα μέτρα περιορισμού των κινδύνων τα οποία προβλέπονται στην παρούσα σύσταση είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής που έχει συσταθεί βάσει του άρθρου 15 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 793/93,

         ΣΥΝΙΣΤΑ:
   ΤΜΗΜΑ 1
   ΨΕΥΔΑΡΓΥΡΟΣ

         (αριθ. CAS 7440-66-6, αριθ. Einecs 231-175-3)

   ΧΛΩΡΙΟΥΧΟΣ ΨΕΥΔΑΡΓΥΡΟΣ

         (αριθ. CAS 7646-85-7, αριθ. Einecs 231-592-0)

   ΔΙΣΤΕΑΤΙΚΟΣ ΨΕΥΔΑΡΓΥΡΟΣ

         (αριθ. CAS 557-05-1 και 91051-01-3, αριθ. Einecs 209-151-9 και 293-049-4)

   Μέτρα περιορισμού των κινδύνων για το περιβάλλον (1, 2, 3, 4, 5)

               1.

               Για τις λεκάνες απορροής όπου οι εκπομπές ψευδαργύρου ενδέχεται να δημιουργούν κίνδυνο, τα αντίστοιχα κράτη μέλη θα πρέπει να καθορίσουν ποιοτικά πρότυπα για το περιβάλλον (εφεξής «ΠΠΠ»). Τα εθνικά μέτρα περιορισμού της ρύπανσης για την επίτευξη των εν λόγω ΠΠΠ το 2015 θα πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στα σχέδια διαχείρισης λεκάνης απορροής, σύμφωνα με τις διατάξεις της οδηγίας 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5).

               2.

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διαβιβάσουν στην Επιτροπή πληροφορίες σχετικά με τη συμβολή των πηγών ψευδαργύρου και της πορείας του στο υδάτινο περιβάλλον, τα πιθανά μέτρα ελέγχου και τα επίπεδα του ψευδαργύρου στο υδάτινο περιβάλλον, ώστε να εξεταστεί το ενδεχόμενο να συμπεριληφθεί ο ψευδάργυρος στην επόμενη αναθεώρηση του παραρτήματος Χ της οδηγίας 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

               3.

               Οι αρμόδιες αρχές των ενδιαφερομένων κρατών μελών θα πρέπει να καθορίζουν, στις άδειες που εκδίδουν δυνάμει της οδηγίας 2008/1/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6), όρους, οριακές τιμές εκπομπών ή ισοδύναμες παραμέτρους ή τεχνικά μέτρα για τον ψευδάργυρο και τις ενώσεις του, ώστε οι αντίστοιχες εγκαταστάσεις να λειτουργούν σύμφωνα με τις Βέλτιστες Διαθέσιμες Τεχνικές (εφεξής «ΒΔΤ»), λαμβάνοντας υπόψη τα τεχνικά χαρακτηριστικά των εν λόγω εγκαταστάσεων, τη γεωγραφική θέση τους και τις τοπικές περιβαλλοντικές συνθήκες.

               4.

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να παρακολουθούν επισταμένως την εφαρμογή των ΒΔΤ που καλύπτουν τον ψευδάργυρο και τις ενώσεις του και να αναφέρουν κάθε σημαντική εξέλιξη στην Επιτροπή, στο πλαίσιο της ανταλλαγής πληροφοριών για τις ΒΔΤ.

               5.

               Εφόσον είναι απαραίτητο, θα πρέπει να ελέγχονται με εθνικούς κανόνες οι τοπικές εκπομπές στο περιβάλλον, ώστε να εξασφαλίζεται ότι δεν υπάρχει κίνδυνος για το περιβάλλον.

         ΤΜΗΜΑ 2
   ΑΠΟΔΕΚΤΕΣ

               6.

               Η παρούσα σύσταση απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 30 Μαΐου 2008.

            Για την Επιτροπή

         Σταύρος ΔΉΜΑΣ

            Μέλος της Επιτροπής

      (1)  ΕΕ L 84 της 5.4.1993, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1882/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 284 της 31.10.2003, σ. 1).

      (2)  ΕΕ L 231 της 28.9.1995, σ. 18.

      (3)  ΕΕ L 161 της 29.6.1994, σ. 3.

      (4)  ΕΕ C 154 της 19.6.2008, σ. 1.

      (5)  ΕΕ L 327 της 22.12.2000, σ. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2008/32/ΕΚ (ΕΕ L 81 της 20.3.2008, σ. 60).

      (6)  ΕΕ L 24 της 29.1.2008, σ. 8.


				|

		52012DC0308

			Σύσταση ΣΥΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Κύπρου για το 2012 και την έκδοση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας της Κύπρου για την περίοδο 2012-2015 /* COM/2012/0308 final */

			   	Σύσταση
ΣΥΣΤΑΣΗΣ
ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
σχετικά
με το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
της Κύπρου για
το 2012
και την έκδοση
γνώμης του
Συμβουλίου
σχετικά με το
πρόγραμμα
σταθερότητας
της Κύπρου για
την περίοδο 2012-2015
ΤΟ
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ
ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας
υπόψη τη
Συνθήκη για τη
λειτουργία της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης, και
ιδίως το άρθρο 121
παράγραφος 2
και το άρθρο 148
παράγραφος 4,
Έχοντας
υπόψη τον
κανονισμό (ΕΚ)
αριθ. 1466/97 του
Συμβουλίου,
της 7ης Ιουλίου
1997, για την
ενίσχυση της
εποπτείας της
δημοσιονομικής
κατάστασης και
την εποπτεία
και το συντονισμό
των
οικονομικών
πολιτικών[1],
και ιδίως το
άρθρο 5
παράγραφος 2,
Έχοντας
υπόψη τον
κανονισμό (ΕΕ)
αριθ. 1176/2011 του
Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου
και του
Συμβουλίου,
της 16ης Νοεμβρίου
2011, σχετικά με
την πρόληψη
και διόρθωση
των
μακροοικονομικών
ανισορροπιών[2],
και ιδίως το
άρθρο 6
παράγραφος 1,
Έχοντας
υπόψη τη
σύσταση της
Ευρωπαϊκής
Επιτροπής[3],
Έχοντας
υπόψη τη γνώμη
του Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου[4],
Έχοντας
υπόψη τα
συμπεράσματα
του Ευρωπαϊκού
Συμβουλίου,
Έχοντας
υπόψη τη γνώμη
της Επιτροπής
Απασχόλησης,
Μετά από
διαβούλευση με
την Οικονομική
και Δημοσιονομική
Επιτροπή,
Εκτιμώντας
τα ακόλουθα:
(1)       Στις 26
Μαρτίου 2010, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
συμφώνησε με
την πρόταση
της Ευρωπαϊκής
Επιτροπής για
την δρομολόγηση
της
στρατηγικής
για την Ευρώπη
2020, μιας νέας
στρατηγικής
για την
ανάπτυξη και
την
απασχόληση, η
οποία,
βασιζόμενη στο
μεγαλύτερο
συντονισμό των
οικονομικών
πολιτικών, θα
εστιαστεί σε
νευραλγικούς
τομείς στους
οποίους
απαιτείται
δράση ώστε να ενισχυθεί
το δυναμικό
διατηρήσιμης
ανάπτυξης και
ανταγωνιστικότητας
της Ευρώπης.
(2)       Στις 13
Ιουλίου 2010, το
Συμβούλιο
εξέδωσε
σύσταση σχετικά
με τους
γενικούς
προσανατολισμούς
της οικονομικής
πολιτικής των
κρατών μελών
και της Ένωσης
(2010 έως 2014) και στις 21
Οκτωβρίου 2010
εξέδωσε
απόφαση
σχετικά με τις
κατευθυντήριες
γραμμές των
πολιτικών
απασχόλησης
των κρατών
μελών[5],
οι οποίες από
κοινού
αποτελούν τις
«ολοκληρωμένες
κατευθυντήριες
γραμμές». Τα
κράτη μέλη
κλήθηκαν να
λάβουν υπόψη
τις
ολοκληρωμένες
κατευθυντήριες
γραμμές στις
οικονομικές
τους πολιτικές
και στις
πολιτικές τους
για την
απασχόληση.
(3)       Στις 12
Ιουλίου 2011, το
Συμβούλιο
εξέδωσε
σύσταση σχετικά
με το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
της Κύπρου για
το 2011 και εξέδωσε
γνώμη σχετικά
με το επικαιροποιημένο
πρόγραμμα
σταθερότητας
της Κύπρου για
την περίοδο 2011-2014.
(4)       Στις 23
Νοεμβρίου 2011, η
Επιτροπή
εξέδωσε τη
δεύτερη Ετήσια
Επισκόπηση της
Ανάπτυξης που
σηματοδοτεί την
έναρξη του
δεύτερου
Ευρωπαϊκού
Εξαμήνου εκ των
προτέρων και
ολοκληρωμένου
συντονισμού
πολιτικής, το
οποίο
εδράζεται στη
στρατηγική
«Ευρώπη 2020». Στις 14
Φεβρουαρίου 2012, η
Επιτροπή,
βάσει του
κανονισμού (ΕΕ)
1176/2011, εξέδωσε την
έκθεση για τον
μηχανισμό
επαγρύπνησης[6],
στην οποία
προσδιόρισε
την Κύπρο ως
ένα από τα κράτη
μέλη για τα
οποία
επρόκειτο να
διεξαχθεί
εμπεριστατωμένη
επισκόπηση.
(5)       Στις 2
Μαρτίου 2012, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
ενέκρινε τις
προτεραιότητες
για την
εξασφάλιση
χρηματοπιστωτικής
σταθερότητας,
δημοσιονομικής
εξυγίανσης και
μέτρων για την
τόνωση της
ανάπτυξης. Το Συμβούλιο
υπογράμμισε
την ανάγκη να
επιδιωχθεί διαφοροποιημένη
δημοσιονομική
εξυγίανση που
θα ευνοεί την
ανάπτυξη, να
αποκατασταθούν
οι κανονικές
συνθήκες
δανεισμού στην
οικονομία, να
προωθηθούν η
ανάπτυξη και η
ανταγωνιστικότητα,
να καταπολεμηθούν
η ανεργία και
οι κοινωνικές
επιπτώσεις της
κρίσης και να εκσυγχρονιστεί
η δημόσια
διοίκηση.
(6)       Στις 2
Μαρτίου 2012, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
κάλεσε επίσης
τα κράτη μέλη
που
συμμετέχουν
στο Σύμφωνο
για το Ευρώ+ να
υποβάλουν
εγκαίρως τις
δεσμεύσεις τους,
προκειμένου να
περιληφθούν
στα αντίστοιχα
προγράμματα
σταθερότητας ή
σύγκλισης και
στα εθνικά
τους προγράμματα
μεταρρυθμίσεων.
(7)       Στις 7
Μαΐου 2012, η
Κύπρος υπέβαλε
το εθνικό της
πρόγραμμα
σταθερότητας
που καλύπτει
την περίοδο 2012-2015
και, στις 10 Μαΐου
2012, το εθνικό της
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
για το 2012. Προκειμένου
να ληφθεί
υπόψη η
διασύνδεσή
τους, τα προγράμματα
αυτά
αξιολογήθηκαν
ταυτοχρόνως. Η
Επιτροπή
αξιολόγησε
επίσης, σε
εμπεριστατωμένη
επισκόπηση
βάσει του
άρθρου 5 του
κανονισμού (ΕΕ)
αριθ. 1176/2011, εάν η
Κύπρος
επηρεάζεται
από
μακροοικονομικές
ανισορροπίες.
Η Επιτροπή, στο
πλαίσιο της
εμπεριστατωμένης
επισκόπησης
που διενήργησε[7],
κατέληξε στο
συμπέρασμα ότι
η Κύπρος
αντιμετωπίζει
εσωτερική
ανισορροπία, η
οποία
οφείλεται στον
τραπεζικό
τομέα της και
στο χρέος του
επιχειρηματικού
της τομέα,
καθώς και
εσωτερική και
εξωτερική
ανισορροπία
στη δημοσιονομική
της δυναμική
και την
ανταγωνιστικότητα,
αν και όχι
υπερβολική.
(8)       Βάσει
της
αξιολόγησης
του
επικαιροποιημένου
προγράμματος
σταθερότητας
για το 2012 σύμφωνα
με τον
κανονισμό (ΕΚ)
αριθ. 1466/97 του
Συμβουλίου, το
Συμβούλιο
είναι της
γνώμης ότι το
μακροοικονομικό
σενάριο, στο
οποίο
στηρίζονται οι
δημοσιονομικές
προβολές στο
πρόγραμμα
σταθερότητας,
φαίνεται
αισιόδοξο όσον
αφορά την
περίοδο 2012-2014.
Μολονότι
περιλαμβάνει
σημαντική
αναθεώρηση
προς τα κάτω
στην
οικονομική
προοπτική, το
μακροοικονομικό
σενάριο, στο
οποίο
βασίζονται οι
δημοσιονομικές
προβλέψεις του
προγράμματος,
εξακολουθεί να
ενέχει
κινδύνους
υπερεκτίμησης,
ιδίως όσον
αφορά την
εξέλιξη της εγχώριας
ζήτησης κατά
την περίοδο 2012-2013.
Σύμφωνα με το πρόγραμμα,
στόχος της
δημοσιονομικής
στρατηγικής
είναι να
διορθωθεί το
υπερβολικό
έλλειμμα έως το
2012, να επιτευχθεί
ο
μεσοπρόθεσμος
δημοσιονομικός
στόχος (ΜΔΣ) έως
το 2014 και να
διατηρηθεί ο
ΜΔΣ το 2015. Το
πρόγραμμα
επιβεβαιώνει
τον
προηγούμενο ΜΔΣ
για επίτευξη
ισοσκελισμένου
προϋπολογισμού
σε
διαρθρωτικούς
όρους, ο οποίος
ανταποκρίνεται
επαρκώς στις
απαιτήσεις του
Συμφώνου
Σταθερότητας
και Ανάπτυξης.
Η
προγραμματιζόμενη
διόρθωση του
υπερβολικού ελλείμματος
είναι σύμφωνη
με την
προθεσμία που
τέθηκε στη
σύσταση που
απηύθυνε το
Συμβούλιο στις
13 Ιουλίου 2010 στο
πλαίσιο της
διαδικασίας
υπερβολικού
ελλείμματος.
Βάσει (του νέου
υπολογισμού)
του διαρθρωτικού
ελλείμματος[8], η
μέση ετήσια
δημοσιονομική
προσπάθεια
ύψους 1,5% του ΑΕΠ
που έχει
προγραμματιστεί
για την
περίοδο 2011-2012
είναι ίση με
την προσπάθεια
που συνέστησε
το Συμβούλιο. Η
προβλεπόμενη
πρόοδος για
την επίτευξη
του ΜΔΣ το 2013
είναι επαρκής
δεδομένου ότι
υπερβαίνει την
τιμή αναφοράς 0,5 %
του ΑΕΠ που
καθορίζεται
στο Σύμφωνο
Σταθερότητας
και Ανάπτυξης,
σύμφωνα τόσο
με τις εαρινές
προβλέψεις του
2012 της Επιτροπής
όσο και με το
πρόγραμμα. Ο ρυθμός
αύξησης των
δημοσίων
δαπανών,
λαμβανομένων υπόψη
των μέτρων
διακριτικής
ευχέρειας στο
σκέλος των εσόδων,
είναι σύμφωνος
με την τιμή
αναφοράς για
τις δαπάνες
που προβλέπει
το Σύμφωνο
Σταθερότητας και
Ανάπτυξης το 2013-2014,
αλλά όχι το 2015. Οι
δημοσιονομικοί
στόχοι του
προγράμματος
συνοδεύονται
από κινδύνους,
οι οποίοι
οφείλονται στο
γεγονός ότι το
μακροοικονομικό
σενάριο για το
2012-2014 εμφανίζεται
αισιόδοξο, ενώ
η
προγραμματιζόμενη
προσπάθεια
εξυγίανσης το 2013
βασίζεται εν
μέρει σε μέτρα
που δεν προσδιορίζονται
πλήρως.
Σύμφωνα με το
πρόγραμμα, ο
λόγος δημόσιου
χρέους προς
ΑΕΠ, πρόκειται
να αυξηθεί σε 72,1%
το 2012, έναντι 71,6% το
2011, προτού
υποχωρήσει
σταδιακά στο 65,4%
το 2015. Όσον αφορά
την τιμή
αναφοράς για
τη μείωση του
χρέους που
προβλέπει το
Σύμφωνο
Σταθερότητας και
Ανάπτυξης, η
Κύπρος θα
βρίσκεται σε
μεταβατική
περίοδο κατά
τα έτη 2013-2015, και τα
σχέδια που
περιλαμβάνει
το πρόγραμμα
αναμένεται να
εξασφαλίσουν
επαρκή πρόοδο
προς την κατεύθυνση
της
συμμόρφωσης με
την εν λόγω
τιμή αναφοράς.
Ωστόσο,
υπάρχουν
ορισμένοι
κίνδυνοι σχετιζόμενοι
με αυτή την
πρόβλεψη, οι
οποίοι αφορούν
ενδεχόμενα μέτρα
διάσωσης
χρηματοπιστωτικών
οργανισμών.
(9)       Η
φορολογική
διοίκηση είναι
αναποτελεσματική,
δεδομένου ότι
στην Κύπρο οι
διοικητικές
δαπάνες είναι
πολύ υψηλές εν
σχέσει προς τα
έσοδα που εισπράττονται.
Οι φόροι που
εισπράττονται
είναι σχετικά
περιορισμένοι.
Ιδίως οι
δαπάνες της
φορολογικής
διοίκησης ως
ποσοστό του
ΑΕΠ και οι
διοικητικές
δαπάνες εν
σχέσει προς
την καθαρή
είσπραξη
εσόδων είναι
υψηλές και
παρουσιάζουν
αυξητικές
τάσεις. Είναι
αναγκαία η
λήψη μέτρων
για την
ενθάρρυνση της
απομάκρυνσης
από την άτυπη/λαθραία
εργασία και
για την πάταξη
της φοροδιαφυγής.
Επιπλέον,
πρέπει να
ενισχυθούν οι
πρωτοβουλίες
για την αύξηση
της
αποτελεσματικότητας
της είσπραξης
φόρων.
(10)     Λόγω
της ευρύτητας
της έκθεσης
των τραπεζικών
οργανισμών της
Κύπρου στην
ελληνική οικονομία,
η απόδοση των
περιουσιακών
στοιχείων, η
κερδοφορία και
τα αποθέματα
ρευστότητας
των τραπεζών
επηρεάστηκαν
αρνητικά από
την
αναδιάρθρωση του
ελληνικού
δημόσιου
χρέους, και από
την αύξηση των
μη
εξυπηρετούμενων
δανείων που
χορηγήθηκαν σε
έλληνες δανειολήπτες.
Το συνολικό
άνοιγμα
ολόκληρου του
κυπριακού
τραπεζικού
τομέα στην
Ελλάδα είναι
πολύ υψηλό.
Στις 14
Δεκεμβρίου 2011, η
κυπριακή Βουλή
ενέκρινε δύο
νομοσχέδια για
την ενίσχυση
της
ανθεκτικότητας
του
χρηματοπιστωτικού
συστήματος
έναντι
τραπεζικών
κρίσεων.
Ωστόσο, μέχρι
στιγμής δεν
έχει σημειωθεί
ικανοποιητική
πρόοδος όσον
αφορά την
ενίσχυση της εποπτείας
των συνεταιριστικών
πιστωτικών
οργανισμών, οι
οποίοι
κατέχουν
περίπου το 40% του
συνόλου των
εγχώριων καταθέσεων.
(11)     Η
Κύπρος
αντιμετωπίζει
προκλήσεις
όσον αφορά τη
διασφάλιση της
μακροπρόθεσμης
διατηρησιμότητας
των δημόσιων
οικονομικών,
ιδίως στον
τομέα των
συντάξεων. Η
Κύπρος έθεσε
σε εφαρμογή
δύο σημαντικά
διαρθρωτικά
μέτρα για τη
μεταρρύθμιση
του
συνταξιοδοτικού
συστήματος.
Ωστόσο,
μολονότι τα
μέτρα που
λαμβάνονται
είναι
κατάλληλα και
αξιόπιστα, η
απόκριση της
Κύπρου δεν
είναι αρκετά
φιλόδοξη ώστε
να
εξασφαλισθεί
διατηρησιμότητα
και επάρκεια,
και να
καταστεί
δικαιότερο το
σύστημα σε περισσότερο
μακροπρόθεσμη
βάση.
Εξακολουθούν
να χρειάζονται
μέτρα για να
διατηρηθεί η
απασχολησιμότητα
των εργαζομένων
εντός των
επιχειρήσεων
και για να
στηριχθεί η
αύξηση της
πραγματικής
ηλικίας
συνταξιοδότησης.
Όσον αφορά τη
φτώχεια των
ηλικιωμένων, η
Κύπρος μόνον
εν μέρει έχει
αντιμετωπίσει
το υψηλό ποσοστό
ηλικιωμένων
που
κινδυνεύουν
από τη φτώχεια.
Τα μέτρα που
έλαβε δεν
φαίνεται να
αρκούν για να
βελτιώσουν τη
βραχυπρόθεσμη
επάρκεια
εισοδήματος
για τους συνταξιούχους
που
κινδυνεύουν
από τη φτώχεια.
(12)     Η
ανισότητα και
η έλλειψη
αποτελεσματικότητας
στον τομέα της
ιατροφαρμακευτικής
περίθαλψης δεν
έχουν
αντιμετωπιστεί
κατά τρόπο
ουσιαστικό.
Παρά τη
σύσταση που
απευθύνθηκε
πέρυσι, δεν
έχει υποβληθεί
μέχρι σήμερα
σαφές
χρονοδιάγραμμα
όσον αφορά τη
συγκρότηση του
εθνικού
συστήματος ασφάλισης
υγείας. Το
γεγονός αυτό
ενέχει κινδύνους
για τον
μακροπρόθεσμο
έλεγχο και τη
διατηρησιμότητα
των δημόσιων
οικονομικών
και για την
ποιότητα της
παρεχόμενης
ιατροφαρμακευτικής
περίθαλψης.
(13)     Η
κυπριακή
κυβέρνηση
έλαβε ορισμένα
μέτρα για να ανταποκριθεί
στη σύσταση
του 2011 για την
τιμαριθμική
αναπροσαρμογή
των μισθών (cost of living
allowance - COLA), ιδίως
επιβάλλοντας
διετές πάγωμα
των μισθών
στον ευρύτερο
δημόσιο τομέα.
Η κυβέρνηση
και οι
κοινωνικοί
εταίροι συμφώνησαν
επίσης να
δρομολογηθεί
διάλογος με
σκοπό την
αναθεώρηση του
συστήματος της
COLA έως το τέλος
του Ιουνίου 2012.
Θα πρέπει να
επιδιωχθεί, σε
συνεννόηση με
τους
κοινωνικούς
εταίρους και
σύμφωνα με τις
εθνικές
πρακτικές, μια
ευρεία μεταρρύθμιση
του συστήματος
ώστε να
ενισχυθεί η σύνδεση
των
πραγματικών
μισθών με την
εξέλιξη της
παραγωγικότητας
και το σύστημα
να καταστεί
δικαιότερο.
Αυτό δεν θα
ενίσχυε μόνο
την
ανταγωνιστικότητα
της χώρας, αλλά
θα συνέβαλλε
και στην
αποτελεσματικότερη
κατανομή της
εργασίας. Οι
εξελίξεις αυτές
αποτελούν,
βέβαια,
ορισμένα πρώτα
βήματα προς τη
σωστή κατεύθυνση,
όμως η
συνάφεια και η
αξιοπιστία
τους εξαρτώνται
σε μεγάλο
βαθμό από το
κατά πόσο θα
επιδειχθεί
φιλοδοξία και
θα υλοποιηθούν
τα τελικά συμπεράσματα
του κοινωνικού
διαλόγου που
βρίσκεται σε
εξέλιξη σχετικά
με τη
μεταρρύθμιση
του συστήματος
τιμαριθμικής
αναπροσαρμογής
των μισθών.
(14)     Η
επιδείνωση των
μακροοικονομικών
προοπτικών είχε
δυσμενείς
επιπτώσεις
στην κυπριακή
αγορά εργασίας,
αυξάνοντας το
ποσοστό
ανεργίας,
ιδίως δε της
ανεργίας των
νέων. Η Κύπρος
έλαβε ορισμένα
θετικά μέτρα
για να
αντιμετωπίσει
αυτή την
πρόκληση. Τα
μέτρα αυτά
είναι μεν χρήσιμα,
αλλά όχι
αρκετά
φιλόδοξα,
ιδίως όσον
αφορά την
εκπαίδευση και
την
επαγγελματική
κατάρτιση, τομείς
στους οποίους
θα πρέπει να
επιταχυνθεί η
εφαρμογή. Απαιτούνται
περαιτέρω
προσπάθειες
για την
αντιμετώπιση
της ανεργίας
των νέων, καθώς
και για την απόκτηση
νέων
δεξιοτήτων ή
την αναβάθμιση
των υφιστάμενων
δεξιοτήτων του
εργατικού
δυναμικού,
προκειμένου να
διευκολυνθούν
οι απαραίτητες
διαδικασίες
μετάβασης στην
αγορά
εργασίας, με
ιδιαίτερη
έμφαση στις
ομάδες με
χαμηλό ποσοστό
συμμετοχής σε
δραστηριότητες
διά βίου
μάθησης, όπως
τα άτομα με
χαμηλή ειδίκευση,
οι άνεργοι και
οι εργαζόμενοι
μεγαλύτερης
ηλικίας.
(15)     Όσον
αφορά τον
τομέα των
υπηρεσιών, η
Κύπρος μετέφερε
την οδηγία για
τις υπηρεσίες
μέσω οριζόντιου
νόμου σε
συνδυασμό με
ειδικούς ανά
τομέα τροποποιητικούς
νόμους και
κανονιστικές
ρυθμίσεις. Ωστόσο,
σε ορισμένους
τομείς (π.χ.
λιανεμπόριο,
τουρισμός και
κατασκευαστικές
επιχειρήσεις)
εκκρεμεί ακόμη
η θέσπιση
ειδικής
νομοθεσίας. Σε
ορισμένες
νομοθετικά κατοχυρωμένες
επαγγελματικές
δραστηριότητες,
όπως οι
δικηγόροι και
οι
αρχιτέκτονες,
εξακολουθούν
να ισχύουν
προκαθορισμένες
αμοιβές.
(16)     Βάσει
της ανάλυσης
που
περιλαμβάνει η
εμπεριστατωμένη
επισκόπηση,
μπορεί να
συναχθεί το
συμπέρασμα ότι
η Κύπρος
πλήττεται από
ανισορροπίες.
Συγκεκριμένα,
οι μακροοικονομικές
εξελίξεις στο
ισοζύγιο
τρεχουσών
συναλλαγών,
στα δημόσια
οικονομικά και
στον
χρηματοπιστωτικό
τομέα
καθιστούν
αναγκαίο να
υπάρξει στενή παρακολούθηση
και να δοθεί
επειγόντως
προσοχή στην
οικονομική πολιτική
προκειμένου να
αποτραπούν
ενδεχόμενες δυσμενείς
επιπτώσεις στη
λειτουργία της
οικονομίας και
της
οικονομικής
και
νομισματικής
ένωσης. Ειδικότερα,
η κυπριακή
οικονομία
αντιμετώπισε
επίμονα και
σημαντικά ελλείμματα
του ισοζυγίου
τρεχουσών
συναλλαγών, τα
οποία
προκαλούνται
από ελλείμματα
του εμπορικού
ισοζυγίου λόγω
της σταδιακής
απώλειας ανταγωνιστικότητας
τιμών/κόστους,
ανισορροπιών
στα δημόσια
οικονομικά, οι
οποίες
εξελίχθηκαν σε
ετήσια
ελλείμματα που
διογκώνονταν
παρόλο που η
οικονομία
ανέκαμπτε από την
ύφεση, και
αύξησης του
δανεισμού
ιδιωτικού τομέα.
Ιδιαίτερα
ευάλωτες είναι
οι μη
χρηματοπιστωτικές
επιχειρήσεις
λόγω του
υψηλού τους
χρέους σε
συνδυασμό με
τη χαμηλή τους
κερδοφορία ως
αποτέλεσμα της
σημαντικής
αύξησης των μη
εξυπηρετούμενων
δανείων στον
τομέα αυτόν.
Επίσης,
μεγάλους
κινδύνους
ενέχει το
σημαντικό
άνοιγμα του
τραπεζικού
τομέα στα ελληνικά
κρατικά
ομόλογα και
στην ελληνική
οικονομία.
Επιπλέον, οι
προοπτικές
ανάπτυξης
είναι ισχνές,
γεγονός που
εμποδίζει
περαιτέρω τη
σχετικά
βραδεία διόρθωση
των
ανισορροπιών.
(17)     Η
Κύπρος έχει
αναλάβει μια
σειρά
δεσμεύσεων στο
πλαίσιο του
Συμφώνου για
το Ευρώ +. Οι
δεσμεύσεις αυτές,
καθώς και η
εφαρμογή των
δεσμεύσεων που
υποβλήθηκαν το
2011, αφορούν τη
βελτίωση της
ανταγωνιστικότητας,
την αύξηση του
ποσοστού
απασχόλησης,
τη
διατηρησιμότητα
των δημόσιων
οικονομικών
και την
ενίσχυση της
χρηματοοικονομικής
διατηρησιμότητας.
Η Επιτροπή
αξιολόγησε την
υλοποίηση των
δεσμεύσεων που
αναλήφθηκαν στο
πλαίσιο του
Συμφώνου για
το Ευρώ +. Τα
αποτελέσματα
αυτής της
αξιολόγησης
ελήφθησαν
υπόψη στις
συστάσεις.
(18)     Στο
πλαίσιο του
Ευρωπαϊκού
Εξαμήνου, η
Επιτροπή προέβη
σε συνολική
ανάλυση της
οικονομικής
πολιτικής της
Κύπρου.
Αξιολόγησε το
πρόγραμμα
σταθερότητας
και το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων,
και παρουσίασε
εμπεριστατωμένη
επισκόπηση.
Έλαβε υπόψη
όχι μόνο τη συνάφειά
τους για την
άσκηση
διατηρήσιμης
δημοσιονομικής
και
κοινωνικοοικονομικής
πολιτικής στην
Κύπρο, αλλά και
τη συμμόρφωσή
τους προς τους
κανόνες και
τις κατευθυντήριες
γραμμές της ΕΕ,
δεδομένης της
ανάγκης να
ενισχυθεί η
συνολική
οικονομική
διακυβέρνηση
της Ευρωπαϊκής
Ένωσης με την
παροχή
συνεισφορών
από το επίπεδο
της ΕΕ για τη
διαμόρφωση
μελλοντικών
εθνικών
αποφάσεων. Οι
συστάσεις που
απηύθυνε στο
πλαίσιο του
Ευρωπαϊκού
Εξαμήνου
αντικατοπτρίζονται
στις συστάσεις
(1) έως (7) κατωτέρω.
(19)     Υπό
το πρίσμα
αυτής της
αξιολόγησης,
το Συμβούλιο
εξέτασε το
πρόγραμμα
σταθερότητας
της Κύπρου για
το 2012 και η γνώμη
του[9]
αντικατοπτρίζεται
ιδίως στη
σύσταση (1)
κατωτέρω.
(20)     Βάσει
των
αποτελεσμάτων
της
εμπεριστατωμένης
επισκόπησης
της Επιτροπής
και της
παρούσας αξιολόγησης,
το Συμβούλιο
εξέτασε το
εθνικό
πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων
για το 2012 και το
πρόγραμμα
σταθερότητας
της Κύπρου. Οι
συστάσεις που
απηύθυνε σύμφωνα
με το άρθρο 6 του
κανονισμού (ΕΕ)
αριθ. 1176/2011
αντικατοπτρίζονται
ιδίως στις
συστάσεις (1), (2) και
(7) κατώτερω,
ΣΥΝΙΣΤΑ
να αναλάβει η
Κύπρος δράση
κατά την περίοδο
2012-2013 ώστε:
1.           Να
λάβει πρόσθετα
μέτρα για την
επίτευξη
μόνιμης διόρθωσης
του υπερβολικού
ελλείμματος το
2012. Να εφαρμόσει
με αυστηρότητα
τη
δημοσιονομική
στρατηγική,
στηριζόμενη σε
επαρκώς
προσδιορισμένα
μέτρα, για το
έτος 2013 και εξής,
ώστε να
εξασφαλίσει
την επίτευξη
του
μεσοπρόθεσμου
δημοσιονομικού
στόχου (ΜΔΣ) έως
το 2014 και τη συμμόρφωση
με την τιμή
αναφοράς για
τις δαπάνες,
και να επιτύχει
επαρκή πρόοδο
όσον αφορά την
τιμή αναφοράς
για τη μείωση
του χρέους. Να
επιταχύνει τη
σταδιακή
εφαρμογή ενός
αναγκαστικού
πολυετούς δημοσιονομικού
πλαισίου με
δεσμευτική
κανονιστική
βάση και διορθωτικό
μηχανισμό. Να
λάβει μέτρα
για τη
διατήρηση αυστηρού
ελέγχου επί
των δαπανών
και να
εφαρμόσει την
κατάρτιση
προϋπολογισμού
βάσει
επιδόσεων και
προγραμμάτων
το ταχύτερο
δυνατόν. Να
βελτιώσει τη
φορολογική
συμμόρφωση και
την
καταπολέμηση
της
φοροδιαφυγής.
2.           Να
εναρμονίσει
την εποπτεία
των
συνεταιριστικών
πιστωτικών
οργανισμών
σύμφωνα με τα
πρότυπα που
ισχύουν για
τις εμπορικές
τράπεζες. Να
ενισχύσει τις
κανονιστικές
διατάξεις για
την αποτελεσματική
ανακεφαλαιοποίηση
των
χρηματοπιστωτικών
οργανισμών
προκειμένου να
περιοριστεί η
έκθεση του
χρηματοπιστωτικού
τομέα σε
εξωτερικούς
κλυδωνισμούς.
3.           Να
βελτιώσει
περαιτέρω τη
μακροπρόθεσμη
βιωσιμότητα
και επάρκεια
του
συνταξιοδοτικού
συστήματος και
να
αντιμετωπίσει
το υψηλό
ποσοστό ηλικιωμένων
που
κινδυνεύουν από
τη φτώχεια. Να
εναρμονίσει
την πραγματική
ηλικία
συνταξιοδότησης
με την αύξηση
του
προσδόκιμου ζωής.

4.           Να
ολοκληρώσει
και να θέσει σε
λειτουργία
χωρίς καθυστέρηση
το εθνικό
σύστημα
υγείας, με βάση
έναν χάρτη
πορείας,
εξασφαλίζοντας
την οικονομική
βιωσιμότητά
του και την
ισότιμη
πρόσβαση στην
περίθαλψη.
5.           Να
βελτιώσει τις
δεξιότητες του
εργατικού
δυναμικού, με
σκοπό την
ενίσχυση της
επαγγελματικής
του
κινητικότητας
προς
δραστηριότητες
με υψηλό δυναμικό
ανάπτυξης και
υψηλή
προστιθέμενη
αξία. Να λάβει
περαιτέρω
μέτρα για την
αντιμετώπιση
της ανεργίας των
νέων, με έμφαση
στην πρακτική
άσκηση σε
εταιρείες και
την προώθηση
της
αυτοαπασχόλησης.
Να λάβει τα
κατάλληλα
μέτρα
πολιτικής στο
σκέλος της ζήτησης
με σκοπό την
τόνωση της
επιχειρηματικής
καινοτομίας.
6.           Να
άρει τα
περιττά
εμπόδια στις
αγορές
υπηρεσιών,
ιδίως
βελτιώνοντας
την εφαρμογή
της οδηγίας
για τις
υπηρεσίες
στους τομείς
υπηρεσιών που
παρουσιάζουν
το μεγαλύτερο
αναπτυξιακό
δυναμικό (συμπεριλαμβανομένου
του τουρισμού)
και
απελευθερώνοντας
την παροχή επαγγελματικών
υπηρεσιών.
7.           Να
βελτιώσει την
ανταγωνιστικότητα,
μεταξύ άλλων
μέσω της
μεταρρύθμισης
του συστήματος
τιμαριθμικής
αναπροσαρμογής
των μισθών, σε
διαβούλευση με
τους
κοινωνικούς
εταίρους και
σύμφωνα με τις
εθνικές
πρακτικές,
ώστε να
αντανακλά καλύτερα
την εξέλιξη
της
παραγωγικότητας.
Να λάβει μέτρα
για τη
διαφοροποίηση
της διάρθρωσης
της οικονομίας.
Να
αποκαταστήσει
τη
δημοσιονομική
ισορροπία
περιστέλλοντας
τις δαπάνες.
Βρυξέλλες,
[…]
                                                                       Για το
Συμβούλιο
                                                                       Ο Πρόεδρος
[1]               ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.
[2]               ΕΕ L 306 της 23.11.2011, σ. 25.
[3]               COM(2012) 308 τελικό.
[4]               P7_TA(2012)0048 και P7_TA(2012)0047.
[5]               Απόφαση
2012/238/EΕ του
Συμβουλίου,
της 26ης
Απριλίου 2012.
[6]               COM (2012) 68 τελικό.
[7]               Έγγραφο
εργασίας των
υπηρεσιών της
Επιτροπής (2012) 152 τελικό.
[8]               Κυκλικά
προσαρμοσμένο
δημοσιονομικό
αποτέλεσμα μη
λαμβανομένων
υπόψη των
έκτακτων και
προσωρινών
μέτρων, όπως
υπολογίσθηκε
εκ νέου από τις
υπηρεσίες της
Επιτροπής
βάσει των
πληροφοριών
που παρέχονται
στο πρόγραμμα
χρησιμοποιώντας
την από κοινού
συμφωνηθείσα μεθοδολογία.
[9]               Βάσει
του άρθρου 5
παράγραφος 2
του κανονισμού
(ΕΚ) αριθ. 1466/97 του
Συμβουλίου.


title: Recommendation for a COUNCIL RECOMMENDATION on the National Reform Programme 2011 of Austriaand delivering a Council opinionon the updated Stability Programme of Austria 2011-2014

text:
               ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
                                             Βρυξέλλες, 7.6.2011
                                             SEC(2011) 801 τελικό
                                   Σύσταση
                       ΣΥΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
      σχετικά µε το εθνικό πρόγραµµα µεταρρυθµίσεων, 2011, της Αυστρίας
                           και γνώµη του Συµβουλίου
σχετικά µε το επικαιροποιηµένο πρόγραµµα σταθερότητας της Αυστρίας, 2011-2014
                             {SEC(2011) 728 τελικό}
 ---pagebreak---                                                   Σύσταση
                                  ΣΥΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
            σχετικά µε το εθνικό πρόγραµµα µεταρρυθµίσεων, 2011, της Αυστρίας
                                       και γνώµη του Συµβουλίου
      σχετικά µε το επικαιροποιηµένο πρόγραµµα σταθερότητας της Αυστρίας, 2011-2014
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο
   121 παράγραφος 2 και το άρθρο 148 παράγραφος 4,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συµβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997,
   για την ενίσχυση της εποπτείας της δηµοσιονοµικής κατάστασης και την εποπτεία και το
   συντονισµό των οικονοµικών πολιτικών1, και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 3,
   Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής2,
   Έχοντας υπόψη τα συµπεράσµατα του Ευρωπαϊκού Συµβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τη γνώµη της Επιτροπής Απασχόλησης,
   Μετά από διαβούλευση µε την Οικονοµική και ∆ηµοσιονοµική Επιτροπή,
   Εκτιµώντας τα ακόλουθα:
   (1)    Στις 26 Μαρτίου 2010 το Ευρωπαϊκό Συµβούλιο συµφώνησε µε την πρόταση της
          Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη δροµολόγηση της στρατηγικής «Ευρώπη 2020», µιας
          νέας στρατηγικής για την απασχόληση και την ανάπτυξη η οποία, βασιζόµενη στο
          µεγαλύτερο συντονισµό των οικονοµικών πολιτικών, θα εστιαστεί στους
          νευραλγικούς τοµείς στους οποίους απαιτείται δράση ώστε να ενισχυθεί το δυναµικό
          διατηρήσιµης ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης.
   (2)    Στις 13 Ιουλίου 2010 το Συµβούλιο εξέδωσε σύσταση σχετικά µε τους γενικούς
          προσανατολισµούς της οικονοµικής πολιτικής των κρατών µελών και της Ένωσης
          (2010 έως 2014), και στις 21 Οκτωβρίου 2010 το Συµβούλιο εξέδωσε απόφαση για τις
          κατευθυντήριες γραµµές των πολιτικών απασχόλησης των κρατών µελών3, οι οποίες
          από κοινού αποτελούν τις «ολοκληρωµένες κατευθυντήριες γραµµές». Τα κράτη µέλη
   1
          ΕΕ L 209 της 02.08.1997, σ. 1.
   2
          ΕΕ C της , σ. .
   3
          ∆ιατηρούνται για το έτος 2011 µε την απόφαση 2011/308/ΕΕ, της 19ης Μαΐου 2011.
EL                                                   2                                     EL
 ---pagebreak---        κλήθηκαν να λαµβάνουν τις ολοκληρωµένες κατευθυντήριες γραµµές υπόψη στις
       εθνικές οικονοµικές πολιτικές και πολιτικές απασχόλησης.
   (3) Στις 12 Ιανουαρίου 2011 η Επιτροπή εξέδωσε την πρώτη Ετήσια Επισκόπηση
       Ανάπτυξης, η οποία σηµατοδοτεί την έναρξη ενός νέου κύκλου οικονοµικής
       διακυβέρνησης στην ΕΕ και του πρώτου Ευρωπαϊκού Εξαµήνου εκ των προτέρων και
       ολοκληρωµένου συντονισµού πολιτικής, το οποίο εντάσσεται στη στρατηγική
       «Ευρώπη 2020».
   (4) Στις 25 Μαρτίου 2011 το Ευρωπαϊκό Συµβούλιο προσυπέγραψε τις προτεραιότητες
       για τη δηµοσιονοµική εξυγίανση και τη διαρθρωτική µεταρρύθµιση (σύµφωνα µε τα
       συµπεράσµατα του Συµβουλίου της 15ης Φεβρουαρίου και της 7ης Μαρτίου 2011 και
       σε συνέχεια της Ετήσιας Επισκόπησης της Ανάπτυξης που εκπόνησε η Επιτροπή).
       Τόνισε ότι πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στην επιστροφή σε υγιείς προϋπολογισµούς
       και στη διατηρησιµότητα των δηµόσιων οικονοµικών, στη µείωση της ανεργίας µέσω
       µεταρρυθµίσεων της αγοράς εργασίας και στην καταβολή νέων προσπαθειών για την
       ενίσχυση της οικονοµικής µεγέθυνσης. Ζήτησε από τα κράτη µέλη να ενσωµατώσουν
       αυτές τις προτεραιότητες σε συγκεκριµένα µέτρα που θα ενταχθούν στα οικεία
       προγράµµατα σταθερότητας ή σύγκλισης και στα εθνικά προγράµµατα
       µεταρρυθµίσεων.
   (5) Στις 25 Μαρτίου 2011 το Ευρωπαϊκό Συµβούλιο κάλεσε επίσης τα κράτη µέλη που
       συµµετέχουν στο Σύµφωνο για το Ευρώ + να υποβάλουν εγκαίρως τις δεσµεύσεις
       τους, προκειµένου να περιληφθούν στα δικά τους προγράµµατα σταθερότητας ή
       σύγκλισης και στα εθνικά τους προγράµµατα µεταρρυθµίσεων.
   (6) Στις 27 Απριλίου 2011 η Αυστρία υπέβαλε το οικείο επικαιροποιηµένο πρόγραµµα
       σταθερότητας που καλύπτει την περίοδο 2010-2014 και στις 2 Μαΐου 2011 το εθνικό
       της πρόγραµµα µεταρρυθµίσεων. Για να ληφθεί υπόψη η αλληλεξάρτησή τους, τα δύο
       προγράµµατα αξιολογήθηκαν ταυτοχρόνως.
   (7) Η αυστριακή οικονοµία εισήλθε στην κρίση µε στερεές βάσεις, χωρίς να έχει πληγεί
       από σηµαντικές ανισορροπίες ή αναταράξεις κατά την προηγούµενη περίοδο. Παρά το
       γεγονός αυτό, η χρηµατοπιστωτική και οικονοµική κρίση ώθησε την οικονοµία στη
       βαθύτερη ύφεση δεκαετιών. Συνολικά, το πραγµατικό ΑΕΠ συρρικνώθηκε περίπου
       κατά 4% το 2009. Λόγω της κρίσεως η απασχόληση µειώθηκε κατά 1% περίπου το
       2009, µε αύξηση της ανεργίας σε 4,8% (από 3,8% ένα έτος πριν). Η κρίση αποτέλεσε
       ανάσχεση για την προηγούµενη συνεχή µεγέθυνση του πλεονάσµατος τρεχόντων
       λογαριασµών. Η οικονοµική και χρηµατοπιστωτική κρίση είχε αντίκτυπο στα δηµόσια
       οικονοµικά. Λόγω της λήψης των πακέτων τόνωσης και της πλήρους λειτουργίας
       αυτόµατων σταθεροποιητικών παραγόντων, το έλλειµµα γενικής κυβέρνησης έφθασε
       το 4,1% και το 4,6% του ΑΕΠ το 2009 και το 2010 αντιστοίχως. Το δηµόσιο χρέος
       ανήλθε στο 69,6% και 72,3% του ΑΕΠ κατά την ίδια περίοδο. ∆εδοµένου ότι τα
       περισσότερα µέτρα τόνωσης είχαν µόνιµο χαρακτήρα, υπήρξε ανάγκη
       δηµοσιονοµικής σταθεροποίησης αµέσως µετά τη βελτίωση των οικονοµικών
       συνθηκών. Στο νόµο για τον προϋπολογισµό του 2011 έχει εγκριθεί πακέτο
       σταθεροποίησης ύψους περίπου 1% του ΑΕΠ. Μετά το τρίτο τρίµηνο του 2009 η
       οικονοµία ανακάµπτει σταθερά από την κρίση, ωθούµενη από τη βελτίωση της
       εξωτερικής ζήτησης, και ειδικότερα τη σθεναρή οικονοµική δραστηριότητα στη
       Γερµανία. Συνολικά, το 2010 η πραγµατική µεγέθυνση του ΑΕΠ έφθασε το 2%.
EL                                           3                                           EL
 ---pagebreak---    (8)  Το Συµβούλιο, βασιζόµενο στην εκτίµηση του επικαιροποιηµένου προγράµµατος
        σταθερότητας σύµφωνα µε τις διατάξεις του άρθρου 5 παράγραφος 1 του κανονισµού
        (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συµβουλίου, κρίνει ότι η µακροοικονοµική παραδοχή στην
        οποία στηρίζονται οι προβλέψεις του προϋπολογισµού είναι εύλογη, και εξαιρετικά
        ευνοϊκή κατά το τέλος της περιόδου προγραµµατισµού. Ο βασικός στόχος της
        µεσοπρόθεσµης δηµοσιονοµικής στρατηγικής, όπως παρουσιάζεται στην πλέον
        πρόσφατη επικαιροποίηση του προγράµµατος σταθερότητας, είναι η βαθµιαία µείωση
        του ελλείµµατος γενικής κυβέρνησης από 4,6% του ΑΕΠ το 2010 σε 2,4% του ΑΕΠ
        το 2014, κυρίως µέσω περιορισµού των δαπανών. Όσον αφορά αυτούς τους στόχους,
        υπάρχουν κάποιοι κίνδυνοι αστοχίας, λόγω του γεγονότος ότι τα µέτρα στήριξης που
        προβλέπονται στην πορεία σταθεροποίησης σε υποεθνικό επίπεδο δεν εξειδικεύονται
        και του γεγονότος ότι οι οικονοµίες λόγω ορισµένων από τα µέτρα που λήφθηκαν σε
        οµοσπονδιακό επίπεδο δεν θα υλοποιηθούν, όπως π.χ. τα έσοδα λόγω της εξόρµησης
        κατά της φοροαπάτης, των οποίων η προβλεφθείσα συµβολή φαίνεται ότι έχει πολύ
        θεωρητικό χαρακτήρα. Αφετέρου, αξιολογείται θετικά το πολυετές πλαίσιο δαπανών
        που χάραξε η οµοσπονδιακή κυβέρνηση το 2009, το οποίο φαίνεται ότι έχει συµβάλει
        στην ενίσχυση της προβλεψιµότητας της διαδικασίας εκτέλεσης του προϋπολογισµού
        µεσοπρόθεσµα, αν και µόνο σε οµοσπονδιακό επίπεδο. Το πρόγραµµα ορίζει ότι ο
        λόγος χρέους προς ΑΕΠ θα αυξηθεί αρχικά από 72,3% το 2010 σε 75,5% το 2013,
        πριν µειωθεί σε 75,1% το 2014. Ωστόσο, υπάρχουν ορισµένοι κίνδυνοι σχετιζόµενοι
        µε αυτή την πρόβλεψη, που αφορούν το µεγεθυνόµενο χρέος των κρατικών
        επιχειρήσεων που τοποθετούνται στον ευρύτερο δηµόσιο τοµέα και µε άλλα δυνητικά
        εµπόδια που απορρέουν από µέτρα στήριξης στον τραπεζικό τοµέα. Ταυτοχρόνως,
        όµως, ο λόγος χρέους θα ήταν δυνατό να εξελιχθεί σε χαµηλότερα επίπεδα, εφόσον
        είναι πιθανό ότι οι τράπεζες οι οποίες ήσαν αποδέκτες της δηµόσιας στήριξης κατά τη
        διάρκεια της κρίσης θα την αποδώσουν πριν από την προθεσµία που προβλέπεται στο
        πρόγραµµα.
   (9)  Σύµφωνα µε το πρόγραµµα αναµένεται ότι το έλλειµµα γενικής κυβέρνησης θα
        µειωθεί κάτω της τιµής αναφοράς 3% το 2013, προκειµένου να τηρηθεί η
        καταληκτική ηµεροµηνία που έχει οριστεί από το Συµβούλιο. Ωστόσο, η ετήσια µέση
        δηµοσιονοµική προσπάθεια 0,35% του ΑΕΠ που προβλέπεται στο πρόγραµµα κατά το
        χρονικό διάστηµα 2011-2013 υπολείπεται σαφώς της προσπάθειας για 0,75% του
        ΑΕΠ που το Συµβούλιο κάλεσε την Αυστρία να καταβάλει.
   (10) Ενώ η Αυστρία διαθέτει εξελιγµένο εθνικό Σύµφωνο σταθερότητας, η περαιτέρω
        βελτίωση των δηµοσιονοµικών σχέσεων µεταξύ διαφόρων επιπέδων της κυβέρνησης
        θα µπορούσε να αποδώσει ουσιώδεις οικονοµίες, στήριξη της δηµοσιονοµικής
        σταθεροποίησης και ελευθέρωση πόρων για επενδύσεις, µε σκοπό την τόνωση της
        ανάπτυξης σε τοµείς όπως η Ε&Α και η εκπαίδευση. Αναγνωρίζεται ευρέως ότι οι
        υφιστάµενες σχέσεις είναι πολύπλοκες. Εκτός του ότι τα έσοδα από τους
        περισσότερους µεµονωµένους φόρους κατανέµονται µεταξύ των διαφόρων εδαφικών
        επιπέδων µε σταθερές αναλογίες, η διαδικασία λήψης αποφάσεων σε διάφορους
        τοµείς, επίσης κατανέµεται σε διάφορα επίπεδα εξουσίας. Για ορισµένες
        δραστηριότητες, οι αρµοδιότητες όσον αφορά την αύξηση εσόδων και τις δαπάνες δεν
        συγκεντρώνονται στο ίδιο επίπεδο διακυβέρνησης. Χαρακτηριστικά παραδείγµατα
        ανεπάρκειας που είναι απόρροια της τρέχουσας µορφής αυτών των δηµοσιονοµικών
        σχέσεων παρατηρούνται στους τοµείς της φροντίδας για την υγεία και της
        εκπαίδευσης.
EL                                             4                                            EL
 ---pagebreak---    (11) Η µέση φορολογική επιβάρυνση στην Αυστρία συγκαταλέγεται στις υψηλότερες στην
        ΕΕ. Σε σύγκριση µε άλλες χώρες της ΕΕ, οι εισφορές κοινωνικής ασφάλισης των
        απασχολούµενων είναι εξαιρετικά υψηλές. Η µείωση των εισφορών ασφάλισης για
        ανεργία των χαµηλόµισθων το 2008 και η µεταρρύθµιση για το φόρο εισοδήµατος το
        2009 συνέβαλαν στη µείωση της φορολογικής επιβάρυνσης της εργασίας, αλλά δεν
        ήταν δυνατό να αποτρέψουν την ελαφρά αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης για τα
        χαµηλά και µέσα εισοδήµατα, σε σύγκριση µε τις αρχές της τελευταίας δεκαετίας.
        Αυτή η επιβάρυνση έχει αρνητικό χαρακτήρα στην απασχόληση, και ειδικότερα στους
        χαµηλόµισθους και χαµηλής εξειδίκευσης εργαζόµενους.
   (12) Το ποσοστό απασχόλησης ηλικιωµένων εργαζόµενων στην Αυστρία παραµένει
        σαφώς χαµηλότερο από το µέσο όρο της ΕΕ, παρά την οξεία αύξησή του κατά την
        τελευταία δεκαετία. Τα καθεστώτα πρόωρης συνταξιοδότησης και οι συντάξεις
        αναπηρίας εξακολουθούν να χρησιµοποιούνται ευρέως. Το 2010 το 72% του συνόλου
        των νέων συντάξεων χορηγήθηκαν πριν από τη θεσπισµένη ηλικία συνταξιοδότησης.
        Άλλος παράγων που συµβάλλει στο χαµηλό ποσοστό απασχόλησης ηλικιωµένων
        εργαζοµένων είναι η παραµένουσα σχετικά χαµηλή θεσµοθετηµένη ηλικία
        συνταξιοδότησης για τις γυναίκες (60). ∆εδοµένων των δηµογραφικών εξελίξεων
        στην Αυστρία, η αύξηση της πραγµατικής ηλικίας συνταξιοδότησης και η βελτίωση
        του πλαισίου που παρέχει σε ηλικιωµένους εργαζόµενους τη δυνατότητα να
        παραµένουν περισσότερο χρόνο στην αγορά εργασίας είναι σηµαντικά στοιχεία στο
        πλαίσιο της διασφάλισης βιωσιµότητας των δηµόσιων οικονοµικών και τόνωσης της
        παροχής εργασίας, µε πρόβλεψη έναρξης υποχώρησης από το έτος 2020 και µετά.
   (13) Στην Αυστρία το ποσοστό απασχόλησης των γυναικών είναι σχετικά υψηλό,
        συνδεόµενο µε ποσοστό µερικής απασχόλησης µεταξύ των υψηλοτέρων. Οι τύποι
        εργασίας των γυναικών συγκεντρώνονται σε µεγάλο βαθµό σε χαµηλόµισθη
        απασχόληση. Αυτά τα στοιχεία έχουν ως αποτέλεσµα διαφορά 25,4% στις αµοιβές
        των δύο φύλων, που είναι η δεύτερη υψηλότερη στην ΕΕ και ένας από τους
        παράγοντες που συνεπάγονται σχετικά υψηλό κίνδυνο φτώχιας για τις γυναίκες. Ένας
        από τους λόγους της µερικής απασχόλησης των γυναικών είναι η ανοµοιόµορφη
        κατανοµή των υποχρεώσεων φροντίδας των παιδιών και των ηλικιωµένων µεταξύ
        γυναικών και ανδρών, καθώς και η έλλειψη υπηρεσιών για τη φροντίδα των παιδιών
        και για τη µακροχρόνια φροντίδα.
   (14) Το εκπαιδευτικό σύστηµα χαρακτηρίζεται από «προσανατολισµό σε νεαρή ηλικία»,
        και οι µαθητές ήδη από 10 ετών καλούνται να αποφασίζουν σχετικά µε τη µελλοντική
        τους εκπαιδευτική πορεία µε περιορισµένες δυνατότητες αλλαγής πορείας, και από
        ευρεία διάδοση της ηµιηµερήσιας σχολικής φοίτησης. Αυτό µπορεί να έχει ως
        αποτέλεσµα υποβαθµισµένα εκπαιδευτικά αποτελέσµατα για την ευαίσθητη νεαρή
        ηλικία, και ιδιαίτερα για τις περιπτώσεις όπου υπάρχει ιστορικό µετανάστευσης. Οι
        επιλογές σε πολύ νεαρή ηλικία προκαθορίζουν σε µεγάλο βαθµό τη µελλοντική
        εκπαιδευτική πορεία, καθιστώντας δυσχερέστερη την πρόσβαση στην ανώτερη
        εκπαίδευση σε µεταγενέστερη φάση. Σχολείο κοινό για όλους τους µαθητές ηλικίας
        10-14 ετών θα ήταν δυνατό να συµβάλει σε µεγαλύτερη ισότητα ευκαιριών στο
        εκπαιδευτικό σύστηµα και στη µείωση των ποσοστών σχολικής αποτυχίας.
   (15) O ανταγωνισµός στον τοµέα των υπηρεσιών, και ειδικότερα στον τοµέα των
        δικτυακών υπηρεσιών, όπως τηλεπικοινωνιών, µεταφορών, υπηρεσιών κοινής
        ωφέλειας, καθώς και του λιανικού εµπορίου και των υπηρεσιών από επαγγελµατίες
        δεν έχει αναπτυχθεί επαρκώς. Η αύξηση της παραγωγικότητας ήταν συγκρατηµένη
EL                                            5                                           EL
 ---pagebreak---         και η δοµή της αγοράς δεν έχει ενισχύσει την αγοραστική δύναµη και τη ζήτηση από
        τους καταναλωτές. Η προώθηση του ανταγωνισµού µε τη διευκόλυνση εισόδου στην
        αγορά, η µείωση των θεσµοθετηµένων εµπορικών και επαγγελµατικών ρυθµίσεων και
        η εξασφάλιση ανταγωνιστικών τιµών θα συνέβαλλαν στην αύξηση των δυνατοτήτων
        επιλογής του καταναλωτή και σε προσιτότερα προϊόντα και υπηρεσίες. Η Αυστρία
        έχει συσσωρεύσει µακροχρόνιες καθυστερήσεις στην εφαρµογή της οδηγίας για τις
        υπηρεσίες. Η αντιµετώπιση αυτού του θέµατος θα µπορούσε να συµβάλει στην
        ελευθέρωση της ανάπτυξης. Ειδικότερα, εξακολουθεί να εκκρεµεί η «οριζόντια
        νοµοθεσία», δηλαδή η θέσπιση οµοσπονδιακής νοµοθεσίας εφαρµογής των βασικών
        αρχών της οδηγίας.
   (16) Η Αυστρία έχει αναλάβει σειρά δεσµεύσεων στο πλαίσιο του Συµφώνου για το
        Ευρώ+4. Οι δεσµεύσεις αναφέρονται στους τρεις από τους τέσσερεις τοµείς του
        Συµφώνου. Από δηµοσιονοµικής πλευράς, το Σύµφωνο διαλαµβάνει την ανάγκη
        αύξησης της πραγµατικής ηλικίας συνταξιοδότησης, καθώς και τον
        αποτελεσµατικότερο έλεγχο των δηµόσιων δαπανών στα διάφορα επίπεδα
        διακυβέρνησης. Όσον αφορά την απασχόληση, στο επίκεντρο βρίσκεται η
        καταπολέµηση της ανεργίας των νέων και, όσον αφορά την ανταγωνιστικότητα, η
        περαιτέρω επένδυση στην έρευνα και την τεχνική εκπαίδευση, καθώς και η ανάπτυξη
        µοντέλων για ολοήµερα σχολεία. Οι πρωτοβουλίες που παρουσιάζονται στο Σύµφωνο
        ανταποκρίνονται στο εθνικό πρόγραµµα µεταρρυθµίσεων και είναι σύµφωνες µε τη
        νοµοθεσία σχετικά µε το Οµοσπονδιακό ∆ηµοσιονοµικό Πλαίσιο και µε το
        Πρόγραµµα Σταθερότητας. Ωστόσο, ενώ τα µέτρα αφορούν ορισµένα από τα βασικά
        κοινωνικοοικονοµικά θέµατα που αντιµετωπίζει η χώρα, παραµένουν σε εκκρεµότητα
        προβλήµατα που θα µπορούσε να έχουν καλυφθεί επωφελώς στις δεσµεύσεις, όπως οι
        προκλήσεις στους τοµείς της δηµοσιονοµικής πολιτικής, της εκπαίδευσης, του
        ανταγωνισµού και της καινοτοµίας. Οι δεσµεύσεις του Συµφώνου για το Ευρώ +
        έχουν αποτιµηθεί και ληφθεί υπόψη στις συστάσεις.
   (17) Η Επιτροπή έχει αξιολογήσει το πρόγραµµα σταθερότητας και το εθνικό πρόγραµµα
        µεταρρυθµίσεων, καθώς και τις δεσµεύσεις που ανέλαβε η Αυστρία στο πλαίσιο του
        Συµφώνου για το Ευρώ +5. Έχει λάβει υπόψη όχι µόνο τη σηµασία τους για
        διατηρήσιµη δηµοσιονοµική και κοινωνικοοικονοµική πολιτική στην Αυστρία, αλλά
        και την εκ µέρους τους τήρηση των ενωσιακών κανόνων και κατευθύνσεων,
        δεδοµένης της ανάγκης γενικότερης ενδυνάµωσης της οικονοµικής διακυβέρνησης
        της Ευρωπαϊκής Ένωσης µέσω της εισαγωγής σε µελλοντικές εθνικές αποφάσεις
        εισροών επιπέδου ΕΕ. ∆εδοµένων των ευνοϊκών οικονοµικών συνθηκών, θεωρεί ότι
        πρέπει να κλιµακωθεί η προσπάθεια δηµοσιονοµικής σταθεροποίησης, ιδίως το έτος
        2012, και ότι πρέπει να µεταρρυθµιστούν περαιτέρω οι δηµοσιονοµικές σχέσεις
        µεταξύ των διάφορων επιπέδων διακυβέρνησης. Η µείωση της φορολογικής
        επιβάρυνσης, η βελτίωση των αποτελεσµάτων της εκπαίδευσης και η καταπολέµηση
        της ανισότητας σε επίπεδο φύλων θα µπορούσε να τονώσουν το δυναµισµό της
        αγοράς εργασίας, ενώ η ενίσχυση του ανταγωνισµού και η τόνωση της καινοτοµίας θα
        ήταν δυνατό να αυξήσουν την ανταγωνιστικότητα.
   4
        Περισσότερες λεπτοµέρειες για τις δεσµεύσεις που έχουν αναληφθεί µε το Σύµφωνο για το Ευρώ +
        περιλαµβάνονται στο έγγραφο SEC(2011) 728.
   5
        SEC(2011) 728.
EL                                                 6                                                 EL
 ---pagebreak---    (18)  Βάσει αυτής της αξιολόγησης, και λαµβάνοντας υπόψη τη σύσταση του Συµβουλίου
         δυνάµει του άρθρου 126 παράγραφος 7 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της
         Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 2ας ∆εκεµβρίου 2009, το Συµβούλιο εξέτασε την
         επικαιροποίηση για το 2011 του προγράµµατος σταθερότητας της Αυστρίας, και η
         γνώµη του6 αντικατοπτρίζεται κατωτέρω στη σύστασή του στα σηµεία (1) και (2),
   ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΝΙΣΤΑ να λάβει µέτρα η Αυστρία εντός του χρονικού διαστήµατος
   2011-2012 όσον αφορά τα ακόλουθα σηµεία:
   (1)    Να αξιοποιήσει την τρέχουσα οικονοµική ανάκαµψη ώστε να επιταχυνθεί η
          διόρθωση του υπερβολικού ελλείµµατος. Προς το σκοπό αυτό να θεσπίσει και να
          θέσει σε εφαρµογή τα αναγκαία µέτρα, και σε υποεθνικό επίπεδο, προκειµένου να
          διασφαλιστεί µέση ετήσια δηµοσιονοµική προσπάθεια τουλάχιστον 0,75% του ΑΕΠ
          κατά τα έτη 2012 και 2013.
   (2)    Να λάβει µέτρα περαιτέρω ενίσχυσης του εθνικού δηµοσιονοµικού πλαισίου µε την
          εναρµόνιση νοµοθετικών αρµοδιοτήτων, διοικητικών αρµοδιοτήτων καθώς και
          αρµοδιοτήτων αύξησης του εισοδήµατος και µείωσης δαπανών στα διάφορα επίπεδα
          διακυβέρνησης, και ειδικότερα στους τοµείς της υγείας και της εκπαίδευσης.
   (3)    Σε συνεννόηση µε τους κοινωνικούς εταίρους και σύµφωνα µε τις εθνικές πρακτικές,
          να λάβει µέτρα για την κατάργηση του υφιστάµενου συστήµατος πρόωρης
          συνταξιοδότησης ατόµων µε µακροχρόνιες περιόδους ασφάλισης και να προωθήσει
          την αύξηση της θεσµοθετηµένης ηλικίας συνταξιοδότησης γυναικών, ώστε να
          εξασφαλιστούν η βιωσιµότητα και η επάρκεια του συστήµατος συνταξιοδότησης.
          Να εφαρµοστούν αυστηρά οι όροι πρόσβασης στο καθεστώς συνταξιοδότησης λόγω
          αναπηρίας.
   (4)    Να λάβει µέτρα ενίσχυσης της συµµετοχής στην αγορά εργασίας,
          περιλαµβανόµενων των ακολούθων: µείωση, χωρίς επιπτώσεις στον προϋπολογισµό,
          του φόρου και των βαρών κοινωνικής ασφάλισης στην εργασία, ειδικότερα για
          εργαζόµενους µέσου και χαµηλού εισοδήµατος· εφαρµογή του εθνικού σχεδίου
          δράσης για την ίση µεταχείριση γυναικών και ανδρών στην αγορά εργασίας,
          περιλαµβανόµενων βελτιώσεων στη διαθεσιµότητα υπηρεσιών φροντίδας και
          ολοήµερων σχολικών θέσεων για την αύξηση των δυνατοτήτων επιλογής
          απασχόλησης πλήρους ωραρίου για τις γυναίκες, καθώς και βελτιώσεων όσον αφορά
          τη σηµαντική διαφορά αµοιβών µεταξύ φύλων· λήψη µέτρων βελτίωσης των
          ·αποτελεσµάτων της εκπαίδευσης και αποτροπής της σχολικής αποτυχίας.
   (5)    Να λάβει περαιτέρω µέτρα ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας, ειδικότερα στον
          τοµέα των υπηρεσιών, µε άµβλυνση των κωλυµάτων εισόδου, µείωση των
          κανονιστικών απαιτήσεων για εµπορικά και άλλα επαγγέλµατα καθώς και ενίσχυση
          των εξουσιών των αρχών που είναι αρµόδιες για τον ανταγωνισµό. Να επιταχύνει τη
          θέσπιση της «οριζόντιας νοµοθεσίας» που εκκρεµεί, προκειµένου να τεθεί σε
          εφαρµογή η οδηγία για τις υπηρεσίες.
   6
         Προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 3 του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συµβουλίου.
EL                                                 7                                            EL
 ---pagebreak---    Βρυξέλλες,
              Για το Συµβούλιο
              Ο Πρόεδρος
EL              8              EL