title: ΕΚ: Σύσταση της Επιτροπής, της 2ας Μαρτίου 2005, για το συντονισμένο πρόγραμμα επιθεώρησης στον τομέα της διατροφής των ζώων για το 2005 σύμφωνα με την οδηγία 95/53/ΕΚ του Συμβουλίου (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

text:
               9.3.2005

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 62/22

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
   της 2ας Μαρτίου 2005
   για το συντονισμένο πρόγραμμα επιθεώρησης στον τομέα της διατροφής των ζώων για το 2005 σύμφωνα με την οδηγία 95/53/ΕΚ του Συμβουλίου
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   (2005/187/ΕΚ)
   Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,
   την οδηγία 95/53/ΕΚ του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 1995, για τον καθορισμό των αρχών οργάνωσης των επίσημων ελέγχων στον τομέα της διατροφής των ζώων (1), και ιδίως το άρθρο 22 παράγραφος 3,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Το 2004, τα κράτη μέλη εντόπισαν ορισμένα θέματα τα οποία αξίζει να αποτελέσουν αντικείμενο συντονισμένου προγράμματος επιθεώρησης το έτος 2005.

               (2)

               Αν και η οδηγία 2002/32/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαΐου 2002, σχετικά με τις ανεπιθύμητες ουσίες στις ζωοτροφές (2) καθορίζει τη μέγιστη περιεκτικότητα της αφλατοξίνης B1 στις ζωοτροφές, δεν υπάρχουν κοινοτικοί κανόνες για άλλες μυκοτοξίνες, όπως η ωχρατοξίνη Α, η ζεαραλενόνη, η δεσοξυνιβαλενόλη και οι φουμονισίνες. Η συλλογή πληροφοριών σχετικά με την ύπαρξη αυτών των μυκοτοξινών μέσω τυχαίας δειγματοληψίας θα μπορούσε να παράσχει χρήσιμα στοιχεία για την εκτίμηση της κατάστασης ενόψει των εξελίξεων όσον αφορά τη νομοθεσία. Επιπλέον, ορισμένες πρώτες ύλες ζωοτροφών, όπως τα σιτηρά και οι ελαιούχοι σπόροι, είναι ιδιαίτερα εκτεθειμένες στη μόλυνση από μυκοτοξίνες λόγω των συνθηκών συγκομιδής, αποθήκευσης και μεταφοράς. Καθώς η συγκέντρωση μυκοτοξινών ποικίλλει από έτος σε έτος, είναι σκόπιμο να συλλέγονται στοιχεία από διαδοχικά έτη για όλες τις αναφερόμενες μυκοτοξίνες.

               (3)

               Τα αντιβιοτικά, εκτός από τα κοκκιδιοστατικά και τα ιστομονοστατικά, μπορούν να διατίθενται στο εμπόριο και να χρησιμοποιούνται ως πρόσθετες ύλες στις ζωοτροφές μόνον έως τις 31 Δεκεμβρίου 2005. Προηγούμενοι έλεγχοι για την ύπαρξη αντιβιοτικών και κοκκιδιοστατικών σε ορισμένες ζωοτροφές στις οποίες δεν επιτρέπονται μερικές από τις ουσίες αυτές δείχνουν ότι αυτό το είδος παράβασης εξακολουθεί να διαπράττεται. Η συχνότητα των διαπιστώσεων αυτών και η ευαισθησία του εν λόγω θέματος δικαιολογούν τη συνέχιση των ελέγχων.

               (4)

               Είναι σημαντικό να εξασφαλιστεί ότι οι περιορισμοί χρήσης πρώτων υλών ζωικής προέλευσης στις ζωοτροφές, όπως ορίζονται στη σχετική κοινοτική νομοθεσία, εφαρμόζονται αποτελεσματικά.

               (5)

               Ενδείκνυται να εξασφαλιστεί ότι τα επίπεδα των ιχνοστοιχείων χαλκού και ψευδαργύρου στις σύνθετες ζωοτροφές για χοίρους δεν υπερβαίνουν τη μέγιστη επιτρεπόμενη περιεκτικότητα που καθορίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1334/2003 της Επιτροπής, της 25ης Ιουλίου 2003, για την τροποποίηση των όρων έγκρισης ορισμένων πρόσθετων υλών που ανήκουν στην ομάδα των ιχνοστοιχείων και οι οποίες χρησιμοποιούνται στις ζωοτροφές (3).

               (6)

               Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα σύσταση είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων,

         ΣΥΝΙΣΤΑ:

               1.

               Συνιστάται στα κράτη μέλη να εφαρμόσουν, κατά τη διάρκεια του 2005, συντονισμένο πρόγραμμα επιθεώρησης με σκοπό τον έλεγχο:

                           α)

                           της συγκέντρωσης μυκοτοξινών (αφλατοξίνη B1, ωχρατοξίνη Α, ζεαραλενόνη, δεσοξυνιβαλενόλη και φουμονισίνες) στις ζωοτροφές, υποδεικνύοντας τις μεθόδους ανάλυσης· η μέθοδος δειγματοληψίας περιλαμβάνει τυχαία και στοχοθετημένη δειγματοληψία· στη δεύτερη περίπτωση της στοχοθετημένης δειγματοληψίας, τα δείγματα πρέπει να είναι πρώτες ύλες ζωοτροφών για τις οποίες υπάρχουν υπόνοιες ότι περιέχουν υψηλότερες συγκεντρώσεις μυκοτοξινών, όπως σπόροι δημητριακών, ελαιούχοι σπόροι, ελαιούχοι καρποί, τα προϊόντα και παραπροϊόντα τους, καθώς και πρώτες ύλες ζωοτροφών που έχουν αποθηκευτεί για μεγάλο χρονικό διάστημα ή έχουν μεταφερθεί με θαλάσσια μέσα σε μεγάλες αποστάσεις· στην περίπτωση της αφλατοξίνης B1, πρέπει επίσης να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στις σύνθετες ζωοτροφές για αμελγόμενα ζώα, εκτός από τα αμελγόμενα βοοειδή· τα αποτελέσματα των ελέγχων κοινοποιούνται σύμφωνα με το υπόδειγμα του παραρτήματος Ι·

                           β)

                           αντιβιοτικών, κοκκιδιοστατικών ή/και ιστομονοστατικών, που επιτρέπεται ή όχι να χρησιμοποιούνται ως πρόσθετες ύλες στις ζωοτροφές για ορισμένα είδη και κατηγορίες ζώων, που απαντούν συχνά σε μη θεραπευτικά προμείγματα και σύνθετες ζωοτροφές στις οποίες δεν επιτρέπεται η χρήση των εν λόγω φαρμακευτικών ουσιών· οι έλεγχοι στοχεύουν τις φαρμακευτικές αυτές ουσίες σε προμείγματα και σύνθετες ζωοτροφές αν η αρμόδια αρχή θεωρεί ότι υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα διαπίστωσης παρατυπιών· τα αποτελέσματα των ελέγχων κοινοποιούνται σύμφωνα με το υπόδειγμα του παραρτήματος ΙΙ·

                           γ)

                           της εφαρμογής των περιορισμών στην παραγωγή και χρήση πρώτων υλών ζωοτροφών ζωικής προέλευσης, όπως ορίζεται στο παράρτημα ΙΙΙ·

                           δ)

                           τα επίπεδα χαλκού και ψευδαργύρου στις σύνθετες ζωοτροφές για χοίρους, όπως καθορίζονται στο παράρτημα IV.

               2.

               Να συμπεριλάβουν τα αποτελέσματα του συντονισμένου προγράμματος επιθεώρησης που προβλέπεται στο σημείο 1 σε ξεχωριστό κεφάλαιο της ετήσιας έκθεσης για τις δραστηριότητες επιθεώρησης που πρέπει να διαβιβαστεί έως την 1η Απριλίου 2006 σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 2 της οδηγίας 95/53/ΕΚ και την τελευταία μορφή του εναρμονισμένου υποδείγματος υποβολής εκθέσεων.

      Βρυξέλλες, 2 Μαρτίου 2005.

            Για την Επιτροπή

         Μάρκος ΚΥΠΡΙΑΝΟΫ

            Μέλος της Επιτροπής

      (1)  ΕΕ L 265 της 8.11.1995, σ. 17· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2001/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 234 της 1.9.2001, σ. 55).

      (2)  ΕΕ L 140 της 30.5.2002, σ. 10· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2003/100/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 285 της 1.11.2003, σ. 33).

      (3)  ΕΕ L 187 της 26.7.2003, σ. 11· κανονισμός όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2112/2003 (ΕΕ L 317 της 2.12.2003, σ. 22).
   ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I
   Συγκέντρωση ορισμένων μυκοτοξινών (αφλατοξίνη B1, ωχρατοξίνη Α, ζεαραλενόνη, δεσοξυνιβαλενόλη και φουμονισίνες) στις ζωοτροφές
   Επιμέρους αποτελέσματα όλων των δειγμάτων που ελέγχθηκαν· υπόδειγμα υποβολής εκθέσεων το οποίο αναφέρεται στο σημείο 1 στοιχείο α)

               Ζωοτροφές

               Δειγματοληψία (τυχαία ή στοχοθετημένη)

               Είδος και συγκέντρωση μυκοτοξινών (μg/kg σε σχέση με ζωοτροφή με ποσοστό υγρασίας 12 %)

               Είδος

               Χώρα καταγωγής

               Αφλατοξίνη B1

               Ωχρατοξίνη A

               Ζεαραλενόνη

               Δεσοξυνιβαλενόλη

               Φουμονισίνες (1)

         Η αρμόδια αρχή πρέπει να αναφέρει επίσης:

               —

               τα μέτρα που λαμβάνονται σε περίπτωση υπέρβασης των μέγιστων ορίων για την αφλατοξίνη B1,

               —

               τις χρησιμοποιούμενες μεθόδους ανάλυσης,

               —

               τα όρια ανίχνευσης.

      (1)  Η συγκέντρωση φουμονισινών περιλαμβάνει το σύνολο των φουμονισινών B1, B2 και B3.
   ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II
   Παρουσία ορισμένων φαρμακευτικών ουσιών που δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται ως πρόσθετες ύλες στις ζωοτροφές
   Ορισμένα αντιβιοτικά, κοκκιδιοστατικά και άλλες φαρμακευτικές ουσίες μπορεί να είναι νομίμως παρόντα ως πρόσθετες ύλες σε προμείγματα και σύνθετες ζωοτροφές για ορισμένα είδη και κατηγορίες ζώων, εάν πληρούν τις απαιτήσεις του άρθρου 10 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1831/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 2003, για τις πρόσθετες ύλες που χρησιμοποιούνται στη διατροφή των ζώων (1).
   Η παρουσία μη επιτρεπόμενων φαρμακευτικών ουσιών στις ζωοτροφές συνιστά παράβαση.
   Οι φαρμακευτικές ουσίες που πρόκειται να ελεγχθούν επιλέγονται από τις ακόλουθες:

               1.

               Φαρμακευτικές ουσίες που επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται ως πρόσθετες ύλες στις ζωοτροφές μόνον για ορισμένα είδη και κατηγορίες ζώων:

                           αβιλαμυκίνη

                           δεκοκινάτη

                           δικλαζουρίλη

                           φλαβοφωσφολιπόλη

                           υδροβρωμική αλοφουγινόνη

                           νατριούχο λασαλοσίντ Α

                           εναμμώνια μαδουραμικίνη α

                           νατριούχος μονενσίνη

                           ναρασίνη

                           ναρασίνη – νικαρβαζίνη

                           υδροχλωρική ρομπενιδίνη

                           νατριούχος σαλινομυκίνη

                           νατριούχος σεμδουραμικίνη

               2.

               Φαρμακευτικές ουσίες που δεν επιτρέπεται πλέον να χρησιμοποιούνται ως πρόσθετες ύλες στις ζωοτροφές:

                           αμπρόλιο

                           αμπρόλιο/ethopabate

                           αρπρινοκίδη

                           αβοπαρκίνη

                           καρβαδόξη

                           διμετριδαζόλη

                           δινιτολμίδη

                           ιπρονιδαζόλη

                           meticlorpindol

                           meticlorpindol/methylbenzoquate

                           νικαρβαζίνη

                           νιφουρσόλη

                           ολακινδόξη

                           ρονιδαζόλη

                           σπιραμυκίνη

                           τετρακυκλίνες

                           φωσφορική τυλοσίνη

                           βιργινιαμυκίνη

                           βακιτρακίνη ψευδαργύρου

                           άλλες αντιμικροβιακές ουσίες

               3.

               Φαρμακευτικές ουσίες που δεν είχε επιτραπεί ποτέ να χρησιμοποιούνται ως πρόσθετες ύλες στις ζωοτροφές:

                           άλλες ουσίες
                           Επιμέρους αποτελέσματα όλων των μη συμμορφούμενων δειγμάτων· υπόδειγμα υποβολής εκθέσεων το οποίο αναφέρεται στο σημείο 1 στοιχείο β)

                                       Είδος ζωοτροφής (είδος και κατηγορία ζώων)

                                       Ουσία που ανιχνεύθηκε

                                       Επίπεδο που ανιχνεύθηκε

                                       Λόγος παράβασης (2)

                                       Μέτρα που ελήφθησαν

                                 Η αρμόδια αρχή πρέπει να αναφέρει επίσης:

                                       —

                                       το συνολικό αριθμό δειγμάτων που ελέγχθηκαν,

                                       —

                                       τις ονομασίες των ουσιών που ερευνήθηκαν,

                                       —

                                       τις χρησιμοποιούμενες μεθόδους ανάλυσης,

                                       —

                                       τα όρια ανίχνευσης.

      (1)  ΕΕ L 268 της 18.10.2003, σ. 29.

      (2)  Λόγος που οδήγησε στην παρουσία μη επιτρεπόμενης ουσίας στις ζωοτροφές, όπως διαπιστώθηκε μετά την έρευνα που διενεργήθηκε από την αρμόδια αρχή.
   ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III
   Περιορισμοί στην παραγωγή και τη χρήση πρώτων υλών ζωοτροφών ζωικής προέλευσης
   Με την επιφύλαξη των άρθρων 3 έως 13 και 15 της οδηγίας 95/53/ΕΚ, τα κράτη μέλη εφαρμόζουν συντονισμένο πρόγραμμα επιθεώρησης κατά τη διάρκεια του 2005 για να διαπιστώσουν εάν τηρήθηκαν οι περιορισμοί στην παραγωγή και χρήση πρώτων υλών ζωοτροφών ζωικής προέλευσης.
   Συγκεκριμένα, για να εξασφαλιστεί ότι εφαρμόζεται αποτελεσματικά η απαγόρευση της χορήγησης μεταποιημένων ζωικών πρωτεϊνών σε ορισμένα ζώα, όπως καθορίζεται στο παράρτημα IV του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 999/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για τη θέσπιση κανόνων πρόληψης, καταπολέμησης και εξάλειψης ορισμένων μεταδοτικών σπογγωδών εγκεφαλοπαθειών (1), τα κράτη μέλη οφείλουν να εφαρμόζουν ειδικό πρόγραμμα ελέγχου που βασίζεται σε στοχοθετημένους ελέγχους. Σύμφωνα με το άρθρο 4 της οδηγίας 95/53/ΕΚ, το εν λόγω πρόγραμμα ελέγχου πρέπει να βασίζεται σε μια στρατηγική με βάση τον κίνδυνο, η οποία θα περιλαμβάνει όλα τα στάδια παραγωγής και όλα τα είδη εγκαταστάσεων όπου παράγονται, διακινούνται και χορηγούνται ζωοτροφές. Τα κράτη μέλη πρέπει να δώσουν ιδιαίτερη προσοχή στον ορισμό των κριτηρίων που μπορεί να συνδέονται με κάποιο κίνδυνο. Ο συντελεστής στάθμισης που απονέμεται σε κάθε κριτήριο πρέπει να είναι ανάλογος με τον κίνδυνο. Η συχνότητα των επιθεωρήσεων και ο αριθμός των δειγμάτων που αναλύονται στις εγκαταστάσεις πρέπει να είναι ανάλογα με το σύνολο των συντελεστών στάθμισης που απονέμονται στις εγκαταστάσεις αυτές.
   Οι ακόλουθοι χώροι και τα ακόλουθα κριτήρια που αναφέρονται ενδεικτικά πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την κατάρτιση προγράμματος ελέγχου:

               Χώροι

               Κριτήρια

               Συντελεστής στάθμισης

               Μονάδες παραγωγής ζωοτροφών

               Μονάδες παραγωγής ζωοτροφών διπλής ροής που παράγουν σύνθετες ζωοτροφές για μηρυκαστικά και σύνθετες ζωοτροφές για μη μηρυκαστικά, οι οποίες περιέχουν μεταποιημένες ζωικές πρωτεΐνες που υπόκεινται σε παρέκκλιση
               Μονάδες παραγωγής ζωοτροφών με ιστορικό μη συμμόρφωσης ή για τις οποίες υπάρχει σχετική υπόνοια
               Μονάδες παραγωγής ζωοτροφών με μεγάλες ποσότητες εισαγόμενων ζωοτροφών υψηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνες όπως ιχθυάλευρο, σογιάλευρο, άλευρο γλουτένης αραβοσίτου και συμπυκνώματα πρωτεϊνών
               Μονάδες παραγωγής ζωοτροφών με υψηλή παραγωγή σύνθετων ζωοτροφών
               Κίνδυνος διασταυρούμενης μόλυνσης ως αποτέλεσμα εσωτερικών διαδικασιών λειτουργίας (ξεχωριστοί σιροί, έλεγχος του αποτελεσματικού διαχωρισμού των γραμμών παραγωγής, έλεγχος των συστατικών, εσωτερικό εργαστήριο, διαδικασίες δειγματοληψίας)

               Συνοριακοί σταθμοί ελέγχου και άλλα σημεία εισόδου στην Κοινότητα

               Εισαγωγές μεγάλων/μικρών ποσοτήτων ζωοτροφών
               Ζωοτροφές υψηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνες

               Κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις

               Σταθεροί αναμείκτες οι οποίοι χρησιμοποιούν μεταποιημένες ζωικές πρωτεΐνες που υπόκεινται σε παρέκκλιση
               Κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις με μηρυκαστικά και άλλα είδη (κίνδυνος διασταυρούμενης σίτισης)
               Κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις που αγοράζουν ασυσκεύαστες ζωοτροφές

               Μεταπράτες

               Αποθήκες και ενδιάμεση αποθήκευση ζωοτροφών υψηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνες
               Διακίνηση μεγάλου όγκου ασυσκεύαστων ζωοτροφών
               Μεταπράτες σύνθετων ζωοτροφών οι οποίες έχουν παραχθεί στο εξωτερικό

               Φορητοί αναμείκτες

               Αναμείκτες που παράγουν ζωοτροφές για μηρυκαστικά και μη μηρυκαστικά
               Αναμείκτες με ιστορικό μη συμμόρφωσης ή για τους οποίους υπάρχει σχετική υπόνοια
               Αναμείκτες που δέχονται ζωοτροφές υψηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνες
               Αναμείκτες με υψηλή παραγωγή ζωοτροφών
               Εξυπηρετείται μεγάλος αριθμός κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων, μεταξύ των οποίων υπάρχουν εκμεταλλεύσεις με μηρυκαστικά

               Μεταφορικά μέσα

               Οχήματα που χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά μεταποιημένων ζωικών πρωτεϊνών και ζωοτροφών
               Οχήματα με ιστορικό μη συμμόρφωσης ή για τα οποία υπάρχει σχετική υπόνοια

         Εναλλακτικά σε σχέση με αυτούς τους χώρους και τα κριτήρια που αναφέρονται ενδεικτικά, τα κράτη μέλη μπορούν να διαβιβάζουν στην Επιτροπή τη δική τους εκτίμηση κινδύνου πριν από τις 31 Μαρτίου 2005.
   Οι δειγματοληψίες πρέπει να στοχεύουν παρτίδες ή επεισόδια όπου υπάρχει μεγάλη πιθανότητα διασταυρούμενης μόλυνσης με απαγορευμένες μεταποιημένες πρωτεΐνες (η πρώτη παρτίδα ύστερα από τη μεταφορά ζωοτροφών οι οποίες περιείχαν ζωικές πρωτεΐνες που είναι απαγορευμένες για τη συγκεκριμένη παρτίδα, τεχνικά προβλήματα ή αλλαγές στη γραμμή παραγωγής, αλλαγές στους χώρους αποθήκευσης ή στους σιρούς για ασυσκεύαστο υλικό).
   Το 2005, τα κράτη μέλη πρέπει να εστιάσουν στην ανάλυση του πολτού ζαχαρότευτλων και εισαγόμενων υλικών ζωοτροφών.
   Ο ελάχιστος αριθμός επιθεωρήσεων ανά έτος σε ένα κράτος μέλος πρέπει να είναι δέκα ανά 100 000 τόνους παραγόμενων σύνθετων ζωοτροφών. Ο ελάχιστος αριθμός επίσημων δειγμάτων ανά έτος σε ένα κράτος μέλος πρέπει να είναι 20 ανά 100 000 τόνους παραγόμενων σύνθετων ζωοτροφών. Εν αναμονή της έγκρισης εναλλακτικών μεθόδων, για την ανάλυση των δειγμάτων πρέπει να χρησιμοποιείται μικροσκοπική ταυτοποίηση και κατ' εκτίμηση προσδιορισμός όπως καθορίζεται στην οδηγία 2003/126/ΕΚ της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 2003, για τον καθορισμό αναλυτικών μεθόδων για τον προσδιορισμό των συστατικών ζωικής προέλευσης για τον επίσημο έλεγχο των ζωοτροφών (2). Η παρουσία απαγορευμένων συστατικών ζωικής προέλευσης στις ζωοτροφές πρέπει να θεωρείται παράβαση της απαγόρευσης των ζωοτροφών.
   Τα αποτελέσματα των προγραμμάτων επιθεώρησης πρέπει να ανακοινώνονται στην Επιτροπή με την ακόλουθη μορφή.
   Περίληψη των ελέγχων σχετικά με τους περιορισμούς της σίτισης με ζωοτροφές ζωικής προέλευσης (σίτιση με απαγορευμένες μεταποιημένες ζωικές πρωτεΐνες)
   A.   Τεκμηριωμένες επιθεωρήσεις

               Στάδιο

               Αριθμός επιθεωρήσεων που περιλαμβάνουν ελέγχους για την παρουσία μεταποιημένων ζωικών πρωτεϊνών

               Αριθμός παραβάσεων που βασίζονται σε ελέγχους των εγγράφων τεκμηρίωσης κτλ. και όχι σε εργαστηριακές δοκιμές

               Εισαγωγή πρώτων υλών ζωοτροφών

               Αποθήκευση πρώτων υλών ζωοτροφών

               Μονάδες παραγωγής ζωοτροφών

               Σταθεροί/φορητοί αναμείκτες

               Μεταπράτες ζωοτροφών

               Μεταφορικά μέσα

               Κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις χωρίς μηρυκαστικά

               Κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις με μηρυκαστικά

               Άλλο: …………………….

   B.   Δειγματοληψία και έλεγχος πρώτων υλών ζωοτροφών και σύνθετων ζωοτροφών για μεταποιημένες ζωικές πρωτεΐνες

               Χώροι

               Αριθμός επίσημων δειγμάτων που ελέγχθηκαν για μεταποιημένες ζωικές πρωτεΐνες

               Αριθμός μη συμμορφούμενων δειγμάτων

               Παρουσία μεταποιημένων ζωικών πρωτεϊνών από χερσαία ζώα

               Παρουσία μεταποιημένων ζωικών πρωτεϊνών από αλιεύματα

               Πρώτες ύλες ζωοτροφών

               Σύνθετες ζωοτροφές

               Πρώτες ύλες ζωοτροφών

               Σύνθετες ζωοτροφές

               Πρώτες ύλες ζωοτροφών

               Σύνθετες ζωοτροφές

               για μηρυκαστικά

               για μη μηρυκαστικά

               για μηρυκαστικά

               για μη μηρυκαστικά

               για μηρυκαστικά

               για μη μηρυκαστικά

               Κατά την εισαγωγή

               Μονάδες παραγωγής ζωοτροφών

               Μεταπράτες/αποθήκευση

               Μεταφορικά μέσα

               Σταθεροί/φορητοί αναμείκτες

               Στην κτηνοτροφική εκμετάλλευση

               Άλλοι: ………….

   Γ.   Περίληψη των απαγορευμένων μεταποιημένων ζωικών πρωτεϊνών που βρέθηκαν σε δείγματα ζωοτροφών που προορίζονταν για μηρυκαστικά

               Μήνας δειγματοληψίας

               Είδος, βαθμός και προέλευση της μόλυνσης

               Κυρώσεις (ή άλλα μέτρα) που επιβλήθηκαν

               1

               2

               3

               4

               5

               …

      (1)  ΕΕ L 147 της 31.5.2001, σ. 1· κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 204/2005 της Επιτροπής (ΕΕ L 37 της 10.2.2005, σ. 9).

      (2)  ΕΕ L 339 της 24.12.2003, σ. 78.
   ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV
   Επιμέρους αποτελέσματα όλων των δειγμάτων (συμμορφούμενων και μη συμμορφούμενων) όσον αφορά την περιεκτικότητα των σύνθετων ζωοτροφών για χοίρους σε χαλκό και ψευδάργυρο

               Είδος σύνθετης ζωοτροφής (κατηγορία ζώων)

               Ιχνοστοιχείο (χαλκός ή ψευδάργυρος)

               Επίπεδο που ανιχνεύθηκε (mg/kg πλήρων ζωοτροφών)

               Λόγος υπέρβασης της μέγιστης περιεκτικότητας (1)

               Μέτρα που ελήφθησαν

      (1)  Όπως διαπιστώθηκε μετά την έρευνα που διενεργήθηκε από την αρμόδια αρχή.


title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 10ης Φεβρουαρίου 2009 , για την απαλλαγή της Επιτροπής από την ευθύνη εκτέλεσης των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης (ένατου ΕΤΑ) για το οικονομικό έτος 2007

text:
               11.2.2009

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 40/37

      ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ

   της 10ης Φεβρουαρίου 2009
   για την απαλλαγή της Επιτροπής από την ευθύνη εκτέλεσης των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης (ένατου ΕΤΑ) για το οικονομικό έτος 2007
   (2009/114/ΕΚ)
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,
   τη συμφωνία εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΚ, που υπεγράφη στο Κοτονού στις 23 Ιουνίου 2000 (1) και τροποποιήθηκε από τη συμφωνία που υπεγράφη στο Λουξεμβούργο στις 25 Ιουνίου 2005 (2),
   την εσωτερική συμφωνία (3) για τη χρηματοδότηση και τη διαχείριση των ενισχύσεων της Κοινότητας στο πλαίσιο του χρηματοδοτικού πρωτοκόλλου της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΚ, στο εξής «εσωτερική συμφωνία», με την οποία συστήνεται, μεταξύ άλλων, το ένατο Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης (ένατο ΕΤΑ), και ιδίως το άρθρο της 32 παράγραφος 3,
   τον δημοσιονομικό κανονισμό της 27ης Μαρτίου 2003, εφαρμοστέο στο ένατο Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης (4), και ιδίως τα άρθρα 96 έως 103,
   Έχοντας εξετάσει τον λογαριασμό διαχείρισης και τον ισολογισμό της λειτουργίας του ένατου ΕΤΑ, ως είχαν στις 31 Δεκεμβρίου 2007, καθώς και την έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου για το οικονομικό έτος 2007, που συνοδεύεται από τις απαντήσεις της Επιτροπής (5),
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Βάσει του άρθρου 32 παράγραφος 3 της εσωτερικής συμφωνίας, η απαλλαγή από την ευθύνη για τη δημοσιονομική διαχείριση του ένατου ΕΤΑ παρέχεται στην Επιτροπή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μετά από σύσταση του Συμβουλίου.

               (2)

               Η εκτέλεση των εργασιών του ένατου ΕΤΑ από την Επιτροπή, κατά το οικονομικό έτος 2007, ήταν στο σύνολό της ικανοποιητική,

         ΣΥΝΙΣΤΑ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να απαλλάξει την Επιτροπή από την ευθύνη για την εκτέλεση των εργασιών του ένατου ΕΤΑ για το οικονομικό έτος 2007.

      Βρυξέλλες, 10 Φεβρουαρίου 2009.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         M. KALOUSEK

      (1)  ΕΕ L 317 της 15.12.2000, σ. 3.

      (2)  ΕΕ L 287 της 28.10.2005, σ. 4.

      (3)  ΕΕ L 317 της 15.12.2000, σ. 355.

      (4)  ΕΕ L 83 της 1.4.2003, σ. 1.

      (5)  ΕΕ C 286 της 10.11.2008, σ. 273.


title: Recommendation for a Council opinion in accordance with the third paragraph of Article 9 of Council Regulation (EC) No 1466/97 of 7 July 1997 On the updated convergence programme of Sweden, 2006-2009

text:
Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου

|

52007SC0192

	[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |Βρυξέλλες, 13.2.2007SEC(2007) 192 τελικόΣύσταση γιαΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Σουηδίας για την περίοδο 2006-2009(υποβληθείσα από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΓενικο πλαισιοΤο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουλίου 1998, βασίζεται στον στόχο της επίτευξης υγιών δημόσιων οικονομικών ως μέσου ενίσχυσης των προϋποθέσεων για σταθερότητα των τιμών και ισχυρή διατηρήσιμη ανάπτυξη, οι οποίες ευνοούν τη δημιουργία απασχόλησης. Η μεταρρύθμιση του συμφώνου το 2005, αφενός, αναγνώριζε τη χρησιμότητά του για την εδραίωση της δημοσιονομικής πειθαρχίας, αφετέρου δε, αποσκοπούσε στην ενίσχυση της αποτελεσματικότητας και των οικονομικών του ερεισμάτων, καθώς επίσης στη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών.Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[1], ο οποίος αποτελεί στοιχείο του συμφώνου, ορίζει ότι τα κράτη μέλη υποβάλλουν υποχρεωτικά, στο Συμβούλιο και την Επιτροπή, προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης, καθώς και ετήσιες επικαιροποιήσεις τους (τα κράτη μέλη που έχουν ήδη υιοθετήσει το ενιαίο νόμισμα υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σταθερότητας, ενώ τα κράτη μέλη που δεν το έχουν υιοθετήσει ακόμη υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σύγκλισης). Το πρώτο πρόγραμμα σύγκλισης της Σουηδίας υποβλήθηκε τον Δεκέμβριο του 1998. Κατ’ εφαρμογή του κανονισμού, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη επί του προγράμματος στις 8 Φεβρουαρίου 1999 επί τη βάσει σύστασης της Επιτροπής και μετά από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή. Βάσει της ίδιας διαδικασίας, τα επικαιροποιημένα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης αξιολογούνται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και εξετάζονται από την προαναφερθείσα επιτροπή, ενώ το Συμβούλιο δύναται να τα εξετάσει.Ιστορικο για την Αξιολογηση του επικαιροποιημένου προγραμματοςΗ Επιτροπή εξέτασε το πλέον πρόσφατο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Σουηδίας, που υποβλήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2006, και εξέδωσε σύσταση για την έκδοση γνώμης του Συμβουλίου επ’ αυτού (βλ. πλαίσιο για τα κυριότερα σημεία της αξιολόγησης).Προκειμένου να σχηματισθεί μια εικόνα του πλαισίου εντός του οποίου αξιολογείται η δημοσιονομική στρατηγική του επικαιροποιημένου προγράμματος σύγκλισης, στις παραγράφους που ακολουθούν περιγράφονται συνοπτικά τα εξής:1.  οι οικονομικές και δημοσιονομικές επιδόσεις κατά την τελευταία δεκαετία·2.  η πλέον πρόσφατη αξιολόγηση της κατάστασης της χώρας βάσει του προληπτικού σκέλους του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης (περίληψη της γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης)· και3.  η αξιολόγηση της Επιτροπής σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Νοεμβρίου 2006.Πρόσφατες οικονομικές και δημοσιονομικές επιδόσειςΚατά την τελευταία δεκαετία οι επιδόσεις της σουηδικής οικονομίας ήταν συνολικά πολύ καλές. Η αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ ήταν υψηλότερη σε σύγκριση με τη ζώνη του ευρώ. Η επίδοση αυτή όσον αφορά την ανάπτυξη χαρακτηρίσθηκε από έντονες εξελίξεις στον τομέα της παραγωγικότητας και από καθαρές εξαγωγές που συνέβαλαν στην ανάπτυξη της οικονομίας. Το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών εμφανίζει σταθερά αυξανόμενο πλεόνασμα. Τα ποσοστά ανεργίας είναι χαμηλότερα από ό,τι στη ζώνη του ευρώ κι έχουν σημειώσει πτώση, μολονότι εξακολουθούν να θεωρούνται υψηλά με βάση τα εγχώρια πρότυπα. Τα ποσοστά συμμετοχής στην αγορά εργασίας είναι σχετικά υψηλά. Ο πληθωρισμός είναι χαμηλός, πράγμα που αντανακλά μία αξιόπιστη νομισματική πολιτική που έχει στο στόχαστρο τον πληθωρισμό. Όπως και αλλού, τα πραγματικά και τα ονομαστικά επιτόκια έχουν μειωθεί. Η κατάσταση των δημόσιων οικονομικών, υπό την επίδραση του εθνικού κανονιστικού πλαισίου, είναι υγιής και εμφανίζει έναν μέσο όρο δημοσιονομικών πλεονασμάτων ο οποίος σε γενικές γραμμές συμβαδίζει με τον εθνικό στόχο για πλεόνασμα 2% στο σύνολο του οικονομικού κύκλου. Ο δείκτης του ακαθάριστου χρέους της γενικής κυβέρνησης μειώνεται σταδιακά και βρίσκεται πλέον πολύ κάτω από το προβλεπόμενο όριο του 60%.Η αξιολόγηση που διατυπώνεται στη γνώμη του Συμβουλίου σχετικά με το προηγούμενο πρόγραμμαΣτις 24 Ιανουαρίου 2006, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη σχετικά με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης, για την περίοδο 2005-2009. Το Συμβούλιο διατύπωνε την άποψη ότι η δημοσιονομική κατάσταση ήταν υγιής, και ότι η δημοσιονομική στρατηγική συνιστούσε παράδειγμα δημοσιονομικών πολιτικών οι οποίες ασκούνται σε συμμόρφωση με το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης.Η Σουηδία κάνει χρήση της μεταβατικής περιόδου (που λήγει την άνοιξη του 2007) για την εφαρμογή της απόφασης της Eurostat, της 2ας Μαρτίου 2004, σχετικά με την τομεακή ταξινόμηση των κεφαλαιοποιητικών συνταξιοδοτικών συστημάτων. Η συμμόρφωση με την απόφαση της Eurostat θα έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση του πλεονάσματος κατά 1% του ΑΕΠ περίπου ετησίως και την αύξηση του δείκτη δημόσιου χρέους κατά 0,5 εκατοστιαίας μονάδας.2.3. Η αξιολόγηση της Επιτροπής σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Νοεμβρίου 2006Η έκθεση εφαρμογής του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων της Σουηδίας, όπως αναθεωρήθηκε από τη νέα κυβέρνηση και καταρτίστηκε στο πλαίσιο της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση, υποβλήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2006. Το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Σουηδίας αναγνωρίζει ως βασικές προκλήσεις/προτεραιότητες τα εξής: την ανάγκη επίτευξης υψηλού επιπέδου συμμετοχής στην αγορά εργασίας και δεδουλευμένων ωρών, καθώς επίσης την προώθηση της βασισμένης στη γνώση οικονομίας με περιβαλλοντικά αποδοτικές διαδικασίες παραγωγής.Η αξιολόγηση του υπόψη προγράμματος από την Επιτροπή (που εγκρίθηκε στο πλαίσιο της ετήσιας έκθεσης προόδου του Δεκεμβρίου 2006 [2] ) καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η Σουηδία πραγματοποιεί πολύ καλή πρόοδο όσον αφορά την υλοποίηση του εθνικού της προγράμματος μεταρρυθμίσεων. Το μακροοικονομικό πλαίσιο που συνδέεται με τη σταθερότητα είναι το κατάλληλο και αποδίδει. Καταβάλλεται μεγάλη προσπάθεια για την ενίσχυση των κινήτρων για εργασία. Απαιτείται η θέσπιση συμπληρωματικών μέτρων για την προώθηση του ανταγωνισμού στον τομέα των υπηρεσιών.Με γνώμονα τη συντελεσθείσα πρόοδο, η Σουηδία παροτρυνόταν να εστιάσει επίσης τις προσπάθειές της στους εξής τομείς: μέτρα κανονιστικού χαρακτήρα για την αύξηση του ανταγωνισμού, σύστημα εκτίμησης επιπτώσεων, βελτίωση του κανονιστικού πλαισίου, προσφορά εργατικού δυναμικού και δεδουλευμένες ώρες, ποσοστό απασχόλησης των μεταναστών και των νέων και επανένταξη ατόμων που έχουν υπαχθεί σε ειδικά καθεστώτα λόγω ασθενείας.Πλαίσιο: Κυριότερα σημεία της αξιολόγησης Όπως απαιτεί το άρθρο 5 παράγραφος 1 (για τα προγράμματα σταθερότητας) και το άρθρο 9 παράγραφος 1 (για τα προγράμματα σύγκλισης) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, κατά την αξιολόγηση εξετάζεται: αν είναι ευλογοφανείς οι οικονομικές παραδοχές στις οποίες βασίζεται το πρόγραμμα, ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος (ΜΔΣ) που καθόρισε το κράτος μέλος και αν η πορεία προσαρμογής για την επίτευξη του στόχου αυτού είναι κατάλληλη, αν τα μέτρα που λαμβάνονται ή/και προτείνονται για την τήρηση της πορείας προσαρμογής επαρκούν για την επίτευξη του ΜΔΣ κατά τη διάρκεια του οικονομικού κύκλου, κατά την αξιολόγηση της πορείας προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ, αν καταβάλλεται μεγαλύτερη προσπάθεια προσαρμογής σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας, ενώ η προσπάθεια μπορεί να είναι πιο περιορισμένη σε περιόδους δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας και, για τη ζώνη του ευρώ και κράτη μέλη του ΜΣΙ ΙΙ, αν το κράτος μέλος προβλέπει ετήσια βελτίωση του κυκλικά προσαρμοσμένου αποτελέσματος, μείον έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα, ίση προς 0,5% του ΑΕΠ ως ένδειξη προόδου για την επίτευξη του ΜΔΣ του, κατά τον προσδιορισμό της πορείας προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ (για κράτη μέλη που δεν τον έχουν ακόμη επιτύχει) ή την προσωρινή απόκλιση από αυτόν (για κράτη μέλη που τον έχουν επιτύχει), αν εφαρμόζονται μείζονες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που οδηγούν άμεσα στην εξοικονόμηση πόρων μακροπρόθεσμα (μεταξύ άλλων, μέσω της αύξησης της δυνητικής ανάπτυξης) και, ως εκ τούτου, έχουν απτά αποτελέσματα για τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών (υπό τον όρο ότι εξασφαλίζεται κατάλληλο περιθώριο ασφαλείας σε σχέση με την τιμή αναφοράς 3% του ΑΕΠ και εφόσον η δημοσιονομική θέση αναμένεται να επανέλθει στα επίπεδα του ΜΔΣ εντός της περιόδου του προγράμματος), με ιδιαίτερη προσοχή στις μεταρρυθμίσεις του συνταξιοδοτικού συστήματος που εισάγουν πολυπυλωνικό σύστημα που περιλαμβάνει έναν υποχρεωτικό και πλήρως κεφαλαιοποιητικό πυλώνα, αν οι οικονομικές πολιτικές του κράτους μέλους παρουσιάζουν συνοχή με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών. Η ευλογοφάνεια των μακροοικονομικών παραδοχών του προγράμματος αξιολογείται με βάση τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006, χρησιμοποιώντας επίσης την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία για την εκτίμηση του δυνητικού προϊόντος και των κυκλικά προσαρμοσμένων αποτελεσμάτων. Η αξιολόγηση της συνεκτικότητας με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών πραγματοποιείται με βάση τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών στον τομέα των δημόσιων οικονομικών όπως παρουσιάζονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008. Κατά την αξιολόγηση εξετάζεται επίσης: η εξέλιξη του δείκτη χρέους και οι προοπτικές της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών τα οποία, σύμφωνα με την έκθεση του Συμβουλίου της 20ής Μαρτίου 2005 για τη «Βελτίωση της εφαρμογής του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης», πρέπει να αποτελούν αντικείμενο «αρκετής προσοχής […] κατά την εποπτεία των δημοσιονομικών θέσεων». Σε ανακοίνωση της Επιτροπής, της 12ης Οκτωβρίου 2006, περιγράφεται η προσέγγιση που πρέπει να τηρείται κατά την αξιολόγηση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας[3], ο βαθμός συνοχής με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων που υπέβαλε το κράτος μέλος στο πλαίσιο της στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση. Στο διαβιβαστικό σημείωμα της 7ης Ιουνίου 2005 προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών για την περίοδο 2005-2008, το Συμβούλιο ΕCOFIN δήλωσε ότι τα εθνικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων πρέπει να παρουσιάζουν συνοχή με τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης, η συμμόρφωση με τον κώδικα δεοντολογίας[4], ο οποίος, μεταξύ άλλων, προβλέπει μια κοινή διάρθρωση και τυποποιημένους πίνακες δεδομένων για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης. |-  Σύσταση γιαΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7 ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Σουηδίας για την περίοδο 2006-2009ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[5], και ιδίως το άρθρο 9 παράγραφος 3,τη σύσταση της Επιτροπής,Έπειτα από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΓΝΩΜΗ:4.  Στις [27 Φεβρουαρίου 2007] το Συμβούλιο εξέτασε το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Σουηδίας, που καλύπτει την περίοδο 2006-2009.5.  Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζεται το πρόγραμμα προβλέπει ότι η αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ θα μετριαστεί από 4,0% το 2006 σε 3,0% κατά μέσο όρο στην υπόλοιπη διάρκεια του προγράμματος, αν και θα παραμείνει κοντά στη δυνητική τιμή της. Αξιολογούμενο υπό το πρίσμα των στοιχείων που είναι διαθέσιμα σήμερα, το σενάριο αυτό φαίνεται να στηρίζεται σε αξιόπιστες παραδοχές για την οικονομική ανάπτυξη, ενώ δεν αποκλείεται η ανάπτυξη το 2006 να ήταν ακόμη μεγαλύτερη. Οι προβλέψεις του προγράμματος ως προς τον πληθωρισμό φαίνονται, επίσης, ρεαλιστικές.6.  Όσον αφορά το 2006, το πλεόνασμα γενικής κυβέρνησης εκτιμάται σε 2,8% του ΑΕΠ στις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006, έναντι πρόβλεψης 0,9% του ΑΕΠ σύμφωνα με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης· η διαφορά οφείλεται κυρίως στην επίδραση βάσης από το γεγονός ότι το πλεόνασμα του 2005 ήταν πολύ μεγαλύτερο από το αναμενόμενο. Με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία για τις ταμειακές ροές, συνάγεται ότι εξαιτίας τόσο της μείωσης των πρωτογενών δαπανών όσο και της αύξησης των φορολογικών εσόδων, το πλεόνασμα του 2006 είναι πιθανό να ήταν μεγαλύτερο από αυτό που είχαν προβλέψει οι υπηρεσίες της Επιτροπής.7.  Το επικαιροποιημένο πρόγραμμα επιβεβαιώνει ότι η επίτευξη δημοσιονομικού πλεονάσματος 2% του ΑΕΠ κατά μέσο όρο στο σύνολο του οικονομικού κύκλου εξακολουθεί να αποτελεί τον πρωταρχικό κατευθυντήριο δημοσιονομικό κανόνα, ο οποίος υποστηρίζεται από πολυετή ανώτατα όρια για τις δαπάνες. Στο πλαίσιο του νομοσχεδίου για τη δημοσιονομική πολιτική που προβλέπεται να κατατεθεί την άνοιξη του 2007, η κυβέρνηση θα επαναξιολογήσει τον τρέχοντα στόχο που ισχύει για το πλεόνασμα της γενικής κυβέρνησης κατά τρόπον ώστε να λαμβάνεται υπόψη η απόφαση της Eurostat σχετικά με την ταξινόμηση των κεφαλαιοποιητικών συνταξιοδοτικών συστημάτων του δεύτερου πυλώνα[6]. Μετά την παρέλευση της μεταβατικής περιόδου που ισχύει για την εφαρμογή της εν λόγω απόφασης (την άνοιξη του 2007), το πλεόνασμα θα είναι χαμηλότερο κατά περίπου 1% του ΑΕΠ σε κάθε έτος, ενώ ο δείκτης του ακαθάριστου χρέους προς το ΑΕΠ θα αναθεωρηθεί προς τα πάνω κατά 0,5% του ΑΕΠ περίπου. Η δημοσιονομική στρατηγική που περιγράφεται στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα προβλέπει μείωση του πλεονάσματος το 2007 (από 3,0% του ΑΕΠ το 2006 σε 2,4%) με σταδιακή ανάκαμψή του στη συνέχεια (σε 3,1% το 2009)· ανάλογη είναι η πορεία του πρωτογενούς πλεονάσματος. Τόσο ο δείκτης δαπανών προς το ΑΕΠ όσο και ο δείκτης εσόδων προς το ΑΕΠ ακολουθούν πορεία βαθμιαίας μείωσης καθ’ όλη την περίοδο αναφοράς του προγράμματος. Η στρατηγική εστιάζεται κάπως περισσότερο στα τελευταία έτη της περιόδου, καθώς προβλέπεται μερική και μόνο χρηματοδότηση σημαντικών φορολογικών περικοπών το 2007. Σε σύγκριση με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα, η σχεδιαζόμενη εξέλιξη του πλεονάσματος (δηλαδή αρχική συρρίκνωση ακολουθούμενη από σταδιακή ανάκαμψη) είναι παρεμφερής, αλλά με υψηλότερη καθαρή δανειοδοτική θέση καθ’ όλη την περίοδο που καλύπτει το πρόγραμμα.8.  Το διαρθρωτικό πλεόνασμα (δηλαδή το κυκλικά προσαρμοσμένο πλεόνασμα χωρίς να λαμβάνονται υπόψη έκτακτα και άλλα προσωρινά μέτρα) προβλέπεται, σύμφωνα με την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία, να παραμείνει πάνω από το 2% του ΑΕΠ καθ’ όλη την περίοδο αναφοράς του προγράμματος. Όπως και στο προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης, ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος (ΜΔΣ) του προγράμματος ανταποκρίνεται στον προαναφερθέντα στόχο της επίτευξης δημοσιονομικού πλεονάσματος 2% του ΑΕΠ κατά μέσο όρο στο σύνολο του οικονομικού κύκλου (δηλαδή σε διαρθρωτικούς όρους), στόχο του οποίου το πρόγραμμα προβλέπει τη διατήρηση καθ’ όλη την περίοδο αναφοράς. Δεδομένου ότι ο ΜΔΣ είναι κατά πολύ απαιτητικότερος από το σχετικό ελάχιστο όριο (που εκτιμάται ως έλλειμμα 1% του ΑΕΠ περίπου), η επίτευξή του αναμένεται να επιτρέψει την εκπλήρωση του στόχου δημιουργίας περιθωρίου ασφαλείας προς αποτροπή της εμφάνισης υπερβολικού ελλείμματος. Ο ΜΔΣ είναι επίσης κατά πολύ απαιτητικότερος από αυτόν που συνάγεται με βάση τον δείκτη χρέους και τη μέση αύξηση του δυνητικού προϊόντος μακροπρόθεσμα.9.  Οι κίνδυνοι στους οποίους υπόκεινται οι δημοσιονομικές προβλέψεις του προγράμματος φαίνονται σε γενικές γραμμές ισορροπημένοι από το 2007 και μετά. Η μακροοικονομική προοπτική και οι προβλέψεις για τα φορολογικά έσοδα φαίνεται να στηρίζονται σε αξιόπιστες παραδοχές, παρά την κάποια αβεβαιότητα που περιβάλλει τη μελλοντική απόδοση των φόρων υπεραξίας. Οι στόχοι που τίθενται για τις δαπάνες υποστηρίζονται από το καλό ιστορικό στον συγκεκριμένο τομέα, χάρη στα προαναφερθέντα ανώτατα όρια που ισχύουν για τις δαπάνες.10.  Με γνώμονα την ανωτέρω εκτίμηση κινδύνου, ο δημοσιονομικός προσανατολισμός του προγράμματος φαίνεται επαρκής προκειμένου να διατηρηθεί ο ΜΔΣ καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς του, όπως προβλέπει το πρόγραμμα. Επιπλέον, παρέχει επαρκές περιθώριο ασφάλειας έτσι ώστε το έλλειμμα να μην υπερβεί το όριο του 3% του ΑΕΠ υπό συνθήκες κανονικών μακροοικονομικών διακυμάνσεων κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς του προγράμματος. Ωστόσο, υπάρχει κίνδυνος ο προσανατολισμός της δημοσιονομικής πολιτικής που συνάγεται από το πρόγραμμα να αποδειχθεί προκυκλικός το 2007, κατά τη διάρκεια του οποίου αναμένεται να συνεχισθεί η ευνοϊκή οικονομική συγκυρία. Κάτι τέτοιο θα αντέβαινε στο σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης.11.  Υπολογίζεται ότι το 2006 το ακαθάριστο δημόσιο χρέος μειώθηκε σε 46,5% του ΑΕΠ, ήταν δηλαδή σαφώς κατώτερο του 60% του ΑΕΠ, που αποτελεί τη σχετική τιμή αναφοράς βάσει της συνθήκης. Το πρόγραμμα προβλέπει ότι ο δείκτης χρέους θα παραμείνει σε πτωτική τροχιά, ελαττούμενος κατά 13,5 εκατοστιαίες μονάδες κατά την περίοδο αναφοράς του προγράμματος.12.  Οι μακροπρόθεσμες δημοσιονομικές επιπτώσεις της δημογραφικής γήρανσης στη Σουηδία είναι πιο περιορισμένες σε σύγκριση με τον μέσο όρο της ΕΕ, καθώς οι δαπάνες για συντάξεις προβλέπεται να παραμείνουν σχετικά σταθερές ως ποσοστό του ΑΕΠ μακροπρόθεσμα, χάρη στη σημαντική μείωση των δαπανών που θα προκύψει από τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος. Η αρχική δημοσιονομική θέση, που χαρακτηρίζεται από υψηλό πρωτογενές πλεόνασμα, συμβάλλει στη μείωση του ακαθάριστου ελλείμματος και στη συσσώρευση περιουσιακών στοιχείων. Η διατήρηση υγιών δημόσιων οικονομικών με τη συνέχιση των πλεονασμάτων, όπως σχεδιάζεται, θα συντελούσε στον περιορισμό των κινδύνων για τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών. Συνολικά, η Σουηδία φαίνεται να αντιμετωπίζει χαμηλό κίνδυνο σε σχέση με τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών.13.  Το πρόγραμμα σύγκλισης περιέχει ποιοτική εκτίμηση των συνολικών συνεπειών της έκθεσης εφαρμογής του Νοεμβρίου 2006 με αντικείμενο το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων εντός του πλαισίου της μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής στρατηγικής. Επιπλέον, παρέχει συστηματικές πληροφορίες σχετικά με το δημοσιονομικό κόστος ή την εξοικονόμηση πόρων που απορρέουν άμεσα από τις κυριότερες μεταρρυθμίσεις οι οποίες προβλέπονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων, ενώ οι δημοσιονομικές προβλέψεις που περιλαμβάνει φαίνεται να λαμβάνουν υπόψη τις δημοσιονομικές επιπτώσεις των δράσεων που περιγράφονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Τα προβλεπόμενα στο πρόγραμμα σύγκλισης μέτρα στον τομέα των δημόσιων οικονομικών φαίνεται να συμβαδίζουν με τα μέτρα που προβλέπονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Ειδικότερα, αμφότερα τα προγράμματα προβλέπουν την εφαρμογή μέτρων με στόχο την αύξηση της προσφοράς εργατικού δυναμικού.14.  Η στρατηγική του προγράμματος στον τομέα των δημόσιων οικονομικών συμβαδίζει εν πολλοίς με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών, που περιλαμβάνονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008.15.  Όσον αφορά τις απαιτήσεις δεδομένων που ορίζει ο κώδικας δεοντολογίας για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης, το πρόγραμμα παρουσιάζει ορισμένα κενά τόσο στα υποχρεωτικά όσο και στα προαιρετικά δεδομένα[7].Το συνολικό συμπέρασμα είναι ότι η μεσοπρόθεσμη δημοσιονομική κατάσταση είναι υγιής και ότι η δημοσιονομική στρατηγική συνιστά καλό παράδειγμα δημοσιονομικών πολιτικών οι οποίες ασκούνται σε συμμόρφωση με το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης. Παρόλα αυτά, θα έχει σημασία να διασφαλισθεί η μη μετακύληση στα επόμενα έτη της επιδείνωσης της διαρθρωτικής δημοσιονομικής κατάστασης το 2007, η οποία σχετίζεται με διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις με στόχο την ενθάρρυνση της μεγαλύτερης συμμετοχής στην αγορά εργασίας.  Σύγκριση βασικών μακροοικονομικών και δημοσιονομικών προβλέψεων 12005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 |Πραγματικό ΑΕΠ (% μεταβολής) | ΠΣ Δεκ. 2006 | 2,7 | 4,0 | 3,3 | 3,1 | 2,7 |COM Νοέμ. 2006 | 2,7 | 4,0 | 3,3 | 3,1 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2005 | 2,4 | 3,1 | 2,8 | 2,3 | μ.δ.σ. |Πληθωρισμός ΕνΔΤΚ2 (%) | ΠΣ Δεκ. 2006 | 1,3 | 1,9 | 2,2 | 1,5 | 1,9 |COM Νοέμ. 2006 | 0,8 | 1,5 | 1,6 | 1,8 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2005 | 1,5 | 1,5 | 2,0 | 2,0 | μ.δ.σ. |Κενό παραγωγής (% του δυνητικού ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 20063 | -0,7 | 0,0 | 0,3 | 0,3 | 0,3 |COM Νοέμ. 20067 | -0,5 | 0,2 | 0,5 | 0,6 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 20053 | -0,4 | -0,1 | 0,1 | -0,1 | μ.δ.σ. |Αποτέλεσμα γενικής κυβέρνησης (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 2006 | 3,0 | 3,0 | 2,4 | 2,7 | 3,1 |COM Νοέμ. 2006 | 3,0 | 2,8 | 2,4 | 2,5 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2005 | 1,6 | 0,9 | 1,2 | 1,7 | μ.δ.σ. |Πρωτογενές αποτέλεσμα (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 2006 | 4,6 | 4,5 | 4,1 | 4,2 | 4,6 |COM Νοέμ. 2006 | 4,6 | 4,5 | 4,1 | 4,3 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2005 | 3,2 | 2,5 | 3,0 | 3,6 | μ.δ.σ. |Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 20063 | 3,4 | 3,0 | 2,2 | 2,5 | 3,0 |COM Νοέμ. 2006 | 3,3 | 2,7 | 2,1 | 2,1 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 20053 | 1,8 | 0,9 | 1,1 | 1,7 | μ.δ.σ. |Διαρθρωτικό αποτέλεσμα4 (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 20065 | 3,0 | 3,0 | 2,2 | 2,5 | 3,0 |COM Νοέμ. 20066 | 2,9 | 2,7 | 2,1 | 2,1 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2005 | 1,8 | 0,9 | 1,1 | 1,7 | μ.δ.σ. |Ακαθάριστο δημόσιο χρέος (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 2006 | 50,3 | 46,5 | 41,5 | 37,4 | 33,0 |COM Νοέμ. 2006 | 50,4 | 46,7 | 42,6 | 38,7 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2005 | 50,9 | 49,4 | 47,8 | 46,0 | μ.δ.σ. |Σημ.: 1Οι δημοσιονομικές προβλέψεις δεν συμπεριλαμβάνουν τον αντίκτυπο της απόφασης της Eurostat, της 2ας Μαρτίου 2004, σχετικά με την ταξινόμηση των κεφαλαιοποιητικών συνταξιοδοτικών συστημάτων, η οποία πρέπει να τεθεί σε εφαρμογή μέχρι τον χρόνο υποβολής της κοινοποίησης της ανοίξεως του 2007. Λαμβάνοντας υπόψη και τον αντίκτυπο αυτόν, το αποτέλεσμα γενικής κυβέρνησης σύμφωνα με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα εκτιμάται σε 2,0% του ΑΕΠ το 2005, 2,0% το 2006, 1,3% το 2007, 1,6% το 2008 και 2,0% το 2009, ενώ το ακαθάριστο δημόσιο χρέος εκτιμάται σε 50,9% του ΑΕΠ το 2005, 47,0% το 2006, 42,0% το 2007, 37,9% το 2008 και 33,5% το 2009. 2Τα στοιχεία για τον πληθωρισμό που περιέχει το ΠΣ έχουν εκτιμηθεί με βάση το χρονικό διάστημα από Δεκέμβριο σε Δεκέμβριο, ενώ τα αντίστοιχα στοιχεία της Επιτροπής είναι οι ετήσιοι μέσοι όροι. Τούτο εξηγεί τη διαφορά μεταξύ των στοιχείων της Επιτροπής και των στοιχείων σχετικά με τον ΕνΔΤΚ για τα έτη 2005 και 2006. Το πρόγραμμα εκλαμβάνει επίσης ως δεδομένο ότι ο ΕνΔΤΚ θα έχει ως πρότυπο τον UND1X (δηλαδή τον εθνικό δείκτη τιμών καταναλωτή μη συνυπολογιζομένων των μεταβολών στους τομείς των έμμεσων φόρων, των επιδοτήσεων και των δαπανών για την καταβολή τόκων στεγαστικών δανείων) το 2008 και το 2009. Ωστόσο, ο ΕνΔΤΚ αναμένεται να υπερβεί το 2007 κατά 0,5 της εκατοστιαίας μονάδας τον UND1X, καθιστώντας εντονότερη την προβλεπόμενη στο πρόγραμμα μείωση του πληθωρισμού ΕνΔΤΚ το 2008. 3Υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής με βάση τις πληροφορίες που παρέχονται στο πρόγραμμα. 4Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα (όπως και στις προηγούμενες γραμμές) πλην εκτάκτων και λοιπών προσωρινών μέτρων. 5Έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα βάσει του προγράμματος (0,4% του ΑΕΠ το 2005, με συνέπεια μείωση του ελλείμματος). 6Έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα προερχόμενα από τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006 (0,4% του ΑΕΠ το 2005, με συνέπεια μείωση του ελλείμματος). 7Βάσει εκτιμώμενης δυνητικής ανάπτυξης 2,6%, 3,2%, 3,1% και 3,0%, αντιστοίχως, για την περίοδο 2005-2008. Πηγή : Πρόγραμμα σύγκλισης (ΠΣ)· φθινοπωρινές οικονομικές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006 (COM), υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής |[1] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Όλα τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[2] Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, «Εφαρμογή της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση - Ένα έτος επίτευξης αποτελεσμάτων», 12.12.2006, COM(2006) 816.[3] Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο - Μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών στην ΕΕ, της 12.10.2006, COM(2006) 574 και έγγραφο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Γενική Διεύθυνση Οικονομικών και Χρηματοδοτικών Υποθέσεων (2006), «Μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών στην Ευρωπαϊκή Ένωση», Ευρωπαϊκή Οικονομία, τεύχος αριθ. 4/2006.[4] «Λεπτομερείς ρυθμίσεις για την εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και κατευθυντήριες γραμμές για τη μορφή και το περιεχόμενο των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης», που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο ECOFIN στις 11 Οκτωβρίου 2005.[5] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[6] Βλ. τις ανακοινώσεις τύπου της Eurostat αριθ. 30/2004 της 2ας Μαρτίου 2004 και αριθ. 117/2004 της 23ης Σεπτεμβρίου 2004.[7] Στα υποχρεωτικά δεδομένα που λείπουν συγκαταλέγονται μεταξύ άλλων ορισμένοι αποπληθωριστές, η φορολογική επιβάρυνση και η αύξηση συναφών ξένων αγορών.


title: Σύσταση αριθ. U1, της 12ης Ιουνίου 2009 , σχετικά με τη νομοθεσία που είναι εφαρμοστέα σε ανέργους οι οποίοι ασκούν επαγγελματική δραστηριότητα μερικής απασχόλησης σε κράτος μέλος άλλο από το κράτος στο οποίο κατοικούν (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ και για τη συμφωνία ΕΚ/Ελβετίας)

text:
               24.4.2010

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 106/49

         ΣΫΣΤΑΣΗ αριθ. U1
   της 12ης Ιουνίου 2009
   σχετικά με τη νομοθεσία που είναι εφαρμοστέα σε ανέργους οι οποίοι ασκούν επαγγελματική δραστηριότητα μερικής απασχόλησης σε κράτος μέλος άλλο από το κράτος στο οποίο κατοικούν
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ και για τη συμφωνία ΕΚ/Ελβετίας)
   2010/C 106/15
   Η ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟ ΤΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ,
   Έχοντας υπόψη:
   το άρθρο 72 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας (1), δυνάμει του οποίου η Διοικητική Επιτροπή είναι αρμόδια για την εξέταση όλων των διοικητικών θεμάτων ή των θεμάτων ερμηνείας που απορρέουν από τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 987/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, για καθορισμό της διαδικασίας εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας (2),
   το άρθρο 11 παράγραφος 3 στοιχείο α) και το άρθρο 16 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 και το άρθρο 18 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 987/2009,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Εάν πρόσωπα που κατοικούν στην επικράτεια ενός κράτους μέλους δικαιούνται, δυνάμει της εφαρμοστέας νομοθεσίας, να λάβουν παροχές ανεργίας, θα πρέπει να τους επιτρέπεται η άσκηση επαγγελματικής δραστηριότητας μερικής απασχόλησης στην επικράτεια ενός άλλου κράτους μέλους, ενώ παράλληλα διατηρούν το δικαίωμα σε παροχές ανεργίας από το κράτος στο οποίο κατοικούν.

               (2)

               Είναι αναγκαίο σε αυτή την περίπτωση να προσδιορισθεί η νομοθεσία που είναι εφαρμοστέα στα πρόσωπα αυτά, δυνάμει του άρθρου 11 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004, προκειμένου να αποτραπούν πιθανές συγκρούσεις νόμων.

               (3)

               Δυνάμει του άρθρου 11 παράγραφος 2 του εν λόγω κανονισμού, τα πρόσωπα που λαμβάνουν παροχές σε χρήμα λόγω ή συνεπεία μισθωτής ή μη μισθωτής τους δραστηριότητας, θεωρούνται ότι ασκούν τη δραστηριότητα αυτή.

               (4)

               Δυνάμει του άρθρου 11 παράγραφος 3 στοιχείο α) του εν λόγω κανονισμού, τα πρόσωπα που ασκούν μισθωτή ή μη μισθωτή δραστηριότητα σε ένα κράτος μέλος υπάγονται στη νομοθεσία αυτού του κράτους μέλους.

               (5)

               Για το συμφέρον των προσώπων που αναφέρονται στην ανωτέρω αιτιολογική σκέψη (1), είναι ευκταίο τα πρόσωπα αυτά να συνεχίσουν να υπάγονται στη νομοθεσία της χώρας στην οποία κατοικούν, όσον αφορά την πληρωμή οφειλόμενων εισφορών λόγω της επαγγελματικής τους δραστηριότητας, αλλά και την καταβολή παροχών.

               (6)

               Το άρθρο 16 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 επιτρέπει στα κράτη μέλη να θεσπίσουν εξαιρέσεις στα άρθρα 11 έως 15 του εν λόγω κανονισμού.
               Αποφασίζοντας σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 71 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004,

         ΣΥΝΙΣΤΑ ΣΤΙΣ ΑΡΜΟΔΙΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΡΜΟΔΙΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ:

               1.

               Οι αρμόδιες αρχές των ενδιαφερόμενων κρατών μελών συνάπτουν ή δίνουν εντολή σε φορείς, οι οποίοι υποδεικνύονται από αυτές τις αρμόδιες αρχές, να συνάψουν συμφωνίες δυνάμει του άρθρου 16 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 με τους παρακάτω όρους:
               Οι συμφωνίες αυτές θα πρέπει να προβλέπουν ότι τα πρόσωπα που λαμβάνουν παροχές ανεργίας στο κράτος κατοικίας και ταυτόχρονα ασκούν επαγγελματική δραστηριότητα μερικής απασχόλησης σε άλλο κράτος μέλος υπόκεινται αποκλειστικά στη νομοθεσία του κράτους κατοικίας, όσον αφορά την πληρωμή εισφορών και τη χορήγηση παροχών.
               Ο φορέας που καταβάλλει την παροχή ανεργίας στο κράτος κατοικίας του ενδιαφερόμενου ενημερώνει τον φορέα που υποδεικνύεται από την αρμόδια αρχή του κράτους αυτού για τυχόν επαγγελματική δραστηριότητα μερικής απασχόλησης την οποία ο ενδιαφερόμενος ασκεί σε άλλο κράτος μέλος.
               Ο τελευταίος φορέας ενημερώνει αμέσως τον φορέα που υποδεικνύεται από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους, στην επικράτεια του οποίου ο ενδιαφερόμενος ασκεί επαγγελματική δραστηριότητα μερικής απασχόλησης, ότι ο ενδιαφερόμενος εξακολουθεί να υπόκειται στη νομοθεσία του κράτους μέλους κατοικίας.

               2.

               Δυνάμει αυτών των συμφωνιών, ισχύουν οι διοικητικές διαδικασίες που ορίζονται στα άρθρα 19 έως 21 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 987/2009.

               3.

               Η συμφωνία που έχει συναφθεί από κράτη μέλη σύμφωνα με τη σύσταση αριθ. 18 της 28ης Φεβρουαρίου 1986, η οποία περιλαμβάνεται στο παράρτημα της παρούσας, εξακολουθεί να ισχύει δυνάμει των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 883/2004 και (ΕΚ) αριθ. 987/2009 με την επιφύλαξη του σημείου 2 της παρούσας σύστασης.

               4.

               Η παρούσα σύσταση δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εφαρμόζεται από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 987/2009.

            Η πρόεδρος της Διοικητικής Επιτροπής

         Gabriela PIKOROVÁ

      (1)  ΕΕ L 166 της 30.4.2004, σ. 1.

      (2)  ΕΕ L 284 της 30.10.2009, σ. 1.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
      Συμφωνία της 28ης Οκτωβρίου 1986 μεταξύ του Βελγίου και του Λουξεμβούργου για τον καθορισμό της νομοθεσίας που είναι εφαρμοστέα σε ανέργους οι οποίοι κατοικούν σε ένα από τα δύο κράτη στο οποίο και λαμβάνουν παροχές ανεργίας, ενώ εργάζονται με μερική απασχόληση στο άλλο κράτος.


Γνωμη του Συμβουλίου κατ' εφαρμογή του άρθρου 9 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 για το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Κύπρου, 2004-2008


title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2016, σχετικά με το Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων της Ισπανίας για το 2016 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το Πρόγραμμα Σταθερότητας της Ισπανίας για το 2016

text:
               18.8.2016

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 299/7

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
   της 12ης Ιουλίου 2016
   σχετικά με το Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων της Ισπανίας για το 2016 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το Πρόγραμμα Σταθερότητας της Ισπανίας για το 2016
   (2016/C 299/02)
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 121 παράγραφος 2 και το άρθρο 148 παράγραφος 4,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών (1), και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 2,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με την πρόληψη και τη διόρθωση των υπερβολικών μακροοικονομικών ανισορροπιών (2), και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 1,
   Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τα ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Απασχόλησης,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Οικονομικής και Δημοσιονομικής Επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Κοινωνικής Προστασίας,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Οικονομικής Πολιτικής,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Στις 26 Νοεμβρίου 2015, η Επιτροπή εξέδωσε την Ετήσια Επισκόπηση της Ανάπτυξης, με την οποία σηματοδοτήθηκε η έναρξη του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου του 2016 για τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών. Οι προτεραιότητες της Ετήσιας Επισκόπησης της Ανάπτυξης εγκρίθηκαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 17-18 Μαρτίου 2016. Στις 26 Νοεμβρίου 2015, βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011, η Επιτροπή εξέδωσε την έκθεση του μηχανισμού επαγρύπνησης, στην οποία η Ισπανία συγκαταλέγεται μεταξύ των κρατών μελών για τα οποία επρόκειτο να πραγματοποιηθεί εμπεριστατωμένη επισκόπηση. Την ίδια ημέρα, η Επιτροπή εξέδωσε επίσης σύσταση για Σύσταση του Συμβουλίου σχετικά με την οικονομική πολιτική της ζώνης του ευρώ. Η Σύσταση αυτή εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 18-19 Φεβρουαρίου 2016 και εκδόθηκε από το Συμβούλιο στις 8 Μαρτίου 2016 (3). Ως χώρα με νόμισμα το ευρώ και λαμβανομένης υπόψη της στενής διασύνδεσης των οικονομιών της οικονομικής και νομισματικής ένωσης, η Ισπανία θα πρέπει να διασφαλίσει την πλήρη και έγκαιρη εφαρμογή της Σύστασης.

               (2)

               Η έκθεση χώρας του 2016 για την Ισπανία δημοσιεύθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2016. Αξιολογήθηκε η πρόοδος της Ισπανίας όσον αφορά την υλοποίηση των ειδικών ανά χώρα συστάσεων που είχαν εκδοθεί από το Συμβούλιο στις 14 Ιουλίου 2015 και όσον αφορά την επίτευξη των εθνικών της στόχων στο πλαίσιο της στρατηγικής «Ευρώπη 2020». Η έκθεση περιελάμβανε επίσης τα αποτελέσματα της εμπεριστατωμένης επισκόπησης δυνάμει του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011. Στις 8 Μαρτίου 2016, η Επιτροπή παρουσίασε τα αποτελέσματα της εμπεριστατωμένης επισκόπησης. Από την ανάλυσή της, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η Ισπανία εμφανίζει μακροοικονομικές ανισορροπίες. Ειδικότερα, το υψηλό εξωτερικό και εσωτερικό χρέος, τόσο το δημόσιο όσο και το ιδιωτικό, εξακολουθούν να αποτελούν αδυναμίες σε ένα πλαίσιο υψηλής ανεργίας. Σημαντική είναι η ανάγκη λήψης μέτρων για τον περιορισμό του κινδύνου δυσμενών επιπτώσεων στην ισπανική οικονομία και, δεδομένου του μεγέθους της, μετάδοσης των αρνητικών δευτερογενών αποτελεσμάτων στην οικονομική και νομισματική ένωση. Παρά τη βελτίωση στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, οι καθαρές εξωτερικές υποχρεώσεις δεν προβλέπεται να μειωθούν σε συνετά επίπεδα βραχυπρόθεσμα. Η απομόχλευση του ιδιωτικού τομέα συνεχίζεται, υποστηριζόμενη εν μέρει από τις ευνοϊκές συνθήκες ανάπτυξης, αλλά οι ανάγκες απομόχλευσης είναι μεγάλες και το δημόσιο χρέος εξακολουθεί να είναι υψηλό. Έχουν ληφθεί μέτρα στον χρηματοπιστωτικό τομέα και στα πλαίσια αφερεγγυότητας εταιρειών και φυσικών προσώπων, αλλά απαιτείται η ανάληψη περαιτέρω δράσης όσον αφορά την καινοτομία και τις δεξιότητες, καθώς και τη συμμόρφωση με το σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης.

               (3)

               Στις 29 Απριλίου 2016, η Ισπανία υπέβαλε το Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων για το 2016 και στις 30 Απριλίου 2016 το Πρόγραμμα Σταθερότητας για το 2016. Προκειμένου να ληφθεί υπόψη η διασύνδεσή τους, τα δύο προγράμματα αξιολογήθηκαν ταυτοχρόνως.

               (4)

               Κατά τον προγραμματισμό των Ευρωπαϊκών Διαρθρωτικών και Επενδυτικών Ταμείων για την περίοδο 2014-2020 συνυπολογίστηκαν οι σχετικές ειδικές για τη χώρα συστάσεις. Όπως προβλέπεται στο άρθρο 23 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4), όπου είναι αναγκαίο για τη στήριξη της εφαρμογής σχετικών συστάσεων του Συμβουλίου, η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει από ένα κράτος μέλος να επανεξετάσει και να προτείνει τροποποιήσεις του οικείου συμφώνου εταιρικής σχέσης και των σχετικών προγραμμάτων. Η Επιτροπή έχει παράσχει περαιτέρω λεπτομέρειες σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο προτίθεται να κάνει χρήση της εν λόγω διάταξης σε κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με την εφαρμογή των μέτρων που συνδέουν την αποτελεσματικότητα των Ευρωπαϊκών Διαρθρωτικών και Επενδυτικών Ταμείων με τη χρηστή οικονομική διακυβέρνηση.

               (5)

               Η Ισπανία υπάγεται επί του παρόντος στο διορθωτικό σκέλος του συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Στο Πρόγραμμα Σταθερότητας του 2016, η Ισπανία σχεδιάζει να επιτύχει στόχους για ονομαστικό έλλειμμα 3,6 % του ΑΕΠ το 2016 και 2,9 % του ΑΕΠ το 2017. Συνεπώς, το υπερβολικό έλλειμμα προβλέπεται να διορθωθεί ένα έτος αργότερα απ' ό,τι συνιστά επί του παρόντος το Συμβούλιο, ενώ οι στόχοι για τη δημοσιονομική προσπάθεια και το ονομαστικό έλλειμμα δεν τηρήθηκαν το 2014 και το 2015. Οι εν λόγω στόχοι προϋποθέτουν την πλήρη εφαρμογή μόνιμων οικονομιών ύψους 0,4 % του ΑΕΠ σε επίπεδο κεντρικής κυβέρνησης και περιφερειακών κυβερνήσεων, που ανακοινώθηκαν ως απάντηση στην αυτόνομη σύσταση της Επιτροπής της 9ης Μαρτίου 2016. Το έλλειμμα προβλέπεται να εξακολουθήσει να μειώνεται στη συνέχεια, φθάνοντας το 1,6 % του ΑΕΠ το 2019. Ωστόσο, ο μεσοπρόθεσμος στόχος για ισοσκελισμένη δημοσιονομική θέση σε διαρθρωτικούς όρους δεν προβλέπεται να επιτευχθεί εντός του χρονικού ορίζοντα του Προγράμματος Σταθερότητας. Ειδικότερα, το εκ νέου υπολογισθέν διαρθρωτικό ισοζύγιο προβλέπεται να βελτιωθεί μόνο οριακά το 2016 και το 2017, σε ποσοστό περίπου — 2,5 % του ΑΕΠ, και να φθάσει με αργούς ρυθμούς στο — 2,75 % του ΑΕΠ το 2019. Ο δείκτης δημόσιου χρέους προς το ΑΕΠ μειώθηκε μόνο οριακά το 2015 στο 99,2 % του ΑΕΠ και αναμένεται να μειωθεί ελαφρώς το 2016 και το 2017 και πιο αποφασιστικά τα επόμενα δύο έτη, στο 96 % του ΑΕΠ το 2019, καθώς το πρωτογενές ισοζύγιο μετατρέπεται σε πλεονασματικό. Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζονται οι εν λόγω δημοσιονομικές προβολές είναι εύλογο για το 2016 και το 2017, και κάπως αισιόδοξο για τη συνέχεια· το σενάριο αυτό έχει εγκριθεί από την Ανεξάρτητη Δημοσιονομική Αρχή (AIReF) της Ισπανίας. Οι εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2016 τοποθετούν το έλλειμμα στο 3,9 % του ΑΕΠ το 2016 και στο 3,1 % του ΑΕΠ το 2017, πάνω από τους στόχους για το ονομαστικό έλλειμμα που περιλαμβάνονται στο Πρόγραμμα Σταθερότητας. Συνεπώς, η Ισπανία δεν προβλέπεται να διορθώσει το υπερβολικό έλλειμμα έως το 2016, όπως συνιστάται από το Συμβούλιο. Οι κίνδυνοι όσον αφορά τους στόχους για το έλλειμμα που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα απορρέουν κυρίως από τις αβεβαιότητες γύρω από την εφαρμογή των οικονομιών που περιλαμβάνονται στα μέτρα του Μαρτίου/Απριλίου 2016. Δεδομένου ότι το διαρθρωτικό έλλειμμα προβλέπεται να αυξηθεί ελαφρώς κατά τη διάρκεια και των δύο ετών, η δημοσιονομική προσπάθεια δεν ευθυγραμμίζεται με τις απαιτήσεις του συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Με βάση την αξιολόγηση του Προγράμματος Σταθερότητας και λαμβάνοντας υπόψη τις εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2016, το Συμβούλιο είναι της γνώμης ότι υπάρχει κίνδυνος μη συμμόρφωσης της Ισπανίας με τις διατάξεις του συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Ως εκ τούτου, χρειάζονται περαιτέρω μέτρα για να διασφαλιστεί η συμμόρφωση το 2016 και το 2017.

               (6)

               Σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1467/97 (5) του Συμβουλίου, η Επιτροπή θα παρακολουθεί τακτικά την εκτέλεση των μέτρων τα οποία λαμβάνει η Ισπανία, ανταποκρινόμενη στην τελευταία σύσταση του Συμβουλίου βάσει του άρθρου 126 παράγραφος 7 της ΣΛΕΕ: ως εκ τούτου, η Επιτροπή θα συστήσει στο Συμβούλιο τα κατάλληλα μέτρα που πρέπει να ληφθούν στο πλαίσιο της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος.

               (7)

               Από το 2012, το δημοσιονομικό πλαίσιο της Ισπανίας έχει ενισχυθεί προκειμένου, μεταξύ άλλων, να αποφευχθούν αποκλίσεις και να διασφαλιστεί η συμμόρφωση, σε όλες τις βαθμίδες της δημόσιας διοίκησης, με τους αντίστοιχους στόχους τους για το έλλειμμα, το χρέος και τις δαπάνες. Επιπλέον, στα μέσα του 2015 εγκρίθηκε κανόνας προς εφαρμογή σε περιφερειακό επίπεδο (αρχικά σε εθελοντική βάση, αλλά το 2016 κατέστη υποχρεωτικός στις περισσότερες περιφέρειες), προκειμένου να περιοριστεί η αύξηση των δαπανών υγειονομικής περίθαλψης και της φαρμακευτικής δαπάνης και, τον Νοέμβριο του 2015, υπογράφηκε συμφωνία μεταξύ της κυβέρνησης και της φαρμακευτικής βιομηχανίας με σκοπό τον εξορθολογισμό των φαρμακευτικών δαπανών. Παρ' όλα αυτά, το 2015, οι περισσότερες περιφέρειες καθώς και ο τομέας της κοινωνικής ασφάλισης δεν τήρησαν, σε μεγάλο βαθμό, τους οικείους δημοσιονομικούς στόχους. Οι υποτομείς της κεντρικής κυβέρνησης, των περιφερειακών κυβερνήσεων και της τοπικής αυτοδιοίκησης δεν τήρησαν τον κανόνα για τις δαπάνες του νόμου περί σταθερότητας και η αύξηση των δαπανών για φαρμακευτικά προϊόντα, ιδίως στα νοσοκομεία, ενισχύθηκε περαιτέρω, ακόμη και αν δεν ληφθεί υπόψη ο αντίκτυπος των νέων θεραπειών για την ηπατίτιδα C.

               (8)

               Στον τομέα των δημοσίων συμβάσεων, η Ισπανία έχει καλές επιδόσεις όσον αφορά την ποιότητα της νομοθεσίας και τη διαθεσιμότητα των διαδικασιών προσφυγής. Έχουν καταβληθεί προσπάθειες για τον εξορθολογισμό των δημόσιων προμηθειών, ιδίως μέσω μηχανισμών σύναψης συμβάσεων ομαδοποιημένων προμηθειών. Ωστόσο, υπάρχουν διαφορές όσον αφορά την εκτέλεση των δημοσίων συμβάσεων μεταξύ των διοικήσεων και οι ανεπαρκείς μηχανισμοί ελέγχου δυσχεραίνουν την ορθή εφαρμογή των κανόνων για τις δημόσιες συμβάσεις. Ο αριθμός των εικαζόμενων παραβάσεων της ενωσιακής νομοθεσίας για τις δημόσιες συμβάσεις που περιήλθε σε γνώση της Επιτροπής τα τελευταία έτη ήταν σχετικά υψηλός. Επιπλέον, το ισπανικό Ελεγκτικό Συνέδριο επισήμανε ορισμένες αδυναμίες, όπως η συχνή χρήση της διαδικασίας με διαπραγμάτευση χωρίς δημοσίευση, η επανειλημμένη τροποποίηση των συμβάσεων, η διάσπαση των συμβάσεων σε μικρότερες συμβάσεις και η έλλειψη ακρίβειας και σαφήνειας ορισμένων τευχών δημοπράτησης και διοικητικών αποφάσεων.

               (9)

               Η Ισπανία έχει σημειώσει σημαντική πρόοδο όσον αφορά την αναδιάρθρωση του χρηματοπιστωτικού τομέα. Έχει τεθεί σε εφαρμογή ο νόμος περί ταμιευτηρίων για την ενίσχυση της διακυβέρνησής τους και τη μείωση των συμμετοχών ελέγχου που κατέχουν τα τραπεζικά ιδρύματα. Η υλοποίηση των σχεδίων για την αναδιάρθρωση των τραπεζών που έχουν λάβει κρατική ενίσχυση έχει προχωρήσει αρκετά. Η Τράπεζα της Ισπανίας τροποποίησε το υφιστάμενο λογιστικό καθεστώς για τα πιστωτικά ιδρύματα και ενέκρινε ένα νέο πλαίσιο για τη SAREB, την ισπανική εταιρεία διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων. Το νέο πλαίσιο θα δώσει στη SAREB τη δυνατότητα να επιτύχει ορθή μεταχείριση των απομειώσεων και θα τη βοηθήσει να προσαρμόσει τις οικείες πολιτικές απομόχλευσης σε αξιόπιστες παραδοχές όσον αφορά την αγορά.

               (10)

               Οι μεταρρυθμίσεις που έγιναν στην αγορά εργασίας τα τελευταία έτη είχαν ως αποτέλεσμα η απασχόληση να ανταποκρίνεται περισσότερο στην ανάπτυξη και έχει αρχίσει εκ νέου η δημιουργία θέσεων εργασίας, υποστηριζόμενη από την αυξημένη ευελιξία και τη συνεχιζόμενη συγκράτηση των μισθών. Οι συλλογικές συμβάσεις στήριξαν επίσης αυτήν την τάση, μεταξύ άλλων και χάρη στη διεπαγγελματική συμφωνία που υπογράφηκε τον Ιούνιο του 2015. Η πρόσφατη αύξηση της συνολικής απασχόλησης οφείλεται κυρίως στις συμβάσεις ορισμένου χρόνου, αν και αυξάνεται με αργούς ρυθμούς ο αριθμός των συμβάσεων αορίστου χρόνου που υπογράφηκαν πρόσφατα. Ωστόσο, η χρησιμοποίηση των κινήτρων για πρόσληψη νέων μόνιμων υπαλλήλων εξακολουθεί να είναι περιορισμένη και το ποσοστό των προσωρινά απασχολουμένων παραμένει ένα από τα υψηλότερα στην Ένωση, ενώ οι δυνατότητες για μετάβαση των προσωρινά απασχολουμένων σε συμβάσεις αορίστου χρόνου συνεχίζουν να είναι ελάχιστες. Η μικρή διάρκεια των συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου περιορίζει τα κίνητρα για επενδύσεις σε ανθρώπινο κεφάλαιο, παρεμποδίζοντας την αύξηση της παραγωγικότητας. Αν και μειώνεται με ταχύ ρυθμό, η ανεργία παραμένει σε πολύ υψηλά επίπεδα, ιδίως μεταξύ των νέων, και η μέση διάρκειά της είναι επίσης πολύ μεγάλη. Τα μονίμως υψηλά ποσοστά μακροχρόνιας ανεργίας υποδηλώνουν ότι η ανεργία ενδεχομένως να παγιώνεται, επηρεάζοντας αρνητικά τις εργασιακές και κοινωνικές συνθήκες. Σχεδόν το 60 % των μακροχρόνια ανέργων είναι άτομα χαμηλής ειδίκευσης, γεγονός που απαιτεί τη θέσπιση κατάλληλων ενεργητικών και παθητικών πολιτικών για την αγορά εργασίας και την κατάρτιση, προκειμένου να αντιμετωπιστεί η διάχυτη αναντιστοιχία δεξιοτήτων και να αποτραπεί η απαξίωση των δεξιοτήτων εντός της ομάδας αυτής. Η αλληλεπίδραση με τους εργοδότες για τον σχεδιασμό των προγραμμάτων κατάρτισης εξακολουθεί να είναι ανεπαρκής.

               (11)

               Η αποτελεσματικότητα της ενεργοποίησης και των ενεργητικών μέτρων για την αγορά εργασίας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ικανότητα των υπηρεσιών απασχόλησης να σχεδιάζουν και να παρέχουν εξατομικευμένη υποστήριξη στους δικαιούχους. Η υλοποίηση των πρόσφατων μεταρρυθμίσεων στο πλαίσιο των ενεργητικών πολιτικών για την αγορά εργασίας εξελίσσεται αργά και η ικανότητα των δημόσιων υπηρεσιών απασχόλησης να παρέχουν αποτελεσματικές, εξατομικευμένες συμβουλές και βοήθεια για την αναζήτηση εργασίας είναι ακόμη περιορισμένη. Η συνεργασία μεταξύ των περιφερειακών δημόσιων υπηρεσιών απασχόλησης και των ιδιωτικών γραφείων εύρεσης εργασίας εξακολουθεί να είναι περιορισμένη. Επιπλέον, η συνεργασία μεταξύ των υπηρεσιών απασχόλησης και των κοινωνικών υπηρεσιών είναι άνιση μεταξύ των περιφερειών, παρεμποδίζοντας την παροχή συντονισμένης βοήθειας σε όσους είναι πιο απομακρυσμένοι από την αγορά εργασίας, ιδίως τους δικαιούχους του ελάχιστου εισοδήματος. Υπάρχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ των περιφερειών όσον αφορά τα συστήματα στήριξης του εισοδήματος, για παράδειγμα όσον αφορά τις ρυθμίσεις παροχής, τις προϋποθέσεις επιλεξιμότητας, την κάλυψη και την επάρκεια, ενώ οι δυσκολίες στη μεταφορά των κοινωνικών παροχών παρεμποδίζουν την επαγγελματική κινητικότητα μεταξύ των περιφερειών. Επιπλέον, είναι πολύ περιορισμένες οι πληροφορίες σχετικά με τη μετάβαση από τα συστήματα ελάχιστου εισοδήματος στην απασχόληση. Η Ισπανία επεξεργάζεται επί του παρόντος έναν χάρτη των εθνικών και περιφερειακών συστημάτων στήριξης του εισοδήματος στη χώρα, σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο. Παρόλο που έχουν θεσπιστεί ορισμένα μέτρα, η αποτελεσματικότητα των οικογενειακών και στεγαστικών παροχών όσον αφορά τη μείωση της φτώχειας εξακολουθεί να είναι περιορισμένη και η έλλειψη κατάλληλης και οικονομικά προσιτής παιδικής φροντίδας και μακροχρόνιας περίθαλψης αποθαρρύνει τις γυναίκες, ιδίως, από την ανάληψη επαγγελματικής δραστηριότητας.

               (12)

               Η ολοένα ταχύτερη μεταβολή στην τομεακή σύνθεση της απασχόλησης που βιώνει η Ισπανία από το 2008 συνοδεύτηκε από αύξηση της αναντιστοιχίας δεξιοτήτων. Το χαμηλό γενικό επίπεδο δεξιοτήτων αποτελεί τροχοπέδη για τη μετάβαση σε δραστηριότητες υψηλότερης προστιθέμενης αξίας και εμποδίζει την αύξηση της παραγωγικότητας. Παρά το υψηλό ποσοστό ολοκλήρωσης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, η προσφορά δεξιοτήτων δεν ευθυγραμμίζεται επαρκώς με τις ανάγκες της αγοράς εργασίας και τα ποσοστά απασχολησιμότητας των πρόσφατων πτυχιούχων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης είναι μεταξύ των χαμηλότερων στην Ευρώπη, με σημαντικό μέρος αυτών να απασχολείται σε θέσεις εργασίας που δεν απαιτούν πτυχίο πανεπιστημίου. Επιπλέον, παρά τη μικρή βελτίωση κατά την τελευταία πενταετία, εν μέρει λόγω πρωτοβουλιών για την ενίσχυση της εκπροσώπησης των επιχειρήσεων στα διοικητικά συμβούλια των πανεπιστημίων, η συνεργασία μεταξύ πανεπιστημίων και επιχειρήσεων εξακολουθεί να παρουσιάζει αδυναμίες. Η μειωμένη κινητικότητα των ακαδημαϊκών, η δυσκαμψία του συστήματος διακυβέρνησης των πανεπιστημίων και τα διοικητικά εμπόδια που αντιμετωπίζουν οι υπηρεσίες για τη μεταφορά των αποτελεσμάτων της έρευνας (Oficinas de transferencia de resultados de investigación) αποτελούν εμπόδια για τη στενότερη συνεργασία.

               (13)

               Η πολιτική για την έρευνα και την καινοτομία στην Ισπανία αντιμετωπίζει διάφορες προκλήσεις. Η αλληλεπίδραση μεταξύ δημόσιας και ιδιωτικής έρευνας είναι περιορισμένη. Οι επιδόσεις της Ισπανίας όσον αφορά την ένταση Ε&Α (δαπάνες για Ε&Α σε σχέση με το ΑΕΠ) και την καινοτομία συνεχίζουν να μειώνονται, σε ένα πλαίσιο σχετικά μικρού αριθμού καινοτόμων επιχειρήσεων και περιορισμένων κινήτρων για συνεργασία μεταξύ της δημόσιας έρευνας και των επιχειρήσεων. Η Ισπανία υστερεί σε σχέση με τους περισσότερους δείκτες επιχειρηματικής καινοτομίας. Η διαφορά στις δαπάνες σε δραστηριότητες έντασης Ε&Α σε σύγκριση με το σύνολο της Ένωσης είναι ιδιαίτερα σημαντική όσον αφορά τις επενδύσεις σε Ε&Α από τον ιδιωτικό τομέα (0,6 % στην Ισπανία έναντι 1,3 % στην Ένωση συνολικά). Τα επιχειρηματικά κεφάλαια δεν χρησιμοποιούνται ακόμη ευρέως στην Ισπανία, ιδίως στο προλειτουργικό στάδιο. Ο αδύναμος συντονισμός των πολιτικών Ε&Κ στην Ισπανία και ένα κατακερματισμένο περιφερειακό τοπίο οργανισμών και προγραμμάτων για την προώθηση των δραστηριοτήτων καινοτομίας και την ενίσχυση της συνεργασίας επιστημόνων και επιχειρήσεων δημιουργούν σημαντικά προβλήματα για τις επιχειρήσεις, ιδίως για τις μικρότερες. Η χαμηλή συμμετοχή των επιχειρήσεων σε δραστηριότητες καινοτομίας θα μπορούσε να συνδέεται με την έλλειψη ικανότητας απορρόφησης, φιλικών προς την καινοτομία βασικών προϋποθέσεων και κινήτρων. Όπως επισημαίνεται στην αξιολόγηση από ομότιμους που διεξήγαγε η ERAC (Επιτροπή Ευρωπαϊκού Χώρου Έρευνας και Καινοτομίας) το 2014 σχετικά με το ισπανικό σύστημα έρευνας και καινοτομίας, τα πιο επιτυχημένα δημόσια συστήματα έρευνας βασίζονται σε υψηλότερο βαθμό αξιολόγησης και λογοδοσίας απ' ό,τι διαπιστώθηκε στην Ισπανία. Στο πλαίσιο αυτό, η κατανομή δημόσιας θεσμικής χρηματοδότησης στα πανεπιστήμια και τους δημόσιους ερευνητικούς φορείς συνήθως δεν βασίζεται στις επιδόσεις Ε&Κ, με αποτέλεσμα να περιορίζονται τα κίνητρα για τη βελτίωση της ποιότητας και της συνάφειας των επιστημονικών αποτελεσμάτων.

               (14)

               Το μικρό κατά μέσο όρο μέγεθος των ισπανικών επιχειρήσεων εξηγεί τη σταθερά χαμηλή παραγωγικότητα της οικονομίας. Η σταθερή ανάπτυξη, σε συνδυασμό με βελτιώσεις όσον αφορά το ανθρώπινο κεφάλαιο, την καινοτομία, την τεχνολογία, την πρόσβαση στη χρηματοδότηση και την αποτελεσματικότητα της δικαιοσύνης, θα μπορούσε να τονώσει τη συνολική παραγωγικότητα. Το 2015, ενισχύθηκαν οι επιχειρηματικές επενδύσεις, υποστηριζόμενες από τις δυναμικές συνθήκες ζήτησης, το χαμηλό κόστος δανεισμού και τη συνεχιζόμενη διόρθωση των ισολογισμών του τομέα των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών. Η Ισπανία έχει λάβει διάφορα μέτρα για να διευκολύνει την ανάπτυξη των επιχειρήσεων. Για παράδειγμα, ένας πρόσφατος νόμος για τη χρηματοδότηση των επιχειρήσεων αναμένεται να διευκολύνει την πρόσβαση στη χρηματοδότηση για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ). Επιπλέον, έχει καταστεί πλέον υποχρεωτική η εκ των προτέρων αξιολόγηση των δυνητικών επιπτώσεων της νέας νομοθεσίας για τις ΜΜΕ. Ωστόσο, ο αριθμός των αδειών που απαιτούνται για την έναρξη επιχείρησης και τη δρομολόγηση ορισμένων οικονομικών δραστηριοτήτων παραμένει σχετικά υψηλός και η διαδικασία είναι χρονοβόρα.

               (15)

               Οι αξιοσημείωτες διαφορές μεταξύ των περιφερειών της Ισπανίας όσον αφορά τις κανονιστικές πρακτικές, μεταξύ άλλων σε σχέση με τη χορήγηση αδειών επιχειρήσεων, ενδέχεται να περιορίζουν την ικανότητα των επιχειρήσεων να αναπτύσσονται. Ο νόμος για την ενότητα της αγοράς έχει ως στόχο να μειώσει τα εμπόδια στην πρόσβαση σε οικονομικές δραστηριότητες και στην άσκηση των δραστηριοτήτων αυτών σε όλες τις περιφέρειες της Ισπανίας, καθώς και να βελτιώσει τη νομοθεσία. Θα μπορούσε να έχει σημαντικές επιπτώσεις όσον αφορά την άρση των εμποδίων στις επενδύσεις και τη διευκόλυνση της αδειοδότησης επιχειρήσεων, των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων και της ανάπτυξης των επιχειρήσεων. Η εφαρμογή του νόμου για την ενότητα της αγοράς απαιτεί την πλήρη συμμετοχή όλων των διοικήσεων. Ωστόσο, κατά το τρίτο έτος εφαρμογής του, οι περιφερειακές κυβερνήσεις τον εφαρμόζουν με αργούς ρυθμούς. Ομοίως, τα οφέλη της μεταρρύθμισης του τομέα του λιανικού εμπορίου του 2014 εξαρτώνται από τη θέσπιση των αναγκαίων εκτελεστικών πράξεων από τις περιφερειακές κυβερνήσεις. Επιπλέον, η αντιμετώπιση των εμποδίων στην πρόσβαση στον τομέα των επαγγελματικών υπηρεσιών ενδέχεται να βελτιώσει την παραγωγικότητα σε άλλους τομείς που χρησιμοποιούν αυτές τις υπηρεσίες. Εκτός από τη μεταφορά της οδηγίας για τις υπηρεσίες στο ισπανικό δίκαιο, δεν σημειώθηκε καμία πρόοδος σε σχέση με την οριζόντια μεταρρύθμιση του κανονιστικού πλαισίου των νομοθετικά κατοχυρωμένων επαγγελμάτων και επαγγελματικών ενώσεων, με εξαίρεση τον τομέα της πιστοποίησης έργων από επαγγελματικά συμβούλια. Η μεταρρύθμιση που προβλεπόταν σε διαδοχικά εθνικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων δεν έχει εγκριθεί. Η εν λόγω μεταρρύθμιση είχε ως στόχο να προσδιοριστούν τα επαγγέλματα για τα οποία απαιτείται εγγραφή σε επαγγελματική οργάνωση, ώστε να αυξηθεί η διαφάνεια και η λογοδοσία των επαγγελματικών φορέων, να ανοίξουν οι αδικαιολόγητες αποκλειστικές δραστηριότητες και να διασφαλιστεί η ενότητα της αγοράς όσον αφορά την πρόσβαση σε επαγγελματικές υπηρεσίες και την άσκηση των υπηρεσιών αυτών στην Ισπανία.

               (16)

               Στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου, η Επιτροπή προέβη σε ανάλυση της οικονομικής πολιτικής της Ισπανίας και τη δημοσίευσε στην έκθεση του 2016 για τη χώρα. Επίσης, αξιολόγησε το Πρόγραμμα Σταθερότητας και το Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων, καθώς και τη συνέχεια που δόθηκε στις συστάσεις που είχαν απευθυνθεί προς την Ισπανία κατά τα προηγούμενα έτη. Έλαβε υπόψη όχι μόνον τη συνάφειά τους για την άσκηση βιώσιμης δημοσιονομικής και κοινωνικοοικονομικής πολιτικής στην Ισπανία, αλλά και τη συμμόρφωσή τους με τους κανόνες και τις κατευθύνσεις της ΕΕ, δεδομένης της ανάγκης ενδυνάμωσης της συνολικής οικονομικής διακυβέρνησης της ΕΕ, μέσω της συνεκτίμησης στοιχείων σε επίπεδο ΕΕ κατά τη διαμόρφωση μελλοντικών εθνικών αποφάσεων. Οι συστάσεις στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου αποτυπώνονται στις συστάσεις 1 έως 4 κατωτέρω.

               (17)

               Υπό το πρίσμα της αξιολόγησης αυτής, το Συμβούλιο εξέτασε το Πρόγραμμα Σταθερότητας και η γνώμη του (6) αποτυπώνεται ιδιαιτέρως στη σύσταση 1 κατωτέρω.

               (18)

               Υπό το πρίσμα της εμπεριστατωμένης επισκόπησης της Επιτροπής και της εν λόγω αξιολόγησης, το Συμβούλιο εξέτασε το Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων και το Πρόγραμμα Σταθερότητας. Οι συστάσεις που απηύθυνε σύμφωνα με το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 αποτυπώνονται στις συστάσεις 1 έως 4 κατωτέρω.

         ΣΥΝΙΣΤΑ στην Ισπανία να λάβει μέτρα το 2016 και το 2017 προκειμένου:

               1.

               Να διασφαλίσει μόνιμη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος, σύμφωνα με τις σχετικές αποφάσεις ή συστάσεις στο πλαίσιο της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος, λαμβάνοντας τα αναγκαία διαρθρωτικά μέτρα και χρησιμοποιώντας όλα τα έκτακτα έσοδα για τη μείωση του ελλείμματος και του χρέους. Να εφαρμόσει σε όλες τις βαθμίδες της δημόσιας διοίκησης τα εργαλεία που καθορίζονται στον δημοσιονομικό νόμο-πλαίσιο. Να ενισχύσει τους μηχανισμούς ελέγχου για τις δημόσιες συμβάσεις και τον συντονισμό των πολιτικών για τις δημόσιες συμβάσεις σε όλες τις βαθμίδες της δημόσιας διοίκησης.

               2.

               Να λάβει περαιτέρω μέτρα για τη βελτίωση της ένταξης στην αγορά εργασίας, δίνοντας έμφαση στην εξατομικευμένη υποστήριξη και την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας των μέτρων κατάρτισης. Να βελτιώσει την ικανότητα των περιφερειακών υπηρεσιών απασχόλησης και να ενισχύσει τον συντονισμό με τις κοινωνικές υπηρεσίες. Να αντιμετωπίσει τις ελλείψεις και τις διαφορές στα συστήματα ελάχιστου εισοδήματος και να βελτιώσει τα συστήματα στήριξης της οικογένειας, συμπεριλαμβανομένης της πρόσβασης σε ποιοτική παιδική φροντίδα και μακροχρόνια περίθαλψη.

               3.

               Να λάβει περαιτέρω μέτρα για τη βελτίωση της διασύνδεσης της αγοράς εργασίας με την τριτοβάθμια εκπαίδευση, μεταξύ άλλων με την παροχή κινήτρων για τη συνεργασία μεταξύ πανεπιστημίων, επιχειρήσεων και ερευνητικών ιδρυμάτων. Να αυξήσει τη βασισμένη στις επιδόσεις χρηματοδότηση των δημόσιων ερευνητικών φορέων και των πανεπιστημίων και να προωθήσει τις επενδύσεις Ε&Κ από τον ιδιωτικό τομέα.

               4.

               Να επιταχύνει την εφαρμογή του νόμου για την ενότητα της αγοράς σε περιφερειακό επίπεδο. Να διασφαλίσει ότι οι αυτόνομες περιφέρειες θα εφαρμόσουν τα μεταρρυθμιστικά μέτρα που εγκρίθηκαν για τον τομέα του λιανικού εμπορίου. Να θεσπίσει τη σχεδιαζόμενη μεταρρύθμιση για τις επαγγελματικές υπηρεσίες και ενώσεις.

      Βρυξέλλες, 12 Ιουλίου 2016.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         P. KAŽIMÍR

      (1)  ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.

      (2)  ΕΕ L 306 της 23.11.2011, σ. 25.

      (3)  ΕΕ C 96 της 11.3.2016, σ. 1.

      (4)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, περί καθορισμού κοινών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής, το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και περί καθορισμού γενικών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1083/2006 (ΕΕ L 347 της 20.12.2013, σ. 320).

      (5)  Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1467/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την επιτάχυνση και τη διασαφήνιση της εφαρμογής της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος (ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 6).

      (6)  Δυνάμει του άρθρου 5 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97.


Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου

|

52007PC0214

Σύσταση για Απόφαση του Συμβουλίου σχετικά με την προσχώρηση της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στη σύμβαση της 17ης Ιουνίου 1998, η οποία καταρτίστηκε επί τη βάσει του άρθρου K.3 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, σχετικά με τις αποφάσεις έκπτωσης από το δικαίωμα οδήγησης  /* COM/2007/0214 τελικό - CNS 2007/0075 */

	[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |Βρυξέλλες, 25.4.2007COM(2007) 214 τελικό2007/0075 (CNS)Σύσταση γιαΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσχετικά με την προσχώρηση της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στη σύμβαση της 17ης Ιουνίου 1998, η οποία καταρτίστηκε επί τη βάσει του άρθρου K.3 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, σχετικά με τις αποφάσεις έκπτωσης από το δικαίωμα οδήγησης(υποβληθείσα από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΜε την πράξη προσχώρησης της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας του 2005[1] θεσπίστηκαν απλουστευμένες ρυθμίσεις για την προσχώρηση της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στις συμβάσεις (και τα πρωτόκολλα) που έχουν συναφθεί από τα κράτη μέλη επί τη βάσει του άρθρου 34 ΣΕΕ (πρώην άρθρο K.3 ΣΕΕ) ή του άρθρου 293 ΕΚ. Ειδικότερα, δεν απαιτείται πλέον, όπως συνέβαινε στο παρελθόν, διαπραγμάτευση και σύναψη ειδικών πρωτοκόλλων για την προσχώρηση στις υπόψη συμβάσεις (διαδικασία η οποία θα απαιτούσε κύρωση από 27 κράτη)· το άρθρο 3 παράγραφος 3 της πράξης προσχώρησης ορίζει απλώς ότι η Βουλγαρία και η Ρουμανία προσχωρούν στις εν λόγω συμβάσεις και στα πρωτόκολλα δυνάμει της ίδιας της πράξης προσχώρησης.Το άρθρο 3 παράγραφοι 3 και 4 της πράξης προσχώρησης προβλέπει ότι, για τον σκοπό αυτό, το Συμβούλιο εκδίδει απόφαση προκειμένου να ορίσει την ημερομηνία κατά την οποία τίθενται σε ισχύ οι εν λόγω συμβάσεις για τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία και ότι προβαίνει σε όλες τις προσαρμογές των εν λόγω συμβάσεων οι οποίες είναι αναγκαίες λόγω της προσχώρησης των δύο νέων κρατών μελών (μία τέτοια προσαρμογή είναι οπωσδήποτε η θέσπιση των συμβάσεων στη βουλγαρική και στη ρουμανική γλώσσα, ούτως ώστε οι γλωσσικές αυτές εκδοχές να είναι «εξίσου αυθεντικές»). Το Συμβούλιο ενεργεί βάσει σύστασης της Επιτροπής, έπειτα από διαβουλεύσεις με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.Στο παράρτημα I της πράξης προσχώρησης παρατίθεται κατάλογος των επτά σχετικών συμβάσεων και πρωτοκόλλων, που εμπίπτουν στον τομέα της Δικαιοσύνης και των Εσωτερικών Υποθέσεων.Ο κατάλογος αυτός περιλαμβάνει τη σύμβαση της 17ης Ιουνίου 1998, η οποία καταρτίστηκε επί τη βάσει του άρθρου K.3 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, σχετικά με τις αποφάσεις έκπτωσης από το δικαίωμα οδήγησης.Στόχος της παρούσας σύστασης της Επιτροπής για απόφαση του Συμβουλίου είναι να επιφέρει τις προσαρμογές που απαιτούνται λόγω της προσχώρησης της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στην προαναφερθείσα σύμβαση, σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 4 της πράξης προσχώρησης.2007/0075 (CNS)Σύσταση γιαΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσχετικά με την προσχώρηση της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στη σύμβαση της 17 ης Ιουνίου 1998, η οποία καταρτίστηκε επί τη βάσει του άρθρου K.3 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, σχετικά με τις αποφάσεις έκπτωσης από το δικαίωμα οδήγησηςΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση,τη συνθήκη προσχώρησης της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας,την πράξη προσχώρησης της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας (στο εξής: «η πράξη προσχώρησης»), ιδίως δε το άρθρο 3 παράγραφος 4,τη σύσταση της Επιτροπής[2],τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου[3],Εκτιμώντας τα ακόλουθα:1.  Η σύμβαση της 17ης Ιουνίου 1998, η οποία καταρτίστηκε επί τη βάσει του άρθρου K.3 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, σχετικά με τις αποφάσεις έκπτωσης από το δικαίωμα οδήγησης[4] (στο εξής: «η σύμβαση σχετικά με τις αποφάσεις έκπτωσης από το δικαίωμα οδήγησης») υπεγράφη στο Λουξεμβούργο στις 17 Ιουνίου 1998 και δεν έχει τεθεί ακόμη σε ισχύ.2.  Το άρθρο 3 παράγραφος 3 της πράξης προσχώρησης προβλέπει ότι η Βουλγαρία και η Ρουμανία προσχωρούν στις συμβάσεις και στα πρωτόκολλα που έχουν συναφθεί μεταξύ των κρατών μελών και απαριθμούνται στο παράρτημα I της πράξης προσχώρησης, συμπεριλαμβανομένης μεταξύ άλλων της σύμβασης σχετικά με τις αποφάσεις έκπτωσης από το δικαίωμα οδήγησης. Οι εν λόγω συμβάσεις και τα πρωτόκολλα τίθενται σε ισχύ, για τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, κατά την ημερομηνία που ορίζει το Συμβούλιο.3.  Σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 4 της πράξης προσχώρησης, το Συμβούλιο επιφέρει όλες τις προσαρμογές που απαιτούνται λόγω της προσχώρησης στις εν λόγω συμβάσεις και τα πρωτόκολλα,ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ:Άρθρο 1Η σύμβαση σχετικά με τις αποφάσεις έκπτωσης από το δικαίωμα οδήγησης αρχίζει να ισχύει για τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία ταυτόχρονα με τη θέση της σε ισχύ για τα κράτη μέλη που την υπέγραψαν αρχικά.Άρθρο 2Τα κείμενα στη βουλγαρική και τη ρουμανική γλώσσα της σύμβασης σχετικά με τις αποφάσεις έκπτωσης από το δικαίωμα οδήγησης, τα οποία επισυνάπτονται στην παρούσα απόφαση, θεωρούνται αυθεντικά υπό τους όρους που ισχύουν και για τις άλλες γλωσσικές εκδοχές της εν λόγω σύμβασης.Άρθρο 3Η παρούσα απόφαση παράγει αποτελέσματα από την επομένη της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.Βρυξέλλες,Για το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςΠΑΡΑΡΤΗΜΑΚείμενο στη βουλγαρική και τη ρουμανική γλώσσα της σύμβασης της 17 ης Ιουνίου 1998, η οποία καταρτίστηκε επί τη βάσει του άρθρου K.3 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, σχετικά με τις αποφάσεις έκπτωσης από το δικαίωμα οδήγησης.[1] ΕΕ L 157 του 2005, σ. 203.[2] ΕΕ C […], […], σ. […].[3] ΕΕ C […], […], σ. […].[4] ΕΕ C 216 της 10.7.1998, σ. 1.