title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2011 , σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του 2011 της Ιταλίας και την έκδοση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Ιταλίας, 2011-2014

text:
               21.7.2011

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 215/4

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
   της 12ης Ιουλίου 2011
   σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του 2011 της Ιταλίας και την έκδοση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Ιταλίας, 2011-2014
   2011/C 215/02
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 121 παράγραφος 2 και το άρθρο 148 παράγραφος 4,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών (1) και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 3,
   Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Απασχόλησης,
   Αφού ζήτησε τη γνώμη της Οικονομικής και Δημοσιονομικής Επιτροπής,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Στις 26 Μαρτίου 2010, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συμφώνησε με την πρόταση της Επιτροπής για την εφαρμογή της στρατηγικής για την Ευρώπη 2020, μιας νέας στρατηγικής για την ανάπτυξη και την απασχόληση, η οποία, βασιζόμενη στον ενισχυμένο συντονισμό των οικονομικών πολιτικών, θα εστιαστεί σε νευραλγικούς τομείς στους οποίους απαιτείται δράση ώστε να ενισχυθεί το δυναμικό διατηρήσιμης ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης.

               (2)

               Στις 13 Ιουλίου 2010, το Συμβούλιο εξέδωσε σύσταση σχετικά με τους γενικούς προσανατολισμούς της οικονομικής πολιτικής των κρατών μελών και της Ένωσης (2010 έως 2014) και, στις 21 Οκτωβρίου 2010, εξέδωσε απόφαση σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές των πολιτικών απασχόλησης των κρατών μελών (2), οι οποίες από κοινού αποτελούν τις «ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές». Τα κράτη μέλη κλήθηκαν να λαμβάνουν υπόψη τις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές στις οικονομικές τους πολιτικές και στις πολιτικές τους για την απασχόληση.

               (3)

               Στις 12 Ιανουαρίου 2011, η Επιτροπή εξέδωσε την πρώτη Ετήσια Επισκόπηση της Ανάπτυξης, σηματοδοτώντας την έναρξη ενός νέου κύκλου οικονομικής διακυβέρνησης στην ΕΕ και το πρώτο Ευρωπαϊκό Εξάμηνο εκ των προτέρων και ολοκληρωμένου συντονισμού πολιτικής, που εδράζεται στην στρατηγική «Ευρώπη 2020».

               (4)

               Στις 25 Μαρτίου 2011, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ενέκρινε τις προτεραιότητες για δημοσιονομική εξυγίανση και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις (σε συμφωνία με τα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 15ης Φεβρουαρίου και της 7ης Μαρτίου 2011 και σε συνέχεια της Ετήσιας Επισκόπησης της Ανάπτυξης που διενήργησε η Επιτροπή). Τόνισε την ανάγκη να δοθεί προτεραιότητα στην επάνοδο σε υγιείς προϋπολογισμούς και δημοσιονομική βιωσιμότητα, στη μείωση της ανεργίας μέσω μεταρρυθμίσεων στην αγορά εργασίας και στην καταβολή νέων προσπαθειών για την ενίσχυση της ανάπτυξης. Ζήτησε από τα κράτη μέλη να μετατρέψουν τις προτεραιότητες αυτές σε συγκεκριμένα μέτρα που θα περιληφθούν στα προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης και στα εθνικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων.

               (5)

               Στις 25 Μαρτίου 2011, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κάλεσε επίσης τα κράτη μέλη που συμμετέχουν στο Σύμφωνο για το Ευρώ + να υποβάλουν εγκαίρως τις δεσμεύσεις τους ώστε να περιληφθούν στα προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης και στα εθνικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων.

               (6)

               Στις 6 Μαΐου 2011, η Ιταλία υπέβαλε το επικαιροποιημένο της πρόγραμμα σταθερότητας 2011, που καλύπτει την περίοδο 2011-2014 και το εθνικό της πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων 2011. Για να ληφθεί υπόψη η αλληλεξάρτησή τους, τα δύο προγράμματα αξιολογήθηκαν συγχρόνως.

               (7)

               Η ιταλική οικονομία έπασχε από διαρθρωτικές αδυναμίες πολύ πριν από την τρέχουσα παγκόσμια οικονομική και χρηματοπιστωτική κρίση. Μεταξύ 2001 και 2007, ο μέσος ρυθμός αύξησης του πραγματικού ΑΕΠ ήταν περίπου 1 %, δηλαδή μόνο το μισό του μέσου όρου της ζώνης του ευρώ, κυρίως λόγω της βραδείας αύξησης της παραγωγικότητας. Δεδομένου ότι οι εξελίξεις αυτές επηρέαζαν το σύνολο της χώρας, οι μεγάλες περιφερειακές οικονομικές ανισότητες δεν μειώνονταν. Παρά το γεγονός ότι η οικονομία δεν χαρακτηριζόταν από μεγάλες εσωτερικές ανισορροπίες του ιδιωτικού τομέα, επηρεαζόταν σοβαρά από την παγκόσμια κρίση. Η κατάρρευση των εξαγωγών, και στη συνέχεια των επενδύσεων, είχε ως αποτέλεσμα την απότομη μείωση του πραγματικού ΑΕΠ κατά περίπου 7 % από το δεύτερο τρίμηνο του 2008 έως το δεύτερο τρίμηνο του 2009. Μετά από σταθερή μείωση κατά την προηγούμενη δεκαετία, το ακαθάριστο δημόσιο χρέος αυξήθηκε σε 119 % μέχρι το τέλος του 2010, αντικατοπτρίζοντας επίσης την απότομη πτώση του ΑΕΠ. Η απασχόληση μειώθηκε κατά πολύ λιγότερο, υποστηριζόμενη από ένα κυβερνητικό πρόγραμμα για τη μείωση των ωρών εργασίας, και ως εκ τούτου το ποσοστό ανεργίας αυξήθηκε μετρίως κατά την περίοδο 2008-2009. Οδηγούμενη από τις εξαγωγές, η οικονομία άρχισε να ανακάμπτει κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2009, αν και με αργούς ρυθμούς. Η κατάσταση στην αγορά εργασίας παρέμεινε ευάλωτη το 2010, με σταθεροποίηση του ποσοστού ανεργίας σε περίπου 8,5 % στο τέλος του έτους. Δεδομένου του πολύ υψηλού δείκτη δημοσίου χρέους, η Ιταλία τήρησε την ενδεδειγμένη συνετή δημοσιονομική πολιτική κατά τη διάρκεια της κρίσης, αποφεύγοντας να εφαρμόσει μέτρα εκτεταμένων δημοσιονομικών κινήτρων, διατηρώντας έτσι το δημόσιο έλλειμμα κάτω από το μέσο όρο της ζώνης του ευρώ στο διάστημα 2009-2010.

               (8)

               Βάσει της αξιολόγησης του επικαιροποιημένου προγράμματος σταθερότητας σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97, το Συμβούλιο είναι της γνώμης ότι το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο βασίζονται οι δημοσιονομικές προβολές στο πρόγραμμα είναι βάσιμο. Το πρόγραμμα σχεδιάζει να μειώσει το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης κάτω από την τιμή αναφοράς του 3 % του ΑΕΠ έως το 2012, με βάση την περαιτέρω συγκράτηση των δαπανών και πρόσθετα έσοδα από τη βελτίωση της φορολογικής συμμόρφωσης. Μετά τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος, το πρόγραμμα προβλέπει την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού στόχου (ΜΔΣ) που αφορά ισοσκελισμένη δημοσιονομική θέση από διαρθρωτική άποψη μέχρι το τέλος της περιόδου του προγράμματος (2014), υποστηριζόμενο από τη δέσμευση για περαιτέρω περιορισμό των πρωτογενών δαπανών. Σύμφωνα με το πρόγραμμα, ο δείκτης δημόσιου χρέους προβλέπεται να κορυφωθεί το 2011 και να μειώνεται με αυξανόμενο ρυθμό στη συνέχεια, όσο θα αυξάνεται το πρωτογενές πλεόνασμα. Η προβλεπόμενη μέση ετήσια δημοσιονομική προσπάθεια κατά την περίοδο 2010-2012 υπερβαίνει το 0,5 % του ΑΕΠ που είχε συστήσει το Συμβούλιο στο πλαίσιο της ΔΥΕ, και ο προβλεπόμενος ρυθμός προσαρμογής μετά το 2012 είναι αρκετά υψηλότερος από τα οριζόμενα στο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Για την επίτευξη των παραπάνω αποτελεσμάτων σχετικά με το έλλειμμα και το χρέος θα απαιτηθεί αυστηρή εκτέλεση του προϋπολογισμού, ενώ χρειάζονται περισσότερες πληροφορίες για τα προγραμματιζόμενα για το 2013 και το 2014 μέτρα εξυγίανσης προκειμένου να αυξηθεί η αξιοπιστία του προγράμματος.

               (9)

               Δεδομένου του πολύ υψηλού δημοσίου χρέους, που ανέρχεται σε περίπου 120% του ΑΕΠ το 2011, η επιδίωξη μιας βιώσιμης και αξιόπιστης εξυγίανσης και η θέσπιση διαρθρωτικών μέτρων για την ενίσχυση της ανάπτυξης αποτελούν βασικές προτεραιότητες για την Ιταλία. Σύμφωνα με την πιο πρόσφατη εκτίμηση της Επιτροπής, οι κίνδυνοι σχετικά με τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών φαίνεται ότι είναι μέτριοι. Για την περίοδο έως το 2012, η επίτευξη των στόχων για το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης που ορίζονται στο πρόγραμμα σταθερότητας και, επομένως, η διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος έως το 2012, εξαρτάται από την πλήρη εφαρμογή των μέτρων που έχουν ήδη εγκριθεί. Θα χρειαζόταν να γίνουν συμπληρωματικές ενέργειες εάν, για παράδειγμα, τα έσοδα από τη βελτίωση της φορολογικής συμμόρφωσης είναι χαμηλότερα από αυτά που αναμένονται στον προϋπολογισμό ή αν ανακύψουν δυσκολίες όσον αφορά την επίτευξη της προγραμματισθείσας συγκράτησης των κεφαλαιουχικών δαπανών. Για το διάστημα 2013-2014, το νέο τριετές δημοσιονομικό πλαίσιο ορίζει ότι τα συγκεκριμένα μέτρα που θα στηρίζουν την προσπάθεια εξυγίανσης πρέπει να εγκριθούν μέχρι τον Οκτώβριο του 2011. Αν και το δημοσιονομικό πλαίσιο έχει ενισχυθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, η καθιέρωση εκτελεστών ανώτατων ορίων δαπανών και οι περαιτέρω βελτιώσεις της δημοσιονομικής παρακολούθησης σε όλους τους υποτομείς του δημόσιου τομέα προβλέπεται ότι θα προωθήσουν τη δημοσιονομική πειθαρχία και να ενισχύσουν την αξιοπιστία της μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής στρατηγικής.

               (10)

               Παρά τον σχετικά υψηλό ρυθμό δημιουργίας θέσεων απασχόλησης κατά τα έτη που προηγήθηκαν της κρίσης, η αγορά εργασίας της Ιταλίας παρουσιάζει ορισμένες διαρθρωτικές αδυναμίες. Οι εργαζόμενοι με συμβάσεις αορίστου χρόνου απολαμβάνουν μεγαλύτερη προστασία από τους εργαζομένους με μη καθιερωμένες συμβάσεις. Για τους πρώτους, οι απολύσεις υπόκεινται σε αυστηρούς κανόνες και δυσκίνητες διαδικασίες. Για τους υπόλοιπους, θα πρέπει να δοθεί προσοχή στη δυναμική της αυτοαπασχόλησης που θα μπορούσε να κρύβει σχέσεις εξαρτημένης εργασίας. Παρά τη λήψη νέων ad hoc μέτρων κατά τη διάρκεια της κρίσης προκειμένου να επεκταθεί η στήριξη των εισοδημάτων και η προστασία της ανεργίας, το υπάρχον σύστημα επιδομάτων ανεργίας παραμένει κατακερματισμένο. Το επίπεδο της ανεργίας στους εργαζόμενους κάτω των 25 ετών ανήλθε στο 27,8 % το 2010, με ανομοιόμορφη κατανομή του σε όλη τη χώρα, και η ανεργία των νέων στις περιφέρειες του Νότου ήταν διπλάσια από τις περιφέρειες του Βορρά. Ο ρόλος της μαθητείας και της επαγγελματικής κατάρτισης θα πρέπει να ενισχυθούν περαιτέρω. Αν και θα ήταν πολύ χρήσιμο και αναγκαίο, δεν υπάρχει σήμερα ενιαίο σύστημα πιστοποίησης δεξιοτήτων και αναγνώρισης των επαγγελματικών προτύπων και των προτύπων κατάρτισης που να αναγνωρίζεται σε όλη τη χώρα, αλλά πολλαπλασιασμός περιφερειακών καθεστώτων, πράγμα που δεν διευκολύει την κινητικότητα της εργασίας και τις ευκαιρίες απασχόλησης σε όλη την Ιταλία. Υπάρχει περιθώριο για την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας των υπηρεσιών απασχόλησης, ιδίως στις περιφέρειες με υψηλή ανεργία. Τέλος, η αδήλωτη εργασία εξακολουθεί να αποτελεί έντονο φαινόμενο στην Ιταλία.

               (11)

               Η ευθυγράμμιση των μισθολογικών εξελίξεων με την αύξηση της παραγωγικότητας είναι σημαντική αν ληφθεί υπόψη η διαρκής απώλεια ανταγωνιστικότητας της Ιταλίας από τα τέλη της δεκαετίας του 1990· στο πλαίσιο αυτό, οι διαπραγματεύσεις σε επίπεδο επιχείρησης μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο, που μπορεί επίσης να βοηθήσει στην αντιμετώπιση των περιφερειακών ανισοτήτων στην αγορά εργασίας. Η μεταρρύθμιση του διαπραγματευτικού πλαισίου του 2009 εισήγαγε, μεταξύ άλλων, τη δυνατότητα «ρητρών ανοίγματος» (δηλαδή παρεκκλίσεων από τον κλαδικό μισθό που έχει συμφωνηθεί σε εθνικό επίπεδο), αλλά αυτές δεν έχουν αρχίσει ακόμη να χρησιμοποιούνται ευρέως μέχρι τώρα.

               (12)

               Το ποσοστό απασχόλησης των γυναικών υστερεί σε σχέση με αυτή των ανδρών κατά περισσότερες από 20 εκατοστιαίες μονάδες κατά μέσο όρο με σημαντικές διαφορές μεταξύ περιφερειών. Μόλις το ένα τρίτο των γυναικών μεταξύ 20 και 64 ετών είχαν απασχόληση στις περιφέρειες του Νότου το 2009, λόγω τόσο των σχετικά χαμηλότερων ποσοστών δραστηριότητας όσο και της αύξησης της ανεργίας. Η σχετικά υψηλή φορολόγηση της εργασίας στην Ιταλία μειώνει τα κίνητρα για την προσφορά εργασίας, ιδίως για τα άτομα που συνειφέρουν με ένα δεύτερο εισόδημα στα νοικοκυριά, και επηρεάζει δυσμενώς τη ζήτηση εργασίας από τις επιχειρήσεις. Προκειμένου να συμβάλει στην ενίσχυση της απασχόλησης των γυναικών, το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων βασίζεται στο σχέδιο που εγκρίθηκε το 2010 με σκοπό το συντονισμό των προσπαθειών σε όλη τα επίπεδα της κυβέρνησης για την προώθηση της συμβατότητας της επαγγελματικής και της οικογενειακής ζωής. Η κυβέρνηση θέσπισε πρόσφατα ένα φορολογικό κίνητρο για τις εταιρείες που προσλαμβάνουν μειονεκτούντες εργαζομένους, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που εργάζονται σε τομείς ή επαγγέλματα όπου η ανισορροπία μεταξύ των φύλων είναι ιδιαίτερα έντονη, σε περιφέρειες με υψηλή ανεργία. Το πρόγραμμα εξαγγέλλει επίσης τη μεταρρύθμιση του φορολογικού συστήματος με σκοπό τη βαθμιαία μετατόπιση του φορολογικού βάρους από την εργασία στην κατανάλωση, πράγμα που θα μπορούσε να συμβάλει στην αύξηση της απασχόλησης.

               (13)

               Σε σύγκριση με τα πρότυπα της ΕΕ, το κόστος της επιχειρηματικής δραστηριότητας στην Ιταλία παραμένει υψηλό, ιδίως στις νότιες περιοχές, παρά τα πρόσφατα μέτρα για τη βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος και την ενίσχυση του προσανατολισμού προς τις επιδόσεις και τη λογοδοσία στο πλαίσιο της δημόσιας διοίκησης. Υπάρχουν ακόμη μεγάλα περιθώρια για την εξάλειψη κανονιστικών και διοικητικών εμποδίων στις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών, ιδίως στις επαγγελματικές υπηρεσίες. Θεσπίστηκε το 2009 ετήσιος νόμος περί ανταγωνισμού ως νομικό μέσο για την ενίσχυση του ανταγωνιστικού περιβάλλοντος και την προστασία των καταναλωτών, ο οποίος όμως δεν έχει ακόμη ψηφιστεί. Οι χρονοβόρες διαδικασίες εκτέλεσης των συμβάσεων είναι μια πρόσθετη αδυναμία του επιχειρηματικού περιβάλλοντος στην Ιταλία. Οι εκτός του τραπεζικού τομέα δίαυλοι για τη χρηματοδότηση της ανάπτυξης των επιχειρήσεων εξακολουθούν να είναι σχετικά σπάνιοι στην Ιταλία, ιδίως για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ). Ειδικότερα, η χρηματοδότηση μετοχικού κεφαλαίου και τα επιχειρηματικά κεφάλαια συνεχίζουν να διαδραματίζουν περιορισμένο μόνον ρόλο, παρά το δυναμικό που παρουσιάζουν για την προώθηση της αύξησης του μεγέθους των επιχειρήσεων, την προσέγγιση νέων παγκόσμιων αγορών και τη βελτίωση της εταιρικής διακυβέρνησης.

               (14)

               Οι δαπάνες έρευνας και ανάπτυξης (Ε&Α) σημείωσαν μέτρια μόνο αύξηση κατά τα τελευταία δέκα χρόνια. Συνεπώς, η ένταση Ε&Α παραμένει χαμηλή, περίπου 1,27 % του ΑΕΠ, και είναι πολύ χαμηλότερη από το μέσο όρο της ΕΕ (1,90 %). Αυτό το χάσμα οφείλεται κυρίως στο χαμηλό επίπεδο βιομηχανικής έρευνας, δεδομένου ότι η ένταση επιχειρηματικής Ε&Α ανέρχεται στο 0,64 % του ΑΕΠ, έναντι 1,23 % κατά μέσο όρο για την ΕΕ-27. Η ένταση επιχειρηματικού κεφαλαίου εξακολουθεί να είναι πολύ χαμηλή. Μια σειρά μέτρων, συμπεριλαμβανομένων των φοροαπαλλαγών με περιορισμένη χρονική διάρκεια για όσες επιχειρήσεις επενδύουν σε ερευνητικά έργα που εκτελούνται από πανεπιστήμια ή φορείς του δημόσιου τομέα, παρουσιάζονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Ο στόχος του 1,53 % του ΑΕΠ που έχει τεθεί για την ένταση Ε&Α προέρχεται από την πρόβλεψη του μέσου ετήσιου ρυθμού ανάπτυξης για την περίοδο 2006-2008 και λαμβάνει υπόψη τους περιορισμούς της δημοσιονομικής σταθερότητας της χώρας. Θα επανεξεταστεί το 2014.

               (15)

               Η Ιταλία είναι η τρίτη σε μέγεθος αποδέκτρια κονδυλίων της πολιτικής συνοχής της ΕΕ, έχοντας λάβει περίπου 8 % του συνολικού προϋπολογισμού για την πολιτική συνοχής της ΕΕ για την περίοδο 2007-2013. Στα μέσα της περιόδου προγραμματισμού, το μερίδιο των κονδυλίων της ΕΕ που έχουν πραγματικά κινητοποιηθεί είναι μόνο 16,8 % και είναι πολύ χαμηλότερο στις νότιες περιφέρειες σύγκλισης.

               (16)

               Η Ιταλία έχει αναλάβει ορισμένες δεσμεύσεις στο πλαίσιο του Συμφώνου για το Ευρώ +. Το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων αναφέρει ορισμένα προσφάτως ληφθέντα μέτρα και περιγράφει σε γενικές γραμμές σχέδια για μελλοντικές μεταρρυθμίσεις για την αντιμετώπιση του ζητήματος της διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών και της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και την αύξηση της απασχόλησης, σύμφωνα με τις αρχές του Συμφώνου για το Ευρώ +. Μια νέα σημαντική δέσμευση που έχει αναληφθεί ειδικά ως ανταπόκριση στο Σύμφωνο είναι η πρόθεση της κυβέρνησης να τροποποιήσει το Σύνταγμα προκειμένου να ενισχυθεί η δημοσιονομική πειθαρχία. Τα στοιχεία αυτά έχουν αξιολογηθεί και ληφθεί υπόψη στις συστάσεις.

               (17)

               Η Επιτροπή αξιολόγησε το πρόγραμμα σταθερότητας και το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων, συμπεριλαμβανομένων των δεσμεύσεων του Συμφώνου για το Ευρώ + για την Ιταλία. Έλαβε υπόψη όχι μόνον τη συνάφειά τους για διατηρήσιμη δημοσιονομική και κοινωνικοοικονομική πολιτική στην Ιταλία, αλλά επίσης τη συμμόρφωσή τους με τους κανόνες και τις κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ, δεδομένης της ανάγκης να ενισχυθεί η συνολική οικονομική διακυβέρνηση της ΕΕ με την παροχή εισροών σε επίπεδο ΕΕ σε μελλοντικές εθνικές αποφάσεις. Έχοντας αυτά υπόψη, η Επιτροπή θεωρεί ότι το σχέδιο εξυγίανσης της Ιταλίας για το 2011-2014 είναι αξιόπιστο μέχρι το 2012, ενώ θα έπρεπε να υποστηρίζεται από συγκεκριμένα μέτρα για το 2013-2014, ώστε το πολύ υψηλό δημόσιο χρέος να τεθεί σε σταθερά πτωτική πορεία. Το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων παρουσιάζει σε αδρές γραμμές μια συνολική δέσμη πρωτοβουλιών σε όλες τις διαστάσεις της στρατηγικής «Ευρώπης 2020», αλλά επιπρόσθετα μέτρα θεωρούνται αναγκαία για την αντιμετώπιση των μακροχρόνιων διαρθρωτικών αδυναμιών οι οποίες επιδεινώνονται από την κρίση. Προκειμένου να ενισχυθεί το δυναμικό για ανάπτυξη και δημιουργία θέσεων απασχόλησης της Ιταλίας και να ενισχυθεί η κάλυψη της υστέρησης των νότιων περιφερειών, πρέπει να ληφθούν περαιτέρω μέτρα στο διάστημα 2011-2012 για τη βελτίωση της λειτουργίας της αγοράς εργασίας, το άνοιγμα των αγορών υπηρεσιών και προϊόντων ώστε να υπάρξει αύξηση του ανταγωνισμού, τη βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος, την ενίσχυση της πολιτικής για την έρευνα και την καινοτομία και την επιτάχυνση και τη βελτίωση της αξιοποίησης των ταμείων συνοχής της ΕΕ.

               (18)

               Με βάση την παραπάνω αξιολόγηση και λαμβάνοντας υπόψη τη σύσταση του Συμβουλίου βάσει του άρθρου 126 παράγραφος 7 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 2ας Δεκεμβρίου 2009, το Συμβούλιο εξέτασε το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Ιταλίας για το 2011 και η γνώμη του (3) αντικατοπτρίζεται ιδίως στη σύστασή του (1). Λαμβάνοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 25ης Μαρτίου 2011, το Συμβούλιο εξέτασε το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Ιταλίας,

         ΣΥΝΙΣΤΑ στην Ιταλία να αναλάβει δράση κατά την περίοδο 2011-2012 με τους εξής σκοπούς:

               1.

               Να εφαρμόσει την προγραμματιζόμενη δημοσιονομική εξυγίανση το 2011 και το 2012 ώστε να διασφαλίσει τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος, σύμφωνα με τις συστάσεις του Συμβουλίου βάσει της ΔΥΕ, βάζοντας με αυτόν τον τρόπο τον υψηλό δείκτη του δημόσιου χρέους σε καθοδική τροχιά. Οικοδομώντας επί πρόσφατα εγκριθείσας νομοθεσίας, να αξιοποιήσει πλήρως τις τυχόν καλύτερες από το αναμενόμενο οικονομικές ή δημοσιονομικές εξελίξεις για την ταχύτερη μείωση του ελλείμματος και του χρέους και να είναι σε ετοιμότητα για την πρόληψη αποκλίσεων κατά την εκτέλεση του προϋπολογισμού. Να υποστηρίξει τους στόχους για την περίοδο 2013-2014 και την προγραμματισμένη επίτευξη του μεσοπρόθεσμου στόχου έως το 2014 με συγκεκριμένα μέτρα έως τον Οκτώβριο του 2011, όπως προβλέπεται στο νέο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο. Να ενισχύσει περαιτέρω το πλαίσιο με τη θέσπιση εκτελεστών ανώτατων ορίων για τις δαπάνες και τη βελτίωση της παρακολούθησης σε όλους τους υποτομείς του δημοσίου τομέα.

               2.

               Να ενισχύσει τα μέτρα για την καταπολέμηση του κατακερματισμού στην αγορά εργασίας, με επανεξέταση επίσης επιλεγμένων πτυχών της νομοθεσίας για την προστασία της απασχόλησης, συμπεριλαμβανομένων των κανόνων και των διαδικασιών για τις απολύσεις, και μεταρρύθμιση του υφιστάμενου κατακερματισμένου συστήματος επιδομάτων ανεργίας, λαμβάνοντας υπόψη τους περιορισμούς του προϋπολογισμού. Να εντείνει τις προσπάθειες για την καταπολέμηση της αδήλωτης εργασίας. Επιπλέον, να λάβει μέτρα που θα προωθούν τη μεγαλύτερη συμμετοχή των γυναικών στην αγορά εργασίας, αυξάνοντας τη διαθεσιμότητα των υποδομών παροχής φροντίδας σε όλη τη χώρα και παρέχοντας οικονομικά κίνητρα προκειμένου το δεύτερο ενεργό μέλος της οικογένειας να αρχίζει εργασία κατά τρόπο που δεν έχει επίπτωση στον προϋπολογισμό.

               3.

               Να προβεί σε περαιτέρω ενέργειες, με βάση τη συμφωνία του 2009 για τη μεταρρύθμιση του πλαισίου συλλογικών διαπραγματεύσεων και σε διαβούλευση με τους κοινωνικούς εταίρους, σύμφωνα με τις εθνικές πρακτικές, ώστε να εξασφαλιστεί ότι η αύξηση των μισθών θα αντανακλά καλύτερα τις εξελίξεις της παραγωγικότητας καθώς και τις τοπικές και επιχειρησιακές συνθήκες, συμπεριλαμβανομένων των ρητρών που θα μπορούσαν να επιτρέψουν τη διαπραγμάτευση σε επίπεδο επιχειρήσεων να προχωρήσει σε αυτήν την κατεύθυνση.

               4.

               Να επεκτείνει τη διαδικασία ανοιίματος του τομέα των υπηρεσιών ώστε να αυξηθεί ο ανταγωνισμός, συμπεριλαμβανομένου του ανοίγματος στον τομέα των επαγγελματικών υπηρεσιών. Να εγκρίνει το 2011 τον ετήσιο νόμο περί ανταγωνισμού, λαμβάνοντας υπόψη τις συστάσεις που υπέβαλε η Αρχή προστασίας του ανταγωνισμού. Να μειώσει τη διάρκεια ολοκλήρωσης των διαδικασιών εφαρμογής του δικαίου των συμβάσεων. Να ενισχύσει περαιτέρω τις ενέργειες για την προώθηση της πρόσβασης των ΜΜΕ στις κεφαλαιαγορές με την άρση των κανονιστικών εμποδίων και τη μείωση του συναφούς κόστους.

               5.

               Να βελτιώσει το πλαίσιο για τις επενδύσεις του ιδιωτικού τομέα σε έρευνα και καινοτομία με την επέκταση των τρεχόντων φορολογικών κινήτρων, τη βελτίωση των συνθηκών για τα επιχειρηματικά κεφάλαια και τη στήριξη καινοτόμων προγραμμάτων προμηθειών.

               6.

               Να λάβει μέτρα για την επιτάχυνση με οικονομικά αποδοτικό τρόπο των δαπανών που ενισχύουν την ανάπτυξη οι οποίες συγχρηματοδοτούνται από τα ταμεία της πολιτικής συνοχής, προκειμένου να μειωθούν οι χρονίζουσες ανισότητες μεταξύ των περιφερειών, με τη βελτίωση των διοικητικών ικανοτήτων και της πολιτικής διακυβέρνησης. Να τηρήσει τις δεσμεύσεις που έχουν αναληφθεί στο εθνικό στρατηγικό πλαίσιο αναφοράς ως προς το ύψος των πόρων και την ποιότητα των δαπανών.

      Βρυξέλλες, 12 Ιουλίου 2011.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         J. VINCENT-ROSTOWSKI

      (1)  ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.

      (2)  Διατηρούνται για το 2011 με την απόφαση 2011/308/ΕΕ του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 2011, για τις κατευθυντήριες γραμμές των πολιτικών απασχόλησης των κρατών μελών (ΕΕ L 138 της 26.5.2011, σ. 56).

      (3)  Προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97.


Avis juridique important

|

31968H0117

68/117/EOK: Σύσταση της Επιτροπής, της 21ης Φεβρουαρίου 1968, προς την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου περί της κύρωσης της Ευρωπαϊκής συμφωνίας η οποία αφορά τη διεθνή οδική μεταφορά επικίνδυνων εμπορευμάτων (ADR)

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 051 της 29/02/1968 σ. 0015 - 0016

/* Δεν υπάρχει επίσημη ελληνική μετάφραση του εγγράφου αυτού           διότι δεν περιλαμβανόταν στην ελληνική Ειδική Έκδοση. Δεν           περιλαμβάνονταν στην ελληνική Ειδική Έκδοση:           - Πράξεις που δεν ίσχυαν πλέον την ημερομηνία προσχώρησης της           Ελλάδας (01/01/1981)           - Πράξεις που καταργήθηκαν αυτόματα κατά την προσχώρηση (π.χ.           ορισμένες συμφωνίες μεταξύ της Κοινότητας και της Ελλάδας)           - Πράξεις δεσμευτικές μόνο για τους αποδέκτες τους, που είναι           συνεπώς αυθεντικές μόνο στη γλώσσα στην οποία συντάχθηκαν           - Μη δεσμευτικές πράξεις           - Πράξεις που δεν θεωρήθηκαν αρκετά σημαντικές ώστε να           συμπεριληφθούν           - Ορισμένες πράξεις που ακυρώθηκαν κατά τη δημιουργία της Ειδικής           Έκδοσης */           /* oknogr81 */


Avis juridique important

|

32003H0178

Σύσταση του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2003, για την απαλλαγή της Επιτροπής από την ευθύνη εκτέλεσης των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης (1984) (έκτο ΕΤΑ) για το οικονομικό έτος 2001

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 071 της 15/03/2003 σ. 0014 - 0014

Σύσταση του Συμβουλίουτης 7ης Μαρτίου 2003για την απαλλαγή της Επιτροπής από την ευθύνη εκτέλεσης των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης (1984) (έκτο ΕΤΑ) για το οικονομικό έτος 2001(2003/178/ΕΚ)ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑÏΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,την τρίτη σύμβαση ΑΚΕ-ΕΟΚ, που υπογράφηκε στο Λομέ στις 8 Δεκεμβρίου 1984,την απόφαση 86/283/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1986, σχετικά με τη σύνδεση των υπερπόντιων χωρών και εδαφών με την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα(1),την εσωτερική συμφωνία για τη χρηματοδότηση και τη διαχείριση των ενισχύσεων της Κοινότητας(2) που υπογράφηκε στις Βρυξέλλες στις 19 Φεβρουαρίου 1985, όπως τροποποιήθηκε από την απόφαση 86/281/ΕΟΚ(3), και ιδίως το άρθρο 29 παράγραφος 3,τον δημοσιονομικό κανονισμό, της 11ης Νοεμβρίου 1986, για το Έκτο Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης(4), και ιδίως τα άρθρα 66 μέχρι 73,Έχοντας εξετάσει τον λογαριασμό διαχείρισης και τον ισολογισμό της λειτουργίας του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης (1984) (έκτο ΕΤΑ), που εγκρίθηκαν στις 31 Δεκεμβρίου 2001, καθώς και την έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου για το οικονομικό έτος 2001, που συνοδεύεται από τις απαντήσεις της Επιτροπής(5),Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Δυνάμει του άρθρου 29 παράγραφος 3 της εσωτερικής συμφωνίας, η απαλλαγή από την ευθύνη για τη διαχείριση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης (1984) (έκτο ΕΤΑ), παρέχεται στην Επιτροπή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μετά από σύσταση του Συμβουλίου.(2) Η εκτέλεση των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης (1984) (έκτο ΕΤΑ), εκ μέρους της Επιτροπής, κατά το οικονομικό έτος 2001, ήταν στο σύνολό της ικανοποιητική,ΣΥΝΙΣΤΑ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να απαλλάξει την Επιτροπή από την ευθύνη για την εκτέλεση των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης (1984) (έκτο ΕΤΑ), για το οικονομικό έτος 2001.Βρυξέλλες, 7 Μαρτίου 2003.Για το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςΝ. Χριστοδουλάκης(1) ΕΕ L 175 της 1.7.1986, σ. 1.(2) ΕΕ L 86 της 31.3.1986, σ. 210.(3) ΕΕ L 178 της 2.7.1986, σ. 13.(4) ΕΕ L 325 της 20.11.1986, σ. 42.(5) ΕΕ C 295 της 28.11.2002, σ. 289.


title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2010 , για την απαλλαγή της Επιτροπής από την ευθύνη εκτέλεσης των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης (έβδομου ΕΤΑ) για το οικονομικό έτος 2008

text:
               20.2.2010

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 45/14

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
   της 16ης Φεβρουαρίου 2010
   για την απαλλαγή της Επιτροπής από την ευθύνη εκτέλεσης των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης (έβδομου ΕΤΑ) για το οικονομικό έτος 2008
   (2010/101/ΕΕ)
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
   την τέταρτη σύμβαση ΑΚΕ-ΕΟΚ, που υπεγράφη στο Λομέ στις 15 Δεκεμβρίου 1989 (1) και τροποποιήθηκε με τη συμφωνία που υπεγράφη στον Μαυρίκιο στις 4 Νοεμβρίου 1995 (2),
   την εσωτερική συμφωνία για τη χρηματοδότηση και τη διαχείριση των ενισχύσεων της Κοινότητας στο πλαίσιο της τέταρτης σύμβασης ΑΚΕ-ΕΟΚ (3), στο εξής «εσωτερική συμφωνία» με την οποία συστήνεται, μεταξύ άλλων, το έβδομο Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης (έβδομο ΕΤΑ), και ιδίως το άρθρο της 32 παράγραφος 3,
   τον δημοσιονομικό κανονισμό, της 29ης Ιουλίου 1991, εφαρμοστέο στη συνεργασία για τη χρηματοδότηση της ανάπτυξης στα πλαίσια της τέταρτης σύμβασης ΑΚΕ-ΕΟΚ (4), και ιδίως τα άρθρα 69 έως 77,
   Έχοντας εξετάσει τον λογαριασμό διαχείρισης και τον ισολογισμό της λειτουργίας του έβδομου ΕΤΑ, ως είχαν στις 31 Δεκεμβρίου 2008, καθώς και την έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου για το οικονομικό έτος 2008, που συνοδεύεται από τις απαντήσεις της Επιτροπής (5),
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Βάσει του άρθρου 32 παράγραφος 3 της εσωτερικής συμφωνίας, η απαλλαγή από τη δημοσιονομική ευθύνη για τη διαχείριση του έβδομου ΕΤΑ παρέχεται στην Επιτροπή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έπειτα από σύσταση του Συμβουλίου.

               (2)

               Η εκτέλεση των εργασιών του έβδομου ΕΤΑ από την Επιτροπή, κατά το οικονομικό έτος 2008, ήταν στο σύνολό της ικανοποιητική,

         ΣΥΝΙΣΤΑ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να απαλλάξει την Επιτροπή από την ευθύνη για την εκτέλεση των εργασιών του έβδομου ΕΤΑ για το οικονομικό έτος 2008.

      Βρυξέλλες, 16 Φεβρουαρίου 2010.

            Για το Συμβούλιο

            Η Πρόεδρος

         E. SALGADO

      (1)  ΕΕ L 229 της 17.8.1991, σ. 3.

      (2)  ΕΕ L 156 της 29.5.1998, σ. 3.

      (3)  ΕΕ L 229 της 17.8.1991, σ. 288.

      (4)  ΕΕ L 266 της 21.9.1991, σ. 1.

      (5)  ΕΕ C 269 της 10.11.2009, σ. 257.


title: Σύσταση (ΕΕ) 2017/1140 της Επιτροπής, της 23ης Ιουνίου 2017, για τα προσωπικά δεδομένα που μπορούν να ανταλλάσσονται μέσω του συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης και αντίδρασης (ΣΕΠΑ), που συστάθηκε δυνάμει της απόφασης αριθ. 1082/2013/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, για τους σκοπούς του συντονισμού των μέτρων ιχνηλάτησης επαφών σε σχέση με σοβαρές διασυνοριακές απειλές κατά της υγείας [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2017) 4197] (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ )

text:
               27.6.2017

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 164/65

         ΣΫΣΤΑΣΗ (ΕΕ) 2017/1140 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
   της 23ης Ιουνίου 2017
   για τα προσωπικά δεδομένα που μπορούν να ανταλλάσσονται μέσω του συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης και αντίδρασης (ΣΕΠΑ), που συστάθηκε δυνάμει της απόφασης αριθ. 1082/2013/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, για τους σκοπούς του συντονισμού των μέτρων ιχνηλάτησης επαφών σε σχέση με σοβαρές διασυνοριακές απειλές κατά της υγείας

         [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2017) 4197]

   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 292,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Η απόφαση 2119/98/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (1) θέσπισε σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης και αντίδρασης (εφεξής «ΣΕΠΑ») ως μόνιμο δίκτυο επικοινωνίας μεταξύ της Επιτροπής και των αρμόδιων για τη δημόσια υγεία αρχών των κρατών μελών με στόχο την πρόληψη και τον έλεγχο ορισμένων κατηγοριών μεταδοτικών νόσων. Οι διαδικασίες που διέπουν τη λειτουργία του ΣΕΠΑ καθορίστηκαν στην απόφαση 2000/57/ΕΚ της Επιτροπής (2).

               (2)

               Η απόφαση 2119/98/ΕΚ καταργήθηκε και αντικαταστάθηκε με την απόφαση αριθ. 1082/2013/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (3). Η νέα απόφαση επανενεργοποίησε το ΣΕΠΑ. Επεξέτεινε επίσης το πεδίο εφαρμογής του μόνιμου δικτύου επικοινωνιών, ούτως ώστε να καλυφθούν και άλλα είδη βιολογικών απειλών, καθώς επίσης και άλλες κατηγορίες σοβαρών διασυνοριακών απειλών κατά της υγείας, συμπεριλαμβανομένων των απειλών χημικής, περιβαλλοντικής ή άγνωστης προέλευσης. Επιπλέον, θέσπισε κανόνες για την επιδημιολογική επιτήρηση, την παρακολούθηση, την έγκαιρη προειδοποίηση και την καταπολέμηση των σοβαρών διασυνοριακών απειλών κατά της υγείας.

               (3)

               Η απόφαση 2000/57/ΕΚ καταργήθηκε και αντικαταστάθηκε με την εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2017/253 της Επιτροπής (4).

               (4)

               Σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 3 στοιχείο θ) της απόφασης αριθ. 1082/2013/ΕΕ, η κοινοποίηση σοβαρών διασυνοριακών απειλών κατά της υγείας μέσω του ΣΕΠΑ θα πρέπει να περιλαμβάνει τα στοιχεία που είναι απαραίτητα για την ταυτοποίηση των μολυσμένων προσώπων και των προσώπων που ενδεχομένως κινδυνεύουν («στοιχεία ιχνηλάτησης επαφών»). Σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφος 9 στοιχείο β) της εν λόγω απόφασης και προκειμένου να εξασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα και η ομοιόμορφη εφαρμογή αυτών των κοινοποιήσεων, είναι σκόπιμο να εκδοθεί σύσταση με ενδεικτικό κατάλογο των προσωπικών δεδομένων που μπορούν να γνωστοποιούνται από τις αρμόδιες για το ΣΕΠΑ αρχές.

               (5)

               Η ανταλλαγή προσωπικών δεδομένων μέσω του ΣΕΠΑ θα πρέπει να γίνεται σύμφωνα με τις απαιτήσεις της οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5) και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6). Μολονότι, κατά κανόνα, η οδηγία 95/46/ΕΚ και ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 45/2001 απαγορεύουν την επεξεργασία ειδικών κατηγοριών προσωπικών δεδομένων, συμπεριλαμβανομένων των δεδομένων που αφορούν την υγεία ενός ατόμου, ωστόσο, η επεξεργασία αυτή επιτρέπεται αν είναι απαραίτητη για τη διασφάλιση ζωτικών συμφερόντων του υποκειμένου των δεδομένων, σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 2 στοιχείο γ) της οδηγίας 95/46/ΕΚ και το άρθρο 10 παράγραφος 2 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 45/2001, όπως επίσης και για λόγους σοβαρού δημοσίου συμφέροντος, εφόσον παρέχονται οι δέουσες εγγυήσεις, όπως αυτές ορίζονται στο δίκαιο της Ένωσης ή κράτους μέλους, σύμφωνα, αντιστοίχως, με τα άρθρα 8 παράγραφος 4 και 10 παράγραφος 4 των εν λόγω πράξεων.

               (6)

               Μέσω του ΣΕΠΑ θα πρέπει να ανταλλάσσονται μόνο τα προσωπικά δεδομένα που είναι απαραίτητα για τους ανωτέρω σκοπούς, όπως θα ορίζεται στις εκάστοτε ατομικές περιπτώσεις, ενώ η παρούσα σύσταση δεν θα πρέπει να αποτελεί άδεια ανταλλαγής όλων των ειδών προσωπικών δεδομένων τα οποία αφορά.

               (7)

               Ο Ευρωπαίος Επόπτης Προστασίας Δεδομένων κλήθηκε να γνωμοδοτήσει σύμφωνα με το άρθρο 28 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 45/2001 και εξέδωσε τη γνωμοδότησή του στις 24 Αυγούστου 2015 (C 2015-0629),

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:

               1.

               Στο παράρτημα της παρούσας σύστασης παρατίθεται ενδεικτικός κατάλογος των προσωπικών δεδομένων που μπορούν να ανταλλάσσονται με σκοπό τον συντονισμό των μέτρων ιχνηλάτησης επαφών.

               2.

               Η παρούσα σύσταση απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 23 Ιουνίου 2017.

            Για την Επιτροπή

         Vytenis ANDRIUKAITIS

            Μέλος της Επιτροπής

      (1)  Απόφαση αριθ. 2119/98/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Σεπτεμβρίου 1998, για τη δημιουργία δικτύου επιδημιολογικής παρακολούθησης και ελέγχου των μεταδοτικών ασθενειών στην Κοινότητα (ΕΕ L 268 της 3.10.1998, σ. 1).

      (2)  Απόφαση 2000/57/ΕΚ της Επιτροπής, της 22ας Δεκεμβρίου 1999, για σύστημα έγκαιρου συναγερμού και αντίδρασης για την πρόληψη και τον έλεγχο μεταδοτικών ασθενειών δυνάμει της απόφασης αριθ. 2119/98/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 21 της 26.1.2000, σ. 32).

      (3)  Απόφαση αριθ. 1082/2013/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2013, σχετικά με σοβαρές διασυνοριακές απειλές κατά της υγείας και για την κατάργηση της απόφασης αριθ. 2119/98/ΕΚ (ΕΕ L 293 της 5.11.2013, σ. 1).

      (4)  Εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2017/253 της Επιτροπής, της 13ης Φεβρουαρίου 2017, σχετικά με τη θέσπιση διαδικασιών για την κοινοποίηση συναγερμών στο πλαίσιο του συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης και αντίδρασης που συστάθηκε σε σχέση με σοβαρές διασυνοριακές απειλές κατά της υγείας και για την ανταλλαγή πληροφοριών, τη διαβούλευση και τον συντονισμό των αντιδράσεων στις εν λόγω απειλές σύμφωνα με την απόφαση αριθ. 1082/2013/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 37 της 14.2.2017, σ. 23).

      (5)  Οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (ΕΕ L 281 της 23.11.1995, σ. 31).

      (6)  Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2000, σχετικά με την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας και σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (ΕΕ L 8 της 12.1.2001, σ. 1).

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

         Ενδεικτικός κατάλογος των προσωπικών δεδομένων που μπορούν να ανταλλάσσονται με σκοπό τον συντονισμό των μέτρων ιχνηλατήσεις επαφών

      1.   ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

                  —

                  Ονοματεπώνυμο,

                  —

                  Ιθαγένεια, ημερομηνία γέννησης, φύλο

                  —

                  Χώρα κατοικίας,

                  —

                  Είδος ταυτότητας, αριθμός και αρχή έκδοσης,

                  —

                  Τρέχουσα διεύθυνση κατοικίας/διαμονής (οδός και αριθμός, πόλη, χώρα, ταχυδρομικός κώδικας),

                  —

                  Αριθμοί τηλεφώνου (κινητό, οικίας, εργασίας),

                  —

                  Διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (οικίας, εργασίας).

            2.   ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΑΞΙΔΙΟΥ

                  —

                  Στοιχεία μεταφορών (π.χ. αριθμός πτήσης, ημερομηνία και διάρκεια της πτήσης, όνομα πλοίου, αριθμός κυκλοφορίας).

                  —

                  Αριθμός θέσης/θέσεων.

                  —

                  Αριθμός καμπίνας/καμπινών.

            3.   ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

                  —

                  Ονόματα προσώπων που επισκέφθηκε το υποκείμενο των δεδομένων / τόποι παραμονής,

                  —

                  Ημερομηνίες παραμονής και διευθύνσεις τόπων παραμονής (οδός και αριθμός, πόλη, χώρα, ταχυδρομικός κώδικας),

                  —

                  Αριθμοί τηλεφώνου (κινητό, οικίας, εργασίας),

                  —

                  Διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (οικίας, εργασίας).

            4.   ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΥΝΟΔΕΥΟΝΤΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ

                  —

                  Ονοματεπώνυμο,

                  —

                  Ιθαγένεια,

                  —

                  Χώρα κατοικίας,

                  —

                  Είδος ταυτότητας, αριθμός και αρχή έκδοσης,

                  —

                  Τρέχουσα διεύθυνση κατοικίας (οδός και αριθμός, πόλη, χώρα, ταχυδρομικός κώδικας),

                  —

                  Αριθμοί τηλεφώνου (κινητό, οικίας, εργασίας),

                  —

                  Διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (οικίας, εργασίας).

            5.   ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΕΚΤΑΚΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ

                  —

                  Όνομα προσώπου που πρέπει να ειδοποιηθεί,

                  —

                  Διεύθυνση (οδός και αριθμός, πόλη, χώρα, ταχυδρομικός κώδικας),

                  —

                  Αριθμοί τηλεφώνου (κινητό, οικίας, εργασίας),

                  —

                  Διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (οικίας, εργασίας).