title: Σύσταση της Επιτροπής, της 11ης Ιουνίου 2013 , σχετικά με κοινές αρχές εφαρμοστέες στους μηχανισμούς συλλογικών αγωγών παράλειψης και αποζημίωσης στα κράτη μέλη όσον αφορά παραβιάσεις αναγνωριζόμενων από το ενωσιακό δίκαιο δικαιωμάτων

text:
               26.7.2013

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 201/60

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
   της 11ης Ιουνίου 2013
   σχετικά με κοινές αρχές εφαρμοστέες στους μηχανισμούς συλλογικών αγωγών παράλειψης και αποζημίωσης στα κράτη μέλη όσον αφορά παραβιάσεις αναγνωριζόμενων από το ενωσιακό δίκαιο δικαιωμάτων
   (2013/396/ΕΕ)
   Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 292,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Η Ένωση έχει θέσει ως στόχο τη διατήρηση και την ανάπτυξη ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, μεταξύ άλλων διευκολύνοντας την πρόσβαση στη δικαιοσύνη, καθώς και την εξασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας του καταναλωτή.

               (2)

               Η σύγχρονη οικονομία δημιουργεί ενίοτε καταστάσεις στις οποίες μεγάλος αριθμός προσώπων μπορεί να ζημιωθεί από ταυτόσημες ή παρόμοιες παράνομες πρακτικές ενός ή περισσοτέρων οικονομικών φορέων ή άλλων προσώπων, οι οποίες αποτελούν παραβίαση των αναγνωριζόμενων από το ενωσιακό δίκαιο δικαιωμάτων («ομαδική ζημία»). Αυτά τα πρόσωπα νομιμοποιούνται τοιουτοτρόπως να ζητήσουν την παράλειψη αυτών των πρακτικών ή αποζημίωση.

               (3)

               Η Επιτροπή εξέδωσε, το 2005 (1), Πράσινο Βιβλίο για τις αγωγές αποζημίωσης για παράβαση των αντιμονοπωλιακών κανόνων της ΕΚ και Λευκή Βίβλο για το ίδιο θέμα το 2008, η οποία πρότεινε μέτρα σχετικά με τις αγωγές αποζημίωσης για παραβίαση της αντιμονοπωλιακής νομοθεσίας (2). Το 2008 η Επιτροπή δημοσίευσε Πράσινη Βίβλο σχετικά με τα μέσα συλλογικής έννομης προστασίας των καταναλωτών (3). Το 2011 η Επιτροπή πραγματοποίησε δημόσια διαβούλευση με τον τίτλο «Προς μια συνεκτική ευρωπαϊκή προσέγγιση των μέσων συλλογικής έννομης προστασίας» (4).

               (4)

               Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξέδωσε, στις 2 Φεβρουαρίου 2012, το ψήφισμα με τον τίτλο «Πορεία προς μια συνεκτική ευρωπαϊκή προσέγγιση της συλλογικής προσφυγής» στο οποίο ζητούσε για κάθε πρόταση στο πεδίο των συλλογικών προσφυγών να έχει τη μορφή οριζοντίου πλαισίου που θα περιλαμβάνει μια κοινή δέσμη βασικών αρχών και θα προσφέρει ομοιόμορφη πρόσβαση στη δικαιοσύνη μέσω συλλογικών προσφυγών εντός της Ένωσης και θα καλύπτει ειδικότερα αλλά όχι αποκλειστικά τις παραβιάσεις των δικαιωμάτων των καταναλωτών. Το Κοινοβούλιο τόνισε επίσης την ανάγκη να συνεκτιμηθεί δεόντως η νομική παράδοση και η έννομη τάξη του κάθε κράτους μέλους και να ενισχυθεί ο συντονισμός των βέλτιστων πρακτικών μεταξύ των κρατών μελών (5).

               (5)

               Η Επιτροπή εξέδωσε στις 11 Ιουνίου 2013 ανακοίνωση με τον τίτλο «Προς ένα Ευρωπαϊκό Οριζόντιο Πλαίσιο για τα μέσα συλλογικής έννομης προστασίας» (6), η οποία έκανε τον απολογισμό των μέχρι σήμερα ενεργειών, εκθέτοντας τις απόψεις που εκφράστηκαν από τους συμμετέχοντες στη διαβούλευση και από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και παρουσιάζοντας τη θέση της Επιτροπής για ορισμένα καθοριστικής σημασίας ζητήματα σχετικά με τα μέσα συλλογικής ένδικης προστασίας.

               (6)

               Αποτελεί ουσιαστικό καθήκον των δημοσίων αρχών να αποτρέπουν και να τιμωρούν τις παραβιάσεις των αναγνωριζόμενων από το ενωσιακό δίκαιο δικαιωμάτων. Η δυνατότητα των ιδιωτών να ασκούν αγωγές που έχουν ως βάση παραβιάσεις των εν λόγω δικαιωμάτων συμπληρώνει την επιβολή του δικαίου από τις αρχές. Όταν η παρούσα σύσταση αναφέρεται σε παραβιάσεις των αναγνωριζόμενων από το ενωσιακό δίκαιο δικαιωμάτων, καλύπτει όλες τις όλες τις περιπτώσεις στις οποίες η παραβίαση των κανόνων που έχουν θεσπιστεί σε ενωσιακό επίπεδο έχει προκαλέσει ή είναι πιθανό να προκαλέσει ζημία σε φυσικά και νομικά πρόσωπα.

               (7)

               Οι τομείς στους οποίους η παρέμβαση των ιδιωτών υπό τη μορφή συλλογικής αγωγής συμπληρώνει επωφελώς τον δημόσιο έλεγχο της τήρησης των αναγνωριζόμενων από το ενωσιακό δίκαιο δικαιωμάτων είναι μεταξύ άλλων η προστασία του καταναλωτή, το δίκαιο του ανταγωνισμού, η προστασία του περιβάλλοντος, η προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, η νομοθεσία για τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες και η προστασία των επενδυτών. Οι αρχές που προβλέπονται στην παρούσα σύσταση θα πρέπει να εφαρμόζονται με οριζόντιο και ισοδύναμο τρόπο σε αυτούς τους τομείς, αλλά και σε κάθε άλλο τομέα στον οποίο θα ήταν ενδεδειγμένες συλλογικές αγωγές παράλειψης ή αποζημίωσης όσον αφορά παραβιάσεις των αναγνωριζόμενων από το ενωσιακό δίκαιο δικαιωμάτων.

               (8)

               Οι ατομικές αγωγές, όπως οι διαδικασίες μικροδιαφορών στον τομέα των καταναλωτικών υποθέσεων, είναι τα εργαλεία που χρησιμοποιούνται συνήθως για την επίλυση των διαφορών, την αποτροπή της ζημίας και την αξίωση αποζημίωσης.

               (9)

               Πέραν της ατομικής ένδικης προστασίας, διάφορα είδη μηχανισμών συλλογικής ένδικης προστασίας έχουν θεσπιστεί από όλα τα κράτη μέλη. Τα μέτρα αυτά έχουν ως στόχο την προληπτική αντιμετώπιση και την εξάλειψη παράνομων πρακτικών, καθώς και την εξασφάλιση αποζημίωσης για τις ζημίες που προκαλούνται σε περίπτωση ομαδικής ζημίας. Η δυνατότητα σύνδεσης των ατομικών αγωγών και άσκησης μιας συλλογικής αγωγής μπορεί να συνιστά βελτίωση της πρόσβασης στη δικαιοσύνη, ιδιαίτερα όταν το κόστος της ατομικής αγωγής ενδέχεται να αποτρέψει τους ζημιωθέντες από την προσφυγή στη δικαιοσύνη.

               (10)

               Ο στόχος της παρούσας σύστασης είναι να διευκολύνει την πρόσβαση στη δικαιοσύνη σε περίπτωση παραβίασης αναγνωριζόμενων από το ενωσιακό δίκαιο δικαιωμάτων και προς τον σκοπό αυτό να συστήσει όλα τα κράτη μέλη να έχουν εθνικά συστήματα συλλογικής ένδικης προστασίας που να τηρούν τις ίδιες βασικές αρχές σε όλη την Ένωση, λαμβάνοντας υπόψη τις νομικές παραδόσεις των κρατών μελών και παρέχοντας διασφαλίσεις έναντι των καταχρήσεων.

               (11)

               Στον τομέα των αγωγών παράλειψης, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο έχουν ήδη εγκρίνει την οδηγία 2009/22/ΕΚ περί των αγωγών παραλείψεως στον τομέα της προστασίας των συμφερόντων των καταναλωτών (7). Εντούτοις, η αγωγή παράλειψης που προβλέπεται από την οδηγία δεν επιτρέπει σε εκείνους που ισχυρίζονται ότι έχουν υποστεί ζημία ως αποτέλεσμα παράνομης πρακτικής να αξιώσουν αποζημίωση.

               (12)

               Διαδικασίες που επιτρέπουν την υποβολή συλλογικών αγωγών αποζημίωσης έχουν θεσπιστεί σε ορισμένα κράτη μέλη και σε διαφορετική έκταση. Εντούτοις, οι υφιστάμενες διαδικασίες συλλογικής προσφυγής διαφέρουν σε μεγάλο βαθμό από το ένα κράτος μέλος στο άλλο.

               (13)

               Η παρούσα σύσταση προτείνει ένα σύνολο αρχών σχετικά με τη δικαστική και την εξώδικη συλλογική προστασία που θα πρέπει να είναι κοινές για όλα τα κράτη μέλη της Ένωσης, με παράλληλο σεβασμό των διαφόρων νομικών παραδόσεων των κρατών μελών. Αυτές οι βασικές αρχές θα πρέπει να εξασφαλίζουν την τήρηση των θεμελιωδών δικονομικών δικαιωμάτων των μερών και να αποτρέπουν τυχόν καταχρήσεις με την παροχή κατάλληλων εγγυήσεων.

               (14)

               Η παρούσα σύσταση αφορά ταυτόχρονα τις συλλογικές αγωγές αποζημίωσης και —στο μέτρο που αυτό κρίνεται κατάλληλο και ενδεδειγμένο για κάθε συγκεκριμένη αρχή— τις συλλογικές αγωγές παράλειψης. Ισχύει υπό την επιφύλαξη των υφιστάμενων τομεακών μηχανισμών αγωγών παράλειψης που προβλέπονται από το δίκαιο της Ένωσης.

               (15)

               Οι μηχανισμοί συλλογικής ένδικης προστασίας θα πρέπει να τηρούν τις συνήθεις δικονομικές εγγυήσεις και ειδικότερα τις εγγυήσεις που παρέχονται στους διαδίκους κατά τις πολιτικές αγωγές. Για να αποφευχθεί η ανάπτυξη νοοτροπίας καταχρηστικής προσφυγής στη δικαιοσύνη σε περιπτώσεις ομαδικής ζημίας, οι εθνικοί μηχανισμοί συλλογικής ένδικης προστασίας θα πρέπει να περιλαμβάνουν τις βασικές διασφαλίσεις που ορίζονται στην παρούσα σύσταση. Θα πρέπει, κατά γενικό κανόνα, να αποφεύγονται στοιχεία όπως η κυρωτική αποζημίωση, οι παρεμβατικές προδικαστικές αποδεικτικές διαδικασίες («pre-trial discovery») και αποφάσεις ενόρκων περί αποζημίωσης («jury awards»), οι οποίες είναι, στην πλειοψηφία τους, ξένες προς τις νομικές παραδόσεις των περισσοτέρων κρατών μελών.

               (16)

               Οι διαδικασίες εναλλακτικής επίλυσης διαφορών μπορούν να αποτελούν αποτελεσματικό τρόπο διεκδίκησης αποζημίωσης σε περιπτώσεις ομαδικής ζημίας. Θα πρέπει να διατίθενται πάντα παράλληλα ή ως προαιρετικό συμπλήρωμα της συλλογικής ένδικης προστασίας.

               (17)

               Η νομιμοποίηση για την υποβολή συλλογικών αγωγών στα κράτη μέλη εξαρτάται από το είδος του μηχανισμού συλλογικής ένδικης προστασίας. Σε ορισμένα είδη συλλογικών αγωγών, όπως οι ομαδικές αγωγές στις οποίες η αγωγή μπορεί να ασκηθεί από κοινού από τα πρόσωπα που ισχυρίζονται ότι έχουν υποστεί ζημία, το ζήτημα της νομιμοποίησης είναι απλούστερο απ’ ότι στο πλαίσιο των αντιπροσωπευτικών αγωγών στις οποίες το ζήτημα αυτό θα πρέπει να αποσαφηνιστεί.

               (18)

               Στην περίπτωση αντιπροσωπευτικής αγωγής, η νομιμοποίηση για την υποβολή της αντιπροσωπευτικής αγωγής θα πρέπει να περιορίζεται σε ad hoc εγκεκριμένες οντότητες, σε διορισμένες αντιπροσωπευτικές οντότητες που πληρούν ορισμένα κριτήρια που ορίζονται από το νόμο ή από τις δημόσιες αρχές. Η αντιπροσωπευτική οντότητα θα πρέπει να αποδεικνύει ότι έχει την απαραίτητη διοικητική και οικονομική ικανότητα για να εκπροσωπεί με τον δέοντα τρόπο το συμφέρον των εναγόντων.

               (19)

               Η ύπαρξη χρηματοδότησης για την υποβολή συλλογικής αγωγής θα πρέπει να ρυθμιστεί κατά τρόπον ώστε να μην μπορεί να οδηγήσει σε κατάχρηση του συστήματος ή σε σύγκρουση συμφερόντων.

               (20)

               Για να αποφευχθεί κατάχρηση του συστήματος και προς το συμφέρον της ορθής απονομής δικαιοσύνης, καμιά συλλογική αγωγή δεν θα πρέπει να μπορεί να έχει συνέχεια αν δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις παραδεκτού που ορίζονται από το νόμο.

               (21)

               Ρόλος κλειδί θα πρέπει να ανατεθεί στα δικαστήρια για την προστασία των δικαιωμάτων και συμφερόντων όλων των συμμετεχόντων στις συλλογικές αγωγές, καθώς και για την αποτελεσματική διαχείριση των αγωγών αυτού του είδους.

               (22)

               Στους τομείς δικαίου στους οποίους μια δημόσια αρχή εξουσιοδοτείται να εκδώσει απόφαση για τη διαπίστωση παράβασης του ενωσιακού δικαίου, είναι σημαντικό να εξασφαλίζεται η συνέπεια μεταξύ της τελικής απόφασης που αφορά την εν λόγω παράβαση και του αποτελέσματος της συλλογικής αγωγής. Επιπλέον, στην περίπτωση συλλογικών αγωγών που αποτελούν συνέχεια απόφασης την οποία εξέδωσε δημόσια αρχή (παρεπόμενες αγωγές), μπορεί να υποτεθεί ότι το δημόσιο συμφέρον και η ανάγκη αποφυγής της κατάχρησης έχουν ληφθεί υπόψη ήδη από τη δημόσια αρχή στο πλαίσιο της διαπίστωσης παράβασης του ενωσιακού δικαίου.

               (23)

               Όσον αφορά το περιβαλλοντικό δίκαιο, η παρούσα σύσταση λαμβάνει υπόψη τις διατάξεις του άρθρου 9 παράγραφοι 3, 4 και 5 της σύμβασης της ΟΕΕ/ΗΕ σχετικά με την πρόσβαση σε πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα («Σύμβαση του Århus»), οι οποίες, αντιστοίχως, ενθαρρύνουν την ευρεία πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα, ορίζουν τα κριτήρια τα οποία θα πρέπει να τηρούν οι διαδικασίες, συμπεριλαμβανομένων των κριτηρίων σύμφωνα με τα οποία αυτές πρέπει να είναι εμπρόθεσμες και να μην έχουν απαγορευτικό κόστος, και αντιμετωπίζουν το θέμα των μηχανισμών για την πληροφόρηση του κοινού και την εξέταση των αναγκών παροχής συνδρομής.

               (24)

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα για να εφαρμόσουν τις αρχές που ορίζονται στην παρούσα σύσταση το αργότερο δύο έτη μετά τη δημοσίευσή της.

               (25)

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να υποβάλουν έκθεση στην Επιτροπή για την εφαρμογή της παρούσας σύστασης. Στη βάση των χορηγηθεισών πληροφοριών από τα κράτη μέλη, η Επιτροπή θα πρέπει να παρακολουθεί και να αξιολογεί τα μέτρα που θεσπίζονται από τα κράτη μέλη.

               (26)

               Εντός προθεσμίας τεσσάρων ετών μετά τη δημοσίευση της παρούσας σύστασης, η Επιτροπή θα πρέπει να αξιολογήσει την ανάγκη λήψης άλλων μέτρων, συμπεριλαμβανομένων των νομοθετικών, προκειμένου να εξασφαλίσει την πλήρη επίτευξη των στόχων της παρούσας σύστασης. Η Επιτροπή θα πρέπει, ιδιαίτερα, να αξιολογήσει την εφαρμογή της παρούσας σύστασης και την επίπτωσή της όσον αφορά την πρόσβαση στη δικαιοσύνη, το δικαίωμα αποζημίωσης, την ανάγκη αποτροπής της καταχρηστικής προσφυγής στη δικαιοσύνη, καθώς και τη λειτουργία της ενιαίας αγοράς, την οικονομία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την εμπιστοσύνη των καταναλωτών,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:
   I.   ΣΚΟΠΟΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ

               1.

               Σκοπός της παρούσας σύστασης είναι να διευκολύνει την πρόσβαση στη δικαιοσύνη, να θέσει τέλος στις παράνομες πρακτικές και να δώσει τη δυνατότητα στους ζημιωθέντες να αξιώσουν αποζημίωση σε περιπτώσεις ομαδικής ζημίας που οφείλεται σε παραβίαση αναγνωριζόμενων από το ενωσιακό δίκαιο δικαιωμάτων, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα τις κατάλληλες διαδικαστικές εγγυήσεις για την αποτροπή της καταχρηστικής προσφυγής στη δικαιοσύνη.

               2.

               Όλα τα κράτη μέλη θα πρέπει να διαθέτουν, τόσο για τις αγωγές παράλειψης όσο και για τις αγωγές αποζημίωσης, μηχανισμούς συλλογικής ένδικης προστασίας σε εθνικό επίπεδο που να τηρούν τις θεμελιώδεις αρχές που ορίζονται στην παρούσα σύμβαση. Αυτές οι αρχές θα πρέπει να είναι κοινές σε όλα τα κράτη μέλη της Ένωσης, τηρώντας ταυτόχρονα τις εθνικές νομικές παραδόσεις. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίζουν ότι οι διαδικασίες συλλογικών αγωγών είναι ορθές, δίκαιες, εμπρόθεσμες και δίχως απαγορευτικό κόστος.

         II.   ΟΡΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ

               3.

               Για τους σκοπούς της παρούσας σύστασης, νοείται ως:

                           α)

                           «συλλογική ένδικη προστασία», i) ο νομικός μηχανισμός που κατοχυρώνει τη δυνατότητα δύο ή περισσότερων φυσικών ή νομικών προσώπων ή οντότητας εξουσιοδοτημένης να ασκήσει αντιπροσωπευτική αγωγή να ζητούν συλλογικά την παύση παράνομης συμπεριφοράς (συλλογική αγωγή παράλειψης)· ii) ο νομικός μηχανισμός που κατοχυρώνει τη δυνατότητα δύο ή περισσότερων φυσικών ή νομικών προσώπων τα οποία ισχυρίζονται ότι έχουν ζημιωθεί λόγω ομαδικής ζημίας ή οντότητας εξουσιοδοτημένης να ασκήσει αντιπροσωπευτική αγωγή να διεκδικούν συλλογικά αποζημίωση (συλλογική αγωγή αποζημίωσης)·

                           β)

                           «κατάσταση ομαδικής ζημίας», η κατάσταση στην οποία δύο ή περισσότερα φυσικά ή νομικά πρόσωπα ισχυρίζονται ότι έχουν υποστεί ζημία λόγω της ίδιας ή παρόμοιας παράνομης δραστηριότητας ενός ή περισσοτέρων φυσικών ή νομικών προσώπων·

                           γ)

                           «αγωγή αποζημίωσης», η αγωγή με την οποία εγείρεται αξίωση αποζημίωσης ενώπιον εθνικού δικαστηρίου·

                           δ)

                           «αντιπροσωπευτική αγωγή», η αγωγή η οποία ασκείται από αντιπροσωπευτική οντότητα, από ad hoc εγκεκριμένη οντότητα ή από δημόσια αρχή για λογαριασμό και εξ ονόματος δύο ή περισσότερων φυσικών ή νομικών προσώπων που ισχυρίζονται ότι εκτίθενται στον κίνδυνο να υποστούν ζημία ή ότι έχουν υποστεί ζημία στο πλαίσιο ομαδικής ζημίας, ενώ τα εν λόγω πρόσωπα δεν είναι διάδικοι·

                           ε)

                           «συλλογική παρεπόμενη αγωγή», η συλλογική αγωγή που ασκείται αφού μια δημόσια αρχή έχει εκδώσει τελική απόφαση με την οποία διαπιστώνεται ότι υπάρχει παράβαση του ενωσιακού δικαίου.

                     Η παρούσα σύσταση ορίζει τις κοινές αρχές που θα πρέπει να εφαρμόζονται σε όλες τις διαδικασίες συλλογικής ένδικης προστασίας, καθώς και τις αρχές που ισχύουν είτε για τις συλλογικές αγωγές παράλειψης είτε για τις συλλογικές αγωγές αποζημίωσης.

         III.   ΚΟΙΝΕΣ ΑΡΧΕΣ ΤΩΝ ΣΥΛΛΟΓΙΚΩΝ ΑΓΩΓΩΝ ΠΑΡΑΛΕΙΨΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗΣ

      Νομιμοποίηση για την υποβολή αντιπροσωπευτικής αγωγής

               4.

               Τα κράτη μέλη οφείλουν να διορίσουν αντιπροσωπευτικές οντότητες ικανές να υποβάλλουν αντιπροσωπευτικές αγωγές βάσει σαφώς καθορισμένων κριτηρίων επιλεξιμότητας. Αυτές οι προϋποθέσεις θα πρέπει να περιλαμβάνουν τουλάχιστον τις ακόλουθες απαιτήσεις:

                           α)

                           η οντότητα θα πρέπει να έχει μη κερδοσκοπικό χαρακτήρα·

                           β)

                           θα πρέπει να υπάρχει άμεση σχέση μεταξύ των κύριων στόχων της οντότητας και των αναγνωριζόμενων από το ενωσιακό δίκαιο δικαιωμάτων, των οποίων η παραβίαση προβάλλεται στο πλαίσιο της αγωγής που ασκείται· και

                           γ)

                           η οντότητα θα πρέπει να έχει επαρκή ικανότητα από την άποψη οικονομικών πόρων, ανθρωπίνων πόρων και νομικής εμπειρογνωμοσύνης για την εκπροσώπηση περισσοτέρων εναγόντων κατά τον πλέον ενδεδειγμένο για τα συμφέροντά τους τρόπο.

               5.

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να φροντίζουν ώστε η διορισμένη οντότητα να απωλαίνει το δικαίωμά της σε περίπτωση που δεν πληροί πλέον μία ή περισσότερες από τις προϋποθέσεις.

               6.

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να φροντίζουν ώστε οι αντιπροσωπευτικές αγωγές να μπορούν να ασκούνται μόνο από οντότητες που έχουν επίσημα διοριστεί εκ των προτέρων ως αντιπροσωπευτικές οντότητες όπως συνιστάται στο σημείο 4 ή από εγκεκριμένες οντότητες σε ad hoc βάση από τις εθνικές αρχές ή τα εθνικά δικαστήρια ενός κράτους μέλους για συγκεκριμένη αντιπροσωπευτική αγωγή.

               7.

               Επιπλέον ή εναλλακτικά, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξουσιοδοτήσουν δημόσιες αρχές να υποβάλουν αντιπροσωπευτικές αγωγές.

      Παραδεκτό

               8.

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να προβλέπουν ότι επαληθεύεται, σε ένα κατά το δυνατόν πιο πρώιμο στάδιο της δικαστικής διαδικασίας, ότι έκδηλα αβάσιμες υποθέσεις ή υποθέσεις στις οποίες δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις συλλογικής αγωγής απορρίπτονται.

               9.

               Προς τον σκοπό αυτό, τα δικαστήρια θα πρέπει να προβαίνουν στους απαραίτητους ελέγχους αυτεπαγγέλτως.

      Πληροφόρηση όσον αφορά τις συλλογικές αγωγές

               10.

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να φροντίζουν ώστε να παρέχεται η δυνατότητα, στην αντιπροσωπευτική οντότητα ή στην ομάδα εναγόντων, να διαδίδουν πληροφορίες για προβαλλόμενη παραβίαση των αναγνωριζόμενων από το ενωσιακό δίκαιο δικαιωμάτων και για την πρόθεσή τους να ασκήσουν αγωγή παράλειψης, καθώς και για κατάσταση ομαδικής ζημίας και για την πρόθεσή τους να ασκήσουν αγωγή αποζημίωσης υπό τη μορφή συλλογικής ένδικης προστασίας. Οι ίδιες δυνατότητες για την αντιπροσωπευτική οντότητα, την ad hoc εγκεκριμένη οντότητα, τη δημόσια αρχή ή την ομάδα εναγόντων θα πρέπει να εξασφαλίζονται όσον αφορά τις πληροφορίες σχετικά με τρέχουσες αγωγές αποζημίωσης.

               11.

               Οι μέθοδοι διάδοσης των πληροφοριών θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις ιδιαίτερες συνθήκες της συγκεκριμένης κατάστασης ομαδικής ζημίας, την ελευθερία έκφρασης, το δικαίωμα πρόσβασης στην πληροφόρηση, το δικαίωμα προστασίας της φήμης ή της επιχειρηματικής αξίας του εναγομένου πριν να θεμελιωθεί η ευθύνη του για προβαλλόμενη παραβίαση ή ζημία με οριστική δικαστική απόφαση.

               12.

               Οι μέθοδοι διάδοσης των πληροφοριών εφαρμόζονται υπό την επιφύλαξη των κανόνων της Ένωσης για τις πράξεις προσώπων που κατέχουν εμπιστευτικές πληροφορίες και τις πράξεις χειραγώγησης της αγοράς.

      Απόδοση των δικαστικών εξόδων στον νικήσαντα διάδικο

               13.

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να φροντίζουν ώστε ο ηττηθείς διάδικος σε συλλογική αγωγή να αποδίδει τα δικαστικά έξοδα που καταβλήθηκαν από τον νικήσαντα διάδικο (αρχή σύμφωνα με την οποία ο ηττηθείς πληρώνει), με την επιφύλαξη των όρων που προβλέπει η σχετική εθνική νομοθεσία.

      Χρηματοδότηση

               14.

               Ο ενάγων θα πρέπει να κληθεί να προσδιορίσει στο επιλαμβανόμενο δικαστήριο, από την έναρξη της διαδικασίας, την προέλευση των πόρων που προτίθεται να χρησιμοποιήσει για να χρηματοδοτήσει τη δικαστική αγωγή.

               15.

               Το επιλαμβανόμενο δικαστήριο θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα αναστολής της διαδικασίας αν, σε περίπτωση χρήσης οικονομικών πόρων παρεχόμενων από τρίτο,

                           α)

                           υπάρχει σύγκρουση συμφέροντος μεταξύ του τρίτου και της ενάγουσας ομάδας και των μελών της·

                           β)

                           ο τρίτος δεν διαθέτει επαρκείς πόρους για να ικανοποιήσει τις οικονομικές δεσμεύσεις του έναντι του ενάγοντος που κινεί τη διαδικασία συλλογικής ένδικης προστασίας·

                           γ)

                           ο ενάγων δεν διαθέτει επαρκείς πόρους για να καλύψει τα έξοδα του αντιδίκου σε περίπτωση αποτυχίας της διαδικασίας συλλογικής αγωγής.

               16.

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να φροντίζουν ώστε, όταν η χρηματοδότηση συλλογικής αγωγής προέρχεται από ιδιώτη τρίτο, να απαγορεύεται στον ιδιώτη τρίτο:

                           α)

                           να επιδιώκει να ασκήσει επίδραση στις διαδικαστικές αποφάσεις που λαμβάνονται από τον ενάγοντα, συμπεριλαμβανομένων των διακανονισμών·

                           β)

                           να χρηματοδοτεί συλλογική αγωγή κατά εναγομένου ο οποίος είναι ανταγωνιστής του χρηματοδότη ή κατά εναγομένου από τον οποίο εξαρτάται ο χρηματοδότης·

                           γ)

                           να επιβάλλει υπερβολικούς τόκους για τους χορηγούμενους πόρους.

      Διασυνοριακές διαφορές

               17.

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίζουν ότι όταν η διαφορά αφορά φυσικά ή νομικά πρόσωπα από διάφορα κράτη μέλη, οι εθνικοί κανόνες που αφορούν το παραδεκτό ή τη νομιμοποίηση των αλλοδαπών ομάδων εναγόντων ή των αντιπροσωπευτικών οντοτήτων που υπάγονται σε άλλα εθνικά νομικά συστήματα να μην εμποδίζουν την άσκηση ενιαίας συλλογικής αγωγής σε ένα και το αυτό δικαστήριο.

               18.

               Κάθε αντιπροσωπευτική οντότητα στην οποία ένα κράτος μέλος έχει, εκ των προτέρων, επίσημα αναγνωρίσει το δικαίωμα άσκησης αντιπροσωπευτικής αγωγής θα πρέπει να μπορεί να προσφεύγει στο εθνικό δικαστήριο που έχει διεθνή δικαιοδοσία να κρίνει σε κατάσταση ομαδικής ζημίας.

         IV.   ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΑΓΩΓΕΣ ΠΑΡΑΛΕΙΨΗΣ

      Συνοπτικές διαδικασίες για τις αγωγές παράλειψης

               19.

               Τα δικαστήρια και οι αρμόδιες δημόσιες αρχές οφείλουν να εξετάζουν τις αγωγές παράλειψης, στόχος των οποίων είναι η παύση ή η απαγόρευση παραβίασης των αναγνωριζόμενων από το ενωσιακό δίκαιο δικαιωμάτων με τη δέουσα ταχύτητα, ενδεχομένως με συνοπτική διαδικασία, για να αποτρέψουν ζημία ή περαιτέρω ζημία λόγω αυτής της παραβίασης.

      Αποτελεσματική εφαρμογή των διαταγών παράλειψης

               20.

               Τα κράτη μέλη οφείλουν να θεσπίζουν κατάλληλες κυρώσεις κατά του ηττηθέντος διαδίκου με σκοπό να εξασφαλίσουν την πραγματική συμμόρφωση με τη διαταγή παράλειψης, συμπεριλαμβανομένης της καταβολής συγκεκριμένου ποσού ανά ημέρα καθυστέρησης ή κάθε άλλου ποσού προβλεπόμενου από την εθνική νομοθεσία.

         V.   ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΑΓΩΓΕΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗΣ

      Καθορισμός του ενάγοντος σύμφωνα με την αρχή της ρητής συναίνεσης («opt-in»)

               21.

               Η ιδιότητα του ενάγοντος θα πρέπει να αποκτάται βάσει ρητής συναίνεσης των φυσικών ή νομικών προσώπων που ισχυρίζονται ότι έχουν υποστεί ζημία [αρχή της ρητής συναίνεσης («opt-in»)]. Οποιαδήποτε εξαίρεση αυτής της αρχής, υπαγορευόμενη από τον νόμο ή από το δικαστήριο θα πρέπει να είναι δεόντως αιτιολογημένη για λόγους ορθής απονομής της δικαιοσύνης.

               22.

               Ένα μέλος της ενάγουσας ομάδας θα πρέπει να έχει το δικαίωμα να εγκαταλείπει τη διαδικασία οποτεδήποτε πριν από την έκδοση τελικής απόφασης ή από την επίλυση της διαφοράς με οποιονδήποτε άλλον τρόπο, υπό τις προϋποθέσεις που ισχύουν για την παραίτηση από ατομικές αγωγές, χωρίς να του αφαιρείται η δυνατότητα να διεκδικήσει τα δικαιώματά του υπό κάποια άλλη μορφή, εφόσον αυτό δεν θίγει την ορθή απονομή της δικαιοσύνης.

               23.

               Τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που ισχυρίζονται ότι έχουν υποστεί ζημία στο πλαίσιο της ίδιας κατάστασης ομαδικής ζημίας θα πρέπει να μπορούν να συμμετέχουν ως ενάγοντες οποτεδήποτε πριν από την έκδοση της απόφασης ή από την επίλυση της διαφοράς με οποιονδήποτε άλλο τρόπο, εφόσον αυτό δεν θίγει την ορθή απονομή της δικαιοσύνης.

               24.

               Ο εναγόμενος θα πρέπει να πληροφορείται τη σύνθεση της ενάγουσας ομάδας και οποιαδήποτε αλλαγή επέρχεται στη σύνθεση αυτή.

      Εναλλακτικοί συλλογικοί τρόποι επίλυσης των διαφορών

               25.

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να φροντίζουν ώστε οι αντίδικοι σε κατάσταση ομαδικής ζημίας να ενθαρρύνονται να ρυθμίσουν το επίμαχο ζήτημα της αποζημίωσης συναινετικά ή εξώδικα, τόσο κατά το προδικαστικό στάδιο όσο και κατά τη διάρκεια της πολιτικής δίκης, λαμβάνοντας επίσης υπόψη τις απαιτήσεις της οδηγίας 2008/52/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2008, για ορισμένα θέματα διαμεσολάβησης σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (8).

               26.

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να φροντίζουν ώστε οι δικαστικοί μηχανισμοί συλλογικής προστασίας να συνοδεύονται από κατάλληλα μέσα εναλλακτικής συλλογικής επίλυσης των διαφορών τα οποία διατίθενται στη διάθεση των διαδίκων πριν και κατά τη διάρκεια της δίκης. Η χρήση αυτών των μέσων θα πρέπει να εξαρτάται από τη συναίνεση των συμμετεχόντων στην υπόθεση.

               27.

               Κάθε προθεσμία παραγραφής των αξιώσεων θα πρέπει να αναστέλλεται κατά το διάστημα που μεσολαβεί από τη στιγμή κατά την οποία οι διάδικοι αποφασίζουν να επιχειρήσουν την επίλυση της διαφοράς με εναλλακτική διαδικασία επίλυσης διαφορών έως τουλάχιστον τη στιγμή κατά την οποία ένας εκ των αντιδίκων ή αμφότεροι παραιτούνται ρητώς από την εν λόγω εναλλακτική διαδικασία επίλυσης της διαφοράς.

               28.

               Η νομιμότητα του δεσμευτικού αποτελέσματος μιας συλλογικής εναλλακτικής επίλυσης της διαφοράς θα πρέπει να ελέγχεται από τα δικαστήρια λαμβάνοντας υπόψη τη δέουσα προστασία των συμφερόντων και δικαιωμάτων όλων των συμμετεχόντων.

      Νομική εκπροσώπηση και αμοιβές δικηγόρων

               29.

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να φροντίζουν ώστε οι αμοιβές των δικηγόρων και ο τρόπος υπολογισμού τους να μην δημιουργούν κίνητρα προσφυγής ενώπιον των δικαστηρίων, η οποία, από την άποψη των συμφερόντων των μερών, είναι περιττή.

               30.

               Τα κράτη μέλη δεν θα πρέπει να επιτρέπουν τις αμοιβές ανάλογα με την έκβαση της δίκης (εργολαβία δίκης), οι οποίες ενέχουν τον κίνδυνο να δημιουργήσουν τέτοιου είδους κίνητρα. Τα κράτη μέλη τα οποία, κατ’ εξαίρεση, επιτρέπουν τέτοιου είδους αμοιβές θα πρέπει να προβλέψουν την κατάλληλη εθνική ρύθμιση αυτών των αμοιβών στις περιπτώσεις συλλογικής ένδικης προστασίας λαμβάνοντας υπόψη κυρίως το δικαίωμα πλήρους αποζημίωσης των μελών της ενάγουσας ομάδας.

      Απαγόρευση της κυρωτικής αποζημίωσης

               31.

               Η αποζημίωση που χορηγείται σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα που έχουν ζημιωθεί στο πλαίσιο κατάστασης ομαδικής ζημίας δεν θα πρέπει να υπερβαίνει την αποζημίωση που θα είχε χορηγηθεί αν η αξίωση είχε εγερθεί με ατομικές αγωγές. Ιδιαίτερα, θα πρέπει να απαγορεύεται η κυρωτική αποζημίωση, που οδηγεί σε υπέρμετρη αποζημίωση υπέρ του ενάγοντος για τη ζημία την οποία υπέστη.

      Χρηματοδότηση της συλλογικής αγωγής αποζημίωσης

               32.

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίζουν ότι, πέραν της τήρησης των γενικών αρχών χρηματοδότησης, στις περιπτώσεις χρηματοδότησης συλλογικής αγωγής αποζημίωσης από ιδιώτη τρίτο, απαγορεύεται να υπολογίζεται η αμοιβή την οποία εισπράττει ο χρηματοδότης ή οι απαιτούμενοι από αυτόν τόκοι με βάση το ποσό του επιτευχθέντος διακανονισμού ή της χορηγηθείσας αποζημίωσης, εκτός εάν ο χρηματοδοτικός διακανονισμός ελέγχεται από δημόσια αρχή για να κατοχυρωθούν τα συμφέροντα των μερών.

      Συλλογικές παρεπόμενες αγωγές

               33.

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίζουν ότι σε τομείς του δικαίου στους οποίους μια δημόσια αρχή είναι εξουσιοδοτημένη να εκδίδει απόφαση με την οποία διαπιστώνεται η ύπαρξη παράβασης του ενωσιακού δικαίου, οι συλλογικές αγωγές θα πρέπει, κατά γενικό κανόνα, να υποβάλλονται αφού η δημόσια αρχή έχει οριστικά περατώσει τυχόν διαδικασία την οποία κίνησε πριν από την έναρξη της ιδιωτικής αγωγής. Εάν η διαδικασία της δημόσιας αρχής κινηθεί μετά τη έναρξη συλλογικής αγωγής, το δικαστήριο θα πρέπει να αποφεύγει να εκδίδει απόφαση που ενδέχεται να συγκρούεται με απόφαση την οποία σκοπεύει να λάβει η δημόσια αρχή. Προς τούτο, το δικαστήριο μπορεί να αναστείλει τη συλλογική αγωγή μέχρι να περατωθεί η διαδικασία της δημόσιας αρχής.

               34.

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίζουν ότι, στην περίπτωση παρεπόμενων αγωγών, τα πρόσωπα που ισχυρίζονται ότι έχουν ζημιωθεί δεν κωλύονται να επιδιώξουν αποζημίωση λόγω παραγραφής ή λήξεως αποσβεστικής προθεσμίας πριν από την οριστική ολοκλήρωση της διαδικασίας της δημόσιας αρχής.

         VI.   ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

      Μητρώο των διαδικασιών συλλογικής ένδικης προστασίας

               35.

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να δημιουργήσουν ένα εθνικό μητρώο των μέσων συλλογικής ένδικης προστασίας.

               36.

               Η πρόσβαση στο εθνικό μητρώο θα πρέπει να παρέχεται ατελώς, ηλεκτρονικά ή κατ’ άλλον τρόπο, σε οποιονδήποτε ενδιαφερόμενο. Οι ιστότοποι που δημοσιεύουν τα μητρώα θα πρέπει να δίνουν πρόσβαση σε εκτενή και αντικειμενική πληροφόρηση για τους διαθέσιμους τρόπους διεκδίκησης αποζημίωσης, συμπεριλαμβανομένων των εξωδικαστικών.

               37.

               Τα κράτη μέλη, επικουρούμενα από την Επιτροπή, θα πρέπει να καταβάλλουν προσπάθεια προκειμένου να εξασφαλίσουν τη συνοχή των πληροφοριών που συγκεντρώνονται στα μητρώα και τη διαλειτουργικότητά τους.

         VII.   ΕΛΕΓΧΟΣ ΚΑΙ ΥΠΟΒΟΛΗ ΕΚΘΕΣΕΩΝ

               38.

               Τα κράτη μέλη οφείλουν να εφαρμόζουν τις αρχές που ορίζει η παρούσα σύσταση στα εθνικά συστήματα συλλογικής ένδικης προστασίας το αργότερο μέχρι τις 26 Ιουλίου 2015.

               39.

               Τα κράτη μέλη οφείλουν να συλλέγουν αξιόπιστες ετήσιες στατιστικές για τον αριθμό των εξωδικαστικών και δικαστικών διαδικασιών συλλογικής προστασίας και πληροφορίες για τους διαδίκους, το αντικείμενο και το αποτέλεσμα των υποθέσεων.

               40.

               Τα κράτη μέλη οφείλουν να ανακοινώνουν τις πληροφορίες που συλλέγονται σύμφωνα με το σημείο 39 στην Επιτροπή σε ετήσια βάση και αρχής γενομένης το αργότερο από τις 26 Ιουλίου 2017.

               41.

               Η Επιτροπή θα πρέπει να αξιολογήσει την εφαρμογή της σύστασης βάσει της πρακτικής εμπειρίας που θα αποκτηθεί το αργότερο μέχρι τις 26 Ιουλίου 2017. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή θα πρέπει ιδιαίτερα να αξιολογήσει την επίπτωσή της όσον αφορά την πρόσβαση στη δικαιοσύνη, το δικαίωμα αποζημίωσης, την ανάγκη αποτροπής της καταχρηστικής προσφυγής στη δικαιοσύνη, καθώς και τη λειτουργία της ενιαίας αγοράς, τις ΜΜΕ, την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την εμπιστοσύνη των καταναλωτών. Η Επιτροπή θα πρέπει να αξιολογήσει το κατά πόσο ενδείκνυται να προτείνει περαιτέρω μέτρα για να παγιώσει και να ενισχύσει την οριζόντια προσέγγιση που υιοθετείται στη σύσταση.

      Τελικές διατάξεις

               42.

               Η σύσταση θα πρέπει να δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

      Βρυξέλλες, 11 Ιουνίου 2013.

            Για την Επιτροπή

            Ο Πρόεδρος

         José Manuel BARROSO

      (1)  COM(2005) 672 της 19.12.2005.

      (2)  COM(2008) 165 της 2.4.2008.

      (3)  COM(2008) 794 της 27.11.2008.

      (4)  COM(2010) 135 τελικό της 31.3.2010.

      (5)  2011/2089(INI).

      (6)  COM(2013) 401 final.

      (7)  ΕΕ L 110 της 1.5.2009, σ. 30.

      (8)  ΕΕ L 136 της 24.5.2008, σ. 3.


title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 14ης Ιουλίου 2015, σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Ηνωμένου Βασιλείου για το 2015, στην οποία διατυπώνεται γνώμη του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης του Ηνωμένου Βασιλείου για το 2015

text:
               18.8.2015

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 272/21

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
   της 14ης Ιουλίου 2015
   σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Ηνωμένου Βασιλείου για το 2015, στην οποία διατυπώνεται γνώμη του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης του Ηνωμένου Βασιλείου για το 2015
   (2015/C 272/06)
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 121 παράγραφος 2 και το άρθρο 148 παράγραφος 4,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών (1), και ιδίως το άρθρο 9 παράγραφος 2,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με την πρόληψη και τη διόρθωση των υπερβολικών μακροοικονομικών ανισορροπιών (2), και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 1,
   Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τα ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής απασχόλησης,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της οικονομικής και δημοσιονομικής επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής κοινωνικής προστασίας,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής οικονομικής πολιτικής,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Στις 26 Μαρτίου 2010 το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συμφώνησε με την πρόταση της Επιτροπής να δρομολογηθεί νέα στρατηγική για την ανάπτυξη και την απασχόληση —με την ονομασία «Ευρώπη 2020»— που να βασίζεται σε ενισχυμένο συντονισμό των οικονομικών πολιτικών. Η στρατηγική επικεντρώνεται στους νευραλγικούς τομείς στους οποίους απαιτείται δράση ώστε να ενισχυθεί το δυναμικό βιώσιμης ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης.

               (2)

               Στις 14 Ιουλίου 2015, το Συμβούλιο, βάσει των προτάσεων της Επιτροπής, εξέδωσε σύσταση σχετικά με τους γενικούς προσανατολισμούς της οικονομικής πολιτικής των κρατών μελών και της Ένωσης και, στις 21 Οκτωβρίου 2010, απόφαση σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών (3). Οι δυο τους συναποτελούν τις «ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές» τις οποίες τα κράτη μέλη κλήθηκαν να λάβουν υπόψη στις εθνικές οικονομικές πολιτικές και τις πολιτικές απασχόλησης.

               (3)

               Στις 8 Ιουλίου 2014 το Συμβούλιο εξέδωσε σύσταση (4) σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Ηνωμένου Βασιλείου για το 2014 και διατύπωσε τη γνώμη του σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης του Ηνωμένου Βασιλείου για το 2014.

               (4)

               Στις 28 Νοεμβρίου 2014 η Επιτροπή εξέδωσε την ετήσια επισκόπηση της ανάπτυξης, δίνοντας το εναρκτήριο λάκτισμα για το ευρωπαϊκό εξάμηνο του 2015 για τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών. Την ίδια ημέρα, βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011, η Επιτροπή εξέδωσε την έκθεση του μηχανισμού επαγρύπνησης, στην οποία το Ηνωμένο Βασίλειο προσδιορίζεται ως ένα από τα κράτη μέλη για τα οποία θα διενεργηθεί εμπεριστατωμένη επισκόπηση.

               (5)

               Στις 18 Δεκεμβρίου 2014 το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ενέκρινε τις προτεραιότητες για την τόνωση των επενδύσεων, την εντατικοποίηση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και την υλοποίηση υπεύθυνης και ευνοϊκής για την ανάπτυξη δημοσιονομικής εξυγίανσης.

               (6)

               Στις 26 Φεβρουαρίου 2015 η Επιτροπή δημοσίευσε την έκθεσή της για το Ηνωμένο Βασίλειο για το 2015. Στην έκθεση αυτή αξιολογήθηκε η πρόοδος του Ηνωμένου Βασιλείου όσον αφορά την αντιμετώπιση των ειδικών ανά χώρα συστάσεων που είχαν εγκριθεί στις 8 Ιουλίου 2014. Η εν λόγω έκθεση περιλαμβάνει επίσης τα αποτελέσματα της εμπεριστατωμένης επισκόπησης δυνάμει του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011. Η ανάλυση της Επιτροπής καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το Ηνωμένο Βασίλειο αντιμετωπίζει μακροοικονομικές ανισορροπίες που απαιτούν δράση σε επίπεδο πολιτικής και παρακολούθηση. Συγκεκριμένα, οι κίνδυνοι που σχετίζονται με τα υψηλά επίπεδα χρέους των νοικοκυριών, και συνδέονται επίσης με διαρθρωτικά χαρακτηριστικά της αγοράς κατοικίας, εξακολουθούν να χρήζουν προσοχής. Η ανθεκτικότητα της οικονομίας και του χρηματοπιστωτικού τομέα έχει αυξηθεί. Ωστόσο, θα εξακολουθήσει να υπάρχει έλλειψη προσφοράς κατοικίας, η οποία είναι πιθανόν να οδηγήσει σε υψηλές τιμές κατοικιών μεσοπρόθεσμα, πράγμα που θα συνεχίσει να μειώνει την ανθεκτικότητα του κλάδου απέναντι σε κινδύνους.

               (7)

               Στις 26 Μαρτίου 2015 το Ηνωμένο Βασίλειο υπέβαλε το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για το 2015 και το πρόγραμμα σύγκλισης για το 2015. Προκειμένου να ληφθεί υπόψη η διασύνδεσή τους, τα δύο προγράμματα αξιολογήθηκαν ταυτοχρόνως.

               (8)

               Επί του παρόντος το Ηνωμένο Βασίλειο υπάγεται στο διορθωτικό σκέλος του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης. Στο πρόγραμμα σύγκλισης 2014-2015 η κυβέρνηση σχεδιάζει βελτίωση του ονομαστικού ελλείμματος από 4,3 % του ΑΕΠ το 2015-2016 σε 2,2 % του ΑΕΠ το 2016-2017, ούτως ώστε να επιτευχθεί πλεόνασμα 0,1 % του ΑΕΠ το 2019-2020. Το πρόγραμμα σύγκλισης δεν περιλαμβάνει μεσοπρόθεσμο στόχο. Ο δείκτης δημοσίου χρέους προς το ΑΕΠ αναμένεται να κορυφωθεί το 2015-2016 σε 88,8 % και να φθίνει σταδιακά σε 81,4 % το 2019-2020. Βάσει των εαρινών προβλέψεων της Επιτροπής για το 2015, το Ηνωμένο Βασίλειο δεν αναμένεται να έχει διορθώσει το υπερβολικό του έλλειμμα έως την προθεσμία 2014-2015 που έθεσε το Συμβούλιο. Παράλληλα, η δημοσιονομική προσπάθεια ήταν κατώτερη της υποδειχθείσας από το Συμβούλιο. Για τον λόγο αυτό, στις 19 Ιουνίου το Συμβούλιο αποφάσισε, σύμφωνα με το άρθρο 126 παράγραφος 8 της ΣΛΕΕ, ότι το Ηνωμένο Βασίλειο δεν είχε λάβει αποτελεσματικά μέτρα που να ανταποκρίνονται στη σύσταση του Συμβουλίου της 2ας Δεκεμβρίου 2009 και εξέδωσε νέα σύσταση ζητώντας από το Ηνωμένο Βασίλειο να διορθώσει το υπερβολικό έλλειμμα έως το 2016-2017. Το πρόγραμμα σύγκλισης είναι συμβατό με τη νέα διορία του 2016-2017 στο πλαίσιο της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος. Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζονται οι εν λόγω δημοσιονομικές προβολές είναι εύλογο. Βάσει των εαρινών προβλέψεων της Επιτροπής για το 2015, το Ηνωμένο Βασίλειο αναμένεται να διορθώσει το υπερβολικό του έλλειμμα εντός της προθεσμίας του 2016-2017 και να καταβάλει τη συνιστώμενη δημοσιονομική προσπάθεια. Έχουν ήδη προσδιοριστεί τα μέτρα για τη στήριξη των προγραμματιζόμενων ελλειμμάτων από το 2015-2016 και εξής, απαιτείται όμως μεγαλύτερη εξειδίκευση σε συγκεκριμένα όρια δαπανών υπουργείων. Με βάση την αξιολόγησή της όσον αφορά το πρόγραμμα σύγκλισης, και λαμβανομένων υπόψη των εαρινών προβλέψεων του 2015 της Επιτροπής, το Συμβούλιο είναι της γνώμης ότι το Ηνωμένο Βασίλειο αναμένεται να συμμορφωθεί με τις διατάξεις του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης.

               (9)

               Το υψηλό, και ενδεχομένως υπερβολικό, επίπεδο χρέους των νοικοκυριών έχει θεωρηθεί ότι αποτελεί δυνητικά μακροοικονομική ανισορροπία που εγκυμονεί κινδύνους για την οικονομία του Ηνωμένου Βασιλείου. Παρόλο που ο δανεισμός του κλάδου των νοικοκυριών εξακολουθεί να μειώνεται ελαφρά, παραμένει σε υψηλό επίπεδο και καθιστά το Ηνωμένο Βασίλειο ευάλωτο σε κινδύνους που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την οικονομική ανάπτυξη και τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα. Στα μέσα του 2014 η επιτροπή χρηματοπιστωτικής πολιτικής της Τράπεζας της Αγγλίας ανακοίνωσε δύο μέτρα για τον μετριασμό των κινδύνων που σχετίζονται με την υψηλή δανειακή επιβάρυνση των νοικοκυριών. Συνέστησε να εφαρμόζουν οι ενυπόθηκοι δανειστές ένα «τεστ αντοχής επιτοκίου» για την αξιολόγηση της ικανότητας των δανειοληπτών να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις πληρωμής των ενυπόθηκων δανείων σε περίπτωση αύξησης των επιτοκίων. Συνέστησε επίσης να περιορίσουν οι ενυπόθηκοι δανειστές την αναλογία των ενυπόθηκων δανείων σε δείκτη «δάνειο/έσοδα» 4,5 και άνω στο 15 % των νέων ενυπόθηκων δανείων. Ο αντίκτυπος των μέτρων αυτών θα πρέπει να παρακολουθείται προσεκτικά.
               Έχουν αναληφθεί ορισμένες μεταρρυθμίσεις του πλαισίου πολιτικής εθνικού προγραμματισμού, αλλά είναι απίθανο αυτές να έχουν βραχυπρόθεσμο αντίκτυπο. Η απόκριση των αρχών τοπικής αυτοδιοίκησης στη μεταρρύθμιση όσον αφορά την αύξηση της προσφοράς κατοικιών πρέπει να παρακολουθείται στενά.

               (10)

               Η αγορά εργασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο παρουσίασε καλές επιδόσεις κατά τα πρόσφατα έτη και αναμένεται να παραμείνει ισχυρή. Το ποσοστό της απασχόλησης ανήλθε στο 76,5 % το 2014, ενώ το ποσοστό της ανεργίας συνέχισε να μειώνεται, για να φθάσει στο 6 %, και προβλέπεται ότι θα μειωθεί περαιτέρω το 2015. Παρά τις θετικές τάσεις σε σχέση με τα αποτελέσματα της αγοράς εργασίας, οι κοινωνικές προκλήσεις παραμένουν. Το ποσοστό των ατόμων που ζουν σε νοικοκυριά με πολύ χαμηλή ένταση εργασίας αυξήθηκε ελαφρά, από 13 % το 2012 σε 13,2 % το 2013, σε σύγκριση με το 10,7 % που αποτελεί τον μέσο όρο της ΕΕ. Η διαφορά στο ποσοστό μερικής απασχόλησης μεταξύ γυναικών (42,6 % το 2013) και ανδρών (13,2 % το 2013) είναι μια από τις υψηλότερες στην Ένωση. Το ποσοστό των μη οικονομικά ενεργών γυναικών ή των γυναικών που εργάζονται με καθεστώς μερικής απασχόλησης λόγω των προσωπικών και οικογενειακών ευθυνών (12,5 %) ήταν σχεδόν διπλάσιο από τον μέσο όρο της ΕΕ (6,3 %) το 2013. Η απασχόληση των νέων και η συμμετοχή των εργοδοτών στον τομέα της μαθητείας αποτελούν περαιτέρω προκλήσεις. Ένα άλλος τομέας που χρήζει ιδιαίτερης προσοχής και συνδέεται με την απασχόληση των νέων είναι αυτός της παιδείας και των δεξιοτήτων. Ένα μεγάλο ποσοστό νέων έχουν συγκριτικά χαμηλά επίπεδα βασικών δεξιοτήτων. Η εφαρμογή μέτρων για τη μεταρρύθμιση της κοινωνικής πρόνοιας και της παιδικής μέριμνας είναι περιορισμένη. Το ποσοστό των παιδιών που ζουν σε νοικοκυριά ανέργων στο Ηνωμένο Βασίλειο εξακολουθεί να είναι ένα από τα υψηλότερα στην Ένωση. Επιπλέον, ακόμη και αν η προσφορά του συστήματος παιδικής μέριμνας έχει αυξηθεί πρόσφατα, η διαθεσιμότητα οικονομικά προσιτής, υψηλής ποιότητας, ολοήμερης παιδικής μέριμνας παραμένει σοβαρό ζήτημα.

               (11)

               Η αύξηση των δημόσιων και ιδιωτικών επενδύσεων θα συμβάλει στη βελτίωση της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας, που αποτελούν βασικές προκλήσεις για το Ηνωμένο Βασίλειο. Η ανάγκη να εξασφαλιστούν επενδύσεις σε υποδομές υψηλής ποιότητας αντικατοπτρίζεται στο εθνικό σχέδιο υποδομών του Δεκεμβρίου 2014, το πεδίο εφαρμογής του οποίου επικαιροποιήθηκε και διευρύνθηκε. Ο ιδιωτικός τομέας αναμένεται να χρηματοδοτήσει μεγάλο ποσοστό του σχεδίου, αλλά το θέμα είναι για πόσο θα δεσμευθεί. Το γεγονός αυτό ενέχει κινδύνους για την επιτυχία του σχεδίου, ακόμη και εάν έχει σημειωθεί ουσιαστική πρόοδος στην παροχή έγκαιρων πληροφοριών σχετικά με την υλοποίησή του. Το Ηνωμένο Βασίλειο πρέπει να εξασφαλίσει ότι τα συστήματα φορολογίας των επιχειρήσεων ευνοούν τις επενδύσεις, ιδίως μέσω της επικείμενης αναθεώρησης των οικείων φορολογικών συντελεστών.

               (12)

               Στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού εξαμήνου η Επιτροπή διενήργησε εμπεριστατωμένη ανάλυση της οικονομικής πολιτικής του Ηνωμένου Βασιλείου και τη δημοσίευσε στην έκθεση του 2015 για τη χώρα. Προέβη επίσης σε αξιολόγηση του προγράμματος σύγκλισης και του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων, καθώς και των επακόλουθων ενεργειών σε συνέχεια των συστάσεων που διατυπώθηκαν προς το Ηνωμένο Βασίλειο τα προηγούμενα έτη. Έλαβε υπόψη όχι μόνον τη συνάφειά τους για την άσκηση βιώσιμης δημοσιονομικής και κοινωνικοοικονομικής πολιτικής στο Ηνωμένο Βασίλειο αλλά και τη συμμόρφωσή τους με τους κανόνες και τις κατευθύνσεις της ΕΕ, δεδομένης της ανάγκης ενδυνάμωσης της συνολικής οικονομικής διακυβέρνησης της Ένωσης μέσω της συνεκτίμησης στοιχείων σε επίπεδο ΕΕ κατά τη διαμόρφωση των μελλοντικών εθνικών αποφάσεων. Οι συστάσεις στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού εξαμήνου αποτυπώνονται στις συστάσεις 1 έως 3 κατωτέρω.

               (13)

               Υπό το πρίσμα της αξιολόγησης αυτής, το Συμβούλιο εξέτασε το πρόγραμμα σύγκλισης και η γνώμη του (5) αποτυπώνεται ιδίως στη σύσταση 1 κατωτέρω.

               (14)

               Υπό το πρίσμα της εμπεριστατωμένης επισκόπησης της Επιτροπής και της παρούσας αξιολόγησης, το Συμβούλιο εξέτασε το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων και το πρόγραμμα σύγκλισης. Οι συστάσεις του σύμφωνα με το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 αποτυπώνονται στις συστάσεις 2 έως 3 κατωτέρω,

         ΣΥΝΙΣΤΑ στο Ηνωμένο Βασίλειο να μεριμνήσει το 2015 και το 2016 προκειμένου να:

               1.

               Εξασφαλίσει τη λήψη αποτελεσματικών μέτρων στο πλαίσιο της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος και να επιδιώξει να διορθώσει το υπερβολικό έλλειμμα σε διαρκή βάση έως το 2016-2017, ιδίως δίνοντας προτεραιότητα στις κεφαλαιουχικές δαπάνες.

               2.

               Λάβει περαιτέρω μέτρα για την τόνωση της προσφοράς στον τομέα της κατοικίας, συμπεριλαμβανομένης της εφαρμογής των μεταρρυθμίσεων του εθνικού πλαισίου πολιτικής προγραμματισμού.

               3.

               Αντιμετωπίσει τις αναντιστοιχίες δεξιοτήτων, με την αύξηση της συμμετοχής των εργοδοτών στην προσφορά θέσεων μαθητείας. Αναλάβει δράση για την περαιτέρω μείωση του αριθμού των νέων με χαμηλές βασικές δεξιότητες. Βελτιώσει περαιτέρω τη διαθεσιμότητα οικονομικά προσιτής, υψηλής ποιότητας, ολοήμερης παιδικής μέριμνας.

      Βρυξέλλες, 14 Ιουλίου 2015.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         P. GRAMEGNA

      (1)  ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.

      (2)  ΕΕ L 306 της 23.11.2011, σ. 25.

      (3)  Διατηρούνται με την απόφαση 2014/322/ΕΕ του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2014, σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών για το 2014 (ΕΕ L 165 της 4.6.2014, σ. 49).

      (4)  Σύσταση του Συμβουλίου, της 8ης Ιουλίου 2014, σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Ηνωμένου Βασιλείου για το 2014 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης του Ηνωμένου Βασιλείου για το 2014 (ΕΕ C 247 της 29.7.2014, σ. 136).

      (5)  Βάσει του άρθρου 9 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97.


title: Σύσταση για Γνωμη του Συμβουλίου σύμφωνα με την παράγραφο 3 του άρθρου 9 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το αναπροσαρμοσμένο πρόγραμμα σύγκλισης της Σουηδίας, 2001-2004

text: ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---


Avis juridique important

|

31992H0295

92/295/ΕΟΚ: Σύσταση της Επιτροπής της 7ης Απριλίου 1992 σχετικά με τους κώδικες δεοντολογίας για την προστασία των καταναλωτών όσον αφορά συμβάσεις διαπραγματευόμενες από απόσταση

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 156 της 10/06/1992 σ. 0021 - 0022

ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  της 7ης Απριλίου 1992  σχετικά με τους κώδικες δεοντολογίας για την προστασία των καταναλωτών όσον αφορά συμβάσεις διαπραγματευόμενες από απόσταση  (92/295/ΕΟΚ)Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας,  Εκτιμώντας:  ότι είναι σημαντικό να ληφθούν μέτρα με σκοπό τη σταδιακή εγκαθίδρυση της εσωτερικής αγοράς και ότι η διασυνοριακή πώληση από απόσταση μπορεί να είναι για τον καταναλωτή μία από τις κύριες συγκεκριμένες εκδηλώσεις της ολοκλήρωσης αυτής-  ότι αποφασίστηκε να υποβληθούν, με τη μορφή οδηγίας, οι βασικοί ελάχιστοι κανόνες για την προστασία του καταναλωτή που είναι απαραίτητοι για την καλή λειτουργία της εν λόγω αγοράς- ότι η πρωτοβουλία αυτή, μεταξύ άλλων, αποσκοπεί στο να αποφευχθεί ο  κατακερματισμός των εθνικών νομοθεσιών-  ότι είναι ευκταίο οι βασικοί αυτοί δεσμευτικοί κανόνες να συμπληρωθούν από διατάξεις που θα ορίσουν εθελοντικά οι επαγγελματίες, με τη μορφή κωδίκων δεοντολογίας-  ότι οι επιχειρήσεις που πραγματοποιούν συναλλαγές μέσω συμβάσεων διαπραγματευομένων από απόσταση, χρησιμοποιούν ορισμένες ιδιαίτερες τεχνικές για την προώθηση των πωλήσεων- ότι οι εν λόγω τεχνικές προώθησης μπορεί να παρουσιάζουν ειδικά χαρακτηριστικά  λόγω των χρησιμοποιούμενων τεχνικών επικοινωνίας- ότι είναι, συνεπώς, ιδιαιτέρως απαραίτητο να υπάρχει μέριμνα για επαρκή πληροφόρηση του καταναλωτή-  ότι η προπληρωμή μπορεί να δημιουργήσει πρόβλημα οικονομικής εξασφάλισης για τον καταναλωτή- ότι ο κίνδυνος είναι ιδιαιτέρως σοβαρός όταν είναι δύσκολη η αναγνώριση και εντοπισμός της επιχείρησης- ότι είναι σημαντικό να μπορεί να είναι σίγουρος ο  καταναλωτής ότι θα του επιστραφούν τα χρήματά του σε περίπτωση μη εκτέλεσης της σύμβασης-  ότι, όταν μια επιχείρηση υιοθετεί έναν κώδικα, ενημερώνει τους πελάτες της σχετικά- ότι πρέπει, συνεπώς, να μπορεί ο καταναλωτής να γνωρίζει το περιεχόμενο του κώδικα αυτού, καθώς και τι πρέπει να πράττει όταν κρίνει ότι ο κώδικας αυτός δεν τηρείται-  ότι η Επιτροπή θα αξιολογήσει την εφαρμογή της παρούσας σύστασης- ότι θα εξετάσει, με την ευκαιρία αυτή, αν είναι αναγκαίο να ληφθούν και άλλα μέτρα,  ΣΥΝΙΣΤΑ: στις επαγγελματικές οργανώσεις των προμηθευτών:  1. να αποκτήσουν κώδικες δεοντολογίας, οι οποίοι θα διευκρινίζουν, ανάλογα με τον τομέα ή τις χρησιμοποιούμενες τεχνικές, τους ελάχιστους κανόνες που περιέχει η οδηγία σχετικά με τις "διαπραγματευόμενες από απόσταση συμβάσεις"-  2. να περιληφθούν στους κώδικες αυτούς διατάξεις που θα αφορούν κυρίως τα θέματα που αναφέρονται στο παράρτημα-  3. να φροντίζουν ώστε τα μέλη τους να τηρούν τους κώδικες αυτούς-  4. να πληροφορήσουν την Επιτροπή, ένα έτος μετά την ημερομηνία δημοσίευσης της οδηγίας στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, σχετικά με το περιεχόμενο των κωδίκων αυτών και τη συνέχεια που δόθηκε σε αυτούς από τα κράτη μέλη. Βρυξέλλες, 7  Απριλίου 1992. Για την Επιτροπή  Karel VAN MIERT  Μέλος της Επιτροπής    ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ  Θέματα που μπορεί να περιέχουν οι κώδικες δεοντολογίας όσον αφορά τις διαπραγματευόμενες από απόσταση συμβάσεις:  - διάδοση της πρότασης για σύναψη σύμβασης: μέσα που επιτρέπουν στον καταναλωτή που εξέφρασε σχετική επιθυμία, να μην λάβει τέτοιου είδους πρόταση,  - παρουσίαση: δεοντολογικές αρχές που πρέπει να τηρούν όλες οι προτάσεις για σύναψη σύμβασης, κυρίως όσον αφορά το σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και τις θρησκευτικές ή πολιτικές πεποιθήσεις,  - προώθηση των πωλήσεων: διατάξεις σχετικά με τις τεχνικές προώθησης των πωλήσεων (μείωση τιμών, δώρα, λαχειοφόρος αγορά και διαγωνισμοί), προκειμένου να τηρούνται οι αρχές υγιούς και θεμιτού ανταγωνισμού, και ιδιαίτερα η μη διφορούμενη πληροφόρηση του  καταναλωτή,  - οικονομική εξασφάλιση: μηχανισμοί που επιτρέπουν να εξασφαλίζεται η επιστροφή ποσών που κατέβαλαν οι καταναλωτές κατά τη στιγμή της παραγγελίας,  - δικαίωμα καταγγελίας της σύμβασης: σε περίπτωση άσκησης του δικαιώματος καταγγελίας της σύμβασης από τον καταναλωτή, η προθεσμία επιστροφής των προπληρωμών,  - γνώση του κώδικα: πληροφόρηση των καταναλωτών για την ύπαρξη του κώδικα, το περιεχόμενό του και τον απολογισμό σχετικά με την εφαρμογή του.


title: Recommendation for a Council opinion in accordance with the third paragraph of Article 9 of Council Regulation (EC) No 1466/97 of 7 July 1997 On the updated convergence programme of Estonia, 2006-2010

text:
Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου

|

52007SC0189

	[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |Βρυξέλλες, 13.2.2007SEC(2007) 189 τελικόΣύσταση γιαΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥΣύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 3 του κανονισμού(EΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Εσθονίας για την περίοδο 2006-2010(υποβληθείσα από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ1. Γενικό πλαίσιοΤο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουλίου 1998, βασίζεται στον στόχο της επίτευξης υγιών δημόσιων οικονομικών ως μέσου ενίσχυσης των προϋποθέσεων για σταθερότητα των τιμών και ισχυρή διατηρήσιμη ανάπτυξη, οι οποίες ευνοούν τη δημιουργία απασχόλησης. Η μεταρρύθμιση του συμφώνου το 2005, αφενός, αναγνώριζε τη χρησιμότητά του για την εδραίωση της δημοσιονομικής πειθαρχίας, αφετέρου δε, αποσκοπούσε στην ενίσχυση της αποτελεσματικότητας και των οικονομικών του ερεισμάτων, καθώς επίσης στη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών.κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[1], ο οποίος αποτελεί στοιχείο του συμφώνου, ορίζει ότι τα κράτη μέλη υποβάλλουν υποχρεωτικά, στο Συμβούλιο και την Επιτροπή, προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης, καθώς και ετήσιες επικαιροποιήσεις τους (τα κράτη μέλη που έχουν ήδη υιοθετήσει το ενιαίο νόμισμα υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σταθερότητας, ενώ τα κράτη μέλη που δεν το έχουν υιοθετήσει ακόμη υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σύγκλισης). Το πρώτο πρόγραμμα σύγκλισης της Εσθονίας υποβλήθηκε τον Μάιο 2004. Κατ’ εφαρμογή του κανονισμού, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη για το πρόγραμμα την 5ης Ιουλίου 2004 βάσει σύστασης της Επιτροπής και μετά από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή. Βάσει της ίδιας διαδικασίας, τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης αξιολογούνται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και εξετάζονται από την προαναφερθείσα επιτροπή, ενώ το Συμβούλιο δύναται να τα εξετάσει.2. Ιστορικό για την αξιολόγηση του επικαιροποιημένου προγράμματοςΗ Επιτροπή εξέτασε το πλέον πρόσφατο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Εσθονίας, που υποβλήθηκε την 1η Δεκεμβρίου 2006, και εξέδωσε σύσταση για την έκδοση γνώμης του Συμβουλίου επ' αυτού (βλ. πλαίσιο για τα κυριότερα σημεία της αξιολόγησης).Προκειμένου να σχηματισθεί μια εικόνα του πλαισίου εντός του οποίου αξιολογείται η δημοσιονομική στρατηγική του επικαιροποιημένου προγράμματος σύγκλισης, στις παραγράφους που ακολουθούν περιγράφονται συνοπτικά τα εξής:1.  οι οικονομικές και δημοσιονομικές επιδόσεις κατά την τελευταία δεκαετία2.  η πλέον πρόσφατη αξιολόγηση της κατάστασης της χώρας βάσει του προληπτικού σκέλους του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης (περίληψη της γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας) και3.  η αξιολόγηση της Επιτροπής σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Οκτωβρίου 2006.2.1. Πρόσφατες οικονομικές και δημοσιονομικές επιδόσειςΗ Εσθονία συμπλήρωσε με επιτυχία τη μετάβαση σε μια οικονομία αγοράς που λειτουργεί ικανοποιητικά και παρουσιάζει πλέον τον υψηλότερο ρυθμό οικονομικής ανάπτυξης στην ΕΕ. Οι αγορές εργασίας και προϊόντων παρουσιάζουν ιδιαίτερα υψηλή ευελιξία. Ο συνδυασμός υψηλών μισθολογικών αυξήσεων και μεγάλων κερδών παραγωγικότητάς επέτρεψε στη χώρα να καλύψει σύντομα την υστέρησή της έναντι της ΕΕ ως προς την ποιότητα διαβίωσης. Παράλληλα με την ισχυρή εξαγωγική επίδοση, η εγχώρια ζήτηση επιταχύνθηκε σημαντικά τα τελευταία έτη. Πιο πρόσφατα, η ίδια η επιτυχία της Εσθονίας δημιούργησε νέες προκλήσεις. Μετά από αρκετά έτη ταχείας ανάπτυξης, η οικονομία αντιμετωπίζει περιορισμούς ως προς την παραγωγική ικανότητα, ιδιαίτερα στην αγορά εργασίας, όπου αρχίζει να παρατηρείται έλλειψη εργατικού δυναμικού. Η άνοδος του βασικού πληθωρισμού, το μεγάλο εξωτερικό έλλειμμα και η σημαντική πιστωτική επέκταση που τροφοδοτεί την αλματώδη αύξηση των τιμών των ακινήτων αποτελούν ενδείξεις για την ύπαρξη σημαντικού κινδύνου υπερθέρμανσης.2.2. Η αξιολόγηση που διατυπώνεται στη γνώμη του Συμβουλίου σχετικά με το προηγούμενο πρόγραμμαΣτις 14 Φεβρουαρίου 2006, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη σχετικά με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης, για την περίοδο 2005-2009. Το Συμβούλιο διατύπωσε τη γνώμη ότι «συνολικά, η δημοσιονομική θέση είναι υγιής και η δημοσιονομική στρατηγική αποτελεί ένα καλό παράδειγμα δημοσιονομικής πολιτικής που ακολουθείται βάσει του συμφώνου». Ενόψει «του δημοσιονομικού αποτελέσματος του 2005, πιθανότητα σημαντικά καλύτερου απ’ ό,τι προβλεπόταν στο πρόγραμμα και της ανάγκης αποφυγής προκυκλικών πολιτικών», το Συμβούλιο κάλεσε την Εσθονία «να στοχεύσει σε υψηλότερο δημοσιονομικό πλεόνασμα το 2006 και τα επόμενα έτη ώστε να συνεχίσει να στηρίζει τη διόρθωση του εξωτερικού ελλείμματος».2.3. H αξιολόγηση της Επιτροπής σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Οκτωβρίου 2006Η έκθεση εφαρμογής του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων της Εσθονίας, που καταρτίστηκε στο πλαίσιο της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση, υποβλήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2006. Το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Εσθονίας αναγνωρίζει ως βασικές προκλήσεις/προτεραιότητες τα εξής: Ε&A και καινοτομία, και απασχόληση.Η αξιολόγηση του εν λόγω προγράμματος από την Επιτροπή (που εκδόθηκε στο πλαίσιο της ετήσιας έκθεσης προόδου που συνέταξε τον Δεκέμβριο του 2006[2]) έδειξε ότι η Εσθονία πραγματοποιεί πολύ ικανοποιητική πρόοδο όσον αφορά την εφαρμογή του Εθνικού Προγράμματος Μεταρρυθμίσεων. Καταβάλλει επίσης εντυπωσιακές προσπάθειες προκειμένου να διασφαλίσει τη συνοχή μεταξύ του Εθνικού Προγράμματος Μεταρρυθμίσεων και της πολιτικής για τη συνοχή.Λαμβάνοντας υπόψη την πρόοδο που συντελέσθηκε, απευθύνθηκε σύσταση στην Εσθονία να εστιάσει επίσης την προσοχή της στους τομείς: της εκπαίδευσης και της δια βίου μάθησης· της Ε&Α και καινοτομίας· της πολιτικής ανταγωνισμού· της ευελιξίας της αγοράς εργασίας και των ενεργητικών πολιτικών στην αγορά εργασίας.Πλαίσιο: Κυριότερα σημεία της αξιολόγησης Όπως απαιτεί το άρθρο 5 παράγραφος 1 (για τα προγράμματα σταθερότητας) και το άρθρο 9 παράγραφος 1 (για τα προγράμματα σύγκλισης) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, κατά την αξιολόγηση εξετάζεται: αν είναι ευλογοφανείς οι οικονομικές παραδοχές στις οποίες βασίζεται το πρόγραμμα, ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος (ΜΔΣ) που καθόρισε το κράτος μέλος και αν η πορεία προσαρμογής για την επίτευξη του στόχου αυτού είναι κατάλληλη, αν τα μέτρα που λαμβάνονται ή/και προτείνονται για την τήρηση της πορείας προσαρμογής επαρκούν για την επίτευξη του ΜΔΣ κατά τη διάρκεια του οικονομικού κύκλου, κατά την αξιολόγηση της πορείας προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ, αν καταβάλλεται μεγαλύτερη προσπάθεια προσαρμογής σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας, ενώ η προσπάθεια μπορεί να είναι πιο περιορισμένη σε περιόδους δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας και, για τη ζώνη του ευρώ και κράτη μέλη του ΜΣΙ ΙΙ, αν το κράτος μέλος προβλέπει ετήσια βελτίωση του κυκλικά προσαρμοσμένου αποτελέσματος, μείον έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα, ίση προς 0,5% του ΑΕΠ ως ένδειξη προόδου για την επίτευξη του ΜΔΣ του, κατά τον προσδιορισμό της πορείας προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ (για κράτη μέλη που δεν τον έχουν ακόμη επιτύχει) ή την προσωρινή απόκλιση από αυτόν (για κράτη μέλη που τον έχουν επιτύχει), αν εφαρμόζονται μείζονες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που οδηγούν άμεσα στην εξοικονόμηση πόρων μακροπρόθεσμα (μεταξύ άλλων, μέσω της αύξησης της δυνητικής ανάπτυξης) και, ως εκ τούτου, έχουν απτά αποτελέσματα για τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών (υπό τον όρο ότι εξασφαλίζεται κατάλληλο περιθώριο ασφαλείας σε σχέση με την τιμή αναφοράς 3% του ΑΕΠ και εφόσον η δημοσιονομική θέση αναμένεται να επανέλθει στα επίπεδα του ΜΔΣ εντός της περιόδου του προγράμματος), με ιδιαίτερη προσοχή στις μεταρρυθμίσεις του συνταξιοδοτικού συστήματος που εισάγουν πολυπυλωνικό σύστημα που περιλαμβάνει έναν υποχρεωτικό και πλήρως κεφαλαιοποιητικό πυλώνα, αν οι οικονομικές πολιτικές του κράτους μέλους παρουσιάζουν συνοχή με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών. Η ευλογοφάνεια των μακροοικονομικών παραδοχών του προγράμματος αξιολογείται με βάση τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006, χρησιμοποιώντας επίσης την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία για την εκτίμηση του δυνητικού προϊόντος και των κυκλικά προσαρμοσμένων αποτελεσμάτων. Η αξιολόγηση της συνεκτικότητας με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών πραγματοποιείται με βάση τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών στον τομέα των δημόσιων οικονομικών όπως παρουσιάζονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008. Κατά την αξιολόγηση εξετάζεται επίσης: η εξέλιξη του δείκτη χρέους και οι προοπτικές της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών τα οποία, σύμφωνα με την έκθεση του Συμβουλίου της 20ής Μαρτίου 2005 για τη «Βελτίωση της εφαρμογής του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης», πρέπει να αποτελούν αντικείμενο «αρκετής προσοχής […] κατά την εποπτεία των δημοσιονομικών θέσεων». Σε ανακοίνωση της Επιτροπής, της 12ης Οκτωβρίου 2006, περιγράφεται η προσέγγιση που πρέπει να τηρείται κατά την αξιολόγηση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας[3] ο βαθμός συνοχής με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων που υπέβαλε το κράτος μέλος στο πλαίσιο της στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση. Στο διαβιβαστικό σημείωμα της 7ης Ιουνίου 2005 προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών για την περίοδο 2005-2008, το Συμβούλιο ΕCOFIN δήλωσε ότι τα εθνικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων πρέπει να παρουσιάζουν συνοχή με τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης, η συμμόρφωση με τον κώδικα δεοντολογίας[4] ο οποίος, μεταξύ άλλων, προβλέπει μια κοινή διάρθρωση και τυποποιημένους πίνακες δεδομένων για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης. |-  Σύσταση γιαΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥΣύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 3 του κανονισμού(EΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7 ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Εσθονίας για την περίοδο 2006-2010ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[5], και ιδίως το άρθρο 9 παράγραφος 3,τη σύσταση της Επιτροπής,Έπειτα από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΓΝΩΜΗ:4.  Στις [27 Φεβρουαρίου 2007] το Συμβούλιο εξέτασε το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Εσθονίας για την περίοδο 2006 έως 2010.5.  Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζεται το πρόγραμμα προβλέπει ότι η αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ θα μειωθεί από ανώτατη τιμή 11 % το 2006 σε 8 ¼ % το 2007 και 7 ½ % το χρόνο τα επόμενα έτη. Αξιολογούμενο με βάση τις τρέχουσες διαθέσιμες πληροφορίες, το σενάριο αυτό φαίνεται να στηρίζεται σε εύλογες αναπτυξιακές παραδοχές. Ωστόσο, η προβλεπόμενη μεσοπρόθεσμη πορεία ομαλής επιβράδυνσης της ανάπτυξης σε σχέση με τους σημερινούς ρυθμούς που μπορεί να συνεπάγονται υπερθέρμανση, αντιμετωπίζει κινδύνους. Οι προβλέψεις του προγράμματος για τον πληθωρισμό φαίνονται ρεαλιστικές.6.  Για το 2006, το πλεόνασμα της γενικής κυβέρνησης εκτιμάται σε 2,5% του ΑΕΠ στις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής το 2006, έναντι στόχου 0,3% του ΑΕΠ που είχε τεθεί στην προηγούμενη επικαιροποίηση του προγράμματος σύγκλισης. Το πολύ καλύτερο αποτέλεσμα, που περιλαμβάνεται και στη νέα επικαιροποίηση, προέρχεται από τη μεταφορά του καλύτερου αποτελέσματος σε σχέση με τις προβλέψεις το 2005 και από την ανάπτυξη/έκπληξη το 2006.7.  Οι κυριότεροι στόχοι της μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής στρατηγικής του προγράμματος είναι η διατήρηση τουλάχιστον ισοσκελισμένου αποτελέσματος της γενικής κυβέρνησης και η διασφάλιση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών λαμβανομένων υπόψη και των δημοσιονομικών επιπτώσεων από τη γήρανση του πληθυσμού. Η δημοσιονομική στρατηγική προβλέπει ότι το ονομαστικό πλεόνασμα της γενικής κυβέρνησης θα μειωθεί από 2 ½ % του ΑΕΠ το 2006 σε περίπου 1 ¼ % το 2007-2008 και θα αυξηθεί σε περίπου 1 ½ % του ΑΕΠ στη συνέχεια. Το πρωτογενές αποτέλεσμα θα ακολουθήσει παρόμοια πορεία, δεδομένης της αμελητέας σημασίας των δαπανών για τόκους. Η μείωση του πλεονάσματος το 2007 οφείλεται σε αύξηση του δείκτη δαπανών προς ΑΕΠ ενώ ο δείκτης των εσόδων ακολουθεί πτωτική πορεία. Από το 2008 και μετά, οι συνολικοί δείκτες εσόδων και δαπανών μειώνονται ταυτόχρονα, αντικατοπτρίζοντας ιδίως τις περικοπές του φόρου εισοδήματος και της συγκράτησης της αύξησης των δαπανών κάτω από τoν ισχυρó ρυθμό αύξησης του ονομαστικού ΑΕΠ. Το νέο πρόγραμμα εγκαταλείπει την προηγούμενη πρακτική στόχος της οποίας ήταν πάντα μηδενικό αποτέλεσμα για τη γενική κυβέρνηση (στόχος που γενικά ξεπεράστηκε τα τελευταία έτη) και προβλέπει σημαντικό πλεόνασμα για όλη την περίοδο του προγράμματος, κάτι που αποτελεί ένα βήμα επιπλέον στην αντιμετώπιση των κυκλικών συνθηκών της οικονομίας. Σε σχέση με την προηγούμενη επικαιροποίηση, οι στόχοι για το 2007 και τα επόμενα έτη αναθεωρήθηκαν προς τα πάνω κατά τουλάχιστον 1 εκατοστιαία μονάδα του ΑΕΠ στο πλαίσιο ενός πιο ευνοϊκού (και ρεαλιστικού) μακροοικονομικού σεναρίου.8.  Το διαρθρωτικό αποτέλεσμα (δηλαδή το κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα μη υπολογιζόμενων των έκτακτων και λοιπών προσωρινών μέτρων) όπως υπολογίζεται με βάση την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία προβλέπεται να μειωθεί κατά 1 περίπου εκατοστιαία μονάδα στο ½ % του ΑΕΠ το 2007, και να αυξηθεί σε πάνω από 1% του ΑΕΠ το 2008 και πάνω από το 1 ½ % του ΑΕΠ το 2009 και το 2010. Όπως και στις προηγούμενες επικαιροποιήσεις του προγράμματος σύγκλισης, ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος (ΜΔΣ) για τη δημοσιονομική θέση που παρουσιάζεται στο πρόγραμμα είναι διαρθρωτικά ισοσκελισμένο αποτέλεσμα, που προβλέπεται να διατηρηθεί σε όλη τη διάρκεια του προγράμματος. Δεδομένου ότι ο ΜΔΣ είναι απαιτητικότερος από το ελάχιστο ενδεικτικό όριο (που εκτιμάται σε έλλειμμα γύρω στο 2% του ΑΕΠ) η επίτευξή του θα επιτρέψει την εξασφάλιση περιθωρίου ασφαλείας κατά του κινδύνου εμφάνισης υπερβολικού ελλείμματος. Ο ΜΔΣ βρίσκεται ενός του φάσματος που προβλέπεται για τα κράτη μέλη της ζώνης ευρώ και του ΜΣΙ ΙΙ στο σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης και στον κώδικα δεοντολογίας και είναι αισθητά απαιτητικότερος σε συνάρτηση με το δείκτη χρέους και τη μέση αύξηση του δυνητικού προϊόντος σε μακροπρόθεσμη βάση.9.  Οι κίνδυνοι για τις δημοσιονομικές προβλέψεις του προγράμματος κρίνονται σε γενικές γραμμές ισορροπημένοι, Οι μακροοικονομικές παραδοχές του προγράμματος μπορούν να θεωρηθούν συγκρατημένες για την περίοδο του προγράμματος. Οι προβλέψεις για τα φορολογικά έσοδα φαίνονται γενικά εύλογες. Ωστόσο, η προβλεπόμενη συγκράτηση της αύξησης των δαπανών θα διευκολυνόταν αν το μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό πλαίσιο σχεδιασμού γινόταν περισσότερο δεσμευτικό.10.  Λαμβάνοντας υπόψη αυτή την αξιολόγηση των κινδύνων, ο δημοσιονομικός προσανατολισμός του προγράμματος θεωρείται επαρκής ώστε να διατηρηθεί ο ΜΔΣ, με μεγάλο περιθώριο, σε όλη την περίοδο του προγράμματος, όπως προβλέπεται στο πρόγραμμα. Επίσης παρέχει επαρκές περιθώριο ασφάλειας ώστε το έλλειμμα να μην υπερβεί το ανώτατο όριο του 3% του ΑΕΠ υπό συνθήκες κανονικών μακροοικονομικών διακυμάνσεων καθόλη τη διάρκεια του προγράμματος. Ο δημοσιονομικός προσανατολισμός του προγράμματος δεν ευθυγραμμίζεται απόλυτα με το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης, με την έννοια ότι είναι προκυκλικός έναντι της ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας το 2007, όταν το διαρθρωτικό αποτέλεσμα αναμένεται να μειωθεί κατά περίπου 1 % του ΑΕΠ.11.  Το ακαθάριστο δημόσιο χρέος εκτιμάται ότι έχει υποχωρήσει σε 3,7 % του ΑΕΠ το 2006, πολύ χαμηλότερα από την τιμή αναφοράς 60% του ΑΕΠ που προβλέπει η Συνθήκη. Το πρόγραμμα προβλέπει μείωση του δείκτη χρέους κατά ακόμη 2 εκατοστιαίες μονάδες κατά τη διάρκεια του προγράμματος.12.  Οι μακροπρόθεσμες δημοσιονομικές επιπτώσεις της γήρανσης του πληθυσμού στην Εσθονία είναι μεταξύ των χαμηλότερων στην ΕΕ, με τις σχετικές δαπάνες να προβλέπεται να μειωθούν όσο το ποσοστό του ΑΕΠ τις επόμενες δεκαετίες, λόγω της σημαντικής μείωσης των δαπανών που αναμένεται μετά τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος, Το τρέχον επίπεδο του ακαθάριστου χρέους είναι πολύ χαμηλό στην Εσθονία και η διατήρηση υγιών δημόσιων οικονομικών, σύμφωνα με τα δημοσιονομικά σχέδια που έχουν καταρτιστεί για το σύνολο της περιόδου προγραμματισμού, θα συνέβαλε στη μείωση των κινδύνων για τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών. Συνολικά, εκτιμάται ότι η Εσθονία αντιμετωπίζει χαμηλό κίνδυνο σε ό,τι αφορά τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών.13.  Το πρόγραμμα σύγκλισης περιλαμβάνει ποιοτική αξιολόγηση του συνολικού αντίκτυπου της έκθεσης για την εφαρμογή του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων, που παρουσιάστηκε τον Οκτώβριο του 2006 στο πλαίσιο της μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής στρατηγικής. Επιπλέον, παρέχει ορισμένες πληροφορίες για το άμεσο δημοσιονομικό κόστος ή τις εξοικονομήσεις πόρων που συνεπάγονται οι κυριότερες μεταρρυθμίσεις του προβλέπονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων και οι δημοσιονομικές προβλέψεις που λαμβάνουν ρητά υπόψη τις επιπτώσεις στα δημόσια οικονομικά των δράσεων που περιγράφονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Τα μέτρα στον τομέα των δημόσιων οικονομικών που προβλέπονται στο πρόγραμμα σύγκλισης φαίνεται να είναι συνεκτικά με εκείνα που προβλέπονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Ειδικότερα, και τα δύο προγράμματα δίνουν έμφαση σε προσεκτικές δημοσιονομικές πολιτικές ως ζωτικό στοιχείο για τη μακροοικονομική σταθεροποίηση.14.  Η δημοσιονομική στρατηγική του προγράμματος είναι γενικά συνεπής με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών όπως παρουσιάζονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008.15.  Όσον αφορά τις απαιτήσεις περί πληροφορικών στοιχείων που περιλαμβάνονται στο κώδικα δεοντολογίας για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης, το πρόγραμμα περιλαμβάνει όλα τα απαραίτητα και τα περισσότερα από τα προαιρετικά στοιχεία [6].Το γενικό συμπέρασμα είναι ότι η μεσοπρόθεσμη δημοσιονομική θέση είναι υγιής και η δημοσιονομική στρατηγική αποτελεί καλό παράδειγμα δημοσιονομικών στρατηγικών που ασκούνται με βάση το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης, Ωστόσο, η προβλεπόμενη εξασθένηση του δημοσιονομικού πλεονάσματος το 2007 κατά τη διάρκεια ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας συνεπάγεται προκυκλικό προσανατολισμό της δημοσιονομικής πολιτικής.Εν όψει της παραπάνω αξιολόγησης, η Εσθονία καλείται να επιδιώξει υψηλότερο δημοσιονομικό πλεόνασμα το 2007, σε σχέση με τις προβλέψεις του προγράμματος, ώστε να ενισχύσει τη μακροοικονομική σταθερότητα και να συνεχίσει τη διόρθωση του εξωτερικού ελλείμματος.Σύγκριση βασικών μακροοικονομικών και δημοσιονομικών προβλέψεων2Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα (όπως και στις προηγούμενες γραμμές) πλην εκτάκτων και λοιπών προσωρινών μέτρων, |3Έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα από το πρόγραμμα (0,6% του ΑΕΠ το 2006 και 0,4% το 2007; που μειώνουν το έλλειμμα), |4Έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα από τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006 (0,2% του ΑΕΠ το 2005, 0,6% του ΑΕΠ το 2006, 0,4% του ΑΕΠ το 2007 και 0,2% το 2008· που μειώνουν το έλλειμμα), |5Βάσει εκτιμώμενης δυνητικής ανάπτυξης 9,1%, 9,6%, 9,9% και 9,9% αντίστοιχα την περίοδο 2005-2008, |[1] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Όλα τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[2] Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, «Εφαρμογή της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση - Ένα έτος επίτευξης αποτελεσμάτων», 12.12.2006, COM(2006) 816.[3] Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο-Μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών στην ΕΕ, της 12.10.2006, COM(2006) 574 και έγγραφο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Γενική Διεύθυνση Οικονομικών και Χρηματοδοτικών Υποθέσεων (2006), «Μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών στην Ευρωπαϊκή Ένωση», Ευρωπαϊκή Οικονομία, τεύχος αριθ. 4/2006.[4] «Λεπτομερείς ρυθμίσεις για την εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και κατευθυντήριες γραμμές για τη μορφή και το περιεχόμενο των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης», που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο ECOFIN στις 11 Οκτωβρίου 2005.[5] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[6] Ειδικότερα, δεν έχουν υποβληθεί ορισμένες μεταβλητές για την αγορά εργασίας και στοιχεία για την καθαρή δανειοδότηση/δανειοληψία του ιδιωτικού τομέα.


				|

		52013PC0906

			Σύσταση για ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ προκειμένου να τερματιστεί η κατάσταση υπερβολικού δημοσιονομικού ελλείμματος στην Πολωνία /* COM/2013/0906 final - 2013/ () */

			   	Σύσταση
για
ΣΥΣΤΑΣΗ
ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
προκειμένου
να τερματιστεί
η κατάσταση
υπερβολικού
δημοσιονομικού
ελλείμματος
στην Πολωνία

ΤΟ
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ
ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας
υπόψη τη
Συνθήκη για τη
λειτουργία της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης, και
ιδίως το άρθρο 126
παράγραφος 7,
Έχοντας
υπόψη τη
σύσταση της
Ευρωπαϊκής
Επιτροπής,
Εκτιμώντας
τα ακόλουθα:
(1)       Σύμφωνα
με το άρθρο 126 της
Συνθήκης για
τη λειτουργία
της Ευρωπαϊκής
Ένωσης (ΣΛΕΕ), τα
κράτη μέλη
αποφεύγουν τα
υπερβολικά
δημοσιονομικά
ελλείμματα.
(2)       Το
Σύμφωνο
Σταθερότητας
και Ανάπτυξης
βασίζεται στον
στόχο της
επίτευξης
υγιών δημόσιων
οικονομικών ως
μέσου
ενίσχυσης των
προϋποθέσεων
για σταθερότητα
των τιμών και
ισχυρή
διατηρήσιμη
ανάπτυξη, οι οποίες
ευνοούν τη
δημιουργία
απασχόλησης.
(3)       Στις 7
Ιουλίου 2009, το
Συμβούλιο
αποφάσισε,
σύμφωνα με το
άρθρο 104 παράγραφος
6 της Συνθήκης
για την ίδρυση
της Ευρωπαϊκής
Κοινότητας
(«ΣΕΚ»), ότι στην
Πολωνία
υφίσταται υπερβολικό
έλλειμμα και
εξέδωσε
σύσταση για τη
διόρθωση του
υπερβολικού
ελλείμματος το
αργότερο έως
το 2012[1],
σύμφωνα με το
άρθρο 104
παράγραφος 7
της ΣΕΚ και το
άρθρο 3 του
κανονισμού (ΕΚ)
αριθ. 1467/97 του
Συμβουλίου,
της 7ης Ιουλίου
1997, για την
επιτάχυνση και
τη διασαφήνιση
της εφαρμογής
της
διαδικασίας
υπερβολικού
ελλείμματος[2]. Προκειμένου
να μειωθεί το
έλλειμμα της
γενικής
κυβέρνησης σε
επίπεδο ίσο ή κατώτερο
από το 3 % του ΑΕΠ
με αξιόπιστο
και
διατηρήσιμο
τρόπο, απευθύνθηκε
σύσταση στις
πολωνικές
αρχές να
εφαρμόσουν τα
προγραμματισμένα
μέτρα παροχής
δημοσιονομικών
κινήτρων κατά
το 2009, να
διασφαλίσουν
μέση ετήσια
διαρθρωτική
δημοσιονομική
προσαρμογή
τουλάχιστον 1 ¼%
του ΑΕΠ αρχίζοντας
από το 2010, να
καθορίσουν τα
λεπτομερή
μέτρα που
είναι απαραίτητα
για τη μείωση
του
ελλείμματος
κάτω από την
τιμή αναφοράς έως
το 2012 και να θεσπίσουν
μεταρρυθμίσεις
για τη
συγκράτηση των
τρεχουσών
πρωτογενών
δαπανών κατά
τα επόμενα έτη. Το
Συμβούλιο
καθόρισε ως
προθεσμία την
7η Ιανουαρίου 2010 για
την ανάληψη
αποτελεσματικής
δράσης.
(4)       Στις 3
Φεβρουαρίου 2010, η
Επιτροπή
κατέληξε στο
συμπέρασμα
ότι, σύμφωνα με
τις φθινοπωρινές
προβλέψεις της
Επιτροπής του 2009,
η Πολωνία είχε
λάβει τα
αναγκαία μέτρα
σύμφωνα με τη
σύσταση του
Συμβουλίου της
7ης Ιουλίου 2009
προκειμένου να
μειώσει το
έλλειμμα της
γενικής
κυβέρνησής της
μέσα στα όρια
της τιμής
αναφοράς της
Συνθήκης και
έκρινε ότι δεν
απαιτείται
κατά συνέπεια
να πραγματοποιηθεί
κανένα
περαιτέρω βήμα
στο πλαίσιο
της διαδικασίας
υπερβολικού
ελλείμματος.
Με βάση τις
φθινοπωρινές
της προβλέψεις
του 2011, η
Επιτροπή
θεώρησε ότι η
Πολωνία δεν
ακολουθούσε
ορθή πορεία
και ζήτησε να
ληφθούν
πρόσθετα
μέτρα, τα οποία
η Πολωνία
ενέκρινε και
ανακοίνωσε
δημόσια έως
τις 10
Ιανουαρίου 2012. Έτσι,
στις 11
Ιανουαρίου 2012, η
Επιτροπή
επιβεβαίωσε ότι
οι πολωνικές
αρχές είχαν
αναλάβει
αποτελεσματική
δράση για την
έγκαιρη και
διατηρήσιμη
διόρθωση του
υπερβολικού
ελλείμματος
και ότι δεν
χρειαζόταν η
λήψη περαιτέρω
μέτρων στο
πλαίσιο της
διαδικασίας
υπερβολικού
ελλείμματος
της Πολωνίας εκείνη
τη χρονική
στιγμή[3].
(5)       Στις 21
Ιουνίου 2013, το
Συμβούλιο
κατέληξε στο
συμπέρασμα ότι
η Πολωνία είχε
αναλάβει
αποτελεσματική
δράση αλλά ότι
είχαν συμβεί δυσμενή
οικονομικά
γεγονότα με
μείζονες
επιπτώσεις για
τα δημόσια
οικονομικά και
εξέδωσε αναθεωρημένες
συστάσεις [4]. Η
Πολωνία πληροί
συνεπώς τις
προϋποθέσεις
για την
παράταση της
προθεσμίας για
τη διόρθωση
του
υπερβολικού
ελλείμματος
της γενικής
κυβέρνησης,
όπως ορίζεται
στο άρθρο 3
παράγραφος 5
του κανονισμού
(ΕΚ) αριθ. 1467/97. Το
Συμβούλιο
συνέστησε η
Πολωνία να
θέσει τέρμα
στην κατάσταση
υπερβολικού
ελλείμματος
έως το 2014. Η
Πολωνία θα έπρεπε
να καταλήξει σε
ονομαστικό
στόχο
αναφορικά με
το έλλειμμα
γενικής
κυβέρνησης της
τάξης του 3,6 % του
ΑΕΠ, το 2013, και της
τάξης του 3,0 % του
ΑΕΠ, το 2014, οι
οποίοι
συμβαδίζουν με
ετήσια
βελτίωση του
διαρθρωτικού
ισοζυγίου του
προϋπολογισμού
τουλάχιστον
κατά 0,8 % του ΑΕΠ
και κατά 1,3 % του
ΑΕΠ το 2013 και το 2014,
αντίστοιχα, με
βάση τις επικαιροποιημένες
εαρινές
προβλέψεις της
Επιτροπής για
το 2013. Η Πολωνία
θα πρέπει να
εφαρμόσει
αυστηρά τα
μέτρα που έχουν
ήδη εγκριθεί,
φροντίζοντας
ταυτόχρονα για
την συμπλήρωσή
τους με επαρκή πρόσθετα
μέτρα,
προκειμένου να
επιτευχθεί η
διόρθωση του
υπερβολικού
ελλείμματος
έως το 2014. Η
Πολωνία θα
πρέπει να χρησιμοποιήσει
όλα τα έκτακτα
κέρδη για τη
μείωση του
ελλείμματος.
Το Συμβούλιο
καθόρισε ως
προθεσμία την
1η Οκτωβρίου 2013 για
την ανάληψη
αποτελεσματικής
δράσης από την
Πολωνία και
για την
υποβολή εμπεριστατωμένης
έκθεσης,
σύμφωνα με το
άρθρο 3
παράγραφος 4α
του κανονισμού
(ΕΚ) αριθ. 1467/97 του
Συμβουλίου,
σχετικά με τη
στρατηγική
εξυγίανσης που
προβλέπεται
για την επίτευξη
των στόχων.
Στις 2
Οκτωβρίου 2013, η
Πολωνία
υπέβαλε την έκθεση
σχετικά με την
αποτελεσματική
δράση, η οποία
στη συνέχεια
αναλύθηκε από
την Επιτροπή.
(6)       Στις [10 Δεκεμβρίου
2013], το Συμβούλιο
διαπίστωσε,
σύμφωνα με το
άρθρο 126 παράγραφος
8 της ΣΛΕΕ, ότι η
Πολωνία δεν
είχε αναλάβει
αποτελεσματική
δράση το 2013
ανταποκρινόμενη
στη σύσταση
του Συμβουλίου
της 21ης Ιουνίου
2013, σύμφωνα με το
άρθρο 126
παράγραφος 7
της Συνθήκης.
(7)       Σύμφωνα
με το άρθρο 126
παράγραφος 7
της ΣΛΕΕ και το
άρθρο 3 του
κανονισμού (ΕΚ)
αριθ. 1467/97 του
Συμβουλίου, το
Συμβούλιο
υποχρεούται να
απευθύνει
συστάσεις στο
ενδιαφερόμενο
κράτος μέλος
προκειμένου να
τερματίσει την
κατάσταση του
υπερβολικού
ελλείμματος
εντός
καθορισμένου
χρονικού
διαστήματος. Με
τη σύσταση
πρέπει να
καθορίζεται
μέγιστη
προθεσμία έξι
μηνών για την
ανάληψη αποτελεσματικής
δράσης από το ενδιαφερόμενο
κράτος μέλος
για τη
διόρθωση του
υπερβολικού
ελλείμματος. Επιπλέον,
σε σύσταση για
τη διόρθωση
του
υπερβολικού
ελλείμματος,
το Συμβούλιο
πρέπει να
καλεί το
ενδιαφερόμενο
κράτος μέλος
να επιτύχει
ετήσιους
δημοσιονομικούς
στόχους οι
οποίοι, σύμφωνα
με τις
προβλέψεις
στις οποίες
στηρίζεται η
σύσταση, συνάδουν
με την
ελάχιστη
ετήσια
βελτίωση του
διαρθρωτικού
ισοζυγίου, ήτοι
του κυκλικά
προσαρμοσμένου
ισοζυγίου εξαιρουμένων
των εκτάκτων
και λοιπών
προσωρινών
μέτρων, κατά
τουλάχιστον 0,5 %
του ΑΕΠ, ως
ενδεικτικό
ποσοστό.
(8)       Μετά
την καταγραφή
μέσης αύξησης
του πραγματικού
ΑΕΠ κατά 4 %
ετησίως κατά
το χρονικό
διάστημα 2001-2011, ο ρυθμός
των
οικονομικών
δραστηριοτήτων
επιβραδύνθηκε
το 2012 στο 1,9 %. Το
μακροοικονομικό
σενάριο, στο οποίο
στηρίζεται η
έκθεση για την
αποτελεσματική
δράση
προβλέπει ότι
η αύξηση του
πραγματικού
ΑΕΠ θα
επιβραδυνθεί
περαιτέρω το 2013
σε 1,5 %, πριν
σημειωθεί
ανάκαμψη του
ποσοστού αυτού
για το 2014 και το 2015,
ενώ το
πραγματικό ΑΕΠ
θα αυξηθεί
κατά 2,5 % και 3,8 %,
αντίστοιχα.
Σύμφωνα με τις
φθινοπωρινές
προβλέψεις της
Επιτροπής του 2013,
το πραγματικό
ΑΕΠ
προβλέπεται να
αυξηθεί κατά 1,3 %,
το 2013, και να
επιταχυνθεί σε
2,5 %, το 2014, και σε 2,9 %, το
2015. Σε σύγκριση
με τις
πολωνικές
αρχές, η
Επιτροπή
διατυπώνει
λιγότερο
αισιόδοξη
εκτίμηση για
την αύξηση της
εγχώριας
ζήτησης κατά
την περίοδο που
καλύπτουν οι
προβλέψεις,
ειδικότερα
μάλιστα όσον
αφορά την
ιδιωτική
κατανάλωση και
τις ιδιωτικές
επενδύσεις.
(9)       Οι
πολωνικές
αρχές
προβλέπουν ότι
το έλλειμμα
γενικής
κυβέρνησης θα
ανέλθει σε 4,8 %
του ΑΕΠ, το 2013,
έναντι 3,9 % του
ΑΕΠ, το 2012. Στη
συνέχεια, το
πολωνικό Υπουργείο
Οικονομικών
προβλέπει ότι
το πλεόνασμα θα
φτάσει σε 4,5 % του
ΑΕΠ, το 2014, γεγονός
που συνδέεται
με τη
σχεδιαζόμενη
μεταρρύθμιση
του συνταξιοδοτικού
συστήματος, η
οποία θα έχει
ιδίως ως
αποτελέσμα την
εφάπαξ
μεταβίβαση
περιουσιακών
στοιχείων αξίας
8,5 % του ΑΕΠ. Το 2015, το
ισοζύγιο της
γενικής
κυβέρνησης αναμένεται
να μετατραπεί
εκ νέου σε
έλλειμμα ύψους
3 % του ΑΕΠ.
(10)     Για
το 2013 και το 2014, οι
προβλέψεις της
Επιτροπής
είναι παρόμοιες
με εκείνες των
πολωνικών
αρχών. Προβλέπουν
επίσης
έλλειμμα ύψους
4,8 % του ΑΕΠ για το
2013. Η επιδείνωση
σε σύγκριση με
το βασικό
σενάριο της ΔΥΕ
για 3,9 % του ΑΕΠ
οφείλεται
κυρίως στην υποχώρηση
των εσόδων. Το 2014,
το ισοζύγιο
της γενικής
κυβέρνησης
προβλέπεται
ότι θα εμφανίζει
πλεόνασμα (+ 4,6 %
του ΑΕΠ) συνεπεία
της
σχεδιαζόμενης
μεταρρύθμισης
του
συνταξιοδοτικού
συστήματος.
Για το 2015 η Επιτροπή
είναι λιγότερο
αισιόδοξη σε
σχέση με τις
πολωνικές
αρχές και
αναμένει ότι
το έλλειμμα
γενικής
κυβέρνησης θα
ανέλθει σε 3,3 %
του ΑΕΠ. Η διαφορά
του ΑΕΠ κατά 0,3
π.μ. οφείλεται
κυρίως στην υποχώρηση
των τρεχόντων
εσόδων με βάση τη
χαμηλότερη
πρόβλεψη για
την αύξηση του
ονομαστικού
ΑΕΠ, καθώς και στις
υψηλότερες
κρατικές δαπάνες
της ενδιάμεσης
κατανάλωσης.
Οι στόχοι για
το έλλειμμα
υπόκεινται σε
κινδύνους
υλοποίησης.
(11)     Πρέπει
εξάλλου να
επισημανθεί
ότι οι
προβλέψεις για
το τρέχον
έλλειμμα
καταρτίστηκαν
με βάση το ΕΣΛ 95.
Από το
φθινόπωρο του 2014 και
μετά θα
υπάρχει νέα
δέσμη κανόνων
(ΕΣΛ 2010). Σύμφωνα
με τη νέα δέσμη
κανόνων, η
μεταβίβαση των
περιουσιακών
στοιχείων δεν
θα μπορεί
πλέον να συνυπολογίζεται
στα έσοδα
γενικής
κυβέρνησης, με αποτέλεσμα
το ισοζύγιο
της γενικής
κυβέρνησης να
αναμένεται να
εμφανίσει
έλλειμμα
ανερχόμενο σε 4,2 %
του ΑΕΠ, το 2014, και
σε 3,9 % του ΑΕΠ, το 2015[5]. Δεδομένου
ότι το
Συμβούλιο θα
αποφασίσει σχετικά
με την
κατάργησή του βασιζόμενο
στα στοιχεία
ΔΥΕ που θα
εκπορεύονται
από τις
εκτιμήσεις
στις οποίες
κατέληξε η Eurostat
την άνοιξη του 2015
βάσει του ΕΣΛ 2010,
απαιτείται η
λήψη
συμπληρωματικών
μέτρων για να
αντισταθμιστούν
τα προαναφερόμενα
στοιχεία της
μεταρρύθμισης
του
συνταξιοδοτικού
συστήματος, τα
οποία δεν πρόκειται
πλέον να μειώσουν
το έλλειμμα στο
πλαίσιο του ΕΣΛ
2010.
(12)     Τόσο
οι πολωνικές
αρχές, όσο και
τα προγράμματα
της Επιτροπής
προβλέπουν ότι
το ακαθάριστο
χρέος της
γενικής
κυβέρνησης θα
παραμείνει
κάτω από το
όριο του 60 % για
ολόκληρη την
υπό εξέταση
περίοδο. Σύμφωνα
με τις
φθινοπωρινές
προβλέψεις της
Επιτροπής του 2013,
ο δείκτης του
χρέους προς το
ΑΕΠ
προβλέπεται να
μειωθεί από 55,6 %,
το 2012, σε 51 %, το 2014,
κυρίως συνεπεία
της
εξαγγελθείσας
μεταβίβασης περιουσιακών
στοιχείων των
ασφαλιστικών
ταμείων ύψους 8,5 %
του ΑΕΠ, προτού αυξηθεί
ελαφρά σε 52,5 %, το 2015.
(13)     Για
τη διόρθωση
του
υπερβολικού
ελλείμματος
εντός της
προθεσμίας του
2014 σύμφωνα με
τους τότε
επικρατούντες
κανόνες ΕΣΛ 2010
και την
εξασφάλιση της
βιωσιμότητάς
του, η απαιτούμενη
πρόσθετη
διαρθρωτική
προσπάθεια για
το 2014 θα ισοδυναμούσε
με τουλάχιστον
1,6 % του ΑΕΠ, πέραν
των μέτρων που
έχουν ήδη
συμπεριληφθεί
στις
φθινοπωρινές προβλέψεις
της Επιτροπής
για το 2013 (τα
οποία βάσει
του ΕΣΛ 2010 θα
οδηγήσουν σε
βελτίωση του
διαρθρωτικού
ελλείμματος
της τάξης κατά 0,6
% του ΑΕΠ, μέσα στο
2014). Δεδομένου
ότι μέρος των
αναγκών
προσαρμογής είναι
συνέπεια της
μεταβολής από
το ΕΣΛ 95 στο ΕΣΛ 2010
και,
επιπροσθέτως,
ότι μια τέτοια
ετήσια
προσπάθεια
(υψηλότερη από εκείνη
που αξιώνεται
με τη σύσταση
του Συμβουλίου
της 7ης Ιουλίου 2009
(1 ¼% του ΑΕΠ) και
υψηλότερη από
το 1,3 % του ΑΕΠ που αξιώνεται
με τη σύσταση
του Συμβουλίου
της 21ης Ιουνίου
2013) θα έχει ως
αποτέλεσμα
σημαντική
απώλεια παραγωγής
σε μια χρονική
στιγμή κατά
την οποία το
κενό παραγωγής
εξακολουθεί να
είναι αρνητικό,
είναι σκόπιμο
να καθοριστεί
η προθεσμία για
το 2015.
(14)     Υπό
τις συνθήκες
της μεγάλης
αβεβαιότητας
που επικρατεί
αναφορικά με
τις
οικονομικές
και
δημοσιονομικές
εξελίξεις, ο
δημοσιονομικός
στόχος που
προτείνεται
για το
τελευταίο έτος
της περιόδου
διόρθωσης του
ελλείμματος θα
πρέπει να
καθοριστεί σε
επίπεδο σαφώς
χαμηλότερο από
την τιμή
αναφοράς,
προκειμένου να
διασφαλισθεί η
αποτελεσματική
και διαρκής
επίτευξη της
διόρθωσης
εντός της απαιτούμενης
προθεσμίας.
(15)     Η
διόρθωση του
υπερβολικού
ελλείμματος
έως το 2015 θα
είναι κατά
συνέπεια
ανάλογη με τον
στόχο για ενδιάμεσο
ονομαστικό
έλλειμμα 3,9 % του
ΑΕΠ για το 2014 (χωρίς
να
συνυπολογίζεται
η μεταβίβαση
των
περιουσιακών
στοιχείων των
συνταξιοδοτικών
ταμείων) και με
τον τελικό
στόχο του 2,8 % του
ΑΕΠ, για το 2015. Η εγγενής
βελτίωση του
διαρθρωτικού
δημοσιονομικού
ισοζυγίου που συνεπάγονται
οι στόχοι
αυτοί ισοδυναμεί
με 1 % του ΑΕΠ, το 2014,
και με 1,2 % του ΑΕΠ,
για το 2015,
λαμβάνοντας
υπόψη τα μέτρα
που
περιλαμβάνονται
στις
φθινοπωρινές
προβλέψεις της
Επιτροπής για
το 2013, τα οποία
οδηγούν σε
βελτίωση του
διαρθρωτικού
ισοζυγίου στο
πλαίσιο του ΕΣΛ
2010 κατά 0,6 % του ΑΕΠ,
το 2014, και κατά 0,2 %
του ΑΕΠ, το 2015. Το
γεγονός αυτό συνεπάγεται
την ανάγκη λήψης
πρόσθετων
μέτρων ύψους 0,4 %
του ΑΕΠ, το 2014, και 1
% του ΑΕΠ, το 2015,
πέραν αυτών
που έχουν ήδη
συμπεριληφθεί στις
φθινοπωρινές
προβλέψεις της
Επιτροπής του 2013
(εξαιρουμένης της
μεταβίβασης
περιουσιακών
στοιχείων στο
πλαίσιο της
μεταρρύθμισης του
συνταξιοδοτικού
συστήματος),
ΕΞΕΔΩΣΕ
ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ
ΣΥΣΤΑΣΗ:
(1)
Η Πολωνία
θα πρέπει να θέσει
τέρμα στην κατάσταση
υπερβολικού
ελλείμματος
έως το 2015, με αξιόπιστο
και διατηρήσιμο
τρόπο.
(2)
Η Πολωνία
θα πρέπει να
πετύχει τον
στόχο να
ανέλθει το
ονομαστικό
έλλειμμα σε 4,8 %
του ΑΕΠ, το 2013, σε 3,9 %
του ΑΕΠ, το 2014, και
σε 2,8 % του ΑΕΠ, το 2015 (εξαιρουμένου
του αντίκτυπου
που θα έχει η
μεταβίβαση
περιουσιακών
στοιχείων στο πλαίσιο
της
μεταρρύθμισης
του
συνταξιοδοτικού
συστήματος).
Για το 2014 αυτό
συνάδει με τη
βελτίωση του
διαρθρωτικού
ισοζυγίου κατά
1 % του ΑΕΠ και
κατά 1,2 % του ΑΕΠ,
για το 2015, με βάση
τις φθινοπωρινές
προβλέψεις της
Επιτροπής του 2013.

(3)
Η Πολωνία
θα πρέπει να
εφαρμόσει
αυστηρά τα
μέτρα που
έχουν ήδη
εξαγγελθεί και
θεσπιστεί,
συμπληρώνοντάς
τα με επαρκή
πρόσθετα μέτρα
προκειμένου να
επιτευχθεί η
διόρθωση του
υπερβολικού
ελλείμματος
έως το 2015 με
βιώσιμο τρόπο.
Η Πολωνία θα
πρέπει να
χρησιμοποιήσει
όλα τα έκτακτα κέρδη
για τη μείωση
του
ελλείμματος.
(4)
Το
Συμβούλιο
καθορίζει ως
προθεσμία τις 15
Απριλίου 2014 για
τη λήψη
αποτελεσματικών
μέτρων από την
Πολωνία και,
σύμφωνα με το
άρθρο 3
παράγραφος 4α
του κανονισμού
(ΕΚ) αριθ. 1467/97 του
Συμβουλίου,
για την υποβολή
εμπεριστατωμένης
έκθεσης
σχετικά με τη στρατηγική
εξυγίανσης που
προβλέπεται
για την επίτευξη
των στόχων.
Οι
πολωνικές
αρχές θα
πρέπει εξάλλου
i) να βελτιώσουν
την ποιότητα
των δημοσίων
οικονομικών,
ιδίως μέσω της
ελαχιστοποίησης
των περικοπών των
επενδύσεων σε
υποδομές που
προωθούν την
ανάπτυξη, και
να
επανεξετάσουν
προσεκτικά τις
κοινωνικές δαπάνες
και τη
αποτελεσματικότητά
τους· (ii) να
βελτιώσουν τη
φορολογική
συμμόρφωση και
να αυξήσουν
την
αποτελεσματικότητα
της
φορολογικής διαχείρισης
και (iii) να
καταστήσουν το
θεσμικό
πλαίσιο για τα
δημόσια
οικονομικά πιο
δεσμευτικό και
διαφανές,
μεταξύ άλλων
και μέσω της
προσαρμογής
των ορισμών
που
χρησιμοποιούνται
με βάση τους
εθνικούς
λογιστικούς
κανόνες στα
πρότυπα ΕΣΛ, καθώς
και της
εξασφάλισης
της ευρύτερης
κάλυψης σε
επαρκή βαθμό,
της βελτίωσης
της
παρακολούθησης
της εκτέλεσης
του προϋπολογισμού
εντός του
έτους και της
εξασφάλισης
της
αποτελεσματικής
και έγκαιρης
παρακολούθησης
της
συμμόρφωσης με
τους πάγιους
κανόνες για
τις δαπάνες
βάσει
αξιόπιστης και
ανεξάρτητης
ανάλυσης που
διενεργείται
από ανεξάρτητους
φορείς ή
φορείς στους
οποίους
εξασφαλίζεται
λειτουργική
αυτονομία
έναντι των
δημοσιονομικών
αρχών. Τέλος,
για να
εξασφαλιστεί η
επιτυχία της
στρατηγικής
για τη
δημοσιονομική
εξυγίανση, θα
είναι σημαντικό
να ενισχυθεί η
δημοσιονομική
εξυγίανση με
εκτενείς
διαρθρωτικές
μεταρρυθμίσεις,
σύμφωνα με τις
συστάσεις που έχει
απευθύνει το
Συμβούλιο προς
την Πολωνία
στο πλαίσιο
του Ευρωπαϊκού
Εξαμήνου.
Πέραν της
έκθεσης που
προβλέπεται
στη σύσταση (4), οι
πολωνικές
αρχές οφείλουν
να αναφέρουν την
πρόοδο που
συντελείται
στην εφαρμογή
των εν λόγω
συστάσεων,
τουλάχιστον ανά
εξάμηνο, καθώς
και σε
ιδιαίτερο
κεφάλαιο των
προγραμμάτων σύγκλισης,
έως ότου
πραγματοποιηθεί
η πλήρης
διόρθωση του
υπερβολικού
ελλείμματος.
Η παρούσα
σύσταση
απευθύνεται
στη Δημοκρατία
της Πολωνίας.
Βρυξέλλες,
                                                                       Για
το Συμβούλιο
                                                                       Ο
Πρόεδρος
[1]               Όλα τα
έγγραφα που
αφορούν τη
διαδικασία
υπερβολικού
ελλείμματος
της Πολωνίας
βρίσκονται
στον ακόλουθο
δικτυακό τόπο: http://ec.europa.eu/economy_finance/economic_governance/sgp/deficit/countries/poland_en.htm
[2]               ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ.
6.
[3]               Ανακοίνωση
της Επιτροπής
προς το
Συμβούλιο σχετικά
με την αξιολόγηση
της εκτέλεσης
του
προϋπολογισμού
στο πλαίσιο των
εν εξελίξει
διαδικασιών
υπερβολικού
ελλείμματος μετά
τις
φθινοπωρινές
προβλέψεις των
υπηρεσιών της
Επιτροπής για
το 2011 — COM (2012) 4 τελικό
της 11.1.2012.
[4]               Σύσταση
του Συμβουλίου
προκειμένου να
τερματιστεί η
κατάσταση
υπερβολικού
δημοσιονομικού
ελλείμματος
στην Πολωνία
της 21ης Ιουνίου
2013.
[5]               Βάσει του
ΕΣΛ 2010, οι εξής
συνέπειες της
προγραμματιζόμενης
μεταρρύθμισης
στον τομέα των
συντάξεων δεν
θα οδηγούσαν
πλέον σε
μείωση του
ελλείμματος: η
εφάπαξ μεταβίβαση
περιουσιακών
στοιχείων της
τάξεως του 8,5 %
του ΑΕΠ, το 2014, η
τακτική
μεταβίβαση
περιουσιακών
στοιχείων το 2014 (0,3 %
του ΑΕΠ) και το 2015 (με
σωρευτικό
αποτέλεσμα 0,6 %
του ΑΕΠ). Μόνο η
μεταβολή στον
αριθμό όσων
συνεισφέρουν
στον πρώτο
πυλώνα θα
παραμείνει
σύμφωνα με
τους νέους
κανόνες (0,2 % του
ΑΕΠ το 2014, σωρευτικό
αποτέλεσμα 0,4 %
του ΑΕΠ, το 2015). Ενώ
η μετάβαση στο ΕΣΛ
2010 εκτιμάται ότι
θα έχει θετικό
αντίκτυπο για
τα στοιχεία
για το ΑΕΠ, η
έκταση που θα
έχει η
επίπτωση του
υψηλότερου ΑΕΠ
για τα
δημοσιονομικά
στοιχεία
αναμένεται να
είναι αμελητέα.