				|

		52012DC0301

			Σύσταση ΣΥΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με την εφαρμογή των γενικών προσανατολισμών των οικονομικών πολιτικών των κρατών μελών που έχουν ως νόμισμα το ευρώ /* COM/2012/0301 final - 2012/ () */

			   	Σύσταση
ΣΥΣΤΑΣΗΣ
ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
σχετικά
με την
εφαρμογή των
γενικών
προσανατολισμών
των
οικονομικών
πολιτικών των
κρατών μελών που
έχουν ως
νόμισμα το
ευρώ
ΤΟ
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ
ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας
υπόψη τη
συνθήκη για τη
λειτουργία της
Ευρωπαϊκής Ένωσης,
και ιδίως το
άρθρο 136 σε
συνδυασμό με
το άρθρο 121 παράγραφος
2,
Έχοντας
υπόψη τη
σύσταση της
Ευρωπαϊκής
Επιτροπής[1],
Έχοντας
υπόψη τη γνώμη
του Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου[2],
Έχοντας
υπόψη τα
συμπεράσματα
του Ευρωπαϊκού
Συμβουλίου,
Αφού
ζήτησε τη
γνώμη της
Οικονομικής
και
Δημοσιονομικής
Επιτροπής,
Εκτιμώντας
τα ακόλουθα:
(1)       Από
τη σύστασή της
έως σήμερα, η
Ευρωομάδα έχει
διαδραματίσει
καθοριστικό
ρόλο και έχει
ιδιαίτερη
ευθύνη ως προς
την οικονομική
διακυβέρνηση
της ζώνης του
ευρώ. Η
οικονομική
κρίση κατέδειξε
τις στενές
σχέσεις
αλληλεξάρτησης
που υπάρχουν
στη ζώνη του
ευρώ,
υπογραμμίζοντας
την ανάγκη για
έναν συνεκτικό
συνολικό
προσανατολισμό
πολιτικής ο
οποίος να
αντικατοπτρίζει
την έντονη μετάδοση
επιπτώσεων
μεταξύ των
χωρών που
έχουν ως
νόμισμα το
ευρώ, ώστε να
υπάρχουν
αποτελεσματικές
ρυθμίσεις συντονισμού
πολιτικής με
σκοπό την
ταχεία
αντιμετώπιση
των μεταβολών
του
οικονομικού
περιβάλλοντος.
(2)       Το
Συμβούλιο
διατύπωσε
ειδικές ανά
χώρα συστάσεις
για κάθε ένα
από τα κράτη
μέλη που έχουν
ως νόμισμα το ευρώ. Οι
συστάσεις
αυτές αφορούν
την
αντιμετώπιση
οικονομικών
προκλήσεων σε
εθνικό επίπεδο
και ταυτόχρονα
αποτελούν
κεντρικό
στοιχείο για
τον προσδιορισμό
της
σταθερότητας
και της
ανάπτυξης στη
ζώνη του ευρώ
συνολικά. Τα
κράτη μέλη που
έχουν ως
νόμισμα το ευρώ
έχουν επίσης
δεσμευτεί να
προβούν σε μια
σειρά ριζικών
επιπρόσθετων
μεταρρυθμίσεων
πολιτικής στο
πλαίσιο του
Συμφώνου για
το Ευρώ+, με
σκοπό την
τόνωση της
ανταγωνιστικότητας,
την αύξηση της απασχόλησης,
τη συμβολή στη
διατηρησιμότητα
των δημόσιων
οικονομικών
και την
ενίσχυση της
χρηματοπιστωτικής
σταθερότητας. Στις 2
Μαρτίου 2012, τα
κράτη μέλη που
έχουν ως
νόμισμα το
ευρώ, καθώς και
οκτώ άλλα
κράτη μέλη
υπέγραψαν Συνθήκη
για τη
σταθερότητα,
τον συντονισμό
και τη
διακυβέρνηση
στην
Οικονομική και
Νομισματική
Ένωση στην
οποία
συμφώνησαν να
εξασφαλίσουν
ότι θα
συζητούν εκ
των προτέρων
και, κατά περίπτωση,
θα συντονίζουν
μεταξύ τους
όλες τις
μείζονες
οικονομικές
μεταρρυθμίσεις
πολιτικής που
προτίθενται να
αναλάβουν. Ο εκ των
προτέρων
συντονισμός
στο πλαίσιο
της ζώνης του
ευρώ, τόσο μέσω
της υποβολής
των σχεδίων
προϋπολογισμών
όσο μέσω της
συζήτησης των
σημαντικότερων
σχεδίων
μεταρρύθμισης
των οικονομικών
πολιτικών, θα
συμβάλει στο
να λαμβάνονται
υπόψη οι
επιπτώσεις
εθνικών
ενεργειών στο
σύνολο της
ζώνης του ευρώ.
(3)       Η
ύπαρξη καλά
σχεδιασμένων
δημοσιονομικών
πλαισίων που
ενισχύουν την
εγχώρια
δημοσιονομική
διακυβέρνηση
αποτελεί
καίριο
στοιχείο για
τη χρηστή
διαχείριση των
δημόσιων
οικονομικών,
και συμβάλλει
στη
διατηρησιμότητα
των δημόσιων
οικονομικών
της ζώνης του
ευρώ ως
συνόλου. Οι
αρχηγοί κρατών
και
κυβερνήσεων
της ζώνης του ευρώ,
τον Ιούλιο και
τον Οκτώβριο
του 2011,
δεσμεύθηκαν να
θεσπίσουν
εθνικά
δημοσιονομικά
πλαίσια, όπως ορίζει
η οδηγία για τα
εθνικά
δημοσιονομικά
πλαίσια, ήδη
από τα τέλη του
2012, δηλαδή πριν
από την
προθεσμία που
προβλέπεται στην
οδηγία, και να
υπερβούν τις
υποχρεώσεις
που περιέχονται
σε αυτήν. Επιπλέον,
στις 2 Μαρτίου 2012,
τα κράτη μέλη
της ζώνης του
ευρώ, μαζί με
οκτώ κράτη
μέλη που δεν
συμμετέχουν
στη ζώνη του
ευρώ,
υπογράφοντας
τη Συνθήκη για
τη
σταθερότητα,
τον συντονισμό
και τη
διακυβέρνηση
στην
Οικονομική και
Νομισματική
Ένωση,
ανέλαβαν τη
δέσμευση να
ενισχύσουν περαιτέρω
την εθνική
τους
δημοσιονομική
διακυβέρνηση,
ιδιαίτερα με
την εισαγωγή
δεσμευτικών
κανόνων για τη
δημοσιονομική
κατάσταση της
κυβέρνησης σε
σχέση με την επίτευξη
του
μεσοπρόθεσμου
στόχου.
(4)       Η
επιδίωξη
δημοσιονομικής
εξυγίανσης
αποτελεί κεντρικό
στοιχείο της
στρατηγικής
για την αντιμετώπιση
της κρίσης στη
ζώνη του ευρώ. Το
δημοσιονομικό
πλαίσιο της ΕΕ
προβλέπει
διαφοροποίηση
του ρυθμού
εξυγίανσης
μεταξύ των
κρατών μελών
ανάλογα με τα
δικά τους
δημοσιονομικά
περιθώρια και
μακροοικονομικές
συνθήκες. Το
Σύμφωνο
Σταθερότητας
και Ανάπτυξης
και η Συνθήκη
για τη
σταθερότητα,
τον συντονισμό
και τη διακυβέρνηση
στην Οικονομική
και
Νομισματική
Ένωση
επικεντρώνονται
στα
διαρθρωτικά
ισοζύγια και
αυτό επιτρέπει
να λαμβάνονται
υπόψη τα
αποτελέσματα
του οικονομικού
κύκλου και των
έκτακτων
μέτρων στα
ονομαστικά
ισοζύγια των
προϋπολογισμών. Η
αξιολόγηση των
αποτελεσματικών
δράσεων που
αναλαμβάνονται
μετά από τις
συστάσεις του
Συμβουλίου για
τη διόρθωση
των
υπερβολικών ελλειμμάτων
πραγματοποιείται
σε
διαρθρωτικούς όρους. Πολύ
σημαντικό
στοιχείο για
την τόνωση της
εμπιστοσύνης
στον μόνιμο
χαρακτήρα της
εξυγίανσης στη
ζώνη του ευρώ
και τον
περιορισμό των
βραχυπρόθεσμων
αρνητικών
επιπτώσεων
στην ανάπτυξη
είναι το
κατάλληλο μείγμα
μέτρων για την
εξυγίανση
αυτή. Πρέπει
να δοθεί
προτεραιότητα
σε δαπάνες που
ευνοούν την
ανάπτυξη,
ιδίως τις
επενδυτικές
δαπάνες. Σε
αρκετά κράτη
μέλη της ζώνης
του ευρώ θα
μπορούσαν να
προσδιοριστούν
προγράμματα
παραγωγικών
επενδύσεων των
οποίων τα ιδιωτικά
και κοινωνικά
οφέλη θα
υπερέβαιναν τα
τρέχοντα
χαμηλά
επιτόκια. Απαιτούνται
επειγόντως
μεταρρυθμίσεις
στις μακροπρόθεσμες
παροχές, ιδίως
στον τομέα της υγείας,
ώστε να
στηριχθεί η
μακροπρόθεσμη
διατηρησιμότητα
των δημόσιων
οικονομικών. Η άσκηση
κατάλληλης
φορολογικής
πολιτικής,
όπως η
μετατόπιση του
φορολογικού
βάρους από την
εργασία προς
άλλους τομείς,
η διεύρυνση
των φορολογικών
βάσεων και η
ανάληψη αποτελεσματικότερης
δράσης για την
καταπολέμηση της
φοροδιαφυγής,
θα συνεισέφερε
στην εξυγίανση
αυξάνοντας,
ταυτόχρονα,
την
ανταγωνιστικότητα
και
βελτιώνοντας
τις συνθήκες
για την
ανάπτυξη.
(5)       Η
σταθερότητα
και η εύρυθμη
λειτουργία του
χρηματοπιστωτικού
συστήματος
αποτελούν
προϋποθέσεις
για να
αποτραπεί το
«σενάριο της
χαμένης
δεκαετίας» με
χαμηλούς αναπτυξιακούς
ρυθμούς στη
ζώνη του ευρώ
και για να
ενισχυθεί η
εμπιστοσύνη
των επενδυτών. Δεδομένου
ότι είναι
απαραίτητη η
περαιτέρω απομόχλευση
των τραπεζικών
ισολογισμών,
είναι
σημαντικό να
διασφαλιστεί
ότι αυτή θα
πραγματοποιηθεί
με εύτακτο
τρόπο και ότι συνάδει
με τη
διατήρηση
επαρκούς ροής
πιστώσεων προς
την πραγματική
οικονομία.
Προκειμένου
να
αντιμετωπισθούν
οι εμφανιζόμενες
τάσεις
χρηματοπιστωτικού
κατακερματισμού,
απαιτείται
περαιτέρω
πρόοδος όσον
αφορά την
ολοκλήρωση των
εποπτικών
δομών και
πρακτικών,
καθώς και όσον
αφορά τη
διαχείριση
διασυνοριακών
κρίσεων.
(6)       Η
εύτακτη
διευθέτηση των
μακροοικονομικών
ανισορροπιών
που υφίστανται
στο εσωτερικό
της ζώνης του
ευρώ είναι
ζωτικής
σημασίας για
την επίτευξη
διατηρήσιμης
ανάπτυξη και
σταθερότητας
στη ζώνη του
ευρώ. Η
μείωση των
ανισορροπιών
έχει αρχίσει
αλλά πρέπει να
συνεχιστεί με
επιμονή. Οι
ενέργειες για
τη διόρθωση
των
ανισορροπιών
είναι
επιτακτικότερες
στην περίπτωση
των
ελλειμματικών
χωρών, όπου οι
μεταρρυθμίσεις
είναι
αναγκαίες για
να βελτιωθεί η
ανταγωνιστικότητα
και να
διευκολυνθεί η
ανακατανομή
πόρων προς
τομείς
εμπορευσίμων. Ταυτόχρονα,
οι
πλεονασματικές
χώρες μπορούν
να συμβάλουν
στην αποκατάσταση
των ισορροπιών
με την άρση των
περιττών κανονιστικών
και άλλων
εμποδίων όσον
αφορά την εγχώρια
ζήτηση, τις μη
εμπορεύσιμες
δραστηριότητες
και τις
επενδυτικές
ευκαιρίες.

(7)       Η
αναγνώριση της
αλληλεξάρτησης
μεταξύ των
οικονομιών των
κρατών μελών
που έχουν ως
νόμισμα το
ευρώ και των
οφελών που
μπορούν να
αντλήσουν από
την ύπαρξη
σταθερότητας
στο εσωτερικό
αυτής της
νομισματικής
ένωσης, τόσο τα
μέλη της όσο
και η ευρύτερη
ΕΕ, αποτελεί
προϋπόθεση για
την περαιτέρω
ανάπτυξη της
οικονομικής
ένωσης. Για
το μέλλον, τα
κράτη μέλη που
έχουν ως
νόμισμα το
ευρώ θα πρέπει
να προχωρήσουν
σε βαθύτερη
ολοκλήρωση ώστε
να επιτευχθεί
μια πλήρης
οικονομική και
νομισματική
ένωση[3].
ΣΥΝΙΣΤΑ
στα κράτη μέλη
που έχουν ως
νόμισμα το ευρώ
να αναλάβουν
δράση, τόσο
μεμονωμένα όσο
και συλλογικά,
με την
επιφύλαξη των
αρμοδιοτήτων
του Συμβουλίου
όσον αφορά τον
συντονισμό των
οικονομικών
πολιτικών των
κρατών μελών,
αλλά ιδίως στο
πλαίσιο του
συντονισμού
οικονομικής
πολιτικής στο
πλαίσιο της
Ευρωομάδας,
εντός της
περιόδου 2012-2013 ώστε:

1.           Να
ενισχυθούν οι
μέθοδοι
εργασίας της
Ευρωομάδας,
προκειμένου να
έχει τη
δυνατότητα να
αναλαμβάνει
την ευθύνη για
τον συνολικό
προσανατολισμό
πολιτικής στη
ζώνη του ευρώ
ώστε να
ανταποκρίνεται
γρήγορα στις
μεταβολές του
οικονομικού
περιβάλλοντος
και να ηγείται
του
συντονισμού
της
οικονομικής
πολιτικής
εντός του
πλαισίου
ενισχυμένης
επιτήρησης το
οποίο ισχύει
για τα κράτη
μέλη που έχουν
ως νόμισμα το
ευρώ.
2.           Να
δρομολογηθεί
μια πραγματική
συνεργασία
πολιτικής
εντός της
Ευρωομάδας με
την ανταλλαγή
πληροφοριών
και τη
συζήτηση των
σχεδίων
προϋπολογισμών
και των
σχεδίων για
σημαντικές
μεταρρυθμίσεις
που ενδέχεται
να έχουν
επιπτώσεις στη
ζώνη του ευρώ.
Να ληφθεί
μέριμνα ώστε
να
δρομολογηθούν
οι
μεταρρυθμίσεις
που είναι
αναγκαίες για
μια σταθερή
και αξιόπιστη
ζώνη του ευρώ,
μεταξύ άλλων
με την
εφαρμογή των συστάσεων
που έχει
απευθύνει το
Συμβούλιο σε
μεμονωμένα
κράτη μέλη που
έχουν ως
νόμισμα το
ευρώ, και τα
οποία, εκτός
από την
αντιμετώπιση
των προκλήσεων
σε εθνικό
επίπεδο, έχουν
επιπτώσεις για
τη ζώνη του ευρώ
στο σύνολό της.
3.           Να
ενισχυθεί η
δημοσιονομική
πειθαρχία και
οι δημοσιονομικοί
θεσμοί τόσο σε
εθνικό όσο και
σε υποεθνικό
επίπεδο, ώστε
να βελτιωθεί η
εμπιστοσύνη της
αγοράς σε
σχέση με την
μεσοπρόθεσμη
και μακροπρόθεσμη
διατηρησιμότητα
των δημόσιων οικονομικών
της ζώνης του
ευρώ. Σε
συνέχεια της συμφωνίας
μεταξύ των
αρχηγών κρατών
και κυβερνήσεων
της ζώνης του
ευρώ, τον
Ιούλιο και τον
Οκτώβριο του 2011
και στις 2
Μαρτίου του 2012,
να επισπευσθεί
η μεταφορά της
οδηγίας για τα
εθνικά
δημοσιονομικά
πλαίσια στα
τέλη του 2012 και
να ενισχυθεί
περαιτέρω η
δημοσιονομική
διακυβέρνηση,
ιδίως με την
εισαγωγή στην
εθνική
νομοθεσία όλων
των κρατών
μελών της ζώνης
του ευρώ των
κανόνων για
την επίτευξη
ισοσκελισμένου
προϋπολογισμού
σε
διαρθρωτικούς
όρους και των
μηχανισμών
αυτόματης
διόρθωσης.
4.           Να
εξασφαλιστεί
ένας
συνεκτικός
συνολικός δημοσιονομικός
προσανατολισμός
στη ζώνη του
ευρώ μέσω
δημοσιονομικής
εξυγίανσης,
όπως ορίζεται
στις συστάσεις
και στις
αποφάσεις του
Συμβουλίου, σύμφωνα
με τους
κανόνες του
Συμφώνου
Σταθερότητας
και Ανάπτυξης,
οι οποίες
λαμβάνουν υπόψη
τη
μακροδημοσιονομική
κατάσταση
εκάστης χώρας.
Τα κράτη μέλη
που πλήττονται
από σημαντικά
επασφάλιστρα
κινδύνου που
ενδέχεται να
αυξηθούν, θα
πρέπει να
περιορίσουν
τις αποκλίσεις
από τους
ονομαστικούς στόχους
ακόμη και όταν
οι
μακροοικονομικές
συνθήκες είναι
χειρότερες από
το
αναμενόμενο.
Άλλα κράτη
μέλη θα πρέπει
να επιτρέψουν
στους
αυτόματους
σταθεροποιητές
να
λειτουργήσουν
κατά μήκος της
πορείας
προσαρμογής σε
διαρθρωτικούς
όρους και να
είναι έτοιμα να
επανεξετάσουν
τον ρυθμό της
εξυγίανσης σε
περίπτωση
περαιτέρω
επιδείνωσης
των
μακροοικονομικών
συνθηκών. Η σύνθεση
των δημόσιων
δαπανών και
εσόδων θα πρέπει
να αντανακλά
τον αντίκτυπο
που έχουν στην
ανάπτυξη
επιμέρους
στοιχεία
δαπανών και οι
πηγές εσόδων. Συγκεκριμένα,
πρέπει να
χρησιμοποιηθούν
όλα τα διαθέσιμα
δημοσιονομικά
περιθώρια για
την προώθηση
των δημόσιων
επενδύσεων στη
ζώνη του ευρώ,
λαμβάνοντας
μεταξύ άλλων
υπόψη τις
μεταξύ των
χωρών διαφορές
στο κόστος
χρηματοδότησης.

5.           Να
αναληφθεί
δράση ώστε να
βελτιωθεί η
λειτουργία και
η σταθερότητα
του
χρηματοπιστωτικού
συστήματος στη
ζώνη του ευρώ.
Να
επιταχυνθούν
τα βήματα προς
μια πιο ολοκληρωμένη
χρηματοπιστωτική
αρχιτεκτονική
που θα περιλαμβάνει
την εποπτεία
του τραπεζικού
τομέα και την
διευθέτηση διασυνοριακών
κρίσεων.
6.           Να
εφαρμοστούν
διαρθρωτικές
μεταρρυθμίσεις
οι οποίες – σε
συνδυασμό με
μια
διαφοροποιημένη
δημοσιονομική
πολιτική – θα
προωθούσαν την
εύτακτη διευθέτηση
των
μακροοικονομικών
ανισορροπιών
που υπάρχουν
εντός της
ζώνης του ευρώ,
συμπεριλαμβανομένων
δράσεων σε
εθνικό επίπεδο
που αντικατοπτρίζουν
την ειδική
κατάσταση
εκάστης χώρας
και λαμβάνουν
υπόψη τις
συστάσεις που
απευθύνει το
Συμβούλιο σε
μεμονωμένα
κράτη μέλη της
ζώνης του ευρώ.
Βρυξέλλες,

                                                                       Για το
Συμβούλιο
                                                                       Ο
Πρόεδρος
[1]               COM(2012)301
[2]               P7_TA(2012)0048
και P7_TA(2012)0047
[3]               Βλ.
ενότητα 2.1 του
εγγράφου COM (2012) 299.


Avis juridique important

|

31996Y0919(06)

Σύσταση του Συμβουλίου της 30ής Νοεμβρίου 1994 σχετικά με την καθιέρωση ενός ενιαίου τύπου ταξιδιωτικού εγγράφου για την απομάκρυνση/απέλαση υπηκόων τρίτων χωρών

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 274 της 19/09/1996 σ. 0018 - 0019

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II.1ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 30ής  Νοεμβρίου 1994 σχετικά με την καθιέρωση ενός ενιαίου τύπου ταξιδιωτικού εγγράφου για την  απομάκρυνση/απέλαση υπηκόων τρίτων χωρών ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Λαμβάνοντας υπόψη τη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, και ιδίως το άρθρο Κ.1 παράγραφος 3 στοιχείο  γ), Δεδομένου ότι η καταπολέμηση της παράνομης διαμονής και εργασίας υπηκόων τρίτων χωρών στο έδαφος  των κρατών μελών θεωρείται θέμα κοινού ενδιαφέροντος, Σημειώνοντας ότι, στο πρόγραμμα εργασιών για το 1994, η διαβούλευση και η συνεργασία για την  εκτέλεση μέτρων απομάκρυνσης θεωρείται ως δράση προτεραιότητας, Αναγνωρίζοντας ότι πρόσφατο σεμινάριο γύρω από τα μέτρα απομάκρυνσης έδειξε ότι τα περισσότερα  κράτη μέλη αντιμετωπίζουν δυσκολίες με την απομάκρυνση από το έδαφός τους υπηκόων τρίτων χωρών που  δεν έχουν κανένα ταξιδιωτικό έγγραφο, Επιθυμώντας να βελτιώσει την αποτελεσματικότητα των μέτρων απομάκρυνσης, ΣΥΝΙΣΤΑ τα εξής: - από 1ης Ιανουαρίου 1995 το επισυναπτόμενο ενιαίο ταξιδιωτικό έγγραφο που ισχύει  για ένα μόνο ταξίδι θα χρησιμοποιείται όπου δει από τα κράτη μέλη σε περίπτωση υπηκόων τρίτων χωρών  που απελαύνονται από το έδαφος της Ένωσης, - το έγγραφο θα συντάσσεται στη γλώσσα του κράτους μέλους που εκτελεί την εντολή απομάκρυνσης, - το έγγραφο θα μεταφράζεται, εφόσον είναι απαραίτητο, στα γαλλικά και αγγλικά. >ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΦΗΛΜ> >ΑΡΧΗ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ . Αριθ. μητρώου: Αριθ. εγγρ. No d'enregistrement/Registration no. No doc./Doc. no. Ισχύει για μία απλή μετάβαση από: . Valable pour un seul voyage de/Valid for one journey from προς: . ΰ/to Επώνυμο: . Nom/Name Όνομα: . Prιnom/Given name Ημερομηνία γέννησης: . Date de naissance/Date of birth Ύψος: . Taille/Height Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά: Signes particuliers/Distinguishing marks Ιθαγένεια: . Nationalitι/Nationality ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ Photo/Photo Διεύθυνση κατοικίας στη χώρα καταγωγής (εφόσον είναι γνωστή) . . . Adresse dans le pays d'origine (si connue)/Address in home country (if known) Τύπος σφραγίδας Sceau/Cachet Seal/Stamp Εκδίδουσα αρχή: . Autoritι de dιlivrance/Issuing authority Τόπος έκδοσης: . Lieu de dιlivrance/Issued at Ημερομηνία έκδοσης: . Date de dιlivrance/Issued on Υπογραφή: . Signature/Signature Παρατηρήσεις/Observations/Remarks: . . . >ΤΕΛΟΣ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>


Avis juridique important

|

31990H0326

90/326/ΕΟΚ: Σύσταση της Επιτροπής της 22ας Μαΐου 1990 σχετικά με την έκδοση ευρωπαϊκού καταλόγου των επαγγελματικών ασθενειών

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 160 της 26/06/1990 σ. 0039 - 0048

***** ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  της 22ας Μαΐου 1990  σχετικά με την έκδοση ευρωπαϊκού καταλόγου των επαγγελματικών ασθενειών  (90/326/ΕΟΚ)  Η Επιτροπή, δυνάμει των διατάξεων της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως του άρθρου 155, με την επιφύλαξη ευνοϊκότερων εθνικών νομοθετικών ή κανονιστικών διατάξεων, συνιστά στα κράτη μέλη:  1. να εισαγάγουν το συντομότερο δυνατό στις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις τους σχετικά με τις ασθένειες που επιστημονικά αναγνωρίζονται ως επαγγελματικές για τις οποίες μπορεί να θεμελιωθεί δικαίωμα αποζημίωσης και πρέπει να αποτελέσουν το αντικείμενο λήψης προληπτικών μέτρων, τον ευρωπαϊκό κατάλογο του παραρτήματος Ι·  2. να αναλάβουν να εισαγάγουν στις νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις τους το δικαίωμα αποζημίωσης λόγω επαγγελματικών ασθενειών στους εργαζόμενους οι οποίοι υποφέρουν από πάθηση που δεν περιλαμβάνεται στον κατάλογο του παραρτήματος Ι, αλλά της οποίας είναι δυνατόν να αποδειχθούν η προέλευση και ο επαγγελματικός χαρακτήρας, ιδίως αν η πάθηση περιλαμβάνεται στο παράρτημα ΙΙ·  3. να ενθαρρύνουν όσο το δυνατόν περισσότερο τη δήλωση όλων των περιπτώσεων παθήσεων επαγγελματικής προέλευσης και να καταστήσουν σταδιακά συμβατικές τις στατιστικές των επαγγελματικών ασθενειών με τον κατάλογο του παραρτήματος Ι·  4. - να αναπτύξουν και να βελτιώσουν τα διάφορα μέτρα πρόληψης των ασθενειών που αναφέρονται στον ευρωπαϊκό κατάλογο, προσφεύγοντας ενδεχομένως στην Επιτροπή, προκειμένου να λάβουν γνώση των εμπειριών που έχουν αποκτήσει τα κράτη μέλη,  - να χρησιμοποιούν για το σκοπό αυτό τον ευρωπαϊκό κατάλογο ως έγγραφο αναφοράς σχετικά με την πρόληψη των επαγγελματικών ασθενειών, καθώς και ορισμένων εργατικών ατυχημάτων·  5. - να διανέμουν δελτία ενημέρωσης σχετικά με τις επαγγελματικές ασθένειες του εθνικού τους καταλόγου, λαμβάνοντας ιδίως υπόψη τα δελτία ιατρικής ενημέρωσης σχετικά με τις επαγγελματικές ασθένειες του ευρωπαϊκού καταλόγου τα οποία συντάσσει η Επιτροπή,  - να παρέχουν για το σκοπό αυτό κάθε χρήσιμη πληροφορία σχετικά με τις ασθένειες ή τους παράγοντες που αναγνωρίζονται στην εθνική τους νομοθεσία σε όποιο άλλο κράτος μέλος το ζητήσει μέσω της Επιτροπής, και να υποβάλλουν στην Επιτροπή στατιστικά και επιδημιολογικά στοιχεία σχετικά με τη συχνότητα των επαγγελματικών ασθενειών·  6. να εξασφαλίζουν κατάλληλη επιμόρφωση στο προσωπικό που είναι επιφορτισμένο με την εφαρμογή των εθνικών διατάξεων που απορρέουν από αυτή τη σύμβαση·  7. - να καθιερώσουν ένα σύστημα συλλογής ή στοιχείων σχετικά με την επιδημιολογία των ασθενειών που εκτίθενται στο παράρτημα ΙΙ ή κάθε άλλης ασθένειας επαγγελματικού χαρακτήρα,  - να προωθήσουν την έρευνα στον τομέα των παθήσεων που συνδέονται με επαγγελματικές δραστηριότητες, ιδίως δε των παθήσεων που εκτίθενται στο παράρτημα ΙΙ. Αυτή η σύσταση έχει εφαρμογή μόνο στις ασθένειες των οποίων η επαγγελματική προέλευση είναι αναγνωρισμένη.  Τα κράτη μέλη ορίζουν τα κριτήρια αναγνώρισης κάθε επαγγελματικής ασθένειας σύμφωνα με την ισχύουσα εθνική νομοθεσία ή πρακτική.  Η Επιτροπή καλεί τα κράτη μέλη να την ενημερώσουν σχετικά με τα μέτρα που έλαβαν για την εφαρμογή της παρούσας σύμβασης σε περίοδο τριών ετών. Ύστερα από την παρέλευση αυτής της περιόδου, η Επιτροπή θα εξετάσει το στάδιο της εφαρμογής αυτής της παρούσας σύστασης στα διάφορα κράτη μέλη, προκειμένου να προσδιορίσει εάν υφίσταται ανάγκη να προταθεί δεσμευτική νομοθετική πράξη.  Βρυξέλλες, 22 Μαΐου 1990.  Για την Επιτροπή  Βάσω ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ  Μέλος της Επιτροπής  ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι  ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΩΝ ΑΣΘΕΝΕΙΩΝ  Οι ασθένειες που περιλαμβάνονται σ' αυτό τον κατάλογο πρέπει να συνδέονται άμεσα με την ασκούμενη δραστηριότητα. Η Επιτροπή θα καθορίσει κριτήρια αναγνώρισης για καθεμία από τις επαγγελματικές ασθένειες που εκτίθενται παρακάτω:  1.2.3 // 1.   // Ασθένειες προκαλούμενες από τους παρακάτω χημικούς παράγοντες:   //   //   //   // Αριθ. ΕΟΚ   // 100  // Ακρυλονιτρίλιο   // 608 003 004   // 101   // Αρσενικό ή οι ενώσεις του   // 033 002 005   // 102   // Βηρύλλιο (γλυκίνιο) ή οι ενώσεις του   // -   // 103.01   // Μονοξείδιο του άνθρακα   // 006 001 002   // 103.02   // Οξυχλωρίδιο του άνθρακα   // -   // 104.01   // Υδροκυάνιο   // -   // 104.02   // Κυανίδια και ενώσεις   // 006 007 005   // 104.03   // Ισοκυανικά άλατα  // -   // 105   // Κάδμιο ή οι ενώσεις του   // 048 001 005  // 106   // Χρώμιο ή οι ενώσεις του   // -   // 107  // Υδράργυρος ή οι ενώσεις του   // 080 001 000   // 108  // Μαγγάνιο ή οι ενώσεις του   // -   // 109.01   // Νιτρικό οξύ   // 007 004 001   // 109.02   // Οξείδια του αζώτου  // 007 002 000   // 109.03   // Αμμωνία   // 007 001 005  // 110   // Νικέλιο ή οι ενώσεις του   // -   // 111  // Φωσφόρος ή οι ενώσεις του   // 015 001 001   // 112  // Μόλυβδος ή οι ενώσεις του   // 082 001 006   // 113.01  // Οξείδια του θείου   // -   // 113.02   // Θειικό οξύ  // 016 020 008   // 113.03   // Σουλφίδιο του άνθρακα   // 006 003 003   // 114   // Βανάδιο ή οι ενώσεις του   // -   // 115.01   // Χλώριο   // 017 001 007   // 115.02   // Βρώμιο  // -   // 115.04   // Ιώδιο   // 602 005 003   // 115.05  // Φθόριο ή οι ενώσεις του   // 009 001 000   // 116  // Αλειφατικοί ή αλεικυκλικοί υδρογονάνθρακες, συστατικά του πετρελαϊκού αιθέρα και της βενζίνης   // -   // 117  // Αλογονωμένα παράγωγα των αλειφατικών ή αλεικυκλικών υδρογονανθράκων   // -   // 118   // Βουτυλική, μεθυλική και ισοπροπυλική αλκοόλη   // -   // 119   // Αιθυλενογλυκόλη, διαιθυλενογλυκόλη 1,4-Βουτανοδιόλη καθώς και τα νιτροπαράγωγα των γλυκολών και της γλυκερόλης   // -   // 120  // Μεθυλαιθέρας, αιθυλαιθέρας, ισοπροπυλαιθέρας, βινυλαιθέρας, διχλωροισοπροπυλαιθέρας, γουαϊακόλη μεθυλαιθέρας και αιθυλαιθέρας της αιθυλενογλυκόλης   // -   // 121   // Ακετόνη, χλωροακετόνη, βρωμοακετόνη, εξαφθοροακετόνη, μεθυλαιθυλοκετόνη, μεθυλο-ν-βουτυλοκετόνη, μεθυλισοβουτυλοκετόνη, διακετοναλκοόλη, μεσιτυλοξείδιο, 2-μεθυλοκυκλοεξανόνη   // -   // 122  // Οργανοφωσφορικοί εστέρες   // -   // 123   // Οργανικά οξέα   // -   // 124   // Φορμαλδεΰδη   // -   // 125  // Αλειφατικά νιτροπαράγωγα   // -   // 126.01   // Βενζόλιο ή τα ομόλογά του (τα ομόλογα του βενζολίου προσδιορίζονται από τον τύπο: CnH2n-6)   // 601 020 008   // 126.02   // Ναφθαλίνιο ή τα ομόλογά του (τα ομόλογα του ναφθαλινίου προσδιορίζονται από τον τύπο: CnH2n-12)   // -   // 126.03   // Βινυλοβενζόλιο και διβινυλοβενζόλιο   // -   // 127   // Αλογονωμένα παράγωγα των αρωματικών υδρογονανθράκων   // -  // 128.01   // Φαινόλες ή ομόλογα ή τα αλογονωμένα παράγωγά τους   // -   // 128.02   // Ναφθόλες ή ομόλογα ή τα αλογονωμένα παράγωγά τους   // -   // 128.03   // Αλογονωμένα παράγωγα των αλκυλαρυλοξειδίων   // -   // 128.04  // Αλογονωμένα παράγωγα των αλκυλαρυσουλφιδίων   // -   // 128.05   // Βενζοκινόνες   // -   // 129.01   // Αρωματικές αμίνες ή αρωματικές υδραζίνες ή τα αλογονωμένα, φαινολικά, νιτρώδη παράγωγα, νιτροπαράγωγα ή σουλφουρωμένα παράγωγά τους  // -   // 129.02   // Αλειφατικές αμίνες και τα αλογονωμένα παράγωγά τους   // -   // 130.01   // Νιτροπαράγωγα αρωματικών υδρογονανθράκων   // -   // 130.02   // Νιτροπαράγωγα φαινολών ή των ομολόγων τους   // -   // 131   // Αντιμόνιο και τα παράγωγά του   // 051 003 009   // 2.   // Ασθένειες του δέρματος που προκαλούνται από ουσίες και παράγοντες που δεν περιλαμβάνονται σε άλλες θέσεις   //   // 201   // Δερματικές ασθένειες και καρκίνοι του δέρματος που οφείλονται:   //  // 201.01   // Στην αιθάλη   //   // 201.02   // Στην πίσσα  //   // 201.03   // Στην άσφαλτο   //   // 201.04   // Στην πισσάσφαλτο   //   // 201.05   // Στο ανθρακένιο ή τις ενώσεις του   // -   // 201.06   // Στα ορυκτέλαια και στα ορυκτά λίπη  //   // 201.07   // Στην ακατέργαστη παραφίνη   //   // 201.08   // Στο καρβαζόλιο ή τις ενώσεις του   //   // 201.09   // Στα υποπροϊόντα της απόσταξης του λιθάνθρακα   // -  1.2 // 202  // Δερματικές παθήσεις που προκαλούνται στο εργασιακό περιβάλλον από επιστημονικά αναγνωρισμένες αλλεργιογόνες ή ερεθιστικές ουσίες που δεν αναφέρονται αλλού   // 3.  // Ασθένειες που προκαλούνται από την εισπνοή ουσιών και παραγόντων που δεν αναφέρονται αλλού   // 301   // Ασθένειες του αναπνευστικού συστήματος και καρκίνοι:   // 301.11  // Πυριτίαση   // 301.12   // Πυριτίαση συνδυασμένη με πνευμονική φυματίωση   // 301.21   // Αμιαντίαση   // 301.22  // Μεσοθηλίωμα λόγω εισπνοής σκόνης αμιάντου   // 301.31  // Πνευμονοκονιάσεις οφειλόμενες σε σκόνες πυριτικών ορυκτών  // 302   // Επιπλοκή της αμιαντίασης από τον καρκίνο των βρόγχων   // 303   // Βρογχοπνευμονικές παθήσεις οφειλόμενες σε σκόνες περιτετηγμένων μετάλλων   // 304.01   // Εξωγενείς αλλεργικές κυψελίτιδες   // 304.02   // Πνευμονική πάθηση προκαλούμενη από την εισπνοή σκόνης ή ινών βαμβακιού, λίνου, καναβιού, γιούτας, σιζάλ και βαγάσσης   // 304.03  // Αναπνευστικές ανωμαλίες αλλεργικής φύσης προκαλούμενες από την εισπνοή αναγνωρισμένων αλλεργιογόνων ουσιών που είναι εγγενείς του είδους εργασίας   // 304.04   // Αναπνευστικές ανωμαλίες προκαλούμενες από την εισπνοή σκόνης κοβαλτίου, κασσιτέρου, βαρίου και γραφίτη   // 304.05   // Σιδήρωση  // 305.01   // Νεοπλασματικές παθήσεις των ανώτερων αναπνευστικών οδών προκαλούμενες από σκόνη ξύλου   // 4.  // Λοιμώδεις και παρασιτικές ασθένειες   // 401   // Λοιμώδεις ή παρασιτικές ασθένειες που μεταδίδονται στον άνθρωπο από τα ζώα ή από πτώματα ζώων   // 402   // Τέτανος   // 403  // Βρουκέλλωση   // 404   // Ιογενής ηπατίτιδα   // 405  // Φυματίωση   // 406   // Αμοιβάδωση   // 5.   // Ασθένειες προκαλούμενες από τους εξής φυσικούς παράγοντες   // 502.01  // Καταρράκτης προκαλούμενος από θερμική ακτινοβολία  // 502.02   // Ερεθισμοί του επιπεφυκότος λόγω έκθεσης σε υπεριώδεις ακτινοβολίες   // 503   // Βαρηκοΐα ή κώφωση λόγω βλαπτικού θορύβου  // 504   // Ασθένεια λόγω ατμοσφαιρικής συμπίεσης ή αποσυμπίεσης   // 505.01   // Οστεοαθρικές παθήσεις των χεριών και των καρπών που προκαλούνται από μηχανικές δονήσεις  // 505.02   // Αγγειονευρωτικές παθήσεις που προκαλούνται από μηχανικές δονήσεις   // 506.10   // Ασθένειες των περιαρθρικών σάκων οφειλόμενες στην πίεση   // 506.21   // Ασθένειες λόγω καταπόνησης των τενόντιων περιβλημάτων   // 506.22  // Ασθένειες λόγω καταπόνησης του περιτενόντιου ιστού  // 506.23   // Ασθένειες λόγω καταπόνησης των μυϊκών και τενόντιων καταφύσεων   // 506.30   // Βλάβες του μηνίσκου οφειλόμενες σε παρατεταμένες εργασίες οι οποίες εκτελέστηκαν σε στάση γονατιστή ή βαθιού καθίσματος   // 506.40   // Παραλύσεις νεύρων οφειλόμενες στην πίεση   // 507   // Νυσταγμός των μεταλλωρύχων   // 508   // Ασθένειες προκαλούμενες από τις ιοντίζουσες ακτινοβολίες  ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ  ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΑΣΘΕΝΕΙΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΥΠΟΨΙΑ ΌΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ, ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΔΗΛΩΣΗΣ, ΚΑΙ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ Η ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΑΤΑΛΟΓΟΥ ΕΝΔΕΧΕΤΑΙ ΝΑ ΕΞΕΤΑΣΤΕΙ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ  1.2.3 // 2.1.   // Ασθένειες που προκαλούνται από τους παρακάτω χημικούς παράγοντες   //   //   //   // Αριθ. ΕΟΚ  // 2.101   // Όζον   // -   // 2.102   // Αλειφατικοί υδρογονάνθρακες, εκτός από εκείνους που αναφέρονται στη θέση 1.116 του παραρτήματος Ι   // -   // 2.103   // Διφαινύλιο   // -   // 2.104   // Δεκαλίνη   // -   // 2.105   // Αρωματικά οξέα - ανυδρίτες αρωματικών οξέων και τα αλογονωμένα παράγωγά τους   // -   // 2.106   // Οξείδιο του διφαινυλίου   // -   // 2.107   // Τετραϋδροφουράνιο   // 603 025 000   // 2.108  // Θειοφαίνιο   // -   // 2.109   // Μεθακρυλονιτρίλιο  // 608 001 003   //   // Ακετονιτρίλιο   // -   // 2.110  // Υδρόθειο   // 016 001 004   // 2.111   // Θειοαλκοόλες   // -   // 2.112   // Μερκαπτάνες και θειοαιθέρες   // -   // 2.113   // Θάλλιο ή οι ενώσεις του   // 081 002 009   // 2.114  // Αλκοόλες ή τα αλογονωμένα παράγωγά τους που δεν αναφέρονται στη θέση 1.118 του παραρτήματος Ι   // -   // 2.115  // Γλυκόλες ή τα αλογονωμένα παράγωγά τους που δεν αναφέρονται στη θέση 1.119 του παραρτήματος Ι   // -   // 2.116  // Αιθέρες ή τα αλογονωμένα παράγωγά τους που δεν αναφέρονται στη θέση 1.120 του παραρτήματος Ι   // -   // 2.117  // Κετόνες ή τα αλογονωμένα παράγωγά τους που δεν αναφέρονται στη θέση 1.121 του παραρτήματος Ι   // -   // 2.118  // Εστέρες ή τα αλογονωμένα παράγωγά τους που δεν αναφέρονται στη θέση 1.122 του παραρτήματος Ι   // -   // 2.119  // Φουρφουράλη   // 605 010 004   // 2.120   // Θειοφαινόλες ή τα ομόλογα ή τα αλογονωμένα παράγωγά τους   // -   // 2.121  // Άργυρος   // -   // 2.122   // Σελήνιο   // 034 002 008  // 2.123   // Χαλκός   // -   // 2.124   // Ψευδάργυρος   // -   // 2.125   // Μαγνήσιο   // -   // 2.126   // Λευκόχρυσος  // -   // 2.127   // Ταντάλιο   // -   // 2.128   // Τιτάνιο  // -   // 2.129   // Τερπένια   // -   // 2.130   // Βοράνια  // -   // 2.140   // Ασθένειες που προκαλούνται από την εισπνοή σκόνης μαργάρου   //   // 2.141   // Ασθένειες που προκαλούνται από ορμονικές ουσίες   //   // 2.150   // Τερηδόνα οδόντων που οφείλεται στην εργασία σε βιομηχανίες σοκολάτας, ζάχαρης και αλεύρων   //  1.2,3 // 2.2.   // Ασθένειες του δέρματος που προκαλούνται από ουσίες και παράγοντες που δεν περιλαμβάνονται σε άλλες θέσεις   // 2.201   // Αλλεργικές και ορθοεργικές δερματικές παθήσεις που δεν περιλαμβάνονται στο παράρτημα Ι   // 2.3.   // Ασθένειες που προκαλούνται από την εισπνοή ουσιών που δεν περιλαμβάνονται σε άλλες θέσεις   // 2.301   // Πνευμονικές ινώσεις που οφείλονται σε μέταλλα που δεν περιλαμβάνονται στον ευρωπαϊκό κατάλογο   // 2.302   // Βρογχοπνευμονικές παθήσεις που που οφείλονται σε σκόνες ή ατμούς αργιλίου ή των ενώσεών του  // 2.303   // Βρογχοπνευμονικές παθήσεις και δευτερογενείς καρκίνοι των βρόγχων που οφείλονται στην έκθεση:   //  // - αιθάλης   //  // - πίσσας   //  // - ασφάλτου   //  // - πισσασφάλτου   //  // - ανθρακένιου ή των ενώσεών του   //  // - ορυκτέλαιων και των ορυκτών λιπών   // 2.304   // Βραγχοπνευμονικές παθήσεις που οφείλονται σε τεχνητές ορυκτές ίνες   // 2.305   // Βρογχοπνευμονικές παθήσεις που οφείλονται σε συνθετικές ίνες   // 2.306   // Βρογχοπνευμονικές παθήσεις που προκαλούνται από σκόνη σκωριών Thomas  // 2.4.   // Λοιμώδεις και παρασιτικές ασθένειες που δεν αναφέρονται στο παράρτημα Ι   // 2.401   // Παρασιτικές ασθένειες   // 2.402   // Τροπικές ασθένειες   // 2.403   // Λοιμώδεις ασθένειες, μη περιλαμβανόμενες στο παράρτημα Ι, που προσβάλλουν το προσωπικό που ασχολείται με την πρόληψη, την περίθαλψη, την παροχή κατ' οίκον βοήθειας ή την εργασία στο εργαστήριο και άλλες δραστηριότητες από τις οποίες υπάρχει κίνδυνος μόλυνσης   // 2.5.   // Αποκολλήσεις λόγω καταπόνησης των ακανθωδών αποφύσεων  ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΙ  ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ  Το παράρτημα αυτό που έχει συνταχθεί το 1989 είναι ενδεικτικό, δεδομένου ότι η κατάσταση στον τομέα αυτό εξελίσσεται. Η νέα ενημέρωση θα γίνει με την ευκαιρία της αναφοράς για την κατάσταση εφαρμογής της παρούσας σύστασης που υποβάλει η Επιτροπή σύμφωνα με το σημείο 4 της αιτιολογικής έκθεσης.  1. Βέλγιο  Το Βέλγιο διαθέτει κατάλογο αποζημιώσεων επαγγελματικών ασθενειών.  Η ταξινόμηση των επαγγελματικών ασθενειών είναι η εξής:  Επαγγελματικές ασθένειες:  1. που οφείλονται σε χημικούς παράγοντες·  2. που οφείλονται σε φυσικούς παράγοντες·  3. που οφείλονται σε βιολογικούς παράγοντες·  4. του δέρματος που οφείλονται σε διάφορες αιτίες·  5. των αναπνευστικών οδών που οφείλονται σε διάφορες αιτίες.  Επίσης, υπάρχουν κατάλογοι με τις «επαγγελματικές» ασθένειες που δεν παρέχουν δικαίωμα αποζημίωσης. Οι ασθένειες αυτές εξετάζονται αυτή τη στιγμή με σκοπό την ενδεχόμενη ταξινόμησή τους στον κατάλογο των επαγγελματικών ασθενειών για τις οποίες πρέπει να καταβάλλεται αποζημίωση.  Δεν εφαρμόζεται το μεικτό σύστημα αποζημίωσης.  2. Δανία  Ο κατάλογος των επαγγελματικών ασθενειών διαιρείται σε επτά στήλες:  1. επαγγελματικές ασθένειες που οφείλονται σε χημικούς παράγοντες (κατηγορία Α)·  2. επαγγελματικές ασθένειες του δέρματος που προκαλούνται από ουσίες και παράγοντες που δεν περιγράφονται σε άλλες στήλες (κατηγορία Β)·  3. επαγγελματικές ασθένειες που προκαλούνται από την εισπνοή ουσιών και παραγόντων που δεν περιγράφονται σε άλλες στήλες (κατηγορία Γ)·  4. μολυσματικές ή παρασιτικές επαγγελματικές ασθένειες (κατηγορία Δ)·  5. επαγγελματικές ασθένειες που προκαλούνται από φυσικούς παράγοντες (κατηγορία Ε)·  6. πρώτα στάδια κακοήθων παθήσεων που προκαλούνται από οργανικές ενώσεις (κατηγορία ΣΤ)·  7. οδοντικές και παραδοντικές ασθένεις (κατηγορία Ζ).  Εφαρμόζεται το μεικτό σύστημα αποζημείωσης.  3. Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας  Παρουσιάζεται εδώ μια υποδιαίρεση του καταλόγου επαγγελματικών ασθενειών που παρέχουν δικαίωμα αποζημίωσης σε έξι χωριστές κατηγορίες:  1. ασθένεις που οφείλονται σε χημικούς παράγοντες·  2. ασθένεις που οφείλονται σε φυσικούς παράγοντες·  3. ασθένεις που οφείλονται σε έμβιους παράγοντες·  4. ασθένεις των αναπνευστικών οδών και των πνευμόνων·  5. ασθένεις του δέρματος·  6. ασθένεις μη ταξινομημένες προηγουμένως.  Καταγράφονται συνολικά 59 επαγγελματικές ασθένειες που παρέχουν δικαίωμα αποζημίωσης.  Εφαρμόζεται μεικτό σύστημα με βάση τους ειδικούς όρους που διέπουν τις αποζημιώσεις.  4. Ελλάδα  Ο κατάλογος των επαγγελματικών ασθενειών που επιδέχονται αποζημίωση υποδιαιρείται σε πέντε ομάδες:  1. α) δηλητηρίαση και αλλεργείες που οφείλονται σε έναν κατάλογο 13 χημικών ουσιών·  β) ασθένεις του δέρματος που οφείλονται στο χρώμιο και στο τσιμέντο·  2. παρασιτικές ασθένεις και μεταδοτικές ασθένειες·  3. α) ασθένεις που οφείλονται σε φυσικούς παράγοντες·  β) ασθένειες των μεταλλωρύχων·  4. ασθένεις του δέρματος·  5. ασθένεις των πνευμόνων.  Καταγράφονται συνολικά 52 επαγγελματικές ασθένειες που παρέχουν δικαίωμα αποζημίωσης.  Δεν εφαρμόζεται το μεικτό σύστημα αποζημίωσης. 5. Ισπανία  Ο κατάλογος των επαγγελματικών ασθενειών που επιδέχονται αποζημίωση διαιρείται σε έξι ομάδες:  - ασθένειες που οφείλονται σε χημικούς παράγοντες·  - ασθένειες του δέρματος που προκαλούνται από παράγοντες που δεν περιλαμβάνονται σε άλλα σημεία:  - καρκίνοι του δέρματος,  - άλλες ασθένειες του δέρματος επαγγελματικής προέλευσης,  - πνευμονοκοκιώσεις,  - μολυσματικές και παρασιτικές ασθένεις,  - ασθένειες που οφείλονται σε φυσικούς παράγοντες,  - ασθένειες που δεν μπορούν να ταξινομηθούν σε άλλα σημεία.  Καταγράφονται συνολικά 71 επαγγελματικές ασθένειες που επιδέχονται αποζημίωση.  Δεν εφαρμόζεται το μεικτό σύστημα αποζημίωσης.  6. Γαλλία:  Στο γενικό καθεστώς κοινωνικής ασφάλισης των μισθωτών απαριθμούνται 91 πίνακες επαγγελματικών ασθενειών. Δεν είναι ταξινομημένοι ανάλογα με τους υπεύθυνους παράγοντες, αλλά ανά οικογένεια ασθενειών και ανά υπεύθυνο παράγοντα ή προϊόν ταυτόχρονα. Η αποζημίωση της επαγγαλματικής ασθένειας γίνεται κατ' αποκοπή, τεκμαίρεται όμως υπέρ του μισθωτού ότι η ασθένειά του οφείλεται στην εργασία, εφόσον αυτή ανταποκρίνεται στις προδιαγραφές που περιέχονται σε κάθε πίνακα (συμπτώματα της ασθένειας, προϊόντα ή παράγοντες, προθεσμία ανάληψης των ιατρικών εξόδων, εργασίες που εκθέτουν σε κίνδυνο και, μερικές φορές, διάρκεια της έκθεσης).  Ένα μεικτό σύστημα εξέτασης και αποζημίωσης υπάρχει για τις πνευμονοκονιώσεις: ένας αναγνωρισμένος γιατρός ή μια επιτροπή τριών γιατρών παρεμβαίνουν στη διαδικασία αποζημίωσης.  Στο πλαίσιο της αστικής ευθύνης του εργοδότη, κάθε ασθένεια που δεν περιλαμβάνεται στους πίνακες μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο αγωγής για αποζημίωση (πλήρης, και όχι κατ' αποκοπή).  Υπάρχει ένας κατάλογος με 47 πίνακες επαγγελματικών ασθενειών, ο οποίος αφορά τους αγρεργάτες και συμπίπτει πρακτικά και συνολικά με τον πρώτο, με τις εξειδικεύσεις που επιβάλλονται από την ιδιαιτερότητα των κινδύνων που καλύπτονται.  Συνολικά, 300 συμπτώματα ή ομάδες συμπτωμάτων επιδέχονται αποζημίωση μέσα στο γενικό καθεστώς κοινωνικής ασφάλισης και άλλα τόσα περίπου στο γεωργικό καθεστώς κοινωνικής ασφάλισης. Όταν επιδημιολογικές μελέτες επιτρέπουν να αποδειχθεί με υψηλό βαθμό βεβαιότητας ο επαγγελματικός χαρακτήρας νέων παθολογικών εκδηλώσεων, συντάσσονται νέοι πίνακες ή τροποποιούνται οι υφιστάμενοι.  Εκτός αυτού, αναπτύσσεται προβληματισμός ως προς την επέκταση του μεικτού συστήματος.  7. Ιρλανδία  Στην Ιρλανδία η κατάταξη των διαφόρων επαγγελματικών ασθενειών περιλαμβάνει επίσης τέσσερις κατηγορίες (Α, Β, Γ και Δ):  Κατηγορία Α: Ασθένειες που οφείλονται σε φυσικούς παράγοντες (14 ασθένειες),  Κατηγορία Β: Ασθένειες που οφείλονται σε βιολογικούς παράγοντες (δέκα ασθένειες),  Κατηγορία Γ: Ασθένειες που οφείλονται σε χημικούς παράγοντες (29 ασθένειες),  Κατηγορία Δ: Ασθένειες που οφείλονται σε διάφορες αιτίες, εκτός εκείνων που περιγράφονται παραπάνω (τρεις ασθένειες).  Σύνολο: 56 επαγγελματικές ασθένειες.  Για επτά επαγγελματικές ασθένειες υπάρχει η δυνατότητα να καταβληθεί αποζημίωση από το 1985.  Το μεικτό σύστημα αποζημίωσης εφαρμόζεται μόνο σε ορισμένες αναπνευστικές παθήσεις.  8. Ιταλία  Παρουσιάζονται δύο κατάλογοι επαγγελματικών ασθενειών:  - ένας κατάλογος που αφορά τις επαγγελματικές ασθένειες στη βιομηχανία,  και  - ένας κατάλογος που αφορά τις επαγγελματικές ασθένειες στη γεωργία.  Ο πρώτος κατάλογος περιλαμβάνει 49 στήλες με ασθένειες που επιδέχονται αποζημίωση, οι οποίες δεν ταξινομούνται ανάλογα με τον υπεύθυνο παράγοντα.  Ο δεύτερος κατάλογος περιλαμβάνει 21 επαγγελματικές ασθένειες στη γεωργία που επιδέχονται αποζημίωση, και οι οποίες δεν ταξινομούνται σύμφωνα με τον υπεύθυνο παράγοντα.  Σύνολο: 70 επαγγελματικές ασθένειες.  Το σύστημα αποζημιώσεων υφίσταται αυτή τη στιγμή τροποποιήσεις.  9. Λουξεμβούργο  Εδώ βρίσκουμε μια υποδιαίρεση του καταλόγου επαγγελματικών ασθενειών που παρέχουν δικαίωμα αποζημίωσης σε έξι κατηγορίες:  1. ασθενειών που οφείλονται σε χημικούς παράγοντες·  2. ασθενειών που οφείλονται σε φυσικούς παράγοντες·  3. ασθενειών που οφείλονται σε βιολογικούς παράγοντες·  4. ασθενειών των αναπνευστικών οδών και των πνευμόνων (συμπεριλαμβανομένων και των πνευμονοκονιώσεων)·  5. ασθενειών του δέρματος·  6. ασθενειών μη ταξινομημένων προηγουμένως.  Διακρίνονται συνολικά 55 επαγγελματικές ασθένειες που παρέχουν δικαίωμα αποζημίωσης.  Το μεικτό σύστημα εφαρμόζεται με βάση τους ειδικούς όρους που διέπουν τις αποζημιώσεις. 10. Κάτω Χώρες  Στις Κάτω Χώρες έχει δημοσιευθεί ένας μη περιοριστικός κατάλογος επαγγελματικών ασθενειών, που χρησιμοποιείται ως οδηγός για τη διάγνωση, αναγγελία και καταγραφή των επαγγελματικών ασθενειών. Όταν η εργασία ή συνθήκες της εργασίας είναι οι κύριες αιτίες της ασθένειας ή πάθησης τότε πρόκειται για επαγγελματική ασθένεια.  Στο πλαίσιο των κοινωνικών ασφαλίσεων, οι επαγγελματικές ασθένειες δεν θεωρούνται ως ασθένειες για τις οποίες πρέπει να καταβάλλονται αποζημιώσεις. Σε περίπτωση πλήρους ή μερικής ανικανότητας προς εργασία, η αποζημίωση δεν εξαρτάται από την αιτία, αλλά από το ύψος της απώλειας εισοδήματος εξαιτίας της ασθένειας ή αναπηρίας.  11. Πορτογαλία  Υπάρχουν δύο ομάδες επαγγελματικών ασθενειών:  α) οι ασθένεις που περιλαμβάνονται σε έναν κατάλογο που δημοσιεύει το υπουργείο. Ο κατάλογος αυτός περιέχει τα στοιχεία του γαλλικού καταλόγου και περιλαμβάνει 89 «πίνακες» ασθενειών στους οποίους αναφέρεται ο υπαίτιος παράγοντας, το είδος της προκαλούμενης ασθένειας, η προθεσμία αναγνώρισης από την κοινωνική ασφάλιση, καθώς και ο ενδεικτικός κατάλογος των κυριότερων εργασιών που ευθύνονται για την πρόκληση της ασθένειας. Οι επαγγελματικές αυτές ασθένειες υποδιαιρούνται σε επτά ομάδες:  1. δηλητηριάσεων·  2. πνευμονικών παθήσεων·  3. δερματώσεων·  4. ασθενειών που οφείλονται σε φυσικούς παράγοντες·  5. ασθενειών που οφείλονται σε βιολογικούς παράγοντες·  6. όγκων·  7. αλλεργικών φαινομένων των βλενογόνων·  β) οι βλάβες, οι λειτουργικές διαταραχές ή οι ασθένειες που δεν περιλαμβάνονται στον προηγούμενο κατάλογο και για τις οποίες δεν καταβάλλεται αποζημίωση παρά μόνον αν συσχετισθεί η δραστηριότητα που ασκεί ο εργαζόμενος με την προκαλούμενη πάθηση (μεικτό σύστημα).  12. Ηνωμένο Βασίλειο  Στο Ηνωμένο Βασίλειο ο περιγραφικός κατάλογος των διαφόρων επαγγελματικών ασθενειών υποδιαιρείται σε τέσσερις στήλες (Α, Β, Γ και Δ):  στήλη Α: ασθένειες που οφείλονται σε φυσικούς παράγοντες (έντεκα ασθένειες),  στήλη Β: ασθένειες που οφείλονται σε βιολογικούς παράγοντες (εννέα ασθένειες),  στήλη Γ: ασθένειες που οφείλονται σε χημικούς παράγοντες (29 ασθένειες),  στήλη Δ: ασθένειες που οφείλονται σε διάφορες αιτίες που δεν αναφέρονται στις παραπάνω κατηγορίες (10 ασθένειες).  Σύνολο: 59 επαγγελματικές ασθένειες.  Δεν εφαρμόζεται το μεικτό σύστημα αποζημίωσης, εκτός από την περίπτωση βιομηχανικού ατυχήματος και στην περίπτωση ορισμένων ειδικών παθήσεων.


title: Σύσταση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της 28ης Νοεμβρίου 2013 , για τις στατιστικές πληρωμών (ΕΚΤ/2013/44)

text:
               9.1.2014

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 5/1

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΉΣ ΚΕΝΤΡΙΚΉΣ ΤΡΆΠΕΖΑΣ
   της 28ης Νοεμβρίου 2013
   για τις στατιστικές πληρωμών
   (ΕΚΤ/2013/44)
   2014/C 5/01
   ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ,
   Έχοντας υπόψη το καταστατικό του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, και ιδίως τα άρθρα 5.1 και 34.1 τρίτη περίπτωση,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2533/98 του Συμβουλίου, της 23ης Νοεμβρίου 1998, σχετικά με τη συλλογή στατιστικών πληροφοριών από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (1), και ιδίως το άρθρο 8 παράγραφος 5,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2533/98, μπορούν να συλλέγονται στατιστικές πληροφορίες στον τομέα των στατιστικών πληρωμών και συστημάτων πληρωμών. Με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1409/2013 της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ/2013/43) (2) η ΕΚΤ θέσπισε πλαίσιο για τη συλλογή των απαραίτητων για την εκπλήρωση των καθηκόντων της στατιστικών στοιχείων πληρωμών από παρόχους υπηρεσιών πληρωμών, εκδότες ηλεκτρονικού χρήματος και διαχειριστές συστημάτων πληρωμών. Τα στοιχεία αυτά είναι σημαντικά για την επισήμανση και την παρακολούθηση των εξελίξεων στις αγορές πληρωμών των κρατών μελών, καθώς και για την παροχή συνδρομής όσον αφορά την προώθηση της ομαλής λειτουργίας των συστημάτων πληρωμών.

               (2)

               Οι εθνικές κεντρικές τράπεζες (ΕθνΚΤ) των κρατών μελών που δεν έχουν ως νόμισμα το ευρώ και συμμετέχουν στο πλαίσιο για τη συλλογή στατιστικών στοιχείων πληρωμών θα πρέπει να συνεργάζονται μεταξύ τους, καθώς και με τις ΕθνΚΤ των κρατών μελών με νόμισμα το ευρώ και με την ΕΚΤ κατά την εφαρμογή του εν λόγω πλαισίου σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1409/2013 (ΕΚΤ/2013/43),

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:
   I.   Ορισμοί

   Για τους σκοπούς της παρούσας σύστασης, οι όροι «πάροχος υπηρεσιών πληρωμών», «εκδότης ηλεκτρονικού χρήματος» και «διαχειριστής συστημάτων πληρωμών» έχουν την ίδια έννοια με αυτή που τους αποδίδεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1409/2013 (ΕΚΤ/2013/43).
   II.   Παροχή στατιστικών πληροφοριών

   Οι αποδέκτες της παρούσας σύστασης θα πρέπει να εφαρμόζουν τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1409/2013 (ΕΚΤ/2013/43) που απευθύνονται στις ΕθνΚΤ.
   III.   Τελική διάταξη

   Η παρούσα σύσταση απευθύνεται, στο βαθμό που τις αφορά, στις ΕθνΚΤ των κρατών μελών που δεν έχουν ως νόμισμα το ευρώ και οι οποίες συμμετέχουν στο πλαίσιο για τη συλλογή στατιστικών στοιχείων πληρωμών εντός του ΕΣΚΤ, το οποίο θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1409/2013 (ΕΚΤ/2013/43).

      Φρανκφούρτη, 28 Νοεμβρίου 2013.

            Ο Πρόεδρος της ΕΚΤ

         Mario DRAGHI

      (1)  EE L 318 της 27.11.1998, σ. 8.

      (2)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1409/2013 της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της 28ης Νοεμβρίου 2013, για τις στατιστικές πληρωμών (ΕΚΤ/2013/43) (EE L 352 της 24.12.2013, σ. 18).


				|

		52011SC0821

			Recommendation for a COUNCIL RECOMMENDATION on the National Reform Programme 2011 of Hungaryand delivering a Council opinionon the updated Convergence Programme of Hungary, 2011-2015

			   	Σύσταση
ΣΥΣΤΑΣΗΣ
ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
σχετικά
με το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
της Ουγγαρίας
για το 2011
και για την
έκδοση γνώμης
του Συμβουλίου
σχετικά με το
επικαιροποιημένο
πρόγραμμα
σύγκλισης της
Ουγγαρίας, 2011-2015
ΤΟ
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ
ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας
υπόψη τη
συνθήκη για τη
λειτουργία της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης, και
ιδίως το άρθρο 121
παράγραφος 2 και
το άρθρο 148
παράγραφος 4,
Έχοντας
υπόψη τον
κανονισμό (EΚ)
αριθ. 1466/97 του
Συμβουλίου,
της 7ης
Ιουλίου 1997, για
την ενίσχυση
της εποπτείας
της
δημοσιονομικής
κατάστασης και
την εποπτεία
και το
συντονισμό των
οικονομικών
πολιτικών[1] και
ιδίως το άρθρο 9
παράγραφος 3,
Έχοντας
υπόψη τη
σύσταση της
Ευρωπαϊκής
Επιτροπής[2],
Έχοντας
υπόψη τα
συμπεράσματα
του Ευρωπαϊκού
Συμβουλίου,
Έχοντας
υπόψη τη γνώμη
της Επιτροπής
Απασχόλησης,
Μετά από
διαβούλευση με
την Οικονομική
και Δημοσιονομική
Επιτροπή,
Εκτιμώντας
τα ακόλουθα:
(1)
Στις 26
Μαρτίου 2010, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
συμφώνησε με
την πρόταση
της Ευρωπαϊκής
Επιτροπής για
την δρομολόγηση
της
στρατηγικής για
την Ευρώπη 2020,
μιας νέας
στρατηγικής
για την ανάπτυξη
και την
απασχόληση, η
οποία,
βασιζόμενη στο
μεγαλύτερο
συντονισμό των
οικονομικών
πολιτικών, θα
εστιαστεί σε
νευραλγικούς
τομείς στους
οποίους
απαιτείται
δράση ώστε να
ενισχυθεί το
δυναμικό
διατηρήσιμης
ανάπτυξης και
ανταγωνιστικότητας
της Ευρώπης.
(2)
Στις 13
Ιουλίου 2010, το
Συμβούλιο
εξέδωσε
σύσταση σχετικά
με τους
γενικούς
προσανατολισμούς
της οικονομικής
πολιτικής των
κρατών μελών
και της Ένωσης
(2010 έως 2014) και στις 21
Οκτωβρίου 2010 το
Συμβούλιο
εξέδωσε
απόφαση
σχετικά με τις
κατευθυντήριες
γραμμές των
πολιτικών
απασχόλησης
των κρατών μελών[3], οι
οποίες από
κοινού
αποτελούν τις
«ολοκληρωμένες
κατευθυντήριες
γραμμές». Τα
κράτη μέλη
καλούνταν να
λαμβάνουν τις
ολοκληρωμένες
κατευθυντήριες
γραμμές υπόψη
στις εθνικές
οικονομικές
πολιτικές και
πολιτικές
απασχόλησης.
(3)
Στις 12
Ιανουαρίου 2011 η
Επιτροπή
εξέδωσε την
πρώτη Ετήσια
Επισκόπηση
Ανάπτυξης, η
οποία
σηματοδοτεί την
έναρξη ενός
νέου κύκλου
οικονομικής
διακυβέρνησης
στην ΕΕ και του
πρώτου
Ευρωπαϊκού
Εξαμήνου εκ
των προτέρων
και
ολοκληρωμένου
συντονισμού
πολιτικής, το
οποίο
εντάσσεται στη
στρατηγική
«Ευρώπη 2020».
(4)
Στις 25
Μαρτίου 2011, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
προσυπέγραψε
τις
προτεραιότητες
για τη
δημοσιονομική
εξυγίανση και
τη διαρθρωτική
μεταρρύθμιση
(σύμφωνα με τα
συμπεράσματα
του Συμβουλίου
της 15ης
Φεβρουαρίου
και της 7ης
Μαρτίου 2011 και
κατόπιν της
Ετήσιας
Επισκόπησης
της Ανάπτυξης
που εκπόνησε η
Επιτροπή).
Τόνισε ότι
πρέπει να
δοθεί προτεραιότητα
στην
αποκατάσταση
υγιών
προϋπολογισμών
και στη διατηρησιμότητα
των δημόσιων
οικονομικών,
στη μείωση της
ανεργίας μέσω
μεταρρυθμίσεων
της αγοράς
εργασίας και
στην καταβολή
νέων
προσπαθειών για
την ενίσχυση
της
οικονομικής
μεγέθυνσης. Ζήτησε
από τα κράτη
μέλη να
ενσωματώσουν
αυτές τις
προτεραιότητες
σε συγκεκριμένα
μέτρα που θα
ενταχθούν στα
αντίστοιχά
τους
προγράμματα
σταθερότητας ή
σύγκλισης και στα
εθνικά τους
προγράμματα
μεταρρυθμίσεων.
(5)
Στις 15
Απριλίου 2011, η
Ουγγαρία
υπέβαλε το
επικαιροποιημένο
πρόγραμμα
σύγκλισης 2011 που
καλύπτει την περίοδο
2011-2015, καθώς και το
εθνικό της
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
για το 2011.
Προκειμένου να
ληφθεί υπόψη η αλληλεξάρτησή
τους, τα δύο
προγράμματα
αξιολογήθηκαν
ταυτόχρονα.
(6)
Η
Ουγγαρία
επλήγη σοβαρά
από την κρίση
το φθινόπωρο
του 2008, με
συνέπεια η
χώρα να χάσει
την πρόσβαση
σε
χρηματοδότηση
από την αγορά.
Για να
ξεπεράσει τις
δυσχέρειες
αυτές, η
Ουγγαρία
εφάρμοσε
πρόγραμμα
προσαρμογής
που εστιάστηκε
στη
δημοσιονομική
εξυγίανση και
στην εποπτεία του
χρηματοπιστωτικού
τομέα και
στηρίχθηκε με
οικονομική
ενίσχυση από
την ΕΕ και το
ΔΝΤ. Βάσει των
ανωτέρω, η χώρα
ανέκτησε πρόσβαση
στις αγορές
την άνοιξη του 2009
και η οικονομία
ανέκαμψε από
την ύφεση. Το
ΑΕΠ, αφού
συρρικνώθηκε
κατά 6,7% το 2009,
αυξήθηκε κατά 1,2%
το 2010,
ενισχυόμενο
από την αύξηση
των εξαγωγών. Ταυτόχρονα,
η ανεργία
αυξήθηκε
περαιτέρω
υπερβαίνοντας
σε ποσοστό το 11%
έναντι του
επιπέδου προ
της κρίσης που
ήταν
χαμηλότερο του
8%. Το δεύτερο
εξάμηνο του 2010, η
κυβέρνηση
ανακοίνωσε σημαντικές
φορολογικές
περικοπές κατά
την περίοδο 2010-2013.
Για να
περιορίσει τη
δημοσιονομική
επιδείνωση, επέβαλε
παράλληλα
έκτακτες
εισφορές και
αποφάσισε την κατάργηση
του
υποχρεωτικού
συστήματος
ιδιωτικής
συνταξιοδότησης.
Παρόλο που τα
μέτρα αυτά
επέτρεψαν η
απόκλιση το 2010 να
μην υπερβεί το 0,4%
του ΑΕΠ σε
σχέση με στόχο
ελλείμματος 3,8%
του ΑΕΠ, και θα
οδηγήσουν σε
πλεόνασμα το 2011,
η υποκείμενη κατάσταση
παρουσίασε
σημαντική
επιδείνωση.
Βάσει των ανωτέρω,
και
προκειμένου να
ενισχύσει το
δυναμικό
οικονομικής μεγέθυνσης,
η κυβέρνηση
ανακοίνωσε το
Μάρτιο του 2011
πρόγραμμα διαρθρωτικών
μεταρρυθμίσεων
και ενέκρινε
περαιτέρω
μέτρα
εξυγίανσης.
(7)
Με βάση
την αξιολόγηση
του
ενημερωμένου
προγράμματος
σύγκλισης
δυνάμει του
κανονισμού (ΕΚ)
αριθ. 1466/97 του
Συμβουλίου, το
Συμβουλίου εκτιμά
ότι βάσει των
εαρινών
προβλέψεων 2011
της Επιτροπής,
το
μακροοικονομικό
σενάριο στο
οποίο
βασίζονται οι
δημοσιονομικές
προβλέψεις
είναι ελαφρώς
υπερβολικά
ευνοϊκό, ιδίως
όσον αφορά την
αύξηση της
εγχώριας
ζήτησης. Η
επικαιροποίηση
αποσκοπεί στη
διόρθωση του
υπερβολικού
ελλείμματος
εντός της προθεσμίας
του 2011 που έθεσε
το Συμβούλιο. Η
διόρθωση θα
επιτευχθεί εξασφαλίζοντας
πλεόνασμα 2% του
ΑΕΠ από
σημαντικά
έκτακτα έσοδα
που θα
προκύψουν από
τα σχετικά με τις
συντάξεις
στοιχεία
ενεργητικού. Το
2012, ο
προϋπολογισμός
αναμένεται να
παρουσιάσει
έλλειμμα 2,5% του
ΑΕΠ το οποίο
στη συνέχεια
θα μειωθεί σταδιακά
σε 1,5% του ΑΕΠ το 2015,
κυρίως μέσω
περικοπών των
δαπανών. Η
επικαιροποίηση
επιβεβαιώνει
το
μεσοπρόθεσμο
στόχο της
χώρας για
έλλειμμα 1,5% του
ΑΕΠ όσον αφορά
τη
δημοσιονομική
κατάσταση σε
διαρθρωτικούς όρους.
Η στρατηγική
εξυγίανσης
αναμένεται να
συμβάλει στη
διαρθρωτική
μείωση του
ελλείμματος και
να οδηγήσει το
χρέος σε πτωτική
πορεία για να
φθάσει το 64% του
ΑΕΠ έως το 2015.
Ωστόσο, η
στρατηγική
αυτή φαίνεται
να είναι
οπισθοβαρής,
καθώς οι
διαρθρωτικές
βελτιώσεις δεν
ξεκινούν πριν
από το 2012, ενώ η
σωρευτική
διαρθρωτική
επιδείνωση άνω
του 3% του ΑΕΠ
κατά το 2010 και το 2011
δεν είναι
ευθυγραμμισμένη
με τη σύσταση
του Συμβουλίου
του Ιουλίου 2009 με
την οποία
ζητήθηκε από
την Ουγγαρία
να επιτύχει
διαρθρωτική
προσαρμογή
τουλάχιστον 0,5%
του ΑΕΠ.
Σύμφωνα με τις
εαρινές
προβλέψεις το
έλλειμμα θα
ανέλθει στο 3,3%
του ΑΕΠ το 2012,
γεγονός που
συνεπάγεται
ορισμένους
κινδύνους
εφαρμογής· στη
βάση αυτή δεν
μπορεί να
αποκλειστεί το
ενδεχόμενο να
σημειωθεί εκ
νέου υπέρβαση
του κατωφλίου
κατά το έτος
αυτό, εκτός εάν
ληφθούν
περαιτέρω
μέτρα.
Επιπλέον, η προβλεπόμενη
πορεία του
ελλείμματος
δεν παρέχει
δυνατότητα
υλοποίησης των
αναγκαίων
διαρθρωτικών
προσαρμογών
που θα
εξασφάλιζαν
την επίτευξη
του
μεσοπρόθεσμου
δημοσιονομικού
στόχου μέχρι
το τέλος της
περιόδου εφαρμογής
του προγράμματος·
ειδικότερα,
δεν
προβλέπεται
περαιτέρω
διαρθρωτική
προσαρμογή
πέραν του 2013.
Τέλος, η
κατάργηση του υποχρεωτικού
συστήματος
ιδιωτικής συνταξιοδότησης
και τα ισχυρά
κίνητρα που
παρέχονται για
τη μετάβαση
στο σύστημα
δημόσιας συνταξιοδότησης
συνεπάγονται
βραχυπρόθεσμα
και
μεσοπρόθεσμα πρόσθετα
έσοδα αλλά
επίσης αυξάνει
τις
μακροπρόθεσμες
οφειλές και ως
εκ τούτου ενδέχεται
να οδηγήσει σε μακροπρόθεσμη
επιδείνωση της
διατηρησιμότητας
των δημόσιων
οικονομικών.
(8)
Η
δημοσιονομική
εξυγίανση
εξακολουθεί να
αποτελεί
σημαντική
πρόκληση.
Χωρίς την
αυστηρή εφαρμογή
των
ανακοινωθέντων
μέτρων και
πρόσθετων μέτρων
διαρθρωτικής
φύσεως, δεν
μπορεί να
διασφαλιστεί
ότι το
υπερβολικό
έλλειμμα θα
διορθωθεί σε
διατηρήσιμη
βάση και θα
σημειωθεί
ικανοποιητική
πρόοδος προς
το
μεσοπρόθεσμο
στόχο.
Επιπλέον, η δημοσιονομική
εξυγίανση θα
συμβάλει
επίσης στο να ακολουθήσει
η μείωση του
χρέους κατάλληλη
πτωτική πορεία
και να
βελτιωθεί η
μακροπρόθεσμη
διατηρησιμότητα
η οποία
φαίνεται να
παρουσιάζει
μεσαίας τάξεως
κίνδυνο. Η
πλήρης
αξιοποίηση των
εκτάκτων
εσόδων θα
μπορούσε να
επιταχύνει τη
δημοσιονομική
εξυγίανση. Βάσει
των ανωτέρω, οι
διετείς
εκθέσεις
προόδου που
καταρτίζουν οι
αρχές σχετικά
με τη
διαδικασία
υπερβολικού
ελλείμματος θα
αποτελέσουν
χρήσιμο
εργαλείο για
την εκ του
σύνεγγυς παρακολούθηση
της προόδου
της δημοσιονομικής
εξυγίανσης.
(9)
Οι
διατάξεις του
προσφάτως
εγκριθέντος
Συντάγματος
προβλέπουν
«φρένο χρέους»
στο 50% του ΑΕΠ και
παρέχουν στο
Δημοσιονομικό
Συμβούλιο δικαίωμα
αρνησικυρίας στον
ετήσιο
προϋπολογισμό,
γεγονός που θα
μπορούσε να
αποτελέσει ένα
πρώτο βήμα
προς τη
βελτίωση του
δημοσιονομικού
πλαισίου.
Ωστόσο, σημαντικές
λεπτομέρειες δεν
αναμένεται να
διευκρινιστούν
παρά στις
βασικές
νομοθετικές
ρυθμίσεις που θα
ακολουθήσουν (π.χ.
ποια θα είναι
τα πρόσκαιρα
αριθμητικά
κριτήρια μέχρι
τον περιορισμό
του ποσοστού
χρέους κάτω του
50%, η ακριβής
ερμηνεία της
ρήτρας
διαφυγής, κλπ.). Η
επιβολή
ονομαστικού
ορίου χρέους
εάν χρησιμοποιείται
ως μέτρο γενικής
χρήσεως θα μπορούσε,
υπό την
προϋπόθεση ότι
οι άλλοι όροι
θα παραμείνουν
αμετάβλητοι,
να οδηγήσει σε
προκυκλική
δημοσιονομική
πολιτική.
Επιπλέον, τα
καθήκοντα του
αναδιοργανωμένου
δημοσιονομικού
οργάνου είναι
σχετικά
περιορισμένα
(διατύπωση
γνώμης επί του
σχεδίου
προϋπολογισμού,
με δικαίωμα
αρνησικυρίας)
και δεν
καλύπτουν το
δημοσιονομικό
κύκλο στο
σύνολό του (π.χ.
μέσω
αξιολογήσεων
σε πραγματικό
χρόνο των νέων
πολιτικών με
σημαντικό
δημοσιονομικό
αντίκτυπο).
Τέλος, δεν
έχουν ακόμη
διευκρινιστεί
άλλες
σημαντικές
πτυχές της
δημοσιονομικής
διακυβέρνησης,
όπως ο
μεσοπρόθεσμος
προσανατολισμός
της
δημοσιονομικής
πολιτικής και
το ζήτημα της
διαφάνειας.
(10)
Το
ποσοστό
απασχόλησης
είναι από τα
χαμηλότερα στην
ΕΕ των 27 (60,4%). Το
ποσοστό
απασχόλησης
των γυναικών
είναι επίσης
χαμηλό (55,0%), ενώ η
διαφορά μεταξύ
των ποσοστών
απασχόλησης
για γυναίκες
με ή χωρίς παιδιά
της ηλικιακής
ομάδας 0-6 ετών,
είναι η
δεύτερη μεγαλύτερη
στην ΕΕ (33,6
ποσοστιαίες
μονάδες έναντι
μέσου όρου 12,1
ποσοστιαίων
μονάδων στην
ΕΕ). Υπάρχουν
ελλείψεις τόσο
όσον αφορά την ικανότητα
όσο και την
ποιότητα των
υπηρεσιών
ημερήσιας φροντίδας
στην Ουγγαρία,
η παροχή των
οποίων είναι
ιδιαίτερα
περιορισμένη
εκτός των
μεγάλων πόλεων
και σε περιφέρειες
με υψηλό
ποσοστό
ανεργίας. Η
βελτίωση της
παροχής
ημερήσιας
φροντίδας θα
αποτελούσε σημαντικό
μέτρο που θα
διευκόλυνε τη
συμμετοχή αμφοτέρων
των γονέων στο
εργατικό
δυναμικό.
(11)
Η
φορολογική
επιβάρυνση της
εργασίας ήταν
σχετικά υψηλή
στην Ουγγαρία.
Το νέο σύστημα
φόρου
εισοδήματος
φυσικών προσώπων
αντιμετωπίζει
εν μέρει τις
αρνητικές
συνέπειες στην
απασχόληση,
αλλά αυξήθηκε στην
πράξη η φορολογική
επιβάρυνση των
ατόμων με
χαμηλά εισοδήματα
χωρίς παιδιά,
λαμβανομένης ιδίως
υπόψη της
σταδιακής
κατάργησης των
εκπτώσεων
φόρου για την
απασχόληση.
(12)
Οι
δημόσιες
υπηρεσίες
απασχόλησης
δεν διαθέτουν
επαρκή
διοικητική
ικανότητα και
οι προηγούμενες
εισροές πόρων
δεν βελτίωσαν
την
αποτελεσματικότητα
των υπηρεσιών
στον τομέα της
ένταξης των ανέργων
στην αγορά
εργασίας. Η
χρηματοδότηση
των
προγραμμάτων
απασχόλησης
δεν συνδέεται
επαρκώς με την
επίτευξη
αποτελεσμάτων.
Η διάρκεια
καταβολής
επιδομάτων
ανεργίας μειώθηκε
πρόσφατα
φτάνοντας στα
χαμηλότερα
επίπεδα της ΕΕ.
Ο αντίκτυπος
του μέτρου
αυτού στην
αγορά εργασίας
πρέπει να
αξιολογηθεί,
ιδίως για να
προσδιοριστεί
η αποτελεσματικότητά
του όσον αφορά
την αύξηση της
συμμετοχής
στην
απασχόληση.
(13)
Η φτώχεια
και συναφείς
παράγοντες
όπως η ανεργία ή
το χαμηλό
μορφωτικό
επίπεδο
εξακολουθούν
να πλήττουν
ορισμένες
μειονεκτούσες
ομάδες,
ιδιαίτερα τους
Ρομ, κατά τρόπο
δυσανάλογο. Τα
άτομα με
χαμηλή ειδίκευση
παρουσιάζουν
ιδιαίτερα
χαμηλό ποσοστό
απασχόλησης (36,8%
έναντι
ευρωπαϊκού
μέσου όρου 53,4%),
ιδίως μεταξύ
των ανδρών.
Σύμφωνα με τις
εκτιμήσεις, το 70%
του πληθυσμού
Ρομ ζει κάτω
από το όριο της
φτώχειας. Η
μεγάλη
πλειοψηφία του
πληθυσμού
αυτού ζει σε
υποβαθμισμένες
περιφέρειες,
με
περιορισμένη
πρόσβαση σε
ευκαιρίες της
αγοράς
εργασίας και
σε δημόσιες
υπηρεσίες.
(14)
Οι ΜΜΕ
αντιμετώπισαν
εμπόδια λόγω
της περιπλοκότητας
του
κανονιστικού
πλαισίου, των
επαχθών
διοικητικών
επιβαρύνσεων
και της
περιορισμένης
λογοδοσίας και
διαφάνειας στη
δημόσια
διοίκηση. Η
πρόσβαση των
ΜΜΕ σε χρηματοδότηση
στα αρχικά
στάδια ήταν
χαμηλότερη από
το μέσο όρο της
ΕΕ. Το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
περιλαμβάνει
σειρά μέτρων
για τον
περιορισμό των
διοικητικών
επιβαρύνσεων.
Ο ρόλος των
μηχανισμών μη
τραπεζικής
χρηματοδότησης
υστερεί σε
σχέση με αυτόν που
διαδραματίζουν
οι μηχανισμοί
αυτοί σε άλλες ευρωπαϊκές
χώρες. Δεν έχει
αξιολογηθεί
συστηματικά η
αποτελεσματικότητα
προηγούμενων
προγραμμάτων
για τη στήριξη
του τομέα.
(15)
Η
Επιτροπή έχει
αξιολογήσει το
πρόγραμμα
σύγκλισης και
το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
για την
Ουγγαρία και
έλαβε επίσης
υπόψη την
πρόθεση της
κυβέρνησης να
παρακολουθήσει
το σύμφωνο για
το ευρώ +[4].
Η Επιτροπή
έλαβε υπόψη
όχι μόνο τη
συνάφεια των προγραμμάτων
αυτών για
διατηρήσιμη
δημοσιονομική
και
κοινωνικοοικονομική
πολιτική στην
Ουγγαρία, αλλά
επίσης τη
συμβατότητά
τους με τους
κανόνες και
τις
κατευθυντήριες
γραμμές της ΕΕ,
δεδομένης της
ανάγκης
ενδυνάμωσης
της όλης
οικονομικής
διακυβέρνησης
της Ευρωπαϊκής
Ένωσης, μέσω
της συνεκτίμησης
στοιχείων σε
επίπεδο ΕΕ
κατά τη
διαμόρφωση των
μελλοντικών
εθνικών
αποφάσεων.
Εκτιμά ότι η
στρατηγική
δημοσιονομικής
προσαρμογής
που βασίζεται
κυρίως στο
σκέλος των
δαπανών είναι
οπισθοβαρής.
Ως εκ τούτου, η
προθεσμία του 2011
που τέθηκε από
το Συμβούλιο
για τη μείωση
του
ελλείμματος
κάτω του ορίου
του 3% του ΑΕΠ επιτυγχάνεται
μόνο λόγω των
σημαντικών
έκτακτων εσόδων
που
προέρχονται
από στοιχεία
ενεργητικού
των συντάξεων.
Η διαρθρωτική
βελτίωση δεν
θα ξεκινήσει
πριν το 2012 και,
λαμβάνοντας
υπόψη τους
κινδύνους εφαρμογής,
δεν μπορεί να
αποκλειστεί η
εκ νέου ενδεχόμενη
υπέρβαση του
ορίου κατά το
έτος αυτό εκτός
εάν ληφθούν
περαιτέρω
μέτρα.
Επιπλέον,
μακροπρόθεσμα το
πρόγραμμα
σύγκλισης δεν
διασφαλίζει
περαιτέρω
πρόοδο προς το
μεσοπρόθεσμο
στόχο. Η λήψη
περαιτέρω
μέτρων για την
αύξηση της
συμμετοχής
στην αγορά
εργασίας και
τον
εκσυγχρονισμό
των υπηρεσιών
απασχόλησης
αναμένεται να
συμβάλει στην
αύξηση των
ευκαιριών απασχόλησης.
Η περαιτέρω
μείωση των
διοικητικών επιβαρύνσεων
αναμένεται να
συμβάλει στη
βελτίωση του
επιχειρηματικού
περιβάλλοντος
και να βοηθήσει
την ανάπτυξη
των ΜΜΕ.
(16)
Βάσει της
αξιολόγησης
αυτής και
λαμβάνοντας
επίσης υπόψη
τη σύσταση του
Συμβουλίου,
δυνάμει του
άρθρου 126
παράγραφος 7
της συνθήκης
για τη λειτουργία
της Ευρωπαϊκής
Ένωσης, της 7ης
Ιουλίου 2009, το
Συμβούλιο
εξέτασε την
επικαιροποίηση
για το 2011 του
προγράμματος
σύγκλισης της
Ουγγαρίας και
η γνώμη του[5]
αντικατοπτρίζεται
ιδίως στις
συστάσεις του
στα σημεία (1) και
(2) κατωτέρω.
Λαμβάνοντας
υπόψη τα
συμπεράσματα
του Ευρωπαϊκού
Συμβουλίου της
25ης Μαρτίου 2011, το
Συμβούλιο
εξέτασε το
εθνικό πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
της Ουγγαρίας,
ΣΥΝΙΣΤΑ
να αναλάβει η
Ουγγαρία δράση
κατά την περίοδο
2011-2012 ούτως ώστε:
(1)
Να
ενισχύσει τη
δημοσιονομική
προσπάθεια
μείωσης της
διαρθρωτικής
επιδείνωσης το
2011, η οποία συνδέεται
με το στόχο για
πλεόνασμα 2% του
ΑΕΠ, και να μεριμνήσει
ώστε, το 2012, το
δημοσιονομικό
αποτέλεσμα να μη
συνιστά εκ
νέου υπέρβαση
του ορίου του 3%
του ΑΕΠ. Να
θεσπίσει
πρόσθετα
φορολογικά μέτρα
μόνιμης φύσεως
το αργότερο
στον
προϋπολογισμό
του 2012
προκειμένου να
διασφαλίσει
τους δημοσιονομικούς
στόχους του
προγράμματος
σύγκλισης για τα
έτη 2012 και 2013. Να
διασφαλίσει
πρόοδο προς την
επίτευξη του
μεσοπρόθεσμου
στόχου κατά
ποσοστό τουλάχιστον
0,5% του ΑΕΠ
ετησίως μέχρι
τη λήξη της διάρκειας
του
προγράμματος
και να
χρησιμοποιήσει
ενδεχόμενα
απροσδόκητα
έσοδα για την
επιτάχυνση της
δημοσιονομικής
εξυγίανσης.
(2)
Να
θεσπίσει και
να εφαρμόσει
κανονισμούς
που
προσδιορίζουν
τις λειτουργικές
πτυχές του
νέου πλαισίου
δημοσιονομικής
διακυβέρνησης
που προβλέπει
το Σύνταγμα,
συμπεριλαμβανομένων,
μεταξύ άλλων,
των αριθμητικών
κανόνων που θα
εφαρμόζονται
σε κεντρικό
και τοπικό
επίπεδο έως
ότου ο δείκτης
του χρέους
υποχωρήσει
κάτω του 50% του
ΑΕΠ. Να
διευρύνει την
εντολή του Δημοσιονομικού
Συμβουλίου ώστε
να καλύπτεται
ολόκληρος ο
δημοσιονομικός
κύκλος, ιδίως
μέσω αξιολογήσεων
σε πραγματικό
χρόνο των νέων
πολιτικών με
σημαντικό
δημοσιονομικό αντίκτυπο,
και να ενισχύσει
το
δημοσιονομικό
πλαίσιο για
την κάλυψη πολυετούς
δημοσιονομικού
προγραμματισμού
και τη
βελτίωση της
διαφάνειας των
δημόσιων
οικονομικών.
(3)
Να
ενισχύσει τη
συμμετοχή στην
αγορά εργασίας
αμβλύνοντας
τις επιπτώσεις
της
φορολογικής
μεταρρύθμισης
στα άτομα με
χαμηλό
εισόδημα κατά
τρόπο που δεν
επηρεάζει τον
προϋπολογισμό.
Να στηρίξει
μέτρα
ενθάρρυνσης
της συμμετοχής
των γυναικών
στην αγορά
εργασίας
βελτιώνοντας
τις υποδομές
φύλαξης των
παιδιών και
των ιδρυμάτων
προσχολικής
εκπαίδευσης.
(4)
Να λάβει
μέτρα για την
ενίσχυση της
ικανότητας της
δημόσιας
υπηρεσίας
απασχόλησης
και των λοιπών
φορέων, με
στόχο τη
βελτίωση της
ποιότητας και της
αποτελεσματικότητας
της
κατάρτισης, της
συνδρομής στην
αναζήτηση
απασχόλησης
και των
εξατομικευμένων
υπηρεσιών. Να
συνδέσει τη χρηματοδότηση
των
προγραμμάτων
με την
επίτευξη αποτελεσμάτων.
Σε διαβούλευση
με τους
ενδιαφερόμενους
φορείς, να
καταρτίσει
προγράμματα
προσαρμοσμένα
στις ανάγκες ατόμων
με χαμηλά
προσόντα και
άλλων
ιδιαίτερα
μειονεκτουσών
ομάδων.
(5)
Να
βελτιώσει το
επιχειρηματικό
περιβάλλον
υλοποιώντας
όλα τα μέτρα
που προβλέπει
το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
για την
κανονιστική
μεταρρύθμιση
και τη μείωση των
διοικητικών
επιβαρύνσεων·
να αξιολογήσει
την αποτελεσματικότητα
των
εφαρμοζόμενων
πολιτικών
στήριξης των
ΜΜΕ και να
προσαρμόσει κρατικά
προγράμματα
προκειμένου να
βελτιώσει την
πρόσβαση σε μη
τραπεζική
χρηματοδότηση.
Βρυξέλλες,

                                                                       Για
το Συμβούλιο
                                                                       Ο
Πρόεδρος
[1]               ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ.
1.
[2]               ΕΕ C ..σ..
[3]               Διατηρούνται
για το 2011 με την
απόφαση 2011/308/ΕΕ
του Συμβουλίου
της 19ης Μαΐου
2011
[4]               SEC(2011) 725.
[5]               Προβλέπεται
στο άρθρο 9
παράγραφος 3
του κανονισμού
(ΕΚ) αριθ. 1466/97 του
Συμβουλίου.


Avis juridique important

|

32002H0413

Σύσταση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2002, σχετικά με την εφαρμογή στην Ευρώπη της ολοκληρωμένης διαχείρισης των παράκτιων ζωνών

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 148 της 06/06/2002 σ. 0024 - 0027

Σύσταση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίουτης 30ής Μαΐου 2002σχετικά με την εφαρμογή στην Ευρώπη της ολοκληρωμένης διαχείρισης των παράκτιων ζωνών(2002/413/ΕΚ)ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 175 παράγραφος 1,την πρόταση της Επιτροπής,τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(1),τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών(2),Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της συνθήκης(3),Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Η παράκτια ζώνη έχει μεγάλη περιβαλλοντική, οικονομική, κοινωνική, πολιτισμική και ψυχαγωγική σημασία για την Ευρώπη.(2) Η βιοποικιλότητα των παράκτιων ζωνών είναι μοναδική από απόψεως χλωρίδας και πανίδας.(3) Το κεφάλαιο 17 του προγράμματος δράσης "21ος αιώνας", που εγκρίθηκε κατά τη διάσκεψη κορυφής των Ηνωμένων Εθνών για το περιβάλλον και την ανάπτυξη (UNCED) στο Ρίο, τον Ιούνιο του 1992, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη.(4) Η έκθεση αξιολόγησης, του 1999, του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος αναφέρει μια συνεχιζόμενη υποβάθμιση των συνθηκών στις παράκτιες ζώνες της Ευρώπης όσον αφορά τόσο τις ίδιες τις ακτές όσο και την ποιότητα των παράκτιων υδάτων.(5) Ο κίνδυνος που διατρέχουν οι παράκτιες ζώνες της Κοινότητας έχει αυξηθεί εξαιτίας των κλιματικών μεταβολών, ιδίως της ανόδου της στάθμης της θάλασσας, των αλλαγών της συχνότητας και της έντασης των καταιγίδων, καθώς και της αυξημένης διάβρωσης και πλημμύρας των ακτών.(6) Η αύξηση του πληθυσμού και η εξέλιξη των οικονομικών δραστηριοτήτων απειλούν όλο και περισσότερο τόσο την περιβαλλοντική όσο και την κοινωνική ισορροπία των παράκτιων ζωνών.(7) Η μείωση της αλιευτικής δραστηριότητας και της απασχόλησης στον τομέα αυτόν καθιστά ιδιαίτερα ευαίσθητες πολλές περιοχές που εξαρτώνται από την αλιεία.(8) Οι υφιστάμενες περιφερειακές ανισότητες στην Κοινότητα επηρεάζουν σε διαφορετικό βαθμό τη διαχείριση και τη διατήρηση κάθε παράκτιας ζώνης.(9) Είναι απαραίτητο να εφαρμόζεται μια περιβαλλοντικά αειφόρος, οικονομικά δίκαιη, κοινωνικά υπεύθυνη και πολιτισμικά ευαίσθητη διαχείριση των παράκτιων ζωνών, η οποία να διατηρεί την ακεραιότητα αυτού του σημαντικού πόρου και παράλληλα να λαμβάνει υπόψη τις τοπικές παραδοσιακές δραστηριότητες και πρακτικές που δεν απειλούν τις ευαίσθητες περιοχές φυσικών οικοτόπων ούτε το καθεστώς διατήρησης των άγριων ειδών της παράκτιας πανίδας και χλωρίδας.(10) Η Κοινότητα προωθεί την ολοκληρωμένη διαχείριση σε ευρύτερη κλίμακα μέσω οριζοντίων μέσων. Κατά συνέπεια, οι δραστηριότητες αυτές συμβάλλουν στην ολοκληρωμένη διαχείριση των παράκτιων ζωνών.(11) Η Επιτροπή τονίζει στις ανακοινώσεις της(4) προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ότι η ολοκληρωμένη διαχείριση των παράκτιων ζωνών απαιτεί στρατηγικές ενέργειες που θα συντονίζονται και θα εναρμονίζονται σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο, κατευθυνόμενες και υποστηριζόμενες από κατάλληλο πλαίσιο σε εθνικό επίπεδο.(12) Το πρόγραμμα επίδειξης της Επιτροπής για την ολοκληρωμένη διαχείριση των παράκτιων ζωνών ορίζει αρχές για την καλή διαχείριση των παράκτιων ζωνών.(13) Χρειάζεται να εξασφαλισθεί συνεκτική δράση σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η οποία συμπεριλαμβάνει συνεργατική δράση και διαβουλεύσεις με περιφερειακούς ναυτιλιακούς οργανισμούς ή διεθνείς οργανισμούς, όπως ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός, για την αντιμετώπιση των διασυνοριακών προβλημάτων παράκτιας ζώνης.(14) Το ψήφισμα του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 1994, σχετικά με μια κοινοτική στρατηγική ολοκληρωμένης διαχείρισης των παρακτίων ζωνών(5), και το ψήφισμα του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1992, για τη μελλοντική πολιτική σχετικά με την ευρωπαϊκή παράκτια ζώνη(6), προσδιορίζουν την αναγκαιότητα εναρμονισμένης ευρωπαϊκής δράσης για την υλοποίηση της ολοκληρωμένης διαχείρισης των παράκτιων ζωνών.(15) Μετά το ψήφισμα του Συμβουλίου της 6ης Μαΐου 1994, η Ευρωπαϊκή Ένωση γνώρισε αύξηση της πίεσης στους παράκτιους πόρους, αύξηση του παράκτιου πληθυσμού, καθώς και αύξηση των υποδομών που βρίσκονται εγγύς και επί των ακτών.(16) Η ολοκληρωμένη διαχείριση των παράκτιων ζωνών περιλαμβάνει πολλούς παράγοντες, μεταξύ των οποίων ο χωροταξικός σχεδιασμός των πόλεων και της υπαίθρου και η χρήση της γης έχουν μόνο δευτερεύουσα σημασία.(17) Σύμφωνα με τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας, που ορίζονται στο άρθρο 5 της συνθήκης, και με το πρωτόκολλο αριθ. 7 της συνθήκης του Άμστερνταμ σχετικά με την εφαρμογή των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας, και λόγω της ποικιλομορφίας των συνθηκών που επικρατούν στις παράκτιες ζώνες και των νομικών και θεσμικών πλαισίων των κρατών μελών, οι στόχοι της προβλεπόμενης δράσης μπορούν να επιτευχθούν καλύτερα μέσω της καθοδήγησης σε κοινοτικό επίπεδο,ΣΥΝΙΣΤΟΥΝ ΤΑ ΕΞΗΣ:ΚΕΦΑΛΑΙΟ IΜια στρατηγική προσέγγισηΤα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη τη στρατηγική για την αειφόρο ανάπτυξη και την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, για τη θέσπιση του έκτου κοινοτικού προγράμματος δράσης για το περιβάλλον 2001-2010(7) και υιοθετούν μια στρατηγική προσέγγιση της διαχείρισης των παράκτιων ζωνών τους, η οποία βασίζεται:α) στην προστασία του παράκτιου περιβάλλοντος, με βάση την προσέγγιση ανά οικοσύστημα, η οποία διατηρεί την ακεραιότητα και τη λειτουργία του, και στην αειφόρο διαχείριση των φυσικών πόρων τόσο του θαλάσσιου όσο και του χερσαίου στοιχείου της παράκτιας ζώνης·β) στην αναγνώριση της απειλής που συνιστούν οι κλιματικές μεταβολές για τις παράκτιες ζώνες και των κινδύνων που συνεπάγεται η άνοδος της στάθμης των θαλασσών, καθώς και η αυξανόμενη συχνότητα και βιαιότητα των καταιγίδων·γ) σε κατάλληλα και οικολογικώς υπεύθυνα μέτρα προστασίας των ακτών, συμπεριλαμβανομένων μέτρων για την προστασία παράκτιων οικισμών και της πολιτιστικής κληρονομιάς τους·δ) στην παροχή βιώσιμων οικονομικών ευκαιριών και επιλογών απασχόλησης·ε) σε ένα λειτουργικό κοινωνικό και πολιτισμικό σύστημα των τοπικών κοινοτήτων·στ) στην παροχή κατάλληλων και προσιτών εκτάσεων για το κοινό, τόσο για αναψυχή όσο και για αισθητική απόλαυση·ζ) προκειμένου για τις απομακρυσμένες παράκτιες κοινότητες, στη διατήρηση ή την προαγωγή της συνοχής τους·η) στη βελτίωση του συντονισμού των δράσεων που αναλαμβάνουν όλες οι ενδιαφερόμενες αρχές τόσο στη θάλασσα όσο και στην ξηρά για τη διαχείριση της αλληλεπίδρασης θάλασσας-ξηράς.ΚΕΦΑΛΑΙΟ IIΑρχέςΚατά τη χάραξη εθνικών στρατηγικών και το σχεδιασμό μέτρων που στηρίζονται στις στρατηγικές αυτές, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εφαρμόζουν τις αρχές της ολοκληρωμένης διαχείρισης των παράκτιων ζωνών ώστε να εξασφαλίζουν την καλή διαχείριση των παράκτιων ζωνών, λαμβάνοντας υπόψη τις καλές πρακτικές που έχουν εντοπισθεί, μεταξύ άλλων, στο πρόγραμμα επίδειξης της Επιτροπής για την ολοκληρωμένη διαχείριση των παράκτιων ζωνών. Ειδικότερα, η διαχείριση των παράκτιων ζωνών θα πρέπει να βασίζεται:α) σε μια ευρεία σφαιρική προοπτική (θεματική και γεωγραφική), η οποία λαμβάνει υπόψη την αλληλεξάρτηση και την ανομοιότητα των φυσικών συστημάτων και των ανθρώπινων δραστηριοτήτων που επηρεάζουν τις παράκτιες περιοχές·β) σε μια μακροπρόθεσμη προοπτική που λαμβάνει υπόψη την αρχή της προφύλαξης, καθώς και τις ανάγκες των σημερινών και των μελλοντικών γενεών·γ) σε μια προσαρμοστική διαχείριση στο πλαίσιο μιας σταδιακής διαδικασίας, η οποία διευκολύνει την προσαρμογή, αναλόγως της εξελίξεως των προβλημάτων και των γνώσεων. Αυτό συνεπάγεται την ανάγκη για μια υγιή επιστημονική βάση σε ό,τι αφορά την εξέλιξη της παράκτιας ζώνης·δ) στην τοπική ιδιαιτερότητα και τη μεγάλη ποικιλομορφία των ευρωπαϊκών παράκτιων ζωνών, ώστε να μπορούν να αντιμετωπίζονται οι πρακτικές ανάγκες τους με συγκεκριμένες λύσεις και ευέλικτα μέτρα·ε) στην αξιοποίηση των φυσικών διαδικασιών και το σεβασμό της χωρητικότητας των οικοσυστημάτων, ώστε οι ανθρώπινες δραστηριότητές να καθίστανται μακροπρόθεσμα περισσότερο φιλοπεριβαλλοντικές, κοινωνικά υπεύθυνες και οικονομικά υγιείς·στ) στη συμμετοχή όλων των ενδιαφερομένων μερών [οικονομικοί και κοινωνικοί εταίροι, οργανώσεις που αντιπροσωπεύουν τους κατοίκους παράκτιων ζωνών, μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ) και ο επιχειρηματικός τομέας] στη διαδικασία διαχείρισης, π.χ. μέσω συμφωνιών και βάσει κατανομής των αρμοδιοτήτων·ζ) στην υποστήριξη και τη συμμετοχή των αρμόδιων διοικητικών φορέων σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο, μεταξύ των οποίων θα πρέπει να δημιουργηθούν ή να διατηρηθούν κατάλληλοι δεσμοί με στόχο τη βελτίωση του συντονισμού των διαφόρων εν ισχύι πολιτικών. Συμπράξεις με τις περιφερειακές και τις τοπικές αρχές, καθώς και μεταξύ τους, θα πρέπει να συνάπτονται, όπου δει·η) στη χρησιμοποίηση ενός συνδυασμού μέσων ικανού να διευκολύνει τη συνοχή μεταξύ στόχων τομεακών πολιτικών, αφενός, και σχεδιασμού και διαχείρισης, αφετέρου.ΚΕΦΑΛΑΙΟ IIIΕθνική ανασκόπησηΤα κράτη μέλη διεξάγουν ή ενημερώνουν μια σφαιρική ανασκόπηση προκειμένου να αναλύουν τους μείζονες παράγοντες, νόμους και θεσμούς που επηρεάζουν τη διαχείριση της παράκτιας ζώνης τους. Η εν λόγω ανασκόπηση θα πρέπει:α) να εξετάζει τους ακόλουθους τομείς και πεδία (χωρίς ωστόσο να περιορίζεται σε αυτά): αλιεία και υδατοκαλλιέργεια, μεταφορές, ενέργεια, διαχείριση πόρων, προστασία των ειδών και των βιοτόπων, πολιτιστική κληρονομιά, απασχόληση, περιφερειακή ανάπτυξη τόσο σε αγροτικές όσο και σε αστικές περιοχές, τουρισμό και αναψυχή, βιομηχανία και ορυχεία, διαχείριση των αποβλήτων, γεωργία και εκπαίδευση·β) να καλύπτει το σύνολο των επιπέδων της διοίκησης·γ) να αναλύει τα ενδιαφέροντα, το ρόλο και τις ανησυχίες των πολιτών, των μη κυβερνητικών οργανώσεων και του επιχειρηματικού τομέα·δ) να εντοπίζει σχετικές διαπεριφερειακές οργανώσεις και δομές συνεργασίας καιε) να διεξάγει ανασκοπήσεις της εφαρμοστέας πολιτικής και των εφαρμοστέων νομοθετικών μέτρων.ΚΕΦΑΛΑΙΟ IVΕθνικές στρατηγικές1. Βάσει των αποτελεσμάτων της ανασκόπησης, κάθε ενδιαφερόμενο κράτος μέλος σε σύμπραξη με τις περιφερειακές αρχές και διαπεριφερειακούς οργανισμούς, όπως ενδείκνυται, θα πρέπει να αναπτύξει μια εθνική στρατηγική, ή, ανάλογα με την περίπτωση, πλείονες στρατηγικές για την εφαρμογή των αρχών για την ολοκληρωμένη διαχείριση της παράκτιας ζώνης.2. Αυτές οι στρατηγικές δύνανται να αφορούν ειδικά την παράκτια ζώνη ή να αποτελούν μέρος γεωγραφικά ευρύτερης στρατηγικής ή προγράμματος για την προαγωγή της ολοκληρωμένης διαχείρισης μιας μεγαλύτερης περιοχής.3. Οι στρατηγικές αυτές θα πρέπει:α) να προσδιορίζουν τους ρόλους των διαφόρων διοικητικών φορέων της χώρας ή περιφέρειας στην αρμοδιότητα της οποίας εμπίπτουν δραστηριότητες ή πόροι που σχετίζονται με την παράκτια ζώνη, καθώς και μηχανισμούς για το συντονισμό τους. Αυτός ο προσδιορισμός ρόλων θα πρέπει να επιτρέπει κατάλληλο έλεγχο και αρμόζουσα στρατηγική και συνοχή δράσεων·β) να προσδιορίζουν τον κατάλληλο συνδυασμό μέσων για την εφαρμογή των αρχών που σκιαγραφούνται στο κεφάλαιο ΙΙ, στο εθνικό, περιφερειακό και τοπικό, νομικό και διοικητικό πλαίσιο. Κατά την εκπόνηση των στρατηγικών αυτών, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξετάζουν τη σκοπιμότητα:i) της ανάπτυξης εθνικών στρατηγικών σχεδίων για τις ακτές, με στόχο την προαγωγή της ολοκληρωμένης διαχείρισης, η οποία να εξασφαλίζει, μεταξύ άλλων, τον έλεγχο της πρόσθετης πολεοδόμησης και της εκμετάλλευσης μη αστικών περιοχών και παράλληλα να σέβεται τα φυσικά χαρακτηριστικά του παράκτιου περιβάλλοντος·ii) μηχανισμών αγοράς γης και δηλώσεων κοινής χρήσης, ώστε να εξασφαλίζεται η πρόσβαση του κοινού για σκοπούς αναψυχής χωρίς να θίγεται η προστασία ευαίσθητων περιοχών·iii) της σύναψης συμβατικών ή προαιρετικών συμφωνιών με χρήστες της παράκτιας ζώνης, συμπεριλαμβανομένων των περιβαλλοντικών συμφωνιών με τη βιομηχανία·iv) της αξιοποίησης οικονομικών και φορολογικών κινήτρων καιv) της αξιοποίησης μέσω μηχανισμών περιφερειακής ανάπτυξης·γ) να αναπτύσσουν ή να διατηρούν την εθνική και, όπου δει, την περιφερειακή ή τοπική νομοθεσία ή πολιτικές και προγράμματα που αφορούν τόσο τις θαλάσσιες όσο και τις χερσαίες περιοχές των παράκτιων ζωνών·δ) να προσδιορίζουν ειδικότερα, μέτρα για την προαγωγή πρωτοβουλιών "από τη βάση προς τα πάνω" και της συμμετοχής του κοινού στην ολοκληρωμένη διαχείριση της παράκτιας ζώνης και των πόρων της·ε) να προσδιορίζουν πηγές για τη διαρκή χρηματοδότηση πρωτοβουλιών για ολοκληρωμένη διαχείριση των παράκτιων ζωνών, όπου δει, και να εξετάζουν τον καλύτερο δυνατό τρόπο χρήσης των διαθέσιμων χρηματοδοτικών μηχανισμών τόσο σε κοινοτικό όσο και σε εθνικό επίπεδο·στ) να προσδιορίζουν μηχανισμούς για την εξασφάλιση της πλήρους και συντονισμένης υλοποίησης και εφαρμογής της νομοθεσίας και των πολιτικών της Κοινότητας που επηρεάζουν τις παράκτιες περιοχές, μεταξύ άλλων κατά την αναθεώρηση κοινοτικών πολιτικών·ζ) να συμπεριλαμβάνουν κατάλληλα συστήματα παρακολούθησης και διάδοσης πληροφοριών στο κοινό σχετικά με την παράκτια ζώνη τους. Τα συστήματα αυτά θα πρέπει να συλλέγουν και να παρέχουν πληροφορίες, με κατάλληλες και συμβατές μορφές, στους υπεύθυνους για τη λήψη αποφάσεων σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο, προκειμένου να διευκολύνουν την ολοκληρωμένη διαχείριση. Το έργο του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος μπορεί, μεταξύ άλλων, να χρησιμεύσει ως βάση προς το σκοπό αυτό. Τα δεδομένα αυτά θα πρέπει να είναι διαθέσιμα στο κοινό σύμφωνα με τη σχετική κοινοτική νομοθεσία, και ιδίως την οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την πρόσβαση του κοινού σε περιβαλλοντικές πληροφορίες και την κατάργηση της οδηγίας 90/313/ΕΟΚ του Συμβουλίου(8),η) να προσδιορίζουν τον τρόπο με τον οποίο η εφαρμογή των αρχών της ολοκληρωμένης διαχείρισης στην παράκτια ζώνη μπορεί να υποστηρίζεται με κατάλληλα εθνικά προγράμματα κατάρτισης και εκπαίδευσης.ΚΕΦΑΛΑΙΟ VΣυνεργασία1. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενθαρρύνουν, να εγκαινιάζουν ή να διατηρούν το διάλογο και να εφαρμόζουν τις υφιστάμενες συμβάσεις με τις γειτονικές χώρες, συμπεριλαμβανομένων των κρατών μη μελών στην ίδια περιφερειακή θάλασσα, προκειμένου να καθιερώνουν μηχανισμούς για τον καλύτερο συντονισμό της αντιμετώπισης διασυνοριακών ζητημάτων.2. Τα κράτη μέλη συνεργάζονται επίσης δραστήρια με τα κοινοτικά όργανα και άλλους ενδιαφερόμενους στην παράκτια ζώνη, προκειμένου να διευκολύνουν την πρόοδο στην κατεύθυνση της υλοποίησης μιας κοινής προσέγγισης για την ολοκληρωμένη διαχείριση των παράκτιων ζωνών, εξετάζοντας την ανάγκη για τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού φόρουμ των ενδιαφερομένων της παράκτιας ζώνης. Σε αυτή τη διαδικασία, θα πρέπει να διερευνηθούν τρόποι για τη χρησιμοποίηση των υφιστάμενων οργάνων και συμβάσεων.3. Στα πλαίσια αυτά, η συνεργασία με τις υπό προσχώρηση χώρες διατηρείται και αναπτύσσεται.ΚΕΦΑΛΑΙΟ VIΥποβολή εκθέσεων και αναθεώρηση1. Τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή εκθέσεις σχετικά με την πείρα από την εφαρμογή της παρούσας σύστασης 45 μήνες μετά την έκδοσή της.2. Οι εκθέσεις αυτές διατίθενται στο κοινό και περιλαμβάνουν, ιδίως, πληροφορίες σχετικά με:α) τα αποτελέσματα των εθνικών ανασκοπήσεων·β) την ή τις στρατηγικές που προτείνονται σε εθνικό επίπεδο για την υλοποίηση της ολοκληρωμένης διαχείρισης των παράκτιων ζωνών·γ) σύνοψη των ληφθέντων ή ληπτέων μέτρων για την εφαρμογή της εθνικής ή των εθνικών στρατηγικών·δ) εκτίμηση των αναμενόμενων επιπτώσεων της ή των στρατηγικών στην κατάσταση της παράκτιας ζώνης·ε) αξιολόγηση της υλοποίησης και της εφαρμογής της νομοθεσίας και των πολιτικών της Κοινότητας που έχουν αντίκτυπο στις παράκτιες ζώνες.3. Η Επιτροπή θα πρέπει να επανεξετάσει την παρούσα σύσταση εντός 55 μηνών από την ημερομηνία της έκδοσής της και να υποβάλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο έκθεση αξιολόγησης συνοδευόμενη, ανάλογα με την περίπτωση, από πρόταση για περαιτέρω κοινοτική δράση.Βρυξέλλες, 30 Μαΐου 2002.Για το Ευρωπαϊκό ΚοινοβούλιοΟ ΠρόεδροςP. CoxΓια το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςJ. Piqué I Camps(1) ΕΕ C 155 της 29.5.2001, σ. 17.(2) ΕΕ C 148 της 18.5.2001, σ. 23.(3) Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 5ης Ιουλίου 2001 (EE C 65 E της 14.3.2002, σ. 309), κοινή θέση του Συμβουλίου της 13ης Δεκεμβρίου 2001 (EE L 58 E της 5.3.2002, σ. 1) και απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 10ης Απριλίου 2002. Απόφαση του Συμβουλίου της 7ης Μαΐου 2002.(4) COM(97) 744 και COM(2000) 547.(5) ΕΕ C 135 της 18.5.1994, σ. 2.(6) ΕΕ C 59 της 6.3.1992, σ. 1.(7) Δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα.(8) Δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα.


Avis juridique important

|

31991H0444

91/444/Ευρατόμ: Σύσταση της Επιτροπής της 26ης Ιουλίου 1991 σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 33, παράγραφοι 3 και 4, της συνθήκης Ευρατόμ

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 238 της 27/08/1991 σ. 0031 - 0033

ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  της 26ης Ιουλίου 1991  σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 33 παράγραφοι 3 και 4 της συνθήκης Ευρατόμ  (91/444/Ευρατόμ)Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, και ιδίως την παράγραφο 2 του άρθρου 33 και τη δεύτερη περίπτωση του άρθρου 124,  Εκτιμώντας:  ότι το άρθρο 2 στοιχείο β) της συνθήκης προβλέπει τη θέσπιση ομοιόμορφων κανόνων ασφαλείας για την προστασία της υγείας του πληθυσμού και των εργαζομένων από τους κινδύνους που προκαλούν οι ιοντίζουσες ακτινοβολίες-  ότι, για να επιτευχθεί ο στόχος αυτός, το Συμβούλιο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 31 της συνθήκης, ορίζει τους βασικούς κανόνες σε θέματα προστασίας από τις ακτινοβολίες-  ότι το Συμβούλιο και η Επιτροπή έχουν εγκρίνει ένα σύνολο νομικών πράξεων, κατ' εφαρμογή του ίδιου άρθρου, στον τομέα της προστασίας της υγείας του πληθυσμού και των εργαζομένων (1)-  ότι οι βασικοί κανόνες έχουν εξελικτικό χαρακτήρα και, επομένως, μπορούν να συμπληρωθούν κατά την έννοια του άρθρου 32-  ότι, κατ' εφαρμογή της πρώτης παραγράφου του άρθρου 33 της συνθήκης, κάθε κράτος μέλος υποχρεούται να θεσπίσει νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις, κατάλληλες για την εξασφάλιση της τήρησης των τεθέντων βασικών κανόνων και να λαμβάνει τα  αναγκαία μέτρα για την εκπαίδευση, τη διαπαιδαγώγηση και την επαγγελματική κατάσταση-  ότι, σύμφωνα με τη δεύτερη παράγραφο του άρθρου αυτού, η Επιτροπή εκδίδει όλες τις απαιτούμενες συστάσεις προκειμένου να εξασφαλίσει την εναρμόνιση των διατάξεων που εφαρμόζονται στον τομέα αυτό στα κράτη μέλη-  ότι, κατ' εφαρμογή της παραγράφου 3 του άρθρου 33 της συνθήκης, κάθε κράτος μέλος υποχρεούται να ανακοινώνει στην Επιτροπή τα σχέδια των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αναφέρονται παραπάνω και ότι κατ' εφαρμογή της παραγράφου 4  του άρθρου αυτού, η Επιτροπή έχει στη διάθεσή της, προθεσμία τριών μηνών από την ανακοίνωση των σχεδίων αυτών προκειμένου να προβεί, ενδεχομένως, στην έκδοση συστάσεων-  ότι στόχος της διαδικασίας αυτής είναι να εξασφαλιστεί ο ομοιόμορφος χαρακτήρας των βασικών κανόνων που περιλαμβάνονται στις εθνικές διατάξεις των κρατών μελών και να επιτευχθεί εναρμόνιση των νομοθεσιών τους στον τομέα της προστασίας της υγείας του  πληθυσμού και των εργαζομένων από τις ιοντίζουσες ακτινοβολίες-  ότι οι συστάσεις της Επιτροπής αποσκοπούν στην προσαρμογή των σχεδίων των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων στους βασικούς κανόνες-  ότι οι συστάσεις της Επιτροπής μπορούν να έχουν ουσιαστικό αποτέλεσμα μόνο εφόσον εκδίδονται πριν τα κράτη μέλη προβούν στην έγκριση των σχεδίων-  ότι τα κράτη μέλη δεν θα πρέπει να εγκρίνουν οριστικά ένα σχέδιο πριν από την εκπνοή της προθεσμίας των τριών μηνών που παραχωρείται στην Επιτροπή, σύμφωνα με την παράγραφο 4 του άρθρου 33 της συνθήκης-  ότι είναι πολύ σημαντικό, κατά την έννοια του άρθρου 192 της συνθήκης και προκειμένου να διευκολυνθεί το έργο της Επιτροπής, τα κράτη μέλη να ανακοινώνουν στην Επιτροπή τις διατάξεις, όπως ακριβώς αυτές εγκρίνονται οριστικά, ούτως ώστε να είναι σε θέση  η Επιτροπή, κατ' εφαρμογή του άρθρου 124 της συνθήκης, να μεριμνά για την εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου-  ότι, προκειμένου η Επιτροπή να μεριμνά για την καλή εφαρμογή της διαδικασίας που προβλέπεται στο άρθρο 33, είναι ιδιαίτερα χρήσιμο να προσδιορίζονται τα σχέδια διατάξεων που πρέπει να κοινοποιούνται στην Επιτροπή για το σκοπό αυτό-  την εμπειρία που έχει αποκτηθεί από την εφαρμογή των παραγράφων 3 και 4 του άρθρου 33 της συνθήκης,  ΣΥΝΙΣΤΑ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ: 1) να ανακοινώνουν στην Επιτροπή, μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας διαβουλεύσεων που προβλέπεται στο πλαίσιο της εθνικής διαδικασίας λήψης αποφάσεων και οπωσδήποτε το αργότερο τρεις μήνες πριν από την έγκρισή τους, σύμφωνα με  την παράγραφο 3 του άρθρου 33 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, τα σχέδια των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων όπως καθορίζονται στο παράρτημα, οι οποίες είναι κατάλληλες για την εξασφάλιση της  τήρησης των βασικών κανόνων-  2) να μην προβαίνουν στην οριστική έγκριση σχεδίου πριν τους ανακοινώσει η Επιτροπή τις συστάσεις της ή οπωσδήποτε πριν παρέλθει η περίοδος των τριών μηνών, που αναφέρεται στην παράγραφο 4 του άρθρου 33 της συνθήκης, από την ημερομηνία παραλαβής του  σχεδίου από την Επιτροπή-  3) να ανακοινώνουν εκ νέου στην Επιτροπή κάθε ουσιαστική τροποποίηση σχεδίου, που έχει υποβληθεί στην Επιτροπή για έκδοση σύστασης-  4) να ανακοινώνουν στην Επιτροπή το εγκεκριμένο κείμενο καθώς και την ημερομηνία κατά την οποία τίθεται σε ισχύ.  Η παρούσα σύσταση απευθύνεται στα κράτη μέλη. Βρυξέλλες, 26 Ιουλίου 1991. Για την Επιτροπή  Carlo RIPA DI MEANA  Μέλος της Επιτροπής   (1) Οδηγία 80/836/Ευρατόμ (ΕΕ αριθ. L 246 της 17. 9. 1980, σ. 1). Οδηγία 84/466/Ευρατόμ (ΕΕ αριθ. L 265 της 5. 10. 1984, σ. 1). Οδηγία 84/467/Ευρατόμ (ΕΕ αριθ. L 265 της 5. 10. 1984, σ. 4). Οδηγία 89/618/Ευρατόμ (ΕΕ αριθ. L 357 της 7. 12.  1989, σ. 31). Οδηγία 90/641/Ευρατόμ (ΕΕ αριθ. L 349 της 13. 12. 1990, σ. 21). Απόφαση 87/600/Ευρατόμ (ΕΕ αριθ. L 371 της 30. 12. 1987, σ. 76). Κανονισμός (Ευρατόμ) αριθ. 3954/87 (ΕΕ αριθ. L 371 της 30. 12. 1987, σ. 11). Κανονισμός (Ευρατόμ) αριθ.  2218/89 (ΕΕ αριθ. L 211 της 22. 7. 1989, σ. 1). Κανονισμός (Ευρατόμ) αριθ. 944/89 (ΕΕ αριθ. L 101 της 13. 4. 1989, σ.17). Κανονισμός (Ευρατόμ) αριθ. 770/90 (ΕΕ αριθ. L 83 της 30. 3. 1990, σ. 78).    ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ  Με τον όρο "νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις", κατά την έννοια της παραγράφου 1 του άρθρου 33 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, νοούνται:  - όλοι οι νόμοι και όλες οι πράξεις που έχουν αναγκαστική ισχύ,  - οι εγκύκλιοι, οδηγίες και πρακτικοί κώδικες γενικής ισχύος που δεν έχουν αναγκαστική ισχύ αλλά δεσμεύουν τη διοίκηση,  - τα εθνικά, περιφερειακά ή τοπικά σχέδια παρέμβασης, ανάλογα με το οργανωτικό σχήμα που έχουν υιοθετήσει τα κράτη μέλη, για την αντιμετώπιση των περιπτώσεων έκτακτου κινδύνου από ακτινοβολίες, κατά την έννοια των οδηγιών 80/836/Ευρατόμ και  89/618/Ευρατόμ του Συμβουλίου,  - εφόσον το περιεχόμενο των περιπτώσεων που ακολουθούν δεν έχει καθοριστεί από τις πράξεις που απαριθμούνται παραπάνω:  - τα προγράμματα κατάρτισης των εργαζομένων, των εξουσιοδοτημένων ιατρών, των ειδικών εμπειρογνωμόνων σύμφωνα με το άρθρο 24 και το άρθρο 40 παράγραφος 3 της οδηγίας 80/836/Ευρατόμ καθώς και των ιατρών, των οδοντιάτρων ή άλλων επαγγελματιών που έχουν  άδεια να ασκούν μια τέτοια ιατρική πράξη σύμφωνα με το άρθρο 2 της οδηγίας 84/466/Ευρατόμ του Συμβουλίου,  - τα προγράμματα ενημέρωσης του πληθυσμού και των προσώπων που ενδέχεται να παρέμβουν στην οργάνωση παροχής βοήθειας σε περίπτωση έκτακτου κινδύνου από ακτινοβολίες σύμφωνα με την οδηγία 89/618/Ευρατόμ,  - ο κατάλογος των ιατρικών και οδοντιατρικών ακτινολογικών μηχανημάτων κατά την έννοια του άρθρου 3 της οδηγίας 84/466/Ευρατόμ,  που είναι κατάλληλες για την εξασφάλιση της τήρησης των κανόνων που θεσπίζονται με τις οδηγίες που έχουν εκδοθεί, κατ' εφαρμογή του άρθρου 31 της συνθήκης.


Avis juridique important

|

31998H0318

98/318/ΕΚ: Σύσταση του Συμβουλίου της 3ης Μαΐου 1998 όσον αφορά τους διορισμούς του προέδρου, του αντιπροέδρου καθώς και των λοιπών μελών της εκτελεστικής επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 139 της 11/05/1998 σ. 0036 - 0036

ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 3ης Μαΐου 1998 όσον αφορά τους διορισμούς του προέδρου, του αντιπροέδρου καθώς και των λοιπών μελών της εκτελεστικής επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (98/318/ΕΚ)ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 109 Α παράγραφος 2, και το άρθρο 109 Θ παράγραφος 1, δεύτερη περίπτωση, καθώς και το άρθρο 50 του πρωτοκόλλου για το καταστατικό του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας,ΣΥΝΙΣΤΑ:1. Τον κ. Wim DUISENBERG, ως πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, για θητεία οκτώ ετών.2. Τον κ. Christian NOYER, ως αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, για θητεία τεσσάρων ετών.3. Τον κ. Otmar ISSING, ως μέλος της εκτελεστικής επιτροπής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, για θητεία οκτώ ετών.4. Τον κ. Tommaso PADOA SCHIOPPA, ως μέλος της εκτελεστικής επιτροπής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, για θητεία επτά ετών.5. Τον κ. Eugenio DOMINGO SOLANS, ως μέλος της εκτελεστικής επιτροπής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, για θητεία έξη ετών.6. Την κα Sirkka HΔMΔLΔINEN, ως μέλος της εκτελεστικής επιτροπής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, για θητεία πέντε ετών.Η παρούσα σύσταση υποβάλλεται προς λήψη απόφασης στις κυβερνήσεις των κρατών μελών, σε επίπεδο αρχηγών κρατών ή κυβερνήσεων για την υιοθέτηση του ενιαίου νομίσματος, μετά από διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ιδρύματος.Η παρούσα σύσταση δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.Βρυξέλλες, 3 Μαΐου 1998.Για το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςG. BROWN