title: Συστάσεις προς τα εθνικά δικαστήρια, σχετικές με την υποβολή προδικαστικών ερωτημάτων

text:
               25.11.2016

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 439/1

         Με το παρόν κείμενο επικαιροποιούνται οι συστάσεις προς τα εθνικά δικαστήρια οι οποίες υιοθετήθηκαν κατόπιν της ενάρξεως ισχύος, την 1η Νοεμβρίου 2012, του νέου κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου (ΕΕ C 338 της 6.11. 2012, σ. 1). Με βάση τόσο την πείρα που αποκτήθηκε από την εφαρμογή του εν λόγω κανονισμού (1), όσο και την πλέον πρόσφατη νομολογία, οι παρούσες συστάσεις σκοπούν να υπενθυμίσουν τα ουσιώδη χαρακτηριστικά της διαδικασίας προδικαστικής παραπομπής και να παράσχουν στα δικαστήρια που υποβάλλουν προδικαστικά ερωτήματα στο Δικαστήριο όλες τις αναγκαίες πρακτικές οδηγίες προκειμένου αυτό να είναι σε θέση να δώσει χρήσιμες απαντήσεις στα υποβαλλόμενα ερωτήματα.
   ΣΥΣΤΆΣΕΙΣ
   προς τα εθνικά δικαστήρια, σχετικές με την υποβολή προδικαστικών ερωτημάτων
   (2016/C 439/01)

      Εισαγωγή

               1.

               Η προδικαστική παραπομπή, η οποία προβλέπεται στα άρθρα 19, παράγραφος 3, στοιχείο β', της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (στο εξής: ΣΕΕ) και 267 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ΣΛΕΕ), αποτελεί θεμελιώδη μηχανισμό του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σκοπός της είναι η διασφάλιση της ενιαίας ερμηνείας και εφαρμογής του δικαίου αυτού στην Ένωση, με την παροχή στα δικαστήρια των κρατών μελών ενός μέσου το οποίο τους επιτρέπει να υποβάλλουν στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Δικαστήριο) προδικαστικά ερωτήματα σχετικά με την ερμηνεία του δικαίου της Ένωσης ή το κύρος των πράξεων των θεσμικών ή λοιπών οργάνων ή οργανισμών της Ένωσης.

               2.

               Η διαδικασία προδικαστικής παραπομπής βασίζεται στη στενή συνεργασία του Δικαστηρίου με τα δικαστήρια των κρατών μελών. Για τη διασφάλιση της πλήρους αποτελεσματικότητας της διαδικασίας αυτής, είναι σκόπιμη η υπενθύμιση των ουσιωδών χαρακτηριστικών της και η παροχή ορισμένων διευκρινίσεων με στόχο την αποσαφήνιση των διατάξεων του κανονισμού Διαδικασίας σε ό,τι αφορά, μεταξύ άλλων, το όργανο που ζητεί την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως και το αντικείμενο της σχετικής αιτήσεως, καθώς και τη μορφή και το περιεχόμενό της. Οι διευκρινίσεις αυτές —οι οποίες αφορούν όλες τις αιτήσεις προδικαστικής αποφάσεως (I)— συμπληρώνονται από ρυθμίσεις οι οποίες αφορούν τις αιτήσεις προδικαστικής αποφάσεως που απαιτούν επίσπευση της εκδικάσεως της υποθέσεως (II) και από ένα παράρτημα, στο οποίο παρατίθενται συνοπτικά τα ουσιώδη στοιχεία οποιασδήποτε αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως.

         I.   Διατάξεις οι οποίες έχουν εφαρμογή σε όλες τις αιτήσεις προδικαστικής αποφάσεως

      Το όργανο που ζητεί την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως

               3.

               Η αρμοδιότητα του Δικαστηρίου να αποφαίνεται προδικαστικώς επί της ερμηνείας ή του κύρους του δικαίου της Ένωσης ασκείται με αποκλειστική πρωτοβουλία του εθνικού δικαστηρίου, ανεξάρτητα από το αν οι διάδικοι της κύριας δίκης έχουν εκφράσει ή όχι την επιθυμία για υποβολή προδικαστικού ερωτήματος στο Δικαστήριο. Στο εθνικό δικαστήριο ενώπιον του οποίου εκκρεμεί η διαφορά και το οποίο φέρει την ευθύνη της αποφάσεως που θα εκδοθεί, εναπόκειται αποκλειστικά να εκτιμά, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες κάθε υποθέσεως, τόσο την αναγκαιότητα της προδικαστικής αποφάσεως προκειμένου να εκδώσει τη δική του απόφαση όσο και τη λυσιτέλεια των ερωτημάτων που υποβάλλει στο Δικαστήριο.

               4.

               Ο όρος «δικαστήριο» ερμηνεύεται από το Δικαστήριο ως αυτοτελής έννοια του δικαίου της Ένωσης, λαμβανομένου συναφώς υπόψη ενός συνόλου παραγόντων, όπως είναι η ίδρυση με νόμο του οργάνου το οποίο υποβάλλει το ερώτημα, ο μόνιμος χαρακτήρας του, ο υποχρεωτικός χαρακτήρας της προσφυγής σε αυτό, η τήρηση της αρχής της εκατέρωθεν ακροάσεως κατά την ενώπιόν του διαδικασία, η εφαρμογή, από το όργανο αυτό, κανόνων δικαίου, καθώς και η ανεξαρτησία του.

               5.

               Τα δικαστήρια των κρατών μελών μπορούν να υποβάλλουν στο Δικαστήριο προδικαστικά ερωτήματα σχετικά με την ερμηνεία ή το κύρος του δικαίου της Ένωσης εφόσον εκτιμούν ότι η επίλυση του ζητήματος από το Δικαστήριο είναι αναγκαία για την έκδοση της δικής τους αποφάσεως (βλέπε άρθρο 267, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ). Η υποβολή προδικαστικών ερωτημάτων μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα χρήσιμη ιδίως όταν ανακύπτει ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου νέο ερμηνευτικό ζήτημα το οποίο έχει γενικότερη σημασία για την ενιαία εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης ή όταν η υφιστάμενη νομολογία δεν μπορεί να παράσχει τις διευκρινίσεις που είναι αναγκαίες σε ένα καινοφανές νομικό ή πραγματικό πλαίσιο.

               6.

               Ωστόσο, όταν ανακύπτει ζήτημα σε υπόθεση εκκρεμή ενώπιον δικαστηρίου κράτους μέλους του οποίου οι αποφάσεις δεν υπόκεινται σε ένδικα μέσα του εσωτερικού δικαίου, το δικαστήριο αυτό οφείλει να υποβάλει στο Δικαστήριο τέτοιο ερώτημα (βλέπε άρθρο 267, τρίτο εδάφιο, ΣΛΕΕ), εκτός εάν υπάρχει ήδη σχετική νομολογία ή εάν δεν υπάρχει καμία εύλογη αμφιβολία ως προς την ορθή ερμηνεία του οικείου κανόνα δικαίου.

               7.

               Εξάλλου, κατά πάγια νομολογία, μολονότι τα εθνικά δικαστήρια έχουν την ευχέρεια να απορρίπτουν τους λόγους που προβάλλονται ενώπιόν τους σχετικά με το ανίσχυρο μιας πράξεως θεσμικού ή άλλου οργάνου ή οργανισμού της Ένωσης, εντούτοις η δυνατότητα κήρυξης ως ανίσχυρης μιας τέτοιας πράξεως ανήκει στην αποκλειστική αρμοδιότητα του Δικαστήριου. Εφόσον λοιπόν, ένα δικασήριο κράτους μέλους έχει αμφιβολίες ως προς το κύρος μιας τέτοιας πράξεως, οφείλει να υποβάλει αίτηση προδικαστικής αποφάσεως στο Δικαστήριο, εκθέτοντας τους λόγους για τους οποίους θεωρεί ότι η εν λόγω πράξη είναι ανίσχυρη.

      Το αντικείμενο της αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως

               8.

               Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως πρέπει να αφορά την ερμηνεία ή το κύρος του δικαίου της Ένωσης και όχι την ερμηνεία κανόνων του εθνικού δικαίου ή ζητήματα σχετικά με τα πραγματικά περιστατικά της διαφοράς της κύριας δίκης.

               9.

               Το Δικαστήριο αποφαίνεται επί της αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως μόνον εφόσον το δίκαιο της Ένωσης είναι εφαρμοστέο στην υπόθεση της κύριας δίκης. Συναφώς, το αιτούν δικαστήριο οφείλει να εκθέτει όλα τα ουσιώδη πραγματικά και νομικά στοιχεία που το οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι διατάξεις του δικαίου της Ένωσης ενδέχεται να έχουν εφαρμογή στην προκειμένη περίπτωση.

               10.

               Όσον αφορά τις αιτήσεις προδικαστικής αποφάσεως οι οποίες αφορούν την ερμηνεία του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υπενθυμίζεται ότι, δυνάμει του άρθρου 51, παράγραφος 1, αυτού, οι διατάξεις του Χάρτη απευθύνονται στα κράτη μέλη μόνον όταν εφαρμόζουν το δίκαιο της Ένωσης. Αν και οι περιπτώσεις τέτοιας εφαρμογής μπορεί να ποικίλλουν, εντούτοις, από την αίτηση προδικαστικής αποφάσεως πρέπει να προκύπτει, κατά τρόπο σαφή και αναμφίβολο, ότι ένας κανόνας του δικαίου της Ένωσης, πλην του Χάρτη, έχει εφαρμογή στην υπόθεση της κύριας δίκης. Στο μέτρο που το Δικαστήριο δεν έχει αρμοδιότητα να αποφαίνεται επί αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως όταν μια έννομη κατάσταση δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του δικαίου της Ένωσης, οι διατάξεις του Χάρτη των οποίων ενδεχομένως γίνεται επίκληση από το αιτούν δικαστήριο δεν μπορούν να θεμελιώσουν, καθεαυτές, την αρμοδιότητα αυτή.

               11.

               Τέλος, μολονότι για την έκδοση της αποφάσεώς του το Δικαστήριο λαμβάνει, κατ' ανάγκην, υπόψη το νομικό και πραγματικό πλαίσιο της διαφοράς της κύριας δίκης, όπως αυτό προσδιορίζεται από το αιτούν δικαστήριο στην αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, εντούτοις δεν εφαρμόζει το ίδιο το δίκαιο της Ένωσης στην εν λόγω διαφορά. Το Δικαστήριο, όταν αποφαίνεται επί της ερμηνείας ή του κύρους διατάξεων του δικαίου της Ένωσης, επιχειρεί να δώσει απάντηση χρήσιμη για την επίλυση της διαφοράς της κύριας δίκης, εναπόκειται όμως στο αιτούν δικαστήριο να αντλήσει τις συγκεκριμένες συνέπειες της απαντήσεως αυτής, μη εφαρμόζοντας ενδεχομένως τον εθνικό κανόνα που κρίνεται αντίθετος προς το δίκαιο της Ένωσης.

      Η κατάλληλη στιγμή για την υποβολή αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως

               12.

               Ένα εθνικό δικαστήριο μπορεί να υποβάλει στο Δικαστήριο προδικαστικό ερώτημα όταν διαπιστώνει ότι, για την έκδοση της αποφάσεώς του, είναι αναγκαία μια απόφαση σχετικά με την ερμηνεία ή το κύρος του δικαίου της Ένωσης. Πράγματι, το εθνικό δικαστήριο μπορεί καλύτερα να εκτιμήσει σε ποιο στάδιο της διαδικασίας πρέπει να υποβληθεί το ερώτημα αυτό.

               13.

               Εντούτοις, στο μέτρο που η αίτηση αυτή θα αποτελέσει τη βάση της διαδικασίας που θα διεξαχθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και που το τελευταίο πρέπει να έχει στη διάθεσή του όλα τα στοιχεία τα οποία θα του επιτρέψουν να ελέγξει την αρμοδιότητά του για να απαντήσει στα υποβληθέντα ερωτήματα και, σε καταφατική περίπτωση, να δώσει χρήσιμη απάντηση στα ερωτήματα αυτά, είναι αναγκαίο η απόφαση περί υποβολής προδικαστικού ερωτήματος να λαμβάνεται σε στάδιο της δίκης κατά το οποίο το αιτούν δικαστήριο είναι σε θέση να προσδιορίσει, με επαρκή ακρίβεια, το πραγματικό και νομικό πλαίσιο της υποθέσεως της κύριας δίκης καθώς και τα ανακύπτοντα σε αυτή νομικά ζητήματα. Ενδέχεται, επίσης, να είναι προς το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης η προδικαστική παραπομπή να γίνεται μετά από κατ' αντιμωλίαν συζήτηση.

      Η μορφή και το περιεχόμενο της αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως

               14.

               Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως μπορεί να λάβει οποιαδήποτε αποδεκτή από το εθνικό δίκαιο μορφή για τα παρεμπίπτοντα ζητήματα. Ωστόσο, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ότι η αίτηση αυτή αποτελεί τη βάση στην οποία θα στηριχθεί η ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία καθώς και ότι κοινοποιείται σε όλους τους κατά το άρθρο 23 του Οργανισμού του Δικαστηρίου (στο εξής: Οργανισμός) ενδιαφερόμενους και, ιδίως, σε όλα τα κράτη μέλη, προκειμένου να υποβληθούν τυχόν παρατηρήσεις εκ μέρους τους. Η συνακόλουθη ανάγκη μεταφράσεως της αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως σε όλες τις επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθιστά, επομένως, αναγκαία την εκ μέρους του αιτούντος δικαστηρίου διατύπωσή της κατά τρόπο απλό, σαφή και ακριβή, χωρίς περιττά στοιχεία. Όπως δείχνει η εμπειρία, δέκα σελίδες αρκούν συνήθως για να εκτεθεί επαρκώς το νομικό και πραγματικό πλαίσιο της αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως.

               15.

               Το περιεχόμενο της αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως καθορίζεται στο άρθρο 94 του κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου και παρατίθεται συνοπτικά στο παράρτημα του παρόντος εγγράφου. Πέραν του κειμένου των υποβαλλομένων στο Δικαστήριο προδικαστικών ερωτημάτων, η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως πρέπει να περιλαμβάνει:

                           —

                           συνοπτική έκθεση του αντικειμένου της διαφοράς, καθώς και των διαπιστωθέντων από το αιτούν δικαστήριο κρίσιμων πραγματικών περιστατικών ή, τουλάχιστον, έκθεση των πραγματικών δεδομένων στα οποία στηρίζονται τα ερωτήματα·

                           —

                           το περιεχόμενο των εφαρμοστέων στη συγκεκριμένη υπόθεση εθνικών διατάξεων και, ενδεχομένως, τη σχετική εθνική νομολογία, καθώς και

                           —

                           έκθεση, αφενός, των λόγων που οδήγησαν το αιτούν δικαστήριο να αμφιβάλει για την ερμηνεία ή το κύρος ορισμένων διατάξεων του δικαίου της Ένωσης και, αφετέρου, της κατά τη γνώμη του εν λόγω δικαστηρίου σχέσεως μεταξύ των διατάξεων αυτών και της εφαρμοστέας στη διαφορά της κύριας δίκης εθνικής νομοθεσίας.

                     Σε περίπτωση απουσίας ενός ή περισσοτέρων από τα προαναφερόμενα στοιχεία, το Δικαστήριο ενδέχεται να κρίνει εαυτό αναρμόδιο να αποφανθεί επί των προδικαστικών ερωτημάτων που του υποβλήθηκαν ή να απορρίψει την αίτηση προδικαστικής αποφάσεως ως απαράδεκτη.

               16.

               Στην αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, το αιτούν δικαστήριο οφείλει να αναφερθεί σαφώς στις εθνικές διατάξεις που έχουν εφαρμογή στα πραγματικά περιστατικά της διαφοράς της κύριας δίκης και να προσδιορίσει επακριβώς τις διατάξεις του δικαίου της Ένωσης των οποίων ζητείται η ερμηνεία ή των οποίων αμφισβητείται το κύρος. Η αίτηση περιλαμβάνει, ενδεχομένως, σύνοψη των κρίσιμων επιχειρημάτων των διαδίκων της κύριας δίκης. Στο πλαίσιο αυτό είναι σκόπιμο να υπομνησθεί ότι μόνον η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως μεταφράζεται και όχι τα τυχόν παραρτήματά της.

               17.

               Το αιτούν δικαστήριο μπορεί, επίσης, να εκθέτει συνοπτικά την άποψή του ως προς την απάντηση που πρέπει να δοθεί στα υποβαλλόμενα προδικαστικά ερωτήματα. Μια τέτοια ένδειξη είναι χρήσιμη για το Δικαστήριο, ιδιαίτερα όταν καλείται να αποφανθεί επί αιτήσεως στο πλαίσιο ταχείας ή επείγουσας διαδικασίας.

               18.

               Τέλος, τα προδικαστικά ερωτήματα που υποβάλλονται στο Δικαστήριο πρέπει να παρατίθενται σε διακριτό και σαφώς προσδιοριζόμενο τμήμα της αποφάσεως του αιτούντος δικαστηρίου, κατά προτίμηση στην αρχή ή στο τέλος της. Τα ερωτήματα πρέπει να είναι κατανοητά καθεαυτά, χωρίς να χρειάζεται να προστρέξει κανείς στο σκεπτικό της αποφάσεως.

               19.

               Προς διευκόλυνση του αναγνώστη, είναι σημαντικό η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως να αποστέλλεται δακτυλογραφημένη στο Δικαστήριο και οι σελίδες και οι παράγραφοι της αποφάσεως του αιτούντος δικαστηρίου να είναι αριθμημένες.

               20.

               Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως πρέπει να φέρει ημερομηνία και υπογραφή και να αποστέλλεται, ακολούθως, με συστημένη επιστολή στη Γραμματεία του Δικαστηρίου, στην ακόλουθη διεύθυνση: Rue du Fort Niedergrünewald, 2925 Luxembourg, ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ. Η αίτηση αυτή πρέπει να συνοδεύεται από όλα τα σχετικά έγγραφα και, ιδίως, τα ακριβή στοιχεία επικοινωνίας των διαδίκων της κύριας δίκης και των τυχόν εκπροσώπων τους, καθώς και από τη δικογραφία της υποθέσεως της κύριας δίκης ή από αντίγραφο αυτής. Η δικογραφία αυτή (ή το αντίγραφό της) θα παραμένει στη Γραμματεία καθ' όλη τη διάρκεια της διαδικασίας, όπου, εκτός αντίθετων υποδείξεων του αιτούντος δικαστηρίου, θα είναι δυνατόν στους κατά το άρθρο 23 του Οργανισμού ενδιαφερομένους να τη συμβουλεύονται.

               21.

               Στο πλαίσιο της διαδικασίας προδικαστικής παραπομπής, το Δικαστήριο βασίζεται, καταρχήν, στα στοιχεία που περιέχονται στην απόφαση του αιτούντος δικαστηρίου, συμπεριλαμβανομένων των ονομαστικών στοιχείων ή των προσωπικών δεδομένων. Εναπόκειται, συνεπώς, στο αιτούν δικαστήριο, εφόσον το κρίνει αναγκαίο, να προβεί το ίδιο στην απάλειψη από την απόφασή του ορισμένων στοιχείων ή στην ανωνυμία ενός ή περισσοτέρων προσώπων ή οντοτήτων που εμπλέκονται στη διαφορά της κύριας δίκης.

               22.

               Μετά την υποβολή της αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως, το Δικαστήριο μπορεί, επίσης, να διατάξει την τήρηση ανωνυμίας, αυτεπαγγέλτως ή κατόπιν αιτήματος του αιτούντος δικαστηρίου ή διαδίκου της κύριας δίκης. Εντούτοις, προς εξασφάλιση της αποτελεσματικότητάς του, ένα τέτοιο αίτημα πρέπει να υποβάλλεται σε όσο το δυνατόν πρώιμο στάδιο της διαδικασίας και, σε κάθε περίπτωση, πριν από τη δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης της ανακοινώσεως σχετικά με την υπόθεση και πριν από την επίδοση της αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως στους κατά το άρθρο 23 του Οργανισμού ενδιαφερομένους η οποία λαμβάνει, κατά κανόνα, χώρα ένα μήνα περίπου μετά την υποβολή της αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως. Λόγω της αυξανόμενης χρήσεως των νέων τεχνολογιών πληροφορήσεως και επικοινωνίας, η τήρηση της ανωνυμίας μετά την ανακοίνωση και την επίδοση αυτή στερείται, εν πολλοίς, πρακτικής αποτελεσματικότητας.

      Η αλληλεπίδραση μεταξύ της διαδικασίας προδικαστικής παραπομπής και της εθνικής διαδικασίας

               23.

               Το εθνικό δικαστήριο διατηρεί μεν την αρμοδιότητα να λαμβάνει προσωρινά μέτρα, ιδίως όταν το προδικαστικό ερώτημα αφορά το κύρος μιας πράξεως, πλην όμως η υποβολή αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως συνεπάγεται την αναστολή της εθνικής διαδικασίας μέχρις ότου αποφανθεί το Δικαστήριο.

               24.

               Μολονότι το Δικαστήριο παραμένει αρμόδιο να αποφανθεί επί της αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως όσο αυτή δεν έχει ανακληθεί από το αιτούν δικαστήριο, εντούτοις δεν πρέπει να λησμονείται ο ρόλος του Δικαστηρίου στο πλαίσιο της διαδικασίας προδικαστικής παραπομπής, ο οποίος συνίσταται στη συμβολή του στην αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης εντός των κρατών μελών και όχι στη διατύπωση γνωμοδοτήσεων επί γενικών ή υποθετικών ερωτημάτων. Στο μέτρο που η διαδικασία προδικαστικής παραπομπής προϋποθέτει την ύπαρξη εκκρεμούς διαφοράς ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου, στο τελευταίο εναπόκειται να ενημερώνει το Δικαστήριο για κάθε διαδικαστική ενέργεια δυνάμενη να επηρεάσει την ενώπιόν του διαδικασία και, ιδίως, για οποιαδήποτε παραίτηση, συμβιβαστική επίλυση της διαφοράς ή άλλο γεγονός που συνεπάγεται κατάργηση της δίκης. Το αιτούν δικαστήριο οφείλει, επίσης, να ενημερώνει το Δικαστήριο για την τυχόν έκδοση αποφάσεως στο πλαίσιο ενδίκου μέσου που ασκήθηκε κατά της αποφάσεως του αιτούντος δικαστηρίου και για τις συνέπειες που αυτή επιφέρει επί της αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως.

               25.

               Προς το συμφέρον της εύρυθμης διεξαγωγής της προδικαστικής διαδικασίας ενώπιον του Δικαστηρίου και προς διασφάλιση της πρακτικής αποτελεσματικότητάς της θα πρέπει, πάντως, οι πληροφορίες αυτές να κοινοποιούνται στο Δικαστήριο το συντομότερο δυνατόν. Εξάλλου, εφιστάται η προσοχή των εθνικών δικαστηρίων στο γεγονός ότι η ανάκληση αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως μπορεί να επηρεάσει τη διαχείριση παρόμοιων υποθέσεων (ή σειράς παρόμοιων υποθέσεων) από το αιτούν δικαστήριο. Οσάκις η έκβαση πλειόνων εκκρεμών υποθέσεων ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου εξαρτάται από την απάντηση του Δικαστηρίου στα ερωτήματα αυτά, ενδείκνυται ενδεχομένως η ένωση, στην αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, των υποθέσεων αυτών, προκειμένου το Δικαστήριο να έχει τη δυνατότητα να απαντήσει στα υποβληθέντα ερωτήματα παρά την τυχόν περαίωση μιας ή περισσοτέρων υποθέσεων.

      Τα δικαστικά έξοδα και η δικαστική αρωγή

               26.

               Η ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία προδικαστικής παραπομπής διεξάγεται ατελώς, ενώ το Δικαστήριο δεν αποφαίνεται επί των δικαστικών εξόδων των διαδίκων στην ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου διαφορά της κύριας δίκης· στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να αποφανθεί σχετικά.

               27.

               Σε περίπτωση ανεπάρκειας πόρων διαδίκου της διαφοράς της κύριας δίκης και εφόσον οι εθνικές διατάξεις το επιτρέπουν, το αιτούν δικαστήριο μπορεί να χορηγήσει στον εν λόγω διάδικο δικαστική αρωγή, προκειμένου αυτός να καλύψει ιδίως τα έξοδα εκπροσωπήσεώς του ενώπιον του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο μπορεί επίσης να χορηγήσει δικαστική αρωγή σε περίπτωση που αυτή δεν έχει ήδη αναγνωριστεί υπέρ του αιτούντος διαδίκου σε εθνικό επίπεδο ή αν η σχετική αρωγή δεν καλύπτει —ή καλύπτει μόνο μερικώς— τα έξοδα στα οποία αυτός υποβάλλεται ενώπιον του Δικαστηρίου.

      Η επικοινωνία μεταξύ του Δικαστηρίου και του αιτούντος δικαστηρίου

               28.

               Καθ' όλη τη διάρκεια της διαδικασίας, η Γραμματεία του Δικαστηρίου διατηρεί επαφή με το αιτούν δικαστήριο στο οποίο διαβιβάζει αντίγραφο όλων των διαδικαστικών εγγράφων καθώς και, κατά περίπτωση, των αιτήσεων παροχής συμπληρωματικών στοιχείων ή διευκρινίσεων που θεωρούνται αναγκαία προκειμένου να δοθεί χρήσιμη απάντηση στα ερωτήματα που υπέβαλε το εν λόγω δικαστήριο.

               29.

               Μετά το πέρας της διαδικασίας, η Γραμματεία διαβιβάζει την απόφαση του Δικαστηρίου στο αιτούν δικαστήριο, το οποίο καλείται να ενημερώσει το Δικαστήριο για τον τρόπο με τον οποίο εφάρμοσε την απόφαση αυτή στην υπόθεση της κύριας δίκης και να του αποστείλει την τελική απόφασή του επί της υποθέσεως αυτής.

         II.   Ειδικές διατάξεις σχετικές με τις αιτήσεις προδικαστικής αποφάσεως που απαιτούν επίσπευση της εκδικάσεως της υποθέσεως

               30.

               Υπό τις προϋποθέσεις τις οποίες προβλέπουν το άρθρο 23α του Οργανισμού και τα άρθρα 105 έως 114 του κανονισμού Διαδικασίας, αίτηση προδικαστικής αποφάσεως μπορεί, σε ορισμένες περιπτώσεις, να εκδικαστεί με την ταχεία διαδικασία ή με την επείγουσα διαδικασία. Η εφαρμογή των ως άνω διαδικασιών αποφασίζεται από το Δικαστήριο, κατόπιν αιτιολογημένου αιτήματος του αιτούντος δικαστηρίου στο οποίο πρέπει να εκτίθενται οι νομικές και πραγματικές συνθήκες που δικαιολογούν την εφαρμογή αυτής(αυτών) της διαδικασίας(ών) ή, όλως εξαιρετικώς, αυτεπαγγέλτως όταν κρίνεται ότι αυτό επιβάλλουν η φύση ή οι ειδικές συνθήκες της υποθέσεως.

      Οι προϋποθέσεις εφαρμογής της ταχείας διαδικασίας και της επείγουσας διαδικασίας

               31.

               Κατά το άρθρο 105 του κανονισμού Διαδικασίας, αίτηση προδικαστικής αποφάσεως μπορεί να υπαχθεί σε ταχεία διαδικασία, παρεκκλίνουσα από τις διατάξεις του εν λόγω κανονισμού, όταν η φύση της υποθέσεως απαιτεί την εξέτασή της το συντομότερο δυνατόν. Επειδή η εν λόγω διαδικασία συνεπάγεται σημαντικούς περιορισμούς για όλους τους μετέχοντες σε αυτή και, ιδίως, για το σύνολο των κρατών μελών που καλούνται να καταθέσουν παρατηρήσεις, γραπτές ή προφορικές, εντός πολύ βραχύτερων προθεσμιών σε σχέση με τις συνήθεις, η εφαρμογή της πρέπει να ζητείται μόνον όταν συντρέχουν ειδικές περιστάσεις που δικαιολογούν την ανάγκη να αποφανθεί το Δικαστήριο ταχέως επί των υποβαλλόμενων ερωτημάτων. Κατά πάγια νομολογία, ο μεγάλος αριθμός προσώπων ή νομικών καταστάσεων που αφορά ενδεχομένως η απόφαση την οποία θα εκδώσει το αιτούν δικαστήριο μετά την απάντηση του Δικαστηρίου επί των προδικαστικών ερωτημάτων δεν αποτελεί, αυτός καθαυτόν, εξαιρετική περίσταση ικανή να δικαιολογήσει την ταχεία διαδικασία.

               32.

               Η ως άνω διαπίστωση επιβάλλεται κατά μείζονα λόγο όσον αφορά την επείγουσα προδικαστική διαδικασία του άρθρου 107 του κανονισμού Διαδικασίας. Η διαδικασία αυτή, η οποία εφαρμόζεται μόνο στους τομείς που μνημονεύονται στον τίτλο V του τρίτου μέρους της ΣΛΕΕ, σχετικά με τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, επιβάλλει ακόμη μεγαλύτερους περιορισμούς στους ενδιαφερομένους, καθόσον περιορίζει τον αριθμό των διαδίκων που έχουν τη δυνατότητα να καταθέσουν γραπτές παρατηρήσεις και, σε εξαιρετικά επείγουσες περιπτώσεις, παρέχει τη δυνατότητα να παραλειφθεί εντελώς το στάδιο της γραπτής διαδικασίας ενώπιον του Δικαστηρίου. Επομένως, η εφαρμογή της διαδικασίας αυτής πρέπει να ζητείται μόνο σε περιπτώσεις όπου είναι απολύτως αναγκαίο το Δικαστήριο να αποφανθεί ταχέως επί των ερωτημάτων που του υποβάλλει το αιτούν δικαστήριο.

               33.

               Χωρίς να είναι εδώ δυνατή η εξαντλητική απαρίθμηση των περιστάσεων αυτών, ιδίως λόγω της ποικιλομορφίας και της διαρκούς εξελίξεως των κανόνων της Ένωσης που διέπουν τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, ένα εθνικό δικαστήριο μπορεί να υποβάλει, για παράδειγμα, αίτημα να ακολουθηθεί η επείγουσα προδικαστική διαδικασία στην κατά το άρθρο 267, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ περίπτωση ενδιαφερομένου ο οποίος είναι κρατούμενος ή στερείται της ελευθερίας του, όταν η απάντηση στο ανακύπτον ζήτημα είναι αποφασιστικής σημασίας για την εκτίμηση της νομικής καταστάσεως του προσώπου αυτού ή, ακόμη, στο πλαίσιο διαφοράς σχετικής με τη γονική μέριμνα ή την επιμέλεια ανήλικων τέκνων, όταν η αρμοδιότητα του επιληφθέντος βάσει του δικαίου της Ένωσης δικαστηρίου εξαρτάται από την απάντηση στο προδικαστικό ερώτημα.

      Το αίτημα εφαρμογής της ταχείας ή της επείγουσας προδικαστικής διαδικασίας

               34.

               Για να είναι σε θέση το Δικαστήριο να αποφασίσει σύντομα αν πρέπει να ακολουθήσει την ταχεία ή την επείγουσα προδικαστική διαδικασία, το σχετικό αίτημα πρέπει να εκθέτει επακριβώς τις νομικές και πραγματικές συνθήκες που δικαιολογούν το επείγον και, ιδίως, τους κινδύνους που υφίστανται αν ακολουθηθεί η συνήθης διαδικασία για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως. Στο μέτρο του δυνατού, το αιτούν δικαστήριο πρέπει επίσης να εκθέτει συνοπτικά την άποψή του όσον αφορά την απάντηση που πρέπει να δοθεί στα υποβαλλόμενα ερωτήματα. Μια τέτοια ένδειξη διευκολύνει τους διαδίκους της κύριας δίκης και τους λοιπούς ενδιαφερομένους που μετέχουν στη διαδικασία να λάβουν θέση και, ως εκ τούτου, συμβάλλει στην ταχεία διεξαγωγή της διαδικασίας.

               35.

               Το αίτημα εφαρμογής της ταχείας διαδικασίας ή της επείγουσας διαδικασίας πρέπει, σε κάθε περίπτωση, να υποβάλλεται με σαφήνεια, κατά τρόπο που να παρέχει τη δυνατότητα στη Γραμματεία του Δικαστηρίου να διαπιστώσει αμέσως ότι η υπόθεση χρήζει ειδικής μεταχειρίσεως. Προς τούτο, το αιτούν δικαστήριο καλείται να διευκρινίζει ποια από τις δύο διαδικασίες ζητεί στην προκειμένη περίπτωση και να αναφέρει, στο αίτημά του, το εφαρμοστέο άρθρο του κανονισμού Διαδικασίας (το άρθρο 105, σχετικά με την ταχεία διαδικασία, ή το άρθρο 107, σχετικά με την επείγουσα διαδικασία). Η σχετική μνεία πρέπει να γίνεται σε ένα ευχερώς προσδιορίσιμο σημείο της αποφάσεως του αιτούντος δικαστηρίου (π.χ. στην αρχή της απόφασεως ή σε χωριστή δικαστική πράξη). Ένα τέτοιο αίτημα μπορεί κάλλιστα να περιέχεται σε συνοδευτική επιστολή του αιτούντος δικαστηρίου.

               36.

               Όσον αφορά την απόφαση του αιτούντος δικαστηρίου καθεαυτή, η συντομία στη διατύπωσή της είναι ακόμη σημαντικότερη σε περιπτώσεις επείγοντος, καθόσον συμβάλλει στην ταχεία διεξαγωγή της διαδικασίας.

      Η επικοινωνία μεταξύ του Δικαστηρίου, του αιτούντος δικαστηρίου και των διαδίκων της κύριας δίκης

               37.

               Για την επιτάχυνση και τη διευκόλυνση της επικοινωνίας με το αιτούν δικαστήριο και τους διαδίκους ενώπιον αυτού, το δικαστήριο που υποβάλλει αίτημα για την εφαρμογή της ταχείας ή της επείγουσας διαδικασίας καλείται να δηλώσει την ηλεκτρονική διεύθυνσή του, ενδεχομένως τον αριθμό συσκευής τηλεομοιοτυπίας (φαξ), που μπορεί να χρησιμοποιήσει το Δικαστήριο, καθώς και τις ηλεκτρονικές διευθύνσεις, και, ενδεχομένως, τους αριθμούς συσκευής τηλεομοιοτυπίας, των εκπροσώπων των διαδίκων.

               38.

               Αντίγραφο της υπογεγραμμένης αποφάσεως του αιτούντος δικαστηρίου περί υποβολής προδικαστικού ερωτήματος, μαζί με αίτημα εφαρμογής της ταχείας ή της επείγουσας διαδικασίας, μπορεί να διαβιβάζεται εκ των προτέρων στο Δικαστήριο με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο (ECJ-Registry@curia.europa.eu) ή με φαξ (+ 352 433766). Η εξέταση της προδικαστικής παραπομπής και του αιτήματος μπορεί να αρχίσει αμέσως μετά τη λήψη ενός τέτοιου αντιγράφου. Το πρωτότυπο των σχετικών δικογράφων, ωστόσο, πρέπει να διαβιβαστεί στη Γραμματεία του Δικαστηρίου το συντομότερο δυνατό.

      (1)  ΕΕ L 265 της 29.9.2012, σ. 1.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

         Τα ουσιώδη στοιχεία της αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως

      1.   Το αιτούν δικαστήριο

      Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως πρέπει να περιέχει ακριβή μνεία του αιτούντος δικαστηρίου και, ενδεχομένως, του τμήματος ή του δικαστικού σχηματισμού που υποβάλλει την αίτηση και να αναφέρει τα ακριβή στοιχεία επικοινωνίας του εν λόγω δικαστηρίου, προκειμένου να διευκολύνεται η μεταγενέστερη επικοινωνία μεταξύ αυτού και του Δικαστηρίου.
      2.   Οι διάδικοι της κύριας δίκης και οι εκπρόσωποί τους

      Μετά τη μνεία του αιτούντος δικαστηρίου ακολουθεί μνεία των διαδίκων της κύριας δίκης και, ενδεχομένως, των εκπροσώπων τους ενώπιον του εν λόγω δικαστηρίου. Οι σχετικές ενδείξεις πρέπει να είναι κατά το δυνατόν πλήρεις και να περιλαμβάνουν, στην απόφαση του αιτούντος δικαστηρίου ή στο συνοδευτικό αυτής έγγραφο, μεταξύ άλλων, την ακριβή ταχυδρομική διεύθυνση των προσώπων αυτών, τον αριθμό τηλεφώνου τους ή τον αριθμό συσκευής τηλεομοιοτυπίας και, εφόσον διαθέτουν, την ηλεκτρονική διεύθυνσή τους.
      Στο σημείο αυτό, εφιστάται η προσοχή των εθνικών δικαστηρίων στο άρθρο 95 του κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου και στα σημεία 21 και 22 των παρουσών συστάσεων. Εφόσον το κρίνει απαραίτητο, το αιτούν δικαστήριο μπορεί το ίδιο, στην αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, να προβεί στην απόκρυψη ορισμένων ονομάτων ή δεδομένων ή να διαβιβάσει, πέραν του πλήρους κειμένου της αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως, μια ανωνυμοποιημένη μορφή της εν λόγω αιτήσεως, η οποία θα αποτελέσει τη βάση της ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασίας.
      3.   Το αντικείμενο της διαφοράς της κύριας δίκης και τα σχετικά πραγματικά περιστατικά

      Το αιτούν δικαστήριο οφείλει να εκθέσει συνοπτικά το αντικείμενο της διαφοράς της κύριας δίκης, καθώς και τα σχετικά πραγματικά περιστατικά όπως αυτά διαπιστώθηκαν ή έγιναν δεκτά από το εν λόγω δικαστήριο.
      4.   Οι κρίσιμες νομικές διατάξεις

      Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως πρέπει να αναφέρει επακριβώς τις εφαρμοστέες στα πραγματικά περιστατικά της διαφοράς της κύριας δίκης εθνικές διατάξεις και, ενδεχομένως, τη σχετική εθνική νομολογία, καθώς και τις διατάξεις του δικαίου της Ένωσης των οποίων ζητείται η ερμηνεία ή των οποίων αμφισβητείται το κύρος. Οι σχετικές αναφορές πρέπει να είναι πλήρεις και να περιλαμβάνουν τον τίτλο και τον ακριβή προσδιορισμό των επίμαχων διατάξεων καθώς και τα στοιχεία δημοσιεύσεώς τους. Οι παραπομπές στη νομολογία, εθνική ή ευρωπαϊκή, περιλαμβάνουν επίσης, στο μέτρο του δυνατού, τον αριθμό ECLI («European Case Law Identifier») της σχετικής αποφάσεως.
      5.   Η αιτιολογία της παραπομπής

      Το Δικαστήριο αποφαίνεται επί της αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως μόνον εφόσον το δίκαιο της Ένωσης είναι εφαρμοστέο στην υπόθεση της κύριας δίκης. Ως εκ τούτου, το αιτούν δικαστήριο οφείλει να εκθέτει τους λόγους που το οδήγησαν να αναρωτηθεί ως προς την ερμηνεία ή το κύρος συγκεκριμένων διατάξεων του δικαίου της Ένωσης, καθώς και τη σχέση που το αιτούν δικαστήριο εκτιμά ότι υπάρχει μεταξύ των διατάξεων αυτών και της εφαρμοστέας στην κύρια δίκη εθνικής νομοθεσίας. Εφόσον το κρίνει αναγκαίο για την κατανόηση της υποθέσεως, το αιτούν δικαστήριο μπορεί να παραθέτει τα σχετικά με τα ζητήματα αυτά επιχειρήματα των διαδίκων.
      6.   Τα προδικαστικά ερωτήματα

      Το αιτούν δικαστήριο παραθέτει, κατά τρόπο σαφή και διακριτό, τα υποβαλλόμενα στο Δικαστήριο προδικαστικά ερωτήματα. Τα ερωτήματα αυτά πρέπει να είναι κατανοητά καθεαυτά, χωρίς να χρειάζεται παραπομπή στο σκεπτικό της αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως.
      Στο μέτρο του δυνατού, το αιτούν δικαστήριο εκθέτει επίσης συνοπτικά την άποψή του επί της απαντήσεως που πρέπει να δοθεί στα υποβαλλόμενα προδικαστικά ερωτήματα.
      7.   Ενδεχόμενη ανάγκη ειδικής μεταχειρίσεως

      Τέλος, εφόσον το αιτούν δικαστήριο εκτιμά ότι η αίτηση την οποία υποβάλλει στο Δικαστήριο χρήζει ειδικής μεταχειρίσεως, τόσο ως προς την ανάγκη διατηρήσεως της ανωνυμίας των προσώπων τα οποία αφορά η διαφορά της κύριας δίκης όσο και ως προς την τυχόν ταχύτητα με την οποία πρέπει να εξετασθεί η αίτηση από το Δικαστήριο, οι λόγοι που συνηγορούν υπέρ μιας τέτοιας μεταχειρίσεως πρέπει να εκτίθενται λεπτομερώς στην αίτηση προδικαστικής αποφάσεως και, ενδεχομένως, στα συνοδευτικά αυτής έγγραφα.

         Οι τυπικές πτυχές της αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως

      Οι αιτήσεις προδικαστικής αποφάσεως πρέπει να υποβάλλονται κατά τρόπο που να διευκολύνει τη μεταγενέστερη ηλεκτρονική επεξεργασία τους από το Δικαστήριο και, ιδίως, κατά τρόπο που να παρέχει τη δυνατότητα σάρωσής τους και αναγνώρισης των στοιχείων τους. Προς τούτο:

                  —

                  οι αιτήσεις δακτυλογραφούνται σε χαρτί λευκό, χωρίς γραμμές, σχήματος A4,

                  —

                  για το κείμενο πρέπει να χρησιμοποιείται συνήθης γραμματοσειρά (όπως Times New Roman, Courier ή Arial) μεγέθους τουλάχιστον 12 στιγμών εντός του κειμένου και τουλάχιστον 10 στιγμών στις υποσημειώσεις, με διάστιχο 1,5 και περιθώρια, οριζόντια και κάθετα, (άνω, κάτω, αριστερά και δεξιά) τουλάχιστον 2,5 cm, και

                  —

                  όλες οι σελίδες της αιτήσεως, καθώς και οι παράγραφοι που αυτή περιλαμβάνει, φέρουν αύξουσα συνεχή αρίθμηση.

            Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως πρέπει να φέρει ημερομηνία και υπογραφή. Αποστέλλεται, μαζί με τη δικογραφία της κύριας δίκης, με συστημένη επιστολή στη Γραμματεία του Δικαστηρίου, στην ακόλουθη διεύθυνση: Rue du Fort Niedergrünewald, 2925 Luxembourg, ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ.
      Σε περίπτωση αιτήσεως εφαρμογής της ταχείας ή της επείγουσας προδικαστικής διαδικασίας, ενδείκνυται να αποστέλλεται προηγουμένως ένα υπογεγραμμένο αντίγραφο της αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο (ECJ-Registry@curia.europa.eu) ή με φαξ (+ 352 433766) και εν συνεχεία να διαβιβάζεται το πρωτότυπο της εν λόγω αιτήσεως ταχυδρομικά.


Avis juridique important

|

32001H0331

Σύσταση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Απριλίου 2001, για τον καθορισμό ελάχιστων κριτηρίων σχετικά με τις περιβαλλοντικές επιθεωρήσεις στα κράτη μέλη

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 118 της 27/04/2001 σ. 0041 - 0046

Σύσταση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίουτης 4ης Απριλίου 2001για τον καθορισμό ελάχιστων κριτηρίων σχετικά με τις περιβαλλοντικές επιθεωρήσεις στα κράτη μέλη(2001/331/ΕΚ)ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 175 παράγραφος 1,την πρόταση της Επιτροπής,τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(1),τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών(2),Αποφασίζοντας με τη διαδικασία του άρθρου 251 της συνθήκης(3), και υπό το φως του κοινού σχεδίου που ενέκρινε η επιτροπή συνδιαλλαγής στις 8 Ιανουαρίου 2001,Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Το ψήφισμα του Συμβουλίου και των αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών, συνελθόντων στα πλαίσια του Συμβουλίου, της 1ης Φεβρουαρίου 1993, σχετικά με ένα κοινοτικό πρόγραμμα πολιτικής και δράσεως για το περιβάλλον και τη σταθερή ανάπτυξη(4), και η απόφαση αριθ. 2179/98/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την αναθεώρησή του(5), υπογραμμίζουν τη σημασία της εφαρμογής της κοινοτικής περιβαλλοντικής νομοθεσίας με βάση την έννοια της συνυπευθυνότητας.(2) Η ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, της 5ης Νοεμβρίου 1996, σχετικά με την εφαρμογή της κοινοτικής περιβαλλοντικής νομοθεσίας, και ιδίως η παράγραφος 29 αυτής, προτείνει την κατάρτιση κατευθυντήριων γραμμών σε κοινοτικό επίπεδο, κατά τρόπο ώστε να παρέχεται συνδρομή προς τα κράτη μέλη για την εκτέλεση εργασιών επιθεώρησης, περιορίζοντας έτσι τις μεγάλες διαφορές που παρατηρούνται σήμερα μεταξύ των επιθεωρήσεων των κρατών μελών.(3) Το Συμβούλιο, με το ψήφισμά του, της 7ης Οκτωβρίου 1997, σχετικά με τη διατύπωση, την εφαρμογή και την επιβολή της κοινοτικής νομοθεσίας για το περιβάλλον(6), καλεί την Επιτροπή να προτείνει, για περαιτέρω εξέταση εκ μέρους του Συμβουλίου, ιδίως με βάση τις εργασίες του δικτύου της ΕΚ για την εφαρμογή και την επιβολή του δικαίου του περιβάλλοντος (δίκτυο "IMPEL"), τα ελάχιστα κριτήρια ή/και τις κατευθυντήριες γραμμές σε ό,τι αφορά τις εργασίες επιθεώρησης που εκτελούνται σε επίπεδο κρατών μελών και τον τρόπο κατά τον οποίο η εφαρμογή τους στην πράξη θα μπορεί να ελέγχεται από τα κράτη μέλη, ώστε να εξασφαλίζεται η κατάλληλη πρακτική εφαρμογή και η επιβολή της περιβαλλοντικής νομοθεσίας, και η πρόταση της Επιτροπής λαμβάνει υπόψη το έγγραφο το οποίο εκπονήθηκε από το IMPEL τον Νοέμβριο 1997 και έχει τίτλο "Ελάχιστα κριτήρια για επιθεωρήσεις".(4) Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο ψήφισμά του της 14ης Μαΐου 1997, σχετικά με την ανακοίνωση της Επιτροπής, ζητεί να εκπονηθεί κοινοτική νομοθεσία για τις περιβαλλοντικές επιθεωρήσεις, η δε Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, καθώς και η Επιτροπή των Περιφερειών εξέδωσαν ευνοϊκές γνώμες για την ανακοίνωση της Επιτροπής και υπογράμμισαν τη σημασία των περιβαλλοντικών επιθεωρήσεων.(5) Υπάρχουν ήδη διάφορα συστήματα και πρακτικές επιθεώρησης στα κράτη μέλη, τα οποία δεν θα πρέπει να αντικατασταθούν από σύστημα επιθεώρησης σε κοινοτικό επίπεδο, όπως προβλέπει το ψήφισμα του Συμβουλίου, της 7ης Οκτωβρίου 1997, και τα κράτη μέλη θα εξακολουθήσουν να είναι αρμόδια για τις εργασίες περιβαλλοντικής επιθεώρησης.(6) Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος μπορεί να συμβουλεύει τα κράτη μέλη για το σχεδιασμό, τη συγκρότηση και την επέκταση των συστημάτων που διαθέτουν για την παρακολούθηση των περιβαλλοντικών διατάξεων και μπορεί να επικουρεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη κατά την παρακολούθηση των περιβαλλοντικών διατάξεων παρέχοντας υποστήριξη όσον αφορά το συντονισμό της εκπόνησης εκθέσεων.(7) Η ύπαρξη συστημάτων επιθεώρησης και η αποτελεσματική εκτέλεση των επιθεωρήσεων αποτελούν αποτρεπτικό παράγοντα περιβαλλοντικών παραβιάσεων, αφού δίνουν την εξουσία στις αρχές να εντοπίζουν τις παραβάσεις και να επιβάλλουν την περιβαλλοντική νομοθεσία με την επιβολή ποινών ή κατ' άλλον τρόπο. Έτσι οι επιθεωρήσεις αποτελούν απαραίτητο κρίκο της κανονιστικής αλυσίδας και αποτελεσματικό όργανο για τη συνεπέστερη εφαρμογή και επιβολή της κοινοτικής περιβαλλοντικής νομοθεσίας σε όλη την Κοινότητα και για την αποφυγή στρεβλώσεων του ανταγωνισμού.(8) Παρατηρούνται σήμερα μεγάλες διαφορές στα συστήματα και τους μηχανισμούς επιθεώρησης των κρατών μελών, όχι μόνο σε ό,τι αφορά τις δυνατότητες που έχουν για την εκτέλεση εργασιών επιθεώρησης αλλά επίσης σε ό,τι αφορά την εμβέλεια και το περιεχόμενο των αναλαμβανομένων εργασιών επιθεώρησης, ακόμη δε και στην ίδια την ύπαρξη των εργασιών επιθεώρησης σε ορισμένα κράτη μέλη, κατάσταση η οποία δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ικανοποιητική, σε σχέση με το στόχο της αποτελεσματικής και συνεπέστερης υλοποίησης, πρακτικής εφαρμογής και επιβολής της κοινοτικής νομοθεσίας για την περιβαλλοντική προστασία.(9) Επιβάλλεται επομένως να προβλεφθούν, σε αυτό το στάδιο, κατευθυντήριες γραμμές υπό μορφή ελάχιστων κριτηρίων που πρέπει να εφαρμόζονται σε κοινή βάση για την πραγματοποίηση εργασιών περιβαλλοντικής επιθεώρησης στα κράτη μέλη.(10) Η κοινοτική περιβαλλοντική νομοθεσία υποχρεώνει τα κράτη μέλη να επιβάλλουν όρους σε ορισμένες εκπομπές, απορρίψεις και δραστηριότητες. Σε πρώτο στάδιο, θα πρέπει να πληρούνται ελάχιστα κριτήρια για την οργάνωση και την εκτέλεση επιθεωρήσεων στα κράτη μέλη, για όλες τις βιομηχανικές εγκαταστάσεις και άλλες επιχειρήσεις και διευκολύνσεις, των οποίων οι εκπομπές στον αέρα ή/και οι απορρίψεις στα ύδατα ή/και η διάθεση αποβλήτων ή οι δραστηριότητες ανάκτησης, υπόκεινται σε άδεια, έγκριση ή εξουσιοδότηση βάσει του κοινοτικού δικαίου.(11) Οι επιθεωρήσεις θα πρέπει να διεξάγονται, λαμβάνοντας υπόψη τον καταμερισμό των αρμοδιοτήτων στα κράτη μέλη μεταξύ υπηρεσιών έκδοσης αδειών και επιθεώρησης.(12) Για να καταστεί αποτελεσματικό το σύστημα των επιθεωρήσεων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίζουν ότι οι εργασίες περιβαλλοντικών επιθεωρήσεων σχεδιάζονται εκ των προτέρων.(13) Οι επιτόπιες επισκέψεις αποτελούν σημαντικό στοιχείο των περιβαλλοντικών επιθεωρήσεων.(14) Τα στοιχεία και η τεκμηρίωση που παρέχονται από τις διοικήσεις των βιομηχανιών που είναι καταγεγραμμένες στο κοινοτικό σύστημα οικολογικής διαχείρισης και ελέγχου, μπορούν να αποδειχθούν χρήσιμη πηγή πληροφοριών στα πλαίσια των περιβαλλοντικών επιθεωρήσεων.(15) Προκειμένου να συναχθούν συμπεράσματα από τις επιτόπιες επισκέψεις, θα πρέπει να εκπονούνται εκθέσεις σε τακτική βάση.(16) Η υποβολή εκθέσεων για τις εργασίες επιθεώρησης και η δημόσια πρόσβαση στις σχετικές πληροφορίες αποτελούν σημαντικό εργαλείο για να εξασφαλίζεται με διαφάνεια η συμμετοχή των πολιτών, των μη κυβερνητικών οργανώσεων και άλλων ενδιαφερόμενων παραγόντων σε ό,τι αφορά την εφαρμογή της κοινοτικής περιβαλλοντικής νομοθεσίας. Η πρόσβαση σε τέτοιου είδους πληροφορίες θα πρέπει να ευθυγραμμιστεί με τις διατάξεις της οδηγίας 90/313/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 7ης Ιουνίου 1990, σχετικά με την ελεύθερη πληροφόρηση για θέματα περιβάλλοντος(7).(17) Τα κράτη μέλη θα πρέπει να παρέχουν μεταξύ τους αμοιβαία συνδρομή σε διοικητικό επίπεδο κατά την υλοποίηση της παρούσας σύστασης. Η θέσπιση από τα κράτη μέλη, σε συνεργασία με το IMPEL, συστημάτων ενημέρωσης και παροχής συμβουλών όσον αφορά τις επιθεωρήσεις και τις διαδικασίες επιθεώρησης, θα βοηθούσε στην προώθηση των ορθών πρακτικών σε όλη την Κοινότητα.(18) Τα κράτη μέλη θα πρέπει να υποβάλλουν έκθεση στο Συμβούλιο και την Επιτροπή για την πείρα που αποκτούν κατά την υλοποίηση της παρούσας σύστασης και η Επιτροπή θα πρέπει να ενημερώνει τακτικά το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.(19) Η Επιτροπή θα πρέπει να παρακολουθεί την υλοποίηση και την αποτελεσματικότητα της παρούσας σύστασης και να υποβάλλει σχετικά έκθεση προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, το συντομότερο δυνατό μετά την παραλαβή των εκθέσεων των κρατών μελών.(20) Η συνέχιση των εργασιών του IMPEL και των κρατών μελών, σε συνεργασία με την Επιτροπή, θα πρέπει να ενθαρρυνθεί όσον αφορά την ορθή πρακτική σχετικά με τα προσόντα και την κατάρτιση των επιθεωρητών στον τομέα του περιβάλλοντος.(21) Σύμφωνα με τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας, όπως προβλέπονται στο άρθρο 5 της συνθήκης και δεδομένης της διαφοράς που υπάρχει στα συστήματα και τους μηχανισμούς επιθεώρησης στα κράτη μέλη, οι στόχοι της προτεινόμενης δράσης μπορούν να επιτευχθούν καλύτερα με την καθοδήγηση σε κοινοτικό επίπεδο.(22) Βάσει της πείρας που αποκτήθηκε κατά την υλοποίηση της παρούσας σύστασης και λαμβάνοντας υπόψη τις περαιτέρω εργασίες του IMPEL, καθώς και τα αποτελέσματα τυχόν συστημάτων που προβλέπονται στην παρούσα σύσταση, η Επιτροπή, μόλις λάβει τις εκθέσεις των κρατών μελών, θα πρέπει να εξετάσει τη δυνατότητα ανάπτυξης των ελαχίστων κριτηρίων ως προς το πεδίο εφαρμογής τους και την ουσία τους και τη δυνατότητα υποβολής περαιτέρω προτάσεων στις οποίες θα μπορούσε να περιλαμβάνεται πρόταση οδηγίας, εάν χρειασθεί.ΣΥΝΙΣΤΟΥΝ:ΙΣκοπόςΤο έργο των περιβαλλοντικών επιθεωρήσεων θα πρέπει να διεκπεραιώνεται στα κράτη μέλη σύμφωνα με ελάχιστα κριτήρια που εφαρμόζονται κατά την οργάνωση, διενέργεια, παρακολούθηση και δημοσίευση των αποτελεσμάτων των σχετικών εργασιών, για την πληρέστερη συμμόρφωση και τη συμβολή στη συνεπέστερη εφαρμογή και επιβολή της κοινοτικής περιβαλλοντικής νομοθεσίας σε όλα τα κράτη μέλη.ΙΙΠεδίο εφαρμογής και ορισμοί1. α) Η παρούσα σύσταση ισχύει για τις περιβαλλοντικές επιθεωρήσεις όλων των βιομηχανικών εγκαταστάσεων και άλλων επιχειρήσεων και διευκολύνσεων των οποίων οι εκπομπές στην ατμόσφαιρα ή/και οι απορρίψεις στα ύδατα ή/και η διάθεση αποβλήτων ή οι δραστηριότητες ανάκτησης, υπόκεινται σε άδεια, έγκριση ή εξουσιοδότηση δυνάμει του κοινοτικού δικαίου, με την επιφύλαξη των ειδικών περί επιθεώρησης διατάξεων του ισχύοντος κοινοτικού δικαίου.β) Για τους σκοπούς της παρούσας σύστασης, όλες οι εγκαταστάσεις και άλλες επιχειρήσεις και διευκολύνσεις που αναφέρονται στο στοιχείο α), αποκαλούνται "ελεγχόμενες εγκαταστάσεις".2. Για τους σκοπούς της παρούσας σύστασης, "περιβαλλοντική επιθεώρηση" είναι μια εργασία η οποία συνεπάγεται, κατά περίπτωση:α) τον έλεγχο και τη βελτίωση της συμμόρφωσης των ελεγχόμενων εγκαταστάσεων προς τις σχετικές περιβαλλοντικές απαιτήσεις του κοινοτικού δικαίου, όπως έχουν μεταφερθεί στην εθνική νομοθεσία ή εφαρμόζονται στην εθνική έννομη τάξη (στο εξής αναφέρονται ως "νομικές απαιτήσεις ΕΚ")·β) την παρακολούθηση των επιπτώσεων που έχουν οι ελεγχόμενες εγκαταστάσεις επί του περιβάλλοντος ώστε να προσδιορίζεται κατά πόσον απαιτούνται περαιτέρω επιθεωρήσεις ή μέτρα επιβολής του νόμου (περιλαμβανομένης και της έκδοσης, τροποποίησης ή ανάκλησης οιασδήποτε άδειας, έγκρισης ή εξουσιοδότησης), έτσι ώστε να εξασφαλίζεται η συμμόρφωση με τις νομικές απαιτήσεις ΕΚ·γ) την εκτέλεση εργασιών για τους προαναφερόμενους σκοπούς, η οποία περιλαμβάνει:- επιτόπιες επισκέψεις,- έλεγχο της επίτευξης των προτύπων περιβαλλοντικής ποιότητας,- εξέταση εκθέσεων και δηλώσεων περιβαλλοντικού ελέγχου,- εξέταση και έλεγχο των κατ' ιδίαν εκτελούμενων επιθεωρήσεων από ή εξ ονόματος των διοικήσεων των ελεγχόμενων εγκαταστάσεων,- αξιολόγηση των δραστηριοτήτων και των εργασιών που εκτελούνται στην ελεγχόμενη εγκατάσταση,- έλεγχο των χώρων και του σχετικού εξοπλισμού (συμπεριλαμβανομένης της καταλληλότητας της συντήρησής του) και της καταλληλότητας της επιτόπιας περιβαλλοντικής διαχείρισης,- έλεγχο των σχετικών αρχείων που τηρούν οι διοικήσεις των ελεγχόμενων εγκαταστάσεων.3. Οι περιβαλλοντικές επιθεωρήσεις, περιλαμβανομένων και επιτόπιων επισκέψεων, μπορεί να είναι:α) τακτικές, δηλαδή επιθεωρήσεις που εκτελούνται ως μέρος προσχεδιασμένου προγράμματος επιθεωρήσεων, ήβ) έκτακτες, δηλαδή επιθεωρήσεις που εκτελούνται σε περιπτώσεις καταγγελιών σε συνάρτηση με την έκδοση, ανανέωση ή τροποποίηση άδειας, έγκρισης ή εξουσιοδότησης, ή κατά τη διερεύνηση ατυχημάτων, περιστατικών και περιπτώσεων μη συμμόρφωσης.4. α) Περιβαλλοντικές επιθεωρήσεις μπορούν να διενεργούνται από κάθε δημόσια αρχή, εθνική ή περιφερειακή ή τοπική, που συγκροτείται ή διορίζεται από το κράτος μέλος και είναι υπεύθυνη για θέματα που καλύπτει η παρούσα σύσταση.β) Οι φορείς που αναφέρονται στο στοιχείο α) μπορούν, σύμφωνα με την εθνική τους νομοθεσία, να εκχωρούν τα καθήκοντα τα οποία, δυνάμει της παρούσας σύστασης, πρέπει να εκτελούνται υπό την ευθύνη και εποπτεία τους, σε κάθε νομικό πρόσωπο δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου, υπό την προϋπόθεση ότι το εν λόγω πρόσωπο δεν έχει ίδιο συμφέρον στην έκβαση των επιθεωρήσεων που αναλαμβάνει.γ) Οι φορείς που αναφέρονται στα στοιχεία α) και β) ορίζονται ως "αρχές επιθεώρησης".5. Για τους σκοπούς της παρούσας σύστασης, ως "διοίκηση ελεγχόμενης εγκατάστασης" νοείται κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο διοικεί ή ελέγχει την ελεγχόμενη εγκατάσταση ή, όταν αυτό προβλέπεται από την εθνική νομοθεσία, κάθε πρόσωπο στο οποίο έχουν ανατεθεί αποφασιστικές οικονομικές εξουσίες επί της τεχνικής λειτουργίας της ελεγχόμενης εγκατάστασης.IIIΟργάνωση και διενέργεια περιβαλλοντικών επιθεωρήσεων1. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίζουν ότι οι περιβαλλοντικές επιθεωρήσεις αποσκοπούν στην επίτευξη υψηλού επιπέδου περιβαλλοντικής προστασίας και, για το σκοπό αυτό, θα πρέπει να λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε οι περιβαλλοντικές επιθεωρήσεις ελεγχόμενων εγκαταστάσεων να οργανώνονται και να διενεργούνται σύμφωνα με τα σημεία IV έως VIII της παρούσας σύστασης.2. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να παρέχουν μεταξύ τους αμοιβαία συνδρομή σε διοικητικό επίπεδο κατά την εκτέλεση των κατευθυντήριων γραμμών της παρούσας σύστασης, με την ανταλλαγή σχετικών πληροφοριών και, όπου χρειάζεται, επιθεωρητών.3. Για την αποτροπή παράνομων διασυνοριακών περιβαλλοντικών πρακτικών, τα κράτη μέλη, σε συνεργασία με το IMPEL, θα πρέπει να ενθαρρύνουν το συντονισμό των επιθεωρήσεων εγκαταστάσεων και δραστηριοτήτων δυναμένων να έχουν μείζονα διασυνοριακή επίπτωση.4. Προκειμένου να προωθηθεί η βέλτιστη πρακτική ανά την Κοινότητα, τα κράτη μέλη μπορούν, σε συνεργασία με το IMPEL, να εξετάσουν τη δυνατότητα καθιέρωσης συστήματος, στο πλαίσιο του οποίου τα κράτη μέλη εκπονούν εκθέσεις και παρέχουν συμβουλές σχετικά με τις επιθεωρήσεις και τις διαδικασίες επιθεώρησης στα κράτη μέλη, λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τα διάφορα συστήματα και πλαίσια στα οποία λειτουργούν, και να υποβάλουν έκθεση στα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη σχετικά με τα πορίσματά τους.ΙVΣχέδια περιβαλλοντικών επιθεωρήσεων1. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίζουν τον εκ των προτέρων σχεδιασμό των εργασιών περιβαλλοντικής επιθεώρησης, έχοντας πάντα στη διάθεσή τους σχέδιο ή σχέδια περιβαλλοντικών επιθεωρήσεων με τα οποία καλύπτεται όλο το έδαφος του κράτους μέλους και όλες οι εντός αυτού ελεγχόμενες εγκαταστάσεις. Το εν λόγω σχέδιο ή σχέδια θα πρέπει να είναι διαθέσιμα στο κοινό, σύμφωνα με την οδηγία 90/313/ΕΟΚ.2. Το εν λόγω σχέδιο ή σχέδια μπορούν να καταρτίζονται σε εθνικό, περιφερειακό ή τοπικό επίπεδο, αλλά τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίζουν ότι το σχέδιο ή τα σχέδια ισχύουν για όλες τις περιβαλλοντικές επιθεωρήσεις των ελεγχόμενων εγκαταστάσεων στο έδαφός τους και ότι οι αρχές που αναφέρονται στο σημείο ΙΙ παράγραφος 4 έχουν διορισθεί για να διενεργούν τέτοιες επιθεωρήσεις.3. Τα σχέδια περιβαλλοντικών επιθεωρήσεων θα πρέπει να εκπονούνται με βάση τα εξής:α) τις νομικές απαιτήσεις ΕΚ που πρέπει να πληρούνται·β) ένα μητρώο ελεγχομένων εγκαταστάσεων στην περιοχή του σχεδίου·γ) μια γενική αξιολόγηση των μεγάλων περιβαλλοντικών προβλημάτων εντός της περιοχής του σχεδίου και μια γενική αποτίμηση του βαθμού συμμόρφωσης των ελεγχόμενων εγκαταστάσεων προς τις νομικές απαιτήσεις ΕΚ·δ) στοιχεία που αφορούν τυχόν προγενέστερες εργασίες επιθεώρησης ή προέρχονται από αυτές.4. Τα σχέδια περιβαλλοντικών επιθεωρήσεων θα πρέπει:α) να είναι κατάλληλα για τις εργασίες επιθεώρησης εκ μέρους των αρμόδιων αρχών και να λαμβάνουν υπόψη τις σχετικές ελεγχόμενες εγκαταστάσεις και τους κινδύνους και τις επιπτώσεις επί του περιβάλλοντος από τις εκπομπές και τις απορρίψεις τους·β) να λαμβάνουν υπόψη τις σχετικές διαθέσιμες πληροφορίες όσον αφορά συγκεκριμένους χώρους ή τύπους ελεγχομένων εγκαταστάσεων, όπως εκθέσεις των διοικήσεων των ελεγχόμενων εγκαταστάσεων προς τις αρχές, στοιχεία κατ' ιδίαν επιθεωρήσεων, στοιχεία περιβαλλοντικών ελέγχων και δηλώσεων, ειδικότερα δε εκείνων που έχουν εκπονηθεί από ελεγχόμενες εγκαταστάσεις καταγεγραμμένες σύμφωνα με το κοινοτικό σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου (EMAS), αποτελέσματα προγενεστέρων επιθεωρήσεων και εκθέσεις από ελέγχους ποιότητας του περιβάλλοντος.5. Κάθε σχέδιο περιβαλλοντικών επιθεωρήσεων θα πρέπει τουλάχιστον:α) να προσδιορίζει τη γεωγραφική περιοχή που καλύπτει, η οποία μπορεί να είναι το σύνολο ή μέρος του εδάφους ενός κράτους μέλους·β) να καλύπτει ορισμένη χρονική περίοδο, π.χ. ένα έτος·γ) να περιλαμβάνει ειδικές διατάξεις για την αναθεώρησή του·δ) να κατονομάζει τους ειδικούς χώρους ή τύπους ελεγχόμενων εγκαταστάσεων που καλύπτει·ε) να καθορίζει τα προγράμματα τακτικών περιβαλλοντικών επιθεωρήσεων, λαμβάνοντας υπόψη τους περιβαλλοντικούς κινδύνους· τα προγράμματα αυτά θα πρέπει να περιλαμβάνουν, κατά περίπτωση, τη συχνότητα των επιτόπιων επισκέψεων για διαφόρους τύπους ή για συγκεκριμένες ελεγχόμενες εγκαταστάσεις·στ) να προβλέπει και να περιγράφει τις διαδικασίες έκτακτων περιβαλλοντικών επιθεωρήσεων, σε περιπτώσεις καταγγελιών, ατυχημάτων, περιστατικών, σε περιπτώσεις μη συμμόρφωσης, καθώς και για σκοπούς που επιτρέπουν τη χορήγηση άδειας·ζ) να προβλέπει, κατά περίπτωση, το συντονισμό μεταξύ των διαφόρων αρχών επιθεώρησης.VΕπιτόπιες επισκέψεις1. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίζουν την εφαρμογή των ακόλουθων κριτηρίων σε ό,τι αφορά όλες τις επιτόπιες επισκέψεις:α) ότι πραγματοποιείται κατάλληλος έλεγχος της συμμόρφωσης προς τις νομικές απαιτήσεις ΕΚ σε ό,τι αφορά τη συγκεκριμένη κάθε φορά επιθεώρηση·β) ότι, εάν οι επιτόπιες επισκέψεις εκτελούνται από περισσότερες της μιας αρχές περιβαλλοντικής επιθεώρησης, οι αρχές αυτές ανταλλάσσουν πληροφορίες σχετικά με τις δραστηριότητες καθεμιάς από αυτές και, στο μέτρο του δυνατού, συντονίζουν τις επιτόπιες επισκέψεις και τις άλλες εργασίες περιβαλλοντικής επιθεώρησης·γ) ότι τα πορίσματα των επιτόπιων επισκέψεων καταχωρούνται σε εκθέσεις που εκπονούνται σύμφωνα με το σημείο VI και ανταλλάσσονται, όπου χρειάζεται, μεταξύ αρμοδίων αρχών επιθεώρησης, επιβολής του νόμου καθώς και άλλων αρχών, σε εθνικό, περιφερειακό ή τοπικό επίπεδο·δ) ότι οι επιθεωρητές ή άλλοι υπάλληλοι, εξουσιοδοτημένοι για την εκτέλεση των επιτόπιων επισκέψεων, έχουν νόμιμο δικαίωμα πρόσβασης στους χώρους και στις πληροφορίες, για τους σκοπούς της περιβαλλοντικής επιθεώρησης.2. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίζουν ότι οι επιτόπιες επισκέψεις εκτελούνται τακτικά από τις αρχές επιθεώρησης ως μέρος των συνήθων περιβαλλοντικών τους επιθεωρήσεων και ότι τα ακόλουθα επιπλέον κριτήρια ισχύουν για τις εν λόγω επιτόπιες επισκέψεις:α) εξετάζεται το πλήρες φάσμα των σχετικών περιβαλλοντικών επιπτώσεων, σύμφωνα με τις ισχύουσες νομικές απαιτήσεις ΕΚ, με τα προγράμματα περιβαλλοντικών επιθεωρήσεων και με τις οργανωτικές ρυθμίσεις των φορέων επιθεώρησης·β) οι εν λόγω επιτόπιες επισκέψεις θα πρέπει να αποσκοπούν στην προώθηση και τη βελτίωση των γνώσεων και της κατανόησης των διοικήσεων όσον αφορά τις νομικές απαιτήσεις ΕΚ και την περιβαλλοντική ευαισθησία, καθώς και τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις των δραστηριοτήτων τους·γ) οι κίνδυνοι και οι επιπτώσεις επί του περιβάλλοντος της ελεγχόμενης εγκατάστασης εξετάζονται με σκοπό την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των ισχυουσών απαιτήσεων για έκδοση άδειας ή έγκρισης ή εξουσιοδότησης και την εκτίμηση του κατά πόσον χρειάζονται βελτιώσεις ή άλλες μεταβολές των εν λόγω απαιτήσεων.3. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίζουν επίσης τη διενέργεια εκτάκτων επιτόπιων επισκέψεων στις ακόλουθες περιστάσεις:α) για τη διερεύνηση, εκ μέρους των αρμόδιων αρχών επιθεώρησης, σοβαρών καταγγελιών σχετικών με το περιβάλλον, μάλιστα δε το συντομότερο δυνατό μετά την παραλαβή τέτοιων καταγγελιών από τις αρχές·β) για τη διερεύνηση σοβαρών περιβαλλοντικών ατυχημάτων, περιστατικών και περιπτώσεων μη συμμόρφωσης, μάλιστα δε το συντομότερο δυνατό μετά τη σχετική ενημέρωση των αρμόδιων αρχών επιθεώρησης·γ) αναλόγως με την περίπτωση, προκειμένου να καθοριστεί κατά πόσον και με ποιους όρους χορηγούνται η πρώτη άδεια, έγκριση ή εξουσιοδότηση για διαδικασία ή δραστηριότητα σε ελεγχόμενη εγκατάσταση ή στον προτεινόμενο χώρο της ή προκειμένου να εξασφαλιστεί η συμμόρφωση προς τις απαιτήσεις της εν λόγω άδειας, έγκρισης, ή εξουσιοδότησης, μετά την έκδοσή της (τους) και πριν από την έναρξη της δραστηριότητας·δ) κατά περίπτωση, πριν από την επανέκδοση, ανανέωση ή τροποποίηση αδειών ή εγκρίσεων ή εξουσιοδοτήσεων.VIΕκθέσεις και πορίσματα επιτόπιων επισκέψεων1. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίζουν ότι οι αρχές επιθεώρησης, μετά από κάθε επιτόπια επίσκεψη, επεξεργάζονται ή αποθηκεύουν, υπό αναγνωρίσιμη μορφή και σε αρχεία δεδομένων, τα δεδομένα της επιθεώρησης και τα πορίσματά τους, σε ό,τι αφορά τη συμμόρφωση προς τις νομικές απαιτήσεις ΕΚ, σχετική αξιολόγηση καθώς και συμπέρασμα περί του κατά πόσον απαιτείται περαιτέρω δράση, όπως κίνηση διαδικασίας επιβολής του νόμου, συμπεριλαμβανομένων κυρώσεων, έκδοση νέας ή αναθεωρημένης άδειας, έγκρισης ή εξουσιοδότησης ή συνέχιση των εργασιών επιθεώρησης, συμπεριλαμβανομένων περαιτέρω επιτόπιων επισκέψεων. Οι εκθέσεις θα πρέπει να οριστικοποιούνται το ταχύτερο δυνατόν.2. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίζουν ότι οι εκθέσεις αυτές καταχωρούνται δεόντως και γραπτώς και ότι διατηρούνται σε τράπεζα δεδομένων ευχερούς πρόσβασης. Οι πλήρεις εκθέσεις ή, εφόσον αυτό δεν είναι εφικτό, τα συμπεράσματα των εκθέσεων αυτών, γνωστοποιούνται στη διοίκηση της οικείας ελεγχόμενης εγκατάστασης και είναι διαθέσιμες στο κοινό σύμφωνα με την οδηγία 90/313/ΕΟΚ. Οι εκθέσεις θα πρέπει να είναι προσιτές στο κοινό εντός διμήνου από την επιθεώρηση.VIIΔιερεύνηση σοβαρών ατυχημάτων, περιστατικών και περιπτώσεων μη συμμόρφωσηςΤα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίζουν την εκ μέρους των αρμόδιων αρχών διερεύνηση σοβαρών ατυχημάτων, περιστατικών και περιπτώσεων μη συμμόρφωσης προς τη νομοθεσία ΕΚ, όταν αυτά επισημαίνονται στις αρχές με καταγγελία ή κατ' άλλο τρόπο, ώστε:α) να διευκρινίζονται τα αίτια του συμβάντος και οι επιπτώσεις του επί του περιβάλλοντος και, κατά περίπτωση, οι παντός είδους ενδεχόμενες ευθύνες για το συμβάν, καθώς και για τις συνέπειές του, και να διαβιβάζονται τα σχετικά πορίσματα στην αρμόδια για την επιβολή του νόμου αρχή, αν η αρχή αυτή δεν είναι ο φορέας επιθεώρησης·β) να περιορίζονται και, ει δυνατόν, να επανορθώνονται οι συνέπειες του συμβάντος επί του περιβάλλοντος με τον προσδιορισμό των ενδεδειγμένων δράσεων που πρέπει να αναληφθούν από την (τις) διοίκηση(-εις) και τις αρχές·γ) να προσδιορίζεται η δράση που πρέπει να αναληφθεί για την πρόληψη περαιτέρω ατυχημάτων, περιστατικών και περιπτώσεων μη συμμόρφωσης·δ) να καθίσταται δυνατή η ανάληψη δράσης για την επιβολή του νόμου ή για την επιβολή κυρώσεων, όπου χρειάζεται·ε) να εξασφαλίζεται η εκ μέρους της διοίκησης λήψη των ενδεδειγμένων μέτρων παρακολούθησης.VΙΙΙΈκθεση επί των εργασιών περιβαλλοντικής επιθεώρησης, γενικά1. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να υποβάλουν εκθέσεις στην Επιτροπή σχετικά με την εμπειρία τους από την υλοποίηση της παρούσας σύστασης δύο έτη μετά την ημερομηνία της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, χρησιμοποιώντας, στο μέτρο του δυνατού, τυχόν τις περιφερειακές και τοπικές αρχές επιθεώρησης.2. Οι εκθέσεις αυτές θα πρέπει να είναι διαθέσιμες στο κοινό και να περιλαμβάνουν ειδικότερα τις ακόλουθες πληροφορίες:α) στοιχεία σχετικά με το προσωπικό και τους άλλους πόρους των αρχών επιθεώρησης·β) λεπτομέρειες για τον ρόλο της αρχής επιθεώρησης και τις εργασίες της κατά την εκπόνηση και την εφαρμογή του (των) σχετικού(-ών) σχεδίου(-ων) επιθεώρησης·γ) περιληπτικά στοιχεία για τις διενεργηθείσες περιβαλλοντικές επιθεωρήσεις, περιλαμβανομένου και του αριθμού των επιτόπιων επισκέψεων, του ποσοστού των ελεγχόμενων εγκαταστάσεων που επιθεωρήθηκαν (κατά τύπο) και του προβλεπόμενου χρονικού διαστήματος μέχρις ότου επιθεωρηθούν όλες οι ελεγχόμενες εγκαταστάσεις αυτού του τύπου·δ) συνοπτικά στοιχεία για το βαθμό συμμόρφωσης των ελεγχόμενων εγκαταστάσεων προς τις νομικές απαιτήσεις ΕΚ, όπως προκύπτει από τις διενεργηθείσες επιθεωρήσεις·ε) περίληψη, που θα περιλαμβάνει και αριθμητικά στοιχεία, των δράσεων που έχουν αναληφθεί ως αποτέλεσμα σοβαρών καταγγελιών, ατυχημάτων, περιστατικών και περιπτώσεων μη συμμόρφωσης·στ) αξιολόγηση της επιτυχούς ή ανεπιτυχούς εφαρμογής των σχεδίων επιθεώρησης που εφαρμόζει ο φορέας επιθεώρησης, ενδεχομένως με συστάσεις για μελλοντικά σχέδια.ΙΧΑνασκόπηση και ανάπτυξη της σύστασης1. Η Επιτροπή θα πρέπει να προβαίνει σε ανασκόπηση της υλοποίησης και της αποτελεσματικότητας της παρούσας σύστασης, το συντομότερο δυνατόν μετά την παραλαβή των εκθέσεων των κρατών μελών που αναφέρονται στο σημείο VIII, με σκοπό την περαιτέρω επεξεργασία των ελάχιστων κριτηρίων σε ό,τι αφορά το πεδίο εφαρμογής τους, βάσει της αποκτηθείσας πείρας κατά την εφαρμογή τους και λαμβάνοντας υπόψη τις τυχόν περαιτέρω παρεμβάσεις των ενδιαφερόμενων μερών, συμπεριλαμβανομένου του IMPEL και του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος. Η Επιτροπή υποβάλλει εν συνεχεία έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο, συνοδευόμενη από τυχόν πρόταση οδηγίας. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο εξετάζουν την πρόταση χωρίς καθυστέρηση.2. Η Επιτροπή καλείται να συντάξει, το ταχύτερο δυνατόν, σε συνεργασία με το δίκτυο IMPEL και άλλα ενδιαφερόμενα μέρη, ελάχιστα κριτήρια όσον αφορά τα προσόντα των περιβαλλοντικών επιθεωρητών οι οποίοι είναι εξουσιοδοτημένοι να διενεργούν επιθεωρήσεις για λογαριασμό ή υπό την αιγίδα ή υπό την εποπτεία των αρχών επιθεώρησης.3. Τα κράτη μέλη αναπτύσσουν, το συντομότερο δυνατόν, σε συνεργασία με το IMPEL, την Επιτροπή και άλλα ενδιαφερόμενα μέρη, προγράμματα κατάρτισης προκειμένου να καλυφθεί η ζήτηση ειδικευμένων περιβαλλοντικών επιθεωρητών.ΧΥλοποίησηΤα κράτη μέλη θα πρέπει να ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με την υλοποίηση της παρούσας σύστασης και σχετικά με τις λεπτομέρειες περί των ήδη υφιστάμενων ή προβλεπομένων μηχανισμών περιβαλλοντικής επιθεώρησης, το αργότερο εντός δώδεκα μηνών από την ημερομηνία της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.Λουξεμβούργο, 4 Απριλίου 2001.Για το Ευρωπαϊκό ΚοινοβούλιοΗ ΠρόεδροςN. FontaineΓια το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςB. Rosengren(1) ΕΕ C 169 της 16.6.1999, σ. 12.(2) ΕΕ C 374 της 23.12.1999, σ. 48.(3) Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 16ης Σεπτεμβρίου 1999 (ΕΕ C 54 της 25.2.2000, σ. 92), κοινή θέση του Συμβουλίου της 30ής Μαρτίου 2000 (ΕΕ C 137 της 16.5.2000, σ. 1) και απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 6ης Ιουλίου 2000 (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα). Απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 1ης Φεβρουαρίου 2001 και απόφαση του Συμβουλίου της 26ης Φεβρουαρίου 2001.(4) ΕΕ C 138 της 17.5.1993, σ. 1.(5) ΕΕ L 275 της 10.10.1998, σ. 1.(6) ΕΕ C 321 της 22.10.1997, σ. 1.(7) ΕΕ L 158 της 23.6.1990, σ. 56.


title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 14ης Ιουλίου 2015, σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Πολωνίας για το 2015, στην οποία διατυπώνεται γνώμη του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Πολωνίας για το 2015

text:
               18.8.2015

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 272/91

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
   της 14ης Ιουλίου 2015
   σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Πολωνίας για το 2015, στην οποία διατυπώνεται γνώμη του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Πολωνίας για το 2015
   (2015/C 272/24)
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 121 παράγραφος 2 και το άρθρο 148 παράγραφος 4,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών (1), και ιδίως το άρθρο 9 παράγραφος 2,
   Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τα ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής απασχόλησης,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της οικονομικής και δημοσιονομικής επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής κοινωνικής προστασίας,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής οικονομικής πολιτικής,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Στις 26 Μαρτίου 2010 το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συμφώνησε με την πρόταση της Επιτροπής να δρομολογηθεί νέα στρατηγική για την ανάπτυξη και την απασχόληση, με την ονομασία «Ευρώπη 2020», η οποία να βασίζεται στον βελτιωμένο συντονισμό των οικονομικών πολιτικών. Η στρατηγική επικεντρώνεται στους νευραλγικούς τομείς στους οποίους απαιτείται δράση ώστε να ενισχυθεί το δυναμικό βιώσιμης ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης.

               (2)

               Βάσει των προτάσεων της Επιτροπής, το Συμβούλιο εξέδωσε στις 14 Ιουλίου 2015 σύσταση σχετικά με τους γενικούς προσανατολισμούς της οικονομικής πολιτικής των κρατών μελών και της Ένωσης και στις 21 Οκτωβρίου 2010 απόφαση σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών (2). Οι δυο τους συναποτελούν τις «ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές» τις οποίες τα κράτη μέλη κλήθηκαν να λάβουν υπόψη στις εθνικές οικονομικές πολιτικές και τις πολιτικές απασχόλησης.

               (3)

               Στις 8 Ιουλίου 2014 το Συμβούλιο εξέδωσε σύσταση (3) σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Πολωνίας για το 2014 και διατύπωσε τη γνώμη του σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Πολωνίας για το 2014.

               (4)

               Στις 28 Νοεμβρίου 2014 η Επιτροπή εξέδωσε την ετήσια επισκόπηση της ανάπτυξης, δίνοντας το εναρκτήριο λάκτισμα για το ευρωπαϊκό εξάμηνο του 2015 για τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών. Την ίδια ημέρα, βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4), η Επιτροπή εξέδωσε την έκθεση του μηχανισμού επαγρύπνησης, στην οποία η Πολωνία δεν προσδιορίζεται ως ένα από τα κράτη μέλη για τα οποία θα διενεργηθεί εμπεριστατωμένη επισκόπηση.

               (5)

               Στις 18 Δεκεμβρίου 2014 το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ενέκρινε τις προτεραιότητες για την τόνωση των επενδύσεων, την εντατικοποίηση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και την υλοποίηση υπεύθυνης και ευνοϊκής για την ανάπτυξη δημοσιονομικής εξυγίανσης.

               (6)

               Στις 26 Φεβρουαρίου 2015 η Επιτροπή δημοσίευσε την έκθεσή της για την Πολωνία για το 2015. Στην έκθεση αυτή αξιολογήθηκε η πρόοδος της Πολωνίας όσον αφορά την αντιμετώπιση των ειδικών ανά χώρα συστάσεων που είχαν εγκριθεί στις 8 Ιουλίου 2014.

               (7)

               Στις 29 Απριλίου 2015 η Πολωνία υπέβαλε το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για το 2015 και στις 30 Απριλίου 2015 το πρόγραμμα σύγκλισης για το 2015. Προκειμένου να ληφθεί υπόψη η διασύνδεσή τους, τα δύο προγράμματα αξιολογήθηκαν ταυτοχρόνως.

               (8)

               Η Πολωνία βρίσκεται επί του παρόντος στο προληπτικό σκέλος του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης μετά την κατάργηση της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος τον Ιούνιο 2015 (5). Στο πρόγραμμα σύγκλισης του 2015 η κυβέρνηση σχεδιάζει σταδιακή μείωση του ονομαστικού ελλείμματος από 3,2 % του ΑΕΠ σε 2,7 % του ΑΕΠ το 2015 και περαιτέρω μείωση σε 1,2 % του ΑΕΠ το 2018. Με βάση τις εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2015, το υπερβολικό έλλειμμα μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει ήδη διορθωθεί το 2014, δηλαδή ένα έτος νωρίτερα από την εκπνοή της προθεσμίας, λαμβάνοντας υπόψη ότι η υπέρβαση της τιμής αναφοράς του 3 % του ΑΕΠ που προβλέπουν οι Συνθήκες εξηγείται από το καθαρό δημοσιονομικό κόστος της συστημικής μεταρρύθμισης του συνταξιοδοτικού καθεστώτος. Σύμφωνα με το πρόγραμμα σύγκλισης, η κυβέρνηση επιδιώκει να επιτύχει τον μεσοπρόθεσμο στόχο —ήτοι διαρθρωτικό έλλειμμα 1 % του ΑΕΠ— έως το 2019. Μετά από κορύφωση του δείκτη του δημόσιου χρέους προς το ΑΕΠ σε 51,7 % το 2015, η κυβέρνηση σχεδιάζει να τον μειώσει περαιτέρω σε 49,1 % το 2018. Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζονται οι εν λόγω δημοσιονομικές προβολές είναι εύλογο το 2015 και ευνοϊκό το 2016. Στη βάση μιας συνολικής αξιολόγησης, η Πολωνία προβλέπεται να συμμορφωθεί με την απαιτούμενη προσαρμογή προς τον μεσοπρόθεσμο στόχο το 2015, δεδομένου ότι η καθαρή αύξηση των δαπανών είναι κατώτερη του ορίου αναφοράς. Δεν έχουν διευκρινιστεί επαρκώς τα μέτρα για τη στήριξη των σχεδιαζόμενων στόχων για το έλλειμμα από το 2016 και μετά. Με βάση τις εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2015, υπάρχει κίνδυνος να σημειωθεί κάποια απόκλιση από την απαιτούμενη προσαρμογή το 2016 δεδομένου ότι η διαρθρωτική προσαρμογή υπολείπεται της απαίτησης. Ως εκ τούτου, θα χρειασθούν περαιτέρω μέτρα το 2016. Με βάση την αξιολόγηση του προγράμματος σύγκλισης και λαμβάνοντας υπόψη τις εαρινές προβλέψεις του 2015 της Επιτροπής, το Συμβούλιο είναι της γνώμης ότι η Πολωνία αναμένεται, σε γενικές γραμμές, να συμμορφωθεί με τις διατάξεις του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης. Τα φορολογικά έσοδα θα μπορούσαν να αυξηθούν με τη μείωση της επί του παρόντος εκτεταμένης χρήσης των μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ και με την αύξηση της αποδοτικότητας της φορολογικής διοίκησης.

               (9)

               Το δημοσιονομικό πλαίσιο της Πολωνίας θα μπορούσε να επωφεληθεί από τη δημιουργία ανεξάρτητου οργάνου —είτε ως χωριστού είτε εντός υφιστάμενου φορέα— υπεύθυνου για τη διεξαγωγή εκ των προτέρων και εκ των υστέρων αξιολογήσεων της συμμόρφωσης με τους δημοσιονομικούς κανόνες, αξιολόγησης των μακροοικονομικών και δημοσιονομικών προγνώσεων και ανάλυσης της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας των δημόσιων οικονομικών.

               (10)

               Η Πολωνία ακύρωσε τη συστημική μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού καθεστώτος του 1999 στα τέλη του 2013. Ενώ παρέχει κάποια δημοσιονομική ελάφρυνση βραχυπρόθεσμα, η ακύρωση της συστημικής μεταρρύθμισης του συνταξιοδοτικού καθεστώτος του 1999 δεν βελτιώνει τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών, επειδή τα βραχυπρόθεσμα οφέλη από τις υψηλότερες εισφορές κοινωνικής ασφάλισης και τη μείωση των πληρωμών τόκων θα αντισταθμιστεί από την αύξηση των μελλοντικών συνταξιοδοτικών πληρωμών από τα δημόσια συνταξιοδοτικά συστήματα. Συνολικά, η ακύρωση της συστημικής μεταρρύθμισης του συνταξιοδοτικού καθεστώτος του 1999 ενέχει μακροπρόθεσμα ορισμένους κινδύνους για τα δημόσια οικονομικά της Πολωνίας.

               (11)

               Τα προνόμια κοινωνικής ασφάλισης που χορηγούνται στους γεωργούς και τους εργαζόμενους στα ορυχεία συνεχίζουν να παρεμποδίζουν την επαγγελματική κινητικότητα και επιφέρουν σημαντικό κόστος για τα δημόσια οικονομικά. Τα εν λόγω προτιμησιακά καθεστώτα που αποθαρρύνουν τους πολίτες να μεταβούν προς πιο παραγωγικούς τομείς δημιουργούν αφανή ανεργία και, λόγω των χαμηλών εισφορών, επιδοτούνται σε υψηλό βαθμό από τους φορολογούμενους. Το 2014 ο γεωργικός τομέας της Πολωνίας απασχόλησε το 11,5 % του εργατικού δυναμικού, περισσότερο από το διπλάσιο του μέσου όρου της ΕΕ, ενώ παρήγαγε μόνο το 3,3 % της εθνικής ακαθάριστης προστιθέμενης αξίας. Οι κρατικές επιδοτήσεις στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης για τους γεωργούς αντιστοιχούν περίπου στο 1 % του ΑΕΠ, και οι επιδοτήσεις για τις συντάξεις των εργαζομένων στα ορυχεία αντιστοιχούν στο 0,5 % του ΑΕΠ. Η συσχέτιση μεταξύ εισφορών και παροχών είναι χαμηλή και οι εισφορές καθορίζονται ως επί το πλείστον με βάση ένα κατ' αποκοπή ποσοστό. Οι γεωργοί με υψηλό εισόδημα δεν είναι δυνατό να αποκλείονται συστηματικά από το καθεστώς, και το σύστημα είναι κατά συνέπεια ανοικτό στις καταχρήσεις. Η καθιέρωση ενός συστήματος για την καταγραφή και την αξιολόγηση των εισοδημάτων των γεωργών θα αποτελούσε ένα απαραίτητο πρώτο βήμα για τη μεταρρύθμιση του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης των γεωργών.

               (12)

               Εξακολουθεί να υφίσταται κατακερματισμός της αγοράς εργασίας στην Πολωνία. Η συχνότητα εμφάνισης προσωρινών συμβάσεων είναι η μεγαλύτερη στην Ένωση, ενώ το ποσοστό μετάβασης από την προσωρινή στη μόνιμη απασχόληση είναι χαμηλό και οι μισθολογικές διαφορές είναι οι υψηλότερες στην Ένωση. Οι αυστηρές διατάξεις περί απολύσεων, οι μακροχρόνιες δικαστικές διαδικασίες και άλλες επιβαρύνσεις για τους εργοδότες ενθαρρύνουν τη χρήση των συμβάσεων ορισμένου χρόνου και άτυπες συμβάσεις απασχόλησης. Επιπλέον, το θεωρούμενο υψηλό κόστος των συμβάσεων που καλύπτονται από τον εργατικό κώδικα έχει ως αποτέλεσμα την υπερβολική χρήση συμβάσεων αστικού δικαίου (umowy cywilnoprawne), που είναι ελκυστικές για τους εργοδότες λόγω των συναφών χαμηλότερων εισφορών κοινωνικής ασφάλισης. Το υψηλό ποσοστό συμβάσεων αυτού του τύπου, δηλαδή που συνδέονται με χαμηλότερες εισφορές, μπορεί, ωστόσο, να μειώσει την ποιότητα της διαθέσιμης απασχόλησης, ιδίως όσον αφορά τους νέους εργαζομένους. Η ανεργία των νέων είναι υψηλή, εν μέρει λόγω της αναντιστοιχίας μεταξύ των προσόντων και των δεξιοτήτων των υποψηφίων, αφενός, και των αναγκών της αγοράς εργασίας, αφετέρου. Ως εκ τούτου, απαιτούνται συνεχείς προσπάθειες για τη μεταρρύθμιση του συστήματος επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης και την αύξηση του χαμηλού επιπέδου συμμετοχής στη διά βίου μάθηση. Η συμμετοχή των γυναικών στην αγορά εργασίας παραμένει χαμηλή. Προκειμένου να αντιμετωπίσει το ζήτημα αυτό, η Πολωνία έχει αυξήσει τη διαθεσιμότητα της προσχολικής εκπαίδευσης, αλλά εξακολουθεί να συγκαταλέγεται μεταξύ των κρατών μελών με τις χαμηλότερες επιδόσεις ως προς τη διαθεσιμότητα υπηρεσιών βρεφονηπιακής φροντίδας.

               (13)

               Ο σιδηροδρομικός τομέας πλήττεται εξαιτίας των υψηλών τελών πρόσβασης τροχιάς και της ανεπαρκούς εθνικής χρηματοδότησης. Οι διαδικασίες για τη μελέτη και την υλοποίηση έργων τείνουν να είναι χρονοβόρες και επαχθείς, ως αποτέλεσμα του κανονιστικού και διοικητικού περιβάλλοντος. Ενώ οι πρόσφατες νομοθετικές αλλαγές μπορεί να έχουν θετικό αποτέλεσμα στις σιδηροδρομικές μεταφορές, δεν είναι πιθανό να επηρεάσουν τα επενδυτικά έργα που ξεκίνησαν κατά την περίοδο προγραμματισμού 2007-2013. Κατά την περίοδο 2014-2020, εντούτοις, η χρηματοδότηση της ΕΕ για τον σιδηροδρομικό τομέα πρόκειται να αυξηθεί σημαντικά.

               (14)

               Στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού εξαμήνου η Επιτροπή προέβη σε διεξοδική ανάλυση της οικονομικής πολιτικής της Πολωνίας και τη δημοσίευσε στην έκθεση του 2015 για τη χώρα. Προέβη επίσης σε αξιολόγηση του προγράμματος σύγκλισης και του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων, καθώς και των επακόλουθων ενεργειών σε συνέχεια των συστάσεων που διατυπώθηκαν προς την Πολωνία τα προηγούμενα έτη. Έλαβε υπόψη όχι μόνον τη συνάφειά τους για την άσκηση βιώσιμης δημοσιονομικής και κοινωνικοοικονομικής πολιτικής της Πολωνίας αλλά και τη συμμόρφωσή τους με τους κανόνες και τις κατευθύνσεις της ΕΕ, δεδομένης της ανάγκης ενδυνάμωσης της συνολικής οικονομικής διακυβέρνησης της Ένωσης μέσω της συνεκτίμησης στοιχείων σε επίπεδο ΕΕ κατά τη διαμόρφωση των μελλοντικών εθνικών αποφάσεων. Οι συστάσεις στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού εξαμήνου αποτυπώνονται στις συστάσεις 1 έως 4 κατωτέρω.

               (15)

               Υπό το πρίσμα της αξιολόγησης αυτής, το Συμβούλιο εξέτασε το πρόγραμμα σύγκλισης και η γνώμη του (6) αποτυπώνεται ιδίως στη σύσταση 1 κατωτέρω,

         ΣΥΝΙΣΤΑ στην Πολωνία να αναλάβει δράση το 2015 και το 2016 προκειμένου:

               1.

               Μετά τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος, να επιτύχει δημοσιονομική προσαρμογή 0,5 % του ΑΕΠ προς την κατεύθυνση του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού στόχου τόσο το 2015 όσο και το 2016. Να συστήσει ανεξάρτητο δημοσιονομικό συμβούλιο. Να διευρύνει τη φορολογική βάση, ιδίως με τον περιορισμό της χρήσης του εκτεταμένου συστήματος μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ.

               2.

               Να αρχίσει η διαδικασία ευθυγράμμισης των συνταξιοδοτικών ρυθμίσεων για τους αγρότες και τους εργαζομένους στα ορυχεία με εκείνες των λοιπών εργαζομένων, και να θεσπίσει ένα χρονοδιάγραμμα για τη σταδιακή πλήρη ευθυγράμμιση· να θέσει σε εφαρμογή σύστημα εκτίμησης και καταγραφής των εισοδημάτων των γεωργών.

               3.

               Να λάβει μέτρα για τη μείωση της υπερβολικής χρήσης των συμβάσεων προσωρινής απασχόλησης και των συμβάσεων αστικού δικαίου στην αγορά εργασίας.

               4.

               Να άρει τα εμπόδια για την πραγματοποίηση επενδύσεων σε σιδηροδρομικά έργα.

      Βρυξέλλες, 14 Ιουλίου 2015.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         P. GRAMEGNA

      (1)  ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.

      (2)  Διατηρούνται με την απόφαση 2014/322/ΕΕ του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2014, σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών για το 2014 (ΕΕ L 165 της 4.6.2014, σ. 49).

      (3)  Σύσταση του Συμβουλίου της 8ης Ιουλίου 2014 σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Πολωνίας για το 2014 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Πολωνίας για το 2014 (ΕΕ C 247 της 29.7.2014, σ. 97).

      (4)  Κανονισμός (EE) αριθ. 1176/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με την πρόληψη και τη διόρθωση των υπερβολικών μακροοικονομικών ανισορροπιών (ΕΕ L 306 της 23.11.2011, σ. 25).

      (5)  Απόφαση (ΕΕ) 2015/1026 του Συμβουλίου, της 19ης Ιουνίου 2015, για την κατάργηση της απόφασης 2009/589/ΕΚ σχετικά με την ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος στην Πολωνία (ΕΕ L 163 της 30.6.2015, σ. 37).

      (6)  Βάσει του άρθρου 9 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97.


				|

		52014PC0156

			Σύσταση για ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με την έγκριση της σύναψης από την Επιτροπή, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, της συμφωνίας σύνδεσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας και των κρατών μελών τους, αφενός, και της Γεωργίας, αφετέρου /* COM/2014/0156 final */

			   	ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ
ΕΚΘΕΣΗ
1.           ΠΛΑΙΣΙΟ
ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ
Η
παρούσα
πρόταση
εκπονείται
ενόψει της
προβλεπόμενης
υπογραφής, της
προσωρινής
εφαρμογής και
της σύναψης
της συμφωνίας
σύνδεσης
μεταξύ της ΕΕ και
της Γεωργίας
με σκοπό να
εγκριθεί η
σύναψη της συμφωνίας
σύνδεσης από
την Επιτροπή
εξ ονόματος
της Ευρωπαϊκής
Κοινότητας
Ατομικής
Ενέργειας
(ΕΚΑΕ).
Η ΕΚΑΕ
είναι επίσης
μέρος της
συμφωνίας
σύνδεσης μεταξύ
της Ευρωπαϊκής
Ένωσης και των
κρατών μελών
της, αφενός, και
της Γεωργίας,
αφετέρου. Για
τον λόγο αυτό, η
Επιτροπή υποβάλλει
χωριστή
σύσταση
προκειμένου να
εγκρίνει το
Συμβούλιο τη
σύναψη, εκ
μέρους της
Επιτροπής, των
μερών της
συμφωνίας που
εμπίπτουν στη
Συνθήκη για
την ίδρυση της
Ευρωπαϊκής
Κοινότητας Ατομικής
Ενέργειας
(ΕΚΑΕ).
Η
υπογραφή και η
σύναψη διεθνών
συμφωνιών από
την ΕΚΑΕ
υπόκεινται σε
διαφορετικές
διαδικασίες.
Ειδικότερα,
σύμφωνα με το
άρθρο 101 της
Συνθήκης ΕΚΑΕ,
οι εν λόγω
συμφωνίες
πρέπει να
συνάπτονται
από την
Επιτροπή με
την έγκριση
του Συμβουλίου.
Επομένως,
είναι σκόπιμο
να εκδοθούν
διαφορετικές
αποφάσεις για
την υπογραφή
και τη σύναψη
της συμφωνίας σύνδεσης
από την ΕΕ και
από την ΕΚΑΕ.
Η
Επιτροπή
συνιστά στο
Συμβούλιο να
εγκρίνει τη σύναψη
της συμφωνίας
σύνδεσης, εξ
ονόματος της
ΕΚΑΕ, σύμφωνα
με το άρθρο 101
δεύτερη
παράγραφος της
Συνθήκης για
την ίδρυση της
ΕΚΑΕ.
Με
βάση τα
αποτελέσματα
των
διαπραγματεύσεων
που
αναφέρονται
στην πρόταση
απόφασης του
Συμβουλίου για
την υπογραφή,
εξ ονόματος
της ΕΕ και την
προσωρινή
εφαρμογή της
συμφωνίας
σύνδεσης
μεταξύ της ΕΕ
και της
Γεωργίας,
καθώς και στην
πρόταση απόφασης
του Συμβουλίου
για τη σύναψη
της συμφωνίας σύνδεσης
μεταξύ της ΕΕ
και της
Γεωργίας, η
Επιτροπή
προτείνει στο
Συμβούλιο να
αποφασίσει ότι
η συμφωνία
σύνδεσης
μεταξύ της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης και της
Ευρωπαϊκής
Κοινότητας
Ατομικής
Ενέργειας, καθώς
και των κρατών
μελών τους,
αφενός, και της
Γεωργίας,
αφετέρου, θα
πρέπει να
υπογραφεί εξ
ονόματος της
Ένωσης, και να
ορίσει το ή τα
πρόσωπα που
είναι δεόντως
εξουσιοδοτημένα
να υπογράψουν
τη συμφωνία εξ
ονόματος της
Ένωσης.
Μετά
την έγκριση
του Συμβουλίου
και την έκδοση
κατάλληλης
απόφασης της
Επιτροπής, η
Επιτροπή θα
είναι σε θέση
να υπογράψει
και να συνάψει τη
συμφωνία
σύνδεσης εξ
ονόματος της
ΕΚΑΕ.
2.           ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
ΚΑΙ ΝΟΜΙΚΑ
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ
ΠΡΟΤΑΣΗΣ
Η
Επιτροπή
συνιστά στο
Συμβούλιο να
εγκρίνει, σύμφωνα
με το άρθρο 101
δεύτερη
παράγραφος της
Συνθήκης για
την ίδρυση της
Ευρωπαϊκής
Κοινότητας
Ατομικής
Ενέργειας, τη
σύναψη της
συμφωνίας
σύνδεσης
μεταξύ της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης και της
Ευρωπαϊκής
Κοινότητας
Ατομικής
Ενέργειας και
των κρατών
μελών τους,
αφενός, και της
Γεωργίας,
αφετέρου, όσον
αφορά τα
θέματα που
εμπίπτουν στην
ΕΚΑΕ.
Το
κείμενο της
συμφωνίας
επισυνάπτεται
στην παρούσα
σύσταση.
Από
την πλευρά της
Ένωσης, η
νομική βάση
για τη σύναψη
της συμφωνίας
είναι το άρθρο 217,
σε συνδυασμό
με το άρθρο 218
παράγραφος 6 στοιχείο
α) και το άρθρο 218
παράγραφος 8
δεύτερο εδάφιο
της ΣΛΕΕ.
Για
την ΕΚΑΕ, η
νομική βάση
της συμφωνίας
είναι το άρθρο 101
της Συνθήκης
για την ίδρυση
της Ευρωπαϊκής
Κοινότητας
Ατομικής
Ενέργειας.
Η
συνημμένη
πρόταση, μαζί
με την απόφαση
σύναψης της
Επιτροπής,
αποτελεί τη
νομική πράξη
για τη σύναψη
της συμφωνίας
σύνδεσης εξ
ονόματος της
ΕΚΑΕ.
Το
γεγονός ότι η
Επιτροπή έχει
υποβάλει την
πρότασή της
υπό μορφή
συμφωνίας
μεταξύ της
Ένωσης και των
κρατών μελών
της, αφενός, και
της Γεωργίας,
αφετέρου,
οφείλεται στη
γένεση της
παρούσας
συμφωνίας
βάσει των κανόνων
της Συνθήκης
που ίσχυαν
πριν από την
έναρξη ισχύος
της Συνθήκης
της Λισαβόνας.
Κατά την
έννοια του
άρθρου 102 της
Συνθήκης
Ευρατόμ, μια
συμφωνία
δύναται να
τεθεί σε ισχύ
για την ΕΚΑΕ
μόνον αφού
κοινοποιηθεί
προς την
Επιτροπή εκ
μέρους των
κρατών μελών
ότι η συμφωνία
αυτή ετέθη σε
ισχύ σύμφωνα
με τις διατάξεις
του εσωτερικού
τους δικαίου.
Σύσταση
για
ΑΠΟΦΑΣΗ
ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
σχετικά
με την έγκριση
της σύναψης
από την Επιτροπή,
εξ ονόματος
της Ευρωπαϊκής
Κοινότητας
Ατομικής Ενέργειας,
της συμφωνίας
σύνδεσης
μεταξύ της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης και της
Ευρωπαϊκής
Κοινότητας
Ατομικής
Ενέργειας και
των κρατών
μελών τους,
αφενός, και της
Γεωργίας,
αφετέρου
ΤΟ
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ
ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας
υπόψη τη
Συνθήκη για
την ίδρυση της
Ευρωπαϊκής
Κοινότητας
Ατομικής
Ενέργειας, και
ιδίως το άρθρο 101
δεύτερη
παράγραφος,
Έχοντας
υπόψη τη
σύσταση της
Επιτροπής,
Εκτιμώντας
τα ακόλουθα:
(1)       Στις 10
Μαΐου 2010 το
Συμβούλιο
εξουσιοδότησε
την Επιτροπή
να αρχίσει
διαπραγματεύσεις
με τη Γεωργία
για τη σύναψη
νέας συμφωνίας
μεταξύ της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης και της
Γεωργίας προς
αντικατάσταση
της συμφωνίας
εταιρικής
σχέσης και
συνεργασίας[1].
(2)       Λαμβανομένων
υπόψη των
στενών
ιστορικών
δεσμών μεταξύ
των μερών, καθώς
και της
επιθυμίας τους
να ενισχύσουν
και να διευρύνουν
τις σχέσεις
τους με
φιλόδοξο και
καινοτόμο
τρόπο, οι
διαπραγματεύσεις
για τη
συμφωνία σύνδεσης
μεταξύ της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης και της
Ευρωπαϊκής
Κοινότητας
Ατομικής
Ενέργειας και
των κρατών
μελών τους,
αφενός, και της
Γεωργίας,
αφετέρου
(εφεξής «η συμφωνία»),
οριστικοποιήθηκαν
με επιτυχία με
τη μονογράφηση
της συμφωνίας
στις 29
Νοεμβρίου 2013.
(3)       Η
Επιτροπή
προτείνει στο
Συμβούλιο να
υπογράψει τη
συμφωνία εξ
ονόματος της
Ένωσης και να
επιτρέψει την
προσωρινή
εφαρμογή της,
δυνάμει του
άρθρου 429 της συμφωνίας,
εν αναμονή της
σύναψής της σε
μεταγενέστερη
ημερομηνία.
4)         Η
συμφωνία
καλύπτει,
επίσης, θέματα
που εμπίπτουν
στις
αρμοδιότητες
της ΕΥΡΑΤΟM, και
συγκεκριμένα το
άρθρο 298
στοιχείο ια).
(5)       Η
υπογραφή και η
σύναψη της
συμφωνίας
υπόκεινται σε
χωριστή
διαδικασία
όσον αφορά τα
θέματα που
εμπίπτουν στη
Συνθήκη για
την Ευρωπαϊκή
Ένωση και στη
Συνθήκη για τη
λειτουργία της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης.
(6)       Συνεπώς,
η συμφωνία θα
πρέπει επίσης
να συναφθεί εξ
ονόματος της
Ευρωπαϊκής
Κοινότητας
Ατομικής
Ενέργειας όσον
αφορά τα
θέματα που
εμπίπτουν στη
Συνθήκη
Ευρατόμ.
(7)       Κατά
την έννοια του
άρθρου 102 της
Συνθήκης
Ευρατόμ, η
συμφωνία
δύναται να
τεθεί σε ισχύ
για την Ευρωπαϊκή
Κοινότητα
Ατομικής
Ενέργειας
μόνον αφού κοινοποιηθεί
προς την
Ευρωπαϊκή
Επιτροπή εκ
μέρους των
κρατών μελών
ότι η συμφωνία
αυτή ετέθη σε
ισχύ σύμφωνα
με τις
διατάξεις του
εσωτερικού
τους δικαίου.
(8)       Η
σύναψη της
συμφωνίας από
την Ευρωπαϊκή
Επιτροπή, εξ
ονόματος της
Ευρωπαϊκής
Κοινότητας
Ατομικής Ενέργειας,
θα πρέπει να
εγκριθεί,
ΕΞΕΔΩΣΕ
ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ
ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Εγκρίνεται
η σύναψη από
την Ευρωπαϊκή
Επιτροπή, εξ
ονόματος της
Ευρωπαϊκής
Κοινότητας
Ατομικής Ενέργειας,
της συμφωνίας
σύνδεσης
μεταξύ της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης και της
Ευρωπαϊκής
Κοινότητας
Ατομικής
Ενέργειας και
των κρατών
μελών τους, αφενός,
και της
Γεωργίας,
αφετέρου[2].
[3]
Άρθρο 2
Η
παρούσα
απόφαση
αρχίζει να
ισχύει την
επομένη της
έκδοσής της.
Βρυξέλλες,
                                                                       Για
το Συμβούλιο
                                                                       Ο
Πρόεδρος
[1]               ΕΕ L 205 της 4.8.1999, σ.
1-52.
[2]               Το κείμενο
της συμφωνίας
προσαρτάται
στην απόφαση
του Συμβουλίου
για την
υπογραφή, εξ
ονόματος της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης, και την
προσωρινή
εφαρμογή της
συμφωνίας σύνδεσης
μεταξύ της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης και της
Ευρωπαϊκής
Κοινότητας
Ατομικής
Ενέργειας και
των κρατών
μελών τους, αφενός,
και της
Γεωργίας,
αφετέρου. (ΕΕ...)
[3]               ΕΕ: Να
προστεθούν
στην ανωτέρω
υποσημείωση τα
στοιχεία
δημοσίευσης
της απόφασης
που περιέχεται
στο έγγραφο [...].


Avis juridique important

|

32003H0179

Σύσταση του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2003, για την απαλλαγή της Επιτροπής από την ευθύνη εκτέλεσης των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης (1989) (έβδομο ΕΤΑ) για το οικονομικό έτος 2001

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 071 της 15/03/2003 σ. 0015 - 0015

Σύσταση του Συμβουλίουτης 7ης Μαρτίου 2003για την απαλλαγή της Επιτροπής από την ευθύνη εκτέλεσης των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης (1989) (έβδομο ΕΤΑ) για το οικονομικό έτος 2001(2003/179/ΕΚ)ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑÏΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,την τέταρτη σύμβαση ΑΚΕ-ΕΚ, που υπογράφηκε στο Λομέ στις 15 Δεκεμβρίου 1989, όπως τροποποιήθηκε από τη συμφωνία που υπογράφηκε στο Μαυρίκιο στις 4 Νοεμβρίου 1995,την απόφαση 91/482/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου 1991, σχετικά με τη σύνδεση των υπερποντίων χωρών και εδαφών με την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα(1),την εσωτερική συμφωνία για τη χρηματοδότηση και τη διαχείριση των ενισχύσεων της Κοινότητας(2), που υπογράφηκε στις Βρυξέλλες, στις 16 Ιουλίου 1990, και ιδίως το άρθρο 33 παράγραφος 3,το δημοσιονομικό κανονισμό, της 29ης Ιουλίου 1991, για το Έβδομο Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης(3), και ιδίως τα άρθρα 69 μέχρι 77,Έχοντας εξετάσει το λογαριασμό διαχείρισης και τον ισολογισμό της λειτουργίας του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης (1989) (έβδομο ΕΤΑ), που εγκρίθηκαν στις 31 Δεκεμβρίου 2001, καθώς και την έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου για το οικονομικό έτος 2001, που συνοδεύεται από τις απαντήσεις της Επιτροπής(4),Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Δυνάμει του άρθρου 33 παράγραφος 3 της εσωτερικής συμφωνίας, η απαλλαγή από την ευθύνη για τη διαχείριση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης (1989) (έβδομο ΕΤΑ), παρέχεται στην Επιτροπή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μετά από σύσταση του Συμβουλίου.(2) Η εκτέλεση των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης (1989) (έβδομο ΕΤΑ), εκ μέρους της Επιτροπής, κατά το οικονομικό έτος 2001, ήταν στο σύνολό της ικανοποιητική,ΣΥΝΙΣΤΑ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να απαλλάξει την Επιτροπή από την ευθύνη για την εκτέλεση των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης (1989) (έβδομο ΕΤΑ), για το οικονομικό έτος 2001.Βρυξέλλες, 7 Μαρτίου 2003.Για το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςΝ. Χριστοδουλάκης(1) ΕΕ L 263 της 19.9.1991, σ. 1.(2) ΕΕ L 229 της 17.8.1991, σ. 288.(3) ΕΕ L 266 της 21.9.1991, σ. 1.(4) ΕΕ C 295 της 28.11.2002, σ. 289.


title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 11ης Ιουλίου 2017, σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Εσθονίας για το 2017 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας της Εσθονίας για το 2017

text:
               9.8.2017

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 261/23

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
   της 11ης Ιουλίου 2017
   σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Εσθονίας για το 2017 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας της Εσθονίας για το 2017
   (2017/C 261/06)
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 121 παράγραφος 2 και το άρθρο 148 παράγραφος 4,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών (1), και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 2,
   Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τα ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Απασχόλησης,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Οικονομικής και Δημοσιονομικής Επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Κοινωνικής Προστασίας,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Οικονομικής Πολιτικής,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Στις 16 Νοεμβρίου 2016 η Επιτροπή εξέδωσε την Ετήσια Επισκόπηση της Ανάπτυξης, με την οποία σηματοδοτήθηκε η έναρξη του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου του 2017 για τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών. Οι προτεραιότητες της Ετήσιας Επισκόπησης της Ανάπτυξης εγκρίθηκαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 9-10 Μαρτίου 2017. Στις 16 Νοεμβρίου 2016, βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (2), η Επιτροπή εξέδωσε την έκθεση του μηχανισμού επαγρύπνησης, στην οποία η Εσθονία δεν συγκαταλέγεται μεταξύ των κρατών μελών για τα οποία επρόκειτο να πραγματοποιηθεί εμπεριστατωμένη επισκόπηση. Την ίδια ημέρα η Επιτροπή εξέδωσε επίσης σύσταση για σύσταση του Συμβουλίου σχετικά με την οικονομική πολιτική της ζώνης του ευρώ. Η σύσταση αυτή εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 9-10 Μαρτίου 2017. Στις 21 Μαρτίου 2017 το Συμβούλιο εξέδωσε τη σύσταση για την οικονομική πολιτική της ζώνης του ευρώ («σύσταση για τη ζώνη του ευρώ») (3).

               (2)

               Ως κράτος μέλος με νόμισμα το ευρώ και λαμβανομένης υπόψη της στενής διασύνδεσης των οικονομιών της οικονομικής και νομισματικής ένωσης, η Εσθονία θα πρέπει να διασφαλίσει την πλήρη και έγκαιρη εφαρμογή της σύστασης για τη ζώνη του ευρώ, όπως αντικατοπτρίζεται στην κατωτέρω σύσταση 1.

               (3)

               Η έκθεση χώρας του 2017 για την Εσθονία δημοσιεύτηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2017. Στην έκθεση αξιολογήθηκε η πρόοδος της Εσθονίας όσον αφορά την εφαρμογή των συστάσεων ανά χώρα που εκδόθηκαν από το Συμβούλιο στις 12 Ιουλίου 2016, η συνέχεια που δόθηκε στις συστάσεις ανά χώρα που είχαν εκδοθεί κατά τα προηγούμενα έτη και η πρόοδος της Εσθονίας ως προς την επίτευξη των εθνικών στόχων στο πλαίσιο της στρατηγικής «Ευρώπη 2020».

               (4)

               Στις 28 Απριλίου 2017 η Εσθονία υπέβαλε το πρόγραμμα σταθερότητας για το 2017 και στις 4 Μαΐου 2017 το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για το 2017. Προκειμένου να ληφθεί υπόψη η διασύνδεσή τους, τα δύο προγράμματα αξιολογήθηκαν ταυτοχρόνως.

               (5)

               Οι σχετικές συστάσεις ανά χώρα ελήφθησαν υπόψη στον προγραμματισμό των Ευρωπαϊκών Διαρθρωτικών και Επενδυτικών Ταμείων (ΕΔΕΤ) για την περίοδο 2014-2020. Όπως προβλέπεται στο άρθρο 23 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4), όταν είναι αναγκαίο για τη στήριξη της εφαρμογής των σχετικών συστάσεων του Συμβουλίου, η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει από ένα κράτος μέλος να επανεξετάσει και να προτείνει τροποποιήσεις στην οικεία συμφωνία εταιρικής σχέσης και στα σχετικά προγράμματα. Η Επιτροπή έχει παράσχει περαιτέρω λεπτομέρειες σχετικά με το πώς θα μπορούσε να κάνει χρήση της διάταξης αυτής σε κατευθυντήριες γραμμές για την εφαρμογή των μέτρων που συνδέουν την αποτελεσματικότητα των ΕΔΕΤ με την υγιή οικονομική διακυβέρνηση.

               (6)

               Η Εσθονία υπάγεται επί του παρόντος στο προληπτικό σκέλος του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Στο πρόγραμμα σταθερότητας του 2017, η κυβέρνηση χαμήλωσε τον μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό στόχο από ισοσκελισμένο διαρθρωτικό ισοζύγιο σε έλλειμμα 0,5 % του ΑΕΠ. Η κυβέρνηση προβλέπει να μεταβεί από πλεόνασμα γενικής κυβέρνησης 0,3 % του ΑΕΠ το 2016 σε έλλειμμα 0,5 % του ΑΕΠ το 2017 και 0,8 % του ΑΕΠ το 2018. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του προγράμματος σταθερότητας για το 2017, αυτό αντιστοιχεί σε διαρθρωτικό πλεόνασμα 0,2 % του ΑΕΠ το 2017 και έλλειμμα 0,5 % του ΑΕΠ το 2018, με τήρηση του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού στόχου. Ωστόσο, με βάση το εκ νέου υπολογισθέν (5) διαρθρωτικό ισοζύγιο, το έλλειμμα προβλέπεται να ανέλθει σε 0,1 % του ΑΕΠ το 2017 και 0,9 % του ΑΕΠ το 2018, κάτω από τον μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό στόχο. Σύμφωνα με το πρόγραμμα σταθερότητας του 2017, ο δείκτης του χρέους της γενικής κυβέρνησης προς το ΑΕΠ προβλέπεται να παραμείνει κάτω από το 10 % του ΑΕΠ το 2017 και το 2018. Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζονται οι εν λόγω δημοσιονομικές προβλέψεις είναι εύλογο για το 2017 και 2018, αλλά ευνοϊκό για τα μεταγενέστερα έτη του προγράμματος. Συγχρόνως, υπάρχουν κίνδυνοι που συνδέονται με τις παραδοχές σχετικά με την απόδοση εσόδων των διαφόρων νέων φορολογικών μέτρων που θα αρχίσουν να ισχύουν το 2018.

               (7)

               Με βάση τις εαρινές προβλέψεις του 2017 της Επιτροπής, το διαρθρωτικό ισοζύγιο προβλέπεται να εμφανίσει έλλειμμα της τάξης του 0,3 % του ΑΕΠ το 2017, παραμένοντας πάνω από το επίπεδο του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού στόχου. Το 2018 συνιστάται στην Εσθονία να παραμείνει στον μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό στόχο. Σε περίπτωση μη αλλαγής των πολιτικών, υπάρχει κίνδυνος κάποιας απόκλισης από την απαίτηση αυτή. Γενικά, το Συμβούλιο είναι της γνώμης ότι η Εσθονία πρέπει να είναι έτοιμη να λάβει περαιτέρω μέτρα για να εξασφαλιστεί η συμμόρφωση το 2018.

               (8)

               Η Εσθονία έχει λάβει μέτρα για να διασφαλίσει την παροχή υψηλής ποιότητας υπηρεσιών και την προσβασιμότητα σε αυτές, συμπεριλαμβανομένων των κοινωνικών υπηρεσιών σε τοπικό επίπεδο, στο πλαίσιο της μεταρρύθμισης της τοπικής αυτοδιοίκησης. Ειδικότερα, η Εσθονία θέσπισε τον νόμο περί διοικητικής μεταρρύθμισης προκειμένου να καταστεί ευκολότερη η δημιουργία βιώσιμων τοπικών αυτοδιοικήσεων που μπορούν να χρηματοδοτούν τις δικές τους δραστηριότητες, να σχεδιάζουν την ανάπτυξη και τη μεγέθυνση και να προσφέρουν ποιοτικές υπηρεσίες. Επίσης, ολοκλήρωσε με επιτυχία την εκούσια φάση της συγχώνευσης των τοπικών αυτοδιοικήσεων και έθεσε σε εφαρμογή τον νόμο για την κοινωνική πρόνοια. Ορισμένα βασικά μέτρα για την ολοκλήρωση της μεταρρύθμισης της τοπικής αυτοδιοίκησης δεν έχουν ληφθεί ακόμη. Η αναθεώρηση του συστήματος χρηματοδότησης των αρχών αυτοδιοίκησης είναι ακόμη σε εκκρεμότητα. Περαιτέρω νομοθετικές πράξεις σχετικά με τις αρμοδιότητες και τον καταμερισμό των καθηκόντων μεταξύ των τοπικών αυτοδιοικήσεων και της κεντρικής κυβέρνησης βρίσκονται ακόμη στο στάδιο της προετοιμασίας. Η έγκριση αυτών των προτάσεων είναι ζωτικής σημασίας προκειμένου να διασφαλιστεί η παροχή ποιοτικών δημόσιων υπηρεσιών σε τομείς όπως η εκπαίδευση, η εργασία των νέων, η προαγωγή της υγείας και οι μεταφορές.

               (9)

               Οι μισθολογικές διαφορές μεταξύ των δύο φύλων στην Εσθονία μειώθηκαν από 28,3 % το 2014 σε 26,9 % το 2015, αλλά εξακολουθούν να είναι οι μεγαλύτερες στην Ένωση. Η κυβέρνηση λαμβάνει μέτρα για την περαιτέρω μείωση των μισθολογικών διαφορών μεταξύ των φύλων. Ειδικότερα, το πρόγραμμα κοινωνικής πρόνοιας 2016-2023 έχει εγκριθεί και έχει τεθεί σε εφαρμογή για την αντιμετώπιση του διαχωρισμού των φύλων στην αγορά εργασίας και την καταπολέμηση των στερεοτύπων. Η τροποποίηση του νόμου για την ισότητα των φύλων, ώστε να ανατεθεί στις επιθεωρήσεις εργασίας το καθήκον να παρακολουθούν στενότερα την εφαρμογή της ισότητας των φύλων στον ιδιωτικό τομέα, δεν έχει ακόμη εγκριθεί. Η αναθεώρηση του συστήματος γονικής άδειας, ώστε να καταστεί δυνατή μια πιο ευέλικτη χρήση του δικαιώματος λήψης γονικής άδειας, είναι επίσης υπό εξέταση. Η τροποποίηση της νομοθεσίας δεν έχει ακόμη εγκριθεί.

               (10)

               Η εισοδηματική ανισότητα στην Εσθονία είναι υψηλή. Ο λόγος των εισοδημάτων του πλουσιότερου 20 % των νοικοκυριών προς τα εισοδήματα του φτωχότερου 20 % αυξήθηκε από 5,4 το 2012 σε 6,2 το 2015, και βρίσκεται σήμερα στην έβδομη υψηλότερη θέση στην Ένωση. Οι βασικοί παράγοντες φαίνεται ότι είναι η μεγάλη διασπορά των μισθών λόγω του υψηλού ρυθμού αύξησης των εισοδημάτων μεταξύ των εργαζομένων με υψηλότερη εξειδίκευση. Σε απόλυτες τιμές, τα εισοδήματα του φτωχότερου 10 % των νοικοκυριών υστέρησαν σε σχέση με την αύξηση στα διάμεσα εισοδήματα, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν προβλήματα ως προς την επάρκεια του δικτύου κοινωνικής προστασίας. Παράγοντας που συμβάλλει σ’ αυτό είναι ότι τα οφέλη (ιδίως οι συντάξεις και η κοινωνική πρόνοια) δεν συμβαδίζουν με την αύξηση των συνολικών εισοδημάτων από διάφορες πηγές. Το γεγονός αυτό έχει οδηγήσει σε σταδιακή αύξηση στο ποσοστό κινδύνου φτώχειας από 15,8 % το 2010 σε 21,6 % το 2015. Σημαντικές προσπάθειες έχουν καταβληθεί για να καταστεί το φορολογικό σύστημα πιο προοδευτικό από το 2018, ιδίως για τα άτομα με χαμηλά εισοδήματα, με αύξηση του βασικού αφορολόγητου ποσού του συστήματος φορολόγησης φυσικών προσώπων.

               (11)

               Οι επιχειρηματικές δαπάνες στον τομέα της έρευνας, της τεχνολογίας και της καινοτομίας αυξήθηκαν το 2015 σε 0,69 %, αλλά το συνολικό επίπεδο παραμένει κάτω από τον μέσο όρο της Ένωσης που ανέρχεται σε 1,3 %. Το ποσοστό των εταιρειών υψηλής τεχνολογίας και έντασης γνώσης εξακολουθεί να είναι περιορισμένο και ο αριθμός των νέων κατόχων διδακτορικού διπλώματος είναι χαμηλός. Η αύξηση των μισθών υπερέβη σταθερά την αύξηση της παραγωγικότητας τα τελευταία χρόνια, επηρεάζοντας τα κέρδη και περιορίζοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο την αύξηση των επενδύσεων. Οι υποτονικές επενδύσεις στην τεχνολογική ανάπτυξη μπορεί να έχουν ως αποτέλεσμα μικρότερη από την αναμενόμενη αύξηση της προστιθέμενης αξίας των εξαγωγών, ιδίως των αγαθών, και συνιστούν κίνδυνο για την αύξηση της παραγωγής. Ο όγκος της έρευνας βάσει συμβάσεων μεταξύ των πανεπιστημίων και των επιχειρήσεων αυξήθηκε το 2015. Ωστόσο, η συνεργασία μεταξύ των δύο τομέων παρέμεινε περιορισμένη, παρά τα μέτρα που έλαβε η κυβέρνηση. Η Εσθονία έχει σημειώσει περαιτέρω βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντός της, αλλά οι χρονοβόρες διαδικασίες αφερεγγυότητας και το ποσοστό ανάκτησης για τους ενέγγυους πιστωτές εξακολουθούν να αποτελούν εμπόδιο στις επενδύσεις. Το 2016 ξεκίνησε ένα έργο για τη βελτίωση του πλαισίου αφερεγγυότητας, ώστε να καταστεί ταχύτερη και αποτελεσματικότερη η διαδικασία και να βελτιωθεί το ποσοστό επιτυχών αιτήσεων. Ωστόσο, οι τροποποιήσεις του νομοθετικού πλαισίου δεν έχουν ακόμη εγκριθεί.

               (12)

               Στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου του 2017, η Επιτροπή προέβη σε ολοκληρωμένη ανάλυση της οικονομικής πολιτικής της Εσθονίας και τη δημοσίευσε στην έκθεση του 2017 για τη χώρα. Επίσης, αξιολόγησε το πρόγραμμα σταθερότητας για το 2017 και το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για το 2017, καθώς και τη συνέχεια που δόθηκε στις συστάσεις που είχαν απευθυνθεί προς την Εσθονία κατά τα προηγούμενα έτη. Έλαβε υπόψη όχι μόνον τη συνάφειά τους για την άσκηση βιώσιμης δημοσιονομικής και κοινωνικοοικονομικής πολιτικής στην Εσθονία, αλλά και τη συμμόρφωσή τους με τους ενωσιακούς κανόνες και κατευθύνσεις, δεδομένης της ανάγκης ενδυνάμωσης της συνολικής οικονομικής διακυβέρνησης της Ένωσης, μέσω της συνεκτίμησης στοιχείων σε ενωσιακό επίπεδο κατά τη διαμόρφωση μελλοντικών εθνικών αποφάσεων.

               (13)

               Υπό το πρίσμα της αξιολόγησης αυτής, το Συμβούλιο εξέτασε το πρόγραμμα σταθερότητας για το 2017 και η γνώμη (6) του αποτυπώνεται ιδίως στη σύσταση 1 κατωτέρω,

         ΣΥΝΙΣΤΑ στην Εσθονία να λάβει μέτρα το 2017 και το 2018 προκειμένου:

               1.

               Να συνεχίσει τη δημοσιονομική της πολιτική σύμφωνα με τις απαιτήσεις του προληπτικού σκέλους του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης, κάτι που συνεπάγεται να διατηρήσει τον μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό στόχο της το 2018. Να βελτιώσει την επάρκεια του δικτύου κοινωνικής προστασίας. Να λάβει μέτρα για τη μείωση των μισθολογικών διαφορών μεταξύ των φύλων, ιδίως με τη βελτίωση της μισθολογικής διαφάνειας και την επανεξέταση του συστήματος γονικής άδειας.

               2.

               Να προωθήσει τις ιδιωτικές επενδύσεις στην έρευνα, την τεχνολογία και την καινοτομία, μεταξύ άλλων με την εφαρμογή μέτρων για την ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ πανεπιστημίων και επιχειρήσεων.

      Βρυξέλλες, 11 Ιουλίου 2017.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         T. TÕNISTE

      (1)  ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.

      (2)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με την πρόληψη και τη διόρθωση των υπερβολικών μακροοικονομικών ανισορροπιών (ΕΕ L 306 της 23.11.2011, σ. 25).

      (3)  ΕΕ C 92 της 24.3.2017, σ. 1.

      (4)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, περί καθορισμού κοινών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής, το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και περί καθορισμού γενικών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1083/2006 (ΕΕ L 347 της 20.12.2013, σ. 320).

      (5)  Κυκλικά προσαρμοσμένο ισοζύγιο, μη συνυπολογιζομένων έκτακτων και προσωρινών μέτρων, όπως υπολογίσθηκε εκ νέου από την Επιτροπή με τη χρησιμοποίηση της από κοινού συμφωνηθείσας μεθοδολογίας.

      (6)  Δυνάμει του άρθρου 5 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97.