title: Συσταση του Ευρωπαϊκου Συμβουλiου Συστημικου Κινδυνου της 30ής Μαρτίου 2022 που τροποποιεί τη σύσταση ΕΣΣΚ/2015/2 σχετικά με την αξιολόγηση των διασυνοριακών επιδράσεων των μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής και την εθελοντική εφαρμογή τους στη βάση της αμοιβαιότητας (ΕΣΣΚ/2022/3) 2022/C 206/02

text:
                  23.5.2022

                  EL

                  Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

                  C 206/3

         ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛIΟΥ ΣΥΣΤΗΜΙΚΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ
         της 30ής Μαρτίου 2022
         που τροποποιεί τη σύσταση ΕΣΣΚ/2015/2 σχετικά με την αξιολόγηση των διασυνοριακών επιδράσεων των μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής και την εθελοντική εφαρμογή τους στη βάση της αμοιβαιότητας
         (ΕΣΣΚ/2022/3)
         (2022/C 206/02)
         ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΣΥΣΤΗΜΙΚΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ,
         Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
         Έχοντας υπόψη τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (1), και ιδίως το παράρτημα IX,
         Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1092/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Νοεμβρίου 2010, σχετικά με τη μακροπροληπτική επίβλεψη του χρηματοοικονομικού συστήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη σύσταση Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου (2), και ιδίως το άρθρο 3 και τα άρθρα 16 έως 18,
         Έχοντας υπόψη την οδηγία 2013/36/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με την πρόσβαση στη δραστηριότητα πιστωτικών ιδρυμάτων και την προληπτική εποπτεία πιστωτικών ιδρυμάτων, για την τροποποίηση της οδηγίας 2002/87/ΕΚ και για την κατάργηση των οδηγιών 2006/48/ΕΚ και 2006/49/ΕΚ (3), και ιδίως τον τίτλο VII κεφάλαιο 4 τμήμα II,
         Έχοντας υπόψη την απόφαση ΕΕΣΚ/2011/1 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου, της 20ής Ιανουαρίου 2011, για τη θέσπιση του εσωτερικού κανονισμού του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου (4), και ιδίως τα άρθρα 18 έως 20,
         Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

                     (1)

                     Προς διασφάλιση της αποτελεσματικής και συνεπούς εφαρμογής των εθνικών μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής είναι σημαντικό, η αναγνώριση την οποία απαιτεί το δίκαιο της Ένωσης κατά την εφαρμογή τους να συμπληρωθεί από την εθελοντική αμοιβαιότητα.

                     (2)

                     Σκοπός του πλαισίου εθελοντικής εφαρμογής των μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής στη βάση της αμοιβαιότητας, το οποίο θεσπίζεται με τη σύσταση ΕΣΣΚ/2015/2 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου (ΕΣΣΚ) (5), είναι να διασφαλίζει ότι κάθε μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής που βασίζεται σε χρηματοδοτικό άνοιγμα και ενεργοποιείται σε ορισμένο κράτος μέλος θα εφαρμόζεται σε άλλα κράτη μέλη στη βάση της αμοιβαιότητας.

                     (3)

                     Στις 11 Ιανουαρίου 2022 η Nationale Bank van België/Banque Nationale de Belgique (NBB/BNB), ενεργώντας ως εντεταλμένη αρχή για τους σκοπούς του άρθρου 133 παράγραφος 12 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ, κοινοποίησε στο ΕΣΣΚ την πρόθεσή της να ορίσει ποσοστό αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου σύμφωνα με το άρθρο 133 παράγραφος 9 της εν λόγω οδηγίας για την πρόληψη και τον μετριασμό μακροπροληπτικών ή συστημικών κινδύνων που απορρέουν από ανοίγματα πιστωτικών ιδρυμάτων που χρησιμοποιούν την προσέγγιση των εσωτερικών διαβαθμίσεων (IRB), τα οποία εξασφαλίζονται με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων που βρίσκονται στο Βέλγιο. Το ποσοστό αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου θα εφαρμόζεται σε εγχώρια πιστωτικά ιδρύματα και θυγατρικές των οποίων η μητρική οντότητα είναι εγκατεστημένη σε άλλο κράτος μέλος.

                     (4)

                     Το μέτρο τίθεται σε ισχύ την 1η Μαΐου 2022 και αντικαθιστά υφιστάμενο αυστηρότερο εθνικό μέτρο που θεσπίστηκε δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο iv) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6), το οποίο συνίσταται σε προσαύξηση στάθμισης κινδύνου για ανοίγματα λιανικής που εξασφαλίζονται με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στο Βέλγιο και εφαρμόζεται σε όλα τα εγχώρια πιστωτικά ιδρύματα που χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB. Η περίοδος εφαρμογής του υφιστάμενου αυστηρότερου εθνικού μέτρου λήγει στις 30 Απριλίου 2022.

                     (5)

                     Στις 11 Ιανουαρίου 2022 η NBB/BNB υπέβαλε στο ΕΣΣΚ αίτημα εφαρμογής του ποσοστού αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου στη βάση της αμοιβαιότητας σύμφωνα με το άρθρο 134 παράγραφος 5 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ.

                     (6)

                     Κατόπιν του αιτήματος της ΝΒΒ/ΒΝΒ για εφαρμογή του ποσοστού αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου στη βάση της αμοιβαιότητας από άλλα κράτη μέλη, και προκειμένου να αποτραπεί πιθανή εκδήλωση αρνητικών διασυνοριακών επιδράσεων με τη μορφή διαρροών και κανονιστικού αρμπιτράζ εξ αιτίας της εκτέλεσης του μέτρου μακροπροληπτικής πολιτικής που θα εφαρμοστεί στο Βέλγιο, το γενικό συμβούλιο του ΕΣΣΚ αποφάσισε να συμπεριλάβει και το συγκεκριμένο μέτρο στον κατάλογο μέτρων που συνιστώνται προς εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας σύμφωνα με τη σύσταση ΕΣΣΚ/2015/2.

                     (7)

                     Για τους λόγους αυτούς η σύσταση ΕΚΤ/2015/2 θα πρέπει να τροποποιηθεί,

               ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:

            Τροποποιήσεις

         Η σύσταση ΕΣΣΚ/2015/2 τροποποιείται ως εξής:

                     1.

                     στην ενότητα 1 η επιμέρους σύσταση Γ σημείο 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

                                 «1.

                                 Συνιστάται στις οικείες αρχές να εφαρμόζουν στη βάση της αμοιβαιότητας τα μέτρα μακροπροληπτικής πολιτικής τα οποία θεσπίζουν άλλες οικείες αρχές και των οποίων την εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας συνιστά το ΕΣΣΚ. Συνιστάται η εφαρμογή των ακόλουθων μέτρων στη βάση της αμοιβαιότητας, όπως αυτά ειδικότερα περιγράφονται στο παράρτημα:

                                             Βέλγιο:

                                                         —

                                                         ποσοστό αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου 9 % για όλα τα ανοίγματα λιανικής πιστωτικών ιδρυμάτων που χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB έναντι φυσικών προσώπων, τα οποία εξασφαλίζονται με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων που βρίσκονται στο Βέλγιο·

                                             Γαλλία:

                                                         —

                                                         ελάττωση του ορίου για τα μεγάλα ανοίγματα του άρθρου 395 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 στο 5 % του κεφαλαίου της κατηγορίας 1, εφαρμοζόμενη δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο ii) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σε G-SII και σε O-SII, στο υψηλότερο επίπεδο της οικείας περιμέτρου προληπτικής εποπτείας τραπεζών, προκειμένου για ανοίγματα σε υπερχρεωμένες μεγάλες μη χρηματοοικονομικές εταιρείες με καταστατική έδρα στη Γαλλία·

                                             Λιθουανία:

                                                         —

                                                         ποσοστό αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου 2 % για όλα τα ανοίγματα λιανικής τραπεζικής έναντι φυσικών προσώπων κατοίκων της Δημοκρατίας της Λιθουανίας που εξασφαλίζονται με ακίνητα κατοικίας.

                                             Λουξεμβούργο:

                                                         —

                                                         νομικώς δεσμευτικά όρια για τον λόγο “δάνειο/αξία” (LTV) για νέα δάνεια εξασφαλιζόμενα με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στο Λουξεμβούργο, με διαφορετικά όρια LTV ανά κατηγορία δανειοληπτών:

                                                                     α)

                                                                     όριο LTV 100 % για αγοραστές πρώτης κατοικίας που αποκτούν την κύρια κατοικία τους·

                                                                     β)

                                                                     όριο LTV 90 % για λοιπούς αγοραστές, δηλαδή όχι αγοραστές πρώτης κατοικίας που αποκτούν την κύρια κατοικία τους. Το όριο αυτό εφαρμόζεται αναλογικά και υπόκειται σε πρόβλεψη χαρτοφυλακίου. Συγκεκριμένα, οι δανειστές μπορούν να εκδίδουν 15 % του χαρτοφυλακίου των νέων ενυπόθηκων δανείων που χορηγούνται στους εν λόγω δανειολήπτες με LTV μεγαλύτερο του 90 % αλλά μικρότερο του μέγιστου ορίου LTV 100 %·

                                                                     γ)

                                                                     όριο LTV 80 % για λοιπά ενυπόθηκα δάνεια (περιλαμβανομένου του τμήματος της αγοράς ακινήτων που προορίζονται για εκμίσθωση).

                                             Κάτω Χώρες:

                                                         —

                                                         κατώτατος μέσος συντελεστής στάθμισης κινδύνου εφαρμοζόμενος δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο vi) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σε πιστωτικά ιδρύματα που έχουν αδειοδοτηθεί στη Νορβηγία και χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB για τον υπολογισμό των εποπτικών κεφαλαιακών απαιτήσεών τους σε σχέση με τα χαρτοφυλάκια ανοιγμάτων τους έναντι φυσικών προσώπων που εξασφαλίζονται με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων που βρίσκονται στις Κάτω Χώρες. Για κάθε μεμονωμένο στοιχείο ανοίγματος που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του μέτρου εφαρμόζεται συντελεστής στάθμισης κινδύνου 12 % σε τμήμα του δανείου που δεν υπερβαίνει το 55 % της αγοραίας αξίας του ακινήτου που το εξασφαλίζει, ενώ στο υπόλοιπο τμήμα του δανείου εφαρμόζεται συντελεστής στάθμισης κινδύνου 45 %. Ο κατώτατος μέσος συντελεστής στάθμισης κινδύνου του χαρτοφυλακίου είναι ο σταθμισμένος ως προς το άνοιγμα μέσος όρος των συντελεστών στάθμισης κινδύνου των επιμέρους δανείων.

                                             Νορβηγία:

                                                         —

                                                         ποσοστό αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου 4,5 % προκειμένου για ανοίγματα στη Νορβηγία, εφαρμοζόμενο δυνάμει του άρθρου 133 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ, η οποία τέθηκε σε εφαρμογή και άρχισε να ισχύει στη Νορβηγία την 1η Ιανουαρίου 2020 βάσει των όρων της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (*1) (συμφωνίας ΕΟΧ) (εφεξής η «ΟΚΑ, όπως εφαρμόζεται και ισχύει στη Νορβηγία την 1η Ιανουαρίου 2020»), σε όλα τα πιστωτικά ιδρύματα που έχουν αδειοδοτηθεί στη Νορβηγία·

                                                         —

                                                         κατώτατος μέσος συντελεστής στάθμισης κινδύνου 20 % προκειμένου για ανοίγματα οικιστικών ακινήτων στη Νορβηγία, εφαρμοζόμενος δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο vi) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, όπως εφαρμόζεται και ισχύει στη Νορβηγία την 1η Ιανουαρίου 2020 βάσει των όρων της συμφωνίας ΕΟΧ (εφεξής ο «ΚΚΑ, όπως εφαρμόζεται και ισχύει στη Νορβηγία την 1η Ιανουαρίου 2020»), σε πιστωτικά ιδρύματα που έχουν αδειοδοτηθεί στη Νορβηγία και χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB για τον υπολογισμό των εποπτικών κεφαλαιακών απαιτήσεών τους·

                                                         —

                                                         κατώτατος μέσος συντελεστής στάθμισης κινδύνου 35 % προκειμένου για ανοίγματα εμπορικών ακινήτων στη Νορβηγία, εφαρμοζόμενος δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο vi) του ΚΚΑ, όπως εφαρμόζεται και ισχύει στη Νορβηγία την 1η Ιανουαρίου 2020, σε πιστωτικά ιδρύματα που έχουν αδειοδοτηθεί στη Νορβηγία και χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB για τον υπολογισμό των εποπτικών κεφαλαιακών απαιτήσεών τους.

                                             Σουηδία:

                                                         —

                                                         ειδικός ανά πιστωτικό ίδρυμα κατώτατος σταθμισμένος ως προς το άνοιγμα μέσος όρος 25 % των συντελεστών στάθμισης κινδύνου που εφαρμόζονται στο χαρτοφυλάκιο ανοιγμάτων λιανικής έναντι οφειλετών που είναι κάτοικοι Σουηδίας, τα οποία εξασφαλίζονται με υποθήκη επί ακινήτων στη Σουηδία, εφαρμοζόμενος δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο vi) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σε πιστωτικά ιδρύματα που έχουν αδειοδοτηθεί στη Σουηδία και χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB για τον υπολογισμό των εποπτικών κεφαλαιακών απαιτήσεών τους.

                        (*1)  ΕΕ L 1 της 3.1.1994, σ. 3.»"

                     2.

                     το παράρτημα αντικαθίσταται από το παράρτημα της παρούσας σύστασης.

            Φρανκφούρτη, 30 Μαρτίου 2022.

                  Ο Προϊστάμενος της Γραμματείας του ΕΣΣΚ,

                  εξ ονόματος του γενικού συμβουλίου του ΕΣΣΚ,

               Francesco MAZZAFERRO

            (1)  EE L 1 της 3.1.1994, σ. 3.

            (2)  ΕΕ L 331 της 15.12.2010, σ. 1.

            (3)  ΕΕ L 176 της 27.6.2013, σ. 338.

            (4)  ΕΕ C 58 της 24.2.2011, σ. 4.

            (5)  Σύσταση ΕΕΣΚ/2015/2 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου, της 15ης Δεκεμβρίου 2015, σχετικά με την αξιολόγηση των διασυνοριακών επιδράσεων των μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής και την εθελοντική εφαρμογή τους στη βάση της αμοιβαιότητας (ΕΕ C 97 της 12.3.2016, σ. 9).

            (6)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ.575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας για πιστωτικά ιδρύματα και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ.648/2012 (ΕΕ L 176 της 27.6.2013, σ. 1).

            ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
            Το παράρτημα της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

                     «ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

                        Βέλγιο

                           Ποσοστό αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου 9 % για όλα τα ανοίγματα λιανικής πιστωτικών ιδρυμάτων που χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB, τα οποία εξασφαλίζονται με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων που βρίσκονται στο Βέλγιο·

                     I.   Περιγραφή του μέτρου

                                 1.

                                 Το βελγικό μέτρο, το οποίο εφαρμόζεται δυνάμει του άρθρου 133 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ, επιβάλλει ποσοστό αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου 9 % στα ανοίγματα λιανικής πιστωτικών ιδρυμάτων που χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB έναντι φυσικών προσώπων, τα οποία εξασφαλίζονται με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων που βρίσκονται στο Βέλγιο (τόσο στα ανοίγματα που δεν βρίσκονται σε αθέτηση όσο και στα ανοίγματα σε αθέτηση).

                           II.   Εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας

                                 2.

                                 Συνιστάται στις οικείες αρχές η εφαρμογή, στη βάση της αμοιβαιότητας, του βελγικού μέτρου σε ανοίγματα λιανικής πιστωτικών ιδρυμάτων που χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB έναντι φυσικών προσώπων, τα οποία εξασφαλίζονται με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων που βρίσκονται στο Βέλγιο (τόσο στα ανοίγματα που δεν βρίσκονται σε αθέτηση όσο και στα ανοίγματα σε αθέτηση). Εναλλακτικά, το μέτρο μπορεί να εφαρμοστεί στη βάση της αμοιβαιότητας με χρήση του ακόλουθου πεδίου εφαρμογής της παροχής στοιχείων COREP: ανοίγματα λιανικής πιστωτικών ιδρυμάτων που χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB έναντι φυσικών προσώπων, τα οποία εξασφαλίζονται με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων που βρίσκονται στο Βέλγιο (τόσο στα ανοίγματα που δεν βρίσκονται σε αθέτηση όσο και στα ανοίγματα σε αθέτηση).

                                 3.

                                 Εάν η χώρα τους δεν διαθέτει το ίδιο μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής, συνιστάται στις οικείες αρχές, κατόπιν διαβούλευσης με το ΕΣΣΚ, να εφαρμόζουν το διαθέσιμο στη χώρα τους μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής που εξασφαλίζει το πλέον ισοδύναμο αποτέλεσμα σε σχέση με το ανωτέρω μέτρο που συστήνεται προς εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας, περιλαμβανομένων των εποπτικών μέτρων και εξουσιών που προβλέπονται στον τίτλο VII, κεφάλαιο 2, τμήμα IV της οδηγίας 2013/36/ΕΕ. Συνιστάται στις οικείες αρχές η λήψη του ισοδύναμου μέτρου το αργότερο εντός τεσσάρων μηνών από τη δημοσίευση της παρούσας σύστασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

                           III.   Όριο σημαντικότητας

                                 4.

                                 Το μέτρο συμπληρώνεται από ειδικό ανά πιστωτικό ίδρυμα όριο σημαντικότητας που θα λειτουργεί ως γνώμονας για τυχόν εφαρμογή της αρχής de minimis από τις οικείες αρχές που εφαρμόζουν το μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας. Τα ιδρύματα μπορούν να εξαιρούνται από την απαίτηση αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου εφόσον τα σχετικά τομεακά ανοίγματά τους δεν υπερβαίνουν τα 2 δισεκ. EUR. Ως εκ τούτου, η εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας ζητείται μόνο σε περίπτωση υπέρβασης του ορίου που ισχύει ειδικά για κάθε ίδρυμα.

                                 5.

                                 Σύμφωνα με το τμήμα 2.2.1 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2, το όριο σημαντικότητας των 2 δισεκ. EUR αποτελεί συνιστώμενο μέγιστο επίπεδο ορίου. Επομένως, αντ’ αυτού οι οικείες αρμόδιες αρχές μπορούν κατά την κρίση τους να ορίζουν χαμηλότερο ή και μηδενικό όριο σημαντικότητας κατά την εφαρμογή του μέτρου στη βάση της αμοιβαιότητας στη χώρα τους.

                        Γαλλία

                           Ελάττωση του ορίου για τα μεγάλα ανοίγματα του άρθρου 395 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 στο 5 % του κεφαλαίου της κατηγορίας 1, εφαρμοζόμενη δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο ii) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σε G-SII και σε O-SII, στο υψηλότερο επίπεδο της οικείας περιμέτρου προληπτικής εποπτείας τραπεζών, προκειμένου για ανοίγματα σε υπερχρεωμένες μεγάλες μη χρηματοοικονομικές εταιρείες με καταστατική έδρα στη Γαλλία.

                     I.   Περιγραφή του μέτρου

                                 1.

                                 Το γαλλικό μέτρο, το οποίο εφαρμόζεται δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο ii) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σε G-SII και O-SII στο υψηλότερο επίπεδο της οικείας περιμέτρου προληπτικής εποπτείας τραπεζών (όχι σε υποενοποιημένο επίπεδο), συνίσταται στην ελάττωση του ορίου για τα μεγάλα ανοίγματα στο 5 % του κεφαλαίου τους κατηγορίας 1 και αφορά ανοίγματα σε υπερχρεωμένες μεγάλες μη χρηματοοικονομικές εταιρείες με καταστατική έδρα στη Γαλλία.

                                 2.

                                 Με τον όρο “μη χρηματοοικονομική εταιρεία” νοείται το φυσικό ή νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου με καταστατική έδρα στη Γαλλία, το οποίο, στο επίπεδό του και στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης, ανήκει στον τομέα των μη χρηματοοικονομικών εταιρειών κατά τον ορισμό του σημείου 2.45 του παραρτήματος A του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 549/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (*1).

                                 3.

                                 Το μέτρο εφαρμόζεται σε ανοίγματα έναντι μη χρηματοοικονομικών εταιρειών με καταστατική έδρα στη Γαλλία και σε ανοίγματα έναντι ομάδων συνδεδεμένων μη χρηματοοικονομικών εταιρειών ως εξής:

                                             α)

                                             Για μη χρηματοοικονομικές εταιρείες οι οποίες ανήκουν σε ομάδα συνδεδεμένων μη χρηματοοικονομικών εταιρειών με καταστατική έδρα στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης στη Γαλλία, το μέτρο εφαρμόζεται στο άθροισμα των καθαρών ανοιγμάτων έναντι της ομάδας και όλων των συνδεδεμένων οντοτήτων κατά την έννοια του σημείου 39 του άρθρου 4 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·

                                             β)

                                             Για μη χρηματοοικονομικές εταιρείες οι οποίες ανήκουν σε ομάδα συνδεδεμένων μη χρηματοοικονομικών εταιρειών με καταστατική έδρα στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης εκτός Γαλλίας, το μέτρο εφαρμόζεται στο άθροισμα:

                                                         i)

                                                         των ανοιγμάτων έναντι μη χρηματοοικονομικών εταιρειών με καταστατική έδρα στη Γαλλία·

                                                         ii)

                                                         των ανοιγμάτων έναντι οντοτήτων εγκατεστημένων εντός ή εκτός Γαλλίας, οι οποίες υπόκεινται στον άμεσο ή έμμεσο έλεγχο των εταιρειών του σημείου i) κατά την έννοια του σημείου 39 του άρθρου 4 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013· και

                                                         iii)

                                                         των ανοιγμάτων έναντι οντοτήτων εγκατεστημένων εντός ή εκτός Γαλλίας, οι οποίες εξαρτώνται οικονομικά από τις εταιρείες του σημείου i) κατά την έννοια του σημείου 39 του άρθρου 4 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.

                                                   Επομένως, δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του μέτρου μη χρηματοοικονομικές εταιρείες με καταστατική έδρα εκτός Γαλλίας, οι οποίες δεν είναι θυγατρικές μη χρηματοοικονομικής εταιρείας με καταστατική έδρα στη Γαλλία ούτε εξαρτώνται οικονομικά από αυτή ούτε υπόκεινται στον άμεσο ή έμμεσο έλεγχό της.
                                             Σύμφωνα με το άρθρο 395 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, το μέτρο εφαρμόζεται αφού συνυπολογιστεί η επίδραση των τεχνικών μείωσης πιστωτικού κινδύνου και των εξαιρέσεων των άρθρων 399 έως 403 του εν λόγω κανονισμού.

                                 4.

                                 Ένα G-SII ή O-SII πρέπει να θεωρεί μεγάλη ορισμένη μη χρηματοοικονομική εταιρεία με καταστατική έδρα στη Γαλλία εάν το αρχικό άνοιγμά του σε εκείνη ή στην ομάδα συνδεδεμένων μη χρηματοοικονομικών εταιρειών κατά την έννοια της παραγράφου 3 έχει αξία ίση ή μεγαλύτερη των 300 εκατ. EUR. Η αξία του αρχικού ανοίγματος υπολογίζεται σύμφωνα με τα άρθρα 389 και 390 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 προτού συνυπολογιστεί η επίδραση των τεχνικών μείωσης πιστωτικού κινδύνου και των εξαιρέσεων των άρθρων 399 έως 403 του εν λόγω κανονισμού, βάσει στοιχείων παρεχόμενων κατά το άρθρο 9 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 680/2014 της Επιτροπής (*2)

                                 5.

                                 Ορισμένη μη χρηματοοικονομική εταιρεία θεωρείται υπερχρεωμένη εάν έχει δείκτη μόχλευσης μεγαλύτερο του 100 % και δείκτη κάλυψης χρηματοοικονομικών δαπανών μικρότερο του τρία, οι οποίοι υπολογίζονται στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης ως εξής:

                                             α)

                                             Ο δείκτης μόχλευσης αντιστοιχεί στο λόγο του συνολικού χρέους, πλην των μετρητών, προς το μετοχικό κεφάλαιο· και

                                             β)

                                             ο δείκτης κάλυψης χρηματοοικονομικών δαπανών αντιστοιχεί στο λόγο της προστεθείσας αξίας, προσαυξημένης κατά τις επιχορηγήσεις λειτουργίας, μείον: i) τη μισθοδοσία, ii) φόρους και τέλη λειτουργίας, iii) τα λοιπά καθαρά τακτικά λειτουργικά έξοδα εξαιρουμένων των καθαρών τόκων και συναφών εξόδων και iv) τις αποσβέσεις, προς τους τόκους και τα συναφή έξοδα.
                                             Οι δείκτες υπολογίζονται με βάση τα λογιστικά συγκεντρωτικά μεγέθη που καθορίζονται σύμφωνα με τα εφαρμοστέα πρότυπα, όπως παρουσιάζονται στις οικονομικές καταστάσεις της μη χρηματοοικονομικής εταιρείας, ελεγμένες κατά περίπτωση από ορκωτό λογιστή.

                           II.   Εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας

                                 6.

                                 Συνιστάται στις οικείες αρχές η εφαρμογή, στη βάση της αμοιβαιότητας, του γαλλικού μέτρου σε αδειοδοτημένα στην επικράτειά τους G-SII και O-SII στο υψηλότερο επίπεδο της οικείας περιμέτρου προληπτικής εποπτείας τραπεζών εντός της οικείας χώρας.

                                 7.

                                 Εάν η χώρα τους δεν διαθέτει το ίδιο μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής, σύμφωνα με την επιμέρους σύσταση Γ σημείο 2, συνιστάται στις οικείες αρχές, κατόπιν διαβούλευσης με το ΕΣΣΚ, να εφαρμόζουν το διαθέσιμο στη χώρα τους μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής που εξασφαλίζει το πλέον ισοδύναμο αποτέλεσμα με το ανωτέρω μέτρο που συστήνεται προς εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας. Συνιστάται στις οικείες αρχές η λήψη του ισοδύναμου μέτρου το αργότερο εντός έξι μηνών από τη δημοσίευση της παρούσας σύστασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

                           III.   Όριο σημαντικότητας

                                 8.

                                 Το μέτρο συμπληρώνεται από σύνθετο όριο σημαντικότητας που θα λειτουργεί ως γνώμονας για τυχόν εφαρμογή της αρχής de minimis από τις οικείες αρχές που εφαρμόζουν το μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας και θα αποτελείται από:

                                             α)

                                             όριο 2 δισεκ. EUR για το σύνολο των αρχικών ανοιγμάτων των αδειοδοτημένων στην οικεία εθνική επικράτεια G-SII και O-SII, στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης της περιμέτρου προληπτικής εποπτείας τραπεζών, έναντι του γαλλικού τομέα μη χρηματοοικονομικών εταιρειών·

                                             β)

                                             όριο 300 εκατ. EUR για G-SII και O-SII αδειοδοτημένα στην οικεία εθνική επικράτεια, το οποίο είναι ίσο ή μεγαλύτερο του ορίου του στοιχείου α) για:

                                                         i)

                                                         μεμονωμένο αρχικό άνοιγμα έναντι μη χρηματοοικονομικής εταιρείας με καταστατική έδρα στη Γαλλία·

                                                         ii)

                                                         το άθροισμα των αρχικών ανοιγμάτων έναντι ομάδας συνδεδεμένων μη χρηματοοικονομικών εταιρειών, η οποία έχει την καταστατική της έδρα στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης στη Γαλλία, υπολογιζόμενο σύμφωνα με την παράγραφο 3 στοιχείο α)·

                                                         iii)

                                                         το άθροισμα των αρχικών ανοιγμάτων έναντι μη χρηματοοικονομικών εταιρειών με καταστατική έδρα στη Γαλλία, οι οποίες ανήκουν σε ομάδα συνδεδεμένων μη χρηματοοικονομικών εταιρειών με καταστατική έδρα στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης εκτός Γαλλίας, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρέχονται βάσει των υποδειγμάτων C 28.00 και C 29.00 του παραρτήματος VIII του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 680/2014·

                                             γ)

                                             όριο 5 % του κεφαλαίου κατηγορίας 1 του G-SII ή O-SII στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης, για ανοίγματα του στοιχείου β), αφού συνυπολογιστεί η επίδραση των τεχνικών μείωσης πιστωτικού κινδύνου και των εξαιρέσεων των άρθρων 399 έως 403 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
                                             Τα όρια των στοιχείων β) και γ) εφαρμόζονται ανεξαρτήτως του αν η οικεία οντότητα ή μη χρηματοοικονομική εταιρεία είναι υπερχρεωμένη ή όχι.
                                             Η αξία των αρχικών ανοιγμάτων υπό τα στοιχεία α) και β) υπολογίζεται σύμφωνα με τα άρθρα 389 και 390 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, πριν συνυπολογιστεί η επίδραση των τεχνικών μείωσης πιστωτικού κινδύνου και των εξαιρέσεων των άρθρων 399 έως 403 του εν λόγω κανονισμού, βάσει στοιχείων παρεχόμενων κατά το άρθρο 9 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 680/2014.

                                 9.

                                 Σύμφωνα με το τμήμα 2.2.1 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2, οι οικείες αρχές του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους μπορούν να απαλλάσσουν αδειοδοτημένα στην επικράτειά τους G-SII ή O-SII στο υψηλότερο επίπεδο της οικείας περιμέτρου προληπτικής εποπτείας τραπεζών, εφόσον αυτά δεν παραβιάζουν το σύνθετο όριο σημαντικότητας της παραγράφου 8. Κατά την εφαρμογή του ορίου σημαντικότητας συνιστάται στις οικείες αρχές, αφενός, να παρακολουθούν τη σημαντικότητα των ανοιγμάτων των εν λόγω G-SII και O-SII που τυγχάνουν απαλλαγής έναντι του γαλλικού τομέα μη χρηματοοικονομικών εταιρειών και τη συγκέντρωση ανοιγμάτων τους έναντι μεγάλων μη χρηματοοικονομικών εταιρειών με καταστατική έδρα στη Γαλλία και, αφετέρου, να εφαρμόζουν το γαλλικό μέτρο σε εκείνα όταν παραβιάζεται το σύνθετο όριο σημαντικότητας της παραγράφου 8 στο υψηλότερο επίπεδο της οικείας περιμέτρου προληπτικής εποπτείας τραπεζών. Οι οικείες αρχές καλούνται επίσης να επισημαίνουν σε άλλους συμμετέχοντες στην αγορά της επικράτειάς τους συστημικούς κινδύνους που συνδέονται με την αυξημένη μόχλευση μεγάλων μη χρηματοοικονομικών εταιρειών με καταστατική έδρα στη Γαλλία.

                                 10.

                                 Αν δεν υπάρχουν G-SII ή O-SII στο υψηλότερο επίπεδο της οικείας περιμέτρου προληπτικής εποπτείας τραπεζών που να έχουν αδειοδοτηθεί στην επικράτεια των ενδιαφερόμενων κρατών μελών και να έχουν ανοίγματα αξίας άνω του ορίου σημαντικότητας της παραγράφου 8 έναντι του γαλλικού τομέα μη χρηματοοικονομικών εταιρειών, εναπόκειται στα εν λόγω κράτη μέλη να μην εφαρμόζουν το γαλλικό μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας, σύμφωνα με το τμήμα 2.2.1 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2. Στην περίπτωση αυτή συνιστάται στις οικείες αρχές να παρακολουθούν τη σημαντικότητα των ανοιγμάτων των εν λόγω G-SII και O-SII που τυγχάνουν απαλλαγής έναντι του γαλλικού τομέα μη χρηματοοικονομικών εταιρειών και τη συγκέντρωση ανοιγμάτων τους έναντι μεγάλων μη χρηματοοικονομικών εταιρειών με καταστατική έδρα στη Γαλλία και να εφαρμόζουν το γαλλικό μέτρο σε εκείνα όταν παραβιάζεται το σύνθετο όριο σημαντικότητας της παραγράφου 8 στο υψηλότερο επίπεδο της οικείας περιμέτρου προληπτικής εποπτείας τραπεζών. Οι οικείες αρχές καλούνται επίσης να επισημαίνουν σε άλλους συμμετέχοντες στην αγορά της επικράτειάς τους συστημικούς κινδύνους που συνδέονται με την αυξημένη μόχλευση μεγάλων μη χρηματοοικονομικών εταιρειών με καταστατική έδρα στη Γαλλία.

                                 11.

                                 Σύμφωνα με το τμήμα 2.2.1 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2, το σύνθετο όριο σημαντικότητας της παραγράφου 8 αποτελεί συνιστώμενο μέγιστο επίπεδο ορίου. Επομένως, αντ’ αυτού οι οικείες αρμόδιες αρχές μπορούν κατά την κρίση τους να ορίζουν χαμηλότερο ή και μηδενικό όριο σημαντικότητας κατά την εφαρμογή του μέτρου στη βάση της αμοιβαιότητας στη χώρα τους.

                        Λιθουανία:

                           Ποσοστό αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου 2 % για όλα τα ανοίγματα λιανικής τραπεζικής έναντι φυσικών προσώπων κατοίκων της Δημοκρατίας της Λιθουανίας που εξασφαλίζονται με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων.

                     I.   Περιγραφή του μέτρου

                                 1.

                                 Το λιθουανικό μέτρο, το οποίο εφαρμόζεται σύμφωνα με το άρθρο 133 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ, επιβάλλει ποσοστό αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου 2 % για όλα τα ανοίγματα λιανικής τραπεζικής έναντι φυσικών προσώπων στη Λιθουανία που εξασφαλίζονται με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων.

                           II.   Εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας

                                 2.

                                 Συνιστάται στις αρμόδιες αρχές να εφαρμόσουν το λιθουανικό μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας στα εγκατεστημένα στη Λιθουανία υποκαταστήματα τραπεζών που έχουν αδειοδοτηθεί στην επικράτειά της και στα άμεσα διασυνοριακά ανοίγματα έναντι φυσικών προσώπων στη Λιθουανία που εξασφαλίζονται με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων. Σημαντικό μερίδιο των συνολικών θέσεων ενυπόθηκων δανείων διακρατείται από υποκαταστήματα αλλοδαπών τραπεζών που λειτουργούν στη Λιθουανία και, ως εκ τούτου, η εφαρμογή του μέτρου στη βάση της αμοιβαιότητας από άλλα κράτη μέλη θα συνέβαλλε στην ενίσχυση των ισότιμων όρων ανταγωνισμού και θα διασφάλιζε ότι όλοι οι σημαντικοί συμμετέχοντες στην αγορά λαμβάνουν υπόψη τον αυξημένο κίνδυνο οικιστικών ακινήτων στη Λιθουανία και αυξάνουν την ανθεκτικότητά τους.

                                 3.

                                 Εάν η χώρα τους δεν διαθέτει το ίδιο μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής, συνιστάται στις οικείες αρχές, κατόπιν διαβούλευσης με το ΕΣΣΚ, να εφαρμόζουν το διαθέσιμο στη χώρα τους μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής που εξασφαλίζει το πλέον ισοδύναμο αποτέλεσμα σε σχέση με το ανωτέρω μέτρο που συστήνεται προς εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας, περιλαμβανομένων των εποπτικών μέτρων και εξουσιών που προβλέπονται στον τίτλο VII, κεφάλαιο 2, τμήμα IV της οδηγίας 2013/36/ΕΕ. Συνιστάται στις οικείες αρχές η λήψη του ισοδύναμου μέτρου το αργότερο εντός τεσσάρων μηνών από τη δημοσίευση της παρούσας σύστασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

                           III.   Όριο σημαντικότητας

                                 4.

                                 Το μέτρο συμπληρώνεται από ειδικό ανά πιστωτικό ίδρυμα όριο σημαντικότητας που θα λειτουργεί ως γνώμονας για τυχόν εφαρμογή της αρχής de minimis από τις οικείες αρχές που εφαρμόζουν το μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας. Τα ιδρύματα μπορούν να εξαιρούνται από την απαίτηση αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου εάν τα σχετικά τομεακά ανοίγματά τους δεν υπερβαίνουν τα 50 εκατ. EUR, ποσό που αντιστοιχεί περίπου στο 0,5 % των οικείων ανοιγμάτων του συνολικού τομέα πιστωτικών ιδρυμάτων στη Λιθουανία. Ως εκ τούτου, η εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας ζητείται μόνο σε περίπτωση υπέρβασης του ορίου που ισχύει ειδικά για κάθε ίδρυμα.

                                 5.

                                 Αιτιολόγηση αυτού του κατώτατου ορίου:

                                             α.

                                             Είναι αναγκαίο να ελαχιστοποιηθεί η πιθανότητα κατακερματισμού του κανονιστικού πλαισίου, δεδομένου ότι το ίδιο όριο σημαντικότητας θα ισχύει και για τα πιστωτικά ιδρύματα που έχουν αδειοδοτηθεί στη Λιθουανία·

                                             β.

                                             Η εφαρμογή αυτού του ορίου σημαντικότητας θα βοηθούσε στη διασφάλιση ισότιμων όρων ανταγωνισμού, υπό την έννοια ότι τα ιδρύματα με ανοίγματα παρόμοιου μεγέθους υπόκεινται στην απαίτηση αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου·

                                             γ.

                                             Το όριο έχει σημασία για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, δεδομένου ότι η περαιτέρω ανάπτυξη του κινδύνου οικιστικών ακινήτων θα εξαρτηθεί κυρίως από τη δραστηριότητα στη στεγαστική αγορά, η οποία εξαρτάται εν μέρει από την ποσότητα νέων δανείων που εκδίδονται για αγορά κατοικίας. Ως εκ τούτου, το μέτρο θα πρέπει να εφαρμόζεται σε συμμετέχοντες στην αγορά που δραστηριοποιούνται στην εν λόγω αγορά, παρόλο που τα χαρτοφυλάκια ενυπόθηκων δανείων τους δεν είναι τόσο μεγάλα όσο τα χαρτοφυλάκια των μεγαλύτερων δανειοδοτών.

                                 6.

                                 Σύμφωνα με το τμήμα 2.2.1 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2, το όριο σημαντικότητας των 50 εκατ. EUR αποτελεί συνιστώμενο μέγιστο επίπεδο ορίου. Επομένως, αντ’ αυτού οι οικείες αρμόδιες αρχές μπορούν κατά την κρίση τους να ορίζουν χαμηλότερο ή και μηδενικό όριο σημαντικότητας κατά την εφαρμογή του μέτρου στη βάση της αμοιβαιότητας στη χώρα τους.

                        Λουξεμβούργο:

                           Νομικώς δεσμευτικά όρια για τον λόγο “δάνειο/αξία” (LTV) για νέα δάνεια εξασφαλιζόμενα με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στο Λουξεμβούργο, με διαφορετικά όρια LTV ανά κατηγορία δανειοληπτών:

                                 α)

                                       όριο LTV 100 % για αγοραστές πρώτης κατοικίας που αποκτούν την κύρια κατοικία τους·

                                 β)

                                       όριο LTV 90 % για λοιπούς αγοραστές, δηλαδή όχι αγοραστές πρώτης κατοικίας που αποκτούν την κύρια κατοικία τους. Το όριο αυτό εφαρμόζεται αναλογικά και υπόκειται σε πρόβλεψη χαρτοφυλακίου. Συγκεκριμένα, οι δανειστές μπορούν να εκδίδουν 15 % του χαρτοφυλακίου των νέων ενυπόθηκων δανείων που χορηγούνται στους εν λόγω δανειολήπτες με LTV μεγαλύτερο του 90 % αλλά μικρότερο του μέγιστου ορίου LTV 100 %·

                                 γ)

                                       όριο LTV 80 % για λοιπά ενυπόθηκα δάνεια (περιλαμβανομένου του τμήματος της αγοράς ακινήτων που προορίζονται για εκμίσθωση).

                           I.   Περιγραφή του μέτρου

                                 1.

                                 Οι αρχές του Λουξεμβούργου ενεργοποίησαν νομικώς δεσμευτικά όρια LTV για νέα δάνεια εξασφαλιζόμενα με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στο Λουξεμβούργο. Κατόπιν της σύστασης που εξέδωσε η Comité du Risque Systémique (επιτροπή συστημικού κινδύνου) (*3), η Commission de Surveillance du Secteur Financier (επιτροπή εποπτείας του χρηματοπιστωτικού τομέα) (*4), ενεργώντας από κοινού με την Banque centrale du Luxembourg, ενεργοποίησε τα όρια LTV τα οποία είναι διαφορετικά στις τρεις κατηγορίες δανειοληπτών. Τα όρια LTV για καθεμία από τις τρεις κατηγορίες είναι τα ακόλουθα:

                                             α)

                                             όριο LTV 100 % για αγοραστές πρώτης κατοικίας που αποκτούν την κύρια κατοικία τους·

                                             β)

                                             όριο LTV 90 % για λοιπούς αγοραστές, δηλαδή όχι αγοραστές πρώτης κατοικίας που αποκτούν την κύρια κατοικία τους. Το όριο αυτό εφαρμόζεται αναλογικά και υπόκειται σε πρόβλεψη χαρτοφυλακίου. Συγκεκριμένα, οι δανειστές μπορούν να εκδίδουν 15 % του χαρτοφυλακίου των νέων ενυπόθηκων δανείων που χορηγούνται στους εν λόγω δανειολήπτες με LTV μεγαλύτερο του 90 % αλλά μικρότερο του μέγιστου ορίου LTV 100 %·

                                             γ)

                                             όριο LTV 80 % για λοιπά ενυπόθηκα δάνεια (περιλαμβανομένου του τμήματος της αγοράς ακινήτων που προορίζονται για εκμίσθωση).

                                 2.

                                 Το LTV είναι ο λόγος του αθροίσματος των δανείων ή τμημάτων δανείων που εξασφαλίζονται με υποθήκη επί οικιστικού ακινήτου του δανειολήπτη προς την αξία του ακινήτου κατά τον χρόνο χορήγησης του δανείου.

                                 3.

                                 Τα όρια LTV εφαρμόζονται ανεξάρτητα από το είδος της ιδιοκτησίας (π.χ. πλήρης κυριότητα, επικαρπία, ψιλή κυριότητα).

                                 4.

                                 Το μέτρο εφαρμόζεται σε κάθε ιδιώτη δανειολήπτη ο οποίος λαμβάνει δάνειο εξασφαλιζόμενο με υποθήκη για την αγορά οικιστικού ακινήτου στο Λουξεμβούργο για μη εμπορικούς σκοπούς. Το μέτρο εφαρμόζεται επίσης εάν για την ολοκλήρωση της εν λόγω πράξης ο δανειζόμενος χρησιμοποιεί νομική μορφή, όπως αυτή της εταιρείας επενδύσεων σε ακίνητη περιουσία, καθώς και στην περίπτωση υποβολής κοινών αιτήσεων. Η έννοια “οικιστικό ακίνητο” περιλαμβάνει οικοδομήσιμες εκτάσεις είτε οι κατασκευαστικές εργασίες πραγματοποιούνται αμέσως μετά την αγορά είτε μετά την παρέλευση ετών. Το μέτρο εφαρμόζεται επίσης εάν χορηγείται δάνειο σε δανειολήπτη για την αγορά ακινήτου στο πλαίσιο σύμβασης μακροχρόνιας μίσθωσης. Το οικιστικό ακίνητο που αποτελεί αντικείμενο αγοράς μπορεί να προορίζεται για ιδιοκατοίκηση ή για εκμίσθωση.

                           II.   Εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας

                                 5.

                                 Συνιστάται στα κράτη μέλη των οποίων τα πιστωτικά ιδρύματα, οι ασφαλιστικές εταιρείες και οι επαγγελματίες που ασκούν δραστηριότητες δανεισμού (ενυπόθηκοι δανειστές) έχουν οικεία σημαντικά πιστωτικά ανοίγματα στο Λουξεμβούργο μέσω της άμεσης διασυνοριακής πίστωσης, να εφαρμόζουν στη βάση της αμοιβαιότητας το λουξεμβουργιανό μέτρο στη χώρα τους. Εάν η χώρα τους δεν διαθέτει το ίδιο μέτρο για όλα τα οικεία διασυνοριακά ανοίγματα, οι οικείες αρχές θα πρέπει να εφαρμόζουν τα διαθέσιμα μέτρα που εξασφαλίζουν το πλέον ισοδύναμο αποτέλεσμα με το μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής που έχει ενεργοποιηθεί.

                                 6.

                                 Τα κράτη μέλη θα πρέπει να κοινοποιούν στο ΕΣΣΚ την εκ μέρους τους εφαρμογή, στη βάση της αμοιβαιότητας, του λουξεμβουργιανού μέτρου ή τη χρήση de minimis απαλλαγών σύμφωνα με τη σύσταση Δ της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2. Η κοινοποίηση θα πρέπει να πραγματοποιείται εντός μηνός από τη θέσπιση του μέτρου που εφαρμόζεται στη βάση της αμοιβαιότητας, με τη χρήση του αντίστοιχου υποδείγματος που είναι δημοσιευμένο στον ιστότοπο του ΕΣΣΚ. Το ΕΣΣΚ θα δημοσιεύει τις κοινοποιήσεις στον ιστότοπό του, γνωστοποιώντας, κατ’ αυτόν τον τρόπο, στο κοινό τις εθνικές αποφάσεις περί εφαρμογής μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής στη βάση της αμοιβαιότητας. Η δημοσίευση αυτή θα περιλαμβάνει τυχόν απαλλαγές εκ μέρους των κρατών μελών που εφαρμόζουν το μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας, καθώς και τη δέσμευσή τους να παρακολουθούν διαρροές και να προβαίνουν σε ενέργειες, εάν απαιτείται.

                                 7.

                                 Συνιστάται στα κράτη μέλη η εφαρμογή του μέτρου στη βάση της αμοιβαιότητας εντός τριών μηνών από τη δημοσίευση της παρούσας σύστασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

                           III.   Όριο σημαντικότητας

                                 8.

                                 Το μέτρο συμπληρώνεται από δύο όρια σημαντικότητας που θα λειτουργούν ως γνώμονας για τυχόν εφαρμογή της αρχής de minimis από τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας: από ειδικό ανά χώρα όριο σημαντικότητας και από ειδικό ανά πιστωτικό ίδρυμα όριο σημαντικότητας. Το ειδικό ανά χώρα όριο σημαντικότητας για το σύνολο του διασυνοριακού ενυπόθηκου δανεισμού του Λουξεμβούργου ανέρχεται σε 350 εκατ. EUR και αντιστοιχεί περίπου στο 1 % του συνόλου της εγχώριας αγοράς ενυπόθηκων οικιστικών ακινήτων τον Δεκέμβριο του 2020. Το ειδικό ανά πιστωτικό ίδρυμα όριο σημαντικότητας για το σύνολο του διασυνοριακού ενυπόθηκου δανεισμού του Λουξεμβούργου ανέρχεται σε 35 εκατ. EUR και αντιστοιχεί περίπου στο 0,1 % του συνόλου της εγχώριας αγοράς ενυπόθηκων οικιστικών ακινήτων στο Λουξεμβούργο τον Δεκέμβριο του 2020. Η εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας ζητείται μόνον εφόσον σημειωθεί υπέρβαση τόσο του ειδικού ανά χώρα όσο και του ειδικού ανά πιστωτικό ίδρυμα ορίου.

                        Κάτω Χώρες:

                           Κατώτατος μέσος συντελεστής στάθμισης κινδύνου που εφαρμόζεται από τα πιστωτικά ιδρύματα που χρησιμοποιούν τη μέθοδο IRB σε σχέση με τα χαρτοφυλάκια ανοιγμάτων τους έναντι φυσικών προσώπων που εξασφαλίζονται με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στις Κάτω Χώρες. Για κάθε μεμονωμένο στοιχείο ανοίγματος που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του μέτρου εφαρμόζεται συντελεστής στάθμισης κινδύνου 12 % σε τμήμα του δανείου που δεν υπερβαίνει το 55 % της αγοραίας αξίας του ακινήτου που εξασφαλίζει το δάνειο, ενώ στο υπόλοιπο τμήμα του δανείου εφαρμόζεται συντελεστής στάθμισης κινδύνου 45 %. Ο κατώτατος μέσος συντελεστής στάθμισης κινδύνου του χαρτοφυλακίου είναι ο σταθμισμένος ως προς το άνοιγμα μέσος όρος των συντελεστών στάθμισης κινδύνου των επιμέρους δανείων.

                     I.   Περιγραφή του μέτρου

                                 1.

                                 Το ολλανδικό μέτρο, το οποίο εφαρμόζεται σύμφωνα με το άρθρο 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο vi) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, επιβάλλει κατώτατο μέσο συντελεστή στάθμισης κινδύνου για το χαρτοφυλάκιο ανοιγμάτων των πιστωτικών ιδρυμάτων που χρησιμοποιούν τη μέθοδο IRB σε σχέση με τα χαρτοφυλάκια ανοιγμάτων τους έναντι φυσικών προσώπων που εξασφαλίζονται με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στις Κάτω Χώρες. Τα δάνεια που καλύπτονται από το εθνικό σύστημα εγγύησης ενυπόθηκων δανείων εξαιρούνται από το μέτρο.

                                 2.

                                 Ο κατώτατος μέσος συντελεστής στάθμισης κινδύνου υπολογίζεται ως εξής:

                                             α)

                                             Για κάθε μεμονωμένο στοιχείο ανοίγματος που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του μέτρου εφαρμόζεται συντελεστής στάθμισης κινδύνου 12 % σε τμήμα του δανείου που δεν υπερβαίνει το 55 % της αγοραίας αξίας του ακινήτου που το εξασφαλίζει, ενώ στο υπόλοιπο τμήμα του δανείου εφαρμόζεται συντελεστής στάθμισης κινδύνου 45 %. Ο δείκτης LTV που πρέπει να χρησιμοποιείται σε αυτόν τον υπολογισμό θα πρέπει να καθορίζεται σύμφωνα με τις εφαρμοστέες διατάξεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.

                                             β)

                                             Ο κατώτατος μέσος συντελεστής στάθμισης κινδύνου του χαρτοφυλακίου είναι ο σταθμισμένος ως προς το άνοιγμα μέσος όρος των συντελεστών στάθμισης κινδύνου των επιμέρους δανείων, όπως αυτός υπολογίζεται σύμφωνα με τις παραπάνω επεξηγήσεις. Μεμονωμένα δάνεια που εξαιρούνται από το μέτρο δεν λαμβάνονται υπόψη κατά τον υπολογισμό του κατώτατου μέσου συντελεστή στάθμισης κινδύνου.

                                 3.

                                 Το μέτρο αυτό δεν αντικαθιστά τις υφιστάμενες κεφαλαιακές απαιτήσεις που καθορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και απορρέουν από τις διατάξεις του. Οι τράπεζες στις οποίες εφαρμόζεται το παρόν μέτρο πρέπει να υπολογίζουν τον μέσο συντελεστή στάθμισης κινδύνου του τμήματος του χαρτοφυλακίου ενυπόθηκων δανείων που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του μέτρου βάσει τόσο των συνήθων εφαρμοστέων διατάξεων του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 όσο και της μεθόδου την οποία ορίζει το μέτρο. Κατά τον υπολογισμό των κεφαλαιακών απαιτήσεών τους πρέπει στη συνέχεια να εφαρμόζουν τον υψηλότερο εκ των δύο μέσων συντελεστών στάθμισης κινδύνου.

                           II.   Εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας

                                 4.

                                 Συνιστάται στις οικείες αρχές να εφαρμόσουν το ολλανδικό μέτρο βάσει αμοιβαιότητας στα πιστωτικά ιδρύματα με εγχώρια άδεια που χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB και έχουν ανοίγματα έναντι φυσικών προσώπων που εξασφαλίζονται με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στις Κάτω Χώρες, καθώς ο τραπεζικός τους τομέας μπορεί, μέσω των υποκαταστημάτων τους, να είναι εκτεθειμένος ή να εκτεθεί στον συστημικό κίνδυνο στην ολλανδική στεγαστική αγορά άμεσα ή έμμεσα.

                                 5.

                                 Σύμφωνα με την επιμέρους σύσταση Γ σημείο 2, συνιστάται στις οικείες αρχές να εφαρμόζουν το ίδιο μέτρο με αυτό που εφαρμόζει στις Κάτω Χώρες η αρχή εφαρμογής εντός της προθεσμίας που ειδικότερα προβλέπεται στην επιμέρους σύσταση Γ σημείο 3.

                                 6.

                                 Εάν η χώρα τους δεν διαθέτει το ίδιο μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής, συνιστάται στις οικείες αρχές, κατόπιν διαβούλευσης με το ΕΣΣΚ, να εφαρμόζουν το διαθέσιμο στη χώρα τους μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής που εξασφαλίζει το πλέον ισοδύναμο αποτέλεσμα σε σχέση με το ανωτέρω μέτρο που συστήνεται προς εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας, περιλαμβανομένων των εποπτικών μέτρων και εξουσιών που προβλέπονται στον τίτλο VII, κεφάλαιο 2, τμήμα IV της οδηγίας 2013/36/ΕΕ. Συνιστάται στις οικείες αρχές η λήψη του ισοδύναμου μέτρου το αργότερο εντός τεσσάρων μηνών από τη δημοσίευση της παρούσας σύστασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

                           III.   Όριο σημαντικότητας

                                 7.

                                 Το μέτρο συμπληρώνεται από ειδικό ανά πιστωτικό ίδρυμα όριο σημαντικότητας που θα λειτουργεί ως γνώμονας για τυχόν εφαρμογή της αρχής de minimis από τις οικείες αρχές που εφαρμόζουν το μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας. Τα ιδρύματα μπορούν να εξαιρούνται από την εφαρμογή του κατώτατου μέσου συντελεστή στάθμισης κινδύνου για το χαρτοφυλάκιο ανοιγμάτων των πιστωτικών ιδρυμάτων που χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB έναντι φυσικών προσώπων που εξασφαλίζονται με υποθήκες επί οικιστικών ακινήτων στις Κάτω Χώρες, εφόσον η αξία αυτή δεν υπερβαίνει τα 5 δισεκατ. EUR. Τα δάνεια που καλύπτονται από το εθνικό σύστημα εγγύησης ενυπόθηκων δανείων δεν υπολογίζονται για σκοπούς συμπλήρωσης του ορίου σημαντικότητας.

                                 8.

                                 Σύμφωνα με το τμήμα 2.2.1 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2, το όριο σημαντικότητας των 5 δισεκ. EUR αποτελεί συνιστώμενο μέγιστο επίπεδο ορίου. Επομένως, αντ’ αυτού οι οικείες αρμόδιες αρχές μπορούν κατά την κρίση τους να ορίζουν χαμηλότερο ή και μηδενικό όριο σημαντικότητας κατά την εφαρμογή του μέτρου στη βάση της αμοιβαιότητας στη χώρα τους.

                        Νορβηγία:

                                 —

                                       ποσοστό αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου 4,5 % προκειμένου για ανοίγματα στη Νορβηγία, εφαρμοζόμενο δυνάμει του άρθρου 133 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ, η οποία τέθηκε σε εφαρμογή και άρχισε να ισχύει στη Νορβηγία την 1η Ιανουαρίου 2020 βάσει των όρων της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (συμφωνίας ΕΟΧ) (εφεξής η “ΟΚΑ, όπως εφαρμόζεται και ισχύει στη Νορβηγία την 1η Ιανουαρίου 2020”), σε όλα τα πιστωτικά ιδρύματα που έχουν αδειοδοτηθεί στη Νορβηγία·

                                 —

                                       κατώτατος μέσος συντελεστής στάθμισης κινδύνου 20 % προκειμένου για ανοίγματα οικιστικών ακινήτων στη Νορβηγία, εφαρμοζόμενος δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο vi) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, όπως εφαρμόζεται και ισχύει στη Νορβηγία την 1η Ιανουαρίου 2020 βάσει των όρων της συμφωνίας ΕΟΧ (εφεξής ο “ΚΚΑ, όπως εφαρμόζεται και ισχύει στη Νορβηγία την 1η Ιανουαρίου 2020”), σε πιστωτικά ιδρύματα που έχουν αδειοδοτηθεί στη Νορβηγία και χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB για τον υπολογισμό των εποπτικών κεφαλαιακών απαιτήσεών τους·

                                 —

                                       κατώτατος μέσος συντελεστής στάθμισης κινδύνου 35 % προκειμένου για ανοίγματα εμπορικών ακινήτων στη Νορβηγία, εφαρμοζόμενος δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο vi) του ΚΚΑ, όπως εφαρμόζεται και ισχύει στη Νορβηγία την 1η Ιανουαρίου 2020, σε πιστωτικά ιδρύματα που έχουν αδειοδοτηθεί στη Νορβηγία και χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB για τον υπολογισμό των εποπτικών κεφαλαιακών απαιτήσεών τους.

                           I.   Περιγραφή των μέτρων

                                 1.

                                 Από τις 31 Δεκεμβρίου το Finansdepartementet (νορβηγικό Υπουργείο Οικονομικών) έχει θεσπίσει τρία μέτρα, και συγκεκριμένα i) απαίτηση αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου προκειμένου για ανοίγματα στη Νορβηγία, δυνάμει του άρθρου 133 της ΟΚΑ, όπως εφαρμόζεται και ισχύει στη Νορβηγία την 1η Ιανουαρίου 2020· ii) κατώτατο μέσο συντελεστή στάθμισης κινδύνου προκειμένου για ανοίγματα οικιστικών ακινήτων στη Νορβηγία, δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο vi) του ΚΚΑ, όπως εφαρμόζεται και ισχύει στη Νορβηγία την 1η Ιανουαρίου 2020· και iii) κατώτατο μέσο συντελεστή στάθμισης κινδύνου προκειμένου για ανοίγματα εμπορικών ακινήτων στη Νορβηγία, δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο vi) του ΚΚΑ, όπως εφαρμόζεται και ισχύει στη Νορβηγία την 1η Ιανουαρίου 2020.

                                 2.

                                 To ποσοστό αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου ορίζεται στο 4,5 % και εφαρμόζεται στα εγχώρια ανοίγματα όλων των πιστωτικών ιδρυμάτων που έχουν αδειοδοτηθεί στη Νορβηγία. Ωστόσο, για τα πιστωτικά ιδρύματα που δεν χρησιμοποιούν την εξελιγμένη προσέγγιση IRB το ποσοστό αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου ορίζεται για όλα τα ανοίγματα στο 3 % μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2022· από την ημερομηνία αυτή και εξής το εν λόγω ποσοστό ορίζεται για τα εγχώρια ανοίγματα στο 4,5 %.

                                 3.

                                 Το μέτρο του κατώτατου συντελεστή στάθμισης κινδύνου όσον αφορά τα οικιστικά ακίνητα συνίσταται σε ειδικό ανά πιστωτικό ίδρυμα κατώτατο μέσο συντελεστή στάθμισης κινδύνου προκειμένου για ανοίγματα οικιστικών ακινήτων στη Νορβηγία, ο οποίος εφαρμόζεται σε πιστωτικά ιδρύματα που χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB. O κατώτατος συντελεστής στάθμισης κινδύνου σχετικά με ακίνητα αφορά τον σταθμισμένο ως προς το άνοιγμα μέσο συντελεστή στάθμισης κινδύνου στο χαρτοφυλάκιο των οικιστικών ακινήτων. Ως ανοίγματα οικιστικών ακινήτων Νορβηγίας θα πρέπει να νοούνται τα ανοίγματα λιανικής που εξασφαλίζονται με ακίνητα στη Νορβηγία.

                                 4.

                                 Το μέτρο του κατώτατου συντελεστή στάθμισης κινδύνου όσον αφορά τα εμπορικά ακίνητα συνίσταται σε ειδικό ανά πιστωτικό ίδρυμα κατώτατο μέσο συντελεστή στάθμισης κινδύνου προκειμένου για ανοίγματα εμπορικών ακινήτων στη Νορβηγία, ο οποίος εφαρμόζεται σε πιστωτικά ιδρύματα που χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB. O κατώτατος συντελεστής στάθμισης κινδύνου σχετικά με ακίνητα αφορά τον σταθμισμένο ως προς το άνοιγμα μέσο συντελεστή στάθμισης κινδύνου στο χαρτοφυλάκιο των εμπορικών ακινήτων. Ως ανοίγματα εμπορικών ακινήτων Νορβηγίας θα πρέπει να νοούνται τα ανοίγματα έναντι επιχειρήσεων που εξασφαλίζονται με ακίνητα στη Νορβηγία.

                           II.   Εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας

                                 5.

                                 Συνιστάται στις οικείες αρχές να εφαρμόζουν στη βάση της αμοιβαιότητας τα νορβηγικά μέτρα προκειμένου για ανοίγματα στη Νορβηγία σύμφωνα με το άρθρο 134 παράγραφος 1 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ και με το άρθρο 458 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, αντίστοιχα. Συνιστάται στις οικείες αρχές να εφαρμόζουν στη βάση της αμοιβαιότητας το ποσοστό αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου εντός 18 μηνών από τη δημοσίευση της παρούσας σύστασης, όπως τροποποιήθηκε με τη σύσταση ΕΣΣΚ/2021/3 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου (*5) στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκτός εάν ορίζεται διαφορετικά στην παράγραφο 7 κατωτέρω. Οι κατώτατοι μέσοι συντελεστές στάθμισης κινδύνου προκειμένου για ανοίγματα οικιστικών και εμπορικών ακινήτων στη Νορβηγία θα πρέπει να εφαρμόζονται στη βάση της αμοιβαιότητας εντός της προκαθορισμένης τρίμηνης μεταβατικής περιόδου που ορίζεται στη σύσταση ΕΣΣΚ/2015/2.

                                 6.

                                 Εάν η χώρα τους δεν διαθέτει τα ίδια μέτρα μακροπροληπτικής πολιτικής, σύμφωνα με την επιμέρους σύσταση Γ σημείο 2, συνιστάται στις οικείες αρχές, κατόπιν διαβούλευσης με το ΕΣΣΚ, να εφαρμόζουν τα διαθέσιμα στη χώρα τους μέτρα μακροπροληπτικής πολιτικής που εξασφαλίζουν το πλέον ισοδύναμο αποτέλεσμα με τα ανωτέρω μέτρα που συστήνονται προς εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας. Συνιστάται στις οικείες αρχές η λήψη των ισοδύναμων μέτρων για την εφαρμογή, στη βάση της αμοιβαιότητας, των κατώτατων μέσων συντελεστών στάθμισης κινδύνου προκειμένου για ανοίγματα οικιστικών και εμπορικών ακινήτων εντός 12 μηνών και για την εφαρμογή, στη βάση της αμοιβαιότητας, του ποσοστού αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου εντός 18 μηνών, αντίστοιχα, από τη δημοσίευση της παρούσας σύστασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκτός εάν ορίζεται διαφορετικά στην παράγραφο 7 κατωτέρω σχετικά με το απόθεμα ασφαλείας συστημικού κινδύνου.

                                 7.

                                 Έως ότου τεθεί σε εφαρμογή και αρχίσει να ισχύει στη Νορβηγία η οδηγία (ΕΕ) 2019/878 σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας ΕΟΧ, οι οικείες αρχές μπορούν να εφαρμόζουν στη βάση της αμοιβαιότητας το νορβηγικό μέτρο αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου κατά τέτοιο τρόπο και σε τέτοιο επίπεδο ώστε να λαμβάνεται υπόψη τυχόν αλληλοεπικάλυψη ή διαφορά στις κεφαλαιακές απαιτήσεις που εφαρμόζονται στα οικεία κράτη μέλη και στη Νορβηγία, υπό την προϋπόθεση ότι τηρούν τις ακόλουθες αρχές:

                                             α)

                                             κάλυψη κινδύνου: οι οικείες αρχές θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι ο συστημικός κίνδυνος, στον περιορισμό του οποίου αποσκοπεί το νορβηγικό μέτρο, αντιμετωπίζεται κατάλληλα

                                             β)

                                             αποτροπή κανονιστικού αρμπιτράζ και εξασφάλιση ίσων όρων ανταγωνισμού: οι οικείες αρχές θα πρέπει να ελαχιστοποιούν την πιθανότητα διαρροών και κανονιστικού αρμπιτράζ και να καλύπτουν έγκαιρα τυχόν νομικό κενό, εάν παραστεί ανάγκη· οι οικείες αρχές θα πρέπει να εξασφαλίζουν ίσους όρους ανταγωνισμού μεταξύ των πιστωτικών ιδρυμάτων.
                                             Η παρούσα παράγραφος δεν εφαρμόζεται στα μέτρα του κατώτατου μέσου συντελεστή στάθμισης κινδύνου προκειμένου για ανοίγματα οικιστικών και εμπορικών ακινήτων.

                           III.   Όριο σημαντικότητας

                                 8.

                                 Τα μέτρα συμπληρώνονται από ειδικά ανά πιστωτικό ίδρυμα όρια σημαντικότητας με βάση χρηματοδοτικά ανοίγματα στη Νορβηγία που θα λειτουργούν ως γνώμονας για τυχόν εφαρμογή της αρχής de minimis από τις οικείες αρχές που εφαρμόζουν το μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας ως εξής:

                                             α)

                                             για το ποσοστό αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου, το όριο σημαντικότητας ορίζεται σε σταθμισμένο ως προς τον κίνδυνο ποσό ανοίγματος ύψους 32 δισεκατ. NOK που αντιστοιχεί περίπου στο 1 % του συνολικού, σταθμισμένου ως προς τον κίνδυνο, ποσού ανοιγμάτων των πιστωτικών ιδρυμάτων στη Νορβηγία·

                                             β)

                                             για τον κατώτατο συντελεστή στάθμισης κινδύνου όσον αφορά τα οικιστικά ακίνητα, το όριο σημαντικότητας ορίζεται σε ακαθάριστο δανεισμό ύψους 32,3 δισεκατ. NOK που αντιστοιχεί περίπου στο 1 % του ακαθάριστου δανεισμού με εμπράγματη εξασφάλιση οικιστικών ακινήτων Νορβηγών πελατών·

                                             γ)

                                             για τον κατώτατο συντελεστή στάθμισης κινδύνου όσον αφορά τα εμπορικά ακίνητα, το όριο σημαντικότητας ορίζεται σε ακαθάριστο δανεισμό ύψους 7,6 δισεκατ. NOK που αντιστοιχεί περίπου στο 1 % του ακαθάριστου δανεισμού με εμπράγματη εξασφάλιση εμπορικών ακινήτων Νορβηγών πελατών.

                                 9.

                                 Σύμφωνα με το τμήμα 2.2.1 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2, οι οικείες αρχές του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους μπορούν να απαλλάσσουν μεμονωμένα πιστωτικά ιδρύματα που έχουν αδειοδοτηθεί στην επικράτειά του, εφόσον έχουν ήσσονος σημασίας ανοίγματα στη Νορβηγία. Ήσσονος σημασίας θεωρούνται τα ανοίγματα αξίας μικρότερης των ειδικών ανά πιστωτικό ίδρυμα ορίων σημαντικότητας που ορίζονται στην παράγραφο 8 ανωτέρω. Κατά την εφαρμογή των ορίων σημαντικότητας συνιστάται στις εν λόγω αρχές να παρακολουθούν τη σημαντικότητα των ανοιγμάτων και να εφαρμόζουν τα νορβηγικά μέτρα σε μεμονωμένα πιστωτικά ιδρύματα αδειοδοτημένα στην επικράτειά τους, τα οποία τύγχαναν απαλλαγής, εφόσον σημειωθεί υπέρβαση των ορίων σημαντικότητας που ορίζονται στην παράγραφο 8 ανωτέρω.

                                 10.

                                 Σύμφωνα με το τμήμα 2.2.1 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2, τα όρια σημαντικότητας που ορίζονται στην παράγραφο 8 ανωτέρω αποτελούν συνιστώμενο μέγιστο επίπεδο ορίων. Επομένως, αντ’ αυτού οι οικείες αρμόδιες αρχές μπορούν κατά την κρίση τους να ορίζουν χαμηλότερα ή και μηδενικό όριο σημαντικότητας κατά την εφαρμογή του μέτρου στη βάση της αμοιβαιότητας στη χώρα τους.

                                 11.

                                 Εάν δεν υπάρχουν πιστωτικά ιδρύματα τα οποία να έχουν αδειοδοτηθεί στα κράτη μέλη και να έχουν σημαντικά ανοίγματα στη Νορβηγία, εναπόκειται στις οικείες αρχές των εν λόγω κρατών μελών να μην εφαρμόζουν τα νορβηγικά μέτρα στη βάση της αμοιβαιότητας, σύμφωνα με το τμήμα 2.2.1 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2. Στην περίπτωση αυτή συνιστάται στις οικείες αρχές να παρακολουθούν τη σημαντικότητα των ανοιγμάτων και να εφαρμόζουν τα νορβηγικά μέτρα στη βάση της αμοιβαιότητας όταν ορισμένο πιστωτικό ίδρυμα υπερβαίνει τα αντίστοιχα όρια σημαντικότητας.

                        Σουηδία

                           Ειδικός ανά πιστωτικό ίδρυμα κατώτατος σταθμισμένος ως προς το άνοιγμα μέσος όρος 25 % των συντελεστών στάθμισης κινδύνου που εφαρμόζονται στο χαρτοφυλάκιο ανοιγμάτων λιανικής έναντι οφειλετών που είναι κάτοικοι Σουηδίας, τα οποία εξασφαλίζονται με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων κατοικιών στη Σουηδία, εφαρμοζόμενος δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο vi) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σε πιστωτικά ιδρύματα που έχουν αδειοδοτηθεί στη Σουηδία και χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB για τον υπολογισμό των εποπτικών τους κεφαλαιακών απαιτήσεων

                     I.   Περιγραφή του μέτρου

                                 1.

                                 Το σουηδικό μέτρο, το οποίο εφαρμόζεται δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο vi) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σε πιστωτικά ιδρύματα που έχουν αδειοδοτηθεί στη Σουηδία και χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRΒ, συνίσταται σε ειδικό ανά πιστωτικό ίδρυμα κατώτατο σταθμισμένο ως προς το άνοιγμα μέσο όρο 25 % των συντελεστών στάθμισης κινδύνου που εφαρμόζονται στο χαρτοφυλάκιο ανοιγμάτων λιανικής έναντι οφειλετών που είναι κάτοικοι Σουηδίας, τα οποία εξασφαλίζονται με υποθήκη επί ακινήτων στη Σουηδία.

                                 2.

                                 Ο σταθμισμένος ως προς το άνοιγμα μέσος αποτελεί τον μέσο όρο των συντελεστών στάθμισης κινδύνου των επιμέρους ανοιγμάτων που υπολογίζονται σύμφωνα με το άρθρο 154 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και σταθμίζονται με βάση την οικεία αξία ανοίγματος.

                           II.   Εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας

                                 3.

                                 Δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 συνιστάται στις οικείες αρχές των ενδιαφερόμενων κρατών μελών η εφαρμογή, στη βάση της αμοιβαιότητας, του σουηδικού μέτρου σε εγκατεστημένα στη Σουηδία υποκαταστήματα πιστωτικών ιδρυμάτων που έχουν αδειοδοτηθεί στην επικράτειά τους και χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB, εντός της προθεσμίας που ειδικότερα προβλέπεται στην επιμέρους σύσταση Γ σημείο 3.

                                 4.

                                 Συνιστάται στις οικείες αρχές η εφαρμογή, στη βάση της αμοιβαιότητας, του σουηδικού μέτρου σε αδειοδοτημένα στην επικράτειά τους πιστωτικά ιδρύματα που χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB και έχουν άμεσα ανοίγματα σε οφειλέτες κατοίκους Σουηδίας, τα οποία εξασφαλίζονται με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων. Σύμφωνα με την επιμέρους σύσταση Γ σημείο 2, συνιστάται στις οικείες αρχές να εφαρμόζουν το ίδιο μέτρο με αυτό που έχει εφαρμοστεί στη Σουηδία από την αρχή εφαρμογής εντός της προθεσμίας που ειδικότερα προβλέπεται στην επιμέρους σύσταση Γ σημείο 3.

                                 5.

                                 Εφόσον η χώρα τους δεν διαθέτει το ίδιο μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής, συνιστάται στις οικείες αρχές, κατόπιν διαβούλευσης με το ΕΣΣΚ, να εφαρμόζουν το διαθέσιμο στη χώρα τους μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής που εξασφαλίζει το πλέον ισοδύναμο αποτέλεσμα με το ανωτέρω μέτρο που συστήνεται προς εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας. Συνιστάται στις οικείες αρχές η λήψη του ισοδύναμου μέτρου το αργότερο εντός τεσσάρων μηνών από τη δημοσίευση της παρούσας σύστασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

                           III.   Όριο σημαντικότητας

                                 6.

                                 Το μέτρο συμπληρώνεται από ειδικό ανά πιστωτικό ίδρυμα όριο σημαντικότητας 5 δισεκ. SEK που θα λειτουργεί ως γνώμονας για τυχόν εφαρμογή της αρχής de minimis από τις οικείες αρχές που εφαρμόζουν το μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας.

                                 7.

                                 Σύμφωνα με το τμήμα 2.2.1 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2, οι οικείες αρχές του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους μπορούν να απαλλάσσουν μεμονωμένα πιστωτικά ιδρύματα που έχουν αδειοδοτηθεί στην επικράτειά του και χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB, εφόσον έχουν ήσσονος σημασίας ανοίγματα λιανικής σε οφειλέτες κατοίκους Σουηδίας, τα οποία εξασφαλίζονται με υποθήκη επί ακινήτων, αξίας μικρότερης του ορίου σημαντικότητας των 5 δισεκ. SEK. Κατά την εφαρμογή του ορίου σημαντικότητας συνιστάται στις εν λόγω αρχές να παρακολουθούν τη σημαντικότητα των ανοιγμάτων και να εφαρμόζουν το σουηδικό μέτρο σε μεμονωμένα πιστωτικά ιδρύματα αδειοδοτημένα στην επικράτειά τους, τα οποία τύγχαναν απαλλαγής, εφόσον σημειωθεί υπέρβαση του ορίου σημαντικότητας των 5 δισεκ. SEK.

                                 8.

                                 Εάν δεν υπάρχουν πιστωτικά ιδρύματα που να χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB, τα οποία να έχουν αδειοδοτηθεί στα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη και να διαθέτουν υποκαταστήματα ή να έχουν άμεσα ενυπόθηκα ανοίγματα λιανικής σε οφειλέτες κατοίκους Σουηδίας, αξίας ίσης ή μεγαλύτερης των 5 δισεκ. SEK, εναπόκειται στις οικείες αρχές των εν λόγω κρατών μελών να μην εφαρμόζουν το σουηδικό μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας σύμφωνα με το τμήμα 2.2.1 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2. Στην περίπτωση αυτή συνιστάται στις οικείες αρχές να παρακολουθούν τη σημαντικότητα των ανοιγμάτων και να εφαρμόζουν το σουηδικό μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας όταν ορισμένο πιστωτικό ίδρυμα που χρησιμοποιεί την προσέγγιση IRB υπερβαίνει το κατώτατο όριο των 5 δισεκ. SEK.

                                 9.

                                 Σύμφωνα με το τμήμα 2.2.1 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2, το όριο σημαντικότητας των 5 δισεκ. SEK αποτελεί συνιστώμενο μέγιστο επίπεδο ορίου. Επομένως, αντ’ αυτού οι οικείες αρμόδιες αρχές μπορούν κατά την κρίση τους να ορίζουν χαμηλότερο ή και μηδενικό όριο σημαντικότητας κατά την εφαρμογή του μέτρου στη βάση της αμοιβαιότητας στη χώρα τους.

               .

               (*1)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 549/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2013, για το ευρωπαϊκό σύστημα εθνικών και περιφερειακών λογαριασμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ L 174 της 26.6.2013, σ. 1).

               (*2)  Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 680/2014 της Επιτροπής, της 16ης Απριλίου 2014, για τη θέσπιση εκτελεστικών τεχνικών προτύπων όσον αφορά την υποβολή εποπτικών αναφορών από τα ιδρύματα σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 191 της 28.6.2014, σ. 1).

               (*3)  Recommandation du comité du risque systémique du 9 novembre 2020 relative aux crédits portant sur des biens immobiliers à usage résidentiel situés sur le territoire du Luxembourg (CRS/2020/005).

               (*4)  CSSF Régulation N.20-08 du 3 décembre 2020 Permanentant des conditions pour l’octroi de crédits relatifs à des biens immobiliers à usage résidentiel situés sur le territoire du Luxembourg.

               (*5)  Σύσταση ΕΕΣΚ/2021/3 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου, της 30ής Απριλίου 2021, που τροποποιεί τη σύσταση ΕΣΣΚ/2015/2 σχετικά με την αξιολόγηση των διασυνοριακών επιδράσεων των μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής και την εθελοντική εφαρμογή τους στη βάση της αμοιβαιότητας (ΕΕ C 222 της 11.6.2021, σ. 1).”


title: Συσταση της Επιτροπης της 20ής Μαΐου 2022 για την παρακολούθηση της παρουσίας ανόργανου αρσενικού στις ζωοτροφές 2022/C 206/01

text:
               23.5.2022

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 206/1

      ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
      της 20ής Μαΐου 2022
      για την παρακολούθηση της παρουσίας ανόργανου αρσενικού στις ζωοτροφές
      (2022/C 206/01)
      Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
      Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 292,
      Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

                  (1)

                  Οι ανόργανες και οργανικές μορφές του αρσενικού διαφέρουν σημαντικά ως προς την τοξικότητά τους, καθώς οι οργανικές ενώσεις αρσενικού παρουσιάζουν πολύ χαμηλό τοξικό δυναμικό. Κατά συνέπεια, οι πιθανές δυσμενείς επιδράσεις του αρσενικού στην υγεία των ζώων (και των ανθρώπων) προσδιορίζονται από το ανόργανο κλάσμα σε μια δεδομένη ζωοτροφή (ή τρόφιμο). Σε πρώτες ύλες ζωοτροφών, όπως ψάρια, άλλα υδρόβια ζώα και προϊόντα τους, καθώς και στα φύκια και τα προϊόντα τους, το αρσενικό περιέχεται κυρίως σε οργανικές μορφές. Τα δεδομένα που αναφέρουν μόνο το συνολικό αρσενικό στις εν λόγω πρώτες ύλες ζωοτροφών είναι δύσκολο να ερμηνευθούν όσον αφορά τη δυνατότητα πρόκλησης δυσμενών επιδράσεων.

                  (2)

                  Η οδηγία 2002/32/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (1) καθορίζει ανώτατα όρια περιεκτικότητας για το αρσενικό σε ευρύ φάσμα προϊόντων που προορίζονται για ζωοτροφές. Τα ανώτατα όρια αναφέρονται στο συνολικό αρσενικό, καθώς κατά τον καθορισμό των ανώτατων ορίων για το αρσενικό στις ζωοτροφές, δεν υπήρχε διαθέσιμη συνήθης μέθοδος ανάλυσης για τη χωριστή ανάλυση του ανόργανου αρσενικού και μόνο το επίπεδο του συνολικού αρσενικού μπορεί να αναλύεται συστηματικά.

                  (3)

                  Το εργαστήριο αναφοράς της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα μέταλλα και τις αζωτούχες ενώσεις επιβεβαίωσε ότι διατίθενται συνήθεις μέθοδοι ανάλυσης για την ανάλυση του ανόργανου αρσενικού σε ζωοτροφές θαλάσσιας, ζωικής και φυτικής προέλευσης, αλλά όχι σε υποστρώματα ζωοτροφών ανόργανης προέλευσης. Ωστόσο, στις ζωοτροφές ανόργανης προέλευσης, το αρσενικό θα είναι παρόν σε ανόργανη μορφή και, ως εκ τούτου, ο συνολικός προσδιορισμός του αρσενικού σε τέτοια υποστρώματα ζωοτροφών αποτελεί καλή εκτίμηση της συγκέντρωσης ανόργανου αρσενικού.

                  (4)

                  Στη βάση δεδομένων της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA) διατίθενται μόνο περιορισμένα δεδομένα σχετικά με την παρουσία ανόργανου αρσενικού στις ζωοτροφές.

                  (5)

                  Ως εκ τούτου, είναι σκόπιμο να παρακολουθείται η παρουσία του ανόργανου αρσενικού στις ζωοτροφές σε ολόκληρη την Ένωση προτού εξεταστεί το ενδεχόμενο καθορισμού μέγιστων επιπέδων ανόργανου αρσενικού σε ορισμένες ζωοτροφές ή λήψης οποιωνδήποτε άλλων μέτρων διαχείρισης του κινδύνου που απαιτούνται για την εξασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας της υγείας των ζώων και του ανθρώπου,

            ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:

                  1.

                  Τα κράτη μέλη θα πρέπει, με την ενεργό συμμετοχή των υπευθύνων των επιχειρήσεων ζωοτροφών, να διεξάγουν έλεγχο για την παρουσία ανόργανου αρσενικού στις ζωοτροφές. Συνιστάται να προσδιορίζεται στα ίδια δείγματα η συνολική περιεκτικότητα σε αρσενικό προκειμένου να προσδιορίζεται η αναλογία μεταξύ της παρουσίας ανόργανου αρσενικού σε σχέση με το συνολικό αρσενικό.

                  2.

                  Ειδικότερα, θα πρέπει να λαμβάνονται δείγματα από τις ακόλουθες πρώτες ύλες ζωοτροφών και σύνθετες ζωοτροφές:

                              α)

                              άλευρα παρασκευαζόμενα από χόρτο, από αποξηραμένη μηδική και από αποξηραμένο τριφύλλι

                              β)

                              αποξηραμένη πούλπα (ζαχαρο)τεύτλων και (μελασωμένη) αποξηραμένη πούλπα (ζαχαρο)τεύτλων

                              γ)

                              πλακούντες έκθλιψης ελαιοφοίνικα·

                              δ)

                              ψάρια, άλλα υδρόβια ζώα και προϊόντα τους·

                              ε)

                              άλευρα από φύκια και πρώτες ύλες ζωοτροφών προερχόμενες από φύκια

                              στ)

                              σύνθετες ζωοτροφές που περιέχουν ψάρια, άλλα θαλάσσια ζώα και προϊόντα τους και/ή άλευρο φυκιών και υλικά ζωοτροφών που προέρχονται από φύκια.

                  3.

                  Για να εξασφαλιστεί ότι τα δείγματα είναι αντιπροσωπευτικά της παρτίδας από την οποία λαμβάνεται το δείγμα, τα κράτη μέλη θα πρέπει να ακολουθούν τις διαδικασίες δειγματοληψίας που προβλέπει ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 152/2009 της Επιτροπής (2).

                  4.

                  Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι τα αναλυτικά αποτελέσματα διαβιβάζονται σε τακτική βάση και, το αργότερο, έως τις 30 Ιουνίου του 2023 στην EFSA, με το μορφότυπο υποβολής στοιχείων της EFSA, σύμφωνα με τις απαιτήσεις των κατευθυντήριων γραμμών της EFSA σχετικά με την Τυπική Περιγραφή Δείγματος (SSD2) για τα τρόφιμα και τις ζωοτροφές (3) και τις πρόσθετες ειδικές απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων της EFSA.

         Βρυξέλλες, 20 Μαΐου 2022.

               Για την Επιτροπή

            Στέλλα ΚΥΡΙΑΚΙΔΟΥ

               Μέλος της Επιτροπής

         (1)  Οδηγία 2002/32/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαΐου 2002, σχετικά με τις ανεπιθύμητες ουσίες στις ζωοτροφές (ΕΕ L 140 της 30.5.2002, σ. 10).

         (2)  Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 152/2009 της Επιτροπής, της 27ης Ιανουαρίου 2009, για τον καθορισμό μεθόδων δειγματοληψίας και ανάλυσης για τον επίσημο έλεγχο των ζωοτροφών (EE L 54 της 26.2.2009, σ. 1).

         (3)  https://www.efsa.europa.eu/en/call/call-continuous-collection-chemical-contaminants-occurrence-data-0


title: Σύσταση (EE) 2021/946 της Επιτροπής της 3ης Ιουνίου 2021 σχετικά με κοινή εργαλειοθήκη της Ένωσης για μια συντονισμένη προσέγγιση όσον αφορά το ευρωπαϊκό πλαίσιο για την ψηφιακή ταυτότητα

text:
               14.6.2021

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 210/51

      ΣΥΣΤΑΣΗ (EE) 2021/946 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
      της 3ης Ιουνίου 2021
      σχετικά με κοινή εργαλειοθήκη της Ένωσης για μια συντονισμένη προσέγγιση όσον αφορά το ευρωπαϊκό πλαίσιο για την ψηφιακή ταυτότητα
      Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
      Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 292,
      Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

                  (1)

                  Σε έναν μόλις χρόνο, η πανδημία COVID-19 άλλαξε ριζικά τον ρόλο και τη σημασία της ψηφιοποίησης στις κοινωνίες και τις οικονομίες μας, και επιτάχυνε τον ρυθμό της. Ως απάντηση στην αυξημένη ψηφιοποίηση των υπηρεσιών, αυξήθηκε ριζικά η ζήτηση από τους χρήστες/τις χρήστριες και τις επιχειρήσεις για μέσα επιγραμμικής ταυτοποίησης και επαλήθευσης ταυτότητας, καθώς και για την ψηφιακή ανταλλαγή πληροφοριών σχετικών με την ταυτότητα, τα ιδιοχαρακτηριστικά ή τα προσόντα, με ασφαλή τρόπο και με υψηλό επίπεδο προστασίας των δεδομένων.

                  (2)

                  Στόχος του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 910/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (1) («κανονισμός eIDAS») είναι να καταστεί δυνατή η διασυνοριακή αναγνώριση της κρατικής ηλεκτρονικής ταυτοποίησης («eID») για την πρόσβαση σε δημόσιες υπηρεσίες και να δημιουργηθεί μια ενωσιακή αγορά υπηρεσιών εμπιστοσύνης που θα αναγνωρίζονται διασυνοριακά με το ίδιο νομικό καθεστώς που αυτό των παραδοσιακών ισοδύναμων έγχαρτων διαδικασιών.

                  (3)

                  Στα συμπεράσματά του της 1-2 Οκτωβρίου 2020, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κάλεσε την Επιτροπή να υποβάλει πρόταση για την ανάπτυξη ενός πανευρωπαϊκού πλαισίου για την ασφαλή δημόσια ηλεκτρονική ταυτοποίηση, συμπεριλαμβανομένων διαλειτουργικών ψηφιακών υπογραφών, ώστε να παρέχεται στα άτομα ο έλεγχος επί της επιγραμμικής τους ταυτότητας και των επιγραμμικών δεδομένων τους, καθώς και για να καταστεί δυνατή η πρόσβαση σε δημόσιες, ιδιωτικές και διασυνοριακές ψηφιακές υπηρεσίες.

                  (4)

                  Η ανακοίνωση της Επιτροπής «Ψηφιακή Πυξίδα 2030: Ο ευρωπαϊκός τρόπος για την ψηφιακή δεκαετία» (2) θέτει ως στόχο, έως το 2030, η Ένωση και οι πολίτες της να μπορούν να επωφελούνται από την ευρεία ανάπτυξη μιας ταυτότητας αξιόπιστης, ελεγχόμενης από τους χρήστες και τις χρήστριες, η οποία θα επιτρέπει σε κάθε χρήστη και σε κάθε χρήστρια να ελέγχει τις επιγραμμικές συναλλαγές και την επιγραμμική παρουσία του/της.

                  (5)

                  Η Επιτροπή ενέκρινε σήμερα πρόταση τροποποίησης του κανονισμού eIDAS (3). Προτείνει ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο για την ψηφιακή ταυτότητα που θα προσφέρει στους χρήστες και στις χρήστριες προσωπικά ψηφιακά πορτοφόλια που θα καθορίζονται από τους ίδιους και τις ίδιες, στοιχείο το οποίο θα επιτρέπει την ασφαλή και εύκολη πρόσβαση σε διάφορες υπηρεσίες, δημόσιες και ιδιωτικές, υπό τον πλήρη έλεγχο των χρηστών και των χρηστριών. Επιπλέον, δημιουργεί μια νέα αναγνωρισμένη υπηρεσία εμπιστοσύνης για τη βεβαίωση ιδιοχαρακτηριστικών που αφορούν πληροφορίες σχετικές με την ταυτότητα, όπως διευθύνσεις, ηλικία, φύλο, προσωπική κατάσταση, οικογενειακή σύνθεση, ιθαγένεια, εκπαιδευτικά και επαγγελματικά προσόντα και τίτλους, άδειες, άλλες εγκρίσεις και δεδομένα πληρωμών, που μπορούν να προσφέρονται, να κοινοποιούνται και να ανταλλάσσονται διασυνοριακά, με πλήρη ασφάλεια, προστασία των δεδομένων και με διασυνοριακή νομική ισχύ.

                  (6)

                  Δεδομένης της επιτάχυνσης της ψηφιοποίησης, τα κράτη μέλη έχουν αναπτύξει ή αναπτύσσουν εθνικά συστήματα ηλεκτρονικής ταυτότητας, συμπεριλαμβανομένων ψηφιακών πορτοφολιών και εθνικών πλαισίων εμπιστοσύνης για την ενσωμάτωση ιδιοχαρακτηριστικών και διαπιστευτηρίων. Άλλες λύσεις βρίσκονται στο στάδιο της προετοιμασίας ή αναπτύσσονται από φορείς του ιδιωτικού τομέα.

                  (7)

                  Η ανάπτυξη αποκλινουσών εθνικών λύσεων δημιουργεί κατακερματισμό και στερεί τους πολίτες και τις επιχειρήσεις από τα οφέλη της ενιαίας αγοράς, καθώς δεν μπορούν να χρησιμοποιούν ασφαλή, βολικά και ομοιόμορφα συστήματα ταυτοποίησης σε ολόκληρη την Ένωση για την πρόσβαση τόσο σε δημόσιες όσο και σε ιδιωτικές υπηρεσίες.

                  (8)

                  Για τη στήριξη της ανταγωνιστικότητας των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων, οι πάροχοι επιγραμμικών υπηρεσιών θα πρέπει να μπορούν να βασίζονται σε λύσεις ψηφιακής ταυτότητας που αναγνωρίζονται σε ολόκληρη την Ένωση, ανεξάρτητα από το κράτος μέλος στο οποίο έχουν εκδοθεί, και να επωφελούνται έτσι από μια εναρμονισμένη ευρωπαϊκή προσέγγιση όσον αφορά την εμπιστοσύνη, την ασφάλεια και τη διαλειτουργικότητα. Τόσο οι χρήστες και οι χρήστριες όσο και οι πάροχοι υπηρεσιών θα πρέπει να μπορούν να επωφελούνται από την ίδια νομική αξία που παρέχεται στις ηλεκτρονικές βεβαιώσεις ιδιοχαρακτηριστικών που ισχύουν σε ολόκληρη την Ένωση.

                  (9)

                  Για να αποφευχθεί ο κατακερματισμός και οι φραγμοί λόγω των αποκλινουσών προτύπων και για να διασφαλιστεί μια συντονισμένη διαδικασία που θα αποτρέψει την υπονόμευση της εφαρμογής του μελλοντικού ευρωπαϊκού πλαισίου για την ψηφιακή ταυτότητα, πρέπει να υπάρξει μια διαδικασία στενής και διαρθρωμένης συνεργασίας μεταξύ της Επιτροπής, των κρατών μελών και του ιδιωτικού τομέα.

                  (10)

                  Για να επιταχυνθεί η πορεία προς την επίτευξη αυτού του στόχου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εντείνουν τη συνεργασία τους και να προσδιορίσουν μια εργαλειοθήκη για ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο για την ψηφιακή ταυτότητα. Η εργαλειοθήκη θα πρέπει να οδηγήσει σε μια τεχνική αρχιτεκτονική και σε ένα πλαίσιο αναφοράς, σε ένα σύνολο κοινών προτύπων και τεχνικών αναφορών, καθώς και σε βέλτιστες πρακτικές και κατευθυντήριες γραμμές ως βάση για την εφαρμογή του ευρωπαϊκού πλαισίου για την ψηφιακή ταυτότητα. Για να εξασφαλιστεί εναρμονισμένη προσέγγιση για την ηλεκτρονική ταυτότητα σύμφωνα με τις προσδοκίες των πολιτών και των επιχειρήσεων, συμπεριλαμβανομένων των ατόμων με αναπηρία, η συνεργασία θα πρέπει να αρχίσει αμέσως εν παραλλήλω και με πλήρη σεβασμό της νομοθετικής διαδικασίας και σύμφωνα με τα αποτελέσματά της.

                  (11)

                  Η παρούσα σύσταση θεσπίζει μια διαρθρωμένη διαδικασία συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών, της Επιτροπής και, κατά περίπτωση, φορέων του ιδιωτικού τομέα για την ανάπτυξη της εργαλειοθήκης.

                  (12)

                  Η εργαλειοθήκη θα πρέπει να καλύπτει τέσσερις εγκάρσιες διαστάσεις, και συγκεκριμένα την παροχή και ανταλλαγή ιδιοχαρακτηριστικών ταυτότητας, τη λειτουργικότητα και την ασφάλεια των ευρωπαϊκών πορτοφολιών ψηφιακής ταυτότητας, τη χρήση του ευρωπαϊκού πορτοφολιού ψηφιακής ταυτότητας, συμπεριλαμβανομένης της αντιστοίχισης ταυτότητας, και τη διακυβέρνηση. Η εργαλειοθήκη θα πρέπει να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις που ορίζονται στην πρόταση για ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο για την ψηφιακή ταυτότητα. Θα πρέπει να επικαιροποιείται ανάλογα με τις ανάγκες μετά την έκβαση της νομοθετικής διαδικασίας.

                  (13)

                  Η συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών είναι απαραίτητη για την ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών και την ανάπτυξη κατευθυντήριων γραμμών σε τομείς στους οποίους η εναρμόνιση δεν είναι μεν απαιτούμενη αλλά η ευθυγράμμιση των πρακτικών θα στηρίξει την εφαρμογή του ευρωπαϊκού πλαισίου για την ψηφιακή ταυτότητα από τα κράτη μέλη.

                  (14)

                  Η ομάδα εμπειρογνωμόνων eIDAS επιφορτίζεται ως κύριος συνομιλητής για τους σκοπούς της εφαρμογής της παρούσας σύστασης.

                  (15)

                  Κατάλογοι ιδιοχαρακτηριστικών και συστήματα βεβαίωσης των ιδιοχαρακτηριστικών έχουν ήδη καταρτιστεί σε άλλους τομείς, όπως για το τεχνικό σύστημα «μόνον άπαξ» του κανονισμού για την ενιαία ψηφιακή πύλη ή σε άλλες πρωτοβουλίες ανταλλαγής δεδομένων σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Θα πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο ευθυγράμμισης με τις εν λόγω εργασίες και επαναχρησιμοποίησής τους προκειμένου να διασφαλιστεί η διαλειτουργικότητα, λαμβανομένων επίσης υπόψη των αρχών του ευρωπαϊκού πλαισίου διαλειτουργικότητας.

                  (16)

                  Τα υφιστάμενα διεθνή και ευρωπαϊκά πρότυπα και οι αντίστοιχες τεχνικές προδιαγραφές θα πρέπει να επαναχρησιμοποιούνται, κατά περίπτωση, και θα πρέπει να εκτελούνται πιλοτικά έργα αναφοράς και δοκιμαστικές εφαρμογές του ευρωπαϊκού πλαισίου για την ψηφιακή ταυτότητα και των σχετικών συστατικών στοιχείων ώστε να διευκολυνθεί η εγκατάσταση, η υιοθέτηση και η διαλειτουργικότητα,

            ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:
      1.   ΣΤΟΧΟΙ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ

                  1)

                  Συνιστάται στα κράτη μέλη να εργαστούν για την ανάπτυξη μιας εργαλειοθήκης για τη στήριξη της εφαρμογής του ευρωπαϊκού πλαισίου για την ψηφιακή ταυτότητα σε στενό συντονισμό με την Επιτροπή και, κατά περίπτωση, με άλλους ενδιαφερόμενους φορείς του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα. Ειδικότερα, συνιστάται στα κράτη μέλη να συνεργαστούν στενά βάσει πρότασης της Επιτροπής για τον προσδιορισμό των ακόλουθων στοιχείων στο πλαίσιο της εργαλειοθήκης:

                              α)

                              τεχνική αρχιτεκτονική και πλαίσιο αναφοράς για τον καθορισμό της λειτουργίας του ευρωπαϊκού πλαισίου για την ψηφιακή ταυτότητα σύμφωνα με τον κανονισμό eIDAS, λαμβάνοντας υπόψη την πρόταση της Επιτροπής για ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο για την ψηφιακή ταυτότητα·

                              β)

                              κοινά πρότυπα και τεχνικές προδιαγραφές σύμφωνα με το σημείο 3 (2)·

                              γ)

                              κοινές κατευθυντήριες γραμμές και βέλτιστες πρακτικές σε τομείς στους οποίους η εναρμόνιση των πρακτικών θα στηρίξει την ομαλή λειτουργία του ευρωπαϊκού πλαισίου για την ψηφιακή ταυτότητα σύμφωνα με το σημείο 3 (3) της παρούσας σύστασης.

                  2)

                  Για τους σκοπούς της παρούσας σύστασης, ισχύουν οι ορισμοί που περιλαμβάνονται στην πρόταση της Επιτροπής για ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο για την ψηφιακή ταυτότητα.

            2.   ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΛΕΙΟΘΗΚΗΣ

                  1)

                  Συνιστάται στα κράτη μέλη να εφαρμόσουν την παρούσα σύσταση μέσω της ομάδας εμπειρογνωμόνων eIDAS. Εφαρμόζονται οι γενικοί διαδικαστικοί κανόνες της εν λόγω ομάδας εμπειρογνωμόνων.

                  2)

                  Κατά περίπτωση θα ζητείται η γνώμη και η συμμετοχή στη διαδικασία φορέων τυποποίησης, ενδιαφερόμενων φορέων του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα και εξωτερικών εμπειρογνωμόνων.

                  3)

                  Για την εφαρμογή της παρούσας σύστασης προβλέπεται το ακόλουθο χρονοδιάγραμμα:

                              α)

                              έως τον Σεπτέμβριο του 2021: συμφωνία για τη διεργασία και τις διαδικασίες εργασίας, έναρξη άσκησης συλλογής δεδομένων από τα κράτη μέλη και συζήτηση σχετικά με τη γενική περιγραφή της τεχνικής αρχιτεκτονικής·

                              β)

                              έως τον Δεκέμβριο του 2021: συμφωνία σχετικά με το περίγραμμα της τεχνικής αρχιτεκτονικής·

                              γ)

                              έως τον Ιούνιο του 2022, προσδιορισμός συγκεκριμένης τεχνικής αρχιτεκτονικής, προτύπων και στοιχείων αναφοράς, κατευθυντήριων γραμμών και βέλτιστων πρακτικών για:

                                          1)

                                          την παροχή και ανταλλαγή ιδιοχαρακτηριστικών ταυτότητας·

                                          2)

                                          τη λειτουργικότητα και την ασφάλεια των ευρωπαϊκών πορτοφολιών ψηφιακής ταυτότητας·

                                          3)

                                          τη χρήση των ευρωπαϊκών πορτοφολιών ψηφιακής ταυτότητας, συμπεριλαμβανομένης της αντιστοίχισης ταυτότητας·

                                          4)

                                          τη διακυβέρνηση·

                              δ)

                              έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2022: συμφωνία μεταξύ των κρατών μελών, σε στενή συνεργασία με την Επιτροπή, σχετικά με την εργαλειοθήκη, με σκοπό την εφαρμογή του ευρωπαϊκού πλαισίου για την ψηφιακή ταυτότητα, συμπεριλαμβανομένης ολοκληρωμένης τεχνικής αρχιτεκτονικής, πλαισίου αναφοράς, κοινών προτύπων, τεχνικών αναφορών και κατευθυντήριων γραμμών, καθώς και βέλτιστων πρακτικών·

                              ε)

                              έως τις 30 Οκτωβρίου 2022: δημοσίευση της εργαλειοθήκης από την Επιτροπή.

                  4)

                  Με την επιφύλαξη του σημείου 4 «Επανεξέταση», συνιστάται στα κράτη μέλη και στα άλλα ενδιαφερόμενα μέρη να εφαρμόσουν την εργαλειοθήκη μετά τη δημοσίευσή της, με τη μορφή δοκιμαστικών εφαρμογών και πιλοτικών έργων αναφοράς.

            3.   ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΕΝΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΡΓΑΛΕΙΟΘΗΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΗΦΙΑΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

         Περιεχόμενο της εργαλειοθήκης

                  1)

                  Προκειμένου να διευκολυνθεί η εφαρμογή του ευρωπαϊκού πλαισίου για την ψηφιακή ταυτότητα, συνιστάται στα κράτη μέλη να συνεργαστούν για τη θέσπιση μιας εργαλειοθήκης που θα περιλαμβάνει ολοκληρωμένη τεχνική αρχιτεκτονική και πλαίσιο αναφοράς, ένα σύνολο κοινών προτύπων και τεχνικών αναφορών και ένα σύνολο κατευθυντήριων γραμμών, καθώς και περιγραφές βέλτιστων πρακτικών. Το πεδίο εφαρμογής της εργαλειοθήκης θα πρέπει να καλύπτει τουλάχιστον όλες τις πτυχές των λειτουργικών δυνατοτήτων των ευρωπαϊκών πορτοφολιών ψηφιακής ταυτότητας και της αναγνωρισμένης υπηρεσίας εμπιστοσύνης για τη βεβαίωση ιδιοχαρακτηριστικών, όπως προτείνεται στην πρόταση της Επιτροπής για ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο για την ψηφιακή ταυτότητα. Το περιεχόμενο θα πρέπει να εξελίσσεται παράλληλα και να αντικατοπτρίζει το αποτέλεσμα της συζήτησης και της διαδικασίας έγκρισης του ευρωπαϊκού πλαισίου για την ψηφιακή ταυτότητα.

         Κοινά πρότυπα και κοινές τεχνικές αναφορές

                  2)

                  Συνιστάται στα κράτη μέλη να προσδιορίσουν κοινά πρότυπα και κοινές τεχνικές αναφορές, ιδίως στους ακόλουθους τομείς: Λειτουργικές δυνατότητες για τους χρήστες και τις χρήστριες των ευρωπαϊκών πορτοφολιών ψηφιακής ταυτότητας, που συμπεριλαμβάνουν την υπογραφή μέσω αναγνωρισμένων ηλεκτρονικών υπογραφών, διεπαφών και πρωτοκόλλων, στάθμη διασφάλισης, ειδοποίηση των βασιζόμενων μερών και επαλήθευση της γνησιότητάς τους, ηλεκτρονική βεβαίωση ιδιοχαρακτηριστικών, μηχανισμούς για την επαλήθευση της εγκυρότητας ηλεκτρονικών βεβαιώσεων ιδιοχαρακτηριστικών και συναφών δεδομένων ταυτοποίησης προσώπου, πιστοποίηση, δημοσίευση καταλόγου ευρωπαϊκών πορτοφολιών ψηφιακής ταυτότητας, κοινοποίηση παραβιάσεων ασφάλειας, επαλήθευση ταυτότητας και ιδιοχαρακτηριστικών από αναγνωρισμένους παρόχους εμπιστοσύνης για ηλεκτρονικές βεβαιώσεις ιδιοχαρακτηριστικών, αντιστοίχιση ταυτότητας, ελάχιστο κατάλογο ιδιοχαρακτηριστικών από γνήσιες πηγές, όπως διευθύνσεις, ηλικία, φύλο, προσωπική κατάσταση, οικογενειακή σύνθεση, ιθαγένεια, εκπαιδευτικά και επαγγελματικά προσόντα, τίτλους και άδειες, άλλες εγκρίσεις και δεδομένα πληρωμών, κατάλογο ιδιοχαρακτηριστικών και συστημάτων βεβαίωσης ιδιοχαρακτηριστικών και διαδικασίες επαλήθευσης για αναγνωρισμένες ηλεκτρονικές βεβαιώσεις ιδιοχαρακτηριστικών, συνεργασία και διακυβέρνηση.

         Κατευθυντήριες γραμμές, βέλτιστες πρακτικές και συνεργασία

                  3)

                  Συνιστάται στα κράτη μέλη να προσδιορίσουν κατευθυντήριες γραμμές και βέλτιστες πρακτικές, ιδίως στους ακόλουθους τομείς: επιχειρηματικά μοντέλα και διάρθρωση των τελών, επαλήθευση χαρακτηριστικών ανατρέχοντας σε αυθεντικές πηγές, μεταξύ άλλων μέσω διαπιστευμένων διαμεσολαβητών.

            4.   ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗ

      Συνιστάται στα κράτη μέλη να συνεργάζονται για την επικαιροποίηση των παραδοτέων που προκύπτουν από την παρούσα σύσταση μετά την έγκριση της νομοθετικής πρότασης σχετικά με ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο για την ψηφιακή ταυτότητα, ώστε να λαμβάνεται υπόψη το τελικό κείμενο της νομοθεσίας.

         Βρυξέλλες, 3 Ιουνίου 2021.

               Για την Επιτροπή

            Thierry BRETON

               Μέλος της Επιτροπής

         (1)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 910/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 2014, σχετικά με την ηλεκτρονική ταυτοποίηση και τις υπηρεσίες εμπιστοσύνης για τις ηλεκτρονικές συναλλαγές στην εσωτερική αγορά και την κατάργηση της οδηγίας 1999/93/ΕΚ (ΕΕ L 257 της 28.8.2014, σ. 73).

         (2)  COM(2021) 118 final.

         (3)  COM(2021) 281 final.