Avis juridique important

|

52004SC0831

Σύσταση για απόφαση του Συµßουλίου σχετικά με την ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος στη Δημοκρατία της Τσεχίας  /* SEC/2004/0831 τελικό */

Σύσταση για ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με την ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος στη Δημοκρατία της Τσεχίας(υποβάλλεται από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΣτις 7 Απριλίου 2004, η Επιτροπή δημοσίευσε τις εαρινές προβλέψεις του 2004 [1]. Σύμφωνα με τις προβλέψεις αυτές, στις οποίες λαμβάνονται υπόψη τα στοιχεία που υποβλήθηκαν από τη Δημοκρατία της Τσεχίας τον Μάρτιο του 2004, το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης στη Δημοκρατία της Τσεχίας αυξήθηκε από το 6,4% του ΑΕΠ το 2002 στο 12,9% του ΑΕΠ το 2003 (5,9% του ΑΕΠ, εάν αφαιρεθεί μια μείζων αυτοτελής πράξη σχετικά με τον καταλογισμό των κρατικών εγγυήσεων), ποσοστό που υπερβαίνει την τιμή αναφοράς του 3% του ΑΕΠ που ορίζει η Συνθήκη.[1]  Οι εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2004 είναι διαθέσιμες στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:Με βάση τις πρώτες αυτές ενδείξεις, στις 12 Μαΐου 2004 η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος για τη Δημοκρατία της Τσεχίας, με τη σύνταξη της έκθεσης που προβλέπεται στο άρθρο 104 παράγραφος 3 της Συνθήκης [2]. Στις 13 Μαΐου 2004, η Επιτροπή έλαβε το πρόγραμμα σύγκλισης της Δημοκρατίας της Τσεχίας, στο οποίο επιβεβαιώνεται ότι το 2003 το έλλειμμα έφθασε στο 12,9% του ΑΕΠ.[2]  Το πλήρες κείμενο της έκθεσης αυτής διατίθεται στον ακόλουθο δικτυακό τύπο:Η εφαρμογή της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος διέπεται από το άρθρο 104 της Συνθήκης και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1467/97 του Συμβουλίου, «για την επιτάχυνση και τη διασαφήνιση της εφαρμογής της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος», που αποτελεί μέρος του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης [3]. Οι χώρες που προσχώρησαν στην ΕΕ την 1η Μαΐου 2004 είναι κράτη μέλη με παρέκκλιση, τα οποία οφείλουν να αποφεύγουν τα υπερβολικά ελλείμματα, χωρίς ωστόσο να προβλέπεται για αυτά η επιβολή κυρώσεων σύμφωνα με το άρθρο 104 παράγραφοι 9 και 11.[3]  ΕΕ L 209, της 2.8.1997.Σύμφωνα με την έκθεση της Επιτροπής που καταρτίσθηκε βάσει του άρθρου 104 παράγραφος 3 της Συνθήκης, το γεγονός ότι το έλλειμμα της Δημοκρατίας της Τσεχίας το 2003 υπερέβη την τιμή αναφοράς του 3% του ΑΕΠ που ορίζει η Συνθήκη δεν ήταν αποτέλεσμα έκτακτων περιστάσεων μη ελεγχόμενων από τις αρχές της Τσεχίας, ούτε ήταν επακόλουθο κάποιας σοβαρής οικονομικής ύφεσης με την έννοια του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης, δεδομένου ότι ο ρυθμός αύξησης του πραγματικού ΑΕΠ έφθασε στο 2,9% το 2003. Όσον αφορά τις εξελίξεις για το 2004, η έκθεση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης είναι πιθανό να μειωθεί, αλλά θα διατηρηθεί σε επίπεδο υψηλότερο από το 3% του ΑΕΠ. Ειδικότερα, σύμφωνα με τις εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2004, το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης προβλέπεται να διαμορφωθεί στο 5,9% του ΑΕΠ το 2004, θα είναι δηλαδή υψηλότερο από το 5,3% του ΑΕΠ που είχαν προβλέψει οι αρχές της Τσεχίας στο πρόγραμμα σύγκλισης.Με βάση τις εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2004, η έκθεση της Επιτροπής καταλήγει επίσης στο συμπέρασμα ότι ο αριθμητικός λόγος του χρέους προς το ΑΕΠ, ο οποίος έφθασε στο 37,6% του ΑΕΠ το 2003, θα παραμείνει και το 2004 κάτω της τιμής αναφοράς του 60% του ΑΕΠ που ορίζει η Συνθήκη. Πιο συγκεκριμένα, οι εαρινές προβλέψεις αναφέρουν ότι ο δείκτης του χρέους θα φθάσει στο 40,6% του ΑΕΠ το 2004, δηλαδή θα υπερβεί το 38,4% επί του ΑΕΠ που προβλέπουν οι αρχές της Τσεχίας στο πρόγραμμα σύγκλισης.Το άρθρο 104 παράγραφος 4 της Συνθήκης αναφέρει ότι «η επιτροπή του άρθρου 114 (δηλαδή η Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή - ΟΔΕ) διατυπώνει γνώμη για την έκθεση της Επιτροπής». Η επιτροπή αυτή εξέδωσε την έκθεσή της στις 24 Μαΐου 2004, στην οποία συμφωνεί με την εκτίμηση που διατύπωσε η Επιτροπή στην έκθεσή της. Ειδικότερα, η ΟΔΕ καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η δημοσιονομική κατάσταση στη Δημοκρατία της Τσεχίας δηλώνει την ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος βάσει του πρώτου από τα δύο κριτήρια που προβλέπονται στο άρθρο 104 παράγραφος 2 για τον εντοπισμό των ελλειμμάτων αυτών. Η εξέταση και άλλων σχετικών παραγόντων, και ιδίως της μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής θέσης και του δείκτη των δημοσίων επενδύσεων, δεν μετέβαλαν την εκτίμηση που στηριζόταν στα ίδια τα κριτήρια. Επίσης, σύμφωνα με την εκτίμηση της ΟΔΕ, το 2004 το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης θεωρείται πιθανό ότι θα συνεχίσει να υπερβαίνει την τιμή αναφοράς της Συνθήκης, ενώ το ακαθάριστο χρέος της γενικής κυβέρνησης αναμένεται να παραμείνει χαμηλότερο από την τιμή αναφοράς του 60% του ΑΕΠ, αλλά και να αυξηθεί περαιτέρω μέχρι το 40,6% του ΑΕΠ κατά το 2004.Η Επιτροπή, αφού εξέτασε τους συναφείς παράγοντες που έλαβε υπόψη στην έκθεσή της, και συνεκτιμώντας τη γνώμη της ΟΔΕ, διατυπώνει τη γνώμη ότι υφίσταται υπερβολικό έλλειμμα στη Δημοκρατία της Τσεχίας. Η γνώμη αυτή, που εκδόθηκε από την Επιτροπή στις 24 Ιουνίου 2004, διαβιβάζεται με το παρόν έγγραφο στο Συμβούλιο, βάσει του άρθρου 104 παράγραφος 5 της Συνθήκης. Η Επιτροπή συνιστά στο Συμβούλιο να λάβει σχετική απόφαση, σύμφωνα με το άρθρο 104 παράγραφος 6. Επιπλέον, η Επιτροπή υποβάλλει στο Συμβούλιο σύσταση για σύσταση του Συμβουλίου με αποδέκτη τη Δημοκρατία της Τσεχίας, προκειμένου να τερματισθεί η κατάσταση υπερβολικού ελλείμματος, σύμφωνα με το άρθρο 104 παράγραφος 7 της Συνθήκης.Σύσταση για ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με την ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος στη Δημοκρατία της ΤσεχίαςΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 104 παρ. 6,τη σύσταση της Επιτροπής,τις παρατηρήσεις της Δημοκρατίας της Τσεχίας,Εκτιμώντας τα εξής :(1) Σύμφωνα με το άρθρο 104 της Συνθήκης, τα κράτη μέλη αποφεύγουν τα υπερβολικά δημοσιονομικά ελλείμματα. Τούτο ισχύει και για τα κράτη μέλη που τυγχάνουν παρέκκλισης, όπως συμβαίνει με όλες τις χώρες που προσχώρησαν στην ΕΕ την 1η Μαΐου 2004.(2) Το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης βασίζεται στον στόχο της επίτευξης εύρωστων δημόσιων οικονομικών ως μέσο ενίσχυσης των προϋποθέσεων για σταθερότητα στις τιμές και ισχυρή βιώσιμη ανάπτυξη, οι οποίες ευνοούν τη δημιουργία απασχόλησης.(3) Η διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος δυνάμει του άρθρου 104 προβλέπει την έκδοση απόφασης σχετικά με την ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος, το δε πρωτόκολλο για τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος που προσαρτάται στη Συνθήκη περιλαμβάνει περαιτέρω διατάξεις σχετικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 3605/93 [4] του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 475/2000 [5] του Συμβουλίου και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 351/2002 [6] του Συμβουλίου, θεσπίζει λεπτομερείς κανόνες και ορισμούς σχετικά με την εφαρμογή των διατάξεων του εν λόγω πρωτοκόλλου.[4]  ΕΕ L 332, 31.12.1993, σ. 7.[5]  ΕΕ L 58, 3.3.2000, σ. 1.[6]  ΕΕ L 55, 26.2.2002 σ. 23.(4) Το άρθρο 104 παράγραφος 5 της Συνθήκης ορίζει ότι η Επιτροπή απευθύνει γνώμη στο Συμβούλιο στην περίπτωση όπου κρίνει ότι υπάρχει ή ότι μπορεί να εμφανισθεί υπερβολικό έλλειμμα. Η Επιτροπή, αφού εξέτασε όλους τους σχετικούς παράγοντες που περιλαμβάνονται στην έκθεσή της, κατά το άρθρο 104 παρ. 3, και με γνώμονα τη γνώμη της Οικονομικής και Δημοσιονομικής Επιτροπής, σύμφωνα με το άρθρο 104 παρ. 4, διατύπωσε τη γνώμη της στις 24 Ιουνίου 2004, σύμφωνα με την οποία στη Δημοκρατία της Τσεχίας υφίσταται υπερβολικό έλλειμμα.(5) Το άρθρο 104 παράγραφος 6 της Συνθήκης ορίζει ότι το Συμβούλιο πρέπει να λάβει υπόψη τις παρατηρήσεις που ενδέχεται να υποβάλει το εμπλεκόμενο κράτος μέλος προτού το Συμβούλιο αποφασίσει, μετά από συνολική αξιολόγηση, αν υφίσταται υπερβολικό έλλειμμα,(6) Η συνολική αξιολόγηση οδηγεί στα ακόλουθα συμπεράσματα: Το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Τσεχίας ανήλθε το 2003 στο 12,9% του ΑΕΠ (5,9% του ΑΕΠ, εάν αφαιρεθεί μια μείζων αυτοτελής πράξη σχετικά με τον καταλογισμό των κρατικών εγγυήσεων), κατά πολύ ανώτερο του 3% του ΑΕΠ που προβλέπεται ως ποσοστό αναφοράς από τη Συνθήκη. Η υπέρβαση του ποσοστού αναφοράς 3% επί του ΑΕΠ δεν οφείλεται σε ασυνήθη γεγονότα εκτός του ελέγχου των αρχών της Τσεχίας, ούτε σε σοβαρή επιδείνωση της οικονομίας, κατά την έννοια του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης είναι πιθανό να υπερβεί και κατά το 2004 το 3% του ΑΕΠ. Πιο συγκεκριμένα, οι προβλέψεις της Επιτροπής κατά την άνοιξη του 2004 ανέφεραν για τη Δημοκρατία της Τσεχίας έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης ίσο με το 5,9% του ΑΕΠ κατά το 2004, έναντι 5,3% επί του ΑΕΠ που προβλέπουν οι τσεχικές αρχές στο πρόγραμμα σύγκλισης. Το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ ανήλθε στο 37,6% κατά το 2003, είναι δε πιθανό να διατηρηθεί και κατά το 2004 κάτω της τιμής αναφοράς του 60% επί του ΑΕΠ, το οποίο προβλέπεται από τη Συνθήκη,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ :Άρθρο 1Από τη συνολική αξιολόγηση απορρέει ότι στη Δημοκρατία της Τσεχίας υφίσταται υπερβολικό έλλειμμα.Άρθρο 2Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στη Δημοκρατία της Τσεχίας.Βρυξέλλες, [5 Ιουλίου] 2004.Για το ΣυμβούλιοΟ Πρόεδρος[...]


title: Συστάσεις προς τα εθνικά δικαστήρια, σχετικές με την υποβολή προδικαστικών ερωτημάτων

text:
               6.11.2012

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 338/1

   ΣΥΣΤΆΣΕΙΣ
   προς τα εθνικά δικαστήρια, σχετικές με την υποβολή προδικαστικών ερωτημάτων
   2012/C 338/01
   I —   ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

      Η αρμοδιότητα του Δικαστηρίου στον τομέα της εκδόσεως προδικαστικών αποφάσεων

               1.

               Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως συνιστά σημαντικό μηχανισμό του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αντικείμενό της είναι να παρέχει στα δικαστήρια των κρατών μελών το μέσο για τη διασφάλιση ενιαίας ερμηνείας και εφαρμογής του δικαίου αυτού στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

               2.

               Κατά τα άρθρα 19, παράγραφος 3, στοιχείο β', της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (στο εξής: ΣΕΕ) και 267 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ΣΛΕΕ), το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι αρμόδιο να αποφαίνεται προδικαστικώς επί της ερμηνείας του δικαίου της Ένωσης και επί του κύρους των πράξεων των θεσμικών ή λοιπών οργάνων ή οργανισμών της Ένωσης.

               3.

               Βεβαίως, κατά το άρθρο 256, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, το Γενικό Δικαστήριο έχει την αρμοδιότητα να αποφαίνεται επί προδικαστικών ερωτημάτων υποβαλλόμενων δυνάμει του άρθρου 267 ΣΛΕΕ, σε συγκεκριμένους τομείς που καθορίζονται από τον Οργανισμό του Δικαστηρίου. Δεδομένου ωστόσο ότι ο Οργανισμός αυτός δεν προσαρμόστηκε συναφώς, το Δικαστήριο εξακολουθεί να είναι, στο παρόν στάδιο, το μόνο αρμόδιο να αποφαίνεται επί προδικαστικών ερωτημάτων.

               4.

               Μολονότι το άρθρο 267 ΣΛΕΕ παρέχει στο Δικαστήριο γενική αρμοδιότητα στον τομέα αυτό, εντούτοις διάφορες διατάξεις του πρωτογενούς δικαίου προβλέπουν εξαιρέσεις ή προσωρινούς περιορισμούς όσον αφορά την αρμοδιότητα αυτή. Πρόκειται ιδίως για τα άρθρα 275 και 276 ΣΛΕΕ, καθώς και για το άρθρο 10 του πρωτοκόλλου αριθ. 36 σχετικά με τις μεταβατικές διατάξεις της Συνθήκης της Λισσαβώνας (ΕΕ C 83 της 30ής Μαρτίου 2010, σ. 1) (1).

               5.

               Δεδομένου ότι η διαδικασία εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως στηρίζεται στη συνεργασία του Δικαστηρίου με τα δικαστήρια των κρατών μελών, για να διασφαλιστεί η πλήρης αποτελεσματικότητα της διαδικασίας αυτής είναι σκόπιμο να παρασχεθούν στα εν λόγω δικαστήρια οι ακόλουθες συστάσεις.

               6.

               Χωρίς να είναι δεσμευτικές, οι συστάσεις αυτές έχουν συμπληρωματικό χαρακτήρα σε σχέση με τον τρίτο τίτλο του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου (άρθρα 93 έως 118) και αποσκοπούν στην καθοδήγηση των δικαστηρίων των κρατών μελών ως προς τη σκοπιμότητα της υποβολής προδικαστικών ερωτημάτων και στην παροχή πρακτικών υποδείξεων όσον αφορά τη μορφή και τα αποτελέσματα της υποβολής τέτοιων ερωτημάτων.

      Ο ρόλος του Δικαστηρίου στο πλαίσιο της υποβολής προδικαστικών ερωτημάτων

               7.

               Όπως σημειώθηκε ανωτέρω, ο ρόλος του Δικαστηρίου στο πλαίσιο της προδικαστικής διαδικασίας είναι να παρέχει στοιχεία ως προς την ερμηνεία του δικαίου της Ένωσης ή να αποφαίνεται επί του κύρους του και όχι να εφαρμόζει το δίκαιο αυτό στα πραγματικά περιστατικά της υποθέσεως της κύριας δίκης. Η εφαρμογή απόκειται στο εθνικό δικαστήριο, το δε Δικαστήριο δεν είναι αρμόδιο ούτε να αποφαίνεται επί των πραγματικών περιστατικών της διαφοράς της κύριας δίκης ούτε να λαμβάνει θέση επί των διαφορετικών απόψεων που προβάλλονται αναφορικά με την ερμηνεία ή την εφαρμογή κανόνων του εθνικού δικαίου.

               8.

               Εξάλλου, το Δικαστήριο, όταν αποφαίνεται επί της ερμηνείας ή του κύρους διατάξεων του δικαίου της Ένωσης, επιχειρεί να δώσει απάντηση χρήσιμη για την επίλυση της διαφοράς της κύριας δίκης, εναπόκειται όμως στο αιτούν δικαστήριο να αντλήσει τις συγκεκριμένες συνέπειες της απαντήσεως αυτής, μη εφαρμόζοντας ενδεχομένως τον επίδικο εθνικό κανόνα.

      Η απόφαση περί υποβολής προδικαστικού ερωτήματος

      Ο υποβάλλων προδικαστικό ερώτημα

               9.

               Δυνάμει του άρθρου 267 ΣΛΕΕ, κάθε δικαστήριο κράτους μέλους, εφόσον καλείται να αποφανθεί στο πλαίσιο διαδικασίας εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως, μπορεί καταρχήν να υποβάλει προδικαστικό ερώτημα στο Δικαστήριο. Ο όρος «δικαστήριο» ερμηνεύεται από το Δικαστήριο ως αυτοτελής έννοια του δικαίου της Ένωσης, λαμβανομένου συναφώς υπόψη ενός συνόλου παραγόντων, όπως είναι η νομική ρύθμιση που διέπει τη λειτουργία του οργάνου το οποίο υποβάλλει το ερώτημα, ο μόνιμος χαρακτήρας αυτού, ο υποχρεωτικός χαρακτήρας της προσφυγής σε αυτό, η τήρηση της αρχής της αντιμωλίας κατά την ενώπιόν του διαδικασία ή η εφαρμογή, από το όργανο αυτό, κανόνων δικαίου, καθώς και η ανεξαρτησία του.

               10.

               Απόκειται αποκλειστικώς στο εθνικό δικαστήριο να αποφασίσει την υποβολή προδικαστικού ερωτήματος στο Δικαστήριο, ανεξάρτητα από το αν οι διάδικοι της κύριας δίκης έχουν εκφράσει ή όχι σχετική επιθυμία.

      Υποβολή προδικαστικού ερωτήματος ως προς την ερμηνεία διατάξεως

               11.

               Κατά το άρθρο 267 ΣΛΕΕ, κάθε δικαστήριο έχει την εξουσία να υποβάλει στο Δικαστήριο προδικαστικό ερώτημα σχετικό με την ερμηνεία κανόνα του δικαίου της Ένωσης, εφόσον το κρίνει αναγκαίο για την επίλυση της διαφοράς της οποίας έχει επιληφθεί.

               12.

               Ωστόσο, δικαστήριο του οποίου οι αποφάσεις δεν υπόκεινται σε ένδικα μέσα της εσωτερικής έννομης τάξεως οφείλει να υποβάλει στο Δικαστήριο τέτοιο ερώτημα, εκτός εάν υπάρχει ήδη σχετική νομολογία (και το ενδεχομένως νέο πλαίσιο της υποθέσεως δεν δημιουργεί πραγματική αμφιβολία ως προς τη δυνατότητα εφαρμογής της νομολογίας αυτής στη συγκεκριμένη υπόθεση) ή εάν ο ορθός τρόπος ερμηνείας του οικείου κανόνα δικαίου είναι προφανής.

               13.

               Συνεπώς, το εθνικό δικαστήριο μπορεί να αποφασίσει το ίδιο για την ορθή ερμηνεία του δικαίου της Ένωσης και για την εφαρμογή του στα πραγματικά περιστατικά που διαπιστώνει, ιδίως αν θεωρεί ότι έχει επαρκώς διαφωτιστεί από τη νομολογία του Δικαστηρίου. Εντούτοις, η υποβολή προδικαστικών ερωτημάτων μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα χρήσιμη όταν πρόκειται για νέο ερμηνευτικό ζήτημα γενικού ενδιαφέροντος που συμβάλλει στην ενιαία εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης ή όταν προκύπτει ότι η υφιστάμενη νομολογία δεν μπορεί να εφαρμοστεί στο πρωτοεμφανιζόμενο πλαίσιο μιας υποθέσεως.

               14.

               Για να παράσχει τη δυνατότητα στο Δικαστήριο να προσδιορίσει επακριβώς το αντικείμενο της διαφοράς της κύριας δίκης και τα ζητήματα που ανακύπτουν από αυτήν, είναι χρήσιμο το εθνικό δικαστήριο να εκθέτει, για καθένα από τα υποβαλλόμενα ερωτήματα, τους λόγους για τους οποίους αυτό κρίνει τη ζητούμενη ερμηνεία αναγκαία για την έκδοση της αποφάσεώς του.

      Η υποβολή προδικαστικού ερωτήματος ως προς την εκτίμηση του κύρους μιας πράξεως

               15.

               Καίτοι τα δικαστήρια των κρατών μελών έχουν τη δυνατότητα να απορρίπτουν τους λόγους που προβάλλονται ενώπιόν τους ως προς το ανίσχυρο μιας πράξεως, εντούτοις αποκλειστικώς αρμόδιο να κηρύξει ανίσχυρη μια πράξη θεσμικού ή άλλου οργάνου ή οργανισμού της Ένωσης είναι το Δικαστήριο.

               16.

               Επομένως, κάθε εθνικό δικαστήριο οφείλει να υποβάλει αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως στο Δικαστήριο εφόσον έχει αμφιβολίες ως προς το κύρος μιας τέτοιας πράξεως, εκθέτοντας τους λόγους για τους οποίους αμφιβάλλει για τη νομιμότητα της πράξεως αυτής.

               17.

               Εντούτοις, όταν έχει σοβαρές αμφιβολίες για το κύρος μιας πράξεως θεσμικού ή άλλου οργάνου ή οργανισμού της Ένωσης στην οποία στηρίζεται πράξη εσωτερικού δικαίου, το εθνικό δικαστήριο δύναται κατ’ εξαίρεση να αναστείλει προσωρινώς την εφαρμογή της πράξεως αυτής ή να λάβει συναφώς οποιοδήποτε άλλο προσωρινό μέτρο. Στην περίπτωση αυτή, οφείλει να υποβάλει στο Δικαστήριο ερώτημα σχετικό με το κύρος της εν λόγω πράξεως, εκθέτοντας τους λόγους για τους οποίους την θεωρεί ανίσχυρη.

      Η κατάλληλη στιγμή για την υποβολή αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως

               18.

               Το εθνικό δικαστήριο μπορεί να υποβάλει στο Δικαστήριο προδικαστικό ερώτημα μόλις διαπιστώσει ότι, για την έκδοση της αποφάσεώς του, είναι αναγκαίο να κριθεί ζήτημα ερμηνείας ή κύρους του δικαίου της Ένωσης. Πράγματι, το εθνικό δικαστήριο μπορεί καλύτερα να εκτιμήσει σε ποιο στάδιο της διαδικασίας πρέπει να υποβληθεί το ερώτημα αυτό.

               19.

               Ευκταίο, ωστόσο, είναι η απόφαση περί υποβολής προδικαστικού ερωτήματος να λαμβάνεται σε στάδιο της δίκης κατά το οποίο το αιτούν δικαστήριο είναι σε θέση να προσδιορίσει το πραγματικό και νομικό πλαίσιο της υποθέσεως, προκειμένου το Δικαστήριο να διαθέτει όλα τα στοιχεία που είναι αναγκαία για να εκτιμήσει αν το δίκαιο της Ένωσης τυγχάνει ενδεχομένως εφαρμογής στη διαφορά της κύριας δίκης. Ενδέχεται, επίσης, να είναι προς το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης η υποβολή του προδικαστικού ερωτήματος να γίνεται μετά από κατ’ αντιμωλία συζήτηση.

      Η μορφή και το περιεχόμενο της αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως

               20.

               Η απόφαση με την οποία δικαστήριο κράτους μέλους υποβάλλει στο Δικαστήριο ένα ή περισσότερα προδικαστικά ερωτήματα μπορεί να λάβει οποιαδήποτε μορφή δέχεται το εθνικό δίκαιο για τα παρεμπίπτοντα ζητήματα. Πρέπει ωστόσο να υπομνησθεί ότι η απόφαση αυτή θα αποτελέσει το έγγραφο επί του οποίου θα στηριχθεί η ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία και ότι απαιτείται το Δικαστήριο να έχει στη διάθεσή του στοιχεία που να του παρέχουν τη δυνατότητα να δώσει χρήσιμη απάντηση στο αιτούν δικαστήριο. Επιπλέον, μόνον η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως κοινοποιείται στους διαδίκους της διαφοράς της κύριας δίκης και στους λοιπούς ενδιαφερόμενους περί των οποίων γίνεται λόγος στο άρθρο 23 του Οργανισμού του Δικαστηρίου, ιδίως στα κράτη μέλη, προκειμένου να καταθέσουν τις τυχόν γραπτές παρατηρήσεις τους.

               21.

               Επομένως, η ανάγκη μεταφράσεως της αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως σε όλες τις επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθιστά αναγκαία τη διατύπωσή της κατά τρόπο απλό, σαφή και ακριβή, χωρίς περιττά στοιχεία.

               22.

               Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως μη υπερβαίνουσα τις δέκα σελίδες αρκεί συνήθως για να εκτεθεί επαρκώς το γενικό πλαίσιο της υποθέσεως. Παρά τη συνοπτική της διατύπωση, η αίτηση αυτή πρέπει ωστόσο να είναι πλήρης και να περιλαμβάνει όλα τα συναφή στοιχεία ώστε να παρέχει στο Δικαστήριο, καθώς και στους ενδιαφερόμενους που έχουν δικαίωμα να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους, τη δυνατότητα κατανοήσεως των πραγματικών περιστατικών και του κανονιστικού πλαισίου της υποθέσεως της κύριας δίκης. Κατά το άρθρο 94 του Κανονισμού Διαδικασίας, εκτός των υποβαλλομένων στο Δικαστήριο προδικαστικών ερωτημάτων, η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως πρέπει να περιλαμβάνει:

                           —

                           συνοπτική έκθεση του αντικειμένου της διαφοράς, καθώς και των σχετικών διαπιστωθέντων από το αιτούν δικαστήριο πραγματικών περιστατικών ή, τουλάχιστον, έκθεση των πραγματικών στοιχείων στα οποία στηρίζονται τα ερωτήματα·

                           —

                           το περιεχόμενο των δυνητικά εφαρμοστέων εν προκειμένω εθνικών διατάξεων και, ενδεχομένως, τη σχετική εθνική νομολογία (2)·

                           —

                           έκθεση των λόγων που οδήγησαν το αιτούν δικαστήριο να υποβάλει ερωτήματα ως προς την ερμηνεία ή το κύρος ορισμένων διατάξεων του δικαίου της Ένωσης, καθώς και της κατά τη γνώμη του σχέσεως μεταξύ των διατάξεων αυτών και της εφαρμοστέας στη διαφορά της κύριας δίκης εθνικής νομοθεσίας.

               23.

               Οι διατάξεις του δικαίου της Ένωσης που ασκούν εν προκειμένω επιρροή πρέπει να προσδιορίζονται με τη μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια στην αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, η οποία περιλαμβάνει, ενδεχομένως, σύνοψη των κρίσιμων επιχειρημάτων των διαδίκων στη διαφορά της κύριας δίκης.

               24.

               Τέλος, αν εκτιμά ότι είναι σε θέση να το πράξει, το αιτούν δικαστήριο μπορεί να εκθέσει συνοπτικά την άποψή του ως προς την απάντηση που πρέπει να δοθεί στα ερωτήματα που υποβάλλει προδικαστικώς. Μια τέτοια ένδειξη είναι χρήσιμη για το Δικαστήριο, ιδιαίτερα όταν καλείται να αποφανθεί επί αιτήσεως στο πλαίσιο ταχείας ή επείγουσας διαδικασίας.

               25.

               Προς διευκόλυνση του αναγνώστη, είναι σημαντικό η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως να αποστέλλεται δακτυλογραφημένη στο Δικαστήριο. Για να έχει το Δικαστήριο τη δυνατότητα να παραπέμπει σε αυτήν, είναι επίσης πολύ χρήσιμο οι σελίδες και οι παράγραφοι της αποφάσεως του αιτούντος δικαστηρίου –η οποία πρέπει να φέρει ημερομηνία και υπογραφή– να είναι αριθμημένες.

               26.

               Τα προδικαστικά ερωτήματα πρέπει να παρατίθενται σε διακριτό και σαφώς προσδιοριζόμενο τμήμα της αποφάσεως περί υποβολής προδικαστικών ερωτημάτων, κατά προτίμηση στην αρχή ή στο τέλος της. Τα ερωτήματα πρέπει να είναι κατανοητά καθαυτά, χωρίς να παραπέμπουν στο σκεπτικό της αποφάσεως, το οποίο πάντως πρέπει να παρέχει τα στοιχεία που είναι αναγκαία για την πρόσφορη κατανόηση της υποθέσεως.

               27.

               Στο πλαίσιο της προδικαστικής διαδικασίας, το Δικαστήριο στηρίζεται καταρχήν στα στοιχεία που περιέχονται στην απόφαση του αιτούντος δικαστηρίου και τα συμπεριλαμβάνει στη δική του απόφαση, μη εξαιρουμένων των ονομαστικών στοιχείων ή των προσωπικών δεδομένων. Επομένως, αν το αιτούν δικαστήριο το κρίνει αναγκαίο, σε αυτό εναπόκειται να ενεργήσει καταλλήλως ώστε να απαλείψει από την απόφασή του ορισμένα στοιχεία ή να τηρήσει την ανωνυμία ενός ή περισσοτέρων ατόμων ή οντοτήτων που εμπλέκονται στη διαφορά της κύριας δίκης.

               28.

               Μετά την υποβολή της αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως, το Δικαστήριο μπορεί επίσης να διατάξει την τήρηση ανωνυμίας, αυτεπαγγέλτως ή κατόπιν αιτήματος του αιτούντος δικαστηρίου ή διαδίκου της κύριας δίκης. Εντούτοις, προς εξασφάλιση της αποτελεσματικότητάς του, ένα τέτοιο αίτημα πρέπει να υποβάλλεται σε όσο το δυνατόν πιο αρχικό στάδιο της διαδικασίας και, εν πάση περιπτώσει, πριν από τη δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης της ανακοινώσεως σχετικά με την υπόθεση και πριν την επίδοση της αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως στους ενδιαφερόμενους περί των οποίων γίνεται λόγος στο άρθρο 23 του Οργανισμού.

      Τα αποτελέσματα της υποβολής προδικαστικών ερωτημάτων για την εθνική δίκη

               29.

               Το εθνικό δικαστήριο διατηρεί βεβαίως την αρμοδιότητα να λαμβάνει προσωρινά μέτρα, ειδικότερα όταν το προδικαστικό ερώτημα αφορά το κύρος μιας πράξεως (βλ. σημείο 17 ανωτέρω), η υποβολή όμως αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως συνεπάγεται αναστολή της εθνικής διαδικασίας μέχρις ότου αποφανθεί το Δικαστήριο.

               30.

               Προς το συμφέρον της εύρυθμης διεξαγωγής της προδικαστικής διαδικασίας ενώπιον του Δικαστηρίου και προς διασφάλιση της πρακτικής αποτελεσματικότητά της, στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να ενημερώνει το Δικαστήριο για κάθε διαδικαστική ενέργεια δυνάμενη να επηρεάσει την ενώπιόν του διαδικασία και, ειδικότερα, για την αποδοχή νέων διαδίκων στην εθνική δίκη.

      Τα δικαστικά έξοδα και το ευεργέτημα της πενίας

               31.

               Η ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως διεξάγεται ατελώς, ενώ το Δικαστήριο δεν αποφαίνεται επί των δικαστικών εξόδων των διαδίκων στην ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου διαφορά της κύριας δίκης· στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να αποφανθεί συναφώς.

               32.

               Σε περίπτωση ανεπάρκειας πόρων διαδίκου της διαφοράς της κύριας δίκης και εφόσον οι εθνικές διατάξεις το επιτρέπουν, το αιτούν δικαστήριο μπορεί να χορηγήσει στον εν λόγω διάδικο το ευεργέτημα της πενίας, προκειμένου αυτός να καλύψει ιδίως τα έξοδα εκπροσωπήσεώς του ενώπιον του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο μπορεί επίσης να χορηγήσει το ευεργέτημα της πενίας σε περίπτωση που αυτό δεν έχει ήδη αναγνωριστεί υπέρ του αιτούντος διαδίκου σε εθνικό επίπεδο ή αν η σχετική ενίσχυση δεν καλύπτει –ή καλύπτει μόνο μερικώς– τα έξοδα στα οποία αυτός υποβάλλεται ενώπιον του Δικαστηρίου.

      Η επικοινωνία μεταξύ του Δικαστηρίου και των εθνικών δικαστηρίων

               33.

               Η απόφαση περί υποβολής αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως και τα σχετικά έγγραφα (μεταξύ άλλων, η εκάστοτε δικογραφία της υποθέσεως ή αντίγραφό της) πρέπει να αποστέλλονται από το αιτούν εθνικό δικαστήριο απευθείας στο Δικαστήριο. Ο σχετικός φάκελος πρέπει να αποστέλλεται με συστημένη επιστολή στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στο Λουξεμβούργο (Rue du Fort Niedergrünewald, L-2925 Luxembourg).

               34.

               Μέχρι την επίδοση, στο αιτούν δικαστήριο, της αποφάσεως του Δικαστηρίου επί της αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως, η Γραμματεία του Δικαστηρίου διατηρεί επαφή με το εθνικό δικαστήριο, στο οποίο διαβιβάζει αντίγραφο των εγγράφων της διαδικασίας.

               35.

               Το Δικαστήριο διαβιβάζει στο αιτούν δικαστήριο την απόφασή του. Επιθυμητό είναι το εθνικό δικαστήριο να ενημερώσει το Δικαστήριο για τον τρόπο με τον οποίο εφάρμοσε την απόφαση αυτή στη διαφορά της κύριας δίκης και να του αποστείλει την τελική του απόφαση.

         II —   ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΜΕ ΤΙΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΠΡΟΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΕΡΩΤΗΜΑΤΩΝ ΜΕ ΕΠΕΙΓΟΝΤΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ

               36.

               Υπό τις προϋποθέσεις τις οποίες προβλέπουν το άρθρο 23α του Οργανισμού και τα άρθρα 105 έως 114 του Κανονισμού Διαδικασίας, σε ορισμένες περιπτώσεις αίτηση προδικαστικής αποφάσεως μπορεί να εκδικαστεί με την ταχεία διαδικασία ή με την επείγουσα διαδικασία.

      Οι προϋποθέσεις εφαρμογής της ταχείας διαδικασίας και της επείγουσας διαδικασίας

               37.

               Η εφαρμογή των ως άνω διαδικασιών αποφασίζεται από το Δικαστήριο. Καταρχήν, μια τέτοια απόφαση λαμβάνεται μόνον κατόπιν αιτιολογημένου αιτήματος του αιτούντος δικαστηρίου. Εντούτοις, όλως εξαιρετικώς, το Δικαστήριο μπορεί να αποφασίσει αυτεπαγγέλτως να ακολουθήσει την ταχεία ή την επείγουσα διαδικασία για να εκδώσει απόφαση επί προδικαστικού ερωτήματος όταν κρίνεται ότι αυτό επιβάλλουν η φύση ή οι ειδικές συνθήκες της υποθέσεως.

               38.

               Κατά το άρθρο 105 του Κανονισμού Διαδικασίας, αίτηση προδικαστικής αποφάσεως μπορεί να υπαχθεί σε ταχεία διαδικασία, παρεκκλίνουσα από τις διατάξεις αυτού, όταν η φύση της υποθέσεως απαιτεί την εξέτασή της το συντομότερο δυνατόν. Επειδή η διαδικασία αυτή συνεπάγεται σημαντικούς περιορισμούς για όλους τους μετέχοντες σε αυτή και, ιδίως, για το σύνολο των κρατών μελών που καλούνται να καταθέσουν παρατηρήσεις, γραπτές ή προφορικές, εντός πολύ βραχύτερων προθεσμιών σε σχέση με τις συνήθεις, η εφαρμογή της μπορεί να ζητείται μόνον όταν συντρέχουν ειδικές περιστάσεις που δικαιολογούν την ανάγκη να αποφανθεί το Δικαστήριο ταχέως επί των υποβαλλόμενων ερωτημάτων. Ο μεγάλος αριθμός προσώπων ή νομικών καταστάσεων που αφορά ενδεχομένως η απόφαση την οποία θα εκδώσει το αιτούν δικαστήριο μετά την απάντηση του Δικαστηρίου επί των προδικαστικών ερωτημάτων δεν αποτελεί, καθαυτός, εξαιρετική περίσταση ικανή να δικαιολογήσει την ταχεία διαδικασία (3).

               39.

               Η ως άνω διαπίστωση επιβάλλεται, κατά μείζονα λόγο, όσον αφορά την επείγουσα προδικαστική διαδικασία του άρθρου 107 του Κανονισμού Διαδικασίας. Η διαδικασία αυτή, η οποία εφαρμόζεται μόνο στους τομείς που απαριθμούνται στον τίτλο V του τρίτου μέρους της ΣΛΕΕ, σχετικά με τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, επιβάλλει ακόμη μεγαλύτερους περιορισμούς στους ενδιαφερομένους, καθόσον περιορίζει ιδίως τον αριθμό των διαδίκων που έχουν τη δυνατότητα να καταθέσουν γραπτές παρατηρήσεις και, σε εξαιρετικά επείγουσες περιπτώσεις, παρέχει τη δυνατότητα να παραλειφθεί εντελώς το στάδιο της έγγραφης διαδικασίας ενώπιον του Δικαστηρίου. Επομένως, η εφαρμογή της διαδικασίας αυτής μπορεί να ζητείται μόνο σε περιπτώσεις όπου είναι απολύτως αναγκαίο να αποφανθεί ταχέως το Δικαστήριο επί των ερωτημάτων που του υποβάλλει το αιτούν δικαστήριο.

               40.

               Χωρίς να είναι δυνατόν εν προκειμένω να απαριθμηθούν εξαντλητικά οι περιστάσεις αυτές, ιδίως λόγω της ποικιλίας και της διαρκούς εξελίξεως των κανόνων της Ένωσης που διέπουν τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, ένα εθνικό δικαστήριο μπορεί να υποβάλει, για παράδειγμα, αίτημα να ακολουθηθεί η επείγουσα προδικαστική διαδικασία στην περίπτωση την οποία αφορά το άρθρο 267, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ, όπου ο ενδιαφερόμενος είναι κρατούμενος ή στερείται της ελευθερίας του, όταν η απάντηση στο ανακύπτον ζήτημα είναι αποφασιστικής σημασίας για την εκτίμηση της νομικής καταστάσεως του ατόμου αυτού ή, ακόμα, στο πλαίσιο διαφοράς σχετικής με τη γονική μέριμνα ή την επιμέλεια τέκνων, όταν η αρμοδιότητα του επιληφθέντος βάσει του δικαίου της Ένωσης δικαστηρίου εξαρτάται από την απάντηση στο προδικαστικό ερώτημα.

      Το αίτημα εφαρμογής της ταχείας ή της επείγουσας προδικαστικής διαδικασίας

               41.

               Για να μπορεί το Δικαστήριο να αποφασίσει συντόμως αν πρέπει να ακολουθήσει την ταχεία ή την επείγουσα προδικαστική διαδικασία, το σχετικό αίτημα πρέπει να εκθέτει επακριβώς τις νομικές και πραγματικές συνθήκες που δικαιολογούν το επείγον και, ιδίως, τους κινδύνους που υφίστανται αν ακολουθηθεί η συνήθης διαδικασία για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως.

               42.

               Στο μέτρο του δυνατού, το αιτούν δικαστήριο εκθέτει συνοπτικά την άποψή του όσον αφορά την απάντηση που πρέπει να δοθεί στα υποβαλλόμενα ερωτήματα. Μια τέτοια ένδειξη διευκολύνει τους διαδίκους της κύριας δίκης και τους λοιπούς ενδιαφερομένους που μετέχουν στη διαδικασία να λάβουν θέση, αλλά και το Δικαστήριο να αποφανθεί, συμβάλλοντας με τον τρόπο αυτό στην ταχεία διεξαγωγή της διαδικασίας.

               43.

               Το αίτημα εφαρμογής της ταχείας διαδικασίας ή της επείγουσας διαδικασίας πρέπει να υποβάλλεται με σαφήνεια, κατά τρόπο που να παρέχει τη δυνατότητα στη Γραμματεία του Δικαστηρίου να διαπιστώσει αμέσως ότι η υπόθεση χρήζει ειδικής μεταχειρίσεως. Προς τούτο, το αιτούν δικαστήριο καλείται να διευκρινίζει ποια από τις δύο διαδικασίες ζητεί εν προκειμένω και να αναφέρει στο αίτημά του το εφαρμοστέο άρθρο του Κανονισμού Διαδικασίας (το άρθρο 105, σχετικά με την ταχεία διαδικασία, ή το άρθρο 107, σχετικά με την επείγουσα διαδικασία). Η σχετική μνεία πρέπει να περιλαμβάνεται σε ένα εύκολα προσδιορίσιμο σημείο της αποφάσεως του αιτούντος δικαστηρίου (π.χ. στην κεφαλίδα ή σε χωριστό δικόγραφο). Αναλόγως της περιπτώσεως, ένα τέτοιο αίτημα μπορεί κάλλιστα να υποβάλλεται με συνοδευτικό έγγραφο.

               44.

               Όσον αφορά την απόφαση του αιτούντος δικαστηρίου καθαυτή, η συντομία στη διατύπωσή της είναι ακόμη σημαντικότερη σε περιπτώσεις επείγοντος, καθόσον συμβάλλει στην ταχεία διεξαγωγή της διαδικασίας.

      Η επικοινωνία μεταξύ του Δικαστηρίου, του αιτούντος δικαστηρίου και των διαδίκων της κύριας δίκης

               45.

               Για την επιτάχυνση και τη διευκόλυνση της επικοινωνίας με το αιτούν δικαστήριο και τους ενώπιον αυτού διαδίκους, το δικαστήριο που υποβάλλει αίτημα να ακολουθηθεί η ταχεία ή η επείγουσα διαδικασία καλείται να δηλώσει την ηλεκτρονική διεύθυνσή του, ενδεχομένως τον αριθμό συσκευής τηλεομοιοτυπίας (fax) που μπορεί να χρησιμοποιήσει το Δικαστήριο, καθώς και τις ηλεκτρονικές διευθύνσεις και, ενδεχομένως, τους αριθμούς συσκευής fax, των εκπροσώπων των διαδίκων.

               46.

               Αντίγραφο της υπογεγραμμένης αποφάσεως του αιτούντος δικαστηρίου περί υποβολής προδικαστικού ερωτήματος, μαζί με αίτημα να ακολουθηθεί η ταχεία ή η επείγουσα διαδικασία, μπορεί να διαβιβάζεται εκ των προτέρων στο Δικαστήριο με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο (ECJ-Registry@curia.europa.eu) ή με τηλεομοιοτυπία (+352 43 37 66). Η εξέταση του προδικαστικού ερωτήματος και του αιτήματος μπορεί να αρχίσει αμέσως μετά τη λήψη ενός τέτοιου αντιγράφου. Το πρωτότυπο των σχετικών δικογράφων, ωστόσο, πρέπει να διαβιβαστεί στη Γραμματεία του Δικαστηρίου το συντομότερο δυνατό.

      (1)  Κατά το άρθρο 10, παράγραφοι 1 έως 3, του πρωτοκόλλου αριθ. 36, οι αρμοδιότητες του Δικαστηρίου όσον αφορά τις πράξεις της Ένωσης στον τομέα της αστυνομικής και της δικαστικής συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις, οι οποίες εκδόθηκαν πριν από την έναρξη ισχύος της Συνθήκης της Λισσαβώνας και δεν τροποποιήθηκαν έκτοτε, παραμένουν αμετάβλητες για μέγιστο διάστημα πέντε ετών από την ημερομηνία ενάρξεως της ισχύος της Συνθήκης της Λισσαβώνας (1η Δεκεμβρίου 2009). Επομένως, κατά το διάστημα αυτό, τέτοιες πράξεις δεν μπορούν να αποτελούν το αντικείμενο προδικαστικού ερωτήματος παρά μόνον από τα δικαστήρια των κρατών μελών που έχουν δεχθεί την αρμοδιότητα του Δικαστηρίου, καθότι καθένα από τα κράτη αυτά καθορίζει αν δυνατότητα παραπομπής στο Δικαστήριο έχουν όλα τα δικαστήριά του ή μόνον αυτά των οποίων οι αποφάσεις δεν υπόκεινται σε ένδικο μέσο.

      (2)  Το αιτούν δικαστήριο καλείται συναφώς να προσδιορίσει συγκεκριμένα τα σχετικά κείμενα και να παράσχει τα στοιχεία δημοσιεύσεώς τους, όπως είναι για παράδειγμα η σελίδα επίσημης εφημερίδας ή συγκεκριμένης συλλογής νομολογίας, ή η αναφορά σε διαδικτυακό τόπο.

      (3)  Για μια γενική επισκόπηση των περιστάσεων που έχουν οδηγήσει στην αποδοχή ή την απόρριψη των αιτήσεων ταχείας διαδικασίας οι οποίες υποβλήθηκαν βάσει του άρθρου 104α του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, της 19ης Ιουνίου 1991, όπως έχει τροποποιηθεί, βλ. τις διατάξεις του Προέδρου του Δικαστηρίου, που είναι διαθέσιμες στην ιστοσελίδα www.curia.europa.eu (η πρόσβαση στις διατάξεις αυτές παρέχεται με επιλογή της ενδείξεως «Νομολογία» και, κατόπιν, από το μενού έρευνας, τη διαδοχική επιλογή των εξής ενδείξεων: Έγγραφα – Έγγραφα μη δημοσιευόμενα στη Συλλογή – Διατάξεις – Ταχεία διαδικασία).


title: 67η Σύνοδος της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών Σύσταση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 13ης Ιουνίου 2012 προς το Συμβούλιο σχετικά με την 67η Σύνοδο της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών (2012/2036 (INI))

text:
               15.11.2013

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               CE 332/106

         Τετάρτη 13 Ιουνίου 201267η Σύνοδος της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών
   P7_TA(2012)0240
   Σύσταση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 13ης Ιουνίου 2012 προς το Συμβούλιο σχετικά με την 67η Σύνοδο της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών (2012/2036 (INI))
   2013/C 332 E/23

      Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

               —

               έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ), και ιδίως τα άρθρα 21 και 34,

               —

               έχοντας υπόψη την πρόταση σύστασης προς το Συμβούλιο που υπέβαλε o Alexander Graf Lambsdorff, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE, σχετικά με την 67η Σύνοδο της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών (ΓΣΗΕ) (B7-0132/2012),

               —

               έχοντας υπόψη τη σύστασή του προς το Συμβούλιο, της 8ης Ιουνίου 2011, σχετικά με την 66η Σύνοδο της ΓΣΗΕ (1) και το ψήφισμά του, της 11ης Μαΐου 2011, με θέμα «η ΕΕ ως παγκόσμιος παράγοντας: ο ρόλος της στους πολυμερείς οργανισμούς» (2),

               —

               έχοντας υπόψη τις προτεραιότητες της ΕΕ για την 66η Σύνοδο της ΓΣΗΕ, που υιοθετήθηκαν από το Συμβούλιο στις 10 Ιουνίου 2011 (3),

               —

               έχοντας υπόψη την 66η Σύνοδο της ΓΣΗΕ, και ειδικότερα τα ακόλουθα ψηφίσματα του εν λόγω οργάνου: «Τα Ηνωμένα Έθνη στην παγκόσμια διακυβέρνηση» (4), «Προώθηση της αποδοτικότητας, της λογοδοσίας, της αποτελεσματικότητας και της διαφάνειας της δημόσιας διοίκησης μέσω της ενίσχυσης των ανώτατων ελεγκτικών οργάνων» (5), «Η κατάσταση στην Αραβική Δημοκρατία της Συρίας» (6), «Ενδυνάμωση και ανάπτυξη των λαών» (7), «Προς παγκόσμιες εταιρικές σχέσεις» (8), «Συνεργασία Νότου-Νότου» (9), «Ο ρόλος των Ηνωμένων Εθνών στην προώθηση της ανάπτυξης στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης και της αλληλεξάρτησης» (10), «Ενίσχυση του ρόλου των Ηνωμένων Εθνών για την υποστήριξη της διενέργειας περιοδικών και αδιάβλητων εκλογών και την προώθηση του εκδημοκρατισμού» (11), «Έκθεση της Διάσκεψης για τον Αφοπλισμό» (12),«Προαγωγή μιας δημοκρατικής και δίκαιης διεθνούς τάξης πραγμάτων» (13) και «Η οικουμενική, αδιαίρετη, αλληλένδετη, αλληλεξαρτώμενη και αλληλοενισχυτική φύση του συνόλου των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και θεμελιωδών ελευθεριών» (14),

               —

               έχοντας υπόψη το ψήφισμα της ΓΣΗΕ, της 19ης Δεκεμβρίου 2011, για την εξάλειψη όλων των μορφών μισαλλοδοξίας, αρνητικών στερεοτύπων και στιγματισμού, καθώς και διακρίσεων, προτροπής σε βία και πράξεις βίας κατά προσώπων με βάση τη θρησκεία ή τις πεποιθήσεις (15),

               —

               έχοντας υπόψη το ψήφισμα της ΓΣΗΕ, της 3ης Μαΐου 2011, σχετικά με τη συμμετοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις εργασίες των Ηνωμένων Εθνών (16),

               —

               έχοντας υπόψη το ψήφισμα της ΓΣΗΕ, της 31ης Μαρτίου 2010, σχετικά με την εφαρμογή της Ατζέντας 21, του προγράμματος για την περαιτέρω υλοποίηση της Ατζέντας 21 και τα αποτελέσματα της παγκόσμιας συνόδου για τη βιώσιμη ανάπτυξη (17),

               —

               έχοντας υπόψη τη Διακήρυξη των Ηνωμένων Εθνών για τη Χιλιετία, της 8ης Σεπτεμβρίου 2000, η οποία παρουσιάζει τους Αναπτυξιακούς Στόχους της Χιλιετίας (ΑΣΧ) ως στόχους που η διεθνής κοινότητα καθόρισε από κοινού για την εξάλειψη της φτώχειας,

               —

               έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής, της 10ης Σεπτεμβρίου 2003, με θέμα «Η Ευρωπαϊκή Ένωση και ο ΟΗΕ: η επιλογή της πολυμέρειας» (COM(2003)0526),

               —

               έχοντας υπόψη τις παρατηρήσεις του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου μετά τη συνάντησή του με τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ (ΓΓΟΗΕ), στις 16 Απριλίου 2012,

               —

               έχοντας υπόψη το ψήφισμά του, της 16ης Φεβρουαρίου 2012, σχετικά με τη θέση του Κοινοβουλίου όσον αφορά την 19η Σύνοδο του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών (UNHRC) (18),

               —

               έχοντας υπόψη το ψήφισμά του, της 17ης Νοεμβρίου 2011, με θέμα «Η υποστήριξη της ΕΕ προς το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ): αντιμετώπιση προκλήσεων και υπέρβαση δυσχερειών» (19),

               —

               έχοντας υπόψη το ψήφισμά του, της 7ης Ιουλίου 2011, σχετικά με τις εξωτερικές πολιτικές της ΕΕ για την προώθηση του εκδημοκρατισμού (20),

               —

               έχοντας υπόψη το ψήφισμά του, της 15ης Δεκεμβρίου 2010, σχετικά με το μέλλον της στρατηγικής εταιρικής σχέσης Αφρικής–ΕΕ εν συνεχεία της τρίτης Συνόδου Κορυφής Αφρικής–ΕΕ (21),

               —

               έχοντας υπόψη το ψήφισμά του, της 25ης Νοεμβρίου 2010, σχετικά με τη δέκατη επέτειο από το ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ 1325 (2000) για τις γυναίκες, την ειρήνη και την ασφάλεια (22),

               —

               έχοντας υπόψη το ψήφισμά του, της 23ης Νοεμβρίου 2010, σχετικά με την πολιτικοστρατιωτική συνεργασία και την ανάπτυξη πολιτικοστρατιωτικών ικανοτήτων (23),

               —

               έχοντας υπόψη το ψήφισμά του, της 9ης Ιουνίου 2005, σχετικά με τη μεταρρύθμιση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (24),

               —

               έχοντας υπόψη την έκθεση της κοινής αντιπροσωπείας της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και της Υποεπιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων προς την 66η Σύνοδο της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, με ημερομηνία 28-29 Νοεμβρίου 2011,

               —

               έχοντας υπόψη το άρθρο 121, παράγραφος 3, και το άρθρο 97 του Κανονισμού του,

               —

               έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και τη γνωμοδότηση της Επιτροπής Ανάπτυξης (A7-0186/2012),

               Α.

               εκτιμώντας ότι στόχος των κοινών διεθνών αξιών και κανόνων είναι να διασφαλιστεί η ειρήνη, η προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η ασφάλεια και η ευημερία στον κόσμο και να κατανεμηθούν τα οφέλη της παγκοσμιοποίησης σε όλους σε πιο ισότιμη βάση·

               B.

               εκτιμώντας ότι τα Ηνωμένα Έθνη βρίσκονται στον πυρήνα της παγκόσμιας διακυβέρνησης ενώ παράλληλα επιδιώκουν τις δικές τους μεταρρυθμίσεις με σκοπό την ενίσχυση της διαφάνειας, της αποτελεσματικότητας και της αποδοτικότητας·

               Γ.

               εκτιμώντας ότι υπάρχει αυξανόμενη ανάγκη για κοινούς κανόνες και μηχανισμούς λήψης αποφάσεων προκειμένου να αντιμετωπιστούν από κοινού οι νέες προκλήσεις παγκόσμιας κλίμακας, καθώς και οι αρνητικές επιπτώσεις της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης·

               Δ.

               εκτιμώντας ότι η ΕΕ θα πρέπει να ενισχύσει τη συνοχή της προκειμένου να εξακολουθήσει να διαδραματίζει βασικό ρόλο σε έναν ολοένα πιο πολυπολικό κόσμο που χρειάζεται συντονισμένη δράση σε παγκόσμιο επίπεδο· εκτιμώντας ότι τα κράτη μέλη της ΕΕ είναι υποχρεωμένα από τις Συνθήκες να συντονίζουν τη δράση τους στο πλαίσιο των διεθνών οργανισμών και στις διεθνείς διασκέψεις·

               E.

               εκτιμώντας ότι η ΕΕ έχει δεσμευτεί σε μία αποτελεσματική πολυμερή προσέγγιση βασιζόμενη σε έναν ισχυρό ΟΗΕ, η οποία έχει ουσιαστική σημασία για την αντιμετώπιση των παγκόσμιων προκλήσεων·

               ΣΤ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΕ και τα κράτη μέλη της συγκαταλέγονται στους σημαντικότερους χρηματοδότες του συστήματος του ΟΗΕ· λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΕ των 27 χρηματοδοτεί το 39 % του τακτικού προϋπολογισμού του ΟΗΕ και πάνω από το 40 % των ειρηνευτικών του επιχειρήσεων·

               Ζ.

               εκτιμώντας ότι μια ισχυρή και σταθερή εταιρική σχέση ΕΕ–ΟΗΕ έχει θεμελιώδη σημασία για το έργο του ΟΗΕ και στους τρεις πυλώνες —ειρήνη και ασφάλεια, ανθρώπινα δικαιώματα και ανάπτυξη— και αποφασιστική σημασία για τον ρόλο της ΕΕ ως παγκόσμιου παράγοντα·

               H.

               εκτιμώντας ότι η ΕΕ και ο ΟΗΕ αποτελούν φυσικούς εταίρους όσον αφορά την οικοδόμηση της ειρήνης και τη συγκρότηση κρατικών μηχανισμών και ότι παρέχουν από κοινού ένα πλαίσιο για συλλογικές προσπάθειες οικοδόμησης ειρήνης και συγκρότησης κρατικών μηχανισμών·

               Θ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα και η δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδεις αξίες της ΕΕ, αλλά και αρχές και στόχους της εξωτερικής δράσης της, μεταξύ των άλλων και στο εξωτερικό εμπόριο· λαμβάνοντας επίσης υπόψη ότι ο σεβασμός, η προαγωγή και η διαφύλαξη της οικουμενικότητας και του αδιαίρετου χαρακτήρα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αποτελούν ακρογωνιαίους λίθους της ευρωπαϊκής ενότητας και ακεραιότητας·

               Ι.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι η δικαιοσύνη και το κράτος δικαίου αποτελούν τις βάσεις μιας βιώσιμης ειρήνης, διασφαλίζοντας τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις θεμελιώδεις ελευθερίες· λαμβάνοντας υπόψη ότι το Καταστατικό της Ρώμης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου συμβάλλει αποφασιστικά στη στήριξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στο διεθνές δίκαιο και στην καταπολέμηση της ατιμωρησίας·

               ΙΑ.

               εκτιμώντας ότι όλες οι χώρες και όλοι οι πολίτες, καθώς και η ίδια η διεθνής κοινότητα, θα μπορούσαν να επωφεληθούν από τη συνεχή υποστήριξη των δημοκρατικών διαδικασιών· εκτιμώντας ότι αντιμετωπίζουν προκλήσεις όσον αφορά την οικοδόμηση, την αποκατάσταση και την προστασία των δημοκρατιών·

         1.   απευθύνει στο Συμβούλιο τις ακόλουθες συστάσεις:

         Η ΕΕ στον ΟΗΕ

               α)

               να συντονίσει στον μέγιστο δυνατό βαθμό, να προωθήσει ενιαίες θέσεις και να ενισχύσει τη συνοχή και την ορατότητα της ΕΕ ως παγκόσμιου παράγοντα στον ΟΗΕ· να ανταποκριθεί στις προσδοκίες των μελών του ΟΗΕ όσον αφορά την ικανότητα της ΕΕ να ενεργεί και να φέρει αποτελέσματα έγκαιρα· να διαμορφώσει μια ευρεία και ευέλικτη προσέγγιση όσον αφορά τις θέσεις Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ) στο επίπεδο του ΟΗΕ, ώστε να δοθεί στην ΕΕ η δυνατότητα να ενεργεί γρήγορα και διεξοδικά, σε ζητήματα που σχετίζονται με την ΚΕΠΠΑ·

               β)

               να αναβαθμίσει τη συμβολή της στο έργο του ΟΗΕ, επιτυγχάνοντας μια κοινή ερμηνεία του ψηφίσματος της ΓΣΗΕ όσον αφορά τους τρόπους συμμετοχής της ΕΕ στο έργο της ΓΣΗΕ, καθώς και μέσω της συνεργασίας με εταίρους προς την κατεύθυνση της πλήρους υλοποίησης του ψηφίσματος αυτού· να υποβάλει στο Κοινοβούλιο μια έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του στην πράξη·

               γ)

               να συνεργαστεί με τα κράτη μέλη της ΕΕ και την αντιπροσωπεία της ΕΕ στον ΟΗΕ, με στόχο τη βελτίωση του συντονισμού, της διαφάνειας και την ανταλλαγής πληροφοριών στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ (ΣΑΗΕ), καθώς και της υποστήριξης των θέσεων της ΕΕ στο ΣΑΗΕ από εκείνα τα κράτη μέλη που είναι μέλη του ή, ενδεχομένως, από έναν εκπρόσωπο της ΕΕ μετά από πρόσκληση του Προέδρου του· να ενισχύσει την επιρροή της ΕΕ στις αποφάσεις του ΣΑΗΕ και να αναβαθμίσει τον ρόλο της ΕΕ στον ΟΗΕ, σε κρίσιμα θέματα που απασχολούν το ΣΑΗΕ·

               δ)

               να εξασφαλίσει την ισχυρή εκπροσώπηση της ΕΕ σε όλα τα όργανα του ΟΗΕ και των ειδικευμένων οργανισμών του·

               ε)

               να αναπτύξει μια μακροπρόθεσμη στρατηγική με στόχο την ιδιότητα του μέλους του ΟΗΕ και να επιδιώξει μια ισχυρότερη δημόσια διπλωματία στις υποθέσεις του ΟΗΕ·

         Η ΕΕ και η παγκόσμια διακυβέρνηση

               στ)

               να προωθήσει μια αποτελεσματική πολυμερή προσέγγιση, ως πρωταρχικό στρατηγικό μέλημα της ΕΕ, ενισχύοντας την αντιπροσωπευτικότητα, τη διαφάνεια, τη λογοδοσία, την αποδοτικότητα και την αποτελεσματικότητα του ΟΗΕ, με στόχο τη βελτίωση της εφαρμογής της στην πράξη· να υπενθυμίσει την ανάγκη επίτευξης μιας νέας διεθνούς ισορροπίας μεταξύ του αυξανόμενου ρόλου της G-20, του ΟΗΕ και των οργανισμών του και των διεθνών χρηματοπιστωτικών οργανισμών (ΔΧΟ)· στο πλαίσιο αυτό, να προωθήσει την ενίσχυση της παγκόσμιας διακυβέρνησης και να αναζητήσει λύσεις με στόχο την περαιτέρω βελτίωση του συντονισμού μεταξύ των διαφόρων ομάδων G- και του συστήματος του ΟΗΕ, δεδομένου ότι η οικονομική διάσταση θα μπορούσε να καλύπτεται επωφελώς από τις εν λόγω ομάδες, υπό τον όρο ότι ο ΟΗΕ θα διατηρήσει τον κεντρικό του ρόλο και θα παραμείνει ο φορέας που νομιμοποιείται να ασκεί παγκόσμια δράση·

               ζ)

               να συνεργαστεί πιο ενεργά με στρατηγικούς και άλλους διμερείς και πολυμερείς εταίρους, και ιδίως με τις ΗΠΑ, με σκοπό να προωθήσει αποτελεσματικές λύσεις σε προβλήματα που επηρεάζουν τόσο τους πολίτες της ΕΕ όσο και ολόκληρο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των φτωχότερων και των πλέον ευάλωτων·

               η)

               να υποστηρίξει ενεργά μια συνολική και συναινετική μεταρρύθμιση του ΣΑΗΕ, ώστε να ενισχυθεί η νομιμοποίηση, η περιφερειακή εκπροσώπηση, η λογοδοσία και η αποτελεσματικότητά του· να υπενθυμίσει ότι η διεκδίκηση μιας θέσης για την ΕΕ σε ένα διευρυμένο ΣΑΗΕ παραμένει κεντρικός μακροπρόθεσμος στόχος της Ευρωπαϊκής Ένωσης· να ζητήσει από την Ύπατη Εκπρόσωπο/Αντιπρόεδρο (ΥΕ/ΑΕ) να διαμορφώσει μια κοινή θέση των κρατών μελών στην κατεύθυνση αυτήν· για την επίτευξη του στόχου αυτού στο μέλλον, να εργασθεί για τον προηγούμενο συντονισμό των θέσεων στο Συμβούλιο της ΕΕ, όσον αφορά την ένταξη νέων μελών στο ΣΑΗΕ και τη μεταρρύθμιση της διαδικασίας λήψης αποφάσεων στους κόλπους του ΣΑΗΕ·

               θ)

               να συμμετάσχει στον προβληματισμό που έχει ξεκινήσει στο πλαίσιο της ΓΣΗΕ σχετικά με τον ρόλο του ΟΗΕ στην παγκόσμια διακυβέρνηση, με στόχο τη βελτίωση της διαφάνειας και της συνεργασίας· να προωθήσει την ευρύτερη συνεργασία μεταξύ της ΕΕ και της ΓΣΗΕ·

               ι)

               να συμβάλει στην αναζωογόνηση και στη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της ΓΣΗΕ, μεταξύ άλλων υποστηρίζοντας το έργο της ειδικής ομάδας εργασίας, διευκολύνοντας τη διεξαγωγή πιο ενδελεχούς και προσανατολισμένου στο αποτέλεσμα θεματικού διαλόγου για επίκαιρα και σημαντικά ζητήματα, καθώς επίσης μέσω της στενότερης συνεργασίας της ΓΣΗΕ με άλλα ενδιαφερόμενα μέρη, συμπεριλαμβανομένης της κοινωνίας των πολιτών και άλλων διεθνών και περιφερειακών οργανισμών και φόρουμ· να τονίσει την ανάγκη για περαιτέρω βελτιστοποίηση των προγραμμάτων της ΓΣΗΕ και των βασικών επιτροπών της· να υπογραμμίσει το γεγονός ότι η αναζωογόνηση μπορεί να εξασφαλιστεί μόνο εάν η ΓΣΗΕ προβεί στις κατάλληλες ενέργειες σε θέματα κοινού ενδιαφέροντος για τη διεθνή κοινότητα·

               ια)

               να επιβεβαιώσει εκ νέου τη δέσμευσή του να διασφαλίσει την επάρκεια και την αποτελεσματική και αποδοτική διαχείριση των χρηματοδοτικών πόρων του ΟΗΕ, σύμφωνα με τις αρχές της δημοσιονομικής πειθαρχίας και της συνοχής και σύμφωνα με τα βέλτιστα διεθνή πρότυπα·

         Ειρήνη και ασφάλεια

      Διατήρηση και οικοδόμηση της ειρήνης

               ιβ)

               να ενισχύσει την επιχειρησιακή εταιρική σχέση και να προωθήσει τη στρατηγική συνοχή και αποτελεσματικότητα των συλλογικών προσπαθειών για την οικοδόμηση της ειρήνης, μεταξύ άλλων με το έργο της ειδικής επιτροπής ειρηνευτικών επιχειρήσεων·

               ιγ)

               να προωθήσει τη συνεργασία και την ανάπτυξη εταιρικών σχέσεων στον τομέα της πρόληψης συγκρούσεων, της πολιτικής και στρατιωτικής διαχείρισης κρίσεων και της επίλυσης συγκρούσεων με τον ΟΗΕ, τον ΟΑΣΕ, την Αφρικανική Ένωση (ΑΕ), τον Αραβικό Σύνδεσμο και άλλους διεθνείς και περιφερειακούς οργανισμούς καθώς και με την κοινωνία των πολιτών· να βελτιώσει τις ικανότητες των περιφερειακών οργανισμών στον τομέα της οικοδόμησης της ειρήνης, μεταξύ άλλων μέσω των προτεινόμενων τριμερών εταιρικών σχέσεων ΕΕ–ΟΗΕ–ΑΕ και ΕΕ–ΟΗΕ–ECOWAS·

               ιδ)

               να προωθήσει τη συνεργασία μεταξύ διαφορετικών φορέων στο πλαίσιο της αρχιτεκτονικής για την οικοδόμηση της ειρήνης, ιδίως μεταξύ της Γραμματείας του ΟΗΕ, του ΣΑΗΕ, της ΓΣΗΕ και των κρατών μελών του ΟΗΕ που συμμετέχουν σε αποστολές οικοδόμησης της ειρήνης· να συνεχίσει τις προσπάθειες προκειμένου να διασφαλίσει ότι τα κράτη μέλη της ΕΕ θα συμβάλλουν στις ειρηνευτικές αποστολές των Ηνωμένων Εθνών με ειδικά μέσα, όπως στους τομείς των μεταφορών, της εφοδιαστικής και της κατάρτισης· να εξετάσει το ενδεχόμενο πραγματοποίησης στρατιωτικών επιχειρήσεων στο πλαίσιο της Κοινής Πολιτικής Ασφάλειας και Άμυνας (ΚΠΑΑ), περιλαμβανομένης και της πιθανής ανάπτυξης μάχιμων μονάδων πριν από μια ειρηνευτική αποστολή του ΟΗΕ, αν ζητηθεί από τον ΟΗΕ, αποδίδοντας ιδιαίτερη σημασία στην προστασία όλων των μελών των ειρηνευτικών αποστολών και των ενδεχόμενων μάχιμων μονάδων· να υποστηρίξει την ανάπτυξη ικανοτήτων πρόληψης και διαχείρισης συγκρούσεων, διαμεσολάβησης, διατήρησης και οικοδόμησης της ειρήνης, σε εθνικό και υποεθνικό επίπεδο· να προωθήσει την ανταλλαγή τεχνογνωσίας και βέλτιστων πρακτικών μεταξύ εταίρων·

               ιε)

               να παράσχει υποστήριξη στην επιθεώρηση μη στρατιωτικής ικανότητας των Ηνωμένων Εθνών για τον προσδιορισμό πρακτικών τρόπων σύνδεσης της προσφοράς με τη ζήτηση σε κρίσιμους τομείς της μη στρατιωτικής ικανότητας· να διευκολύνει την πρόσληψη, να εξαλείψει τις επιχειρησιακές ασυμβατότητες και να αποφύγει τις αλληλεπικαλύψεις κατά την ανάπτυξη μη στρατιωτικών ικανοτήτων ΚΠΑΑ για την υποστήριξη ενεργειών του ΟΗΕ· να διερευνήσει εναλλακτικές επιλογές για την από κοινού ανάπτυξη ομάδων αντιμετώπισης κρίσεων στο πλαίσιο μιας επιχείρησης του ΟΗΕ, σε περιπτώσεις όπου απαιτούνται ικανότητες με δυνατότητα ταχείας ανάπτυξης·

               ιστ)

               να διασφαλίσει τη συμμετοχή γυναικών σε όλα τα στάδια των ειρηνευτικών διαδικασιών, καθώς και τη συστηματική εμπλοκή τους σε επιχειρήσεις προληπτικής διπλωματίας, έγκαιρης ειδοποίησης και παρακολούθησης της ασφάλειας· να στρέψει την προσοχή του, σύμφωνα και με την απόφαση 1325 (2000) του ΣΑΗΕ για τις γυναίκες, την ειρήνη και την ασφάλεια, στην ανάγκη να ενταχθεί η διάσταση του φύλου στην πρόληψη συγκρούσεων, τις ειρηνευτικές επιχειρήσεις, την ανθρωπιστική βοήθεια, τη μεταπολεμική ανασυγκρότηση και τις πρωτοβουλίες ΑΑΕΕ (25)· να εργαστεί δραστήρια για την εξασφάλιση της εφαρμογής της απόφασης 1325 του ΣΑΗΕ από όλα τα κράτη μέλη του ΟΗΕ·

               ιζ)

               να συνεργαστεί με τον ΟΗΕ για την αντιμετώπιση των σύγχρονων παγκόσμιων κινδύνων, όπως η αλλαγή του κλίματος, η διάδοση των πυρηνικών όπλων, το οργανωμένο έγκλημα, η τρομοκρατία και οι πανδημίες·

               ιη)

               να συμβάλει στην επιτυχή έκβαση και παρακολούθηση της συνέχειας που θα δοθεί στη διάσκεψη του ΟΗΕ το 2012 για τη συνθήκη σχετικά με το εμπόριο όπλων, καθώς και στη διάσκεψη αναθεώρησης του προγράμματος δράσης για τα φορητά όπλα και τον ελαφρό οπλισμό, το 2012·

      Ευθύνη προστασίας

               ιθ)

               να βοηθήσει τα κράτη να εκπληρώσουν την υποχρέωσή τους να προστατεύουν τους πληθυσμούς τους· να τονίσει την ανάγκη έγκαιρης και κατάλληλης διεθνούς δράσης για την αποτροπή και την ανάσχεση γενοκτονιών, εθνοκάθαρσης, εγκλημάτων πολέμου και εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας·

               κ)

               να επιτύχει περαιτέρω πρόοδο στον τομέα της ευθύνης προστασίας στα όργανα του ΟΗΕ, και ειδικότερα στο ΣΑΗΕ, στη ΓΣΗΕ και στο UNHRC, αντλώντας διδάγματα τόσο από την επέμβαση στη Λιβύη, όσο και από την ανικανότητα ταχείας δράσης στην περίπτωση της Συρίας· να διευκολύνει τον διάλογο όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο τα όργανα του ΟΗΕ, ιδίως το ΣΑΗΕ, θα μπορούσαν να αξιοποιήσουν την έννοια αυτή ώστε να διασφαλιστεί ευρύτερη συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών του ΟΗΕ στη διάρκεια κρίσεων· να αναδείξει τον θετικό ρόλο περιφερειακών οργανισμών στην ανάπτυξη και εφαρμογή μιας επιχειρησιακής προσέγγισης της ευθύνης προστασίας·

               κα)

               να συνεργαστεί με εταίρους προκειμένου να διασφαλίσει ότι η έννοια αυτή θα επικεντρωθεί κυρίως στην πρόληψη, την προστασία και στην ανασυγκρότηση μετά από συγκρούσεις, σύμφωνα με τον τριμερή διαχωρισμό της ευθύνης προστασίας σε ευθύνη αποτροπής, προστασίας και ανοικοδόμησης· να βοηθήσει τα κράτη να αναπτύξουν ικανότητες για τον σκοπό αυτόν, μεταξύ άλλων ενισχύοντας τόσο τους μηχανισμούς έγκαιρης ειδοποίησης στο πλαίσιο του ΟΗΕ όσο και τις ικανότητες διαμεσολάβησης του ΟΗΕ· να ενθαρρύνει, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη του ΟΗΕ, την καθιέρωση εστιακών σημείων για την παρακολούθηση νεοεμφανιζόμενων συγκρούσεων και να αναπτύξει σχετικό δυναμικό στο πλαίσιο των αντιπροσωπειών της ΕΕ·

               κβ)

               να επαναβεβαιώσει σθεναρά τη δέσμευση της ΕΕ στην έννοια της ευθύνης προστασίας και να ξεκινήσει τη διαμόρφωση μιας διοργανικής συναίνεσης για την ευθύνη προστασίας, μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της ΕΥΕΔ και των κρατών μελών της ΕΕ, που θα μπορούσε να εξασφαλίσει μια ομοιογενέστερη δράση της ΕΕ για τα θέματα αυτά σα αρμόδια όργανα του ΟΗΕ·

      Διαμεσολάβηση

               κγ)

               να προωθήσει τη διαμεσολάβηση ως ένα αποτελεσματικό ως προς το κόστος εργαλείο για την πρόληψη και επίλυση διενέξεων, καθώς και για την αποτροπή της επανάληψης των συγκρούσεων σε χώρες που εξέρχονται από αυτές· να αναπτύξει πιο αποτελεσματικές κατευθυντήριες γραμμές διαμεσολάβησης στον τομέα του κράτους δικαίου και της δημοκρατικής λογοδοσίας·

               κδ)

               να δώσει προτεραιότητα και να προωθήσει την εφαρμογή του εργαλείου αυτού και να αναπτύξει περαιτέρω τις διαμεσολαβητικές ικανότητες στο πλαίσιο της ΕΥΕΔ, στη βάση της έννοιας της ενίσχυσης των ικανοτήτων της ΕΕ σε θέματα διαμεσολάβησης και διαλόγου·

               κε)

               να συνεργαστεί στενά με τον ΟΗΕ και άλλους φορείς σε θέματα διαμεσολάβησης· να επιδιώξει συνέργειες σε δραστηριότητες διαμεσολάβησης με το Τμήμα Πολιτικών Υποθέσεων (DPA) του ΟΗΕ· να προαγάγει εταιρικές σχέσεις και συνεργασίες διεθνών, περιφερειακών και υποπεριφερειακών οργανισμών με τον ΟΗΕ, μεταξύ τους, καθώς και με την κοινωνία των πολιτών, για παράδειγμα μέσω μιας εταιρικής σχέσης ΕΕ-ΟΗΕ σε θέματα διαμεσολάβησης· να βελτιώσει την ανταλλαγή πληροφοριών, τη συνεργασία και τον συντονισμό προκειμένου να διασφαλιστεί η συνοχή και η συμπληρωματικότητα των προσπαθειών των φορέων που εμπλέκονται σε συγκεκριμένες δράσεις διαμεσολάβησης·

      Διεθνής δικαιοσύνη

               κστ)

               να προωθήσει την ενίσχυση του διεθνούς συστήματος ποινικής δικαιοσύνης· να τονίσει τον ρόλο του ΔΟΔ στην καταπολέμηση της ατιμωρησίας και να προωθήσει περαιτέρω το ΔΠΔ ως το μόνο μόνιμο δικαστικό σώμα με δικαιοδοσία επί των μεμονωμένων υπευθύνων για εγκλήματα πολέμου, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και γενοκτονία, όταν τα εθνικά δικαστήρια αδυνατούν ή είναι απρόθυμα να προβούν στη δίωξή τους·

               κζ)

               να ενισχύσει το ΔΠΔ προσφέροντας πολιτική, διπλωματική, οικονομική και υλικοτεχνική υποστήριξη· να ενθαρρύνει όλα τα κράτη μέλη του ΟΗΕ να συμμετάσχουν στο ΔΠΔ, κυρώνοντας το Καταστατικό της Ρώμης· να προωθήσει τη στενή συνεργασία του ΟΗΕ και των οργανισμών του με το ΔΠΔ·

         Ανθρώπινα δικαιώματα

               κη)

               να ενισχύσει τις διεθνείς προσπάθειες με στόχο να εξασφαλιστεί ότι όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα που περιλαμβάνονται σε συμβάσεις του ΟΗΕ θεωρούνται οικουμενικά, αδιαχώριστα, αλληλεξαρτώμενα και αλληλένδετα· να συμβάλει στην ενίσχυση των εθνικών ικανοτήτων για την εκπλήρωση υποχρεώσεων σε θέματα που αφορούν τα ανθρώπινα δικαιώματα διεθνώς· στο πλαίσιο αυτό, να τονίσει την ανάγκη εξασφάλισης του δικαιώματος στην ελευθερία πίστης και πεποιθήσεων για όλους τους ανθρώπους·

               κθ)

               να υποστηρίξει ενεργά την αφρικανική πρωτοβουλία και τη σύσταση της Επιτροπής σχετικά με τη θέση των γυναικών, προωθώντας την έγκριση ενός ψηφίσματος της ΓΣΗΕ το 2012 με στόχο την παγκόσμια απαγόρευση του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων· να καλέσει την ΥΕ/ΑΕ και την Επιτροπή να δώσουν απόλυτη προτεραιότητα στην εξασφάλιση της επιτυχίας αυτής της διαδικασίας·

               λ)

               να προωθήσει περαιτέρω την ενσωμάτωση της διάστασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε όλες τις πτυχές του έργου του ΟΗΕ, επιβεβαιώνοντας εκ νέου το γεγονός ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα συνδέονται άρρηκτα με τους υπόλοιπους στόχους του ΟΗΕ για την ειρήνη, την ασφάλεια και την ανάπτυξη·

               λα)

               να συμμετάσχει ενεργά στο έργο του UNHRC συνυποβάλλοντας ψηφίσματα, διατυπώνοντας δηλώσεις και παρεμβάσεις στο πλαίσιο διαδραστικών διαλόγων και συζητήσεων, με σκοπό να διασφαλίσει καλύτερη ισορροπία στο έργο του UNHRC·

               λβ)

               να ενισχύσει την ικανότητα έγκαιρης προειδοποίησης των Ειδικών Διαδικασιών με έναν μηχανισμό που θα τους επιτρέπει να ενεργοποιούν αυτομάτως στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ την εκτίμηση της κατάστασης· να υποστηρίξει τη διαδικασία παρακολούθησης της εφαρμογής των συστάσεων των Ειδικών Διαδικασιών·

               λγ)

               να επιδιώξει την ενίσχυση της διαδικασίας της παγκόσμιας περιοδικής επισκόπησης (UPR) ενσωματώνοντας συστάσεις σε διμερείς και πολυμερείς διαλόγους με κράτη μέλη του ΟΗΕ και βασίζοντας τους διαλόγους αυτούς σε διεθνείς κανόνες και πρότυπα·

               λδ)

               να συνεχίσει τις προσπάθειές της στη ΓΣΗΕ και τις επιτροπές της, όσον αφορά την έκκληση για ένα δικαιοστάσιο για τη θανατική ποινή, που συνεχίζει να δέχεται αυξανόμενη υποστήριξη από διαρκώς περισσότερες χώρες, καθώς και σε σχέση με τα δικαιώματα των παιδιών, την ελευθερία των μέσων ενημέρωσης και τη θρησκευτική ανεκτικότητα· να υποστηρίξει όλες τις προσπάθειες για την εξάλειψη των βασανιστηρίων· να ενθαρρύνει ιδιαίτερα την έγκριση του Προαιρετικού Πρωτόκολλου της Σύμβασης του ΟΗΕ για τα Βασανιστήρια,

         Στήριξη της δημοκρατίας

               λε)

               να συμβάλει ώστε να διασφαλιστεί σε τοπικό επίπεδο η ανάληψη ιδίας ευθύνης για τη δημοκρατική διαδικασία και για την ανάπτυξη δημοκρατικού πνεύματος και του κράτους δικαίου· να επεκτείνει την υποστήριξη της δημοκρατίας πέραν της εκλογικής διαδικασίας, ώστε να διατηρηθεί μακροπρόθεσμα και να έχει απτά αποτελέσματα για τους πολίτες· να διασφαλίσει μεγαλύτερη συμμετοχή κοινοβουλίων και πολιτικών κομμάτων σε προγράμματα για την υποστήριξη της δημοκρατίας· να τονίσει τη σημασία των ανεξάρτητων ΜΚΟ που μπορούν να λειτουργούν ελεύθερα για την ανάπτυξη μιας ισχυρής πολιτικής παιδείας·

               λστ)

               να εστιάσει στην κοινωνική και οικονομική ενσωμάτωση, στον εκδημοκρατισμό και στις πολιτικές/εκλογικές διαδικασίες, στην ανάπτυξη ικανοτήτων, στην ενίσχυση της κοινωνίας των πολιτών, στη συμμετοχή των νέων στην κοινοβουλευτική δημοκρατία, στην προστασία της ελευθερίας της έκφρασης, της ελευθερίας συνείδησης και της θρησκευτικής ελευθερίας, καθώς και στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων των γυναικών, μεταξύ άλλων και όσον αφορά τη συμμετοχή τους στη δημόσια και πολιτική ζωή, τόσο σε επίπεδο κοινωνικής πρακτικής, όσο και νομοθεσίας·

               λζ)

               να ενσωματώσει καλύτερα την υποστήριξη της δημοκρατίας στις ευρωπαϊκές εξωτερικές δράσεις· να υποστηρίξει τη δημοκρατική διακυβέρνηση μέσω των διαφόρων χρηματοπιστωτικών μέσων της, με τη χρήση πόρων των αντιπροσωπειών της ΕΕ, όπου αυτό είναι εφικτό· να συνεργαστεί με τον ΟΗΕ και άλλους εταίρους σε παγκόσμιο και τοπικό επίπεδο για την ενίσχυση του κράτους δικαίου, την προώθηση ανεξάρτητων μέσων ενημέρωσης, καθώς και για την ανάπτυξη και ενίσχυση αποτελεσματικών δημοκρατικών θεσμών·

               λη)

               να εξασφαλίσει ότι οι εντολές των ειρηνευτικών αποστολών αντικατοπτρίζουν την ανάγκη υποστήριξης των αποστολών εκλογικής παρατήρησης και να τους προσφέρουν τα αναγκαία μέσα για την προστασία των παρατηρητών επί τόπου·

         Ανάπτυξη

               λθ)

               να ενσωματώσει τις πολιτικές της ΕΕ που σχετίζονται με την ανάπτυξη σε όλα τα επίπεδα, προκειμένου να αποφευχθούν αντιφάσεις μεταξύ πολιτικών που υποστηρίζουν την ανάπτυξη αφενός και εμποδίων στην ανάπτυξη των εταίρων χωρών στο πλαίσιο διμερών και πολυμερών συμφωνιών και φόρα αφετέρου· να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στα ανθρώπινα δικαιώματα και τις επιπτώσεις της ανάπτυξης στις συμφωνίες ελεύθερου εμπορίου και κατά τη διάρκεια διαπραγματεύσεων σε επίπεδο ΠΟΕ·

               μ)

               να συνεχίσει να εργάζεται ώστε να τεθούν οι άνθρωποι στο επίκεντρο της αναπτυξιακής διαδικασίας· να δώσει συνέχεια στη δήλωση του ΟΗΕ για το δικαίωμα στην ανάπτυξη, εστιάζοντας σε πρακτικά βήματα για την εφαρμογή του·

               μα)

               να διασφαλίσει ότι το μερίδιο της συνολικής ευρωπαϊκής βοήθειας που διοχετεύεται μέσω του προϋπολογισμού της ΕΕ δεν θα μειωθεί και ότι θα εξακολουθήσει να εστιάζεται στη φτώχεια και την πείνα· να εξετάσει το ενδεχόμενο να διαθέσει το 20 % του συνόλου της βοήθειας της ΕΕ για βασικές κοινωνικές υπηρεσίες, όπως ορίζονται από τον ΟΗΕ, εστιάζοντας ιδίως στην ελεύθερη και καθολική πρόσβαση στη βασική περίθαλψη και στη βασική εκπαίδευση, λαμβάνοντας υπόψη τη στήριξη της ΕΕ στην πρωτοβουλία «Εκπαίδευση για Όλους», καθώς και τις δεσμεύσεις της να διαδραματίσει ρόλο στον τομέα της υγείας παγκοσμίως·

               μβ)

               να συμβάλει στην ενίσχυση της συνοχής της πολιτικής για την ανάπτυξη, καθώς και στη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της αναπτυξιακής βοήθειας, δεδομένου ότι αυτά εξακολουθούν να αποτελούν βασικά ζητήματα για την επίτευξη των αναπτυξιακών στόχων της χιλιετίας (ΑΣΧ)·

               μγ)

               να αναλάβει και να επιταχύνει την προσπάθεια στον ΟΗΕ για την επίτευξη των ΑΣΧ, δίνοντας ιδιαίτερη προτεραιότητα στους στόχους για τους οποίους έχει επιτευχθεί η λιγότερη πρόοδος μέχρι τώρα·

               μδ)

               διατηρώντας τη δέσμευσή του στην εξάλειψη της φτώχειας σε συνεργασία με τη διεθνή κοινότητα, να εργασθεί για τον προσδιορισμό του φιλόδοξου προγράμματος για τους ΑΣΧ μετά το 2015, λαμβάνοντας υπόψη την πρόοδο που έχει σημειωθεί, αλλά και τις προκλήσεις που παραμένουν·

               με)

               να δώσει συνέχεια και να εργαστεί για την πλήρη εφαρμογή των συμπερασμάτων της διάσκεψης του ΟΗΕ για τη βιώσιμη ανάπτυξη «Ρίο+20», μεταξύ άλλων προωθώντας τη βιώσιμη ανάπτυξη ως τη βασική αρχή για μακροπρόθεσμη παγκόσμια ανάπτυξη·

               μστ)

               να προωθήσει τη δημιουργία μιας ομάδας του ΟΗΕ την οποία θα συνθέτουν διακεκριμένες προσωπικότητες·

               μζ)

               να αναλάβει δράση σε συνέχεια των συμπερασμάτων που υιοθετήθηκαν στο Μπουσάν·

               μη)

               να συμβάλει αποφασιστικά στην καταπολέμηση της κερδοσκοπίας στα τρόφιμα και στην επίλυση του επείγοντος προβλήματος της φτώχειας και της πείνας·

               μθ)

               να δώσει προτεραιότητα στην επισιτιστική ασφάλεια, την παραγωγική ικανότητα της γεωργίας, τις υποδομές, τη δημιουργία ικανοτήτων/δυναμικότητας, την οικονομική ανάπτυξη χωρίς αποκλεισμούς, τις προσοδοφόρες αγορές και νέες επιχειρήσεις, την πρόσβαση σε τεχνολογίες και την ανθρώπινη και κοινωνική ανάπτυξη στις ΛΑΧ, σύμφωνα με το Πρόγραμμα Δράσης της Κωνσταντινούπολης και τα συμπεράσματα που εγκρίθηκαν κατά την 13η σύνοδο της ΔΗΕΕΑ στην Ντόχα, στις 26 Απριλίου 2012·

               ν)

               να επιβεβαιώσει τη δέσμευση που έχει αναληφθεί πάνω στις αρχές της διακήρυξης της Ρώμης για την επισιτιστική ασφάλεια· να αποδοκιμάσει τις επιπτώσεις της κερδοσκοπίας στα βασικά προϊόντα διατροφής·

               να)

               να παράσχει κίνητρα στις αναπτυσσόμενες χώρες, με την υποστήριξη διεθνών δωρητών, προκειμένου να ληφθούν μακροπρόθεσμα μέτρα που θα διασφαλίζουν ότι η ξηρασία δεν θα οδηγεί αναπόφευκτα στον λιμό· να εφαρμόσει στρατηγικές μείωσης του κινδύνου καταστροφών και συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης·

               νβ)

               να υποστηρίξει πλήρως τον καίριο ρόλο που διαδραματίζει ο ΟΗΕ, και ιδίως το Γραφείο Συντονισμού Ανθρωπιστικών Θεμάτων του ΟΗΕ·

               νγ)

               να επιβεβαιώσει τη μακροπρόθεσμη δέσμευση της ΕΕ για στήριξη της ευημερίας των πολιτών στο Κέρας της Αφρικής και για αντιμετώπιση των βαθύτερων αιτιών που προκαλούν διαρθρωτική επισιτιστική ανασφάλεια και συγκρούσεις·

         Αλλαγή του κλίματος, προστασία του παγκόσμιου περιβάλλοντος και βιωσιμότητα

               νδ)

               να αναλάβει ηγετικό ρόλο στον τομέα της παγκόσμιας διακυβέρνησης και της διεθνούς συνεργασίας σε θέματα που αφορούν την αλλαγή του κλίματος· να συμβάλει σε μια θεσμική αρχιτεκτονική η οποία είναι συνολική, διαφανής και δίκαιη και εξασφαλίζει ισόρροπη εκπροσώπηση τόσο των ανεπτυγμένων όσο και των αναπτυσσόμενων χωρών στα σχετικά όργανα διακυβέρνησης· να αναπτύξει περαιτέρω τον διάλογο με άλλους σημαντικούς παράγοντες, όπως είναι οι χώρες BRICS και οι αναπτυσσόμενες χώρες, δεδομένου ότι η αλλαγή του κλίματος έχει καταστεί κεντρικό στοιχείο των διεθνών σχέσεων· να αναπτύξει περαιτέρω την ικανότητα της ΕΥΕΔ για τη χάραξη κλιματικής διπλωματίας της ΕΕ·

               νε)

               να συνεχίσει να ενισχύει τον ρόλο των πολιτών στην περιβαλλοντολογική διακυβέρνηση, μέσω της αποτελεσματικής παγκόσμιας εφαρμογή της αρχής 10 της Διακήρυξης του Ρίο· εν προκειμένω, να διευρύνει τις διατάξεις της Σύμβασης του Aarhus πέραν της Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη (UNECE), είτε μέσω διεθνούς σύμβασης είτε περιλαμβάνοντας στη Σύμβαση του Aarhus συμβαλλομένους εκτός UNECE· να προωθήσει τη βελτίωση της διακυβέρνησης όσον αφορά τη βιώσιμη ανάπτυξη, μεταξύ άλλων με την ενίσχυση του περιβαλλοντικού προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών (ΠΠΗΕ)· να συνεργαστεί δραστήρια με εταίρους για την καλύτερη επιβολή της περιβαλλοντικής νομοθεσίας σε όλο τον κόσμο·

               νστ)

               να προωθήσει την κοινή θέση της ΑΕ και της ΕΕ για την αναβάθμιση του ΠΠΗΕ σε ειδική υπηρεσία του ΟΗΕ, με έδρα στο Ναϊρόμπι της Κένυα· εντός αυτού του νέου θεσμικού πλαισίου, να αντιμετωπίσει τα ζητήματα της χρηματοδότησης, της μεταφοράς τεχνολογίας και της δημιουργίας ικανοτήτων για βιώσιμη ανάπτυξη·

               νζ)

               να στηρίξει τη βιοποικιλότητα και την προστασία του κλίματος στις αναπτυσσόμενες χώρες, σύμφωνα με τους στόχους που ορίζονται βάσει της Σύμβασης πλαισίου του ΟΗΕ για την αλλαγή του κλίματος και της Σύμβασης για τη βιοποικιλότητα· να κάνει τις θάλασσες και τους ωκεανούς έναν από τους βασικούς άξονες του πλαισίου του Ρίο, μαζί με την προστασία του κλίματος και της βιοποικιλότητας·

               νη)

               να στηρίξει την ενεργό συμμετοχή της Επιτροπής στην εν εξελίξει συζήτηση σχετικά με τα κενά στον τομέα της προστασίας και τους τρόπους αντιμετώπισης, η οποία δρομολογήθηκε από τον Ύπατο Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες στο πλαίσιο του διαλόγου του Ύπατου Αρμοστή σχετικά με τις προκλήσεις στον τομέα της προστασίας για το 2010, ο οποίος αποσκοπεί στη βελτίωση του υφιστάμενου πλαισίου διεθνούς προστασίας για τους βιαίως εκτοπισθέντες και τους απάτριδες, να συμμετάσχει δραστήρια στη συζήτηση σχετικά με τη χρήση του όρου «κλιματικός πρόσφυγας» (ως χαρακτηρισμού για τα άτομα που αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τις οικίες τους και να αναζητήσουν καταφύγιο στο εξωτερικό ως συνέπεια της αλλαγής του κλίματος), συμπεριλαμβανομένου ενός πιθανού νομικού προσδιορισμού του όρου αυτού, ο οποίος δεν έχει ακόμη αναγνωριστεί στο διεθνές δίκαιο ή σε κάποια νομικώς δεσμευτική διεθνή συμφωνία,

         Διάφορα

               νθ)

               να ενθαρρύνει την αλληλεπίδραση μεταξύ κυβερνήσεων και κοινοβουλίων και να προωθήσει μια συζήτηση σχετικά με τον παγκόσμιο ρόλο των κοινοβουλίων· να ενισχύσει τη δημοκρατική φύση, τη λογοδοσία και τη διαφάνεια της παγκόσμιας διακυβέρνησης και να παράσχει τη δυνατότητα μεγαλύτερης δημόσιας και κοινοβουλευτικής συμμετοχής στις δραστηριότητες του ΟΗΕ·

         2.   αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει την παρούσα σύσταση στην ΥΕ/ΑΕ, στο Συμβούλιο και, για ενημέρωση, στην Επιτροπή.

      (1)  Κείμενα που εγκρίθηκαν, P7_TA(2011)0255.

      (2)  Κείμενα που εγκρίθηκαν, P7_TA(2011)0229.

      (3)  Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης 11298/2011.

      (4)  Ψήφισμα A/RES/66/256 της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών.

      (5)  Ψήφισμα A/RES/66/209 της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών.

      (6)  Ψήφισμα A/RES/66/253 της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών.

      (7)  Ψήφισμα A/RES/66/224 της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών.

      (8)  Ψήφισμα A/RES/66/223 της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών.

      (9)  Ψήφισμα A/RES/66/219 της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών.

      (10)  Ψήφισμα A/RES/66/210 της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών.

      (11)  Ψήφισμα A/RES/66/163 της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών.

      (12)  Ψήφισμα A/RES/66/59 της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών.

      (13)  Ψήφισμα A/RES/66/159 της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών.

      (14)  Ψήφισμα A/RES/66/151 της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών.

      (15)  Ψήφισμα A/RES/66/167 της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών.

      (16)  Ψήφισμα A/RES/65/276 της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών.

      (17)  Ψήφισμα A/RES/64/236 της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών.

      (18)  Κείμενα που εγκρίθηκαν, P7_TA(2012)0058.

      (19)  Κείμενα που εγκρίθηκαν, P7_TA(2011)0507.

      (20)  Κείμενα που εγκρίθηκαν, P7_TA(2011)0334.

      (21)  Κείμενα που εγκρίθηκαν, P7_TA(2010)0482.

      (22)  ΕΕ C 99 E της 3.4.2012, σ. 56.

      (23)  ΕΕ C 99 Ε της 3.4.2012, σ. 7.

      (24)  ΕΕ C 124 E της 25.5.2006, σ. 549.

      (25)  Αφοπλισμός, αποστράτευση, επανεισδοχή και επανένταξη.


Avis juridique important

|

31982H0172

82/172/EOK: Σύσταση της Επιτροπής της 22ας Φεβρουαρίου 1982 προς την Ιταλική Δημοκρατία περί μέτρων που αποσκοπούν στη βελτίωση των σιδηροδρομικών μεταφορών εμπορευμάτων προς και από την Ιταλία

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 078 της 24/03/1982 σ. 0024 - 0024

***** ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  της 22ας Φεβρουαρίου 1982  προς την Ιταλική Δημοκρατία περί μέτρων που αποσκοπούν στη βελτίωση των σιδηροδρομικών μεταφορών εμπορευμάτων προς και από την Ιταλία  (82/172/ΕΟΚ)  Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος,  Εκτιμώντας:  ότι, κατά περιόδους, παρατηρούνται σημαντικές δυσχέρειες κατά την πραγματοποίηση σιδηροδρομικών μεταφορών προς και από την Ιταλία, και κυρίως όσον αφορά τις μεταφορές προς την Ιταλία·  ότι η βελτίωση της καταστάσεως αυτής παρουσιάζει κοινοτικό ενδιαφέρον λόγω της επιπτώσεως των παρουσών δυσχερειών επί του εμπορίου μεταξύ Κρατών μελών και ιδιαίτερα στα εμπορικά ρεύματα Βορρά-Νότου·  ότι οι λύσεις που πρέπει να υιοθετηθούν σχετικώς εντάσσονται τόσο στο πλαίσιο βραχυπροθέσμων μέτρων όσο και μακροπροθέσμων προγραμμάτων δραστηριότητος και επενδύσεων,  Λαμβάνοντας υπόψη:  τις προσπάθειες που έχει ήδη καταβάλει στον τομέα αυτόν η ιταλική κυβέρνηση και την εκπόνηση πολυετούς επενδυτικού προγράμματος που αφορά τους ιταλικούς σιδηροδρόμους (F.S.) (πρόγραμμα ολοκληρώσεως, η εφαρμογή του οποίου συνεπάγεται συνολική δαπάνη μεγαλύτερη των 12 000 δισεκατομμυρίων ιταλικών λιρών),  ΑΠΕΥΘΥΝΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:  Άρθρο 1  Η Ιταλική Δημοκρατία καλείται να συνεχίσει αποτελεσματικά τις προσπάθειές της ώστε να εξευρεθεί λύση στα προβλήματα που παρουσιάζονται κατά την πραγματοποίηση σιδηροδρομικών μεταφορών, ιδίως όσον αφορά τις σχέσεις μεταφοράς Βορρά-Νότου και να λάβει υπόψη, στο πλαίσιο της εφαρμογής του προγράμματος ολοκληρώσεως για τους ιταλικούς σιδηροδρόμους (F.S.), την προτεραιότητα των εργασιών που αφορούν τις ενδοκοινοτικές σχέσεις σιδηροδρομικών μεταφορών.  Άρθρο 2  Η ιταλική κυβέρνηση καλείται να κρατήσει ενήμερη την Επιτροπή σχετικά με τα μέτρα που θα λάβει για να συμμορφωθεί προς την παρούσα απόφαση.  Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 22 Φεβρουαρίου 1982.  Για την 'Επιτροπή  Giorgios CONTOGEORGIS  Μέλος της Επιτροπής