Avis juridique important

|

31998Y0806(03)

Σύσταση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για κανονισμό (ΕΚ) του Συμβουλίου σχετικά με τις εξουσίες της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για επιβολή κυρώσεων

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 246 της 06/08/1998 σ. 0009 - 0012

Σύσταση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για κανονισμό (ΕΚ) του Συμβουλίου σχετικά με τις εξουσίες της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για επιβολή κυρώσεων (98/C 246/07)(Υποβλήθηκε από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στις 7 Ιουλίου 1998)ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (εφεξής η «συνθήκη»), και συγκεκριμένα το άρθρο 108 Α παράγραφος 3, καθώς και το άρθρο 34.3 του καταστατικού του ευρωπαϊκού συστήματος κεντρικών τραπεζών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (εφεξής το «καταστατικό»),τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (εφεξής η «ΕΚΤ»),τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,τη γνώμη της Επιτροπής,Σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 106 παράγραφος 6 της συνθήκης και στο άρθρο 42 του καταστατικού,Εκτιμώντας:(1) ότι ο παρών κανονισμός, σύμφωνα με το άρθρο 34.3 του καταστατικού, σε συνδυασμό με το άρθρο 43.1 του καταστατικού, την παράγραφο 8 του πρωτοκόλλου (αριθ. 11) για ορισμένες διατάξεις που αφορούν το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας και την παράγραφο 2 του πρωτοκόλλου (αριθ. 12) σχετικά με ορισμένες διατάξεις που αφορούν τη Δανία, δεν δημιουργεί δικαιώματα ή υποχρεώσεις σε μη συμμετέχοντα κράτη μέλη 7(2) ότι το άρθρο 34.3 του καταστατικού απαιτεί από το Συμβούλιο να καθορίσει τα όρια και τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες η ΕΚΤ δικαιούται να επιβάλλει πρόστιμα και περιοδικές χρηματικές ποινές στις επιχειρήσεις λόγω μη συμμόρφωσης με υποχρεώσεις που απορρέουν από τους κανονισμούς και τις αποφάσεις της 7(3) ότι παραβάσεις των υποχρεώσεων που απορρέουν από τους κανονισμούς και τις αποφάσεις της ΕΚΤ είναι δυνατόν να σημειωθούν σε διάφορους τομείς που εμπίπτουν στις αρμοδιότητες της ΕΚΤ 7(4) ότι κρίνεται σκόπιμο, προκειμένου να εξασφαλιστεί ομοιόμορφη προσέγγιση όσον αφορά την επιβολή των κυρώσεων στους διάφορους τομείς αρμοδιότητας της ΕΚΤ, να περιληφθούν σε έναν και μόνο κανονισμό του Συμβουλίου όλες οι γενικές και διαδικαστικές διατάξεις για την επιβολή αυτών των κυρώσεων 7 ότι άλλοι κανονισμοί του Συμβουλίου προβλέπουν ειδικές κυρώσεις για συγκεκριμένους τομείς και παραπέμπουν στον παρόντα κανονισμό για τις αρχές και τις διαδικασίες που αφορούν την επιβολή των εν λόγω κυρώσεων 7(5) ότι, προκειμένου να υπάρξει ένα αποτελεσματικό σύστημα διαχείρισης των κυρώσεων, ο παρών κανονισμός πρέπει να παρέχει στην ΕΚΤ κάποια διακριτική ευχέρεια, τόσο όσον αφορά τις σχετικές διαδικασίες όσο και την εφαρμογή τους εντός των ορίων και υπό τις προϋποθέσεις που θεσπίζονται από τον εν λόγω κανονισμό 7 ότι οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού μπορούν να εφαρμοστούν με αποτελεσματικό τρόπο, μόνον εφόσον, τα συμμετέχοντα κράτη μέλη λάβουν τα απαραίτητα μέτρα με σκοπό να εξασφαλίσουν ότι οι αρχές τους διαθέτουν την εξουσία που είναι αναγκαία για να συνεργαστούν πλήρως με την ΕΚΤ και να τη διευκολύνουν κατά την εφαρμογή της διαδικασίας σε περίπτωση παραβάσεων, όπως απαιτείται από τον παρόντα κανονισμό, σύμφωνα με το άρθρο 5 της συνθήκης 7(6) ότι η ΕΚΤ προσφεύγει στις εθνικές τράπεζες προς εκπλήρωση των καθηκόντων του ευρωπαϊκού συστήματος κεντρικών τραπεζών (εφεξής το «ΕΣΚΤ») στο βαθμό που αυτό κρίνεται δυνατό και σκόπιμο 7(7) ότι οι αποφάσεις που, σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, επιβάλλουν οικονομικές υποχρεώσεις είναι τίτλοι εκτελεστοί σύμφωνα με το άρθρο 192 της συνθήκης,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:Άρθρο 1 ΟρισμοίΓια τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού:1. με τον όρο συμμετέχον κράτος μέλος νοείται ένα κράτος μέλος το οποίο έχει υιοθετήσει το ενιαίο νόμισμα σύμφωνα με τη συνθήκη 72. με τον όρο εθνική κεντρική τράπεζα νοείται η κεντρική τράπεζα του συμμετέχοντος κράτους μέλους 73. με τον όρο επιχειρήσεις νοούνται εκείνα τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα ιδιωτικού η δημοσίου δικαίου, εξαιρουμένων των δημόσιων προσώπων στο πλαίσιο της άσκησης των δημόσιων εξουσιών τους, σε ένα συμμετέχον κράτος μέλος, τα οποία υπόκεινται στις υποχρεώσεις οι οποίες απορρέουν από τους κανονισμούς και τις αποφάσεις της ΕΚΤ και περιλαμβάνουν υποκαταστήματα ή άλλα μονίμως εγκατεστημένα ιδρύματα σε συμμετέχον κράτος μέλος, των οποίων το κεντρικό γραφείο ή η καταστατική έδρα δεν βρίσκεται σε συμμετέχον κράτος μέλος 74. με τον όρο παράβαση νοείται οποιαδήποτε περίπτωση κατά την οποία μια επιχείρηση δεν συμμορφώνεται με υποχρέωση που απορρέει από τους κανονισμούς ή τις αποφάσεις της ΕΚΤ 75. με τον όρο πρόστιμο νοείται ένα κατ' αποκοπή χρηματικό ποσό που μια επιχείρηση υποχρεούται να καταβάλει ως κύρωση 76. με τον όρο περιοδικές χρηματικές ποινές νοούνται τα χρηματικά ποσά, τα οποία, σε περίπτωση διαρκούς παράβασης, μια επιχείρηση υποχρεούται να καταβάλλει περιοδικά ως κύρωση και τα οποία υπολογίζονται για κάθε ημέρα συνέχισης της παράβασης μετά την κοινοποίηση στην επιχείρηση της λήψης απόφασης, σύμφωνα με το άρθρο 3.1 παράγραφος 2, του παρόντος κανονισμού, που απαιτεί τη διακοπή της παράβασης 77. με τον όρο κυρώσεις νοούνται τα πρόστιμα και οι περιοδικές χρηματικές ποινές που επιβάλλονται ως συνέπεια μίας παράβασης.Άρθρο 2 Κυρώσεις1. Τα όρια εντός των οποίων η ΕΚΤ μπορεί να επιβάλλει πρόστιμα και περιοδικές χρηματικές ποινές σε επιχειρήσεις, εκτός από τις περιπτώσεις όπου προβλέπεται διαφορετικά από ειδικούς κανονισμούς του Συμβουλίου, είναι τα ακόλουθα:α) πρόστιμα: το ανώτατο όριο ορίζεται σε [500 000] ευρώ καιβ) περιοδικές χρηματικές ποινές: το ανώτατο όριο ορίζεται σε [10 000] ευρώ για κάθε ημέρα παράβασης. Περιοδικές χρηματικές ποινές είναι δυνατόν να επιβάλλονται για μέγιστο διάστημα έξι μηνών μετά την κοινοποίηση στην επιχείρηση της απόφασης σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού.2. Κατά τον καθορισμό της αναγκαιότητας ή μη επιβολής κύρωσης, καθώς και κατά τον καθορισμό της κατάλληλης κύρωσης, η ΕΚΤ ενεργεί βάσει της αρχής της αναλογικότητας.3. Η ΕΚΤ λαμβάνει υπόψη της, όπου αυτό κρίνεται σκόπιμο, τις περιστάσεις της συγκεκριμένης περίπτωσης, όπως:α) αφενός, την καλή πίστη και το βαθμό ειλικρίνειας της επιχείρησης όσον αφορά την ερμηνεία και την πλήρωση της υποχρέωσης που απορρέει από κανονισμό η απόφαση της ΕΚΤ, καθώς επίσης και το βαθμό προθυμίας και συνεργασίας που έχει επιδείξει η επιχείρηση ή αφετέρου, οποιαδήποτε ένδειξη εσκεμμένης απάτης εκ μέρους των υπευθύνων της επιχείρησης 7β) τη σοβαρότητα των συνεπειών της παράβασης 7γ) την επανάληψη, συχνότητα ή διάρκεια της παράβασης αυτής της επιχείρησης 7δ) τα οφέλη που απέφερε η παράβαση στην επιχείρηση 7ε) το οικονομικό μέγεθος της επιχείρησης καιστ) προηγούμενες κυρώσεις που έχουν επιβληθεί από άλλες αρχές στην ίδια επιχείρηση, με βάση τα ίδια πραγματικά περιστατικά.4. Σε κάθε περίπτωση που η παράβαση συνίσταται σε παράλειψη καθήκοντος, η εφαρμογή της κύρωσης δεν απαλλάσσει την επιχείρηση από την υποχρέωση εκτέλεσής του, εκτός εάν η απόφαση που ελήφθη σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 4 του παρόντος κανονισμού ορίζει ρητά το αντίθετο.Άρθρο 3 Διαδικαστικοί κανόνες1. Η απόφαση για την κίνηση ή μη της διαδικασίας σε περίπτωση παραβάσεων λαμβάνεται από την εκτελεστική επιτροπή της ΕΚΤ, η οποία ενεργεί με ίδια πρωτοβουλία ή κατόπιν σχετικής προτάσεως της εθνικής κεντρικής τράπεζας του κράτους μέλους στο πλαίσιο της δικαιοδοσίας του οποίου εμπίπτει η εικαζόμενη παράβαση. Η ίδια απόφαση μπορεί επίσης να ληφθεί με ίδια πρωτοβουλία ή κατόπιν σχετικής προτάσεως της ΕΚΤ, από την εθνική κεντρική τράπεζα του κράτους μέλους στο πλαίσιο της δικαιοδοσίας του οποίου εμπίπτει η εικαζόμενη παράβαση.Η απόφαση για κίνηση της διαδικασίας σε περίπτωση παραβάσεων κοινοποιείται γραπτώς στην ενδιαφερόμενη επιχείρηση, την αρμόδια εποπτική αρχή και την εθνική κεντρική τράπεζα του κράτους μέλους στο πλαίσιο της δικαιοδοσίας του οποίου εμπίπτει η εικαζόμενη παράβαση ή στην ΕΚΤ. Στην κοινοποίηση αναφέρονται λεπτομερώς οι ισχυρισμοί κατά της επιχείρησης και τα σχετικά αποδεικτικά στοιχεία επί των οποίων βασίζονται οι τελευταίοι. Στις περιπτώσεις που κρίνεται σκόπιμο, η απόφαση απαιτεί τη διακοπή της εικαζόμενης παράβασης και ειδοποιεί την ενδιαφερόμενη επιχείρηση για το ενδεχόμενο επιβολής περιοδικής χρηματικής ποινής.2. Είναι πιθανόν με την απόφαση η επιχείρηση να παραπέμπεται σε διαδικασία για την περίπτωση παραβάσεων. Στο πλαίσιο της εφαρμογής αυτής της διαδικασίας, η ΕΚΤ ή η εθνική κεντρική τράπεζα, ανάλογα με την περίπτωση, έχει το δικαίωμα:α) να απαιτεί την προσκόμιση εγγράφων 7β) να εξετάζει τα βιβλία και τα μητρώα της επιχείρησης 7γ) να λαμβάνει αντίγραφα ή αποσπάσματα των βιβλίων και μητρώων καιδ) να λαμβάνει γραπτές ή προφορικές εξηγήσεις.Σε περίπτωση που μια επιχείρηση παρακωλύει τη διεξαγωγή της διαδικασίας σε περίπτωση παραβάσεων, το συμμετέχον κράτος μέλος όπου βρίσκονται οι σχετικές εγκαταστάσεις παρέχει την αναγκαία συνδρομή, συμπεριλαμβανομένης της εξασφάλισης της πρόσβασης της ΕΚΤ ή της εθνικής κεντρικής τράπεζας στις εγκαταστάσεις της επιχείρησης, προκειμένου να καταστεί δυνατή ή άσκηση των προαναφερθέντων δικαιωμάτων.3. Η ενδιαφερόμενη επιχείρηση διατηρεί το δικαίωμα να αναπτύξει τις απόψεις της ενώπιον της ΕΚΤ ή της εθνικής κεντρικής τράπεζας, ανάλογα με την περίπτωση. Στην επιχείρηση θα δίδεται προθεσμία τουλάχιστον τριάντα ημερών προκειμένου να παρουσιάσει την υπεράσπισή της.4. Η εκτελεστική επιτροπή της ΕΚΤ, αμέσως μετά από την παραλαβή της σχετικής αίτησης από την εθνική κεντρική τράπεζα με την οποία κινείται η διαδικασία σε περίπτωση παραβάσεων, ή μετά από διαβουλεύσεις με την εθνική κεντρική τράπεζα του κράτους μέλους στο πλαίσιο της δικαιοδοσίας του οποίου εμπίπτει η εικαζόμενη παράβαση, εκδίδει αιτιολογημένη απόφαση κρίνοντας κατά πόσο η επιχείρηση έχει διαπράξει παράβαση και ορίζει, ενδεχομένως, την κύρωση που πρέπει να επιβληθεί. Η απόφαση κοινοποιείται γραπτώς στην ενδιαφερόμενη επιχείρηση, η οποία ενημερώνεται για το δικαίωμα αναθεώρησης που αναφέρεται στην παράγραφο που ακολουθεί. Η απόφαση κοινοποιείται επίσης στις αρμόδιες εποπτικές αρχές και την εθνική κεντρική τράπεζα του κράτους μέλους στο πλαίσιο της δικαιοδοσίας του οποίου εμπίπτει η παράβαση.5. Η ενδιαφερόμενη επιχείρηση διατηρεί το δικαίωμα να ζητήσει αναθεώρηση της απόφασης της εκτελεστικής επιτροπής από το διοικητικό συμβούλιο της ΕΚΤ. Η αίτηση αυτή πρέπει να υποβληθεί εντός τριάντα ημερών από τη λήψη της κοινοποίησης της απόφασης και να περιλαμβάνει όλες τις σχετικές πληροφορίες και τους ισχυρισμούς. Η αίτηση πρέπει να απευθύνεται γραπτώς στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΚΤ.6. Η απόφαση του διοικητικού συμβουλίου της ΕΚΤ, η οποία εκδίδεται ως απάντηση σε αίτηση που υποβλήθηκε σύμφωνα με την παράγραφο 5 ανωτέρω, περιλαμβάνει τους λόγους της απόφασης και κοινοποιείται γραπτώς στην ενδιαφερόμενη επιχείρηση, την αρμόδια εποπτική αρχή της εν λόγω επιχείρησης και την εθνική κεντρική τράπεζα του κράτους μέλους στο πλαίσιο της δικαιοδοσίας του οποίου εμπίπτει η παράβαση. Με την κοινοποίηση η επιχείρηση ενημερώνεται για το δικαίωμά της δικαστικού ελέγχου. Αν δεν ληφθεί απόφαση από το διοικητικό συμβούλιο της ΕΚΤ σε διάστημα δύο μηνών από την υποβολή της αίτησης, η ενδιαφερόμενη επιχείρηση έχει το δικαίωμα να ζητήσει δικαστικό έλεγχο της απόφασης της εκτελεστικής επιτροπής, σύμφωνα με τη συνθήκη.7. Η απόφαση για την επιβολή κυρώσεων κατά της επιχείρησης δεν εκτελείται προτού αυτή καταστεί οριστική, είτε:α) μετά την παρέλευση της προθεσμίας των τριάντα ημερών η οποία αναφέρεται στην παράγραφο 5 ανωτέρω, χωρίς η ενδιαφερόμενη επιχείρηση να υποβάλει αίτηση δικαστικού ελέγχου στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΚΤ είτεβ) μετά την κοινοποίηση της απόφασης του διοικητικού συμβουλίου στην επιχείρηση, ή αν παρέλθει η προθεσμία των τριάντα ημερών, η οποία αναφέρεται στην παράγραφο 6 ανωτέρω, και το διοικητικό συμβούλιο δεν έχει λάβει σχετική απόφαση.8. Τα έσοδα από τις κυρώσεις που επιβάλλονται από την ΕΚΤ ανήκουν στην ΕΚΤ.9. Σε περίπτωση που μια παράβαση αφορά αποκλειστικά καθήκον που έχει ανατεθεί στο ΕΣΚΤ σύμφωνα με τη συνθήκη και το καταστατικό, η διαδικασία σε περίπτωση παραβάσεων μπορεί να κινηθεί μόνο βάσει του παρόντος κανονισμού, ανεξαρτήτως της ύπαρξης οποιουδήποτε εθνικού νόμου ή κανονισμού που ενδεχομένως προβλέπει ξεχωριστή διαδικασία. Εάν μια παράβαση αφορά επίσης έναν ή περισσότερους τομείς εκτός της σφαίρας των αρμοδιοτήτων του ΕΣΚΤ, το δικαίωμα κίνησης της διαδικασίας σε περίπτωση παραβάσεων βάσει του παρόντος κανονισμού είναι ανεξάρτητο από οποιοδήποτε δικαίωμα αρμόδιας εθνικής αρχής να κινήσει ξεχωριστές διαδικασίες στους τομείς που δεν εμπίπτουν στο πεδίο αρμοδιοτήτων του ΕΣΚΤ. Αυτή η διάταξη ισχύει υπό την επιφύλαξη της εφαρμογής του ποινικού δικαίου και των αρμοδιοτήτων προληπτικής εποπτείας στα συμμετέχοντα κράτη μέλη.10. Τα έξοδα της διαδικασίας σε περίπτωση παραβάσεων βαρύνουν την επιχείρηση, εάν κριθεί ότι αυτή έχει διαπράξει παράβαση.Άρθρο 4 Προθεσμίες1. Το δικαίωμα λήψης απόφασης για κίνηση διαδικασίας σε περίπτωση παραβάσεων, όπως προβλέπεται στον παρόντα κανονισμό, αποσβέννυται μετά την παρέλευση έτους αφότου καταστεί καταρχάς γνωστή η ύπαρξη της εικαζόμενης παράβασης είτε στην ΕΚΤ, είτε σε εθνική κεντρική τράπεζα του κράτους μέλους, στο πλαίσιο της δικαιοδοσίας του οποίου εμπίπτει η εικαζόμενη παράβαση, και, σε κάθε περίπτωση, πέντε έτη αφότου σημειώθηκε η παράβαση ή σε περίπτωση διαρκούς παράβασης, πέντε έτη μετά το τέλος της παράβασης.2. Το δικαίωμα λήψης απόφασης για επιβολή κύρωσης για παράβαση, όπως προβλέπεται στον παρόντα κανονισμό, αποσβέννυται μετά την παρέλευση έτους από τη λήψη της απόφασης για κίνηση της διαδικασίας, όπως ορίζεται στο άρθρο 3 παράγραφος 1.3. Το δικαίωμα κίνησης της διαδικασίας εκτέλεσης αποσβέννυται έξι μήνες αφότου η απόφαση καταστεί εκτελεστή σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 7.Άρθρο 5 Δικαστικός έλεγχοςΤο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Κοινότητας διαθέτει απεριόριστη δικαιοδοσία σύμφωνα με το άρθρο 172 της συνθήκης όσον αφορά τον έλεγχο οριστικών αποφάσεων, με τις οποίες επιβάλλονται κυρώσεις.Άρθρο 6 Γενικές διατάξεις1. Σε περίπτωση σύγκρουσης των διατάξεων του παρόντος κανονισμού με τις διατάξεις άλλων κανονισμών του Συμβουλίου που παρέχουν στην ΕΚΤ το δικαίωμα επιβολής κυρώσεων, κατισχύουν οι διατάξεις των τελευταίων.2. Με την επιφύλαξη των ορίων και των προϋποθέσεων που θεσπίζονται στον παρόντα κανονισμό, η ΕΚΤ μπορεί να εκδίδει κανονισμούς προκειμένου να καθορίσει περαιτέρω τους όρους εφαρμογής των κυρώσεων σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, καθώς και να θεσπίζει κατευθυντήριες γραμμές για το συντονισμό και την εναρμόνιση των διαδικασιών όσον αφορά την εφαρμογή της διαδικασίας σε περίπτωση παραβάσεων.Άρθρο 7 Τελικές διατάξειςΟ παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την 1η Ιανουαρίου 1999.Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός στο σύνολό του και ισχύει άμεσα σε όλα τα κράτη μέλη.


title: Recommendation for a COUNCIL RECOMMENDATION on the National Reform Programme 2011 of Maltaand delivering a Council opinionon the updated Stability Programme of Malta 2011-2014

text:
                 ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
                                               Βρυξέλλες, 7.6.2011
                                               SEC(2011) 812 τελικό
                                      Σύσταση
                         ΣΥΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
      σχετικά µε το εθνικό πρόγραµµα µεταρρυθµίσεων της Μάλτας για το 2011
                       και την έκδοση γνώµης του Συµβουλίου
σχετικά µε το επικαιροποιηµένο πρόγραµµα σταθερότητας της Μάλτας για την περίοδο
                                     2011-2014
                               {SEC(2011) 726 τελικό}
 ---pagebreak---                                                Σύσταση
                                  ΣΥΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
           σχετικά µε το εθνικό πρόγραµµα µεταρρυθµίσεων της Μάλτας για το 2011
                               και την έκδοση γνώµης του Συµβουλίου
     σχετικά µε το επικαιροποιηµένο πρόγραµµα σταθερότητας της Μάλτας για την περίοδο
                                              2011-2014
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο
   121 παράγραφος 2 και το άρθρο 148 παράγραφος 4,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συµβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997,
   για την ενίσχυση της εποπτείας της δηµοσιονοµικής κατάστασης και την εποπτεία και το
   συντονισµό των οικονοµικών πολιτικών1, και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 3,
   Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής2,
   Έχοντας υπόψη τα συµπεράσµατα του Ευρωπαϊκού Συµβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τη γνώµη της Επιτροπής Απασχόλησης,
   Έπειτα από διαβουλεύσεις µε την Οικονοµική και ∆ηµοσιονοµική Επιτροπή,
   Εκτιµώντας ότι:
   (1)     Στις 26 Μαρτίου 2010 το Ευρωπαϊκό Συµβούλιο ενέκρινε την πρόταση της
           Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη δροµολόγηση της στρατηγικής για την Ευρώπη 2020,
           µιας νέας στρατηγικής για την ανάπτυξη και την απασχόληση, η οποία, βασιζόµενη
           στο µεγαλύτερο συντονισµό των οικονοµικών πολιτικών, θα εστιαστεί σε
           νευραλγικούς τοµείς στους οποίους απαιτείται δράση ώστε να ενισχυθεί η
           διατηρήσιµη ανάπτυξη και η ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης.
   (2)     Στις 13 Ιουλίου 2010, το Συµβούλιο εξέδωσε σύσταση σχετικά µε τους γενικούς
           προσανατολισµούς της οικονοµικής πολιτικής των κρατών µελών και της Ένωσης
           (2010 έως 2014) και στις 21 Οκτωβρίου 2010 εξέδωσε απόφαση σχετικά µε τις
           κατευθυντήριες γραµµές των πολιτικών απασχόλησης των κρατών µελών3, οι οποίες
   1
           ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.
   2
           ΕΕ C , σ. .
   3
           Που εξακολούθησαν να ισχύουν το 2011 βάσει της απόφασης 2011/308/ΕΕ του Συµβουλίου της 19ης
           Μαΐου 2011.
EL                                                 2                                                   EL
 ---pagebreak---        από κοινού αποτελούν τις «ενοποιηµένες κατευθυντήριες γραµµές». Τα κράτη µέλη
       καλούνταν να λαµβάνουν τις ενοποιηµένες κατευθυντήριες γραµµές υπόψη κατά την
       κατάστρωση των εθνικών οικονοµικών πολιτικών και των πολιτικών απασχόλησης.
   (3) Στις 12 Ιανουαρίου 2011 η Επιτροπή εξέδωσε την πρώτη Ετήσια Επισκόπηση
       Ανάπτυξης, η οποία σηµατοδοτεί την έναρξη ενός νέου κύκλου οικονοµικής
       διακυβέρνησης στην ΕΕ και του πρώτου Ευρωπαϊκού Εξαµήνου του εκ των προτέρων
       συντονισµού των πολιτικών, το οποίο εντάσσεται στη στρατηγική «Ευρώπη 2020».
   (4) Στις 25 Μαρτίου 2011 το Ευρωπαϊκό Συµβούλιο προσυπέγραψε τις προτεραιότητες
       για τη δηµοσιονοµική εξυγίανση και τη διαρθρωτική µεταρρύθµιση (σύµφωνα µε τα
       συµπεράσµατα του Συµβουλίου της 15ης Φεβρουαρίου και της 7ης Μαρτίου 2011 και
       κατόπιν της Ετήσιας Επισκόπησης της Ανάπτυξης που εκπόνησε η Επιτροπή). Τόνισε
       ότι πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στην εξυγίανση των προϋπολογισµών και στη
       διατηρησιµότητα των δηµόσιων οικονοµικών, στη µείωση της ανεργίας µέσω
       µεταρρυθµίσεων της αγοράς εργασίας και στην καταβολή νέων προσπαθειών για την
       ενίσχυση της οικονοµικής ανάπτυξης. Ζήτησε από τα κράτη µέλη να υλοποιήσουν
       αυτές τις προτεραιότητες µε συγκεκριµένα µέτρα που θα ενταχθούν στα αντίστοιχά
       τους προγράµµατα σταθερότητας ή σύγκλισης και στα εθνικά τους προγράµµατα
       µεταρρυθµίσεων.
   (5) Στις 25 Μαρτίου 2011 το Ευρωπαϊκό Συµβούλιο κάλεσε επίσης τα κράτη µέλη που
       συµµετέχουν στο Σύµφωνο για το Ευρώ + να κοινοποιήσουν εγκαίρως τις δεσµεύσεις
       τους, προκειµένου να περιληφθούν στα αντίστοιχά τους προγράµµατα σταθερότητας ή
       σύγκλισης και στα εθνικά τους προγράµµατα µεταρρυθµίσεων.
   (6) Στις 28 Απριλίου 2011 η Μάλτα υπέβαλε το εθνικό της πρόγραµµα µεταρρυθµίσεων
       για το 2011 και στις 29 Απριλίου 2011 το επικαιροποιηµένο πρόγραµµα σταθερότητας
       που καλύπτει την περίοδο 2011-2014. Λόγω της αλληλεξάρτησής τους, τα δύο
       προγράµµατα αξιολογήθηκαν ταυτόχρονα.
   (7) Με το ξέσπασµα της οικονοµικής κρίσης οι εξαγωγές και οι επενδύσεις µειώθηκαν
       απότοµα και το πραγµατικό ΑΕΠ συρρικνώθηκε κατά 3,4% το 2009. Η απασχόληση
       σηµείωσε µικρή µόνον κάµψη, χάρη στην κρατική ενίσχυση. Λόγω του ότι οι
       εξαγωγές και οι επιχειρηµατικές επενδύσεις αυξήθηκαν σηµαντικά το 2010, η
       οικονοµική δραστηριότητα στη Μάλτα υπήρξε θεαµατική κατά το ίδιο έτος ενώ
       µειώθηκε η ανεργία. Λόγω του υψηλού δηµόσιου χρέους (61,5% του ΑΕΠ για το
       2008), η κυβέρνηση δεν προχώρησε σε ευρεία δηµοσιονοµικά µέτρα τόνωσης και το
       έλλειµµα της γενικής κυβέρνησης το 2009 (3,7% του ΑΕΠ) παρέµεινε κάτω από το
       συνολικό έλλειµµα της ζώνης του ευρώ. Το 2010 το δηµοσιονοµικό έλλειµµα και οι
       δείκτες χρέους παρέµειναν γενικά σταθεροί.
   (8) Με βάση την αξιολόγηση του επικαιροποιηµένου προγράµµατος σταθερότητας
       σύµφωνα µε τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συµβουλίου το Συµβούλιο
       σχηµάτισε τη γνώµη ότι το µακροοικονοµικό σενάριο στο οποίο στηρίζονται οι
       προβλέψεις του προϋπολογισµού είναι σχετικά ευνοϊκό, ειδικότερα όσον αφορά τα
       τελευταία έτη του προγράµµατος. Το πρόγραµµα σταθερότητας αποσκοπεί στο να
       µειώσει το έλλειµµα της γενικής κυβέρνησης κάτω από την τιµή αναφοράς της
       Συνθήκης έως το 2011 από 3,6% του ΑΕΠ που ήταν το 2010. Συνεπώς, η σταδιακή
       επίτευξη του µεσοπρόθεσµου δηµοσιονοµικού στόχου (Μ∆Σ) της ισοσκέλισης µε
       διαρθρωτικές αλλαγές πρέπει να συνοδευτεί από µια δέσµευση για βιώσιµη εξυγίανση
EL                                          3                                           EL
 ---pagebreak---         στο σκέλος των δαπανών. Ωστόσο, το πρόγραµµα σταθερότητας δεν προβλέπει
        επίτευξη του Μ∆Σ εντός της προγραµµατικής περιόδου. Ο δείκτης χρέους
        προβλέπεται να µειωθεί από το 68% του ΑΕΠ στο οποίο βρέθηκε το 2010 στο 63,7%
        το 2014, χάρη στο θετικό και ισχυρό πρωτογενές ισοζύγιο. Η µέση ετήσια προσπάθεια
        διαρθρωτικής προσαρµογής για την περίοδο 2012-14, σύµφωνα µε εκτιµήσεις της
        Επιτροπής, ευθυγραµµίζεται γενικά µε το σύµφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης.
        Εντούτοις, τα δηµοσιονοµικά αποτελέσµατα µπορεί να είναι χειρότερα από εκείνα που
        έχουν τεθεί ως στόχος, λόγω πιθανών υπερβάσεων των δαπανών και λόγω της
        έλλειψης πληροφοριών σχετικά µε τα µέτρα για την ενίσχυση της προσπάθειας
        εξυγίανσης µετά το 2011.
   (9)  Η συνέχιση της δηµοσιονοµικής εξυγίανσης µε στόχο την επίτευξη του Μ∆Σ αποτελεί
        βασική πρόκληση για τη Μάλτα. Ενώ ο προϋπολογισµός του 2011 προέβλεπε µέτρα
        για τη µείωση του υπερβολικού ελλείµµατος το 2011, θα απαιτηθούν επιπλέον µέτρα
        σε περίπτωση αποκλίσεων. Η αξιοπιστία της µεσοπρόθεσµης στρατηγικής εξυγίανσης,
        η οποία δεν έχει ακόµη ξεκινήσει µε συγκεκριµένα µέτρα, θα ενισχυθεί από ένα
        ισχυρότερο πολυετές δηµοσιονοµικό πλαίσιο. Καίρια αδυναµία αποτελεί ο µη
        δεσµευτικός χαρακτήρας των πολυετών στόχων, που προϋποθέτει ένα σχετικά βραχύ
        χρονοδιάγραµµα δηµοσιονοµικού σχεδιασµού. Στο πρόγραµµα σταθερότητας
        αναφέρεται ότι εξετάζεται η θέσπιση νοµοθεσίας όσον αφορά τις δαπάνες.
   (10) Ο µακροπρόθεσµος δηµοσιονοµικός αντίκτυπος της δηµογραφικής γήρανσης,
        περιλαµβανοµένων των συντάξεων, είναι σηµαντικά ανώτερος από το µέσο όρο της
        ΕΕ. Επιπλέον, η συµµετοχή εργαζοµένων µεγαλύτερης ηλικίας στην αγορά εργασίας
        είναι πολύ χαµηλή, λόγω της σχετικά χαµηλής, ακόµη, ηλικίας συνταξιοδότησης, της
        συχνής προσφυγής σε καθεστώτα πρόωρης συνταξιοδότησης και της πολύ χαµηλής
        συµµετοχής των γυναικών µεγαλύτερης ηλικίας. Η µεταρρύθµιση του
        συνταξιοδοτικού συστήµατος το 2006 αύξησε, έστω σταδιακά, την ηλικία
        συνταξιοδότησης και αντιµετώπισε το ζήτηµα της επάρκειας των συντάξεων στο
        µέλλον, ειδικότερα µέσω πιο γενναιόδωρων ρυθµίσεων για την τιµαριθµική
        αναπροσαρµογή και την εισαγωγή ελάχιστης εγγυηµένης εθνικής σύνταξης. Το εθνικό
        πρόγραµµα µεταρρυθµίσεων προβλέπει την υποβολή έκθεσης σχετικά µε την
        τρέχουσα διαβούλευση όσον αφορά την περαιτέρω µεταρρύθµιση του
        συνταξιοδοτικού συστήµατος, την οποία ξεκίνησε η οµάδα εργασίας για τις συντάξεις,
        καθώς και για την σαφή σύνδεση µεταξύ της ηλικίας συνταξιοδότησης και του
        προσδόκιµου επιβίωσης και την εισαγωγή ενός υποχρεωτικού δεύτερου πυλώνα του
        συνταξιοδοτικού συστήµατος και ενός εθελοντικού τρίτου πυλώνα. Εντούτοις, το
        εθνικό πρόγραµµα µεταρρυθµίσεων δεν προβλέπει κάποια στρατηγική για τη γήρανση
        του πληθυσµού που να εναρµονίζεται µε τις τρέχουσες και προβλεπόµενες
        νοµοθετικές µεταρρυθµίσεις. Η σχετικά υψηλή επίπτωση της αδήλωτης εργασίας
        απειλεί, µακροπρόθεσµα, τη βιωσιµότητα των δηµόσιων οικονοµικών. Η κυβέρνηση
        παρουσίασε κάποια µέτρα για την αντιµετώπιση του προβλήµατος αυτού στο Εθνικό
        Πρόγραµµα Μεταρρυθµίσεων, αλλά δεν υπάρχουν προτάσεις για την αναθεώρηση του
        συστήµατος φορολόγησης-παροχών µε στόχο να ανταµείβεται η εργασία. Η ενίσχυση
        της συµµετοχής των γυναικών στην αγορά εργασίας είναι ένα άλλο σηµαντικό
        πρόβληµα για τη Μάλτα, δεδοµένου ότι το ποσοστό απασχόλησης των γυναικών στη
        χώρα αυτή είναι το χαµηλότερο της ΕΕ. Στο Εθνικό Πρόγραµµα Μεταρρυθµίσεων η
        κυβέρνηση συµπεριέλαβε σηµαντικό αριθµό πρωτοβουλιών µε στόχο την εργαζόµενη
        γυναίκα. Η εφαρµογή και ο αντίκτυπός τους αναµένεται να εκτιµηθούν το 2012.
EL                                           4                                             EL
 ---pagebreak---    (11) Τα τελευταία έτη στη Μάλτα σηµειώθηκε έντονη βιοµηχανική αναδιάρθρωση στο
        πλαίσιο της οποίας η παραδοσιακή, µεταποιητική βιοµηχανία έντασης εργασίας
        αντικαταστάθηκε από νέες δραστηριότητες υψηλής προστιθέµενης αξίας. Αυτό
        οδήγησε σε αναντιστοιχία µεταξύ της ζήτησης και της προσφοράς δεξιοτήτων στην
        αγορά εργασίας, η οποία αναδεικνύει την ανάγκη να παρασχεθούν οι απαιτούµενες
        δεξιότητες από τους νέους τοµείς, ειδικότερα µέσω της µεταδευτεροβάθµιας
        εκπαίδευσης, σε µια προσπάθεια περαιτέρω διαφοροποίησης της οικονοµικής βάσης
        της Μάλτας.
   (12) Η Μάλτα παρουσιάζει το υψηλότερο ποσοστό πρόωρης εγκατάλειψης του σχολείου
        στην ΕΕ, που ανερχόταν σε ποσοστό 36,8% το 2009 σε σύγκριση µε τον µέσο όρο
        ποσοστού 14,4% στην ΕΕ. Η χώρα καταγράφει επίσης χαµηλό ποσοστό πληθυσµού
        30-34 ετών µε τριτοβάθµια ή αντίστοιχη εκπαίδευση (21,1% σε σύγκριση µε τον µέσο
        όρο της ΕΕ ποσοστού 32,3% το 2009). Στόχος της Μάλτας είναι να µειώσει την
        πρόωρη εγκατάλειψη του σχολείου στο 29% και να αυξήσει το ποσοστό του
        πληθυσµού µε τριτοβάθµια ή αντίστοιχη εκπαίδευση της ηλικιακής οµάδας των 30-34
        ετών στο 33% έως το 2020. Το 2011 έλαβε µέτρα για τον προσανατολισµό µαθητών
        που εγκαταλείπουν πρόωρα το σχολείο προς δραστηριότητες µε ενδιαφέρουσες
        προοπτικές επαγγελµατικής σταδιοδροµίας µέσω επαγγελµατικής κατάρτισης ή
        δυνατοτήτων εκπαίδευσης «δεύτερης ευκαιρίας».
   (13) Η Μάλτα είναι ένα από τα ελάχιστα κράτη µέλη της ΕΕ µε µηχανισµό τιµαριθµικής
        αναπροσαρµογής που ισχύει για όλους τους µισθούς. Οι αυξήσεις στους µισθούς
        ρυθµίζονται µε βάση υποχρεωτικό τιµαριθµικό µηχανισµό αναπροσαρµογής (COLA),
        που έχει ως αποτέλεσµα οι αυξήσεις στους µισθούς να ευθυγραµµίζονται µε βάση την
        εξέλιξη του πληθωρισµού στο παρελθόν, ενώ είναι αναλογικά υψηλότερες όσον
        αφορά τις χαµηλότερες αµοιβές. Σε συνδυασµό µε τις ελάχιστες αµοιβές αυτή η
        αναπροσαρµογή µπορεί να αποτελέσει περαιτέρω τροχοπέδη για την
        ανταγωνιστικότητα των κλάδων έντασης εργασίας. Το ζήτηµα αυτό είναι ιδιαίτερα
        επίκαιρο δεδοµένης της πρόσφατης αύξησης στις τιµές ενέργειας, οι οποίες µπορεί να
        οδηγήσουν σε αύξηση µισθών και τιµών.
   (14) Η Μάλτα εξαρτάται σχεδόν αποκλειστικά από τις εισαγωγές πετρελαίου για την
        εξασφάλιση ενέργειας, γεγονός που καθιστά την οικονοµία της ευάλωτη σε µεταβολές
        των τιµών πετρελαίου. Αυτό, σε συνδυασµό µε την ανεπάρκεια του ενεργειακού
        συστήµατος της Μάλτας, µπορεί να προκαλέσει προβλήµατα στην
        επιχειρηµατικότητα και στην ανταγωνιστικότητα των ΜΜΕ. Η αξιοποίηση των
        δυνατοτήτων παραγωγής ενέργειας από ανανεώσιµες πηγές µπορεί να ωφελήσει διπλά
        ως προς τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και την επίτευξη των ενεργειακών και
        των κλιµατικών στόχων. Οι πληροφορίες, ωστόσο, που παρέχονται στο Εθνικό
        Πρόγραµµα Μεταρρυθµίσεων σχετικά µε ενεργειακά µέτρα είναι περιορισµένες,
        καθιστώντας έτσι δύσκολη την αποτίµηση της σκοπιµότητας και της οικονοµικής
        αποδοτικότητάς τους.
   (15) Η Μάλτα έχει αναλάβει µια σειρά δεσµεύσεων στο πλαίσιο του Συµφώνου για το
        Ευρώ +4. Οι δεσµεύσεις αυτές συνδέονται µε δύο τοµείς του Συµφώνου: µε την
        ανταγωνιστικότητα και τη βιωσιµότητα των δηµόσιων οικονοµικών. Από
   4
        Περισσότερες λεπτοµέρειες για τις δεσµεύσεις που έχουν αναληφθεί µε το Σύµφωνο για το Ευρώ +
        περιλαµβάνονται στο έγγραφο (SEC(2011) 726.
EL                                                 5                                                 EL
 ---pagebreak---         δηµοσιονοµική άποψη, οι δεσµεύσεις προβλέπουν την ενίσχυση της απόδοσης
        ευθυνών και της διαφάνειας ως προς το δηµοσιονοµικό πλαίσιο, καθώς και την
        εξέταση του ενδεχοµένου καθιέρωσης µηχανισµών για την διασφάλιση της πιστής
        εκτέλεσης του προϋπολογισµού. Για την αντιµετώπιση του ζητήµατος της
        παραγωγικότητας έχουν ληφθεί µέτρα για τη βελτίωση του επιχειρηµατικού
        περιβάλλοντος και των όρων χρηµατοδότησης των εταιρειών καθώς και για την
        αύξηση της ανταγωνιστικότητας στον τοµέα των υπηρεσιών, ειδικότερα στις
        τηλεπικοινωνίες. Μολονότι οι δεσµεύσεις στο πλαίσιο του Συµφώνου για το Ευρώ +
        περιέχονται στο εθνικό πρόγραµµα µεταρρυθµίσεων, δεν συµβάλλουν στη
        σταθερότητα στους τοµείς της απασχόλησης και της οικονοµίας. Ενώ οι αρχές δίνουν
        έµφαση στην αύξηση της παραγωγικότητας, δεν παραδέχονται ότι ο υφιστάµενος
        µηχανισµός τιµαριθµικής αναπροσαρµογής των µισθών επηρεάζει την
        ανταγωνιστικότητα της Μάλτας. Οι δεσµεύσεις στο πλαίσιο του Συµφώνου για το
        Ευρώ + έχουν αξιολογηθεί και ληφθεί υπόψη στις συστάσεις.
   (16) Η Επιτροπή έχει αξιολογήσει το πρόγραµµα σταθερότητας και το εθνικό πρόγραµµα
        µεταρρυθµίσεων, καθώς και τις δεσµεύσεις που ανέλαβε η Μάλτα στο πλαίσιο του
        Συµφώνου για το Ευρώ +. Έχει λάβει υπόψη, όχι µόνο τη σηµασία τους για µια
        διατηρήσιµη δηµοσιονοµική και κοινωνικοοικονοµική πολιτική στη Μάλτα, αλλά και
        την εκ µέρους τους τήρηση των ενωσιακών κανόνων και κατευθύνσεων, δεδοµένης
        της ανάγκης ενδυνάµωσης της όλης οικονοµικής διακυβέρνησης της Ευρωπαϊκής
        Ένωσης µέσω της συνεκτίµησης κάποιων στοιχείων σε επίπεδο ΕΕ κατά τη λήψη των
        µελλοντικών εθνικών αποφάσεων. Υπό το πρίσµα αυτό η Επιτροπή εκτιµά ότι, ενώ η
        στοχευόµενη πρόοδος προς τον µεσοπρόθεσµο δηµοσιονοµικό στόχο (M∆Σ) είναι
        ικανοποιητική, υπάρχουν σηµαντικοί κίνδυνοι για τη στρατηγική εξυγίανση,
        δεδοµένου ότι αυτή δεν συνοδεύεται από συγκεκριµένα µέτρα και µπορεί να
        σηµειωθεί υπέρβαση δαπανών, όπως έχει συµβεί και στο παρελθόν. Επιπλέον, ο µη
        δεσµευτικός χαρακτήρας του µεσοπρόθεσµου δηµοσιονοµικού πλαισίου δεν δύναται
        να ενισχύσει τη δηµοσιονοµική πειθαρχία. Το σχετικά υψηλό κόστος της γήρανσης
        µακροπρόθεσµα, ειδικότερα των συνταξιοδοτικών δαπανών, θέτει σε κίνδυνο τη
        µακροπρόθεσµη βιωσιµότητα των δηµόσιων οικονοµικών της Μάλτας. Το εθνικό
        πρόγραµµα µεταρρυθµίσεων αναγνωρίζει τις κύριες διαρθρωτικές προκλήσεις που
        αντιµετωπίζει η οικονοµία της Μάλτας, µολονότι φαίνεται πως είναι επιβεβληµένη η
        µεγαλύτερη προσοχή σε ορισµένα θέµατα, όπως στην καλύτερη χρησιµοποίηση του
        εργατικού δυναµικού της οικονοµίας, στη µεταρρύθµιση του µηχανισµού
        διαµόρφωσης των µισθών για την εξασφάλιση της καλύτερης ευθυγράµµισης των
        µισθολογικών αυξήσεων και της αύξησης της παραγωγικότητας, καθώς και στην
        ενεργειακή διαφοροποίηση.
   (17) Βάσει της αξιολόγησης αυτής και λαµβάνοντας υπόψη τη σύσταση του Συµβουλίου
        της 16ης Φεβρουαρίου 2010 δυνάµει του άρθρου 126 παράγραφος 7 της συνθήκης για
        τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το Συµβούλιο εξέτασε την επικαιροποίηση
        για το 2011 του προγράµµατος σταθερότητας της Μάλτας και η γνώµη του5
        αντικατοπτρίζεται ιδίως στις κατωτέρω µε αριθ. 1 και 2 συστάσεις του. Λαµβάνοντας
        υπόψη τα συµπεράσµατα του Ευρωπαϊκού Συµβουλίου της 25ης Μαρτίου 2011, το
        Συµβούλιο εξέτασε το εθνικό πρόγραµµα µεταρρυθµίσεων της Μάλτας.
   5
        Όπως προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 3 του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συµβουλίου.
EL                                               6                                                  EL
 ---pagebreak---    ΣΥΝΙΣΤΑ να αναλάβει η Μάλτα δράση κατά την περίοδο 2011-2012 µε στόχο:
   (1)    Να διασφαλίσει τη µείωση του υπερβολικού ελλείµµατος το 2011, και ταυτόχρονα
          να είναι σε ετοιµότητα να λάβει περαιτέρω µέτρα, ώστε να προληφθούν τυχόν
          υπερβάσεις και να υιοθετήσει συγκεκριµένα µέτρα για να ενισχύσει το στόχο της
          µείωσης του ελλείµµατος για το 2012. Με στόχο την ενίσχυση της αξιοπιστίας της
          µεσοπρόθεσµης στρατηγικής εξυγίανσης να λάβει τα απαιτούµενα ευρύτερα µέτρα,
          να ενσωµατώσει τους δηµοσιονοµικούς στόχους σε ένα δεσµευτικό, βασιζόµενο σε
          κανόνες, πολυετές δηµοσιονοµικό πλαίσιο και να βελτιώσει την παρακολούθηση της
          εκτέλεσης του προϋπολογισµού.
   (2)    Να λάβει µέτρα για να εξασφαλίσει τη βιωσιµότητα του συνταξιοδοτικού
          συστήµατος επιταχύνοντας την προοδευτική αύξηση της ηλικίας συνταξιοδότησης
          και συνδέοντάς την µε το προσδόκιµο επιβίωσης. Να εναρµονίσει τα µέτρα για
          αύξηση της νόµιµης ηλικίας συνταξιοδότησης µε µια ενεργό στρατηγική για τη
          γήρανση, αποθαρρύνοντας τη χρήση καθεστώτων πρόωρης συνταξιοδότησης και
          ενθαρρύνοντας την αποταµίευση για ιδιωτικές συντάξεις.
   (3)    Να προσανατολίσει τους αποφοίτους των διαφόρων κύκλων εκπαίδευσης
          περισσότερο προς τις ανάγκες της αγοράς εργασίας, ιδίως µέσω της λήψης µέτρων
          για τη βελτίωση της πρόσβασης στην ανώτατη εκπαίδευση και ενισχύοντας την
          αποτελεσµατικότητα του συστήµατος επαγγελµατικής κατάρτισης. Να λάβει µέτρα
          για τη µείωση της πρόωρης εγκατάλειψης του σχολείου εντοπίζοντας, αναλύοντας
          και µετρώντας τα αίτια στα οποία οφείλεται αυτή έως το 2012 και θεσπίζοντας
          µηχανισµό τακτικής παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων σχετικά µε το
          ποσοστό επιτυχίας των µέτρων.
   (4)    Να µεταρρυθµίσει τον αυτόµατο µηχανισµό τιµαριθµικής αναπροσαρµογής σε
          συνεννόηση µε τους κοινωνικούς εταίρους και σύµφωνα µε τις εθνικές πρακτικές,
          ώστε να διασφαλιστεί ότι η αύξηση των µισθών θα αντικατοπτρίζει καλύτερα τις
          εξελίξεις στην παραγωγικότητα της εργασίας και στην ανταγωνιστικότητα.
   (5)    Να ενισχύσει τις προσπάθειες για τη µείωση της εξάρτηση της Μάλτας από τις
          εισαγωγές πετρελαίου, µέσω της πρόβλεψης επενδύσεων σε ανανεώσιµες πηγές
          ενέργειας και κάνοντας πλήρη χρήση των διαθέσιµων κοινοτικών κονδυλίων για την
          αναβάθµιση της υποδοµής και την προώθηση της ενεργειακής επάρκειας.
   Βρυξέλλες,
                                           Για το Συµβούλιο
                                           Ο Πρόεδρος
EL                                           7                                           EL


title: Σύσταση του Ευρωπαϊκου Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2006 , σχετικά με τις βασικές ικανότητες της δια βίου μάθησης

text:
               30.12.2006

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 394/10

      ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ EΥΡΩΠΑΪΚΟΫ KΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ KΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ

   της 18ης Δεκεμβρίου 2006
   σχετικά με τις βασικές ικανότητες της δια βίου μάθησης
   (2006/962/ΕΚ)
   ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 149, παράγραφος 4 και το άρθρο 150, παράγραφος 4,
   την πρόταση της Επιτροπής,
   τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
   τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών (2),
   Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της Συνθήκης (3),
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Λισσαβώνας (23 και 24 Μαρτίου 2000) κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο θα πρέπει να καθορίζει τις νέες βασικές δεξιότητες που θα παρέχονται με τη δια βίου μάθηση ως βασική συνιστώσα της απάντησης της Ευρώπης στην παγκοσμιοποίηση και στη μετατροπή των οικονομιών σε οικονομίες που βασίζονται στη γνώση, και έδωσε έμφαση στο γεγονός ότι οι άνθρωποι είναι το βασικό κεφάλαιο της Ευρώπης. Από τότε, αυτά τα συμπεράσματα επανεπιβεβαιώθηκαν επανειλημμένα, μεταξύ άλλων και στα Ευρωπαϊκά Συμβούλια των Βρυξελλών (20 και 21 Μαρτίου 2003 και 22 και 23 Μαρτίου 2005), και στην ανανεωμένη στρατηγική της Λισσαβώνας η οποία εγκρίθηκε το 2005.

               (2)

               Τα Ευρωπαϊκά Συμβούλια της Στοκχόλμης (23-24 Μαρτίου 2001) και της Βαρκελώνης (15-16 Μαρτίου 2002) επικύρωσαν τους συγκεκριμένους μελλοντικούς στόχους των ευρωπαϊκών συστημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης και ένα πρόγραμμα εργασίας (το πρόγραμμα εργασίας «Εκπαίδευση και Κατάρτιση 2010») προκειμένου να επιτευχθούν οι εν λόγω στόχοι μέχρι το 2010. Οι εν λόγω στόχοι περιλαμβάνουν την ανάπτυξη δεξιοτήτων για την κοινωνία της γνώσης και ειδικούς στόχους για την προώθηση της εκμάθησης γλωσσών, την ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας και τη συνολική ανάγκη ενίσχυσης της ευρωπαϊκής διάστασης στην εκπαίδευση.

               (3)

               Η ανακοίνωση της Επιτροπής «Να γίνει ο Ευρωπαϊκός χώρος της δια βίου μάθησης πραγματικότητα» και το συνακόλουθο ψήφισμα του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 2002 για τη δια βίου μάθηση (4) προσδιόρισαν την πρόβλεψη για «τις νέες βασικές δεξιότητες» ως προτεραιότητα, και υπογράμμισαν ότι η δια βίου μάθηση πρέπει να καλύπτει τη μάθηση από την προσχολική ηλικία έως την ηλικία μετά τη συνταξιοδότηση.

               (4)

               Στο πλαίσιο της βελτίωσης της απόδοσης της Κοινότητας στον τομέα της απασχόλησης, τα Ευρωπαϊκά Συμβούλια των Βρυξελλών (Μάρτιος και Δεκέμβριος 2003) υπογράμμισαν την ανάγκη να αναπτυχθεί η δια βίου μάθηση με ιδιαίτερη έμφαση στα ενεργητικά και προληπτικά μέτρα για τους ανέργους και τα οικονομικώς μη ενεργά άτομα. Αυτά βασίσθηκαν στην έκθεση της ειδικής Ομάδας Εργασίας για την απασχόληση, η οποία έδωσε έμφαση στην ανάγκη να μπορούν οι άνθρωποι να προσαρμόζονται στις αλλαγές, στη σημασία της ένταξης των ανθρώπων στην αγορά εργασίας και στο βασικό ρόλο της δια βίου μάθησης.

               (5)

               Τον Μάιο του 2003, θεσπίσθηκαν από το Συμβούλιο τα ευρωπαϊκά επίπεδα αναφοράς (συγκριτικά στοιχεία), πράγμα που καταδεικνύει τη δέσμευση για μια μετρήσιμη βελτίωση της ευρωπαϊκής μέσης απόδοσης. Τα εν λόγω επίπεδα αναφοράς περιλαμβάνουν την ικανότητα ανάγνωσης, την πρόωρη εγκατάλειψη του σχολείου (μαθητική διαρροή), την ολοκλήρωση της ανώτερης δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (Λύκειο) και τη συμμετοχή των ενηλίκων στη δια βίου μάθηση και συνδέονται στενά με την ανάπτυξη των βασικών ικανοτήτων.

               (6)

               Η έκθεση του Συμβουλίου σχετικά με τον ευρύτερο ρόλο της εκπαίδευσης, η οποία εκδόθηκε τον Νοέμβριο του 2004, υπογράμμισε ότι η εκπαίδευση συμβάλλει στη διατήρηση και την ανανέωση του κοινού πολιτισμικού υποβάθρου στην κοινωνία καθώς και στην εκμάθηση των βασικών κοινωνικών και πολιτικών αξιών, όπως η ιδιότητα του πολίτη, η ισότητα, η ανεκτικότητα και ο σεβασμός, και ότι είναι ιδιαίτερα σημαντική σε μια χρονική στιγμή που όλα τα κράτη μέλη αντιμετωπίζουν ως πρόκληση το ερώτημα του πώς μπορούν να διαχειρισθούν την αυξανόμενη κοινωνική και πολιτισμική ποικιλότητα. Επιπλέον, η διασφάλιση της δυνατότητας εισόδου και παραμονής στον ενεργό οικονομικά βίο αποτελεί σημαντικό μέρος του ρόλου της εκπαίδευσης στην ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής.

               (7)

               Η έκθεση που υιοθετήθηκε από την Επιτροπή το 2005 σχετικά με την πρόοδο ως προς τους στόχους της Λισσαβώνας για την εκπαίδευση και την κατάρτιση κατέδειξε ότι δεν υπήρξε πρόοδος όσον αφορά τη μείωση του ποσοστού των ατόμων με χαμηλές επιδόσεις στην ικανότητα ανάγνωσης στην ηλικία των 15 ετών ή την αύξηση του ποσοστού ολοκλήρωσης της ανώτερης δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Κάποια πρόοδος σημειώθηκε στη μείωση της πρόωρης εγκατάλειψης του σχολείου, αλλά, με τον σημερινό ρυθμό, τα ευρωπαϊκά επίπεδα αναφοράς για το 2010, τα οποία θεσπίσθηκαν από το Συμβούλιο τον Μάιο του 2003, δεν θα επιτευχθούν. Η συμμετοχή των ενηλίκων στη μάθηση δεν αυξάνει με αρκετά ταχείς ρυθμούς έτσι ώστε να φθάσει στο επίπεδο αναφοράς για το 2010, ενώ τα στοιχεία δείχνουν ότι οι άνθρωποι με χαμηλές δεξιότητες είναι λιγότερο πιθανό να συμμετέχουν σε περαιτέρω κατάρτιση.

               (8)

               Το πλαίσιο των δράσεων για τη δια βίου ανάπτυξη ικανοτήτων και προσόντων, το οποίο θεσπίσθηκε από τους ευρωπαϊκούς κοινωνικούς εταίρους τον Μάρτιο του 2002, υπογραμμίζει την ανάγκη να αναπροσαρμόσουν οι επιχειρήσεις περισσότερο και ταχύτερα τις δομές τους προκειμένου να παραμείνουν ανταγωνιστικές. Η αύξηση της ομαδικής εργασίας, η μείωση των ιεραρχικών διαβαθμίσεων, η μεταβίβαση αρμοδιοτήτων και η μεγαλύτερη ανάγκη για άτομα με πολλαπλά προσόντα οδηγούν στην ανάπτυξη «οργανισμών που μαθαίνουν» (learning organisations). Σ’ αυτό το πλαίσιο, η ικανότητα των οργανισμών να προσδιορίζουν τις ικανότητες, να τις κινητοποιούν και να τις αναγνωρίζουν και να ενθαρρύνουν την ανάπτυξή τους για όλους τους απασχολουμένους αντιπροσωπεύει τη βάση για τις νέες ανταγωνιστικές στρατηγικές.

               (9)

               Η μελέτη του Μάαστριχτ για την επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση του 2004 καταδεικνύει ένα σημαντικό κενό μεταξύ των επιπέδων εκπαίδευσης που απαιτούνται από τις νέες θέσεις εργασίας και των επιπέδων εκπαίδευσης που επιτυγχάνονται από το ευρωπαϊκό εργατικό δυναμικό. Η μελέτη αυτή δείχνει ότι ποσοστό μεγαλύτερο από το ένα τρίτο του ευρωπαϊκού εργατικού δυναμικού (80 εκατομμύρια άτομα) έχει χαμηλές δεξιότητες, ενώ έχει εκτιμηθεί ότι, μέχρι το 2010, ποσοστό σχεδόν 50 % των νέων θέσεων εργασίας θα απαιτεί προσόντα του επιπέδου τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, ποσοστό κατάτι μικρότερο του 40 % θα απαιτεί επίπεδο ανώτερης δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και μόνο ποσοστό περίπου 15 % θα είναι κατάλληλο για τα άτομα με μόρφωση βασικής σχολικής εκπαίδευσης.

               (10)

               Η κοινή έκθεση Συμβουλίου/Επιτροπής σχετικά με το πρόγραμμα εργασίας «Εκπαίδευση και Κατάρτιση 2010», που υιοθετήθηκε το 2004, ενίσχυσε την ανάγκη να εξασφαλισθεί ότι όλοι οι πολίτες εφοδιάζονται με τις ικανότητες που χρειάζονται στο πλαίσιο των στρατηγικών των κρατών μελών για τη δια βίου μάθηση. Προκειμένου να ενθαρρυνθεί και να διευκολυνθεί η μεταρρύθμιση, η έκθεση προτείνει την ανάπτυξη κοινών ευρωπαϊκών σημείων αναφοράς και αρχών και δίνει προτεραιότητα στο Πλαίσιο των Βασικών Ικανοτήτων.

               (11)

               Το Ευρωπαϊκό Σύμφωνο για τη Νεολαία που προσαρτάται στα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου των Βρυξελλών (22-23 Μαρτίου 2005) υπογράμμισε την ανάγκη να ενθαρρυνθεί η ανάπτυξη κοινής δέσμης βασικών δεξιοτήτων.

               (12)

               Η ανάγκη να εξοπλισθούν οι νέοι με τις απαραίτητες βασικές ικανότητες και να βελτιωθεί το μορφωτικό τους επίπεδο αποτελεί αναπόσπαστο μέρος των ολοκληρωμένων κατευθυντήριων γραμμών για την ανάπτυξη και την απασχόληση 2005-2008, οι οποίες εγκρίθηκαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ιουνίου του 2005. Ιδίως, οι κατευθυντήριες γραμμές για την απασχόληση απαιτούν την αναπροσαρμογή των συστημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης προκειμένου να ανταποκριθούν στις νέες απαιτήσεις για ικανότητες μέσω του καλύτερου προσδιορισμού των επαγγελματικών αναγκών και των βασικών ικανοτήτων στο πλαίσιο των μεταρρυθμιστικών προγραμμάτων των κρατών μελών. Εξάλλου, στις κατευθυντήριες γραμμές για την απασχόληση ζητείται η διασφάλιση της ενσωμάτωσης της διάστασης του φύλου και της ισότητας ανδρών και γυναικών σε όλες τις δράσεις καθώς και η επίτευξη μέσου ποσοστού απασχόλησης για την Ευρωπαϊκή Ένωση της τάξεως του 70 % γενικά και τουλάχιστον του 60 % για τις γυναίκες.

               (13)

               Η παρούσα σύσταση θα πρέπει να συμβάλει στην ανάπτυξη υψηλής ποιότητας εκπαίδευσης και κατάρτισης προσανατολισμένης στο μέλλον και προσαρμοσμένης στις ανάγκες της Ευρωπαϊκής Κοινωνίας, με τη στήριξη και τη συμπλήρωση των δράσεων των κρατών μελών. Στόχος είναι να εξασφαλισθεί ότι τα συστήματα αρχικής εκπαίδευσης και κατάρτισης των κρατών μελών προσφέρουν σε όλους τους νέους τα μέσα για να αναπτύξουν τις βασικές ικανότητες σε επίπεδο που να τους εξασφαλίζει τα προσόντα για την ενήλικη ζωή τους και να διαμορφώνει τη βάση για την περαιτέρω μάθηση και επαγγελματική ζωή και ότι οι ενήλικες μπορούν να αναπτύσσουν και να επικαιροποιούν τις βασικές τους ικανότητες μέσω της παροχής συνεκτικής και ολοκληρωμένης δια βίου μάθησης. Η παρούσα σύσταση θα πρέπει επίσης να παρέχει ένα κοινό ευρωπαϊκό πλαίσιο αναφοράς για τις βασικές ικανότητες για τους φορείς λήψης αποφάσεων, τους φορείς παροχής εκπαίδευσης και κατάρτισης, τους κοινωνικούς εταίρους και τους ίδιους τους εκπαιδευόμενους, έτσι ώστε να διευκολύνονται οι εθνικές μεταρρυθμίσεις και η ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής στο πλαίσιο του προγράμματος εργασίας «Εκπαίδευση και κατάρτιση 2010», με στόχο την επίτευξη των συμφωνημένων ευρωπαϊκών επιπέδων αναφοράς. Επιπλέον, η σύσταση θα πρέπει να στηρίζει άλλες σχετικές πολιτικές, όπως η πολιτική απασχόλησης και η κοινωνική πολιτική και άλλες πολιτικές που αφορούν τη νεολαία.

               (14)

               Δεδομένου ότι οι στόχοι της παρούσας σύστασης, δηλαδή να στηρίξει και να συμπληρώσει τη δράση των κρατών μελών με τη θέσπιση ενός κοινού σημείου αναφοράς που ενθαρρύνει και διευκολύνει τις εθνικές μεταρρυθμίσεις και την περαιτέρω συνεργασία με τα κράτη μέλη είναι αδύνατον να επιτευχθούν επαρκώς από τα μεμονωμένα κράτη μέλη και μπορούν, συνεπώς, να επιτευχθούν καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο, η Κοινότητα μπορεί να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας του άρθρου 5 της Συνθήκης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, του ιδίου άρθρου, η παρούσα σύσταση δεν υπερβαίνει τα αναγκαία για την επίτευξη των επιδιωκόμενων στόχων όρια καθώς αφήνει την εφαρμογή της παρούσας σύστασης στα κράτη μέλη,

         ΣΥΝΙΣΤΟΥΝ:
   Στα κράτη μέλη να αναπτύξουν την παροχή βασικών ικανοτήτων για όλους ως μέρος των στρατηγικών τους για τη δια βίου μάθηση, συμπεριλαμβανομένων των στρατηγικών τους για την ολοκληρωτική εξάλειψη του αναλφαβητισμού, και να χρησιμοποιήσουν το έγγραφο «Βασικές Ικανότητες για τη Δια Βίου Μάθηση — ένα Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Αναφοράς» (εφεξής «Πλαίσιο Αναφοράς»), του Παραρτήματος ως εργαλείο αναφοράς, προκειμένου να εξασφαλίσουν :

               1.

               ότι η αρχική εκπαίδευση και κατάρτιση προσφέρει σε όλους τους νέους τα μέσα για να αναπτύξουν τις βασικές ικανότητες σε επίπεδο τέτοιο που να τους εφοδιάζει για την ενήλικη ζωή και να διαμορφώνει τη βάση για την περαιτέρω μάθηση και την επαγγελματική ζωή·

               2.

               ότι υπάρχει κατάλληλη πρόβλεψη για τους νέους οι οποίοι, λόγω εκπαιδευτικών ελλειμμάτων που οφείλονται σε προσωπικές, κοινωνικές, πολιτισμικές ή οικονομικές συνθήκες, χρειάζονται ιδιαίτερη στήριξη προκειμένου να αξιοποιήσουν το εκπαιδευτικό τους κεφάλαιο·

               3.

               ότι οι ενήλικες μπορούν να αναπτύσσουν και να επικαιροποιούν τις βασικές ικανότητες καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής τους και ότι υπάρχει ιδιαίτερη έμφαση σε ομάδες-στόχους που προσδιορίζονται ως προτεραιότητες στο εθνικό, περιφερειακό ή/και τοπικό πλαίσιο, όπως τα άτομα που χρειάζονται να επικαιροποιήσουν τις δεξιότητές τους·

               4.

               την ύπαρξη κατάλληλης υποδομής για τη συνεχή εκπαίδευση και κατάρτιση των ενηλίκων, συμπεριλαμβανομένων διδασκόντων και εκπαιδευτών, διαδικασιών επικύρωσης και αξιολόγησης, μέτρων για την εξασφάλιση ίσης πρόσβασης τόσο στη δια βίου μάθηση όσο και στην αγορά εργασίας, και μέτρων στήριξης των εκπαιδευομένων, η οποία θα αναγνωρίζει τις διαφορετικές ανάγκες και τις διαφορετικές ικανότητες των ενηλίκων·

               5.

               ότι επιτυγχάνεται η συνοχή στην παροχή εκπαίδευσης και κατάρτισης για τους μεμονωμένους πολίτες μέσω ενισχυμένων δεσμών με την πολιτική απασχόλησης και την κοινωνική πολιτική, την πολιτική για τον πολιτισμό, την πολιτική για την καινοτομία και άλλες πολιτικές που αφορούν τους νέους και μέσω της συνεργασίας με τους κοινωνικούς εταίρους και άλλους ενδιαφερομένους·

         ΣΗΜΕΙΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ:

               1.

               να συμβάλει στις προσπάθειες των κρατών μελών να αναπτύξουν τα συστήματα εκπαίδευσης και κατάρτισης και να εφαρμόσουν και να διαδώσουν την παρούσα σύσταση, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης του Πλαισίου Αναφοράς ως σημείο αναφοράς, προκειμένου να διευκολύνεται η αμοιβαία μάθηση μέσω ομοτίμων δρώντων και η ανταλλαγή ορθών πρακτικών και να εξασφαλίζεται η παρακολούθηση των εξελίξεων και η περιγραφή της επιτελούμενης προόδου μέσω των διετών εκθέσεων προόδου για το πρόγραμμα εργασίας «Εκπαίδευση και Κατάρτιση 2010»·

               2.

               να χρησιμοποιήσει το Πλαίσιο Αναφοράς ως σημείο αναφοράς για την εφαρμογή των κοινοτικών προγραμμάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης και να εξασφαλίσει ότι αυτά προωθούν την απόκτηση των βασικών ικανοτήτων·

               3.

               να προωθήσει την ευρύτερη χρήση του Πλαισίου Αναφοράς σε σχετικές κοινοτικές πολιτικές, ιδίως σε ό,τι αφορά την εφαρμογή της πολιτικής για την απασχόληση, της πολιτικής για τη νεολαία, της πολιτικής για τον πολιτισμό και της κοινωνικής πολιτικής, και να αναπτύξει περαιτέρω δεσμούς με τους κοινωνικούς εταίρους και άλλες οργανώσεις που δραστηριοποιούνται στους εν λόγω τομείς·

               4.

               να επανεξετάσει τον αντίκτυπο του Πλαισίου Αναφοράς στο πλαίσιο του προγράμματος εργασίας «Εκπαίδευση και Κατάρτιση 2010» και να υποβάλει έκθεση έως τις 18ης Δεκεμβρίου 2010 προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με την πείρα που αποκτήθηκε και τις επιπτώσεις για το μέλλον.

      Βρυξέλλες, 18 Δεκεμβρίου 2006.

            Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         J. BORRELL FONTELLES

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         J.-E. ENESTAM

      (1)  ΕΕ C 195, 18.8.2006, σ. 109.

      (2)  ΕΕ C 229, 22.9.2006, σ. 21.

      (3)  Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 26ης Σεπτεμβρίου 2006 (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα) και απόφαση του Συμβουλίου της 18ης Δεκεμβρίου 2006.

      (4)  ΕΕ C 163, 9.7.2002, σ. 1.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
      ΒΑΣΙΚΕΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗ — ΕΝΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΑΝΑΦΟΡΑΣ
      Ιστορικό και στόχοι
      Καθώς η παγκοσμιοποίηση συνεχίζει να φέρνει την Ευρωπαϊκή Ένωση αντιμέτωπη με νέες προκλήσεις, κάθε πολίτης θα χρειασθεί ένα ευρύ φάσμα βασικών ικανοτήτων για να προσαρμοσθεί με ευελιξία σε έναν γοργά μεταβαλλόμενο και στενά αλληλεξαρτώμενο κόσμο.
      Η εκπαίδευση με τη διττή της αποστολή — κοινωνική και οικονομική — θα πρέπει να διαδραματίσει βασικό ρόλο, εξασφαλίζοντας ότι οι πολίτες της Ευρώπης θα αποκτήσουν τις βασικές ικανότητες που χρειάζονται προκειμένου να μπορέσουν να προσαρμοσθούν με ευελιξία στις μεταβολές αυτές.
      Ιδίως, εκκινώντας από τις διαφορετικές ικανότητες κάθε ατόμου, θα πρέπει να ικανοποιούνται οι διαφορετικές ανάγκες των εκπαιδευομένων μέσω της διασφάλισης της ισότητας ευκαιριών και της πρόσβασης για όσες ομάδες, λόγω εκπαιδευτικών μειονεκτημάτων που οφείλονται σε προσωπικές, κοινωνικές, πολιτιστικές ή οικονομικές συνθήκες, χρειάζονται ιδιαίτερη υποστήριξη προκειμένου αναπτύξουν τις εκπαιδευτικές τους δυνατότητες. Παραδείγματος χάριν, άτομα με χαμηλές βασικές δεξιότητες, ιδίως με χαμηλό επίπεδο βασικών γνώσεων γραφής και ανάγνωσης, άτομα που εγκαταλείπουν πρόωρα το σχολείο, οι μακροχρόνια άνεργοι και όσοι επιστρέφουν στην εργασία μετά από παρατεταμένη άδεια, τα μεγαλύτερης ηλικίας άτομα, οι μετανάστες και τα άτομα με αναπηρίες.
      Σε αυτό το πλαίσιο, οι βασικοί στόχοι του Πλαισίου Αναφοράς είναι οι εξής:

                  1)

                  εντοπισμός και προσδιορισμός των βασικών ικανοτήτων που είναι αναγκαίες για την προσωπική ολοκλήρωση, την ιδιότητα του ενεργού πολίτη, την κοινωνική συνοχή και την απασχολησιμότητα σε μια κοινωνία της γνώσης·

                  2)

                  υποστήριξη του έργου των κρατών μελών με στόχο να εξασφαλίζεται ότι, στο τέλος της αρχικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, οι νέοι έχουν αναπτύξει τις βασικές ικανότητες σε βαθμό τέτοιο που να τους εξοπλίζει για την ενήλικη ζωή, και που να αποτελεί τη βάση της περαιτέρω μάθησης και επαγγελματικής ζωής και ότι οι ενήλικες είναι σε θέση να αναπτύσσουν και να επικαιροποιούν τις βασικές ικανότητές τους σε ολόκληρη τη ζωή τους·

                  3)

                  παροχή ευρωπαϊκού εργαλείου αναφοράς, που απευθύνεται σε διαμορφωτές πολιτικής, εκπαιδευτές, εργοδότες και στους ίδιους τους εκπαιδευόμενους ούτως ώστε να διευκολύνονται οι, τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, προσπάθειες για την επίτευξη κοινώς συμπεφωνημένων στόχων·

                  4)

                  παροχή ενός ολοκληρωμένου πλαισίου για περαιτέρω δράση σε κοινοτικό επίπεδο, τόσο στα πλαίσια του προγράμματος εργασίας «Εκπαίδευση και Κατάρτιση 2010» όσο και στα πλαίσια των κοινοτικών προγραμμάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης.

            Βασικές ικανότητες
      Οι ικανότητες ορίζονται εδώ ως ένας συνδυασμός γνώσεων, δεξιοτήτων και στάσεων κατάλληλων για το ευρύτερο συγκείμενο. Οι βασικές ικανότητες είναι εκείνες τις οποίες χρειάζονται όλοι για την προσωπική τους ολοκλήρωση και ανάπτυξη, την ενεργό ιδιότητα του πολίτη, την κοινωνική ένταξη και την απασχόληση.
      Το Πλαίσιο Αναφοράς ορίζει οκτώ βασικές ικανότητες:

                  1)

                  Επικοινωνία στη μητρική γλώσσα.

                  2)

                  Επικοινωνία σε ξένες γλώσσες.

                  3)

                  Μαθηματική ικανότητα και βασικές ικανότητες στην επιστήμη και την τεχνολογία.

                  4)

                  Ψηφιακή ικανότητα.

                  5)

                  Μεταγνωστικές ικανότητες (Learning to learn).

                  6)

                  Κοινωνικές ικανότητες και ικανότητες που σχετίζονται με την ιδιότητα του πολίτη.

                  7)

                  Πρωτοβουλία και επιχειρηματικότητα και

                  8)

                  Πολιτισμική συνείδηση και έκφραση.

            Οι ικανότητες θεωρούνται εξίσου σημαντικές, επειδή κάθε μία εξ αυτών μπορεί να συντελέσει σε μια επιτυχημένη ζωή εντός της κοινωνίας της γνώσης. Πολλές από τις ικανότητες αυτές αλληλεπικαλύπτονται και αλληλοσυνδέονται: πτυχές που είναι ουσιαστικές για έναν τομέα υποστηρίζουν ικανότητες σε άλλο τομέα. Η ικανότητα στις θεμελιώδεις βασικές δεξιότητες της γλώσσας, της γραφής και της ανάγνωσης, της αριθμητικής και των τεχνολογιών πληροφορίας και επικοινωνίας (ΤΠΕ) αποτελεί βασικό θεμέλιο για τη μάθηση, ενώ η μεθοδολογία της μάθησης στηρίζει όλες τις μαθησιακές δραστηριότητες. Υπάρχουν πολλά θέματα που διατρέχουν ολόκληρο το Πλαίσιο Αναφοράς: η κριτική σκέψη, η δημιουργικότητα, η ανάληψη πρωτοβουλιών, η επίλυση προβλημάτων, η αξιολόγηση του κινδύνου, η λήψη αποφάσεων και η εποικοδομητική διαχείριση των συναισθημάτων διαδραματίζουν ρόλο και στις οκτώ βασικές ικανότητες.
      1.   Επικοινωνία στη μητρική γλώσσα (1)

      Ορισμός:
      Η επικοινωνία στη μητρική γλώσσα είναι η ικανότητα έκφρασης και ερμηνείας εννοιών, σκέψεων, συναισθημάτων, γεγονότων και απόψεων, τόσο σε προφορική όσο και σε γραπτή μορφή (ακρόαση, ομιλία, ανάγνωση και γραφή), και η ικανότητα γλωσσικής αλληλεπίδρασης με κατάλληλο και δημιουργικό τρόπο σε ολόκληρο το φάσμα των κοινωνικών και πολιτιστικών δραστηριοτήτων: στην εκπαίδευση και την κατάρτιση, στην εργασία, στο σπίτι και στον ελεύθερο χρόνο.
      Βασικές γνώσεις, δεξιότητες και στάσεις που σχετίζονται με αυτή την ικανότητα
      Η ικανότητα επικοινωνίας απορρέει από την επαρκή γνώση της μητρικής γλώσσας, η οποία είναι συνυφασμένη με την ανάπτυξη της διανοητικής ικανότητας του ατόμου να ερμηνεύει τον κόσμο και να συνάπτει σχέσεις με τους άλλους. Η επικοινωνία στη μητρική γλώσσα απαιτεί το άτομο να έχει γνώση του βασικού λεξιλογίου, της λειτουργικής γραμματικής και των λειτουργιών της γλώσσας. Περιλαμβάνει τη γνώση των βασικών τύπων λεκτικής αλληλεπίδρασης, ενός φάσματος λογοτεχνικών και μη λογοτεχνικών κειμένων, των βασικών χαρακτηριστικών της μορφολογίας της γλώσσας και της ποικιλότητας των χρήσεων της γλώσσας και της επικοινωνίας σε διαφορετικά πλαίσια.
      Τα άτομα θα πρέπει να έχουν τις δεξιότητες να επικοινωνούν προφορικά και γραπτά σε διάφορες επικοινωνιακές καταστάσεις και να παρακολουθούν και να προσαρμόζουν την επικοινωνία τους στις απαιτήσεις της κατάστασης. Η ικανότητα αυτή περιλαμβάνει επίσης την ικανότητα αναγνώρισης και χρήσης διαφόρων ειδών κειμένων, την έρευνα, τη συλλογή και την επεξεργασία πληροφοριών, τη χρήση βοηθημάτων καθώς και την προφορική και έγγραφη διατύπωση και έκφραση επιχειρημάτων με πειστικό τρόπο κατάλληλο για το εκάστοτε συγκείμενο.
      Μια θετική στάση ως προς την επικοινωνία στη μητρική γλώσσα περιλαμβάνει τη διάθεση για κριτικό και εποικοδομητικό διάλογο, την εκτίμηση αισθητικών ιδιοτήτων και την προθυμία επιδίωξής τους, καθώς και ενδιαφέρον για την αλληλεπίδραση με άλλους. Αυτό προϋποθέτει συνειδητοποίηση του αντίκτυπου της γλώσσας σε τρίτους και της ανάγκης να κατανοείται και να χρησιμοποιείται η γλώσσα θετικά και με κοινωνική υπευθυνότητα.
      2.   Επικοινωνία στις ξένες γλώσσες (2)

      Ορισμός:
      Η επικοινωνία στις ξένες γλώσσες εμπεριέχει σε μεγάλο βαθμό τις βασικές δεξιότητες της επικοινωνίας στη μητρική γλώσσα: βασίζεται στην ικανότητα κατανόησης, έκφρασης και ερμηνείας εννοιών, σκέψεων, συναισθημάτων, γεγονότων και απόψεων τόσο σε προφορική όσο και σε γραπτή μορφή (ακρόαση, ομιλία, ανάγνωση και γραφή) σε ένα κατάλληλο φάσμα κοινωνικών και πολιτισμικών πεδίων (εκπαίδευση και κατάρτιση, εργασία, σπίτι, ελεύθερος χρόνος) σύμφωνα με τις επιθυμίες και τις ανάγκες καθενός. Η επικοινωνία στις ξένες γλώσσες απαιτεί επίσης δεξιότητες, όπως η διαμεσολάβηση και η διαπολιτισμική κατανόηση. Ο βαθμός επάρκειας του ατόμου ποικίλλει μεταξύ των τεσσάρων διαστάσεων (ακρόασης, ομιλίας, ανάγνωσης και γραφής) και μεταξύ των διαφόρων γλωσσών και σύμφωνα με το κοινωνικό και πολιτισμικό υπόβαθρο, το περιβάλλον, τις ανάγκες και/ή τα ενδιαφέροντα του ατόμου.
      Βασικές γνώσεις, δεξιότητες και στάσεις που σχετίζονται με αυτή την ικανότητα
      Η ικανότητα στις ξένες γλώσσες απαιτεί τη γνώση του λεξιλογίου και της λειτουργικής γραμματικής και τη γνώση των βασικών τύπων λεκτικής αλληλεπίδρασης και κατηγοριών της γλώσσας. Ιδιαίτερη σημασία έχει η γνώση των κοινωνικών συμβάσεων όπως και της πολιτισμικής διάστασης και της ποικιλότητας των γλωσσών.
      Οι βασικές δεξιότητες επικοινωνίας σε ξένες γλώσσες συνίστανται στην ικανότητα κατανόησης προφορικών μηνυμάτων, έναρξης, διεκπεραίωσης και ολοκλήρωσης συνομιλιών και ανάλυσης, κατανόησης και εκπόνησης κειμένων κατάλληλων για τις ανάγκες του ατόμου. Τα άτομα θα πρέπει επίσης να είναι σε θέση να χρησιμοποιούν κατάλληλα βοηθήματα και να μαθαίνουν γλώσσες, έστω και άτυπα, στο πλαίσιο της δια βίου μάθησης.
      Μια σχετική θετική στάση περιλαμβάνει την αναγνώριση της πολιτισμικής ποικιλότητας καθώς και το ενδιαφέρον και την περιέργεια για άλλες γλώσσες και για τη διαπολιτισμική επικοινωνία.
      3.   Μαθηματική ικανότητα και βασικές ικανότητες στην επιστήμη και την τεχνολογία
      Ορισμός:

                  Α.

                  Η μαθηματική ικανότητα είναι η ικανότητα ανάπτυξης και χρησιμοποίησης μαθηματικών συλλογισμών για την επίλυση ενός φάσματος προβλημάτων σε καθημερινές καταστάσεις. Προκειμένου να επιτευχθεί η οικοδόμηση στέρεας βάσης στη λειτουργική γνώση της αριθμητικής, πρέπει να δίδεται έμφαση τόσο στη διαδικασία και τη δραστηριότητα όσο και στη γνώση. Η μαθηματική ικανότητα περιλαμβάνει, σε διάφορους βαθμούς, την ικανότητα και την προθυμία χρήσης μαθηματικών τρόπων σκέψης (λογική και χωρική σκέψη) και παρουσίασης (μαθηματικοί τύποι, μοντέλα, κατασκευές, γραφικές παραστάσεις/διαγράμματα).

                  Β.

                  Η ικανότητα στις επιστήμες αναφέρεται στην ικανότητα και την προθυμία αξιοποίησης του συνόλου των γνώσεων και της μεθοδολογίας εξήγησης του φυσικού κόσμου, προκειμένου να προσδιορίζονται ερωτήματα και να εξάγονται συμπεράσματα στοιχειοθετημένα. Η ικανότητα στην τεχνολογία γίνεται αντιληπτή ως η εφαρμογή της εν λόγω γνώσης και μεθοδολογίας προκειμένου να ικανοποιούνται οι αντιληπτές ανθρώπινες επιθυμίες ή ανάγκες. Η επιστημονική ικανότητα και η ικανότητα στην τεχνολογία περιλαμβάνουν την κατανόηση των αλλαγών που προκαλούνται από τη δραστηριότητα του ανθρώπου και την ευθύνη του ως μεμονωμένου πολίτη.

            Βασικές γνώσεις, δεξιότητες και στάσεις που σχετίζονται με αυτή την ικανότητα

                  Α.

                  Η εδραία γνώση στα μαθηματικά περιλαμβάνει την καλή γνώση των αριθμών, μέτρων και δομών, των βασικών πράξεων και των βασικών μαθηματικών παραστάσεων, την κατανόηση των μαθηματικών όρων και εννοιών και των ερωτημάτων στα οποία τα μαθηματικά μπορούν να παράσχουν απαντήσεις.
                  Κάθε άτομο θα πρέπει να έχει τις δεξιότητες που απαιτούνται για να εφαρμόσει τις βασικές μαθηματικές αρχές και διαδικασίες σε καθημερινές καταστάσεις στο σπίτι του και στην εργασία και για να κατανοεί και να αξιολογεί αντίστοιχες ακολουθίες επιχειρημάτων. Κάθε άτομο θα πρέπει επίσης να είναι σε θέση να χρησιμοποιεί τη μαθηματική λογική, να κατανοεί τη μαθηματική απόδειξη και να επικοινωνεί με μαθηματική γλώσσα καθώς και να χρησιμοποιεί κατάλληλα βοηθήματα.
                  Η θετική στάση απέναντι στα μαθηματικά βασίζεται στον σεβασμό της αλήθειας και στην προθυμία αναζήτησης των αιτιών-λόγων και αξιολόγησης της αξιοπιστίας τους.

                  Β.

                  Για την επιστήμη και την τεχνολογία, οι βασικές γνώσεις περιλαμβάνουν τις βασικές αρχές του φυσικού κόσμου, τις θεμελιώδεις επιστημονικές έννοιες, αρχές και μεθόδους, την τεχνολογία και τα τεχνολογικά προϊόντα και διαδικασίες, καθώς και την κατανόηση των επιπτώσεων της επιστήμης και της τεχνολογίας στο φυσικό κόσμο. Οι ικανότητες αυτές θα πρέπει να επιτρέπουν στα άτομα να κατανοούν καλύτερα τις εξελίξεις, τους περιορισμούς και τους κινδύνους που απορρέουν από τις επιστημονικές θεωρίες, τις εφαρμογές και την τεχνολογία στις κοινωνίες γενικά (σε σχέση με τη λήψη αποφάσεων, τις αξίες, τα ηθικά διλήμματα, τον πολιτισμό, κ.λπ.).
                  Οι δεξιότητες περιλαμβάνουν την ικανότητα χρήσης και χειρισμού τεχνολογικών εργαλείων και μηχανημάτων καθώς επίσης και επιστημονικών δεδομένων, προκειμένου να επιτευχθεί ένας στόχος ή να ληφθεί μια στοιχειοθετημένη απόφαση ή να εξαχθούν στοιχειοθετημένα συμπεράσματα. Τα άτομα θα πρέπει επίσης να είναι σε θέση να αναγνωρίζουν τα βασικά χαρακτηριστικά της επιστημονικής έρευνας και να έχουν τη ικανότητα να δημοσιοποιούν τα συμπεράσματα και να παρουσιάζουν τον συλλογισμό που οδήγησε σε αυτά.
                  Η ικανότητα περιλαμβάνει μια στάση κριτικής αποδοχής και περιέργειας, το ενδιαφέρον για ηθικά ζητήματα και τον σεβασμό τόσο της ασφάλειας όσο και της αειφορίας, ιδίως όσον αφορά την επιστημονική και τεχνολογική πρόοδο σε σχέση με το άτομο, την οικογένεια, την κοινότητα καθώς και παγκόσμια θέματα.

            4.   Ψηφιακή ικανότητα
      Ορισμός:
      Η ψηφιακή ικανότητα περιλαμβάνει τη χρήση της Τεχνολογίας της κοινωνίας της πληροφορίας (ΤΚΠ) για την εργασία, τη ψυχαγωγία και την επικοινωνία, με αυτοπεποίθηση και κριτικό πνεύμα. Υποστηρίζεται από τις βασικές δεξιότητες ΤΠΕ: χρήση Η/Υ για την ανάκτηση, την αξιολόγηση, την αποθήκευση, την παραγωγή, την παρουσίαση και την ανταλλαγή πληροφοριών και για την επικοινωνία και τη συμμετοχή σε δίκτυα συνεργασίας μέσω του Διαδικτύου.
      Βασικές γνώσεις, δεξιότητες και στάσεις που σχετίζονται με αυτή την ικανότητα
      Η ψηφιακή ικανότητα απαιτεί επαρκή κατανόηση και γνώση της φύσης, του ρόλου και των ευκαιριών της ΤΚΠ σε καθημερινές καταστάσεις: στην προσωπική και κοινωνική ζωή καθώς και στην εργασία. Συμπεριλαμβάνει τις κύριες εφαρμογές πληροφορικής, όπως την επεξεργασία κειμένου, τα λογιστικά φύλλα, τις βάσεις δεδομένων, την αποθήκευση και διαχείριση πληροφοριών, καθώς και την κατανόηση των ευκαιριών και των δυνητικών κινδύνων του Διαδικτύου και της επικοινωνίας με ηλεκτρονικά μέσα (ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, εργαλεία δικτύου) για την εργασία, τη ψυχαγωγία, τη διάδοση πληροφοριών και τη συνεργασία στα πλαίσια Δικτύου (collaborative networking), τη μάθηση και την έρευνα. Τα άτομα θα πρέπει επίσης να κατανοούν ότι η ΤΚΠ μπορεί να στηρίξει τη δημιουργικότητα και την καινοτομία και να γνωρίζουν τα θέματα που αφορούν την εγκυρότητα και την αξιοπιστία των διαθέσιμων πληροφοριών και τις νομικές και ηθικές αρχές που διέπουν τη διαδραστική χρήση της ΤΚΠ.
      Οι απαιτούμενες δεξιότητες περιλαμβάνουν: την ικανότητα έρευνας, συλλογής και επεξεργασίας πληροφοριών και τη χρήση τους με κριτικό και συστηματικό τρόπο, την αξιολόγηση της καταλληλότητάς τους και τη διάκριση μεταξύ Πραγματικού και Εικονικού, καθώς και την αναγνώριση των συνδέσμων (links). Τα άτομα θα πρέπει να έχουν δεξιότητες που σχετίζονται με τη χρήση εργαλείων για την παραγωγή, την παρουσίαση και την κατανόηση σύνθετων πληροφοριών και την ικανότητα αξιολόγησης, αναζήτησης και χρήσης υπηρεσιών που βασίζονται στο Διαδίκτυο. Τα άτομα θα πρέπει επίσης να είναι σε θέση να χρησιμοποιούν την ΤΚΠ για τη στήριξη της κριτικής σκέψης, της δημιουργικότητας και της καινοτομίας.
      Η χρήση της ΤΚΠ απαιτεί κριτική και αναστοχαστική συμπεριφορά έναντι των διαθέσιμων πληροφοριών και υπεύθυνη χρήση των διαδραστικών μέσων. Η ικανότητα αυτή υποστηρίζεται επίσης από το ενδιαφέρον συμμετοχής σε κοινότητες και δίκτυα για πολιτιστικούς, κοινωνικούς ή/και επαγγελματικούς σκοπούς.
      5.   Μεταγνωστικές ικανότητες (Learning to learn)
      Ορισμός:
      Ως «μεταγνωστικές ικανότητες» νοούνται η ικανότητα επιδίωξης και επιμονής στη μάθηση, η ικανότητα οργάνωσης της ατομικής μάθησης, με τη βοήθεια και της αποτελεσματικής διαχείρισης του χρόνου και της πληροφορίας, σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο. Η ικανότητα αυτή περιλαμβάνει την επίγνωση της διαδικασίας μάθησης και των αναγκών για μάθηση ενός ατόμου, προσδιορίζοντας τις διαθέσιμες ευκαιρίες, και την ικανότητα αντιμετώπισης των εμποδίων προκειμένου να αποβαίνει η μάθηση επιτυχής. Η εν λόγω ικανότητα σημαίνει απόκτηση, επεξεργασία και αφομοίωση των νέων γνώσεων και δεξιοτήτων καθώς και αναζήτηση και χρησιμοποίηση κατάλληλης καθοδήγησης. Η μεθοδολογία της μάθησης προϋποθέτει να βασίζεται η μάθηση σε προηγούμενες γνώσεις και εμπειρίες της ζωής προκειμένου να χρησιμοποιούνται και να εφαρμόζονται οι γνώσεις και δεξιότητες σε διάφορα πλαίσια: στο σπίτι, στην εργασία, στην εκπαίδευση και την κατάρτιση. Η παροχή κινήτρων και η εμπιστοσύνη αποτελούν σημαντικά στοιχεία της ικανότητας ενός ατόμου.
      Βασικές γνώσεις, δεξιότητες και στάσεις που σχετίζονται με αυτή την ικανότητα
      Στις περιπτώσεις που η μάθηση κατευθύνεται προς τις ιδιαίτερες επιδιώξεις αναφορικά με την εργασία ή τη σταδιοδρομία, κάθε άτομο θα πρέπει να γνωρίζει τις ικανότητες, τις γνώσεις, τις δεξιότητες και τα προσόντα που απαιτούνται. Σε όλες τις περιπτώσεις, η μεθοδολογία της μάθησης απαιτεί το άτομο να έχει επίγνωση των προσωπικών μαθησιακών στρατηγικών του, των ισχυρών και των αδύναμων σημείων του ως προς τις δεξιότητες και τα προσόντα του και να είναι σε θέση να αναζητεί τις κατάλληλες ευκαιρίες εκπαίδευσης και κατάρτισης καθώς και την καθοδήγηση ή/και στήριξη που μπορεί να του παρασχεθεί.
      Οι δεξιότητες της μεθοδολογίας της μάθησης απαιτούν πρώτον την απόκτηση των θεμελιωδών βασικών δεξιοτήτων, όπως η ανάγνωση και γραφή, η αριθμητική και οι ΤΠΕ, που απαιτούνται για την περαιτέρω μάθηση. Με βάση αυτές τις δεξιότητες, το άτομο μπορεί να έχει πρόσβαση, να αποκτά, να επεξεργάζεται και να αφομοιώνει νέες γνώσεις και δεξιότητες. Αυτό απαιτεί αποτελεσματική διαχείριση των προτύπων μάθησης, σταδιοδρομίας και εργασίας, και ιδίως την ικανότητα επιμονής στη μάθηση, μακροπερίοδης συγκέντρωσης και κριτικού αναστοχασμού προς τους σκοπούς και τους στόχους της μάθησης. Τα άτομα θα πρέπει να είναι σε θέση να αφιερώνουν χρόνο στη μάθηση αυτόνομα και πειθαρχημένα, αλλά και να εργάζονται συλλογικά στα πλαίσια της διαδικασίας μάθησης, να αντλούν οφέλη από μια ανομοιογενή ομάδα και να μοιράζονται αυτά που έχουν μάθει. Τα άτομα θα πρέπει επίσης να είναι σε θέση να οργανώνουν τη μάθησή τους, να αξιολογούν την εργασία τους και να ζητούν συμβουλές, πληροφορίες και στήριξη, όταν ενδείκνυται.
      Μια θετική συμπεριφορά περιλαμβάνει την εξασφάλιση κινήτρων και αυτοπεποίθησης για τη συστηματική και επιτυχή επιδίωξη για μάθηση σε όλη τη διάρκεια της ζωής του ατόμου. Η συμπεριφορά που βασίζεται στην επίλυση προβλημάτων στηρίζει τόσο τη μάθηση όσο και την ικανότητα του ατόμου να διαχειρίζεται εμπόδια και αλλαγές. Η επιθυμία εφαρμογής προηγούμενων γνώσεων και εμπειριών της ζωής και η περιέργεια για την αναζήτηση νέων ευκαιριών μάθησης και εφαρμογής των γνώσεων σε ποικίλα πλαίσια που καλύπτουν όλο το φάσμα της ζωής αποτελούν συστατικά στοιχεία μιας θετικής στάσης.
      6.   Κοινωνικές ικανότητες και ικανότητες που σχετίζονται με την ιδιότητα του πολίτη
      Ορισμός:
      Οι εν λόγω ικανότητες περιλαμβάνουν τις προσωπικές, διαπροσωπικές, διαπολιτισμικές και κοινωνικές ικανότητες και τις ικανότητες του πολίτη και καλύπτουν όλο το φάσμα της συμπεριφοράς εκείνης που εξοπλίζει τα άτομα ώστε να συμμετέχουν με αποτελεσματικό και εποικοδομητικό τρόπο στην κοινωνική και επαγγελματική ζωή, (και ειδικότερα στις όλο και περισσότερο ποικιλόμορφες κοινωνίες), καθώς και στην επίλυση διαφορών, όπου αυτό απαιτείται. Η ικανότητα του πολίτη εξοπλίζει κατάλληλα τα άτομα ώστε να συμμετέχουν πλήρως στην καθημερινή ζωή, με βάση τη γνώση των κρίσιμων κοινωνικών και πολιτικών εννοιών και δομών και την υποχρέωση ενεργού και δημοκρατικής συμμετοχής.
      Βασικές γνώσεις, δεξιότητες και στάσεις που σχετίζονται με αυτή την ικανότητα

                  Α.

                  Οι κοινωνικές ικανότητες συνδέονται με την προσωπική και κοινωνική ευημερία, η οποία απαιτεί την κατανόηση του τρόπου με τον οποίο τα άτομα μπορούν να εξασφαλίζουν βέλτιστη σωματική και ψυχική υγεία, συμπεριλαμβανομένων, ως πόρων για κάθε άτομο, την οικογένειά του και το άμεσο κοινωνικό περιβάλλον του, των γνώσεων σχετικά με τον τρόπο που μπορεί να συμβάλει, εν προκειμένω, ένας υγιής τρόπος ζωής. Για την επιτυχή διαπροσωπική και κοινωνική συμμετοχή, είναι σημαντική η κατανόηση των κωδίκων και κοινά αποδεκτών τρόπων συμπεριφοράς, σε διαφορετικές κοινωνίες και περιβάλλοντα (π.χ. στην εργασία). Εξίσου σημαντική είναι η γνώση όσων βασικών εννοιών σχετίζονται με τα άτομα, τις ομάδες, τις επαγγελματικές οργανώσεις, την ισότητα των φύλων και την αποφυγή διακρίσεων, την κοινωνία και τον πολιτισμό. Η κατανόηση των πολυπολιτισμικών και κοινωνικοοικονομικών διαστάσεων των ευρωπαϊκών κοινωνιών και του τρόπου με τον οποίο αλληλεπιδρούν οι εθνικές πολιτισμικές ταυτότητες με την ευρωπαϊκή ταυτότητα έχουν επίσης ουσιαστική σημασία.
                  Οι βασικές δεξιότητες της ικανότητας αυτής περιλαμβάνουν την ικανότητα εποικοδομητικής επικοινωνίας σε διαφορετικά περιβάλλοντα επίδειξης ανεκτικότητας, έκφρασης και κατανόησης διαφόρων απόψεων και ικανότητας διαπραγμάτευσης σε κλίμα εμπιστοσύνης. Τα άτομα θα πρέπει να είναι ικανά να αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά το άγχος και την απογοήτευση και να εκφράζονται με εποικοδομητικό τρόπο, καθώς και να κάνουν διάκριση μεταξύ της προσωπικής και της επαγγελματικής σφαίρας.
                  Όσον αφορά τις στάσεις, η ικανότητα βασίζεται στη συνεργασία, στην αυτοπεποίθηση και στην ακεραιότητα. Τα άτομα θα πρέπει να έχουν ενδιαφέρον για τις κοινωνικοοικονομικές εξελίξεις και τη διαπολιτισμική επικοινωνία, και θα πρέπει να αναγνωρίζουν την ποικιλότητα των αξιών, να σέβονται τους άλλους, και να είναι προετοιμασμένα να ξεπερνούν τις προκαταλήψεις και να συμβιβάζονται.

                  Β.

                  Η ικανότητα του πολίτη βασίζεται στη γνώση των εννοιών της δημοκρατίας, της δικαιοσύνης, της ισότητας, της ιδιότητας του ενεργού πολίτη και των δικαιωμάτων του πολίτη, συμπεριλαμβανομένης τόσο της επίσημης έκφρασής τους στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στις διεθνείς διακηρύξεις, όσο και του τρόπου που εφαρμόζονται από διάφορους φορείς και θεσμούς, σε τοπικό, περιφερειακό, εθνικό, ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο. Περιλαμβάνει τη γνώση των γεγονότων της σύγχρονης εποχής καθώς και των βασικών γεγονότων και τάσεων στην εθνική, ευρωπαϊκή και παγκόσμια ιστορία. Επιπρόσθετα, θα πρέπει να αναπτύσσεται η κατανόηση των στόχων, των αξιών και των πολιτικών των κοινωνικών και πολιτικών κινημάτων. Η γνώση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και των δομών, κύριων στόχων και αξιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει επίσης ζωτική σημασία, καθώς και η επίγνωση της ποικιλότητας και της πολιτισμικής ταυτότητας της Ευρώπης.
                  Οι δεξιότητες που αφορούν την ιδιότητα του πολίτη σχετίζονται με την ικανότητα αποτελεσματικής συνεργασίας με άλλους στο δημόσιο τομέα, την επίδειξη αλληλεγγύης και ενδιαφέροντος για την επίλυση προβλημάτων που επηρεάζουν την τοπική και την ευρύτερη κοινότητα. Περιλαμβάνουν τον κριτικό και δημιουργικό αναστοχασμό και την εποικοδομητική συμμετοχή σε δραστηριότητες της κοινότητας ή της γειτονιάς, καθώς και τη λήψη αποφάσεων σε όλα τα επίπεδα, από το τοπικό έως το εθνικό και το ευρωπαϊκό, ιδίως μέσω ψηφοφορίας.
                  Ο πλήρης σεβασμός των ανθρώπινων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένης της ισότητας ως βάσης για τη δημοκρατία, η εκτίμηση και η κατανόηση των διαφορών μεταξύ των συστημάτων αξιών διαφόρων θρησκειών ή εθνικών ομάδων, αποτελούν θεμέλια για μια θετική στάση. Αυτό πρακτικά εξειδικεύεται στο να δείχνει κανείς φανερά ότι ανήκει σε μια τοπική κοινότητα, χώρα, στην ΕΕ και στην Ευρώπη γενικά και στον κόσμο καθώς και να επιδεικνύει προθυμία συμμετοχής στη δημοκρατική λήψη αποφάσεων σε όλα τα επίπεδα. Περιλαμβάνει επίσης την επίδειξη πνεύματος υπευθυνότητας, καθώς και την εκδήλωση κατανόησης και σεβασμού για τις κοινές αξίες που είναι αναγκαίες για τη διασφάλιση της κοινωνικής συνοχής, όπως, παραδείγματος χάριν, ο σεβασμός των αρχών της δημοκρατίας. Η εποικοδομητική συμμετοχή περιλαμβάνει επίσης τις δραστηριότητες του πολίτη, τη στήριξη της κοινωνικής πολυμορφίας και συνοχής και της βιώσιμης ανάπτυξης καθώς και την προθυμία σεβασμού των αξιών και της ιδιωτικής ζωής των άλλων.

            7.   Αίσθημα πρωτοβουλίας και επιχειρηματικότητα
      Ορισμός:
      Το αίσθημα πρωτοβουλίας και η επιχειρηματικότητα αναφέρονται στην ικανότητα ενός ατόμου να μετατρέπει τις ιδέες του σε δράση. Περιλαμβάνει τη δημιουργικότητα, την καινοτομία και την ανάληψη ρίσκου, καθώς και την ικανότητα σχεδιασμού προκειμένου να επιτυγχάνονται συγκεκριμένοι στόχοι. Στηρίζει τους ανθρώπους, όχι μόνο στην καθημερινή ζωή τους, τόσο στο σπίτι όσο και στην κοινωνία, αλλά και στον χώρο εργασίας, ειδικά σε ό, τι αφορά την κατανόηση του πλαισίου της εργασίας τους και στην αξιοποίηση των ευκαιριών. Αποτελεί το θεμέλιο για τις ειδικότερες δεξιότητες και γνώσεις που χρειάζονται όσα άτομα δραστηριοποιούνται ή συμβάλλουν σε κοινωνικές ή εμπορικές δραστηριότητες. Κάτι τέτοιο οφείλει να περιλαμβάνει τη συνειδητοποίηση των ηθικών αξιών και να προωθεί τη χρηστή διακυβέρνηση.
      Βασικές γνώσεις, δεξιότητες και στάσεις που σχετίζονται με αυτή την ικανότητα
      Οι απαραίτητες γνώσεις περιλαμβάνουν την ικανότητα εντοπισμού των διαθέσιμων ευκαιριών για προσωπικές, επαγγελματικές ή/και επιχειρηματικές δραστηριότητες, συμπεριλαμβανομένων των θεμάτων «ευρύτερης εμβέλειας» που απαρτίζουν το πλαίσιο στο οποίο ζουν και εργάζονται οι άνθρωποι, όπως η ευρεία κατανόηση του τρόπου λειτουργίας της οικονομίας και των ευκαιριών και προκλήσεων που αντιμετωπίζει ένας εργοδότης ή ένας οργανισμός. Τα άτομα θα πρέπει επίσης να έχουν επίγνωση της ηθικής θέσης των επιχειρήσεων και του τρόπου με τον οποίο αυτές μπορούν να συμβάλλουν στο γενικό καλό, παραδείγματος χάριν, μέσω του έντιμου εμπορίου ή μέσω της άσκησης των δραστηριοτήτων τους με κοινωνική υπευθυνότητα.
      Οι δεξιότητες αυτές σχετίζονται με την ενεργό διαχείριση σχεδίων (όπου περιλαμβάνεται, παραδείγματος χάριν, η χρήση δεξιοτήτων, όπως ο σχεδιασμός, η οργάνωση, η διαχείριση, η ηγετική στάση και η ανάθεση, η ανάλυση, η επικοινωνία, η ενημέρωση, η αξιολόγηση και η καταγραφή), την αποτελεσματική εκπροσώπηση και διαπραγμάτευση, και την ικανότητα εργασίας, τόσο σε ατομικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο. Η ικανότητα κρίσης για τον προσδιορισμό των ισχυρών και αδύναμων σημείων του ατόμου καθώς και η αξιολόγηση και η ανάληψη ρίσκου έχουν επίσης ιδιαίτερη σημασία.
      Η επιχειρηματική συμπεριφορά χαρακτηρίζεται από την ανάληψη πρωτοβουλιών, την ενεργό στάση, την ανεξαρτησία και την καινοτομία, τόσο στην προσωπική όσο και στην κοινωνική ζωή, καθώς επίσης και στην εργασία. Περιλαμβάνει επίσης την ανάπτυξη κινήτρων και τη στοχοπροσήλωση, είτε σε προσωπικό επίπεδο είτε σε επίπεδο στόχων κοινών με άλλους, ή/και στην εργασία.
      8.   Πολιτιστική γνώση και έκφραση
      Ορισμός:
      Εκτίμηση της σημασίας της δημιουργικής έκφρασης ιδεών, εμπειριών και συναισθημάτων σε ένα φάσμα μέσων μαζικής επικοινωνίας, συμπεριλαμβανομένης της μουσικής, του θεάτρου, της λογοτεχνίας και των εικαστικών τεχνών.
      Βασικές γνώσεις, δεξιότητες και στάσεις που σχετίζονται με αυτή την ικανότητα :
      Η πολιτιστική γνώση περιλαμβάνει επίγνωση της τοπικής, της εθνικής και της ευρωπαϊκής πολιτιστικής κληρονομιάς, και της θέσης τους στον κόσμο. Καλύπτει τη βασική γνώση σημαντικών πολιτιστικών έργων, συμπεριλαμβανομένου του λαϊκού σύγχρονου πολιτισμού. Είναι σημαντικό να κατανοείται η πολιτισμική και γλωσσική πολυμορφία στην Ευρώπη (και άλλες περιοχές του κόσμου), η ανάγκη διατήρησής της και η σημασία των αισθητικών παραγόντων στην καθημερινή ζωή.
      Οι δεξιότητες σχετίζονται τόσο με την εκτίμηση όσο και με την έκφραση: αυτοέκφραση μέσω της ποικιλίας των μέσων μαζικής επικοινωνίας με τις εγγενείς ικανότητες των ατόμων και εκτίμηση και απόλαυση των έργων τέχνης και των παραστάσεων. Οι δεξιότητες περιλαμβάνουν επίσης την ικανότητα συσχετισμού των δημιουργικών και εκφραστικών απόψεων του ατόμου με τις γνώμες άλλων και προσδιορισμού και δημιουργίας κοινωνικών και οικονομικών ευκαιριών στην πολιτιστική δραστηριότητα. Η πολιτιστική έκφραση είναι ουσιαστικής σημασίας για την ανάπτυξη δημιουργικών ικανοτήτων, που μπορούν να μεταφέρονται σε ποικίλες επαγγελματικές επαφές.
      Η βάση για τον σεβασμό και την ανοικτή συμπεριφορά απέναντι στην πολυμορφία της πολιτιστικής έκφρασης είναι να κατανοεί ο καθένας πολύ καλά την κουλτούρα στην οποία ανήκει και να έχει αίσθηση ταυτότητας. Μια θετική συμπεριφορά καλύπτει επίσης τη δημιουργικότητα και την προθυμία καλλιέργειας αισθητικής ικανότητας μέσω της καλλιτεχνικής αυτοέκφρασης και της συμμετοχής στην πολιτιστική ζωή.

         (1)  Στο πλαίσιο των πολυ-πολιτισμικών και πολυ-γλωσσικών κοινωνιών της Ευρώπης, αναγνωρίζεται ότι η μητρική γλώσσα μπορεί να μην είναι σε όλες τις περιπτώσεις η επίσημη γλώσσα του κράτους μέλους και ότι η ικανότητα επικοινωνίας σε μια επίσημη γλώσσα αποτελεί προϋπόθεση για την εξασφάλιση της πλήρους συμμετοχής του ατόμου στην κοινωνία. Σε ορισμένα κράτη μέλη, η μητρική γλώσσα μπορεί να είναι μία από τις διάφορες επίσημες γλώσσες. Η λήψη μέτρων για την αντιμετώπιση τέτοιων περιπτώσεων και η δέουσα εφαρμογή του προαναφερθέντος ορισμού εμπίπτουν στην αρμοδιότητα καθ’εκάστου κράτους μέλους σύμφωνα με τις δικές του ιδιαίτερες ανάγκες και συνθήκες.

         (2)  Έχει σημασία να αναγνωρισθεί ότι πολλοί Ευρωπαίοι ζουν σε δίγλωσσες ή πολύγλωσσες οικογένειες και κοινότητες και ότι η επίσημη γλώσσα της χώρας όπου ζουν ενδέχεται να μην είναι η μητρική τους. Για τις ομάδες αυτές, η ικανότητα αυτή μπορεί να αφορά μια επίσημη γλώσσα και όχι μια ξένη. Οι ανάγκες, τα κίνητρα και οι κοινωνικοί και/ή οικονομικοί λόγοι για την ανάπτυξη της ικανότητας αυτής προς υποβοήθηση της ένταξής τους θα διαφέρουν από εκείνες των ατόμων που μαθαίνουν μια ξένη γλώσσα για να ταξιδέψουν ή να εργασθούν. Τα μέτρα για την αντιμετώπιση των περιπτώσεων αυτών και για την αντίστοιχη εφαρμογή του ορισμού εμπίπτουν στην αρμοδιότητα καθ’ εκάστου κράτους μέλους, ανάλογα με τις δικές του ιδιαίτερες ανάγκες και συνθήκες.


title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 9ης Ιουλίου 2013 , σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Σουηδίας για το 2013 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Σουηδίας για την περίοδο 2012-2016

text:
               30.7.2013

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 217/86

      ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ

   της 9ης Ιουλίου 2013
   σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Σουηδίας για το 2013 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Σουηδίας για την περίοδο 2012-2016
   2013/C 217/21
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 121 παράγραφος 2 και το άρθρο 148 παράγραφος 4,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών (1), και ιδίως το άρθρο 9 παράγραφος 2,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με την πρόληψη και τη διόρθωση των υπερβολικών μακροοικονομικών ανισορροπιών (2), και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 1,
   Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής απασχόλησης,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της οικονομικής και δημοσιονομικής επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής κοινωνικής προστασίας,
   Έχοντας υπόψη την γνώμη της επιτροπής οικονομικής πολιτικής,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Στις 26 Μαρτίου 2010, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συμφώνησε με την πρόταση της Επιτροπής για τη δρομολόγηση της στρατηγικής «Ευρώπη 2020», μιας νέας στρατηγικής για την ανάπτυξη και την απασχόληση, η οποία, βασιζόμενη στον μεγαλύτερο συντονισμό των οικονομικών πολιτικών, θα εστιάζεται στους νευραλγικούς τομείς στους οποίους απαιτείται δράση ώστε να ενισχυθεί το δυναμικό διατηρήσιμης ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης.

               (2)

               Στις 13 Ιουλίου 2010 το Συμβούλιο εξέδωσε σύσταση σχετικά με τους γενικούς προσανατολισμούς της οικονομικής πολιτικής των κρατών μελών και της Ένωσης (2010 έως 2014) και, στις 21 Οκτωβρίου 2010, εξέδωσε απόφαση σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών (3), οι οποίες από κοινού αποτελούν τις «ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές». Τα κράτη μέλη κλήθηκαν να λαμβάνουν υπόψη τις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές στις οικονομικές τους πολιτικές και στις πολιτικές για την απασχόληση.

               (3)

               Στις 29 Ιουνίου 2012, οι αρχηγοί κρατών ή κυβερνήσεων των κρατών μελών ενέκριναν «Σύμφωνο για την ανάπτυξη και την απασχόληση», το οποίο παρέχει ένα συνεκτικό πλαίσιο δράσης σε επίπεδο κρατών μελών, ΕΕ και ευρωζώνης, με την κινητοποίηση όλων των δυνατών μηχανισμών, μέσων και πολιτικών. Έλαβαν απόφαση σχετικά με τη δράση που πρέπει να αναληφθεί στο επίπεδο των κρατών μελών, ιδίως εκφράζοντας την απόλυτη προσήλωσή τους στην επίτευξη των στόχων της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» και στην εφαρμογή των συστάσεων ανά χώρα.

               (4)

               Στις 10 Ιουλίου 2012, το Συμβούλιο εξέδωσε σύσταση σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Σουηδίας για το 2012 και εξέδωσε τη γνώμη του σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Σουηδίας για την περίοδο 2012-2015.

               (5)

               Στις 28 Νοεμβρίου 2012, η Επιτροπή εξέδωσε την ετήσια επισκόπηση της ανάπτυξης (4), δίνοντας το εναρκτήριο λάκτισμα για το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο του 2013 σχετικά με τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών. Επίσης, στις 28 Νοεμβρίου 2012, η Επιτροπή, επί τη βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 εξέδωσε την έκθεση για τον μηχανισμό επαγρύπνησης, στην οποία προσδιόρισε τη Σουηδία ως ένα από τα κράτη μέλη τα οποία θα έπρεπε να υποβληθούν σε εμπεριστατωμένη επισκόπηση.

               (6)

               Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συμμετείχε δεόντως στο Ευρωπαϊκό Εξάμηνο κατά τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 και στις 7 Φεβρουαρίου 2013 εξέδωσε ψήφισμα για την απασχόληση και τις κοινωνικές πτυχές στην ετήσια έκθεση ανάπτυξης 2013 και ένα ψήφισμα για τη συμβολή στην έκθεση αυτή.

               (7)

               Στις 14 Μαρτίου 2013, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ενέκρινε τις προτεραιότητες για την εξασφάλιση χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, δημοσιονομικής εξυγίανσης και δράσης για την ενίσχυση της ανάπτυξης. Υπογράμμισε την ανάγκη να επιδιωχθεί διαφοροποιημένη, φιλική προς την ανάπτυξη δημοσιονομική εξυγίανση, να αποκατασταθούν οι κανονικές συνθήκες δανειοδότησης στην οικονομία, να προωθηθούν η ανάπτυξη και η ανταγωνιστικότητα, να καταπολεμηθούν η ανεργία και οι κοινωνικές επιπτώσεις της κρίσης και να εκσυγχρονιστεί η δημόσια διοίκηση.

               (8)

               Στις 10 Απριλίου 2013, η Επιτροπή δημοσίευσε τα αποτελέσματα της εμπεριστατωμένης επισκόπησης που εκπόνησε για τη Σουηδία, βάσει του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011. Από την ανάλυση της Επιτροπής συμπεραίνεται ότι η Σουηδία αντιμετωπίζει μακροοικονομικές ανισορροπίες, οι οποίες απαιτούν παρακολούθηση και δράση σε επίπεδο πολιτικής. Ειδικότερα, οι μακροοικονομικές εξελίξεις που συνδέονται με το χρέος του ιδιωτικού τομέα και την απομόχλευση, σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες ανεπάρκειες στην αγορά στέγης, χρήζουν συνεχούς προσοχής. Αν και το μεγάλο πλεόνασμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών δεν δημιουργεί κινδύνους παρόμοιους προς τα μεγάλα ελλείμματα, η Επιτροπή θα συνεχίσει να παρακολουθεί τις εξελίξεις των τρεχουσών συναλλαγών στη Σουηδία.

               (9)

               Στις 19 Απριλίου 2013, η Σουηδία υπέβαλε το πρόγραμμα σύγκλισης που καλύπτει την περίοδο 2012-2017 και το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων 2013. Για να ληφθεί υπόψη η αλληλεξάρτησή τους, τα δύο προγράμματα αξιολογήθηκαν ταυτοχρόνως.

               (10)

               Βάσει της αξιολόγησης του προγράμματος σύγκλισης σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97, το Συμβούλιο είναι της γνώμης ότι το μακροοικονομικό σενάριο, στο οποίο στηρίζονται οι δημοσιονομικές προβολές του προγράμματος, είναι ρεαλιστικό για το 2013. Η κυβέρνηση προβλέπει αύξηση του ΑΕΠ κατά 1,2 % και 2,2 % το 2013 και 2014, αντίστοιχα, ενώ η Επιτροπή προβλέπει 1,5 % και 2,5 %. Ο στόχος της δημοσιονομικής στρατηγικής που περιγράφεται στο πρόγραμμα είναι να διασφαλιστεί η μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα με τήρηση των κανόνων του σουηδικού δημοσιονομικού πλαισίου, που περιλαμβάνει τον στόχο να υπάρξει πλεόνασμα στην καθαρή δανειοδότηση της γενικής κυβέρνησης, ίσο προς 1 % του ΑΕΠ κατά μέσο όρο στη διάρκεια του κύκλου. Το δημοσιονομικό αποτέλεσμα της γενικής κυβέρνησης διολίσθησε από ένα μικρό πλεόνασμα 0,2 % του ΑΕΠ το 2011 σε έλλειμμα 0,5 % το 2012. Το πρόγραμμα επιβεβαιώνει τον προηγούμενο μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό στόχο (ΜΔΣ) του – 1,0 % του ΑΕΠ. Ο ΜΔΣ συνάδει προς τις απαιτήσεις του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης. Το πρόγραμμα προβλέπει να βελτιωθεί το διαρθρωτικό δημοσιονομικό αποτέλεσμα της γενικής κυβέρνησης, όπως υπολογίστηκε εκ νέου από την Επιτροπή, από ελάχιστο έλλειμμα περίπου 0,4 % του ΑΕΠ το 2012-2013 σε πλεόνασμα το 2014 και στα επόμενα έτη. Συνεπώς, ο ΜΔΣ ενδέχεται να επιτευχθεί κατά τη διάρκεια της περιόδου που καλύπτει το πρόγραμμα. Σύμφωνα με τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα, ο ρυθμός αύξησης των κρατικών δαπανών, μη λαμβανομένων υπόψη των μέτρων διακριτικής ευχέρειας στο σκέλος των εσόδων, θα υπερβεί τον μεσοπρόθεσμο ρυθμό αναφοράς της δυνητικής αύξησης του ΑΕΠ το 2012 και το 2013, αλλά θα είναι χαμηλότερος από τον ρυθμό του 2014. Ακόμη και αν ληφθεί υπόψη η δυνατότητα περαιτέρω αναπτυξιακών μέτρων διακριτικής ευχέρειας το 2014, οι κίνδυνοι για τους δημοσιονομικούς στόχους είναι περιορισμένοι. Σύμφωνα με το πρόγραμμα, ο δείκτης χρέους, ο οποίος είναι κάτω του 60 % της τιμής αναφοράς του ΑΕΠ, προβλέπεται να αυξηθεί προσωρινά σε 42 % του ΑΕΠ το 2013, αλλά να υποχωρήσει κάτω από το 40 % του ΑΕΠ το 2015. Η Επιτροπή προβλέπει ότι ο δείκτης χρέους θα μειωθεί σε 39 % το 2014.

               (11)

               Ο υψηλός βαθμός χρέωσης του ιδιωτικού τομέα (235 % του ΑΕΠ το 2012) εξακολουθεί να αποτελεί πηγή ανησυχίας. Το χρέος των νοικοκυριών, το οποίο κυμαίνεται γύρω στο 80 % του ΑΕΠ ή χονδρικά στο 170 % του διαθέσιμου εισοδήματος, σταθεροποιήθηκε μόλις πρόσφατα και δεν είναι πιθανό να υποχωρήσει στο μέλλον, λόγω της συνεχιζόμενης πιστωτικής επέκτασης και του βραδέως ρυθμού αποπληρωμής ενυπόθηκων δανείων. Η σημερινή φορολογική έκπτωση των τόκων και οι χαμηλοί περιοδικοί φόροι ακίνητης περιουσίας σημαίνουν ότι η φορολογία κατοικίας στη Σουηδία ευνοεί την ανάληψη χρέους που οδηγεί σε υψηλά επίπεδα χρέους. Επιπλέον, η σχετικά μεγάλη απόσταση μεταξύ του πραγματικού οριακού φορολογικού συντελεστή χρέους και κεφαλαίου για νέες επενδύσεις σημαίνει ότι εξακολουθεί να ευνοείται η χρηματοδότηση με τη σύναψη χρέους στον εταιρικό τομέα. Η Σουηδία περιόρισε πρόσφατα τη δυνατότητα έκπτωσης από τον φόρο δαπανών για τόκους στο εσωτερικό εταιρικών ομίλων, αλλά δεν διαθέτει συνολικό σύστημα για να διορθώσει τη φορολογική ανισορροπία χρέους-κεφαλαίου. Το εταιρικό χρέος παραμένει σημαντικό, στο 149 % του ΑΕΠ.

               (12)

               Αν και η σουηδική στεγαστική αγορά παρέμεινε σταθερή κατά το πρόσφατο παρελθόν, εξακολουθεί να αποτελεί δυνητική πηγή αστάθειας. Από την άποψη της προσφοράς, η στεγαστική αγορά της Σουηδίας χαρακτηρίζεται από ορισμένες ανεπάρκειες, οι οποίες μπορούν να οδηγήσουν σε αύξηση των τιμών στέγασης και να δημιουργήσουν ανεπιθύμητα φαινόμενα εγκλωβισμού. Οι κατασκευαστικές επενδύσεις στη Σουηδία φθάνουν μόλις στο ήμισυ των επενδύσεων των άλλων βορείων χωρών, τόσο σε σχέση με το ΑΕΠ όσο και με τον πληθυσμό. Σήμερα, χρειάζονται συχνά πολλά χρόνια για να δρομολογηθεί ένα νέο έργο, λόγω των χρονοβόρων διαδικασιών σε επίπεδο δήμου. Ο εξορθολογισμός αυτών των διαδικασιών θα αυξήσει την ευελιξία της προσφοράς κατοικιών, θα ενισχύσει τον ανταγωνισμό στον κατασκευαστικό τομέα και θα μειώσει το κόστος κατασκευής. Χρειάζονται περαιτέρω μεταρρυθμίσεις του συστήματος καθορισμού των ενοικίων, προκειμένου οι δυνάμεις της αγοράς να μπορέσουν να επιτύχουν τη βέλτιστη προσφορά κατοικιών προς ενοικίαση σε κατάλληλη τιμή. Η αντιμετώπιση των ανεπαρκειών της αγοράς στέγασης ενδέχεται να συμβάλει επίσης και στη μείωση των επιπέδων χρέους των νοικοκυριών, δεδομένου ότι αυτά τα θέματα συνδέονται μεταξύ τους.

               (13)

               Στη Σουηδία, τα ποσοστά ανεργίας για τους νέους, για άτομα που προέρχονται από οικογένειες μεταναστών και γενικά για τα άτομα χαμηλής ειδίκευσης είναι πολύ υψηλότερα απ’ ό,τι για τον υπόλοιπο πληθυσμό σε ηλικία εργασίας και πολύ υψηλότερα από τον ενωσιακό μέσο όρο. Η Σουηδία έλαβε μεγάλο αριθμό νέων σχετικών μέτρων για να αντιμετωπίσει αυτό το θέμα. Τα μέτρα που στοχεύουν στην ένταξη των ατόμων που προέρχονται από οικογένειες μεταναστών στην αγορά εργασίας έχουν ήδη παραγάγει τα πρώτα αποτελέσματα, μειώνοντας το ποσοστό ανεργίας, χρειάζεται όμως να καταβληθούν και άλλες προσπάθειες για να μειωθεί η διαφορά μεταξύ αυτών των ατόμων και του υπόλοιπου πληθυσμού. Οι νέοι δεν έχουν ωφεληθεί μέχρι σήμερα σε αξιοσημείωτο βαθμό από τα μέτρα αυτά. Ωστόσο, έχουν ήδη δρομολογηθεί ή πρόκειται να δρομολογηθούν ορισμένα ενθαρρυντικά μέτρα. Μεταξύ των μέτρων αυτών περιλαμβάνονται συμφωνίες για την υποστήριξη της εισόδου στην αγορά εργασίας στο πλαίσιο του σουηδικού μοντέλου διαμόρφωσης του μισθολογίου από εντελώς ανεξάρτητους κοινωνικούς εταίρους. Οι προσπάθειες για την ενίσχυση της μαθητείας και άλλων ειδών επαγγελματικής εκπαίδευσης με άξονα την εργασία ανταποκρίνονται επίσης στον στόχο, αλλά για να έχουν τον επιθυμητό αντίκτυπο θα πρέπει να είναι περισσότερο φιλόδοξες. Η συνέχιση της προόδου θα εξασφαλιζόταν από την αναθεώρηση της νομοθεσίας για την προστασία της απασχόλησης και την αξιοποίηση των πλεονεκτημάτων του συστήματος εγγύησης θέσεων εργασίας για νέους. Αντί γενικών επιδοτήσεων, θα πρέπει να προτιμηθούν μέτρα που εστιάζονται συγκεκριμένα σε αυτούς που έχουν τη μεγαλύτερη ανάγκη. Στο πλαίσιο του σουηδικού συστήματος εγγύησης θέσεων εργασίας, στους νέους που αναζητούν εργασία μέσω της δημόσιας υπηρεσίας απασχόλησης και οι οποίοι υπήρξαν άνεργοι επί 90 ημέρες παρέχονται στοχοθετημένες υπηρεσίες προκειμένου να μπορέσουν να βελτιώσουν τις πιθανότητες να βρουν μια θέση απασχόλησης, καθώς και τις δυνατότητες εκπαίδευσης. Ωστόσο, η εγγύηση φαίνεται να στοχεύει σήμερα με μικρότερη αποτελεσματικότητα τους νέους που είναι εκτός εκπαίδευσης ή κατάρτισης ή δεν είναι εγγεγραμμένοι στη δημόσια υπηρεσία απασχόλησης. Σύμφωνα με τη σύσταση του 2012, η Σουηδία ανέθεσε την εκπόνηση μιας ανάλυσης των επιπτώσεων της μείωσης του ποσοστού ΦΠΑ για τα εστιατόρια και τις υπηρεσίες εστίασης στις τιμές, τους μισθούς και την απασχόληση των νέων, τα προκαταρκτικά πορίσματα της οποίας θα δοθούν τον Ιανουάριο του 2014 και τα τελικά συμπεράσματα το 2016. Η μελέτη αυτή θα είναι σημαντική, δεδομένου ότι έχουν εκφραστεί ανησυχίες για τη σχέση κόστους – αποτελεσματικότητας αυτού του μέτρου.

               (14)

               Στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου, η Επιτροπή διενήργησε συνολική ανάλυση της οικονομικής πολιτικής της Σουηδίας. Αξιολόγησε το πρόγραμμα σύγκλισης και το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων και υπέβαλε εμπεριστατωμένη επισκόπηση. Έλαβε υπόψη όχι μόνο τη χρησιμότητά τους για την άσκηση διατηρήσιμης δημοσιονομικής και κοινωνικοοικονομικής πολιτικής στη Σουηδία, αλλά και το κατά πόσο συνάδουν με τους κανόνες και τις κατευθύνσεις της ΕΕ, δεδομένης της ανάγκης ενδυνάμωσης της συνολικής οικονομικής διακυβέρνησης της Ένωσης μέσω της συνεκτίμησης στοιχείων σε επίπεδο ΕΕ κατά τη διαμόρφωση των μελλοντικών εθνικών αποφάσεων. Οι συστάσεις της Επιτροπής βάσει του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου αποτυπώνονται στις συστάσεις 1 έως 4 κατωτέρω.

               (15)

               Βάσει της παρούσας αξιολόγησης, το Συμβούλιο εξέτασε το πρόγραμμα σύγκλισης της Σουηδίας, και η γνώμη του (5) αντικατοπτρίζεται ιδίως στη σύσταση 1 κατωτέρω.

               (16)

               Βάσει της εμπεριστατωμένης επισκόπησης της Επιτροπής και της παρούσας αξιολόγησης, το Συμβούλιο εξέτασε το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων και το πρόγραμμα σύγκλισης. Οι συστάσεις του βάσει του άρθρου 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 αντικατοπτρίζονται στις συστάσεις 2 και 3 κατωτέρω,

         ΣΥΝΙΣΤΑ στη Σουηδία να αναλάβει δράση κατά την περίοδο 2013-2014 προκειμένου:

               1.

               Να εφαρμόσει τα μέτρα που είναι αναγκαία για να επιδιώξει μια φιλική προς την ανάπτυξη δημοσιονομική πολιτική και να διατηρήσει υγιή δημοσιονομική θέση, διασφαλίζοντας τη συμμόρφωση με τον μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό στόχο, κατά τον χρονικό ορίζοντα του προγράμματος.

               2.

               Να συνεχίσει να αντιμετωπίζει τους κινδύνους που συνδέονται με το ιδιωτικό χρέος μέσω της μείωσης της ευνοϊκής μεταχείρισης του χρέους στη φορολογία κατοικίας με τη σταδιακή κατάργηση της έκπτωσης από τον φόρο των τόκων ενυπόθηκων δανείων ή/και την αύξηση των φόρων ιδιοκτησίας. Να λάβει περαιτέρω μέτρα για να ενδυναμώσει τη συνετή δανειοδοσία με μέτρα που προωθούν την αποπληρωμή των ενυπόθηκων δανείων. Να μειώσει περαιτέρω την ευνοϊκή φορολογική μεταχείριση των τόκων για εταιρικά δάνεια.

               3.

               Να βελτιώσει την αποτελεσματικότητα της στεγαστικής αγοράς συνεχίζοντας τη μεταρρύθμιση του συστήματος καθορισμού των ενοικίων και της ενίσχυσης της ελευθερίας σύναψης συμβολαίων μεταξύ μεμονωμένων ενοικιαστών και ιδιοκτητών. Να προωθήσει την αύξηση του ανταγωνισμού στον κατασκευαστικό τομέα και να επανεξετάσει τον πολεοδομικό σχεδιασμό, τη χωροταξία και τις διαδικασίες έγκρισης με σκοπό να αυξηθεί η διαφάνεια, να συντομευτεί ο χρόνος παράδοσης και να μειωθούν τα εμπόδια εισόδου στην αγορά για τις κατασκευαστικές εταιρείες.

               4.

               Να ενισχύσει τις προσπάθειες για τη βελτίωση της ένταξης στην αγορά εργασίας των χαμηλής ειδίκευσης νέων και ατόμων που προέρχονται από οικογένειες μεταναστών μέσω της λήψης ισχυρότερων και καλύτερα στοχοθετημένων μέτρων για να βελτιωθεί η δυνατότητα απασχόλησής τους και η προσφορά εργασίας για αυτές τις ομάδες. Να εντείνει τις προσπάθειες για τη διευκόλυνση της μετάβασης από το σχολείο στην εργασία, μεταξύ άλλων μέσω της ευρύτερης χρήσης της μάθησης με βάση την εργασία, τη μαθητεία και άλλα είδη συμβάσεων που συνδυάζουν την απασχόληση και την εκπαίδευση. Να ολοκληρώσει την Εγγύηση για τους Νέους, προκειμένου να βελτιωθεί η κάλυψη των νέων εκτός εκπαίδευσης ή κατάρτισης. Να ολοκληρώσει και να συναγάγει συμπεράσματα από την επισκόπηση της αποτελεσματικότητας του ισχύοντος μειωμένου ποσοστού ΦΠΑ για τα εστιατόρια και τις υπηρεσίες εστίασης ως προς την υποστήριξη της δημιουργίας θέσεων εργασίας.

      Βρυξέλλες, 9 Ιουλίου 2013.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         R. ŠADŽIUS

      (1)  ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.

      (2)  ΕΕ L 306 της 23.11.2011, σ. 25.

      (3)  Διατηρήθηκε για το 2013 με την απόφαση 2013/208/ΕΕ του Συμβουλίου, της 22ας Απριλίου 2013, σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών (ΕΕ L 118 της 30.4.2013, σ. 21).

      (4)  ΕΕ C 219 της 24.7.2012, σ. 85.

      (5)  Βάσει του άρθρου 9 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97.