Avis juridique important

|

52004SC0826

Γνωμοδότηση της Επιτροπής για την ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος στην Πολωνία - Εφαρμογή του άρθρου 104 παράγραφος 5 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας  /* SEC/2004/0826 τελικό */

ΓΝΩΜΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ για την ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος στην Πολωνία - Εφαρμογή του άρθρου 104 παράγραφος 5 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής ΚοινότηταςΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΣτις 7 Απριλίου 2004, η Επιτροπή δημοσίευσε τις εαρινές προβλέψεις του 2004 [1]. Σύμφώνα με τις προβλέψεις αυτές, στις οποίες λαμβάνονται υπόψη τα στοιχεία που υποβλήθηκαν από την Πολωνία το Μάρτιο του 2004, το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης στην Πολωνία αυξήθηκε από 3,6% του ΑΕΠ το 2002 [2] σε 4,1% του ΑΕΠ το 2003, ποσοστό που υπερβαίνει την τιμή της αναφοράς του 3% του ΑΕΠ που ορίζει η Συνθήκη.[1]  Οι εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2004 είναι διαθέσιμες στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/publications/european_economy/2004/ee204en.pdf.[2]  Σύμφωνα με το πρόγραμμα σύγκλισης, που υποβλήθηκε από τις πολωνικές αρχές στις 17 Μαΐου, το έλλειμμα για το 2002 αναθεωρήθηκε σε 4,0% του ΑΕΠ.Με βάση τις πρώτες αυτές ενδείξεις, στις 12 Μαΐου 2004 η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος για την Πολωνία με τη σύνταξη της έκθεσης που προβλέπεται στο άρθρο 104 παράγραφος 3 της Συνθήκης [3]. Στις 17 Μαΐου 2004, η Επιτροπή έλαβε το πρόγραμμα σύγκλισης της Πολωνίας, στο οποίο επιβεβαιώνεται ότι το 2003 το έλλειμμα έφθασε σε 4,1% του ΑΕΠ.[3]  Το πλήρες κείμενο της έκθεσης αυτής διατίθεται στον ακόλουθο δικτυακό τύπο:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/procedures_en.htm.Η εφαρμογή της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος (ΔΥΕ) διέπεται από το άρθρο 104 της Συνθήκης και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1467/97 του Συμβουλίου «για την επιτάχυνση και τη διασαφήνιση της εφαρμογής της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος», που αποτελεί μέρος του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης [4]. Οι χώρες που προσχώρησαν στην ΕΕ την 1η Μαΐου 2004 είναι κράτη μέλη με παρέκκλιση τα οποία οφείλουν να αποφεύγουν τα υπερβολικά ελλείμματα, χωρίς ωστόσο να προβλέπεται για αυτά η επιβολή κυρώσεων σύμφωνα με το άρθρο 104 παράγραφοι 9 και 11.[4]  ΕΕ L 209, της 2.8.1997.Σύμφωνα με την έκθεση της Επιτροπής που καταρτίστηκε βάσει του άρθρου 104 παράγραφος 3 της Συνθήκης, το γεγονός ότι το έλλειμμα της Πολωνίας το 2003 υπερέβη την τιμή αναφοράς του 3% του ΑΕΠ που ορίζει η Συνθήκη δεν ήταν αποτέλεσμα έκτακτων περιστάσεων μη ελεγχόμενων από τις ουγγρικές αρχές ούτε ήταν επακόλουθο κάποιας σοβαρής οικονομικής ύφεσης με την έννοια του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης, δεδομένου ότι ο ρυθμός αύξησης του πραγματικού ΑΕΠ έφθασε σε 3,7% το 2003. Όσον αφορά τις εξελίξεις για το 2004, η έκθεση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης είναι πιθανό να αυξηθεί και να διατηρηθεί σε επίπεδο υψηλότερο από 3% του ΑΕΠ. Ειδικότερα, σύμφωνα με τις εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2004, το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης προβλέπεται να διαμορφωθεί σε 6,0% του ΑΕΠ το 2004, θα είναι δηλαδή υψηλότερο από το ποσοστό 5,7% του ΑΕΠ που είχαν προβλέψει οι πολωνικές αρχές στο πρόγραμμα σύγκλισης.Με βάση τις εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2004, η έκθεση της Επιτροπής καταλήγει επίσης στο συμπέρασμα ότι ο δείκτης του χρέους προς το ΑΕΠ, ο οποίος έφθασε σε 45,4% του ΑΕΠ το 2003, θα εξακολουθήσει και το 2004 να κινείται σε επίπεδα χαμηλότερα από την τιμή αναφοράς του 60% της Συνθήκης. Ειδικότερα, σύμφωνα με τις εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2004, ο δείκτης του χρέους προς το ΑΕΠ αναμένεται να φθάσει σε 49.1% του ΑΕΠ το 2004, εκτίμηση που συμφωνεί με το ποσοστό του 49% που είχαν προβλέψει οι πολωνικές αρχές στο πρόγραμμα σύγκλισης. Τα στοιχεία σχετικά με το έλλειμμα και το χρέος πρέπει να αναθεωρηθούν προς τα πάνω αν τα ανοικτά συνταξιοδοτικά ταμεία δεν συμπεριληφθούν στον τομέα της γενικής κυβέρνησης, σύμφωνα με την απόφαση της EUROSTAT σχετικά με την ταξινόμηση των κεφαλαιοποιητικών συνταξιοδοτικών καθεστώτων.Το άρθρο 104 παράγραφος 4 της Συνθήκης αναφέρει ότι «η επιτροπή του άρθρου 114 (δηλαδή η Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή) διατυπώνει γνώμη για την έκθεση της Επιτροπής». Η επιτροπή αυτή εξέδωσε την έκθεσή της στις 24 Μαΐου 2004, στην οποία συμφωνεί με την εκτίμηση που διατύπωσε η Επιτροπή στην έκθεσή της. Ειδικότερα, η επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η δημοσιονομική κατάσταση στην Πολωνία δείχνει την ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος βάσει του πρώτου από τα δύο κριτήρια που προβλέπονται στο άρθρο 104 παράγραφος 2 για τον εντοπισμό των ελλειμμάτων αυτών. Η εξέταση και άλλων σχετικών παραγόντων, και ιδίως της μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής θέσης και του δείκτη δημοσίων επενδύσεων, δεν μετέβαλαν την εκτίμηση που στηριζόταν στα ίδια τα κριτήρια. Επίσης, σύμφωνα με την εκτίμηση της επιτροπής, το 2004 το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης θεωρείται πιθανό ότι θα συνεχίσει να υπερβαίνει την τιμή αναφοράς της Συνθήκης, ενώ το ακαθάριστο χρέος της γενικής κυβέρνησης αναμένεται να παραμείνει χαμηλότερο από την τιμή αναφοράς του 60% του ΑΕΠ της Συνθήκης.Η Επιτροπή, αφού εξέτασε τους συναφείς παράγοντες που έλαβε υπόψη στην έκθεσή της και συνεκτιμώντας τη γνώμη της επιτροπής, διατυπώνει τη γνώμη ότι υφίσταται υπερβολικό έλλειμμα στην Πολωνία. Η γνώμη αυτή, που εκδόθηκε από την Επιτροπή στις 24 Ιουνίου 2004, διαβιβάζεται με το παρόν έγγραφο στο Συμβούλιο, βάσει του άρθρου 104 παράγραφος 5 της συνθήκης. Η Επιτροπή συνιστά στο Συμβούλιο να λάβει σχετική απόφαση, σύμφωνα με το άρθρο 104 παράγραφος 6. Επιπλέον, η Επιτροπή υποβάλλει στο Συμβούλιο σύσταση για σύσταση του Συμβουλίου με αποδέκτη την Πολωνία, προκειμένου να τερματιστεί η κατάσταση υπερβολικού ελλείμματος, σύμφωνα με το άρθρο 104 παράγραφος 7 της Συνθήκης.ΓΝΩΜΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ για την ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος στην Πολωνία - Εφαρμογή του άρθρου 104 παράγραφος 5 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής ΚοινότηταςΓΕΝΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣΣύμφωνα με το άρθρο 104 της Συνθήκης, τα κράτη μέλη αποφεύγουν τα υπερβολικά δημοσιονομικά ελλείμματα. Αυτό ισχύει και για τα κράτη μέλη στα οποία έχει δοθεί παρέκκλιση, δηλαδή όλες τις χώρες που προσχώρησαν στην ΕΕ την 1η Μαΐου 2004. Οι αποφάσεις για την ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος διέπονται από τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος (ΔΥΕ) που προσδιορίζεται στο άρθρο 104 της Συνθήκης και στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1467/97 του Συμβουλίου, που αποτελεί μέρος του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης [5].[5]  ΕΕ L 209, της 2.8.1997.Σύμφωνα με το άρθρο 104 παράγραφος 2 της Συνθήκης, η Επιτροπή παρακολουθεί την εξέλιξη της δημοσιονομικής κατάστασης και το ύψος του δημοσίου χρέους στα κράτη μέλη προκειμένου να εντοπίζει τις μεγάλες αποκλίσεις. Ειδικότερα, η Επιτροπή εξετάζει την τήρηση της δημοσιονομικής πειθαρχίας με βάση δύο κριτήρια, ένα για το λόγο του προβλεπομένου ή υφισταμένου δημοσιονομικού ελλείμματος προς το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕΠ) και ένα για το λόγο του δημοσίου χρέους προς το ΑΕΠ. Τα στατιστικά στοιχεία για τις μεταβλητές αυτές παρέχονται από την Επιτροπή με βάσει τις εκθέσεις που υποβάλλουν τα κράτη μέλη.Σύμφωνα με το άρθρο 104 παράγραφος 3 της Συνθήκης, η Επιτροπή συντάσσει έκθεση στην περίπτωση που ένα κράτος μέλος δεν εκπληρώνει τους όρους ενός ή αμφοτέρων των κριτηρίων που αναφέρονται στο άρθρο 104 παράγραφος 2 ή αν, παρά την εκπλήρωση των όρων αυτών των κριτηρίων, η Επιτροπή θεωρεί ότι υπάρχει κίνδυνος υπερβολικού ελλείμματος σε ένα κράτος μέλος. Η έκθεση της Επιτροπής λαμβάνει επίσης υπόψη κατά πόσο το δημόσιο έλλειμμα υπερβαίνει τις δαπάνες δημοσίων επενδύσεων και όλους τους άλλους σχετικούς παράγοντες, συμπεριλαμβανομένης της μεσοπρόθεσμης οικονομικής και δημοσιονομικής κατάστασης του κράτους μέλους, όπως ορίζεται στο άρθρο 104 παράγραφος 3 της Συνθήκης. Με βάση τις εαρινές προβλέψεις του 2004, στις οποίες είχαν ληφθεί υπόψη τα στοιχεία που υποβλήθηκαν από την Πολωνία το Μάρτιο του 2004, η Επιτροπή συνέταξε σχετική έκθεση για την Πολωνία στις 12 Μαΐου 2004.Στη συνέχεια, και σύμφωνα με το άρθρο 104 παράγραφος 4, η Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή διατύπωσε στις 24 Μαΐου 2004 γνώμη για την έκθεση της Επιτροπής.Το άρθρο 104 παράγραφος 5 της Συνθήκης ορίζει ότι η Επιτροπή απευθύνει γνώμη στο Συμβούλιο σε περίπτωση που κρίνει ότι υπάρχει ή ότι μπορεί να εμφανιστεί υπερβολικό έλλειμμα σε ένα κράτος μέλος. Για να αποφασιστεί κατά πόσο υπάρχει ή μπορεί να εμφανιστεί υπερβολικό έλλειμμα, η Επιτροπή θεωρεί ότι θα πρέπει να ληφθούν υπόψη: (i) τα συμπεράσματα της έκθεσής της και (ii) η γνώμη της Οικονομικής και Δημοσιονομικής Επιτροπής σχετικά με την έκθεσή της. Με βάση τα στοιχεία αυτά, η Επιτροπή διατύπωσε ορισμένες παρατηρήσεις για την Πολωνία.ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΩΝΙΑ1. Το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης στην Πολωνία το 2003 ήταν 4,1% του ΑΕΠ, δηλαδή αισθητά υψηλότερο από την τιμή αναφοράς του 3% του ΑΕΠ που ορίζει η Συνθήκη. Διατηρήθηκε σε περίπου την τιμή που είχε εμφανίσει το 2002 (που αναθεωρήθηκε προς τα πάνω, έναντι του ποσοστού 3,6% του ΑΕΠ που είχε προβλεφθεί στη δημοσιονομική κοινοποίηση του Μαρτίου 2004, σε 4,0% του ΑΕΠ στο πρόγραμμα σύγκλισης του Μαρτίου 2004).2. Το γεγονός ότι το 2003 το έλλειμμα υπερέβη την τιμή αναφοράς του 3% του ΑΕΠ δεν ήταν αποτέλεσμα έκτακτων γεγονότων εκτός του ελέγχου των πολωνικών αρχών, ούτε οφειλόταν σε σοβαρή οικονομική ύφεση κατά την έννοια του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες εκτιμήσεις, το 2003 η αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ έφθασε σε 3,8%.3. Το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης το 2003 ήταν υψηλότερο από ό,τι είχε προγραμματιστεί τον Αύγουστο του 2002, όταν εγκρίθηκε το προενταξιακό οικονομικό πρόγραμμα. Οι υψηλότερες δαπάνες σε σχέση με τις προγραμματισθείσες ήταν αποτέλεσμα των πρόσθετων πόρων που διατέθηκαν για διάφορες κοινωνικές παροχές (π.χ. επιδόματα τέκνων και οικογενειακά επιδόματα) και για την εξυπηρέτηση του εξωτερικού χρέους. Παρά τον υψηλότερο αναπτυξιακό ρυθμό και τα διάφορα μέτρα για τη βελτίωση της διαχείρισης των φόρων, τα έσοδα το 2003 ήταν χαμηλότερα σε σχέση με τα αρχικώς προβλεπόμενα. Τα έσοδα από τους φόρους εισοδήματος φυσικών προσώπων είχαν υπερεκτιμηθεί λόγω των αισιόδοξων προβλέψεων σχετικά με τους μισθούς και την απασχόληση. Τα έσοδα από έμμεσους φόρους ήταν χαμηλότερα από τα αναμενόμενα.4. Οι ακαθάριστες δημόσιες επενδύσεις το 2003 ανήλθαν σε 3,5% του ΑΕΠ, ενώ το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης ήταν 4,1% του ΑΕΠ.5. Θεωρείται πιθανό ότι το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης θα εξακολουθήσει να είναι υψηλότερο από την τιμή αναφοράς της Συνθήκης και το 2004. Ειδικότερα, σύμφωνα με τις εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2004, το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης στην Πολωνία θα φθάσει σε 6,0% του ΑΕΠ το 2004, θα είναι δηλαδή υψηλότερο από το ποσοστό 5,7% του ΑΕΠ που είχαν προβλέψει οι πολωνικές αρχές στο πρόγραμμα σύγκλισης.6. Ο δείκτης του ακαθάριστου δημοσίου χρέους προς το ΑΕΠ στην Πολωνία, που έφθασε σε 45,4% του ΑΕΠ το 2003, είναι πιθανό να διατηρηθεί και το 2004 σε επίπεδο χαμηλότερο από την τιμή αναφοράς του 60% του ΑΕΠ που ορίζει η Συνθήκη. Ειδικότερα, με βάση τις εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2004, το ακαθάριστο δημόσιο χρέος θα φθάσει το 2004 σε 49,1% του ΑΕΠ, εκτίμηση που προσεγγίζει το ποσοστό 49,0% του ΑΕΠ που είχαν προβλέψει και οι πολωνικές αρχές στο πρόγραμμα σύγκλισης.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΗ παρακολούθηση της δημοσιονομικής κατάστασης της Πολωνίας και, ιδίως, η εξέταση της συμμόρφωσης της χώρας αυτής με τα κριτήρια που ορίζονται στο άρθρο 104 παράγραφος 2, οδήγησαν την Επιτροπή στη σύνταξη έκθεσης σύμφωνα με το άρθρο 104 παράγραφος 3 της Συνθήκης. Η Επιτροπή, αφού εξέτασε τους συναφείς παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη στην έκθεση αυτή και αφού συνεκτίμησε τη γνώμη της Δημοσιονομικής και Οικονομικής Επιτροπής, διατυπώνει τη γνώμη ότι στην Πολωνία υφίσταται υπερβολικό έλλειμμα.


title: Recommendation for a COUNCIL RECOMMENDATION on the National Reform Programme 2011 of the Netherlandsand delivering a Council opinionon the updated Stability Programme of the Netherlands 2011-2015

text:
                ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
                                              Βρυξέλλες, 7.6.2011
                                              SEC(2011) 813 τελικό
                                     Σύσταση
                        ΣΥΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
  σχετικά µε το εθνικό πρόγραµµα µεταρρυθµίσεων των Κάτω Χωρών για το 2011
                      και την έκδοση γνώµης του Συµβουλίου
σχετικά µε το επικαιροποιηµένο πρόγραµµα σταθερότητας των Κάτω Χωρών για την
                                περίοδο 2011-2015
                              {SEC(2011) 727 τελικό}
 ---pagebreak---                                                 Σύσταση
                                 ΣΥΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
       σχετικά µε το εθνικό πρόγραµµα µεταρρυθµίσεων των Κάτω Χωρών για το 2011
                              και την έκδοση γνώµης του Συµβουλίου
     σχετικά µε το επικαιροποιηµένο πρόγραµµα σταθερότητας των Κάτω Χωρών για την
                                           περίοδο 2011-2015
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο
   121 παράγραφος 2 και το άρθρο 148 παράγραφος 4,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συµβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997,
   για την ενίσχυση της εποπτείας της δηµοσιονοµικής κατάστασης και την εποπτεία και το
   συντονισµό των οικονοµικών πολιτικών1, και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 3,
   Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής2,
   Έχοντας υπόψη τα συµπεράσµατα του Ευρωπαϊκού Συµβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τη γνώµη της Επιτροπής Απασχόλησης,
   Μετά από διαβούλευση µε την Οικονοµική και ∆ηµοσιονοµική Επιτροπή,
   Εκτιµώντας τα ακόλουθα:
   (1)    Στις 26 Μαρτίου 2010, το Ευρωπαϊκό Συµβούλιο συµφώνησε µε την πρόταση της
          Ευρωπαϊκής Επιτροπής να δροµολογηθεί µια νέα στρατηγική για την απασχόληση και
          την ανάπτυξη, µε την ονοµασία «Ευρώπη 2020», βασισµένη στον ενισχυµένο
          συντονισµό των οικονοµικών πολιτικών, η οποία θα επικεντρωθεί στους νευραλγικούς
          τοµείς στους οποίους απαιτείται δράση ώστε να δοθεί ώθηση στο δυναµικό
          διατηρήσιµης ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης.
   (2)    Στις 13 Ιουλίου 2010, το Συµβούλιο εξέδωσε σύσταση σχετικά µε τους γενικούς
          προσανατολισµούς των οικονοµικών πολιτικών των κρατών µελών και της Ένωσης
          (2010 έως 2014) και, στις 21 Οκτωβρίου 2010, το Συµβούλιο εξέδωσε απόφαση
          σχετικά µε τις κατευθυντήριες γραµµές για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών
          µελών3, οι οποίες από κοινού αποτελούν τις «ολοκληρωµένες κατευθυντήριες
   1
          ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.
   2
          ΕΕ C , σ. .
   3
          ∆ιατηρήθηκαν για το 2011 µε την απόφαση 2011/308/ΕΕ του Συµβουλίου, της 19ης Μαΐου 2011.
EL                                                  2                                              EL
 ---pagebreak---        γραµµές». Τα κράτη µέλη καλούνταν να λαµβάνουν υπόψη τις ολοκληρωµένες
       κατευθυντήριες γραµµές στις εθνικές οικονοµικές πολιτικές και στις πολιτικές για την
       απασχόληση.
   (3) Στις 12 Ιανουαρίου 2011, η Επιτροπή εξέδωσε την πρώτη Ετήσια Επισκόπηση
       Ανάπτυξης, σηµατοδοτώντας την έναρξη ενός νέου κύκλου οικονοµικής
       διακυβέρνησης στην ΕΕ και του πρώτου Ευρωπαϊκού Εξαµήνου εκ των προτέρων και
       ολοκληρωµένου συντονισµού πολιτικής, που εδράζεται στη στρατηγική «Ευρώπη
       2020».
   (4) Στις 25 Μαρτίου 2011, το Ευρωπαϊκό Συµβούλιο προσυπέγραψε τις προτεραιότητες
       για τη δηµοσιονοµική εξυγίανση και τη διαρθρωτική µεταρρύθµιση (σύµφωνα µε τα
       συµπεράσµατα του Συµβουλίου της 15ης Φεβρουαρίου και της 7ης Μαρτίου 2011 και
       κατόπιν της Ετήσιας Επισκόπησης της Ανάπτυξης που διενεργήθηκε από την
       Επιτροπή). Επεσήµανε την ανάγκη να δοθεί προτεραιότητα στην επάνοδο σε υγιείς
       προϋπολογισµούς και δηµοσιονοµική βιωσιµότητα, στη µείωση της ανεργίας µέσω
       µεταρρυθµίσεων στην αγορά εργασίας και στην καταβολή νέων προσπαθειών για την
       ενίσχυση της ανάπτυξης. Ζήτησε από τα κράτη µέλη να µετατρέψουν τις
       προτεραιότητες αυτές σε συγκεκριµένα µέτρα που θα περιληφθούν στα προγράµµατα
       σταθερότητας ή σύγκλισης και στα εθνικά προγράµµατα µεταρρυθµίσεων.
   (5) Στις 25 Μαρτίου 2011, το Ευρωπαϊκό Συµβούλιο κάλεσε επίσης τα κράτη µέλη που
       συµµετέχουν στο Σύµφωνο για το Ευρώ + να υποβάλουν εγκαίρως τις δεσµεύσεις
       τους, ώστε να περιληφθούν στα προγράµµατά τους σταθερότητας ή σύγκλισης και στα
       εθνικά τους προγράµµατα µεταρρυθµίσεων.
   (6) Στις 29 Απριλίου 2011, οι κάτω Χώρες υπέβαλαν το επικαιροποιηµένο τους
       πρόγραµµα σταθερότητας του 2011, που καλύπτει την περίοδο 2011-2015, καθώς και
       το εθνικό τους πρόγραµµα µεταρρυθµίσεων του 2011. Για να ληφθεί υπόψη η
       αλληλεξάρτησή τους, τα δύο προγράµµατα αξιολογήθηκαν ταυτόχρονα.
   (7) Παρά τις προηγούµενες εύρωστες επιδόσεις, καθώς εκδηλωνόταν η κρίση, η πολύ
       ανοικτή ολλανδική οικονοµία επλήγη σε µεγάλο βαθµό: το πραγµατικό ΑΕΠ
       συρρικνώθηκε κατά σχεδόν 4% το 2009. Η ανάκαµψη ξεκίνησε το δεύτερο εξάµηνο
       του 2009, κινούµενη από την τόνωση της εξωτερικής ζήτησης, και η δυναµική της
       επιταχύνθηκε κατά το πρώτο εξάµηνο του 2010, µε αποτέλεσµα αύξηση 1,8% του
       ΑΕΠ. Ο αντίκτυπος της κρίσης στην αγορά εργασίας ήταν σχετικά περιορισµένος. Η
       ανεργία αναµένεται να µειωθεί βαθµιαία κατά την επόµενη διετία από 4,5% το 2010
       σε 4% το 2012. Η κρίση είχε σοβαρό αντίκτυπο στα δηµόσια οικονοµικά των Κάτω
       Χωρών, το δε έλλειµµα της γενικής κυβέρνησης αυξήθηκε στο 5,5% του ΑΕΠ το
       2009 και στο 5,4% το 2010. Οι ενέργειες της κυβέρνησης για τη στήριξη των
       χρηµατοπιστωτικών ιδρυµάτων και τη σταθεροποίηση των χρηµατοπιστωτικών
       αγορών οδήγησαν σε αύξηση του δείκτη δηµόσιου χρέους κατά 15 ποσοστιαίες
       µονάδες του ΑΕΠ, µε αποτέλεσµα να φθάσει ο δείκτης του χρέους στο 60,8% του
       ΑΕΠ το 2009.
   (8) Βάσει της αξιολόγησης του επικαιροποιηµένου προγράµµατος σταθερότητας
       σύµφωνα µε τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 1466/97, το Συµβούλιο είναι της γνώµης ότι το
       µακροοικονοµικό σενάριο στο οποίο στηρίζονται οι δηµοσιονοµικές προβολές που
       παρουσιάζονται στο πρόγραµµα σταθερότητας είναι εφικτό. Το πρόγραµµα βασίζεται
       σε ελαφρά συντηρητικότερες προβλέψεις ανάπτυξης για το 2011 και το 2012 σε
EL                                          3                                               EL
 ---pagebreak---         σύγκριση µε τις εαρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2011. Στο
        πρόγραµµα σταθερότητας προβλέπεται µείωση του ελλείµµατος γενικής κυβέρνησης
        κάτω από την τιµή αναφοράς 3% του ΑΕΠ το 2012, ήτοι ένα έτος νωρίτερα από την
        προθεσµία που τέθηκε κατά τη διαδικασία υπερβολικού ελλείµµατος. Με βάση τα
        αριθµητικά στοιχεία του προγράµµατος σταθερότητας, ο µεσοπρόθεσµος στόχος
        (Μ∆Σ), που προβλέπει διαρθρωτικό έλλειµµα 0,5% του ΑΕΠ, θα έχει σχεδόν
        επιτευχθεί έως το τέλος της προγραµµατικής περιόδου, καθώς το διαρθρωτικό
        ισοζύγιο που υπολογίστηκε από την Επιτροπή ανέρχεται στο -0,8% του ΑΕΠ το 2015.
        Η δηµοσιονοµική στρατηγική στηρίζεται πλήρως από επαρκώς προσδιορισµένα µέτρα
        έως το 2015, µολονότι η εφαρµογή τους υπόκειται σε ορισµένους κινδύνους, κυρίως
        όσον αφορά την ικανότητα αντιστάθµισης των υπερβάσεων των δαπανών
        ιατροφαρµακευτικής περίθαλψης και την παρακολούθηση των δαπανών της τοπικής
        αυτοδιοίκησης. Η µέση ετήσια δηµοσιονοµική προσπάθεια προσδιορίζεται στο 0,75%
        του ΑΕΠ κατά την περίοδο 2011-2013, σύµφωνα µε τη σύσταση του Συµβουλίου, της
        2ας ∆εκεµβρίου 2009, στο πλαίσιο της διαδικασίας υπερβολικού ελλείµµατος. Κατά
        τα έτη µετά τη λήξη της προθεσµίας για τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείµµατος
        (2014 και 2015), το εκ νέου υπολογισθέν διαθρωτικό ισοζύγιο βελτιώνεται κατά
        0,25% το 2014 και κατά 0,5% το 2015, άρα υπολείπεται ελαφρά της απαιτούµενης
        βελτίωσης κατά 0,5% του διαθρωτικού ισοζυγίου µέχρις ότου επιτευχθεί ο Μ∆Σ.
   (9)  Η δηµοσιονοµική εξυγίανση που έχει προγραµµατιστεί και εφαρµόζεται από τις
        ολλανδικές αρχές βασίζεται σε ευρείες διαρθρωτικές περικοπές δαπανών, ανερχόµενες
        περίπου σε 3% του ΑΕΠ έως το τέλος της προγραµµατικής περιόδου (2015), σε
        σύγκριση µε το αρχικό σηµείο αναφοράς. Η επακόλουθη πορεία προσαρµογής
        προβλέπει µείωση του ελλείµµατος γενικής κυβέρνησης από 3,8% του ΑΕΠ το 2011
        σε 2,4% του ΑΕΠ το 2012, µε περαιτέρω σταδιακή µείωση κατά περίπου 0,5%
        ετησίως στην περίοδο 2013-2015. ΟΙ Κάτω Χώρες έχουν αναλάβει σταθερή δέσµευση
        να επιτύχουν τους εν λόγω στόχους. Με την προστασία από τις δηµοσιονοµικές
        περικοπές των τοµέων πολιτικής που τονώνουν την ανάπτυξη, όπως η παιδεία, θα
        αποφευχθεί η υποθήκευση του µελλοντικού δυναµικού οικονοµικής ανάπτυξης,
        πράγµα το οποίο θα συντελέσει στην επίτευξη διατηρήσιµης διόρθωσης του
        υπερβολικού ελλείµµατος.
   (10) Επιπλέον της βραχυπρόθεσµης εξυγίανσης, µία από τις κυριότερες προκλήσεις είναι η
        βελτίωση της µακροπρόθεσµης διατηρησιµότητας των δηµοσίων οικονοµικών, η
        οποία επηρεάζεται αρνητικά από την υψηλή αύξηση των δαπανών που συνδέονται µε
        τη γήρανση του πληθυσµού. Το µακροπρόθεσµο κόστος της δηµογραφικής γήρανσης
        είναι σαφώς µεγαλύτερο από τον µέσο όρο στην ΕΕ, κυρίως όσον αφορά τη
        µακροχρόνια περίθαλψη και τις συντάξεις. Η αναµενόµενη αύξηση των δαπανών για
        µακροχρόνια περίθαλψη είναι η υψηλότερη στην Ευρώπη, όπως φαίνεται στην έκθεση
        της Επιτροπής για τη δηµογραφική γήρανση 2009. Αυτό οφείλεται, κατά κύριο λόγο,
        στην ύπαρξη ήδη εκτενούς συστήµατος τυπικής µακροχρόνιας περίθαλψης (π.χ.
        δηµόσια µακροχρόνια ασφάλιση που καλύπτει προσωπική φροντίδα, νοσηλευτική
        φροντίδα, βοήθεια, νοσηλεία και διαµονή σε ίδρυµα), ενώ ο ρόλος της άτυπης
        περίθαλψης είναι πιο περιορισµένος στις Κάτω Χώρες.
   (11) Η αγορά εργασίας των Κάτω Χωρών χαρακτηρίζεται από σχετικά υψηλά ποσοστά
        ένταξης, υψηλή παραγωγικότητα ανά ώρα εργασίας και χαµηλή ανεργία. Ωστόσο, η
        σηµαντικότερη πρόκληση για την αγορά εργασίας θα είναι να αυξηθεί η αξιοποίηση
        του ανεκµετάλλευτου εργατικού δυναµικού, ιδίως για να αντισταθµιστεί η
        αναµενόµενη µείωση του ενεργού πληθυσµού λόγω της δηµογραφικής γήρανσης. Ο
EL                                            4                                           EL
 ---pagebreak---         µέσος ετήσιος αριθµός ωρών εργασίας είναι ο χαµηλότερος στην ΕΕ, όπως
        επιβεβαιώνεται από τα τελευταία διαθέσιµα στοιχεία. Ο χαµηλός αριθµός ωρών
        εργασίας προκύπτει από το πολύ µεγάλο ποσοστό ατόµων που εργάζονται µε µερική
        απασχόληση, ιδίως γυναίκες, γεγονός το οποίο αντικατοπτρίζει προσωπικές
        προτιµήσεις, αλλά και την ύπαρξη οικονοµικών αντικινήτρων είτε για την είσοδο στην
        αγορά εργασίας είτε για την αύξηση των ωρών εργασίας. Επί του παρόντος, ένα από
        τα κυριότερα αντικίνητρα για το δεύτερο εργαζόµενο µέλος της οικογένειας όσον
        αφορά την είσοδο στην αγορά εργασίας ή την αύξηση των ωρών εργασίας στις Κάτω
        Χώρες είναι ο υψηλός οριακός φορολογικός συντελεστής στο δεύτερο εισόδηµα, ο
        οποίος σε ορισµένες περιπτώσεις µπορεί να υπερβεί και το 80%, λόγω, µεταξύ άλλων,
        της γενικής πίστωσης φόρου και της µείωσης των επιδοµάτων που συνδέονται µε το
        εισόδηµα, όπως η επιδότηση παιδικής µέριµνας.
   (12) Όσον αφορά τη συνεχώς µεγαλύτερη και ετερογενή οµάδα ατόµων µε µερική
        αναπηρία, µακροχρόνια ανέργων που αντιµετωπίζουν αυξανόµενο κίνδυνο
        διαρθρωτικής ανεργίας, η εφαρµογή ενεργών πολιτικών για την αγορά εργασίας κατά
        τα φαινόµενα δεν απέδωσε θετικά αποτελέσµατα. Οι υπήκοοι κρατών εκτός της ΕΕ
        προσκρούουν σε ιδιαίτερες δυσκολίες, µε αποτέλεσµα να επιτείνονται έτσι τα
        παραµένοντα κενά απασχόλησης και ανεργίας.
   (13) Το σύστηµα έρευνας και καινοτοµίας (Ε&Κ) των Κάτω Χωρών έχει επιτύχει να
        διατηρήσει την ικανότητά του για καινοτοµίες, αλλά το µικρό µερίδιο του ιδιωτικού
        τοµέα στις επενδύσεις για έρευνα και ανάπτυξη (R&D) ενδέχεται να επηρεάσει
        αρνητικά τη µελλοντική οικονοµική ανάπτυξη και την ανταγωνιστικότητα της
        ολλανδικής οικονοµίας. Η κυβέρνηση σκοπεύει να δηµιουργήσει ελκυστικό κλίµα για
        τις εταιρείες έντασης Ε&Κ, συµπεριλαµβανοµένων των εταιρειών από το εξωτερικό,
        από άποψη φορολογικών κινήτρων, χώρου για τους επιχειρηµατίες και αριστείας της
        έρευνας. Όµως, λόγω της ανάγκης για δηµοσιονοµική εξυγίανση εφέτος, µπορεί να
        µην συνεχιστεί η χορήγηση ορισµένων επιδοτήσεων για εταιρείες, ενώ άλλες
        επιδοτήσεις θα εξορθολογιστούν και θα διοχετευθούν προς «κορυφαίους
        οικονοµικούς τοµείς», θα µετατεθούν δε προς γενικότερα φορολογικά µέσα.
   (14) Το επιχειρηµατικό περιβάλλον υφίσταται τις αρνητικές επιπτώσεις των επιπέδων
        κυκλοφοριακής συµφόρησης στις οδικές και σιδηροδροµικές µεταφορές, τα οποία
        συγκαταλέγονται µεταξύ των υψηλοτέρων στην ΕΕ. Στο πλαίσιο αυτό, οι σχετικά
        ανεπαρκείς υποδοµές µεταφορών επηρεάζουν αρνητικά την κινητικότητα των
        εργαζοµένων και, εποµένως, τη δυνητική ανάπτυξη µέσω της παραγωγικότητας. Οι
        εργαζόµενοι χρειάζονται πολύ χρόνο για τις µετακινήσεις τους προς και από τον τόπο
        εργασίας, ο χρόνος των µετακινήσεων είναι αστάθµητος και το κόστος της
        κυκλοφοριακής συµφόρησης υψηλό. Εάν δεν υπάρξουν αλλαγές πολιτικής, η
        κυκλοφοριακή συµφόρηση αναµένεται να αυξηθεί ακόµη περισσότερο µέχρι το 2020.
        Οι βελτιώσεις µε σκοπό την αποτελεσµατική χρήση των υποδοµών, παραδείγµατος
        χάρη, µέσω µέτρων οδικής χρέωσης, θα συνέβαλλαν στην αύξηση της κινητικότητας
        και της παραγωγικότητας των εργαζοµένων και, εποµένως, σε δυνητική ανάπτυξη.
   (15) Στις 4 Απριλίου 2011, οι Κάτω Χώρες εξήγγειλαν µια σειρά δεσµεύσεων βάσει του
        Συµφώνου για το Ευρώ +4. Περιλαµβάνονται µέτρα για την προώθηση της
   4
        Περισσότερες λεπτοµέρειες για τις δεσµεύσεις που αναλήφθηκαν βάσει του Συµφώνου για το Ευρώ +
        υπάρχουν στο έγγραφο SEC(2011) 727.
EL                                                 5                                                  EL
 ---pagebreak---         ανταγωνιστικότητας (καθιέρωση νέας επιχειρηµατικής πολιτικής, βασισµένης σε
        γενικότερες ελαφρύνσεις της φορολογικής και διοικητικής επιβάρυνσης) και της
        απασχόλησης (η κοινωνική ασφάλιση να παρακινεί περισσότερο και να µειώνει την
        εξάρτηση από επιδόµατα ανεργίας), για περαιτέρω συµβολή στη διατηρησιµότητα των
        δηµοσίων οικονοµικών (εδραίωση του συµφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης στην
        εθνική νοµοθεσία) και για την ενίσχυση της χρηµατοπιστωτικής σταθερότητας
        (περισσότερες εξουσίες στα εποπτικά όργανα). Οι δεσµεύσεις αυτές αναφέρονται σε
        όλους τους τοµείς του Συµφώνου. Αντιπροσωπεύουν τη συνέχιση του ευρύτερου
        θεµατολογίου µεταρρυθµίσεων που συνοψίζεται στο πρόγραµµα σταθερότητας και
        στο εθνικό πρόγραµµα µεταρρυθµίσεων. Ωστόσο, ελλείπουν λεπτοµερέστερα στοιχεία
        σχετικά µε το χρονοδιάγραµµά τους και τα µέτρα που θα χρειαστούν για την
        υλοποίησή τους. Οι δεσµεύσεις αυτές έχουν αξιολογηθεί και έχουν ληφθεί υπόψη στις
        συστάσεις.
   (16) Η Επιτροπή αξιολόγησε το πρόγραµµα σταθερότητας και το εθνικό πρόγραµµα
        µεταρρυθµίσεων, συµπεριλαµβανοµένων των δεσµεύσεων στο πλαίσιο του Συµφώνου
        για το Ευρώ +5. Έλαβε υπόψη όχι µόνον τη σηµασία τους για τη διατηρήσιµη
        δηµοσιονοµική και κοινωνικοοικονοµική πολιτική στις Κάτω Χώρες, αλλά και τη
        συµµόρφωσή τους µε τους κανόνες και τις κατευθύνσεις της ΕΕ, δεδοµένης της
        ανάγκης να ενισχυθεί η συνολική οικονοµική διακυβέρνηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
        µέσω της συνεκτίµησης στοιχείων επιπέδου ΕΕ κατά τη διαµόρφωση µελλοντικών
        εθνικών αποφάσεων. Κρίνει ότι η πλήρως προσδιορισµένη στρατηγική των Κάτω
        Χωρών για τη δηµοσιονοµική εξυγίανση θα πρέπει να εφαρµοστεί όπως προβλέπεται,
        ενώ ταυτοχρόνως να διατηρηθούν οι δαπάνες σε τοµείς που ευνοούν ιδιαίτερα τη
        µακροπρόθεσµη ανάπτυξη. Θα πρέπει να ληφθούν περαιτέρω µέτρα για τη βελτίωση
        της µακροπρόθεσµης διατηρησιµότητας των δηµοσίων οικονοµικών, κυρίως στον
        συνταξιοδοτικό τοµέα και τον τοµέα της µακροχρόνιας περίθαλψης, για την ώθηση
        για είσοδο στην αγορά εργασίας και την ένταξη σε αυτήν, και για την αντιµετώπιση
        των ζητηµάτων που προκύπτουν από την κυκλοφοριακή συµφόρηση.
   (17) Βάσει της αξιολόγησης αυτής, και λαµβάνοντας επίσης υπόψη τη σύσταση του
        Συµβουλίου, της 2ας ∆εκεµβρίου 2009, δυνάµει του άρθρου 126 παράγραφος 7 της
        συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το Συµβούλιο εξέτασε την
        επικαιροποίηση για το 2011 του προγράµµατος σταθερότητας των Κάτω Χωρών και η
        γνώµη του6 αντικατοπτρίζεται ειδικότερα στις συστάσεις του στα σηµεία 1 και 2
        κατωτέρω. Λαµβάνοντας υπόψη τα συµπεράσµατα του Ευρωπαϊκού Συµβουλίου της
        25ης Μαρτίου 2011, το Συµβούλιο εξέτασε το εθνικό πρόγραµµα µεταρρυθµίσεων
        των Κάτω Χωρών,
   ΣΥΝΙΣΤΑ στις Κάτω Χώρες να λάβουν, κατά την περίοδο 2011-2012, µέτρα µε σκοπό:
   (1)    Να εφαρµόσουν τη δηµοσιονοµική στρατηγική για το έτος 2012 και εφεξής, όπως
          προβλέπεται. Να µεριµνήσουν ώστε η διόρθωση του υπερβολικού ελλείµµατος να
          είναι διατηρήσιµη και να προωθεί την ανάπτυξη, µε την προστασία των δαπανών σε
          τοµείς που έχουν άµεση σχέση µε την ανάπτυξη, όπως η έρευνα και καινοτοµία, η
          εκπαίδευση και κατάρτιση.
   5
        SEC(2011) 727.
   6
        Προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 3 του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συµβουλίου.
EL                                                6                                            EL
 ---pagebreak---    (2)    Να λάβει µέτρα για την αύξηση της νοµίµως προβλεπόµενης ηλικίας
          συνταξιοδότησης, συνδέοντάς την µε το προσδόκιµο ζωής, και να στηρίξει τα εν
          λόγω µέτρα µε άλλα, ώστε να αυξηθεί η πραγµατική ηλικία συνταξιοδότησης και να
          βελτιωθεί η µακροπρόθεσµη διατηρησιµότητα των δηµοσίων οικονοµικών. Να
          καταρτίσει προσχέδιο για τη µεταρρύθµιση της µακροχρόνιας περίθαλψης εν όψει
          της δηµογραφικής γήρανσης.
   (3)    Να αυξήσει την ένταξη στην αγορά εργασίας, µειώνοντας τα φορολογικά
          αντικίνητρα για εργασία του δεύτερου εργαζόµενου µέλους της οικογένειας, και να
          µελετήσει µέτρα για τη στήριξη των πλέον ευάλωτων οµάδων και για να τις
          βοηθήσει ώστε να επανενταχθούν στην αγορά εργασίας.
   (4)    Να προωθήσει την καινοτοµία, τις ιδιωτικές επενδύσεις σε Ε&Α και στενότερους
          δεσµούς επιστήµης-επιχειρήσεων, παρέχοντας κατάλληλα κίνητρα στο πλαίσιο της
          νέας επιχειρηµατικής πολιτικής («Naar de top»).
   (5)    Να εξακολουθήσει να µειώνει το υψηλό κόστος της κυκλοφοριακής συµφόρησης
          στα δίκτυα µεταφορών, µε µετάβαση από σταθερή σε µεταβλητή χρέωση τελών
          οδικής κυκλοφορίας, στοχοθετηµένη επέκταση του σιδηροδροµικού δικτύου και µε
          την καθιέρωση οδικής χρέωσης.
   Βρυξέλλες,
                                            Για το Συµβούλιο
                                            Ο Πρόεδρος
EL                                            7                                           EL


title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 15ης Φεβρουαρίου 2011 , για την απαλλαγή της Επιτροπής από την ευθύνη εκτέλεσης των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης (ένατου ΕΤΑ) για το οικονομικό έτος 2009

text:
               11.10.2011

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 265/28

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
   της 15ης Φεβρουαρίου 2011
   για την απαλλαγή της Επιτροπής από την ευθύνη εκτέλεσης των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης (ένατου ΕΤΑ) για το οικονομικό έτος 2009
   (2011/668/ΕΕ)
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
   Έχοντας υπόψη τη συμφωνία εταιρικής σχέσης μεταξύ των μελών της ομάδας των κρατών της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού, αφενός, και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών αυτής, αφετέρου, που υπογράφηκε στο Κοτονού στις 23 Ιουνίου 2000 (1), όπως τροποποιήθηκε από τη συμφωνία που υπογράφηκε στο Λουξεμβούργο στις 25 Ιουνίου 2005 (2),
   Έχοντας υπόψη την εσωτερική συμφωνία μεταξύ των αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών, συνελθόντων στα πλαίσια του Συμβουλίου, για τη χρηματοδότηση και τη διαχείριση των ενισχύσεων της Κοινότητας στο πλαίσιο του χρηματοδοτικού πρωτοκόλλου της συμφωνίας εταιρικής σχέσης μεταξύ των κρατών της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού, και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών αυτής, η οποία υπογράφηκε στο Κοτονού, Μπενίν, στις 23 Ιουνίου 2000, καθώς και για τη χορήγηση χρηματοδοτικής ενίσχυσης στις υπερπόντιες χώρες και εδάφη για τις οποίες ισχύουν οι διατάξεις του τέταρτου μέρους της συνθήκης ΕΚ (3) («εσωτερική συμφωνία»), με την οποία συστήνεται, μεταξύ άλλων, το ένατο Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης (ένατο ΕΤΑ) και ιδίως το άρθρο 32 παράγραφος 3,
   Έχοντας υπόψη τον δημοσιονομικό κανονισμό, της 27ης Μαρτίου 2003, ο οποίος εφαρμόζεται στο 9ο Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης (4) και ιδίως τα άρθρα 96 έως 103,
   Έχοντας εξετάσει τον λογαριασμό διαχείρισης και τον ισολογισμό της λειτουργίας του ένατου ΕΤΑ, ως είχαν στις 31 Δεκεμβρίου 2009, καθώς και την ετήσια έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου σχετικά με τις δραστηριότητες που χρηματοδοτήθηκαν στο πλαίσιο του όγδοου, ένατου και δέκατου Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης (ΕΤΑ) (5), για το οικονομικό έτος 2009, μαζί με τις απαντήσεις της Επιτροπής που περιέχονται στην εν λόγω ετήσια έκθεση,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Βάσει του άρθρου 32 παράγραφος 3 της εσωτερικής συμφωνίας, η απαλλαγή από την ευθύνη για τη δημοσιονομική διαχείριση του ένατου ΕΤΑ παρέχεται στην Επιτροπή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έπειτα από σύσταση του Συμβουλίου.

               (2)

               Η εκτέλεση των εργασιών του ένατου ΕΤΑ από την Επιτροπή, κατά το οικονομικό έτος 2009, ήταν στο σύνολό της ικανοποιητική,

         ΣΥΝΙΣΤΑ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να απαλλάξει την Επιτροπή από την ευθύνη για την εκτέλεση των εργασιών του ένατου ΕΤΑ για το οικονομικό έτος 2009.

      Βρυξέλλες, 15 Φεβρουαρίου 2011.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         MATOLCSY Gy.

      (1)  ΕΕ L 317 της 15.12.2000, σ. 3.

      (2)  ΕΕ L 287 της 28.10.2005, σ. 4.

      (3)  ΕΕ L 317 της 15.12.2000, σ. 355.

      (4)  ΕΕ L 83 της 1.4.2003, σ. 1.

      (5)  ΕΕ C 303 της 9.11.2010, σ. 243.


Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου

|

52006SC0111

Σύσταση για γνώµη του Συµßουλίου κατ' εφαρμογή του άρθρου 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 για το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας τoυ Λουξεμβούργου, 2005-2008  /* SEC/2006/0111 τελικό */

	[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |Βρυξέλλες, 1.2.2006SEC(2006) 111 τελικόΣύστασηΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥκατ' εφαρμογή του άρθρου 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 για το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας τoυ Λουξεμβούργου, 2005-2008(υποβληθείσα από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΙστορικόΤο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουλίου 1998, βασίζεται στον στόχο της επίτευξης υγιών δημόσιων οικονομικών ως μέσο ενίσχυσης των προϋποθέσεων για σταθερότητα των τιμών και ισχυρή διατηρήσιμη ανάπτυξη, οι οποίες ευνοούν τη δημιουργία απασχόλησης. Το 2005, το σύμφωνο τροποποιήθηκε για πρώτη φορά. Η μεταρρύθμιση αναγνώριζε τη χρησιμότητα του συμφώνου για την εδραίωση της δημοσιονομικής πειθαρχίας, αλλά είχε ως σκοπό την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας και των οικονομικών του ερεισμάτων, καθώς επίσης τη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών.Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[1], ο οποίος αποτελεί στοιχείο του συμφώνου, ορίζει ότι τα κράτη μέλη υποβάλλουν υποχρεωτικά, στο Συμβούλιο και την Επιτροπή, προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης, καθώς και ετήσιες επικαιροποιήσεις τους (τα κράτη μέλη που έχουν ήδη υιοθετήσει το ενιαίο νόμισμα υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σταθερότητας, ενώ τα κράτη μέλη που δεν το έχουν υιοθετήσει ακόμη υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σύγκλισης). Το πρώτο πρόγραμμα σταθερότητας του Λουξεμβούργου υποβλήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 1999. Κατ’ εφαρμογή του κανονισμού, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη επί του προγράμματος στις 15 Μαρτίου 1999 επί τη βάσει σύστασης της Επιτροπής και μετά από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή. Βάσει της ίδιας διαδικασίας, τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης αξιολογούνται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και εξετάζονται από την προαναφερθείσα επιτροπή, ενώ το Συμβούλιο έχει την ευχέρεια να τα εξετάσει.Στα εν λόγω προγράμματα, τα κράτη μέλη καλούνται να καθορίσουν τον μεσοπρόθεσμο στόχο τον οποίον θέτουν για τη δημοσιονομική τους κατάσταση και να προσδιορίσουν τα μέτρα που σκοπεύουν να εφαρμόσουν προκειμένου να επιτύχουν και να διατηρήσουν το στόχο αυτό, περιλαμβανομένων των συνοδευτικών οικονομικών παραδοχών. Μετά τη μεταρρύθμιση του συμφώνου, ο μεσοπρόθεσμος στόχος πρέπει να διαφοροποιείται για τα επιμέρους κράτη μέλη με γνώμονα την οικονομική και δημοσιονομική ανομοιογένεια που υπάρχει στην Ένωση, περιλαμβανομένου του στοιχείου του κινδύνου που η δημοσιονομική πολιτική συνεπάγεται για τη διατηρησιμότητα. Άλλο στοιχείο της μεταρρύθμισης είναι το ότι πρέπει, αφενός, να επιτυγχάνεται συμμετρικότερη προσέγγιση σε σχέση με τη δημοσιονομική πολιτική κατά τη διάρκεια του οικονομικού κύκλου, με την τήρηση αυξημένης δημοσιονομικής πειθαρχίας σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας και, αφετέρου, να λαμβάνονται υπόψη «μείζονες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις» με επαληθεύσιμα αποτελέσματα για τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα ενόψει πρόσκαιρων αποκλίσεων από το μεσοπρόθεσμο στόχο ή από την πορεία προσαρμογής για την επίτευξή του.Λαμβάνοντας υπόψη τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2005, τον κώδικα δεοντολογίας[2], την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία για την εκτίμηση της δυνητικής παραγωγής και των κυκλικά προσαρμοσμένων αποτελεσμάτων και τους γενικούς προσανατολισμούς οικονομικής πολιτικής που περιλαμβάνονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008, η Επιτροπή εξέτασε την προσφάτως υποβληθείσα επικαιροποίηση του προγράμματος σταθερότητας του Λουξεμβούργου και, επί τη βάσει της κατωτέρω αξιολόγησης, εξέδωσε σύσταση για γνώμη του Συμβουλίου επί της εν λόγω επικαιροποίησης.Αξιολόγηση(1) Το 7ο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας του Λουξεμβούργου υποβλήθηκε στην Επιτροπή στις 28 Νοεμβρίου 2005 και καλύπτει την περίοδο 2005-2008. Το πρόγραμμα ακολουθεί, εν γένει, το πρότυπο και τις απαιτήσεις παροχής δεδομένων που ισχύουν για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης με βάση τον νέο κώδικα δεοντολογίας[3].(2) Οι οικονομικές επιδόσεις του Λουξεμβούργου υπήρξαν ιδιαιτέρως λαμπρές την τελευταία 20ετία, με ετήσιο ρυθμό αύξησης κατά μέσο όρο 5½% για το πραγματικό ΑΕΠ και 3¼% για την εγχώρια απασχόληση. Το 2001 η ανάπτυξη σημείωσε έντονη επιβράδυνση αλλά ανέρρωσε γρήγορα και το 2004 έφθασε στο 4,4% του ΑΕΠ. Παραδοσιακά, η οικονομική κατάσταση της κυβέρνησης του Λουξεμβούργου υπήρξε πολύ υγιής, με αλλεπάλληλα πλεονάσματα από τις αρχές της δεκαετίας του '90 και πολύ χαμηλό δημόσιο χρέος. Ωστόσο, εξαιτίας της πολύ έντονης αύξησης των δαπανών, τα πλεονάσματα αυτά μειώθηκαν γρήγορα από τις αρχές της τρέχουσας δεκαετίας και το 2004 η χώρα παρουσίασε έλλειμμα.(3) Σύμφωνα με το μακροοικονομικό σενάριο του προγράμματος, η αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ προβλέπεται ότι θα επιταχυνθεί από εκτιμώμενο ποσοστό 4,0% το 2005 σε 4,4% το 2006 και σε 4,9% το 2007 και το 2008. Το αναπτυξιακό αυτό σενάριο θεωρείται εύλογο αν και κάπως ευνοϊκό για τα τελευταία έτη της περιόδου σε σύγκριση με τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2005 και τις εκτιμήσεις για την αύξηση της δυνητικής παραγωγής με βάση τις εν λόγω προβλέψεις. Οι προβλέψεις του προγράμματος όσον αφορά τον πληθωρισμό θεωρούνται εύλογες. Είναι πολύ χαμηλότερες από τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2005 για τον πληθωρισμό αλλά βασίζονται σε διαφορετικές παραδοχές και ιδίως σε χαμηλότερη τιμή για το πετρέλαιο. Τα προϊόντα πετρελαίου καταλαμβάνουν ιδιαίτερα μεγάλο βάρος στον ΕνΔΤΚ του Λουξεμβούργου εξαιτίας των μεγάλων πωλήσεων καυσίμων αυτοκινήτων σε μη μόνιμους κατοίκους.(4) Στη γνώμη που εξέδωσε στις 18 Ιανουαρίου 2005, το Συμβούλιο ενέκρινε τη δημοσιονομική στρατηγική του προηγούμενου επικαιροποιημένου προγράμματος σταθερότητας που κάλυπτε την περίοδο 2004-2007. Όσον αφορά την εκτέλεση του προϋπολογισμού το 2005, το έλλειμμα γενικής κυβέρνησης εκτιμάται στις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2005 σε -2,3% του ΑΕΠ έναντι -1,0% του ΑΕΠ που αποτελούσε τον στόχο του προηγούμενου επικαιροποιημένου προγράμματος σταθερότητας. Μολονότι το προηγούμενο πρόγραμμα σταθερότητας προέβλεπε αύξηση των κρατικών εσόδων κατά 1,2 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ, στην πραγματικότητα αυτά αυξήθηκαν μόνον κατά 0,2 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ, εν μέρει εξαιτίας μεγάλων και απροσδόκητων επιστροφών ΦΠΑ. Οι κρατικές δαπάνες, όμως, αυξήθηκαν κατά 1,4 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ (από το οποίο 0,8 αφορούσε δημόσιες επενδύσεις) αντί για 0,8 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ όπως είχε προγραμματισθεί.(5) Το πρόγραμμα αποβλέπει σε μείωση του ελλείμματος γενικής κυβέρνησης από -2,3% του ΑΕΠ το 2005 σε -0,2% του ΑΕΠ το 2008 ούτως ώστε το ίδιο έτος να επιτευχθεί μεσοπρόθεσμος στόχος (ΜΠΣ) ίσος προς -0,8% του ΑΕΠ. Η διαχρονική εξέλιξη και το επίπεδο του πρωτογενούς αποτελέσματος προσεγγίζουν την εξέλιξη και το επίπεδο του συνολικού αποτελέσματος, με βελτίωση από πρωτογενές έλλειμμα ίσο προς -2,1% του ΑΕΠ το 2005 σε ισοσκέλιση του ισολογισμού στα τέλη της περιόδου. Η δημοσιονομική στρατηγική υπέστη προσαρμογές από την εποχή της υποβολής του προηγούμενου προγράμματος, το οποίο βασιζόταν σε λιγότερο αισιόδοξες αλλά, εντούτοις, εύρωστες μακροοικονομικές παραδοχές και προέβλεπε βελτίωση του ελλείμματος γενικής κυβέρνησης από -1,4% του ΑΕΠ το 2004 σε -1,0% του ΑΕΠ το 2005 και στη συνέχεια τη σταθεροποίησή του στο επίπεδο αυτό κατά το 2006 και το 2007. Μολονότι η αύξηση του ΑΕΠ το 2005 ήταν κάπως ανώτερη από το αναμενόμενο, το έλλειμμα, αντί να βελτιωθεί, εκτινάχθηκε από αναθεωρημένο ποσοστό -1,2% του ΑΕΠ το 2004 σε -2,3% του ΑΕΠ το 2005. Για τον λόγο αυτόν η δημοσιονομική στρατηγική προσαρμόσθηκε στο τρέχον πρόγραμμα προκειμένου να αντιμετωπισθεί η απροσδόκητη αυτή επιδείνωση. Η δημοσιονομική προσαρμογή του προγράμματος εστιάζεται στις δαπάνες· προβλέπεται μείωση των συνολικών κρατικών δαπανών κατά 2,5 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ κατά την περίοδο αναφοράς και ελάττωση του δείκτη εσόδων κατά 0,4 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ. Η μείωση του δείκτη δαπανών πρέπει να αφορά κυρίως τις τρέχουσες δαπάνες και ιδίως στον τομέα της συλλογικής κρατικής κατανάλωσης και των κοινωνικών μεταβιβάσεων. Η προσπάθεια προσαρμογής είναι οπισθοβαρής καθώς η προβλεπόμενη μείωση τόσο του ονομαστικού όσο και του κυκλικά προσαρμοσμένου ελλείμματος προγραμματίζεται να επιταχυνθεί σημαντικά το 2007.(6) Το κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα (όπως υπολογίζεται από τις υπηρεσίες της Επιτροπής με την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία και βάσει των στοιχείων που παρέχει το πρόγραμμα) προβλέπεται ότι θα βελτιωθεί από έλλειμμα ίσο προς 1½ % του ΑΕΠ το 2005 σε γενικά ισοσκελισμένη θέση το 2008. Ελλείψει εκτάκτων ή λοιπών προσωρινών μέτρων, το διαρθρωτικό αποτέλεσμα ακολουθεί την ίδια πορεία. Η δημοσιονομική βελτίωση συνδυάζεται με ένα αρνητικό μεν αλλά μειούμενο (από -1¾% του ΑΕΠ το 2005 σε -0,5% το 2008) κενό παραγωγής ενόψει της πολύ μεγάλης αύξησης της δυνητικής παραγωγής που εκτιμάται για το Λουξεμβούργο. Μεσοπρόθεσμος στόχος (ΜΠΣ) του προγράμματος είναι η επίτευξη διαρθρωτικού (ήτοι κυκλικά προσαρμοσμένου, χωρίς έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα) ελλείμματος ίσου προς -0,8% του ΑΕΠ, παρόμοιου προς το εκτιμώμενο ελάχιστο όριο στόχος του οποίου είναι η δημιουργία επαρκούς περιθωρίου ασφαλείας ούτως ώστε το έλλειμμα γενικής κυβέρνησης να μην υπερβεί το όριο του 3%. Ως εκ τούτου η επίτευξη του ΜΠΣ θα εκπληρώσει και τον στόχο της δημιουργίας του εν λόγω περιθωρίου ασφαλείας. Επιπλέον, μπορεί να θεωρηθεί κατάλληλος με βάση την παρούσα αξιολόγηση, αφενός, διότι βρίσκεται εντός του φάσματος που προβλέπεται στο σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης και στον κώδικα δεοντολογίας για τα κράτη μέλη που μετέχουν στην ευρωζώνη ή στον μηχανισμό ΜΣΙ II και, αφετέρου, επειδή αντικατοπτρίζει καταλλήλως τον δείκτη χρέους και τη μέση δυνητική αύξηση της παραγωγής μακροπρόθεσμα.(7) Υπάρχουν ορισμένοι κίνδυνοι όσον αφορά τους δημοσιονομικούς στόχους του προγράμματος: Πρώτον, οι μακροοικονομικές προβλέψεις του ενδέχεται να είναι κάπως αισιόδοξες για τα τελευταία έτη της περιόδου την οποία καλύπτει. Δεύτερον, τα μέτρα περιορισμού των δαπανών που εξαγγέλθηκαν για τα έτη 2007 και 2008, δεν έχουν ακόμη προσδιορισθεί. Επομένως, προκειμένου να τηρηθούν οι δημοσιονομικές προβλέψεις του προγράμματος πρέπει να προσδιορισθούν και να εφαρμοσθούν σωστά τα μέτρα που αφορούν τα έτη 2007 και 2008.(8) Με βάση αυτή την αξιολόγηση κινδύνου, η δημοσιονομική στρατηγική του προγράμματος θεωρείται επαρκής προκειμένου να εξασφαλισθεί η επίτευξη του ΜΠΣ έως τα τέλη της περιόδου που καλύπτει το πρόγραμμα υπό την προϋπόθεση να προσδιορισθούν και να εφαρμοσθούν σωστά τα μέτρα για τα έτη 2007 και 2008. Ο κίνδυνος της υπέρβασης του ορίου του 3% του ΑΕΠ όσον αφορά το έλλειμμα δεν δύναται να αποκλεισθεί το 2006 δεδομένου ότι το κυκλικά προσαρμοσμένο έλλειμμα (όπως το υπολογίζουν οι υπηρεσίες της Επιτροπής βάσει του προγράμματος με την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία) θα εξακολουθήσει να ανέρχεται σε 1¼ % του ΑΕΠ, ποσοστό που υπερβαίνει το ελάχιστο όριο. Μολονότι από το 2007 και μετά το προγραμματιζόμενο διαρθρωτικό έλλειμμα θα είναι χαμηλότερο από το ελάχιστο όριο, το περιθώριο ασφαλείας μπορεί επίσης να μην είναι αρκετό εκτός εάν προσδιορισθούν και εφαρμοσθούν τα μέτρα περιορισμού των δαπανών που εξαγγέλθηκαν για το έτος εκείνο. Τέλος, η πορεία προσαρμογής (σε διαρθρωτικούς όρους) για την επίτευξη του ΜΠΣ του προγράμματος είναι επαρκής, με κάποια επιφύλαξη για το 2006 κατά το οποίο η μείωση του κυκλικά προσαρμοσμένου ελλείμματος ανέρχεται μόνον σε 0,3% του ΑΕΠ. Το ποσοστό αυτό είναι κατώτερο της μέσης ετήσιας βελτίωσης του διαρθρωτικού ελλείμματος κατά 0,5 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ που απαιτεί το σύμφωνο. Ταυτόχρονα, παρά το αρνητικό αλλά μειούμενο κενό παραγωγής, οι οικονομικές συνθήκες στο σύνολό τους μπορούν να θεωρηθούν καλές.(9) Το έλλειμμα γενικής κυβέρνησης εκτιμάται σε 6,4% του ΑΕΠ το 2005. Στο πρόγραμμα προβλέπεται ότι θα αυξηθεί σε 10,2% του ΑΕΠ το 2008 και ότι το κύριο μέρος της αύξησης αυτής θα λάβει χώρα το 2006. Οι κυριότεροι λόγοι της αύξησης αυτής είναι η προγραμματιζόμενη έκδοση νέων δανείων για την χρηματοδότηση δαπανών οδικής και σιδηροδρομικής υποδομής καθώς και ορισμένων μεγάλων επενδυτικών σχεδίων σε πλαίσιο συνεργασίας μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, για τα οποία η κυβέρνηση του Λουξεμβούργου παρέχει χρηματοδοτική εγγύηση στον ανάδοχο.(10) Σε ό,τι αφορά τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών, εκτιμάται ότι το Λουξεμβούργο αντιμετωπίζει μεσαίας τάξεως κίνδυνο εξαιτίας του προβλεπόμενου δημοσιονομικού κόστους της δημογραφικής γήρανσης. Το τρέχον επίπεδο χρέους είναι, όντως, πολύ χαμηλό και η προγραμματιζόμενη εξυγίανση μεσοπρόθεσμα αναμένεται ότι θα συμβάλλει στην μερική ελάφρυνση του κινδύνου όσον αφορά την διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών. Ωστόσο, για το Λουξεμβούργο οι τελευταίες δύο δεκαετίες ήταν μια περίοδος ιδιαίτερα έντονης αύξησης της απασχόλησης, που προοδευτικά θα οδηγήσει σε ανάλογη αύξηση του αριθμού των συνταξιούχων και σε μεγάλη αύξηση των συνταξιοδοτικών δαπανών. Μολονότι τα περιουσιακά στοιχεία των ταμείων συντάξεων συμβάλλουν σημαντικά στη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών, το τρέχον μέγεθός τους δεν θα είναι επαρκές και, όπως εξάλλου αναγνωρίζεται στο πρόγραμμα, σε κάποιο χρονικό σημείο θα αποδειχθούν αναγκαίες ορισμένες αλλαγές στο σύστημα συντάξεων προκειμένου να συγκρατηθεί η μελλοντική αύξηση των δημόσιων δαπανών και να μειωθεί ο κίνδυνος για την μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα.(11) Η στρατηγική του προγράμματος στον τομέα των δημόσιων οικονομικών συμβαδίζει εν πολλοίς με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών, που περιλαμβάνονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008. Συγκεκριμένα ανταποκρίνεται στην ολοκληρωμένη κατευθυντήρια γραμμή όσον αφορά την εξασφάλιση οικονομικής σταθερότητας μέσω της διατήρησης του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού στόχου καθ' όλη τη διάρκεια του οικονομικού κύκλου και, στο μέτρο που ο στόχος αυτός δεν έχει ακόμη επιτευχθεί, μέσω της λήψης όλων των απαραίτητων διορθωτικών μέτρων όπως ορίζει το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης. Ανταποκρίνεται, επίσης, στην ολοκληρωμένη κατευθυντήρια γραμμή για την εξασφάλιση οικονομικής διατηρησιμότητας ενόψει του προβλεπόμενου κόστους της δημογραφικής γήρανσης.(12) Το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Λουξεμβούργου, το οποίο υποβλήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2005 στο πλαίσιο της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισσαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση, επισημαίνει ότι η εξασφάλιση οικονομικής διατηρησιμότητας και η διαφύλαξη της οικονομικής διατηρησιμότητας αποτελούν προκλήσεις με σοβαρές συνέπειες για τα δημόσια οικονομικά. Επισημαίνει δε προκλήσεις και σε άλλους τομείς, που έχουν σοβαρό αντίκτυπο στα δημόσια οικονομικά, ιδίως την ανάγκη σημαντικής αύξησης της δημόσιας Ε&Α. Οι δημοσιονομικές επιπτώσεις των δράσεων που περιλαμβάνονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων αντικατοπτρίζονται στις δημοσιονομικές προβλέψεις του προγράμματος σταθερότητας ενώ τα μέτρα που προβλέπει το πρόγραμμα σταθερότητας για τον τομέα των δημόσιων οικονομικών συμφωνούν με τις δράσεις που προβλέπονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Το πρόγραμμα σταθερότητας συμπληρώνει τα μέτρα αυτά με αλλαγές στις θεσμικές πτυχές των δημόσιων οικονομικών, ιδίως την αναβολή της κατάθεσης του προϋπολογισμού από τον Αύγουστο στον Οκτώβριο προκειμένου να αυξηθεί η διαθεσιμότητα δεδομένων και να βελτιωθεί η ποιότητα των δημοσιονομικών προβλέψεων. Το πρόγραμμα εξαγγέλλει, επίσης, την εισαγωγή μιας βαθύτερης ανάλυσης του κόστους των επενδυτικών σχεδίων, περιλαμβανομένης της εξέτασης του λειτουργικού τους κόστους από την πρώτη φάση του σχεδιασμού τους.Με βάση την αξιολόγηση αυτή, μολονότι η γενικότερη στρατηγική του προγράμματος για τη μείωση του ελλείμματος μέσω του περιορισμού των δαπανών είναι αξιέπαινη, θα ήταν σκόπιμο οι αρχές του Λουξεμβούργου:-  να εντείνουν τις προσπάθειες δημοσιονομικής προσαρμογής το 2006 και να εντοπίσουν και να εφαρμόσουν τα απαραίτητα μέτρα για τα έτη 2007 και 2008, και-  να αντιμετωπίσουν τις μακροπρόθεσμες δημοσιονομικές συνέπειες της δημογραφικής γήρανσης.ΣύστασηΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥκατ' εφαρμογή του άρθρου 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 για το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας τoυ Λουξεμβούργου, 2005-2008ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[4], και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 3,τη σύσταση της Επιτροπής,Μετά από διαβούλευση με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΓΝΩΜΗ:1.  Οι οικονομικές επιδόσεις του Λουξεμβούργου υπήρξαν ιδιαιτέρως λαμπρές την τελευταία 20ετία, με ετήσιο ρυθμό αύξησης κατά μέσο όρο 5½% για το πραγματικό ΑΕΠ και 3¼% για την εγχώρια απασχόληση. Το 2001 η ανάπτυξη σημείωσε έντονη επιβράδυνση αλλά ανέρρωσε γρήγορα και το 2004 έφθασε στο 4,4% του ΑΕΠ. Παραδοσιακά, η οικονομική κατάσταση της κυβέρνησης του Λουξεμβούργου υπήρξε πολύ υγιής, με αλλεπάλληλα πλεονάσματα από τις αρχές της δεκαετίας του '90 και πολύ χαμηλό δημόσιο χρέος. Ωστόσο, εξαιτίας της πολύ έντονης αύξησης των δαπανών, τα πλεονάσματα αυτά μειώθηκαν γρήγορα από τις αρχές της τρέχουσας δεκαετίας και το 2004 η χώρα παρουσίασε έλλειμμα.2.  Στη γνώμη που εξέδωσε στις 18 Ιανουαρίου 2005, το Συμβούλιο ενέκρινε τη δημοσιονομική στρατηγική του προηγούμενου επικαιροποιημένου προγράμματος σταθερότητας που κάλυπτε την περίοδο 2004-2007.3.  Όσον αφορά την εκτέλεση του προϋπολογισμού το 2005, το έλλειμμα γενικής κυβέρνησης εκτιμάται στις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2005 σε -2,3% του ΑΕΠ έναντι -1,0% του ΑΕΠ που αποτελούσε τον στόχο του προηγούμενου επικαιροποιημένου προγράμματος σταθερότητας. Μολονότι το προηγούμενο πρόγραμμα σταθερότητας προέβλεπε αύξηση των κρατικών εσόδων κατά 1,2 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ, στην πραγματικότητα αυτά αυξήθηκαν μόνον κατά 0,2 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ, εν μέρει εξαιτίας μεγάλων και απροσδόκητων επιστροφών ΦΠΑ. Οι κρατικές δαπάνες, όμως, αυξήθηκαν κατά 1,4 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ (από το οποίο 0,8 αφορούσε δημόσιες επενδύσεις) αντί για 0,8 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ όπως είχε προγραμματισθεί.4.  Στις [14 Φεβρουαρίου 2006] το Συμβούλιο εξέτασε το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας του Λουξεμβούργου το οποίο καλύπτει την περίοδο 2005 - 2008. Το πρόγραμμα ακολουθεί, εν γένει, το πρότυπο και τις απαιτήσεις παροχής δεδομένων που ισχύουν για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης με βάση τον νέο κώδικα δεοντολογίας[5].5.  Σύμφωνα με το μακροοικονομικό σενάριο του προγράμματος, η αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ προβλέπεται ότι θα επιταχυνθεί από εκτιμώμενο ποσοστό 4,0% το 2005 σε 4,4% το 2006 και σε 4,9% το 2007 και το 2008. Με βάση τις διαθέσιμες πληροφορίες το σενάριο αυτό φαίνεται να θεμελιώνεται σε γενικά εύλογες αναπτυξιακές παραδοχές, μολονότι είναι κάπως ευνοϊκό για τα τελευταία έτη της περιόδου. Οι προβλέψεις του προγράμματος ως προς τον πληθωρισμό φαίνονται, επίσης, ρεαλιστικές.6.  Στόχος του προγράμματος είναι να πλησιάσει το έλλειμμα γενικής κυβέρνησης την ισοσκέλιση έως τα τέλη της περιόδου και με τον τρόπο αυτόν να επιτευχθεί μεσοπρόθεσμος στόχος ίσος προς -0,8% του ΑΕΠ, το ίδιο έτος. Η διαχρονική εξέλιξη και το επίπεδο του πρωτογενούς αποτελέσματος προσεγγίζουν την εξέλιξη και το επίπεδο του συνολικού αποτελέσματος, με βελτίωση από πρωτογενές έλλειμμα -2,1% του ΑΕΠ το 2005 σε πρωτογενές πλεόνασμα ίσο προς 0,1% στα τέλη της περιόδου. Η μείωση του ελλείμματος εστιάζεται στις δαπάνες, δεδομένου ότι προβλέπεται μείωση των συνολικών κρατικών δαπανών κατά 2,5 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ κατά την περίοδο αναφοράς και, ταυτόχρονα, μείωση του δείκτη εσόδων κατά 0,4 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ. Προκειμένου να αντιμετωπισθεί η απροσδόκητη επιδείνωση του κρατικού αποτελέσματος το 2005, η δημοσιονομική στρατηγική υπέστη προσαρμογές μετά την υποβολή του προηγούμενου προγράμματος, το οποίο βασιζόταν σε λιγότερο αισιόδοξες μακροοικονομικές παραδοχές και προέβλεπε βελτίωση του ελλείμματος γενικής κυβέρνησης από -1,4% του ΑΕΠ το 2004 σε -1,0% του ΑΕΠ το 2005 και στη συνέχεια τη σταθεροποίησή του στο επίπεδο αυτό κατά το 2006 και το 2007.7.  Κατά την περίοδο του προγράμματος, το διαρθρωτικό αποτέλεσμα (δηλαδή το κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα χωρίς τα έκτακτα και τα λοιπά προσωρινά μέτρα) υπολογιζόμενο με την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία προγραμματίζεται να βελτιωθεί ετησίως κατά ποσοστό ελαφρώς ανώτερο του 0,5% του ΑΕΠ, κατά μέσο όρο. Η προσπάθεια προσαρμογής είναι οπισθοβαρής, αυξανόμενη σημαντικά το 2007 τόσο σε ονομαστικούς όσο και σε διαρθρωτικούς όρους. Το πρόγραμμα προσδιορίζει τον μεσοπρόθεσμο στόχο (ΜΠΣ) για την δημοσιονομική θέση ως διαρθρωτικό έλλειμμα ίσο προς 0,8% του ΑΕΠ και αποβλέπει στην επίτευξή του έως το 2008. Ο ΜΠΣ του προγράμματος είναι ανάλογος προς το ελάχιστο όριο σκοπός του οποίου είναι η δημιουργία επαρκούς περιθωρίου ασφαλείας ώστε να εξασφαλισθεί ότι δεν θα υπάρξει υπέρβαση του ορίου του 3% του ΑΕΠ που έχει τεθεί για το έλλειμμα γενικής κυβέρνησης. Ως εκ τούτου η επίτευξη του ΜΠΣ θα εκπληρώσει και τον στόχο της δημιουργίας του εν λόγω περιθωρίου ασφαλείας. Επιπλέον, μπορεί να θεωρηθεί κατάλληλος με βάση την παρούσα αξιολόγηση, αφενός, διότι βρίσκεται εντός του φάσματος που προβλέπεται στο σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης και στον κώδικα δεοντολογίας για τα κράτη μέλη που μετέχουν στην ευρωζώνη ή στον μηχανισμό ΜΣΙ II και, αφετέρου, επειδή αντικατοπτρίζει καταλλήλως τον δείκτη χρέους και τη μέση δυνητική αύξηση της παραγωγής μακροπρόθεσμα.8.  Το δημοσιονομικό αποτέλεσμα μπορεί να είναι χειρότερο από ό,τι προβλέπεται στο πρόγραμμα. Πρώτον, οι μακροοικονομικές προβλέψεις του ενδέχεται να είναι κάπως αισιόδοξες για τα τελευταία έτη της περιόδου την οποία καλύπτει. Επιπλέον, τα μέτρα που εξαγγέλλονται στο πρόγραμμα τα οποία αφορούν τη συνέχιση της προσπάθειας προσαρμογής το 2007 και το 2008 δεν έχουν ακόμη προσδιορισθεί. Η επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων του προγράμματος εξαρτάται από τον προσδιορισμό και την ορθή εφαρμογή των εν λόγω μέτρων.9.  Με βάση αυτή την αξιολόγηση κινδύνου, η δημοσιονομική στρατηγική του προγράμματος θεωρείται επαρκής προκειμένου να εξασφαλισθεί η επίτευξη του ΜΠΣ το αργότερο έως το 2008, όπως προβλέπεται στο πρόγραμμα, υπό την προϋπόθεση να προσδιορισθούν και να εφαρμοσθούν σωστά τα μέτρα για τα έτη 2007 και 2008. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς των υπηρεσιών της Επιτροπής ο κίνδυνος της υπέρβασης του ορίου του 3% του ΑΕΠ όσον αφορά το έλλειμμα υπό κανονικές μακροοικονομικές διακυμάνσεις, δεν δύναται να αποκλεισθεί το 2006. Μολονότι από το 2007 και μετά το προγραμματιζόμενο διαρθρωτικό έλλειμμα θα είναι χαμηλότερο από το ελάχιστο όριο, το περιθώριο ασφαλείας μπορεί επίσης να αποδειχθεί ανεπαρκές το 2007, εκτός εάν προσδιορισθούν και εφαρμοσθούν τα μέτρα περιορισμού των δαπανών που εξαγγέλθηκαν για το έτος εκείνο. Ο ρυθμός της προσαρμογής προς τον ΜΠΣ ανταποκρίνεται εν γένει στις επιταγές του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης, το οποίο ορίζει ότι για τα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ και του ΜΣΙ ΙΙ, η ετήσια βελτίωση του διαρθρωτικού αποτελέσματος πρέπει να είναι τουλάχιστον 0,5% του ΑΕΠ. Ωστόσο, η βελτίωση του διαρθρωτικού ελλείμματος που σχεδιάζεται στο πρόγραμμα ανέρχεται μόνον σε 0,3 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ το 2006, έτος κατά το οποίο, παρά το αρνητικό αλλά μειούμενο κενό παραγωγής, οι οικονομικές συνθήκες στο σύνολό τους μπορούν να θεωρηθούν καλές.10.  Το έλλειμμα γενικής κυβέρνησης εκτιμάται σε 6,4% του ΑΕΠ το 2005. Στο πρόγραμμα προβλέπεται ότι θα αυξηθεί σε 10,2% του ΑΕΠ το 2008 και ότι το κύριο μέρος της αύξησης αυτής θα λάβει χώρα το 2006.11.  Σε ό,τι αφορά τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών, εκτιμάται ότι το Λουξεμβούργο αντιμετωπίζει μεσαίας τάξεως κίνδυνο εξαιτίας του προβλεπόμενου δημοσιονομικού κόστους της δημογραφικής γήρανσης. Το τρέχον επίπεδο χρέους είναι, όντως, πολύ χαμηλό και η προγραμματιζόμενη εξυγίανση μεσοπρόθεσμα αναμένεται ότι θα συμβάλλει στην μερική ελάφρυνση του κινδύνου όσον αφορά την διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών. Ωστόσο, για το Λουξεμβούργο οι τελευταίες δύο δεκαετίες ήταν μια περίοδος ιδιαίτερα έντονης αύξησης της απασχόλησης, που προοδευτικά θα οδηγήσει σε ανάλογη αύξηση του αριθμού των συνταξιούχων και σε μεγάλη αύξηση των συνταξιοδοτικών δαπανών. Μολονότι τα περιουσιακά στοιχεία των ταμείων συντάξεων συμβάλλουν σημαντικά στη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών, το τρέχον μέγεθός τους δεν θα είναι επαρκές και, όπως εξάλλου αναγνωρίζεται στο πρόγραμμα, σε κάποιο χρονικό σημείο θα αποδειχθούν αναγκαίες ορισμένες αλλαγές στο σύστημα συντάξεων προκειμένου να συγκρατηθεί η μελλοντική αύξηση των δημόσιων δαπανών και να μειωθεί ο κίνδυνος για την μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα.12.  Η στρατηγική του προγράμματος στον τομέα των δημόσιων οικονομικών συμβαδίζει εν πολλοίς με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών που περιλαμβάνονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008. Συγκεκριμένα ανταποκρίνεται στην ολοκληρωμένη κατευθυντήρια γραμμή όσον αφορά την εξασφάλιση οικονομικής σταθερότητας μέσω της διατήρησης του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού στόχου καθ' όλη τη διάρκεια του οικονομικού κύκλου και, στο μέτρο που ο στόχος αυτός δεν έχει ακόμη επιτευχθεί, μέσω της λήψης όλων των απαραίτητων διορθωτικών μέτρων όπως ορίζει το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης. Ανταποκρίνεται, επίσης, στην ολοκληρωμένη κατευθυντήρια γραμμή για την εξασφάλιση οικονομικής διατηρησιμότητας ενόψει του προβλεπόμενου κόστους της δημογραφικής γήρανσης.13.  Το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Λουξεμβούργου που υποβλήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2005 επισημαίνει τις εξής προκλήσεις που έχουν σημαντικές επιπτώσεις για τα δημόσια οικονομικά: (i) εξασφάλιση οικονομικής σταθερότητας και (ii) διαφύλαξη της οικονομικής διατηρησιμότητας. Επισημαίνει δε προκλήσεις και σε άλλους τομείς, που έχουν σοβαρό αντίκτυπο στα δημόσια οικονομικά, ιδίως την ανάγκη σημαντικής αύξησης της δημόσιας Ε&Α. Οι δημοσιονομικές επιπτώσεις των δράσεων που περιλαμβάνονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων αντικατοπτρίζονται στις δημοσιονομικές προβλέψεις του προγράμματος σταθερότητας ενώ τα μέτρα που προβλέπει το πρόγραμμα σταθερότητας για τον τομέα των δημόσιων οικονομικών συμφωνούν με τις δράσεις που προβλέπονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων.Μολονότι η γενικότερη στρατηγική του προγράμματος για τη μείωση του ελλείμματος μέσω του περιορισμού των δαπανών είναι αξιέπαινη, το Συμβούλιο είναι της γνώμης ότι οι αρχές του Λουξεμβούργου πρέπει:-  να εντείνουν τις προσπάθειες δημοσιονομικής προσαρμογής το 2006 και να προσδιορίσουν και να εφαρμόσουν τα απαραίτητα μέτρα για τα έτη 2007 και 2008, και-  να αντιμετωπίσουν τις μακροπρόθεσμες δημοσιονομικές συνέπειες της δημογραφικής γήρανσης.Σύγκριση των βασικών μακροοικονομικών και δημοσιονομικών προβλέψεων2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 |Πραγματικό ΑΕΠ (μεταβολή %) | ΠΣ Δεκ. 2005 | 4,4 | 4,0 | 4,4 | 4,9 | 4,9 |COM Νοέμβ. 2005 | 4,5 | 4,2 | 4,4 | 4,5 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2004 | 4,4 | 3,8 | 3,3 | 4,3 | μ.δ.σ. |Πληθωρισμός ΕνΔΤΚ (%) | ΠΣ Δεκ. 2005 | 3,2 | 3,7 | 2,6 | 2,0 | 1,8 |COM Νοέμβ. 2005 | 3,2 | 4,1 | 4,4 | 2,2 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2004 | 2,6 | 3,2 | 1,5 | 1,7 | μ.δ.σ. |Κενό παραγωγής (% του δυνητικού ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 20051 | -1,7 | -1,7 | -1,3 | -0,7 | -0,6 |COM Νοέμβ. 20052 | -1,8 | -1,6 | -1,3 | -1,2 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 20041 | -1,2 | -2,2 | -3,8 | -5,0 | μ.δ.σ. |Αποτέλεσμα γενικής κυβέρνησης (ως % του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 2005 | -1,2 | -2,3 | -1,8 | -1,0 | -0,2 |COM Νοέμβ. 2005 | -1,2 | -2,3 | -2,0 | -2,2 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2004 | -1,4 | -1,0 | -0,9 | -1,0 | μ.δ.σ. |Πρωτογενές αποτέλεσμα (ως % του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 2005 | -0,9 | -2,1 | -1,7 | -0,7 | 0,1 |COM Νοέμβ. 2005 | -0,9 | -2,1 | -1,8 | -2,0 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2004 | -1,2 | -0,9 | -0,8 | -0,9 | μ.δ.σ. |Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα = διαρθρωτικό αποτέλεσμα3 (ως % του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 20051 | -0,3 | -1,5 | -1,2 | -0,6 | 0,1 |COM Νοέμβ. 2005 | -0,4 | -1,5 | -1,4 | -1,6 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 20041 | -0,7 | 0,3 | 1,4 | 2,0 | μ.δ.σ. |Ακαθάριστο δημόσιο χρέος (ως % του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 2005 | 6,6 | 6,4 | 9,6 | 9,9 | 10,2 |COM Νοέμβ. 2005 | 6,6 | 6,8 | 7,1 | 7,3 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2004 | 5,0 | 5,0 | 4,6 | 4,5 | μ.δ.σ. |Σημειώσεις: 1 Οι υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής πραγματοποιήθηκαν βάσει των πληροφοριών που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα. 2 Βάσει εκτιμώμενης δυνητικής αύξησης 4,1%, 4,0%, 4,1% και 4,3% αντιστοίχως για την περίοδο 2004-2007. 3 Δεδομένου ότι το πρόγραμμα δεν περιλαμβάνει έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα, το κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα και το διαρθρωτικό αποτέλεσμα είναι ταυτόσημα. Πηγή: Πρόγραμμα σταθερότητας (ΠΣ)· Φθινοπωρινές οικονομικές προβλέψεις της Επιτροπής το 2005 (COM), υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής. |[1] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Όλα τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[2] «Λεπτομερείς ρυθμίσεις για την εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και κατευθυντήριες γραμμές για τη μορφή και το περιεχόμενο των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης», που ενεκρίθη από το Συμβούλιο ECOFIN στις 11 Οκτωβρίου 2005.[3] Το πρόγραμμα παρουσιάζει κενά όσον αφορά τα υποχρεωτικά και προαιρετικά δεδομένα που προβλέπονται από τον κώδικα δεοντολογίας.[4] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[5] Το πρόγραμμα παρουσιάζει κενά όσον αφορά τα υποχρεωτικά και προαιρετικά δεδομένα που προβλέπονται από τον κώδικα δεοντολογίας.


Avis juridique important

|

32003H0203

Σύσταση της Επιτροπής, της 20ής Μαρτίου 2003, για την εναρμόνιση της παροχής δημόσιας πρόσβασης R-LAN σε δημόσια δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών στην Κοινότητα (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 078 της 25/03/2003 σ. 0012 - 0013

Σύσταση της Επιτροπήςτης 20ής Μαρτίου 2003για την εναρμόνιση της παροχής δημόσιας πρόσβασης R-LAN σε δημόσια δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών στην Κοινότητα(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)(2003/203/ΕΚ)Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,την οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία-πλαίσιο)(1), στο εξής καλούμενη "οδηγία-πλαίσιο", και ιδίως το άρθρο 19,Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Βαρκελώνης, που πραγματοποιήθηκε στις 15-16 Μαρτίου 2002, τάχθηκε υπέρ του να ενισχυθούν πολλαπλές πλατφόρμες ευρυζωνικής πρόσβασης στην κοινωνία της πληροφορίας και επισήμανε την ανάγκη να ολοκληρωθεί η εσωτερική αγορά για υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών.(2) Σύμφωνα με άρθρο 19 παράγραφος 1 της οδηγίας-πλαισίου, η επιτροπή επικοινωνιών διατύπωσε ευνοϊκή γνώμη στις 24 Ιανουαρίου 2003.(3) Επειδή πρέπει να χρησιμοποιείται το κατά το δυνατόν λιγότερο επαχθές σύστημα αδειοδότησης που καθιστά δυνατή την παροχή δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 2 της οδηγίας 2002/20/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την αδειοδότηση δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την αδειοδότηση)(2), στο εξής "οδηγία για την αδειοδότηση", η παροχή δικτύων ή υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών επιτρέπεται, με την επιφύλαξη των ειδικών υποχρεώσεων που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 2 ή των δικαιωμάτων χρήσης που αναφέρονται στο άρθρο 5 της εν λόγω οδηγίας, να υπόκειται μόνον σε γενική αδειοδότηση.(4) Σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1 της οδηγίας για την αδειοδότηση, όταν είναι δυνατόν, ιδίως όπου είναι αμελητέος ο κίνδυνος επιβλαβών παρεμβολών, τα κράτη μέλη δεν εξαρτούν τη χρήση ραδιοσυχνοτήτων από τη χορήγηση ατομικών δικαιωμάτων χρήσης· επιπλέον, σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 1 και το άρθρο 4 της οδηγίας 2002/77/ΕΚ της Επιτροπής(3), τα κράτη μέλη δεν θεσπίζουν ή δεν διατηρούν σε ισχύ μέτρα για τον περιορισμό του πλήθους των επιχειρήσεων στις οποίες επιτρέπεται να παρέχουν υπηρεσίες ή να χρησιμοποιούν ραδιοσυχνότητες εφόσον τα μέτρα αυτά δεν βασίζονται στις αρχές της αντικειμενικότητας, της αναλογικότητας και της μη διακρίσεως.(5) Σύμφωνα με τους στόχους πολιτικής και τις κανονιστικές βασικές αρχές που ορίζονται στο άρθρο 8 της οδηγίας-πλαισίου, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές πρέπει να λαμβάνουν κάθε εύλογο μέτρο για την προώθηση του ανταγωνισμού στην παροχή δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών, υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφών ευκολιών και υπηρεσιών με την προώθηση της καινοτομίας και την ενθάρρυνση της αποτελεσματικής χρήσης και με την εξασφάλιση της αποτελεσματικής διαχείρισης των ραδιοσυχνοτήτων· οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές πρέπει επίσης να εξαλείψουν τα εμπόδια στην παροχή δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών, συναφών ευκολιών και υπηρεσιών και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών σε ευρωπαϊκό επίπεδο.(6) Τα ραδιοκυματικά τοπικά δίκτυα (Radio Local Area Network, R-LAN) είναι καινοτόμα μέσα παροχής ευρυζωνικής ασύρματης πρόσβασης στο Ίντερνετ και σε ενδοδίκτυα εταιρειών, όχι μόνον για ιδιωτική χρήση αλλά και στο κοινό εν γένει, σε χώρους δημόσιους όπως αερολιμένες, σιδηροδρομικοί σταθμοί και εμπορικά κέντρα.(7) Στην πλειονότητα των κρατών μελών επιτρέπεται ήδη η πρόσβαση R-LAN σε δημόσια δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών, σε εμπορική ή μη εμπορική βάση· δεδομένου ότι τα R-LAN αποτελούν σημαντική εναλλακτική πλατφόρμα για ευρυζωνική πρόσβαση σε υπηρεσίες της κοινωνίας της πληροφορίας, είναι πλέον επιθυμητό να προωθηθεί εναρμονισμένη προσέγγιση για την παροχή της εν λόγω δημόσιας πρόσβασης R-LAN σε όλη την Κοινότητα. Πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ της παροχής υπηρεσιών και της χρήσης ραδιοσυχνοτήτων. Η σε εμπορική βάση παροχή πρόσβασης R-LAN σε δημόσια δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών πρέπει να επιτρέπεται υπό το λιγότερο επαχθές σύστημα, δηλαδή, εάν είναι δυνατό, χωρίς ειδικούς για τον τομέα όρους.(8) Για τα συστήματα R-LAN είναι δυνατό να χρησιμοποιηθεί όλο ή μέρος είτε της ζώνης συχνοτήτων 2400,0 - 2483,5 MHz (στο εξής "ζώνη 2,4 GHz") είτε των ζωνών συχνοτήτων 5150 - 5350 MHz και 5470 - 5725 MHz (στο εξής "ζώνες 5 GHz")· μέρος των ζωνών αυτών ενδέχεται να μην είναι επί του παρόντος διαθέσιμο για R-LAN σε ορισμένα κράτη μέλη. Κατά συνέπεια, ενδεχομένως να χρειάζεται περαιτέρω εναρμόνιση αυτών των ζωνών στο πλαίσιο της απόφασης αριθ. 676/2002/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με ένα κανονιστικό πλαίσιο για την πολιτική του ραδιοφάσματος στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα (απόφαση για το ραδιοφάσμα)(4).(9) Είναι αποδεκτός από τα εμπλεκόμενα μέρη ο κίνδυνος παρεμβολών μεταξύ διαφόρων χρηστών που ενδεχομένως μερίζονται τη ζώνη των 2,4 GHz και μεταξύ συνυπαρχόντων συστημάτων R-LAN. Εφόσον οι χρήστες R-LAN δεν δημιουργούν επιβλαβείς παρεμβολές με τυχόν προστατευόμενους χρήστες των ιδίων ζωνών, η χρήση των ζωνών 2,4 και 5 GHz πρέπει να μην υπόκειται στη χορήγηση ατομικών δικαιωμάτων χρήσης ή, εάν είναι δυνατό, σε όρους γενικής αδειοδότησης διαφορετικούς από τους προβλεπόμενους στο σημείο 17 του παραρτήματος της οδηγίας για την αδειοδότηση. Εξάλλου, η ελευθέρωση της ζώνης 5 GHz για δημόσια πρόσβαση υπηρεσιών R-LAN θα περιόριζε την πίεση που υφίσταται η ζώνη 2,4 GHz.(10) Για να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος επιβλαβών παρεμβολών, είναι δυνατό να επιβάλλονται όροι γενικής αδειοδότησης εφόσον τούτο δικαιολογείται και εφαρμόζεται η αρχή της αναλογίας. Αυτή η γενική αδειοδότηση είναι δυνατό να βασίζεται σε κατάλληλες απαιτήσεις, σύμφωνα με την οδηγία 1999/5/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Μαρτίου 1999, σχετικά με το ραδιοεξοπλισμό και τον τηλεπικοινωνιακό τερματικό εξοπλισμό και την αμοιβαία αναγνώριση της πιστότητας των εξοπλισμών αυτών(5), των οποίων η εναρμόνιση είναι δυνατόν να επιτευχθεί σύμφωνα με την απόφαση για το ραδιοφάσμα και την ανωτέρω οδηγία.(11) Σύμφωνα με τις διατάξεις της Κοινότητας περί ανταγωνισμού, στο άρθρο 8 παράγραφος 1 της οδηγίας-πλαισίου προβλέπεται η βασική αρχή της τεχνολογικής ουδετερότητας των κανονιστικών ρυθμίσεων, που σημαίνει ότι δεν θα πρέπει να γίνεται διακριτική μεταχείριση μεταξύ διαφορετικών R-LAN και άλλων τεχνολογιών που καθιστούν δυνατή την πρόσβαση σε δίκτυα και υπηρεσίες επικοινωνιών.(12) Οι όροι υπό τους οποίους είναι δυνατόν να επιτρέπεται η πρόσβαση σε δημόσια και ιδιωτική περιουσία για τους παρόχους υπηρεσιών δημόσιας πρόσβασης R-LAN υπόκεινται στις διατάξεις περί ανταγωνισμού της συνθήκης, καθώς και, κατά περίπτωση, στην οδηγία πλαίσιο.(13) Τα θέματα ασφάλειας και απορρήτου ρυθμίζονται επί του παρόντος από τα άρθρα 4 και 5 της οδηγίας 97/66/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1997, περί επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και προστασίας της ιδιωτικής ζωής στον τηλεπικοινωνιακό τομέα(6). Ενόψει της επικείμενης κατάργησης της οδηγίας αυτής, οι διατάξεις σχετικά με τα θέματα αυτά θα αντικατασταθούν, από 1ης Νοεμβρίου 2003, από τα άρθρα 4 και 5 της οδηγίας 2002/58/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2002, σχετικά με την προστασία της ιδιωτικής ζωής και τις ηλεκτρονικές επικοινωνίες(7),ΣΥΝΙΣΤΑ:1. Κατά την εφαρμογή των μέτρων που είναι απαραίτητα για τη συμμόρφωση προς τις οδηγίες 2002/20/ΕΚ και 2002/21/ΕΚ, τα κράτη μέλη επιτρέπουν την παροχή δημόσιας πρόσβασης R-LAN σε δημόσια δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών στις διαθέσιμες ζώνες 2,4 GHz και 5 GHz στο βαθμό που είναι δυνατόν χωρίς ειδικούς για τομέα όρους και, σε κάθε περίπτωση, μόνον υπό καθεστώς γενικής αδειοδότησης.2. Τα κράτη μέλη πρέπει να μην απαιτούν τη χορήγηση ατομικών δικαιωμάτων χρήσης διαθέσιμων ζωνών 2,4 GHz ή 5 GHz για τη λειτουργία συστημάτων R-LAN.3. Τα κράτη μέλη πρέπει να μην περιορίζουν την επιλογή του εξοπλισμού R-LAN που θα χρησιμοποιείται από παρόχους υπηρεσιών εφόσον ο εξοπλισμός αυτός συμμορφώνεται με την οδηγία 1999/5/ΕΚ.4. Τα κράτη μέλη πρέπει να δίδουν ιδιαίτερη προσοχή στις απαιτήσεις που προβλέπονται στα άρθρα 4 και 5 της οδηγίας 97/66/ΕΚ και τις ισοδύναμες διατάξεις της οδηγίας 2002/58/ΕΚ, οι οποίες ρυθμίζουν θέματα ασφάλειας και απορρήτου των δημοσίων δικτύων και υπηρεσιών επικοινωνιών.Βρυξέλλες, 20 Μαρτίου 2003.Για την ΕπιτροπήErkki LiikanenΜέλος της Επιτροπής(1) ΕΕ L 108 της 24.4.2002, σ. 33.(2) ΕΕ L 108 της 24.4.2002, σ. 21.(3) Οδηγία 2002/77/ΕΚ της Επιτροπής, της 16ης Σεπτεμβρίου 2002, σχετικά με τον ανταγωνισμό στις αγορές δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών (ΕΕ L 249 της 17.9.2002, σ. 21).(4) ΕΕ L 108 της 24.4.2002, σ. 1.(5) ΕΕ L 91 της 7.4.1999, σ. 10.(6) ΕΕ L 24 της 30.1.1998, σ. 1.(7) ΕΕ L 201 της 31.7.2002, σ. 37.


title: Σύσταση της Επιτροπής, της 6ης Απριλίου 2005, σχετικά με τις ευρυζωνικές ηλεκτρονικές επικοινωνίες μέσω γραμμών ηλεκτρικής ισχύος (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

text:
               12.4.2005

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 93/42

      ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

   της 6ης Απριλίου 2005
   σχετικά με τις ευρυζωνικές ηλεκτρονικές επικοινωνίες μέσω γραμμών ηλεκτρικής ισχύος
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   (2005/292/ΕΚ)
   Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
   Έχοντας υπόψη την οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία πλαίσιο) (1), και ιδίως το άρθρο 19 παράγραφος 1,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Με την παρούσα σύσταση επιδιώκεται να εξασφαλιστούν διαφανείς, αναλογικοί και ισότιμοι όροι για την εγκατάσταση συστημάτων επικοινωνιών μέσω γραμμών ηλεκτρικής ισχύος, καθώς και η άρση κάθε μη ενδεδειγμένου φραγμού κανονιστικού χαρακτήρα. Στα συστήματα επικοινωνιών μέσω γραμμών ηλεκτρικής ισχύος περιλαμβάνονται ο εξοπλισμός και τα δίκτυα.

               (2)

               Το πλαίσιο κανονιστικών ρυθμίσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις ηλεκτρονικές επικοινωνίες αποσκοπεί να δημιουργήσει όρους για την ανταγωνιστική παροχή δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, καθώς και να εξασφαλίσει ότι οι χρήστες απολαμβάνουν το μέγιστο όφελος από άποψη επιλογής, τιμών και ποιότητας. Μεταξύ των στόχων των εθνικών αρχών είναι η προαγωγή του ανταγωνισμού στην παροχή δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών, όπου περιλαμβάνονται και τα δίκτυα επικοινωνιών μέσω γραμμών ηλεκτρικής ισχύος. Θα πρέπει επομένως να άρουν κάθε αδικαιολόγητο εμπόδιο κανονιστικού χαρακτήρα, ιδίως σε βάρος εταιρειών κοινής ωφέλειας, για την εγκατάσταση και λειτουργία δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών μέσω γραμμών ηλεκτρικής ισχύος τους.

               (3)

               Η εγκατάσταση συστημάτων επικοινωνιών μέσω γραμμών ηλεκτρικής ισχύος υπάγεται μόνον σε γενική άδεια, κατ’ εφαρμογήν της οδηγίας 2002/20/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με την αδειοδότηση δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την αδειοδότηση) (2). Κατά περίπτωση, ενδέχεται να περιλαμβάνονται υποχρεώσεις που προβλέπονται στην οδηγία 89/336/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Μαΐου 1989, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την ηλεκτρομαγνητική συμβατότητα (3) (οδηγία EMC), την οδηγία 1999/5/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Μαρτίου 1999, σχετικά με τον ραδιοεξοπλισμό και τον τηλεπικοινωνιακό τερματικό εξοπλισμό και την αμοιβαία αναγνώριση της πιστότητας των εξοπλισμών αυτών (4) (οδηγία για τον τερματικό εξοπλισμό), την οδηγία πλαίσιο, την οδηγία 2002/22/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με την καθολική υπηρεσία και τα δικαιώματα των χρηστών όσον αφορά δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την καθολική υπηρεσία) (5), όπως για περιπτώσεις επικοινωνιών έκτακτης ανάγκης και για την ακεραιότητα του δικτύου. Όσον αφορά την αποφυγή διακρίσεων, διεπιδοτήσεων και στρεβλώσεων του ανταγωνισμού, ενδέχεται επίσης να επιβληθούν υποχρεώσεις σε ορισμένες επιχειρήσεις, σύμφωνα με την οδηγία 2003/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2003, σχετικά με κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και την κατάργηση της οδηγίας 96/92/ΕΚ (6), για την τήρηση χωριστών ενοποιημένων λογαριασμών για τις δραστηριότητες που δεν αναφέρονται σε ηλεκτρική ενέργεια, όπως οι επικοινωνίες μέσω γραμμών ηλεκτρικής ισχύος.

               (4)

               Τα δίκτυα επικοινωνιών μέσω γραμμών ηλεκτρικής ισχύος είναι καλωδιακά δίκτυα, επομένως πρόκειται για καθοδηγούμενα μέσα. Για τη μετάδοση δεν χρησιμοποιούν ραδιοσυχνότητες υπό την έννοια του μέρους Β του παραρτήματος της οδηγίας για την αδειοδότηση ή της απόφασης 676/2002/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κανονιστικό πλαίσιο για την πολιτική ραδιοφάσματος στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα (7).

               (5)

               Τα συστήματα επικοινωνιών μέσω γραμμών ηλεκτρικής ισχύος εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας EMC. Με τον όρο «συσκευή», όπως ορίζεται στην οδηγία EMC, νοούνται όλες οι ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές καθώς και ο εξοπλισμός και οι εγκαταστάσεις που περιέχουν ηλεκτρικά ή/και ηλεκτρονικά μέρη. Τα συστήματα επικοινωνιών μέσω γραμμών ηλεκτρικής ισχύος θεωρούνται σταθερές εγκαταστάσεις και μπορούν να τεθούν σε ισχύ μόνον εφόσον συμμορφούνται προς τις απαιτήσεις της οδηγίας.

               (6)

               Στα συστήματα επικοινωνιών μέσω γραμμών ηλεκτρικής ισχύος, η καλωδίωση ενδέχεται να εξυπηρετεί ήδη άλλες χρήσεις, ενώ τα δίκτυα ενδέχεται να υφίστανται συνεχείς μεταβολές. Τα χαρακτηριστικά αυτά, μαζί με τον ειδικό χαρακτήρα των ανεπιθύμητων ακτινοβολούμενων εκπομπών κατά μήκος ενσύρματων συστημάτων, σημαίνει ότι είναι πρακτικά αδύνατη διεξαγωγή μετρήσεων σε πλήρες σύστημα, καθώς και ότι ενδείκνυται η δημιουργία εκ των υστέρων μοντέλου για τη διαχείριση παρεμβολών ενσύρματων συστημάτων με ραδιοσυστήματα, σύμφωνα με την οδηγία EMC. Κατά συνέπεια, ένα δίκτυο που συγκροτείται από εξοπλισμό σύμμορφο προς τις απαιτήσεις της οδηγίας EMC και που χρησιμοποιείται για τον επιδιωκόμενο στόχο, το οποίο εγκαθίσταται και λειτουργεί σύμφωνα με ορθή τεχνολογική πρακτική για την κάλυψη των βασικών απαιτήσεων της οδηγίας EMC, θα πρέπει να θεωρείται ότι είναι σύμμορφο προς τις απαιτήσεις της οδηγίας EMC. Η τεκμηριωμένη ορθή τεχνολογική πρακτική θα πρέπει να περιλαμβάνει συγκεκριμένες επιτόπιες μετρήσεις, από τις οποίες θα αποδεικνύεται ότι τηρούνται οι στόχοι της οδηγίας EMC όσον αφορά τις ανεπιθύμητες ακτινοβολούμενες εκπομπές, ιδίως δε στις περιστάσεις κατά τις οποίες είναι πιθανή η εμφάνιση παρεμβολών.

               (7)

               Η προσέγγιση αυτή δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη να λαμβάνουν ειδικά μέτρα για λόγους ασφάλειας όσον αφορά τη θέση σε λειτουργία ή χρήση εξοπλισμού για την προστασία δημοσίων τηλεπικοινωνιακών δικτύων ή των σταθμών εκπομπής ή λήψης που χρησιμοποιούνται για λόγους ασφαλείας σε αυστηρά καθορισμένες συγκυρίες του ραδιοφάσματος, σύμφωνα με το άρθρο 6 της οδηγίας EMC.

               (8)

               Εφόσον η παρεμβολή που προκαλείται από σύστημα επικοινωνιών μέσω γραμμών ηλεκτρικής ισχύος δεν μπορεί να επιλυθεί από τα εμπλεκόμενα μέρη, οι αρμόδιες αρχές ζητούν την υποβολή τεκμηρίων συμμόρφωσης του εν λόγω συστήματος και, κατά περίπτωση, δρομολογούν περαιτέρω αξιολόγηση. Η αξιολόγηση αυτή περιλαμβάνει επαλήθευση της συμμόρφωσης του συστήματος βάσει της οδηγίας EMC. Σε περίπτωση που διαπιστωθεί μη συμμόρφωση, οι αρμόδιες αρχές επιβάλλουν αναλογικά, ισότιμα και διαφανή μέτρα ώστε το σύστημα να καταστεί σύμμορφο.

               (9)

               Εφόσον ένα σύστημα θεωρείται ότι είναι σύμμορφο αλλά μολοντούτο δημιουργεί επιζήμιες παρεμβολές, οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών λαμβάνουν ειδικά μέτρα σύμφωνα με το άρθρο 6 της οδηγίας EMC, αποβλέποντας στην επίλυση του προβλήματος της παρεμβολής. Τα μέτρα που λαμβάνονται είναι αναλογικά, ισότιμα και διαφανή. Κατά την εξέταση της αναλογικότητας των μέτρων τα κράτη μέλη συνεκτιμούν οικονομικές και κοινωνικές πτυχές των εμπλεκόμενων υπηρεσιών. Τα κράτη μέλη δύνανται επίσης να λάβουν υπόψη τις τεχνικές δυνατότητες σύγχρονου εξοπλισμού επικοινωνιών μέσω γραμμών ηλεκτρικής ισχύος για την έγκαιρη επίλυση των προβλημάτων από παρεμβολές μέσω περιορισμού των εκπομπών στις συγκεκριμένες συχνότητες και θέσεις παρεμβολής, με την λεγόμενη τεχνική «notching».

               (10)

               Για την επίτευξη συνεπούς εφαρμογής των μέτρων επιβολής ή των ειδικών μέτρων βάσει του άρθρου 6 της οδηγίας EMC, οι αρμόδιες αρχές ανταλλάσσουν πληροφορίες μεταξύ τους και με την Επιτροπή.

               (11)

               Η προσέγγιση αυτή, σε συνδυασμό με τακτικές και λεπτομερείς εκθέσεις περί παρεμβολών, θα δώσουν τη δυνατότητα συλλογής περαιτέρω αποτελεσμάτων δοκιμών και εμπειρίας κατά τη φάση της έναρξης εμπορικής εκμετάλλευσης των δικτύων επικοινωνιών μέσω γραμμών ηλεκτρικής ισχύος, ιδίως ενόψει της προστασίας της χρήσης του ραδιοφάσματος. Η συχνότητα των εκθέσεων υποβολής των εκθέσεων θα πρέπει αρχικά να είναι εξαμηνιαία, δύναται όμως να μεταβληθεί ανάλογα με τα αποτελέσματα.

               (12)

               Κατά το 2001, η Επιτροπή κάλεσε τους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης να καταρτίσουν εναρμονισμένα ευρωπαϊκά πρότυπα για ενσύρματα δίκτυα, ώστε να συμπεριλαμβάνονται οι ψηφιακές συνδρομητικές γραμμές (DSL), τα ομοαξονικά καλώδια, το Ethernet και τα δίκτυα επικοινωνιών μέσω γραμμών ηλεκτρικής ισχύος (8). Οι εργασίες των ευρωπαϊκών οργανισμών τυποποίησης δεν έχουν, ωστόσο, ολοκληρωθεί. Για τη διευκόλυνση της ανάπτυξης εναρμονισμένου ευρωπαϊκού προτύπου για ενσύρματα δίκτυα και συσκευές, οι εθνικές αρχές παρακολουθούν τις εξελίξεις σε στενή συνεργασία με τους συντελεστές της αγοράς.

               (13)

               Ζητήθηκε η γνώμη της επιτροπής επικοινωνιών σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 22 παράγραφος 2 της οδηγίας πλαίσιο,

         ΣΥΝΙΣΤΑ:

               1)

               Τα κράτη μέλη καλούνται να εφαρμόσουν τους ακολούθους όρους και αρχές για την παροχή δημόσια διαθέσιμων ευρυζωνικών συστημάτων επικοινωνιών μέσω γραμμών ηλεκτρικής ισχύος.

               2)

               Με επιφύλαξη των διατάξεων των σημείων 3 έως 5, τα κράτη μέλη καλούνται να άρουν κάθε αδικαιολόγητο εμπόδιο κανονιστικού χαρακτήρα, ιδίως σε βάρος εταιρειών κοινής ωφέλειας, για την εγκατάσταση και λειτουργία συστημάτων ηλεκτρονικών επικοινωνιών μέσω γραμμών ηλεκτρικής ισχύος και για την παροχή υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών μέσω των συστημάτων αυτών.

               3)

               Έως ότου τα πρότυπα που θα χρησιμοποιούνται για την τεκμηρίωση της συμμόρφωσης συστημάτων επικοινωνιών μέσω γραμμών ηλεκτρικής ισχύος έχουν εναρμονιστεί βάσει της οδηγίας 89/336/ΕΟΚ, τα κράτη μέλη θεωρούν ότι είναι σύμμορφο προς τις απαιτήσεις της οδηγίας ένα σύστημα επικοινωνιών μέσω γραμμών ηλεκτρικής ισχύος το οποίο:

                           —

                           συγκροτείται από εξοπλισμό σύμμορφο προς τις απαιτήσεις της οδηγίας και που χρησιμοποιείται για τον επιδιωκόμενο στόχο,

                           —

                           εγκαθίσταται και λειτουργεί σύμφωνα με ορθή τεχνολογική πρακτική για την κάλυψη των βασικών απαιτήσεων της οδηγίας.

                     Ο φάκελος τεκμηρίωσης της ορθής τεχνολογικής πρακτικής παραμένει στη διάθεση των αρμοδίων εθνικών αρχών για λόγους επιθεώρησης καθόλη τη διάρκεια λειτουργίας του συστήματος.

               4)

               Εφόσον διαπιστωθεί ότι ένα σύστημα επικοινωνιών μέσω γραμμών ηλεκτρικής ισχύος προκαλεί επιζήμια παρεμβολή που δεν μπορεί να επιλυθεί από τα εμπλεκόμενα μέρη, οι αρμόδιες αρχές ζητούν την υποβολή τεκμηρίων συμμόρφωσης του εν λόγω συστήματος και, κατά περίπτωση, δρομολογούν αξιολόγηση.

               5)

               Σε περίπτωση που από την αξιολόγηση διαπιστωθεί μη συμμόρφωση του συστήματος επικοινωνιών μέσω γραμμών ηλεκτρικής ισχύος, οι αρμόδιες αρχές επιβάλλουν αναλογικά, ισότιμα και διαφανή μέτρα ώστε να εξασφαλιστεί η συμμόρφωση του συστήματος.

               6)

               Εφόσον το σύστημα επικοινωνιών μέσω γραμμών ηλεκτρικής ισχύος είναι σύμμορφο αλλά μολοντούτο παραμένουν οι παρεμβολές, οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών εξετάζουν τη λήψη ειδικών μέτρων σύμφωνα με το άρθρο 6 της οδηγίας 89/336/ΕΟΚ, κατά αναλογικό, ισότιμο και διαφανή τρόπο.

               7)

               Τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην επιτροπή επικοινωνιών τακτικές εκθέσεις σχετικά με την εγκατάσταση και τη λειτουργία των συστημάτων επικοινωνιών μέσω γραμμών ηλεκτρικής ισχύος στην επικράτειά τους. Στις εκθέσεις αυτές περιλαμβάνεται κάθε συναφές στοιχείο ως προς τα επίπεδα διαταραχής (συμπεριλαμβάνονται δεδομένα από μετρήσεις, σχετικές στάθμες εκπεμπόμενων σημάτων και λοιπά χρήσιμα δεδομένα για την κατάρτιση εναρμονισμένου ευρωπαϊκού προτύπου), προβλήματα παρεμβολών, και κάθε εκτελεστικό μέτρο που αναφέρεται σε συστήματα επικοινωνιών μέσω γραμμών ηλεκτρικής ισχύος. Η πρώτη σχετική έκθεση πρέπει να υποβληθεί στις 31 Δεκεμβρίου 2005.

               8)

               Η παρούσα σύσταση απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 6 Απριλίου 2005.

            Για την Επιτροπή

         Viviane REDING

            Μέλος της Επιτροπής

      (1)  ΕΕ L 108 της 24.4.2002, σ. 33.

      (2)  ΕΕ L 108 της 24.4.2002, σ. 21.

      (3)  ΕΕ L 139 της 23.5.1989, σ. 19· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 93/68/ΕΟΚ (ΕΕ L 220 της 30.8.1993, σ. 1).

      (4)  ΕΕ L 91 της 7.4.1999, σ. 10· οδηγία όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1882/2003 (ΕΕ L 284 της 31.10.2003, σ. 1).

      (5)  ΕΕ L 108 της 24.4.2002, σ. 51.

      (6)  ΕΕ L 176 της 15.7.2003, σ. 37· οδηγία όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2004/85/ΕΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 236 της 7.7.2004, σ. 10).

      (7)  ΕΕ L 108 της 24.4.2002, σ. 1.

      (8)  Έχει εκδοθεί εντολή τυποποίησης, απευθυνόμενη στην CEN, την CENELEC και το ETSI, αναφορικά με την ηλεκτρομαγνητική συμβατότητα (EMC) σε εναρμονισμένα πρότυπα EMC για τηλεπικοινωνιακά δίκτυα, εντολή Μ/313, 7 Αυγούστου 2001.