title: Σύσταση αριθ. P1, της 12ης Ιουνίου 2009 , σχετικά με την απόφαση στην υπόθεση Gottardo, σύμφωνα με την οποία τα προνόμια που απολαμβάνουν οι υπήκοοι ενός κράτους δυνάμει μιας διμερούς σύμβασης κοινωνικής ασφάλισης με τρίτη χώρα πρέπει επίσης να παρέχονται σε εργαζόμενους οι οποίοι είναι υπήκοοι άλλων κρατών μελών (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ και για τη συμφωνία ΕΚ/Ελβετίας)

text:
               24.4.2010

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 106/47

         ΣΫΣΤΑΣΗ αριθ. P1
   της 12ης Ιουνίου 2009
   σχετικά με την απόφαση στην υπόθεση Gottardo, σύμφωνα με την οποία τα προνόμια που απολαμβάνουν οι υπήκοοι ενός κράτους δυνάμει μιας διμερούς σύμβασης κοινωνικής ασφάλισης με τρίτη χώρα πρέπει επίσης να παρέχονται σε εργαζόμενους οι οποίοι είναι υπήκοοι άλλων κρατών μελών
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ και για τη συμφωνία ΕΚ/Ελβετίας)
   2010/C 106/14
   Η ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟ ΤΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη:
   το άρθρο 72 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας (1), δυνάμει του οποίου η Διοικητική Επιτροπή είναι αρμόδια για την εξέταση όλων των διοικητικών θεμάτων ή των θεμάτων ερμηνείας που απορρέουν από τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 987/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, για καθορισμό της διαδικασίας εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας (2),
   το άρθρο 72 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004, δυνάμει του οποίου προάγει και αναπτύσσει τη συνεργασία μεταξύ κρατών μελών και των φορέων τους σε θέματα κοινωνικής ασφάλισης,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 883/2004, ο οποίος εγκρίθηκε βάσει των άρθρων 42 και 308 της συνθήκης, αποτελεί ουσιαστικό μέσο για την άσκηση των θεμελιωδών ελευθεριών που προβλέπονται από τη συνθήκη.

               (2)

               Η αρχή της απαγόρευσης των διακρίσεων λόγω εθνικότητας αποτελεί ουσιαστική εγγύηση για την άσκηση της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων, όπως προβλέπεται στο άρθρο 39 της συνθήκης. Αυτό υπονοεί την κατάργηση κάθε διάκρισης μεταξύ των εργαζομένων που είναι εγκατεστημένοι στα κράτη μέλη και των διακινούμενων εργαζομένων όσον αφορά την απασχόληση, την αμοιβή και λοιπούς όρους εργασίας.

               (3)

               Στην υπόθεση Gottardo (3), το Δικαστήριο αποφάσισε με βάση αυτή την αρχή όπως ορίζεται στο άρθρο 39 της συνθήκης, σε σχέση με ένα πρόσωπο που κατοικούσε στην Κοινότητα και είχε εργαστεί στη Γαλλία, την Ιταλία και την Ελβετία. Το πρόσωπο αυτό δεν θεμελίωνε επαρκώς το δικαίωμα για σύνταξη στην Ιταλία και ζήτησε να συνυπολογιστούν οι περίοδοι ασφάλισης που συμπλήρωσε στην Ελβετία και την Ιταλία, όπως προβλέπεται στη διμερή σύμβαση μεταξύ Ιταλίας και Ελβετίας προς όφελος των υπηκόων τους.

               (4)

               Στην υπόθεση αυτή, το Δικαστήριο αποφάσισε ότι όταν ένα κράτος μέλος συνάπτει διμερή διεθνή σύμβαση κοινωνικής ασφάλισης με τρίτη χώρα, η οποία προβλέπει ότι οι περίοδοι ασφάλισης που συμπληρώθηκαν στην τρίτη χώρα θα συνυπολογίζονται για τη θεμελίωση δικαιώματος παροχών γήρατος, η θεμελιώδης αρχή της ίσης μεταχείρισης επιβάλλει στο κράτος μέλος να παρέχει στους υπηκόους των λοιπών κρατών μελών τα ίδια πλεονεκτήματα που απολαύουν οι δικοί του υπήκοοι δυνάμει της σύμβασης, εκτός εάν είναι σε θέση να προβάλει αντικειμενική αιτιολογία για τη μη αναγνώριση του σχετικού δικαιώματος (παράγραφος 34).

               (5)

               Ως προς το θέμα αυτό, το Δικαστήριο παρατήρησε ότι η ερμηνεία την οποία έδωσε στην έννοια της «νομοθεσίας» του άρθρου 1 στοιχείο ι) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 (4) [το ισχύον άρθρο 1 στοιχείο ιβ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 του Συμβουλίου] δεν μπορεί να συνεπάγεται ότι θίγεται η υποχρέωση κάθε κράτους μέλους να σέβεται την αρχή της ίσης μεταχείρισης, όπως προβλέπει το άρθρο 39 της συνθήκης.

               (6)

               Το Δικαστήριο θεώρησε ότι το γεγονός ότι η διατάραξη της συμβατικής ισορροπίας και της αμοιβαιότητας μιας διμερούς σύμβασης συναφθείσας μεταξύ κράτους μέλους και τρίτης χώρας δεν αποτελεί αντικειμενική αιτιολόγηση για την άρνηση του συμβαλλόμενου κράτους μέλους να επεκτείνει στους υπηκόους των λοιπών κρατών μελών τα πλεονεκτήματα που συνεπάγεται η σύμβαση για τους δικούς του υπηκόους.

               (7)

               Το Δικαστήριο δεν αποδέχθηκε, εξάλλου, τις αντιρρήσεις που προβλήθηκαν ως προς ενδεχόμενη αύξηση του οικονομικού βάρους και των διοικητικών δυσχερειών που αφορούν τη συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές της εν λόγω τρίτης χώρας, ως αιτιολόγηση της μη τήρησης των υποχρεώσεων που προκύπτουν από τη συνθήκη εκ μέρους του κράτους μέλους που είναι συμβαλλόμενο μέρος στη διμερή σύμβαση.

               (8)

               Είναι σημαντικό να εξαχθούν σωστά συμπεράσματα από αυτή την απόφαση, η οποία είναι κρίσιμης σημασίας για τους υπηκόους της Κοινότητας που έχουν ασκήσει το δικαίωμα της ελεύθερης κυκλοφορίας σε άλλο κράτος μέλος.

               (9)

               Για τον σκοπό αυτόν, θα πρέπει να αποσαφηνιστεί ότι οι διμερείς συμβάσεις κοινωνικής ασφάλισης που συνάπτονται μεταξύ ενός κράτους μέλους και τρίτης χώρας, πρέπει να ερμηνεύονται υπό την έννοια ότι τα πλεονεκτήματα που απολαύουν οι υπήκοοι του κράτους μέλους το οποίο είναι μέρος της σύμβασης θα πρέπει καταρχήν να χορηγούνται και σε άλλον υπήκοο της Κοινότητας που βρίσκεται αντικειμενικά στην ίδια θέση.

               (10)

               Ανεξάρτητα από την ενιαία εφαρμογή της νομολογίας της υπόθεσης Gottardo σε επιμέρους περιπτώσεις, θα πρέπει να αναθεωρηθούν οι υφιστάμενες διμερείς συμβάσεις. Σε σχέση με τις συμφωνίες που έχουν συναφθεί προγενέστερα, το άρθρο 307 της συνθήκης ορίζει ότι: «το ενδιαφερόμενο ή τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη προσφεύγουν σε όλα τα πρόσφορα μέσα για να άρουν τα διαπιστωθέντα ασυμβίβαστα», ενώ σε ό,τι αφορά συμφωνίες που πραγματοποιήθηκαν μετά την 1η Ιανουαρίου 1958 ή μετά την ημερομηνία ένταξης ενός κράτους μέλους στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, στο άρθρο 10 της συνθήκης απαιτείται από τα ίδια αυτά κράτη μέλη να «απέχουν από κάθε μέτρο που δύναται να θέσει σε κίνδυνο την πραγματοποίηση των σκοπών της συνθήκης».

               (11)

               Σε ό,τι αφορά τις νέες διμερείς συμβάσεις κοινωνικής ασφάλισης που συνάπτονται μεταξύ ενός κράτους μέλους και τρίτης χώρας, είναι σημαντικό να λαμβάνεται υπόψη ότι θα πρέπει να περιέχουν ρητή αναφορά στην αρχή της απαγόρευσης διακρίσεων λόγω εθνικότητας σε σχέση με τους υπηκόους άλλων κρατών μελών, οι οποίοι έχουν ασκήσει το δικαίωμα της ελεύθερης κυκλοφορίας στο κράτος μέλος που είναι συμβαλλόμενο μέρος της εν λόγω σύμβασης.

               (12)

               Η εφαρμογή της απόφασης στην υπόθεση Gottardo σε συγκεκριμένες περιπτώσεις εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη συνεργασία τρίτων χωρών, καθώς πρέπει να πιστοποιήσουν τις περιόδους ασφάλισης που συμπληρώθηκαν εκεί από τον ενδιαφερόμενο.

               (13)

               Η Διοικητική Επιτροπή είναι αρμόδια να ρυθμίσει αυτό το ζήτημα, δεδομένου ότι η νομολογία στην υπόθεση Gottardo αφορά την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης στον τομέα της κοινωνικής ασφάλισης,
               Ενεργώντας σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 71 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004,

         ΣΥΝΙΣΤΑ ΣΤΙΣ ΑΡΜΟΔΙΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΡΜΟΔΙΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ:

               1.

               Σύμφωνα με την αρχή της ίσης μεταχείρισης και της αποφυγής διακρίσεων μεταξύ των υπηκόων ενός κράτους μέλους και των υπηκόων των λοιπών κρατών μελών που άσκησαν το δικαίωμα της ελεύθερης κυκλοφορίας σύμφωνα με το άρθρο 39 της συνθήκης, τα πλεονεκτήματα που απολαύουν οι εργαζόμενοι ενός κράτους σε σχέση με τις συντάξεις (είτε ασκούν μισθωτή είτε μη μισθωτή δραστηριότητα) δυνάμει μιας σύμβασης κοινωνικής ασφάλισης με τρίτη χώρα, χορηγούνται καταρχήν και στους εργαζόμενους (είτε ασκούν μισθωτή είτε μη μισθωτή δραστηριότητα) οι οποίοι είναι υπήκοοι των λοιπών κρατών μελών και βρίσκονται αντικειμενικά στην ίδια κατάσταση.

               2.

               Νέες διμερείς συμβάσεις κοινωνικής ασφάλισης που συνάπτονται μεταξύ ενός κράτους μέλους και τρίτης χώρας πρέπει να αναφέρουν ρητά την αρχή της αποφυγής διακρίσεων λόγω εθνικότητας σε σχέση με τους υπηκόους ενός άλλου κράτους μέλους, οι οποίοι έχουν ασκήσει το δικαίωμα της ελεύθερης κυκλοφορίας στο κράτος μέλος που είναι συμβαλλόμενο μέρος της εν λόγω σύμβασης.

               3.

               Τα κράτη μέλη οφείλουν να ενημερώσουν τους φορείς στις χώρες με τις οποίες έχουν συνάψει συμβάσεις κοινωνικής ασφάλισης, οι διατάξεις των οποίων ισχύουν μόνο για τους υπηκόους των συμβαλλόμενων μερών, σχετικά με τις συνέπειες της απόφασης στην υπόθεση Gottardo και να τους ζητήσουν να συνεργαστούν για την εφαρμογή της απόφασης του Δικαστηρίου. Τα κράτη μέλη που έχουν συνάψει διμερείς συμβάσεις με τις ίδιες τρίτες χώρες μπορούν να ενεργήσουν από κοινού για να ζητήσουν τέτοια συνεργασία. Η συνεργασία αυτή είναι σαφώς θεμελιώδης για τη συμμόρφωση με την απόφαση του Δικαστηρίου.

               4.

               Η παρούσα σύσταση δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εφαρμόζεται από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 987/2009.

            Η Πρόεδρος της Διοικητικής Επιτροπής

         Gabriela PIKOROVÁ

      (1)  ΕΕ L 166 της 30.4.2004, σ. 1.

      (2)  ΕΕ L 284 της 30.10.2009, σ. 1.

      (3)  Απόφαση της 15ης Ιανουαρίου 2002 στην υπόθεση C-55/00, Elide Gottardo/Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS), Συλλογή [2002], σ. I-413.

      (4)  ΕΕ L 149 της 5.7.1971, σ. 2.


				|

		52012DC0314

			Σύσταση ΣΥΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Βελγίου για το 2012 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας του Βελγίου για την περίοδο 2012-2015 /* COM/2012/0314 final - 2012/ () */

			   	Σύσταση
ΣΥΣΤΑΣΗΣ
ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
σχετικά
με το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
του Βελγίου
για το 2012
και τη
διατύπωση
γνώμης του
Συμβουλίου
σχετικά με το
πρόγραμμα
σταθερότητας
του Βελγίου
για την περίοδο
2012-2015
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ
ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας
υπόψη τη
Συνθήκη για τη
λειτουργία της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης, και
ιδίως το άρθρο 121
παράγραφος 2
και το άρθρο 148
παράγραφος 4,
Έχοντας
υπόψη τον
κανονισμό (ΕΚ)
αριθ. 1466/97 του
Συμβουλίου,
της 7ης Ιουλίου 1997,
για την
ενίσχυση της
εποπτείας της
δημοσιονομικής
κατάστασης και
την εποπτεία
και το συντονισμό
των
οικονομικών
πολιτικών[1], και
ιδίως το άρθρο 5
παράγραφος 2,
Έχοντας
υπόψη τον
κανονισμό (ΕΕ)
αριθ. 1176/2011 του
Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου
και του
Συμβουλίου, της
16ης
Νοεμβρίου 2011,
σχετικά με την
πρόληψη και τη
διόρθωση των
υπερβολικών
μακροοικονομικών
ανισορροπιών[2], και
ιδίως το άρθρο 6
παράγραφος 1,
Έχοντας
υπόψη τη
σύσταση της
Ευρωπαϊκής
Επιτροπής[3],
Έχοντας
υπόψη τα
ψηφίσματα του
Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου[4],
Έχοντας
υπόψη τα
συμπεράσματα
του Ευρωπαϊκού
Συμβουλίου,
Έχοντας
υπόψη τη γνώμη
της Επιτροπής
Απασχόλησης,
Μετά από
διαβούλευση με
την Οικονομική
και Δημοσιονομική
Επιτροπή,
Εκτιμώντας
τα ακόλουθα:
(1)       Στις 26
Μαρτίου 2010, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
συμφώνησε με
την πρόταση
της Ευρωπαϊκής
Επιτροπής για
την
δρομολόγηση
της
στρατηγικής
για την Ευρώπη 2020,
μιας νέας
στρατηγικής
για την
ανάπτυξη και
την απασχόληση,
η οποία,
βασιζόμενη
στον
μεγαλύτερο συντονισμό
των
οικονομικών
πολιτικών, θα
εστιαστεί σε
νευραλγικούς
τομείς στους
οποίους
απαιτείται δράση
ώστε να
ενισχυθεί το
δυναμικό
διατηρήσιμης
ανάπτυξης και
ανταγωνιστικότητας
της Ευρώπης.
(2)       Στις 13
Ιουλίου 2010, το
Συμβούλιο
εξέδωσε
σύσταση
σχετικά με
τους γενικούς
προσανατολισμούς
της
οικονομικής
πολιτικής των
κρατών μελών
και της Ένωσης (2010
έως 2014) και, στις 21
Οκτωβρίου 2010,
εξέδωσε
απόφαση
σχετικά με τις
κατευθυντήριες
γραμμές των
πολιτικών
απασχόλησης
των κρατών μελών[5], οι
οποίες από
κοινού
αποτελούν τις
«ολοκληρωμένες
κατευθυντήριες
γραμμές». Τα
κράτη μέλη
κλήθηκαν να
λαμβάνουν
υπόψη τις
ολοκληρωμένες
κατευθυντήριες
γραμμές στις οικονομικές
τους πολιτικές
και στις
πολιτικές για
την
απασχόληση.
(3)       Στις 12
Ιουλίου 2011, το
Συμβούλιο
εξέδωσε
σύσταση
σχετικά με το
εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
του Βελγίου
για το 2011 και
διατύπωσε τη
γνώμη του
σχετικά με το
επικαιροποιημένο
πρόγραμμα σταθερότητας
του Βελγίου
για την
περίοδο 2011-2014.
(4)       Στις 23
Νοεμβρίου 2011, η
Επιτροπή
ενέκρινε τη
δεύτερη Ετήσια
επισκόπηση της
ανάπτυξης,
σηματοδοτώντας
την έναρξη του
δεύτερου
Ευρωπαϊκού
Εξαμήνου εκ των
προτέρων και
ολοκληρωμένου
συντονισμού
πολιτικής, το
οποίο
εντάσσεται στη
στρατηγική
«Ευρώπη 2020». Στις 14
Φεβρουαρίου 2012, η
Επιτροπή,
βάσει του
κανονισμού (ΕΕ)
αριθ. 1176/2011, εξέδωσε
την έκθεση του
μηχανισμού
επαγρύπνησης[6], στην
οποία το
Βέλγιο προσδιορίζεται
ως ένα από τα
κράτη μέλη τα
οποία θα έπρεπε
να υποβληθούν
σε
εμπεριστατωμένη
επισκόπηση.
(5)       Στις 2
Μαρτίου 2012, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
ενέκρινε τις
προτεραιότητες
για την
εξασφάλιση
χρηματοπιστωτικής
σταθερότητας,
δημοσιονομικής
εξυγίανσης και
μέτρων για την
τόνωση της
ανάπτυξης.
Υπογράμμισε
την ανάγκη να
δοθεί
προτεραιότητα
στην ευνοϊκή για
την ανάπτυξη
δημοσιονομική
εξυγίανση, να
αποκατασταθεί
η υπό
κανονικούς
όρους χορήγηση
δανείων προς
την οικονομία,
να
υποστηριχθεί η
ανάπτυξη και η
ανταγωνιστικότητα,
να
καταπολεμηθεί
η ανεργία και
οι κοινωνικές
επιπτώσεις της
κρίσης και να
εκσυγχρονιστεί
η δημόσια
διοίκηση.
(6)       Στις 2
Μαρτίου 2012, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
κάλεσε επίσης
τα κράτη μέλη
που
συμμετέχουν
στο Σύμφωνο
για το Ευρώ+ να
υποβάλουν εγκαίρως
τις δεσμεύσεις
τους ώστε να
περιληφθούν
στα προγράμματα
σταθερότητας ή
σύγκλισης και
στα εθνικά
τους
προγράμματα
μεταρρυθμίσεων.
(7)       Στις 30
Απριλίου 2012, το
Βέλγιο υπέβαλε
το εθνικό του
πρόγραμμα
σταθερότητας
για το 2012, που
καλύπτει την
περίοδο 2012-2015, και
το εθνικό του
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
για το 2012. Για να
ληφθεί υπόψη η
μεταξύ τους
αλληλεξάρτηση,
τα δύο
προγράμματα
αξιολογήθηκαν
συγχρόνως. Η Επιτροπή
εξέτασε
επίσης, στο
πλαίσιο
εμπεριστατωμένης
επισκόπησης
δυνάμει του
άρθρου 5 του
κανονισμού (ΕΕ)
αριθ. 1176/2011, κατά
πόσον το
Βέλγιο
πλήττεται από
μακροοικονομικές
ανισορροπίες.
Η Επιτροπή,
στην
εμπεριστατωμένη
της επισκόπηση[7],
κατέληξε στο
συμπέρασμα ότι
το Βέλγιο
αντιμετωπίζει
εξωτερική
ανισορροπία, η
οποία, όμως, δεν
είναι
υπερβολική.
(8)       Με
βάση την
αξιολόγηση του
προγράμματος
σταθερότητας
του 2012 κατ’
εφαρμογή του
κανονισμού (ΕΚ)
αριθ. 1466/97 του
Συμβουλίου, το
Συμβούλιο
θεωρεί ότι το
μακροοικονομικό
σενάριο στο
οποίο
στηρίζονται οι
δημοσιονομικές
προβλέψεις του
προγράμματος
είναι ευλογοφανές
για τα έτη 2012 και 2013
και αισιόδοξο
για τα έτη 2014 και 2015,
δεδομένου ότι
προβλέπει
αύξηση του ΑΕΠ
σημαντικά
υψηλότερη από
τις τελευταίες
εκτιμήσεις για
τη δυνητική
ανάπτυξη οι
οποίες
απορρέουν από
τις εαρινές
προβλέψεις του
2012 της Επιτροπής.
Στόχος της
δημοσιονομικής
στρατηγικής
που περιγράφεται
στο πρόγραμμα
είναι η μείωση
του ελλείμματος
σε επίπεδο
χαμηλότερο από
το 3% του ΑΕΠ το 2012
(μείωση σε 2,8% του
ΑΕΠ, από 3,7% του
ΑΕΠ το 2011), και σε
μηδέν το 2015. Το
πρόγραμμα
επιβεβαιώνει
τον
προηγούμενο
μεσοπρόθεσμο
δημοσιονομικό
στόχο (ΜΔΣ) για
πλεόνασμα 0,5% του
ΑΕΠ σε
διαρθρωτικούς
όρους, ο οποίος
ανταποκρίνεται
επαρκώς στις
απαιτήσεις του
Συμφώνου Σταθερότητας
και Ανάπτυξης.
Το
σχεδιαζόμενο
για το 2012
ονομαστικό
έλλειμμα
συμμορφώνεται
με τη διορία
που έχει τάξει
το Συμβούλιο
για τη διόρθωση
του
υπερβολικού
ελλείμματος, η
δε σχεδιαζόμενη
δημοσιονομική
προσπάθεια
συνάδει με τη
σύσταση που
έχει
διατυπωθεί στο
πλαίσιο της
ΔΥΕ για ελάχιστη
μέση ετήσια
προσπάθεια
ύψους ¾% του ΑΕΠ
σε διαρθρωτικούς
όρους. Ο
σχεδιαζόμενος
ρυθμός αύξησης
των κρατικών
δαπανών,
λαμβανομένων
υπόψη των κατά
διακριτική
ευχέρεια
μέτρων στο
σκέλος των
εσόδων, συμμορφώνεται
με την τιμή
αναφοράς για
τις δαπάνες η οποία
καθορίζεται
στο Σύμφωνο
Σταθερότητας
και Ανάπτυξης
κατά τα έτη της
περιόδου 2013-2015,
αλλά όχι το 2012. Με
βάση το (εκ νέου
υπολογισθέν)
διαρθρωτικό
δημοσιονομικό
αποτέλεσμα[8], το
πρόγραμμα
προβλέπει ότι
το διαρθρωτικό
αποτέλεσμα θα
βελτιωθεί κατά
1,1 ποσοστιαία
μονάδα του ΑΕΠ
το 2012 και κατά
περίπου 0,8% του ΑΕΠ
κατά μέσο όρο
την περίοδο 2013-2015.
Παρόλα αυτά,
υφίστανται
κίνδυνοι, οι
οποίοι απορρέουν
από το γεγονός
ότι, αφενός, τα
πρόσθετα μέτρα
που
προβλέπεται να
ληφθούν από το 2013
και μετά δεν
έχουν
προσδιορισθεί
ακόμη και, αφετέρου,
το
μακροοικονομικό
σενάριο από το 2014
και μετά είναι
υπερβολικά
αισιόδοξο. Το
δημόσιο χρέος,
το οποίο το 2011
ανήλθε στο 98,0%
του ΑΕΠ,
ποσοστό κατά
πολύ υψηλότερο
από το ανώτατο
όριο του 60%,
σχεδιάζεται
βάσει του
προγράμματος
να σταθεροποιηθεί
και, ακολούθως,
να μειωθεί σε 92,3%
το 2015, πράγμα που
θα υποδήλωνε
την επίτευξη
επαρκούς προόδου
για την
επίτευξη της
τιμής αναφοράς
η οποία
καθορίζεται ως
προς τη μείωση
του χρέους στο
Σύμφωνο
Σταθερότητας
και Ανάπτυξης.
Εξάλλου, ιδιαίτερα
μεγάλο είναι
το ύψος των
έμμεσων
υποχρεώσεων
που απορρέουν
από τις
εγγυήσεις οι
οποίες έχουν χορηγηθεί
στον
χρηματοπιστωτικό
τομέα. Το βάσει κανόνων
πολυετές
πλαίσιο για τη
γενική
κυβέρνηση,
ιδίως σε ό,τι
αφορά τις
δαπάνες,
αναμένεται να
ωφεληθεί από
μηχανισμούς
επιβολής των
κανόνων και/ή
από δεσμεύσεις
των
περιφερειών
και κοινοτήτων
της χώρας, καθώς
και από το
τοπικό επίπεδο
διακυβέρνησης,
σχετικά με την
εκπλήρωση των
στόχων που
τους έχουν ανατεθεί
αναφορικά με
το έλλειμμα.
(9)       Τα
έξοδα που
σχετίζονται με
τη δημογραφική
γήρανση θα
πρέπει να
αντιμετωπισθούν,
και είναι
σκόπιμο να
επιτευχθεί
διαρθρωτική
μείωση του
ελλείμματος με
στόχο τη
μείωση του
υψηλού
δημόσιου
χρέους. Η νέα
ομοσπονδιακή
κυβέρνηση
συμφώνησε τον
Δεκέμβριο του 2011
επί μιας
μεταρρύθμισης
του βελγικού
συστήματος κοινωνικής
ασφάλισης γήρατος.
Είναι τώρα
αναγκαία η
ουσιαστική
εφαρμογή και
παρακολούθηση
των
νομοθετικών
μεταρρυθμίσεων
που έχουν
δρομολογηθεί,
με στόχο την
αύξηση της
πραγματικής
ηλικίας
συνταξιοδότησης.
Η πλαισίωση
της
μεταρρύθμισης
του συστήματος
κοινωνικής
ασφάλισης
γήρατος με
μέτρα που
ενθαρρύνουν
την ενεργό
γήρανση και την
εργασία μέχρι
μεγαλύτερη
ηλικία έχει
πρωταρχική
σημασία, ενώ
την επίτευξη
αυτού του
στόχου θα διευκόλυνε
επίσης η
θέσπιση
περαιτέρω
μεταρρυθμίσεων,
π.χ. η σύνδεση
της εκ του
νόμου
προβλεπόμενης
ηλικίας συνταξιοδότησης
με το
προσδόκιμο
ζωής.
(10)     Το
χρηματοπιστωτικό
σύστημα του
Βελγίου εξακολουθεί
να
αντιμετωπίζει
σημαντικές
προκλήσεις. Συνεχίζεται
η αναδιάρθρωση
των βελγικών
τραπεζών, και
δεν έχουν
επιστραφεί
ακόμη εξ
ολοκλήρου οι κρατικές
ενισχύσεις που
χορηγήθηκαν
την περίοδο 2008/2009
στο πλαίσιο
της
αντιμετώπισης
της
χρηματοπιστωτικής
κρίσης. Εκτός
αυτού, λόγω του
μεγάλου ύψους των
εγγυήσεων, οι
κίνδυνοι του
τραπεζικού και
του δημόσιου
τομέα είναι
αλληλένδετοι.
(11)     Το
ισοζύγιο
τρεχουσών
συναλλαγών εμφανίζει
σταδιακή
χειροτέρευση
με την πάροδο
του χρόνου. Η
βελτίωση του
ισοζυγίου του
τομέα των υπηρεσιών
δεν
αντισταθμίζει
τη
χειροτέρευση
του εμπορικού
ισοζυγίου
αγαθών. Οι
βελγικές
εξαγωγές αγαθών
έχουν απολέσει
έδαφος, όχι
μόνο σε σχέση
με την
επέκταση του
παγκόσμιου
εμπορίου, αλλά
επίσης σε
σύγκριση με
άλλες χώρες
της ζώνης του
ευρώ και με τον
μέσο όρο της
ζώνης του ευρώ,
γεγονός που
υποδηλώνει
δυσμενείς
εγχώριες
εξελίξεις όσον
αφορά το
κόστος εργασίας
ανά μονάδα σε
σύγκριση με
τους κύριους
εμπορικούς εταίρους
του Βελγίου (NL, FR, DE)
και με το
σύνολο της
ζώνης του ευρώ.
Λόγω της
ύπαρξης
συστήματος
αυτόματης τιμαριθμικής
αναπροσαρμογής
των μισθών, οι
προσπάθειες
της κυβέρνησης
για τον
περιορισμό των
αυξήσεων των
πραγματικών
μισθών σε
ποσοστό όχι
μεγαλύτερο από
0,3 % κατά την
περίοδο 2011-2012
ενδέχεται να
μην απέτρεψαν
την αύξηση των
ονομαστικών
μισθών σε
βαθμό
μεγαλύτερο από
τον αντίστοιχο
στις όμορες
χώρες.
Μολονότι τα
επίπεδα παραγωγικότητας
είναι υψηλά, η
αύξηση της
παραγωγικότητας
είναι
αναιμική, και επίσης
το κόστος των
ενδιάμεσων
εισροών, με
προεξάρχουσα
την ενέργεια,
είναι υψηλό. Οι
λιανικές τιμές
του αερίου και
της ηλεκτρικής
ενέργειας έχουν
παγώσει
προκειμένου να
περιορισθεί ο
πληθωρισμός,
αλλά δεν έχουν
ληφθεί
συγκεκριμένα
μέτρα με σκοπό
την αναμόρφωση
του συστήματος
διαπραγματεύσεων
των μισθών και
του ίδιου του
συστήματος
τιμαριθμικής
αναπροσαρμογής
των μισθών. Η
ένταση Ε&Α στον
ιδιωτικό τομέα
εμφανίζει
στασιμότητα
κατά τα
τελευταία έτη,
ενώ η έλλειψη
επαγγελματιών
υψηλής ειδίκευσης,
ιδίως στους κλάδους
των επιστημών
και της
μηχανικής, θα
μπορούσε να
εξελιχθεί σε
σοβαρό φραγμό
για την
περαιτέρω
βελτίωση των
επιδόσεων της
βελγικής
οικονομίας σε
ό,τι αφορά την
καινοτομία.
(12)     Έχουν
θεσπισθεί
ορισμένα
διαρθρωτικού
χαρακτήρα
μέτρα με στόχο
την τόνωση της
απασχόλησης
των νεότερης
ηλικίας
εργαζομένων
και των
εργαζομένων
μεγαλύτερης
ηλικίας, καθώς
και για την
ένταξη περισσότερων
ανέργων στο
εργατικό
δυναμικό. Το Βέλγιο
έχει δρομολογήσει
ευρεία
μεταρρύθμιση
του συστήματος
επιδομάτων
ανεργίας της
χώρας. Παρόλα
αυτά,
εξακολουθούν
να υφίστανται
διαρθρωτικά
προβλήματα
στην αγορά
εργασίας, και
θα μπορούσαν
να καταβληθούν
περισσότερες
προσπάθειες
για την
αντιμετώπισή
τους. Η αύξηση
του ποσοστού
συμμετοχής σε
προγράμματα
δια βίου
μάθησης και η
συνέχιση των
μεταρρυθμίσεων
στον τομέα της επαγγελματικής
εκπαίδευσης
και κατάρτισης
έχουν
καθοριστική
σημασία για τη
βελτίωση της
αποτελεσματικότητας
των ενεργών
πολιτικών για
την αγορά
εργασίας,
ιδίως για τους
εργαζόμενους
μεγαλύτερης
ηλικίας και τις
μειονεκτούσες
κατηγορίες,
στις οποίες
συγκαταλέγονται
τα άτομα με
ιστορικό
μετανάστευσης.
Δεν έχει
συντελεσθεί
αξιόλογη
πρόοδος όσον
αφορά τη
μείωση της
φορολογικής
επιβάρυνσης
της εργασίας.
Τον Ιούνιο του 2011,
καθιερώθηκε
μια νέα
έκπτωση φόρου
για τους χαμηλότερους
μισθούς, αλλά
δεν έχει
αποδειχθεί
επαρκής για
την
αντιμετώπιση
των σημαντικών
παγίδων ανεργίας
στο κατώτερο
φάσμα της
μισθολογικής
κλίμακας. Δεν
έχει
επιχειρηθεί
μετατόπιση των
φορολογικών
βαρών από την
εργασία στην
κατανάλωση
και/ή τους περιβαλλοντικούς
φόρους.
(13)     Οι
τιμές πολλών
αγαθών και
υπηρεσιών
είναι γενικά
υψηλότερες απ’
ό,τι σε άλλα
κράτη μέλη,
αντικατοπτρίζοντας
ασθενείς
ανταγωνιστικές
πιέσεις – ιδιαίτερα
στον τομέα
λιανικής
πώλησης και
στις
βιομηχανίες
δικτύου – και
ένα αδύναμο εποπτικό
πλαίσιο. Στον
τομέα
λιανικής,
εξακολουθούν
να υπάρχουν
υψηλοί φραγμοί
εισόδου και
λειτουργικοί
περιορισμοί.
Ειδικότερα,
κανονιστικές
ρυθμίσεις που
περιστέλλουν
τον
ανταγωνισμό
εξακολουθούν
να περιορίζουν
τα ωράρια
λειτουργίας,
να
προστατεύουν
τις κατεστημένες
επιχειρήσεις
από νέες
εισόδους και να
εμποδίζουν την
διάδοση νέων
επιχειρηματικών
μοντέλων και
τεχνολογιών.
Ένα κοινό
πρόβλημα ανταγωνισμού
στους τομείς
δικτύου στο
Βέλγιο είναι η
ισχυρή θέση
των
κατεστημένων
επιχειρήσεων
και οι υψηλοί
φραγμοί
εισόδου σε
σύγκριση με
άλλα κράτη
μέλη, πράγμα που
σημαίνει ότι
τα προηγούμενα
μονοπώλια
στους συγκεκριμένους
τομείς μπορούν
ακόμα να
εφαρμόζουν
υψηλότερες
τιμές από
αυτές που θα
επέτρεπε μια
ανταγωνιστική
αγορά. Η αρχή
ανταγωνισμού
του Βελγίου
τελεί υπό αναμόρφωση,
αλλά παραμένει
ασαφές το κατά
πόσον η νέα
αρχή θα είναι
αρκούντως
ανεξάρτητη και
θα διαθέτει
επαρκείς
πόρους.
(14)     Μολονότι
το Βέλγιο
βρίσκεται σε
τροχιά
επίτευξης του
στόχου σχετικά
με την αύξηση
της αναλογίας
των
ανανεώσιμων
πηγών
ενέργειας στην
οικονομία,
προβλέπεται
σχεδόν
μηδενική πρόοδος
όσον αφορά την
επίτευξη του
στόχου της
μείωσης κατά 15 %
των αερίων του
θερμοκηπίου
στους τομείς
οι οποίοι δεν
υπάγονται στο
σύστημα
εμπορίας
εκπομπών[9].
Το Βέλγιο δεν
έχει θεσπίσει
επαρκή μέτρα
ούτε πρωτοβουλίες
πολιτικής το 2011
για την
αντιμετώπιση
της κατάστασης
αυτής.
(15)     Το
Βέλγιο ανέλαβε
μια σειρά
δεσμεύσεων στο
πλαίσιο του
Συμφώνου για
το Ευρώ+. Οι
δεσμεύσεις
αυτές, καθώς
και η
υλοποίηση των
δεσμεύσεων που
υποβλήθηκαν το
2011, αφορούν τη
βελτίωση της
ανταγωνιστικότητας,
την αύξηση του
ποσοστού
απασχόλησης,
την ενίσχυση
της
διατηρησιμότητας
των δημόσιων
οικονομικών και
την ενδυνάμωση
της
χρηματοπιστωτικής
σταθερότητας.
Η Επιτροπή
αξιολόγησε την
υλοποίηση των
δεσμεύσεων του
Συμφώνου για
το Ευρώ+. Τα
πορίσματα της
αξιολόγησης
αυτής έχουν
ληφθεί υπόψη
στις
συστάσεις.
(16)     Στο
πλαίσιο του
Ευρωπαϊκού
Εξαμήνου, η
Επιτροπή πραγματοποίησε
ολοκληρωμένη
ανάλυση της
οικονομικής
πολιτικής του
Βελγίου.
Αξιολόγησε
τόσο το
πρόγραμμα
σταθερότητας
όσο και το
εθνικό πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
και υπέβαλε
εμπεριστατωμένη
επισκόπηση. Η
Επιτροπή έλαβε
υπόψη όχι μόνο
τη χρησιμότητά
τους για την
άσκηση
διατηρήσιμης δημοσιονομικής
και
κοινωνικοοικονομικής
πολιτικής στο
Βέλγιο, αλλά
και το κατά
πόσον συνάδουν
με τους
κανόνες και τις
κατευθύνσεις
της ΕΕ,
δεδομένης της
ανάγκης ενδυνάμωσης
της συνολικής
οικονομικής
διακυβέρνησης
της Ευρωπαϊκής
Ένωσης μέσω
της εισαγωγής
σε μελλοντικές
εθνικές
αποφάσεις
εισροών
επιπέδου ΕΕ. Οι
συστάσεις της
Επιτροπής
βάσει του
Ευρωπαϊκού
Εξαμήνου αποτυπώνονται
στις συστάσεις
(1) έως (7) κατωτέρω.
(17)     Βάσει
της εν λόγω
αξιολόγησης,
το Συμβούλιο
εξέτασε το
πρόγραμμα
σταθερότητας
του Βελγίου
για το 2012, και η
γνώμη του[10]
αντικατοπτρίζεται
ιδίως στη
σύσταση (1)
κατωτέρω.
(18)     Με
γνώμονα τα
αποτελέσματα
της
εμπεριστατωμένης
επισκόπησης
της Επιτροπής
και της
παρούσας αξιολόγησης,
το Συμβούλιο
εξέτασε το
εθνικό πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
του Βελγίου
για το 2012 και το
πρόγραμμα
σταθερότητας
του Βελγίου. Οι
συστάσεις του
κατ’ εφαρμογή
του άρθρου 6 του
κανονισμού (ΕΕ)
αριθ. 1176/2011
αποτυπώνονται,
ειδικότερα,
στις συστάσεις
(1), (4), (5) και (6)
κατωτέρω,
ΣΥΝΙΣΤΑ
να αναλάβει το
Βέλγιο δράση
κατά την περίοδο
2012-2013 με τους εξής
στόχους:
1.           Εκτέλεση
του
προϋπολογισμού
για το έτος 2012
κατά τρόπον
ώστε να
διασφαλισθεί η
διόρθωση του υπερβολικού
ελλείμματος
έως το 2012.
Επιπροσθέτως,
προσδιορισμός
των μέτρων που
απαιτούνται
για τη
διασφάλιση της
υλοποίησης της
δημοσιονομικής
στρατηγικής
για το 2013 και τα
επόμενα έτη,
ούτως ώστε να
διασφαλισθεί
ότι η διόρθωση
του υπερβολικού
ελλείμματος
είναι μόνιμη
και ότι συντελείται
επαρκής
πρόοδος για
την επίτευξη
του μεσοπρόθεσμου
δημοσιονομικού
στόχου (ΜΔΣ),
περιλαμβανομένης
της τήρησης
της τιμής
αναφοράς για
τις δαπάνες,
καθώς επίσης
για να
διασφαλισθεί
πρόοδος προς
την κατεύθυνση
της
συμμόρφωσης με
την τιμή
αναφοράς για
τη μείωση του
χρέους.
Προσαρμογή του
δημοσιονομικού
πλαισίου,
προκειμένου να
διασφαλισθεί
ότι οι δημοσιονομικοί
στόχοι έχουν
υποχρεωτικό
χαρακτήρα σε
ομοσπονδιακό
και κατώτερο
του
ομοσπονδιακού
επίπεδο, καθώς
και για να
αυξηθεί η
διαφάνεια του
επιμερισμού
βαρών και η
λογοδοσία σε
όλες τις
βαθμίδες
διακυβέρνησης.
2.           Συνέχιση
της βελτίωσης
της
μακροπρόθεσμης
διατηρησιμότητας
των δημόσιων
οικονομικών
μέσω της τιθάσευσης
των δαπανών
που συνδέονται
με τη
δημογραφική γήρανση,
περιλαμβανομένων
των δαπανών
για ιατροφαρμακευτική
περίθαλψη.
Ειδικότερα,
υλοποίηση της
μεταρρύθμισης
των συστημάτων
πρόωρης συνταξιοδότησης
και
συνταξιοδότησης
και θέσπιση
μέτρων με
στόχο τη
σύνδεση της εκ
του νόμου
προβλεπόμενης
ηλικίας
συνταξιοδότησης
με τις
αυξήσεις του
προσδόκιμου
ζωής.
3.           Περαιτέρω
αύξηση του
κεφαλαίου των
πλέον αδύναμων
τραπεζών προς
επίρρωση του
τραπεζικού
τομέα, ώστε να
μπορέσει αυτός
να επιτελέσει
τον κανονικό του
ρόλο για τη
δανειοδότηση
της
οικονομίας.
4.           Ενίσχυση
της
δημιουργίας
θέσεων
εργασίας και
της
ανταγωνιστικότητας
και λήψη
μέτρων για τη
μεταρρύθμιση,
σε συνεννόηση
με τους
κοινωνικούς
εταίρους και
σύμφωνα με τις
εθνικές
πρακτικές, του
συστήματος
μισθολογικών
διαπραγματεύσεων
και
τιμαριθμικής
αναπροσαρμογής
των μισθών. Ως
πρώτο βήμα,
διασφάλιση του
ότι η αύξηση
των μισθών
αντικατοπτρίζει
καλύτερα τις
εξελίξεις στην
παραγωγικότητα
της εργασίας
και στην ανταγωνιστικότητα,
με τους εξής
τρόπους: (i)
διασφάλιση της
εφαρμογής των
μηχανισμών εκ
των υστέρων
διόρθωσης που προβλέπονται
στο πλαίσιο
του
«μισθολογικού
κανόνα» και
προώθηση
συμφωνιών
πλήρους
κάλυψης για τη
βελτίωση της
ανταγωνιστικότητας
κόστους· και (ii) διευκόλυνση
της προσφυγής
σε ρήτρες
προαιρετικής
εξαίρεσης από
κλαδικές
συλλογικές
συμβάσεις, με
στόχο την καλύτερη
ευθυγράμμιση
της αύξησης
των μισθών και
της πορείας
της
παραγωγικότητας
της εργασίας
σε τοπικό
επίπεδο.
5.           Σημαντική
μετατόπιση της
φορολογίας από
την εργασία σε
φόρους που
στρεβλώνουν σε
μικρότερο βαθμό
την ανάπτυξη,
περιλαμβανομένων
π.χ. των περιβαλλοντικών
φόρων.
Συνέχιση της
δρομολογηθείσας
μεταρρύθμισης
του συστήματος
επιδομάτων
ανεργίας με
σκοπό τον
περιορισμό των
αντικινήτρων
προς εργασία,
και μεγαλύτερη
εστίαση των
μέτρων στήριξης
της απασχόλησης
και των
πολιτικών
ενεργοποίησης
σε ευάλωτες κατηγορίες
πληθυσμού,
ιδίως δε στα
άτομα με ιστορικό
μετανάστευσης.
Αξιοποίηση της
σχεδιαζόμενης
περαιτέρω
περιφερειοποίησης
των
αρμοδιοτήτων
για την αγορά
εργασίας με
στόχο την
προώθηση της
διαπεριφερειακής
κινητικότητας
των
εργαζομένων,
καθώς και την
ενίσχυση της
συνεκτικότητας
μεταξύ
εκπαίδευσης,
δια βίου
μάθησης,
επαγγελματικής
εκπαίδευσης
και πολιτικών
απασχόλησης.
Επέκταση σε
όλες τις ηλικιακές
κατηγορίες των
υφιστάμενων
προσπαθειών ενεργοποίησης.

6.           Συνέχιση
της ενίσχυσης
του
ανταγωνισμού
στον κλάδο
λιανικού
εμπορίου, με
την άμβλυνση
των φραγμών που
εμποδίζουν την
είσοδο στην
αγορά και τη
μείωση των
λειτουργικών
περιορισμών.
Θέσπιση μέτρων
για την
ενίσχυση του
ανταγωνισμού
στις βιομηχανίες
δικτύου (ηλεκτρική
ενέργεια και
αέριο,
τηλεπικοινωνίες,
ταχυδρομικές
υπηρεσίες και
μεταφορές),
μέσω της
επανεξέτασης
των
κανονιστικών
φραγμών και
της ενίσχυσης
των θεσμικών
ρυθμίσεων για
την
αποτελεσματική
επιβολή της
νομοθεσίας
περί κρατικών
ενισχύσεων.
7.           Λήψη
μέτρων για τη
διόρθωση της
έλλειψης
προόδου προς
την επίτευξη
των στόχων που
έχουν τεθεί
όσον αφορά τη μείωση
των εκπομπών
αερίων του
θερμοκηπίου
από δραστηριότητες
οι οποίες δεν
υπάγονται στο
σύστημα
εμπορίας
εκπομπών,
ειδικότερα με
τη διασφάλιση της
σημαντικής
συνεισφοράς
των μεταφορών
στην επίτευξη
του συγκεκριμένου
στόχου.
Βρυξέλλες,

                                                                       Για
το Συμβούλιο
                                                                       Ο
Πρόεδρος
[1]               EE L 209 της 02.08.1997, σ. 1
[2]               EE L 306 της 23.11.2011, σ. 25
[3]               COM (2012) 314 τελικό
[4]               P7_TA(2012)0048 και P7_TA(2012)0047
[5]               Απόφαση 2012/238/ΕΕ
του
Συμβουλίου,
της 26ης
Απριλίου 2012
[6]               COM(2012) 68 τελικό.
[7]               SWD (2012) 150 τελικό
[8]               Κυκλικά
προσαρμοσμένο
δημοσιονομικό
αποτέλεσμα μη
λαμβανομένων
υπόψη των
έκτακτων και
προσωρινών
μέτρων, όπως
υπολογίσθηκε
εκ νέου από τις
υπηρεσίες της
Επιτροπής βάσει
των
πληροφοριών
που παρέχονται
στο πρόγραμμα, χρησιμοποιώντας
την από κοινού
συμφωνηθείσα
μεθοδολογία.
[9]               Στο Βέλγιο,
μόνον το 37.9 % των
εκπομπών
προέρχεται από
τομείς οι
οποίοι υπάγονται
στο σύστημα
εμπορίας
εκπομπών (ΣΕΕ)
της ΕΕ. Μεταξύ
των πλέον σημαντικών
τομέων που δεν
υπάγονται στο
ΣΕΕ, οι σημαντικότερες
πηγές εκπομπών
αερίων
θερμοκηπίου στη
χώρα είναι οι
τομείς των
οδικών
μεταφορών (21,5 %)
και της χρήσης
ενέργειας (38,9 %). .
[10]             Βάσει του
άρθρου 5
παράγραφος 2
του κανονισμού
(ΕΚ) αριθ. 1466/97 του
Συμβουλίου.


title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 14ης Ιουλίου 2015, σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Φινλανδίας για το 2015, στην οποία διατυπώνεται γνώμη του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας της Φινλανδίας για το 2015

text:
               18.8.2015

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 272/14

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
   της 14ης Ιουλίου 2015
   σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Φινλανδίας για το 2015, στην οποία διατυπώνεται γνώμη του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας της Φινλανδίας για το 2015
   (2015/C 272/04)
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 121 παράγραφος 2 και το άρθρο 148 παράγραφος 4,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών (1), και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 2,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με την πρόληψη και τη διόρθωση των υπερβολικών μακροοικονομικών ανισορροπιών (2), και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 1,
   Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τα ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής απασχόλησης,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της οικονομικής και δημοσιονομικής επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής κοινωνικής προστασίας,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής οικονομικής πολιτικής,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Στις 26 Μαρτίου 2010 το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συμφώνησε με την πρόταση της Επιτροπής να δρομολογηθεί νέα στρατηγική για την ανάπτυξη και την απασχόληση —με την ονομασία «Ευρώπη 2020»— που να βασίζεται σε ενισχυμένο συντονισμό των οικονομικών πολιτικών. Η στρατηγική επικεντρώνεται στους νευραλγικούς τομείς στους οποίους απαιτείται δράση ώστε να ενισχυθεί το δυναμικό βιώσιμης ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης.

               (2)

               Στις 14 Ιουλίου 2015, το Συμβούλιο, βάσει των προτάσεων της Επιτροπής, εξέδωσε σύσταση σχετικά με τους γενικούς προσανατολισμούς της οικονομικής πολιτικής των κρατών μελών και της Ένωσης και, στις 21 Οκτωβρίου 2010, απόφαση σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών (3). Από κοινού αποτελούν τις «ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές» τις οποίες τα κράτη μέλη κλήθηκαν να λάβουν υπόψη στις οικονομικές πολιτικές και τις πολιτικές απασχόλησης.

               (3)

               Στις 8 Ιουλίου 2014, το Συμβούλιο εξέδωσε σύσταση (4) σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Φινλανδίας για το 2014 και διατύπωσε τη γνώμη του σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Φινλανδίας για το 2014. Στις 28 Νοεμβρίου 2014, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 473/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5), η Επιτροπή διατύπωσε τη γνώμη της για το σχέδιο δημοσιονομικού προγράμματος της Φινλανδίας για το 2015.

               (4)

               Στις 28 Νοεμβρίου 2014 η Επιτροπή εξέδωσε την ετήσια επισκόπηση της ανάπτυξης, με την οποία σηματοδοτήθηκε η έναρξη του ευρωπαϊκού εξαμήνου του 2015 σχετικά με τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών. Την ίδια ημέρα, βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011, η Επιτροπή εξέδωσε την έκθεση του μηχανισμού επαγρύπνησης, στην οποία η Φινλανδία προσδιορίζεται ως ένα από τα κράτη μέλη για τα οποία θα διενεργηθεί εμπεριστατωμένη επισκόπηση.

               (5)

               Στις 18 Δεκεμβρίου 2014 το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ενέκρινε τις προτεραιότητες για την τόνωση των επενδύσεων, την εντατικοποίηση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και την υλοποίηση υπεύθυνης και ευνοϊκής για την ανάπτυξη δημοσιονομικής εξυγίανσης.

               (6)

               Στις 26 Φεβρουαρίου 2015 η Επιτροπή δημοσίευσε την έκθεσή της για τη Φινλανδία για το 2015. Στην εν λόγω έκθεση αξιολογείται η πρόοδος που επετεύχθη από τη Φινλανδία σε σχέση με τις ειδικές για τη χώρα συστάσεις που εκδόθηκαν στις 8 Ιουλίου 2014. Η έκθεση χώρας περιλαμβάνει επίσης τα αποτελέσματα της εμπεριστατωμένης επισκόπησης δυνάμει του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011. Η ανάλυση της Επιτροπής καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η Φινλανδία αντιμετωπίζει μακροοικονομικές ανισορροπίες που απαιτούν δράση σε επίπεδο πολιτικής και παρακολούθηση. Ειδικότερα, οι κίνδυνοι που σχετίζονται με χαμηλές εξαγωγικές επιδόσεις στο πλαίσιο της βιομηχανικής αναδιάρθρωσης, χρήζουν προσοχής. Ενώ έχει σε μεγάλο βαθμό σταματήσει η μείωση των μεριδίων στις εξαγωγικές αγορές και η επιβράδυνση της δραστηριότητας στον κλάδο των ηλεκτρονικών, οι επενδύσεις παραμένουν χαμηλές και η δυνητική ανάπτυξη έχει υποχωρήσει. Το χρέος του ιδιωτικού τομέα έχει σταθεροποιηθεί και δεν φαίνεται να αποτελεί πηγή άμεσης ανησυχίας, αλλά το σχετικά υψηλό επίπεδό του απαιτεί στενή παρακολούθηση.

               (7)

               Στις 2 Απριλίου 2015 η Φινλανδία υπέβαλε το εθνικό της πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για το 2015 και το πρόγραμμα σταθερότητας του 2015. Προκειμένου να ληφθεί υπόψη η διασύνδεσή τους, τα δύο προγράμματα αξιολογήθηκαν ταυτοχρόνως.

               (8)

               Επί του παρόντος η Φινλανδία βρίσκεται στο προληπτικό σκέλος του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης. Στο υποβληθέν από την απερχόμενη κυβέρνηση πρόγραμμα σταθερότητας του 2015, το οποίο βασίζεται στην παραδοχή αμετάβλητης πολιτικής και καλύπτει την περίοδο 2014-2019, το ονομαστικό έλλειμμα, το οποίο αυξήθηκε σε 3,2 % του ΑΕΠ το 2014 και, ως εκ τούτου, υπερέβη την τιμή αναφοράς του 3 % του ΑΕΠ, προβλέπεται ότι θα επιδεινωθεί περαιτέρω στο 3,4 % του ΑΕΠ το 2015 προτού μειωθεί σταδιακά σε 3,1 % το 2017 και περαιτέρω σε 2,5 % του ΑΕΠ το 2019. Σύμφωνα με το πρόγραμμα σταθερότητας του 2015, ο δείκτης του δημόσιου χρέους προς το ΑΕΠ αναμένεται να αυξηθεί κατά τη διάρκεια του χρονικού ορίζοντα των προβλέψεων του προγράμματος και να ανέλθει σε 67,8 % του ΑΕΠ έως το 2019. Ο μεσοπρόθεσμος στόχος —διαρθρωτικό έλλειμμα 0,5 % του ΑΕΠ— δεν επιτυγχάνεται στο τέλος της προγραμματικής περιόδου. Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζονται οι εν λόγω δημοσιονομικές προβολές είναι εύλογο. Με βάση τις εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής για το 2015, το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης της Φινλανδίας αναμένεται να ανέλθει σε 3,3 % του ΑΕΠ το 2015 και σε 3,2 % του ΑΕΠ το 2016, ενώ ο δείκτης του χρέους προς το ΑΕΠ αναμένεται να αυξηθεί σε 64,4 % του ΑΕΠ έως το 2016. Η Επιτροπή δημοσίευσε στις 13 Μαΐου 2015 έκθεση σύμφωνα με το άρθρο 126 παράγραφος 3 της Συνθήκης στην οποία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι δεν υπήρξε συμμόρφωση προς τα κριτήρια για το έλλειμμα και το χρέος. Ωστόσο, στις 27 Μαΐου η νέα κυβέρνηση δημοσίευσε το στρατηγικό της πρόγραμμα, συμπεριλαμβανομένων των προγραμματισθέντων μέτρων εξυγίανσης. Σύμφωνα με εκτίμηση της Επιτροπής, εάν εφαρμοσθούν πλήρως, τα μέτρα αυτά αναμένεται να μειώσουν το ονομαστικό έλλειμμα σε ποσοστό σαφώς χαμηλότερο του 3 % του ΑΕΠ το 2016. Μετά από επιδείνωση το 2014, σημειώνεται άλλη μια απόκλιση από την απαιτούμενη διαρθρωτική προσπάθεια στο πλαίσιο του προληπτικού σκέλους το 2015. Η τιμή αναφοράς για τις δαπάνες αναμένεται να επιτευχθεί με μεγάλη διαφορά το 2015. Ενδέχεται εν τοιαύτη περιπτώσει να υπάρξει κίνδυνος σημαντικής απόκλισης από την απαιτούμενη προσαρμογή προς τον μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό στόχο (ΜΔΣ) κατά την περίοδο 2014-2015, η οποία θα πρέπει να επανεκτιμηθεί εκ των υστέρων. Το 2016, λαμβάνοντας υπόψη τα μέτρα που ανακοινώθηκαν από τη νέα κυβέρνηση, διαφαίνεται ο κίνδυνος κάποιας απόκλισης. Ως εκ τούτου, θα χρειασθούν περαιτέρω μέτρα για να επιτευχθούν οι απαιτούμενες διαρθρωτικές προσαρμογές. Με βάση την αξιολόγησή της όσον αφορά το πρόγραμμα σταθερότητας και λαμβανομένων υπόψη των εαρινών προβλέψεων της Επιτροπής για το 2015, καθώς και εκτίμηση των μέτρων εξυγίανσης της νέας κυβέρνησης όπως παρουσιάσθηκαν στις 27 Μαΐου, το Συμβούλιο είναι της γνώμης ότι υπάρχει κίνδυνος μη συμμόρφωσης της Φινλανδίας με τις διατάξεις του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης. Μολονότι η Φινλανδία σημείωσε κάποια πρόοδο στην εφαρμογή των διοικητικών μεταρρυθμίσεων, η αποδοτικότητα του φινλανδικού δημοσίου τομέα θα μπορούσε να βελτιωθεί περαιτέρω, ιδίως σε τομείς που θα αντιμετωπίσουν μελλοντικά πιέσεις από το κόστος λόγω γήρανσης του πληθυσμού.
               Το φθινόπωρο του 2014 οι κοινωνικοί εταίροι κατέληξαν σε συμφωνία σχετικά με το περιεχόμενο της μεταρρύθμισης του συνταξιοδοτικού συστήματος, η οποία όμως δεν έχει ακόμη εγκριθεί. Η αύξηση της συμμετοχής των εργαζομένων μεγαλύτερης ηλικίας στην αγορά εργασίας είναι καίριας σημασίας ενόψει του κενού δημοσιονομικής βιωσιμότητας και της σχεδιαζόμενης αύξησης του εκ του νόμου προβλεπόμενου ηλικιακού ορίου συνταξιοδότησης. Οι πρόωρες έξοδοι από την αγορά εργασίας αφορούν κυρίως περιπτώσεις αναπηρίας ή περιπτώσεις επέκτασης των παροχών ανεργίας για εργαζομένους μεγαλύτερης ηλικίας. Το νομοσχέδιο της κυβέρνησης για τη μεταρρύθμιση των κοινωνικών υπηρεσιών και των υπηρεσιών υγειονομικής περίθαλψης υποβλήθηκε στο κοινοβούλιο τον Δεκέμβριο του 2014, αλλά δεν βρέθηκε λύση για την εξισορρόπηση του διοικητικού μοντέλου των μεγάλων δημοτικών συνασπισμών με την αυτονομία των ενιαίων δήμων που εγγυάται το Σύνταγμα πριν από τις βουλευτικές εκλογές του Απριλίου 2015 και το νομοσχέδιο κατέπεσε. Οι φινλανδικοί δήμοι είναι σχετικά μικροί αλλά διεκπεραιώνουν αρκετά εκτεταμένα καθήκοντα σε σύγκριση με τους δήμους άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Η μεταρρύθμιση των δημοτικών δομών προχωρά με κάποια καθυστέρηση και οι δήμοι διεξάγουν μελέτες σχετικά με τα οφέλη των συγχωνεύσεων. Σύμφωνα με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του 2015, μια νέα νομοθετική πρόταση μπορεί να υποβληθεί στο κοινοβούλιο έως το τέλος του 2016.

               (9)

               Ενόψει της δημογραφικής γήρανσης και της συρρίκνωσης του πληθυσμού σε ηλικία εργασίας, είναι σημαντικό η αγορά εργασίας να έχει πρόσβαση στο πλήρες δυνητικό εργατικό δυναμικό. Η Φινλανδία σημείωσε πρόοδο στον τομέα αυτό και ελήφθησαν αρκετά μέτρα, μεταξύ των οποίων καλύτερη οργάνωση των μισθολογικών επιδοτήσεων, με ιδιαίτερη έμφαση στους ηλικιωμένους, και των δημόσιων υπηρεσιών απασχόλησης. Το ποσοστό ανεργίας ήταν 8,7 % το 2014 και αυξάνεται, ιδίως μεταξύ των νέων και των εργαζομένων μεγαλύτερης ηλικίας. Η συγκρατημένη μισθολογική σύμβαση του 2013 στηρίζει την αποκατάσταση της ανταγωνιστικότητας κόστους και εξαγωγών, μέσω χαμηλότερης αύξησης του κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊόντος.

               (10)

               Η Φινλανδία έχει σημειώσει κάποια πρόοδο στην ενίσχυση της ικανότητάς της να προσφέρει καινοτόμα προϊόντα. Η κυβέρνηση εφαρμόζει μια συνολική μεταρρύθμιση των ερευνητικών ιδρυμάτων και της χρηματοδότησης. Προγράμματα πολιτικής όσον αφορά την καθαρή τεχνολογία, τη βιοτεχνολογία και την ψηφιοποίηση ανοίγουν πολλές προοπτικές αλλά είναι σχετικά μικρής κλίμακας. Αν και οι επενδύσεις σε Ε&Α είναι μεταξύ των υψηλότερων στην Ένωση, η Φινλανδία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει προβλήματα στο να τις μετουσιώσει σε επιτυχημένες εξαγωγές προϊόντων και υπηρεσιών. Η κυβέρνηση προσπάθησε να καταστήσει τα συστήματα υποστήριξης για τις επιχειρήσεις απλούστερα και αποτελεσματικότερα, να αυξήσει τη χρηματοδότηση για τις νεοσύστατες επιχειρήσεις και να προωθήσει τη διεθνοποίησή τους. Εντούτοις, οι επενδύσεις στη Φινλανδία παρέμειναν σε χαμηλά επίπεδα, οι δυσκολίες ως προς τις εξαγωγές συνεχίστηκαν και η απασχόληση μειώθηκε. Απαιτούνται επίσης περαιτέρω προσπάθειες για την ενίσχυση του ανταγωνισμού στις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών, ιδίως στον τομέα του λιανικού εμπορίου, ο οποίος εξακολουθεί να παρουσιάζει υψηλό βαθμό συγκέντρωσης.

               (11)

               Στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού εξαμήνου η Επιτροπή προέβη σε συνολική ανάλυση της οικονομικής πολιτικής της Φινλανδίας και τη δημοσίευσε στην έκθεση για τη χώρα για το 2015. Επίσης, αξιολόγησε το πρόγραμμα σταθερότητας και το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων, καθώς και τη συνέχεια που δόθηκε στις συστάσεις που είχαν απευθυνθεί στη Φινλανδία κατά τα προηγούμενα έτη. Έλαβε υπόψη όχι μόνο τη χρησιμότητά τους για την άσκηση βιώσιμης δημοσιονομικής και κοινωνικοοικονομικής πολιτικής στη Φινλανδία, αλλά και το κατά πόσο συνάδουν με τους κανόνες και τις κατευθύνσεις της ΕΕ, δεδομένης της ανάγκης να ενισχυθεί η συνολική οικονομική διακυβέρνηση της Ένωσης με την παροχή εισροών σε επίπεδο ΕΕ για μελλοντικές εθνικές αποφάσεις. Οι συστάσεις στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού εξαμήνου αποτυπώνονται στις συστάσεις 1 έως 4 κατωτέρω.

               (12)

               Υπό το πρίσμα της αξιολόγησης αυτής, το Συμβούλιο εξέτασε το πρόγραμμα σταθερότητας και η γνώμη του (6) αποτυπώνεται ιδίως στη σύσταση 1 κατωτέρω.

               (13)

               Υπό το πρίσμα της εμπεριστατωμένης επισκόπησης της Επιτροπής και της εν λόγω αξιολόγησης, το Συμβούλιο εξέτασε το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων και το πρόγραμμα σταθερότητας. Οι συστάσεις του βάσει του άρθρου 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 αντικατοπτρίζονται στις συστάσεις 2 και 3 κατωτέρω.

               (14)

               Στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού εξαμήνου η Επιτροπή διενήργησε επίσης ανάλυση της οικονομικής πολιτικής ολόκληρης της ζώνης του ευρώ. Βάσει της ανάλυσης αυτής, το Συμβούλιο εξέδωσε ειδικές συστάσεις προς τα κράτη μέλη που έχουν νόμισμα το ευρώ (7). Ως χώρα που έχει ως εθνικό νόμισμα το ευρώ, η Φινλανδία θα πρέπει επίσης να εξασφαλίσει την πλήρη και έγκαιρη εφαρμογή των εν λόγω συστάσεων,

         ΣΥΝΙΣΤΑ στη Φινλανδία να αναλάβει δράση το 2015 και το 2016 προκειμένου:

               1.

               Να επιτύχει δημοσιονομική προσαρμογή κατά τουλάχιστον 0,1 % του ΑΕΠ για την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού στόχου το 2015 και κατά 0,5 % του ΑΕΠ το 2016. Να συνεχίσει τις προσπάθειες για να μειώσει το κενό δημοσιονομικής βιωσιμότητας και να βελτιώσει τις συνθήκες για την ανάπτυξη.

               2.

               Να θεσπίσει τη συμφωνηθείσα μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος και καταργήσει σταδιακά τις δυνατότητες πρόωρης εξόδου από την εργασία. Να διασφαλίσει τον αποτελεσματικό σχεδιασμό και την υλοποίηση των διοικητικών μεταρρυθμίσεων που αφορούν τη διάρθρωση της τοπικής αυτοδιοίκησης και τις κοινωνικές υπηρεσίες και τις υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης, με στόχο την αύξηση της παραγωγικότητας και της οικονομικής αποδοτικότητας της παροχής δημόσιων υπηρεσιών, διασφαλίζοντας την ποιότητά τους.

               3.

               Να συνεχίσει τις προσπάθειες για τη βελτίωση της απασχολησιμότητας των νέων, των εργαζομένων μεγαλύτερης ηλικίας και των μακροχρόνια ανέργων, με ιδιαίτερη έμφαση στην ανάπτυξη δεξιοτήτων σχετικών με την απασχόληση. Να προωθήσει την εξέλιξη των αμοιβών σύμφωνα με την παραγωγικότητα, με πλήρη σεβασμό του ρόλου των κοινωνικών εταίρων και σύμφωνα με τις εθνικές πρακτικές.

               4.

               Να λάβει μέτρα για το άνοιγμα του τομέα του λιανικού εμπορίου στον ουσιαστικό ανταγωνισμό.

      Βρυξέλλες, 14 Ιουλίου 2015.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         P. GRAMEGNA

      (1)  ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.

      (2)  ΕΕ L 306 της 23.11.2011, σ. 25.

      (3)  Διατηρούνται με την απόφαση 2014/322/ΕΕ του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2014, σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών για το 2014 (ΕΕ L 165 της 4.6.2014, σ. 49).

      (4)  Σύσταση του Συμβουλίου της 8ης Ιουλίου 2014 σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Φινλανδίας για το 2014 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας της Φινλανδίας, 2014 (ΕΕ C 247 της 29.7.2014, σ. 127).

      (5)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 473/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2013, σχετικά με κοινές διατάξεις για την παρακολούθηση και την εκτίμηση των σχεδίων δημοσιονομικών προγραμμάτων και τη διασφάλιση της διόρθωσης του υπερβολικού ελλείμματος των κρατών μελών στη ζώνη του ευρώ (ΕΕ L 140 της 27.5.2013, σ. 11).

      (6)  Βάσει του άρθρου 5 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97.

      (7)  ΕΕ C 272 της 18.8.2015, σ. 98.


Avis juridique important

|

31998H0282

98/282/ΕΚ: Σύσταση της Επιτροπής της 21ης Απριλίου 1998 σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο τα κράτη μέλη, καθώς και οι χώρες που έχουν υπογράψει τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, θα πρέπει να εξασφαλίζουν την προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας που συνδέεται με την ανάπτυξη και την παρασκευή των αρωματικών ουσιών οι οποίες αποτελούν αντικείμενο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2232/96 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 127 της 29/04/1998 σ. 0032 - 0033

ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 21ης Απριλίου 1998 σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο τα κράτη μέλη, καθώς και οι χώρες που έχουν υπογράψει τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, θα πρέπει να εξασφαλίζουν την προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας που συνδέεται με την ανάπτυξη και την παρασκευή των αρωματικών ουσιών οι οποίες αποτελούν αντικείμενο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2232/96 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (98/282/ΕΚ)Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 155 δεύτερη περίπτωση,Εκτιμώντας:ότι, κατ' εφαρμογή του άρθρου 3 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2232/96 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Οκτωβρίου 1996, σχετικά με θέσπιση κοινοτικής διαδικασίας για τις αρωματικές ύλες που χρησιμοποιούνται ή προορίζονται να χρησιμοποιηθούν εντός ή επί των τροφίμων (1), τα κράτη μέλη (2), κοινοποιούν στην Επιτροπή τον κατάλογο των αρωματικών ουσιών οι οποίες μπορούν να χρησιμοποιούνται εντός ή επί των τροφίμων που κυκλοφορούν στο εμπόριο στο έδαφός τους 7 τα κράτη μέλη πρέπει να πληροφορηθούν από τους παραγωγούς για τα τεχνικά δεδομένα και για τις αρωματικές ουσίες 7 ότι, σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο και το άρθρο 4 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2232/96, οι πληροφορίες αυτές μπορούν να αναγραφούν σε ευρετήριο και σε πρόγραμμα αξιολόγησης τα οποία δημοσιοποιούνται 7 ότι ένας ορισμένος αριθμός ατόμων θα πρέπει να έχει πρόσβαση στις πληροφορίες αυτές καθόλη την διάρκεια της κοινοτικής διαδικασίας που θεσπίστηκε με το συγκεκριμένο κανονισμό 7ότι είναι, ωστόσο, σκόπιμο να περιοριστεί η διάδοση ορισμένων από τις πληροφορίες αυτές 7 ότι, πράγματι, η ανάπτυξη ορισμένων νέων αρωματικών ουσιών, καθώς και η παραγωγή ορισμένων από τις υφιστάμενες αρωματικές ουσίες, απαιτούν διαπανηρές επενδύσεις εκ μέρους των παραγωγών των ουσιών αυτών στον τομέα της έρευνας και της παραγωγής 7 ότι οι αρωματικές ουσίες που δεν συνιστούν εφεύρεση δεν είναι δυνατόν να αποτελέσουν αντικείμενο διπλώματος ευρεσιτεχνίας 7 ότι η ανάπτυξη και η παραγωγή των ουσιών αυτών συνιστούν, ωστόσο, βιομηχανικό απόρρητο, το οποίο πρέπει να προστατεύεται από την παραποίηση και τον αθέμιτο ανταγωνισμό 7ότι ο κοινοτικός νομοθέτης έλαβε υπόψη τα ανωτέρω προβλέποντας, στο άρθρο 3 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2232/96, ότι οι αρωματικές ουσίες πρέπει να ονομάζονται «κατά τρόπο που να προστατεύει το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας του κατασκευαστή τους» 7 ότι η εν λόγω ανάγκη προστασίας της πνευματικής ιδιοκτησίας αναφέρεται και στη 14η αιτιολογική σκέψη του ίδιου κανονισμού 7 ότι η προστασία αυτή δεν επιβάλλεται μόνο για τις αρωματικές ουσίες που κοινοποιούναι κατ' εφαρμογή του άρθρου 3 παράγραφος 1 του κανονισμού, αλλά και στο μέλλον, για τις νέες αρωματικές ουσίες που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 2 του κανονισμού 7 ότι η προστασία αυτή πρέπει να καλύπτει όλα τα στάδια της κοινοτικής διαδικασίας που θεσπίστηκε με τον σχετικό κανονισμό 7ότι η προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας μπορεί να εξασφαλιστεί μέσω της τήρησης του εμπιστευτικού χαρακτήρα των τεχνικών δεδομένων που αφορούν τις συγκεκριμένες αρωματικές συσίες 7 ότι είναι αναγκαίο να καθοριστεί ο τρόπος με τον οποίο θα εξασφαλίζεται από τα κράτη μέλη η προστασία των εμπιστευτικών αυτών δεδομένων 7 ότι ο τρόπος αυτός μπορεί να καθοριστεί με σύσταση της Επιτροπής προς τα κράτη μέλη 7 ότι ο τρόπος με τον οποίο η Επιτροπή εξασφαλίζει την προστασία των εμπιστευτικών δεδομένων, αποτελεί αντικείμενο της ανακοίνωσης της 21ης Απριλίου 1998 (3) 7ότι οι αντιπροσωπευτικοί φορείς των παραγωγών αρωματικών ουσίων κρίνουν επαρκή την προστασία των εμπιστευτικών δεδομένων για περίοδο πέντε ετών 7ότι έχει ζητηθεί η γνώμη των κρατών μελών σχετικά με την παρούσα σύσταση στο πλαίσιο της μόνιμης επιτροπής τροφίμων,ΔΙΑΤΥΠΩΝΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:1. Η προστασία των εμπιστευτικών δεδομένων που αφορούν μια αρωματική ουσία παρέχεται μετά από ρητή αίτηση του παραγωγού της συγκεκριμένης αρωματικής ουσίας ή του αντιπροσώπου του, προς τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου μπορεί να χρησιμοποιηθεί η ουσία αυτή.2. Τα εμπιστευτικά δεδομένα είναι δυνατόν να αφορούν:- τη φύση των αρωματικών ουσιών, την προέλευσή τους και τη μέθοδο παρασκευής τους,- τους όρους χρησιμοποίησης των αρωματικών αυτών ουσιών, και ιδίως την περιγραφή των τροφίμων εντός ή επί των οποίων αυτές μπορούν να χρησιμοποιηθούν,- όλες τις πληροφορίες που έχουν εμπορική αξία και που δεν είναι συνήθως εύκολα προσιτές ή γνωστές από άτομα που ανήκουν σε κύκλους ασχολούμενους κατά κανόνα με πληροφορίες αυτού του είδους.3. Όταν ένα κράτος μέλος κοινοποιεί στην Επιτροπή τον κατάλογο των αρωματικών ουσιών που μπορούν να χρησιμοποιούνται στο έδαφός του, επισημαίνει σαφώς στον κατάλογο αυτό τις αρωματικές ουσίες ή και τα δεδομένα που πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο προστασίας.4. Η ανάγκη προστασίας των εμπιστευτικών δεδομένων καλύπτει όλα τα στάδια της διαδικασίας του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2232/96 σε τρεις, ιδίως, τομείς: την κατοχή των πληροφοριών, τη διάδοσή τους και την επεξεργασία τους. Εναπόκειται στις αρμόδιες αρχές να εξασφαλίσουν την προστασία αυτή στο επίπεδό τους και σε καθένα από τους τρεις τομείς, με κατάλληλα μέσα (ασφάλεια των χώρων στους οποίους διατηρούνται τα δεδομένα αυτά, ασφαλή διαβίβαση εγγράφων, χαρακτηρισμός των πραγματοποιηθέντων αντιγράφων σε οιαδήποτε μορφή και ένδειξη των παραληπτών των αντιγράφων αυτών, τήρηση του εμπιστευτικού χαρακτήρα των μεταφράσεων κ.λπ.).5. Σε όλα τα στάδια της διαδικασίας, πρόσβαση στα εμπιστευτικά δεδομένα έχουν μόνον όσοι είναι επιφορτισμένοι ή συνδέονται άμεσα με τη διοικητική, τεχνική ή επιστημονική διεκπεραίωση του φακέλου, δηλαδή οι υπάλληλοι, το λοιπό προσωπικό και οι εμπειρογνώμονες των αρμοδίων αρχών κάθε κράτους μέλους οι οποίοι ασχολούνται με φακέλους που προέρχονται από το εν λόγω κράτος μέλος και ενδέχεται να χρειαστεί να ασχοληθούν με φακέλους προερχόμενους από άλλα κράτη μέλη στο πλαίσιο συνεδριάσεων ή ανταλλαγής πληροφοριών. Τα πρόσωπα αυτά αφείλουν να τηρούν το επαγγελματικό απόρρητο δυνάμει της εθνικής τους νομοθεσίας ή του άρθρου 214 της συνθήκης ΕΚ. Στα εμπιστευτικά δεδομένα έχουν επίσης πρόσβαση οι υπάλληλοι και το λοιπό προσωπικό των κρατών μελών που είναι υπεύθυνοι για τον επίσημο έλεγχο των τροφίμων, δεσμευμένοι από το επαγγελματικό απόρρητο δυνάμει της εθνικής τους νομοθεσίας και του άρθρου 12 της οδηγίας 89/397/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1989, σχετικά με τον επίσημο έλεγχο των τροφίμων (4). Τυχόν άλλα πρόσωπα έχοντα πρόσβαση στα εμπιστευτικά δεδομένα χωρίς να δεσμεύονται από το επαγγελματικό απόρρητο δυνάμει εθνικών ή κοινοτικών διατάξεων, οφείλουν να υπογράφουν σχετική δήλωση τήρησης εχεμύθειας.6. Η προστασία των εμπιστευτικών δεδομένων που αφορούν αρωματική ουσία εξασφαλίζεται για χρονικό διάστημα πέντε ετών από την ημερομηνία παραλαβής από την Επιτροπή του κοινοποιηθέντος από το κράτος μέλος καταλόγου στον οποίο αναγράφεται η εν λόγω αρωματική ουσία ή οιουδήποτε φακέλου που αφορά νέα αρωματική ουσία.Βρυξέλλες, 21 Απριλίου 1998.Για την ΕπιτροπήMartin BANGEMANNΜέλος της Επιτροπής(1) ΕΕ L 299 της 23. 11. 1996, σ. 1.(2) Για τους σκοπούς της παρούσας σύστασης, ο όρος κράτη μέλη περιλαμβάνει και τις χώρες που έχουν υπογράψει την συμφωνία για τον ΕΟΧ.(3) ΕΕ C 131 της 29. 4. 1998, σ. 3.(4) ΕΕ L 186 της 30. 6. 1989, σ. 23.


Avis juridique important

|

31996H0162

96/162/ΕΚ: Σύσταση της Επιτροπής, της 8ης Φεβρουαρίου 1996, σχετικά με μια κοινή κατάρτιση συγκεντρωτικών στοιχείων με σκοπό την πραγματοποίηση οικονομικών αναλύσεων (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 038 της 16/02/1996 σ. 0020 - 0023

ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 8ης Φεβρουαρίου 1996 σχετικά με μια κοινή κατάρτιση συγκεντρωτικών στοιχείων με σκοπό την πραγματοποίηση οικονομικών αναλύσεων (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (96/162/ΕΚ)Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,Εκτιμώντας:ότι ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3037/90 του Συμβουλίου (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 761/93 της Επιτροπής (2), δημιούργησε μια στατιστική ταξινόμηση των οικονομικών δραστηριοτήτων, που στο εξής θα καλείται «NACE αναθ. 1» 7ότι ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3037/90 δεν αφορά υποχρεώσεις όσον αφορά το βαθμό λεπτομέρειας που πρέπει να χρησιμοποιείται στις στατιστικές αναλύσεις (άρθρο 1 παράγραφος 3) 7ότι τα επίπεδα λεπτομέρειας για τα οποία διατίθενται πληροφορίες διαφέρουν σε διάφορα στατιστικά πεδία καθώς επίσης και από κράτος μέλος σε κράτος μέλος 7ότι υπάρχει η δυνατότητα, τα κράτη μέλη να καταρτίζουν κατά διαφορετικό τρόπο συγκεντρωτικά στοιχεία για τις δικές τους ανάγκες σχετικά με οικονομικές αναλύσεις, που δεν θα είναι συγκρίσιμα σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Κοινότητας 7ότι, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, η δημιουργία κοινών στατιστικών προτύπων είναι ένα καθήκον που μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά μόνο σε κοινοτικό επίπεδο και ότι τα εν λόγω πρότυπα θα υλοποιούνται σε κάθε κράτος μέλος υπό την αιγίδα των οργανισμών και ιδρυμάτων που είναι υπεύθυνα για τις επίσημες στατιστικές 7ότι είναι ουσιαστικής σημασίας να διατίθενται εναρμονισμένα συγκεντρωτικά στοιχεία για οικονομικές αναλύσεις σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Κοινότητας,ΣΥΝΙΣΤΑ:Άρθρο μόνο Για τους σκοπούς των οικονομικών αναλύσεων, τα κράτη μέλη θα λαμβάνουν κατά το δυνατόν όλα τα μέτρα που απαιτούνται για να μπορούν να μεταβιβάζονται στην Επιτροπή τα συγκεντρωτικά στοιχεία της οικονομίας σύμφωνα με τις 20 ενότητες οι οποίες καθορίζονται στο επισυναπτόμενο παράρτημα και οι οποίες ορίζονται κατόπιν παραπομπής στην NACE αναθ. 1.Βρυξέλλες, 8 Φεβρουαρίου 1996.Για την ΕπιτροπήYves-Thibault DE SILGUYΜέλος της Επιτροπής(1) ΕΕ αριθ. L 293 της 24. 10. 1990, σ. 1.(2) ΕΕ αριθ. L 83 της 3. 4. 1993, σ. 1.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Συγκεντρωτικά στοιχεία για οικονομική ανάλυση Α20 >ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>


title: Σύσταση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου, της 15ης Δεκεμβρίου 2015, σχετικά με την αξιολόγηση των διασυνοριακών επιδράσεων των μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής και την εθελοντική εφαρμογή τους στη βάση της αμοιβαιότητας (ΕΣΣΚ/2015/2)

text:
               12.3.2016

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 97/9

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ ΣΥΣΤΗΜΙΚΟΫ ΚΙΝΔΫΝΟΥ
   της 15ης Δεκεμβρίου 2015
   σχετικά με την αξιολόγηση των διασυνοριακών επιδράσεων των μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής και την εθελοντική εφαρμογή τους στη βάση της αμοιβαιότητας
   (ΕΣΣΚ/2015/2)
   (2016/C 97/02)
   ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΣΥΣΤΗΜΙΚΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1092/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Νοεμβρίου 2010, σχετικά με τη μακροπροληπτική επίβλεψη του χρηματοοικονομικού συστήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη σύσταση Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου (1), και ιδίως το άρθρο 3 και τα άρθρα 16 έως 18,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας για πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 (2), και ιδίως το άρθρο 458,
   Έχοντας υπόψη την οδηγία 2013/36/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με την πρόσβαση στη δραστηριότητα πιστωτικών ιδρυμάτων και την προληπτική εποπτεία πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων, για την τροποποίηση της οδηγίας 2002/87/ΕΚ και για την κατάργηση των οδηγιών 2006/48/ΕΚ και 2006/49/ΕΚ (3), και ιδίως το τμήμα II του κεφαλαίου 4 του τίτλου VII,
   Έχοντας υπόψη την απόφαση ΕΣΣΚ/2011/1 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου, της 20ής Ιανουαρίου 2011, για τη θέσπιση του εσωτερικού κανονισμού του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου (4), και ιδίως το άρθρο 15 παράγραφος 3 στοιχείο ε) και τα άρθρα 18 έως 20,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Το χρηματοπιστωτικό σύστημα στην Ένωση είναι σε μεγάλο βαθμό ενοποιημένο. Αυτό σημαίνει ότι αλλοδαποί φορείς συχνά παρέχουν διασυνοριακές χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες. Στο πλαίσιο της ενιαίας αγοράς, οι φορείς παροχής χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών συγκεκριμένου κράτους μέλους μπορούν να επιλέξουν μεταξύ της παροχής χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών μέσω θυγατρικών ή υποκαταστημάτων που βρίσκονται σε άλλο κράτος μέλος και της απευθείας παροχής χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών. Λόγω της κατάστασης αυτής η εθνική μακροπροληπτική πολιτική μπορεί να έχει εκτεταμένες διασυνοριακές επιδράσεις.

               (2)

               Οι αλλοδαποί φορείς παροχής χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών που παρέχουν διασυνοριακές χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες είτε απευθείας είτε μέσω των υποκαταστημάτων τους σε άλλα κράτη μέλη συνήθως δεν επηρεάζονται από τα μέτρα μακροπροληπτικής πολιτικής που ισχύουν για τους εθνικούς φορείς παροχής χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών στα εν λόγω κράτη μέλη. Ως αποτέλεσμα, οι φορείς παροχής χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών που διαφορετικά θα ενέπιπταν στο πεδίο εφαρμογής των εν λόγω απαιτήσεων, και συγκεκριμένα επειδή διαθέτουν τοπική θυγατρική, έχουν κίνητρο να δρομολογήσουν τις δραστηριότητές τους μέσω εναλλακτικών διαύλων, προκειμένου να παρακάμψουν τα μέτρα της χώρας υποδοχής. Οι διαρροές και τα φαινόμενα καταχρηστικής επιλογής ευνοϊκότερου πλαισίου προληπτικής εποπτείας («κανονιστικό αρμπιτράζ») που προκύπτουν από μια τέτοια συμπεριφορά θα μπορούσαν να υπονομεύσουν την αποτελεσματικότητα των μέτρων εθνικής μακροπροληπτικής πολιτικής.

               (3)

               Επιπλέον, μπορεί να προκληθεί στρέβλωση του ανταγωνισμού στην περίπτωση που τα υποκαταστήματα αλλοδαπών φορέων παροχής χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών και οι αλλοδαποί φορείς παροχής χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών που παρέχουν απευθείας διασυνοριακές χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες κάνουν χρήση του ανταγωνιστικού τους πλεονεκτήματος, π.χ. χαμηλότερες κεφαλαιακές απαιτήσεις για χρηματοδοτικά ανοίγματα που δημιουργούνται στο κράτος μέλος εφαρμογής, έναντι των εγχώριων φορέων παροχής χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών και των θυγατρικών αλλοδαπών φορέων παροχής χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών, προκειμένου να αυξήσουν το μερίδιό τους στην αγορά.

               (4)

               Τα μέτρα μακροπροληπτικής πολιτικής που λαμβάνονται σε μία χώρα θα έχουν εξωτερικές επιδράσεις στη χρηματοπιστωτική σταθερότητα άλλων χωρών μέσω των διασυνοριακών συνδέσεων. Σε γενικές γραμμές, οι επιδράσεις αυτές θα είναι θετικές, αφού η μακροπροληπτική πολιτική μειώνει τον συστημικό κίνδυνο και την πιθανότητα και τον αντίκτυπο συστημικών κρίσεων, βελτιώνοντας με τον τρόπο αυτόν και τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα σε άλλα κράτη μέλη. Ωστόσο, οι εν λόγω επιδράσεις μπορεί να είναι και αρνητικές. Για παράδειγμα, παρά το γεγονός ότι εκτίθενται στους ίδιους κινδύνους με τους εγχώριους φορείς παροχής χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών και τις θυγατρικές των αλλοδαπών φορέων παροχής χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών, τα υποκαταστήματα των αλλοδαπών φορέων παροχής χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών και οι αλλοδαποί φορείς παροχής χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών που παρέχουν απευθείας διασυνοριακές χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες συνήθως δεν υποχρεούνται να αναπτύξουν ανθεκτικότητα έναντι των κινδύνων αυτών, με το να υπόκεινται, παραδείγματος χάριν, σε εθνικά κεφαλαιακά μέτρα στο κράτος μέλος καταγωγής τους. Επίσης, στον βαθμό που οι εν λόγω φορείς παροχής χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών απολαύουν ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος έναντι των εγχώριων φορέων παροχής χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών και των θυγατρικών των αλλοδαπών φορέων παροχής χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών, αυτό θα μπορούσε να τους ενθαρρύνει να αυξάνουν τα χρηματοδοτικά τους ανοίγματα στους σχετικούς μακροπροληπτικούς κινδύνους στο κράτος μέλος εφαρμογής, εκθέτοντας έτσι σε μεγαλύτερο κίνδυνο το κράτος μέλος καταγωγής. Εάν υλοποιηθούν αυτοί οι μακροπροληπτικοί κίνδυνοι σχετικά με την παροχή χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών, τα κεφαλαιακά αποθέματα ασφαλείας των εν λόγω φορέων παροχής χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών θα μπορούσαν να αποδειχτούν ανεπαρκή, γεγονός που θα έχει αρνητικές συνέπειες για τα χρηματοπιστωτικά συστήματα των κρατών καταγωγής τους.

               (5)

               Στο πλαίσιο αυτό και για να εξασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα και η ομοιομορφία της μακροπροληπτικής πολιτικής, οι φορείς χάραξης της μακροπροληπτικής πολιτικής πρέπει να δίνουν τη δέουσα προσοχή σε αυτές τις διασυνοριακές επιδράσεις και, εφόσον απαιτείται, να αναπτύσσουν κατάλληλα μέσα πολιτικής για την αντιμετώπισή τους. Για την επίτευξη του σκοπού αυτού, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Συστημικού Κινδύνου (ΕΣΣΚ) συνιστά μια προσέγγιση που βασίζεται σε δύο βασικούς πυλώνες, και συγκεκριμένα: α) στη συστηματική αξιολόγηση των διασυνοριακών επιδράσεων της μακροπροληπτικής πολιτικής· και β) σε μια συντονισμένη πολιτική απάντηση υπό τη μορφή εθελοντικής εφαρμογής των μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής στη βάση της αμοιβαιότητας, όταν αυτό απαιτείται. Είναι επίσης σημαντικό οι πυλώνες αυτοί να εφαρμόζονται όσο το δυνατόν πιο ομοιόμορφα σε ολόκληρη την Ένωση.

               (6)

               Μέχρι σήμερα η συστηματική αξιολόγηση των διασυνοριακών επιδράσεων της μακροπροληπτικής πολιτικής δεν έχει λάβει την προσοχή που της αρμόζει. Αυτό οφείλεται εν μέρει στο γεγονός ότι η γνώση που αφορά (τυχόν) διαύλους μετάδοσης παραμένει περιορισμένη και τα διαθέσιμα στοιχεία δεν έχουν πλήρως εξεταστεί με σκοπό την ανάλυση των διασυνοριακών επιδράσεων. Συνεπώς, το ΕΣΣΚ θεωρεί σημαντική τη συστηματική χρήση όλων των διαθέσιμων στοιχείων για την καλύτερη κατανόηση και αξιολόγηση των διασυνοριακών επιδράσεων.

               (7)

               Είναι σημαντικό να θεσπιστεί μια διαδικασία που να στοχεύει στη συστηματική αξιολόγηση των διασυνοριακών επιδράσεων της μακροπροληπτικής πολιτικής και στη διασφάλιση της εκ των προτέρων αξιολόγησης από τους φορείς χάραξης της μακροπροληπτικής πολιτικής κάθε πιθανής διασυνοριακής επίδρασης των μέτρων που αυτοί προτείνουν. Επιπλέον, και λαμβάνοντας υπόψη τις υφιστάμενες απαιτήσεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5), της οδηγίας 2013/36/ΕΕ και της σύστασης ΕΣΣΚ/2013/1 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου (6), οι φορείς χάραξης της μακροπροληπτικής πολιτικής θα πρέπει να προβαίνουν σε εκ των υστέρων αξιολογήσεις των πραγματικών διασυνοριακών επιδράσεων των πολιτικών τους. Το αναλυτικό έργο που επιτελούν τα κράτη μέλη θα συμπληρώνει το αναλυτικό έργο που επιτελεί το ΕΣΣΚ.

               (8)

               Η συντονισμένη πολιτική απάντηση που υποστηρίζεται από το ΕΣΣΚ λαμβάνει τη μορφή μιας ρύθμισης για εθελοντική εφαρμογή των μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής στη βάση της αμοιβαιότητας. Ο ενδοτικός χαρακτήρας της ρύθμισης, που απορρέει από τη φύση των συστάσεων του ΕΣΣΚ (7), διαφοροποιεί την εν λόγω εθελοντική εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας από την υποχρεωτική αναγνώριση συγκεκριμένων μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής βάσει του δικαίου της Ένωσης. Η παρούσα σύσταση, με την εξαίρεση της σύστασης Α σχετικά με την αξιολόγηση των διασυνοριακών επιδράσεων και της σύστασης Β σχετικά με την κοινοποίηση των μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής, δεν προορίζεται να εφαρμοστεί σε μέτρα μακροπροληπτικής πολιτικής για τα οποία το δίκαιο της Ένωσης προβλέπει ήδη υποχρεωτική αναγνώριση. Υποχρεωτική αναγνώριση προβλέπεται σήμερα για τα μέτρα που λαμβάνονται σύμφωνα με το άρθρο 124 παράγραφος 5 και το άρθρο 164 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, και για το αντικυκλικό κεφαλαιακό απόθεμα ασφαλείας, εφόσον καθορίζεται κάτω από το ανώτατο όριο υποχρεωτικής αναγνώρισης. Η ίδια εξαίρεση ισχύει και για τα ποσοστά αντικυκλικών κεφαλαιακών αποθεμάτων ασφαλείας που υπερβαίνουν το ανώτατο όριο υποχρεωτικής αναγνώρισης, δεδομένου ότι η σύσταση ΕΣΣΚ/2014/1 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου (8) ήδη υποστηρίζει την πλήρη εφαρμογή των ποσοστών αντικυκλικών κεφαλαιακών αποθεμάτων ασφαλείας μεταξύ των κρατών μελών στη βάση της αμοιβαιότητας.

               (9)

               Για να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα και η ομοιομορφία των εθνικών μακροπροληπτικών μέτρων, είναι σημαντικό η υποχρεωτική αναγνώριση που απαιτείται από το δίκαιο της Ένωσης να συνδυάζεται με την εθελοντική εφαρμογή τους στη βάση της αμοιβαιότητας, εντάσσοντας με τον τρόπο αυτόν στο πεδίο εφαρμογής των εθνικών μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής και τα υποκαταστήματα αλλοδαπών φορέων παροχής χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών και τους αλλοδαπούς φορείς παροχής χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών που παρέχουν απευθείας διασυνοριακές χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες. Απώτερος στόχος είναι το ίδιο σύνολο μακροπροληπτικών απαιτήσεων να εφαρμόζεται στην ίδια κατηγορία χρηματοδοτικών ανοιγμάτων σε κινδύνους σε ένα συγκεκριμένο κράτος μέλος, ανεξάρτητα από τη νομική μορφή και τον τόπο εγκατάστασης του φορέα παροχής χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών. Ως εκ τούτου, μέτρα μακροπροληπτικής πολιτικής που βασίζονται σε χρηματοδοτικά ανοίγματα, ιδίως εκείνα που στοχεύουν σε χρηματοδοτικά ανοίγματα σε συγκεκριμένο κίνδυνο, θα πρέπει να εφαρμόζονται στη βάση της αμοιβαιότητας.

               (10)

               Η παρούσα σύσταση παρέχει στις οικείες αρχές καθοδήγηση σχετικά με τη θέσπιση μέτρων που εφαρμόζονται στη βάση της αμοιβαιότητας ως απάντηση στα μέτρα μακροπροληπτικής πολιτικής άλλων οικείων αρχών. Τα καταγεγραμμένα μέτρα μακροπροληπτικής πολιτικής που ενεργοποιούνται σε ένα κράτος μέλος θα πρέπει να εφαρμόζονται και σε όλα τα υπόλοιπα κράτη μέλη στη βάση της αμοιβαιότητας. Τα μέτρα μακροπροληπτικής πολιτικής θα περιλαμβάνονται στην παρούσα σύσταση εφόσον η οικεία αρχή εφαρμογής ζητήσει την εφαρμογή τους στη βάση της αμοιβαιότητας και αν το ΕΣΣΚ θεωρεί το εν λόγω αίτημα δικαιολογημένο. Προκειμένου να εξασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα της ρύθμισης της εθελοντικής εφαρμογής στη βάση της αμοιβαιότητας, είναι σημαντικό τα εν λόγω μέτρα να κοινοποιούνται στο ΕΣΣΚ εγκαίρως και με επαρκείς λεπτομέρειες, με τη χρήση τυποποιημένων υποδειγμάτων.

               (11)

               Προκειμένου να εξασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα της ρύθμισης της εθελοντικής εφαρμογής στη βάση της αμοιβαιότητας, οι οικείες αρχές θα πρέπει εντός εύλογης προθεσμίας να θεσπίσουν μέτρα που εφαρμόζονται σε αυτή τη βάση. Μεγαλύτερη προθεσμία θα συνιστάται στην περίπτωση μέτρων που δεν είναι διαθέσιμα σε όλες τις χώρες.

               (12)

               Στόχος της παρούσας σύστασης είναι η κάλυψη όλων των μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής, ανεξάρτητα από το τμήμα του χρηματοπιστωτικού συστήματος στο οποίο απευθύνονται. Με βάση την εντολή του ΕΣΣΚ κατά τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1092/2010, το πεδίο εφαρμογής της παρούσας σύστασης εκτείνεται πέρα από την εφαρμογή των μέσων μακροπροληπτικής εποπτείας που προβλέπονται στην οδηγία 2013/36/ΕΕ και τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013. Ως εκ τούτου, η παρούσα σύσταση σκοπεί και στην κάλυψη μέτρων που δεν έχουν εναρμονιστεί κατά το δίκαιο της Ένωσης. Το πεδίο εφαρμογής της παρούσας σύστασης εξαρτάται από τη δικαιοδοσία των οικείων αρχών και εφαρμόζεται σε μέτρα μακροπροληπτικής πολιτικής που οι οικείες αρχές έχουν υποχρέωση να θεσπίσουν ή να εφαρμόσουν.

               (13)

               Οι εθνικές αρμόδιες αρχές, οι εντεταλμένες αρχές, καθώς και οι αρχές μακροπροληπτικής εποπτείας και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) (για κράτη μέλη που συμμετέχουν στον ενιαίο εποπτικό μηχανισμό (ΕΕΜ)) θεωρούνται οικείες αρχές, ιδίως αν έχουν καθήκον θέσπισης ή εφαρμογής μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής. Επίσης, ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1024/2013 του Συμβουλίου (9) και ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 468/2014 της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (10) αναθέτουν συγκεκριμένα εποπτικά καθήκοντα στην ΕΚΤ. Η ΕΚΤ μπορεί να εφαρμόζει υψηλότερες απαιτήσεις για τα κεφαλαιακά αποθέματα ασφαλείας ή πιο αυστηρά μέτρα από αυτά που εφαρμόζουν οι εθνικές εντεταλμένες αρχές. Αποκλειστικά για τον σκοπό αυτό, η ΕΚΤ θεωρείται, ανάλογα με την περίπτωση, η αρμόδια ή εντεταλμένη αρχή και έχει όλες τις εξουσίες και τις υποχρεώσεις που έχουν οι αρμόδιες αρχές και οι εντεταλμένες αρχές σύμφωνα με το οικείο δίκαιο της Ένωσης.

               (14)

               Νέα μέτρα μακροπροληπτικής πολιτικής που λαμβάνονται από τα κράτη μέλη που συμμετέχουν στον ΕΕΜ πρέπει να διέρχονται από τις σχετικές διαδικασίες συντονισμού του ΕΕΜ. Η ρύθμιση της αμοιβαιότητας, όπως ορίζεται στην παρούσα σύσταση, δεν θίγει τις εν λόγω διαδικασίες συντονισμού, ενώ η αξιολόγηση της αμοιβαιότητας από το ΕΣΣΚ θα ξεκινά μόνο με την ολοκλήρωση των εσωτερικών διαδικασιών συντονισμού του ΕΕΜ.

               (15)

               Οι αρχές μπορούν να εξαιρούν φορείς παροχής χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών που έχουν ήσσονος σημασίας χρηματοδοτικά ανοίγματα στον μακροπροληπτικό κίνδυνο που εντοπίζεται στη χώρα εφαρμογής (αρχή de minimis). Η επιλογή των αρχών να μην εφαρμόσουν την αρχή de minimis εναπόκειται στην εθνική διακριτική ευχέρεια, εφόσον η αμοιβαιότητα θεωρείται θέμα αρχής.

               (16)

               Για την εξασφάλιση της διαφάνειας και των μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής και της απόδοσης ευθυνών σε σχέση με αυτά, καθώς και για την αποτελεσματική τους εφαρμογή, οι οικείες αρχές θα πρέπει να καθορίσουν μια στρατηγική επικοινωνίας σχετικά με τα αιτήματα εφαρμογής μέτρων στη βάση της αμοιβαιότητας και τυχόν μέτρα που εφαρμόζονται στην ίδια βάση, στο πλαίσιο της γενικής στρατηγικής επικοινωνίας που εφαρμόζουν σχετικά με τα μέτρα μακροπροληπτικής πολιτικής. Όσον αφορά τα αιτήματα εφαρμογής μέτρων στη βάση της αμοιβαιότητας, είναι ιδιαίτερα σημαντικό όλες οι ενδιαφερόμενες αρχές να λαμβάνουν εγκαίρως κάθε πληροφορία που είναι σχετική και αναγκαία για τις αντίστοιχες διαδικασίες λήψης αποφάσεων από την πλευρά τους. Επίσης, είναι εξίσου σημαντικό οι ενδιαφερόμενοι (στους οποίους ενδεικτικά περιλαμβάνονται οι άμεσοι αποδέκτες των μακροπροληπτικών μέτρων) να λαμβάνουν εγκαίρως πλήρη ενημέρωση για κάθε μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής που τους αφορά.

               (17)

               Η διαδικασία που συνιστάται από την παρούσα σύσταση και την απόφαση ΕΣΣΚ/2015/4 (11) έχει σχεδιαστεί ώστε να είναι όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματική και αποδοτική, προκειμένου να επιτυγχάνεται η εφαρμογή μέτρων στη βάση της αμοιβαιότητας. Στο πλαίσιο της επικείμενης αναθεώρησης του πλαισίου μακροπροληπτικής πολιτικής της Ένωσης και σύμφωνα με τις τυχόν τροποποιήσεις του υφιστάμενου συνόλου μέτρων, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα πρέπει να εξετάσει, ωστόσο, κατά πόσο και με ποιον τρόπο θα μπορούσε να θεμελιωθεί καλύτερα στο δίκαιο της Ένωσης η προβλεπόμενη στην παρούσα σύσταση ρύθμιση της εθελοντικής εφαρμογής στη βάση της αμοιβαιότητας, προκειμένου να ενισχυθεί η αποτελεσματικότητα των εθνικών μακροπροληπτικών πολιτικών. Η πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής θα πρέπει ιδανικά να βασίζεται στη ρύθμιση της εθελοντικής εφαρμογής στη βάση της αμοιβαιότητας, όπως διαμορφώνεται στην παρούσα σύσταση και στο κεφάλαιο 11 του εγχειριδίου του ΕΣΣΚ για την πρακτική εφαρμογή της μακροπροληπτικής πολιτικής στον τραπεζικό τομέα (εφεξής «το εγχειρίδιο του ΕΣΣΚ») (12).

               (18)

               Οι συστάσεις του ΕΣΣΚ δημοσιεύονται αφού ενημερωθεί το Συμβούλιο για την πρόθεση του γενικού συμβουλίου να προβεί στη δημοσίευση και παρασχεθεί η δυνατότητα στο Συμβούλιο να απαντήσει,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:
   ΕΝΟΤΗΤΑ 1

      ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ

      Σύσταση A — Αξιολόγηση των διασυνοριακών επιδράσεων των μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής που θεσπίζουν οι οικείες αρχές

               1.

               Συνιστάται στις οικείες αρχές εφαρμογής να αξιολογούν τις διασυνοριακές επιδράσεις της εφαρμογής των μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής τους πριν αυτά θεσπιστούν. Θα πρέπει κατ’ ελάχιστον να αξιολογούνται, βάσει της μεθοδολογίας που προβλέπεται στο κεφάλαιο 11 του εγχειριδίου του ΕΣΣΚ, οι δίαυλοι μετάδοσης που λειτουργούν μέσω προσαρμογής των κινδύνων και φαινομένων κανονιστικού αρμπιτράζ.

               2.

               Συνιστάται οι οικείες αρχές εφαρμογής να αξιολογούν τις πιθανές:

                           α)

                           διασυνοριακές επιδράσεις (διαρροές και φαινόμενα κανονιστικού αρμπιτράζ) της εφαρμογής των μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής στη χώρα τους· και

                           β)

                           διασυνοριακές επιδράσεις των προτεινόμενων μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής σε άλλα κράτη μέλη και την ενιαία αγορά.

               3.

               Συνιστάται στις οικείες αρχές εφαρμογής να παρακολουθούν τουλάχιστον μία φορά ετησίως την υλοποίηση και εξέλιξη των μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής που έχουν θεσπίσει.

      Σύσταση B — Κοινοποίηση και αίτημα εφαρμογής μέτρων στη βάση της αμοιβαιότητας σχετικά με τα μέτρα μακροπροληπτικής πολιτικής που θεσπίζουν οι οικείες αρχές

               1.

               Συνιστάται στις οικείες αρχές εφαρμογής να κοινοποιούν στο ΕΣΣΚ τα μέτρα μακροπροληπτικής πολιτικής αμέσως μόλις θεσπιστούν, και πάντως εντός δύο εβδομάδων από τη θέσπισή τους. Οι κοινοποιήσεις θα πρέπει να περιλαμβάνουν την αξιολόγηση των διασυνοριακών επιδράσεων και της ανάγκης εφαρμογής τους από άλλες οικείες αρχές στη βάση της αμοιβαιότητας. Οι οικείες αρχές εφαρμογής υποχρεούνται να παρέχουν τις πληροφορίες στην αγγλική γλώσσα χρησιμοποιώντας τα υποδείγματα που είναι δημοσιευμένα στον δικτυακό τόπο του ΕΣΣΚ.

               2.

               Σε περίπτωση που η αμοιβαιότητα από άλλα κράτη μέλη κρίνεται αναγκαία για την εξασφάλιση της αποτελεσματικής λειτουργίας των σχετικών μέτρων, συνιστάται στις οικείες αρχές εφαρμογής, μαζί με την κοινοποίησής τους, να υποβάλλουν στο ΕΣΣΚ και αίτημα εφαρμογής τους στη βάση της αμοιβαιότητας.

               3.

               Σε περίπτωση που τα μέτρα μακροπροληπτικής πολιτικής είχαν εφαρμοστεί πριν από τη θέσπιση της παρούσας σύστασης ή η εφαρμογή τους στη βάση της αμοιβαιότητας δεν κρίθηκε αναγκαία κατά τη θέσπισή τους, αλλά η οικεία αρχή εφαρμογής αποφάσισε στη συνέχεια ότι η εφαρμογή τους στη βάση αυτή έχει καταστεί αναγκαία, συνιστάται στις οικείες αρχές εφαρμογής να υποβάλλουν στο ΕΣΣΚ αίτημα εφαρμογής των μέτρων στη βάση της αμοιβαιότητας.

      Σύσταση Γ — Εφαρμογή μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής άλλων οικείων αρχών στη βάση της αμοιβαιότητας

               1.

               Συνιστάται στις οικείες αρχές να εφαρμόζουν στη βάση της αμοιβαιότητας τα μέτρα μακροπροληπτικής πολιτικής τα οποία θεσπίζονται από άλλες οικείες αρχές και για τα οποία το ΕΣΣΚ συνιστά την εφαρμογή τους στη βάση της αμοιβαιότητας.

               2.

               Συνιστάται στις οικείες αρχές να εφαρμόζουν στη βάση της αμοιβαιότητας τα μέτρα μακροπροληπτικής πολιτικής που περιλαμβάνονται στην παρούσα σύσταση εφαρμόζοντας τα ίδια μέτρα μακροπροληπτικής πολιτικής με αυτά που έχουν εφαρμοστεί από την αρχή εφαρμογής. Στην περίπτωση που το ίδιο μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής δεν είναι διαθέσιμο στην εθνική νομοθεσία, συνιστάται στις οικείες αρχές να θεσπίζουν στη βάση της αμοιβαιότητας, κατόπιν διαβούλευσης με το ΕΣΣΚ, το διαθέσιμο στη δικαιοδοσία τους μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής το οποίο έχει το πλέον ισοδύναμο αποτέλεσμα με το μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής που έχει ήδη εφαρμοστεί.

               3.

               Συνιστάται στις οικείες αρχές να θεσπίζουν τα μέτρα μακροπροληπτικής πολιτικής στη βάση της αμοιβαιότητας εντός τριών μηνών από τη δημοσίευση της τελευταίας τροποποίησης της παρούσας σύστασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκτός εάν συνιστάται συγκεκριμένη προθεσμία σχετικά με την εφαρμογή τους στη βάση αυτή. Τα μέτρα που έχουν θεσπιστεί και αυτά που εφαρμόζονται στη βάση της αμοιβαιότητας θα πρέπει να έχουν στο μέτρο του δυνατού την ίδια ημερομηνία εφαρμογής.

      Σύσταση Δ — Κοινοποίηση της εφαρμογής μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής άλλων οικείων αρχών στη βάση της αμοιβαιότητας

   Συνιστάται στις οικείες αρχές να κοινοποιούν στο ΕΣΣΚ την εφαρμογή των μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής άλλων οικείων αρχών στη βάση της αμοιβαιότητας. Οι κοινοποιήσεις θα πρέπει να αποστέλλονται εντός μηνός από τη θέσπιση του μέτρου που εφαρμόζεται στη βάση της αμοιβαιότητας. Συνιστάται στις κοινοποιούσες αρχές να παρέχουν τις πληροφορίες στην αγγλική γλώσσα, χρησιμοποιώντας το υπόδειγμα που είναι δημοσιευμένο στον δικτυακό τόπο του ΕΣΣΚ.
   ΕΝΟΤΗΤΑ 2

      ΕΦΑΡΜΟΓΗ

   1.   Ερμηνεία

   Για τους σκοπούς της παρούσας σύστασης ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:

               α)

               «εφαρμογή»: η εφαρμογή μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής σε εθνικό επίπεδο·

               β)

               «θέσπιση»: η απόφαση που λαμβάνεται από μια οικεία αρχή σχετικά με τη θέσπιση, την εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας ή την τροποποίηση μέτρου μακροπροληπτικής πολιτικής·

               γ)

               «χρηματοπιστωτική υπηρεσία»: κάθε υπηρεσία τραπεζικής, πιστωτικής, ασφαλιστικής ή επενδυτικής φύσης ή σχετική με ατομικές συντάξεις ή με πληρωμές·

               δ)

               «μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής»: κάθε μέτρο το οποίο αποσκοπεί στην πρόληψη και τον μετριασμό του συστημικού κινδύνου, όπως ορίζεται στο άρθρο 2 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1092/2010, και το οποίο θεσπίζεται και εφαρμόζεται από μια οικεία αρχή σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης ή το εθνικό δίκαιο·

               ε)

               «κοινοποίηση»: η έγγραφη ανακοίνωση στο ΕΣΣΚ στην αγγλική γλώσσα εκ μέρους των οικείων αρχών, συμπεριλαμβανομένης της ΕΚΤ σύμφωνα με το άρθρο 9 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013, σχετικά με μέτρα μακροπροληπτικής πολιτικής, όπως ενδεικτικά προβλέπει το άρθρο 133 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ και το άρθρο 458 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, η οποία ανακοίνωση μπορεί να αποτελεί αίτημα κράτους μέλους για εφαρμογή μέτρου στη βάση της αμοιβαιότητας, όπως ενδεικτικά προβλέπει το άρθρο 134 παράγραφος 4 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ και το άρθρο 458 παράγραφος 8 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·

               στ)

               «αμοιβαιότητα»: η ρύθμιση κατά την οποία η οικεία αρχή μιας χώρας εφαρμόζει το ίδιο ή ισοδύναμο μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής με αυτό που έχει θεσπιστεί από την οικεία αρχή εφαρμογής άλλης χώρας σε όλα τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα της δικαιοδοσίας της, όταν εκτίθενται στον ίδιο κίνδυνο στην επικράτειά της·

               ζ)

               «οικεία αρχή εφαρμογής»: η οικεία αρχή που είναι επιφορτισμένη με την εφαρμογή μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής σε εθνικό επίπεδο·

               η)

               «οικεία αρχή»: η αρχή που είναι επιφορτισμένη με τη θέσπιση και/ή την εφαρμογή μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής· ο όρος ενδεικτικά περιλαμβάνει:

                           i)

                           εντεταλμένες αρχές σύμφωνα με το κεφάλαιο 4 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ και το άρθρο 458 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, αρμόδιες αρχές του άρθρου 4 παράγραφος 1 σημείο 40 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, την ΕΚΤ σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013· ή

                           ii)

                           μακροπροληπτικές αρχές με σκοπούς, ρυθμίσεις, εξουσίες, απαιτήσεις λογοδοσίας και άλλα χαρακτηριστικά που καθορίζονται στη σύσταση ΕΣΣΚ/2011/3 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου (13).

         2.   Εξαιρέσεις

               1.

               Οι οικείες αρχές μπορούν να απαλλάσσουν φορείς παροχής χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών της δικαιοδοσίας τους από την εφαρμογή συγκεκριμένου μέτρου μακροπροληπτικής πολιτικής στη βάση της αμοιβαιότητας, αν οι εν λόγω φορείς έχουν ήσσονος σημασίας χρηματοδοτικά ανοίγματα στον μακροπροληπτικό κίνδυνο που εντοπίζεται στη χώρα, οι οικείες αρχές της οποίας εφαρμόζουν το εν λόγω μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής (αρχή de minimis). Ακολουθώντας την πρακτική που θεσπίζεται για το αντικυκλικό κεφαλαιακό απόθεμα ασφαλείας στο άρθρο 130 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ, οι αρχές μπορούν να επιλέξουν την απαλλαγή των φορέων παροχής χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών με χρηματοδοτικά ανοίγματα κάτω από το καθορισμένο όριο από την εφαρμογή του εν λόγω μακροπροληπτικού μέτρου στη βάση της αμοιβαιότητας. Οι οικείες αρχές υποχρεούνται να ενημερώνουν το ΕΣΣΚ για τις εν λόγω εξαιρέσεις, χρησιμοποιώντας το δημοσιευμένο στον δικτυακό τόπο του ΕΣΣΚ υπόδειγμα για την κοινοποίηση μέτρων που εφαρμόζονται στη βάση της αμοιβαιότητας. Κατά την εφαρμογή της αρχής de minimis, οι αρχές θα πρέπει να παρακολουθούν στενά εάν παρατηρούνται διαρροές ή φαινόμενα κανονιστικού αρμπιτράζ και να καλύπτουν το νομικό κενό, εφόσον απαιτείται.

               2.

               Αν οι οικείες αρχές έχουν ήδη προβεί στη δημοσιοποίηση και εφαρμογή του μέτρου στη βάση της αμοιβαιότητας προτού η εφαρμογή του στη βάση αυτή αποτελέσει αντικείμενο της παρούσας σύστασης, το εν λόγω μέτρο δεν χρειάζεται να τροποποιηθεί, ακόμη και αν διαφέρει από το μέτρο που έχει εφαρμοστεί από την αρχή εφαρμογής.

         3.   Χρονοδιάγραμμα εφαρμογής και υποβολή εκθέσεων

               1.

               Οι οικείες αρχές υποχρεούνται να κοινοποιούν στο ΕΣΣΚ και στο Συμβούλιο τις ενέργειες στις οποίες προβαίνουν προς εφαρμογή της παρούσας σύστασης ή να αιτιολογούν επαρκώς τυχόν αδράνειά τους. Οι σχετικές εκθέσεις αποστέλλονται κάθε δύο έτη, η δε πρώτη υποβάλλεται έως την 30ή Ιουνίου 2017. Οι εκθέσεις θα πρέπει να περιλαμβάνουν κατ’ ελάχιστο:

                           α)

                           πληροφορίες για το ουσιαστικό περιεχόμενο και το χρονοδιάγραμμα των ενεργειών·

                           β)

                           αξιολόγηση της προσφορότητας των ενεργειών σε σχέση με τους σκοπούς της παρούσας σύστασης·

                           γ)

                           λεπτομερή αιτιολόγηση τυχόν χορηγούμενων εξαιρέσεων σύμφωνα με την αρχή de minimis, καθώς και τυχόν αδράνειας ή παρέκκλισης από την παρούσα σύσταση, περιλαμβανομένων τυχών καθυστερήσεων.

               2.

               Σε περίπτωση καταμερισμού των ευθυνών, οι οικείες αρχές πρέπει να συντονίζονται μεταξύ τους, προκειμένου να παρέχουν τις απαραίτητες πληροφορίες εγκαίρως.

               3.

               Οι οικείες αρχές καλούνται να ενημερώνουν το ΕΣΣΚ το συντομότερο δυνατό σχετικά με τυχόν προτεινόμενα μέτρα μακροπροληπτικής πολιτικής.

               4.

               Ένα μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής που εφαρμόζεται στη βάση της αμοιβαιότητας θεωρείται ισοδύναμο, εφόσον έχει στο μέτρο του δυνατού:

                           α)

                           τον ίδιο οικονομικό αντίκτυπο·

                           β)

                           το ίδιο πεδίο εφαρμογής· και

                           γ)

                           τις ίδιες συνέπειες (κυρώσεις) σε περίπτωση μη συμμόρφωσης.

         4.   Τροποποιήσεις της σύστασης

   Το γενικό συμβούλιο αποφασίζει πότε η παρούσα σύσταση χρήζει τροποποίησης. Οι σχετικές τροποποιήσεις περιλαμβάνουν ιδίως κάθε πρόσθετο ή τροποποιημένο μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής που εφαρμόζεται στη βάση της αμοιβαιότητας, όπως ορίζεται στη σύσταση Γ, και τα σχετικά παραρτήματα που περιλαμβάνουν πληροφορίες για το συγκεκριμένο μέτρο. Το γενικό συμβούλιο μπορεί επίσης να παρατείνει τις προθεσμίες που προβλέπονται στις προηγούμενες παραγράφους σε περίπτωση που απαιτούνται νομοθετικές πρωτοβουλίες για τη συμμόρφωση με μία ή περισσότερες συστάσεις. Ειδικότερα, το γενικό συμβούλιο μπορεί να αποφασίζει την τροποποίηση της παρούσας σύστασης κατόπιν αναθεώρησης του πλαισίου υποχρεωτικής αναγνώρισης από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά το δίκαιο της Ένωσης ή βάσει εμπειρίας που αποκτήθηκε από τη λειτουργία της ρύθμισης περί εθελοντικής εφαρμογής στη βάση της αμοιβαιότητας που θεσπίζεται με την παρούσα σύσταση.
   5.   Παρακολούθηση και αξιολόγηση

               1.

               Η γραμματεία του ΕΣΣΚ:

                           α)

                           παρέχει συνδρομή στις οικείες αρχές διευκολύνοντας τη συντονισμένη υποβολή εκθέσεων, παρέχοντας σχετικά υποδείγματα και διευκρινίζοντας, όπου κρίνεται απαραίτητο, τη διαδικασία και το χρονοδιάγραμμα για τη συμμόρφωση·

                           β)

                           ελέγχει τη συμμόρφωση των οικείων αρχών, μεταξύ άλλων παρέχοντας τη συνδρομή της κατόπιν αιτήματός τους, και υποβάλλει αναφορά συμμόρφωσης στο γενικό συμβούλιο.

               2.

               Το γενικό συμβούλιο αξιολογεί τις ενέργειες και τις αιτιολογίες που αναφέρουν οι οικείες αρχές και αποφασίζει, όπου κρίνεται απαραίτητο, αν η παρούσα σύσταση έχει τηρηθεί ή όχι και αν οι οικείες αρχές αιτιολόγησαν ή όχι επαρκώς την αδράνειά τους.

      Φρανκφούρτη, 15 Δεκεμβρίου 2015.

            Ο Πρόεδρος του ΕΣΣΚ

         Mario DRAGHI

      (1)  ΕΕ L 331 της 15.12.2010, σ. 1.

      (2)  ΕΕ L 176 της 27.6.2013, σ. 1.

      (3)  ΕΕ L 176 της 27.6.2013, σ. 338.

      (4)  ΕΕ C 58 της 24.2.2011, σ. 4.

      (5)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας για πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 (ΕΕ L 176 της 27.6.2013, σ. 1).

      (6)  Σύσταση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου της 4ης Απριλίου 2013 σχετικά με τους ενδιάμεσους στόχους και τα εργαλεία μακροπροληπτικής πολιτικής (ΕΣΣΚ/2013/1) (ΕΕ C 170 της 15.6.2013, σ. 1).

      (7)  Αν και οι συστάσεις του ΕΣΣΚ δεν είναι νομικά δεσμευτικές, συνοδεύονται από έναν μηχανισμό «λήψης μέτρων ή αιτιολόγησης της μη λήψης».

      (8)  Σύσταση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου της 18ης Ιουνίου 2014 σχετικά με την καθοδήγηση για τον καθορισμό των ποσοστών αντικυκλικών αποθεμάτων ασφαλείας (ΕΣΣΚ/2014/1) (ΕΕ C 293 της 2.9.2014, σ. 1).

      (9)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1024/2013 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2013, για την ανάθεση ειδικών καθηκόντων στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα σχετικά με τις πολιτικές που αφορούν στην προληπτική εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων (ΕΕ L 287 της 29.10.2013, σ. 63).

      (10)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 468/2014 της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της 16ης Απριλίου 2014, που θεσπίζει το πλαίσιο συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, των εθνικών αρμόδιων αρχών και των εθνικών εντεταλμένων αρχών εντός του ενιαίου εποπτικού μηχανισμού (κανονισμός για το πλαίσιο ΕΕΜ) (ΕΚΤ/2014/17) (ΕΕ L 141 της 14.5.2014, σ. 1).

      (11)  Το αγγλικό κείμενο διατίθεται στον δικτυακό τόπο του ΕΣΣΚ (www.esrb.europa.eu).

      (12)  Δημοσιευμένο στον δικτυακό τόπο του ΕΣΣΚ (www.esrb.europa.eu).

      (13)  Σύσταση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου, της 22ας Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με τη μακροπροληπτική αρμοδιότητα των εθνικών αρχών (ΕΣΣΚ/2011/3) (ΕΕ C 41 της 14.2.2012, σ. 1).


Avis juridique important

|

31996Y0503(02)

Σύσταση του Συμβουλίου της 22ας Απριλίου 1996 για τις κατευθυντήριες γραμμές πρόληψης και περιορισμού των ταραχών που έχουν σχέση με ποδοσφαιρικούς αγώνες

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 131 της 03/05/1996 σ. 0001 - 0011

ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥτης 22ας Απριλίου 1996για τις κατευθυντήριες γραμμές πρόληψης και  περιορισμού των ταραχών που έχουν σχέση με ποδοσφαιρικούς αγώνες(96/C 131/01)ΤΟ  ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: τη σύσταση του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ανταλλαγή πληροφοριών με την ευκαιρία  σημαντικών διοργανώσεων και συγκεντρώσεων, που εγκρίθηκε στις 30 Νοεμβρίου 1994, την πρωτοβουλία που υπεβλήθη από το Ηνωμένο Βασίλειο στις 21 Ιουνίου 1995, το συμπέρασμα του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 21ης Ιουνίου 1995, Εκτιμώντας: ότι έχουν παρατηρηθεί περιπτώσεις σοβαρών ταραχών κατά τους ποδοσφαιρικούς αγώνες σε ορισμένα κράτη  μέλη, συμπεριλαμβανομένων αγώνων διεθνών διοργανώσεων, και ότι είναι ανάγκη να εξασφαλισθεί μια  συνεπής, συντονισμένη και αποτελεσματική αντιμετώπισή τους από την αστυνομία και τις ποδοσφαιρικές  αρχές 7ότι το Συμβούλιο πιστεύει ότι τεχνικές και διαδικασίες που έχουν συμβάλει στον επιτυχή  έλεγχο ταραχών θα πρέπει να εφαρμόζονται ευρύτερα και συνεπέστερα σε σχέση με τους διεθνείς αγώνες  υψηλού κινδύνου 7ότι το Συμβούλιο θεωρεί ότι η υιοθέτηση μιας συνεπέστερης προσέγγισης στα  προβλήματα αυτά είναι πιθανό να οδηγήσει σε μείωση του αριθμού και της σοβαρότητας των εν λόγω  ταραχών 7ότι ορισμένες από τις πρόσφατες ταραχές μπορούν να συνδεθούν με χαλαρούς ελέγχους στις  πωλήσεις εισιτηρίων στα γήπεδα την ημέρα του αγώνα 7ότι έχουν εγκριθεί συστάσεις δυνάμει της  Ευρωπαϊκής Σύμβασης του 1985 για τη βία των θεατών και την ανάρμοστη συμπεριφορά στις αθλητικές  συναντήσεις, και ιδιαίτερα στους προδοσφαιρικούς αγώνες, για ενέργειες που πρέπει να γίνονται όποτε  προβλέπεται απειλή βιαιοτήτων από τη χώρα στην οποία πρόκειται να διεξαχθεί ένας ποδοσφαιρικός  αγώνας, ΣΥΝΙΣΤΑ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ: I. Να κάνουν χρήση των συστάσεων της Μόνιμης Επιτροπής της ως άνω σύμβασης, οι  οποίες περιέχονται στον κατάλογο ελέγχου για μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται από τους οργανωτές και  τις δημόσιες αρχές όσον αφορά αθλητικές εκδηλώσεις υψηλού κινδύνου που διεξάγονται σε κλειστούς  χώρους, και ειδικότερα εκείνες που αφορούν την αστυνομική συνεργασία, που θεσπίζει η σύσταση αριθ.  1/94 της 14ης συνάντησης στις 1 και 2 Ιουνίου 1994, τις οποίες θεωρεί ιδιαίτερα χρήσιμες για την  πρόληψη ή τον έλεγχο ταραχών. II. Να ακολουθούν τις συστάσεις που διατυπώνονται κατωτέρω, επιπλέον εκείνων που διατυπώνονται  δυνάμει της σύμβασης: Ανταλλαγή πληροφοριών1. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να χρησιμοποιούν ένα κοινό έντυπο για τις εκθέσεις  πληροφοριών της αστυνομίας για γνωστές ή ύποπτες ομάδες ταραξιών. Το κοινό έντυπο θα πρέπει να  περιλαμβάνει μια συνολική εκτίμηση της πιθανότητας ταραχών και λεπτομερείς πληροφορίες για το  ταξίδι με αεροπλάνα, λεωφορεία, ιδιωτικά οχήματα και σιδηρόδρομο. Αντίγραφο του προτεινόμενου  εντύπου επισυνάπτεται στο παράρτημα. 2. Τα κράτη μέλη σχεδιάζουν την ταχεία και αποτελεσματική διαβίβαση των εκθέσεων αυτών, ενδεχομένως  μέσω του δικτύου ανταποκριτών «χουλιγκανισμός σε συνάρτηση με το ποδόσφαιρο». Εκπαιδευτική συνεργασίαΓια την ανταλλαγή και διάδοση των πληροφοριών μεταξύ κρατών μελών σχετικά  με τις τεχνικές πρόληψης των ταραχών κατά τους ποδοσφαιρικούς αγώνες, οι αστυνομικοί θα πρέπει,  όπου τούτο ενδείκνυται, να ενθαρρύνονται να παρακολουθούν σχετικά εκπαιδευτικά σεμινάρια που  πραγματοποιούνται για αστυνομικούς σε άλλα κράτη μέλη. Αστυνομική συνεργασίαΗ φιλοξενούσα χώρα θα πρέπει να ζητά επίσημα από την κατάλληλη αρμόδια αρχή  του άλλου κράτους μέλους ή των άλλων κρατών μελών αστυνομική υποστήριξη, διευκρινίζοντας τον αριθμό  των αστυνομικών που κρίνονται αναγκαίοι. Η αίτηση θα πρέπει να υποβάλλεται το συντομότερο και ει  δυνατόν όχι αργότερα από τέσσερις εβδομάδες πριν από τον αγώνα. Οι δύο αρχές μπορούν να συμφωνούν  σχετικά με τον αριθμό και τις ειδικότητες των αστυνομικών. Συνεργασία με τους επόπτεςΜε δεδομένο ότι οι ποδοσφαιρικές αρχές ή τα ποδοσφαιρικά σωματεία έχουν  την ευθύνη του διορισμού και της εκπαίδευσης των εποπτών τους στα κράτη μέλη στα οποία υπάρχει ο  ρόλος αυτός, η αστυνομία θα πρέπει να συμβάλλει σε εκπαιδευτικά προγράμματα με σκοπό την προώθηση  της στενής συνεργασίας ανάμεσα σε επόπτες και αστυνομικούς, αναγνωρίζοντας το σημαντικό ρόλο των  εποπτών στην επιτήρηση των οπαδών και στην εξασφάλιση της ασφάλειάς τους, δίνοντας έτσι τη  δυνατότητα στους αστυνομικούς που είναι παρόντες στα ποδοσφαιρικά γήπεδα να ασχολούνται με τα κύρια  καθήκοντά τους που αφορούν την επιβολή του νόμου. Λουξεμβούργο, 22 Απριλίου 1996. Για το ΣυμβούλιοΗ ΠρόεδροςS. AGNELLI ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΤΥΠΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΕΝΤΥΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΟΥΣ  ΤΑΡΑΧΟΠΟΙΟΥΣ ΤΟΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗΣ >ΑΡΧΗ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>. εναντίον . ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ: . ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: . ΤΟΠΟΣ: . ΩΡΑ ΕΝΑΡΚΤΗΡΙΟΥ ΛΑΚΤΙΣΜΑΤΟΣ: . ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΚΑΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ ΟΠΑΔΩΝΠαρακαλούμε αναφέρατε τον εκτιμώμενο αριθμό των οπαδών εντός  αγκυλώνΑ = Φιλήσυχοι: []Β = Πιθανότητα πρόκλησης επεισοδίων ή ταραχών, ιδίως σε συνδυασμό με  κατανάλωση οινοπνεύματος: []Γ = Βίαιοι ή οργανωτές βιαίων επεισοδίων: []ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ: . . . . . . . >ΤΕΛΟΣ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ >ΑΡΧΗ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>. εναντίον . ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ/ΜΙΝΙ-ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ/ΑΥΤΟΚΙΝΟΥΜΕΝΟ ΤΡΟΧΟΣΠΙΤΟ/ΦΟΡΤΗΓΑΚΙ Κ.ΛΠ. ΤΑΞΙΔΙ ΜΕΤΑΒΑΣΕΩΣ/ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ(Παρακαλούμε διαγράψτε ό,τι δεν ισχύει)Περιγραφή οχήματος: . . Κατασκευαστής/Χρώμα: . Αριθμός κυκλοφορίας: . Αριθμός επιβατών: . Χαρακτηρισμός επιβατών: . . . Οργανωμένο ή μη ταξίδι: . Ημερομηνία ώρα/τόπος αναχώρησης: . . Εταιρεία πορθμείου/διάπλους/ημερομηνία/ώρα διάπλου: . . Σήραγγα υπό τη Μάγχη/ημερομηνία/ώρα: . . Αυτοκινητόδρομοι ή άλλοι δρόμοι: . . . Σημεία διέλευσης συνόρων/ώρα: . . . Ώρα άφιξης στον τόπο διεξαγωγής της συνάντησης: . ΚΑΤΑΛΥΜΑΕνδεχομένως, στάσεις καθ' οδόν και όνομα ξενοδοχείου/πανσιόν/κάμπινγκ: . . . Ξενοδοχείο/πανσιόν/κάμπινγκ στον τόπο διεξαγωγής της συνάντησης: . . . ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ>ΤΕΛΟΣ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ >ΑΡΧΗ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>. εναντίον . ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙΤΑΞΙΔΙ ΜΕΤΑΒΑΣΕΩΣ/ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ(Παρακαλούμε διαγράψτε ό,τι δεν ισχύει)Τακτική ή  ναυλωμένη πτήση: . . Επωνυμία ταξιδιωτικής εταιρείας: . . Επωνυμία αεροπορικής εταιρείας ή αερομεταφορέα και αριθμός πτήσης: . . Ημερομηνία/ώρα αναχώρησης: . Αερολιμένας αναχώρησης: . . Αριθμός οπαδών στην πτήση: . Χαρακτηρισμός οπαδών στην πτήση: . . . Οργανωμένο ή μη ταξίδι: . Ημερομηνία/ώρα άφιξης (ενδεχομένως τοπική ώρα): . . Αερολιμένας άφιξης: . . ΚΑΤΑΛΥΜΑΌνομα ξενοδοχείου/πανσιόν/κάμπινγκ κ.λπ.: . . . . ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ>ΤΕΛΟΣ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ >ΑΡΧΗ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>. εναντίον . ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙΤΑΞΙΔΙ ΜΕΤΑΒΑΣΕΩΣ/ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ(Παρακαλούμε διαγράψτε ό,τι δεν  ισχύει)Ημερομηνία/ώρα αναχώρησης του τραίνου: . . Σταθμός αναχώρησης: . . Αριθμός οπαδών που ταξιδεύουν: . . Οργανωμένο ή μη ταξίδι: . . Εταιρεία πορθμείου/ημερομηνία/ώρα διάπλου: . . Σήραγγα υπό τη Μάγχη/ημερομηνία/ώρα: . . Σταθμός αναχώρησης μετά το διάπλουν: . . Ημερομηνία/ώρα αναχώρησης του τραίνου: . . Ημερομηνία/ώρα άφιξης: . . ΚΑΤΑΛΥΜΑΕνδεχομένως, στάσεις καθ' οδόν και όνομα ξενοδοχείου/πανσιόν/κάμπινγκ : . . . Ξενοδοχείο/πανσιόν/κάμπινγκ στον τόπο διεξαγωγής της συνάντησης: . . . ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ>ΤΕΛΟΣ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ >ΑΡΧΗ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>. εναντίον . ΤΑΞΙΔΙ ΜΕ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟΤΑΞΙΔΙ ΜΕΤΑΒΑΣΕΩΣ/ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ(Παρακαλούμε διαγράψτε ό,τι δεν ισχύει)Επωνυμία  εταιρείας: . . Αριθμός λεωφορείων: . Περιγραφή λεωφορείων/διακριτικά: . . . Αριθμοί κυκλοφορίας: . Αριθμός επιβατών σε κάθε όχημα: . Χαρακτηρισμός επιβατών σε κάθε όχημα: . . Οργανωμένο ή μη ταξίδι: . Ημερομηνία/ώρα/τόπος αναχώρησης: . . Εταιρεία πορθμείου/ημερομηνία/ώρα διάπλου: . . Σήραγγα υπό τη Μάγχη/ημερομηνία/ώρα: . . Αυτοκινητόδρομοι ή άλλοι δρόμοι με ενδείξεις για τα σημεία διέλευσης από τα  σύνορα/ημερομηνίες/ώρες: . . . Σταθμεύσεις/τόποι/ώρα: . . . Εκτιμώμενος χρόνος άφιξης στον τόπο διεξαγωγής της συνάντησης: . . ΚΑΤΑΛΥΜΑΕνδεχομένως, στάσεις καθ' οδόν και όνομα ξενοδοχείου/πανσιόν/κάμπινγκ: . . . Ξενοδοχείο/πανσιόν/κάμπινγκ στον τόπο διεξαγωγής της συνάντησης: . . . ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ>ΤΕΛΟΣ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>