				|

		52012PC0104

			Σύσταση ΣΥΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ προκειμένου να τερματιστεί η κατάσταση του υπερβολικού δημοσιονομικού ελλείμματος στην Ουγγαρία /* COM/2012/0104 final - 2012/ () */

			   	ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ
ΕΚΘΕΣΗ
Στις 5
Ιουλίου 2004 το
Συμβούλιο
αποφάσισε,
σύμφωνα με το
άρθρο 104
παράγραφος 6
της Συνθήκης
για την ίδρυση
της Ευρωπαϊκής
Κοινότητας
(ΣΕΚ), ότι
υφίσταται υπερβολικό
έλλειμμα στην
Ουγγαρία. Στις 24
Ιανουαρίου 2012 το
Συμβούλιο
αποφάσισε
σύμφωνα με το
άρθρο 126
παράγραφος 8
της συνθήκης για
τη λειτουργία
της ΕΕ (ΣΛΕΕ) ότι
η Ουγγαρία
έχει λάβει
αποτελεσματικά
μέτρα τα οποία
ανταποκρίνονται
στην τελευταία
σύσταση του
Συμβουλίου της
7ης Ιουλίου 2009
σύμφωνα με το
άρθρο 104
παράγραφος 7.
Ως
συνέχεια της
απόφασης του
Συμβουλίου της
24ης
Ιανουαρίου 2012
και σύμφωνα με
το άρθρο 126 παράγραφος
7 της ΣΛΕΕ και το
άρθρο 3 του κανονισμού
(ΕΚ) αριθ. 1467/97 του
Συμβουλίου της
6ης Μαρτίου 2012 η
Επιτροπή
πρέπει να εκδώσει
σύσταση για
νέα σύσταση
του Συμβουλίου
με στόχο να
τεθεί τέρμα
στην κατάσταση
υπερβολικού
δημοσιονομικού
ελλείμματος
στην Ουγγαρία.
Σύσταση
ΣΥΣΤΑΣΗΣ
ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
προκειμένου
να τερματιστεί
η κατάσταση
του υπερβολικού
δημοσιονομικού
ελλείμματος
στην Ουγγαρία
ΤΟ
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ
ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας
υπόψη τη
συνθήκη για τη
λειτουργία της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης και
ιδίως το άρθρο 126
παράγραφος 7,
Έχοντας
υπόψη τη
σύσταση της
Ευρωπαϊκής
Επιτροπής,
Εκτιμώντας
τα ακόλουθα:
(1)
Σύμφωνα
με το άρθρο 126 της
συνθήκης τα
κράτη μέλη αποφεύγουν
τα υπερβολικά
δημοσιονομικά
ελλείμματα.
(2)
Στόχος
του Συμφώνου
Σταθερότητας
και Ανάπτυξης είναι
η υγιής
δημοσιονομική
κατάσταση ως
μέσο ενίσχυσης
των συνθηκών
για
σταθερότητα
τιμών και ισχυρή
διατηρήσιμη
ανάπτυξη, που
ευνοούν τη
δημιουργία
απασχόλησης.
(3)
Το Συμβούλιο
αποφάσισε στις
8 Ιουλίου 2004,
σύμφωνα με το
άρθρο 104
παράγραφος 6,
ότι στην
Ουγγαρία
υφίσταται
υπερβολικό
έλλειμμα και
διατύπωσε
συστάσεις
σύμφωνα με
άρθρο το 104
παράγραφος 7
της Συνθήκης
με σκοπό να τερματιστεί
η κατάσταση
υπερβολικού
ελλείμματος μέχρι
το 2008.
(4)
Τον
Ιανουάριο του 2005,
σύμφωνα με το
άρθρο 104
παράγραφος 8
της ΣΕΚ, το
Συμβούλιο
έκρινε ότι η
Ουγγαρία δεν είχε
αναλάβει
αποτελεσματική
δράση για την εφαρμογή
της σύστασής
του και
εξέδωσε νέα
σύσταση βάσει
του άρθρου 104
παράγραφος 7
της ΣΕΚ, τον
Μάρτιο του 2005, διατηρώντας
την προθεσμία
του 2008 για τη
διόρθωση του
υπερβολικού
ελλείμματος.
Το Νοέμβριο
του 2005 το
Συμβούλιο αποφάσισε
ότι η Ουγγαρία
απέτυχε για
δεύτερη φορά
να συμμορφωθεί
προς τις
συστάσεις
σύμφωνα με το
άρθρο 104
παράγραφος της
ΣΕΚ. Κατά
συνέπεια, το
Συμβούλιο
απηύθυνε στην
Ουγγαρία, τον
Οκτώβριο του 2006,
και τρίτη
σύσταση βάσει
του άρθρου 104
παράγραφος 7
της ΣΕΚ, με την
οποία
μετατέθηκε για
το 2009 η προθεσμία
για τη
διόρθωση του
υπερβολικού
ελλείμματος.
Τον Ιούλιο του 2009
το Συμβούλιο
κατέληξε στο
συμπέρασμα ότι
θα μπορούσε να
θεωρηθεί ότι
οι ουγγρικές
αρχές έχουν λάβει
αποτελεσματικά
μέτρα τα οποία ανταποκρίνονταν
στις συστάσεις
του Οκτωβρίου
του 2006 και
λαμβανομένης
υπόψη της
σοβαρής
οικονομικής
ύφεσης εξέδωσε
αναθεωρημένες
συστάσεις
σύμφωνα με το
άρθρο 104 παράγραφος
7 της ΣΕΚ
καθορίζοντας το
2011 ως νέα
προθεσμία για
τη διόρθωση..
Στις 27 Ιανουαρίου
2010 η Επιτροπή
κατάληξε στο
συμπέρασμα ότι
η Ουγγαρία είχε
λάβει
αποτελεσματικά
μέτρα τα οποία
ανταποκρίνονταν
στις
τελευταίες
συστάσεις του
Συμβουλίου, αλλά
προειδοποίησε
ότι υπήρχαν
σημαντικοί
κίνδυνοι.
(5)
Σύμφωνα
με τις
διατάξεις του
άρθρου 126
παράγραφος 8 ΣΛΕΕ
το Συμβούλιο
αποφάσισε στις
24 Ιανουαρίου 2012
ότι η Ουγγαρία
δεν είχε λάβει αποτελεσματικά
μέτρα που να ανταποκρίνονται
στην σύσταση
του Συμβουλίου
του Ιουλίου
του 2009 εντός της
προθεσμίας που
προβλέπει η εν
λόγω σύσταση.
Παρόλο ότι δεν
έχει γίνει
υπέρβαση του
ονομαστικού
ποσοστού
αναφοράς το 3% επί
του ΑΕΠ κατά το
2011, αυτό δεν
οφειλόταν σε
κάποια διαρθρωτική
και βιώσιμη
διόρθωση αλλά
σε σημαντικά
κατ’ αποκοπή
έσοδα.
Επακολούθησε
διαρθρωτική
επιδείνωση το 2010
και το 2011 που
υπερέβη το 2% του
ΑΕΠ σε
σύγκριση με
την συσταθείσα
σωρευτική δημοσιονομική
βελτίωση ύψους
0,5 του ΑΕΠ.
Εξάλλου, ενώ οι
αρχές εφάρμοζαν
διαρθρωτικά
μέτρα κατά το 2012
τα οποία
αναμένονταν να
αντισταθμίσουν
σε μεγάλο
βαθμό την
προηγούμενη
επιδείνωση, το
ποσοστό
αναφοράς ύψους
3%  επί του ΑΕΠ
βάσει της
συνθήκης θα
μπορούσε εκ
νέου να τηρηθεί
κατά το 2012 χάρη
σε κατ’ αποκοπή
μέτρα που πλησιάζουν
το 1% του ΑΕΠ αλλά
θα μπορούσε να
παραβιαστεί
κατά το 2013. [Μετά
από αυτήν την
απόφαση του
Συμβουλίου το
Συμβούλιο
αποφάσισε
[στις 13 Μαρτίου]
να αναστείλει
ένα μέρος των
πιστώσεων
ανάληψης
υποχρεώσεων
του ταμείου
συνοχής για το
έτος 2013 όσον αφορά
την Ουγγαρία
(σύμφωνα με το
άρθρο 4 του
κανονισμού (ΕΚ)
1084/2006 του
Συμβουλίου).]
(6)
Βάσει του
άρθρου 126
παράγραφος 7
της Συνθήκης
και του άρθρου 3
του κανονισμού
(ΕΚ) αριθ. 1467/97 του
Συμβουλίου για
την επιτάχυνση
και τη
διασαφήνιση
της εφαρμογής
της διαδικασίας
υπερβολικού
ελλείμματος
(που αποτελεί
μέρος του
Συμφώνου
Σταθερότητας
και Ανάπτυξης)
το Συμβούλιο
πρέπει να
απευθύνει στο
εν λόγω κράτος
μέλος σύσταση
προκειμένου να
τερματιστεί η κατάσταση
υπερβολικού
ελλείμματος
εντός καθορισμένου
χρονικού διαστήματος.
Η σύσταση
πρέπει να
ορίζει ανώτατη
προθεσμία έξι
μηνών για την
ανάληψη
αποτελεσματικής
δράσης από το
οικείο κράτος
μέλος για τη
διόρθωση του
υπερβολικού
ελλείμματος,
καθώς επίσης
και προθεσμία
για τη
διόρθωση του
υπερβολικού
ελλείμματος, η
οποία θα
πρέπει να
λήγει εντός
του έτους που
ακολουθεί εκείνο
κατά το οποίο
διαπιστώθηκε
το υπερβολικό έλλειμμα,
εκτός εάν
συντρέχουν
ειδικές
περιστάσεις.
Προκειμένου να
αποφασιστεί αν
συντρέχουν ειδικές
περιστάσεις,
πρέπει να
λαμβάνονται
υπόψη «σχετικοί
παράγοντες», οι
οποίοι
διευκρινίζονται
στο άρθρο 2
παράγραφος 3
του κανονισμού
(ΕΚ) αριθ. 1467/97.
Επιπλέον, με τη σύσταση
για τη
διόρθωση του
υπερβολικού
ελλείμματος το
Συμβούλιο
πρέπει να
καλεί το
ενδιαφερόμενο
κράτος μέλος
να επιτύχει
ελάχιστη
ετήσια βελτίωση
του
διαρθρωτικού
ισοζυγίου,
δηλαδή του
κυκλικά προσαρμοσμένου
ισοζυγίου μη
συμπεριλαμβανομένων
των εκτάκτων
και λοιπών
προσωρινών
μέτρων, ύψους
τουλάχιστον 0,5% επί
του ΑΕΠ ως
σημείο
αναφοράς.
(7)
Η
ουγγρική
οικονομία
ανέκαμψε το 2010
καθώς το ΑΕΠ αυξήθηκε
κατά 1,3%. Η
ανάκαμψη
συνεχίστηκε με
αισθητά
γρηγορότερο ρυθμό
το 2010 σε σχέση με
την πρόβλεψη
των υπηρεσιών
της Επιτροπής
της άνοιξης
του 2009 που ήταν -0,3%
(δηλαδή τότε  που
εκδόθηκε η
σύσταση του
Συμβουλίου). Το
2011 αναμένεται
ότι το ΑΕΠ θα
έχει αυξηθεί
κατά 1,7%, που
οφείλεται
αποκλειστικά
στο ισοζύγιο εξωτερικών
συναλλαγών.
Εντούτοις, οι
προοπτικές ανάπτυξης
επιδεινώθηκαν
κατά τη
διάρκεια του 2011 εξ
αιτίας της εξασθένισης
του διεθνούς
περιβάλλοντος
σε διάφορους
τομείς καθώς
και λόγω της
περαιτέρω μείωσης
της εγχώριας
ζήτησης που οφείλονταν
στις πολιτικές
αβεβαιότητες.
Στο πλαίσιο
αυτό η ενδιάμεση
πρόβλεψη των
υπηρεσιών της
Επιτροπής του
Φεβρουαρίου
του 2012 δείχνει
ότι το ΑΕΠ θα
μειωθεί ελαφρώς,
κατά 0,1%, στη
συνέχεια θα
αρχίσει να
αυξάνεται εκ
νέου.
(8)
Μετά το
έλλειμμα ύψους
4,2% του ΑΕΠ το 2010, ο
προϋπολογισμός
αναμένεται ότι
θα είναι
πλεονασματικός
το 2011, αλλά μόνο
χάρη σε
σημαντικά κατ’ αποκοπή
έσοδα ύψους 10%
περίπου επί του
ΑΕΠ, που προέρχονται
από  τη
μεταφορά
περιουσιακών
στοιχείων από
ιδιωτικά
συνταξιοδοτικά
καθεστώτα. Η
επίσημη
εκτίμηση για
το πλεόνασμα
του
προϋπολογισμού
του 2011 ανέρχεται
στο 3,9% του ΑΕΠ
όπως
προσδιορίζεται
στην έκθεση προόδου
ΔΥΕ του
Δεκεμβρίου του
2011. Λαμβανομένων υπόψη
των πρόσφατων
πληροφοριών σχετικά
με τις
καλύτερες απ’ ό,τι
αναμενόταν
δημοσιονομικές
εξελίξεις όσον
αφορά
ταμειακές ροές
για ορισμένα
έσοδα καθώς
και τον τομέα
της τοπικής
αυτοδιοίκησης,
το πλεόνασμα ενδέχεται
να είναι ακόμα
υψηλότερο (4,1 του
ΑΕΠ με βάση την
επικαιροποιημένη
εκτίμηση των
υπηρεσιών της Επιτροπής).

(9)
Όσον
αφορά το 2012, το
έλλειμμα του εγκριθέντος
προϋπολογισμού
προβλέπεται να
ανέλθει στο 2,5%
του ΑΕΠ, το
οποίο θα
επιτευχθεί
κυρίως χάρη
στα μέτρα εξυγίανσης
– κατά ένα
μεγάλο μέρος
τα μέτρα αυτά περιλαμβάνονται
στο σχέδιο Széll Kálmán και
στο
επικαιροποιημένο
πρόγραμμα
σύγκλισης το 2011 -
που αποσκοπούν
εν μέρει στη διόρθωση
των επιπτώσεων
των μεγάλων
φοροαπαλλαγών
που αποφασίστηκαν
κατά το
δεύτερο
εξάμηνο του 2010,
οι οποίες
υπερέβησαν
κατά τι το 2% του
ΑΕΠ, ενώ
παράλληλα επιτρέπουν
τη δημιουργία
ενός ειδικού
ρυθμιστικού
αποθέματος
(απρόβλεπτες
μειώσεις
δαπανών) ύψους 1,1%
επί του ΑΕΠ. Η
επίτευξη αυτού
του στόχου
ενισχύεται επίσης
από τα κατ’ αποκοπή
έσοδα ύψους 0,7% επί
του ΑΕΠ από
προσωρινούς
έκτακτους
φόρους. Με βάση
τις πρόσφατες
οικονομικές
και
δημοσιονομικές
εξελίξεις
σύμφωνα με τις
επικαιροποιημένες
προβλέψεις των
υπηρεσιών της
Επιτροπής το έλλειμμα
αναμένεται να
ανέλθει στο 3%
του ΑΕΠ, δηλαδή
πάνω από τον
επίσημο στόχο
των αρχών. Σε
σύγκριση με
τον εγκριθέντα
προϋπολογισμό
αυτή η πρόβλεψη
περί
μεγαλύτερου
ελλείμματος
εξηγείται εκτός
των άλλων από
τους
χαμηλότερους
ρυθμούς οικονομικής
ανάπτυξης κατά
μισή
ποσοστιαία
μονάδα καθώς
και από την πιο
προσεκτική
εκτίμηση των
εξελίξεων όσον
αφορά τα έσοδα
και τις
δαπάνες.
Ταυτόχρονα,
θεωρείται δεδομένο
ότι δεν θα
χρησιμοποιηθούν
τα έκτακτα αποθέματα
(δηλαδή θα
πραγματοποιηθούν
απρόβλεπτες
περικοπές
δαπανών). Η
επικαιροποιημένη
πρόβλεψη των
υπηρεσιών της
Επιτροπής περί
3% επί του ΑΕΠ
είναι κατά 0,2% επί
του ΑΕΠ
υψηλότερη από
την πρόβλεψη
που είχε γίνει όταν
εκδόθηκε η
σύσταση της
Επιτροπής για
απόφαση του Συμβουλίου
σύμφωνα με το
άρθρο 126
παράγραφος 8. Αυτό
εξηγείται από
το γεγονός ότι
η καλύτερη της αναμενομένης
βασικής
επίπτωσης του 2011)
δεν επαρκεί
για να
αντισταθμίσει
τις
δημοσιονομικές
επιπτώσεις από
την περαιτέρω
προς τα κάτω
αναθεώρηση των
οικονομικών
προοπτικών
όσον αφορά το 2012
και από την
επίπτωση των
υψηλότερων
αποδόσεων των
ομολόγων. Σύμφωνα
με την πάγια
πρακτική όσον
αφορά τη δημοσιονομική
εποπτεία τα
νέα σχέδια
εξυγίανσης
ύψους 0,4% επί του
ΑΕΠ που
δημοσίευσαν οι
αρχές στις 21
Φεβρουαρίου 2012
δεν μπορούν να
ενσωματωθούν
στην πρόβλεψη
των υπηρεσιών
της Επιτροπής,
επειδή δεν
έχουν τεκμηριωθεί
δεόντως ακόμη.
(10)
Το 2013 το
έλλειμμα
αναμένεται να
αυξηθεί εκ
νέου και να
φθάσει στο 3,6% του
ΑΕΠ (θα υπερβεί
δηλαδή το όριο
του 3% του ΑΕΠ),
γεγονός που
υπερβαίνει την
πρόβλεψη των
υπηρεσιών της
Επιτροπής περί
3,25% του ΑΕΠ όταν
εξεδόθη η απόφαση
του Συμβουλίου
ότι η Ουγγαρία
δεν είχε λάβει
αποτελεσματικά
μέτρα με βάση
το άρθρο 126 παράγραφος
8 της ΣΛΕΕ. Αυτό το
υψηλότερο
ποσοστό
ελλείμματος
οφείλεται σε εξελίξεις
οι οποίες το
αυξάνουν και ανέρχονται
στο 0,4% του ΑΕΠ
(όπως π.χ.
χαμηλότερα
φορολογικά
έσοδα εξ
αιτίας των
χαμηλότερων
ρυθμών
ανάπτυξης που προβλέπονται
για το 2012)
γεγονός που
εξηγεί επίσης την
πρόβλεψη για
υψηλότερο
έλλειμμα κατά
το 2012. Εξάλλου, οι
δαπάνες για
τόκους θα
αυξηθούν
περισσότερο το
2013 απ’ ό,τι το 2012
(κατά 0,1% του ΑΕΠ).
Αυτές οι
επιπτώσεις
αναμένεται ότι
θα
αντισταθμιστούν
εν μέρει μόνο
από άλλες
επιπτώσεις,
όπως είναι οι
ανάγκες
χρηματοδότησης
της κεντρικής
τράπεζας το 2013,
οι οποίες θα
είναι
χαμηλότερες
απ’ αυτές που
είχαν αρχικά
προβλεφθεί (0,25%
του ΑΕΠ). Σε
σύγκριση με το 2012
η αύξηση του
ελλείμματος
στο 3,% το 2013
προκύπτει
κυρίως από την
σταδιακή
κατάργηση των
τομεακών
εισφορών με
καθαρή
δημοσιονομική
επίπτωση ύψους
0,7% του ΑΕΠ το 2013,
από τις
υψηλότερες δαπάνες
εξυπηρέτησης
του χρέους ύψους
0,5% του ΑΕΠ καθώς
και από τη
μείωση της
φορολογικής
βάσης των
φυσικών προσώπων
με
δημοσιονομική
επίπτωση 0,3% του ΑΕΠ.
Αυτές οι
επιπτώσεις που
αυξάνουν το
έλλειμμα και
ανέρχονται στο
1,5% του ΑΕΠ
αναμένεται ότι
θα αντισταθμιστούν
εν μέρει μόνο
από την
περαιτέρω υλοποίηση
του
προγράμματος
διαρθρωτικής
μεταρρύθμισης
Széll Kálmán, που θα έχει
ως συνέπεια
οικονομίες
ύψους 0,4% του ΑΕΠ
καθώς και
άλλες
οικονομίες
ύψους 0,4% του ΑΕΠ,
όπως είναι το
ονομαστικό
πάγωμα των
μισθών στον δημόσιο
τομέα. Τέλος, ο
προϋπολογισμός
αναμένεται ότι
θα επωφεληθεί
κάπως από την
προβλεπόμενη
οικονομική
ανάκαμψη.
(11)
Σύμφωνα
με τις
τελευταίες
εκτιμήσεις των
υπηρεσιών της
Επιτροπής μετά
την επιδείνωση
κατά 1,5% το 2010 και 0,5%
το 2011 το
διαρθρωτικό
ισοζύγιο αναμένεται
να βελτιωθεί
κατά 2% το 2012 και εν
συνεχεία να
μειωθεί εκ
νέου κατά 0,5% του
ΑΕΠ το 2013. Εάν η
κυβέρνηση
λάβει τα
απαραίτητα
μέτρα για την
επίτευξη των
δημοσιονομικών
στόχων το 2012 και
το 2013, η
δημοσιονομική
βελτίωση θα
ανέλθει συνολικά
στο 2,5% του ΑΕΠ το 2012
και στο 0,5% του
ΑΕΠ το 2013.
(12)
Οι
δημοσιονομικές
προοπτικές που
περιγράφονται
παραπάνω θα
μπορούσαν να
βελτιωθούν
κατά περισσότερο
από 0,5% του ΑΕΠ το
2013, εάν οι
μεταρρυθμίσεις
που
προβλέπονται
στο σχέδιο Széll Kálmán
προσδιοριστούν
επακριβώς και
υλοποιηθούν.
Οι περαιτέρω
μειώσεις των
δαπανών που
δημοσιεύθηκαν
στις 21
Φεβρουαρίου 2012 πρέπει
να λάβουν
συγκεκριμένη
μορφή, ιδίως
στους τομείς
της μείωσης
των
επιδοτήσεων
των δημόσιων
μεταφορικών
εταιριών και
των φαρμάκων, ενώ
η
προγραμματιζόμενη
καθιέρωση των
ηλεκτρονικών
διοδίων ελπίζεται
ότι θα αποφέρει
πρόσθετα
έσοδα. Εκτός
από αυτά τα
μέτρα,
προκειμένου να
πετύχει διαρκή
διόρθωση του
υπερβολικού
ελλείμματος, η
Ουγγαρία θα μπορούσε
να επωφεληθεί
από την
καλύτερη
στόχευση του
γενικού
επιδόματος
τέκνων
(ενδεχομένως
σε συνδυασμό
με τις προσφάτως
καθιερωθείσες
γενναίες
φορολογικές μειώσεις
για τις
οικογένειες),
με την
καθιέρωση ενός
κεντρικού
φόρου ακίνητης
περιουσίας με
βάση την αξία
του και την βελτίωση
της
προοδευτικότητας
του κατ’ αποκοπή
φόρου
εισοδήματος.
Το θέμα αυτό
έχει
αποτελέσει αντικείμενο
της σύστασης
του Συμβουλίου
προς την
Ουγγαρία της 21ης
Ιουλίου 2011 στο
πλαίσιο του
ευρωπαϊκού
εξαμήνου.
(13)
Έχοντας
αυξηθεί από το
79,7% του ΑΕΠ το 2009
στο 81,3% το 2010 το μεικτό
δημόσιο χρέος
μειώθηκε
ελαφρώς στο 80,3%
του ΑΕΠ το 2011.
Αυτή η μικρή
βελτίωση
οφείλεται στο
σημαντικό πρωτογενές
πλεόνασμα ύψους
8% του ΑΕΠ χάρις στα
κατ’ αποκοπή
έσοδα τα οποία
προέκυψαν από
την μεταφορά
περιουσιακών
στοιχείων των
ιδιωτικών
συνταξιοδοτικών
συστημάτων, τα
οποία
αντισταθμίζονται
σε μεγάλο
βαθμό από την
επιδείνωση της
συναλλαγματικής
ισοτιμίας. Στο
μέλλον, εάν
ληφθούν υπόψη
τα
προβλεπόμενα
ποσοστά
ελλειμμάτων
και αν
υποτεθεί ότι η
συναλλαγματική
ισοτιμία θα
είναι καλύτερη
σε σύγκριση με
την ισοτιμία
του τέλους του 2011
και αν επίσης
υποτεθεί ότι
θα πουληθούν
και άλλα
περιουσιακά
στοιχεία πρώην
ιδιωτικών
συνταξιοδοτικών
ταμείων ύψους 1%
επί του ΑΕΠ, το
μικτό δημόσιο
χρέος
προβλέπεται
ότι θα μειωθεί
στο 76% του ΑΕΠ το 2012
αλλά θα
αυξηθεί εκ
νέου το 2013.
(14)
Οι
προηγούμενες
δημοσιονομικές
εξελίξεις δείχνουν
ότι υπάρχουν
αδυναμίες όσον
αφορά την
δημοσιονομική
διακυβέρνηση
και την
διαφάνεια του δημοσιονομικού
προγραμματισμού
και της
υλοποίησης.
Έχοντας όντως
αποδυναμώσει
το προηγούμενο
πλαίσιο δημοσιονομικής
διακυβέρνησης
που ήταν ακόμη
στα σπάργανά
του κατά το δεύτερο
εξάμηνο του 2010,
οι αρχές
εισήγαγαν τα
βασικά στοιχεία
σε ένα νέο
σύνταγμα (το
οποίο ισχύει
από την 1η
Ιανουαρίου 2012).
Πιο
συγκεκριμένα,
το ανώτατο όριο
του
ονομαστικού
χρέους
καθορίστηκε
στο 50% του ΑΕΠ (επίπεδο
που πρέπει να επιδιωχθεί
μέσω της
συνεχούς
μείωσης του
χρέους από τα
τωρινά υψηλά
του επίπεδα)
και δόθηκε
δικαίωμα βέτο
σχετικά με τον
προϋπολογισμό
σε ένα
ανασχηματισμένο
δημοσιονομικό
συμβούλιο.
Συμπληρωματικές
νομοθετικές
διατάξεις με
στόχο την
καθιέρωση των
νέων λειτουργικών
αριθμητικών
κανόνων τόσο
σε κεντρικό
όσο και σε
τοπικό επίπεδο
καθώς και
διατάξεις
σχετικά με
τους κανόνες
λειτουργίας
του
δημοσιονομικού
συμβουλίου θεσπίσθηκαν
περί τα τέλη
του 2011 με έναν
βασικό νόμο. Ο
νέος ετήσιος
αριθμητικός
κανόνας είναι
ακόμα
επικεντρωμένος
στον ετήσιο
δημοσιονομικό
κύκλο και δεν
φαίνεται να
επιτρέπει
μεσοπρόθεσμο
δημοσιονομικό
προγραμματισμό,
στοιχείο που
το Συμβούλιο
είχε προτείνει
να ενισχυθεί
με τη σύστασή
του της 12ης
Ιουλίου 2011 στο
πλαίσιο του
ευρωπαϊκού
εξαμήνου. Με την
ίδια σύσταση
το Συμβούλιο
ζήτησε επίσης
από την
Ουγγαρία να
διευρύνει τις
αναλυτικές
αρμοδιότητες
του δημοσιονομικού
συμβουλίου (π.χ.
μέσω της
προετοιμασίας
τακτικών
βασικών
μακροοικονομικών
προβλέψεων),
γεγονός που
δεν έχει ακόμη
διασφαλιστεί,
ακόμη και μετά
την έκδοση του
νόμου σχετικά
με την οικονομική
σταθερότητα
του Δεκεμβρίου
του 2011.
(15)
Η τακτική
και έγκαιρη
παρακολούθηση
της προόδου
όσον αφορά την
υλοποίηση της
δημοσιονομικής
εξυγίανσης για
την διόρθωση
του
υπερβολικού
ελλείμματος
προβλέπεται
από το άρθρο 10α
του κανονισμού
(ΕΚ) αριθ. 1497/67 του
Συμβουλίου, το
οποίο
προβλέπει ότι
το οικείο
κράτος μέλος
πρέπει να
παράσχει όλες
τις
απαραίτητες
πληροφορίες.
Στο πλαίσιο
αυτό ένα
δεύτερο
ξεχωριστό κεφάλαιο
πρέπει να
περιληφθεί στο
επικαιροποιημένο
πρόγραμμα
σύγκλισης της
Ουγγαρίας
εντός του 2012 και
εν συνεχεία
και στην
τακτική διετή
έκθεση προόδου
μέχρι το τέλος
της
διαδικασίας υπερβολικού
ελλείμματος
σύμφωνα με τη
δέσμευση των
ουγγρικών
αρχών.
(16)
Τα μέτρα
δημοσιονομικής
εξυγίανσης
πρέπει να εξασφαλίζουν
μόνιμη
βελτίωση του
ισοζυγίου της
γενικής
κυβέρνησης και
να στοχεύουν ς
παράλληλα στη
βελτίωση της
ποιότητας των
δημόσιων
οικονομικών
της χώρας και
στην ενίσχυση
του
αναπτυξιακού
δυναμικού της
οικονομίας.
ΕΞΕΔΩΣΕ
ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ
ΣΥΣΤΑΣΗ:
(1)
Οι αρχές
της Ουγγαρίας
καλούνται να
θέσουν τέρμα στην
τρέχουσα
κατάσταση
υπερβολικού
ελλείμματος
μέχρι το 2012.
(2)
Οι ουγγρικές
αρχές πρέπει
να μειώσουν το
έλλειμμα της
γενικής κυβέρνησης
κάτω από το 3% του
ΑΕΠ, που είναι
το ποσοστό
αναφοράς, κατά
τρόπο
αξιόπιστο και
βιώσιμο
σύμφωνα με
πολυετές
χρονοδιάγραμμα
που
περιλαμβάνεται
στο επικαιροποιημένο
πρόγραμμα
σύγκλισης της
Ουγγαρίας της 15ης
Απριλίου 2011, το
οποίο
εγκρίθηκε από
το Συμβούλιο
στις 12 Ιουλίου 2011.
Συγκεκριμένα,
για τον σκοπό
αυτό, οι
ουγγρικές αρχές
πρέπει:
(α)     Να
διασφαλίσουν
την επίτευξη
του στόχου του
ελλείμματος 2,5%
επί του ΑΕΠ για
το 2012 σε σύγκριση
με το αναμενόμενο
αποτέλεσμα του
3% επί του ΑΕΠ με
βάση το
μακροοικονομικό
πλαίσιο μετά τη
δημοσίευση των
ενδιάμεσων
προβλέψεων του
Φεβρουαρίου
του 2012 των
υπηρεσιών της
Επιτροπής,
γεγονός που θα
απαιτούσε
πρόσθετη
δημοσιονομική
προσπάθεια τουλάχιστον
0,5% του επί ΑΕΠ πέραν
του 1,9% του ΑΕΠ
προβλέπεται
ήδη.
Ειδικότερα, θα
έπρεπε να
γίνει μέσω της περαιτέρω
εξειδίκευσης
και της αυστηρής
εφαρμογής των
μέτρων που
αυξάνουν το έλλειμμα
και
περιλαμβάνονται
στο σχέδιο Széll Kálmán καθώς
και στο
επικαιροποιημένο
πρόγραμμα
σύγκλισης του 2011καθώς
και  μέσω της εφαρμογής
περαιτέρω
μέτρων
εξυγίανσης
διαρθρωτικού
χαρακτήρα εν
ανάγκη.
Διάθεση
πιθανών
έκτακτων
κερδών για τη
βελτίωση του
ονομαστικού
ισοζυγίου,
περιλαμβανομένων
των πιθανών
κατ’ αποκοπή
εσόδων που
προκύπτουν από
την μετάβαση
των δικαιούχων
από τα
ιδιωτικά στα
δημόσια
συνταξιοδοτικά
συστήματα.
(β)     Απαραίτητα
πρόσθετα μέτρα
διαρθρωτικού
χαρακτήρα που
χρειάζονται
για να
διασφαλισθεί
ότι το έλλειμμα
του 2013, το οποίο
εκτιμάται ότι
θα υπερβεί το 3% του
ΑΕΠ, που
προβλέπεται
από τη Συνθήκη,
κατά 0,6% του ΑΕΠ
βάσει του
μακροοικονομικού
πλαισίου μετά
την ενδιάμεση
πρόβλεψη των
υπηρεσιών της Επιτροπής
του
Φεβρουαρίου, θα
παραμείνει πολύ
πιο κάτω από το
ανώτατο όριο
ακόμα και μετά
την
αναμενόμενη
και
προτεινόμενη
πλήρη εξάλειψη
των κατά αποκοπή
εσόδων που
ανέρχονται στο
1% του ΑΕΠ. Τα
μέτρα αυτά θα
μπορούσαν να αφορούν
την περαιτέρω
εξειδίκευση
και εφαρμογή
των προγραμματισμένων
διαρθρωτικών
μεταρρυθμίσεων
που περιλαμβάνονται
στο σχέδιο Széll Kálmá.
(γ)     Ενσωμάτωση
επαρκών
διατάξεων για
το απόθεμα
στους
προσεχείς
νόμους για τον
προϋπολογισμό
(πέραν του
γενικού
αποθέματος που
περιγράφεται
από το νόμο
σχετικά με τα
δημόσια οικονομικά),
ώστε οι
δημοσιονομικοί
στόχοι να
επιτευχθούν ακόμη
και σε
περίπτωση
απρόβλεπτων
γεγονότων.
(3)
Η
προαναφερόμενη
δημοσιονομική
προσαρμογή
πρέπει να
συμβάλει στη
μείωση του
μεικτού
δημόσιου
χρέους. Ειδικότερα,
θα πρέπει να
διασφαλισθεί
ότι, κατά τη
διάρκεια των
τριών προσεχών
ετών, θα επιτευχθεί
επαρκής
πρόοδος προς
την κατεύθυνση
της μείωσης
του χρέους που
προβλέπεται
στο άρθρο 2
παράγραφος 1 α)
του κανονισμού
ΕΚ αριθ.1467/97.
(4)
Σύμφωνα
με τη σύσταση
του Συμβουλίου
του Ιουλίου του
2011 οι ουγγρικές
αρχές πρέπει
να θέσουν σε
εφαρμογή τους
βασικούς
δημοσιονομικούς
κανόνες που προβλέπει
το σύνταγμα
θεσπίζοντας το
βασικό νόμο
σχετικά με την
οικονομική
σταθερότητα. Οι
αριθμητικοί
κανόνες πρέπει
να
διασφαλίσουν ότι
η διαδικασία
του
προϋπολογισμού
θα ενταχθεί σε
ένα δεσμευτικό
μεσοπρόθεσμο
πλαίσιο καθώς
και την
διεύρυνση των
αναλυτικών
αρμοδιοτήτων
του Δημοσιονομικού
Συμβουλίου.
(5)
Το
Συμβούλιο
θέτει ως
προθεσμία στην
ουγγρική κυβέρνηση
την [13η
Σεπτεμβρίου 2012]
για την
ανάληψη
αποτελεσματικής
δράσης και τον
προσδιορισμό
των αναγκαίων
μέτρων για την
επίτευξη
προόδου όσον
αφορά τη
διόρθωση του
υπερβολικού
ελλείμματος. Η
αξιολόγηση της
αποτελεσματικότητας
αυτής της
δράσης θα
βασισθεί στην
αξιολόγηση της
οικονομικής κατάστασης
σε σύγκριση με
τις
επικαιροποιημένες
οικονομικές
προοπτικές που
περιλαμβάνονται
στο έγγραφο
εργασίας που
συνοδεύει τη
σύσταση της Επιτροπής
σχετικά με την
παρούσα
σύσταση του
Συμβουλίου.
Οι
ουγγρικές
αρχές θα
πρέπει να
αναφέρουν την
πρόοδο σχετικά
με την
υλοποίηση
αυτών των
συστάσεων σε
ξεχωριστό
κεφάλαιο του
επικαιροποιημένου
προγράμματος
σύγκλισης το
οποίο θα
προετοιμαστεί το
2012 και
μεταγενέστερα,
καθώς και στην
τακτική διετή
έκθεση σχετικά
με την πρόοδο
μέχρι το τέλος
της
διαδικασίας
υπερβολικού
ελλείμματος
σύμφωνα με τη
δέσμευση της
Ουγγαρίας.
Επιπλέον,
το Συμβούλιο
επισημαίνει τη
σημασία της
επίτευξης του
μεσοπρόθεσμου
στόχου για τη
διασφάλιση της
βιωσιμότητας
των δημόσιων
οικονομικών ή την
επίτευξη
γρήγορης  προόδου
προς αυτήν την
κατεύθυνση.
Καλεί συνεπώς
τις ουγγρικές
αρχές να αναλάβουν
στην
απαραίτητη
διαρθρωτική
προσπάθεια για
την επίτευξη
του στόχου
τους, δηλαδή να
μειώσουν το έλλειμμα
στο 2,2% του ΑΕΠ το 2013
κατά τρόπο που
θα διασφαλίζει
την υλοποίηση
του
μεσοπρόθεσμου
στόχου – προς το
παρόν το
διαρθρωτικό
ισοζύγιο
ανέρχεται στο 1,5%
του ΑΕΠ –
παράλληλα με
τη διαρκή
διόρθωση του υπερβολικού
ελλείμματος.
Η
παρούσα
απόφαση
απευθύνεται στην
Ουγγαρία.
Βρυξέλλες,

                                                                       Για
το Συμβούλιο
                                                                       Ο
Πρόεδρος


title: Σύσταση του Συμβούλιου, της 9ης Ιουλίου 2013 , σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Ηνωμένου Βασιλείου για το 2013 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης του Ηνωμένου Βασιλείου για την περίοδο 2012/13 έως 2017/18

text:
               30.7.2013

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 217/93

      ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΫΛΙΟΥ

   της 9ης Ιουλίου 2013
   σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Ηνωμένου Βασιλείου για το 2013 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης του Ηνωμένου Βασιλείου για την περίοδο 2012/13 έως 2017/18
   2013/C 217/23
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 121 παράγραφος 2 και το άρθρο 148 παράγραφος 4,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών (1), και ιδίως το άρθρο 9 παράγραφος 2,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με την πρόληψη και τη διόρθωση των μακροοικονομικών ανισορροπιών (2), και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 1,
   Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής απασχόλησης,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της οικονομικής και δημοσιονομικής επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής κοινωνικής προστασίας,
   Έχοντας υπόψη την γνώμη της επιτροπής οικονομικής πολιτικής,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Στις 26 Μαρτίου 2010, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συμφώνησε με την πρόταση της Επιτροπής για τη δρομολόγηση της στρατηγικής «Ευρώπη 2020», μιας νέας στρατηγικής για την ανάπτυξη και την απασχόληση, η οποία, βασιζόμενη στον μεγαλύτερο συντονισμό των οικονομικών πολιτικών, θα εστιαστεί σε νευραλγικούς τομείς στους οποίους απαιτείται δράση ώστε να ενισχυθεί το δυναμικό διατηρήσιμης ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης.

               (2)

               Στις 13 Ιουλίου 2010 το Συμβούλιο εξέδωσε σύσταση σχετικά με τους γενικούς προσανατολισμούς της οικονομικής πολιτικής των κρατών μελών και της Ένωσης (2010 έως 2014) και, στις 21 Οκτωβρίου 2010, εξέδωσε απόφαση σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές των πολιτικών απασχόλησης των κρατών μελών (3), οι οποίες από κοινού αποτελούν τις «ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές». Τα κράτη μέλη κλήθηκαν να λαμβάνουν υπόψη τις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές στις οικονομικές τους πολιτικές και στις πολιτικές για την απασχόληση.

               (3)

               Στις 29 Ιουνίου 2012, οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων των κρατών μελών ενέκριναν «Σύμφωνο για την ανάπτυξη και την απασχόληση», το οποίο παρέχει συνεκτικό πλαίσιο δράσης σε επίπεδο κρατών μελών, ΕΕ και ευρωζώνης με την κινητοποίηση όλων των δυνατών μηχανισμών, μέσων και πολιτικών. Έλαβαν αποφάσεις για τη δράση που πρέπει να αναληφθεί σε επίπεδο κρατών μελών, ιδίως εκφράζοντας την απόλυτη προσήλωσή τους στην επίτευξη των στόχων της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» και στην εφαρμογή των συστάσεων ανά χώρα.

               (4)

               Στις 10 Ιουλίου 2012, το Συμβούλιο εξέδωσε σύσταση (4) σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Ηνωμένου Βασιλείου για το 2012 και εξέδωσε τη γνώμη του σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης του Ηνωμένου Βασιλείου για την περίοδο 2012-2017.

               (5)

               Στις 28 Νοεμβρίου 2012, η Επιτροπή ενέκρινε την Ετήσια Επισκόπηση της Ανάπτυξης, σηματοδοτώντας την έναρξη του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου του 2013 για τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών. Επίσης, στις 28 Νοεμβρίου 2012, η Επιτροπή, βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011, εξέδωσε την έκθεση για τον Μηχανισμό Επαγρύπνησης, στην οποία προσδιόρισε το Ηνωμένο Βασίλειο ως ένα από τα κράτη μέλη τα οποία θα έπρεπε να υποβληθούν σε εμπεριστατωμένη επισκόπηση.

               (6)

               Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συμμετείχε δεόντως στο Ευρωπαϊκό Εξάμηνο κατά τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 και στις 7 Φεβρουαρίου 2013 εξέδωσε ψήφισμα για την απασχόληση και τις κοινωνικές πτυχές στην Ετήσια έκθεση ανάπτυξης 2013 και ένα ψήφισμα για τη συμβολή στην έκθεση αυτή.

               (7)

               Στις 14 Μαρτίου 2013, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ενέκρινε τις προτεραιότητες για την εξασφάλιση χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, δημοσιονομικής εξυγίανσης και μέτρων για την τόνωση της ανάπτυξης. Υπογράμμισε την ανάγκη να επιδιωχθεί διαφοροποιημένη και ευνοϊκή για την ανάπτυξη δημοσιονομική εξυγίανση, να αποκατασταθούν οι κανονικές συνθήκες δανειοδότησης στην οικονομία, να υποστηριχθεί η ανάπτυξη και η ανταγωνιστικότητα, να καταπολεμηθεί η ανεργία και οι κοινωνικές επιπτώσεις της κρίσης και να εκσυγχρονιστεί η δημόσια διοίκηση.

               (8)

               Στις 10 Απριλίου 2013, η Επιτροπή δημοσίευσε τα αποτελέσματα της εμπεριστατωμένης επισκόπησης για το Ηνωμένο Βασίλειο, βάσει του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011. Η ανάλυση της Επιτροπής καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το Ηνωμένο Βασίλειο αντιμετωπίζει μακροοικονομικές ανισορροπίες που απαιτούν παρακολούθηση και δράση σε επίπεδο πολιτικής. Ειδικότερα, οι μακροοικονομικές εξελίξεις στον τομέα της χρέωσης των νοικοκυριών, που συνδέονται με το υψηλό επίπεδο ενυπόθηκων δανείων και τα χαρακτηριστικά της στεγαστικής αγοράς, καθώς και οι δυσμενείς εξελίξεις της εξωτερικής ανταγωνιστικότητας, ιδίως όσον αφορά τις εξαγωγές αγαθών και τη χαμηλή αύξηση της παραγωγικότητας, εξακολουθούν να απαιτούν προσοχή.

               (9)

               Στις 30 Απριλίου 2013, το Ηνωμένο Βασίλειο υπέβαλε το εθνικό πρόγραμμα σύγκλισης για την περίοδο 2012/13 έως 2017/18 και το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για το 2013. Για να ληφθεί υπόψη η μεταξύ τους αλληλεξάρτηση, τα δύο προγράμματα αξιολογήθηκαν ταυτόχρονα.

               (10)

               Δυνάμει της παραγράφου 4 του πρωτοκόλλου (αριθ. 15) για ορισμένες διατάξεις που αφορούν το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, η υποχρέωση που υφίσταται βάσει του άρθρου 126 παράγραφος 1 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, περί αποφυγής των υπερβολικών ελλειμμάτων γενικής κυβέρνησης, δεν ισχύει για το Ηνωμένο Βασίλειο. Η παράγραφος 5 του πρωτοκόλλου προβλέπει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο προσπαθεί να αποφεύγει τα υπερβολικά δημοσιονομικά ελλείμματα. Στις 8 Ιουλίου 2008, το Συμβούλιο αποφάσισε, σύμφωνα με το άρθρο 104 παράγραφος 6 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, ότι στο Ηνωμένο Βασίλειο υφίσταται υπερβολικό έλλειμμα.

               (11)

               Βάσει της αξιολόγησης του προγράμματος σύγκλισης, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97, το Συμβούλιο είναι της γνώμης ότι το μακροοικονομικό σενάριο, στο οποίο στηρίζονται οι δημοσιονομικές προβολές του προγράμματος σύγκλισης, φαίνεται εύλογο. Στόχος της δημοσιονομικής στρατηγικής που περιγράφεται στο πρόγραμμα σύγκλισης είναι η επίτευξη ενός σχεδόν ισοσκελισμένου κυκλικά προσαρμοσμένου τρέχοντος προϋπολογισμού στο τέλος της πενταετούς ανανεώσιμης περιόδου. Το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης κορυφώθηκε σε 11,5 % του ΑΕΠ το 2009/10 (5) και μειώθηκε σε 5,6 % του ΑΕΠ το 2012/13, χάρη σε έκτακτα μέτρα που μείωσαν το έλλειμμα κατά 2 ποσοστιαίες μονάδες το 2012/13. Ωστόσο, το πρόγραμμα σύγκλισης δείχνει ότι η κυβέρνηση δεν θα μπορέσει να τηρήσει την προθεσμία του 2014/15 για τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος που είχε τεθεί από το Συμβούλιο, δεδομένου ότι ο έλλειμμα εκτιμάται να φθάσει σε 6,0 % του ΑΕΠ το έτος αυτό. Σύμφωνα με τις προβλέψεις του προγράμματος, το έτος κατά το οποίο θα διορθωθεί το υπερβολικό έλλειμμα είναι το 2017/18 όταν θα φθάσει σε 2,3 % του ΑΕΠ, τρία έτη μετά την προθεσμία που είχε τεθεί από το Συμβούλιο τον Δεκέμβριο του 2009. Το πρόγραμμα προβλέπει ότι το διαρθρωτικό έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης, όπως επανυπολογίστηκε από την Επιτροπή, θα βελτιωθεί οριακά από 5,6 % του ΑΕΠ το 2013/14 σε 5,1 % του ΑΕΠ το 2014/15. Κατά την περίοδο 2010/11 έως 2012/13, η μέση μη προσαρμοσμένη δημοσιονομική προσπάθεια εκτιμάται σε 1,1 % του ΑΕΠ, πολύ χαμηλότερη από το επίπεδο του 1¾ % του ΑΕΠ που είχε συσταθεί από το Συμβούλιο πριν διορθωθεί με την επίπτωση αναθεωρήσεων στην πιθανή αύξηση παραγωγής ή τυχαίων αυξήσεων ή μειώσεων των εσόδων. Οι κυριότεροι κίνδυνοι όσον αφορά τις δημοσιονομικές προβολές συνδέονται με τη χαμηλότερη σε σχέση με την αναμενόμενη ανάπτυξη λόγω του επίμονα υψηλού ποσοστού του πληθωρισμού που επιδρά ανασταλτικά στην ιδιωτική κατανάλωση και με τη δυνητική επιδείνωση του διεθνούς περιβάλλοντος που θα μπορούσε να επηρεάσει τις εμπορικές συναλλαγές και τις επενδύσεις.
               Το πρόγραμμα σύγκλισης δεν περιλαμβάνει μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό στόχο, όπως προβλέπεται από το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης. Η κυβέρνηση συνέχισε τη στρατηγική δημοσιονομικής εξυγίανσης, αλλά λόγω των υψηλότερων δαπανών σε σχέση με τις αναμενόμενες που οφείλονται στη λειτουργία των αυτόματων σταθεροποιητών και των χαμηλότερων εσόδων σε σχέση με τα αναμενόμενα, το έλλειμμα είναι υψηλότερο εκείνο που είχε προβλεφθεί. Επίσης, τα μέτρα εξυγίανσης που λήφθηκαν μέχρι στιγμής δεν ήταν επαρκή για την επίτευξη της συνισταμένης μέσης ετήσιας δημοσιονομικής προσπάθειας για τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος. Επιπλέον, τα περιθώρια αύξησης των εσόδων λόγω της διαρθρωτικής μεταρρύθμισης, που αποσκοπούσε π.χ. στην αύξηση της αποδοτικότητας του φορολογικού συστήματος μέσω της αναθεώρησης της διάρθρωσης των συντελεστών ΦΠΑ, παραμένουν σχετικά ανεκμετάλλευτα. Το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ αυξήθηκε από 56,1 % το 2008/09 σε 90,7 % το 2012/13. Σύμφωνα με το πρόγραμμα σύγκλισης, ο δείκτης χρέους της γενικής κυβέρνησης προβλέπεται να αυξηθεί σε 100,8 % την περίοδο 2015/16 και 2016/17 πριν υποχωρήσει πάλι σε 99,4 % την περίοδο 2017/18.

               (12)

               Η απομόχλευση στον τομέα των νοικοκυριών συνεχίστηκε το 2012, αλλά το χρέος των νοικοκυριών, που φθάνει στο 96 % του ΑΕΠ, εξακολουθεί να είναι πολύ πάνω από τον μέσο όρο της ζώνης του ευρώ και η απομόχλευση δεν θα μπορέσει να διατηρηθεί όταν η οικονομία εμφανίσει βελτίωση και οι συναλλαγές κατοικιών επανέλθουν σε πιο κανονικά επίπεδα. Οι τιμές των κατοικιών παραμένουν υψηλές και ασταθείς στο πλαίσιο της έλλειψης προσφοράς που υπάρχει στον τομέα της στέγης. Λόγω του συνδυασμού των υψηλών τιμών κατοικιών και της διαδεδομένης χρήσης ενυπόθηκων δανείων με κυμαινόμενο επιτόκιο, τα νοικοκυριά είναι ιδιαίτερα ευάλωτα στις μεταβολές επιτοκίων, καθώς και στις αυξήσεις της ανεργίας. Η κυβέρνηση έχει λάβει μέτρα για τη μεταρρύθμιση των χωροταξικών νόμων, αλλά η κατασκευή κατοικιών παραμένει σε χαμηλά επίπεδα και το σύστημα σχεδιασμού, περιλαμβανομένων των περιορισμών για τις πράσινες ζώνες, εξακολουθεί να αποτελεί σημαντικό περιορισμό για την προσφορά κατοικιών. Οι παρεμβάσεις της κυβέρνησης που τονώνουν τη ζήτηση κατοικιών περισσότερο απ’ό,τι την προσφορά, όπως το πρόγραμμα «Help to Buy» που εξαγγέλθηκε πρόσφατα, θα μπορούσαν να επιδεινώσουν ακόμη περισσότερο την κατάσταση αυτή αυξάνοντας τις τιμές των κατοικιών και το χρέος των νοικοκυριών. Το σύστημα φορολόγησης της περιουσίας του Ηνωμένου Βασιλείου συνδυάζει έναν φθίνοντα επαναληπτικό φόρο (Council Tax) με έναν προοδευτικό φόρο επί των συναλλαγών (Stamp Duty Land Tax). Ο συνδυασμός των υψηλών τιμών κατοικιών, της οικονομικής στενότητας των νοικοκυριών και των πιο προσεκτικών κριτηρίων δανειοδότησης είναι πιθανό να συνεχίσουν να εμποδίζουν τα νοικοκυριά μέσου εισοδήματος να γίνουν ιδιοκτήτες κατοικιών. Σε αυτό το πλαίσιο, η ενοικίαση κατοικιών από νοικοκυριά θα μπορούσε να καταστεί πιο ελκυστική και βιώσιμη μακροπρόθεσμα από την ιδιοκτησία κατοικιών.

               (13)

               Το ΗΒ αντιμετωπίζει προβλήματα τόσο ανεργίας όσο και υποαπασχόλησης, ιδίως μεταξύ των νέων. Η ανεργία ανήλθε σε 7,8 % στις αρχές του 2013, ενώ ο μέσος όρος στην ΕΕ ήταν 10,9 %, και αναμένεται να παραμείνει εν πολλοίς σταθερή στη διάρκεια του 2013 και του 2014. Η ανεργία των νέων είναι πολύ υψηλότερη και έφθασε σε 20,7 % σημειώνοντας σταθερή αύξηση από το επίπεδο του 14,3 % που ήταν το 2007. Το ποσοστό των νέων που δεν είναι στο εκπαιδευτικό σύστημα, σε απασχόληση ή κατάρτιση φθάνει σε 14,0 %. Η απασχόληση του ιδιωτικού τομέα σημείωσε έντονη αύξηση το προηγούμενο έτος, λαμβανομένης υπόψη της χαμηλής αύξησης του ΑΕΠ, αλλά η αύξηση της παραγωγικότητας και των μισθών ήταν μικρή. Επίσης το ΗΒ έχει υπερπροσφορά εργαζομένων χαμηλής ειδίκευσης η ζήτηση των οποίων παρουσιάζει πτώση. Συγχρόνως, το ΗΒ έχει έλλειψη εργαζομένων με επαγγελματικές και τεχνικές δεξιότητες υψηλής ποιότητας, πράγμα που συντελεί στην έλλειψη εξωτερικής ανταγωνιστικότητας. Παρά την κάποια πρόοδο που σημειώθηκε τα πρόσφατα χρόνια, πολλοί νέοι δεν έχουν τις δεξιότητες και τα προσόντα που απαιτούνται για να είναι σε θέση να συναγωνίζονται με επιτυχία στην αγορά εργασίας. Το ποσοστό ανεργίας των ατόμων με χαμηλές δεξιότητες ηλικίας 15 έως 25 ετών φθάνει στο 37,2 %, αισθητά πάνω από τον μέσο όρο της ΕΕ. Η υφιστάμενη πολιτική στον τομέα της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης εστιάζεται υπερβολικά σε βασικές δεξιότητες και προσόντα δευτεροβάθμιου επιπέδου, ενώ η οικονομία ολοένα και περισσότερο απαιτεί προσόντα ανώτερου επιπέδου. Ενώ υπήρξαν απόπειρες για τη βελτίωση της ποιότητας των προγραμμάτων μαθητείας, απαιτούνται ακόμη μεγαλύτερες προσπάθειες. Ειδικότερα, το σύστημα κατοχύρωσης των επαγγελματικών προσόντων παραμένει πολύ περίπλοκο, πράγμα που μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις στις συμμετοχή των επιχειρήσεων σε προγράμματα μαθητείας. Το ΗΒ θα μπορούσε να αξιοποιήσει το υφιστάμενο πρόγραμμα «Youth Contract» για την εφαρμογή του καθεστώτος «Youth Guarantee» (εγγύηση για τη νεολαία) και να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της ανεργίας των νέων και όσων δεν είναι στο εκπαιδευτικό σύστημα, σε απασχόληση ή κατάρτιση.

               (14)

               Τα ανεπαρκή κίνητρα για εργασία αποτελούσαν ένα από τα επίμονα προβλήματα του ΗΒ. Οι αρχές σκοπεύουν να το αντιμετωπίσουν με τη θέσπιση του προγράμματος «Universal Credit», το οποίο θα επιτρέπει στα άτομα να διατηρούν περισσότερα από τα επιδόματά τους καθώς αρχίζουν να απασχολούνται στην αγορά εργασίας. Το πρόγραμμα «Universal Credit» θα μπορούσε να έχει θετικά αποτελέσματα στην απασχόληση, αλλά η επιτυχία του θα εξαρτηθεί από την εφαρμογή του στην πράξη και τις υπηρεσίες στήριξης, περιλαμβανομένης της αλληλεπίδρασης με άλλα είδη παροχών. Παράλληλα, πολλές παροχές που συνδέονται με την ηλικία εργασίας και φορολογικές εκπτώσεις θα αυξηθούν κατά 1 % ετησίως έως το 2016, δηλαδή λιγότερο από το προβλεπόμενο ποσοστό πληθωρισμού αλλά θα μπορούσε να βελτιώσει και το κίνητρο προς εργασίαν. Τον Απρίλιο του 2013 θεσπίστηκε μια σειρά άλλων μεταρρυθμίσεων στις κοινωνικές παροχές. Υπάρχει κίνδυνος αύξησης της φτώχειας, ιδίως της παιδικής φτώχειας για τα νοικοκυριά που αδυνατούν να βρουν εργασία. Αντίθετα, δεν επηρεάστηκαν από τις περικοπές η έκταση, το επίπεδο και η τιμαριθμική αναπροσαρμογή των παροχών προς συνταξιούχους, τόσο των βασικών όσο και εκείνων που εξαρτώνται από το εισόδημά τους. Τα πρώτα αποτελέσματα του «Work Programme» υποδηλώνουν ότι υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης των αποτελεσμάτων. Το ΗΒ αντιμετωπίζει επίσης συνεχείς προκλήσεις ως προς την αύξηση της απασχόλησης των γονέων και τη βελτίωση της πρόσβασης σε ποιοτικά και οικονομικώς προσιτά κέντρα παιδικής μέριμνας. Το ποσοστό των παιδιών που ζει σε νοικοκυριά χωρίς εργασία φθάνει σε 17,3 % και είναι το δεύτερο υψηλότερο στην ΕΕ. Σήμερα, το κόστος της παιδικής μέριμνας στο ΗΒ είναι μεταξύ των υψηλότερων στην ΕΕ, πράγμα που δημιουργεί ιδιαίτερα προβλήματα στο δεύτερο ενεργό μέλος των οικογενειών, καθώς και στις μονογονεϊκές οικογένειες. Το 2010, μόνο για 4 % των παιδιών κάτω των τριών ετών γινόταν χρήση επίσημης παιδικής μέριμνας, ποσοστό πολύ χαμηλότερο από τον μέσο όρο της ΕΕ που είναι 14 %.

               (15)

               Το ύψος των δανειακών υποχρεώσεων των επιχειρήσεων του ΗΒ είναι σχετικά υψηλό, αλλά ορισμένες επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν δυσκολίες όσον αφορά την πρόσβασή τους σε πιστώσεις, ενώ οι επενδύσεις των επιχειρήσεων παραμένουν σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Μια άνευ προηγουμένου μείωση των επενδύσεων των επιχειρήσεων μετά το 2007 οδήγησε σε πτώση των ακαθάριστων επενδύσεων παγίου κεφαλαίου σε 14,2 % του ΑΕΠ το 2012. Πρόκειται για το τρίτο χαμηλότερο επίπεδο στην ΕΕ. Ειδικότερα το ΗΒ έχει χαμηλό ύψος επιχειρηματικών δαπανών σε Ε&Α, που μειώθηκαν από 1,17 % του ΑΕΠ το 2001 σε 1,09 % το 2011. Οι επενδύσεις των επιχειρήσεων άρχισαν να εμφανίζουν μικρή ανάκαμψη, με ετήσια αύξηση της τάξης του 4,9 % σε σχέση με το τρίτο τρίμηνο του 2012, αλλά παραμένουν χαμηλές. Ο καθαρός δανεισμός προς τον τομέα των επιχειρήσεων παρέμεινε αρνητικός το 2012. Ενώ μεγαλύτερες επιχειρήσεις με ισχυρούς ισολογισμούς κατόρθωσαν εξασφαλίσουν δανειακά κεφάλαια με πρωτοφανώς χαμηλό κόστος, πολλές άλλες επιχειρήσεις, ιδίως ΜΜΕ, αντιμετωπίζουν δυσκολίες πρόσβασης σε πιστώσεις. Αυτό επιδεινώνεται λόγω του μειωμένου ανταγωνισμού στον τραπεζικό κλάδο. Η ορθή εφαρμογή των συστάσεων της επιτροπής χρηματοπιστωτικής πολιτικής για τον συνετό υπολογισμό των κεφαλαιακών απαιτήσεων των τραπεζών και για την αντιμετώπιση των διαπιστωμένων ελλείψεων κεφαλαίου χωρίς να παρεμποδίζεται η δανειοδότηση της οικονομίας θα συμβάλει στην ενίσχυση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας του τραπεζικού συστήματος του ΗΒ.

               (16)

               Το ΗΒ είναι αντιμέτωπο με την πρόκληση της ανανέωσης και αναβάθμισης της υποδομής του στον τομέα της ενέργειας και των μεταφορών. Το ΗΒ χρειάζεται και σημαντικές επενδύσεις σε νέα δυναμικότητα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας έως το 2020, τόσο για την αντικατάσταση παλαιών μονάδων που πρέπει να κλείσουν, όσο και για την εκπλήρωση των υποχρεώσεών του όσον αφορά τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και τα αυστηρότερα πρότυπα εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. Με το μερίδιο των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας επί της τελικής κατανάλωσης ενέργειας να ανέρχεται σε 3,8 %, το ΗΒ καταλαμβάνει την 25η θέση μεταξύ των 27 κρατών μελών (μέσος όρος ΕΕ 13,0 %). Για τη διευκόλυνση της διενέργειας επαρκών και έγκαιρων επενδύσεων θα απαιτηθεί ασφάλεια ως προς τη σταθερότητα του κανονιστικού πλαισίου. Οι ελλείψεις που παρατηρούνται ως προς την δυναμικότητα και την ποιότητα των δικτύων μεταφορών του ΗΒ αποτελούν διαρθρωτικό πρόβλημα για την οικονομία, ιδίως για τους παραγωγούς, διανομείς και εξαγωγείς προϊόντων. Επί του παρόντος υπάρχει σημαντική απόκλιση μεταξύ των χρηματοδοτήσεων για τις οποίες έχουν αναληφθεί δεσμεύσεις από τον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα, και των επενδυτικών αναγκών στον τομέα των μεταφορών, την οποία η κυβέρνηση προσπαθεί να καλύψει δίνοντας προτεραιότητα στις δημόσιες δαπάνες για έργα υποδομής και με την προσέλκυση πρόσθετων ιδιωτικών επενδύσεων. Επίσης, στο ΗΒ το μοναδιαίο κόστος κατασκευής και συντήρησης υποδομών μεταφοράς παραμένει υψηλό.

               (17)

               Στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου, η Επιτροπή προέβη σε διεξοδική ανάλυση της οικονομικής πολιτικής του Ηνωμένου Βασιλείου. Αξιολόγησε το πρόγραμμα σύγκλισης και το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων και υπέβαλε εμπεριστατωμένη επισκόπηση. Έλαβε υπόψη όχι μόνον τη σημασία τους για την εφαρμογή διατηρήσιμης δημοσιονομικής και κοινωνικοοικονομικής πολιτικής στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά και το κατά πόσο συνάδουν με τους κανόνες και τις κατευθύνσεις της ΕΕ, δεδομένης της ανάγκης ενδυνάμωσης της συνολικής οικονομικής διακυβέρνησης της Ένωσης μέσω της συνεκτίμησης στοιχείων σε επίπεδο ΕΕ κατά τη διαμόρφωση των μελλοντικών εθνικών αποφάσεων. Οι συστάσεις της Επιτροπής στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου αποτυπώνονται στις συστάσεις 1 έως 6 κατωτέρω.

               (18)

               Υπό το πρίσμα αυτής της αξιολόγησης, το Συμβούλιο εξέτασε το πρόγραμμα σύγκλισης του Ηνωμένου Βασιλείου και η γνώμη του (6) αντικατοπτρίζεται ιδίως στη σύσταση 1 κατωτέρω.

               (19)

               Υπό το πρίσμα της εμπεριστατωμένης επισκόπησης στην οποία προέβη η Επιτροπή και της παρούσας αξιολόγησης, το Συμβούλιο εξέτασε το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων καθώς και το πρόγραμμα σύγκλισης. Οι συστάσεις που διατυπώνει βάσει του άρθρου 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 αντικατοπτρίζονται ιδίως στις συστάσεις 2, 3, 5 και 6 κατωτέρω,

         ΣΥΝΙΣΤΑ στο Ηνωμένο Βασίλειο να αναλάβει δράση κατά το έτος 2013-2014 προκειμένου:

               1.

               Να εφαρμοστεί ενισχυμένη δημοσιονομική στρατηγική, που θα στηρίζεται σε επαρκώς προσδιορισμένα μέτρα, για το την περίοδο 2013/14 και τα επόμενα έτη. Να εξασφαλιστεί η έγκαιρη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος με διατηρήσιμο τρόπο μέχρι το 2014/15, και η επίτευξη της δημοσιονομικής προσπάθειας που καθορίζεται στις συστάσεις που εξέδωσε το Συμβούλιο στο πλαίσιο της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος και να τεθεί ο υψηλός δείκτης δημόσιου χρέους σε σταθερά πτωτική τροχιά. Μια διατηρήσιμη διόρθωση των δημοσιονομικών ανισορροπιών προϋποθέτει την αξιόπιστη εφαρμογή φιλόδοξων διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που θα μπορούσαν να αυξήσουν τα περιθώρια προσαρμογής και να τονώσουν τη δυνητική ανάπτυξη. Να ασκηθεί διαφοροποιημένη και ευνοϊκή για την ανάπτυξη δημοσιονομική περιστολή, μεταξύ άλλων με την παροχή προτεραιότητας σε έγκαιρες κεφαλαιουχικές δαπάνες που έχουν υψηλές οικονομικές αποδόσεις και με ισόρροπη προσέγγιση όσον αφορά τη σύνθεση των μέτρων εξυγίανσης και την προώθηση της μακροπρόθεσμης δημοσιονομικής διατηρησιμότητας. Για να αυξηθούν τα έσοδα, να γίνει ευρύτερη χρήση του κανονικού συντελεστή ΦΠΑ.

               2.

               Να ληφθούν περαιτέρω μέτρα για την αύξηση της προσφοράς κατοικιών, μεταξύ άλλων με την περαιτέρω ελευθέρωση της νομοθεσίας χωροταξικού σχεδιασμού και την αποτελεσματική λειτουργία του συστήματος σχεδιασμού. Να εξασφαλιστεί ότι η πολιτική στέγασης, περιλαμβανομένου του προγράμματος «Help to Buy» δεν θα ενθαρρύνει τον υπερβολικό και παράλογο δανεισμό μέσω ενυπόθηκης πίστης και θα αυξήσει την προσφορά, αποφεύγοντας υψηλότερες τιμές κατοικιών. Να συνεχιστούν οι μεταρρυθμίσεις στη φορολογία γης και ιδιοκτησίας ώστε να μειωθούν οι στρεβλώσεις και να προωθηθεί η έγκαιρη κατασκευή κατοικιών. Να ληφθούν μέτρα βελτίωσης της λειτουργίας των αγορών ενοικίασης, ειδικότερα καθιστώντας τα πιο μακροπρόθεσμα συμβόλαια ενοικίασης ελκυστικότερα τόσο για τους μισθωτές όσο και για τους ιδιοκτήτες.

               3.

               Στο πλαίσιο της περαιτέρω ανάπτυξης του προγράμματος «Youth Contract», να ληφθούν μέτρα αντιμετώπισης της ανεργίας των νέων, παραδείγματος χάρη μέσω καθεστώτος «Youth Guarantee». Να βελτιωθεί η ποιότητα και η διάρκεια των προγραμμάτων μαθητείας, να απλοποιηθεί το σύστημα προσόντων και να ενισχυθεί η συμμετοχή των εργοδοτών, ιδίως όσον αφορά την απόκτηση τεχνικών δεξιοτήτων υψηλού και ενδιάμεσου επιπέδου. Να μειωθεί ο αριθμός των νέων ηλικίας 18-24 που έχουν πολύ περιορισμένες βασικές δεξιότητες, μεταξύ άλλων μέσω της αποτελεσματικής εφαρμογής του προγράμματος μαθητείας «Traineeships».

               4.

               Να ενταθούν οι προσπάθειες για την ενίσχυση των νοικοκυριών χαμηλού εισοδήματος και τη μείωση της παιδικής φτώχειας εξασφαλίζοντας ότι το πρόγραμμα «Universal Credit» και άλλες μεταρρυθμίσεις του συστήματος κοινωνικών παροχών οδηγούν στη δημιουργία ενός δίκαιου συστήματος φορολόγησης-παροχών με σαφέστερα κίνητρα για εργασία και υπηρεσίες στήριξης. Να επιταχυνθεί η εφαρμογή των σχεδιαζόμενων μέτρων για τη μείωση του κόστους της παιδικής μέριμνας και τη βελτίωση της ποιότητας και της διαθεσιμότητάς της.

               5.

               Να ληφθούν περαιτέρω μέτρα για τη βελτίωση της διαθεσιμότητας τραπεζικής και εξωτραπεζικής χρηματοδότησης προς τον κλάδο των επιχειρήσεων, εξασφαλίζοντας συγχρόνως ότι τα μέτρα απευθύνονται κατά κύριο λόγο σε βιώσιμες επιχειρήσεις, κυρίως ΜΜΕ. Να μειωθούν οι φραγμοί εισόδου στον τραπεζικό τομέα, περιλαμβανομένου του κόστους αλλαγής τράπεζας, και να διευκολυνθεί η δημιουργία νέων τραπεζών μέσω της εκποίησης περιουσιακών στοιχείων τραπεζών. Να εφαρμοστούν αποτελεσματικά οι συστάσεις της επιτροπής χρηματοπιστωτικής πολιτικής για τον συνετό υπολογισμό των κεφαλαιακών απαιτήσεων των τραπεζών και για την αντιμετώπιση των διαπιστωμένων ελλείψεων κεφαλαίου.

               6.

               Να ληφθούν μέτρα για τη διευκόλυνση της έγκαιρης αύξησης των επενδύσεων σε δικτυακές υποδομές, ιδίως με την προώθηση πιο αποτελεσματικών και αποδοτικών διαδικασιών σχεδιασμού και λήψης αποφάσεων. Να εξασφαλιστεί ένα σταθερότερο κανονιστικό πλαίσιο για επενδύσεις σε νέες υποδομές στον τομέα της παραγωγής ενέργειας, περιλαμβανομένης της ανανεώσιμης ενέργειας. Να βελτιωθεί η δυναμικότητα και η ποιότητα των δικτύων μεταφορών με την εξασφάλιση μεγαλύτερης προβλεψιμότητας και ασφάλειας στον σχεδιασμό και τη χρηματοδότηση και με την αξιοποίηση του αποτελεσματικότερου μείγματος δημόσιων και ιδιωτικών πηγών χρηματοδότησης.

      Βρυξέλλες, 9 Ιουλίου 2013.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         R. ŠADŽIUS

      (1)  ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.

      (2)  ΕΕ L 306 της 23.11.2011, σ. 25.

      (3)  Διατηρήθηκε για το 2013 με την απόφαση 2013/208/ΕΕ του Συμβουλίου, της 22ας Απριλίου 2013, σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών (ΕΕ L 118 της 30.4.2013, σ. 21).

      (4)  EE C 219 της 24.7.2012, σ. 91.

      (5)  Το έτος «2009/10» αναφέρεται στο οικονομικό έτος που αρχίζει την 1η Απριλίου 2009 και λήγει στις 31 Μαρτίου 2010.

      (6)  Βάσει του άρθρου 9 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97.


Σύσταση αριθ. 165/79/EKAX τής Επιτροπής τής 30ής Ιανουαρίου 1979 περί αναστολής τών οριστικών δασμών αντιντάμπινγκ στήν εισαγωγή προϊόντων σιδηρουργίας καί χαλυβουργίας καταγωγής Βουλγαρίας


Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου

|

52007SC0188

Σύσταση για Γνωμη του συμβουλιου κατ' εφαρμογή του άρθρου 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Πορτογαλίας, για την περίοδο 2006-2010  /* SEC/2007/0188 τελικό */

	[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |Βρυξέλλες, 13.2.2007SEC(2007) 188 τελικόΣύσταση γιαΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥκατ' εφαρμογή του άρθρου 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7 ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Πορτογαλίας, για την περίοδο 2006-2010(υποβάλλεται από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΓενικαΤο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουλίου 1998, βασίζεται στον στόχο της επίτευξης υγιών δημόσιων οικονομικών ως μέσο ενίσχυσης των προϋποθέσεων για σταθερότητα των τιμών και ισχυρή διατηρήσιμη ανάπτυξη, οι οποίες ευνοούν τη δημιουργία απασχόλησης Η μεταρρύθμιση του συμφώνου το 2005 αναγνώριζε τη χρησιμότητα του συμφώνου για την εδραίωση της δημοσιονομικής πειθαρχίας, αλλά είχε ως σκοπό την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας και των οικονομικών του ερεισμάτων, καθώς επίσης τη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών.Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[1], ο οποίος αποτελεί στοιχείο του συμφώνου, ορίζει ότι τα κράτη μέλη υποβάλλουν υποχρεωτικά, στο Συμβούλιο και την Επιτροπή, προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης, καθώς και ετήσιες επικαιροποιήσεις τους (τα κράτη μέλη που έχουν ήδη υιοθετήσει το ενιαίο νόμισμα υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σταθερότητας, ενώ τα κράτη μέλη που δεν το έχουν υιοθετήσει ακόμη υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σύγκλισης). Το πρώτο πρόγραμμα σταθερότητας της Πορτογαλίας υποβλήθηκε τον Δεκέμβριο του 1998. Κατ’ εφαρμογή του κανονισμού, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη επί του προγράμματος στις 8 Φεβρουαρίου 1999 βάσει σύστασης της Επιτροπής και μετά από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή. Βάσει της ίδιας διαδικασίας, τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης αξιολογούνται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και εξετάζονται από την προαναφερθείσα επιτροπή, ενώ το Συμβούλιο δύναται να τα εξετάσει.Ιστορικο για την Αξιολογηση του επικαιροποιημένου προγραμματοςΗ Επιτροπή εξέτασε το πλέον πρόσφατο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Πορτογαλίας, που υποβλήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2006, και εξέδωσε σύσταση για την έκδοση γνώμης του Συμβουλίου επ’ αυτού (βλ. πλαίσιο για τα κυριότερα σημεία της αξιολόγησης).Προκειμένου να σχηματισθεί μια εικόνα του πλαισίου εντός του οποίου αξιολογείται η δημοσιονομική στρατηγική του νέου προγράμματος σταθερότητας, στις παραγράφους που ακολουθούν περιγράφονται συνοπτικά τα εξής:1.  οι οικονομικές και δημοσιονομικές επιδόσεις κατά την τελευταία δεκαετία,2.  η κατάσταση της χώρας βάσει του διορθωτικού σκέλους του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης (διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος),3.  η πλέον πρόσφατη αξιολόγηση της κατάστασης της χώρας βάσει του προληπτικού σκέλους του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης (περίληψη της γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας), και4.  η αξιολόγηση της Επιτροπής σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Οκτωβρίου 2006.Πρόσφατες οικονομικές και δημοσιονομικές επιδόσειςΜετά από μια περίοδο έντονης οικονομικής ανάπτυξης που αντικατόπτριζε τη δυναμική εγχώρια ζήτηση και την άνοδο της παραγωγικότητας κατά το δεύτερο ήμισυ της δεκαετίας του '90, ενόψει της υιοθέτησης του ευρώ, η επιβράδυνση των ρυθμών ανάπτυξης μετά το 2000 είχε ως συνέπεια την αναστολή της διαδικασίας σύγκλισης. Αυτό προέκυπτε από την περιορισμένη πρόοδο στα βασικά μεγέθη της οικονομίας της χώρας. Πρώτον η προσαρμογή από την πλευρά της προσφοράς φαίνεται ότι δεν ήταν αρκετή ώστε να στηρίξει ουσιαστικότερα τη διαδικασία κάλυψης της υστέρησης της οικονομίας της χώρας. Ταυτόχρονα, σημαντικοί τομείς εξακολουθούν να προσαρμόζονται στις προκλήσεις της παγκοσμιοποίησης. Δεύτερον, επειδή τα έσοδα δεν αυξήθηκαν με τον ίδιο ρυθμό όπως οι δαπάνες, το χρέος της χώρας κινείται σε υψηλά επίπεδα ενώ το έλλειμμα του ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών είναι σημαντικό κυρίως λόγω του ελλείμματος του εμπορικού ισοζυγίου. Τρίτον, τα δημόσια οικονομικά είναι ευάλωτα κυρίως λόγω της χαμένης ευκαιρίας για εξυγίανση "σε περίοδο ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας" και της σημαντικής αύξησης του ελλείμματος κατά την περίοδο της ύφεσης.Διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος για την ΠορτογαλίαΣτις 20 Σεπτεμβρίου 2005, το Συμβούλιο εξέδωσε απόφαση στην οποία διαπιστωνόταν η ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος στην Πορτογαλία βάσει του άρθρου 104 παράγραφος 6. Ταυτόχρονα, το Συμβούλιο απηύθυνε σύσταση βάσει του άρθρου 104 παράγραφος 7 προσδιορίζοντας ότι το υπερβολικό έλλειμμα έπρεπε να διορθωθεί έως το 2008. Συγκεκριμένα, έγινε στην Πορτογαλία η σύσταση να περιορίσει την επιδείνωση της δημοσιονομικής της θέσης το 2005, να εξασφαλίσει διόρθωση του διαρθρωτικού ελλείμματος κατά 1,5% περίπου του ΑΕΠ το 2006, και στη συνέχεια να προβεί σε περαιτέρω μείωση τουλάχιστον κατά ¾% του ΑΕΠ το 2007 και το 2008.Μετά την παρέλευση της εξαμηνιαίας προθεσμίας που έταξε το Συμβούλιο στην πορτογαλική κυβέρνηση προκειμένου να αναλάβει αποτελεσματική δράση ούτως ώστε να επιτευχθεί ο στόχος του 2006 ως προς το έλλειμμα, η Επιτροπή προέβη σε αξιολόγηση των προσπαθειών που κατέβαλαν οι πορτογαλικές αρχές. Τα συμπεράσματα της ανακοίνωσης της Επιτροπής που εκδόθηκε στις 22 Ιουνίου 2006 είχαν ως εξής: βάσει των διαθέσιμων την εποχή εκείνη πληροφοριών, θεωρήθηκε ότι η Πορτογαλία είχε αναλάβει δράση που αντιπροσώπευε ικανοποιητική πρόοδο ως προς τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος εντός της προθεσμίας που είχε τάξει το Συμβούλιο και ότι δεν απαιτούντο περαιτέρω ενέργειες στο πλαίσιο της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος που είχε κινηθεί στην περίπτωση της Πορτογαλίας. Στη συνεδρίασή του, στις 11 Ιουλίου 2006, το Συμβούλιο συμφώνησε με την αξιολόγηση αυτή.Η αξιολόγηση που διατυπώνεται στη γνώμη του Συμβουλίου σχετικά με το προηγούμενο πρόγραμμαΣτις 14 Μαρτίου 2006, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη σχετικά με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας, για την περίοδο 2005-2009. Το Συμβούλιο ήταν της γνώμης ότι «το πρόγραμμα είναι γενικά συνεπές με τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος ως το 2008, εφόσον εφαρμοστούν πλήρως τα μέτρα που ανακοινώνει το πρόγραμμα, τα οποία θα πρέπει να ενισχυθούν για τα έτη 2007 και μετά ώστε να αντισταθμιστούν οι κίνδυνοι μη επίτευξης των δημοσιονομικών στόχων.» Το Συμβούλιο καλούσε την Πορτογαλία:«(i) να εγκρίνει και να εφαρμόσει αυστηρά τα διαρθρωτικά μέτρα του προγράμματος ώστε να διασφαλίσει τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος ως το 2008 κατά τρόπο αξιόπιστο και διατηρήσιμο· να εξασφαλίσει τη συνεχή προσαρμογή προς την κατεύθυνση του ΜΠΣ, όταν θα έχει πλέον διορθωθεί το υπερβολικό έλλειμμα, σύμφωνα με τις απαιτήσεις του ΣΑΑ· να δημιουργήσει περιθώρια ώστε να αντιμετωπίσει τις δημοσιονομικές επιπτώσεις από πιθανή χαμηλότερη οικονομική ανάπτυξη σε σχέση με τις προβλέψεις·(ii) να εφαρμόσει αποφασιστικά τα σχεδιαζόμενα μέτρα για τον έλεγχο των δαπανών· να βελτιώσει τις δημοσιονομικές διαδικασίες σε όλα τα επίπεδα της γενικής κυβέρνησης, ίσως μέσω της συχνότερης χρήσης δεσμευτικών ανώτατων ορίων δαπανών και, όπως περιγράφει το πρόγραμμα, με την ενίσχυση μηχανισμών παρακολούθησης, ελέγχου και πληροφόρησης για την εξέλιξη των δαπανών και των εσόδων·(iii) να βελτιώσει τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών, ειδικότερα με την εφαρμογή μέτρων που περιλαμβάνονται ήδη στο πρόγραμμα και με την υλοποίηση περαιτέρω μεταρρυθμίσεων στους τομείς των συντάξεων και της περίθαλψης·(iv) να θέσει τον δείκτη ακαθάριστου χρέους σε σταθερά πτωτική τροχιά διασφαλίζοντας ότι αντικατοπτρίζει τόσο την πρόοδο ως προς τη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος όσο και τις σχεδιαζόμενες διαδικασίες ιδιωτικοποίησης και εξετάζοντας προσεκτικά τις επιπτώσεις μεγάλων δημόσιων επενδυτικών προγραμμάτων για το χρέος της χώρας, περιλαμβανομένων και των συμπράξεων με τον ιδιωτικό τομέα.»Η αξιολόγηση της Επιτροπής σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Οκτωβρίου 2006.Η έκθεση εφαρμογής του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων της Πορτογαλίας, που υποβλήθηκε στο πλαίσιο της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση, κατατέθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2006. Το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Πορτογαλίας αναγνωρίζει ως βασικές προκλήσεις/προτεραιότητες τα εξής: ενίσχυση της δημοσιονομικής εξυγίανσης, μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης, υποστήριξη της επιστημονικής και τεχνολογικής ανάπτυξης και αύξηση του επιπέδου των επαγγελματικών προσόντων του πληθυσμού.Η αξιολόγηση του εν λόγω προγράμματος από την Επιτροπή (που εκδόθηκε στο πλαίσιο της ετήσιας έκθεσης προόδου του Δεκεμβρίου 2006[2]) έδειξε ότι η Πορτογαλία σημειώνει ικανοποιητική πρόοδο όσον αφορά την εφαρμογή των μέτρων του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων, ιδίως στους τομείς της μακροοικονομίας και της μικροοικονομίας. Όσον αφορά τις πολιτικές που συνδέονται με την απασχόληση, υπήρξε επίσης πρόοδος, ιδίως όσον αφορά την μεταρρύθμιση της εκπαίδευσης και της κατάρτισης, αλλά το σημαντικό ζήτημα της προσαρμοστικότητας της αγοράς εργασίας και της ευελιξίας με ασφάλεια στην απασχόληση δεν έχει ακόμη αντιμετωπιστεί πλήρως. Αν ληφθεί υπόψη ο ευπρόσδεκτα φιλόδοξος χαρακτήρας των στόχων του προγράμματος, καθώς και το σημείο εκκίνησης της Πορτογαλίας, θα απαιτηθούν σημαντικές περαιτέρω προσπάθειες σε όλους τους τομείς πολιτικής προκειμένου να επιτευχθούν στο ακέραιο οι στόχοι αυτοί.Με βάση τις αρετές και αδυναμίες που διαπιστώθηκαν έγινε στην Πορτογαλία η σύσταση να αναλάβει δράση όσον αφορά: τη δημοσιονομική εξυγίανση και τη δημόσια διοίκηση, την εκπαίδευση και την επαγγελματική κατάρτιση, καθώς και την προστασία της απασχόλησης και τον κατακερματισμό της αγοράς εργασίας.Πλαίσιο: Κυριότερα σημεία της αξιολόγησης Όπως απαιτεί το άρθρο 5 παράγραφος 1 (για τα προγράμματα σταθερότητας) και το άρθρο 9 παράγραφος 1 (για τα προγράμματα σύγκλισης) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, κατά την αξιολόγηση εξετάζεται: αν είναι ευλογοφανείς οι οικονομικές παραδοχές στις οποίες βασίζεται το πρόγραμμα, ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος (ΜΔΣ) που καθόρισε το κράτος μέλος και αν η πορεία προσαρμογής για την επίτευξη του στόχου αυτού είναι κατάλληλη, αν τα μέτρα που λαμβάνονται ή/και προτείνονται για την τήρηση της πορείας προσαρμογής επαρκούν για την επίτευξη του ΜΔΣ κατά τη διάρκεια του οικονομικού κύκλου, κατά την αξιολόγηση της πορείας προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ, αν καταβάλλεται μεγαλύτερη προσπάθεια προσαρμογής σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας, ενώ η προσπάθεια μπορεί να είναι πιο περιορισμένη σε περιόδους δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας και, για τη ζώνη του ευρώ και κράτη μέλη του ΜΣΙ ΙΙ, αν το κράτος μέλος προβλέπει ετήσια βελτίωση του κυκλικά προσαρμοσμένου αποτελέσματος, μείον έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα, ίση προς 0,5% του ΑΕΠ ως ένδειξη προόδου για την επίτευξη του ΜΔΣ του, κατά τον προσδιορισμό της πορείας προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ (για κράτη μέλη που δεν τον έχουν ακόμη επιτύχει) ή την προσωρινή απόκλιση από αυτόν (για κράτη μέλη που τον έχουν επιτύχει), αν εφαρμόζονται μείζονες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που οδηγούν άμεσα στην εξοικονόμηση πόρων μακροπρόθεσμα (μεταξύ άλλων, μέσω της αύξησης της δυνητικής ανάπτυξης) και, ως εκ τούτου, έχουν απτά αποτελέσματα για τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών (υπό τον όρο ότι εξασφαλίζεται κατάλληλο περιθώριο ασφαλείας σε σχέση με την τιμή αναφοράς 3% του ΑΕΠ και εφόσον η δημοσιονομική θέση αναμένεται να επανέλθει στα επίπεδα του ΜΔΣ εντός της περιόδου του προγράμματος), με ιδιαίτερη προσοχή στις μεταρρυθμίσεις του συνταξιοδοτικού συστήματος που εισάγουν πολυπυλωνικό σύστημα που περιλαμβάνει έναν υποχρεωτικό και πλήρως κεφαλαιοποιητικό πυλώνα, αν οι οικονομικές πολιτικές του κράτους μέλους παρουσιάζουν συνοχή με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών. Η ευλογοφάνεια των μακροοικονομικών παραδοχών του προγράμματος αξιολογείται με βάση τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006, χρησιμοποιώντας επίσης την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία για την εκτίμηση του δυνητικού προϊόντος και των κυκλικά προσαρμοσμένων αποτελεσμάτων. Η αξιολόγηση της συνεκτικότητας με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών πραγματοποιείται με βάση τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών στον τομέα των δημόσιων οικονομικών όπως παρουσιάζονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008. Κατά την αξιολόγηση εξετάζεται επίσης: η εξέλιξη του δείκτη χρέους και οι προοπτικές της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών τα οποία, σύμφωνα με την έκθεση του Συμβουλίου της 20ής Μαρτίου 2005 για τη «Βελτίωση της εφαρμογής του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης», πρέπει να αποτελούν αντικείμενο «αρκετής προσοχής […] κατά την εποπτεία των δημοσιονομικών θέσεων». Σε ανακοίνωση της Επιτροπής, της 12ης Οκτωβρίου 2006, περιγράφεται η προσέγγιση που πρέπει να τηρείται κατά την αξιολόγηση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας[3], ο βαθμός συνοχής με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων που υπέβαλε το κράτος μέλος στο πλαίσιο της στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση. Στο διαβιβαστικό σημείωμα της 7ης Ιουνίου 2005 προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών για την περίοδο 2005-2008, το Συμβούλιο ΕCOFIN δήλωσε ότι τα εθνικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων πρέπει να παρουσιάζουν συνοχή με τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης, η συμμόρφωση με τον κώδικα δεοντολογίας[4] ο οποίος, μεταξύ άλλων, προβλέπει μια κοινή διάρθρωση και τυποποιημένους πίνακες δεδομένων για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης. |-  Σύσταση γιαΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥκατ' εφαρμογή του άρθρου 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7 ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Πορτογαλίας, για την περίοδο 2006-2010ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[5], και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 3,τη σύσταση της Επιτροπής,Έπειτα από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΓΝΩΜΗ:5.  Στις [27 Φεβρουαρίου 2007] το Συμβούλιο εξέτασε το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Πορτογαλίας, το οποίο καλύπτει την περίοδο 2006 - 2010.6.  Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο θεμελιώνεται το πρόγραμμα προβλέπει επιτάχυνση της αύξησης του πραγματικού ΑΕΠ από 1,4% το 2006 σε 1,8% το 2007 και σε 2,4% το 2008 και τελικά σε 3% ετησίως κατά το υπόλοιπο της περιόδου του προγράμματος. Με βάση τις διαθέσιμες σήμερα πληροφορίες, θεωρείται ότι το σενάριο αυτό βασίζεται σε ευνοϊκές αναπτυξιακές παραδοχές, ιδίως όσον αφορά τα τελευταία έτη του προγράμματος, και ότι το κενό παραγωγής καλύπτεται με ταχύ ρυθμό. Οι προβλέψεις του προγράμματος για τον πληθωρισμό κρίνονται ρεαλιστικές.7.  Για το 2006, το έλλειμμα γενικής κυβέρνησης υπολογίζεται σε 4,6% του ΑΕΠ στις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006 και στο νέο επικαιροποιημένο πρόγραμμα, ποσοστό που ανταποκρίνεται στον στόχο που είχε τεθεί στο προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας. Σύμφωνα με το νέο επικαιροποιημένο πρόγραμμα, επιτυγχάνονται κατά μεγάλο μέρος οι στόχοι ως προς τα συνολικά έσοδα και τις συνολικές δαπάνες του δημοσίου. Ως ποσοστό του ΑΕΠ, αμφότεροι οι δείκτες είναι ελαφρά κατώτεροι από ό,τι αναφέρεται στις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006.8.  Κύριος στόχος της μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής στρατηγικής του προγράμματος είναι η μόνιμη διόρθωση των μεγάλων δημοσιονομικών ανισορροπιών, κυρίως μέσω της μείωσης του ελλείμματος γενικής κυβέρνησης κάτω από την τιμή αναφοράς του 3% του ΑΕΠ το 2008 και περαιτέρω δημοσιονομικής εξυγίανσης στη συνέχεια. Καθ' όλη την διάρκεια του προγράμματος προβλέπονται σημαντικά μέτρα δημοσιονομικής εξυγίανσης: στόχος είναι να μειωθεί προοδευτικά το δημόσιο έλλειμμα από 4,6% του ΑΕΠ το 2006 σε 0,4% το 2010· η πορεία προσαρμογής του πρωτογενούς αποτελέσματος είναι ανάλογη, με βελτίωση από έλλειμμα 1,7% του ΑΕΠ το 2006 σε πλεόνασμα 2,5% το 2010. Η προγραμματιζόμενη μείωση του ελλείμματος πρόκειται να επιτευχθεί κυρίως με περικοπή των πρωτογενών δαπανών, το συνολικό ύψος των οποίων θα μειωθεί σε πραγματικούς όρους κατά την περίοδο του προγράμματος χάρη σε διορθωτικά μέτρα διαρθρωτικού χαρακτήρα επικεντρωμένα στην αναδιάρθρωση της κεντρικής κυβέρνησης, του προσωπικού και των δημόσιων υπηρεσιών, καθώς και στον έλεγχο των δαπανών κοινωνικής ασφάλισης και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Κατά τα πρώτα έτη του προγράμματος, στη δημοσιονομική εξυγίανση θα συμβάλουν και υψηλότερα φορολογικά έσοδα προερχόμενα από την αύξηση ορισμένων φορολογικών συντελεστών και τη μείωση των φοροαπαλλαγών. Το πρόγραμμα επιβεβαιώνει την προγραμματιζόμενη προσαρμογή που περιγράφεται στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας του Δεκεμβρίου του 2005 με βάση ένα εν πολλοίς αμετάβλητο μακροοικονομικό σενάριο.9.  Το διαρθρωτικό αποτέλεσμα (δηλαδή το κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα, πλην έκτακτων και λοιπών προσωρινών μέτρων), υπολογιζόμενο με βάση την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία, προβλέπεται να βελτιωθεί από 3½% του ΑΕΠ περίπου το 2006 σε ½% έως το 2010. Κατά τη διάρκεια του προγράμματος, το διαρθρωτικό αποτέλεσμα προβλέπεται να μειωθεί κατά μέσο όρο περίπου ¾% του ΑΕΠ ετησίως. Το πρόγραμμα θέτει ως μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό στόχο (ΜΔΣ) τη διαμόρφωση του διαρθρωτικού ελλείμματος σε 0,5% του ΑΕΠ, τον οποίο το πρόγραμμα σκοπεύει να επιτύχει έως το 2010, ένα έτος ενωρίτερα από ό,τι απέρρεε από το προηγούμενο πρόγραμμα. Δεδομένου ότι ο ΜΔΣ είναι απαιτητικότερος από το σχετικό κατώτατο όριο αναφοράς (που εκτιμάται ως διαρθρωτικό έλλειμμα 1½% του ΑΕΠ περίπου), η επίτευξή του θα επιτρέψει την εκπλήρωση του στόχου της δημιουργίας περιθωρίου ασφαλείας για την αποτροπή της εμφάνισης υπερβολικού ελλείμματος. Ο ΜΔΣ βρίσκεται εντός του φάσματος που υποδεικνύεται για τη ζώνη του ευρώ και τα κράτη μέλη του ΜΣΙ ΙΙ στο σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης και στον κώδικα δεοντολογίας και αντικατοπτρίζει επαρκώς τον δείκτη χρέους και τη μέση αύξηση του δυνητικού προϊόντος μακροπρόθεσμα.10.  Τα δημοσιονομικά αποτελέσματα υπόκεινται σε κινδύνους που απορρέουν, ειδικότερα, από τον αντίκτυπο των μέτρων συγκράτησης των δημόσιων δαπανών. Μέσα σε ένα δυσχερές μακροοικονομικό περιβάλλον, η κυβέρνηση έλαβε πρόσφατα αποφασιστικά μέτρα για την αντιμετώπιση της αύξησης των δαπανών, ιδίως στους τομείς της δημόσιας διοίκησης, της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και της κοινωνικής πρόνοιας, και θέσπισε ένα νέο νομικό πλαίσιο για τη βελτίωση της δημοσιονομικής κατάστασης της περιφερειακής και της τοπικής αυτοδιοίκησης Υπό προπαρασκευή βρίσκονται και άλλα μέτρα που επίσης αφορούν εν μέρει τον τομέα του δημοσίου. Ωστόσο, η δημοσιονομική ελάφρυνση που αναμένεται ότι θα επιφέρουν τα μέτρα αυτά υπόκειται σε μεγάλη αβεβαιότητα, ιδίως από το 2008 και μετά. Δεδομένου ότι κρίσιμο στοιχείο της δημοσιονομικής εξυγίανσης είναι ο περιορισμός των δαπανών, η επίτευξη περαιτέρω προόδου στο θέμα της συνεχιζόμενης βελτίωσης του δημοσιονομικού πλαισίου και η εφαρμογή μηχανισμών αξιολόγησης και ελέγχου της εκτέλεσης του προϋπολογισμού θα συμβάλλουν επίσης στην υλοποίηση των δημοσιονομικών στόχων. Όπως προαναφέρεται, το ευνοϊκό μακροοικονομικό σενάριο αυξάνει τον κίνδυνο η ανάκαμψη της οικονομικής δραστηριότητας να είναι λιγότερο έντονη και, ως εκ τούτου, να είναι μικρότερη η ανακούφιση των δημόσιων οικονομικών. Οι παραδοχές σχετικά με την ελαστικότητα των φορολογικών εσόδων έναντι της οικονομικής δραστηριότητας φαίνονται κάπως αισιόδοξες για το 2007 και εξαρτώμενες από την περαιτέρω βελτίωση της είσπραξης των φόρων. Ωστόσο θεωρούνται εύλογες για το υπόλοιπο της περιόδου του προγράμματος. Τέλος, οι επιδόσεις των δημόσιων επιχειρήσεων αντιπροσωπεύουν δημοσιονομικό κίνδυνο μεσοπρόθεσμα.11.  Με βάση την ανωτέρω αξιολόγηση των κινδύνων, ο δημοσιονομικός προσανατολισμός του προγράμματος συμβαδίζει εν γένει με τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος έως το 2008 όπως συνέστησε το Συμβούλιο, υπό την προϋπόθεση της πλήρους και αποτελεσματικής εφαρμογής των μέτρων που εξαγγέλλονται στο πρόγραμμα και της ενίσχυσής τους σε περίπτωση χαμηλότερης από το προβλεπόμενο οικονομικής ανάπτυξης. Μετά τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος, το πρόγραμμα στοχεύει σε προσαρμογή που συμβαδίζει με τα όσα ορίζει το σύμφωνο. Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη τους κινδύνους που περιβάλλουν τους δημοσιονομικούς στόχους, ο δημοσιονομικός προσανατολισμός του προγράμματος δεν φαίνεται να παρέχει επαρκές περιθώριο ασφάλειας για την αποτροπή της υπέρβασης του ορίου του 3% του ΑΕΠ όσον αφορά το έλλειμμα, υπό κανονικές συνθήκες μακροοικονομικών διακυμάνσεων, μέχρι τα τέλη της περιόδου του προγράμματος. Συνεπώς, ο ΜΔΣ δεν πρόκειται να επιτευχθεί έως το 2010, όπως προβλέπεται στο πρόγραμμα. Ως εκ τούτου, κατά τα έτη που θα ακολουθήσουν τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος, η προσαρμογή για την επίτευξη του ΜΔΣ του προγράμματος θα απαιτήσει ενδεχομένως την ενίσχυση των μέτρων ώστε να συμβαδίζουν με το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης, το οποίο ορίζει ότι, για τη ζώνη του ευρώ και τα κράτη μέλη του ΜΣΙ II, η ετήσια βελτίωση του διαρθρωτικού αποτελέσματος πρέπει να είναι 0,5% του ΑΕΠ, ποσοστό που αποτελεί τη σχετική τιμή αναφοράς, καθώς επίσης ότι η προσαρμογή επιβάλλεται να είναι μεγαλύτερη σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας ενώ μπορεί να είναι μικρότερη σε περιόδους δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας.12.  Εκτιμάται ότι το ακαθάριστο δημόσιο χρέος ανήλθε στο 67½% του ΑΕΠ το 2006, υπερβαίνοντας έτσι τη σχετική τιμή αναφοράς βάσει της συνθήκης (60% του ΑΕΠ). Το πρόγραμμα προβλέπει αύξηση του δείκτη χρέους το 2007 και τη μείωσή του κατά 6 εκατοστιαίες μονάδες περίπου κατά το υπόλοιπο της περιόδου του προγράμματος. Η εξέλιξη του δείκτη χρέους υπόκειται στους προαναφερόμενους κινδύνους που περιβάλλουν την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων και στη συνεχιζόμενη αβεβαιότητα ως προς την προσαρμογή των αποθεμάτων-ροών, η οποία στο παρελθόν έτεινε να είναι μεγάλη και, ως επί το πλείστον, αυξητική για το χρέος Με βάση αυτή την εκτίμηση κινδύνων, ο δείκτης χρέους θα αρχίσει να υποχωρεί αρκετά προς την τιμή αναφοράς στα τέλη της περιόδου του προγράμματος.13.  Η Πορτογαλία πρόσφατε θέσπισε μεταρρυθμίσεις στον τομέα των συντάξεων που αποβλέπουν στην ενίσχυση της διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών. Από τις εκτιμήσεις που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα συνάγεται ότι η συνολική αύξηση των δαπανών που σχετίζονται με την δημογραφική γήρανση κατά τις επόμενες δεκαετίες θα είναι μεν σημαντικά χαμηλότερες χάρη στη μεταρρύθμιση, αλλά θα παραμείνουν αξιόλογες. Η αρχική δημοσιονομική θέση, παρά το ότι βελτιώθηκε σε σύγκριση με το 2005, εξακολουθεί να συνιστά απειλή για τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών, ακόμη και χωρίς να ληφθεί υπόψη ο μακροπρόθεσμος δημοσιονομικός αντίκτυπος της δημογραφικής γήρανσης. Επιπλέον, το τρέχον επίπεδο του ακαθάριστου χρέους βρίσκεται πάνω από την τιμή αναφοράς που ορίζει η Συνθήκη. Συνολικά, η Πορτογαλία φαίνεται ότι αντιμετωπίζει μεγάλο κίνδυνο όσον αφορά τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών της. Η προγραμματιζόμενη δημοσιονομική εξυγίανση σε συνδυασμό με την περαιτέρω συγκράτηση των δαπανών που σχετίζονται με τη δημογραφική γήρανση θα συνέβαλλε στη μείωση των εν λόγω κινδύνων.14.  Το πρόγραμμα σταθερότητας περιλαμβάνει μια ποιοτική αξιολόγηση του συνολικού αντίκτυπου της έκθεσης εφαρμογής του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων του Οκτωβρίου 2006 στο πλαίσιο της μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής στρατηγικής. Επιπλέον, παρέχει συστηματικές πληροφορίες σχετικά με το δημοσιονομικό κόστος ή την εξοικονόμηση πόρων που συνδέονται άμεσα με τις κυριότερες μεταρρυθμίσεις του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων ενώ οι δημοσιονομικές προβλέψεις του λαμβάνουν ρητά υπόψη τις επιπτώσεις που θα έχουν για τα δημόσια οικονομικά οι δράσεις που προβλέπονται σε αυτό. Τα προβλεπόμενα στο πρόγραμμα σταθερότητας μέτρα για τον τομέα των δημόσιων οικονομικών φαίνεται να συμβαδίζουν με τα μέτρα που προβλέπονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Συγκεκριμένα, αμφότερα τα προγράμματα πραγματεύονται τους δεσμούς μεταξύ μεταρρύθμισης της δημόσιας διοίκησης και στρατηγικής για τη δημοσιονομική εξυγίανση, και παρέχουν συμπληρωματικές πληροφορίες για διάφορα μέτρα πολιτικής.15.  Η στρατηγική του προγράμματος στον τομέα των δημόσιων οικονομικών συμβαδίζει εν πολλοίς με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών, που περιλαμβάνονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008.16.  Όσον αφορά τις απαιτήσεις δεδομένων που ορίζει ο κώδικας δεοντολογίας για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης, το πρόγραμμα παρουσιάζει όλα τα υποχρεωτικά και τα περισσότερα προαιρετικά δεδομένα[6]. Ωστόσο, το πρόγραμμα αποκλίνει σε ορισμένα ουσιώδη σημεία από το υπόδειγμα που παρέχει ο κώδικας δεοντολογίας[7].Συνολικά συνάγεται ότι το πρόγραμμα συμβαδίζει εν πολλοίς με τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος ως το 2008, υπό την προϋπόθεση της πλήρους και αποτελεσματικής εφαρμογής των μέτρων που εξαγγέλλονται σε αυτό και της ενίσχυσης των εν λόγω μέτρων σε περίπτωση χαμηλότερης από το προβλεπόμενο οικονομικής ανάπτυξης. Μετά τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος, το πρόγραμμα προβλέπει ικανοποιητική πρόοδο για την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου στόχου. Ωστόσο υφίστανται κίνδυνοι όσον αφορά την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων. Με βάση την ανωτέρω αξιολόγηση και λαμβανομένης υπόψη της σύστασης που διατυπώθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2005 κατ’ εφαρμογή του άρθρου 104 παράγραφος 7, η Πορτογαλία καλείται:(i) να εφαρμόσει αυστηρά τα διαρθρωτικά μέτρα που προβλέπονται στο πρόγραμμα έτσι ώστε να διορθωθεί το υπερβολικό έλλειμμα ως το 2008 και να είναι έτοιμη να ενισχύσει τα μέτρα αυτά ώστε να αντιμετωπίσει τις δημοσιονομικές επιπτώσεις από ενδεχόμενη χαμηλότερη οικονομική ανάπτυξη σε σχέση με τις προβλέψεις·(ii) μετά τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος, να πραγματοποιήσει την προβλεπόμενη προσαρμογή έναντι του ΜΔΣ, με τη λήψη και ενισχυμένων μέτρων εφόσον είναι απαραίτητο· και να διασφαλίσει ότι ο δείκτης χρέους προς το ΑΕΠ μειώνεται αντίστοιχα·(iii) να συνεχίσει την υπό εξέλιξη μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης· να συνεχίσει την ενίσχυση του δημοσιονομικού πλαισίου, περιλαμβανομένης της αξιολόγησης και του ελέγχου της εκτέλεσης του προϋπολογισμού σε όλα τα επίπεδα της γενικής κυβέρνησης, ιδίως προκειμένου να τηρηθεί η προβλεπόμενη συγκράτηση των δαπανών·(iv) ενόψει του επιπέδου του χρέους και της προβλεπόμενης αύξησης των δαπανών σχετικά με τη δημογραφική γήρανση, να βελτιώσει την μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών επιτυγχάνοντας τον ΜΔΣ και διασφαλίζοντας ή και ενισχύοντας, ενδεχομένως, τα οφέλη από τις συνταξιοδοτικές μεταρρυθμίσεις που έχουν εγκριθεί.Σύγκριση βασικών μακροοικονομικών και δημοσιονομικών προβλέψεων2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 |Πραγματικό ΑΕΠ(% μεταβολής) | ΠΣ Δεκ. 2006 | 0,4 | 1,4 | 1,8 | 2,4 | 3,0 | 3,0 |COM Noεμ. 2006 | 0,4 | 1,2 | 1,5 | 1,7 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2005 | 0,5 | 1,1 | 1,8 | 2,4 | 3,0 | μ.δ.σ. |Πληθωρισμός ΕνΔΤΚ(%) | ΠΣ Δεκ. 20066 | 2,5 | 3,2 | 2,2 | 2,2 | 2,1 | 2,1 |COM Noεμ. 2006 | 2,1 | 2,9 | 2,2 | 2,1 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 20056 | 2,3 | 2,3 | 2,2 | 2,2 | 2,1 | μ.δ.σ. |Κενό παραγωγής(% του δυνητικού ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 20061 | -2,5 | -2,6 | -2,4 | -1,8 | -0,7 | 0,μ2 |COM Noεμ. 20065 | -2,0 | -2,0 | -1,8 | -1,5 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 20051 | -2,3 | -2,7 | -2,5 | -1,8 | -0,7 | μ.δ.σ. |Αποτέλεσμα γενικής κυβέρνησης(% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 2006 | -6,0 | -4,6 | -3,7 | -2,6 | -1,5 | -0,4 |COM Noεμ. 2006 | -6,0 | -4,6 | -4,0 | -3,9 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2005 | -6,0 | -4,6 | -3,7 | -2,6 | -1,5 | μ.δ.σ. |Πρωτογενές αποτέλεσμα(% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 2006 | -3,3 | -1,7 | -0,7 | 0,4 | 1,5 | 2,5 |COM Noεμ. 2006 | -3,3 | -1,7 | -1,0 | -0,7 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2005 | -3,2 | -1,7 | -0,6 | 0,6 | 1,5 | μ.δ.σ. |Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα(% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 20061 | -4,9 | -3,4 | -2,6 | -1,8 | -1,2 | -0,5 |COM Noεμ. 2006 | -5,1 | -3,7 | -3,2 | -3,2 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 20051 | -5,0 | -3,4 | -2,6 | -1,8 | -1,2 | μ.δ.σ. |Διαρθρωτικό αποτέλεσμα2 (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 20063 | -4,9 | -3,4 | -2,6 | -1,8 | -1,2 | -0,5 |COM Noεμ. 20064 | -5,1 | -3,7 | -3,2 | -3,2 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2005 | -5,0 | -3,4 | -2,6 | -1,8 | -1,2 | μ.δ.σ. |Ακαθάριστο δημόσιο χρέος(% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 2006 | 64,0 | 67,4 | 68,0 | 67,3 | 65,2 | 62,2 |COM Noεμ. 2006 | 64,0 | 67,4 | 69,4 | 70,7 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2005 | 65,5 | 68,7 | 69,3 | 68,4 | 66,2 | μ.δ.σ. |Σημειώσεις: |1Οι υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής πραγματοποιήθηκαν βάσει των πληροφοριών που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα |2Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα (όπως και στις προηγούμενες γραμμές) πλην εκτάκτων και λοιπών προσωρινών μέτρων. |3Tο πρόγραμμα δεν περιλαμβάνει έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα. |4Στις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006 δεν περιλαμβάνονται έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα. |5Bάσει εκτιμώμενης δυνητικής ανάπτυξης 1,2% την περίοδο 2005-2007 και 1,4% το 2008. |6Αποπληθωριστής ιδιωτικής κατανάλωσης. |Πηγή : |Πρόγραμμα σταθερότητας (ΠΣ)· φθινοπωρινές οικονομικές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006 (COM)· υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής. |[1] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Όλα τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[2] Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, "Εφαρμογή της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση - Ένα έτος επίτευξης αποτελεσμάτων", 12.12.2006, COM(2006)816.[3] Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο - Μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών στην ΕΕ, της 12.10.2006, COM (2006) 574 τελικό και έγγραφο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Γενική Διεύθυνση Οικονομικών και Χρηματοδοτικών Υποθέσεων (2006), «Μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών στην Ευρωπαϊκή Ένωση», Ευρωπαϊκή Οικονομία, τεύχος αριθ. 4/2006.[4] «Λεπτομερείς ρυθμίσεις για την εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και κατευθυντήριες γραμμές για τη μορφή και το περιεχόμενο των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης», που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο ECOFIN στις 11 Οκτωβρίου 2005.[5] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[6] Συγκεκριμένα δεν παρέχονται στοιχεία σχετικά με τον πληθωρισμό ΕνΔΤΚ και τις αποζημιώσεις των δημοσίων υπαλλήλων.[7] Το πρόγραμμα, αντιθέτως, αποτελείται από πέντε μέρη: Σύνοψη, Μακροοικονομική και Δημοσιονομική Κατάσταση, Μακροοικονομικές και Δημοσιονομικές Προβλέψεις, Μακροπρόθεσμη Διατηρησιμότητα των Δημόσιων Οικονομικών, και Θεσμικά όργανα, Διαδικασίες και Δημοσιονομικοί Κανόνες.


Avis juridique important

|

31982K1518

Σύσταση αριθ. 1518/82/EKAX τής Επιτροπής τής 11ης Ιουνίου 1982 περί τροποποιήσεως τής συστάσεως αριθ. 1835/81/EKAX σχετικά μέ τήν υποχρέωση δημοσιεύσεως τιμοκαταλόγων καί όρων πωλήσεως, καθώς καί μέ τίς απαγορευμένες πρακτικές στό εμπόριο χάλυβα

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 169 της 16/06/1982 σ. 0005 - 0006 Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 08 τόμος 2 σ. 0101  Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 08 τόμος 2 σ. 0101

***** ΣΥΣΤΑΣΗ αριθ. 1518/82/ΕΚΑΧ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  της 11ης Ιουνίου 1982  περί τροποποιήσεως της συστάσεως αριθ. 1835/81/ΕΚΑΧ σχετικά με την υποχρέωση δημοσιεύσεως τιμοκαταλόγων και όρων πωλήσεως, καθώς και με τις απαγορευμένες πρακτικές στο εμπόριο χάλυβα  Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητος Άνθρακος και Χάλυβος, και ιδίως το άρθρο 63 παράγραφος 3 και το άρθρο 95 πρώτο και δεύτερο εδάφιο,  Εκτιμώντας:  ότι με τη σύσταση αριθ. 1835/81/ΕΚΑΧ (1), η Επιτροπή υποχρέωσε τα Κράτη μέλη να λάβουν τα αναγκαία μέτρα με τα οποία θα διασφαλίζεται ότι οι επιχειρήσεις διανομής χάλυβα τηρούν κανόνες σε θέματα τιμών και όρων πωλήσεως αναλόγους με εκείνους που επιβάλλονται στις επιχειρήσεις παραγωγής δυνάμει του άρθρου 60 της συνθήκης και των αποφάσεων περί εφαρμογής του· ότι τα Κράτη μέλη πρέπει να θέσουν σε εφαρμογή από 1ης Ιουλίου 1982 τα μέτρα που είναι αναγκαία για την επίτευξη των στόχων που αναφέρονται στην εν λόγω σύσταση·  ότι με τη απόφαση αριθ. 1836/81/ΕΚΑΧ (2), η Επιτροπή υποχρέωσε τις επιχειρήσεις διανομής χάλυβα να τηρήσουν τους εν λόγω κανόνες μέχρι τις 30 Ιουνίου 1982 με σκοπό να ληφθούν αμέσως μέτρα επί των τιμών σε όλη την αγορά χάλυβα· η εφαρμογή της αποφάσεως αυτής επέτρεψε τη βελτίωση των προοπτικών για αύξηση των τιμών του χάλυβα·  ότι από την εφαρμογή της αποφάσεως αριθ. 1836/81/ΕΚΑΧ προέκυψε επίσης ότι πρέπει να γίνουν ορισμένες διευκρινίσεις και τροποποιήσεις των υποχρεώσεων που επιβάλλονται στις επιχειρήσεις διανομής δυνάμει της συστάσεως αριθ. 1835/81/ΕΚΑΧ·  ότι βάσει του ορίου των 12 000 τόνων ετησίως που προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 δεύτερη περίπτωση της συστάσεως αριθ. 1835/81/ΕΚΑΧ, οι έμποροι χάλυβα των διαφόρων αγορών της Κοινότητος δεν υπόκεινται κατά τον ίδιο τρόπο στις υποχρεώσεις που απορρέουν από τις διατάξεις της εν λόγω συστάσεως, πράγμα το οποίο οδηγεί σε ανισότητες μεταξύ των περιοχών της Κοινότητος · επιπλέον, με την πτώση, κατά τη διάρκεια του τέταρτου τριμήνου 1981, κάτω του ορίου αυτού, αυξήθηκε σημαντικά το μερίδιό τους στην αγορά εις βάρος των εμπόρων που μεταπωλούν περισσότερο από 12 000 τόνους· οι διατάξεις που θεσπίζονται από την Επιτροπή δεν πρέπει να προκαλούν μετατοπίσεις αυτού του είδους στην αγορά· είναι συνεπώς αναγκαίο να ελαττωθεί το εν λόγω όριο των 12 000 τόνων ετησίως· λαμβάνοντας υπόψη την υψηλή τιμή των ειδικών χαλύβων και το περιορισμένο συνήθως ύψος των μεταπωλήσεών τους είναι σκόπιμο να καθοριστεί ιδιαίτερο όριο ετησίων μεταπωλήσεων σε τόνους, για τους εμπόρους που πωλούν αποκλειστικά τα προϊόντα αυτά·  ότι το κείμενο της πρώτης περιπτώσεως της παραγράφου 1 του άρθρου 2 της συστάσεως αριθ. 1835/81/ΕΚΑΧ επιδέχεται διφορούμενη ερμηνεία, και ότι για το λόγο αυτό είναι αναγκαίο να διασαφηνιστεί το εν λόγω κείμενο και να καθοριστεί καλύτερα το πεδίο εφαρμογής της συστάσεως·  ότι οι έμποροι, όπως και οι επιχειρήσεις, μπορούν να απαλλαγούν από την υποχρέωση δημοσιεύσεως τιμών και όρων πωλήσεως για ορισμένους χάλυβες ή προϊόντα, είτε διότι, ελλείψει της δυνατότητας συγκρίσεώς τούς, η δημοσίευση των τιμών τους δεν θα είχε πρακτική σημασία, είτε διότι πρόκειται για χάλυβες και προϊόντα με περιορισμένο αριθμό πωλητών ή αγοραστών, και στην περίπτωση αυτή η διαφάνεια της αγοράς επιτυγχάνεται ακόμη και χωρίς δημοσίευση, είτε διότι αυτοί οι χάλυβες και αυτά τα προϊόντα έχουν σαν άμεσους ανταγωνιστές άλλα προϊόντα που δεν καλύπτονται από τη συνθήκη ΕΚΑΧ·  ότι η Επιτροπή ανανέωσε για το 1982 τις διευθετήσεις που έχει συνάψει από το 1978 με ορισμένες τρίτες χώρες και ότι, για τους λόγους που αναφέρονται στην απόφαση αριθ. 527/78/ΕΚΑΧ (3), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την απόφαση αριθ. 957/82/ΕΚΑΧ (4), αφαίρεσε από τις επιχειρήσεις παραγωγής τη δυνατότητα ευθυγραμμίσεως των τιμών τους με τις προσφορές από αυτές τις τρίτες χώρες·  ότι, για τους ίδιους λόγους και δεδομένου ότι η αγορά του χάλυβα, όπου ο ρόλος των εμπόρων είναι σπουδαίος, είναι ενιαία στην Κοινότητα, οι εν λόγω απαγορεύσεις ευθυγραμμίσεως πρέπει να επιβάλλονται κατά τον ίδιο τρόπο στις επιχειρήσεις διανομής· η απαγόρευση αυτή κρίνεται αναγκαία για την υλοποίηση, στα πλαίσια της λειτουργίας της κοινής αγοράς του χάλυβα, των στόχων της συνθήκης όπως αυτοί ορίζονται στο άρθρο 3· ότι η περίπτωση αυτή δεν προβλέπεται από τη συνθήκη· ότι πρέπει συνεπώς για το σκοπό αυτό να γίνει επίκληση των διατάξεων του άρθρου 95 πρώτο εδάφιο·  ότι όσον αφορά τις κυρώσεις που πρέπει να επιβληθούν στις επιχειρήσεις διανομής οι οποίες παραβαίνουν τις επιβαλλόμενες από τη σύσταση αριθ. 1835/81/ΕΚΑΧ υποχρεώσεις, και για την επίτευξη των στόχων της εν λόγω συστάσεως, αρκεί να επιβληθεί στα Κράτη μέλη η πρόβλεψη των καταλλήλων κυρώσεων· ότι, για να έχει άμεση αντίληψη της καταστάσεως του εμπορίου του χάλυβα, η Επιτροπή πρέπει να ενημερώνεται περιοδικά σχετικά με την εφαρμογή των σχετικών διατάξεων από τα Κράτη μέλη·  ότι, λόγω των απροβλέπτων αλλαγών οι οποίες επιφέρονται στη σύσταση αριθ. 1835/81/ΕΚΑΧ και δημιουργούν δυσκολίες όσον αφορά την ολοκλήρωση των προπαρασκευαστικών μέτρων για την εφαρμογή της συστάσεως από τα Κράτη μέλη, θα πρέπει να μετατεθεί η ημερομηνία κατά την οποία τα Κράτη μέλη θα θέσουν σε εφαρμογή την εν λόγω σύσταση· ότι για τους ίδιους λόγους πρέπει να παραταθεί η προθεσμία εντός της οποίας τα Κράτη μέλη πρέπει να ενημερώσουν την Επιτροπή για τα μέτρα που λαμβάνουν·  μετά από διαβούλευση με τη Συμβουλευτική Επιτροπή και με τη σύμφωνη γνώμη του Συμβουλίου, το οποίο αποφάσισε ομόφωνα, όσον αφορά την απαγόρευση ευθυγραμμίσεως,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:  Άρθρο 1  Η σύσταση αριθ. 1835/81/ΕΚΑΧ τροποποιείται ως εξής:  1. Το άρθρο 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:  «Άρθρο 1  Τα Κράτη μέλη εφαρμόζουν, από 1ης Ιανουαρίου 1983 και μέχρι τις 30 Ιουνίου 1984, μέτρα με τα οποία διασφαλίζεται αφενός ότι οι επιχειρήσεις διανομής χάλυβα που αναφέρονται στο άρθρο 2 θα υπόκεινται στις υποχρεώσεις που αποτελούν αντικείμενο της παρούσας συστάσεως και αφετέρου η τήρηση των υποχρεώσεων αυτών με κατάλληλα μέτρα ελέγχου και κατάλληλες χρηματικές κυρώσεις.  Τα Κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή για τα μέτρα που λαμβάνουν πριν από την 1η Οκτωβρίου 1982.»  2. Οι δύο πρώτες περιπτώσεις της παραγράφου 1 του άρθρου 2 τροποποιούνται ως εξής:  «- προμηθεύονται το σύνολο ή μέρος του χάλυβα απευθείας είτε από επιχειρήσεις παραγωγής της Κοινότητας είτε από τρίτες χώρες, και  - το ύψος των μεταπωλήσεων χάλυβα, προστιθεμένου κατά περίπτωση του ύψους των μεταπωλήσεων χάλυβα των μητρικών εταιρειών ή/καί των θυγατρικών και υποκαταστημάτων, ανέρχεται τουλάχιστον σε 3 000 τόνους ειδικών χαλύβων ετησίως ή σε 6 000 τόνους χαλύβων εν γένει, ετησίως βάσει του αποτελέσματος της τελευταίας ετησίας χρήσεως,»  3. Η ακόλουθη παράγραφος 4 προστίθεται στο άρθρο 2:  «4. Θεωρούνται ως ειδικοί χάλυβες κατά την έννοια της παρούσας συστάσεως οι μη κεκραμένοι χάλυβες καθώς και οι κεκραμένοι χάλυβες που ορίζονται ως ειδικοί χάλυβες στα σημεία 5.2.3 και 5.3.3 της Euronorm 20-74.»  4. Το υφιστάμενο κείμενο του άρθρου 8 αποτελεί την παράγραφο 1 και το ακόλουθο κείμενο την παράγραφο 2:  «2. Οι έμποροι χάλυβα έχουν τη δυνατότητα να μη δημοσιεύουν τις τιμές τους για τα προϊόντα σιδήρου και χάλυβα για τα οποία οι επιχειρήσεις παραγωγής απαλλάσσονται από την υποχρέωση δημοσιεύσεως των τιμών και όρων πωλήσεως δυνάμει των διατάξεων των αποφάσεων αριθ. 31-53 (1) και αριθ. 37-54 (2), όπως τροποποιήθηκαν τελευταία από την απόφαση 72/441/ΕΚΑΧ (3) και από την απόφαση αριθ. 21-63 (4), αντιστοίχως.  (1) ΕΕ της ΕΚΑΧ της 4. 5. 1953, σ. 111.  (2) ΕΕ της ΕΚΑΧ της 1. 8. 1954, σ. 470.  (3) ΕΕ αριθ. L 297 της 30. 12. 1972, σ. 42.  (4) ΕΕ αριθ. 187 της 24. 12. 1963, σ. 2973/63.»  5. Στο αρθρο 13 προστίθεται παράγραφος 5 ως εξής:  «5. Οι έμποροι χάλυβα πρέπει να τηρούν τις απαγορεύσεις ευθυγραμμίσεως με τις προσφορές προελεύσεως τρίτων χωρών, οι οποίες εφαρμόζονται στις επιχειρήσεις της Κοινότητος, κατά το πρότυπο αυτών που επιβάλλονται δυνάμει της αποφάσεως αριθ. 527/78/ΕΚΑΧ.»  6. Το κείμενο του άρθρου 16 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:  «Άρθρο 16  Τα Κράτη μέλη υποχρεούνται να ενημερώνουν περιοδικά, τουλάχιστον κάθε τρίμηνο, την Επιτροπή σχετικά με τους ελέγχους που διενεργούνται, τις παρατυπίες που ενδεχομένως διαπιστώνονται και τις κυρώσεις που επιβάλλονται κατά περίπτωση. »  Άρθρο 2  Η παρούσα σύσταση κοινοποιείται στα Κράτη μέλη και δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.  Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 11 Ιουνίου 1982.  Για την 'Επιτροπή  Etienne DAVIGNON  Αντιπρόεδρος  (1) ΕΕ αριθ. L 184 της 4. 7. 1981, σ. 9.  (2) ΕΕ αριθ. L 184 της 4. 7. 1981, σ. 13.  (3) ΕΕ αριθ. L 73 της 15. 3. 1978, σ. 16.  (4) ΕΕ αριθ. L 114 της 28. 4. 1982, σ. 5.