Avis juridique important

|

31990H0543

90/543/ΕΟΚ: Σύσταση του Συμβουλίου της 9ης Οκτωβρίου 1990 σχετικά με τη συντονισμένη εγκατάσταση πανευρωπαϊκού επίγειου δημόσιου συστήματος ραδιοτηλεειδοποίησης στην Κοινότητα

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 310 της 09/11/1990 σ. 0023 - 0027

ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ   της 9ης Οκτωβρίου 1990   σχετικά με τη συντονισμένη εγκατάσταση  πανευρωπαϊκού επίγειου δημόσιου συστήματος ραδιοτηλεειδοποίησης στην Κοινότητα    (90/543/ΕΟΚ) ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 235,  την πρόταση της Επιτροπής  (1),  τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου  (2),  τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής  (3),  Εκτιμώντας:  ότι με τη σύσταση 84/549/ΕΟΚ  (4), το Συμβούλιο προτείνει την καθιέρωση υπηρεσιών βάσει κοινής  εναρμονισμένης προσέγγισης στον τομέα των τηλεπικοινωνιών 7   ότι τα μέσα που προσφέρουν τα σύγχρονα δίκτυα τηλεπικοινωνιών πρέπει να χρησιμοποιηθούν πλήρως για  την οικονομική ανάπτυξη της Κοινότητας 7   ότι οι υπηρεσίες ραδιοτηλεειδοποίησης αποτελούν ιδιαίτερα αποτελεσματική μέθοδο επικοινωνίας για  την ειδοποίηση ατόμων εν κινήσει ή/και την αποστολή μηνυμάτων σε αυτά 7   ότι τα επίγεια δημόσια συστήματα ραδιοτηλεειδοποίησης που χρησιμοποιούνται προς το παρόν στην  Κοινότητα δεν επιτρέπουν γενικά σε άτομα που μετακινούνται στην Κοινότητα να επωφεληθούν από τις  υπηρεσίες και αγορές σε ευρωπαϊκή κλίμακα 7   ότι το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Τυποποίησης Τηλεπικοινωνιών (ETSI) ανέθεσε στην τεχνική επιτροπή (PS)  να προσδιορίσει όλες τις πλευρές ενός τελειότερου δημόσιου συστήματος ραδιοτηλεειδοποίησης, που  ονομάζεται Ευρωπαϊκό Σύστημα Αποστολής Ραδιομηνυμάτων (ERMES) 7   ότι η καθιέρωση του συστήματος ERMES, του οποίου τις προδιαγραφές έχει εκπονήσει το ETSI,  προσφέρει μοναδική ευκαιρία για την καθιέρωση μιας πράγματι πανευρωπαϊκής υπηρεσίας  ραδιοτηλεειδοποίησης 7   ότι η συντονισμένη πολιτική για την εισαγωγή πανευρωπαϊκού επίγειου δημόσιου συστήματος  ραδιοτηλεειδοποίησης θα καταστήσει δυνατή τη δημιουργία ευρωπαϊκής αγοράς κινητών τερματικών  συσκευών (δεκτών ραδιοτηλεειδοποίησης), η οποία, χάρη στις διαστάσεις της, τα χαρακτηριστικά των  υπηρεσιών και το κόστος, θα δημιουργήσει τις απαραίτητες συνθήκες ανάπτυξης, ώστε να δοθεί η  δυνατότητα σε επιχειρήσεις να διατηρήσουν και να βελτιώσουν την παρουσία τους σε παγκόσμιες αγορές  7   ότι είναι ουσιαστικό να εξασφαλισθεί η ευρεία χρήση συσκευών του τύπου σάρωσης συχνοτήτων 7   ότι είναι απαραίτητο να επιτραπεί η απεριόριστη προσπέλαση στις υπηρεσίες ραδιοτηλεειδοποίησης και  η ελεύθερη κυκλοφορία δεκτών ραδιοτηλεειδοποίησης σε όλη την Κοινότητα 7   ότι, στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να τηρούνται οι διατάξεις του κοινοτικού δικαίου και ειδικότερα οι  κανόνες του ανταγωνισμού 7   ότι η υλοποίηση της οδηγίας 86/361/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 24ης Ιουλίου 1986 για το πρώτο στάδιο  της αμοιβαίας αναγνώρισης των εγκρίσεων τύπου του τηλεπικοινωνιακού τερματικού εξοπλισμού  (5)  αποτελεί σημαντική συνεισφορά προς το σκοπό αυτό 7   ότι πρέπει να ληφθεί υπόψη η οδηγία 83/189/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 28ης Μαρτίου 1983 για την  καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών  (1) και  η απόφαση 87/95/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 1986 για την τυποποίηση στον τομέα της  τεχνολογίας των πληροφοριών και των τηλεπικοινωνιών  (2) 7   ότι είναι σκόπιμο να γίνει χρήση του δυναμικού των υπαρχόντων κοινοτικών χρηματοδοτικών μέσων  προκειμένου να προωθηθεί η ανάπτυξη της υποδομής των τηλεπικοινωνιών στην Κοινότητα 7   ότι πρέπει να ληφθεί υπόψη η σύσταση 87/371/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 25ης Ιουνίου 1987 που αφορά τη  συντονισμένη εγκατάσταση των ευρωπαϊκών ψηφιακών κυψελωτών δημόσιων επίγειων κινητών επικοινωνιών  στην Κοινότητα  (3), η οποία τονίζει ότι πρέπει να ληφθεί με ιδιαίτερη προσοχή υπόψη η επείγουσα  ανάγκη που αντιμετωπίζουν ορισμένοι χρήστες να έχουν στη διάθεσή τους πανευρωπαϊκές επίγειες  επικοινωνίες και ότι η Επιτροπή πρόκειται να υποβάλει στο μέλλον και άλλες προτάσεις στον τομέα των  κινητών επικοινωνιών, συμπεριλαμβανομένων των συστημάτων ραδιοτηλεειδοποίησης 7   ότι οι δημόσιοι οργανισμοί τηλεπικοινωνιών, οι αναγνωρισμένοι ιδιωτικοί φορείς εκμετάλλευσης και  άλλοι εγκεκριμένοι φορείς που προσφέρουν δημόσιες υπηρεσίες κινητών τηλεπικοινωνιών ονομάζονται στο  εξής «οργανισμοί τηλεπικοινωνιών» 7   ότι έχει διατυπωθεί ευνοϊκή γνώμη από την ομάδα ανωτέρων υπαλλήλων τηλεπικοινωνιών (SOG-T), βάσει  της αναλυτικής έκθεσης που συνέταξε η ομάδα αναλύσεων και προβλέψεων (GAP) η οποία εξασφαλίζει  στρατηγική βάση για την ανάπτυξη των δημόσιων κινητών επικοινωνιών στην Κοινότητα, ώστε να δίδεται  η δυνατότητα στους ευρωπαίους χρήστες που μετακινούνται να επικοινωνούν αποτελεσματικά και  οικονομικά 7   ότι οι οργανισμοί τηλεπικοινωνιών, η Ευρωπαϊκή Συνδιάσκεψη των Διοικήσεων Ταχυδρομείων και  Τηλεπικοινωνιών (CEPT) και οι κατασκευαστές εξοπλισμού τηλεπικοινωνιών στα κράτη μέλη έχουν  διατυπώσει ευνοϊκές γνώμες για την έκθεση αυτή 7   ότι τα σχεδιαζόμενα μέτρα θα επιτρέψουν να αξιοποιηθούν πλήρως στην Κοινότητα τα οικονομικά  πλεονεκτήματα και το δυναμικό της ταχέως επεκτεινόμενης αγοράς δημόσιας ραδιοτηλεειδοποίησης 7   ότι η συνθήκη δεν προβλέπει, για την έκδοση της παρούσας σύστασης, άλλες εξουσίες εκτός από  εκείνες του άρθρου 235,  ΣΥΝΙΣΤΑ: 1.  οι οργανισμοί τηλεπικοινωνιών να εφαρμόσουν, σύμφωνα με το  κοινοτικό δίκαιο, τις αναλυτικές συστάσεις, όπως περιγράφονται στο παράρτημα σχετικά με τη  συντονισμένη εγκατάσταση πανευρωπαϊκού επίγειου δημόσιου συστήματος ραδιοτηλεειδοποίησης στην  Κοινότητα. Για τους σκοπούς της παρούσας σύστασης, ως «Πανευρωπαϊκό επίγειο δημόσιο σύστημα  ραδιοτηλεειδοποίησης» νοείται μια δημόσια υπηρεσία ραδιοτηλεειδοποίησης, η οποία βασίζεται σε  χερσαία υποδομή στα κράτη μέλη, σύμφωνα με κοινή προδιαγραφή που επιτρέπει στα άτομα που το  επιθυμούν να στέλνουν ή/και να λαμβάνουν ειδοποιητικά ή/και αριθμητικά ή αλφαριθμητικά μηνύματα  οπουδήποτε μέσα στον χώρο κάλυψης της υπηρεσίας στην Κοινότητα 7   2.  οι οργανισμοί τηλεπικοινωνιών να εξακολουθήσουν τη συνεργασία στα πλαίσια της CEPT και με τη  συνδρομή των βιομηχάνων και των χρηστών στα πλαίσια του ETSI, ιδιαίτερα όσον αφορά τους στόχους και  το χρονοδιάγραμμα που περιγράφεται στο παράρτημα για την ολοκλήρωση των προδιαγραφών και την  εφαρμογή ενός πανευρωπαϊκού επίγειου δημόσιου συστήματος ραδιοτηλεειδοποίησης 7   3.  οι οργανισμοί τηλεπικοινωνιών να προγραμματίσουν μια βαθμιαία εξέλιξη από τα υφιστάμενα  συστήματα ραδιοτηλεειδοποίησης προς το ευρωπαϊκό επίγειο δημόσιο σύστημα ραδιοτηλεειδοποίησης, ώστε  να εξασφαλιστεί μετάβαση η οποία καλύπτει τις ανάγκες των χρηστών, των οργανισμών τηλεπικοινωνιών  και των κατασκευαστών 7   4.  οι κυβερνήσεις των κρατών μελών και οι οργανισμοί τηλεπικοινωνιών να ολοκληρώσουν, το αργότερο  μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1992, τους τεχνικούς διακανονισμούς σχετικά με τη θέση σε εφαρμογή των  μέσων για τη δρομολόγηση και τη διεκπεραίωση των κλήσεων, έτσι ώστε τα ακουστικά ή/και αριθμητικά ή  αλφαριθμητικά μηνύματα να μπορούν να σταλούν από οπουδήποτε στην Κοινότητα προς δέκτη  ραδιοτηλεειδοποίησης που βρίσκεται οπουδήποτε στο γεωγραφικό χώρο κάλυψης της υπηρεσίας ERMES 7   5.  η Επιτροπή να αναλάβει τις κατάλληλες πρωτοβουλίες, στο πλαίσιο της εφαρμογής των υφισταμένων  οδηγιών, ώστε να ενθαρρύνει την ολοκλήρωση των προδιαγραφών και τη θέση σε εφαρμογή του  πανευρωπαϊκού επίγειου δημόσιου συστήματος ραδιοτηλεειδοποίησης, σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα που  καθορίζεται στο παράρτημα 7   6.  τα κοινοτικά χρηματοδοτικά μέσα να λάβουν υπόψη την παρούσα σύσταση στο πλαίσιο των  παρεμβάσεών τους, ιδιαίτερα όσον αφορά τις απαραίτητες επενδύσεις κεφαλαίων για τη θέση σε εφαρμογή  της υποδομής για το πανευρωπαϊκό επίγειο δημόσιο σύστημα ραδιοτηλεειδοποίησης 7   7.  οι οργανισμοί τηλεπικοινωνιών να προετοιμάσουν και να υπογράψουν το αργότερο μέχρι τον Ιούλιο  1990, κοινή δήλωση προθέσεων για τη θέση σε εφαρμογή πανευρωπαϊκού επίγειου δημόσιου συστήματος  ραδιοτηλεειδοποίησης 7   8.  οι κυβερνήσεις των κρατών μελών να ενημερώνουν την Επιτροπή στο τέλος κάθε χρόνου, αρχίζοντας  από το τέλος του 1990, σχετικά με τα μέτρα που λαμβάνονται και τα προβλήματα που αντιμετωπίζονται  κατά την εφαρμογή της παρούσας σύστασης. Η πρόοδος των εργασιών εξετάζονται από την Επιτροπή και  την ομάδα ανωτέρων υπαλλήλων τηλεπικοινωνιών (SOG-T) 7 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να ενημερώνεται  τακτικά. Λουξεμβούργο, 9 Οκτωβρίου 1990. Για το Συμβούλιο   Ο Πρόεδρος   P. ROMITA  ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΩΝ ΠΟΥ ΑΠΑΙΤΟΥΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΕΝΗ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ  ΠΑΝΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΕΠΙΓΕΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ   1. ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ   Το μελλοντικό πανευρωπαϊκό δημόσιο σύστημα ραδιοτηλεειδοποίησης θα πρέπει να πληροί τις ακόλουθες  προϋποθέσεις:  -  να λειτουργεί σε όλη τη ζώνη συχνοτήτων 169,4 MHz έως 169,8 με ραδιοδιαύλους 25 MHz,  -  να επιτρέπει αύξηση του αριθμού των χρηστών ραδιοτηλεειδοποίησης, ο οποίος μπορεί να καλυφθεί  στη ζώνη ραδιοτηλεειδοποίησης και ανά μονάδα φάσματος, και για την ίδια κατηγορία υπηρεσίας σε  σύγκριση με τα συστήματα που βασίζονται στον κώδικα ραδιοτηλεειδοποίησης CCIR αριθ. 1 (POCSAG),  λαμβανομένου υπόψη του ιδίου συνδυασμού τερματικών ακουστικών και αλφαθμητικών συστημάτων,  -  να επιτρέπουν εύκολη προσπέλαση μέσω PSTN (Δημόσιο τηλεφωνικό δίκτυο μεταγωγής), PSS (υπηρεσία  μεταγωγής κατά πακέτα), όπως του ISDN (ψηφιακό δίκτυο ενοποιημένων υπηρεσιών),  -  να επιτρέπει την ταυτόχρονη λειτουργία δύο ή περισσοτέρων ανεξαρτήτων συστημάτων στην ίδια  γεωγραφική περιοχή και να επιτρέπει διάφορα ανεξάρτητα συστήματα στις μεθοριακές ζώνες πολλών  χωρών.  Πρέπει να εξασφαλιστούν λειτουργίες προσπέλασης που θα επιτρέπουν σε όσους καλούν να στέλνουν  σήματα ραδιοτηλεειδοποίησης από περιοχές εξυπηρέτησης οπουδήποτε στην Κοινότητα με τον πλέον  αποτελεσματικό και απλό τρόπο.  2. ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΟΥ ΡΑΔΙΟΗΛΕΚΤΡΙΚΟΥ ΥΠΟΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ   Υπάρχει ήδη σημαντική εμπειρία στη σχεδίαση, κατασκευή και λειτουργία δημοσίων συστημάτων  ραδιοτηλεειδοποίησης στην Ευρώπη. Μεγάλο μέρος της εμπειρίας αυτής προέρχεται από την επιτυχή  ανάπτυξη και εκμετάλλευση του ευρωπαϊκού κώδικα ραδιοτηλεειδοποίησης POCSAG (ο οποίος τώρα  ονομάζεται κώδικας ραδιοτηλεειδοποίησης CCIR αριθ. 1) από πλευράς κατασκευαστών και οργανισμών  τηλεπικοινωνιών. Η συγκεντρωμένη αυτή εμπειρία και γνώση πρέπει να επιταχύνει την επιλογή ενός  καταλλήλου ραδιοηλεκτρικού υποσυστήματος για το ευρωπαϊκό σύστημα ραδιοτηλεειδοποίησης. Βάσει των  υπό εξέλιξη εργασιών στα πλαίσια του ETSI, η προδιαγραφή του συστήματος θα πρέπει να αποφασισθεί  μέχρι τον Ιούνιο 1990. Η προδιαγραφή του ραδιοηλεκτρικού υποσυστήματος καλύπτει τη μέθοδο  διαμόρφωσης, την κωδικοποίηση των διαύλων, τη δομή του ραδιοηλεκτρικού συστήματος και τη δομή του  κωδικού ταυτότητας του δείκτη ραδιοτηλεειδοποίησης (RIC).  3. ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΔΕΙΚΤΗ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗΣ   Η περιγραφή του δείκτη ραδιοτηλεειδοποίησης θα καλύψει τις ραδιοτηλεοπτικές επιδόσεις, τις  υπηρεσίες και τις λειτουργίες, καθώς και τα φυσικά χαρακτηριστικά. Η προδιαγραφή του δείκτη θα  πρέπει να ολοκληρωθεί μέχρι τον Ιούνιο του 1990. Παρόλα αυτά, η αριστοποίηση και η έναρξη παραγωγής  πρωτοτύπων ραδιοτηλεειδοποίησης θα πρέπει να αρχίσουν, εφόσον είναι δυνατόν, από τη στιγμή που θα  ληφθεί η απόφαση για το ραδιοηλεκτρικό υποσύστημα. Αυτό θα εξασφαλίσει ένα χρονικό περιθώριο για τη  δοκιμή και την παραγωγή του εξοπλισμού πριν την έναρξη της υπηρεσίας, το αργότερο το Δεκέμβριο του  1992. Η έγκαιρη αυτή έναρξη της ανάπτυξης θα πρέπει να εξασφαλιστεί με τη στενή συνεργασία της  βιομηχανίας για την προδιαγραφή του συστήματος, ιδίως με το ETSI.  4. ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ   Οι οργανισμοί τηλεπικοινωνιών θα πρέπει να είναι υπεύθυνοι για την εφαρμογή του συστήματος  ραδιοτηλεειδοποίησης στις χώρες τους. Το μεγαλύτερο ποσοστό κίνησης σε κάθε εθνικό σύστημα θα είναι  εθνική κίνηση, αλλά η εφαρμογή θα πρέπει να επιτρέπει πλήρως την εξυπηρέτηση των μετακινούμενων  συνδρομητών από διάφορα κέντρα. Επιπλέον, η προδιαγραφή του συστήματος θα πρέπει να επιτρέπει  ευελιξία, ώστε να δώσει την ικανότητα οικονομικής εφαρμογής τόσο σε περιοχές μικρής πυκνότητας  κίνησης, όσο και σε περιοχές πολύ υψηλής πυκνότητας κίνησης. Για να μπορέσει η υπηρεσία να  ξεκινήσει, το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 1992, η προδιαγραφή του συστήματος θα πρέπει να  ολοκληρωθεί μέχρι τον Ιούνιο του 1990.  Η προδιαγραφή του συστήματος θα πρέπει αν περιλαμβάνει την προσπέλαση στο σύστημα, τη δρομολόγηση  και τη διεκπεραίωση των κλήσεων, το σύστημα αριθμοδότησης και την προδιαγραφή της μονάδας ελέγχου  του δικτύου ραδιοτηλεειδοποίησης.  5.  ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΙ ΚΑΛΥΠΤΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΝΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ  ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗΣ   Η προδιαγραφή υπηρεσιών και λειτουργιών θα πρέπει να προσδιοριστεί πλήρως μέχρι το Δεκέμβριο του  1989 και να υπαχθεί σε δύο κατηγορίες: ελάχιστες υπηρεσίες και λειτουργίες και πρόσθετες υπηρεσίες  και λειτουργίες.  Ελάχιστες υπηρεσίες και λειτουργίες   Οι ελάχιστες υπηρεσίες και λειτουργίες είναι εκείνες που θα πρέπει να είναι διαθέσιμες σε κάθε  εθνικό σύστημα και επομένως στο πανευρωπαϊκό σύστημα στο σύνολό του.  Πρόσθετες υπηρεσίες και λειτουργίες   Πρόσθετες υπηρεσίες και λειτουργίες είναι εκείνες των οποίων η προσφορά θα πρέπει να γίνεται υπό  συνθήκες ελεύθερου ανταγωνισμού, λαμβανομένων υπόψη των εθνικών συνθηκών προσφοράς αυτών των  υπηρεσιών. Η μη παροχή κάποιας πρόσθετης υπηρεσίας ή λειτουργίας δεν θα πρέπει να επηρεάζει κατά  οποιοδήποτε τρόπο τη λειτουργία της πανευρωπαϊκής υπηρεσίας σε βασικό επίπεδο. Η παροχή κάποιας  πρόσθετης υπηρεσίας ή λειτουργίας σε ένα εθνικό σύστημα δεν θα ρπέπει να αυξάνει το κόστος της  ελάχιστης υπηρεσίας στο σύστημα αυτό ή να απαιτεί αύξηση λειτουργιών ή ακόμη να συνεπάγεται αύξηση  κόστους σε οποιοδήποτε άλλο εθνικό σύστημα.  6. ΤΙΜΟΛΟΓΗΣΗ   Οι αρχές τιμολόγησης θα πρέπει να καταρτίζονται λαμβανομένων δεόντως υπόψη των κανόνων  ανταγωνισμού της συνθήκης για τις ευρωπαϊκές υπηρεσίες και των κανόνων τιμολόγησης μεταξύ των  εθνικών φορέων εκμετάλλευσης για τους μετακινούμενους συνδρομητές καθώς και των τεχνικών επιπτώσεων  για το δίκτυο. Οι οργανισμοί θα πρέπει να προσπαθούν να εξασφαλίζουν ότι το κόστος χρησιμοποίησης  της μελλοντικής υπηρεσίας ραδιοτηλεειδοποίησης δεν θα είναι ανώτερο από το κόστος των σημερινών  υπηρεσιών του ιδίου τύπου.  7. ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ ΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ   Οι οργανισμοί θα πρέπει να μελετήσουν προτεραιότητες για την κάλυψη της υπηρεσίας προκειμένου να  υποκινήσουν τη μέγιστη ζήτηση πανευρωπαϊκής κίνησης κατά το νωρίτερο δυνατό στάδιο και κατά τρόπο  που ανταποκρίνεται στις εμπορικές στρατηγικές.  Το πανευρωπαϊκό δημόσιο σύστημα ραδιοτηλεειδοποίησης θα πρέπει να εισαχθεί το αργότερο μέχρι τις  31 Δεκεμβρίου 1992. Στόχος είναι η γεωγραφική κάλυψη της προσφερόμενης υπηρεσίας σε κάθε κράτος  μέλος που θα πρέπει να επακταθεί σταδιακά ως εξής:  -  31 Δεκεμβρίου 1992: έναρξη της υπηρεσίας,  -  Ιανουάριος 1994: τουλάχιστον 25  % του πληθυσμού,  -  Ιανουάριος 1995: τουλάχιστον 50  % του πληθυσμού,  -  Ιανουάριος 1997: τουλάχιστον 80  % του πληθυσμού.  8. ΕΙΔΙΚΕΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ   Θα πρέπει να εξεταστεί κατά πόσο είναι δυνατό, στο πλαίσιο του συστήματος ERMES, να δοθεί η  δυνατότητα να εμφανίζονται, στην οθόνη του δέκτη ραδιοτηλεειδοποίησης, χαρακτήρες σε όλες τις  επίσημες γλώσσες της Κοινότητας, όταν αυτό είναι δυνατό.


Avis juridique important

|

32003H0532

Σύσταση της Επιτροπής, της 10ης Ιουλίου 2003, σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές όσον αφορά την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 761/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την εκούσια συμμετοχή οργανισμών στο κοινοτικό σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικονομικού ελέγχου (ΕΜΑS) σχετικά με την επιλογή και τη χρήση των δεικτών περιβαλλοντικών επιδόσεων (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2003) 2253]

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 184 της 23/07/2003 σ. 0019 - 0032

Σύσταση της Επιτροπήςτης 10ης Ιουλίου 2003σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές όσον αφορά την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 761/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την εκούσια συμμετοχή οργανισμών στο κοινοτικό σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικονομικού ελέγχου (ΕΜΑS) σχετικά με την επιλογή και τη χρήση των δεικτών περιβαλλοντικών επιδόσεων[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2003) 2253](Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)(2003/532/ΕΚ)Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,Έχοντας υπόψη:την συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 211 δεύτερο εδάφιο,Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 761/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαρτίου 2001, για την εκούσια συμμετοχή οργανισμών σε κοινοτικό σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου (EMAS)(1) ορίζει τις βασικές απαιτήσεις συμμετοχής των οργανισμών στο EMAS.(2) Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 761/2001 καλεί την Επιτροπή να προάγει τη συνετή εφαρμογή του EMAS.(3) Η ως άνω συνεπής εφαρμογή μπορεί να βελτιωθεί παρέχοντας κατευθυντήριες γραμμές για την περιβαλλοντική δήλωση σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 2 εδάφιο γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 761/2001, στους οργανισμούς και τους περιβαλλοντικούς επαληθευτές.(4) Σύμφωνα με το παράρτημα ΙΙΙ παράγραφος 3 εδάφιο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 761/2001, οι οργανισμοί που εφαρμόζουν το EMAS μπορούν να χρησιμοποιούν δείκτες περιβαλλοντικών επιδόσεων με στόχο τη βελτίωση της σαφήνειας, της διαφάνειας και της συγκρισιμότητας των παρεχόμενων πληροφοριών εκ μέρους του εκάστοτε οργανισμού.(5) Η επιλογή και η χρήση δεικτών περιβαλλοντικών επιδόσεων μπορεί επίσης να συμβάλει στην καλύτερη κατανόηση και τη βελτίωση των περιβαλλοντικών επιδόσεων και της περιβαλλοντικής διαχείρισης των οργανισμών αυτών.(6) Οι κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με την περιβαλλοντική δήλωση του EMAS που αναφέρονται στο παράρτημα Ι σημείο 3 της σύστασης 2001/680/EΚ(2) προβλέπουν ότι η Επιτροπή θα διατυπώσει κατευθύνσεις σχετικά με την επιλογή και τη χρήση των δεικτών περιβαλλοντικών επιδόσεων εν ευθέτω χρόνω.(7) Η επιλογή και η χρήση δεικτών περιβαλλοντικών επιδόσεων θα πρέπει να συμβάλλουν στην αποτελεσματική αξιοποίηση των δαπανών και να είναι ανάλογες του μεγέθους και του είδους του οργανισμών και των αναγκών και των προτεραιοτήτων του.(8) Οι κατευθύνσεις που παρέχονται με την παρούσα σύσταση συμφωνούν με τη γνώμη της Επιτροπής που συγκροτήθηκε βάσει του άρθρου 14 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 761/2001,ΣΥΝΙΣΤΑ:1. Κατά την εκπόνηση της περιβαλλοντικής δήλωσης EMAS οι εκάστοτε οργανισμοί δύνανται να χρησιμοποιούν τους δείκτες περιβαλλοντικών επιδόσεων που αναφέρονται στο παράρτημα Ι.2. Η παρούσα σύσταση απευθύνεται στα κράτη μέλη.Βρυξέλλες, 10 Ιουλίου 2003.Για την ΕπιτροπήMargot WallströmΜέλος της Επιτροπής(1) ΕΕ L 114 της 24.4.2001, σ. 1.(2) ΕΕ L 247 της 17.9.2001, σ. 1.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IΚΑΤΕΥΘΥΝΤΗΡΙΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΚΑΙ ΤΗ ΧΡΗΣΗ ΔΕΙΚΤΩΝ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΩΝ ΕΠΙΔΟΣΕΩΝ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΟΝ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ EMAS1. ΕισαγωγήΣτο παράρτημα III παράγραφος 3 εδάφιο 3 του κανονισμού EMAS οι συμμετέχοντες οργανισμοί ενθαρρύνονται να χρησιμοποιούν τους κατά περίπτωση ενδεδειγμένους δείκτες περιβαλλοντικών επιδόσεων.Η χρήση αναλόγων δεικτών αναμένεται να βελτιώσει τις εκθέσεις που υποβάλλονται για τις περιβαλλοντικές επιδόσεις επιτρέποντας τη μετατροπή των αρχικών δεδομένων σε πληροφορίες που θα είναι κατανοητές από το αντιστοίχως προβλεπόμενο ακροατήριο. Οι δείκτες περιβαλλοντικών επιδόσεων συνοψίζουν τα αναλυτικά περιβαλλοντικά δεδομένα σε περιορισμένο αριθμό καθοριστικής σημασίας πληροφοριών. Τοιουτοτρόπως διευκολύνονται οι οργανισμοί κατά την ποσοτικοποίηση και την υποβολή εκθέσεων για τις περιβαλλοντικές επιδόσεις. Άλλη σημαντική λειτουργία των περιβαλλοντικών δεικτών είναι ότι διευκολύνουν τη διαχείριση των περιβαλλοντικών θεμάτων και επιπτώσεων εκ μέρους των αντιστοίχων οργανισμών. Επιπλέον, οργανισμοί όπως οι φορείς αξιολόγησης και παροχής οικονομικών συμβουλών ενδιαφέρονται ολοένα και περισσότερο για τις περιβαλλοντικές επιδόσεις.Η διαμόρφωση περιβαλλοντικών πληροφοριών μπορεί να αποδειχθεί δαπανηρή και χρονοβόρα. Ως εκ τούτου, οι δείκτες των περιβαλλοντικών επιδόσεων επιβάλλεται να εξασφαλίζουν την αποτελεσματική αξιοποίηση των αντιστοίχων δαπανών και να είναι ανάλογοι προς το μέγεθος και το είδος της οργάνωσης καθώς και τις ανάγκες και τις προτεραιότητές της. Πρέπει μάλιστα να αντιμετωπίζουν κατ' αρχήν τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις που θεωρούνται ως οι πλέον σημαντικές και τις οποίες η εταιρεία μπορεί να επηρεάσει με τη λειτουργία, τη διαχείρισή, τις δραστηριότητες, τα προϊόντα και τις υπηρεσίες της. Παράλληλα, θα πρέπει να είναι επαρκώς ευαίσθητοι ώστε να αντανακλούν τις σημαντικές αλλαγές των περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Επιπλέον, οι οργανισμοί πρέπει να αξιοποιούν κατά τον βέλτιστο δυνατό τρόπο τις περιβαλλοντικές πληροφορίες που συγκεντρώνουν. Προς τούτο, οι δείκτες καλούνται να εξυπηρετήσουν τόσο τη διευκόλυνση της διαχείρισης του εκάστοτε οργανισμού όσο και την παροχή πληροφοριών στους ενδιαφερόμενους. Ανάλογα με τις ικανότητες και τους πόρους του οργανισμού, η χρήση των δεικτών περιβαλλοντικών επιδόσεων μπορεί αρχικά να περιοριστεί σε θέματα που θεωρούνται ως κατ' εξοχήν ουσιαστικά, προβλέποντας τη σταδιακή διεύρυνση του αρχικού πεδίου εφαρμογής τους. Οι δείκτες και οι μονάδες μέτρησης στις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές αναφέρονται ως παράδειγμα.Πολλές δημοσιεύσεις και πρότυπα που μπορούν να βοηθήσουν τους αντίστοιχους οργανισμούς υφίστανται ήδη και αναφέρονται στην βιβλιογραφία του παραρτήματος ΙΙ της παρούσας σύστασης.Οι βασικές αρχές των συστημάτων περιβαλλοντικών δεικτών έχουν ως εξής:- Συγκρισιμότητα: οι δείκτες πρέπει να επιτρέπουν τις συγκρίσεις και τη διάγνωση των μεταβολών σε ό,τι αφορά τις περιβαλλοντικές επιδόσεις- Εξισορρόπηση μεταξύ προβληματικών (κακών) και πολλά υποσχόμενων (καλών) τομέων- Συνέχεια: οι δείκτες πρέπει να βασίζονται στα ίδια κριτήρια και σε συγκρίσιμα χρονικά διαστήματα ή μονάδες- Έγκαιρη ενημέρωση: οι δείκτες πρέπει να ενημερώνονται αρκετά συχνά ώστε να καθίσταται δυνατή η έγκαιρη ανάληψη δράσης- Σαφήνεια: οι δείκτες πρέπει να είναι σαφείς και κατανοητοί2. Κατηγορίες δεικτών περιβαλλοντικών επιδόσεωνΣυνήθως αναφέρονται τρεις κατηγορίες περιβαλλοντικών δεικτών όσον αφορά την αξιολόγηση και την υποβολή εκθέσεων για τις περιβαλλοντικές επιδόσεις ενός οργανισμού(1):>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>Δείκτες επιχειρησιακών επιδόσεων (OPI): Οι δείκτες αυτοί επικεντρώνονται σε θέματα που σχετίζονται με λειτουργίες του οργανισμού μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται οι δραστηριότητες, τα προϊόντα ή οι υπηρεσίες και μπορεί να καλύπτουν θέματα όπως οι εκπομπές, η ανακύκλωση προϊόντων και πρώτων υλών, η ανάλωση καυσίμου του στόλου των οχημάτων ή η χρήση της ενέργειας.Οι δείκτες επιχειρησιακών επιδόσεων μπορεί να υποδιαιρεθούν περαιτέρω σε δείκτες εισερχομένων, δείκτες εγκαταστάσεων και ειδών εξοπλισμού και δείκτες εξερχομένων. Οι δείκτες αυτοί επικεντρώνονται στο σχεδιασμό, τον έλεγχο και την παρακολούθηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων των λειτουργιών του οργανισμού. Οι δείκτες των επιχειρησιακών επιδόσεων αποτελούν επίσης μέσο για την κοινοποίηση των περιβαλλοντικών δεδομένων μέσω περιβαλλοντικών εκθέσεων ή περιβαλλοντικών επιδόσεων, σύμφωνα με τον κανονισμό EMAS. Ενσωματώνοντας και τις δαπάνες οι δείκτες αυτοί αποτελούν επιπλέον το υπόβαθρο για την διαχείριση των περιβαλλοντικών δαπανών.Δείκτες διαχειριστικών επιδόσεων (MPI): Οι δείκτες αυτοί επικεντρώνονται στις προσπάθειες διαχείρισης με στόχο την επιτυχή παροχή υποδομής για την περιβαλλοντική διαχείριση και μεταξύ άλλων μπορεί να καλύπτουν περιβαλλοντικά προγράμματα, στόχους και σκοπούς, επιμόρφωση, προγράμματα παροχής κινήτρων, τη συχνότητα των ελέγχων, τις επιτόπιες επιθεωρήσεις, τη διοίκηση και τις σχέσεις με τις κατά τόπους κοινότητες.Οι δείκτες αυτοί πρωτίστως χρησιμεύουν για τον εσωτερικό έλεγχο και την μέτρηση των πληροφοριών, αλλά δεν παρέχουν πληροφορίες που θα επαρκούσαν για τη διαμόρφωση ακριβούς εικόνας των περιβαλλοντικών επιδόσεων του εκάστοτε οργανισμού.Δείκτες περιβαλλοντικής κατάστασης (ECI): Οι δείκτες αυτοί παρέχουν πληροφορίες σχετικά με την ποιότητα του περιβάλλοντος γύρω από τον οργανισμό ή την κατάσταση του περιβάλλοντος σε τοπικό, περιφερειακό ή παγκόσμιο επίπεδο. Μεταξύ των παραδειγμάτων συγκαταλέγεται η ποιότητα του ύδατος σε παρακείμενη λίμνη, η ποιότητα του αέρα σε περιφερειακό επίπεδο, οι συγκεντρώσεις των αερίων που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου ή η συγκέντρωση ορισμένων ρύπων στο έδαφος. Μολονότι μπορεί να είναι ιδιαίτερα ευρέος φάσματος, μπορεί να χρησιμοποιηθούν για να εστιαστεί η προσοχή του οργανισμού στη διαχείριση των περιβαλλοντικών θεμάτων που σχετίζονται με ουσιαστικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις.Η κατάσταση των περιβαλλοντικών μέσων (αέρας, νερό, έδαφος) και τα περιβαλλοντικά προβλήματα που οφείλονται σε αυτή εξαρτώνται συχνά από ποικίλες επιρροές. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν οι εκπομπές από διαφορετικούς οργανισμούς, τα νοικοκυριά ή τις μεταφορές. Δεδομένα σχετικά με την κατάσταση των περιβαλλοντικών μέσων συνήθως μετρώνται και καταγράφονται από κρατικούς φορείς. Τα δεδομένα αυτά χρησιμοποιούνται για τη διαμόρφωση συστημάτων συγκεκριμένων περιβαλλοντικών δεικτών για τα κύρια περιβαλλοντικά προβλήματα. Σε συνδυασμό με τους στόχους της περιβαλλοντικής πολιτικής, είναι δυνατό να χρησιμοποιηθούν δημόσιοι περιβαλλοντικοί δείκτες από οργανισμούς ως προσανατολισμός κατά τον καθορισμό προτεραιοτήτων σε ό,τι αφορά τον προσδιορισμό των δικών τους δεικτών και στόχων. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα στην περίπτωση οργανισμών που αποτελούν το κύριο αίτιο περιβαλλοντικού προβλήματος, όπως για παράδειγμα οι επιπτώσεις ενός αεροδρομίου στο περιβάλλον του σε ό,τι αφορά τις ηχητικές οχλήσεις ή τις επιπτώσεις της άμεσης αποχέτευσης λυμάτων στην ποιότητα του τοπικού ύδατος. Σε ανάλογες περιπτώσεις, οι ECI επιτρέπουν τη μέτρηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων του οργανισμού.Οι ως άνω τρεις κατηγορίες περιβαλλοντικών δεικτών έχουν καταστεί ευρύτατα αποδεκτές και οι οργανισμοί θα πρέπει να εξετάσουν με ποιο συνδυασμό των ως άνω δεικτών θα είναι σε θέση να αποδείξουν ότι:- κατανοούν τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις των δραστηριοτήτων, προϊόντων και υπηρεσιών τους (ECI),- λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα ώστε να εξασφαλίζεται η διαχείριση των περιβαλλοντικών θεμάτων που σχετίζονται με τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις (MPI), και- αποτέλεσμα της διαχείρισης των περιβαλλοντικών θεμάτων είναι η βελτίωση των περιβαλλοντικών επιδόσεων των επιχειρησιακών δραστηριοτήτων τους (OPI).Αναγνωρίζεται ωστόσο ότι για τους οργανισμούς με πιο περιορισμένες επιπτώσεις στο περιβάλλον και απλούστερο σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης οι σημαντικότεροι δείκτες θα είναι εκείνοι που σχετίζονται με τις επιχειρησιακές επιδόσεις.3. Κατευθυντήριες γραμμέςΚατά την επιλογή των δεικτών περιβαλλοντικών επιδόσεων για συγκεκριμένο περιβαλλοντικό θέμα ο οργανισμός καλείται να απαντήσεις στις εξής ερωτήσεις:- Ποια είναι τα κύρια περιβαλλοντικά θέματα και οι επιπτώσεις του οργανισμού;- Σε ποιους τομείς είναι δυνατό να επιτευχθούν οι μεγαλύτερες βελτιώσεις;- Σε ποιες περιπτώσεις οι περιβαλλοντικές βελτιώσεις συνεπάγονται επίσης μείωση των δαπανών;Οι επιλεγόμενοι περιβαλλοντικοί δείκτες θα πρέπει να ανταποκρίνονται στις προτεραιότητες της περιβαλλοντικής πολιτικής:- Πώς επηρεάζει ο οργανισμός την κατάσταση το περιβάλλοντος σε τοπικό ή περιφερειακό επίπεδο σε ό,τι αφορά σημαντικά θέματα περιβαλλοντικής πολιτικής σε τοπικό ή περιφερειακό επίπεδο;- Ποια είναι τα περιβαλλοντικά προβλήματα που δεσπόζουν σήμερα στις πολιτικές συζητήσεις;- Ποιες εξωτερικές απαιτήσεις, για παράδειγμα από τα ενδιαφερόμενα μέρη, επηρεάζουν τον οργανισμό;Σχήμα:Διάγραμμα ροής σχετικά με τις διαδικασίες λήψης αποφάσεων κατά την επιλογή δεικτών περιβαλλοντικών επιδόσεων.>PIC FILE= "L_2003184EL.002201.TIF">Επιπλέον, οι οργανισμοί καλούνται να επιλέγουν τους δείκτες που είναι δυνατό να βελτιώσουν τη διαχείρισή τους. Οι δείκτες που δεν συμβάλλουν στη διαχείριση του οργανισμού τελικά δεν θα ενσωματωθούν στη καθημερινή διαχείρισή του και ως εκ τούτου θα έχουν ελάχιστες επιπτώσεις στη βελτίωση των επιδόσεών του. Συμπερασματικά αναφέρεται ότι μόνον οι δείκτες που είναι σε θέση να επιτρέψουν στους εργαζομένους και την διαχείριση να φέρουν σε πέρας ικανοποιητικότερα τα καθήκοντά τους είναι εκείνοι οι οποίοι θεωρούνται οι πλέον ενδεδειγμένοι για τον εκάστοτε οργανισμό.Τα τμήματα α) έως ε) εν συνεχεία εξετάζουν έκαστο των κριτηρίων που αναφέρονται στο παράρτημα III παράγραφος 3 εδάφιο 3 του κανονισμού EMAS με στόχο τη διευκόλυνση των επιμέρους οργανισμών κατά την επιλογή των πλέον ενδεδειγμένων δεικτών για την περίπτωσή τους.α) Οι δείκτες θα πρέπει να αποτιμούν επακριβώς τις επιδόσεις του οργανισμούΕίναι σημαντικό ο εκάστοτε οργανισμός να αξιολογεί επακριβώς τις περιβαλλοντικές του επιδόσεις. Οι δείκτες θα πρέπει να αντιπροσωπεύουν τις εν λόγω περιβαλλοντικές επιδόσεις κατά το δυνατόν ακριβέστερα, παρέχοντας εξισορροπημένη εικόνα των περιβαλλοντικών θεμάτων και των αντιστοίχων επιπτώσεων.Για παράδειγμα, εάν ένας οργανισμός μειώνει τις εκπομπές στον αέρα ή το νερό αλλά συνεπεία τούτου παράγει περισσότερα στερεά απόβλητα τα οποία καταλήγουν σε χώρους υγειονομικής ταφής, ο εν λόγω οργανισμός καλείται να υπολογίσει και να υποβάλει έκθεση για το συνολικώς επιτυγχανόμενο περιβαλλοντικό όφελος. Αυτό φυσικά θα έχει και οικονομικές επιπτώσεις δεδομένου ότι πρέπει να συνυπολογίζεται και το κόστος της διάθεσης των αποβλήτων ώστε να είναι δυνατόν κατά τη διαχείριση του οργανισμού να υπολογίζεται και συνολικά το κόστος και τα οφέλη αναλόγων ενεργειών.Εν συνεχεία παρατίθενται παραδείγματα δεικτών και μονάδων μέτρησης που μπορεί να χρησιμοποιηθούν στην περιβαλλοντική δήλωση EMAS. Τα παραδείγματα αυτά αφορούν τις επιμέρους κατηγορίες και υποκατηγορίες δεικτών που προαναφέρθηκαν στον πίνακα του τμήματος 2 για τις κατηγορίες των δεικτών περιβαλλοντικών επιδόσεων.Επιπλέον των απολύτων τιμών των περιβαλλοντικών επιπτώσεων, οι μονάδες μέτρησης ενδέχεται επίσης να καλύπτουν το θέμα των περιβαλλοντικών επιπτώσεων ανά μονάδα προϊόντος ή υπηρεσίας, ανά κύκλο εργασιών, ανάμεικτες πωλήσεις ή μεικτή προστιθέμενη αξία (δείκτες "οικολογικής αποτελεσματικότητας") ή ανάλογα με τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις ανά εργαζόμενο(2).Σημείωση:Συχνά τα τοπικά περιβαλλοντικά μέσα και οικοσυστήματα είναι τα πλέον ενδεδειγμένα για τους δείκτες των περιβαλλοντικών συνθηκών (ECI). Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις - όπως οι εκπομπές αερίων που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου - η γενικότερη κατάσταση του περιβάλλοντος ενδέχεται επίσης να είναι αποκαλυπτική. Εάν οι ECI δεν αντανακλούν πρωτίστως τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις του καταχωρισμένου οργανισμού αλλά τις επιπτώσεις άλλων οργανισμών ή αγνώστων πηγών αυτό θα πρέπει να αναφέρεται ρητά κατά την επικοινωνία με τους ενδιαφερομένους.>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>Ακολουθούν ορισμένα παραδείγματα διαγραμματικής παρουσίασης δεικτών περιβαλλοντικών επιδόσεων. Σε πολλές περιπτώσεις είναι σκόπιμο να παρατίθενται όχι μόνον πληροφορίες για το προηγούμενο έτος αλλά και για τις παρατηρούμενες τάσεις για σειρά ετών.Σχήμα:Ανάπτυξη τριών διαφορετικών τύπων επικινδύνων αποβλήτων σε 1000 τόνους ετησίως μεταξύ 1996 και 2000: Σκωρίες (10 04 01), επιπλέουσες σκωρίες και ρινίσματα (10 04 02) και καυσαέρια (10 04 04)(3).>PIC FILE= "L_2003184EL.002701.TIF">Σε περίπτωση που οι οργανισμοί αναφέρουν διαχειριστικούς δείκτες που αφορούν για παράδειγμα την επιμόρφωση, ενδέχεται να είναι σκόπιμο να γνωστοποιείται ποιο ποσοστό των συνολικών προσπαθειών επιμόρφωσης αφιερώθηκε σε περιβαλλοντικά θέματα ή ποιο ποσοστό των πραγματοποιούμενων ελέγχων αφορούσε το περιβάλλον. Τοιουτοτρόπως δίδεται η ευκαιρία στον αντίστοιχο οργανισμό να εκτιμήσει καλύτερα το κόστος της περιβαλλοντικής διαχείρισης.Σχήμα:Ποσοστά των ωρών επιμόρφωσης έκαστου εργαζομένου για τους τομείς της ασφάλειας, του περιβάλλοντος και της ποιότητας το 2002.>PIC FILE= "L_2003184EL.002702.TIF">Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες οι οργανισμοί επιθυμούν να υποβάλουν εκθέσεις με τις οποίες να συνοψίζουν τις επιδόσεις τους εν σχέση προς την κατάσταση του περιβάλλοντος, θα ήταν χρήσιμο να διευκρινίζεται η σχετική συμβολή του οργανισμού στις περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Ως εκ τούτου, εάν κάποιος οργανισμός υποβάλλει έκθεση για τις συνθήκες που επικρατούν σε τοπικό ποταμό, θα ήταν σκόπιμο να υπολογίζει τη συμμετοχή του στην συνολική κατάσταση του ποταμού ώστε να καθορίσει αποτελεσματικά στόχους για τις προσπάθειές του.β) Οι δείκτες πρέπει να είναι κατανοητοί και σαφείςΓια λόγους τόσο αξιοπιστίας όσο και διαχειριστικού ελέγχου είναι σημαντικό οι δείκτες να μη δημιουργούν εσφαλμένες εντυπώσεις και να μην παραπληροφορούν το ακροατήριό τους. Οι δείκτες θα πρέπει να είναι σαφείς και κατανοητοί για τον χρηστή και να ανταποκρίνονται στις πληροφορίες που απαιτεί. Οι δείκτες θα πρέπει να είναι συνεπείς και να εστιάζονται σε βασικά δεδομένα.Η σύνταξη εκθέσεων συχνά συνεπάγεται συγκέντρωση ή τυποποίηση των δεδομένων, αυτό επιτρέπει τη συνοπτική παρουσίασή τους είναι όμως σημαντικό το τελικό αποτέλεσμα να είναι κατανοητό. Για παράδειγμα, η αναφορά σε έναν εσωτερικό δείκτη σχετικά με την ανακύκλωση ενδέχεται να μην είναι κατανοητή εφόσον η μέθοδος υπολογισμού του δείκτη δεν εξηγείται απλά.Η συγκριτική απεικόνιση των δεδομένων σχετικά με κάποιο αρχικό έτος επιτρέπει τη διατύπωση συγκρίσεων μεταξύ των επιμέρους ετών αλλά δεν αντανακλά απαραίτητα όλες τις πτυχές των περιβαλλοντικών επιδόσεων, π.χ. είναι σημαντικό να εξηγούνται σαφώς οι επιπτώσεις των εξαγορών και των εκχωρήσεων δραστηριοτήτων ώστε το κοινό να είναι σε θέση να κατανοεί την απόλυτη κλίμακα των αναφερομένων.γ) Οι δείκτες θα πρέπει να επιτρέπουν τις συγκρίσεις μεταξύ των ετώνΤοιουτοτρόπως εξασφαλίζεται η ευχερής παρακολούθηση των εξελίξεων των περιβαλλοντικών επιδόσεων ενός οργανισμού. Το πόσο σημαντικό είναι να επιλεχθούν οι σωστοί δείκτες στην αρχή της διαδικασίας σύνταξης εκθέσεων αποδεικνύεται στην περίπτωση που είναι αναγκαίες οι συγκρίσεις μεταξύ ετών. Εάν οι παράμετροι που αφορούν ένα συγκεκριμένο περιβαλλοντικό θέμα μεταβάλλονται, είναι συχνά δύσκολο να διαπιστωθεί κατά πόσον επιτεύχθηκαν βελτιώσεις.Για παράδειγμα, εάν υπάρχουν αναφορές σχετικά με την ενέργεια στο έτος 1 εκφραζόμενες ως συνολική κατανάλωση ενώ στο έτος 2 συνοψίζονται ως χρήση ενέργειας ανά τόνο προϊόντος είναι αδύνατο να πραγματοποιηθούν συγκρίσεις μεταξύ των επιμέρους ετών. Ως εκ τούτου, οι οργανισμοί θα πρέπει να εξασφαλίζουν ότι λαμβάνεται δεόντως υπόψη κατά την επιλογή των δεικτών η συνέχεια κατά τα επόμενα έτη, για να αποφεύγεται μάλιστα κάθε πιθανή σύγχυση οι δείκτες θα πρέπει να συνοδεύονται από τις απόλυτες τιμές σύμφωνα με το παράδειγμα που παρατίθεται στον κάτωθι πίνακα:Πίνακας:Παράδειγμα πίνακα που επιτρέπει την από έτους εις έτος σύγκριση((Rauberger (1998).)).>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>Οι οργανισμοί θα πρέπει να έχουν υπόψη ότι για να είναι ακριβής η εικόνα των ετησίων επιδόσεών τους θα πρέπει να υπολογιστούν οι απόλυτες μέσες ετήσιες τιμές και εφόσον αυτό είναι απαραίτητο, να αναφέρονται τυχόν διακυμάνσεις. Εάν αυτό δεν κριθεί σκόπιμο θα πρέπει να επιλεγεί ως βασικό έτος αναφοράς ένα μέσο έτος ή ένας μέσος όρος πολλών ετών. Τα έτη κατά τα οποία παρατηρούνται έκτακτες καταστάσεις αιχμής είναι ακατάλληλα για έτη αναφοράς.Ενίοτε είναι απαραίτητο να αλλάξει η μέθοδος αναφοράς για κάποιο συγκεκριμένο περιβαλλοντικό θέμα. Σε ανάλογες περιπτώσεις ο οργανισμός θα πρέπει να καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια προκειμένου να εξασφαλίσει τη δυνατότητα συγκρίσεων με τα προηγούμενα έτη, για παράδειγμα, επανυπολογίζοντας τα δεδομένα των προηγουμένων ετών σύμφωνα με τις νέες μεθόδους υποβολής εκθέσεων.δ) Οι δείκτες θα πρέπει να επιτρέπουν τη σύγκριση με τους τομεακούς, εθνικούς ή περιφερειακούς δείκτες συγκριτικής αξιολόγησης επιδόσεωνΜία από τις βασικές απαιτήσεις σύγκρισης είναι τα δεδομένα να παράγονται κατά τον ίδιο τρόπο ώστε να αποφεύγονται οι συγκρίσεις "μήλων με αχλάδια". Στον τομέα της ενεργειακής κατανάλωσης, για παράδειγμα, το θέμα που τίθεται είναι κατά πόσον θα πρέπει υποβάλλονται εκθέσεις για την πρωτογενή ή την δευτερογενή ενεργειακή κατανάλωση. Εν προκειμένω ο οργανισμός θα πρέπει να εφαρμόζει κάποιο είδους κοινό πρότυπο κατά τον υπολογισμό των δεικτών. Αυτά τα "κοινά" πρότυπα διαμορφώνονται ενίοτε από την έρευνα, τις εμπορικές ενώσεις, τους μη κυβερνητικούς οργανισμούς, τους τοπικούς, εθνικούς ή περιφερειακούς κυβερνητικούς φορείς. Οι οργανισμοί θα πρέπει να έχουν υπόψη τους αντίστοιχους δείκτες συγκριτικής αξιολόγησης επιδόσεων και σε περίπτωση που υποβάλλουν εκθέσεις για τα θέματα αυτά οι δείκτες που επιλέγουν θα πρέπει να επιτρέπουν την άμεση σύγκριση με τους ως άνω δείκτες συγκριτικής αξιολόγησης επιδόσεων. Για να αποφευχθούν οι περιττές εκθέσεις, σε περίπτωση που υφίστανται πολλές και διαφορετικές δοκιμές συγκριτικής αξιολόγησης επιδόσεων, οι αντίστοιχοι οργανισμοί θα πρέπει να επιλέγουν τη σχετικότερη προς τον τομέα τους.Πίνακας:Παράδειγμα πίνακα που επιτρέπει συγκρίσεις προς δείκτη συγκριτικής αξιολόγησης επιδόσεων((Rauberger (1998).)).>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>ε) Οι δείκτες θα πρέπει να επιτρέπουν τη σύγκριση με τις κανονιστικές απαιτήσειςΤόσο για λόγους εσωτερικής διαχείρισης όσο και για λόγους εξωτερικής αξιοπιστίας οι οργανισμοί θα πρέπει να είναι σε θέση να αποδεικνύουν τις επιδόσεις τους εν σχέσει προς τις κανονιστικές απαιτήσεις. Στις περιπτώσεις για τις οποίες υφίστανται κανονιστικές απαιτήσεις όσον αφορά στο θέμα για το οποίο διατυπώνεται έκθεση, οι οργανισμοί θα πρέπει να περιλαμβάνουν τις εν λόγω απαιτήσεις στον ίδιο πίνακα ή σχήμα με την επίδοση.Σχήμα:Παράδειγμα γραφικής παράστασης που επιτρέπει τη σύγκριση προς κανονιστικές απαιτήσεις.>PIC FILE= "L_2003184EL.002901.TIF">4. ΣύνοψηΠριν να ληφθεί απόφαση κατά πόσο θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί ένας δείκτης για την παρακολούθηση συγκεκριμένου περιβαλλοντικού θέματος, ένας οργανισμός θα πρέπει να απαντά στις εξής ερωτήσεις:α) Τα συγκεκριμένα δεδομένα αντιπροσωπεύουν όντως τις επιπτώσεις του οργανισμού στο περιβάλλον;β) Επιτρέπουν οι συγκεκριμένοι δείκτες την ποσοτικοποίηση των περιβαλλοντικών στόχων;γ) Υποστηρίζουν τα δεδομένα τη διαχειριστική τακτική του οργανισμού;δ) Είναι τα δεδομένα κατανοητά και δεν συνοδεύονται από περίπλοκες ερμηνείες;ε) Μπορούν τα δεδομένα αυτά να χρησιμοποιούνται υπό τη μορφή που διατίθενται από έτος σε έτος;στ) Ενσωματώνονται τα προβλεπόμενα νομικά όρια για το θέμα αυτό στο κείμενο;ζ) Είναι δυνατό να συγκριθούν τα συγκεκριμένα δεδομένα προς τις αντίστοιχες δοκιμές επιδόσεων για το θέμα αυτό;Εάν η απάντηση οιωνδήποτε των ως άνω ερωτήσεων είναι ΑΡΝΗΤΙΚΗ ο οργανισμός θα πρέπει να εξετάσει περαιτέρω τον περιβαλλοντικό δείκτη. Οι δείκτες θα πρέπει ωστόσο να επανεξετάζονται τακτικά προκειμένου να εξασφαλίζεται η ενημέρωσή τους και να λαμβάνεται δεόντως υπόψη κάθε νέα πληροφορία ή εξέλιξη.(1) Οι κύριες κατηγορίες OPI, MPI και ECI, καθώς και οι περισσότερες των υποκατηγοριών αντιστοιχούν άμεσα στις αντιστοίχως χρησιμοποιούμενες κατηγορίες δεικτών στο EN/ISO 14031:1999 "Περιβαλλοντική διαχείριση - Αξιολόγηση περιβαλλοντικών επιδόσεων - Κατευθυντήριες γραμμές". Οι υποκατηγορίες "προϊόντα που υποστηρίζουν την επιχειρησιακή λειτουργία του οργανισμού", "μεταφορές", "συμμετοχή εργαζομένων", "διοίκηση και προγραμματισμός", "αγορές και επενδύσεις" και "υγεία και ασφάλεια" προσιδιάζουν αποκλειστικά και μόνο στο EMAS.(2) Η χρήση δεικτών που σχετίζονται με τους εργαζόμενους θα πρέπει να αντιμετωπιστεί επιφυλακτικά δεδομένα ότι οι αντίστοιχες μετρήσεις σε ορισμένες περιπτώσεις εξαρτώνται κατά πολύ από τη σχέση κεφαλαίου-εργασίας στην εκάστοτε εταιρεία.(3) Οι κωδικοί μεταξύ παρενθέσεων αφορούν τους κωδικούς των επιμέρους εγγραφών στον ευρωπαϊκό κατάλογο αποβλήτων.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IIΕΠΙΛΟΓΗ ΕΘΝΙΚΩΝ, ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΩΝ ΚΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΝ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΟΥΣ ΔΕΙΚΤΕΣANPA - National Agency for the Protection of the Environment (1998): "Manuale per l'attuazione del Sistema Comunitario di Ecogestione ed Audit (Εγχειρίδιο για την εφαρμογή του ευρωπαϊκού προγράμματος οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου) (EMAS)", CD-ROM Sezione Banca Dati Indicatori (Section - Data Base of Environmental Indicators), Roma, Internet: www.anpa.it/emas.Association for Environmental Management in Banks; Saving Banks and Insurance Companies (VfU) and German Federal Environment Ministry (1997): "Time to act - environmental management in financial institutions - A survey of recent developments including principles and guidelines for in-house eco-balances of financial service providers", Bonn, Internet: www.vfu.de.Business in the Community (2000): "Winning With Integrity", London, Internet: www.bitc.org.uk.Business in the Community (2001): "A Measure of Progress", London, Internet: www.bitc.org.uk.FORGE Group (2000): "Guidelines on Environmental Management and Reporting for the Financial Services Sector", Internet: www.bba.org.uk.German Federal Environment Ministry and Federal Environmental Agency (ed.) (1997): "A Guide to Corporate Environmental Indicators", Bonn/Berlin, Internet: www.umweltbundesamt.de.German Federal Environmental Agency (1999): "Leitfaden betriebliche Umweltauswirkungen - Ihre Erfassung und Bewertung im Rahmen des Umweltmanagements. (Guideline of Operational Environmental Impacts - Collection and Evaluation in the Framework of Environmental Management)", Berlin, Internet: www.umweltbundesamt.de.Global reporting initiative (2002): "Sustainability reporting guidelines", Boston, USA, Internet: www.globalreporting.org.EN/ISO 14031:1999 "Environmental management - Environmental performance evaluation - Guidelines", Geneva, Internet: www.iso.ch.ISO/TR 14032:1999 "Environmental management - Examples of environmental performance evaluation (EPE)", Geneva, Internet: www.iso.ch.Jasch, C. and Rauberger, R. (1998): "Leitfaden Kennzahlen zur Messung der betrieblichen Umweltleistung (Κατευθυντήριες γραμμές για τους δείκτες μέτρησης των επιχειρησιακών περιβαλλοντικών επιδόσεων)" edited by the Austrian Federal Ministry for the Environment, Youth and Family Affairs, Vienna, IÖW Wien Publications No. 25/1998, Internet: www.ioew.at/ioew/index.html.Rauberger, R. (1998): "Erweitertes betriebliches Umweltcontrolling (Διευρυμένοι επιχειρησιακοί περιβαλλοντικοί έλεγχοι)", in "Praxishandbuch Umweltschutz - Management", edited by Hans-Peter Wruk and Horst Ellringmann, Cologne, Deutscher Wirtschaftsdienst, Internet: www.dvd-verlag.com.UK Association of Certified and Chartered Accountants and Certified Accountants Educational Trust (2001): "An Introduction to Environmental Reporting", London, Internet: www.accaglobal.com.UK Department for the Environment, Food and Rural Affairs (2000): "Environmental Reporting - Guidelines for Company Reporting on Waste", London, DEFRA Publications, Internet: www.defra.gov.uk/environment/envrp/ index.htm.UK Department for the Environment, Food and Rural Affairs (2000): "Environmental Reporting Guidelines for Company Reporting on Water", London, DEFRA Publications, Internet: www.defra.gov.uk/environment/envrp/ index.htm.UK Department for the Environment, Food and Rural Affairs (2001): "Environmental Reporting - General Guidelines", London, DEFRA Publications, Internet: www.defra.gov.uk/environment/envrp/ index.htm.UK Department for the Environment, Food and Rural Affairs (2001): "Guidelines for Company Reporting on Greenhouse Gas Emissions", London, DEFRA Publications, Internet: www.defra.gov.uk/environment/envrp/ index.htm.United Nations Division for Sustainable Development (2001): "Environmental Management Accounting, Procedures and Principles", United Nations publication, Economic and Social Affairs Series, Internet: www.un.org/esa/sustdev/estema1.htm.VDI Verein Deutscher Ingenieure (ed.) (2001): "Betriebliche Kennzahlen für das Umweltmanagement - Leitfaden zu Aufbau, Einführung und Nutzung (Δείκτες επιχειρησιακής λειτουργίας για την περιβαλλοντική διαχείριση - Κατευθυντήριες γραμμές για τη θέσπιση, καθιέρωση και χρήση)", VDI Richtline Nr. 4050, Duesseldorf, Internet: www.vdi.de.World Business Council for Sustainable Development (2000): "Measuring eco-efficiency - a guide to reporting company performance", Geneva, Internet: www.wbcsd.org/newscenter/reports/ 2000/MeasuringEE.pdf.


Avis juridique important

|

31996Y0110(02)

Σύσταση του Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 1995 για τη συνεννόηση και τη συνεργασία κατά την εκτέλεση των μέτρων απομάκρυνσης

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 005 της 10/01/1996 σ. 0003 - 0007

ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥτης 22ας  Δεκεμβρίου 1995για τη συνεννόηση και τη συνεργασία κατά την εκτέλεση των μέτρων απομάκρυνσης(96/C   5/02)ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: τη σύσταση των αρμοδίων για τη μετανάστευση υπουργών των κρατών μελών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της  30ής Νοεμβρίου 1992 σχετικά με τη διέλευση για λόγους απομάκρυνσης, καθώς και την από 1ης και 2ας  Ιουνίου 1993 προσθήκη της, Εκτιμώντας: ότι, σύμφωνα με το άρθρο Κ.1 τρίτο εδάφιο στοιχείο γ) της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, τα  κράτη μέλη θεωρούν ως θέμα κοινού ενδιαφέροντος την καταπολέμηση της παράνομης μετανάστευσης,  διαμονής και εργασίας υπηκόων τρίτων χωρών στο έδαφος των κρατών μελών 7ότι τα κράτη μέλη έχουν  ήδη θεσπίσει ειδικά μέτρα για να εξασφαλίσουν καλύτερο έλεγχο των μεταναστευτικών ροών και για να  εμποδίσουν την παράνομη είσοδο και διαμονή αλλοδαπών στο έδαφός τους 7ότι, ελλείψει ταξιδιωτικών  εγγράφων ή ταυτότητας, το μέτρο της απομάκρυνσης έναντι παρανόμως διατελούντων αλλοδαπών, δεν  μπορεί να εκτελεστεί 7ότι, προς αποτελεσματική εκτέλεση του μέτρου της απομάκρυνσης, το Συμβούλιο  πρέπει να εκδώσει συστάσεις προς τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης με στόχο το βελτιωμένο  συντονισμό των σχετικών μέτρων 7ότι οι διατάξεις της παρούσας σύστασης δεν θίγουν τη σύμβαση για  την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών της 4ης Νοεμβρίου 1950,  καθώς και τη σύμβαση της Γενεύης της 28ης Ιουλίου 1951 σχετικά με το καθεστώς των προσφύγων, όπως  αυτή τροποποιήθηκε από το Πρωτόκολλο της Νέας Υόρκης της 31ης Ιανουαρίου 1967, ΣΥΝΙΣΤΑ ΣΤΙΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ: να εφαρμόσουν τις ακόλουθες αρχές: Για τη συνεργασία κατά την έκδοση των απαραίτητων εγγράφων1. να εφαρμόσουν ειδικούς μηχανισμούς  προκειμένου να βελτιωθεί η έκδοση των απαραίτητων εγγράφων από τις προξενικές αρχές του τρίτου  κράτους προς το οποίο πρόκειται να απομακρυνθούν οι αλλοδαποί, όταν αυτοί στερούνται εγγράφων  ταξιδιωτικών ή ταυτότητας 72. όταν αντιμετωπίζουν επανειλημμένως δυσκολίες με ορισμένα τρίτα κράτη  κατά την έκδοση των εγγράφων, α) να καταβάλλουν προσπάθειες ώστε η εξακρίβωση της ταυτότητας των απομακρυνομένων να γίνεται από  τις προξενικές αρχές, β) να ζητούν επιμόνως από τις προξενικές αρχές να μεταβούν στους τόπους όπου κρατούνται,  ενδεχομένως, υπήκοοι τρίτων χωρών, προκειμένου να τους αναγνωρίσουν και να χορηγήσουν τα σχετικά  έγγραφα, γ) να επιμένουν ώστε οι προξενικές αρχές να χορηγούν ταξιδιωτικά έγγραφα με επαρκή διάρκεια ισχύος  ώστε να μπορεί να πραγματοποιηθεί η απομάκρυνση 73. να εφαρμόζουν κατά προτεραιότητα τις περί  τεκμηρίου ιθαγενείας διατάξεις τις προβλεπόμενες στην πρότυπη συμφωνία περί επανεισδοχής που  εγκρίθηκε από το Συμβούλιο στις 30 Νοεμβρίου 1994 74. όταν, παρά την εφαρμογή των προαναφερόμενων  μέτρων δεν καταστεί δυνατόν να εκδοθούν τα απαραίτητα ταξιδιωτικά έγγραφα, να χορηγούν το υπόδειγμα  ταξιδιωτικού εγγράφου που ενέκρινε το Συμβούλιο στις 30 Νοεμβρίου 1994. Για τη συνεργασία σχετικά με τη διέλευση για λόγους απομάκρυνσης5. να συνεργάζονται για να  διευκολύνουν τη διέλευση για λόγους απομάκρυνσης όταν η σχετική απόφαση έχει ληφθεί από άλλο κράτος  μέλος, με βάση τις ακόλουθες αρχές: α) τα κράτη μέλη μπορούν, βάσει της σύστασης των υπουργών της 30ής Νοεμβρίου 1992 περί διελεύσεως  για λόγους απομάκρυνσης, καθώς και την προσθήκη της 1ης και 2ας Ιουνίου 1993 που επισυνάπτονται  στην παρούσα σύσταση, να ζητούν από άλλο κράτος μέλος να επιτρέψει τη διέλευση από το έδαφός του  για λόγους απομάκρυνσης, β) το κράτος μέλος που ζητά τη διέλευση γνωστοποιεί στο κράτος διέλευσης αν θεωρεί αναγκαίο να  συνοδεύεται ο απομακρυνόμενος, γ) το κράτος διέλευσης μπορεί είτε να επιτρέψει τη διέλευση του απομακρυνόμενου αλλοδαπού με  συνοδεία του κράτους που αποφάσισε την απομάκρυνση είτε να παράσχει το ίδιο τη συνοδεία κατά τη  διέλευση, είτε να αναλάβει τη συνοδεία από κοινού με το κράτος μέλος που αποφάσισε την  απομάκρυνση, δ) εάν η διέλευση πραγματοποιείται χωρίς συνοδεία, το απομακρύνον κράτος μέλος μπορεί να ζητήσει  έγκαιρα από το κράτος που επέτρεψε τη διέλευση να λάβει τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσει την  αναχώρηση του αλλοδαπού προς τον τόπο προορισμού, ε) προκειμένου να αποφεύγεται ματαίωση της απομάκρυνσης διότι ο αλλοδαπός αρνείται να επιβιβασθεί  στο κράτος μέλος διέλευσης, τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη μπορούν να αντιμετωπίσουν τη δυνατότητα,  σύμφωνα με τη νομοθεσία τους, να χρησιμοποιήσουν ή να αναζητήσουν τους κατάλληλους νομικούς  μηχανισμούς απομάκρυνσης, στ) σε περίπτωση που, για οποιοδήποτε λόγο, δεν είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί η απομάκρυνση, το  κράτος μέλος διέλευσης μπορεί να επαναφέρει τον αλλοδαπό στο έδαφος του απομακρύνοντος κράτους  μέλους, ζ) τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίζουν διμερώς τους όρους της ενδεχόμενης παραίτησης από την  καταβολή των εξόδων για κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, και να προβαίνουν αντ' αυτού σε ετήσια  εκκαθάριση του κόστους των ενεργειών απομάκρυνσης οι οποίες έγιναν κατόπιν αιτήσεως ενός εκάστου εξ  αυτών. Κατά τη συνεννόηση για την εκτέλεση των μέτρων απομάκρυνσης6. να πραγματοποιούν απομακρύνσεις,  στις δέουσες περιπτώσεις, σε συνεννόηση με άλλα κράτη μέλη και βάσει των ακόλουθων αρχών: α) κάθε κράτος μέλος φέρει την ευθύνη εκτέλεσης των μέτρων απομάκρυνσης υπηκόων τρίτων χωρών που  αποφασίζει και πρέπει να χρησιμοποιεί είτε τα μέσα που είναι διαθέσιμα στην αγορά αερομεταφορών  είτε, ενδεχομένως, εκείνα που παρέχει το ίδιο, β) το κράτος μέλος που αποφασίζει το μέτρο της απομάκρυνσης μπορεί να ζητήσει τη συνεργασία άλλου  κράτους μέλους, προκειμένου να βρεθούν θέσεις για την εκτέλεσης της απομάκρυνσης αεροπορικώς, γ) το κράτος μέλος του οποίου ζητείται η συνεργασία για την εκτέλεση του μέτρου της απομάκρυνσης  αεροπορικώς, έχει το δικαίωμα να απαγορεύσει την εκτέλεση απομάκρυνσης από το έδαφός του, δ) για το συντονισμό της εκτέλεσης των μέτρων απομάκρυνσης, κάθε κράτος μέλος κοινοποιεί στα  υπόλοιπα κράτη μέλη την αρχή που είναι αρμόδια στο έδαφός του: - να συγκεντρώνει τις πληροφορίες για τις διαθέσιμες θέσεις σε πτήσεις, με σκοπό την απομάκρυνση, - να έρχεται σε επαφή με τις αρμόδιες αρχές άλλων κρατών μελών, προκειμένου να χρησιμοποιηθούν οι  διαθέσιμες θέσεις σε πτήσεις, - να ζητά από άλλα κράτη μέλη άδεια να χρησιμοποιήσει τις διαθέσιμες θέσεις στις πτήσεις που  αναχωρούν από τα εν λόγω κράτη μέλη, - να ανταλλάσσει με τις αρχές άλλων κρατών μελών κάθε πληροφορία που έχει σχέση με την εκτέλεση της  απομάκρυνσης αεροπορικώς. Για την παρακολούθηση της εφαρμογής της παρούσας σύστασης: το Συμβούλιο εξετάζει τακτικά την πρόοδο που έχει επιτευχθεί ως προς την πρακτική εφαρμογή των  μέτων συνεργασίας και συνεννόησης που αναφέρονται στην παρούσα σύσταση. Βρυξέλλες, 22 Δεκεμβρίου 1995. Για το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςL. ATIENZA SERNA ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I ΣΥΣΤΑΣΗ σχετικά με τη διέλευση για λόγους απομάκρυνσης (Εγκρίθηκε από τους  υπουργούς στις 30 Νοεμβρίου 1992) ΟΙ ΑΡΜΟΔΙΟΙ ΣΕ ΘΕΜΑΤΑ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗΣ ΥΠΟΥΡΓΟΙ, ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ: τις πρακτικές που εφαρμόζουν τα κράτη μέλη σε θέματα διέλευσης για λόγους απομάκρυνσης, ότι είναι αναγκαία η προσέγγιση των πρακτικών αυτών ενόψει της εναρμόνισής τους, ότι τα εφαρμοστέα μέτρα πρέπει να ανταποκρίνονται στα κριτήρια της ταχύτητας, της  αποτελεσματικότητας και της οικονομίας, ΣΥΝΙΣΤΟΥΝ την εφαρμογή των ακόλουθων γενικών κατευθύνσεων: IΓια την εφαρμογή της παρούσας σύστασης νοείται ως «διέλευση» η μετάβαση ενός προσώπου που δεν  είναι υπήκοος κράτους μέλους στο έδαφος ή στο χώρο διερχομένων λιμένος ή αερολιμένος ενός κράτους  μέλους. IIΤο κράτος μέλος που έχει αποφασίσει να απομακρύνει έναν υπήκοο τρίτου κράτους- προς μια τρίτη  χώρα, θα πρέπει καταρχήν να τον απομακρύνει χωρίς ο αλλοδαπός να περάσει από το έδαφος άλλου  κράτους μέλους, - προς άλλο κράτος μέλος, θα πρέπει καταρχήν να τον απομακρύνει χωρίς ο αλλοδαπός να περάσει από το  έδαφος τρίτου κράτους μέλους. III1. Όταν υπάρχουν ειδικοί λόγοι, ιδίως αποτελεσματικότητας, ταχύτητας και οικονομίας, ένα κράτος  μέλος μπορεί να ζητήσει από άλλο κράτος μέλος να επιτρέψει την είσοδο και τη διέλευση από το έδαφός  του σε απομακρυνόμενο υπήκοο τρίτης χώρας  (1). 2. Το κράτος που έλαβε το μέτρο της απομάκρυνσης εξακριβώνει, πριν υποβάλει την ως άνω αίτηση, ότι  η συνέχιση του ταξιδιού και η εισδοχή του απομακρυνόμενου προσώπου στη χώρα προορισμού είναι υπό  κανονικές συνθήκες εξασφαλισμένη. 3. Το κράτος στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση αυτή, την αποδέχεται με την επιφύλαξη των περιπτώσεων  που προβλέπονται στο σημείο VI. IVΤο κράτος που έλαβε το μέτρο της απομάκρυνσης κοινοποιεί στο κράτος διέλευσης αν ο  απομακρυνόμενος πρέπει να συνοδεύεται. Το κράτος διέλευσης μπορεί: - είτε να επιτρέψει στο κράτος που έλαβε το μέτρο της απομάκρυνσης να συνοδεύσει τον  απομακρυνόμενο, - είτε να αποφασίσει να εξασφαλίσει το ίδιο τη συνοδεία, - είτε να αναλάβει τη συνοδεία σε συνεργασία με το κράτος που έλαβε το μέτρο της απομάκρυνσης. V1. Η αίτηση διέλευσης με σκοπό την απομάκρυνση περιέχει πληροφορίες σχετικά με: - την ταυτότητα του απομακρυνόμενου, - το κράτος τελικού προορισμού, - τη φύση και την ημερομηνία της απόφασης απομάκρυνσης, την αρχή που έλαβε την απόφαση αυτή, - τα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι ο αλλοδαπός είναι δεκτός στη χώρα τελικού προορισμού ή στη  δεύτερη χώρα διέλευσης, - τα ταξιδιωτικά έγγραφα ή άλλα έγγραφα ταυτότητας του ενδιαφερομένου, - τα στοιχεία της υπηρεσίας που υποβάλλει την αίτηση, - τους όρους διέλευσης από το κράτος στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση (ωράριο, δρομολόγιο, μεταφορικό  μέσο, κ.λπ. .  .  .), - την ανάγκη και τον τρόπο συνοδείας. 2. Η αίτηση διέλευσης με σκοπό την απομάκρυνση πρέπει να υποβάλλεται το συντομότερο δυνατόν,  σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους στο οποίο απευθύνεται, στις αρμόδιες για την απομάκρυνση αρχές, οι  οποίες και θα πρέπει να απαντήσουν το ταχύτερο. 3. Το κράτος διέλευσης δύναται να ζητήσει πληροφορίες ιδίως όσον αφορά το κατά πόσον η διέλευση  είναι αναγκαία. VIΠεριπτώσεις στις οποίες δύναται να απορριφθεί η αίτηση διέλευσης με σκοπό την απομάκρυνση: - όταν, σε περίπτωση διέλευσης διά ξηράς, ο αλλοδαπός αποτελεί απειλή για τη δημόσια τάξη, την  εθνική ασφάλεια και τις διεθνείς σχέσεις του κράτους διέλευσης, - όταν οι πληροφορίες στις οποίες αναφέρεται το σημείο V.3 δεν κριθούν ικανοποιητικές. VIIΕάν για οποιονδήποτε λόγο το μέτρο απομάκρυνσης δεν είναι δυνατόν να εκτελεσθεί, το κράτος  διέλευσης μπορεί να επιστρέψει τον απομακρυνόμενο, χωρίς διατυπώσεις, στο αιτούν κράτος. VIIIΌταν η απομάκρυνση είναι αδύνατον να γίνει δαπάναις του απομακρυνόμενου ή τρίτου, το αιτούν  κράτος αναλαμβάνει: - τα έξοδα ταξιδίου και λοιπά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων συνοδείας, μέχρι την αναχώρηση  από το κράτος διέλευσης του αλλοδαπού στον οποίον επετράπη η διέλευση, - τα έξοδα της ενδεχόμενης επιστροφής του. IXΟι παρούσες συστάσεις δεν εμποδίζουν τη στενότερη συνεργασία μεταξύ δύο ή περισσότερων κρατών  μελών. XΈνα κράτος μέλος που προτίθεται να προβεί σε διαπραγματεύσεις με άλλο κράτος μέλος ή τρίτο κράτος  σχετικά με τη διέλευση για λόγους απομάκρυνσης ενημερώνει εγκαίρως τα λοιπά κράτη μέλη. XIΗ παρούσα σύσταση δεν θίγει την ευρωπαϊκή σύμβαση για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου  και των θεμελιωδών ελευθεριών της 4ης Νοεμβρίου 1950, ούτε τη σύμβαση περί του καθεστώτος των  προσφύγων της 28ης Ιουλίου 1951. Ακόμη, δεν θίγει τις διατάξεις των ισχυουσών διεθνών συμβάσεων περί εκδόσεως και διελεύσεως στα  πλαίσια εκδόσεως εγκληματίου. Δεν μπορεί να αντικαταστήσει με τη διαδικασία της διέλευσης για απομάκρυνση τις διαδικασίες  εκδόσεως εγκληματίου και διελεύσεως για έκδοση.(1) Δήλωση σχετικά με το σημείο III: «Οι λόγοι αποτελεσματικότητας, ταχύτητας και οικονομίας που αναφέρονται στο σημείο III καλύπτουν  μεταξύ άλλων τους αντικειμενικούς περιορισμούς που απορρέουν από τη γεωγραφική θέση του Μεγάλου  Δουκάτου του Λουξεμβούργου.»   ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II ΠΡΟΣΘΗΚΗ στη σύσταση σχετικά με τη διέλευση για λόγους απομάκρυνσης  (Εγκρίθηκε από τους υπουργούς την 1η και 2α Ιουνίου 1993) 1. Χάριν αποτελεσματικότητας, ταχύτητας  και οικονομίας όσον αφορά τη διέλευση για λόγους απομάκρυνσης, μπορεί να γίνει διαχωρισμός μεταξύ  των διαφόρων μέτρων που λαμβάνουν τα κράτη μέλη για να προβούν στην απομάκρυνση αεροπορικώς, διά  θαλάσσης ή διά ξηράς. 2. Η απομάκρυνση αεροπορικώς και η σχετική διέλευση από το χώρο διερχομένων ενός αεροδρομίου πρέπει  να εξαιρούνται από τις διατάξεις περί αιτήσεως αδείας εισόδου και διέλευσης (τμήμα ΙΙΙ του  παραρτήματος Ι), ούτως ώστε στις περιπτώσεις αυτές το κράτος διέλευσης απλώς να ενημερώνεται. 3. Η ενημέρωση για διέλευση με σκοπό την απομάκρυνση αεροπορικώς πρέπει να περιέχει τις πληροφορίες  που αναφέρονται στο τμήμα V του παραρτήματος Ι σχετικά με την αίτηση διέλευσης. 4. Όταν πρόκειται για απομάκρυνση διά ξηράς ή διά θαλάσσης, οι αιτήσεις και οι κοινοποιήσεις  εισόδου ή διέλευσης στο έδαφος ενός κράτους μέλους πρέπει να απευθύνονται σε κεντρική υπηρεσία  επαφών που θα έχει Υποδείξει το κράτος διέλευσης, σύμφωνα με τις συστάσεις που περιλαμβάνονται στο  παράρτημα Ι. Εάν, σε περίπτωση απομάκρυνσης αεροπορικώς, το κράτος διέλευσης δεν δώσει άδεια, τούτο  κοινοποιείται στο αιτούν κράτος εντός 24 ωρών από την κοινοποίηση της διέλευσης. 5. Τα κράτη μέλη θα καταρτίσουν κοινό κατάλογο των υπηρεσιών επαφών. Σε περίπτωση απομάκρυνσης αεροπορικώς, είναι σκόπιμο να λαμβάνεται άμεση επαφή με τον ή τους  αρμόδιους υπαλλήλους του αεροδρομίου από το οποίο πρόκειται να γίνει η διέλευση ή, σύμφωνα με τις  εθνικές διαδικασίες, με οποιονδήποτε άλλον αρμόδιο υπάλληλο, αρκεί να τηρείται ο κανόνας των 24  ωρών (βλέπε σημείο 4 ανωτέρω).


title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 11ης Ιουλίου 2017, σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Γαλλίας για το 2017 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας της Γαλλίας για το 2017

text:
               9.8.2017

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 261/36

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
   της 11ης Ιουλίου 2017
   σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Γαλλίας για το 2017 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας της Γαλλίας για το 2017
   (2017/C 261/09)
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 121 παράγραφος 2 και το άρθρο 148 παράγραφος 4,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών (1), και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 2,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με την πρόληψη και τη διόρθωση των υπερβολικών μακροοικονομικών ανισορροπιών (2), και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 1,
   Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τα ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Απασχόλησης,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Οικονομικής και Δημοσιονομικής Επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Κοινωνικής Προστασίας,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Οικονομικής Πολιτικής,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Στις 16 Νοεμβρίου 2016 η Επιτροπή εξέδωσε την Ετήσια Επισκόπηση της Ανάπτυξης, με την οποία σηματοδοτήθηκε η έναρξη του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου του 2017 για τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών. Οι προτεραιότητες της Ετήσιας Επισκόπησης της Ανάπτυξης εγκρίθηκαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 9-10 Μαρτίου 2017. Στις 16 Νοεμβρίου 2016, βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011, η Επιτροπή εξέδωσε την έκθεση του μηχανισμού επαγρύπνησης, στην οποία η Γαλλία συγκαταλέγεται μεταξύ των κρατών μελών για τα οποία επρόκειτο να πραγματοποιηθεί εμπεριστατωμένη επισκόπηση. Την ίδια ημέρα η Επιτροπή εξέδωσε επίσης σύσταση για σύσταση του Συμβουλίου σχετικά με την οικονομική πολιτική της ζώνης του ευρώ. Η σύσταση αυτή εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 9-10 Μαρτίου 2017. Στις 21 Μαρτίου 2017 το Συμβούλιο εξέδωσε τη σύσταση για την οικονομική πολιτική της ζώνης του ευρώ («σύσταση για τη ζώνη του ευρώ») (3).

               (2)

               Ως κράτος μέλος με νόμισμα το ευρώ και λαμβανομένης υπόψη της στενής διασύνδεσης των οικονομιών της οικονομικής και νομισματικής ένωσης, η Γαλλία θα πρέπει να διασφαλίσει την πλήρη και έγκαιρη εφαρμογή της σύστασης για τη ζώνη του ευρώ, όπως αντικατοπτρίζεται στις κατωτέρω συστάσεις 1 έως 4.

               (3)

               Η έκθεση χώρας του 2017 για τη Γαλλία δημοσιεύτηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2017. Στην έκθεση αξιολογήθηκε η πρόοδος της Γαλλίας όσον αφορά την εφαρμογή των συστάσεων ανά χώρα που εκδόθηκαν από το Συμβούλιο στις 12 Ιουλίου 2016, η συνέχεια που δόθηκε στις συστάσεις ανά χώρα που είχαν εκδοθεί κατά τα προηγούμενα έτη και η πρόοδος της Γαλλίας ως προς την επίτευξη των εθνικών στόχων στο πλαίσιο της στρατηγικής «Ευρώπη 2020». Επιπλέον, περιλάμβανε εμπεριστατωμένη επισκόπηση δυνάμει του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύτηκαν επίσης στις 22 Φεβρουαρίου 2017. Από την ανάλυσή της, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Γαλλία εμφανίζει υπερβολικές μακροοικονομικές ανισορροπίες. Ειδικότερα, η Γαλλία χαρακτηρίζεται από χαμηλή ανταγωνιστικότητα και υψηλό και αυξανόμενο δημόσιο χρέος, σε συνθήκες χαμηλής αύξησης της παραγωγικότητας. Η ανάγκη να αναληφθεί δράση για να μειωθεί ο κίνδυνος δυσμενών επιπτώσεων στη γαλλική οικονομία και, δεδομένου του μεγέθους της και της διασυνοριακής της σπουδαιότητας, στην οικονομική και νομισματική ένωση, είναι ιδιαίτερα σοβαρή.

               (4)

               Στις 28 Απριλίου 2017 η Γαλλία υπέβαλε το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για το 2017 και το πρόγραμμα σταθερότητας για το 2017. Προκειμένου να ληφθεί υπόψη η διασύνδεσή τους, τα δύο προγράμματα αξιολογήθηκαν ταυτοχρόνως.

               (5)

               Οι σχετικές συστάσεις ανά χώρα ελήφθησαν υπόψη στον προγραμματισμό των Ευρωπαϊκών Διαρθρωτικών και Επενδυτικών Ταμείων (ΕΔΕΤ) για την περίοδο 2014-2020. Όπως προβλέπεται στο άρθρο 23 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4), όταν είναι αναγκαίο για τη στήριξη της εφαρμογής των σχετικών συστάσεων του Συμβουλίου, η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει από ένα κράτος μέλος να επανεξετάσει και να προτείνει τροποποιήσεις στην οικεία συμφωνία εταιρικής σχέσης και στα σχετικά προγράμματα. Η Επιτροπή έχει παράσχει περαιτέρω λεπτομέρειες σχετικά με το πώς θα μπορούσε να κάνει χρήση της διάταξης αυτής σε κατευθυντήριες γραμμές για την εφαρμογή των μέτρων που συνδέουν την αποτελεσματικότητα των ΕΔΕΤ με την υγιή οικονομική διακυβέρνηση.

               (6)

               Η Γαλλία επί του παρόντος υπάγεται στο διορθωτικό σκέλος του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Η κυβέρνηση, στο πρόγραμμα σταθερότητας για το 2017, σχεδιάζει να διορθώσει το υπερβολικό έλλειμμα έως το 2017, σύμφωνα με τη σύσταση του Συμβουλίου της 10ης Μαρτίου 2015 στο πλαίσιο της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος, με ονομαστικό έλλειμμα 2,8 % του ΑΕΠ. Το ονομαστικό έλλειμμα προβλέπεται να μειωθεί περαιτέρω σε 1,3 % του ΑΕΠ το 2020. Ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος –διαρθρωτικό έλλειμμα 0,4 % του ΑΕΠ– αναμένεται να επιτευχθεί έως το 2019. Ωστόσο, το εκ νέου υπολογισθέν (5) διαρθρωτικό ισοζύγιο προβλέπεται να ανέλθει στο -1,2 % του ΑΕΠ το 2020 και, ως εκ τούτου, ο μεσοπρόθεσμος στόχος δεν αναμένεται να επιτευχθεί κατά τον χρονικό ορίζοντα του προγράμματος. Σύμφωνα με το πρόγραμμα σταθερότητας για το 2017, ο δείκτης χρέους της γενικής κυβέρνησης προς το ΑΕΠ αναμένεται να υποχωρήσει από το 95,9 % του ΑΕΠ το 2018 στο 93,1 % του ΑΕΠ το 2020. Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζονται οι εν λόγω δημοσιονομικές προβλέψεις είναι ευλογοφανές. Συγχρόνως, δεν έχουν ακόμη προσδιοριστεί επαρκώς τα αναγκαία μέτρα στήριξης των προβλεπόμενων στόχων για το έλλειμμα από το 2018 και μετά.

               (7)

               Στις 10 Μαρτίου 2015 το Συμβούλιο συνέστησε στη Γαλλία να θέσει τέλος στην κατάσταση υπερβολικού ελλείμματος έως το 2017 και να επιτύχει έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης ύψους 2,8 % του ΑΕΠ, το οποίο αντιστοιχεί σε βελτίωση του διαρθρωτικού ισοζυγίου κατά 0,9 % του ΑΕΠ το 2017. Με βάση τις εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2017, το ονομαστικό έλλειμμα αναμένεται να ανέλθει στο 3,0 % του ΑΕΠ το 2017, ποσοστό το οποίο αντιστοιχεί στην τιμή αναφοράς που ορίζει η Συνθήκη αλλά υπερβαίνει τον στόχο που συνέστησε το Συμβούλιο. Για το 2018, με αμετάβλητες πολιτικές, το ονομαστικό έλλειμμα προβλέπεται να ανέλθει στο 3,2 % του ΑΕΠ, υπερβαίνοντας συνεπώς την τιμή αναφοράς που ορίζει η Συνθήκη, γεγονός που ενέχει κινδύνους όσον αφορά τη μόνιμη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος. Επιπλέον, η συνιστώμενη προσπάθεια δημοσιονομικής προσαρμογής δεν προβλέπεται να επιτευχθεί την περίοδο που καλύπτεται από τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος, δεδομένου ότι η στρατηγική εξυγίανσης που ακολούθησε η Γαλλία στηρίζεται κυρίως στη βελτίωση των κυκλικών συνθηκών και στη συνέχιση του περιβάλλοντος χαμηλών επιτοκίων, συνθήκες που είναι εκτός του ελέγχου των αρχών.

               (8)

               Για το 2018, εάν επιτευχθεί τελικά έγκαιρη και σταθερή διόρθωση, η Γαλλία θα υπαχθεί στο προληπτικό σκέλος του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και στον μεταβατικό κανόνα για το χρέος. Δεδομένης της δημοσιονομικής της κατάστασης, και ιδίως του επιπέδου του χρέους της, αναμένεται από τη Γαλλία να προβεί σε περαιτέρω προσαρμογή προς την κατεύθυνση του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού στόχου για διαρθρωτικό έλλειμμα της τάξης του 0,4 % του ΑΕΠ. Σύμφωνα με τον πίνακα προσαρμογής που συμφωνήθηκε από κοινού στο πλαίσιο του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης, η προσαρμογή αυτή μεταφράζεται σε απαίτηση ονομαστικής αύξησης των καθαρών πρωτογενών δημόσιων δαπανών (6) η οποία δεν θα υπερβαίνει το 1,2 % το 2018. Η αύξηση αυτή θα αντιστοιχούσε σε ετήσια διαρθρωτική προσαρμογή 0,6 % του ΑΕΠ. Σε περίπτωση μη αλλαγής των πολιτικών, υπάρχει κίνδυνος σημαντικής απόκλισης από την απαίτηση αυτή το 2018. Υπάρχει επίσης ο κίνδυνος να μη συμμορφωθεί η Γαλλία με τον μεταβατικό κανόνα για το χρέος το 2018, δεδομένου ότι το διαρθρωτικό ισοζύγιο προβλέπεται να επιδεινωθεί κατά 0,5 % του ΑΕΠ σε αντίθεση με την ελάχιστη γραμμική διαρθρωτική προσαρμογή του 0,4 % του ΑΕΠ. Γενικά, το Συμβούλιο είναι της γνώμης ότι η Γαλλία πρέπει να είναι έτοιμη να λάβει περαιτέρω μέτρα για να εξασφαλίσει τη συμμόρφωση το 2017 και ότι από το 2018 θα χρειαστούν περαιτέρω μέτρα για τη συμμόρφωση με τις διατάξεις του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Ωστόσο, όπως προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97, η αξιολόγηση των σχεδίων δημοσιονομικών προγραμμάτων και των δημοσιονομικών αποτελεσμάτων θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη το δημοσιονομικό ισοζύγιο του κράτους μέλους υπό το πρίσμα των κυκλικών συνθηκών. Όπως υπενθυμίζεται στην ανακοίνωση της Επιτροπής για το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο του 2017 που συνοδεύει αυτές τις συστάσεις ανά χώρα, η αξιολόγηση του σχεδίου δημοσιονομικού προγράμματος του 2018 και η εκ των υστέρων αξιολόγηση των δημοσιονομικών αποτελεσμάτων του 2018 θα πρέπει να λάβει δεόντως υπόψη τον στόχο της επίτευξης δημοσιονομικού προσανατολισμού που συμβάλλει τόσο στην ενίσχυση της τρέχουσας ανάκαμψης όσο και τη διασφάλιση της βιωσιμότητας των δημόσιων οικονομικών της Γαλλίας. Στο πλαίσιο αυτό το Συμβούλιο σημειώνει ότι η Επιτροπή προτίθεται να πραγματοποιήσει συνολική αξιολόγηση σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97, ιδίως υπό το πρίσμα της κυκλικής κατάστασης στη Γαλλία.

               (9)

               Ο λόγος των δημόσιων δαπανών προς το ΑΕΠ στη Γαλλία είναι από τους υψηλότερους στην Ένωση. Ο δείκτης δαπανών προβλέπεται να ανέλθει στο 56,2 % του ΑΕΠ το 2017, δηλαδή να υπερβεί κατά 9,7 ποσοστιαίες μονάδες τον δείκτη δαπανών της Ένωσης. Η Γαλλία ακολούθησε στρατηγική εξυγίανσης βασισμένη στις δαπάνες, η οποία στηρίχθηκε κυρίως στη μείωση των επιτοκίων και σε περικοπές στις δημόσιες επενδύσεις. Ωστόσο, δεν είναι πιθανό να διατηρηθεί μεσοπρόθεσμα το περιβάλλον χαμηλών επιτοκίων, ενώ η μείωση των παραγωγικών δημόσιων επενδύσεων θα μπορούσε να αποβεί εις βάρος του οικονομικού δυναμικού στο μέλλον. Αντίθετα, κατά τις επανεξετάσεις των δαπανών προσδιορίστηκε μια σειρά πιθανών τρόπων βελτίωσης της αποτελεσματικότητας που δεν έχουν υλοποιηθεί. Οι επανεξετάσεις των δαπανών προσδιόρισαν ένα ποσοστό —κάτω του 2 %— της συνολικής προγραμματισμένης εξοικονόμησης δαπανών ύψους 50 δισεκατ. ευρώ για την περίοδο 2015-2017. Ωστόσο, μόνο ένα μέρος αυτών μεταφράστηκε σε πραγματικά μέτρα στον προϋπολογισμό του 2016, ενώ τα μέτρα του νόμου για τον προϋπολογισμό του 2017 βασίστηκαν σε εκείνα που είχαν ήδη προσδιοριστεί στην επανεξέταση των δαπανών του 2015. Οι εξοικονομήσεις που επιτυγχάνονται χάρη στις επανεξετάσεις των δαπανών θα μπορούσαν να αυξηθούν σημαντικά με τη διεύρυνση των επανεξεταζόμενων τομέων δαπανών και με την εφαρμογή πολυετούς στρατηγικής για την πλήρη μετατροπή των τρόπων εξοικονόμησης που προσδιορίστηκαν σε συγκεκριμένα δημοσιονομικά μέτρα.

               (10)

               Οι υψηλές εισφορές κοινωνικής ασφάλισης, σε συνδυασμό με το υψηλό επίπεδο φόρων που επιβαρύνουν τις επιχειρήσεις, μπορεί να αποθαρρύνουν τις ιδιωτικές επενδύσεις και να παρεμποδίσουν την ανάπτυξη των επιχειρήσεων και τις νέες προσλήψεις. Τα μέτρα πολιτικής για τη μείωση του κόστους εργασίας εξακολουθούν να εφαρμόζονται, με την έναρξη τον Απρίλιο του 2016 της δεύτερης φάσης των μειώσεων των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης των εργοδοτών που προγραμματίστηκαν στο πλαίσιο του συμφώνου αλληλεγγύης και ευθύνης. Επιπλέον, η κυβέρνηση αύξησε για το 2017 την πίστωση φόρου για την ανταγωνιστικότητα και την απασχόληση (CICE) από 6 % σε 7 %. Τα εν λόγω μέτρα για τη μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης της εργασίας βελτίωσαν την ανταγωνιστικότητα της Γαλλίας από το 2013 μέχρι σήμερα αλλά οι σωρευμένες απώλειες του παρελθόντος δεν έχουν ακόμη ανακτηθεί. Στο επίπεδο του μέσου μισθού, το 2015 η Γαλλία είχε τις υψηλότερες εργοδοτικές εισφορές κοινωνικής ασφάλισης στην Ένωση ως ποσοστό του συνολικού κόστους εργασίας που κατέβαλλε ο εργοδότης, μολονότι οι εισφορές αυτές εμφανίζουν πτωτική τάση. Οι πρόσφατες αξιολογήσεις των μέτρων αυτών υπογράμμισαν τη θετική επίδρασή τους στην απασχόληση και στα περιθώρια κέρδους των επιχειρήσεων, αλλά απαιτούνται περαιτέρω αξιολογήσεις για να εκτιμηθεί πλήρως ο αντίκτυπός τους στους μισθούς, τις επενδύσεις, την απασχόληση και τα περιθώρια κέρδους των επιχειρήσεων. Πρόσφατες αξιολογήσεις δείχνουν επίσης ότι η ενοποίηση των προγραμμάτων μείωσης του κόστους εργασίας και η μετατροπή τους σε μόνιμες μειώσεις των κοινωνικών εισφορών θα βελτιστοποιούσαν τις επιπτώσεις τους στην απασχόληση και στις επενδύσεις.

               (11)

               Ο πραγματικός μέσος συντελεστής φορολογίας εταιρειών, ύψους 38,4 % την 1η Ιουλίου 2016, ήταν ο υψηλότερος στην Ένωση, ενώ και άλλοι φόροι επί της παραγωγής είναι επίσης ιδιαίτερα υψηλοί. Ωστόσο, η Γαλλία έλαβε μέτρα με σκοπό να μειωθεί στο 28 % το 2020 ο νόμιμος συντελεστής φόρου εισοδήματος των επιχειρήσεων. Ταυτόχρονα, η φορολογία εξακολουθεί να επιβαρύνει λιγότερο την κατανάλωση από ό,τι σε άλλα κράτη μέλη. Το 2014, η Γαλλία κατείχε την 27η θέση στην Ένωση όσον αφορά τα φορολογικά έσοδα από την κατανάλωση ως ποσοστό της συνολικής φορολογίας. Το σύστημα του ΦΠΑ χαρακτηρίζεται από έναν μέτριο κανονικό συντελεστή και χαμηλούς μειωμένους συντελεστές που εφαρμόζονται σε ευρεία βάση. Η πολυπλοκότητα του φορολογικού συστήματος συνιστά ίσως εμπόδιο για την εύρυθμη λειτουργία του επιχειρηματικού περιβάλλοντος. Η Γαλλία έχει υψηλή φορολογική επιβάρυνση σε συνδυασμό με πολλές φορολογικές ελαφρύνσεις, μειωμένους συντελεστές και μεγάλο αριθμό φορολογικών καθεστώτων, γεγονός που οδηγεί σε αυξημένο κόστος συμμόρφωσης και σε αβεβαιότητες, ιδιαίτερα για τις επιχειρήσεις. Οι συνολικές φορολογικές δαπάνες είναι σημαντικές στη Γαλλία καθώς υπερβαίνουν το 3 % του ΑΕΠ. Το διοικητικό κόστος που συνεπάγεται η είσπραξη των φόρων από τις φορολογικές αρχές είναι επίσης υψηλό και υπερβαίνει τον μέσο όρο της Ένωσης.

               (12)

               Το 2016, το ποσοστό ανεργίας υποχώρησε στο 10,1 %. Η ανεργία είναι υψηλότερη μεταξύ των νέων, των ατόμων με χαμηλή ειδίκευση και εκείνων που έχουν γεννηθεί εκτός της Ένωσης. Οι συνεχιζόμενες μεταρρυθμίσεις στον τομέα της διακυβέρνησης αποτελούν το κλειδί για την ευθυγράμμιση των ευκαιριών κατάρτισης με τις προοπτικές απασχόλησης και τις οικονομικές ανάγκες. Παράλληλα, οι αναζητούντες εργασία, οι λιγότερο ειδικευμένοι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενοι στις ΜΜΕ αντιμετωπίζουν επίμονες δυσκολίες όσον αφορά την πρόσβαση στην κατάρτιση. Για τη διασφάλιση της συμμετοχής τους και τη συνάφεια της παρεχόμενης κατάρτισης ενδέχεται να απαιτηθεί η ενίσχυση των υφιστάμενων μέτρων και η επανεξισορρόπηση των πόρων. Οι νέοι, και μεταξύ αυτών οι λιγότερο ειδικευμένοι, εξακολουθούν να δυσκολεύονται να εισέλθουν στην αγορά εργασίας. Υπό αυτές τις συνθήκες, τα μέτρα που έχουν ληφθεί για τη στήριξη του θεσμού της μαθητείας έχουν φέρει θετικά αποτελέσματα μέχρι στιγμής. Ωστόσο, η προσφερόμενη αρχική επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση, ειδικά η εκπαίδευση στο σχολείο και σε ορισμένους τριτογενείς τομείς, δεν είναι επαρκώς συνδεδεμένη με τις ευκαιρίες απασχόλησης. Επιπλέον, οι μαθητές που προέρχονται από μειονεκτικό περιβάλλον κατευθύνονται συχνότερα προς την αρχική επαγγελματική εκπαίδευση, στην οποία καταγράφεται επίσης η μεγάλη πλειονότητα των περιπτώσεων πρόωρης αποχώρησης από την εκπαίδευση, γεγονός που συντείνει σε έντονες εκπαιδευτικές ανισότητες. Ο αντίκτυπος της κοινωνικοοικονομικής κατάστασης των μαθητών στις επιδόσεις τους είναι ο υψηλότερος στον ΟΟΣΑ.

               (13)

               Το 2016 μόνο το 54,5 % των ατόμων του ενεργού πληθυσμού που γεννήθηκαν εκτός ΕΕ είχε εργασία. Το ποσοστό απασχόλησης των γυναικών που γεννήθηκαν εκτός ΕΕ (45,4 %) ήταν ένα από τα χαμηλότερα στην Ένωση. Το χάσμα στην απασχόληση μεταξύ των ατόμων που γεννήθηκαν εκτός ΕΕ και εκείνων που γεννήθηκαν στη Γαλλία αυξήθηκε στις 17,5 ποσοστιαίες μονάδες το 2016 (23,7 ποσοστιαίες μονάδες για τις γυναίκες). Οι κακές επιδόσεις των γεννηθέντων εκτός ΕΕ μειώνουν το συνολικό ποσοστό απασχόλησης και αντιπροσωπεύουν μια χρόνια υποχρησιμοποίηση του εργατικού δυναμικού. Οι μετανάστες δεύτερης γενιάς αντιμετωπίζουν επίσης δυσμενή αποτελέσματα ως προς την απασχόληση τα οποία δεν εξηγούνται από τις διαφορές στην ηλικία, την εκπαίδευση και τις δεξιότητες. Επιπλέον, οι διαφορές στα εκπαιδευτικά αποτελέσματα είναι επίμονες, καθώς οι μετανάστες δεύτερης γενιάς μόνο εν μέρει καλύπτουν τις διαφορές αυτές. Προκειμένου να αντιμετωπιστεί η πρόκληση αυτή, είναι αναγκαία μια σφαιρική στρατηγική, η οποία θα περιλαμβάνει ιδίως συγκεκριμένα μέτρα για τις γλωσσικές δεξιότητες, την αναβάθμιση των δεξιοτήτων και την κατάρτιση, τον επαγγελματικό προσανατολισμό και άλλες στοχοθετημένες ενεργητικές πολιτικές για την αγορά εργασίας. Η αποτελεσματική πρόσβαση στις υπηρεσίες είναι καθοριστικής σημασίας για την προώθηση της συμμετοχής στην αγορά εργασίας, όπως και η δράση για την καταπολέμηση των πρακτικών που εισάγουν διακρίσεις κατά την πρόσληψη μεταναστών οι οποίοι έχουν γεννηθεί εκτός ΕΕ και μεταναστών δεύτερης γενιάς.

               (14)

               Από το 2013 ο κατώτατος μισθός στη Γαλλία διαμορφώνεται σύμφωνα με τους κανόνες τιμαριθμικής αναπροσαρμογής. Σε συνθήκες χαμηλού πληθωρισμού και επιβράδυνσης της αύξησης των μισθών, η αύξηση του κατώτατου μισθού υπήρξε χαμηλότερη από αυτή των βασικών μισθών. Ενώ ο κατώτατος μισθός είναι υψηλός σε σύγκριση με τον μέσο μισθό, το κόστος εργασίας με τον κατώτατο μισθό έχει μειωθεί χάρη στις απαλλαγές από τις κοινωνικές εισφορές. Οι αυξήσεις του κατώτατου μισθού προκαλούν αυξήσεις των αποδοχών στις περισσότερες κατηγορίες εργαζομένων και δημιουργούν κινδύνους συμπίεσης των μισθών προς τα πάνω. Η τιμαριθμική αναπροσαρμογή του κατώτατου μισθού είναι μεν σημαντική για τη διατήρηση της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων, όμως ο τρέχων μηχανισμός τιμαριθμικής αναπροσαρμογής ενδέχεται να συμβάλει στην καθυστέρηση της αναγκαίας συνολικής προσαρμογής των μισθών. Επιπλέον, υπό τις παρούσες συνθήκες υψηλής ανεργίας, υπάρχει κίνδυνος το κόστος εργασίας σε επίπεδο κατώτατου μισθού να συνιστά εμπόδιο για τη δημιουργία ευκαιριών απασχόλησης των ατόμων χαμηλής ειδίκευσης. Η ομάδα ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων αξιολογεί ετησίως τον κατώτατο μισθό στη Γαλλία και διατυπώνει μη δεσμευτικές γνώμες για την εξέλιξή του. Η άποψη της ομάδας αυτής σχετικά με τις αυξήσεις ad hoc έχει γίνει σεβαστή μέχρι στιγμής και συμβάλλει σημαντικά στον έλεγχο της χρήσης τέτοιων αυξήσεων.

               (15)

               Με τον νόμο του Αυγούστου του 2016 για την εργασία, τον κοινωνικό διάλογο και τις επαγγελματικές σταδιοδρομίες, η Γαλλία εισήγαγε μέτρα που στοχεύουν, αφενός, στη βελτίωση της ικανότητας των επιχειρήσεων να προσαρμόζονται στους οικονομικούς κύκλους και, αφετέρου, στη μείωση της κατάτμησης. Ο νόμος αποσαφηνίζει τους κανόνες που διέπουν τις απολύσεις για οικονομικούς λόγους, επεκτείνει το πεδίο εφαρμογής των πλειοψηφικών συμφωνιών σε εταιρικό επίπεδο και αυξάνει την αποτελεσματικότητα των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Τα επίμονα υψηλά επίπεδα ανεργίας προκαλούν πιέσεις στη βιωσιμότητα του συστήματος παροχών ανεργίας. Από αυτήν την άποψη, τον Μάρτιο του 2017 οι κοινωνικοί εταίροι κατέληξαν σε συμφωνία σχετικά με νέα σύμβαση για τις παροχές ανεργίας, η οποία εγκρίθηκε από την κυβέρνηση και αποσκοπεί στη μείωση του ετήσιου ελλείμματος κατά 1,2 δισεκατ. ευρώ.

               (16)

               Παρόλο που η Γαλλία βελτίωσε τις συνολικές κανονιστικές της επιδόσεις, το επιχειρηματικό περιβάλλον παραμένει μέτριο σε σύγκριση με τους κυριότερους ανταγωνιστές. Ειδικότερα, παρά τις συνεχιζόμενες προσπάθειες απλούστευσης, οι επιχειρήσεις εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν σημαντική κανονιστική επιβάρυνση και μια ταχέως μεταβαλλόμενη νομοθεσία. Το γεγονός αυτό αποτελεί ένα από τα κύρια εμπόδια για τις ιδιωτικές επενδύσεις. Με το πρόγραμμα απλούστευσης, η Γαλλία έλαβε μέτρα με σκοπό τη μείωση της γραφειοκρατίας για τις επιχειρήσεις, αλλά το ένα πέμπτο των μέτρων που εγκρίθηκαν πριν από το 2016 δεν είχαν ακόμη εφαρμοστεί τον Μάιο του 2017. Ταυτόχρονα, οι επιδράσεις κατωφλίου εξακολουθούν να επηρεάζουν την ανάπτυξη των επιχειρήσεων με επιπτώσεις στην οικονομική τους απόδοση και στις επιδόσεις τους στην αγορά. Οι αυξημένες κοινωνικές και φορολογικές υποχρεώσεις που ισχύουν για τις επιχειρήσεις οι οποίες υπερβαίνουν ορισμένο αριθμό εργαζομένων ενδέχεται να τις αποθαρρύνουν από το να επεκταθούν σε ένα μέγεθος που θα τους επέτρεπε να εξάγουν και να καινοτομούν. Αυτές οι επιδράσεις κατωφλίου μπορούν, με τη σειρά τους, να επηρεάσουν την παραγωγικότητα, την ανταγωνιστικότητα και τη διεθνοποίηση των επιχειρήσεων. Πράγματι, σύμφωνα με εμπειρικά στοιχεία, τα κατώτατα όρια των 10 και των 50 απασχολουμένων είναι ιδιαίτερα δαπανηρά για τους εργοδότες, ενώ η γαλλική οικονομία χαρακτηρίζεται από ένα δυσανάλογα χαμηλό μερίδιο εταιρειών που υπερβαίνουν τα όρια αυτά, γεγονός που υποδηλώνει τη σύνδεση των δύο φαινομένων.

               (17)

               Ο ανταγωνισμός στον τομέα των υπηρεσιών έχει βελτιωθεί σε ορισμένους τομείς, αλλά ορισμένοι οικονομικά σημαντικοί τομείς όπως η λογιστική, η αρχιτεκτονική, οι υπηρεσίες οικιακής φροντίδας, η στέγαση και οι υπηρεσίες τροφίμων, οι υπηρεσίες ταξί και μίσθωσης οχημάτων με οδηγό εξακολουθούν να κατατρύχονται από χαμηλό ανταγωνισμό και/ή ρυθμιστικά εμπόδια. Οι φραγμοί για τις υπηρεσίες αυτές παραμένουν, ιδίως οι υπερβολικές ρυθμιστικές απαιτήσεις, και οι φραγμοί αυτοί αποθαρρύνουν την είσοδο στην αγορά ή περιορίζουν τον αποτελεσματικό ανταγωνισμό. Η μείωση των φραγμών αυτών θα μπορούσε, αφενός, να επιτρέψει σε υφιστάμενες ή νέες επιχειρήσεις να αξιοποιούν τις νέες τεχνολογικές και ψηφιακές εξελίξεις, να αυξάνουν την ανταγωνιστικότητά τους και/ή να εισέρχονται στις αγορές και, αφετέρου, να προσφέρει οφέλη στους καταναλωτές μέσω χαμηλότερων τιμών και καλύτερων υπηρεσιών. Προς τον σκοπό αυτό, ως μέρος δέσμης μέτρων για την αντιμετώπιση των φραγμών στις αγορές υπηρεσιών, τον Ιανουάριο του 2017 η Επιτροπή δρομολόγησε διαδικασία αμοιβαίας αξιολόγησης καλώντας τα κράτη μέλη να προβούν σε αξιολόγηση των φραγμών που περιορίζουν σε καθένα από αυτά την πρόσβαση σε ορισμένα επαγγέλματα.

               (18)

               Η καινοτομία στη Γαλλία δεν αντιστοιχεί στις επιδόσεις των πρωτοπόρων της καινοτομίας στην Ευρώπη. Ο υψηλός βαθμός πολυπλοκότητας παραμένει και ο συνολικός συντονισμός αποτελεί το ζητούμενο. Η αναντιστοιχία μεταξύ του ύψους της χορηγούμενης δημόσιας στήριξης και των μέσων επιδόσεων της Γαλλίας στον τομέα της καινοτομίας δημιουργεί ερωτήματα σχετικά με την αποτελεσματικότητα των μηχανισμών δημόσιας στήριξης. Ειδικότερα, η συνεργασία μεταξύ του δημόσιου ερευνητικού τομέα και των επιχειρήσεων είναι ανεπαρκής, πράγμα που λειτουργεί εις βάρος των οικονομικών αποτελεσμάτων του συστήματος καινοτομίας.

               (19)

               Στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου του 2017, η Επιτροπή προέβη σε ολοκληρωμένη ανάλυση της οικονομικής πολιτικής της Γαλλίας και τη δημοσίευσε στην έκθεση του 2017 για τη χώρα. Επίσης, αξιολόγησε το πρόγραμμα σταθερότητας για το 2017 και το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για το 2017, καθώς και τη συνέχεια που δόθηκε στις συστάσεις που είχαν απευθυνθεί προς τη Γαλλία κατά τα προηγούμενα έτη. Έλαβε υπόψη όχι μόνον τη συνάφειά τους για την άσκηση βιώσιμης δημοσιονομικής και κοινωνικοοικονομικής πολιτικής στη Γαλλία, αλλά και τη συμμόρφωσή τους με τους ενωσιακούς κανόνες και κατευθύνσεις, δεδομένης της ανάγκης ενδυνάμωσης της συνολικής οικονομικής διακυβέρνησης της Ένωσης, μέσω της συνεκτίμησης στοιχείων σε ενωσιακό επίπεδο κατά τη διαμόρφωση μελλοντικών εθνικών αποφάσεων.

               (20)

               Υπό το πρίσμα της αξιολόγησης αυτής, το Συμβούλιο εξέτασε το πρόγραμμα σταθερότητας για το 2017 και η γνώμη (7) του αποτυπώνεται ιδίως στη σύσταση 1 κατωτέρω.

               (21)

               Υπό το πρίσμα της εμπεριστατωμένης επισκόπησης της Επιτροπής και της εν λόγω αξιολόγησης, το Συμβούλιο εξέτασε το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για το 2017 και το πρόγραμμα σταθερότητας για το 2017. Οι συστάσεις που απηύθυνε σύμφωνα με το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 αποτυπώνονται στις συστάσεις 1 έως 4 κατωτέρω,

         ΣΥΝΙΣΤΑ στη Γαλλία να αναλάβει δράση το 2017 και το 2018 προκειμένου:

               1.

               Να εξασφαλίσει τη συμμόρφωση με τη σύσταση του Συμβουλίου της 10ης Μαρτίου 2015 στο πλαίσιο της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος. Να καταβάλει μια σημαντική δημοσιονομική προσπάθεια το 2018 σύμφωνα με τις απαιτήσεις του προληπτικού σκέλους του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης, λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη να ενισχυθεί η τρέχουσα ανάκαμψη και να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών της Γαλλίας. Να προβεί σε εκτεταμένη επανεξέταση των δαπανών με σκοπό να πραγματοποιήσει αυξήσεις της αποτελεσματικότητας που μεταφράζονται σε εξοικονομήσεις δαπανών.

               2.

               Να ενοποιήσει τα μέτρα μείωσης του κόστους εργασίας ώστε, αφενός, να μεγιστοποιηθεί η αποτελεσματικότητά τους κατά τρόπο δημοσιονομικά ουδέτερο και, αφετέρου, να αυξηθούν περαιτέρω οι συνέπειές τους στην απασχόληση και τις επενδύσεις. Να διευρύνει τη συνολική φορολογική βάση και να αναλάβει περαιτέρω δράση για να θέσει σε εφαρμογή τη σχεδιαζόμενη μείωση του νόμιμου συντελεστή φόρου εισοδήματος των επιχειρήσεων.

               3.

               Να βελτιώσει την πρόσβαση όσων αναζητούν εργασία στην αγορά εργασίας, ιδίως όσον αφορά τους λιγότερο ειδικευμένους εργαζομένους και τα άτομα που προέρχονται από οικογένειες μεταναστών, μεταξύ άλλων με την αναθεώρηση του συστήματος επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης. Να διασφαλίσει ότι η εξέλιξη του κατώτατου μισθού συνάδει με τη δημιουργία θέσεων εργασίας και την ανταγωνιστικότητα.

               4.

               Να μειώσει περαιτέρω την κανονιστική επιβάρυνση για τις επιχειρήσεις, μεταξύ άλλων με τη συνέχιση του προγράμματος απλούστευσης. Να συνεχίσει να αίρει τους φραγμούς στον τομέα των υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένων των επιχειρηματικών υπηρεσιών και των νομοθετικά κατοχυρωμένων επαγγελμάτων. Να απλουστεύσει και να βελτιώσει την αποτελεσματικότητα των καθεστώτων δημόσιας στήριξης για την καινοτομία.

      Βρυξέλλες, 11 Ιουλίου 2017.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         T. TÕNISTE

      (1)  ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.

      (2)  ΕΕ L 306 της 23.11.2011, σ. 25.

      (3)  ΕΕ C 92 της 24.3.2017, σ. 1.

      (4)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, περί καθορισμού κοινών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής, το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και περί καθορισμού γενικών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1083/2006 (ΕΕ L 347 της 20.12.2013, σ. 320).

      (5)  Κυκλικά προσαρμοσμένο δημοσιονομικό αποτέλεσμα μη λαμβανομένων υπόψη των έκτακτων και προσωρινών μέτρων, όπως υπολογίσθηκε εκ νέου από την Επιτροπή με χρήση της από κοινού συμφωνηθείσας μεθοδολογίας.

      (6)  Οι καθαρές δημόσιες δαπάνες αποτελούνται από τις συνολικές δημόσιες δαπάνες εξαιρουμένων των δαπανών για τόκους, των δαπανών για προγράμματα της Ένωσης που αναπληρώνονται στο σύνολό τους από ενωσιακά κονδύλια και των αλλαγών μη διακριτικής ευχέρειας στη χρηματοδότηση των παροχών ανεργίας. Ο εθνικά χρηματοδοτούμενος ακαθάριστος σχηματισμός παγίου κεφαλαίου εξομαλύνεται σε διάστημα τετραετίας. Συνυπολογίζονται τα μέτρα διακριτικής ευχέρειας ή οι αυξήσεις εσόδων που είναι υποχρεωτικές διά νόμου. Τα έκτακτα μέτρα από πλευράς τόσο εσόδων όσο και δαπανών συμψηφίζονται.

      (7)  Δυνάμει του άρθρου 5 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97.