Avis juridique important

|

52004SC0010

Σύσταση για γνώμη του Συμβουλίου κατ' εφαρμογή του άρθρου 5 παράγραφος 3 του κανονισμού ΕΚ αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 Σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Φινλανδίας, 2003-2007  /* SEC/2004/0010 τελικό */

Σύσταση για ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ κατ' εφαρμογή του άρθρου 5 παράγραφος 3 του κανονισμού ΕΚ αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 Σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Φινλανδίας, 2003-2007(υποβάλλεται από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΟ κανονισμός (EΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών [1], προέβλεπε ότι οι χώρες που μετέχουν στο ενιαίο νόμισμα, όφειλαν να υποβάλουν προγράμματα σταθερότητας στο Συμβούλιο και στην Επιτροπή έως την 1η Μαρτίου 1999. Το άρθρο 5 του εν λόγω κανονισμού ορίζει ότι το Συμβούλιο εξετάζει το εκάστοτε πρόγραμμα σταθερότητας με βάση τις εκτιμήσεις της Επιτροπής και της επιτροπής που έχει συσταθεί βάσει του άρθρου 114 της Συνθήκης, δηλαδή της οικονομικής και δημοσιονομικής επιτροπής. Η Επιτροπή εξέδωσε σύσταση για κάθε πρόγραμμα. Με βάση τη σύσταση αυτή και κατόπιν διαβουλεύσεων με την οικονομική και δημοσιονομική επιτροπή, το Συμβούλιο εξέτασε το εκάστοτε πρόγραμμα και εξέδωσε σχετική γνώμη. Σύμφωνα με τον κανονισμό, τα επικαιροποιημένα προγράμματα σταθερότητας, τα οποία υποβάλλονται σε ετήσια βάση, είναι δυνατόν να εξετάζονται από το Συμβούλιο σύμφωνα με τις ίδιες αυτές διαδικασίες.[1]  ΕΕ L 209, 2.8.1997. Τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο υπάρχουν στον ακόλουθο δικτυακό τόπο http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.Το πρώτο πρόγραμμα σταθερότητας της Φινλανδίας, το οποίο κάλυπτε την περίοδο1998-2002, υποβλήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 1998 και εξετάστηκε από το Συμβούλιο στις 12 Οκτωβρίου 1998 [2]. Στις 27 Νοεμβρίου 2003, η Φινλανδία υπέβαλε την πέμπτη και πλέον πρόσφατη επικαιροποίηση του προγράμματος σταθερότητας που καλύπτει την περίοδο 2003-2007.[2]  ΕΕ C 372, 2.12.1998Οι υπηρεσίες της Επιτροπής αξιολόγησαν από τεχνική άποψη το εν λόγω επικαιροποιημένο πρόγραμμα λαμβάνοντας υπόψη τις πληροφορίες που παρέχονται σύμφωνα με τον κώδικα δεοντολογίας [3], τις φθινοπωρινές προβλέψεις καθώς και μεταγενέστερες εκτιμήσεις, την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία για την εκτίμηση των κυκλικά προσαρμοσμένων δημοσιονομικών αποτελεσμάτων, τις συστάσεις των γενικών προσανατολισμών της οικονομικής πολιτικής και τις αρχές που ορίζονται στην ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο της 27ης Νοεμβρίου 2002 για την ενίσχυση του συντονισμού των δημοσιονομικών πολιτικών [4]. Η αξιολόγηση αυτή οδήγησε στα ακόλουθα συμπεράσματα:[3]  Αναθεωρημένη γνώμη της Οικονομικής και Δημοσιονομικής Επιτροπής για το περιεχόμενο και τη μορφή των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης, έγγραφο EFC/ECFIN/404/01 - REV 1 της 27.6.2001 που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο Ecofin στις 10.7.2001.[4]  COM(2002) 668 τελικό, 27.11.2002.Το νέο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Φινλανδίας παρουσιάζει προβλέψεις σχετικά με την εξέλιξη των μακροοικονομικών μεγεθών και των δημοσίων οικονομικών για την περίοδο 2003-2007. Η επικαιροποίηση είναι σε γενικές γραμμές σύμφωνη με τον αναθεωρημένο «κώδικα δεοντολογίας για το περιεχόμενο και τη μορφή των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης».Το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Φινλανδίας του Νοεμβρίου του 2003 προβλέπει μία αισθητή επιτάχυνση του ρυθμού αύξησης του ΑΕΠ σε 2,7% το 2004, δηλαδή ποσοστό σχεδόν διπλάσιο από τον αναμενόμενο ρυθμό ανάπτυξης για το 2003. Από το 2005 έως το 2007, ο ρυθμός ανάπτυξης προβλέπεται να κυμανθεί σε περίπου 2½% ετησίως, υπερβαίνοντας τον δυνητικό ρυθμό ανάπτυξης κατά σχεδόν ½ της εκατοστιαίας μονάδας. Κατά συνέπεια, το αρνητικό παραγωγικό κενό, από ποσοστό μεγαλύτερο του 1,3% που είχε φθάσει το 2003 λόγω της επιβράδυνσης της οικονομικής δραστηριότητας, φαίνεται να καλύπτεται κατά το τελευταίο έτος της περιόδου του προγράμματος. Στο πέμπτο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας προβλέπεται ότι, από το 2004 και μετά, τα γενικά χαρακτηριστικά της παραγωγής θα είναι παρόμοια με εκείνα του προηγουμένου προγράμματος. Η συμβολή των διαφόρων συνιστωσών της ζήτησης στην ανάπτυξη έχει κάπως μεταβληθεί, δεδομένου ότι η συμβολή της εξωτερικής ζήτησης φαίνεται να είναι ισχυρότερη στο τρέχον πρόγραμμα, ενώ ασθενέστερη εμφανίζεται η στήριξη που προέρχεται από την εγχώρια ζήτηση. Το 2003, η δημιουργία θέσεων απασχόλησης αντιστάθηκε με σχετική επιτυχία στην επιβράδυνση της οικονομικής δραστηριότητας. Συνεπώς, η ανεργία αναμένεται να διατηρηθεί αμετάβλητη σε ποσοστό 9,1% το 2003 και, καθώς θα επιταχύνεται ο ρυθμός ανάπτυξης, να παρουσιάσει μείωση από το 2004 και μετά. Ο πληθωρισμός αναμένεται να υποχωρήσει σε 0,7% έως το 2004 [5] κυρίως χάρη στις μειώσεις των φόρων στα οινοπνευματώδη ποτά και στην απουσία μεγάλων εξωτερικών διακυμάνσεων στις τιμές, και εν συνεχεία προβλέπεται να επανέλθει στην προηγούμενη τάση του κινούμενος γύρω στο 2% καθώς ο ρυθμός ανάπτυξης της οικονομικής δραστηριότητας θα επιταχύνεται και θα αμβλύνονται τα αποτελέσματα των φορολογικών περικοπών. Εκτός από την υψηλότερη πρόβλεψη όσον αφορά τον ρυθμό ανάπτυξης για το 2004, οι βραχυπρόθεσμες προβλέψεις του προγράμματος συμβαδίζουν σε μεγάλο βαθμό με τις εκτιμήσεις της Επιτροπής, και ιδίως τις προβλέψεις του φθινοπώρου 2003.[5]  Η λήξη της μεταβατικής περιόδου για την αφορολόγητη εισαγωγή οινοπνευματωδών ποτών και καπνού από άλλες χώρες τις ΕΕ και από χώρες που προσχωρούν στην ΕΕ οδήγησε σε απώλεια φορολογικών εσόδων που εκτιμάται ότι προσεγγίζει το 0,4% του ΑΕΠ.Το επικαιροποιημένο πρόγραμμα προβλέπει αισθητή μείωση του πλεονάσματος της γενικής κυβέρνησης από 4,2% του ΑΕΠ το 2002 σε 1,7% το 2004. Αυτό οφείλεται εν μέρει σε κυκλικούς παράγοντες, που εξασθενίζουν τη χρηματοοικονομική θέση της κεντρικής διοίκησης, και εν μέρει στις αυξημένες δαπάνες που προβλέπονται στο πρόγραμμα της νέας κυβέρνησης. Επιπλέον, σύμφωνα με το πρόγραμμα, ο εντεινόμενος εξωτερικός φορολογικός ανταγωνισμός θα οδηγήσει σε κάποια διάβρωση των φορολογικών βάσεων. Από το 2005 και μετά, το πλεόνασμα αναμένεται να σημειώσει μικρή μόνο αύξηση και να σταθεροποιηθεί σε ποσοστό ελαφρά υψηλότερο του 2% του ΑΕΠ, παρόλο που ο ρυθμός ανάπτυξης υπερβαίνει το δυνητικό. Ωστόσο, η προβλεπόμενη πορεία των δημοσιονομικών αποτελεσμάτων δείχνει ότι τα δημόσια οικονομικά στη Φινλανδία παρέχουν επαρκή περιθώρια ασφαλείας ώστε να μη σημειωθεί υπέρβαση της τιμής αναφοράς του 3% του ΑΕΠ καθόλη τη διάρκεια του προγράμματος. Ο κυριότερος λόγος στον οποίο οφείλεται η τάση μείωσης του δείκτη πλεονάσματος είναι η επιδείνωση των αποτελεσμάτων της κεντρικής διοίκησης και η αναμενόμενη εμφάνιση ελλείμματος από το 2003. Κατά συνέπεια, το επικαιροποιημένο πρόγραμμα προβλέπει ότι δεν θα καταστεί δυνατή η επίτευξη τους στόχου της κυβέρνησης να επιτευχθεί ισοσκέλιση των λογαριασμών της κεντρικής διοίκησης μέχρι τα τέλη του 2007. Επιπλέον, σε όλη τη διάρκεια του προγράμματος οι λογαριασμοί των τοπικών διοικήσεων θα εξακολουθήσουν να είναι ελλειμματικοί. Πράγματι, σύμφωνα με το πρόγραμμα, το πλεόνασμα της γενικής κυβέρνησης στην περίοδο 2003-07 οφείλεται αποκλειστικά στο πλεόνασμα των ταμείων κοινωνικής ασφάλισης και σε εκείνο των λειτουργούντων σε ανταποδοτική βάση συνταξιοδοτικών καθεστώτων που προετοιμάζονται για τις οικονομικές πιέσεις που θα ασκηθούν λόγω της γήρανσης του πληθυσμού. Το κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα αναμένεται να μειωθεί κατά τουλάχιστον ½ της εκατοστιαίας μονάδας του ΑΕΠ στην περίοδο 2003-05. Εντούτοις, σύμφωνα με το πρόγραμμα, το κυκλικά προσαρμοσμένο δημοσιονομικό πλεόνασμα αναμένεται να διατηρηθεί σε ποσοστό υψηλότερο του 2% του ΑΕΠ καθόλη τη διάρκεια του προγράμματος. Αυτό παρέχει επαρκή περιθώρια ασφαλείας έναντι οποιωνδήποτε κανονικών διακυμάνσεων της οικονομικής δραστηριότητας. Το κυκλικά προσαρμοσμένο πλεόνασμα προβλέπεται να μειωθεί κατά 0,2 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ κατά την περίοδο από το 2005 έως το 2007. Οι προβλέψεις αυτές συμφωνούν σε γενικές γραμμές με τις εκτιμήσεις της Επιτροπής σχετικά με το κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα.Σύμφωνα με το πρόγραμμα, το χρέος της γενικής κυβέρνησης προβλέπεται να μειωθεί με ελαφρά ταχύτερο ρυθμό (-0.3%) από το 2003 έως το 2004 σε σχέση με τις προβλέψεις του προγράμματος του 2002, παρόλο που ο δείκτης του χρέους ήταν λιγότερο ευνοϊκός από το στόχο του προγράμματος του 2002. Εντούτοις, σε αντίθεση με το προηγούμενο πρόγραμμα, αναμένεται αύξηση του δείκτη χρέους για την περίοδο 2004-06, λόγω μιας ελαφρά χαμηλότερης εκτίμησης του ονομαστικού ΑΕΠ και του ελλείμματος των λογαριασμών της κεντρικής διοίκησης [6]. Επιπλέον, η διαδικασία μείωσης του χρέους παρεμποδίζεται από ορισμένες χρηματοοικονομικές πράξεις, και ιδίως τη διαφοροποίηση των περιουσιακών στοιχείων των οργανισμών κοινωνικής ασφάλισης σε βάρος των ομολόγων της κεντρικής διοίκησης και τη συσσώρευση περιουσιακών στοιχείων από δημόσια ταμεία που λειτουργούν σε ανταποδοτική βάση.[6]  Υπήρξε μία τεχνική μεταβολή στην ταξινόμηση του χρέους της κεντρικής διοίκησης, και συγκεκριμένα, το χαρτοφυλάκιο repo, δηλαδή το χρέος της κεντρικής διοίκησης που κατέχεται από το ίδιο το υπουργείο οικονομικών, μεταφέρθηκε από τον ισολογισμό του υπουργείου οικονομικών δεδομένου ότι δεν ήταν πλέον απαραίτητο για την εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους. Κατά συνέπεια, ο δείκτης του χρέους προς το ΑΕΠ αυξήθηκε κατά 3,2 εκατοστιαίες μονάδες το 2003 σε σχέση με το προηγούμενο πρόγραμμα.Το πρόγραμμα της κυβέρνησης προβλέπει τη μείωση των φόρων εισοδήματος κατά τουλάχιστον 1,12 δισεκατ. ευρώ ή 0,8% του ΑΕΠ μέχρι τη λήξη του, με στόχο την προώθηση της δημιουργίας θέσεων απασχόλησης. Σύμφωνα με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα, το μεγαλύτερο μέρος αυτών των φορολογικών περικοπών είχε ήδη εισαχθεί στο σχέδιο προϋπολογισμού του 2004. Το μέτρο αυτό μπορεί να θεωρηθεί δικαιολογημένο λαμβανομένων υπόψη παραγόντων όπως η κυκλική επιβράδυνση της οικονομικής δραστηριότητας, η προγενέστερη υγιής δημοσιονομική θέση και η υψηλή συνολική φορολογική επιβάρυνση της εργασίας. Επιπλέον, οι φορολογικές περικοπές συνοδεύονται από αυστηρά πολυετή ανώτατα όρια δαπανών της κεντρικής διοίκησης για την περίοδο2004-07.Το επικαιροποιημένο πρόγραμμα προβλέπει ότι οι δαπάνες της γενικής κυβέρνησης θα παραμείνουν σχεδόν σταθερές σε 48Ύ % του ΑΕΠ στην περίοδο από το 2003 έως το 2007. Ενώ η αύξηση των κοινωνικών μεταβιβάσεων και η χρηματοδότηση των τοπικών διοικήσεων θα ασκήσει αυξητικές πιέσεις, τα πολυετή όρια δαπανών που θεσπίστηκαν από τη νέα κυβέρνηση προβλέπεται ότι θα επιτρέψουν να διατηρηθεί ο αυστηρός έλεγχος των δαπανών. Σύμφωνα με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα, οι δαπάνες της κεντρικής διοίκησης στο σχέδιο προϋπολογισμού του 2004, εκτός των πληρωμών τόκων, αυξάνονται κατά 4% σε πραγματικές τιμές σε σχέση με το 2003. Το ήμισυ της υπέρβασης αυτής οφείλεται σε αυξήσεις των πιστώσεων βάσει της παρούσας νομοθεσίας και σε αποφάσεις που λήφθηκαν από την προηγούμενη κυβέρνηση, ενώ το άλλο ήμισυ οφείλεται σε αυξήσεις των δαπανών και σε αντισταθμίσεις που προβλέπονται στο πρόγραμμα της νέας κυβέρνησης. Το σχέδιο προϋπολογισμού για το 2004 είναι σύμφωνο με τη σύσταση αυτή δεδομένου ότι προβλέπει ότι οι δαπάνες της κεντρικής διοίκησης θα είναι χαμηλότερες από τα ανώτατα όρια των δαπανών που καθορίστηκαν το Μάιο του 2003.Η πρόσφατα εκδοθείσα νομοθεσία απαιτεί από τους δήμους να ισοσκελίζουν τους λογαριασμούς τους για περίοδο προγραμματισμού τριών ετών. Ωστόσο, σύμφωνα με το πρόγραμμα, οι λογαριασμοί των τοπικών διοικήσεων αναμένεται να εμφανίσουν ελλείμματα καθόλη τη διάρκεια της περιόδου από το 2003 έως το 2007. Συνεπώς, η κυβέρνηση θα πρέπει να ενισχύσει την εφαρμογή της νομοθεσίας με την προσεκτική παρακολούθηση [7] των οικονομικών των δήμων.[7]  Στη Φινλανδία οι τοπικές κυβερνήσεις είναι αρκετά ανεξάρτητες από διοικητική άποψη.Το επικαιροποιημένο πρόγραμμα του 2003 περιλαμβάνει ένα αναλυτικό τμήμα σχετικά με τη βιωσιμότητα των δημοσίων οικονομικών, που στηρίζεται σε εθνικές δημοσιονομικές προβλέψεις σχετικά με τις δημόσιες δαπάνες και τα έσοδα μέχρι το 2050. Σύμφωνα με τις προβλέψεις αυτές, οι δαπάνες που συνδέονται με τη γήρανση του πληθυσμού αναμένεται να αυξηθούν κατά περίπου 6 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ από το 2005 μέχρι το 2050, ενώ τα έσοδα αναμένεται να αυξηθούν κατά μία περίπου εκατοστιαία μονάδα του ΑΕΠ κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου. Ωστόσο, τα δημόσια οικονομικά της Φινλανδίας φαίνεται ότι θα είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν τις δημοσιονομικές επιπτώσεις της γήρανσης του πληθυσμού. Αυτό υποδηλώνει κυρίως η σταθερή πραγματοποίηση δημοσιονομικού πλεονάσματος το οποίο επιτρέπει την αρκετά ταχεία μείωση του χρέους σε μακροπρόθεσμη βάση. Παρόλο που το πλεόνασμα της γενικής κυβέρνησης αναμένεται να παρουσιάσει κάποια μείωση κατά τη διάρκεια του προγράμματος, το ακαθάριστο χρέος θα εξακολουθήσει να συρρικνώνεται κατά τις δύο προσεχείς δεκαετίες, χάρη στους σαφείς στόχους που έχουν τεθεί. Επιπλέον, η βιωσιμότητα των δημοσίων οικονομικών ενισχύεται από το συνταξιοδοτικό σύστημα το οποίο είναι σε μεγάλο βαθμό προχρηματοδοτούμενο [8]. Οι πρόσφατες μεταρρυθμίσεις [9] των συνταξιοδοτικών καθεστώτων και των συστημάτων ασφάλισης κατά της ανεργίας θα συμβάλουν στη συγκράτηση των αυξητικών πιέσεων που ασκούνται στις δαπάνες σε μακροπρόθεσμη βάση [10]. Ωστόσο, ορισμένα από τα αναμενόμενα δημοσιονομικά οφέλη φαίνεται ότι υλοποιούνται με σημαντική χρονική υστέρηση.[8]  Η αγοραία αξία των στοιχείων ενεργητικών των συνταξιοδοτικών ταμείων που συνδέονται με τις νόμιμες αποδοχές έφθανε σε περίπου 51% του ΑΕΠ το 2002.[9]  Όπως η κατάργηση ορισμένων συστημάτων πρόωρης συνταξιοδότησης, τα κίνητρα για την ενθάρρυνση της παραμονής εργαζομένων μεγαλύτερης ηλικίας στο εργατικό δυναμικό και οι μηχανισμοί για την προσαρμογή των δικαιωμάτων συνταξιοδότησης με βάση το προσδόκιμο ζωής.[10]  Ωστόσο, προγραμματίζονται και άλλα μέτρα, μεταξύ άλλων για τα συνταξιοδοτικά συστήματα του δημοσίου τομέα.Το γεγονός ότι η προβλεπόμενη βιωσιμότητα των δημοσίων οικονομικών στηρίζεται στην υπόθεση μιας φορολογικής επιβάρυνσης που πλησιάζει το 44% του ΑΕΠ στις προσεχείς δεκαετίες, ενδέχεται να αποτελέσει πηγή δυσχερειών σε μακροπρόθεσμη βάση. Μία συνολική φορολογική επιβάρυνση αυτού του επιπέδου θεωρείται σχετικά υψηλή σε σύγκριση με άλλες βιομηχανικές χώρες. Εκτός από τις ανησυχίες που υπάρχουν σήμερα σχετικά με τα αντικίνητρα του πολύ υψηλού εργασιακού κόστους για τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης, η σκοπιμότητα της διατήρησης αυτών των υψηλών φορολογικών συντελεστών σε μακροπρόθεσμη βάση θα μπορούσε επίσης να αμφισβητηθεί και λόγω της αυξανόμενης κινητικότητας των συντελεστών παραγωγής (και κατά συνέπεια των φορολογικών βάσεων) στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης.Σε γενικές γραμμές, το επικαιροποιημένο πρόγραμμα λαμβάνει σε μεγάλο βαθμό υπόψη τις συστάσεις που περιλαμβάνονται στους γενικούς προσανατολισμούς της οικονομικής πολιτικής του Συμβουλίου για την περίοδο 2003-2005, δεδομένου ότι η κυβέρνηση θέσπισε πολυετή όρια δαπανών έτσι ώστε να ελέγχονται οι δημοσιονομικές δαπάνες καθώς και μέτρα που αποσκοπούν στη μείωση της διαρθρωτικής ανεργίας και την τόνωση του ανταγωνισμού. Εξάλλου, αναλήφθηκαν και άλλες πρωτοβουλίες για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας του δημόσιου τομέα.Με βάση την ανωτέρω εκτίμηση, η Επιτροπή ενέκρινε τη συνημμένη σύσταση για την έκδοση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Φινλανδίας και τη διαβιβάζει στο Συμβούλιο.Σύσταση για ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ κατ' εφαρμογή του άρθρου 5 παράγραφος 3 του κανονισμού ΕΚ αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 Σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Φινλανδίας, 2003-2007ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,τον κανονισμό (EΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών [11], και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 3,[11]  ΕΕ L 209, 2.8.1997. Τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο υπάρχουν στον ακόλουθο δικτυακό τόπο: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.τη σύσταση της Επιτροπής,Έπειτα από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΓΝΩΜΗ:Στις [20 Ιανουαρίου 2004] το Συμβούλιο εξέτασε το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Φινλανδίας, που καλύπτει την περίοδο 2003-2007. Το επικαιροποιημένο πρόγραμμα είναι σε γενικές γραμμές σύμφωνο με τις απαιτήσεις του αναθεωρημένου «κώδικα δεοντολογίας» για το περιεχόμενο και τη μορφή των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης.Η δημοσιονομική στρατηγική στην οποία στηρίζεται το επικαιροποιημένο πρόγραμμα συνίσταται στη διατήρηση του δείκτη δαπανών προς το ΑΕΠ σε αμετάβλητο επίπεδο καθόλη τη διάρκεια του προγράμματος, ενώ ο δείκτης εσόδων, μετά από προσωρινή πτώση το 2004, αναμένεται να επανέλθει σταδιακά στην ανοδική πορεία του προς τα τέλη του προγράμματος. Ο στόχος της δημοσιονομικής στρατηγικής της κυβέρνησης είναι να αποκατασταθεί ισορροπία των δημοσίων οικονομικών της κεντρικής διοίκησης μέχρι το 2007. ωστόσο, σύμφωνα με το πρόγραμμα, ο στόχος αυτός δεν θα μπορέσει να επιτευχθεί εάν επαληθευθούν οι σημερινές μεσοπρόθεσμες προβλέψεις.Το μακροοικονομικό σενάριο που παρουσιάζεται στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας του 2003 προβλέπει επιτάχυνση της οικονομικής δραστηριότητας από 1,4% το 2003 σε 2,7% το 2004, πράγμα που φαίνεται εύλογο με βάση τα πλέον πρόσφατα δεδομένα. Στη συνέχεια, το ποσοστό αύξησης του ΑΕΠ αναμένεται να φθάσει τη δυνητική του τάση, και να διαμορφωθεί σε ποσοστό 2,5% κατά μέσο όρο στην περίοδο 2005-2007. Μετά από μία μείωση κατά 0,2% το 2003, η απασχόληση αναμένεται να αυξηθεί κατά 0,3% κατά μέσο όρο κατά την περίοδο 2004-2007. Ο πληθωρισμός αναμένεται να αυξηθεί σταδιακά από 1,0% το 2003 σε 1,8% μέχρι το 2007. Οι βραχυπρόθεσμες εκτιμήσεις είναι σε μεγάλο βαθμό σύμφωνες με εκείνες των υπηρεσιών της Επιτροπής του φθινοπώρου 2003. Με την παραδοχή ενός ευνοϊκού εξωτερικού περιβάλλοντος, η προβλεπόμενη στασιμότητα του ρυθμού αύξησης του ΑΕΠ κατά τα τελευταία έτη του προγράμματος φαίνεται να αντιπροσωπεύει μία μάλλον επιφυλακτική εκτίμηση.Το πρόγραμμα προβλέπει αισθητή μείωση του πλεονάσματος της γενικής κυβέρνησης από 4,2% του ΑΕΠ το 2002 σε 2,3% το 2003 και σε ποσοστό χαμηλότερο του 2% το 2004 [12]. Για τα έτη που ακολουθούν την περίοδο προγραμματισμού, αναμένεται και πάλι η πραγματοποίηση πλεονάσματος τουλάχιστον 2%, χάρη στα όρια δαπανών που θεσπίστηκαν πρόσφατα. Τόσο η κεντρική διοίκηση όσο και σε μικρότερο βαθμό οι τοπικές διοικήσεις ευθύνονται για την εξασθένιση της οικονομικής κατάστασης κατά την περίοδο 2003-2007, ενώ το πλεόνασμα που προκύπτει σε επίπεδο γενικής κυβέρνησης οφείλεται αποκλειστικά στα ταμεία κοινωνικής ασφάλισης. Η προβλεπόμενη μείωση του κυκλικά προσαρμοσμένου πλεονάσματος κατά 0,6 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ κατά την περίοδο 2003-2005 οφείλεται εν μέρει στις περικοπές των άμεσων (στο εισόδημα) και έμμεσων (στα αλκοολούχα ποτά) φόρων και στα χαμηλότερα έσοδα από φόρους εταιρειών. Το κυκλικά προσαρμοσμένο πλεόνασμα αναμένεται να μειωθεί από 4,3% του ΑΕΠ το 2002 σε 3,0% το 2003 και σε 2,4% το 2004. Από το 2005 και μετά, το κυκλικά προσαρμοσμένο πλεόνασμα θα σταθεροποιηθεί σε 2% του ΑΕΠ. Οι προβλέψεις αυτές συμπίπτουν σε γενικές γραμμές με τους υπολογισμούς της Επιτροπής σχετικά με το κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα. Παρά τα ευνοϊκότερα αποτελέσματα σε σχέση με τα αναμενόμενα το 2002, ο δείκτης του χρέους της γενικής κυβέρνησης προς το ΑΕΠ προβλέπεται να μειώνεται με αργό ρυθμό, για να φθάσει από 45,1% του ΑΕΠ το 2003 σε 44,6% του ΑΕΠ το 2007.[12]  Με εξαίρεση το 2002, τα πλεονάσματα της γενικής κυβέρνησης αναθεωρήθηκαν προς τα κάτω για όλη την περίοδο του προγράμματος.Παρά την αναμενόμενη διατήρηση μικρών ελλειμμάτων της κεντρικής διοίκησης και των τοπικών διοικήσεων, τα άνετα πλεονάσματα τα οποία, σύμφωνα με το πρόγραμμα, προβλέπεται να πραγματοποιηθούν σε επίπεδο γενικής κυβέρνησης θα δημιουργήσουν επαρκή περιθώρια ασφαλείας ώστε να μη σημειωθεί υπέρβαση της τιμής αναφοράς του 3% του ΑΕΠ όσον αφορά το δημόσιο έλλειμμα, υπό κανονικές συνθήκες κυκλικών διακυμάνσεων.Η μείωση του δημοσίου πλεονάσματος οφείλεται κατά κύριο λόγο στις υψηλότερες φορολογικές περικοπές σε σχέση με τις προγραμματισθείσες κατά την περίοδο 2000-04 και στις μεγαλύτερες διακριτικές δαπάνες σε σχέση με τις προγραμματισθείσες σε επίπεδο κεντρικής διοίκησης κατά την περίοδο 2001-03. Τα προγενέστερα υψηλά πλεονάσματα εξασφάλισαν ορισμένα πρόσθετα δημοσιονομικά περιθώρια ελιγμών τα οποία, με βάση εύλογες μακροοικονομικές και δημοσιονομικές παραδοχές, αναμένεται ότι θα επιτρέψουν να διατηρηθεί καθόλη τη διάρκεια του προγράμματος ο μεσοπρόθεσμος στόχος ενός σχεδόν ισοσκελισμένου ή πλεονασματικού προϋπολογισμού. Ωστόσο, η συστηματική τάση υπέρβασης των μεσοπρόθεσμων στόχων όσον αφορά τις δαπάνες, όπως παρατηρήθηκε στο παρελθόν, συνιστά κίνδυνο για τη δημοσιονομική στρατηγική της κυβέρνησης. Συνεπώς, τα πολυετή όρια δαπανών που θεσπίστηκαν από τη νέα κυβέρνηση πρέπει να θεωρηθούν πιο δεσμευτικά και αναμένεται ότι θα συμβάλουν στη συγκράτηση των δαπανών.Το πρόγραμμα σταθερότητας αποδίδει την απαιτούμενη προσοχή στη βιωσιμότητα των δημοσίων οικονομικών. Με βάση τις σημερινές πολιτικές, τα δημόσια οικονομικά φαίνεται ότι βρίσκονται σε υγιή βάση για να αντιμετωπίσουν τις δημοσιονομικές δαπάνες της γήρανσης του πληθυσμού, χάρη στη σταθερή πραγματοποίηση δημοσιονομικών πλεονασμάτων και στη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος το οποίο είναι σε μεγάλο βαθμό προχρηματοδοτούμενο. Η βιωσιμότητα των δημοσίων οικονομικών θα ενισχυθεί επίσης χάρη στις μεταρρυθμίσεις που έχουν ή πρόκειται να θεσπιστούν, και οι οποίες αποσκοπούν στην αύξηση του ποσοστού απασχόλησης. οι φινλανδικές αρχές θα προχωρήσουν στην εφαρμογή τους σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα που έχει καθοριστεί στο πρόγραμμα σταθερότητας.Η συνολική φορολογική επιβάρυνση στη Φινλανδία είναι υψηλή σε σύγκριση με εκείνη άλλων βιομηχανικών χωρών. Οι πρόσφατες φορολογικές περικοπές και ορισμένα άλλα μέτρα που προγραμματίζονται αποσκοπούν όχι μόνο στην προώθηση της απασχόλησης και της δημιουργίας θέσεων εργασίας, αλλά και στην αναχαίτιση της διάβρωσης των φορολογικών βάσεων λόγω της αυξανόμενης διεθνούς κινητικότητας των συντελεστών παραγωγής (εργασία και κεφάλαιο). Για να διαφυλαχθούν τα επιτεύγματα της τελευταίας δεκαετίας στον τομέα της εξυγίανσης των δημοσίων οικονομικών, καθοριστική σημασία αποκτά η αυστηρή τήρηση των ανωτάτων ορίων για τις δαπάνες που θεσπίστηκαν πρόσφατα.Οι οικονομικές πολιτικές όπως παρουσιάζονται στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα είναι σε γενικές γραμμές συνεπείς με τους γενικούς προσανατολισμούς της οικονομικής πολιτικής οι οποίοι συνιστούσαν ιδίως στις φινλανδικές αρχές να θεσπίσουν πολυετή ανώτατα όρια για τις δαπάνες και να μειώσουν το υψηλό επίπεδο της διαρθρωτικής ανεργίας.


|

52011DC0400

COMMUNICATION FROM THE COMMISSION TO THE EUROPEAN PARLIAMENT, THE EUROPEAN COUNCIL, THE COUNCIL, THE EUROPEAN ECONOMIC AND SOCIAL COMMITTEE AND THE COMMITTEE OF THE REGIONS Ολοκλήρωση του πρώτου Ευρωπαϊκού Εξαμήνου συντονισμού της οικονομικής πολιτικής: Κατευθύνσεις για τις εθνικές πολιτικές την περίοδο 2011-2012  /* COM/2011/0400 τελικό */

	COMMUNICATION FROM THE COMMISSION TO THE EUROPEAN PARLIAMENT, THE EUROPEAN COUNCIL, THE COUNCIL, THE EUROPEAN ECONOMIC AND SOCIAL COMMITTEE AND THE COMMITTEE OF THE REGIONSΟλοκλήρωση του πρώτου Ευρωπαϊκού Εξαμήνου συντονισμού της οικονομικής πολιτικής: Κατευθύνσεις για τις εθνικές πολιτικές την περίοδο 2011-2012για να βγει η ΕΕ ισχυροτερη από την κρισηΗ ΕΕ αντιμετωπίζει την χειρότερη οικονομική κρίση από τη σύστασή της – κυβερνήσεις και πολίτες αντιμετωπίζουν πρωτοφανείς πιέσεις, έχουν ληφθεί άνευ προηγουμένου αποφάσεις σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα και αυτό έχει αποδειχθεί δαπανηρό και οδυνηρό. Η κρίση δεν άρχισε στην Ευρώπη και άλλες μείζονες οικονομίες έχουν υποστεί παρόμοιους κλυδωνισμούς. Εντός της ΕΕ, ο αντίκτυπος διέφερε από χώρα σε χώρα - ορισμένα κράτη μέλη συνήλθαν γρήγορα από την αρχική επιβράδυνση, ενώ άλλα αντιμετωπίζουν τεράστιες δυσκολίες. Οι προβλέψεις της Επιτροπής δείχνουν ότι η οικονομική ανάκαμψη εδραιώνεται στην ΕΕ, αλλά εξακολουθεί να είναι άνιση και να υπόκειται σε αβεβαιότητες.Δεν υπάρχει «επιστροφή στις κανονικές συνθήκες». Οι κοινωνίες μας θα επηρεαστούν ριζικά και θα μετασχηματιστούν από τους κλυδωνισμούς που υπέστησαν την τελευταία τριετία, το αναπτυξιακό μας δυναμικό υπέστη πλήγμα, τα δημόσια οικονομικά μας και τα χρηματοπιστωτικά μας συστήματα επηρεάστηκαν αρνητικά και η ανεργία έχει πλήξει σημαντικό μέρος του πληθυσμού μας και ιδίως τους νέους. Για πολλούς προβλέπονται δύσκολοι καιροί που θα διαρκέσουν αρκετό χρονικό διάστημα, ενώ άλλοι αρχίζουν να συνειδητοποιούν τι θα σήμαινε οικονομική ανάκαμψη χωρίς θέσεις απασχόλησης. Σε πολλά μέρη, ο πληθυσμός αντιδρά με θυμό και απελπισία.Η κρίση μας έκανε να συνειδητοποιήσουμε ότι οι οικονομίες μας διασυνδέονται μεταξύ τους και ότι οι μελλοντικές μας πορείες είναι αλληλένδετες. Η ΕΕ αποτελεί έναν κοινό οικονομικό χώρο, όχι 27 χωριστές οικονομίες, και ό,τι επηρεάζει μια χώρα, επηρεάζει όλες τις υπόλοιπες. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τα 17 κράτη μέλη που έχουν κοινό νόμισμα ως μέλη της ζώνης του ευρώ. Για να ανακτήσουμε το αναπτυξιακό μας δυναμικό και να διασφαλίσουμε ότι οι επιδόσεις των κρατών μελών αλληλοενισχύονται αντί να αλληλοεμποδίζονται, πρέπει να δίνουμε συλλογική ενωσιακή διάσταση στις εθνικές πολιτικές που ασκούμε, πριν από τη λήψη αποφάσεων Η ανάγκη για εντονότερο συντονισμό πολιτικής σε επίπεδο ΕΕ δεν συνδέεται μόνον με την κρίση – οι μακροοικονομικές ανισορροπίες είχαν συσσωρευθεί τα τελευταία χρόνια, με αποτέλεσμα πολλά κράτη μέλη να έχουν λιγοστά ή καθόλου περιθώρια ελιγμών όταν ξέσπασε η κρίση. Ο εντονότερος συντονισμός πολιτικής αποτελεί επίσης την καλύτερη απάντηση της ΕΕ στις προκλήσεις της παγκοσμιοποίησης. Εκτός ΕΕ, οι αναδυόμενες οικονομίες επηρεάσθηκαν λιγότερο από την κρίση και παρουσιάζουν πολύ έντονους αναπτυξιακούς ρυθμούς. Η ΕΕ πρέπει να καταβάλει συνεχώς προσπάθειες για να αυξήσει την ανταγωνιστικότητά της στις παγκόσμιες αγορές ώστε να διατηρήσει το βιοτικό της επίπεδο.Βασικό δίδαγμα της κατάστασης αυτής ήταν ότι η εστίαση αποκλειστικά στα κριτήρια του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης (ΣΣΑ) που αφορούν το έλλειμμα και η χαλαρή του εφαρμογή δεν εμπόδισε την εμφάνιση σοβαρών προβλημάτων σε άλλους τομείς. Αυτό σημαίνει ότι αργήσαμε να ασχοληθούμε με άλλα καίρια προβλήματα. Και όταν αρχίσαμε να ασχολούμαστε μαζί τους, οι δισταγμοί μας να ασκήσουμε εποικοδομητική κριτική ο ένας στον άλλον απέδειξαν ότι δεν είχαμε αίσθημα συλλογικής ευθύνης ως προς το αποτέλεσμα. Τις περισσότερες φορές αφήσαμε τις αγορές να μας υπαγορεύσουν τι πρέπει να κάνουμε.Αντιμέτωπη με τον επείγοντα χαρακτήρα της κρίσης, η ΕΕ άρχισε να αναπτύσσει μια κοινή, συνεκτική και ολοκληρωμένη απόκριση - καταστρώνοντας σχέδια ανάκαμψης, συντονίζοντας τη διάσωση και αναδιάρθρωση τραπεζών και αναμορφώνοντας εκ βάθρων την εποπτεία των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών, παρέχοντας μακροοικονομική χρηματοδοτική συνδρομή σε διάφορα κράτη μέλη[1], δημιουργώντας νέους μηχανισμούς στήριξης για τη διαφύλαξη της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας της ζώνης του ευρώ και καθορίζοντας φιλόδοξους στόχους για μια νέα πορεία προς έξυπνη, διατηρήσιμη και άνευ αποκλεισμών ανάπτυξη ως μέρος της στρατηγικής «Ευρώπη 2020»[2].Αναδύεται μια νέα οικονομική διακυβέρνηση της ΕΕ. Οι νομοθετικές προτάσεις της Επιτροπής και το έργο της ειδικής ομάδας με επικεφαλής τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου θα οδηγήσουν στον πλήρη ανασχεδιασμό των μέσων της ΕΕ για την πρόληψη μακροοικονομικών ανισορροπιών και την ενίσχυση της λειτουργίας του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Την άνοιξη του τρέχοντος έτους, τα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ και ορισμένα άλλα κράτη μέλη[3] συμφώνησαν να καταβάλουν επιπρόσθετες προσπάθειες για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, της απασχόλησης, της διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών και της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας ως μέρος του Συμφώνου για το Ευρώ +.Η ΕΕ εφαρμόζει σήμερα μια νέα μέθοδο εργασίας - το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο – για να εξασφαλίζει τη συλλογική συζήτηση καθοριστικών προτεραιοτήτων σε επίπεδο ΕΕ, πριν και όχι μετά τη λήψη αποφάσεων σε εθνικό επίπεδο. Τα αποτελέσματα της συζήτησης αυτής θα πρέπει στη συνέχεια να αντικατοπτρίζονται στην εθνική διαδικασία λήψης αποφάσεων, ιδίως στους εθνικούς προϋπολογισμούς και στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, ούτως ώστε οι προσπάθειες που καταβάλλονται σε εθνικό επίπεδο και σε επίπεδο ΕΕ να βρίσκονται στην κατάλληλη διαδοχή ώστε να είναι δυνατή η επίτευξη προόδου και η παρακολούθησή της.Βάσει της αξιολόγησης των προγραμμάτων που υπέβαλαν τα κράτη μέλη, η Επιτροπή υποβάλλει πλέον ειδικές κατά χώρα συστάσεις, καθώς και συστάσεις για τη ζώνη του ευρώ. Οι κατευθύνσεις αυτές περιορίζονται στις βασικές προτεραιότητες που θα πρέπει να τηρηθούν τους επόμενους 12 έως 18 μήνες. Αυτό αντικατοπτρίζει μια ηθελημένη επιλογή επικέντρωσης των προσπαθειών στις πλέον πιεστικές προκλήσεις και σε αυτό που μπορεί εύλογα να επιτευχθεί σε αυτόν τον χρονικό ορίζοντα, λαμβάνοντας υπόψη τις ειδικές περιστάσεις κάθε κράτους μέλους. Για τα κράτη μέλη που λαμβάνουν εξωτερική χρηματοδοτική συνδρομή, η Επιτροπή προτίμησε να κάνει μόνον μια σύσταση - δηλαδή να εφαρμόσουν εγκαίρως τις προγραμματικές τους δεσμεύσεις. Λεπτομερέστερη ανάλυση παρέχεται σε έγγραφα τεκμηρίωσης όπου τονίζονται οι διαρθρωτικής φύσεως πτυχές και υποδεικνύονται οι μεσοπρόθεσμες προτεραιότητες, ιδίως σε σχέση με την επίτευξη των στόχων της στρατηγικής «Ευρώπη 2020». Μετά την έγκρισή τους από το Συμβούλιο, κάθε κράτος μέλος πρέπει να λάβει υπόψη τις κατευθύνσεις αυτές στην εθνική διαδικασία λήψης αποφάσεων και στη διαδικασία του ετήσιου προϋπολογισμού.Πλαίσιο 1. Το πρώτο Ευρωπαϊκό ΕξάμηνοΤο Ευρωπαϊκό Εξάμηνο άρχισε τον Ιανουάριο του 2011 με την παρουσίαση βασικών κοινωνικοοικονομικών προκλήσεων της ΕΕ από την Επιτροπή στην Ετήσια Επισκόπηση Ανάπτυξης (ΕΕΑ) και την Κοινή Έκθεση για την Απασχόληση[4]. Το εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ενέκρινε και συμπλήρωσε τις κατευθύνσεις που χάρασσε η ΕΕΑ. Στο πλαίσιο αυτό, ζητήθηκε από τα κράτη μέλη να υποβάλουν προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης (ΠΣΣ) - που αφορούν την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών τους - και εθνικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων (ΕΠΜ) - που παρουσιάζουν βασικά μέτρα πολιτικής για την διατήρηση της ανάπτυξης και των θέσεων απασχόλησης και την επίτευξη των στόχων της στρατηγικής «Ευρώπη 2020»- στα τέλη Απριλίου[5]. Εκτός αυτού, τα περισσότερα μέρη του Συμφώνου για το Ευρώ + υπέβαλαν συγκεκριμένες δεσμεύσεις βάσει του συμφώνου αυτού (βλ. κατωτέρω).Η Επιτροπή αξιολόγησε τα εν λόγω προγράμματα και δεσμεύσεις, και παρουσιάζει πλέον τις κατευθύνσεις ανά χώρα ούτως ώστε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ιουνίου να περατώσει το πρώτο εξάμηνο. Μολονότι γίνεται δεκτό ότι οι μεταρρυθμίσεις ενδέχεται να απαιτήσουν χρόνο έως ότου αποφέρουν καρπούς, η Επιτροπή εστιάσθηκε σε τομείς στους οποίους πρέπει να γίνουν νέα βήματα τώρα.Υπό το πρίσμα της πρώτης αυτής εμπειρίας, η Επιτροπή θεωρεί ότι το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο μπορεί να καταστεί αποτελεσματική μέθοδος διακυβέρνησης για την στήριξη της χάραξης πολιτικής σε επίπεδο ΕΕ και σε εθνικό επίπεδο με ολοκληρωμένο, διαφανή και έγκαιρο τρόπο, υπό την προϋπόθεση ότι τα κράτη μέλη θα αποφασίζουν συλλογικά ως προς τους βασικούς προσανατολισμούς πολιτικής που θα πρέπει να εφαρμοσθούν και ότι θα δίνουν συνέχεια στις συστάσεις του Συμβουλίου:Η ταυτόχρονη υποβολή των ΠΣΣ και των ΕΠΜ επιτρέπει στην ΕΕ να αξιολογήσει από κοινού τις εθνικές στρατηγικές για την ανάπτυξη και τη δημοσιονομική διαχείριση, λαμβάνοντας υπόψη τους πιθανούς κινδύνους, τις ανισορροπίες ή αντισταθμίσεις που σε άλλη περίπτωση δεν θα ήταν ορατές. Για τον λόγο αυτόν η Επιτροπή παρουσιάζει ένα ολοκληρωμένο σύνολο συστάσεων για κάθε κράτος μέλος, λαμβάνοντας υπόψη τις διαφορετικές νομικές βάσεις στις οποίες αυτές στηρίζονται. Το Συμβούλιο καλείται να διαβιβάσει σε κάθε κράτος μέλος ένα ενιαίο σύνολο συστάσεων που περιλαμβάνει τη γνώμη του Συμβουλίου για την δημοσιονομική κατάσταση του εκάστοτε κράτους μέλους.- Ο συνδυασμός κατευθύνσεων σε επίπεδο ΕΕ και σε επίπεδο κράτους μέλους επιτρέπει τη συζήτηση των εθνικών θεματολογίων με βάση τους στόχους της ΕΕ. Αυτό σημαίνει ότι η ενωσιακή διάσταση μπορεί να ενσωματωθεί στην εθνική χάραξη πολιτικής πριν από τη λήψη αποφάσεων. Επιτρέπει επίσης στην ΕΕ να καταγράψει τις προσπάθειες που καταβάλλονται σε εθνικό επίπεδο και να λάβει αποφάσεις ως προς τα συμπληρωματικά μέτρα που θα πρέπει να ληφθούν σε επίπεδο ΕΕ, π.χ. στο πλαίσιο των εμβληματικών πρωτοβουλιών της στρατηγικής «Ευρώπη 2020»[6].- Ο συνδυασμός βραχυπρόθεσμων κατευθύνσεων και μεσοπρόθεσμων στόχων δίνει στην ΕΕ και στα κράτη μέλη της τα μέσα να αναπτύξουν μια σειρά μεταρρυθμίσεων και, συν τω χρόνω, ισχυρότερες και καλύτερα συντονισμένες πολιτικές.Αξιολόγηση και συστάσεις από μερους της ΕπιτροπήςΗ συνολική αξιολόγηση από μέρους της Επιτροπής είναι ότι τα προγράμματα που υπέβαλαν τα κράτη μέλη αποτελούν μια καλή αφετηρία για τη διατήρηση της ανάκαμψης της Ευρώπης, για την αντιμετώπιση των δημοσιονομικών προκλήσεων και την υλοποίηση πιο φιλόδοξων μεταρρυθμίσεων σε εθνικό επίπεδο. Οι κατευθύνσεις που παρέχει η Ετήσια Επισκόπηση της Ανάπτυξης εν πολλοίς έχουν ενσωματωθεί στις εθνικές προσπάθειες. Ο καθορισμός εθνικών στόχων δείχνει ότι υπάρχει σημαντικός βαθμός δέσμευσης έναντι των στόχων της στρατηγικής «Ευρώπη 2020»[7].Ωστόσο, η Επιτροπή ανησυχεί για το γεγονός ότι ο συνδυασμός των δεσμεύσεων αυτών δεν θα επιτρέψει στην ΕΕ να επιτύχει τους γενικούς της στόχους έως το 2020. Βάσει των εθνικών δεσμεύσεων, η ΕΕ είναι καθ' οδόν για την επίτευξη των στόχων της όσον αφορά τη μείωση των εκπομπών, τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και την πρόωρη εγκατάλειψη της σχολικής εκπαίδευσης. Απαιτούνται επιπρόσθετες προσπάθειες για την επίτευξη των στόχων στους τομείς της απασχόλησης, της έρευνας και ανάπτυξης, της ενεργειακής απόδοσης, της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και της φτώχειας.Το 2011-2012, τα κράτη μέλη αντιμετωπίζουν βαθιές προκλήσεις μέσα σε ιδιαίτερα απαιτητικό περιβάλλον. Τα δημοσιονομικά περιθώρια ελιγμών είναι πολύ περιορισμένα και σε διάφορα κράτη μέλη οι πολίτες δυσανασχετούν όσο γίνεται αισθητός ο αντίκτυπος της κρίσης. Ωστόσο, υπό την πίεση των εξελίξεων, πολλές από τις αλλαγές που απαιτούνται για τη διόρθωση διαρθρωτικών αδυναμιών, που σε πολλές περιπτώσεις καθυστέρησαν επί πολλά χρόνια, τώρα εξετάζονται ή τίθενται σε εφαρμογή. Αυτό είναι εμφανέστερο στα κράτη μέλη που λαμβάνουν συνδρομή από την ΕΕ, άλλα κράτη μέλη και το ΔΝΤ, αλλά, και σε όλα τα εθνικά προγράμματα σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό.Στην αξιολόγησή της, η Επιτροπή αναγνωρίζει το εύρος των μεταρρυθμίσεων που έχουν ήδη υιοθετήσει τα κράτη μέλη και παραδέχεται ότι δεν υπάρχει μια ενιαία λύση για όλους, ούτε ότι γίνονται θαύματα: ούτε πρέπει, ούτε μπορούν να γίνουν όλα μονομιάς. Ωστόσο, δεδομένης της σοβαρότητας της κατάστασης και της αλληλεξάρτησης των οικονομιών μας, η Επιτροπή συνιστά δράσεις σε εθνικό επίπεδο στους ακόλουθους τομείς, όπως διαπιστώνονται στην Ετήσια Επισκόπηση της Ανάπτυξης:Αναπτυξιακές προϋποθέσεις-  Σήμερα 24 κράτη μέλη βρίσκονται σε διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος και επειδή τα επίπεδα του δημόσιου χρέους εξακολουθούν να είναι ανησυχητικά υψηλά, οι περισσότερες κυβερνήσεις έχουν δρομολογήσει εκτενείς προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης και αντιμετωπίζουν το πρόβλημα του σοβαρού επαναπροσδιορισμού του ύψους και της δομής των δαπανών και των εσόδων τους στους εθνικούς προϋπολογισμούς. Η θέσπιση ενισχυμένων δημοσιονομικών πλαισίων σε ορισμένα κράτη μέλη, περιλαμβανομένης της χρήσης ορίων δαπανών και «ορίων χρέους», αποτελεί θετικό βήμα. Αρκετά κράτη μέλη επιφέρουν μεταρρυθμίσεις στη δημόσια διοίκηση και τα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης με σκοπό τον καλύτερο έλεγχο του ύψους των δαπανών. Η Επιτροπή θεωρεί ότι είναι ουσιώδες να τηρηθούν οι συμφωνηθείσες προθεσμίες για τη διόρθωση υπερβολικών ελλειμμάτων και την ταχεία εξυγίανση, ώστε να προχωρήσουμε προς την κατεύθυνση της επίτευξης των μεσοπρόθεσμων δημοσιονομικών στόχων που έχει καθορίσει το Συμβούλιο. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή επισημαίνει ότι πρέπει να δοθεί μεγάλη προσοχή στην ποιότητα των δημόσιων δαπανών και την διάρθρωση της φορολογίας ώστε να διαφυλαχθούν ή να ενισχυθούν οι συνιστώσες που ευνοούν την ανάπτυξη, όπως οι επενδύσεις στην έρευνα, την εκπαίδευση και την ενεργειακή απόδοση[8].-  Η πρόοδος όσον αφορά τη διόρθωση των μακροοικονομικών ανισορροπιών, που εμφανίστηκαν την τελευταία δεκαετία, υπήρξε αργή σε ορισμένα κράτη μέλη. Απαιτούνται περαιτέρω διορθώσεις. Συγκεκριμένα, τα κράτη μέλη που παρουσιάζουν μεγάλα ελλείμματα ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών που συνδέονται με συνεχείς απώλειες ανταγωνιστικότητας και με παλαιότερες ευνοϊκούς όρους χρηματοδότησης του χρέους, πρέπει να καταβάλουν περαιτέρω προσπάθειες για την αντιμετώπιση των διαρθρωτικών αδυναμιών τους. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτό μπορεί να συνεπάγεται την αναθεώρηση των συστημάτων καθορισμού των μισθών, σε διαβούλευση με τους κοινωνικούς εταίρους, ώστε να διασφαλιστεί ότι οι μισθοί μπορούν να στηρίξουν την ανταγωνιστικότητα και να εξελιχθούν ανάλογα με την αύξηση της παραγωγικότητας. Σε άλλες περιπτώσεις, πρωταρχική πρόκληση είναι η υλοποίηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων για την τόνωση της παραγωγικότητας που, μεταξύ άλλων, μετατοπίζουν την οικονομική δραστηριότητα προς τομείς εμπορεύσιμους και μεγάλης προστιθέμενης αξίας. Στα κράτη μέλη με πλεονάσματα ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, παρατηρούνται ορισμένες αντισταθμιστικής φύσεως τάσεις. Υπάρχει περιθώριο για περαιτέρω ενίσχυση της εγχώριας ζήτησης που συνίσταται κυρίως σε μέτρα αύξησης της απασχόλησης και ελευθέρωσης των αγορών υπηρεσιών και δικτύων.-  Η ικανότητα του τραπεζικού τομέα να συμβάλει θετικά στην οικονομία αποτελεί θέμα που προκαλεί ανησυχία σε διάφορα κράτη μέλη. Αμέσως μετά τα αποτελέσματα των νέων ελέγχων ακραίων καταστάσεων στον τομέα των τραπεζών, που θα δημοσιευθούν προσεχώς, θα πρέπει να ακολουθήσουν μέτρα για την αντιμετώπιση των αδυναμιών που έχουν απομείνει. Εκτός από την υπό εξέλιξη κανονιστική αναδιάρθρωση σε επίπεδο ΕΕ, η Επιτροπή προωθεί διάφορες συστημικές μεταρρυθμίσεις με σκοπό τον εκσυγχρονισμό της διακυβέρνησης και της λειτουργίας ορισμένων εθνικών συστημάτων. Διάφορα κράτη μέλη πρέπει επίσης να εξετάσουν την περίπτωση της ενίσχυσης του κανονιστικού τους πλαισίου για τα ενυπόθηκα δάνεια με σκοπό την πρόληψη των εξάρσεων των τιμών στα ακίνητα και τη μείωση της υπερχρέωσης των νοικοκυριών.Κινητοποίηση των αγορών εργασίας, δημιουργία ευκαιριών απασχόλησης-  Τα περισσότερα κράτη μέλη έχουν αρχίσει τη μεταρρύθμιση των συνταξιοδοτικών τους συστημάτων, τόσο ως μέσο περιστολής των μελλοντικών δαπανών που σχετίζονται με τη δημογραφική γήρανση, όσο και ως μέσο παροχής επιπρόσθετων κινήτρων για την παράταση του επαγγελματικού βίου. Η αύξηση του νόμιμου ορίου συνταξιοδότησης και η σύνδεσή του με το προσδόκιμο ζωής παραμένουν προτεραιότητες, και στο πλαίσιο αυτό η δημιουργία αυτόματων μηχανισμών ή μηχανισμών βάσει μαθηματικού τύπου για τη σύνδεση μεταξύ ηλικίας συνταξιοδότησης και προσδόκιμου ζωής μπορεί να αποδειχθεί αποτελεσματικό εργαλείο. Η σταδιακή κατάργηση των προγραμμάτων πρόωρης συνταξιοδότησης και η τόνωση της απασχολησιμότητας των ατόμων ηλικίας άνω των 50 ετών αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της πολιτικής αυτής. Δεδομένου του αντίκτυπου της χρηματοπιστωτικής κρίσης στα ιδιωτικά ταμεία συντάξεων, τα κράτη μέλη, που στηρίζονται σε ένα σύστημα δύο ή τριών πυλώνων, πρέπει να εξασφαλίσουν την βιωσιμότητα κάθε πυλώνα χωριστά. Σε αρκετά κράτη μέλη, η επάρκεια του επιπέδου των συντάξεων, που διασφαλίζει ένα αξιοπρεπές βιοτικό επίπεδο σε μεγάλη ηλικία, έχει ή μπορεί να αποτελέσει πρόβλημα.-  Σε αρκετά κράτη μέλη, η κρίση οδήγησε σε απότομη αύξηση της ανεργίας, ορισμένες φορές σε συνδυασμό με κατακόρυφη πτώση των επιπέδων απασχόλησης, και συχνά αυτοί που επλήγησαν δριμύτερα ήταν οι πλέον ευάλωτοι. Ο κίνδυνος ορισμένων ατόμων να περιπέσουν σε αεργία ή αποκλεισμό μπορεί να γίνει πραγματικότητα αν δεν προληφθεί και αντιμετωπιστεί. Συνεπώς, η λήψη αποτελεσματικών μέτρων στήριξης και η ύπαρξη αποτελεσματικών υπηρεσιών απασχόλησης είναι κρίσιμα για να δοθεί η ευκαιρία στους ανέργους να βρουν θέσεις απασχόλησης και να συνεχίσουν να αναπτύσσουν τις δεξιότητές τους. Η κατάσταση των φτωχών ατόμων και άλλων ιδιαίτερα ευάλωτων ομάδων του πληθυσμού απαιτεί επίσης ιδιαίτερη προσοχή.-  Αρκετά κράτη μέλη πρέπει να υιοθετήσουν πιο προδραστική στάση σε σχέση με τη βελτίωση των εκπαιδευτικών επιδόσεων και την πρόσβαση στη δια βίου μάθηση, τόσο ως μέσο καλυτέρευσης της απασχολησιμότητας όσο και ως μέσο τόνωσης του ανθρώπινου κεφαλαίου. Ιδιαίτερες προσπάθειες απαιτούνται σε ορισμένα κράτη μέλη για την αντιμετώπιση του προβλήματος της πρόωρης εγκατάλειψης της σχολικής εκπαίδευσης και για την παροχή θέσεων μαθητείας και επαγγελματικής κατάρτισης. Συνιστάται δε η ανάληψη στοχοθετημένης δράσης για την αντιμετώπιση των υψηλών ποσοστών ανεργίας μεταξύ των νέων. Σε πολλά κράτη μέλη παρατηρείται ταχεία γήρανση του εργατικού δυναμικού και η επιστροφή σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης προσκρούει στην προοπτική της αύξησης των ελλείψεων σε δεξιότητες: η αντιστοίχιση των προϊόντων της εκπαίδευσης και της κατάρτισης με τις ανάγκες της αγοράς εργασίας αποτελεί, συνεπώς, προτεραιότητα.-  Ορισμένα κράτη μέλη εξακολουθούν να υποφέρουν από κατάτμηση των αγορών εργασίας τους με διαφορετικά είδη συμβάσεων εργασίας και πρέπει να κινηθούν αποφασιστικά προς έναν αποτελεσματικότερο και δικαιότερο συνδυασμό ευελιξίας και ασφάλειας στις εργασιακές ρυθμίσεις, μεταξύ άλλων, με την επανεξισορρόπηση της νομοθεσίας περί προστασίας της απασχόλησης, ούτως ώστε να τονωθεί η δημιουργία απασχόλησης, η συμμετοχή στην αγορά εργασίας, η κινητικότητας μεταξύ τομέων εργασίας και η συσσώρευση ανθρώπινου κεφαλαίου.-  Μέχρι στιγμής δεν έχει δοθεί αρκετή προσοχή στο θέμα της μείωσης της φορολογίας της εργασίας, ιδίως χαμηλόμισθων και χαμηλής ειδίκευσης εργαζομένων. Στο πλαίσιο της δημοσιονομικής εξυγίανσης, πολλά κράτη μέλη θα πρέπει να επανεξετάσουν τόσο την πλευρά της φορολογίας όσο και την πλευρά των δαπανών στους εθνικούς προϋπολογισμούς. Γενικά συνιστάται να μετατοπιστεί η φορολογία από την εργασία προς την κατανάλωση και/ή τη στήριξη περιβαλλοντικών στόχων. Απαιτείται επίσης περαιτέρω δράση για την άρση κοινωνικών και φορολογικών εμποδίων για τα άτομα που συνεισφέρουν το δευτερεύον εισόδημα σε ένα νοικοκυριό ώστε να εισέλθουν ή να παραμείνουν στο εργατικό δυναμικό. Στο πλαίσιο αυτό, η ανασκόπηση των συστημάτων φορολογίας και παροχών, η βελτίωση της διαθεσιμότητας παιδικής μέριμνας και η θέσπιση πιο ευέλικτων μορφών απασχόλησης, συνιστάται να αποτελέσουν προτεραιότητες.Επίσπευση της ανάπτυξης-  Αρκετά κράτη μέλη θεωρείται ότι έχουν καθυστερήσει στην εφαρμογή της οδηγίας σχετικά με τις υπηρεσίες[9] και ανακόπτουν χωρίς λόγο τη δυναμική του τομέα των υπηρεσιών. Συνιστώνται ορισμένα συγκεκριμένα μέτρα, προκειμένου τα κράτη αυτά να αξιοποιήσουν το δυναμικό της ενιαίας αγοράς για να τονωθεί η ανάπτυξη και να δημιουργηθούν θέσεις απασχόλησης, π.χ. η κατάργηση των αδικαιολόγητων εμποδίων στην είσοδο ή το περαιτέρω άνοιγμα των επαγγελματικών υπηρεσιών, η κατάργηση των ποσοστώσεων και των κλειστών επαγγελμάτων, η βελτίωση του ανταγωνισμού στις βιομηχανίες δικτύου, η τόνωση του ανταγωνισμού και η περισσότερο στρατηγική χρήση των μεγάλων ποσών που επενδύονται μέσω δημόσιων συμβάσεων.-  Στο πλαίσιο των στρατηγικών τους για τη δημοσιονομική εξυγίανση, τα κράτη μέλη πρέπει να εξετάσουν πώς θα ιεραρχήσουν τις δαπάνες για την έρευνα και την εκπαίδευση, καθώς και για τις βασικές υποδομές που είναι απαραίτητες για τη στήριξη της ανάπτυξης, μεγιστοποιώντας παράλληλα την ποιότητα των δαπανών και την αποτελεσματικότητα των υπηρεσιών.-  Πρέπει να βελτιωθεί η πρόσβαση των καινοτόμων εταιρειών στη χρηματοδότηση, και ιδίως σε επιχειρηματικά κεφάλαια για ΜΜΕ, και να βοηθηθούν οι ΜΜΕ, κυρίως όσον αφορά τις συνθήκες εκκίνησης νέων επιχειρήσεων, παραδείγματος χάρη με την απλούστευση των διαδικασιών έκδοσης αδειών, τη μείωση του χρόνου και του κόστους για τη χορήγησή τους και την καλύτερη προστασία των επενδυτών.-  Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην ανάγκη να προωθήσουν ορισμένα κράτη μέλη τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης. Αυτό όχι μόνο θα στηρίξει την ενεργειακή ασφάλεια και θα συμβάλει στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής, αλλά και θα προωθήσει την εξάπλωση των καινοτόμων τεχνολογιών και τη δημιουργία θέσεων ειδικευμένης απασχόλησης.-  Ορισμένα κράτη μέλη πρέπει να λάβουν μέτρα για τη μείωση του διοικητικού φόρτου των εταιρειών και την αύξηση της ικανότητας και απόδοσης των δημόσιων διοικήσεων και του δικαστικού συστήματος. Σε ορισμένες περιπτώσεις, πρέπει να ληφθούν επειγόντως μέτρα για τον εκσυγχρονισμό του επιχειρηματικού περιβάλλοντος και τη βελτίωση της διαφάνειας στις δημόσιες συμβάσεις. Σε αρκετά κράτη μέλη συνιστάται επίσης να αξιοποιούν καλύτερα τα κονδύλια της ΕΕ.Θέση 2. Το Σύμφωνο για το Ευρώ +: απολογισμός των πρώτων δεσμεύσεωνΤο Σύμφωνο για το Ευρώ + εγκρίθηκε τον Μάρτιο του 2011 από τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων της ζώνης του ευρώ με τη συμμετοχή της Βουλγαρίας, της Δανίας, της Λετονίας, της Λιθουανίας, της Πολωνίας και της Ρουμανίας. Στόχος του Συμφώνου είναι η ενίσχυση του οικονομικού πυλώνα της νομισματικής ένωσης, η επίτευξη νέου ποιοτικού συντονισμού της οικονομικής πολιτικής, η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας, ώστε να επιτευχθεί υψηλότερος βαθμός σύγκλισης. Το Σύμφωνο έχει ως στόχο κυρίως τομείς που εμπίπτουν σε εθνικές αρμοδιότητες και είναι βασικοί για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και την αποφυγή επιβλαβών ανισορροπιών. Επιδιώκει δε να καταβληθούν ειδικές συμπληρωματικές προσπάθειες, μεταξύ άλλων να αναληφθούν συγκεκριμένες δεσμεύσεις και δράσεις οι οποίες θα είναι πιο φιλόδοξες από εκείνες που έχουν ήδη εγκριθεί στο πλαίσιο της ΕΕ και θα συνοδεύονται από χρονοδιάγραμμα εφαρμογής τους. Οι νέες αυτές δεσμεύσεις θα περιληφθούν στα ΕΠΜ και ΠΣΣ και θα υπόκεινται στο πλαίσιο τακτικής ενωσιακής επιτήρησης.Οι περισσότερες από τις 23 συμμετέχουσες χώρες υπέβαλαν δεσμεύσεις – άνω των 100 διαφορετικών μέτρων συνολικά – σχετικά με τους περισσότερους αν όχι και τους τέσσερις τομείς που καλύπτει το Σύμφωνο: προώθηση της ανταγωνιστικότητας, προώθηση της απασχόλησης, συμβολή στη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών και ενίσχυση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας.Ωστόσο, οι δεσμεύσεις αυτές είναι άνισες όσον αφορά τον βαθμό φιλοδοξίας και ακρίβειας:- Πέντε μέλη του Συμφώνου δεν έχουν ακόμη γνωστοποιήσει τις δεσμεύσεις τους[10].- Οι δεσμεύσεις γενικά εστιάζονται στην υλοποίηση κατά προτεραιότητα των μεταρρυθμίσεων που προωθούν την ανάπτυξη ώστε να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα, παραδείγματος χάρη στις βιομηχανίες δικτύου, και στον τομέα των υπηρεσιών. Πολλές αφορούν δράσεις στον τομέα της απασχόλησης που αποσκοπούν στη βελτίωση των εκπαιδευτικών αποτελεσμάτων και δεξιοτήτων. Άλλες αφορούν μέτρα δημοσιονομικής εξυγίανσης, όπως η θέσπιση αυστηρότερης δημοσιονομικής πειθαρχίας στην εθνική νομοθεσία. Σε μικρότερο βαθμό, οι δεσμεύσεις αφορούν την ενίσχυση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, ιδίως με την ενίσχυση της εθνικής εποπτείας των χρηματοπιστωτικών φορέων. Οι πτυχές που συνδέονται με τον πρακτικό συντονισμό των φορολογικών πολιτικών, όπως η ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών, η πρόληψη επιβλαβών πρακτικών και οι προτάσεις για την καταπολέμηση της απάτης και της φοροδιαφυγής, θα πρέπει επίσης να τύχουν μεγαλύτερης προσοχής στο μέλλον.- Ορισμένα μέλη δεσμεύονται να αναλάβουν σημαντικές πρωτοβουλίες, π.χ. να εφαρμόσουν ειδικές διατάξεις ή προγράμματα μεταξύ άλλων αναφέροντας τις δημοσιονομικές τους επιπτώσεις, ενώ άλλα αναλαμβάνουν γενικότερες δεσμεύσεις, π.χ. να μειώσουν την ανεργία των χαμηλής ειδίκευσης εργαζομένων, να διατηρήσουν χαμηλή φορολογική επιβάρυνση, να βελτιώσουν το επιχειρηματικό περιβάλλον μειώνοντας τις διοικητικές διατυπώσεις ή να εφαρμόσουν τις οδηγίες της ΕΕ.- Ακόμη και όταν διατυπώνονται συγκεκριμένες δεσμεύσεις, οι περισσότερες φαίνεται να αφορούν μάλλον νομοσχέδια υπό εξέλιξη παρά μελλοντικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων που ανταποκρίνονται στο Σύμφωνο. Μέχρι τώρα, καμία από τις δεσμεύσεις δεν φαίνεται να εκφράζει την ανάγκη να ληφθούν υπόψη οι βέλτιστες πρακτικές και ως σημείο αναφοράς τα κράτη με τις καλύτερες επιδόσεις, εντός της Ευρώπης και μεταξύ άλλων στρατηγικών εταίρων, όπως ορίζεται στο Σύμφωνο.Η αξιολόγηση των δεσμεύσεων από την Επιτροπή αντικατοπτρίζεται στις συστάσεις της. Σε πολλές περιπτώσεις, διατυπώνει συγκεκριμένη σύσταση σε τομείς οι οποίοι περιγράφονται γενικότερα στις δεσμεύσεις που αναλαμβάνονται στο πλαίσιο του Συμφώνου, όπως για παράδειγμα η μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος, η φορολογία της εργασίας και η βελτίωση των δεξιοτήτων.Τα επόμενα βήματαΗ Επιτροπή καλεί το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο να εγκρίνει τις συστάσεις της κατά τη σύνοδό του τον Ιούνιο 2011 πριν από την τυπική έγκριση από το Συμβούλιο.Σε επίπεδο ΕΕ, οι εργασίες θα συνεχιστούν κατά τη διάρκεια του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου:-  Ο νομοθέτης θα πρέπει να εκδώσει νέα νομοθετική δέσμη σχετικά με την πρόληψη και διόρθωση των ανισορροπιών και σχετικά με την ενίσχυση του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης. Κατ’ αυτόν τον τρόπο θα διαθέτουμε καλύτερα συλλογικά μέσα για την αξιολόγηση της κατάστασης και τη διασφάλιση κατάλληλης παρακολούθησης.-  Με βάση τις ειδικές κατά χώρα συστάσεις, οι διάφορες συνθέσεις του Συμβουλίου θα πρέπει να εξετάζουν τις εθνικές πολιτικές και επιδόσεις στους αντίστοιχους τομείς τους, να παρακολουθούν την εφαρμογή και να πραγματοποιούν θεματικές αξιολογήσεις από ομολόγους, ώστε να ανταλλάσσονται ενδιαφέρουσες πρακτικές.--  Με βάση τις συγκεκριμένες συστάσεις που απευθύνονται στα μέλη της, η Ευρωομάδα θα πρέπει να εντείνει τον συντονισμό των πολιτικών της, με στόχο κυρίως τον εντοπισμό και την πρόληψη των ανισορροπιών. Επίσης θα πρέπει να παρακολουθεί την εφαρμογή των συστάσεων.-  Όπως αναφέρεται στο Σύμφωνο για το Ευρώ +, οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων των συμμετεχόντων κρατών μελών θα παρακολουθούν την υλοποίηση των δεσμεύσεών τους σε πολιτικό επίπεδο. Με βάση την αξιολόγηση που πραγματοποίησε η Επιτροπή μετά την πρώτη εμπειρία του Συμφώνου, τα συμμετέχοντα κράτη μέλη θα πρέπει να καταστήσουν τις επόμενες δεσμεύσεις τους πιο συγκεκριμένες, μετρήσιμες και χρονικά καθορισμένες, ούτως ώστε να μπορεί να ελέγχεται η σχετική πρόοδος. Οι δεσμεύσεις αυτές θα πρέπει να ενταχθούν στη χάραξη και εφαρμογή των εθνικών προγραμμάτων μεταρρυθμίσεων και των προγραμμάτων σταθερότητας ή σύγκλισης.-  Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να εξετάσει την πρόοδο που σημειώνεται στα βασικά στοιχεία της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» και να παρουσιάζει την άποψή του στην επόμενη Ετήσια Επισκόπηση της Ανάπτυξης της Επιτροπής. Η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και η Επιτροπή των Περιφερειών διαδραματίζουν επίσης ρόλο επί του θέματος.-  Η Επιτροπή θα προβεί σε απολογισμό της προόδου που σημειώθηκε όσον αφορά την εφαρμογή των ειδικών κατά χώρα συστάσεων, κατ’ αρχάς σε επίπεδο ΕΕ στην επόμενη Ετήσια Επισκόπηση της Ανάπτυξης, τον Ιανουάριο του 2012, και εν συνεχεία για κάθε κράτος μέλος στις κατευθύνσεις της για το επόμενο έτος. Θα συνεχίσει να στηρίζει τις προσπάθειες των κρατών μελών με δράσεις σε επίπεδο ΕΕ για την εφαρμογή των εμβληματικών πρωτοβουλιών της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» και εντείνοντας τις προσπάθειες για την αξιοποίηση του δυναμικού της ενιαίας αγοράς, κυρίως χάρη στην Πράξη για την Ενιαία Αγορά.Το κλείσιμο του πρώτου Ευρωπαϊκού Εξαμήνου σηματοδοτεί την έναρξη ενός «εθνικού εξαμήνου»: κατά το δεύτερο εξάμηνο αυτού του έτους, τα κράτη μέλη θα πρέπει να συζητήσουν τις ευρωπαϊκές κατευθύνσεις και να τις ενσωματώσουν στους προϋπολογισμούς τους για το 2012 καθώς και στην εθνική διαδικασία λήψης αποφάσεων, ενόψει επίσης της κατάρτισης των προσεχών εθνικών προγραμμάτων για την άνοιξη του 2012.Αν και ορισμένα κράτη μέλη επέλεξαν ενδεχομένως συντηρητικούς στόχους και μέτρα για το πρώτο αυτό έτος λόγω των υφιστάμενων προβλημάτων, τα επόμενα έτη θα απαιτηθούν συμπληρωματικές προσπάθειες προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι η ΕΕ θα επενδύσει επαρκώς σε έξυπνη, διατηρήσιμη και άνευ αποκλεισμών ανάπτυξη. Τα κράτη μέλη πρέπει να καταβάλουν μεγαλύτερη προσπάθεια για να προστατεύσουν τις δαπάνες για την έρευνα και την εκπαίδευση και για τις βασικές υποδομές. Θα πρέπει να παράσχουν περισσότερες δυνατότητες στον τομέα των υπηρεσιών, μεταξύ άλλων καταργώντας τα εμπόδια για τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης και για τον ανταγωνισμό σε βασικές βιομηχανίες δικτύου και λαμβάνοντας ταχέως αποφάσεις σχετικά με τα μέτρα που προτείνονται στην Πράξη για την Ενιαία Αγορά. Τα περισσότερα κράτη μέλη θα μπορούσαν να καταβάλουν περισσότερη προσπάθεια για τη βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος, με τη βελτίωση της νομοθεσίας, τη μείωση του υπερβολικά μεγάλου αριθμού ρυθμιστικών διατάξεων (golden plating) και τη βελτίωση της πρόσβασης των ΜΜΕ στη χρηματοδότηση. Θα πρέπει να συνεχιστεί η εφαρμογή μέτρων που συνδυάζουν ευελιξία και ασφάλεια στην απασχόληση και μέτρων για την προσαρμογή των δεξιοτήτων στις ανάγκες της αγοράς εργασίας.Παράλληλα με τις προσπάθειες για δημοσιονομική εξυγίανση και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, τα κράτη μέλη πρέπει να βρουν τρόπους να αντιμετωπίσουν τις κοινωνικές επιπτώσεις των αλλαγών που πραγματοποιούνται σήμερα. Στη στρατηγική «Ευρώπη 2020», η ΕΕ επέλεξε να θέσει μεταξύ των στόχων την κοινωνική ένταξη, προκειμένου να βγάλει από τη φτώχεια και τον αποκλεισμό 20 εκατομμύρια ανθρώπους. Καθώς φαίνεται, σε πολλές χώρες θα αυξάνεται όλο και περισσότερο ο κίνδυνος φτώχειας και της περιθωριοποίησης, αν δεν ληφθούν δραστικά μέτρα για την αντιμετώπισή του. Με βάση τις δράσεις που περιγράφονται στα εθνικά προγράμματα, τα κράτη μέλη πρέπει να καταβάλουν μεγαλύτερη προσπάθεια για να έχουν αποτελέσματα σε αυτόν τον τομέα.Για να θεμελιωθεί η νομιμότητα και η αποτελεσματικότητα της νέας οικονομικής διακυβέρνησης της ΕΕ, τα κράτη μέλη θα πρέπει να αποφασίσουν σχετικά με το ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να συμμετέχουν τα εθνικά κοινοβούλια, καθώς και οι υποεθνικές αρχές και άλλοι φορείς, στη χάραξη και παρακολούθηση των προγραμμάτων τους. Η Επιτροπή είναι πρόθυμη να συνδράμει και να συμμετάσχει στις εθνικές συζητήσεις στο πλαίσιο της νέας αυτής και ισχυρότερης οικονομικής διακυβέρνησης της ΕΕ.Πρέπει να χρησιμοποιήσουμε τη δυναμική για αλλαγή που προκάλεσε η κρίση, ώστε να βοηθήσουμε την ΕΕ να αναδυθεί από αυτήν ισχυρότερη και ικανότερη για το μέλλον, έτοιμη να αντιμετωπίσει τον ανταγωνισμό στις παγκόσμιες αγορές με θάρρος και επιτυχία. Το πρώτο αυτό Ευρωπαϊκό Εξάμηνο αποτελεί κρίσιμο σταθμό για την υλοποίηση των στόχων που θέσαμε στην Ευρώπης 2020 και σηματοδοτεί την ποιοτική αλλαγή στον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών και στη διακυβέρνηση της ΕΕ. Εντείνοντας την εθνική δράση και συνεργαζόμενοι σε επίπεδο Ένωσης, θα είμαστε καλύτερα προετοιμασμένοι να εξασφαλίσουμε διατηρήσιμη ανάπτυξη και να βοηθήσουμε τους πολίτες μας να υλοποιήσουν τις ελπίδες τους για το μέλλον.[1] Ελλάδα, Ιρλανδία, Λετονία, Πορτογαλία και Ρουμανία.[2] Η στρατηγική αυτή περιλαμβάνει πέντε βασικούς στόχους που θα πρέπει να επιτύχει η ΕΕ έως το 2020: αύξηση του ποσοστού απασχόλησης σε 75%, αύξηση του επιπέδου επενδύσεων σε Ε &Α σε 3% του ΑΕΠ, επίτευξη των στόχων όσον αφορά το κλίμα και την ενέργεια ("20 20 20"), αύξηση του ποσοστού του πληθυσμού που έχει ολοκληρώσει τριτοβάθμιες ή ισοδύναμες σπουδές σε 40% τουλάχιστον και μείωση του ποσοστού των ατόμων που εγκαταλείπουν την σχολική εκπαίδευση σε λιγότερο από 10%, προώθηση της κοινωνικής ένταξης με την απαλλαγή τουλάχιστον 20 εκατ. ατόμων από τον κίνδυνο φτώχειας και αποκλεισμού.[3] Βουλγαρία, Δανία, Λετονία, Λιθουανία, Πολωνία και Ρουμανία.[4] «Ετήσια επισκόπηση για την ανάπτυξη του 2011: παρουσίαση της ολοκληρωμένης απάντησης της ΕΕ στην κρίση» - COM(2011) 11 της 12.1.2011, περιλαμβανομένου του σχεδίου της Κοινής Έκθεσης για την Απασχόληση.[5] Η Πορτογαλία και η Ελλάδα δεν υπέβαλαν επισήμως προγράμματα σταθερότητας. Οι δικές τους προτεραιότητες πολιτικής θα συζητούνται τακτικά στο πλαίσιο της παρακολούθησης των προγραμμάτων συνδρομής.[6] Η Επιτροπή έχει αναλάβει μια σειρά πρωτοβουλιών σε επίπεδο ΕΕ (εμβληματικές πρωτοβουλίες της στρατηγικής «Ευρώπη 2020») για τη στήριξη της επίτευξης των στόχων της στρατηγικής «Ευρώπη 2020». «Ψηφιακό Θεματολόγιο» «Ένωση Καινοτομίας», «Νέα Βιομηχανική Πολιτική», «Νεολαία σε Κίνηση», «Νέες δεξιότητες και θέσεις εργασίας», «Πλατφόρμα για την καταπολέμηση της φτώχειας», «Αποτελεσματική αξιοποίηση των πόρων». Πρότεινε επίσης διάφορες βασικές δράσεις για την αξιοποίηση του δυναμικού της ευρωπαϊκής ενιαίας αγοράς υπό τη μορφή μιας νέας «Πράξης για την ενιαία αγορά».[7] Με εξαίρεση το ΗΒ, το οποίο παρουσίασε ποιοτικούς στόχους για διάφορους τομείς, και το Λουξεμβούργο, το οποίο πρόσφατα απέσυρε τον στόχο του ως προς την φτώχεια.[8] Πράγμα που περιλαμβάνει την κατάργηση των επιδοτήσεων που είναι επιζήμιες για το περιβάλλον.[9] Οδηγία 2006/123/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά.[10] Φινλανδία, Ελλάδα, Λετονία, Πορτογαλία και Σλοβενία.


title: Συνεκτική πολιτική έναντι καθεστώτων, κατά των οποίων η ΕΕ εφαρμόζει περιοριστικά μέτρα Σύσταση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου προς το Συμβούλιο της 2ας Φεβρουαρίου 2012 σχετικά με μια συνεπή πολιτική έναντι καθεστώτων, κατά των οποίων η ΕΕ εφαρμόζει περιοριστικά μέτρα, όταν αυτά προωθούν τα προσωπικά και εμπορικά τους συμφέροντα εντός των συνόρων της ΕΕ (2011/2187(INI))

text:
               20.8.2013

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               CE 239/11

         Πέμπτη 2 Φεβρουαρίου 2012Συνεκτική πολιτική έναντι καθεστώτων, κατά των οποίων η ΕΕ εφαρμόζει περιοριστικά μέτρα
   P7_TA(2012)0018
   Σύσταση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου προς το Συμβούλιο της 2ας Φεβρουαρίου 2012 σχετικά με μια συνεπή πολιτική έναντι καθεστώτων, κατά των οποίων η ΕΕ εφαρμόζει περιοριστικά μέτρα, όταν αυτά προωθούν τα προσωπικά και εμπορικά τους συμφέροντα εντός των συνόρων της ΕΕ (2011/2187(INI))
   2013/C 239 E/02

      Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

               —

               έχοντας υπόψη την πρόταση σύστασης του Graham Watson, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE, προς το Συμβούλιο σχετικά με μια συνεπή πολιτική έναντι αυταρχικών καθεστώτων, κατά των οποίων η ΕΕ εφαρμόζει περιοριστικά μέτρα, όταν αυτά προωθούν τα προσωπικά και εμπορικά τους συμφέροντα εντός των συνόρων της ΕΕ (B7-0235/2011),

               —

               έχοντας υπόψη τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και συγκεκριμένα τα άρθρα 1 και 25 και, στο Κεφάλαιο VII, τα άρθρα 39 και 41 αυτού,

               —

               έχοντας υπόψη τις Συμβάσεις των Ηνωμένων Εθνών για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα προαιρετικά τους πρωτόκολλα,

               —

               έχοντας υπόψη το Διεθνές Σύμφωνο για τα Αστικά και Πολιτικά Δικαιώματα και τα δύο προαιρετικά πρωτόκολλα,

               —

               έχοντας υπόψη την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών (η Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου),

               —

               έχοντας υπόψη το ψήφισμα 1674 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών της 28ης Απριλίου 2006, το οποίο επιβεβαιώνει τις διατάξεις του εγγράφου συμπερασμάτων της Παγκόσμιας Διάσκεψης Κορυφής του 2005 σχετικά με την ευθύνη για την προστασία των πληθυσμών από γενοκτονία, εγκλήματα πολέμου, εθνική κάθαρση και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας,

               —

               έχοντας υπόψη τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

               —

               έχοντας υπόψη την ευρωπαϊκή στρατηγική ασφάλειας (ΕΣΑ) με τίτλο «Μια ασφαλής Ευρώπη σ’ έναν καλύτερο κόσμο», που εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 12 Δεκεμβρίου 2003,

               —

               έχοντας υπόψη τα ψηφίσματα 1267 (1999) σχετικά με την κατάσταση στο Αφγανιστάν και 1371 (2001) σχετικά με την κατάσταση στην Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, τα οποία εγκρίθηκαν από το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών (UNSC),

               —

               έχοντας υπόψη τα άρθρα 21 παράγραφος 2, 22 και 36 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ),

               —

               έχοντας υπόψη το άρθρο 215 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

               —

               έχοντας υπόψη την απόφαση πλαίσιο 2003/577/ΔΕΥ του Συμβουλίου της 22ας Ιουλίου 2003 σχετικά με την εκτέλεση των αποφάσεων δέσμευσης περιουσιακών ή αποδεικτικών στοιχείων στην Ευρωπαϊκή Ένωση (1),

               —

               έχοντας υπόψη το έγγραφο του Συμβουλίου με τίτλο «Σύσταση της Ομάδας Συμβούλων Εξωτερικών Υποθέσεων υπό τη σύνθεση «Κυρώσεις» (Εξωτερικές Υποθέσεις/ Κυρώσεις)», της 22ας Ιανουαρίου 2004 (5603/2004),

               —

               έχοντας υπόψη το έγγραφο του Συμβουλίου με τίτλο «Βασικές αρχές για τη χρήση περιοριστικών μέτρων (κυρώσεων)», της 7ης Ιουνίου 2004 (10198/1/2004),

               —

               έχοντας υπόψη την απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην υπόθεση Yusuf και Al Barakaat International Foundation κατά Συμβουλίου και Επιτροπής (Συλλογή 2005, σ. 11-3533),

               —

               έχοντας υπόψη την απόφαση πλαίσιο 2006/783/ΔΕΥ του Συμβουλίου της 6ης Οκτωβρίου 2006 σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης στις αποφάσεις δήμευσης (2),

               —

               έχοντας υπόψη το έγγραφο του Συμβουλίου με τίτλο «Βέλτιστες πρακτικές της ΕΕ για την αποτελεσματική εφαρμογή περιοριστικών μέτρων», της 9ης Ιουλίου 2007 (11679/2007),

               —

               έχοντας υπόψη το έγγραφο του Συμβουλίου με τίτλο «Εφαρμογή της κοινής θέσης 2001/931/ΚΕΠΠΑ», της 21ης Ιουλίου 2007 (10826/1/2007),

               —

               έχοντας υπόψη το έγγραφο του Συμβουλίου με τίτλο «Ενημέρωση των βέλτιστων πρακτικών της ΕΕ για την αποτελεσματική εφαρμογή περιοριστικών μέτρων», της 24ης Απριλίου 2008 (08666/1/2008),

               —

               έχοντας υπόψη την κοινή θέση 2009/67/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου της 26ης Ιανουαρίου 2009 σχετικά με την ενημέρωση της κοινής θέσης 2001/931/ΚΕΠΠΑ για την εφαρμογή ειδικών μέτρων για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και την κατάργηση της κοινής θέσης 2008/586/ΚΕΠΠΑ (3),

               —

               έχοντας υπόψη το έγγραφο του Συμβουλίου με τίτλο «Κατευθυντήριες γραμμές για την εφαρμογή και αξιολόγηση των περιοριστικών μέτρων (κυρώσεων) στα πλαίσια της κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας της ΕΕ», που αναθεωρήθηκαν τελευταία στις 15 Δεκεμβρίου 2009 (17464/2009),

               —

               έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 4ης Σεπτεμβρίου 2008 σχετικά με την αξιολόγηση των κυρώσεων της ΕΕ στο πλαίσιο των δράσεων και των πολιτικών της ΕΕ στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων (4),

               —

               έχοντας υπόψη την οδηγία 2005/60/ΕΚ σχετικά με την πρόληψη της χρησιμοποίησης του χρηματοπιστωτικού συστήματος για τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και τη χρηματοδότηση της τρομοκρατίας (5),

               —

               έχοντας υπόψη τους πόρους της εξωτερικής πολιτικής των κρατών μελών,

               —

               έχοντας υπόψη το άρθρο 121 παράγραφος 3 του Κανονισμού του,

               —

               έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων (A7-0007/2012),

         Γενικές παρατηρήσεις σχετικά με τη στάση της ΕΕ έναντι αυταρχικών ηγετών

               Α.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι το νέο άρθρο 21 της ΣΕΕ, όπως εισάγεται στο άρθρο 1, παράγραφος 24, της Συνθήκης της Λισαβόνας, αναγνωρίζει ότι η δράση της Ένωσης έχει ως γνώμονα «τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου, την οικουμενικότητα και το αδιαίρετο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών, τον σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, τις αρχές της ισότητας και της αλληλεγγύης και τον σεβασμό των αρχών του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και του διεθνούς δικαίου»·

               Β.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι οι κυρώσεις επιβάλλονται αποβλέποντας σε συγκεκριμένους στόχους της ΚΕΠΠΑ που ορίζονται στο άρθρο 21 της ΣΕΕ, οι οποίοι περιλαμβάνουν την προαγωγή της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας, του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών, του κράτους δικαίου και της εδραίωσης της δημοκρατίας και της χρηστής διακυβέρνησης·

               Γ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι, στο πλαίσιο της ΚΕΠΠΑ, κυρώσεις ή περιοριστικά μέτρα θεωρούνται μέτρα καταναγκασμού χωρίς τη χρήση βίας όπως, για παράδειγμα, απαγορεύσεις εμπορίας όπλων, εμπορικές κυρώσεις, χρηματοοικονομικές και οικονομικές κυρώσεις, δέσμευση κεφαλαίων, απαγορεύσεις πτήσεων, περιορισμοί εισόδου, διπλωματικές κυρώσεις, μποϊκοτάζ αθλητικών και πολιτιστικών εκδηλώσεων και αναστολή της συνεργασίας με τρίτες χώρες·

               Δ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι η επιβολή κυρώσεων και περιοριστικών μέτρων είναι αποτελεσματική μόνο εφόσον εντάσσεται στο πλαίσιο μιας ευρείας συνεκτικής στρατηγικής της ΕΕ και των κρατών μελών στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων·

               Ε.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι οι «στοχευμένες κυρώσεις» λαμβάνουν τη μορφή ατομικών κυρώσεων, επιλεκτικών οικονομικών μέτρων και διπλωματικών μέτρων, όπως οι απαγορεύσει χορήγησης θεωρήσεων, οι δεσμεύσεις κεφαλαίων, οι εμπορικοί αποκλεισμοί στον τομέα των εξαγωγών ή εισαγωγών συγκεκριμένων βασικών προϊόντων, οι απαγορεύσεις πτήσεων, οι απαγορεύσεις επενδύσεων ή ο περιορισμός των επίσημων επαφών·

               ΣΤ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι οι διαφωνίες μεταξύ των κρατών μελών έχουν συχνά ως αποτέλεσμα την ασυνεπή εφαρμογή περιοριστικών μέτρων η οποία πλήττει την αξιοπιστία της ΕΕ και επιδρά δυσμενώς στην αποτελεσματικότητα των εν λόγω μέτρων·

               Ζ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΕ εφαρμόζει συχνά με ασυνεπή τρόπο την πολιτική της για την επιβολή κυρώσεων, επιφυλάσσοντας διαφορετική μεταχείριση σε τρίτες χώρες, με παρόμοιο ιστορικό στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοκρατίας, και, ως εκ τούτου, έχει προκαλέσει επικρίσεις για την εφαρμογή «δύο μέτρων και δύο σταθμών»·

               Η.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι η πρόοδος στις τεχνολογίες της πληροφορίας καθιστά τα εθνικά σύνορα ολοένα μικρότερης σημασίας και ότι, ως εκ τούτου, περιορίζεται στην εποχή της παγκοσμιοποίησης η ικανότητα απομόνωσης μιας χώρας ή της ελίτ της·

               Θ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι οι περισσότερες χώρες που υπόκεινται σε κυρώσεις είναι εκείνες που παραμένουν περισσότερο απομονωμένες από το διεθνές σύστημα και των οποίων οι κοινωνίες θα μπορούσαν να ωφεληθούν περισσότερο από το μεγαλύτερο άνοιγμά τους στο διεθνές προσκήνιο χάριν της αλλαγής· λαμβάνοντας υπόψη ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, τα περιοριστικά μέτρα, ιδίως εις βάρος κάποιων ατόμων, ενδέχεται ωστόσο να έχουν αποτρεπτικό και ψυχολογικό αντίκτυπο·

               Ι.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι οι αποφάσεις που αφορούν την επιβολή κυρώσεων από την ΕΕ πρέπει να λαμβάνονται μόνο κατόπιν ενδελεχούς αξιολόγησης του πλέον αποτελεσματικού τρόπου για να επέλθει δημοκρατική αλλαγή στη χώρα· λαμβάνοντας υπόψη ότι οιαδήποτε απόφαση πρέπει να τεκμηριώνεται από συναφή αιτιολόγηση·

               ΙΑ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση εκπροσωπεί πολλούς αυταρχικούς ηγέτες, και πρόσωπα τα οποία συνδέονται μαζί τους, και αποτελεί τόπο επενδύσεων, ακίνητης περιουσίας και τραπεζικών προϊόντων, καθώς και υπηρεσιών υγειονομικής περίθαλψης και χώρο στον οποίο μπορούν να ταξιδεύουν χωρίς περιορισμούς και να απολαμβάνουν την ελευθερία να δαπανούν τον πλούτο τους, τον οποίο έχουν αποκτήσει συχνά με αμφιλεγόμενο τρόπο·

               ΙΒ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι η δυνατότητα των αυταρχικών ηγετών να μετατρέπουν την εξουσία τους σε προσωπικό πλούτο, μεταξύ άλλων, μέσω της κατάχρησης ή του προσωπικού ελέγχου σε κρατικά περιουσιακά στοιχεία, τους παρέχει κίνητρα και ενισχύει τη δυνατότητά τους να παραμένουν στην εξουσία· επισημαίνει ότι απαιτούνται περαιτέρω μελέτες προκειμένου να ελαχιστοποιηθεί οποιαδήποτε σχέση μεταξύ της εξωτερικής βοήθειας που προορίζεται για την ανάπτυξη ή για άλλους σκοπούς και του πλουτισμού των αυταρχικών ηγετών και των μελών του περιβάλλοντός τους·

               ΙΓ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι, χωρίς συντονισμένη δράση, είναι δύσκολο να συγκεντρωθούν ακριβείς πληροφορίες σχετικά με τα περιουσιακά στοιχεία των αυταρχικών ηγετών εντός της ΕΕ, και ότι η ΕΕ πρέπει να καταβάλλει επίμονες προσπάθειες για να συγκεντρώσει αυτές τις πληροφορίες·

               ΙΔ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι οι ηγέτες στους οποίους επιβάλλονται κυρώσεις θα επηρεαστούν εάν τους ασκηθούν προσωπικά πιέσεις που θα περιορίζουν τη δυνατότητά τους να διακινούν χρηματικά ποσά, να επενδύουν και να έχουν πρόσβαση στα χρηματοοικονομικά περιουσιακά τους στοιχεία καθώς και τις δυνατότητες μετακινήσεών τους, την πρόσβασή τους σε συγκεκριμένα αγαθά ή τη διπλωματική τους εκπροσώπηση·

               ΙΕ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι η πληθώρα διεθνών και περιφερειακών παραγόντων συνεπάγεται την ανάγκη για διάλογο και για επίσημους και ανεπίσημους μηχανισμούς διαβούλευσης μεταξύ των εν λόγω παραγόντων·

               ΙΣΤ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι θεμελιώδης πτυχή μιας αποτελεσματικής πολιτικής έναντι των αυταρχικών καθεστώτων είναι η ισορροπία μεταξύ της διπλωματίας εξαναγκασμού συμπεριλαμβανομένων περιοριστικών μέτρων με σαφή επικοινωνία και εποικοδομητικές επιλογές που δεν συνεπάγονται την άσκηση βίας, ενώ οι πόροι της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ και των κρατών μελών προτιμούν τη διεξαγωγή κριτικού και προοδευτικού διαλόγου και όχι την απομόνωση·

               ΙΖ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι η διαδικασία αναθεώρησης, στο πλαίσιο της οποίας οι κυρώσεις μπορούν να επεκταθούν, να αμβλυνθούν ή να αρθούν ανάλογα με τις αλλαγές στη δράση των στοχευμένων ηγετών, είναι ζωτικής σημασίας για την αποτελεσματικότητα των περιοριστικών μέτρων, και πρέπει να διεξάγεται με αυστηρό και στρατηγικό τρόπο·

               ΙΗ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι όλα τα περιοριστικά μέτρα πρέπει να συνάδουν με τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου, της αρχής της νομιμότητας, της αναλογικότητας και του δικαιώματος αποτελεσματικής προσφυγής, και ότι δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να τιμωρούν τις πλέον ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού των χωρών που πλήττονται από τα μέτρα αυτά·

               1.

               απευθύνει στο Συμβούλιο τις ακόλουθες συστάσεις:

                     Διατύπωση σαφέστερων ορισμών

                           α)

                           να καταρτίσει σαφή κριτήρια όσον αφορά τις περιπτώσεις στις οποίες πρέπει να επιβάλλονται κυρώσεις, τους στόχους για τη λήψη των εν λόγω μέτρων, τη μορφή των κυρώσεων που θα επιβληθούν, τις κατευθυντήριες γραμμές για την περιοδική τους αξιολόγηση καθώς και την ακολουθητέα διαδικασία αναθεώρησης κατόπιν διαβούλευσης με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο· να καταρτίσει τα κριτήρια κατά τρόπο που θα ενισχύει τη συνέπεια και την αξιοπιστία των κυρώσεων της ΕΕ, αλλά θα παρέχει επαρκή ευελιξία σε λειτουργικό επίπεδο, επιτρέποντας στην Ένωση να κινητοποιεί το μέσο ως αποτελεσματικό εργαλείο στο πλαίσιο των εξωτερικών της δράσεων·

                           β)

                           να ορίσει με σαφή και κατηγορηματικό τρόπο σε ποια πρόσωπα πρέπει να επιβάλλονται κυρώσεις στις περιπτώσεις αποδιαρθρωμένων κρατών ή μη κρατικών παραγόντων, έχοντας απόλυτη επίγνωση του γεγονότος ότι οι δομές είναι συχνά αδιαφανείς·

                           γ)

                           να εντάξει τις κυρώσεις σε ευρύτερο πολιτικό πλαίσιο, καθορίζοντας βραχυπρόθεσμους και μακροπρόθεσμους στόχους για μια βιώσιμη διαδικασία εκδημοκρατισμού·

                           δ)

                           να αναγνωρίζει ότι οι κυρώσεις δεν αποτελούν αυτοσκοπό και να συνοδεύει την εφαρμογή τους με σαφή και εφικτά κριτήρια αναφοράς για την άρση κυρώσεων·

                           ε)

                           να υποστηρίζει συστηματικά το έργο του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου μεριμνώντας ώστε οι διαδικασίες και οι αποφάσεις του εν λόγω δικαστηρίου να γίνονται δεόντως σεβαστές στο πλαίσιο της πολιτικής κυρώσεων της ΕΕ·

                           στ)

                           να παροτρύνει τα κράτη μέλη της ΕΕ να εφαρμόζουν την αρχή της διεθνούς δικαιοδοσίας κατά την καταπολέμηση της ατιμωρησίας και εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, με στόχο τη βελτίωση του διεθνούς συστήματος ποινικής δικαιοσύνης·

                     Διαμόρφωση μιας αποτελεσματικής πολιτικής κυρώσεων

                           ζ)

                           να δεσμευτεί ότι θα μεγιστοποιηθεί η συνεργασία και η συνέργεια μεταξύ των 27 κρατών μελών της ΕΕ, παροτρύνοντάς τα να εκφράζονται με ενοποιημένο και συνεκτικό τρόπο στο ζήτημα της καταδίκης αυταρχικών καθεστώτων, μέσω ενιαίας ολοκληρωμένης προσέγγισης της ΕΕ·

                           η)

                           να αναγνωρίσει ότι οι κυρώσεις που δεν επιβάλλονται συντονισμένα σε διεθνές επίπεδο είναι πιθανό να αποβούν αναποτελεσματικές και αντιπαραγωγικές σε σχέση με τους δεδηλωμένους στόχους, να υπονομεύσουν τη διαφάνεια, την αξιοπιστία και τη συνεκτικότητα της ευρωπαϊκής πολιτικής κυρώσεων, καθώς και να ενδυναμώσουν το καθεστώς που αφορούν ή να μειώσουν τα περιθώρια διαπραγμάτευσης και την αξιοπιστία της ΕΕ και των κρατών μελών της με το εν λόγω κράτος· να εξασφαλίσει τη βελτίωση του συντονισμού και της ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ κρατών μελών με σαφείς διαδικασίες·

                           θ)

                           να εφαρμόσει τα υφιστάμενα καθεστώτα κυρώσεων με αυστηρό και συνεκτικό τρόπο, επιδιώκοντας να αποφευχθεί η εφαρμογή δύο μέτρων και δύο σταθμών επεκτείνοντας το πεδίο εφαρμογής τους ώστε να περιλαμβάνει περιπτώσεις παραβίασης θεμελιωδών ελευθεριών και, ιδίως, της θρησκευτικής ελευθερίας και της ελευθερίας της έκφρασης· να διασφαλίσει ότι οι χώρες που ανήκουν στο Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο και οι υποψήφιες προς ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση χώρες εφαρμόζουν εξίσου τα περιοριστικά μέτρα και προβαίνουν σε ανταλλαγή σχετικών πληροφοριών με την Ένωση·

                           ι)

                           να χρησιμοποιεί κυρώσεις ή περιοριστικά μέτρα με στοχοθετημένο τρόπο και ανάλογο προς τον επιδιωκόμενο στόχο που θα επιδιώκουν να επηρεάσουν μόνον τις υπόλογες ελίτ των καταπιεστικών ή εγκληματικών καθεστώτων και τους υπεύθυνους μη κρατικών παραγόντων αποδιαρθρωμένων κρατών, ελαχιστοποιώντας κατά το δυνατό περισσότερο τις δυσμενείς επιπτώσεις στον άμαχο πληθυσμό, και ιδίως στα πιο ευάλωτα άτομα·

                           ια)

                           να διασφαλίσει ότι η εξωτερική βοήθεια που προορίζεται για την ανάπτυξη ή για άλλους σκοπούς δεν θα καταλήξει να αποτελεί κίνητρο για τον πλουτισμό αυταρχικών ηγετών και των μελών του περιβάλλοντός τους·

                           ιβ)

                           να διασφαλίσει, όπου αυτό είναι εφικτό, ότι η πολιτική κυρώσεων θα συνδυάζεται με τη στήριξη της κοινωνίας των πολιτών στην εν λόγω χώρα· επιπλέον να βελτιώσει την ποιότητα και τη διαφάνεια της υποβολής εκθέσεων, ούτως ώστε να είναι δυνατή η ακριβής ποσοτική μέτρηση της παρεχόμενης βοήθειας, καθώς και η ακριβής αξιολόγηση της πραγματικής συμβολής της στην κάλυψη των αναγκών της κοινωνίας των πολιτών·

                           ιγ)

                           να διασφαλίσει ότι δεν θα χρησιμοποιούνται δύο μέτρα και δύο σταθμά κατά τη λήψη αποφάσεων σχετικά με τα περιοριστικά μέτρα ή τις κυρώσεις, και ότι θα εφαρμόζονται ανεξαρτήτως πολιτικών, οικονομικών συμφερόντων και συμφερόντων στον τομέα της ασφάλειας·

                           ιδ)

                           να διασφαλίσει ότι τα περιοριστικά μέτρα που περιορίζουν τις δραστηριότητες των ευρωπαϊκών εταιρειών στις αγορές χωρών στις οποίες επιβάλλονται κυρώσεις δεν θα είναι προς όφελος ανταγωνιστών τρίτων χωρών·

                           ιε)

                           να διασφαλίσει την ενεργό συμμετοχή των επικεφαλής αποστολών και αντιπροσωπειών της ΕΕ στη διαδικασία σχεδιασμού, εφαρμογής, παρακολούθησης και αξιολόγησης των περιοριστικών μέτρων και των τοπικών συνεπειών τους, παρέχοντας στοιχεία για την εκτίμηση των επιπτώσεων πράγμα που καθιστά απαραίτητη την παρουσία της ΕΕ· να διασφαλίσει ότι οι σχετικές πληροφορίες διαβιβάζονται έγκαιρα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο·

                           ιστ)

                           να διασφαλίσει ότι, σε χώρες όπου επιβάλλονται περιοριστικά μέτρα, οι βασικοί παράγοντες προάσπισης της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων συμμετέχουν ενεργά στη διαδικασία σχεδιασμού, εφαρμογής και αξιολόγησης των περιοριστικών μέτρων·

                           ιζ)

                           να μεριμνήσει ώστε οι υφιστάμενοι μηχανισμοί στο πλαίσιο της ΕΥΕΔ και της Επιτροπής διενεργούν ενδελεχείς αναλύσεις της οικονομικής και κοινωνικής διάρθρωσης της εν λόγω χώρας, πριν από και μετά την έγκριση κυρώσεων, εξετάζοντας συναφώς τις άμεσες και έμμεσες συνέπειες όλων των ειδικών μέτρων στους πολιτικούς και κοινωνικοοικονομικούς τομείς της εν λόγω κοινωνίας, και λαμβάνοντας επίσης υπόψη τον σχετικό αντίκτυπο για τις επιχειρηματικές ελίτ, τις ομάδες της κοινωνίας των πολιτών, την αντιπολίτευση, ακόμα δε και για στοιχεία εντός της ίδιας της κυβέρνησης που προσανατολίζονται προς την εφαρμογή μεταρρυθμίσεων·

                           ιη)

                           να μεριμνήσει ώστε να δεσμευτεί η Ομάδα Συμβούλων Εξωτερικών Υποθέσεων υπό τη σύνθεση «Κυρώσεις» (Εξωτερικές Υποθέσεις/Κυρώσεις) ότι θα ανταποκριθεί πλήρως στην εντολή της, η οποία συνίσταται στη διεξαγωγή ερευνών σχετικά με την επιβολή κυρώσεων, την αξιολόγηση υφιστάμενων κυρώσεων και την ανάπτυξη βέλτιστων πρακτικών ως προς την εφαρμογή και εκτέλεση των περιοριστικών μέτρων, και ότι θα ενημερώνει τακτικά το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τα πορίσματά της·

                           ιθ)

                           να μεριμνήσει ώστε να δεσμευτούν οι νομικές και άλλες αρμόδιες υπηρεσίες της ΕΕ ότι θα συμβουλεύουν το Συμβούλιο σχετικά με τις απαιτούμενες προφυλάξεις προκειμένου να αποφεύγεται η παράκαμψη των κυρώσεων από τα άτομα στα οποία έχουν επιβληθεί·

                           κ)

                           να μεριμνήσει ώστε να δεσμευτούν η ΕΥΕΔ και η Επιτροπή ότι θα υιοθετήσουν πιο ολοκληρωμένη προσέγγιση η οποία θα στηρίζεται στην ανταλλαγή εμπειριών και γνώσεων, κατά την κατάρτιση, εφαρμογή και αξιολόγηση των κυρώσεων·

                           κα)

                           να μεριμνήσει ώστε να δεσμευθούν το Συμβούλιο και η Επιτροπή για τη διάθεση επαρκούς χρόνου και κατάλληλων πόρων και την πρόσληψη ενημερωμένων εμπειρογνωμόνων για την εκάστοτε χώρα, καθώς και ειδικευμένου προσωπικού σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, για τις αναλύσεις που θα προηγούνται του σχεδιασμού των κυρώσεων και την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των κυρώσεων·

                           κβ)

                           να μεριμνήσει ώστε να δεσμευτούν η Επιτροπή και τα κράτη μέλη ότι θα συντονίζουν την εφαρμογή των απαγορεύσεων εμπορίας όπλων οι οποίες εμπίπτουν στο πεδίο αρμοδιότητας των κρατών μελών·

                           κγ)

                           να μεριμνήσει ώστε η Επιτροπή και τα κράτη μέλη να δεσμευθούν για την υποβολή ετήσιων εκθέσεων σχετικά με τις προσπάθειες επιβολής κυρώσεων και την αποτελεσματικότητά τους·

                           κδ)

                           να καλέσει τη Γαλλία και τη Βρετανία καθώς και κάθε κράτος μέλος της ΕΕ το οποίο δεν είναι μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ να ασκούν επαρκείς πιέσεις με σκοπό τη διασφάλιση της αυστηρής και πλήρους εκτέλεσης των ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ·

                           κε)

                           να εξετάζει, κατά περίπτωση, το ενδεχόμενο ενεργοποίησης ρητρών περί «ουσιωδών στοιχείων» στο πλαίσιο των διμερών εμπορικών συναλλαγών, οι οποίες επιτρέπουν στην ΕΕ να επιβάλλει κυρώσεις για παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δημοκρατικών αρχών, και να επιδοθεί στην άσκηση συνεπούς ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής, με στόχο τη στήριξη μέτρων κατά αυταρχικών καθεστώτων·

                     Προσήλωση σε μια συνεκτική πολιτική εντός των συνόρων της ΕΕ

                           κστ)

                           να μεριμνήσει ώστε να δεσμευτούν τα κράτη μέλη της ΕΕ ότι θα δηλώνου τις περιπτώσεις στις οποίες άτομα που περιλαμβάνονται στον κατάλογο των κυρώσεων διατηρούν υλικά και χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία στην επικράτειά τους, καθώς και την κατά προσέγγιση αξία και τη θέση των εν λόγω περιουσιακών στοιχείων· να ζητήσει από τα κράτη μέλη της ΕΕ να συνεργάζονται για την ανταλλαγή σχετικών πληροφοριών, λ.χ., μέσω των υφιστάμενων υπηρεσιών ανάκτησης περιουσιακών στοιχείων, καθώς και μέσω του δικτύου του Camden που συνδέει τις υπηρεσίες ανάκτησης περιουσιακών στοιχείων (CARIN)· να εντατικοποιήσει τη συνεργασία μεταξύ κρατών μελών της ΕΕ για τον εντοπισμό και τη δέσμευση των εν λόγω περιουσιακών στοιχείων·

                           κζ)

                           να μεριμνήσει ώστε να δεσμευθούν όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ ότι θα διασφαλίζουν την αυστηρή εφαρμογή των στοχευμένων οικονομικών κυρώσεων ή περιοριστικών μέτρων, όπως:

                                       —

                                       επέκταση της οδηγίας 2005/60/ΕΚ σχετικά με την πρόληψη της χρησιμοποίησης του χρηματοπιστωτικού συστήματος για τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και τη χρηματοδότηση της τρομοκρατίας ώστε να ισχύει υποχρεωτικά σε κάθε απόπειρα ανοίγματος λογαριασμού ή κατάθεσης χρημάτων από δικτάτορες στους οποίους έχουν επιβληθεί κυρώσεις και από φυσικά και νομικά πρόσωπα ή οντότητες που συνδέονται μαζί τους, καθώς τα εν λόγω χρήματα προέρχονται από εγκληματική δράση, κλοπές και υπεξαίρεση χρημάτων, και διερεύνηση επιλογών για άλλους προληπτικούς μηχανισμούς που θα περιορίζουν την εισροή στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα της ΕΕ κρατικών πόρων ή περιουσιακών στοιχείων που συνιστούν προϊόντα κατάχρησης·

                                       —

                                       άρνηση χορήγησης δανείων, αυστηρότερη εφαρμογή των μέτρων αποπληρωμής δανείων και δέσμευση καταθέσεων, προκειμένου τα εφαρμοζόμενα μέτρα να αφαιρούν στην πράξη από τα συγκεκριμένα πρόσωπα και οντότητες κάθε δυνατότητα πρόσβασης σε χρηματοοικονομικές υπηρεσίες οι οποίες προσφέρονται εντός της επικράτειας της ΕΕ·

                           κη)

                           να διασφαλίσει ότι τα περιοριστικά οικονομικά και χρηματοπιστωτικά μέτρα, συμπεριλαμβανομένων των στοχευμένων οικονομικών κυρώσεων, εφαρμόζονται από όλα τα πρόσωπα και τις οντότητες που δραστηριοποιούνται εντός της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένων των υπηκόων τρίτων χωρών, καθώς και από τους πολίτες της Ένωσης ή τις οικονομικές οντότητες που δραστηριοποιούνται εκτός των συνόρων της Ένωσης, αλλά είναι εγγεγραμμένες ή εγκατεστημένες δυνάμει του δικαίου κράτους μέλους της Ένωσης·

                           κθ)

                           να διασφαλίσει ότι στους ηγέτες στους οποίους έχουν επιβληθεί κυρώσεις, καθώς και στα φυσικά και νομικά πρόσωπα και τις οντότητες τα οποία συνδέονται σαφώς μαζί τους δεν θα επιτρέπεται σε καμία περίπτωση να κατέχουν στοιχεία ενεργητικού και περιουσία εντός της ΕΕ·

                           λ)

                           να μεριμνήσει ώστε να δεσμευθούν τα κράτη μέλη της ΕΕ να απαγορεύσουν σε σχολεία και πανεπιστήμια, ομάδες προβληματισμού και άλλα ακαδημαϊκά ιδρύματα να δέχονται χρηματοδότηση, υποτροφίες ή δωρεές που προέρχονται από ηγέτες στους οποίους έχουν επιβληθεί κυρώσεις και από φυσικά και νομικά πρόσωπα που συνδέονται με αυτούς, και να εξασφαλίσουν τη διαφάνεια της χρηματοδότησής τους από τον ιδιωτικό τομέα·

                           λα)

                           να μεριμνήσει ώστε να δεσμευθούν τα κράτη μέλη της ΕΕ να απαγορεύσουν σε αθλητικές ενώσεις (συμπεριλαμβανομένων ποδοσφαιρικών ομίλων) και φιλανθρωπικές οργανώσεις να δέχονται χρηματοδότηση, επιδοτήσεις ή δωρεές που προέρχονται από ηγέτες στους οποίους έχουν επιβληθεί κυρώσεις και από τα φυσικά και νομικά πρόσωπα που συνδέονται μαζί τους·

                           λβ)

                           να μεριμνήσει ώστε να δεσμευθούν η ΕΕ και τα κράτη μέλη υπέρ της αυστηρής τήρησης των ταξιδιωτικών απαγορεύσεων που ισχύουν για άτομα στα οποία έχουν επιβληθεί κυρώσεις, όσον αφορά τις μετακινήσεις τους στην ΕΕ για οποιουσδήποτε άλλους σκοπούς πέραν των ανθρωπιστικών·

                           λγ)

                           να μεριμνήσει ώστε να δεσμευθούν τα κράτη μέλη της ΕΕ να διενεργούν ενδελεχείς έρευνες και να ασκούν, κατά περίπτωση, διώξεις εις βάρος προσώπων ή νομικών οντοτήτων στην Ευρώπη που έχουν βοηθήσει ηγέτες στους οποίους επιβλήθηκαν κυρώσεις, καθώς και πρόσωπα που συνδέονται μαζί τους, να διαφύγουν ή να παρακάμψουν τις κυρώσεις που έχουν επιβληθεί νομίμως εις βάρος τους·

                     Δραστηριότητες προβολής

                           λδ)

                           να μεριμνήσει ώστε να δεσμευτεί η ΕΕ να εξασφαλίσει διεθνή στήριξη για τις πολιτικές της, ιδίως σε συνεργασία με σημαντικούς παράγοντες της εν λόγω χώρας και με διεθνείς οργανισμούς και να επιδιώκει την πλήρη συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στη διαδικασία·

                           λε)

                           να μεριμνήσει ώστε η ΕΕ να δεσμευτεί να ενισχύσει τη νομιμότητα και να εξασφαλίσει την ευρεία υποστήριξη των πολιτικών της, συμπεριλαμβανομένων των περιοριστικών μέτρων και των κυρώσεων, από τους πολίτες και τους πολιτικούς παράγοντες εντός της ΕΕ και διεθνώς, ιδίως στις χώρες των καθεστώτων στα οποία έχουν επιβληθεί κυρώσεις και να επιδιώκει την πλήρη συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στη διαδικασία·

                           λστ)

                           να παροτρύνει την ΕΕ να συνεργασθεί, όπου το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών δεν έχει επιβάλει κυρώσεις ή περιοριστικά μέτρα, με κράτη που επιβάλλουν κυρώσεις, με σκοπό την ανταλλαγή πληροφοριών και τον συντονισμό των μέτρων, ούτως ώστε να διασφαλισθεί ο μεγαλύτερος δυνατός αντίκτυπος σε διεθνές επίπεδο και να μεγιστοποιηθεί η αποτελεσματικότητα της επιβολής των κοινοτικών κυρώσεων·

                           λζ)

                           να μεριμνήσει ώστε να δεσμευθούν η Ύπατη Εκπρόσωπος/Αντιπρόεδρος, οι επικεφαλής αποστολών και η ΕΥΕΔ ότι θα γνωστοποιούν με κατηγορηματικό τρόπο στους ηγέτες στους οποίους έχουν επιβληθεί κυρώσεις τι ακριβώς απαιτείται από αυτούς και θα θέτουν συγκεκριμένους και εφικτούς στόχους, με σκοπό την παροχή κινήτρων για θετικές αλλαγές και θα παρέχουν κατάλληλη τεχνική βοήθεια·

                           λη)

                           να μεριμνήσει ώστε να δεσμευθούν τα κράτη μέλη ότι θα ανταλλάσσουν πληροφορίες σχετικά με τα άτομα στα οποία έχουν επιβληθεί κυρώσεις, στο μέτρο που αυτό επιτρέπεται από την ισχύουσα νομοθεσία, με άλλα κράτη, αρμόδια όργανα της ΕΕ και διεθνείς οργανισμούς·

                           λθ)

                           να μεριμνήσει ώστε να δεσμευθούν τα κράτη μέλη ότι θα διασφαλίζουν εύλογο βαθμό πρόσβασης του κοινού σε πληροφορίες σχετικά με τα εθνικά μέτρα όσον αφορά τα ισχύοντα περιοριστικά μέτρα·

                           μ)

                           να δεσμευθεί το Συμβούλιο ότι θα επιδιώκει την πλήρη διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στη διαδικασία αξιολόγησης των κυρώσεων και ότι θα ζητεί τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου όσον αφορά τις πολιτικές κατευθυντήριες γραμμές και τον σχεδιασμό της ευρύτερης πολιτικής κυρώσεων της ΕΕ·

                           μα)

                           να μην λησμονεί ότι η διπλωματία εξαναγκασμού πρέπει να συνοδεύεται και από θετικά μέτρα όπως η παροχή αναπτυξιακής βοήθειας, η βιώσιμη οικονομική συνεργασία και η στήριξη της κοινωνίας των πολιτών·

                           μβ)

                           να συνοδεύσει τις κυρώσεις και την αξιολόγησή τους με τη λήψη μέτρων που θα βασίζονται στη συνεργασία και το διάλογο με οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, με στόχο την ανάπτυξη ή την ενίσχυση μιας κουλτούρας για το σεβασμό της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην εν λόγω χώρα·

                           μγ)

                           να δεσμευθεί για την κινητοποίηση δεσμευμένων περιουσιακών στοιχείων με σκοπό τον επαναπατρισμό τους το συντομότερο δυνατόν, προς όφελος του πληθυσμού των εν λόγω χωρών·

                     *
               * *

               2.

               αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει την παρούσα σύσταση στο Συμβούλιο και, προς ενημέρωση, στην Επιτροπή και την ΕΥΕΔ.

      (1)  ΕΕ L 196 της 2.8.2003, σ. 45.

      (2)  ΕΕ L 328 της 24.11.2006, σ. 59.

      (3)  ΕΕ L 23 της 27.1.2009, σ. 37.

      (4)  ΕΕ C 295 E της 4.12.2009, σ. 49.

      (5)  EE L 309 της 25.11.2005, σ. 15.


title: Σύσταση για Γνωμη του Συμβουλίου σύμφωνα με το άρθρο 5, παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημενο πρόγραμμα σταθερότητας της Γερμανίας, 2001-2005

text: ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---