Avis juridique important

|

32000H0164

2000/164/ΕΚ: Σύσταση του Συμβουλίου, της 14ης Φεβρουαρίου 2000, σχετικά με την εφαρμογή των πολιτικών των κρατών μελών για την απασχόληση

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 052 της 25/02/2000 σ. 0032 - 0040

ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥτης 14ης Φεβρουαρίου 2000σχετικά με την εφαρμογή των πολιτικών των κρατών μελών για την απασχόληση(2000/164/ΕΚ)ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 128 παράγραφος 4 το οποίο ορίζει ότι το Συμβούλιο δύναται να απευθύνει συστάσεις προς τα κράτη μέλη βάσει της εξέτασης της εφαρμογής των πολιτικών απασχόλησης των κρατών μελών,τις κατευθυντήριες γραμμές για τα έτη 1998 και 1999 οι οποίες εγκρίθηκαν με ψηφίσματα του Συμβουλίου στις 15 Δεκεμβρίου 1997 και στις 22 Φεβρουαρίου 1999, αντιστοίχως,τις 15 εκθέσεις εφαρμογής για το 1999 που υπέβαλαν τα κράτη μέλη, οι οποίες περιλαμβάνουν την εκτέλεση των εθνικών σχεδίων δράσης για την απασχόληση για το 1998 και περιγράφουν τις προσαρμογές των σχεδίων προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι αλλαγές οι οποίες επήλθαν βάσει των κατευθυντήριων γραμμών για το 1999,την κοινή έκθεση για την απασχόληση του 1999, η οποία εκπονήθηκε από κοινού με την Επιτροπή και περιγράφει την κατάσταση της απασχόλησης στην Κοινότητα και εξετάζει την αναληφθείσα από τα κράτη μέλη δράση για την εφαρμογή της πολιτικής απασχόλησης σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές,τη σύσταση σχετικά με τις γενικές κατευθυντήριες γραμμές για την οικονομία την οποία ενέκρινε το Συμβούλιο στις 12 Ιουλίου 1999 και τις δεσμεύσεις που συμπεριλαμβάνονται στο ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 17ης Ιουνίου 1997 σχετικά με το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης,τη σύσταση της Επιτροπής της 8ης Σεπτεμβρίου 1999,Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Κολωνίας, της 3ης και 4ης Ιουνίου 1999, δήλωσε στα συμπεράσματά του ότι η αύξηση της απασχόλησης εξακολουθεί να αποτελεί πρωταρχικό στόχο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.(2) Στις 28 Οκτωβρίου 1999, η επιτροπή απασχόλησης και αγοράς εργασίας και η επιτροπή οικονομικής πολιτικής υπέβαλαν από κοινού γνώμη όσον αφορά την παρούσα σύσταση.(3) Το Συμβούλιο θεωρεί σκόπιμο, κατόπιν εξέτασης της εφαρμογής των πολιτικών απασχόλησης από τα κράτη μέλη, να απευθύνει συστάσεις σύμφωνα με το άρθρο 128 παράγραφος 4 της συνθήκης. Οι συστάσεις αυτές θα πρέπει να χρησιμοποιούνται με φειδώ, να εστιάζονται σε θέματα απόλυτης προτεραιότητας και να βασίζονται σε έγκυρη και ακριβή ανάλυση.(4) Κατά τη συμπλήρωση της δράσης που αναλαμβάνουν τα κράτη μέλη προκειμένου να εξασφαλιστεί υψηλό επίπεδο απασχόλησης, θα πρέπει να γίνεται σεβαστή η αρμοδιότητα των κρατών μελών.(5) Το Συμβούλιο αναγνωρίζει τις σημαντικές προσπάθειες που κατέβαλαν ήδη τα κράτη μέλη προκειμένου να εφαρμόσουν τις κατευθυντήριες γραμμές για την απασχόληση. Στην αξιολόγηση των επιπτώσεων των πολιτικών αυτών θα πρέπει να ληφθεί υπόψη η πολυετής προοπτική των κατευθυντηρίων γραμμών για την απασχόληση.(6) Για την αντιμετώπιση της ανεργίας των νέων, η οποία αποτελεί μακροχρόνιο πρόβλημα στις περισσότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όλοι οι νέοι πρέπει να έχουν τη δυνατότητα εισόδου στον κόσμο της εργασίας προτού συμπληρώσουν έξι μήνες ανεργίας.(7) Για την πρόληψη της μακροχρόνιας ανεργίας των ενηλίκων, η οποία αφορά σχεδόν το ήμισυ των ανέργων της Ευρωπαϊκή Ένωσης, πρέπει να προσφερθεί σε όλους τους ενηλίκους ανέργους ένα νέο ξεκίνημα προτού συμπληρώσουν δώδεκα μήνες ανεργίας.(8) Είναι σημαντικό να μειωθούν τα αντικίνητρα για την απασχόληση τα οποία περιέχονται στα συστήματα φορολογίας και παροχών προκειμένου να εξασφαλιστεί μεγαλύτερη συμμετοχή των γυναικών και των μεγαλύτερης ηλικίας εργαζομένων.(9) Πρέπει να χαραχθούν συνθήκες πλαίσιο για την αξιοποίηση του δυναμικού αύξησης της απασχόλησης στον τομέα παροχής υπηρεσιών.(10) Η σταθερή δημιουργία θέσεων εργασίας απαιτεί πιο φιλικά προς την απασχόληση φορολογικά συστήματα στο πλαίσιο των οποίων η σημερινή μεγάλη επιβάρυνση της εργασίας θα μετατοπίζεται σε εναλλακτικές πηγές φορολογικού εισοδήματος, όπως η ενέργεια και το περιβάλλον.(11) Η θέσπιση εταιρικών σχέσεων σε όλα τα κατάλληλα επίπεδα είναι καθοριστικής σημασίας για τον εκσυγχρονισμό της οργάνωσης της εργασίας και την προαγωγή της προσαρμοστικότητας των επιχειρήσεων και των εργαζόμενων σε αυτές.(12) Οι διαφορές μεταξύ των δύο φύλων στην αγορά εργασίας, ιδιαίτερα όσον αφορά την απασχόληση, την ανεργία και τις αμοιβές, καθώς και ο διαχωρισμός λόγω φύλου σε διάφορους κλάδους και επαγγέλματα απαιτούν σφαιρικές στρατηγικές για την ενσωμάτωση της διάστασης των φύλων στις πολιτικές, καθώς και μέτρα για τη βελτίωση του συνδυασμού της εργασίας με τον οικογενειακό βίο.(13) Οι κοινοί δείκτες και τα συγκρίσιμα στατιστικά στοιχεία για την απασχόληση, καθώς και οι ποιοτικές αναλύσεις, είναι πρωταρχικής σημασίας για την παρακολούθηση της εφαρμογής και το αποτέλεσμα των κατευθυντήριων γραμμών καθώς και τον εντοπισμό ορθών πρακτικών σε ευρωπαϊκό επίπεδο.ΕΓΚΡΙΝΕΙ τις συστάσεις που απευθύνονται σε κάθε κράτος μέλος όπως διατυπώνονται στο παράρτημα.Βρυξέλλες, 14 Φεβρουαρίου 2000.Για το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςJ. GAMAΠΑΡΑΡΤΗΜΑI. ΒΕΛΓΙΟΠαρά τη βελτίωση του οικονομικού κλίματος, η κατάσταση της απασχόλησης στο Βέλγιο δεν σημείωσε παρά μέτρια ανάκαμψη το 1998. Η αγορά εργασίας χαρακτηρίζεται από μακροχρόνιες προκλήσεις:- υψηλές εισροές στη μακροχρόνια ανεργία οι οποίες έχουν ως αποτέλεσμα την αύξηση του αριθμού των μακροχρόνια ανέργων, οι οποίοι το 1998 αποτελούσαν το 5,7 % του εργατικού δυναμικού· αυτές ενδέχεται να οφείλονται και στη διάρκεια των παροχών, τις προϋποθέσεις χορήγησής τους και την πρακτική εφαρμογή,- μικρή συμμετοχή των μεγαλύτερης ηλικίας ατόμων στην απασχόληση, ιδιαίτερα των ατόμων ηλικίας άνω των 55, των οποίων το ποσοστό απασχόλησης (22 %) είναι αυτή τη στιγμή το χαμηλότερο στην Ένωση,- μεγάλο άνοιγμα της ψαλίδας μεταξύ των φύλων όσον αφορά την απασχόληση, ανάλογο με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο των 20 ποσοστιαίων μονάδων,- δυνατότητες απασχόλησης στον τομέα υπηρεσιών, όπου παρά την υψηλή αναλογία απασχολούμενων προς τη συνολική απασχόληση απασχολείται μόλις το 40 % του ενεργού πληθυσμού, δηλαδή ποσοστό μικρότερο κατά 10 % από το μέσο όρο των τριών κρατών μελών με τις καλύτερες επιδόσεις.Το Βέλγιο πρέπει:1. Να ενισχύσει τις προληπτικές πολιτικές, μέσω της έγκαιρης ανάληψης δράσης στη βάση των ατομικών αναγκών, προκειμένου να ανακόψει την εισροή στην μακροχρόνια ανεργία. Ειδικότερα, το Βέλγιο πρέπει να συμμορφωθεί απόλυτα με τις κατευθυντήριες γραμμές 1 και 2 και να παράσχει στους νέους και ενήλικες μακροχρόνια ανέργους αποτελεσματικά μέτρα για την ενίσχυση της απασχολησιμότητάς τους προτού διανύσουν το κατώφλι των έξι και δώδεκα μηνών αντιστοίχως.2. Να εξετάσει ενδελεχέστερα τα αντικίνητρα στο πλαίσιο των συστημάτων φόρων και παροχών, τα οποία ενδέχεται να αποτρέπουν τη συμμετοχή, κυρίως των γυναικών και των μεγαλύτερων σε ηλικία εργαζομένων, στην αγορά εργασίας. Ειδικότερα, το Βέλγιο πρέπει να επαναξιολογήσει τις υφιστάμενες πολιτικές οι οποίες διευκολύνουν την πρόωρη συνταξιοδότηση των εργαζομένων, και να εξετάσει λύσεις οι οποίες είναι οι πλέον ενδεδειγμένες για την αποτροπή της πρόωρης εξόδου των εργαζομένων από την αγορά εργασίας και για την προαγωγή της απασχόλησης των μεγαλύτερων σε ηλικία ατόμων.3. Να εγκρίνει και να εφαρμόσει συνεκτικές στρατηγικές, οι οποίες να περιλαμβάνουν ρυθμιστικά, φορολογικά μέτρα καθώς και μέτρα για την αγορά εργασίας, με στόχο να αξιοποιήσει επαρκέστερα το δυναμικό απασχόλησης στον τομέα υπηρεσιών.4. Να ενισχύσει τη συνεργασία μεταξύ των διαφόρων αρμόδιων για την εφαρμογή του εθνικού σχεδίου δράσης αρχών.II. ΔΑΝΙΑΗ επίδοση της αγοράς εργασίας στη Δανία βελτιώθηκε σημαντικά τα τελευταία χρόνια. Η Δανία εμφανίζει σήμερα το υψηλότερο ποσοστό απασχόλησης στην Ένωση και ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά ανεργίας. Οι σημαντικότερες προκλήσεις για τη Δανία είναι οι εξής:- να προωθήσει την αναβάθμιση της ειδίκευσης και των προσόντων του εργατικού δυναμικού προκειμένου να συμβάλει στην αντιμετώπιση των διαγραφόμενων δυσχερειών της αγοράς εργασίας,- να επεκτείνει το υπάρχον εργατικό δυναμικό ενθαρρύνοντας τους εργαζόμενους να παραμένουν για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα στην απασχόληση και περιορίζοντας τον αριθμό των ατόμων εργάσιμης ηλικίας τα οποία λαμβάνουν κοινωνικά επιδόματα,- να επιτύχει πιο ισόρροπη συμμετοχή των γυναικών και των ανδρών σε όλους τους κλάδους και όλα τα επαγγέλματα.Η Δανία πρέπει:1. Να συνεχίσει τις μεταρρυθμίσεις των συστημάτων φορολόγησης και παροχών, προκειμένου να περιορίσει τη συνολική φορολογική επιβάρυνση της εργασίας, ιδίως τη φορολογική επιβάρυνση των χαμηλών εισοδημάτων, και να ενισχύσει τα κίνητρα για ανάληψη εργασίας ή παραμονή στην απασχόληση. Η μεταρρύθμιση των συστημάτων πρόωρης συνταξιοδότησης και αδειών πρέπει να ολοκληρωθεί και να παρακολουθείται στενά, λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη για αύξηση της προσφοράς εργασίας.2. Να προωθήσει τις δυνατότητες για κατάρτιση και απασχόληση των ανέργων γυναικών και να εξετάσει, στο πλαίσιο προσέγγισης βασιζόμενης στην ενσωμάτωση της διάστασης των φύλων σε όλα τα μέτρα, τρόπους για τον περιορισμό των υφιστάμενων επιπέδων διαχωρισμού λόγω φύλου στα διάφορα επαγγέλματα και τους διάφορους κλάδους της αγοράς εργασίας.III. ΓΕΡΜΑΝΙΑΧάρη στην ανάκαμψη της οικονομίας το 1998, ανακόπηκε η παρατεταμένη πτώση των επιπέδων απασχόλησης και το ποσοστό ανεργίας μειώθηκε ελαφρά στο πλαίσιο των συνεχιζόμενων επιπτώσεων της επανένωσης της Γερμανίας. Οι κυριότερες προκλήσεις τις οποίες αντιμετωπίζει η αγορά εργασίας στη Γερμανία περιλαμβάνουν:- την αρνητική αύξηση της απασχόλησης κατά το μεγαλύτερο μέρος της δεκαετίας του 1990 (- 1,2 % ετησίως κατά την περίοδο 1991-1998 και - 0,7 % κατά την περίοδο 1994-1998) και μεγάλες διαφορές μεταξύ των περιφερειών όσον αφορά την ανεργία σε βάρος κατά κύριο λόγο των νέων Länder,- τα επίμονα υψηλά ποσοστά μακροχρόνιας ανεργίας, τα οποία ανέρχονται στο 5 % του εργατικού δυναμικού,- σημαντικό δυναμικό απασχόλησης στον τομέα υπηρεσιών, όπου απασχολείται μόλις το 38,5 % του συνολικού ενεργού πληθυσμού, ενώ στα κράτη μέλη με τις καλύτερες επιδόσεις το αντίστοιχο ποσοστό κυμαίνεται στο 50 %,- το χαμηλό ποσοστό ατόμων ηλικίας μεταξύ 50 και 64 ετών τα οποία εξακολουθούν να απασχολούνται (περίπου 47,5 %), γεγονός που υποδηλώνει την ύπαρξη πρόσθετου αναξιοποίητου δυναμικού απασχόλησης.Η Γερμανία πρέπει:1. Να ενισχύσει τις προληπτικές πολιτικές μέσω έγκαιρης δράσης στη βάση των ατομικών αναγκών προκειμένου να αποτρέψει την μακροχρόνια ανεργία. Η Γερμανία πρέπει να έχει μεγαλύτερες φιλοδοξίες όσον αφορά τους στόχους της και να περιορίσει την εισροή στη μακροχρόνια ανεργία στα επίπεδα των κρατών μελών με τις καλύτερες επιδόσεις (κατώτερα του 10 % ύστερα από δώδεκα μήνες).2. Να εγκρίνει και να εφαρμόσει συνεκτική στρατηγική για την αξιοποίηση του δυναμικού απασχόλησης στον τομέα παροχής υπηρεσιών, η οποία να περιλαμβάνει ρυθμιστικά, φορολογικά μέτρα, καθώς και μέτρα για τη μείωση του κόστους σύστασης νέων επιχειρήσεων.3. Να εξετάσει ενδελεχέστερα τα αντικίνητρα στο πλαίσιο των συστημάτων φόρων και παροχών, τα οποία ενδέχεται να αποτρέπουν τη συμμετοχή στην αγορά εργασίας όλων των κατηγοριών, και κυρίως των μεγαλύτερης ηλικίας εργαζομένων. Ειδικότερα, η Γερμανία πρέπει να επαναξιολογήσει τις υφιστάμενες πολιτικές οι οποίες διευκολύνουν την πρόωρη συνταξιοδότηση και να εξετάσει λύσεις οι οποίες να είναι οι πλέον ενδεδειγμένες για την αποτροπή της πρόωρης εξόδου από την αγορά εργασίας και την προαγωγή της απασχόλησης των περισσότερο ηλικιωμένων εργαζομένων.4. Να συνεχίσει και να παρακολουθήσει τις προσπάθειες για τη σταδιακή μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης της εργασίας μέσω περικοπών της φορολογίας και των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης. Ειδικότερα, πρέπει να μειωθεί το μισθολογικό κόστος στη βάση της μισθολογικής πυραμίδας, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη την ανάγκη για εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών.5. Να λάβει τα κατάλληλα μέτρα για τη βελτίωση και την προσαρμογή του στατιστικού της συστήματος ώστε να παρέχει στοιχεία συγκρίσιμα με τους δείκτες της κοινής πολιτικής μέχρι το 2000 το αργότερο. Η Γερμανία πρέπει επίσης να εξετάσει την καθιέρωση τριμηνιαίας έρευνας του εργατικού δυναμικού, βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 577/98 του Συμβουλίου.IV. ΕΛΛΑΔΑΤο 1998, έτος υψηλών οικονομικών επιδόσεων, η απασχόληση αυξήθηκε σημαντικά κατά 3 %, ενώ η ανεργία αυξήθηκε κατά 1 %. Η πρόσφατη αυτή επιδείνωση της ανεργίας καταδεικνύει τις ακόλουθες σοβαρές διαρθρωτικές ελλείψεις της αγοράς εργασίας:- χαμηλό ποσοστό απασχόλησης λόγω της εξαιρετικά χαμηλής συμμετοχής των γυναικών στην απασχόληση (41,3 %, δηλαδή 10 ποσοστιαίες μονάδες χαμηλότερη από το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης), ενώ η απασχόληση στον τομέα παροχής υπηρεσιών εξακολουθεί να είναι χαμηλή παρά τις πρόσφατες βελτιώσεις,- η ανεργία των νέων είναι εξαιρετικά υψηλή: το 12 % περίπου των νέων σε σύγκριση με τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οποίος ανέρχεται στο 9,3 %,- η μακροχρόνια ανεργία είναι επίσης υψηλή και στην περίπτωση των γυναικών είναι τριπλάσια από ό,τι των ανδρών,- παρά τη συνεχή αύξηση, τα επίπεδα παραγωγικότητας εξακολουθούν να είναι χαμηλά και χρειάζεται περαιτέρω βελτίωση των προσόντων του εργατικού δυναμικού και υιοθέτηση νέων τεχνολογιών, καθώς και εκσυγχρονισμός της οργάνωσης της εργασίας.Η Ελλάδα πρέπει:1. Να αναλάβει αποφασιστική, συνεκτική και μετρήσιμη δράση, προκειμένου να αποτρέψει την ολίσθηση των νέων και ενηλίκων ανέργων στη μακροχρόνια ανεργία. Ειδικότερα, πρέπει να ενισχυθούν οι προσπάθειες για την ολοκλήρωση της μεταρρύθμισης των υπηρεσιών απασχόλησης και την εφαρμογή προληπτικών πολιτικών σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές 1 και 2.2. Να εξετάσει ενδελεχέστερα τα αντικίνητρα που δημιουργούν τα συστήματα φόρων και παροχών, τα οποία ενδέχεται να αποτρέπουν τη συμμετοχή, κυρίως των γυναικών, στην αγορά εργασίας, προκειμένου να αυξήσει το ποσοστό της γυναικείας απασχόλησης σε επίπεδο ανάλογο με τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο οποίος ανέρχεται στο 50 %, και να ενισχύσει την ενσωμάτωση της διάστασης των φύλων σε όλα τα μέτρα με την αξιοποίηση της προόδου που έχει ήδη συντελεστεί όσον αφορά το επιχειρηματικό πνεύμα.3. Να συνεχίσει την ποιοτική βελτίωση της εκπαίδευσης και της επαγγελματικής κατάρτισης, με στόχο να ενισχύσει τη συνεχή κατάρτιση, ιδίως με εντονότερη συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων.4. Να εγκρίνει και να εφαρμόσει συνεκτικές στρατηγικές, οι οποίες να περιλαμβάνουν ρυθμιστικά, φορολογικά και άλλα μέτρα με στόχο τον περιορισμό των διοικητικών επιβαρύνσεων όσον αφορά τη σύσταση νέων επιχειρήσεων, προκειμένου να προωθήσει το επιχειρηματικό πνεύμα και να αξιοποιήσει τις δυνατότητες απασχόλησης στον τομέα υπηρεσιών.5. Να ενθαρρύνει μια προσέγγιση εταιρικής σχέσης και να προωθήσει συγκεκριμένες δεσμεύσεις εκ μέρους των κοινωνικών εταίρων σε όλα τα κατάλληλα επίπεδα για τον εκσυγχρονισμό της οργάνωσης της εργασίας, με στόχο να ενισχύσει την παραγωγικότητα και την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων, επιτυγχάνοντας παράλληλα την απαιτούμενη ισορροπία μεταξύ ευελιξίας και ασφάλειας.6. Να λάβει τα κατάλληλα μέτρα για την αναβάθμιση του συστήματος στατιστικής επιτήρησης ώστε να είναι διαθέσιμοι μέχρι το 2000 οι δείκτες πολιτικής για την πρόληψη και την ενεργοποίηση βάσει των συμπεφωνημένων ορισμών και μεθόδων.V. ΙΣΠΑΝΙΑΗ Ισπανία σημείωσε ισχυρή αύξηση της απασχόλησης ύστερα από το 1996, με ρυθμό τρεις φορές μεγαλύτερο από το μέσον όρο, συνοδευόμενη από σταθερή βελτίωση όσον αφορά την κατάσταση της απασχόλησης και από διαρθρωτικές αλλαγές. Ωστόσο, εξακολουθούν να υφίστανται σοβαρές δυσκολίες οι οποίες περιλαμβάνουν:- το χαμηλότερο ποσοστό απασχόλησης (50,2 %) στην Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς και κατώτερο του μέσου όρου ποσοστό απασχόλησης στον τομέα παροχής υπηρεσιών (30 %),- ποσοστό ανεργίας που με ένα 18,8 % παραμένει πολύ υψηλό, μολονότι υπάρχει αισθητή τάση μείωσης,- το υψηλότερο ποσοστό μακροχρόνιας ανεργίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το οποίο δεν πρόκειται να μειωθεί αν δεν περιοριστούν σημαντικά οι υψηλές εισροές στη μακροχρόνια ανεργία. Σήμερα το 21,5 % των νέων ανέργων και το 15,5 % των ενηλίκων ανέργων περνούν το κατώφλι των έξι και δώδεκα μηνών, αντιστοίχως,- το χάσμα των φύλων όσον αφορά τα ποσοστά απασχόλησης και ανεργίας είναι το μεγαλύτερο στην Ευρωπαϊκή Ένωση: το ποσοστό γυναικείας ανεργίας ανέρχεται στο 26,6 %, υπερδιπλάσιο του μέσου όρου της Ένωσης, ενώ μόλις το 35 % του γυναικείου ενεργού πληθυσμού απασχολείται (σε αντίθεση με 51 % στο σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης),- υψηλή αναλογία υπαλλήλων με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, μικρής τις περισσότερες φορές διάρκειας, οι οποίες αντιστοιχούν στο ένα τρίτο περίπου του συνολικού αριθμού συμβάσεων.Η Ισπανία πρέπει:1. Να εξακολουθήσει να εφαρμόζει τις προληπτικές πολιτικές τις οποίες δρομολόγησε το 1998, προχωρώντας πέρα από τον εντοπισμό των αναγκών των ανέργων, μέσω της αύξησης του αριθμού και της αποτελεσματικότητας των εξατομικευμένων μέτρων ενεργοποίησης, ώστε να περιορίσει σημαντικά την εισροή των νέων και των ενηλίκων στη μακροχρόνια ανεργία.2. Να εγκρίνει και να εφαρμόσει συνεκτικές στρατηγικές, οι οποίες να περιλαμβάνουν ρυθμιστικά, φορολογικά και άλλα μέτρα, με στόχο τον περιορισμό των διοικητικών επιβαρύνσεων των επιχειρήσεων, προκειμένου να τονώσει το επιχειρηματικό πνεύμα και να αξιοποιήσει το δυναμικό περισσότερο σταθερών θέσεων απασχόλησης στον τομέα υπηρεσιών.3. Να ενισχύσει τις προσπάθειες για την ενσωμάτωση της ισότητας ευκαιριών στην πολιτική απασχόλησης πέραν των προπαρασκευαστικών ήδη εξαγγελθέντων μέτρων, προκειμένου να αυξήσει το ποσοστό της γυναικείας απασχόλησης σε επίπεδα ανάλογα με το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.4. Να συνεχίσει τις προσπάθειες για την αναβάθμιση του συστήματος στατιστικής επιτήρησης, ώστε να είναι διαθέσιμοι μέχρι το 2000 οι δείκτες πολιτικής για την πρόληψη και την ενεργοποίηση βάσει των συμπεφωνημένων ορισμών και μεθόδων. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό στο σημερινό πλαίσιο της αποκέντρωσης των ενεργών πολιτικών για την αγορά εργασίας.VI. ΓΑΛΛΙΑΎστερα από την ανάκαμψη της οικονομίας το 1997, η κατάσταση της απασχόλησης σημείωσε ανάκαμψη το 1998. Ωστόσο, πρέπει ακόμα να επιλυθούν σημαντικότατα διαρθρωτικά προβλήματα:- ποσοστό απασχόλησης χαμηλότερο από το μέσο όρο (60,8 %) εξαιτίας της χαμηλής συμμετοχής εργαζομένων άνω των 55 ετών (29 %), η οποία είναι κατά πολύ χαμηλότερη από το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (40,3 %),- πολύ βραδεία αύξηση της απασχόλησης κατά το μεγαλύτερο τμήμα της δεκαετίας του 1990 (0,1 % την περίοδο 1991-1998),- υψηλό ποσοστό ανεργίας, σχεδόν κατά δύο ποσοστιαίες μονάδες ανώτερο από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και υψηλό ποσοστό μακροχρόνιας ανεργίας,- υψηλά επίπεδα ανεργίας των νέων τα οποία οφείλονται στις δυσκολίες κατά τη μετάβαση από την εκπαίδευση στην απασχόληση, κυρίως στην περίπτωση ατόμων με χαμηλό βαθμό ειδίκευσης,- υψηλό μη μισθολογικό κόστος, ανώτερο του μέσου όρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης,- δυναμικό για δημιουργία θέσεων εργασίας στον τομέα παροχής υπηρεσιών, όπου, παρά τη μεγάλη αναλογία του στη συνολική απασχόληση, απασχολείται μόλις το 40 % του ενεργού πληθυσμού, δηλαδή ποσοστό κατά δέκα ποσοστιαίες μονάδες χαμηλότερο από τον μέσο όρο των τριών κρατών μελών με τις καλύτερες επιδόσεις.Η Γαλλία πρέπει:1. Να επανεξετάσει τα υπάρχοντα συστήματα παροχών, ιδίως αυτά τα οποία διευκολύνουν την πρόωρη συνταξιοδότηση, προκειμένου να επιτύχει την παραμονή των μεγαλύτερης ηλικίας εργαζομένων στην ενεργό επαγγελματική ζωή.2. Να εγκρίνει και να εφαρμόσει συνεκτικές στρατηγικές, οι οποίες να περιλαμβάνουν ρυθμιστικά, φορολογικά και άλλα μέτρα για τη μείωση των διοικητικών επιβαρύνσεων των επιχειρήσεων, την εκμετάλλευση του δυναμικού απασχόλησης στον τομέα υπηρεσιών μέσω, μεταξύ άλλων, της αξιοποίησης των πρόσφατων προσπαθειών για προσφορά δυνατοτήτων απασχόλησης στους νέους.3. Να εξακολουθήσει να εφαρμόζει και να αξιολογήσει μέτρα πολιτικής για τον περιορισμό της φορολογικής επιβάρυνσης της εργασίας, κυρίως μέτρα τα οποία απευθύνονται στους ανειδίκευτους και χαμηλόμισθους εργαζόμενους.4. Να ενισχύσει την κοινωνική εταιρική σχέση με στόχο την ανάπτυξη σφαιρικής προσέγγισης όσον αφορά τον εκσυγχρονισμό της οργάνωσης της εργασίας.VII. ΙΡΛΑΝΔΙΑΗ οικονομία παρουσίασε μια παρατεταμένη περίοδο σημαντικής οικονομικής μεγέθυνσης και δημιουργίας θέσεων εργασίας κατά τη δεκαετία του 1990. Η αγορά εργασίας υφίσταται ριζικές διαρθρωτικές αλλαγές και η φύση των προβλημάτων μετατοπίζεται από την υψηλή ανεργία και την μακροχρόνια ανεργία (τόσο των νέων όσο και των ενηλίκων) σε νέες προκλήσεις όπως:- στενότης συνθηκών στην αγορά εργασίας, που θα αναστείλει τη μελλοντική οικονομική μεγέθυνση,- σημαντικό χάσμα μεταξύ των φύλων όσον αφορά την απασχόληση, το οποίο παρέχει περιθώρια για αύξηση της συμμετοχής των γυναικών στην αγορά εργασίας,- χαμηλά επίπεδα συμμετοχής των εργαζομένων στην εκπαίδευση και την κατάρτιση (περίπου 5 %),- μεγιστοποίηση του δυναμικού απασχόλησης στον τομέα υπηρεσιών, όπου παρά την επιτυχία των πρόσφατων πρωτοβουλιών για τη διαμόρφωση ευνοϊκών συνθηκών για τη δημιουργία απασχόλησης, το ποσοστό απασχόλησης υστερεί του μέσου όρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.Η Ιρλανδία πρέπει:1. Να υιοθετήσει σφαιρική στρατηγική για την αύξηση της συμμετοχής των γυναικών στην αγορά εργασίας, η οποία να περιλαμβάνει την άρση των συνδεόμενων με τη φορολογία και τις παροχές αντικινήτρων και να θεσπίσει μέτρα με στόχο τη διευκόλυνση του συνδυασμού της εργασίας με τον οικογενειακό βίο. Ειδικότερα, απαιτείται σταθερή προσπάθεια για την αναβάθμιση της μέριμνας υπέρ των παιδιών και των άλλων εξαρτώμενων ατόμων.2. Να εξακολουθήσει να εφαρμόζει προσφάτως δρομολογηθείσες πολιτικές, οι οποίες περιλαμβάνουν ρυθμιστικά, εκπαιδευτικά και φορολογικά μέτρα, προκειμένου να αξιοποιήσει το δυναμικό ανάπτυξης της απασχόλησης στον τομέα υπηρεσιών.3. Να ενισχύσει τις πολιτικές προσπάθειες για την επέκταση και τη βελτίωση της επαγγελματικής κατάρτισης στο πλαίσιο των επιχειρήσεων.VIII. ΙΤΑΛΙΑΗ αγορά εργασίας σημείωσε ελαφρά ανάκαμψη το 1998. Η απασχόληση αυξήθηκε μέτρια κατά 0,6 % στο πλαίσιο της υποτονικής οικονομικής μεγέθυνσης και της ραγδαίας μείωσης του πραγματικού κόστους εργασίας κατά μονάδα. Ωστόσο, η βελτίωση αυτή δεν ήταν επαρκής για την αντιμετώπιση των μακροχρόνιων διαρθρωτικών προβλημάτων της αγοράς εργασίας, στα οποία περιλαμβάνονται:- η βραδεία αύξηση της απασχόλησης και το χαμηλό ποσοστό απασχόλησης ίσο με 50,8 %, (περίπου 10 ποσοστιαίες μονάδες κατώτερο του μέσου όρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης), σε συνδυασμό με το χαμηλό ποσοστό απασχόλησης στον τομέα παροχής υπηρεσιών (31,7 %),- το υψηλό μέσο ποσοστό ανεργίας το οποίο παραμένει κατά δύο ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερο από το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης· επιπλέον, το υψηλό και αυξανόμενο ποσοστό ανεργίας των νέων (12,9 % των νέων) και της μακροχρόνιας (8,4 % του εργατικού δυναμικού),- το μεγάλο άνοιγμα της ψαλίδας μεταξύ των φύλων όσον αφορά την απασχόληση 30 σχεδόν ποσοστιαίες μονάδες σε σύγκριση με 20 ποσοστιαίες μονάδες για το σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης· επιπλέον, η ανεργία πλήττει τις γυναίκες σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από ό,τι τους άνδρες (16,7 % και 9,4 % αντιστοίχως),- οι περιφερειακές διαφορές μεταξύ Βορρά και Νότου όσον αφορά την απασχόληση παραμένουν σημαντικές (στο Νότο το ποσοστό ανεργίας αγγίζει το 22,8 %, δέκα μονάδες υψηλότερο από τον εθνικό μέσο όρο),- φορολογική επιβάρυνση της εργασίας ανώτερη του μέσου όρου, με τεκμαρτό φορολογικό συντελεστή για τα προερχόμενα από την εργασία εισοδήματα ίσο με 50 % (σε αντίθεση με 43 % για το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης).Η Ιταλία πρέπει:1. Να αναλάβει αποφασιστική, συνεκτική και μετρήσιμη δράση, προκειμένου να αποτρέψει την ολίσθηση των νέων και ενηλίκων ανέργων στη μακροχρόνια ανεργία. Ειδικότερα, πρέπει να ενισχυθούν οι προσπάθειες για την ολοκλήρωση της μεταρρύθμισης των υπηρεσιών απασχόλησης, την εφαρμογή προληπτικών πολιτικών σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές 1 και 2 και τη βελτίωση της ποιότητας της επαγγελματικής κατάρτισης. Θα πρέπει να συνεχιστούν οι προσπάθειες για την αναβάθμιση του συστήματος στατιστικής παρακολούθησης, ούτως ώστε οι δείκτες της πολιτικής για την πρόληψη και την ενεργοποίηση να είναι διαθέσιμοι μέχρι το 2000, βάσει των συμπεφωνημένων ορισμών και μεθόδων.2. Να εγκρίνει και να εφαρμόσει συνεκτικές στρατηγικές, οι οποίες να περιλαμβάνουν ρυθμιστικά, φορολογικά και άλλα μέτρα για την ελάφρυνση της διοικητικής επιβάρυνσης των επιχειρήσεων, την προαγωγή του επιχειρηματικού πνεύματος και την αξιοποίηση του δυναμικού απασχόλησης στον τομέα υπηρεσιών.3. Να εξακολουθήσει τις καταβαλλόμενες προσπάθειες μεταρρύθμισης με στόχο τη μετατόπιση της φορολογικής επιβάρυνσης από την εργασία σε άλλες φορολογικές βάσεις.4. Να εξακολουθήσει την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων του συνταξιοδοτικού συστήματος και των λοιπών συστημάτων παροχών, ώστε να μειώσει την εκροή από την αγορά εργασίας προς τα συνταξιοδοτικά και άλλα συστήματα.5. Να εγκρίνει σφαιρικές πολιτικές για την αντιμετώπιση του μεγάλου χάσματος των φύλων όσον αφορά την απασχόληση και την ανεργία μέσω, μεταξύ άλλων, της αξιοποίησης των συγκεκριμένων υπαρχουσών πρωτοβουλιών. Οι πολιτικές για την προώθηση της ισότητας των φύλων πρέπει να ενσωματωθούν σε όλα τα σκέλη των εθνικών σχεδίων δράσης για την απασχόληση.IX. ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟΗ κατάσταση της απασχόλησης επωφελείται και υποβοηθείται σε γενικές γραμμές από έντονη οικονομική μεγέθυνση, συνοδευόμενη από σταθερή αύξηση της απασχόλησης. Ωστόσο, πολύ χαμηλά ποσοστά απασχόλησης ορισμένων κατηγοριών του πληθυσμού συνυπάρχουν με τις υψηλές εισροές διασυνοριακών εργαζομένων. Τα κυριότερα προβλήματα της αγοράς εργασίας είναι τα εξής:- πολύ χαμηλό ποσοστό απασχόλησης των εργαζόμενων άνω των 50 ετών (μόλις 38 %), πράγμα που οφείλεται κυρίως σε πολιτικές, όπως τα συστήματα άδειας αναπηρίας και πρόωρης συνταξιοδότησης, που διευκολύνουν την πρόωρη απόσυρση από την αγορά εργασίας,- πολύ χαμηλό ποσοστό απασχόλησης των γυναικών (45 %), γεγονός το οποίο έχει ως αποτέλεσμα απόκλιση μεταξύ των φύλων που αγγίζει τις 29 ποσοστιαίες μονάδες, μία από τις υψηλότερες στην Ευρωπαϊκή Ένωση,- αύξηση της απασχόλησης η οποία κατά 75 % οφείλεται στους διασυνοριακούς εργαζομένους,- χαμηλή απασχόληση στη συνεχή εκπαίδευση και κατάρτιση.Το Λουξεμβούργο πρέπει:1. Να εξετάσει ενδελεχέστερα τα συστήματα φορολόγησης και παροχών με στόχο την άρση των αντικινήτρων τα οποία ενδέχεται να αποτρέπουν τη συμμετοχή, κυρίως των εργαζομένων μεγαλύτερης ηλικίας, στην απασχόληση.2. Να συνεχίσει τις προσπάθειες για μια σφαιρική στρατηγική για την αύξηση της συμμετοχής των γυναικών στην αγορά εργασίας, η οποία να περιλαμβάνει την εξέταση των συνδεόμενων με τη φορολογία και τις παροχές αντικινήτρων και μέτρα που να διευκολύνουν το συνδυασμό της εργασίας με τον οικογενειακό βίο.X. ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣΗ οικονομία παρουσίασε παρατεταμένη περίοδο έντονης ανάπτυξης και δημιουργίας θέσεων εργασίας, με αποτέλεσμα τη σταθερή μείωση της ανεργίας. Μολονότι οι επιδόσεις της αγοράς εργασίας στις Κάτω Χώρες είναι από τις πλέον θετικές στην Ευρωπαϊκή Ένωση, εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η αγορά εργασίας:- χαμηλή συμμετοχή των ατόμων άνω των 55 ετών στην απασχόληση (μόλις το 31 %, έναντι του μέσου όρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης ο οποίος ανέρχεται στο 40,6 %)· το ποσοστό είναι ακόμα χαμηλότερο στην περίπτωση των γυναικών (19,8 % έναντι του μέσου όρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ισούται με 26,1 %),- παρά την πρόσφατη μείωση, φορολογική επιβάρυνση της εργασίας παραμένει σημαντική,- μεγάλη αναλογία εξαρτώμενων ατόμων προς τον ενεργό πληθυσμό (35 %). Τα επιδόματα αναπηρίας αυξήθηκαν πρόσφατα και ο αριθμός όσων λαμβάνουν επιδόματα ανεργίας είναι μεγάλος (9 % του εργατικού δυναμικού),- εμφάνιση δυσχερειών όσον αφορά την προσφορά εργασίας με 136000 περίπου μη πληρωθείσες θέσεις απασχόλησης στα τέλη του 1998,- μεγάλο άνοιγμα ψαλίδας μεταξύ των φύλων όσον αφορά την απασχόληση παρά την πρόσφατη αύξηση της συμμετοχής των γυναικών στην εργασία· το ποσοστό απασχόλησης των γυναικών παραμένει κατά 24 περίπου ποσοστιαίες μονάδες κατώτερο του ποσοστού απασχόλησης των ανδρών (80,0 %), γεγονός που αντιστοιχεί σε διαφορά μεταξύ των φύλων ίση με ένα εκατομμύριο θέσεις εργασίας.Οι Κάτω Χώρες πρέπει:1. Να συνεχίσουν τις προσπάθειες για τη βελτίωση των συστημάτων φορολόγησης και παροχών με στόχο την άρση αντικινήτρων τα οποία ενδέχεται να αποτρέπουν την απασχόληση, κυρίως των γυναικών και των μεγαλύτερων σε ηλικία εργαζομένων. Απαιτούνται αποφασιστικές προσπάθειες για τη μείωση του μεγάλου αριθμού ατόμων τα οποία παραμένουν εκτός της αγοράς εργασίας εξαιτίας συστημάτων παθητικής στήριξης του εισοδήματος.2. Να συνεχίσουν τις προσπάθειες για την αναβάθμιση του συστήματος στατιστικής επιτήρησης ώστε να είναι διαθέσιμοι οι δείκτες πολιτικής για την πρόληψη και την ενεργοποίηση μέχρι το 2000 βάσει των συμπεφωνημένων ορισμών και μεθόδων.XI. ΑΥΣΤΡΙΑΗ κατάσταση της απασχόλησης παραμένει σε γενικές γραμμές ευνοϊκή παρά μια ελαφρά αύξηση της ανεργίας το 1998. Η οικονομία εμφανίζει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά απασχόλησης και ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά ανεργίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι κυριότερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η αγορά εργασίας είναι οι εξής:- χαμηλή αύξηση της απασχόλησης κατά το μεγαλύτερο μέρος της δεκαετίας του 1990 (0,4 % κατά την περίοδο 1991-1998 και -0,03 % κατά την περίοδο 1994-1998),- χαμηλή συμμετοχή των μεγαλύτερης ηλικίας εργαζομένων στην απασχόληση (43 % για την ηλικιακή ομάδα 50-64),- σημαντικές διαφορές μεταξύ των φύλων όσον αφορά την απασχόληση (21 ποσοστιαίες μονάδες), παρά το γεγονός ότι το ποσοστό απασχόλησης των γυναικών είναι υψηλότερο από το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης,- υψηλότερη από το μέσο όρο φορολογική επιβάρυνση της εργασίας με άδηλο συντελεστή φορολόγησης των προερχόμενων από την εργασία εισοδημάτων ίσο με 46 %.Η Αυστρία πρέπει:1. Να επανεξετάσει τα παρεχόμενα για πρόωρη συνταξιοδότηση κίνητρα και να αναπτύξει ευέλικτα συστήματα όσον αφορά το χρόνο εργασίας, ώστε να επιτύχει την παραμονή των μεγαλύτερης ηλικίας εργαζομένων στην απασχόληση.2. Να εξακολουθήσει να εφαρμόζει σφαιρική στρατηγική με στόχο τον περιορισμό της διαφοράς μεταξύ των φύλων όσον αφορά την απασχόληση μέσω, μεταξύ άλλων, της θέσπισης μέτρων τα οποία να συμβάλλουν στο συνδυασμό της εργασίας με τον οικογενειακό βίο.3. Να συνεχίσει τις προσπάθειες για τον περιορισμό της υψηλής φορολογικής επιβάρυνσης της εργασίας, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή σε προβληματικές ομάδες της αγοράς εργασίας.XII. ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑΗ κατάσταση της απασχόλησης σημειώνει σταθερή βελτίωση τα τελευταία έτη ως αποτέλεσμα της έντονης οικονομικής δραστηριότητας. Ωστόσο, οι καλοί δείκτες απασχόλησης αποκρύβουν διαρθρωτικές αδυναμίες οι οποίες καθιστούν ευάλωτη την αγορά εργασίας. Οι κυριότερες προκλήσεις για την αγορά εργασίας είναι οι εξής:- χαμηλά επίπεδα συμμετοχής των εργαζομένων στην εκπαίδευση και την κατάρτιση και χαμηλό επίπεδο τυπικών εκπαιδευτικών επιτευγμάτων στο ενήλικο εργατικό δυναμικό,- σημαντικό δυναμικό απασχόλησης στον τομέα υπηρεσιών, όπου απασχολείται μόλις το 38 % του ενεργού πληθυσμού,- χαμηλά μέσα επίπεδα παραγωγικότητας, τα οποία υποδηλώνουν ανεπαρκή επίπεδα ειδίκευσης του εργατικού δυναμικού και βραδεία απορρόφηση των νέων τεχνολογιών, καθώς και περιθώριο για εκσυγχρονισμό της οργάνωσης της εργασίας.Η Πορτογαλία πρέπει:1. Να συνεχίσει τις προσπάθειες για τη βελτίωση της ποιότητας του εκπαιδευτικού συστήματος και να ενισχύσει τη στήριξη της συνεχούς κατάρτισης, ιδίως με πιο δραστήρια συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων.2. Να εγκρίνει και να εφαρμόσει συνεκτικές στρατηγικές, οι οποίες να περιλαμβάνουν ρυθμιστικά, φορολογικά και άλλα μέτρα, με στόχο τον περιορισμό της φορολογικής επιβάρυνσης των επιχειρήσεων, την τόνωση του επιχειρηματικού πνεύματος και την αξιοποίηση του δυναμικού απασχόλησης στον τομέα υπηρεσιών.3. Να ενθαρρύνει μια προσέγγιση εταιρικής σχέσης και να προωθήσει συγκεκριμένες δεσμεύσεις εκ μέρους των κοινωνικών εταίρων σε όλα τα κατάλληλα επίπεδα όσον αφορά τον εκσυγχρονισμό της οργάνωσης της εργασίας με στόχο να ενισχύσει την παραγωγικότητα και την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων επιτυγχάνοντας παράλληλα την απαιτούμενη ισορροπία μεταξύ ευελιξίας και ασφάλειας.XIII. ΦΙΝΛΑΝΔΙΑΗ οικονομία έχει σημειώσει έντονη οικονομική μεγέθυνση και αύξηση της απασχόλησης κατά τα τελευταία χρόνια, γεγονός το οποίο είχε ως αποτέλεσμα την μείωση του ποσοστού ανεργίας. Τα κυριότερα προβλήματα της αγοράς εργασίας είναι τα εξής:- χαμηλά ποσοστά απασχόλησης για τους άνδρες και τις γυναίκες ηλικίας άνω των 50 ετών (55,2 % και 50,6 %, αντιστοίχως), τα οποία είναι σημαντικά χαμηλότερα από τα αντίστοιχα ποσοστά των εργαζομένων στην πλέον παραγωγική ηλικία (76 % και 71 % αντιστοίχως),- ύπαρξη ενός αριθμού ανέργων των οποίων η τοποθέτηση σε θέσεις εργασίας παραμένει δύσκολη, ιδιαίτερα ανάμεσα στα περισσότερα ηλικιωμένα άτομα (7 % του εργατικού δυναμικού),- υψηλό ποσοστό ανεργίας των νέων (μεγαλύτερο από 11 %, ποσοστό κατά δύο ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερο από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης),- ενώ το ποσοστό απασχόλησης των γυναικών είναι υψηλό, ιδιαίτερα των γυναικών στην πλέον παραγωγική ηλικία, υφίσταται σημαντικός διαχωρισμός κατά επαγγέλματα και κατά κλάδους,- ανώτερη του μέσου όρου φορολογική επιβάρυνση της εργασίας, με άδηλο συντελεστή φορολόγησης των προερχόμενων από την εργασία εισοδημάτων ίσο με 55 % (έναντι 43 % για τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης).Η Φινλανδία πρέπει:1. Να συνεχίσει την επανεξέταση των υπαρχόντων συστημάτων παροχών, ιδίως αυτών που διευκολύνουν την πρόωρη συνταξιοδότηση, με στόχο την παραμονή για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα των μεγαλύτερης ηλικίας εργαζομένων στην απασχόληση.2. Να εξακολουθήσει να επιδιώκει τους προσανατολισμούς της πρόσφατης πολιτικής με στόχο τη μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης της εργασίας.3. Να εξετάσει, στο πλαίσιο της προσέγγισης η οποία βασίζεται στην ενσωμάτωση της διάστασης των φύλων σε όλες τις πολιτικές, τρόπους για τη μείωση των υπαρχόντων επιπέδων διαχωρισμού κατά επαγγέλματα και κατά κλάδους στην αγορά εργασίας.XIV. ΣΟΥΗΔΙΑΗ συνολική ανάκαμψη της οικονομίας επέφερε την έντονη βελτίωση της αγοράς εργασίας το 1998. Παρά το υψηλό ποσοστό απασχόλησης, οι κυριότερες προκλήσεις για την αγορά εργασίας είναι οι εξής:- βραδεία αύξηση της απασχόλησης κατά το μεγαλύτερο τμήμα της δεκαετίας του 1990 (- 1,7 % κατά την περίοδο 1991-1998 και 0,3 % κατά την περίοδο 1994-1998),- η ανεργία εξακολουθεί να είναι σημαντική σε ποσοστό 8,2 %, αν και είναι ελαφρά χαμηλότερη από το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης,- έντονος επαγγελματικός διαχωρισμός μεταξύ των φύλων,- τη μεγαλύτερη φορολογική επιβάρυνση του προερχόμενου από την εργασία εισοδήματος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με άδηλο συντελεστή φορολόγησης ίσο με 58 % (έναντι μέσου συντελεστή 43 % για την Ευρωπαϊκή Ένωση).Η Σουηδία πρέπει:1. Να λάβει μέτρα για τον περιορισμό της υψηλής φορολογικής επιβάρυνσης του προερχόμενου από την εργασίας εισοδήματος, ιδίως για τα άτομα με χαμηλό καθαρό εισόδημα από την εργασία.2. Να εξετάσει, στο πλαίσιο προσέγγισης βασιζόμενης στην ενσωμάτωση της διάστασης των φύλων σε όλες τις πολιτικές, τρόπους για τον περιορισμό των τωρινών επιπέδων επαγγελματικού διαχωρισμού μεταξύ των φύλων.XV. ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟΗ αγορά εργασίας σημειώνει σχετικά θετικές επιδόσεις σε σύγκριση με το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ωστόσο, εξακολουθούν να υφίστανται διαρθρωτικά προβλήματα το οποία πρέπει να αντιμετωπιστούν:- παρά την ευνοϊκή κατάσταση της αγοράς εργασίας οι εισροές στη μακροχρόνια ανεργία τόσο των νέων όσο και των ενηλίκων (18 % και 12 % αντιστοίχως) εξακολουθούν να υπερβαίνουν τα αντίστοιχα ποσοστά των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τις καλύτερες επιδόσεις,- επίμονοι θύλακες εξαιρετικά μακροχρόνιας ανεργίας ή/και επαγγελματικής αδρανείας ανάμεσα στα ηλικιωμένα άτομα, στις εθνικές μειονότητες, στις μονογονεϊκές οικογένειες και τις άπορες κοινότητες,- το άνοιγμα της ψαλίδας μεταξύ των φύλων είναι μεγαλύτερο από το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά την πλήρη απασχόληση (33 περίπου ποσοστιαίες μονάδες), γεγονός που δηλώνει το σημαντικό ρόλο της μερικής απασχόλησης για τις γυναίκες.Το Ηνωμένο Βασίλειο πρέπει:1. Να εστιαστεί στο θέμα της διαφοράς των αμοιβών μεταξύ των φύλων και να αναπτύξει τις κατάλληλες λύσεις μέσω, μεταξύ άλλων, της αξιοποίησης των θετικών αποτελεσμάτων που αναμένεται ότι θα επιφέρει η εισαγωγή του βασικού μισθού το 1998.2. Να ενθαρρύνει μια προσέγγιση εταιρικής σχέσης ώστε να μπορέσουν οι κοινωνικοί εταίροι σε όλα τα κατάλληλα επίπεδα να επιτύχουν συμφωνίες όσον αφορά τον εκσυγχρονισμό της οργάνωσης της εργασίας, να ενισχύσει την παραγωγικότητα και την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων επιτυγχάνοντας παράλληλα την απαιτούμενη ισορροπία μεταξύ ευελιξίας και ασφάλειας.3. Να αναβαθμίσει το καθεστώς στατιστικής επιτήρησης ώστε να είναι διαθέσιμοι οι δείκτες πολιτικής για την πρόληψη και την ενεργοποίηση μέχρι το 2000 βάσει των συμπεφωνημένων ορισμών και μεθόδων.4. Να συνεχίσει τις προσπάθειες για την επέκταση και τη βελτίωση της ποιότητας της μέριμνας υπέρ των παιδιών προκειμένου να επιτρέψει στις γυναίκες ιδιαίτερα να συμμετέχουν περισσότερο τόσο στη μερική όσο και στην πλήρη απασχόληση, ανάλογα με τις προτιμήσεις τους.


Avis juridique important

|

32001H0337

Σύσταση της Επιτροπής, της 18ης Απριλίου 2001, σχετικά με συντονισμένο πρόγραμμα επίσημου ελέγχου των τροφίμων για το 2001 (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2001) 1076]

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 120 της 28/04/2001 σ. 0041 - 0044

Σύσταση της Επιτροπήςτης 18ης Απριλίου 2001σχετικά με συντονισμένο πρόγραμμα επίσημου ελέγχου των τροφίμων για το 2001[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2001) 1076](Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)(2001/337/ΕΚ)Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,την οδηγία 89/397/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1989, σχετικά με τον επίσημο έλεγχο των τροφίμων(1), και ιδίως το άρθρο 14 παράγραφος 3,Μετά από διαβουλεύσεις με τη μόνιμη επιτροπή τροφίμων,Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Για την καλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς είναι απαραίτητο να διοργανωθούν συντονισμένα προγράμματα επιθεώρησης των τροφίμων σε κοινοτικό επίπεδο.(2) Τα προγράμματα αυτά δίνουν έμφαση στη συμμόρφωση με την κοινοτική νομοθεσία, την προστασία της δημόσιας υγείας, τα συμφέροντα του κατανωλωτή και τις ορθές εμπορικές πρακτικές.(3) Το άρθρο 3 της οδηγίας 93/99/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Οκτωβρίου 1993, σχετικά με τα πρόσθετα μέτρα που αφορούν τον επίσημο έλεγχο των τροφίμων(2) απαιτεί από τα εργαστήρια που αναφέρονται στο άρθρου 7 της οδηγίας 89/397/ΕΟΚ να συμμορφώνονται με τα κριτήρια της σειράς ευρωπαϊκών προτύπων ΕΝ 45000. Μόνο αυτά τα εργαστήρια μπορούν να θεωρηθούν κατάλληλα να διεξάγουν αναλύσεις στο πλαίσιο του συντονισμένου προγράμματος επίσημων ελέγχων.(4) Τα αποτελέσματα της ταυτόχρονης εφαρμογής εθνικών προγραμμάτων και συντονισμένων προγραμμάτων ενδέχεται να παρέχουν πληροφορίες και εμπειρία που θα αποτελέσουν τη βάση των μελλοντικών δραστηριοτήτων ελέγχου,ΣΥΝΙΣΤΑ:1. Κατά τη διάρκεια του 2001 τα κράτη μέλη πρέπει να διεξάγουν επιθεωρήσεις και ελέγχους που να περιλαμβάνουν, όπου ενδείκνυται, τη λήψη δειγμάτων και την ανάλυση των δειγμάτων αυτών σε εργαστήρια, με σκοπό:- την παρακολούθηση της συμμόρφωσης με τους κοινοτικούς κανόνες περί επισήμανσης σε σχέση με την ποσοτική αναγραφή των χαρακτηριστικών συστατικών (QUID),- την αξιολόγηση της βακτηριολογικής ποιότητας καπνιστών προϊόντων ιχθύων.2. Αν και στη σύσταση αυτή δεν έχουν καθοριστεί ποσοστά διεγματοληψιών ή/και επιθεωρήσεων, τα κράτη μέλη πρέπει να εξασφαλίσουν ότι είναι επαρκείς για να παρέχουν μια γενική επισκόπιση του θέματος υπό εξέταση σε κάθε κράτος μέλος.3. Τα κράτη μέλη πρέπει να παρέχουν τις ζητούμενες πληροφορίες ακολουθώντας τη διάταξη των φύλλων καταγραφής που παρέχονται στο παράρτημα της παρούσας σύστασης συμβάλλοντας έτσι στην καλύτερη συγκρισιμότητα των αποτελεσμάτων.4. Τα τρόφιμα που υποβάλλονται σε ανάλυση στο πλαίσιο του προγράμματος αυτού θα πρέπει να αναλύονται σε εργαστήρια που είναι σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 3 της οδηγίας 93/99/ΕΟΚ.5. Ποσοτική αναγραφή των χαρακτηριστικών συστατικών (QUID)5.1. Πεδίο εφαρμογής του προγράμματοςΗ ένδειξη της ποσότητας ενός συστατικού ή μιας κατηγορίας συστατικών που χρησιμοποιήθηκε στην παραγωγή ή παρασκευή ενός τροφίμου παρέχει καλύτερη πληροφόρηση στον καταναλωτή και βοηθά στην εξασφάλιση ορθών εμπορικών πρακτικών. Σύμφωνα με το άρθρο 7 της οδηγίας 2000/13/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου του Συμβουλίου, της 20ής Μαρτίου 2000, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την επισήμανση, την παρουσίαση και τη διαφήμιση των τροφίμων(3) η δήλωση της ποσότητας είναι υποχρεωτική εάν:- το εν λόγω συστατικό ή κατηγορία συστατικών εμφανίζονται στην ονομασία πώλησης ή ο καταναλωτής τα συνδέει, γενικά, με την ονομασία πώλησης, ή- το εν λόγω συστατικό ή κατηγορία συστατικών διακρίνονται σαφώς στην επισήμανση με λέξεις, εικόνες ή γραφική απεικόνιση, ή- το εν λόγω συστατικό ή κατηγορία συστατικών έχουν ουσιαστική σημασία για το χαρακτηριστικό ενός τροφίμου και για τη διάκρισή του από άλλα προϊόντα με τα οποία είναι δυνατόν να συγχέεται λόγω της ονομασίας ή της εμφάνισής του.Τα προϊόντα που δεν επισημαίνονται σύμφωνα με τις απαιτήσεις της προαναφερθείσας οδηγίας δεν πρέπει να διατίθενται στο εμπόριο. Ωστόσο, επιτρέπεται η εμπορία προϊόντων που επισημάνθηκαν πριν τις 14 Φεβρουαρίου 2000, έως ότου καταναλωθούν τα αποθέματά τους. Ο σκοπός αυτού του στοιχείου του προγράμματος είναι να ελεγχθεί η συμμόρφωση των τροφίμων με τις νέες διατάξεις για την ποσοτική αναγραφή των χαρακτηριστικών συστατικών.5.2. ΜέθοδοςΟι εξετάσεις πρέπει να αφορούν κυρίως τα γαλακτοκομικά προϊόντα (δηλαδή γιαούρτι, τυρί, κ.λπ.) τους χυμούς φρούτων και τα ξηρά μπισκότα. Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών θα πρέπει να διεξάγουν επιθεωρήσεις στις εγκαταστάσεις των παραγωγών ή εισαγωγέων τροφίμων προκειμένου να ελέγχεται η συμμόρφωση με τις διατάξεις για την ποσοτική αναγραφή των χαρακτηριστικών συστατικών. Θα μπορούσαν να λαμβάνονται δείγματα επί πλέον από τις επιθεωρήσεις προκειμένου να καθορίζεται η ποσότητα ενός συστατικού ή μιας κατηγορίας συστατικών.Τα αποτελέσματα των ελέγχων πρέπει να καταγράφονται στο φύλλο καταγραφής στο παράρτημα Ι.6. Βακτηριολογική ποιότητα καπνιστών ψαριών6.1. Πεδίο εφαρμογής του προγράμματοςΔεν υπάρχει κοινοτική νομοθεσία που να καθορίζει συγκεκριμένα μικροβιολογικά πρότυπα για το καπνιστό ψάρι. Η εμπειρία δείχνει ότι ένα σημαντικό ποσοστό των προϊόντων αυτών ενδέχεται να είναι μολυσμένα με παθογόνους μικροοργανισμούς, συμπεριλαμβανομένης της Listeria monocytogenes (λιστέρια η μονοκυτογόνος), και ότι η υιοθέτηση νέων τεχνικών παραγωγής και επεξεργασίας ενδέχεται να αυξήσει τον κίνδυνο βακτηριολογικής μόλυνσης.Είναι γνωστό ότι η Listeria monocytogenes προκαλεί στον άνθρωπο λιστερίαση τροφικής προέλευσης, που μπορεί να είναι θανατηφόρος για ευαίσθητες κατηγορίες του πληθυσμού και επομένως πρέπει να πραγματοποιηθούν ενέργειες για να μειωθεί ο κίνδυνος για ανθρώπινη λιστερίαση από την κατανάλωση τροφίμων, ιδίως από τροφές έτοιμες για κατανάλωση, όπως το καπνιστό ψάρι.Ενδέχεται να ληφθούν ορισμένα μέτρα σχετικά με τη διαχείριση του κινδύνου σε επίπεδο επιχειρηματιών της βιομηχανίας τροφίμων. Η εφαρμογή ορθών πρακτικών υγιεινής και των αρχών που χρησιμοποιήθηκαν για την ανάπτυξη του συστήματος HACCP (ανάλυση κινδύνων και κρίσιμα σημεία ελέγχου αποτελούν σημαντικά εργαλεία για τη διασφάλιση της ασφάλειας των τροφίμων.Σκοπός συτού του στοιχείου του προγράμματος είναι να εκτιμηθεί το επίπεδο μόλυνσης στο καπνιστό ψάρι, συγκεκριμένα στον καπνιστό σολομό, ιδίως όσον αφορά τη Listeria monocytogenes και οργανισμούς που αποτελούν δείκτες περιττωματικής μόλυνσης. Το πρόγραμμα θα πρέπει να επιτρέψει την εκτίμηση της βακτηριολογικής ποιότητας των προϊόντων αυτών και των πιθανών κινδύνων για την ανθρώπινη υγεία.6.2. Μέθοδος.Οι εξετάσεις πρέπει να αφορούν τον προσυσκευασμένο σολομό που διατηρείται υπό ψύξη και άλλα θερμά ή ψυχρά καπνιστά ψάρια. Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών πρέπει να λαμβάνου δείγματα των προϊόντων σε επίπεδο λιανικής πώλησης, ενδεχομένως κοντά στην ημερομηνία ελάχιστης διατήρησης. Στις χώρες με σημαντικό όγκο παραγωγής συνιστάται επίσης η λήψη δειγμάτων σε επίπεδο παραγωγής (πρώτες ύλες ή/και έτοιμα προϊόντα). Η δειγματοληψία πρέπει να πραγματοποιείται με τη μορφή δειγμάτων από την ίδια παρτίδα, που να αποτελούνται, όπου είναι δυνατόν, από πέντε μονάδες εκατό γραμμαρίων τουλάχιστον έκαστη και το προϊόν πρέπει να διατηρείται στην αρχική του συσκευσία. Τα προϊόντα πρέπει να ψύχονται μόλις ληφθούν τα δείγματα και να αποστέλλονται αμέσως στο εργαστήριο υπό ψύξη.Το επίπεδο δειγματοληψίας επαφίεται στην κρίση των αρμοδίων αρχών των κρατών μελών. Από την άποψη αυτή, ο όγκος και τα χαρακτηριστικά της παραγωγής καθώς και τα πρότυπα του εμπορίου και της κατανάλωσης αποτελούν σημαντικούς παράγοντες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη.Τα εργαστήρια μπορούν να χρησιμοποιούν τις μεθόδους της επιλογής τους, αρκεί το επίπεδο απόδοσής τους να είναι εφάμιλλο των στόχων που πρέπει να επιτευχθούν. Ωστόσο, γαι την ανίχνευση και την καταμέτρηση της Listeria monocytogenes συνιστάται η χρήση της πιό πρόσφατης έκδοσης των προτύπων EN/ISO 11290-1 και EN/ISO 11290-2. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν επίσης πρόσθετες ισοδύναμες μέθοδοι αναγνωρισμένες από τις αρχές.Τα αποτελέσματα των παρακάτω ελέγχων πρέπει να καταγράφονται στο φύλλο καταγραφής του παραρτήματος ΙΙ. Στην περίπτωση δειγματοληψίας στο χώρο παραγωγής πρέπει να χρησιμοποιείται ξεχωριστό φύλλο καταγραφής.Βρυξέλλες, 18 Απριλίου 2001.Για την ΕπιτροπήDavid ByrneΜέλος της Επιτροπής(1) ΕΕ L 186 της 30.6.1989, σ. 23.(2) ΕΕ L 290 της 24.11.1993, σ. 14.(3) ΕΕ L 109 της 6.5.2000, σ. 29.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I>PIC FILE= "L_2001120EL.004302.EPS">ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II>PIC FILE= "L_2001120EL.004402.EPS">


Avis juridique important

|

31996Y0919(07)

Σύσταση του Συμβουλίου της 30ής Νοεμβρίου 1994 για ένα υπόδειγμα διμερούς συμφωνίας επανεισδοχής μεταξύ κράτους μέλους και τρίτης χώρας

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 274 της 19/09/1996 σ. 0020 - 0024

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II.2ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 30ής  Νοεμβρίου 1994 για ένα υπόδειγμα διμερούς συμφωνίας επανεισδοχής μεταξύ κράτους μέλους και τρίτης  χώρας ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, και ιδίως το άρθρο Κ.1 παράγραφος 3, Υπενθυμίζοντας ότι οι πολιτικές αυτές είναι θέματα κοινού ενδιαφέροντος κατά την έννοια της  συνθήκης, Αποφασισμένο να καταπολεμήσει την παράνομη μετανάστευση στα κράτη μέλη, Σημειώνοντας ότι η θέσπιση των αρχών που θα πρέπει να διέπουν τις διμερείς και πολυμερείς συμφωνίες  επανεισδοχής προβλέπεται στο σχέδιο δράσης στον τομέα της Δικαιοσύνης και των Εσωτερικών Υποθέσεων  το οποίο εγκρίθηκε από το Συμβούλιο και προσυπογράφηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο το Δεκέμβριο του  1993, Υπενθυμίζοντας ότι οι αρχές εγκρίθηκαν από το Συμβούλιο τον Μάιο του 1994 και ότι συμφωνήθηκε να  καταρτιστεί υπόδειγμα συμφωνίας επανεισδοχής βάσει των αρχών αυτών στη συνέχεια, Εκτιμώντας ότι το υπόδειγμα συμφωνίας επανεισδοχής πρέπει να χρησιμοποιηθεί με ελαστικότητα από τα  κράτη μέλη και να προσαρμόζεται στις ιδιαίτερες ανάγκες των συμβαλλομένων, ΣΥΝΙΣΤΑ τη χρησιμοποίηση, από 1ης Ιανουαρίου 1995, του συνημμένου υποδείγματος  συμφωνίας από τα κράτη μέλη ως βάση κατά τις διαπραγματεύσεις με τις τρίτες χώρες για την υπογραφή  συμφωνιών επανεισδοχής. Παράρτημα του παραρτήματος II.2 ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑ μεταξύ της κυβέρνησης της/του (. . . κράτος μέλος . . .) και της κυβέρνησης της/του (. . . τρίτο κράτος . . .) περί επανεισδοχής προσώπων χωρίς άδεια διαμονής (Συμφωνία Επανεισδοχής) Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ/ΤΟΥ (. . . ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ . . .) και Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ/ΤΟΥ (. . . ΤΡΙΤΟ ΚΡΑΤΟΣ . . .), στο εξής «συμβαλλόμενα μέρη», στην προσπάθεια να διευκολύνουν την επανεισδοχή προσώπων τα οποία  διαμένουν παράνομα στο έδαφος του ετέρου συμβαλλομένου μέρους, ήτοι προσώπων τα οποία δεν εκπληρούν  ή δεν εκπληρούν πλέον τις ισχύουσες προϋποθέσεις εισόδου ή διαμονής, καθώς και να διευκολύνουν την  διέλευση προσώπων με πνεύμα συνεργασίας και αμοιβαιότητας, ΣΥΝΟΜΟΛΟΓΟΥΝ ΤΑ ΑΚΟΛΟΥΘΑ: Άρθρο 1 Αποδοχή ημεδαπών 1. Κάθε συμβαλλόμενο μέρος αποδέχεται άνευ διατυπώσεων, αιτήσει του ετέρου συμβαλλομένου μέρους,  πρόσωπα τα οποία δεν πληρούν ή δεν πληρούν πλέον τις προϋποθέσεις εισόδου ή διαμονής στο έδαφος του  αιτουμένου, εάν αποδεικνύεται ή πιθανολογείται ότι έχουν την ιθαγένεια του μέρους προς το οποίο  απευθύνεται η αίτηση. Το αυτό ισχύει και για πρόσωπα τα οποία ύστερα από την είσοδο στο έδαφος του  αιτουμένου μέρους απώλεσαν την ιθαγένεια του μέρους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση και δεν τους  δόθηκε τουλάχιστον μια διαβεβαίωση πολιτογράφησης από το αιτούμενο μέρος. 2. Το μέρος προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση εκδίδει πάραυτα τη αιτήσει του αιτουμένου μέρους τα  ταξιδιωτικά έγραφα που είναι απαραίτητα για την απομάκρυνση του υπό επανεισδοχήν προσώπου. 3. Το αιτούμενο μέρος δέχεται εκ νέου το συγκεκριμένο πρόσωπο υπό τις αυτές προϋποθέσεις, εάν η  εξέταση αποδείξει ότι κατά τη χρονική στιγμή της εξόδου από το έδαφος του αιτουμένου μέρους το  πρόσωπο αυτό δεν είχε την ιθαγένεια του μέρους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση. Τούτο δεν ισχύει  εάν η υποχρέωση επανεισδοχής απορρέει από το γεγονός ότι το μέρος προς το οποίο απευθύνεται η  αίτηση αφαίρεσε από το εν λόγω πρόσωπο την οικεία ιθαγένεια μετά την είσοδό του στο έδαφος του  αιτουμένου μέρους και δεν του έχει δοθεί από το αιτούμενο μέρος τουλάχιστον μια διαβεβαίωση  πολιτογράφησης. Άρθρο 2 Αποδοχή υπηκόων τρίτων κρατών στην περίπτωση διάβασης των εξωτερικών συνόρων 1. Το συμβαλλόμενο μέρος, από τα εξωτερικά σύνορα του οποίου αποδεικνύεται ή πιθανολογείται ότι  εισήλθαν πρόσωπα τα οποία δεν πληρούν τις προϋποθέσεις εισόδου ή διαμονής στο έδαφος του αιτουμένου  κράτους αποδέχεται τα εν λόγω πρόσωπα άνευ διατυπώσεων, μετά από αίτηση του κράτους αυτού. 2. Εξωτερικά σύνορα κατά την έννοια του παρόντος άρθρου νοούνται τα σύνορα από τα οποία έγινε η  πρώτη διέλευση, αλλά δεν αποτελούν κοινά σύνορα των συμβαλλομένων μερών. 3. Η υποχρέωση επαναποδοχής κατά την παράγραφο 1 δεν υφίσταται έναντι προσώπων τα οποία κατά την  είσοδό τους στο έδαφος του αιτουμένου μέρους κατείχαν έγκυρη άδεια διαμονής του εν λόγω μέρους, ή  μετά την είσοδο των οποίων το περί ου ο λόγος μέρος τους χορήγησε άδεια διαμονής. 4. Τα συμβαλλόμενα μέρη προσπαθούν να οδηγούν υπηκόους των γειτονικών κρατών κατά πρώτο λόγο στο  κράτος καταγωγής τους. Άρθρο 3 Αποδοχή υπηκόων τρίτων χωρών από το αρμόδιο για την είσοδο συμβαλλόμενο μέρος 1. Εάν ένα πρόσωπο, που αφίκνυται στο έδαφος του αιτουμένου μέρους δεν πληροί τις πορϋποθέσεις  εισόδου ή διανομής που ισχύουν σ' αυτό, κατέχει όμως έγκυρη θεώρηση που του έχει χορηγηθεί από το  έτερο συμβαλλόμενο μέρος, ή έγκυρη άδεια διαμονής που του έχει χορηγηθεί από το μέρος προς το οποίο  απευθύνεται η αίτηση, το εν λόγω μέρος αποδέχεται άνευ διατυπώσεων το πρόσωπο αυτό όταν το ζητήσει  το αιτούμενο μέρος. 2. Εάν και τα δύο συμβαλλόμενα μέρη έχουν εκδώσει θεώρηση ή άδεια διαμονής, αρμόδιο είναι το μέρος  του οποίου η άδεια διαμονής ή η θεώρηση λήγει αργότερα. 3. Οι παράγραφοι 1 και 2 δεν εφαρμόζονται για τη χορήγηση θεώρησης διέλευσης. Άρθρο 4 Άδειες διαμονής Ως άδειες διανομής κατά το άρθρο 2 παράγραφος 3 και το άρθρο 3, θεωρούνται οι παντοειδείς άδειες  που εκδίδουν τα συμβαλλόμενα μέρη και οι οποίες δίνουν δικαίωμα διαμονής. Δεν συγκαταλέγονται σε  αυτές οι προθεσμίες ορισμένου χρόνου διαμονής στο έδαφος συμβαλλομένου μέρους προκειμένου να  εξεταστεί αίτηση ασύλου. Άρθρο 5 Προθεσμίες 1. Το μέρος προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση απαντά πάραυτα στις αιτήσεις επανεισδοχής που του  απευθύνονται, και πάντως το πολύ εντός 15 ημερών. 2. Το μέρος προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση αποδέχεται πάραυτα το πρόσωπο, η επανεισδοχή του  οποίου έχει συμφωνηθεί, και δη εντός το πολύ μηνός. Η προθεσμία αυτή παρατείνεται εάν το ζητήσει το  αιτούμενο μέρος επί όσο διάστημα υφίστανται νομικά ή ουσιαστικά κωλύματα. Άρθρο 6 Αποκλειστική προθεσμία της υποχρέωσης επανεισδοχής Η αίτηση αποδοχής πρέπει να υποβληθεί εντός ενός έτους κατ' ανώτατο όριο αφότου το αιτούμενο μέρος  διαπίστωσε την παράνομη είσοδο και παρουσία του συγκεκριμένου υπηκόου τρίτης χώρας στο έδαφός του. Άρθρο 7 Διέλευση 1. Με την επιφύλαξη του άρθρου 11, τα συμβαλλόμενα μέρη επιτρέπουν τη διέλευση υπηκόων τρίτων  κρατών διά του εδάφους τους εφόσον αυτό ζητηθεί από ένα εκ των συμβαλλομένων κρατών και εφόσον η  αποδοχή από τα διάφορα κράτη διέλευσης και το κράτος προορισμού είναι εξασφαλισμένη. 2. Δεν απαιτείται θεώρηση διέλευσης του μέρους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση. 3. Παρά τη χορηγηθείσα έγκριση, πρόσωπα των οποίων η διέλευση επετράπη μπορούν να επανοδηγηθούν στο  έτερο συμβαλλόμενο μέρος εάν επέλθουν ή γίνουν γνωστές οι προϋποθέσεις του άρθρου 11 οι οποίες  αντίκεινται στην διέλευση, ή εάν η διέλευση ή η αποδοχή από το κράτος προορισμού δεν είναι πλέον  εξασφαλισμένες. 4. Τα συμβαλλόμενα μέρη θα προσπαθούν να περιορίζουν τη διέλευση στους αλλοδαπούς εκείνους οι  οποίοι δεν μπορούν να οδηγηθούν κατευθείαν στο κράτος καταγωγής. Άρθρο 8 Προστασία των δεδομένων Εάν για την εκτέλεση της παρούσας συμφωνίας πρέπει να διαβιβάζονται προσωπικά δεδομένα, αυτά  επιτρέπεται να αφορούν αποκλειστικώς: 1. τα στοιχεία ταυτότητας του προς παράδοση προσώπου και ενδεχομένως των μελών της οικογενείας  (επώνυμο, όνομα ενδεχομένως προηγούμενο όνομα, δευτερεύοντα ονόματα, ψευδώνυμα, ημερομηνία και τόπο  γεννήσεως, φύλο, νυν ή πρότερη ενδεχομένως ιθαγένεια) 7 2. το διαβατήριο, το δελτίο ταυτότητας και τα άλλα έγγραφα ταυτότητας ή τα ταξιδιωτικά έγγραφα και  τις άδειες διέλευσης (αριθμό, διάρκεια ισχύος, ημερομηνία έκδοσης, εκδούσα αρχή, τόπο έκδοσης  κ.λπ.) 7 3. λοιπά στοιχεία που απαιτούνται για την εξακρίβωση της ταυτότητας του προς παράδοση προσώπου 7 4. τους τόπους διαμονής και τα δρομολόγια 7 5. τις άδειες διαμονής ή τη θεώρηση που χορηγήθηκε από ένα των συμβαλλομένων μερών 7 6. στις περιπτώσεις του άρθρου 7, τον τόπο υποβολής της αίτησης ασύλου και την ημερομηνία υποβολής  παλαιότερης αίτησης ασύλου, την ημερομηνία υποβολής της νέας αίτησης ασύλου, την πρόοδο της  διαδικασίας και το κύριο στοιχείο της απόφασης που έχει ενδεχομένως ληφθεί. Άρθρο 9 Δαπάνες 1. Οι δαπάνες για τη μεταφορά των προσώπων τα οποία γίνονται αποδεκτά σύμφωνα με τα άρθρα 1, 2 και  3 βαρύνουν το αιτούμενο μέρος μέχρι τα σύνορα του μέρους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση. 2. Οι δαπάνες για τη διέλευση μέχρι τα σύνορα του κράτους προορισμού, ενδεχομένως δε και οι δαπάνες  της επιστροφής, βαρύνουν το αιτούμενο μέρος σύμφωνα με το άρθρο 7. Άρθρο 10 Επιτροπή εμπειρογνωμόνων 1. Τα συμβαλλόμενα μέρη αλληλοϋποστηρίζονται κατά την εφαρμογή και ερμηνεία της παρούσας συμφωνίας.  Για το σκοπό αυτό συγκροτούν επιτροπή εμπειρογνωμόνων, η οποία: α) παρακολουθεί την εφαρμογή της συμφωνίας 7 β) υποβάλλει προτάσεις για την επίλυση προβλημάτων σχετιζομένων με την εφαρμογή της συμφωνίας 7 γ) προτείνει τροποποιήσεις και προσθήκες στην συμφωνία 7 δ) εκπονεί και συνιστά ενδεδειγμένα μέτρα για την καταπολέμηση της παράνομης μετανάστευσης. 2. Τα συμβαλλόμενα μέρη επιφυλάσσονται να εγκρίνουν ή όχι τα προτεινόμενα από την επιτροπή μέτρα. 3. Η επιτροπή εμπειρογνωμόνων απαρτίζεται από τρεις αντιπροσώπους καθενός των συμβαλλομένων μερών.  Τα συμβαλλόμενα μέρη εκλέγουν τον πρόεδρο, τους αναπληρωτές του και τα αναπληρωματικά μέλη. Στις  διαβουλεύσεις μπορούν να συμμετέχουν και άλλοι εμπειρογνώμονες. 4. Η επιτροπή εμπειρογνωμόνων συνέρχεται προτάσει ενός των προέδρων τουλάχιστον άπαξ του έτους. Άρθρο 11 Ρήτρα σύμφωνα με την οποία δεν θίγονται οι διεθνείς συμφωνίες/συμβάσεις Η παρούσα συμφωνία δεν θίγει τις υποχρεώσεις των συμβαλλομένων μερών που απορρέουν από: 1. την εφαρμογή της σύμβασης της 28ης Ιουλίου 1951 περί του καθεστώτος των προσφύγων στο κείμενο  του πρωτοκόλλου της 31ης Ιανουαρίου 1967 περί του καθεστώτος των προσφύγων 7 2. τις διεθνείς συμβάσεις περί εκδόσεως και μεταφοράς 7 3. τη σύμβαση της 4ης Νοεμβρίου 1950 για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των  θεμελιωδών ελευθεριών 7 4. τις διεθνείς συμβάσεις περί ασύλου, ιδίως δε από τη σύμβαση του Δουβλίνου της 15ης Ιουνίου 1990  για τον καθορισμό του κράτους που είναι αρμόδιο για την εξέταση αιτήσεως παροχής ασύλου που  υποβάλλεται σε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας 7 5. τις διεθνείς συμβάσεις και συμφωνίες σχετικά με την επανεισδοχή αλλοδαπών. Άρθρο 12 Έναρξη ισχύος Η παρούσα συμφωνία αρχίζει να ισχύει την πρώτη μέρα του δεύτερου μήνα από την υπογραφή της. Τίθεται  σε εφαρμογή από την ημέρα την οποία θα συμφωνήσουν τα συμβαλλόμενα μέρη με ανταλλαγή διακοινώσεων. Άρθρο 13 Αναστολή, καταγγελία 1. Η παρούσα συμφωνία συνάπτεται επ' αόριστον. 2. Κάθε συμβαλλόμενο μέρος μπορεί, αφού ενημερώσει το έτερο μέρος, να αναστείλει διά κοινοποιήσεως  την παρούσα συμφωνία, για σοβαρούς λόγους και δη για λόγους προστασίας του κράτους, της δημόσιας  τάξης ή της δημόσιας υγείας. Τα συμβαλλόμενα μέρη αλληλοενημερώνονται πάραυτα για την άρση του  μέτρου αυτού διά της διπλωματικής οδού. 3. Κάθε συμβαλλόμενο μέρος δύναται να καταγγείλει για σοβαρό λόγο την παρούσα συμφωνία διά  κοινοποιήσεως προς το έτερο μέρος. 4. Η αναστολή ή καταγγελία της παρούσας συμφωνίας αρχίζει να ισχύει από την πρώτη μέρα του πρώτου  μηνός μετά το μήνα κατά τον οποίο παρελήφθη η κοινοποίηση από το έτερο συμβαλλόμενο μέρος. Έγινε σ . . . την . . . σε δύο αντίτυπα, στην ..... και στην ..... γλώσσα. Το  κείμενο σε αμφότερες τις γλώσσες είναι εξίσου αυθεντικό. Για την κυβέρνηση του/της (. . . κράτος μέλος . . .) Για την κυβέρνηση του/της (. . . τρίτο κράτος . . .)