				|

		52012DC0316

			Σύσταση ΣΥΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Ιρλανδίας για το 2012 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας της Ιρλανδίας για την περίοδο 2012-2015 /* COM/2012/0316 final - 2012/ () */

			   	Σύσταση
ΣΥΣΤΑΣΗΣ
ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
σχετικά
με το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
της Ιρλανδίας
για το 2012
και τη
διατύπωση
γνώμης του
Συμβουλίου
σχετικά με το
πρόγραμμα
σταθερότητας
της Ιρλανδίας
για την
περίοδο 2012-2015
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ
ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας
υπόψη τη
Συνθήκη για τη
Λειτουργία της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης, και
ιδίως τα άρθρο 121
παράγραφος 2
και 148
παράγραφος 4,
Έχοντας
υπόψη τον
κανονισμό (ΕΚ)
αριθ. 1466/97 του
Συμβουλίου,
της 7ης Ιουλίου
1997, για την
ενίσχυση της
εποπτείας της
δημοσιονομικής
κατάστασης και
την εποπτεία
και τον συντονισμό
των
οικονομικών
πολιτικών[1], και
ιδίως το άρθρο 5
παράγραφος 2,
Έχοντας
υπόψη τη
σύσταση της
Ευρωπαϊκής
Επιτροπής[2],
Έχοντας
υπόψη τη γνώμη
του Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου[3],
Έχοντας
υπόψη τα
συμπεράσματα
του Ευρωπαϊκού
Συμβουλίου,
Έχοντας
υπόψη τη γνώμη
της Επιτροπής
Απασχόλησης,
Μετά από
διαβούλευση με
την Οικονομική
και Δημοσιονομική
Επιτροπή,
Εκτιμώντας
τα ακόλουθα:
(1)       Στις 26
Μαρτίου 2010, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
συμφώνησε με
την πρόταση
της Ευρωπαϊκής
Επιτροπής για
την
δρομολόγηση
της
στρατηγικής «
Ευρώπη 2020», μιας
νέας στρατηγικής
για την
ανάπτυξη και
την
απασχόληση, η
οποία,
βασιζόμενη
στον
μεγαλύτερο
συντονισμό των
οικονομικών
πολιτικών, θα
εστιαστεί σε
νευραλγικούς
τομείς στους
οποίους
απαιτείται δράση
ώστε να
ενισχυθεί το
δυναμικό
διατηρήσιμης ανάπτυξης
και
ανταγωνιστικότητας
της Ευρώπης.
(2)       Στις 13
Ιουλίου 2010, το
Συμβούλιο
εξέδωσε
σύσταση σχετικά
με τους
γενικούς
προσανατολισμούς
της οικονομικής
πολιτικής των
κρατών μελών
και της Ένωσης
(2010 έως 2014) και, στις 21
Οκτωβρίου 2010,
εξέδωσε
απόφαση σχετικά
με τις
κατευθυντήριες
γραμμές των
πολιτικών απασχόλησης
των κρατών
μελών[4],
οι οποίες από
κοινού
αποτελούν τις
«ολοκληρωμένες
κατευθυντήριες
γραμμές». Τα
κράτη μέλη
κλήθηκαν να
λαμβάνουν
υπόψη τις
ολοκληρωμένες
κατευθυντήριες
γραμμές στις
εθνικές
οικονομικές
πολιτικές και
στις πολιτικές
απασχόλησης.
(3)       Στις 12
Ιουλίου 2011, το
Συμβούλιο
εξέδωσε
σύσταση σχετικά
με το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
της Ιρλανδίας
για το 2011 και
διατύπωσε τη
γνώμη του
σχετικά με το
επικαιροποιημένο
πρόγραμμα σταθερότητας
της Ιρλανδίας
για την
περίοδο 2011-2014.
(4)       Στις 23
Νοεμβρίου 2011, η
Επιτροπή
ενέκρινε τη
δεύτερη ετήσια
επισκόπηση της
ανάπτυξης,
σηματοδοτώντας
την έναρξη του
δεύτερου
Ευρωπαϊκού
Εξαμήνου εκ των
προτέρων και
ολοκληρωμένου
συντονισμού
πολιτικής, το
οποίο
εντάσσεται στη
στρατηγική
«Ευρώπη 2020».
(5)       Στις 2
Μαρτίου 2012, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
προσυπέγραψε
τις
προτεραιότητες
για την
εξασφάλιση
δημοσιονομικής
σταθερότητας,
δημοσιονομικής
εξυγίανσης και
δράσης για την
ενίσχυση της
ανάπτυξης.
Υπογράμμισε
την ανάγκη να
επιδιωχθεί
διαφοροποιημένη
και ευνοϊκή
για την
ανάπτυξη
δημοσιονομική
εξυγίανση, να
αποκατασταθεί
η υπό
κανονικούς όρους
χορήγηση
δανείων προς
την οικονομία,
να υποστηριχθεί
η ανάπτυξη και
η
ανταγωνιστικότητα,
να καταπολεμηθούν
η ανεργία και
οι κοινωνικές
επιπτώσεις της
κρίσης και να
εκσυγχρονιστεί
η δημόσια
διοίκηση.
(6)       Στις 2
Μαρτίου 2012, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
κάλεσε επίσης
τα κράτη μέλη
που
συμμετέχουν
στο Σύμφωνο
για το Ευρώ + να
υποβάλουν
εγκαίρως τις
δεσμεύσεις
τους,
προκειμένου να
περιληφθούν
στα αντίστοιχα
προγράμματά τους
σταθερότητας ή
σύγκλισης και
στα εθνικά
τους προγράμματα
μεταρρυθμίσεων.
(7)       Στις 13
Απριλίου 2012, η
Ιρλανδία
υπέβαλε
επικαιροποιημένο
πρόγραμμα
σταθερότητας που
καλύπτει την
περίοδο 2012-2015 και
το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεών
της για το 2012.
(8)       Στις 7
Δεκεμβρίου 2010, το
Συμβούλιο
θέσπισε την
εκτελεστική
απόφαση 2011/77/ΕΕ η
οποία χορηγεί
χρηματοδοτική
συνδρομή στην
Ιρλανδία μέχρι
το τέλος του 2013
σύμφωνα με τον
κανονισμό (ΕΕ)
αριθ. 407/2010 του
Συμβουλίου, της
11ης Μαΐου 2010,
για τη θέσπιση
ευρωπαϊκού
μηχανισμού χρηματοοικονομικής
σταθεροποίησης. Το
συνοδευτικό
Μνημόνιο
συνεννόησης
που υπεγράφη
στις 16
Δεκεμβρίου και
τα διαδοχικά
συμπληρώματά
του καθορίζουν
τους όρους
οικονομικής
πολιτικής υπό
τους οποίους
εκταμιεύεται η
οικονομική
βοήθεια.
(9)       Γενικά,
η Ιρλανδία
τήρησε τους
όρους του
προγράμματος
χρηματοδοτικής
βοήθειας που
προσδιορίζεται
στο Μνημόνιο
συνεννόησης. Ειδικότερα,
επετεύχθη ο
στόχος για το
δημοσιονομικό
έλλειμμα του 2011 (10,6
%) με ένα
σημαντικό
περιθώριο και
ο
προϋπολογισμός
του 2012 έχει ως
στόχο
δημοσιονομικό
έλλειμμα 8,6% του
ΑΕΠ, σύμφωνα με
το ανώτατο
όριο του
προγράμματος. Τα
μεσοπρόθεσμα
σχέδια
δημοσιονομικής
εξυγίανσης
συνάδουν με τα
ανώτατα όρια
ελλείμματος
που προβλέπει
το πρόγραμμα,
και αναμένεται
το έλλειμμα να
φθάσει σε επίπεδο
κάτω από το 3 % του
ΑΕΠ έως το 2015. Η
ανακεφαλαιοποίηση
των εγχώριων
τραπεζών που προβλεπόταν
από την
ανασκόπηση της
προληπτικής εκτίμησης
της
κεφαλαιακής
επάρκειας της
Κεντρικής
Τράπεζας της
Ιρλανδίας
ολοκληρώθηκε
σε σημαντικό
βαθμό και η
απομόχλευση
των εγχώριων
τραπεζών
υπερέβη τους
στόχους του
προγράμματος
για το 2011
συνολικά. Οι
διαρθρωτικές
μεταρρυθμίσεις
για να τονωθεί
η ανταγωνιστικότητα
και να
επιτραπεί η
δημιουργία
περισσότερων
θέσεων
εργασίας έχουν
σημειώσει σημαντική
πρόοδο.
(10)     Η
οικονομία της
Ιρλανδίας
σημείωσε μικρή
ανάπτυξη 0,7% το 2011,
όπως
αναμενόταν
ευρέως βάσει
του προγράμματος. Η
ανάπτυξη
συνδεόταν με
τις εξαγωγές
που επωφελήθηκαν
από τη
βελτίωση της
ανταγωνιστικότητας
και την ισχυρή
εξωτερική
ζήτηση. Οι
καθαρές
εξαγωγές
συνέβαλαν με 4,7%
στην αύξηση του
ΑΕΠ, ενώ η εγχώρια
ζήτηση
συνέχισε να
συρρικνώνεται
λόγω της δημοσιονομικής
εξυγίανσης,
της μείωσης
της απασχόλησης
και της
διόρθωσης των
ισολογισμών
των νοικοκυριών. Το 2012, η
ανάπτυξη
αναμένεται να
μετριασθεί σε 0,5%,
λόγω του
δυσμενούς
εξωτερικού
περιβάλλοντος
και της
συνεχούς
προσαρμογής
της εγχώριας
ζήτησης. Η
διόρθωση του
ισοζυγίου των
νοικοκυριών
και των εταιρειών
θα
εξακολουθήσει
να επιβαρύνει
τον ρυθμό της
κατανάλωσης
και των
επενδύσεων
μεσοπρόθεσμα. Αναμένεται
να σημειωθεί
ανάκαμψη της
ανάπτυξης που
συνδέεται με
τις εξαγωγές ,
αφού θα
αυξηθεί από 1,9% το
2013 σε 2,8% μέχρι το 2015
στηριζόμενη
στην ισχυρή
δημογραφική
εξέλιξη και
στην ευέλικτη
αγορά εργασίας
της Ιρλανδίας,
καθώς και στο
σημαντικό
πλεονάζον
δυναμικό της οικονομίας.
(11)     Βάσει
της
αξιολόγησης
του προγράμματος
σταθερότητας
σύμφωνα με το
άρθρο 5 παράγραφος
1 του
κανονισμού (ΕΚ)
αριθ. 1466/97 του
Συμβουλίου, το
Συμβούλιο
είναι της
γνώμης ότι το
μακροοικονομικό
σενάριο, στο
οποίο
στηρίζονται οι
δημοσιονομικές
προβολές στο
πρόγραμμα
σταθερότητας
είναι ρεαλιστικό. Οι
προβλέψεις
οικονομικής
ανάπτυξης στο
πρόγραμμα
είναι
παρόμοιες με
τις εαρινές
προβλέψεις της
Επιτροπής.
Ο στόχος της
δημοσιονομικής
στρατηγικής
που περιγράφεται
στο πρόγραμμα
είναι να
μειωθεί το
έλλειμμα
γενικής
κυβέρνησης σε
κάτω από το
όριο του 3% του
ΑΕΠ μέχρι το
τέλος του 2015, που
συνάδει με την
προθεσμία που
όρισε το
Συμβούλιο για
τη διόρθωση
του
υπερβολικού
ελλείμματος. Οι στόχοι
του
προγράμματος
για το
έλλειμμα είναι
8,3% του ΑΕΠ το 2012, 7,5%
του ΑΕΠ το 2013, 4,8%
του ΑΕΠ το 2014 και 2,8%
του ΑΕΠ μέχρι
το τέλος της
περιόδου
προγραμματισμού
το 2015. Αυτή
η πορεία
υποστηρίζεται
από μέτρα
εξυγίανσης 2,7%
του ΑΕΠ που
εφαρμόστηκαν
στον
προϋπολογισμό
για το 2012, και από
μέτρα ευρείας
εξυγίανσης 3,9%
του ΑΕΠ κατά
την περίοδο 2013-2014,
με επιπλέον
προσπάθεια
εξυγίανσης 1,1%
του ΑΕΠ το 2015. Το
πρόγραμμα
επαναλαμβάνει
τον
μεσοπρόθεσμο
στόχο
διαρθρωτικού
ελλείμματος
γενικής
κυβέρνησης 0,5%
του ΑΕΠ, το
οποίο δεν
επιτυγχάνεται
εντός της περιόδου
του
προγράμματος. Ο
μεσοπρόθεσμος
στόχος
αντανακλά τις
απαιτήσεις του
Συμφώνου
Σταθερότητας
και Ανάπτυξης. Το χρέος
γενικής
κυβέρνησης
καθορίζεται σε
πάνω από το 60% του
ΑΕΠ και
προβλέπεται να
αυξηθεί από 108% του
ΑΕΠ το 2011 σε 120% το 2013, και
μετά θα
αρχίσει να
μειώνεται.
Για τη
διάρκεια της
διαδικασίας υπερβολικού
ελλείμματος
μέχρι το 2015 και
κατά τα επόμενα
τρία έτη, η
Ιρλανδία θα
βρίσκεται σε
μεταβατική
περίοδο και τα
δημοσιονομικά
σχέδια μπορούν
να
εξασφαλίσουν
την υλοποίηση
επαρκούς
προόδου προς
τη συμμόρφωση
με την αξία
αναφοράς για
τη μείωση του χρέους
όπως
προβλέπεται
στο Σύμφωνο
Σταθερότητας
και Ανάπτυξης. Κατά την
τελευταία
εκτίμηση της
Επιτροπής, ο
κίνδυνος ως
προς την
μακροπρόθεσμη
διατηρησιμότητα
των δημοσίων
οικονομικών
φαίνεται
σημαντικός.
(12)     Η
Ιρλανδία έχει
αναλάβει μια
σειρά
δεσμεύσεων στο
πλαίσιο του
Συμφώνου για
το Ευρώ +. Οι
δεσμεύσεις
αυτές αφορούν
την τόνωση της
ανταγωνιστικότητας,
την αύξηση της
απασχόλησης,
την ενίσχυση
της
διατηρησιμότητας
των δημόσιων
οικονομικών
και την
ενίσχυση της
δημοσιονομικής
σταθερότητας.
ΣΥΝΙΣΤΑ
στην Ισπανία
να αναλάβει
δράση κατά την
περίοδο 2012-2013 με στόχο:
Να
εφαρμοστούν τα
μέτρα που
προβλέπονται
στην εκτελεστική
απόφαση 2011/77/ΕΕ
και
εξειδικεύονται
περαιτέρω στο
Μνημόνιο
συνεννόησης
της 16ης
Δεκεμβρίου 2010
και στα
μεταγενέστερα
συμπληρώματά
του.
Βρυξέλλες,

                                                                       Για το
Συμβούλιο
                                                                       Ο Πρόεδρος
[1]               ΕΕ
L 209 της 2.8.1997, σ. 1.
[2]               COM(2012) 316 τελικό.
[3]               P7_TA(2012)0048 και P7_TA(2012)0047
[4]               Απόφαση
2012/238/EΕ του
Συμβουλίου της
26ης Aπριλίου 2012.


Avis juridique important

|

31961H0708(01)

Σύσταση περί του καθορισμού της έννοιας του δασμολογητέου βάρους

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. 046 της 08/07/1961 σ. 0880 - 0880

/* Δεν υπάρχει επίσημη ελληνική μετάφραση του εγγράφου αυτού           διότι δεν περιλαμβανόταν στην ελληνική Ειδική Έκδοση. Δεν           περιλαμβάνονταν στην ελληνική Ειδική Έκδοση:           - Πράξεις που δεν ίσχυαν πλέον την ημερομηνία προσχώρησης της           Ελλάδας (01/01/1981)           - Πράξεις που καταργήθηκαν αυτόματα κατά την προσχώρηση (π.χ.           ορισμένες συμφωνίες μεταξύ της Κοινότητας και της Ελλάδας)           - Πράξεις δεσμευτικές μόνο για τους αποδέκτες τους, που είναι           συνεπώς αυθεντικές μόνο στη γλώσσα στην οποία συντάχθηκαν           - Μη δεσμευτικές πράξεις           - Πράξεις που δεν θεωρήθηκαν αρκετά σημαντικές ώστε να           συμπεριληφθούν           - Ορισμένες πράξεις που ακυρώθηκαν κατά τη δημιουργία της Ειδικής           Έκδοσης */           /* oknogr81 */


Avis juridique important

|

31987H0388

87/388/ΕΟΚ: Σύσταση της Επιτροπής της 3ης Ιουλίου 1987 προς τη Γαλλική Δημοκρατία όσον αφορά τη διαρρύθμιση του εθνικού μονοπωλίου εμπορικού χαρακτήρα για τα λιπάσματα καλίου έναντι των νέων κρατών μελών (Το κείμενο στη γαλλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 203 της 24/07/1987 σ. 0053 - 0055

***** ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  της 3ης Ιουλίου 1987  προς τη Γαλλική Δημοκρατία όσον αφορά τη διαρρύθμιση του εθνικού μονοπωλίου εμπορικού χαρακτήρα για τα λιπάσματα καλίου έναντι των νέων κρατών μελών  (Το κείμενο στη γαλλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)  (87/388/ΕΟΚ)  1. Η γαλλική κυβέρνηση, με επιστολή της 1ης Απριλίου 1986, ενημέρωσε την Επιτροπή ότι διατήρησε, όσον αφορά τα λιπάσματα καλίου, το μονοπώλιο εισαγωγής κατά την έννοια του άρθρου 37 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΟΚ έναντι των νέων κρατών μελών.  Πράγματι, βάσει του άρθρου 11 του νόμου της 23ης Ιανουαρίου 1937 που ενσωματώθηκε στο άρθρο 183 του «Code Minier» (κώδικας ορυχείων) (διάταγμα αριθ. 56-368 της 16ης Αυγούστου 1956), δημιουργήθηκε υπέρ της Societe Commerciale des Potasses d'Alsace , που μετονομάσθηκε σε Societe Commerciale des Potasses et de l'Azote (SCPA) με το διάταγμα αριθ. 67-796 της 20ής Σεπτεμβρίου 1967, ένα μονοπώλιο για την εισαγωγή λιπασμάτων καλίου.  Το γαλλικό σύστημα παραχωρούσε αρχικά στην εν λόγω εταιρεία το αποκλειστικό δικαίωμα εισαγωγής όλων των αλάτων, συνδυασμών ή μειγμάτων που περιέχουν ποτάσσα· εντούτοις η διάταξη αυτή τροποποιήθηκε με το διάταγμα αριθ. 61-1330 της 4ης Δεκεμβρίου 1961 το οποίο αποσκοπεί στην εξαίρεση από το μονοπώλιο των προϊόντων καλίου για αποκλειστικά βιομηχανική χρήση και απαριθμεί τα προϊόντα καλίου που παραμένουν στο μονοπώλιο.  Με επιστολή της 18ης Ιουλίου 1986, η γαλλική κυβέρνηση καθόρισε τα προϊόντα στα οποία αναφέρεται το ειδικό καθεστώς εισαγωγής· τα προϊόντα απαρρυθμούνται κατωτέρω σύμφωνα με τις κλάσεις του κοινού δασμολογίου στις οποίες υπάγονται:  1.2 //  //  // Κλάση  του κοινού  δασμολογίου   // Προϊόντα   //  //  // 28.39 Β II   // Νιτρικό κάλιο   // 28.39 Β VI  // Νιτρικό καλιονάτριο   // 28.40 Β II   // Φωσφορικό κάλιο για χρήση λιπασμάτων   // 28.42 Α VII   // Ανθρακικό κάλιο εκτός του καθαρού ανθρακικού καλίου ποιότητας 70/80 φυτικής ή ζωικής προελεύσεως ή από ποτάσσα μαλλιού που τα προϊόντα αυτά δεν είναι αναμεμιγμένα με άλλα προϊόντα και προορίζονται για τις βιομηχανίες σαπωνοποιίας, υαλουργίας και κατεργασίας μαλλιού.   // 31.04 ex Α   // Φυσικά ακατέργαστα άλατα καλίου  //   // Χλωριούχο κάλιο με περιεκτικότητα κατά βάρος σε Κ2Ο όχι μεγαλύτερη του 40 %   //   // Χλωριούχο κάλιο με περιεκτικότητα κατά βάρος σε Κ2Ο άνώτερη του 40 % αλλά κατώτερη του 62 %   //   // Χλωριούχο κάλιο με περιεκτικότητα κατά βάρος σε Κ2Ο άνώτερη του 62 %   //   // Θειικό κάλιο με περιεκτικότητα σε Κ2Ο όχι ανώτερη του 52 % κατά βάρος   //  // Θειικό μαγνήσιο και κάλιο με περιεκτικότητα κατά βάρος σε Κ2Ο όχι ανώτερη του 30 %   // 31.04 Β   // Μείγματα λιπασμάτων καλίου   // 31.05 Α Ι   // Λιπάσματα που περιέχουν τα τρία λιπαντικά στοιχεία: άζωτο, φωσφόρο και κάλιο   // 31.05 Α ΙΙΙ  // Λιπάσματα που περιέχουν τα δύο λιπαντικά στοιχεία: άζωτο και κάλιο   // 31.05 Α IV   // Άλλα λιπάσματα που περιέχουν κάλιο.   //    //  Μολονότι, σύμφωνα με τη γαλλική νομοθεσία, το γαλλικό κράτος διατηρεί το αποκλειστικό δικαίωμα εισαγωγής και εμπορίας των λιπασμάτων καλίου καταγωγής ή προελεύσεως τρίτων χωρών, η νομοθεσία αυτή δεν εφαρμόζεται όταν τα προϊόντα αυτά προέρχονται από άλλα κράτη μέλη της Κοινότητας. Στην περίπτωση αυτή, πράγματι, το γαλλικό σύστημα διαρρυθμίστηκε σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 37 της συνθήκης ΕΟΚ.  2. Βάσει του άρθρου 48 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο και του άρθρου 208 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο της πράξης προσχώρησης της Ισπανίας και της Πορτογαλίας, η Ισπανία και η Πορτογαλία υποχρεούνται να διαρρυθμίσουν προοδευτικά, από την 1η Ιανουαρίου 1986, τα κρατικά μονοπώλια εμπορικού χαρακτήρα κατά την έννοια του άρθρου 37 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΟΚ, έτσι ώστε, το αργότερο μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1991 για την Ισπανία και τις 31 Δεκεμβρίου 1992 για την Πορτογαλία, να αποκλείεται οποιαδήποτε διάκριση μεταξύ των υπηκόων των κρατών μελών ως προς τους όρους εφοδιασμού και διάθεσης.  Εξάλλου, το άρθρο 48 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο και το άρθρο 208 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο της εν λόγω πράξης ορίζουν ότι τα άλλα κράτη μέλη αναλαμβάνουν έναντι της Ισπανίας και της Πορτογαλίας ισοδύναμες υποχρεώσεις με εκείνες που ορίζονται, ως προς τα δύο νέα κράτη μέλη, στο πρώτο εδάφιο.  Βάσει του άρθρου 48 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο και του άρθρου 208 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο της οποίας πρώτη η Επιτροπή απευθύνει στα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη της Κοινότητας των Δέκα συστάσεις όσον αφορά τον τρόπο και τον ρυθμό σύμφωνα με τους οποίους πρέπει να πραγματοποιηθεί η προβλεπόμενη στα εν λόγω άρθρα προσαρμογή.  3. Τα λιπάσματα καλίου δεν υπόκεινται στα νέα κράτη μέλη σε ένα καθεστώς μονοπωλίου με εμπορικό χαρακτήρα. Προκειμένου για το γαλλικό μονοπώλιο, η Γαλλία δεν έλαβε μέχρι στιγμής κανένα μέτρο για να ελευθερώσει τις εισαγωγές των λιπασμάτων καλίου από τα νέα κράτη μέλη.  4. Το εμπόριο λιπασμάτων καλίου μεταξύ της Γαλλίας και των νέων κρατών μελών, κατά τη διάρκεια των πέντε τελευταίων ετών πριν την προσχώρηση, ήταν στην πράξη αμελητέο, όπως προκύπτει από στατιστικές πληροφορίες που έδωσε η γαλλική κυβέρνηση στις 18 Ιουλίου 1986. Πράγματι, οι εισαγωγές στη Γαλλία αφορούν μόνο τα απλά λιπάσματα (κλάσης 31.04 ex Α του κοινού δασμολογίου) που προέρχονται αποκλειστικά από την Ισπανία. Ανέρχονται κατά μέσο όρο, κατά την διάρκεια της εν λόγω περιόδου σε 45 242 τόνους Κ2Ο, ποσότητα που ανήλθε σε 67 260 τόνους Κ2Ο κατά τη διάρκεια της περιόδου 1983 έως 1985. Η τελευταία αυτή εξαχθείσα ποσότητα που αναφέρεται μόνο σε δύο απλά προϊόντα καλίου, αντιπροσώπευε μόνο το 4 % της γαλλικής παραγωγής απλών λιπασμάτων καλίου.  Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι δεν πραγματοποιήθηκαν, στην πράξη, εισαγωγές στη Γαλλία, κατά τη διάρκεια της εν λόγω περιόδου, άλλων λιπασμάτων καλίου (απλών και σύνθετων) από την Ισπανία και καμία εισαγωγή από την Πορτογαλία.  5. Η Επιτροπή θεωρεί ότι η διαρρύθμιση που προβλέπεται στα άρθρα 48 και 208 της πράξης προσχώρησης πρέπει να περιλαμβάνει την βαθμιαία κατάργηση των περιορισμών στην εισαγωγή λιπασμάτων καλίου που προέρχονται από την Ισπανία και Πορτογαλία με το άμεσο άνοιγμα ποσοστώσεων και με την ετήσια αύξηση προκειμένου να εξασφαλιστεί η πλήρης διαρρύθμιση του γαλλικού μονοπωλίου μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1991 για την Ισπανία και τις 31 Δεκεμβρίου 1992 για την Πορτογαλία.  Δεδομένης της παντελούς σχεδόν έλλειψης εμπορίου λιπασμάτων καλίου στο σύνολό τους μεταξύ Γαλλίας και των δύο νέων κρατών μελών, η Επιτροπή θεωρεί ότι, για να καθοριστεί η νέα αρχική ποσόστωση που πρέπει να ανοιχθεί από τη Γαλλία για τα προϊόντα αυτά, αρκεί να γίνεται κατ' αρχήν αναφορά στο κριτήριο ενός ποσοστού της εθνικής παραγωγής λιπασμάτων καλίου (απλών και σύνθετων) της χώρας που διαθέτει το μονοπώλιο.  Δεδομένου ότι βάσει του άρθρου 48 παράγραφος 1 και του άρθρου 208 παράγραφος 1 της πράξης προσχώρησης, τα κράτη μέλη της Κοινότητας των Δέκα πρέπει να αναλάβουν υποχρεώσεις ισοδύναμες με αυτές που προβλέπονται για την Ισπανία και την Πορτογαλία, η Επιτροπή κρίνει ότι είναι σκόπιμο για τη διαρρύθμιση του γαλλικού μονοπωλίου, να βασιστεί στα κριτήρια που εφαρμόζονται στην Ισπανία, δυνάμει του άρθρου 48 παράγραφος 3 της πράξης προσχώρησης και του παραρτήματός της V για τη σταδιακή διαρρύθμιση του μονοπωλίου των βιομηχανοποιηθέντων καπνών. Καθορίστηκε σχετικά ότι το μέγεθος των βασικών ποσοστώσεων πρέπει να είναι για την Ισπανία τουλάχιστον ισοδύναμο με ορισμένα ποσοστά (5 ή 6 % ανάλογα με τις περιπτώσεις) του μέσου όρου της συνολικής παραγωγής της Ισπανίας κατά την διάρκεια των τελευταίων τριών ετών πριν την προσχώρηση για τα οποία υπάρχουν στατιστικές.  Εξάλλου, καθορίστηκε το ελάχιστο ποσοστό σταδιακής και ετήσιας αύξησης των ποσοστώσεων κατά 20 % στην αρχή κάθε έτους, ενώ η ποσόστωση του προηγούμενου έτους αυξάνεται συστηματικά κατά 20 %.  6. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που διαθέτει η Επιτροπή, η παραγωγή λιπασμάτων καλίου στη Γαλλία καθώς και στα δύο νέα κράτη μέλη αυξήθηκε ως εξής τα τελευταία τρία έτη για τα οποία υπάρχουν στατιστικές.  (μονάδα: χιλιάδες τόνοι Κ2Ο)  1.2,5.6,9.10,13 //  //  //  //  // Παραγωγή   // Γαλλία   // Ισπανία   // Πορτογαλία  //  //  //  //  //  //  //  //  //  //  //  //  // 1.2.3.4.5.6.7 .8.9.10.11.12.13 //  // 1982   // 1983   // 1984   // 1985  // 1982   // 1983   // 1984   // 1985   // 1982   // 1983  // 1984   // 1985   //    //   //   //   //   //   //   //  //   //   //   //   //   // Απλά λιπάσματα καλίου   // 1 701  // 1 537   // 1 739   // 1 750   // 693,5   // 659,1  // 677,2   // 658,9   // -   // -   // -   // -   //  //  //  //  //  //  //  //  //  // 1.2.3.4.5.6.7.8.9.10,13 //  / /  //  //  //  //  //  //  //  //   Κατανάλωση (για υπόμνηση)  //  //  // 1.2.3.4.5.6.7.8.9.10.11.12.13 //  //  //  //  //  // //  //  //  //  //  //  // για  υπολογισμό   //   //   //   //  //   //   //   //   //   // 3,0   // 2,3   // 2,4   // 5,9  //    //   //   //   //   //   //   //   //   //   //   //  //   // Σύνθετα λιπάσματα καλίου   // 1 066   // 1 134   // 1 209   // -   // 212,3   // 199,6   // 249,7   // 253,4  // 44,9   // 34,2   // 36,5   // για υπολογισμό  31,5   //    //   //   //   //   //   //   //   //   //   //  //   //  7. Η Επιτροπή θεωρεί ότι το ύψος της αρχικής ποσόστωσης που η Γαλλία υποχρεούται να ανοίξει από την 1η Ιανουαρίου 1986 έναντι των νέων κρατών μελών έπρεπε να καθοριστεί λαμβάνοντας υπόψη τη σχετική σημασία της παραγωγής απλών και σύνθετων λιπασμάτων καλίου στην Ισπανία και την Πορτογαλία.  Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, η ποσόστωση αυτή πρέπει να βρίσκεται στο 5,5 % της γαλλικής παραγωγής όσον αφορά τα απλά λιπάσματα καλίου και στο 3,5 % όσον αφορά τα σύνθετα λιπάσματα καλίου. Η Επιτροπή κρίνει εξάλλου ότι η ποσόστωση πρέπει να κατανεμηθεί μεταξύ της Ισπανίας και της Πορτογαλίας σε συνάρτηση με την αντίστοιχη παραγωγή (ή ελλείψει αυτής, την κατανάλωση) λιπασμάτων στα δύο νέα κράτη μέλη.  Ο υπολογισμός του μεριδίου που πρέπει να δοθεί στην Πορτογαλία όσον αφορά τα απλά λιπάσματα καλίου δεν είναι ωστόσο δυνατός βάσει του ανωτέρω συλλογισμού, λόγω του ότι δεν υφίσταται παραγωγή τέτοιων προϊόντων στην Πορτογαλία.  Η Επιτροπή κρίνει ότι δεν θα ήταν δίκαιο να δοθεί το σύνολο της προβλεπόμενης ποσόστωσης εξαιτίας του γεγονότος αυτού στην Ισπανία. Θεωρεί, ως εκ τούτου, ότι η κατανομή των δύο ποσοστώσεων που προβλέπεται για τις δύο ομάδες προϊόντων μπορεί να πραγματοποιηθεί βάσει των διαθέσιμων στοιχείων για τα σύνθετα λιπάσματα καλίου.  Όσον αφορά τα λιπάσματα αυτά, η αναλογία ήταν κατά μέσο όρο, κατά τη διάρκεια της περιόδου 1982 έως 1984, 85 % για την Ισπανία και 15 % για την Πορτογαλία.  Η Επιτροπή είναι, ως εκ τούτου, της γνώμης ότι η Γαλλία πρέπει να διατηρήσει για την Ισπανία και την Πορτογαλία, 85 % και 15 % αντιστοίχως της ποσόστωσης που πρόκειται να ανοιχθεί.  Για να διευκολυνθεί η διαχείριση της ποσόστωσης, η Επιτροπή θεωρεί σκόπιμο, παρόλο που η μεταβατική περίοδος για την Πορτογαλία υπερβαίνει κατά ένα χρόνο την μεταβατική περίοδο για την Ισπανία, να μην υπάρχει διαφορετική μεταχείρηση των δύο νέων κρατών μελών τουλάχιστον μέχρι το 1991.  8. Για τους λόγους αυτούς και με την επιφύλαξη της θέσης που ενδέχεται να λάβει μεταγενέστερα βάσει των αποτελεσμάτων που θα προκύψουν από την εφαρμογή της παρούσας σύστασης, η Επιτροπή συνιστά στη Γαλλική Δημοκρατία, βάσει του άρθρου 48 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο και του άρθρου 208 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο της πράξης προσχώρησης:  α) να ανοίξει για την εισαγωγή λιπασμάτων καλίου που αναφέρονται στο σημείο 1 της παρούσας σύστασης και προέρχονται από την Ισπανία και την Πορτογαλία:  - για κάθε απλό λίπασμα καλίου και για το υπόλοιπο του έτους 1987, ποσόστωση τουλάχιστον ίση με 6,6 % της εθνικής παραγωγής του έτους 1985, η ποσόστωση αυτή πρέπει να κατανεμηθεί κατά 85 % για την Ισπανία και 15 % για την Πορτογαλία,  - για κάθε σύνθετο λίπασμα καλίου και για το υπόλοιπο του έτους 1987, ποσόστωση τουλάχιστον ίση με 4,2 % της εθνικής παραγωγής του έτους 1985, η ποσόστωση αυτή πρέπει να κατανεμηθεί κατά 85 % για την Ισπανία και 15 % για την Πορτογαλία,  - να αυξήσει για το 1988 τις ποσοστώσεις του έτους 1987 τουλάχιστον κατά 20 %,  - να αυξάνει κατά τα επόμενα έτη τις ποσοστώσεις του προηγούμενου έτους τουλάχιστον κατά 20 %.  Εξυπακούεται ότι, μετά τις 31 Δεκεμβρίου 1991 το αργότερο όσον αφορά την Ισπανία και μετά τις 31 Δεκεμβρίου 1992 το αργότερο, όσον αφορά την Πορτογαλία, κανένας ποσοτικός περιορισμός δεν θα γίνεται πλέον δεκτός.  Η διαχείριση των ποσοστώσεων πρέπει να γίνεται κατά τρόπο διαφανή και αντικειμενικό και χωρίς να δημιουργούνται διακρίσεις. Οι ποσοστώσεις είναι ανοικτές σε όλους τους εισαγωγείς χωρίς περιορισμούς και τα εισαγόμενα προϊόντα στο πλαίσιο των ποσοστώσεων αυτών δεν μπορούν να υπαχθούν στη Γαλλία σε αποκλειστικά δικαιώματα εμπορίας·  β) να γνωστοποιήσει σε όλους τους ενδιαφερόμενους, ιδίως με δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων μιας ανακοίνωσης προς τους εισαγωγείς, με τις δυνατότητες που τους παρέχονται, στο πλαίσιο των ανωτέρω ποσοστώσεων, να προμηθεύονται τα λιπάσματα καλίου που αναφέρονται στο σημείο 1 της παρούσας σύστασης από την Ισπανία και την Πορτογαλία.  Βρυξέλλες, 3 Ιουλίου 1987.  Για την Επιτροπή  Peter SUTHERLAND  Μέλος της Επιτροπής


Avis juridique important

|

31991H0004

91/4/Ευρατόμ: Σύσταση της Επιτροπής της 7ης Δεκεμβρίου 1990 σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 37 της συνθήκης Ευρατόμ

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 006 της 09/01/1991 σ. 0016 - 0024

ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  της 7ης Δεκεμβρίου 1990  σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 37 της συνθήκης Ευρατόμ  ( 91/4/Ευρατόμ ) Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη :  τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, και ιδίως τα άρθρα 37 και 124,  Μετά από διαβούλευση με την ομάδα των εμπειρογνωμόνων που ορίζονται, σύμφωνα με το άρθρο 31 της συνθήκης, από την επιστημονική και τεχνική επιτροπή,  Εκτιμώντας :  ότι το άρθρο 37 προβλέπει ότι κάθε κράτος μέλος υποχρεούται να παρέχει στην Επιτροπή τα γενικά δεδομένα παντός σχεδίου απορρίψεως ραδιενεργών καταλοίπων οποιασδήποτε μορφής, τα οποία επιτρέπουν να διαπιστώνεται, αν η πραγματοποίηση του σχεδίου θα  ηδύνατο να προκαλέσει ραδιενεργό μόλυνση των υδάτων, του εδάφους ή του εναέριου χώρου άλλου κράτους μέλους . Η Επιτροπή, κατόπιν διαβουλεύσεως με την ομάδα εμπειρογνωμόνων που προβλέπεται στο άρθρο 31, εκφέρει τη γνώμη της εντός προθεσμίας έξι μηνών -  την πείρα που αποκτήθηκε με την εφαρμογή των συστάσεων της Επιτροπής της 16ης Νοεμβρίου 1960 ( 1 ) και 82/181/Ευρατόμ ( 2) σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 37 της συνθήκης -  ότι το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση 187/87 ( 3 ) έκρινε ότι :  ". . . το άρθρο 37 της συνθήκης της 25ης Μαρτίου 1957 περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητος Ατομικής Ενέργειας έχει την έννοια ότι τα γενικά δεδομένα σχεδίου απορρίψεως ραδιενεργών καταλοίπων πρέπει να υποβάλλονται στην Επιτροπή των Ευρωπαϊκών  Κοινοτήτων πριν οι αρμόδιες αρχές του οικείου κράτους μέλους εγκρίνουν τα εν λόγω σχέδια ."-  ότι στην ίδια απόφαση το Δικαστήριο απεφάνθη ότι :  "συνάγεται ότι όταν σε κράτος μέλος προβλέπεται διαδικασία εγκρίσεως της απορρίψεως ραδιενεργών καταλοίπων, πρέπει να γίνει δεκτό ότι, για να διασφαλιστεί στη γνώμη της Επιτροπής η μεγαλύτερη δυνατή αποτελεσματικότητα, επιβάλλεται η γνώμη αυτή να  περιέρχεται εις γνώση του κράτους πριν από τη χορήγηση της εγκρίσεως ."-  ότι, για την ομοιόμορφη εφαρμογή των κανόνων ασφαλείας σχετικά με την προστασία της υγείας του πληθυσμού καθώς και την ομοιόμορφη εκτίμηση των προγραμμάτων απορρίψεως, χρειάζεται ακριβέστερος προσδιορισμός των πληροφοριών που θα δοθούν,  ΔΙΑΤΥΠΩΝΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ :    1 . Με τον όρο "απόρριψη ραδιενεργών καταλοίπων", με την έννοια που έχει στο άρθρο 37 της συνθήκης, πρέπει να εννοείται κάθε απόρριψη, προγραμματισμένη ή τυχαία, ραδιενεργών ουσιών που προέρχονται από τις δραστηριότητες που αναφέρονται στις ακόλουθες  τρεις κατηγορίες :  ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ  1 . Εκμετάλλευση πυρηνικών αντιδραστήρων  2 . Εκ νέου επεξεργασία ακτινοβολιθέντων πυρηνικών καυσίμων  ΔΕΥΤΕΡΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ  1 . Εξαγωγή ορυκτών, συγκέντρωση και μετατροπή ουρανίου και θορίου  2 . Εμπλουτισμός ουρανίου σε U-235  3 . Παρασκευή πυρηνικών καυσίμων  4 . Επεξεργασία και αποθήκευση ( 4 ) ραδιενεργών καταλοίπων που προέρχονται από την πρώτη και δεύτερη κατηγορία  5 . Πόντιση στη θάλασσα ραδιενεργών καταλοίπων που προέρχονται από την πρώτη και δεύτερη κατηγορία  6 . Ενταφιασμός ή πόντιση στη θάλασσα ραδιενεργών καταλοίπων που προέρχονται από την πρώτη και δεύτερη κατηγορία  7 . Αποθήκευση ( 5 ) ακτινοβοληθέντων πυρηνικών καυσίμων έξω από τις εγκαταστάσεις που έχουν σχέση με την πρώτη κατηγορία  8 . Αποξήλωση ( 6 ) εγκαταστάσεων που έχουν σχέση με την πρώτη κατηγορία  9 . Χρησιμοποίηση ή μετατροπή ραδιενεργών ουσιών σε βιομηχανική κλίμακα  ΤΡΙΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ  Κάθε άλλη δραστηριότητα που προκαλεί ραδιενεργά κατάλοιπα .  2. Με τον όρο "γενικά δεδομένα", σύμφωνα με την έννοια του άρθρου 37 της συνθήκης, νοούνται :  - για την πρώτη κατηγορία δραστηριοτήτων, οι πληροφορίες που αναφέρονται στα παραρτήματα 1Α και 2,  - για τη δεύτερη κατηγορία δραστηριοτήτων, εκτός των ( 5 ) και ( 6 ), οι πληροφορίες που αναφέρονται στο παράρτημα 1Α, και για τις δραστηριότητες της κατηγορίας 2, ( 5 ) και ( 6 ), οι πληροφορίες που αναφέρονται στο παράρτημα 1Β,  - για την τρίτη κατηγορία δραστηριοτήτων, οι πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 8 στοιχείο β ).  3 . Για τα προγράμματα που αφορούν την πρώτη ή την δεύτερη κατηγορία, να ανακοινώνονται στην Επιτροπή τα κατάλληλα λήμματα των "γενικών δεδομένων" που απαριθμούνται στο παράρτημα 1α ή 1Β, εφ' όσον είναι δυνατό, ένα χρόνο ή, τουλάχιστον, έξι μήνες  - πριν τη χορήγηση οποιασδήποτε εγκρίσεως για την απόρριψη ραδιενεργών καταλοίπων από μέρους των αρμοδίων αρχών ή  - πριν από την ημερομηνία ενάρξεως των δραστηριοτήτων της δεύτερης κατηγορίας για τις οποίες δεν προβλέπεται έγκριση για την απόρριψη .  4 . Για τα προγράμματα που αναφέρονται στην πρώτη κατηγορία, τα προκαταρκτικά "γενικά δεδομένα", που απαριθμούνται στο παράρτημα 2, να ανακοινώνονται στην Επιτροπή πριν δοθεί από τις αρμόδιες αρχές η έγκριση κατασκευής .  5 . Αν ένα κράτος μέλος το κρίνει σκόπιμο, μπορεί να ζητήσει από την Επιτροπή μια γνώμη σχετικά με κάθε πρόγραμμα απορρίψεως ραδιενεργών καταλοίπων στο υπέδαφός του, που δεν έχει ζητηθεί με την παρούσα σύσταση .  6 . Αν ένα σχέδιο απόρριψης ραδιενεργών καταλοίπων, για το οποίο έχει ήδη χορηγηθεί γνωμοδότηση σύμφωνα με το άρθρο 37, τροποποιείται με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορεί να προκαλέσει αισθητή αύξηση της επιδράσεως των απορρίψεων στον εκτιθέμενο στα κατάλοιπα  πληθυσμών ενός άλλου κράτους μέλους, τα σχετικά "γενικά δεδομένα" να ανακοινώνονται στην Επιτροπή, εφ' όσον είναι δυνατό, ένα χρόνο ή τουλάχιστον, έξι μήνες πριν από τη χορήγηση οποιασδήποτε νέας εγκρίσεως για την απόρριψη ραδιενεργών καταλοίπων από  μέρους των αρμοδίων αρχών .  7 . Επειδή η ανακοίνωση ενός προγράμματος απορρίψεως ραδιενεργών καταλοίπων ανήκει στη αρμοδιότητα του ενδιαφερομένου κράτους μέλους, πρέπει το κράτος μέλος να αναλάβει την ευθύνη για όλες τις πληροφορίες σχετικά με το πρόγραμμα αυτό, που ανακοινώνονται  στην Επιτροπή .  8 . Να διαβιβάζεται στην Επιτροπή :  α ) κάθε δύο χρόνια έκθεση σχετικά με την κατάσταση στο θέμα της απορρίψεων ραδιενεργών καταλοίπων που προέρχονται από κάθε εγκατάσταση που έχει σχέση με την πρώτη ή τη δεύτερη κατηγορία -  β ) κάθε πέντε χρόνια, εκτίμηση του συνόλου των απορριπτομένων υγρών ραδιενεργών καταλοίπων μέσα σε ένα υδάτινο όγκο όπου εκβάλλουν ύδατα ( υδρογραφική λεκάνη, θάλασσα κ.λπ .) προερχόμενα από όλες τις δραστηριότητες της 3ης κατηγορίας . Η εκτίμηση αυτή  μπορεί να γίνει είτε από τα δεδομένα των απορρίψεων που γίνονται από κάθε εγκατάσταση είτε από τις μετρήσεις ραδιενέργειας στους εν λόγω υδάτινους όγκους -  γ ) πριν από κάθε διενέργεια ποντίσεως στη θάλασσα ραδιενεργών καταλοίπων, ένα αντίγραφο της κοινοποιήσεως που έγινε σε άλλες διεθνείς αρχές .  9 . Η ενδιαφερόμενη κυβέρνηση να ανακοινώνει στην Επιτροπή τις ενέργειες στις οποίες προτίθεται να προβεί, ως απάντηση σε οποιαδήποτε σύσταση γίνεται από την Επιτροπή στη γνωμοδότησή της για ένα πρόγραμμα απορρίψεως καταλοίπων .  10 . Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις εγκρίσεις για τις απορρίψεις ραδιενεργών καταλοίπων .  Η παρούσα σύσταση απευθύνεται στα κράτη μέλη .  Αντικαθιστά τη σύσταση 82/181/Ευρατόμ .    Βρυξέλλες, 7 Δεκεμβρίου 1990 .  Για την Επιτροπή   Carlo RIPA DI MEANA   Μέλος της Επιτροπής   ( 1 ) ΕΕ αριθ . 81 της 21 . 12 . 1960, σ . 1893/60 . ( 2 )  ΕΕ αριθ . L 83 της 29 . 3 . 1982, σ . 15 . ( 3 )  Συλλογή ΔΕΚ 1988, σ . 5013 . ( 4 )  Εφόσον η δραστηριότητα αυτή δεν περιλαμβάνεται ήδη σε ένα πρόγραμμα με διαφορετικό τίτλο . (5 )  Εφόσον η δραστηριότητα αυτή δεν περιλαμβάνεται ήδη σε ένα πρόγραμμα με διαφορετικό τίτλο . ( 6 )  Στάδιο 2 ή 3, όπως ορίζεται από το Διεθνές Γραφείο Ατομικής Ενέργειας ( Safety Series No 52, IAEA, Βιέννη 1980 ).    ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1Α  "ΓΕΝΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ"εφαρμόσιμα στις δραστηριότητες της πρώτης και δεύτερης κατηγορίας εκτός των ( 5 ) και ( 6 )  ΕΙΣΑΓΩΓΗ  Γενική παρουσίαση του προγράμματος  1 . ΧΩΡΟΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ  1.1 . Γεωγραφική και τοπογραφική θέση του χώρου με :  - χάρτη της περιοχής που δείχνει τη θέση του χώρου,  - τοποθέτηση σε σχέση με τις άλλες πυρηνικές εγκαταστάσεις που υπάρχουν ή προβλέπονται στον ίδιο χώρο ή σε άλλους, και των οποίων τα κατάλοιπα μπορούν να αλληλοεπιδρούν με τα κατάλοιπα της υπό εξέταση εγκαταστάσεως,  - θέση σε σχέση με τα άλλα κράτη μέλη με ένδειξη των αποστάσεων από τα σύνορα και από τα κοντινότερα σημαντικά πληθυσμιακά κέντρα .  1.2 . Γεωλογία - Σεισμολογία  Περιληπτική παρουσίαση :  - των κυριότερων γεωλογικών χαρακτηριστικών της περιοχής,  - του επιπέδου σεισμικότητας - τη μέγιστη δυνατή σεισμική ένταση και προβλεπόμενα σεισμικά χαρακτηριστικά της εγκαταστάσεως .  1.3 . Υδρολογία  Περίπτωση εγκαταστάσεως ευρισκομένης κατά μήκος ενός ρεύματος ύδατος  Περιγραφή του ρεύματος :  - γενική περιγραφή της πορείας του ( μεγάλες διευθετήσεις, κύριες συμβολές, εκβολή στη  θάλασσα, . . . ),  - μέση διαρροή στο επίπεδο του χώρου,  - μέγιστη διαρροή και ελάχιστη ( κατά την αύξηση και χαμήλωση των υδάτων ) με τη συχνότητα και τις χρονικές περιόδους που συμβαίνουν .  Όταν ο ποταμός διασχίζει ένα ή περισσότερα άλλα κράτη μέλη κάταντα προς τον χώρο, πληροφορίες σχετικές με το επίπεδο αυτού ή αυτών των κρατών .  Περίπτωση εγκαταστάσεως ευρισκομένης στην ακτή της θάλασσας  Γενική περιγραφή του παράκτιου τομέα με :  - μέγεθος παλίρροιας,  - διεύθυνση και ισχύ των ρευμάτων σε τοπική και περιφερειακή κλίμακα .  Και στις δύο περιπτώσεις  - κίνδυνος πλημμυρών και προστασία του χώρου,  - επίπεδο του υδροφόρου ορίζοντα και διεύθυνση ροής .  1.4 . Μετεωρολογία και κλιματολογία  - περιφερειακή κλιματολογία λαμβάνοντας υπόψη την ορογραφία ( πεδινή περιοχή, κοιλάδες, ορεινοί όγκοι ),  - τοπική κλιματολογία με κατανομή των συχνοτήτων,  - της διευθύνσεως και της ταχύτητας του ανέμου,  - της εντάσεως και της διάρκειας των κατακλυσμών,  - για κάθε τομέα όπου υπάρχει άνεμος, των ατμοσφαιρικών συνθηκών διαδόσεως και της διάρκειας των αντιστροφών θερμοκρασίας .  1.5 . Οικονομία αγροτικών προϊόντων και ειδών διατροφής  Περιληπτική παρουσίαση :  - των εδαφολογικών και οικολογικών χαρακτηριστικών της περιοχής,  - της χρησιμοποιήσεως των υδάτων της περιοχής σαν πόσιμο ύδωρ, αρδεύσεως κ.λπ .,  - των κυριοτέρων πηγών των ειδών διατροφής - σπουδαιότητα της παραγωγής, χρησιμοποιούμενες μέθοδοι - καλλιέργειες - κτηνοτροφία, αλιεία, κυνήγι - στην περίπτωση απορρίψεως λυμάτων στη θάλασσα, δεδομένα σχετικά με την αλιεία στα ύδατα εντός και εκτός της  επικράτειας,  - διανομή των ειδών διατροφής - τρόποι που χρησιμοποιούνται, κυρίως εξαγωγή σε άλλες χώρες της Κοινότητας, αγροτικών προϊόντων, προϊόντων αλιείας ή κυνηγίου που προέρχονται από τις αφορώμενες περιοχές .  1.6 . Άλλες παρόμοιες δραστηριότητες  - βιομηχανικές ή στρατιωτικές εγκαταστάσεις, μεταφορές εδάφους και εναέριες, μεταφορά με αγωγούς,  - πιθανές επιπτώσεις στην εγκατάσταση - μέτρα προστασίας,  - κανονισμοί στον τομέα των βιομηχανικών ή άλλων δραστηριοτήτων .  1.7 . Πληθυσμός  - κατανομή των υπό εξέταση πληθυσμών σε άλλα κράτη μέλη,  - συνθήκες ζωής και τρόπος διατροφής των πληθυσμών αυτών,  κύρια χαρακτηριστικά : τα δεδομένα που θα δοθούν αφορούν την κατανομή του πληθυσμού ( πυκνότητα ), την παρουσία σημαντικών πληθυσμιακών κέντρων και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, εφόσον αυτά έχουν σχέση με τους κινδύνους που διατρέχει ο πληθυσμός εξαιτίας  της εκθέσεώς του, κατά τους συνήθεις τρόπους, σε κινδύνους προερχόμενους από εκλύσεις και εκπομπές .  2 . ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ  2.1 . Κύρια χαρακτηριστικά της εγκαταστάσεως  Σύντομη περιγραφή της εγκαταστάσεως, κυρίως ως προς τη φύση της, το αντικείμενό της και τα κύρια χαρακτηριστικά της  - στην περίπτωση αντιδραστήρα : κύρια χαρακτηριστικά του αντιδραστήρα, του κτιρίου του αντιδραστήρα, των βοηθητικών εγκαταστάσεων, των εγκαταστάσεων αποθηκεύσεως χρησιμοποιημένων καυσίμων, των μηχανισμών ασφαλείας κ.λπ .,  - στην περίπτωση εργαστηρίων ή άλλων εγκαταστάσεων : κύρια χαρακτηριστικά των εφαρμοζομένων μεθόδων, των ραδιενεργών και διασπαστικών υλών που χρησιμοποιούνται, των εγκαταστάσεων που συνθέτουν το σύνολο, των μηχανισμών ασφαλείας κ.λπ .  2.2 . Συστήματα εξαερισμού  Σχηματικά διαγράμματα και περιληπτική περιγραφή υποδεικνύουν το ρόλο των συστημάτων αυτών σε κανονική λειτουργία και σε περίπτωση δυστυχήματος, τις διαρροές του αέρα, τις αντίστοιχες πιέσεις μέσα στους χώρους καθώς και το ύψος των σημείων εκλύσεως,  περιληπτικά δεδομένα σχετικά με τα φίλτρα, την αποτελεσματικότητά τους, τις μεθόδους και την περιοδικότητα των δοκιμών .  2.3 . Στεγανές ζώνες  Περιληπτική περιγραφή και ουσιαστικά χαρακτηριστικά - μέθοδοι και περιοδικότητα των δοκιμών στεγανότητας .  2.4 . Προθεσμίες  - περίοδος δοκιμών και ημερομηνία ενάρξεως λειτουργίας της εγκαταστάσεως,  - σημερινό στάδιο της διαδικασίας για την έγκριση .  2.5 . Διάλυση και αποξήλωση της εγκαταστάσεως  Περιληπτική παρουσίαση των τεχνικών και διοικητικών διατάξεων .  3 . ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΡΑΔΙΕΝΕΡΓΩΝ ΚΑΤΑΛΟΙΠΩΝ ΣΤΗΝ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ ΣΕ ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ  3.1 . Ισχύουσα διαδικασία εγκρίσεως  - υπόμνηση της γενικής διαδικασίας επί του θέματος,  - όρια επιτρεπομένων απορρίψεων που προβλέπονται από τις αρχές ( αν δεν υπάρχουν, μέγιστες προβλεπόμενες απορρίψεις ).  3.2 . Τεχνική παρουσίαση  - προέλευση των ραδιενεργών ατμοσφαιρικών εκπομπών, σύνθεση και φυσικοχημικοί τύποι,  - καθαρισμός και προσωρινή κατακράτηση αυτών των ουσιών, μέθοδοι και οδοί απορρίψεως .  3.3 . Παρακολούθηση των αποβλήτων  - δειγματοληψία, μετρήσεις και αναλύσεις καταλοίπων,  - κύρια χαρακτηριστικά των μετρητών,  - επίπεδα συναγερμού, μέσα επεμβάσεως ( χειροκίνητα και αυτόματα ).  3.4 . Εκτίμηση της μεταφοράς των ουσιών αυτών στον άνθρωπο  3.4.1 . Τύποι και παράμετροι που χρησιμοποιούνται στον υπολογισμό :  - της διασποράς των απορριπτομένων ουσιών μέσα στην ατμόσφαιρα,  - της αποθέσεως πάνω στο έδαφος και επαναιωρήσεως στην ατμόσφαιρα,  - της μεταδόσεώς τους μέσα από τις διάφορες σειρές τροφίμων,  - ύψος εκθέσεως του ανθρώπου στις ουσίες αυτές μέσω των σπουδαιοτέρων οδών εκθέσεως .  3.4.2 . Εκτίμηση των συγκεντρώσεων και των επιπέδων εκθέσεως σχετικά με τα κατάλοιπα που αναφέρονται στο σημείο 3.1 :  - σε περίπτωση απορρίψεως υπό συνήθεις όρους : μέσες ετήσιες συγκεντρώσεις ραδιενεργείας μέσα στον αέρα, στο επίπεδο του εδάφους, και μόλυνση του εδάφους,  - σε περίπτωση απορρίψεων κατά διαστήματα και σε εξαιρετικές περιπτώσεις προγραμματισμένων απορρίψεων : συγκεντρώσεις μέσα στον αέρα, λαμβανομένου υπόψη του χρόνου, στο ύψος του εδάφους, και μόλυνση του εδάφους.  Τα δεδομένα αυτά θα δοθούν για τους γειτονικούς προς την εγκατάσταση χώρους που είναι περισσότερο εκτεθειμένοι και για τις περιοχές των άλλων κρατών μελών τις οποίες αφορά το θέμα  - αντιστοιχίες ύψους εκθέσεως ( 1 ): υποτιθέμενα ισοδύναμα δόσεως που έχουν απορροφηθεί από άτομα που κατοικούν στις παραπάνω περιοχές των άλλων κρατών μελών, λαμβανομένων υπόψη όλων των σπουδαιοτέρων οδών εκθέσεως .  3.5 . Απόρριψη ραδιενεργών καταλοίπων μέσα στην ατμόσφαιρα από τις εγκαταστάσεις που αναφέρθηκαν στο σημείο 1.1  Ενδεχομένως, θα υπάρχουν κανόνες συντονισμού της απορρίψεως καταλοίπων με τα κατάλοιπα άλλων εγκαταστάσεων, στην περίπτωση που μπορεί να προκύψει προσθετικότητα δράσεως κατά την έκθεση  4 . ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΥΓΡΩΝ ΡΑΔΙΕΝΕΡΓΩΝ ΚΑΤΑΛΟΙΠΩΝ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΚΑΝΟΝΙΚΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ  4.1 Ισχύουσα διαδικασία εγκρίσεως  - υπόμνηση της γενικής διαδικασίας επί του θέματος,  - όρια επιτρεπομένων απορρίψεων που προβλέπονται από τις αρχές ( αν υπάρχουν, μέγιστες προβλεπόμενες απορρίψεις ).  4.2 . Τεχνικές πλευρές  - προέλευση των υγρών ραδιενεργών καταλοίπων, σύνθεση και φυσιοχημικοί τύποι,  - επεξεργασία αυτών των απορριπτομένων ουσιών, αποθηκεύσεως, μέθοδοι και οδοί απορρίψεως .  4.3 . Παρακολούθηση των απορρίψεων  - δειγματοληψία, μέτρηση και αναλύσεις των απορρίψεων,  - κύρια χαρακτηριστικά των μετρητών,  - επίπεδα συναργεμού, μέτρα επεμβάσεως ( χειροκίνητα και αυτόματα ).  4.4 . Εκτίμηση των μεταφορών στον άνθρωπο  4.4.1 . τύποι και παράμετροι που χρησιμοποιούνται στον υπολογισμό :  - της διασποράς των απορριμάτων στο υδάτινο περιβάλλον,  - της μεταφοράς τους με απόθεση και ανταλλαγές ιόντων,  - της μεταφοράς μέσα από τις σειρές των ειδών διατροφής,  - του ύψους εκθέσεως των σπουδαιοτέρων οδών εκθέσεως .  4.4.2 . Εκτίμηση του ύψους εκθέσεως ( 2 ) που έχει σχέση με τις εκλύσεις που αναφέρθηκαν στο σημείο 4.1 : υποτιθέμενα ισοδύναμα δόσεως που έχουν απορροφηθεί από τα άτομα που κατοικούν στις παραπάνω περιοχές των άλλων κρατών μελών λαμβάνοντας υπόψη όλες τις  σημαντικές οδούς εκθέσεως .  4.5 . Απορρίψεις ραδιενεργών καταλοίπων από άλλες εγκαταστάσεις μέσα στο ίδιο ρεύμα ύδατος  Αν χρειάζεται να δοθούν κανόνες συντονισμού των εκλύσεων με τις εκλυσεις άλλων εγκαταστάσεων, στην περίπτωση που μπορεί να προκύψει προσθετικότητα δράσεως κατά την έκθεση.  5 . ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ ΤΩΝ ΣΤΕΡΕΩΝ ΡΑΔΙΕΝΕΡΓΩΝ ΚΑΤΑΛΟΙΠΩΝ  5.5 . Φύση των στερεών ραδιενεργών αποβλήτων και προβλεπόμενη παραγωγή  5.2 . Επεξεργασία και διαχείριση των αποβλήτων  5.3 . Προσωρινή αποθήκευση δυνατότητες και συνθήκες αποθηκεύσεως, κίνδυνοι από την ακτινοβολία για το περιβάλλον, λαμβανόμενες προφυλάξεις  6 . ΜΗ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΕΝΗ ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΡΑΔΙΕΝΕΡΓΩΝ ΚΑΤΑΛΟΙΠΩΝ  6.1 . Περιληπτική θεώρηση των ατυχημάτων εσωτερικής και εξωτερικής προελεύσεως που μπορούν να καταλήξουν σε απρογραμμάτιστη απόρριψη ραδιενεργών ουσιών  Κατάλογος των υπό μελέτη ατυχημάτων υπάρχει μέσα στην έκθεση ασφαλείας .  6.2 . Ατυχήματα αναφοράς που λαμβάνονται υπόψη από τις αρμόδιες αρχές για την εκτίμηση των πιθανών συνεπειών λόγω της ακτινοβολίας λόγω της εκλύσεως που δεν έχει προγραμματισθεί  Περιληπτικές περιγραφές του ή των ατυχημάτων αναφοράς και αιτιολόγηση της επιλογής αυτής .  6.3 . Εκτίμηση των συνεπειών της ακτινοβολίας του ή των ατυχημάτων αναφοράς  6.3.1 . Όταν προκαλούν εκλύσεις στην ατμόσφαιρα :  - υποθέσεις που λαμβάνονται υπόψη για την εκτίμηση των ατμοσφαιρικών εκλύσεων,  - οδοί εκλύσεως εξέλιξη της εκλύσεως μέσα στο χρόνο,  - ποσότητες και φυσικοχημικοί τύποι των απορριπτόμενων ραδιονουκλεϊδίων, σημαντικών από άποψη υγιεινής,  - τύποι και παράμετροι που χρησιμοποιούνται στον υπολογισμό της διαδόσεως των εκλύσεων στην ατμόσφαιρα, της αποθέσεως στο έδαφος και της μεταφοράς τους μέσα από τις σειρές των ειδών διατροφής, καθώς και στην εκτίμηση του ύψους εκθέσεως μέσω των  σημαντικών οδών εκθέσεως,  - μέγιστες συγκεντρώσεις, που υπεισέρχονται με την πάροδο του χρόνου, της δράσεως μέσα στον αέρα, στο επίπεδο του εδάφους, και μέγιστη απόθεση στο έδαφος ( σε ξηρό και βροχερό καιρό ) για τα περισσότερο εκτεθειμένα γειτονικά προς την εγκατάσταση μέρη και  για τις περιοχές των άλλων κρατών μελών, τις οποίες αφορά το θέμα,  - αντίστοιχο ύψος εκθέσεως ( 3 ): υποθετικά ισοδύναμα δόσεως που έχουν απορροφηθεί από τα άτομα που κατοικούν στις παραπάνω περιοχές των άλλων κρατών μελών, λαμβανομένων υπόψη όλων των σημαντικών οδών εκθέσεως .  6.3.2 . Όταν προκαλούν εκλύσεις σε υδάτινο περιβάλλον :  - υποθέσεις που λαμβάνονται υπόψη για την εκτίμηση των υγρών λυμάτων,  - οδοί εκλύσεως εξέλιξη λυμάτων με την πάροδο του χρόνου,  - ποσότητες και φυσικοχημικοί τύποι των απορριπτόμενων ραδιονουκλεϊδίων, σημαντικών από άποψη υγιεινής,  - τύποι και παράμετροι που χρησιμοποιούνται στον υπολογισμό της διαδόσεως των λυμάτων σε υδάτινο περιβάλλον, της μεταφοράς τους με απόθεση ιόντων, της μεταφοράς τους τους μέσα από τις σειρές των ειδών διατροφής, καθώς και στην εκτίμηση του ύψους  εκθέσεως μέσω των σημαντικών οδών εκθέσεως,  - αντιστοιχίες ύψους εκθέσεως ( 1 ): υποθετικά ισοδύναμα δόσεως που έχουν απορροφηθεί από τα άτομα που κατοικούν στις παραπάνω περιοχές των άλλων κρατών μελών, λαμβανομένων υπόψη όλων των σημαντικών οδών εκθέσεως .  6.4 . Μέτρα και διατάξεις που λαμβάνονται σε περίπτωση ατυχήματος - συμφωνίες με άλλα κράτη μέλη  Περιληπτική περιγραφή των περιοχών επεμβάσεως, των επιπέδων αναφοράς για επέμβαση, των διμερών ή πολυμερών συμφωνιών για τις επικοινωνίες μεταξύ παραμεθορίων περιοχών και την αμοιβαία βοήθεια, των ασκήσεων, των αναθεωρήσεων και της ενημερώσεως των  προγραμμάτων καταστάσεως ανάγκης .  7 . ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΧΩΡΟΥ  - εξωτερική ακτινοβολία,  - ραδιενέργεια του αέρα, του νερού, του εδάφους και της σειράς των ειδών διατροφής .  Σχετικά με τα σημεία 3.1 και 4.1 πρόγραμμα παρακολουθήσεως του περιβάλλοντος χώρου που έχει εγκριθεί από τις αρμόδιες αρχές, οργάνωση, τύποι και συχνότητα δειγματοληψίας, τύποι οργάνων μετρήσεως που χρησιμοποιούνται σε κανονική λειτουργία και σε  εξαιρετικές περιστάσεις . Να προσδιοριστεί, αν χρειάζεται, η συνεργασία που έχει θεσπιστεί σχετικά με τα γειτονικά κράτη μέλη .   ( 1 ) Οι τιμές πρέπει να δίνονται βάσει του ότι τα αποτελέσματα είναι μόνο τάξεις μεγέθους και θα ήταν άστοχο να παρέχονται με μεγάλη ακρίβεια . ( 2)  Οι τιμές πρέπει να δίνονται βάσει του ότι τα αποτελέσματα είναι μόνο τάξεις μεγέθους και θα ήταν άστοχο να παρέχονται με μεγάλη ακρίβεια . ( 3 )  Οι τιμές πρέπει να δίνονται βάσει του ότι τα αποτελέσματα είναι μόνο τάξεις μεγέθους και θα ήταν άστοχο να παρέχονται με μεγάλη ακρίβεια .    ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1Β  "ΓΕΝΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ"εφαρμοζόμενα στις δραστηριότητες ( 5 ) και ( 6 ) της δευτέρας κατηγορίας  ( Προγράμματα που αφορούν κάθε νέο χώρο εκκενώσεως)  1 . Χώρος και γειτονική ζώνη  Θέση, βάθος, γεωλογία, σεισμολογία και  για θαλάσσιο χώρο : χαρακτηριστικά του θαλασσίου βυθού ( μεταξύ άλλων παρουσία αγωγών και υποβρυχίων καλωδίων ), ρεύματα και άλλοι μηχανισμοί διαδόσεως, σχετικά βιολογικά δεδομένα, κίνδυνος διαταραχής ( π.χ . εξ αιτίας εκμεταλλεύσεως θαλασσίων πόρων,  βυθίσεως άλλων αποβλήτων, . . .),  για χώρο επί του εδάφους : υδρολογία, χρησιμοποίηση του εδάφους ή των υπογείων υδάτων, σχεδίαση του χώρου αποθηκεύσεως μεταξύ άλλων από άποψη ασφάλειας και χωρητικότητας αποθηκεύσεως μακροπρόθεσμος διοικητικός έλεγχος του χώρου .  2 . Απόβλητα  Όγκος, παρουσία ραδιονουκλεϊδίων, δραστηριότητες, απαγορευμένα απόβλητα, διατήρηση και συσκευασία, υπολογιζόμενο ποσοστό διαρροής και, όταν χρειάζεται, ποσοστό αποδεσμεύσεως θερμότητας .  3 . Επίδραση επί του περιβάλλοντος  Εκτίμηση των συνεπειών λόγω ακτινοβολίας για τον περιβάλλοντα χώρο .  4 . Λειτουργικές διαδικασίες  Μεταξύ άλλων τα προς λήψη μέτρα σε περίπτωση ατυχήματος .  5 . Εποπτεία  Πρόγραμμα εποπτείας της ακτινοβολίας .    ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 2  ΠΡΟΚΑΤΑΡΚΤΙΚΑ "ΓΕΝΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ"  εφαρμοζόμενα στις δραστηριότητες της πρώτης κατηγορίας  1 . Ο χώρος και οι προσκείμενοι χώροι  - χάρτης της περιοχής που δείχνει τη θέση της εγκαταστάσεως σε σχέση με τις άλλες γειτονικές πυρηνικές εγκαταστάσεις και με τα άλλα κράτη μέλη,  - κύρια σεισμολογικά χαρακτηριστικά της περιοχής,  - κύρια χαρακτηριστικά των υδάτων στα οποία καταλήγουν τα ραδιενεργά λύματα,  - κύρια κλιματολογικά χαρακτηριστικά, περιφερειακά και τοπικά,  - βιομηχανικές ή στρατιωτικές δραστηριότητες κοντά στην εγκατάσταση,  - γεωγραφική κατανομή του πληθυσμού στις γειτονικές περιοχές άλλων ενδιαφερομένων κρατών μελών .  2 . Η εγκατάσταση  - σύντομη περιγραφή της εγκαταστάσεως και των κυρίων μηχανισμών ασφαλείας της,  - ημερολόγιο των εργασιών κατασκευής της εγκαταστάσεως .  3 . Προβλεπόμενες εκλύσεις ραδιενεργών λυμάτων  - εκτίμηση του ποσοστού των ραδιενεργών εκλύσεων κατ' έτος και των συνεπειών λόγω της ακτινοβολίας τους .  4 . Περιστασιακές εκλύσεις ραδιενεργών λυμάτων  - κατάλογος των ατυχημάτων που εξετάσθηκαν στην προκαταρκτική έκθεση για την ασφάλεια,  - προκαταρκτική εκτίμηση των συνεπειών της ακτινοβολίας ή των ατυχημάτων αναφοράς .


title: Σύσταση για Γνωμη του Συμβουλίου σύμφωνα με το άρθρο 5, παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημενο πρόγραμμα σταθερότητας της Γαλλίας, 2004-2006

text: ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---


Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου

|

52005SC0232

Σύσταση για γνώµη του Συµßουλίου σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Λιθουανίας, 2004-2007  /* SEC/2005/0232 τελικό */

	Βρυξέλλες, 16.2.2005SEC(2005) 232 τελικόΣύσταση γιαΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Λιθουανίας, 2004-2007(υποβληθείσα από την Επιτροπή)  ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΟ κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[1], ορίζει ότι οι τα μη συμμετέχοντα κράτη μέλη, δηλαδή εκείνα που δεν έχουν υιοθετήσει το ενιαίο νόμισμα, υποχρεούνται να υποβάλουν προγράμματα σύγκλισης στο Συμβούλιο και την Επιτροπή μέχρι την 1η Μαρτίου 1999. Σύμφωνα με το άρθρο 9 του εν λόγω κανονισμού, το Συμβούλιο οφείλει να εξετάσει κάθε πρόγραμμα σύγκλισης με γνώμονα τις αξιολογήσεις της Επιτροπής και της επιτροπής που συστάθηκε βάσει του άρθρου 114 της συνθήκης (Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή). Με βάση τη σύσταση της Επιτροπής και μετά από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή, το Συμβούλιο πρέπει να διατυπώσει γνώμη, αφού εξετάσει το πρόγραμμα. Σύμφωνα με τον κανονισμό, τα κράτη μέλη πρέπει να υποβάλλουν σε ετήσια βάση επικαιροποιήσεις των προγραμμάτων σύγκλισης, οι οποίες μπορούν επίσης να εξετάζονται από το Συμβούλιο σύμφωνα με τις ίδιες διαδικασίες.Οι δέκα χώρες που προσχώρησαν στην ΕΕ την 1η Μαΐου 2004 δεν συμμετέχουν στο ενιαίο νόμισμα. Οι χώρες αυτές ανέλαβαν τη δέσμευση να υποβάλουν προγράμματα σύγκλισης μέχρι τις 15 Μαΐου 2004 και την πρώτη επικαιροποίηση των προγραμμάτων αυτών προς τα τέλη του 2004.Το πρώτο πρόγραμμα σύγκλισης της Λιθουανίας, που καλύπτει την περίοδο 2004-2007, υποβλήθηκε στις 14 Μαΐου 2004 και αξιολογήθηκε από το Συμβούλιο στις 5 Ιουλίου 2004. Η Λιθουανία υπέβαλε επικαιροποίηση του προγράμματος σύγκλισης στις 14 Ιανουαρίου 2005. Οι υπηρεσίες της Επιτροπής αξιολόγησαν από τεχνική άποψη το πρόγραμμα αυτό λαμβάνοντας υπόψη τα αποτελέσματα των οικονομικών προβλέψεων του φθινοπώρου 2004 των υπηρεσιών της Επιτροπής και με βάση τον κώδικα δεοντολογίας[2], την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία για την εκτίμηση της δυνητικής παραγωγής και των κυκλικά προσαρμοσμένων αποτελεσμάτων, τις συστάσεις των γενικών προσανατολισμών των οικονομικών πολιτικών για την περίοδο 2003-2005 και τις αρχές που θεσπίζονται στην ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο της 27ης Νοεμβρίου 2002 σχετικά με την ενίσχυση του συντονισμού των δημοσιονομικών πολιτικών[3]. Η αξιολόγηση αυτή περιλαμβάνει τις ακόλουθες παρατηρήσεις:-  Σύμφωνα με το μακροοικονομικό σενάριο, ο ρυθμός αύξησης του πραγματικού ΑΕΠ αναμένεται να φθάσει σε 6,5% το 2004 και το 2005 και να επιβραδυνθεί σταδιακά σε 6,0% το 2007. Σε σύγκριση με το πρόγραμμα του Μαΐου 2004, ο αναπτυξιακός ρυθμός αναθεωρήθηκε προς τα κάτω για όλη τη διάρκεια του προγράμματος. Η αύξηση της παραγωγής το 2004 εκτιμάται ότι ήταν χαμηλότερη από αυτή που αναμενόταν στις προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του φθινοπώρου 2004. Οι αναπτυξιακοί ρυθμοί που προβλέπονται για το 2005 και το 2006 είναι ελαφρά υψηλότεροι από εκείνους των προβλέψεων των υπηρεσιών της Επιτροπής του φθινοπώρου 2004. Για το 2007, η εκτίμηση του προγράμματος για το ρυθμό αύξησης της δυνητικής παραγωγής είναι χαμηλότερη από εκείνη των υπηρεσιών της Επιτροπής. Με βάση τις μέχρι στιγμής διαθέσιμες πληροφορίες το σενάριο που παρουσιάζεται στο πρόγραμμα μπορεί να θεωρηθεί ρεαλιστικό.-  Ο πληθωρισμός όπως μετρείται βάσει του ΔΤΚ αναθεωρήθηκε προς τα πάνω για όλο τον χρονικό ορίζοντα του προγράμματος. Έφθασε σε 1,2% το 2004 και αναμένεται να διαμορφωθεί σε 2,9% το 2005, 2,5% το 2006 και 2,9% το 2007. Το λιθουανικό λίτας συμμετέχει από τον Ιούνιο 2004 στον ΜΣΙ ΙΙ, με μονομερή δέσμευση να διατηρηθεί το καθεστώς του νομισματικού συμβουλίου. Το λίτας δεν έχει σημειώσει απόκλιση από την κεντρική του ισοτιμία έναντι του ευρώ. Τα μεσοπρόθεσμα επιτόκια παρουσίασαν πτωτική τάση το 2004, κυμαινόμενα εντός εύρους 0,65 εκατοστιαίων μονάδων πάνω από το επίπεδο της ζώνης του ευρώ, συμπεριλαμβανομένων και περιόδων αισθητά χαμηλότερων αποκλίσεων. Η Λιθουανία προτίθεται να έχει ολοκληρώσει την προετοιμασία της για την εισαγωγή του ευρώ στις αρχές του 2007.-  Βασικός στόχος της μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής στρατηγικής που παρουσιάζεται στο πρόγραμμα είναι ο προϋπολογισμός της γενικής κυβέρνησης, λαμβανομένων υπόψη των κυκλικών προσαρμογών, να πλησιάσει όσο το δυνατόν περισσότερο την κατάσταση της ισορροπίας. Το πρόγραμμα προβλέπει ότι το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης θα διατηρηθεί σε 2,5% του ΑΕΠ το 2005, σημειώνοντας όμως σταδιακή μείωση στη συνέχεια για να φθάσει σε 1,5% το 2007. Η διαχρονική εξέλιξη του πρωτογενούς ελλείμματος είναι παρόμοια, με σταδιακή βελτίωση από 1,5% του ΑΕΠ το 2004 σε 0,5% το 2007. Η εξυγίανση προβλέπεται να επιτευχθεί κατά κύριο λόγο χάρη στην αύξηση των εσόδων σε σχέση με τη χαμηλή σημερινή τους βάση, ενώ από το 2005, θετική θα είναι και η συμβολή των δαπανών. Τα έσοδα αναμένεται να αυξηθούν από 33% του ΑΕΠ το 2004 σε 34,5% το 2007, κυρίως λόγω των υψηλότερων μεταβιβάσεων από την ΕΕ, της θέσπισης νέων φόρων και της βελτίωσης της εφαρμογής του φορολογικού συστήματος. Οι δημόσιες δαπάνες προβλέπεται να αυξηθούν κατά 0,5% του ΑΕΠ κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου, κυρίως λόγω της σημαντικής αύξησης των κεφαλαιουχικών δαπανών που συνδέονται με έργα της ΕΕ και άλλων δαπανών οι σημαντικότερες από τις οποίες αφορούν μεταβιβάσεις στον προϋπολογισμό της ΕΕ και του κόστους μεταρρύθμισης του συνταξιοδοτικού συστήματος[4]. Οι αυξήσεις αυτές αντισταθμίζονται εν μέρει από μείωση της κατανάλωσης, των μεταβιβαστικών πληρωμών και των πληρωμών τόκων. Επί του παρόντος εφαρμόζεται σημαντικό πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων το οποίο προκαλεί αύξηση των δημοσίων επενδύσεων από 3,4% του ΑΕΠ το 2004 σε 5% το 2007, με αποτέλεσμα ο μέσος δείκτης των δημοσίων επενδύσεων κατά τη διάρκεια της περιόδου να φθάσει σε περίπου 4,6% του ΑΕΠ. Σε σύγκριση με το πρόγραμμα του Μαΐου 2004, το έλλειμμα που εμφανίστηκε το 2004 εκτιμάται ότι ήταν χαμηλότερο από εκείνο που είχε προϋπολογιστεί, χάρη στα υψηλότερα έσοδα σε σχέση με τα αναμενόμενα. Παρά τη σημαντική αναθεώρηση προς τα κάτω του ρυθμού αύξησης του ΑΕΠ, οι στόχοι για το 2005-2007 διατηρούνται αμετάβλητοι.-  Οι κίνδυνοι που συνδέονται με τις δημοσιονομικές προβλέψεις του προγράμματος θεωρείται ότι εξισορροπούνται σε γενικές γραμμές. Η κυβέρνηση εμφάνισε ικανοποιητικά αποτελέσματα όσον αφορά την τήρηση των δημοσιονομικών στόχων που είχαν τεθεί κατά τα πρόσφατα έτη. Οι νέες αναπτυξιακές παραδοχές είναι συντηρητικότερες από εκείνες που είχαν παρουσιαστεί στο πρόγραμμα του Μαΐου και οι μακροοικονομικοί κίνδυνοι επιδείνωσης των αποτελεσμάτων φαίνονται πιο περιορισμένοι. Ο κυριότερος κίνδυνος σχετικά με τις δημοσιονομικές προβλέψεις οφείλεται στις αβεβαιότητες που επικρατούν σχετικά με την εφαρμογή των λεπτομερών μέτρων που προβλέπονται στο πρόγραμμα. Ειδικότερα, ο στόχος των φορολογικών εσόδων για το 2005 μπορεί να αποδειχθεί δυσχερής στην υλοποίησή του εάν δεν θεσπιστούν αντισταθμιστικά μέτρα για την κατάργηση του φόρου χρήσης του οδικού δικτύου. Η προβλεπόμενη διάθεση των ενδεχόμενων υψηλότερων εσόδων και των μη χρησιμοποιηθέντων πόρων συγχρηματοδότησης για τη μείωση του ελλείμματος θα έχει αποφασιστική σημασία για τον περιορισμό των πρόσθετων δαπανών στα τέλη του έτους, πράγμα που είχε αποτελέσει συχνή δημοσιονομική πρακτική στο παρελθόν και είχε εμποδίσει την ταχύτερη δημοσιονομική εξυγίανση. Άλλοι κίνδυνοι απορρέουν από το σχετικά αβέβαιο κόστος της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης, τις υψηλές εκκρεμείς ενδεχόμενες υποχρεώσεις, τις καθυστερούμενες οφειλές του προϋπολογισμού, τις υποχρεώσεις που συνδέονται με τις δεσμεύσεις επιστροφής των καταθέσεων και της ακίνητης περιουσίας και τις δαπάνες που συνδέονται με την παύση λειτουργίας του πυρηνικού εργοστασίου της Ignalina.-  Λαμβάνοντας υπόψη αυτή την αξιολόγηση των κινδύνων, ο δημοσιονομικός προσανατολισμός του προγράμματος δεν φαίνεται να παρέχει επαρκή περιθώρια ασφάλειας έτσι ώστε το έλλειμμα να μην υπερβεί το όριο του 3% του ΑΕΠ με κανονικές συνθήκες μακροοικονομικών διακυμάνσεων καθ’ όλη τη διάρκεια του προγράμματος, και ιδίως το 2005, ούτε εξασφαλίζει την επίτευξη δημοσιονομικής θέσης που να προσεγγίζει την κατάσταση της ισορροπίας σε μεσοπρόθεσμη βάση. Λαμβάνοντας υπόψη τις υψηλές οικονομικές επιδόσεις και τη διόγκωση του ελλείμματος τρεχουσών συναλλαγών, οι δημοσιονομικοί στόχοι δεν φαίνονται φιλόδοξοι, ιδίως ενόψει της αποφυγής ενδεχόμενων κινδύνων υπερθέρμανσης της οικονομίας.-  Σύμφωνα με τις προβλέψεις του προγράμματος, το 2004 ο δείκτης του χρέους προς το ΑΕΠ θα παρουσιάσει αρχικά αύξηση κατά 0,8 εκατοστιαίες μονάδες, κυρίως λόγω της αύξησης του ελλείμματος της γενικής κυβέρνησης κατά το ίδιο έτος. Ο δείκτης αναμένεται ότι θα παρουσιάσει μείωση κατά την υπόλοιπη περίοδο του προγράμματος φθάνοντας σε 20,1% το 2007. Η κυβέρνηση σχεδιάζει να μειώσει τον όγκο των δανείων με εγγύηση του δημοσίου από 2% του ΑΕΠ σε 1,2% σε μεσοπρόθεσμη βάση. Από το 2003 δεν εκδίδονται πλέον εγγυήσεις για νέα δάνεια.-  Το πρόγραμμα παρουσιάζει επισκόπηση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων της κυβέρνησης που επικεντρώνονται στο σύστημα συνταξιοδότησης και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, την αγορά εργασίας, τη γεωργία και τις αγορές προϊόντων. Οι μεταρρυθμίσεις του συστήματος συνταξιοδότησης και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης αναμένεται να βελτιώσουν την αποτελεσματικότητα του συστήματος και τη διατηρισιμότητα των δημοσίων οικονομικών σε μακροπρόθεσμη βάση, αλλά εξακολουθούν να υπάρχουν ορισμένες αβεβαιότητες όσον αφορά το μεσοπρόθεσμο κόστος τους. Προτείνονται μέτρα που αποσκοπούν στην επίτευξη μιας καλύτερης ισορροπίας μεταξύ των φόρων επί του κεφαλαίου και της εργασίας (με τη μείωση της φορολογικής πίεσης στην εργασία) και τη βελτίωση του ελέγχου και της αποτελεσματικότητας των δαπανών.-  Η Λιθουανία φαίνεται ότι βρίσκεται σε σχετικά ευνοϊκή θέση όσον αφορά τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημοσίων οικονομικών της, σημαντικό στοιχείο της οποίας είναι οι προβλεπόμενες δημοσιονομικές δαπάνες λόγω της γήρανσης του πληθυσμού. Ο σχετικά χαμηλός δείκτης χρέους, τα εφαρμοζόμενα μέτρα για τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένων των κεφαλαιοποιητικών πυλώνων, συμβάλλουν στον περιορισμό των δημοσιονομικών επιπτώσεων της γήρανσης του πληθυσμού. Η στρατηγική που παρουσιάζεται στο πρόγραμμα στηρίζεται στη συγκράτηση του δημοσιονομικού ελλείμματος σε μεσοπρόθεσμη βάση και στα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα της μεταρρύθμισης του συνταξιοδοτικού συστήματος. Ωστόσο, παρακολούθηση απαιτούν οι κίνδυνοι που συνδέονται με το κόστος της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης και τις εκκρεμείς ενδεχόμενες υποχρεώσεις. Επιπλέον, τα μέτρα μεταρρύθμισης στον τομέα της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης ενδέχεται να συνεπάγονται υψηλότερες δαπάνες. Η Λιθουανία έχει σχετικά χαμηλό φορολογικό συντελεστή: το κενό χρηματοδότησης που προκύπτει σε μακροπρόθεσμη βάση θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί με την αύξηση του συγκεκριμένου συντελεστή.-  Συνολικά, οι οικονομικές πολιτικές που παρουσιάζονται στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα είναι σε γενικές γραμμές σύμφωνες με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών για τις επιμέρους χώρες στον τομέα των δημόσιων οικονομικών. Προβλέπονται μέτρα για τη χρησιμοποίηση τυχόν υψηλότερων εσόδων από τα αναμενόμενα και πόρων που εξοικονομούνται από προϋπολογιζόμενες συγχρηματοδοτήσεις με την ΕΕ για τη μείωση του ελλείμματος και τον περιορισμό υπερβάσεων όσον αφορά τις δαπάνες. Τα μέτρα που ανακοινώθηκαν δεν επεκτείνονται σε εξοικονομήσεις στο πλαίσιο κονδυλίων που δεν συνδέονται με συγχρηματοδοτήσεις με την ΕΕ.Λαμβάνοντας υπόψη την ανωτέρω αξιολόγηση η Λιθουανία θα ήταν σκόπιμο:(i) να πραγματοποιήσει περαιτέρω πρόοδο για την επίτευξη δημοσιονομικής θέσης που πλησιάζει περισσότερο την κατάσταση της ισορροπίας, ιδίως ενόψει του ελλείμματος τρεχουσών συναλλαγών και των πιέσεων της εγχώριας ζήτησης, που τροφοδοτούνται από την ισχυρή πιστωτική επέκταση,(ii) να εφαρμόσει αυστηρά τον προϋπολογισμό για το 2005 έτσι ώστε να αποφευχθεί ο κίνδυνος υπέρβασης της τιμής αναφοράς του 3%,(iii) να χρησιμοποιήσει τυχόν υψηλότερα από τα αναμενόμενα ή πρόσθετα έσοδα και μη χρησιμοποιηθέντα κονδύλια δαπανών για τη μείωση του ελλείμματος.Με βάση την αξιολόγηση αυτή, η Επιτροπή εξέδωσε την επισυναπτόμενη σύσταση για γνώμη του Συμβουλίου σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Λιθουανίας και την υποβάλλει στο Συμβούλιο.Σύσταση γιαΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Λιθουανίας, 2004-2007ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, σχετικά με την ενίσχυση της εποπτείας των δημοσιονομικών θέσεων και ιδίως την εποπτεία και το συντονισμό των δημοσιονομικών πολιτικών[5], και ιδίως το άρθρο 9 παράγραφος 3,τη σύσταση της Επιτροπής,Μετά από διαβούλευση με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΓΝΩΜΗ:1.  Στις [8 Μαρτίου 2005] το Συμβούλιο εξέτασε το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Λιθουανίας, το οποίο καλύπτει την περίοδο 2004-2007. Το πρόγραμμα ανταποκρίνεται σε γενικές γραμμές στις πληροφοριακές απαιτήσεις του «κώδικα δεοντολογίας για το περιεχόμενο και τη μορφή των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης». Ορισμένα από τα απαιτούμενα στοιχεία σχετικά με τις εξωτερικές παραδοχές δεν είναι διαθέσιμα και δεν έχουν υποβληθεί και ορισμένα άλλα προαιρετικά στοιχεία, παρόλο που αυτό δεν καθιστά δυσχερέστερη την αξιολόγηση του προγράμματος. Κατά συνέπεια, η Λιθουανία καλείται να συμμορφωθεί με τις πληροφοριακές απαιτήσεις του κώδικα δεοντολογίας.2.  Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο βασίζεται το πρόγραμμα προβλέπει ότι ο ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ θα επιβραδυνθεί από 6,5% το 2004 σε 6,2% κατά μέσο όρο κατά την υπόλοιπη διάρκεια του προγράμματος. Με βάση τις πληροφορίες που είναι διαθέσιμες επί του παρόντος, το σενάριο αυτό φαίνεται να στηρίζεται σε εύλογες αναπτυξιακές παραδοχές. Οι προβλέψεις του προγράμματος για τον πληθωρισμό φαίνονται επίσης ρεαλιστικές, παρόλο που η πρόβλεψη για το 2006 φαίνεται υπερβολικά χαμηλή.3.  Βασικός στόχος της μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής στρατηγικής που προσδιορίζεται στο πρόγραμμα είναι ο προϋπολογισμός της γενικής κυβέρνησης, λαμβανομένων υπόψη των κυκλικών προσαρμογών, να πλησιάσει όσο το δυνατόν περισσότερο την κατάσταση της ισορροπίας. Το πρόγραμμα προβλέπει ότι το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης θα διατηρηθεί σε 2,5% του ΑΕΠ το 2005, σημειώνοντας όμως σταδιακή μείωση στη συνέχεια για να φθάσει σε 1,5% το 2007. Το πρωτογενές έλλειμμα αναμένεται να βελτιωθεί οριακά από 1,5% του ΑΕΠ το 2004 σε 1,4% το 2005 και να μειωθεί στη συνέχεια σταδιακά για να φθάσει σε 0,5% το 2007. Η εξυγίανση προγραμματίζεται να επιτευχθεί κυρίως χάρη στην αύξηση του δείκτη εσόδων σε σχέση με τη χαμηλή σημερινή τους βάση, ενώ από το 2005, θετική θα είναι και η συμβολή των δαπανών. Τα έσοδα αναμένεται να αυξηθούν από 33% του ΑΕΠ το 2004 σε 34,5% το 2007, μετά την κορύφωσή τους το 2006. Οι δαπάνες αναμένεται αρχικά να αυξηθούν από 35,5% του ΑΕΠ το 2004 σε 36,9% το 2005, και να μειωθούν σταδιακά σε 36% το 2007. Επί του παρόντος εφαρμόζεται εκτεταμένο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων με το οποίο οι δημόσιες επενδύσεις αυξάνονται από 3,4% του ΑΕΠ το 2004 σε 5% το 2007, με αποτέλεσμα ο μέσος δείκτης των δημοσίων επενδύσεων κατά τη διάρκεια του προγράμματος να φθάσει σε περίπου 4,6% του ΑΕΠ, έναντι μέσου όρου 2,4% του ΑΕΠ το 2004 για το σύνολο της ΕΕ. Σε σύγκριση με το πρόγραμμα του Μαΐου 2004, το έλλειμμα για το 2004 αναμένεται ότι είναι χαμηλότερο από εκείνο που είχε προϋπολογιστεί. Παρά τη σημαντική αναθεώρηση προς τα κάτω του ρυθμού αύξησης του ΑΕΠ, οι στόχοι για το 2005-2007 διατηρούνται αμετάβλητοι.4.  Οι κίνδυνοι σχετικά με τις δημοσιονομικές προβλέψεις του προγράμματος φαίνεται να εξισορροπούνται συνολικά. Από τη μια μεριά, η κυβέρνηση έχει επιδείξει ικανοποιητικά αποτελέσματα όσον αφορά την τήρηση των δημοσιονομικών στόχων κατά τα πρόσφατα έτη. Οι νέες αναπτυξιακές παραδοχές είναι συντηρητικές και οι μακροοικονομικοί κίνδυνοι ενδεχόμενης μη επίτευξής τους φαίνονται περιορισμένοι. Ο κυριότερος κίνδυνος όσον αφορά τις δημοσιονομικές προβλέψεις προέρχεται από την αβεβαιότητα σχετικά με την εφαρμογή των δημοσιονομικών μέτρων που ανακοινώθηκαν στο πρόγραμμα. Ειδικότερα, ο στόχος των φορολογικών εσόδων για το 2005 μπορεί να αποδειχθεί δυσχερής στην υλοποίησή του εάν δεν θεσπιστούν αντισταθμιστικά μέτρα για την κατάργηση του φόρου χρήσης του οδικού δικτύου. Η μη εφαρμογή των μέτρων που έχουν προβλεφθεί για τον περιορισμό των δαπανών θα έθετε σε κίνδυνο τους δημοσιονομικούς στόχους για όλη την περίοδο του προγράμματος. Άλλοι κίνδυνοι απορρέουν από το σχετικά αβέβαιο κόστος της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης, τις υψηλές εκκρεμείς ενδεχόμενες υποχρεώσεις, τις καθυστερούμενες οφειλές του προϋπολογισμού, τις υποχρεώσεις που συνδέονται με τις δεσμεύσεις επιστροφής των καταθέσεων και της ακίνητης περιουσίας και τις δαπάνες που συνδέονται με την παύση λειτουργίας του πυρηνικού εργοστασίου της Ignalina.5.  Λαμβάνοντας υπόψη αυτή την αξιολόγηση των κινδύνων, ο δημοσιονομικός προσανατολισμός του προγράμματος δεν φαίνεται να παρέχει επαρκή περιθώρια ασφάλειας έτσι ώστε το έλλειμμα να μην υπερβεί το όριο του 3% του ΑΕΠ με κανονικές συνθήκες μακροοικονομικών διακυμάνσεων καθ’ όλη τη διάρκεια του προγράμματος, και ιδίως το 2005. Επίσης, δεν εξασφαλίζει την επίτευξη δημοσιονομικής θέσης που να προσεγγίζει την κατάσταση της ισορροπίας, σύμφωνα με το μεσοπρόθεσμο στόχο του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης.6.  Υπολογίζεται ότι το 2004 ο δείκτης χρέους ανήλθε σε 20,1% του ΑΕΠ, δηλαδή αρκετά κάτω από το 60% που αποτελεί την τιμή αναφοράς της συνθήκης. Το πρόγραμμα προβλέπει ότι ο δείκτης χρέους θα παραμείνει στο ίδιο επίπεδο το 2007, αφού κορυφωθεί σε 20,9% το 2005.7.  Η Λιθουανία φαίνεται ότι βρίσκεται σε σχετικά ευνοϊκή θέση όσον αφορά τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημοσίων οικονομικών της, σημαντικό στοιχείο της οποίας είναι οι προβλεπόμενες δημοσιονομικές δαπάνες λόγω της γήρανσης του πληθυσμού. Ο σχετικά χαμηλός δείκτης χρέους, τα εφαρμοζόμενα μέτρα για τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένων των κεφαλαιοποιητικών πυλώνων, συμβάλλουν στον περιορισμό των δημοσιονομικών επιπτώσεων της γήρανσης του πληθυσμού. Η στρατηγική που παρουσιάζεται στο πρόγραμμα στηρίζεται στη συγκράτηση του δημοσιονομικού ελλείμματος σε μεσοπρόθεσμη βάση και στα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα της μεταρρύθμισης του συνταξιοδοτικού συστήματος. Ωστόσο, παρακολούθηση απαιτούν οι κίνδυνοι που συνδέονται με το κόστος της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης. Επιπλέον, τα μέτρα μεταρρύθμισης στον τομέα της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης ενδέχεται να συνεπάγονται υψηλότερες δαπάνες. Ωστόσο, η Λιθουανία έχει σχετικά χαμηλό φορολογικό συντελεστή: το κενό χρηματοδότησης που προκύπτει σε μακροπρόθεσμη βάση θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί με την αύξηση του συγκεκριμένου συντελεστή.8.  Συνολικά, οι οικονομικές πολιτικές που παρουσιάζονται στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα είναι σε γενικές γραμμές σύμφωνες με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών για τις επιμέρους χώρες στον τομέα των δημόσιων οικονομικών. Προβλέπονται μέτρα για τη χρησιμοποίηση τυχόν υψηλότερων εσόδων από τα αναμενόμενα και πόρων που εξοικονομούνται από προϋπολογιζόμενες συγχρηματοδοτήσεις με την ΕΕ για τη μείωση του ελλείμματος και τον περιορισμό υπερβάσεων όσον αφορά τις δαπάνες. Τα μέτρα που ανακοινώθηκαν δεν επεκτείνονται σε εξοικονομήσεις στο πλαίσιο κονδυλίων που δεν συνδέονται με συγχρηματοδοτήσεις με την ΕΕ.* * *Λαμβάνοντας υπόψη την ανωτέρω αξιολόγηση, το Συμβούλιο έχει την άποψη ότι η Λιθουανία θα πρέπει:(i) να πραγματοποιήσει περαιτέρω πρόοδο για την επίτευξη δημοσιονομικής θέσης που πλησιάζει περισσότερο την κατάσταση της ισορροπίας, ιδίως ενόψει του ελλείμματος τρεχουσών συναλλαγών και των πιέσεων της εγχώριας ζήτησης, που τροφοδοτούνται από την ισχυρή πιστωτική επέκταση,(ii) να εφαρμόσει αυστηρά τον προϋπολογισμό για το 2005 έτσι ώστε να αποφευχθεί ο κίνδυνος υπέρβασης της τιμής αναφοράς του 3%,(iii) να χρησιμοποιήσει τυχόν υψηλότερα από τα αναμενόμενα ή πρόσθετα έσοδα και μη χρησιμοποιηθέντα κονδύλια δαπανών για τη μείωση του ελλείμματος.Σύγκριση βασικών μακροοικονομικών και δημοσιονομικών προβλέψεων2004 | 2005 | 2006 | 2007 |Πραγματικό ΑΕΠ (μεταβολή %) | ΠΣ Ιανουαρίου 2005 | 6,5 | 6,5 | 6,2 | 6,0 |COM Οκτωβρίου 2004 | 7,1 | 6,4 | 5,9 | μ.δ. |ΠΣ Μαΐου 2004 | 7,0 | 7,3 | 6,6 | 6,3 |Πληθωρισμός ΕνΔΤΚ¹ (%) | ΠΣ Ιανουαρίου 2005 | 1,2 | 2,9 | 2,5 | 2,9 |Μαΐου Οκτωβρίου 2004 | 1,2 | 2,9 | 2,8 | μ.δ. |ΠΣ Μαΐου 2004 | 0,9 | 2,0 | 2,1 | 2,5 |Αποτέλεσμα της γενικής κυβέρνησης (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Ιανουαρίου 2005 | -2,5 | -2,5 | -1,8 | -1,5 |Μαΐου Οκτωβρίου 2004 | -2,6 | -2,5 | -1,9 | μ.δ. |ΠΣ Μαΐου 2004 | -2,7 | -2,5 | -1,8 | -1,5 |Πρωτογενές αποτέλεσμα (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Ιανουαρίου 2005 | -1,5 | -1,4 | -0,8 | -0,5 |Μαΐου Οκτωβρίου 2004 | -1,4 | -1,4 | -0,9 | -0,5 |ΠΣ Μαΐου 2004 | -1,3 | -1,2 | -0,6 | -0,4 |Ακαθάριστο δημόσιο χρέος (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Ιανουαρίου 2005 | 20,1 | 20,9 | 20,3 | 20,1 |Μαΐου Οκτωβρίου 2004 | 21,1 | 21,7 | 21,3 | μ.δ. |ΠΣ Μαΐου 2004 | 22,4 | 22,2 | 21,4 | 21,0 |Σημείωση: 1 Πληθωρισμός ΔΤΚ για τα στοιχεία του προγράμματος σύγκλισης. Πηγές : Πρόγραμμα σύγκλισης (ΠΣ)· οικονομικές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής (COM). | [1] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Όλα τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.[2] Αναθεωρημένη γνώμη της Οικονομικής και Δημοσιονομικής Επιτροπής σχετικά με το περιεχόμενο και τη μορφή των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης, που εγκρίθηκε στο Συμβούλιο Ecofin στις 10.7.2001.[3] COM(2002) 668, 27.11.2002.[4] To 2004 ξεκίνησε η εφαρμογή ενός συνταξιοδοτικού συστήματος δεύτερου πυλώνα. Οι εργαζόμενοι που συμμετέχουν στο δεύτερο πυλώνα δεν πραγματοποιούν άμεσες εισφορές στο δεύτερο πυλώνα. Το κράτος συγκεντρώνει όλες τις εισφορές των εργαζομένων στον πρώτο και το δεύτερο πυλώνα και μεταφέρει στη συνέχεια στο δεύτερο πυλώνα το αντίστοιχο μερίδιο (ως μεταφορά κεφαλαίου). Συνεπώς, το κόστος της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης επηρεάζει το τμήμα δαπανών των στοιχείων του προγράμματος για τον τομέα του δημοσίου.[5] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1 Τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.


Avis juridique important

|

31987H0062

87/62/ΕΟΚ: Σύσταση της Επιτροπής της 22ας Δεκεμβρίου 1986 περί εποπτείας και ελέγχου μεγάλων χρηματοδοτικών ανοιγμάτων πιστωτικών ιδρυμάτων

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 033 της 04/02/1987 σ. 0010 - 0015

***** ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  της 22ας Δεκεμβρίου 1986  περί εποπτείας και ελέγχου μεγάλων χρηματοδοτικών ανοιγμάτων πιστωτικών ιδρυμάτων  (87/62/ΕΟΚ)  Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 155,  Εκτιμώντας:  ότι η εισαγωγή αυτής της σύστασης είναι σύμφωνη με τους στόχους που τέθηκαν στη Λευκή Βίβλο της Επιτροπής «Ολοκλήρωση της Εσωτερικής Αγοράς» (1)·  ότι η συμβουλευτική επιτροπή, που δημιουργήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 11 της οδηγίας 77/780/ΕΟΚ του Συμβουλίου, πρώτης οδηγίας του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 1977 σχετικά με το συντονισμό των νόμων, κανονισμών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με την ανάληψη δραστηριότητας και της συνέχισης των εργασιών των πιστωτικών ιδρυμάτων (2), βοήθησε την Επιτροπή στην προετοιμασία αυτής της σύστασης σχετικής με την εναρμόνιση των διατάξεων για μεγάλα χρηματοδοτικά ανοίγματα·  ότι η εποπτεία και ο έλεγχος των χρηματοδοτικών ανοιγμάτων ενός πιστωτικού ιδρύματος αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της τραπεζικής εποπτείας, ότι η υπερβολική συγκέντρωση τραπεζικών κινδύνων σε ένα μοναδικό πελάτη ή σε μία ομάδα συνδεδεμένων πελατών μπορεί να οδηγήσει σε έναν απαράδεκτο βαθμό συγκέντρωσης κινδύνων, ότι μία τέτοια κατάσταση μπορεί να θεωρηθεί ως επιζήμια για την φερεγγυότητα του πιστωτικού ιδρύματος·  ότι επειδή τα πιστωτικά ιδρύματα σε μια κοινή τραπεζική αγορά ευρίσκονται σε άμεσο ανταγωνισμό μεταξύ τους, η ύπαρξη διατάξεων τραπεζικής εποπτείας στην Κοινότητα θα πρέπει να συμβάλει στην ενίσχυση της εμπιστοσύνης του κοινού, στην ενίσχυση και προστασία του τραπεζικού συστήματος και στη μείωση των στρεβλώσεων του ανταγωνισμού μέσω μιας βαθμιαίας προσέγγισης των ορίων των χρηματοδοτικών ανοιγμάτων στα κράτη μέλη·  ότι το σύστημα για την επιπτεία και τον έλεγχο μεγάλων χρηματοδοτικών ανοιγμάτων θα έπρεπε, αφενός, να παράσχει στις αρμόδιες αρχές τα απαιτούμενα στοιχεια για την εκτίμηση των κινδύνων και για την ενθάρρυνση της διασποράς των κινδύνων και, αφετέρου, να παράσχουν τις αναγκαίες προϋποθέσεις για συνεργασία στην εφαρμογή του συστήματος μεταξύ των αρμοδίων αρχών των κρατών μελών καθώς επίσης και μεταξύ αυτών και εκείνων τρίτων χωρών·  ότι κοινά πρότυπα για την εποπτεία και τον έλεγχο ανοιγμάτων των πιστωτικών ιδρυμάτων θα εισαχθούν αρχικά μέσω μιας σύστασης · ότι ένας τέτοιος μηχανισμός επελέγει καθόσον επιτρέπει στα υπάρχοντα συστήματα να προσαρμοστούν σταδιακά σε νέα συστήματα που πρόκειται να δημιουργηθούν χωρίς να δημιουργήσουν ιδιαίτερα προβλήματα στο τραπεζικό σύστημα της Κοινότητας· ότι η εφαρμογή από τα κράτη μέλη των διατάξεων της παρούσας σύστασης θα καταστήσει πιο εύκολη και ταχύτερη την υιοθέτηση στο άμεσο μέλλον μιας οδηγίας σχετικής με την εποπτεία και τον έλεγχο των μεγάλων χρηματοδοτικών ανοιγμάτων·  ότι τα πρότυπα που περιλαμβάνονται σε αυτή τη σύσταση θα πρέπει να εφαρμοστούν σε όλα τα εγκεκριμένα πιστωτικά ιδρύματα στην Κοινότητα, ότι υπάρχουν σε ορισμένα κράτη μέλη ειδικές εθνικές νομοθεσίες ή διοικητικές διατάξεις που αναφέρονται σε ειδικές απαιτήσεις λειτουργίας ειδικευμένων πιστωτικών ιδρυμάτων · ότι, εάν αυτά τα ιδρύματα υπόκεινται σε παρόμοιες ή σε περισσότερο περιοριστικές διατάξεις, η εφαρμογή των ανωτέρω αναφερομένων κοινών προτύπων μπορεί να αναβληθεί μέχρι τον χρόνο που τα ειδικευμένα αυτά ιδρύματα θα περιληφθούν στο πεδίο εφαρμογής αυτής της σύστασης υπό την προϋπόθεση ότι μια τέτοια χρονική μετάθεση δεν παρέχει στα πιστωτικά ιδρύματα ανταγωνιστικό πλεονέκτημα·  ότι, εν όψει της εφαρμογής της οδηγίας 86/635/ΕΟΚ του Συμβουλίου της σχετικής με τους ετήσιους και ενοποιημένους λογαριασμούς των τραπεζών και λοιπών χρηματοδοτικών ιδρυμάτων (1) και σε αναμονή της εναρμόνισης των πληροφοριών που οι τράπεζες πρέπει να παρέχουν κατά περιοδικά διαστήματα, η λογιστική τεχνική σχετικά με τον υπολογισμό ενός χρηματοδοτικού ανοίγματος επαφίεται στην κρίση του κράτους μέλους·  ότι ένας ενδεικτικός κατάλογος των στοιχείων που αποτελούν ένα χρηματοδοτικό άνοιγμα προβλέπεται στο παράρτημα που είνα συνημμένο στο κείμενο της σύστασης· ότι εν όψει περαιτέρω συντονισμού τα κράτη μέλη δύνανται να έχουν διακριτική ευχέρεια ως προς την στάθμιση της απόλυτης αξίας ενός στοιχείου·  ότι τα κράτη μέλη αναμένεται να περιλάβουν τα νέα στοιχεία τα οποία είναι γενικά της ίδιας φύσης, ότι ο όμιλος συνδεδεμένων πελατών ορίζεται από τη μια μεριά σύμφωνα με τις διατάξεις της οδηγίας 83/349/ΕΟΚ του Συμβουλίου (2) που εφαρμόζεται τώρα στις τράπεζες και σ' άλλα χρηματοδοτικά ιδρύματα σύμφωνα με την προαναφερθείσα οδηγία 86/635/ΕΟΚ και από άλλη μεριά σύμφωνα με τους όρους χρηματοπιστωτικής αλληλεξάρτησης·  ότι τα όρια των χρηματοδοτικών ανοιγμάτων και τα προτεινόμενα κριτήρια εκτίμησης που προβλέπονται σε αυτή τη σύσταση και το παράρτημα της αντιπροσωπεύουν ένα αρχικό στάδιο στη διαδικασία εναρμόνισης, ενώ τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόσουν περισσότερο αυστηρές απαιτήσεις·  ότι η περίοδος αναφοράς που καθορίζεται στη σύσταση αυτή απαιτεί από ένα πιστωτικό ίδρυμα να παρέχει στοιχεία σχετικά με τα χρηματοδοτικά ανοίγματά του τουλάχιστον ετησίως· ότι προτείνεται όπως οι αρμόδιες αρχές ζητούν σχετικά στοιχεία αναφοράς με μεγαλύτερη συχνότητα ώστε να επιτευχθεί μια αποτελεσματική εποπτεία της συγκέντρωσης των κινδύνων,  ΣΥΝΙΣΤΑ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ:  1. Να εποπτεύουν και να ελέγχουν τα μεγάλα χρηματοδοτικά ανοίγματα των πιστωτικών ιδρυμάτων σύμφωνα με τις διατάξεις που περιέχονται στο παράρτημα.  2. Να ανακοινωθούν στη Επιτροπή εντός προθεσμίας εικοσιτεσσάρων μηνών αρχόμενης από της κοινοποιήσεως της παρούσας συστάσεως και να ειδοποιήσουν την Επιτροπή για κάθε μετέπειτα τροποποίηση σ' αυτόν τον τομέα.  Τα κράτη μέλη είναι οι παραλήπτες της παρούσας σύστασης.  Βρυξέλλες, 22 Δεκεμβρίου 1987.  Για την Επιτροπή  COCKFIELD  Αντιπρόεδρος  (1) Εγγρ. COM(85) 310.  (2) ΕΕ αριθ. L 322 της 17. 12. 1977, σ. 30.  (1) ΕΕ αριθ. L 372 της 31. 12. 1986, σ. 1.  (2) ΕΕ αριθ. L 193 της 18. 7. 1983, σ. 1.  ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ  ΕΠΟΠΤΕΙΑ ΚΑΙ ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΩΝ ΑΝΟΙΓΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΤΙΚΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ  Άρθρο 1  Ορισμοί  Για τους σκοπούς αυτής της σύστασης:  - «πιστωτικό ίδρυμα» ορίζεται σύμφωνα με την πρώτη παράγραφο του άρθρου 1 της οδηγίας του Συμβουλίου 77/780/ΕΟΚ,  - «αρμόδιες αρχές» ορίζεται σύμφωνα με την πέμπτη παράγραφο του άρθρου 1 της οδηγίας του Συμβουλίου 83/350/ΕΟΚ (1),  - «αρμόδιες αρχές» ορίζεται σύμφωνα με την πρώτη παράγραφο του άρθρου 2 της οδηγίας της Επιτροπής 80/723/ΕΟΚ (2),  - «χρηματοδοτικό άνοιγμα» σημαίνει κάθε διευκόλυνση που χορηγείται, είτε όχι, από ένα πιστωτικό ίδρυμα σ' ένα πελάτη ή σε μια ομάδα συνδεδεμένων πελατών εντός ή εκτός ισολογισμού και περιλαμβάνει αναλήψεις υποχρεώσεων και άλλους λογαριασμούς τάξεως που κρίνουν σχετικά οι αντίστοιχες αρμόδιες αρχές όταν εκτιμούν τους εντοπίσιμους κινδύνους του ιδρύματος. Ένας ενδεικτικός πίνακας χρηματοδοτικών ανοιγμάτων συνάπτεται στο παράρτημα αυτής της σύστασης,  - «ίδια κεφάλαια» ορίζονται σύμφωνα με το έγγραφο COM (86) 169/2 (3),  - «ομάδα συνδεδεμένων πελατών» (4) (Group of connected clients ) σημαίνει δύο ή περισσότερα πρόσωπα, φυσικά ή νομικά, που έχουν χρηματοδοτικά ανοίγματα στο ίδιο πιστωτικό ίδρυμα και σε οποιαδήποτε θυγατρική που, είτε σε κοινή είτε σε χωριστή βάση, αλλά που έχουν αμοιβαίο σύνδεσμο μεταξύ τους κατά το ότι:  i) ο ένας εξ αυτών κατέχει άμεσα ή έμμεσα την εξουσία ελέγχου πάνω στο άλλο όπως ορίζεται στο άρθρο 1 της οδηγίας 83/349/ΕΟΚ·  ii) τα σωρρευμένα χρηματοδοτικά ανοίγματά τους αντιπροσωπεύουν για το πιστωτικό ίδρυμα έναν ενιαίο κίνδυνο στο βαθμό που είναι αλληλοσυνδεδεμένοι και είναι πιθανό ότι εάν ο ένας εξ αυτών αντιμετωπίζει χρηματοοικονομικά προβλήματα ο άλλος ή όλοι οι άλλοι κατά πάσα πιθανότητα θα αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες εξόφλησης. Για παράδειγμα τέτοιων αλληλοσυνδέσεων το πιστωτικό ίδρυμα θα πρέπει να λάβει υπόψη του τα ακόλουθα:  - κοινή ιδιοκτησία,  - κοινοί διευθύνοντες,  - αλληλοκαλυπτόμενες εγγυήσεις,  - άμεση αλληλεξάρτηση η οποία δεν μπορεί να υποκατασταθεί βραχυπρόθεσμα.  Εάν παρατηρηθούν τέτοιες αλληλοσυνδέσεις, μια υγιής πρακτική θα συνίστατο στο να θεωρούνται τέτοιας μορφής αναλήψεις υποχρεώσεων ως ενιαίος κίνδυνος.  Άρθρο 2  Πεδίο εφαρμογής  1. Σύμφωνα με τις παραγράφους 2 και 3, αυτή η σύσταση θα εφαρμόζεται στα πιστωτικά ιδρύματα όπως καθορίζεται στο άρθρο 1.  2. Τα κράτη μέλη δεν υποχρεούνται, να εφαρμόσουν αυτή τη σύσταση στα:  α) πιστωτικά ιδρύματα που αναφέρονται στον κατάλογο του άρθρου 2 της οδηγίας 77/780/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 86/524/ΕΟΚ (5)·  β) στα ιδρύματα του ίδιου κράτους μέλους τα οποία, όπως ορίζεται στο άρθρο 2 παράγραφος 4 στοιχείο α) της οδηγίας 77/780/ΕΟΚ, συνδέονται με έναν κεντρικό οργανισμό σ' αυτό το κράτος μέλος. Σ' αυτή την περίπτωση, υπό την επιφύλαξη της εφαρμογής αυτής της σύστασης στον κεντρικό οργανισμό, το σύνολο -που αποτελείται από τον κεντρικό οργανισμό και τα συνδεδεμένα ιδρύματα- υπόκειται στην ενοποιημένη εποπτεία ως προς τα μεγάλα χρηματοδοτικά ανοίγματα.  3. Εν όψει ή περαιτέρω συντονισμού, τα κράτη μέλη δύνανται να εξαιρούν από αυτή τη σύσταση εκείνα τα εξειδικευμένα πιστωτικά ιδρύματα των οποίων οι ιδιαίτερες λειτουργίες ρυθμίζονται από ειδικές εθνικές νομικές και κανονιστικές διατάξεις σχετικές, μεταξύ άλλων, με την εποπτεία και τον έλεγχο μεγάλων χρηματοδοτικών ανοιγμάτων. Αυτά τα πιστωτικά ιδρύματα θα πρέπει να ανακοινωθούν στην Επιτροπή εντός έξι μηνών από τη γνωστοποίηση αυτής της σύστασης.  Άρθρο 3  Η αναφορά μεγάλων χρηματοδοτικών ανοιγμάτων  1. Μια έκθεση για κάθε μεγάλο άνοιγμα, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 2, και για τα άλλα ανοίγματα που προβλέπονται από την παράγραφο 3, εάν είναι εφαρμόσιμα θα γίνεται από τα πιστωτικά ιδρύματα στις αρμόδιες αρχές τουλάχιστον μία φορά κατ' έτος.  2. Ένα χρηματοδοτικό άνοιγμα ενός πιστωτικού ιδρύματος σε έναν πελάτη ή σε μια ομάδα συνδεδεμένων πελατών θεωρείται ως « μεγάλο χρηματοδοτικό άνοιγμα» όταν η αξία του φθάσει ή υπερβεί το 15 % των ιδίων κεφαλαίων.  3. Για εκείνα τα κράτη μέλη που δεν έχουν ένα σύστημα ανταλλαγής πληροφοριών στον πιστωτικό τομέα και για εκείνα τα κράτη μέλη που διαθέτουν ένα τέτοιο σύστημα αλλά το οποίο δεν συμβιβάζεται με τις απαιτήσεις της παραγράφου 4, και ανεξάρτητα από το αν υπάρχουν χρηματοδοτικά ανοίγματα σε ένα πιστωτικό ίδρυμα, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να απαιτούν όπως η σχετική έκθεση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 περιλαμβάνει τουλάχιστον 10 ανοίγματα με την μεγίστη ποσοστιαία αξία.  4. Οι εκθέσεις τις οποίες ένα πιστωτικό ίδρυμα υποβάλλει σε ένα σύστημα ανταλλαγής πληροφοριών ενός κράτος μέλους θα θεωρούνται ότι πληρούν τις απαιτήσεις αυτού του άρθρου εφόσον:  i) το σύστημα ανταλλαγής πληροφοριών στον πιστωτικό τομέα λειτουργεί ή ευρίσκεται υπό την εποπτεία των αρμοδίων αρχών ή οιασδήποτε άλλης δημόσιας αρχής η οποία αναφέρεται στις αρμόδιες αρχές·  ii) τα χρηματοδοτικά ανοίγματα ενοποιούνται είτε από το πιστωτικό ίδρυμα, μέσω του συστήματος ανταλλαγής τραπεζικών πληροφοριών είτε από τις αρμόδιες αρχές·  iii) τα στοιχεία που υποβάλλονται στο σύστημα ανταλλαγής τραπεζικών πληροφοριών αντιστοιχούν γενικά με τον ορισμό του χρηματοδοτικού ανοίγματος όπως ορίζεται στο άρθρο 1 τέταρτη περίπτωση.  Άρθρο 4  Όρια μεγάλων ανοιγμάτων  1. Τα πιστωτικά ιδρύματα δεν δύνανται να έχουν χρηματοδοτικό άνοιγμα σε έναν πελάτη ή μια ομάδα συνδεδεμένων πελατών όταν η ποσοστιαία εξία του υπερβαίνει το 40 % των ιδίων κεφαλαίων.  2. Τα πιστωτικά ιδρύματα δεν μπορούν να έχουν μεγάλα χρηματοδοτικά ανοίγματα τα οποία συνολικά υπερβαίνουν το 800 % των ιδίων κεφαλαίων.  3. Δύναται να υπάρξει υπέρβαση των ανωτέρω αναφερομένων στις παραγράφους 1 και 2 ορίων μόνο σε εξαιρετικές συνθήκες και, σε τέτοιες περιπτώσεις, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να απαιτούν από το πιστωτικό ίδρυμα είτε να αυξήσει τον όγκο των ιδίων κεφαλαίων είτε να λαμβάνει άλλα κατάλληλα διορθωτικά μέτρα.  4. Οι αρμόδιες αρχές δύνανται πλήρως ή μερικώς να εξαιρούν από την εφαρμογή των παραγράφων 1 και 2 τους ακόλουθους πελάτες ή ομάδες συνδεδεμένων πελατών:  i) τις δημόσιες αρχές:  α) οιουδήποτε κράτους μέλους·  β) εκείνων των χωρών του πίνακα των βιομηχανικών χωρών που έχει συνταχθεί από το ΔΝΤ για στατιστικούς σκοπούς,  ii) τα όργανα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και τους διεθνείς δημόσιους οργανισμούς στους οποίους το αντίστοιχο κράτος μέλος είναι μέλος.  5. Οι αρμόδιες αρχές μπορεί πλήρως να εξαιρέσουν από την εφαρμογή των παραγράφων 1 και 2:  α) χρηματοδοτικά ανοίγματα για τα οποία υπάρχει ρητή και ανέκκλητος εγγύηση από τα εχέγγυα πιστωτικά ιδρύματα που αναφέρονται ανωτέρω στην παράγραφο 4·  β) χρηματοδοτικά ανοίγματα για τα οποία υπάρχουν ασφάλειες με καταθέσεις σε μετρητά ή τίτλους εισηγμένους στο χρηματιστήριο, υπό την προϋπόθεση ότι η αξία των τελευταίων υπολογίζεται με ευρεία περιθώρια κάλυψης.  6. Οι αρμόδιες αρχές μπορούν να εξαιρούν από την εφαρμογή αυτής της σύστασης «ενδοτραπεζικά» χρηματοδοτικά ανοίγματα ληξιπρόθεσμα εντός εξαμήνου ή λιγότερο. Παρά τα λεπτομερή όρια που προβλέπονται στις παραγράφους 1 και 2, οι αρμόδιες αρχές μπορούν να προβλέψουν υψηλότερα όρια ή και εναλλακτική στάθμιση για τα εναπομένοντα «ενδοτραπεζικά» χρηματοδοτικά ανοίγματα και για χρηματοδοτικά ανοίγματα που καλύπτονται από μια εγγύηση ενός τραπεζικού ιδρύματος.  Άρθρο 5  Τρίτες χώρες  1. Οι αρμόδιες αρχές ενός υποκαταστήματος που έχει την έδρα του σε μία τρίτη χώρα μπορεί να απαιτήσουν να αναφέρονται σε αυτές τα χρηματοδοτικά ανοίγματα του υποκαταστήματος ούτως ώστε να υπάρχει εποπτεία και έλεγχος αυτού. Η εφαρμογή αυτής της παραγράφου μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο διμερών συμφωνιών μεταξύ των αντίστοιχων αρμοδίων αρχών ούτως ώστε να διευκολυνθεί η αρχή της «εποπτείας και ελέγχου της χώρας της έδρας καταγωγής».  2. Τα κράτη μέλη δεν εφαρμόζουν στο υποκατάστημα ενός πιστωτικού ιδρύματος που έχει την έδρα του σε μια τρίτη χώρα διατάξεις οι οποίες θα μπορούσαν να θέσουν το υποκατάστημα σε ευνοϊκότερη θέση από ένα υποκατάστημα πιστωτικού ιδρύματος που έχει την έδρα του εντός της Κοινότητας.  3. Η εφαρμογή αυτής της σύστασης σε πιστωτικά ιδρύματα τα μητρικά ιδρύματα των οποίων έχουν την έδρα τους σε τρίτες χώρες και σε τραπεζικά ιδρύματα που ευρίσκονται σε τρίτες χώρες τα μητρικά ιδρύματα των οποίων έχουν την έδρα τους στην Κοινότητα μπορούν να αποτελούν αντικείμενο διμερών συμφωνιών, με βάση ρήτρα αμοιβαιότητας, μεταξύ των αρμοδίων αρχών των κρατών μελών και των αντιστοίχων τρίτων χωρών. Τέτοιες συμφωνίες θα πρέπει να έχουν σαν στόχο να εξασφαλίσουν ότι οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους έχουν τη δυνατότητα να λαμβάνουν τις αναγκαίες πληροφορίες για να μπορούν να εποπτεύουν και να ελέγχουν μεγάλα χρηματοδοτικά ανοίγματα πιστωτικών ιδρυμάτων εντός της Κοινότητας, με συμμετοχές εκτός της Κοινότητας, και ότι οι αρμόδιες αρχές σε μια τρίτη χώρα έχουν τη δυνατότητα να λαμβάνουν τις αναγκαίες πληροφορίες ούτως ώστε να επιτυγχάνεται έλεγχος και εποπτεία των μητρικών εταιρειών οι οποίες έχουν την έδρα τους εντός της επικράτειάς τους και οι οποίες έχουν συμμετοχή σε πιστωτικά ιδρύματα που ευρίσκονται σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη. 4. Πριν την έναρξη των διαπραγματεύσεων με τρίτες χώρες τα κράτη μέλη πληροφορούν την Επιτροπή και τη συμβουλευτική επιτροπή του άρθρο 11 της οδηγίας 77/780/ΕΟΚ. Η Επιτροπή θα αναλάβει τον συντονισμό των στόχων που πρέπει να ακολουθηθούν σε τέτοιες διαπραγματεύσεις και για το σκοπό αυτό ενδέχεται να συγκαλέσει τη συμβουλευτική επιτροπή.  Άρθρο 6  Ενοποίηση  1. Τα χρηματοδοτικά ανοίγματα, ενός πιστωτικού ιδρύματος ο οποίος έχει συμμετοχή, όπως ορίζεται στο άρθρο 1 σημείο 3 της οδηγίας 83/350/ΕΟΚ, σε ένα άλλο πιστωτικό ίδρυμα ή χρηματοδοτικό ίδρυμα αποτελούν αντικείμενο εποπτείας και ελέγχου επί ενοποιημένης βάσεως κατά το μέτρο που συμβιβάζεται με τις απαιτήσεις των κρατών μελών σε εφαρμογή της οδηγίας 83/350/ΕΟΚ.  2. Επιπροσθέτως προς τις απαιτήσεις της παραγράφου 1, οι αρμόδιες αρχές ενός κράτους μέλους μπορούν επίσης να ασκούν εποπτεία και έλεγχο για τα χρηματοδοτικά ανοίγματα ατομικών πιστωτικών ιδρυμάτων σε μια μερικώς ενοποιημένη ή μη ενοποιημένη βάση.  Άρθρο 7  Μέτρα διευκόλυνσης  1. Τα κράτη μέλη θα εξασφαλίζουν ότι δεν υπάρχουν νομικά κωλύματα που εμποδίζουν ένα πιστωτικό ή χρηματοδοτικό ίδρυμα να παράσχει σε πιστωτικό ίδρυμα που έχει σχετική συμμετοχή πληροφοριών που είναι αναγκαίες για την εποπτεία και τον έλεγχο μεγάλων χρηματοδοτικών ανοιγμάτων σύμφωνα με αυτή τη σύσταση.  2. Τα κράτη μέλη θα επιτρέψουν μεταξύ των αρμοδίων αρχών του την ανταλλαγή πληροφοριών που είναι αναγκαίες για την εποπτεία και τον έλεγχο των μεγάλων χρηματοδοτικών ανοιγμάτων σύμφωνα με αυτή τη σύσταση, εννοείται βεβαίως, στην περίπτωση χρηματοδοτικών ιδρυμάτων, η συλλογή ή κατοχή πληροφοριών σε καμία περίπτωση δεν θα εξυπονοεί ότι ασκείται σ' αυτά τα χρηματοδοτικά ιδρύματα μία εποπτική λειτουργία από τις αρμόδιες αρχές.  3. Οποιαδήποτε ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των αρμοδίων αρχών που παρέχεται για τους σκοπούς αυτής της σύστασης υπόκειται στην υποχρέωση του επαγγελματικού απορρήτου όπως αναφέρεται στο άρθρο 12 της οδηγίας 77/780/ΕΟΚ, οποιαδήποτε τέτοια πληροφορία θα χρησιμοποιείται αποκλειστικά προς το σκοπό της εποπτείας και του ελέγχου της αξιοπιστίας του αντιστοίχου πιστωτικού ιδρύματος.  4. Εάν σε εφαρμογή της παρούσας σύστασης σε ένα πιστωτικό ίδρυμα, οι αρμόδιες αρχές ενός κράτους μέλους επιθυμούν σε ειδικές καταστάσεις να ελέγχουν τις πληροφορίες σχετικά με ένα πιστωτικό ή χρηματοδοτικό ίδρυμα σε άλλο κράτος μέλος, θα πρέπει να ζητούν στις αρμόδιες αρχές αυτού του κράτους μέλους να πραγματοποιούν αυτόν τον έλεγχο. Οι αρχές που έχουν λάβει ένα τέτοιο αίτημα, θα πρέπει εντός του πλαισίου των αρμοδιοτήτων τους, είτε να πραγματοποιούν οι ίδιες το σχετικό έλεγχο, ή να επιτρέπουν στις αρχές που έκαναν στο σχετικό αίτημα να τον πραγματοποιήσουν, είτε να επιτρέψουν την πραγματοποίησή του από έναν ειδικευμένο ελεγκτή ή πραγματογνώμονα.  Άρθρο 8  Μεταβατικές διατάξεις σχετικές με τα υπερβολικά ανοίγματα  1. Όπου κατά το χρόνο ενάρξεως ισχύος των λαμβανομένων μέτρων σε εφαρμογή αυτής της σύστασης ένα πιστωτικό ίδρυμα έχει ήδη πραγματοποιήσει άνοιγμα ή ανοίγματα που υπερβαίνουν οιαδήποτε από τα όρια μεγάλου χρηματοδοτικού ανοίγματος ή το συνολικό όριο του μεγάλου χρηματοδοτικού ανοίγματος, όπως αναφέρονται στο άρθρο 4, οι αρμόδιες αρχές θα λαμβάνουν μέτρα για να περιορίζουν το χρηματοδοτικό άνοιγμα ή τα χρηματοδοτικά ανοίγματα των πιστωτικών ιδρυμάτων αυτών σύμφωνα με τις διατάξεις της σύστασης.  2. Η διαδικασία για την προσαρμογή του χρηματοδοτικού ανοίγματος ή των χρηματοδοτικών ανοιγμάτων θα πρέπει να καταρτισθεί, να υιοθετηθεί, και να εφαρμόζεται και να συμπληρώνεται εντός ενός χρονικού διαστήματος που οι αρμόδιες αρχές θεωρούν προληπτικά εύκολο και χωρίς προβλήματα από πλευράς ανταγωνισμού. Οι αρμόδιες αρχές θα πληροφορούν την Επιτροπή για το χρονοδιάγραμμα της υιοθετηθείσης διαδικασίας γενικής εφαρμογής.  (1) ΕΕ αριθ. L 193 της 18. 7. 1983, σ. 18.  (2) ΕΕ αριθ. L 195 της 29. 7. 1980, σ. 35.  (3) ΕΕ αριθ. C 243 της 27. 9. 1986, σ. 4.  (4) Μολονότι στο πλαίσιο της εκτίμησης του κινδύνου των χρηματοδοτικών ανοιγμάτων είναι πάρα πολύ δύσκολο να δοθεί ένας αναμφισβήτητος, σύντομος και νομικά πλήρης ορισμός του τι αποτελεί μια ομάδα συνδεδεμένων πελατών, είναι απόλυτα αναγκαίο ωστόσο για τη διοίκηση και τη διαχείριση ενός πιστωτικού ιδρύματος να καθορίζεται εάν υπάρχει μία κατάσταση χρηματοδοτικής, νομικής ή οικονομικής αλληλοεξάρτησης μεταξύ των πελατών του.  (5) ΕΕ αριθ. L 309 της 4. 11. 1986, σ. 15.  ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ  ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΟΡΟΥ «ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΟ ΑΝΟΙΓΜΑ»  Συμπληρωματικές πληροφορίες  Τα στοιχεία που αναφέρονται λεπτομερώς κατωτέρω αποτελούν έναν ενδεικτικό πίνακα των στοιχείων που ένα κράτος μέλος μπορεί να θεωρηθεί ότι περιλαμβάνονται στον όρο «άνοιγμα». Εν όψει περαιτέρω εναρμόνισης, τα κράτη μέλη έχουν την ευχέρεια να καθορίσουν τη σταθμισμένη αξία των στοιχείων που εκτίθενται παρακάτω, εντούτοις, η Επιτροπή συνιστά ότι αυτά τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στα τμήματα Α και Β σημείο i) θα πρέπει να σταθμιστούν στο 100 %. Εφόσον ο κατάλογος είναι ενδεικτικός, και κατά συνέπεια δεν θα πρέπει να θεωρηθεί ότι περιλαμβάνει όλα τα στοιχεία, η Επιτροπή αναμένει ότι τα κράτη μέλη θα περιλάβουν στον όρο ανοίγματα, τα στοιχεία που έχουν γενικά παρόμοιο χαρακτήρα.  Α. Στοιχεία εντός ισολογισμού:  - Δάνεια και προκαταβολές, συμπεριλαμβανομένων τρεχούμενων αλληλόχρεων λογαριασμών,  - Γραμμάτια και υποσχετικές,  - Μισθώσεις,  - Μετοχές και άλλα αξιόγραφα,  - Δάνεια κεφαλαιακής συμμετοχής,  - Ομόλογα καταθέσεων.  Β. Στοιχεία εκτός ισολογισμού:  i) Εγγυήσεις και λοιποί παρεμφερείς λογαριασμοί τάξεως:  - Αποδοχές συναλλαγματικών,  - Οπισθογραφήσεις επί των γραμματίων τα οποία δεν φέρουν το όνομα άλλου πιστωτικού ιδρύματος,  - Εγγυήσεις οι οποίες λαμβάνουν τη μορφή υποκαταστάτων πιστώσεων,  - Πιστώσεις έναντι φορτωτικών εγγράφων που έχουν εκδοθεί και επιβεβαιωθεί,  - Συναλλαγές με προσφυγή,  - Εγγυήσεις και αποζημιώσεις, συμπεριλαμβανομένων,  - Ανέκκλητες εκκρεμούσες πιστωτικές επιστολές·  ii) Αναλήψεις υποχρεώσεων:  - Πωλήσεις στοιχείων ενεργητικού και συμφωνίες επαναφοράς,  - Κτηθέντα με συμφωνίες,  - Μη πληρωθέν τμήμα μερικώς πληρωθέντων μετοχών και αξιογράφων,  - Εκκρεμούσες διευκολύνσεις, όπως ανέκκλητα κονδύλια πιστώσεων,  - Εγγραφές εκδόσεων ομολογιακών δανείων, συμπεριλαμβανομένων πράξεων εκδόσεως ομολόγων και πράξεων,  - Ανέκκλητες διευκολύνσεις χρηματοδοτικών ανοιγμάτων που δεν έχουν ακόμα γίνει, αναλήψεις υποχρεώσεων δανεισμού, απόκτηση αξιογράφων ή παροχή εγγυήσεων ή διευκολύνσεων αποδοχής.


Avis juridique important

|

31990H0125

90/125/ΕΟΚ: Σύσταση του Συμβουλίου της 12ης Μαρτίου 1990 για την απαλλαγή της Επιτροπής από την ευθύνη για την εκτέλεση των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αναπτύξεως ( 1979 ) ( πέμπτο ΕΤΑ ) για το οικονομικό έτος 1988

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 073 της 20/03/1990 σ. 0030 - 0030

***** ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ  της 12ης Μαρτίου 1990  για την απαλλαγή της Επιτροπής από την ευθύνη για την εκτέλεση των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αναπτύξεως (1979) (πέμπτο ΕΤΑ) για το οικονομικό έτος 1988  (90/125/ΕΟΚ)  ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 206 β,  τη δεύτερη σύμβαση ΑΚΕ-ΕΟΚ που υπογράφηκε στη Λομέ στις 31 Οκτωβρίου 1979,  την απόφαση 80/1186/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 16ης Δεκεμβρίου 1980 περί της συνδέσεως την υπερποντίων χωρών και εδαφών με την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (1),  την εσωτερική συμφωνία του 1979 περί της χρηματοδοτήσεως και της διαχειρίσεως των ενισχύσεων της Κοινότητας (2), που υπογράφηκε στις 20 Νοεμβρίου 1979, και ιδίως το άρθρο 29 παράγραφος 3,  το δημοσιονομικό κανονισμό της 17ης Μαρτίου 1981 για το πέμπτο Ευρωπαϊκό Ταμείο Αναπτύξεως (3), και ιδίως τα άρθρα 66 μέχρι 70,  Έχοντας εξετάσει το λογαριασμό διαχειρίσεως και τον ισολογισμό της λειτουργίας του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αναπτύξεως (1979) (πέμπτο ΕΤΑ), που εγκρίθηκαν στις 31 Δεκεμβρίου 1988, καθώς και την έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου για το οικονομικό έτος 1988, που συνοδεύεται από τις απαντήσεις της Επιτροπής (4),  Εκτιμώντας:  ότι, δυνάμει του άρθρου 29 παράγραφος 3 της εσωτερικής συμφωνίας, η απαλλαγή της Επιτροπής από την ευθύνη για τη διαχείριση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αναπτύξεως (1979) (πέμπτο ΕΤΑ) παρέχεται στην Επιτροπή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατόπιν συστάσεως του Συμβουλίου·  ότι η εκτέλεση των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αναπτύξεως (1979) (πέμπτο ΕΤΑ) εκ μέρους της Επιτροπής, κατά το οικονομικό έτος 1988, ήταν στο σύνολό της ικανοποιητική,  ΣΥΝΙΣΤΑ  στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να απαλλάξει την Επιτροπή από την ευθύνη για την εκτέλεση των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αναπτύξεως (1979) (πέμπτο ΕΤΑ), για το οικονομικό έτος 1988.  Βρυξέλλες, 12 Μαρτίου 1990.  Για το Συμβούλιο  Ο Πρόεδρος  A. REYNOLDS  (1) ΕΕ αριθ. L 361 της 31. 12. 1980, σ. 1.  (2) ΕΕ αριθ. L 347 της 22. 12. 1980, σ. 210.  (3) ΕΕ αριθ. L 101 της 11. 4. 1981, σ. 12.  (4) ΕΕ αριθ. C 312 της 12. 12. 1989, σ. 181 και 335.


Avis juridique important

|

32001H1214(01)

Σύσταση του Συμβουλίου της 6ης Δεκεμβρίου 2001 για την κατάρτιση κοινής κλίμακας αξιολόγησης των απειλών οι οποίες στρέφονται κατά δημοσίων προσώπων που επισκέπτονται την Ευρωπαϊκή Ένωση

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 356 της 14/12/2001 σ. 0001 - 0002

Σύσταση του Συμβουλίουτης 6ης Δεκεμβρίου 2001για την κατάρτιση κοινής κλίμακας αξιολόγησης των απειλών οι οποίες στρέφονται κατά δημοσίων προσώπων που επισκέπτονται την Ευρωπαϊκή Ένωση(2001/C 356/01)ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση,την ανάγκη να βελτιωθεί η συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών στον τομέα της πρόληψης της τρομοκρατίας,την αύξηση, στο έδαφος της Ένωσης, των μετακινήσεων επισήμων δημόσιων προσώπων από τα κράτη μέλη ή από κράτη μη μέλη της Ένωσης,Εκτιμώντας τα ακόλουθα:Τα γεγονότα αυτά οδηγούν στη δημιουργία μηχανισμών προστασίας, σταθερών και κινητών, οι οποίοι πρέπει να ανταποκρίνονται σε μια σοβαρή και λογική αξιολόγηση της τρομοκρατικής απειλής η οποία στρέφεται κατ' αυτών των δημοσίων προσώπων.Θα πρέπει να διευκολυνθεί η ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των αστυνομικών υπηρεσιών και των υπηρεσιών ασφαλείας των κρατών μελών για την αξιολόγηση του επιπέδου της εν λόγω απειλής από της υπηρεσίες που είναι επιφορτισμένες με το καθήκον αυτό.Η αξιολόγηση αφορά τη χώρα υποδοχής, εξυπακουομένου ότι λαμβάνεται υπόψη η αξιολόγηση της χώρας διαμονής του επισήμου δημόσιου προσώπου.ΣΥΝΙΣΤΑ στα κράτη μέλη:1. Να αυξήσουν σε όγκο και σε ποιότητα την ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με την αξιολόγηση της τρομοκρατικής απειλής η οποία στρέφεται κατά των επισήμων δημοσίων προσώπων που επισκέπτονται τις χώρες της Ένωσης, χωρίς τη δημιουργία νέων θεσμικών δομών και στο πλαίσιο της σχετικής εθνικής νομοθεσίας. Η διαβούλευση αυτή μπορεί να πραγματοποιείται, κατόπιν αιτήσεως κράτους μέλους, ιδίως κατά τις περιόδους που προηγούνται αυτών των επισκέψεων.2. Να ορίσουν δεόντως, αρμόδια(-ες) υπηρεσία(-ες) για την αξιολόγηση της απειλής αυτής, και για τη διαβίβαση πληροφοριών, στο πλαίσιο αυτό. Ο κατάλογος αυτός θα καταρτίζεται και, στη συνέχεια, θα ενημερώνεται από την εκάστοτε Προεδρία, και θα διαβιβάζεται στα κράτη μέλη.3. Να υιοθετήσουν την απλή και πρακτική κλίμακα αξιολόγησης που εκτίθεται στο παράρτημα, βάσει αριθμών ή/και γραμμάτων, η οποία να επιτρέπει την ταχεία ανταλλαγή μεταξύ εθνικών σημείων επαφής. Η κλίμακα αυτή θα αποτιμά την τρομοκρατική απειλή στο βαθμό που αυτή μπορεί να αναλυθεί ορθολογιστικά, και όχι τα εφαρμοζόμενα αστυνομικά μέτρα ή μηχανισμούς, η επιλογή των οποίων εμπίπτει στην αρμοδιότητα του κάθε κράτους. Η εν λόγω κλίμακα θα χρησιμοποιείται στις διαβουλεύσεις μεταξύ κρατών, χωρίς η χρήση της να είναι υποχρεωτική στις εσωτερικές δραστηριότητες των υπηρεσίων των χωρών.4. Να μεριμνούν για την εμπιστευτικότητα των πληροφοριών που διαβιβάζονται στο πλαίσιο της παρούσας σύστασης, ιδίως απέναντι σε κράτη μη μέλη της Ένωσης, τα επίσημα δημόσια πρόσωπα των οποίων αφορά η αξιολόγηση. Δεδομένου ότι ο αποκλειστικός στόχος των πληροφοριών αυτών είναι η πρόληψη της τρομοκρατίας, οι πληροφορίες αυτές δεν πρέπει να διαβιβάζονται σε τρίτες χώρες ή να χρησιμοποιούνται στο πλαίσιο δικαστικής διαδικασίας χωρίς τη συμφωνία του κράτους που τις έχει συγκεντρώσει.5. Να χρησιμοποιούν για τη διαβίβαση των πληροφοριών το δίκτυο των γραφείων σύνδεσης και να διασφαλίζουν την ταχεία διαβίβαση των αιτήσεων και των απαντήσεων στην (στις) αρμόδια(-ες) υπηρεσία(-ες).6. Να συμμετέχουν στις ανταλλαγές αξιολόγησης, εφόσον αυτή η συμμετοχή δεν βλάπτει σοβαρά τα εθνικά τους συμφέροντα.7. Να εξετάσουν τα αποτελέσματα αυτής της συνεργασίας εντός τριετίας μετά την πλήρη καθιέρωσή της.8. Να συμπεριλάβουν στη συνεργασία αυτή την Ευρωπόλ, στο μέτρο που μια τέτοια συνεργασία ενδέχεται να εντάσσεται στο πλαίσιο της αποστολής της.Βρυξέλλες, 6 Δεκεμβρίου 2001.Για το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςM. VerwilghenΠΑΡΑΡΤΗΜΑΚΛΙΜΑΚΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ1. ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΙΛΗΕξειδικευμένες πληροφορίες που δείχνουν ότι επίκειται επίθεση κατά του συγκεκριμένου επισήμου δημοσίου προσώπου.2. ΣΟΒΑΡΗ ΑΠΕΙΛΗΕξειδικευμένες πληροφορίες ή πρόσφατη τρομοκρατική δραστηριότητα που δείχνουν ότι το επίσημο δημόσιο πρόσωπο ενδέχεται να αποτελεί στόχο υψηλής προτεραιότητας μιας τρομοκρατικής ομάδας.3. ΠΡΟΦΑΝΗΣ ΑΠΕΙΛΗΠρόσφατες γενικές πληροφορίες, που αφορούν την πολιτική συγκυρία ή τον τομέα της ασφάλειας και δείχνουν ότι το επίσημο δημόσιο πρόσωπο ενδέχεται να αποτελεί στόχο προτεμαιότητας μιας τρομοκρατικής ομάδας.4. ΜΕΤΡΙΑ ΑΠΕΙΛΗΌταν δεν υφίστανται εξειδικευμένες ή γενικές πληροφορίες για συγκεκριμένη απειλή αλλά για πιθανή απειλή εν όψει συνθηκών συνδεδεμένων με το επίσημο δημόσιο πρόσωπο ή με τη χώρα που αυτός/αυτή εκπροσωπεί.5. ΑΣΗΜΑΝΤΗ ΑΠΕΙΛΗΌταν δεν υπάρχουν στοιχεία που να αιτιολογούν ευλόγως την πρόβλεψη τρομοκρατικής ενέργειας.Το γράμμα Z (Ζουλού) μπορεί να χρησιμοποιείται για να επισημανθεί ότι επαπειλούνται πραγματικά εχθρικές ενέργειες χωρίς επιβουλή της ζωής του επισήμου δημόσιου προσώπου (εκτόξευση αντικειμένων, σπρωξιές κ. λ.π.)