title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 14ης Ιουλίου 2015, σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων των Κάτω Χωρών για το 2015, στην οποία διατυπώνεται γνώμη του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας των Κάτω Χωρών για το 2015

text:
               18.8.2015

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 272/83

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
   της 14ης Ιουλίου 2015
   σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων των Κάτω Χωρών για το 2015, στην οποία διατυπώνεται γνώμη του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας των Κάτω Χωρών για το 2015
   (2015/C 272/22)
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 121 παράγραφος 2 και το άρθρο 148 παράγραφος 4,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών (1), και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 2,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με την πρόληψη και τη διόρθωση των υπερβολικών μακροοικονομικών ανισορροπιών (2), και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 1,
   Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τα ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής απασχόλησης,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της οικονομικής και δημοσιονομικής επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής κοινωνικής προστασίας,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής οικονομικής πολιτικής,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Στις 26 Μαρτίου 2010 το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συμφώνησε με την πρόταση της Επιτροπής να δρομολογηθεί νέα στρατηγική για την ανάπτυξη και την απασχόληση —με την ονομασία «Ευρώπη 2020»— που να βασίζεται σε ενισχυμένο συντονισμό των οικονομικών πολιτικών. Η στρατηγική επικεντρώνεται στους νευραλγικούς τομείς στους οποίους απαιτείται δράση ώστε να ενισχυθεί το δυναμικό βιώσιμης ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης.

               (2)

               Βάσει των προτάσεων της Επιτροπής, το Συμβούλιο εξέδωσε, στις 14 Ιουλίου 2015, σύσταση σχετικά με τους γενικούς προσανατολισμούς της οικονομικής πολιτικής των κρατών μελών και της Ένωσης και, στις 21 Οκτωβρίου 2010, απόφαση σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών (3). Οι δυο τους συναποτελούν τις «ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές» τις οποίες τα κράτη μέλη κλήθηκαν να λάβουν υπόψη στις εθνικές οικονομικές πολιτικές και τις πολιτικές απασχόλησης.

               (3)

               Στις 8 Ιουλίου 2014 το Συμβούλιο εξέδωσε σύσταση (4) σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων των Κάτω Χωρών για το 2014 και διατύπωσε τη γνώμη του σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας των Κάτω Χωρών για το 2014. Στις 28 Νοεμβρίου 2014, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 473/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5), η Επιτροπή διατύπωσε τη γνώμη της για το σχέδιο δημοσιονομικού προγράμματος των Κάτω Χωρών για το 2015.

               (4)

               Στις 28 Νοεμβρίου 2014 η Επιτροπή εξέδωσε την ετήσια επισκόπηση της ανάπτυξης, δίνοντας το εναρκτήριο λάκτισμα για το ευρωπαϊκό εξάμηνο του 2015 για τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών. Την ίδια ημέρα, βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011, η Επιτροπή εξέδωσε την έκθεση του μηχανισμού επαγρύπνησης, στην οποία οι Κάτω Χώρες προσδιορίζονται ως ένα από τα κράτη μέλη για τα οποία θα διενεργηθεί εμπεριστατωμένη επισκόπηση.

               (5)

               Στις 18 Δεκεμβρίου 2014 το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ενέκρινε τις προτεραιότητες για την τόνωση των επενδύσεων, την εντατικοποίηση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και την υλοποίηση υπεύθυνης και ευνοϊκής για την ανάπτυξη δημοσιονομικής εξυγίανσης.

               (6)

               Στις 26 Φεβρουαρίου 2015 η Επιτροπή δημοσίευσε την έκθεσή της για τις Κάτω Χώρες για το 2015. Στην έκθεση αυτή αξιολογήθηκε η πρόοδος των Κάτω Χωρών όσον αφορά την αντιμετώπιση των ειδικών ανά χώρα συστάσεων που είχαν εγκριθεί στις 8 Ιουλίου 2014. Η εν λόγω έκθεση περιλαμβάνει επίσης τα αποτελέσματα της εμπεριστατωμένης επισκόπησης δυνάμει του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011. Η ανάλυση της Επιτροπής οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οι Κάτω Χώρες αντιμετωπίζουν μακροοικονομικές ανισορροπίες οι οποίες απαιτούν την υιοθέτηση μέτρων πολιτικής και παρακολούθηση. Οι κίνδυνοι που απορρέουν από το υψηλό επίπεδο ιδιωτικού χρέους παραμένουν και χρήζουν προσοχής, παρόλο που πρόσφατα μέτρα στηρίζουν την ανάκαμψη της στεγαστικής αγοράς και θα συμβάλουν στον περιορισμό της αύξησης των ενυπόθηκων δανείων. Αν και το μεγάλο πλεόνασμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών αντικατοπτρίζει εν μέρει διαρθρωτικά χαρακτηριστικά της οικονομίας, η δομή του συνταξιοδοτικού και του φορολογικού συστήματος μπορεί δυνητικά να προκαλέσει μια αναποτελεσματική κατανομή των κεφαλαίων.

               (7)

               Στις 30 Απριλίου 2015 οι Κάτω Χώρες υπέβαλαν το εθνικό τους πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για το 2015 και το εθνικό πρόγραμμα σταθερότητας για το 2015. Προκειμένου να ληφθεί υπόψη η διασύνδεσή τους, τα δύο προγράμματα αξιολογήθηκαν ταυτοχρόνως.

               (8)

               Οι Κάτω Χώρες υπάγονται επί του παρόντος στο προληπτικό σκέλος του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης και στον μεταβατικό κανόνα για το χρέος. Με το πρόγραμμα σταθερότητας του 2015, η κυβέρνηση σχεδιάζει σταδιακή βελτίωση του ονομαστικού ελλείμματος στο 1,8 % του ΑΕΠ το 2015 και περαιτέρω σε 0,7 % του ΑΕΠ το 2018. Η κυβέρνηση σχεδιάζει να επιτύχει τον μεσοπρόθεσμο στόχο —διαρθρωτικό έλλειμμα 0,5 % του ΑΕΠ— καθ' όλη τη διάρκεια του προγράμματος. Σύμφωνα με το πρόγραμμα σταθερότητας, ο δείκτης δημόσιου χρέους προς το ΑΕΠ αναμένεται να κορυφωθεί στο 68,8 % το 2015 και να μειωθεί σταδιακά σε 66,1 % το 2018. Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζονται οι εν λόγω δημοσιονομικές προβλέψεις είναι ρεαλιστικό. Σύμφωνα με τις εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2015, το διαρθρωτικό ισοζύγιο αναμένεται να επιτύχει τον μεσοπρόθεσμο στόχο και να διαμορφωθεί στο — 0,3 % του ΑΕΠ το 2015 και στο — 0,4 % του ΑΕΠ το 2016. Με βάση την αξιολόγηση του προγράμματος σταθερότητας και λαμβάνοντας υπόψη τις εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2015, το Συμβούλιο είναι της γνώμης ότι οι Κάτω Χώρες αναμένεται να συμμορφωθούν με τις διατάξεις του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης. Ανερχόμενες στο 0,84 % του ΑΕΠ το 2013, οι δημόσιες δαπάνες στον τομέα της έρευνας και ανάπτυξης είναι χαμηλές σε σχέση με το μορφωτικό επίπεδο, τις εκπαιδευτικές επιδόσεις και το επίπεδο οικονομικής ανάπτυξης. Οι δημόσιες δαπάνες στον τομέα αυτό ακολουθούν πτωτική τάση από το 2014, ενώ οι ιδιωτικές δαπάνες στην Ε&Α παραμένουν χαμηλές. Η διοχέτευση δημόσιων δαπανών προς την καινοτομία και την έρευνα, ιδίως τη βασική έρευνα, και η εφαρμογή πολιτικών πλαισίου για την εξασφάλιση ιδιωτικών επενδύσεων στην Ε&Α θα μπορούσε να συμβάλει στην ενίσχυση του μακροπρόθεσμου αναπτυξιακού δυναμικού της οικονομίας των Κάτω Χωρών.

               (9)

               Σημαντική πρόκληση συνιστά η αγορά στέγης όπου δυσκαμψίες και στρεβλωτικά κίνητρα που έχουν συσσωρευτεί επί δεκαετίες διαμορφώνουν συνήθειες όσον αφορά τη χρηματοδότηση στέγης και τις τομεακές αποταμιεύσεις. Η τάση των νοικοκυριών να λαμβάνουν μεγάλα ενυπόθηκα δάνεια με εγγύηση ακίνητα αντανακλά σε μεγάλο βαθμό μακροχρόνια φορολογικά κίνητρα, ιδίως την πλήρη έκπτωση των τόκων ενυπόθηκων δανείων. Από το 2012, έχει εφαρμοστεί μια σειρά από μέτρα ώστε να αντιμετωπιστούν εν μέρει τα εν λόγω κίνητρα. Ορισμένα από αυτά προβλέπουν προσαρμογές της φορολογικής μεταχείρισης της στεγαστικής χρηματοδότησης. Η βαθμιαία πορεία προς τον περιορισμό των φορολογικών απαλλαγών επί των τόκων στα ενυπόθηκα δάνεια και την αύξηση των κινήτρων για αποπληρωμή είναι εγγυημένη. Ωστόσο, η σταδιακή εφαρμογή του μέτρου αυτού μπορεί να γίνει με ταχύτερο ρυθμό, για να επηρεάσει περισσότερο τη συμπεριφορά αποπληρωμής. Θα εξακολουθήσει να υπάρχει σημαντικό φορολογικό κίνητρο για επενδύσεις σε μη παραγωγικά στοιχεία ενεργητικού. Ο δείκτης δανείου-αξίας 100 %, που προβλέπεται να επιτευχθεί το 2018, παραμένει υψηλός. Η αγορά ενοικίασης ακινήτων υφίσταται περιορισμούς λόγω κανονιστικών ρυθμίσεων και της ύπαρξης ενός πολύ μεγάλου τομέα κοινωνικής στέγης ο οποίος πρέπει επίσης να ανταποκριθεί σε μεγάλες λίστες αναμονής. Η εισαγωγή στον τομέα της κοινωνικής στέγης μιας διαφοροποίησης των ενοικίων που βασίζεται περισσότερο στο εισόδημα, αποτελεί ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά ο αντίκτυπος του μέτρου είναι περιορισμένος. Σύμφωνα με τον νέο νόμο, εταιρείες στέγασης θα πρέπει να διαχωρίσουν τις δραστηριότητες γενικού οικονομικού συμφέροντος (δηλαδή της κοινωνικής στέγασης) από άλλες δραστηριότητες. Απομένει να εξεταστεί αν αυτό οδηγεί στη σκοπούμενη επανακατεύθυνση της κοινωνικής στέγης προς άτομα που βρίσκονται σε ανάγκη και διασφαλίζει τη διάθεση κοινωνικής στέγης σε πολίτες που βρίσκονται σε μειονεκτική θέση και δεν είναι σε θέση να αποκτήσουν στέγη υπό τους όρους της αγοράς.

               (10)

               Η μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του συνταξιοδοτικού συστήματος βελτιώθηκε. Επιπλέον της σταδιακής αύξησης της νόμιμης ηλικίας συνταξιοδότησης στον πρώτο πυλώνα από τα 65 έτη το 2012 στα 67 έτη το 2021 και της σύνδεσής της με το προσδόκιμο ζωής, στη συνέχεια, οι Κάτω Χώρες έχουν θεσπίσει συνολικές μεταρρυθμίσεις στον ιδιωτικά χρηματοδοτούμενο πυλώνα του συνταξιοδοτικού συστήματος και στο σύστημα μακροχρόνιας περίθαλψης. Η χρηματοοικονομική εποπτεία των συνταξιοδοτικών ταμείων έχει βελτιωθεί και το σύστημα έχει γίνει ανθεκτικότερο στους χρηματοοικονομικούς κραδασμούς. Αυτό συμπληρώθηκε από επιτυχείς μεταρρυθμίσεις που ενθαρρύνουν εργαζόμενους μεγαλύτερης ηλικίας να παραμένουν ενεργοί για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Με τις μεταρρυθμίσεις στο σύστημα μακροχρόνιας περίθαλψης μεταβιβάστηκαν αρμοδιότητες στους δήμους με αποτέλεσμα τη μείωση της συνολικής δαπάνης και την εστίαση στα οφέλη από την αποτελεσματικότητα. Η ποιότητα και η προσβασιμότητα της μακροχρόνιας περίθαλψης πρέπει να παρακολουθείται.

               (11)

               Στις εναπομένουσες προκλήσεις περιλαμβάνεται ο κατάλληλος επιμερισμός του κόστους και των κινδύνων εντός και μεταξύ των γενεών πέραν των εγκριθέντων κανόνων σχετικά με την τιμαριθμική αναπροσαρμογή και τα χρηματοδοτικά περιθώρια (πλαίσιο χρηματοοικονομικής αξιολόγησης), ιδίως με τη μείωση των εισφορών όσων βρίσκονται στα πρώτα έτη του εργασιακού τους βίου. Η βελτίωση της αναλογιστικής δικαιοσύνης των εισφορών στον δεύτερο πυλώνα του συνταξιοδοτικού συστήματος αναμένεται να βοηθήσει τα νοικοκυριά να κατανέμουν τα χρηματοδοτικά τους μέσα με περισσότερο φιλικούς προς την ανάπτυξη τρόπους.

               (12)

               Η συνολική μεταρρύθμιση της νομοθεσίας για την προστασία της απασχόλησης, που ενεργοποιήθηκε το 2014, αποσκοπεί στην αύξηση της συμμετοχής στην αγορά εργασίας και στην κινητικότητα. Τα φορολογικά αντικίνητρα για εργασία έχουν μειωθεί. Το Κοινοβούλιο έχει ψηφίσει νομοθεσία που επιτρέπει την ενεργοποίηση ποσόστωσης σε περίπτωση που οι εργοδότες δεν προσφέρουν τις πρόσθετες θέσεις απασχόλησης ατόμων με αναπηρία για τις οποίες έχουν δεσμευτεί. Ο αντίκτυπος των μέτρων αυτών μπορεί να αξιολογηθεί πλήρως μόνο αφού τεθούν σε εφαρμογή. Απαιτούνται περαιτέρω μέτρα για τη βελτίωση της ένταξης των ατόμων που βρίσκονται στο περιθώριο της αγοράς εργασίας, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που προέρχονται από οικογένειες μεταναστών.

               (13)

               Λαμβάνοντας υπόψη υποχρεωτικές πληρωμές μη φορολογικού χαρακτήρα, η φορολογική επιβάρυνση στις Κάτω Χώρες είναι σαφώς υψηλότερη από τον μέσο όρο της ΕΕ και υπάρχουν περιθώρια μετατόπισης της φορολογίας σε παράγοντες που επηρεάζουν λιγότερο την ανάπτυξη. Η προβλεπόμενη φορολογική μεταρρύθμιση θα συμβάλει στην αύξηση της συμμετοχής στην αγορά εργασίας. Μετά την έγκρισή της, οι επιπτώσεις της πρέπει να παρακολουθούνται εκ του σύνεγγυς.

               (14)

               Στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού εξαμήνου η Επιτροπή διενήργησε εμπεριστατωμένη ανάλυση της οικονομικής πολιτικής των Κάτω Χωρών και τη δημοσίευσε στην έκθεση για τη χώρα του 2015. Επίσης, αξιολόγησε το πρόγραμμα σταθερότητας και το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων, καθώς και τη συνέχεια που δόθηκε στις συστάσεις που απευθύνθηκαν στις Κάτω Χώρες κατά τα προηγούμενα έτη. Έλαβε υπόψη όχι μόνο τη χρησιμότητά τους για την άσκηση βιώσιμης δημοσιονομικής και κοινωνικοοικονομικής πολιτικής στις Κάτω Χώρες, αλλά και το κατά πόσο συνάδουν με τους κανόνες και τις κατευθύνσεις της ΕΕ, δεδομένης της ανάγκης ενίσχυσης της συνολικής οικονομικής διακυβέρνησης της Ένωσης μέσω της συνεκτίμησης στοιχείων σε επίπεδο ΕΕ κατά τη διαμόρφωση των μελλοντικών εθνικών αποφάσεων. Οι συστάσεις στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού εξαμήνου αποτυπώνονται στις συστάσεις 1 έως 3 κατωτέρω.

               (15)

               Υπό το πρίσμα της αξιολόγησης αυτής, το Συμβούλιο εξέτασε το πρόγραμμα σταθερότητας των Κάτω Χωρών και είναι της γνώμης (6) ότι οι Κάτω Χώρες συμμορφώνονται με το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης.

               (16)

               Υπό το πρίσμα της εμπεριστατωμένης επισκόπησης της Επιτροπής και της εν λόγω αξιολόγησης, το Συμβούλιο εξέτασε το πρόγραμμα σταθερότητας και το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Οι συστάσεις του σύμφωνα με το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 αποτυπώνονται στις συστάσεις 1 έως 3 κατωτέρω.

               (17)

               Στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού εξαμήνου η Επιτροπή προέβη επίσης σε ανάλυση της οικονομικής πολιτικής της ζώνης του ευρώ στο σύνολό της. Βάσει της ανάλυσης αυτής, το Συμβούλιο εξέδωσε ειδικές συστάσεις προς τα κράτη μέλη που έχουν νόμισμα το ευρώ (7). Ως χώρα με νόμισμα το ευρώ, οι Κάτω Χώρες θα πρέπει επίσης να εξασφαλίσουν την πλήρη και έγκαιρη εφαρμογή των συστάσεων αυτών,

         ΣΥΝΙΣΤΑ στις Κάτω Χώρες να αναλάβουν δράση το 2015 και το 2016 προκειμένου:

               1.

               Να διοχετεύσουν δημόσιες δαπάνες προς τη στήριξη επενδύσεων σε Ε&Α και να εργαστούν επί του πλαισίου προϋποθέσεων για τη βελτίωση των ιδιωτικών δαπανών Ε&Α προκειμένου να αντισταθμιστεί η φθίνουσα τάση στις δημόσιες δαπάνες Ε&Α και να αυξηθούν οι δυνατότητες για οικονομική ανάπτυξη.

               2.

               Με την ενδυνάμωση της ανάκαμψης, να επιταχύνει τη μείωση της έκπτωσης φόρου για τους τόκους ενυπόθηκων δανείων, ούτως ώστε να μειωθούν τα φορολογικά κίνητρα για επενδύσεις σε μη παραγωγικά στοιχεία ενεργητικού. Να προβλέψουν έναν περισσότερο προσανατολισμένο στην αγορά μηχανισμό για τον καθορισμό των ενοικίων και να συνδέσουν περισσότερο τα ενοίκια με το οικογενειακό εισόδημα στον τομέα της κοινωνικής στέγης.

               3.

               Να μειώσουν το επίπεδο των εισφορών στον δεύτερο πυλώνα του συνταξιοδοτικού συστήματος για όσους βρίσκονται στα πρώτα έτη του επαγγελματικού βίου.

      Βρυξέλλες, 14 Ιουλίου 2015.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         P. GRAMEGNA

      (1)  ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.

      (2)  ΕΕ L 306 της 23.11.2011, σ. 25.

      (3)  Διατηρούνται με την απόφαση 2014/322/ΕΕ του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2014, σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών για το 2014 (ΕΕ L 165 της 4.6.2014, σ. 49).

      (4)  Σύσταση του Συμβουλίου της 8ης Ιουλίου 2014 σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων των Κάτω Χωρών για το 2014 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας των Κάτω Χωρών για το 2014 (ΕΕ C 247 της 29.7.2014, σ. 88).

      (5)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 473/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2013, σχετικά με κοινές διατάξεις για την παρακολούθηση και την εκτίμηση των σχεδίων δημοσιονομικών προγραμμάτων και τη διασφάλιση της διόρθωσης του υπερβολικού ελλείμματος των κρατών μελών στη ζώνη του ευρώ (ΕΕ L 140 της 27.5.2013, σ. 11).

      (6)  Βάσει του άρθρου 5 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97.

      (7)  ΕΕ C 272 της 18.8.2015, σ. 98.


65/379/ΕΟΚ: Σύσταση της Επιτροπής της 7ης Ιουλίου 1965 προς τα κράτη μέλη όσον αφορά την κατοικία των εργαζομένων και των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας


Avis juridique important

|

32001H0191

Σύσταση του Συμβουλίου, της 12ης Φεβρουαρίου 2001, με στόχο τον τερματισμό της ασυνέπειας με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών στην Ιρλανδία

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 069 της 10/03/2001 σ. 0022 - 0023

Σύσταση του Συμβουλίουτης 12ης Φεβρουαρίου 2001με στόχο τον τερματισμό της ασυνέπειας με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών στην Ιρλανδία(2001/191/ΕΚ)ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 99 παράγραφος 4,τη σύσταση της Επιτροπής,Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Στις 19 Ιουνίου 2000, το Συμβούλιο συνέστησε στις ιρλανδικές αρχές, στη σύστασή του για τους γενικούς προσανατολισμούς οικονομικών πολιτικών των κρατών μελών και της Κοινότητας(1), να είναι προετοιμασμένες, ήδη το 2000, να χρησιμοποιήσουν τη δημοσιονομική πολιτική για την εξασφάλιση της οικονομικής σταθερότητας, λαμβάνοντας υπόψη το βαθμό υπερθέρμανσης της οικονομίας, και να χρησιμοποιήσουν τον προϋπολογισμό για το 2001 για την επίτευξη του στόχου αυτού.(2) Στις 6 Δεκεμβρίου 2000, η Ιρλανδία υπέβαλε το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας για το 2000, το οποίο προβλέπει στόχους στο δημοσιονομικό τομέα για την περίοδο μέχρι το 2003 και το οποίο θα πρέπει να εξεταστεί σε συνδυασμό με τον προϋπολογισμό για το 2001 που κατατέθηκε την ίδια ημέρα.(3) Το Συμβούλιο, στη γνώμη του της 12ης Φεβρουαρίου 2001 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Ιρλανδίας του 2000 σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών(2), θεωρεί ότι τα δημοσιονομικά προγράμματα της Ιρλανδίας για το 2001 δεν είναι συνεπή με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών καθόσον αφορά τη δημοσιονομική πολιτική.(4) Η καλή λειτουργία του συντονισμού των οικονομικών πολιτικών στη ζώνη του ευρώ απαιτεί την έγκαιρη χρησιμοποίηση των μέσων που διατίθενται βάσει του άρθρου 99 παράγραφος 4.(5) Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ελσίνκι της 10ης και 11ης Δεκεμβρίου 1999 τόνισε ότι οι υφιστάμενες διαδικασίες και ρυθμίσεις για το συντονισμό της οικονομικής πολιτικής από το Συμβούλιο θα πρέπει να εφαρμόζονται αποτελεσματικά και ότι θα πρέπει να παρακολουθείται εκ του σύνεγγυς η εφαρμογή των πολιτικών.Αναγνωρίζοντας τα ακόλουθα:α) Το 2000, η ιρλανδική οικονομία σημείωσε εξαιρετικές επιδόσεις και συνέχισε να αναπτύσσεται με πολύ ταχύ ρυθμό, με εκτιμώμενο ποσοστό αύξησης πραγματικού ΑΕΠ λίγο μεγαλύτερο από 10 %. Το αποτέλεσμα ήταν να ξεπεραστούν κατά πολύ οι δημοσιονομικές προβλέψεις του επικαιροποιημένου προγράμματος σταθερότητας του 1999. Ο λόγος του δημοσίου χρέους προς το ΑΕΠ προβλέπεται να μειωθεί στο 24 % μέχρι το 2003. Λόγω της θετικής απόκλισης της παραγωγής, οι πληθωριστικές πιέσεις στην Ιρλανδία έχουν ενταθεί κατά τη διάρκεια του 2000. Ο πληθωρισμός, όπως μετρείται βάσει του εναρμονισμένου δείκτη τιμών καταναλωτή (ΕΔΤΚ), διαμορφώθηκε σε 5,3 % κατά μέσο όρο το 2000. Ενώ η ταχεία αύξηση του ποσοστού πληθωρισμού κατά τη διάρκεια του 2000 οφείλεται, εν μέρει, σε εξωτερικούς και προσωρινούς παράγοντες, οι οποίοι αναμένεται να εκλείψουν σταδιακά από το δείκτη τιμών καταναλωτή, προκαλεί ανησυχία το γεγονός ότι, στη διαμόρφωση αυτού του ποσοστού πληθωρισμού, συνέβαλαν σε αυξημένο βαθμό και ενδογενείς παράγοντες.β) Στις 6 Δεκεμβρίου 2000 κατατέθηκε ο ιρλανδικός προϋπολογισμός για το 2001. Τα βασικά μέτρα που περιλαμβάνει είναι: δέσμη μέτρων για τους άμεσους φόρους (που προβλέπουν μειώσεις φορολογικών συντελεστών και αυξήσεις αφορολόγητων ορίων) με κόστος για το σύνολο του έτους περίπου 1,5 % του ΑΕΠ, μειώσεις έμμεσων φόρων με κόστος για το σύνολο του έτους 0,4 % του ΑΕΠ, αύξηση κατά 18 % της εγκριθείσας τρέχουσας δαπάνης σε σχέση με την εκτιμηθείσα εκτέλεση του 2000 (από την οποία περίπου 40 % αφορά δαπάνες πληρωμών), και αύξηση κατά 29 % της εγκριθείσας κεφαλαιουχικής δαπάνης. Το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Ιρλανδίας του 2000 προβλέπει περιορισμό του πλεονάσματος του ευρύτερου δημόσιου τομέα από 4,7 σε 0,4 % του ΑΕΠ για το 2001, πράγμα που προϋποθέτει τροπή της δημοσιονομικής θέσης επί τα χείρω.γ) Ο προϋπολογισμός του 2001 θα ενισχύσει ακόμη περισσότερο τη ζήτηση στην Ιρλανδία και τα αποτελέσματά του από πλευράς προσφοράς ενδέχεται να είναι περιορισμένα σε βραχυπρόθεσμη βάση. Συνεπώς, θα επιδεινώσει την υπερθέρμανση της οικονομίας και τις πληθωριστικές πιέσεις και θα διευρύνει τη θετική απόκλιση της παραγωγής, η οποία, σύμφωνα με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα του 2000, θα φτάσει στο 5,4 % του δυνητικού ΑΕΠ το 2001.δ) Η στρατηγική για την αύξηση της συμμετοχής στο εργατικό δυναμικό μέσω της ελάφρυνσης των άμεσων φορολογικών επιβαρύνσεων, την οποία συνιστούσαν οι γενικοί προσανατολισμοί του 2000 στο σχετικό με την αγορά εργασίας σκέλος τους, ενδέχεται να είναι λιγότερο αποτελεσματική από ό,τι στο παρελθόν, διότι ακολουθείται στη γενικότερη συνάρτηση επεκτατικής δημοσιονομικής πολιτικής, και η στενότητα που υπάρχει στην αγορά εργασίας θα μπορούσε να παρακωλύσει τις τυχόν περαιτέρω προσπάθειες για τη συγκράτηση των μισθών μέσω της μείωσης των άμεσων φόρων. Επιπλέον, ενώ οι μειώσεις των έμμεσων φόρων έχουν ένα εφάπαξ αποτέλεσμα στο επίπεδο των τιμών, είναι πιθανό να μην έχουν μόνιμα αποτελέσματα στο ποσοστό του πληθωρισμού, ενώ αντίθετα είναι σαφές ότι τονώνουν ακόμη περισσότερο τη ζήτηση. Με δεδομένη την υφιστάμενη κατεύθυνση της ενιαίας νομισματικής πολιτικής που χαράσσεται για τη ζώνη του ευρώ, η σχεδιαζόμενη συνεισφορά της δημοσιονομικής πολιτικής στο συνδυασμό των μακροοικονομικών πολιτικών δεν είναι η ενδεδειγμένη.ε) Ο ιρλανδικός προϋπολογισμός για το 2001 έχει προσανατολισμό επεκτατικό και ενισχυτικό των κυκλικών τάσεων, και συνεπώς είναι ασυμβίβαστος με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών του Συμβουλίου του 2000, όπου αναφέρεται ότι οι ιρλανδικές αρχές θα πρέπει να είναι σε "ετοιμότητα, ήδη το 2000, για τη χρησιμοποίηση μέτρων δημοσιονομικής πολιτικής για να εξασφαλιστεί η οικονομική σταθερότητα, λαμβάνοντας υπόψη το βαθμό υπερθέρμανσης της οικονομίας, [και] να χρησιμοποιηθεί o προϋπολογισμός του 2001 για την επίτευξη του στόχου αυτού". Η Επιτροπή εκτιμά ότι o επεκτατικός χαρακτήρας του σχεδιαζόμενου προϋπολογισμού για το 2001 θα μπορούσε να εξουδετερωθεί με περιοριστικά μέτρα της τάξης τουλάχιστον του 0,5 % του ΑΕΠ,ΣΥΝΙΣΤΑ ΤΑ ΕΞΗΣ:1. Για την άρση της ασυνέπειας με τους γενικούς προσανατολισμούς οικονομικής πολιτικής, που χαρακτηρίζει τον προϋπολογισμό του 2001, η ιρλανδική κυβέρνηση θα πρέπει να λάβει κατά τη διάρκεια του παρόντος οικονομικού έτους αντισταθμιστικά δημοσιονομικά μέτρα, με τα οποία να εξασφαλίζεται, βάσει των μακροοικονομικών παραδοχών του επικαιροποιημένου προγράμματος σταθερότητας του 2000, ότι θα αποφευχθεί η μείωση του δημοσιονομικού πλεονάσματος έναντι του 2000.2. Η Επιτροπή καλείται να υποβάλει κατά τη διάρκεια του 2001 έκθεση για τις οικονομικές και δημοσιονομικές εξελίξεις στην Ιρλανδία. Το Συμβούλιο θα παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς τις εξελίξεις αυτές, και ειδικότερα θα εξετάζει κατά πόσο είναι συνεπείς με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών.Η παρούσα σύσταση απευθύνεται στην Ιρλανδία.Βρυξέλλες, 12 Φεβρουαρίου 2001.Για το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςB. Ringholm(1) ΕΕ L 210 της 21.8.2000, σ. 1.(2) ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.


Avis juridique important

|

31991H0561

91/561/ΕΟΚ: Σύσταση της Επιτροπής της 24ης Οκτωβρίου 1991 σχετικά με την τυποποίηση των διακηρύξεων δημοσίων συμβάσεων

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 305 της 06/11/1991 σ. 0019 - 0021

ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  της 24ης Οκτωβρίου 1991  σχετικά με την τυποποίηση των διακηρύξεων δημοσίων συμβάσεων  (91/561/ΕΟΚ)Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 155 δεύτερη περίπτωση,  Εκτιμώντας ότι οι οδηγίες του Συμβουλίου 71/305/ΕΟΚ (1), 72/277/ΕΟΚ (2) και 89/440/ΕΟΚ (3) καθώς και οι οδηγίες 77/62/ΕΟΚ (4) και 88/295/ΕΟΚ (5) καθιερώνουν αφενός την υποχρέωση δημοσίευσης των διακηρύξεων δημοσίων συμβάσεων στην Επίσημη Εφημερίδα των  Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων όσον αφορά τις διαδικασίες που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής τους, και αφετέρου καθορίζουν τα σημεία που πρέπει να περιλαμβάνονται σ' αυτή τη δημοσίευση-  Εκτιμώντας ότι η δήλωση του Συμβουλίου και της Επιτροπής (6) σχετικά με τα υποδείγματα των διακηρύξεων συμβάσεων και τη χρησιμοποίηση νέων τεχνολογιών στα πλαίσια της έκδοσης της οδηγίας 88/295/ΕΟΚ-  Εκτιμώντας την ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο περί της προώθησης της συμμετοχής των ΜΜΕ στις δημόσιες συμβάσεις στο εσωτερικό της Κοινότητας (7) καθώς και τα συμπεράσματα του Συμβουλίου για την εξασφάλιση μεγαλύτερης διαφάνειας δημοπρασιών,  με τη διευκόλυνση της πρόσβασης των ΜΜΕ στις δημόσιες συμβάσεις (8)-  Εκτιμώντας ότι η τυποποίηση των πληροφοριών που περιέχονται σε κάθε παράγραφο σύμφωνα με τα υποδείγματα, τηρώντας οπωσδήποτε τις διατάξεις του κοινοτικού δικαίου και του εσωτερικού δικαίου κάθε κράτους μέλους σχετικά με την ανάθεση δημοσίων συμβάσεων,  θα συνεισέφερε στην καλύτερη πραγματοποίηση των στόχων της πολιτικής του ανοίγματος των δημοσίων αγορών και συγκεκριμένα:  - σε καλύτερη κατανόηση εκ μέρους των υποψηφίων των απαιτήσεων συμμετοχής που θα προκύψει από τη χρησιμοποίηση κοινής γλώσσας δημοσίων συμβάσεων γεγονός πρωταρχικής σημασίας από την άποψη της διαφάνειας των διαδικασιών,  - σε μείωση των μη ηθελημένων σφαλμάτων και της κακής εφαρμογής των οδηγιών από τις αναθέτουσες αρχές, η οποία προέρχεται από κακή κατανόηση των κοινοτικών κειμένων, δεδομένης και της λειτουργίας ως οδηγού που ενέχει η προσέγγιση αυτή,  - σε απλοποίηση του έργου των αναθετουσών αρχών κατά τη σύνταξη των διακηρύξεων, που θα συνίσταται πλέον κυρίως σε απλή επιλογή λέξεων ή φράσεων, στις οποίες θα προστίθενται, εφόσον απαιτείται, συμπληρωματικά πληροφοριακά στοιχεία κατά περίπτωση-  Εκτιμώντας ότι αυτή η τυποποίηση θα έχει ως αποτέλεσμα την απλοποίηση της εσωτερικής διοικητικής διαδικασίας για την επεξεργασία και τη σημαντική μείωση των εξόδων που δημιουργεί η δωρεάν δημοσίευση στο Συμπλήρωμα της Επίσημης Εφημερίδας των Ευρωπαϊκών  Κοινοτήτων-  Εκτιμώντας ότι η αποτελεσματικότητα του συστήματος προϋποθέτει την έγκριση καταλλήλων ονοματολογιών για την περιγραφή του αντικειμένου της σύμβασης-  Εκτιμώντας ότι είναι προτιμότερο η οριστική έγκριση του συστήματος να βασιστεί στην εμπειρία που θα αποκτηθεί κατά τη διάρκεια μεταβατικής περιόδου-  Εκτιμώντας την ευνοϊκή γνώμη της Συμβουλευτικής Επιτροπής Δημοσίων Συμβάσεων σχετικά με την προκείμενη λύση,  ΔΙΑΤΥΠΩΝΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ: 1. Συνιστάται στα κράτη μέλη να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα ώστε:  - οι αναθέτουσες αρχές κατά την έννοια του πρώτου άρθρου των παραπάνω οδηγιών να μπορούν να χρησιμοποιούν, προαιρετικά, κατά τη δημοσίευση των συμβάσεων στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, τα υποδείγματα προκηρύξεων,  - στην περίπτωση των δημοσίων συμβάσεων έργων, οι αναθέτουσες αρχές κατά την έννοια της οδηγίας 71/305/ΕΟΚ για το Βασίλειο της Ισπανίας, την Ελληνική Δημοκρατία και την Πορτογαλική Δημοκρατία και κατά την έννοια της προαναφερθείσας οδηγίας όπως  τροποποιήθηκε από την οδηγία 89/440/ΕΟΚ για τα λοιπά κράτη μέλη, να μπορούν να χρησιμοποιούν, προαιρετικά, τη "Γενική Ονοματολογία Δημοσίων Έργων", για καθορισμό του αντικειμένου της σύμβασης.  2. Τα κράτη μέλη καλούνται να θέσουν σε εφαρμογή την παρούσα σύσταση το αργότερο μέχρι την 1η Ιανουαρίου 1992 και να κοινοποιήσουν στην Επιτροπή, εντός της ίδιας προθεσμίας, το κείμενο αυτών των μέτρων εφαρμογής.  3. Τα κράτη μέλη καλούνται να διαβιβάσουν στην Επιτροπή το αργότερο μέχρι την 1η Ιανουαρίου 1993 τις ενδεχόμενες παρατηρήσεις τους κατά την εφαρμογή των παραπάνω μέτρων. Βρυξέλλες, 24 Οκτωβρίου 1991. Για την Επιτροπή  Martin BANGEMANN  Αντιπρόεδρος   (1) ΕΕ αριθ. L 185 της 16. 8. 1971, σ. 5. (2) ΕΕ αριθ. L 176 της 3. 8. 1972, σ. 12. (3) ΕΕ αριθ. L 210 της 21. 7. 1989, σ. 1. (4) ΕΕ αριθ. L 13 της 15. 1. 1977, σ. 1. (5) ΕΕ αριθ. L 127 της 20. 5. 1988, σ. 1. (6) Πρακτικά αριθ. 5275/88 του  Συμβουλίου της 22. 3. 1988. (7) COM (90) 166 της 7. 5. 1990. (8) Πρακτικά αριθ. 6617/90 του Συμβουλίου της 28. 5. 1990.    ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ  Τα υποδείγματα που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο του σημείου 1 της παρούσας σύστασης και οι οδηγίες για την χρήση τους και η "Γενική Ονοματολογία Δημοσίων Έργων" που αναφέρεται στο δεύτερο εδάφιο του σημείου 1 θα δημοσιευθούν  σύμφωνα με τον ακόλουθο πίνακα:       Κράτος μέλος  Γλώσσα  Δημοσίευση      Βέλγιο  γερμανικά  ΕΕ αριθ. S 217 A της 16ης Νοεμβρίου 1991      Βέλγιο  γαλλικά  ΕΕ αριθ. S 217 B της 16ης Νοεμβρίου 1991      Βέλγιο  ολλανδικά  ΕΕ αριθ. S 217 C της 16ης Νοεμβρίου 1991      Δανία   δανικά  ΕΕ αριθ. S 217 D της 16ης Νοεμβρίου 1991      Γερμανία  γερμανικά  ΕΕ αριθ. S 217 E της 16ης Νοεμβρίου 1991      Ελλάδα (*)  ελληνικά  ΕΕ αριθ. S 217 F της 16ης Νοεμβρίου 1991      Ισπανία (*)  ισπανικά  ΕΕ αριθ. S 217 G της 16ης Νοεμβρίου 1991       Γαλλία  γαλλικά  ΕΕ αριθ. S 217 H της 16ης Νοεμβρίου 1991      Ιρλανδία  αγγλικά  ΕΕ αριθ. S 217 I της 16ης Νοεμβρίου 1991      Ιταλία  ιταλικά  ΕΕ αριθ. S 217 J της 16ης Νοεμβρίου 1991      Λουξεμβούργο  γαλλικά  ΕΕ αριθ. S 217 K της 16ης  Νοεμβρίου 1991      Ολλανδία  ολλανδικά  ΕΕ αριθ. S 217 L της 16ης Νοεμβρίου 1991      Πορτογαλία (*)  πορτογαλικά  ΕΕ αριθ. S 217 M της 16ης Νοεμβρίου 1991      Ηνωμένο Βασίλειο  αγγλικά  ΕΕ αριθ. S 217 N της 16ης Νοεμβρίου 1991     (*) Τα  τυποποιημένα έντυπα για τα τρία αυτά κράτη μέλη θα προσαρμοστούν στις απαιτήσεις των οδηγιών 88/295/ΕΟΚ και 89/440/ΕΟΚ από την 1η Μαρτίου 1992 και μετά.


title: Σύσταση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου, της 22ας Δεκεμβρίου 2011 , σχετικά με την μακροπροληπτική αρμοδιότητα των εθνικών αρχών (ΕΣΣΚ/2011/3)

text:
               14.2.2012

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 41/1

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ ΣΥΣΤΗΜΙΚΟΫ ΚΙΝΔΫΝΟΥ
   της 22ας Δεκεμβρίου 2011
   σχετικά με την μακροπροληπτική αρμοδιότητα των εθνικών αρχών
   (ΕΣΣΚ/2011/3)
   2012/C 41/01
   ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΣΥΣΤΗΜΙΚΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως τα άρθρα 2 παράγραφος 2 και 4 παράγραφος 2 στοιχείο α) και το Πρωτόκολλο (αριθ. 25) σχετικά με την άσκηση των συντρεχουσών αρμοδιοτήτων,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1092/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Νοεμβρίου 2010, σχετικά με την μακροπροληπτική επίβλεψη του χρηματοπιστωτικού συστήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη σύσταση Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου (1), και ιδίως το άρθρο 3 παράγραφος 2 στοιχεία β), δ) και στ) και τα άρθρα 16 έως 18,
   Έχοντας υπόψη την απόφαση ΕΣΣΚ/2001/1 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου, της 20ής Ιανουαρίου 2011, για τη θέσπιση του εσωτερικού κανονισμού του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου (2), και ιδίως το άρθρο 15 παράγραφος 3 στοιχείο ε) και τα άρθρα 18 έως 20,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Ένα σαφώς καθορισμένο πλαίσιο πολιτικής αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για μια αποτελεσματική μακροπροληπτική πολιτική. Με την ίδρυση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου εντός του Ευρωπαϊκού Συστήματος Χρηματοπιστωτικής Εποπτείας συστάθηκε ένα πλαίσιο μακροπροληπτικής πολιτικής σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, η άσκηση της οποίας βασίζεται στις εφαρμοστέες συναφώς προειδοποιήσεις και συστάσεις.

               (2)

               Η αποτελεσματικότητα της μακροπροληπτικής πολιτικής στην Ευρώπη εξαρτάται επίσης από τα εθνικά πλαίσια μακροπροληπτικής πολιτικής των κρατών μελών, καθόσον στα εθνικά αυτά πλαίσια εναπόκειται πρωτίστως η λήψη των αναγκαίων μέτρων για τη διατήρηση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας.

               (3)

               Σε κάποια κράτη μέλη διεξάγονται επί του παρόντος συζητήσεις επί νομοθετικών πρωτοβουλιών αναφορικά με τα μακροπροληπτικά πλαίσια.

               (4)

               Είναι αναγκαία η παροχή κατευθυντηρίων αρχών επί των βασικών στοιχείων των εθνικών μακροπροληπτικών αρμοδιοτήτων που να εξισορροπούν την ανάγκη για συνοχή ανάμεσα στις προσεγγίσεις σε εθνικό επίπεδο με την ευελιξία για την εξυπηρέτηση των εθνικών ιδιαιτεροτήτων.

               (5)

               Η ρητή θέση ενός σαφούς στόχου διευκολύνει τις εθνικές μακροπροληπτικές αρχές να ξεπεράσουν την υπάρχουσα τάση υπέρ της αδράνειας. Οι μακροπροληπτικές πολιτικές μπορούν να επιδιωχθούν σε εθνικό επίπεδο με την πρωτοβουλία των εθνικών μακροπροληπτικών αρχών, ή ως ενέργειες προς εφαρμογή των συστάσεων ή των προειδοποιήσεων από το ΕΣΣΚ.

               (6)

               Γενικά, η μακροπροληπτική πολιτική μπορεί να ασκείται είτε από μεμονωμένο φορέα ή από συμβούλιο συγκροτούμενο από περισσότερους φορείς, ανάλογα με τα εθνικά θεσμικά πλαίσια. Σε κάθε περίπτωση η αρμόδια αρχή πρέπει να καθορίζεται με σαφήνεια και διαφάνεια.

               (7)

               Η αιτιολογική σκέψη 24 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1092/2010 προβλέπει ότι «οι εθνικές κεντρικές τράπεζες θα πρέπει να έχουν ηγετικό ρόλο στην μακροπροληπτική επίβλεψη, λόγω της εξειδικευμένης γνώσης τους και των υφιστάμενων ευθυνών τους στον τομέα της χρηματοοικονομικής σταθερότητας». Αυτό το συμπέρασμα ενισχύεται περαιτέρω όταν και οι κεντρικές τράπεζες είναι αρμόδιες για την μικροπροληπτική εποπτεία.

               (8)

               Αναλόγως του εθνικού θεσμικού πλαισίου, η συνεργασία αρχών επιφορτισμένων με αρμοδιότητες που επηρεάζουν την χρηματοπιστωτική σταθερότητα μπορεί να λαμβάνει διαφορετικές μορφές, από τον συντονισμό μέχρι την ανταλλαγή δεδομένων και πληροφοριών.

               (9)

               Το ΕΣΣΚ θα συζητά, σε επίπεδο διασυνοριακής πολιτικής, τις πιθανές δευτερογενείς επιπτώσεις των μέτρων μακροπροληπτικού χαρακτήρα που σχεδιάζουν οι αρμόδιες εθνικές αρχές, έτσι ώστε να διασφαλίζεται ένας ελάχιστος βαθμός συντονισμού και να περιορίζονται οι πιθανές αρνητικές επιπτώσεις. Για τον σκοπό αυτόν η γραμματεία του ΕΣΣΚ θα ενημερώνεται εκ των προτέρων σχετικά με σημαντικές ενέργειες μακροπροληπτικού χαρακτήρα που οι εθνικές αρχές εισηγούνται στην Διοικούσα Επιτροπή του ΕΣΣΚ προς συζήτηση. Εάν το κρίνει απαραίτητο η διευθύνουσα αρχή, οι προτεινόμενες μακροπροληπτικές ενέργειες μπορούν να τίθενται υπόψη του γενικούς συμβουλίου.

               (10)

               Τα καθήκοντα και οι εξουσίες της μακροπροληπτικής αρχής θα πρέπει να καθορίζονται με σαφήνεια. Λαμβανομένου υπόψη του αντικτύπου που μπορεί να έχει η συνεχιζόμενη μεταρρύθμιση σε επίπεδο ΕΕ του πλαισίου των κεφαλαιακών απαιτήσεων για χρηματοπιστωτικά ιδρύματα (3), οι διαδικασίες θέσης των απαραίτητων εργαλείων στη διάθεση της μακροπροληπτικής αρχής αναμένεται ότι θα επιτρέψουν, τηρουμένων των αρχών που διέπουν το οικείο νομοθετικό πλαίσιο, την έγκαιρη προσαρμογή των εργαλείων πολιτικής τόσο στις επιταγές της καινοτομίας και αλλαγής εντός του χρηματοπιστωτικού συστήματος, όσο και στη μεταβαλλόμενη φύση των κινδύνων που απειλούν τη χρηματοοικονομική σταθερότητα. Η μακροπροληπτική αρχή θα πρέπει να αιτιολογεί εκ των προτέρων την ανάγκη του σε συγκεκριμένα εργαλεία και να έχει το δικαίωμα να ζητήσει με δική του πρωτοβουλία τα εν λόγω εργαλεία. Τα εργαλεία θα πρέπει να περιλαμβάνουν τόσο εκείνα που μπορούν να επηρεάσουν τους κυκλικούς κινδύνους, όπως μη βιώσιμα επίπεδα μόχλευσης, αναντιστοιχία ληκτότητας και πιστωτική επέκταση, όσο και εκείνα που μπορούν να επηρεάσουν τις δομές των αγορών. Εν προκειμένω θα μπορούσε να προβλεφθεί ένας θεσμικός διαχωρισμός μεταξύ των μη δεσμευτικών και των δεσμευτικών μέσων.

               (11)

               Η διαφάνεια βελτιώνει την κατανόηση των μακροπροληπτικών πολιτικών από τον χρηματοπιστωτικό τομέα και το ευρύ κοινό και αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση της λογοδοσίας έναντι του νομοθετικού σώματος ως σώματος αντιπροσωπευτικού του πληθυσμού εν γένει. Δεδομένου του ότι είναι δύσκολο να ποσοτικοποιηθεί ο απώτατος στόχος της μακροπροληπτικής πολιτικής, η λογοδοσία μπορεί να εκφρασθεί σε σχέση με την επίτευξη ενδιάμεσων στόχων ή με τη δημοσιοποίηση της αιτιολογικής βάσης για τη χρήση των μακροπροληπτικών μέσων.

               (12)

               Μπορεί να ασκηθούν πιέσεις στους αρμοδίους χάραξης μακροπροληπτικής πολιτικής να μην καθιστούν αυστηρότερες τις πολιτικές σε περιόδους ανοδικών φάσεων του οικονομικού κύκλου ή να τις χαλαρώνουν σε περιόδους καθοδικών φάσεων. Προκειμένου να διασφαλιστεί η αξιοπιστία της πολιτικής, οι μακροπροληπτικές αρχές πρέπει να θωρακιστούν έναντι των εξωτερικών πιέσεων μέσω της ανεξαρτησίας. Οι κεντρικές τράπεζες στις οποίες έχει ανατεθεί μακροπροληπτικές αρμοδιότητες θα πρέπει να είναι ανεξάρτητες κατά την έννοια του άρθρου 130 της Συνθήκης.

               (13)

               Η παρούσα σύσταση δεν επηρεάζει τις αρμοδιότητες των κεντρικών τραπεζών της Ένωσης όσον αφορά τη νομισματική πολιτική, ούτε τα καθήκοντα που ανατίθενται στο ΕΣΣΚ.

               (14)

               Οι συστάσεις του ΕΣΣΚ δημοσιεύονται αφού ενημερωθεί το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με την πρόθεση αυτή του γενικού συμβουλίου και εφόσον έχει δοθεί στο Συμβούλιο η ευκαιρία να αντιδράσει,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:
   ΕΝΟΤΗΤΑ 1

      ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ

      Σύσταση A —   Στόχος

   Συνιστάται στα κράτη μέλη:

               1.

               να προσδιορίζουν ότι απώτατος στόχος της μακροπροληπτικής πολιτικής είναι να συμβάλει στη διαφύλαξη της σταθερότητας του χρηματοπιστωτικού συστήματος ως συνόλου, μεταξύ άλλων ενισχύοντας την ανθεκτικότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος και μειώνοντας τη συσσώρευση των συστημικών κινδύνων, διασφαλίζοντας με τον τρόπο αυτόν τη διατηρήσιμη συμβολή του χρηματοπιστωτικού τομέα στην οικονομική ανάπτυξη·

               2.

               να διασφαλίζουν ότι οι μακροπροληπτικές πολιτικές μπορούν να ασκούνται σε εθνικό επίπεδο με πρωτοβουλία της εθνικής μακροπροληπτικής αρχής ή κατ’ εφαρμογή των συστάσεων ή προειδοποιήσεων από το ΕΣΣΚ.

      Σύσταση B —   Θεσμικές ρυθμίσεις

   Συνιστάται στα κράτη μέλη:

               1.

               να ορίζουν στην εθνική τους νομοθεσία την αρχή στην οποία ανατίθεται η άσκηση της μακροπροληπτικής πολιτικής, γενικά είτε ως μεμονωμένο φορέα είτε ως συμβούλιο συγκροτούμενο από τις αρχές των οποίων οι ενέργειες επηρεάζουν σημαντικά τη χρηματοοικονομική σταθερότητα. Η εθνική νομοθεσία θα πρέπει να καθορίζει τη διαδικασία λήψης αποφάσεων του διοικητικού οργάνου της μακροπροληπτικής αρχής·

               2.

               σε περίπτωση που ως μακροπροληπτική αρχή ορίζεται μεμονωμένος φορέας, να θεσπίζουν μηχανισμούς συνεργασίας όλων των αρχών των οποίων οι ενέργειες επηρεάζουν σημαντικά τη χρηματοοικονομική σταθερότητα, με την επιφύλαξη των αντίστοιχων αρμοδιοτήτων τους·

               3.

               να διασφαλίζουν ότι η κεντρική τράπεζα διαδραματίζει πρωταρχικο ρόλο στη μακροπροληπτική πολιτική και ότι η μακροπροληπτική πολιτική δεν υπονομεύει την ανεξαρτησία της σύμφωνα με το άρθρο 130 της Συνθήκης·

               4.

               να εξουσιοδοτούν την μακροπροληπτική αρχή να συνεργάζεται και να ανταλλάσσει πληροφορίες και διασυνοριακά, ιδίως ενημερώνοντας το ΕΣΣΚ σχετικά με τη δράση που αναλαμβάνεται για τη διαχείριση συστημικών κινδύνων σε εθνικό επίπεδο.

      Σύσταση Γ —   Καθήκοντα, εξουσίες, εργαλεία

   Συνιστάται στα κράτη μέλη:

               1.

               να αναθέτουν στην μακροπροληπτική αρχή κατ’ ελάχιστον τα καθήκοντα της αναγνώρισης, της παρακολούθησης και της αξιολόγησης των κινδύνων που απειλούν τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, καθώς και της εφαρμογής των πολιτικών για την επίτευξη του στόχου της δια της αποτροπής και του περιορισμού των εν λόγω κινδύνων·

               2.

               να διασφαλίζουν ότι η μακροπροληπτική αρχή έχει την εξουσία να ζητεί και να λαμβάνει εγκαίρως όλα τα εθνικά στοιχεία και πληροφορίες σχετικά με την άσκηση των καθηκόντων της, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών από φορείς μικροπροληπτικής εποπτείας και εποπτείας αγορών κινητών αξιών και των πληροφοριών εκτός των κανονιστικών ορίων, καθώς και των εξειδικευμένων ανά ίδρυμα πληροφοριών κατόπιν αιτιολογημένου αιτήματος και με τις κατάλληλες ρυθμίσεις για να διασφαλίζεται η εμπιστευτικότητα. Με βάση τις ίδιες αρχές η μακροπροληπτική αρχή θα πρέπει να μοιράζεται με τις αρχές μικροπροληπτικής εποπτείας τα στοιχεία και τις πληροφορίες σχετικά με την άσκηση των καθηκόντων των τελευταίων.

               3.

               να αναθέτουν στη μακροπροληπτική αρχή την εξουσία να αναθέτει ή/και να αναπτύσσει τις μεθόδους επιτήρησης για την αναγνώριση, σε συντονισμό ή μαζί με τους φορείς μικροπροληπτικής εποπτείας και εποπτείας αγορών κινητών αξιών, των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και δομών που είναι συστημικά σημαντικές για το οικείο κράτος μέλος, και να καθορίζουν ή να προβαίνουν σε συστάσεις όσον αφορά την οριοθέτηση των εθνικών κανονιστικών ρυθμίσεων·

               4.

               να διασφαλίζουν ότι η μακροπροληπτική αρχή έχει τον έλεγχο επί των κατάλληλων εργαλαίων προς επίτευξη των στόχων της. Όπου παρίσταται ανάγκη, θα πρέπει να θεσπίζονται σαφείς και συνοπτικές διαδικασίες για την ανάθεση των εργαλείων στη μακροπροληπτική αρχή.

      Σύσταση Δ —   Διαφάνεια και λογοδοσία

   Συνιστάται στα κράτη μέλη:

               1.

               να διασφαλίζουν ότι οι αποφάσεις μακροπροληπτικής πολιτικής και η αιτιολογική τους βάση δημοσιοποιούνται έγκαιρα, εκτός αν αυτό δημιουργεί κινδύνους για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, και ότι οι στρατηγικές μακροπροληπτικής πολιτικής καθορίζονται και δημοσιεύονται από την μακροπροληπτική αρχή·

               2.

               να αναθέτουν στη μακροπροληπτική αρχή την εξουσία να προβαίνει σε δημόσιες και μη δημόσιες ανακοινώσεις σχετικά με τον συστημικό κίνδυνο·

               3.

               να καθιστούν την μακροπροληπτική αρχή τελικώς υπεύθυνη έναντι του εθνικού κοινοβουλίου·

               4.

               να διασφαλίζουν νομική προστασία για την μακροπροληπτική αρχή και το προσωπικό της όταν ενεργούν καλόπιστα.

      Σύσταση E —   Ανεξαρτησία

   Συνιστάται στα κράτη μέλη να διασφαλίζουν ότι:

               1.

               κατά την επιδίωξη του σκοπού της η μακροπροληπτική αρχή είναι κατ’ ελάχιστον λειτουργικά ανεξάρτητη, ιδίως έναντι των πολιτικών οργάνων και του χρηματοπιστωτικού κλάδου·

               2.

               οι οργανωτικές και χρηματοπιστωτικές ρυθμίσεις δεν θέτουν σε κίνδυνο την άσκηση της μακροπροληπτικής πολιτικής.

         ΕΝΟΤΗΤΑ 2

      ΕΦΑΡΜΟΓΗ

   1.   Ερμηνεία

   Οι όροι που χρησιμοποιούνται στην παρούσα σύσταση έχουν την ακόλουθη έννοια:
   «χρηματοπιστωτικά ιδρύματα»: χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, όπως ορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1092/2010·
   «χρηματοπιστωτικό σύστημα»: χρηματοπιστωτικό σύστημα, όπως ορίζεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1092/2010.
   2.   Κριτήρια εφαρμογής

               1.

               Κατά την εφαρμογή της παρούσας σύστασης ισχύουν τα ακόλουθα κριτήρια:

                           α)

                           Τα συνιστώμενα μέτρα θα πρέπει να εφαρμόζονται μέσω της εθνικής νομοθεσίας·

                           β)

                           θα πρέπει να αποφεύγεται το κανονιστικό αρμπιτράζ·

                           γ)

                           κατά την εφαρμογή θα πρέπει να λαμβάνεται δεόντως υπόψη η αρχή της αναλογικότητας με γνώμονα τη διαφορετική συστημική σημασία των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και τα διαφορετικά θεσμικά συστήματα και θα συνεκτιμώνται το αντικείμενο και το περιεχόμενο κάθε σύστασης·

                           δ)

                           Για τους σκοπούς της σύστασης Α:

                                       i)

                                       οι ενδιάμεσοι στόχοι πολιτικής μπορούν να ορίζονται ως λειτουργικές προδιαγραφές του απώτατου στόχου·

                                       ii)

                                       η μακροπροληπτική πολιτική θα πρέπει να επιτρέπει την ανάληψη δράσης και σε σχέση με μέτρα που είναι σημαντικά από μακροπροληπτική άποψη.

               2.

               Οι αποδέκτες οφείλουν να κοινοποιούν στο ΕΣΣΚ και στο Συμβούλιο τις ενέργειες στις οποίες προβαίνουν προς εφαρμογή της παρούσας σύστασης, ή να αιτιολογούν επαρκώς τυχόν αδράνειά τους. Οι σχετικές αναφορές θα πρέπει να περιέχουν κατ’ ελάχιστον:

                           α)

                           πληροφορίες για το ουσιαστικό περιεχόμενο και το χρονοδιάγραμμα των ενεργειών·

                           β)

                           αξιολόγηση της προσφορότητας των ενεργειών σε σχέση με τους σκοπούς των συστάσεων·

                           γ)

                           λεπτομερή αιτιολόγηση τυχόν αδράνειας ή παρέκκλισης από τις συστάσεις, περιλαμβανομένων τυχόν καθυστερήσεων.

         3.   Χρονοδιάγραμμα ενεργειών προς εφαρμογή των συστάσεων

               1.

               Οι αποδέκτες οφείλουν να κοινοποιήσουν στο ΕΣΣΚ και στο Συμβούλιο τις ενέργειες στις οποίες προβαίνουν προς εφαρμογή της παρούσας σύστασης, ή να αιτιολογήσουν επαρκώς την αδράνειά τους, όπως ορίζεται στις παραγράφους που ακολουθούν.

               2.

               Μέχρι τις 30 Ιουνίου 2012 οι παραλήπτες κοινοποιούν στο ΕΣΣΚ προσωρινή έκθεση, η οποία περιέχει κατ’ ελάχιστον τα εξής: α) ανακοίνωση σχετικά με το εάν η μακροπροληπτική αρμοδιότητα έχει εφαρμοστεί ή σχεδιάζεται η εφαρμογή της· β) έλεγχο της νομικής βάσης για την εφαρμογή της παρούσας σύστασης· γ) τον προβλεπόμενο θεσμικό σχεδιασμό της μακροπροληπτικής αρχής και τις σχεδιαζόμενες θεσμικές αλλαγές· δ) αξιολόγηση, σε σχέση με κάθε σύσταση που προβλέπεται με την παρούσα, του κατά πόσο καλύπτεται ή πρόκειται να καλυφθεί από τα εθνικά μέτρα για την μακροπροληπτική αρμοδιότητα και, αν όχι, επαρκή αιτιολόγηση. Το ΕΣΣΚ μπορεί να ενημερώνει τους παραλήπτες σχετικά με τις απόψεις του επί της προσωρινής έκθεσης.

               3.

               Μέχρι τις 30 Ιουνίου 2013 οι παραλήπτες κοινοποιούν στο ΕΣΣΚ και στο Συμβούλιο την τελική έκθεση. Τα συστηνόμενα μέτρα θα πρέπει να τεθούν σε ισχύ το αργότερο την 1η Ιουλίου 2013.

               4.

               Το γενικό συμβούλιο μπορεί να παρατείνει τις προθεσμίες των παραγράφων 2 και 3, όποτε απαιτείται η λήψη νομοθετικών πρωτοβουλιών από τα κράτη με σκοπό τη συμμόρφωσή τους με μία ή περισσότερες συστάσεις.

         4.   Παρακολούθηση και αξιολόγηση

               1.

               Η γραμματεία του ΕΣΣΚ:

                           α)

                           παρέχει τη συνδρομή της στους αποδέκτες, μεταξύ άλλων διευκολύνοντας τη συντονισμένη υποβολή αναφορών, παρέχοντας σχετικά υποδείγματα και διευκρινίζοντας, όπου κρίνεται απαραίτητο, τις διατυπώσεις και το χρονοδιάγραμμα των ενεργειών προς εφαρμογή των συστάσεων·

                           β)

                           ελέγχει τις ενέργειες προς εφαρμογή των συστάσεων εκ μέρους των αποδεκτών, παρέχοντας τη συνδρομή της και κατόπιν δικού τους αιτήματος, και υποβάλλει σχετική αναφορά στο γενικό συμβούλιο, μέσω της διευθύνουσας επιτροπής, εντός δύο μηνών από την εκπνοή των προθεσμιών για τις εν λόγω ενέργειες.

               2.

               Το γενικό συμβούλιο αξιολογεί τις ενέργειες και τις αιτιολογίες που αναφέρουν οι αποδέκτες και, όπου κρίνεται σκόπιμο, αποφασίζει εάν η παρούσα σύσταση δεν έχει τηρηθεί και εάν οι αποδέκτες δεν αιτιολόγησαν επαρκώς την αδράνειά τους.

      Φρανκφούρτη, 22 Δεκεμβρίου 2011.

            Ο Πρόεδρος του ΕΣΣΚ

         Mario DRAGHI

      (1)  ΕΕ L 331 της 15.12.2010, σ. 1.

      (2)  ΕΕ C 58 της 24.2.2011, σ. 4.

      (3)  Οι προτάσεις της Επιτροπής για οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την πρόσβαση στη δραστηριότητα πιστωτικών ιδρυμάτων και την προληπτική εποπτεία πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων και για την τροποποίηση της οδηγίας 2002/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τη συμπληρωματική εποπτεία πιστωτικών ιδρυμάτων, ασφαλιστικών επιχειρήσεων και επιχειρήσεων επενδύσεων χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων [COM(2011) 453 τελικό] και για κανονισμό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας για τα πιστωτικά ιδρύματα και τις εταιρίες επενδύσεων [COM(2011) 452 τελικό].


Avis juridique important

|

31996H0280

96/280/ΕΚ: Σύσταση της Επιτροπής, της 3ης Απριλίου 1996, σχετικά με τον ορισμό των μικρομεσαίων επιχειρήσεων (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 107 της 30/04/1996 σ. 0004 - 0009

ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 3ης Απριλίου 1996 σχετικά με τον ορισμό των μικρομεσαίων επιχειρήσεων (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (96/280/ΕΚ)Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 155 δεύτερη περίπτωση,Εκτιμώντας:ότι η εφαρμογή του ολοκληρωμένου προγράμματος υπέρ των μικρομεσαίων επιχειρήσεων (ΜΜΕ) και της βιοτεχνίας (1) (εφεξής «ολοκληρωμένο πρόγραμμα»), σύμφωνα με το Λευκό Βιβλίο για την ανάπτυξη, την ανταγωνιστικότητα και την απασχόληση, προϋποθέτει τη θέσπιση ενός συνεκτικού, ορατού και αποτελεσματικού πλαισίου, εντός του οποίου μπορεί να ενταχθεί η κοινοτική πολιτική υπέρ των ΜΜΕ 7ότι, πολύ πριν από την εφαρμογή του ολοκληρωμένου προγράμματος, είχαν εφαρμοστεί διάφορες κοινοτικές πολιτικές υπέρ των ΜΜΕ, αλλά κάθε πολιτική χρησιμοποιούσε διαφορετικά κριτήρια για τον ορισμό των επιχειρήσεων αυτών 7 ότι αναπτύχθηκαν βαθμιαία αρκετές κοινοτικές πολιτικές χωρίς να υπάρχει μια κοινή προσέγγιση ή μια γενική θεώρηση του τι είναι, αντικειμενικά, μια μικρομεσαία επιχείρηση 7 αποτέλεσμα της κατάστασης αυτής είναι η χρησιμοποίηση πολλών και διαφόρων κριτηρίων για τον ορισμό των ΜΜΕ και, ως εκ τούτου, η εφαρμογή σήμερα, σε κοινοτικό επίπεδο, μεγάλου αριθμού ορισμών, οι οποίοι προστίθενται στους ορισμούς που χρησιμοποιούνται από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ) και από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Επενδύσεων (ΕΤαΕ), παράλληλα με το μάλλον ευρύ φάσμα ορισμών που χρησιμοποιούνται στα κράτη μέλη 7ότι πολλά κράτη μέλη δεν έχουν κάποιον γενικό ορισμό και ενεργούν ad hoc με κανόνες που βασίζονται στην τοπική πρακτική ή που ισχύουν για συγκεκριμένους τομείς 7 ότι άλλα κράτη εφαρμόζουν αυστηρά τον ορισμό που περιέχεται στους κοινοτικούς κανόνες για τις ενισχύσεις στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις (2) 7ότι η ύπαρξη διαφορετικών ορισμών σε κοινοτικό και σε εθνικό επίπεδο μπορεί να δημιουργήσει ανομοιογενείς καταστάσεις και να προκαλέσει στρεβλώσεις του ανταγωνισμού μεταξύ των επιχειρήσεων 7 ότι το ολοκληρωμένο πρόγραμμα αποσκοπεί στον αποτελεσματικότερο συντονισμό μεταξύ, αφενός, των διαφόρων κοινοτικών πρωτοβουλιών υπέρ των ΜΜΕ και αφετέρου, μεταξύ των κοινοτικών πρωτοβουλιών και των πρωτοβουλιών που αναλαμβάνονται σε εθνικό επίπεδο 7 ότι οι στόχοι αυτοί δεν είναι δυνατόν να επιτευχθούν αν δεν αποσαφηνισθεί το ζήτημα του ορισμού των ΜΜΕ 7ότι στην έκθεση που υπέβαλε η Επιτροπή στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Μαδρίτης, της 15ης/16ης Δεκεμβρίου 1995, υπογραμμίζεται ότι απαιτείται ενίσχυση των προσπαθειών που καταβάλλονται υπέρ των ΜΜΕ, κατά τρόπον ώστε να δημιουργηθούν περισσότερες θέσεις απασχόλησης σε όλους τους τομείς της οικονομίας 7ότι το Συμβούλιο «έρευνας», της 29ης Σεπτεμβρίου 1994, συμφώνησε ότι η προνομιακή μεταχείριση των ΜΜΕ πρέπει να συνοδεύεται από σαφέστερο ορισμό του τι σημαίνει ο όρος «μικρομεσαία επιχείρηση» 7 ως εκ τούτου, ζήτησε από την Επιτροπή να επανεξετάσει τα κριτήρα καθορισμού των ΜΜΕ 7ότι, σε μια πρώτη έκθεσή της την οποία υπέβαλε το 1992 κατόπιν αιτήματος του Συμβουλίου «βιομηχανίας» της 28ης Μαΐου 1990, η Επιτροπή πρότεινε ήδη τον περιορισμό του μεγάλου αριθμού ορισμών που χρησιμοποιούνται σε κοινοτικό επίπεδο 7 ειδικότερα, τάχθηκε υπέρ της υιοθέτησης των εξής τεσσάρων κριτηρίων 7 αριθμός απασχολουμένων ατόμων, κύκλος εργασιών, συνολικός ισολογισμός και ανεξαρτησία, ενώ, παράλληλα, πρότεινε ανώτατα όρια 50 και 250 εργαζομένων για τις μικρές και τις μεσαίου μεγέθους επιχειρήσεις, αντιστοίχως 7ότι ο ορισμός αυτός υιοθετήθηκε στα πλαίσια των κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών για τις κρατικές ενισχύσεις προς τις ΜΜΕ και σε όλες τις άλλες κατευθυντήριες γραμμές ή ανακοινώσεις περί κρατικών ενισχύσεων, οι οποίες εκδόθηκαν ή αναθεωρήθηκαν από το 1992 και μετά [ειδικότερα ανακοίνωση της Επιτροπής, σχετικά με τη διαδικασία ταχείας έγκρισης των συστημάτων ενισχύσεων προς τις ΜΜΕ και την τροποποίηση των υφισταμένων συστημάτων ενισχύσεων (3), τους κοινοτικούς κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις υπέρ της προστασίας του περιβάλλοντος (4) και τις κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων (5)] 7ότι ο ορισμός αυτός περιλαμβάνεται πλήρως ή εν μέρει και σε άλλες πράξεις και συγκεκριμένα στην τέταρτη οδηγία 78/660/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου 1978, βασιζόμενη στο άρθρο 54 παράγραφος 3 στοιχείο ζ) της συνθήκης περί των ετησίων λογαριασμών εταιρειών ορισμένων μορφών (6), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 94/8/ΕΚ (7), στην απόφαση 94/217/ΕΚ του Συμβουλίου, της 19ης Απριλίου 1994, σχετικά με την παροχή κοινοτικών επιδοτήσεων επιτοκίου για δάνεια που χορηγεί η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις στο πλαίσιο της προσωρινής δανειοδοτικής της διευκόλυνσης (8) καθώς και την ανακοίνωση της Επιτροπής (9) σχετικά με την κοινοτική πρωτοβουλία για τις ΜΜΕ στα πλαίσια των διαρθρωτικών ταμείων 7ότι, παρόλα αυτά, δεν έχει ακόμη επιτευχθεί πλήρης σύγκλιση και ορισμένα προγράμματα εξακολουθούν να προβλέπουν πολύ διαφορετικά μεταξύ τους όρια ή παραβλέπουν ορισμένα κριτήρια, όπως είναι η ανεξαρτησία 7ότι είναι σκόπιμο να συνεχιστεί και να συμπληρωθεί η σύγκλιση αυτή, με βάση τους κανόνες που καθορίζονται στους κοινοτικούς κανόνες για τις ενισχύσεις προς τις ΜΜΕ, και ότι η Επιτροπή πρέπει να εφαρμόζει, σε όλες τις πολιτικές που διαχειρίζεται, τα ίδια κριτήρια και τα ίδια όρια, την τήρηση των οποίων ζητεί από τα κράτη μέλη 7ότι, σε μια ενιαία αγορά χωρίς εσωτερικά σύνορα, η μεταχείριση που επιφυλάσσεται στις επιχειρήσεις πρέπει να βασίζεται σε μια δέσμη κοινών κανόνων, ιδίως όσον αφορά τη δημόσια υποστήριξη, εθνική ή κοινοτική 7ότι η προσέγγιση αυτή είναι ακόμη περισσότερο απαραίτητη αν ληφθεί υπόψη η μεγάλη αλληλεπίδραση μεταξύ των εθνικών και κοινοτικών μέτρων υποστήριξης των ΜΜΕ, παραδείγματος χάρη, όσον αφορά τα διαρθρωτικά ταμεία και την έρευνα 7 αυτό σημαίνει ότι καταστάσεις στα πλαίσια των οποίων η μεν Κοινότητα κατευθύνει τη δράση της σε μια ορισμένη κατηγορία ΜΜΕ τα δε κράτη μέλη σε μια άλλη πρέπει να αποφεύγονται 7ότι η τήρηση από την Επιτροπή, τα κράτη μέλη, την ΕΤΕπ και το ΕΤαΕ του ίδιου ορισμού θα ενισχύσει τη συνοχή και την αποτελεσματικότητα των πολιτικών υπέρ των ΜΜΕ και, ως εκ τούτου, θα περιορίσει τους κινδύνους στρεβλώσεων του ανταγωνισμού 7 ότι, επιπλέον, πολλά προγράμματα που προορίζονται για τις ΜΜΕ συγχρηματοδοτούνται από τα κράτη μέλη και την Ευρωπαϊκή Κοινότητα και, σε ορισμένες περιπτώσεις, από την ΕΤΕπ και το ΕΤαΕ 7ότι, πριν προταθούν όρια για τον προσδιορισμό των ΜΜΕ, πρέπει να επισημανθεί ότι αυτή η προσπάθεια εξορθολογισμού και θέσπισης ενός προτύπου αναφοράς δεν σημαίνει ότι οι επιχειρήσεις που υπερβαίνουν τα όρια αυτά δεν αξίζουν της κρατικής ή κοινοτικής μέριμνας 7 ωστόσο, η επίλυση του προβλήματος αυτού θα ήταν περισσότερο ενδεδειγμένο να γίνει μέσω ειδικών μέτρων στα πλαίσια των σχετικών προγραμμάτων, και ιδίως των προγραμμάτων διεθνούς συνεργασίας, παρά με τη θέσπιση ή τη διατήρηση ενός διαφορετικού ορισμού για τις ΜΜΕ 7ότι το κριτήριο του αριθμού των απασχολουμένων ατόμων είναι αναμφισβήτητα ένα από τα σημαντικότερα και πρέπει να θεωρείται ως απολύτως απαραίτητο, αλλά ότι η θέσπιση και ενός χρηματοοικονομικού κριτηρίου αποτελεί επίσης αναγκαίο συμπλήρωμα προκειμένου να προσδιοριστεί η πραγματική σημασία και απόδοση μιας επιχείρησης και η θέση της σε σχέση με τους ανταγωνιστές της 7ότι, ωστόσο, δεν είναι ευκταίο να υιοθετηθεί ο κύκλος εργασιών ως αποκλειστικό χρηματοοικονομικό κριτήριο, διότι οι επιχειρήσεις του τομέα του εμπορίου και της διανομής έχουν, από τη φύση τους, μεγαλύτερους κύκλους εργασιών από τις επιχειρήσεις του μεταποιητικού τομέα 7 ότι, επομένως, το κριτήριο του κύκλου εργασιών πρέπει να συνδυαστεί με το κριτήριο του συνολικού ισολογισμού, το οποίο αντιπροσωπεύει τον συνολικό πλούτο μιας επιχείρησης, πρέπει δε να επιτρέπεται υπέρβαση του ενός από τα δύο αυτά χρηματοοικονομικά κριτήρια 7ότι η ανεξαρτησία αποτελεί επίσης βασικό κριτήριο: μια ΜΜΕ που ανήκει σε έναν μεγάλο όμιλο έχει πρόσβαση σε κεφάλαια και υποστήριξη που δεν τα έχουν στη διάθεσή τους οι ίσου μεγέθους ανταγωνιστές της 7 ότι είναι επίσης απαραίτητο να αποκλειστούν οι νομικοί φορείς οι οποίοι απαρτίζονται από ΜΜΕ που σχηματίζουν ομάδα η οικονομική ισχύς της οποίας είναι μεγαλύτερη από αυτήν μιας ΜΜΕ 7ότι, όσον αφορά το κριτήριο της ανεξαρτησίας, τα κράτη μέλη, η ΕΤΕπ και το ΕΤαΕ πρέπει να φροντίσουν ώστε ο ορισμός να μην καταστρατηγείται από τις επιχειρήσεις οι οποίες, ενώ τυπικά πληρούν το κριτήριο αυτό, ελέγχονται στην πραγματικότητα από μία μεγάλη επιχείρηση ή από κοινού από περισσότερες μεγάλες επιχειρήσεις 7ότι τα μερίδια που κατέχουν δημόσιες εταιρείες συμμετοχών ή εταιρείες παροχής επιχειρηματικού κεφαλαίου δεν αλλοιώνουν τα χαρακτηριστικά μιας ΜΜΕ και, επομένως, μπορούν να αγνοηθούν 7 το ίδιο ισχύει για τα μερίδια που κατέχουν θεσμικοί επενδυτές, οι οποίοι συνήθως διατηρούν μιαν «εξ αποστάσεως» σχέση με την εταιρεία στην οποία έχουν επενδύσει 7ότι πρέπει να επιλυθεί το πρόβλημα των μετοχικών εταιρειών (joint stock enterprises), οι οποίες, αν και είναι ΜΜΕ, δεν μπορούν να δηλώσουν με ακρίβεια τη σύνθεση της μετοχικής τους βάσης λόγω της διασποράς του κεφαλαίου τους και της ανωνυμίας των μετόχων τους και, επομένως, δεν είναι σε θέση να γνωρίζουν αν πληρούν το κριτήριο της ανεξαρτησίας 7ότι, ως εκ τούτου, πρέπει να καθοριστούν αρκετά αυστηρά κριτήρια για τον ορισμό των ΜΜΕ, ώστε τα μέτρα που προορίζονται γι' αυτές να ευνοούν πράγματι τις επιχειρήσεις για τις οποίες το μέγεθος αποτελεί μειονέκτημα 7ότι το όριο των 500 εργαζομένων δεν είναι πραγματικά επιλεκτικό, διότι καλύπτει όλες σχεδόν τις επιχειρήσεις (το 99,9 % των 14 εκατομμυρίων επιχειρήσεων) και σχεδόν τα τρία τέταρτα της ευρωπαϊκής οικονομίας από πλευράς απασχόλησης και κύκλου εργασιών 7 επιπλέον, μια επιχείρηση με 500 εργαζομένους έχει πρόσβαση σε ανθρώπινους, χρηματοοικονομικούς και τεχνικούς πόρους που ξεφεύγουν από τα πλαίσια της μεσαίας επιχείρησης, η οποία παρουσιάζει τα εξής χαρακτηριστικά: κυριότητα και διοίκηση της επιχείρησης από το ίδιο άτομο, οικογενειακή, συχνά, ιδιοκτησία και έλλειψη δεσπόζουσας θέσης στην αγορά 7ότι συχνά οι επιχειρήσεις που απασχολούν από 250 έως 500 άτομα όχι μόνο κατέχουν πολύ ισχυρή θέση στην αγορά, αλλά έχουν επίσης εξαιρετικά ισχυρές διοικητικές δομές στους τομείς της παραγωγής, των πωλήσεων του μάρκετινγκ, της έρευνας και της διοίκησης προσωπικού, πράγμα που τις διαφοροποιεί σαφώς από τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις που απασχολούν έως 250 άτομα, ομάδα στην οποία οι δομές αυτές είναι πολύ πιο ευάλωτες 7 ότι, επομένως, το όριο των 250 απασχολουμένων ατόμων αντικατοπτρίζει καλύτερα την πραγματικότητα μιας ΜΜΕ 7ότι το όριο αυτό των 250 εργαζομένων είναι ήδη το ευρύτερα διαδεδομένο στους ορισμούς που χρησιμοποιούνται σε κοινοτικό επίπεδο και ότι έχει καθιερωθεί στη νομοθεσία πολλών κρατών μελών σε συνέχεια των κοινοτικών κανόνων για τις ενισχύσεις στις ΜΜΕ 7 ότι η ΕΤΕπ αποφάσισε επίσης να χρησιμοποιεί τον ορισμό αυτό για σημαντικό μέρος των δανείων που χορηγεί στα πλαίσια της «διευκόλυνσης ΜΜΕ» που προβλέπεται από την απόφαση 94/217/ΕΚ 7ότι, σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, ο κύκλος εργασιών μιας επιχείρησης με 250 εργαζομένους δεν υπερβαίνει τα 40 εκατομμύρια Ecu για το 1994 7 ότι, επομένως, είναι λογικό να καθοριστεί ένα όριο κύκλου εργασιών της τάξης των 40 εκατομμυρίων Ecu 7 ότι πρόσφατοι υπολογισμοί δείχνουν ότι ο μέσος συντελεστής μεταξύ κύκλου εργασιών και συνολικού ισολογισμού είναι 1,5 για τις ΜΜΕ και τις μικρές επιχειρήσεις (10) και ότι, ως εκ τούτου, το όριο για το συνολικό ισολογισμό πρέπει να καθοριστεί σε 27 εκατομμύρια Ecu 7ότι, ωστόσο, πρέπει να γίνει διάκριση, στα πλαίσια των ΜΜΕ, μεταξύ των μεσαίου μεγέθους, των μικρών και των πολύ μικρών επιχειρήσεων και ότι οι πολύ μικρές επιχειρήσεις δεν πρέπει να συγχέονται με τις βιοτεχνικές επιχειρήσεις, οι οποίες θα εξακολουθήσουν να ορίζονται σε εθνικό επίπεδο λόγω των ειδικών χαρακτηριστικών τους 7ότι τα όρια για τις μικρές επιχειρήσεις πρέπει να καθοριστούν με τον ίδιο τρόπο σε 7 εκατομμύρια Ecu για τον κύκλο εργασιών και σε 5 εκατομμύρια Ecu για το συνολικό ισολογισμό 7ότι τα όρια που επιλέγονται δεν αντικατοπτρίζουν αναγκαστικά τη μέση ΜΜΕ ή μικρή επιχείρηση, αλλά αποτελούν ανώτατα όρια σκοπός των οποίων είναι να δώσουν τη δυνατότητα σε όλες τις επιχειρήσεις που έχουν τα χαρακτηριστικά ΜΜΕ ή μικρής επιχείρησης να περιληφθούν στη μία ή στην άλλη από τις κατηγορίες αυτές 7ότι τα όρια κύκλου εργασιών και συνολικού ισολογισμού που θεσπίζονται για τον ορισμό των ΜΜΕ πρέπει να αναθεωρούνται όταν προκύπτει ανάγκη να λαμβάνονται υπόψη οι μεταβαλλόμενες οικονομικές συνθήκες, όπως τα επίπεδα τιμών και οι αυξήσεις της παραγωγικότητας των επιχειρήσεων 7ότι οι κοινοτικοί κανόνες για τις ενισχύσεις στις ΜΜΕ πρέπει να ευθυγραμμιστούν ανάλογα, αντικαθιστώντας τους ορισμούς που χρησιμοποιούνται σήμερα με τους ορισμούς που θεσπίζονται στην παρούσα σύσταση 7ότι πρέπει να αναφερθεί ότι, όταν τροποποιηθεί την επόμενη φορά η τέταρτη οδηγία 78/660/ΕΟΚ, η οποία παρέχει στα κράτη μέλη το δικαίωμα να απαλλάσσουν τις ΜΜΕ από ορισμένες υποχρεώσεις σχετικές με τη δημοσίευση των λογαριασμών τους, η Επιτροπή θα προτείνει την αντικατάσταση του ορισμού που χρησιμοποιείται σήμερα με παραπομπή στην παρούσα σύσταση 7ότι θα ήταν επίσης ευκταίο, για τις αξιολογήσεις των μέτρων υπέρ των ΜΜΕ, η Επιτροπή, τα κράτη μέλη, η ΕΤΕπ και το ΕΤαΕ να προσδιορίζουν επακριβώς ποιες επιχειρήσεις αφορούν τα μέτρα αυτά, διαφοροποιώντας τις επιμέρους κατηγορίες των ΜΜΕ με βάση το μέγεθός τους, δεδομένου ότι η καλύτερη γνώση των δικαιούχων επιτρέπει την προσαρμογή και την καλύτερη στόχευση των μέτρων που προτείνονται για τις ΜΜΕ και, ως εκ τούτου, τα καθιστά αποτελεσματικότερα 7ότι τα αριθμητικά όρια που καθορίζονται στην παρούσα ανακοίνωση αποτελούν απλώς ανώτατα όρια, δεδομένου ότι πρέπει να δοθεί στα κράτη μέλη, την ΕΤΕπ και το ΕΤαΕ ένας ορισμένος βαθμός ευελιξίας ώστε να μπορούν να καθορίζουν όρια χαμηλότερα από τα κοινοτικά, αν θέλουν να κατευθύνουν τα μέτρα τους προς μια ειδική κατηγορία ΜΜΕ 7ότι, για λόγους διοικητικής απλούστευσης, τα κράτη μέλη, η ΕΤΕπ και το ΕΤαΕ έχουν επίσης τη δυνατότητα να εφαρμόζουν μόνο ένα κριτήριο, και συγκεκριμένα το κριτήριο του αριθμού των εργαζομένων, για την εφαρμογή ορισμένων πολιτικών τους. Ωστόσο, η ευελιξία αυτή δεν ισχύει για τα διάφορα πλαίσια κρατικών ενισχύσεων, οπότε πρέπει να τηρούνται και τα χρηματοοικονομικά κριτήρια 7ότι η παρούσα σύσταση αφορά μόνον τον ορισμό των ΜΜΕ που χρησιμοποιείται για τις κοινοτικές πολιτικές που εφαρμόζονται μέσα στην Κοινότητα και τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο,ΔΙΑΤΥΠΩΝΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:Άρθρο 1 Συνιστάται στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας καθώς και στην Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και στο Ευρωπαϊκό Ταμείο Επενδύσεων:- να συμμορφωθούν με τις διατάξεις του άρθρου 1 του παραρτήματος για τα προγράμματά τους τα οποία προορίζονται για τις «ΜΜΕ», τις «επιχειρήσεις μεσαίου μεγέθους», τις «μικρές επιχειρήσεις» ή τις «πολύ μικρές επιχειρήσεις»,- να συμμορφώνονται με τα ανώτατα όρια που καθορίζονται για τον κύκλο εργασιών και το συνολικό ισολογισμό, σε περίπτωση τροποποίησης από την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 2 του παραρτήματος,- να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα ώστε να χρησιμοποιούν τις τάξεις μεγέθους που αναφέρονται στο άρθρο 3, παράγραφος 2 του παραρτήματος, ιδίως σε ό,τι αφορά την παρακολούθηση των κοινοτικών χρηματοδοτικών μέσων.Άρθρο 2 Οι αριθμοί που αναφέρονται στο άρθρο 1 του παραρτήματος πρέπει να θεωρούνται ως ανώτατα όρια. Τα κράτη μέλη, η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Επενδύσεων μπορούν, σε ορισμένες περιπτώσεις, να καθορίζουν κατώτερα όρια. Κατά την εφαρμογή ορισμένων πολιτικών τους, μπορούν επίσης να επιλέξουν την εφαρμογή μόνο του κριτηρίου του αριθμού εργαζομένων, εκτός των τομέων στους οποίους ισχύουν οι διάφοροι κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων.Άρθρο 3 Για να μπορέσει η Επιτροπή να αξιολογήσει την πρόοδο που θα επιτελεστεί, τα κράτη μέλη, η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Επενδύσεων καλούνται να ενημερώσουν την Επιτροπή, πριν από τις 31 Δεκεμβρίου 1997, για τα μέτρα που θα λάβουν κατ' εφαρμογήν της παρούσας σύστασης.Άρθρο 4 Η παρούσα σύσταση αφορά τον ορισμό των ΜΜΕ στις κοινοτικές πολιτικές που εφαρμόζονται μέσα στην Κοινότητα και τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο και απευθύνεται στα κράτη μέλη, την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Επενδύσεων.Βρυξέλλες, 3 Απριλίου 1996.Για την ΕπιτροπήΧρήστος ΠΑΠΟΥΤΣΗΣΜέλος της Επιτροπής(1) COM(94) 207 τελικό.(2) ΕΕ αριθ. C 213 της 19. 8. 1992, σ. 2.(3) ΕΕ αριθ. C 213 της 19. 8. 1992, σ. 10.(4) ΕΕ αριθ. C 72 της 10. 3. 1994, σ. 3, υποσημείωση 16.(5) ΕΕ αριθ. C 368 της 23. 12. 1994, σ. 12.(6) ΕΕ αριθ. L 222 της 14. 8. 1978, σ. 11.(7) ΕΕ αριθ. L 82 της 25. 3. 1994, σ. 33.(8) ΕΕ αριθ. L 107 της 28. 4. 1994, σ. 57, βλέπε έκθεση της Επιτροπής για το θέμα αυτό [COM(94) 434 τελικό της 19ης Οκτωβρίου 1994].(9) ΕΕ αριθ. C 180 της 1. 7. 1994, σ. 10.(10) Πηγή: βάση δεδομένων Bach (εναρμονισμένοι λογαριασμοί).ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΜΙΚΡΩΝ ΚΑΙ ΜΕΣΑΙΩΝ ΕΝΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΠΟΥ ΕΝΕΚΡΙΝΕ Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ Άρθρο 1 1. Ως μικρομεσαίες επιχειρήσεις, που στο εξής θα καλούνται «ΜΜΕ», ορίζονται οι επιχειρήσεις οι οποίες:- απασχολούν λιγότερους από 250 εργαζομένους,- έχουν ετήσιο κύκλο εργασιών που δεν υπερβαίνει τα 40 εκατομμύρια Ecu ή έχουν ετήσιο συνολικό ισολογισμό που δεν υπερβαίνει τα 27 εκατομμύρια Ecu,- και πληρούν το κριτήριο της ανεξαρτησίας, όπως ορίζεται στην παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου.2. Όταν είναι απαραίτητο να γίνει διάκριση μεταξύ μικρών και μεσαίου μεγέθους επιχειρήσεων, ως «μικρή επιχείρηση» ορίζεται η επιχείρηση η οποία:- απασχολεί λιγότερους από 50 εργαζομένους,- έχει ετήσιο κύκλο εργασιών που δεν υπερβαίνει τα 7 εκατομμύρια Ecu ή έχει ετήσιο συνολικό ισολογισμό που δεν υπερβαίνει τα 5 εκατομμύρια Ecu,- και πληροί το κριτήριο της ανεξαρτησίας, όπως ορίζεται στην παράγραφο 3.3. Ανεξάρτητες επιχειρήσεις είναι εκείνες που δεν ανήκουν, κατά ποσοστό 25 % ή περισσότερο του κεφαλαίου ή των δικαιωμάτων ψήφου, σε μία επιχείρηση ή, από κοινού, σε περισσότερες επιχειρήσεις, οι οποίες δεν ανταποκρίνονται στους ορισμούς της ΜΜΕ ή της μικρής επιχείρησης (ανάλογα με την περίπτωση). Υπέρβαση αυτού του ανώτατου ορίου επιτρέπεται στις εξής δύο περιπτώσεις:- αν η κυριότητα της επιχείρησης ανήκει σε δημόσιες εταιρείες συμμετοχών, σε εταιρείες παροχής επιχειρηματικού κεφαλαίου ή θεσμικούς επενδυτές, και υπό τον όρο ότι δεν ασκείται έλεγχος ούτε ατομικά ούτε από κοινού,- αν το κεφάλαιο είναι διεσπαρμένο κατά τέτοιον τρόπο ώστε να μην είναι δυνατόν να καθοριστεί ποιος το κατέχει και αν η επιχείρηση δηλώνει ότι μπορεί εύλογα να υποθέσει ότι δεν ανήκει, κατά ποσοστό 25 % ή περισσότερο, σε μία επιχείρηση ή, από κοινού, σε περισσότερες επιχειρήσεις, οι οποίες δεν ανταποκρίνονται στους ορισμούς της ΜΜΕ ή της μικρής επιχείρησης (ανάλογα με την περίπτωση).4. Κατά τον υπολογισμό των ορίων που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 είναι σκόπιμο να αθροίζονται τα σχετικά στοιχεία που αφορούν τη δικαιούχο επιχείρηση και όλες τις επιχειρήσεις που ελέγχονται άμεσα ή έμμεσα απ' αυτήν μέσω κατοχής ποσοστού τουλάχιστον 25 % του κεφαλαίου ή των δικαιωμάτων ψήφου.5. Όταν πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ των πολύ μικρών επιχειρήσεων και των υπόλοιπων ΜΜΕ, ως «πολύ μικρές επιχειρήσεις» νοούνται εκείνες οι οποίες απασχολούν λιγότερους από 10 εργαζομένους.6. Όταν κατά την τελική ημερομηνία κατάρτισης του ισολογισμού, μια επιχείρηση βρίσκεται πάνω ή κάτω από τα όρια τα σχετικά με τον αριθμό εργαζομένων ή τα προαναφερθέντα χρηματοοικονομικά όρια, η κατάσταση αυτή έχει ως αποτέλεσμα την απόκτηση ή την απώλεια, εκ μέρους της επιχείρησης αυτής, του καθεστώτος «ΜΜΕ», «επιχείρησης μεσαίου μεγέθους», «μικρής επιχείρησης» ή «πολύ μικρής επιχείρησης», μόνο όταν το φαινόμενο αυτό επαναλαμβάνεται επί δύο διαδοχικά οικονομικά έτη.7. Ο μέγιστος αριθμός απασχολουμένων ατόμων αντιστοιχεί στον αριθμό ετήσιων μονάδων εργασίας (ΕΜΕ), δηλαδή στον αριθμό εργαζομένων πλήρους απασχόλησης που εργάστηκαν επί ένα έτος. Οι εργαζόμενοι μερικής απασχόλησης και τα άτομα που εργάζονται σε εποχική βάση αντιστοιχούν σε κλάσματα ΕΜΕ. Το έτος αναφοράς που λαμβάνεται υπόψη είναι το έτος της τελευταίας κλεισμένης διαχειριστικής χρήσης.8. Τα όρια κύκλου εργασιών και συνολικού ισολογισμού είναι εκείνα της τελευταίας δωδεκάμηνης κλεισμένης χρήσης. Στην περίπτωση νεοσύστατων επιχειρήσεων, οι λογαριασμοί των οποίων δεν έχουν κλείσει ακόμη, τα όρια που λαμβάνονται υπόψη πρέπει να προκύπτουν από αξιόπιστες εκτιμήσεις που πραγματοποιούνται κατά τη διάρκεια του οικονομικού έτους.Άρθρο 2 Η Επιτροπή τροποποιεί τα ανώτατα όρια που καθορίζονται για τον κύκλο εργασιών και το συνολικό ισολογισμό όταν προκύπτει σχετική ανάγκη και, κανονικά, κάθε τέσσερα έτη, με αφετηρία την ημερομηνία έκδοσης της παρούσας σύστασης, κατά τρόπον ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι μεταβαλλόμενες οικονομικές συνθήκες στην Ευρωπαϊκή Ένωση.Άρθρο 3 1. Η Επιτροπή αναλαμβάνει τη δέσμευση να θεσπίσει τα ενδεδειγμένα μέτρα προκειμένου να εξασφαλίσει ότι ο ορισμός των ΜΜΕ, όπως αναφέρεται στο άρθρο 1, ισχύει για όλα τα προγράμματα που διαχειρίζεται η ίδια και στα οποία εμφανίζονται οι όροι «ΜΜΕ», «επιχείρηση μεσαίου μεγέθους», «μικρή επιχείρηση» ή «πολύ μικρή επιχείρηση».2. Η Επιτροπή αναλαμβάνει τη δέσμευση να θεσπίσει τα ενδεδειγμένα μέτρα προκειμένου να προσαρμόσει τις στατιστικές που παράγει σύμφωνα με τις παρακάτω τάξεις μεγέθους:- 0 εργαζόμενοι,- 1 έως 9 εργαζόμενοι,- 10 έως 49 εργαζόμενοι,- 50 έως 249 εργαζόμενοι,- 250 έως 499 εργαζόμενοι,- 500 εργαζόμενοι και πλέον.3. Τα τρέχοντα κοινοτικά προγράμματα στα οποία οι ΜΜΕ καθορίζονται με κριτήρια διαφορετικά από τα αναφερόμενα στο άρθρο 1 θα συνεχίσουν, κατά τη διάρκεια μιας μεταβατικής περιόδου, να εφαρμόζονται προς όφελος των επιχειρήσεων που θεωρούνταν ως ΜΜΕ κατά την εποχή κατά την οποία εγκρίθηκαν τα προγράμματα αυτά. Οποιαδήποτε τροποποίηση του ορισμού των ΜΜΕ στα πλαίσια των προγραμμάτων αυτών μπορεί να γίνει μόνο υιοθετώντας τον ορισμό που περιλαμβάνεται στην παρούσα σύσταση, και αντικαθιστώντας τον διαφορετικό ορισμό με παραπομπή στη σύσταση. Η εν λόγω μεταβατική περίοδος θα πρέπει, καταρχήν, να λήξει το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 1997. Ωστόσο, δεν θίγονται οι νομικές δεσμεύσεις τις οποίες έχει αναλάβει η Επιτροπή βάσει αυτών των προγραμμάτων.4. Όταν τροποποιηθεί η τέταρτη οδηγία 78/660/ΕΟΚ, η Επιτροπή θα προτείνει την αντικατάσταση των ισχυόντων σήμερα κριτηρίων ορισμού των ΜΜΕ με παραπομπή στον ορισμό που περιλαμβάνεται στην παρούσα σύσταση.5. Όλες οι διατάξεις που θεσπίζει η Επιτροπή και που αναφέρουν τους όρους «ΜΜΕ», «επιχείρηση μεσαίου μεγέθους», «μικρή επιχείρηση» ή «πολύ μικρή επιχείρηση» ή οποιονδήποτε άλλον τέτοιον όρο πρέπει να παραπέμπουν στον ορισμό που περιλαμβάνεται στην παρούσα σύσταση.


title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2009 , σχετικά με μια δράση στον τομέα των σπάνιων νόσων

text:
               3.7.2009

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 151/7

      ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ

   της 8ης Ιουνίου 2009
   σχετικά με μια δράση στον τομέα των σπάνιων νόσων
   2009/C 151/02
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 152 παράγραφος 4 δεύτερο εδάφιο,
   την πρόταση της Επιτροπής,
   τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (1),
   τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Οι σπάνιες νόσοι απειλούν την υγεία των πολιτών της ΕΕ δεδομένου ότι είναι νόσοι που απειλούν τη ζωή ή επιφέρουν χρόνια αναπηρία, χαρακτηρίζονται δε από χαμηλό επιπολασμό και υψηλό βαθμό πολυπλοκότητας. Παρά τη σπανιότητά τους, υπάρχουν τόσο πολλοί διαφορετικοί τύποι σπάνιων νόσων που πλήττονται εκατομμύρια ανθρώπων.

               (2)

               Οι αρχές και οι θεμελιακές αξίες της καθολικότητας, της πρόσβασης σε ποιοτική περίθαλψη, της ισοτιμίας και της αλληλεγγύης, οι οποίες κατοχυρώνονται στα συμπεράσματα του Συμβουλίου σχετικά με τις κοινές αξίες και αρχές στα συστήματα υγείας της ΕΕ, της 2ας Ιουνίου 2006, έχουν ύψιστη σημασία για τους πάσχοντες από σπάνιες νόσους.

               (3)

               Για την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 1999 μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2003, θεσπίστηκε το Πρόγραμμα Κοινοτικής Δράσης για τις Σπάνιες Νόσους, συμπεριλαμβανομένων των γενετικών νόσων (3). Στο πλαίσιο του προγράμματος αυτού, ορίστηκε ότι ο επιπολασμός μιας σπάνιας νόσου δεν υπερβαίνει τα 5 ανά 10 000 άτομα στην ΕΕ. Ένας ακριβέστερος ορισμός που θα βασίζεται σε επικαιροποιημένη επισκόπηση των επιστημονικών στοιχείων και θα λαμβάνει υπόψη τόσο τον επιπολασμό όσο και την επίπτωση, θα εκπονηθεί με χρήση των πόρων του Δεύτερου Κοινοτικού Προγράμματος Υγείας (4).

               (4)

               Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 141/2000 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 1999, για τα ορφανά φάρμακα (5) προβλέπει ότι ένα φάρμακο χαρακτηρίζεται «ορφανό» όταν προορίζεται για τη διάγνωση, πρόληψη ή θεραπεία πάθησης που συνεπάγεται κίνδυνο για τη ζωή ή χρόνια αναπηρία και προσβάλλει, στην Κοινότητα, όχι περισσότερα από 5 άτομα ανά 10 000 κατά τη στιγμή της υποβολής της αίτησης.

               (5)

               Εκτιμάται ότι υπάρχουν σήμερα από 5 000 έως 8 000 διακριτές σπάνιες νόσοι, οι οποίες θα προσβάλουν το 6 % με 8 % του πληθυσμού κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Δηλαδή, μολονότι κάθε μία από τις σπάνιες νόσους χαρακτηρίζεται από χαμηλό επιπολασμό, ο συνολικός αριθμός ατόμων που προσβάλλονται από σπάνιες νόσους στην ΕΕ είναι μεταξύ 27 και 36 εκατομμυρίων. Τα περισσότερα από αυτά πάσχουν από πιο σπάνια εμφανιζόμενες νόσους που προσβάλλουν ένα στα 100 000 άτομα ή και λιγότερα. Οι ασθενείς αυτοί είναι ιδιαίτερα απομονωμένοι και ευάλωτοι.

               (6)

               Λόγω του χαμηλού επιπολασμού τους, της ιδιαιτερότητάς τους και του μεγάλου συνολικού αριθμού των πληττόμενων ατόμων, οι σπάνιες νόσοι απαιτούν σφαιρική προσέγγιση βάσει συγκεκριμένων και συνδυασμένων ενεργειών, ούτως ώστε να αποφεύγονται η υψηλή νοσηρότητα ή η αποφευκτή πρόωρη θνησιμότητα, και να βελτιώνονται η ποιότητα ζωής και το κοινωνικοοικονομικό δυναμικό των ασθενών.

               (7)

               Οι σπάνιες νόσοι αποτέλεσαν μία από τις προτεραιότητες του κοινοτικού «Έκτου Προγράμματος-Πλαισίου για την Έρευνα και Ανάπτυξη» (6) και εξακολουθούν να αποτελούν προτεραιότητα για δράση στο Έβδομο Πρόγραμμα-Πλαίσιο για την Έρευνα και Ανάπτυξη (7), δεδομένου ότι η ανάπτυξη νέων διαγνωστικών μεθόδων και θεραπειών για τις σπάνιες παθήσεις, καθώς και η διενέργεια επιδημιολογικής έρευνας για τις παθήσεις αυτές, απαιτούν προσεγγίσεις που εμπλέκουν πολλές χώρες προκειμένου να αυξηθεί ο αριθμός των ασθενών για κάθε μελέτη.

               (8)

               Η Επιτροπή, στη Λευκή Βίβλο της με τίτλο «Μαζί για την υγεία: Στρατηγική προσέγγιση της ΕΕ για την περίοδο 2008-2013» της 23 Οκτωβρίου 2007, η οποία αναπτύσσει τη Στρατηγική Υγείας της ΕΕ, καθορίζει τις σπάνιες νόσους ως προτεραιότητα για δράση.

               (9)

               Για να βελτιωθούν, τόσο ο συντονισμός και η συνεκτικότητα των εθνικών, περιφερειακών και τοπικών πρωτοβουλιών για την αντιμετώπιση των σπάνιων νόσων όσο και η συνεργασία μεταξύ ερευνητικών κέντρων, οι σχετικές εθνικές δράσεις στον τομέα των σπάνιων νόσων θα μπορούσαν να ενσωματωθούν σε σχέδια ή στρατηγικές για τις σπάνιες νόσους.

               (10)

               Σύμφωνα με τη βάση δεδομένων Orphanet, από τις χιλιάδες σπάνιων νόσων που είναι γνωστές και για τις οποίες είναι δυνατή η κλινική ταυτοποίηση, μόνον 250 σπάνιες νόσοι έχουν κωδικό στην υφιστάμενη Διεθνή Ταξινόμηση των Νόσων (ICD) (10η έκδοση). Η κατάλληλη ταξινόμηση και κωδικοποίηση όλων των σπάνιων νόσων είναι αναγκαία για να λάβουν την αναγκαία προβολή και αναγνώριση στο πλαίσιο των εθνικών συστημάτων υγείας.

               (11)

               Το 2007, η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (ΠΟΥ) κίνησε τη διαδικασία για τη αναθεώρηση της 10ης έκδοσης της ICD με σκοπό να εγκρίνει τη νέα 11η έκδοση της εν λόγω ταξινόμησης κατά την Παγκόσμια Συνέλευση Υγείας το 2014. Η ΠΟΥ διόρισε τον Πρόεδρο της Ειδικής Ομάδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις Σπάνιες Νόσους ως Πρόεδρο της Θεματικής Συμβουλευτικής Ομάδας για τις Σπάνιες Νόσους ώστε να συμβάλει στην εν λόγω διαδικασία αναθεώρησης, υποβάλλοντας προτάσεις για την κωδικοποίηση και την ταξινόμηση των σπάνιων νόσων.

               (12)

               Η εφαρμογή κοινού καθορισμού των σπάνιων νόσων από όλα τα κράτη μέλη θα ενίσχυε σημαντικά τη συμβουλή της ΕΕ σε αυτήν τη Θεματική Συμβουλευτική Ομάδα και θα διευκόλυνε τη συνεργασία σε κοινοτικό επίπεδο στον τομέα των σπάνιων νόσων.

               (13)

               Τον Ιούλιο του 2004, συγκροτήθηκε στην Επιτροπή Ομάδα Υψηλού Επιπέδου για τις Υπηρεσίες Υγείας και την Ιατρική Περίθαλψη για να φέρει σε επαφή εμπειρογνώμονες από όλα τα κράτη μέλη με σκοπό να εργαστούν επί των πρακτικών πτυχών της συνεργασίας των εθνικών συστημάτων υγείας της ΕΕ. Μία από τις ομάδες εργασίας της εν λόγω Ομάδας Υψηλού Επιπέδου επικεντρώνεται στα Ευρωπαϊκά Δίκτυα Αναφοράς (ERN) για τις σπάνιες νόσους. Έχουν εκπονηθεί ορισμένα κριτήρια και αρχές για τα ERN, συμπεριλαμβανομένου του ρόλου τους για την αντιμετώπιση των σπάνιων νόσων. Τα ERN θα μπορούσαν επίσης να λειτουργούν ως κέντρα έρευνας και γνώσης, τα οποία αναλαμβάνουν την περίθαλψη ασθενών από άλλα κράτη μέλη και εξασφαλίζουν τη διαθεσιμότητα των συνακόλουθων θεραπευτικών εγκαταστάσεων, εφόσον χρειάζεται.

               (14)

               Η κοινοτική προστιθέμενη αξία των ERN είναι ιδιαίτερα υψηλή για τις σπάνιες νόσους λόγω της σπανιότητας των παθήσεων αυτών, γεγονός που συνεπάγεται τόσο μικρό αριθμό ασθενών όσο και έλλειψη εμπειρογνωμοσύνης σε μία συγκεκριμένη χώρα. Επομένως, η συγκέντρωση εμπειρογνωμοσύνης σε ευρωπαϊκό επίπεδο έχει ουσιαστική σημασία για τη διασφάλιση ίσης πρόσβασης σε ακριβείς πληροφορίες, κατάλληλη και έγκαιρη διάγνωση και σε υψηλής ποιότητας περίθαλψη για τους πάσχοντες από σπάνιες νόσους.

               (15)

               Το Δεκέμβριο του 2006, μια ομάδα εμπειρογνωμόνων της Ειδικής Ομάδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις Σπάνιες Νόσους εξέδωσε έκθεση με τίτλο «Contribution to policy shaping: For a European collaboration on health services and medical care in the field of rare diseases» (Συμβολή στη διαμόρφωση πολιτικής: Για μια ευρωπαϊκή συνεργασία σχετικά με τις υπηρεσίες υγείας και την ιατρική περίθαλψη στον τομέα των σπάνιων νόσων), προς την Ομάδα Υψηλού Επιπέδου για τις Υπηρεσίες Υγείας και την Ιατρική Περίθαλψη. Στην έκθεση της ομάδας εμπειρογνωμόνων περιγράφεται, μεταξύ άλλων, η σημασία του καθορισμού κέντρων εμπειρογνωμοσύνης και του ρόλου που θα πρέπει να εκπληρώνουν τα κέντρα αυτά. Συμφωνήθηκε επίσης ότι, κατ’ αρχήν και εφόσον είναι εφικτό, θα πρέπει να μετακινείται η εμπειρογνωμοσύνη και όχι ο ασθενής. Στην έκθεση ζητείται να ληφθούν ορισμένα μέτρα τα οποία περιλαμβάνονται στην παρούσα σύσταση.

               (16)

               Έχει αποδειχθεί ότι η συνεργασία και η ανταλλαγή γνώσεων μεταξύ κέντρων εμπειρογνωμοσύνης είναι μια πολύ αποτελεσματική προσέγγιση για την αντιμετώπιση των σπάνιων νόσων στην Ευρώπη.

               (17)

               Τα κέντρα εμπειρογνωμοσύνης θα μπορούσαν να ακολουθούν μια πολυεπιστημονική προσέγγιση για να αντιμετωπίζουν τις πολύπλοκες και ποικίλες παθήσεις που συνεπάγονται οι σπάνιες νόσοι.

               (18)

               Οι σπάνιες νόσοι λόγω της ιδιομορφίας τους — περιορισμένος αριθμός ασθενών και ελλιπείς σχετικές γνώσεις και εμπειρογνωμοσύνη — συνιστούν ένα μοναδικό τομέα ιδιαίτερα υψηλής προστιθέμενης αξίας σε κοινοτικό επίπεδο. Αυτή η προστιθέμενη αξία μπορεί να επιτευχθεί ιδιαίτερα μέσω της συγκέντρωσης της εθνικής εμπειρογνωμοσύνης για τις σπάνιες νόσους που είναι διάσπαρτη στα κράτη μέλη.

               (19)

               Έχει πρωταρχική σημασία να εξασφαλιστεί η ενεργός συμβολή των κρατών μελών στην εκπόνηση ορισμένων από τα κοινά μέσα που προβλέπονται στην ανακοίνωση της Επιτροπής «Σπάνιες νόσοι: οι ευρωπαϊκές προκλήσεις», της 11ης Νοεμβρίου 2008, ιδίως για τις διαγνωστικές μεθόδους και την ιατρική περίθαλψη και τις ευρωπαϊκές κατευθυντήριες γραμμές για τον προσυμπτωματικό πληθυσμιακό έλεγχο. Το ίδιο θα μπορούσε να ισχύει για τις εκθέσεις αξιολόγησης της θεραπευτικής προστιθέμενης αξίας των ορφανών φαρμάκων, οι οποίες θα μπορούσαν να συμβάλουν στην επιτάχυνση της διαπραγμάτευσης των τιμών σε εθνικό επίπεδο, μειώνοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο τις καθυστερήσεις όσον αφορά την πρόσβαση των πασχόντων από σπάνιες νόσους στα ορφανά φάρμακα.

               (20)

               Η ΠΟΥ περιέγραψε την ενίσχυση του ρόλου των ασθενών ως «αναγκαία προϋπόθεση για την υγεία» και ενθάρρυνε «μια προδραστική στρατηγική συνεργασίας και αυτονομίας των ασθενών για τη βελτίωση των αποτελεσμάτων υγείας και της ποιότητας ζωής των ασθενών με χρόνιες παθήσεις» (8). Υπό την έννοια αυτήν, ο ρόλος των ανεξάρτητων ομάδων ασθενών είναι καθοριστικός τόσο για την άμεση υποστήριξη των ατόμων που πάσχουν από τη νόσο όσο και για το συλλογικό έργο που επιτελούν για τη βελτίωση των συνθηκών για την κοινότητα των πασχόντων από σπάνιες νόσους στο σύνολό της και για τις επόμενες γενιές.

               (21)

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να επιδιώκουν να εξασφαλίζουν τόσο τη συμμετοχή των ασθενών και των εκπροσώπων τους στη διαδικασία χάραξης πολιτικής όσο και την προαγωγή των δραστηριοτήτων των ομάδων ασθενών.

               (22)

               Η ανάπτυξη των υποδομών έρευνας και υγειονομικής περίθαλψης στον τομέα των σπάνιων νόσων απαιτεί μακρόπνοα σχέδια και, ως εκ τούτου, κατάλληλη οικονομική προσπάθεια για να διασφαλιστεί η μακροπρόθεσμη βιωσιμότητά τους. Η προσπάθεια αυτή θα μεγιστοποιεί κυρίως τη συνέργεια με τα σχέδια που αναπτύσσονται βάσει του Δεύτερου Κοινοτικού Προγράμματος Υγείας, του Έβδομου Προγράμματος-Πλαισίου για την έρευνα και την ανάπτυξη και των διαδόχων των προγραμμάτων αυτών,

         ΣΥΝΙΣΤΑ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ:
   Ι.   ΣΧΈΔΙΑ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΈΣ ΣΤΟΝ ΤΟΜΈΑ ΤΩΝ ΣΠΆΝΙΩΝ ΝΌΣΩΝ

               1.

               Να θεσπίσουν και να εφαρμόσουν σχέδια ή στρατηγικές για τις σπάνιες νόσους στο ενδεδειγμένο επίπεδο, ή να διερευνήσουν κατάλληλα μέτρα για τις σπάνιες νόσους στο πλαίσιο άλλων στρατηγικών δημόσιας υγείας, ώστε να επιδιώξουν να εξασφαλίσουν στους πάσχοντες από σπάνιες νόσους πρόσβαση σε περίθαλψη υψηλής ποιότητας, στην οποία συμπεριλαμβάνονται μέθοδοι διάγνωσης, θεραπευτικές αγωγές, διευκόλυνση της ζωής των ασθενών και, εάν είναι δυνατόν, αποτελεσματικά ορφανά φάρμακα, ιδίως δε:

                           α)

                           να εκπονήσουν και να εγκρίνουν, το συντομότερο δυνατόν αλλά κατά προτίμηση πριν από το τέλος του 2013 το αργότερο, σχέδιο ή στρατηγική για την καθοδήγηση και τη διάρθρωση των σχετικών ενεργειών στον τομέα των σπάνιων νόσων εντός του πλαισίου των συστημάτων υγείας και των κοινωνικών συστημάτων τους,

                           β)

                           να αναλάβουν δράση ώστε οι υφιστάμενες και οι μελλοντικές πρωτοβουλίες σε τοπικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο να ενσωματωθούν στα σχέδια ή τις στρατηγικές τους για γενική προσέγγιση,

                           γ)

                           να καθορίσουν, εντός των σχεδίων ή των στρατηγικών τους, έναν περιορισμένο αριθμό ενεργειών προτεραιότητας με στόχους και μηχανισμούς παρακολούθησης,

                           δ)

                           να σημειώνουν την ανάπτυξη κατευθυντήριων γραμμών και συστάσεων για την εκπόνηση εθνικής δράσης για τις σπάνιες νόσους από τις αρμόδιες αρχές σε εθνικό επίπεδο στο πλαίσιο του υπό εξέλιξη Ευρωπαϊκού Σχεδίου για την Ανάπτυξη Εθνικών Σχεδίων για τις Σπάνιες Νόσους (EUROPLAN), το οποίο επελέγη για χρηματοδότηση για την περίοδο 2007-2010 στο πλαίσιο του Πρώτου Προγράμματος κοινοτικής δράσης για τη δημόσια υγεία (9).

         ΙΙ.   ΚΑΤΆΛΛΗΛΟΣ ΟΡΙΣΜΌΣ, ΚΩΔΙΚΟΠΟΊΗΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΓΡΑΦΉ ΤΩΝ ΣΠΆΝΙΩΝ ΝΌΣΩΝ

               2.

               Να χρησιμοποιούν, για τις εργασίες πολιτικής σε κοινοτικό επίπεδο, κοινόν ορισμό των σπάνιων νόσων σύμφωνα με τον οποίο σπάνιες είναι οι νόσοι που δεν προσβάλλουν περισσότερα από 5 άτομα ανά 10 000.

               3.

               Να επιδιώξουν να διασφαλίσουν ότι οι σπάνιες νόσοι κωδικοποιούνται κατάλληλα και είναι ανιχνεύσιμες σε όλα τα συστήματα πληροφοριών για την υγεία, ενθαρρύνοντας τη δέουσα αναγνώριση των νόσων στο πλαίσιο των εθνικών συστημάτων υγειονομικής περίθαλψης και επιστροφής των δαπανών βάσει της ICD αλλά τηρώντας τις εθνικές διαδικασίες.

               4.

               Να συμβάλουν ενεργά στην εκπόνηση ενός εύχρηστου και δυναμικού ευρετηρίου σπάνιων νόσων της ΕΕ το οποίο θα βασίζεται στο δίκτυο Orphanet και άλλα υπάρχοντα δίκτυα όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση της Επιτροπής για τις σπάνιες νόσους.

               5.

               Να εξετάσουν το ενδεχόμενο να υποστηρίξουν, σε όλα τα ενδεδειγμένα επίπεδα, συμπεριλαμβανομένου του κοινοτικού, αφενός μεν, δίκτυα ενημέρωσης για συγκεκριμένες νόσους, αφετέρου δε, για επιδημιολογικούς λόγους, μητρώα και βάσεις δεδομένων, έχοντας επίγνωση μιας ανεξάρτητης διακυβέρνησης.

         ΙΙΙ.   ΈΡΕΥΝΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΠΆΝΙΕΣ ΝΌΣΟΥΣ

               6.

               Να εντοπίσουν τις διεξαγόμενες ερευνητικές εργασίες και τους υφιστάμενους ερευνητικούς πόρους στα εθνικά και τα κοινοτικά πλαίσια για να διαπιστώσουν το στάδιο των σημερινών γνώσεων, να αξιολογήσουν το ερευνητικό περιβάλλον στον τομέα των σπάνιων νόσων, και να βελτιώσουν το συντονισμό των κοινοτικών, εθνικών και περιφερειακών προγραμμάτων για έρευνα στον τομέα των σπάνιων νόσων.

               7.

               Να προσδιορίσουν τις ανάγκες και τις προτεραιότητες για τη βασική, την κλινική, τη μεταγραφική και την κοινωνική έρευνα στον τομέα των σπάνιων νόσων και τρόπους για την ενθάρρυνσή τους, και να προαγάγουν τις διεπιστημονικές συνεργατικές προσεγγίσεις που πρέπει, συμπληρωματικά, να καλύπτονται μέσω εθνικών και κοινοτικών προγραμμάτων.

               8.

               Να ενθαρρύνουν τη συμμετοχή εθνικών ερευνητών σε ερευνητικά σχέδια για τις σπάνιες νόσους που χρηματοδοτούνται σε κάθε ενδεδειγμένο επίπεδο, συμπεριλαμβανομένου του κοινοτικού.

               9.

               Να συμπεριλάβουν, στα σχέδια ή τις στρατηγικές τους, διατάξεις για την ενθάρρυνση της έρευνας στον τομέα των σπάνιων νόσων.

               10.

               Να διευκολύνουν, μαζί με την Επιτροπή, την ανάπτυξη ερευνητικής συνεργασίας με τρίτες χώρες που διεξάγουν έρευνες στον τομέα των σπάνιων νόσων και, γενικότερα, για την ανταλλαγή πληροφοριών και εμπειρογνωμοσύνης.

         IV.   ΚΈΝΤΡΑ ΕΜΠΕΙΡΟΓΝΩΜΟΣΎΝΗΣ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΆ ΔΊΚΤΥΑ ΑΝΑΦΟΡΆΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΠΆΝΙΕΣ ΝΌΣΟΥΣ

               11.

               Να εντοπίσουν κατάλληλα κέντρα εμπειρογνωμοσύνης σε όλη την εθνική τους επικράτεια έως το τέλος του 2013 και να εξετάσουν το ενδεχόμενο να υποστηρίξουν τη δημιουργία τους.

               12.

               Να ενθαρρύνουν τη συμμετοχή των κέντρων εμπειρογνωμοσύνης σε ευρωπαϊκά δίκτυα αναφοράς, τηρώντας τις εθνικές αρμοδιότητες και κανόνες όσον αφορά την έγκριση ή την αναγνώρισή τους.

               13.

               Να οργανώσουν διόδους πρόσβασης των ασθενών που πάσχουν από σπάνιες νόσους στην υγειονομική περίθαλψη μέσω της σύναψης δεσμών συνεργασίας με σχετικούς εμπειρογνώμονες και ανταλλαγής επαγγελματιών και εμπειρογνωμοσύνης εντός της χώρας ή από το εξωτερικό, εφόσον απαιτείται.

               14.

               Να υποστηρίξουν τη χρήση των τεχνολογιών των πληροφοριών και των επικοινωνιών, όπως η τηλεϊατρική, εφόσον απαιτείται για να εξασφαλίζουν την εξ αποστάσεως πρόσβαση στην απαιτούμενη συγκεκριμένη υγειονομική περίθαλψη.

               15.

               Να περιλάβουν, στα σχέδια ή τις στρατηγικές τους, τις απαιτούμενες προϋποθέσεις για τη διανομή και την κινητικότητα εμπειρογνωμοσύνης και γνώσεων προκειμένου να διευκολύνεται η αγωγή των ασθενών χωρίς υπερβολικές μετακινήσεις.

               16.

               Να παροτρύνουν τα κέντρα εμπειρογνωμοσύνης να βασίζονται σε πολυεπιστημονική προσέγγιση όσον αφορά την περίθαλψη όταν αντιμετωπίζουν σπάνιες νόσους.

         V.   ΣΥΓΚΈΝΤΡΩΣΗ ΤΗΣ ΕΜΠΕΙΡΟΓΝΩΜΟΣΎΝΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΠΆΝΙΕΣ ΝΌΣΟΥΣ ΣΕ ΕΥΡΩΠΑΪΚΌ ΕΠΊΠΕΔΟ

               17.

               Να συγκεντρώσουν την εμπειρογνωμοσύνη για τις σπάνιες νόσους και να υποστηρίξουν την ομαδοποίησή της με την εμπειρογνωμοσύνη άλλων ευρωπαϊκών χωρών για να υποστηρίξουν:

                           α)

                           την ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών για τα διαγνωστικά εργαλεία, την ιατρική περίθαλψη, την εκπαίδευση και την κοινωνική φροντίδα στον τομέα των σπάνιων νόσων,

                           β)

                           την κατάλληλη εκπαίδευση και κατάρτιση όλων των επαγγελματιών του τομέα της υγείας ώστε να γνωρίζουν την ύπαρξη των νόσων αυτών και των πόρων που υπάρχουν για την αντιμετώπισή τους,

                           γ)

                           την ανάπτυξη της ιατρικής κατάρτισης σε τομείς που σχετίζονται με τη διάγνωση και τη διαχείριση των σπάνιων νόσων (π.χ. γενετική, ανοσολογία, νευρολογία, ογκολογία ή παιδιατρική),

                           δ)

                           την εκπόνηση ευρωπαϊκών κατευθυντήριων γραμμών για τις διαγνωστικές δοκιμές ή τον προσυμπτωματικό πληθυσμιακό έλεγχο, τηρώντας τις εθνικές αποφάσεις και αρμοδιότητες,

                           ε)

                           την από κοινού χρήση των εκθέσεων αξιολόγησης των κρατών μελών σχετικά με τη θεραπευτική ή την κλινική προστιθέμενη αξία των ορφανών φαρμάκων στο κοινοτικό επίπεδο στο οποίο συγκεντρώνονται οι σχετικές γνώσεις και η σχετική εμπειρογνωμοσύνη, ούτως ώστε να ελαχιστοποιηθούν οι καθυστερήσεις όσον αφορά την πρόσβαση των πασχόντων από σπάνιες νόσους στα ορφανά φάρμακα.

         VI.   ΕΝΊΣΧΥΣΗ ΤΟΥ ΡΌΛΟΥ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΏΣΕΩΝ ΑΣΘΕΝΏΝ

               18.

               Να ζητούν τη γνώμη των ασθενών και των εκπροσώπων τους σχετικά με τις πολιτικές στον τομέα των σπάνιων νόσων και να διευκολύνουν την πρόσβαση των ασθενών σε επικαιροποιημένες πληροφορίες για τις σπάνιες νόσους.

               19.

               Να προωθούν τις δραστηριότητες των οργανώσεων ασθενών, όπως ευαισθητοποίηση, ανάπτυξη ικανοτήτων και κατάρτιση, ανταλλαγή πληροφοριών και βέλτιστων πρακτικών, δικτύωση και προσέγγιση ιδιαίτερα απομονωμένων ασθενών.

         VΙΙ.   ΒΙΩΣΙΜΌΤΗΤΑ

               20.

               Μαζί με την Επιτροπή, να προσπαθήσουν να διασφαλίσουν, μέσω κατάλληλων μηχανισμών χρηματοδότησης και συνεργασίας, τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των υποδομών που συγκροτούνται στους τομείς της ενημέρωσης, της έρευνας και της υγειονομικής περίθαλψης για τις σπάνιες νόσους.

         ΚΑΛΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ:

               1.

               Να υποβάλει, έως τα τέλη του 2013 και προκειμένου να διατυπωθούν προτάσεις σε τυχόν ενδεχόμενο μελλοντικό πρόγραμμα κοινοτικής δράσης στον τομέα της υγείας, έκθεση για την εφαρμογή της παρούσας σύστασης στο Συμβούλιο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και στην Επιτροπή των Περιφερειών βάσει των πληροφοριών που παρέχουν τα κράτη μέλη, στην οποία θα πρέπει να εξεταστεί, αφενός, σε ποιόν βαθμό λειτουργούν αποτελεσματικά τα προτεινόμενα μέτρα και αφετέρου, η ανάγκη για την ανάληψη περαιτέρω δράσης για τη βελτίωση της ζωής των πασχόντων από σπάνιες νόσους και των οικογενειών τους.

               2.

               Να ενημερώνει τακτικά το Συμβούλιο για τη συνέχεια που θα δοθεί στην ανακοίνωση της Επιτροπής για τις σπάνιες νόσους.

      Λουξεμβούργο, 8 Ιουνίου 2009.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         Petr ŠIMERKA

      (1)  Νομοθετικό ψήφισμα της 23ης Απριλίου 2009 (δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στην ΕΕ).

      (2)  Γνωμοδότηση της 25ης Φεβρουαρίου 2009 (δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στην ΕΕ).

      (3)  Απόφαση αριθ. 1295/1999/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 1999, σχετικά με την έγκριση προγράμματος κοινοτικής δράσης, όσον αφορά τις σπάνιες ασθένειες στο πλαίσιο της δράσης στον τομέα της δημόσιας υγείας (1999-2003) (ΕΕ L 155, της 22.6.1999, σ. 1). Απόφαση η οποία καταργήθηκε από την απόφαση αριθ. 1786/2002/ΕΚ (ΕΕ L 271, της 9.10.2002, σ. 1).

      (4)  Απόφαση αριθ. 1350/2007/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2007, που αφορά τη θέσπιση προγράμματος κοινοτικής δράσης στον τομέα της υγείας για την περίοδο 2008-2013 (ΕΕ L 301, της 20.11.2007, σ. 3).

      (5)  ΕΕ L 18, της 22.1.2000, σ. 1.

      (6)  Απόφαση αριθ. 1513/2002/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 2002, για το έκτο πρόγραμμα πλαίσιο δραστηριοτήτων έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, με σκοπό τη συμβολή στη δημιουργία του ευρωπαϊκού χώρου έρευνας και στην καινοτομία (2002-2006) (ΕΕ L 232, της 29.8.2002, σ. 1).

      (7)  Απόφαση αριθ. 1982/2006/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με το έβδομο πρόγραμμα-πλαίσιο δραστηριοτήτων έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (2007-2013) (ΕΕ L 412, της 30.12.2006, σ. 1).

      (8)  http://www.euro.who.int/Document/E88086.pdf

      (9)  Απόφαση αριθ. 1786/2002/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Σεπτεμβρίου 2002, για τη θέσπιση προγράμματος κοινοτικής δράσης στον τομέα της δημόσιας υγείας (2003-2008) (ΕΕ L 271, της 9.10.2002, σ. 1).