title: Σύσταση (ΕΕ) 2021/1170 του Συμβουλίου της 15ης Ιουλίου 2021 για την τροποποίηση της σύστασης (ΕΕ) 2020/912 του Συμβουλίου σχετικά με τον προσωρινό περιορισμό των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ και την πιθανή άρση του εν λόγω περιορισμού

text:
                  16.7.2021

                  EL

                  Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

                  L 255/3

         ΣΥΣΤΑΣΗ (ΕΕ) 2021/1170 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
         της 15ης Ιουλίου 2021
         για την τροποποίηση της σύστασης (ΕΕ) 2020/912 του Συμβουλίου σχετικά με τον προσωρινό περιορισμό των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ και την πιθανή άρση του εν λόγω περιορισμού
         ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
         Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 77 παράγραφος 2 στοιχεία β) και ε) και το άρθρο 292, πρώτη και δεύτερη περίοδος,
         Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

                     (1)

                     Στις 30 Ιουνίου 2020, το Συμβούλιο εξέδωσε σύσταση σχετικά με τον προσωρινό περιορισμό των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ και την πιθανή άρση του εν λόγω περιορισμού (1) («σύσταση του Συμβουλίου»).

                     (2)

                     Έκτοτε, το Συμβούλιο εξέδωσε τις συστάσεις (ΕΕ) 2020/1052 (2), (ΕΕ) 2020/1144 (3), (ΕΕ) 2020/1186 (4), (ΕΕ) 2020/1551 (5), (ΕΕ) 2020/2169 (6), (ΕΕ) 2021/89 (7), (ΕΕ) 2021/132 (8), (ΕΕ) 2021/767 (9), (ΕΕ) 2021/892 (10), (ΕΕ) 2021/992 (11) και (ΕΕ) 2021/1085 (12) για την τροποποίηση της σύστασης (ΕΕ) 2020/912 του Συμβουλίου σχετικά με τον προσωρινό περιορισμό των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ και την πιθανή άρση του εν λόγω περιορισμού.

                     (3)

                     Στις 20 Μαΐου 2021 το Συμβούλιο εξέδωσε τη σύσταση 2021/816 για την τροποποίηση της σύστασης (ΕΕ) 2020/912 του Συμβουλίου σχετικά με τον προσωρινό περιορισμό των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ και την πιθανή άρση του εν λόγω περιορισμού (13), προκειμένου να επικαιροποιηθούν τα κριτήρια που χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση του κατά πόσον τα μη αναγκαία ταξίδια από τρίτες χώρες είναι ασφαλή και θα πρέπει να επιτρέπονται.

                     (4)

                     Σύμφωνα με τη σύσταση του Συμβουλίου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να άρουν σταδιακά τον προσωρινό περιορισμό των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ από την 1η Ιουλίου 2020 με συντονισμένο τρόπο αναφορικά με τους κατοίκους των τρίτων χωρών που απαριθμούνται στο παράρτημα I της σύστασης του Συμβουλίου. Κάθε δύο εβδομάδες, ο κατάλογος των τρίτων χωρών του παραρτήματος Ι θα πρέπει να επανεξετάζεται και, κατά περίπτωση, να επικαιροποιείται από το Συμβούλιο, κατόπιν στενής συνεννόησης με την Επιτροπή και με τους αρμόδιους οργανισμούς και υπηρεσίες της ΕΕ, μετά από συνολική αξιολόγηση με βάση τη μεθοδολογία, τα κριτήρια και τις πληροφορίες που αναφέρονται στη σύσταση του Συμβουλίου.

                     (5)

                     Εν τω μεταξύ διεξήχθησαν συζητήσεις στο πλαίσιο του Συμβουλίου, σε στενή συνεννόηση με την Επιτροπή και με τους αρμόδιους οργανισμούς και υπηρεσίες της ΕΕ, σχετικά με την επανεξέταση του καταλόγου τρίτων χωρών που παρατίθεται στο παράρτημα I της σύστασης του Συμβουλίου και κατ’ εφαρμογή των κριτηρίων και της μεθοδολογίας που καθορίζονται σε αυτήν, όπως τροποποιήθηκε από τη σύσταση 2021/816. Κατόπιν αυτών των συζητήσεων, ο κατάλογος τρίτων χωρών που παρατίθεται στο παράρτημα I θα πρέπει να τροποποιηθεί. Ειδικότερα, η Ρουάντα και η Ταϊλάνδη θα πρέπει να διαγραφούν από τον κατάλογο και η Ουκρανία να προστεθεί στον κατάλογο.

                     (6)

                     Οι συνοριακοί έλεγχοι εξυπηρετούν τα συμφέροντα όχι μόνον του κράτους μέλους στα εξωτερικά σύνορα του οποίου διεξάγονται, αλλά όλων των κρατών μελών που έχουν καταργήσει τους ελέγχους στα εσωτερικά σύνορα. Ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μεριμνούν για τον συντονισμό των μέτρων που λαμβάνονται στα εξωτερικά σύνορα προκειμένου να διασφαλίζεται η εύρυθμη λειτουργία του χώρου Σένγκεν. Για τον σκοπό αυτόν, από τις 15 Ιουλίου 2021 τα κράτη μέλη θα πρέπει να συνεχίσουν να αίρουν τον προσωρινό περιορισμό των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ με συντονισμένο τρόπο αναφορικά με τους κατοίκους των τρίτων χωρών, των ειδικών διοικητικών περιοχών και των λοιπών οντοτήτων και εδαφικών αρχών που απαριθμούνται στο παράρτημα I της σύστασης του Συμβουλίου, όπως τροποποιείται από την παρούσα σύσταση.

                     (7)

                     Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου αριθ. 22 σχετικά με τη θέση της Δανίας, το οποίο προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη ΣΛΕΕ, η Δανία δεν συμμετέχει στη θέσπιση της παρούσας σύστασης και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της. Δεδομένου ότι η παρούσα σύσταση αναπτύσσει περαιτέρω το κεκτημένο του Σένγκεν, η Δανία πρέπει να αποφασίσει, σύμφωνα με το άρθρο 4 του εν λόγω πρωτοκόλλου, εντός έξι μηνών αφότου το Συμβούλιο αποφασίσει επί της παρούσας σύστασης, αν θα την εφαρμόσει.

                     (8)

                     Η παρούσα σύσταση συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στις οποίες δεν συμμετέχει η Ιρλανδία, σύμφωνα με την απόφαση 2002/192/ΕΚ του Συμβουλίου (14). Ως εκ τούτου, η Ιρλανδία δεν συμμετέχει στην έκδοσή της και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της.

                     (9)

                     Όσον αφορά την Ισλανδία και τη Νορβηγία, η παρούσα σύσταση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, κατά την έννοια της συμφωνίας που έχει συναφθεί από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη Δημοκρατία της Ισλανδίας και το Βασίλειο της Νορβηγίας για τη σύνδεση των δύο αυτών κρατών με την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν, οι οποίες διατάξεις εμπίπτουν στον τομέα στον οποίο αναφέρεται το άρθρο 1 σημείο Α της απόφασης 1999/437/ΕΚ του Συμβουλίου (15).

                     (10)

                     Όσον αφορά την Ελβετία, η παρούσα σύσταση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, κατά την έννοια της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν, οι οποίες διατάξεις εμπίπτουν στον τομέα στον οποίο αναφέρεται το άρθρο 1 σημείο Α της απόφασης 1999/437/ΕΚ (16) σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2008/146/ΕΚ του Συμβουλίου (17).

                     (11)

                     Όσον αφορά το Λιχτενστάιν, η παρούσα σύσταση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, κατά την έννοια του πρωτοκόλλου μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν για την προσχώρηση του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν στη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν, οι οποίες διατάξεις εμπίπτουν στον τομέα στον οποίο αναφέρεται το άρθρο 1 σημείο Α της απόφασης 1999/437/ΕΚ (18) σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2011/350/ΕE (19).

               ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:
         Η σύσταση (ΕΕ) 2020/912 του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε από τις συστάσεις (ΕΕ) 2020/1052, (ΕΕ) 2020/1144, (ΕΕ) 2020/1186, (ΕΕ) 2020/1551, (ΕΕ) 2020/2169, (ΕΕ) 2021/89, (ΕΕ) 2021/132, (ΕΕ) 2021/767, (ΕΕ) 2021/816, (ΕΕ) 2021/892, (ΕΕ) 2021/992 και (ΕΕ) 2021/1085 σχετικά με τον προσωρινό περιορισμό των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ και την πιθανή άρση του εν λόγω περιορισμού, τροποποιείται ως εξής:

                     1)

                     Η πρώτη παράγραφος του σημείου 1 της σύστασης του Συμβουλίου αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

                                 «1.

                                 Από τις 15 Ιουλίου 2021 τα κράτη μέλη θα πρέπει να άρουν σταδιακά τον προσωρινό περιορισμό των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ με συντονισμένο τρόπο αναφορικά με τους κατοίκους των τρίτων χωρών που απαριθμούνται στο παράρτημα I.»

                     2)

                     Το παράρτημα I της σύστασης αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

                           «ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι
                           Τρίτες χώρες, ειδικές διοικητικές περιοχές και λοιπές οντότητες και εδαφικές αρχές, τους κατοίκους των οποίων δεν θα πρέπει να αφορά ο προσωρινός περιορισμός στα εξωτερικά σύνορα των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ:

                                       I.

                                       ΚΡΑΤΗ

                                                   1.

                                                   ΑΛΒΑΝΙΑ

                                                   2.

                                                   ΑΡΜΕΝΙΑ

                                                   3.

                                                   ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ

                                                   4.

                                                   ΑΖΕΡΜΠΑΪΤΖΑΝ

                                                   5.

                                                   ΒΟΣΝΙΑ ΚΑΙ ΕΡΖΕΓΟΒΙΝΗ

                                                   6.

                                                   ΣΟΥΛΤΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΜΠΡΟΥΝΕΪ

                                                   7.

                                                   ΚΑΝΑΔΑΣ

                                                   8.

                                                   ΙΣΡΑΗΛ

                                                   9.

                                                   ΙΑΠΩΝΙΑ

                                                   10.

                                                   ΙΟΡΔΑΝΙΑ

                                                   11.

                                                   ΛΙΒΑΝΟΣ

                                                   12.

                                                   ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟ

                                                   13.

                                                   ΝΕΑ ΖΗΛΑΝΔΙΑ

                                                   14.

                                                   ΚΑΤΑΡ

                                                   15.

                                                   ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΜΟΛΔΑΒΙΑΣ

                                                   16.

                                                   ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΑΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

                                                   17.

                                                   ΣΑΟΥΔΙΚΗ ΑΡΑΒΙΑ

                                                   18.

                                                   ΣΕΡΒΙΑ

                                                   19.

                                                   ΣΙΓΚΑΠΟΥΡΗ

                                                   20.

                                                   ΝΟΤΙΑ ΚΟΡΕΑ

                                                   21.

                                                   ΟΥΚΡΑΝΙΑ

                                                   22.

                                                   ΗΝΩΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ

                                                   23.

                                                   ΚΙΝΑ ((*))

                                       II.

                                       ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΚΙΝΑΣ

                                                   ΕΔΠ του Χονγκ Κονγκ

                                                   ΕΔΠ του Μακάο

                                       III.

                                       ΟΝΤΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΕΔΑΦΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΙ ΩΣ ΚΡΑΤΗ ΑΠΟ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΕΝΑ ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ

                                                   Κόσοβο (*)

                                                   Ταϊβάν

                        ((*))  με την επιφύλαξη της επιβεβαίωσης αμοιβαιότητας"

                        (*)  Η ονομασία αυτή χρησιμοποιείται με επιφύλαξη των θέσεων ως προς το καθεστώς και συνάδει με την απόφαση 1244/1999 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών και τη γνώμη του Διεθνούς Δικαστηρίου σχετικά με τη διακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσόβου."

            Βρυξέλλες, 15 Ιουλίου 2021.

                  Για το Συμβούλιο

                  Ο Πρόεδρος

               G. DOVŽAN

            (1)  ΕΕ L 208I της 1.7.2020, σ. 1.

            (2)  ΕΕ L 230 της 17.7.2020, σ. 26.

            (3)  ΕΕ L 248 της 31.7.2020, σ. 26.

            (4)  ΕΕ L 261 της 11.8.2020, σ. 83.

            (5)  ΕΕ L 354 της 26.10.2020, σ. 19.

            (6)  ΕΕ L 431 της 21.12.2020, σ. 75.

            (7)  ΕΕ L 33 της 29.1.2021, σ. 1.

            (8)  ΕΕ L 41 της 4.2.2021, σ. 1.

            (9)  ΕΕ L 165I της 11.5.2021, σ. 66.

            (10)  ΕΕ L 198 της 4.6.2021, σ. 1.

            (11)  ΕΕ L 221 της 21.6.2021, σ. 12.

            (12)  ΕΕ L 235 της 2.7.2021, σ. 27.

            (13)  ΕΕ L 182 της 21.5.2021, σ. 1.

            (14)  Απόφαση 2002/192/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Φεβρουαρίου 2002, σχετικά με το αίτημα της Ιρλανδίας να συμμετέχει σε ορισμένες από τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν (ΕΕ L 64 της 7.3.2002, σ. 20).

            (15)  ΕΕ L 176 της 10.7.1999, σ. 31.

            (16)  ΕΕ L 53 της 27.2.2008, σ. 52.

            (17)  Απόφαση 2008/146/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2008, για τη σύναψη εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν (ΕΕ L 53 της 27.2.2008, σ. 1).

            (18)  ΕΕ L 160 της 18.6.2011, σ. 21.

            (19)  Απόφαση 2011/350/ΕE του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2011, για τη σύναψη, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του πρωτοκόλλου μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν για την προσχώρηση του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν στη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν, όσον αφορά την κατάργηση των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα και την κυκλοφορία των προσώπων (ΕΕ L 160 της 18.6.2011, σ. 19).


title: Σύσταση (ΕΕ) 2020/2243 της Επιτροπής της 22ας Δεκεμβρίου 2020 σχετικά με την εφαρμογή συντονισμένης προσέγγισης όσον αφορά τα ταξίδια και τις μεταφορές ως απάντηση στην παραλλαγή του SARS-COV-2 που παρατηρήθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο

text:
               28.12.2020

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 436/72

      ΣΥΣΤΑΣΗ (ΕΕ) 2020/2243 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
      της 22ας Δεκεμβρίου 2020
      σχετικά με την εφαρμογή συντονισμένης προσέγγισης όσον αφορά τα ταξίδια και τις μεταφορές ως απάντηση στην παραλλαγή του SARS-COV-2 που παρατηρήθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο
      Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
      Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 292,
      Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

                  (1)

                  Στις 13 Οκτωβρίου 2020 το Συμβούλιο εξέδωσε τη σύσταση (ΕΕ) 2020/1475 (1) σχετικά με την εφαρμογή συντονισμένης προσέγγισης όσον αφορά τον περιορισμό της ελεύθερης κυκλοφορίας για την αντιμετώπιση της πανδημίας COVID-19.

                  (2)

                  Στόχος της σύστασης (ΕΕ) 2020/1475 είναι να εξασφαλίσει αύξηση του συντονισμού μεταξύ των κρατών μελών εν όψει της θέσπισης μέτρων, σε εθνικό επίπεδο, που περιορίζουν την ελεύθερη κυκλοφορία για λόγους δημόσιας υγείας. Η εν λόγω σύσταση παρέχει το αναγκαίο πλαίσιο συντονισμού για τη θέσπιση ειδικών μέτρων περιορισμού της εξάπλωσης της νόσου COVID-19, τα οποία πρέπει να είναι αναλογικά και χωρίς διακρίσεις. Για παράδειγμα, η σύσταση προβλέπει τα μέτρα που θα ήταν δυνατό να εφαρμοστούν σε ταξιδιώτες που φτάνουν από περιοχή υψηλού κινδύνου και τις αναγκαίες εξαιρέσεις από τυχόν τέτοια μέτρα. Επιπλέον, απαιτεί την παροχή έγκαιρης και επικαιροποιημένης ενημέρωσης στο ευρύ κοινό σχετικά με προσφάτως θεσπισθέντα μέτρα.

                  (3)

                  Η σύσταση (ΕΕ) 2020/1475 απευθύνεται σε όλα τα κράτη μέλη. Κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 126 της συμφωνίας για την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ατομικής Ενέργειας (2), και σύμφωνα με το άρθρο 127 της εν λόγω συμφωνίας, το δίκαιο της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένης της σύστασης (ΕΕ) 2020/1475, εξακολουθεί να εφαρμόζεται για το Ηνωμένο Βασίλειο. Κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου, οι υπήκοοι του Ηνωμένου Βασιλείου πρέπει να θεωρούνται πολίτες της ΕΕ και οι κάτοικοι του Ηνωμένου Βασιλείου πρέπει να θεωρούνται κάτοικοι της Ένωσης, ιδίως για τον σκοπό του δικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας βάσει του ενωσιακού δικαίου και για τους σκοπούς της εν λόγω σύστασης.

                  (4)

                  Το 2020 η Επιτροπή εξέδωσε σειρά εγγράφων καθοδήγησης σχετικά με τις «πράσινες λωρίδες» διέλευσης των συνόρων, μεταξύ των οποίων και την ανακοίνωση της Επιτροπής, της 28ης Οκτωβρίου 2020, για την αναβάθμιση της έννοιας των «πράσινων λωρίδων». ώστε να καλύπτει όχι μόνο τις οδικές, αλλά επίσης και τις σιδηροδρομικές, τις πλωτές και τις αεροπορικές εμπορευματικές μεταφορές, ώστε να διασφαλιστεί η συνέχιση της λειτουργίας των βασικών αλυσίδων εφοδιασμού και να αποφευχθούν τυχόν διαταραχές των εμπορευματικών μεταφορών και της εφοδιαστικής στην ΕΕ κατά το δεύτερο κύμα της πανδημίας.

                  (5)

                  Στις 30 Ιουνίου 2020 το Συμβούλιο εξέδωσε τη σύσταση (ΕΕ) 2020/912 (3) σχετικά με τον προσωρινό περιορισμό των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ και την πιθανή άρση του εν λόγω περιορισμού. Με την εν λόγω σύσταση, το Συμβούλιο υιοθέτησε κοινή προσέγγιση όσον αφορά τον προσωρινό περιορισμό των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ, όπως συμφωνήθηκε από τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων της ΕΕ στις 17 Μαρτίου 2020, και τη σταδιακή άρση του εν λόγω περιορισμού.

                  (6)

                  Η σύσταση (ΕΕ) 2020/912 περιλαμβάνει δύο παραρτήματα: το παράρτημα I, όπου απαριθμούνται τις τρίτες χώρες τους κατοίκους των οποίων δεν θα πρέπει να αφορά ο προσωρινός περιορισμός στα εξωτερικά σύνορα των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ, και το παράρτημα II, όπου απαριθμούνται ειδικές κατηγορίες ταξιδιωτών με ουσιώδη καθήκοντα ή ανάγκες.

                  (7)

                  Μετά τη λήξη της μεταβατικής περιόδου που προβλέπεται στο άρθρο 126 της συμφωνίας για την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ατομικής Ενέργειας (4), το Ηνωμένο Βασίλειο θεωρείται τρίτη χώρα για τους σκοπούς της σύστασης (ΕΕ) 2020/912. Εκτός αν ληφθεί απόφαση να συμπεριληφθεί το Ηνωμένο Βασίλειο στον κατάλογο τρίτων χωρών του παραρτήματος I της εν λόγω σύστασης ή αν συμφωνηθεί διαφορετικά εκ των προτέρων μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ηνωμένου Βασιλείου, από την 1η Ιανουαρίου 2021 δεν θα είναι δυνατή η πραγματοποίηση μη ουσιωδών μετακινήσεων από το Ηνωμένο Βασίλειο προς την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ταυτόχρονα, οι πολίτες της ΕΕ που διαμένουν στο Ηνωμένο Βασίλειο θα πρέπει να συνεχίσουν να επωφελούνται από τους κανόνες και τις διασφαλίσεις που προβλέπονται στο σημείο 5 στοιχείο α) της σύστασης (ΕΕ) 2020/912 μετά την 1η Ιανουαρίου 2021.

                  (8)

                  Τις τελευταίες εβδομάδες, το Ηνωμένο Βασίλειο αντιμετώπισε ταχεία αύξηση των κρουσμάτων COVID-19 στη Νοτιοανατολική Αγγλία, γεγονός που οδήγησε σε ενισχυμένες επιδημιολογικές και ιολογικές έρευνες. Από την ανάλυση των δεδομένων γονιδιακής αλληλουχίας του ιού διαπιστώθηκε ότι μεγάλο ποσοστό των κρουσμάτων ανήκαν σε νέα παραλλαγή του SARS-CoV-2, η οποία ορίζεται από πολλαπλές υπάρχουσες μεταλλάξεις πρωτεϊνών ακίδας, καθώς και από μεταλλάξεις σε άλλες γονιδιωματικές περιοχές. Ενώ είναι γνωστό και αναμενόμενο ότι οι ιοί μεταβάλλονται συνεχώς μέσω μεταλλάξεων που οδηγούν στην εμφάνιση νέων παραλλαγών, η προκαταρκτική ανάλυση στο Ηνωμένο Βασίλειο δείχνει ότι η παραλλαγή αυτή είναι σημαντικά πιο μεταδοτική από ό,τι οι παραλλαγές που κυκλοφορούσαν προηγουμένως, με εκτιμώμενη αυξημένη μεταδοτικότητα έως και 70 %. Στο σημείο αυτό δεν υπάρχει ένδειξη αυξημένης σοβαρότητας της νόσου που να συνδέεται με τη νέα παραλλαγή.

                  (9)

                  Αυτή η νέα παραλλαγή εμφανίστηκε σε μια εποχή του χρόνου κατά την οποία παραδοσιακά αυξάνονται οι οικογενειακές και κοινωνικές επαφές. Ανταποκρινόμενη σε αυτές τις εξελίξεις, στις 19 Δεκεμβρίου 2020, η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου ανακοίνωσε αυστηρότερους περιορισμούς για μεγάλα τμήματα της Νοτιοανατολικής Αγγλίας, μεταξύ άλλων και τη συμβουλή ότι οι πολίτες δεν θα πρέπει να ταξιδεύουν προς ή από τις περιοχές αυτές, και ότι οι πολίτες στις περιοχές αυτές δεν θα πρέπει να ταξιδεύουν στο εξωτερικό, εκτός από περιορισμένες εξαιρέσεις.

                  (10)

                  Μέχρι σήμερα έχουν αναφερθεί ορισμένα κρούσματα με τη νέα παραλλαγή από το Βέλγιο, τη Δανία, την Ιταλία και τις Κάτω Χώρες. Μεταξύ των άλλων χωρών που έχουν αναφέρει τέτοια κρούσματα περιλαμβάνονται η Ισλανδία και η Αυστραλία. Αν και είναι πιθανό η παραλλαγή να κυκλοφορεί ήδη σε άλλα κράτη μέλη της ΕΕ, χρειάζεται περαιτέρω επιδημιολογική και ιολογική έρευνα για να προσδιοριστεί η τρέχουσα εξάπλωση αυτού του στελέχους εντός της ΕΕ.

                  (11)

                  Εν όψει του κινδύνου περαιτέρω εισαγωγής αυτής της παραλλαγής, με συνέπειες όσον αφορά τον μεγαλύτερο αριθμό κρουσμάτων και, ως εκ τούτου, εισαγωγών σε νοσοκομείο, τα κράτη μέλη έλαβαν προσωρινά προληπτικά μέτρα σε σχέση με τα ταξίδια από το Ηνωμένο Βασίλειο, εν αναμονή κοινής προσέγγισης. Σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος, στο συγκεκριμένο πλαίσιο της κατάστασης μεταξύ της ΕΕ και του Ηνωμένου Βασιλείου και κατά τις επόμενες ημέρες, θεσπίσει απαίτηση ταχείας δοκιμής αντιγόνων για εργαζόμενους στον τομέα των μεταφορών, αυτή δεν θα πρέπει να οδηγεί σε διαταραχές των μεταφορών. Εντός της ΕΕ, η προσέγγιση των «πράσινων λωρίδων» θα διατηρήσει τη θεμελιώδη σημασία της.

                  (12)

                  Κατά τη συνεδρίαση της ολοκληρωμένης πολιτικής αντιμετώπισης κρίσεων (IPCR) στις 21 Δεκεμβρίου 2020, πολλά κράτη μέλη ζήτησαν συντονισμένη προσέγγιση,

            ΣΥΝΙΣΤΑ:

                  1.

                  Έως τη λήξη της μεταβατικής περιόδου που προβλέπεται στο άρθρο 126 της συμφωνίας για την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ατομικής Ενέργειας, δηλαδή την 31η Δεκεμβρίου 2020, τα κράτη μέλη θα πρέπει να συνεχίσουν να εφαρμόζουν τις αρχές και τους μηχανισμούς που ορίζονται στη σύσταση (ΕΕ) 2020/1475 κατά τη θέσπιση μέτρων περιορισμού της ελεύθερης κυκλοφορίας από το Ηνωμένο Βασίλειο προς την Ευρωπαϊκή Ένωση.
                  Σύμφωνα με το σημείο 17 της σύστασης (ΕΕ) 2020/1475, τα κράτη μέλη επί της αρχής δεν θα πρέπει να αρνούνται την είσοδο των ατόμων που ταξιδεύουν από άλλα κράτη μέλη ή, κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου, από το Ηνωμένο Βασίλειο.

                  2.

                  Ειδικότερα, όλα τα κράτη μέλη θα πρέπει να εφαρμόσουν τα σημεία 19 έως 21 της σύστασης (ΕΕ) 2020/1475 σχετικά με το κοινό πλαίσιο πιθανών μέτρων για ταξιδιώτες που προέρχονται από περιοχές υψηλότερου κινδύνου. Τα κράτη μέλη θα πρέπει, σύμφωνα με την αρχή της προφύλαξης, να αποθαρρύνουν όλες τις μη ουσιώδεις μετακινήσεις προς και από το Ηνωμένο Βασίλειο μέχρι νεωτέρας. Ωστόσο, σύμφωνα με τη σύσταση (ΕΕ) 2020/1475, οι ακόλουθες ομάδες θα πρέπει να εξαιρούνται από περαιτέρω προσωρινούς περιορισμούς, υπό τον όρο ότι υποβάλλονται σε δοκιμασία RT-PCR ή, εναλλακτικά, σε ταχεία δοκιμή αντιγόνων εντός 72 ωρών πριν από την αναχώρηση, ή ότι τηρούν 10 ημέρες καραντίνας και υποβάλλονται σε δοκιμασία RT-PCR την 10η ημέρα με αρνητικό αποτέλεσμα:

                              α)

                              οι πολίτες της Ένωσης κατά την έννοια του άρθρου 20 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ και οι υπήκοοι τρίτων χωρών οι οποίοι, βάσει συμφωνιών μεταξύ της Ένωσης και των κρατών μελών της, αφενός, και των εν λόγω τρίτων χωρών, αφετέρου, απολαύουν δικαιωμάτων ελεύθερης κυκλοφορίας ισοδύναμων με τα δικαιώματα των πολιτών της Ένωσης, που μετακινούνται προς το κράτος μέλος τους ή τη χώρα ιθαγένειάς τους·

                              β)

                              οι πολίτες της Ένωσης κατά την έννοια του άρθρου 20 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, οι υπήκοοι τρίτων χωρών οι οποίοι, βάσει συμφωνιών μεταξύ της Ένωσης και των κρατών μελών της, αφενός, και των εν λόγω τρίτων χωρών, αφετέρου, απολαύουν δικαιωμάτων ελεύθερης κυκλοφορίας ισοδύναμων με τα δικαιώματα των πολιτών της Ένωσης, και οι υπήκοοι Ηνωμένου Βασιλείου, που μετακινούνται προς το κράτος μέλος τους ή τη χώρα ιθαγένειάς τους·

                              γ)

                              οι υπήκοοι τρίτων χωρών οι οποίοι είναι επί μακρόν διαμένοντες δυνάμει της οδηγίας για τους επί μακρόν διαμένοντες, τα πρόσωπα τα οποία αντλούν το δικαίωμα διαμονής από άλλες ενωσιακές οδηγίες, το εθνικό δίκαιο ή κατέχουν εθνικές θεωρήσεις μακράς διάρκειας, που ταξιδεύουν προς το κράτος μέλος κατοικίας τους·

                              δ)

                              τα μέλη της οικογένειας των προσώπων που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως γ).

                  3.

                  Οι ταξιδιώτες με ουσιώδη καθήκοντα ή ανάγκες, όπως ορίζονται στο σημείο 19 της σύστασης (ΕΕ) 2020/1475, εξαιρουμένων των εργαζομένων στον τομέα των μεταφορών, θα πρέπει να απαιτείται να υποβάλλονται σε δοκιμασία RT-PCR ή, εναλλακτικά, σε ταχεία δοκιμή αντιγόνων εντός 72 ωρών πριν από την αναχώρηση, αλλά δεν θα πρέπει να απαιτείται να υποβάλλονται σε καραντίνα κατά την άσκηση αυτών των ουσιωδών καθηκόντων.

                  4.

                  Η διέλευση επιβατών, ιδίως για όσους πραγματοποιούν αναγκαίες μετακινήσεις, θα πρέπει να διευκολύνεται χωρίς καραντίνα. Σε περίπτωση που απαιτείται αρνητικό αποτέλεσμα δοκιμασίας RT-PCR για τη διέλευση, οι ταξιδιώτες θα πρέπει να ενημερώνονται για αυτήν την απαίτηση πριν από την έναρξη του ταξιδιού τους ή θα πρέπει να τους προσφέρεται δοκιμασία κατά τη διάρκεια της ενδιάμεσης στάσης χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση.

                  5.

                  Δεδομένης της ανάγκης να εξασφαλιστεί η μεταφορά προσώπων που εμπίπτουν στις προαναφερθείσες κατηγορίες, θα πρέπει να διακοπεί (5) η απαγόρευση υπηρεσιών μεταφοράς, όπως οι απαγορεύσεις πτήσεων ή σιδηροδρομικών δρομολογίων.

                  6.

                  Το προσωπικό στον τομέα των μεταφορών, συμπεριλαμβανομένων των οδηγών φορτηγών και των μηχανοδηγών, των πληρωμάτων σκαφών εσωτερικής ναυσιπλοΐας και των πληρωμάτων αεροσκαφών, θα πρέπει να εξαιρείται από κάθε ταξιδιωτική απαγόρευση πέραν οποιωνδήποτε συνόρων. Ομοίως, θα πρέπει να διευκολύνονται οι μετακινήσεις και η διέλευση των ναυτικών. Το προσωπικό στον τομέα των μεταφορών και οι ναυτικοί θα πρέπει να εξαιρούνται από τις απαιτήσεις δοκιμασίας και καραντίνας όταν διέρχονται σύνορα από και προς πλοίο, όχημα ή αεροσκάφος, μολονότι θα πρέπει να τηρούν τα γενικά μέτρα προστασίας και κοινωνικής αποστασιοποίησης που εφαρμόζονται σε τοπικό επίπεδο. Σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος, στο συγκεκριμένο πλαίσιο της κατάστασης μεταξύ της ΕΕ και του Ηνωμένου Βασιλείου και κατά τις επόμενες ημέρες, θεσπίσει απαίτηση ταχείας δοκιμής αντιγόνων για εργαζόμενους στον τομέα των μεταφορών, αυτή δεν θα πρέπει να οδηγεί σε διαταραχές των μεταφορών. Τέλος, θα πρέπει να διατηρείται η συνδεσιμότητα για αναγκαίες μετακινήσεις, συμπεριλαμβανομένης της επιστροφής των υπηκόων και των κατοίκων στην πατρίδα τους, με τήρηση των σχετικών προληπτικών μέτρων.

                  7.

                  Οι ροές εμπορευματικών φορτίων πρέπει επίσης να συνεχίζονται αδιάλειπτα, σύμφωνα με την έννοια των «πράσινων λωρίδων» και την ανακοίνωση για τις εμπορευματικές αερομεταφορές (6), μεταξύ άλλων για να διασφαλίζεται η έγκαιρη διανομή εμβολίων κατά της νόσου COVID-19 και παρεπόμενων εφοδίων, για παράδειγμα.

                  8.

                  Τυχόν νέα μέτρα που λαμβάνονται από τα κράτη μέλη όσον αφορά το Ηνωμένο Βασίλειο θα πρέπει να αναφέρουν ρητά ότι λήγουν κατά τη λήξη της μεταβατικής περιόδου, δηλαδή την 31η Δεκεμβρίου 2020.

                  9.

                  Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίζουν την έγκαιρη, επικαιροποιημένη και ολοκληρωμένη ενημέρωση του ευρέος κοινού μέσω όλων των διαθέσιμων διαύλων επικοινωνίας.

                  10.

                  Οι αρχές δημόσιας υγείας και τα εργαστήρια των κρατών μελών θα πρέπει, σεβόμενα πλήρως τα θεμελιώδη δικαιώματα:

                              α)

                              να αυξήσουν τις προσπάθειες προσδιορισμού της αλληλουχίας και να αναλύουν εγκαίρως τα απομονωθέντα στελέχη του ιού, ώστε να εντοπίζονται ταχέως τα κρούσματα της νέας παραλλαγής, ιδίως τα απομονωθέντα στελέχη του ιού από κρούσματα στα οποία εμπλέκονται πρόσωπα που επισκέφθηκαν πρόσφατα ή συνδέονται με χώρες στις οποίες υπάρχει η παραλλαγή σε σημαντικό βαθμό·

                              β)

                              να εντοπίζουν αμέσως κρούσματα στα οποία εμπλέκονται πρόσωπα που ταξίδεψαν από ή προς το Ηνωμένο Βασίλειο κατά τις τελευταίες 14 ημέρες προκειμένου να υποβληθούν σε δοκιμασία RT-PCR, να απομονωθούν και να υποβληθούν σε ενισχυμένη ιχνηλάτηση επαφών. Θα πρέπει να προσδιορίζεται εγκαίρως η αλληλουχία απομονωθέντων στελεχών του ιού από τέτοια κρούσματα ώστε να εντοπίζονται κρούσματα της νέας παραλλαγής.

                              γ)

                              να εντοπίζουν αμέσως κρούσματα στα οποία εμπλέκονται πρόσωπα που έχουν έρθει σε στενή επαφή με επιβεβαιωμένο κρούσμα της νέας παραλλαγής ή με ταξιδιωτικό ιστορικό στο Ηνωμένο Βασίλειο, προκειμένου να υποβάλλονται σε δοκιμασία, να απομονώνονται, να παρακολουθούνται οι επαφές τους και να διακόπτεται η εξάπλωση της νέας παραλλαγής. Θα πρέπει να προσδιορίζεται εγκαίρως η αλληλουχία απομονωθέντων στελεχών του ιού από τέτοια κρούσματα ώστε να εντοπίζονται κρούσματα της νέας παραλλαγής.

                  11.

                  Από την 1η Ιανουαρίου 2021 τα κράτη μέλη θα εφαρμόζουν τη σύσταση (EE) 2020/912 σχετικά με τον προσωρινό περιορισμό των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ και την πιθανή άρση του εν λόγω περιορισμού (7) όσον αφορά τους υπηκόους του Ηνωμένου Βασιλείου και άλλους υπηκόους τρίτων χωρών που διαμένουν στο Ηνωμένο Βασίλειο και οι οποίοι απολαύουν του δικαιώματος της ελεύθερης κυκλοφορίας βάσει του ενωσιακού δικαίου έως τη λήξη της μεταβατικής περιόδου. Αυτό σημαίνει ότι μόνο αναγκαίες μετακινήσεις είναι δυνατό να πραγματοποιούνται από το Ηνωμένο Βασίλειο προς τον χώρο Σένγκεν, εφόσον το Ηνωμένο Βασίλειο δεν περιλαμβάνεται στον κατάλογο του παραρτήματος I της εν λόγω σύστασης.

                  12.

                  Σύμφωνα με το σημείο 5 της σύστασης (ΕΕ) 2020/912, οι ακόλουθες κατηγορίες προσώπων θα πρέπει να εξαιρούνται από τον ταξιδιωτικό περιορισμό, ανεξάρτητα από τον σκοπό του ταξιδιού, υπό τον όρο ότι υποβάλλονται σε δοκιμασία RT-PCR ή, εναλλακτικά, σε ταχεία δοκιμή αντιγόνων εντός 72 ωρών πριν από την αναχώρηση, ή τηρούν 10 ημέρες καραντίνας και υποβάλλονται σε δοκιμασία RT-PCR την 10η ημέρα με αρνητικό αποτέλεσμα:

                              α)

                              οι πολίτες της Ένωσης κατά την έννοια του άρθρου 20 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ και οι υπήκοοι τρίτων χωρών οι οποίοι, δυνάμει συμφωνιών που έχουν συναφθεί μεταξύ της Ένωσης και των κρατών μελών της, αφενός, και των εν λόγω τρίτων χωρών, αφετέρου, απολαύουν δικαιωμάτων ελεύθερης κυκλοφορίας ισοδύναμων με τα δικαιώματα των πολιτών της Ένωσης, καθώς και τα αντίστοιχα μέλη των οικογενειών τους·

                              β)

                              οι υπήκοοι τρίτων χωρών οι οποίοι είναι επί μακρόν διαμένοντες δυνάμει της οδηγίας για τους επί μακρόν διαμένοντες (8), τα πρόσωπα που αντλούν το δικαίωμα διαμονής από άλλες ενωσιακές οδηγίες ή το εθνικό δίκαιο ή που κατέχουν εθνικές θεωρήσεις μακράς διάρκειας, καθώς και τα αντίστοιχα μέλη των οικογενειών τους. Η κατηγορία αυτή θα πρέπει επίσης να καλύπτει τα πρόσωπα που αντλούν το δικαίωμα διαμονής τους στην ΕΕ από τη συμφωνία αποχώρησης.

                  13.

                  Από την 1η Ιανουαρίου 2021, οι υπήκοοι Ηνωμένου Βασιλείου που δεν διαμένουν νόμιμα στην ΕΕ δεν καλύπτονται από την εξαίρεση του σημείου 5 στοιχείο β) της σύστασης (ΕΕ) 2020/912. Αυτό σημαίνει ότι οι υπήκοοι Ηνωμένου Βασιλείου που δεν προστατεύονται από τη συμφωνία αποχώρησης και επίσης δεν διαμένουν νόμιμα στην Ένωση ούτε είναι μέλη των οικογενειών πολιτών της Ένωσης δεν μπορούν να επικαλεστούν το σημείο 5 στοιχείο β) της σύστασης (ΕΕ) 2020/912. Ωστόσο, οι εν λόγω υπήκοοι Ηνωμένου Βασιλείου είναι δυνατό να καλύπτονται από την εξαίρεση για τις αναγκαίες μετακινήσεις (ουσιώδη καθήκοντα ή ανάγκες), όπως ορίζεται στο παράρτημα II της σύστασης (EE) 2020/912.

                  14.

                  Τα κράτη μέλη και οι συνδεδεμένες χώρες Σένγκεν θα πρέπει να λαμβάνουν όλα τα μέτρα με συντονισμένο και συνεκτικό τρόπο και να ενημερώνουν το συντομότερο δυνατόν την Επιτροπή και τα άλλα κράτη μέλη για τυχόν μέτρα που έχουν λάβει. Θα πρέπει να κοινοποιούν τυχόν μελλοντικά μέτρα πριν από την έναρξη ισχύος τους. Οι περιορισμοί αεροπορικών γραμμών πρέπει να κοινοποιούνται σύμφωνα με τα άρθρα 21 και 21α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1008/2008.

         Βρυξέλλες, 22 Δεκεμβρίου 2020.

               Για την Επιτροπή

            Ylva JOHANSSON

               Μέλος της Επιτροπής

         (1)  ΕΕ L 337 της 14.10.2020, σ. 3.

         (2)  ΕΕ L 29 της 31.1.2020, σ. 7.

         (3)  Σύσταση (ΕΕ) 2020/912 του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 2020, σχετικά με τον προσωρινό περιορισμό των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ και την πιθανή άρση του εν λόγω περιορισμού (ΕΕ L 208I της 1.7.2020, σ. 1).

         (4)  Βλ. υποσημείωση 2.

         (5)  Υπενθυμίζεται ότι, σε κάθε περίπτωση, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1008/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 293 της 31.10.2008, σ. 3) περιορίζει πολύ αυστηρά τη δυνατότητα των κρατών μελών να απαγορεύουν πτήσεις, πρβλ. άρθρο 21, καθώς και άρθρο 21α (εφαρμοστέο έως την 31η Δεκεμβρίου 2020).

         (6)  Ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής — Κατευθυντήριες γραμμές: Διευκόλυνση των εμπορευματικών αερομεταφορών κατά τη διάρκεια της έξαρσης της νόσου COVID-19, C/2020/2010 (ΕΕ C 100I της 27.3.2020, σ. 1).

         (7)  Βλ. υποσημείωση 3.

         (8)  Οδηγία 2003/109/ΕΚ του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με το καθεστώς υπηκόων τρίτων χωρών οι οποίοι είναι επί μακρόν διαμένοντες (ΕΕ L 16 της 23.1.2004, σ. 44).


title: Σύσταση (ΕΕ) 2020/2245 της Επιτροπής της 18ης Δεκεμβρίου 2020 αναφορικά με σχετικές αγορές προϊόντων και υπηρεσιών στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, οι οποίες επιδέχονται εκ των προτέρων κανονιστική ρύθμιση, σύμφωνα με την οδηγία (EE) 2018/1972 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση του Ευρωπαϊκού Κώδικα Ηλεκτρονικών Επικοινωνιών [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2020) 8750] (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

text:
               29.12.2020

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 439/23

      ΣΥΣΤΑΣΗ (ΕΕ) 2020/2245 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
      της 18ης Δεκεμβρίου 2020
      αναφορικά με σχετικές αγορές προϊόντων και υπηρεσιών στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, οι οποίες επιδέχονται εκ των προτέρων κανονιστική ρύθμιση, σύμφωνα με την οδηγία (EE) 2018/1972 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση του Ευρωπαϊκού Κώδικα Ηλεκτρονικών Επικοινωνιών

            [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2020) 8750]

      (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
      Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
      Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 292,
      Έχοντας υπόψη την οδηγία (ΕΕ) 2018/1972 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2018, για τη θέσπιση του Ευρωπαϊκού Κώδικα Ηλεκτρονικών Επικοινωνιών (1) (στο εξής: Κώδικας), και ιδίως το άρθρο 64 παράγραφος 1,
      Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

                  (1)

                  Η οδηγία (ΕΕ) 2018/1972 επιδιώκει, πέραν των τριών πρωταρχικών στόχων της προαγωγής του ανταγωνισμού, της εσωτερικής αγοράς και των συμφερόντων των τελικών χρηστών, την προαγωγή της συνδεσιμότητας και της πρόσβασης σε δίκτυα πολύ υψηλής χωρητικότητας, συμπεριλαμβανομένων των σταθερών, κινητών και ασύρματων δικτύων, καθώς και τη χρήση τους, προς όφελος όλων των πολιτών και των επιχειρήσεων της Ένωσης.

                  (2)

                  Η παροχή των κατάλληλων κινήτρων για επενδύσεις σε νέα δίκτυα πολύ υψηλής χωρητικότητας που στηρίζουν τις καινοτόμες υπηρεσίες διαδικτύου με πλούσιο περιεχόμενο θα ενισχύσει τη διεθνή ανταγωνιστικότητα της Ένωσης, αποφέροντας παράλληλα οφέλη για τους καταναλωτές και τις επιχειρήσεις της. Ως εκ τούτου, είναι ζωτικής σημασίας να προωθηθούν βιώσιμες επενδύσεις στην ανάπτυξη δικτύων πολύ υψηλής χωρητικότητας μέσω ενός κατάλληλα προσαρμοσμένου και προβλέψιμου ρυθμιστικού πλαισίου.

                  (3)

                  Ένας από τους στόχους του νέου ρυθμιστικού πλαισίου είναι να μειωθούν σταδιακά οι εκ των προτέρων ειδικοί τομεακοί κανόνες παράλληλα με την ανάπτυξη του ανταγωνισμού στις αγορές και, τελικά, να διασφαλιστεί ότι οι αγορές ηλεκτρονικών επικοινωνιών διέπονται μόνο από το δίκαιο περί ανταγωνισμού. Σύμφωνα με αυτόν τον στόχο, σκοπός της παρούσας σύστασης είναι να καθοριστούν οι αγορές προϊόντων και υπηρεσιών για τις οποίες μπορεί να δικαιολογηθεί η εκ των προτέρων κανονιστική ρύθμιση.

                  (4)

                  Ο ορισμός των σχετικών αγορών είναι δυνατόν να μεταβάλλεται με την πάροδο του χρόνου, καθώς εξελίσσονται τα χαρακτηριστικά των διαθέσιμων προϊόντων και υπηρεσιών στις εν λόγω αγορές και αλλάζουν οι δυνατότητες υποκατάστασης από την άποψη της ζήτησης και της προσφοράς λόγω των εξελίξεων της τεχνολογίας και της αγοράς και των ρυθμιστικών εξελίξεων. Συνεπώς, για τον λόγο αυτόν, η παρούσα σύσταση θα πρέπει να αντικαταστήσει τη σύσταση του 2014 (2).

                  (5)

                  Το άρθρο 64 παράγραφος 1 του Κώδικα επιβάλλει στην Επιτροπή να καθορίζει τις αγορές στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, τα χαρακτηριστικά των οποίων δύνανται να δικαιολογούν την επιβολή ρυθμιστικών υποχρεώσεων σύμφωνα με τις αρχές του δικαίου περί ανταγωνισμού. Συνεπώς, στην παρούσα σύσταση εφαρμόζονται οι αρχές του δικαίου περί ανταγωνισμού για τον ορισμό των σχετικών αγορών προϊόντων στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών.

                  (6)

                  Απώτερος στόχος της ρυθμιστικής παρέμβασης είναι να αποφέρει οφέλη για τους τελικούς χρήστες όσον αφορά τις τιμές, την ποιότητα και τις επιλογές, με την επίτευξη βιώσιμου ανταγωνισμού σε επίπεδο λιανικής. Το σημείο εκκίνησης για τον προσδιορισμό των σχετικών αγορών στην παρούσα σύσταση θα πρέπει να είναι ο ορισμός των αγορών λιανικής με μακρόπνοη προοπτική σε δεδομένο χρονικό ορίζοντα, με γνώμονα το δίκαιο περί ανταγωνισμού. Πράγματι, όταν οι αγορές λιανικής είναι επαρκώς ανταγωνιστικές χωρίς ρύθμιση σε επίπεδο χονδρικής, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές θα πρέπει να καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι δεν απαιτείται πλέον ρύθμιση στις σχετικές αγορές χονδρικής.

                  (7)

                  Σύμφωνα με το άρθρο 67 παράγραφος 1 του Κώδικα, η επιβολή εκ των προτέρων ρυθμιστικών υποχρεώσεων είναι δυνατό να δικαιολογείται μόνο σε αγορές στις οποίες πληρούνται σωρευτικά τα τρία κριτήρια που αναφέρονται στο άρθρο 67 παράγραφος 1 στοιχεία α), β) και γ). Η παρούσα σύσταση περιλαμβάνει τις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών για τις οποίες η Επιτροπή, αφού παρατήρησε τις συνολικές τάσεις στην Ένωση, διαπίστωσε ότι πληρούν τα τρία κριτήρια. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή θεωρεί ότι οι αγορές αυτές έχουν χαρακτηριστικά που μπορούν να δικαιολογήσουν την επιβολή ρυθμιστικών υποχρεώσεων τουλάχιστον σε ορισμένες γεωγραφικές περιοχές και για προβλέψιμη περίοδο. Θα πρέπει να εναπόκειται στις εθνικές ρυθμιστικές αρχές να εξετάζουν στις οικείες αναλύσεις των εν λόγω αγορών αν πληρούνται οι περαιτέρω απαιτήσεις που ορίζονται στο άρθρο 67 παράγραφος 2.

                  (8)

                  Το πρώτο κριτήριο αφορά την παρουσία υψηλών και μη παροδικών φραγμών εισόδου. Στόχος του είναι να διαπιστωθεί αν, πότε και σε ποιον βαθμό είναι πιθανή η είσοδος στην αγορά και να προσδιοριστούν οι σχετικοί παράγοντες για την επιτυχή είσοδο στην αγορά ηλεκτρονικών επικοινωνιών. Από στατική άποψη, δύο είδη φραγμών εισόδου έχουν ιδιαίτερη σημασία για τους σκοπούς της παρούσας σύστασης: οι διαρθρωτικοί φραγμοί και οι νομικοί ή ρυθμιστικοί φραγμοί.

                  (9)

                  Οι διαρθρωτικοί φραγμοί εισόδου είναι αποτέλεσμα των διαφορετικών συνθηκών κόστους ή ζήτησης που δημιουργούν ασύμμετρους όρους μεταξύ κατεστημένων και νεοεισερχόμενων επιχειρήσεων, παρεμποδίζοντας ή αποτρέποντας την είσοδο των τελευταίων στην αγορά. Για παράδειγμα, ενδέχεται επίσης να εντοπιστούν υψηλοί διαρθρωτικοί φραγμοί όταν η αγορά χαρακτηρίζεται από απόλυτα πλεονεκτήματα κόστους ή σημαντικές οικονομίες κλίμακας και/ή αποτελέσματα δικτύου, περιορισμούς παραγωγικής ικανότητας και/ή υψηλό μη ανακτήσιμο κόστος. Διαρθρωτικοί φραγμοί μπορεί επίσης να υπάρχουν όταν για την παροχή υπηρεσίας απαιτείται μια συνιστώσα δικτύου της οποίας η αναπαραγωγή είναι είτε τεχνικά είτε οικονομικά ανέφικτη.

                  (10)

                  Οι νομικοί ή ρυθμιστικοί φραγμοί ενδέχεται να έχουν άμεση επίπτωση στις προϋποθέσεις εισόδου και/ή στη θέση των φορέων εκμετάλλευσης στη σχετική αγορά. Στους ρυθμιζόμενους τομείς, οι διαδικασίες αδειοδότησης, οι εδαφικοί περιορισμοί, τα πρότυπα ασφάλειας και προστασίας και άλλες νομικές απαιτήσεις ενδέχεται να αποτρέψουν ή να καθυστερήσουν την είσοδο στην αγορά. Ωστόσο, η σημασία των νομικών και ρυθμιστικών φραγμών στις αγορές ηλεκτρονικών επικοινωνιών μειώνεται. Κατά κανόνα, οι νομικοί ή ρυθμιστικοί φραγμοί που είναι πιθανό να αρθούν εντός σχετικού χρονικού ορίζοντα 5 ετών δεν θα πρέπει να συνιστούν φραγμό εισόδου που συνεπάγεται ότι πληρούται το πρώτο κριτήριο.

                  (11)

                  Στις αγορές που βασίζονται στην καινοτομία και χαρακτηρίζονται από συνεχή τεχνολογική πρόοδο, όπως οι αγορές ηλεκτρονικών επικοινωνιών, η σημασία των φραγμών εισόδου ενδέχεται σταδιακά να υποβαθμίζεται. Στις αγορές αυτές, οι ανταγωνιστικοί περιορισμοί είναι συχνά αποτέλεσμα απειλών από δυνητικούς ανταγωνιστές που δεν έχουν εισέλθει ακόμη στην αγορά. Ως εκ τούτου, οι δυνατότητες υπέρβασης των φραγμών εισόδου εντός του σχετικού χρονικού ορίζοντα θα πρέπει επίσης να λαμβάνονται υπόψη κατά τον καθορισμό των σχετικών αγορών για πιθανή εκ των προτέρων κανονιστική ρύθμιση. Στην παρούσα σύσταση προσδιορίζονται αγορές στις οποίες οι φραγμοί εισόδου αναμένεται να διατηρηθούν για τα επόμενα 5 έως 10 έτη.

                  (12)

                  Οι διάφοροι φραγμοί εισόδου δεν θα πρέπει να εξετάζονται μεμονωμένα, αλλά σωρευτικά. Ενώ ένας φραγμός εισόδου, όταν εξετάζεται μεμονωμένα, μπορεί να μη θεωρείται υψηλός, σε συνδυασμό με άλλους φραγμούς ενδέχεται να προκαλεί αποτελέσματα τα οποία, σωρευτικά, θα απέτρεπαν ή θα παρεμπόδιζαν την είσοδο στην αγορά.

                  (13)

                  Το δεύτερο κριτήριο εξετάζει αν η διάρθρωση της αγοράς τείνει προς τον αποτελεσματικό ανταγωνισμό εντός του σχετικού χρονικού ορίζοντα, αν ληφθούν υπόψη η κατάσταση και η προοπτική του ανταγωνισμού με βάση τις υποδομές και των λοιπών πηγών ανταγωνισμού, που βρίσκονται πέραν των φραγμών εισόδου. Για την ανάλυση του αποτελεσματικού ανταγωνισμού προϋποτίθεται ότι η αγορά θα καταστεί πραγματικά ανταγωνιστική, χωρίς εκ των προτέρων κανονιστική ρύθμιση, είτε εντός της περιόδου ανασκόπησης είτε αργότερα, υπό τον όρο ότι, κατά τη διάρκεια της περιόδου ανασκόπησης, παρατηρούνται σαφείς ενδείξεις θετικής δυναμικής της αγοράς. Για παράδειγμα, η σύγκλιση των προϊόντων, που παρέχονται μέσω διαφορετικών τεχνολογιών δικτύου, μπορεί να οδηγήσει σε ανταγωνιστικούς περιορισμούς εκ μέρους των φορέων εκμετάλλευσης που δραστηριοποιούνται σε διακριτές αγορές προϊόντων, καθώς και στη σύγκλιση των αγορών.

                  (14)

                  Ακόμη και όταν μια αγορά χαρακτηρίζεται από υψηλούς φραγμούς εισόδου, άλλοι διαρθρωτικοί παράγοντες της συγκεκριμένης αγοράς ενδέχεται να υποδηλώνουν ότι η αγορά αυτή εξακολουθεί να τείνει προς τον αποτελεσματικό ανταγωνισμό εντός του σχετικού χρονικού ορίζοντα. Στις αγορές στις οποίες μπορεί να αναμένεται αυξημένος αριθμός δικτύων σε μακρόπνοη βάση, η εφαρμογή του κριτηρίου αυτού συνεπάγεται πρωτίστως την εξέταση της κατάστασης και της πιθανής μελλοντικής ανάπτυξης του ανταγωνισμού με βάση τις υποδομές.

                  (15)

                  Κατά την αξιολόγηση της επάρκειας του ανταγωνισμού και της ανάγκης για ρυθμιστική παρέμβαση, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές θα πρέπει επίσης να λαμβάνουν υπόψη αν η χονδρική πρόσβαση είναι διαθέσιμη σε κάθε ενδιαφερόμενη επιχείρηση υπό εύλογους εμπορικούς όρους που επιτρέπουν βιώσιμα ανταγωνιστικά αποτελέσματα για τους τελικούς χρήστες στην αγορά λιανικής. Οι εμπορικές συμφωνίες, συμπεριλαμβανομένων των συμφωνιών χονδρικής πρόσβασης, των συμφωνιών συνεπένδυσης και των συμφωνιών αμοιβαίας πρόσβασης μεταξύ φορέων εκμετάλλευσης, οι οποίες έχουν συναφθεί σε μόνιμη βάση και είναι βιώσιμες, έχουν τη δυνατότητα να βελτιώσουν την ανταγωνιστική δυναμική και μπορούν, εντέλει, να επιλύσουν προβλήματα ανταγωνισμού στη σχετική αγορά λιανικής και, ως εκ τούτου, να οδηγήσουν σε απορρύθμιση των αγορών χονδρικής. Ως εκ τούτου, εφόσον τηρούν τις αρχές του δικαίου περί ανταγωνισμού, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όταν αξιολογείται αν μια αγορά αναμένεται να καταστεί ανταγωνιστική σε μακρόπνοη βάση.

                  (16)

                  Οι τεχνολογικές εξελίξεις ή η σύγκλιση προϊόντων και αγορών ενδέχεται να οδηγήσουν σε ανταγωνιστικούς περιορισμούς μεταξύ φορέων εκμετάλλευσης που δραστηριοποιούνται σε διακριτές αγορές προϊόντων. Στο πλαίσιο αυτό, οι επιφυείς υπηρεσίες (over-the-top – OTT), οι οποίες σήμερα δεν θεωρούνται γενικά άμεσα υποκατάστατα των παραδοσιακών υπηρεσιών που παρέχονται από παρόχους υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών και οι οποίες, σε κάθε περίπτωση, δεν παρέχουν φυσική συνδεσιμότητα και συνδεσιμότητα δεδομένων, ενδέχεται, εντούτοις, να διαδραματίσουν σημαντικότερο ρόλο σε ορισμένες αγορές λιανικής τα επόμενα χρόνια, λόγω των περαιτέρω τεχνολογικών εξελίξεων και της συνεχούς επέκτασής τους, και, στη συνέχεια, να ασκήσουν έμμεσο περιορισμό στις αγορές χονδρικής.

                  (17)

                  Η απόφαση να οριστεί μια αγορά ως επιδεχόμενη εκ των προτέρων κανονιστική ρύθμιση θα πρέπει επίσης να εξαρτάται από την αξιολόγηση της επάρκειας του δικαίου περί ανταγωνισμού για την κατάλληλη αντιμετώπιση των ανεπαρκειών που έχουν εντοπιστεί στην αγορά. Το τρίτο κριτήριο αποσκοπεί στην αξιολόγηση της επάρκειας του δικαίου περί ανταγωνισμού για την αντιμετώπιση διαρκούς/-ών ανεπάρκειας/-ών της αγοράς που έχουν εντοπιστεί, δεδομένου ιδίως ότι οι εκ των προτέρων ρυθμιστικές υποχρεώσεις μπορούν να αποτρέψουν αποτελεσματικά τις παραβάσεις του δικαίου περί ανταγωνισμού. Οι παρεμβάσεις που βασίζονται στο δίκαιο περί ανταγωνισμού είναι πιθανό να είναι ανεπαρκείς όταν είναι απαραίτητη η συχνή και/ή έγκαιρη παρέμβαση για την αποκατάσταση διαρκούς/ών ανεπάρκειας/-ών της αγοράς. Στις περιπτώσεις αυτές, η εκ των προτέρων κανονιστική ρύθμιση θα πρέπει να θεωρείται κατάλληλο συμπλήρωμα του δικαίου περί ανταγωνισμού. Κατά γενικό κανόνα, η εφαρμογή των γενικών κανόνων ανταγωνισμού σε αγορές που χαρακτηρίζονται από βιώσιμο και αποτελεσματικό ανταγωνισμό με βάση τις υποδομές αναμένεται να επαρκεί.

                  (18)

                  Η εφαρμογή των εν λόγω τριών σωρευτικών κριτηρίων θα πρέπει να περιορίζει τον αριθμό των ρυθμιζόμενων αγορών στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, συμβάλλοντας με τον τρόπο αυτόν στη σταδιακή μείωση των ειδικών τομεακών ρυθμίσεων που επιβάλλονται εκ των προτέρων, καθώς αναπτύσσεται ο ανταγωνισμός στις αγορές αυτές. Εάν μια αγορά δεν πληροί οποιοδήποτε από τα τρία κριτήρια, αυτό υποδηλώνει ότι η συγκεκριμένη αγορά δεν επιδέχεται εκ των προτέρων ρύθμιση. Προκειμένου να διασφαλίζεται βιώσιμος ανταγωνισμός, είναι απαραίτητο οι εκ των προτέρων ρυθμιστικές υποχρεώσεις να επιβάλλονται σε αγορά χονδρικής μόνον όταν υπάρχουν μία ή περισσότερες επιχειρήσεις με σημαντική ισχύ στην αγορά και όταν τα διορθωτικά μέτρα, στο πλαίσιο του δικαίου περί ανταγωνισμού, δεν επαρκούν για την αντιμετώπιση του προβλήματος.

                  (19)

                  Οι αναδυόμενες αγορές θεωρείται ότι περιλαμβάνουν προϊόντα ή υπηρεσίες για τα οποία, λόγω του νεωτερικού τους χαρακτήρα, είναι δύσκολο να προβλεφθούν οι συνθήκες ζήτησης ή οι συνθήκες εισόδου στην αγορά και προσφοράς, με αποτέλεσμα να δυσχεραίνεται η διεξαγωγή της τρικριτηριακής δοκιμασίας. Για την προώθηση της καινοτομίας, οι αγορές αυτές δεν θα πρέπει να υπόκεινται σε ακατάλληλες εκ των προτέρων ρυθμιστικές υποχρεώσεις, ενώ, παράλληλα, θα πρέπει να αποτρέπεται ο αποκλεισμός της πρόσβασης στην αγορά εκ μέρους της ηγετικής επιχείρησης (3). Σταδιακές αναβαθμίσεις της υπάρχουσας δικτυακής υποδομής σπανίως οδηγούν στη δημιουργία νέας ή αναδυόμενης αγοράς. Η έλλειψη δυνατότητας υποκατάστασης ενός προϊόντος πρέπει να διαπιστωθεί τόσο από την πλευρά της ζήτησης όσο και από την πλευρά της προσφοράς προτού θεωρηθεί ότι το προϊόν δεν εντάσσεται σε ήδη υπάρχουσα αγορά. Η ανάδυση νέων υπηρεσιών λιανικής ενδέχεται να δώσει ώθηση σε μια νέα δευτερογενή αγορά χονδρικής στον βαθμό που οι εν λόγω υπηρεσίες λιανικής δεν μπορούν να παρέχονται μέσω υπαρχόντων προϊόντων χονδρικής.

                  (20)

                  Δεδομένης της εξέλιξης του ανταγωνισμού, συμπεριλαμβανομένου του ανταγωνισμού με βάση τις υποδομές, η παρούσα σύσταση καθορίζει μόνο τις σχετικές αγορές σε επίπεδο χονδρικής, όπως και η σύσταση του 2014. Η επιβολή εκ των προτέρων ρύθμισης σε επίπεδο χονδρικής θα πρέπει να θεωρείται επαρκής για την αντιμετώπιση δυνητικών προβλημάτων ανταγωνισμού στην ή στις σχετικές αγορές λιανικής του επόμενου σταδίου.

                  (21)

                  Σύμφωνα με την αιτιολογική σκέψη 165 του Κώδικα, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές θα πρέπει τουλάχιστον να αναλύουν τις αγορές που περιλαμβάνονται στη σύσταση, συμπεριλαμβανομένων των αγορών που δεν ρυθμίζονται πλέον στο συγκεκριμένο εθνικό ή τοπικό πλαίσιο. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές μπορούν πάντως να κρίνουν σκόπιμο, με βάση τις συγκεκριμένες εθνικές περιστάσεις, να διεξαγάγουν την τρικριτηριακή δοκιμασία για τις αγορές που απαριθμούνται στο παράρτημα της παρούσας σύστασης. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές μπορεί να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι τα τρία κριτήρια δεν πληρούνται υπό τις συγκεκριμένες εθνικές περιστάσεις. Εάν συγκεκριμένη αγορά που περιλαμβάνεται στη σύσταση δεν πληροί τα τρία κριτήρια, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές θα πρέπει να μην επιβάλουν σε αυτήν ρυθμιστικές υποχρεώσεις.

                  (22)

                  Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές θα πρέπει επίσης να αναλύουν αγορές που δεν περιλαμβάνονται στην παρούσα σύσταση, αλλά ρυθμίζονται εντός της επικράτειας της δικαιοδοσίας τους με βάση προηγούμενες αναλύσεις της αγοράς, ή άλλες αγορές, εφόσον έχουν επαρκείς λόγους να θεωρούν ότι πληρούνται τα τρία κριτήρια. Ως εκ τούτου, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές μπορούν επίσης να ορίσουν και άλλες σχετικές αγορές προϊόντων και υπηρεσιών, οι οποίες δεν απαριθμούνται στην παρούσα σύσταση, αν μπορούν να αποδείξουν ότι, στο εθνικό τους πλαίσιο, οι αγορές πληρούν τα τρία κριτήρια.

                  (23)

                  Κατά τη διενέργεια ανάλυσης της αγοράς σύμφωνα με το άρθρο 67 του Κώδικα, τόσο οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές όσο και η Επιτροπή θα πρέπει να ξεκινούν την ανάλυση από τις αγορές λιανικής. Η αξιολόγηση μιας αγοράς θα πρέπει να γίνεται με μακρόπνοη προοπτική, ελλείψει ρύθμισης με βάση τη διαπίστωση σημαντικής ισχύος στην αγορά και με αφετηρία τις συνθήκες που επικρατούν σε αυτήν. Κατά την ανάλυση θα πρέπει να εκτιμάται αν η αγορά θα είναι ανταγωνιστική στο μέλλον και αν η τυχόν απουσία ανταγωνισμού έχει διαρκή χαρακτήρα, λαμβανομένων υπόψη των αναμενόμενων ή προβλέψιμων εξελίξεων στην αγορά. Στην ανάλυση θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα αποτελέσματα άλλων ειδών κανονιστικών ρυθμίσεων που ισχύουν για την ή τις σχετικές αγορές λιανικής και την ή τις αντίστοιχες αγορές χονδρικής, σε όλη τη διάρκεια της εξεταζόμενης ρυθμιστικής περιόδου.

                  (24)

                  Αν η συγκεκριμένη αγορά λιανικής δεν έχει μακρόπνοη προοπτική να είναι επαρκώς ανταγωνιστική χωρίς εκ των προτέρων ρύθμιση, θα πρέπει να ορίζονται και να αναλύονται οι αντίστοιχες αγορές χονδρικής που επιδέχονται εκ των προτέρων ρύθμιση σύμφωνα με το άρθρο 67 του Κώδικα. Επιπλέον, κατά την ανάλυση των ορίων και της ισχύος στην αγορά στις αντίστοιχες αγορές χονδρικής, προκειμένου να κριθεί αν είναι επαρκώς ανταγωνιστικές, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι άμεσοι και έμμεσοι ανταγωνιστικοί περιορισμοί, ανεξαρτήτως του αν αυτοί οι περιορισμοί απορρέουν από τα δίκτυα ή τις υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών ή από άλλα είδη υπηρεσιών ή εφαρμογών ισοδύναμων από την άποψη των τελικών χρηστών.

                  (25)

                  Κατά τον καθορισμό των σχετικών αγορών χονδρικής που ενδέχεται να επιδέχονται εκ των προτέρων ρύθμιση, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές θα πρέπει να ξεκινούν από την ανάλυση της αγοράς που απέχει περισσότερο, ανάντη, από την αγορά λιανικής στην οποία έχουν εντοπιστεί προβλήματα ανταγωνισμού. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές θα πρέπει να διενεργούν ανάλυση των αγορών που βρίσκονται κατάντη εισροής προηγούμενου σταδίου η οποία υπόκειται σε ρύθμιση, για να κρίνουν αν οι αγορές αυτές θα είναι πραγματικά ανταγωνιστικές με την ανάντη ρύθμιση, έως ότου η ανάλυση φθάσει στην αγορά λιανικής.

                  (26)

                  Η αγορά που απέχει περισσότερο, ανάντη, μπορεί, ανάλογα με τις εθνικές περιστάσεις, να αποτελείται ή να περιλαμβάνει πιο γενικά προϊόντα χονδρικής πέραν των ορίων μιας αγοράς, όπως η πρόσβαση σε υλική υποδομή (π.χ. πρόσβαση σε αγωγούς) ή προϊόντα παθητικής πρόσβασης. Ειδικότερα, όταν υπάρχει τεχνική υποδομή που μπορεί να επαναχρησιμοποιηθεί, η αποτελεσματική πρόσβαση στην υποδομή αυτή μπορεί να διευκολύνει σημαντικά την ανάπτυξη δικτύων πολύ υψηλής χωρητικότητας και να ενθαρρύνει την ανάπτυξη ανταγωνισμού με βάση τις υποδομές προς όφελος των τελικών χρηστών.

                  (27)

                  Για τους λόγους αυτούς, η Επιτροπή εξέτασε κατά πόσον είναι σκόπιμο να συμπεριληφθεί χωριστή αγορά για την πρόσβαση σε υλική υποδομή στην παρούσα σύσταση. Ωστόσο, δεδομένου ότι υπάρχουν σημαντικές διαφορές στις τοπολογίες δικτύου, στη διαθεσιμότητα πανταχού παρόντων αγωγών και στο επίπεδο της ζήτησης για πρόσβαση σε αγωγούς και στύλους σε ολόκληρη την Ένωση, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι μια χωριστή αγορά για την πρόσβαση σε υλική υποδομή δεν μπορεί, επί του παρόντος, να προσδιοριστεί σε επίπεδο Ένωσης και, ως εκ τούτου, δεν θα πρέπει να συμπεριληφθεί στον κατάλογο των αγορών που επιδέχονται εκ των προτέρων ρύθμιση.

                  (28)

                  Επιπλέον, το άρθρο 72 του Κώδικα επιτρέπει στις εθνικές ρυθμιστικές αρχές να επιβάλλουν την πρόσβαση σε τεχνικά έργα ως αυτοτελές διορθωτικό μέτρο σε οποιαδήποτε σχετική αγορά χονδρικής. Η εν λόγω υποχρέωση παροχής πρόσβασης σε τεχνικά έργα μπορεί να δικαιολογείται ανεξάρτητα από το αν η υλική υποδομή στην οποία χορηγείται πρόσβαση αποτελεί μέρος της ρυθμιζόμενης σχετικής αγοράς και θα πρέπει να εξετάζεται από τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές πριν από την επιβολή άλλων υποχρεώσεων πρόσβασης σε επόμενο στάδιο, εφόσον είναι αναλογική και επαρκής για την προώθηση του ανταγωνισμού προς όφελος των τελικών χρηστών.

                  (29)

                  Όσον αφορά τις ευρυζωνικές αγορές χονδρικής, τα προϊόντα εικονικής πρόσβασης μπορούν να σχεδιάζονται κατά τρόπο ώστε να εμφανίζουν παρόμοια ή ισότιμα χαρακτηριστικά προϊόντος, ανεξάρτητα από την τοποθεσία του σημείου παράδοσης για την πρόσβαση. Ως εκ τούτου, θα μπορούσε να είναι τεχνικά εφικτή η παροχή χονδρικής ευρυζωνικής πρόσβασης σε κεντρικό ή τοπικό επίπεδο με συγκρίσιμη ποιότητα υπηρεσιών τόσο από την άποψη του αιτούντος πρόσβαση όσο και από την άποψη των τελικών χρηστών. Στο πλαίσιο αυτό, τόσο τα χαρακτηριστικά του προϊόντος όσο και η προθυμία των αιτούντων πρόσβαση να μεταβαίνουν μεταξύ σημείων πρόσβασης ή να χρησιμοποιούν διάφορα σημεία παράδοσης εντός της αρχιτεκτονικής δικτύου πρέπει να αναλύονται στο πλαίσιο της ανάλυσης της δυνατότητας υποκατάστασης.

                  (30)

                  Πολλοί εναλλακτικοί φορείς εκμετάλλευσης αναρριχήθηκαν στην κλίμακα των επενδύσεων και ανέπτυξαν τα δικά τους δίκτυα στο σημείο τοπικής πρόσβασης. Οι εν λόγω φορείς εκμετάλλευσης πιθανότατα δεν θα θεωρούσαν τα προϊόντα κεντρικής πρόσβασης ως υποκατάστατα της τοπικής πρόσβασης, καθώς αυτό θα καθιστούσε άσκοπες τις επενδύσεις στις δικές τους υποδομές δικτύου. Παράλληλα, πρέπει να αναγνωριστεί ότι το δίκτυο πρόσβασης αποτελεί το τμήμα του δικτύου που είναι το πιο δύσκολο να αναπαραχθεί λόγω του υψηλού μη ανακτήσιμου κόστους εγκατάστασης σε σχέση με τον αριθμό των πελατών που μπορούν να επωφεληθούν από την εγκατάσταση αυτή.

                  (31)

                  Παρά την παρατηρούμενη αύξηση του ανταγωνισμού με βάση τις υποδομές, η τοπική πρόσβαση εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται από υψηλούς φραγμούς εισόδου και να ρυθμίζεται στην πλειονότητα των κρατών μελών. Η χονδρική αγορά τοπικής πρόσβασης εξακολουθεί να πληροί τα τρία κριτήρια, δεδομένου ότι το δίκτυο πρόσβασης είναι το τμήμα του δικτύου που είναι δυσκολότερο να αναπαραχθεί. Ωστόσο, σε μακρόπνοη βάση, οι φραγμοί εισόδου στην αγορά κεντρικής πρόσβασης δεν μπορούν πλέον να θεωρούνται υψηλοί και μη παροδικοί σε επίπεδο Ένωσης, καθώς η αγορά τείνει προς τον αποτελεσματικό ανταγωνισμό λόγω της παρουσίας εναλλακτικών πλατφορμών, της ευρείας εμπορικής διαθεσιμότητας χωρητικότητας γραμμής (trunk capacity) και της δυνατότητας των τοπικά διασυνδεδεμένων φορέων εκμετάλλευσης να παρέχουν κεντρική πρόσβαση. Όταν τα προϊόντα πρόσβασης, τα οποία παρέχονται σε διάφορα σημεία παράδοσης, προσδιορίζονται ως υποκατάστατα υπό τις συγκεκριμένες εθνικές περιστάσεις, η αγορά θα πρέπει να περιλαμβάνει όλα αυτά τα προϊόντα. Το αν μια τέτοια ευρεία αγορά πληροί τα τρία κριτήρια πρέπει να καθορίζεται κατά περίπτωση.

                  (32)

                  Οι αυξημένες χωρητικότητες των δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών που παρέχουν προϊόντα μαζικής κατανάλωσης μπορούν να ικανοποιήσουν τις ανάγκες συνδεσιμότητας ακόμη και ορισμένων επιχειρηματικών πελατών. Ωστόσο, για ένα σημαντικό τμήμα της επιχειρηματικής αγοράς, καθώς και για τη νέα ζήτηση που προκύπτει από την ψηφιοποίηση της βιομηχανίας και από κοινωνικοοικονομικούς παράγοντες όπως οι δημόσιες υπηρεσίες, π.χ. νοσοκομεία και σχολεία, θα απαιτηθούν επίσης αποκλειστικές συνδέσεις. Ως εκ τούτου, ορισμένες επιχειρήσεις εξακολουθούν να χρειάζονται προϊόντα με διαφορετικά χαρακτηριστικά από εκείνα των προϊόντων μαζικής χρήσης.

                  (33)

                  Προκειμένου να καθοριστούν τα όρια της αγοράς αποκλειστικής χωρητικότητας και άλλων προϊόντων επιχειρηματικής πρόσβασης, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές θα πρέπει, διασφαλίζοντας παράλληλα ότι τα σχετικά προϊόντα χονδρικής αντιστοιχούν στο πρόβλημα της λιανικής αγοράς που έχει εντοπιστεί, να λαμβάνουν υπόψη διάφορους παράγοντες, όπως οι διαφορετικές λειτουργίες των προϊόντων και η σκοπούμενη χρήση, η διαχρονική εξέλιξη των τιμών και η σταυροειδής ελαστικότητα της ζήτησης. Τα διακριτικά χαρακτηριστικά προϊόντος της αποκλειστικής χωρητικότητας είναι η ικανότητα να παρέχει αποκλειστικές και μη μεριζόμενες (uncontended) συνδέσεις και συμμετρικές ταχύτητες, και θα πρέπει να αξιολογούνται, όπως και τα προϊόντα σε άλλες αγορές, μέσω ανάλυσης της δυνατότητας υποκατάστασης.

                  (34)

                  Η ανάπτυξη εναλλακτικών υποδομών που παρέχουν αποκλειστική συνδεσιμότητα μέσω οπτικών ινών για τις επιχειρήσεις έχει αυξηθεί σημαντικά, ιδίως σε πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές, εμπορικά κέντρα και επιχειρηματικές ζώνες. Ωστόσο, ενδέχεται να υπάρχουν τομείς στους οποίους, παρόλο που η ανάπτυξη εναλλακτικής υποδομής για συνδεσιμότητα μαζικής αγοράς μπορεί να είναι οικονομικά βιώσιμη, ενδέχεται να είναι λιγότερο οικονομικά βιώσιμη η αναπαραγωγή δικτύων που παρέχουν απομονωμένες αποκλειστικές συνδέσεις λόγω του μεγέθους της διαθέσιμης αγοράς. Σε αυτές τις λιγότερο πυκνοκατοικημένες περιοχές, λόγω έλλειψης ανταγωνισμού με βάση τις υποδομές, υπάρχει κίνδυνος η ζήτηση για αποκλειστική χωρητικότητα να μην εξυπηρετείται από ανταγωνιστικές προσφορές χωρίς ρύθμιση.

                  (35)

                  Σε αμφότερες τις ανωτέρω αγορές χονδρικής πρόσβασης, τα προβλήματα ανταγωνισμού δεν είναι πιθανό να εξακολουθήσουν να υφίστανται με ομοιόμορφο τρόπο σε ένα δεδομένο κράτος μέλος και οι αγορές αυτές θα πρέπει να υπόκεινται σε ενδελεχή γεωγραφική ανάλυση. Ως εκ τούτου, κατά τον ορισμό των σχετικών αγορών σύμφωνα με το άρθρο 64 παράγραφος 3 του Κώδικα, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές θα πρέπει να ορίζουν γεωγραφικές περιοχές όπου οι συνθήκες ανταγωνισμού είναι επαρκώς ομοιογενείς και οι οποίες διακρίνονται από γειτονικές περιοχές όπου επικρατούν αισθητά διαφορετικές συνθήκες ανταγωνισμού, λαμβάνοντας ιδιαίτερα υπόψη το ζήτημα του αν ο δυνητικός φορέας εκμετάλλευσης με σημαντική ισχύ στην αγορά ενεργεί ομοιόμορφα στο σύνολο της οικείας περιοχής δικτύου ή αντιμετωπίζει αισθητά διαφορετικές συνθήκες ανταγωνισμού, σε βαθμό ώστε οι δραστηριότητές του να περιορίζονται σε ορισμένες περιοχές, όχι όμως σε άλλες.

                  (36)

                  Μέχρι σήμερα οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές έχουν διαπιστώσει ότι οι περισσότερες αγορές είναι εθνικές, διότι το δίκτυο χαλκού του κατεστημένου φορέα είχε εθνική κάλυψη. Ωστόσο, καθώς προχωρά η ανάπτυξη εναλλακτικών δικτύων, οι συνθήκες ανταγωνισμού μπορεί να διαφέρουν σημαντικά και σταθερά μεταξύ των διαφόρων περιοχών του ίδιου κράτους μέλους (για παράδειγμα μεταξύ αστικών και αγροτικών περιοχών), με αποτέλεσμα να καθίσταται αναγκαίος ο ορισμός χωριστών γεωγραφικών αγορών.

                  (37)

                  Για τους σκοπούς του ορισμού της γεωγραφικής αγοράς, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές θα πρέπει να ορίσουν μια βασική γεωγραφική ενότητα ως αφετηρία για την αξιολόγηση των συνθηκών ανταγωνισμού. Η ενότητα αυτή μπορεί να ακολουθεί την τοπολογία δικτύου ή τα διοικητικά όρια, ανάλογα με τις εθνικές περιστάσεις. Σε κάθε περίπτωση, σύμφωνα με την πρακτική της Επιτροπής (4), η γεωγραφική ενότητα θα πρέπει α) να έχει κατάλληλο μέγεθος, δηλαδή να είναι αρκετά μικρή ώστε να αποφεύγονται σημαντικές διαφορές όσον αφορά τις συνθήκες ανταγωνισμού εντός κάθε ενότητας, αλλά και αρκετά μεγάλη ώστε να αποφεύγεται η διενέργεια απαιτητικής σε πόρους και επαχθούς μικροανάλυσης, η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε κατακερματισμό της αγοράς, β) να μπορεί να αντικατοπτρίσει τη δομή δικτύου όλων των σχετικών φορέων εκμετάλλευσης και γ) να έχει σαφή και σταθερά όρια διαχρονικά. Όσον αφορά τον όρο β), οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές θα πρέπει να βασίζονται, κατά περίπτωση, στη γεωγραφική έρευνα δικτύων που διεξάγεται σύμφωνα με το άρθρο 22 του Κώδικα.

                  (38)

                  Σύμφωνα με τις αρχές του δικαίου περί ανταγωνισμού και με βάση την ανάλυση των γεωγραφικών ενοτήτων που περιγράφηκαν προηγουμένως, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές θα πρέπει στη συνέχεια να προβαίνουν σ’ έναν πρώτο ορισμό της εμβέλειας των γεωγραφικών αγορών συνενώνοντας τις ενότητες που εμφανίζουν παρόμοιες συνθήκες ανταγωνισμού. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές θα πρέπει να αξιολογούν τις συνθήκες ανταγωνισμού με μακρόπνοο τρόπο, εξετάζοντας διαρθρωτικούς δείκτες και δείκτες συμπεριφοράς, λαμβάνοντας ιδίως υπόψη, σύμφωνα με το άρθρο 64 παράγραφος 3 του Κώδικα, τη σημασία του ανταγωνισμού με βάση τις υποδομές. Τέτοιοι δείκτες μπορεί να είναι, μεταξύ άλλων, η ζώνη κάλυψης του δικτύου, ο αριθμός των ανταγωνιστικών δικτύων, τα αντίστοιχα μερίδιά τους στην αγορά, οι τάσεις των μεριδίων αγοράς, η τοπική ή ομοιόμορφη τιμολογιακή συμπεριφορά, τα χαρακτηριστικά της ζήτησης, καθώς και η αλλαγή παρόχου και η απώλεια πελατών. Ο ορισμός των γεωγραφικών αγορών που προκύπτει θα πρέπει να ελέγχεται με βάση ανάλυση της δυνατότητας υποκατάστασης από την πλευρά της ζήτησης και της προσφοράς. Οι μη παρακείμενες γεωγραφικές αγορές που παρουσιάζουν παρόμοιες συνθήκες ανταγωνισμού μπορούν να αναλύονται από κοινού στο στάδιο αυτό.

                  (39)

                  Σημαντικές διαφορές όσον αφορά τις συνθήκες ανταγωνισμού θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη σε μακρόπνοη βάση κατά το στάδιο του ορισμού της αγοράς. Η κατάτμηση των διορθωτικών μέτρων μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αντιμετώπιση λιγότερο σημαντικών ή λιγότερο σταθερών διαφορών όσον αφορά τις συνθήκες ανταγωνισμού, μεταξύ άλλων με την περιοδική ή έγκαιρη προσαρμογή των διορθωτικών μέτρων, χωρίς να υπονομεύεται η ρυθμιστική προβλεψιμότητα.

                  (40)

                  Το άρθρο 75 του Κώδικα εξουσιοδοτεί την Επιτροπή να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη με την οποία καθορίζεται ενιαίο μέγιστο τέλος τερματισμού κλήσεων κινητής τηλεφωνίας σε επίπεδο Ένωσης και ενιαίο μέγιστο τέλος τερματισμού κλήσεων σταθερής τηλεφωνίας σε επίπεδο Ένωσης (αναφερόμενα από κοινού «τέλη τερματισμού φωνητικών κλήσεων σε επίπεδο Ένωσης»). Τα τέλη τερματισμού φωνητικών κλήσεων σε επίπεδο Ένωσης θα επιβάλλονται άμεσα σε κάθε πάροχο υπηρεσιών τερματισμού κλήσεων σταθερής και κινητής τηλεφωνίας στην Ένωση. Τα ενιαία τέλη τερματισμού φωνητικών κλήσεων σε επίπεδο Ένωσης βασίζονται στο αποδοτικό κόστος παροχής υπηρεσιών τερματισμού. Η εφαρμογή των τελών τερματισμού φωνητικών κλήσεων σε επίπεδο Ένωσης θα περιορίσει τη δυνατότητα των φορέων εκμετάλλευσης κινητής και σταθερής τηλεφωνίας να καθορίζουν υπερβολικά τέλη τερματισμού. Ως εκ τούτου, ο κίνδυνος υπερβολικών τελών τερματισμού, ο οποίος αποτελεί τη σοβαρότερη απειλή για τον ανταγωνισμό στις εν λόγω αγορές, θα εξαλειφθεί. Λόγω του καθορισμού των τελών τερματισμού φωνητικών κλήσεων σε επίπεδο Ένωσης αυστηρά με γνώμονα το κόστος, όπως απαιτείται από τον Κώδικα, τα τέλη τερματισμού θα πρέπει να είναι παρόμοια με εκείνα που αναμένονται στις ανταγωνιστικές αγορές. Κατά συνέπεια, οι αγορές τερματισμού δεν θα πληρούν πλέον τα τρία κριτήρια σε ενωσιακό επίπεδο.

                  (41)

                  Ωστόσο, συγκεκριμένες περιστάσεις μπορεί να δικαιολογούν τη ρύθμιση επιλεγμένων πτυχών των αγορών τερματισμού σε ορισμένα κράτη μέλη. Συγκεκριμένες εθνικές περιστάσεις μπορεί να υποδηλώνουν ότι οι αγορές αυτές δεν τείνουν προς τον ανταγωνισμό σε μακρόπνοη βάση ή ότι εξακολουθούν να υφίστανται προβλήματα ανταγωνισμού. Αυτό μπορεί να συμβαίνει σε περίπτωση που δεν επιτράπηκε η διασύνδεση σε φορείς εκμετάλλευσης ή που οι φορείς αυτοί αντιμετώπισαν προβλήματα τερματισμού κλήσεων από το δίκτυό τους σε δίκτυα άλλων φορέων εκμετάλλευσης. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές θα πρέπει να αντιμετωπίζουν τα προβλήματα αυτά, είτε επιβάλλοντας υποχρεώσεις βασιζόμενες στη ΣΙΑ πέραν του ελέγχου των τιμών, εάν πληρούνται τα τρία κριτήρια, είτε χρησιμοποιώντας άλλα κατάλληλα ρυθμιστικά εργαλεία, δηλαδή το άρθρο 61 παράγραφος 2 του Κώδικα, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις που ορίζονται εκεί.

                  (42)

                  Οι αγορές που παρατίθενται στο παράρτημα της παρούσας σύστασης δεν περιλαμβάνουν πλέον τρεις αγορές που απαριθμούνταν στη σύσταση του 2014, καθώς δεν πληρούν τα τρία κριτήρια, δηλαδή τις αγορές χονδρικής παροχής, σε σταθερή θέση, τερματισμού κλήσεων σε μεμονωμένα δημόσια τηλεφωνικά δίκτυα (αγορά 1), τον τερματισμό φωνητικών κλήσεων σε μεμονωμένα δίκτυα κινητής τηλεφωνίας σε επίπεδο χονδρικής (αγορά 2) και τη χονδρική παροχή κεντρικής πρόσβασης, σε σταθερή θέση, για προϊόντα μαζικής κατανάλωσης (αγορά 3β).

                  (43)

                  Για τις υπόλοιπες αγορές που απαριθμούνται στη σύσταση του 2014, δηλαδή τις αγορές 3α (χονδρική παροχή τοπικής πρόσβασης σε σταθερή θέση) και 4 (χονδρική παροχή πρόσβασης υψηλής ποιότητας σε σταθερή θέση), η τελευταία εκ των οποίων επανακαθορίστηκε εν μέρει, εξακολουθεί να δικαιολογείται η εκ των προτέρων ρύθμιση, δεδομένου ότι πληρούν τα τρία κριτήρια σε επίπεδο Ένωσης. Κατά την οριοθέτηση των αγορών αυτών, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις εθνικές τους περιστάσεις, ιδίως όσον αφορά τη γεωγραφική τους διάσταση.

                  (44)

                  Προκειμένου να διασφαλίζεται η επαρκής εξέταση των επιπτώσεων της ρύθμισης που επιβάλλεται στις σχετικές αγορές όταν κρίνεται κατά πόσο μια συγκεκριμένη αγορά επιδέχεται εκ των προτέρων ρύθμιση, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι σχετικές αγορές αναλύονται με συνεπή τρόπο και, όπου είναι δυνατόν, ταυτόχρονα ή όσο το δυνατόν πλησιέστερα χρονικά μεταξύ τους.

                  (45)

                  Όταν εξετάζουν το ενδεχόμενο τροποποίησης ή διατήρησης των υφιστάμενων ρυθμιστικών υποχρεώσεων, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές θα πρέπει επίσης να εφαρμόζουν την τρικριτηριακή δοκιμασία στις αγορές που απαριθμούνται στα παραρτήματα της σύστασης 2003/311/ΕΚ (5), της σύστασης 2007/879/ΕΚ (6) και της σύστασης 2014/710/ΕΕ της Επιτροπής, αλλά δεν απαριθμούνται πλέον στο παράρτημα της παρούσας σύστασης.

                  (46)

                  Ζητήθηκε, σύμφωνα με το άρθρο 64 παράγραφος 1 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/1972, η γνώμη του Φορέα Ευρωπαϊκών Ρυθμιστικών Αρχών για τις Ηλεκτρονικές Επικοινωνίες, ο οποίος γνωμοδότησε στις 16 Οκτωβρίου 2020.

            ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:

                  1.

                  Κατά τον ορισμό των σχετικών αγορών ανάλογα με τις εθνικές περιστάσεις, σύμφωνα με το άρθρο 64 παράγραφος 3 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/1972, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές θα πρέπει να διενεργούν ανάλυση των αγορών προϊόντων και υπηρεσιών που προσδιορίζονται στο παράρτημα.

                  2.

                  Όταν οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές θεωρούν ότι κάποια από τις αγορές που παρατίθενται στο παράρτημα δεν επιδέχεται εκ των προτέρων ρύθμιση υπό τις συγκεκριμένες εθνικές περιστάσεις, θα πρέπει να εφαρμόζουν την τρικριτηριακή δοκιμασία και να αποδεικνύουν, και η Επιτροπή θα επαληθεύει, ότι δεν πληρούται τουλάχιστον ένα από τα τρία κριτήρια που αναφέρονται στο άρθρο 67 παράγραφος 1 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/1972.

                  3.

                  Κατά τον καθορισμό των σχετικών γεωγραφικών αγορών εντός της επικράτειάς τους σύμφωνα με το άρθρο 64 παράγραφος 3 του Κώδικα, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές θα πρέπει να διενεργούν λεπτομερή ανάλυση της δυνατότητας υποκατάστασης από την πλευρά της ζήτησης και της προσφοράς, ξεκινώντας από μια κατάλληλη γεωγραφική ενότητα και συνενώνοντας τις ενότητες που εμφανίζουν παρόμοιες συνθήκες ανταγωνισμού. Η αξιολόγηση των συνθηκών ανταγωνισμού θα πρέπει να είναι μακρόπνοη και να βασίζεται, μεταξύ άλλων, στον αριθμό και τα χαρακτηριστικά των ανταγωνιστικών δικτύων, στην κατανομή και τις τάσεις των μεριδίων αγοράς, στις τιμές και τις συμπεριφορές.

                  4.

                  Η παρούσα σύσταση δεν θίγει τους ορισμούς της αγοράς, τα αποτελέσματα των αναλύσεων αγοράς και τις ρυθμιστικές υποχρεώσεις που έχουν θεσπίσει οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές, σύμφωνα με το ρυθμιστικό πλαίσιο που ίσχυε πριν από την ημερομηνία έκδοσης της παρούσας σύστασης.

                  5.

                  Η παρούσα σύσταση απευθύνεται στα κράτη μέλη.

         Βρυξέλλες, 18 Δεκεμβρίου 2020.

               Για την Επιτροπή

            Thierry BRETON

               Μέλος της Επιτροπής

         (1)  ΕΕ L 321 της 17.12.2018, σ. 36.

         (2)  Σύσταση 2014/710/ΕΕ της Επιτροπής, της 9ης Οκτωβρίου 2014, σχετικά με σημαντικές αγορές προϊόντων και υπηρεσιών στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, οι οποίες επιδέχονται εκ των προτέρων κανονιστική ρύθμιση, σύμφωνα με την οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (ΕΕ L 295 της 11.10.2014, σ. 79).

         (3)  Βλέπε αιτιολογική σκέψη 23 των κατευθυντήριων γραμμών της Επιτροπής για την ανάλυση αγοράς και την εκτίμηση της σημαντικής ισχύος στην αγορά βάσει του ενωσιακού κανονιστικού πλαισίου για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (ΕΕ C 159 της 7.5.2018, σ. 1) και αιτιολογική σκέψη 163 του Ευρωπαϊκού Κώδικα Ηλεκτρονικών Επικοινωνιών.

         (4)  Ειδικότερα, ανακοίνωση της Επιτροπής C/2018/2374 — Κατευθυντήριες γραμμές για την ανάλυση αγοράς και την εκτίμηση της σημαντικής ισχύος στην αγορά βάσει του ενωσιακού κανονιστικού πλαισίου για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (ΕΕ C 159 της 7.5.2018, σ. 1).

         (5)  Σύσταση 2003/311/ΕΚ της Επιτροπής, της 11ης Φεβρουαρίου 2003, για τις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών που επιδέχονται εκ των προτέρων ρύθμιση σύμφωνα με την οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (ΕΕ L 114 της 8.5.2003, σ. 45).https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EL/TXT/?uri=CELEX%3A32003H0311.

         (6)  Σύσταση 2007/879/ΕΚ της Επιτροπής, της 17ης Δεκεμβρίου 2007, αναφορικά με σχετικές αγορές προϊόντων και υπηρεσιών στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, οι οποίες επιδέχονται εκ των προτέρων κανονιστική ρύθμιση, σύμφωνα με την οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (ΕΕ L 344 της 28.12.2007, σ. 65).https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EL/TXT/?uri=celex:32007H0879.

         ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
         Αγορά 1: Χονδρική παροχή τοπικής πρόσβασης σε σταθερή θέση
         Αγορά 2: Χονδρική αποκλειστική χωρητικότητα


               21.1.2021

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 23/146

      P8_TA(2019)0172
      Πεδίο αρμοδιότητας και εντολή για των ειδικών εντεταλμένων της ΕΕ
      Σύσταση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 13ης Μαρτίου 2019 σχετικά με σύσταση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου προς το Συμβούλιο, την Επιτροπή και την Αντιπρόεδρο της Επιτροπής / Ύπατη Εκπρόσωπο της Ένωσης για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας όσον αφορά το πεδίο αρμοδιότητας και την εντολή των ειδικών εντεταλμένων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (2018/2116(INI))
      (2021/C 23/23)

         Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

                  —

                  έχοντας υπόψη τα άρθρα 2, 3, 6, 8, 21, 33 και 36 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση,

                  —

                  έχοντας υπόψη την απόφαση του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για τον καθορισμό της οργάνωσης και της λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης (1),

                  —

                  έχοντας υπόψη τη δήλωση της Αντιπροέδρου της Επιτροπής / Ύπατης Εκπροσώπου της Ένωσης για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας (ΑΠ/ΥΕ) σχετικά με την πολιτική ευθύνη (2),

                  —

                  έχοντας υπόψη τις ετήσιες εκθέσεις της Ύπατης Εκπροσώπου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με την εφαρμογή της κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας,

                  —

                  έχοντας υπόψη τις ετήσιες εκθέσεις της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία στον κόσμο,

                  —

                  έχοντας υπόψη τη διοργανική συμφωνία της 20ής Νοεμβρίου 2002, μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, σχετικά με την πρόσβαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε ευαίσθητες πληροφορίες του Συμβουλίου στον τομέα της πολιτικής ασφάλειας και άμυνας,

                  —

                  έχοντας υπόψη τις κατευθυντήριες γραμμές της 9ης Ιουλίου 2007 σχετικά με τον διορισμό, την εντολή και τη χρηματοδότηση των ειδικών εντεταλμένων της ΕΕ, καθώς και το σημείωμα του Συμβουλίου (7510/14) της 11ης Μαρτίου 2014,

                  —

                  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του, της 8ης Ιουλίου 2010, σχετικά με την πρόταση για απόφαση του Συμβουλίου για τον καθορισμό της οργάνωσης και της λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης (3),

                  —

                  έχοντας υπόψη τη συνολική στρατηγική για την εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφαλείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης που παρουσίασε η ΑΠ/ΥΕ στις 28 Ιουνίου 2016 και τις επακόλουθες εκθέσεις εφαρμογής,

                  —

                  έχοντας υπόψη τις κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ για την προαγωγή και την προστασία της άσκησης όλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από λεσβίες, ομοφυλόφιλους, αμφιφυλόφιλα, διεμφυλικά και μεσοφυλικά άτομα (ΛΟΑΔΜ), οι οποίες εγκρίθηκαν από το Συμβούλιο το 2013,

                  —

                  έχοντας υπόψη την Τελική Πράξη του Ελσίνκι, του 1975, του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ) και το σύνολο των αρχών του, ως έγγραφο που συνιστά ακρογωνιαίο λίθο για την ευρωπαϊκή και ευρύτερη περιφερειακή τάξη ασφάλειας,

                  —

                  έχοντας υπόψη τα ψηφίσματά του σχετικά με τις ετήσιες εκθέσεις της Ύπατης Εκπροσώπου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με την εφαρμογή της κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας.

                  —

                  έχοντας υπόψη τα ψηφίσματά του σχετικά με τις ετήσιες εκθέσεις της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία στον κόσμο,

                  —

                  έχοντας υπόψη τη σύστασή του, της 15ης Νοεμβρίου 2017, προς το Συμβούλιο, την Επιτροπή και την ΕΥΕΔ σχετικά με την ανατολική εταιρική σχέση, ενόψει της επικείμενης συνόδου κορυφής του Νοεμβρίου 2017 (4),

                  —

                  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του, της 4ης Ιουλίου 2017, σχετικά με την αντιμετώπιση των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο πλαίσιο εγκλημάτων πολέμου και εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, συμπεριλαμβανομένης της γενοκτονίας (5),

                  —

                  έχοντας υπόψη τα ψηφίσματα του σχετικά με την Ουκρανία, με τα οποία ζητείται ο διορισμός ειδικού εντεταλμένου της ΕΕ (ΕΕΕΕ) για την Κριμαία και την περιοχή του Ντονμπάς,

                  —

                  έχοντας υπόψη τη σύστασή του προς το Συμβούλιο, της 13ης Ιουνίου 2012, σχετικά με τον ειδικό εντεταλμένο της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα (6),

                  —

                  έχοντας υπόψη τα άρθρα 110 και 113 του Κανονισμού του,

                  —

                  έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων (A8-0171/2019),

                  Α.

                  λαμβάνοντας υπόψη ότι φιλοδοξία της ΕΕ είναι να καταστεί ισχυρότερος παγκόσμιος παράγοντας –όχι μόνο σε οικονομικό αλλά και σε πολιτικό επίπεδο– επιδιώκοντας να συμβάλει με τις δράσεις και τις πολιτικές της στη διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας και στη διαμόρφωση μιας παγκόσμιας τάξης βασισμένης σε κανόνες·

                  Β.

                  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι ειδικοί εντεταλμένοι της ΕΕ (ΕΕΕΕ) διορίζονται από το Συμβούλιο κατόπιν πρότασης της ΑΠ/ΥΕ, με την εντολή να προωθήσουν συγκεκριμένους στόχους –θεματικά ή γεωγραφικά– με ειδικό πολιτικό χαρακτήρα ή χαρακτήρα ασφάλειας· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι ειδικοί αυτοί εντεταλμένοι έχουν αποδειχθεί πολύτιμο και ευέλικτο μέσο για τη διπλωματία της ΕΕ, καθώς μπορούν να εξατομικεύουν και να εκπροσωπούν την ΕΕ σε κρίσιμης σημασίας τόπους και καταστάσεις, με τη στήριξη όλων των κρατών μελών· λαμβάνοντας υπόψη ότι η ευελιξία των εντολών τους καθιστά τους ΕΕΕΕ επιχειρησιακά εργαλεία τα οποία μπορούν να χρησιμοποιούνται γρήγορα όταν προκύπτουν ανησυχίες σε ορισμένες χώρες ή σχετικά με ορισμένα θέματα·

                  Γ.

                  λαμβάνοντας υπόψη ότι, χάρη στη συχνή επιτόπια παρουσία τους, οι ΕΕΕΕ βρίσκονται σε πλεονεκτική θέση όσον αφορά την ανάπτυξη διαλόγου με την κοινωνία των πολιτών και τοπικούς παράγοντες, καθώς και τη διεξαγωγή επιτόπιας έρευνας· λαμβάνοντας υπόψη ότι η άμεση αυτή εμπειρία τούς δίνει τη δυνατότητα να συνεισφέρουν εποικοδομητικά στη διαμόρφωση πολιτικών και στρατηγικών·

                  Δ.

                  λαμβάνοντας υπόψη ότι επί του παρόντος υπάρχουν πέντε περιφερειακοί ΕΕΕΕ (για το Κέρας της Αφρικής, το Σαχέλ, την Κεντρική Ασία, την ειρηνευτική διαδικασία στη Μέση Ανατολή και τον Νότιο Καύκασο καθώς και για την κρίση στη Γεωργία), δύο ΕΕΕΕ για συγκεκριμένες χώρες ΕΕΕΕ (Κοσσυφοπέδιο και Βοσνία-Ερζεγοβίνη), καθώς και ένας θεματικός ΕΕΕΕ, που είναι υπεύθυνοι για τα ανθρώπινα δικαιώματα·

                  Ε.

                  λαμβάνοντας υπόψη ότι επί του παρόντος μόνο δύο ΕΕΕΕ είναι γυναίκες·

                  ΣΤ.

                  λαμβάνοντας υπόψη ότι στην περίπτωση των ΕΕΕΕ που έχουν οριστεί με εντολές για συγκεκριμένες χώρες, η «διττή τους ιδιότητα» ως ΕΕΕΕ και ως επικεφαλής της αντιπροσωπείας της ΕΕ έχει συμβάλει στη συνοχή και την αποτελεσματικότητα της παρουσίας της ΕΕ σε τρίτες χώρες· λαμβάνοντας υπόψη ότι η αποστολή περαιτέρω ΕΕΕΕ για συγκεκριμένες χώρες πρέπει να συνάδει με τις στρατηγικές εξωτερικής δράσης της ΕΕ, λόγω της ενίσχυσης των αντιπροσωπειών της ΕΕ δυνάμει της Συνθήκης της Λισαβόνας, μέσω της οποίας αυτές απέκτησαν αρμοδιότητα συντονισμού όλων των επιτόπιων δράσεων της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων των πολιτικών στο πλαίσιο της ΚΕΠΠΑ·

                  Ζ.

                  λαμβάνοντας υπόψη ότι υπάρχουν και άλλοι τομείς υψηλής προτεραιότητας και συγκρούσεις, μεταξύ άλλων στην άμεση γειτονία της ΕΕ, που απαιτούν ειδική εστίαση και μεγαλύτερη συμμετοχή και προβολή της ΕΕ, όπως η ρωσική επιθετικότητα στην Ουκρανία και η παράνομη κατοχή της Κριμαίας·

                  Η.

                  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι ΕΕΕΕ αποδείχθηκαν χρήσιμοι ιδίως για τη διεξαγωγή πολιτικών διαλόγων υψηλού επιπέδου και όσον αφορά την ικανότητά τους να προσεγγίζουν εταίρους υψηλού επιπέδου σε πολύ ευαίσθητα πολιτικά περιβάλλοντα·

                  Θ.

                  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι ΕΕΕΕ χρηματοδοτούνται από τον προϋπολογισμό της ΚΕΠΠΑ, για τον οποίο συναποφασίζει το Κοινοβούλιο, και είναι υπόλογοι για την εκτέλεση του προϋπολογισμού τους έναντι της Επιτροπής·

                  Ι.

                  λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΑΠ/ΥΕ έχει δεσμευτεί να ανταποκρίνεται στα αιτήματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, το οποίο ζητεί να ακούει τους νεοδιοριζόμενους ΕΕΕΕ πριν από την ανάληψη των καθηκόντων τους, και να διευκολύνει την τακτική ενημέρωση του Κοινοβουλίου από τους ΕΕΕΕ·

                  ΙΑ.

                  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι ΕΕΕΕ επιλέγονται μεταξύ προσώπων τα οποία κατείχαν προηγουμένως ανώτερα διπλωματικά ή πολιτικά αξιώματα στη χώρα τους ή σε διεθνείς οργανισμούς· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι ΕΕΕΕ απολαμβάνουν σημαντικό βαθμό ευελιξίας και διακριτικής ευχέρειας όσον αφορά τον τρόπο εκτέλεσης της εντολής τους, κάτι που μπορεί να συμβάλει στην επίτευξη καθορισμένων στόχων, στην υλοποίηση στρατηγικών και στην παροχή προστιθέμενης αξίας στην ΕΕ·

                  ΙΒ.

                  λαμβάνοντας υπόψη ότι ο βασικός ρόλος των ΕΕΕΕ είναι να συμβάλλουν στην ενότητα, τη συνέπεια, τη συνοχή και την αποτελεσματικότητα της εξωτερικής δράσης και εκπροσώπησης της ΕΕ· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι ΕΕΕΕ αποδεικνύουν το ενδιαφέρον της ΕΕ για μια συγκεκριμένη χώρα, περιοχή ή θεματικό τομέα και ενισχύουν την προβολή της, ενώ παράλληλα συμβάλλουν στην υλοποίηση μιας δεδομένης στρατηγικής ή πολιτικής της ΕΕ που εστιάζει στη σχετική χώρα ή περιοχή, ή στο σχετικό θεματικό ζήτημα·

                  1.

                  συνιστά στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή και στην Αντιπρόεδρο της Επιτροπής / Ύπατη Εκπρόσωπο της Ένωσης για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας,

                              α)

                              να υποβάλλουν προτάσεις στρατηγικού χαρακτήρα όσον αφορά την αξιοποίηση, τον ρόλο, τις εντολές και τη συμβολή των ΕΕΕΕ, υπό το πρίσμα της εφαρμογής της συνολικής στρατηγικής·

                              β)

                              να διασφαλίσουν ότι οι ΕΕΕΕ διορίζονται μόνο εάν υπάρχει σαφής προστιθέμενη αξία από τη χρήση του μέσου αυτού, εάν δηλαδή τα καθήκοντά τους δεν μπορούν να επιτελεστούν αποτελεσματικά στο πλαίσιο των υφιστάμενων δομών εντός της ΕΥΕΔ, όπως είναι μεταξύ άλλων οι αντιπροσωπείες της ΕΕ, ή εντός της Επιτροπής·

                              γ)

                              να διασφαλίσουν ότι οι ΕΕΕΕ χρησιμοποιούνται κυρίως προκειμένου να ενισχυθούν οι προσπάθειες της ΕΕ για την πρόληψη και την επίλυση των συγκρούσεων και για την εφαρμογή των στρατηγικών της ΕΕ, ιδίως μέσω της διαμεσολάβησης και της διευκόλυνσης του διαλόγου, και να προωθηθούν οι στόχοι πολιτικής της ΕΕ σε συγκεκριμένους θεματικούς τομείς που εμπίπτουν στο πεδίο των εξωτερικών σχέσεων, τηρουμένου του διεθνούς δικαίου·

                              δ)

                              να μεριμνούν ώστε να αποφεύγεται η υπέρμετρη αύξηση του αριθμού των ΕΕΕΕ και ο κατακερματισμός των εντολών τους, γεγονός που θα συνεπαγόταν αλληλοεπικάλυψη με άλλα θεσμικά όργανα της ΕΕ και αυξημένο κόστος συντονισμού·

                              ε)

                              να διασφαλίσουν ότι οι εντολές και οι ενέργειες των ΕΕΕΕ στους τομείς της περιφερειακής ασφάλειας και της πρόληψης των συγκρούσεων, της διαμεσολάβησης και της επίλυσης συγκρούσεων, καθοδηγούνται από τις αρχές του διεθνούς δικαίου, όπως ορίζονται στην Τελική Πράξη του Ελσίνκι του 1975 και σε άλλους σημαντικούς κανόνες του διεθνούς δικαίου, καθώς και από την ειρηνική επίλυση των διαφορών, ως βασικό στοιχείο της ευρωπαϊκής εντολής ασφάλειας, όπως τονίζεται επίσης στη συνολική στρατηγική της ΕΕ· να διασφαλίζουν ότι οι ΕΕΕΕ συμμορφώνονται με όλους τους κανόνες και τις πολιτικές που θεσπίζει η ΕΕ όσον αφορά την περιοχή ή τη σύγκρουση που εμπίπτει στη σφαίρα της αρμοδιότητάς τους

                              στ)

                              να εξετάσουν όλους τους δυνατούς τρόπους προκειμένου να ενισχυθεί ο ρόλος των ΕΕΕΕ ως αποτελεσματικό εργαλείο της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ, ικανό να αναπτύσσει και να προωθεί πρωτοβουλίες εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ και να προάγει τη συνέργεια, διασφαλίζοντας ιδίως ότι οι ΕΕΕΕ μπορούν να ταξιδεύουν ελεύθερα εντός της περιοχής που καλύπτεται από την εντολή τους, συμπεριλαμβανομένων των ζωνών συγκρούσεων, ώστε να μπορούν να ασκούν αποτελεσματικά τα καθήκοντά τους·

                              ζ)

                              να διασφαλίσουν μεγαλύτερη διαφάνεια και προβολή του έργου των ΕΕΕΕ, μεταξύ άλλων με τη δημοσιοποίηση στοιχείων σχετικά με τις επισκέψεις σε χώρες, το πρόγραμμα εργασίας και τις προτεραιότητες, καθώς και με τη δημιουργία επιμέρους ιστοσελίδων ώστε να είναι δυνατός ο δημόσιος έλεγχος της δράσης τους·

                              η)

                              να ενισχύσουν τα θετικά στοιχεία που συνιστούν την προστιθέμενη αξία του ΕΕΕΕ, όπως η νομιμότητα που βασίζεται στη στήριξη της ΑΠ/ΥΕ και των κρατών μελών, αρμοδιότητες για μια συγκεκριμένη χώρα, περιοχή ή θεματικό τομέα, πολιτικό βάρος, ευελιξία και αύξηση της παρουσίας και της προβολής της ΕΕ στις χώρες εταίρους, ενισχύοντας με τον τρόπο αυτό την εικόνα της ΕΕ ως αποτελεσματικού διεθνούς παράγοντα·

            Όσον αφορά την εντολή

                  θ)

                  να χορηγούν εντολή με εύλογη διάρκεια και προοπτικές ώστε να καθίσταται δυνατή η πρόσληψη ειδικευμένων στελεχών και η εκτέλεση της εντολής, καθώς και η οικοδόμηση σχέσεων εμπιστοσύνης με τους εταίρους, η δημιουργία δικτύων και η άσκηση επιρροής στις διαδικασίες· να εξασφαλίζουν τακτική επανεξέταση των εξελίξεων στην εκάστοτε χώρα/περιοχή ή υπόθεση και να επιτρέπουν την παράταση της εντολής εάν αυτό απαιτείται από τις περιστάσεις·

                  ι)

                  να συμβάλλουν στην υλοποίηση πολιτικής ή στρατηγικής της ΕΕ στον τομέα που εμπίπτει στη σχετική εντολή και να συμβάλλουν στη διαμόρφωση ή την αναθεώρηση στρατηγικών ή πολιτικών·

                  ια)

                  να μεριμνούν ώστε η πρόληψη και επίλυση συγκρούσεων, η διαμεσολάβηση και η διευκόλυνση του διαλόγου, καθώς και οι θεμελιώδεις ελευθερίες, τα ανθρώπινα δικαιώματα, η δημοκρατία, το κράτος δικαίου και η ισότητα των φύλων να αποτελούν οριζόντιες προτεραιότητες και, συνεπώς, ακρογωνιαίους λίθους του πεδίου αρμοδιοτήτων των ΕΕΕΕ, και να διασφαλίσουν την υποβολή κατάλληλων εκθέσεων σχετικά με τα μέτρα που λαμβάνονται σε αυτούς τους τομείς.

                  ιβ)

                  να απαιτούν διαδικασίες αξιολόγησης και παρακολούθησης όσον αφορά τα επιτευχθέντα αποτελέσματα, τα εμπόδια που ανέκυψαν, τις βασικές προκλήσεις, τη συμβολή στη διαμόρφωση πολιτικής και την αξιολόγηση του συντονισμού των δραστηριοτήτων του ΕΕΕΕ με άλλους παράγοντες της ΕΕ, προκειμένου να ευνοούν τις ανταλλαγές βέλτιστων πρακτικών μεταξύ των ΕΕΕΕ καθώς και να αξιολογούν τις επιδόσεις και να εξετάζουν την ανανέωση και την επανεξέταση των εντολών·

                  ιγ)

                  να διασφαλίσουν τη συνοχή της εντολής για την Κεντρική Ασία με τη στρατηγική της ΕΕ του 2007 για την Κεντρική Ασία, η οποία αναθεωρήθηκε το 2015, προκειμένου να ενισχυθεί η αποτελεσματικότητα και η προβολή της Ένωσης στην περιοχή·

                  ιδ)

                  να θεσπίσουν «περίοδο αναμονής» για τους ΕΕΕΕ, με σκοπό να διασφαλιστεί το υψηλότερο δυνατό επίπεδο δεοντολογικών προτύπων σε περιπτώσεις σύγκρουσης συμφερόντων·

                  ιε)

                  να διασφαλίσουν ότι η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου συμμετέχει στην κατάρτιση της νέας και διευρυμένης εντολής των ΕΕΕΕ·

            Όσον αφορά τα εργαλεία

                  ιστ)

                  να διατηρούν την ευελιξία και την αυτονομία που διαθέτουν επί του παρόντος οι ΕΕΕΕ ως ξεχωριστό μέσο της ΚΕΠΠΑ με ξεχωριστή χρηματοδότηση και προνομιακή σχέση με το Συμβούλιο· να ενισχύσουν, ωστόσο, ταυτόχρονα, τον συντονισμό και την υποχρέωση υποβολής εκθέσεων έναντι των σχετικών διαχειριστικών διευθύνσεων της ΕΥΕΔ (περιφερειακή, θεματική, ΚΠΑΑ και αντιμετώπιση κρίσεων), καθώς και έναντι των αντίστοιχων Γενικών Διευθύνσεων της Επιτροπής· να διασφαλίσουν την εφαρμογή ταχείας και διαφανούς διαδικασίας διορισμού και επιβεβαίωσης·

                  ιζ)

                  να αντιμετωπίζουν τις ανεπάρκειες όσον αφορά τη διατήρηση της θεσμικής μνήμης και συνέχειας μεταξύ των απερχόμενων και των νέων ΕΕΕΕ με την ενίσχυση της υλικοτεχνικής και διοικητικής υποστήριξης από την ΕΥΕΔ, συμπεριλαμβανομένης της αρχειοθέτησης, και κυρίως με την δέουσα απόσπαση πολιτικών συμβούλων από την ΕΥΕΔ και άλλα θεσμικά όργανα της ΕΕ για να συμμετάσχουν στις ομάδες των ΕΕΕΕ·

            Όσον αφορά το προσωπικό προφίλ

                  ιη)

                  να διορίζουν ως ΕΕΕΕ πρόσωπα με ευρεία διπλωματική και πολιτική εμπειρογνωμοσύνη και κατάλληλο προφίλ, διασφαλίζοντας ιδίως ότι τα πρόσωπα αυτά διαθέτουν το πολιτικό βάρος που απαιτείται για τη δημιουργία δεσμών και αμοιβαίας εμπιστοσύνης με τους συνομιλητές υψηλού επιπέδου· να αξιοποιούν στη συνάρτηση αυτή οφέλη από την υφιστάμενη δεξαμενή ατόμων που διαθέτουν πολιτική και διπλωματική εμπειρία σε ολόκληρη την ΕΕ· να τηρούν την ισόρροπη εκπροσώπηση των φύλων και τη γεωγραφική ισορροπία· να διασφαλίζουν ότι η απόφαση διορισμού ενός συγκεκριμένου προσώπου λαμβάνεται με διαφάνεια και μόνον αφού επιβεβαιωθεί η δυνατότητα αποδοχής του υποψηφίου, ιδίως όσον αφορά πιθανή σύγκρουση συμφερόντων, καθώς και ότι ο υποψήφιος πληροί τα πρότυπα δεοντολογίας·

                  ιθ)

                  να διασφαλίσουν ότι ο διορισμός ΕΕΕΕ μπορεί να επιβεβαιωθεί μόνο έπειτα από θετική αξιολόγησή τους από την Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου·

                  κ)

                  να παρέχουν μεγαλύτερη πρόσβαση σε πληροφορίες και αιτιολόγηση σχετικά με τους επιλεγέντες υποψηφίους·

            Όσον αφορά τους καλυπτόμενους τομείς

                  κα)

                  να εστιάσουν τις εντολές των ΕΕΕΕ στην ενίσχυση της περιφερειακής ασφάλειας και στην πρόληψη και επίλυση συγκρούσεων, ιδίως μέσω της διευκόλυνσης του διαλόγου και της διαμεσολάβησης, στις οποίες η παρέμβαση της ΕΕ μπορεί να αποφέρει προστιθέμενη αξία· να διασφαλίσουν ότι, σε περίπτωση εστίασης σε συγκεκριμένο θέμα ο διορισμός ΕΕΕΕ δεν επικαλύπτει ή δεν υπονομεύει τον ρόλο της Επιτροπής και της ΕΥΕΔ·

                  κβ)

                  λαμβάνοντας υπόψη τον ρόλο των ΕΕΕΕ ως ειδικού διπλωματικού εργαλείου στην εξωτερική δράση της ΕΕ και αναγνωρίζοντας τη σημασία της σταθερότητας ευρωπαϊκής, να ενθαρρύνουν τους ΕΕΕΕ να αναπτύξουν ολοένα στενότερες σχέσεις με τις χώρες που πλήττονται από παρατεταμένες συγκρούσεις, υπογραμμίζοντας τη μεγάλη ανάγκη για συνεισφορά των ΕΕΕΕ στην ειρηνική επίλυση συγκρούσεων στις χώρες γειτονίας της ΕΕ·

                  κγ)

                  να χαιρετίσουν τον διορισμό νέου ΕΕΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα και να αναγνωρίσουν το έργο του προηγούμενου κατόχου της θέσης, ο οποίος εκπλήρωσε επιτυχώς τον ρόλο του για την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας και της προβολής της πολιτικής της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα· σημειώνει ότι οι αρμοδιότητες των ΕΕΕΕ διευρύνθηκαν για να συμπεριλάβουν την προώθηση της συμμόρφωσης με το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο και την προώθηση της υποστήριξης στον τομέα της διεθνούς ποινικής δικαιοσύνης·

                  κδ)

                  να ενισχύσουν την ικανότητα και τον ρόλο του ΕΕΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα, λαμβάνοντας υπόψη ότι ο ρόλος αυτός βασίζεται σε παγκόσμια εντολή η οποία, επομένως, απαιτεί και συνεπάγεται τη διεξαγωγή πολιτικού διαλόγου με τρίτες χώρες, σχετικούς εταίρους, επιχειρήσεις, την κοινωνία των πολιτών και διεθνείς και περιφερειακούς οργανισμούς, και την ανάληψη δράσης στο πλαίσιο σχετικών διεθνών φόρουμ·

                  κε)

                  λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη ότι είναι σημαντικό να μην αυξηθεί σημαντικά ο αριθμός των ΕΕΕΕ ώστε να μην υποβαθμιστεί ο ειδικός τους χαρακτήρας, να καταργήσουν σταδιακά τις εντολές των υφιστάμενων ειδικών εντεταλμένων της ΕΕ για συγκεκριμένες χώρες και, εν αναμονή της γενικής κατανομής των αρμοδιοτήτων στην επόμενη Επιτροπή και την ΕΥΕΔ, να εξετάσουν το ενδεχόμενο διορισμού περιφερειακών ΕΕΕΕ· να εξετάσουν το ενδεχόμενο διορισμού θεματικών ΕΕΕΕ για τον διεθνή συντονισμό της καταπολέμησης της κλιματικής αλλαγής, για το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο και τη διεθνή δικαιοσύνη, καθώς και για τον αφοπλισμό και τη μη διάδοση — στην τελευταία περίπτωση ο θεματικός ΕΕΕΕ θα διαδεχθεί τον Ειδικό Απεσταλμένο της ΕΕ που είναι επί του παρόντος αρμόδιος για τον τομέα αυτό·

                  κστ)

                  να διορίσουν νέο ΕΕΕΕ για την Ουκρανία, ο οποίος θα εστιάζει ιδίως στην Κριμαία και στο Ντονμπάς και θα είναι υπεύθυνος για την παρακολούθηση της κατάστασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε κατεχόμενα εδάφη, της εφαρμογής των συμφωνιών του Μινσκ, της αποκλιμάκωσης στην Αζοφική Θάλασσα και της άσκησης των δικαιωμάτων των εσωτερικά εκτοπισμένων ατόμων, σύμφωνα με προηγούμενες εκκλήσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που διατυπώνονται στα ψηφίσματά του·

            Όσον αφορά την αλληλεπίδραση και τη συνεργασία

                  κζ)

                  να προωθήσουν την αλληλεπίδραση και τον συντονισμό των ΕΕΕΕ με τα διάφορα θεσμικά όργανα της ΕΕ, την κοινωνία των πολιτών και τα κράτη μέλη, ώστε να διασφαλιστεί μέγιστη συνέργεια και συνεπής συμμετοχή όλων των φορέων· να ενισχύσουν τη συμμετοχή των ΕΕΕ στο σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης της ΕΕ για τις συγκρούσεις· να διασφαλίσουν ότι δεν υπάρχουν αλληλοεπικαλύψεις με άλλους διπλωματικούς παράγοντες υψηλού επιπέδου, όπως οι ειδικοί απεσταλμένοι της ΕΕ· και να διασφαλίσουν τη συνεργασία με άλλους εταίρους και απεσταλμένους που συμμερίζονται τις ίδιες απόψεις, συμπεριλαμβανομένων αυτών που διορίζονται από τα Ηνωμένα Έθνη, το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ·

                  κη)

                  λαμβάνοντας υπόψη ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι συννομοθέτης για το μη στρατιωτικό σκέλος του προϋπολογισμού της ΚΕΠΠΑ, το οποίο διαχειρίζεται η Υπηρεσία Μέσων Εξωτερικής Πολιτικής (FPI), να ενισχύσουν την εποπτεία των δραστηριοτήτων των ΕΕΕΕ από το Κοινοβούλιο και να αυξήσουν το επίπεδο λογοδοσίας και τη διαφάνεια του έργου τους, επισημαίνοντας ότι ο στόχος αυτός μπορεί να επιτευχθεί μέσω της ανταλλαγής πληροφοριών σε τακτική βάση σχετικά με την εκτέλεση της εντολής από τους ΕΕΕΕ, το έργο και τα επιτεύγματά τους και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν, μέσω τακτικών και τουλάχιστον ετήσιων συνεδριάσεων και ανταλλαγών απόψεων μεταξύ των ΕΕΕΕ και των αρμόδιων οργάνων του ΕΚ, ιδίως της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και των Υποεπιτροπών της για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και την Ασφάλεια και την Άμυνα, καθώς και με τη συστηματική ανταλλαγή με το ΕΚ εκθέσεων και εθνικών στρατηγικών που αποστέλλουν ΕΕΕΕ στην Επιτροπή Πολιτικής και Ασφάλειας (ΕΠΑ) στο πλαίσιο του Συμβουλίου και της ΕΥΕΔ· και, για τον σκοπό αυτό, να επιμείνουν ότι τα έγγραφα αυτά πρέπει να συμπεριληφθούν στη διοργανική συμφωνία στον τομέα της ΚΕΠΠΑ·

                  κθ)

                  να ενθαρρύνουν την αλληλεπίδραση και να διευκολύνουν τον διάλογο με την κοινωνία των πολιτών και τους πολίτες, στην περιοχές αρμοδιότητας των ΕΕΕΕ, στο πλαίσιο προληπτικής διπλωματίας και διαδικασιών διαμεσολάβησης, καθώς και χάριν της προβολής της ΕΕ· να διασφαλίσουν, ειδικότερα, ότι οι ΕΕΕΕ συνεργάζονται προορατικά με τους παράγοντες της κοινωνίας των πολιτών, τους υπερασπιστές των ανθρώπινων δικαιωμάτων ή τους αντιφρονούντες, οι οποίοι ενδέχεται να βρίσκονται υπό απειλή ή στο στόχαστρο των τοπικών αρχών·

                  2.

                  συνιστά το επόμενο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να ζητήσει από τον νέο ΑΕ/ΥΕ να δεσμευτεί ότι θα παρουσιάσει, εντός των πρώτων έξι μηνών της θητείας του, προτάσεις στρατηγικού χαρακτήρα σχετικά με τη χρήση των ΕΕΕΕ, στο πλαίσιο της εφαρμογής της συνολικής στρατηγικής και σύμφωνα με τις αρχές και τις συστάσεις που εκτίθενται ανωτέρω·

                  3.

                  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει την παρούσα σύσταση στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή, στην Αντιπρόεδρο της Επιτροπής/Ύπατη Εκπρόσωπο της Ένωσης για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας και στους ειδικούς εντεταλμένους της ΕΕ.

         (1)  ΕΕ L 201 της 3.8.2010, σ. 30.

         (2)  ΕΕ C 210 της 3.8.2010, σ. 1.

         (3)  ΕΕ C 351 E της 2.12.2011, σ. 454.

         (4)  ΕΕ C 356 της 4.10.2018, σ. 130.

         (5)  ΕΕ C 334 της 19.9.2018, σ. 69.

         (6)  ΕΕ C 332 E της 15.11.2013, σ. 114.