title: 2014/124/ΕΕ: Σύσταση της Επιτροπής, της 7ης Μαρτίου 2014 , σχετικά με την ενίσχυση της αρχής της ισότητας της αμοιβής μεταξύ ανδρών και γυναικών μέσω της διαφάνειας  Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ

text:
               8.3.2014

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 69/112

      ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

   της 7ης Μαρτίου 2014
   σχετικά με την ενίσχυση της αρχής της ισότητας της αμοιβής μεταξύ ανδρών και γυναικών μέσω της διαφάνειας
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   (2014/124/ΕΕ)
   Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 292,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Στα άρθρα 2 και 3 παράγραφος 3 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση κατοχυρώνεται η ισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών ως βασική αξία και καθήκον της Ένωσης.

               (2)

               Στα άρθρα 8 και 10 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) προβλέπεται ότι η Ένωση επιδιώκει να εξαλειφθούν οι ανισότητες, να προαχθεί η ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών και να καταπολεμηθεί κάθε διάκριση λόγω φύλου σε όλες τις δράσεις της.

               (3)

               Με το άρθρο 157 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, κάθε κράτος μέλος υποχρεούται να εξασφαλίζει την εφαρμογή της αρχής της ισότητας της αμοιβής μεταξύ ανδρών και γυναικών για όμοια εργασία ή για εργασία ίσης αξίας.

               (4)

               Στο άρθρο 23 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης προβλέπεται ότι η ισότητα ανδρών και γυναικών πρέπει να εξασφαλίζεται σε όλους τους τομείς, μεταξύ άλλων στην απασχόληση, την εργασία και τις αποδοχές.

               (5)

               Οι ίσες αμοιβές για ίση εργασία ή εργασία ίσης αξίας συνιστούν μία από τις πέντε προτεραιότητες που προβλέπονται στον Χάρτη για τα Δικαιώματα των Γυναικών, στον οποίο επαναλαμβάνεται η δέσμευση της Επιτροπής για δυναμική κινητοποίηση όλων των μηχανισμών, νομοθετικών και μη, για να κλείσει η ψαλίδα στις αμοιβές των φύλων. Η «Στρατηγική για την ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών 2010-2015» στηρίζεται στις προτεραιότητες του Χάρτη για τα Δικαιώματα των Γυναικών. Στη Στρατηγική προβλέπεται ότι η Επιτροπή θα διερευνήσει πιθανούς τρόπους βελτίωσης της διαφάνειας της αμοιβής.

               (6)

               Στην οδηγία 2006/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (1) προβλέπεται ότι για όμοια εργασία ή για εργασία ίσης αξίας, καταργούνται οι άμεσες και έμμεσες διακρίσεις λόγω φύλου όσον αφορά όλα τα στοιχεία και τους όρους αμοιβής. Ειδικότερα, όταν χρησιμοποιείται σύστημα επαγγελματικής κατάταξης για τον καθορισμό των αμοιβών, το σύστημα αυτό θα πρέπει να βασίζεται σε κοινά κριτήρια για τους εργαζόμενους άνδρες και γυναίκες και να εφαρμόζεται κατά τρόπο που να αποκλείει τις διακρίσεις που βασίζονται στο φύλο.

               (7)

               Οι αποδοχές των γυναικών στην Ένωση εξακολουθούν κατά μέσο όρο να είναι κατά 16,2 % χαμηλότερες από εκείνες των ανδρών ανά ώρα εργασίας (Eurostat 2011), παρά τη σημαντική πρόοδο που έχουν σημειώσει οι γυναίκες από άποψη εκπαιδευτικών επιτευγμάτων και επαγγελματικής εμπειρίας. Το γεγονός αυτό υποδεικνύει την ύπαρξη ενός επίμονου χάσματος αμοιβών μεταξύ των φύλων, το οποίο μέχρι στιγμής μειώνεται με πολύ αργούς ρυθμούς.

               (8)

               Η Επιτροπή, στην ανακοίνωσή της COM(2007) 424 τελικό (2), καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι γυναίκες εξακολουθούν να υφίστανται διακρίσεις ως προς την αμοιβή και άνιση μεταχείριση στην αγορά εργασίας, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να αξιοποιήσουν πλήρως τις δυνατότητές τους. Οι κατάφωρες άμεσες διακρίσεις ως προς την αμοιβή για την ίδια ακριβώς εργασία αποτελούν πλέον μάλλον σπάνιο φαινόμενο. Ωστόσο, το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο υπήρξε λιγότερο αποτελεσματικό όσον αφορά την εξασφάλιση της τήρησης της αρχής της ισότητας της αμοιβής για εργασία ίσης αξίας. Τέτοιου είδους διακρίσεις είναι λιγότερο πιθανό να αποτελέσουν αντικείμενο δικαστικής υπόθεσης όχι μόνο λόγω του ότι τα δυνητικά θύματα πιθανότατα δεν τις συνειδητοποιούν, αλλά και διότι είναι δυσκολότερο για τα θύματα διακρίσεων ως προς την αμοιβή να επιβάλουν αποτελεσματικά την αρχή της ισότητας της αμοιβής. Τα θύματα πρέπει να τεκμηριώσουν τα γεγονότα βάσει των οποίων τεκμαίρεται διάκριση προκειμένου να μεταφέρουν το βάρος της απόδειξης στον εργοδότη. Η αδιαφάνεια στη διάρθρωση των αμοιβών και η έλλειψη διαθέσιμων πληροφοριών σχετικά με τα επίπεδα των αμοιβών των εργαζομένων που εκτελούν την ίδια εργασία ή εργασία ίσης αξίας αποτελούν σημαντικούς παράγοντες που εντείνουν τις δυσκολίες αυτές.

               (9)

               Στην ανακοίνωσή της COM(2010) 543 τελικό (3), η Επιτροπή απαριθμεί μεταξύ των προτεραιοτήτων της στο πεδίο της έξυπνης νομοθεσίας περαιτέρω βελτιώσεις όσον αφορά τη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο, την εφαρμογή και την επιβολή της νομοθεσίας της ΕΕ.

               (10)

               Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε στις 18 Νοεμβρίου 2008 (4) και τις 24 Μαΐου 2012 (5) ψηφίσματα για την ισότητα των αμοιβών μεταξύ ανδρών και γυναικών που περιείχαν συστάσεις σχετικά με τρόπους καλύτερης εφαρμογής της αρχής της ισότητας της αμοιβής. Οι συστάσεις αυτές περιλαμβάνουν τη θέσπιση μέτρων μισθολογικής διαφάνειας και συστημάτων επαγγελματικής αξιολόγησης και κατάταξης χωρίς διακρίσεις ως προς το φύλο.

               (11)

               Στα συμπεράσματά του της 6ης Δεκεμβρίου 2010 σχετικά με την ενίσχυση της δέσμευσης και κλιμάκωση της δράσης για τη μείωση του μισθολογικού χάσματος μεταξύ των φύλων και την επανεξέταση της εφαρμογής του προγράμματος δράσης του Πεκίνου (6), το Συμβούλιο κάλεσε τα κράτη μέλη να θεσπίσουν μέτρα για την αντιμετώπιση των αιτιών του μισθολογικού χάσματος μεταξύ των φύλων και κυρίως μέτρα που προωθούν τη μισθολογική διαφάνεια και την επαγγελματική αξιολόγηση και κατάταξη χωρίς διακρίσεις ως προς το φύλο.

               (12)

               Με την ανακοίνωση της Επιτροπής COM(2013) 83 final (7) τα κράτη μέλη καλούνται να καταβάλουν προσπάθειες για να μειώσουν την ψαλίδα των αμοιβών μεταξύ των δύο φύλων, να αντιμετωπίσουν τα άλλα εμπόδια στη συμμετοχή των γυναικών στην αγορά εργασίας και να ενθαρρύνουν τους εργοδότες να αντιμετωπίσουν τις διακρίσεις στον χώρο εργασίας στο πλαίσιο των προσπαθειών εφαρμογής μιας στρατηγικής για την ενεργό ένταξη.

               (13)

               Στην έκθεση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο COM(2013) 861 final (8) αναφέρεται ότι η εφαρμογή της αρχής της ισότητας της αμοιβής παρακωλύεται από έλλειψη διαφάνειας στα συστήματα αμοιβής, έλλειψη ασφάλειας δικαίου σχετικά με την έννοια της εργασίας ίσης αξίας και διαδικαστικά εμπόδια. Στα εν λόγω εμπόδια περιλαμβάνεται η έλλειψη πρόσβασης των εργαζομένων σε πληροφορίες που είναι αναγκαίες για να ασκήσουν με επιτυχία αγωγές για την ισότητα της αμοιβής, και ιδίως σε πληροφορίες σχετικά με τα επίπεδα αμοιβών κατηγοριών εργαζομένων που εκτελούν την ίδια εργασία ή εργασία ίσης αξίας.

               (14)

               Η ανάληψη δράσης σε επίπεδο Ένωσης για τη διευκόλυνση της εφαρμογής της αρχής της ισότητας της αμοιβής θα συνδράμει τις εθνικές αρχές και τα συναφή ενδιαφερόμενα μέρη ώστε να εντείνουν τις προσπάθειές τους για την καταπολέμηση του χάσματος των αμοιβών μεταξύ των φύλων και των αντίστοιχων διακρίσεων μέσω της καλύτερης εφαρμογής των υφιστάμενων νομικών απαιτήσεων. Είναι αναγκαίο να ενισχυθεί η αποτελεσματική εφαρμογή της αρχής της ισότητας της αμοιβής στα κράτη μέλη, τηρώντας παράλληλα στο έπακρο την αρχή της επικουρικότητας.

               (15)

               Η παρούσα σύσταση θα πρέπει να εστιάζει στη διαφάνεια των μισθολογικών κλιμακίων, η οποία είναι αναγκαία για την αποτελεσματική εφαρμογή της αρχής της ισότητας της αμοιβής. Η ενίσχυση της διαφάνειας μπορεί να φέρει στην επιφάνεια προκαταλήψεις και διακρίσεις ως προς το φύλο στη διάρθρωση των αμοιβών μιας επιχείρησης ή ενός οργανισμού. Διευκολύνει τους εργαζομένους, τους εργοδότες και τους κοινωνικούς εταίρους να αναλάβουν επαρκή δράση ώστε να διασφαλίσουν την εφαρμογή της αρχής της ισότητας της αμοιβής. Η παρούσα σύσταση θα πρέπει να παρουσιάσει μια εργαλειοθήκη μέτρων που έχουν σχεδιαστεί για να παράσχουν βοήθεια στα κράτη μέλη κατά την υιοθέτηση μιας εξατομικευμένης προσέγγισης για τη βελτίωση της μισθολογικής διαφάνειας. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενθαρρυνθούν να εφαρμόσουν τα πλέον κατάλληλα μέτρα για τις ειδικές συνθήκες που επικρατούν σε καθένα από αυτά και να εφαρμόσουν τουλάχιστον ένα από τα βασικά μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα σύσταση για την ενίσχυση της διαφάνειας (δικαίωμα υποβολής αιτήματος για παροχή πληροφοριών σχετικά με τις αμοιβές, υποβολή εταιρικών αναφορών, έλεγχοι σχετικά με τις αμοιβές, συλλογικές διαπραγματεύσεις για την εξασφάλιση ίσης αμοιβής).

               (16)

               Παρέχοντας στους εργαζομένους τη δυνατότητα να ζητούν πληροφορίες σχετικά με τα επίπεδα των αμοιβών άλλων κατηγοριών εργαζομένων που εκτελούν την ίδια εργασία ή εργασία ίσης αξίας, συμπεριλαμβανομένων συμπληρωματικών ή μεταβαλλόμενων στοιχείων, όπως οι πληρωμές σε είδος και τα πριμ, και με τα στοιχεία να αναλύονται ανά φύλο, θα αυξηθεί η διαφάνεια της μισθολογικής πολιτικής μιας επιχείρησης ή ενός οργανισμού. Επίσης, θα βελτιωθούν οι πιθανότητες επιτυχημένης ατομικής προσφυγής ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων σε περιπτώσεις διακρίσεων, κάτι που με τη σειρά του θα λειτουργήσει αποτρεπτικά.

               (17)

               Η τακτική υποβολή αναφορών από τους εργοδότες σχετικά με τους μισθούς ανά κατηγορία εργαζομένου ή θέση, με τα στοιχεία να αναλύονται ανά φύλο, θα συμβάλει επίσης στη βελτίωση της μισθολογικής διαφάνειας και θα αποτελέσει μια αξιόπιστη βάση για τη διεξαγωγή συζητήσεων σχετικά με τη λήψη μέτρων για την εφαρμογή της αρχής της ισότητας της αμοιβής. Αυτού του είδους η συλλογική δημοσιοποίηση των μισθών δεν θα πρέπει να ζητείται από επιχειρήσεις και οργανισμούς που απασχολούν λιγότερους από 50 υπαλλήλους και πληρούν τα σχετικά με το εργατικό δυναμικό κριτήρια για τις μικρές επιχειρήσεις που περιέχονται στη σύσταση 2003/361/ΕΚ της Επιτροπής (9), διότι θα τις επιβάρυνε σε δυσανάλογο βαθμό.

               (18)

               Οι έλεγχοι σχετικά με τις αμοιβές θα διευκολύνουν την ανάλυση των αμοιβών από την άποψη της ισότητας των φύλων και θα επιτρέψουν να συναχθούν συμπεράσματα σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της ισότητας της αμοιβής. Οι έλεγχοι σχετικά με τις αμοιβές θα μπορούσαν να αποτελέσουν τη βάση για τη διεξαγωγή συζητήσεων μεταξύ εργοδοτών και εκπροσώπων των εργαζομένων με στόχο την εξάλειψη των διακρίσεων ως προς την αμοιβή λόγω φύλου. Δεν θα πρέπει να απαιτείται από επιχειρήσεις και οργανισμούς που απασχολούν λιγότερους από 250 εργαζομένους και πληρούν τα σχετικά με το εργατικό δυναμικό κριτήρια για τις μεσαίου μεγέθους επιχειρήσεις που περιέχονται στη σύσταση 2003/361/ΕΚ να λαμβάνουν μέτρα όσον αφορά τους ελέγχους σχετικά με τις αμοιβές, διότι κάτι τέτοιο θα τις επιβάρυνε σε δυσανάλογο βαθμό.

               (19)

               Η ενθάρρυνση των κοινωνικών εταίρων ή η επιβολή σε αυτούς της υποχρέωσης να συζητούν και να δίνουν ιδιαίτερη προσοχή σε ζητήματα ισότητας της αμοιβής στο πλαίσιο των συλλογικών διαπραγματεύσεων αποτελεί έναν ακόμα τρόπο αύξησης της μισθολογικής διαφάνειας και αντιμετώπισης του χάσματος των αμοιβών μεταξύ των φύλων.

               (20)

               Η κατάρτιση μισθολογικών στατιστικών με ανάλυση ανά φύλο και η παροχή στη Eurostat έγκυρων και ολοκληρωμένων στατιστικών είναι ουσιώδους σημασίας για την ανάλυση και την παρακολούθηση των αλλαγών όσον αφορά το χάσμα των αμοιβών μεταξύ των φύλων σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 530/1999 του Συμβουλίου (10) τα κράτη μέλη καλούνται να καταρτίζουν διαρθρωτικές στατιστικές σχετικά με τις αποδοχές ανά τετραετία, οι οποίες να διευκολύνουν τον υπολογισμό του χάσματος των αμοιβών μεταξύ των φύλων. Για τα έτη 2006 και 2010, το χάσμα των αμοιβών μεταξύ των φύλων υπολογίστηκε μέσω των δεδομένων που συνελέγησαν στο πλαίσιο της έρευνας για τη διάρθρωση των αποδοχών. Για το διάστημα από το 2007 έως το 2009, τα δεδομένα σχετικά με το χάσμα των αμοιβών μεταξύ των φύλων διαβιβάζονταν σε εθελοντική βάση, συχνά με καθυστερήσεις και σε μορφή σχεδίου που θα υποβαλλόταν σε μεταγενέστερη επανεξέταση. Η παροχή υψηλής ποιότητας στατιστικών σε ετήσια βάση θα μπορούσε να αυξήσει τη διαφάνεια και να ενισχύσει περαιτέρω την ευαισθητοποίηση σχετικά με το πρόβλημα της ανισότητας μεταξύ των φύλων όσον αφορά τις αμοιβές. Η διαθεσιμότητα και η δυνατότητα σύγκρισης των δεδομένων αυτών έχει καθοριστική σημασία για την αξιολόγηση των εξελίξεων σε ολόκληρη την Ένωση.

               (21)

               Η έλλειψη ορισμού για την εργασία ίσης αξίας, συμπεριλαμβανομένης μιας σαφούς ένδειξης όσον αφορά τα κριτήρια αξιολόγησης για τη σύγκριση διαφορετικών επαγγελμάτων, αποτελεί σημαντικό εμπόδιο για τα θύματα διακρίσεων ως προς την αμοιβή τα οποία προσφεύγουν ενώπιον των δικαστηρίων. Προκειμένου να αξιολογηθεί εάν οι εργαζόμενοι εκτελούν εργασία ίσης αξίας, πρέπει να ληφθούν υπόψη διάφοροι παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων της φύσης της εργασίας, της κατάρτισης και των συνθηκών εργασίας. Η ένταξη ενός τέτοιου ορισμού και κριτηρίων επαγγελματικής αξιολόγησης και κατάταξης στην εθνική νομοθεσία θα συνδράμει τα θύματα των διακρίσεων ως προς την αμοιβή στην προσφυγή τους ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων.

               (22)

               Τα συστήματα επαγγελματικής αξιολόγησης και κατάταξης χωρίς διακρίσεις ως προς το φύλο είναι αποτελεσματικά για τη θέσπιση ενός διαφανούς συστήματος αμοιβών. Εντοπίζουν έμμεσες διακρίσεις ως προς την αμοιβή οι οποίες συνδέονται με την υποτίμηση επαγγελμάτων που ασκούνται συνήθως από γυναίκες, δεδομένου ότι μετρούν και συγκρίνουν επαγγέλματα με διαφορετικό περιεχόμενο αλλά ίση αξία, και στηρίζουν με τον τρόπο αυτό την αρχή της εργασίας ίσης αξίας. Τα κράτη μέλη, οι κοινωνικοί εταίροι και οι εργοδότες ενθαρρύνονται να προωθήσουν την ανάπτυξη και τη χρήση συστημάτων επαγγελματικής αξιολόγησης και κατάταξης χωρίς διακρίσεις ως προς το φύλο, αντλώντας έμπνευση από το παράρτημα 1 του εγγράφου εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής που συνοδεύει την έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας 2006/54/ΕΚ (11).

               (23)

               Η συμμετοχή αρμόδιων για θέματα ισότητας φορέων έχει καίρια σημασία για την αποτελεσματική εφαρμογή της αρχής της ισότητας της αμοιβής. Οι εξουσίες και οι εντολές των εθνικών φορέων που είναι αρμόδιοι για την ισότητα μεταξύ των φύλων θα πρέπει συνεπώς να επαρκούν ώστε να καλύπτουν θέματα διακρίσεων ως προς την αμοιβή μεταξύ των φύλων, συμπεριλαμβανομένων τυχόν υποχρεώσεων που άπτονται της διαφάνειας. Τα διαδικαστικά και τα σχετικά με το κόστος εμπόδια με τα οποία έρχονται αντιμέτωπα τα θύματα διακρίσεων ως προς την αμοιβή θα πρέπει να μειωθούν μέσω της παροχής της δυνατότητας στους φορείς που είναι αρμόδιοι για θέματα ισότητας να εκπροσωπούν μεμονωμένα πρόσωπα. Με τον τρόπο αυτό θα μειωθεί ο κίνδυνος αντιδικίας για μεμονωμένους εργαζομένους και ενδεχομένως η δυνατότητα αυτή να λειτουργήσει ως μέσο αντιμετώπισης του πολύ μικρού σήμερα αριθμού υποθέσεων σχετικά με την ισότητα της αμοιβής που παραπέμπονται στα δικαστήρια.

               (24)

               Μέσω των δραστηριοτήτων ευαισθητοποίησης, οι ενδιαφερόμενοι ενημερώνονται σχετικά με την ύπαρξη και τη σημασία της αρχής της ισότητας της αμοιβής. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενθαρρυνθούν να προβούν σε ενέργειες ευαισθητοποίησης επιχειρήσεων και οργανισμών, κοινωνικών εταίρων και του ευρύτερου κοινού προκειμένου να προωθήσουν αποτελεσματικά την αρχή της ισότητας της αμοιβής, να κάνουν χρήση των μεθόδων επαγγελματικής αξιολόγησης και κατάταξης που δεν εισάγουν διακρίσεις ως προς το φύλο και να αντιμετωπίσουν γενικότερα το χάσμα αμοιβών μεταξύ των φύλων. Είναι επίσης απαραίτητη η ανάληψη δράσης σε επίπεδο επιχειρήσεων και οργανισμών,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:
   I.   ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ

               1.

               Με την παρούσα σύσταση παρέχεται καθοδήγηση στα κράτη μέλη με στόχο να τους παρασχεθεί συνδρομή για την καλύτερη και αποτελεσματικότερη εφαρμογή της αρχής της ισότητας της αμοιβής, ούτως ώστε να καταπολεμήσουν τις διακρίσεις στις αμοιβές και να συνεισφέρουν στην αντιμετώπιση του επίμονου χάσματος των αμοιβών μεταξύ των φύλων.

         ΙΙ.   ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ

               2.

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενθαρρύνουν τους εργοδότες του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα καθώς και τους κοινωνικούς εταίρους να εγκρίνουν πολιτικές διαφάνειας σχετικά με τη σύνθεση και τη διάρθρωση των αποδοχών. Θα πρέπει να θεσπίσουν ειδικά μέτρα για την προώθηση της μισθολογικής διαφάνειας. Ειδικότερα, τα εν λόγω μέτρα θα πρέπει να περιλαμβάνουν μία ή περισσότερες από τις δράσεις που αναφέρονται στα σημεία 3 έως 6 στο πλαίσιο προσέγγισης προσαρμοσμένης στην εκάστοτε εγχώρια κατάσταση.

      Δικαίωμα των εργαζομένων να ενημερώνονται σχετικά με τα επίπεδα των αμοιβών

               3.

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να θεσπίσουν κατάλληλα και αναλογικά μέτρα ούτως ώστε να διασφαλιστεί ότι οι εργαζόμενοι είναι σε θέση να ζητούν πληροφορίες σχετικά με τα επίπεδα των αμοιβών, οι οποίες θα αναλύονται ανά φύλο, για κατηγορίες εργαζομένων που εκτελούν την ίδια εργασία ή εργασία ίσης αξίας. Οι πληροφορίες αυτές θα πρέπει να περιλαμβάνουν συμπληρωματικά ή μεταβαλλόμενα στοιχεία πέραν του καθορισμένου βασικού μισθού, όπως οι πληρωμές σε είδος και τα πριμ.

      Υποβολή αναφορών σχετικά με τις αμοιβές

               4.

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να θεσπίσουν μέτρα που θα διασφαλίζουν ότι οι εργοδότες σε επιχειρήσεις και οργανισμούς που απασχολούν τουλάχιστον 50 υπαλλήλους ενημερώνουν τακτικά τους εργαζομένους, τους εκπροσώπους των εργαζομένων και τους κοινωνικούς εταίρους σχετικά με τη μέση αμοιβή ανά κατηγορία εργαζομένου ή θέση, η οποία θα αναλύεται ανά φύλο.

      Έλεγχοι σχετικά με τις αμοιβές

               5.

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να λάβουν κατάλληλα μέτρα για να διασφαλίσουν τη διενέργεια ελέγχων σχετικά με τις αμοιβές σε επιχειρήσεις και οργανισμούς που απασχολούν τουλάχιστον 250 εργαζομένους. Οι εν λόγω έλεγχοι θα πρέπει να περιλαμβάνουν ανάλυση της αναλογίας γυναικών και ανδρών σε κάθε κατηγορία εργαζομένων ή θέση, ανάλυση του χρησιμοποιούμενου συστήματος επαγγελματικής αξιολόγησης και κατάταξης και λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τις αμοιβές και τις διαφορές ως προς τις αμοιβές λόγω φύλου. Οι εν λόγω έλεγχοι θα πρέπει να τίθενται στη διάθεση των εκπροσώπων των εργαζομένων και των κοινωνικών εταίρων, κατόπιν αιτήματος.

      Συλλογικές διαπραγματεύσεις

               6.

               Με την επιφύλαξη της αυτονομίας των κοινωνικών εταίρων και σύμφωνα με τις εθνικές νομοθεσίες και πρακτικές, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίσουν ότι το ζήτημα της ισότητας της αμοιβής, συμπεριλαμβανομένων των ελέγχων σχετικά με τις αμοιβές, θα συζητείται σε κατάλληλο επίπεδο στο πλαίσιο των συλλογικών διαπραγματεύσεων.

      Στατιστικές και διοικητικά δεδομένα

               7.

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να βελτιώσουν περαιτέρω τη διαθεσιμότητα επικαιροποιημένων δεδομένων σχετικά με το χάσμα των αμοιβών μεταξύ των φύλων, παρέχοντας στη Eurostat στατιστικές σε ετήσια βάση και εγκαίρως. Οι εν λόγω στατιστικές θα πρέπει να αναλύονται ανά φύλο, οικονομικό τομέα (12), ωράριο (πλήρες/μειωμένο), οικονομικό έλεγχο (δημόσια/ιδιωτική επιχείρηση) και ηλικία, και να υπολογίζονται σε ετήσια βάση.

               8.

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να παρέχουν στην Επιτροπή στοιχεία σχετικά με τον αριθμό και τα είδη των υποθέσεων που αφορούν διακρίσεις ως προς την αμοιβή, στο πλαίσιο της κοινοποίησης σύμφωνα με το σημείο 18.

      Προστασία των δεδομένων

               9.

               Στον βαθμό που η παροχή τυχόν πληροφορίας στο πλαίσιο των μέτρων που λαμβάνονται δυνάμει των σημείων 3 έως 8 περιλαμβάνει τη δημοσιοποίηση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, η παροχή της εν λόγω πληροφορίας πρέπει να πραγματοποιείται σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία περί προστασίας των δεδομένων, ιδίως τη νομοθεσία που αφορά την εφαρμογή της οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (13).

      Έννοια της εργασίας ίσης αξίας

               10.

               Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διευκρινίσουν την έννοια της «εργασίας ίσης αξίας» στη νομοθεσία τους. Η αξία της εργασίας θα πρέπει να εκτιμάται και να συγκρίνεται βάσει αντικειμενικών κριτηρίων, όπως οι εκπαιδευτικές και οι επαγγελματικές απαιτήσεις και οι απαιτήσεις που άπτονται της κατάρτισης, οι δεξιότητες, η προσπάθεια και η ευθύνη, οι εργασίες που εκτελούνται και η φύση των σχετικών καθηκόντων.

      Συστήματα επαγγελματικής αξιολόγησης και κατάταξης

               11.

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να προωθήσουν την ανάπτυξη και τη χρήση συστημάτων επαγγελματικής αξιολόγησης και κατάταξης χωρίς διακρίσεις ως προς το φύλο, μεταξύ άλλων στο πλαίσιο της ιδιότητάς τους ως εργοδοτών στον δημόσιο τομέα, με σκοπό την αποτροπή ή τον εντοπισμό και την καταπολέμηση τυχόν διακρίσεων όσον αφορά την αμοιβή που βασίζονται σε μισθολογικά κλιμάκια τα οποία μεροληπτούν υπέρ του ενός ή του άλλου φύλου. Θα πρέπει συγκεκριμένα να ενθαρρύνουν τους εργοδότες και τους κοινωνικούς εταίρους να καθιερώσουν συστήματα επαγγελματικής αξιολόγησης και κατάταξης χωρίς διακρίσεις ως προς το φύλο.

               12.

               Όσον αφορά τα συστήματα επαγγελματικής αξιολόγησης και κατάταξης χωρίς διακρίσεις ως προς το φύλο, τα κράτη μέλη ενθαρρύνονται να αντλήσουν έμπνευση από το παράρτημα 1 του εγγράφου εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής που συνοδεύει την έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας 2006/54/ΕΚ.

         III.   ΟΡΙΖΟΝΤΙΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

      Φορείς αρμόδιοι για θέματα ισότητας

               13.

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίσουν ότι οι εξουσίες και οι εντολές των εθνικών τους φορέων που είναι αρμόδιοι για θέματα ισότητας καλύπτουν ζητήματα σχετικά με τις διακρίσεις ως προς την αμοιβή λόγω φύλου, συμπεριλαμβανομένων των υποχρεώσεων που άπτονται της διαφάνειας. Κατά περίπτωση, τα κράτη μέλη θα πρέπει να παρέχουν στους φορείς που είναι αρμόδιοι για θέματα ισότητας το δικαίωμα πρόσβασης στις πληροφορίες και τους ελέγχους που αναφέρονται στα σημεία 4 και 5 της παρούσας σύστασης.

               14.

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να μειώσουν τα διαδικαστικά εμπόδια στην παραπομπή στα δικαστήρια υποθέσεων με αντικείμενο την ισότητα της αμοιβής, παρέχοντας τη δυνατότητα στους φορείς που είναι αρμόδιοι για θέματα ισότητας να εκπροσωπούν μεμονωμένα πρόσωπα σε υποθέσεις διακρίσεων ως προς την αμοιβή.

               15.

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίσουν τη στενότερη συνεργασία και τον συντονισμό μεταξύ των εθνικών φορέων ισότητας και των εθνικών φορέων που ασκούν καθήκοντα επιθεώρησης της αγοράς εργασίας.

      Παρακολούθηση και επιβολή

               16.

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίσουν τη συνεχή παρακολούθηση της εφαρμογής της αρχής της ισότητας της αμοιβής και της εφαρμογής όλων των διαθέσιμων μέσων επανόρθωσης διακρίσεων ως προς την αμοιβή.

      Δραστηριότητες ευαισθητοποίησης

               17.

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να προβούν σε ενέργειες για την ευαισθητοποίηση δημόσιων και ιδιωτικών επιχειρήσεων και οργανισμών, κοινωνικών εταίρων και του ευρύτερου κοινού με σκοπό την προώθηση της ισότητας της αμοιβής, της αρχής της εργασίας ίσης αξίας και της μισθολογικής διαφάνειας, την καταπολέμηση των αιτίων που προκαλούν το χάσμα των αμοιβών μεταξύ των φύλων και τη δημιουργία εργαλείων που βοηθούν στην ανάλυση και την αξιολόγηση των ανισοτήτων ως προς τις αμοιβές.

         IV.   ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΔΟΘΕΙ

               18.

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να λάβουν τα αναγκαία μέτρα για τη διασφάλιση της εφαρμογής της παρούσας σύστασης και καλούνται να κοινοποιήσουν τα εν λόγω μέτρα στην Επιτροπή έως την 31η Δεκεμβρίου 2015, προκειμένου η Επιτροπή να είναι σε θέση να παρακολουθεί προσεκτικά την κατάσταση, να καταρτίσει έκθεση σχετικά με την πρόοδο που θα σημειωθεί όσον αφορά την εφαρμογή της παρούσας σύστασης και, στη βάση αυτή, να αξιολογήσει την ανάγκη για περαιτέρω μέτρα.

         V.   ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

               19.

               Η παρούσα σύσταση απευθύνεται σε όλα τα κράτη μέλη. Απευθύνεται επίσης στους κοινωνικούς εταίρους, ιδίως στα κράτη μέλη όπου σύμφωνα με τις εθνικές νομοθεσίες και πρακτικές, οι κοινωνικοί εταίροι υπέχουν ειδική ευθύνη για την εφαρμογή της αρχής της ισότητας της αμοιβής μέσω της σύναψης συλλογικών συμβάσεων.

      Βρυξέλλες, 7 Μαρτίου 2014.

            Για την Επιτροπή

         Viviane REDING

            Αντιπρόεδρος

      (1)  Οδηγία 2006/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Ιουλίου 2006, για την εφαρμογή της αρχής των ίσων ευκαιριών και της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών σε θέματα εργασίας και απασχόλησης (ΕΕ L 204 της 26.7.2006, σ. 23).

      (2)  Ανακοίνωση της Επιτροπής στο Συμβούλιο, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στην Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και στην Επιτροπή των Περιφερειών, της 18ης Ιουλίου 2007 — Καταπολέμηση των διαφορών στις αμοιβές των δύο φύλων.

      (3)  Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών ,της 8ης Οκτωβρίου 2010 — Έξυπνη νομοθεσία στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

      (4)  ΕΕ C 16 E της 22.1.2010, σ. 21.

      (5)  P7_TA(2012)0225.

      (6)  ΕΕ C 345 της 18.12.2010, σ. 1.

      (7)  Ανακοίνωση της Επιτροπής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών, της 20ής Φεβρουαρίου 2013 — Στοχεύοντας στις κοινωνικές επενδύσεις για την ανάπτυξη και τη συνοχή – συμπεριλαμβανομένης της εφαρμογής του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου (2014-2020) (σ. 11).

      (8)  Έκθεση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας 2006/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Ιουλίου 2006, για την εφαρμογή της αρχής των ίσων ευκαιριών και της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών σε θέματα εργασίας και απασχόλησης.

      (9)  Σύσταση 2003/361/EC της Επιτροπής, της 6ης Μαΐου 2003, σχετικά με τον ορισμό των πολύ μικρών, των μικρών και των μεσαίων επιχειρήσεων (ΕΕ L 124 της 20.5.2003, σ. 36).

      (10)  Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 530/1999 του Συμβουλίου, της 9ης Μαρτίου 1999, για τις διαρθρωτικές στατιστικές σχετικά με τις αποδοχές και το κόστος εργασίας (ΕΕ L 63 της 12.3.1999, σ. 6).

      (11)  Έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής που συνοδεύει την έκθεση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας 2006/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Ιουλίου 2006, για την εφαρμογή της αρχής των ίσων ευκαιριών και της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών σε θέματα εργασίας και απασχόλησης, SWD(2013) 512 final.

      (12)  Τουλάχιστον NACE αναθ. 2, τομείς B έως S, εξαιρουμένου του O.

      (13)  Οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (ΕΕ L 281 της 23.11.1995, σ. 31).


title: Σύσταση της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ, της 2ας Δεκεμβρίου 2009 , σχετικά με τις κοινοποιήσεις, τις προθεσμίες και τις διαβουλεύσεις που προβλέπονται στο άρθρο 7 της πράξης που αναφέρεται στο σημείο 5cl του παραρτήματος XI της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (Οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002 , σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών), όπως προσαρμόστηκε από το πρωτόκολλο 1

text:
               13.10.2011

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 302/12

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΟΠΤΕΫΟΥΣΑΣ ΑΡΧΉΣ ΤΗΣ ΕΖΕΣ
   της 2ας Δεκεμβρίου 2009
   σχετικά με τις κοινοποιήσεις, τις προθεσμίες και τις διαβουλεύσεις που προβλέπονται στο άρθρο 7 της πράξης που αναφέρεται στο σημείο 5cl του παραρτήματος XI της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (Οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών), όπως προσαρμόστηκε από το πρωτόκολλο 1
   2011/C 302/05
   Η ΕΠΟΠΤΕΥΟΥΣΑ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΖΕΣ (1),
   ΕΧΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (2),
   ΕΧΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ τη συμφωνία μεταξύ των κρατών ΕΖΕΣ για τη δημιουργία Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου, και ιδίως του σχετικού άρθρου 5 παράγραφος 2 στοιχείο β),
   ΕΧΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ την πράξη που αναφέρεται στο σημείο 5cl του παραρτήματος XI της συμφωνίας για τον ΕΟΧ Οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (3) (οδηγία πλαίσιο) όπως προσαρμόστηκε από το Πρωτόκολλο 1, και ιδίως το άρθρο 19 παράγραφος 1,
   Εκτιμωντασ τα ακολουθα:

               (1)

               Σύμφωνα με το κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών, οι εθνικές κανονιστικές αρχές οφείλουν να συμβάλουν στην ανάπτυξη της εσωτερικής αγοράς συνεργαζόμενες μεταξύ τους και με την Αρχή κατά διαφανή τρόπο, ώστε να εξασφαλισθεί η διαμόρφωση συνεπών κανονιστικών πρακτικών και η συνεπής εφαρμογή των οδηγιών που απαρτίζουν το κανονιστικό πλαίσιο.

               (2)

               Για να εξασφαλιστεί ότι οι αποφάσεις σε εθνικό επίπεδο δεν έχουν αρνητικές επιπτώσεις στην ενιαία αγορά ή στους στόχους που επιδιώκονται από το κανονιστικό πλαίσιο, οι εθνικές κανονιστικές αρχές οφείλουν να κοινοποιούν στην Αρχή και στις άλλες εθνικές κανονιστικές αρχές τα σχέδια μέτρων που προσδιορίζονται στο άρθρο 7 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ (οδηγία πλαίσιο).

               (3)

               Επιπρόσθετα, οι εθνικές κανονιστικές αρχές οφείλουν να λάβουν την έγκριση της Αρχής για τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 8 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο της πράξης που αναφέρεται στο σημείο 5cl του παραρτήματος XI της συμφωνίας για τον ΕΟΧ — Οδηγία 2002/19/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με την πρόσβαση σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφείς ευκολίες, καθώς και με τη διασύνδεσή τους (4) (οδηγία για την πρόσβαση), όπως προσαρμόστηκε από το πρωτόκολλο 1, πράγμα το οποίο αποτελεί χωριστή διαδικασία.

               (4)

               Η Αρχή θα παρέχει στις εθνικές ρυθμιστικές αρχές που το επιθυμούν τη δυνατότητα να συζητούν κάθε σχέδιο μέτρου πριν από την επίσημη κοινοποίησή του δυνάμει του άρθρου 7 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ (οδηγία πλαίσιο) και του άρθρου 8 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/19/ΕΚ (οδηγία για την πρόσβαση). Εάν σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 4 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ (οδηγία πλαίσιο), η Αρχή έχει δηλώσει στην εθνική ρυθμιστική αρχή ότι θεωρεί ότι το σχέδιο μέτρου θα δημιουργούσε φραγμούς στη λειτουργία της συμφωνίας ΕΟΧ ή ότι έχει σοβαρές αμφιβολίες για τη συμβατότητά του προς το δίκαιο του ΕΟΧ, θα δοθεί εγκαίρως η δυνατότητα στην εν λόγω εθνική ρυθμιστική αρχή να διατυπώσει τις απόψεις της σχετικά με τα ζητήματα που επισημαίνονται από την Αρχή.

               (5)

               Η οδηγία 2002/21/ΕΚ (οδηγία πλαίσιο) ορίζει κάποιες δεσμευτικές προθεσμίες για τις κοινοποιήσεις που προβλέπονται στο άρθρο 7.

               (6)

               Για να διασφαλισθεί η αποτελεσματικότητα της συνεργασίας και του μηχανισμού διαβούλευσης που προβλέπεται στο άρθρο 7 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ (οδηγία πλαίσιο) και για λόγους ασφάλειας δικαίου, η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ θέσπισε με τη σύσταση της 14ης Ιουλίου 2004 για τις κοινοποιήσεις, τις προθεσμίες και τις διαβουλεύσεις που προβλέπονται στο άρθρο 7 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών, σαφείς κανόνες σχετικά με τις βασικές διαδικαστικές πτυχές των κοινοποιήσεων (5). Η σύσταση της 14ης Ιουλίου 2004 πρέπει να αντικατασταθεί από την παρούσα σύσταση για περαιτέρω απλούστευση και βελτίωση της διαδικασίας κοινοποίησης και διασφάλιση της εναρμονισμένης εφαρμογής του κανονιστικού πλαισίου για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών σε όλον τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο.

               (7)

               Προκειμένου να παρασχεθεί περαιτέρω καθοδήγηση στις εθνικές κανονιστικές αρχές σχετικά με το περιεχόμενο των σχεδίων μέτρων και να αυξηθεί η ασφάλεια δικαίου ως προς την πληρότητα μιας κοινοποίησης, πρέπει να παρέχονται ορισμένες ελάχιστες πληροφορίες σχετικά με το τι πρέπει να περιέχει ένα σχέδιο μέτρου προκειμένου να αξιολογείται ορθά.

               (8)

               Πρέπει να ληφθεί υπόψη η αναγκαιότητα, αφενός, διασφάλισης μιας αποτελεσματικής αξιολόγησης και, αφετέρου, απλοποίησης της διαχείρισης στον μέγιστο δυνατό βαθμό. Από την άποψη αυτή, ο μηχανισμός κοινοποίησης δεν πρέπει να συνεπάγεται περιττό διοικητικό φόρτο για τις εθνικές κανονιστικές αρχές. Θα ήταν επίσης σκόπιμο να διευκρινιστούν οι διαδικαστικές λεπτομέρειες στο πλαίσιο του άρθρου 8 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο της οδηγίας 2002/19/ΕΚ (οδηγία για την πρόσβαση).

               (9)

               Για να απλοποιηθεί η εξέταση των σχεδίων μέτρων που κοινοποιούνται και να επιταχυνθεί η διαδικασία, θα ήταν σκόπιμο οι εθνικές κανονιστικές αρχές να χρησιμοποιούν ένα τυποποιημένο έντυπο για τις κοινοποιήσεις.

               (10)

               Κατόπιν κοινής συμφωνίας μεταξύ των κρατών ΕΖΕΣ, συμβαλλομένων μερών της συμφωνίας ΕΟΧ, η αγγλική γλώσσα πρέπει να χρησιμοποιείται ως γλώσσα εργασίας για κάθε επικοινωνία μεταξύ των κρατών ΕΖΕΣ και της Αρχής. Και αυτό με την επιφύλαξη των δικαιωμάτων των ιδιωτών και των επιχειρήσεων να υποβάλουν έγγραφα σε οποιαδήποτε γλώσσα ΕΟΧ, όπως προβλέπεται από τη συμφωνία ΕΟΧ.

               (11)

               Προκειμένου να βελτιωθεί η αποδοτικότητα του μηχανισμού κοινοποίησης, να αυξηθεί η ασφάλεια δικαίου για τις εθνικές κανονιστικές αρχές και τους συντελεστές της αγοράς και να διασφαλισθεί η έγκαιρη εφαρμογή των κανονιστικών μέτρων, είναι θεμιτό οι κοινοποιήσεις των εθνικών κανονιστικών αρχών με αντικείμενο αναλύσεις αγοράς να περιλαμβάνουν επίσης τα διορθωτικά μέτρα που προτείνουν οι εθνικές κανονιστικές αρχές για την αντιμετώπιση των εντοπιζόμενων αδυναμιών της αγοράς. Εάν το σχέδιο μέτρου αφορά μια ανταγωνιστική αγορά και υπάρχουν ήδη διορθωτικά μέτρα σε σχέση με τη συγκεκριμένη αγορά, η κοινοποίηση θα θεωρείται πλήρης μόνον περιλαμβάνει επίσης τις προτάσεις για την άρση των συγκεκριμένων υποχρεώσεων.

               (12)

               Σε γενικές γραμμές, για ορισμένες κατηγορίες σχεδίων μέτρων πρέπει να χρησιμοποιείται ένα συνοπτικό έντυπο κοινοποίησης, προκειμένου να μειωθεί ο διοικητικός φόρτος για τις εθνικές κανονιστικές αρχές και την Αρχή. Ωστόσο, η κοινοποίηση αυτών των κατηγοριών μέσω της τυποποιημένης διαδικασίας κοινοποιήσεως παραμένει δυνατή.

               (13)

               Εάν μια εθνική κανονιστική αρχή προτίθεται να άρει τις κανονιστικές υποχρεώσεις σε σχέση με αγορές που δεν περιλαμβάνονται στη σύσταση της Αρχής της 5ης Νοεμβρίου 2008 αναφορικά με σχετικές αγορές προϊόντων και υπηρεσιών στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, οι οποίες επιδέχονται εκ των προτέρων κανονιστική ρύθμιση (6), η κοινοποίηση του σχετικού σχεδίου μέτρου βάσει του άρθρου 7 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ (οδηγία πλαίσιο) πρέπει να γίνεται μέσω του συνοπτικού εντύπου κοινοποίησης.

               (14)

               Εάν μια εθνική κανονιστική αρχή διενεργήσει επανεξέταση μιας αγοράς η οποία διαπιστώθηκε ότι είναι όντως ανταγωνιστική σε προηγούμενη εξέταση και διαπιστώσει εκ νέου ότι η εν λόγω αγορά είναι όντως ανταγωνιστική, η κοινοποίηση πρέπει να γίνεται μέσω του συνοπτικού εντύπου κοινοποίησης.

               (15)

               Οι εθνικές κανονιστικές αρχές τροποποιούν συχνά τις τεχνικές λεπτομέρειες των επιβληθέντων διορθωτικών μέτρων προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι αλλαγές σε οικονομικούς δείκτες (όπως εξοπλισμός, εργασία, πληθωρισμός, κόστος κεφαλαίου, μισθώματα ακινήτων κλπ.) ή να επικαιροποιηθούν προβλέψεις ή υποθέσεις. Οι αλλαγές ή οι επικαιροποιήσεις στοιχείων που δεν μεταβάλλουν τη φύση ή το γενικό πεδίο εφαρμογής των διορθωτικών μέτρων (π.χ. παράταση υποχρεώσεων υποβολής εκθέσεων, στοιχεία απαιτούμενης ασφαλιστικής κάλυψης, ποσά χρηματικών ποινών ή χρόνοι παράδοσης) πρέπει να κοινοποιούνται μέσω του συνοπτικού εντύπου κοινοποίησης. Μόνον οι ουσιώδες μεταβολές στη φύση ή στο πεδίο εφαρμογής των διορθωτικών μέτρων που έχουν αισθητό αντίκτυπο στην αγορά (όπως επίπεδα τιμών, τροποποιήσεις στις μεθοδολογίες που χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό του κόστους ή των τιμών, καθορισμός ομαλής πτωτικής πορείας) πρέπει να κοινοποιούνται μέσω της τυποποιημένης διαδικασίας κοινοποίησης.

               (16)

               Σε σχέση με ορισμένες αγορές (και ειδικότερα, αγορές τερματισμού φωνητικών κλήσεων), οι εθνικές κανονιστικές αρχές ενδέχεται να καταλήξουν στο ίδιο συμπέρασμα, όπως και στην προηγούμενη εξέταση, και να επιθυμούν να επιβάλουν διορθωτικά μέτρα σε περισσότερους φορείς εκμετάλλευσης (π.χ. νεοεισερχόμενους στην αγορά) με παρεμφερή πελατεία ή συνολικό κύκλο εργασιών με φορείς εκμετάλλευσης που καλύπτονται από προηγούμενη εξέταση, τα οποία δεν διαφέρουν ουσιωδώς από τα σχέδια μέτρων που έχουν ήδη κοινοποιηθεί. Για τα συγκεκριμένα σχέδια μέτρων πρέπει να χρησιμοποιείται το συνοπτικό έντυπο κοινοποίησης.

               (17)

               Ένα σχέδιο μέτρου που κοινοποιείται μέσω συνοπτικού εντύπου κοινοποίησης δεν θα εγείρει κατ’ αρχήν παρατηρήσεις της Αρχής προς την εθνική ρυθμιστική αρχή σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ (οδηγία πλαίσιο).

               (18)

               Προκειμένου να ενισχυθεί η διαφάνεια σχετικά με τα κοινοποιούμενα σχέδια μέτρων και να διευκολυνθεί η ανταλλαγή πληροφοριών ανάμεσα στις εθνικές κανονιστικές αρχές αναφορικά με αυτά, τόσο το τυποποιημένο όσο και το συνοπτικό έντυπο κοινοποίησης θα πρέπει να περιλαμβάνουν μία περιληπτική περιγραφή των βασικών στοιχείων του κοινοποιούμενου σχεδίου μέτρου.

               (19)

               Η ομάδα των ευρωπαϊκών ρυθμιστικών αρχών για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών που συστάθηκε με την απόφαση 2002/627/ΕΚ (7) της Επιτροπής της 29ης Ιουλίου 2002 έχει αναγνωρίσει την αναγκαιότητα των ρυθμίσεων αυτών.

               (20)

               Για να επιτευχθούν οι στόχοι που ορίζονται στο άρθρο 8 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ (οδηγία πλαίσιο), και ιδίως για να εξασφαλισθούν συνεπείς κανονιστικές πρακτικές και συνεπής εφαρμογή της εν λόγω οδηγίας, είναι απαραίτητη η πλήρης συμμόρφωση προς τον μηχανισμό κοινοποίησης που προβλέπεται στο άρθρο 7.

               (21)

               Για να καταστεί δυνατή η συνεκτική εφαρμογή του νέου κανονιστικού πλαισίου σε όλο τον ΕΟΧ και να αποκομιστούν όλα τα οφέλη από τη συνεργασία μεταξύ των εθνικών ρυθμιστικών αρχών, είναι ζωτικής σημασίας να εξασφαλιστεί η ροή πληροφοριών μεταξύ τόσο των κρατών ΕΖΕΣ όσο και του κοινοτικού πυλώνα του ΕΟΧ. Μια ειδική προσαρμογή του άρθρου 7 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ (οδηγία πλαίσιο) για τον σκοπό αυτό που περιλαμβάνεται στην απόφαση της μικτής επιτροπής του ΕΟΧ αριθ. 11/2004 προβλέπει ότι «Η ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των εθνικών ρυθμιστικών αρχών των κρατών ΕΖΕΣ, αφενός, και των εθνικών ρυθμιστικών αρχών των κρατών μελών της ΕΚ, αφετέρου, πρέπει να γίνεται μέσω της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ και της Επιτροπής».

               (22)

               Η επιτροπή επικοινωνιών ΕΖΕΣ εξέδωσε τη γνώμη της σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 2 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ (οδηγία πλαίσιο),

         ΣΥΝΙΣΤΑ:

               1.

               Οι όροι που προσδιορίζονται στην οδηγία 2002/21/ΕΚ (οδηγία πλαίσιο), καθώς και στις ειδικές οδηγίες χρησιμοποιούνται με την ίδια έννοια στην παρούσα σύσταση. Επιπρόσθετα:

                           α)

                           Ως «σύσταση για τις σχετικές αγορές» νοείται η σύσταση της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ της 5ης Νοεμβρίου 2008 για τις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών που επιδέχονται εκ των προτέρων ρύθμιση (8) και κάθε μεταγενέστερη σύσταση για τις σχετικές αγορές·

                           β)

                           Ως «κοινοποίηση» νοείται η κοινοποίηση στην Αρχή, εκ μέρους μιας εθνικής κανονιστικής αρχής, ενός σχεδίου μέτρου σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ (οδηγία πλαίσιο) ή η υποβολή αίτησης σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο της οδηγίας 2002/19/ΕΚ (οδηγία για την πρόσβαση), συνοδευόμενη από το τυποποιημένο έντυπο κοινοποίησης ή το συνοπτικό έντυπο κοινοποίησης, όπως προβλέπεται στην παρούσα σύσταση (παράρτημα I και παράρτημα II).

               2.

               Οι κοινοποιήσεις πραγματοποιούνται αποκλειστικά μέσω συστήματος ηλεκτρονικών κοινοποιήσεων που διαχειρίζεται η Αρχή.
               Τα έγγραφα που αποστέλλονται με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο θα θεωρείται ότι έχουν παραληφθεί από τον αποδέκτη κατά την ημέρα της αποστολής τους.
               Οι κοινοποιήσεις καταχωρίζονται με τη σειρά που παραλαμβάνονται.

               3.

               Οι κοινοποιήσεις αρχίζουν να ισχύουν από την ημερομηνία κατά την οποία η Αρχή τις καταχωρίζει («ημερομηνία καταχώρισης»). Η ημερομηνία καταχώρισης είναι η ημερομηνία κατά την οποία η Αρχή παραλαμβάνει μια πλήρη κοινοποίηση.
               Όλες οι εθνικές κανονιστικές αρχές ενημερώνονται μέσω του δικτυακού τόπου της Αρχής και με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο σχετικά με την ημερομηνία καταχώρισης της κοινοποίησης, το αντικείμενο της κοινοποίησης και κάθε δικαιολογητικό έγγραφο που έχει παραληφθεί.

               4.

               Το σχέδιο εθνικού μέτρου, μαζί με το σκεπτικό στο οποίο βασίζεται το μέτρο, καθώς και το τυποποιημένο έντυπο κοινοποίησης (Παράρτημα Ι) και το συνοπτικό έντυπο κοινοποίησης (Παράρτημα ΙΙ) συντάσσονται στην αγγλική γλώσσα.

               5.

               Τα σχέδια μέτρων που κοινοποιούνται από τις εθνικές κανονιστικές αρχές συνοδεύονται από τα έγγραφα που είναι απαραίτητα, ώστε η Αρχή να είναι σε θέση να διεκπεραιώσει τα καθήκοντά της. Για τα σχέδια μέτρων που εμπίπτουν στο κατωτέρω σημείο 6 και κοινοποιούνται μέσω του συνοπτικού εντύπου κοινοποίησης, η Αρχή δεν χρειάζεται καταρχήν οποιαδήποτε πρόσθετα έγγραφα για να διεκπεραιώσει τα καθήκοντά της.
               Τα σχέδια μέτρων πρέπει να είναι δεόντως τεκμηριωμένα.

               6.

               Τα ακόλουθα σχέδια μέτρων πρέπει να κοινοποιούνται στην Αρχή μέσω του συνοπτικού εντύπου κοινοποίησης που περιέχεται στο παράρτημα II:

                           α)

                           σχέδια μέτρων που αφορούν αγορές οι οποίες έχουν αφαιρεθεί ή δεν είχαν συμπεριληφθεί εξαρχής στον κατάλογο της σύστασης για τις σχετικές αγορές, είτε όταν διαπιστώθηκε από την εθνική κανονιστική αρχή ότι η αγορά είναι ανταγωνιστική είτε όταν η εθνική κανονιστική αρχή θεωρεί ότι δεν πληρούνται πλέον τα τρία σωρευτικά κριτήρια που αναφέρονται στο σημείο 2 της σύστασης για τις σχετικές αγορές όσον αφορά τον προσδιορισμό αγορών που επιδέχονται εκ των προτέρων ρύθμιση·

                           β)

                           σχέδια μέτρων που αφορούν αγορές οι οποίες, μολονότι περιλαμβάνονται στην ισχύουσα σύσταση για τις σχετικές αγορές, κρίθηκαν ανταγωνιστές σε προηγούμενη εξέταση της αγοράς, και παραμένουν ανταγωνιστικές·

                           γ)

                           σχέδια μέτρων που μεταβάλλουν τις τεχνικές λεπτομέρειες διορθωτικών μέτρων που επιβλήθηκαν προηγουμένως και δεν έχουν αισθητό αντίκτυπο στην αγορά (π.χ. ετήσιες επικαιροποιήσεις εξόδων και εκτιμήσεις λογιστικών μοντέλων, χρόνοι υποβολής εκθέσεων, χρόνοι παράδοσης)· και

                           δ)

                           σχέδια μέτρων που αφορούν μια σχετική αγορά, η οποία έχει ήδη αναλυθεί, και που έχουν κοινοποιηθεί σε σχέση με άλλες επιχειρήσεις, εάν οι εθνικές κανονιστικές αρχές επιβάλλουν παρεμφερή διορθωτικά μέτρα σε άλλες επιχειρήσεις, χωρίς να μεταβάλλονται ουσιωδώς οι αρχές που εφαρμόσθηκαν στην προηγούμενη κοινοποίηση.

               7.

               Η Αρχή, σε στενή συνεργασία με τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές, παρακολουθεί τις πρακτικές συνέπειες της συνοπτικής διαδικασίας κοινοποίησης, προκειμένου να προβεί σε τυχόν περαιτέρω προσαρμογές που μπορεί να κριθούν απαραίτητες ή να προσθέσει άλλες κατηγορίες σχεδίων μέτρων που θα πρέπει να κοινοποιούνται μέσω του συνοπτικού εντύπου κοινοποίησης.

               8.

               Τα σχέδια μέτρων που δεν εμπίπτουν στο σημείο 6 πρέπει να κοινοποιούνται στην Αρχή μέσω του τυποποιημένου εντύπου κοινοποίησης που προβλέπεται στο παράρτημα I. Τα κοινοποιούμενα σχέδια μέτρων πρέπει να περιλαμβάνουν, κατά περίπτωση, πληροφορίες σχετικά με τα ακόλουθα:

                           α)

                           τη σχετική αγορά προϊόντων ή υπηρεσιών, και ειδικότερα περιγραφή των προϊόντων και των υπηρεσιών που πρόκειται να περιληφθούν στη σχετική αγορά ή να αποκλεισθούν από αυτήν βάσει της δυνατότητας υποκατάστασης στην πλευρά της ζήτησης και στην πλευρά της προσφοράς·

                           β)

                           τη σχετική γεωγραφική αγορά, συμπεριλαμβανομένης αιτιολογημένης ανάλυσης των ανταγωνιστικών συνθηκών βάσει της δυνατότητας υποκατάστασης στην πλευρά της ζήτησης και στην πλευρά της προσφοράς·

                           γ)

                           τις σημαντικότερες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στη σχετική αγορά·

                           δ)

                           τα αποτελέσματα της ανάλυσης της σχετικής αγοράς, και ιδίως τα πορίσματα όσον αφορά την παρουσία ή την απουσία αποτελεσματικού ανταγωνισμού, καθώς και τους λόγους της κατάστασης αυτής. Για τους σκοπούς αυτούς, το σχέδιο μέτρου πρέπει να περιέχει ανάλυση των μεριδίων αγοράς των διαφορετικών επιχειρήσεων και αναφορά σε άλλα συναφή κριτήρια, κατά περίπτωση, όπως οι φραγμοί εισόδου, οι οικονομίες κλίμακας και φάσματος, η κάθετη ολοκλήρωση, ο έλεγχος υποδομής που δεν είναι εύκολο να αναπαραχθεί, πλεονεκτήματα ή προβάδισμα σε τεχνολογικό επίπεδο, ανύπαρκτη ή χαμηλή αντισταθμιστική αγοραστική ισχύς, εύκολη ή προνομιακή πρόσβαση σε κεφαλαιαγορές ή σε χρηματοδοτικούς πόρους, το συνολικό μέγεθος της επιχείρησης, διαφοροποίηση προϊόντων και υπηρεσιών, ιδιαίτερα αναπτυγμένα δίκτυα διανομής και πωλήσεων, απουσία δυνητικού ανταγωνισμού και φραγμοί στην επέκταση·

                           ε)

                           εφόσον συντρέχει λόγος, τις επιχειρήσεις που εκτιμάται ότι κατέχουν, ατομικά ή από κοινού, σημαντική ισχύ στην αγορά κατά την έννοια του άρθρου 14 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ και τους λόγους, τα αποδεικτικά στοιχεία και οποιεσδήποτε άλλες σχετικές πληροφορίες θα μπορούσαν να τεκμηριώσουν την εκτίμηση αυτή·

                           στ)

                           τα αποτελέσματα προηγούμενης δημόσιας διαβούλευσης που έχει πραγματοποιηθεί από την εθνική κανονιστική αρχή·

                           ζ)

                           τη γνώμη που έχει ενδεχομένως διατυπωθεί από την εθνική αρχή ανταγωνισμού·

                           η)

                           τα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι κατά την κοινοποίηση στην Αρχή, λήφθηκαν κατάλληλα μέτρα για την ενημέρωση των εθνικών ρυθμιστικών αρχών σε όλα τα άλλα κράτη ΕΖΕΣ για τα σχέδια μέτρων, σε περίπτωση που κανένα ηλεκτρονικό σύστημα της Αρχής δεν εξασφαλίζει αυτή την κοινοποίηση,

                           θ)

                           την περίπτωση κοινοποίησης σχεδίων μέτρου που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των άρθρων 5 ή 8 της οδηγίας 2002/19/ΕΚ (οδηγία για την πρόσβαση) ή του άρθρου της πράξης που αναφέρεται στο σημείο 5cm του παραρτήματος XI της συμφωνίας για τον ΕΟΧ Οδηγία 2002/22/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την καθολική υπηρεσία και τα δικαιώματα των χρηστών όσον αφορά δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (9) (οδηγία καθολικής υπηρεσίας)·όπως προσαρμόστηκε από το πρωτόκολλο 1, τις συγκεκριμένες κανονιστικές υποχρεώσεις που προτείνονται για να αντιμετωπισθεί η έλλειψη αποτελεσματικού ανταγωνισμού στη σχετική αγορά ή, στην περίπτωση που διαπιστωθεί ότι η σχετική αγορά είναι όντως ανταγωνιστική και έχουν ήδη επιβληθεί τέτοιες υποχρεώσεις σε σχέση με την αγορά αυτή, τα σχέδια μέτρων που προτείνονται για την άρση των υποχρεώσεων αυτών.

               9.

               Όταν, για τους σκοπούς της ανάλυσης της αγοράς, ένα σχέδιο μέτρου προσδιορίζει μια σχετική αγορά διαφορετική από εκείνες που προσδιορίζονται στη σύσταση για τις σχετικές αγορές, οι εθνικές κανονιστικές αρχές αιτιολογούν επαρκώς τα κριτήρια που χρησιμοποιούνται για τον εν λόγω ορισμό της αγοράς.

               10.

               Οι κοινοποιήσεις που πραγματοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο της οδηγίας 2002/19/ΕΚ (οδηγία για την πρόσβαση) πρέπει επίσης να αιτιολογούν επαρκώς την επιβολή υποχρεώσεων διαφορετικών από εκείνες που αναφέρονται στα άρθρα 9 έως 13 της οδηγίας 2002/19/ΕΚ (οδηγία για την πρόσβαση) σε φορείς εκμετάλλευσης που κατέχουν σημαντική ισχύ στην αγορά.

               11.

               Οι κοινοποιήσεις που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 8 παράγραφος 5 της οδηγίας 2002/19/ΕΚ (οδηγία για την πρόσβαση) πρέπει επίσης να αιτιολογούν επαρκώς την αναγκαιότητα των προβλεπόμενων μέτρων ενόψει της συμμόρφωσης με τις διεθνείς δεσμεύσεις.

               12.

               Οι κοινοποιήσεις που πραγματοποιούνται μέσω του τυποποιημένου εντύπου κοινοποίησης και περιλαμβάνουν τις απαιτούμενες πληροφορίες κατά την έννοια του σημείου 8 θεωρούνται πλήρεις. Εάν οι πληροφορίες, συμπεριλαμβανομένων των εγγράφων, που περιλαμβάνονται στην κοινοποίηση είναι ελλιπείς ως προς ουσιώδη σημεία, η Αρχή ενημερώνει σχετικά την οικεία εθνική κανονιστική αρχή εντός πέντε εργάσιμων ημερών και προσδιορίζει σε ποιο βαθμό θεωρεί ότι η κοινοποίηση είναι ελλιπής. Η κοινοποίηση δεν καταχωρίζεται εφόσον η εθνική κανονιστική αρχή δεν χορηγήσει τις απαραίτητες πληροφορίες. Σε τέτοιες περιπτώσεις, για τους σκοπούς του άρθρου 7 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ (οδηγία πλαίσιο) η κοινοποίηση αρχίζει να ισχύει από την ημερομηνία κατά την οποία η Αρχή λαμβάνει τις πλήρεις πληροφορίες.

               13.

               Με την επιφύλαξη του σημείου 8 ανωτέρω, η Αρχή, αφού προβεί στην καταχώριση μιας κοινοποίησης, δύναται, σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 2 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ (οδηγία πλαίσιο), να ζητήσει συμπληρωματικές πληροφορίες ή διευκρινίσεις από την εθνική ρυθμιστική αρχή. Οι εθνικές κανονιστικές αρχές καταβάλλουν κάθε προσπάθεια ώστε να χορηγήσουν τις αιτούμενες πληροφορίες εντός τριών εργάσιμων ημερών, εφόσον αυτές είναι άμεσα διαθέσιμες.

               14.

               Η Αρχή ελέγχει κατά πόσον το σχέδιο μέτρου που κοινοποιείται μέσω συνοπτικού εντύπου κοινοποίησης εμπίπτει στις κατηγορίες που αναφέρονται στο σημείο 6. Εάν θεωρεί ότι δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο, η Αρχή ενημερώνει την εθνική κανονιστική αρχή εντός πέντε εργάσιμων ημερών και ζητεί από την κοινοποιούσα κανονιστική αρχή να υποβάλει το σχέδιο μέτρου μέσω του τυποποιημένου εντύπου κοινοποίησης.

               15.

               Όταν η Αρχή διατυπώνει παρατηρήσεις σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ (οδηγία πλαίσιο), ενημερώνει σχετικά την εθνική ρυθμιστική αρχή με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο και δημοσιεύει τις παρατηρήσεις αυτές στον δικτυακό της τόπο.

               16.

               Όταν μια εθνική ρυθμιστική αρχή διατυπώνει παρατηρήσεις σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ (οδηγία πλαίσιο), κοινοποιεί τις παρατηρήσεις αυτές στην Αρχή και στις άλλες εθνικές ρυθμιστικές αρχές με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο.

               17.

               Όταν η Αρχή, κατά την εφαρμογή του άρθρου 7 παράγραφος 4 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ (οδηγία πλαίσιο), κρίνει ότι ένα σχέδιο μέτρου μπορεί να εγείρει φραγμούς στη λειτουργία της συμφωνίας ΕΟΧ ή έχει σοβαρές αμφιβολίες για τη συμβατότητά του προς το δίκαιο του ΕΟΧ, και ιδιαίτερα με τους στόχους που ορίζονται στο άρθρο 8 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ (οδηγία πλαίσιο) ή όταν λαμβάνει απόφαση με την οποία μια εθνική κανονιστική αρχή υποχρεούται να αποσύρει το σχέδιο μέτρου, ενημερώνει σχετικά την οικεία εθνική κανονιστική αρχή με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο και δημοσιεύει ανακοίνωση στον δικτυακό της τόπο.

               18.

               Όσον αφορά τις κοινοποιήσεις που πραγματοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο της οδηγίας 2002/19/ΕΚ (οδηγία για την πρόσβαση), η Αρχή, ενεργώντας σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 2 της οδηγίας αυτής λαμβάνει, κατ’αρχήν, απόφαση με την οποία επιτρέπει ή απαγορεύει στην εθνική αρχή να εκδώσει το προτεινόμενο σχέδιο μέτρου εντός προθεσμίας που δεν υπερβαίνει τους 3 μήνες. Η Αρχή δύναται να παρατείνει την προθεσμία αυτή κατά δύο ακόμη μήνες ανάλογα με τις αντιμετωπιζόμενες δυσχέρειες.

               19.

               Μια εθνική κανονιστική αρχή δύναται ανά πάσα στιγμή να αποσύρει το σχέδιο μέτρου που έχει κοινοποιήσει, το οποίο στην περίπτωση αυτή διαγράφεται από τα μητρώα. Η Αρχή δημοσιεύει σχετική ανακοίνωση στον δικτυακό της τόπο.

               20.

               Όταν μια εθνική κανονιστική αρχή, στην οποία η Αρχή ή άλλη εθνική κανονιστική αρχή απηύθυνε παρατηρήσεις σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ, εκδίδει το σχέδιο μέτρου, ενημερώνει την Αρχή και τις άλλες εθνικές κανονιστικές αρχές για τον τρόπο με τον οποίο έλαβε δεόντως υπόψη τις παρατηρήσεις που διατυπώθηκαν.

               21.

               Εφόσον ζητηθεί από μια εθνική ρυθμιστική αρχή, η Αρχή συζητά ανεπίσημα ένα σχέδιο μέτρου πριν από την κοινοποίησή του.

               22.

               Κάθε προθεσμία που αναφέρεται στην οδηγία 2002/21/ΕΚ (οδηγία πλαίσιο) ή στην παρούσα σύσταση υπολογίζεται ως εξής:

                           α)

                           όταν η προθεσμία εκφράζεται σε ημέρες, εβδομάδες ή μήνες υπολογίζεται από τη στιγμή που συμβαίνει ένα συγκεκριμένο γεγονός, ενώ η ημέρα κατά την οποία συμβαίνει το γεγονός αυτό δεν συμπεριλαμβάνεται στον υπολογισμό της προθεσμίας·

                           β)

                           μια προθεσμία που εκφράζεται σε εβδομάδες ή μήνες λήγει μετά την πάροδο της ημέρας η οποία, κατά την τελευταία εβδομάδα ή κατά τον τελευταίο μήνα, είναι η ίδια ημέρα της εβδομάδας ή έχει την ίδια ημερομηνία με την ημέρα κατά την οποία συνέβη το γεγονός από το οποίο υπολογίζεται η προθεσμία. Εάν η περίοδος εκφράζεται σε μήνες και η ημέρα κατά την οποία θα έληγε η προθεσμία δεν υπάρχει κατά το μήνα αυτό, η προθεσμία λήγει μετά την πάροδο της τελευταίας ημέρας του μήνα αυτού·

                           γ)

                           οι προθεσμίες περιλαμβάνουν τις αργίες, τις Κυριακές και τα Σάββατα, εκτός από τις περιπτώσεις που οι ημέρες αυτές εξαιρούνται ρητώς ή όταν οι προθεσμίες εκφράζονται σε εργάσιμες ημέρες. Αργίες είναι όλες οι ημέρες που έχουν οριστεί έτσι από το εν λόγω κράτος ΕΖΕΣ ή από την Αρχή·

                           δ)

                           εργάσιμες ημέρες νοούνται όλες οι ημέρες εκτός από τις αργίες, τις Κυριακές και τα Σάββατα.

                     Όταν η προθεσμία λήγει Σάββατο, Κυριακή ή ημέρα επίσημης αργίας, παρατείνεται έως το τέλος της επόμενης πρώτης εργάσιμης ημέρας.
               Η Αρχή δημοσιεύει κατάλογο των αργιών που ορίζονται από τα κράτη ΕΖΕΣ και από την Αρχή κάθε χρόνο στο Συμπλήρωμα ΕΟΧ στην Επίσημη Εφημερίδα της ΕΕ. Τα κράτη ΕΖΕΣ διαβιβάζουν κατάλογο των αργιών στην Αρχή κατόπιν αιτήσεώς της.

               23.

               Η Αρχή, σε συνεργασία με τις εθνικές κανονιστικές αρχές, θα εξετάσει την ανάγκη αναθεώρησης της παρούσας σύστασης, εφόσον χρειαστεί, μετά την ημερομηνία που προβλέπεται στην αναθεώρηση του κανονιστικού πλαισίου, όπως αυτό έχει ενσωματωθεί στο δίκαιο του ΕΟΧ, για τη μεταφορά του στο εσωτερικό δίκαιο των κρατών ΕΖΕΣ.

               24.

               Η παρούσα σύσταση απευθύνεται στα κράτη της ΕΖΕΣ.

      Βρυξέλλες, 2 Δεκεμβρίου 2009.

            Για την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ

         Per SANDERUD

            Πρόεδρος

         Kurt JÄGER

            Μέλος του Σώματος

      (1)  Εφεξής η «Αρχή».

      (2)  Εφεξής η «συμφωνία ΕΟΧ».

      (3)  ΕΕ L 108 της 24.4.2002, σ. 33. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 717/2007, ΕΕ L 171 της 29.6.2007, σ. 32.

      (4)  ΕΕ L 108 της 24.4.2002, σ. 7.

      (5)  Θεσπίστηκε με την απόφαση αριθ. 193/04/COL, ΕΕ L 113 της 27.4.2006, σ. 10.

      (6)  Σύσταση της Αρχής της 5ης Νοεμβρίου 2008 αναφορικά με σχετικές αγορές προϊόντων και υπηρεσιών στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, οι οποίες επιδέχονται εκ των προτέρων κανονιστική ρύθμιση σύμφωνα με την πράξη που αναφέρεται στο σημείο 5cl του παραρτήματος XI της συμφωνίας για τον ΕΟΧ (Οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών ), όπως προσαρμόστηκε από το Πρωτόκολλο 1. Εφεξής η σύσταση για τις σχετικές αγορές. Η σύσταση εγκρίθηκε με την απόφαση αριθ. 688/08/COL της 5ης Νοεμβρίου 2008 για την έγκριση σύστασης για τις σχετικές αγορές στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, οι οποίες επιδέχονται εκ των προτέρων κανονιστική ρύθμιση και δημοσιεύθηκε στην ΕΕ C 156 της 9.7.2009, σ. 18 και στο Συμπλήρωμα ΕΟΧ αριθ. 36, της 9.7.2009, σ. 1.

      (7)  ΕΕ L 200 της 30.7.2002, σ. 38, όπως τροποποιήθηκε.

      (8)  Βλ. την υποσημείωση 5 ανωτέρω.

      (9)  ΕΕ L 108 της 24.4.2002, σ. 51.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I

         Τυποποιημένο έντυπο σχετικά με τις κοινοποιήσεις σχεδίων μέτρων σύμφωνα με το άρθρο 7 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ

      («Τυποποιημένο έντυπο κοινοποίησης»)

         ΕΙΣΑΓΩΓΗ

      Το τυποποιημένο έντυπο κοινοποίησης προσδιορίζει τις συνοπτικές πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται από τις εθνικές κανονιστικές αρχές στην Αρχή κατά την κοινοποίηση σχεδίων μέτρων στο πλαίσιο της τυποποιημένης διαδικασίας κοινοποίησης σύμφωνα με το άρθρο 7 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ (οδηγία πλαίσιο).
      Η Αρχή σκοπεύει να συζητά με τις εθνικές κανονιστικές αρχές θέματα που συνδέονται με την εφαρμογή του άρθρου 7, ιδίως κατά τις συναντήσεις που πραγματοποιούνται πριν από τις κοινοποιήσεις. Κατά συνέπεια, οι εθνικές κανονιστικές αρχές καλούνται να συμβουλεύονται την Αρχή για κάθε πτυχή του τυποποιημένου εντύπου κοινοποίησης, και ιδίως όσον αφορά τη φύση των πληροφοριών που οφείλουν να χορηγήσουν ή, αντίθετα, για τη δυνατότητα να απαλλαγούν από την υποχρέωση παροχής ορισμένων πληροφοριών σχετικά με την ανάλυση της αγοράς που πραγματοποιείται από τις εθνικές κανονιστικές αρχές σύμφωνα με τα άρθρα 15 και 16 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ (οδηγία πλαίσιο).

         ΑΚΡΙΒΕΙΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΕΙΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

      Όλες οι πληροφορίες που υποβάλλονται από τις εθνικές κανονιστικές αρχές πρέπει να είναι ακριβείς και πλήρεις και να διατυπώνονται σε συνοπτική μορφή στο τυποποιημένο έντυπο κοινοποίησης που ακολουθεί. Σκοπός του τυποποιημένου εντύπου κοινοποίησης δεν είναι να αντικαταστήσει την κοινοποίηση του σχεδίου μέτρου, αλλά να επιτρέψει στην Αρχή και στις εθνικές κανονιστικές αρχές των άλλων κρατών ΕΟΧ να εξακριβώσουν ότι το κοινοποιούμενο σχέδιο μέτρου περιέχει πράγματι, με βάση τις πληροφορίες που παρέχονται στο τυποποιημένο έντυπο κοινοποίησης, όλες τις απαραίτητες πληροφορίες ώστε η Αρχή να είναι σε θέση να διεκπεραιώσει τα καθήκοντά της σύμφωνα με το άρθρο 7 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ (οδηγία πλαίσιο) εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας.
      Οι απαιτούμενες πληροφορίες πρέπει να παρατίθενται στα τμήματα και στις παραγράφους του τυποποιημένου εντύπου κοινοποίησης με παραπομπές στο κυρίως κείμενο του σχεδίου μέτρου όπου περιέχονται οι πληροφορίες αυτές.

         ΓΛΩΣΣΕΣ

      Το τυποποιημένο έντυπο κοινοποίησης πρέπει να συμπληρώνεται στην αγγλική γλώσσα.

         Ενότητα 1

         Ορισμός της αγοράς

      Να προσδιορισθούν κατά περίπτωση:

                  1.1.

                  Η σχετική αγορά προϊόντων/υπηρεσιών. Αναφέρεται η αγορά αυτή στη σύσταση για τις σχετικές αγορές;

                  1.2.

                  Η σχετική γεωγραφική αγορά.

                  1.3.

                  Σύντομη περίληψη της γνώμης που ενδεχομένως διατυπώθηκε από την εθνική αρχή ανταγωνισμού.

                  1.4.

                  Σύντομη επισκόπηση των αποτελεσμάτων της δημόσιας διαβούλευσης σχετικά με τον προτεινόμενο ορισμό της αγοράς (π.χ. πόσες παρατηρήσεις λήφθηκαν, ποιοι από όσους απάντησαν ήταν σύμφωνοι με τον προτεινόμενο ορισμό της αγοράς, ποιοι διαφώνησαν).

                  1.5.

                  Εάν η οριζόμενη σχετική αγορά είναι διαφορετική από εκείνες που προσδιορίζονται στη σύσταση για τις σχετικές αγορές, να αναφερθούν περιληπτικά οι κυριότεροι λόγοι που αιτιολογούν τον προτεινόμενο ορισμό της αγοράς, με βάση το τμήμα 2 των κατευθυντηρίων γραμμών της Αρχής, της 14ης Ιουλίου 2004, για την ανάλυση της σχετικής αγοράς και την εκτίμηση της σημαντικής ισχύος στην αγορά βάσει του κοινοτικού πλαισίου κανονιστικών ρυθμίσεων για τα δίκτυα και τις υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (1), και με βάση τα τρία βασικά κριτήρια που αναφέρονται στις αιτιολογικές σκέψεις 6 έως 14 της σύστασης για τις σχετικές αγορές και το τμήμα 2.2 του επεξηγηματικού σημειώματος που συνοδεύει τη σύσταση (2).

         Ενότητα 2

         Προσδιορισμός των επιχειρήσεων με σημαντική ισχύ στην αγορά

      Να προσδιορισθούν κατά περίπτωση:

                  2.1.

                  Η επωνυμία των επιχειρήσεων που έχουν προσδιορισθεί ως κατέχουσες ατομικά ή από κοινού σημαντική ισχύ στην αγορά.
                  Κατά περίπτωση, η επωνυμία των επιχειρήσεων που θεωρείται ότι δεν έχουν πλέον σημαντική ισχύ στην αγορά.

                  2.2.

                  Τα κριτήρια που χρησιμοποιήθηκαν για να αποφασισθεί κατά πόσον μια επιχείρηση έχει ή όχι, ατομικά ή από κοινού με άλλες επιχειρήσεις, σημαντική ισχύ στην αγορά.

                  2.3.

                  Η επωνυμία των κυριοτέρων επιχειρήσεων (ανταγωνιστών) που είναι παρούσες ή ασκούν δραστηριότητες στην σχετική αγορά.

                  2.4.

                  Τα μερίδια αγοράς των επιχειρήσεων που αναφέρθηκαν ανωτέρω και τη βάση για τον υπολογισμό τους (π.χ. κύκλος εργασιών, αριθμός συνδρομητών κλπ.).

            Να παρατεθεί σύντομη περίληψη:

                  2.5.

                  Της γνώμης που ενδεχομένως διατυπώθηκε από την εθνική αρχή ανταγωνισμού.

                  2.6.

                  Των αποτελεσμάτων της μέχρι στιγμής δημόσιας διαβούλευσης σχετικά με τον προτεινόμενο προσδιορισμό της ή των επιχειρήσεων που έχουν σημαντική ισχύ στην αγορά (π.χ. συνολικός αριθμός των παρατηρήσεων που λήφθηκαν, αριθμός εκείνων που συμφωνούν/διαφωνούν).

         Ενότητα 3

         Ρυθμιστικές υποχρεώσεις

      Να προσδιορισθούν κατά περίπτωση:

                  3.1.

                  Η νομική βάση για τις υποχρεώσεις που πρέπει να επιβληθούν, διατηρηθούν, τροποποιηθούν ή αρθούν [άρθρα 9 έως 13 της οδηγίας 2002/19/ΕΚ (οδηγία πλαίσιο)],

                  3.2.

                  Οι λόγοι για τους οποίους η επιβολή, η διατήρηση ή η τροποποίηση των υποχρεώσεων που επιβάλλονται στις επιχειρήσεις θεωρείται αναλογική και αιτιολογημένη βάσει των στόχων που ορίζονται στο άρθρο 8 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ (οδηγία πλαίσιο). Εναλλακτικά, μπορούν να αναφερθούν οι παράγραφοι, τα τμήματα ή οι σελίδες του σχεδίου μέτρου όπου παρατίθενται οι πληροφορίες αυτές.

                  3.3.

                  Εάν τα προτεινόμενα διορθωτικά μέτρα είναι διαφορετικά από εκείνα που προβλέπονται στα άρθρα 9 έως 13 της οδηγίας 2002/19/ΕΚ (οδηγία πλαίσιο), να προσδιοριστούν οι «εξαιρετικές περιστάσεις» κατά την έννοια του άρθρου 8 παράγραφος 3 της οδηγίας αυτής που δικαιολογούν την επιβολή των μέτρων αυτών. Εναλλακτικά, μπορούν να αναφερθούν οι παράγραφοι, τα τμήματα ή οι σελίδες του σχεδίου μέτρου όπου παρατίθενται οι πληροφορίες αυτές.

         Ενότητα 4

         Συμμόρφωση προς τις διεθνείς υποχρεώσεις

      Σε σχέση με το άρθρο 8 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο τρίτη περίπτωση της οδηγίας 2002/19/ΕΚ (οδηγία πλαίσιο), να προσδιορίζονται κατά περίπτωση:

                  4.1.

                  Εάν το προτεινόμενο σχέδιο μέτρου αποσκοπεί στην επιβολή, τροποποίηση ή άρση των υποχρεώσεων σε συντελεστές της αγοράς όπως προβλέπεται στο άρθρο 8 παράγραφος 5 της οδηγίας 2002/19/ΕΚ (οδηγία για την πρόσβαση).

                  4.2.

                  Η επωνυμία της σχετικής επιχείρησης.

                  4.3.

                  Οι διεθνείς δεσμεύσεις που έχει αναλάβει το κράτος ΕΖΕΣ, οι οποίες πρέπει να τηρηθούν.

         (1)  Κατευθυντήριες γραμμές την Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ, της 14ης Ιουλίου 2004 , για την ανάλυση της αγοράς και την εκτίμηση της σημαντικής ισχύος στην αγορά κατ’ εφαρμογή του κανονιστικού πλαισίου για τα δίκτυα και τις υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών που αναφέρονται στο παράρτημα XI της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο. Εγκρίθηκε με την απόφαση αριθ. 194/04/COL, ΕΕ C 101 της 27.4.2006, σ. 1 και Συμπλήρωμα ΕΟΧ αριθ. 21 της 27.4.2006, σ. 1.

         (2)  Επεξηγηματικό σημείωμα που συνοδεύει τη σύσταση της Επιτροπής για τις αγορές σχετικών προϊόντων και υπηρεσιών στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών όπου μπορούν να θεσπισθούν κανονιστικές ρυθμίσεις ex ante σύμφωνα με την οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών, SEC (2007) 1483 τελικό.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II

         Συνοπτικό έντυπο σχετικά με τις κοινοποιήσεις σχεδίων μέτρων σύμφωνα με το άρθρο 7 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ

      («Συνοπτικό έντυπο κοινοποίησης»)

         ΕΙΣΑΓΩΓΗ

      Το συνοπτικό έντυπο κοινοποίησης προσδιορίζει τις συνοπτικές πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται από τις εθνικές κανονιστικές αρχές στην Αρχή κατά την κοινοποίηση σχεδίων μέτρων στο πλαίσιο της συνοπτικής διαδικασίας κοινοποίησης σύμφωνα με το άρθρο 7 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ (οδηγία πλαίσιο).
      Δεν είναι απαραίτητη η παροχή αντιγράφου του σχεδίου κανονιστικού μέτρου ή η επισύναψη οποιουδήποτε άλλου εγγράφου στο συνοπτικό έντυπο κοινοποίησης. Ωστόσο, είναι απαραίτητο να αναφέρεται στο συνοπτικό έντυπο κοινοποίησης η παραπομπή στο Διαδίκτυο μέσω της οποίας παρέχεται πρόσβαση στο σχέδιο μέτρου.

                              1.

                              Διαπιστώνεται ότι μία ή περισσότερες αγορές που αφαιρέθηκε/αν ή δεν είχε/αν συμπεριληφθεί εξαρχής στη σύσταση για τις σχετικές αγορές είναι ανταγωνιστική/ές ή ότι δεν πληροί/ούν τα τρία κριτήρια.

                  Περιγράψτε συνοπτικά το περιεχόμενο του κοινοποιημένου σχεδίου μέτρου. Αναφερθείτε ιδιαιτέρως στην προσδιορισθείσα σχετική αγορά και στους λόγους για τους οποίους θεωρείτε ότι η αγορά είναι ανταγωνιστική ή ότι δεν πληροί τα τρία κριτήρια:

                  Αναφέρατε τον αριθμό αναφοράς της κοινοποίησης βάσει του άρθρου 7 του προηγουμένως κοινοποιηθέντος σχεδίου μέτρων:

                  Συμφωνεί η εθνική αρχή ανταγωνισμού με το προτεινόμενο σχέδιο μέτρου όσον αφορά την ανάλυση της σχετικής αγοράς;

                  Ναι
                  
                  Εάν όχι, εξηγήστε συνοπτικά τους λόγους:

                  Όχι
                  

                  Διαδικτυακή παραπομπή στο σχέδιο μέτρου:

                  Σχόλια:

                              2.

                              Μία ή περισσότερες αγορές που διαπιστώθηκε/αν ότι ήταν ανταγωνιστική/ές σε προηγούμενη επισκόπηση της αγοράς παραμένει/ουν ανταγωνιστικές

                  Περιγράψτε συνοπτικά το περιεχόμενο του σχεδίου μέτρου, προσδιορίζοντας τη σχετική αγορά:

                  Αναφέρατε τον αριθμό αναφοράς της κοινοποίησης βάσει του άρθρου 7 του προηγουμένως κοινοποιηθέντος σχεδίου μέτρων:

                  Υπάρχουν μεταβολές: στον ορισμό της αγοράς, σε σύγκριση με προηγούμενα κοινοποιηθέντα σχέδια μέτρων;

                  Ναι
                  
                  Εάν ναι, περιγράψτε συνοπτικά:

                  Όχι
                  

                  Συμφωνεί η εθνική αρχή ανταγωνισμού με το προτεινόμενο σχέδιο μέτρου όσον αφορά την ανάλυση της σχετικής αγοράς;

                  Ναι
                  
                  Εάν όχι, εξηγήστε συνοπτικά τους λόγους:

                  Όχι
                  

                  Διαδικτυακή παραπομπή στο σχέδιο μέτρου:

                  Σχόλια:

                              3.

                              Μεταβολές των τεχνικών λεπτομερειών ενός προηγουμένως επιβληθέντος κανονιστικού διορθωτικού μέτρου.

                  Περιγράψτε συνοπτικά τις μεταβολές των διορθωτικών μέτρων:

                  Αιτιολογήστε το συμπέρασμα ότι το σχέδιο μέτρου συνιστά μεταβολή μιας τεχνικής λεπτομέρειας ενός διορθωτικού μέτρου και δεν μεταβάλλει τη φύση ή το γενικό πεδίο εφαρμογής των διορθωτικών μέτρων:

                  Αναφέρατε τον αριθμό αναφοράς της κοινοποίησης βάσει του άρθρου 7 του προηγουμένως κοινοποιηθέντος σχεδίου μέτρων:

                  Διαδικτυακή παραπομπή στο σχέδιο μέτρου:

                  Σχόλια:

                              4.

                              Επιβολή, σε περισσότερους φορείς εκμετάλλευσης, διορθωτικών μέτρων που έχουν ήδη αναλυθεί και κοινοποιηθεί σε σχέση με άλλες επιχειρήσεις, τα οποία είναι παρεμφερή όσον αφορά τους πελάτες ή τον συνολικό κύκλο εργασιών σε αγορές τηλεπικοινωνιών, χωρίς μεταβολή των αρχών που εφαρμόσθηκαν από την εθνική κανονιστική αρχή στην προηγούμενη κοινοποίηση.

                  Περιγράψτε συνοπτικά το περιεχόμενο του κοινοποιημένου σχεδίου μέτρου, προσδιορίζοντας τη σχετική αγορά:

                  Αναφέρατε τον αριθμό αναφοράς της κοινοποίησης βάσει του άρθρου 7 του προηγουμένως κοινοποιηθέντος σχεδίου μέτρων:

                  Αναφέρατε τους φορείς εκμετάλλευσης στους οποίους επιβάλλει υποχρεώσεις το παρόν σχέδιο μέτρου:

                  Συμφωνεί η εθνική αρχή ανταγωνισμού με το προτεινόμενο σχέδιο μέτρου όσον αφορά την ανάλυση της σχετικής αγοράς;

                  Ναι
                  
                  Εάν όχι, εξηγήστε συνοπτικά τους λόγους:

                  Όχι
                  

                  Διαδικτυακή παραπομπή στο σχέδιο μέτρου:

                  Σχόλια:


Avis juridique important

|

31982H0604

82/604/EOK: Σύσταση του Συμβουλίου της 28ης Ιουλίου 1982 για την ενθάρρυνση των επενδύσεων στον τομέα της ορθολογικής χρησιμοποίησης της ενέργειας

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 247 της 23/08/1982 σ. 0009 - 0011 Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 12 τόμος 4 σ. 0068  Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 12 τόμος 4 σ. 0068

ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 28ης Ιουλίου 1982 για την ενθάρρυνση των επενδύσεων στον τομέα της ορθολογικής χρησιμοποίησης της ενέργειαςΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 235,  το σχέδιο της Επιτροπής(1),  τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου(2),  τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(3),  την ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τις επενδύσεις στον τομέα της ορθολογικής χρησιμοποίησης της ενέργειας,  τα συμπεράσματα σχετικά με την πολιτική των τιμών ενέργειας που ενέκρινε το Συμβούλιο στις 3 Δεκεμβρίου 1981 και στις 16 Μαρτίου 1982,  Εκτιμώντας:  ότι η σημερινή κατάσταση σχετικής ύφεσης των τιμών στην αγορά του πετρελαίου δεν πρέπει να οδηγήσει σε χαλάρωση της προσπάθειας που έχει αναληφθεί με στόχο την πιο ορθολογική χρησιμοποίηση της ενέργειας.  ότι, έστω και αν η μείωση της κατανάλωσης ενέργειας που παρατηρείται τώρα οφείλεται κατά ένα μέρος σε μεταβολές της διάρθρωσης της ζήτησης, οφείλεται επίσης σε μεγάλο βαθμό στην πτώση της οικονομικής δραστηριότητας- ότι, συνεπώς, η ανάκαμψη της  οικονομικής δραστηριότητας θα επέφερε πιθανότατα αύξηση της ζήτησης ενέργειας- ότι είναι αναγκαίο όχι μόνο να γίνει πρόοδος για την πραγματοποίηση των στόχων που έχει θέσει η Κοινότητα, δηλαδή την αναδιάρθρωση της ζήτησης με σκοπό την ορθολογικότερη χρησιμοποίηση της ενέργειας και την ανάπτυξη πηγών ενέργειας εκτός από το  πετρέλαιο, αλλά και να διασφαλιστεί ο διαρκής έλεγχος των αποτελεσμάτων που πραγματοποιούνται στα Κράτη μέλη- ότι στην Κοινότητα, σύμφωνα με τους υπολογισμούς της Επιτροπής, οι επενδύσεις για την ορθολογική χρησιμοποίηση της ενέργειας ήταν το 1981 της τάξης του 0,4% περίπου του ΑΕΠ- ότι πρέπει, επομένως, οι επενδύσεις να αυξηθούν αισθητά- ότι η αύξηση των επενδύσεων αυτών, συμβάλλοντας στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων και επιτρέποντας την ανάπτυξη νέων βιομηχανικών δραστηριοτήτων, θα μπορούσε να αποτελέσει σημαντικό στοιχείο της ενεργειακής και βιομηχανικής  στρατηγικής που αποσκοπεί στο να ευνοήσει μια σταθερή οικονομική ανάκαμψη- ότι η αύξηση αυτή μπορεί να έχει εξάλλου ευνοϊκές συνέπειες για την απασχόληση- ότι είναι σκόπιμο οι δημόσιες αρχές να ενθαρρύνουν την υλοποίηση τέτοιων επενδύσεων, λαμβάνοντας υπόψη τη σημασία τους για την οικονομική δραστηριότητα καθώς και τον ειδικό χαρακτήρα που έχουν ορισμένες από αυτές- ότι, εκτός από τα ειδικά μέτρα που αποβλέπουν στην ανάπτυξη ορισμένων τύπων επενδύσεων, πρέπει να βελτιωθεί το γενικό πλαίσιο (ενεργειακή, οικονομική και χρηματοδοτική πολιτική) στο οποίο λαμβάνονται οι αποφάσεις για τις επενδύσεις- ότι υπάρχει αβεβαιότητα όσον αφορά τις τιμές καθώς και την εξέλιξη των συγκριτικών τιμών των διάφορων μορφών ενέργειας, που προκύπτει κυρίως από τις πολιτικές των τιμών και της φορολογίας, που εφαρμόζονται σήμερα στην Κοινότητα- ότι αυτή η αβεβαιότητα έχει αρνητικές συνέπειες στις αποφάσεις για τις επενδύσεις- ότι πρέπει να βελτιωθεί η επιμόρφωση και η πληροφόρηση των οικονομικών φορέων για το ενδιαφέρον που παρουσιάζει η ορθολογική χρησιμοποίηση της ενέργειας, τόσο για τις ιδιαίτερες δραστηριότητές τους όσο και για το κοινωνικό σύνολο- ότι τα υψηλά και ασταθή επιτόκια έχουν επιπτώσεις και, ιδιαίτερα, σε ορισμένες περιπτώσεις, τα χρηματοδοτικά κυκλώματα και οι μέθοδοι χρηματοδότησης χρειάζεται να προσαρμοστούν καλύτερα στις ανάγκες και στις ειδικές καταστάσεις των επενδυτών- ότι ο διαχωρισμός που υπάρχει ακόμη ανάμεσα στις εθνικές αγορές παρακωλύει την ανάπτυξη της βιομηχανίας εξοικονόμησης ενέργειας και νέων μορφών ενέργειας, με το να την εμποδίζει να επωφεληθεί πλήρως από ενδεχόμενες οικονομίες κλίμακας- ότι η υπερβολική συγκέντρωση των μηχανισμών αποφάσεων μπορεί να προκαλέσει επιβράδυνση στη διάδοση και στην ενθάρρυνση της ορθολογικής χρησιμοποίησης της ενέργειας- ότι ορισμένοι τομείς χρησιμοποίησης της ενέργειας, και ιδιαίτερα οι ενεργοβόροι βιομηχανικοί κλάδοι, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις ή ακόμη ο τομέας των ακινήτων αντιμετωπίζουν ειδικά προβλήματα- ότι πρέπει τα Κράτη μέλη να εφαρμόσουν συντονισμένα ένα συνεκτικό σύνολο μέτρων για το ξεπέρασμα των δυσκολιών και των εμποδίων,  ΣΥΝΙΣΤΑ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ:  1. Να ενισχύσουν τις προσπάθειες για την ορθολογικότερη χρησιμοποίηση της ενέργειας:  - με τη βελτίωση των αναγκαίων προϋποθέσεων, ώστε οι οικονομικοί φορείς να αυξήσουν αισθητά τις επενδύσεις τους στον τομέα αυτό(4),  - λαμβάνοντας περισσότερο υπόψη τις ανάγκες ορθολογικότερης χρησιμοποίησης της ενέργειας σε ολόκληρο τον τομέα των επενδύσεων.  Οι πρόοδοι που πραγματοποιούνται σ' αυτή την κατεύθυνση, θα αποτελέσουν το αντικείμενο τακτικής εξέτασης στο επίπεδο της Κοινότητας, στα πλαίσια της περιοδικής εξέτασης της ενεργειακής πολιτικής των Κρατών μελών.  Οι δείκτες που θα χρησιμοποιηθούν, για να εκτιμηθούν οι πρόοδοι αυτές, θα λάβουν υπόψη όχι μόνο τις πλευρές της ενεργειακής πολιτικής αλλά και τις μακροοικονομικές και δημοσιονομικές πλευρές, καθώς και τα ζητήματα που αφορούν κάθε τομέα- θα καθοριστούν  από την Επιτροπή σε συνεργασία με τα Κράτη μέλη.  2. Προκειμένου να επιτύχουν τους στόχους αυτούς:  - να ενθαρρύνουν την προσπάθεια για την εξοικονόμηση ενέργειας, ιδίως με την παροχή κατάλληλων πληροφοριών- - να εφαρμόζουν τις πολιτικές τιμών ενέργειας που συνδυάζουν την αναζήτηση της αλήθειας των τιμών, βάσει των συνθηκών της αγοράς και του κόστους, με την επιδίωξη των ενεργειακών στόχων. Όταν για τον καθορισμό των στοιχείων που διαμορφώνουν τις τιμές  ενέργειας για τον τελικό χρήστη είναι αρμόδιες οι δημόσιες αρχές, ο καθορισμός αυτός θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη αυτούς τους στόχους- - να ενθαρρύνουν τις εταιρείες αερίου και ηλεκτρισμού, να καθορίζουν και να εφαρμόζουν σταθερή τιμολογιακή πολιτική η οποία να ανταποκρίνεται στους στόχους της ενεργειακής πολιτικής- - να ευνοήσουν τη βελτίωση της επιμόρφωσης και της πληροφόρησης των οικονομικών φορέων, κυρίως των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και των νοικοκυριών, μεταξύ άλλων με την πρόσβαση σε αξιόπιστες συμβουλευτικές υπηρεσίες- - να πληροφορήσουν και, στο βαθμό που είναι αναγκαίο, να κινήσουν περισσότερο το ενδιαφέρον των τοπικών και περιφερειακών αρχών για τα κοινοτικά δάνεια- - να πληροφορήσουν και να κινήσουν περισσότερο, όσο είναι αναγκαίο, το ενδιαφέρον των μικρομεσαίων επιχειρήσεων για τα κοινοτικά δάνεια που παρέχονται, ιδίως ενθαρρύνοντας τις επιχειρήσεις αυτές να εκπονούν από κοινού επιλέξιμα σχέδια- - να ευνοήσουν, ενδεχόμενα, μια καλύτερη προσαρμογή των χρηματοδοτικών κυκλωμάτων και των μεθόδων χρηματοδότησης στις ειδικές ανάγκες των σχεδίων που έχουν προτεραιότητα και αφορούν επενδύσεις στον τομέα της ορθολογικής χρησιμοποίησης της ενέργειας- - να χρησιμοποιήσουν στο μέγιστο βαθμό τις διαστάσεις της κοινοτικής αγοράς αποφεύγοντας, με τη θέσπιση νομοθετικών, κανονιστικών ή διοικητικών μέτρων καθώς και με την εφαρμογή εθνικών προδιαγραφών, να παρεμποδίζουν την ελεύθερη διακίνηση υλικών  εξοπλισμού και υπηρεσιών που προορίζονται για την ορθολογικότερη χρησιμοποίηση της ενέργειας- - να απλοποιούν και να επισπεύδουν τις διαδικασίες στις οποίες υπόκεινται τα σχέδια νέων εγκαταστάσεων που θα επέτρεπαν την αποδοτική χρησιμοποίηση των τοπικών πόρων υποκατάστατης ενέργειας (π.χ. βιομάζα, ηλιακή ενέργεια, γεωθερμική ενέργεια και μικρές  υδατοπτώσεις), στις περιπτώσεις που οι υπάρχουσες διοικητικές και νομοθετικές διατάξεις αποτελούν εμπόδιο, εφόσον τηρούνται οι προδιαγραφές και οι τεχνικοί κανόνες ασφάλειας και προστασίας του περιβάλλοντος- - να ευνοήσουν μια ορισμένη αποκέντρωση των αποφάσεων, κυρίως εφόσον η προσαρμογή στις τοπικές συνθήκες αποτελεί σημαντικό παράγοντα επιτυχίας των προγραμμάτων για την ορθολογική χρησιμοποίηση της ενέργειας, που αφορούν τον οικιακό τομέα και τις  μικρομεσαίες επιχειρήσεις- - να μελετήσουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιηθούν χρηματοδοτικά ή/και φορολογικά μέτρα ως κίνητρα, για να ενθαρρύνουν τους τελικούς καταναλωτές να αγοράζουν οικονομικούς σε ενέργεια εξοπλισμούς και εγκαταστάσεις- - να παρέχουν σημαντική οικονομική ενίσχυση για την ανακαίνιση των κτιρίων, εφόσον συμβάλλει στην εξοικονόμηση ενέργειας με επαρκείς όρους αποδοτικότητας- - να εξασφαλίσουν ικανοποιητική παράταση της οικονομικής και τεχνικής βοήθειας ώστε να δοθεί στον πιθανό επενδυτή καλύτερη πληροφόρηση και κυρίως η δυνατότητα να προγραμματίζει την επένδυση- - όπου αυτό κρίνεται σκόπιμο, να ενθαρρύνουν τις εταιρείες διανομής καυσίμων και ηλεκτρισμού να παροτρύνουν τα νοικοκυριά σε ανακαίνιση της κατοικίας τους   με σκοπό την εξοικονόμιση ενέργειας   προσφέροντας κατάλληλες υπηρεσίες που μπορούν να  εκτείνονται από τη βοήθεια για τη λήψη πιστώσεων μέχρι και την παροχή συμβουλών για την εκλογή του εξοπλισμού.  Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 28 Ιουλίου 1982.  Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος O. MOLLER  (1) ΕΕ αριθ. C 107 της 28. 4. 1982, σ. 4.  (2) ΕΕ αριθ. C 149 της 14. 6. 1982, σ. 137.  (3) Γνώμη που διατυπώθηκε στις 30 Ιουνίου 1982 (δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα).  (4) Σύμφωνα με τους υπολογισμούς της Επιτροπής, οι επενδύσεις για την ΟΧΕ αντιπροσώπευαν κατά το 1981 μόνο 0,4 % του ΑΕΠ, 1,9 % του σχηματιζόμενου ακαθάριστου πάγιου κεφαλαίου και 25 % των επενδύσεων στον ενεργειακό τομέα.


title: Σύσταση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της 13ης Νοεμβρίου 2006 , προς το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με τους εξωτερικούς ελεγκτές της Banco de España (EKT/2006/18)

text:
               21.11.2006

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 283/16

      ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΉΣ ΚΕΝΤΡΙΚΉΣ ΤΡΆΠΕΖΑΣ

   της 13ης Νοεμβρίου 2006
   προς το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με τους εξωτερικούς ελεγκτές της Banco de España
   (EKT/2006/18)
   (2006/C 283/10)
   ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ,
   Έχοντας υπόψη το καταστατικό του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, και ιδίως το άρθρο 27.1,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Οι λογαριασμοί της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) και των εθνικών κεντρικών τραπεζών του Ευρωσυστήματος ελέγχονται από ανεξάρτητους εξωτερικούς ελεγκτές, τους οποίους υποδεικνύει το διοικητικό συμβούλιο της ΕΚΤ και εγκρίνει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

               (2)

               Με βάση το άρθρο 4, παράγραφος 2, του νόμου περί της αυτονομίας της Banco de España και τα άρθρα 29, παράγραφος 3, και 31 του εσωτερικού κανονισμού της, οι λογαριασμοί της Banco de España ελέγχονται από ανεξάρτητους εξωτερικούς ελεγκτές κατά τις διατάξεις του άρθρου 27 του καταστατικού, και σύμφωνα με τους όρους του νόμου 19/1988 σχετικά με τον έλεγχο των λογαριασμών (1) όσον αφορά στην επιλεξιμότητα, τη θητεία και την εναλλαγή των ελεγκτών.

               (3)

               Η θητεία των σημερινών εξωτερικών ελεγκτών της Banco de España θα λήξει με το πέρας του ελέγχου για το οικονομικό έτος 2005. Είναι, επομένως, αναγκαίος ο διορισμός εξωτερικών ελεγκτών από το οικονομικό έτος 2006.

               (4)

               Η Banco de España έχει επιλέξει την Deloitte, S.L. ως εξωτερικό ελεγκτή της για τα οικονομικά έτη 2006 έως 2008, με θητεία η οποία μπορεί στη συνέχεια να ανανεώνεται, σε ετήσια βάση, έως το οικονομικό έτος 2012,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:
   Συνιστάται ο διορισμός της Deloitte, S.L. ως εξωτερικού ελεγκτή της Banco de España για τα οικονομικά έτη 2006 έως 2008, με θητεία η οποία μπορεί στη συνέχεια να ανανεώνεται, σε ετήσια βάση, έως το οικονομικό έτος 2012.

      Φρανκφούρτη, 13 Νοεμβρίου 2006.

            Ο πρόεδρος της ΕΚΤ

         Jean-Claude TRICHET

      (1)  Όπως τροποποιήθηκε από το νόμο 44/2002 περί μέτρων μεταρρύθμισης του χρηματοπιστωτικού συστήματος.


				|

		52012DC0312

			Σύσταση ΣΥΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Φινλανδίας για το 2012 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας της Φινλανδίας για την περίοδο 2012-2015 /* COM/2012/0312 final */

			   	Σύσταση
ΣΥΣΤΑΣΗΣ
ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
σχετικά
με το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
της Φινλανδίας
για το 2012
και τη
διατύπωση
γνώμης του
Συμβουλίου
σχετικά με το
πρόγραμμα
σταθερότητας
της Φινλανδίας
για την
περίοδο 2012-2015
ΤΟ
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας
υπόψη τη Συνθήκη
για τη
λειτουργία της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης, και
ιδίως το άρθρο 121
παράγραφος 2
και το άρθρο 148
παράγραφος 4,
Έχοντας
υπόψη τον
κανονισμό (ΕΚ)
αριθ. 1466/97 του
Συμβουλίου,
της 7ης Ιουλίου
1997, για την
ενίσχυση της
εποπτείας της
δημοσιονομικής
κατάστασης και
την εποπτεία και
το συντονισμό
των
οικονομικών
πολιτικών[1], και
ιδίως το άρθρο 5
παράγραφος 2,
Έχοντας
υπόψη τον
κανονισμό (ΕΕ)
αριθ. 1176/2011 του
Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου
και του
Συμβουλίου,
της 16ης Νοεμβρίου
2011, σχετικά με
την πρόληψη
και τη
διόρθωση των
μακροοικονομικών
ανισορροπιών[2], και
ιδίως το άρθρο 6
παράγραφος 1,
Έχοντας
υπόψη τη
σύσταση της
Ευρωπαϊκής
Επιτροπής[3],
Έχοντας
υπόψη τα
ψηφίσματα του
Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου[4],
Έχοντας
υπόψη τα
συμπεράσματα
του Ευρωπαϊκού
Συμβουλίου,
Έχοντας
υπόψη τη γνώμη
της Επιτροπής
Απασχόλησης,
Μετά
από
διαβούλευση με
την Οικονομική
και Δημοσιονομική
Επιτροπή,
Εκτιμώντας
τα ακόλουθα:
(1)       Στις 26
Μαρτίου 2010, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
συμφώνησε με
την πρόταση
της Ευρωπαϊκής
Επιτροπής για
τη δρομολόγηση
της
στρατηγικής
«Ευρώπη 2020», μιας νέας
στρατηγικής
για την
ανάπτυξη και
την απασχόληση,
η οποία,
βασιζόμενη στο
μεγαλύτερο
συντονισμό των
οικονομικών
πολιτικών, θα
εστιαστεί σε
νευραλγικούς
τομείς στους
οποίους
απαιτείται
δράση ώστε να ενισχυθεί
το δυναμικό
διατηρήσιμης
ανάπτυξης και
ανταγωνιστικότητας
της Ευρώπης.
(2)       Στις 13
Ιουλίου 2010, το
Συμβούλιο
εξέδωσε
σύσταση σχετικά
με τους
γενικούς
προσανατολισμούς
της οικονομικής
πολιτικής των
κρατών μελών
και της Ένωσης
(2010 έως 2014) και, στις 21
Οκτωβρίου 2010,
εξέδωσε
απόφαση
σχετικά με τις κατευθυντήριες
γραμμές των
πολιτικών
απασχόλησης
των κρατών
μελών[5],
οι οποίες από
κοινού
αποτελούν τις
«ολοκληρωμένες
κατευθυντήριες
γραμμές». Τα
κράτη μέλη
κλήθηκαν να
λαμβάνουν
υπόψη τις
ολοκληρωμένες
κατευθυντήριες
γραμμές στις
οικονομικές
τους πολιτικές
και στις
πολιτικές για
την
απασχόληση.
(3)       Στις 12
Ιουλίου 2011, το
Συμβούλιο
εξέδωσε
σύσταση σχετικά
με το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
της Φινλανδίας
για το 2011 και
διατύπωσε τη
γνώμη του σχετικά
με το
επικαιροποιημένο
πρόγραμμα
σταθερότητας
της Φινλανδίας
για την
περίοδο 2011-2014.
(4)       Στις 23
Νοεμβρίου 2011, η
Επιτροπή
ενέκρινε τη
δεύτερη Ετήσια
επισκόπηση της
ανάπτυξης,
σηματοδοτώντας
την έναρξη του
δεύτερου
Ευρωπαϊκού
Εξαμήνου εκ των
προτέρων και
ολοκληρωμένου
συντονισμού
πολιτικής, το
οποίο
εντάσσεται στη
στρατηγική
«Ευρώπη 2020». Στις 14
Φεβρουαρίου 2012, η
Επιτροπή,
βάσει του
κανονισμού (ΕΕ)
1176/2011, εξέδωσε την
έκθεση του
μηχανισμού
επαγρύπνησης[6],
στην οποία η
Φινλανδία
ονομάζεται ως
ένα από τα
κράτη μέλη τα
οποία θα
έπρεπε να
υποβληθούν σε
εμπεριστατωμένη
επισκόπηση.
(5)       Στις 2
Μαρτίου 2012, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
ενέκρινε τις
προτεραιότητες
για την
εξασφάλιση
δημοσιονομικής
σταθερότητας,
δημοσιονομικής
εξυγίανσης και
δράσης για την
ενίσχυση της
ανάπτυξης.
Υπογράμμισε
την ανάγκη να
επιδιωχθεί μια
διαφοροποιημένη
και ευνοϊκή
για την
ανάπτυξη
δημοσιονομική
εξυγίανση, να
αποκατασταθεί
η υπό
κανονικούς
όρους χορήγηση
δανείων προς
την οικονομία,
να
υποστηριχθεί η
ανάπτυξη και η
ανταγωνιστικότητα,
να
καταπολεμηθεί
η ανεργία και
οι κοινωνικές
επιπτώσεις της
κρίσης και να
εκσυγχρονιστεί
η δημόσια
διοίκηση.
(6)       Στις
2 Μαρτίου 2012, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
κάλεσε επίσης
τα κράτη μέλη
που
συμμετέχουν
στο Σύμφωνο
για το Ευρώ + να
υποβάλουν
εγκαίρως τις
δεσμεύσεις
τους,
προκειμένου να
περιληφθούν στα
αντίστοιχά
τους
προγράμματα
σταθερότητας ή
σύγκλισης και
στα εθνικά
τους
προγράμματα
μεταρρυθμίσεων.
(7)       Στις 19
Απριλίου 2012, η
Φινλανδία
υπέβαλε το
οικείο πρόγραμμα
σταθερότητας,
που καλύπτει
την περίοδο 2012-2015,
και το εθνικό
της πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
για το 2012. Για να
ληφθεί υπόψη η
αλληλεξάρτησή
τους, τα δύο
προγράμματα
αξιολογήθηκαν
ταυτοχρόνως. Η
Επιτροπή
αξιολόγησε
επίσης, σε
εμπεριστατωμένη
επισκόπηση
βάσει του
άρθρου 5 του
κανονισμού (ΕΕ)
αριθ. 1176/2011, κατά
πόσον η
Φινλανδία
πλήττεται από
μακροοικονομικές
ανισορροπίες.
Στην
εμπεριστατωμένη
επισκόπησή της[7],
η Επιτροπή
κατέληξε στο
συμπέρασμα ότι
η Φινλανδία
αντιμετωπίζει
ανισορροπία, η
οποία δεν
είναι όμως
υπερβολική.
(8)       Βάσει
της αξιολόγησης
του
προγράμματος
σταθερότητας
δυνάμει του
άρθρου 5
παράγραφος 1
του κανονισμού
(ΕΚ) αριθ. 1466/97 του
Συμβουλίου, το
Συμβούλιο
εκτιμά ότι το
μακροοικονομικό
σενάριο στο
οποίο
στηρίζονται οι
δημοσιονομικές
προβλέψεις του
προγράμματος
είναι ευλογοφανές
για την
περίοδο 2012-13,
διότι η αύξηση
του ΑΕΠ που
αναμένεται στο
πρόγραμμα
ευθυγραμμίζεται
με τις εαρινές
προβλέψεις της
Επιτροπής του 2012.
Οι προβλέψεις για
τα έτη 2014 και 2015
είναι επίσης
ρεαλιστικές
διότι εκτιμούν
ότι η αύξηση
του ΑΕΠ θα
είναι σημαντικά
χαμηλότερη από
την υφιστάμενη
πριν από την
κρίση και
χαμηλότερη από
την αύξηση
κατά τα έτη ανάκαμψης
2010-11. Ο κύριος
δημοσιονομικός
στόχος του προγράμματος
σταθερότητας
της Φινλανδίας
για το 2012
συνίσταται στη
μείωση του
ελλείμματος
της κεντρικής
κυβέρνησης με
τον περιορισμό
των δαπανών
και την αύξηση
των εσόδων.
Δεδομένου ότι
ο
προϋπολογισμός
της κεντρικής
κυβέρνησης
αποτελεί την
κύρια πηγή του
ελλείμματος
της γενικής
κυβέρνησης, η
βελτίωση της
κατάστασής του
μπορεί να
συμβάλει στην
εξισορρόπηση του
προϋπολογισμού
της γενικής
κυβέρνησης. Ο
μεσοπρόθεσμος
δημοσιονομικός
στόχος (ΜΔΣ) για
πλεόνασμα 0,5% του
ΑΕΠ σε
διαρθρωτικούς
όρους
αντικατοπτρίζει
επαρκώς τις
απαιτήσεις του
Συμφώνου Σταθερότητας
και Ανάπτυξης.
Με βάση το (εκ
νέου
υπολογισθέν)
διαρθρωτικό δημοσιονομικό
αποτέλεσμα[8],
η Φινλανδία
πέτυχε τον ΜΔΣ
για το 2011 αλλά θα
αποκλίνει
ελάχιστα από
αυτόν κατά την
περίοδο 2012-15. Το
ποσοστό
αύξησης των κρατικών
δαπανών,
λαμβανομένων
υπόψη των κατά
διακριτική
ευχέρεια μέτρων
στο σκέλος των
εσόδων, συμμορφώνεται
με την τιμή
αναφοράς για
τις δαπάνες
που καθορίζεται
στο Σύμφωνο
Σταθερότητας
και Ανάπτυξης
για όλα τα έτη
εκτός από το 2015.
Το πρόγραμμα
αποβλέπει στον
ισοσκελισμό
του
προϋπολογισμού
της γενικής
κυβέρνησης
μέχρι το 2015 και στην
επίτευξη πλεονασμάτων
από το 2016. Ο
δείκτης του
χρέους είναι
πολύ χαμηλότερος
από το 60% του ΑΕΠ
και, σύμφωνα με
το πρόγραμμα,
το επίπεδο
χρέους θα καταγράψει
τη μεγαλύτερη τιμή
του το 2014 στο 52% του
ΑΕΠ περίπου και
μετά θα
αρχίσει να
μειώνεται. Στα
δημόσια οικονομικά
της Φινλανδίας
εξακολουθεί να
υφίσταται σημαντικό
χάσμα
διατηρησιμότητας,
το οποίο
απορρέει κυρίως
από το ταχέως
επιδεινούμενο
ποσοστό εξάρτησης
που οφείλεται
στη γήρανση
του πληθυσμού.
Πρέπει να
υπάρχει
συνεχής
παρακολούθηση
του χάσματος
διατηρησιμότητας
στα δημόσια
οικονομικά και
ανάλογη
προσαρμογή των
μέτρων. Το
δημοσιονομικό
πλαίσιο της
Φινλανδίας
βασίζεται σε
πολυετή
ανώτατα όρια
δαπανών, αλλά
αυτά επί του
παρόντος δεν
ισχύουν στον
τομέα της
τοπικής
αυτοδιοίκησης.

(9)       Η
παραγωγικότητα
των δημοσίων υπηρεσιών
παρουσιάζει
πτωτική τάση
κατά την τελευταία
δεκαετία. Οι
φινλανδικές
αρχές έχουν
ήδη θέσει σε
εφαρμογή
διάφορα
μεταρρυθμιστικά
μέτρα για την
αντιμετώπιση
του
προβλήματος,
αλλά η εφαρμογή
τους ήταν αργή,
ιδίως στο
επίπεδο της
τοπικής αυτοδιοίκησης.
Επιπλέον,
βρίσκονται σε
εξέλιξη,
αφενός,
μεταρρύθμιση
της τοπικής
αυτοδιοίκησης
σε ολόκληρη τη
χώρα και,
αφετέρου,
πρόγραμμα σχετικό
με την παραγωγικότητα
της κεντρικής
κυβέρνησης. Η
περαιτέρω
αύξηση της
παραγωγικότητας
και η μείωση του
κόστους θα
μπορούσαν να
επιτευχθούν με
την ενθάρρυνση
μεγαλύτερου
ανταγωνισμού
στους
προστατευμένους
τομείς των
ιδιωτικών και
δημόσιων
υπηρεσιών,
μέσω της
περαιτέρω αποκανονικοποίησης
της αγοράς
προϊόντων και
εργασίας.
(10)     Το
περασμένο
έτος, η
φινλανδική
κυβέρνηση
καθιέρωσε νέα
μέτρα για τη
μείωση της
ανεργίας των
νέων και της
μακροχρόνιας
ανεργίας. Αυτά
περιλάμβαναν
πιλοτικό
πρόγραμμα για
τη μείωση της
μακροχρόνιας
ανεργίας και
την καθιέρωση
κοινωνικής
εγγύησης για
τους νέους. Τα
μέτρα που
λήφθηκαν είναι
φιλόδοξα και χρήσιμα,
αλλά τώρα
πρέπει να
εφαρμοστούν
εστιάζοντας
σαφώς στη
βελτίωση των
επιπέδων
δεξιοτήτων και
της θέσης στην
αγορά εργασίας
των στοχοθετημένων
ομάδων.
Λαμβανομένων
υπόψη των
δημογραφικών
αλλαγών, η
αύξηση του
δείκτη
απασχόλησης εργαζόμενων
μεγαλύτερης ηλικίας
είναι
σημαντική για
να
εξασφαλιστεί η
διατηρησιμότητα
των δημόσιων
οικονομικών
και να
καλυφθεί η
ζήτηση
εργατικού
δυναμικού στο
μέλλον. Η
αύξηση του
προσδόκιμου ζωής
ήταν ταχύτερη
από την
προβλεπόμενη
κατά τη μεταρρύθμιση
του
συνταξιοδοτικού
συστήματος το 2005,
και επομένως,
με την πάροδο
του χρόνου, η
ισχύουσα
νόμιμη ηλικία
συνταξιοδότησης
θα μπορούσε να
αποδειχθεί
υπερβολικά
χαμηλή. Η
κυβέρνηση,
βάσει του
προγράμματός
της, ανέλαβε τη
δέσμευση να
αυξήσει την
πραγματική ηλικία
συνταξιοδότησης
στα 62,4 έτη έως το
2025. Τον Μάρτιο του
2012, οι κοινωνικοί
εταίροι
συμφώνησαν σε
διάφορα μέτρα
για την
επιμήκυνση της
επαγγελματικής
σταδιοδρομίας.
Η κυβέρνηση
έχει δεσμευθεί
ότι θα μεταρρυθμίσει
το
συνταξιοδοτικό
σύστημα το
αργότερο μέχρι
την 1η
Ιανουαρίου 2017. Οι
προσπάθειες
πρέπει να
επικεντρωθούν
τώρα στη
βραχυπρόθεσμη
εφαρμογή της
συμφωνηθείσας
γραμμής
δράσης.
(11)     Οι
κανονιστικοί
φραγμοί στον
τομέα των
υπηρεσιών στη
Φινλανδία είναι
ακόμα
περιοριστικοί
και ο βαθμός
συγκέντρωσης
της αγοράς
είναι υψηλός
όχι μόνο όσον
αφορά το λιανικό
εμπόριο, αλλά
και τους
τομείς
παραγωγής. Στη
λιανική αγορά
των ειδών
παντοπωλείου,
η Φινλανδία
έχει τον
υψηλότερο
βαθμό
συγκέντρωσης
της αγοράς, και
οι τιμές των
τροφίμων
συγκαταλέγονται
μεταξύ των υψηλοτέρων
στην Ευρώπη. Τα
πρόστιμα βάσει
της νομοθεσίας
ανταγωνισμού
είναι
παραδοσιακά
χαμηλά στην
Φινλανδία και
προκαλούν
αμφιβολίες
όσον αφορά τον
αποτρεπτικό
τους
χαρακτήρα.
Υπήρξαν
ορισμένες εξελίξεις
στην πολιτική
ανταγωνισμού,
όπως ένας νέος
εθνικός νόμος
περί
ανταγωνισμού
και ένας νέος
νόμος για τον χωροταξικό
σχεδιασμό και
την
οικοδόμηση.
Επίσης, η
κυβέρνηση έχει
δεσμευθεί να
δρομολογήσει
νέο πρόγραμμα
για την
προώθηση του
ανταγωνισμού.
Αυτό το
πρόγραμμα θα
πρέπει να
προχωρήσει
χωρίς
καθυστέρηση
για να
ενισχύσει
περαιτέρω το
πλαίσιο
ανταγωνισμού στις
αγορές
προϊόντων και
υπηρεσιών.
(12)     Η αύξηση
της
παραγωγικότητας
στη Φινλανδία παρουσιάζει
στασιμότητα,
και οι
φινλανδικές
εταιρείες
εξαγωγών
έχασαν μερίδια
της αγοράς
στις αλλοδαπές
αγορές τα
τελευταία έτη.
Το κόστος
εργασίας ανά
μονάδα
αυξήθηκε, όχι
όμως στον
τομέα της
μεταποίησης.
Ορισμένες, επί
του παρόντος,
δεσπόζουσες
βιομηχανίες,
ιδίως ηλεκτρονικών
και χαρτιού,
φαίνεται ότι
έφθασαν στο
ανώτατο σημείο
της ακμής τους
και, σε γενικές
γραμμές, το
μερίδιο της
μεταποίησης
στο ΑΕΠ
σημειώνει
πτωτική τάση. Η
Φινλανδία
εξάγει
ενδιάμεσα και
επενδυτικά
προϊόντα
κυρίως σε
ώριμες
οικονομίες με
χαμηλούς ρυθμούς
ανάπτυξης, και
τα προϊόντα
της έχουν
περιορισμένη
παρουσία στις
αναπτυσσόμενες
οικονομίες. Η
φινλανδική οικονομία
πρέπει να
διαφοροποιηθεί
περισσότερο,
τόσο ως προς
τις εταιρείες
όσο και ως προς τις
αγορές
εξαγωγών,
προκειμένου να
αναπτύξει
πολλαπλούς
ισχυρούς εξαγωγείς
στο μέλλον. Η
Φινλανδία,
παρά τις
ισχυρές
επιδόσεις που
σημείωσε στο
παρελθόν στους
τομείς της
έρευνας, της
ανάπτυξης και
της
καινοτομίας, αν
δεν αυξήσει
σημαντικά τον
αριθμό των
καινοτόμων
εταιριών
υψηλής
ανάπτυξης,
κινδυνεύει να
χάσει τη θέση
της ως
ηγέτιδας στον
τομέα της
καινοτομίας
στην ΕΕ. Αυτό
απαιτεί τη
προώθηση της
καινοτομίας,
τη δυνατότητα
μετασχηματισμού
της έρευνας
και της τεχνολογίας
σε εμπορεύσιμα
προϊόντα καθώς
και την ενθάρρυνση
της διείσδυσης
σε ταχέως
αναπτυσσόμενες
αγορές
εξαγωγών.
Βραχυπρόθεσμα,
είναι επίσης ουσιώδες
να αξιοποιηθεί
και να
διαδοθεί η
εκτεταμένη
τεχνογνωσία των
ΤΠΕ και σε
άλλους κλάδους
στη Φινλανδία,
συμπεριλαμβανομένου
του δημόσιου
τομέα. Όσον
αφορά την
αύξηση των
μισθών, η τριμερής
συμφωνία για
τους μισθούς
του 2011 οδηγεί σε
μέτρια αύξηση
των μισθών το 2012
και το 2013,
γεγονός που αναμένεται
να βελτιώσει
τη σχετική
θέση της
Φινλανδίας
έναντι των κύριων
εμπορικών της
εταίρων.
(13)     Η
Φινλανδία
ανέλαβε
ορισμένες
δεσμεύσεις
βάσει του
Συμφώνου για
το Ευρώ +. Αυτές
οι δεσμεύσεις,
που παρουσιάστηκαν
το 2011, αφορούν τη
βελτίωση της
ανταγωνιστικότητας,
του ποσοστού
απασχόλησης
και της
διατηρησιμότητας
των δημόσιων
οικονομικών,
την ενίσχυση
της
δημοσιονομικής
σταθερότητας
και τη
διασφάλιση του
φορολογικού
συντονισμού. Η
Επιτροπή
αξιολόγησε την
εφαρμογή των
δεσμεύσεων βάσει
του Συμφώνου
για το Ευρώ +. Τα
αποτελέσματα της
αξιολόγησης
αυτής
ελήφθησαν
υπόψη στις
συστάσεις.
(14)     Στο
πλαίσιο του
Ευρωπαϊκού
Εξαμήνου, η
Επιτροπή διενήργησε
σφαιρική
ανάλυση της
οικονομικής
πολιτικής της
Φινλανδίας.
Αξιολόγησε το
πρόγραμμα σταθερότητας
και το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
και παρουσίασε
εμπεριστατωμένη
επισκόπηση. Έχει
λάβει υπόψη,
όχι μόνο τη
σημασία των
εγγράφων αυτών
για μια
διατηρήσιμη
δημοσιονομική
και κοινωνικοοικονομική
πολιτική στη
Φινλανδία,
αλλά και τη
συμμόρφωσή τους
με τους
κανόνες και
τις
κατευθύνσεις
της ΕΕ, δεδομένης
της ανάγκης
ενδυνάμωσης
της συνολικής
οικονομικής
διακυβέρνησης
της Ευρωπαϊκής
Ένωσης, μέσω
της
συνεκτίμησης
στοιχείων σε
επίπεδο ΕΕ κατά
τη διαμόρφωση
των
μελλοντικών
εθνικών αποφάσεων.
Οι συστάσεις της
Επιτροπής στο
πλαίσιο του
Ευρωπαϊκού
Εξαμήνου
αντικατοπτρίζονται
κατωτέρω στις
συστάσεις (1) έως (5).

(15)     Βάσει
αυτής της
αξιολόγησης,
το Συμβούλιο
εξέτασε το
πρόγραμμα
σταθερότητας
της
Φινλανδίας,
και η γνώμη του[9]
αντικατοπτρίζεται
ιδίως στη
σύσταση (1)
κατωτέρω.
(16)     Βάσει
των
αποτελεσμάτων
της
εμπεριστατωμένης
επισκόπησης
της Επιτροπής
και της
αξιολόγησης αυτής,
το Συμβούλιο
εξέτασε το
εθνικό
πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων
της Φινλανδίας
για το 2012 και το
πρόγραμμα
σταθερότητας
της
Φινλανδίας. Οι
συστάσεις του
σύμφωνα με το
άρθρο 6 του
κανονισμού (ΕΕ)
αριθ. 1176/2011
αντικατοπτρίζονται
ιδίως στις
ακόλουθες
συστάσεις,
ΜΕ
ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ
ΣΥΝΙΣΤΑ στη
Φινλανδία να
αναλάβει δράση
κατά την
περίοδο 2012-2013
προκειμένου:
1.           Να
διατηρήσει υγιή
δημοσιονομική
θέση το 2012 και
μετέπειτα, με
τη διόρθωση
οποιασδήποτε
απόκλισης από
τον μεσοπρόθεσμο
δημοσιονομικό
στόχο (ΜΔΣ) που
διασφαλίζει τη
μακροπρόθεσμη
διατηρησιμότητα
των δημόσιων
οικονομικών.
Για τον σκοπό
αυτό, να
ενισχύσει και
να εφαρμόσει
αυστηρά τη
δημοσιονομική στρατηγική,
που
υποστηρίζεται
από επαρκώς
συγκεκριμένα
μέτρα, για το 2013
και μετέπειτα, περιλαμβανομένης
της τήρησης της
τιμής αναφοράς
για τις
δαπάνες. Να
συνεχίσει να
διενεργεί
ετήσιες
αξιολογήσεις του
μεγέθους του
χάσματος
διατηρησιμότητας
που σχετίζεται
με τη δημογραφική
γήρανση και να
προσαρμόζει τα
δημόσια έσοδα
και δαπάνες
σύμφωνα με
τους
μακροπρόθεσμους
στόχους και
ανάγκες. Να
ενσωματώσει
καλύτερα τον
τομέα της
τοπικής
κυβέρνησης στο
σύστημα των
πολυετών ανώτατων
ορίων δαπανών.
2.           Να
λάβει περαιτέρω
μέτρα ώστε να
επιτευχθεί
αύξηση της
παραγωγικότητας
και μείωση του
κόστους ως
προς την
παροχή δημόσιων
υπηρεσιών,
περιλαμβανόμενων
διαρθρωτικών
αλλαγών και
μεταρρυθμίσεων
στο επίπεδο
της τοπικής
αυτοδιοίκησης
για τη
βελτίωση της
αποτελεσματικότητας,
ώστε να
υπάρξει επίσης
ανταπόκριση
στις
προκλήσεις που
απορρέουν από
τη γήρανση του
πληθυσμού.
3.           Να
εφαρμόσει τα
ισχύοντα μέτρα
για να
βελτιώσει τη
θέση στην
αγορά εργασίας
των νέων και
των επί μακρόν
ανέργων,
εστιάζοντας
ιδιαίτερα στην
ανάπτυξη
δεξιοτήτων. Να
λάβει
περαιτέρω
μέτρα για να
ενθαρρύνει το
ποσοστό
απασχόλησης
των
εργαζομένων
μεγαλύτερης ηλικίας,
μεταξύ άλλων
με την
περιστολή των
δυνατοτήτων
πρόωρης
συνταξιοδότησης.
Να λάβει μέτρα
για να αυξήσει
τη νόμιμη
ηλικία συνταξιοδότησης
σύμφωνα με το
βελτιωμένο
προσδόκιμο
ζωής.
4.           Να
συνεχίσει να
ενισχύει τον
ανταγωνισμό
στις αγορές
προϊόντων και
υπηρεσιών,
ιδίως στον
τομέα του
λιανικού
εμπορίου, με τη
διασφάλιση της
αποτελεσματικής
εφαρμογής του
νέου νόμου
περί ανταγωνισμού
και του νέου
προγράμματος
για την
προώθηση του
υγιούς
ανταγωνισμού.
Να συνεχίσει να
ανοίγει
περαιτέρω τις συμβάσεις
υπηρεσιών στο
επίπεδο της
τοπικής αυτοδιοίκησης
με την υπαγωγή
τους σε
ανταγωνιστική
διαδικασία και
να διασφαλίσει
την
ουδετερότητα
του
ανταγωνισμού
μεταξύ ιδιωτικών
και δημόσιων
επιχειρήσεων.
Να λάβει
περαιτέρω
μέτρα για να διασφαλίσει
ότι τα
πρόστιμα βάσει
της νομοθεσίας
περί
ανταγωνισμού
είναι επαρκώς
αποτρεπτικά.
5.           Να
συνεχίσει τις
προσπάθειες
για τη
διαφοροποίηση
της
επιχειρηματικής
δομής, ιδίως με
την επιτάχυνση
της εισαγωγής
προγραμματισμένων
μέτρων για τη
διεύρυνση της
βάσης
καινοτομίας
και την
παράλληλη συνέχιση
της
εναρμόνισης
των μισθών και της
πορείας της
παραγωγικότητας,
προκειμένου να
ενισχύσει την αύξηση
της
παραγωγικότητας
και της
εξωτερικής
ανταγωνιστικότητας.
Βρυξέλλες,

                                                                       Για
το Συμβούλιο
                                                                       Ο
Πρόεδρος
[1]               ΕΕ L 209 της 02.08.1997,
σ. 1
[2]               ΕΕ L 306 της 23.11.2011, σ.
25
[3]               COM(2012)312 τελικό
[4]               P7_TA(2012)0048 και P7_TA(2012)0047
[5]               Απόφαση 2012/238/ΕΕ
του Συμβουλίου,
της 26ης
Απριλίου 2012
[6]               COM(2012) 68 τελικό
[7]               SWD(2012)154
τελικό
[8]               Κυκλικά προσαρμοσμένο
αποτέλεσμα,
χωρίς να
υπολογίζονται
τα έκτακτα και
τα προσωρινά
μέτρα, όπως
υπολογίσθηκε εκ
νέου από τις
υπηρεσίες της
Επιτροπής
βάσει των πληροφοριών
που
παρασχέθηκαν στο
πρόγραμμα,
δυνάμει της
κοινώς
συμφωνηθείσας
μεθοδολογίας.
[9]               Βάσει του
άρθρου 5
παράγραφος 2
του κανονισμού
(ΕΚ) αριθ. 1466/97 του
Συμβουλίου.