				|

		52014DC0411

			Σύσταση για ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Γαλλίας για το 2014 συμπεριλαμβανομένης γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας της Γαλλίας για το 2014 /* COM/2014/0411 final - 2014/ () */

Σύσταση
για
ΣΥΣΤΑΣΗ
ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
σχετικά
με το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
της Γαλλίας
για το 2014
συμπεριλαμβανομένης
γνώμης του
Συμβουλίου σχετικά
με το
πρόγραμμα
σταθερότητας
της Γαλλίας για
το 2014

ΤΟ
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ
ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας
υπόψη τη
Συνθήκη για τη
λειτουργία της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης, και
ιδίως το άρθρο 121
παράγραφος 2
και το άρθρο 148
παράγραφος 4,
Έχοντας
υπόψη τον
κανονισμό (ΕΚ)
αριθ. 1466/97 του
Συμβουλίου,
της 7ης Ιουλίου
1997, για την
ενίσχυση της
εποπτείας της
δημοσιονομικής
κατάστασης και
την εποπτεία
και τον συντονισμό
των
οικονομικών
πολιτικών[1], και
ιδίως το άρθρο 5
παράγραφος 2,
Έχοντας
υπόψη τον
κανονισμό (ΕΕ)
αριθ. 1176/2011 του
Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου
και του
Συμβουλίου,
της 16ης Νοεμβρίου
2011, σχετικά με
την πρόληψη
και τη
διόρθωση των
υπερβολικών
μακροοικονομικών
ανισορροπιών[2], και
ιδίως το άρθρο 6
παράγραφος 1,
Έχοντας
υπόψη τη
σύσταση της
Ευρωπαϊκής
Επιτροπής[3],
Έχοντας
υπόψη τα
ψηφίσματα του
Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου[4],
Έχοντας
υπόψη τα
συμπεράσματα
του Ευρωπαϊκού
Συμβουλίου,
Έχοντας
υπόψη τη γνώμη
της επιτροπής
απασχόλησης,
Έχοντας
υπόψη τη γνώμη
της
οικονομικής
και δημοσιονομικής
επιτροπής,
Έχοντας
υπόψη τη γνώμη
της επιτροπής
κοινωνικής προστασίας,
Έχοντας
υπόψη τη γνώμη
της επιτροπής
οικονομικής
πολιτικής,
Εκτιμώντας
τα ακόλουθα:
(1)
Στις 26
Μαρτίου 2010, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
συμφώνησε με
την πρόταση
της Ευρωπαϊκής
Επιτροπής για
τη δρομολόγηση
της
στρατηγικής
«Ευρώπη 2020», μιας
νέας στρατηγικής
για την
ανάπτυξη και
την
απασχόληση, η οποία,
βασιζόμενη
στον μεγαλύτερο
συντονισμό των
οικονομικών
πολιτικών, θα
εστιάσει το
ενδιαφέρον της
σε
νευραλγικούς
τομείς στους
οποίους
απαιτείται
δράση ώστε να
ενισχυθεί το
δυναμικό
διατηρήσιμης
ανάπτυξης και
ανταγωνιστικότητας
της Ευρώπης.
(2)
Στις 13
Ιουλίου 2010, το
Συμβούλιο, βάσει
των συστάσεων
της Επιτροπής,
εξέδωσε σύσταση
σχετικά με
τους γενικούς
προσανατολισμούς
της
οικονομικής
πολιτικής των
κρατών μελών
και της Ένωσης
(2010 - 2014) και, στις 21
Οκτωβρίου 2010,
εξέδωσε
απόφαση σχετικά
με τις
κατευθυντήριες
γραμμές των
πολιτικών
απασχόλησης
των κρατών
μελών, οι
οποίες από
κοινού
αποτελούν τις
«ολοκληρωμένες
κατευθυντήριες
γραμμές». Τα
κράτη μέλη
κλήθηκαν να
λάβουν υπόψη
τις
ολοκληρωμένες
κατευθυντήριες
γραμμές στις
οικείες
εθνικές
οικονομικές
πολιτικές και
πολιτικές
απασχόλησης.
(3)
Στις 29
Ιουνίου 2012, οι
αρχηγοί κρατών
ή κυβερνήσεων
των κρατών
μελών
ενέκριναν
«Σύμφωνο για
την ανάπτυξη
και την
απασχόληση», το
οποίο παρέχει
ένα συνεκτικό
πλαίσιο δράσης
σε επίπεδο
κρατών μελών,
ΕΕ και ζώνης
του ευρώ, με την
κινητοποίηση
όλων των δυνατών
μηχανισμών,
μέσων και
πολιτικών.
Έλαβαν αποφάσεις
σχετικά με τη
δράση που
πρέπει να
αναληφθεί στο
επίπεδο των
κρατών μελών,
ιδίως
εκφράζοντας
την απόλυτη
προσήλωσή τους
στην επίτευξη
των στόχων της
στρατηγικής
«Ευρώπη 2020» και
στην εφαρμογή των
ανά χώρα
συστάσεων.
(4)
Στις 9
Ιουλίου 2013, το
Συμβούλιο
εξέδωσε
σύσταση σχετικά
με το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
της Γαλλίας
για το 2013 και
γνωμοδότησε
σχετικά με το
επικαιροποιημένο
πρόγραμμα
σταθερότητας
της Γαλλίας
για την
περίοδο 2012-2017. Στις
15 Νοεμβρίου 2013
σύμφωνα με τον
κανονισμό (ΕΕ)
αριθ. 473/2013[5],
η Επιτροπή
εξέδωσε γνώμη
σχετικά με το
σχέδιο προϋπολογισμού
της Γαλλίας
για το 2014[6].
(5)
Στις 13
Νοεμβρίου 2013, η
Επιτροπή
εξέδωσε την
ετήσια επισκόπηση
της ανάπτυξης[7],
δίνοντας το
εναρκτήριο
λάκτισμα για
το Ευρωπαϊκό
Εξάμηνο του 2014
για τον συντονισμό
των
οικονομικών
πολιτικών.
Επίσης την
ίδια ημερομηνία,
η Επιτροπή,
βάσει του
κανονισμού (ΕΕ)
αριθ. 1176/2011, εξέδωσε
την έκθεση του
Μηχανισμού
Επαγρύπνησης[8],
στην οποία η
Γαλλία
προσδιορίζεται
ως ένα από τα
κράτη μέλη που
θα πρέπει να
υποβληθούν σε
εμπεριστατωμένη
επισκόπηση.
(6)
Στις 20
Δεκεμβρίου 2013, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
υιοθέτησε τις
προτεραιότητες
για την
εξασφάλιση
χρηματοπιστωτικής
σταθερότητας,
δημοσιονομικής
εξυγίανσης και
δράσης για την
τόνωση της
ανάπτυξης. Το
Συμβούλιο
υπογράμμισε
την ανάγκη να
επιδιωχθεί
διαφοροποιημένη
δημοσιονομική
εξυγίανση που
θα ευνοεί την
ανάπτυξη, να αποκατασταθούν
οι κανονικές
συνθήκες
δανεισμού στην
οικονομία, να
προωθηθεί η
ανάπτυξη και η
ανταγωνιστικότητα,
να καταπολεμηθούν
η ανεργία και
οι κοινωνικές
επιπτώσεις της
κρίσης και να
εκσυγχρονιστεί
η δημόσια
διοίκηση.
(7)
Στις 5
Μαρτίου 2014, η
Επιτροπή
δημοσίευσε τα
αποτελέσματα
της
εμπεριστατωμένης
της
επισκόπησης
σχετικά με τη
Γαλλία[9],
βάσει του
άρθρου 5 του
κανονισμού (ΕΕ)
αριθ. 1176/2011. Από την
ανάλυση της
Επιτροπής προκύπτει
το συμπέρασμα
ότι η Γαλλία
παρουσιάζει
μακροοικονομικές
ανισορροπίες,
που απαιτούν
ειδική
παρακολούθηση
και
αποφασιστική
δράση σε επίπεδο
πολιτικής.
Ειδικότερα, η
επιδείνωση του
εμπορικού ισοζυγίου
και της
ανταγωνιστικότητας,
καθώς και οι επιπτώσεις
της
υπερχρέωσης
του δημόσιου
τομέα χρήζουν
συνεχούς
προσοχής.
(8)
Στις 7
Μαΐου 2014, η
Γαλλία υπέβαλε
το εθνικό της
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
του 2014 και το
πρόγραμμα
σταθερότητας
του 2014.
Προκειμένου να
ληφθούν υπόψη
οι
διασυνδέσεις
τους, τα δύο αυτά
προγράμματα
αξιολογήθηκαν
ταυτοχρόνως.
(9)
Στόχος
της
δημοσιονομικής
στρατηγικής
που περιγράφεται
στο πρόγραμμα
σταθερότητας
του 2014 είναι να
διορθωθεί το
υπερβολικό
έλλειμμα έως
το 2015 και να
επιτευχθεί ο
μεσοπρόθεσμος
στόχος (ΜΔΣ) το 2017.
Το πρόγραμμα
επιβεβαιώνει
τον
προηγούμενο
μεσοπρόθεσμο
στόχο ισοσκέλισης
του
προϋπολογισμού
σε
διαρθρωτικούς όρους,
που είναι
αυστηρότερος
σε σχέση με τις
απαιτήσεις του
Συμφώνου
Σταθερότητας
και Ανάπτυξης.
Στόχος του προγράμματος
είναι να
διαμορφωθεί το
έλλειμμα στο 3%
του ΑΕΠ το 2015, δηλ.
πάνω από τον
στόχο που
τίθεται στη
σύσταση του
Συμβουλίου της
21ης Ιουνίου 2013.
Εφεξής, η
προγραμματισμένη
(εκ νέου
υπολογισθείσα)
ετήσια πρόοδος
για την
επίτευξη του
ΜΔΣ είναι μικρότερη
από την
ελάχιστη
απαίτηση που
αντιστοιχεί στο
0,5% του ΑΕΠ.
Συνολικά, η
δημοσιονομική
στρατηγική που
περιγράφεται
στο πρόγραμμα
συνάδει μόνον
εν μέρει με τις
απαιτήσεις του
Συμφώνου
Σταθερότητας
και Ανάπτυξης.
Το πρόγραμμα
προβλέπει ότι
το δημόσιο χρέος
θα φθάσει σε
ανώτατη τιμή 95,6%
του ΑΕΠ το 2014 και
το 2015 και εν
συνεχεία θα
πέσει στο 91,9% το 2017.
Το
μακροοικονομικό
σενάριο, στο
οποίο
στηρίζονται οι
δημοσιονομικές
προβλέψεις του
προγράμματος,
είναι ρεαλιστικό
για το 2014 και
ελαφρώς
αισιόδοξο για
το 2015, αφού
προβλέπεται
ότι το ΑΕΠ θα
αυξηθεί κατά 1,0%
και 1,7% κατά το
τρέχον και το
προσεχές έτος
αντίστοιχα,
έναντι 1,0% και 1,5%
βάσει των
εαρινών
προβλέψεων της
Επιτροπής του 2014.
Τον Απρίλιο
του 2014, το
ανεξάρτητο
Ανώτατατο
Συμβούλιο για
τα Δημόσια
Οικονομικά («Haut Conseil des
Finances Publiques»)
γνωμοδότησε
σχετικά με το
μακροοικονομικό
σενάριο του
προγράμματος. Στις
5 Μαρτίου 2014, η
Επιτροπή
συνέστησε στη
Γαλλία να
καταβάλει
περαιτέρω
προσπάθειες
για να διασφαλίσει
την πλήρη
συμμόρφωσή της
με τη σύσταση
του Συμβουλίου
στο πλαίσιο
της ΔΥΕ. Το
πρόγραμμα
σταθερότητας
περιγράφει
σειρά πρόσθετων
μέτρων για το 2014,
μεταξύ των
οποίων η ακύρωση
υπουργικών
πιστώσεων που
θα εγκριθεί
στο πλαίσιο
συμπληρωματικού
προϋπολογισμού,
καθώς και τα
πρώτα αποτελέσματα
του σχεδίου
εξοικονόμησης
50 δισεκατομμυρίων
ευρώ που
εξήγγειλε η
κυβέρνηση. Με
βάση τα
παραπάνω, και
λαμβανομένου
επίσης υπόψη
του γεγονότος
ότι η
δημοσιονομική
προσπάθεια που
επιτεύχθηκε το
2013 ήταν
μεγαλύτερη από
την
αναμενόμενη κατά
τον χρόνο που
διατυπώθηκε η
σύσταση της
Επιτροπής, το
πρόγραμμα
μπορεί να
θεωρηθεί ότι
ανταποκρίνεται
εν πολλοίς στη
σύσταση της
Επιτροπής. Ο
βαθμός λεπτομέρειας
των μέτρων
δημοσιονομικής
εξυγίανσης
είναι
ανεπαρκής για
να
διασφαλιστεί
αξιόπιστα η
διόρθωση της
κατάστασης
υπερβολικού
ελλείμματος
έως το 2015, καθώς συνοδεύεται
από τις
προβλέψεις της
Επιτροπής για έλλειμμα
3,4% του ΑΕΠ το
επόμενο έτος
και υποκείμενη
διαρθρωτική
προσαρμογή που
υστερεί κατά
πολύ του
επιπέδου που
συνιστά το
Συμβούλιο.
Επιπλέον, πτωτική
τάση
παρουσιάζουν
οι κίνδυνοι
για τους
στόχους της
κυβέρνησης.
Ειδικότερα,
μένει να
εγκριθεί μέρος
των
συμπληρωματικών
μέτρων για το 2014
που εξαγγέλλονται
στο πρόγραμμα,
ενώ το
προγραμματιζόμενο
ποσό
εξοικονόμησης
για το 2015 είναι
πολύ
αισιόδοξο. Βάσει
των προβλέψεων
της Επιτροπής,
η
δημοσιονομική
προσπάθεια για
την περίοδο 2013-2014
υπολείπεται
κατά 0,2 ποσοστιαίες
μονάδες (πμ) του
ΑΕΠ από την
άποψη της
(διορθωμένης)
μεταβολής στο
διαρθρωτικό
ισοζύγιο και κατά
0,1 πμ του ΑΕΠ από
την άποψη του
ύψους των μέτρων
που κρίνονταν
αναγκαία την
εποχή που
εκδόθηκε η
σύσταση του
Συμβουλίου. Με
βάση την
αξιολόγηση του
προγράμματος
και τις
προβλέψεις της
Επιτροπής,
σύμφωνα με τον
κανονισμό (ΕΚ)
αριθ. 1466/97 του
Συμβουλίου, το
Συμβούλιο
εκτιμά ότι τα
μέτρα στα
οποία στηρίζεται
η
δημοσιονομική
στρατηγική
πρέπει να προσδιοριστούν
περαιτέρω και
ότι
απαιτούνται περαιτέρω
προσπάθειες
για συμμόρφωση
με τη σύσταση
του Συμβουλίου
και για να
διασφαλιστεί
στη συνέχεια η
κατάλληλη
πορεία
προσαρμογής
για την επίτευξη
του μεσοπρόθεσμου
στόχου.
Ειδικότερα, θα
πρέπει να
προβλεφθούν πρόσθετες
προσπάθειες
στον
επικείμενο
τροποποιητικό
νόμο του
προϋπολογισμού
για το 2014.
(10)
Δεδομένου
του υψηλού και
διαρκώς
αυξανόμενου χρέους
και του
γεγονότος ότι
η προθεσμία
για τη διόρθωση
του
υπερβολικού
ελλείμματος
αναβλήθηκε και
πάλι έως το 2015,
είναι ακόμη
σημαντικότερο
να εφαρμοσθεί
αυστηρά ο
προϋπολογισμός
του 2014 και να
καταβληθούν με
συνέπεια ουσιαστικές
προσπάθειες
εξυγίανσης το 2015.
Ειδικότερα, οι
δημόσιες
δαπάνες θα
πρέπει να
αυξάνονται με
πολύ πιο αργό
ρυθμό σε σχέση
με τα
προηγούμενα
έτη, όπως έχει
προγραμματίσει
η γαλλική
κυβέρνηση.
Ως εκ τούτου,
επιβάλλεται να
προσδιοριστεί
περαιτέρω η
στρατηγική
περιορισμού
των δαπανών
μέσω της
εντατικοποίησης
της εν
εξελίξει
αναθεώρησης των
δαπανών και του,
κατά
περίπτωση,
ανακαθορισμού
του πεδίου
εφαρμογής της
κυβερνητικής
δράσης. Δεν
είναι δυνατή η
επίτευξη
σημαντικής
εξοικονόμησης
πόρων χωρίς να
περιοριστεί
σημαντικά η
αύξηση των
δαπανών κοινωνικής
ασφάλισης, που
αντιστοιχούν
σχεδόν στο ήμισυ
των δαπανών
του δημόσιου
τομέα. Τούτο
συνεπάγεται
περιστολή των
εξόδων
υγειονομικής
περίθαλψης και
συνταξιοδότησης,
για παράδειγμα
με τον
καθορισμό πιο
φιλόδοξων
ετήσιων στόχων
όσον αφορά τις
δαπάνες υγειονομικής
περίθαλψης και
με το
προσωρινό πάγωμα
των συντάξεων,
καθώς και
άλλων
κοινωνικών
παροχών, όπως
προγραμματίζει
η κυβέρνηση.
Εξάλλου, ο
προγραμματιζόμενος
νέος νόμος
περί
αποκέντρωσης
θα πρέπει να
απλουστεύσει
τις ποικίλες
διοικητικές
βαθμίδες στη Γαλλία
ώστε να
εξαλειφθούν οι
διοικητικές
επικαλύψεις
και να επιτευχθούν
περαιτέρω
συνέργειες,
βελτίωση της
αποδοτικότητας
και
εξοικονόμηση
πόρων μέσω της
συγχώνευσης ή
της κατάργησης
διοικητικών
βαθμίδων. Στο
πλαίσιο αυτό,
οι
διαρθρωτικές
μεταρρυθμίσεις
που
περιγράφονται
στο πρόγραμμα
σταθερότητας
πέραν του ότι
θα αρχίσουν να
ισχύουν μόνο
μεσοπρόθεσμα,
μολονότι το προβλεπόμενο
χρονοδιάγραμμα
επισπεύσθηκε
μετά το
πρόγραμμα
σταθερότητας,
διατρέχουν
επίσης σημαντικούς
κινδύνους
εφαρμογής. Θα
πρέπει επίσης
να ενισχυθεί ο
έλεγχος των
δαπανών της
τοπικής αυτοδιοίκησης,
μεταξύ άλλων
με τον
καθορισμό
ανώτατου ορίου
στην ετήσια
αύξηση των
φορολογικών
εσόδων της
τοπικής αυτοδιοίκησης,
με παράλληλη
σθεναρή
εφαρμογή της προβλεπόμενης
μείωσης των
επιχορηγήσεων
από μέρους της
κεντρικής
κυβέρνησης.
Πέρα από την
ανάγκη
βραχυπρόθεσμης
εξοικονόμησης,
προβληματισμό
προκαλεί και
το θέμα της
μακροπρόθεσμης
βιωσιμότητας
των δημόσιων
οικονομικών.
Παρόλο που οι
δημόσιες
δαπάνες για
την υγεία
διατηρούνται
υπό έλεγχο
κατά τα τελευταία
έτη,
απαιτούνται
περαιτέρω
προσπάθειες
για τη
βελτίωση της
οικονομικής
απόδοσης του
συστήματος
υγείας. Ειδικότερα,
επιβάλλεται η
περαιτέρω
εφαρμογή
πολιτικών για
τον έλεγχο των
δαπανών,
δεδομένου ότι
προβλέπεται
ότι,
μεσοπρόθεσμα
και
μακροπρόθεσμα,
το σύστημα
υγείας θα
αντιμετωπίσει
σημαντική
αύξηση
δαπανών. Οι
φαρμακευτικές
και
διοικητικές
δαπάνες, καθώς
και η νοσοκομειακή
περίθαλψη,
περιλαμβάνονται
στους τομείς
των οποίων η
αποδοτικότητα
θα πρέπει να
βελτιωθεί.
Τέλος, τον
Δεκέμβριο του 2013
εγκρίθηκε
μεταρρύθμιση
του
συνταξιοδοτικού
συστήματος με
σκοπό την
εξασφάλιση της
μακροπρόθεσμης
βιωσιμότητάς
του. Ωστόσο, η
μεταρρύθμιση
του
συνταξιοδοτικού
συστήματος δεν
αρκεί για να
εξαλειφθεί το
έλλειμμα του
συστήματος,
ιδίως εκείνο
που οφείλεται
σε καθεστώτα
δημοσίων
υπαλλήλων και
εργαζομένων σε
ορισμένες εταιρείες
ελεγχόμενες
από το κράτος.
Συμπερασματικά,
σύμφωνα με τις προβλέψεις
των γαλλικών
αρχών, τα νέα
συνταξιοδοτικά
μέτρα θα
περιορίσουν
απλώς κατά το
ήμισυ το συνολικό
έλλειμμα
περίπου στο 0,5%
του ΑΕΠ έως το 2020.
Επιπλέον, το
μέγεθος
προσαρμογής
υπόκειται σε
σημαντικούς
κινδύνους,
δεδομένου ότι
το
μακροοικονομικό
σενάριο στο
οποίο
στηρίζονται οι
προβλέψεις αυτές
ενδέχεται να
αποδειχθεί
υπερβολικά
αισιόδοξο. Η
νεοσυσταθείσα
επιτροπή
παρακολούθησης
των συντάξεων
(“Comité de suivi des retraites”) θα
πρέπει να
εξασφαλίσει τη
σταδιακή
εξάλειψη του
ελλείμματος
του συνταξιοδοτικού
συστήματος.
(11)
Η Γαλλία
συγκαταλέγεται
στα κράτη μέλη
με το υψηλότερο
κόστος
εργασίας.
Ειδικότερα, η
υψηλή φορολογική
επιβάρυνση της
εργασίας
μειώνει την
κερδοφορία των
επιχειρήσεων.
Για να
στηριχθεί η
ανταγωνιστικότητα
κόστους, η
γαλλική
κυβέρνηση έχει
αναλάβει σειρά
πρωτοβουλιών
για τη μείωση της
φορολογικής
επιβάρυνσης
της εργασίας.
Τον Δεκέμβριο
του 2012 εγκρίθηκε
φορολογική
πίστωση για την
ανταγωνιστικότητα
και την
απασχόληση (Crédit d’impôt
pour la compétitivité et l’emploi - CICE), που
ισοδυναμεί με
μείωση του
κόστους εργασίας
για μισθούς 2,5
φορές κάτω από
τον κατώτατο
μισθό. Τον
Ιανουάριο του 2014
εξαγγέλθηκε
περαιτέρω περικοπή
του κόστους
εργασίας ύψους
10 δισεκ. ευρώ στο πλαίσιο
«συμφώνου ευθύνης
και
αλληλεγγύης».
Τα δύο μέτρα θα
ανέλθουν συνολικά
σε 30 δισεκ. ευρώ ή
στο 1,5% του ΑΕΠ,
που αντιστοιχεί
στη συνολική
αύξηση της
φορολόγησης
εταιρειών που
καταγράφηκε
την περίοδο 2010-2013,
και θα
γεφυρώσουν
μόνο κατά το
ήμισυ το χάσμα
μεταξύ της Γαλλίας
και του μέσου
όρου της ζώνης
του ευρώ όσον
αφορά τις
εργοδοτικές
εισφορές
κοινωνικής
ασφάλισης.
Εξάλλου, οι
εξαγωγικές
επιχειρήσεις,
οι οποίες
έχουν την τάση
να καταβάλλουν
υψηλούς
μισθούς, θα
ωφεληθούν
λιγότερο από
τη φορολογική
πίστωση CICE σε
σχέση με τις μη
εξαγωγικές
επιχειρήσεις,
μειώνοντας έτσι
τις επιπτώσεις
του μέτρου
στην
ανταγωνιστικότητα.
Το σύμφωνο
ευθύνης και
αλληλεγγύης
περιλαμβάνει
μείωση του
κόστους
εργασίας για
τους χαμηλούς
μισθούς και
μια μείωση με
στόχο τους
μισθούς που
είναι 1,6 έως 3,5
φορές
μεγαλύτεροι
από τον
κατώτατο
μισθό. Το τελευταίο
μέτρο, το οποίο
αναμένεται να
αρχίσει να
ισχύει από το 2016,
θα έχει πιο
άμεσο
αντίκτυπο στις
εξαγωγικές
επιχειρήσεις.
Ο καθορισμός
των μισθών στη
Γαλλία οδηγεί
συνήθως σε
στρεβλώσεις
της διάρθρωσης
των μισθών και
περιορίζει την
ικανότητα των επιχειρήσεων
να
προσαρμόζουν
τους μισθούς
στην οικονομική
επιβράδυνση.
Το Ανώτατο
Συμβούλιο για
τη
Χρηματοδότηση
της Κοινωνικής
Προστασίας (“Haut Conseil du
financement de la protection sociale”)
αξιολόγησε τις
επιπτώσεις
στην
απασχόληση
διαφόρων
σεναρίων για
απαλλαγές από
τις εισφορές
κοινωνικής ασφάλισης,
αλλά
περιορισμένη
έμφαση έχει
δοθεί στις επιπτώσεις
τους στις
μισθολογικές
εξελίξεις και
την
ανταγωνιστικότητα.
Ωστόσο, παρά τη
χορήγηση
εκτεταμένων
απαλλαγών
εισφορών
κοινωνικής
ασφάλισης για
τους εργαζομένους
που λαμβάνουν
τον κατώτατο
μισθό, το κόστος
εργασίας στο
επίπεδο του
κατώτατου
μισθού παραμένει
υψηλό. Οι
απαλλαγές
αυτές
συνέβαλαν στον
περιορισμό του
κόστους
εργασίας το 2013,
γεγονός που
αποτελεί μεν
θετική
εξέλιξη, αλλά
το επίπεδο του
κατώτατου
μισθού στη
Γαλλία είναι
τέτοιο που
εξασφαλίζει ένα
από τα
υψηλότερα
επίπεδα
αγοραστικής
δύναμης στην
ΕΕ. Συνεπώς, ο
κατώτατος
μισθός θα
πρέπει να συνεχίσει
να εξελίσσεται
κατά τρόπο που
να στηρίζει
τον ανταγωνισμό
και τη
δημιουργία
θέσεων
εργασίας. Η
Γαλλία
εμφανίζει
λίγες μόνον
εξαιρέσεις από
τον νομικά
κατοχυρωμένο
κατώτατο μισθό
και
περισσότερες
προσπάθειες
μπορούν να
καταβληθούν
για να μειωθεί
το κόστος
εργασίας για
τις ευπαθείς
ομάδες.
(12)
Η
συνολική
κατάταξη της
Γαλλίας σε
ορισμένες
έρευνες του
διεθνούς επιχειρηματικού
περιβάλλοντος
έχει επιδεινωθεί.
Παρά το
γεγονός ότι
έχουν
καταβληθεί
προσπάθειες
στο πλαίσιο
της
διαδικασίας
απλούστευσης
που
δρομολογήθηκε
τον Ιούλιο του 2013
για να
διευκολυνθεί η
σχέση των
επιχειρήσεων
με τη διοίκηση,
απαιτείται
περαιτέρω
βελτίωση του
επιχειρηματικού
περιβάλλοντος.
Επιπλέον,
ορισμένα μέτρα
που
εξετάστηκαν
στο πλαίσιο
του σχεδίου
απλούστευσης
πρέπει ακόμη
να προσδιοριστούν
και να τεθούν
σε εφαρμογή.
Ειδικότερα, θα
πρέπει να δοθεί
ιδιαίτερη
προσοχή στους
κανονισμούς
από τον κώδικα
εργασίας ή
στους
λογιστικούς
κανόνες που
συνδέονται με
συγκεκριμένα
όρια μεγέθους
που παρεμποδίζουν
την ανάπτυξη
των γαλλικών
επιχειρήσεων.
Τα όρια αυτά
μπορεί να
παίξουν ρόλο
στις δυσχέρειες
των μικρών και
μεσαίων
επιχειρήσεων
να φθάσουν σε
μέγεθος που θα
τους επιτρέπει
να προβαίνουν
σε εξαγωγές
και
καινοτομίες.
Μικτά
αποτελέσματα
έχουν μέχρι
σήμερα
αποφέρει οι
πρωτοβουλίες
πολιτικής για αύξηση
των δαπανών
για έρευνα και
ανάπτυξη (Ε&Α) και
καινοτομία από
μέρους των
ιδιωτικών
επιχειρήσεων,
ιδίως η φορολογική
πίστωση για
την έρευνα και
οι πόλοι ανταγωνιστικότητας.
Η μειούμενη
βαρύτητα του
βιομηχανικού
τομέα στον
γαλλικό
ιδιωτικό τομέα
μεταφράζεται
σε στασιμότητα
των δαπανών
των ιδιωτικών
εταιρειών για
Ε&Α παρά τις
σημαντικές
προσπάθειες
που καταβάλλονται
σε επίπεδο
επιχείρησης.
Κατά συνέπεια,
σε μεγάλο
ποσοστό οι
δαπάνες για Ε&Α
εξακολουθούν
να χρηματοδοτούνται
με δημόσιο
χρήμα, είτε
άμεσα μέσω
δημόσιας
έρευνας είτε
έμμεσα μέσω
επιδοτήσεων. Η
αποτελεσματικότητα
των
υφιστάμενων
εργαλείων θα
πρέπει να βελτιωθεί
περισσότερο
ώστε να
πραγματοποιηθούν
υψηλότερες
δαπάνες για Ε&Α
από μέρους των
ιδιωτικών
επιχειρήσεων
και να
επιτευχθεί
καινοτομία στον
ιδιωτικό
τομέα.
Ειδικότερα, η
διάθεση πόρων
για τους
πόλους ανταγωνιστικότητας
μπορεί
καλύτερα να
προωθήσει επιπτώσεις
κλίμακας και
να βελτιώσει
τη διάδοση της
καινοτομίας.
Εξάλλου, η
αποτελεσματικότητα
της πολιτικής
μπορεί να
ενισχυθεί αν
επιτραπεί στους
πόλους αυτούς
να καταστούν
πραγματικά
δίκτυα επιχειρήσεων
με θετικές
δευτερογενείς
επιπτώσεις.
Τέλος, το
κόστος της
φορολογικής
πίστωσης για
την έρευνα
αναμένεται να
φθάσει
τα 5,8 δισεκ.
ευρώ το 2014
(σχεδόν 0,3% του
ΑΕΠ). Παρά το
κόστος του
μέτρου αυτού,
δεν υπάρχει εκ
των υστέρων
αξιολόγηση της
αποτελεσματικότητάς
του για την Ε&Α.
(13)
Μολονότι
για ορισμένα
επαγγέλματα
(π.χ. κτηνίατροι)
έχουν αρθεί τα
εμπόδια ως προς
τη νομική
μορφή, τις
απαιτήσεις
εταιρικής συμμετοχής
ή τα τιμολόγια,
τα περισσότερα
επαγγέλματα
εξακολουθούν
σήμερα να
αντιμετωπίζουν
σημαντικούς
φραγμούς
εισόδου ή
συμπεριφοράς
(π.χ. ταξί, τομέας
υγείας,
συμβολαιογράφοι
και νομικά
επαγγέλματα εν
γένει). Η αρχή
του κλειστού
αριθμού (numerus clausus) για
την πρόσβαση
σε πολλά
επαγγέλματα
(γιατροί,
φαρμακοποιοί,
κτλ.) εμποδίζει
την πρόσβαση
σε υπηρεσίες,
και θα μπορούσε
να αναθεωρηθεί
χωρίς να
τίθενται σε
κίνδυνο η
ποιότητα και η
ασφάλεια.
Μέχρι σήμερα,
δεν έχει
πραγματοποιηθεί
εμπεριστατωμένη
αξιολόγηση της
ανάγκης και
της
αναλογικότητας
των περιορισμών
που θίγουν τα
νομοθετικά
κατοχυρωμένα
επαγγέλματα.
Στον λιανικό
τομέα,
παραμένουν οι
επαχθείς
απαιτήσεις
έγκρισης για
το άνοιγμα
εμπορικών
καταστημάτων,
οι οποίες
απορρέουν
κυρίως από
τους κανονισμούς
αστικού
σχεδιασμού,
καθώς και η
απαγόρευση των
πωλήσεων κάτω
του κόστους, με
δυσμενείς
επιπτώσεις για
τον
ανταγωνισμό
και τους
καταναλωτές.
Μέχρι σήμερα,
δεν έχουν
εγκριθεί
συγκεκριμένα
μέτρα στη
Γαλλία για την
άρση των
φραγμών
εισόδου στον
τομέα λιανικού
εμπορίου. Όσον
αφορά τη
διανομή
ηλεκτρικής ενέργειας
και φυσικού
αερίου,
καταργούνται
σταδιακά οι
κανονιστικά
ρυθμιζόμενες
τιμές για τους
πελάτες πλην
των νοικοκυριών.
Συνεχίζεται,
ωστόσο, η
κανονιστική ρύθμιση
των τιμών για
τα νοικοκυριά,
ενώ, όσον αφορά την
ηλεκτρική
ενέργεια, οι
τιμές
καθορίζονται
κάτω από το
επίπεδο του
κόστους και η
πρόσβαση εναλλακτικών
προμηθευτών
είναι
περιορισμένη.
Όσον αφορά τις
ενεργειακές
διασυνδέσεις,
θα πρέπει να
ολοκληρωθούν
εν εξελίξει
έργα, κυρίως με
την Ισπανία,
ώστε να ενισχυθούν
οι
διασυνδέσεις
ηλεκτρικής
ενέργειας και
φυσικού αερίου
με τις
γειτονικές
χώρες. Στον
σιδηροδρομικό
τομέα, οι
φραγμοί
εισόδου στην
αγορά
εξακολουθούν
να εμποδίζουν
την
αποτελεσματική
λειτουργία της.
Η Γαλλία δεν
έχει ανοίξει
την εγχώρια
αγορά σιδηροδρομικών
επιβατικών
μεταφορών στον
ανταγωνισμό,
εκτός από τις
διεθνείς
υπηρεσίες όπου
υπάρχουν
ορισμένοι
νεοεισερχόμενοι.
Έχει δρομολογήσει
μεταρρύθμιση του
σιδηροδρομικού
της συστήματος
με σκοπό να το καταστήσει
περισσότερο
βιώσιμο από
οικονομική άποψη.
Τον Οκτώβριο
του 2013
υποβλήθηκε
σχέδιο νόμου, το
οποίο
βρίσκεται επί
του παρόντος
υπό συζήτηση στο
Κοινοβούλιο.
Τα υποβληθέντα
μέτρα
περιλαμβάνουν
την τοποθέτηση
αυτόνομου
διαχειριστή
υποδομής στο
πλαίσιο μιας
κάθετα
ολοκληρωμένης
δομής που θα
περιλαμβάνει
τον
κατεστημένο
φορέα
εκμετάλλευσης.
Η νέα αυτή δομή
ενδέχεται να
παρεμποδίζει
την πρόσβαση
εναλλακτικών
φορέων
εκμετάλλευσης
στο δίκτυο.
(14)
Η Γαλλία
έχει υψηλή και
αυξανόμενη
συνολική
φορολογική
επιβάρυνση. Το
2013, ο λόγος φόρων
προς το ΑΕΠ
ήταν 45,9%, ένας από
τους
υψηλότερους
στην ΕΕ, και
ήταν
μεγαλύτερος
κατά 3,3
ποσοστιαίες
μονάδες από
την έναρξη της
δημοσιονομικής
εξυγίανσης το 2010.
Στο πλαίσιο
αυτό, μια
ειδική
επιτροπή (“Assises de la fiscalité”)
συνέβαλε στη
μεταρρύθμιση
του
φορολογικού
συστήματος.
Μέχρι σήμερα μικρή
πρόοδος έχει
σημειωθεί ως
προς τη μείωση
των εκ του
νόμου
προβλεπόμενων
συντελεστών
φόρου εισοδήματος
φυσικών
προσώπων και
φόρου εισοδήματος
εταιρειών και
την αύξηση της
αποτελεσματικότητας
στην είσπραξη
του ΦΠΑ.
Αντιθέτως,
παρατάθηκε
μέχρι το 2015 η
προσωρινή
πρόσθετη
εισφορά για τις
μεγάλες
επιχειρήσεις,
γεγονός που θα
οδηγήσει τον
συνολικό
νόμιμο
φορολογικό
συντελεστή
εισοδήματος
εταιρειών να
κορυφωθεί στο 38,1%
(ο νόμιμος
συντελεστής
είναι ήδη ένας
από τους
υψηλότερους
στην ΕΕ και
ισούται με 33,3%). Η
γαλλική
κυβέρνηση
ανακοίνωσε
σταδιακή
μείωση του
νόμιμου
συντελεστή στο
28% μέχρι το 2020, αλλά
δεν υπάρχουν
πληροφορίες
σχετικά με το ακριβές
χρονοδιάγραμμα
του μέτρου.
Περιορισμένη πρόοδος
σημειώθηκε
επίσης κατά το
τελευταίο έτος
όσον αφορά τη
μείωση και τον
εξορθολογισμό
των δαπανών
που συνδέονται
με τον φόρο
εισοδήματος. Παρά
την πρόοδο που
σημειώθηκε
στον τομέα της
περιβαλλοντικής
φορολογίας (π.χ.
με τη σταδιακή
θέσπιση ενός
φόρου άνθρακα
ή “contribution climat énergie”), χαμηλό
εξακολουθεί να
παραμένει το ποσοστό
του
περιβαλλοντικού
φόρου στο ΑΕΠ.
Ειδικότερα, οι
ειδικοί φόροι
κατανάλωσης
στη Γαλλία δεν
αναπροσαρμόζονται
βάσει του πληθωρισμού,
ενώ παραμένουν
ορισμένες
σημαντικές περιβαλλοντικά
επιζήμιες
επιδοτήσεις,
όπως ο προτιμησιακός
συντελεστής
ειδικού φόρου
κατανάλωσης
επί του
πετρελαίου
ντίζελ. Τέλος,
το 2013 δεν
ελήφθησαν
πρόσθετα μέτρα
για να αντιμετωπιστεί
η ευνοϊκή
μεταχείριση
της σύναψης
χρεών στη
φορολογία των
επιχειρήσεων
με στόχο την
παρεμπόδιση
της περαιτέρω
αύξησης του
ιδιωτικού
χρέους.
(15)
Παρά τα
μέτρα
πολιτικής που
ελήφθησαν στη
Γαλλία, το 2013
εξακολούθησε
να
επιδεινώνεται
η κατάσταση της
αγοράς
εργασίας, ενώ
οι σημαντικές
προκλήσεις
παραμένουν. Η
ανεργία
συνέχισε να αυξάνεται
και έφθασε στο
10,3% το 2013 (έναντι 7,5% το
2008). Η αγορά εργασίας
της Γαλλίας
παραμένει
κατακερματισμένη
με πολύ χαμηλά
επίπεδα
μετάβασης από
προσωρινές σε
μόνιμες
συμβάσεις (η
πιθανότητα
μετάβασης από
προσωρινή σε
μόνιμη εργασία
ήταν μόλις 10,6% το
2010, έναντι μέσου
όρου 25,9% στην ΕΕ). Η
διεπαγγελματική
συμφωνία για
τη διασφάλιση
της
απασχόλησης
μετατράπηκε σε
νόμο που εγκρίθηκε
τον Ιούλιο του
2013. Παρόλο που η
εν λόγω μεταρρύθμιση
αποτελεί θετικό
βήμα, τα
αποτελέσματά
της παραμένουν
επί του
παρόντος
άνισα.
Ειδικότερα,
ελάχιστες εταιρείες
χρησιμοποίησαν
τις ρυθμίσεις
για συμφωνίες
σε επίπεδο
εταιρειών που
προβλέπονται
βάσει του
νόμου
προκειμένου να
αυξηθεί η
ευελιξία των εργασιακών
συνθηκών σε περίπτωση
πρόσκαιρων
οικονομικών
δυσχερειών. Έχει,
ωστόσο,
μειωθεί
σημαντικά το
ποσοστό των
πραγματικών
απολύσεων που
παραπέμπονται
στη δικαιοσύνη.
Παρά τις
διαπραγματεύσεις
που πραγματοποιήθηκαν
το 2014 μεταξύ των
κοινωνικών
εταίρων για μεταρρύθμιση
του συστήματος
παροχών
ανεργίας, η νέα
συμφωνία δεν
αναμένεται να
μειώσει
ουσιαστικά το
έλλειμμα του συστήματος.
Το σωρευτικό
έλλειμμα του
συστήματος παροχών
ανεργίας, που
ανήλθε σχεδόν
σε 1% του ΑΕΠ το 2013,
επιβάλλει τη
λήψη πρόσθετων
διαρθρωτικών
μέτρων για την
εξασφάλιση της
βιωσιμότητας
του εν λόγω
συστήματος.
Ειδικότερα,
ορισμένα
στοιχεία, όπως
οι όροι
επιλεξιμότητας,
η σταδιακή
μείωση των
παροχών με την
πάροδο του
χρόνου ή τα
ποσοστά
αναπλήρωσης
των
εργαζομένων με
τους
μεγαλύτερους
μισθούς, τροποποιήθηκαν
μόνον οριακά
μετά τη σύναψη
της τελευταίας
συμφωνίας
μεταξύ των
κοινωνικών
εταίρων τον
Μάρτιο του 2014,
και θα πρέπει
να
προσαρμοστούν
περαιτέρω ώστε
να
εξασφαλιστεί η
καταλληλότητα
των κινήτρων
για εργασία.
Χάρη στις
διαδοχικές
συνταξιοδοτικές
μεταρρυθμίσεις,
κατά την
τελευταία
τριετία το
ποσοστό απασχόλησης
των
εργαζομένων
μεταξύ 55 και 64
ετών εμφανίζει
σταθερή
αύξηση.
Εντούτοις, το
ποσοστό
απασχόλησης
των
εργαζομένων
μεγαλύτερης
ηλικίας στη
Γαλλία (45,6% το 2012)
παραμένει πολύ
κάτω από τον
μέσο όρο της ΕΕ
(-4,5 ποσοστιαίες
μονάδες
χαμηλότερο)
και μόνο το 55% των
εργαζομένων
μεγαλύτερης
ηλικίας στη
Γαλλία
συνταξιοδοτείται
αμέσως μετά
την περίοδο
απασχόλησης (2008-2011).
Συνεπεία
αυτού, το
ποσοστό
ανεργίας αυτής
της ηλικιακής
ομάδας έχει
αυξηθεί
σημαντικά κατά
τα τελευταία
έτη. Ως εκ
τούτου,
υπάρχει ανάγκη
να ενισχυθούν
τα μέτρα για
βελτίωση της
απασχολησιμότητας
των
εργαζομένων
αυτών, με
παράλληλη επανεξέταση
των κινήτρων
παραμονής ή
επιστροφής
τους στην
εργασία.
(16)
Η έρευνα
του
προγράμματος PISA
(Πρόγραμμα
Διεθνούς
Αξιολόγησης
Μαθητών) του 2013
έδειξε ότι η εκπαιδευτική
ανισότητα στη
Γαλλία είναι
από τις υψηλότερες
στις χώρες του
ΟΟΣΑ. Το ένα
έκτο των νέων
στη Γαλλία
εγκαταλείπει
την εκπαίδευση
και την
κατάρτιση
χωρίς να έχει
αποκτήσει
τυπικά προσόντα.
Αυτό είναι
ιδιαίτερα
ανησυχητικό
δεδομένου ότι
το ποσοστό
ανεργίας των
νέων ήταν 25,5% στα
τέλη του 2013 και ο
κίνδυνος
ανεργίας ήταν
σχεδόν
διπλάσιος για
τους λιγότερο
ειδικευμένους
νέους. Τα
προγράμματα προώθησης
της μαθητείας
θα πρέπει να
απευθύνονται
ιδίως στους
λιγότερο
ειδικευμένους
νέους. Κάποια
πρόοδος στην
αντιμετώπιση
του θέματος
σημειώθηκε με
τη δρομολόγηση
της
μεταρρύθμισης
της υποχρεωτικής
εκπαίδευσης
τον Ιούλιο του 2013
και με την
έκδοση νόμου
για την
επαγγελματική
εκπαίδευση και
τη δια βίου
μάθηση τον
Μάρτιο του 2014.
Ωστόσο, είναι
πολύ νωρίς να
εκτιμηθεί κατά
πόσον τα μέτρα
αυτά θα
μειώσουν αποτελεσματικά
τις ανισότητες
του
εκπαιδευτικού
συστήματος,
ενώ μένει
ακόμη να τεθεί
σε εφαρμογή
ένα νέο σχέδιο
που αφορά τον
κατώτερο κύκλο
της δευτεροβάθμιας
εκπαίδευσης,
και το οποίο
ανακοινώθηκε
τον Ιανουάριο
του 2014. Τέλος,
διευκολύνθηκε
η μετάβαση από
το σχολείο
στην εργασία,
αλλά ο αριθμός
των μαθητευομένων
μειώθηκε το 2012
και αυτοί που
επωφελούνταν όλο
και
περισσότερο
από τα
καθεστώτα ήταν
οι σπουδαστές
της ανώτερης
εκπαίδευσης.
(17)
Στο
πλαίσιο του
Ευρωπαϊκού
Εξαμήνου, η
Επιτροπή προέβη
σε συνολική
ανάλυση της
οικονομικής
πολιτικής της
Γαλλίας.
Αξιολόγησε το
πρόγραμμα
σταθερότητας
και το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων.
Έχει λάβει
υπόψη όχι μόνο
τη σημασία
τους για μια
διατηρήσιμη
δημοσιονομική
και κοινωνικοοικονομική
πολιτική στη
Γαλλία, αλλά
και τη
συμμόρφωσή
τους με τους
ενωσιακούς
κανόνες και κατευθύνσεις,
δεδομένης της
ανάγκης
ενδυνάμωσης
της συνολικής
οικονομικής
διακυβέρνησης
της Ευρωπαϊκής
Ένωσης μέσω
της
συνεκτίμησης
στοιχείων σε
επίπεδο ΕΕ κατά
τη διαμόρφωση
των
μελλοντικών
εθνικών
αποφάσεων. Οι
συστάσεις της στο πλαίσιο
του Ευρωπαϊκού
Εξαμήνου
αποτυπώνονται
στις συστάσεις
1 έως 7 κατωτέρω.
(18)
Υπό το
πρίσμα της
αξιολόγησης
αυτής, το
Συμβούλιο
εξέτασε το
πρόγραμμα
σταθερότητας
της Γαλλίας,
και η γνώμη του[10]
αποτυπώνεται
ιδίως στη
σύσταση 1
κατωτέρω.
(19)
Υπό το
πρίσμα της
εμπεριστατωμένης
επισκόπησης της
Επιτροπής και
της εν λόγω
αξιολόγησης,
το Συμβούλιο
εξέτασε το
εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
και το πρόγραμμα
σταθερότητας.
Οι συστάσεις
που απηύθυνε σύμφωνα
με το άρθρο 6 του
κανονισμού (ΕΕ)
αριθ. 1176/2011 αποτυπώνονται
στις συστάσεις
1 έως 6 κατωτέρω,
(20)
Στο
πλαίσιο του
Ευρωπαϊκού
Εξαμήνου, η
Επιτροπή προέβη
επίσης σε
ανάλυση της
οικονομικής
πολιτικής της
ζώνης του ευρώ
στο σύνολό της.
Με βάση την
ανάλυση αυτή
το Συμβούλιο
εξέδωσε
ειδικές
συστάσεις προς
τα κράτη μέλη
που έχουν ως
νόμισμα το
ευρώ. Η Γαλλία
θα πρέπει
επίσης να
εξασφαλίσει
την πλήρη και έγκαιρη
υλοποίηση των
εν λόγω
συστάσεων.
ΣΥΝΙΣΤΑ
στη Γαλλία να
αναλάβει δράση
κατά την
περίοδο 2014-2015
προκειμένου:
1.           Να
ενισχύσει τη
δημοσιονομική
στρατηγική,
προσδιορίζοντας
περαιτέρω τα
αναγκαία μέτρα
για το 2014 και τα
επόμενα έτη,
ώστε να
διασφαλιστεί η
διόρθωση του
υπερβολικού
ελλείμματος με
διατηρήσιμο τρόπο,
το αργότερο
έως το 2015, με την
επίτευξη της
προσπάθειας
διαρθρωτικής
προσαρμογής
που προσδιορίζεται
στη σύσταση
που διατύπωσε
το Συμβούλιο στο
πλαίσιο της
διαδικασίας
υπερβολικού
ελλείμματος
(ΔΥΕ). Η μόνιμη
διόρθωση των
δημοσιονομικών
ανισορροπιών απαιτεί
την αξιόπιστη
εφαρμογή
φιλόδοξων
διαρθρωτικών
μεταρρυθμίσεων
ώστε να
αυξηθεί η
ικανότητα
προσαρμογής
και να τονωθεί
η ανάπτυξη και
η απασχόληση.
Μετά τη
διόρθωση του
υπερβολικού
ελλείμματος,
να επιδιώξει
διαρθρωτική
προσαρμογή για
την επίτευξη
του μεσοπρόθεσμου
στόχου ίση
τουλάχιστον με
0,5% του ΑΕΠ
ετησίως, και
μεγαλύτερη σε
περίπτωση
ευνοϊκών οικονομικών
συνθηκών, ή εν
ανάγκη να
διασφαλίσει ότι
πληρούται ο
κανόνας για το
χρέος ώστε να
τεθεί ο υψηλός
δείκτης χρέους
γενικής
κυβέρνησης σε
σταθερή πτωτική
τροχιά. Να
εντείνει τις
προσπάθειες
επίτευξης
αποδοτικότητας
σε όλους του
υποτομείς της
γενικής
κυβέρνησης,
μεταξύ άλλων
ανακαθορίζοντας,
κατά
περίπτωση, το
πεδίο
εφαρμογής της
κυβερνητικής
δράσης.
Ειδικότερα, να
λάβει μέτρα
για τον σημαντικό
περιορισμό από
το 2015, βάσει του
προγραμματισμού,
της αύξησης
του κόστους
κοινωνικής
ασφάλισης, με
τον καθορισμό
περισσότερο
φιλόδοξων
ετήσιων στόχων
όσον αφορά τις
δαπάνες
υγειονομικής
περίθαλψης,
περιορισμό των
συνταξιοδοτικών
δαπανών, και
εξορθολογισμό
των οικογενειακών
παροχών και
επιδομάτων
στέγασης. Να θέσει
σαφές
χρονοδιάγραμμα
για την εν
εξελίξει διαδικασία
αποκέντρωσης
και να λάβει τα
πρώτα μέτρα
έως τον
Δεκέμβριο του 2014,
με στόχο την
εξάλειψη των
διοικητικών
επικαλύψεων,
τη διευκόλυνση
των συγχωνεύσεων
στο πλαίσιο
της τοπικής
αυτοδιοίκησης
και την αποσαφήνιση
των ευθυνών
κάθε βαθμίδας
τοπικής διοίκησης.
Να θεσπίσει
ανώτατο όριο
στην ετήσια
αύξηση των
φορολογικών
εσόδων της
τοπικής
αυτοδιοίκησης,
μειώνοντας
παράλληλα τις
επιχορηγήσεις
από μέρους της
κεντρικής
κυβέρνησης,
όπως έχει
προγραμματιστεί.
Πέραν της
ανάγκης για
βραχυπρόθεσμη
εξοικονόμηση,
να λάβει μέτρα
για την
αντιμετώπιση
της προβλεπόμενης
μεσοπρόθεσμης
και
μακροπρόθεσμης
αύξησης των
δημόσιων
δαπανών για
την υγεία,
μεταξύ άλλων και
στον τομέα των
φαρμακευτικών
δαπανών, και να
λάβει, όταν και
όπου
χρειάζεται,
πρόσθετα μέτρα
ώστε να
εξισορροπηθεί
με διατηρήσιμο
τρόπο το
συνταξιοδοτικό
σύστημα έως το
2020, δίνοντας
ιδιαίτερη
έμφαση στα
υφιστάμενα
ειδικά
καθεστώτα.
2.           Να
διασφαλίσει τη
διατήρηση της
μείωσης του
εργατικού
κόστους που
προκύπτει από τη
φορολογική
πίστωση CICE. Να
αναλάβει δράση
για την περαιτέρω
μείωση των
εργοδοτικών
εισφορών κοινωνικής
ασφάλισης,
σύμφωνα με τις
δεσμεύσεις που
έχουν
αναληφθεί στο
πλαίσιο του
συμφώνου
ευθύνης και
αλληλεγγύης,
διασφαλίζοντας
ότι το
αποτέλεσμα δεν
αντισταθμίζεται
από άλλα μέτρα
και ότι η
προβλεπόμενη
στόχευση
διατηρείται.
Να αξιολογήσει
περαιτέρω τις
οικονομικές
επιπτώσεις των
απαλλαγών από
τις
εργοδοτικές
εισφορές
κοινωνικής
ασφάλισης, δίνοντας
έμφαση στην
απασχόληση,
τις
μισθολογικές
εξελίξεις και
την ανταγωνιστικότητα
και, εφόσον
χρειάζεται, να
λάβει τα
κατάλληλα
μέτρα. Να
μειώσει
περαιτέρω το
κόστος
εργασίας με
δημοσιονομικά
ουδέτερο τρόπο
κυρίως στο
χαμηλότερο
άκρο της
μισθολογικής
κλίμακας ιδίως
μέσω στοχευμένων
μειώσεων των
εργοδοτικών
εισφορών κοινωνικής
ασφάλισης,
λαμβάνοντας
υπόψη διάφορα
καθεστώτα
μισθολογικής
στήριξης.
3.           Να
απλουστεύσει
τους
διοικητικούς,
δημοσιονομικούς
και
λογιστικούς
κανόνες των
εταιρειών και
να λάβει
συγκεκριμένα
μέτρα για την
υλοποίηση του
εν εξελίξει
«σχεδίου
απλούστευσης»
της κυβέρνησης
έως τον
Δεκέμβριο του 2014.
Να εξαλείψει
τα κανονιστικά
εμπόδια για
την ανάπτυξη των
εταιρειών,
επανεξετάζοντας
ιδίως τα
κριτήρια μεγέθους
που περιέχουν
οι κανονισμοί,
ώστε να αποφευχθούν
οι επιπτώσεις
όσον αφορά τα
κατώτατα όρια.
Να λάβει μέτρα
για την
απλούστευση
και τη
βελτίωση της αποτελεσματικότητας
της πολιτικής
καινοτομίας,
κυρίως μέσω
της
αξιολόγησης
και, κατά
περίπτωση, της
προσαρμογής
της
φορολογικής
πίστωσης CICE. Να μεριμνήσει
ώστε οι πόροι
να εστιάζονται
στους
αποτελεσματικότερους
πόλους
ανταγωνιστικότητας
και να προωθήσει
περαιτέρω τον
οικονομικό
αντίκτυπο της
καινοτομίας
που
αναπτύσσεται
στους πόλους.
4.           Να
εξαλείψει τους
αδικαιολόγητους
περιορισμούς
πρόσβασης και
άσκησης των
νομοθετικά
κατοχυρωμένων
επαγγελμάτων,
να μειώσει το
κόστος εισόδου
και να
προωθήσει τον
ανταγωνισμό
στις
υπηρεσίες. Να
αναλάβει
περαιτέρω δράση
για τη μείωση
του
κανονιστικού
φόρτου που
επηρεάζει τη
λειτουργία του
τομέα λιανικού
εμπορίου, ιδίως
μέσω της απλούστευσης
της έγκρισης
για το άνοιγμα
εμπορικών
καταστημάτων
και της άρσης
της
απαγόρευσης των
πωλήσεων κάτω
του κόστους. Να
διασφαλίσει
τον καθορισμό
κανονιστικά
ρυθμιζόμενων
τιμών φυσικού
αερίου και
ηλεκτρικής
ενέργειας για
τους οικιακούς
πελάτες στο κατάλληλο
επίπεδο το
οποίο δεν
συνιστά
εμπόδιο για
τον
ανταγωνισμό,
διατηρώντας
παράλληλα
προσιτούς
όρους για τις
ευπαθείς
ομάδες. Να
ενισχύσει τις
δυνατότητες
διασύνδεσης
ηλεκτρικής
ενέργειας και
φυσικού αερίου
με την Ισπανία·
ειδικότερα, να
αυξήσει την ικανότητα
διασυνδέσεων
για την πλήρη
ενσωμάτωση της
ιβηρικής
αγοράς φυσικού
αερίου στην
ευρωπαϊκή
αγορά. Στον
τομέα των
σιδηροδρόμων,
να διασφαλίσει
την
ανεξαρτησία
του νέου
«ενοποιημένου
διαχειριστή
υποδομής» από
τον
κατεστημένο
φορέα εκμετάλλευσης
και να λάβει
μέτρα για το
άνοιγμα των
εγχώριων
επιβατικών
μεταφορών στον
ανταγωνισμό
πριν από το 2019.
5.           Να
μειώσει τη
φορολογική
επιβάρυνση της
εργασίας και
να επιταχύνει
τις
προσπάθειες
για την απλούστευση
του
φορολογικού
συστήματος και
την αύξηση της
αποτελεσματικότητάς
του. Για τον
σκοπό αυτό,
αρχής γενομένης
από τον
προϋπολογισμό
του 2015, να λάβει
μέτρα για την
κατάργηση των
μη αποδοτικών
δαπανών που
συνδέονται με
τον φόρο
εισοδήματος
φυσικών
προσώπων και
τον φόρο
εισοδήματος
εταιρειών
βάσει των πρόσφατων
αξιολογήσεων
και της
πρωτοβουλίας
«Assises de la fiscalité», μειώνοντας
παράλληλα τους
νόμιμους
συντελεστές·
να λάβει πρόσθετα
μέτρα για να
εξαλειφθεί η
ευνοϊκή μεταχείριση
της σύναψης
χρεών στη
φορολογία των
επιχειρήσεων·
να διευρύνει
τη φορολογητέα
βάση, ιδίως
όσον αφορά την
κατανάλωση· να
καταργήσει σταδιακά
τις επιζήμιες
για το
περιβάλλον
επιδοτήσεις.
6.           Να
αναλάβει
περαιτέρω
δράση για την
καταπολέμηση
της δυσκαμψίας
της αγοράς
εργασίας, και
ειδικότερα να
λάβει μέτρα
για τη
μεταρρύθμιση
των όρων των
συμφωνιών
διατήρησης της
απασχόλησης «accords de
maintien de l’emploi» ώστε να αυξηθεί
η υιοθέτησή
τους από
εταιρείες που
αντιμετωπίζουν
δυσχέρειες. Να
λάβει πρόσθετα
μέτρα για τη
μεταρρύθμιση
του συστήματος
παροχών ανεργίας
σε συνεργασία
με τους
κοινωνικούς εταίρους,
ώστε να
διασφαλιστεί η
βιωσιμότητα
του συστήματος,
ενώ παράλληλα
να
εξασφαλίζεται
η παροχή
επαρκών
κινήτρων για
επιστροφή στην
εργασία. Να
εντείνει την
παροχή
συμβουλευτικών
υπηρεσιών για
τους
εργαζομένους
μεγαλύτερης
ηλικίας, καθώς
και την κατάρτισή
τους, και να
αξιολογήσει εκ
νέου τις
σχετικές ειδικές
ρυθμίσεις
παροχών
ανεργίας.
7.           Να
επιδιώξει τον
εκσυγχρονισμό
της
επαγγελματικής
εκπαίδευσης
και
κατάρτισης, να
εφαρμόσει τη μεταρρύθμιση
της
υποχρεωτικής
εκπαίδευσης
και να λάβει
περαιτέρω
μέτρα για τη
μείωση των
εκπαιδευτικών
ανισοτήτων,
ιδίως με την
ενίσχυση των
μέτρων σχετικά
με την πρόωρη εγκατάλειψη
του σχολείου.
Να διασφαλίσει
ότι οι ενεργητικές
πολιτικές
αγοράς
εργασίας
στηρίζουν
αποτελεσματικά
τις πλέον
ευπαθείς
ομάδες. Να βελτιώσει
τη μετάβαση
από το σχολείο
στην εργασία,
κυρίως μέσω
της ενίσχυσης
των μέτρων για
την περαιτέρω
ανάπτυξη της
μαθητείας, με
ιδιαίτερη
έμφαση στους
ανειδίκευτους
εργαζόμενους.
Βρυξέλλες,
                                                                       Για
το Συμβούλιο
                                                                       Ο
Πρόεδρος
[1]               ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ.
1.
[2]               ΕΕ L 306 της 23.11.2011,
σ. 25.
[3]               C(2014) 411 final.
[4]               P7_TA(2014)0128
και P7_TA(2014)0129.
[5]               ΕΕ L 140 της 27.5.2013, σ.
11.
[6]               C(2013) 8004 final.
[7]               C(2013) 800 final.
[8]               C(2013) 790 final.
[9]               SWD(2014) 81 final.
[10]             Δυνάμει
του άρθρου 5
παράγραφος 2
του κανονισμού
(ΕΚ) αριθ.1466/97.


title: Σύσταση της Επιτροπής, της 28ης Μαΐου 2008 , για μέτρα περιορισμού των κινδύνων από τις ουσίες 2-νιτροτολουόλιο και 2,4-δινιτροτολουόλιο [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2008) 2233] (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

text:
               31.5.2008

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 141/20

      ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

   της 28ης Μαΐου 2008
   για μέτρα περιορισμού των κινδύνων από τις ουσίες 2-νιτροτολουόλιο και 2,4-δινιτροτολουόλιο
   [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2008) 2233]
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   (2008/405/ΕΚ)
   Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,
   τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 793/93 του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 1993, για την αξιολόγηση και τον έλεγχο των κινδύνων από τις υπάρχουσες ουσίες (1), και ιδίως το άρθρο 11 παράγραφος 2,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 793/93, οι κατωτέρω ουσίες χαρακτηρίστηκαν ως ουσίες προς αξιολόγηση κατά προτεραιότητα σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2364/2000 της Επιτροπής, της 25ης Οκτωβρίου 2000, σχετικά με τον τέταρτο κατάλογο ουσιών προτεραιότητας που προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 793/93 του Συμβουλίου (2):

                           —

                           2-νιτροτολουόλιο,

                           —

                           2,4-δινιτροτολουόλιο.

               (2)

               Το κράτος μέλος που είχε οριστεί ως εισηγητής κατ’ εφαρμογήν των ανωτέρω κανονισμών, ολοκλήρωσε τις δραστηριότητες αξιολόγησης των κινδύνων για τον άνθρωπο και το περιβάλλον ως προς τις συγκεκριμένες ουσίες, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1488/94 της Επιτροπής, της 28ης Ιουνίου 1994, για τον καθορισμό των αρχών αξιολόγησης των κινδύνων για τον άνθρωπο και το περιβάλλον από τις υπάρχουσες ουσίες σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 793/93 του Συμβουλίου (3) και πρότεινε στρατηγική για τον περιορισμό των κινδύνων.

               (3)

               Ζητήθηκε και διατυπώθηκε η γνώμη της επιστημονικής επιτροπής για την υγεία και τους περιβαλλοντικούς κινδύνους (ΕΕΥΠΚ) σχετικά με τις αξιολογήσεις κινδύνου που διενεργήθηκαν από το κράτος μέλος εισηγητή. Οι γνωμοδοτήσεις αυτές δημοσιεύθηκαν στον δικτυακό τόπο της εν λόγω επιστημονικής επιτροπής.

               (4)

               Τα αποτελέσματα της αξιολόγησης των κινδύνων, καθώς και περαιτέρω αποτελέσματα των στρατηγικών περιορισμού των κινδύνων, εκτίθενται στην αντίστοιχη ανακοίνωση της Επιτροπής (4).

               (5)

               Με βάση την αξιολόγηση αυτή, ενδείκνυται να διατυπωθούν συστάσεις για ορισμένα μέτρα περιορισμού των κινδύνων από ορισμένες ουσίες. Για τις ουσίες στις οποίες δεν γίνεται ειδική αναφορά, δεν διατυπώνονται συστάσεις προς τους αποδέκτες της παρούσας σύστασης.

               (6)

               Τα συνιστώμενα μέτρα περιορισμού των κινδύνων για τους εργαζόμενους πρέπει να εξεταστούν βάσει της νομοθεσίας για την προστασία των εργαζομένων, η οποία θεωρείται ότι παρέχει το κατάλληλο πλαίσιο για τον περιορισμό των κινδύνων από τις αντίστοιχες ουσίες στον αναγκαίο βαθμό.

               (7)

               Τα μέτρα περιορισμού των κινδύνων τα οποία προβλέπονται στην παρούσα σύσταση είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής που έχει συσταθεί βάσει του άρθρου 15 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 793/93,

         ΣΥΝΙΣΤΑ:
   ΤΜΗΜΑ 1
   2,4-ΔΙΝΙΤΡΟΤΟΛΟΥΟΛΙΟ
   (Αριθ. CAS 121-14-2, αριθ. Einecs 204-450-0)
   Μέτρα περιορισμού των κινδυνων για το περιβάλλον (1, 2, 3)

               1.

               Οι αρμόδιες αρχές των ενδιαφερομένων κρατών μελών θα πρέπει να καθορίζουν, στις άδειες που εκδίδουν δυνάμει της οδηγίας 2008/1/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5), όρους, οριακές τιμές εκπομπών ή ισοδύναμες παραμέτρους ή τεχνικά μέτρα για το 2,4-δινιτροτολουόλιο, ώστε οι οικείες εγκαταστάσεις να λειτουργούν σύμφωνα με τις Βέλτιστες Διαθέσιμες Τεχνικές (ΒΔΤ), λαμβάνοντας υπόψη τα τεχνικά χαρακτηριστικά των συγκεκριμένων εγκαταστάσεων, τη γεωγραφική θέση τους και τις τοπικές περιβαλλοντικές συνθήκες.

               2.

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να παρακολουθούν επισταμένως την εφαρμογή των ΒΔΤ όσον αφορά το 2,4-δινιτροτολουόλιο και να αναφέρουν κάθε σημαντική εξέλιξη στην Επιτροπή στο πλαίσιο της ανταλλαγής πληροφοριών σχετικά με τις ΒΔΤ.

               3.

               Εφόσον είναι αναγκαίο, θα πρέπει να ελέγχονται με εθνικούς κανόνες οι τοπικές εκπομπές στο υδάτινο περιβάλλον και οι ατμοσφαιρικές εκπομπές 2,4-δινιτροτολουολίου, ώστε να εξασφαλίζεται ότι δεν υπάρχει κίνδυνος για το περιβάλλον.

         ΤΜΗΜΑ 2
   ΑΠΟΔΕΚΤΕΣ

               4.

               Η παρούσα σύσταση απευθύνεται σε όλους τους κλάδους που εισάγουν, παράγουν, μεταφέρουν, αποθηκεύουν, μορφοποιούν σε παρασκευάσματα ή υποβάλλουν σε άλλη επεξεργασία, χρησιμοποιούν, διαθέτουν ως απόβλητα ή ανακτούν τις ανωτέρω ουσίες, καθώς και στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 28 Μαΐου 2008.

            Για την Επιτροπή

         Σταύρος ΔΉΜΑΣ

            Μέλος της Επιτροπής

      (1)  ΕΕ L 84 της 5.4.1993, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1882/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 284 της 31.10.2003, σ. 1).

      (2)  ΕΕ L 273 της 26.10.2000, σ. 5.

      (3)  ΕΕ L 161 της 29.6.1994, σ. 3.

      (4)  ΕΕ C 134 της 31.5.2008, σ. 4.

      (5)  ΕΕ L 24 της 29.1.2008, σ. 8.


title: 2012/771/ΕΕ: Σύσταση της Επιτροπής, της 6ης Δεκεμβρίου 2012 , όσον αφορά μέτρα με σκοπό να ενθαρρυνθούν οι τρίτες χώρες να εφαρμόζουν ελάχιστα πρότυπα χρηστής διακυβέρνησης στον φορολογικό τομέα

text:
               12.12.2012

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 338/37

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
   της 6ης Δεκεμβρίου 2012
   όσον αφορά μέτρα με σκοπό να ενθαρρυνθούν οι τρίτες χώρες να εφαρμόζουν ελάχιστα πρότυπα χρηστής διακυβέρνησης στον φορολογικό τομέα
   (2012/771/ΕΕ)
   Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 292,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Σε ένα διεθνές πλαίσιο, είναι γενικά αποδεκτή η ύπαρξη διαφορετικής φορολογικής νομοθεσίας ως συνέπεια της φορολογικής κυριαρχίας. Στο πλαίσιο αυτό, ορισμένες, κατά κανόνα μικρές, τρίτες χώρες με περιορισμένες οικονομικές ανάγκες, έχουν προτιμήσει ένα χαμηλό επίπεδο φόρου εισοδήματος που εφαρμόζεται γενικά, τόσο για τους πολίτες όσο και για τις επιχειρήσεις, ή ακόμη και απαλλάσσουν τα εισοδήματα από την επιβολή φόρου. Αυτού του είδους οι φορολογικές πολιτικές δεν είναι κατ’ ανάγκη από μόνες τους ανεπιθύμητες, εφόσον το κράτος συμμετέχει σε διεθνή συνεργασία ώστε να επιτρέπεται σε άλλα κράτη να επιβάλλουν τη φορολογική πολιτική τους.

               (2)

               Ωστόσο, οι πολιτικές που συνεπάγονται χαμηλά έως μηδενικά επίπεδα φορολογίας εισοδήματος συχνά συνδέονται με έλλειψη διαφάνειας ή ανταλλαγής πληροφοριών με άλλα κράτη. Τα οικεία κράτη προσελκύουν επενδύσεις προσφέροντας σε μη μόνιμους κατοίκους καταφύγιο για ορισμένα είδη κινητού εισοδήματος ή κεφαλαίου, και επιτρέποντάς τους να αποκρύψουν την ύπαρξη τέτοιου εισοδήματος ή κεφαλαίου από τη φορολογική διοίκηση του κράτους διαμονής τους.

               (3)

               Έχουν αναληφθεί διάφορες πρωτοβουλίες σε διεθνή φόρα, όπως ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης ή το G20, για την αντιμετώπιση των προβλημάτων αυτών. Επιπλέον, το παγκόσμιο φόρουμ για τη διαφάνεια και την ανταλλαγή πληροφοριών για φορολογικούς σκοπούς (εφεξής «το παγκόσμιο φόρουμ») έχει αναπτύξει πρότυπα διαφάνειας και ανταλλαγής πληροφοριών για φορολογικούς σκοπούς. Το 2009, το παγκόσμιο φόρουμ συμφώνησε να επανεξετάσει την εφαρμογή των εν λόγω προτύπων. Έχει αναλάβει εκτεταμένη διαδικασία επανεξέτασης από ομολόγους και πολλές παραδοσιακές δικαιοδοσίες χαμηλής φορολογίας συμφώνησαν να συνάψουν διμερείς συμφωνίες για την ανταλλαγή πληροφοριών σε φορολογικά θέματα.

               (4)

               Εντός της Ένωσης, τα ζητήματα της διαφάνειας και ανταλλαγής πληροφοριών πραγματεύεται η οδηγία 2011/16/ΕΕ του Συμβουλίου, της 15ης Φεβρουαρίου 2011, σχετικά με τη διοικητική συνεργασία στον τομέα της φορολογίας και με την κατάργηση της οδηγίας 77/799/ΕΟΚ (1). Επιπλέον, στην Ένωση επικρατεί συναίνεση, η οποία εκφράζεται με τον κώδικα δεοντολογίας για τη φορολογία των επιχειρήσεων που αναφέρεται στο παράρτημα 1 στα συμπεράσματα του Συμβουλίου Ecofin της 1ης Δεκεμβρίου 1997 σχετικά με τη φορολογική πολιτική (2), ότι τα επιζήμια φορολογικά μέτρα δεν είναι αποδεκτά, γεγονός που καθιστά δύσκολο για τα κράτη μέλη να διατηρούν ή να θεσπίζουν τέτοια μέτρα. Επιπλέον, ορισμένα μέτρα που δυνητικά εμπίπτουν στον κώδικα δεοντολογίας αποτελούν αντικείμενο ελέγχου βάσει των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις που καθορίζονται στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ).

               (5)

               Στις σχέσεις της με τρίτες χώρες, η Ένωση επεδίωξε να τις πείσει να προσυπογράψουν τις αρχές της Ένωσης σχετικά με τη διαφάνεια και την ανταλλαγή πληροφοριών (παρόμοιες με τα ευρύτερα αποδεκτά διεθνή πρότυπα διαφάνειας και ανταλλαγής πληροφοριών) και την κατάργηση των επιζήμιων φορολογικών μέτρων όπως περιγράφεται στην ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την προώθηση της χρηστής διακυβέρνησης στον φορολογικό τομέα (3) και στην ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τη φορολογία και την ανάπτυξη της συνεργασίας με τις αναπτυσσόμενες χώρες για την προώθηση της χρηστής διακυβέρνησης στο φορολογικό τομέα (4).

               (6)

               Τα κράτη μέλη, των οποίων η φορολογική βάση έχει επηρεαστεί αρνητικά από την έλλειψη διαφάνειας ή από επιζήμια φορολογικά μέτρα από την πλευρά τρίτων χωρών, έχουν λάβει μέτρα για τη διόρθωση αυτής της κατάστασης. Ωστόσο, οι φορολογούμενοι απαντούν σε τέτοια μέτρα διεκπεραιώνοντας τις επιχειρηματικές δραστηριότητες ή συναλλαγές μέσω άλλης δικαιοδοσίας με χαμηλότερο επίπεδο προστασίας. Ο κίνδυνος αυτός έχει ιδιαίτερη σημασία στο εσωτερικό της Ένωσης λόγω της ελευθερίας των οικονομικών παραγόντων να αναπτύσσουν επιχειρηματικές δραστηριότητες παντού στην Ένωση. Κατά συνέπεια, το επίπεδο προστασίας που διατίθεται εντός της Ένωσης κατά της εν λόγω διάβρωσης της φορολογικής βάσης τείνει να αντιστοιχεί στο χαμηλότερο επίπεδο προστασίας που προσφέρει τυχόν κράτος μέλος.

               (7)

               Οι στρεβλώσεις που δημιουργεί η κατάσταση αυτή εντός της Ένωσης μπορεί να οδηγήσουν σε τεχνητές ροές κεφαλαίων και κινήσεις φορολογουμένων εντός της εσωτερικής αγοράς και, τοιουτοτρόπως, να βλάψουν την εύρυθμη λειτουργία της, καθώς και να διαβρώσουν τις φορολογικές βάσεις των κρατών μελών. Οι στρεβλώσεις αυτές θα πρέπει να αναχαιτιστούν με μια από κοινού προσέγγιση από όλα τα κράτη μέλη.

               (8)

               Ως εκ τούτου, είναι αναγκαίο να διατυπωθούν σαφώς ελάχιστα πρότυπα χρηστής διακυβέρνησης σε φορολογικά θέματα, τόσο όσον αφορά τη διαφάνεια και την ανταλλαγή πληροφοριών καθώς και όσον αφορά τα επιζήμια φορολογικά μέτρα, και ορισμένα μέτρα που πρέπει να ληφθούν έναντι τρίτων χωρών, με σκοπό να ενθαρρυνθούν οι χώρες αυτές να συμμορφωθούν με τα εν λόγω πρότυπα.

               (9)

               Όσον αφορά τη διαφάνεια και την ανταλλαγή πληροφοριών, έχει καθοριστεί ένα διεθνώς αναγνωρισμένο πρότυπο στους όρους της εντολής που συμφωνήθηκε από το παγκόσμιο φόρουμ το 2009. Οι όροι αυτοί θα πρέπει, ως εκ τούτου, να αποτελέσουν τη βάση της παρούσας σύστασης. Όσον αφορά τα επιζήμια φορολογικά μέτρα, ο κώδικας δεοντολογίας για τη φορολογία των επιχειρήσεων αποδείχθηκε έγκυρο σημείο αναφοράς στο εσωτερικό της Ένωσης. Τα κράτη μέλη έχουν δεσμευθεί να προωθούν τις αρχές του εν λόγω κώδικα σε τρίτες χώρες. Είναι επομένως σκόπιμο να γίνεται παραπομπή στα κριτήρια του εν λόγω κώδικα για τους σκοπούς της παρούσας σύστασης. Σχετικά με αυτό, ενδείκνυται επίσης να γίνεται παραπομπή στις εργασίες της ομάδας του κώδικα δεοντολογίας (φορολογία των επιχειρήσεων), η οποία συστάθηκε στο πλαίσιο του Συμβουλίου για την εκτίμηση των φορολογικών μέτρων που ενδέχεται να εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κώδικα δεοντολογίας για τη φορολογία των επιχειρήσεων (5). Οι υποθέσεις που αξιολογούνται από την εν λόγω ομάδα μπορεί να αποβούν χρήσιμες προκειμένου να εξεταστεί κατά πόσον ένα συγκεκριμένο μέτρο πρέπει να θεωρείται επιζήμιο.

               (10)

               Η παρούσα σύσταση θα πρέπει να περιγράφει σειρά μέτρων προς εφαρμογή σε σχέση με τις τρίτες χώρες, που δεν πληρούν τα ελάχιστα πρότυπα χρηστής διακυβέρνησης σε φορολογικά θέματα. Εφαρμόζοντας από κοινού τα μέτρα αυτά, τα κράτη μέλη θα αυξήσουν αισθητά τη συνολική αποτελεσματικότητα των μέτρων που έχουν ληφθεί από κάθε κράτος μέλος. Οι απώλειες φορολογικών εσόδων μπορεί, επομένως, να περιοριστούν, μαζί με τις διοικητικές δαπάνες για τις φορολογικές διοικήσεις και τις δαπάνες συμμόρφωσης που βαρύνουν τους φορολογουμένους.

               (11)

               Προκειμένου να δοθεί ώθηση στην εφαρμογή των ελάχιστων προτύπων χρηστής διακυβέρνησης σε φορολογικά θέματα, είναι επίσης ανάγκη να διατυπωθούν θετικά μέτρα για να ενθαρρυνθούν οι τρίτες χώρες που πληρούν τα εν λόγω πρότυπα ή έχουν δεσμευθεί να τα τηρούν, αλλά χρειάζονται βοήθεια για να το επιτύχουν.

               (12)

               Τα μέτρα που αναφέρονται στην παρούσα σύσταση και εφαρμόζονται από τα κράτη μέλη πρέπει να είναι συμβατά με το ενωσιακό δίκαιο, ιδίως με τις θεμελιώδεις ελευθερίες που κατοχυρώνονται στη ΣΛΕΕ,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:
   1.   Αντικείμενο
   Η παρούσα σύσταση παρέχει κριτήρια που καθιστούν δυνατό τον εντοπισμό των τρίτων χωρών που δεν τηρούν τα ελάχιστα πρότυπα χρηστής διακυβέρνησης σε φορολογικά θέματα. Απαριθμεί επίσης σειρά ενεργειών στις οποίες μπορεί να προβούν τα κράτη μέλη σε σχέση με τις τρίτες χώρες που δεν τηρούν τα πρότυπα αυτά και υπέρ των τρίτων χωρών που συμμορφώνονται με αυτά.
   Η παρούσα σύσταση αφορά τη φορολογία εισοδήματος.
   2.   Ορισμοί
   Για τους σκοπούς της παρούσας σύστασης εφαρμόζονται οι ακόλουθοι ορισμοί:

               α)

               ως «φόρος εισοδήματος» νοείται κάθε φόρος επί του εισοδήματος, είτε εισπράττεται από ιδιώτες είτε από νομικά πρόσωπα και ανεξάρτητα από τον τρόπο είσπραξής του, που επιβάλλεται για λογαριασμό ενός κράτους, των πολιτικών υποδιαιρέσεών του ή των τοπικών αρχών του·

               β)

               ως «τρίτη χώρα» νοείται κάθε δικαιοδοσία που δεν είναι κράτος μέλος·

               γ)

               ως «εθνική μαύρη λίστα» νοείται κατάλογος υιοθετούμενος από κράτος μέλος, στον οποίο προσδιορίζονται άλλες δικαιοδοσίες έναντι των οποίων το κράτος μέλος εφαρμόζει προκαθορισμένα φορολογικά μέτρα ή φορολογικές πολιτικές.

         3.   Ελάχιστα πρότυπα χρηστής διακυβέρνησης στον φορολογικό τομέα
   Μια τρίτη χώρα συμμορφώνεται με τα ελάχιστα πρότυπα χρηστής διακυβέρνησης σε φορολογικά θέματα μόνο εφόσον:

               α)

               έχει θεσπίσει νομικά, κανονιστικά και διοικητικά μέτρα με σκοπό να συμμορφωθεί με τα πρότυπα διαφάνειας και ανταλλαγής πληροφοριών που παρατίθενται στο παράρτημα, εφαρμόζει δε αποτελεσματικά τα μέτρα αυτά·

               β)

               δεν εφαρμόζει επιζήμια φορολογικά μέτρα στον τομέα της φορολογίας επιχειρήσεων.

         Τα φορολογικά μέτρα που προβλέπουν ένα σημαντικά χαμηλότερο πραγματικό επίπεδο φορολογίας, συμπεριλαμβανομένης της μηδενικής φορολογίας, από τα επίπεδα που ισχύουν γενικά στην υπόψη τρίτη χώρα πρέπει να θεωρούνται ως δυνητικώς επιζήμια. Ένα τέτοιο επίπεδο φορολογίας μπορεί να προκύπτει δυνάμει του ονομαστικού φορολογικού συντελεστή, της φορολογικής βάσης ή κάθε άλλου σχετικού παράγοντα.
   Όταν αξιολογείται κατά πόσον τα εν λόγω μέτρα είναι επιζήμια, θα πρέπει να συνεκτιμάται, μεταξύ άλλων:

               α)

               κατά πόσον παρέχονται πλεονεκτήματα μόνο στους μη μόνιμους κατοίκους ή για συναλλαγές που πραγματοποιούνται με μη μόνιμους κατοίκους, ή

               β)

               κατά πόσον τα πλεονεκτήματα απομονώνονται από την εγχώρια αγορά, ώστε να μην επηρεάζουν την εθνική φορολογική βάση, ή

               γ)

               κατά πόσον τα πλεονεκτήματα χορηγούνται ακόμη και χωρίς κάποια πραγματική οικονομική δραστηριότητα και ουσιαστική οικονομική παρουσία στην τρίτη χώρα που παρέχει τέτοια φορολογικά πλεονεκτήματα, ή

               δ)

               κατά πόσον οι κανόνες για τον προσδιορισμό του κέρδους σε σχέση με δραστηριότητες στο πλαίσιο ενός πολυεθνικού ομίλου εταιρειών πηγάζουν από διεθνώς αποδεκτές αρχές, κυρίως τους κανόνες που συμφωνήθηκαν στο πλαίσιο του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης, ή

               ε)

               κατά πόσον τα φορολογικά μέτρα στερούνται διαφάνειας, συμπεριλαμβανομένων των περιπτώσεων στις οποίες οι νομικές διατάξεις είναι χαλαρές σε διοικητικό επίπεδο κατά τρόπο μη διαφανή.

         Κατά την εφαρμογή των ανωτέρω κριτηρίων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξε η ομάδα του κώδικα δεοντολογίας (φορολογία των επιχειρήσεων) όσον αφορά φορολογικά μέτρα που έχουν αξιολογηθεί ως επιζήμια.
   4.   Μέτρα κατά τρίτων χωρών οι οποίες δεν συμμορφώνονται με τα ελάχιστα πρότυπα όπως προβλέπονται στο σημείο 3

               4.1.

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να δημοσιεύουν μαύρες λίστες των τρίτων χωρών που δεν συμμορφώνονται με τα ελάχιστα πρότυπα όπως προβλέπονται στο σημείο 3, με σκοπό την εφαρμογή του σημείου 4.3. Οι εν λόγω μαύρες λίστες θα πρέπει να κάνουν αναφορά στην παρούσα σύσταση.

               4.2.

               Τα κράτη μέλη που έχουν υιοθετήσει εθνικές μαύρες λίστες θα πρέπει να συμπεριλαμβάνουν στις λίστες αυτές τρίτες χώρες που δεν συμμορφώνονται με τα ελάχιστα πρότυπα όπως προβλέπονται στο σημείο 3.

               4.3.

               Κάθε κράτος μέλος που έχει συνάψει σύμβαση αποφυγής της διπλής φορολογίας με τρίτη χώρα που δεν συμμορφώνεται με τα ελάχιστα πρότυπα όπως προβλέπονται στο σημείο 3 θα πρέπει, κατά τον πλέον ενδεδειγμένο τρόπο με σκοπό να βελτιωθεί η συμμόρφωση της εν λόγω τρίτης χώρας με τα πρότυπα αυτά, να επιδιώξει είτε την αναδιαπραγμάτευση της σύμβασης είτε την αναστολή της ή να καταγγείλει τη σύμβαση.

         5.   Μέτρα υπέρ τρίτων χωρών οι οποίες συμμορφώνονται με τα ελάχιστα πρότυπα όπως προβλέπονται στο σημείο 3

               5.1.

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διαγράψουν από τις μαύρες λίστες που αναφέρονται στο σημείο 4.1 τις τρίτες χώρες οι οποίες συμμορφώνονται με τα ελάχιστα πρότυπα όπως προβλέπονται στο σημείο 3.

               5.2.

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο να διαγράψουν από τυχόν υφιστάμενες εθνικές μαύρες λίστες που αναφέρονται στο σημείο 4.2 τις τρίτες χώρες οι οποίες συμμορφώνονται με τα ελάχιστα πρότυπα όπως προβλέπονται στο σημείο 3.

               5.3.

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο να ξεκινήσουν διμερείς διαπραγματεύσεις για τη σύναψη συμβάσεων αποφυγής της διπλής φορολογίας με τρίτες χώρες οι οποίες συμμορφώνονται με τα ελάχιστα πρότυπα όπως προβλέπονται στο σημείο 3.

         6.   Μέτρα υπέρ τρίτων χωρών οι οποίες έχουν δεσμευθεί να συμμορφώνονται με τα ελάχιστα πρότυπα όπως προβλέπονται στο σημείο 3

               6.1.

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο να προσφέρουν στενότερη συνεργασία και συνδρομή σε τρίτες χώρες, ειδικά τις αναπτυσσόμενες, οι οποίες έχουν δεσμευθεί να συμμορφώνονται με τα ελάχιστα πρότυπα όπως προβλέπονται στο σημείο 3, ώστε να συνδράμουν τις εν λόγω τρίτες χώρες να καταπολεμήσουν αποτελεσματικά τη φοροδιαφυγή και τον επιθετικό φορολογικό σχεδιασμό. Για τον σκοπό αυτό, τα κράτη θα μπορούσαν να διαθέσουν με απόσπαση στις εν λόγω χώρες φορολογικούς εμπειρογνώμονες για περιορισμένο χρονικό διάστημα.
               Όταν κρίνουν τη δέσμευση τρίτων χωρών να συμμορφωθούν με τα εν λόγω ελάχιστα πρότυπα, τα κράτη μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη όλες τις σαφείς ενδείξεις για τον σκοπό αυτό, ιδίως τα μέτρα προς τη συμμόρφωση που έχουν ήδη ληφθεί από την οικεία τρίτη χώρα.

               6.2.

               Εφόσον μια τρίτη χώρα τυγχάνει συνδρομής σύμφωνα με το σημείο 6.1 και πραγματοποιεί την αναμενόμενη πρόοδο προς τη συμμόρφωση με τα εν λόγω ελάχιστα πρότυπα, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μην εφαρμόζουν τα μέτρα που αναφέρονται στο σημείο 4, εκτός αν πρόκειται για την αναδιαπραγμάτευση των συμβάσεων αποφυγής της διπλής φορολογίας.

         7.   Επακόλουθες ενέργειες
   Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενημερώσουν την Επιτροπή σχετικά με τα μέτρα που έλαβαν ώστε να συμμορφωθούν με την παρούσα σύσταση, καθώς και με τυχόν μεταβολές που έχουν επέλθει στα εν λόγω μέτρα.
   Η Επιτροπή θα δημοσιεύσει έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας σύστασης εντός τριών ετών από την έκδοσή της.
   8.   Αποδέκτες
   Η παρούσα σύσταση απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 6 Δεκεμβρίου 2012.

            Για την Επιτροπή

         Algirdas ŠEMETA

            Μέλος της Επιτροπής

      (1)  ΕΕ L 64 της 11.3.2011, σ. 1.

      (2)  ΕΕ C 2 της 6.1.1998, σ. 1.

      (3)  COM(2009) 201 τελικό της 28ης Απριλίου 2009.

      (4)  COM(2010) 163 τελικό της 21ης Απριλίου 2010.

      (5)  ΕΕ C 99 της 1.4.1998, σ. 1.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

         ΠΡΟΤΥΠΑ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΤΑΛΛΑΓΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ

      A.   ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ

                  A.1.

                  Η οικεία τρίτη χώρα μεριμνά ώστε στις αρμόδιες αρχές της να είναι διαθέσιμα τα στοιχεία κυριότητας και ταυτότητας για όλες τις σχετικές οντότητες και ρυθμίσεις.

                  A.2.

                  Η οικεία τρίτη χώρα μεριμνά ώστε να τηρούνται αξιόπιστα λογιστικά αρχεία για όλες τις σχετικές οντότητες και ρυθμίσεις.

                  A.3.

                  Είναι διαθέσιμες τραπεζικές πληροφορίες για όλους τους κατόχους λογαριασμών.

            B.   ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΙΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

                  B.1.

                  Οι αρμόδιες αρχές της οικείας τρίτης χώρας έχουν την εξουσία να αποκτούν και να παρέχουν πληροφορίες που αποτελούν το αντικείμενο αίτησης στο πλαίσιο συμφωνίας για την ανταλλαγή πληροφοριών, από κάθε πρόσωπο εντός της εδαφικής τους δικαιοδοσίας το οποίο έχει στην κατοχή ή υπό τον έλεγχό του τις εν λόγω πληροφορίες.

                  B.2.

                  Τα δικαιώματα και οι διασφαλίσεις που εφαρμόζονται στα πρόσωπα στην οικεία τρίτη χώρα στην οποία έχει υποβληθεί η σχετική αίτηση είναι συμβατά με την αποτελεσματική ανταλλαγή πληροφοριών.

            Γ.   ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ

                  Γ.1.

                  Οι μηχανισμοί για την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών είναι τέτοιοι ώστε να διενεργείται με αποτελεσματικό τρόπο η ανταλλαγή αυτή.

                  Γ.2.

                  Το δίκτυο των μηχανισμών ανταλλαγής πληροφοριών της οικείας τρίτης χώρας καλύπτει όλα τα κράτη μέλη.

                  Γ.3.

                  Οι μηχανισμοί ανταλλαγής πληροφοριών της οικείας τρίτης χώρας περιέχουν κατάλληλες διατάξεις για να διασφαλίζεται η εμπιστευτικότητα των λαμβανόμενων από τα κράτη μέλη πληροφοριών.

                  Γ.4.

                  Οι μηχανισμοί ανταλλαγής πληροφοριών της οικείας τρίτης χώρας σέβονται τα δικαιώματα και τις διασφαλίσεις των φορολογουμένων και των τρίτων μερών.

                  Γ.5.

                  Στο πλαίσιο του δικτύου συμφωνιών της με τα κράτη μέλη, η οικεία τρίτη χώρα παρέχει τις πληροφορίες εγκαίρως.


title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2010 , σχετικά με τον διορισμό του Αντιπροέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας

text:
               2.3.2010

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 52/1

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
   της 16ης Φεβρουαρίου 2010
   σχετικά με τον διορισμό του Αντιπροέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας
   2010/C 52/01
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως τα άρθρα 283 παράγραφος 2 και 139 παράγραφος 2, στοιχείο (η) και έχοντας υπόψη τα άρθρα 11. 2 και 42.3 του Πρωτοκόλλου για το Καταστατικό του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας,
   ΣΥΝΙΣΤΑ ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ,
   Τον διορισμό του κ. Vítor CONSTÂNCIO ως Αντιπροέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για θητεία οκτώ ετών από 1ης Ιουνίου 2010.

      Βρυξέλλες, 16ης Φεβρουαρίου 2010.

            Για το Συμβούλιο

            H Πρόεδρος

         E. SALGADO


title: Σύσταση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της  15ης Φεβρουαρίου 2006 , για περαιτέρω ευρωπαϊκή συνεργασία με σκοπό τη διασφάλιση της ποιότητας στην τριτοβάθμια εκπαίδευση

text:
               4.3.2006

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 64/60

      ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ

   της 15ης Φεβρουαρίου 2006
   για περαιτέρω ευρωπαϊκή συνεργασία με σκοπό τη διασφάλιση της ποιότητας στην τριτοβάθμια εκπαίδευση
   (2006/143/ΕΚ)
   ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 149 παράγραφος 4 και το άρθρο 150 παράγραφος 4,
   την πρόταση της Επιτροπής,
   τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
   Αφού ζήτησαν τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών,
   Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της συνθήκης (2),
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Παρά το γεγονός ότι η εφαρμογή της σύστασης 98/561/ΕΚ του Συμβουλίου, της 24ης Σεπτεμβρίου 1998, για την ευρωπαϊκή συνεργασία με σκοπό τη διασφάλιση της ποιότητας στην τριτοβάθμια εκπαίδευση (3), σημείωσε επιτυχία, όπως φαίνεται από την έκθεση της Επιτροπής της 30ής Σεπτεμβρίου 2004, υπάρχει ακόμη ανάγκη να βελτιωθούν οι επιδόσεις της ευρωπαϊκής τριτοβάθμιας εκπαίδευσης ιδιαίτερα όσον αφορά την ποιότητα, ώστε να καταστεί περισσότερο διαφανής και αξιόπιστη για τους ευρωπαίους πολίτες και για τους σπουδαστές και πανεπιστημιακούς από τις άλλες ηπείρους.

               (2)

               Η σύσταση 98/561/ΕΚ περιελάμβανε το αίτημα για υποστήριξη και, όπου χρειαζόταν, για δημιουργία διαφανών συστημάτων διασφάλισης της ποιότητας. Όλα σχεδόν τα κράτη μέλη θέσπισαν εθνικά συστήματα διασφάλισης της ποιότητας και ανέλαβαν την πρωτοβουλία ή έδωσαν τη δυνατότητα να δημιουργηθούν ένας ή περισσότεροι οργανισμοί διασφάλισης της ποιότητας ή διαπίστευσης.

               (3)

               Η σύσταση 98/561/ΕΚ περιελάμβανε το αίτημα τα συστήματα διασφάλισης της ποιότητας να στηρίζονται σε σειρά βασικών χαρακτηριστικών, μεταξύ των οποίων είναι η αξιολόγηση των προγραμμάτων ή των ιδρυμάτων με εσωτερικές ή εξωτερικές διαδικασίες, η συμμετοχή των σπουδαστών, η δημοσίευση των αποτελεσμάτων και η διεθνής συμμετοχή. Τα αποτελέσματα των αξιολογήσεων της διασφάλισης της ποιότητας διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο συνδράμοντας τα ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στη βελτίωση της απόδοσής τους.

               (4)

               Τα βασικά χαρακτηριστικά που αναφέρονται στην παράγραφο 3 εφαρμόστηκαν γενικά σε όλα τα συστήματα διασφάλισης της ποιότητας και επικυρώθηκαν από τους υπουργούς Παιδείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατά τη σύνοδό τους στο Βερολίνο το Σεπτέμβριο του 2003, στο πλαίσιο της διαδικασίας της Μπολόνια για την επίτευξη του Ευρωπαϊκού Χώρου Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης.

               (5)

               Η ευρωπαϊκή ένωση για τη διασφάλιση της ποιότητας στην τριτοβάθμια εκπαίδευση (ENQA) δημιουργήθηκε το 2000 και τα μέλη του, που είναι οργανισμοί διασφάλισης της ποιότητας και διαπίστευσης από όλα τα κράτη μέλη, αυξάνονται διαρκώς.

               (6)

               Στο πλαίσιο της διαδικασίας της Μπολόνια, οι υπουργοί Παιδείας 45 χωρών ενέκριναν τα πρότυπα και τις κατευθυντήριες γραμμές για τη διασφάλιση της ποιότητας στον τομέα της Ευρωπαϊκής Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, όπως πρότεινε το ENQA, κατά τη συνάντησή τους στο Μπέργκεν στις 19-20 Μαΐου 2005 και ως συνέχεια της συνάντησης του Βερολίνου το Σεπτέμβριο του 2003. Επιδοκίμασαν επίσης την αρχή της δημιουργίας ευρωπαϊκού μητρώου οργανισμών διασφάλισης της ποιότητας που θα βασίζεται σε εθνικό έλεγχο και ζήτησαν να αναπτύξει το ENQA περαιτέρω τις πρακτικές πλευρές εφαρμογής, σε συνεργασία με την Ένωση των Ευρωπαϊκών Πανεπιστημίων (EUA), την Ευρωπαϊκή Ένωση Ιδρυμάτων Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης (Eurashe) και την Ομοσπονδία των Ευρωπαϊκών Εθνικών Φοιτητικών Ενώσεων (ESIB), και να υποβάλει σχετική έκθεση στους υπουργούς μέσω της ομάδας παρακολούθησης της Μπολόνια. Υπογράμμισαν περαιτέρω τη σημασία της συνεργασίας μεταξύ των ανεγνωρισμένων οργανισμών σε εθνικό επίπεδο με στόχο την ενίσχυση της αμοιβαίας αναγνώρισης των αποφάσεων διαπίστευσης ή διασφάλισης της ποιότητας.

               (7)

               Η δράση της ΕΕ για την υποστήριξη της διασφάλισης της ποιότητας θα πρέπει να αναπτυχθεί σε συνάφεια με τις δραστηριότητες που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο της διαδικασίας της Μπολόνια.

               (8)

               Είναι επιθυμητό να καταρτιστεί μητρώο ανεξάρτητων και αξιόπιστων οργανισμών διασφάλισης της ποιότητας που δραστηριοποιούνται στην Ευρώπη, είτε πρόκειται για περιφερειακούς ή εθνικούς, γενικούς ή εξειδικευμένους, δημόσιους ή ιδιωτικούς, για την υποστήριξη της διαφάνειας στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και τη διευκόλυνση της αναγνώρισης των προσόντων και των περιόδων σπουδών στο εξωτερικό.

               (9)

               Μέσα στο πλαίσιο της στρατηγικής της Λισσαβόνας, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Βαρκελώνης, το Μάρτιο του 2002, υπογράμμισε στα συμπεράσματά του ότι τα ευρωπαϊκά συστήματα εκπαίδευσης και κατάρτισης πρέπει να καταστούν «ποιοτικό σημείο αναφοράς παγκοσμίως»,

         ΣΥΝΙΣΤΟΥΝ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ:

               1.

               Να ενθαρρύνουν όλα τα ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που λειτουργούν στην επικράτειά τους να εισαγάγουν ή να αναπτύξουν αυστηρά εσωτερικά συστήματα διασφάλισης της ποιότητας, σύμφωνα με τα πρότυπα και τις κατευθυντήριες γραμμές για τη διασφάλιση της ποιότητας στον τομέα της ευρωπαϊκής τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που εγκρίθηκαν στο Μπέργκεν στο πλαίσιο της διαδικασίας της Μπολόνια.

               2.

               Να ενθαρρύνουν όλους τους οργανισμούς διασφάλισης της ποιότητας ή διαπίστευσης που λειτουργούν στην επικράτειά τους να είναι ανεξάρτητοι στις αξιολογήσεις τους, να εφαρμόζουν τα χαρακτηριστικά της διασφάλισης της ποιότητας που καθορίζονται στη σύσταση 98/561/ΕΚ και να εφαρμόζουν την κοινή δέσμη γενικών προτύπων και κατευθυντηρίων γραμμών όπως εγκρίθηκαν στο Μπέργκεν για τους σκοπούς της αξιολόγησης. Τα πρότυπα αυτά πρέπει να αναπτυχθούν περαιτέρω σε συνεργασία με τους εκπροσώπους του τομέα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Πρέπει να εφαρμοσθούν κατά τρόπον ώστε να προστατεύεται η ποικιλομορφία και η καινοτομία.

               3.

               Να ενθαρρύνουν τους εκπροσώπους των εθνικών αρχών, του τομέα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και τους οργανισμούς διασφάλισης της ποιότητας και διαπίστευσης, σε συνεργασία με τους κοινωνικούς εταίρους, να καταρτίσουν ένα «Ευρωπαϊκό Μητρώο Οργανισμών Διασφάλισης της Ποιότητας» («Ευρωπαϊκό Μητρώο») που θα βασίζεται σε εθνικό έλεγχο, και στο οποίο θα λαμβάνονται υπόψη οι αρχές που ορίζονται στο παράρτημα, και να καθορίσουν τους όρους εγγραφής στο μητρώο καθώς και τους κανόνες διαχείρισής του.

               4.

               Να προσφέρουν τη δυνατότητα στα ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που λειτουργούν στην επικράτειά τους να επιλέγουν μεταξύ των οργανισμών διασφάλισης της ποιότητας ή διαπίστευσης του Ευρωπαϊκού Μητρώου, τον οργανισμό που ανταποκρίνεται καλύτερα στις ανάγκες και στα χαρακτηριστικά τους, υπό την προϋπόθεση ότι αυτό είναι συμβατό με την εθνική τους νομοθεσία ή επιτρέπεται από τις εθνικές τους αρχές.

               5.

               Να επιτρέψουν στα ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης να επιζητούν συμπληρωματική αξιολόγηση από άλλο οργανισμό ο οποίος είναι καταχωρισμένος στο Ευρωπαϊκό Μητρώο, ώστε να ενισχύσουν π.χ. τη διεθνή φήμη τους.

               6.

               Να προωθήσουν τη συνεργασία μεταξύ των οργανισμών με σκοπό την οικοδόμηση αμοιβαίας εμπιστοσύνης και την αναγνώριση της διασφάλισης της ποιότητας και των αξιολογήσεων διαπίστευσης, συμβάλλοντας με τον τρόπο αυτό στην αναγνώριση των τυπικών προσόντων για σπουδές ή εργασία σε άλλη χώρα.

               7.

               Να εξασφαλίσουν την πρόσβαση του κοινού στις αξιολογήσεις που πραγματοποιούν οι οργανισμοί διασφάλισης της ποιότητας και πιστοποίησης που περιλαμβάνονται στον κατάλογο του Ευρωπαϊκού Μητρώου,

         ΚΑΛΟΥΝ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ:

               1.

               Να συνεχίσει, σε στενή συνεργασία με τα κράτη μέλη, την υποστήριξή της στη συνεργασία μεταξύ των ιδρυμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, των οργανισμών διασφάλισης της ποιότητας και διαπίστευσης, των αρμόδιων αρχών και των άλλων φορέων που δραστηριοποιούνται στο πεδίο αυτό.

               2.

               Να υποβάλλει κάθε τρία χρόνια στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο, στην Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και στην Επιτροπή των Περιφερειών εκθέσεις προόδου για την ανάπτυξη των συστημάτων διασφάλισης της ποιότητας στα διάφορα κράτη μέλη και για τις δραστηριότητες συνεργασίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο, συμπεριλαμβανομένης της προόδου που σημειώνεται όσον αφορά την επίτευξη των προαναφερόμενων στόχων.

      Στρασβούργο, 15 Φεβρουαρίου 2006.

            Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         J. BORRELL FONTELLES

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         H. WINKLER

      (1)  ΕΕ C 255 της 14.10.2005, σ. 72.

      (2)  Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 13ης Οκτωβρίου 2005 (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα) και απόφαση του Συμβουλίου της 30ής Ιανουαρίου 2006.

      (3)  ΕΕ L 270 της 7.10.1998, σ. 56.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
      «Ευρωπαϊκό μητρώο οργανισμών διασφάλισης της ποιότητας»
      Το μητρώο περιλαμβάνει κατάλογο αξιόπιστων οργανισμών, τις αξιολογήσεις των οποίων μπορούν να εμπιστεύονται τα κράτη μέλη (και οι δημόσιες αρχές τους). Το μητρώο θα πρέπει να στηρίζεται στις ακόλουθες κύριες αρχές:

                  1.

                  Ο κατάλογος οργανισμών καταρτίζεται από εκπροσώπους των εθνικών αρχών, του τομέα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης (ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, σπουδαστές, καθηγητές και ερευνητές) και οργανισμούς διασφάλισης της ποιότητας και διαπίστευσης που δραστηριοποιούνται στα κράτη μέλη, σε συνεργασία με τους κοινωνικούς εταίρους.

                  2.

                  Στους όρους καταχώρισης των οργανισμών στο μητρώο μπορούν να περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων:

                              i)

                              Η δέσμευση για πλήρη ανεξαρτησία όσον αφορά την κρίση τους.

                              ii)

                              Η αναγνώριση τουλάχιστον από το κράτος μέλος στα πλαίσια του οποίου λειτουργούν (ή από δημόσιες αρχές αυτού του κράτους μέλους).

                              iii)

                              Η λειτουργία βάσει της κοινής δέσμης προτύπων και κατευθυντηρίων γραμμών που αναφέρονται στις συστάσεις 1 και 2 προς τα κράτη μέλη.

                              iv)

                              Η τακτική εξωτερική αξιολόγηση από ομότιμους και άλλους ειδικούς, καθώς και η δημοσίευση των κριτηρίων, των μεθόδων και των αποτελεσμάτων της αξιολόγησης αυτής.

                  3.

                  Στην περίπτωση αρχικής άρνησης καταχώρισης, είναι δυνατή η εκ νέου αξιολόγηση με βάση τη σημειωθείσα βελτίωση.


title: Σύσταση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας της 24ης Φεβρουαρίου 2014 σχετικά με την οργάνωση προπαρασκευαστικών μέτρων για τη συλλογή αναλυτικών πιστωτικών δεδομένων από το Ευρωπαϊκό Σύστημα Κεντρικών Τραπεζών (EKT/2014/7)

text:
               8.4.2014

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 103/1

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΉΣ ΚΕΝΤΡΙΚΉΣ ΤΡΆΠΕΖΑΣ
   της 24ης Φεβρουαρίου 2014
   σχετικά με την οργάνωση προπαρασκευαστικών μέτρων για τη συλλογή αναλυτικών πιστωτικών δεδομένων από το Ευρωπαϊκό Σύστημα Κεντρικών Τραπεζών
   (EKT/2014/7)
   (2014/C 103/01)
   ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ της ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ,
   Έχοντας υπόψη το καταστατικό του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 1 και την τρίτη περίπτωση της παραγράφου 1 του άρθρου 34,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2533/98, της 23ης Νοεμβρίου 1998, σχετικά με τη συλλογή στατιστικών πληροφοριών από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (1), και ιδίως το άρθρο 8 παράγραφος 5,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Σύμφωνα με την απόφαση ΕΚΤ/2014/6 (2), η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) δύναται να εφαρμόσει συγκεκριμένα προπαρασκευαστικά μέτρα, προκειμένου να θεσπίσει ένα μακροπρόθεσμο πλαίσιο για τη διαβίβαση αναλυτικών πιστωτικών δεδομένων εντός του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών (ΕΣΚΤ) για συγκεκριμένους στατιστικούς σκοπούς.

               (2)

               Η αποτελεσματική ισχύς του εν λόγω μακροπρόθεσμου πλαισίου θα εξαρτάται από τη συνεργασία όλων των συμμετεχόντων μελών του ΕΣΚΤ, καθώς και από την εφαρμογή προτύπων ισοδύναμης ποιότητας από τα εν λόγω μέλη. Οι εθνικές κεντρικές τράπεζες (ΕθνΚΤ) των κρατών μελών που δεν έχουν ως νόμισμα το ευρώ και προετοιμάζονται για να συμμετάσχουν στο εν λόγω πλαίσιο πρέπει να συνεργάζονται μεταξύ τους, με τις ΕθνΚΤ των κρατών μελών που έχουν ως νόμισμα το ευρώ καθώς και με την ΕΚΤ κατά την εφαρμογή των προπαρασκευαστικών μέτρων σύμφωνα με την απόφαση ΕΚΤ/2014/6,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:
   I.

      Ορισμοί

   Για τους σκοπούς της παρούσας σύστασης, ο όρος «αναλυτικά πιστωτικά δεδομένα» έχει την ίδια έννοια με αυτήν της απόφασης ΕΚΤ/2014/6.
   II.

      Παροχή στατιστικών πληροφοριών

   Οι παραλήπτες της παρούσας σύστασης καλούνται να εφαρμόσουν τις απευθυνόμενες προς τις ΕθνΚΤ προβλέψεις που περιλαμβάνονται στην απόφαση ΕΚΤ/2014/6.
   III.

      Τελικές διατάξεις

   Η παρούσα σύσταση απευθύνεται στις ΕθνΚΤ των κρατών μελών που δεν έχουν ως νόμισμα το ευρώ και προετοιμάζονται για να συμμετάσχουν στο μακροπρόθεσμο πλαίσιο για τη διαβίβαση αναλυτικών πιστωτικών δεδομένων εντός του ΕΣΚΤ.

      Φρανκφούρτη, 24 Φεβρουαρίου 2014.

            Ο Πρόεδρος της ΕΚΤ

         Mario DRAGHI

      (1)  ΕΕ L 318 της 27.11.1998, σ. 8.

      (2)  Απόφαση ΕΚΤ/2014/6, της 24ης Φεβρουαρίου 2014, σχετικά με την οργάνωση προπαρασκευαστικών μέτρων για τη συλλογή αναλυτικών πιστωτικών δεδομένων από το Ευρωπαϊκό Σύστημα Κεντρικών Τραπεζών (δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα).


				|

		52011SC0826

			Recommendation for a COUNCIL RECOMMENDATION on the National Reform Programme 2011 of Swedenand delivering a Council opinionon the updated Convergence Programme of Sweden, 2011-2014

			   	Σύσταση
ΣΥΣΤΑΣΗΣ
ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
σχετικά
με το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
της Σουηδίας
του 2011
και την έκδοση
γνώμης του
Συμβουλίου
σχετικά με το
επικαιροποιημένο
πρόγραμμα
σύγκλισης της
Σουηδίας, 2011-2014
ΤΟ
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ
ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας
υπόψη τη
Συνθήκη για τη
λειτουργία της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης, και
ιδίως το άρθρο 121
παράγραφος 2
και το άρθρο 148
παράγραφος 4,
Έχοντας
υπόψη τον
κανονισμό (ΕΚ)
αριθ. 1466/97 του
Συμβουλίου,
της 7ης Ιουλίου
1997, για την
ενίσχυση της
εποπτείας της
δημοσιονομικής
κατάστασης και
την εποπτεία
και το συντονισμό
των
οικονομικών
πολιτικών[1],
και ιδίως το
άρθρο 9
παράγραφος 3,
Έχοντας
υπόψη τη
σύσταση της
Ευρωπαϊκής
Επιτροπής[2],
Έχοντας
υπόψη τα
συμπεράσματα
του Ευρωπαϊκού
Συμβουλίου,
Έχοντας
υπόψη τη γνώμη
της Επιτροπής
Απασχόλησης,
Μετά από
διαβούλευση με
την Οικονομική
και Δημοσιονομική
Επιτροπή,
Εκτιμώντας
τα ακόλουθα:
(1)
Στις 26
Μαρτίου 2010, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
συμφώνησε με
την πρόταση
της Ευρωπαϊκής
Επιτροπής για
τη δρομολόγηση
της
στρατηγικής,
Ευρώπη 2020, μίας
νέας
στρατηγικής
για την
απασχόληση και
την ανάπτυξη, η
οποία,
βασιζόμενη στο
μεγαλύτερο συντονισμό
των
οικονομικών
πολιτικών, θα
εστιαστεί σε
νευραλγικούς
τομείς στους
οποίους
απαιτείται
δράση ώστε να
ενισχυθούν οι
δυνατότητες
της Ευρώπης
για βιώσιμη
ανάπτυξη και
ανταγωνιστικότητα.
(2)
Στις 13
Ιουλίου 2010, το
Συμβούλιο
εξέδωσε
σύσταση σχετικά
με τις γενικές
κατευθυντήριες
γραμμές για τις
οικονομικές
πολιτικές των
κρατών μελών
και της Ένωσης
(2010 έως 2014) και στις 21
Οκτωβρίου 2010,
εξέδωσε απόφαση
σχετικά με
κατευθυντήριες
γραμμές των
πολιτικών απασχόλησης
των κρατών
μελών[3], οι
οποίες από
κοινού
αποτελούν τις
«ολοκληρωμένες
κατευθυντήριες
γραμμές». Τα
κράτη μέλη
κλήθηκαν να
λαμβάνουν
υπόψη τις
ολοκληρωμένες
κατευθυντήριες
γραμμές στις
εθνικές
οικονομικές
πολιτικές και
πολιτικές
απασχόλησης.
(3)
Στις 12
Ιανουαρίου 2011, η
Επιτροπή
εξέδωσε την
πρώτη Ετήσια
Επισκόπηση
Ανάπτυξης, η
οποία
σηματοδοτεί την
έναρξη ενός
νέου κύκλου
οικονομικής
διακυβέρνησης
στην ΕΕ και του
πρώτου
Ευρωπαϊκού
Εξαμήνου εκ
των προτέρων και
ολοκληρωμένου
συντονισμού
πολιτικής, το
οποίο
εντάσσεται στη
στρατηγική
Ευρώπη 2020.
(4)
Στις 25
Μαρτίου 2011, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
προσυπέγραψε
τις
προτεραιότητες
για τη
δημοσιονομική
εξυγίανση και
τη διαρθρωτική
μεταρρύθμιση
(σύμφωνα με τα
συμπεράσματα
του Συμβουλίου
της 15ης
Φεβρουαρίου
και της 7ης Μαρτίου
2011 και σε
συνέχεια της
Ετήσιας
Επισκόπησης Ανάπτυξης
που εκπόνησε η
Επιτροπή)
Τόνισε ότι
πρέπει να
δοθεί
προτεραιότητα
στην
αποκατάσταση
υγιών
προϋπολογισμών
και στη
βιωσιμότητα
των δημόσιων
οικονομικών,
στη μείωση της
ανεργίας μέσω
μεταρρυθμίσεων
της αγοράς
εργασίας και
στην καταβολή
νέων προσπαθειών
για την
ενίσχυση της
οικονομικής
ανάπτυξης.
Ζήτησε από τα
κράτη μέλη να
ενσωματώσουν τις
προτεραιότητες
αυτές σε
συγκεκριμένα
μέτρα που θα
ενταχθούν στα
προγράμματα
σταθερότητας ή
σύγκλισης και
στα εθνικά
προγράμματα
μεταρρυθμίσεων.
(5)
Στις 29
Απριλίου 2011, η
Σουηδία
υπέβαλε το
επικαιροποιημένο
πρόγραμμα
σύγκλισης του 2011
που καλύπτει
την περίοδο 2011-2014
και το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
του 2011. Τα δύο
προγράμματα
αξιολογήθηκαν
ταυτόχρονα.
(6)
Πριν από
την οικονομική
κρίση του 2008-2009, η
σουηδική οικονομία
χαρακτηριζόταν
από μεγάλη
ανάπτυξη για πάνω
από μία
δεκαετία, που
οφειλόταν τόσο
στην εγχώρια
ζήτηση όσο και
στις καθαρές
εξαγωγές.
Δεδομένου ότι
η οικονομία
έχει εξαγωγικό
προσανατολισμό
με μεγάλο
χρηματοπιστωτικό
τομέα,
επηρεάστηκε σημαντικά
από την κάμψη
της εξωτερικής
ζήτησης και το
πάγωμα των
χρηματοπιστωτικών
αγορών το 2008, με
αποτέλεσμα τη
μείωση του ΑΕΠ
κατά 5,1% το 2009 και
την αύξηση του
ποσοστού
ανεργίας από
περίπου 6% σε
πάνω από 9%. Λόγω
της υγιούς
αρχικής
κατάστασης,
χωρίς μεγάλες ανάγκες
προσαρμογής
στα
νοικοκυριά,
στον τραπεζικό
και στον
δημόσιο τομέα
καθώς και λόγω
της κατάλληλης
νομισματικής
και
δημοσιονομικής
πολιτικής, η
ύφεση ήταν
μάλλον σύντομη
και επηρέασε
κυρίως τον τομέα
μεταποίησης
που έχει
εξαγωγικό
προσανατολισμό.
Δεδομένου ότι
έχει
αποκατασταθεί
το παγκόσμιο
εμπόριο, η
σουηδική
οικονομία
παρουσίασε
πολύ ισχυρή
και ευρεία
ανάκαμψη, με
αύξηση του
πραγματικού
ΑΕΠ κατά 5,5% το 2010.
Λόγω των
συνδυασμένων
επιπτώσεων των
αυτόματων
σταθεροποιητών
και των μέτρων
που ελήφθησαν
κατά
διακριτική
ευχέρεια, το
δημοσιονομικό
αποτέλεσμα
επιδεινώθηκε,
παρουσιάζοντας
πλεόνασμα 3,7% του
ΑΕΠ το 2007 και
έλλειμμα 0,9% το 2009,
πριν επιτευχθεί
ισορροπία το 2010.
(7)
Βάσει της
αξιολόγησης
του
επικαιροποιημένου
προγράμματος
σύγκλισης
σύμφωνα με τον
κανονισμό του
Συμβουλίου (ΕΚ)
αριθ. 1466/97, το
Συμβούλιο
είναι της γνώμης
ότι το
μακροοικονομικό
σενάριο στο
οποίο στηρίζονται
οι
δημοσιονομικές
προβλέψεις
είναι εφικτό,
εκτός από το
έτος 2012 για το
οποίο είναι
πολύ ευνοϊκό. Η
δημοσιονομική
στρατηγική,
όπως τονίζεται
στο
επικαιροποιημένο
πρόγραμμα
σύγκλισης,
είναι η
ενδεδειγμένη
διότι μπορεί
να συμβάλλει
στην επίτευξη
του
μεσοπρόθεσμου
δημοσιονομικού
στόχου (ΜΔΣ) της
Σουηδίας για
πλεόνασμα ίσο
προς 1% του ΑΕΠ
καθ’όλη τη
διάρκεια του
οικονομικού
κύκλου. Αυτό
μπορεί να
παράσχει
κάποιο
περιθώριο για
την αποφυγή
της υπέρβασης
της τιμής
αναφοράς του 3 % του
ΑΕΠ σε τυχόν
μελλοντική
οικονομική
κάμψη. Το πρόγραμμα
προβλέπει ότι
το πλεόνασμα
γενικής
κυβέρνησης θα
αυξηθεί από 0.6%
του ΑΕΠ το 2011 σε 3.7%
του ΑΕΠ το 2014,
τελευταίο έτος
του
προγράμματος.
Η βελτίωση
αυτή μπορεί να
προκύψει από
την υποθετική
ισχυρή
οικονομική
ανάπτυξη,
εφόσον το
πρόγραμμα δεν
προβλέπει
προσπάθειες
εξυγίανσης για
τα έτη αυτά. Οι
κίνδυνοι όσον
αφορά τους
δημοσιονομικούς
στόχους εξισορροπούνται
σε μεγάλο
βαθμό.
Δεδομένου ότι
οι προβλέψεις
για τα έσοδα
που
αναφέρονται
στο πρόγραμμα
είναι κάπως
συντηρητικές
για το 2011, τα
δημοσιονομικά
αποτελέσματα
μπορεί να
αποδειχθούν
ελαφρώς
καλύτερα για
το έτος αυτό,
ενώ ορισμένοι
κίνδυνοι για
τις
δημοσιονομικές
προβλέψεις από
το 2012 και μετά
συνδέονται με
τις ευνοϊκές
μακροοικονομικές
παραδοχές.
Δεδομένου ότι
η κυβέρνηση
ανέφερε ότι
επιπλέον
επεκτατικά
δημοσιονομικά
μέτρα που
προβλέπονται
στο νόμο του
προϋπολογισμού
του 2011 (περιλαμβανομένου
του πέμπτου
σταδίου του
φορολογικού κινήτρου
εργασίας για
τους μισθωτούς
και του καθορισμού
υψηλότερου
αφορολόγητου
ορίου,
χαμηλότερου
συντελεστή ΦΠΑ
στις υπηρεσίες
εστιατορίων
και μείωσης
των φόρων στις
συντάξεις)
μπορεί να
εφαρμοστούν
από το 2012, εφόσον
το επιτρέπουν
τα
δημοσιονομικά
περιθώρια,
υπάρχει
κίνδυνος
κυκλικής
δημοσιονομικής
πολιτικής.
Λαμβανομένων
υπόψη των
δημογραφικών
προοπτικών,
είναι
σημαντικό η
Σουηδία να
συνεχίσει να
τηρεί τον ΜΔΣ.
(8)
Η παρούσα
κατάσταση στις
αγορές
ακινήτων και
ενυπόθηκων
δανείων
αποτελεί πηγή
ενδεχόμενης
αποσταθεροποίησης.
Μετά από
σύντομη και
ελαφρά διόρθωση
κατά την
κορύφωση της
χρηματοπιστωτικής
κρίσης, οι
τιμές των
ακινήτων στη
Σουηδία – σε
αντίθεση με
άλλες χώρες –
συνέχισαν την
ισχυρή ανοδική
τάση που παρατηρήθηκε
από δεύτερο
ήμισυ της
δεκαετίας του '90
και τώρα
βρίσκονται σε
πρωτοφανές
υψηλό επίπεδο.
Η μεγάλη αύξηση
στις τιμές των
ακινήτων
συνοδεύτηκε
από την αύξηση
του χρέους των
νοικοκυριών
που αντιπροσώπευε
περίπου το 170% του
διαθέσιμου
εισοδήματος
στα μέσα του 2010,
ιστορικά υψηλό
επίπεδο.
Επιπλέον,
υπάρχει ένας
σημαντικός
αριθμός
ενυπόθηκων
χρεών με μεταβλητά
επιτόκια και
μικρή
απόσβεση. Αυτό
καθιστά τα σουηδικά
νοικοκυριά
ιδιαίτερα
ευάλωτα στις
αυξήσεις των
επιτοκίων ή
στα προβλήματα
απασχόλησης. Η
αισθητή
διόρθωση στην
αγορά ακινήτων
μπορεί να έχει
αρνητικές
επιπτώσεις
στην
μακροοικονομική
σταθερότητα,
ενθαρρύνοντας
τα νοικοκυριά
να περιορίσουν
την κατανάλωση
ώστε να
ισοσκελίσουν
τους
προϋπολογισμούς
τους και
αυξάνοντας το
κόστος
χρηματοδότησης
για τις
σουηδικές
τράπεζες.
(9)
Όσον
αφορά τη
σουηδική αγορά
εργασίας, οι μη
υπήκοοι της ΕΕ
και οι νέοι
βρίσκονται σε σχετικά
μειονεκτική
θέση σε
σύγκριση με
τον μέσο όρο
της ΕΕ. Η
περαιτέρω
βελτίωση της
θέσης τους στην
αγορά εργασίας
είναι
σημαντική για
την αύξηση του
συνολικού
ποσοστού
απασχόλησης
και της προσφοράς
εργασίας
μακροπρόθεσμα
προκειμένου να
αντιμετωπιστεί
η δημογραφική
πρόκληση της
γήρανσης του
πληθυσμού. Η
σουηδική
κυβέρνηση
εφαρμόζει, επί
του παρόντος,
ορισμένες
μεταρρυθμίσεις
για τη
βελτίωση της κατάστασης
εργασίας και
των δύο ομάδων
όπως η αύξηση
των πόρων για
την
καθοδήγηση,
τις περιόδους
άσκησης σε
επιχειρήσεις,
την
επαγγελματική
κατάρτιση
ενηλίκων, την
καθοδήγηση για
εκπαίδευση στο
πλαίσιο μαθητείας,
συγκεκριμένες
μισθολογικές
επιδοτήσεις, μαθήματα
σουηδικής
γλώσσας. Από
τις τελευταίες
στατιστικές
προκύπτει,
σαφώς, ότι η
σουηδική αγορά
εργασίας
βελτιώνεται
γενικά, με
εξαίρεση τις
γυναίκες που
έχουν γεννηθεί
στο εξωτερικό.
(10)
H Επιτροπή
αξιολόγησε το
πρόγραμμα
σύγκλισης και το
εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων[4].
Έλαβε υπόψη
όχι μόνον τη
σημασία τους
για βιώσιμη
δημοσιονομική
και
κοινωνικοοικονομική
πολιτική στη
Σουηδία αλλά
και την τήρηση
των ενωσιακών
κανόνων και
κατευθύνσεων,
δεδομένης της
ανάγκης ενδυνάμωσης
της συνολικής
οικονομικής
διακυβέρνησης
της Ευρωπαϊκής
Ένωσης, με την
παροχή εισροών
σε επίπεδο ΕΕ
σε μελλοντικές
εθνικές
αποφάσεις. Θεωρεί
ότι με τα προγράμματα
αντιμετωπίζονται
επαρκώς οι
βασικές
προκλήσεις της
Σουηδίας.
Ωστόσο, ενώ η
φορολογική
στρατηγική της
κυβέρνησης για
τη συνέχιση
της εκπλήρωσης
του ΜΔΣ είναι η
ενδεδειγμένη,
θα πρέπει να
δοθεί προσοχή
από το 2012 και
μετά ώστε να
αποφευχθεί μία
υπερβολικά
χαλαρή
φορολογική
πολιτική σε
περίοδο
ανάπτυξης. Θα
πρέπει να
αξιολογηθούν
οι κίνδυνοι
μακροοικονομικών
ανισορροπιών,
κυρίως εκείνοι
που συνδέονται
από την αύξηση
των τιμών των
ακινήτων και
του χρέους των
νοικοκυριών.
Επιπλέον, η συμμετοχή
στην αγορά
εργασίας των
ευάλωτων
ομάδων πρέπει
να παρακολουθείται
και να
βελτιώνεται,
κυρίως για
τους νέους και
τις γυναίκες
που έχουν
γεννηθεί στο
εξωτερικό.
(11)
Βάσει της
αξιολόγησης
αυτής, το
Συμβούλιο
εξέτασε την
επικαιροποίηση
για το 2011 του
προγράμματος
σταθερότητας
της Σουηδίας
και η γνώμη του[5]
περιλαμβάνεται
ιδίως στη
σύσταση στην
παράγραφο 1
κατωτέρω.
Λαμβάνοντας
υπόψη τα
συμπεράσματα του
Ευρωπαϊκού
Συμβουλίου της
25ης Μαρτίου 2011, το
Συμβούλιο
εξέτασε το
εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
της Σουηδίας.
ΣΥΝΙΣΤΑ
η Σουηδία να
αναλάβει δράση
κατά την
περίοδο 2011-2012 για:
(1)
να
διατηρηθεί η
φορολογική
πολιτική που
εξασφαλίζει τη
συνέχιση της
εκπλήρωσης του
μεσοπρόθεσμου
δημοσιονομικού
στόχου και την
αποφυγή κυκλικής
δημοσιονομικής
πολιτικής στην
παρούσα οικονομική
ανάκαμψη.
(2)
να
ληφθούν
προληπτικά
μέτρα για την
αντιμετώπιση
των
μακροοικονομικών
κινδύνων που
συνδέονται με
τις τιμές των
ακινήτων και
του χρέους των
νοικοκυριών,
ιδίως
μεταρρυθμίσεις
του συστήματος
ενυπόθηκων
δανείων,
ρύθμιση των
μισθώσεων,
φορολόγηση της
ακίνητης
περιουσίας και
οικοδομικές
άδειες.
(3)
την
παρακολούθηση
και τη
βελτίωση της
συμμετοχής των
νέων και άλλων
ευάλωτων
ομάδων στην
αγορά εργασίας.
Βρυξέλλες,

                                                                       Για
το Συμβούλιο
                                                                       Ο
Πρόεδρος
[1]               ΕΕ L 209 της 2.8.1997,
σ.1.
[2]               ΕΕ C , σ. .
[3]               Διατηρήθηκε
για το 2011 με την
απόφαση 2011/308/ΕΕ
του Συμβουλίου
της 19ης Μαΐου
2011.
[4]               SEC(2011)
735
[5]               Προβλέπεται
στο άρθρο 9
παράγραφος 3
του κανονισμού
(ΕΚ) αριθ. 1466/97.