Avis juridique important

|

31997H0479

97/479/ΕΚ: Ψήφισμα του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 περί των γενικών προσανατολισμών της οικονομικής πολιτικής της Κοινότητας και των κρατών μελών

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 209 της 02/08/1997 σ. 0012 - 0018

ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 7ης Ιουλίου 1997 περί των γενικών προσανατολισμών της οικονομικής πολιτικής της Κοινότητας και των κρατών μελών (97/479/ΕΚ)ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 103 παράγραφος 2,τη σύσταση της Επιτροπής,τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Άμστερνταμ της 16ης και 17ης Ιουνίου 1997,ΣΥΝΙΣΤΑ1. Βασικοί στόχοι: ανάπτυξη, απασχόληση και σύγκλιση Από το καλοκαίρι του 1996, όταν εγκρίθηκαν οι προηγούμενοι προσανατολισμοί, στην Κοινότητα σημειώθηκε μια μέτρια ανάκαμψη της οικονομικής δραστηριότητας. Από την πλευρά της προσφοράς, οι θεμελιώδεις παράμετροι συνεχίζουν να βελτιώνονται ενώ οι προοπτικές όσον αφορά τη ζήτηση είναι ευνοϊκότερες. Οι εξελίξεις αυτές, σε συνδυασμό με τον ολοένα και πιο ισορροπημένο συνδυασμό μακροοικονομικών πολιτικών και τη διαφαινόμενη βελτίωση της εμπιστοσύνης, αναμένεται ότι θα επιτρέψουν τη σταδιακή ενίσχυση του αναπτυξιακού ρυθμού και την επάνοδό του στο επίπεδο της δυνητικής του τάσης κατά το τρέχον έτος ενώ για το επόμενο έτος προβλέπεται ότι θα υπερβεί κατά πολύ την εν λόγω τάση.Στην παρούσα κατάσταση, η προτεραιότητα θα πρέπει να δοθεί σε δύο καθοριστικής σημασίας ζητήματα, όπου τα επιτυγχανόμενα εκατέρωθεν αποτελέσματα θα αλληλοενισχύονται. Καταρχάς, αν και αναμένεται ότι βραχυπροθέσμως η απασχόληση θα σημειώσει μια συγκρατημένη άνοδο, ωστόσο πρέπει στην Κοινότητα να ανέλθει το χαμηλό ποσοστό απασχόλησης και να μειωθεί η ανεργία σημαντικά όπως τονίζεται στη δήλωση του Δουβλίνου για την απασχόληση «Το πρόβλημα των θέσεων εργασίας». Κατά δεύτερο λόγο, παρά τη σημαντική πρόοδο που επιτελέστηκε κατά τα τελευταία έτη στη σταθερότητα των τιμών και την εξυγίανση των δημοσίων οικονομικών, απαιτείται περαιτέρω πρόοδος. Αυτό επίσης συμβάλλει στην επίτευξη και τη διατήρηση υψηλού βαθμού σύγκλισης, προκειμένου να καταστεί δυνατή η συμμετοχή στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση (ΟΝΕ), ήδη από την 1η Ιανουαρίου 1999, ενός σημαντικού αριθμού κρατών μελών. Κατά τη διάρκεια των προσεχών τριμήνων είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διαλυθεί κάθε αμφιβολία σχετικά με την αυστηρή τήρηση των κριτηρίων του Μάαστριχτ και την εισαγωγή του ενιαίου νομίσματος το 1999, προκειμένου να δοθεί η διαβεβαίωση στους πολίτες και στις επιχειρήσεις της Ευρώπης ότι θα μπορέσουν να επωφεληθούν πράγματι από τις ευκαιρίες που προσφέρει η ΟΝΕ, ώστε έτσι να ευνοηθεί η ανάπτυξη και η απασχόληση. Δεδομένου ότι η δημοσιονομική εξυγίανση θα αποφέρει σημαντικά μεσοπρόθεσμα πλεονεκτήματα για την ανάπτυξη και την απασχόληση, η συνέχιση των προσπαθειών δημοσιονομικής σταθεροποίησης είναι προς το συμφέρον όλων των κρατών μελών.Χάρη στην ενιαία αγορά και στην ΟΝΕ, η Κοινότητα μετατρέπεται σε μια από τις κυριότερες οικονομικές ενότητες του πλανήτη. Μεσομακροπροθέσμως, η Κοινότητα διαθέτει σημαντικό δυναμικό για την επίτευξη τεχνολογικής προόδου, δημιουργίας θέσεων απασχόλησης και τη δημιουργία πλούτου. Για να εκμεταλλευθεί πλήρως το δυναμικό αυτό, η Κοινότητα οφείλει να επιτύχει σταδιακά έναν υψηλό δείκτη απασχόλησης. Με τον τρόπο αυτό θα έχει τη δυνατότητα να διατηρήσει, μέσω ορισμένων μεταρρυθμίσεων, τη βιωσιμότητα των συνταξιοδοτικών συστημάτων, τα οποία αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα των συστημάτων κοινωνικής προστασίας των κρατών μελών.Η επάνοδος και η διατήρηση υψηλού και μη πληθωριστικού αναπτυξιακού ρυθμού βάσει υγιών δημόσιων οικονομικών θα δημιουργήσει ευνοϊκό πολιτικοκοινωνικό περιβάλλον για την αντιμετώπιση του προβλήματος της ανεργίας στην Κοινότητα.Ωστόσο, ενόσω οι διαρθρωτικές ανεπάρκειες εξακολουθούν να περιορίζουν τόσο την ανάπτυξη όσο και το βαθμό στον οποίο η ανάπτυξη μπορεί να δημιουργήσει μεγαλύτερο αριθμό θέσεων απασχόλησης, τα περισσότερα κράτη μέλη πρέπει να εφαρμόσουν διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις.Υψηλό ποσοστό απασχόλησης μπορεί να επιτευχθεί μόνο εάν το παραγωγικό δυναμικό είναι αρκετά μεγάλο. Ο σημερινός ρυθμός των επενδύσεων δεν φαίνεται να δίνει αυτή τη δυνατότητα. Συνεπώς πρέπει να διατηρηθούν οι σημερινοί ευνοϊκοί επενδυτικοί όροι, όσον αφορά τα υψηλά κέρδη και τα χαμηλά επιτόκια. Επιπρόσθετα, πρέπει να επιδιωχθεί δραστήρια η υλοποίηση των διευρωπαϊκών δικτύων στους τομείς των μεταφορών, της ενέργειας και των επικοινωνιών, όπου τα υπάρχοντα κοινοτικά οικονομικά μέσα και η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων θα διαδραματίσουν βασικό ρόλο με μεγαλύτερη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα. Οι επενδύσεις σε ανθρώπινους πόρους καθώς και οι επενδύσεις στην απόκτηση γνώσεων και επαγγελματικών προσόντων μπορούν επίσης να τονώσουν περαιτέρω την απασχόληση, όπως επίσης τονίζεται στην έκθεση της Επιτροπής «Η Ευρώπη ως οικονομική οντότητα».Στο πλαίσιο αυτό, τα κράτη μέλη και τα κοινοτικά θεσμικά όργανα καλούνται, σύμφωνα με το άρθρο 102 Α της συνθήκης, να ασκήσουν τις οικονομικές τους πολιτικές με σκοπό την επίτευξη σημαντικής προόδου προς την κατεύθυνση μιας βιώσιμης και μη πληθωριστικής ανάπτυξης και ενός υψηλού επιπέδου απασχόλησης 7 οι δύο αυτοί στόχοι συγκαταλέγονται μεταξύ των στόχων του άρθρου 2 της συνθήκης. Για το σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη και τα κοινοτικά θεσμικά όργανα καλούνται επίσης να συντονίσουν τις πολιτικές τους (άρθρα 3 Α και 103), λαμβάνοντας υπόψη την αυξημένη ολοκλήρωση των οικονομιών τους.2. Συνδυασμός μέσων μακροοικονομικής πολιτικής προσανατολισμένης στην ανάπτυξη και στη σταθερότητα Με τους προκείμενους γενικούς προσανατολισμούς επαναβεβαιώνεται ότι για να επιτευχθεί μια βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη, στηριζόμενη στις επενδύσεις, και να βελτιωθεί ο ρυθμός δημιουργίας θέσεων απασχόλησης σε μεσοπρόθεσμη βάση άνευ πληθωριστικών πιέσεων, εξακολουθεί να είναι απαραίτητη η εφαρμογή κοινής μακροοικονομικής στρατηγικής η οποία να συνεχίσει να βασίζεται στα τρία ακόλουθα στοιχεία, όπως αυτά προσδιορίστηκαν στους προσανατολισμούς του 1996:- «μια νομισματική πολιτική προσανατολισμένη προς τη σταθερότητα, που δεν θα υπονομεύεται από απρόσφορες δημοσιονομικές και μισθολογικές εξελίξεις,- συνεχείς προσπάθειες για την εξυγίανση των δημοσίων οικονομικών στα περισσότερα κράτη μέλη, σύμφωνα με τους στόχους των προγραμμάτων σύγκλισης,- εξέλιξη των ονομαστικών μισθών συμβατή με την επιδιωκόμενη σταθερότητα των τιμών 7 ταυτόχρονα η εξέλιξη των πραγματικών μισθών θα πρέπει να είναι χαμηλότερη από την αύξηση της παραγωγικότητας, ώστε να ενισχυθεί η αποδοτικότητα των επενδύσεων για τη δημιουργία απασχόλησης.Όσο συνεπέστερα θα είναι τα δημοσιονομικά μέτρα και οι μισθολογικές εξελίξεις προς το σταθεροποιητικό ρόλο της νομισματικής πολιτικής, τόσο θετικότερη θα είναι η συμβολή των νομισματικών συνθηκών, συμπεριλαμβανομένων των συναλλαγματικών ισοτιμιών και των μακροπροθέσμων επιτοκίων, στην οικονομική ανάπτυξη και την απασχόληση».Η σύσταση για την εξέλιξη των ονομαστικών μισθών μπορεί να εξετασθεί, όπου ενδείκνυται, σύμφωνα με τις παρελθούσες τάσεις στο μερίδιο των μισθών στην συνολική προστιθέμενη αξία.Μεσοπρόθεσμα, η ΟΝΕ θα παγιώσει τη θεμελιώδη αλλαγή στο συνδυασμό των μακροοικονομικών πολιτικών που έχει προοδευτικά επιτευχθεί στην Κοινότητα και που πρέπει να ληφθεί πλήρως υπόψη από τους κοινωνικούς εταίρους και τους επιχειρηματίες.i) Μια κοινή νομισματική πολιτική υπό την ευθύνη μιας ανεξάρτητης Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας θα αποσκοπεί πρωτίστως στη σταθερότητα των τιμών, ενώ παράλληλα, χωρίς να θίγεται ο προαναφερθείς στόχος, θα υποστηρίζει και τις γενικές οικονομικές πολιτικές στην Κοινότητα προκειμένου να συμβάλει στην επίτευξη των στόχων οι οποίοι ορίζονται στο άρθρο 2 της συνθήκης.ii) Η εφαρμογή των διατάξεων της συνθήκης σε θέματα δημοσιονομικής πολιτικής (άρθρα 104-104 Γ) και του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης θα εξασφαλίσει υγιείς και πειθαρχημένες δημοσιονομικές πολιτικές. Με την επιφύλαξη αυτών των νομικών διατάξεων, την ευθύνη για τις δημοσιονομικές πολιτικές θα εξακολουθήσουν να την έχουν οι κυρίαρχες εθνικές κυβερνήσεις, οι οποίες θα πρέπει να συντονίσουν τις δημοσιονομικές τους πολιτικές στο πλαίσιο των γενικών προσανατολισμών οικονομικής πολιτικής.iii) Η άσκηση νομισματικών και δημοσιονομικών πολιτικών που ευνοούν τη σταθερότητα και την εξάλειψη των κινδύνων νομισματικών διακυμάνσεων στη ζώνη εύρω, θα διευκολύνει και θα ενθαρρύνει τη δέουσα εξέλιξη των μισθών, οι οποίοι καθορίζονται από αυτόνομους κοινωνικούς εταίρους σύμφωνα με τις ισχύουσες πρακτικές στην κάθε χώρα. Η εξέλιξη αυτή αναμένεται επίσης ότι θα διευκολυνθεί, σε εθνικό επίπεδο, από έναν ευρύτερο κοινωνικό διάλογο με όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, ο οποίος θα διεξαχθεί στο μέτρο των δυνατοτήτων και των παραδόσεων της κάθε χώρας. Μια καλά λειτουργούσα διαδικασία διαμόρφωσης των μισθών είναι αναγκαία προϋπόθεση για την υψηλή οικονομική ανάπτυξη και τη μείωση της ανεργίας. Στο κοινοτικό επίπεδο, η Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 118 Β, θα συνεχίσει να αναπτύσσει τον κοινωνικό διάλογο, ιδίως επί μακροοικονομικών θεμάτων, με στόχο την αξιοποίηση της συναίνεσης γύρω από την οικονομική στρατηγική που περιλαμβάνεται στους προσανατολισμούς. Μεσοπρόθεσμα, είναι απαραίτητο όπως οι διαμορφωτές της οικονομικής πολιτικής, οι κοινωνικοί εταίροι και οι κοινωνικοί φορείς συνειδητοποιήσουν πλήρως το γεγονός ότι η ΟΝΕ θα επιφέρει μια πραγματική αλλαγή του συστήματος και θα μεταβάλλει ριζικά τον τρόπο καθορισμού των μακροοικονομικών και μισθολογικών προσανατολισμών.Η εφαρμογή αυτού του νέου πλαισίου διά της συνεργασίας όλων εκείνων που συμμετέχουν στη διαμόρφωση οικονομικών αποφάσεων θα βοηθήσει στη δημιουργία των προϋποθέσεων για μια οικονομική ανάπτυξη στην Κοινότητα η οποία θα είναι διαρκής, υψηλή και θα δημιουργήσει απασχόληση.3. Σταθερότητα των τιμών και των συναλλαγματικών ισοτιμιών Σταθερότητα των τιμών Η Κοινότητα πέτυχε σημαντική πρόοδο όσον αφορά τη σταθερότητα των τιμών και τη σύγκλιση των δεικτών πληθωρισμού, απαραίτητα στοιχεία για τη μεσοπρόθεσμη επίτευξη βιώσιμης ανάπτυξης και την καθιέρωση του ενιαίου νομίσματος. Ο μέσος δείκτης πληθωρισμού στην Κοινότητα αναμένεται ότι θα κατέλθει το 1997 στο 2,25 % δηλαδή θα αντιπροσωπεύει το χαμηλότερο ποσοστό που σημειώθηκε από την ίδρυση της ΕΚ. Ενόψει της ΟΝΕ, η Κοινότητα θα πρέπει να θέσει ως στόχο τη μείωση του εν λόγω ποσοστού στο 2 % και τη διατήρησή του σε αυτό το επίπεδο σε μεσοπρόθεσμη βάση.Σε όλα σχεδόν τα κράτη μέλη, ο δείκτης πληθωρισμού ήταν χαμηλός ή μειώθηκε σημαντικά τους πρώτους μήνες του 1997. Τον Απριλίου του 1997, δεκατέσσερα κράτη μέλη είχαν δείκτη πληθωρισμού (1) 2 % ή λιγότερο.Ο πληθωρισμός μειώθηκε ταχέως τους πρόσφατους μήνες σε ορισμένα κράτη μέλη (ειδικότερα στην Ισπανία, την Ιταλία και την Πορτογαλία), αλλά αυτό δεν φαίνεται ακόμη πλήρως στο μέσο δείκτη πληθωρισμού που παρατηρήθηκε το περασμένο έτος (2). Τον Απρίλιο του 1997, ο μέσος δείκτης πληθωρισμού κατά το τελευταίο έτος ήταν 2 % ή λιγότερο σε εννέα κράτη μέλη (Βέλγιο, Δανία, Γερμανία, Γαλλία, Λουξεμβούργο, Κάτω Χώρες, Αυστρία, Φινλανδία και Σουηδία) 7 ήταν μεταξύ 2 και 2,5 % στην Ιρλανδία και στο Ηνωμένο Βασίλειο (3) 7 και ήταν περίπου 3 % στην Ισπανία, την Ιταλία και την Πορτογαλία. Εφόσον διατηρηθούν οι καλές πρόσφατες επιδόσεις όσον αφορά τον πληθωρισμό στις τελευταίες αυτές χώρες, ο μέσος δείκτης πληθωρισμού που παρατηρήθηκε επί ένα έτος θα μειωθεί κατά τους ερχόμενους μήνες.Στην Ελλάδα, όπου επετεύχθη σημαντική πρόοδος στη μείωση του πληθωρισμού κατά τα πρόσφατα έτη, απαιτείται η καταβολή ενισχυμένων προσπαθειών για την επίτευξη των επίσημων στόχων, δηλαδή του 4,5 % στα τέλη του 1997 και σε επίπεδο κατώτερο του 3 % στο τέλος του 1998.Σταθερότητα των συναλλαγματικών ισοτιμιών Σύμφωνα με το άρθρο 109 Μ, όλα τα κράτη μέλη πρέπει να συνεχίσουν να αντιμετωπίζουν τη συναλλαγματική τους πολιτική ως πρόβλημα κοινού ενδιαφέροντος. Η Φινλανδία και η Ιταλία εισήλθαν στον ΜΣΙ το φθινόπωρο του παρελθόντος έτους και μία σημαντική πλειοψηφία των νομισμάτων του ΜΣΙ έχουν σημειώσει αξιοπρόσεκτη σταθερότητα. Υγιέστερες και πιο αξιόπιστες οικονομικές πολιτικές, συμπεριλαμβανομένων των δημοσιονομικών πολιτικών, έχουν συμβάλει στην καλύτερη ευθυγράμμιση των συναλλαγματικών ισοτιμιών εντός της Κοινότητας. Στο πλαίσιο αυτό, καθώς και με την προοπτική της συμμετοχής στην ΟΝΕ, πρέπει απαραιτήτως τα κράτη μέλη να διατηρήσουν - και, όπου αυτό χρειάζεται, να εντατικοποιήσουν - τις δεσμεύσεις τους για μακροοικονομικές πολιτικές προσανατολισμένες προς τη σταθερότητα. Για χώρες οι οποίες δεν συμμετέχουν αυτή τη στιγμή στον ΜΣΙ, οι πολιτικές αυτές θα πρέπει επίσης να συμβάλουν στη δημιουργία των προϋποθέσεων που θα καταστήσουν δυνατή τη συμμετοχή αυτή. Η υγιής μακροοικονομική διαχείριση δημιουργεί τις προϋποθέσεις για σταθερές ισοτιμίες και χαμηλά μακροπρόθεσμα επιτόκια εντός της Κοινότητας και συμβάλλει στη σταθερότητα του διεθνούς νομισματικού συστήματος.4. Υγιή δημόσια οικονομικά Στην Κοινότητα ως σύνολο, το πραγματικό δημοσιονομικό έλλειμμα υποχώρησε από το 5 % του ΑΕΠ το 1995 σε 4,3 % το 1996. Ο χαμηλός δείκτης οικονομικής ανάπτυξης που σημειώθηκε το 1996 κατέστησε δυσχερέστερη την προσπάθεια δημοσιονομικής εξυγίανσης και επισκίασε την πραγματικώς επιτευχθείσα πρόοδο. Με βάση τα δημοσιονομικά μέτρα που αποφασίστηκαν στα μέσα Απριλίου 1997, η καθαρή δανειακή ανάγκη του δημοσίου στην Κοινότητα ως σύνολου αναμένεται να υποχωρήσει σε επίπεδο κατώτερο του 3 % του ΑΕΠ το 1997, ενώ για το 1998 αναμένεται η περαιτέρω υποχώρηση του σχετικού δείκτη στο 2,5 % του ΑΕΠ.Στους προϋπολογισμούς τους για το 1997, τα περισσότερα κράτη μέλη έλαβαν σημαντικά μέτρα για τη μείωση του ελλείμματός του στο 3 % του ΑΕΠ ή και σε ακόμη κατώτερα επίπεδα. Τα κράτη μέλη πρέπει οπωσδήποτε να εφαρμόσουν κατά τρόπο απαρέγκλιτο τους προϋπολογισμούς αυτούς και να λάβουν άμεσα διορθωτικά μέτρα σε περίπτωση παρέκκλισης από τους δημοσιονομικούς στόχους. Όσον αφορά τους προϋπολογισμούς για το 1998, στα περισσότερα κράτη μέλη επιβάλλεται η λήψη νέων μέτρων για τη μείωση του ελλείμματος προκειμένου να επιτύχουν τους στόχους των προγραμμάτων σύγκλισης. Τα μέτρα αυτά συνέβαλαν στην αποκατάσταση της απαιτούμενης εμπιστοσύνης σχετικά με το διαρκή χαρακτήρα της προσπάθειας δημοσιονομικής εξυγίανσης, ιδίως στις χώρες εκείνες όπου το δημοσιονομικό έλλειμμα δεν αναμένεται να διαμορφωθεί σε επίπεδα σαφώς κατώτερα του 3 % του ΑΕΠ το 1997 ή όπου ο προϋπολογισμός του 1997 περιελάμβανε προσωρινά μέτρα ή όπου η σχέση χρέους/ΑΕΠ δεν μειώνεται αρκετά και δεν πλησιάζει την τιμή αναφοράς με ικανοποιητικό ρυθμό. Η προσπάθεια αυτή είναι απαραίτητη, όχι μόνο για την ικανοποίηση των δημοσιονομικών κριτηρίων του Μάαστριχτ, αλλά και για την πραγματοποίηση περαιτέρω προόδων προς την μεσοπρόθεσμη επίτευξη, του στόχου για έναν σχεδόν ισοσκελισμένο ή πλεονασματικό προϋπολογισμό υπό κανονικές συνθήκες, όπως ορίζεται στο σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης, ώστε να διασφαλιστεί η εφαρμογή ενός συνδυασμού μέσω μακροοικονομικής πολιτικής προσανατολισμένης στην ανάπτυξη και στη σταθερότητα.Είναι ανάγκη τα προγράμματα δημοσιονομικής προσαρμογής να είναι αξιόπιστα και βιώσιμα. Το βάρος της προσαρμογής θα πρέπει να κατανεμηθεί με δίκαιο τρόπο. Για να είναι αξιόπιστα πρέπει τα προγράμματα να είναι διαφανή. Η διαφάνεια απαιτεί να εφαρμόζονται αυστηρά οι από κοινού συμφωνηθέντες λογιστικοί κανόνες και οικονομικές αρχές. Επιπλέον, οι ετήσιοι προϋπολογισμοί και οι μεσοπρόθεσμες δημοσιονομικές προβλέψεις θα πρέπει να διευκρινίζουν σαφώς τις οικονομικές υποθέσεις στις οποίες βασίζονται. Προκειμένου να έχουν διαρκή αποτελέσματα, τα μέτρα μείωσης του ελλείμματος πρέπει να αποτελούν τμήμα μιας σαφούς μεσοπρόθεσμης στρατηγικής, συμπεριλαμβανομένων των αναγκαίων διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, όπως αναφέρεται στα προγράμματα σύγκλισης, και από την αρχή του τρίτου σταδίου, στα προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης. Τα προγράμματα αυτά θα πρέπει να παρακολουθούνται από κοντά σε κοινοτικό επίπεδο.Η υλοποίηση των οικονομικών πλεονεκτημάτων της δημοσιονομικής εξυγίανσης εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ποιότητα των λαμβανομένων μέτρων. Σχετικά, οι παρόντες προσανατολισμοί επιβεβαιώνουν τις γενικές αρχές που είχαν τεθεί και σε προηγούμενους προσανατολισμούς. Πρώτον, στα περισσότερα κράτη μέλη είναι επιθυμητό να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στη συγκράτηση των δαπανών παρά στην αύξηση της συνολικής φορολογικής επιβάρυνσης, λαμβανομένων υπόψη, όπου απαιτείται, των σχέσεων μεταξύ του συστήματος κοινωνικών μεταβιβαστικών πληρωμών και του φορολογικού συστήματος. Σε αυτά τα κράτη μέλη η δράση θα πρέπει να εστιάζεται σε διαρθρωτικά μέτρα για τον καλύτερο έλεγχο των δαπανών που αφορούν τη δημόσια κατανάλωση, τα κρατικά συνταξιοδοτικά ταμεία, την υγειονομική περίθαλψη, τα επιδόματα ανεργίας και τις επιδοτήσεις. Εάν οι αυξήσεις της φορολογίας είναι αναπόφευκτες θα πρέπει να ληφθεί μέριμνα ώστε να ελαχιστοποιηθούν τα αρνητικά αποτελέσματα στην ανάπτυξη και την απασχόληση και να αποφευχθεί η αναζωπύρωση των πληθωριστικών πιέσεων. Δεύτερον, στο μέτρο του δυνατού και χωρίς να απειληθεί η αναγκαία μείωση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων, οι προτεραιότητες δαπανών του δημοσίου μπορούν να ευνοήσουν παραγωγικές δραστηριότητες όπως είναι οι επενδύσεις σε έργα υποδομής, σε ανθρώπινο κεφάλαιο και σε ενεργητικές πρωτοβουλίες της αγοράς εργασίας. Τρίτον, η επιθυμούμενη μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης ή του βάρους των κοινωνικών συνεισφορών στα περισσότερα κράτη μέλη θα πρέπει να γίνει με τρόπο συνεπή προς την επίτευξη και τη διατήρηση υγιών δημοσιονομικών ισορροπιών. Οι δημογραφικές αλλαγές στα κράτη μέλη θα δημιουργήσουν πιέσεις στις δημόσιες δαπάνες κατά τα ερχόμενα έτη. Σχετικά, τα κράτη μέλη θα πρέπει να επανεξετάσουν την οικονομική βιωσιμότητα των συστημάτων της κοινωνικής προστασίας και συνταξιοδότησης και να εφαρμόσουν εγκαίρως μεταρρυθμίσεις.Δεδομένης της σχέσης μεταξύ φορολογικής πολιτικής αφενός και της ενιαίας αγοράς, της ΟΝΕ και της καταπολέμησης της ανεργίας αφετέρου, τα κράτη μέλη πρέπει να βελτιώσουν τον συντονισμό των φορολογικών μέτρων. Θα πρέπει να αποφευχθεί ο αθέμιτος και επιζήμιος ανταγωνισμός μεταξύ φορολογικών συστημάτων των διαφόρων κρατών μελών. Στο πλαίσιο αυτό, τα κράτη μέλη καλούνται να εξετάσουν τη σκοπιμότητα καθιέρωσης ενός κώδικα συμπεριφοράς ο οποίος θα ορίζει πολιτικά δεσμευτικές αρχές θεμιτού φορολογικού ανταγωνισμού.Όσον αφορά τα μεμονωμένα κράτη μέλη, πέντε από αυτά - η Δανία, η Ιρλανδία, το Λουξεμβούργο, οι Κάτω Χώρες και η Φινλανδία - πληρούσαν ήδη το κριτήριο του 3 % το 1996. Στη Δανία η της οποίας ο προϋπολογισμός αναμενόταν να παρουσιάσει πλεόνασμα κατά το τρέχον έτος, πρέπει οπωσδήποτε να παγιωθεί η επίδοση αυτή για όλη τη διάρκεια του οικονομικού κύκλου, προκειμένου να διατηρηθεί ο δείκτης δημόσιο χρέος/ΑΕΠ σε πτωτική τροχιά. Η Ιρλανδία θα πρέπει να επωφεληθεί από τον υφιστάμενο υψηλό δείκτη ανάπτυξης προκειμένου να εντατικοποιήσει τις προσπάθειες μείωσης των δημοσίων δαπανών, και να επιτύχει περαιτέρω πρόοδο προς την εξισορρόπηση δημοσίων δαπανών και εσόδων. Η πολιτική περιορισμού των δημοσίων δαπανών πρέπει επίσης να συνεχιστεί στις Κάτω Χώρες και στην Ιρλανδία, όπου πρέπει να καταβληθούν ιδιαίτερες προσπάθειες στον τομέα των δαπανών κοινωνικής ασφάλισης, γεγονός το οποίο θα καταστήσει δυνατή την περαιτέρω ελάφρυνση του μη μισθολογικού κόστους της εργασίας, των φόρων εισοδήματος ή άλλων φόρων που συνεχίζουν να επιβαρύνουν την απασχόληση.Στο Βέλγιο προβλέπεται ότι το 1997 το δημοσιονομικό έλλειμμα θα ανέλθει στο 3 % του ΑΕΠ ή σε χαμηλότερο επίπεδο. Σύμφωνα με τις σημερινές πολιτικές, το έλλειμμα αναμένεται ότι θα μειωθεί περαιτέρω το 1998. Για να συνεχισθεί η δημοσιονομική εξυγίανση, η κυβέρνηση του Βελγίου θα πρέπει να εφαρμόσει αυστηρά το νέο πρόγραμμα σύγκλισης. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στην εξυγίανση των λογαριασμών κοινωνικής ασφάλισης, στο πλαίσιο της οποίας βασικά στοιχεία είναι η καθιέρωση αποτελεσματικών μηχανισμών για τον καλύτερο έλεγχο των δαπανών υγείας και τη συνέχιση των μεταρρυθμίσεων στο συνταξιοδοτικό τομέα.Στη Γερμανία, αναμένεται ότι το 1997 το δημοσιονομικό έλλειμμα θα ανέλθει στο 3 % του ΑΕΠ ή σε χαμηλότερο επίπεδο. Βάσει των σημερινών πολιτικών, το έλλειμμα αναμένεται ότι θα σημειώσει περαιτέρω ελαφρά υποχώρηση το 1998. Η γερμανική κυβέρνηση ανέλαβε ισχυρή δέσμευση για λήψη όλων των απαραίτητων μέτρων προκειμένου να επιτύχει το κριτήριο του 3 % το 1997, ενώ παράλληλα πρέπει να λάβει τα απαραίτητα μέτρα για να ανακοπεί η αυξητική τάση του δείκτη δημόσιο χρέος/ΑΕΠ. Ο ρυθμός δημοσιονομικής εξυγίανσης πρέπει να διατηρηθεί και κατά το 1998, σύμφωνα με το νέο πρόγραμμα σύγκλισης. Οι συνεχιζόμενες προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης θα πρέπει να εστιαστούν στην περαιτέρω μείωση του μεριδίου των δημοσίων δαπανών στην οικονομία, συμπεριλαμβανομένων μεταρρυθμίσεων στο φορολογικό σύστημα και στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης. Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε ελάφρυνση της φορολογικής επιβάρυνσης χωρίς να απειλείται η αυστηρή τήρηση των δημοσιονομικών στόχων του νέου προγράμματος σύγκλισης.Στην Ισπανία αναμένεται ότι το 1997 το δημοσιονομικό έλλειμμα θα ανέλθει στο 3 % του ΑΕΠ ή σε χαμηλότερο επίπεδο. Βάσει των εφαρμοζόμενων σήμερα πολιτικών, το έλλειμμα αναμένεται ότι θα σημειώσει περαιτέρω ελαφρά υποχώρηση κατά το 1998. Στο πλαίσιο του προϋπολογισμού για το 1998, οι ισπανικές αρχές, οι οποίες ανέλαβαν ισχυρή δέσμευση για επίτευξη του στόχου του 3 % του ΑΕΠ όσον αφορά το έλλειμμα κατά το 1997, πρέπει να συνεχίσουν την προσπάθεια δημοσιονομικής εξυγίανσης όπως αυτό προβλέπεται στο νέο πρόγραμμα σύγκλισης. Πρέπει απαραιτήτως να συνεχιστεί η υλοποίηση των διαρθρωτικών μέτρων μείωσης του ελλείμματος, ιδιαίτερα εκείνων που αποσκοπούν στη μείωση των τακτικών δαπανών και στην καλύτερη δημοσιονομική διαχείριση.Στη Γαλλία, αναμένεται ότι το 1997 το δημοσιονομικό έλλειμμα θα ανέλθει στο 3 % του ΑΕΠ ή σε κατώτερο επίπεδο. Βάσει των σημερινών πολιτικών, δεν αναμένεται περαιτέρω αισθητή υποχώρηση του ελλείμματος το 1998. Η δημοσιονομική εξυγίανση πρέπει να αποκτήσει μόνιμο χαρακτήρα σε μεσοπρόθεσμη βάση μέσω της αυστηρής εφαρμογής του πρόσφατα συμφωνηθέντος προγράμματος σύγκλισης. Ιδιαίτερα, είναι απαραίτητο να συγκρατηθούν οι δαπάνες υγείας και να εξισορροπηθούν οι λογαριασμοί κοινωνικής ασφάλισης, ενώ παράλληλα πρέπει να εξασφαλιστεί ότι οι προβλεπόμενες μειώσεις φόρων, οι οποίες καθεαυτές ενισχύουν την ανάπτυξη και ευνοούν την απασχόληση, δεν θα κάμψουν το ρυθμό μείωσης του ελλείμματος.Στην Ιταλία, με τα νέα μέτρα που ελήφθησαν το Μάρτιο, το δημοσιονομικό έλλειμμα θα φτάσει το 3 % του ΑΕΠ το 1997. Οι ιταλικές αρχές πρέπει να λάβουν κάθε αναγκαίο μέτρο προς επίτευξη του στόχου αυτού. Για να μειωθεί το έλλειμμα κάτω του 3 % το 1998 και τα επόμενα έτη πρέπει οπωσδήποτε να εφαρμοστεί πλήρως το προσφάτως εγκριθέν πρόγραμμα σύγκλισης. Οι στόχοι αυτοί πρέπει να θεωρηθούν από την ιταλική κυβέρνηση ως οροφές, ώστε να αποφευχθούν αποτυχίες και να μειωθεί ταχύτερα ο λόγος του δημοσίου χρέους. Το 1988, στα πλαίσια του προϋπολογισμού πρέπει να δοθεί έμφαση σε μέτρα μόνιμου αποτελέσματος στη μείωση του ελλείμματος, περιλαμβανομένων και των διαρθρωτικών, δεδομένου ότι τα τελευταία αυτά θα επηρεάσουν θετικά την αποτελεσματικότητα όλου του οικονομικού συστήματος. Βασικής σημασίας είναι η μεταρρύθμιση του κράτους πρόνοιας και του ιταλικού φορολογικού συστήματος.Στην Αυστρία, αναμένεται ότι το 1997 το δημοσιονομικό έλλειμμα θα ανέλθει στο 3 % του ΑΕΠ ή σε κατώτερο επίπεδο. Βάσει των σημερινών πολιτικών αναμένεται ότι το δημοσιονομικό έλλειμμα θα σημειώσει περαιτέρω ελαφρά υποχώρηση κατά το 1998. Η αυστριακή κυβέρνηση καλείται να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για την επίτευξη του στόχου του 3 % του ΑΕΠ όσον αφορά το δημοσιονομικό έλλειμμα κατά το 1997 και να διασφαλίσει τη συνέχιση των προσπαθειών δημοσιονομικής εξυγίανσης κατά τα επόμενα έτη μέσω ενός προγράμματος συνεχών και, εφόσον κριθεί απαραίτητο, ενισχυμένων διαρθρωτικών προσαρμογών.Στην Πορτογαλία αναμένεται ότι το δημοσιονομικό έλλειμμα θα ανέλθει το 1997 στο 3 % του ΑΕΠ ή σε χαμηλότερο επίπεδο. Στον προϋπολογισμό του 1998, οι πορτογαλικές αρχές, οι οποίες έχουν δεσμευθεί πλήρως να επιτύχουν το στόχο του 2,9 % του ΑΕΠ το 1997, θα πρέπει να εξακολουθήσουν τη δημοσιονομική εξυγίανση όπως προβλέπεται στο νέο πρόγραμμα σύγκλισης. Βάσει των σημερινών πολιτικών, το έλλειμμα αναμένεται ότι θα σημειώσει περαιτέρω ελαφρά υποχώρηση το 1998. Η νέα στρατηγική η οποία συμφωνήθηκε μεταξύ της κυβέρνησης και των κοινωνικών εταίρων πρέπει να εφαρμοστεί κατά τρόπο αυστηρό ώστε να επιτευχθεί σημαντική πρόοδος όσον αφορά τη μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης, καθώς και των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης και φορολογίας.Στη Σουηδία αναμένεται ότι το δημοσιονομικό έλλειμμα θα είναι το 1997 λιγότερο από 3 % του ΑΕΠ. Βάσει των σημερινών πολιτικών, το έλλειμμα προβλέπεται ότι θα σημειώσει περαιτέρω σημαντική υποχώρηση κατά το 1998. Η Σουηδία θα πρέπει να συνεχίσει την εφαρμογή του προγράμματος σύγκλισης που συνεπάγεται καλύτερα δημόσια οικονομικά, καθώς επίσης να παρακολουθεί συστηματικά την υλοποίησή του.Στο Ηνωμένο Βασίλειο αναμένεται ότι το δημοσιονομικό έλλειμμα θα ανέλθει το 1997 στο 3 % του ΑΕΠ ή σε χαμηλότερο επίπεδο. Βάσει των προβλέψεων της προηγούμενης κυβέρνησης, το έλλειμμα θα υποχωρήσει περαιτέρω το 1998. Συνιστάται στη νέα κυβέρνηση να καθορίσει ένα αποτελεσματικό πλαίσιο για τη βιώσιμη φορολογική εξυγίανση.Όσον αφορά την Ελλάδα, όπου τα εξαγγελθέντα μέτρα αναμένεται να οδηγήσουν σε περαιτέρω μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος για το 1997, απαιτείται η καταβολή συνεχών προσπαθειών σε μεγάλο αριθμό τομέων προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι του προγράμματος σύγκλισης 7 πρέπει ειδικότερα να καταβληθούν ενισχυμένες προσπάθειες για τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης, για την αποτελεσματικότερη λειτουργία της φορολογικής διοίκησης και του φοροεισπρακτικού μηχανισμού, για τη μείωση των δημοσίων δαπανών και για τη συνέχιση και επέκταση των σχεδίων ιδιωτικοποίησης. Το έλλειμμα αναμένεται να υποχωρήσει περαιτέρω το 1998.Όπως ακριβώς και τα κράτη μέλη, η Κοινότητα καλείται να εξακολουθήσει την τήρηση αυστηρής δημοσιονομικής πειθαρχίας. Αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία πρέπει να εφαρμοσθεί σε όλες τις κατηγορίες δημοσιονομικών προοπτικών, με ταυτόχρονη τήρηση της διοργανικής συμφωνίας για τη δημοσιονομική πειθαρχία και τη βελτίωση της διαδικασίας του προϋπολογισμού.5. Καλύτερη λειτουργία των αγορών προϊόντων και υπηρεσιών Για να διασφαλισθεί και να βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα, η απασχόληση και το βιοτικό επίπεδο στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα σε έναν κόσμο ελεύθερων συναλλαγών και συνεχών τεχνολογικών μεταβολών, πρέπει τα κράτη μέλη και η Κοινότητα, σύμφωνα με τους γενικούς προσανατολισμούς οικονομικής πολιτικής, να εντείνουν τις προσπάθειές τους για τον εκσυγχρονισμό των αγορών τους στους τομείς των προϊόντων, των υπηρεσιών και της εργασίας. Για να αυξηθεί η ικανότητα προσαρμογής των οικονομικών των κρατών μελών στις μεταβαλλόμενες συνθήκες και για να ενισχυθεί το αναπτυξιακό δυναμικό, υπάρχει επίσης ανάγκη να προωθηθεί η καινοτομία, η έρευνα και η ανάπτυξη και να βελτιωθούν τα συστήματα εκπαίδευσης και κατάρτισης. Για να αυξηθεί η αποτελεσματικότητα των πολιτικών προστασίας του περιβάλλοντος, συμβάλλοντας στη βιώσιμη ανάπτυξη από οικονομική και περιβαλλοντική άποψη, οι πολιτικές αυτές θα πρέπει να στηριχθούν σε μέσα που βασίζονται περισσότερο στους κανόνες της αγοράς τόσο σε εθνικό επίπεδο όσο και σε κοινοτικό επίπεδο - εφόσον κριθεί αναγκαία η κοινοτική δράση.Στα πλαίσια της στρατηγικής για την ενίσχυση της ανάπτυξης και της απασχόλησης, με παράλληλη σταθερότητα τιμών, πρέπει να βελτιωθεί η λειτουργία των αγορών προϊόντων και υπηρεσιών, να τονωθεί ο ανταγωνισμός, να ενδυναμωθεί η εφεύρεση και η καινοτομία και να διασφαλιστεί αποτελεσματικός καθορισμός τιμών. Αυτό ήταν το σκεπτικό του προγράμματος ενιαίας αγοράς (ΠΕΑ), τη σημασία του οποίου υπογράμμισε κατά τρόπο σαφή η Επιτροπή στο πλαίσιο πρόσφατης αξιολόγησης (4). Το συμπέρασμα αυτής της αξιολόγησης ήταν αφενός ότι οι αγορές προϊόντων των κρατών μελών παρουσιάζουν σήμερα, εν γένει, υψηλό βαθμό ολοκλήρωσης και αφετέρου ότι οι αγορές των υπηρεσιών είναι λιγότερο ολοκληρωμένες, παρά το ότι η κατάσταση βελτιώθηκε σημαντικά από την έναρξη του ΠΕΑ. Είναι σαφές ότι ορισμένα προβλήματα παραμένουν. Πρέπει να δοθεί πολύ μεγαλύτερη προσοχή στις υπηρεσίες, ιδιαίτερα στις κατασκευές, στις ασφάλειες και στις τράπεζες, διασφαλίζοντας την πλήρη εφαρμογή της νομοθεσίας για την ενιαία αγορά. Επιπλέον, τα κράτη μέλη θα πρέπει να λάβουν τα αναγκαία μέτρα για να αυξηθεί η αποτελεσματικότητα των δημόσιων υπηρεσιών τους.Εξάλλου, αγορές προϊόντων που συνδέονται με δημόσιες συμβάσεις εξακολουθούν να λειτουργούν εκτός συνθηκών πλήρους ανταγωνισμού 7 άλλες αγορές προϊόντων συνεχίζουν να υπόκεινται σε υπερβολικά υψηλό βαθμό κανονιστικής πλαισίωσης από τα κράτη μέλη με αποτέλεσμα υψηλότερες τιμές για τους καταναλωτές. Οι κρατικές ενισχύσεις εξακολουθούν να στρεβλώνουν τις αγορές και να βλάπτουν τον ανταγωνισμό χωρίς καμία ένδειξη βελτίωσης. Ένας άλλος τομέας στον οποίο η πρόοδος είναι πάρα πολύ αργή είναι οι προδιαγραφές των προϊόντων, και ιδίως η έννοια της «αμοιβαίας αναγνώρισης». Πρέπει επίσης να βελτιωθεί το επιχειρηματικό κλίμα για τις ΜΜΕ. Εν προκειμένω, θα πρέπει να επισπευσθεί η πρόσβαση των ΜΜΕ στην πληροφόρηση και να γίνει φιλικότερη προς το χρήστη, καθώς επίσης να ληφθούν μέτρα για την απλοποίηση των κανονισμών (πρωτοβουλία SLIM).Ο ανταγωνισμός στις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών, καθώς και η αποτελεσματικότητά τους, θα βελτιωθούν μέσω της καλύτερης λειτουργίας της ενιαίας αγοράς, με παράλληλη περαιτέρω δέσμευση των κρατών μελών όσον αφορά: i) την πλήρη εφαρμογή και την κατάλληλη παρακολούθηση της επιβολής του υφιστάμενου νομοθετικού πλαισίου, ιδιαίτερα στον τηλεπικοινωνιακό τομέα 7 ii) την περαιτέρω πρόοδο στην διαμόρφωση νομικού πλαισίου σε τομείς όπως η φορολογία και το εταιρικό δίκαιο 7 iii) την ολοκλήρωση της ελευθέρωσης της αγοράς ενέργειας στα πλαίσια των υπαρχουσών οδηγιών και των υπό διαπραγμάτευση οδηγιών 7 iv) τη μείωση της επιβάρυνσης που αντιπροσωπεύουν οι υπερβολικές ρυθμίσεις και την αναθεώρηση ή κατάργηση εθνικών μέτρων που οδηγούν σε κατάτμηση των αγορών και v) την αποφυγή χρησιμοποίησης κρατικών ενισχύσεων με σκοπό την αναβολή των απαραίτητων διαρθρωτικών προσαρμογών. Το πρόγραμμα δράσης της Επιτροπής για την ενιαία αγορά προτείνει ορισμένες συγκεκριμένες δράσεις που πρέπει να εφαρμοστούν πριν από την 1η Ιανουαρίου 1999 προκειμένου να δοθεί νέος δυναμισμός στην ενιαία αγορά.Η Κοινότητα θα μεταρρυθμίσει περαιτέρω τις πολιτικές της σύμφωνα με την απαίτηση του άρθρου 102 Α της συνθήκης, το οποίο προβλέπει ότι τα κράτη μέλη και η Κοινότητα δρουν σύμφωνα με την αρχή της οικονομίας της ανοιχτής αγοράς με ελεύθερο ανταγωνισμό, που ευνοεί την αποτελεσματική κατανομή των πόρων, και σύμφωνα με τις αρχές του άρθρου 3 Α.6. Ενθάρρυνση των μεταρρυθμίσεων στην αγορά εργασίας και των επενδύσεων στον τομέα της γνώσης Η θετική εμπειρία ορισμένων κρατών μελών επιτρέπει να συναχθούν ορισμένα σημαντικά συμπεράσματα, τόσο για το περιεχόμενο όσο και για την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων. Κατά πρώτο λόγο, οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις πρέπει να είναι γενικής εφαρμογής, σε αντίθεση με περιορισμένης εμβέλειας ή περιστασιακά μέτρα, προκειμένου να αντιμετωπιστεί συστηματικά το περίπλοκο ζήτημα των κινήτρων για εργασία και για δημιουργία απασχόλησης. Η προσέγγιση αυτή επιτρέπει την αξιοποίηση των υφιστάμενων συμπληρωματικών στοιχείων μεταξύ των διαφόρων πολιτικών, γεγονός που θα οδηγούσε σε βελτίωση της συνολικής αποτελεσματικότητας των μεταρρυθμίσεων και, καθιστώντας τις μεταρρυθμίσεις ευκολότερα αποδεκτές σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο, θα μείωνε τους κινδύνους ανατροπής των εφαρμοζόμενων πολιτικών. Κατά δεύτερο λόγο, με την καθιέρωση μηχανισμών παρακολούθησης των επιπτώσεων που θα έχουν οι μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας και στην απασχόληση θα μπορεί να αξιολογείται η αποτελεσματικότητα αυτών των μεταρρυθμίσεων και να προσδιορίζεται κατά πόσον απαιτούνται ορισμένες αλλαγές προτεραιοτήτων και τρόπων εφαρμογής. Έτσι, τα πολυετή προγράμματα απασχόλησης πρέπει να εστιασθούν περισσότερο στην αλληλεπίδραση μεταξύ των προσανατολισμών και των ειδικών μέτρων που εφαρμόζονται στην αγορά εργασίας, ενώ οι κοινές εκθέσεις απασχόλησης, οι οποίες παρακολουθούν την εφαρμογή τους, πρέπει να δίνουν μεγαλύτερη προσοχή στον εντοπισμό των ορθών πρακτικών που προκύπτουν από τις πολιτικές των κρατών μελών.Κατά τα τελευταία έτη έχουν ληφθεί σε εθνικό επίπεδο πολυάριθμα μέτρα τα οποία αποσκοπούν στην ενίσχυση της αποτελεσματικότητας της αγοράς εργασίας, ενώ παράλληλα, σε ορισμένα κράτη μέλη, συζητείται η θέσπιση σημαντικών μεταρρυθμίσεων. Η διαδικασία αυτή πρέπει να συνεχιστεί και, εφόσον κριθεί απαραίτητο, να εντατικοποιηθεί. Εν προκειμένω, ο στόχος είναι να συμφιλιωθεί η διατήρηση κοινωνιών με συνοχή με την αναγκαιότητα δημιουργίας περισσότερων θέσεων εργασίας. Προτεραιότητα πρέπει να δοθεί:i) στη μεγαλύτερη ανάπτυξη στον τομέα της απασχόλησης συνοδευόμενη από τη διατήρηση ανάλογων μισθολογικών τάσεων και από αμοιβές που θα λαμβάνουν περισσότερο υπόψη τις διαφορές επαγγελματικών προσόντων και γεωγραφικών περιοχών. Αυτό αποτελεί σημαντικό καθήκον για τους κοινωνικούς εταίρους 7ii) στη μείωση του μη μισθολογικού κόστους της εργασίας και στην ελάφρυνση του φόρου εισοδήματος για να αναπτυχθούν οι δυνατότητες εύρεσης εργασίας 7iii) στη μεταρρύθμιση του φορολογικού συστήματος και του συστήματος κοινωνικής προστασίας, τα οποία πρέπει να συνδέονται με τη βελτίωση της λειτουργίας των αγορών εργασίας 7iv) στα νέα πρότυπα οργάνωσης εργασίας, συμπεριλαμβανομένης της μεγαλύτερης ευελιξίας όσον αφορά τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, τα οποία πρέπει να είναι προσαρμοσμένα στις ειδικές ανάγκες των επιχειρήσεων και των εργαζομένων 7 μεγαλύτερη προσφυγή στην εθελούσια μερική απασχόληση και προώθηση τοπικών πρωτοβουλιών στον τομέα της απασχόλησης 7v) στην προσαρμογή του εκπαιδευτικού συστήματος - συμπεριλαμβανομένης της επαγγελματικής κατάρτισης - τόσο στις ανάγκες της αγοράς όσο και στη βελτίωση του ανθρώπινου κεφαλαίου, ενισχύοντας έτσι τις αναπτυξιακές δυνατότητες της οικονομίας. Εν προκειμένω, πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στη βελτίωση των δυνατοτήτων απασχόλησης των ανέργων, ιδιαίτερα των ανειδίκευτων, και όσων δεν διαθέτουν επαγγελματική πείρα και στη μείωση των ανισοτήτων ειδίκευσης στην αγορά εργασίας παρέχοντας κατάρτιση προσαρμοσμένη στις μεταβαλλόμενες ανάγκες της αγοράς εργασίας.Επιπλέον, οι μεταρρυθμίσεις αυτές πρέπει να υποστηριχθούν από τον προσανατολισμό άλλων πολιτικών προς την κατεύθυνση της μεγαλύτερης απασχόλησης. Ιδιαίτερα, τα λαμβανόμενα μέτρα χάρη στη συνδρομή των διαρθρωτικών κοινοτικών ταμείων θα πρέπει επίσης να εντάσσονται στη συνολική στρατηγική για την απασχόληση και στα πολυετή προγράμματα απασχόλησης των κρατών μελών.Βρυξέλλες, 7 Ιουλίου 1997.Για το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςJ. C. JUNCKER(1) Όπως μετράται από τον τελευταία εναρμονισμένο μηνιαίο δείκτη τιμών καταναλωτή (ΕΔΙΚ) σε σχέση με τον ίδιο μήνα ένα χρόνο νωρίτερα.(2) Όπως μετρήθηκε από τον αριθμητικό μέσο όρο των τελευταίων δώδεκα μηνιαίων εναρμονισμένων δεικτών (ΕΔΙΚ) σχετικά με τον αριθμητικό μέσο όρο των δώδεκα μηνιαίων εναρμονισμένων δεικτών της προηγούμενης περιόδου.(3) Για την Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο, η εκτίμηση βασίζεται στις εκτιμήσεις της Επιτροπής δεδομένου ότι και οι δύο χώρες δεν έχουν ακόμη δημοσιεύσει δεδομένα ΕΔΙΚ με τρόπο που να επιτρέπει υπολογισμό.(4) Βλέπε ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο «Η επίπτωση και η αποτελεσματικότητα της εσωτερικής αγοράς» [COM(96) 520, Οκτώβριος 1996] και «Οικονομική αξιολόγηση της ενιαίας αγοράς» ευρωπαϊκή οικονομία, εκθέσεις και μελέτες, αριθ. 4, 1996).


title: Σύσταση της Επιτροπής για τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών των κρατών μελών και της Κοινότητας εκπονηθείσα σύμφωνα με το άρθρο 103 παράγραφος 2 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας

text:
             ΕΠΙΤΡΟΙ1ΗΤΩΝ ΗΥΡΩΙΙΛΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΠΤΩΝ
                                                         Βρυξέλλες, 23.04.1997
                                                        COM(97) 168 τελικό
Σύσταση της Επιτροπής για τους γενικούς προσανατολισμούς
   των οικονομικών πολιτικο>ν των κρατών μελών και της
                              Κοινότητας
          εκπονηϋεί,σα σύμφωνα με το άρθρο 103 παράγραφος 2 της
            Συνθήκης για την ίδρυση της Ι ευρωπαϊκής Κοινότητας
 ---pagebreak---  ---pagebreak---                        Πίνακας πι-:ριι-:χομένων
1. Βασικοί στόχοι: ανάπτυξη, απασχόληση και σύγκλιση                    1
2. Συνδυασμός     μέσων   μακροοικονομικής    πολιτικής   ο   οποίος να
   αποσκοπεί στην ανάπτυξη και στη σταθερότητα                          2
3. Σταθερότητα των τιμ,ονν και το>ν συναλλαγματικών ισοτιμίίόν          3
4. Υγιή και αποτελεσματικά δημόσια οικονομικά                           4
5. Διαρθρωτικές προσαρμογές για την προώθηση της ανάπτυξης και της
   απασχόλησης                                                          7
   5.1 Βελτίωση της λειτουργίας των αγορο>ν προϊόνπην και υπηρεσκόν     8
   5.2  Ενθάρρυνση των μεταρρυθμίσεων στην αγορά εργασίας και των
         επενδύσεων στον τομέα της γνώσης                               8
                                                                          /[6L·
 ---pagebreak---         Γενικοί προσανατολισμοί των οικονομικών
  πολιτικών των κρατών μελών και της Κοινότητας
1.    Βασικοί στόχοι: ανάπτυξη, απασχόληση και σύγκλιση
Από το καλοκαίρι του 1996, όταν εγκρίθηκαν οι προηγούμενοι προσανατολισμοί, στην
Κοινότητα σημεκόθηκε μία μέτρια ανάκαμψη της οικονομικής δραστηριότητας. Από την
πλευρά της προσφοράς, οι θεμελκί)δεις παράμετροι συνεχίζουν να βελτιώνονται εναό οι
προοπτικές όσον α φ ο ρ ά τη ζήτηση είναι ευνοϊκότερες. Οι εξελίξεις αυτές, σε συνδυασμό
με τον ολοένα και π ο ι ο ισορροπημένο συνδυασμό μακροοικονομικών πολιτικών και τη
διαφαινόμενη βελτίωση της εμπιστοσύνης, αναμένεται ότι θα επιτρέψουν την σταδιακή
ενίσχυση του αναπτυξιακού ρυθμού και την επάνοδο του στο επίπεδο της δυνητικής του
τάσης κατά το τρέχον έτος ενοό για το επόμενο έτος προβλέπεται ότι ο ρυθμός αυτός θα
υπερβεί κατά πολύ την εν λόγου τάση.
Στην παρούσα κατάσταση, η προτεραιότητα θα πρέπει να δοθεί σε δύο καθοριστικής
σημασίας ζητήματα, όπου τα               επιτυγχανόμενα εκατέρωθεν       αποτελέσματα     θα
αλληλοενισχύονται. Κατ'αρχάς, αν και αναμένεται ότι σε βραχυπρόθεσμη βάση η
απασχόληση θα οτημειοόσει μία συγκρατημένη άνοδο, η Κοινότητα οφείλει να
κινητοποιήσει όλες της τις δυνάμεις για να επιλύσει το διττό πρόβλημα π ο υ τίθεται α π ό τα
χαμηλά ποσοστά απασχόλησης και την υψηλή ανεργία. Κατά δεύτερο λόγο, π α ρ ά την
σημαντική π ρ ό ο δ ο π ο υ επιτελέστηκε κατά τα. τελευταία αυτά έτη σε όρους σταθερότητας
των τιμών και εξυγίανσης των δημοσίων οικονομικών, οι προσπάθειες πρέπει να
συνεχιστούν εάν στόχος είναι να επιτευχθεί και να διατηρηθεί ένας υψηλός βαθμός
ονομαστικής σύγκλισης, προκειμένου να καταστεί δυνατή η συμμετοχή στην ΟΝΕ, ήδη
α π ό την 1η Ιανουαρίου 1999, ενός σημαντικού αριθμού κρατών μελών. Κατά τη διάρκεια
των προσεχών τριμήνο)ν, είναι ιδιαίτερα σημαντικό - μεταξύ άλλων για την ανάπτυξη και
την απασχόληση - να διαλυθεί κάθε αμφιβολία σχετικά με την τήρηση των κριτηρίων του
Μάαστριχτ και την εισαγωγή του ενιαίου νομίσματος το 1998, προκειμένου να δοθεί η
διαβεβαίωση στους πολίτες και στις επιχειρήσεις της Ευρώπης ότι θα μπορέσουν να
επουφεληθούν πράγματι από τις ευκαιρίες π ο υ προσφέρει η ΟΝΕ. Δεδομένου ότι. η
εξυγίανση της δημοσιονομικής κατάστασης θα αποφέρει σημαντικά πλεονεκτήματα για
την ανάπτυξη και την απασχόληση σε μεσοπρόθεσμ/η βάση, η συνέχιση τουν προσπαθεκόν
δημοσιονομικής σταθεροποίησης είναι προς το συμφέρον όλων των κρατών μελοόν.
Χάρη στην ενιαία αγορά και στην ΟΝΕ, η Κοινότητα μετατρέπεται σε μία από τις
κυριότερες οικονομικές ενότητες του πλανήτη. Σε μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο
επίπεδο, η Κοινότητα διαθέτει σημαντικό δυναμικό για την επίτευξη τεχνολογικής
προόδου, δημιουργίας Οέσεουν απασχόλησης και τη δημιουργία πλούτου. Για να
εκμεταλλευθεί πλήρους το δυναμικό αυτό, η Κοινότητα οχρείλει να επιτύχει σταδιακά έναν
υψηλό δείκτη απασχόλησης. Με τον τρόπο αυτό θα έχει τη δυνατότητα να διατηρήσει,
μέσω ορισμένων μεταρρυθμίσεων, την βιωσιμότητα των συνταξιοδοτικών συστημάτων, τα
οποία αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα των συστημάτων κοινωνικής προστασίας των
κρατών μελών.
Η επάνοδος και η διατήρηση υψηλού και μη πληθωριστικού αναπτυξιακού ρυθμού
αποτελεί το καλύτερο μέσο, τόσο από πολιτική όσο και από κοινωνική άποψη, για την
επίτευξη βιώσιμης λύσης στο πρόβλημα της ανεργίας στην Κοινότητα και για την συνέχιση
της προσπάθειας εξυγίανσης των δημοσίων οικονομικών. Επίσης, πολλά κράτη μέλη
πρέπει να εφαρμόσουν διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις καθότι οι διαρθρωτικές ανεπάρκειες
εξακολουθούν να περιορίζουν τόσο την ανάπτυξη όσο και το βαθμό στον ο π ο ί ο η
ανάπτυξη μπορεί να δημιουργήσει μ.εγαλύτε.ρο αριθμό θέσεων απασχόλησης. ΙΙάντους, τα
λαμβανόμενα μέτρα για. τη βελτίωση της ανταγ(υνιστικότητας και της λειτουργίας των
αγορών π ρ ο ϊ ό ν τ ω ν και υπηρεσκόν θα αποδώσουν πλήρους μόνο εηιόσον η οικονομία
αναπτύσσεται τοχχέους και δημιουργεί, μεγάλο αριθμό θέσεουν (απασχόλησης.
                                                                                AL
 ---pagebreak--- Μίοχ ευνοηκή για την οχπασχόληση οχνοχπτυξιοχκή πορεία πρέπει vox υποστηρίζεται οχπό
οχύξτ|στ| τουν επενδύσεουν τόσο) τονυ I,OI,OJTI,XOV) όσο) κοχι το>υ δημόσιου τομέα. Λόγου της μη
ικανοποιητικής σχετικό/. πο)ρείο/.ς τουν ιδιουτικουν επενδύσεουν οχπό την οχρχή της όεκοχετίοχς
1990 κα.ι της συμπίεσης των δημοσκυν επενδύσεουν, ο σημερινο'νς δείκτης επ.ενδύο»-οπν στην
Κοινότητο/. κινείτοα σε μάλλον χοχμ,ηλο'χ επίπεδα. Ιίάν ο δείκτης αυτός διαιηρηθεί. σι
μεσο)προ')θεσμη βο'χοιη, η οχύξηοτη το)υ ΛΕ11 θοχ ακο)λουθήοτει χοχμ.ηλονύς ρυθμούς και θα είναι
ελοχορροός οχνώτερη του 2% οχνο'χ έτος. Πρέπει συνεπούς vox οχξιοποιηθονυν πλήρους ο)ΐ
τρέχο>υσες ευνοϊκές γιοχ τις επενδύσεις οιυνθήκες ο')πους εκείνες της υψηλής οχποσοντικο'ντητοχς
κοχι τουν χοχμηλουν επιτο)κίουν. Επιπλέονν, πρέπει vox συνεχιοιθεί με δυνοχμ,ικο) ρυθμό') η
υλο)πο)ίτ|στ| τουν διευρουποχϊ'κουν δικτύουν οττονυς τομείς ττις ενέργεκχς, τουν μ,ετοχο|ΐοροί)ν κοχι
τουν τηλεονπικοινουνιοόν, στο) πλαίσιο της ο)πο)ίοχς καθοριστικό') ρο'>λο διοχδρ<χ|ΐοχτίζονυν τα
κοινο)τικο'χ χρημοχτονδοντικο'χ μ,έσοχ κοχι η ΙίΊΈ, ενοό ποχρο'χλληλοχ θοχ πρέπει vox διασφαλισθεί, η
μεγοχλύτερη οτυμμετονχή τονυ ιδιουτικονύ τοηιέοχ. Ιίξάλλου, θοχ πρέπει vox ενΟοχρρυνθονύν οι
επενδύσεις σε ανθρώπινους πόρο)υς καθο')ς και ο)ΐ επενδύσεις γιοχ την οχπο')κτηση γνουσεουν
και επαγγελματικοόν προ)σόντων.
Στο πλοχίσιο) αυτό, τοχ κράτη μέλη και τοχ κοινοτικά θεσμικοχ όργοχνοχ κοχλο)ύνται, σύμορουνοχ
με το) ο'χρθρο) 102Λ της Συνθήκης, vox οχοτκήσονυν τις οικονομικές τονυς πολιτικές με σκο)πό
την επίτευξη σημ,οχντικής προκ')δου προ)ς την κοχτεύθυνση μ,ι,οχς βκυοτιμης κοχι μη
πληθουριοιτικής οχνο'χπτυξης κοχι ενο')ς υψηλού επιπέδου οχποχοτχόληοτης· ο)ΐ δύο) οχυτοπ στονχοι
συγκοχτοχλέο)ντοχι μετοχξύ τουν στο')χουν π ο υ ο)ρίζο)ντοχι στο) ο'χρθρο) 2 της Συνθήκης. Γιοχ το)
σκοπό') οχυτό, τοχ κρο'χττι μέλη κοχι τοχ κο)ΐνο)τικο'χ θεοτμ,ικο'χ ο')ργοχνοχ κοχλονύντοχι επίσης vox
ονυντοννίοκνυν τις πο)λιτικές τονυς (ο'χρθροχ 1Λ, ΙΘ2Λ κοχι 10.1), λοχμ,βο'χνο)ντοχς υπο'νψη την
οχυξημένη ο)λονκλήρουοτη τουν οικο)νο)μ,ιοί)ν τουν κροχτουν μ,ελοόν.
2.     Συνδυασμός μέσων μακροοικονομικής πολιτικής ο οποίος να
       αποσκοπεί στην ανάπτυξη και στη σταθερότητα
Με οχυτονύς τονυς γενικονύς προσοχνοχτο)λιοτμ,ονύς εποχνοχβεβοχιοόνετοχι ότι, γιοχ vox επιτευχθεί μ.ι,οχ
βκόοτιμη, οττηριζόμενη οιτις επενδύοτεις οπκοννομική οχνο'χπτυξη κοχι vox βελτκυθεί ο) ρυθμ,ο')ς
δημιονυργίοχς θέοτεουν οχποχσχο'νληοτης σε μ,εσο)προ')θεσμ,η βάση χουρίς την εμφάνιση
πληΟουριοττικοόν πι,έοτεουν, εξοχκο)λονυΟεί vox ε.ίνοχι οχποχροχί,τητη η ε.ο|κχρμ.ο)γή κοινής
μοχκροχ)ΐκονο)μικής οττροχτηγικής Τ] ο)πο)ίοχ vox συνεχίσει vox βοχσίζεται στοχ τρίοχ οχκονλονυθοχ
στο)ΐχεία, όπους οχυτο'χ προσδιορίστηκαν στονυς προσοχνοχτο)λισμονύς το>υ 1996:
-    "μία νομισμοχτική πολιτική προ)σοχνατο)λιοιμένη προ)ς τη στοχ()ερο')τητοχ, πονυ δεν θοχ
    υπο)νο)μευετοχι οχπό οχπροσορονρες δημο)σιο)νο)μ,ι,κές κοχι, μιοτΟονλονγικές εξελίξεις·
-   συνε/εις προσπο'χθειες γιο/. την εξυγίοχνοτη τουν δημοσίουν ο)ΐκο)νο)μ,ικυ')ν οττοχ περισοτο')τεροχ
    κρο'χττι μέλη, οτύμορουνοχ με τονυς οττο')χονυς τουν προνγροχμμ,ο'χτουν οιύγκλισης·
-    εξέλιξτι τθ)>ν ο)νο)μ,οχοττι,κοόν μ,ισθουν συμ,βοχτή με την επιδκυκόμενη στοχ()ερο')ττ|τοχ τουν
    τιμ,οόν· τοχυτο'νχροΜΧ η εξέλιξη τουν προχγμ,οχτικοόν μ,ισθουν θοχ πρέπει vox είνοχι χοχμ,ηλο'ντερη
    οχπο') την οχύξηοτη της ποχροχγουγικο'ντητοχς, οόστε να ενισχυθεί η οχπο)δοντικο')τητοχ τουν
    επενδύσεουν γιοχ τη δήμιο νυργίοχ οχποχσχο'νλησης.
Ο σ ο συνεπέοττεροχ θοχ είνοχι τοχ δημισκννοηιικο'χ μ,έτροχ κοχι, ο)ΐ μισθονλονγικές εξελίξεις π ρ ο ς το
οντοχθεροποιτικό ρο')λο) ττις νο)μιοιμοχτικής πο)λιτικής, το'σο) Οετικο'ντερη θοχ είνοχι η συμβο)λή
τουν νομισμοχτικοόν συνθηκοόν, συμπεριλοχμβοχνοηιένουν τουν οτυνοχλλοχγμοχτικοόν ισοντιμιοόν
κοχι τουν μοχκρονπρο)θέσμουν επιτονκίουν, σττ|ν ο)ΐκο>νομική οχνο'χπτυξη κοχι, την οχποχσχόληοτη."
Σε μεσονπρόθεσμ,ο) επίπεδο), είνοχι οχποχροχίτητο) ο')πους ο)ΐ διοχμορορουτές της ο)ΐκο)νο)μ,ικής
πολιτικής, ονι κο)ΐνουνικο)ί ετοχίροκ κοχι ο)ΐ κο)ΐνουνικοί ο(Κ)ρεί,ς συνειδτ|τοπο)ΐήσο)υν πλήρους το)
γί·γονός ο'ντι Τ| ΟΝΙ.ί θοχ επιορέρει μ,ίοχ προχγμ,οχτι,κή οχλλοχγή τονυ συοττήμ,οχτο)ς κοχι, θοχ μ,ετοχβο'χλλει
ριζικοχ      το)ν    τρο'νπο)    κοχθοριοτμού        τουν      μ(χκρο)θ)ΐκονομικοόν  κοχι     μ,ιοΐΟο)λο)γι,κουν
προνσοχνοχτο)λισμών.
(οχ)       Μία κοινή νομισματική πολιτική υπό την ευθύνη μίοχς ανεξο'χρτητης ευρωπαϊκής
           Κεντρικής Τρο'χπεζοχς θα αποσκο)πεί προυτίστους στη σταθερότητα τουν τιμούν, ενοό
          ποχρο'χλληλοχ, χουρίς vox θίγεται ο) προνοχνοχορερθείς στο')χο)ς, θοχ υποστηρίζει τις γενικές
           ο)ΐκοννομικές πολιτικές στην Κο)ΐνο')τητοχ προ)κειμ,ένονυ vox συμ,βο'χλει οττην επίτευξη
          τουν οττο')χουν ο)ΐ ο)πο)ίο)ΐ ο)ρίζο)ντοχι οντο) ο'χρθρο) 2 της Συνθήκης.
 ---pagebreak--- φ)       Π εοροχρμονγή τουν διοχτάξεουν της Συνθήκης οτε θέμ,οχτοχ <Υημ,οσιο)νο)μ,ικής πο)λιτικής
         (άρθρο/. 104-1041 ) κο/.ι τονυ Συμ,οροόνονυ Σταθι ρο'ντητοχς κοχι Λνοχπτυξης θοχ οδηγήσει
         στην εοροχρμο»γή υγειοόν κοχι πειθαρχημ.ένουν όημο>ο>ιι>νο>μικοόν πο)λιτικοί)ν. Με την
         επιορύλοχξη οχυτοόν τουν νομικόόν διοχτοχξεουν, την ευθύνη γιοχ τις δημοσιονομικές
         πο)λιτικές θοχ εξοχκο)λονυθήοϊονυν vox την έχονυν ο>ι κυρίαρχες εθνικές κυβερνήσεις, οι
         ονπο)ίες θοχ πρέπει vox συντοννίοτουν τις δημ.οοτιο)νο)μ.ικές τονυς πολιτικές οττον πλοχίσιο)
         τουν γενικουν προσοχνοχτο)λιοιμ.οόν ο)ΐκονο>μ,ικής πονλιτικής.
(γ)      Η ο'χσκηση νομιοτμοχτικοόν κοχι δημο)οτιονομ.ικ(ί)ν πο)λιτικοόν πονυ ευνοούν την
         στοχθερο'ντητοχ κοχι την εξοχλει/ψη τουν κινδύνουν νοηχκιμοχτικουν διοχκυμο'χνοτεουν οτττ|
         ζώνη ευροί), θοχ διευκολύνει κοχι θοχ ενθοχρρύνει την κοχτο'χλληλη εξέλιξτι τουν μιοτθοόν,
         οι οποίοι καθο)ρίζο)νται οχπό αυτόνομονυς κοινουνικούς ετοχίρονυς σύμφα>νοχ με τις
         ισχύουσες πρακτικές σττ|ν κάθε χώροχ. Η εξέλιξη αυτή αναμένεται επίσης ότι θα
         διευκολυνθεί, σε εθνικό επίπεδο), οχπό ένοχν ευρύτερο κοινωνικό διάλογο, ο ο π ο ί ο ς
         θα διεξαχθεί στο) μέτρο τουν δυνοχτοντήτουν και στο πλαίσιο) τουν παραδόσεουν π ο υ
         ισχύουν σε κο'χθε χοόροχ. Σε κοηνοντικό επίπεδο), η Επιτροπή, σύμφαννα με το) άρθρο)
          118Β, θα συνεχίοιει vox οχνοχπτύοτονει το)ν κοινουνικό όιο'χλονγον, ιδίους επί θεμάτων
         μακροοικο)νο)μικής πολιτικής, με οττο'νχο) την γενικότερη κατοχνο'νηση της ονικο)νομικής
         πολιτικής πο)υ κοχθονρίζετοχι στονυς γενικονύς προ)σανατολισμούς. Η συνεισφορά τ ω ν
         ευρωπαϊκών κοινωνικοόν ετοχίρουν στο) μακροοικονομικό πλαίσιο το ο π ο ί ο
         διαβιβάσθηκε οττο) ευρουποχίκό Συμ,βούλιο τονυ Λο)υβλίνονυ αποτελεί ένα σημαντικό
         βήμ,οχ π ρ ο ς την ονρθή κοχτευθυνση, το) οπο)ίο) πρέπει vox ενθοχρρυνθεί.
Εο'χν όλοι. οι εμπ,λεκο')μενο)ΐ ορορεί,ς οχρθούν ο)το> ι'νψος τουν νέουν αυτόί>ν περιοτο'ιου ουν, ο)
συνδυοχονμός μέοτουν μοχκροοικο)νο)μικής πο)λιτικής θοχ ποχροχμείνει κοχτο'χλληλοις γιοχ την
επίτευξη, οττην Κοινο'ντητοχ, μ,ιοχς ισχυρής κοχι βιοόοτιμης οχνο'χπτυξης η ο)πο)ίοχ ποχρο'χλληλοχ θοχ
δημιονυργεί θέσεις οχποχοιχο')ληο)ης. II ο)λονκλήρουοτη της ΟΝΕ θοχ επιοορροχγίοτει οτυνεποός την
ριζική μετοχβο)λή τονυ συνονυοχσμονύ μοχκροσικοννομικοόν πονλιτικοόν η ονπο)ίοχ οτυντελείτοχι
στοχδιακο'χ οιτην Κονινο'ντητοχ.
3.    Σταθερότητα των τιμών και των συναλλαγματικών ισοτιμιών
Σταθερότητα       των ημών - ΓΙ Κονινο'ντητοχ πέτυχε σημ,οχντική προ'νονδο) όσον οχορο)ρο'χ την
σταθερόττιτα των τιμούν κοχι, τη σύγκλιοτη τουν δεικτουν πληθουρισμονύ, τοχ ονπο)ίοχ είναι
απαραίτητα στοιχείοχ γιοχ ττ|ν επίτευξτι βιοόσιμης οχνοχπτυξης οτε μεοκνπρόθεσμ,η βάση κοχι την
καθιέρωση του ενιοχίονυ νο)μίσματο)ς. Ο μέσο)ς δείκτης πληθουρισμο)ύ στην Κοινότητα
αναμένεται ότι θα κατέλθει το 1997 οττο 2,25%, δηλαδή θοχ οχντιπροσουπεύει το χαμηλότερο
ποσοστό π ο υ σημειώθηκε οχπό την ίόρυοτη της ΕΚ. Ενόψει της ΟΝΕ, η Κοινότητα θα
πρέπει να θέσει ως στο'νχο) τη μείωση τονυ εν λο'νγου ποσοστού στο 2% και τη διατήρηση του
σε αυτό το επίπεδο σε μεσοπρόθεσμη βο'χοιη.
Το) Φεβρουάριο τον 1997, σε εννέοχ κρο'χττι μέλη (Βέλγιο), Δοχνία, Γερμανία, Γαλλία,
Λουξεμβούργο, Κάτου Χουρες, Λυοττρίοχ, οίΗνλοχνόίοχ κοχι Σουηδία) ο) δείκτης πληθουρισμονύ1
ήταν της τάξης τονυ 2% ή χοχμηλοντερος. Έχονντοχς ήδη επιτύχει ένοχν ικοχνονπονιητικό βοχθμό
στοχθερο')τητας τουν τι,μοόν, ΟΜ, χουρες οχυτές θοχ πρέπει τουροχ vox όιοχτηρήοτονυν ττ|ν εν λονγου
επίδοση οίε μεοκνπρο'νθεσμ,η βο'χοτη. Σι ένοχ πλοχίσιο) ιονχυρής οχνο'χκοχμ/ψης, η Ιρλοχνδίοχ κοχι τον
Ηνουμένο) Βασίλειο) 2 θοχ πρέπει, vox ονυνεχίσονυν την ο'χοτκηοτη πονλιτικής πονυ vox οχποσκονπεί
οττην πρόληψη ονποκχοτδήποτε οχνοχζουπύρουσης πληθουριοττι,κουν πι,έοτεουν κοχι, υπο'ν τις
κοχτάλληλες συνθήκες, οττη μείουοτη τονυ πληθουριοτμονύ.
Στην Ισπανία, ττ|ν Ιταλίοχ κοχι την 11ο)ρτονγοχλίοχ, ο) μέσο)ς δείκτης πληθουρισμού υπο)χώρησε
στο 3-3,5% το Φεβρουάριο τονυ 1997, το) μήνα όμως οχυτό ο) δείκτης πληθουρισμονύ σε σχέση
με το προηγούμενο έτος υποχώρησε οττο) 2,5% περίπονυ. Στις τρεις αυτές χώρες, πρέπει να
     Οπως μετράτοιι οχπό τον οχριϋμητικό μέσο όρο τουν τελευταίουν 12 εναρμονισμένων μηνιαίων
     δεικτών σε σχέση με τον αριθμητικό μέσο όρο των 12 εναρμονισμένουν μηνιαίουν δεικτοόν της
     προηγουμένης π,εριονδονυ.
     Η Ιρλοινδία και το Ηνωμένο Βασίλειο δεν έχονυν ακόμη δημοσιεύσει στοιχεία για τους
     εναρμονισμένους δείκτες τιμούν κοχτοχνοχλουτή (ΕΔ'ΓΚ) κατά τρόπο που να επιτρέπει τον
     υπολογισμό της τψψ: η οποί οχ οχνοκρέρετοχι στην υποσημείωση 1. Πάντους, σύμφαννα με
     εκτιμήσεις της ίδιας της Επιτροπής κοχι βάσει τουν διοχΟέσιμουν στοιχείων, ο δείκτης
     πληθωρισμού στις δύο αυτές χοόρες κυμ.αίνετοχι μεταξύ του 2 κου 3%.
                                                        3
 ---pagebreak--- οιυνεχιοπεί η εοροχρμογή πο)λιτικουν πονυ οχποσκονπονύν οττην οττοχθεροντητοχ προκειμένονυ ν α
επιτευχθεί ένας μέοκ)ς δείκτης πλτ|θουριοιμονύ της το'χξης το)υ 2,5% ή χοχμηλότερος για το
1997 και να διασοραλιστονύν, οχκόμη δε κοχι vox ενιονχυ()ο)ύν, τα ο)φέλη οχπό τη μείωση του
πληθωρισμού, καθώς θοχ ισχυροποιείται η οχνο'χκοχμψη.
Στην Ελλάδα, ό π ο υ επιτεύχθηκε πρόο)Οο)ς στη μείωση τονυ πληθουρισμονύ κατά τα π ρ ό σ φ α τ α
έτη, απαιτείται η καταβονλή ενισχυμένουν προσπαθειοόν για την επίτευξη των επίσημων
στόχων, δηλαδή του 4,5% στα τέλη του 1997 και σε επίπεδο κατώτερο του 3% στο τέλος
του 1998.
Σταθερότητα     αηναλλαγμ.ατι,κ<ί>ν ιοοτιμιαΊν - Σύμορουνοχ με το) ο'χρθρο) 1Θ9Μ, ο')λοχ τοχ κρο'χτη
μέλη οκρείλονυν vox οχντιμ.ετουπίζονυν την ονυνοχλλοχγμ,οχτική τονυς πολιτική ους προ')βλημ.οχ
κοινονύ ενδιαφέρο)ντο)ς. II εοροχρμονγή υγιέοιτερουν κοχι πλέο)ν οχξιο'νπκττουν ονικο)νο)μικουν
πολιτικών και οι ευνονϊκές εξελίξεις οτε οιχέοτη με τον οχμερικοχνικό δο)λλάριο συνέβαλαν στην
καταλληλότερη ευθυγράμμιοιη τουν οτυνοχλλοχγμοχτικοόν ιοτοντιμιοόν εντο')ς της Κονινο'ντητας.
Στην εξέλιξη αυτή οτυνέβοχλε θετικο'χ κοχι η οχισιοδοξία τουν χρημοχτοχγονροόν ους προνς τις
προοπτικές ευρείας οτχετικους οτυμ,μ,ετονχής οττην ΟΝΕ ήδη οχπο'ν την ένοχρξη λειτουργίας της.
II Φινλοχνδίοχ κοχι Τ| Ιτοχλίοχ εκτήλθοχν στονν μ,ηχοχνιοτμο) ονυνοχλλοχγμοχτικοόν ιοιοντιμιοόν τον
φθινο')πωρο του περοχοτμένονυ έτονυς κοχι η μεγο'χλη πλειονψηορίοχ τουν νονμιοιμο'χτουν πονυ
συμμετέχουν στον ΜΣ1 κυμοχίνονντοχι πλέο)ν εντός ή πληοτίον τουν προνηγονύμενουν οττενουν
περιθωρίων διακύμανστις τονυ μηχοχνιοτμονύ. Στο) πλοχίσιο) οχυτο'), και εν όψει της συμμετοχής
στην ΟΝΕ, τα κράτη μέλη πρέπει ονπουοσήποντε vox διατηρήσουν - κοχι εοχν κριθεί οχπαραίτητο)
να ενισχύσουν, τις δεσμεύσεις τονυς γιοχ την εφοχρμο)γή μοχκρο)θ)ΐκονομικοόν πονλιτικοόν π ο υ
θα αποσκοπούν στην σταθεροντητοχ. Γιοχ τις χουρες οι ονπονίες δεν συμμετέχουν σήμερα στονν
ΜΣΙ, ο)ΐ πο)λιτικές αιντές θοχ οτυμβοχλλονυν επίοπις οττη δτιμιουργίοχ τουν προνϋποθέσεανν π ο υ θοχ
καταστήσουν δυνατή τη οιυμμετονχή οχυτή. Υγιής διοχχείριοντ| της μοχκρονο)ΐκο)νο)μικής
πολιτικής δημιουργεί τις συνθήκες γιοχ οιτοχθερές ονυνοχλλοχγμοχτικές ισοπιμίες και χοχμηλά
μακροπρόθεσμοχ επιτο'νκιοχ εντός της Κοινο')ττ|τοχς κοχι ονυμβο'χλλει στην σταθερότητα το)υ
διεθνούς νονμισμ,οχτικονύ συοττήμ,οχτονς.
4.    Υγιή και αποτελεσματικά δημόσια οικονομικά
Στην Κοινότητα ως σύνο)λο), το) πραγμ,οχτικό δημοσιονομικό έλλειμμα υποχώρησε οαπό το
5% του ΑΕΠ το 1995 σε 4,3% το) 1996. Ο χοχμηλός δείκτης οικονομικής ανάπτυξης π ο υ
σημειοΰθηκε το 1996 κοχτέοττησε δυονχερέοττερη την προ)σπάθειοχ Οημονσιονομικής εξυγίανσης
κοχι επισκίασε την προχγμ,οχτικοός επιτευχΟείσοχ πρόο)δο>. Με βο'χση τοχ δτ|μ,θ)ο7ΐοννομ,ικο'χ μ,έτρα
γιοχ τα οποία λήορθηκε οχπ,οκροχοτη στοχ μέσοχ Λπρι,λίονυ 1997, Τ| κοχθοχρή οχνοχγκτι
χρηματοδότησης το)υ δημο)οτίονυ οττην ΚοΜ,νο'ντητοχ ους σύνο)λο οχνοχμένετοχι vox υπο)χανρήονει οίε
επίπεδο κατώτερο τονυ 3% τονυ ΑΕΠ το) 1997, ενοό γιοχ το 1998 αναμένεται η περαιτέρω
υποχώρηση του σχετικονύ δείκτη στο) 2,5% τονυ ΛΕΓΙ.
Στονυς προΰπολογισμονύς τονυς γιοχ τον 1997, τοχ περισσο'ντερα κράτη μέλη έλαβαν σημαντικά
μέτρα για τη μείωση τονυ ελλείμματος τους οττο 3% τονυ ΑΕΠ ή και σε ακόμη κατώτερα
επίπεδοχ. Τοχ κρο'χτη μέλη πρέπει ονπουοσήποντε vox εοροχρμόσονυν κοχτο'χ τρόπο απαρέγκλιτο
τονυς προνϋπο)λονγιοιμονύς οχυτονύς κοχι vox λο'χβονυν ο'χμ,εσοχ διο)ρ()ουτικο'χ [ΐέτροχ οτε περίπτουοττ|
ποχρέκκλισης απο') το)υς δημο)οτιο)νο)μ,ικονύς οττο'νχονυς. Οονον οχορο)ρο'χ τονυς προν"υπο)λο)γιο)μονύς
γιοχ το) 1998, στοχ περισσο')τεροχ κρο'χττι μ.έλη επιβο'χλλετοχι Τ| λτ'μ|Π| νέουν μετρούν γιοχ τη μείοχση
το)υ ελλείμμοχτονς. Τοχ μ,έτροχ οχυτο'χ ονυνέβοχλοχν στην οχπ,ο)κοχτάο7τοχοντ| της οχποχιτονύμ,ενης
εμιπιοττονσύνης οτχετικο'χ μ.ν τον διοχρκή χοχροχκτήροχ ττις προσπο'χΟειοχς δημ,ονοτιονομικής
εξυγίοχνοτης, ιδίθ]>ς οϊτις χουρες εκείνες ο')πονυ το όημοσιοννοηι,ικο) έλλειμμ,οχ δεν οχνοχμένεται vox
διαμορφωθεί σε επίπεδα οτοχορους κοχτοότεροχ τονυ 3%; τονυ ΑΕΠ το) 1997 ή θ)που ο
προϋπολογισμός του 1997 περιλο'χμβοχνε προσουρινο'χ μέτρα. Η προσπάθεια αυτή είναι
απαραίτητη, όχι μόνο για την ικοχνο)πο)ίηση τουν δημοσιονομικών κριτηρίων του
Μάαστριχτ, αλλά και για την προχγμοχτο)πο)ίηση περαιτέρου π ρ ο ό δ ω ν π ρ ο ς την επίτευξη, σε
 μεσοπρο')θεσμη βάση, του στόχονυ γιοχ ένοχν σχεδο'νν εξισο)ρρο)πημένο προϋπολογισμό ή
 εμφοχνίζο)ντα πλεο)νέκτημοχ οτε κοχνο)νικές οτυνθήκες, όπους ονρίζετοχι οττο)υς προηγούμ,ενοτις
 γενικούς προ)οτοχνοχτο)λιοτμ,ονύς κοχι, στο) οτύμ,ο(ιουνο) οιτοχ()ερο')ττ|τοχς κοχι οχνο'χπτυξης, οίκττε vox
διοχσφοχλιοιτεί η εοροχρμονγή ενο')ς ονυνδικχοιμ,ονύ μέοιουν μ,οχκρο)θ)ΐκο)νομ,ικής πολιτικής πονυ θοχ
 οχπονσκο)πεί στην ανο'χπτυξη κοχι, οντη οντοχθερότητοχ.
 ---pagebreak--- Τα προγράμματα δημ,οχτιοννονμικής προσοχρμογής πρέπει vox είνοχι οχξιο'τπιστοχ και κοινωνικώς
ιοτο)ρρονπημένοχ. Γιοχ vox είνοχι οχξιο'νπιοττοχ τοχ προνγροχμ,μοχτοχ οχυτο'χ οχποχιτείτοχι vox είνοχι όιοχοροχνή κοχι
μο'ννιμονυ χοχροχκτήροχ. II όιοχορο'χνειοχ οχποχι,τεί ο'νπους εοροχρμ.ο'νζονντοχι κοχτο'χ τρο'νπον οχυοττηρο'ν οι, οχπο')
κοινού συμφουνηθέντες λο)γιστικο)ί κοχνόνες κοχι ο)ΐκοννο)μικές αρχές. Πρέπει επίσης, κατά την
παρουσίαση τουν προϋπολονγισμών τους, τοχ κροχτη μέλτι να διευκρινίζουν κατά τρόπο σαφή την
φύση τουν μέτρων μείουσης τονυ ελλείμμοχτο)ς ποτυ εξαγγέλλουν, επισημαίνοντας τα μέτρα εκείνα
π ο υ πρόκειται να εοραρμοστονύν ο'χπαξ. Επιπλέο)ν, ο)ΐ ετήσιοι προϋπολογισμοί και οι
μεσοπρόθεσμες δημοσιονομικές προβλέψεις θοχ πρέπει vox διευκρινίζουν κατά τρόπο σαφή τις
ο)ΐκοννο)μικές υποθέσεις στις ονπονίες βοχοτίζονντοχι. Γιοχ vox έχονυν οχποντελέονμ,οχτοχ οτε μόνιμη βο'χοτη, τοχ
μέτροχ μείουοιης τονυ ελλείμ,μ,οχτος πρέπει vox είνοχι διοχρθρουτικονύ χοχροχκτήροχ. Τοχ μέτροχ κοχι ονι
προυτο)βονυλίες πονυ εοροχρμο'νζονντοχι οχποχξ, κοχι τοχ ονπονίοχ θοχ ποχυοτονυν vox ε(ροχρμ,ο')ζονντοχι μετά οχπο')
ο)ρισμένα έτη, επέτρεψοχν οτε οριοιμένες περιπτοίκτεις vox επιτοχχυνθεί κοχι vox κοχτοχοττεί πιο
οχξκ'νπιστη η διαόικοχσίοχ όημονοτιοννονμικής εξυγίοχνοτης. Όμους, τοχ εν λόγου μέτροχ κοχι
προυτονβουλίες δεν μπο)ρονύν vox περιο)ρίοτονυν την οχνο'χγκη γιοχ την εοροχρμονγή διαρθρουτικονΰ
χοχροχκτήροχ δημοσιονομικοόν προσοχρμ.ονγουν κοχι πρέπει οτυνεποός vox οτυμπληροινθονύν οχπο') μέτροχ
γιοχ την μονιμότερου χοχροχκτήροχ βελτίουση της δημ,ο)(Τΐονο)μ.ικής κοχτο'χοττοχοτης.
 Η επίτευξη των οικονονμικοόν πλεοννεκττιμο'χτουν της δτ|μο)οτιο)νο)μικής εξυγίοχνσης εξοχρτο'χτοχι
σε μεγάλο βαθμό από την πονιο'ντητοχ τουν λοχμβοχνο)μένουν μετρούν. Ως π ρ ο ς το) θέμα οχυτό,
στους παρόντες προσανοχτολισμονύς εποχνοχβεβοχιώνονντοχι ονι γενικές αρχές π ο υ
διατυπώθηκαν ήδη στον πλοχίσιον τουν προνηγονύμενουν προσοχνατο)λισμών. Κατά προότο λόγο,
 οι προσπάθειες πρέπει vox επικεντρουθονύν σττ| μείουοτη τουν δοχπανοόν κοχι όχι στην
περοχιτέρου οχύξηση της οτυνο)λικής ορονροτλονγικής πίεσης. Στο) πλοχίσιο) οχυτο'), οι προσπάθειες
πρέπει vox εστιοχοττονύν οντοχ διοχρθρουτικο'χ μέτροχ γιοχ το)ν (χπο)τελεοτμοχτικο'ντερο) έλεγχο) τουν
 δοχπανών πονυ οχορονρονύν τη όημοσιοχ κοχτοχνο'χλουοτη, τοχ κροχτικο'χ οτυντοχξιο)0ο)τικο'χ τοχμείοχ, την
 υγειοννονμική περίθοχλψτι, τοχ επιδο'νμ,οχτοχ οχνεργίοχς κοχι τις επιδοτήσεις. Σε περίπτουση πονυ ονι
 ορορονλονγικές οχυξήοτεις είνοχι, οχνοχπο'νορευκτες, θοχ πρέπει, vox ληορθεί μ,έριμνοχ γιοχ ττ|ν
 ελοχχι,στονπονίηοτη τουν οχρνητικιόν επιπτώαεοόν τους στην οχνο'χπτυξη κοχι, στην οχποχονχο'νληοτη
 και γιοχ την οχποχρυγή τουν οχνοχζουπύρουονης πληΟουριοντικοόν πι,έοτεουν. Κοχτο'χ δεύτερον λο'νγον, ονι
 προσπάθειες για τη μόνιμη μείουοτη τονυ πονοκστοτύ τουν όημοσίουν δοχποχνουν ους προνς τον
 ΑΕΠ πρέπει vox συνονδευτονύν, οττον μ,έτρον τονυ όυνοχτονύ κοχι χουρίς vox υπονομευθεί η
 οχπαραίτητη μείωση τουν όημοσιοννονμικουν ελλειμμοχπυν, οχπό το)ν οχνοχπροσδιο)ρισμό τουν
 προ)τεραιοτήτων όσο)ν οχορο)ρο'χ τις δημόοτιες δοχπο'χνες, υπέρ τουν παροχγουγικοόν
 δραστηριοτήτων, ο'νπους ο)ΐ, επενδύοτεις οτε υπονδο)(ΐές, οτε οχνθροόπινον κεφο'χλοχιο) κοχι οτε
 δυνοχμικές προυτο)βονυλίες οτττιν οχγονρο'χ εργοχοτίοχς. Κοχτο'χ τρίτον λο'νγον, η επιθυμητή μείουοτη της
 ορονρο)λονγικής μείουσης οττοχ περιοτοτο'ντεροχ κρο'χτη μ.έλη, ι,διοχί,τεροχ επί, της εργοχοτίοχς, πρέπει vox
 προχγμοχτο)πονιηθεί μο')\Ό)ν εο'χν ο)ΐ δοχπο'χνε.ς υπονκει,ντοχι οτε οχυοτττιρο') έλεγχο), κοχτο'χ τρονπον οόοττε
 ονι, ορονρονλθ)γικές μειοόοτεις vox μην ποχρεμπονδίσονυν ττ|ν μ,ο')νιμ.τ| εποχνονδον οτε μ,ί,οχ υγιή κοχι
 ισορροπημένη δημοσιοννονμική κοχτο'χοττοχση. Οι πονλιτικές ττις Κο)ΐνο'νττ|τοχς στονν ορονρονλονγικο)
 τονμέα θα πρέπει vox οτυμβοχδίζονυν με οχυτονύς τους προνοτοχνοχτονλιοτμονύς.
 Δεδονμένης της οτχέοιης πονυ υορίοττοχτοχι μ,ετοχξύ ορονρο)λο)γικής πονλιτικής οχφενο')ς και της
 ενιοχίας οχγοράς, της ΟΝΕ κοχι της κοχτοχπονλέμηοτης της οχνεργίοχς οχο()ετέρονυ, τα κράτη μέλη
 έχουν συμφέρον vox βελτιοόσονυν τονν οτυντοννκτμό τανν φορολονγικών μέτρων. Θοχ πρέπει να
 αποφεΐ'χθεί ο αθέμιτονς κοχι επιζήμιος αντοχγουνισμός μεταξύ φορολογικών συστημάτων
 των διαφόρων κρατούν μελών. Στον πλοχίοτιον οχυτό, τοχ κράτη μέλη καλονύνται να εξετάσουν
 την σκονπιμότητα καθιέρουσης ενός κοόδικοχ'οτυμπεριορονρο'χς.
 Όσονν οχορονρο'χ τοχ μ,εμ,οννουμ,ένοχ κρο'χττι μέλη, πέντε οχπο'ν οχυτο'χ - η Αοχνίοχ, η Ιρλοχνδίοχ, το)
 Λουξεμβούργο, ονι Κο'χτου Χοόρες κοχι η <Ι>ινλοχνδίοχ - πλτιρονύοτοχν ήότι το) κριτήριο) του 3%; τον
 1996. Στη Δανία της ο)πο)ίοχς ο) προνϋπονλονγιοτμ,ός οχνοχμενο'ποχν vox παρονυσιάσει ένα μικρό
 πλεόνασμα κατά το) έτος οχυτό, πρέπει οποκτδήποντε vox ποχγιουθεί η επίδοση αυτή για όλη τη
 διάρκεια τοτυ ονικο)νο)μικονύ κύκλο vu, προνκειμένονυ vox διοχτηρηθεί ον δείκτης δημόσιο
 χρέο)ς/ΑΕΠ σε μίοχ ορθίνονυοτοχ τρονχιο'χ κοχι, vox οχνοχκοπεί Τ| οχύξτ|οττ| τουν δτιμοτοτίουν δοχποχνουν,
 οτυμπεριλοχμβοχνομένουν τουν κονινουνικονύ χοχροχκτήροχ μ,ετοχβιβοχοττικοόν πληρουμ,οόν. II
 ίρλοχνδί,οχ θοχ πρέπει vox επουορεληθεί οχπο'ν τονν υοριοττο'χμ,ενον ιη|)Τ|λό δείκτη οχνοχπτυξτ|ς
 προνκειμένου vox εντοχτικονποΜ,ήοτει τις προνονπο'χθειες μ,ε.ίουοττις τουν δ'ημονοτίουν ("νοχποχνοόν, κοχι, vox
 επιτύχει περαιτέρου προ'νονδον προνς ττ|ν κοχτεύθυνοττι τιις εξιοτονρρο'νπηοτης μετοχξύ δτιμοσίουν
 δοχπ.ανούν και εσο'νδουν. II πολιτική περι,ονρισμονύ τουν όημοσίουν όαποχνοόν πρέπει επίσης vox
 συνεχιστεί στις Κάτου Χοόρες κοχι σττ|ν Ιρλοχνδίοχ, ο'νπονυ πρέπει να κοχταβληθοτόν ιδιαίτερες
 προσποχθειες στονν τονμ.έοχ των δοχποχνουν κονινουνικής οχσοροχλισης, γεγονός τον οιποίο θοχ
 κοχταοττήοτει δυνοχτή την περοχιτέρου ελοχορρυνοτη τονυ μ,τι (χισθολο)γικονύ κο'νστονυς της εργοχσίας
 ή ο'χλλουν (μ'νρουν πονυ οτι.ινεχίζονυν vox επιβοχρύνονυν ττ|ν οχποχοτχο')ληοτη.
 ---pagebreak--- Στο Βέλγιο προβλέπεται, ότι. το) 1997 το) δημ,οσιονομι,κό έλλειμμοχ θοχ ανέλθει, οττο) 3% τονυ
ΑΕΠ ή σε χαμηλότερο) επίπεδο). Σύμορουνοχ με τις εοροχρμ,ονζόμενες οτήμεροχ πολιτικές, το
έλλειμμα αναμένεται ότι θοχ μειουΟεί περοχιτερου το) 1998. Γιοχ vox επανέλθει το Βέλγιο σε μία
υγιή δημοσιονομική κοχτο'χοτταοτη, η κυβερνηοτη θοχ πρέπει vox εφαρμόσει αυστηρά το νέο
πρόγραμμα σύγκλιοτης. Ιόιοχίτερη προσοχή πρέπει vox δοθεί οττην εξυγίανση τουν
λονγαριασμοόν κονινουνικής οχοκροχλιοτης, οιτο) πλοχίοτιοτ της ο)πο)ίοχς βοχοτικο'χ οττοτιχείοχ είνοχι η
καθιέρωση αποτελεσμοχτικών μτιχοχνιοτμούν γιοχ το)ν κοχλύτερο) έλεγχο) των δοχπανών στον
τομέα της υγείας και την συνέχιση τουν μεταρρυθμίσεουν στον συνταξιοδοτικό τομέα.
Στη Γερμανία, αναμένεται, ότι το) 1997 το) δημοσιονομικό έλλειμμοχ θα ανέλθει στο 3% του
ΑΡΤΙ ή οτε χοχμηλο'ντερο) επίπεδο. Βο'χοτει τουν εοροχρμ,ονζο'νμ,ενουν οτήμεροχ πο)λιτικοόν, το) έλλειμμοχ
οχνοχμένετοχι, ο'ντι θοχ σημειώσει περοχιτερου ελοχορρο'χ υποχώρηση τον 1998. II γερμοχνική
κυβερνηοτη οχνέλοχβε ιοτχυρή όέοτμευοτη γιοχ λήψη ονλουν τουν οχποχροχίτητουν μέτρων
προκειμένου vox επιτύχει τον κριτήριο) τονυ 3% τον 1997, ενοό ποχρο'χλληλοχ πρέπει vox λο'χβει, ήδη
κοχτο'χ τον τρέχον έτονς, τοχ οχποχροχίτητοχ μέτροχ γιοχ vox οχνοχκονπεί η οχυξητική το'χοτη του-δείκτη
δημόσιο χρέος/ΑΕΙΙ. II προσπο'χθειοχ δ·ημ,ο)σιο)νο)μ.ικής εξυγίοχνοης πρέπει vox οτυνεχι,οιτεί μ,ε
το)ν ίδιο) ρυθμό κοχι κοχτο'χ το) 1998, οτύμορουνοχ μ,ε. το) νέο) προ'νγροχμμ,οχ οτύγκλιοτης. Οι
συνεχιζόμενες προσπάθειες δημοσιοννοηιικής εξυγίοχνοτης θοχ πρέπει vox εοττιαοττονύν οτττι
μόνιμη μείωση τονυ τμήμοχτο)ς τουν (όημοσίουν δοχποχνουν ους προ)ς το ΑΕΠ, γεγονός το ο π ο ί ο
θοχ διευκόλυνε την θέσπιση όιοχρθρουτικουν μετοχρρυθμκιεουν οττον φορο)λογικό σύστημα και
στο) σύστημα κοινουνικής οχοτορο'χλιοτης χουρίς vox υποτνονμ,εύετοχι η αυστηρή τήρηση τουν
δημοσιονομικών στο'νχουν πονυ τέθηκοχν οττον πλοχίοτιο τονυ νέου προνγράμμοχτο)ς σύγκλιοτης.
Στην Ισπανία αναμένεται ο'ντι το 1997 τον δημοσιονομικό έλλειμμα θα ανέλθει στο 3% του
ΑΕΠ ή σε χαμηλο'ντερο) επίπεδο. Βάσει τουν εοροχρμο)ζο')μένουν σήμερα πο)λιτικών, το έλλειμμα
οχνοχμένετοχι ότι, θοχ οτημειουσει περοχιτερου ελοχορρο'χ υπονχουρηση κατο'χ τον 1998. Στο πλαίσιο)
τονυ προνϋπολονγισμονύ γιοχ τον 1998, ονι, κτποχνικές οχρχές, ονι ονπονίες οχνέλοχβοχν ιοτχυρή
δέσμευση για επίτευξη τονυ οττο'νχονυ τονυ 3% τονυ ΑΕΠ όοτονν οχορορο'χ τον έλλειμμοχ κατά το
 1997, πρέπει vox συνεχίοτονυν ττ|ν προνοτπο'χθειοχ ονημ,οσιοννομικής εξυγίανσης ο'τπους αυτοτ
προνβλέπεται στο) νέο) προ'νγροχμμοχ σύγκλιοτης. Πρέπει οχποχροχιτήτους vox οτυνεχιστεί Τ|
 υλονπο)ίηοΐη τουν όιοχρθρουτι,κονύ χοχροχκτήροχ μ.έτρουν μ,είουσης τονυ ελλείμ,μ,οχτονς, ιδιοχίτεροχ
εκείνουν πονυ οχποσκονπονύν οττη μ,εκυοη τουν τοχκτικουν ο^οχποχνουν κοχι, στην κοχλύτερη
διοχχείριση τονυ προνϋπονλονγι,οτμονύ.
Στη Γοχλλίοχ, οχνοχμένετοχι, ο'ντι τον 1997 τον δημόσιο ννονμικο') έλλειμμοχ θοχ οχνέλθει οττον 3% τονυ
ΑΕΠ ή θοχ υπονχουρήοτει οτε οχκόμ,η χοχμ.τ|λο'ντερον ιπίπεδον. Βο'χοτει τουν εοροχρμ,ο)ζόμ,ενουν οτήμεροχ
πονλιτικοόν, δεν οχνοχ[θ,ένετοχι περοχιτερου υπονχουρηοτη τονυ ε.λλείμ,(χοχτονς τον 1998, γιγοννο'νς πονυ
οχντικοχτονπτρίζει εν μέρει την μη περοχιτερου επίδροχοτη τουν μ,έτρουν ad hove. II δημ,οσιοννονμική
εξυγίανση πρέπει να οχπονκτήσει μόνιμο) χοχροχκτήροχ οτε μεοτο)προ')θεσμη βοχοτη μέοτου της
αυστηρής εοραρμονγής τονυ πρόσοροχτοχ οτυμ.ορουντ|θέντο)ς π,ρονγρο'χμματος σύγκλισης. Ιδιαίτερα,
είνοχι οχποχραίτητο) vox συγκροχττ|θονύν ονι δοχπο'χνες οττονν τονμέοχ της τ^γείας και vox
εξισονρρο)πηθο)ύν ο)ΐ λογοχριοχοτμ,ο)ί κονινουνικής οχοτορο'χλιοττις ενοό ποχρο'χλληλοχ πρέπει vox
 εξασφαλιστεί ο'ντι ονι προβλεπόμενες μειουοτεις ορο')ρουν, ο)ΐ ο)πο)ίες κοχθεοχυτές ενισχύονυν την
ανάπτυξη και ευνοονύν την οχποχοτχο'νληοτη, δεν θοχ κο'χμψονυν το ρυθμό μείανσης του
 ελλείμματος.
Στην Ιταλία, το δημοσιονομικό έλλειμμοχ ενδέχετοχι vox οχνέλθει στο) 3 % τον ΑΕΠ το 1997
 εφόσον τα μέτρα, ποτυ λήφθηκαν, τόσον με τονν προνϋπολογισμό του 1997, όσο και τον
 Μάρτιο του ιδίονυ έτους, έχουν πλήρη οχπόόοση, και εφόσον, εο'χν κριθεί αναγκαίο, ληφθούν
 περοχιτερου μέτροχ οχπό την ιτοχλική κυβέρντιση. Βο'χσει τουν εοροχρμοζόμενα)ν σήμερα
 πονλιτικοόν, τον έλλειμμοχ ενδέχετοχι, vox οχυξηθεί εκ νέονυ τον 1998, οχντικοχτονπτρίζονντοχς την [ΐη
 περοχιτερου επίδροχοτη τουν μετρούν ad hoc. Στονν προνϋπονλονγιυμ,ο'ν γιοχ τον 1998 θοχ πρέπει vox
 προνβλεορθεί η περοχιτερου μείουοτη τονυ ελλεί,μμ,οχτονς προνκειμ,ένονυ vox διοχοτοροχλιοττεί η οτυνέχιοτη
 της προσποχθειοχς προνοτίχρμ,ονγής κοχι vox εξυγιοχνθεί η δημ,οσιονοηιι,κή κοχτο'χοττοχοτη οτε
 μεοτονπρο'νΟεοτμη βο'χση. Τοχ ληορθέντοχ το) llJ()7 μέτροχ τοχ ονπονίοχ είχοχν προνονουρινο'ν χοχροχκτήροχ
 πρέπει vox οχντικοχτοχοττοχθονύν οχπο'ν δκχρθρουτικοχ μέτροχ με μ,ο'ννιμ,η επί,πτουονη οττονν
 προνϋπονλονγιοιμο'ν. Οι προϋπο)0έοτεις γιοχ την διοχρκή εξυγίοχνση τονυ ιτοχλικονύ πονϋπονλονγιοτμ.ονύ
 θα πρέπει vox κοχθονρισθονύν οττον προ'νγροχμμ,οχ οτυγκλιοτης τον ΟΤΓΟΙ',Ο κοχλονύντοχι vox
 παροτυσιάσουν ονι ιταλικές οχρχές ο'σο) τον δυνοχτο'νν οτυντονμοντεροχ.
 ---pagebreak--- Στην Αυστρία οχνοχμένετοχι, ο'ντι τον 1997 τον όημ,οσι.οννονμικο) έλλειμμα θοχ οχνέλθει στον 3% τονυ
ΛΕΙΙ ή σε κατώτερο επίπεδο). Βο'χοτει τουν εοροχρμ.ονζόμ,ενουν οτήμεροχ πολιτικών, οχνοχμένετοχι
ότι το) όημοσιοννονμικο'ν έλλειμμοχ θοχ οιημειουοτει περοχιτερου ελοχορρο'χ υποχοόρηοτη κοχτο'χ τον 1998.
Η οχυστριακή κυβερνηοτη κοχλείτοχι vox λο'χβει όλοχ τοχ οχποχροχίτητοχ μέτροχ γιοχ την επίτευξη τονυ
οιτο'νχονυ τονυ 3% τονυ ΑΕ,ΙΙ όοτονν οχορονροχ τον δημοσιονομικό') έλλειμμοχ κοχτο'χ τον 1997 κοχι vox
διοχσοροχλίσει την οτυνέχιοτη τουν προσποχθειοόν όημ,οσιοννονμ,ικής εξυγκχνοιης κοχτο'χ τοχ επο'τμενοχ
έτη μέσου ενο')ς προγρο'χμμοχτος ονυνεχοόν κοχι, εορόοτονν κριθεί οχποχροχίτητο), ενιοτχυμένουν
διαρθρωτικών προσαρμονγουν.
Στην Πορτογαλία ανοχμένετοχι ο'ντι το όημοοτι,ονομ,ι,χό έλλειμμοχ θα ανέλθει το 1997 στο 3%
του ΑΕΠ ή σε χαμηλότερο) επίπεδο). Βο'χοτει τουν εοροχρμο)ζόμένουν σήμερα πολιτικών, το
έλλειμμοχ αναμένετοχι ότι. θοχ σημεκυοτει περοχιτερου ελοχορρο'χ υποχοόρηοτη το) 1998. Η νέα
στροχτηγική η οπο)ίοχ οτυμορουνήθηκε μετοχξύ της κυβέρνηοτης κοχι τουν κοΜ,νουνικουν εταίρων
πρέπει να εφαρμοστεί κοχτο'χ τρο'νπο) οχυοτττιρο') οόοττε vox επιτευχθεί οτημοχντική προ'νονδο)ς ο'σονν
αφορά την μεταρρύθμιση της δημο'σιοχς διοίκτ|οτης, κοχθοίνς κοχι τουν οτυοττημο'χτουν κονινουνικής
ασφάλισης και φορονλόγησης.
Στη Σονυηόίοχ οχνοχμένετοχι ο'ντι. τον δημόσιο ννοηιικο') έλλειμμοχ θοχ οχνέλθει τον 1997 οττον 3% τονυ
ΛΕΙΙ ή οίε χοχμηλο'ντερο ν επίπεδο). Βο'χοτει τουν εοροιρμ.ονζο'ν μένουν οτήμεροχ πονλιτικοόν, τον έλλειμμοχ
προβλέπεται ότι. θοχ οτημ.εκόοτει περοχιτερου σημ.οχντική υποχοόρηοτη κοχτο'χ το) 1998. Οι
προσπο'χθειες δημόσιο ννονμ.ικής προσοχρμογής θοχ πρέπει vox εοττιοχοττονϋν στην οχνακοτπή της
οχυξητικής το'χοττις τουν όοχποινοόν, ιδίους τουν κονινουνικονύ χοχροχκτήροχ δοχποχνοίνν, κοχι, στη
μείωση, οττο) μέτρο) τονυ δυνοχτού, της ορονρονλόγηοτης τουν νονικονκυριοόν κοχι τουν επιχειρήοτεουν
προκειμένου να βελτιατθονύν τοχ κίνητροχ γιοχ την οχύξηοτη της ονικοννονμικής δραστηριότητας
και της απαοτχόλησης.
Στο Ηνουμένο Βασίλειο) ανοχμένετοχι ο'ντι τον δημονσιοννονμικό έλλειμμα θοχ ανέλθει το 1997 στο
3% του ΑΕΠ ή σε χαμηλότερο) επίπεδο). Βάσει τουν εοροχρμονζόμένουν σήμερα πολιτικών, το
έλλειμμα αναμένεται ο'ντι θοχ οτημειοόοτει οτημοχντική περοχιτερου υποχώρηση το 1998. Πρέπει
να καταβληθεί κο'χθε όυνοχτή προσπο'χθειοχ γιοχ την οχυοττηρή εοροχρμονγή τουν μετρούν μείωσης
του δημοσιονομικονύ ελλείμματος τοχ ονπονίοχ προνβλέπονντοχι στονν προϋπολογισμό για το
 1997/98.
Ό σ ο ν αορορά την Ελλοχόοχ, ονπονυ τοχ εξοχγγελθέντοχ μ,έτροχ οχνοχμένετοχι vox ονόηγήσονυν οτε
περαιτέρου μείουοτη τονυ (νημ,οσιοννονμ,ι,κσύ ελλείμ,μ.οχτονς γιοχ το) 1997, οχποχιτείτοχι η κοχτοχβο)λή
συνέχουν προσποχθειοόν οτε μ,εγο'χλον οχρι,Ομο'ν τονμέουν προνκειμ,ένονυ vox επιτευχθονύν ονι οττο'νχονι
τονυ προνγράμμ.οχτονς ονύγκλιοτης- πρέπει ειόικοΥτεροχ vox κοχτοχβληθονύν ενισχυμένες
προκίπο'χθειες γιοχ τη διε.·ύρ·υνστ| ττ|ς ορορονλογικής βο'χοης, γιοχ ττ|ν οχποντελεοτμ,οχτικο'ντερη
λειτονυργίοχ της ορονρονλονγικής διονίκησης κοχι τονυ ορονρονειονπροχκτικονύ μτιχοχνι,ονμονύ, γιοχ τη
μείουοτη τουν δημοσίουν δοχποχνουν κοχι γιοχ την οτυνέχιοτη κοχι επέκτοχοτη τουν οτχεδίουν
ιδιουτικονπονίηοτης.
Σε ονριοτμένοχ οχπο'ν τοχ προνοχνοχορερθέντοχ κρο'χτη μέλη, Τ| επίτευξη περοχιτερου προνο'νόονυ ο'νοτονν
οχορονροχ το)ν δείκτη δημ,ονοτιο)νο)μικονύ ελλείμ,μ,οχτονς τον 1998 οχνοχμένετοχι ο'ντι θοχ περιονριστεί ή
και θα απουσιάσει εντελούς, εν μέρει λόγου της μη περοχιτερου επίόροχοτης τουν μετρούν ad hove.
Συνεπώς, στους προ)ϋπο)λονγιοτμονύς τονυς γιοχ τοχ επο'νμ,ενοχ έτη, τοχ εν λο'νγω κρο'χτη μέλη θα
πρέπει να λάβονυν υπο'νψη οχυτό τον οττονιχείον.
 5. Διαρθρωτικές προσαρμογές για την προώθηση της ανάπτυξης και
        της απασχόλησης
 Για να διασφαλιστεί κοχι vox βελτιουθεί η οχντοχγουνιστικότητα και η απασχόληση στην
 Ευρωπαϊκή Κοινο'ντητοχ σε ένοχν κόοτμ,ον ελεύθερουν οτυνοχλλαγοόν και συνεχών τεχνολογικών
 μεταβολών, πρέπει τοχ κρο'χττι μέλτι- κοχι η Κονινο'ντητοχ, σύμορουνοχ με τους γενικούς
 προνσανοχτονλισμονύς ονι,κοννονμικής πο)λιτικής, vox εντείνονυν τις προνοτπάθειές τονυς για
 εκοτυγχροννισμο'ν τοινν οχγονροόν τονυς στονυς τονμ.είς τουν προνϊο'νντουν, τουν υπηρεοτκόν κοχι ττις
 εργοχοτίοχς. Γιοχ vox οχυξηθει τ| ικοχνο'ντητοχ προνονοχρμ,ονγής τουν ο)ΐ,κο)νονμ,κί)ν τουν κροχτοίνν μ,ελοίνν
 ---pagebreak--- οντις μ.ετοχβοχλλονμ,ενες συνθήκες κοχι γιοχ vox βελτιουθεί τον οχνοχπτυξιακο (\υναμ,ικο>, υπάρχει
επίοτης οχνο'χγκη vox προ)θυθτ|θεί η κοχινοντονμίοχ, Τ| έρευνοχ κοχι, η οχνο'χπτυξη κοχι, vox βελτιουθονύν τοχ
οτυοττήμ,οχτοχ εκποχίόευοτης κοχι, κοχτο'χρτιοτης. Γιοχ vox οχυξηθεί η οχποντελεοτμ.οχτικο'ντητοχ τουν
πονλιτικοόν προνοττίχσίοχς τονυ περιβοχλλονντονς, ονι πονλιτικές ο χυτέ ς θοχ vox στηριχθονύν
περιοτσο'ντερον οίε μ,έοτοχ πονυ βοχοτίζονντοχι οντονυς κοχνοννες της οχγονρο'χς, ονυμπεριλοχμβοχνονμένουν
τουν ορονρονλονγικονύ μέοιουν, τονοτον οτε εθνικον επίπεδο) ο'νοτον κοχι, οτε οχυτο'ν της Κονινο'ντητοχς, εο'χν
οχποχιτηθεί δροίση στον επίπεδο) της Ευρουποχϊκής Ένουοτης.
5.1       Βελτίωση της λειτουργίας των αγορών προϊόντων και υπηρεσιών
Στον πλοχίοτιο) της οιτροχτηγικής γιοχ την ενίοτχυση της οχνο'χπτυξης κοχι, την οχύξηοτη της
οχποχοτχόλησης, με ποχρο'χλληλη διοχτήρηση τονυ πλτ|θουριοτμονύ οτε χοχμηλο'χ επίπεδοχ, είνοχι,
οχποχροχίτητον vox βελτιουθεί η λειτονυργίοχ τουν οχγονρουν προνίο'νντουν κοχι, υπηρεοτιοόν, vox τοννουθεί
ο) οχντοχγουνιοτμ,ο'νς κοχι, vox διοχοτοροχλιοιτεί ον ίχποντελεοτμοχτικο'νς κοχθοριοψο'νς τουν τι,μ,ών. Λυτ,ονς
ήτο/ν ον οττονχονς τονυ προνγράμ,μοχτονς ενιοχίοχς οχγονρο'χς (ΠΕΛ), τονυ ονπονίονυ ττ|ν ονημοχονίοχ
υπονγρο'χμμισε κοχτο'χ τρο'νπον οτοχορή η Επιτρονπή οττο) πλοχίοτιο) προ'σομοχτης <ιξΐΛ)λ,όγηο^^ΐ|ςΛ. 'Γον
οτυμπέροχοτμοχ οχυτής της οχξιονλο'νγτ|οτης ήτοχν οχορενός ότι. ο)ΐ οχγο)ρές προνϊο'νντουν τουν κροχτουν
μελοόν ποχρο)υσιο'χζο)υν σήμερα, εν γένει, υψηλό βοχθμό ονλονκλήρουσης κοχι, οχορετέρονυ, ότι οι
οχγο)ρές τουν υπηρεσκόν είναι λιγότερο) ο)λονκληρουμένες, παρο'χ το) γεγο)νο')ς ότι Τ| κατο'χσταση
βελτι,οόθηκε σημοχντικο'χ οχπο') την ένοχρξη τονυ ΠΕΛ. Είνοχι, σαορές ότι, ο)ρισμένοχ προβλήματα
εξοχκονλονυθονύν οχκο'ν|χη vox ποχροχμ,ένονυν. Πρέπει vox δονθεί πονλύ μ.εγοχλύτερτι προνοτονχή οττις
υπτιρεοτίες, ιδιοχίτεροχ οττις κοχτοχοτκευές, οττις οχοτο(ΐο'χλειες κοχι, οττις τρο'χπεζες, διοχοτοροχλί,ζοτντοχι
την πλήρη εοροχρμονγή της νονμο)θεοτίοχ γιοχ την ενιοχίοχ οχγο)ρο'χ.
Ιιξο'χλλο)υ, οχγο)ρές προΰοντων πονιν συνδέονντοχι με δτιμόοτιες οτυμβοχσεις εξοχκο)λο)υθονύν vox
λειτο)τ)ργο)ύν εκτο'νς συνθηκουν πλήρονυς οχντοχγουνισμ,ονύ· ο'χλλες οχγονρές προ)ϊο')ντουν, ιδίους τοχ
οροχρνμοχχε.ι)τixcx προνϊοντοχ, οτυνεχίζονυν vox ρυθμ,ίζονντοχι οτε υπ,ερβονλικο'χ υψηλό) βοχθμ,ο') οχπο') τοχ
κρο'χτη μέλη. Λποντέλεσμοχ της κοχτοχοντοχοτης οχυτής είνοχι, οι υψηλο'ντερες τιμές γιοχ τονυς
κοχτοχνοχλουτές. Οι κροχτικές ενιοτχύοτεις ιξοχκονλονυθονύν vox οττρεβλουνονυν τις οχγονρές κοχι vox
βλο'χπτονυν τονν οχντοχγουνιοτμο'ν χουρίς κοχμ,ίοχ ένδειξη βελτίουονης. II ορονρονλονγί,οχ οττην Κονινο'ντητοχ
εξοχκονλονυθεί vox προ)κοχλεί κοχτο'χτ[χηοτη τουν οχγο)ροόν κοχι, vox οχυξο'χνει τη όιοχορονρονπονίηοτη τουν
τιμούν. Ένοχς ο'χλλονς τονμέοχς οττονν ΟΧΓΓ,ΟΜ,'Ο) η προ')θ)Οο)ς είνοχι, πάροχ πονλύ οχργή είνοχι ονι
προνδιοχγροχορές τουν προνϊο'νντουν, κοχι ιδίους η έννονιοχ της «οχμονιβοχίοχς οχνοχγνοίνριστις». Πρέπει
επίσης vox βελτιουθεί, τον επιχειρηματικό') κλίμοχ γιοχ τις MME.
Ο οχντοχγουνισμο'τς οττις οχγονρές προνϊο'νντουν κοχι υπηρεοτιοόν, κοχθους κοχι η οχποντελεοτμ,οχτικο'ττητοχ
τους, θοχ βελτιουθονύν μ,έοτου ττ|ς κοχλύτερης λει,τονυργίοχς της ενιοχί,οχς οχγορο'χς, με ποχρο'χλληλη
περοχιτερου δέοτμευοτη τουν κροχτουν μελοόν ο'νοτονν οχορονροχ: (οχ) την πλήρη ενοτουμο'χτουοτη κοχι, την
κοχτο'χλληλη παροχκονλονύθηοτη της εοροχρμονγής τονυ υοριστο'χμενονυ νονμονΟετικονύ πλοχιονί,ονυ,
ιδιοχίτεροχ στονν τηλεπικονινουνιοχκό το)μέα· (β) τη οτυμπλήραχτη, οχο|ΐενός, τονυ νονμικονύ
πλοχισίονυ οτε τομείς ονπ.ους η ορο)ρο)λο)γίοχ κοχι τον ετοχιρικο'ν δίκοχιο κοχι, οχορετέρονυ, της
ελεύθερουσης της οχγο)ροχς ενεργειοχκουν προνϊο'νντουν- (γ) τη μ,είουοττι της επιβο'χρυνστ|ς πονυ
(χντιπρονσουπεύονυν ονι υπερβονλικές ρυΟμ,ίοτεις κοχι, την οχνοχθεοόρηοτη κοχι την κοχτο'χργτ|οττ|
εΟνικοίνν μετρούν πονυ ονο^τιγονύν οτε κοχτο'χτμηοτη τουν οχγονρυ'νν- κοχι (δ) την οχπονορυγή
χρτ|οτιμοπονίησης κροχτικουν ενιοτχύσεουν με ο)κο)πό ττιν οχνοχβονλή τουν οχπαροχίτητουν
διοχρθρουτικοόν προνσοχρμ,ονγοόν. Τον προ'νγροχμμοχ δρο'χσης της Επιτρονπής γιοχ την ενιοχίοχ οχγονρο'χ
προτείνει ονρισμένοχ οτυγκεκριμένοχ μέτροχ πονυ πρέπει vox εοροχρμονοττονύν π ρ ι ν οχπό την Γη
Ιοχνονυοχρίονυ 1999 προνκειμένονυ vox ενιοτχυθεί περοχιτερου η ενιοχίοχ οχγονρο'χ.
5.2        Ενθάρρυνση           των μεταρρυθμίσεων                στην     αγορά     εργασίας       και      των
           επενδύσεων στον τομέα της γνώσης
II θετική εμπειρίοχ ονριοτμ,ένουν κροχτουν μελοόν ποχρέχει τη δυνοχτοντητοχ εξοχγουγής ονριοτμένουν
σημοχντικοόν οτυμπεροχοτμ.ο'χτοινν τονοτον γιοχ τον περιεχο'νμ.ενον όοτον κοχι γιοχ την ειροχρμ,ογή τουν
μετοχρρυθμ,ίοτεουν. Κοχτο'χ προίντον λο'νγον, ονι διοχρθρουτικές μ,ετοχρρυθμίσεις πρέπει vox είνοχι,
γενικής εοροχρμονγής, οτε οχντί,Οεοττ| με περιονριοτμένης εμβέλεκχς ή περιοττοχοτιοχκο'χ μέτροχ,
προνκειμένονυ vox οχντιμ,ετουπιοττεί |ΐε οτυνεκτικο'ν τρονπον τον περίπλονκον ζ-ήτημ,οχ τουν κίνητρο ι νν
      Βλέπε οχνακοίνουοτη της Επιτροπής με τίτλο «Η επ,ίπτουοτη και η οχποντελευμοιτικο'ντητοχ της ενιοχίοχς
      οχγορο'χς» (COM(96) 520, Οκτοόβριονς 1996) και «Οικοννομική Λξιολο'νγηαη της ενκχκχς οχγονράς»
      (Ευρα>παϊχή Οικονομία, Εχθέοείς και Μελέτες, αριθ. 4, 1996).
 ---pagebreak--- γιοχ εργοχοτίοχ κοχι γιοχ δημιουργΐοχ θέσεουν οχπαον/ι'νληοης. II προνσέγγι,ση οχυτή επιτρέπει την
ίχξκνπονίηοτη τουν υοριοττοχμ.ενουν στονιχείουν ονυμπληριυμοχτικο'ντητοχ μετοχξύ τουν όιαιρο'νρουν
πονλιτικοόν, γεγοννο'νς πονυ θοχ οόηγονύοε ονε βελτίωονη της συνονλικής οχποντελεοτμ.οχτικο'ντητοχς
τουν μ,ετοχρρυθμίοτεουν κοχι, κοχθιοττοόντ,οχς τις μετοχρρυθμ.ΐσεις ευκονλοντεροχ οχπονόεκτές οτε
κονινοιννικο'ν κοχι πονλιτικο'ν επίπε.δον, θοχ μείουνε τους κινο^ύνονυς οχνοχτρονπής τουν
εφαρμοζόμενων πονλιτικοόν. Κοχτο'χ δεύτερον λο'νγον, με την κοχθιέρουοτη μηχοχνιοτμουν
παρακολούθησης των επιπτουσεουν πονυ θοχ έχονυν ονι μετοχρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας
και στην απασχόληση θα δο)θεί η όυνοχτο'ντητα αξιολο')γησης της οχποτελεσματικότητας
αυτούν τουν μετοχρρυθμίοτεουν κοχι θοχ προσόιονριοττεί ο) βοχθμο')ς στο)ν OJTOI'O είναι αναγκαίες
ο)ρισμένες οχλλοχγές στο) επίπεδο) τουν προντεροχκντήτουν κοχι τουν τρο'νπουν εοροχρμο)γής. Έτοτι, τοχ
πολυετή προ)γρο'χμμοχτοχ οχποχοτχόληοτης πρέπει vox εοττιοχοττονύν περιοτοτο'ντερον οττην
οχλληλεπίδροχση μετοχξύ τουν προσοχνοχτο)λιοτμουν κοχι τουν ειδικών μέτρανν π ο υ εφαρμο')ζοντοχι
στην οχγονρο'χ εργοχσίοχς, ενοό στον πλοχίοτιοτ τουν Κονι,νουν Εκθέοτεουν Αποχσχο'νληοτης, με τις ονπονίες
ποχροχκονλονυθείτοχι η εοροχρμονγή τουν μετρούν οχυτοόν, πρέπει vox δονθεί μεγοχλύτερη προνοτονχή
στον εντονπισμο'ν τοον ονρθοίνν προχκτικουν πονυ έχονυν υιονθετήοτει τοχ διο'χορο)ροχ κρο'χττι μέλη οττο)
πλοχίσιο της υλοχποίηοτης ττις πονλιτικής τονυς στονν τονμ,έοχ της οχποχοιχόληοτης.
 Κοχτο'χ τοχ τελευτοχίοχ έτη έχονυν ληορθεί σε. εθνικό επίπεδο) πονλυο'χριθμ,οχ μέτροχ τοχ ονπο)ίοχ
οχποσκονπονύν οτττ|ν ενίοτχυοτη της οχποντελεσμ,οχτικοντητοχς της οχγονρο'χς εργοχοτίοχς, ενοό
ποχρο'χλληλοχ, οτε ονρισμένοχ κρο'χττι μέλη, οτυζητείτοχι η θέοτπιοιη οτημοχντικουν μ,ετοχρρυθμίοτεουν.
 II διοχδικοχοτίοχ οχυτή πρέπει vox οτυνεχιοττεί κοχι, εο|ΐο'νοτο)ν κριθεί οχποχροχίτητο), vox
 εντοχτικοχποΜ,ηθεί.
Στο) πλοχίσιο) οχυτο'), θοχ πρέπει vox δο)θεί προ)τεροχιο')ττ|τοχ οτε προυτονβονυλίες πονυ οχπονσκονύν οτττι
βελτίουση της οχπασχο'νληοτης κοχι οτττ|ν ενίοτχυοτη της οχνο'χπτυξης, μέοτου της εψοχρμονγής
 ρεαλιστικών μετρούν πονυ οτυνδυο'χζονυν την προσήλουση τουν πονλι,τών ττ|ς Ένοχσης οττα υψηλά
κοιναννικά πρόττ^ποχ με την οχνο'χγκη διεύρυνοττις, μέχρι ένοχ ονρισμένον βαθμό, της σχετικά
 συμπαγονύς ακόμη κλίμ,οχκοχς [χιοτθοίνν οττοχ περιοτοτο'ντεροχ κρο'χτη μ,έλη. Τοχ μέτρα αυτά
περιλοχμβοχνονυν:
 (i)       μεγαλύτερη διοχο(Χ)ρο)πο)ίτ|οττι οττις μ.ιοτΟονλονγικές οτυμβο'χσεις, οτε οτυνάρτηση με τοχ
           επαγγελμοχτικο'χ προνοτόντοχ κοχι, την περιονχή, προνκειμένονυ vox οχντικατρονπτρίζονται
           με το)ν κοχτο'χλλτ|λον τρο'νπον ονι, διοχορονρές στοχ επίπεδοχ ποχροχγουγικο')τητοχς, καθους κοχι,
           κοχθιέρουοτη προνσουρινοίνν μ,κνθοίνν εποχγγελμ.οχτικής έντοχξης γιοχ τονυς νέους, τονυς
           οχνειδίκευτονυς εργοχζο'νμενονυς ή τονυς οχνέργονυς επί (χεγοχλον χροννικό δι.ο'χοτττ|μ,οχ. Λυτό')
           είναι ένοχ σημ,οχντικο'ν έργον πονυ πρέπει vox επιτελέοτονυν ονι, κονινουνι,κονί ετοχίροΗ·
 (ii)      μείουση, μέσου υγειονύς χρημ.οχτονόο'ντηοτης, τονυ μ.τ| μ,ιοτθονλονγικονύ κο'νοττονυς της
           εργοχσίοχς ή ελο'χορρυνοτη τονυ ((κ'νρονυ ειοτονονήμ,οχτονς γιοχ τονυς χοχμ.τ|λο'νμιοτ()ονυς·
 (iii)     νέοχ προ'νττιποχ ονργο'χνουοττις εργοχοτίοχς, συμπεριλοχμ,βοχνομένης ττ|ς {χεγοχλύτερης
           ετ^ελιξίοχς ονοτονν οχ((κνρο'χ τη διευθέττ|οττ| τονυ χρο'ννονυ εργοχοτίοχς, τοχ ονπονίοχ πρέπει vox
           είναι προχιοχρμ.οσμένοχ οττις ειδικές οχνο'χγκες τουν επιχειρήοιεουν κοχι τουν
           εργοχζο)μένουν· μ,εγοχλύτερτι προσιμυγή οτττ|ν εΟελονύοτιοχ μερική οχποχοτχο')λτ|οτη κοχι
           προ)θόθηοτη τοπικοιόν προυτονβονυλιοόν στονν τονμ,έοχ της οχποχοτχόλιοτης.
 Επιπλέον, τα μέτρα μ,ε τοχ ονπονίοχ θοχ οχυξηθεί ον οχριθμός τουν θέσεων εργασίας π ο υ
δημιουργούνται στο πλαίσιο) της οχνο'χπτυξης θοχ πρέπει vox συνδέονται με τον απαραίτητο
προσανατολισμό τουν όημοσίουν δοχποχνουν υπέρ, μεταξύ οχλλων, της εκποχίδευσης, της
 επαγγελματικής κοχτο'χρτιοτης, κοχθους κοχι της έρευνοχς κοχι, οχνο'χπτυξης.
 Η μετοχστρονφή κοχι, η υιονθέτηοιη δυνοχμ,ικουν πονλιτικοόν οττονν τονμέοχ της οχγονρο'χς εργασίας
 πρέπει vox συνδεθεί στενο'χ με την μετοχρρύθμιοτη τουν ορο)ρο)λονγικοόν συστημάτουν και των
 συστημάτουν κονινουνικής προνοττοχσίοχς προνκειμένονυ vox ονημιονυργηθονύν τα κίνητρα, καθώς
 κοχι ονι δυνοιτοντητες, γιοχ τονυς οχνοχζητονύντες θέσεις οχπ.οχσχόληοττ|ς vox κοχταλάβονυν μ,ία θέση
 εργοχοτίοχς ή vox συμ.μ.ετο'χοχονυν ΟΪ} ο'χλλες δροχστηριο'ντητες γιοχ την οχύξηοτη της οχποχοτχο'νλτ|οττ|ς.
 Επιπλέονν,       ονι   μ,ιτοχρρυΟμ,ί,σει,ς     οχυτές     π,ρέπΐΊ,      vox   υπο)οττηριχθονύν          οχπο'ν τονν
 οχνοχπρονσανατο)λιοτμο') οχλλουν πονλιτικοόν προνς ττ|ν κοχτεύθυνστ) ττις                            μεγοχλύτερης
 οχπασχο')λησης. Ιδιοχίτεροχ, τοχ λοχμ,βοχνόμενοχ μέτροχ χοχρη οττη οτυνδρο)[χή των διαρθραντικοόν
 κοινοτικών ταμείοχνν θοχ πρέπει επίσης vox εντ,άσοτονντοχι οττην συνονλική στρατηγική για την
 απασχόληση και στοχ πο)λυετή προ)γρο'χμμοχτοχ (χποχοτχόλτ|οττ|ς τουν κροχτουν μελοόν.
 ---pagebreak---  ---pagebreak---                                                         ISSN 0254-1483
                                           COM(97) 168 τελικό
                                              ΕΓΓΡΑΦΑ
GR                                                             ίο οι
                           Αριθ. καταλόγου : CB-CO-97-165-GR-C
                                                   ISBN 92-78-18924-3
Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
L-2985 Λουξεμβούργο


				|

		52012DC0324

			Σύσταση ΣΥΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Πορτογαλίας για το 2012και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας της Πορτογαλίας για την περίοδο 2012-2016 /* COM/2012/0324 final - 2012/ () */

			   	Σύσταση
ΣΥΣΤΑΣΗΣ
ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
σχετικά
με το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
της
Πορτογαλίας
για το 2012
και τη
διατύπωση
γνώμης του
Συμβουλίου
σχετικά με το
πρόγραμμα
σταθερότητας
της
Πορτογαλίας
για την
περίοδο 2012-2016

ΤΟ
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ
ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας
υπόψη τη
Συνθήκη για τη
λειτουργία της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης και
ιδίως το άρθρο 121
παράγραφος 2 και
το άρθρο 148
παράγραφος 4,
Έχοντας
υπόψη τον
κανονισμό (ΕΚ)
αριθ. 1466/97 του
Συμβουλίου,
της 7ης Ιουλίου
1997, για την
ενίσχυση της
εποπτείας της
δημοσιονομικής
κατάστασης και
την εποπτεία
και το
συντονισμό των
οικονομικών
πολιτικών[1],
και ιδίως το
άρθρο 5
παράγραφος 2,
Έχοντας
υπόψη τη
σύσταση της
Ευρωπαϊκής
Επιτροπής[2],
Έχοντας
υπόψη τη γνώμη
του Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου[3],
Έχοντας
υπόψη τα συμπεράσματα
του Ευρωπαϊκού
Συμβουλίου,
Έχοντας
υπόψη τη γνώμη
της Επιτροπής
Απασχόλησης,
Εκτιμώντας τα
ακόλουθα:
Μετά από
διαβούλευση με
την Οικονομική
και Δημοσιονομική
Επιτροπή,
Εκτιμώντας
τα ακόλουθα:
(1)       Στις 26
Μαρτίου 2010, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
συμφώνησε με
την πρόταση
της Ευρωπαϊκής
Επιτροπής για
την
δρομολόγηση
της
στρατηγικής
για την Ευρώπη
2020, μιας νέας
στρατηγικής
για την
ανάπτυξη και
την απασχόληση,
η οποία,
βασιζόμενη
στον
μεγαλύτερο
συντονισμό των
οικονομικών
πολιτικών, θα
εστιαστεί σε
νευραλγικούς
τομείς στους
οποίους
απαιτείται
δράση ώστε να
ενισχυθεί το
δυναμικό
διατηρήσιμης
ανάπτυξης και
ανταγωνιστικότητας
της Ευρώπης.
(2)       Στις 13
Ιουλίου 2010, το
Συμβούλιο
εξέδωσε
σύσταση σχετικά
με τους
γενικούς
προσανατολισμούς
της οικονομικής
πολιτικής των
κρατών μελών
και της Ένωσης
(2010 έως 2014) και, στις 21
Οκτωβρίου 2010,
εξέδωσε
απόφαση
σχετικά με τις
κατευθυντήριες
γραμμές των
πολιτικών
απασχόλησης
των κρατών
μελών[4], οι
οποίες από
κοινού
αποτελούν τις
«ολοκληρωμένες
κατευθυντήριες
γραμμές». Τα κράτη
μέλη κλήθηκαν
να λάβουν
υπόψη τις
ολοκληρωμένες
κατευθυντήριες
γραμμές στις
οικονομικές τους
πολιτικές και
στις πολιτικές
τους για την
απασχόληση.
(3)       Στις 12
Ιουλίου 2011, το
Συμβούλιο
εξέδωσε
σύσταση σχετικά
με το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
της
Πορτογαλίας
για το 2011.
(4)       Στις 23
Νοεμβρίου 2011, η
Επιτροπή
ενέκρινε τη
δεύτερη Ετήσια
Επισκόπηση της
Ανάπτυξης,
σηματοδοτώντας
την έναρξη του
δεύτερου
Ευρωπαϊκού
Εξαμήνου εκ των
προτέρων και
ολοκληρωμένου
συντονισμού
πολιτικής, το
οποίο
εντάσσεται στη
στρατηγική
«Ευρώπη 2020».
(5)       Στις 2
Μαρτίου 2012, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
ενέκρινε τις
προτεραιότητες
για την
εξασφάλιση
χρηματοπιστωτικής
σταθερότητας,
δημοσιονομικής
εξυγίανσης και
μέτρων για την
τόνωση της
ανάπτυξης.
Υπογράμμισε
την ανάγκη να
επιδιωχθεί
διαφοροποιημένη
και ευνοϊκή
για την
ανάπτυξη δημοσιονομική
εξυγίανση, να
αποκατασταθεί
η υπό κανονικούς
όρους χορήγηση
δανείων προς
την οικονομία,
να
υποστηριχθεί η
ανάπτυξη και η
ανταγωνιστικότητα,
να
καταπολεμηθεί
η ανεργία και
οι κοινωνικές
επιπτώσεις της
κρίσης και να
εκσυγχρονιστεί
η δημόσια διοίκηση.

(6)       Στις 2
Μαρτίου 2012, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
κάλεσε επίσης
τα κράτη μέλη
που
συμμετέχουν
στο Σύμφωνο
για το Ευρώ + να
υποβάλουν
εγκαίρως τις
δεσμεύσεις τους,
προκειμένου να
περιληφθούν
στα αντίστοιχα
προγράμματα
σταθερότητας ή
σύγκλισης και
στα εθνικά
τους
προγράμματα
μεταρρυθμίσεων.
(7)       Στις 2
Μαΐου 2012, η
Πορτογαλία
υπέβαλε
πρόγραμμα σταθερότητας
για την
περίοδο 2012-2016 και,
στις 7 Μαΐου 2012,
υπέβαλε το
εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων.
(8)       Στις 17
Μαΐου 2011, το
Συμβούλιο
ενέκρινε την
εκτελεστική απόφαση
αριθ. 2011/344/ΕΕ
προκειμένου να
διατεθεί στην
Πορτογαλία
μεσοπρόθεσμη
χρηματοδοτική
συνδρομή για
την τριετία 2001-2014,
σύμφωνα με τον
κανονισμό (ΕΕ) αριθ.
407/2010 του
Συμβουλίου της
11ης Μαΐου 2010 για
τη θέσπιση
ευρωπαϊκού
μηχανισμού
χρηματοοικονομικής
σταθεροποίησης.
Το συνοδευτικό
Μνημόνιο
Συνεννόησης
υπεγράφη την
ίδια ημέρα και
τα διαδοχικά
συμπληρώματά
του καθορίζουν
τους όρους
οικονομικής
πολιτικής υπό
τους οποίους
εκταμιεύεται η
οικονομική
βοήθεια.
(9)       Η
Πορτογαλία
έχει σημειώσει
ικανοποιητική
πρόοδο σε
διάφορα
μέτωπα, αλλά
εξακολουθεί να
αντιμετωπίζει
σημαντικές
προκλήσεις. Η
επίτευξη των
δημοσιονομικών
στόχων
παραμένει
ζωτικής
σημασίας προκειμένου
η κυβέρνηση να
αποκτήσει και
πάλι πρόσβαση
στην αγορά
εντός της
προγραμματικής
περιόδου. Για
να
περιοριστούν
οι κίνδυνοι
όσον αφορά την
επίτευξη των
δημοσιονομικών
στόχων για το 2012
απαιτείται
οπωσδήποτε
ταχεία και
αποφασιστική
εφαρμογή των
διαρθρωτικών-δημοσιονομικών
μέτρων του
προγράμματος.
Ταυτόχρονα, η
κυβέρνηση
πρέπει να
επικεντρωθεί σε
μεταρρυθμίσεις
που αποβλέπουν
στην επίλυση των
προβλημάτων
ανταγωνιστικότητας
που αντιμετωπίζει
η Πορτογαλία. Ο
προϋπολογισμός
του 2012 δεν εφαρμόζει
παλαιότερα
σχέδια
«δημοσιονομικής
υποτίμησης».
Έτσι καθίσταται
ακόμη
σημαντικότερο
να εγκριθούν
σύντομα
επιπρόσθετες
διαρθρωτικές
μεταρρυθμίσεις
στις αγορές
εργασίας και
προϊόντων με
σκοπό τη μείωση
του κόστους
εργασίας, την
αύξηση της
ευελιξίας, τη
μείωση των
φραγμών
εισόδου. Θα
απαιτηθούν επιμονή
και σθένος από
μέρους της
κυβέρνησης για
την υπερνίκηση
μεγάλων
κατεστημένων
συμφερόντων
που αποτελούν
τροχοπέδη για
τις
μεταρρυθμίσεις.
(10)     Συνολικά
η τρίτη
επισκόπηση του
προγράμματος
οικονομικής
προσαρμογής
κατέληξε στο
συμπέρασμα ότι
η εφαρμογή από
την Πορτογαλία
των όρων που
τίθενται στο
Μνημόνιο
Συνεννόησης
παραμένει σε
καλό δρόμο.
Συγκεκριμένα,
ο στόχος για το
δημοσιονομικό
έλλειμμα το 2011 (5,9%
του ΑΕΠ) επιτεύχθηκε
και μάλιστα
υπερκαλύφθηκε
προσφεύγοντας
στη μεταβίβαση
στο κράτος
συνταξιοδοτικών
πόρων των τραπεζών,
μέτρο το οποίο
αντιστοιχεί
στο 3½ τοις εκατό
του ΑΕΠ. Παρά το
έκτακτο αυτό
μέτρο, η
διαρθρωτική
εξυγίανση το 2011
ήταν μεγάλης
έκτασης και
ανήλθε στο 3½
τοις εκατό του
ΑΕΠ. Οι
τράπεζες
βρίσκονται σε καλό
δρόμο όσον
αφορά την
εκπλήρωση των
κεφαλαιακών
απαιτήσεων που
θέτει το
πρόγραμμα έως
τα τέλη του
έτους, αλλά οι
καθαρές θέσεις
κεφαλαίου πρέπει
να βελτιωθούν
περισσότερο το
2012, σύμφωνα με
τις απαιτήσεις
του
προγράμματος
και ως
αποτέλεσμα της
απαίτησης της
Ευρωπαϊκής
Αρχής Τραπεζών
να γίνουν
προβλέψεις για
τα ανοίγματα
σε κρατικά
χρέη, όσον
αφορά το
ειδικό πρόγραμμα
επιτόπιων
ελέγχων και
όσον αφορά την
προγραμματιζόμενη
μεταβίβαση των
ιδιωτικών
συνταξιοδοτικών
ταμείων των
τραπεζών.
(11)     Η
υποχώρηση του
ΑΕΠ το 2011 ήταν
λιγότερο
έντονη από την
προβλεπόμενη,
καθώς οι
εξαγωγές και η
κατανάλωση
κινήθηκαν σε
καλύτερα
επίπεδα σε
σχέση με τις
προβλέψεις.
Ωστόσο, κατά το
τέταρτο
τρίμηνο του 2011
και στις αρχές
του 2012 καταγράφηκε
υποχώρηση της
εγχώριας
ζήτησης,
μεγάλη αύξηση
της ανεργίας
και χαμηλή
εμπιστοσύνη
από μέρους του
επιχειρηματικού
κόσμου.
Σύμφωνα με τις
εαρινές
προβλέψεις της
Επιτροπής, οι
προοπτικές για
το 2012 έχουν
επιδεινωθεί
και
προβλέπεται
πλέον μείωση
του ΑΕΠ κατά 3,3
τοις εκατό,
δηλαδή κατά
τρεις ποσοστιαίες
μονάδες
περισσότερο σε
σχέση με τις
φθινοπωρινές
προβλέψεις.
Οικονομική
ανάπτυξη το 2013 θα
είναι επίσης
πιο
περιορισμένη
από ό,τι
αναμενόταν αρχικά.
Ενώ η
εξωτερική
προσαρμογή
μέχρι στιγμής
ήταν
αξιοσημείωτα
γρήγορη, με την
κατάκτηση
μεριδίων
αγοράς από τις
εξαγωγές της
Πορτογαλίας
εκτός ΕΕ και
σημαντική
μείωση των
εισαγωγών, η
διατήρησή της
είναι ακόμη
αβέβαιη.
Δεδομένου του
μεγάλου
εξωτερικού χρέους
που έχει
συσσωρεύσει η
Πορτογαλία,
απαιτείται
πολύ μεγάλη
περαιτέρω
προσαρμογή
διαρθρωτικού
χαρακτήρα.
(12)     Ο
προϋπολογισμός
του 2012 θέτει ως
στόχο
δημοσιονομικό
έλλειμμα ύψους
4,5% του ΑΕΠ,
πράγμα το
οποίο συμφωνεί
με τις
απαιτήσεις του
προγράμματος
οικονομικής
προσαρμογής
και με τις
συστάσεις που
απηύθυνε το
Συμβούλιο προς
την Πορτογαλία
στο πλαίσιο της
διαδικασίας
υπερβολικού
ελλείμματος.
Τα μεσοπρόθεσμα
σχέδια
δημοσιονομικής
εξυγίανσης που
παρουσιάζονται
στο πρόγραμμα
σταθερότητας
συνάδουν
επίσης με τους
στόχους για το
ονομαστικό
έλλειμμα που
θέτει το
πρόγραμμα
οικονομικής
προσαρμογής,
ενώ έως το 2013 αναμένεται
ότι θα
επιτευχθεί
δείκτης
ελλείμματος
προς το ΑΕΠ
ίσος προς 3% του
ΑΕΠ. Ο
προϋπολογισμός
του 2012
περιλαμβάνει
μέτρα
δημοσιονομικής
εξυγίανσης τα
οποία
υπερβαίνουν το
5% του ΑΕΠ, τα
οποία είναι
μόνιμα
διαρθρωτικά
μέτρα. Τα δύο
τρίτα των μέτρων
αφορούν το
σκέλος των
δαπανών και
περιλαμβάνουν
σημαντική
μείωση στους
μισθούς και
τις συντάξεις του
δημόσιου
τομέα, μείωση
του αριθμού
των δημοσίων
υπαλλήλων κατά
2% (ισοδύναμο
πλήρους
απασχόλησης)
και
εξορθολογισμό
των κρατικών
επιχειρήσεων. Στο
σκέλος των
εσόδων, ο
προϋπολογισμός
προβλέπει
μείωση των φορολογικών
απαλλαγών,
αύξηση του
αριθμού των
αγαθών και
υπηρεσιών που
φορολογούνται
με τον κανονικό
συντελεστή
ΦΠΑ,
υψηλότερους
φόρους
εισοδήματος
φυσικών
προσώπων και
εταιρειών,
αύξηση των ειδικών
φόρων κατανάλωσης
και ενίσχυση
των
προσπαθειών
για την καταπολέμηση
της
φοροδιαφυγής
και της απάτης.
Το έλλειμμα
αναμένεται να
μειωθεί
περαιτέρω σε 1,8%
του ΑΕΠ το 2014 και
σε 1% του ΑΕΠ το 2015.
Οι κυριότεροι
κίνδυνοι όσον
αφορά την
επίτευξη των
δημοσιονομικών
στόχων
σχετίζονται
κυρίως με τον
τομέα των
κρατικής ιδιοκτησίας
επιχειρήσεων
και τις
τοπικές και περιφερειακές
διοικήσεις.
Όσον αφορά το
διαρθρωτικό
ισοζύγιο, η
δημοσιονομική
διαρθρωτική
προσαρμογή
αναμένεται να
υπερβεί τις 7
ποσοστιαίες
μονάδες του
ΑΕΠ την περίοδο
2011-2012. Ο ΜΔΣ που
ανέρχεται σε -0,5%
του ΑΕΠ
αντικατοπτρίζει
επαρκώς τις
απαιτήσεις του
Συμφώνου Σταθερότητας
και Ανάπτυξης.
Όσον αφορά το
δημόσιο χρέος,
αναμένεται να
κορυφωθεί στο
115,7% του ΑΕΠ το 2013
και στη
συνέχεια να
μειωθεί.
(13)     Η
επιτυχία του
προγράμματος
οικονομικής
προσαρμογής εξαρτάται
σε κρίσιμο
βαθμό από την
εφαρμογή ενός ευρέος
φάσματος
διαρθρωτικών
μεταρρυθμίσεων
οι οποίες θα
εξαλείψουν
ακαμψίες και
σημεία συμφόρησης
στα οποία
οφείλεται η
δεκαετής
στασιμότητα
της οικονομίας
της χώρας.
Μέχρις στιγμής
έχει
επιτελεσθεί
αξιοσημείωτη
πρόοδος. Το
μεγάλης
εμβέλειας και
φιλόδοξο πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
βρίσκεται σε
καλό δρόμο
στους τομείς
της αγοράς
εργασίας, της
ιατροφαρμακευτικής
περίθαλψης,
της στέγασης,
της δικαιοσύνης
και της αφερεγγυότητας,
και του
γενικού
κανονιστικού
πλαισίου,
περιλαμβανομένου
του
ανταγωνισμού.
Επίσης, οι ιδιωτικοποιήσεις
υπήρξαν μέχρι
στιγμής εξαιρετικά
επιτυχημένες.
Στις
βιομηχανίες
δικτύου, η πρόοδος
ήταν πιο άνιση.
Συγκεκριμένα,
στον τομέα της
ενέργειας δεν
έχει
καταρτιστεί
ακόμη μια
ολοκληρωμένη
στρατηγική για
την εξάλειψη
του
αυξανόμενου
χρέους του τομέα
μέσω της
αντιμετώπισης
των
υπερβολικών
μισθωμάτων.
(14)     Διεξάγεται
στρατηγικός
αναπρογραμματισμός
των
διαρθρωτικών
ταμείων, με
έμφαση στην
υποστήριξη της
απασχόλησης
των νέων και
της
ανταγωνιστικότητας
(ιδίως των ΜΜΕ).
Τα νέα μέτρα
ενισχύουν
ενέργειες στον
τομέα του
διαβατηρίου
απασχόλησης,
της κατάρτισης
και των
επαγγελματικών
προσόντων,
όπως και της
πρόσβασης
μικρομεσαίων
επιχειρήσεων
σε χρηματοδότηση.

(15)     Η
Πορτογαλία
έχει αναλάβει
μια σειρά
δεσμεύσεων στο
πλαίσιο του
Συμφώνου για
το Ευρώ+. Οι
δεσμεύσεις
αυτές, καθώς
και η εφαρμογή
των δεσμεύσεων
που υποβλήθηκαν
το 2011, αφορούν τη
βελτίωση της
ανταγωνιστικότητας,
την αύξηση του
ποσοστού
απασχόλησης,
τη διατηρησιμότητα
των δημόσιων
οικονομικών
και, παράλληλα,
την ενίσχυση
της
χρηματοπιστωτικής
διατηρησιμότητας.

ΣΥΝΙΣΤΑ
στην
Πορτογαλία να
αναλάβει δράση
εντός της
περιόδου 2012-2013
ώστε:
Να
εφαρμοστούν τα
μέτρα που
προβλέπονται
στην εκτελεστική
απόφαση 2011/344 και
εξειδικεύονται
περαιτέρω στο
Μνημόνιο Συνεννόησης
της 17ης Μαΐου 2011
και στα
μεταγενέστερα
συμπληρώματά
του.
Βρυξέλλες,

                                                                       Για
το Συμβούλιο
                                                                       Ο
Πρόεδρος
[1]               ΕΕ L 209
της 02.08.1997, σ. 1
[2]               COM(2012) 324
τελικό
[3]               P7_TA(2012)0048 και
P7_TA(2012)0047
[4]               Απόφαση
αριθ. 2012/238/EΕ του
Συμβουλίου της
26ης Απριλίου 2012


Συστάσεις της Επιτροπής προς τα κράτη μέλη περί θεσπίσεως ενιαίας Ονοματολογίας των εμπορευμάτων για τις ανάγκες της στατιστικής των μεταφορών