title: Σύσταση για ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Σλοβενίας για το 2014 συμπεριλαμβανομένης γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας της Σλοβενίας για το 2014_x000b_

text:
				|

		52014DC0425

			Σύσταση για ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Σλοβενίας για το 2014_x000b__x000b_συμπεριλαμβανομένης γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας της Σλοβενίας για το 2014_x000b_ /* COM/2014/0425 final - 2014/ () */

			   	Σύσταση
για
ΣΥΣΤΑΣΗ
ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
σχετικά
με το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
της Σλοβενίας
για το 2014
συμπεριλαμβανομένης
γνώμης του
Συμβουλίου σχετικά
με το
πρόγραμμα
σταθερότητας
της Σλοβενίας για
το 2014

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ
ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας
υπόψη τη
Συνθήκη για τη
λειτουργία της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης, και
ιδίως το άρθρο 121
παράγραφος 2
και το άρθρο 148
παράγραφος 4,
Έχοντας
υπόψη τον
κανονισμό (ΕΚ)
αριθ. 1466/97 του
Συμβουλίου,
της 7ης Ιουλίου
1997, για την
ενίσχυση της
εποπτείας της
δημοσιονομικής
κατάστασης και
την εποπτεία
και τον συντονισμό
των
οικονομικών
πολιτικών[1], και
ιδίως το άρθρο 5
παράγραφος 2,
Έχοντας
υπόψη τον
κανονισμό (ΕΕ)
αριθ. 1176/2011 του
Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου
και του
Συμβουλίου,
της 16ης Νοεμβρίου
2011, σχετικά με
την πρόληψη
και τη
διόρθωση των
υπερβολικών
μακροοικονομικών
ανισορροπιών[2], και
ιδίως το άρθρο 6
παράγραφος 1,
Έχοντας
υπόψη τη
σύσταση της
Ευρωπαϊκής
Επιτροπής[3],
Έχοντας
υπόψη τα
ψηφίσματα του
Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου[4],
Έχοντας
υπόψη τα
συμπεράσματα
του Ευρωπαϊκού
Συμβουλίου,
Έχοντας
υπόψη τη γνώμη
της επιτροπής
απασχόλησης,
Έχοντας
υπόψη τη γνώμη
της
οικονομικής
και δημοσιονομικής
επιτροπής,
Έχοντας
υπόψη τη γνώμη
της επιτροπής
κοινωνικής προστασίας,
Έχοντας
υπόψη τη γνώμη
της επιτροπής
οικονομικής
πολιτικής,
Εκτιμώντας
τα ακόλουθα:
(1)
Στις 26
Μαρτίου 2010, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
συμφώνησε με
την πρόταση
της Ευρωπαϊκής
Επιτροπής για
τη δρομολόγηση
της
στρατηγικής
«Ευρώπη 2020», μιας
νέας στρατηγικής
για την
ανάπτυξη και
την
απασχόληση, η οποία,
βασιζόμενη
στον μεγαλύτερο
συντονισμό των
οικονομικών
πολιτικών, θα
εστιάσει το
ενδιαφέρον της
σε
νευραλγικούς
τομείς στους
οποίους
απαιτείται
δράση ώστε να
ενισχυθεί το
δυναμικό
διατηρήσιμης
ανάπτυξης και
ανταγωνιστικότητας
της Ευρώπης.
(2)
Στις 13
Ιουλίου 2010, το
Συμβούλιο, βάσει
των συστάσεων
της Επιτροπής,
εξέδωσε σύσταση
σχετικά με
τους γενικούς
προσανατολισμούς
της οικονομικής
πολιτικής των
κρατών μελών
και της Ένωσης
(2010 - 2014) και, στις 21
Οκτωβρίου 2010,
εξέδωσε
απόφαση σχετικά
με τις
κατευθυντήριες
γραμμές των
πολιτικών
απασχόλησης
των κρατών
μελών, οι
οποίες από κοινού
αποτελούν τις
«ολοκληρωμένες
κατευθυντήριες
γραμμές». Τα
κράτη μέλη
κλήθηκαν να
λάβουν υπόψη
τις
ολοκληρωμένες
κατευθυντήριες
γραμμές στις
οικείες
εθνικές
οικονομικές
πολιτικές και
πολιτικές
απασχόλησης.
(3)
Στις 29
Ιουνίου 2012, οι
αρχηγοί κρατών
και
κυβερνήσεων
ενέκριναν
«Σύμφωνο για
την ανάπτυξη
και την απασχόληση»,
το οποίο
παρέχει ένα
συνεκτικό
πλαίσιο δράσης
σε επίπεδο
κρατών μελών,
ΕΕ και ζώνης
του ευρώ, με την
κινητοποίηση
όλων των
δυνατών
μηχανισμών,
μέσων και
πολιτικών.
Έλαβαν απόφαση
σχετικά με τη
δράση που
πρέπει να
αναληφθεί στο
επίπεδο των
κρατών μελών,
ιδίως
εκφράζοντας
την απόλυτη προσήλωσή
τους στην
επίτευξη των
στόχων της
στρατηγικής
«Ευρώπη 2020» και
στην εφαρμογή
των ειδικών
ανά χώρα συστάσεων.
(4)
Στις 9
Ιουλίου 2013, το
Συμβούλιο
εξέδωσε
σύσταση σχετικά
με το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
της Σλοβενίας
για το 2013 και
εξέδωσε τη
γνώμη του
σχετικά με το
επικαιροποιημένο
πρόγραμμα
σταθερότητας της
Σλοβενίας για
την περίοδο 2012-2016.
Στις 15
Νοεμβρίου 2013
σύμφωνα με τον
κανονισμό (ΕΕ)
αριθ. 473/2013[5],
η Επιτροπή
εξέδωσε γνώμη
σχετικά με το
σχέδιο προϋπολογισμού
της Σλοβενίας
για το 2014[6].
(5)
Στις 13
Νοεμβρίου 2013, η
Επιτροπή
εξέδωσε την
ετήσια επισκόπηση
της ανάπτυξης[7],
δίνοντας το
εναρκτήριο
λάκτισμα για
το Ευρωπαϊκό
Εξάμηνο του 2014
για τον συντονισμό
των
οικονομικών
πολιτικών.
Επίσης την ίδια
ημερομηνία, η
Επιτροπή,
βάσει του
κανονισμού (ΕΕ)
αριθ. 1176/2011, εξέδωσε
την έκθεση του
Μηχανισμού Επαγρύπνησης[8],
στην οποία η
Σλοβενία
συγκαταλέγεται
στα κράτη μέλη
που θα πρέπει
να υποβληθούν
σε εμπεριστατωμένη
επισκόπηση.
(6)
Στις 20
Δεκεμβρίου 2013, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
ενέκρινε τις
προτεραιότητες
για τη
διασφάλιση της
χρηματοπιστωτικής
σταθερότητας,
της
δημοσιονομικής
εξυγίανσης και
δράσης για την
τόνωση της
ανάπτυξης. Το
Συμβούλιο
υπογράμμισε την
ανάγκη να
επιδιωχθεί
διαφοροποιημένη
δημοσιονομική
εξυγίανση που
θα ευνοεί την
ανάπτυξη, να αποκατασταθούν
οι κανονικές
συνθήκες
δανεισμού στην
οικονομία, να
προωθηθούν η
ανάπτυξη και η
ανταγωνιστικότητα,
να
καταπολεμηθούν
η ανεργία και
οι κοινωνικές
επιπτώσεις της
κρίσης και να
εκσυγχρονιστεί
η δημόσια
διοίκηση.
(7)
Στις 5
Μαρτίου 2014, η
Επιτροπή
δημοσίευσε τα
αποτελέσματα
της
εμπεριστατωμένης
της
επισκόπησης
σχετικά με τη
Σλοβενία[9],
βάσει του
άρθρου 5 του κανονισμού
(ΕΕ) αριθ. 1176/2011. Η
ανάλυση της
Επιτροπής οδηγεί
στο συμπέρασμα
ότι η Σλοβενία
εξακολουθεί να
αντιμετωπίζει
μακροοικονομικές
ανισορροπίες, οι
οποίες
απαιτούν
παρακολούθηση
και συνεχή δράση
σε επίπεδο
πολιτικής.
Παρά το
γεγονός ότι οι
ανισορροπίες
αποκαταστάθηκαν
το 2013 χάρη στη
μακροοικονομική
προσαρμογή και
πολιτική δράση
της Σλοβενίας, το
μέγεθος της
απαιτούμενης
διόρθωσης
υποδηλώνει ότι
εξακολουθούν
να υφίστανται
ουσιαστικοί κίνδυνοι.
Πιο
συγκεκριμένα,
ιδιαίτερη
προσοχή απαιτούν
οι κίνδυνοι
που απορρέουν
από μια
οικονομική
διάρθρωση που χαρακτηρίζεται
από ασθενή
εταιρική
διακυβέρνηση,
υψηλό επίπεδο
κρατικής
παρέμβασης
στην οικονομία,
απώλειες
ανταγωνιστικότητας
κόστους, υπερχρέωση
των
επιχειρήσεων
και σημαντική
αύξηση του
δημοσίου
χρέους. Παρά τη
σημαντική
πρόοδο που
έχει σημειωθεί
όσον αφορά τη
διόρθωση των
ισολογισμών
των τραπεζών,
εξακολουθεί να
απαιτείται
αποφασιστική
δράση όσον
αφορά την
πλήρη
υλοποίηση μιας
ολοκληρωμένης
στρατηγικής
στον τραπεζικό
τομέα,
συμπεριλαμβανομένης
της αναδιάρθρωσης,
ιδιωτικοποίησης
και
ενισχυμένης
εποπτείας.
(8)
Στις 15
Απριλίου 2014, η
Σλοβενία
υπέβαλε το
εθνικό της πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
του 2014 και στις 24
Απριλίου 2014 το
πρόγραμμα
σταθερότητας
του 2014. Για να
ληφθεί υπόψη η
αλληλεξάρτησή
τους, τα δύο προγράμματα
αξιολογήθηκαν
ταυτόχρονα.
(9)
Στόχος
της
δημοσιονομικής
στρατηγικής
που περιγράφεται
στο πρόγραμμα
σταθερότητας
του 2014 είναι να
διορθωθεί το
υπερβολικό
έλλειμμα έως
το 2015 και να
επιτευχθεί ο
μεσοπρόθεσμος
στόχος (ΜΔΣ) έως
το 2017. Το
πρόγραμμα επιβεβαιώνει
τον
προηγούμενο
μεσοπρόθεσμο
στόχο ισοσκέλισης
του
προϋπολογισμού,
που συνάδει με
τις απαιτήσεις
του Συμφώνου
Σταθερότητας
και Ανάπτυξης.
Ωστόσο, το (εκ
νέου
υπολογισθέν)
διαρθρωτικό
ισοζύγιο δεν
αναμένεται να
επιτύχει τον
μεσοπρόθεσμο
στόχο έως το 2017.
Στόχος του
προγράμματος
είναι να
διαμορφωθεί το
έλλειμμα κάτω
από το 3% του ΑΕΠ
το 2015, σύμφωνα με
τον στόχο που
τίθεται στη
σύσταση ΔΥΕ.
Μετά το 2015, το πρόγραμμα
προβλέπει
σταθερή πτώση
του ελλείμματος
πριν
μετατραπεί σε
πλεόνασμα 0,3% του
ΑΕΠ το 2018. Το
πρόγραμμα
προβλέπει ότι
το δημόσιο
χρέος θα
φθάσει σε
ανώτατη τιμή 81,1%
του ΑΕΠ το 2015 και
εν συνεχεία θα
πέσει στο 76% το 2016.
Συνολικά, η
δημοσιονομική
στρατηγική που
περιγράφεται
στο πρόγραμμα
συνάδει με τις
απαιτήσεις του
Συμφώνου Σταθερότητας
και Ανάπτυξης.
Το
μακροοικονομικό
σενάριο στο
οποίο
στηρίζονται οι
δημοσιονομικές
προβλέψεις του
προγράμματος,
το οποίο
εκπονήθηκε από
ανεξάρτητο
φορέα (το
ινστιτούτο
μακροοικονομικής
ανάλυσης και
ανάπτυξης),
είναι
επιφυλακτικό.
Στις 5 Μαρτίου 2014,
εκδόθηκε
σύσταση της
αυτόνομης
επιτροπής με
αποδέκτρια τη
Σλοβενία. Στο
πρόγραμμα
σταθερότητας προσδιορίζονται
ορισμένα
πρόσθετα μέτρα
που συμβάλλουν
στη γεφύρωση
του χάσματος
με την απαιτούμενη
δημοσιονομική
προσπάθεια.
Συνεπώς,
εκτιμάται ότι
το πρόγραμμα
σταθερότητας
έχει
ανταποκριθεί
εν μέρει στη σύσταση
της αυτόνομης
επιτροπής.
Παρά ταύτα,
εξακολουθούν
να υπάρχουν
κίνδυνοι
δυσμενών
εξελίξεων
δεδομένου ότι
τα μέτρα στα
οποία
στηρίζεται το πρόγραμμα
δεν είναι
αρκούντως
αναλυτικά, και
πολλά εξ αυτών
δεν έχουν
ακόμη
υιοθετηθεί.
Τυχόν
δυνητικές
πρόσθετες
ανάγκες
ανακεφαλαιοποίησης
των τραπεζών,
που προκύπτουν
από την
εξέταση της
ποιότητας των
στοιχείων
ενεργητικού
και τον έλεγχο
φερεγγυότητας
σε ακραίες
συνθήκες που
διενεργήθηκαν
στη Σλοβενία
το 2013, θα αυξήσουν
το έλλειμμα
και τους
δείκτες
χρέους, ενώ τυχόν
έσοδα από την
επιτυχή
ιδιωτικοποίηση
κρατικών
οντοτήτων ή
τραπεζών που
δεν έχουν
ενσωματωθεί
στις
προβλέψεις του
προγράμματος
θα μειώσουν το
βάρος των
χρεών. Βάσει
των προβλέψεων
της Επιτροπής,
η δημοσιονομική
προσπάθεια για
την περίοδο 2013-2014
υπολείπεται
κατά 1,4% του ΑΕΠ
από την άποψη
της
(διορθωμένης)
μεταβολής στο
διαρθρωτικό
ισοζύγιο και
κατά 0,5% του ΑΕΠ
από την άποψη
του ύψους των
μέτρων που
κρίθηκαν
αναγκαία κατά
τον χρόνο
έκδοσης της
σύστασης για
τη ΔΥΕ. Για το 2015,
μολονότι το
πρόγραμμα
προβλέπει
έλλειμμα
σύμφωνα με τη
σύσταση της
ΔΥΕ, σύμφωνα με
τις εκτιμήσεις
των εαρινών
προβλέψεων της
Επιτροπής του 2014
προβλέπεται
έλλειμμα 3,1% του
ΑΕΠ. Εξάλλου,
βάσει των
προβλέψεων
αυτών, η
δημοσιονομική
προσπάθεια,
υπολογιζόμενη
τόσο βάσει της
(διορθωμένης)
μεταβολής στο
διαρθρωτικό
ισοζύγιο όσο και
βάσει του
υποκείμενου
ποσού των
μέτρων διακριτικής
ευχέρειας που
πρόκειται να
εφαρμοστούν,
αναμένεται να
υπολείπεται
ελαφρώς από το
επίπεδο που
συνιστά το Συμβούλιο
για το 2015. Βάσει
της οικείας
αξιολόγησης του
προγράμματος
και βάσει των
προβλέψεων της
Επιτροπής,
σύμφωνα με τον
κανονισμό (ΕΚ)
αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου,
το Συμβούλιο
εκτιμά ότι
απαιτούνται
πρόσθετες
προσπάθειες,
το 2014 και εφεξής,
προκειμένου να
εξασφαλιστεί
πλήρης
συμμόρφωση με
τη σύσταση ΔΥΕ,
συμπεριλαμβανομένης
της
απαιτούμενης διαρθρωτικής
προσπάθειας.
(10)
Όσον
αφορά τους
δημοσιονομικούς
κανόνες, το 2013 το
Κοινοβούλιο
ενέκρινε
συνταγματική
βάση για την υιοθέτηση
ενός κανόνα
ισοσκελισμένου
προϋπολογισμού/πλεονάσματος
γενικής
κυβέρνησης σε
διαρθρωτικές
τιμές. Ωστόσο, η
απαιτούμενη νομοθεσία
εφαρμογής,
συγκεκριμένα ο
νόμος για τον δημοσιονομικό
κανόνα, που
επρόκειτο να
τεθεί σε εφαρμογή
έως τον
Νοέμβριο του 2013,
δεν έχει ακόμη
εγκριθεί. Ειδικότερα,
πρέπει να
θεσπιστεί η
αναγκαία
νομική βάση
ώστε να
καθοριστούν ο
ρόλος, η
αρμοδιότητα
και η ανεξαρτησία
ενός
λειτουργικού
δημοσιονομικού
συμβουλίου. Με
την έγκαιρη
συμπλήρωση της
ολοκληρωμένης
επισκόπησης
των δαπανών
όλων των
δημοσιονομικών
χρηστών στον
βασικό τομέα
δαπανών της
υγείας μπορεί
να προσδιοριστούν
μέτρα για τη
στήριξη της
δημοσιονομικής
εξυγίανσης και
να εντοπιστούν
δυνατότητες
για βελτίωση
της
αποδοτικότητας
και της αποτελεσματικότητας.
(11)
Το 2013,
απευθύνθηκε
σύσταση στη
Σλοβενία να
ενισχύσει τη
μακροχρόνια
διατηρησιμότητα
του συνταξιοδοτικού
συστήματος και
να βελτιώσει
την αποδοτικότητα,
την
αποτελεσματικότητα
ως προς το κόστος
και την
ποιότητα του
τομέα
μακροχρόνιας
περίθαλψης. Η
Σλοβενία έχει
σημειώσει
περιορισμένη
πρόοδο όσον
αφορά τη λήψη
μέτρων για
συμμόρφωση με
την εν λόγω
σύσταση. Τον
Απρίλιο του 2014
ολοκληρώθηκε η
αξιολόγηση της
συνταξιοδοτικής
μεταρρύθμισης
του 2012 και τα
πρώτα συμπεράσματα
κρίνονται
θετικά. Παρά το
γεγονός ότι
επιτεύχθηκε
κάποια
δημοσιονομική
εξοικονόμηση
πόρων, το
επίπεδο των
συντάξεων
παρέμεινε
αμετάβλητο. Η
Σλοβενία
αντιμετωπίζει
υψηλούς
μεσοπρόθεσμους
και
μακροπρόθεσμους
κινδύνους
δημοσιονομικής
διατηρησιμότητας
κυρίως
λόγω της
αύξησης των
δαπανών που
συνδέονται με
τη δημογραφική
γήρανση στη
χώρα. Θα
απαιτηθεί
συνεπώς,
μεσοπρόθεσμα,
μεταρρύθμιση
του συνταξιοδοτικού
συστήματος και
του συστήματος
μακροχρόνιας
περίθαλψης,
για να
σταθεροποιηθούν
οι συνολικές
δαπάνες
μεσοπρόθεσμα
και
μακροπρόθεσμα,
διασφαλίζοντας
παράλληλα την
επάρκεια των
συντάξεων και
την πρόσβαση
στις υπηρεσίες
μακροχρόνιας
περίθαλψης.  Οι αρχές
σχεδιάζουν την
κατάρτιση
Λευκής Βίβλου για
τη συνολική
μεταρρύθμιση
του
συνταξιοδοτικού
συστήματος.
Προσχέδιο για
τη
μεταρρύθμιση
της μακροχρόνιας
περίθαλψης
εγκρίθηκε στα
τέλη του 2013, ενώ η
σχετική νομοθεσία
αναμένεται να
θεσπιστεί στα
τέλη του 2014. Διαφαίνεται,
ωστόσο, ο
κίνδυνος
καθυστέρησης
δεδομένου ότι
καθυστερεί η
εν εξελίξει
αναδιοργάνωση της
ασφάλισης
υγείας.
(12)
Η
κατάσταση στην
αγορά εργασίας
έχει
επιδεινωθεί. Η
ανεργία έφθασε
στο 10,3% το 2013 και η
ανεργία των
νέων ανήλθε
στο 21,6% το 2013, ενώ το
ποσοστό των
νέων εκτός
απασχόλησης,
εκπαίδευσης ή
κατάρτισης
αυξήθηκε κατά 2,1
ποσοστιαίες
μονάδες μεταξύ
των ετών 2011 και 2013.
Η αξιολόγηση
της
μεταρρύθμισης
της αγοράς
εργασίας που
υιοθετήθηκε το
2013 παρέχει
ενδείξεις για
μείωση του
κατακερματισμού
μεταξύ μόνιμων
συμβάσεων και
συμβάσεων ορισμένου
χρόνου, αν και
τούτο συνέβη
υπό την
επίδραση της
αυξημένης
χρήσης άλλων
μη μόνιμων
συμβατικών
μορφών, ενώ
ασαφές
παραμένει το
αποτέλεσμα των
κινήτρων για
την απασχόληση
των ατόμων
μεγαλύτερης
και νεώτερης
ηλικίας. Για
την
αντιμετώπιση
του κατακερματισμού
της αγοράς
εργασίας
επιχειρείται
επίσης η
καλύτερη
κανονιστική
ρύθμιση της
φοιτητικής εργασίας.
Ενώ εκκρεμεί η
έγκριση ενός
νέου νόμου, εξακολουθούν
να υπάρχουν
ανησυχίες
σχετικά με το
κατά πόσον η
ρύθμιση αυτή
θα
αντιμετωπίσει
ικανοποιητικά
τις ελλείψεις
των
προηγούμενων
διατάξεων. Η
κυβέρνηση σημείωσε
περιορισμένη
πρόοδο όσον
αφορά την εφαρμογή
της σύστασης
του
προηγούμενου
έτους για τον κατώτατο
μισθό, που
εξακολουθεί να
υπόκειται σε
τιμαριθμική
αναπροσαρμογή
μόνο βάσει του
πληθωρισμού,
ενώ ο νόμος για
τον κατώτατο
μισθό
επιτρέπει την
αναπροσαρμογή
βάσει άλλων
οικονομικών
συνθηκών.
Περιορισμένη
πρόοδος
σημειώθηκε
όσον αφορά την
κατάρτιση
αποτελεσματικών
προσαρμοσμένων
ενεργών μέτρων
πολιτικής στην
αγορά εργασίας
και για την
αντιμετώπιση
των αναντιστοιχιών
όσον αφορά τις
δεξιότητες.
(13)
Η
κυβέρνηση
σημείωσε ουσιαστική
πρόοδο στο
επίπεδο των
συστάσεων που αφορούν
τη σταθερότητα
στον τραπεζικό
τομέα, με τη
διενέργεια
αξιόπιστης
επανεξέτασης
της ποιότητας
των στοιχείων
ενεργητικού
και ελέγχου
φερεγγυότητας
σε ακραίες
συνθήκες,
ταχείες
ανακεφαλαιοποιήσεις,
καθώς και τη
μεταβίβαση μη
εξυπηρετούμενων
δανείων στην
Εταιρεία
Διαχείρισης
Τραπεζικών Στοιχείων
Ενεργητικού.
Οι εργασίες
δεν έχουν,
ωστόσο,
ολοκληρωθεί
και απαιτείται
αποφασιστική
δράση για την
ολοκλήρωση και
υλοποίηση μιας
συνολικής
στρατηγικής
στον τραπεζικό
τομέα, όπως
εξαγγέλθηκε
τον Δεκέμβριο
του 2013,
συμπεριλαμβανομένης
της
αναδιάρθρωσης,
ιδιωτικοποίησης
και
ενισχυμένης
εποπτείας.
Υψηλό
παραμένει το
επίπεδο μη
εξυπηρετούμενων
δανείων στο
τραπεζικό σύστημα.
Είναι επομένως
σημαντικό για
τις τράπεζες
να
δημιουργήσουν
ικανότητα
εσωτερικής
ρύθμισης για
τα μη
εξυπηρετούμενα
δάνεια,
συμπεριλαμβανομένης
της ενίσχυσης
των μονάδων
εσωτερικής
διαχείρισης
στοιχείων
ενεργητικού
και
αναδιάρθρωσης,
να επιταχύνουν
την
επεξεργασία
των μη
εξυπηρετούμενων
δανείων,
μεγιστοποιώντας
παράλληλα την
αξία ανάκτησης
και διατήρησης
βιώσιμων
επιχειρήσεων. Κάθε
περαιτέρω
μεταβίβαση μη
εξυπηρετούμενων
δανείων στην
Εταιρεία
Διαχείρισης
Τραπεζικών
Στοιχείων
Ενεργητικού
πρέπει να σχεδιαστεί
προσεκτικά
προκειμένου να
διευκολυνθεί η
ταχεία και
αποτελεσματική
αναδιάρθρωση των
εταιρικών
πιστώσεων,
ιδίως στην
περίπτωση σύνθετων,
διασυνδεόμενων
ενδοεταιρικών
δανείων.
Αναμένεται ότι
η χάραξη
συνολικής
στρατηγικής
διαχείρισης
και η
κατάρτιση
συνολικού
επιχειρηματικού
σχεδίου θα
στηρίξουν τους
εξοφλητικούς στόχους
για την
Εταιρεία
Διαχείρισης
Τραπεζικών
Στοιχείων
Ενεργητικού.
Με βάση τα
διδάγματα από την
εξέταση της
ποιότητας των
στοιχείων
ενεργητικού
και τον έλεγχο
φερεγγυότητας
σε ακραίες συνθήκες,
απαιτούνται
περαιτέρω
αποφασιστικά
μέτρα για τη
βελτίωση της
διακυβέρνησης
και της εποπτείας
όλων των
τραπεζών και
ιδίως εκείνων
που παραμένουν
υπό κρατική
ιδιοκτησία με
ενίσχυση της
διαχείρισης
κινδύνου,
βελτίωση των
διαδικασιών
έγκρισης των
πιστώσεων και
βελτίωση της
ποιότητας και
διαθεσιμότητας
των δεδομένων,
με στόχο τη
μείωση των
επιπέδων των
μη
εξυπηρετούμενων
δανείων και
τον περιορισμό
των μελλοντικών
κινδύνων.
(14)
Η
κυβέρνηση έχει
σημειώσει
περιορισμένη
πρόοδο όσον
αφορά την
εφαρμογή των
συστάσεων για
την εταιρική
διακυβέρνηση
των κρατικών
επιχειρήσεων,
που
αντιστοιχεί
στο ένα έκτο
της συνολικής
προστιθεμένης
αξίας και
αποτελεί ένα
πολύπλοκο
συνδυασμό εγχώριων
τραπεζών,
ασφαλιστικών
ομίλων και μη
χρηματοπιστωτικών
εταιρειών, με
σημαντικές
διασταυρούμενες
συμμετοχές. Το
επίπεδο της
κρατικής επιρροής
προκαλεί
σημαντικούς
κινδύνους για
τα δημόσια
οικονομικά,
άμεσους και
έμμεσους, μέσω
υποχρεώσεων
από εγγυήσεις.
Μια συνεκτική
στρατηγική για
τη διαχείριση
των κρατικών
επιχειρήσεων
σε συνδυασμό
με καλύτερη
εταιρική
διακυβέρνηση
θα
δημιουργήσει
περισσότερο
ευνοϊκό
περιβάλλον για
την προσέλκυση
άμεσων ξένων
επενδύσεων.
Παρόλο που
έχουν γίνει τα πρώτα
βήματα με την
κατάρτιση
αρχικού
καταλόγου 15
εταιρειών για
εσπευσμένη
ιδιωτικοποίηση
τον Μάιο του 2013, η
πρόοδος που
έχει μέχρι
σήμερα
σημειωθεί
είναι
ανομοιογενής
και υπάρχει
σημαντικός
κίνδυνος να
μην τηρηθούν
οι προθεσμίες.
Τον Απρίλιο
του 2014
θεσπίστηκε με καθυστέρηση
η νέα
νομοθεσία που
προβλέπει τη
σύσταση της
Κρατικής
Εταιρείας
Χαρτοφυλακίου
της Σλοβενίας
[Slovenia Sovereign Holding], ενός
μέσου
εξυγίανσης της
διαχείρισης της
κρατικής
ιδιοκτησίας.
Αναμένεται η
χάραξη συνολικής
στρατηγικής
και η ακριβής
κατάταξη των
βασικών και μη
βασικών
περιουσιακών
στοιχείων, περιλαμβανομένων
εκείνων που
προορίζονται
για ιδιωτικοποίηση.
Υπάρχει ανάγκη
προσδιορισμού
και υλοποίησης
κατάλληλων
μέτρων για να
διασφαλιστεί η
διαδικασία
αναδιάρθρωσης
και να
επιτευχθούν οι
στόχοι της,
συμπεριλαμβανομένων
μεταξύ άλλων
της μεγιστοποίησης
της αξίας
ανάκτησης για
τους πιστωτές
και της
κατάρτισης
καταλόγου των
περιπτώσεων
αναδιάρθρωσης
που είναι οι
πιο επείγουσες
για ταχεία ρύθμιση.

(15)
Το
πλαίσιο
αφερεγγυότητας
τροποποιήθηκε
το 2013 προκειμένου
να
διευκολυνθεί η
έγκαιρη
επίλυση των μη
εξυπηρετούμενων
δανείων, αλλά
το νέο πλαίσιο
δεν έχει σε
μεγάλο βαθμό
δοκιμαστεί
ακόμη στην
πράξη. Το υψηλό
επίπεδο
δανεισμού και
χρηματοοικονομικών
δυσχερειών
έχει
περιορίσει την
ικανότητα του
εταιρικού
τομέα να
επενδύει σε
μελλοντικά
έργα. Η
επείγουσα
ανάγκη για
χρηματοοικονομική
και
επιχειρησιακή
αναδιάρθρωση
του εταιρικού
τομέα δεν έχει
ακόμη ξεκινήσει
σε μεγάλη
κλίμακα.
Απαιτείται
συνολική θεώρηση
των διαφόρων
πιστωτικών
ανοιγμάτων
στον τραπεζικό
τομέα, προκειμένου
να επιταχυνθεί
η ρύθμιση των
μη εξυπηρετούμενων
δανείων και να
διευκολυνθούν
οι διαπραγματεύσεις
αναδιάρθρωσης,
ιδίως στην
περίπτωση σύνθετων,
διασυνδεόμενων
διεταιρικών
δανείων. Μια
κεντρική ομάδα
δράσης με
έμπειρους
εκπροσώπους
όλων των
ενδιαφερομένων
φορέων θα
μπορούσε να
αναλάβει
πρωτοβουλία
για την
υποστήριξη και
επίσπευση της
εν λόγω διαδικασίας.
Εν τω μεταξύ,
καθοριστική
σημασία έχει η
ταχεία και
αποτελεσματική
αρχειοθέτηση
πολλών
εκκρεμών
υποθέσεων
επείγοντος
χαρακτήρα στο
πλαίσιο της
Εταιρείας
Διαχείρισης
Τραπεζικών
Στοιχείων
Ενεργητικού .
(16)
Παρά
τις
δυνατότητές
της, η Σλοβενία
έχει ένα από τα
χαμηλότερα
επίπεδα άμεσων
ξένων
επενδύσεων στην
ΕΕ (34,1% του ΑΕΠ
έναντι μέσου
όρου 47,1% του ΑΕΠ
στην ΕΕ το 2012).
Παρά το
γεγονός ότι η
ιδιωτικοποίηση
και εταιρική
αναδιάρθρωση
προσφέρουν
πολλές νέες
δυνατότητες
για τους
ιδιώτες
επενδυτές, τα
στοιχεία
αποδεικνύουν
ότι το
ανεπαρκώς
ανεπτυγμένο
επιχειρηματικό
περιβάλλον και
η επιχειρηματική
νοοτροπία δεν
επιτρέπουν στη
Σλοβενία να
τις αξιοποιήσει
στο έπακρο. Το 2012
ξεκίνησε
διαδικασία
απορρύθμισης
των νομοθετικά
κατοχυρωμένων
επαγγελμάτων
και μέχρι σήμερα
ο αριθμός των
νομοθετικά
κατοχυρωμένων
επαγγελμάτων
μειώθηκε από 323
σε 262. Η
περαιτέρω
απορρύθμιση
των νομοθετικά
κατοχυρωμένων
επαγγελμάτων
θα συμβάλει
στην αύξηση
του αριθμού
των εγχώριων
και αλλοδαπών
παρόχων
υπηρεσιών  και
κατά συνέπεια
στην ενίσχυση
της
ανταγωνιστικότητας.
Υπάρχει η
δυνατότητα να
αυξηθεί η
συνοχή των
μέτρων που
προβλέπονται
για τη
βελτίωση του
επιχειρηματικού
περιβάλλοντος
και των επιχειρηματικών
δραστηριοτήτων.
Στο πλαίσιο αυτό,
η επικείμενη
«στρατηγική
έξυπνης
εξειδίκευσης»
στο πλαίσιο
των ευρωπαϊκών
επενδυτικών
και διαρθρωτικών
ταμείων για
την περίοδο 2014-20
θα παράσχει την
ευκαιρία
εστίασης σε
βασικά μέτρα
όπως η παραγωγή
εμπορεύσιμων,
καινοτόμων
προϊόντων.
(17)
η
Σλοβενία
βρίσκεται στα
πρώτα στάδια
κατάρτισης
προτάσεων για
τη συνολική
μεταρρύθμιση
του δημόσιου
τομέα (που θα
εγκριθούν τον
Ιανουάριο του
2015). Στο πλαίσιο
αυτό, πρέπει να
αποκαταστήσει
την ποιότητα
και την
αξιοπιστία της
δημόσιας
διοίκησης. Η
Σλοβενία έχει
σημειώσει
κάποια πρόοδο
όσον αφορά τη
βελτίωση της
ποιότητας του
δικαστικού
συστήματος και
έχει μειώσει
τον αριθμό των
εκκρεμών υποθέσεων.
Η μεταρρύθμιση
της
διαχείρισης
αστικών και
εμπορικών
υποθέσεων έχει
βελτιώσει τη
λειτουργία του
δικαστικού
συστήματος.
Διατηρήθηκαν
οι πρόσφατες
θετικές τάσεις
στις κατ’ αντιδικία
αστικές και
εμπορικές
υποθέσεις.
(18)
Στο
πλαίσιο του
Ευρωπαϊκού
Εξαμήνου, η
Επιτροπή προέβη
σε συνολική
ανάλυση της
οικονομικής
πολιτικής της
Σλοβενίας.
Αξιολόγησε το
πρόγραμμα
σταθερότητας
και το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων.
Έλαβε υπόψη
όχι μόνο τη σημασία
τους για μια
διατηρήσιμη
δημοσιονομική
και
κοινωνικοοικονομική
πολιτική στη
Σλοβενία, αλλά
και τη
συμμόρφωσή
τους με τους
ενωσιακούς κανόνες
και κατευθύνσεις,
δεδομένης της
ανάγκης
ενδυνάμωσης
της συνολικής
οικονομικής
διακυβέρνησης
της Ευρωπαϊκής
Ένωσης μέσω
της
συνεκτίμησης
στοιχείων σε
επίπεδο ΕΕ
κατά τη
διαμόρφωση των
μελλοντικών
εθνικών
αποφάσεων. Οι
συστάσεις της στο πλαίσιο
του Ευρωπαϊκού
Εξαμήνου αποτυπώνονται
στις συστάσεις
1 έως 8 κατωτέρω.
(19)
Υπό το
πρίσμα της
αξιολόγησης
αυτής, το
Συμβούλιο
εξέτασε το
πρόγραμμα
σταθερότητας
της Σλοβενίας,
και η γνώμη του[10]
αποτυπώνεται
ιδίως στη
σύσταση 1
κατωτέρω.
(20)
Υπό το
πρίσμα της
εμπεριστατωμένης
επισκόπησης της
Επιτροπής και
της παρούσας
αξιολόγησης,
το Συμβούλιο
εξέτασε το
εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
και το
πρόγραμμα
σταθερότητας.
Οι συστάσεις
που απηύθυνε
σύμφωνα με το
άρθρο 6 του
κανονισμού (ΕΕ)
αριθ. 1176/2011
αποτυπώνονται
στις συστάσεις
1 έως 8 κατωτέρω,
(21)
Στο
πλαίσιο του
Ευρωπαϊκού
Εξαμήνου, η
Επιτροπή προέβη
επίσης σε
ανάλυση της
οικονομικής
πολιτικής της
ζώνης του ευρώ
στο σύνολό της.
Με βάση την ανάλυση
αυτή το
Συμβούλιο
εξέδωσε
ειδικές
συστάσεις προς
τα κράτη μέλη
που έχουν ως
νόμισμα το
ευρώ. Η Σλοβενία
θα πρέπει
επίσης να
διασφαλίσει
την πλήρη και
έγκαιρη
εφαρμογή των
εν λόγω
συστάσεων.
ΣΥΝΙΣΤΑ
στη Σλοβενία
να αναλάβει
δράση κατά την
περίοδο 2014-2015 για:
1.           Να
ενισχύσει τη
δημοσιονομική
στρατηγική,
προσδιορίζοντας
ικανοποιητικά
τα διαρθρωτικά
μέτρα για το 2014
και τα επόμενα
έτη, ώστε να
διασφαλιστεί, έως
το 2015, η διόρθωση
του
υπερβολικού
ελλείμματος με
διατηρήσιμο
τρόπο, με την
επίτευξη της
προσπάθειας
διαρθρωτικής
προσαρμογής
όπως
καθορίζεται στη
σύσταση του
Συμβουλίου στο
πλαίσιο της
διαδικασίας
υπερβολικού
ελλείμματος
(ΔΥΕ). Η μόνιμη
διόρθωση των
δημοσιονομικών
ανισορροπιών
απαιτεί την αξιόπιστη
εφαρμογή
φιλόδοξων
διαρθρωτικών
μεταρρυθμίσεων
ώστε να
αυξηθεί η
ικανότητα
προσαρμογής
και να
τονωθούν η
ανάπτυξη και η
απασχόληση. Μετά
τη διόρθωση του
υπερβολικού
ελλείμματος,
να επιδιώξει
διαρθρωτική
προσαρμογή ίση
τουλάχιστον με
το 0,5% του ΑΕΠ ετησίως,
και μεγαλύτερη
σε περίπτωση
ευνοϊκών οικονομικών
συνθηκών, ή να
διασφαλίσει
ότι πληρούται
ο κανόνας για
το χρέος ώστε
να τεθεί σε
σταθερή πτωτική
τροχιά ο
υψηλός δείκτης
χρέους γενικής
κυβέρνησης. Για
να βελτιωθεί η
αξιοπιστία της
δημοσιονομικής
πολιτικής, να
ολοκληρώσει
την υιοθέτηση
ενός κανόνα
σχετικά με
ισοσκελισμένο
προϋπολογισμό/πλεόνασμα
γενικής
κυβέρνησης σε
διαρθρωτικούς
όρους, να
καταστήσει
δεσμευτικό,
περιεκτικό και
διαφανές το
μεσοπρόθεσμο
δημοσιονομικό
πλαίσιο, και να
θεσπίσει την αναγκαία
νομική βάση
για ένα
λειτουργικό
δημοσιονομικό
συμβούλιο
καθορίζοντας
την εντολή του
εντός της
δημοσιονομικής
διαδικασίας
και θεσπίζοντας
το ταχύτερο δυνατόν
σαφείς
διαδικαστικές
ρυθμίσεις για
την παρακολούθηση
των
δημοσιονομικών
αποτελεσμάτων.
Να προβεί σε
συνολική
επανεξέταση
των δαπανών σε επίπεδο
κράτους και
τοπικής
διοίκησης,
άμεσων και
έμμεσων
χρηστών του
προϋπολογισμού
και δημοτικών
παρόχων
υπηρεσιών
κοινής
ωφέλειας και
υπηρεσιών
υγειονομικής περίθαλψης
ως τα τέλη του 2014
με σκοπό την
επίτευξη εξοικονόμησης
πόρων το 2015 και
εντεύθεν.
2.           Με
βάση τα
αποτελέσματα
δημόσιας
διαβούλευσης,
να συνάψει
συμφωνία για
τη λήψη μέτρων
που θα διασφαλίζουν
τη διατηρησιμότητα
του
συνταξιοδοτικού
συστήματος πέραν
του 2020,
περιλαμβάνοντας
προσαρμογές
βασικών παραμέτρων,
όπως η σύνδεση
της νόμιμης
ηλικίας συνταξιοδότησης
με τα αυξήσεις
του
προσδόκιμου ζωής
και
ενθαρρύνοντας
τις ιδιωτικές
συνεισφορές στον
δεύτερο πυλώνα
του
συνταξιοδοτικού
συστήματος. Να
συγκρατήσει
τις δαπάνες
μακροχρόνιας
περίθαλψης που
συνδέονται με
τη δημογραφική
γήρανση με
εστίαση των παροχών
σε εκείνους
που τις έχουν
μεγαλύτερη
ανάγκη και
δίνοντας
μεγαλύτερη
προτεραιότητα
στην κατ’ οίκον
φροντίδα
έναντι της
ιδρυματικής.
3.           Κατόπιν
διαβουλεύσεων
με τους
κοινωνικούς
εταίρους και
σύμφωνα με τις
εθνικές
πρακτικές, να
συνάψει μια
συνολική
κοινωνική
συμφωνία μέχρι
τα τέλη του 2014
διασφαλίζοντας
ότι οι
μισθολογικές
εξελίξεις,
περιλαμβανομένου
του κατώτατου
μισθού,
στηρίζουν την
ανταγωνιστικότητα,
την εγχώρια
ζήτηση και τη
δημιουργία
θέσεων εργασίας.
Να
επανακαθορίσει
τη δομή του
κατώτατου
μισθού και να
αναθεωρήσει το
σύστημα
τιμαριθμικής
αναπροσαρμογής.
Να λάβει μέτρα
για την
περαιτέρω μείωση
του κατακερματισμού
της αγοράς
εργασίας,
δίνοντας
έμφαση στην
αποτελεσματικότητα
των κινήτρων
πρόσληψης των
νέων και των
μεγαλύτερων σε
ηλικία
εργαζομένων
και την
προσφυγή στις
συμβάσεις
αστικού δικαίου.
Να υιοθετήσει
τον νόμο για τη
φοιτητική
εργασία. Να
δώσει προτεραιότητα
σε δράσεις που
προορίζονται
για τους μη
καταχωρισμένους
άνεργους νέους
εξασφαλίζοντας
την επαρκή
ικανότητα των
δημόσιων
υπηρεσιών απασχόλησης.
Για την αύξηση
της
απασχόλησης
των
ανειδίκευτων και
των
μεγαλύτερων σε
ηλικία
εργαζομένων,
να προσαρμόσει
το εργασιακό
περιβάλλον
στην παράταση
του προσδόκιμου
ζωής και να
εστιάσει τους
πόρους σε προσαρμοσμένα
ενεργά μέτρα
πολιτικής για
την αγορά εργασίας,
με παράλληλη
βελτίωση της
αποτελεσματικότητάς
τους. Να
αντιμετωπίσει
την
αναντιστοιχία
δεξιοτήτων, με τη
βελτίωση της
ελκυστικότητας
των
προγραμμάτων
επαγγελματικής
εκπαίδευσης
και κατάρτισης
και με την
περαιτέρω
ανάπτυξη της
συνεργασίας με
τους
ενδιαφερόμενους
φορείς κατά
την αξιολόγηση
των αναγκών
της αγοράς
εργασίας.
4.           Να
ολοκληρώσει
την
ιδιωτικοποίηση
της τράπεζας NKBM
το 2014 βάσει του
προγραμματισμού,
να προετοιμάσει
την Abanka για
ιδιωτικοποίηση
το 2015, να συνεχίσει
την ταχεία
εφαρμογή των
σχεδίων
αναδιάρθρωσης
των τραπεζών
που λαμβάνουν
κρατική
ενίσχυση,
καθώς και την
απαιτούμενη
εξυγίανση του
τραπεζικού
τομέα. Με βάση
τα διδάγματα
που αντλήθηκαν
από την
επανεξέταση
της ποιότητας
των στοιχείων
ενεργητικού
και του
ελέγχου
φερεγγυότητας
σε ακραίες
συνθήκες, να
ολοκληρώσει
τον Αύγουστο
του 2014 το
συνολικό
πρόγραμμα
δράσης για τις
τράπεζες, συμπεριλαμβανομένων
ειδικών μέτρων
για να
βελτιωθούν η
διακυβέρνηση,
η εποπτεία, η
διαχείριση
κινδύνων,  η διαδικασία
έγκρισης των
πιστώσεων,
καθώς και η
ποιότητα και
διαθεσιμότητα
των δεδομένων.
Να ενισχύσει
την ικανότητα
των τραπεζών
να ρυθμίσουν
τα μη εξυπηρετούμενα
δάνεια μέσω
της
ενδυνάμωσης
των εσωτερικών
μονάδων
διαχείρισης
και
αναδιάρθρωσης
των στοιχείων.
Να
αποσαφηνίσει
την εντολή της
Εταιρείας Διαχείρισης
Τραπεζικών
Στοιχείων
Ενεργητικού δημοσιεύοντας
ολοκληρωμένη
στρατηγική
διαχείρισης
και
επιχειρηματικό
σχέδιο έως τον
Σεπτέμβριο του
2014, καθορίζοντας
αναλυτικά τον
ρόλο της στην
αναδιάρθρωση
των στοιχείων
ενεργητικού,
τους στόχους εξαγοράς,
τους
προϋπολογισμούς,
τα σχέδια
διαχείρισης
στοιχείων του
ενεργητικού
και τις
αναμενόμενες
αποδόσεις, με
παράλληλη εξασφάλιση
επαρκών πόρων.
5.           Να
συνεχίσει να
εφαρμόζει τις
ιδιωτικοποιήσεις
που
εξαγγέλθηκαν
το 2013 εντός του
καθορισθέντος
χρονοδιαγράμματος.
Να υιοθετήσει
στρατηγική για
την Κρατική
Εταιρεία
Χαρτοφυλακίου
της Σλοβενίας
με σαφή
κατάταξη
στοιχείων
ενεργητικού
σύμφωνα με το
χρονοδιάγραμμα
και τους
ορισμούς που
θεσπίζονται
στον σλοβενικό
νόμο του 2014 για την
Κρατική
Εταιρεία
Χαρτοφυλακίου.
Έως τον Νοέμβριο
του 2014, να
δεσμευθεί για
βραχυπρόθεσμο
(χρονικού
ορίζοντα ενός
έως δύο ετών)
χρονοδιάγραμμα
για την εκποίηση
ορισμένων καλά
στοχευμένων
στοιχείων ενεργητικού
με σαφές
χρονοδιάγραμμα.
Να το καταστήσει
πλήρως
λειτουργικό ως
μέσο για τη
διαχείριση των
στοιχείων
ενεργητικού
που παραμένουν
υπό κρατική
ιδιοκτησία και
την εκποίηση
των στοιχείων
ενεργητικού
που έχουν
επιλεγεί
σύμφωνα με τις
πράξεις
διαχείρισης,
εντός του
χρονικού
πλαισίου που
προβλέπει ο νόμος.
Έως τον
Σεπτέμβριο του
2014, να υιοθετήσει
και να θέσει σε
εφαρμογή
κώδικα
εταιρικής
διακυβέρνησης
για τις
κρατικές
επιχειρήσεις
ώστε να
διασφαλίζεται
η επαγγελματική,
διαφανής και
ανεξάρτητη
διαχείρισή
τους.
6.           Να
ολοκληρώσει
γενικό
πρόγραμμα
εταιρικής αναδιάρθρωσης
μέχρι τα τέλη
του 2014 με σαφείς
προτεραιότητες
και
αποτελεσματική
διαδικασία
εφαρμογής. Να
συγκροτήσει
κεντρική ομάδα
δράσης
επιφορτισμένη
με την
εταιρική
αναδιάρθρωση η
οποία θα
παρακολουθεί
και θα
συντονίζει τη
συνολική
διαδικασία
αναδιάρθρωσης,
παρέχοντας την
αναγκαία
εμπειρογνωσία,
καθοδήγηση και
συμβουλές, και διευκολύνοντας
τη διαδικασία
διαπραγμάτευσης
μεταξύ όλων
των
εμπλεκόμενων ενδιαφερομένων.
Να καταρτίσει
κατάλογο με
τις πλέον επείγουσες
περιπτώσεις
αναδιάρθρωσης,
μεγιστοποιώντας
παράλληλα την
αξία ανάκτησης
για τους πιστωτές.
Να προωθήσει
την προσφυγή
στους
διαθέσιμους
νομικούς
μηχανισμούς
και τις
διεθνείς
βέλτιστες
πρακτικές από
όλους τους
ενδιαφερόμενους
φορείς κατά τη
διαδικασία
αναδιάρθρωσης.
Να αξιολογήσει
τις πρόσφατες
τροποποιήσεις
της νομοθεσίας
περί
αφερεγγυότητας
έως τον
Σεπτέμβριο του
2014, όντας έτοιμη
να θεσπίσει
τυχόν πρόσθετα
αναγκαία μέτρα.
Να μειώσει
περαιτέρω τη
διάρκεια της
πρωτοβάθμιας
δικαστικής
διαδικασίας σε
κατ’ αντιδικία
αστικές και
εμπορικές
υποθέσεις,
περιλαμβανομένων
υποθέσεων στο
πλαίσιο της νομοθεσίας
περί
αφερεγγυότητας,
καθώς και τον
αριθμό των
εκκρεμών
υποθέσεων,
ιδίως των
υποθέσεων περί
αναγκαστικής εκτέλεσης
και
φερεγγυότητας.
7.           Να
μειώσει τα
εμπόδια
ανάπτυξης
επιχειρηματικής
δραστηριότητας
στη Σλοβενία
σε τομείς
βασικούς για
την οικονομική
ανάπτυξη
καθιστώντας τη
χώρα πιο
ελκυστική σε
άμεσες ξένες
επενδύσεις,
ιδίως μέσω της
ταχύτερης
ελευθέρωσης
των νομοθετικά
κατοχυρωμένων
επαγγελμάτων,
της μείωσης
της
διοικητικής
επιβάρυνσης,
μεταξύ άλλων με
την καθιέρωση
απλούστερων
καθεστώτων
αδειοδότησης.
Να διασφαλίσει
την επαρκή
δημοσιονομική
αυτονομία της
Υπηρεσίας
Προστασίας του
Ανταγωνισμού
και να αυξήσει
τη θεσμική της
ανεξαρτησία.
Να
απλουστεύσει
τις προτεραιότητες
και να
διασφαλίσει τη
συνοχή μεταξύ
της
στρατηγικής
έρευνας και
καινοτομίας
του 2011 και
βιομηχανικής
πολιτικής του 2013
με τις
επικείμενες
στρατηγικές
για την έξυπνη
ειδίκευση και
τις μεταφορές,
να διασφαλίσει
την άμεση
εφαρμογή και
αξιολόγηση της
αποτελεσματικότητάς
τους.
8.           Να
λάβει
αποτελεσματικά
μέτρα για την
καταπολέμηση
της διαφθοράς,
με την
ενίσχυση της
διαφάνειας και
της
λογοδοσίας,
και την
καθιέρωση
διαδικασιών
εξωτερικής
αξιολόγησης των
επιδόσεων και
ελέγχου της
ποιότητας.
Βρυξέλλες,
                                                                       Για
το Συμβούλιο
                                                                       Ο
Πρόεδρος
[1]               ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ.
1.
[2]               ΕΕ L 306 της 23.11.2011,
σ. 25.
[3]               C(2014) 425 final.
[4]               P7_TA(2014)0128
και P7_TA(2014)0129.
[5]               ΕΕ L 140 της 27.5.2013, σ.
11.
[6]               C(2013) 8010 final.
[7]               C(2013) 800 final.
[8]               C(2013) 790 final.
[9]               SWD(2014) 88 final.
[10]             Δυνάμει
του άρθρου 5
παράγραφος 2
του κανονισμού
(ΕΚ) αριθ.1466/97.


title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2011 , σχετικά με την εφαρμογή των γενικών προσανατολισμών της οικονομικής πολιτικής των κρατών μελών με νόμισμα το ευρώ

text:
               23.7.2011

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 217/15

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
   της 12ης Ιουλίου 2011
   σχετικά με την εφαρμογή των γενικών προσανατολισμών της οικονομικής πολιτικής των κρατών μελών με νόμισμα το ευρώ
   2011/C 217/05
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 136, σε συνδυασμό με το άρθρο 121 παράγραφος 2,
   Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,
   Αφού ζήτησε τη γνώμη της Οικονομικής και Δημοσιονομικής Επιτροπής,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Στις 20 Ιουνίου 2011, η Ευρωομάδα συζήτησε την εφαρμογή των γενικών προσανατολισμών της οικονομικής πολιτικής των κρατών μελών με νόμισμα το ευρώ («κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ»), αναγνωρίζοντας την ανάγκη να ενισχυθούν περαιτέρω στο πλαίσιο της Ευρωομάδας ο συντονισμός της πολιτικής και η παρακολούθηση της εφαρμογής των συστάσεων που απευθύνονται στα εν λόγω κράτη μέλη με νόμισμα το ευρώ.

               (2)

               Στις 26 Μαρτίου 2010, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συμφώνησε με την πρόταση της Επιτροπής για τη δρομολόγηση της στρατηγικής για την Ευρώπη 2020, μιας νέας στρατηγικής για την ανάπτυξη και την απασχόληση, η οποία, βασιζόμενη στο μεγαλύτερο συντονισμό των οικονομικών πολιτικών, θα εστιαστεί σε νευραλγικούς τομείς στους οποίους απαιτείται δράση ώστε να ενισχυθεί το δυναμικό διατηρήσιμης ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης.

               (3)

               Στις 13 Ιουλίου 2010, το Συμβούλιο ενέκρινε σύσταση σχετικά με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών των κρατών μελών και της Ένωσης (2010 έως 2014). Τα κράτη μέλη και, κατά περίπτωση, η ΕΕ καλούνταν να λαμβάνουν τους προσανατολισμούς υπόψη στις οικονομικές πολιτικές τους.

               (4)

               Στις 12 Ιανουαρίου 2011, η Επιτροπή εξέδωσε την πρώτη Ετήσια Επισκόπηση Ανάπτυξης, η οποία σηματοδοτεί την έναρξη ενός νέου κύκλου οικονομικής διακυβέρνησης στην ΕΕ και του πρώτου Ευρωπαϊκού Εξαμήνου εκ των προτέρων και ολοκληρωμένου συντονισμού πολιτικής, το οποίο εντάσσεται στη στρατηγική «Ευρώπη 2020».

               (5)

               Στις 25 Μαρτίου 2011, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο προσυπέγραψε τις προτεραιότητες για τη δημοσιονομική εξυγίανση και τη διαρθρωτική μεταρρύθμιση (σύμφωνα με τα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 15ης Φεβρουαρίου και της 7ης Μαρτίου 2011 και κατόπιν της Ετήσιας Επισκόπησης της Ανάπτυξης που εκπόνησε η Επιτροπή). Τόνισε ότι πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στην αποκατάσταση υγιών προϋπολογισμών και στη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών, στη μείωση της ανεργίας μέσω μεταρρυθμίσεων της αγοράς εργασίας και στην καταβολή νέων προσπαθειών για την ενίσχυση της οικονομικής μεγέθυνσης. Ζήτησε από τα κράτη μέλη να ενσωματώσουν αυτές τις προτεραιότητες σε συγκεκριμένα μέτρα που θα ενταχθούν στα αντίστοιχά τους προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης και στα εθνικά τους προγράμματα μεταρρυθμίσεων.

               (6)

               Στις 25 Μαρτίου 2011, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κάλεσε επίσης τα κράτη μέλη που συμμετέχουν στο Σύμφωνο για το Ευρώ + να υποβάλουν εγκαίρως τις δεσμεύσεις τους, προκειμένου να περιληφθούν στα δικά τους προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης και στα εθνικά τους προγράμματα μεταρρυθμίσεων.

               (7)

               Τον Απρίλιο και τον Μάιο του 2011, τα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ υπέβαλαν τα οικεία προγράμματα σταθερότητας του 2011, τα οποία καλύπτουν την περίοδο 2011-2014, καθώς και τα εθνικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων του 2011. Τα προγράμματα αυτά αξιολογήθηκαν ταυτόχρονα.

               (8)

               Η εμπειρία από την πρώτη δεκαετία του ευρώ πρόβαλε εν γένει τα πολλά πλεονεκτήματα του ενιαίου νομίσματος. Ωστόσο, η παγκόσμια κρίση είχε ως αποτέλεσμα έντονη συρρίκνωση της οικονομίας το 2009, η οποία έφερε το ΑΕΠ της ζώνης του ευρώ κάτω από τα επίπεδα του 2006. Ενώ το 2010 σημειώθηκε και πάλι αύξηση του ΑΕΠ, η παραγωγή παραμένει ακόμη κάτω από το επίπεδο του 2007. Εξαιτίας αυτού, η ανεργία στη ζώνη του ευρώ αυξήθηκε από 7,6 % το 2007 σε 10,1 % το 2010. Τα δημόσια οικονομικά στη ζώνη του ευρώ επιδεινώθηκαν, γεγονός που προκάλεσε σημαντική επαναξιολόγηση των κινδύνων κρατικού χρέους σε ορισμένα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ και δημιούργησε κινδύνους για τη μακροοικονομική σταθερότητα. Η οικονομία τώρα ανακάμπτει, με αποκλίσεις μεταξύ των κρατών μελών, γεγονός που αντικατοπτρίζει τόσο διαρθρωτικές όσο και κυκλικές διαφορές. Η κρίση ενεργοποίησε μια διαδικασία μείωσης των μακροοικονομικών ανισορροπιών, οι οποίες είχαν αναπτυχθεί πριν από την κρίση. Ωστόσο, είναι ακόμη αβέβαιο κατά πόσον η εν λόγω μείωση είναι επαρκής και διατηρήσιμη.

               (9)

               Τα ελλείμματα της γενικής κυβέρνησης στη ζώνη του ευρώ άρχισαν, κατά μέσο όρο, να βελτιώνονται το 2010. Βάσει της εαρινής πρόβλεψης των υπηρεσιών της Επιτροπής που στηρίζεται στην παραδοχή ότι οι ακολουθούμενες πολιτικές θα παραμείνουν αμετάβλητες, αναμένεται να εξακολουθήσουν να βελτιώνονται το 2011. Ωστόσο, το δημόσιο χρέος θα εξακολουθήσει να αυξάνεται μέχρι το 2012. Εάν δεν διορθωθεί κατά τα προσεχή έτη, ενδέχεται να θέσει σε κίνδυνο τη μακροπρόθεσμη δημοσιονομική διατηρησιμότητα, δεδομένου του συνδυασμού χαμηλής δυνητικής ανάπτυξης και δυσμενών δημογραφικών εξελίξεων. Το 2010, το έλλειμμα της ζώνης του ευρώ μειώθηκε σε 6 % του ΑΕΠ, ενώ ο δείκτης χρέους αυξήθηκε σε 85,1 % του ΑΕΠ. Σύμφωνα με τους στόχους του προγράμματος σταθερότητας του 2011, το έλλειμμα της ζώνης του ευρώ θα μειωθεί σε 1,3 % του ΑΕΠ το 2014 και ο δείκτης χρέους θα αρχίσει να μειώνεται και πάλι σε ποσοστό κάτω του 85 % του ΑΕΠ το 2014, αφού κορυφωθεί το 2012. Αυτή η πορεία δημοσιονομικής εξυγίανσης για τη ζώνη του ευρώ στο σύνολό της θα είναι συμβατή με τη συμφωνημένη στρατηγική εξόδου και την ανάγκη επιστροφής σε υγιή δημόσια οικονομία στο πλαίσιο ενίσχυσης της ανάκαμψης. Η προγραμματισμένη έμφαση της εξυγίανσης στη μείωση των δαπανών αντί της αύξησης των φόρων αυξάνει την πιθανότητα επιτυχίας της. Παρά ταύτα, η αποτελεσματική εφαρμογή κάποιων μέτρων μένει να επιβεβαιωθεί. Επιπλέον, ορισμένα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ έθεσαν σε ισχύ πρόσφατα νέους δημοσιονομικούς κανόνες ή εξήγγειλαν την ενίσχυση των υφισταμένων, αλλά σε ορισμένα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ θα μπορούσαν να χρειαστούν συμπληρωματικά μέτρα για την πλήρη εφαρμογή τους. Λαμβανομένης υπόψη της γήρανσης του πληθυσμού, οι μεταρρυθμίσεις του συνταξιοδοτικού συστήματος και του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης δεν είναι ακόμη επαρκείς για τη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης δημοσιονομικής διατηρησιμότητας στο σύνολό της.

               (10)

               Η αντίδραση της ΕΕ σε επίπεδο πολιτικής επέφερε βελτιώσεις στη λειτουργία και τη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο χρηματοπιστωτικός τομέας σε αρκετά κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ περιλαμβάνονται η έκθεση των τραπεζών σε περαιτέρω ζημίες από τα χαρτοφυλάκια περιουσιακών στοιχείων που κατέχουν ή η θέσπιση αυστηρότερων όρων στις αγορές αναχρηματοδότησης, η συνέχιση της αναδιάρθρωσης και ανακεφαλαιοποίησης του τραπεζικού τομέα. Καθώς σταθεροποιούνται οι συνθήκες στον χρηματοοικονομικό τομέα, η παροχή στήριξης από μέρους του δημόσιου τομέα προς τον τραπεζικό θα χρειαστεί να καταργηθεί σταδιακά, λαμβάνοντας παράλληλα δεόντως υπόψη τις συγκεκριμένες περιστάσεις στους τραπεζικούς τομείς των κρατών μελών. Η αντιμετώπιση αυτών των προκλήσεων θα βοηθήσει στην ελάττωση αβεβαιοτήτων σχετικά με ανακύπτουσες δημόσιες υποχρεώσεις.

               (11)

               Χρειάζονται βελτιώσεις στην παραγωγικότητα και την ανταγωνιστικότητα και στην άρση διαρθρωτικών εμποδίων στην ιδιωτική εγχώρια ζήτηση για να αυξηθεί το αναπτυξιακό δυναμικό της ζώνης του ευρώ και να αντιμετωπιστούν οι μακροοικονομικές ανισορροπίες στο εσωτερικό της. Στο θέμα αυτό, τα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ εξήγγειλαν μια σειρά διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που περιελήφθησαν στα εθνικά τους προγράμματα μεταρρυθμίσεων. Ωστόσο, υπάρχουν ακόμη ελλείψεις ως προς τα μέτρα που χρειάζονται για τη βελτίωση της λειτουργίας των οικείων αγορών προϊόντων και εργασίας, ιδίως όσον αφορά τον τομέα των υπηρεσιών, τη φιλική προς την ανάπτυξη δημοσιονομική εξυγίανση και τα συστήματα διαμόρφωσης των μισθών.

               (12)

               Για να διασφαλίζεται η εύρυθμη λειτουργία της ΟΝΕ, τα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ έχουν την ιδιαίτερη υποχρέωση να θεωρούν τις οικονομικές πολιτικές τους ζήτημα κοινού ενδιαφέροντος, λόγω του ενδεχομένου δευτερογενών επιπτώσεων μεταξύ των χωρών που έχουν κοινό νόμισμα. Ως εκ τούτου, λαμβανομένων υπόψη της κρίσης και των τρεχουσών προκλήσεων, έχει αποδειχθεί αναγκαία μια πληρέστερη και μόνιμη αναμόρφωση του συντονισμού της οικονομικής πολιτικής σε επίπεδο ΕΕ και ζώνης του ευρώ. Ο ολοκληρωμένος ετήσιος κύκλος εποπτείας που προβλέπεται στο «Ευρωπαϊκό Εξάμηνο», το ενισχυμένο πλαίσιο οικονομικής διακυβέρνησης, η δημιουργία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικών Κινδύνων και των ευρωπαϊκών εποπτικών οργανισμών, καθώς και ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας αποτελούν ουσιώδη στοιχεία, ορισμένα από τα οποία δεν έχουν ακόμη θεσπιστεί ή/και εφαρμοστεί πλήρως. Το «Σύμφωνο για το Ευρώ +» ενισχύει περαιτέρω το πλαίσιο αυτό.

               (13)

               Η Επιτροπή έχει αξιολογήσει τα προγράμματα σταθερότητας και τα εθνικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων των κρατών μελών της ζώνης του ευρώ, λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη ενίσχυσης της όλης οικονομικής διακυβέρνησης της ζώνης του ευρώ. Θεωρεί ότι απαιτείται η απαρέγκλιτη τήρηση των δημοσιονομικών στόχων, με ενίσχυσή τους σε ορισμένα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ, καθώς και η λήψη περαιτέρω μέτρων για την ισχυροποίηση των δημοσιονομικών κανόνων και της διατηρησιμότητας. Θα πρέπει επίσης να ληφθούν συμπληρωματικά μέτρα για τη βελτίωση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, των αναπτυξιακών φορολογικών μεταρρυθμίσεων και των μέτρων εξυγίανσης, των μηχανισμών διαμόρφωσης των μισθών, της ανταγωνιστικότητας στον τομέα των υπηρεσιών και της εφαρμογής του Συμφώνου για το Ευρώ +,

         ΣΥΝΙΣΤΑ να αναλάβουν τα κράτη μέλη με νόμισμα το ευρώ δράση κατά την περίοδο 2011-2012 με στόχο:

               1.

               Να τηρήσουν απαρέγκλιτα τους δημοσιονομικούς στόχους που καθορίζονται στα οικεία προγράμματα σταθερότητας του 2011, καθώς και στα μνημόνια κατανόησης των κρατών μελών που λαμβάνουν χρηματοδοτική συνδρομή της ΕΕ και του ΔΝΤ και, κατά περίπτωση, να αυξήσουν τις προσπάθειες εξυγίανσης σύμφωνα με τη γνώμη που διατυπώνει το Συμβούλιο. Ιδιαίτερα, να διασφαλίσουν επαρκείς δημοσιονομικές προσπάθειες με στόχο τη διόρθωση των υπερβολικών ελλειμμάτων και την επίτευξη μεσοπρόθεσμων δημοσιονομικών στόχων. Να χρησιμοποιήσουν επιχορηγήσεις κάθε είδους για την επιτάχυνση της προσαρμογής. Τούτο θα μπορούσε επίσης να συμβάλει στη βελτίωση της δυναμικής του δημόσιου χρέους.

               2.

               Να διασφαλίσουν τη δημοσιονομική πειθαρχία τόσο σε εθνικό όσο και σε κατώτερο του εθνικού επίπεδο, ιδίως θεσπίζοντας ή ενισχύοντας αρκούντως ισχυρά και δεσμευτικό δημοσιονομικά πλαίσια.

               3.

               Να συνεχίσουν να υλοποιούν μεταρρυθμίσεις των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης που θα διασφαλίζουν τη δημοσιονομική διατηρησιμότητα με τη δέουσα προσοχή στην επάρκεια των συντάξεων και των κοινωνικών παροχών, κυρίως μέσω της ευθυγράμμισης των συνταξιοδοτικών συστημάτων προς την εθνική δημογραφική κατάσταση.

               4.

               Να βελτιώσουν τη λειτουργία και τη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος, λαμβάνοντας αμέσως τα απαιτούμενα μέτρα κατόπιν των προσεχών ελέγχων φερεγγυότητας υπό ακραίες συνθήκες που θα διενεργηθούν σε επίπεδο της ΕΕ, για να εξασφαλίσουν ότι ο τραπεζικός τομέας συνεχίζει να ενισχύει την αντοχή του σε πιθανές περαιτέρω ζημίες ή περιορισμούς χρηματοδότησης και την ικανότητα αναδιάρθρωσης ή εξόδου από την αγορά των μη βιώσιμων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων χωρίς την πρόκληση αδικαιολόγητων εντάσεων στις χρηματοοικονομικές αγορές.

               5.

               Να προχωρήσουν σε περαιτέρω φορολογικές μεταρρυθμίσεις, οι οποίες θα δίνουν προτεραιότητα σε φιλικές προς την ανάπτυξη πηγές φορολογίας με παράλληλη διαφύλαξη των συνολικών φορολογικών εσόδων, ιδίως μειώνοντας τη φορολόγηση της εργασίας, ώστε η εργασία να ανταμείβεται· κατά τη μείωση των δημοσίων δαπανών, να προστατεύσουν τους τομείς που προωθούν την ανάπτυξη, όπως οι δαπάνες για έρευνα και ανάπτυξη, εκπαίδευση και ενεργειακή απόδοση· εφόσον χρειάζεται, να προσαρμόσουν τις ρυθμίσεις διαμόρφωσης των μισθών και τους μηχανισμούς τιμαριθμικής αναπροσαρμογής κατόπιν διαβουλεύσεων με τους κοινωνικούς εταίρους και σύμφωνα με τις εθνικές πρακτικές, ώστε να εξασφαλιστεί ότι οι μισθοί εξελίσσονται παράλληλα με την παραγωγικότητα, την ανταγωνιστικότητα και την κατάσταση στον χώρο της εργασίας.

               6.

               Να θεσπίσουν περαιτέρω μεταρρυθμίσεις για να ενισχυθεί ο ανταγωνισμός στον τομέα των υπηρεσιών, ιδίως καταργώντας τους αδικαιολόγητους περιορισμούς όσον αφορά τις επαγγελματικές υπηρεσίες, τις υπηρεσίες λιανικής και τις βιομηχανίες δικτύου.

               7.

               Να εφαρμόσουν πλήρως τις δεσμεύσεις που έχουν αναληφθεί με το Σύμφωνο για το Ευρώ +, ώστε να αυξηθούν η ανάπτυξη, η ανταγωνιστικότητα και η απασχόληση στη ζώνη του ευρώ.

      Βρυξέλλες, 12 Ιουλίου 2011.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         J. VINCENT-ROSTOWSKI


Σύσταση για γνωμη του Συμβουλιου κατ' εφαρμογή του άρθρου 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 Επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας των Κάτω Χωρών, 2001-2007


				|

		52012DC0325

			Σύσταση ΣΥΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Ρουμανίας για το 2012 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Ρουμανίας για την περίοδο 2012-2015 /* COM/2012/0325 final */

			   	Σύσταση
ΣΥΣΤΑΣΗΣ
ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
σχετικά
με το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
της Ρουμανίας
για το 2012 και τη
διατύπωση
γνώμης του Συμβουλίου
σχετικά με το
πρόγραμμα
σύγκλισης της Ρουμανίας
για την
περίοδο 2012-2015

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ
ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας
υπόψη τη
Συνθήκη για τη
λειτουργία της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης και
ιδίως τα άρθρα 121
παράγραφος 2 και
148 παράγραφος 4,
Έχοντας
υπόψη τον
κανονισμό (ΕΚ)
αριθ. 1466/97 του
Συμβουλίου,
της 7ης Ιουλίου
1997, για την
ενίσχυση της
εποπτείας της
δημοσιονομικής
κατάστασης και
την εποπτεία
και τον συντονισμό
των
οικονομικών
πολιτικών[1], και
ιδίως το άρθρο 5
παράγραφος 2,
Έχοντας
υπόψη τη
σύσταση της
Ευρωπαϊκής
Επιτροπής[2],
Έχοντας
υπόψη τα
ψηφίσματα του
Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου[3],
Έχοντας
υπόψη τα
συμπεράσματα του
Ευρωπαϊκού
Συμβουλίου,
Έχοντας
υπόψη τη γνώμη
της Επιτροπής
Απασχόλησης,
Μετά από
διαβούλευση με
την Οικονομική
και Δημοσιονομική
Επιτροπή,
Εκτιμώντας
τα ακόλουθα:
(1)       Στις 26
Μαρτίου 2010, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
συμφώνησε με
την πρόταση
της Ευρωπαϊκής
Επιτροπής για
τη δρομολόγηση
της
στρατηγικής
«Ευρώπη 2020», μιας
νέας
στρατηγικής
για την
ανάπτυξη και
την
απασχόληση, η
οποία,
βασιζόμενη
στον μεγαλύτερο
συντονισμό των
οικονομικών
πολιτικών, θα
εστιαστεί σε
νευραλγικούς
τομείς στους
οποίους απαιτείται
δράση ώστε να
ενισχυθεί το
δυναμικό
διατηρήσιμης ανάπτυξης
και
ανταγωνιστικότητας
της Ευρώπης.
(2)       Στις 13
Ιουλίου 2010, το
Συμβούλιο
εξέδωσε
σύσταση σχετικά
με τους
γενικούς
προσανατολισμούς
της οικονομικής
πολιτικής των
κρατών μελών
και της Ένωσης
(2010 έως 2014) και, στις 21
Οκτωβρίου 2010,
εξέδωσε
απόφαση σχετικά
με τις
κατευθυντήριες
γραμμές των
πολιτικών απασχόλησης
των κρατών
μελών[4],
οι οποίες από
κοινού
αποτελούν τις
«ολοκληρωμένες
κατευθυντήριες
γραμμές». Τα
κράτη μέλη
κλήθηκαν να
λαμβάνουν
υπόψη τις
ολοκληρωμένες
κατευθυντήριες
γραμμές στις
οικονομικές
τους πολιτικές
και στις
πολιτικές για την
απασχόληση.
(3)       Στις 12
Ιουλίου 2011, το
Συμβούλιο
εξέδωσε
σύσταση σχετικά
με το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
της Ρουμανίας
για το 2011 και
διατύπωσε τη
γνώμη του
σχετικά με το
επικαιροποιημένο
πρόγραμμα
σύγκλισης της
Ρουμανίας για
την περίοδο 2011-2014.
(4)       Στις 23
Νοεμβρίου 2011, η
Επιτροπή
ενέκρινε τη
δεύτερη Ετήσια
Επισκόπηση της
Ανάπτυξης,
σηματοδοτώντας
την έναρξη του
δεύτερου
Ευρωπαϊκού
Εξαμήνου εκ των
προτέρων και
ολοκληρωμένου
συντονισμού
πολιτικής, το
οποίο
εντάσσεται στη
στρατηγική
«Ευρώπη 2020».
(5)       Στις 2
Μαρτίου 2012, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
ενέκρινε τις
προτεραιότητες
για την
εξασφάλιση
δημοσιονομικής
σταθερότητας,
δημοσιονομικής
εξυγίανσης και
δράσης για την
ενίσχυση της
ανάπτυξης.
Υπογράμμισε
την ανάγκη να
επιδιωχθεί
διαφοροποιημένη
και ευνοϊκή
για την
ανάπτυξη
δημοσιονομική
εξυγίανση, να
αποκατασταθεί
η υπό
κανονικούς
όρους χορήγηση
δανείων προς
την οικονομία,
να
υποστηριχθεί η
ανάπτυξη και η
ανταγωνιστικότητα,
να
καταπολεμηθεί
η ανεργία και
οι κοινωνικές
επιπτώσεις της
κρίσης και να
εκσυγχρονιστεί
η δημόσια
διοίκηση.
(6)       Στις 2
Μαρτίου 2012, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
κάλεσε επίσης
τα κράτη μέλη
που
συμμετέχουν
στο Σύμφωνο
για το Ευρώ + να
υποβάλουν
εγκαίρως τις
δεσμεύσεις
τους,
προκειμένου να
συμπεριληφθούν
στα αντίστοιχά
τους προγράμματα
σταθερότητας ή
σύγκλισης και
στα εθνικά
τους προγράμματα
μεταρρυθμίσεων.
(7)       Στις 23
Απριλίου 2012, η
Ρουμανία
υπέβαλε το
εθνικό της πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
για το 2012 και,
στις 11 Μαΐου 2012, το
πρόγραμμά της
σύγκλισης για
την περίοδο 2012-2015.
(8)       Στις 6
Μαΐου 2009, το
Συμβούλιο
εξέδωσε την
απόφαση 2009/459/ΕΚ[5] για να
τεθεί στη
διάθεση της
Ρουμανίας
μεσοπρόθεσμη
χρηματοδοτική
συνδρομή για
περίοδο τριών
ετών σύμφωνα
με τις
διατάξεις του
άρθρου 143 της
Συνθήκης. Το
συνοδευτικό
Μνημόνιο
Συμφωνίας που
υπεγράφη στις 23
Ιουνίου 2009 και οι
μεταγενέστερες
προσθήκες του
θέτουν τους
όρους
οικονομικής
πολιτικής βάσει
των οποίων
εκταμιεύθηκε η
χρηματοδοτική
συνδρομή. Η
απόφαση 2009/459/ΕΚ
τροποποιήθηκε
στις 16 Μαρτίου 2010
με την απόφαση
2010/183/ΕΕ[6].
Μετά την
επιτυχή
υλοποίηση του
προγράμματος
από τη
Ρουμανία, και
δεδομένης της
μερικής
προσαρμογής
του ισοζυγίου
τρεχουσών
συναλλαγών ως
αποτέλεσμα των
εναπομενουσών
διαρθρωτικών
αδυναμιών στις
αγορές
προϊόντων και
εργασίας της
Ρουμανίας, οι
οποίες
καθιστούν τη
χώρα ευαίσθητη
σε διεθνείς
διαταραχές των
τιμών, το Συμβούλιο
εξέδωσε, στις 12
Μαΐου 2011, την
απόφαση 2010/288/ΕΕ[7] να
θέσει στη
διάθεση της
Ρουμανίας
προληπτική μεσοπρόθεσμη
χρηματοδοτική
συνδρομή για
περίοδο τριών
ετών βάσει των
διατάξεων του
άρθρου 143 της Συνθήκης.
Το συνοδευτικό
Μνημόνιο
Συμφωνίας
υπεγράφη στις 29
Ιουνίου 2011, και η
πρώτη του
προσθήκη στις 27
Δεκεμβρίου 2011.
(9)       Η
δεύτερη
επίσημη
εξέταση του μεσοπρόθεσμου
προγράμματος
χρηματοδοτικής
στήριξης που
πραγματοποιήθηκε
στα τέλη του μηνός
Απριλίου -
αρχές Μαΐου 2012
διαπίστωσε ότι
η εφαρμογή του
προγράμματος
από τη
Ρουμανία
παραμένει στη
σωστή
κατεύθυνση. Ο
στόχος του
δημόσιου ταμειακού
ελλείμματος
για το 2011
επιτεύχθηκε,
όπως επίσης θα είχε
επιτευχθεί ο
στόχος του ΕΣΛ[8] εάν
δεν είχε
ληφθεί ένα
μεμονωμένο
μέτρο ως απόρροια
δικαστικών
αποφάσεων οι
οποίες
υποχρέωσαν την
κυβέρνηση να
καταβάλει
αποζημίωση σε
ορισμένες
κατηγορίες
εργαζομένων. Ο
προϋπολογισμός
2012 εξακολουθεί
να παραμένει
στη σωστή
κατεύθυνση
έτσι ώστε να
επιτευχθεί
έλλειμμα
μικρότερο του 3%
του ΑΕΠ σε
όρους ΕΣΛ. Ο
τραπεζικός τομέας
της Ρουμανίας
επέδειξε
αντοχή, παρά
την τρέχουσα
επιδείνωση
στην ποιότητα
στοιχείων ενεργητικού,
η οποία
συνέχισε να
βαρύνει την
αποδοτικότητα
του τραπεζικού
τομέα. Οι όροι
χορήγησης
στήριξης στον χρηματοπιστωτικό
τομέα
τηρήθηκαν, αν
και με κάποια
καθυστέρηση σε
ορισμένες
περιπτώσεις. Η
πρόοδος των
διαρθρωτικών
μεταρρυθμίσεων
σε βασικούς τομείς,
όπως η
ενέργεια και
οι μεταφορές,
και η απορρόφηση
κονδυλίων της
ΕΕ δεν ήταν ίση
σε όλους τους
τομείς.
(10)     Μετά
από δύο χρόνια
ύφεσης, το
πραγματικό ΑΕΠ
στη Ρουμανία
αυξήθηκε το 2011
κατά 2,5 %. Για το 2012 η
ανάπτυξη αναμένεται
να
επιβραδυνθεί
σε 1,4%. Η εγχώρια
ζήτηση αναμένεται
να αποτελέσει
τη βασική κινητήρια
δύναμη της
ανάπτυξης. Οι
δημόσιες
επενδύσεις,
που
υποστηρίζονται
από τη
βελτιούμενη
απορρόφηση
κονδυλίων της
ΕΕ, αναμένεται
να διαδραματίσουν
καίριο ρόλο
κατά το 2012.
(11)     Με
βάση την
αξιολόγηση του
προγράμματος
σύγκλισης του 2012
σύμφωνα με τον
κανονισμό (ΕΚ)
αριθ. 1466/97, το
Συμβούλιο
είναι της
άποψης ότι το
μακροοικονομικό
σενάριο επί
του οποίου βασίζονται
οι
δημοσιονομικές
προβλέψεις στο
πρόγραμμα
είναι
αξιόπιστο. Ο
στόχος της
δημοσιονομικής
στρατηγικής
που
περιγράφεται
στο πρόγραμμα
είναι να επιτευχθεί
δημοσιονομικό
έλλειμμα κάτω
του 3% του ΑΕΠ το 2012,
σύμφωνα με τις
συστάσεις του
Συμβουλίου προς
τη Ρουμανία
στο πλαίσιο
της
διαδικασίας
υπερβολικού
ελλείμματος.
Στη συνέχεια,
αποσκοπεί στην
επίτευξη του
μεσοπρόθεσμου
δημοσιονομικού
στόχου (ΜΔΣ), ο
οποίος
ορίζεται ως
έλλειμμα της
τάξεως του 0,7% του
ΑΕΠ σε
διαρθρωτικούς
όρους. Ο ΜΔΣ
ανταποκρίνεται
επαρκώς στις
απαιτήσεις του
Συμφώνου
Σταθερότητας
και Ανάπτυξης.
Μετά την
προγραμματιζόμενη
διόρθωση του
υπερβολικού
ελλείμματος το
2012, το έλλειμμα
αναμένεται να
μειωθεί
περαιτέρω σε 2,2%
του ΑΕΠ το 2013, σε 1,2% του
ΑΕΠ το 2014 και σε 0,9%
του ΑΕΠ το 2015. Με
βάση το (εκ νέου
υπολογισθέν)
διαρθρωτικό
δημοσιονομικό
αποτέλεσμα[9], αυτό
συνεπάγεται
βελτίωση του
ελλείμματος
κατά 1,5% το 2012, 0,5% το 2013
και 0,7% το 2014, που
ανταποκρίνεται
στην τιμή
αναφοράς 0,5 % του
ΑΕΠ που
καθορίζεται
στο Σύμφωνο
Σταθερότητας και
Ανάπτυξης. Το
ποσοστό
αύξησης των
δημοσίων δαπανών
είναι ανάλογο
προς τις
δαπάνες
αναφοράς του Συμφώνου
Σταθερότητας
και Ανάπτυξης
κατά την περίοδο
2012-2015. Το πρόγραμμα
προβλέπει την
επίτευξη του ΜΔΣ
το 2014. Οι
κυριότεροι
κίνδυνοι σε
σχέση με τους
δημοσιονομικούς
στόχους είναι
οι
καθυστερούμενες
οφειλές των
κρατικών
επιχειρήσεων,
καθώς και η ενδεχόμενη
συσσώρευση των
καθυστερούμενων
οφειλών σε
επίπεδο
τοπικής
αυτοδιοίκησης
και στον τομέα
της υγείας.
Όσον αφορά το
δημόσιο χρέος,
ήταν κάτω από
το 34% του ΑΕΠ έως
τα τέλη του 2011
και, ως εκ
τούτου, παραμένει
πολύ κάτω από
το 60% του ΑΕΠ.
(12)     Η
Ρουμανία
ανέλαβε
διάφορες
δεσμεύσεις στο
πλαίσιο του
Συμφώνου για
το Ευρώ +. Οι εν
λόγω
δεσμεύσεις,
και η εφαρμογή
των δεσμεύσεων
που
υποβλήθηκαν το
2011, αφορούν την
ενίσχυση της
ανταγωνιστικότητας
και της
απασχόλησης,
τα δημόσια
οικονομικά να
καταστούν
περισσότερο
διατηρήσιμα
και να
ενισχυθεί η
χρηματοπιστωτική
σταθερότητα.
ΣΥΝΙΣΤΑ
στη Ρουμανία
να αναλάβει
δράση κατά την
περίοδο 2012-2013
προκειμένου
να:
Υλοποιήσει
τα μέτρα που
προβλέπονται
στην απόφαση
2009/459/ΕΚ, όπως
τροποποιήθηκε
με την απόφαση
2010/183/ΕΕ, από κοινού
με τα μέτρα που
προβλέπονται
στην απόφαση
2011/288/ΕΕ και
διευκρινίζονται
περαιτέρω στο
Μνημόνιο
Συμφωνίας της
23ης Ιουνίου 2009
και τις μεταγενέστερες
προσθήκες του,
και στο
Μνημόνιο Συμφωνίας
της 29ης Ιουνίου
2011 και τις
μεταγενέστερες
προσθήκες του.
Βρυξέλλες,

                                                                       Για
το Συμβούλιο
                                                                       Ο
Πρόεδρος
[1]               ΕΕ L 209
της 02.08.1997, σ. 1
[2]               COM(2012)325 τελικό
[3]               P7_TA (2012) 0048 και P7_TA (2012) 0047
[4]               Απόφαση 2012/238/EΕ
του
Συμβουλίου,
της 26ης Απριλίου
2012
[5]               ΕΕ L 150 της 13.6.2009, σ.
8.
[6]               ΕΕ L 83 της 30.3.2010, σ.
19.
[7]               ΕΕ L 132 της 19.5.2011, p. 15.
[8]               Ευρωπαϊκό
σύστημα
λογαριασμών
[9]               Κυκλικά
προσαρμοσμένο
δημοσιονομικό
αποτέλεσμα μη
λαμβανομένων
υπόψη των
έκτακτων και
προσωρινών
μέτρων, όπως
υπολογίσθηκε
εκ νέου από τις
υπηρεσίες της
Επιτροπής
βάσει των
πληροφοριών
που παρέχονται
στο πρόγραμμα,
χρησιμοποιώντας
την από κοινού
συμφωνηθείσα
μεθοδολογία.


title: Σύσταση τησ Ευρωπαικήσ Κεντρικήσ Τράπεζασ, της 14ης Σεπτεμβρίου 2012 , προς το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με τους εξωτερικούς ελεγκτές της Banc Ceannais na hÉireann/Central Bank of Ireland (ΕΚΤ/2012/20)

text:
               22.9.2012

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 286/1

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΉΣ ΚΕΝΤΡΙΚΉΣ ΤΡΆΠΕΖΑΣ
   της 14ης Σεπτεμβρίου 2012
   προς το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με τους εξωτερικούς ελεγκτές της Banc Ceannais na hÉireann/Central Bank of Ireland
   (ΕΚΤ/2012/20)
   2012/C 286/01
   ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ,
   Έχοντας υπόψη το καταστατικό του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, και ιδίως το άρθρο 27.1,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Οι λογαριασμοί της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) και των εθνικών κεντρικών τραπεζών ελέγχονται από ανεξάρτητους εξωτερικούς ελεγκτές, τους οποίους υποδεικνύει το διοικητικό συμβούλιο της ΕΚΤ και εγκρίνει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

               (2)

               Η θητεία των σημερινών εξωτερικών ελεγκτών της Banc Ceannais na hÉireann/Central Bank of Ireland θα λήξει με το πέρας του ελέγχου για το οικονομικό έτος 2011. Είναι επομένως αναγκαίος ο διορισμός εξωτερικών ελεγκτών για το οικονομικό έτος 2012.

               (3)

               Η Banc Ceannais na hÉireann/Central Bank of Ireland επέλεξε τους RSM Farrell Grant Sparks ως εξωτερικούς ελεγκτές της για τα οικονομικά έτη 2012 έως 2016,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:
   Συνιστάται ο διορισμός των RSM Farrell Grant Sparks ως εξωτερικών ελεγκτών της Banc Ceannais na hÉireann/Central Bank of Ireland για τα οικονομικά έτη 2012 έως 2016.

      Φρανκφούρτη, 14 Σεπτεμβρίου 2012.

            Ο Πρόεδρος της ΕΚΤ

         Mario DRAGHI


title: Σύσταση αριθ. S2, της 22ας Οκτωβρίου 2013 , σχετικά με το δικαίωμα σε παροχές για τους ασφαλισμένους και τα μέλη των οικογενειών τους κατά την παραμονή τους σε τρίτη χώρα δυνάμει μιας διμερούς σύμβασης μεταξύ του αρμοδίου κράτους μέλους και της τρίτης χώρας  Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ και για τη συμφωνία ΕΚ/Ελβετίας

text:
               18.2.2014

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 46/8

         ΣΫΣΤΑΣΗ αριθ. S2
   της 22ας Οκτωβρίου 2013
   σχετικά με το δικαίωμα σε παροχές για τους ασφαλισμένους και τα μέλη των οικογενειών τους κατά την παραμονή τους σε τρίτη χώρα δυνάμει μιας διμερούς σύμβασης μεταξύ του αρμοδίου κράτους μέλους και της τρίτης χώρας
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ και για τη συμφωνία ΕΚ/Ελβετίας)
   (2014/C 46/09)
   Η ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟ ΤΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη το άρθρο 72 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης, δυνάμει του οποίου η Διοικητική Επιτροπή είναι αρμόδια για την εξέταση όλων των διοικητικών θεμάτων ή των θεμάτων ερμηνείας που προκύπτουν από τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 987/2009 (2),
   Έχοντας υπόψη το άρθρο 72 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004, δυνάμει του οποίου προάγεται και αναπτύσσεται η συνεργασία μεταξύ κρατών μελών και των φορέων τους σε θέματα κοινωνικής ασφάλισης,
   Ενεργώντας σύμφωνα με τους όρους του άρθρου 71 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Η ιδιαίτερη σημασία που έχει η γενική αρχή της ίσης μεταχείρισης για εργαζομένους οι οποίοι δεν κατοικούν στο κράτος μέλος όπου απασχολούνται, συμπεριλαμβανομένων των διακινούμενων εργαζομένων, διατυπώθηκε στην όγδοη αιτιολογική σκέψη και στο άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004.

               (2)

               Το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 απαγορεύει τις διακρίσεις έναντι προσώπων για τα οποία ισχύει ο παρών κανονισμός.

               (3)

               Το Δικαστήριο έχει επίσης αποφανθεί ότι, σε περίπτωση που η εφαρμογή διάταξης του δικαίου της Ένωσης μπορεί να παρεμποδιστεί από μέτρα που θεσπίζονται σύμφωνα με την εφαρμογή της διμερούς σύμβασης, ακόμα και αν η σύμβαση δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της Συνθήκης, κάθε κράτος μέλος έχει υποχρέωση να διευκολύνει την εφαρμογή της εν λόγω διάταξης (3).

               (4)

               Ακόμη και αν μια σύμβαση που συνάπτεται μεταξύ κράτους μέλους και μιας ή περισσοτέρων τρίτων χωρών δεν εμπίπτουν στην έννοια της «νομοθεσίας» κατά την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004, αυτό δεν θίγει την υποχρέωση κάθε κράτους μέλους να συμμορφώνεται με την αρχή της ίσης μεταχείρισης που ορίζεται στο άρθρο 45 της συνθήκης (4).

               (5)

               Για τον λόγο αυτό, πρέπει να καταστεί σαφές ότι οι διμερείς συμβάσεις κοινωνικής ασφάλισης μεταξύ κράτους μέλους και τρίτης χώρας πρέπει να ερμηνεύονται προς την κατεύθυνση ότι οι διμερείς συμβάσεις πρέπει να εφαρμόζονται κατά τέτοιο τρόπο ώστε να μην αποστερούν από ένα πρόσωπο και τα μέλη της οικογένειας του [άρθρο 1, στοιχείο θ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004] τα δικαιώματα που συνδέονται με την άσκηση της ελευθερίας κυκλοφορίας εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπως αυτά ορίζονται στη Συνθήκη.

               (6)

               Η ελευθερία κυκλοφορίας δεν μπορεί να είναι πλήρως αποτελεσματική όταν ένα πρόσωπο στο οποίο εφαρμόζεται η νομοθεσία κράτους μέλους διαφορετικού από το κράτος κατοικίας του δεν έχει την ίδια μεταχείριση έναντι του νόμου με τα πρόσωπα που κατοικούν στο εν λόγω κράτος μέλος και τα οποία ευρίσκονται στην ίδια κατάσταση με αυτό.

               (7)

               Οι διατάξεις του τίτλου ΙΙΙ κεφάλαιο 1, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 περιέχουν κανόνες σύγκρουσης νόμων που καθορίζουν τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες ο ασφαλισμένος και τα μέλη της οικογένειάς του δικαιούνται παροχές ασθένειας σε είδος για λογαριασμό του αρμόδιου φορέα, ενώ κατοικούν ή διαμένουν σε άλλο κράτος μέλος.

               (8)

               Η πρόθεση των άρθρων 17 και 24 έως 26 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 είναι να εξασφαλιστεί ότι η χορήγηση παροχών ασθένειας σε είδος δεν πρέπει να εξαρτάται από την κατοικία του ασφαλισμένου στο αρμόδιο κράτος μέλος, ώστε να μην αποθαρρύνονται οι διακινούμενοι εργαζόμενοι από την άσκηση του δικαιώματός τους για ελεύθερη κυκλοφορία (5).

               (9)

               Αυτό ισχύει επίσης και για τα μέλη της οικογένειας των εργαζομένων, όπως ορίζονται στο άρθρο 1 στοιχείο θ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004, τα οποία λαμβάνουν στο κράτος μέλος κατοικίας παροχές ασθένειας σε είδος που τους χορηγούνται, για λογαριασμό του αρμοδίου φορέα, από τον φορέα του τόπου κατοικίας, βάσει των άρθρων 17 ή 24 έως 26 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004.

               (10)

               Η αρχή της ίσης μεταχείρισης πρέπει να εφαρμόζεται επίσης σε περιπτώσεις κατά τις οποίες το αρμόδιο κράτος μέλος έχει συνάψει διμερή σύμβαση με τρίτη χώρα, στην οποία έχουν συμπεριληφθεί διατάξεις για παροχές ασθένειας σε είδος, οι οποίες καθίστανται ιατρικά αναγκαίες σε τρίτη χώρα, και υπό τον όρο ότι η τρίτη χώρα είναι διατεθειμένη να συνεργαστεί σε μεμονωμένες περιπτώσεις.

         ΣΥΝΙΣΤΑ:

               1.

               Ένα κράτος μέλος το οποίο έχει συνάψει διμερή σύμβαση κοινωνικής ασφάλισης με τρίτη χώρα, στην οποία περιλαμβάνονται διατάξεις για παροχές ασθένειας σε είδος, να εφαρμόζει τις διατάξεις αυτές στα πρόσωπα για τα οποία ισχύει η νομοθεσία του εν λόγω κράτους μέλους, καθώς και στα μέλη της οικογένειάς τους που κατοικούν σε άλλο κράτος μέλος και τα οποία δικαιούνται παροχές σε είδος με βάση τα άρθρα 17 ή 24 έως 26 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004, σε περίπτωση που οι παροχές ασθένειας σε είδος καθίστανται ιατρικά αναγκαίες κατά τη διάρκεια μιας περιόδου διαμονής στην εν λόγω τρίτη χώρα.

               2.

               Η παρούσα σύσταση δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εφαρμόζεται από την πρώτη ημέρα του δεύτερου μήνα μετά τη δημοσίευσή της.

            Η Πρόεδρος της Διοικητικής Επιτροπής

         Mariana ZIUKIENE

      (1)  ΕΕ L 166 της 30.4.2004, σ. 1, (διορθωτικό ΕΕ L 200 της 7.6.2004, σ 1).

      (2)  ΕΕ L 284 της 30.10.2009, σ. 1.

      (3)  Απόφαση C-55/00 Gottardo Συλλογή [2002] I-413, σκέψη 31 και Απόφαση 235/87 Matteucci Συλλογή [1988] 5589, σκέψη 19.

      (4)  Απόφαση C-55/00 Gottardo Συλλογή [2002] I-413, σκέψη 35 και Απόφαση C-23/92 Grana-Novoa Συλλογή [1993] I-4505.

      (5)  Απόφαση C-286/03 Silvia Hosse Συλλογή [2006] I-01771, σκέψη 54.


Avis juridique important

|

32001H0928

Σύσταση της Επιτροπής, της 20ής Δεκεμβρίου 2001, περί της προστασίας του πληθυσμού από την έκθεση σε ραδόνιο στις παροχές πόσιμου νερού [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2001) 4580]

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 344 της 28/12/2001 σ. 0085 - 0088

Σύσταση της Επιτροπήςτης 20ής Δεκεμβρίου 2001περί της προστασίας του πληθυσμού από την έκθεση σε ραδόνιο στις παροχές πόσιμου νερού[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2001) 4580](2001/928/Ευρατόμ)Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, και ιδίως το άρθρο 30, το άρθρο 33 παράγραφος 2, το άρθρο 38 παράγραφος 1 και το άρθρο 124 δεύτερη περίπτωση,τη γνώμη της ομάδας εμπειρογνωμόνων που ορίζονται από την επιστημονική και την τεχνική επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 31 της συνθήκης,Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Η οδηγία του Συμβουλίου 96/29/Ευρατόμ της 13 Μαΐου 1996 για τον καθορισμό των βασικών κανόνων ασφάλειας για την προστασία της υγείας των εργαζομένων και του πληθυσμού από τους κινδύνους που προκύπτουν από ιοντίζουσες ακτινοβολίες(1) καθορίζει ένα πλαίσιο για τον έλεγχο της έκθεσης και τις φυσικές πηγές ραδιενέργειας που προκύπτει από δραστηριότητες εργασίας. Ο Τίτλος VII της οδηγίας ισχύει για δραστηριότητες εργασίας στα πλαίσια των οποίων η παρουσία φυσικών πηγών ακτινοβολίας συνεπάγεται την ουσιώδη αύξηση της έκθεσης των εργαζομένων και του κοινού. Τα κράτη μέλη απαιτείται να προσδιορίσουν τις δραστηριότητες εργασίας που ενδέχεται να προκαλούν ανησυχίες.(2) Με βάση τη μεγάλη γεωγραφική διακύμανση όσον αφορά τη φυσική εμφάνιση του ραδονίου και την έκταση στην οποία πλήττονται ο πληθυσμός και οι παροχές νερού απαιτείται μια ευέλικτη προσέγγιση που να επιτρέπει στα κράτη μέλη να εφαρμόζουν την έννοια της βελτιστοποίησης, ενώ θα εξασφαλίζουν την προστασία του τμήματος του πληθυσμού που εκτίθεται περισσότερο. Αυτή η προσέγγιση είναι σύμφωνη με το άρθρο 6 παράγραφος 3 στοιχείο α) της οδηγίας 96/29/Ευρατόμ.(3) Η ομάδα εμπειρογνωμόνων που συγκροτήθηκε δυνάμει του άρθρου 31 της συνθήκης Ευρατόμ παρείχε τεχνική καθοδήγηση(2) για την εφαρμογή του τίτλου VII της οδηγίας 96/29/Ευρατόμ(3). Στην καθοδήγηση περιλαμβάνεται η προστασία των εργαζομένων από το εισπνεόμενο ραδόνιο σε κτίρια όπου μπορούν να απελευθερωθούν σημαντικές ποσότητες ραδονίου από το νερό στον εσωτερικό αέρα.(4) Η σύσταση 90/143/Ευρατόμ της Επιτροπής της 21 Φεβρουαρίου 1990 σχετικά με την προστασία του πληθυσμού από την έκθεση στο ραδόνιο μέσα στα κτίρια(4) θεσπίζει επίπεδα αναφοράς και μελέτης για το ραδόνιο μέσα στα κτίρια. Το επίπεδο αναφοράς για την ανάληψη διορθωτικής δράσης ανέρχεται σε 400 Bq/m3 και το επίπεδο μελέτης για μελλοντικές κατασκευές ανέρχεται σε 200 Bq/m3.(5) Οι έρευνες στα κράτη μέλη έδειξαν υψηλές συγκεντρώσεις ραδονίου σε ορισμένα υπόγεια νερά, ιδίως σε περιοχές με κρυσταλλικά πετρώματα. Υπάρχουν συνθήκες υπό τις οποίες οι συγκεντρώσεις ραδονίου στο πόσιμο νερό είναι σημαντικές από ραδιενεργό άποψη καθώς εκθέτουν τον πληθυσμό σε ενισχυμένες δόσεις και δεν πρέπει να αγνοηθούν από την άποψη της ραδιοπροστασίας. Οι υψηλές συγκεντρώσεις συνδέονται συχνά με φρέατα ατομικής χρήσης, αλλά μερικές φορές και με εγκαταστάσεις ύδρευσης που εκμεταλλεύονται υδροφόρους ορίζοντες πετρώματος ή εδάφους.(6) Σε πολλά κράτη μέλη υπάρχει όλο και μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση όσον αφορά τη σημασία της έκθεσης του πληθυσμού στο ραδόνιο από το πόσιμο νερό. Ορισμένες χώρες έχουν ήδη εκπονήσει ή εκπονούν πολιτικές ελέγχων δόσης. Σε πολλές περιπτώσεις οι πολιτικές ελέγχου εκπονούνται σύμφωνα με τις αρχές προστασίας που θεσπίστηκαν με τις οδηγίες 96/29/Ευρατόμ και 98/83/ΕΚ του Συμβουλίου, της 3 Νοεμβρίου 1998, σχετικά με την ποιότητα του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης(5).(7) Το ραδόνιο είναι ένα ευγενές ραδιενεργό αέριο που ευρίσκεται σε φυσική κατάσταση, σημαντικότερο ισότοπο του οποίου είναι το ραδόνιο- 222 με χρόνο υποδιπλασιασμού 3,82 ημέρες. Το ισότοπο αυτό αποτελεί στοιχείο της ραδιενεργού σειράς του ουρανίου- 238 και η παρουσία του στο περιβάλλον συνδέεται συνήθως με τις ιχνοποσότητες στα πετρώματα και στα εδάφη του νιτρικού πυρήνα του ραδίου- 226. Επειδή το ραδόνιο είναι αδρανές αέριο, μπορεί να μετακινείται μάλλον ελεύθερα μέσω των πορωδών μέσων όπως το έδαφος ή το κατακερματισμένο πέτρωμα. Όταν οι πόροι είναι κορεσμένοι με νερό, όπως στο έδαφος και το πέτρωμα κάτω από τον ορίζοντα στάθμης νερού, το ραδόνιο διαλύεται στο νερό και στη συνέχεια μεταφέρεται από αυτό. Το κορεσμένο από νερό έδαφος με ποσοστό υλικού προς κενά 20 % και συγκέντρωση ραδίου 40 Bq/kg, που είναι ο παγκόσμιος μέσος όρος στo γήινο φλοιό, προκαλεί σε ισορροπία συγκέντρωση ραδονίου σε υπόγεια νερά της τάξης των 50 Bq/l.(8) Οι έρευνες στα κράτη μέλη έχουν δείξει ότι οι συγκεντρώσεις ραδονίου σε επιφανειακά νερά είναι πολύ χαμηλές, συνήθως πολύ κάτω από 1 Bq/l. Οι συγκεντρώσεις στα υπόγεια νερά ποικίλλουν από 1 έως 50 Bq/l για υδροφόρους ορίζοντες πετρώματος στα ιζηματογενή πετρώματα και από 10 έως 300 Bq/l για φρέατα στο έδαφος και από 100 Bq/l έως 5000 Bq/l σε κρυσταλλικά πετρώματα. Οι υψηλότερες συγκεντρώσεις συνδέονται συνήθως με υψηλές συγκεντρώσεις ουρανίου στο πέτρωμα υποβάθρου. Ένα χαρακτηριστικό των συγκεντρώσεων ραδονίου σε υδροφόρους ορίζοντες πετρώματος είναι η ποικιλομορφία τους· σε μια περιοχή με αρκετά ομοιόμορφα είδη πετρωμάτων ορισμένα φρέατα παρουσιάζουν συγκεντρώσεις πολύ άνω του μέσου όρου της περιοχής αυτής. Έχουν επίσης παρατηρηθεί σημαντικές εποχιακές διακυμάνσεις των συγκεντρώσεων.(9) Το ραδόνιο στις παροχές νερού οικιακής χρήσης προκαλεί ανθρώπινη έκθεση μέσω της πρόσληψης και της εισπνοής. Το ραδόνιο μπορεί να εισέλθει στον οργανισμό με άμεση κατανάλωση νερού της βρύσης ή εμφιαλωμένου νερού. Το ραδόνιο απελευθερώνεται από το νερό της βρύσης στον εσωτερικό αέρα, γεγονός που προκαλεί έκθεση σε ραδόνιο με εισπνοή.(10) Στην έκθεσή της του 1993, επιστημονική επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για τη μελέτη των επιπτώσεων των ατομικών ακτινοβολιών (UNSCEAR)(6) εκτίμησε ότι η δεσμευθείσα ενεργός δόση από πρόσληψη κατάποση ραδονίου στο νερό είναι 10-8 Sv/Bq για έναν ενήλικο και κάπως υψηλότερη για ένα παιδί και ένα βρέφος. Το 1998 το εθνικό συμβούλιο έρευνας, μια επιτροπή στις ΗΠΑ, υπέβαλε το συντελεστή μετατροπής 0,35·10-8 Sv/Bq(7). Η επιτροπή δεν βρήκε επαρκή επιστημονικά στοιχεία για τη θέσπιση ξεχωριστών εκτιμήσεων δόσης για τις διάφορες ομάδες ηλικίας. Επιπλέον του συντελεστή μετατροπής, η δόση πρόσληψης εξαρτάται επίσης από την ετήσια κατανάλωση νερού. Εκτιμήσεις σχετικά με την ετήσια δεσμευθείσα ενεργό δόση που απορροφάται από έναν ενήλικο με την κατάποση νερού που περιέχει 1000 Bq/l ποικίλλει μεταξύ 0,2 mSv έως 1,8 mSv, ανάλογα με την ετήσια κατανάλωση νερού και το φάσμα των συντελεστών μετατροπής που χρησιμοποιούνται.(11) Η αύξηση της συγκέντρωσης ραδονίου στο εσωτερικό των κτιρίων που προκαλείται από το νερό της βρύσης εξαρτάται από διάφορες παραμέτρους, όπως η συνολική κατανάλωση νερού στο σπίτι, ο όγκος του σπιτιού και η συχνότητα ανανέωσης του αέρα. Τόσο η UNSCEAR όσο και το εθνικό συμβούλιο έρευνας εκτιμούν ότι 1000 Bq/l ραδονίου στο νερό της βρύσης θα αυξήσουν κατά μέσο όρο τη συγκέντρωση του ραδονίου στον εσωτερικό αέρα κατά 100 Bq/m3.(12) Το ραδόνιο στο πόσιμο νερό είναι δυνατό να ελεγχθεί από φυσική και μηχανική άποψη· έχουν αναπτυχθεί και είναι εμπορικά διαθέσιμες αποτελεσματικές μέθοδοι αφαίρεσης του ραδονίου από το πόσιμο νερό(8). Αντίστοιχα, πρέπει να θεσπιστεί ένα κατάλληλο σύστημα για τον περιορισμό των σημαντικών εκθέσεων. Ένα σημαντικό τμήμα του συστήματος είναι η έγκριση επιπέδων αναφοράς για την ανάληψη διορθωτικής ή προληπτικής δράσης.(13) Οι μέθοδοι και ο εξοπλισμός που χρησιμοποιούνται για την αφαίρεση του ραδονίου και των μακρόβιων προϊόντων διάσπασης του ραδονίου από το νερό δεν διαφέρουν σημαντικά όσον αφορά τις τεχνικές ή το κόστος μεταξύ της υφιστάμενης παροχής νερού και μιας νέας παροχής που προγραμματίζεται για μελλοντική χρήση. Κατά συνέπεια, μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα ίδια κριτήρια, συμπεριλαμβανομένων των επιπέδων αναφοράς, για διορθωτική δράση στις υφιστάμενες παροχές νερού καθώς και για τον καθορισμό προληπτικών απαιτήσεων για τις νέες παροχές νερού.(14) Για την ατομική παροχή νερού, όταν δεν παρέχεται νερό στα πλαίσια μιας εμπορικής ή δημόσιας δραστηριότητας, η έκθεση που προκαλείται από το ραδόνιο στο νερό είναι ένα φαινόμενο αρκετά παρόμοιο με εκείνο του ραδονίου στα κτίρια. Αντίστοιχα, πρέπει να εφαρμοστούν παρόμοια κριτήρια ακτινοπροστασίας. Εξετάζοντας τόσο την πρόσληψη όσο και την εισπνοή, η ετήσια ενεργός δόση που προκαλείται από νερό που περιέχει 1000 Bq/l ραδόνιο είναι, σύμφωνα με τις τρέχουσες γνώσεις, πολύ συγκρίσιμη με εκείνη που προκαλείται από τη συγκέντρωση ραδονίου στα κτίρια της τάξης των 200 Bq/m3, που είναι το επίπεδο μελέτης που θεσπίστηκε στη σύσταση 90/143/Ευρατόμ.(15) Όταν το νερό παρέχεται στα πλαίσια μιας εμπορικής ή δημόσιας δραστηριότητας, όπως π.χ. μέσω των εγκαταστάσεων ύδρευσης, ο καταναλωτής δεν έχει την ίδια δυνατότητα να ελέγξει τη δόση που δέχεται όπως ο ιδιοκτήτης μιας ατομικής παροχής. Έπεται ότι ο καταναλωτής πρέπει να είναι σίγουρος ότι το νερό δεν παρουσιάζει κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία. Επιπλέον, η διορθωτική δράση που αναλαμβάνεται στο νερό αυτό επηρεάζει ένα μεγάλο αριθμό ανθρώπων, γεγονός που καθιστά τη δράση πιο αποδοτική ως προς το κόστος σε χαμηλότερες συγκεντρώσεις ραδονίου από ό,τι σε μια ατομική παροχή. Κατά συνέπεια, δικαιολογείται η έγκριση μιας πιο αυστηρής πολιτικής ελέγχου, συμπεριλαμβανομένου ενός κατώτερου επιπέδου αναφοράς, για το νερό που παρέχεται στα πλαίσια μιας εμπορικής ή δημόσιας δραστηριότητας από ό,τι για μια ατομική παροχή. Μικρές ποσότητες ραδονίου στο νερό είναι πάντα παρούσες και συνεπώς δεν πρέπει να απαιτείται διορθωτική δράση εάν η συγκέντρωση είναι μικρότερη από 100 Bq/l. Οι εθνικές έρευνες ενδέχεται να δείξουν ότι πρέπει να εγκριθούν υψηλότερα επίπεδα αναφοράς για την εφαρμογή ενός προγράμματος ραδονίου στην πράξη. Ωστόσο, δεν είναι πιθανό το νερό από δημόσια ή εμπορική διανομή με συγκέντρωση ραδονίου που υπερβαίνει τα 1000 Bq/l να μπορεί να θεωρηθεί δικαιολογήσιμο από την άποψη της ακτινοπροστασίας.(16) Η συγκέντρωση ραδονίου του νερού στο σημείο παροχής είναι απίθανο να είναι μεγαλύτερη από τη συγκέντρωση στην πηγή, όπως στην περίπτωση μιας εγκατάστασης ύδρευσης. Συνήθως μια μέτρηση στην πηγή είναι επαρκής για να καταδείξει τη συμμόρφωση με τη συγκέντρωση αναφοράς και δεν απαιτούνται ξεχωριστές μετρήσεις στα διάφορα σημεία χρήσης. Ωστόσο, η ραδιενεργός διάσπαση και η πιθανή απελευθέρωση του ραδονίου κατά η διάρκεια της παροχής ενδέχεται να πρέπει να ληφθούν υπόψη - π.χ. κατά την αξιολόγηση των δόσεων.(17) Η οδηγία 98/83/ΕΚ απαιτεί από τα κράτη μέλη να παρακολουθούν τη συγκέντρωση των φυσικών ραδιονουκλεϊδίων στο πόσιμο νερό αλλά επιπλέον του ραδονίου, τα προϊόντα διάσπασης του ραδονίου εξαιρούνται επίσης από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας. Υπάρχουν περιπτώσεις υπό τις οποίες το πολώνιο - 210 και ο μόλυβδος - 210 (μακρόβια προϊόντα διάσπασης του ραδονίου) στο πόσιμο νερό παρουσιάζουν συγκρίσιμο ή υψηλότερο κίνδυνο ακτινοβολίας από ό,τι ορισμένα φυσικά ραδιονουκλεδια που παρακολουθούνται σύμφωνα με την οδηγία. Αντίστοιχα, το πολώνιο - 210 και ο μόλυβδος - 210 δεν πρέπει να αγνοηθούν κατά την παρακολούθηση και κατά την ανάληψη δράσης για τον περιορισμό της έκθεσης που προκαλείται από φυσικά ραδιονουκλεδια στο πόσιμο νερό. Οι συγκεντρώσεις για το πολώνιο - 210 και το μόλυβδο - 210 πρέπει να θεσπιστούν και πρέπει να παρακολουθούνται σύμφωνα με τις αρχές που ορίστηκαν για τα φυσικά ραδιονουκλεδια από την οδηγία. Η ενδεικτική δόση του 0,1 mSv και οι αρχές του υπολογισμού της δόσης που θεσπίστηκαν στην οδηγία πρέπει να χρησιμοποιηθούν για την εξαγωγή των συγκεντρώσεων αναφοράς.(18) Οι υψηλές συγκεντρώσεις ραδονίου επισημαίνουν τη δυνητική παρουσία άλλων ραδιονουκλεϊδίων της αυστηράς διάσπασης του ουρανίου στο νερό, αν και η συσχέτιση δεν είναι πάντα πέραν αμφιβολίας. Όταν αναλαμβάνεται διορθωτική δράση για τη μείωση της συγκέντρωσης του ραδονίου πρέπει να εξετάζεται και η παρουσία άλλων φυσικών ραδιονουκλεϊδίων και, ενδεχομένως, να αναλύονται ενδελεχέστερα έτσι ώστε να μπορεί να επιλεχθεί μια κατάλληλη τεχνική για την αφαίρεση ταυτόχρονα όλων των ραδιενεργά σημαντικών φυσικών ραδιονουκλεϊδίων από το νερό, κατά αποδοτικό ως προς το κόστος τρόπο.(19) Πρέπει να καταστούν διαθέσιμες ειδικές κατευθυντήριες γραμμές στις εγκαταστάσεις ύδρευσης και στους ιδιοκτήτες δημόσιων παροχών νερού σχετικά με τις διάφορες διαθέσιμες μεθόδους για την αφαίρεση ραδονίου και μακρόβιων προϊόντων διάσπασης του ραδονίου από το νερό. Οι κατευθυντήριες γραμμές πρέπει να περιλαμβάνουν ιδίως οδηγίες σχετικά με τη διαφήμιση και τη διάθεση των συσσωρευμένων ραδιενεργών καταλοίπων και σχετικά με τους τρόπους ελαχιστοποίησης της πιθανής έκθεσης λόγω ραδονίου που απελευθερώνεται από μια συσκευή αφαίρεσης ή από την αύξηση της εξωτερικής ακτινοβολίας -γ στην εγγύτητα μιας συσκευής αφαίρεσης.(20) Πρέπει να καθιερωθούν απλές μετρολογικές τεχνικές ώστε να εξασφαλισθεί ότι οι τιμές που λαμβάνονται από τις μετρήσεις του ραδονίου και των προϊόντων διάσπασης του ραδονίου στο νερό παρέχουν στοιχεία με την κατάλληλη ποιότητα και αξιοπιστία.(21) Εξαιτίας των ειδικών χαρακτηριστικών του προβλήματος η επαρκής δημόσια πληροφόρηση είναι σημαντικό στοιχείο τόσο όσον αφορά τη βελτίωση της ελεγξιμότητας της έκθεσης όσο και όσον αφορά την εξασφάλιση της θετικής ανταπόκρισης του κοινού.(22) Σκοπός της σύστασης αυτής είναι να παράσχει οδηγίες στα κράτη μέλη για τον καθορισμό ελέγχων σχετικά με την έκθεση που προκαλείται από το ραδόνιο και τα προϊόντα διάσπασης του ραδονίου στο πόσιμο νερό,ΣΥΝΙΣΤΑ:1. Η παρούσα σύσταση αφορά τη ραδιολογική ποιότητα των παροχών πόσιμου νερού όσον αφορά το ραδόνιο και τα μακρόβια προϊόντα διάσπασης του ραδονίου.2. Πρέπει να καθιερωθεί ένα κατάλληλο σύστημα για τον περιορισμό της έκθεσης σε ραδόνιο και στα μακρόβια προϊόντα διάσπασης του ραδονίου στις παροχές πόσιμου νερού οικιακής χρήσης. Στα πλαίσια του συστήματος αυτού πρέπει να δοθεί έμφαση στην επαρκή πληροφόρηση του κοινού και στην ανταπόκριση στις ανησυχίες του κοινού. Δυνάμει του συστήματος η προσοχή πρέπει να επικεντρωθεί στις υψηλότερες εκθέσεις και σε εκείνες τις περιοχές όπου η δράση είναι πιθανότερο να αποβεί αποτελεσματική.3. Για τους σκοπούς της παρούσας σύστασης, ως "πόσιμο νερό" νοείται:α) κάθε νερό είτε στην αρχική του κατάσταση είτε μετά την επεξεργασία, που προορίζεται για κατανάλωση, μαγείρεμα, προετοιμασία τροφίμων ή άλλους σκοπούς οικιακής χρήσης ανεξάρτητα από την προέλευσή του και από το κατά πόσο παρέχεται από ένα δίκτυο διανομής, από ένα τάνκερ ή σε φιάλες ή περιέκτες·β) κάθε νερό που χρησιμοποιείται σε οποιαδήποτε επιχείρηση παραγωγής τροφίμων για τη μεταποίηση, επεξεργασία, διατήρηση ή κυκλοφορία στην αγορά προϊόντων ή ουσιών που προορίζονται για ανθρώπινη κατανάλωση, εκτός εάν οι αρμόδιες εθνικές αρχές είναι ικανοποιημένες ότι η ποιότητα του νερού δεν μπορεί να επηρεάσει το σύνολο των τροφίμων στην τελική τους μορφή.Τα φυσικά μεταλλικά νερά που καλύπτονται από την οδηγία 80/777/ΕΟΚ του Συμβουλίου(9) και τα νερά που είναι φαρμακευτικά ιδιοσκευάσματα σύμφωνα με την οδηγία 65/65/ΕΟΚ(10) του Συμβουλίου εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας σύστασης, καθώς για αυτά τα είδη νερού έχουν θεσπιστεί ειδικοί κανόνες.4. Πρέπει να αναληφθούν αντιπροσωπευτικές έρευνες για να καθοριστεί η κλίμακα και η φύση της έκθεσης που προκαλείται από το ραδόνιο και τα μακρόβια προϊόντα διάσπασης του ραδονίου στις παροχές πόσιμου νερού οικιακής χρήσης που προέρχονται από διαφόρους τύπους πηγών υπόγειων υδάτων και φρεάτων σε διάφορες γεωλογικές περιοχές, εκτός εάν οι πληροφορίες αυτές είναι ήδη διαθέσιμες. Οι έρευνες αυτές πρέπει να σχεδιαστούν κατά τέτοιο τρόπο ώστε οι διάφορες παράμετροι, και ιδίως η γεωλογία και η υδρολογία της περιοχής, η ραδιενέργεια του πετρώματος ή του εδάφους και του είδους της γεώτρησης να μπορούν να προσδιοριστούν και να χρησιμοποιηθούν αργότερα για τη δρομολόγηση περαιτέρω δράσης σχετικά με τις υψηλότερες εκθέσεις. Οι έρευνες πρέπει να καλύπτουν, ιδίως:α) γεωτρήσεις, ιδίως εκείνες σε περιοχές κρυσταλλωδών πετρωμάτων·β) εγκαταστάσεις ύδρευσης που χρησιμοποιούν υδάτινους ορίζοντες πετρωμάτων ή εδάφους.5. Για το νερό που παρέχεται στα πλαίσια μιας εμπορικής ή δημόσιας δραστηριότητας, πρέπει να αναληφθεί η ακόλουθη δράση:α) πάνω από τη συγκέντρωση των 100 Bq/l, τα κράτη μέλη πρέπει να καθορίσουν ένα επίπεδο αναφοράς για το ραδόνιο που θα χρησιμοποιηθεί για να εξεταστεί κατά πόσο απαιτείται διορθωτική δράση για την προστασία της ανθρώπινης υγείας. Επίπεδο υψηλότερο των 100 Bq/l μπορεί να εγκριθεί, αν οι εθνικές έρευνες δείχνουν ότι αυτό είναι αναγκαίο για την εφαρμογή ενός πρακτικού προγράμματος ραδονίου. Για συγκεντρώσεις που υπερβαίνουν τα 1000 Bq/l, η διορθωτική δράση κρίνεται ότι πρέπει να αιτιολογηθεί με βάση την προστασία από ακτινοβολία·β) πρέπει να απαιτούνται μετρήσεις της συγκέντρωσης ραδονίου αν υπάρχει ειδικός λόγος υπόνοιας, με βάση τα αποτελέσματα αντιπροσωπευτικών ερευνών ή άλλων αξιόπιστων πληροφοριών, ότι το επίπεδο αναφοράς ενδέχεται να έχει ξεπεραστεί·γ) όταν υπάρχει υπόνοια σημαντικών συγκεντρώσεων πολωνίου - 210 και μολύβδου - 210 με βάση τα αποτελέσματα αντιπροσωπευτικών ερευνών ή άλλων αξιόπιστων πληροφοριών, η παρακολούθηση των νουκλεϊδίων αυτών πρέπει να ρυθμιστεί σε συνδυασμό με την παρακολούθηση άλλων φυσικών ραδιονουκλεϊδίων που απαιτούνται από την οδηγία 98/83/ΕΚ·δ) πάνω από τη συγκέντρωση αναφοράς του 0,1 Bq/l για το πολώνιο - 210 και 0,2 Bq/l για το μόλυβδο - 210, πρέπει να εξετασθεί το κατά πόσον απαιτείται η ανάληψη διορθωτικής δράσης για την προστασία της ανθρώπινης υγείας.6. Για μια ατομική παροχή νερού, από την οποία δεν παρέχεται νερό στα πλαίσια οποιαδήποτε εμπορικής ή δημόσιας δραστηριότητας, πρέπει να αναληφθεί η ακόλουθη δράση:α) πρέπει να χρησιμοποιηθεί το επίπεδο των 1000 Bq/l για την εξέταση ανάληψης διορθωτικής δράσης·β) η επείγουσα φύση της διορθωτικής δράσης πρέπει να είναι ανάλογη με το μέγεθος κατά το οποίο υπερβαίνεται η συγκέντρωση αναφοράς·γ) εφόσον θεωρείται αναγκαία η ανάληψη διορθωτικής δράσης εξαιτίας του ραδονίου, τα επίπεδα των άλλων φυσικών ραδιονουκλεϊδίων πρέπει να εξεταστούν και ενδεχομένως, ως αποτέλεσμα της εξέτασης, άλλα φυσικά ραδιονουκλεδια πρέπει να αναλυθούν και να αφαιρεθούν από το πόσιμο νερό με την ίδια διορθωτική δράση·δ) εφόσον θεωρείται αναγκαία η ανάληψη διορθωτικής δράσης, οι ενδιαφερόμενοι καταναλωτές πρέπει να ενημερωθούν για τα επίπεδα ραδονίου του νερού και για τις διαθέσιμες διορθωτικές ενέργειες για τη μείωση των επιπέδων αυτών.7. Όταν οι μετρήσεις δείχνουν ότι το ραδόνιο στο νερό της βρύσης συμβάλλει σημαντικά στην υπέρβαση του κατωφλίου που ορίστηκε για το ραδόνιο μέσα στα κτίρια, πρέπει να εξεταστεί η ανάληψη διορθωτικής δράσης στην πηγή αυτή.8. Το πόσιμο νερό που διανέμεται σε δημόσιες εγκαταστάσεις όπως κατοικίες, σχολεία και νοσοκομεία πρέπει να συμμορφώνεται με τις αρχές του σημείου 5.9. Πρέπει να γίνουν μετρήσεις με τις κατάλληλες μεθόδους και εξοπλισμό ο οποίος έχει υποστεί την εγκεκριμένη βαθμονόμηση και τα προγράμματα διασφάλισης ποιότητας.10. Τα κράτη μέλη πρέπει να παράσχουν κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τις διάφορες μεθόδους για την αφαίρεση ραδονίου και μακρόβιων προϊόντων διάσπασης ραδονίου από το νερό. Τα κράτη μέλη πρέπει να παράσχουν οδηγίες σχετικά με τη διακίνηση και τη διάθεση ραδιενεργών καταλοίπων που δημιουργούνται από τη διαδικασία αφαίρεσης και σχετικά με τους τρόπους ελαχιστοποίησης της πιθανής έκθεσης που προκαλείται από το ραδόνιο που απελευθερώνεται από μια συσκευή αφαίρεσης ή από την αύξηση της εξωτερικής ακτινοβολίας -γ στην εγγύτητα μιας συσκευής αφαίρεσης.11. Η έκθεση των εργαζομένων σε εισπνεύσιμο ραδόνιο σε εγκαταστάσεις όπου ενδέχεται να απελευθερώνονται σημαντικές ποσότητες ραδονίου από το νερό στον εσωτερικό αέρα, ιδίως σε εγκαταστάσεις ύδρευσης, ιαματικές πηγές και πισίνες, πρέπει να ελέγχονται σύμφωνα με τον τίτλο VII της οδηγίας 96/29/Ευρατόμ του Συμβουλίου και σύμφωνα με τις συστάσεις, "Ακτινοπροστασία 88", που εκπονήθηκαν το 1997 για την εφαρμογή αυτού του τίτλου από την ομάδα εμπειρογνωμόνων που συγκροτήθηκε δυνάμει του άρθρου 31 της συνθήκης Ευρατόμ.12. Τα κράτη μέλη πρέπει να εξετάσουν σε ποιο βαθμό η εσκεμμένη χρήση νερού με ραδόνιο για τα προοπτικά θεραπευτικά αποτελέσματα δικαιολογείται από τα οικονομικά και κοινωνικά ή άλλα οφέλη όταν συγκριθούν με τη βλάβη της υγείας που ενδέχεται να προκαλέσει.Η παρούσα σύσταση απευθύνεται σε όλα τα κράτη μέλη κράτη μέλη.Βρυξέλλες, 20 Δεκεμβρίου 2001.Για την ΕπιτροπήMargot WallströmΜέλος της Επιτροπής(1) ΕΕ L 159 της 29.6.1996, σ. 1.(2) Ακτινοπροστασία 88. Συστάσεις για την εφαρμογή του Τίτλου VII της ευρωπαϊκής οδηγίας για τον καθορισμό των βασικών κανόνων ασφάλειας (BSS) όσον αφορά τη σημαντική αύξηση της έκθεσης που οφείλεται σε φυσικές πηγές ραδιενέργειας. Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Λουξεμβούργο, 1997.(3) ΕΕ L 159 της 29.6.1996, σ. 1.(4) ΕΕ L 80 της 27.3.1990, σ. 26.(5) ΕΕ L 330 της 5.12.1998, σ. 32.(6) UNSCEAR 1993 report. Sources and effects of ionizing radiation. United Nations Scientific Committee on the Effects of Atomic Radiation, New York, 1993.(7) Risk Assessment of Radon in Drinking Water. Committee on Risk Assessment of Exposure to Radon in Drinking Water, Board on Radiation Effects Research, Commission of Life Sciences, NRC (National Research Council). National Academy Press, Washington DC, 1999.(8) Η Επιτροπή έχει χρηματοδοτήσει και χρηματοδοτεί αρκετά ερευνητικά προγράμματα σχετικά με τον κίνδυνος έκθεσης στο ραδόνιο. Το σχέδιο TENEWA (Treatment Techniques for Removing Natural Radionuclides from Drinking Water) πραγματοποιήθηκε δυνάμει της σύμβασης FI4PCT960054 και παρουσίασε σημαντική ποιότητα πληροφοριών σχετικά με τις τεχνικές αφαίρεσης συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών σχετικά με τους πιθανούς ραδιολογικούς κινδύνους που προκαλούνται από τις συσκευές αφαίρεσης.(9) ΕΕ L 229 της 30.8.1980, σ. 1.(10) EE L 22 της 9.2.1965, σ. 369/65.


title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου 2013 , προκειμένου να τερματιστεί η κατάσταση υπερβολικού δημοσιονομικού ελλείμματος στη Μάλτα

text:
               26.6.2013

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 180/1

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
   της 21ης Ιουνίου 2013
   προκειμένου να τερματιστεί η κατάσταση υπερβολικού δημοσιονομικού ελλείμματος στη Μάλτα
   2013/C 180/01
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 126 παράγραφος 7,
   Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής·
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Σύμφωνα με το άρθρο 126 της Συνθήκης (ΣΛΕΕ), τα κράτη μέλη αποφεύγουν τα υπερβολικά δημοσιονομικά ελλείμματα.

               (2)

               Το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης βασίζεται στον στόχο της επίτευξης υγιών δημόσιων οικονομικών ως μέσου ενίσχυσης των προϋποθέσεων για σταθερότητα των τιμών και ισχυρή διατηρήσιμη ανάπτυξη, οι οποίες ευνοούν τη δημιουργία θέσεων εργασίας.

               (3)

               Στις 21 Ιουνίου 2013, το Συμβούλιο, βάσει του άρθρου 126 παράγραφος 6 της Συνθήκης, εξέδωσε απόφαση σχετικά με την ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος στη Μάλτα.

               (4)

               Σύμφωνα με το άρθρο 126 παράγραφος 7 της Συνθήκης και το άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1467/97 του Συμβουλίου για την επιτάχυνση και τη διασαφήνιση της εφαρμογής της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος (1), το Συμβούλιο υποχρεούται να απευθύνει συστάσεις στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος προκειμένου αυτό να τερματίσει την κατάσταση του υπερβολικού ελλείμματος εντός καθορισμένου χρονικού διαστήματος. Με τη σύσταση πρέπει να καθορίζεται μέγιστη προθεσμία έξι μηνών προκειμένου το συγκεκριμένο κράτος μέλος να λάβει αποτελεσματικά μέτρα για τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος. Επιπλέον, στη σύσταση για τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος, το Συμβούλιο οφείλει να καλεί το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος να επιτύχει ετήσιους δημοσιονομικούς στόχους οι οποίοι, με βάση τις προβλέψεις στις οποίες βασίζεται η σύσταση, συνεπάγονται ελάχιστη ετήσια βελτίωση του διαρθρωτικού αποτελέσματος, ήτοι του κυκλικά προσαρμοσμένου δημοσιονομικού αποτελέσματος εξαιρουμένων των εκτάκτων και λοιπών προσωρινών μέτρων, κατά τουλάχιστον 0,5% του ΑΕΠ ως ενδεικτικό ποσοστό.

               (5)

               Σύμφωνα με το άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1467/97, ο δημοσιονομικός στόχος που συνιστάται για το τελευταίο έτος της περιόδου διόρθωσης του ελλείμματος πρέπει να εξασφαλίζει ότι η απαιτούμενη μείωση της διαφοράς μεταξύ του επιπέδου του δείκτη χρέους προς το ΑΕΠ και του 60 % του ΑΕΠ, που αποτελεί την τιμή αναφοράς βάσει της Συνθήκης, θα λάβει χώρα κατά τη διάρκεια των δύο ετών που θα ακολουθήσουν τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος, με βάση τις προβλέψεις της Επιτροπής.

               (6)

               Οι εαρινές προβλέψεις της Επιτροπή για το 2013 αναφέρουν ότι το έλλειμμα θα εξακολουθήσει να είναι υψηλότερο από την τιμή αναφοράς το 2013 και το 2014, ανερχόμενο αντιστοίχως σε 3,7 % και 3,6 % του ΑΕΠ. Οι εν λόγω δημοσιονομικές προβολές βασίζονται στις τρέχουσες πολιτικές, ενσωματώνοντας έτσι τον προϋπολογισμό του 2013 που εγκρίθηκε από το Κοινοβούλιο τον Απρίλιο 2013, ο οποίος περιλαμβάνει επεκτατικά μέτρα, τόσο ως προς τα έσοδα όσο και ως προς τις δαπάνες, καθώς και την εισφορά κεφαλαίου προς την Air Malta που έχουν ήδη προγραμματιστεί (0,6 % του ΑΕΠ), με καθαρή αύξηση του ελλείμματος ίση προς 0,3 % του ΑΕΠ. Τα επεκτατικά μέτρα αντισταθμίζονται εν μέρει μόνο από αυξήσεις στους ειδικούς φόρους κατανάλωσης, από την είσπραξη καθυστερημένων φορολογικών οφειλών, καθώς και από την εξοικονόμηση δαπανών και την αύξηση των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης που απορρέουν από τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος το 2006. Επιπλέον, η συμβολή των έκτακτων μέτρων που συνεπάγονται καθαρή μείωση του ελλείμματος, όπως έχουν προσδιοριστεί από την Επιτροπή, στην προσπάθεια εξυγίανσης θα μειωθεί κατακόρυφα μετά το 2012. Λόγω των αναμενόμενων συνεχών πρωτογενών ελλειμμάτων το 2013 και το 2014, το χρέος της γενικής κυβέρνησης, σύμφωνα με τις εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2013, προβλέπεται να αυξηθεί περαιτέρω σε 73,9 % του ΑΕΠ το 2013 και σε 74,9 % του ΑΕΠ το 2014. Το 2015 και 2016, το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης προβλέπεται ότι θα παραμείνει πάνω από την τιμή αναφοράς του 3 % του ΑΕΠ και ο δείκτης χρέους προς το ΑΕΠ θα αυξηθεί σε 75,6 % του ΑΕΠ το 2016.

               (7)

               Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1467/97, η διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος θα πρέπει να ολοκληρωθεί το έτος που έπεται της διαπίστωσής του, εκτός εάν συντρέχουν ειδικές περιστάσεις. Η διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος μέχρι το 2014 είναι επομένως δικαιολογημένη. Ειδικότερα, μια αξιόπιστη και βιώσιμη πορεία προσαρμογής θα απαιτήσει από τη Μάλτα να επιτύχει ονομαστικό στόχο για το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης της τάξης του 3,4 % του ΑΕΠ για το 2013 και 2,7 % του ΑΕΠ το 2014, πράγμα το οποίο συνεπάγεται ετήσια βελτίωση του διαρθρωτικού ισοζυγίου κατά 0,7 % του ΑΕΠ το 2013 και 0,7 % του ΑΕΠ το 2014. Ο στόχος για το 2014 εξασφαλίζει ότι η απαιτούμενη μείωση της διαφοράς μεταξύ του δείκτη χρέους προς το ΑΕΠ και του 60 % του ΑΕΠ, που αποτελεί την τιμή αναφοράς βάσει της Συνθήκης, θα συμβεί κατά τη διάρκεια των δύο ετών που θα ακολουθήσουν τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος (ΔΥΕ). Για να επιτευχθούν οι προαναφερόμενοι διαρθρωτικοί στόχοι, η Μάλτα θα πρέπει να υιοθετήσει πρόσθετα μέτρα εξυγίανσης ύψους περίπου 0,4 % του ΑΕΠ το 2013, πέραν των μέτρων που περιλαμβάνονται ήδη στο βασικό σενάριο, και περίπου ¾ % του ΑΕΠ το 2014. Οι στόχοι αυτοί λαμβάνουν υπόψη την ανάγκη αντιστάθμισης των αρνητικών δευτερογενών συνεπειών της δημοσιονομικής εξυγίανσης στα δημόσια οικονομικά, μέσω των επιπτώσεών της στην αύξηση του ΑΕΠ. Το βασικό σενάριο στο οποίο στηρίζεται αυτή η πορεία προσαρμογής ενσωματώνει τις εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής το 2013 και τις επεκτείνει μέχρι το 2016, με βάση τις συνήθεις παραδοχές σχετικά με την κάλυψη του κενού παραγωγής και την ευαισθησία του προϋπολογισμού στη διάρκεια του οικονομικού κύκλου·δεν περιλαμβάνει, ωστόσο, την πρόσθετη εισφορά κεφαλαίου προς την Air Malta που έχει προγραμματιστεί για το 2015, σύμφωνα με το πρόγραμμα σταθερότητας του 2013. Υποτίθεται, επομένως, ότι η εισφορά κεφαλαίου δεν πρόκειται να πραγματοποιηθεί ή ότι θα αντισταθμιστεί με μέτρα προς την αντίθετη κατεύθυνση.

               (8)

               Το δημοσιονομικό πλαίσιο της Μάλτας είναι αρκετά ελαστικό; και ο μη δεσμευτικός χαρακτήρας του, όπως και ο βραχυπρόθεσμος ορίζοντας του δημοσιονομικού σχεδιασμού, δεν συνηγορούν υπέρ μιας υγιούς δημοσιονομικής θέσης. Η οδηγία 2011/85/ΕΕ του Συμβουλίου της 8ης Νοεμβρίου 2011 σχετικά με τις απαιτήσεις για τα δημοσιονομικά πλαίσια των κρατών μελών (2) δεν έχει μεταφερθεί ακόμη στο εθνικό δίκαιο. Επιπλέον, σύμφωνα με το άρθρο 5 του κανονισμού (EE) αριθ. 473/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21 Μαΐου 2013 σχετικά με κοινές διατάξεις για την παρακολούθηση και την αξιολόγηση των σχεδίων δημοσιονομικών προγραμμάτων και τη διασφάλιση της διόρθωσης του υπερβολικού ελλείμματος των κρατών μελών στη ζώνη του ευρώ (3), η Μάλτα θα πρέπει να ορίσει ανεξάρτητους φορείς για την παρακολούθηση της συμμόρφωσης με τους δημοσιονομικούς κανόνες. Ενώ το πρόγραμμα σταθερότητας αναφέρει την πρόθεση της κυβέρνησης να συστήσει δημοσιονομικό συμβούλιο, δεν προβλέπεται συγκεκριμένος προγραμματισμός ως προς αυτό.

               (9)

               Σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1 του κανονισμού (EE) αριθ. 473/2013, η Μάλτα θα πρέπει να υποβάλει στην Επιτροπή και το Συμβούλιο ένα πρόγραμμα οικονομικής εταιρικής σχέσης, ταυτόχρονα με την έκθεση που πρέπει να υποβληθεί σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 4α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1467/97.

               (10)

               Κατά την άποψη του Συμβουλίου, τα μέτρα δημοσιονομικής εξυγίανσης θα πρέπει να εξασφαλίζουν τη διαρκή βελτίωση του ισοζυγίου της γενικής κυβέρνησης, και παράλληλα να αποσκοπούν στη βελτίωση της ποιότητας των δημοσίων οικονομικών της χώρας και στην ενίσχυση του αναπτυξιακού δυναμικού της οικονομίας.

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:

               1)

               Η Μάλτα πρέπει να θέσει τέλος στην παρούσα κατάσταση υπερβολικού ελλείμματος μέχρι το 2014.

               2)

               Ειδικότερα, η Μάλτα πρέπει:

                           α)

                           να επιτύχει ονομαστικό στόχο ελλείμματος της γενικής κυβέρνησης 3,4 % του ΑΕΠ για το 2013 και 2,7 % του ΑΕΠ το 2014, πράγμα το οποίο συνεπάγεται ετήσια βελτίωση του διαρθρωτικού ισοζυγίου κατά 0,7 % του ΑΕΠ το 2013, και 0,7 % του ΑΕΠ το 2014. Η εν λόγω πορεία προσαρμογής θα επιτρέψει τη μείωση του ονομαστικού δημοσιονομικού ελλείμματος κάτω από την τιμή αναφοράς του 3% του ΑΕΠ έως το 2014, ενώ ταυτόχρονα θα εξασφαλίσει ότι ο δείκτης του ακαθάριστου δημόσιου χρέους θα προσεγγίσει την τιμή αναφοράς του 60 % του ΑΕΠ με ικανοποιητικό ρυθμό·

                           β)

                           να καθορίσει και να εφαρμόσει αυστηρά τα μέτρα που απαιτούνται για την επίτευξη της διόρθωσης του υπερβολικού ελλείμματος μέχρι το 2014, και να χρησιμοποιήσει όλα τα έκτακτα έσοδα για τη μείωση του ελλείμματος.

               3)

               Το Συμβούλιο θέτει στην Μάλτα διορία έως την 1η Οκτωβρίου 2013 για τη λήψη αποτελεσματικών μέτρων και, σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 4α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1467/97, για την υποβολή λεπτομερούς έκθεσης σχετικά με τη σχεδιαζόμενη στρατηγική εξυγίανσης ώστε να επιτευχθούν οι στόχοι.
               Μετά τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος, η Μάλτα καλείται να συνεχίσει την πρόοδο με τον κατάλληλο ρυθμό προς την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου στόχου για ισοσκελισμένο προϋπολογισμό σε διαρθρωτικούς όρους, συμπεριλαμβανομένης της εκπλήρωσης του κριτηρίου για τις δαπάνες. Προκειμένου να περιοριστούν οι κίνδυνοι όσον αφορά την εκτέλεση του προϋπολογισμού, το Συμβούλιο καλεί τη Μάλτα να ενισχύσει την αποτελεσματικότητα του δημοσιονομικού πλαισίου της και να βελτιώσει την παρακολούθηση της εκτέλεσης του προϋπολογισμού καθόλη τη διάρκεια του έτους. Ειδικότερα, η Μάλτα καλείται να καθιερώσει ένα πιο δεσμευτικό, βασιζόμενο σε κανόνες, πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο. Επιπλέον, ο ρόλος των ανεξάρτητων φορέων παρακολούθησης της δημοσιονομικής πολιτικής πρέπει να ενισχυθεί, σύμφωνα με το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 473/2013.
               Τέλος, για να εξασφαλιστεί η επιτυχία της στρατηγικής για τη δημοσιονομική εξυγίανση, οι αρχές της Μάλτας καλούνται να στηρίξουν τη δημοσιονομική εξυγίανση με ουσιαστικές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, σύμφωνα με τις συστάσεις του Συμβουλίου προς τη Μάλτα στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού εξαμήνου και ιδίως σε εκείνες που συνδέονται με το προληπτικό σκέλος της διαδικασίας μακροοικονομικών ανισορροπιών (4).
               Η παρούσα σύσταση απευθύνεται στη Μάλτα.

      Λουξεμβούργο, 21 Ιουνίου 2013.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         M. NOONAN

      (1)  ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 6.

      (2)  ΕΕ L 306 της 23.11.2011, σ. 41.

      (3)  ΕΕ L 140 της 27.5.2013, σ. 11.

      (4)  Όλα τα έγγραφα σχετικά με τη διαδικασία υπερβολικού ελλείματος της Μάλτας είναι διαθέσιμα στην ιστοσελίδα: http:/ec.europa.eu/economy_finance/economic_governance_sgp/deficit/countries/malta_en.htm