Avis juridique important

|

52004SC0799

Σύσταση για γνώµη του Συµβουλίου σύμφωνα με το άρθρο 9 τρίτη παράγραφος του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Κύπρου, 2004-2007  /* SEC/2004/0799 τελικό */

ύσταση για ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σύμφωνα με το άρθρο 9 τρίτη παράγραφος του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Κύπρου, 2004-2007(υποβάλλεται από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΣύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών [1], τα μη συμμετέχοντα κράτη μέλη, δηλαδή εκείνα που δεν έχουν υιοθετήσει το ενιαίο νόμισμα, υποβάλλουν προγράμματα σύγκλισης στο Συμβούλιο και την Επιτροπή για την τακτική άσκηση πολυμερούς εποπτείας βάσει του άρθρου 99 της Συνθήκης.[1]  ΕΕ L 209 της 2.8.1997. Όλα τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο είναι διαθέσιμα στο δικτυακό τόπο: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htmΣύμφωνα με το άρθρο 9 του κανονισμού, το Συμβούλιο οφείλει να εξετάσει κάθε πρόγραμμα σύγκλισης με βάση τις εκτιμήσεις της Επιτροπής και της επιτροπής του άρθρου 114 της Συνθήκης (Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή). Το Συμβούλιο, μετά από σύσταση της Επιτροπής και διαβούλευση με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή, εκδίδει γνώμη για το πρόγραμμα αφού το εξετάσει. Σύμφωνα με τον κανονισμό, τα κράτη μέλη πρέπει να υποβάλλουν επικαιροποιημένα προγράμματα σύγκλισης σε ετήσια βάση, τα οποία μπορούν επίσης να εξετάζονται από το Συμβούλιο με τις ίδιες διαδικασίες.Τα δέκα κράτη μέλη που προσχώρησαν στην ΕΕ την 1η Μαΐου 2004 έχουν παρέκκλιση και δεν συμμετέχουν ακόμα στο ενιαίο νόμισμα. Τα κράτη αυτά ανέλαβαν τη δέσμευση να υποβάλουν τα προγράμματα σύγκλισής τους στις 15 Μαΐου 2004 το αργότερο και την πρώτη επικαιροποίηση των προγραμμάτων αυτών στα τέλη του 2004.Το πρόγραμμα σύγκλισης της Κύπρου, το οποίο καλύπτει την περίοδο 2004-2007, υποβλήθηκε στις 24 Μαΐου 2004. Οι υπηρεσίες της Επιτροπής αξιολόγησαν από τεχνική άποψη το πρόγραμμα, λαμβάνοντας υπόψη τις εαρινές προβλέψεις 2004 και τον "κώδικα δεοντολογίας για το περιεχόμενο και τη μορφή των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης" [2], καθώς και τις αρχές που διακηρύσσονται στην ανακοίνωση της Επιτροπής στο Συμβούλιο της 27ης Νοεμβρίου 2002 για την ενίσχυση του συντονισμού των δημοσιονομικών πολιτικών [3]. Η αξιολόγηση αυτή οδήγησε στα ακόλουθα συμπεράσματα:[2]  Αναθεωρημένη γνώμη της Οικονομικής και Δημοσιονομικής Επιτροπής σχετικά με το περιεχόμενο και τη μορφή των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης, η οποία εγκρίθηκε από το Συμβούλιο ECOFIN στις 10.07.2001.[3]  COM (2002) 668 τελικό της 27.11.2002.Το πρώτο πρόγραμμα σύγκλισης της Κύπρου για την περίοδο 2004-2007 υποβλήθηκε στις 24 Μαΐου 2004. Αναφέρει την πρόθεση της Κύπρου να υιοθετήσει το ευρώ πριν από τα τέλη του 2007 και να συμμετάσχει σύντομα στο Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών ΙΙ (ΜΣΙ ΙΙ), και συνεπώς την πρόθεσή της να εκπληρώσει ήδη από το 2005 τα κριτήρια για το έλλειμμα και το δημόσιο χρέος.Πρέπει να σημειωθεί εξαρχής ότι οι μελλοντικές οικονομικές εξελίξεις στην Κύπρο εξακολουθούν να χαρακτηρίζονται από ασυνήθη αβεβαιότητα. Σε περίπτωση μελλοντικής επανένωσης, η οικονομική κατάσταση του συνόλου του νησιού θα μεταβληθεί ριζικά. Το πρόγραμμα σύγκλισης εξετάζει εν συντομία ορισμένα από τα πολύπλοκα θέματα που σχετίζονται με τις οικονομικό-θεσμικές πτυχές του Σχεδίου Ανάν για την επανένωση και παρουσιάζει μια σύντομη εκτίμηση των μακροοικονομικών και δημοσιονομικών επιπτώσεών τους.Το πρόγραμμα είναι γενικά σύμφωνο με τις πληροφοριακές απαιτήσεις του κώδικα δεοντολογίας [4].[4]  Το πρόγραμμα σύγκλισης της Κύπρου δεν ακολουθεί επακριβώς το υπόδειγμα παρουσίασης που περιλαμβάνεται στο Παράρτημα 2 του κώδικα δεοντολογίας. Περιλαμβάνει τέσσερα κεφάλαια (αντί των επτά του υποδείγματος), τα οποία συνδυάζουν στοιχεία των κεφαλαίων 3, 5 και 7 του υποδείγματος με στοιχεία των κεφαλαίων 4 και 6. Επίσης, στους πίνακες παρέχονται στοιχεία για τον πληθωρισμό όπως μετράται από τον ΔΤΚ, όχι όμως από τον ΕΔΤΚ.Το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης αυξήθηκε το 2003 στο 6,3% του ΑΕΠ, επίπεδο υψηλότερο από την τιμή αναφοράς του 3% του ΑΕΠ που ορίζει η Συνθήκη, ενώ ο λόγος του δημόσιου χρέους προς το ΑΕΠ αυξήθηκε στο 72,6%, πάνω από την τιμή αναφοράς του 60% που ορίζει η Συνθήκη. Η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος για την Κύπρο στις 12 Μαΐου 2004, με την κατάρτιση έκθεσης σύμφωνα με το άρθρο 104 παράγραφος 3 της Συνθήκης. Η Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή εξέδωσε τη γνώμη της σχετικά με την έκθεση αυτή στις 25 Μαΐου. Αναμένεται ότι στις [5 Ιουλίου 2004] το Συμβούλιο θα αποφασίσει, βάσει δύο συστάσεων της Επιτροπής, ότι υπάρχει υπερβολικό έλλειμμα στην Κύπρο και θα απευθύνει συστάσεις στην Κύπρο προκειμένου να τερματιστεί η κατάσταση αυτή.Το πρόγραμμα σύγκλισης παρουσιάζει την πορεία δημοσιονομικής εξυγίανσης και το μακροοικονομικό σενάριο για την περίοδο 2004-2007. Οι προβλέψεις για την αύξηση του ΑΕΠ και τον πληθωρισμό είναι παραπλήσιες με τις εαρινές προβλέψεις 2004 της Επιτροπής. Η πρόβλεψη για τη μεσοπρόθεσμη αύξηση του ΑΕΠ βασίζεται στην υπόθεση ότι οι εξαγωγές θα ανακάμψουν (ιδίως ο τουρισμός, ο οποίος είναι μια από τις βασικές οικονομικές δραστηριότητες της χώρας) και η εγχώρια ιδιωτική ζήτηση θα ενισχυθεί. Η προβλεπόμενη αύξηση του ΑΕΠ, με μέσο ρυθμό 4,4%, φαίνεται εύλογη, λαμβανομένων ιδίως υπόψη των ιστορικών ρυθμών ανάπτυξης και της ανάκαμψης του τουρισμού μετά τις προηγούμενες διεθνείς κρίσεις.Εκτός από το σενάριο που αναφέρθηκε ανωτέρω (το ονομαζόμενο "κεντρικό σενάριο"), το πρόγραμμα περιέχει τρία εναλλακτικά σενάρια μακροοικονομικών και δημοσιονομικών προβλέψεων: ένα σενάριο "ταχύτερης ανάπτυξης", ένα σενάριο "βραδύτερης ανάπτυξης" και ένα σενάριο "υψηλότερων επιτοκίων", με διαφορετικές υποθέσεις για τη μέση αύξηση του ΑΕΠ (+-0,5%) και την αύξηση των επιτοκίων (+0,5%), αντίστοιχα. Οι προβλέψεις του προγράμματος στο ονομαζόμενο "κεντρικό σενάριο" λαμβάνονται ως βάση αναφοράς για την αξιολόγηση των δημοσιονομικών προβλέψεων εφόσον, με τις διαθέσιμες σήμερα πληροφορίες, οι υποθέσεις του σεναρίου αυτού για την οικονομική ανάπτυξη φαίνονται ρεαλιστικές.Η απότομη επιτάχυνση του πληθωρισμού από 2,8% το 2002 στο 4,0% το 2003 οφειλόταν κυρίως σε εξαιρετικούς παράγοντες όπως η αύξηση των συντελεστών του ΦΠΑ στο πλαίσιο της εναρμόνισης με το κοινοτικό κεκτημένο. Παρά την ισχυρότερη ανάπτυξη από το 2004 και μετά, αναμένεται ότι οι πληθωριστικές πιέσεις θα παραμείνουν συγκρατημένες και, σύμφωνα με τις προβλέψεις, ο πληθωρισμός θα μειωθεί στο 2% το 2004 και θα διατηρηθεί στο επίπεδο αυτό έως το 2007. Το πρόγραμμα προβλέπει τη διατήρηση του σημερινού πλαισίου νομισματικής πολιτικής, δηλαδή μιας σύνδεσης με το ευρώ τύπου ΜΣΙ ΙΙ, έως την οριστική υιοθέτηση του ευρώ.Οι κυριότεροι στόχοι του προγράμματος δημοσιονομικής εξυγίανσης είναι οι ακόλουθοι: μείωση του ελλείμματος της γενικής κυβέρνησης από το προβλεπόμενο επίπεδο του 5,2% του ΑΕΠ το 2004 στο 2,9% του ΑΕΠ το 2005 και στη συνέχεια κάτω από το 2% του ΑΕΠ μέχρι το 2007. σημαντική βελτίωση του πρωτογενούς δημοσιονομικού αποτελέσματος, από προβλεπόμενο έλλειμμα 1,6% του ΑΕΠ το 2004 σε πλεόνασμα 2% του ΑΕΠ μέχρι το 2007. και αισθητή αναστροφή της ανοδικής τάσης του λόγου του δημόσιου χρέος προς το ΑΕΠ από 75,2% του ΑΕΠ το 2004 σε λιγότερο από 69% μέχρι το τέλος της περιόδου του προγράμματος. Σε σύγκριση με το προενταξιακό οικονομικό πρόγραμμα 2003 (ΠΟΠ), η πορεία δημοσιονομικής εξυγίανσης προβλέπει μια σημαντικότερη προσαρμογή και τη μεταθέτει από το 2004 στο 2005. Η εξέλιξη του ελλείμματος το 2005 και το 2006 θα είναι συνεπώς σε μεγάλο βαθμό ίδια με εκείνη που προβλέπεται στο ΠΟΠ. Για το σκοπό αυτό, το πρόγραμμα σύγκλισης προβλέπει μια σειρά διαρθρωτικών κυρίως μέτρων για τη συγκράτηση των δαπανών, τομέας στον οποίο σημειώθηκαν οι περισσότερες διολισθήσεις τα τελευταία χρόνια, και για την αύξηση των εσόδων. Τα έσοδα και οι δαπάνες θα συμβάλουν στον ίδιο περίπου βαθμό στη συνολική μείωση του ελλείμματος κατά 5 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ στην περίοδο 2004-2007.Η πορεία της προσαρμογής που παρουσιάζεται στο πρόγραμμα αντικατοπτρίζει τη δέσμευση της κυβέρνησης να βελτιώσει τα δημόσια οικονομικά ενόψει της υιοθέτησης του ευρώ μέχρι το 2007. αυτός είναι ο κυριότερος λόγος που οδήγησε στη συγκέντρωση της προσαρμογής στην αρχή της περιόδου προκειμένου να μειωθεί το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης κατά 2,3 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ το 2005. Λαμβανομένης υπόψη της έκτασης αυτής της προσαρμογής και των άνισων αποτελεσμάτων των προσπαθειών δημοσιονομικής εξυγίανσης στην Κύπρο, η μείωση του ελλείμματος κάτω από το 3% του ΑΕΠ έως το 2005 αποτελεί φιλόδοξο στόχο. Ο αριθμός των προβλεπόμενων μέτρων είναι σχετικά μεγάλος, και καθένα από αυτά αφορά σχετικά περιορισμένες εξοικονομήσεις πόρων ή περιορισμένα έσοδα. Αυτό μπορεί να θεωρηθεί ως μια μορφή "κατανομής του κινδύνου", αλλά η ταυτόχρονη εισαγωγή πολλών μέτρων μπορεί να καταστήσει πιο πολύπλοκη την εφαρμογή τους, τόσο στην πράξη όσο και από πολιτική άποψη. Το πρόγραμμα σύγκλισης επιβεβαιώνει επίσης ότι η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να λάβει "συμπληρωματικά μέτρα εάν είναι αναγκαίο" για να επιτύχει τους στόχους για το έλλειμμα. Μετά από αυτή την μεγάλης έκτασης προσαρμογή, οι προσαρμογές που προβλέπονται για το 2006-2007 είναι πολύ πιο περιορισμένες, της τάξης του 0,6% ετησίως, και αναμένεται συνεπώς να υλοποιηθούν χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα.Σύμφωνα με το πρόγραμμα σύγκλισης, ο λόγος του δημόσιου χρέους προς το ΑΕΠ θα ανέλθει στο υψηλότερο επίπεδο του 75,2% του ΑΕΠ το 2004 και θα αρχίσει στη συνέχεια να μειώνεται για να φθάσει στο 68,4% του ΑΕΠ μέχρι το 2007. Η σημαντική αυτή μείωση θα επιτευχθεί κυρίως χάρη σε αυξανόμενα πρωτογενή πλεονάσματα και σε ετήσιες αυξήσεις του ονομαστικού ΑΕΠ υψηλότερες από το μέσο ονομαστικό επιτόκιο των τίτλων δημόσιου χρέους το 2005-2007. Όπως αναφέρθηκε ανωτέρω, το σενάριο αύξησης του ΑΕΠ δεν είναι απίθανο, αλλά η προβλεπόμενη πορεία του δείκτη δημόσιου χρέους εξαρτάται επίσης από τη μάλλον φιλόδοξη δημοσιονομική εξυγίανση που προβλέπεται ήδη για το 2005.Το πρόγραμμα παρουσιάζει εν συντομία τα σχέδια διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων της κυβέρνησης, τα οποία επικεντρώνονται στις αγορές εργασίας, προϊόντων και κεφαλαίων, καθώς και στις πολιτικές που αποσκοπούν στη διαφοροποίηση της κυπριακής οικονομίας προς δραστηριότητες υψηλότερης προστιθέμενες αξίας και προς μια οικονομία της γνώσης. Επισημαίνει επίσης, χωρίς περαιτέρω διευκρινίσεις, την πρόθεση των αρχών να βελτιώσουν την αποτελεσματικότητα της δημόσιας διοίκησης. Δεν παρέχεται ωστόσο καμία εκτίμηση της δημοσιονομικής επίπτωσης των πολιτικών αυτών (στο ΠΟΠ 2003, το δημοσιονομικό κόστος των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων δεν αναμενόταν να είναι σημαντικό και ανερχόταν σε περίπου 0,4% του ΑΕΠ στην περίοδο 2003-2006). Όπως αναφέρεται στο πρόγραμμα, οι πολιτικές αυτές αποτελούν κυρίως τη συνέχεια της μεταρρυθμιστικής στρατηγικής των προηγούμενων προενταξιακών οικονομικών προγραμμάτων και για το λόγο αυτό θεωρείται ότι οι διάφορες διαρθρωτικές πολιτικές συνδέονται μεταξύ τους και αλληλοϋποστηρίζονται. Σε γενικό όμως επίπεδο, οι πολιτικές που παρουσιάζονται στο πρόγραμμα φαίνονται ρεαλιστικές, παρά τις καθυστερήσεις που σημειώθηκαν σε ορισμένες περιπτώσεις στην απελευθέρωση των αγορών, ιδίως ορισμένων αγορών προϊόντων.Η Κύπρος αντιμετωπίζει κινδύνους δημοσιονομικών ανισορροπιών λόγω του κόστους της γήρανσης του πληθυσμού της. Η μεταρρύθμιση του συστήματος υγείας προβλέπεται για το 2006, αλλά τα μέτρα για τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος βρίσκονται ακόμα στο αρχικό στάδιο. Η έγκαιρη και αποτελεσματική υλοποίηση αυτών των μεταρρυθμίσεων, καθώς και των άλλων μέτρων που είναι αναγκαία για την επίτευξη επαρκούς πρωτογενούς πλεονάσματος έχει ουσιώδη σημασία για να εξασφαλιστεί η διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών.Πίνακας: Σύγκριση των κυριότερων μακροοικονομικών και δημοσιονομικών προβλέψεων>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>Με βάση την εκτίμηση αυτή, η Επιτροπή ενέκρινε τη συνημμένη σύσταση για γνώμη του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Κύπρου και τη διαβιβάζει στο Συμβούλιο.Σύσταση για ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σύμφωνα με το άρθρο 9 τρίτη παράγραφος του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997  σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Κύπρου, 2004-2007ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών [5], και ιδίως το άρθρο 9 παράγραφος 3,[5]  ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1. Τα έγγραφα που αναφέρονται στη παρούσα σύσταση είναι διαθέσιμα στη διεύθυνση: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htmτη σύσταση της Επιτροπή,αφού ζήτησε τη γνώμη της Οικονομικής και Δημοσιονομικής Επιτροπής,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗ ΓΝΩΜΗ:Στις [5 Ιουλίου 2004] το Συμβούλιο εξέτασε το πρόγραμμα σύγκλισης της Κύπρου, το οποίο καλύπτει την περίοδο 2004-2007. Το πρόγραμμα είναι γενικά σύμφωνο με τις απαιτήσεις του αναθεωρημένου «κώδικα δεοντολογίας για το περιεχόμενο και τη μορφή των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης».Η δημοσιονομική στρατηγική στην οποία βασίζεται το πρόγραμμα αποσκοπεί στη μείωση του ελλείμματος της γενικής κυβέρνησης από 6,3% του ΑΕΠ το 2003 στο 2,9% του ΑΕΠ μέχρι το 2005, προκειμένου να εκπληρωθεί το κριτήριο του Μάαστριχτ ήδη από το 2005, και στην περαιτέρω μείωσή του στο 2,2% του ΑΕΠ το 2006 και στο 1,6% του ΑΕΠ μέχρι το 2007. Για το σκοπό αυτό, το πρόγραμμα σύγκλισης προβλέπει την επίτευξη αυξανόμενου πρωτογενούς πλεονάσματος, το οποίο από προβλεπόμενο έλλειμμα -1,6% του ΑΕΠ το 2004 θα ανέλθει στο 2% του ΑΕΠ μέχρι το 2007, καθώς και την αισθητή αντιστροφή της ανοδικής τάσης του λόγου του δημόσιου χρέους προς το ΑΕΠ, από 75,2% του ΑΕΠ το 2004 σε λιγότερο από 69% μέχρι το τέλος της περιόδου του προγράμματος. Η στρατηγική αυτή στηρίζεται σε ένα πακέτο διαρθρωτικών κυρίως μέτρων για τη συγκράτηση των δαπανών και την αύξηση των εσόδων, στον ίδιο περίπου βαθμό. Τα περισσότερα μέτρα θα τεθούν σε εφαρμογή από το 2005.Το πρόγραμμα επικεντρώνεται στην αύξηση των εσόδων και τον έλεγχο των δαπανών, τομείς στους οποίους σημειώνονται παραδοσιακά οι περισσότερες διολισθήσεις. Η πορεία προσαρμογής που παρουσιάζει το πρόγραμμα αντικατοπτρίζει τη δέσμευση της κυβέρνησης να βελτιώσει τα δημόσια οικονομικά ενόψει της υιοθέτησης του ευρώ μέχρι το 2007. αυτός είναι ο κυριότερος παράγοντας που οδήγησε στην συγκέντρωση στην αρχή της περιόδου του μεγαλύτερου μέρους της δημοσιονομικής προσαρμογής για τη μείωση του ελλείμματος της γενικής κυβέρνησης κατά 2,3 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ το 2005. Λαμβανομένων υπόψη των άνισων αποτελεσμάτων της Κύπρου όσον αφορά τη δημοσιονομική εξυγίανση, ο στόχος αυτός φαίνεται σχετικά φιλόδοξος.Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο βασίζεται το πρόγραμμα προβλέπει την επιτάχυνση της αύξησης του πραγματικού ΑΕΠ από 3,5% το 2004 στο 4,5% το 2007 και οι υποθέσεις του φαίνονται ρεαλιστικές. Η πρόβλεψη για τον πληθωρισμό φαίνεται επίσης ρεαλιστική. Το πρόγραμμα περιέχει τέσσερα διαφορετικά σενάρια για τις μακροοικονομικές και δημοσιονομικές προβλέψεις: ένα "κεντρικό" σενάριο, ένα σενάριο "ταχύτερης ανάπτυξης", ένα σενάριο "βραδύτερης ανάπτυξης" και ένα σενάριο "υψηλότερων επιτοκίων". Το ονομαζόμενο "κεντρικό" σενάριο θεωρείται το σενάριο αναφοράς για την αξιολόγηση των δημοσιονομικών προβλέψεων εφόσον, με τις διαθέσιμες σήμερα πληροφορίες, οι υποθέσεις του φαίνονται ρεαλιστικές.Το πρόγραμμα προβλέπει μείωση του ελλείμματος στην τιμή αναφοράς του 3% του ΑΕΠ (ή κάτω από αυτήν) μέχρι το 2005 και την περαιτέρω μείωσή του στη συνέχεια, παρόλο που οι στόχοι αυτοί δεν είναι συνεπείς με μια σχεδόν ισοσκελισμένη ή πλεονασματική δημοσιονομική θέση στην περίοδο του προγράμματος.Το δημοσιονομικό αποτέλεσμα θα μπορούσε να αποδειχθεί δυσμενέστερο από το προβλεπόμενο. Ειδικότερα, η έκταση της προβλεπόμενης για το 2005 μείωσης του ελλείμματος της γενικής κυβέρνησης και τα αποτελέσματα προηγούμενων δημοσιονομικών εξυγιάνσεων στην Κύπρο καθιστούν το εγχείρημα ιδιαίτερα φιλόδοξο. Κατά συνέπεια, η δημοσιονομική στρατηγική του προγράμματος ενδέχεται να μην είναι επαρκής για τη μείωση του ελλείμματος στο (ή κάτω από το) όριο του 3% του ΑΕΠ. Ενδέχεται επίσης να μην εξασφαλίσει επαρκές περιθώριο ασφαλείας για να αποφευχθεί η υπέρβαση του ορίου αυτού υπό κανονικές μακροοικονομικές διακυμάνσεις.Σύμφωνα με το πρόγραμμα, ο δείκτης δημόσιου χρέους θα ανέλθει στο ανώτατο επίπεδο του 75,2% του ΑΕΠ το 2004 και θα μειωθεί στη συνέχεια στο 68,4% του ΑΕΠ μέχρι το 2007. Η σημαντική αυτή μείωση θα επιτευχθεί κυρίως χάρη σε όλο και μεγαλύτερα πρωτογενή πλεονάσματα και σε αυξήσεις του ονομαστικού ΑΕΠ υψηλότερες από τις πληρωμές τόκων δημόσιου χρέους στην περίοδο 2005-2007. Η εξέλιξη του δείκτη δημόσιου χρέους ενδέχεται να είναι λιγότερο ευνοϊκή από την προβλεπόμενη, λαμβανομένων υπόψη των κινδύνων που αναφέρονται ανωτέρω όσον αφορά την πορεία του ελλείμματος.Η Κύπρος αντιμετωπίζει κινδύνους δημοσιονομικών ανισορροπιών λόγω του κόστους της γήρανσης του πληθυσμού της. Η μεταρρύθμιση του συστήματος υγείας προβλέπεται για το 2006, αλλά τα μέτρα για τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος βρίσκονται ακόμα στο αρχικό στάδιο. Η έγκαιρη και αποτελεσματική υλοποίηση αυτών των μεταρρυθμίσεων, καθώς και των άλλων μέτρων που είναι αναγκαία για την επίτευξη επαρκούς πρωτογενούς πλεονάσματος έχει ουσιώδη σημασία για την εξασφάλιση της διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών.Στις [5 Ιουλίου 2004], με βάση τις συστάσεις της Επιτροπής, το Συμβούλιο αποφάσισε ότι υπάρχει υπερβολικό έλλειμμα στην Κύπρο σύμφωνα με το άρθρο 104 παράγραφος 6 της Συνθήκης και απηύθυνε συστάσεις στην Κύπρο βάσει του άρθρου 104 παράγραφος 7 προκειμένου να τερματιστεί η κατάσταση αυτή, στις οποίες αναφέρει επίσης τη συνιστώμενη πολιτική για το σκοπό αυτό.Κυριότερες προβλέψεις του προγράμματος σύγκλισης της Κύπρου>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>


Avis juridique important

|

31992H0131

92/131/ΕΟΚ: Σύσταση της Επιτροπής της 27ης Νοεμβρίου 1991 για την προστασία της αξιοπρέπειας γυναικών και ανδρών κατά την εργασία

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 049 της 24/02/1992 σ. 0001 - 0008

ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 27ης Νοεμβρίου 1991 για την προστασία της αξιοπρέπειας γυναικών και ανδρών κατά την εργασία ( 92/131/EOK )Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 155 δεύτερη περίπτωση,  Εκτιμώντας :  ότι η ανεπιθύμητη συμπεριφορά σεξουαλικού χαρακτήρα ή άλλη συμπεριφορά βασιζόμενη στη διαφορά φύλου που επηρεάζει την αξιοπρέπεια γυναικών και ανδρών κατά την εργασία, περιλαμβανόμενης της συμπεριφοράς ιεραρχικά ανωτέρων και ομοιοβάθμων, είναι  απαράδεκτη και μπορεί, υπό ορισμένες συνθήκες, να είναι αντίθετη στην αρχή της ίσης μεταχείρισης κατά την έννοια των άρθρων 3, 4 και 5 της οδηγίας 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 9ης Φεβρουαρίου 1976 περί εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανδρών  και γυναικών όσον αφορά την πρόσβαση στην απασχόληση, την επαγγελματική κατάρτιση και προώθηση καθώς και τις συνθήκες εργασίας ( 1 ), άποψη που υποστηρίζεται από νομολογία σε ορισμένα κράτη μέλη - ότι σύμφωνα με τη σύσταση του Συμβουλίου της 13ης Δεκεμβρίου 1984 σχετικά με την προώθηση θετικών δράσεων υπέρ των γυναικών ( 2 ), πολλά κράτη μέλη έλαβαν ποικίλα μέτρα θετικής δράσης και ανέλαβαν ενέργειες που σχετίζονται, μεταξύ άλλων, με το σεβασμό της  αξιοπρέπειας των γυναικών στο χώρο εργασίας - ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο ψήφισμά του της 11ης Ιουνίου 1986 για την άσκηση βίας κατά των γυναικών ( 3 ), κάλεσε τις εθνικές κυβερνήσεις, τις επιτροπές ίσων ευκαιριών και τα συνδικάτα να πραγματοποιήσουν συντονισμένες ενημερωτικές εκστρατείες για  την κατάλληλη ενημέ   ρωση όλων των μελών του εργατικού δυναμικού σχετικά με τα ατομικά τους δικαιώματα - ότι η συμβουλευτική επιτροπή ίσων ευκαιριών μεταξύ γυναικών και ανδρών, στη γνώμη της της 20ής Ιουνίου 1988, συνέστησε ομόφωνα ότι θα πρέπει να διατυπωθεί σύσταση και να συνταχθεί κώδικας συμπεριφοράς σχετικά με τις σεξουαλικού χαρακτήρα παρενοχλήσεις  στο χώρο εργασίας που θα αφορούν τις παρενοχλήσεις αμφοτέρων των φύλων - ότι η Επιτροπή στο πρόγραμμα δράσης της σχετικά με την εφαρμογή του κοινοτικού χάρτη των θεμελιωδών κοινωνικών δικαιωμάτων των εργαζομένων ανέλαβε να εξετάσει την προστασία των εργαζομένων και της αξιοπρέπειάς τους κατά την εργασία, λαμβάνοντας υπόψη  τις εκθέσεις και τις συστάσεις που έχουν καταρτιστεί σχετικά με διάφορα θέματα εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου ( 4 )- ότι το Συμβούλιο στο ψήφισμά του της 29ης Μαΐου 1990 για την προστασία της αξιοπρέπειας γυναικών και ανδρών κατά την εργασία ( 5 ), επιβεβαιώνει ότι η συμπεριφορά που βασίζεται στη διαφορά φύλου και θίγει την αξιοπρέπεια γυναικών και ανδρών κατά την  εργασία, περιλαμβανόμενης της συμπεριφοράς εκ μέρους ιεραρχικά ανωτέρων και ομοιοβάθμων, συνιστά απαράδεκτη παραβίαση της αξιοπρέπειας των εργαζομένων ή εκπαιδευομένων και καλεί όλα τα κράτη μέλη και τα κύρια και τα επικουρικά θεσμικά όργανα των  Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να επιδιώξουν την ανάπτυξη θετικών μέτρων για τη δημιουργία στην εργασία ενός κλίματος μέσα στο οποίο οι γυναίκες και οι άνδρες θα σέβονται αμοιβαία την ανθρώπινη ακεραιότητα -    ότι η Επιτροπή, στο τρίτο πρόγραμμα δράσης της για ίσες ευκαιρίες για άνδρες και γυναίκες, 1991-1995 και σύμφωνα με το σημείο 3.2 του ψηφίσματος του Συμβουλίου της 29ης Μαΐου 1990, αποφάσισε να καταρτίσει κώδικα συμπεριφοράς για την προστασία της  αξιοπρέπειας γυναικών και ανδρών κατά την εργασία ( 1 ), ο οποίος θα δίνει κατευθύνσεις βασισμένες σε παραδείγματα και στην καθιερωμένη πρακτική στα κράτη μέλη, προκειμένου να αναληφθούν και να συνεχισθούν θετικές δράσεις που θα αποσκοπούν στη δημιουργία  στην εργασία ενός κλίματος μέσα στο οποίο γυναίκες και άνδρες θα σέβονται αμοιβαία την ανθρώπινη ακεραιότητα - ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στις 22 Οκτωβρίου 1991, εξέδωσε ψήφισμα για την προστασία της αξιοπρέπειας γυναικών και ανδρών κατά την εργασία ( 2 )- ότι η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, στις 30 Οκτωβρίου 1991, διατύπωσε γνώμη για την προστασία της αξιοπρέπειας γυναικών και ανδρών κατά την εργασία ( 3 ),  ΔΙΑΤΥΠΩΝΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ : Άρθρο 1 Συνιστάται στα κράτη μέλη να αναλάβουν δράση για την προώθηση της ενημέρωσης ως προς το ότι η συμπεριφορά σεξουαλικού χαρακτήρα ή άλλη συμπεριφορά που βασίζεται στη διαφορά φύλου, η οποία θίγει την αξιοπρέπεια γυναικών και ανδρών κατά την εργασία,  περιλαμβανόμενης της συμπεριφοράς ιεραρχικά ανωτέρων και ομοιοβάθμων, είναι απαράδεκτη αν :  α )  η συμπεριφορά αυτή είναι ανεπιθύμητη, παράλογη και προσβλητική για το άτομο που την υφίσταται - β ) η απόρριψη ή η υποταγή ενός ατόμου σε μια τέτοια συμπεριφορά εργοδοτών ή εργαζομένων ( περιλαμβανόμενων των ιεραρχικά ανωτέρων ή ομοιοβάθμων ) χρησιμοποιείται, κατά τρόπο συγκεκαλυμμένο ή μη, ως βάση για λήψη απόφασης που έχει επίπτωση στην πρόσβαση  του ατόμου σε επαγγελματική κατάρτιση, στην απασχόληση, σε συνέχιση της απασχόλησης, στην προαγωγή, σε θέματα μισθοδοσίας ή άλλες αποφάσεις σχετιζόμενες με την απασχόληση ή/και γ ) η συμπεριφορά αυτή δημιουργεί εκφοβιστικό, εχθρικό ή ταπεινωτικό περιβάλλον εργασίας για το άτομο που την υφίσταται  και ότι η συμπεριφορά αυτή μπορεί, υπό ορισμένες συνθήκες, να είναι αντίθετη στην αρχή της ίσης μεταχείρισης, κατά την έννοια των άρθρων 3, 4 και 5 της οδηγίας 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου . Άρθρο 2 Συνιστάται στα κράτη μέλη να δραστηριοποιηθούν, στο δημόσιο τομέα, για την εφαρμογή του κώδικα πρακτικής της Επιτροπής σχετικά με την προστασία της αξιοπρέπειας γυναικών και ανδρών κατά την εργασία, που παρατίθεται σε παράρτημα . Η δράση των κρατών  μελών, σε ό,τι αφορά την ανάληψη πρωτοβουλίας και την επιδίωξη εφαρμογής θετικών μέτρων προοριζόμενων να δημιουργήσουν στην εργασία ένα κλίμα εντός του οποίου γυναίκες και άνδρες θα σέβονται αμοιβαία την ανθρώπινη ακεραιότητα, θα χρησίμευε ως παράδειγμα  για τον ιδιωτικό τομέα . Άρθρο 3 Συνιστάται στα κράτη μέλη να ενθαρρύνουν τους εργοδότες και τους εκπροσώπους των εργαζομένων στη λήψη μέτρων για την εφαρμογή του κώδικα πρακτικής της Επιτροπής για την προστασία της αξιοπρέπειας γυναικών και ανδρών κατά την εργασία . Άρθρο 4 Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή εντός τριών ετών από την ημερομηνία της παρούσας σύστασης σχετικά με τα μέτρα που έλαβαν για την υλοποίησή της, ώστε να καταστεί δυνατό στην Επιτροπή να συντάξει μια έκθεση επί όλων αυτών των μέτρων . Η Επιτροπή  εξασφαλίζει εντός της περιόδου αυτής την ευρύτερη δυνατή κυκλοφορία του κώδικα πρακτικής . Η έκθεση θα πρέπει να εξετάσει κατά πόσο ο κώδικας έχει καταστεί γνωστός, την υπολογιζόμενη αποτελεσματικότητά του, την έκταση εφαρμογής του καθώς και το βαθμό  χρησιμοποίησής του στις συλλογικές διαπραγματεύσεις μεταξύ των κοινωνικών εταίρων . Άρθρο 5 Η παρούσα σύσταση απευθύνεται στα κράτη μέλη .  Βρυξέλλες, 27 Νοεμβρίου 1991 .  Για την Επιτροπή Βάσω ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ Μέλος της Επιτροπής    ( 1 ) ΕΕ αριθ . L 39 της 14 . 2 . 1976, σ . 40 .  ( 2 ) ΕΕ αριθ . L 331 της 19 . 12 . 1984, σ . 34 .  ( 3 ) ΕΕ αριθ . C 176 της 14 . 7 . 1986, σ . 79 .  ( 4 )  COM(89 ) 568 τελικό της 29 . 11 . 1989 . Π.χ . "Η αξιοπρέπεια των γυναικών στην εργασία : έκθεση σχετικά με το πρόβλημα των σεξουαλικής φύσεως παρενοχλήσεων στα κράτη μέλη των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων", Οκτώβριος 1987, υπό Michael Rubenstein  ( ISBN-92-825-8764 -9 ).  ( 5 ) ΕΕ αριθ . C 157 της 27 . 6 . 1990, σ . 3 .  ( 1 ) COM(90 ) 449 τελικό της 6 . 11 . 1990 .  ( 2 ) ΕΕ αριθ . C 305 της 25 . 11 . 1991 .  ( 3 ) ΕΕ αριθ . C 14 της 20 . 1 . 1992 .    ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ    ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΝΔΡΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ  Κώδικας πρακτικής για τα μέτρα καταπολέμησης της σεξουαλικής παρενόχλησης 1 . ΕΙΣΑΓΩΓΗ Ο παρών κώδικας πρακτικής εκδίδεται σύμφωνα με το ψήφισμα του Συμβουλίου των Υπουργών για την προστασία της αξιοπρέπειας των γυναικών και των ανδρών κατά την εργασία ( 1 ) και για να συνοδεύσει τη σύσταση της Επιτροπής σχετικά με το θέμα αυτό .  Σκοπός είναι να δοθεί πρακτική καθοδήγηση σε εργοδότες, συνδικαλιστικές οργανώσεις και εργαζομένους για την προστασία της αξιοπρέπειας των ανδρών και των γυναικών κατά την εργασία . Ο κώδικας θα πρέπει να εφαρμόζεται τόσο στο δημόσιο όσο και στον  ιδιωτικό τομέα και οι εργοδότες να ενθαρρύνονται να ακολουθούν τις συστάσεις που περιέχονται στον κώδικα κατά τρόπο που αρμόζει στο μέγεθος και τη δομή της επιχείρησής τους . Ενδέχεται να ενδείκνυται ιδιαίτερα για μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις να  προσαρμόσουν ορισμένα από τα πρακτικά θέματα στις συγκεκριμένες ανάγκες τους .  Ο στόχος είναι να εξασφαλιστεί η πρόληψη οποιασδήποτε σεξουαλικής φύσεως παρενόχλησης και, στην περίπτωση που εμφανιστεί κάποιο κρούσμα, να εξασφαλιστεί ότι είναι δυνατόν να εφαρμοστούν εύκολα οι κατάλληλες διαδικασίες για την αντιμετώπιση του  προβλήματος και την αποφυγή της επανάληψής του . Ο κώδικας επιζητά λοιπόν να ενθαρρύνει την ανάπτυξη και εφαρμογή πολιτικών και πρακτικών που θα προβλέπουν εργασιακά περιβάλλοντα χωρίς σεξουαλικές παρενοχλήσεις και στα οποία οι γυναίκες και οι άνδρες θα  σέβονται αμοιβαία την ανθρώπινη ακεραιότητα .  Η έκθεση του εμπειρογνώμονα που εκπονήθηκε για λογαριασμό της Επιτροπής αποκάλυψε ότι η σεξουαλική παρενόχληση αποτελεί σοβαρό πρόβλημα για πολλές εργαζόμενες γυναίκες στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα ( 2 ) και μια έρευνα στα κράτη μέλη απέδειξε, πέρα από κάθε  αμφισβήτηση, ότι η σεξουαλική παρενόχληση κατά την εργασία δεν αποτελεί μεμονωμένο φαινόμενο . Αντίθετα είναι σαφές ότι για εκατομμύρια γυναικών στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, η σεξουαλική παρενόχληση αποτελεί μια δυσάρεστη και αναπόφευκτη όψη της  επαγγελματικής τους ζωής . Ορισμένοι άνδρες επίσης μπορούν να αποτελούν αντικείμενο σεξουαλικής όχλησης και θα πρέπει, φυσικά, να έχουν τα ίδια δικαιώματα με τις γυναίκες ως προς την προστασία της αξιοπρέπειάς τους .      Ορισμένες ειδικές ομάδες είναι ιδιαίτερα ευπρόσβλητες στη σεξουαλική παρενόχληση . Η έρευνα σε διάφορα κράτη μέλη, η οποία τεκμηριώνει τη σχέση μεταξύ του κινδύνου σεξουαλικής παρενόχλησης και του ευάλωτου χαρακτήρα του αποδέκτου, δείχνει ότι οι  διαζευγμένες και χωρισμένες γυναίκες, οι νέες γυναίκες και οι νεοεισερχόμενες στην αγορά εργασίας και εκείνες με αντικανονικές ή προσωρινές συμβάσεις απασχόλησης, γυναίκες εργαζόμενες σε μη παραδοσιακές εργασίες, γυναίκες με αναπηρίες, ομοφυλόφιλες  γυναίκες και γυναίκες προερχόμενες από φυλετικές μειονότητες είναι δυσανάλογα εκτεθειμένες στον κίνδυνο . Ομοφυλόφιλοι άνδρες και νέοι άνδρες είναι επίσης ευπρόσβλητοι σε παρενοχλήσεις . Είναι αναμφισβήτητο ότι η παρενόχληση σεξουαλικής φύσης υπονομεύει  την αξιοπρέπεια στην εργασία εκείνων που την υφίστανται και είναι αδύνατον να αντιμετωπιστεί μια τέτοια παρενόχληση ως ενδεδειγμένη συμπεριφορά στο χώρο εργασίας .  Η σεξουαλική παρενόχληση "μολύνει" το εργασιακό περιβάλλον και μπορεί να έχει καταστροφικό αποτέλεσμα στην υγεία, στην εμπιστοσύνη, στο ηθικό και στην απόδοση εκείνων που την υφίστανται . Η αγωνία και το άγχος που προκαλούνται από τη σεξουαλική  παρενόχληση οδηγούν συνήθως εκείνους που την υφίστανται να ζητούν άδεια λόγω ασθενείας από την εργασία, να είναι λιγότερο αποτελεσματικοί όταν εργάζονται ή να εγκαταλείπουν την εργασία τους για αναζήτηση εργασίας αλλού . Οι εργαζόμενοι υφίστανται συχνά  τις αρνητικές συνέπειες της ίδιας της παρενόχλησης και βραχυπρόθεσμες καθώς και μακροπρόθεσμες βλάβες στις προοπτικές εργασίας τους εάν αναγκασθούν να αλλάξουν εργασία . Η σεξουαλική παρενόχληση μπορεί επίσης να έχει επιπτώσεις για τους εργαζόμενους όχι  μόνο εκείνους που αποτελούν το αντικείμενο ανεπιθύμητης συμπεριφοράς αλλά και εκείνους που είναι μάρτυρες σ' αυτήν ή είναι γνώστες της .  Υπάρχουν επίσης αρνητικές συνέπειες της σεξουαλικής παρενόχλησης και για τους εργοδότες . Αυτή έχει άμεση επίπτωση στην αποδοτικότητα της επιχείρησης της οποίας το προσωπικό επιζητά τη λήψη άδειας λόγω ασθενείας ή παραιτείται της εργασίας του λόγω  σεξουαλικής όχλησης, καθώς και στην οικονομική αποτελεσματικότητα της επιχείρησης όπου η παραγωγικότητα των εργαζομένων μειώνεται λόγω του γεγονότος ότι βρίσκονται υποχρεωμένοι να εργάζονται σε περιβάλλον στο οποίο δεν γίνεται σεβαστή η ακεραιότητα του  ατόμου .  Γενικά η σεξουαλική παρενόχληση αποτελεί εμπόδιο για τη σωστή ένταξη των γυναικών στην αγορά εργασίας και η Επιτροπή ανέλαβε τη δέσμευση να ενθαρρύνει την ανάπτυξη εκτενών μέτρων για τη βελτίωση αυτής της ένταξης ( 3 ).     2 . ΟΡΙΣΜΟΣ Σεξουαλική παρενόχληση σημαίνει ανεπιθύμητη συμπεριφορά σεξουαλικής φύσης ή άλλη συμπεριφορά βασιζόμενη στη διαφορά φύλου που θίγει την αξιοπρέπεια γυναικών και ανδρών κατά την εργασία ( 1 ) και η οποία εκφράζεται λόγω ή έργω .  Έτσι, ποικίλες συμπεριφορές μπορούν να θεωρηθούν ότι αποτελούν σεξουαλική παρενόχληση . Είναι απαράδεκτο, εφόσον μια τέτοια συμπεριφορά είναι ανεπιθύμητη, παράλογη και προσβλητική γι' αυτόν που την υφίσταται, η απόκρουση ή η υποταγή ενός ατόμου σε μια  τέτοια συμπεριφορά εκ μέρους των εργοδοτών ή εργαζομένων ( περιλαμβανομένων ιεραρχικά ανωτέρων ή ομοιοβάθμων ) να χρησιμοποιείται φανερά ή συγκαλυμμένα ως βάση για τη λήψη απόφασης, η οποία επηρεάζει την πρόσβαση του ατόμου αυτού σε επαγγελματική  κατάρτιση ή στην απασχόληση, σε συνέχιση της απασχόλησης, στην προαγωγή, σε αποφάσεις που ρυθμίζουν θέματα αμοιβής ή άλλα υπηρεσιακά θέματα ή/και μια τέτοια συμπεριφορά δημιουργεί για το θιγόμενο εργασιακό περιβάλλον χαρακτηριζόμενο από φόβο, εχθρότητα  ή ταπείνωση ( 1 ).  Το ουσιώδες χαρακτηριστικό της σεξουαλικής παρενόχλησης είναι ότι αυτή είναι ανεπιθύμητη από το θιγόμενο, καθώς ανήκει σε κάθε άτομο η εκλογή να προσδιορίσει ποια συμπεριφορά είναι αποδεκτή γι' αυτό και ποια θεωρεί ως προσβλητική . Το σεξουαλικού  χαρακτήρα ενδιαφέρον καθίσταται σεξουαλική παρενόχληση εφόσον συνεχίζεται, αφού έχει γίνει σαφές από το θιγόμενο ότι θεωρείται προσβλητικό, αν και ένα μεμονωμένο κρούσμα παρενόχλησης μπορεί να αποτελεί κι αυτό σεξουαλική παρενόχληση εφόσον είναι αρκετά  σοβαρό . Ο ανεπιθύμητος χαρακτήρας της συμπεριφοράς είναι αυτό που διακρίνει τη σεξουαλική παρενόχληση από τη φιλική συμπεριφορά, η οποία είναι ευπρόσδεκτη και αμοιβαία .  3 . Η ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΩΝ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ Η συμπεριφορά σεξουαλικού χαρακτήρα ή άλλη συμπεριφορά που βασίζεται στη διαφορά φύλου και θίγει την αξιοπρέπεια γυναικών και ανδρών κατά την εργασία ενδέχεται να είναι αντίθετη στην αρχή της ίσης μεταχείρισης, κατά     την έννοια των άρθρων 3, 4 και 5 της οδηγίας 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 9ης Φεβρουαρίου 1976 σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης γυναικών και ανδρών όσον αφορά την πρόσβαση στην απασχόληση, την επαγγελματική κατάρτιση και την  προαγωγή και τις συνθήκες εργασίας . Βάσει αυτής της αρχής δεν επιτρέπεται διάκριση λόγω φύλου, είτε άμεσα είτε έμμεσα, σε συσχετισμό με την οικογενειακή κατάσταση ( 2 ).  Υπό ορισμένες συνθήκες και ανάλογα με το εθνικό δίκαιο, η σεξουαλική παρενόχληση μπορεί να αποτελεί επίσης ποινικά κολάσιμο αδίκημα ή μπορεί να παραβαίνει άλλες υποχρεώσεις επιβαλλόμενες από το νόμο, ιδίως σε θέματα υγείας και ασφάλειας ή υποχρέωση,  συμβατική ή άλλου είδους, που επιβάλλεται στους εργοδότες . Από τη στιγμή που η σεξουαλική παρενόχληση αποτελεί μια μορφή κακής συμπεριφοράς ενός εργαζομένου, οι εργοδότες έχουν την υποχρέωση να την αντιμετωπίσουν, όπως θα έκαναν για οιανδήποτε άλλη  μορφή κακής συμπεριφοράς εργαζόμενου, καθώς επίσης και να απέχουν οι ίδιοι από κάθε όχληση των εργαζομένων . Εφόσον η σεξουαλική παρενόχληση αποτελεί κίνδυνο για την υγεία και την ασφάλεια, οι εργοδότες έχουν την ευθύνη λήψης μέτρων ελαχιστοποίησης του  κινδύνου, όπως ακριβώς οφείλουν να πράττουν και για άλλους κινδύνους . Εφόσον η σεξουαλική παρενόχληση συχνά αποτελεί κατάχρηση εξουσίας, οι εργοδότες πρέπει να έχουν την ευθύνη για την κακή χρήση των εξουσιών που μεταβιβάζουν σε άλλους .  Ο κώδικας αυτός εστιάζεται, εντούτοις, στη σεξουαλική παρενόχληση ως πρόβλημα διάκρισης μεταξύ φύλων . Η σεξουαλική παρενόχληση αποτελεί διάκριση λόγω φύλου καθόσον το φύλο του θιγόμενου αποτελεί τον καθοριστικό παράγοντα της παρενόχλησης . Όσον αφορά τη  συμπεριφορά σεξουαλικού χαρακτήρα ή άλλη συμπεριφορά, που βασίζεται στη διαφορά φύλου και θίγει την αξιοπρέπεια ανδρών και γυναικών κατά την εργασία, σε ορισμένα κράτη μέλη έχει ήδη διαπιστωθεί ότι αντίκειται στους εθνικούς νόμους περί ίσης μεταχείρισης  και οι εργοδότες έχουν την ευθύνη για την εξασφάλιση εργασιακού περιβάλλοντος απαλλαγμένου από παρόμοια συμπεριφορά ( 3 ).  Καθώς η σεξουαλική παρενόχληση είναι συνήθως συνάρτηση της θέσης των γυναικών στην ιεραρχία της εργασίας, οι πολιτικές για την αντιμετώπιση της σεξουαλικής όχλησης    φαίνεται ότι θα είναι πολύ αποτελεσματικότερες εάν συνδέονται με μια ευρύτερη πολιτική προώθησης ίσων ευκαιριών και βελτίωσης της θέσης των γυναικών . Οδηγίες για τα μέτρα που μπορούν να ληφθούν γενικά για την εφαρμογή ίσων ευκαιριών περιέχονται στον  οδηγό θετικής δράσης της Επιτροπής ( 1 ).  Ομοίως, μια διαδικασία αντιμετώπισης των καταγγελιών σεξουαλικών παρενοχλήσεων θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ένα από τα πολυάριθμα στοιχεία της στρατηγικής για την αντιμετώπιση του προβλήματος . Ο πρωτεύων στόχος θα πρέπει να είναι η αλλαγή της ατομικής  συμπεριφοράς και στάσης, καθώς και η επιδίωξη πρόληψης της σεξουαλικής παρενόχλησης .  4 . ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ Η πλειονότητα των συστάσεων που περιέχονται στον παρόντα κώδικα αφορούν δράση των εργοδοτών καθόσον οι εργοδότες έχουν σαφείς ευθύνες για την εξασφάλιση της προστασίας της αξιοπρέπειας γυναικών και ανδρών κατά την εργασία .  Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις έχουν επίσης ευθύνες έναντι των μελών τους και μπορούν και πρέπει να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην πρόληψη της σεξουαλικής παρενόχλησης στο χώρο εργασίας . Συνιστάται να εξεταστεί το θέμα της παρεμβολής κατάλληλων όρων  στις συλλογικές συμβάσεις στο πλαίσιο της διαδικασίας συλλογικών διαπραγματεύσεων, με στόχο την επίτευξη ενός περιβάλλοντος εργασίας απαλλαγμένου από ανεπιθύμητη συμπεριφορά σεξουαλικής φύσης ή άλλης συμπεριφοράς, βασιζόμενης στη διαφορά φύλου που θίγει  την αξιοπρέπεια γυναικών και ανδρών κατά την εργασία και περιβάλλοντος χωρίς αντίποινα εις βάρος του καταγγέλλοντος ή άλλου ατόμου που επιθυμεί να παράσχει ή παρέχει αποδεικτικά στοιχεία στην περίπτωση καταγγελίας .  5 . ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΟΔΟΤΕΣ Οι πολιτικές και οι διαδικασίες που συνιστώνται παρακάτω, θα πρέπει να υιοθετηθούν όπου ενδείκνυται, μετά από διαβούλευση ή διαπραγμάτευση με τις συνδικαλιστικές οργανώσεις ή τους εκπροσώπους των εργαζομένων . Η εμπειρία δείχνει ότι οι στρατηγικές με τις  οποίες δημιουργείται και διατηρείται ένα εργασιακό περιβάλλον, στο οποίο η αξιοπρέπεια των εργαζομένων γίνεται σεβαστή, είναι αποτελεσματικότερες όταν αποφασίζονται από κοινού .  Θα πρέπει να τονισθεί ότι ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της σεξουαλικής παρενόχλησης είναι ότι οι εργαζόμενοι που υπόκεινται σ' αυτήν είναι συχνά απρόθυμοι να την καταγγείλουν . Η απουσία καταγγελίας σεξουαλικής παρενόχλησης σε ένα συγκεκριμένο οργανισμό,  κατά συνέπεια, δεν σημαίνει κατ' ανάγκη την απουσία περιπτώσεων σεξουαλικής παρενόχλησης . Μπορεί να σημαίνει πως οι αποδέκτες της σεξουαλικής όχλησης πιστεύουν ότι δεν υπάρχει λόγος καταγγελίας καθόσον δεν επιτυγχάνουν τίποτα με αυτό ή   επειδή θεωρείται κάτι το τετριμμένο ή επειδή ο καταγγέλλων οδηγείται σε γελοιοποίηση ή φοβάται τυχόν αντίποινα . Η εφαρμογή των συστάσεων για θέματα πρόληψης και των διαδικασιών που περιγράφονται παρακάτω θα διευκολύνει στη δημιουργία εργασιακού  περιβάλλοντος χωρίς παρόμοιες ανησυχίες .  Α . Πρόληψη i ) Δήλωση αρχής Ως ένα πρώτο βήμα για την επίδειξη του ενδιαφέροντος των ανώτερων διευθυντικών στελεχών και της δέσμευσής τους προς επίλυση του προβλήματος της σεξουαλικής παρενόχλησης, οι εργοδότες θα πρέπει να προβούν σε δήλωση αρχής στην οποία θα αναφέρεται ρητά ότι  όλοι οι εργαζόμενοι έχουν το δικαίωμα να τυγχάνουν αξιοπρεπούς μεταχείρισης, ότι η σεξουαλική παρενόχληση κατά την εργασία δεν θα είναι επιτρεπτή ή ανεκτή και ότι οι εργαζόμενοι έχουν το δικαίωμα καταγγελίας της, εφόσον αυτή λάβει χώρα .  Συνιστάται η δήλωση αρχής να διασαφηνίζει τι θεωρείται ανάρμοστη συμπεριφορά κατά την εργασία και να εξηγεί ότι μια τέτοια συμπεριφορά, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, ενδέχεται να είναι παράνομη . Συνιστάται η δήλωση, να επιβάλλει την υποχρέωση στους  διευθυντές και επόπτες, της εφαρμογής της πολιτικής και της λήψης διορθωτικών μέτρων για την εξασφάλιση της συμμόρφωσης προς αυτή . Θα πρέπει επίσης να ανατεθεί το καθήκον σ' όλους τους εργαζομένους να συμμορφώνονται με την πολιτική αυτή και να  εξασφαλίζουν ότι οι συνάδελφοί τους αποτελούν το αντικείμενο μεταχείρισης χαρακτηριζόμενης από σεβασμό και αξιοπρέπεια .  Επιπλέον, συνιστάται να επεξηγηθεί στη δήλωση η διαδικασία η οποία θα πρέπει να ακολουθείται από τους εργαζομένους που υπόκεινται σε σεξουαλική παρενόχληση κατά την εργασία, ώστε να τους παρέχεται βοήθεια και να προσδιορίζεται προς ποιον θα πρέπει να  απευθυνθεί η καταγγελία τους - ότι σε μια επιχείρηση οι περιπτώσεις σεξουαλικής παρενόχλησης θα αντιμετωπίζονται σοβαρά, συνοπτικά και εμπιστευτικά και ότι οι εργαζόμενοι θα προστατεύονται έναντι κάθε δυσμενούς διάκρισης ή αντιποίνων λόγω της  καταγγελίας . Θα πρέπει επίσης να προσδιοριστεί ότι θα λαμβάνονται τα κατάλληλα πειθαρχικά μέτρα κατ' εκείνων των εργαζομένων που θα κριθούν ένοχοι σεξουαλικής παρενόχλησης .  ii ) Κοινοποίηση της δήλωσης αρχής Μόλις η δήλωση ολοκληρωθεί, είναι σημαντικό να εξασφαλισθεί ότι αυτή θα κοινοποιηθεί όντως προς όλους τους εργαζομένους, ώστε αυτοί να είναι ενήμεροι του γεγονότος ότι έχουν το δικαίωμα να καταγγείλουν και να πληροφορηθούν προς ποιον πρέπει να  απευθύνουν την καταγγελία τους - ότι η καταγγελία τους θα εξετασθεί έγκαιρα και σωστά και ότι έτσι οι εργαζόμενοι θα είναι ενήμεροι των πιθανών συνεπειών που θα υποστούν αν προβούν σε πράξεις σεξουαλικής παρενόχλησης . Μια τέτοια κοινοποίηση θα τονίσει τη  δέσμευση της διεύθυνσης για εξάλειψη της σεξουαλικής παρενόχλησης και προώθηση ενός εργασιακού περιβάλλοντος μέσα στο οποίο δεν θα βρίσκει θέση παρόμοια συμπεριφορά .  iii ) Ευθύνη Όλοι οι εργαζόμενοι έχουν την ευθύνη να βοηθούν στην εξασφάλιση ενός εργασιακού περιβάλλοντος στο οποίο η αξιοπρέπεια των εργαζομένων γίνεται σεβαστή και οι διευθύνοντες, περιλαμβανομένων των εποπτών, έχουν ένα ιδιαίτερο καθήκον να εξασφαλίσουν ότι δεν  υφίσταται περίπτωση σεξουαλικής παρενόχλησης στους χώρους εργασίας για τους οποίους είναι υπεύθυνοι . Συνιστάται οι διευθύνοντες να εξηγήσουν την πολιτική του οργανισμού στο προσωπικό τους και να λάβουν μέτρα για τη θετική προώθηση της πολιτικής . Οι  διευθύνοντες θα πρέπει επίσης να ανταποκρίνονται άμεσα και να υποστηρίζουν οποιοδήποτε μέλος του προσωπικού καταγγέλλει ότι υπέστη σεξουαλική όχληση - να παρέχουν πλήρεις και σαφείς συμβουλές σχετικά με τη διαδικασία που θα πρέπει να ακολουθηθεί - να  διαφυλάσσουν το απόρρητο σε οποιεσδήποτε περιπτώσεις σεξουαλικής παρενόχλησης και να διασφαλίσουν ότι δεν τίθεται περαιτέρω πρόβλημα σεξουαλικής παρενόχλησης ή αντιποίνων μετά τη διευθέτηση του θέματος της καταγγελίας .  iv) Επιμόρφωση Ένα σημαντικό μέσο εξασφάλισης ότι η σεξουαλική παρενόχληση δεν θα λαμβάνει χώρα και ότι, εφόσον λάβει χώρα, το πρόβλημα θα επιλυθεί αποτελεσματικά είναι η πρόβλεψη επιμόρφωσης για διευθύνοντες και επόπτες . Μια τέτοια επιμόρφωση θα αποβλέπει στον  εντοπισμό των παραγόντων που συμβάλλουν στη δημιουργία εργασιακού περιβάλλοντος χωρίς σεξουαλική παρενόχληση και στο να συνειδητοποιήσουν οι συμμετέχοντες τις ευθύνες τους σύμφωνα με την πολιτική του εργοδότη και σχετικά με τα προβλήματα που ενδέχεται  να αντιμετωπίσουν .  Επιπρόσθετα, εκείνοι που διαδραματίζουν επίσημο ρόλο σε οποιαδήποτε διαδικασία επίσημης καταγγελίας σεξουαλικής παρενόχλησης θα πρέπει να λαμβάνουν εξειδικευμένη επιμόρφωση, όπως αυτή που περιγράφεται παραπάνω .  Ενδείκνυται επίσης η παράθεση πληροφοριών σχετικά με την πολιτική του οργανισμού όσον αφορά τη σεξουαλική παρενόχληση και τις διαδικασίες αντιμετώπισής της ως μέρος των κατάλληλων προγραμμάτων πληροφόρησης και επιμόρφωσης των υπαλλήλων .  Β . Διαδικασίες Η διαμόρφωση σαφών και επακριβών διαδικασιών για την αντιμετώπιση της σεξουαλικής παρενόχλησης, έχει πολύ μεγάλη σημασία . Οι διαδικασίες θα πρέπει να εξασφαλίζουν την επίλυση των προβλημάτων κατά τρόπο αποτελεσματικό και ουσιαστικό . Η πρακτική  καθοδήγηση για τους εργαζομένους ως προς τον τρόπο αντιμετώπισης της σεξουαλικής παρενόχλησης, όταν αυτή λάβει χώρα, και ως προς τις συνέπειές της θα καταστήσουν πιθανότερη τη δυνατότητα έγκαιρης αντιμετώπισης παρόμοιας τακτικής . Μια τέτοια καθοδήγηση  θα πρέπει φυσικά να επισύρει την προσοχή  στα νομικά δικαιώματα του εργαζομένου και στα οιαδήποτε χρονικά όρια εντός των οποίων θα πρέπει αυτά να ασκηθούν .  i ) Ανεπίσημη επίλυση των προβλημάτων Οι περισσότεροι παρενοχλούμενοι επιθυμούν απλώς να σταματήσει αυτή η κατάσταση . Θα πρέπει να είναι δυνατές τόσο οι ανεπίσημες όσο και οι επίσημες μέθοδοι επίλυσης των προβλημάτων .  Οι εργαζόμενοι θα πρέπει να ενημερωθούν ότι, αν είναι δυνατό, θα πρέπει να προσπαθήσουν να επιλύσουν το πρόβλημα ανεπίσημα σε πρώτη φάση. Σε ορισμένες περιπτώσεις ενδέχεται να είναι δυνατό και επαρκές για τον εργαζόμενο να εξηγήσει σαφώς στο άτομο που  προκαλεί την ανεπιθύμητη συμπεριφορά ότι αυτή δεν είναι ενοχλητική, ότι τον προσβάλλει, ότι του δημιουργεί δυσάρεστη κατάσταση και ότι παρενοχλεί την εργασία του .  Σε περιπτώσεις κατά τις οποίες είναι πολύ δύσκολο ή προξενεί αμηχανία σε ένα άτομο να προβεί στο διάβημα αυτό από μόνο του, μια εναλλακτική προσέγγιση θα ήταν να αναζητήσει υποστήριξη ή την ανάληψη πρωτοβουλίας από κάποιο κατανοούντα φίλο ή έμπιστο  σύμβουλο .  Αν η ανεπιθύμητη συμπεριφορά συνεχίζεται ή αν δεν ενδείκνυται η ανεπίσημη επίλυση του προβλήματος θα πρέπει να επιλεγεί η επίσημη διαδικασία καταγγελίας .  ii ) Παροχή συμβουλών και συνδρομής Συνιστάται να υποδεικνύουν οι εργοδότες κάποιον που θα παρέχει συμβουλές και συνδρομή στους εργαζομένους που υφίστανται σεξουαλική παρενόχληση και να παρέχουν, όπου είναι δυνατό, την αρμοδιότητα να βοηθά στην επίλυση κάθε προβλήματος, είτε ανεπίσημα  είτε με επίσημα μέσα . Θα ήταν χρήσιμο ο εν λόγω υπάλληλος να οριστεί με τη σύμφωνη γνώμη των συνδικαλιστικών οργανώσεων ή των εργαζομένων, καθόσον αυτό είναι πιθανό να ενισχύσει την απομέρους αυτών αποδοχή του . Τα άτομα αυτά θα μπορούν να επιλεγούν από  τα τμήματα προσωπικού ή τα τμήματα ίσων ευκαιριών π.χ . Σε ορισμένους οργανισμούς ορίζονται ως "εμπιστευτικοί σύμβουλοι" ή "κατανοούντες φίλοι ". Συχνά ο ρόλος αυτός μπορεί να αναληφθεί από κάποιον προερχόμενο από τη συνδικαλιστική οργάνωση των  εργαζομένων ή ομάδες υποστήριξης γυναικών .  Οποιοσδήποτε και αν είναι ο υπεύθυνος στον οργανισμό, συνιστάται το άτομο αυτό να λαμβάνει την κατάλληλη κατάρτιση για την καλύτερη μέθοδο επίλυσης προβλημάτων και αναλυτικότερα για την πολιτική και τις διαδικασίες του οργανισμού, ώστε να μπορεί να  εκπληρώσει το ρόλο κατά τρόπο αποτελεσματικό . Είναι επίσης σημαντικό να του παρέχονται τα κατάλληλα μέσα για την εκτέλεση των καθηκόντων του και να είναι προστατευμένο έναντι κάθε δυσμενούς μεταχείρισης λόγω της υποστήριξης ατόμων που υφίστανται  σεξουαλική παρενόχληση .   iii ) Διαδικασία καταγγελίας Συνιστάται, η προσφυγή σε επίσημη διαδικασία καταγγελίας όταν ο καταγγέλλων κρίνει τις προσπάθειες ανεπίσημης επίλυσης ως ακατάλληλες, όταν οι ανεπίσημες προσπάθειες επίλυσης του προβλήματος έχουν αποβεί άκαρπες ή στις περιπτώσεις όπου το αποτέλεσμα δεν  ήταν ικανοποιητικό, να υφίσταται επίσημη διαδικασία καταγγελίας . Η διαδικασία θα πρέπει να παρέχει στους εργαζομένους την πεποίθηση ότι ο εργοδοτικός οργανισμός θα λαμβάνει σοβαρά υπόψη τις καταγγελίες περί σεξουαλικής παρενόχλησης .  Ως εκ της φύσης της, η σεξουαλική παρενόχληση μπορεί να καθιστά δυσχερή τη χρήση των συνήθων οδών υποβολής καταγγελιών, λόγω της κατάστασης αμηχανίας που προκαλεί, του φόβου ότι δεν θα ληφθεί σοβαρά, του φόβου προσβολής της υπόληψης, φόβου αντιποίνων ή  πρόκλησης βλάβης στο εργασιακό περιβάλλον . Κατά συνέπεια, μια επίσημη διαδικασία θα πρέπει να προσδιορίζει προς ποιον ο εργαζόμενος θα πρέπει να υποβάλει την καταγγελία του και θα πρέπει επίσης να παρέχει εναλλακτική λύση εάν υπό τις συγκεκριμένες  συνθήκες η συνήθης διαδικασία υποβολής παραπόνων δεν ενδείκνυται, π.χ . λόγω του ότι ο καταγγελλόμενος ως υπεύθυνος της παρενόχλησης είναι ο άμεσος προϊστάμενος του εργαζομένου . Είναι επίσης ενδεδειγμένο να προβλεφθεί για τους εργαζομένους να απευθύνουν  την καταγγελία σε πρώτη φάση σε κάποιον του ιδίου φύλου, εφόσον το επιθυμούν .  Μια ενδεικνυόμενη πρακτική για τους εργοδότες είναι η καταγραφή και επανεξέταση των καταγγελιών για σεξουαλική παρενόχληση και του τρόπου επίλυσης του προβλήματος αυτού, ώστε να διασφαλίζεται ότι οι διαδικασίες που έχουν θεσπίσει όντως λειτουργούν .  iv ) Έρευνες Είναι σημαντικό να εξασφαλιστεί ότι οι εσωτερικές έρευνες αναφορικά με κάθε καταγγελία αποτελούν αντικείμενο χειρισμού με ευαισθησία και με το δέοντα σεβασμό για τα δικαιώματα αμφοτέρων των πλευρών, τόσο του καταγγέλλοντος όσο και του υποτιθέμενου  δράστη . Η έρευνα θα πρέπει να είναι ανεξάρτητη και αντικειμενική . Εκείνοι που διεξάγουν την έρευνα δεν θα πρέπει να συνδέονται με το θέμα καθ' οιονδήποτε τρόπο και κάθε προσπάθεια θα πρέπει να καταβάλλεται για την γρήγορη επίλυση του θέματος . Τα  παράπονα θα πρέπει να εξετάζονται γρήγορα και η διαδικασία θα πρέπει να θέτει ένα χρονικό όριο εντός του οποίου θα εξετάζονται οι καταγγελίες, λαμβάνοντας υπόψη και τυχόν χρονικά όρια που ορίζονται από την εθνική νομοθεσία για την υποβολή της  καταγγελίας με τα συνήθη νόμιμα μέσα .  Ενδείκνυται αμφότερες οι πλευρές, ήτοι ο καταγγέλλων και ο καταγγελλόμενος, να έχουν το δικαίωμα να συνοδεύονται ή να εκπροσωπούνται, ίσως από ένα εκπρόσωπο της συνδικαλιστικής τους ένωσης ή ένα φίλο ή συνάδελφο . Ο καταγγελλόμενος θα πρέπει να λαμβάνει  πλήρη στοιχεία ως προς τη φύση της καταγγελίας και να έχει τη δυνατότητα να απαντήσει σ' αυτήν και θα πρέπει καθόλη τη διάρκεια οποιασδήποτε έρευνας τέτοιας μορφής να τηρείται αυστηρή εχεμύθεια . Όταν είναι απαραίτητο να ερωτηθούν μάρτυρες, θα πρέπει να  τους τονισθεί η σημασία της εχεμύθειας .   Πρέπει να αναγνωριστεί ότι η εξιστόρηση της εμπειρίας σεξουαλικής όχλησης είναι δύσκολη και μπορεί να θίξει την αξιοπρέπεια του εργαζομένου . Επομένως, δεν πρέπει να απαιτείται από τον καταγγέλλοντα να εκθέτει επανειλημμένα τα καταγγελόμενα περιστατικά  εφόσον αυτό δεν είναι αναγκαίο .  Η έρευνα θα πρέπει να επικεντρωθεί στα γεγονότα που αναφέρονται στην καταγγελία και συνιστάται στον εργοδότη να τηρεί πλήρη πρακτικά όλων των συνεδριάσεων και ερευνών .  v ) Πειθαρχική δίωξη Συνιστάται οι παραβάσεις της πολιτικής για την προστασία της αξιοπρέπειας των εργαζομένων κατά την εργασία να αντιμετωπίζονται ως πειθαρχικό παράπτωμα και οι πειθαρχικοί κανόνες να πρέπει να καθιστούν σαφές ότι πρόκειται για ακατάλληλη συμπεριφορά κατά  την εργασία . Ενδείκνυται επίσης να εξασφαλιστεί ότι η δέσμη κυρώσεων που θα αντιμετωπίζουν οι παραβάτες θα αναφέρεται σαφώς και επίσης θα είναι σαφές ότι θα αποτελεί παράπτωμα ο κατατρεγμός ή η επιβολή αντιποίνων σε εργαζόμενο επειδή καλόπιστα  κατήγγειλε μια σεξουαλική παρενόχληση .  Όταν η καταγγελία κριθεί βάσιμη και αποφασιστεί ότι είναι απαραίτητη η αλλαγή του χώρου ή τόπου εργασίας του ενός των δύο μερών, θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή, όπου αυτό είναι δυνατό, ώστε να επιτραπεί στον καταγγέλλοντα να επιλέξει κατά πόσο  επιθυμεί να παραμείνει στην θέση του ή να μετατεθεί σε άλλη . Δεν θα πρέπει να υπάρξει η παραμικρή υπόνοια ότι ο καταγγέλλων, του οποίου η καταγγελία κρίθηκε βάσιμη, υφίσταται οιαδήποτε κύρωση και επιπρόσθετα όταν κρίνεται βάσιμη μια καταγγελία, ο  εργοδότης θα πρέπει να παρακολουθεί την κατάσταση ώστε να βεβαιωθεί ότι η παρενόχληση δεν επαναλαμβάνεται .  Έστω και αν μια καταγγελία δεν κριθεί βάσιμη π .χ . επειδή τα αποδεικτικά στοιχεία δεν θεωρήθηκαν επαρκή, θα πρέπει να καταβάλλεται προσπάθεια για μετάθεση ή διαφορετικό προγραμματισμό της εργασίας ενός εκ των δύο μερών παρά να ζητηθεί από αυτούς να  συνεχίσουν να εργάζονται μαζί παρά τη θέλησή τους .  6 . ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ Η σεξουαλική παρενόχληση αποτελεί θέμα των συνδικαλιστικών οργανώσεων, όπως και των εργοδοτών . Ενδείκνυται οι συνδικαλιστικές οργανώσεις να διατυπώνουν και να εκδίδουν σαφείς δηλώσεις αρχής σε ό,τι αφορά τη σεξουαλική παρενόχληση και να λαμβάνουν μέτρα  για την ενημέρωση των εργαζομένων ως προς το πρόβλημα της σεξουαλικής παρενόχλησης στο χώρο εργασίας, ώστε να βοηθήσουν στη δημιουργία περιβάλλοντος μέσα στο οποίο το πρόβλημα αυτό ούτε θα παραβλέπεται, ούτε θα αγνοείται . Για παράδειγμα, οι  συνδικαλιστικές οργανώσεις θα μπορούσαν να παρέχουν σε όλα τα στελέχη και εκπροσώπους τους κατάρτιση σε θέματα ισότητας, συμπεριλαμβανομένης και της αντιμετώπισης της σεξουαλικής παρενόχλησης και να περιλαμβάνουν τέτοιες πληροφορίες σε μαθήματα  κατάρτισης υπό την αιγίδα ή την έγκριση της συνδικαλιστικής οργάνωσης, καθώς και στις πληροφορίες σχετικά με την πολιτική της . Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις αναμένεται να προβαίνουν σε δήλωση ότι η σεξουαλική παρενόχληση αποτελεί ανάρμοστη συμπεριφορά  και να επιμορφώνουν τα μέλη και τα στελέχη τους σχετικά με τις συνέπειες της παρενόχλησης .  Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις θα πρέπει επίσης να συνεξετάζουν το θέμα της σεξουαλικής παρενόχλησης με τους εργοδότες και να ενθαρρύνουν την υιοθέτηση κατάλληλων πολιτικών και διαδικασιών για την προστασία της αξιοπρέπειας γυναικών και ανδρών κατά την  εργασία μέσα στον οργανισμό . Συνιστάται στις συνδικαλιστικές οργανώσεις να ενημερώσουν τα μέλη τους σχετικά με το δικαίωμά τους να μην παρενοχλούνται σεξουαλικά κατά την εργασία και να παράσχουν στα μέλη σαφή καθοδήγηση ως προς το τι πρέπει να κάνουν  εάν υποστούν τέτοια παρενόχληση, περιλαμβανόμενης και της καθοδήγησης αναφορικά με τα υφιστάμενα σχετικά νόμιμα δικαιώματά τους .  Όταν υποβληθούν καταγγελίες, είναι σημαντικό για τις συνδικαλιστικές οργανώσεις, να τις εξετάσουν με σοβαρότητα και κατανόηση και να εξασφαλίσουν ότι ο καταγγέλλων έχει τη δυνατότητα εκπροσώπησής του, εάν πρόκειται να δοθεί συνέχεια στην καταγγελία του .  Είναι σημαντικό να δημιουργηθεί περιβάλλον, στο οποίο τα μέλη να αισθάνονται ικανά να προβούν σε τέτοιες καταγγελίες γνωρίζοντας ότι θα έχουν τη συμπάθεια και την υποστήριξη των εκπροσώπων της συνδικαλιστικής οργάνωσης . Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις θα  πρέπει να εξετάσουν την περίπτωση διορισμού ειδικά εκπαιδευμένων στελεχών για την παροχή οδηγιών και συμβουλών σε μέλη τους που καταγγέλλουν πράξεις σεξουαλικής παρενόχλησης και να ενεργήσουν για λογαριασμό τους εάν χρειαστεί . Κάτι τέτοιο θα αποτελέσει  σημαντική υποστήριξη . Θα ήταν σκόπιμο να εξασφαλισθεί ότι υπάρχει ικανοποιητικός αριθμός γυναικών για την υποστήριξη γυναικών που υφίστανται σεξουαλικές παρενοχλήσεις .  Συνιστάται επίσης, όπου η συνδικαλιστική οργάνωση εκπροσωπεί αμφοτέρους, τον καταγγέλλοντα και τον καταγγελλόμενο, στη διαδικασία καταγγελίας να καθίσταται σαφές ότι η οργάνωση δεν ανέχεται την προσβλητική συμπεριφορά λόγω του ότι παρέχει εκπροσώπηση .  Σε κάθε περίπτωση, το ίδιο άτομο δεν πρέπει να εκπροσωπεί αμφότερες τις πλευρές .  Συνιστάται στα μέλη να τηρείται αρχείο περιστατικών από τον εργαζόμενο που ήταν θύμα σεξουαλικής παρενόχλησης διότι αυτό θα βοηθήσει στην αποτελεσματικότερη διεκπεραίωση κάθε επίσημης ή ανεπίσημης καταγγελίας και ότι η οργάνωση επιθυμεί να τηρείται  ενήμερη για κάθε περιστατικό σεξουαλικής παρενόχλησης και ότι θα τηρείται το απόρρητο κάθε τέτοιας πληροφορίας . Συνιστάται επίσης η οργάνωση να παρακολουθεί και να επανεξετάζει το αρχείο της για θέματα καταγγελιών και εκπροσώπησης καταγγελλομένων και  καταγγελλόντων, ώστε να εξασφαλίζεται η αποτελεσματικότητα της ανταπόκρισής της στις ανάγκες αυτές .  7 . ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ Οι εργαζόμενοι έχουν σαφή ρόλο να διαδραματίσουν, βοηθώντας στη δημιουργία περιβάλλοντος κατά την εργασία, στο οποίο η σεξουαλική παρενόχληση θα είναι απαράδεκτη . Μπορούν να συμβάλουν στην πρόληψη σεξουαλικής παρενόχλησης μέσω ενημέρωσης και  ευαισθητοποίησης σχετικά με το θέμα αυτό και εξασφαλίζοντας ότι η συνήθης συμπεριφορά αυτών και των συναδέλφων τους δεν προσβάλλει .  Οι εργαζόμενοι μπορούν να συμβάλουν πολύ στην αποθάρρυνση κάθε είδους σεξουαλικής παρενόχλησης, καθιστώντας σαφές ότι θεωρούν μια τέτοια συμπεριφορά απαράδεκτη και υποστηρίζοντας συναδέλφους που υφίστανται τέτοια μεταχείριση και σκέπτονται να υποβάλουν  καταγγελία .  Οι εργαζόμενοι που είναι οι ίδιοι θύματα παρενόχλησης θα πρέπει, όπου είναι πρακτικά δυνατό, να δηλώνουν στο δράστη ότι η συμπεριφορά του είναι ανεπιθύμητη και απαράδεκτη . Εφόσον αυτός κατανοήσει σαφώς ότι η συμπεριφορά του δεν είναι ευπρόσδεκτη, αυτό  ενδέχεται να είναι αρκετό για την παύση της παρενόχλησης . Αν η συμπεριφορά αυτή συνεχισθεί, οι εργαζόμενοι θα πρέπει να ενημερώσουν την διεύθυνση ή/και το συνδικαλιστικό τους εκπρόσωπο μέσω των κατάλληλων οδών και να ζητήσουν συνδρομή για την παύση της  παρενόχλησης, είτε με ανεπίσημους είτε με επίσημους τρόπους .     ( 1 )  ΕΕ αριθ . C 157 της 27 . 6 . 1990, σ . 3, σημείο ΙΙΙ.2 .  ( 2 )  "Η αξιοπρέπεια των γυναικών στην εργασία : έκθεση σχετικά με το πρόβλημα των σεξουαλικής φύσεως παρενοχλήσεων στα κράτη μέλη των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων", Οκτώβριος 1987, υπό Michael Rubenstein ( ISBN 92-825-8764-9).(3 )  Πρόγραμμα δράσης ίσων ευκαιριών  για γυναίκες και άνδρες, 1991-1995, COM(90 ) 449 της 6 . 11 . 1990 .  ( 1 ) Ψήφισμα του Συμβουλίου για την προστασία της αξιοπρέπειας γυναικών και ανδρών κατά την εργασία, ΕΕ αριθ . C 157 της 27 . 6 . 199, σ . 3, σημείο Ι.(2)ΕΕ αριθ . L 39 της 14 . 2 . 1976, σ . 40, άρθρο 2 ( παράρτημα ΙΙ ).  ( 3)Ψήφισμα του Συμβουλίου για την προστασία της αξιοπρέπειας γυναικών και ανδρών κατά την εργασία, ΕΕ αριθ . C 157 της 27 . 6 . 1990, σ . 3, σημείο ΙΙ.3 στοιχείο α ).  ( 1 ) Θετική δράση - Ίσες ευκαιρίες για τις γυναίκες στην απασχόληση, Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, 1988 .


				|

		52013DC0360

			Σύσταση για ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Γαλλίας για το 2013 και την έκδοση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας της Γαλλίας για την περίοδο 2012-2017 /* COM/2013/0360 final - 2013/ () */

Σύσταση
για
ΣΥΣΤΑΣΗ
ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
σχετικά
με το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
της Γαλλίας
για το 2013 και την
έκδοση γνώμης
του Συμβουλίου
σχετικά με το
πρόγραμμα
σταθερότητας
της Γαλλίας
για την
περίοδο 2012-2017
ΤΟ
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ
ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας
υπόψη τη
Συνθήκη για τη
Λειτουργία της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης, και
ιδίως το άρθρο 121
παράγραφος 2 και
το άρθρο 148
παράγραφος 4,
Έχοντας
υπόψη τον
κανονισμό (ΕΚ)
αριθ. 1466/97 του
Συμβουλίου,
της 7ης Ιουλίου
1997, για την
ενίσχυση της
εποπτείας της δημοσιονομικής
κατάστασης και
την εποπτεία
και το
συντονισμό των
οικονομικών
πολιτικών[1], και
ιδίως το άρθρο 5
παράγραφος 2,
Έχοντας
υπόψη τον
κανονισμό (ΕΕ)
αριθ. 1176/2011 του
Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου
και του
Συμβουλίου,
της 16ης Νοεμβρίου
2011, σχετικά με
την πρόληψη
και τη
διόρθωση των
υπερβολικών
μακροοικονομικών
ανισορροπιών[2], και
ιδίως το άρθρο 6
παράγραφος 1,
Έχοντας
υπόψη τη
σύσταση της
Ευρωπαϊκής
Επιτροπής[3],
Έχοντας
υπόψη τα
ψηφίσματα του
Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου[4],
Έχοντας
υπόψη τα
συμπεράσματα
του Ευρωπαϊκού
Συμβουλίου,
Έχοντας
υπόψη τη γνώμη
της Επιτροπής
Απασχόλησης,
Αφού
ζήτησε τη
γνώμη της
Οικονομικής
και Δημοσιονομικής
Επιτροπής,
Εκτιμώντας
τα ακόλουθα:
(1)       Στις 26
Μαρτίου 2010, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
συμφώνησε με
την πρόταση
της Ευρωπαϊκής
Επιτροπής για
τη δρομολόγηση
της
στρατηγικής
«Ευρώπη 2020», μιας
νέας
στρατηγικής
για την
απασχόληση και
την ανάπτυξη, η
οποία,
βασιζόμενη
στον
μεγαλύτερο συντονισμό
των
οικονομικών
πολιτικών, θα
εστιάζεται
στους
νευραλγικούς
τομείς στους
οποίους απαιτείται
δράση ώστε να
ενισχυθεί το
δυναμικό
διατηρήσιμης ανάπτυξης
και
ανταγωνιστικότητας
της Ευρώπης.
(2)       Στις 13
Ιουλίου 2010, το
Συμβούλιο, με
βάση τις
προτάσεις της
Επιτροπής,
εξέδωσε
σύσταση
σχετικά με
τους γενικούς
προσανατολισμούς
της
οικονομικής
πολιτικής των
κρατών μελών
και της Ένωσης
(2010 έως 2014) και, στις 21
Οκτωβρίου 2010,
εξέδωσε
απόφαση
σχετικά με τις
κατευθυντήριες
γραμμές των
πολιτικών
απασχόλησης
των κρατών
μελών[5],
οι οποίες από
κοινού
αποτελούν τις
"ολοκληρωμένες
κατευθυντήριες
γραμμές". Τα
κράτη μέλη
κλήθηκαν να
λάβουν υπόψη
τις
ολοκληρωμένες
κατευθυντήριες
γραμμές στις
εθνικές
οικονομικές
πολιτικές και
πολιτικές
απασχόλησης.
(3)       Στις 29
Ιουνίου 2012, οι
αρχηγοί κρατών
ή κυβερνήσεων
ενέκριναν
«Σύμφωνο για
την ανάπτυξη
και την απασχόληση»,
το οποίο
παρέχει ένα
συνεκτικό
πλαίσιο δράσης
σε επίπεδο
κρατών μελών,
ΕΕ και
ευρωζώνης, με
την κινητοποίηση
όλων των
δυνατών
μηχανισμών,
μέσων και
πολιτικών.
Έλαβαν
αποφάσεις
σχετικά με τη
δράση που πρέπει
να αναληφθεί
στο επίπεδο
των κρατών
μελών, ιδίως
εκφράζοντας
την απόλυτη
προσήλωσή τους
στην επίτευξη
των στόχων της
στρατηγικής
«Ευρώπη 2020» και
στην εφαρμογή
των συστάσεων
ανά χώρα.
(4)       Στις 6
Ιουλίου 2012, το
Συμβούλιο
εξέδωσε
σύσταση σχετικά
με το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
της Γαλλίας
για το 2012 και
διατύπωσε τη
γνώμη του
σχετικά με το
επικαιροποιημένο
πρόγραμμα
σταθερότητας
της Γαλλίας
για την
περίοδο 2011-2016.
(5)       Στις 28
Νοεμβρίου 2012, η
Επιτροπή
εξέδωσε την
Ετήσια Επισκόπηση
της Ανάπτυξης[6],
δίνοντας το
εναρκτήριο
λάκτισμα για
το Ευρωπαϊκό
Εξάμηνο του 2013
για τον
συντονισμό των
οικονομικών
πολιτικών.
Επίσης στις 28
Νοεμβρίου 2012, η
Επιτροπή,
βάσει του
κανονισμού (EΕ)
αριθ. 1176/2011, εξέδωσε
την έκθεση του
Μηχανισμού
Επαγρύπνησης[7], στην
οποία
προσδιόρισε τη
Γαλλία ως ένα
από τα κράτη
μέλη τα οποία
θα έπρεπε να
υποβληθούν σε
εμπεριστατωμένη
επισκόπηση.
(6)       Στις 14
Μαρτίου 2013, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
υιοθέτησε τις
προτεραιότητες
για την
εξασφάλιση
χρηματοπιστωτικής
σταθερότητας,
δημοσιονομικής
εξυγίανσης και
δράσης για την
τόνωση της
ανάπτυξης. Υπογράμμισε
την ανάγκη να
επιδιωχθεί
διαφοροποιημένη
και ευνοϊκή
για την
ανάπτυξη
δημοσιονομική
εξυγίανση, να
αποκατασταθούν
οι όροι
δανειοδότησης
της
οικονομίας, να
υποστηριχθεί η
ανάπτυξη και η
ανταγωνιστικότητα,
να
καταπολεμηθεί
η ανεργία και
οι κοινωνικές
επιπτώσεις της
κρίσης και να
εκσυγχρονιστεί
η δημόσια
διοίκηση.
(7)       Στις 10
Απριλίου 2013, η
Επιτροπή
δημοσίευσε τα
αποτελέσματα
της
εμπεριστατωμένης
επισκόπησης[8] που
διεξήγαγε για
τη Γαλλία, με
βάση το άρθρο 5
του κανονισμού
(EΕ) αριθ. 1176/2011. Από την
ανάλυση της
Επιτροπής
προκύπτει το
συμπέρασμα ότι
η Γαλλία
παρουσιάζει
μακροοικονομικές
ανισορροπίες,
που απαιτούν
παρακολούθηση
και δράση σε
επίπεδο
πολιτικής.
Συγκεκριμένα,
οι εξελίξεις
όσον αφορά την
επιδείνωση του
εμπορικού
ισοζυγίου και
της ανταγωνιστικότητας,
που οφείλεται
σε παράγοντες
που συνδέονται
με το κόστος
και μη, καθώς
και στο πλαίσιο
της
χειροτέρευσης
της εξωτερικής
θέσης και υψηλού
δημόσιου
χρέους, πρέπει
να
παρακολουθούνται
συνεχώς ούτως
ώστε να
μειωθεί ο
κίνδυνος
αρνητικών
συνεπειών στη
λειτουργία της
γαλλικής
οικονομίας και
της Οικονομικής
και
Νομισματικής
Ένωσης, ιδίως
λαμβάνοντας
υπόψη το
μέγεθος της
γαλλικής
οικονομίας.
(8)       Στις 30
Απριλίου 2013, η
Γαλλία υπέβαλε
το επικαιροποιημένο
της πρόγραμμα
σταθερότητας 2013,
που καλύπτει την
περίοδο 2012-2017, και
το εθνικό της
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
του 2013. Για να
ληφθεί υπόψη η
αλληλεξάρτησή
τους, τα δύο
προγράμματα
αξιολογήθηκαν
ταυτοχρόνως.
(9)       Βάσει
της
αξιολόγησης
του
προγράμματος
σταθερότητας
του 2013 δυνάμει
του κανονισμού
(EΚ) αριθ. 1466/97, το
Συμβούλιο
είναι της
γνώμης ότι
παρά τις σημαντικές
προσπάθειες
εξυγίανσης με
τις οποίες μειώθηκε
το ονομαστικό
έλλειμμα από 7,5 %
του ΑΕΠ το 2009 σε 4,8 %
το 2012, η Γαλλία
δεν αναμένεται
να διορθώσει
το υπερβολικό
της έλλειμμα
έως το 2013 όπως
συνέστησε το
Συμβούλιο στα
τέλη του 2009. Αυτό
οφείλεται
κυρίως στο
χειρότερο
οικονομικό
περιβάλλον από
ό, τι
αναμενόταν την
εποχή που
διατυπώθηκε η
σύσταση,
πράγμα το
οποίο
αντισταθμίσθηκε
μόνον εν μέρει
από έκτακτα
έσοδα, ενώ η
προσπάθεια είχε
μετατεθεί
κάπως προς το
τέλος της
περιόδου. Το
μακροοικονομικό
σενάριο στο
οποίο
στηρίζονται οι
δημοσιονομικές
προβολές στο
πρόγραμμα,
είναι εύλογο για
το 2013, αλλά
υπερβολικά
αισιόδοξο για
το 2014. Ειδικότερα,
οι αρχές
προβλέπουν
ότι, μετά από
μια περίοδο απραξίας
το 2012 (0 %) και το 2013
(+ 0,1 %), το ΑΕΠ θα
αυξηθεί κατά 1,2 %
το 2014, με την
παραδοχή ότι
τα
δημοσιονομικά
μέτρα έχουν
ληφθεί για να
μειωθεί το
έλλειμμα
γενικής κυβέρνησης
σε 2,9 % του ΑΕΠ.
Συγκριτικά, οι
προβλέψεις της
Επιτροπής
αναφέρουν ότι
το ΑΕΠ θα
αυξηθεί κατά 1,1 %
το 2014 με βάση την
παραδοχή αμετάβλητης
πολιτικής, ένα
σενάριο που
λαμβάνει υπόψη
μόνο τα μέτρα
που έχουν
υιοθετηθεί ή
είναι επαρκώς
προσδιορισμένα
και, ως εκ
τούτου,
προβλέπει
έλλειμμα ύψους
4,2 % του ΑΕΠ.
Κύριος στόχος
της δημοσιονομικής
στρατηγικής
που
περιγράφεται
στο πρόγραμμα
είναι να
επιτευχθεί ο
μεσοπρόθεσμος
δημοσιονομικός
στόχος (ΜΔΣ) που
είναι η
ισοσκέλιση του
προϋπολογισμού
σε
διαρθρωτικούς
όρους, όπως στο
πρόγραμμα του
προηγούμενου
έτους. Ο στόχος
αυτός είναι
περισσότερο
φιλόδοξος από
τα οριζόμενα
στο Σύμφωνο
Σταθερότητας
και Ανάπτυξης.
Το έτος που
τίθεται ως στόχος
για την
επίτευξη του
ΜΔΣ είναι το 2016,
σε σύγκριση με
το 2015 στο
προηγούμενο
πρόγραμμα
σταθερότητας.
Το
προγραμματιζόμενο
ονομαστικό
έλλειμμα που
τέθηκε από το
πρόγραμμα
σταθερότητας
είναι συνεπές
με τη διόρθωση
του
υπερβολικού
ελλείμματος
μέχρι το 2014,
δηλαδή ένα
έτος μετά την
αναθεωρημένη
προθεσμία που
έταξε το
Συμβούλιο στο
πλαίσιο της
διαδικασίας
υπερβολικού
ελλείμματος,
στα τέλη του 2009.
Λόγω της υπερβολικά
αισιόδοξης
πρόβλεψης
σχετικά με την ανάπτυξη
στο πρόγραμμα
για το 2014, αν δεν
ληφθούν συμπληρωματικά
μέτρα για την
ουσιαστική
ενίσχυση της
προσπάθειας
για το έτος
εκείνο, το
Συμβούλιο θεωρεί
ότι η
δημοσιονομική
προσπάθεια που
προβλέπουν οι
αρχές δεν
συνάδει με μια
πραγματική
διόρθωση του
υπερβολικού
ελλείμματος
μέχρι το 2014. Ούτε
διατίθενται λεπτομέρειες
ως προς τις
προγραμματιζόμενες
εξοικονομήσεις
πόρων και τα
πρόσθετα
έσοδα. Ως εκ τούτου,
τα μέτρα
πρέπει να
προσδιοριστούν
τόσο για το 2014 όσο
και για το 2015,
ώστε να
εξασφαλιστεί
με αξιοπιστία ότι
το υπερβολικό
έλλειμμα θα
έχει διορθωθεί
το αργότερο
μέχρι το 2015 [όπως
συνέστησε το
Συμβούλιο]. Το 2016,
το διαρθρωτικό
ισοζύγιο, όπως
έχει
υπολογιστεί εκ
νέου από την
Επιτροπή,
αναμένεται να
ανέλθει σε -0,4 %
του ΑΕΠ (-0,3 % το 2017)
και, συνεπώς, ο
ΜΔΣ δεν πρόκειται
να επιτευχθεί
έως το τέλος
του χρονικού
ορίζοντα του
προγράμματος.
Η πρόοδος προς
την κατεύθυνση
του ΜΔΣ το ίδιο
έτος,
αναμένεται ότι
θα αντιπροσωπεύει
0,3 % του ΑΕΠ,
δηλαδή επίπεδο
χαμηλότερο από
την τιμή
αναφοράς 0,5 % του
ΑΕΠ. Το χρέος
της γενικής
κυβέρνησης
αυξήθηκε
σημαντικά από την
έναρξη της
κρίσης. Αρχής
γενομένης από
το 64,2 % το 2007, ο
δείκτης χρέους
προς το ΑΕΠ
ανήλθε σε 90,2 % το 2012
και
προβλέπεται να
αυξηθεί
περαιτέρω σε 96,2 %
έως το 2014 σύμφωνα
με τις εαρινές
προβλέψεις των
υπηρεσιών της
Επιτροπής του 2013.
Οι αρχές
αναμένουν ότι
ο δείκτης
χρέους θα
κορυφωθεί σε 94,3 %
του ΑΕΠ το 2014 και
ότι στη
συνέχεια θα
μειωθεί σε 88,2 %
το 2017. Η Γαλλία θα
βρίσκεται σε
μεταβατική
περίοδο από το 2016
όσον αφορά τη
συμμόρφωση με
το κριτήριο
του χρέους.
(10)     Δεδομένου
του υψηλού και
διαρκώς
αυξανόμενου χρέους
και του
γεγονότος ότι
η προθεσμία
για τη διόρθωση
του
υπερβολικού
ελλείμματος,
αναβλήθηκε και
πάλι, [έως το 2015],
είναι ακόμη
πιο σημαντικό
να εφαρμοσθεί
αυστηρά ο
προϋπολογισμός
του 2013 και να
καταβληθούν με
συνέπεια ουσιαστικές
προσπάθειες
εξυγίανσης τα
επόμενα έτη. Ειδικότερα,
είναι κρίσιμο
οι δημόσιες
δαπάνες της
Γαλλίας να
αυξηθούν πολύ
βραδύτερα από
το δυνητικό
ΑΕΠ δεδομένου
ότι οι
βελτιώσεις του
διαρθρωτικού
ελλείμματος
μέχρι σήμερα
βασίσθηκαν
κυρίως στο
σκέλος των
εσόδων. Στο
πλαίσιο αυτό, η
υπό εξέλιξη
επανεξέταση
των δημόσιων
δαπανών («Modernisation de l’action
publique»), η οποία εκτός
από την
κεντρική
κυβέρνηση καλύπτει
και την τοπική
αυτοδιοίκηση
και τις διοικήσεις
κοινωνικής
προστασίας, θα
πρέπει να
δώσει ενδείξεις
για την
περαιτέρω
βελτίωση της
αποτελεσματικότητας
των δημόσιων
δαπανών.
Υπάρχουν επίσης
περιθώρια για
περαιτέρω
εξορθολογισμό
των διαφόρων
διοικητικών
βαθμίδων και
αρμοδιοτήτων
ώστε να
επιτευχθούν περαιτέρω
συνέργειες,
βελτίωση της
αποδοτικότητας
και
εξοικονόμηση
πόρων. Ο
προγραμματιζόμενος
νέος νόμος
περί
αποκέντρωσης
θα πρέπει να
λύσει το θέμα
αυτό. Με
γνώμονα την
αναμενόμενη
αύξηση μεσοπρόθεσμα
και μακροπρόθεσμα
των δημόσιων
δαπανών
ιατροφαρμακευτικής
περίθαλψης, οι
μελλοντικές
δημόσιες δαπάνες
ιατροφαρμακευτικής
περίθαλψης
απαιτούν μεγαλύτερο
έλεγχο και
αποτελεσματικότητα,
ιδίως όσον
αφορά τις
φαρμακευτικές
δαπάνες. Οι
πλέον πρόσφατες
προβλέψεις από
το Γνωμοδοτικό
Συμβούλιο
Συντάξεων («Conseil d’’orientation
des retraites») κάνουν λόγο
για επίμονα
ελλείμματα του
συνταξιοδοτικού
συστήματος έως
το 2018, σε
αντίθεση με
τον στόχο της
μεταρρύθμισης
του 2010 για την
επίτευξη
ισοσκέλισης
του συστήματος
έως τότε.
Επιπροσθέτως,
η μερική
αντιστροφή της
μεταρρύθμισης
του 2010
αντίκειται στη
σύσταση του
Συμβουλίου.
Συνεπώς, το
συνταξιοδοτικό
σύστημα θα
εξακολουθήσει
να
αντιμετωπίζει
μεγάλο
έλλειμμα έως το
2020 και
απαιτούνται
επιτακτικά νέα
μέτρα πολιτικής
για την
αντιμετώπιση
της κατάστασης
διαφυλάσσοντας
παράλληλα την
επάρκεια του
συστήματος. Τα
εν λόγω μέτρα
μπορεί να
περιλαμβάνουν
περαιτέρω
αύξηση τόσο
της ελάχιστης
όσο και της
πλήρους
ηλικίας συνταξιοδότησης
καθώς και της
περιόδου
εισφορών για
πλήρη σύνταξη, την
προσαρμογή των
κανόνων
τιμαριθμικής
αναπροσαρμογής
και την
αναθεώρηση των
πολυάριθμων
απαλλαγών που
προβλέπει το
γενικό
καθεστώς για
συγκεκριμένες
κατηγορίες
εργαζομένων.
Δεδομένου του
αρνητικού
αντίκτυπου στο
κόστος
εργασίας, η αύξηση
του επιπέδου
των εισφορών
κοινωνικής
ασφάλισης θα
πρέπει να αποφευχθεί.
Υπό το πρίσμα
της πρόκλησης
που αντιμετωπίζει
η Γαλλία σε
επίπεδο
δημόσιων
οικονομικών,
είναι ζωτικής
σημασίας τα
δημοσιονομικά
μέτρα να συμπληρωθούν
με αυξημένες
προσπάθειες
για διαρθρωτικές
μεταρρυθμίσεις
ώστε να
στηριχθεί και
να αυξηθεί το
δυναμικό
μακροπρόθεσμης
ανάπτυξης της
γαλλικής οικονομίας.
(11)     Όπως
φαίνεται από
την σε βάθος
επανεξέταση (In-Depth
Review - IDR) του 2013, στη
Γαλλία η
ανταγωνιστικότητα
εξακολουθεί να
αποτελεί
σημαντική
πρόκληση, όπως
προκύπτει από
την έντονη
διάβρωση των
μεριδίων της
στις
εξαγωγικές
αγορές τα
τελευταία έτη.
Η γαλλική
κυβέρνηση
πρότεινε τον
Νοέμβριο του 2012 διάφορα
μέτρα
πολιτικής στο
πλαίσιο του
«συμφώνου
ανταγωνιστικότητας».
Η εισαγωγή
μιας φορολογικής
πίστωσης για
τις εταιρείες
(Crédit d’impôt pour la compétitivité et l’emploi — CICE), με
προβλεπόμενη ετήσια
επίπτωση 20
δισεκατ. ευρώ,
είναι
σημαντικό βήμα
που θα πρέπει
να συμβάλει
στην μείωση
του εργατικού
κόστους.
Υπάρχει
περιθώριο για
περαιτέρω
δράση δεδομένου
ότι η νέα
φορολογική
πίστωση
μειώνει πάνω
από το μισό το
χάσμα μεταξύ
της γαλλικής
φορολογικής
επιβάρυνσης
και του μέσου
όρου στις
χώρες του ΟΟΣΑ
σε επίπεδο
διάμεσης
αμοιβής.
Επιπλέον, τα
δημοσιονομικά
μέτρα που
επηρεάζουν τις
επιχειρήσεις
που θεσπίστηκαν
από το 2010 έχουν
ως αποτέλεσμα
συνολική
αύξηση της
φορολογίας των
επιχειρήσεων,
ακόμη και αν
διορθωθούν για
το υπόψη μέτρο.
Η αύξηση του
ελάχιστου μισθού
που
αποφασίστηκε
τον Ιούλιο του
2012, αν και περιορισμένη,
δύναται να
έχει αρνητικές
επιπτώσεις στην
απασχόληση και
την
ανταγωνιστικότητα,
όπως υπογραμμίστηκε
στη σύσταση
που διατύπωσε
το Συμβούλιο
το 2012. Μεταξύ
του 2002 και του 2012, η
ωριαία
ελάχιστη
αμοιβή αυξήθηκε
κατά 38 % (16 % σε
πραγματικούς
όρους). Το υψηλό
επίπεδο της
ελάχιστης
αμοιβής, το
οποίο
αντιπροσωπεύει
τα δύο τρίτα
της διάμεσης τιμής,
αντισταθμίζεται
εν μέρει για
τους εργοδότες
από μια σειρά
απαλλαγών από
τις
εργοδοτικές
εισφορές
κοινωνικής
ασφάλισης. Το
σχετικό κόστος
για τα δημόσια
οικονομικά
αυξήθηκε
ταχύρρυθμα τα
τελευταία έτη, αντιπροσωπεύοντας
ποσοστό άνω
του 1 % του ΑΕΠ, εν
μέρει για να
αντισταθμιστεί
η ταχεία
αύξηση της κατώτατης
αμοιβής.
Επιπλέον,
εναλλακτικά
κανονιστικά
μέσα όπως τα
συστήματα
στήριξης
εισοδήματος («prime pour
l’Emploi» και «Revenu de solidarité active») είναι
πιο
αποτελεσματικά
από την
κατώτατη
αμοιβή για την
αντιμετώπιση
της φτώχειας
των
εργαζομένων.
(12)     Όσον
αφορά την μη
τιμολογιακή
ανταγωνιστικότητα,
ενώ η
κυβέρνηση
ανανέωσε
πρόσφατα τη
στρατηγική για
τις εξαγωγές, η
στήριξη της
ανάπτυξης
δικτύων και εταιρικών
σχέσεων
εξαγωγικού
προσανατολισμού
θα δώσει ώθηση
στη
διεθνοποίηση
των ΜΜΕ[9].
Γενικότερα, θα
μπορούσαν να
ληφθούν μέτρα
για να εξασφαλιστεί
ότι το
επιχειρηματικό
περιβάλλον ευνοεί
την ανάπτυξη
των ΜΜΕ. Παρά
τις σημαντικές
προσπάθειες
που
καταβάλλονται
από τις
επιχειρήσεις
σε τομείς
εντάσεως Ε&Α και
τη σημαντική
στήριξη από
μέρους του
κράτους (π.χ. φορολογική
πίστωση για
την έρευνα), οι
τομείς υψηλής
και
μέσης-υψηλής
τεχνολογίας
αντιπροσωπεύουν
μόνο ένα μικρό
και φθίνον
μερίδιο της
γαλλικής
οικονομίας. Ως
εκ τούτου,
υπάρχει ανάγκη
για την
προώθηση της δημιουργίας
και της
ανάπτυξης ΜΜΕ
και μεσαίας τάξης
επιχειρήσεων
(ΕΙΤ) σε αυτούς
τους τομείς
μέσω της
βελτίωσης των
συνθηκών
πλαισίου που
ενθαρρύνουν
την καινοτομία
και την
επιχειρηματικότητα.
Η πολιτική για
τους
συνεργατικούς
σχηματισμούς,
η οποία έχει
αναπτυχθεί για
τη σύνδεση της
δημόσιας
έρευνας με τις
ιδιωτικές
επιχειρήσεις
μπορεί επίσης
να προσανατολιστεί
περισσότερο
προς την
επίτευξη θετικών
εξωτερικοτήτων
ιδιωτικών
επιχειρήσεων που
γειτνιάζουν.
Επιπλέον, οι
διδακτορικές
σπουδές και
ερευνητική εμπειρία
θα πρέπει να
καταστούν
αρκετά
ελκυστικές ώστε
να δοθεί
περαιτέρω
ώθηση στις
διασυνδέσεις μεταξύ
ιδιωτικών
επιχειρήσεων
και
ερευνητικών ιδρυμάτων.
(13)     Όσον
αφορά τις
υπηρεσίες, στη
διάρκεια του 2012
σημειώθηκε
περιορισμένη
μόνον πρόοδος.
Συγκεκριμένα,
καμία
οριζόντια
μεταρρύθμιση
δεν δρομολογήθηκε
για την άρση
των
αδικαιολόγητων
περιορισμών σε
κανονιστικά
ρυθμιζόμενους
τομείς και
επαγγέλματα.
Πολλοί πάροχοι
επαγγελματικών
υπηρεσιών
εξακολουθούν
να αντιμετωπίζουν
περιορισμούς
όσον αφορά τη
νομική τους
μορφή και την
μετοχική δομή
τους (π.χ.
περιορισμοί
σχετικά με το
ιδιοκτησιακό
καθεστώς του
κεφαλαίου για
τους
κτηνιάτρους
και τους
δικηγόρους). Άλλα
σημαντικά
εμπόδια
εισόδου ή
άσκησης
επαγγέλματος
(όπως διαφήμιση,
ποσοστώσεις ή
εδαφικοί
περιορισμοί)
εξακολουθούν
να υφίστανται
σε ορισμένους
τομείς (όπως τα
ταξί, ορισμένα
επαγγέλματα
του τομέα της
υγείας,
συμβολαιογράφοι
και άλλοι
ανεξάρτητοι
επαγγελματίες
νομικοί). Ο
τομέας του
λιανικού
εμπορίου
εξακολουθεί να
υπόκειται σε
διάφορες
κανονιστικές
ρυθμίσεις, όπως
επαχθείς και
χρονοβόρες
διαδικασίες
αδειοδότησης
για την ίδρυση
καταστημάτων
λιανικής πώλησης.
Επιπλέον, η
υφιστάμενη
απαγόρευση
πώλησης κάτω
του κόστους
προκαλεί
ορισμένες
στρεβλώσεις,
ενώ ο στόχος
της στήριξης
των παραγωγών
και των μικρών
καταστημάτων
πώλησης θα
μπορούσε να
επιτευχθεί
αποτελεσματικά
με λιγότερο
στρεβλωτικά
μέτρα. Οι
προαναφερθέντες
υπερβολικοί
περιορισμοί σε
κανονιστικά
ρυθμιζόμενους
τομείς και
επαγγέλματα
αποτελούν
βάρος για τον
ανταγωνισμό
και συμβάλλουν
στην αύξηση
των τιμών τους.
Όπως προκύπτει
από την
εμπεριστατωμένη
επισκόπηση, οι
υψηλότερες
τιμές σε
υπηρεσίες διαμεσολάβησης,
που
αντιπροσωπεύουν
σχεδόν ένα τέταρτο
του κόστους
παραγωγής στον
τομέα της
μεταποίησης,
έχουν τελικά
επιπτώσεις
στην εξωτερική
ανταγωνιστικότητα
των γαλλικών
επιχειρήσεων.
Η πρόοδος που
επιτεύχθηκε το
2012 στις
βιομηχανίες
δικτύου ήταν
περιορισμένη.
Η γαλλική
αγορά
ηλεκτρικής
ενέργειας παραμένει
μια από τις
αγορές με την
μεγαλύτερη
συγκέντρωση
στην ΕΕ. Οι
κανονιστικά
ρυθμιζόμενες
τιμές
ηλεκτρικής ενέργειας
και φυσικού
αερίου
στρεβλώνουν
τον ανταγωνισμό
και συνεχίζουν
να αποτελούν
εμπόδιο για
την είσοδο
νέων
επιχειρήσεων
στην αγορά. Τα
κανονιστικά
ρυθμιζόμενα
τιμολόγια για
μη οικιακούς
πελάτες θα
πρέπει να
καταργηθούν
ακολουθώντας
το
χρονοδιάγραμμα
που
συμφωνήθηκε με
τις γαλλικές
αρχές.
Μεγαλύτερη
δυναμικότητα
διασύνδεσης με
γειτονικές
χώρες και η
προκήρυξη των
διαγωνισμών
για άδειες
εκμετάλλευσης
υδροηλεκτρικών
σταθμών θα
συνέβαλε επίσης
στην ενίσχυση
του
ανταγωνισμού
στην αγορά
ηλεκτρικής
ενέργειας.
Στον τομέα των
σιδηροδρόμων,
η αγορά
σιδηροδρομικών
εμπορευματικών
μεταφορών
είναι λιγότερο
δυναμική σε
σύγκριση με
άλλα κράτη
μέλη, ενώ οι σιδηροδρομικές
μεταφορές
επιβατών δεν
είναι ανοικτές
στον ανταγωνισμό,
με εξαίρεση
τις διεθνείς
υπηρεσίες. Η
επικείμενη
μεταρρύθμιση
θα πρέπει να
εξασφαλίσει
ότι οποιοσδήποτε
νέος
«ενοποιημένος
διαχειριστής
υποδομής»
παραμένει
ανεξάρτητος
από τον
κατεστημένο
φορέα
εκμετάλλευσης
ώστε να
εξασφαλιστεί
δίκαιη και
άνευ διακρίσεων
πρόσβαση σε
νεοεισερχόμενες
επιχειρήσεις.
(14)     Το
γαλλικό
φορολογικό
σύστημα
παραμένει
περίπλοκο και
στερείται
αποτελεσματικότητας
λόγω του μεγάλου
αριθμού
απαλλαγών και
ειδικών
ρυθμίσεων,
αλλά και των
συχνών αλλαγών
στη νομοθεσία.
Παρά τις
προσπάθειες
μείωσης και
εξορθολογισμού
των
φορολογικών
δαπανών, το
ποσό των
διαφυγόντων
εσόδων από
αυτές παραμένει
υψηλό. Η
επιλογή μιας
προσέγγισης
ευρείας
βάσεως-
χαμηλού
συντελεστή για
την φορολογία
εισοδήματος
φυσικών
προσώπων και
εταιρειών θα
συνέβαλλε
περισσότερο
στην ανάπτυξη
και την
κοινωνική
ευημερία. Ο ενδιάμεσος
συντελεστής
ΦΠΑ αναμένεται
να αυξηθεί από
7 % σε 10 % από τον
Ιανουάριο του 2014.
Αυτό αποτελεί
βήμα προς τη
σωστή
κατεύθυνση,
αλλά
απαιτούνται επιπλέον
προσπάθειες.
Συνολικά, το
κόστος των
απαλλαγών από
φόρους και
εισφορές
κοινωνικής
ασφάλισης παραμένει
σε πολύ υψηλά
επίπεδα, έως
και 10 % του ΑΕΠ. Παρά
την
αποδεδειγμένη
αναποτελεσματικότητα
ορισμένων
μειωμένων
συντελεστών
ΦΠΑ, όπως αυτών
για υπηρεσίες
εστιατορίου,
δεν έχουν
ληφθεί επαρκώς
διαφοροποιημένα
μέτρα
πολιτικής. Η
εισαγωγή της
φορολογικής
πίστωσης CICE, που
χρηματοδοτείται
εν μέρει από
την προαναφερθείσα
αύξηση τόσο
των ενδιάμεσων
όσο και των
κανονικών
συντελεστών
ΦΠΑ,
μετατοπίζει την
φορολογική
επιβάρυνση σε
διαφορετικούς
τομείς από την
εργασία.
Απαιτείται
ωστόσο
περαιτέρω
περιθώριο δράσης,
ιδίως για να
επανεξισορροπηθεί
το μερίδιο των
περιβαλλοντικών
φόρων. Το
περασμένο
έτος, η Γαλλία
ενέκρινε
ορισμένα μέτρα
αντιμετώπισης
των ρυθμίσεων
στη φορολογία
επιχειρήσεων,
που ευνοούν τη
σύναψη χρεών.
Εντούτοις,
υπάρχει
περιθώριο
περαιτέρω
βελτίωσης (η
έκπτωση τόκων
περιορίζεται
μόνο όταν
αυτοί υπερβαίνουν
τα 3 εκατ. ευρώ
και μόνο το 15 %
των τόκων πάνω
από αυτό το
όριο θα
αποκλείεται
από τη δυνατότητα
φορολογικής
έκπτωσης το 2013·
το ποσοστό
αυτό θα είναι 25 %
το 2014).
(15)     Το
ποσοστό
ανεργίας
αυξήθηκε από 9,7 %
το 2010 σε 10,2 % το 2012. Η
Επιτροπή
προβλέπει ότι
το ποσοστό
ανεργίας θα
αυξηθεί σε 10,6 %
το 2013 και σε 10,9 % το
2014, λόγω της
συνεχιζόμενης
υποτονικής
οικονομικής
ανάπτυξης. Στο
πλαίσιο αυτό,
τα στεγανά της
γαλλικής
αγοράς
εργασίας εξακολουθούν
να αποτελούν
πηγή
προβληματισμού.
Η πιθανότητα
μετάβασης από
προσωρινή σε
μόνιμη θέση
απασχόλησης
ήταν 10,6 %το 2010,
έναντι 25,9 % κατά
μέσο όρο στην
ΕΕ. Ως
αποτέλεσμα, τα
χαμηλής
ειδίκευσης άτομα
που
απασχολούνται
σε επισφαλείς
θέσεις εργασίας
τείνουν να
υφίστανται το
μεγαλύτερο
μέρος των
συνεπειών της
όποιας
διαδικασίας
προσαρμογής στην
αγορά
εργασίας. Τον
Μάιο του 2013,
θεσπίσθηκε νόμος
βασιζόμενος
στην
διεπαγγελματική
συμφωνία (ANI) για
τη διασφάλιση
θέσεων
απασχόλησης
που συνήψαν οι
κοινωνικοί
εταίροι τον
Ιανουάριο του 2013.
Ο νόμος αυτός προβλέπει
αυξημένα
δικαιώματα για
τους εργαζόμενους,
την
αντιμετώπιση
της έλλειψης
ασφάλειας δικαίου
όσον αφορά τις
απολύσεις και
μεγαλύτερη ευελιξία
για τους
εργοδότες.
Αποτελεί
θετικό βήμα
για την επίτευξη
μιας
ρευστότερης
αγοράς
εργασίας. Η
εφαρμογή αυτής
της
μεταρρύθμισης
στην πράξη,
καθώς και ο αντίκτυπός
της,
παραμένουν
αβέβαια στο
παρόν στάδιο
διότι μετά την
έγκριση του
νόμου για τη
μεταφορά της ANI
θα απαιτηθούν
περαιτέρω
συμφωνίες σε
επίπεδο κλαδικό
ή επιχειρήσεων
ώστε να μπορεί
η συμφωνία να τεθεί
πλήρως σε ισχύ.
(16)     Το
ένα έκτο των
νέων στη
Γαλλία
εγκαταλείπει
την εκπαίδευση
και την
κατάρτιση
χωρίς να έχει
αποκτήσει
τυπικά
προσόντα. Αυτό
είναι ιδιαίτερα
ανησυχητικό
δεδομένου ότι
το ποσοστό ανεργίας
των νέων ήταν
25,4 % στα τέλη του 2012
και δεδομένου ότι
ο κίνδυνος
ανεργίας ήταν
σχεδόν
διπλάσιος για
τους λιγότερο
ειδικευμένους
νέους. Τα
προγράμματα
προώθησης της
μαθητείας θα
πρέπει να
απευθύνονται ιδίως
στους λιγότερο
ειδικευμένους
νέους. Η ευθυγράμμιση
των εθνικών
προγραμμάτων
με την σύσταση
του Συμβουλίου
για την
«εγγύηση για
τους νέους» θα
πρέπει να
συμβάλλει
διαρθρωτικά
στην αντιμετώπιση
αυτών των
προκλήσεων.
Παρά τις
μεταρρυθμίσεις
που δρομολογήθηκαν
το 2009, το ποσοστό
συμμετοχής των
ενηλίκων στη
δια βίου
μάθηση (5,7 % το 2012,
ενήλικοι
χαμηλής
ειδίκευσης: 2,5 %)
στη Γαλλία
είναι
χαμηλότερο από
τον μέσο όρο
της ΕΕ. Η
σχεδιαζόμενη
μεταβίβαση
αρμοδιοτήτων
στα
περιφερειακά
συμβούλια
μπορεί να αποτελέσει
ευκαιρία
αντιμετώπισης
των αδυναμιών
του σημερινού
συστήματος. Το
ποσοστό
απασχόλησης ατόμων
ηλικίας 55 - 64 ετών
είναι από τα
χαμηλότερα στην
ΕΕ (45,7 % κατά το
τέταρτο
τρίμηνο του 2012),
ενώ αυξάνεται
η ανεργία στην
κατηγορία των
μεγαλύτερης
ηλικίας
ατόμων. Αν και
πρόκειται για
ένα βήμα προς
τη σωστή
κατεύθυνση,
δεν είναι
σαφές σε ποιο
βαθμό τα «συμβόλαια
μεταξύ των
γενεών» θα
συμβάλουν στην
απασχόληση των
μεγαλύτερης
ηλικίας ατόμων
και θα διευκολύνουν
την επιστροφή
στην εργασία
των μεγαλύτερων
σε ηλικία
ατόμων που
αναζητούν
εργασία. Οι
γαλλικές δημόσιες
δαπάνες για
παροχές
ανεργίας
αυξήθηκαν κατά
5,3 % το 2012 και
αναμένεται να
αυξηθούν
περαιτέρω κατά
6,1 % το 2013 με βάση το
πρόγραμμα
σταθερότητας.
Το σωρευτικό
έλλειμμα του
καθεστώτος
ανεργίας, που
θα ανέλθει
περίπου σε 1 %
του ΑΕΠ έως το 2013,
απαιτεί τη
μεταρρύθμιση
του συστήματος
παροχών
ανεργίας. Ειδικότερα,
ορισμένα
στοιχεία, όπως
οι όροι επιλεξιμότητας,
η σταδιακή
μείωση των
παροχών με την
πάροδο του
χρόνου ή τα
ποσοστά
αναπλήρωσης
των εργαζομένων
με τους
μεγαλύτερους
μισθούς, θα
πρέπει να προσαρμοσθούν
ώστε να
εξασφαλισθεί
ότι τα κίνητρα
για εργασία
είναι τα
κατάλληλα. Η
νέα τριμερής σύμβαση
της δημόσιας
υπηρεσίας
απασχόλησης (Pôle
Emploi) προβλέπει
μια
διαφοροποιημένη
παρακολούθηση
των ατόμων που
αναζητούν
εργασία. Το
μέσο μέγεθος
του χαρτοφυλακίου
υποθέσεων ενός
συμβούλου
απασχόλησης,
ωστόσο, έχει
αυξηθεί
περαιτέρω λόγω
των αυξανόμενων
ποσοστών
ανεργίας, ενώ ο
αναπροσανατολισμός
της
στρατηγικής
του Pôle Emploi
παρεμποδίζεται
από την υποτονικότητα
της
οικονομίας.
Συνολικά,
απαιτείται
περαιτέρω
δράση λόγω των
δυσμενών
οικονομικών
προοπτικών και
της
αναμενόμενης
περαιτέρω
αύξησης της ανεργίας
στη Γαλλία.
(17)     Στο
πλαίσιο του
Ευρωπαϊκού
Εξαμήνου, η
Επιτροπή προέβη
σε διεξοδική
ανάλυση της
οικονομικής
πολιτικής της
Γαλλίας.
Αξιολόγησε το
πρόγραμμα
σταθερότητας
και το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων,
και παρουσίασε
εμπεριστατωμένη
επισκόπηση.
Έχει λάβει
υπόψη, όχι μόνο
τη σημασία
τους για μια
διατηρήσιμη
δημοσιονομική
και κοινωνικοοικονομική
πολιτική στη
Γαλλία, αλλά
και τη
συμμόρφωσή
τους με τους ενωσιακούς
κανόνες και
κατευθύνσεις,
δεδομένης της
ανάγκης
ενδυνάμωσης
της συνολικής
οικονομικής
διακυβέρνησης
της Ευρωπαϊκής
Ένωσης μέσω
της συνεκτίμησης
στοιχείων σε
επίπεδο ΕΕ
κατά τη διαμόρφωση
των μελλοντικών
εθνικών
αποφάσεων. Οι
συστάσεις που
διατυπώνει στο
πλαίσιο του
Ευρωπαϊκού
εξαμήνου αντικατοπτρίζονται
κατωτέρω στις
συστάσεις 1 έως 6.
(18)     Με
βάση την
αξιολόγηση
αυτή, το
Συμβούλιο
εξέτασε το
πρόγραμμα
σταθερότητας
της Γαλλίας,
και η γνώμη[10] του
αντικατοπτρίζεται
ιδίως στη
σύσταση (1)
κατωτέρω.
(19)     Υπό
το πρίσμα της
εμπεριστατωμένης
επισκόπησης της
Επιτροπής και
της εν λόγω
αξιολόγησης,
το Συμβούλιο
εξέτασε το
πρόγραμμα
σταθερότητας
και το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων.
Οι συστάσεις που
εξέδωσε βάσει
του άρθρου 6 του
κανονισμού (EΕ)
αριθ. 1176/2011 σχετικά με
την πρόληψη
και τη
διόρθωση των
υπερβολικών μακροοικονομικών
ανισορροπιών
αποτυπώνονται
στις συστάσεις
1, 2, 3, 4, 5 και 6
κατωτέρω,
(20)     Στο
πλαίσιο του
Ευρωπαϊκού
Εξαμήνου, η
Επιτροπή διενήργησε
επίσης ανάλυση
της
οικονομικής
πολιτικής ολόκληρης
της ζώνης του
ευρώ. Με βάση
την ανάλυση αυτή
το Συμβούλιο
εξέδωσε
συγκεκριμένες
συστάσεις οι
οποίες
απευθύνονται
στα κράτη μέλη
που έχουν
υιοθετήσει το
ευρώ ως
νόμισμα. Η
Γαλλία πρέπει επίσης
να εξασφαλίσει
την πλήρη και
έγκαιρη
εφαρμογή των
εν λόγω
συστάσεων.
ΣΥΝΙΣΤΑ
στη Γαλλία να
αναλάβει δράση
κατά την περίοδο
2013-2014 προκειμένου:
1.           Να
ενισχύσει και
να συνεχίσει
τη
δημοσιονομική
στρατηγική το 2013.
Να αυξήσει την
αξιοπιστία της
προσαρμογής,
προσδιορίζοντας
έως το
φθινόπωρο του 2013
και εφαρμόζοντας
τα αναγκαία
μέτρα για το 2014
και τα επόμενα
έτη ώστε να
διασφαλιστεί η
διόρθωση του
υπερβολικού ελλείμματος
με διατηρήσιμο
τρόπο το
αργότερο έως το
2015 και η επίτευξη
της
προσπάθειας
διαρθρωτικής προσαρμογής
που
προσδιορίζεται
στις συστάσεις
που διατύπωσε
το Συμβούλιο
βάσει της
διαδικασίας υπερβολικού
ελλείμματος.
Να
χρησιμοποιήσει
όλα τα έκτακτα
έσοδα για τη
μείωση του
ελλείμματος. Η
μόνιμη
διόρθωση των
δημοσιονομικών
ανισορροπιών απαιτεί
την αξιόπιστη
εφαρμογή της
φιλόδοξων
διαρθρωτικών
μεταρρυθμίσεων
ώστε να
αυξηθεί η
ικανότητα
προσαρμογής και
να τονωθεί η
ανάπτυξη και η
απασχόληση. Να
συνεχίσει μια
πορεία φιλικής
προς την
ανάπτυξη δημοσιονομικής
εξυγίανσης και
να αυξήσει
περαιτέρω την
αποτελεσματικότητα
των δημόσιων
δαπανών, ιδίως
μέσω της
διενέργειας,
όπως έχει
προγραμματιστεί,
επανεξέτασης των
κατηγοριών
δαπανών σε
όλους τους
υποτομείς της
γενικής
κυβέρνησης. Να
αναλάβει δράση
μέσω του επικείμενου
νόμου περί
αποκέντρωσης
ώστε να επιτύχει
καλύτερες
συνέργειες και
εξοικονόμηση
πόρων των
επιπέδων κεντρικής,
περιφερειακής
και τοπικής
διοίκησης. Μετά
τη διόρθωση
του
υπερβολικού
ελλείμματος,
να συνεχίσει
την προσπάθεια
διαρθρωτικής
προσαρμογής με
κατάλληλο
ρυθμό ώστε να
επιτύχει τον
μεσοπρόθεσμο
δημοσιονομικό
στόχο (ΜΔΣ) έως
το 2016. Να λάβει
μέτρα, έως το
τέλος του 2013, για
να έλθει το
συνταξιοδοτικό
σύστημα σε κατάσταση
ισορροπίας με
βιώσιμο τρόπο
το αργότερο
έως το 2020, π.χ. με
την προσαρμογή
των κανόνων
τιμαριθμικής
αναπροσαρμογής,
με την
περαιτέρω αύξηση
της νόμιμης
ηλικίας
συνταξιοδότησης
και περιόδου
εισφορών για
πλήρη σύνταξη
και με την επανεξέταση
των ειδικών
συνταξιοδοτικών
συστημάτων,
αποφεύγοντας
παράλληλα την
αύξηση των
εργοδοτικών
εισφορών
κοινωνικής
ασφάλισης, και
να αυξήσει την
αποτελεσματικότητα
κόστους των
δαπανών
ιατροφαρμακευτικής
περίθαλψης,
συμπεριλαμβανομένων
των φαρμακευτικών
δαπανών.
2.           Να
εξασφαλίσει
ότι το μέτρο «Crédit d’impôt
compétitivité et emploi» μειώνει
αποτελεσματικά
το κόστος
εργασίας κατά
το προγραμματισμένο
ποσό και ότι τα
αποτελέσματα
του μέτρου
αυτού δεν
εξουδετερώνονται
από κανένα
άλλο μέτρο. Να
αναλάβει περαιτέρω
δράση για να
μειωθεί το
κόστος της
εργασίας, ιδίως
μέσω περαιτέρω
μέτρων μείωσης
των εργοδοτικών
εισφορών
κοινωνικής
ασφάλισης. Να
εξασφαλίσει
ότι οι εξελίξεις
των κατώτατων
αμοιβών
υποστηρίζουν
την ανταγωνιστικότητα
και τη
δημιουργία
θέσεων εργασίας,
λαμβάνοντας
υπόψη την
ύπαρξη
καθεστώτων μισθολογικής
στήριξης και
απαλλαγών από
τις εισφορές
κοινωνικής
ασφάλισης.
3.           Να λάβει
μέτρα για τη
βελτίωση του
επιχειρηματικού
περιβάλλοντος
και την
ανάπτυξη της καινοτομίας
και της
εξαγωγικής
ικανότητας των
επιχειρήσεων,
ιδίως των ΜΜΕ
και των
επιχειρήσεων ενδιάμεσου
μεγέθους.
Ειδικότερα, να
δρομολογήσει την
εξαγγελθείσα
πρωτοβουλία
για την
απλούστευση
του
κανονιστικού
πλαισίου, και
να βελτιώσει
τις συνθήκες
πλαισίου για
την
καινοτομία,
μέσω της
ενίσχυσης της
μεταφοράς
τεχνολογίας
και της
εμπορικής
αξιοποίησης της
έρευνας,
μεταξύ άλλων
με τον
αναπροσανατολισμό
των πόλων
ανταγωνιστικότητας.

4.           Να
αναλάβει δράση
για την ενίσχυση
του
ανταγωνισμού
στον τομέα των
υπηρεσιών· να
άρει τους
αδικαιολόγητους
περιορισμούς όσον
αφορά την
πρόσβαση και
άσκηση
επαγγελματικών
υπηρεσιών,
κυρίως όσον
αφορά την
νομική τους μορφή,
την μετοχική
δομή, τις
ποσοστώσεις
και εδαφικούς
περιορισμούς·
να αναλάβει
δράση για την
απλούστευση
της έγκρισης
για το άνοιγμα
εμπορικών
καταστημάτων
και να άρει την
απαγόρευση των
πωλήσεων κάτω
του κόστους· να
καταργήσει την
κανονιστική
ρύθμιση των
τιμών φυσικού
αερίου και
ηλεκτρικής
ενέργειας για
τους πελάτες πλην
των
νοικοκυριών
και να
ενισχύσει την
δυναμικότητα
διασύνδεσης με
γειτονικές
χώρες· στον
τομέα των
σιδηροδρόμων,
να ανοίξει τις
εγχώριες μεταφορές
επιβατών στον
ανταγωνισμό.
5.           Να
συνεχίσει τις
προσπάθειες
για την
απλούστευση
του
φορολογικού
συστήματος και
τη βελτίωση
της
αποτελεσματικότητάς
του, εξασφαλίζοντας
ταυτόχρονα τη
διαχρονική
συνέχεια των
φορολογικών
κανόνων. Να
λάβει μέτρα
για να εξαλείψει
την ευνοϊκή
μεταχείριση
της σύναψης
χρεών στη
φορολογία των
επιχειρήσεων.
Να εντείνει τις
προσπάθειες μείωσης
και
εξορθολογισμού
των δαπανών
που συνδέονται
με τον φόρο
εισοδήματος
φυσικών
προσώπων και
εταιρειών
μειώνοντας
παράλληλα τους
συντελεστές
που προβλέπει
ο νόμος· να
μειώσει την
απόσταση των
μειωμένων
συντελεστών
ΦΠΑ από τον
κανονικό συντελεστή
και να
καταργήσει
τους
αναποτελεσματικούς
μειωμένους
συντελεστές.
Να λάβει
περαιτέρω
μέτρα για τη μετατόπιση
της
φορολογικής
επιβάρυνσης
από την εργασία
στην
περιβαλλοντική
φορολογία ή
την κατανάλωση.

6.           Να
εφαρμόσει
πλήρως και
χωρίς
καθυστέρηση τη
διεπαγγελματική
συμφωνία του
Ιανουαρίου 2013, σε
διαβούλευση με
τους
κοινωνικούς
εταίρους. Να
αναλάβει
περαιτέρω δράση
για την
καταπολέμηση
των στεγανών
της αγοράς
εργασίας,
ιδίως για την
αντιμετώπιση
της κατάστασης
των ατόμων σε
προσωρινή
απασχόληση. Να
δρομολογήσει επειγόντως
μεταρρύθμιση
του συστήματος
παροχών
ανεργίας σε
συνεργασία με
τους
κοινωνικούς
εταίρους ώστε
να
εξασφαλιστεί η
βιωσιμότητα
του συστήματος,
διασφαλίζοντας
παράλληλα ότι
αυτό παρέχει
επαρκή κίνητρα
για την
επιστροφή στην
εργασία. Να
ενισχύσει το ποσοστό
απασχόλησης
των
μεγαλύτερης
ηλικίας ατόμων
και να
παράσχει
κίνητρα για τη
συμμετοχή τους
στην αγορά
εργασίας. Να
αναλάβει
συγκεκριμένη
δράση για να
βελτιώσει την
προοπτική
απασχόλησης των
ανέργων
μεγαλύτερης
ηλικίας, ιδίως
μέσω της παροχής
ειδικών συμβουλών
και
κατάρτισης. Να
αυξήσει τη
συμμετοχή στη
δια βίου
μάθηση, ιδίως
των ατόμων
χαμηλής ειδίκευσης,
των ατόμων
μεγαλύτερης
ηλικίας και
των ανέργων. Να
διασφαλίσει
ότι οι
δημόσιες
υπηρεσίες απασχόλησης
παρέχουν
αποτελεσματικά
εξατομικευμένη
στήριξη στους
ανέργους και
ότι οι
ενεργητικές
πολιτικές για
την αγορά
εργασίας θα
απευθύνονται
αποτελεσματικά
στα πλέον
μειονεκτούντα
άτομα. Να
θεσπίσει περαιτέρω
μέτρα για τη
βελτίωση της
μετάβασης από
το σχολείο
στην εργασία,
για
παράδειγμα,
μέσω μιας
«Εγγύησης για
τους νέους» και
της προώθησης
της μαθητείας.
Βρυξέλλες,
                                                                       Για
το Συμβούλιο
                                                                       Ο
Πρόεδρος
[1]               ΕΕ L
209, 2.8.1997, σ. 1.
[2]               ΕΕ L
306, 23.11.2011, σ. 25.
[3]               COM(2013) 360 final.
[4]               P7_TA(2013)0052 και P7_TA(2013)0053.
[5]               Απόφαση 2013/208/EΕ
του Συμβουλίου
της 22ας Απριλίου
2013.
[6]               COM(2012) 750 final.
[7]               COM(2012) 751 final.
[8]               Έγγραφο
εργασίας των
υπηρεσιών της
Επιτροπής (2013) 117 τελικό.
[9]               Ευρωπαϊκή
Επιτροπή (2011),
«Μικρή
επιχείρηση,
μεγάλος κόσμος
— μια νέα
εταιρική σχέση
που θα
βοηθήσει τις
ΜΜΕ να
εκμεταλλευτούν
τις ευκαιρίες
της
παγκοσμιοποίησης»,
COM (2011) 702
[10]             Βάσει του
άρθρου 5
παράγραφος 2
του κανονισμού
(ΕΚ) αριθ. 1466/97 του
Συμβουλίου.