Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου

|

52007PC0217

Σύσταση Αποφασησ του Συμβουλίου σχετικά με την προσχώρηση της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στη σύμβαση για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές, η οποία άνοιξε προς υπογραφή στη Ρώμη στις 19 Ιουνίου 1980  /* COM/2007/0217 τελικό - CNS 2007/0077 */

	[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |Βρυξέλλες, 25.4.2007COM(2007) 217 τελικό2007/0077 (CNS)ΣύστασηΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσχετικά με την προσχώρηση της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στη σύμβαση για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές, η οποία άνοιξε προς υπογραφή στη Ρώμη στις 19 Ιουνίου 1980(υποβληθείσα από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΜε την πράξη προσχώρησης της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας του 2005[1] θεσπίστηκαν απλουστευμένες ρυθμίσεις για την προσχώρηση της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στις συμβάσεις (και τα πρωτόκολλα) που έχουν συναφθεί από τα κράτη μέλη επί τη βάσει του άρθρου 34 ΣΕΕ (πρώην άρθρο K.3 ΣΕΕ) ή του άρθρου 293 ΕΚ. Ειδικότερα, δεν απαιτείται πλέον, όπως συνέβαινε στο παρελθόν, διαπραγμάτευση και σύναψη ειδικών πρωτοκόλλων για την προσχώρηση στις υπόψη συμβάσεις (διαδικασία η οποία θα απαιτούσε κύρωση από 27 κράτη)· το άρθρο 3 παράγραφος 3 της πράξης προσχώρησης ορίζει απλώς ότι η Βουλγαρία και η Ρουμανία προσχωρούν στις εν λόγω συμβάσεις και στα πρωτόκολλα δυνάμει της ίδιας της πράξης προσχώρησης.Το άρθρο 3 παράγραφοι 3 και 4 της πράξης προσχώρησης προβλέπει ότι, για τον σκοπό αυτό, το Συμβούλιο εκδίδει απόφαση προκειμένου να ορίσει την ημερομηνία κατά την οποία τίθενται σε ισχύ οι εν λόγω συμβάσεις για τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία και ότι προβαίνει σε όλες τις προσαρμογές των εν λόγω συμβάσεων οι οποίες είναι αναγκαίες λόγω της προσχώρησης των δύο νέων κρατών μελών (μία τέτοια προσαρμογή είναι οπωσδήποτε η θέσπιση των συμβάσεων στη βουλγαρική και στη ρουμανική γλώσσα, ούτως ώστε οι γλωσσικές αυτές εκδοχές να είναι «εξίσου αυθεντικές»). Το Συμβούλιο ενεργεί βάσει σύστασης της Επιτροπής, έπειτα από διαβουλεύσεις με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.Στο παράρτημα I της πράξης προσχώρησης παρατίθεται κατάλογος των επτά σχετικών συμβάσεων και πρωτοκόλλων, που εμπίπτουν στον τομέα της Δικαιοσύνης και των Εσωτερικών Υποθέσεων.Ο εν λόγω κατάλογος συμπεριλαμβάνει τη σύμβαση της 19ης Ιουνίου 1980 για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές, η οποία άνοιξε προς υπογραφή στη Ρώμη στις 19 Ιουνίου 1980, τη σύμβαση της 10ης Απριλίου 1984 για την προσχώρηση της Ελληνικής Δημοκρατίας στη σύμβαση για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές, η οποία άνοιξε προς υπογραφή στη Ρώμη στις 19 Ιουνίου 1980, το πρώτο πρωτόκολλο της 19ης Δεκεμβρίου 1988 όσον αφορά την ερμηνεία από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της σύμβασης για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές, η οποία άνοιξε προς υπογραφή στη Ρώμη στις 19 Ιουνίου 1980, το δεύτερο πρωτόκολλο της 19ης Δεκεμβρίου 1988 για την ανάθεση ορισμένων αρμοδιοτήτων στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων όσον αφορά την ερμηνεία της σύμβασης για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές, η οποία άνοιξε προς υπογραφή στη Ρώμη στις 19 Ιουνίου 1980, τη σύμβαση της 18ης Μαΐου 1992 για την προσχώρηση του Βασιλείου της Ισπανίας και της Πορτογαλικής Δημοκρατίας στη σύμβαση για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές, η οποία άνοιξε προς υπογραφή στη Ρώμη στις 19 Ιουνίου 1980, τη σύμβαση της 29ης Νοεμβρίου 1996 για την προσχώρηση της Δημοκρατίας της Αυστρίας, της Δημοκρατίας της Φινλανδίας και του Βασιλείου της Σουηδίας στη σύμβαση για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές, η οποία άνοιξε προς υπογραφή στη Ρώμη στις 19 Ιουνίου 1980, καθώς και στο πρώτο και το δεύτερο πρωτόκολλο όσον αφορά την ερμηνεία της σύμβασης από το Δικαστήριο.Κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 3 παράγραφος 6, η Επιτροπή κατήρτισε πρόταση προκειμένου να προστεθεί στον κατάλογο η σύμβαση για την προσχώρηση της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Εσθονίας, της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Λετονίας, της Δημοκρατίας της Λιθουανίας, της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας, της Δημοκρατίας της Μάλτας, της Δημοκρατίας της Πολωνίας, της Δημοκρατίας της Σλοβενίας και της Σλοβακικής Δημοκρατίας στη σύμβαση για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές, η οποία άνοιξε προς υπογραφή στη Ρώμη στις 19 Ιουνίου 1980, καθώς και στο πρώτο και το δεύτερο πρωτόκολλο όσον αφορά την ερμηνεία της από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.Στόχος της παρούσας σύστασης της Επιτροπής για απόφαση του Συμβουλίου είναι να επιφέρει τις προσαρμογές που απαιτούνται λόγω της προσχώρησης της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στις προαναφερόμενες συμβάσεις και τα πρωτόκολλα, σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 4 της πράξης προσχώρησης.2007/0077 (CNS)ΣύστασηΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσχετικά με την προσχώρηση της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στη σύμβαση για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές, η οποία άνοιξε προς υπογραφή στη Ρώμη στις 19 Ιουνίου 1980ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,τη συνθήκη προσχώρησης της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας,την πράξη προσχώρησης της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας (στο εξής: «η πράξη προσχώρησης»), ιδίως δε το άρθρο 3 παράγραφος 4,τη σύσταση της Επιτροπής[2],τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου[3],Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Η σύμβαση για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές (στο εξής: «η σύμβαση του 1980») άνοιξε προς υπογραφή στη Ρώμη στις 19 Ιουνίου 1980 και τέθηκε σε ισχύ την 1η Απριλίου 1991.(2) Προς συμπλήρωση της σύμβασης του 1980 θεσπίστηκαν το πρώτο και το δεύτερο πρωτόκολλο της 19ης Δεκεμβρίου 1988 όσον αφορά την ερμηνεία της σύμβασης από το Δικαστήριο[4].(3) Η Ελληνική Δημοκρατία προσχώρησε στη σύμβαση του 1980 με τη σύμβαση της 10ης Απριλίου 1984[5], η οποία τέθηκε σε ισχύ την 1η Απριλίου 1991.(4) Το Βασίλειο της Ισπανίας και η Πορτογαλική Δημοκρατία προσχώρησαν στη σύμβαση του 1980 με τη σύμβαση της 18ης Μαΐου 1992[6], η οποία τέθηκε σε ισχύ την 1η Σεπτεμβρίου 1993.(5) Η Δημοκρατία της Αυστρίας, η Δημοκρατία της Φινλανδίας και το Βασίλειο της Σουηδίας προσχώρησαν στη σύμβαση του 1980 με τη σύμβαση της 29ης Νοεμβρίου 1996[7], η οποία τέθηκε σε ισχύ την 1η Οκτωβρίου 1998.(6) Μετά την προσχώρηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Εσθονίας, της Κύπρου, της Λετονίας, της Λιθουανίας, της Ουγγαρίας, της Μάλτας, της Πολωνίας, της Σλοβενίας και της Σλοβακίας, υπεγράφη στις 14 Απριλίου 2005 σύμβαση, που δεν έχει τεθεί ακόμη σε ισχύ, για την προσχώρηση των εν λόγω νέων κρατών μελών στη σύμβαση του 1980[8].(7) Το άρθρο 3 παράγραφος 3 της πράξης προσχώρησης προβλέπει ότι η Βουλγαρία και η Ρουμανία προσχωρούν στις συμβάσεις και στα πρωτόκολλα που έχουν συναφθεί μεταξύ των κρατών μελών και απαριθμούνται στο παράρτημα I της πράξης προσχώρησης, συμπεριλαμβανομένων μεταξύ άλλων της σύμβασης του 1980, του πρώτου και του δεύτερου πρωτοκόλλου του 1988 καθώς και των συμβάσεων περί προσχώρησης της 10ης Απριλίου 1984, της 18ης Μαΐου 1992, της 29ης Νοεμβρίου 1996 και της 14ης Απριλίου 2005. Οι εν λόγω πράξεις τίθενται σε ισχύ για τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία κατά την ημερομηνία που ορίζει το Συμβούλιο.(8) Σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 4 της πράξης προσχώρησης, το Συμβούλιο επιφέρει όλες τις προσαρμογές που απαιτούνται λόγω της προσχώρησης στις εν λόγω συμβάσεις και τα πρωτόκολλα,ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ:Άρθρο 1Το πρώτο πρωτόκολλο του 1988 όσον αφορά την ερμηνεία της σύμβασης του 1980 από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων τροποποιείται ως εξής:Στο άρθρο 2 στοιχείο α) παρεμβάλλονται οι ακόλουθες περιπτώσεις:-  στη Βουλγαρία:Върховен касационен съд-  στη Ρουμανία:Înalta Curte de Casaţie şi JustiţieΆρθρο 2Η σύμβαση του 1980, το πρώτο και το δεύτερο πρωτόκολλο του 1988 καθώς και οι συμβάσεις περί προσχώρησης της 10ης Απριλίου 1984, της 18ης Μαΐου 1992 και της 29ης Νοεμβρίου 1996, όπως τροποποιούνται με την παρούσα απόφαση, τίθενται σε ισχύ μεταξύ της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας και των υπολοίπων κρατών μελών την πρώτη ημέρα του πρώτου μήνα μετά την ημερομηνία έκδοσης της παρούσας απόφασης. Η σύμβαση περί προσχώρησης της 14ης Απριλίου 2005 τίθεται σε ισχύ μεταξύ της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας και των υπολοίπων κρατών μελών κατά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος της.Άρθρο 3Τα κείμενα στη βουλγαρική και στη ρουμανική γλώσσα της σύμβασης του 1980, του πρώτου και του δεύτερου πρωτοκόλλου του 1988 καθώς και των συμβάσεων περί προσχώρησης της 10ης Απριλίου 1984, της 18ης Μαΐου 1992, της 29ης Νοεμβρίου 1996 και της 14ης Απριλίου 2005, τα οποία επισυνάπτονται στην παρούσα απόφαση, θεωρούνται αυθεντικά υπό όρους ίδιους με αυτούς που ισχύουν για τις άλλες γλωσσικές εκδοχές των εν λόγω συμβάσεων και πρωτοκόλλων.Άρθρο 4Η παρούσα απόφαση παράγει αποτελέσματα από την επομένη της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.Βρυξέλλες, […]Για το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Κείμενο στη βουλγαρική και στη ρουμανική γλώσσα της σύμβασης του 1980, της σύμβασης του 1984, του πρώτου πρωτοκόλλου του 1988, του δεύτερου πρωτοκόλλου του 1988, της σύμβασης του 1992, της σύμβασης του 1996 και της σύμβασης του 2005.[1] ΕΕ L 157 της 21.6.2005, σ. 203.[2] ΕΕ C […], […], σ. […].[3] ΕΕ C […], […], σ. […].[4] ΕΕ L 48 της 20.2.1989, σ. 1 και ΕΕ L 48 της 20.12.1989, σ. 17.[5] ΕΕ L 146 της 31.5.1984, σ. 1.[6] ΕΕ L 333 της 18.11.1992, σ. 1.[7] ΕΕ C 15 της 15.1.1997, σ. 10.[8] ΕΕ C 169 της 8.7.2005, σ. 1.


title: Σύσταση της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ, της 5ης Νοεμβρίου 2008 , αναφορικά με σχετικές αγορές προϊόντων και υπηρεσιών στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, οι οποίες επιδέχονται εκ των προτέρων κανονιστική ρύθμιση, σύμφωνα με την πράξη που αναφέρεται στο σημείο 5cl του παραρτήματος XI της συμφωνίας ΕΟΧ ( οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών ), όπως προσαρμόστηκε από το πρωτόκολλο 1 και από τις τομεακές προσαρμογές που περιέχονται στο παράρτημα XI της εν λόγω συμφωνίας

text:
               9.7.2009

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 156/18

      ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΟΠΤΕΫΟΥΣΑΣ ΑΡΧΉΣ ΤΗΣ ΕΖΕΣ
   της 5ης Νοεμβρίου 2008
   αναφορικά με σχετικές αγορές προϊόντων και υπηρεσιών στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, οι οποίες επιδέχονται εκ των προτέρων κανονιστική ρύθμιση, σύμφωνα με την πράξη που αναφέρεται στο σημείο 5cl του παραρτήματος XI της συμφωνίας ΕΟΧ (οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών), όπως προσαρμόστηκε από το πρωτόκολλο 1 και από τις τομεακές προσαρμογές που περιέχονται στο παράρτημα XI της εν λόγω συμφωνίας
   2009/C 156/12
   Η ΕΠΟΠΤΕΥΟΥΣΑ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΖΕΣ,
   Έχοντας υπόψη:
   ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΊΑ για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (1),
   ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΊΑ μεταξύ των κρατών της ΕΖΕΣ για τη δημιουργία Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου, και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 2 στοιχείο β),
   ΤΗΝ ΠΡΆΞΗ που αναφέρεται στο σημείο 5cl του παραρτήματος XI της συμφωνίας ΕΟΧ (οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών) (2), όπως προσαρμόστηκε από το πρωτόκολλο 1 και από τις τομεακές προσαρμογές που περιέχονται στο παράρτημα XI της εν λόγω συμφωνίας, και ιδίως το άρθρο 15,
   ΤΗΝ ΑΠΌΦΑΣΗ αριθ. 194/04/COL της Αρχής, της 14ης Ιουλίου 2004, για την έγκριση σύστασης όσον αφορά τις σχετικές αγορές του τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών που επιδέχονται εκ των προτέρων ρύθμιση, καθώς και κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με την ανάλυση της αγοράς και την αξιολόγηση της σημαντικής ισχύος στην αγορά,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Η οδηγία-πλαίσιο θεσπίζει νομοθετικό πλαίσιο για τον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, το οποίο επιδιώκει να ανταποκριθεί στις τάσεις σύγκλισης καλύπτοντας στο πεδίο εφαρμογής του το σύνολο των δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών. Σκοπός του ρυθμιστικού πλαισίου είναι να μειώνονται σταδιακά οι εκ των προτέρων ειδικοί ρυθμιστικοί κανόνες του τομέα όσο εξελίσσεται ο ανταγωνισμός στην αγορά.

               (2)

               Το άρθρο 15 της οδηγίας-πλαίσιο προβλέπει ότι η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ (στο εξής η Αρχή), μετά από δημόσια διαβούλευση και ανταλλαγή απόψεων με τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές (ΕΡΑ) στα κράτη ΕΖΕΣ, εκδίδει σύσταση για τις σχετικές αγορές προϊόντων και υπηρεσιών.

               (3)

               Σκοπός της παρούσας σύστασης είναι να προσδιοριστούν οι αγορές προϊόντων και υπηρεσιών για τις οποίες μπορεί να εξασφαλιστεί εκ των προτέρων κανονιστική ρύθμιση σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 1 της οδηγίας-πλαίσιο. Τελικός στόχος κάθε εκ των προτέρων ρυθμιστικής παρέμβασης είναι να αποφέρει οφέλη στους τελικούς χρήστες καθιστώντας τις αγορές λιανικής ανταγωνιστικές σε διαρκή βάση. Ο ορισμός των σχετικών αγορών μπορεί να αλλάζει — και όντως αλλάζει — συν τω χρόνω, καθώς εξελίσσονται τα χαρακτηριστικά προϊόντων και υπηρεσιών και μεταβάλλονται οι δυνατότητες υποκατάστασης της ζήτησης και της προσφοράς. Δεδομένου ότι η σύσταση της 14ης Ιουλίου 2004 (3) ισχύει επί τέσσερα και πλέον έτη, κρίνεται σήμερα ενδεδειγμένη η αναθεώρησή της βάσει των εξελίξεων στην αγορά του ΕΟΧ. Ως εκ τούτου, η παρούσα σύσταση αντικαθιστά τη σύσταση της 14ης Ιουλίου 2004, όπως εγκρίθηκε με την απόφαση αριθ. 194/04/COL.

               (4)

               Σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 1 της οδηγίας-πλαίσιο απαιτείται από την Αρχή να ορίσει αγορές σύμφωνα με τις αρχές του δικαίου ανταγωνισμού. Οι αρχές του δικαίου ανταγωνισμού χρησιμοποιούνται συνεπώς και στην παρούσα σύσταση για την οριοθέτηση συνόρων αγορές προϊόντων στο εσωτερικό του τομέα ηλεκτρονικών επικοινωνιών, ενώ ο προσδιορισμός ή η επιλογή αγορών για εκ των προτέρων κανονιστική ρύθμιση εξαρτάται από τις αγορές εκείνες που διαθέτουν χαρακτηριστικά που θα δικαιολογούσαν ενδεχομένως την επιβολή εκ των προτέρων ρυθμιστικών υποχρεώσεων. Η ορολογία που χρησιμοποιείται στην παρούσα σύσταση βασίζεται στην ορολογία που χρησιμοποιείται στην οδηγία-πλαίσιο και στην οδηγία 2002/22/ΕΚ (4). Σύμφωνα με την οδηγία-πλαίσιο, εναπόκειται στις εθνικές ρυθμιστικές αρχές να καθορίζουν τις σχετικές αγορές που αντιστοιχούν στις εθνικές συνθήκες, ιδίως τις σχετικές γεωγραφικές αγορές εντός της επικράτειάς τους.

               (5)

               Αφετηρία προσδιορισμού των αγορών στην παρούσα σύσταση αποτελεί ο ορισμός των αγορών λιανικής σε μια μακρόπνοη προοπτική, με συνεκτίμηση της δυνατότητας υποκατάστασης από πλευράς ζήτησης και από πλευράς προσφοράς. Από τη στιγμή που θα έχουν οριστεί οι αγορές λιανικής, κρίνεται ενδεδειγμένο να προσδιοριστούν εν συνεχεία οι σχετικές αγορές χονδρικής. Αν η αγορά επόμενου σταδίου εφοδιάζεται σε μεγάλο βαθμό από μία ή περισσότερες καθετοποιημένες επιχειρήσεις, θα είναι ενδεχομένως δύσκολο για τις δυνητικά μη καθετοποιημένες επιχειρήσεις να λάβουν τις αναγκαίες πρώτες ύλες. Κατά συνέπεια, προκειμένου να προσδιοριστεί αν η αγορά επιδέχεται εκ των προτέρων κανονιστική ρύθμιση, μπορεί να είναι ανάγκη να κατασκευαστεί μια θεωρητική αγορά χονδρικής προηγούμενου σταδίου. Οι αγορές στον τομέα ηλεκτρονικών επικοινωνιών είναι συχνά διττής υφής, με την έννοια ότι καλύπτουν υπηρεσίες παρεχόμενες μέσα από δίκτυα ή πλατφόρμες όπου συναντώνται χρήστες από τις δύο πλευρές της αγοράς· παραδείγματος χάρη τελικοί χρήστες που ανταλλάσσουν επικοινωνίες ή αποστολείς και αποδέκτες πληροφοριών ή περιεχομένου. Οι πτυχές αυτές πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά τον προσδιορισμό και ορισμό των αγορών, αφού μπορεί να επηρεάσουν τον τρόπο που ορίζονται οι αγορές, καθώς και το αν διαθέτουν τα χαρακτηριστικά που ενδεχομένως δικαιολογούν την επιβολή εκ των προτέρων κανονιστικών υποχρεώσεων.

               (6)

               Για τον προσδιορισμό των αγορών που επιδέχονται εκ των προτέρων κανονιστική ρύθμιση, ενδείκνυται η εφαρμογή των ακόλουθων σωρευτικών κριτηρίων. Το πρώτο κριτήριο είναι η παρουσία υψηλών και μη παροδικών φραγμών εισόδου. Τέτοιοι φραγμοί μπορεί να είναι διαρθρωτικού, νομικού ή ρυθμιστικού χαρακτήρα. Ωστόσο, λόγω του δυναμικού χαρακτήρα και της λειτουργίας των αγορών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, πρέπει επίσης, όταν διενεργείται ανάλυση προοπτικών για τον προσδιορισμό σχετικών αγορών που προσφέρονται για πιθανή κανονιστική ρύθμιση, να λαμβάνονται υπόψη οι δυνατότητες παράκαμψης των φραγμών εισόδου εντός του σχετικού χρονικού ορίζοντα. Επομένως το δεύτερο κριτήριο καλύπτει μόνο αγορές των οποίων η δομή δεν τείνει προς αποτελεσματικό ανταγωνισμό εντός του σχετικού χρονικού ορίζοντα. Στην εφαρμογή του κριτηρίου αυτού υπεισέρχεται η εξέταση της κατάστασης του ανταγωνισμού πέρα από τους φραγμούς εισόδου. Το τρίτο κριτήριο είναι ότι η εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού δεν αρκεί αφεαυτής για την αντιμετώπιση των εκάστοτε δυσλειτουργιών της αγοράς.

               (7)

               Οι κύριοι δείκτες βάσει των οποίων πρέπει να γίνεται η αξιολόγηση του πρώτου και του δεύτερου κριτηρίου είναι παρόμοιοι με εκείνους που εξετάζονται στο πλαίσιο μιας μακρόπνοης ανάλυσης των προοπτικών της αγοράς, ιδίως δείκτες των φραγμών εισόδου ελλείψει κανονιστικής ρύθμισης (συμπεριλαμβανομένου του εύρους των εφάπαξ εξόδων), διάρθρωση, επιδόσεις και δυναμική της αγοράς, συμπεριλαμβανομένων δεικτών όπως τα μερίδια και οι τάσεις της αγοράς, τιμές και τάσεις της αγοράς, καθώς και εύρος και κάλυψη των ανταγωνιζόμενων δικτύων και υποδομών. Κάθε αγορά η οποία, ελλείψει εκ των προτέρων κανονιστικής ρύθμισης, πληροί τα τρία αυτά κριτήρια, επιδέχεται εκ των προτέρων κανονιστική ρύθμιση.

               (8)

               Από την άποψη του ανταγωνισμού, οι αναδυόμενες αγορές δεν θα πρέπει να υπόκεινται σε μη ενδεδειγμένες υποχρεώσεις, ακόμη και σε περίπτωση ύπαρξης πλεονεκτήματος πρωτείων εγκατάστασης, σύμφωνα με την οδηγία-πλαίσιο. Οι αναδυόμενες αγορές θεωρείται ότι περιλαμβάνουν προϊόντα ή υπηρεσίες για τα οποία, λόγω του νεωτερικού τους χαρακτήρα, είναι πολύ δύσκολο να προβλεφθούν οι όροι ζήτησης ή οι όροι εισόδου στην αγορά και οι όροι προσφοράς, οπότε δυσχεραίνεται η εφαρμογή των τριών κριτηρίων. Σκοπός της μη υπαγωγής των αναδυόμενων αγορών σε κανονιστικά μέτρα εν ονόματι του ανταγωνισμού είναι η προώθηση της καινοτομίας σύμφωνα με το άρθρο 8 της οδηγίας-πλαίσιο· παράλληλα, πρέπει να παρεμποδίζεται η στεγανοποίηση των αγορών αυτών από επιχείρηση που κατέχει ηγετική θέση στην αγορά, όπως επισημαίνεται και στις κατευθυντήριες γραμμές της Αρχής σχετικά με την ανάλυση της αγοράς και την αξιολόγηση της σημαντικής ισχύος στην αγορά μιας επιχείρησης βάσει του κανονιστικού πλαισίου που διέπει τις ηλεκτρονικές επικοινωνίες και υπηρεσίες (5). Σταδιακές αναβαθμίσεις της υπάρχουσας δικτυακής υποδομής σπανίως οδηγούν σε μια νέα ή αναδυόμενη αγορά. Η έλλειψη δυνατότητας υποκατάστασης ενός προϊόντος πρέπει να προσδιορίζεται τόσο από την πλευρά της ζήτησης όσο και από την πλευρά της προσφοράς προτού θεωρηθεί ότι το προϊόν δεν εντάσσεται σε ήδη υφιστάμενη αγορά. Η ανάδυση νέων υπηρεσιών λιανικής ενδέχεται να δώσει ώθηση σε μια νέα δευτερογενή αγορά χονδρικής, στο μέτρο που τέτοιες υπηρεσίες λιανικής δεν μπορούν να παρέχονται μέσω υφιστάμενων προϊόντων χονδρικής.

               (9)

               Όσον αφορά τους φραγμούς εισόδου, δύο είδη παρουσιάζουν ενδιαφέρουν για την παρούσα σύσταση: οι διαρθρωτικοί φραγμοί και οι νομικοί ή κανονιστικοί φραγμοί.

               (10)

               Οι διαρθρωτικοί φραγμοί εισόδου είναι αποτέλεσμα του αρχικού κόστους ή των συνθηκών ζήτησης που δημιουργούν ασύμμετρους όρους μεταξύ κατεστημένων και νεοεισερχόμενων επιχειρήσεων, παρεμποδίζοντας ή αποτρέποντας την είσοδο των τελευταίων στην αγορά. Για παράδειγμα, ενδέχεται να εντοπιστούν υψηλοί διαρθρωτικοί φραγμοί όταν η αγορά χαρακτηρίζεται από απόλυτα πλεονεκτήματα κόστους, σημαντικές οικονομίες κλίμακας ή/και οικονομίες φάσματος, περιορισμούς παραγωγικής ικανότητας και υψηλές μη ανακτήσιμες δαπάνες. Μέχρι σήμερα ακόμη εντοπίζονται τέτοιοι φραγμοί σε σχέση με την ευρεία διάδοση ή/και παροχή δικτύων τοπικής πρόσβασης σε σταθερές θέσεις. Ένας συναφής διαρθρωτικός φραγμός μπορεί επίσης να εμφανιστεί σε περίπτωση κατά την οποία η παροχή υπηρεσίας προϋποθέτει μια συνιστώσα δικτύου της οποίας η αναπαραγωγή είτε είναι τεχνικώς ανέφικτη ή είναι εφικτή αλλά με κόστος ασύμφορο για τους ανταγωνιστές.

               (11)

               Οι νομικοί ή κανονιστικοί φραγμοί δεν βασίζονται σε οικονομικές συνθήκες, αλλά απορρέουν από νομοθετικά, διοικητικά ή άλλα κρατικά μέτρα που επηρεάζουν άμεσα τους όρους εισόδου ή/και τη θέση των ανταγωνιστών στη σχετική αγορά. Παράδειγμα νομικού ή κανονιστικού φραγμού που παρεμποδίζει την είσοδο στην αγορά είναι η επιβολή ορίου στον αριθμό επιχειρήσεων που έχουν πρόσβαση στο ραδιοφάσμα για την παροχή σχετικών υπηρεσιών. Άλλα παραδείγματα νομικών ή κανονιστικών φραγμών είναι οι έλεγχοι τιμών ή άλλα μέτρα σχετικά με τις τιμές, τα οποία επιβάλλονται στις επιχειρήσεις και τα οποία επηρεάζουν όχι μόνο την είσοδο αλλά και τη θέση των επιχειρήσεων στην αγορά. Νομικοί ή κανονιστικοί φραγμοί οι οποίοι αίρονται εντός του σχετικού χρονικού ορίζοντα, κατά κανόνα δεν πρέπει να θεωρείται ότι συνιστούν οικονομικό φραγμό εισόδου, έτσι ώστε να πληρούται το πρώτο κριτήριο.

               (12)

               Η σημασία των φραγμών εισόδου ενδέχεται επίσης να υποβαθμιστεί σε ό,τι αφορά αγορές της καινοτομίας χαρακτηριζόμενες από συνεχή τεχνολογική πρόοδο. Στις αγορές αυτές, τα προβλήματα ανταγωνισμού οφείλονται συχνά σε απειλή λόγω καινοτομιών εκ μέρους δυνητικών ανταγωνιστών που δεν έχουν εισέλθει ακόμη στην αγορά. Στις αγορές καινοτομίας, μπορεί να υπάρξει δυναμικός ή μακροπρόθεσμος ανταγωνισμός μεταξύ επιχειρήσεων οι οποίες δεν είναι κατ’ ανάγκη ανταγωνιστικές μεταξύ τους σε μια υπάρχουσα «στατική» αγορά. Η παρούσα σύσταση δεν προσδιορίζει αγορές στις οποίες οι φραγμοί εισόδου δεν αναμένεται να διαρκέσουν πέραν μιας προβλέψιμης περιόδου. Για να εκτιμηθεί κατά πόσον οι φραγμοί εισόδου είναι πιθανό να διαρκέσουν χωρίς κανονιστική ρύθμιση, είναι ανάγκη να εξεταστεί κατά πόσον ο κλάδος γνώρισε συχνές και επιτυχημένες εισόδους κατά το παρελθόν και κατά πόσον επαρκώς ταχείες και διαρκείς είσοδοι περιόρισαν ή έχουν πιθανότητα να περιορίσουν στο μέλλον την ισχύ της αγοράς. Η σημασία των φραγμών εισόδου θα εξαρτηθεί μεταξύ άλλων από την ελάχιστη απαιτούμενη αποτελεσματική κλίμακα της παραγωγής και τις μη ανακτήσιμες δαπάνες.

               (13)

               Ακόμη και όταν η αγορά χαρακτηρίζεται από υψηλούς φραγμούς εισόδου, άλλοι διαρθρωτικοί παράγοντες της συγκεκριμένης αγοράς ενδέχεται να δηλώνουν ότι αυτή τείνει προς ουσιαστικώς ανταγωνιστικά αποτελέσματα εντός του σχετικού χρονικού ορίζοντα. Η δυναμική της αγοράς ενδέχεται για παράδειγμα να πυροδοτείται από τεχνολογικές εξελίξεις ή από τη σύγκλιση προϊόντων και αγορών που μπορεί να ενεργοποιήσουν ανταγωνιστικούς περιορισμούς μεταξύ φορέων οι οποίοι δραστηριοποιούνται σε διακριτές αγορές προϊόντων. Το ίδιο μπορεί να συμβεί και σε αγορές με περιορισμένο — πλην επαρκή — αριθμό επιχειρήσεων που διαφέρουν ως προς τη διάρθρωση κόστους και βρίσκονται αντιμέτωπες με την ελαστικότητα των τιμών ζήτησης. Σε μια αγορά μπορεί επίσης να παρατηρηθεί υπερβάλλουσα παραγωγική ικανότητα, η οποία κανονικά δίνει τη δυνατότητα σε ανταγωνιζόμενες επιχειρήσεις να επεκτείνουν ταχύτατα την παραγωγή τους, ανταποκρινόμενες σε οποιαδήποτε αύξηση τιμών. Σε τέτοιες αγορές, τα μερίδια αγοράς μπορεί να μεταβάλλονται συν τω χρόνω ή/και μπορεί να παρατηρηθεί πτώση των τιμών. Όταν η δυναμική της αγοράς αλλάζει με ταχείς ρυθμούς, πρέπει να λαμβάνεται μέριμνα για την επιλογή του σχετικού χρονικού ορίζοντα που θα αντιστοιχεί στις συναφείς εξελίξεις της αγοράς.

               (14)

               Η απόφαση που θα κρίνει κατά πόσον μια αγορά επιδέχεται εκ των προτέρων κανονιστική ρύθμιση θα πρέπει να εξαρτάται επίσης από την εκτίμηση σχετικά με την επάρκεια της νομοθεσίας περί ανταγωνισμού για την αντιμετώπιση αστοχιών της αγοράς που συνδέονται με την εκπλήρωση των δύο πρώτων κριτηρίων. Η νομοθεσία περί ανταγωνισμού είναι απίθανο να επαρκεί όταν οι απαιτήσεις συμμόρφωσης μιας νομοθετικής παρέμβασης που αποσκοπεί σε ανάταξη μιας αστοχίας της αγοράς είναι ευρείες ή όταν χρειάζεται απαραιτήτως συχνή ή/και έγκαιρη παρέμβαση.

               (15)

               Η εφαρμογή των τριών κριτηρίων θα πρέπει να περιορίζει τις αγορές του τομέα ηλεκτρονικών επικοινωνιών στις οποίες επιβάλλονται εκ των προτέρων κανονιστικές υποχρεώσεις, και ως εκ τούτου να συμβάλλει στην επίτευξη του στόχου του κανονιστικού πλαισίου για σταδιακή μείωση, καθώς αναπτύσσεται ο ανταγωνισμός των αγορών, των ειδικών κανόνων που επιβάλλονται εκ των προτέρων. Τα κριτήρια αυτά πρέπει να εφαρμόζονται σωρευτικά, έτσι ώστε τυχόν αδυναμία εκπλήρωσης ενός εξ αυτών να υποδηλώνει ότι μια αγορά δεν πρέπει να χαρακτηρίζεται επιδεκτική εκ των προτέρων ρύθμισης.

               (16)

               Κανονιστικοί έλεγχοι επί υπηρεσιών λιανικής επιβάλλονται μόνο όταν οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές κρίνουν ότι συναφή μέτρα χονδρικής ή μέτρα που αφορούν την επιλογή ή προεπιλογή φορέα θα αποτύχουν στην επίτευξη του στόχου για την εξασφάλιση αποτελεσματικού ανταγωνισμού και την εκπλήρωση στόχων δημοσίου συμφέροντος. Παρεμβαίνοντας στις αγορές χονδρικής, ακόμη και με επανορθωτικά μέτρα που μπορεί να επηρεάσουν τις αγορές λιανικής, τα κράτη ΕΟΧ μπορούν να εξασφαλίσουν το μεγαλύτερο δυνατό άνοιγμα της αξιακής αλυσίδας στην ομαλή ανταγωνιστική διαδικασία, ώστε να προκύπτει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα για τον τελικό καταναλωτή. Κατά συνέπεια, η παρούσα σύσταση προσδιορίζει κυρίως τις αγορές χονδρικής, η κατάλληλη κανονιστική ρύθμιση των οποίων αποσκοπεί στην αντιμετώπιση της έλλειψης αποτελεσματικού ανταγωνισμού, η οποία είναι εμφανής στις αγορές του τελικού καταναλωτή. Εάν μια εθνική ρυθμιστική αρχή καταδείξει ότι οι παρεμβάσεις στις αγορές χονδρικής υπήρξαν ανεπιτυχείς, η σχετική αγορά λιανικής ενδέχεται να είναι επιδεκτική εκ των προτέρων κανονιστικής ρύθμισης υπό τον όρο ότι πληρούνται τα τρία προαναφερθέντα κριτήρια.

               (17)

               Στις 17 Δεκεμβρίου 2007, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξέδωσε τη νέα σύσταση 2007/879/ΕΚ για τις σχετικές αγορές προϊόντων και υπηρεσιών στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών που επιδέχονται εκ των προτέρων ρύθμιση σύμφωνα με την οδηγία-πλαίσιο (6).

               (18)

               Αφετηρία για την αναθεώρηση της σύστασης της Αρχής για τις σχετικές αγορές είναι η νέα σύσταση της Επιτροπής και οι αιτιολογικές σκέψεις της Επιτροπής στην επεξηγηματική σημείωση της σύστασης. Κατά τη διαδικασία αναθεώρησης, η Αρχή υιοθέτησε την προσέγγιση ότι η σύγκριση των εξελίξεων της αγοράς θα πρέπει να πραγματοποιείται με βάση ένα κριτήριο αξιολόγησης του ΕΟΧ και όχι λαμβάνοντας απλώς υπόψη την κατάσταση της αγοράς στις επιμέρους χώρες ΕΖΕΣ.

               (19)

               Βάσει των εξελίξεων της αγοράς στις χώρες ΕΖΕΣ, καθώς και βάσει παρατηρήσεων που υποβλήθηκαν κατά τη δημόσια διαβούλευση και βάσει άλλων πληροφοριακών στοιχείων που έχει στη διάθεσή της η Αρχή, η λειτουργία των αγορών ηλεκτρονικών επικοινωνιών των τριών χωρών ΕΖΕΣ δεν είναι εν γένει πιθανό να αποκλίνει σε μεγαλύτερο βαθμό από τη μέση λειτουργία των αγορών της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή το σύνολο του ΕΟΧ σε σχέση με τη λειτουργία των αντίστοιχων αγορών των επιμέρους κρατών μελών της ΕΕ σε σύγκριση με τον ίδιο μέσο όρο.

               (20)

               Ο στόχος της συμφωνίας ΕΟΧ είναι η θέσπιση «ενός δυναμικού και ομοιογενούς ΕΟΧ με βάση κοινούς κανόνες και ισότιμους όρους ανταγωνισμού» (7). Βάσει του στόχου αυτού και των ανωτέρω εκτιμήσεων, η Αρχή εκδίδει μια σύσταση εναρμονισμένη με τη σύσταση της Επιτροπής ώστε να διασφαλισθεί η ενιαία εφαρμογή του κοινού κανονιστικού πλαισίου και η ασφάλεια δικαίου για τους ενδιαφερόμενους φορείς στις αγορές ηλεκτρονικών επικοινωνιών του ΕΟΧ. Συνεπώς, στην παρούσα σύσταση ο αριθμός των αγορών που επιδέχονται εκ των προτέρων κανονιστική ρύθμιση μειώνεται από 18 σε 7 αγορές.

               (21)

               Η μείωση του αριθμού των αγορών που επιδέχονται εκ των προτέρων κανονιστική ρύθμιση δεν φανερώνει κατ’ ανάγκη ότι οι διαγραφείσες αγορές ασκούν αποτελεσματικό ανταγωνισμό σε καθεμία από τις χώρες ΕΖΕΣ και ότι δεν διασφαλίζεται πλέον εκ των προτέρων κανονιστική ρύθμιση για τις αγορές αυτές. Στις παρατηρήσεις που υποβλήθηκαν στην Αρχή κατά την αναθεωρητική διαδικασία διατυπώνεται ο ισχυρισμός ότι σε ορισμένες αγορές ενδέχεται να δικαιολογείται η διατήρηση της ρύθμισης.

               (22)

               Οι αγορές που παρατίθενται στο παράρτημα έχουν προσδιοριστεί βάσει των τριών σωρευτικών κριτηρίων. Για τις αγορές που δεν έχουν περιληφθεί στην παρούσα σύσταση, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές πρέπει να εφαρμόσουν τη δοκιμασία των τριών κριτηρίων στην εκάστοτε αγορά. Για τις αγορές του παραρτήματος της σύστασης αριθ. 194/04/COL, της 14ης Ιουλίου 2004, οι οποίες δεν έχουν περιληφθεί στο παράρτημα της παρούσας σύστασης, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να εφαρμόσουν τη δοκιμασία των τριών κριτηρίων για να εκτιμήσουν κατά πόσον, με βάση τα εθνικά δεδομένα, μια αγορά συνεχίζει να επιδέχεται εκ των προτέρων κανονιστική ρύθμιση. Για αγορές που έχουν περιληφθεί στην παρούσα σύσταση, η εθνική ρυθμιστική αρχή έχει τη δυνατότητα να επιλέξει να μη διενεργήσει ανάλυση αγοράς εάν κρίνει ότι δεν πληρούνται τα τρία κριτήρια για τη συγκεκριμένη αγορά. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές μπορούν να προσδιορίζουν αγορές που διαφέρουν από εκείνες της παρούσας σύστασης, αρκεί να ενεργούν σύμφωνα με το άρθρο 7 της οδηγίας-πλαίσιο. Η μη κοινοποίηση σχεδίου μέτρου το οποίο επηρεάζει το εμπόριο μεταξύ των κρατών ΕΖΕΣ όπως περιγράφεται στην αιτιολογική σκέψη 38 της οδηγίας-πλαίσιο, ενδέχεται να οδηγήσει σε κίνηση της διαδικασίας παράβασης έναντι του υπόψη κράτους. Αγορές άλλες από εκείνες που έχουν περιληφθεί στην παρούσα σύσταση ορίζονται βάσει των αρχών του ανταγωνισμού που προβλέπονται στην ανακοίνωση της Αρχής για τον ορισμό της σχετικής αγοράς για τους σκοπούς του δικαίου του ανταγωνισμού (8) του ΕΟΧ και να ευθυγραμμίζονται με τις κατευθυντήριες γραμμές της Αρχής σχετικά με την ανάλυση αγοράς και την εκτίμηση της σημαντικής ισχύος στην αγορά, εκπληρώνοντας παράλληλα τα τρία προαναφερθέντα κριτήρια.

               (23)

               Το γεγονός ότι στην παρούσα σύσταση προσδιορίζονται οι αγορές προϊόντων και υπηρεσιών στις οποίες ενδεχομένως δικαιολογείται η εκ των προτέρων ρύθμιση δεν σημαίνει ότι τούτο ενδείκνυται πάντοτε ή ότι οι εν λόγω αγορές θα υπόκεινται στην επιβολή ρυθμιστικών υποχρεώσεων που ορίζονται στις συγκεκριμένες οδηγίες. Ειδικότερα, ρύθμιση δεν μπορεί να επιβληθεί ή πρέπει να αποσυρθεί εάν υπάρχει αποτελεσματικός ανταγωνισμός στις αγορές αυτές ελλείψει ρύθμισης, εάν δηλαδή κανένας φορέας δεν διαθέτει σημαντική ισχύ στην αγορά κατά την έννοια του άρθρου 14 της οδηγίας-πλαίσιο. Οι ρυθμιστικές υποχρεώσεις πρέπει να είναι κατάλληλες και να βασίζονται στη φύση χαρακτήρα του διαπιστωθέντος προβλήματος, να είναι αναλογικές και να αιτιολογούνται βάσει των στόχων που ορίζονται στην οδηγία-πλαίσιο, ιδίως για τη μεγιστοποίηση του οφέλους για λογαριασμό των χρηστών, την εξασφάλιση της μη ύπαρξης στρεβλώσεων ή περιορισμών του ανταγωνισμού, την ενθάρρυνση αποδοτικών επενδύσεων σε μέσα υποδομής και την προώθηση της καινοτομίας, καθώς και την ενθάρρυνση της αποτελεσματικής χρήσης και διαχείρισης ραδιοσυχνοτήτων και πόρων αριθμοδότησης.

               (24)

               Ο προσδιορισμός αγορών στην παρούσα σύσταση δεν επηρεάζει αγορές που είναι δυνατόν να οριστούν σε επιμέρους περιπτώσεις βάσει του δικαίου του ανταγωνισμού. Επιπλέον, το εύρος της εκ των προτέρων νομοθετικής ρύθμισης δεν θίγει το εύρος των δραστηριοτήτων οι οποίες μπορεί να εξετάζονται στο πλαίσιο του δικαίου του ανταγωνισμού.

               (25)

               Η παρούσα σύσταση υπήρξε αντικείμενο δημόσιας διαβούλευσης και διαβούλευσης με τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές και άλλες εθνικές αρχές των κρατών ΕΖΕΣ.

               (26)

               Η παρούσα σύσταση θα πρέπει να ερμηνευθεί βάσει της επεξηγηματικής σημείωσης της σύστασης 2007/879/ΕΚ της Επιτροπής για τις σχετικές αγορές προϊόντων και υπηρεσιών στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών που επιδέχονται εκ των προτέρων ρύθμιση σύμφωνα με την οδηγία-πλαίσιο. Η επεξηγηματική σημείωση περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, περιγραφή των εξελισσόμενων τεχνολογιών σε σχέση με τις αγορές που ορίζονται στη σύσταση,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:

               1.

               Κατά τον καθορισμό των σχετικών αγορών που αντιστοιχούν στις εθνικές συνθήκες σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 3 της πράξης που αναφέρεται στο σημείο 5cl του παραρτήματος XI της συμφωνίας ΕΟΧ, οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών, όπως προσαρμόστηκε στη συμφωνία από το σχετικό πρωτόκολλο 1 και από τις τομεακές προσαρμογές που περιέχονται στο παράρτημα XI της συμφωνίας αυτής, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές καλούνται να προβούν στην ανάλυση των αγορών προϊόντων και υπηρεσιών που προσδιορίζονται στο παράρτημα της παρούσας σύστασης.

               2.

               Κατά τον προσδιορισμό αγορών άλλων από τις περιλαμβανόμενες στο παράρτημα, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές μεριμνούν ώστε να πληρούνται σωρευτικά τα ακόλουθα τρία κριτήρια:

                           α)

                           ύπαρξη υψηλών και μη παροδικών φραγμών εισόδου. Οι φραγμοί αυτοί μπορεί να είναι διαρθρωτικού, νομικού ή ρυθμιστικού χαρακτήρα·

                           β)

                           διάρθρωση της αγοράς που δεν τείνει προς την κατεύθυνση αποτελεσματικού ανταγωνισμού εντός του σχετικού χρονικού ορίζοντα. Η εφαρμογή αυτού του κριτηρίου προϋποθέτει εξέταση της κατάστασης του ανταγωνισμού πέρα από τους φραγμούς εισόδου·

                           γ)

                           ανεπάρκεια του δικαίου του ανταγωνισμού να αντιμετωπίσει επαρκώς αφεαυτού τις εκάστοτε αστοχίες της αγοράς.

               3.

               Η παρούσα σύσταση δεν θίγει τους ορισμούς της αγοράς, τα αποτελέσματα των αναλύσεων αγοράς και τις κανονιστικές υποχρεώσεις που έχουν θεσπίσει οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 3 και το άρθρο 16 της πράξης που αναφέρεται στο σημείο 5cl του παραρτήματος XI της συμφωνίας ΕΟΧ και όπως προσαρμόστηκε στη συμφωνία από το σχετικό πρωτόκολλο 1 και από τις τομεακές προσαρμογές που περιέχονται στο παράρτημα XI της συμφωνίας (οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών), πριν από την ημερομηνία έκδοσης της παρούσας σύστασης.

               4.

               Η παρούσα σύσταση απευθύνεται στα κράτη ΕΖΕΣ.

      Βρυξέλλες, 5 Νοεμβρίου 2008.

            Για την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ

         Per SANDERUD

            Πρόεδρος

         Kurt JAEGER

            Μέλος

      (1)  Στο εξής αναφέρεται ως συμφωνία ΕΟΧ.

      (2)  ΕΕ L 108 της 24.4.2002, σ. 33. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 717/2007 (ΕΕ L 171 της 29.6.2007, σ. 32). Στο εξής αναφέρεται ως οδηγία-πλαίσιο.

      (3)  Σύσταση της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ, της 14ης Ιουλίου 2004 για τις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών που επιδέχονται εκ των προτέρων ρύθμιση σύμφωνα με την οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών, όπως ενσωματώθηκε στη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (ΕΕ L 113 της 27.4.2006, σ. 18) και συμπλήρωμα ΕΟΧ αριθ. 21 της 27.4.2006, σ. 33. Εγκρίθηκε με την απόφαση αριθ. 194/04/COL.

      (4)  Οδηγία 2002/22/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την καθολική υπηρεσία και τα δικαιώματα των χρηστών όσον αφορά δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία καθολικής υπηρεσίας) (ΕΕ L 108 της 24.4.2002, σ. 51), όπως ενσωματώθηκε στο σημείο 5cm του παραρτήματος XI της συμφωνίας ΕΟΧ με την απόφαση αριθ. 11/2004 της Μεικτής Επιτροπής (ΕΕ L 116 της 22.4.2004, σ. 60) και συμπλήρωμα ΕΟΧ αριθ. 20 της 22.4.2004, σ. 14.

      (5)  Κατευθυντήριες γραμμές της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ, της 14ης Ιουλίου 2004, για την ανάλυση της αγοράς και την εκτίμηση της σημαντικής ισχύος στην αγορά κατ’ εφαρμογή του κανονιστικού πλαισίου για τα δίκτυα και τις υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών που αναφέρονται στο παράρτημα XI της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (ΕΕ C 101 της 27.4.2006, σ. 1) και συμπλήρωμα ΕΟΧ αριθ. 21 της 27.4.2006, σ. 1.

      (6)  ΕΕ L 344 της 28.12.2007, σ. 65.

      (7)  4η αιτιολογική σκέψη στο προοίμιο της συμφωνίας ΕΟΧ.

      (8)  Απόφαση αριθ. 46/98/COL της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ, της 4ης Μαρτίου 1998, σχετικά με την έκδοση δύο ανακοινώσεων στον τομέα του ανταγωνισμού όσον αφορά τον ορισμό της σχετικής αγοράς για τους σκοπούς του κοινοτικού δικαίου ανταγωνισμού στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (ΕΟΧ) και όσον αφορά τις συμφωνίες ήσσονος σημασίας που δεν εμπίπτουν στις διατάξεις του άρθρου 53 παράγραφος 1 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ (ΕΕ L 200 της 16.7.1998, σ. 46) και συμπλήρωμα ΕΟΧ αριθ. 28 της 16.7.1998, σ. 1.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

         Αγορές λιανικής

                  1.

                  Πρόσβαση στο δημόσιο τηλεφωνικό δίκτυο σε σταθερή θέση για οικιακούς και μη οικιακούς καταναλωτές.

         Αγορές χονδρικής

                  2.

                  Εκκίνηση κλήσεων από το δημόσιο τηλεφωνικό δίκτυο που παρέχεται σε σταθερή θέση.
                  Για τις ανάγκες της παρούσας σύστασης, η εκκίνηση κλήσεων περιλαμβάνει τη μεταφορά τοπικών κλήσεων και οριοθετείται κατά τρόπο που συμβαδίζει με τα όρια για τις αγορές διαβίβασης κλήσεων και τερματισμού κλήσεων στο δημόσιο τηλεφωνικό δίκτυο που παρέχεται σε σταθερή θέση.

                  3.

                  Τερματισμός κλήσεων σε μεμονωμένα δημόσια τηλεφωνικά δίκτυα που παρέχονται σε σταθερή θέση.
                  Για τις ανάγκες της παρούσας σύστασης, ο τερματισμός κλήσεων περιλαμβάνει τη μεταφορά τοπικών κλήσεων και οριοθετείται κατά τρόπο που συμβαδίζει με τα όρια για την αγορά εκκίνησης κλήσεων και την αγορά διαβίβασης κλήσεων στο δημόσιο τηλεφωνικό δίκτυο που παρέχεται σε σταθερή θέση.

                  4.

                  Χονδρική αγορά (φυσικής) πρόσβασης σε υποδομή δικτύου (συμπεριλαμβάνονται μεριζόμενη πρόσβαση ή πλήρως αποδεσμοποιημένη πρόσβαση) σε σταθερή θέση.

                  5.

                  Ευρυζωνική πρόσβαση χονδρικής.
                  Η αγορά αυτή καλύπτει τη μη φυσική ή εικονική δικτυακή πρόσβαση, συμπεριλαμβανομένης της πρόσβασης «διφυορεύματος» σε σταθερή θέση. Η αγορά αυτή βρίσκεται στα κατάντη της φυσικής πρόσβασης που καλύπτεται από την ανωτέρω αγορά 4, με την έννοια ότι η ευρυζωνική πρόσβαση χονδρικής μπορεί να δομηθεί με χρησιμοποίηση της φυσικής πρόσβασης σε συνδυασμό με άλλα στοιχεία.

                  6.

                  Χονδρική αγορά τερματικών τμημάτων μισθωμένων γραμμών, ανεξάρτητα από την τεχνολογία που χρησιμοποιείται για την παροχή μισθωμένης ή αποκλειστικής χωρητικότητας.

                  7.

                  Τερματισμός φωνητικών κλήσεων μεμονωμένα κινητά δίκτυα.


Avis juridique important

|

31988H0090

88/90/ΕΟΚ: Σύσταση της Επιτροπής της 22ας Δεκεμβρίου 1987 προς την Πορτογαλική Δημοκρατία σχετικά με τη διαρρύθμιση του εθνικού μονοπωλίου εμπορικού χαρακτήρα των πετρελαϊκών προϊόντων έναντι των άλλων κρατών μελών (Το κείμενο στην πορτογαλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 056 της 02/03/1988 σ. 0030 - 0032

***** ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  της 22ας Δεκεμβρίου 1987  προς την Πορτογαλική Δημοκρατία σχετικά με τη διαρρύθμιση του εθνικού μονοπωλίου εμπορικού χαρακτήρα των πετρελαϊκών προϊόντων έναντι των άλλων κρατών μελών  (Το κείμενο στην πορτογαλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)  (88/90/ΕΟΚ)  Ι  1. Πεδίο εφαρμογής του άρθρου 208 της πράξης προσχώρησης  1.1. Η Πορτογαλία υποχρεούται, δυνάμει του άρθρου 208 της πράξης προσχώρησης της Ισπανίας και της Πορτογαλίας και με την επιφύλαξη της παραγράφου 2 του εν λόγω άρθρου, να διαρρυθμίσει προοδευτικά, την 1η Ιανουαρίου 1986, τα εθνικά μονοπώλια εμπορικού χαρακτήρα, κατά την έννοια του άρθρου 37 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΟΚ, έτσι ώστε, πριν από την 1η Ιανουαρίου 1993, να αποκλείεται κάθε διάκριση μεταξύ των υπηκόων των κρατών μελών όσον αφορά τους όρους εφοδιασμού και διαθέσεως.  1.2. Όσον αφορά την βενζίνη αυτοκινήτων, το φωτιστικό πετρέλαιο, το πετρέλαιο εσωτερικής και εξωτερικής καύσης, η διαρρύθμιση του αποκλειστικού δικαιώματος εμπορίας αρχίζει από την ημερομηνία της προσχώρησης. Οι ισχύουσες ποσοστώσεις εμπορίας που έχουν κατανεμηθεί στις σημερινές δικαιούχους επιχειρήσεις, εκτός της Petrogal, έχουν καταργηθεί την 1η Ιανουαρίου 1986. Η πλήρης ελευθέρωση των αγορών για τα προϊόντα αυτά πρέπει να έχει πραγματοποιηθεί στις 31 Δεκεμβρίου 1992.  1.3. Σύμφωνα με το άρθρο 208 παράγραφος 2 της πράξης προσχώρησης, η Επιτροπή διατυπώνει τις συστάσεις της για τη διαρρύθμιση που αφορούν την πραγματοποίηση αυτής της ελευθέρωσης, λαμβάνοντας υπόψη σαν αρχικό σημείο αναφοράς το χαμηλότερο ετήσιο προϊόν, μερίδιο στην αγορά που κατείχε η δημόσια επιχείρηση Petrogal στη διάρκεια της περιόδου από 1ης Ιανουαρίου 1981 μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1985.  Ήδη από την προσχώρησή της, η Πορτογαλία ανοίγει για κάθε σχετικό προϊόν μια ποσόστωση ίση με το σύνολο των ποσοστών εμπορίας που διέθεταν πριν από την ημερομηνία αυτή οι λοιπές επιχειρήσεις εκτός της Petrogal. Η ποσόστωση αυτή αυξάνεται προοδευτικά με τις ποσότητες που ελευθερώνονται, σύμφωνα με τις συστάσεις της Επιτροπής.  2. Καθορισμός των αρχικών ποσοστώσεων  2.1. Για καθένα από τα απαριθμούμενα στο άρθρο 208 της πράξης προσχώρησης προϊόντα, το χαμηλότερο μερίδιο στην αγορά που κατείχε η Petrogal από την 1η Ιανουαρίου 1981 μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1985 ήταν το εξής:  - βενζίνη αυτοκινήτων: 59,18 %,  - φωτιστικό πετρέλαιο: 51,64 %,  - πετρέλαιο εσωτερικής καύσης: 68,14 %,  - πετρέλαιο εξωτερικής καύσης: 79,36 %.  2.2. Κατ' εφαρμογή της παραγράφου 3 της υπουργικής απόφασης 969/85 της 31ης Δεκεμβρίου 1985, η πορτογαλική κυβέρνηση καθόρισε ως εξής της ποσοστώσεις για το 1986, βασιζόμενη σε εκτίμηση της προβλεπόμενης για το έτος αυτό κατανάλωσης·  - βενζίνη αυτοκινήτων: 359 216 τόνοι,  - φωτιστικό πετρέλαιο: 14 993 τόνοι,  - πετρέλαιο εσωτερικής καύσης: 573 480 τόνοι,  - πετρέλαιο εξωτερικής καύσης: 309 500 τόνοι.  2.3. Η Επιτροπή θεωρεί ότι, σύμφωνα με τους όρους του άρθρου 208 της πράξης προσχώρησης, η ποσόστωση για το έτος 1986 έπρεπε να είναι τουλάχιστον ίση με το συνολικό μέγεθος των ποσοστών εμπορίας που παραχωρήθηκαν το 1985 στις εταιρείες, εκτός της Petrogal, λαμβανομένης παράλληλα υπόψη της τυχόν αύξησης της εθνικής κατανάλωσης.  Για το 1985, η συνολική αγορά στην Πορτογαλία, το μερίδιο που επιφυλασσόταν για την Petrogal και το μερίδιο των λοιπών επιχειρήσεων, λαμβανομένης υπόψη μιας αύξησης της κατανάλωσης το 1986, που προβλεπόταν από τις πορτογαλικές αρχές όσον αφορά την βενζίνη αυτοκινήτων, παρουσίαζαν την ακόλουθη εικόνα: (τόνοι)  1.2.3.4 //  //  //  //  //  // Συνολική  αγορά   // Μερίδιο για την  Petrogal   // Μερίδιο των  επιχειρήσεων εκτός  της Petrogal   //    //   //   //   // Βενζίνη   // 855 000  // 505 989   // 349 011   // (πρόβλεψη 1986)   // (880 000)  // (520 784)   // (359 216)   // Φωτιστικό πετρέλαιο   // 32 000   // 16 525   // 15 475   // Πετρέλαιο εσωτερικής καύσης  // 1 918 000   // 1 306 925   // 611 075   // Πετρέλαιο εξωτερικής καύσης   // 3 287 000   // 2 608 563   // 678 437  //    //   //   //  2.4. Με το άρθρο 5 παράγραφος 3 του διατάγματος 525/85 καθώς και με την παράγραφο 3 της υπουργικής απόφασης 969/85, η πορτογαλική κυβέρνηση καθόρισε, αυτοβούλως, σε 5 % το ετήσιο ποσοστό αύξησης της απελευθέρωσης, σε σχέση με το 1986.  Λαμβάνοντας υπόψη τη σύντομη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου για τη διαρρύθμιση του πορτογαλικού μονοπωλίου των πετρελαιοειδών και την ανάγκη να εξασφαλιστεί επαρκής βαθμός προοδευτικότητας στο άνοιγμα της αγοράς, ώστε να αποφευχθεί το άνοιγμα αυτό να είναι ιδιαίτερα απότομο στο τέλος της εν λόγω μεταβατικής περιόδου, η Επιτροπή θεωρεί ότι ποσοστό αύξησης ύψους 10 % είναι περισσότερο δικαιολογημένο και κατάλληλο για να εξασφαλιστεί η προοδευτική διαρρύθμιση που επιδιώκεται με το άρθρο 208 της πράξης προσχώρησης.  Έτσι, η ποσόστωση την οποία οι πορτογαλικές αρχές θα πρέπει να ανοίξουν το 1987 διαμορφώνεται ως εξής:  - βενζίνη αυτοκινήτων: 395 138 τόνοι,  - φωτιστικό πετρέλαιο: 17 022 τόνοι,  - πετρέλαιο εσωτερικής καύσης: 672 182 τόνοι,  - πετρέλαιο εξωτερικής καύσης: 746 280 τόνοι.  3. Η διαχείρηση των ποσοστώσεων  Με την υπουργική απόφαση 969/85, η πορτογαλική κυβέρνηση καθόρισε τα κριτήρια για την κατανομή των ποσοστώσεων καθώς και τη διαδικασία για την εφαρμογή της κατανομής αυτής.  Με απόφαση του πρωθυπουργού της Πορτογαλίας της 23ης Δεκεμβρίου 1986, η πορτογαλική κυβέρνηση προχώρησε σε κατανομή των ποσοστώσεων για το έτος 1986, χωρίς να προβεί σε προηγούμενη δημοσίευση αγγελίας προς τις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις. Το πρακτικό αποτέλεσμα της κατανομής αυτής δεν φαίνεται να έχει προκαλέσει ουσιαστική τροποποίηση των μεριδίων στην πορτογαλική αγορά που διέθεταν οι εκεί λειτουργούσες επιχειρήσεις πριν από την προσχώρηση.  Λαμβανομένων υπόψη των τρεχουσών συνθηκών της πορτογαλικής αγοράς και της παρουσίας διαφόρων επιχειρήσεων που διαθέτουν ήδη ανεπτυγμένα δίκτυα διαθέσεως, η Επιτροπή έκρινε ότι τα εφαρμοστέα κριτήρια δεν πρέπει να ευνοήσουν μόνο τις ήδη εγκατεστημένες στην πορτογαλική αγορά επιχειρήσεις, εις βάρος των επιχειρήσεων που θα επιθυμούσαν να αρχίσουν τη διανομή των πετρελαιοειδών σ' αυτή την ίδια αγορά.  Κατά συνέπεια, με στόχο να εξασφαλιστεί όχι μόνο η συνέχεια στον εφοδιασμό των επιχειρήσεων που έχουν ήδη εγκατασταθεί, αλλά επίσης μια πραγματική δυνατότητα πρόσβασης των νέων επιχειρήσεων στην αγορά, αυτών δηλαδή που δεν λειτουργούσαν το 1985 στην πορτογαλική αγορά, η κατανομή των ποσοστώσεων πρέπει να γίνει σύμφωνα με τα ακόλουθα κριτήρια:  - το μέγεθος των δικτύων πρατηρίων διανομής και τις διάφορες ποσότητες που διατέθηκαν το προηγούμενο έτος, στην περίπτωση των ήδη εγκατεστημένων επιχειρήσεων,  - τα σχέδια εγκαταστάσεως και τα προγράμματα πωλήσεων των νέων φορέων του εμπορίου,  - τη συνολική ποσότητα που παραχωρείται στο σύνολο των νέων επιχειρήσεων και δεν πρέπει, κατά κανένα τρόπο, να είναι κατώτερη από το 15 % της ποσόστωσης που ανοίγεται για το σχετικό προϊόν,  - το ήμισυ τουλάχιστον της ετήσιας αύξησης της ποσόστωσης που ανοίγεται για κάθε σχετικό προϊόν να παραχωρείται εξ ολοκλήρου στις νέες επιχειρήσεις, με στόχο την προοδευτική διεύρυνση της παρουσίας τους στην αγορά αυτή.  Η ετήσια ποσόστωση πρέπει να διαιρείται σε δύο ίσα μέρη τα οποία πρέπει να αποτελούν το αντικείμενο εξαμηνιαίας κατανομής. Αν μία ή περισσότερες επιχειρήσεις δεν έχουν όντως χρησιμοποιήσει την ποσόστωση που τους έχει παραχωρηθεί, το μη χρησιμοποιηθέν μερίδιό τους πρέπει να προστίθεται στη συνολική ποσόστωση που αντιστοιχεί στο επόμενο εξάμηνο.  4. Δημοσίευση για το άνοιγμα της ποσόστωσης  Καμία ανακοίνωση δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί για το 1987 και η ανακοίνωση που δημοσιεύθηκε στον ημερήσιο τύπο για την κατανομή των ποσοστώσεων του 1988 δεν αναφέρει ούτε τις κατανεμητέες ποσότητες ούτε τα κριτήρια που θα ισχύσουν για την κατανομή αυτή.  Για να υπάρξει επαρκής διαφάνεια στη διαδικασία κατανομής των ποσοστώσεων, η Επιτροπή θεωρεί ότι πρέπει να δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Πορτογαλίας μια ανακοίνωση που να περιέχει τα ακόλουθα στοιχεία:  - τον όγκο των ποσοστώσεων για κάθε προϊόν,  - την προθεσμία υποβολής της αιτήσεως,  - τη διεύθυνση στην οποία πρέπει να σταλεί η αίτηση,  - τα κριτήρια που θα ισχύσουν για την κατανομή των ποσοστώσεων. Η δημοσίευση αυτή πρέπει να επαναλαμβάνεται ανά εξάμηνο, τρεις μήνες πριν τη λήξη της προθεσμίας υποβολής των αιτήσεων. Οι σχετικές ποσοστώσεις πρέπει να ανοίγονται για όλους τους ενδιαφερόμενους χωρίς κανένα περιορισμό και τα εισαγόμενα προϊόντα να είναι δυνατόν να διατίθενται έτσι ώστε να μη δημιουργούνται διακρίσεις.  5. Καθεστώς εφαρμοζόμενο στις τιμές πωλήσεως των πετρελαιοειδών  Με την υπουργική απόφαση 99/87 της 12ης Φεβρουαρίου 1987, η πορτογαλική κυβέρνηση θέσπισε νέο τύπο υπολογισμού των ανώτατων τιμών που ισχύουν για τα πετρελαιοειδή που διατίθενται στο εμπόριο στην Πορτογαλία. Η Επιτροπή επιφυλάσσεται ως προς τη θέση που πρόκειται να λάβει όσον αφορά το συμβιβάσιμο αυτής της ρυθμίσεως των τιμών με το κοινοτικό δίκαιο, και ειδικότερα με τα άρθρα 12, 30 και 95 της συνθήκης ΕΟΚ, λαμβανομένης υπόψη της νομολογίας του Δικαστηρίου.  6. Κριτήρια εγκρίσεως για την άσκηση δραστηριότητας εισαγωγής και διανομής των πετρελαιοειδών  Η δραστηριότητα διανομής των πετρελαιοειδών μπορεί να υπόκειται, στην Πορτογαλία, σε αντικειμενική και άνευ διακρίσεων ρύθμιση του εμπορίου. Οι όροι τους οποίους οφείλουν να πληρούν οι ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις στο πλαίσιο μιας τέτοιας ρύθμισης πρέπει, πάντως, να λαμβάνουν υπόψη τη διαφορετική αρχική κατάσταση των επιχειρήσεων που ήδη λειτουργούν στην πορτογαλική αγορά και εκείνων που θα επιθυμούσαν να αρχίσουν δραστηριότητες διανομής στη χώρα αυτή.  ΙΙ  Περιεχόμενο της σύστασης  Για τους λόγους αυτούς, και με την επιφύλαξη της στάσης την οποία η Επιτροπή πρόκειται να υιοθετήσει έχοντας υπόψη τα αποτελέσματα που προκύπτουν κατ' εφαρμογή της παρούσας σύστασης, η Επιτροπή συνιστά στην Πορτογαλική Δημοκρατία, δυνάμει του άρθρου 208 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο της πράξης προσχώρησης:  1. να ανοίξει για το έτος 1987 ετήσια ποσόστωση ίση τουλάχιστον με τις ακόλουθες ποσότητες:  - βενζίνη: 395 138 τόνοι,  - φωτιστικό πετρέλαιο: 17 022 τόνοι,  - πετρέλαιο εσωτερικής καύσης: 672 182 τόνοι,  - πετρέλαιο εξωτερικής καύσης: 746 280 τόνοι,  και να αυξάνει κατά 10 % τα επόμενα έτη τις ποσοστώσεις του προηγούμενου έτους·  2. να προβαίνει σε εξαμηνιαία κατανομή των ποσοστώσεων, κάθε φορά για το ήμισυ της προβλεπόμενης ανά προϊόν συνολικής ποσόστωσης, εξασφαλίζοντας ότι, εάν ένας ή περισσότεροι ενδιαφερόμενοι δεν έχουν χρησιμοποιήσει τις ποσότητες προϊόντων που τους είχαν παραχωρηθεί στο πλαίσιο των ποσοστώσεων του πρώτου εξαμήνου, οι μη χρησιμοποιηθείσες ποσότητες να αποτελούν αντικείμενο νέας κατανομής και να προστίθενται στη δεύτερη εξαμηνιαία ποσόστωση προς χορήγηση·  3. να προβαίνει σε εξαμηνιαία δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα της Πορτογαλίας μιας ανακοίνωσης προς τους ενδιαφερόμενους, όπου αναφέρεται ο όγκος των ποσοστώσεων, η λήξη της προθεσμίας υποβολής της αιτήσεως, η διεύθυνση για την υποβολή της αίτησης καθώς και τα κριτήρια που ισχύουν για την κατανομή των ποσοστώσεων·  4. να θέσει σε εφαρμογή κριτήρια για την κατανομή των ποσοστώσεων τα οποία να λαμβάνουν παράλληλα υπόψη τόσο τη σημασία των δικτύων πωλήσεων και των μέσω αυτών διατιθέμενων ποσοτήτων από τις επιχειρήσεις που έχουν ήδη εγκατασταθεί, όσο και τα στοιχεία εγκατάστασης και τα προγράμματα πωλήσεων των νέων επιχειρήσεων που δεν είχαν ήδη εγκριθεί το 1985 στην πορτογαλική αγορά·  5. να εξασφαλίζει ότι η διατιθέμενη συνολική ποσότητα στο σύνολο των νέων επιχειρήσεων δεν είναι κατώτερη από το 15 % της συνολικής ποσόστωσης που ανοίγεται για το σχετικό προϊόν και ότι τους παρέχεται το ήμισυ τουλάχιστον των προβλεπόμενων αιτήσεων αυξήσεων·  6. να εξασφαλίσει ότι το καθεστώς των τιμών που εφαρμόζεται στα εισαγόμενα πετρελαιοειδή στο πλαίσιο των ποσοστώσεων συμφωνεί με τις σχετικές απαιτήσεις των άρθρων 12 και 30 και 95 της συνθήκης ΕΟΚ, καθώς και με τη νομολογία του Δικαστηρίου·  7. να θέσει σε εφαρμογή, για τη δραστηριότητα διανομής των πετρελαιοειδών στην Πορτογαλία, αντικειμενική και άνευ διακρίσεων ρύθμιση του εμπορίου, η οποία να λαμβάνει παράλληλα υπόψη την ανάγκη να εξασφαλίζεται η ασφάλεια εφοδιασμού στο πορτογαλικό έδαφος.  Βρυξέλλες, 22 Δεκεμβρίου 1987.  Για την Επιτροπή  Peter SUTHERLAND  Μέλος της Επιτροπής


Avis juridique important

|

31990H0246

90/246/ΕΟΚ: Σύσταση του Συμβουλίου της 28ης Μαΐου 1990 σχετικά με την εφαρμογή πολιτικής για την απλούστευση των διοικητικών διαδικασιών υπέρ των μικρομεσαίων επιχειρήσεων στα κράτη μέλη

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 141 της 02/06/1990 σ. 0055 - 0056

***** ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ  της 28ης Μαΐου 1990  σχετικά με την εφαρμογή πολιτικής για την απλούστευση των διοικητικών διαδικασιών υπέρ των μικρομεσαίων επιχειρήσεων στα κράτη μέλη  (90/246/ΕΟΚ)  ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 235,  την πρόταση της Επιτροπής (1),  τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (2),  τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (3),  τα ακόλουθα ψηφίσματα που εξέδωσε το Συμβούλιο:  - ψήφισμα της 3ης Νοεμβρίου 1986 σχετικά με το πρόγραμμα δράσης για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ) (4) και δήλωση σχετικά με το μετριασμό των διοικητικών επιβαρύνσεων των επιχειρήσεων,  - ψήφισμα της 22ας Δεκεμβρίου 1986 σχετικά με το πρόγραμμα δράσης για την προώθηση της απασχόλησης (5),  - ψήφισμα της 30ής Ιουνίου 1988 σχετικά με τη βελτίωση του περιβάλλοντος των επιχειρήσεων και με τις ενέργειες για την προώθηση της ανάπτυξης των επιχειρήσεων, και ιδιαίτερα δε των μικρομεσαίων μέσα στην Κοινότητα (6),  τις ακόλουθες ανακοινώσεις που εξέδωσε η Επιτροπή:  - ανακοίνωση σχετικά με μια πολιτική της Κοινότητας στον τομέα των επιχειρήσεων,  - ανακοίνωση για την απλούστευση των διοικητικών διαδικασιών στην Κοινότητα,  - τρίτη έκθεση για την υλοποίηση των στόχων του προγράμματος κοινοτικής δράσης για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις,  - ανακοίνωση για τα μέτρα απλούστευσης των διοικητικών διαδικασιών που λαμβάνουν τα κράτη μέλη υπέρ των επιχειρήσεων στην Κοινότητα,  Εκτιμώντας:  ότι λαμβάνονται μέτρα σε κοινοτικό επίπεδο για τη διασφάλιση ευνοϊκού για τις επιχειρήσεις περιβάλλοντος και, ιδίως, για την απλούστευση της νομοθεσίας και το μετριασμό των διοικητικών επιβαρύνσεων των επιχειρήσεων, και ιδίως των μικρομεσαίων·  ότι η δράση αυτή πρέπει να υλοποιηθεί και από τις εθνικές, περιφερειακές και τοπικές διοικήσεις·  ότι η ανταλλαγή πληροφοριών και μια αντιπαράθεση των εμπειριών μεταξύ κρατών μελών, ιδίως όπως προβλέπονται στα κοινοτικά πλαίσια, διευκολύνουν τη δυνατότητα συνολικής άποψης των μέτρων που τίθενται σε εφαρμογή σε κάθε κράτος μέλος·  ότι η προσέγγιση αυτή συμβάλλει στην ενίσχυση της πολιτικής αυτής και, εν συνεχεία, στην τόνωση του επιχειρηματικού πνεύματος·  ότι ο στόχος της απλούστευσης των διοικητικών διαδικασιών δεν μπορεί, ωστόσο, να έχει ως αποτέλεσμα να θιγούν οι ελευθερίες, να τεθεί υπό αμφισβήτηση η ύπαρξη συμβουλευτικών οργάνων που δημιουργήθηκαν με στόχο να συμβάλλουν στη δημοκρατία στον τομέα της οικονομίας ή να μειωθεί η νομική ασφάλεια των διοικουμένων·  ότι έχουν ήδη καταβληθεί σημαντικές προσπάθειες για την απλούστευση των νομοθετικών και των κανονιστικών διατάξεων, τον εκσυγχρονισμό των διοικητικών υπηρεσιών, την κατάρτιση του προσωπικού και τη βελτίωση της ποιότητας των παρεχομένων υπηρεσιών αλλά ότι θα πρέπει να ενταθεί η προσπάθεια αυτή,  ΣΥΝΙΣΤΑ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ:  1. Να εφαρμόσουν, υπέρ των επιχειρήσεων, προγράμματα απλούστευσης των διοικητικών διαδικασιών με τη συμμετοχή όλων των αρμοδίων δημοσίων οργανισμών.  2. Να φροντίσουν ώστε τα προαναφερόμενα μέτρα να αφορούν τόσο τις νέες νομοθετικές προτάσεις όσο και την υπάρχουσα νομοθεσία, την κατάργηση των περιττών νομοθετικών ρυθμίσεων και την αναπροσαρμογή όσων δεν ανταποκρίνονται πλέον στην οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα.  3. Να καταβάλουν προσπάθειες ούτως ώστε, να εξετάζεται επίσης, σε μια πρώτη φάση, η αναγκαιότητα, η αποτελεσματικότητα και η σαφήνεια όλων των σχεδίων νομοθετικών και κανονιστικών διατάξεων, όταν τα σχέδια αυτά θα μπορούσαν να αυξήσουν τη διοικητική επιβάρυνση των επιχειρήσεων· η εξέταση αυτή θα πρέπει να είναι παρόμοια με την εξέταση που αναλαμβάνει η Επιτροπή για τις επιπτώσεις της κοινοτικής νομοθεσίας, ιδιαίτερα στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις (εκτίμηση επιπτώσεων).  4. Να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στα ακόλουθα σημεία:  α) τον εκσυγχρονισμό της οργάνωσης της διοίκησης, ιδίως των υπηρεσιών που έρχονται σε επαφή με τις επιχειρήσεις, προκειμένου να βελτιωθεί ο συντονισμός των διαφόρων επιμέρους διοικητικών υπηρεσιών, η αποτελεσματικότητα και η ταχύτητα λειτουργίας τους·  β) τη βελτίωση των διαδικασιών με την τυποποίηση και τη μείωση του αριθμού των εντύπων και των δηλώσεων που χρησιμοποιούνται στους τομείς της λογιστικής, της φορολογίας, των κοινωνικών υποθέσεων και των στατιστικών·  γ) τη δημιουργία, ενδεχομένως, ενιαίων θυρίδων για την παροχή πληροφοριών σχετικά με τις γενικές διατυπώσεις που απαιτούνται προκειμένου να συσταθεί μια επιχείρηση·  δ) την αντικατάσταση του μεγαλύτερου δυνατού αριθμού τυπικών αποφάσεων από διαδικασίες σιωπηρής έγκρισης, δυνάμει των οποίων, μετά την πάροδο μιας προθεσμίας από την υποβολή της αίτησης, η έλλειψη απάντησης από μέρους των αρμοδίων αρχών θεωρείται ως απόφαση·  ε) τη βελτίωση της ενήμερωσης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, π.χ. με τη δημοσίευση οδηγού (vade-mecum), φυλλαδίων και διοικητικών οργανογραμμάτων·  στ) την κωδικοποίηση ή τη συλλογή κειμένων των εθνικών νομοθεσιών ώστε να γίνει πλέον κατανοητή για τις επιχειρήσεις·  ζ) εφόσον χρειαστεί, την ανάπτυξη ειδικών εκτελεστικών μέτρων διοικητικής απλούστευσης για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.  5. Να δημιουργήσουν ή να διατηρήσουν ένα κατάλληλο όργανο διαβούλευσης μεταξύ των αντιπροσώπων των επιχειρήσεων, ιδίως των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, και της διοίκησης, προκειμένου να ενθαρρυνθεί η απλούστευση των διοικητικών διαδικασιών και της νομοθεσίας.  6. Να εφαρμοστούν τα προαναφερόμενα μέτρα υπό την επιφύλαξη των νομίμων δικαιωμάτων των εργαζομένων και των τρίτων μερών.  7. Να ενημερώνουν την Επιτροπή για τα κύρια επιτεύγματα στον τομέα της διοικητικής απλούστευσης, για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν και για τις προτεινόμενες πρωτοβουλίες, ούτως ώστε να μπορεί η Επιτροπή να φροντίζει ώστε όλα τα κράτη μέλη να είναι πλήρως ενήμερα για τις εξελίξεις και τις δυνατότητες στον τομέα αυτό,  ΚΑΛΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ:  α) να εφαρμόσει, όσον την αφορά, τα σημεία που περιέχονται στην παρούσα σύσταση και να ενημερώσει τα κράτη μέλη σχετικά με τα κύρια επιτεύγματα·  β) να προτείνει πρόγραμμα για την εξέταση των επιπτώσεων της υπάρχουσας κοινοτικής νομοθεσίας και να εντοπίσει τους τομείς όπου η νομοθεσία αυτή είναι ιδιαίτερα επαχθής·  γ) να διευκολύνει την πρόσβαση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων στα διαρθρωτικά ταμεία και στα κοινοτικά προγράμματα έρευνας και ανάπτυξης καθώς και στα άλλα κοινοτικά προγράμματα·  δ) να λάβει τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να ζητείται η γνώμη των αντιπροσώπων των επιχειρήσεων σχετικά με τα διάφορα στοιχεία του προγράμματος για την απλούστευση των διοικητικών διαδικασιών·  ε) να συνεχίσει να βελτιώνει τις εκτιμήσεις των επιπτώσεων στα πλαίσια της Επιτροπής και να τις δημοσιεύσει·  στ) να εξετάσει τις δυνατότητες περιορισμού διπλών διοικητικών διατυπώσεων που πρέπει να κάνουν οι επιχειρήσεις όταν ασκούν τις δραστηριότητές τους σε άλλο κράτος·  ζ) να υποβάλλει τακτικά έκθεση σχετικά με τα κοινοτικά και εθνικά μέτρα για την απλούστευση των διοικητικών διαδικασιών.  Βρυξέλλες, 28 Μαΐου 1990.  Για το Συμβούλιο  Ο Πρόεδρος  D. J. O'MALLEY  (1) ΕΕ αριθ. C 189 της 26. 7. 1989, σ. 7, και  ΕΕ αριθ. C 101 της 21. 4. 1990, σ. 8.  (2) ΕΕ αριθ. C 15 της 22. 1. 1990, σ. 363.  (3) ΕΕ αριθ. C 298 της 27. 11. 1989, σ. 53.  (4) ΕΕ αριθ. C 287 της 14. 11. 1986, σ. 1.  (5) ΕΕ αριθ. C 340 της 31. 12. 1986, σ. 2.  (6) ΕΕ αριθ. C 197 της 27. 7. 1988, σ. 6.


title: Recommendation for a COUNCIL RECOMMENDATION on the National Reform Programme 2011 of Italyand delivering a Council opinionon the updated Stability Programme of Italy, 2011-2014

text:
              ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
                                            Βρυξέλλες, 7.6.2011
                                            SEC(2011) 810 τελικό
                                   Σύσταση
                      ΣΥΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
     σχετικά µε το εθνικό πρόγραµµα µεταρρυθµίσεων του 2011 της Ιταλίας
                    και την έκδοση γνώµης του Συµβουλίου
σχετικά µε το επικαιροποιηµένο πρόγραµµα σταθερότητας της Ιταλίας, 2011-2014
                            {SEC(2011) 720 τελικό}
 ---pagebreak---                                                 Σύσταση
                                 ΣΥΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
            σχετικά µε το εθνικό πρόγραµµα µεταρρυθµίσεων του 2011 της Ιταλίας
                              και την έκδοση γνώµης του Συµβουλίου
       σχετικά µε το επικαιροποιηµένο πρόγραµµα σταθερότητας της Ιταλίας, 2011-2014
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως τα
   άρθρα 121 παράγραφος 2 και 148 παράγραφος 4,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συµβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997,
   για την ενίσχυση της εποπτείας της δηµοσιονοµικής κατάστασης και την εποπτεία και το
   συντονισµό των οικονοµικών πολιτικών1, και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 3,
   Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής2,
   Έχοντας υπόψη τα συµπεράσµατα του Ευρωπαϊκού Συµβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τη γνώµη της Επιτροπής Απασχόλησης,
   Κατόπιν διαβουλεύσεων µε την Οικονοµική και ∆ηµοσιονοµική Επιτροπή,
   Εκτιµώντας τα ακόλουθα:
   (1)    Στις 26 Μαρτίου 2010, το Ευρωπαϊκό Συµβούλιο συµφώνησε µε την πρόταση της
          Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την εφαρµογή της στρατηγικής για την Ευρώπη 2020, µιας
          νέας στρατηγικής για την ανάπτυξη και την απασχόληση, η οποία, βασιζόµενη στον
          ενισχυµένο συντονισµό των οικονοµικών πολιτικών, θα εστιαστεί σε νευραλγικούς
          τοµείς στους οποίους απαιτείται δράση ώστε να ενισχυθεί το δυναµικό διατηρήσιµης
          ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης.
   (2)    Στις 13 Ιουλίου 2010, το Συµβούλιο εξέδωσε σύσταση σχετικά µε τους γενικούς
          προσανατολισµούς της οικονοµικής πολιτικής των κρατών µελών και της Ένωσης
          (2010 έως 2014) και, στις 21 Οκτωβρίου 2010, εξέδωσε απόφαση σχετικά µε τις
          κατευθυντήριες γραµµές των πολιτικών απασχόλησης των κρατών µελών3, οι οποίες
          από κοινού αποτελούν τις «ολοκληρωµένες κατευθυντήριες γραµµές». Τα κράτη µέλη
   1
          ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.
   2
          ΕΕ C της , σ. .
   3
          ∆ιατηρήθηκε για το 2011 µε την απόφαση 2011/308/ΕΕ του Συµβουλίου της 19ης Μαΐου 2011.
EL                                                  2                                            EL
 ---pagebreak---        κλήθηκαν να λαµβάνουν υπόψη τις ολοκληρωµένες κατευθυντήριες γραµµές στις
       οικονοµικές τους πολιτικές και στις πολιτικές τους για την απασχόληση.
   (3) Στις 12 Ιανουαρίου 2011, η Επιτροπή εξέδωσε την πρώτη Ετήσια Επισκόπηση της
       Ανάπτυξης, σηµατοδοτώντας την έναρξη ενός νέου κύκλου οικονοµικής
       διακυβέρνησης στην ΕΕ και το πρώτο Ευρωπαϊκό Εξάµηνο εκ των προτέρων και
       ολοκληρωµένου συντονισµού πολιτικής, που εδράζεται στην στρατηγική «Ευρώπη
       2020».
   (4) Στις 25 Μαρτίου 2011, το Ευρωπαϊκό Συµβούλιο ενέκρινε τις προτεραιότητες για
       δηµοσιονοµική εξυγίανση και διαρθρωτικές µεταρρυθµίσεις (σε συµφωνία µε τα
       συµπεράσµατα του Συµβουλίου της 15ης Φεβρουαρίου και της 7ης Μαρτίου 2011 και
       σε συνέχεια της Ετήσιας Επισκόπησης της Ανάπτυξης που διενήργησε η Επιτροπή).
       Τόνισε την ανάγκη να δοθεί προτεραιότητα στην επάνοδο σε υγιείς προϋπολογισµούς
       και δηµοσιονοµική βιωσιµότητα, στη µείωση της ανεργίας µέσω µεταρρυθµίσεων
       στην αγορά εργασίας και στην καταβολή νέων προσπαθειών για την ενίσχυση της
       ανάπτυξης. Ζήτησε από τα κράτη µέλη να µετατρέψουν τις προτεραιότητες αυτές σε
       συγκεκριµένα µέτρα που θα περιληφθούν στα προγράµµατα σταθερότητας ή
       σύγκλισης και στα εθνικά προγράµµατα µεταρρυθµίσεων.
   (5) Στις 25 Μαρτίου 2011, το Ευρωπαϊκό Συµβούλιο κάλεσε επίσης τα κράτη µέλη που
       συµµετέχουν στο Σύµφωνο για το Ευρώ+ να υποβάλουν εγκαίρως τις δεσµεύσεις τους
       ώστε να περιληφθούν στα προγράµµατα σταθερότητας ή σύγκλισης και στα εθνικά
       προγράµµατα µεταρρυθµίσεων.
   (6) Στις 6 Μαΐου 2011, η Ιταλία υπέβαλε το επικαιροποιηµένο της πρόγραµµα
       σταθερότητας 2011, που καλύπτει την περίοδο 2011-2014 και το εθνικό της
       πρόγραµµα µεταρρυθµίσεων 2011. Για να ληφθεί υπόψη η αλληλεξάρτησή τους, τα
       δύο προγράµµατα αξιολογήθηκαν συγχρόνως.
   (7) Η ιταλική οικονοµία έπασχε από διαρθρωτικές αδυναµίες πολύ πριν από την τρέχουσα
       παγκόσµια οικονοµική και χρηµατοπιστωτική κρίση. Μεταξύ 2001 και 2007, ο µέσος
       ρυθµός αύξησης του πραγµατικού ΑΕΠ ήταν περίπου 1%, δηλαδή µόνο το µισό του
       µέσου όρου της ζώνης του ευρώ, κυρίως λόγω της βραδείας αύξησης της
       παραγωγικότητας. ∆εδοµένου ότι οι εξελίξεις αυτές επηρέαζαν το σύνολο της χώρας,
       οι µεγάλες περιφερειακές οικονοµικές ανισότητες δεν µειώνονταν. Παρά το γεγονός
       ότι η οικονοµία δεν χαρακτηριζόταν από µεγάλες εσωτερικές ανισορροπίες του
       ιδιωτικού τοµέα, επηρεαζόταν σοβαρά από την παγκόσµια κρίση. Η κατάρρευση των
       εξαγωγών, και στη συνέχεια των επενδύσεων, είχε ως αποτέλεσµα την απότοµη
       µείωση του πραγµατικού ΑΕΠ κατά περίπου 7% από το δεύτερο τρίµηνο του 2008
       έως το δεύτερο τρίµηνο του 2009. Μετά από σταθερή µείωση κατά την προηγούµενη
       δεκαετία, το ακαθάριστο δηµόσιο χρέος αυξήθηκε σε 119% µέχρι το τέλος του 2010,
       αντικατοπτρίζοντας επίσης την απότοµη πτώση του ΑΕΠ. Η απασχόληση µειώθηκε
       κατά πολύ λιγότερο, υποστηριζόµενη από ένα κυβερνητικό πρόγραµµα για τη µείωση
       των ωρών εργασίας, και ως εκ τούτου το ποσοστό ανεργίας αυξήθηκε µετρίως κατά
       την περίοδο 2008-09. Οδηγούµενη από τις εξαγωγές, η οικονοµία άρχισε να
       ανακάµπτει κατά το δεύτερο εξάµηνο του 2009, αν και µε αργούς ρυθµούς. Η
       κατάσταση στην αγορά εργασίας παρέµεινε ευάλωτη το 2010, µε σταθεροποίηση του
       ποσοστού ανεργίας σε περίπου 8,5% στο τέλος του έτους. ∆εδοµένου του πολύ
       υψηλού δείκτη δηµοσίου χρέους, η Ιταλία τήρησε την ενδεδειγµένη συνετή
       δηµοσιονοµική πολιτική κατά τη διάρκεια της κρίσης, αποφεύγοντας να εφαρµόσει
EL                                           3                                          EL
 ---pagebreak---         µέτρα εκτεταµένων δηµοσιονοµικών κινήτρων, διατηρώντας έτσι το δηµόσιο
        έλλειµµα κάτω από το µέσο όρο της ζώνης του ευρώ στο διάστηµα 2009-10.
   (8)  Βάσει της αξιολόγησης του επικαιροποιηµένου προγράµµατος σταθερότητας
        σύµφωνα µε τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 1466/97, το Συµβούλιο είναι της γνώµης ότι το
        µακροοικονοµικό σενάριο στο οποίο βασίζονται οι δηµοσιονοµικές προβολές στο
        πρόγραµµα είναι βάσιµο. Το πρόγραµµα σχεδιάζει να µειώσει το έλλειµµα της γενικής
        κυβέρνησης κάτω από την τιµή αναφοράς του 3% του ΑΕΠ έως το 2012, µε βάση την
        περαιτέρω συγκράτηση των δαπανών και πρόσθετα έσοδα από τη βελτίωση της
        φορολογικής συµµόρφωσης. Μετά τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείµµατος, το
        πρόγραµµα προβλέπει την επίτευξη του µεσοπρόθεσµου δηµοσιονοµικού στόχου
        (Μ∆Σ) που αφορά ισοσκελισµένη δηµοσιονοµική θέση από διαρθρωτική άποψη µέχρι
        το τέλος της περιόδου του προγράµµατος (2014), υποστηριζόµενο από τη δέσµευση
        για περαιτέρω περιορισµό των πρωτογενών δαπανών. Σύµφωνα µε το πρόγραµµα, ο
        δείκτης δηµόσιου χρέους προβλέπεται να κορυφωθεί το 2011 και να µειώνεται µε
        αυξανόµενο ρυθµό στη συνέχεια, όσο θα αυξάνεται το πρωτογενές πλεόνασµα. Η
        προβλεπόµενη µέση ετήσια δηµοσιονοµική προσπάθεια κατά την περίοδο 2010-2012
        υπερβαίνει το 0,5% του ΑΕΠ που είχε συστήσει το Συµβούλιο στο πλαίσιο της ∆ΥΕ,
        και ο προβλεπόµενος ρυθµός προσαρµογής µετά το 2012 είναι αρκετά υψηλότερος
        από τα οριζόµενα στο Σύµφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Για την επίτευξη των
        παραπάνω αποτελεσµάτων σχετικά µε το έλλειµµα και το χρέος θα απαιτηθεί αυστηρή
        εκτέλεση του προϋπολογισµού, ενώ χρειάζονται περισσότερες πληροφορίες για τα
        προγραµµατιζόµενα µέτρα εξυγίανσης προκειµένου να αυξηθεί η αξιοπιστία του
        προγράµµατος.
   (9)  ∆εδοµένου του πολύ υψηλού δηµοσίου χρέους, που ανέρχεται σε περίπου 120% του
        ΑΕΠ το 2011, η επιδίωξη µιας βιώσιµης και αξιόπιστης εξυγίανσης και η θέσπιση
        διαρθρωτικών µέτρων για την ενίσχυση της ανάπτυξης αποτελούν βασικές
        προτεραιότητες για την Ιταλία. Για την περίοδο έως το 2012, η επίτευξη των στόχων
        για το έλλειµµα της γενικής κυβέρνησης που ορίζονται στο πρόγραµµα σταθερότητας
        και, εποµένως, η διόρθωση του υπερβολικού ελλείµµατος έως το 2012, εξαρτάται από
        την πλήρη εφαρµογή των µέτρων που έχουν ήδη εγκριθεί. Θα χρειαζόταν να γίνουν
        συµπληρωµατικές ενέργειες εάν, για παράδειγµα, τα έσοδα από τη βελτίωση της
        φορολογικής συµµόρφωσης είναι χαµηλότερα από αυτά που αναµένονται στον
        προϋπολογισµό ή αν ανακύψουν δυσκολίες όσον αφορά την επίτευξη της
        προγραµµατισθείσας συγκράτησης των κεφαλαιουχικών δαπανών. Για το διάστηµα
        2013-14, το νέο τριετές δηµοσιονοµικό πλαίσιο ορίζει ότι τα συγκεκριµένα µέτρα που
        θα στηρίζουν την προσπάθεια εξυγίανσης πρέπει να εγκριθούν µέχρι τον Οκτώβριο
        του 2011. Αν και το δηµοσιονοµικό πλαίσιο έχει ενισχυθεί σηµαντικά τα τελευταία
        χρόνια, η καθιέρωση δεσµευτικών ανώτατων ορίων δαπανών και οι περαιτέρω
        βελτιώσεις της δηµοσιονοµικής παρακολούθησης σε όλους τους υποτοµείς του
        δηµόσιου τοµέα προβλέπεται ότι θα προωθήσουν τη δηµοσιονοµική πειθαρχία και να
        ενισχύσουν την αξιοπιστία της µεσοπρόθεσµης δηµοσιονοµικής στρατηγικής.
   (10) Παρά το σχετικά υψηλό ρυθµό δηµιουργίας θέσεων απασχόλησης κατά τα έτη που
        προηγήθηκαν της κρίσης, η αγορά εργασίας της Ιταλίας παρουσιάζει ορισµένες
        διαρθρωτικές αδυναµίες. Οι εργαζόµενοι µε συµβάσεις αορίστου χρόνου
        απολαµβάνουν µεγαλύτερη προστασία από τους εργαζοµένους που εργάζονται για
        µικρό χρονικό διάστηµα ή µε προσωρινές συµβάσεις, ειδικά όταν οι εν λόγω
        εργαζόµενοι έχουν καταγραφεί επισήµως ως αυτοαπασχολούµενοι, αλλά στην
        πραγµατικότητα διέπονται από κανονική σχέση εξαρτηµένης εργασίας. Για τους
EL                                           4                                             EL
 ---pagebreak---         πρώτους, η εργατική νοµοθεσία επιτρέπει οµαδικές απολύσεις και απολύσεις για
        οικονοµικούς λόγους σε πολύ περιορισµένο αριθµό περιπτώσεων. Ταυτόχρονα, δεν
        χορηγείται σε όλους τους εργαζόµενους που χάνουν τη δουλειά τους επαρκής
        εισοδηµατική στήριξη, δεδοµένου ότι ο κατακερµατισµός της αγοράς εργασίας
        συνοδεύεται από ένα κατακερµατισµένο σύστηµα επιδοµάτων ανεργίας. Το επίπεδο
        της ανεργίας στους εργαζόµενους κάτω των 25 ετών ανήλθε στο 27,8% το 2010, µε
        ανοµοιόµορφη κατανοµή του σε όλη τη χώρα, και η ανεργία των νέων στις
        περιφέρειες του Νότου ήταν διπλάσια από τις περιφέρειες του Βορρά. Ο ρόλος της
        µαθητείας και της επαγγελµατικής κατάρτισης δεν τονίζεται αρκετά. Αν και θα ήταν
        πολύ χρήσιµο και αναγκαίο, δεν υπάρχει σήµερα ενιαίο σύστηµα πιστοποίησης
        δεξιοτήτων και αναγνώρισης των επαγγελµατικών προτύπων και των προτύπων
        κατάρτισης που να αναγνωρίζεται σε όλη τη χώρα, πράγµα που εµποδίζει την
        κινητικότητα της εργασίας και µειώνει τις ευκαιρίες απασχόλησης σε όλη την Ιταλία.
        Υπάρχει περιθώριο για την ενίσχυση της αποτελεσµατικότητας των υπηρεσιών
        απασχόλησης, ιδίως στις περιφέρειες µε υψηλή ανεργία. Τέλος, η αδήλωτη εργασία
        εξακολουθεί να αποτελεί έντονο φαινόµενο στην Ιταλία.
   (11) Η ευθυγράµµιση των µισθολογικών εξελίξεων µε την αύξηση της παραγωγικότητας
        είναι σηµαντική αν ληφθεί υπόψη η διαρκής απώλεια ανταγωνιστικότητας της Ιταλίας
        από τα τέλη της δεκαετίας του 1990· στο πλαίσιο αυτό, οι διαπραγµατεύσεις σε
        επίπεδο επιχείρησης µπορούν να διαδραµατίσουν σηµαντικό ρόλο, που µπορεί επίσης
        να βοηθήσει στην αντιµετώπιση των περιφερειακών ανισοτήτων στην αγορά
        εργασίας. Η µεταρρύθµιση του διαπραγµατευτικού πλαισίου του 2009 εισήγαγε,
        µεταξύ άλλων, τη δυνατότητα «ρητρών ανοίγµατος» (δηλαδή παρεκκλίσεων από τον
        κλαδικό µισθό που έχει συµφωνηθεί σε εθνικό επίπεδο), αλλά αυτές δεν έχουν αρχίσει
        ακόµη να χρησιµοποιούνται ευρέως.
   (12) Το ποσοστό απασχόλησης των γυναικών υστερεί σε σχέση µε αυτή των ανδρών κατά
        περισσότερες από 20 εκατοστιαίες µονάδες σε όλη την επικράτεια. Μόλις το ένα τρίτο
        των γυναικών µεταξύ 20 και 64 ετών είχαν απασχόληση στις περιφέρειες του Νότου
        το 2009, λόγω τόσο των σχετικά χαµηλότερων ποσοστών δραστηριότητας όσο και της
        αύξησης της ανεργίας. Η σχετικά υψηλή φορολόγηση της εργασίας στην Ιταλία
        µειώνει τα κίνητρα για την προσφορά εργασίας, ιδίως για τις εξαρτώµενες συζύγους,
        και επηρεάζει δυσµενώς τη ζήτηση εργασίας από τις επιχειρήσεις. Προκειµένου να
        συµβάλει στην ενίσχυση της απασχόλησης των γυναικών, το εθνικό πρόγραµµα
        µεταρρυθµίσεων βασίζεται στο σχέδιο που εγκρίθηκε το 2010 µε σκοπό το
        συντονισµό των προσπαθειών σε όλη τα επίπεδα της κυβέρνησης για την προώθηση
        της συµβατότητας της επαγγελµατικής και της οικογενειακής ζωής. Η κυβέρνηση
        θέσπισε πρόσφατα ένα φορολογικό κίνητρο για τις εταιρείες που προσλαµβάνουν
        µειονεκτούντες εργαζοµένους, συµπεριλαµβανοµένων και εκείνων που εργάζονται σε
        τοµείς ή επαγγέλµατα όπου η ανισορροπία µεταξύ των φύλων είναι ιδιαίτερα έντονη,
        σε περιφέρειες µε υψηλή ανεργία. Το πρόγραµµα εξαγγέλλει επίσης τη µεταρρύθµιση
        του φορολογικού συστήµατος µε σκοπό τη βαθµιαία µετατόπιση του φορολογικού
        βάρους από την εργασία στην κατανάλωση, πράγµα που θα µπορούσε να συµβάλει
        στην αύξηση της απασχόλησης.
   (13) Σε σύγκριση µε τα πρότυπα της ΕΕ, το κόστος της επιχειρηµατικής δραστηριότητας
        στην Ιταλία παραµένει υψηλό, ιδίως στις νότιες περιοχές, παρά τα πρόσφατα µέτρα
        για τη βελτίωση του επιχειρηµατικού περιβάλλοντος και την ενίσχυση του
        προσανατολισµού προς τις επιδόσεις και τη λογοδοσία στο πλαίσιο της δηµόσιας
        διοίκησης. Υπάρχουν ακόµη µεγάλα περιθώρια για την εξάλειψη κανονιστικών και
EL                                           5                                             EL
 ---pagebreak---         διοικητικών εµποδίων στις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών, ιδίως στις
        επαγγελµατικές υπηρεσίες. Ένας ετήσιος νόµος περί ανταγωνισµού θεσπίστηκε το
        2009 ως νοµικό µέσο για την ενίσχυση του ανταγωνιστικού περιβάλλοντος και την
        προστασία των καταναλωτών, ο οποίος όµως δεν έχει ακόµη ψηφιστεί. Οι χρονοβόρες
        διαδικασίες εκτέλεσης των συµβάσεων είναι µια πρόσθετη αδυναµία του
        επιχειρηµατικού περιβάλλοντος στην Ιταλία. Οι εκτός του τραπεζικού τοµέα δίαυλοι
        για τη χρηµατοδότηση της ανάπτυξης των επιχειρήσεων εξακολουθούν να είναι
        σχετικά σπάνιοι στην Ιταλία, ιδίως για τις ΜΜΕ. Ειδικότερα, η χρηµατοδότηση
        µετοχικού κεφαλαίου και τα επιχειρηµατικά κεφάλαια συνεχίζουν να διαδραµατίζουν
        περιορισµένο µόνον ρόλο, παρά το δυναµικό που παρουσιάζουν για την προώθηση
        της αύξησης του µεγέθους των επιχειρήσεων, την προσέγγιση νέων παγκόσµιων
        αγορών και τη βελτίωση της εταιρικής διακυβέρνησης.
   (14) Οι δαπάνες Ε&Α σηµείωσαν µέτρια µόνο αύξηση κατά τα τελευταία δέκα χρόνια.
        Συνεπώς, η ένταση Ε&Α παραµένει χαµηλή, περίπου 1,27% του ΑΕΠ, και είναι πολύ
        χαµηλότερη από το µέσο όρο της ΕΕ (1,90%). Αυτό το χάσµα οφείλεται κυρίως στο
        χαµηλό επίπεδο βιοµηχανικής έρευνας, δεδοµένου ότι η ένταση επιχειρηµατικής Ε&Α
        ανέρχεται στο 0,64% του ΑΕΠ, έναντι 1,23% κατά µέσο όρο για την ΕΕ-27. Η ένταση
        επιχειρηµατικού κεφαλαίου εξακολουθεί να είναι πολύ χαµηλή. Μια σειρά µέτρων,
        συµπεριλαµβανοµένων των φοροαπαλλαγών µε περιορισµένη χρονική διάρκεια για
        όσες επιχειρήσεις επενδύουν σε ερευνητικά έργα που εκτελούνται από πανεπιστήµια ή
        φορείς του δηµόσιου τοµέα, παρουσιάζονται στο ΕΠΜ, αλλά ο στόχος του 1,53% του
        ΑΕΠ που έχει τεθεί για την ένταση Ε&Α είναι ελάχιστα υψηλότερος από τα τρέχοντα
        επίπεδα.
   (15) Η Ιταλία είναι η τρίτη σε µέγεθος αποδέκτρια κονδυλίων της πολιτικής συνοχής της
        ΕΕ, έχοντας λάβει περίπου 8% του συνολικού προϋπολογισµού για την πολιτική
        συνοχής της ΕΕ για την περίοδο 2007-2013. Στα µέσα της περιόδου
        προγραµµατισµού, το µερίδιο των κονδυλίων της ΕΕ που έχουν πραγµατικά
        κινητοποιηθεί είναι µόνο 16,8% και είναι πολύ χαµηλότερο στις νότιες περιφέρειες
        σύγκλισης.
   (16) Η Ιταλία έχει αναλάβει ορισµένες δεσµεύσεις στο πλαίσιο του Συµφώνου για το
        Ευρώ+4. Το εθνικό πρόγραµµα µεταρρυθµίσεων αναφέρει ορισµένα προσφάτως
        ληφθέντα µέτρα και περιγράφει σε γενικές γραµµές σχέδια για µελλοντικές
        µεταρρυθµίσεις για την αντιµετώπιση του ζητήµατος της διατηρησιµότητας των
        δηµόσιων οικονοµικών και της χρηµατοπιστωτικής σταθερότητας, την ενίσχυση της
        ανταγωνιστικότητας και την αύξηση της απασχόλησης, σύµφωνα µε τις αρχές του
        Συµφώνου για το Ευρώ+. Μια νέα σηµαντική δέσµευση που έχει αναληφθεί ειδικά ως
        ανταπόκριση στο Σύµφωνο είναι η πρόθεση της κυβέρνησης να τροποποιήσει το
        Σύνταγµα προκειµένου να ενισχυθεί η δηµοσιονοµική πειθαρχία. Τα στοιχεία αυτά
        έχουν αξιολογηθεί και ληφθεί υπόψη στις συστάσεις.
   (17) Η Επιτροπή αξιολόγησε το πρόγραµµα σταθερότητας και το εθνικό πρόγραµµα
        µεταρρυθµίσεων, συµπεριλαµβανοµένων των δεσµεύσεων του Συµφώνου για το
        Ευρώ+ για την Ιταλία5. Έλαβε υπόψη όχι µόνον τη συνάφειά τους για διατηρήσιµη
   4
        Περισσότερες λεπτοµέρειες για τις δεσµεύσεις που έχουν αναληφθεί στο πλαίσιο του Συµφώνου
        Ευρώ+ παρουσιάζονται στο έγγραφο SEC(2011) 720.
   5
        SEC(2011) 720.
EL                                               6                                                EL
 ---pagebreak---          δηµοσιονοµική και κοινωνικοοικονοµική πολιτική στην Ιταλία, αλλά επίσης τη
         συµµόρφωσή τους µε τους κανόνες και τις κατευθυντήριες γραµµές της ΕΕ,
         δεδοµένης της ανάγκης να ενισχυθεί η συνολική οικονοµική διακυβέρνηση της
         Ευρωπαϊκής Ένωσης µε την παροχή εισροών σε επίπεδο ΕΕ σε µελλοντικές εθνικές
         αποφάσεις. Έχοντας αυτά υπόψη, η Επιτροπή θεωρεί ότι το σχέδιο εξυγίανσης της
         Ιταλίας για το 2011-14 είναι αξιόπιστο µέχρι το 2012, ενώ θα έπρεπε να
         υποστηρίζεται από συγκεκριµένα µέτρα για το 2013-14, ώστε το πολύ υψηλό δηµόσιο
         χρέος να τεθεί σε σταθερά πτωτική πορεία. Το ΕΠΜ παρουσιάζει σε αδρές γραµµές
         µια συνολική δέσµη πρωτοβουλιών σε όλες τις διαστάσεις της στρατηγικής «Ευρώπης
         2020», αλλά επιπρόσθετα µέτρα θεωρούνται αναγκαία για την αντιµετώπιση των
         µακροχρόνιων διαρθρωτικών αδυναµιών οι οποίες επιδεινώνονται από την κρίση.
         Προκειµένου να ενισχυθεί το δυναµικό για ανάπτυξη και δηµιουργία θέσεων
         απασχόλησης της Ιταλίας και να ενισχυθεί η κάλυψη της υστέρησης των νότιων
         περιφερειών, πρέπει να ληφθούν περαιτέρω µέτρα στο διάστηµα 2011-2012 για τη
         βελτίωση της λειτουργίας της αγοράς εργασίας, το άνοιγµα των αγορών υπηρεσιών
         και προϊόντων ώστε να υπάρξει αύξηση του ανταγωνισµού, τη βελτίωση του
         επιχειρηµατικού περιβάλλοντος, την ενίσχυση της πολιτικής για την έρευνα και την
         καινοτοµία και την επιτάχυνση και τη βελτίωση της αξιοποίησης των ταµείων
         συνοχής της ΕΕ.
   (18)  Με βάση την παραπάνω αξιολόγηση και λαµβάνοντας υπόψη τη σύσταση του
         Συµβουλίου βάσει του άρθρου 126 παράγραφος 7 της Συνθήκης για τη λειτουργία της
         Ευρωπαϊκής Ένωσης της 2ας Ιουνίου 2010, το Συµβούλιο εξέτασε το
         επικαιροποιηµένο πρόγραµµα σταθερότητας της Ιταλίας για το 2011 και η γνώµη του6
         αντικατοπτρίζεται ιδίως στη σύστασή του που αναφέρεται στην παρακάτω παράγραφο
         1. Λαµβάνοντας υπόψη τα συµπεράσµατα του Ευρωπαϊκού Συµβουλίου της 25ης
         Μαρτίου 2011, το Συµβούλιο εξέτασε το εθνικό πρόγραµµα µεταρρυθµίσεων της
         Ιταλίας,
   ΣΥΝΙΣΤΑ στην Ιταλία να αναλάβει δράση κατά την περίοδο 2011-2012 µε τους εξής
   σκοπούς:
   (1)     Να εφαρµόσει την προγραµµατιζόµενη δηµοσιονοµική εξυγίανση το 2011 και το
           2012 ώστε να διασφαλίσει τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείµµατος. Να
           αξιοποιήσει πλήρως τις τυχόν καλύτερες από το αναµενόµενο δηµοσιονοµικές
           εξελίξεις για την ταχύτερη µείωση του ελλείµµατος και του χρέους και να είναι σε
           ετοιµότητα για την πρόληψη αποκλίσεων κατά την εκτέλεση του προϋπολογισµού.
           Να υποστηρίξει τους στόχους για την περίοδο 2013-14 µε συγκεκριµένα µέτρα έως
           τον Οκτώβριο του 2011, όπως προβλέπεται στο νέο πολυετές δηµοσιονοµικό
           πλαίσιο. Να ενισχύσει το πλαίσιο µε τη θέσπιση δεσµευτικών ανώτατων ορίων για
           τις δαπάνες και τη βελτίωση της παρακολούθησης σε όλους τους υποτοµείς του
           δηµοσίου τοµέα.
   (2)     Να λάβει µέτρα για την καταπολέµηση του κατακερµατισµού στην αγορά εργασίας,
           µε επανεξέταση επιλεγµένων πτυχών της νοµοθεσίας για την προστασία της
           απασχόλησης και µεταρρύθµιση, µε ολοκληρωµένο τρόπο, του υφιστάµενου
           κατακερµατισµένου συστήµατος επιδοµάτων ανεργίας. Να εντείνει τις προσπάθειες
           για την καταπολέµηση της αδήλωτης εργασίας. Επιπλέον, να λάβει µέτρα που θα
   6
         Προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 3 του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συµβουλίου.
EL                                                 7                                            EL
 ---pagebreak---           προωθούν τη µεγαλύτερη συµµετοχή των γυναικών στην αγορά εργασίας,
          αυξάνοντας τη διαθεσιµότητα των υποδοµών παροχής φροντίδας σε όλη τη χώρα και
          παρέχοντας οικονοµικά κίνητρα προκειµένου το δεύτερο ενεργό µέλος της
          οικογένειας να αρχίζει εργασία κατά τρόπο που δεν έχει επίπτωση στον
          προϋπολογισµό.
   (3)    Να προβεί σε ενέργειες, µε βάση το νόµο του 2009 για τη µεταρρύθµιση του
          πλαισίου συλλογικών διαπραγµατεύσεων και σε διαβούλευση µε τους κοινωνικούς
          εταίρους, σύµφωνα µε τις εθνικές πρακτικές, ώστε να εξασφαλιστεί ότι η αύξηση
          των µισθών θα αντανακλά καλύτερα τις εξελίξεις της παραγωγικότητας καθώς και
          τις συνθήκες σε τοπικό επίπεδο και σε επίπεδο επιχείρησης.
   (4)    Να θεσπίσει µέτρα για το άνοιγµα του τοµέα των υπηρεσιών ώστε να αυξηθεί ο
          ανταγωνισµός, ιδίως στον τοµέα των επαγγελµατικών υπηρεσιών. Να εγκρίνει το
          2011 τον ετήσιο νόµο περί ανταγωνισµού, λαµβάνοντας υπόψη τις συστάσεις που
          υπέβαλε η Αρχή προστασίας του ανταγωνισµού. Να µειώσει τη διάρκεια
          ολοκλήρωσης των διαδικασιών εφαρµογής του δικαίου των συµβάσεων. Να
          ληφθούν µέτρα για την προώθηση της πρόσβασης των ΜΜΕ στις κεφαλαιαγορές µε
          την άρση των κανονιστικών εµποδίων και τη µείωση του συναφούς κόστους.
   (5)    Να βελτιώσει το πλαίσιο για τις επενδύσεις του ιδιωτικού τοµέα σε έρευνα και
          καινοτοµία µε την επέκταση των τρεχόντων φορολογικών κινήτρων, τη βελτίωση
          των συνθηκών για τα επιχειρηµατικά κεφάλαια και τη στήριξη καινοτόµων
          προγραµµάτων προµηθειών.
   (6)    Να λάβει µέτρα για την επιτάχυνση δαπανών που ενισχύουν την ανάπτυξη οι οποίες
          συγχρηµατοδοτούνται από τα ταµεία της πολιτικής συνοχής, προκειµένου να
          µειωθούν οι χρονίζουσες ανισότητες µεταξύ των περιφερειών, µε τη βελτίωση των
          διοικητικών ικανοτήτων και της πολιτικής διακυβέρνησης. Να τηρήσει τις
          δεσµεύσεις που έχουν αναληφθεί στο εθνικό στρατηγικό πλαίσιο αναφοράς ως προς
          το ύψος των πόρων και την ποιότητα των δαπανών.
   Βρυξέλλες,
                                            Για το Συµβούλιο
                                            Ο Πρόεδρος
EL                                            8                                          EL