Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου

|

52005SC0834

Σύσταση για γνώµη του Συµßουλίου κατ’ εφαρμογή του άρθρου 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 για το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Πορτογαλίας, 2005-2009  /* SEC/2005/0834 τελικό */

	[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |Βρυξέλλες, 22.6.2005SEC(2005) 834 τελικόΣύσταση γιαΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥκατ’ εφαρμογή του άρθρου 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7 ης Ιουλίου 1997 για το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Πορτογαλίας, 2005-2009( υποβάλλεται από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΟ κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[1], ορίζει ότι τα κράτη μέλη που συμμετέχουν στο ενιαίο νόμισμα υποχρεούντο να υποβάλουν προγράμματα σταθερότητας στο Συμβούλιο και την Επιτροπή έως την 1η Μαρτίου 1999. Σύμφωνα με το άρθρο 5 του κανονισμού, το Συμβούλιο όφειλε να εξετάσει κάθε πρόγραμμα σταθερότητας με βάση τις αξιολογήσεις της Επιτροπής και της επιτροπής του άρθρου 114 της συνθήκης (Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή). Με βάση τη σύσταση αυτή και μετά από διαβούλευση με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή, το Συμβούλιο εξέτασε το πρόγραμμα και εξέδωσε γνώμη. Σύμφωνα με τον κανονισμό, τα κράτη μέλη πρέπει να υποβάλουν ετησίως επικαιροποιημένα προγράμματα σταθερότητας, τα οποία μπορούν επίσης να εξεταστούν από το Συμβούλιο σύμφωνα με τις ίδιες διαδικασίες. Το πρώτο πρόγραμμα σταθερότητας της Πορτογαλίας για την περίοδο 1999-2002, υποβλήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 1998 και εξετάστηκε από το Συμβούλιο στις 8 Φεβρουαρίου 1999. Έκτοτε υποβλήθηκαν κατ’ έτος επικαιροποιημένα προγράμματα.Οι πορτογαλικές αρχές υπέβαλαν το πλέον πρόσφατο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας στις 9 Ιουνίου 2005. Η επικαιροποίηση καλύπτει την περίοδο από το 2005 έως το 2009 και υποβλήθηκε από την κυβέρνηση που ανέλαβε τα καθήκοντά της μετά τις γενικές εκλογές της 20ης Φεβρουαρίου 2005. Εγκρίθηκε από την κυβέρνηση στις 2 Ιουνίου βάσει των οικείων πορτογαλικών διατάξεων (νόμος για τη δημοσιονομική σταθερότητα) και συζητήθηκε στο Κοινοβούλιο στις 9 Ιουνίου 2005. Οι υπηρεσίες της Επιτροπής προέβησαν σε τεχνική αξιολόγηση της επικαιροποίησης αυτής λαμβάνοντας υπόψη τα πορίσματα των εαρινών οικονομικών προβλέψεων των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2005 και συνεκτιμώντας τον κώδικα δεοντολογίας[2], την κοινή μέθοδο υπολογισμού της δυνητικής παραγωγής και των κυκλικά προσαρμοσμένων αποτελεσμάτων, τις συστάσεις που περιλαμβάνονται στους γενικούς προσανατολισμούς οικονομικής πολιτικής για την περίοδο 2003-2005 και την έκθεση του Συμβουλίου Ecofin της 20ης Μαρτίου 2005 σχετικά με «τη βελτίωση της εφαρμογής του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης», που ενέκρινε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 22 Μαρτίου 2005[3]. Από την εν λόγω αξιολόγηση προέκυψαν τα ακόλουθα συμπεράσματα:-  Το επικαιροποιημένο πρόγραμμα είναι σύμφωνο με τις πληροφοριακές απαιτήσεις του «κώδικα δεοντολογίας» για το περιεχόμενο και τη μορφή των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης»[4]. Ωστόσο, δεν περιλαμβάνει προβλέψεις σχετικά με την μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών, αλλά αναφέρεται απλώς σε μια «task force» που συστάθηκε από την κυβέρνηση προκειμένου να αξιολογήσει τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης.-  Το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας βασίζεται στην αναγκαιότητα διόρθωσης του δημοσιονομικού ελλείμματος το οποίο υπολογίζεται σε 6,2% του ΑΕΠ το 2005, δηλαδή πολύ πάνω από το όριο 3% του ΑΕΠ. Το συγκεκριμένο ποσοστό διαδέχεται ελλείμματα ύψους 2,9% του ΑΕΠ τα έτη 2002 έως 2004, σύμφωνα με τα στοιχεία που υπέβαλαν πρόσφατα οι πορτογαλικές αρχές τα οποία αντικατοπτρίζουν τις συζητήσεις με την Eurostat, και είναι σημαντικά υψηλότερο σε σχέση με τον στόχο 2,2% του ΑΕΠ για το 2005 του πρηγούμενου επικαιροποημένου προγράμματος σταθερότητας. Η εν λόγω επιδείνωση εξηγείται από την χαμηλότερη ανάπτυξη σε σχέση με τις προβλέψεις, την επαναξιολόγηση της αύξησης των δαπανών, αποκλίσεις σε σχέση με τον προϋπολογισμό και τη μη εισαγωγή έκτακτων μέτρων που περιλάμβανε το προηγούμενο πρόγραμμα,[5] καθώς και στο διορθωτικό πακέτο αντίστοιχο με το 0,6% του ΑΕΠ που ενέκρινε η νέα κυβέρνηση τον Ιούνιο του 2005. Για τη μείωση του ελλείμματος, η επικαιροποίηση περιγράφει μια στρατηγική η οποία προβλέπει την εφαρμογή διαρθρωτικών μέτρων αντί της προσφυγής σε σημαντικά έκτακτα μέτρα, γεγονός που συνιστά αλλαγή σε σχέση με τη στρατηγική που χάραζαν οι προηγούμενες επικαιροποιήσεις. Το δημοσιονομικό έλλειμμα αναμένεται να βελτιώνεται διαδοχικά τα επόμενα έτη, αλλά θα υπερβαίνει την τιμή αναφοράς 3% του ΑΕΠ ως και το 2007 τουλάχιστον.-  Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο βασίζεται το πρόγραμμα προβλέπει αύξηση του ρυθμού ανάπτυξης του πραγματικού ΑΕΠ από 1% το 2004 και 0,8% το 2005 σε 1,4% το 2006, 2,2% το 2007, 2,6% το 2008 και 3,0% το 2009. Η εξέλιξη αυτή βασίζεται στην αύξηση της εγχώριας ζήτησης. Η εξωτερική συνεισφορά αναμένεται να διαφέρει ελάχιστα από την ουδέτερη θέση, είτε προς τη θετική είτε προς την αρνητική κατεύθυνση. Οι προβλέψεις σχετικά με την ανάπτυξη για το 2005 και το 2006 τοποθετούνται ελαφρώς χαμηλότερα από τις προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής, αντικατοπτρίζοντας τις πιο πρόσφατες εξελίξεις. Για τα επόμενα έτη, η προβλεπόμενη αύξηση του ΑΕΠ είναι σαφώς πάνω από την τάση που υπολόγισαν οι υπηρεσίες της Επιτροπής βάσει της κοινά αποδεκτής μεθοδολογίας. Το αρνητικό κενό παραγωγής θα περιοριστεί κατά την περίοδο που καλύπτει το πρόγραμμα, και αναμένεται να μηδενιστεί ως το τέλος της περιόδου αυτής. Ωστόσο, δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι οι προσπάθειες για τη δημοσιονομική εξυγίανση μπορεί να επηρεάσουν την ανάπτυξη σε υψηλότερο βαθμό απ’ ό,τι υποδηλώνει το πρόγραμμα. Από την άλλη πλευρά, η αντίληψη ότι καταβάλλονται σοβαρές προσπάθειες για τη διόρθωση μιας μη βιώσιμη δημοσιονομικής κατάστασης μπορεί να έχει θετικά αποτελέσματα σε ό,τι αφορά την εμπιστοσύνη. Εξάλλου, η καθαρή συνεισφορά του εξωτερικού τομέα στην ανάπτυξη μπορεί να επηρεαστεί από τη χαμηλή ανταγωνιστικότητα της οικονομίας σε ένα πλαίσιο αυξημένου ανταγωνισμού στις εξαγωγικές αγορές της Πορτογαλίας. Συνεπώς, η προβλεπόμενη επιτάχυνση της οικονομικής δραστηριότητας εξαρτάται από τη δυνατότητα αντιμετώπισης των διαρθρωτικών αδυναμιών που επηρεάζουν την παραγωγικότητα και την ανταγωνιστικότητα και τη δυνατότητα βελτίωσης της εμπιστοσύνης. Λαμβανομένων υπόψη όλων αυτών των στοιχείων και βάσει της πείρας των τελευταίων ετών, οι προβλέψεις σχετικά με την ανάπτυξη των ετών 2007 έως 2009 φαίνεται να αντικατοπτρίζουν αισιόδοξες εκτιμήσεις και συνεπώς περιλαμβάνουν κινδύνους. Οι προβλέψεις σχετικά με τον πληθωρισμό το 2005 και το 2006 θεωρούνται και αυτές αισιόδοξες λαμβανομένης υπόψη της αύξησης της έμμεσης φορολογίας που έχει προγραμματιστεί.-  Η επικαιροποίηση προβλέπει ότι το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης θα φθάσει το 6,2% του ΑΕΠ το 2005, μετά από ελλείμματα 2,9% του ΑΕΠ το 2003 και 2004[6] (χωρίς τα έκτακτα προσωρινά μέτρα τα εν λόγω ποσοστά θα ανέρχονταν σε 5,4% και 5,2% του ΑΕΠ αντίστοιχα). Σύμφωνα με τις προβλέψεις, το έλλειμμα αναμένεται να μειωθεί, στο 4,8% του ΑΕΠ το 2006, 3,9% το 2007 και 2,8% το 2008. Το πρόγραμμα βασίζεται σε νέα μείωση του ελλείμματος το 2009, στο 1,6% του ΑΕΠ. Όσο για το πρωτογενές αποτέλεσμα, αναμένεται να ακολουθήσει ανάλογη πορεία: -3,3% το 2005, -1,6% το 2006, και -0,5% του ΑΕΠ το 2007. Προβλέπονται πρωτογενή ελλείμματα ύψους 0,7 και 1,8% του ΑΕΠ αντίστοιχα για το 2008 και το 2009. Το πρόγραμμα εστιάζεται σε μέτρα που θα έχουν μεσοπρόθεσμα αποτελέσματα και δεν στηρίζεται πλέον σε σημαντικά προσωρινά μέτρα για τη βελτίωση του δημοσιονομικού αποτελέσματος. Έτσι, οι προσπάθειες εξυγίανσης κατανέμονται σε ολόκληρη την περίοδο που καλύπτεται από το πρόγραμμα, με μεγαλύτερη ωστόσο ένταση στο ξεκίνημα, το 2006. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς των υπηρεσιών της Επιτροπής, που εφάρμοσαν την κοινή μεθοδολογία για τα στοιχεία που υποβάλλονται στο πρόγραμμα, το κυκλικά προσαρμοσμένο έλλειμμα αναμένεται να φθάσει στο 5,3% του ΑΕΠ το 2005 και να μειωθεί στη συνέχεια σταδιακά στο 1,4% του ΑΕΠ το 2009. Οι λεπτομερείς προβλέψεις των εσόδων και των δαπανών ως το 2009 δείχνουν ότι οι προσπάθειες εξυγίανσης θα στηριχθούν στη δράση που έχει αναληφθεί στο επίπεδο των φορολογικών εσόδων και των πρωτογενών δαπανών, δίνοντας σταδιακά μεγαλύτερο βάρος στις τελευταίες. Στην αρχή της καλυπτόμενης περιόδου, η εξυγίανση θα πραγματοποιηθεί μέσω της βελτίωσης των φορολογικών εσόδων που θα προέλθουν από την αύξηση των φορολογικών συντελεστών (και ιδίως την αύξηση του βασικού συντελεστή ΦΠΑ από 19 σε 21%), τη μείωση των φορολογικών εκπτώσεων και τη βελτίωση της είσπραξης φόρων, που θα επιτρέψουν την αντιστάθμιση εν μέρει της απώλειας εσόδων από τα προσωρινά μέτρα που εγκαταλείπονται. Για τα επόμενα έτη, η αυξημένη συμβολή των προσπαθειών ελέγχου των δαπανών αναμένεται να προέλθει από μέτρα μόνιμου χαρακτήρα, όπως η μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης, περιλαμβανομένης της συγκράτησης των μισθών, και τροποποιήσεις των συνταξιοδοτικών καθεστώτων που καλύπτονται από την κοινωνική ασφάλιση, των οποίων οι δημοσιονομικές επιπτώσεις θα γίνουν κυρίως αισθητές μεσοπρόθεσμα. Το μερίδιο των επενδύσεων στις συνολικές δημόσιες δαπάνες αναμένεται να υποχωρήσει ελαφρώς κατά τη διάρκεια της περιόδου που καλύπτεται από το πρόγραμμα.-  Οι δημοσιονομικές προβλέψεις ενέχουν διάφορα στοιχεία κινδύνου. Πρώτον, η επιτάχυνση της οικονομικής δραστηριότητας, ιδιαίτερα μετά το 2007, μπορεί να είναι βραδύτερη από ό,τι έχει προβλεφθεί. Δεύτερον, η πορεία των εσόδων και των δαπανών μπορεί να είναι λιγότερο ευνοϊκή από ό,τι έχει σχεδιαστεί. Πράγματι, οι υψηλότεροι φορολογικοί συντελεστές εμπεριέχουν τον κίνδυνο της φοροδιαφυγής, και οι περισσότεροι από τους περιορισμούς των δαπανών που έχουν ανακοινωθεί δεν έχουν ακόμη κατοχυρωθεί νομικά. Για το 2005, η κυβέρνηση σχεδιάζει να υποβάλει διορθωτικό προϋπολογισμό ως τα τέλη Ιουνίου. Για τα επόμενα έτη, οι μεταρρυθμίσεις σχετικά με τις δαπάνες ίσως χρειαστούν περισσότερο χρόνο για να εφαρμοστούν, και, συνεπώς, τα μεσοβραχυπρόθεσμα αποτελέσματά τους μπορεί να αποδειχθούν λιγότερο σημαντικά απ’ ό,τι υπολογίζεται. Στην περίπτωση αυτή, η κυβέρνηση μπορεί να κληθεί να τηρήσει τις δεσμεύσεις της λαμβάνοντας συμπληρωματικά μέτρα ώστε να μην υπερβεί το έλλειμμα το 3% του ΑΕΠ για μεγαλύτερο διάστημα απ’ ό,τι έχει προβλεφθεί. Εξάλλου, ακόμη και αν επαληθευθούν οι σχετικές προβλέψεις, η δημοσιονομική στρατηγική του προγράμματος δεν θα παρέχει το 2008 και το 2009 επαρκές περιθώριο προκειμένου να αποφευχθεί η υπέρβαση του ορίου στην περίπτωση συνηθισμένων μακροοικονομικών διακυμάνσεων. Είναι επίσης ανεπαρκές προκειμένου να διασφαλιστεί ότι θα επιτευχθεί ως το τέλος της περιόδου που καλύπτεται από το πρόγραμμα ο μεσοπρόθεσμος στόχος του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης για σχεδόν ισοσκελισμένο δημοσιονομικό αποτέλεσμα.-  Ο δείκτης χρέους προς ΑΕΠ υπερέβη το 2003 την τιμή αναφορά της συνθήκης 60% του ΑΕΠ, φθάνοντας το 61,9% το 2004. Σύμφωνα με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα, αφού φθάσει το 66,5% του ΑΕΠ το 2005, το δημόσιο χρέος θα φθάσει στην ανώτατη τιμή του 67,8% του ΑΕΠ το 2007, για να μειωθεί σε 64,5% το 2009. Η εξέλιξη του δημόσιου χρέους ίσως αποδειχθεί λιγότερο ευνοϊκή απ’ ό,τι προβλέπεται δεδομένων των κινδύνων που σχετίζονται με την οικονομική δραστηριότητα και τους στόχους της κυβέρνησης για το έλλειμμα, καθώς και της πιθανότητας, βάσει της πρόσφατης εμπειρίας, προσαρμογής των αποθεμάτων-ροών που συνεπάγεται τη διεύρυνση του χρέους, ιδιαίτερα με τη συσσώρευση χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων.-  Σε ό,τι αφορά τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών της Πορτογαλίας, ενέχει κινδύνους λόγω του εκτιμώμενου δημοσιονομικού κόστους από τη δημογραφική γήρανση. Ελλείψει συμπληρωματικών μέτρων, το υψηλό έλλειμμα και η αύξηση του δείκτη χρέους/ΑΕΠ θα επηρεάσουν αρνητικά τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών, εξ ου και η επιτακτική ανάγκη να επιτευχθεί το συντομότερο δυνατό σχεδόν ισοσκελισμένο δημοσιονομικό αποτέλεσμα. Τα μέτρα για τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που εγκρίθηκαν μέχρι σήμερα ή που ανακοινώνονται στο πρόγραμμα, ιδιαίτερα στο επίπεδο των συντάξεων και της υγείας, αναμένεται να αμβλύνουν τις δημοσιονομικές επιπτώσεις της γήρανσης. Οι μεταρρυθμίσεις αυτές φαίνονται ωστόσο ανεπαρκείς ώστε να διασφαλίσουν τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών, ακόμα και αν ορισμένες από αυτές που εκτίθενται στην επικαιροποίηση, ιδιαίτερα οι διατάξεις που αφορούν τις συντάξεις του δημόσιου τομέα, μπορούν να συμβάλουν εφόσον εφαρμοστούν πλήρως.-  Συνολικά, οι οικονομικές πολιτικές που περιλαμβάνονται στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα είναι εν μέρει σύμφωνες με τις συστάσεις των γενικών προσανατολισμών οικονομικής πολιτικής για τη χώρα στον τομέα των δημόσιων οικονομικών. Όπως είχε συσταθεί, το πρόγραμμα προβλέπει την εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών, βασιζόμενο σε μεγάλο βαθμό στον έλεγχο των δαπανών, που θα υλοποιηθεί σταδιακά, και αποφεύγοντας την προσφυγή σε σημαντικά έκτακτα ή προσωρινά μέτρα. Επιπλέον, οι προβλέψεις του προγράμματος, εφόσον εφαρμοστούν αυστηρά, αναμένεται να οδηγήσουν στη βελτίωση του κυκλικά προσαρμοσμένου αποτελέσματος (μη υπολογιζομένων των έκτακτών και προσωρινών μέτρων) κατά περισσότερο από 0,5% του ΑΕΠ κάθε χρόνο. Ωστόσο, το πρόγραμμα δεν προβλέπει τη μείωση του ελλείμματος κάτω από το 3% του ΑΕΠ πριν από το 2008, και η προσπάθεια για τον έλεγχο των δαπανών που έχει προγραμματιστεί δεν επαρκεί ώστε να επιτευχθεί στο τέλος της περιόδου που καλύπτεται από το πρόγραμμα ο μεσοπρόθεσμος στόχος του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης για σχεδόν ισοσκελισμένο δημοσιονομικό αποτέλεσμα.-  Βάσει των στοιχείων που αφορούν το έλλειμμα και το χρέος για το 2005 και τα επόμενα έτη και τα οποία περιλαμβάνονται στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας, η Επιτροπή κίνησε, στις 22 Ιουνίου, τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος για την Πορτογαλία. Το Συμβούλιο, όταν θα αποφασίσει την ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος στην Πορτογαλία, θα απευθύνει επίσης σύσταση για τη διόρθωση του εν λόγω υπερβολικού ελλείμματος. Η σύσταση αυτή θα καθορίζει, μεταξύ άλλων, την προθεσμία για τη διόρθωσή του.Βάσει της παραπάνω αξιολόγησης, η Πορτογαλία πρέπει: (i) να περιορίσει την περαιτέρω επιδείνωση της δημοσιονομικής της θέσης το 2005 μέσω της αυστηρής εφαρμογής των διορθωτικών μέτρων που έχουν ανακοινωθεί· (ii) να ξεκινήσει το συντομότερο δυνατό μια διαρκή προσπάθεια για τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος, επιτυγχάνοντας ουσιαστική πρόοδο ήδη από το 2006 την οποία θα ακολουθήσουν αισθητές μειώσεις όλα τα επόμενα έτη και εφαρμόζοντας πλήρως τα μέτρα που έχουν προγραμματιστεί για τη μείωση των δημόσιων δαπανών· να αξιοποιήσει όλες τις ευκαιρίες για την επιτάχυνση της μείωσης του δημοσιονομικού της ελλείμματος, εν όψει ιδίως της δημιουργίας περιθωρίου που θα επιτρέψει, ενδεχομένως, την αντιμετώπιση των δημοσιονομικών επιπτώσεων από χαμηλότερη ανάπτυξη σε σχέση με τις προβλέψεις· (iii) να θέσει τον δείκτη του ακαθάριστου χρέους σε σαφώς πτωτική τροχιά, μεριμνώντας ώστε η εξέλιξη του δημόσιου χρέους να αντικατοπτρίζει την πρόοδο που πραγματοποιείται ως προς τη μείωση του ελλείμματος και αποφεύγοντας τις χρηματοδοτικές πράξεις που συνεπάγονται διόγκωση του χρέους· (iv) να ελέγχει σταθερά την εξέλιξη των δαπανών, ενδεχομένως ανακοινώνοντας τον καθορισμό υποχρεωτικών ανώτατων ορίων για ορισμένες κατηγορίες δαπανών στο πλαίσιο ενός φιλόδοξου μεταρρυθμιστικού προγράμματος με στόχο τη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών· (v) να συνεχίσει να εργάζεται για τη βελτίωση της επεξεργασίας των δημοσιονομικών στατιστικών.Με βάση την αξιολόγηση αυτή, η Επιτροπή εξέδωσε την επισυναπτόμενη σύσταση για γνώμη του Συμβουλίου σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Πορτογαλίας, και την υποβάλει στο Συμβούλιο.Σύσταση γιαΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥκατ’ εφαρμογή του άρθρου 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 για το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Πορτογαλίας, 2005-2009ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με την ενίσχυση της εποπτείας των δημοσιονομικών θέσεων καθώς και την εποπτεία και τον συντονισμό των δημοσιονομικών πολιτικών[7], και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 3,τη σύσταση της Επιτροπής,Έπειτα από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΓΝΩΜΗ:1.  Στις […], το Συμβούλιο εξέτασε το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Πορτογαλίας, που καλύπτει την περίοδο 2005-2009. Το πρόγραμμα ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις περί πληροφοριακών στοιχείων του «κώδικα δεοντολογίας όσον αφορά το περιεχόμενο και τη μορφή των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης»[8]. Ωστόσο, το πρόγραμμα δεν περιλαμβάνει προβλέψεις για τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών. Συνεπώς, η Πορτογαλία καλείται να συμμορφωθεί πλήρως με τις πληροφοριακές απαιτήσεις του κώδικα δεοντολογίας·.2.  Το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας βασίζεται στην αναγκαιότητα διόρθωσης του δημοσιονομικού ελλείμματος το οποίο υπολογίζεται σε 6,2% του ΑΕΠ το 2005, δηλαδή πολύ πάνω από το όριο 3% του ΑΕΠ. Το συγκεκριμένο ποσοστό διαδέχεται ελλείμματα ύψους 2,9% του ΑΕΠ τα έτη 2002 έως 2004, σύμφωνα με τα στοιχεία που υπέβαλαν πρόσφατα οι πορτογαλικές αρχές τα οποία αντικατοπτρίζουν τις συζητήσεις με την Eurostat, και είναι σημαντικά υψηλότερο σε σχέση με τον στόχο 2,2% του ΑΕΠ για το 2005 του πρηγούμενου επικαιροποημένου προγράμματος σταθερότητας. Η εν λόγω επιδείνωση εξηγείται από την χαμηλότερη ανάπτυξη σε σχέση με τις προβλέψεις, την επαναξιολόγηση της αύξησης των δαπανών, αποκλίσεις σε σχέση με τον προϋπολογισμό και τη μη εισαγωγή έκτακτων μέτρων που περιλάμβανε το προηγούμενο πρόγραμμα, καθώς και στο διορθωτικό πακέτο αντίστοιχο με το 0,6% του ΑΕΠ που ενέκρινε η νέα κυβέρνηση τον Ιούνιο του 2005. Για τη μείωση του ελλείμματος, η επικαιροποίηση περιγράφει μια στρατηγική η οποία προβλέπει την εφαρμογή διαρθρωτικών μέτρων αντί της προσφυγής σε σημαντικά έκτακτα μέτρα, γεγονός που συνιστά αλλαγή σε σχέση με τη στρατηγική που χάραζαν οι προηγούμενες επικαιροποιήσεις. Το δημοσιονομικό έλλειμμα αναμένεται να βελτιώνεται διαδοχικά τα επόμενα έτη, αλλά θα υπερβαίνει την τιμή αναφοράς 3% του ΑΕΠ ως και το 2007 τουλάχιστον.3.  Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο βασίζεται το πρόγραμμα προβλέπει ότι η αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ θα επιταχυνθεί σταδιακά από 0,8% το 2005 σε 3,0% το 2009, με ρυθμούς ανάπτυξης διαδοχικά 1,4%, 2,2% και 2,6% στα ενδιάμεσα έτη. Βάσει των σημερινών πληροφοριών, οι προβλέψεις για την ανάπτυξη για το πρώτο μέρος της περιόδου που καλύπτεται από το πρόγραμμα θεωρούνται ρεαλιστικές, ενώ ενέχουν περισσότερους κινδύνους για τα τελευταία έτη του προγράμματος. Είναι απαραίτητο να ληφθούν διαρθρωτικά μέτρα για τη βελτίωση της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας καθώς και για τη βελτίωση της εμπιστοσύνης ώστε να επαληθευθούν οι προβλέψεις για την πορεία της ανάπτυξης. Οι προβλέψεις του προγράμματος σχετικά με τον πληθωρισμό για το 2005 και το 2006 φαίνεται να είναι αισιόδοξες, λαμβανομένων υπόψη των προγραμματισμένων αυξήσεων στους έμμεσους φόρους4.  Το πρόγραμμα στοχεύει στη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος κάτω από την τιμή αναφοράς 3% του ΑΕΠ ως το 2008. Το έλλειμμα αναμένεται να μειωθεί από 6,2% του ΑΕΠ το 2005 σε 4,8% το 2006, 3,9% το 2007, 2,8% το 2008 και 1,6% το 2009. Οι υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής βάσει της κοινά αποδεκτής μεθοδολογίας για τα στοιχεία του προγράμματος δείχνουν ότι το κυκλικά προσαρμοσμένο έλλειμμα, αφού διευρυνθεί σε 5,3% του ΑΕΠ το 2005, θα μειωθεί σταδιακά σε 1,4% το 2009. Οι προσπάθειες εξυγίανσης κατανέμονται σε ολόκληρη την περίοδο που καλύπτεται από το πρόγραμμα, ωστόσο, με μεγαλύτερη ένταση στο ξεκίνημά της, το 2006. Τα πρώτα έτη της περιόδου που καλύπτονται από το πρόγραμμα, η εξυγίανση βασίζεται κυρίως στην αύξηση των εσόδων, μέσω υψηλότερων φορολογικών συντελεστών (ιδίως αύξηση του βασικού συντελεστή ΦΠΑ από 19% σε 21%), χαμηλότερες φορολογικές εκπτώσεις και τη βελτίωση της είσπραξης των φόρων, που θα αντισταθμίσουν εν μέρει την απώλεια εσόδων από την εγκατάλειψη των προσωρινών μέτρων. Τα τελευταία έτη της περιόδου που καλύπτεται από το πρόγραμμα, αναμένεται μεγαλύτερη συμβολή από τον περιορισμό των δαπανών μέσω μέτρων μόνιμου χαρακτήρα, όπως η μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης, η συγκράτηση των μισθολογικών αυξήσεων και οι μεταβολές στα συνταξιοδοτικά συστήματα κοινωνικής ασφάλισης, των οποίων τα δημοσιονομικά αποτελέσματα θα είναι σημαντικά κυρίως μεσοπρόθεσμα. Το μερίδιο των επενδύσεων στις συνολικές δημόσιες δαπάνες προβλέπεται να μειωθεί ελαφρώς κατά τη διάρκεια της περιόδου που καλύπτεται από το πρόγραμμα.5.  Τα δημοσιονομικά αποτελέσματα βάσει των προβλέψεων του προγράμματος βαρύνονται από διάφορα στοιχεία αβεβαιότητας. Πρώτον, η επιτάχυνση της οικονομικής δραστηριότητας είναι πιθανό να είναι χαμηλότερη από τις προβλέψεις λόγω των μέτρων δημοσιονομικής εξυγίανσης και της αναμενόμενης εντατικοποίησης του διεθνούς ανταγωνισμού στις εξαγωγικές αγορές της Πορτογαλίας. Δεύτερον, τα μέτρα με στόχο την αύξηση των εσόδων και τον έλεγχο των δαπανών μπορεί να αποδειχθούν λιγότερο αποτελεσματικά από ό,τι προβλέπεται ή να χρειαστούν περισσότερο χρόνο για να παράγουν τα επιθυμητά αποτελέσματα. Η αύξηση των φορολογικών συντελεστών συνεπάγεται μεγαλύτερους κινδύνους φοροδιαφυγής και τα περισσότερα από τα μέτρα εξοικονόμησης που ανακοινώθηκαν στο επίπεδο των δαπανών δεν έχουν ακόμη κατοχυρωθεί νομοθετικά. Βάσει της παρούσας αξιολόγησης, η κυβέρνηση ίσως κληθεί να τηρήσει τις δεσμεύσεις της για τη λήψη συμπληρωματικών μέτρων ώστε να μην παραμείνει το έλλειμμα πάνω από το όριο του 3% του ΑΕΠ για μεγαλύτερο διάστημα από ό,τι προβλέπεται. Επιπλέον, ακόμη και αν τηρηθεί η προβλεπόμενη πορεία, η δημοσιονομική στρατηγική του προγράμματος δεν παρέχει επαρκές περιθώριο ασφάλειας ώστε να διασφαλίζεται ότι το έλλειμμα δεν θα υπερβεί το ανώτατο όριο σε περίπτωση συνηθισμένων μακροοικονομικών διακυμάνσεων, τουλάχιστον ως το 2009. Παραμένει επίσης ανεπαρκές ώστε να διασφαλιστεί ο μεσοπρόθεσμος στόχος του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης για σχεδόν ισοσκελισμένο δημοσιονομικό αποτέλεσμα πριν από το τέλος της καλυπτόμενης περιόδου. Μια ανάλυση ευαισθησίας δείχνει ότι το έλλειμμα θα παραμείνει ίσο με το 3% ή πολύ κοντά στο εν λόγω όριο το 2009, σε περίπτωση αρνητικών μακροοικονομικών εξελίξεων.6.  Ο δείκτης χρέους προς ΑΕΠ υπερέβη το 2003 την τιμή αναφορά της συνθήκης 60% του ΑΕΠ, φθάνοντας το 61,9% το 2004. Σύμφωνα με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα, αφού φθάσει το 66,5% του ΑΕΠ το 2005, το δημόσιο χρέος θα φθάσει στην ανώτατη τιμή του 67,8% του ΑΕΠ το 2007, για να μειωθεί σε 64,5% το 2009. Η εξέλιξη του δημόσιου χρέους ίσως αποδειχθεί λιγότερο ευνοϊκή απ’ ό,τι προβλέπεται δεδομένων των κινδύνων που σχετίζονται με την οικονομική δραστηριότητα και τους στόχους της κυβέρνησης για το έλλειμμα, καθώς και της πιθανότητας, βάσει της πρόσφατης εμπειρίας, προσαρμογής των αποθεμάτων-ροών που συνεπάγεται τη διεύρυνση του χρέους, ιδιαίτερα με τη συσσώρευση χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων.7.  Όσον αφορά τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών, η Πορτογαλία φαίνεται να διατρέχει κάποιο κίνδυνο λόγω του προβλεπόμενου μεγάλου δημοσιονομικού κόστους της δημογραφικής γήρανσης. Τα μέτρα διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που έχουν ληφθεί ως σήμερα, ιδιαίτερα στους τομείς των συντάξεων και της υγείας, αναμένεται να αμβλύνουν τις δημοσιονομικές επιπτώσεις από τη γήρανση του πληθυσμού. Ωστόσο, οι μεταρρυθμίσεις αυτές δεν φαίνονται να επαρκούν ώστε να διασφαλίσουν τη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών. Οι μεταρρυθμίσεις που περιγράφονται στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα, ιδίως οι συνταξιοδοτικές διατάξεις για το δημόσιο τομέα, μπορούν να συμβάλουν προς την κατεύθυνση αυτή εφόσον εφαρμοστούν πλήρως. Η κυβέρνηση έχει παραγγείλει μια έκθεση σχετικά με την αξιολόγηση της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης.8.  Συνολικά, οι οικονομικές πολιτικές που περιλαμβάνονται στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα είναι εν μέρει σύμφωνες με τις συστάσεις των γενικών προσανατολισμών οικονομικής πολιτικής για τη χώρα στον τομέα των δημόσιων οικονομικών. Όπως είχε συσταθεί, το πρόγραμμα προβλέπει την εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών, βασιζόμενο σε μεγάλο βαθμό στον έλεγχο των δαπανών, που θα υλοποιηθεί σταδιακά, και αποφεύγοντας την προσφυγή σε σημαντικά έκτακτα ή προσωρινά μέτρα. Επιπλέον, οι προβλέψεις του προγράμματος, εφόσον εφαρμοστούν αυστηρά, αναμένεται να οδηγήσουν στη βελτίωση του κυκλικά προσαρμοσμένου αποτελέσματος (μη υπολογιζομένων των έκτακτών και προσωρινών μέτρων) κατά περισσότερο από 0,5% του ΑΕΠ κάθε χρόνο. Ωστόσο, το πρόγραμμα δεν προβλέπει τη μείωση του ελλείμματος κάτω από το 3% του ΑΕΠ πριν από το 2008, και η προσπάθεια για τον έλεγχο των δαπανών που έχει προγραμματιστεί δεν επαρκεί ώστε να επιτευχθεί στο τέλος της περιόδου που καλύπτεται από το πρόγραμμα ο μεσοπρόθεσμος στόχος του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης για σχεδόν ισοσκελισμένο δημοσιονομικό αποτέλεσμα.9.  Βάσει των στοιχείων που αφορούν το έλλειμμα και το χρέος για το 2005 και τα επόμενα έτη και τα οποία περιλαμβάνονται στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας, η Επιτροπή κίνησε, στις 22 Ιουνίου, τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος για την Πορτογαλία. Το Συμβούλιο, όταν θα αποφασίσει την ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος στην Πορτογαλία, θα απευθύνει επίσης σύσταση για τη διόρθωση του εν λόγω υπερβολικού ελλείμματος. Η σύσταση αυτή θα καθορίζει, μεταξύ άλλων, την προθεσμία για τη διόρθωσή του.* * *Βάσει της παραπάνω αξιολόγησης, η Πορτογαλία πρέπει:(i) να περιορίσει την περαιτέρω επιδείνωση της δημοσιονομικής της θέσης το 2005 μέσω της αυστηρής εφαρμογής των διορθωτικών μέτρων που έχουν ανακοινωθεί·(ii) να ξεκινήσει το συντομότερο δυνατό μια διαρκή προσπάθεια για τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος, επιτυγχάνοντας ουσιαστική πρόοδο ήδη από το 2006 την οποία θα ακολουθήσουν αισθητές μειώσεις όλα τα επόμενα έτη και εφαρμόζοντας πλήρως τα μέτρα που έχουν προγραμματιστεί για τη μείωση των δημόσιων δαπανών· να αξιοποιήσει όλες τις ευκαιρίες για την επιτάχυνση της μείωσης του δημοσιονομικού της ελλείμματος, εν όψει ιδίως της δημιουργίας περιθωρίου που θα επιτρέψει, ενδεχομένως, την αντιμετώπιση των δημοσιονομικών επιπτώσεων από χαμηλότερη ανάπτυξη σε σχέση με τις προβλέψεις·(iii) να θέσει τον δείκτη του ακαθάριστου χρέους σε σαφώς πτωτική τροχιά, μεριμνώντας ώστε η εξέλιξη του δημόσιου χρέους να αντικατοπτρίζει την πρόοδο που πραγματοποιείται ως προς τη μείωση του ελλείμματος αποφεύγοντας τις χρηματοδοτικές πράξεις που συνεπάγονται διόγκωση του χρέους·(iv) να ελέγχει σταθερά την εξέλιξη των δαπανών, ενδεχομένως ανακοινώνοντας τον καθορισμό υποχρεωτικών ανώτατων ορίων για ορισμένες κατηγορίες δαπανών στο πλαίσιο ενός φιλόδοξου μεταρρυθμιστικού προγράμματος με στόχο τη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών·(v) να συνεχίσει να εργάζεται για τη βελτίωση της επεξεργασίας των δημοσιονομικών στατιστικών.Πίνακας: σύγκριση βασικών μακροοικονομικών και δημοσιονομικών προβλέψεων2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 |[1] ΕΕ L209, 2.8.1997. Τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[2] Αναθεωρημένη γνώμη της Οικονομικής και Δημοσιονομικής Επιτροπής σχετικά με το περιεχόμενο και τη μορφή των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης, που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο ECOFIN στις 10.7.2001.[3] Βλέπε συμπεράσματα της προεδρίας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου των Βρυξελλών των 22 και 23 Μαρτίου 2005 (7619/05) και την έκθεση του Συμβουλίου (Ecofin) στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 20ης Μαρτίου 2005 (7423/05).[4] Οι πορτογαλικές αρχές είχαν υποβάλει επικαιροποιημένο πρόγραμμα τον Δεκέμβριο του 2004, σύμφωνο με τις πληροφοριακές απαιτήσεις κατά την ημερομηνία της υποβολής. Ωστόσο, ενόψει των επερχόμενων γενικών εκλογών στην Πορτογαλία, αποφασίστηκε να μην αξιολογηθεί το εν λόγω πρόγραμμα, αλλά να αναμείνουν οι υπηρεσίες της Επιτροπής την υποβολή του επικαιροποιημένου προγράμματος από τη νέα κυβέρνηση.[5] Η κυβέρνηση που ανέλαβε τα καθήκοντά της τον Μάρτιο του 2005 ανέθεσε σε επιτροπή ad-hoc υπό την προεδρία του Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας την εντολή να αξιολογήσει την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών για το 2005. Στα μέσα Μαΐου, η επιτροπή αυτή υπέβαλε τα συμπεράσματά της, που προβλέπουν ιδιαίτερα έλλειμμα ύψους 6,8% του ΑΕΠ για το 2005 εφόσον η οικονομική πολιτική παραμείνει αμετάβλητη.[6] Στην ανακοίνωση τύπου αριθ. 34/2005 της 18ης Μαρτίου 2005, η Eurostat, ενημέρωνε ότι είχαν ξεκινήσει συζητήσεις μεταξύ της Eurostat και της Πορτογαλίας που αφορούσαν «τη συνεκτικότητα μεταξύ λογιστικών στοιχείων που είχε υποβάλει η Πορτογαλία για την περίοδο 2001-2004.». Σύμφωνα με τις πληροφορίες που ανακοινώθηκαν μεταγενέστερα από την πορτογαλική κυβέρνηση, πραγματοποιήθηκαν μικρές διορθώσεις προς τα πάνω για τα έτη 2000, 2002 και 2003, με αποτέλεσμα ποσοστά ελλείμματος 2,9% του ΑΕΠ για κάθε ένα από τα έτη αυτά. Η Eurostat συνεχίζει την ανάλυση των εν λόγω αναθεωρήσεων.[7] ΕΕ L209, 2.8.1997, σ. 1. Τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[8] Οι πορτογαλικές αρχές είχαν υποβάλει επικαιροποιημένο πρόγραμμα τον Δεκέμβριο του 2004, σύμφωνο με τις πληροφοριακές απαιτήσεις κατά την ημερομηνία της υποβολής. Ωστόσο, ενόψει των επερχόμενων γενικών εκλογών στην Πορτογαλία, αποφασίστηκε να μην αξιολογηθεί το εν λόγω πρόγραμμα, αλλά να αναμείνουν οι υπηρεσίες της Επιτροπής την υποβολή του επικαιροποιημένου προγράμματος από τη νέα κυβέρνηση.


title: Σύσταση της Επιτροπής, της  18ης Ιανουαρίου 2006 , σχετικά, αφενός, με ένα συντονισμένο κοινοτικό πρόγραμμα επίβλεψης για το 2006 με σκοπό να εξασφαλιστεί η συμμόρφωση με τις ανώτατες περιεκτικότητες για τα υπολείμματα φυτοφαρμάκων μέσα και επάνω στα σιτηρά και σε ορισμένα άλλα προϊόντα φυτικής προέλευσης και, αφετέρου, με τα εθνικά προγράμματα επίβλεψης για το 2007  [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2006) 11]   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

text:
               24.1.2006

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 19/23

      ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

   της 18ης Ιανουαρίου 2006
   σχετικά, αφενός, με ένα συντονισμένο κοινοτικό πρόγραμμα επίβλεψης για το 2006 με σκοπό να εξασφαλιστεί η συμμόρφωση με τις ανώτατες περιεκτικότητες για τα υπολείμματα φυτοφαρμάκων μέσα και επάνω στα σιτηρά και σε ορισμένα άλλα προϊόντα φυτικής προέλευσης και, αφετέρου, με τα εθνικά προγράμματα επίβλεψης για το 2007
   [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2006) 11]
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   (2006/26/ΕΚ)
   Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 211,
   την οδηγία 86/362/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Ιουλίου 1986, που αφορά τον καθορισμό των ανωτάτων περιεκτικοτήτων για τα κατάλοιπα φυτοφαρμάκων μέσα και πάνω στα σιτηρά (1), και ιδίως το άρθρο 7 παράγραφος 2 στοιχείο β),
   την οδηγία 90/642/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 1990, που αφορά τον καθορισμό των ανώτατων περιεκτικοτήτων για τα κατάλοιπα φυτοφαρμάκων επάνω ή μέσα σε ορισμένα προϊόντα φυτικής προέλευσης, συμπεριλαμβανομένων των οπωροκηπευτικών (2), και ιδίως το άρθρο 4 παράγραφος 2 στοιχείο β),
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Στις οδηγίες 86/362/ΕΟΚ και 90/642/ΕΟΚ προβλέπεται ότι η Επιτροπή θα εφαρμόσει σταδιακά ένα σύστημα που θα επιτρέπει την εκτίμηση της διατροφικής έκθεσης στα φυτοφάρμακα. Για να μπορούν να διατυπωθούν εκτιμήσεις που να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, πρέπει να υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία σχετικά με την επίβλεψη των υπολειμμάτων φυτοφαρμάκων σε διάφορα τρόφιμα που αποτελούν βασικά συστατικά του ευρωπαϊκού διαιτολογίου. Αναγνωρίζεται εν γένει ότι τα βασικά συστατικά του ευρωπαϊκού διαιτολογίου περιλαμβάνουν περίπου 20-30 προϊόντα τροφίμων. Λαμβανομένων υπόψη των διαθέσιμων πόρων σε εθνικό επίπεδο για την επίβλεψη των υπολειμμάτων φυτοφαρμάκων, τα κράτη μέλη είναι σε θέση να προβαίνουν στην ανάλυση οκτώ μόνον δειγμάτων προϊόντων ετησίως, στο πλαίσιο του προγράμματος συντονισμένης επίβλεψης. Οι χρήσεις φυτοφαρμάκων εμφανίζουν μεταβολές στο πλαίσιο τριετών χρονικών κύκλων. Συνεπώς κάθε φυτοφάρμακο πρέπει γενικά να παρακολουθείται σε 20-30 προϊόντα τροφίμων επί σειρά τριετών κύκλων.

               (2)

               Η επίβλεψη των υπολειμμάτων φυτοφαρμάκων που καλύπτονται από την παρούσα σύσταση πρέπει να συνεχιστεί κατά το 2006, δεδομένου ότι έτσι θα δοθεί η δυνατότητα να χρησιμοποιηθούν τα συλλεχθέντα στοιχεία για την εκτίμηση της πραγματικής διατροφικής έκθεσης σε αυτά.

               (3)

               Απαιτείται συστηματική στατιστική προσέγγιση ως προς τον αριθμό των δειγμάτων που θα πρέπει να λαμβάνονται σε κάθε συντονισμένη ενέργεια επίβλεψης. Η εν λόγω προσέγγιση έχει καθοριστεί από την επιτροπή του Codex Alimentarius (3). Βάσει διωνυμικής κατανομής πιθανοτήτων, μπορεί να υπολογιστεί ότι η εξέταση 613 δειγμάτων επιτρέπει με βεβαιότητα μεγαλύτερη του 99 % την ανίχνευση δείγματος που περιέχει υπολείμματα φυτοφαρμάκων άνω του ορίου προσδιορισμού (LOD), με την προϋπόθεση ότι λιγότερο από το 1 % των προϊόντων φυτικής προέλευσης περιέχει υπολείμματα άνω του ορίου αυτού. Η συλλογή των εν λόγω δειγμάτων πρέπει να κατανεμηθεί μεταξύ των κρατών μελών με βάση τον πληθυσμό και τον αριθμό των καταναλωτών, με ελάχιστο όριο 12 δείγματα ανά προϊόν και ανά έτος.

               (4)

               Στον ιστοχώρο της Επιτροπής έχουν δημοσιευθεί κατευθυντήριες γραμμές με θέμα τις «διαδικασίες ποιοτικού ελέγχου για την ανάλυση» των υπολειμμάτων φυτοφαρμάκων (4). Έχει συμφωνηθεί ότι οι εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές πρέπει να εφαρμόζονται όσο το δυνατόν περισσότερο από τα εργαστήρια ανάλυσης των κρατών μελών και να αναθεωρούνται συνεχώς υπό το φως της πείρας που αποκτάται από τα προγράμματα επίβλεψης.

               (5)

               Την οδηγία 2002/63/ΕΚ της Επιτροπής, της 11ης Ιουλίου 2002, για την καθιέρωση κοινοτικών μεθόδων δειγματοληψίας για τον επίσημο έλεγχο των υπολειμμάτων φυτοφαρμάκων μέσα και πάνω σε προϊόντα φυτικής και ζωικής προέλευσης και την κατάργηση της οδηγίας 79/700/ΕΟΚ (5). Οι μέθοδοι και οι διαδικασίες δειγματοληψίας που καθορίζονται στην εν λόγω οδηγία ενσωματώνουν τις προτεινόμενες από την Επιτροπή του Codex Alimentarius.

               (6)

               Οι οδηγίες 86/362/ΕΟΚ και 90/642/ΕΟΚ απαιτούν από τα κράτη μέλη να διευκρινίζουν τα κριτήρια που εφαρμόζουν κατά την κατάρτιση των εθνικών προγραμμάτων επίβλεψης. Οι πληροφορίες αυτές πρέπει να περιλαμβάνουν τα κριτήρια που εφαρμόζονται για τον καθορισμό του αριθμού των δειγμάτων που πρέπει να λαμβάνονται και των αναλύσεων που πρέπει να διενεργούνται, καθώς και τα ισχύοντα όρια αναφοράς, τα κριτήρια βάσει των οποίων έχουν καθοριστεί τα εν λόγω όρια και τα στοιχεία σχετικά με τη διαπίστευση δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 882/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τη διενέργεια επισήμων ελέγχων της συμμόρφωσης προς τη νομοθεσία περί ζωοτροφών και τροφίμων και προς τους κανόνες για την υγεία και την καλή διαβίωση των ζώων (6). Πρέπει επίσης να επισημαίνονται ο αριθμός και το είδος των παραβάσεων, καθώς και τα ληφθέντα μέτρα.

               (7)

               Τα ανώτατα όρια καταλοίπων για τις παιδικές τροφές έχουν καθοριστεί σύμφωνα με το άρθρο 6 της οδηγίας 91/321/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 14ης Μαΐου 1991, σχετικά με τα παρασκευάσματα για βρέφη και τα παρασκευάσματα δεύτερης βρεφικής ηλικίας (7), και με το άρθρο 6 της οδηγίας 96/5/ΕΚ, Ευρατόμ της Επιτροπής, της 16ης Φεβρουαρίου 1996, για τις μεταποιημένες τροφές με βάση τα δημητριακά και τις παιδικές τροφές για βρέφη και μικρά παιδιά (8).

               (8)

               Τα στοιχεία σχετικά με τα αποτελέσματα των προγραμμάτων επίβλεψης ενδείκνυνται ιδιαίτερα για επεξεργασία, αποθήκευση και διαβίβαση με ηλεκτρονικές/ μηχανογραφικές μεθόδους. Έχουν αναπτυχθεί μορφότυποι για τη διαβίβαση δεδομένων μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου από τα κράτη μέλη. Τα κράτη μέλη πρέπει επομένως να είναι σε θέση να αποστέλλουν τις εκθέσεις τους στην Επιτροπή στον εν λόγω τυποποιημένο μορφότυπο. Η περαιτέρω ανάπτυξη αυτού του είδους τυποποιημένου μορφοτύπου πραγματοποιείται αποτελεσματικότερα με την κατάρτιση κατευθυντήριων γραμμών από την Επιτροπή.

               (9)

               Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα σύσταση είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής τροφικής αλυσίδας και υγείας των ζώων,

         ΣΥΝΙΣΤΑ:

               1)

               Τα κράτη μέλη καλούνται να προβαίνουν, στη διάρκεια του 2006, σε δειγματοληψία και ανάλυση για τους συνδυασμούς προϊόντος/υπολείμματος φυτοφαρμάκου που καθορίζονται στο παράρτημα I, με βάση τον αριθμό των δειγμάτων κάθε προϊόντος που έχει κατανεμηθεί σε αυτά στο παράρτημα ΙΙ, ο οποίος αντανακλά, κατά περίπτωση σε επίπεδο εθνικό, κοινοτικό και τρίτης χώρας, το μερίδιο της αγοράς του κράτους μέλους.
               Η δειγματοληπτική διαδικασία, συμπεριλαμβανομένου του αριθμού των μονάδων, πρέπει να είναι σύμφωνη με την οδηγία 2002/63/ΕΚ.

               2)

               Για φυτοφάρμακα που ενέχουν έντονο κίνδυνο, δηλαδή στις περιπτώσεις όπου ορίζεται ArfD (δόση αναφοράς οξείας επίδρασης) [π.χ. τους οργανοφωσφορικούς εστέρες (OP-esters), το endosulfan και τις N-μεθυλκαρβαμιδικές ενώσεις (Ν-methylcarbamates)], η δειγματοληψία πρέπει να διενεργείται με τρόπο ώστε να επιτρέπεται η επιλογή δύο εργαστηριακών δειγμάτων. Εάν το πρώτο εργαστηριακό δείγμα περιέχει ανιχνεύσιμο υπόλειμμα ενός από τα στοχευόμενα φυτοφάρμακα, οι μονάδες του δεύτερου δείγματος πρέπει να αναλύονται μεμονωμένα. Αυτό ισχύει για τα ακόλουθα προϊόντα:

                           —

                           Μελιτζάνες

                           —

                           Σταφύλια (9)

                           —

                           Μπανάνες

                           —

                           Πιπεριές.

                     Ένα επαρκές δείγμα των ανωτέρω προϊόντων πρέπει επίσης να υπόκειται σε ατομική ανάλυση της εκάστοτε μονάδας στο δεύτερο εργαστηριακό δείγμα σε περίπτωση που ανιχνευτούν φυτοφάρμακα στο πρώτο δείγμα, ιδιαίτερα εάν πρόκειται για παραγωγή ενός και μόνο παραγωγού.

               3)

               Από το συνολικό αριθμό δειγμάτων, όπως ορίζεται στα παραρτήματα Ι και ΙΙ, κάθε κράτος μέλος λαμβάνει και αναλύει:

                           α)

                           τουλάχιστον δέκα δείγματα από παιδικές τροφές με βάση, κυρίως, τα λαχανικά, τα φρούτα και τα δημητριακά·

                           β)

                           έναν αριθμό δειγμάτων (τουλάχιστον ένα δείγμα, εφόσον είναι διαθέσιμο) από προϊόντα βιολογικής καλλιέργειας που να αντανακλά το μερίδιο των βιολογικών προϊόντων στην αγορά κάθε κράτους μέλους.

               4)

               Τα κράτη μέλη καλούνται να υποβάλλουν, έως τις 31 Αυγούστου 2007 το αργότερο, εκθέσεις σχετικά με τα αποτελέσματα των αναλύσεων των δειγμάτων τα οποία υποβλήθηκαν σε δοκιμές για τον συνδυασμό προϊόντων/υπολειμμάτων φυτοφαρμάκων που αναφέρονται στο παράρτημα Ι· στις εκθέσεις αυτές θα αναφέρονται τα εξής:

                           α)

                           οι μέθοδοι ανάλυσης που χρησιμοποιήθηκαν και τα επίπεδα αναφοράς που επιτεύχθηκαν, σύμφωνα με τις διαδικασίες ποιοτικού ελέγχου που καθορίζονται στις «Διαδικασίες ποιοτικού ελέγχου για την ανάλυση των υπολειμμάτων φυτοφαρμάκων»·

                           β)

                           ο αριθμός και τα είδη των παραβάσεων καθώς και τα μέτρα που ελήφθησαν σχετικά.

               5)

               Η έκθεση θα πρέπει να συνταχθεί σε μορφότυπο –συμπεριλαμβανομένου του ηλεκτρονικού– που να συμμορφώνεται με τις οδηγίες οι οποίες έχουν δοθεί στα κράτη μέλη από τη μόνιμη επιτροπή για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων, όσον αφορά την εφαρμογή των συστάσεων της Επιτροπής σχετικά με τα συντονισμένα κοινοτικά προγράμματα επίβλεψης.
               Το αποτέλεσμα των δειγμάτων παιδικών τροφών και των δειγμάτων που ελήφθησαν από προϊόντα βιολογικής καλλιέργειας πρέπει να αναφέρεται σε χωριστά δελτία.

               6)

               Τα κράτη μέλη καλούνται να στείλουν στην Επιτροπή και σε όλα τα άλλα κράτη μέλη, έως τις 31 Αυγούστου 2006 το αργότερο, τα στοιχεία που απαιτούνται δυνάμει του άρθρου 7 παράγραφος 3 της οδηγίας 86/362/ΕΟΚ και του άρθρου 4 παράγραφος 3 της οδηγίας 90/642/ΕΟΚ σχετικά με την περίοδο επίβλεψης 2005, για να εξασφαλιστεί, τουλάχιστον με δειγματοληπτικό έλεγχο, η τήρηση των ανώτατων περιεκτικοτήτων σε υπολείμματα φυτοφαρμάκων· στα στοιχεία αυτά πρέπει να περιλαμβάνονται τα εξής:

                           α)

                           τα αποτελέσματα των εθνικών τους προγραμμάτων όσον αφορά τα υπολείμματα φυτοφαρμάκων·

                           β)

                           στοιχεία σχετικά με τις διαδικασίες ποιοτικού ελέγχου που εφαρμόζουν τα εργαστήριά τους και ιδιαίτερα στοιχεία σχετικά με πτυχές των κατευθυντήριων γραμμών για τις διαδικασίες ποιοτικού ελέγχου που αφορούν την ανάλυση των υπολειμμάτων φυτοφαρμάκων, τις οποίες δεν ήταν σε θέση να εφαρμόσουν ή των οποίων η εφαρμογή ήταν προβληματική·

                           γ)

                           στοιχεία για τη διαπίστευση, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 12 του κανονισμού (ΕΚ) αρθ. 882/2004 (μαζί με την κατηγορία διαπίστευσης, το φορέα διαπίστευσης και αντίγραφο του πιστοποιητικού διαπίστευσης), των εργαστηρίων που πραγματοποιούν τις αναλύσεις·

                           δ)

                           στοιχεία σχετικά με τις δοκιμές ικανότητας και τις δοκιμές δακτυλίου στις οποίες συμμετείχε το εργαστήριο.

               7)

               Τα κράτη μέλη καλούνται να στείλουν στην Επιτροπή, έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2006 το αργότερο, το προτεινόμενο εθνικό πρόγραμμά τους για τον έλεγχο των ανώτατων ορίων περιεκτικότητας σε υπολείμματα φυτοφαρμάκων τα οποία καθορίζονται με τις οδηγίες 90/642/ΕΟΚ και 86/362/ΕΟΚ για το 2007, συμπεριλαμβανομένων των εξής στοιχείων:

                           α)

                           τα κριτήρια που εφαρμόζονται για τον καθορισμό του αριθμού δειγμάτων που πρέπει να ληφθούν και των αναλύσεων που πρέπει να διεξαχθούν·

                           β)

                           τα ισχύοντα όρια αναφοράς και τα κριτήρια βάσει των οποίων καθορίστηκαν τα εν λόγω όρια, και

                           γ)

                           λεπτομερή στοιχεία για τη διαπίστευση, δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 882/2004, των εργαστηρίων που διεξάγουν τις αναλύσεις.

      Βρυξέλλες, 18 Ιανουαρίου 2006.

            Για την Επιτροπή

         Μάρκος ΚΥΠΡΙΑΝΟΫ

            Μέλος της Επιτροπής

      (1)  ΕΕ L 221 της 7.8.1986, σ. 37· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2005/76/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 293 της 9.11.2005, σ. 14).

      (2)  ΕΕ L 350 της 14.12.1990, σ. 71· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2005/76/ΕΚ.

      (3)  Codex Alimentarius, Pesticide Residues in Foodstuffs (Υπολείμματα φυτοφαρμάκων στα τρόφιμα), Ρώμη 1994, ISBN 92-5-203271-1· τόμος 2, σ. 372.

      (4)  Έγγραφο SANCO/10476/2003, http://europa.eu.int/comm/food/plant/protection/resources/qualcontrol_en.pdf

      (5)  ΕΕ L 187 της 16.7.2002, σ. 30.

      (6)  ΕΕ L 165 της 30.4.2004, σ. 1· διορθώθηκε στην ΕΕ L 191 της 28.5.2004, σ. 1.

      (7)  ΕΕ L 175 της 4.7.1991, σ. 35· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2003/14/ΕΚ (ΕΕ L 41 της 14.2.2003, σ. 37).

      (8)  ΕΕ L 49 της 28.2.1996, σ. 17· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2003/13/ΕΚ (ΕΕ L 41 της 14.2.2003, σ. 33).

      (9)  Για σταφύλια η μονάδα (π.χ. κανονικό τσαμπί) θεωρείται ότι έχει βάρος περίπου 500 g.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I
      ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΙ ΦΥΤΟΦΑΡΜΑΚΩΝ/ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΠΡΟΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ

                  Υπολείμματα φυτοφαρμάκων προς ανάλυση για εντοπισμό

                  2006

                  2007 (1)

                  2008 (1)

                  Acephate

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Acetamiprid

                  γ)

                  α)

                  Aldicarb

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Azinphos-methyl

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Azoxystrobin

                  β)

                  γ)

                  α)

                  ομάδα Benomyl

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Bifenthrin

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Bromopropylate

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Bupirimate

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Buprofezin

                  γ)

                  α)

                  Captan + Folpet
                  Captan
                  Folpet

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Carbaryl

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Chlormequat (2)

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Chlorothalonil (Χλωροθαλονίλη)

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Chlorpropham

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Chlorpyriphos

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Chlorpyriphos-methyl

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Cypermethrin

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Cyprodinil

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Deltamethrin (Δελταμεθρίνη)

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Diazinon

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Dichlofluanid (Διχλωφλουανίδη)

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Dichlorvos

                  γ)

                  α)

                  Dicofol

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Dimethoate + Omethoate
                  Dimethoate
                  Omethoate

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Diphenylamine

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Endosulfan

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Fenhexamid

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Fenitrothion

                  γ)

                  α)

                  Fludioxonil

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Hexythiazox

                  γ)

                  α)

                  Imazalil

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Imidacloprid

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Indoxacarb

                  γ)

                  α)

                  Iprodione (Ιπροδιόνη)

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Iprovalicarb

                  γ)

                  α)

                  Kresoxim-methyl

                  β)

                  γ)

                  α)

                  λ-cyhalothrin

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Malathion

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Maneb Ομάδα

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Mepanipyrim

                  γ)

                  α)

                  Metalaxyl

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Methamidophos

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Methidathion (Μεθειδαθείον)

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Methiocarb

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Methomyl

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Myclobutanil

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Oxydemeton-methyl

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Παραθείο

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Penconazole

                  γ)

                  α)

                  Phosalone

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Pirimicarb

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Pirimiphos-methyl

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Prochloraz

                  γ)

                  α)

                  Procymidone (Προκυμιδόνη)

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Profenofos

                  γ)

                  α)

                  Propargite

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Pyretrins

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Pyrimethanil

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Pyriproxyfen

                  γ)

                  α)

                  Quenoxifen

                  γ)

                  α)

                  Spiroxamine

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Tebuconazole

                  γ)

                  α)

                  Tebufenozide

                  γ)

                  α)

                  Thiabendazole

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Tolcloflos-methyl

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Tolylfluanid

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Triademefon + Triadimenol
                  Triademefon
                  Triadimenol

                  β)

                  γ)

                  α)

                  Vinclozolin

                  β)

                  γ)

                  α)

                              α)

                              φασόλια (νωπά ή κατεψυγμένα), καρότα, αγγούρια, πορτοκάλια ή μανταρίνια, αχλάδια, γεώμηλα, ρύζι, σπανάκι (νωπό ή κατεψυγμένο)·

                              β)

                              μελιτζάνες, μπανάνες, κουνουπίδια, σταφύλια, χυμός πορτοκαλιού (), μπιζέλια (νωπά ή κατεψυγμένα χωρίς τους λοβούς), πιπεριές (γλυκές), σιτάρι·

                              γ)

                              μήλα, κεφαλωτά λάχανα, πράσα, μαρούλια, τομάτες, ροδάκινα συμπεριλαμβανομένων των νεκταρινιών και παρόμοιων υβριδίων· σίκαλη ή βρώμη, φράουλες.

         (1)  Ενδεικτικά για το 2007 και το 2008, με την επιφύλαξη των προγραμμάτων που θα συστηθούν για τα έτη αυτά.

         (2)  Η ουσία Chlormequat πρέπει να αναλύεται στα δημητριακά, τα καρότα, τα καρποφόρα λαχανικά και τα αχλάδια.

         (3)  Όσον αφορά το χυμό πορτοκαλιού τα κράτη μέλη πρέπει να προσδιορίζουν την πηγή (συμπυκνωμένος ή φρέσκος).

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II
      Αριθμός δειγμάτων κάθε προϊόντος που πρέπει να λαμβάνεται και να αναλύεται από κάθε κράτος μέλος

                  Κωδικός χώρας

                  Δείγματα

                  AT

                  12 (1)

                  15 (2)

                  BE

                  12 (1)

                  15 (2)

                  CY

                  12 (1)

                  15 (2)

                  CZ

                  12 (1)

                  15 (2)

                  DE

                  93

                  DK

                  12 (1)

                  15 (2)

                  ES

                  45

                  EE

                  12 (1)

                  15 (2)

                  EL

                  12 (1)

                  15 (2)

                  FR

                  66

                  FI

                  12 (1)

                  15 (2)

                  HU

                  12 (1)

                  15 (2)

                  IT

                  65

                  IE

                  12 (1)

                  15 (2)

                  LU

                  12 (1)

                  15 (2)

                  LT

                  12 (1)

                  15 (2)

                  LV

                  12 (1)

                  15 (2)

                  MT

                  12 (1)

                  15 (2)

                  NL

                  17

                  PT

                  12 (1)

                  15 (2)

                  PL

                  45

                  SE

                  12 (1)

                  15 (2)

                  SI

                  12 (1)

                  15 (2)

                  SK

                  12 (1)

                  15 (2)

                  UK

                  66

                     Συνολικός ελάχιστος αριθμός δειγμάτων: 613

         (1)  Ελάχιστος αριθμός δειγμάτων για κάθε μέθοδο που εφαρμόζεται σε ένα μεμονωμένο υπόλειμμα.

         (2)  Ελάχιστος αριθμός δειγμάτων για κάθε μέθοδο που εφαρμόζεται σε πολλά υπολείμματα.


Avis juridique important

|

31996Y0919(08)

Σύσταση του Συμβουλίου της 24ης Ιουλίου 1995 που αφορά τις κατευθυντήριες αρχές που πρέπει να ακολουθηθούν κατά τη σύνταξη πρωτοκόλλων για την εφαρμογή των συμφωνιών επανεισδοχής

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 274 της 19/09/1996 σ. 0025 - 0033

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II.3ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 24ης  Ιουλίου 1995 που αφορά τις κατευθυντήριες αρχές που πρέπει να ακολουθηθούν κατά τη σύνταξη  πρωτοκόλλων για την εφαρμογή των συμφωνιών επανεισδοχής ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ  ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, και ιδίως το άρθρο Κ.1 παράγραφος 3, Υπενθυμίζοντας ότι το Συμβούλιο θέσπισε σύσταση σχετικά με πρότυπη διμερή συμφωνία επανεισδοχής  μεταξύ κράτους μέλους και τρίτης χώρας (1), Εκτιμώντας ότι αυτές οι συμφωνίες επανεισδοχής συχνά συνοδεύονται από πρωτόκολλα που καθορίζουν  ορισμένες τεχνικές λεπτομέρειες εφαρμογής 7 ότι πρέπει, συνεπώς, να συστήσει ορισμένες  κατευθυντήριες αρχές από τις οποίες θα μπορούσαν να εμπνευσθούν τα κράτη μέλη κατά τη  διαπραγμάτευση των πρωτοκόλλων αυτών, ΣΥΝΙΣΤΑ όπως, από 1ης Ιουλίου 1995, οι κατωτέρω κατευθυντήριες αρχές  χρησιμοποιούνται από τα κράτη μέλη ως διαπραγματευτική βάση με τις τρίτες χώρες κατά τη σύνταξη  πρωτοκόλλου για την εφαρμογή των συμφωνιών επανεισδοχής. I. Διαδικασίες επανεισδοχής 1. Κοινά έντυπα Για την παράδοση/επανεισδοχή των ατόμων που διαμένουν παρανόμως συνιστάται η χρήση εκ μέρους των  συμβαλλομένων μερών κοινών εντύπων. Πρόκειται για τα ακόλουθα έντυπα: - πρακτικά παράδοσης/επανεισδοχής με ταχεία διαδικασία, - αίτηση διέλευσης για επανεισδοχή/παράδοση, - πρακτικά παράδοσης/επανεισδοχής. Για τη διαμόρφωση αυτών των εντύπων, τα κράτη μέλη θα μπορούσαν να εμπνευσθούν από τα τρία έγγραφα  που επισυνάπτονται στην παρούσα σύσταση, χρησιμοποιώντας τα χρήσιμα σημεία τους ανάλογα με τις  ειδικές σχέσεις με το τρίτο κράτος που είναι μέρος της συμφωνίας και τις σχετικές ανάγκες  πληροφοριών. Θα πρέπει να δίνεται έμφαση στην απλότητα και την ταχύτητα. 2. Παράδοση/επανεισδοχή με ταχεία διαδικασία Όταν ένα άτομο συλλαμβάνεται σε μεθοριακή ζώνη, η παράδοση/επανεισδοχή του γίνεται με την ταχεία  διαδικασία. Στο πρωτόκολλο πρέπει να περιλαμβάνεται συνεπώς διάταξη η οποία να το επιτρέπει. Τα συμβαλλόμενα μέρη θα καθορίζουν τη συνολική προθεσμία της επανεισδοχής με ταχεία διαδικασία  (συμπεριλαμβανομένης της αίτησης και της απάντησης σ' αυτή) που οπωσδήποτε θα πρέπει να είναι  βραχύτατη. Τα κράτη μέλη μπορούν να λάβουν ως πρότυπο συμφωνίες που έχουν ήδη υπογράψει ορισμένα  από αυτά, όπου η σχετική προθεσμία δεν υπερβαίνει τις 48 ώρες. Το τυπικό μέρος της παράδοσης θα πρέπει να είναι απλουστευμένο στη διαδικασία αυτή. Η γνωστοποίηση  της παράδοσης θα γίνεται χωρίς ιδιαίτερες διατυπώσεις (τηλέφωνο, τελεφάξ, τέλεξ ή προφορικά) και η  εκτέλεσή της απευθείας από το προσωπικό των μεθοριακών σταθμών. Θα μπορούν να συντάσσονται πρακτικά (πρβλ. μέρος I σημείο 1) εάν απαιτείται. 3. Παράδοση/επανεισδοχή με κανονική διαδικασία Η διαδικασία αυτή εφαρμόζεται όταν ένα πρόσωπο δεν μπορεί να γίνει ή ξαναγίνει δεκτό με την ταχεία  διαδικασία. Η αίτηση επανεισδοχής και η απάντηση θα πρέπει να είναι γραπτές. Τα μέρη θα μπορούσαν να  εμπνευσθούν από το έγγραφο που επισυνάπτεται στην παρούσα σύσταση. Η απάντηση θα πρέπει να είναι υποχρεωτική και να παρέχεται σε σύντομη προθεσμία καθορισμένη από τα  μέρη. Τα κράτη μέλη θα μπορούσαν να εμπνευσθούν από συμφωνίες που έχουν ήδη υπογράψει ορισμένα από  αυτά, όπου η προθεσμία αυτή δεν υπερβαίνει τις 15 ημέρες. II. Μέσα αναγνώρισης των προς επανεισδοχή προσώπων 1. Ισχύς της αποδείξεως και του τεκμηρίου Τα μέρη αποδεικνύουν την ιθαγένεια και την είσοδο στο έδαφος, χωρίς περαιτέρω έρευνες. Τα τεκμήρια της ιθαγένειας και της εισόδου στο έδαφος θα πρέπει να θεωρούνται ως δεδομένα από τα  μέρη, πλην αποδείξεως του αντιθέτου από το μέρος προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση. 2. Απόδειξη και τεκμήριο ιθαγένειας ή εισόδου στο έδαφος από τα εξωτερικά σύνορα Στο πρωτόκολλο πρέπει να καθορίζονται σαφώς τα μέσα της απόδειξης ή της ύπαρξης του τεκμηρίου της  ιθαγένειας. Η απόδειξη της ιθαγένειας θα μπορεί να παρέχεται με: - πιστοποιητικό ιθαγενείας που μπορεί να αποδοθεί ακριβώς σε ένα συγκεκριμένο πρόσωπο, - διαβατήριο πάσης φύσεως (σύνηθες, διπλωματικό, υπηρεσιακό, έγγραφο με φωτογραφία εκδοθέν από τις  αρχές προς αντικατάσταση διαβατηρίου) ή οποιοδήποτε άλλο ταξιδιωτικό έγγραφο, - βεβαίωση ταυτότητας προξενικής αρχής, - εθνικό δελτίο ταυτότητας (ακόμη και προσωρινής ή ειδικής φύσεως), - ταυτότητα ανηλίκου υπέχουσα θέση διαβατηρίου, - προσωρινή βεβαίωση ταυτότητας, - στρατιωτικό βιβλιάριο ή στρατιωτικό δελτίο ταυτότητας. Το τεκμήριο της ιθαγένειας θα μπορεί να συνάγεται από: - ακριβείς πληροφορίες που παρέχουν οι επίσημες αρχές, - υπηρεσιακή ταυτότητα υπαλλήλου, - ταυτότητα επιχειρήσεως, - άδεια οδηγήσεως, - απόσπασμα ληξιαρχικών στοιχείων, - ναυτικό φυλλάδιο, - πιστοποιητικό εσωτερικής ναυσιπλοΐας, - φωτοτυπία ενός των προαναφερθέντων εγγράφων, - τις καταθέσεις μαρτύρων, - τις δηλώσεις του ενδιαφερομένου, - τη γλώσσα του ενδιαφερομένου. Στο πρωτόκολλο πρέπει επίσης να καθορίζονται τα μέσα της απόδειξης ή της ύπαρξης του τεκμηρίου της  εισόδου στο έδαφος από τα εξωτερικά σύνορα, κατά την έννοια του άρθρου 2 της πρότυπης συμφωνίας  επανεισδοχής. Η απόδειξη της εισόδου στο έδαφος από τα εξωτερικά σύνορα θα μπορεί να παρέχεται από: - τη σφραγίδα εισόδου ή αντίστοιχη ένδειξη στο ταξιδιωτικό έγγραφο, - τη σφραγίδα εξόδου κράτους όμορου προς κράτος μέλος, λαμβανομένων υπόψη του δρομολογίου καθώς και  της ημερομηνίας διάβασης των συνόρων, - τη σφραγίδα εισόδου σε πλαστό ή παραποιημένο διαβατήριο, - ταξιδιωτικά έγγραφα διά των οποίων μπορεί να διαπιστωθεί τυπικά η είσοδος μέσω των εξωτερικών  συνόρων, - τα δακτυλικά αποτυπώματα που ενδεχομένως ελήθησαν από τις αρχές κατά τη διέλευση των εξωτερικών  συνόρων. Το τεκμήριο της εισόδου στο έδαφος από τα εξωτερικά σύνορα θα μπορεί να συνάγεται από: - δηλώσεις του προς μεταγωγή προσώπου, - δηλώσεις υπαλλήλων επισήμων υπηρεσιών ή άλλων προσώπων, - δακτυλικά αποτυπώματα εκτός από αυτά που ενδεχομένως ελήφθησαν από τις αρχές κατά τη διέλευση των  εξωτερικών συνόρων, - ταξιδιωτικά έγγραφα, - αποδείξεις ξενοδοχείου, - ταυτότητες που επιτρέπουν την είσοδο σε δημόσια ή ιδιωτικά καταστήματα των κρατών μελών, - δελτία ιατρικών, οδοντιατρικών κ.λπ. επισκέψεων, - δεδομένα από τα οποία προκύπτει ότι το προς μεταγωγήν πρόσωπο κατέφυγε στις υπηρεσίες γραφείου  ταξειδίων ή μεταφορέα λαθρομεταναστών. III. Ορισμός των αρμόδιων αρχών Το πρωτόκολλο προβλέπει ότι οι υπουργοί οι αρμόδιοι για τους ελέγχους στα σύνορα ορίζουν τα  αεροδρόμια που θα μπορούν χρησιμοποιούνται για την επανεισδοχή και τη διέλευση των αλλοδαπών και  τις κεντρικές και τοπικές αρχές που θα είναι αρμόδιες για την εξέταση των αιτήσεων επανεισδοχής και  διέλευσης. Κατά την επιλογή πρέπει να λαμβάνονται υπόψη η αποτελεσματικότητα και η ταχύτητα. IV. Προϋποθέσεις διέλευσης υπό συνοδεία των υπηκόων τρίτων χωρών Τα κράτη μέλη θα μπορούσαν να προβλέψουν για τις σχέσεις τους με το συμβαλλόμενο τρίτο κράτος, τη  χρήση εντύπου για τη διέλευση επανεισδοχής/αποπομπής, όταν ζητούν τη διέλευση προσώπου υπό συνοδεία  σύμφωνα με το άρθρο 7 της πρότυπης συμφωνίας επανεισδοχής. Θα μπορούσαν να εμπνευσθούν από το  αντίστοιχο έντυπο που προσαρτάται στην παρούσα έκταση. Ωστόσο, οι διατυπώσεις αυτές θα μπορούσαν να μην απαιτούνται όταν η μεταγωγή υπηκόου τρίτης χώρας  από συμβαλλόμενο κράτος πραγματοποιείται μέσω αεροδρομίου του άλλου συμβαλλομένου κράτους. Στην  περίπτωση αυτή, η αρμόδια αρχή του αιτούντος συμβαλλομένου μέρους πληροφορεί εγκαίρως την αρμόδια  αρχή του άλλου συμβαλλομένου μέρους για την πρόθεσή της να προβεί στην επαναπροώθηση του εν λόγω  προσώπου και του γνωστοποιεί την ταυτότητά του, τις πληροφορίες τις σχετικές με την πτήση και τα  στοιχεία των συνοδευόντων υπαλλήλων. V. Προστασία των δεδομένων Θα μπορούσε να προστεθεί στο κείμενο ένα άρθρο για την προστασία των δεδομένων 7 το περιεχόμενό του  θα εξαρτηθεί, σε μεγάλο βαθμό, από την ισχύουσα στα κράτη μέλη νομοθεσία. Τονιστέον, πάντως, ότι οι πληροφορίες διαβιβάζονται μόνο για τους σκοπούς για τους οποίους έχει  συναφθεί η συμφωνία. VI. Συνθήκες εφαρμογής του πρωτοκόλλου Πρέπει να καθορίζεται στο κείμενο ότι το πρωτόκολλο αρχίζει να ισχύει ταυτόχρονα με τη συμφωνία  επανεισδοχής, ότι κατά το χρονικό διάστημα κατά το οποίο διακόπτεται η εφαρμογή της συμφωνίας δεν  εκτελείται ούτε το παρόν πρωτόκολλο και ότι παύει να ισχύει μόλις παύσει να ισχύει η συμφωνία. Παράρτημα 1 του παραρτήματος II.3 (*) ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ για την παράδοση/παραλαβή προσώπου με  απλουστευμένη διαδικασία >ΑΡΧΗ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>1. Στ... ....................... , ώρα  .................... ,στ... . (ημερομηνία) (τόπος) παραδόθηκε στ.: (προσδιορισμός της παραλαμβάνουσας αρχής) Όνομα και επώνυμο: . Ημερομηνία και τόπος γεννήσεως: . Τόπος κατοικίας (. . .): . Ιθαγένεια: . Ταυτότης διαπιστώθηκε βάσει: . . . (Ονομασία, σειρά και αριθμός του εγγράφου, ημερομηνία εκδόσεως, εκδούσα αρχή, ενδεχομένως άλλοι  τρόποι διαπιστώσεως της ταυτότητας) 2. Χρόνος, τόπος και τρόπος, καθώς και κίνητρα της παράνομης εισόδου: . . . . (σύντομη περιγραφή της πράξεως) 3. Άλλοι λόγοι της μεταγωγής (αφορά τους πολίτες των συμβαλλομένων μερών): . . . 4. Πιστοποιούσες αποδείξεις ή περιστάσεις βάσει των οποίων πιθανολογείται η παράνομη είσοδος: . . . 5. Αντικείμενα, έγγραφα και χρήμα διαβιβαζόμενα μαζί με τη μεταγωγή του προσώπου: . . . 6. Ανήλικοι (. . .) που μετάγονται μαζί με τα πρόσωπα που αναφέρονται στο σημείο 1 (ονοματεπώνυμο,  ημερομηνία γεννήσεως): . . . (*) Εάν τα στοιχεία υπερβαίνουν το δεδομένο χώρο, τα επιπλέον προστίθενται υπό μορφή συνημμένου  εγγράφου με σχετική ένδειξη στο οικείο σημείο και απαρίθμηση στο στοιχείο 7.7. Συνημμένα: α) . β) . γ) . δ) . ε) . Το παρόν πρακτικό έγινε σε . αντίτυπα στην . (και) . γλώσσα. . . . . Ονοματεπώνυμο και υπηρεσία του παραδίδοντος Ονοματεπώνυμο και υπηρεσία του παραλαμβάνοντος . . (υπογραφή) (υπογραφή) >ΤΕΛΟΣ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>Παράρτημα 2 του παραρτήματος II.3 >ΑΡΧΗ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>Από: . . (Τόπος και ημερομηνία) . (Αιτούσα υπηρεσία) αριθ. . Προς: . . (Παραλήπτης) ΑΙΤΗΣΗ ΠΑΡΑΛΑΒΗΣ/ΜΕΤΑΓΩΓΗΣ ΠΡΟΣΩΠΟΥ 1. Ατομικά στοιχεία 1.1. Επώνυμο: . 1.2. Όνομα: . 1.3. Το γένος: . 1.4. Ψευδώνυμο: . 1.5. Ιθαγένεια: ....................................... Γλώσσα: . 1.6. Ημερομηνία γεννήσεως: .............................. 1.7. Τόπος γεννήσεως: . 1.8. Τόπος κατοικίας στη χώρα αφετηρίας: . 1.9. Τίτλος και αριθμός του εγγράφου το οποίο επιτρέπει τη διέλευση των συνόρων, εκδούσα αρχή,  ημερομηνία λήξεως ισχύος: . 2. Περιστάσεις της παράνομης εισόδου στο παραδίδον κράτος 2.1. Ημερομηνία και ώρα της εισόδου: . 2.2. Τόπος: . 2.3. Περιστάσεις εισόδου (λεπτομερή στοιχεία): . . . . 3. Διαμονή στο παραλαμβάνον κράτος: . 3.1. Χρονικό σημείο εισόδου: . 3.2. Τόπος εισόδου: . 3.3. Διάρκεια διαμονής: . 3.4. Τόπος διαμονής: . 3.5. Δρομολόγιο προς τα σύνορα: . . . . . . . 3.6. Αποδεικτικό μέσο ή μέσο πιθανολογήσεως της δια των εξωτερικών συνόρων εισόδου προσώπου το  οποίο δεν πληροί τις ισχύουσες προϋποθέσεις εισόδου ή διαμονής (παράνομη είσοδος): . . . . . . 4. Ιδιαίτερες περιστάσεις σε σχέση με το πρόσωπο:. 4.1. Ανάγκη διερμηνέως για: . 4.2. Προσωπικά αντικείμενα (έγγραφα, ρευστά κ.λπ.): . . 4.3. Ενδείξεις ιδιαίτερης επικινδυνότητας του προσώπου (π.χ. υποψίες σοβαρών αξιοποίνων πράξεων,  επιθετικότης): . . 4.4. Κατάσταση υγείας (ενδεχομένως ιατρική θεραπεία): . . 4.5. Ανήλικοι (. . .) που παραδίδονται μαζί με το/τα πρόσωπα που αναφέρονται στα ανωτέρω σημεία  (ονοματεπώνυμο, ημερομηνία γεννήσεως): . . . . 4.6. Αιτήσεις του παραδοτέου προς τις αρμόδιες αρχές αιτούντος κράτους και άποψη της αρμόδιας  αρχής, ενδεχόμενες αιτήσεις αναγνώρισης ιδιότητας του πρόσφυγα ή δικαιώματος ασύλου . . . 5. Μεταγωγή (1): 5.1. Επιβάλλεται η μεταγωγή του προσώπου; . 5.2. Κράτος προορισμού: . 5.3. Πιθανά περαιτέρω ενδιάμεσα κράτη: . . 5.4. Η παραλαβή σε ενδιάμεσα κράτη και στο κράτος προορισμού είναι βεβαία: Ναι/Όχι (Υπογραμμίζεται το ισχύον) 5.5. Δεν είναι δυνατή η απευθείας επιστροφή του προσώπου στο κράτος καταγωγής: Ναι/Όχι (Υπογραμμίζεται το ισχύον) 6. Προτεινόμενος τόπος και χρόνος παραδόσεως . . . 7. Συνημμένα . . 8. Βεβαίωση παραλαβής της αίτησης (τόπος, ημερομηνία, υπογραφή) . . . (υπογραφή) >ΤΕΛΟΣ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>Παράρτημα 3 του παραρτήματος II.3 ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ/ΠΑΡΑΛΑΒΗΣ ΠΡΟΣΩΠΟΥ > ΑΡΧΗ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>Τόπος παραδόσεως: . Ημερομηνία και ώρα: . Παραδίδων: . Παραλαμβάνων: . Αναφερόμενος στην από . αίτηση (ημερομηνία) του/της . παρελήφθησαν τα κατωτέρω πρόσωπα (παραδίδον κράτος) από . (παραλαμβάνον κράτος) 1. . (Επώνυμο, όνομα) (ημερομηνία γεννήσεως) 2. . (Επώνυμο, όνομα) (ημερομηνία γεννήσεως) 3. . (Επώνυμο, όνομα) (ημερομηνία γεννήσεως) 4. . (Επώνυμο, όνομα) (ημερομηνία γεννήσεως) 5. . (Επώνυμο, όνομα) (ημερομηνία γεννήσεως) Παραδίδονται τα ακόλουθα συνημμένα έγγραφα: 1. . 2. . 3. . 4. . 5. . Παρατηρήσεις: . . (Όνομα, επώνυμο και ιδιότητα του παραδίδοντος) (Όνομα, επώνυμο και ιδιότητα του παραλαμβάνοντος) . (Υπογραφή) (Υπογραφή) >ΤΕΛΟΣ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>(1) Βλέπε σελίδα 20 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας. (1) Σε περιπτώσεις διαμεταγωγής μέσω άλλου κράτους πρέπει να λαμβάνεται ιδίως υπόψη η σύσταση των  υπουργών του 1992 σχετικά με τη διέλευση για λόγους απομάκρυνσης (ΕΕ αριθ. C 16 της 10. 1. 1996, σ.  5), προπάντων από άποψη ανθρώπινων δικαιωμάτων.


Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου

|

52007SC0069

Σύσταση για γνωμη του Συμβουλιου σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας της Σλοβενίας, για την περίοδο 2006-2009  /* SEC/2007/0069 τελικό */

	[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |Βρυξέλλες, 23.1.2007SEC(2007) 69 τελικόΣύσταση γιαΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας της Σλοβενίας, για την περίοδο 2006-2009(υποβληθείσα από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ1. Γενικο πλαισιοΤο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουλίου 1998, βασίζεται στον στόχο της επίτευξης υγιών δημόσιων οικονομικών ως μέσου ενίσχυσης των προϋποθέσεων για σταθερότητα των τιμών και ισχυρή διατηρήσιμη ανάπτυξη, οι οποίες ευνοούν τη δημιουργία απασχόλησης. Η μεταρρύθμιση του συμφώνου το 2005, αφενός, αναγνώριζε τη χρησιμότητά του για την εδραίωση της δημοσιονομικής πειθαρχίας, αφετέρου δε, αποσκοπούσε στην ενίσχυση της αποτελεσματικότητας και των οικονομικών του ερεισμάτων, καθώς επίσης στη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών.Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[1], ο οποίος αποτελεί στοιχείο του συμφώνου, ορίζει ότι τα κράτη μέλη υποβάλλουν υποχρεωτικά, στο Συμβούλιο και την Επιτροπή, προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης, καθώς και ετήσιες επικαιροποιήσεις τους (τα κράτη μέλη που έχουν ήδη υιοθετήσει το ενιαίο νόμισμα υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σταθερότητας, ενώ τα κράτη μέλη που δεν το έχουν υιοθετήσει ακόμη υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σύγκλισης). Το πρώτο πρόγραμμα σύγκλισης της Σλοβενίας υποβλήθηκε τον Μάιο του 2004. Κατ’ εφαρμογή του κανονισμού, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη για το πρόγραμμα στις 5 Ιουλίου 2004 βάσει σχετικής σύστασης της Επιτροπής και μετά από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή. Βάσει της ίδιας διαδικασίας, τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης αξιολογούνται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και εξετάζονται από την προαναφερθείσα επιτροπή, ενώ το Συμβούλιο δύναται να τα εξετάσει.2. Ιστορικο για την αξιολογηση του νεου προγραμματοςΗ Επιτροπή εξέτασε το πρώτο πρόγραμμα σταθερότητας της Σλοβενίας[2], που υποβλήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2006 και εξέδωσε σύσταση για την έκδοση γνώμης του Συμβουλίου επ' αυτού (βλ. πλαίσιο για τα κυριότερα σημεία της αξιολόγησης).Προκειμένου να σχηματισθεί μια εικόνα του πλαισίου εντός του οποίου αξιολογείται η δημοσιονομική στρατηγική του προγράμματος σταθερότητας, στις παραγράφους που ακολουθούν περιγράφονται συνοπτικά τα εξής:1.  οι οικονομικές και δημοσιονομικές επιδόσεις κατά την τελευταία δεκαετία,2.  η πλέον πρόσφατη αξιολόγηση της κατάστασης της χώρας βάσει του προληπτικού σκέλους του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης (περίληψη της γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης) και3.  η αξιολόγηση της Επιτροπής σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Οκτωβρίου 2006.2.1. Πρόσφατες οικονομικές και δημοσιονομικές επιδόσειςΚατά την τελευταία δεκαετία η οικονομία της Σλοβενίας εμφάνισε αξιοσημείωτη σταθερότητα. Η έλλειψη μείζονος σημασίας ανισορροπιών αποτελεί μαρτυρία της ισχύος της οικονομίας της χώρας και της ικανότητάς της να αντιμετωπίζει οικονομικούς κλυδωνισμούς. Ωστόσο, η υιοθέτηση του ευρώ θα θέσει σε δοκιμασία την ευρωστία και την ευελιξία των αγορών. Συγκεκριμένα, ο πληθωρισμός μειώθηκε μεν αλλά η εξέλιξη των τιμών απαιτεί στενή παρακολούθηση μολονότι αναμένεται ότι οι μισθολογικές πιέσεις θα παραμείνουν συγκρατημένες βάσει των πρόσφατων συλλογικών συμβάσεων τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα. Οι εξελίξεις στην αγορά εργασίας υπήρξαν εν γένει θετικές. Ωστόσο διατηρούνται ορισμένες διαρθρωτικές αδυναμίες όπως μαρτυρούν ιδίως τα χαμηλά επίπεδα απασχόλησης ατόμων μεγαλύτερης ηλικίας. Η δημιουργία απασχόλησης θα μπορούσε να ενισχυθεί με περαιτέρω μέτρα για τη βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος και την ενθάρρυνση της Ε&A και της παράτασης του επαγγελματικού βίου.2.2. Η αξιολόγηση που διατυπώνεται στη γνώμη του Συμβουλίου σχετικά με το προηγούμενο πρόγραμμαΣτις 14 Φεβρουαρίου 2006, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη για το τελευταίο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης που κάλυπτε την περίοδο 2005-2008. Το Συμβούλιο εξέφρασε την άποψη ότι «το πρόγραμμα, αφενός, αποσκοπεί στη συγκράτηση του πληθωρισμού σε επίπεδα που πλησιάζουν τον μέσο όρο της ΕΕ και, αφετέρου, προβλέπει μια πορεία βαθμιαίας δημοσιονομικής προσαρμογής.» Το Συμβούλιο κάλεσε τη Σλοβενία «να σημειώσει ταχύτερη πρόοδο όσον αφορά την επίτευξη του ΜΔΣ του προγράμματος, ιδίως μέσω της εφαρμογής των μέτρων στα οποία βασίζεται η προγραμματιζόμενη μείωση του δείκτη δαπανών, καθώς και μέσω καταβολής μιας εμπροσθοβαρούς προσπάθειας προσαρμογής» και «να λάβει μέτρα για τη βελτίωση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών, ιδίως σε σχέση με το σύστημα συντάξεων.»2.3. Η αξιολόγηση της Επιτροπής σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Οκτωβρίου 2006Η έκθεση εφαρμογής του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων της Σλοβενίας, που καταρτίστηκε στο πλαίσιο της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση, υποβλήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2006. Το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Σλοβενίας περιλαμβάνει πολιτικές για την αντιμετώπιση πέντε βασικών προκλήσεων: ανταγωνιστική οικονομία και ταχύτερη ανάπτυξη, μια κοινωνία βασισμένη στη γνώση, ένα αποτελεσματικό κράτος, ένα σύγχρονο κοινωνικό κράτος και υψηλότερα επίπεδα απασχόλησης, καθώς και διατηρήσιμη ανάπτυξη.Η αξιολόγηση του πρόσφατου επικαιροποιημένου προγράμματος από την Επιτροπή (που εκδόθηκε στο πλαίσιο της ετήσιας έκθεσης προόδου που συνέταξε τον Δεκέμβριο 2006 [3] ) έδειξε ότι η Σλοβενία σημειώνει ικανοποιητική πρόοδο όσον αφορά την εφαρμογή του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων. Επωφελούμενη από τις σχετικά ευνοϊκές μακροοικονομικές συνθήκες, η Σλοβενία έχει λάβει κατάλληλα μέτρα σε ορισμένους βασικούς τομείς όπως η επιχειρηματικότητα και η βελτίωση της νομοθεσίας, ενώ έχει αρχίσει τις περισσότερες από τις μείζονος σημασίας μεταρρυθμίσεις που αφορούν τις πολιτικές απασχόλησης. Ωστόσο, η εφαρμογή της στρατηγικής για την παράταση του ενεργού επαγγελματικού βίου και την άρση των φραγμών στην απασχόληση των νέων δεν προχώρησε αρκετά γρήγορα. Σε μικροοικονομικό επίπεδο, απαιτούνται γενναιότερα μέτρα για την τόνωση του πλαισίου καινοτομίας και ανταγωνισμού. Θα ήταν δε σκόπιμη η καταβολή μεγαλύτερης προσπάθειας και όσον αφορά την αναδιάρθρωση των δημόσιων δαπανών.Λαμβάνοντας υπόψη τις διαπιστωθείσες αρετές και αδυναμίες έγινε στη Σλοβενία η σύσταση να αναλάβει δράση όσον αφορά την μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών, ιδίως όσον αφορά την ενίσχυση του συστήματος συντάξεων και την αύξηση της απασχόλησης ατόμων μεγαλύτερης ηλικίας, καθώς και των υπηρεσιών απασχόλησης όσον αφορά την ευελιξία στους συμβατικούς όρους εργασίας και τη θέσπιση αυστηρότερων όρων για την καταβολή παροχών.Πλαίσιο: Κυριότερα σημεία της αξιολόγησης Όπως απαιτεί το άρθρο 5 παράγραφος 1 (για τα προγράμματα σταθερότητας) και το άρθρο 9 παράγραφος 1 (για τα προγράμματα σύγκλισης) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, κατά την αξιολόγηση εξετάζεται: αν είναι ευλογοφανείς οι οικονομικές παραδοχές στις οποίες βασίζεται το πρόγραμμα, ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος (ΜΔΣ) που καθόρισε το κράτος μέλος και αν η πορεία προσαρμογής για την επίτευξη του στόχου αυτού είναι κατάλληλη, αν τα μέτρα που λαμβάνονται ή/και προτείνονται για την τήρηση της πορείας προσαρμογής επαρκούν για την επίτευξη του ΜΔΣ κατά τη διάρκεια του οικονομικού κύκλου, κατά την αξιολόγηση της πορείας προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ, αν καταβάλλεται μεγαλύτερη προσπάθεια προσαρμογής σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας, ενώ η προσπάθεια μπορεί να είναι πιο περιορισμένη σε περιόδους δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας και, για τη ζώνη του ευρώ και κράτη μέλη του ΜΣΙ ΙΙ, αν το κράτος μέλος προβλέπει ετήσια βελτίωση του κυκλικά προσαρμοσμένου αποτελέσματος, μείον έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα, ίση προς 0,5% του ΑΕΠ ως ένδειξη προόδου για την επίτευξη του ΜΔΣ του, κατά τον προσδιορισμό της πορείας προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ (για κράτη μέλη που δεν τον έχουν ακόμη επιτύχει) ή την προσωρινή απόκλιση από αυτόν (για κράτη μέλη που τον έχουν επιτύχει), αν εφαρμόζονται μείζονες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που οδηγούν άμεσα στην εξοικονόμηση πόρων μακροπρόθεσμα (μεταξύ άλλων, μέσω της αύξησης της δυνητικής ανάπτυξης) και, ως εκ τούτου, έχουν απτά αποτελέσματα για τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών (υπό τον όρο ότι εξασφαλίζεται κατάλληλο περιθώριο ασφαλείας σε σχέση με την τιμή αναφοράς 3% του ΑΕΠ και εφόσον η δημοσιονομική θέση αναμένεται να επανέλθει στα επίπεδα του ΜΔΣ εντός της περιόδου του προγράμματος), με ιδιαίτερη προσοχή στις μεταρρυθμίσεις του συνταξιοδοτικού συστήματος που εισάγουν πολυπυλωνικό σύστημα που περιλαμβάνει έναν υποχρεωτικό και πλήρως κεφαλαιοποιητικό πυλώνα, αν οι οικονομικές πολιτικές του κράτους μέλους παρουσιάζουν συνοχή με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών. Η ευλογοφάνεια των μακροοικονομικών παραδοχών του προγράμματος αξιολογείται με βάση τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006, χρησιμοποιώντας επίσης την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία για την εκτίμηση του δυνητικού προϊόντος και των κυκλικά προσαρμοσμένων αποτελεσμάτων. Η αξιολόγηση της συνεκτικότητας με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών πραγματοποιείται με βάση τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών στον τομέα των δημόσιων οικονομικών όπως παρουσιάζονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008. Κατά την αξιολόγηση εξετάζεται επίσης: η εξέλιξη του δείκτη χρέους και οι προοπτικές της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών τα οποία, σύμφωνα με την έκθεση του Συμβουλίου της 20ής Μαρτίου 2005 για τη «Βελτίωση της εφαρμογής του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης», πρέπει να αποτελούν αντικείμενο «αρκετής προσοχής […] κατά την εποπτεία των δημοσιονομικών θέσεων». Σε ανακοίνωση της Επιτροπής, της 12ης Οκτωβρίου 2006, περιγράφεται η προσέγγιση που πρέπει να τηρείται κατά την αξιολόγηση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας[4], ο βαθμός συνοχής με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων που υπέβαλε το κράτος μέλος στο πλαίσιο της στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση. Στο διαβιβαστικό σημείωμα της 7ης Ιουνίου 2005 προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών για την περίοδο 2005-2008, το Συμβούλιο ΕCOFIN δήλωσε ότι τα εθνικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων πρέπει να παρουσιάζουν συνοχή με τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης, η συμμόρφωση με τον κώδικα δεοντολογίας[5] ο οποίος, μεταξύ άλλων, προβλέπει μια κοινή διάρθρωση και τυποποιημένους πίνακες δεδομένων για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης. |-  Σύσταση γιαΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7 ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας της Σλοβενίας, για την περίοδο 2006-2009ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[6], και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 1,τη σύσταση της Επιτροπής,Έπειτα από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΓΝΩΜΗ:4.  Στις [27 Φεβρουαρίου 2007] το Συμβούλιο εξέτασε το πρώτο πρόγραμμα σταθερότητας της Σλοβενίας, που καλύπτει την περίοδο 2006-2008.5.  Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζεται το πρόγραμμα προβλέπει σταθερούς ρυθμούς αύξησης του πραγματικού ΑΕΠ, πάνω από 4% κατά την περίοδο του προγράμματος. Με βάση τις διαθέσιμες πληροφορίες, το σενάριο αυτό θεωρείται θεμελιωμένο σε εύλογες αναπτυξιακές παραδοχές. Οι προβλέψεις του προγράμματος ως προς τον πληθωρισμό φαίνονται, επίσης, ρεαλιστικές.6.  Για το 2006, το έλλειμμα γενικής κυβέρνησης εκτιμάται σε 1,6% του ΑΕΠ στις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006, έναντι στόχου 1,7% του ΑΕΠ που προέβλεπε το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης του Δεκεμβρίου 2005. Η προγραμματιζόμενη μείωση του δείκτη δαπανών φαίνεται ότι έχει επιτευχθεί σε γενικές γραμμές αλλά το έλλειμμα στα έσοδα εκτιμάται ανώτερο από ό,τι προβλέπει ο προϋπολογισμός παρά την κυκλική βελτίωση της οικονομίας και το ελαφρά μεγαλύτερο έλλειμμα σε σχέση με το 2005.7.  Η δημοσιονομική στρατηγική του προγράμματος αποσκοπεί στην επίτευξη του μεσοπρόθεσμου στόχου (ΜΔΣ) όσον αφορά την δημοσιονομική κατάσταση κατά την έννοια του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης, έως το 2009, μέσω μιας εξυγίανσης στα τελευταία έτη του προγράμματος. Λόγω της συνεχιζόμενης φορολογικής μεταρρύθμισης και μιας σειράς μέτρων εξοικονόμησης δημοσιονομικών πόρων, τόσο τα έσοδα όσο και οι δαπάνες ως ποσοστό του ΑΕΠ μειώνονται σημαντικά καθ' όλη την περίοδο του προγράμματος. Έως το 2008, κατά το οποίο οι αντίστοιχοι δείκτες μειώνονται περίπου στον ίδιο βαθμό, το έλλειμμα γενικής κυβέρνησης προγραμματίζεται να κυμανθεί γύρω στο 1,5% του ΑΕΠ. Το 2009, το έλλειμμα μειώνεται σε 1,0% καθώς η μείωση των δαπανών είναι ανώτερη της απώλειας εσόδων. Το πρωτογενές αποτέλεσμα αρχικά επιδεινώνεται από 0,1% του ΑΕΠ το 2006 σε -0,3% του ΑΕΠ το 2008 για να βελτιωθεί σε 0,3% του ΑΕΠ το 2009. Σε σύγκριση με το τελευταίο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης, το πρόγραμμα σταθερότητας αναβάλλει την επίτευξη του στόχου για ονομαστικό έλλειμμα ίσο προς 1% του ΑΕΠ κατά ένα έτος παρά το ευνοϊκότερο μακροοικονομικό σενάριο.8.  Κατά την χρονική περίοδο που καλύπτει το πρόγραμμα, το διαρθρωτικό αποτέλεσμα (δηλαδή το κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα, πλην εκτάκτων και λοιπών προσωρινών μέτρων), υπολογιζόμενο σύμφωνα με την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία, προβλέπεται να βελτιωθεί κατά ¼% του ΑΕΠ. Όπως και στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης του Δεκεμβρίου 2005, ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος (ΜΔΣ) που καθορίζεται στο πρόγραμμα σταθερότητας είναι η επίτευξη διαρθρωτικού ελλείμματος ίσου προς 1% του ΑΕΠ έως το 2009, δηλαδή ένα έτος αργότερα σε σχέση με το προηγούμενο πρόγραμμα. Σύμφωνα με το πρόγραμμα η καθυστέρηση οφείλεται σε ένα σημαντικό σιδηροδρομικό έργο που εκτιμάται ότι θα κοστίσει περίπου 0,4% του ΑΕΠ το 2007, 0,5% του ΑΕΠ το 2008 και 0,2% του ΑΕΠ το 2009. Δεδομένου ότι ο ΜΔΣ είναι απαιτητικότερος από το ελάχιστο όριο (που εκτιμάται ως έλλειμμα ίσο προς 1½% του ΑΕΠ περίπου), η επίτευξή του θα επιτρέψει τη δημιουργία ενός περιθωρίου ασφαλείας ώστε να μην εμφανιστεί υπερβολικό έλλειμμα. Ο ΜΔΣ βρίσκεται εντός του φάσματος που υποδεικνύεται για τη ζώνη του ευρώ και τα κράτη μέλη του ΜΣΙ ΙΙ στο σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης και στον κώδικα δεοντολογίας και αντικατοπτρίζει επαρκώς τον δείκτη χρέους και τη μέση δυνητική ανάπτυξη μακροπρόθεσμα.9.  Οι κίνδυνοι για τις δημοσιονομικές προβλέψεις του προγράμματος φαίνονται γενικά ισορροπημένοι για το 2007 και το 2008, ενώ το 2009 το δημοσιονομικό αποτέλεσμα ενδεχομένως να είναι χειρότερο από ό,τι προβλέπει το πρόγραμμα. Αφενός, οι παραδοχές όσον αφορά την ανάπτυξη και τα φορολογικά έσοδα φαίνονται ευλογοφανείς. Επιπλέον, τα τελευταία χρόνια η Σλοβενία παρουσίασε δημοσιονομικά αποτελέσματα καλύτερα από το αναμενόμενο, μεταξύ άλλων, χάρη σε έναν αποτελεσματικό δημοσιονομικό μηχανισμό περιορισμού των δαπανών γενικής κυβέρνησης σε περίπτωση απροσδόκητης μείωσης των εσόδων. Αφετέρου, παρά τις προσπάθειες αναδιάρθρωσης των δαπανών γενικής κυβέρνησης, το μερίδιο των υποχρεωτικών δαπανών παραμένει πολύ υψηλό. Τα μέτρα στα οποία θα στηριχθεί η σημαντική περικοπή των πρωτογενών δαπανών ως ποσοστό του ΑΕΠ που εξαγγέλθηκε για το 2009, δεν έχουν ακόμη προσδιοριστεί με λεπτομέρεια.10.  Με βάση την ανωτέρω αξιολόγηση των κινδύνων, η δημοσιονομική στρατηγική που καθορίζεται στο πρόγραμμα ενδέχεται να μην είναι επαρκής για την επίτευξη του ΜΔΣ μέχρι το 2009 όπως προβλέπεται στο πρόγραμμα. Φαίνεται, όμως, ότι προσφέρει επαρκές περιθώριο ασφαλείας ώστε το έλλειμμα να μην υπερβεί την τιμή αναφοράς 3% του ΑΕΠ υπό κανονικές συνθήκες μακροοικονομικών διακυμάνσεων καθ' όλη τη διάρκεια του προγράμματος. Ο ρυθμός προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ, όπως απορρέει από το πρόγραμμα, είναι ανεπαρκής και πρέπει να ενισχυθεί ούτως ώστε να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης που προσδιορίζει ότι, για τη ζώνη του ευρώ και τα κράτη μέλη που συμμετέχουν στον ΜΣΙ ΙΙ η ετήσια βελτίωση του διαρθρωτικού δημοσιονομικού αποτελέσματος πρέπει να είναι 0,5% του ΑΕΠ (ως μέτρο αναφοράς) και ότι η προσαρμογή θα πρέπει να είναι υψηλότερη σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας, ενώ θα μπορούσε να είναι χαμηλότερη σε περιόδους δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας. Συγκεκριμένα, περίοδοι ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας αναμένονται καθ' όλη τη διάρκεια του προγράμματος. Ωστόσο, το διαρθρωτικό αποτέλεσμα δεν προβλέπεται να βελτιωθεί αισθητά προ του τελευταίου έτους του προγράμματος. Το 2009, όμως, υπάρχει κίνδυνος να μην επιτευχθεί το αναμενόμενο αποτέλεσμα.11.  Υπολογίζεται ότι το 2006 το ακαθάριστο δημόσιο χρέος ανήλθε σε 28,5% του ΑΕΠ, ήταν δηλαδή πολύ κατώτερο του 60% του ΑΕΠ, που αποτελεί την τιμή αναφοράς βάσει της Συνθήκης. Το πρόγραμμα προβλέπει μείωση του δείκτη χρέους κατά 0,8 της εκατοστιαίας μονάδας κατά τη διάρκεια του προγράμματος.12.  Ο μακροπρόθεσμος δημοσιονομικός αντίκτυπος της δημογραφικής γήρανσης στη Σλοβενία είναι από τους μεγαλύτερους στην ΕΕ, καθώς επηρεάζεται από σημαντική αύξηση των συνταξιοδοτικών δαπανών ως ποσοστού του ΑΕΠ. Εκτός από τις ενέργειες που πραγματοποιούνται, η εφαρμογή περαιτέρω μεταρρυθμίσεων για τη συγκράτηση της σημαντικής αύξησης των συνδεόμενων με τη δημογραφική γήρανση δαπανών θα συνέβαλλε, όπως παραδέχονται οι αρχές, στη μείωση των κινδύνων ως προς τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών. Μολονότι η αρχική δημοσιονομική θέση συμβάλλει στην σταθεροποίηση του δείκτη χρέους μεσοπρόθεσμα, η μικρή διαρθρωτική βελτίωση κατά την περίοδο του προγράμματος δεν πρόκειται να αρκέσει για τη συγκράτηση του αναμενόμενου δημοσιονομικού αντίκτυπου της δημογραφικής γήρανσης. Συνολικά, η Σλοβενία φαίνεται ότι αντιμετωπίζει μεγάλο κίνδυνο ως προς τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών της.13.  Το πρόγραμμα σταθερότητας περιλαμβάνει μια ποιοτική αξιολόγηση του συνολικού αντίκτυπου του σλοβενικού εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων του Οκτωβρίου 2006 στο πλαίσιο της μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής στρατηγικής. Επιπλέον, παρέχει ορισμένες πληροφορίες σχετικά με το δημοσιονομικό κόστος ή την εξοικονόμηση πόρων που συνδέονται άμεσα με τις κυριότερες μεταρρυθμίσεις του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων. Ωστόσο, δεν λαμβάνονται ρητά υπόψη σε αυτό οι επιπτώσεις που συνολικά θα έχουν για τα δημόσια οικονομικά οι δράσεις που προβλέπονται στο εν λόγω εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Τα μέτρα στον τομέα των δημόσιων οικονομικών τα οποία προβλέπει το πρόγραμμα σταθερότητας φαίνεται ότι συνάδουν με τις δράσεις που προβλέπονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Συγκεκριμένα, το πρόγραμμα σταθερότητας παρέχει λεπτομέρειες για τη φορολογική μεταρρύθμιση που εξαγγέλλεται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων και συμπληρώνει τις δράσεις που προβλέπονται σε αυτό με ορισμένα μέτρα για τις δαπάνες.14.  Η δημοσιονομική στρατηγική του προγράμματος συμβαδίζει εν μέρει με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών, που περιλαμβάνονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008. Συγκεκριμένα, η πορεία προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ είναι ανεπαρκής και πρέπει να ενισχυθεί.15.  Όσον αφορά τις απαιτήσεις δεδομένων που ορίζει ο κώδικας δεοντολογίας για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης, το πρόγραμμα παρουσιάζει ορισμένα κενά τόσο στα υποχρεωτικά όσο και στα προαιρετικά δεδομένα[7].Το συνολικό συμπέρασμα είναι ότι ναι μεν το πρόγραμμα αναγνωρίζει ότι η συγκράτηση των πληθωριστικών πιέσεων και η συνέχιση της δημοσιονομικής εξυγίανσης είναι απαραίτητα για τη διαφύλαξη της ανθεκτικότητας της οικονομίας, αλλά ότι προβλέπει μη ικανοποιητική πρόοδο όσον αφορά την επίτευξη του ΜΔΣ παρά τις θετικές αναπτυξιακές προοπτικές. Λαμβάνοντας υπόψη την ανωτέρω αξιολόγηση, η Σλοβενία καλείται:(i) να εκμεταλλευθεί τις ευνοϊκές οικονομικές συνθήκες προκειμένου να επισπεύσει την επίτευξη του ΜΔΣ με μια προσπάθεια προσαρμογής κατά τα πρώτα έτη του προγράμματος και(ii) ενόψει της προβλεπόμενης αύξησης των δαπανών που συνδέονται με τη δημογραφική γήρανση, να βελτιώσει την μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών ενισχύοντας την συντελούμενη μεταρρύθμιση του συστήματος συντάξεων με πρόσθετα μέτρα, ιδίως προς την κατεύθυνση της αυξημένης συμμετοχής των ατόμων μεγαλύτερης ηλικίας στην αγορά εργασίας και της ενθάρρυνσης της ανάπτυξης ιδιωτικών συνταξιοδοτικών προγραμμάτων.Σύγκριση βασικών μακροοικονομικών και δημοσιονομικών προβλέψεων2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 |Πραγματικό ΑΕΠ (% μεταβολής) | ΠΣΤ Δεκ. 2006 | 4,0 | 4,7 | 4,3 | 4,2 | 4,1 |COM Noεμ. 2006 | 4,0 | 4,8 | 4,2 | 4,5 | μ.δ.σ. |ΠΣΥ Δεκ. 2005 | 3,9 | 4,0 | 4,0 | 3,8 | μ.δ.σ. |Πληθωρισμός ΕνΔΤΚ (%) | ΠΣΤ Δεκ. 2006 | 2,5 | 2,7 | 2,7 | 2,5 | 2,2 |COM Noεμ. 2006 | 2,5 | 2,5 | 2,5 | 2,6 | μ.δ.σ. |ΠΣΥ Δεκ. 2005 | 2,2 | 1,5 | 2,2 | 2,5 | μ.δ.σ. |Κενό παραγωγής (% του δυνητικού ΑΕΠ) | ΠΣΤ Δεκ. 20061 | -1,2 | -0,5 | -0,3 | -0,1 | 0,3 |COM Noεμ. 20065 | -1,1 | -0,3 | 0,0 | 0,4 | μ.δ.σ. |ΠΣΥ Δεκ. 20051 | -1,2 | -0,7 | -0,3 | 0,0 | μ.δ.σ. |Αποτέλεσμα γενικής κυβέρνησης (% του ΑΕΠ) | ΠΣΤ Δεκ. 2006 | -1,4 | -1,6 | -1,5 | -1,6 | -1,0 |COM Noεμ. 2006 | -1,4 | -1,6 | -1,6 | -1,5 | μ.δ.σ. |ΠΣΥ Δεκ. 2005 | -1,7 | -1,7 | -1,4 | -1,0 | μ.δ.σ. |Πρωτογενές αποτέλεσμα (% του ΑΕΠ) | ΠΣΤ Δεκ. 2006 | 0,4 | 0,1 | -0,1 | -0,3 | 0,3 |COM Noεμ. 2006 | 0,3 | -0,1 | -0,2 | -0,3 | μ.δ.σ. |ΠΣΥ Δεκ. 2005 | -0,2 | -0,3 | -0,1 | 0,2 | μ.δ.σ. |Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα (% του ΑΕΠ) | ΠΣΤ Δεκ. 20061 | -0,9 | -1,4 | -1,4 | -1,6 | -1,1 |COM Noεμ. 2006 | -0,9 | -1,5 | -1,6 | -1,7 | μ.δ.σ. |ΠΣΥ Δεκ. 20051 | -1,2 | -1,4 | -1,3 | -1,0 | μ.δ.σ. |Διαρθρωτικό αποτέλεσμα2 (% του ΑΕΠ) | ΠΣΤ Δεκ. 20063 | -0,9 | -1,4 | -1,4 | -1,6 | -1,1 |COM Noεμ. 20064 | -0,9 | -1,5 | -1,6 | -1,7 | μ.δ.σ. |ΠΣΥ Δεκ. 2005 | -0,4 | -1,4 | -1,4 | -1,0 | μ.δ.σ. |Ακαθάριστο δημόσιο χρέος (% του ΑΕΠ) | ΠΣΤ Δεκ. 2006 | 28,0 | 28,5 | 28,2 | 28,3 | 27,7 |COM Noεμ. 2006 | 28,0 | 28,4 | 28,0 | 27,6 | μ.δ.σ. |ΠΣΥ Δεκ. 2005 | 29,0 | 29,6 | 29,8 | 29,4 | μ.δ.σ. |Σημειώσεις: 1Οι υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής πραγματοποιήθηκαν βάσει των πληροφοριών που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα 2Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα (όπως και στις προηγούμενες γραμμές) πλην εκτάκτων και λοιπών προσωρινών μέτρων. 3Το πρόγραμμα δεν περιλαμβάνει έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα 4Δεν περιλαμβάνονται έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα στις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006. 5Βάσει εκτιμώμενης δυνητικής ανάπτυξης 3,8% το 2005 και 4% την περίοδο 2006-2008. Πηγή : Πρόγραμμα σταθερότητας/σύγκλισης (ΠΣΤ/ΠΣΥ), φθινοπωρινές οικονομικές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006 (COM), υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής |[1] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Όλα τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[2] Το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου ορίζει ότι «ένα κράτος μέλος που υιοθετεί μεταγενέστερα το κοινό νόμισμα [ήτοι μετά την 1η Ιανουαρίου 1999, ημερομηνία κατά την οποία τα πρώτα κράτη μέλη υιοθέτησαν το κοινό νόμισμα], υποβάλλει πρόγραμμα σταθερότητας εντός έξι μηνών από την απόφαση του Συμβουλίου για τη συμμετοχή του στο κοινό νόμισμα». Στις 11 Ιουλίου 2006, το Συμβούλιο εξέδωσε απόφαση σύμφωνα με το άρθρο 122 παράγραφος 2 της συνθήκης για την υιοθέτηση του ενιαίου νομίσματος από τη Σλοβενία από την 1η Ιανουαρίου 2007 (απόφαση 2006/495/EΚ του Συμβουλίου, ΕΕ L 195, της 15.7.2006, σ. 25).[3] Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, "Εφαρμογή της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση - Ένα έτος επίτευξης αποτελεσμάτων", 12.12.2006, COM(2006) 816.[4] Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο - Μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών στην ΕΕ, της 12.10.2006, COM(2006) 574 τελικό και έγγραφο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Γενική Διεύθυνση Οικονομικών και Χρηματοδοτικών Υποθέσεων (2006), «Μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών στην Ευρωπαϊκή Ένωση», Ευρωπαϊκή Οικονομία, τεύχος αριθ. 4/2006.[5] «Λεπτομερείς ρυθμίσεις για την εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και κατευθυντήριες γραμμές για τη μορφή και το περιεχόμενο των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης», που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο ECOFIN στις 11 Οκτωβρίου 2005.[6] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[7] Συγκεκριμένα, δεν παρέχονται τα καθαρά εξωτερικά ισοζύγια για την περίοδο 2006-2007 καθώς και ορισμένα προαιρετικά δεδομένα σχετικά με τα τομεακά ισοζύγια, τις εξελίξεις της αγοράς εργασίας, τις δαπάνες γενικής κυβέρνησης ανά λειτουργία και την εξέλιξη του χρέους.