				|

		52014DC0417

			Σύσταση για ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Λουξεμβούργου για το 2014_x000b__x000b_και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας του Λουξεμβούργου για το 2014 /* COM/2014/0417 final - 2014/ () */

Σύσταση
για
ΣΥΣΤΑΣΗ
ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
σχετικά
με το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
του
Λουξεμβούργου
για το 2014
και τη
διατύπωση
γνώμης του
Συμβουλίου
σχετικά με το
πρόγραμμα
σταθερότητας
του
Λουξεμβούργου
για το 2014
ΤΟ
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ
ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας
υπόψη τη
Συνθήκη για τη
λειτουργία της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης, και
ιδίως το άρθρο 121
παράγραφος 2 και
το άρθρο 148
παράγραφος 4,
Έχοντας
υπόψη τον
κανονισμό (ΕΚ)
αριθ. 1466/97 του
Συμβουλίου,
της 7ης Ιουλίου
1997, για την
ενίσχυση της
εποπτείας της
δημοσιονομικής
κατάστασης και
την εποπτεία
και το
συντονισμό των
οικονομικών
πολιτικών[1], και
ιδίως το άρθρο 5
παράγραφος 2,
Έχοντας
υπόψη τη
σύσταση της
Ευρωπαϊκής
Επιτροπής[2],
Έχοντας
υπόψη τα
ψηφίσματα του
Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου[3],
Έχοντας
υπόψη τα συμπεράσματα
του Ευρωπαϊκού
Συμβουλίου,
Έχοντας
υπόψη τη γνώμη
της επιτροπής
απασχόλησης,
Έχοντας
υπόψη τη γνώμη
της
οικονομικής
και δημοσιονομικής
επιτροπής,
Έχοντας
υπόψη τη γνώμη
της επιτροπής
κοινωνικής προστασίας,
Έχοντας
υπόψη την
γνώμη της
επιτροπής οικονομικής
πολιτικής,
Εκτιμώντας
τα ακόλουθα:
(1)
Στις 26
Μαρτίου 2010, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
συμφώνησε με
την πρόταση
της Επιτροπής
για τη
δρομολόγηση της
στρατηγικής
«Ευρώπη 2020», μιας
νέας
στρατηγικής για
την ανάπτυξη
και την
απασχόληση, η
οποία, βασιζόμενη
σε ενισχυμένο
συντονισμό των
οικονομικών
πολιτικών, θα
εστιάζεται
στους
νευραλγικούς
τομείς στους
οποίους
απαιτείται
δράση ώστε να
ενισχυθεί το
δυναμικό
διατηρήσιμης
ανάπτυξης και
ανταγωνιστικότητας
της Ευρώπης.
(2)
Στις 13
Ιουλίου 2010, το
Συμβούλιο, με
βάση τις
προτάσεις της
Επιτροπής,
εξέδωσε
σύσταση σχετικά
με τους
γενικούς
προσανατολισμούς
της οικονομικής
πολιτικής των
κρατών μελών
και της Ένωσης
(2010 έως 2014) και, στις 21
Οκτωβρίου 2010,
εξέδωσε
απόφαση σχετικά
με τις
κατευθυντήριες
γραμμές για
τις πολιτικές
απασχόλησης
των κρατών
μελών, που από
κοινού
αποτελούν τις
«ολοκληρωμένες
κατευθυντήριες
γραμμές». Τα
κράτη μέλη
κλήθηκαν να
λαμβάνουν υπόψη
τις
ολοκληρωμένες
κατευθυντήριες
γραμμές στις
οικείες
οικονομικές
πολιτικές και
στις πολιτικές
για την απασχόληση.
(3)
Στις 29
Ιουνίου 2012, οι
αρχηγοί κρατών
και κυβερνήσεων
ενέκριναν
«Σύμφωνο για
την ανάπτυξη
και την απασχόληση»,
το οποίο
παρέχει ένα
συνεκτικό
πλαίσιο δράσης
σε επίπεδο
κρατών μελών,
ΕΕ και ζώνης
του ευρώ, με την
κινητοποίηση
όλων των
δυνατών μηχανισμών,
μέσων και
πολιτικών.
Έλαβαν απόφαση
σχετικά με τη
δράση που
πρέπει να
αναληφθεί στο
επίπεδο των
κρατών μελών,
ιδίως
εκφράζοντας
την απόλυτη προσήλωσή
τους στην
επίτευξη των
στόχων της
στρατηγικής
«Ευρώπη 2020» και
στην εφαρμογή
των ειδικών
ανά χώρα συστάσεων.
(4)
Στις 9
Ιουλίου 2013, το
Συμβούλιο
εξέδωσε
σύσταση σχετικά
με το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
του Λουξεμβούργου
για το 2013 και
διατύπωσε τη
γνώμη του σχετικά
με το
επικαιροποιημένο
πρόγραμμα
σταθερότητας
του
Λουξεμβούργου
για την
περίοδο 2012-2016. Στις
15 Νοεμβρίου 2013,
σύμφωνα με τον
κανονισμό (ΕΕ)
αριθ. 473/2013[4],
η Επιτροπή
παρουσίασε τη
γνώμη της για
το σχέδιο δημοσιονομικού
προγράμματος
του
Λουξεμβούργου
για το 2014[5].
(5)
Στις 13
Νοεμβρίου 2013, η
Επιτροπή
εξέδωσε την
ετήσια επισκόπηση
της ανάπτυξης[6], με
την οποία
αρχίζει το
Ευρωπαϊκό
Εξάμηνο του 2014 σχετικά
με τον
συντονισμό των
οικονομικών
πολιτικών. Την
ίδια ημέρα,
βάσει του
κανονισμού (ΕΕ)
αριθ. 1176/2011, η
Επιτροπή
εξέδωσε την
έκθεση του
μηχανισμού επαγρύπνησης[7],
στην οποία
προσδιόρισε το
Λουξεμβούργο
ως ένα από τα
κράτη μέλη τα
οποία θα
έπρεπε να
υποβληθούν σε
εμπεριστατωμένη
επισκόπηση.
(6)
Στις 20
Δεκεμβρίου 2013, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
ενέκρινε τις
προτεραιότητες
για την
εξασφάλιση
χρηματοπιστωτικής
σταθερότητας,
δημοσιονομικής
εξυγίανσης και
δράσης για την
ενίσχυση της
ανάπτυξης. Υπογράμμισε
την ανάγκη να
επιδιωχθεί
διαφοροποιημένη,
φιλική προς
την ανάπτυξη
δημοσιονομική
εξυγίανση, να
αποκατασταθούν
οι κανονικές
συνθήκες δανειοδότησης
στην
οικονομία, να
προωθηθούν η
ανάπτυξη και η
ανταγωνιστικότητα,
να
καταπολεμηθούν
η ανεργία και
οι κοινωνικές
επιπτώσεις της
κρίσης και να
εκσυγχρονιστεί
η δημόσια
διοίκηση.
(7)
Στις 5
Μαρτίου 2014, η
Επιτροπή
δημοσίευσε τα
αποτελέσματα
της
εμπεριστατωμένης
επισκόπησης
που διεξήγαγε
για το
Λουξεμβούργο[8], με βάση
το άρθρο 5 του
κανονισμού (ΕΕ)
αριθ. 1176/2011. Η
ανάλυση που
διενήργησε η
Επιτροπή την
οδηγεί στο
συμπέρασμα ότι
το
Λουξεμβούργο
δεν
αντιμετωπίζει
μακροοικονομικές
ανισορροπίες
κατά την
έννοια της διαδικασίας
μακροοικονομικών
ανισορροπιών.
Ειδικότερα,
από την
ανάλυση του
πλεονάσματος
του ισοζυγίου
τρεχουσών
συναλλαγών
προκύπτει ότι
αυτό δεν απορρέει
από την
αναιμική
εγχώρια
ζήτηση, αλλά
αποτελεί
μάλλον απότοκο
του
συγκεκριμένου
μοντέλου ανάπτυξης
του
Λουξεμβούργου,
το οποίο
βασίζεται σε μεγάλο
βαθμό στις
χρηματοπιστωτικές
υπηρεσίες.
Υπάρχουν κίνδυνοι
για την
εγχώρια
χρηματοπιστωτική
σταθερότητα
λόγω της
παρουσίας ενός
μεγάλου
χρηματοπιστωτικού
τομέα, αλλά οι
κίνδυνοι αυτοί
είναι σχετικά
συγκρατημένοι
καθώς ο τομέας
είναι τόσο
διαφοροποιημένος
όσο και εξειδικευμένος.
Το υψηλό
επίπεδο χρέους
του ιδιωτικού
τομέα, ιδίως
των μη
χρηματοπιστωτικών
επιχειρήσεων,
αντανακλά
κυρίως την
παρουσία
μεγάλου αριθμού
πολυεθνικών
επιχειρήσεων
που χρησιμοποιούν
τα
υποκαταστήματα
ή τις
θυγατρικές
τους στο Λουξεμβούργο
για ενδοομιλικές
χρηματοδοτικές
δραστηριότητες.
Τέλος, η
τρέχουσα
ευνοϊκή θέση
των δημοσίων
οικονομικών
εξαρτάται σε
μεγάλο βαθμό
από τη
διατηρησιμότητα
ενός μοντέλου
ανάπτυξης που
βασίζεται σε
έναν εύρωστο
χρηματοπιστωτικό
τομέα και
ενέχει υψηλό
κίνδυνο για τη βιωσιμότητα
μακροπρόθεσμα.
(8)
Στις 28
Απριλίου 2014, το
Λουξεμβούργο
υπέβαλε το
εθνικό του
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
για το 2014 και
στις 25 Απριλίου
2014 το πρόγραμμα
σταθερότητας
για το 2014. Προκειμένου
να ληφθεί
υπόψη η
διασύνδεσή
τους, τα προγράμματα
αυτά
αξιολογήθηκαν
ταυτοχρόνως.
(9)
Ο στόχος
της
μεσοπρόθεσμης
δημοσιονομικής
στρατηγικής
που
περιγράφεται
στο πρόγραμμα
σταθερότητας
του 2014 είναι η
επιστροφή το 2016
στον
μεσοπρόθεσμο
στόχο, από τον
οποίον υπήρξε
σημαντική
απόκλιση το 2015.
Το πρόγραμμα
επιβεβαιώνει
τον
προηγούμενο
μεσοπρόθεσμο
στόχο για πλεόνασμα
ύψους 0,5% του ΑΕΠ,
ποσοστό που
συνάδει με τις
απαιτήσεις του
Συμφώνου
Σταθερότητας
και Ανάπτυξης.
Το (εκ νέου
υπολογισθέν)
διαρθρωτικό
πλεόνασμα της
γενικής
κυβέρνησης
προβλέπεται να
μειωθεί από 1,4% του
ΑΕΠ το 2013 σε 1,1% το 2014,
προτού
μετατραπεί σε
έλλειμμα 0,1% του
ΑΕΠ το 2015. Εν
συνεχεία,
σχεδιάζεται να
επιτευχθούν
σταδιακά
αυξανόμενα
διαρθρωτικά
πλεονάσματα.
Ως εκ τούτου, το
Λουξεμβούργο
αναμένεται ότι
το 2014 θα
παραμείνει
εντός του
μεσοπρόθεσμου
στόχου του,
αλλά ότι θα
αποκλίνει
σημαντικά το 2015.
Σύμφωνα με το
πρόγραμμα, ο
ρυθμός αύξησης
των δημοσίων
δαπανών, εκτός
των μέτρων
διακριτικής ευχέρειας
στο σκέλος των
εσόδων, θα
υπερβεί το μεσοπρόθεσμο
ποσοστό
αναφοράς της
δυνητικής
αύξησης του ΑΕΠ
το 2015. Συνολικά,
οι στόχοι του
προγράμματος
συνάδουν εν
μέρει με τις
απαιτήσεις του
προληπτικού
σκέλους του
Συμφώνου
Σταθερότητας
και Ανάπτυξης,
με μια
απόκλιση ιδίως
το 2015. Ο δείκτης
χρέους, ο
οποίος διαμορφώθηκε
στο 23,1% του ΑΕΠ το
2013, πολύ κάτω από
την τιμή
αναφοράς 60% του
ΑΕΠ,
προβλέπεται να
μειωθεί
περαιτέρω κατά
τη διάρκεια
του
προγράμματος.
Το
μακροοικονομικό
σενάριο στο
οποίο στηρίζονται
οι
δημοσιονομικές
προβλέψεις του
προγράμματος,
το οποίο έχει
καταρτιστεί
από ανεξάρτητο
φορέα (STATEC), είναι
ελαφρώς
αισιόδοξο για
το 2014 και το 2015. Η
κυβέρνηση
προβλέπει
ρυθμό αύξησης
του ΑΕΠ ύψους 3,2%
τόσο το 2014 όσο
και το 2015, ενώ οι
εαρινές
προβλέψεις της
Επιτροπής του 2014
προβλέπουν 2,6%
και 2,7%,
αντιστοίχως.
Επιπλέον, τα
μέτρα που
στηρίζουν τη
δημοσιονομική
πορεία για την
περίοδο 2015-2018 δεν
έχουν ακόμη
προσδιοριστεί
πλήρως από τις
αρχές. Σύμφωνα
με τις
προβλέψεις της
Επιτροπής, οι
οποίες δεν
λαμβάνουν
υπόψη τα μέτρα
που
εξαγγέλθηκαν
πιο πρόσφατα,
το διαρθρωτικό
πλεόνασμα
εκτιμάται ότι
θα μειωθεί στο 0,6%
του ΑΕΠ το 2014 και
θα μετατραπεί
σε έλλειμμα 1,3%
του ΑΕΠ το 2015. Ο
ρυθμός αύξησης
των δημοσίων
δαπανών, εκτός
των μέτρων
διακριτικής
ευχέρειας στο σκέλος
των εσόδων,
εκτιμάται ότι
θα υπερβεί το
μεσοπρόθεσμο
ποσοστό
αναφοράς της
δυνητικής
αύξησης του
ΑΕΠ το 2015, οπότε
αναμένεται
σημαντική απόκλιση.
Με βάση την
αξιολόγηση του
προγράμματος σταθερότητας
του 2014 από το
Συμβούλιο και
τις προβλέψεις
της Επιτροπής,
σύμφωνα με τον
κανονισμό (ΕΚ) αριθ.
1466/97 του
Συμβουλίου, το
Συμβούλιο
είναι της
γνώμης ότι
υπάρχουν
κίνδυνοι για
την επίτευξη των
στόχων του
προγράμματος,
οι οποίοι
είναι εν μέρει
μόνο σύμφωνοι
με τις
απαιτήσεις του
προληπτικού
σκέλους του
Συμφώνου
Σταθερότητας
και Ανάπτυξης,
ιδίως το 2015.
(10)
Τον
Ιούλιο του 2013, η
κυβέρνηση
υπέβαλε στο
Κοινοβούλιο
νομοσχέδιο για
τη μεταφορά
στο εθνικό
δίκαιο των
διατάξεων,
αφενός, της
οδηγίας 85/2011 του
Συμβουλίου
σχετικά με τα
δημοσιονομικά
πλαίσια και,
αφετέρου, της
Συνθήκης για
τη Σταθερότητα,
τον Συντονισμό
και τη
Διακυβέρνηση.
Το νομοσχέδιο
αναμενόταν να
τεθεί σε ισχύ
την 1η
Ιανουαρίου 2014,
αλλά η έγκρισή
του
καθυστέρησε
λόγω της
παραίτησης της
κυβέρνησης τον
Ιούλιο.
Σύμφωνα με το
νομοσχέδιο,
θεσπίζεται
νέος νόμος
περί πολυετούς
προγράμματος
οικονομικών
που καλύπτει
τον ίδιον
χρονικό ορίζοντα
με την
επικείμενη
επικαιροποίηση
του προγράμματος
σταθερότητας.
Ο νόμος περί
πολυετούς
προγράμματος
οικονομικών θα
επικαιροποιείται
ετησίως σε
κυλιόμενη
βάση, από
κοινού με τον
ετήσιο προϋπολογισμό.
Θα προβλέπει
λεπτομερή
σχέδια για την
επίτευξη του
μεσοπρόθεσμου
δημοσιονομικού
στόχου στο
επίπεδο της γενικής
κυβέρνησης. Το
νομοσχέδιο
θεσπίζει πολυετή
ανώτατα όρια
στον νόμο περί
πολυετούς
προγράμματος
οικονομικών,
τα οποία θα
καλύπτουν μόνο
τον τομέα της
κεντρικής
κυβέρνησης,
αλλά δεν
αναφέρονται
λεπτομέρειες
σχετικά με τις
συνέπειες σε
περίπτωση
υπέρβασης των
ανωτάτων
ορίων. Το
νομοσχέδιο δεν
προβλέπει
εθνικό κανόνα
περί των
δαπανών ο
οποίος να
διέπει τον
καθορισμό των
πολυετών
στόχων για τις
δαπάνες.
Ωστόσο,
περιλαμβάνει
διατάξεις που
πρέπει να τηρούνται
όσον αφορά την
πορεία
προσαρμογής
προς τον
μεσοπρόθεσμο
στόχο. Τον
Μάρτιο του 2014,
κατατέθηκε στο
Κοινοβούλιο
αναθεωρημένη
εκδοχή του
νομοσχεδίου η
οποία, μεταξύ
άλλων,
προβλέπει την
ανάθεση του
καθήκοντος της
ανεξάρτητης
παρακολούθησης
των δημοσιονομικών
κανόνων σε
νεοσύστατο
όργανο, το «Conseil National des
Finances Publiques».
(11)
Επιπλέον,
τα φορολογικά
έσοδα από τον
ΦΠΑ θα υποστούν
πλήγμα λόγω
των νέων
κανόνων για τα
έσοδα από τον
ΦΠΑ που
προέρχονται
από
δραστηριότητες
ηλεκτρονικού
εμπορίου. Από
το 2015, τα εν λόγω
έσοδα θα
μεταφέρονται
από τη χώρα
εγκατάστασης
του προμηθευτή
στη χώρα
κατοικίας του
πελάτη. Η
κυβέρνηση έχει
ανακοινώσει
ότι οι συντελεστές
ΦΠΑ θα
αυξηθούν κατά 2
ποσοστιαίες
μονάδες, αύξηση
η οποία
αναμένεται να
αντισταθμίσει
εν μέρει την
απώλεια
εσόδων. Ωστόσο,
λόγω της
διαδεδομένης
χρήσης μειωμένων
συντελεστών
και εξαιρετικά
μειωμένων συντελεστών,
μπορούν να
εισπραχθούν
πρόσθετα έσοδα
με την
επέκταση της
εφαρμογής του
κανονικού συντελεστή,
ώστε να
αντισταθμιστούν
περισσότερο οι
προαναφερθείσες
απώλειες.
(12)
Οι
ακαθάριστες
δημόσιες
δαπάνες για
συντάξεις ως
ποσοστό του
ΑΕΠ στο
Λουξεμβούργο
πρόκειται να αυξηθούν,
σύμφωνα με τα
στοιχεία της
έκθεσης που εκπόνησε
το 2012 η Επιτροπή
σχετικά με τη
γήρανση του πληθυσμού,
από 9,2% του ΑΕΠ σε
18,6% το 2060. Η αύξηση
αυτή οφείλεται
κυρίως στις
δαπάνες που σχετίζονται
με τη γήρανση
του πληθυσμού,
ιδίως δε στις
συντάξεις. Η
μεταρρύθμιση
του
συνταξιοδοτικού
συστήματος το 2012
ήταν
περιορισμένης
έκτασης και
δεν
αντιμετώπισε
ουσιαστικά την
απειλή για τη μακροπρόθεσμη
βιωσιμότητα
των δημόσιων
οικονομικών. Η
βραχυπρόθεσμη
χρηματοδότηση
του
συνταξιοδοτικού
συστήματος
είναι σήμερα
εξασφαλισμένη
λόγω του χαμηλού
δείκτη
εξάρτησης των
ηλικιωμένων
και στηρίζεται
στις εισφορές
που
καταβάλλονται
από τον σχετικά
νεαρό πληθυσμό
των
διασυνοριακών
εργαζομένων.
Στο μέλλον, η
τάση αυτή
αναμένεται να
αντιστραφεί
και το κόστος
των συντάξεων,
καθώς και το
κόστος της
μακροχρόνιας
περίθαλψης,
κατά πάσα
πιθανότητα θα
αυξηθεί σημαντικά.
Προκειμένου να
διασφαλιστεί η
βιωσιμότητα
του συνταξιοδοτικού
συστήματος, θα
ήταν αναγκαία
σημαντική αύξηση
του συντελεστή
συνταξιοδοτικής
εισφοράς μετά
το 2020, πέραν του
ενσωματωμένου
μετριασμού της
προσαρμογής
των συντάξεων
στο κόστος
ζωής. Τούτο θα
επέφερε
σημαντική
αύξηση της
επιβάρυνσης
της εργασίας
που θα
στηρίζεται από
τον μελλοντικά
ενεργό
πληθυσμό και,
κατά συνέπεια,
απώλεια της
ανταγωνιστικότητας
κόστους.
Δεδομένου του
υψηλού ποσοστού
αναπλήρωσης
επί του
παρόντος, θα
μπορούσαν να
είχαν ληφθεί
ορισμένα
διαφορετικά
μέτρα για να διασφαλιστεί
δικαιότερη
κατανομή των
βαρών μεταξύ
των γενεών. Η
καθιέρωση
ανώτατου ορίου
στις αναπροσαρμογές
των συντάξεων
με βάση τις
πραγματικές
αυξήσεις των μισθών
θα οδηγούσε
στην αύξηση
των
συνταξιοδοτικών
αποθεματικών.
Επιπλέον, η
αύξηση της
πραγματικής
ηλικίας
συνταξιοδότησης,
η οποία σήμερα
είναι το 59ο έτος,
ώστε να
εναρμονισθεί
με την
μεταβολή του
προσδόκιμου
ζωής, θα
βοηθούσε να
διασφαλιστεί η
μακροπρόθεσμη
βιωσιμότητα
του
συνταξιοδοτικού
συστήματος.
Επίσης, θα
πρέπει να
μειωθούν οι
δυνατότητες πρόωρης
συνταξιοδότησης.
Οικονομικά
κίνητρα για
παράταση της
επαγγελματικής
σταδιοδρομίας,
όπως
προβλέπεται
στη μεταρρύθμιση
του
συνταξιοδοτικού
συστήματος, μπορεί
να συμβάλουν
στη
βιωσιμότητα
του συνταξιοδοτικού
συστήματος,
αλλά η
απασχολησιμότητα
των εργαζομένων
μεγαλύτερης
ηλικίας θα
πρέπει να βελτιωθεί
περαιτέρω με
την ενίσχυση
της επαγγελματικής
εκπαίδευσης
και της διά
βίου μάθησης.
Το
Λουξεμβούργο
πρέπει να περιορίσει
την ανάγκη για
μακροχρόνια
περίθαλψη στο
μέλλον, καθώς
και τις
σχετικές
δαπάνες, ώστε να
διασφαλιστεί η
βιωσιμότητα
του
συστήματος. Οι
υπηρεσίες
μακροχρόνιας
περίθαλψης θα
μπορούσαν επίσης
να καταστούν
περισσότερο
αποδοτικές ως
προς το κόστος
μέσω της
ενίσχυσης του
συντονισμού
της υγειονομικής
περίθαλψης με
την κοινωνική
πρόνοια, καθώς
και μέσω της
βελτίωσης της
παροχής
υπηρεσιών και
της προσφοράς
καλύτερης
στήριξης στα
άτομα που παρέχουν
φροντίδα σε
μέλη της
οικογένειας.
(13)
Μοχλός
του υψηλού
πλεονάσματος
του ισοζυγίου
τρεχουσών
συναλλαγών του
Λουξεμβούργου
είναι οι χρηματοπιστωτικές
υπηρεσίες. Το
πλεόνασμα αυτό
καλύπτει ένα
επίμονο και
σταδιακά
αυξανόμενο έλλειμμα
στο εμπορικό
ισοζύγιο
αγαθών ως
αποτέλεσμα της
αργής αύξησης
των εξαγωγών.
Μολονότι η τάση
αυτή αντανακλά
την αυξανόμενη
σημασία του τομέα
των υπηρεσιών
στην
οικονομία,
οφείλεται επίσης
σε μια
περισσότερο
διαρθρωτική
απώλεια ανταγωνιστικότητας
κόστους. Η
πρόσφατη
σταθερή αύξηση
του κόστους εργασίας
ανά μονάδα
έχει
υπονομεύσει
την ανταγωνιστικότητα
του
βιομηχανικού
ιστού του
Λουξεμβούργου.
Η
διαφοροποίηση
του μηχανισμού
τιμαριθμικής
αναπροσαρμογής
των μισθών που
εγκρίθηκε από
την κυβέρνηση
το 2012 θα
περατωθεί
μέχρι το τέλος
του 2014. Θα μπορούσαν
βεβαίως να
διερευνηθούν
διαφορετικές
προσεγγίσεις,
όμως είναι
σημαντικό να
συνδεθούν
στενότερα οι
μισθοί με την
παραγωγικότητα
μέσω της μεταρρύθμισης
του συστήματος
τιμαριθμικής
αναπροσαρμογής
των μισθών,
επιτρέποντας
τη διαφοροποίηση
ανά τομέα. Η
έντονη
εξάρτηση από
τον
χρηματοπιστωτικό
τομέα συνιστά
διαρθρωτικό
κίνδυνο για
την οικονομία
του Λουξεμβούργου.
Ως εκ τούτου, το
Λουξεμβούργο
πρέπει να
εστιάσει στην
ανάπτυξη άκρως
εξειδικευμένων
επιχειρήσεων
ως εφαλτήριο
για ανάπτυξη
με οδηγό την
καινοτομία. Παρόλο
που ο
τετραπλασιασμός
της έντασης Ε&Α
του δημόσιου
τομέα από το 2000
αποτυπώνει τη
βούληση ενίσχυσης
των δημόσιων
ερευνητικών
ικανοτήτων, το
Λουξεμβούργο
δεν βρίσκεται
σε καλό δρόμο
για την επίτευξη
του στόχου του
για ένταση Ε&Α
το 2020 ύψους 2,3-2,6% του
ΑΕΠ, λόγω της
κατακόρυφης
μείωσης της
έντασης Ε&Α των
επιχειρήσεων
(από 1,53% του ΑΕΠ το
2000 σε 1% το 2012). Χρειάζεται
να βελτιωθούν
περαιτέρω οι
επιδόσεις του
στους δείκτες
σχετικά με τη
συνεργασία
μεταξύ δημόσιων
ερευνητικών
ιδρυμάτων και
επιχειρήσεων.
Η μεταρρύθμιση
που
δρομολογήθηκε
το 2013 για την
ενίσχυση των
συνεργατικών
σχηματισμών
καινοτομίας θα
πρέπει να
συνεχιστεί.
(14)
Παρά το
γεγονός ότι
έχουν ληφθεί
ορισμένα
μέτρα, η
ανεργία των
νέων παραμένει
σταθερά σε
υψηλό επίπεδο,
στο 17,4% του
ενεργού
πληθυσμού το 2013,
αν και
μειώθηκε από
το 18% το 2012. Το ποσοστό
αυτό εξαρτάται
σε μεγάλο
βαθμό από το
μορφωτικό
επίπεδο και
είναι
χαμηλότερο
μεταξύ των
χωρών με
υψηλότερες
εκπαιδευτικές
επιδόσεις. Το
εκπαιδευτικό
σύστημα του
Λουξεμβούργου
αντιμετωπίζει
μια σειρά από
ιδιαίτερες
προκλήσεις,
όπως η πολυγλωσσία
και οι ειδικές
δεξιότητες που
απαιτούνται
από μια άκρως
εξειδικευμένη
αγορά εργασίας
με ένα μεγάλο
χρηματοπιστωτικό
τομέα. Τα
πορίσματα της
έρευνας που
διενήργησε το 2012
ο ΟΟΣΑ σχετικά
με τις δεξιότητες
των σπουδαστών
επιβεβαιώνουν
ότι απαιτούνται
περαιτέρω
μέτρα για την
αντιμετώπιση
των σχετικά
ισχνών
επιδόσεων των
νέων σε
βασικές δεξιότητες,
όπως
παρατηρείται
από το 2006. Στο
πλαίσιο αυτό, πρέπει
να συνεχιστούν
οι
μεταρρυθμίσεις
στην πρωτοβάθμια
και
δευτεροβάθμια
εκπαίδευση.
Επιπλέον, η
ποιότητα και η
ελκυστικότητα
της
επαγγελματικής
εκπαίδευσης
και κατάρτισης
θα πρέπει να
βελτιωθούν
περαιτέρω,
ώστε να
παρέχεται στην
αγορά εργασίας
εξειδικευμένο
εργατικό
δυναμικό,
συμπεριλαμβανομένων
ιδίως ανθρώπων
που
προέρχονται
από
οικογένειες
μεταναστών. Ο
σχεδιασμός του
συστήματος
φορολογίας και
παροχών είναι
η αιτία των
πολύ υψηλών
παγίδων της
αγοράς εργασίας,
μεταξύ των
υψηλότερων
στην ΕΕ, για όλα
τα επίπεδα των
μισθών και για
κάθε είδος
σύνθεσης της
οικογένειας.
Επίσης, παρά
τις πρόσφατες
προσπάθειες
μεταρρύθμισης,
οι πολιτικές
ενεργοποίησης
παραμένουν αδύναμες.
Η συμμετοχή σε
ενεργητικές
πολιτικές για
την αγορά
εργασίας δεν
είναι
υποχρεωτική
κατά τη
διάρκεια της
ανεργίας, ούτε
είναι
υποχρεωτική η
εξακολούθηση
της αναζήτησης
εργασίας κατά
τη διάρκεια
της συμμετοχής
σε ενεργητικές
πολιτικές για
την αγορά εργασίας.

(15)
Το
Λουξεμβούργο
έχει δεσμευτεί
να μειώσει τις
εκπομπές
αερίων του
θερμοκηπίου
στους τομείς
εκτός ΣΕΔΕ
κατά 20% το 2020, αλλά
αναμένεται να υποληφθεί
του στόχου
αυτού κατά 23
ποσοστιαίες
μονάδες. Επιπλέον,
το 2013 οι εκπομπές
αναμένεται να
είναι 1% υψηλότερες
από τον στόχο
που είχε τεθεί
για το 2013 στην
απόφαση
επιμερισμού
των
προσπαθειών.
Περίπου το 70% των
εκπομπών που
αφορούν τις
μεταφορές
σχετίζονται με
εξαγωγές
καυσίμων,
μεταξύ άλλων,
ως αποτέλεσμα
των πολύ
χαμηλών
ειδικών φόρων
κατανάλωσης επί
των καυσίμων. Η
αναγνώριση των
εξαγωγών
καυσίμων ως
βασικής
πρόκλησης στο
δεύτερο Εθνικό
Σχέδιο Δράσης
για το Κλίμα
που εγκρίθηκε
τον Μάιο του 2013 αποτελεί
ένα βήμα προς
τα εμπρός.
Ωστόσο,
χρειάζονται
περισσότερο
συγκεκριμένα
και
μακροπρόθεσμα
μέτρα για την
αντιμετώπιση
αυτού του
προβλήματος. Η
περιβαλλοντική
φορολογία
ανήλθε στο 2,4% του
ΑΕΠ το 2012, ενώ το 2004
ανερχόταν στο 3,1%.
Η μείωση αυτή
προκαλείται
κυρίως από τη
μείωση των
εσόδων από τη
φορολόγηση της
ενέργειας λόγω
της μη
τιμαριθμικής
αναπροσαρμογής
των
ενεργειακών
φόρων. Οι φόροι
στις μεταφορές,
εξαιρουμένων
των φόρων επί
καυσίμων,
αντιπροσώπευαν
το 0,2% του ΑΕΠ το 2012.
Οι φόροι επί
των καυσίμων που
χρησιμοποιούνται
για τις
μεταφορές
είναι υψηλοί
και ανέρχονται
στο 2,2% του ΑΕΠ,
παρά την
προνομιακή
φορολογική
μεταχείριση
του ντίζελ,
κυρίως λόγω
του «τουρισμού
των
βενζινάδικων».
Καθώς η περιβαλλοντική
φορολογία
αναλογεί σε
χαμηλότερο του
μέσου όρου
ποσοστό των
συνολικών
φορολογικών
εσόδων, ο σχεδιασμός
των
περιβαλλοντικών
φόρων του
Λουξεμβούργου
μπορεί να
βελτιωθεί,
ιδίως με την
αύξηση της φορολογίας
στα ενεργειακά
προϊόντα για
τις μεταφορές.
(16)
Στο
πλαίσιο του
Ευρωπαϊκού
Εξαμήνου, η
Επιτροπή διενήργησε
συνολική
ανάλυση της
οικονομικής
πολιτικής του
Λουξεμβούργου.
Εξέτασε το
πρόγραμμα
σταθερότητας,
καθώς και το
εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων.
Έλαβε υπόψη
όχι μόνο τη
χρησιμότητά
τους για την
άσκηση
διατηρήσιμης
δημοσιονομικής
και κοινωνικοοικονομικής
πολιτικής στο
Λουξεμβούργο,
αλλά και το
κατά πόσο συνάδουν
με τους
κανόνες και
τις
κατευθύνσεις
της ΕΕ,
δεδομένης της
ανάγκης
ενδυνάμωσης
της συνολικής
οικονομικής
διακυβέρνησης
της Ευρωπαϊκής
Ένωσης μέσω
της
συνεκτίμησης
στοιχείων σε
επίπεδο ΕΕ
κατά τη διαμόρφωση
των
μελλοντικών
εθνικών
αποφάσεων. Οι
συστάσεις που
διατυπώνει στο
πλαίσιο του
Ευρωπαϊκού
Εξαμήνου
αποτυπώνονται
στις συστάσεις
1 έως 5 κατωτέρω.
(17)
Υπό το
πρίσμα της
αξιολόγησης
αυτής, το
Συμβούλιο
εξέτασε το
πρόγραμμα
σύγκλισης του
Λουξεμβούργου
και η γνώμη του[9]
αποτυπώνεται
ιδίως στη
σύσταση 1
κατωτέρω.
(18)
Στο
πλαίσιο του
Ευρωπαϊκού
Εξαμήνου, η
Επιτροπή διενήργησε
επίσης ανάλυση
της
οικονομικής
πολιτικής της
ευρωζώνης στο
σύνολό της. Με
βάση την ανάλυση
αυτή, το
Συμβούλιο
εξέδωσε
συγκεκριμένες
συστάσεις για
τα κράτη μέλη
που έχουν ως
νόμισμα το
ευρώ. Το Λουξεμβούργο
θα πρέπει
επίσης να
μεριμνήσει για
την πλήρη και
έγκαιρη
εφαρμογή των
συστάσεων αυτών.
ΣΥΝΙΣΤΑ
στο
Λουξεμβούργο
να αναλάβει
δράση κατά την
περίοδο 2014-2015
προκειμένου:
1.           Να
διατηρήσει υγιή
δημοσιονομική
θέση το 2014. Να
ενισχύσει
σημαντικά τη
δημοσιονομική
στρατηγική το 2015,
ώστε να διασφαλιστεί
η επίτευξη του
μεσοπρόθεσμου
στόχου και εν
συνεχεία να
παραμείνει
στον
μεσοπρόθεσμο
στόχο
προκειμένου να
προστατεύσει
τη
μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα
των δημόσιων
οικονομικών,
ιδίως λαμβάνοντας
υπόψη τις
έμμεσες
υποχρεώσεις
που συνδέονται
με τη γήρανση
του πληθυσμού.
Να ενισχύσει
τη δημοσιονομική
διακυβέρνηση
επισπεύδοντας
τη θέσπιση
μεσοπρόθεσμου
δημοσιονομικού
πλαισίου, το οποίο
θα καλύπτει τη γενική
κυβέρνηση και
θα
περιλαμβάνει
πολυετή ανώτατα
όρια δαπανών,
και
καθιερώνοντας
την παρακολούθηση
των
δημοσιονομικών
κανόνων από
ανεξάρτητο
φορέα. Να
διευρύνει
περαιτέρω τη
φορολογική βάση,
ιδίως όσον
αφορά την
κατανάλωση.
2.           Για
την εξασφάλιση
δημοσιονομικής
διατηρησιμότητας,
να περιορίσει
τις δαπάνες
που συνδέονται
με τη γήρανση
του πληθυσμού καθιστώντας
τη μακροχρόνια
περίθαλψη πιο
αποδοτική ως
προς το κόστος,
να συνεχίσει
την μεταρρύθμιση
του
συνταξιοδοτικού
συστήματος
ώστε να αυξηθεί
η πραγματική ηλικία
συνταξιοδότησης,
μεταξύ άλλων
περιορίζοντας
την πρόωρη
συνταξιοδότηση
και συνδέοντας
τη νόμιμη
ηλικία
συνταξιοδότησης
με το
προσδόκιμο
ζωής. Να
εντείνει τις
προσπάθειες
για αύξηση του
ποσοστού
συμμετοχής των
εργαζομένων
μεγαλύτερης
ηλικίας,
μεταξύ άλλων,
βελτιώνοντας
την
απασχολησιμότητά
τους μέσω της
διά βίου
μάθησης.
3.           Να
επισπεύσει τη
θέσπιση
διαρθρωτικών
μέτρων, σε διαβούλευση
με τους
κοινωνικούς
εταίρους και
σύμφωνα με τις
εθνικές
πρακτικές,
ώστε να
μεταρρυθμίσει
το σύστημα
τιμαριθμικής
αναπροσαρμογής
των μισθών με
στόχο τη
βελτίωση της
ανταπόκρισης
των μισθών
στις εξελίξεις
της παραγωγικότητας,
ιδίως σε
τομεακό
επίπεδο. Να
επιδιώξει τη
διαφοροποίηση
της διάρθρωσης
της
οικονομίας, μεταξύ
άλλων
ενισχύοντας
τις ιδιωτικές
επενδύσεις
στην έρευνα και
αναπτύσσοντας
περαιτέρω τη
συνεργασία
μεταξύ δημόσιων
ερευνητικών
ιδρυμάτων και
εταιρειών.
4.           Να
συνεχίσει τις
προσπάθειες
για μείωση της
ανεργίας των
νέων όσον
αφορά τα άτομα
με χαμηλή
ειδίκευση που
αναζητούν
εργασία και
προέρχονται
από οικογένειες
μεταναστών,
μέσω μιας
συνεκτικής
στρατηγικής,
μεταξύ άλλων
με την
περαιτέρω
βελτίωση του
σχεδιασμού και
της
παρακολούθησης
των
ενεργητικών
πολιτικών για
την αγορά
εργασίας, την
αντιμετώπιση
της αναντιστοιχίας
δεξιοτήτων και
τη μείωση των
οικονομικών
αντικινήτρων
για εργασία.
Προς τον σκοπό
αυτόν, να
επιταχύνει την
εφαρμογή της
μεταρρύθμισης
της γενικής
και επαγγελματικής
εκπαίδευσης
και κατάρτισης
για την
καλύτερη
αντιστοίχιση
των δεξιοτήτων
των νέων με τη
ζήτηση
εργατικού
δυναμικού.
5.           Να
αναπτύξει ένα
συνολικό
πλαίσιο και να
λάβει
συγκεκριμένα
μέτρα για την
επίτευξη του
στόχου του 2020 για
μείωση των
εκπομπών αερίων
θερμοκηπίου
από
δραστηριότητες
που δεν υπάγονται
στο ΣΕΔΕ,
ιδιαίτερα μέσω
της φορολογίας
των
ενεργειακών
προϊόντων για
τις μεταφορές.
Βρυξέλλες,
                                                                       Για
το Συμβούλιο
                                                                       Ο
Πρόεδρος
[1]               ΕΕ L
209 της 2.8.1997, σ. 1.
[2]               COM(2014) 417 final.
[3]               P7_TA(2014)0128
και P7_TA(2014)0129.
[4]               ΕΕ L 140 της 27.5.2013, σ.
11.
[5]               C(2013) 8006 final
[6]               COM(2013) 800 final.
[7]               COM(2013) 790 final.
[8]               SWD(2014) 84 final.
[9]               Βάσει του
άρθρου 5
παράγραφος 2
του κανονισμού
(ΕΚ) αριθ. 1466/97 του
Συμβουλίου.


title: Σύσταση της Επιτροπής, της 27ης Νοεμβρίου 2013 , σχετικά με τις δικονομικές εγγυήσεις για ευάλωτα πρόσωπα που είναι ύποπτοι ή κατηγορούμενοι στο πλαίσιο ποινικών διαδικασιών

text:
               24.12.2013

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 378/8

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
   της 27ης Νοεμβρίου 2013
   σχετικά με τις δικονομικές εγγυήσεις για ευάλωτα πρόσωπα που είναι ύποπτοι ή κατηγορούμενοι στο πλαίσιο ποινικών διαδικασιών
   2013/C 378/02
   Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 292,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Σκοπός της παρούσας σύστασης είναι να ενθαρρυνθούν τα κράτη μέλη να ενισχύσουν τα δικονομικά δικαιώματα όλων των υπόπτων ή των κατηγορουμένων που δεν είναι σε θέση να κατανοούν και να συμμετέχουν ουσιαστικά σε ποινικές διαδικασίες λόγω ηλικίας, διανοητικής ή σωματικής κατάστασης ή αναπηρίας («ευάλωτα πρόσωπα»).

               (2)

               Με τη θέσπιση ελάχιστων κανόνων για την προστασία των δικονομικών δικαιωμάτων των υπόπτων ή των κατηγορουμένων, η παρούσα σύσταση θα ενισχύσει την εμπιστοσύνη των κρατών μελών στα συστήματα ποινικής δικαιοσύνης των άλλων κρατών μελών και, με τον τρόπο αυτό, μπορεί να συμβάλει στη βελτίωση της αμοιβαίας αναγνώρισης των αποφάσεων σε ποινικές υποθέσεις.

               (3)

               Το πρόγραμμα της Στοκχόλμης (1) έδωσε μεγάλη έμφαση στην ενίσχυση των δικαιωμάτων των προσώπων σε ποινικές διαδικασίες. Στο σημείο 2.4, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κάλεσε την Επιτροπή να υποβάλει προτάσεις που θα καθορίζουν μια σταδιακή προσέγγιση (2) στην ενίσχυση των δικαιωμάτων των υπόπτων ή των κατηγορουμένων.

               (4)

               Μέχρι σήμερα έχουν εκδοθεί τρία μέτρα, και συγκεκριμένα η οδηγία 2010/64/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (3), η οδηγία 2012/13/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4) και η οδηγία 2013/48/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5).

               (5)

               Στην παρούσα σύσταση, οι αναφορές σε υπόπτους ή κατηγορουμένους που στερούνται της ελευθερίας τους θα πρέπει να θεωρείται ότι αφορούν όλες τις περιπτώσεις στις οποίες ένας ύποπτος ή κατηγορούμενος στερείται κατά τη διάρκεια ποινικής διαδικασίας της ελευθερίας του υπό την έννοια του άρθρου 5 παράγραφος 1 στοιχείο γ) της ΕΣΔΑ, όπως ερμηνεύεται στη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

               (6)

               Είναι σημαντικό να προσδιορίζεται ταχέως και να αναγνωρίζεται ότι ένας ύποπτος ή κατηγορούμενος σε ποινική διαδικασία είναι ευάλωτο πρόσωπο. Για τον σκοπό αυτό, θα πρέπει να πραγματοποιείται από τους αστυνομικούς, τις αρχές επιβολής του νόμου ή τις δικαστικές αρχές μια αρχική εκτίμηση. Οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει επίσης να έχουν τη δυνατότητα να ζητήσουν από ανεξάρτητο πραγματογνώμονα να εξετάσει τον βαθμό της ευάλωτης κατάστασης, τις ανάγκες του ευάλωτου προσώπου και την καταλληλότητα των μέτρων που λαμβάνονται ή προβλέπονται κατά του ευάλωτου προσώπου.

               (7)

               Ο ύποπτος ή κατηγορούμενος ή ο δικηγόρος του θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα προσφυγής, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, κατά της εκτίμησης της ενδεχόμενης ευάλωτης κατάστασής τους σε ποινικές διαδικασίες, ιδίως εάν αυτή θα οδηγούσε σε σημαντική παρακώλυση ή περιορισμό της άσκησης των θεμελιωδών δικαιωμάτων τους. Το δικαίωμα αυτό δεν συνεπάγεται υποχρέωση των κρατών μελών να θεσπίσουν συγκεκριμένη διαδικασία ενδίκων μέσων, ειδικό μηχανισμό ή διαδικασία ένστασης κατά των εν λόγω περιπτώσεων παράλειψης ή άρνησης.

               (8)

               Με τον όρο «νόμιμος αντιπρόσωπος» νοείται το πρόσωπο που εκπροσωπεί τα συμφέροντα και επιβλέπει τις νομικές υποθέσεις ενός ευάλωτου προσώπου. Σχετικό παράδειγμα αποτελεί συγκεκριμένα ο διορισμένος από δικαστήριο κηδεμόνας του ευάλωτου προσώπου.

               (9)

               Με τον όρο «ενδεδειγμένος ενήλικας» νοείται ένας συγγενής ή πρόσωπο που έχει κοινωνική σχέση με το ευάλωτο πρόσωπο, ο οποίος ενδέχεται να έλθει σε επαφή με τις αρχές και να δώσει τη δυνατότητα στο ευάλωτο πρόσωπο να ασκήσει τα δικονομικά του/της δικαιώματα.

               (10)

               Τα ευάλωτα πρόσωπα χρειάζονται την κατάλληλη συνδρομή και υποστήριξη κατά τη διάρκεια της ποινικής διαδικασίας. Για τον σκοπό αυτό, ο νόμιμος αντιπρόσωπος του ευάλωτου υπόπτου ή κατηγορουμένου ή ο ενδεδειγμένος ενήλικας θα πρέπει να ενημερώνονται το ταχύτερο δυνατόν σχετικά με την ποινική διαδικασία εναντίον του, τη φύση της κατηγορίας, τα δικονομικά δικαιώματα και τα διαθέσιμα μέσα έννομης προστασίας. Ο νόμιμος αντιπρόσωπος ή ο ενδεδειγμένος ενήλικας θα πρέπει να ειδοποιούνται το ταχύτερο δυνατόν για τη στέρηση της ελευθερίας και να ενημερώνονται για τους λόγους, εκτός εάν αυτό αντιβαίνει στα μείζονα συμφέροντα του εν λόγω προσώπου.

               (11)

               Τα πρόσωπα που αναγνωρίζονται ως ιδιαίτερα ευάλωτα δεν είναι σε θέση να παρακολουθούν και να κατανοούν τις ποινικές διαδικασίες. Για να διασφαλίζεται ότι προστατεύονται τα δικαιώματά τους δίκαιης δίκης, δεν θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να παραιτούνται του δικαιώματος πρόσβασης σε δικηγόρο.

               (12)

               Για να διασφαλίζεται η προσωπική ακεραιότητα του ευάλωτου προσώπου που έχει στερηθεί της ελευθερίας του, τα ευάλωτα πρόσωπα θα πρέπει να έχουν πρόσβαση σε ιατρική εξέταση μέσω της οποίας θα εκτιμάται η γενική τους κατάσταση και η συμβατότητα των πιθανών μέτρων που λαμβάνονται εναντίον τους με την κατάστασή τους.

               (13)

               Τα ευάλωτα πρόσωπα δεν είναι πάντοτε ικανά να κατανοούν το περιεχόμενο των αστυνομικών ανακρίσεων στις οποίες υποβάλλονται. Για να αποφεύγεται οποιαδήποτε αμφισβήτηση του περιεχομένου της ανάκρισης και, με τον τρόπο αυτόν, η περιττή επανάληψή της, οι ανακρίσεις αυτές θα πρέπει να καταγράφονται με οπτικοακουστικά μέσα.

               (14)

               Με την επιφύλαξη των ιδιαίτερων περιστάσεων κάθε υπόθεσης, η κατάσταση ευάλωτου προσώπου δεν θα πρέπει να αποτελεί εμπόδιο για τον ύποπτο ή κατηγορούμενο όσον αφορά την πρόσβαση στο αποδεικτικό υλικό που έχουν στην κατοχή τους οι αρμόδιες αρχές για τη συγκεκριμένη ποινική υπόθεση κατά την άσκηση των δικονομικών τους δικαιωμάτων και με σκοπό την άσκηση του δικαιώματος ουσιαστικής παροχής ένομης προστασίας.

               (15)

               Η παρούσα σύσταση εφαρμόζεται στα ευάλωτα πρόσωπα που υπόκεινται σε διαδικασία παράδοσης σύμφωνα με την απόφαση-πλαίσιο 2002/584/ΔΕΥ του Συμβουλίου (6) (διαδικασίες εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης). Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους εκτέλεσης θα πρέπει να εφαρμόζουν τα συγκεκριμένα δικονομικά δικαιώματα της παρούσας σύστασης στις διαδικασίες εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης.

               (16)

               Οι αναφορές που γίνονται στην παρούσα σύσταση σε κατάλληλα μέτρα για τη διασφάλιση της αποτελεσματικής πρόσβασης των ατόμων με αναπηρία στη δικαιοσύνη θα πρέπει να νοούνται υπό το πρίσμα των στόχων που καθορίζονται στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών του 2006 για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρίες, και ειδικότερα του άρθρου 13.

               (17)

               Για να διασφαλίζεται ότι οι επαγγελματίες που έρχονται σε επαφή με ευάλωτα πρόσωπα γνωρίζουν τις ειδικές ανάγκες των προσώπων αυτών, θα πρέπει να τους παρέχεται κατάλληλη κατάρτιση.

               (18)

               Η παρούσα σύσταση σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και τηρεί τις αρχές που αναγνωρίζονται από τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ειδικότερα, η παρούσα σύσταση αποσκοπεί στην προαγωγή του δικαιώματος στην ελευθερία, του δικαιώματος για δίκαιη δίκη και των δικαιωμάτων υπεράσπισης.

               (19)

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενημερώσουν την Επιτροπή σχετικά με τη συνέχεια που δόθηκε στην παρούσα σύσταση εντός (36 μηνών) από την κοινοποίησή της. Βάσει των πληροφοριών αυτών, η Επιτροπή θα πρέπει να παρακολουθεί και να αξιολογεί τα μέτρα που λαμβάνονται από τα κράτη μέλη,

         ΣΥΝΙΣΤΑ:
   ΤΜΗΜΑ 1

      ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ

               1.

               Η παρούσα σύσταση καλεί τα κράτη μέλη να ενισχύσουν ορισμένα δικονομικά δικαιώματα των ευάλωτων υπόπτων ή κατηγορουμένων σε ποινικές διαδικασίες, καθώς και των ευάλωτων προσώπων που υπόκεινται σε διαδικασίες εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης.

               2.

               Τα ειδικά δικονομικά δικαιώματα των ευάλωτων προσώπων θα πρέπει να εφαρμόζονται από τη στιγμή που είναι ύποπτα για τη διάπραξη αδικήματος. Τα δικαιώματα αυτά θα πρέπει να εφαρμόζονται μέχρι την ολοκλήρωση της διαδικασίας.

               3.

               Τα ευάλωτα πρόσωπα θα πρέπει να συμμετέχουν για την καλύτερη δυνατή εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους στην άσκηση των δικονομικών δικαιωμάτων, λαμβανομένης υπόψη της ικανότητάς τους να κατανοούν και να συμμετέχουν ουσιαστικά στη διαδικασία.

         ΤΜΗΜΑ 2

      ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΕΥΑΛΩΤΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ

               4.

               Τα ευάλωτα πρόσωπα θα πρέπει να μπορούν να προσδιορίζονται ταχέως και να αναγνωρίζονται ως τέτοια. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίσουν ότι όλες οι αρμόδιες αρχές μπορούν να προσφύγουν σε ιατρική εξέταση από ανεξάρτητο πραγματογνώμονα για τον προσδιορισμό ευάλωτων προσώπων και για τον καθορισμό του βαθμού της ευάλωτης κατάστασής τους και των ειδικών τους αναγκών. Ο εν λόγω πραγματογνώμονας μπορεί να εκδώσει αιτιολογημένη γνώμη σχετικά με την καταλληλότητα των μέτρων που έχουν ληφθεί ή πρόκειται να ληφθούν κατά του ευάλωτου προσώπου.

         ΤΜΗΜΑ 3

      ΔΙΚΑΙΩaΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΥΑΛΩΤΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ

      Απαγόρευση διακρίσεων

               5.

               Τα ευάλωτα πρόσωπα δεν θα πρέπει να υπόκεινται σε διακρίσεις δυνάμει του εθνικού δικαίου κατά την άσκηση των δικονομικών δικαιωμάτων που αναφέρονται στην παρούσα σύσταση.

               6.

               Τα δικονομικά δικαιώματα που χορηγούνται σε ευάλωτα πρόσωπα θα πρέπει να τηρούνται καθ’ όλη τη διάρκεια της ποινικής διαδικασίας, λαμβανομένης υπόψη της φύσης και του βαθμού της ευάλωτης κατάστασής τους.

      Τεκμήριο ευάλωτης κατάστασης

               7.

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να προβλέψουν τεκμήριο ευάλωτης κατάστασης, ιδίως για τα άτομα με σοβαρές ψυχολογικές, πνευματικές, σωματικές ή αισθητηριακές αδυναμίες ή ψυχική ασθένεια ή γνωστικές διαταραχές, οι οποίες τα εμποδίζουν να κατανοούν και να συμμετέχουν ουσιαστικά στη διαδικασία.

      Δικαίωμα ενημέρωσης

               8.

               Τα άτομα με αναπηρίες θα πρέπει να λαμβάνουν, κατόπιν αιτήσεώς τους, πληροφορίες σχετικά με τα δικονομικά τους δικαιώματα σε μορφή προσιτή σε αυτά.

               9.

               Τα ευάλωτα πρόσωπα και, εφόσον είναι αναγκαίο, ο νόμιμος αντιπρόσωπός τους ή ένας ενδεδειγμένος ενήλικας θα πρέπει να ενημερώνονται για τα ειδικά δικονομικά δικαιώματα που αναφέρονται στην παρούσα σύσταση, ιδίως εκείνα που αφορούν το δικαίωμα ενημέρωσης, το δικαίωμα ιατρικής περίθαλψης, το δικαίωμα πρόσβασης σε δικηγόρο, τον σεβασμό της ιδιωτικής ζωής και, ενδεχομένως, τα δικαιώματα που σχετίζονται με την προφυλάκιση.

               10.

               Ο νόμιμος αντιπρόσωπος ή ο ενδεδειγμένος ενήλικας που διορίζεται από το ευάλωτο πρόσωπο ή από τις αρμόδιες αρχές για να βοηθήσει το εν λόγω πρόσωπο θα πρέπει να παρίσταται στο αστυνομικό τμήμα και κατά την ακροαματική διαδικασία ενώπιον του δικαστηρίου.

      Δικαίωμα πρόσβασης σε δικηγόρο

               11.

               Εάν ένα ευάλωτο πρόσωπο δεν είναι ικανό να κατανοεί και να παρακολουθεί τη διαδικασία, δεν θα πρέπει να είναι δυνατή η παραίτηση από το δικαίωμα πρόσβασης σε δικηγόρο σύμφωνα με την οδηγία 2013/48/ΕΕ.

      Δικαίωμα ιατρικής περίθαλψης

               12.

               Τα ευάλωτα πρόσωπα θα πρέπει να έχουν πρόσβαση σε συστηματική και τακτική ιατρική περίθαλψη καθ’ όλη τη διάρκεια της ποινικής διαδικασίας, εφόσον έχουν στερηθεί της ελευθερίας τους.

      Καταγραφή των ανακρίσεων

               13.

               Κάθε ανάκριση των ευάλωτων προσώπων κατά τη φάση της προδικαστικής έρευνας θα πρέπει να καταγράφεται με οπτικοακουστικά μέσα.

      Στέρηση της ελευθερίας

               14.

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να λάβουν όλα τα μέτρα, ώστε η στέρηση της ελευθερίας των ευάλωτων προσώπων πριν από την καταδίκη τους να αποτελεί μέτρο έσχατης ανάγκης, αναλογικό και να εκτελείται υπό συνθήκες προσαρμοσμένες στις ανάγκες του ευάλωτου προσώπου. Θα πρέπει να λαμβάνονται τα ενδεδειγμένα μέτρα που εξασφαλίζουν ότι τα ευάλωτα πρόσωπα έχουν πρόσβαση σε λογικές διαρρυθμίσεις, λαμβανομένων υπόψη των ιδιαίτερων αναγκών τους κατά τη στέρηση της ελευθερίας.

      Ιδιωτική ζωή

               15.

               Οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα για την προστασία της ιδιωτικής ζωής, της προσωπικής ακεραιότητας και των προσωπικών δεδομένων των ευάλωτων προσώπων, συμπεριλαμβανομένων των ιατρικών δεδομένων, καθ’ όλη τη διάρκεια της ποινικής διαδικασίας.

      Διαδικασίες του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης

               16.

               Το κράτος μέλος εκτέλεσης θα πρέπει να εξασφαλίζει ότι το ευάλωτο πρόσωπο που υπόκειται σε διαδικασίες του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης έχει τα ειδικά δικονομικά δικαιώματα που αναφέρονται στην παρούσα σύσταση μετά τη σύλληψη.

      Κατάρτιση

               17.

               Οι αστυνομικοί, οι αρχές επιβολής του νόμου και οι δικαστικές αρχές που είναι αρμόδιες για ποινικές διαδικασίες που διεξάγονται κατά ευάλωτων προσώπων θα πρέπει να λαμβάνουν ειδική κατάρτιση.

         ΤΜΗΜΑ 4

      ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ

               18.

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενημερώσουν την Επιτροπή σχετικά με τα μέτρα που έχουν λάβει για την εφαρμογή της παρούσας σύστασης εντός (36 μηνών από την κοινοποίησή της).

         ΤΜΗΜΑ 5

      ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

               19.

               Η παρούσα σύσταση απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 27 Νοεμβρίου 2013.

            Για την Επιτροπή

         Viviane REDING

            Αντιπρόεδρος

      (1)  ΕΕ C 115 της 4.5.2010, σ. 1.

      (2)  ΕΕ C 295 της 4.12.2009, σ. 1.

      (3)  Οδηγία 2010/64/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 2010, σχετικά με το δικαίωμα σε διερμηνεία και μετάφραση κατά την ποινική διαδικασία (ΕΕ L 280 της 26.10.2010, σ. 1).

      (4)  Οδηγία 2012/13/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2012, σχετικά με το δικαίωμα ενημέρωσης στο πλαίσιο ποινικών διαδικασιών (ΕΕ L 142 της 1.6.2012, σ. 1).

      (5)  Οδηγία 2013/48/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2013, σχετικά με το δικαίωμα πρόσβασης σε δικηγόρο στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας και διαδικασίας εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, καθώς και σχετικά με το δικαίωμα ενημέρωσης τρίτου προσώπου σε περίπτωση στέρησης της ελευθερίας του και με το δικαίωμα επικοινωνίας με τρίτα πρόσωπα και με προξενικές αρχές κατά τη διάρκεια της στέρησης της ελευθερίας (ΕΕ L 294 της 6.11.2013, σ. 1).

      (6)  Απόφαση-πλαίσιο 2002/584/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών (ΕΕ L 190 της 18.7.2002, σ. 1).


title: Σύσταση της Επιτροπής, της 21ης Οκτωβρίου 2011 , σχετικά με την ερευνητική πρωτοβουλία κοινού προγραμματισμού Η Ευρώπη των πόλεων — Παγκόσμιες προκλήσεις για τις πόλεις, ευρωπαϊκές λύσεις από κοινού

text:
               25.10.2011

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 312/1

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
   της 21ης Οκτωβρίου 2011
   σχετικά με την ερευνητική πρωτοβουλία κοινού προγραμματισμού «Η Ευρώπη των πόλεων — Παγκόσμιες προκλήσεις για τις πόλεις, ευρωπαϊκές λύσεις από κοινού»
   2011/C 312/01
   Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
   Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 181,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Η αειφόρος ανάπτυξη των ευρωπαϊκών αστικών περιοχών αποτελεί σημαντικό κοινωνικό ζήτημα, καθώς υπόκεινται σε εντεινόμενες παγκόσμιες τάσεις όπως ο εξαστισμός. Σύμφωνα με τις προβλέψεις, μέχρι το 2050, σχεδόν το 70 % του παγκόσμιου πληθυσμού θα ζει στις πόλεις, από περίπου 50 % σήμερα (1). Τα αριθμητικά στοιχεία για την Ευρώπη είναι υψηλότερα: έως το 2050, αναμένεται να ζει στις πόλεις περίπου το 83 % του πληθυσμού (σχεδόν 557 εκατ.).

               (2)

               Ο εξαστισμός συνεπάγεται ένα ευρύ φάσμα αλληλοσυνδεόμενων προκλήσεων, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται η αποδυνάμωση του κοινωνικού ιστού και ο κοινωνικός διαχωρισμός, η άναρχη αστική εξάπλωση και η κυκλοφοριακή συμφόρηση, τα ζητήματα κάθε είδους ασφάλειας, η υποβάθμιση του περιβάλλοντος, η ρύπανση και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Οι εξελίξεις αυτές ασκούν πιέσεις στην κοινωνία και θέτουν μια άνευ προηγουμένου πρόκληση όσον αφορά την ανθεκτικότητα, τη διαχείριση και τη διακυβέρνηση των αστικών συστημάτων στην Ευρώπη και παγκοσμίως.

               (3)

               Ταυτοχρόνως, η Ευρώπη θα πρέπει να αξιοποιήσει τα πλεονεκτήματα του εξαστισμένου χώρου. Οι αστικές περιοχές είναι οι κινητήριες δυνάμεις της ανάπτυξης στην ευρωπαϊκή οικονομία. Οι αστικοί οικισμοί και τα δίκτυα πόλεων έχουν εξελιχθεί σε «αιχμές δόρατος» της ανάπτυξης, όχι μόνον από κοινωνικοοικονομική άποψη αλλά και από τεχνολογική και γεωπολιτική. Οι πόλεις είναι από μόνες τους «κόμβοι καινοτομίας», όπου οι γνώσεις, η χάραξη πολιτικής και η πράξη συνενώνονται για να δημιουργηθούν καινοτόμες ιδέες, να χρησιμοποιηθεί νέα τεχνολογία και να εξεταστούν υπό νέο πρίσμα οι προκλήσεις και οι κινητήριες δυνάμεις, όπως και οι λύσεις στα ζητήματα αστικής ανάπτυξης. Υπάρχουν επίσης όλο και περισσότερα στοιχεία που δείχνουν ότι τα δίκτυα σημαντικών αστικών κέντρων, που συχνά αναφέρονται ως «παγκόσμιες πόλεις», ασκούν αυξανόμενη επιρροή σε διεθνή κλίμακα, ενώ ταυτοχρόνως θα πρέπει να αναγνωριστεί η σημασία της συμβολής των πόλεων μικρού και μεσαίου μεγέθους, κυρίως στην περιφερειακή ανάπτυξη. Η Ευρώπη χαρακτηρίζεται από υψηλή αστική πυκνότητα και από μεγάλο αριθμό πόλεων μικρού και μεσαίου μεγέθους, των οποίων τα πλεονεκτήματα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από οικονομική, κοινωνική και πολιτισμική άποψη.

               (4)

               Στη στρατηγική «Ευρώπη 2020» εξαγγέλλονται τρεις αλληλοενισχυόμενες προτεραιότητες — έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη (2). Η αειφόρος αστική ανάπτυξη θα μπορούσε να συμβάλει σε αξιοσημείωτο βαθμό στην επίτευξη αυτών των στόχων. Στην εμβληματική πρωτοβουλία «Ένωση καινοτομίας», που παρουσιάζεται στην ανακοίνωση της Επιτροπής της 6ης Οκτωβρίου 2010«Εμβληματική πρωτοβουλία στο πλαίσιο της στρατηγικής Ευρώπη 2020 — Ένωση καινοτομίας» (3), μία από τις πιθανές συμπράξεις καινοτομίας είναι οι «έξυπνες και βιώσιμες πόλεις που συνδυάζουν την αποδοτική χρήση της ενέργειας, τις καθαρές μεταφορές και το διαδίκτυο υψηλών ταχυτήτων». Οι πόλεις μπορούν να συμβάλουν στην ανάπτυξη χωρίς αποκλεισμούς, κυρίως με την καταπολέμηση της κοινωνικής πόλωσης και της φτώχειας, με την αποφυγή του κοινωνικού διαχωρισμού και με την αντιμετώπιση των ζητημάτων της γήρανσης. Με την Ευρωπαϊκή πλατφόρμα για την καταπολέμηση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού (4) επιδιώκεται να επιτευχθεί ο στόχος της ΕΕ για μείωση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού κατά τουλάχιστον 20 εκατ. μέχρι το 2020. Η εν λόγω πλατφόρμα θα βοηθήσει να εντοπιστούν οι βέλτιστες πρακτικές και να δοθεί ώθηση στην αμοιβαία μάθηση μεταξύ των δημοτικών αρχών.

               (5)

               Υπάρχει επείγουσα ανάγκη ενίσχυσης της γνωστικής βάσης που αφορά την ολοκληρωμένη αστική ανάπτυξη, σε όλες τις ερευνητικές συνιστώσες της που άπτονται της οικονομίας, της κοινωνίας, της κινητικότητας και της οικολογίας, προκειμένου να στηριχθεί η χάραξη πολιτικής σε συγκεκριμένα στοιχεία.

               (6)

               Χρειάζεται συντονισμός για να αντιμετωπιστούν οι προαναφερόμενες προκλήσεις, να αξιοποιηθούν οι ευκαιρίες και να διευκολυνθεί η ερευνητική συνεργασία υψηλής ποιότητας, με σκοπό τη συγκέντρωση απτών ερευνητικών δεδομένων που θα στηρίξουν τη θεώρηση των αστικών περιοχών ως πολυσύνθετων δικτυακών συστημάτων με υψηλή αλληλεξάρτηση μεταξύ των συναφών υποσυστημάτων — οικονομικού, τεχνολογικού, κοινωνικού και οικολογικού — και με μακροπρόθεσμη και μακρόπνοη προοπτική.

               (7)

               Στη συνεδρίασή του της 26ης Μαΐου 2010 (5), το Συμβούλιο Ανταγωνιστικότητας επεσήμανε και αιτιολόγησε μια σειρά δυνητικών πρωτοβουλιών κοινού προγραμματισμού (joint programming initiatives — JPI), μεταξύ των οποίων περιλαμβανόταν η πρωτοβουλία «Η Ευρώπη των πόλεων — Παγκόσμιες προκλήσεις για τις πόλεις, ευρωπαϊκές λύσεις από κοινού», ως τομείς όπου ο κοινός ερευνητικός προγραμματισμός αναμένεται να προσδώσει σημαντική προστιθέμενη αξία στις σημερινές, αποσπασματικές προσπάθειες των κρατών μελών και στις τρέχουσες πρωτοβουλίες της Ένωσης. Ως εκ τούτου, υιοθέτησε συμπεράσματα στα οποία αναγνωρίζει την ανάγκη δρομολόγησης μιας πρωτοβουλίας κοινού προγραμματισμού για το θέμα αυτό και κάλεσε την Επιτροπή να συμβάλει στην προετοιμασία της.

               (8)

               Τα κράτη μέλη επιβεβαίωσαν τη συμμετοχή τους στην πρωτοβουλία αυτή, αποστέλλοντας επίσημες επιστολές δέσμευσης.

               (9)

               Ο κοινός προγραμματισμός της έρευνας όσον αφορά την αειφόρο αστική ανάπτυξη αναμένεται να εξασφαλίσει τον συντονισμό της έρευνας και της καινοτομίας στον συγκεκριμένο τομέα, συμβάλλοντας σημαντικά στη δημιουργία ενός πλήρως επιχειρησιακού Ευρωπαϊκού Χώρου Έρευνας (ΕΧΕ/ERA) για την έρευνα και την καινοτομία όσον αφορά την αστική ανάπτυξη και ενισχύοντας τον ηγετικό ρόλο της Ευρώπης και την ανταγωνιστικότητα της έρευνας στο εν λόγω πεδίο.

               (10)

               Η αστική ανάπτυξη είναι σημαντικός διαθεματικός τομέας στο πλαίσιο των ενωσιακών χρηματοδοτικών προγραμμάτων για έρευνα και καινοτομία. Χρειάζεται στενός συντονισμός μεταξύ των δραστηριοτήτων στο πλαίσιο της παρούσας πρωτοβουλίας κοινού προγραμματισμού και των άλλων συναφών δραστηριοτήτων στο πλαίσιο των υφιστάμενων και των μελλοντικών χρηματοδοτικών προγραμμάτων και πρωτοβουλιών για έρευνα και καινοτομία.

               (11)

               Ως εκ τούτου, και προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι που καθορίζονται στην παρούσα σύσταση, τα κράτη μέλη θα πρέπει να συνεργάζονται με την Επιτροπή προκειμένου να διασφαλίσουν τον συντονισμό και την ανάπτυξη συνεργειών με τα υφιστάμενα καθεστώτα έρευνας και καινοτομίας, διερευνώντας συναφείς πρωτοβουλίες της Επιτροπής, όπως είναι η πρωτοβουλία «Ευφυείς πόλεις και κοινότητες», καθώς και άλλες σχετικές πρωτοβουλίες, ώστε να αποφευχθεί η επανάληψη και η αλληλεπικάλυψη.

               (12)

               Προκειμένου να είναι σε θέση η Επιτροπή να υποβάλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο, τα κράτη μέλη θα πρέπει να υποβάλλουν τακτικά στην Επιτροπή εκθέσεις σχετικά με την πρόοδο της εν λόγω πρωτοβουλίας κοινού προγραμματισμού,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:

               1.

               Τα κράτη μέλη ενθαρρύνονται να αναπτύξουν και να διατηρήσουν κοινή θεώρηση του τρόπου με τον οποίο η συνεργασία και ο συντονισμός στον τομέα της έρευνας στο επίπεδο της Ένωσης μπορούν να συντελέσουν στην επίτευξη αειφόρου αστικής ανάπτυξης σε όλες τις μορφές της (6).

               2.

               Τα κράτη μέλη ενθαρρύνονται να αναπτύξουν ένα κοινό στρατηγικό ερευνητικό θεματολόγιο, όπου θα καθορίζονται οι ερευνητικές ανάγκες και οι ερευνητικοί στόχοι σε μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη βάση στον τομέα της αστικής ανάπτυξης υπό το πρίσμα της αυξανόμενης παγκοσμιοποίησης. Το στρατηγικό ερευνητικό θεματολόγιο θα πρέπει να περιέχει σχέδιο υλοποίησης, στο οποίο θα καθορίζονται προτεραιότητες και χρονοδιαγράμματα και θα εξειδικεύονται οι δράσεις, τα μέσα και οι πόροι που απαιτούνται για την υλοποίησή του.

               3.

               Τα κράτη μέλη ενθαρρύνονται να συμπεριλάβουν τις ακόλουθες δράσεις στο στρατηγικό ερευνητικό θεματολόγιο και στο σχέδιο υλοποίησης:

                           α)

                           εντοπισμός και ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με τα συναφή εθνικά προγράμματα και τις συναφείς ερευνητικές δραστηριότητες·

                           β)

                           ενίσχυση των ικανοτήτων κοινών αναλύσεων προοπτικής, καθώς και αξιολόγησης τεχνολογίας·

                           γ)

                           ανταλλαγή πληροφοριών, πόρων, βέλτιστων πρακτικών, μεθοδολογιών και κατευθυντήριων γραμμών·

                           δ)

                           εντοπισμός των τομέων ή ερευνητικών δραστηριοτήτων που θα ωφεληθούν από τον συντονισμό, και προώθηση του συντονισμού αυτού·

                           ε)

                           εντοπισμός των τομέων ή ερευνητικών δραστηριοτήτων που θα ωφεληθούν από τις κοινές προσκλήσεις υποβολής προτάσεων ή την από κοινού αξιοποίηση των πόρων·

                           στ)

                           καθορισμός των λεπτομερειών της έρευνας που πρόκειται να πραγματοποιηθεί από κοινού στους τομείς που αναφέρονται στο στοιχείο ε)·

                           ζ)

                           διασφάλιση συντονισμού, ανάπτυξη συνεργειών με τα υφιστάμενα και τα μελλοντικά χρηματοδοτικά προγράμματα και πρωτοβουλίες για την έρευνα και την καινοτομία στην Ένωση, και αποφυγή επικαλύψεων με υφιστάμενες και μελλοντικές πρωτοβουλίες στον εν λόγω τομέα·

                           η)

                           συνεκτίμηση των μεταβαλλόμενων αναγκών των πόλεων και του αστικού πληθυσμού, κατά τον καθορισμό των στόχων των ερευνητικών προγραμμάτων σχετικά με την αστική ανάπτυξη·

                           θ)

                           κατά περίπτωση, από κοινού χρήση των υφιστάμενων ερευνητικών υποδομών ή ανάπτυξη νέων τεχνικών μέσων, όπως είναι οι συντονισμένες βάσεις δεδομένων ή η καταγραφή και ανάπτυξη μοντέλων για τη μελέτη των αστικών διεργασιών·

                           ι)

                           ενθάρρυνση της βελτιωμένης συνεργασίας στο εσωτερικό του δημόσιου τομέα και μεταξύ του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, καθώς και της ανοικτής καινοτομίας μεταξύ των διαφόρων ερευνητικών δραστηριοτήτων, των εκπαιδευτικών και των επιχειρηματικών κλάδων που σχετίζονται με την αστική ανάπτυξη, διασφαλίζοντας παράλληλα ευρεία συμμετοχή των ενδιαφερομένων, όπως είναι οι τοπικές αρχές και η κοινωνία των πολιτών·

                           ια)

                           εξαγωγή και διάδοση της γνώσης, της καινοτομίας και των διεπιστημονικών μεθοδολογικών προσεγγίσεων, καθώς και εντοπισμός και αντιμετώπιση των εμποδίων στο σύστημα έρευνας και καινοτομίας, τα οποία παρεμποδίζουν τις καινοτόμες λύσεις που προσφέρουν κοινωνικά οφέλη να διεισδύσουν ταχύτερα στην αγορά·

                           ιβ)

                           τροφοδότηση των ιθυνόντων σε τοπικό, περιφερειακό, εθνικό και ενωσιακό επίπεδο με κατάλληλες επιστημονικές πληροφορίες·

                           ιγ)

                           δημιουργία δικτύων μεταξύ κέντρων εξειδικευμένων στην έρευνα του αστικού φαινομένου, συμπεριλαμβανομένων των κέντρων που βρίσκονται εκτός του ΕΧΕ.

               4.

               Τα κράτη μέλη ενθαρρύνονται να διατηρήσουν και να αναπτύξουν περαιτέρω αποτελεσματική κοινή διαχειριστική δομή στον τομέα της έρευνας που αφορά την πρόκληση της αστικής ανάπτυξης, με την εντολή να καθορίσει κοινούς όρους, κανόνες και διαδικασίες συνεργασίας και συντονισμού και να παρακολουθεί την υλοποίηση του στρατηγικού ερευνητικού θεματολογίου.

               5.

               Τα κράτη μέλη ενθαρρύνονται στην από κοινού εφαρμογή του στρατηγικού ερευνητικού θεματολογίου μέσω των οικείων εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τους όρους-πλαίσιο κοινού προγραμματισμού, τους οποίους διαμόρφωσε η ομάδα υψηλού επιπέδου του Συμβουλίου για τον κοινό προγραμματισμό (7).

               6.

               Τα κράτη μέλη ενθαρρύνονται να συνεργαστούν με την Επιτροπή προκειμένου να διερευνήσουν τις σχετικές πρωτοβουλίες της Επιτροπής με στόχο να συνδράμει τα κράτη μέλη στη διαμόρφωση και την υλοποίηση του στρατηγικού ερευνητικού θεματολογίου και να συντονίσει την πρωτοβουλία κοινού προγραμματισμού με άλλες πρωτοβουλίες της Ένωσης στον τομέα αυτόν, όπως είναι η Ε & Α που στηρίζεται από τα χρηματοδοτικά προγράμματα έρευνας και καινοτομίας, ιδίως στα πεδία των κοινωνικοοικονομικών και ανθρωπιστικών επιστημών, των μεταφορών, της ενέργειας, του περιβάλλοντος, των ΤΠΕ, της ασφάλειας, της υγείας, καθώς και άλλες πρωτοβουλίες έρευνας και καινοτομίας, όπως άλλες συναφείς πρωτοβουλίες κοινού προγραμματισμού, οι Κοινότητες Γνώσης και Καινοτομίας του ΕΙΤ και οι Ευρωπαϊκές Τεχνολογικές Πλατφόρμες.

               7.

               Τα κράτη μέλη ενθαρρύνονται να συνδεθούν στενά με το Στρατηγικό φόρουμ για Διεθνή Επιστημονική και Τεχνολογική Συνεργασία (SFIC) (8), για την ανάπτυξη και την υλοποίηση πιθανής διεθνούς διάστασης στο στρατηγικό ερευνητικό θεματολόγιο και για τη διασφάλιση συνοχής με τις πρωτοβουλίες του SFIC με τρίτες χώρες και απευθυνόμενες σε αυτές.

               8.

               Τα κράτη μέλη ενθαρρύνονται να ενημερώνουν τακτικά την Επιτροπή σχετικά με την πρόοδο στο πλαίσιο της εν λόγω πρωτοβουλίας κοινού προγραμματισμού, μέσω ετησίων εκθέσεων προόδου.

      Βρυξέλλες, 21 Οκτωβρίου 2011.

            Για την Επιτροπή

         Máire GEOGHEGAN-QUINN

            Μέλος της Επιτροπής

      (1)  http://www.un.org/esa/population/unpop.htm

      (2)  Ανακοίνωση της Επιτροπής «Ευρώπη 2020 — Στρατηγική για έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη», Βρυξέλλες, COM(2010) 2020.

      (3)  COM(2010) 546.

      (4)  Ανακοίνωση της Επιτροπής, «Ευρωπαϊκή πλατφόρμα για την καταπολέμηση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού: ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο για κοινωνική και εδαφική συνοχή», Βρυξέλλες, COM(2010) 758 τελικό.

      (5)  10246/10.

      (6)  http://www.jpi-urbaneurope.eu

      (7)  ERC-GPC 1311/10. Κοινός προγραμματισμός της έρευνας για το 2008-2010 και μετά — Έκθεση της ομάδας υψηλού επιπέδου κοινού προγραμματισμού προς το Συμβούλιο της 12ης Νοεμβρίου 2010 — Παράρτημα II.

      (8)  Το SFIC προέρχεται από τα συμπεράσματα του Συμβουλίου του Δεκεμβρίου 2008, όταν το Συμβούλιο κάλεσε τα κράτη μέλη και την Επιτροπή να διαμορφώσουν μια νέα εταιρική σχέση για διεθνή επιστημονική και τεχνολογική συνεργασία. Έχει συσταθεί από το Συμβούλιο ως ειδική σύνθεση της ERAC.


Avis juridique important

|

31980K0587

Σύσταση απ' αριθ. 587/80/ΕΚΑΧ της Επιτροπής, της 7ης Μαρτίου 1980, περί της κοινοτικής επιτήρησης όσον αφορά τις εισαγωγές ορισμένων προϊόντων σιδήρου και χάλυβα που προβλέπονται στη Συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα προέλευσης τρίτων χωρών

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 065 της 11/03/1980 σ. 0005

/* Δεν υπάρχει επίσημη ελληνική μετάφραση του εγγράφου αυτού           διότι δεν περιλαμβανόταν στην ελληνική Ειδική Έκδοση. Δεν           περιλαμβάνονταν στην ελληνική Ειδική Έκδοση:           - Πράξεις που δεν ίσχυαν πλέον την ημερομηνία προσχώρησης της           Ελλάδας (01/01/1981)           - Πράξεις που καταργήθηκαν αυτόματα κατά την προσχώρηση (π.χ.           ορισμένες συμφωνίες μεταξύ της Κοινότητας και της Ελλάδας)           - Πράξεις δεσμευτικές μόνο για τους αποδέκτες τους, που είναι           συνεπώς αυθεντικές μόνο στη γλώσσα στην οποία συντάχθηκαν           - Μη δεσμευτικές πράξεις           - Πράξεις που δεν θεωρήθηκαν αρκετά σημαντικές ώστε να           συμπεριληφθούν           - Ορισμένες πράξεις που ακυρώθηκαν κατά τη δημιουργία της Ειδικής           Έκδοσης */           /* oknogr81 */


|

52011DC0324

/* COM/2011/0324 τελικό - */  ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ να εξουσιοδοτηθεί η Επιτροπή να διαπραγματευθεί, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τις τροποποιήσεις της συνθήκης για την Ενεργειακή Κοινότητα  ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ να εξουσιοδοτηθεί η Επιτροπή να διαπραγματευθεί, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τις τροποποιήσεις της συνθήκης για την Ενεργειακή Κοινότητα

	ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟνα εξουσιοδοτηθεί η Επιτροπή να διαπραγματευθεί, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τις τροποποιήσεις της συνθήκης για την Ενεργειακή ΚοινότηταΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΣύμφωνα με το άρθρο 11 της συνθήκης για την Ενεργειακή Κοινότητα ως «κοινοτικό κεκτημένο στον τομέα της ενέργειας» νοείται:- Η οδηγία 2003/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2003, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και την κατάργηση της οδηγίας 96/92/ΕΚ·- Η οδηγία 2003/55/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2003, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά φυσικού αερίου και την κατάργηση της οδηγίας 98/30/ΕΚ· και- Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1228/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2003, σχετικά με τους όρους πρόσβασης στο δίκτυο για τις διασυνοριακές ανταλλαγές ηλεκτρικής ενέργειας.Δυνάμει της απόφασης αριθ. 2007/06/MC-EnC του Υπουργικού Συμβουλίου της Ενεργειακής Κοινότητας της 18ης Δεκεμβρίου 2007, τα συμβαλλόμενα μέρη έχουν επίσης την υποχρέωση να εφαρμόσουν τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1775/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Σεπτεμβρίου 2005, περί όρων πρόσβασης στα δίκτυα μεταφοράς φυσικού αερίου.Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οι τέσσερις προαναφερόμενες πράξεις έχουν καταργηθεί με ισχύ από τις 3 Μαρτίου 2011 και αντικαταστάθηκαν από την οδηγία 2009/72/ΕΚ, την οδηγία 2009/73/ΕΚ, τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 714/2009 και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 715/2009, νομοθετικά κείμενα που εκδόθηκαν όλα στις 13 Ιουλίου 2009. Μαζί με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 713/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, για την ίδρυση Οργανισμού Συνεργασίας των Ρυθμιστικών Αρχών Ενέργειας (ACER), οι εν λόγω νέες νομοθετικές πράξεις της ΕΕ αποτελούν την «τρίτη δέσμη» νομοθετικών μέτρων για την εσωτερική αγορά ενέργειας της ΕΕ.Το άρθρο 20 της συνθήκης για την Ενεργειακή Κοινότητα προβλέπει: «Εντός ενός έτους από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας συνθήκης, κάθε συμβαλλόμενο μέρος υποβάλλει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, σχέδιο για την εφαρμογή της οδηγίας 2001/77/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Σεπτεμβρίου 2001, για την προαγωγή της ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται από ανανεώσιμες πηγές στην εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και της οδηγίας 2003/30/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Μαΐου 2003, σχετικά με την προώθηση της χρήσης βιοκαυσίμων ή άλλων ανανεώσιμων καυσίμων για τις μεταφορές. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υποβάλλει το σχέδιο κάθε συμβαλλόμενου μέρους στο Συμβούλιο Υπουργών προς έγκριση.»Αμφότερες οι οδηγίες, οι οποίες συνιστούν το «κεκτημένο όσον αφορά τις ανανεώσιμες πηγές» της Ενεργειακής Κοινότητας, τροποποιήθηκαν από την οδηγία 2009/28/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, σχετικά με την προώθηση της χρήσης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και την τροποποίηση και τη συνακόλουθη κατάργηση των οδηγιών 2001/77/ΕΚ και 2003/30/ΕΚ.Στην έκθεσή της για την Ενεργειακή Κοινότητα βάσει του άρθρου 7 της απόφασης 2006/500/EΚ, η οποία εκδόθηκε στις 10 Μαρτίου 2011, η Επιτροπή θεωρεί την έγκριση και εφαρμογή της τρίτης δέσμης μέτρων και της οδηγίας 2009/28 ως μία από τις προτεραιότητες της Ενεργειακής Κοινότητας για την επίσπευση της ενσωμάτωσης της περιοχής στην ενιαία ευρωπαϊκή αγορά ενέργειας.Βάσει του άρθρου 59 της συνθήκης για την Ενεργειακή Κοινότητα σχετικά με τη σύνθεση του Ρυθμιστικού Συμβουλίου της Ενεργειακής Κοινότητας, η Ευρωπαϊκή Ένωση αντιπροσωπεύεται «από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, επικουρούμενη από έναν ρυθμιστικό φορέα κάθε συμμετέχοντος και από έναν αντιπρόσωπο της Ευρωπαϊκής Ομάδας Ρυθμιστικών Αρχών για την Ηλεκτρική Ενέργεια και το Φυσικό Αέριο (ERGEG)».Οι δραστηριότητες που ασκούνταν στο παρελθόν από την Ευρωπαϊκή Ομάδα Ρυθμιστικών Αρχών για την Ηλεκτρική Ενέργεια και το Φυσικό Αέριο (ERGEG) έχουν αναληφθεί από τον Οργανισμό Συνεργασίας των Ρυθμιστικών Αρχών Ενέργειας (ACER) και η ERGEG θα παύσει να υφίσταται από την 1η Ιουλίου 2011.Στις 6 Μαΐου 2011, η Επιτροπή εξέδωσε απόφαση με την οποία καθορίζεται η πρόταση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο Υπουργών της Ενεργειακής Κοινότητας σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας 2009/72/ΕΚ, της οδηγίας 2009/73/ΕΚ, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 714/2009 και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 715/2009 και την τροποποίηση των άρθρων 11 και 59 της συνθήκης για την Ενεργειακή Κοινότητα.Το άρθρο 5 παράγραφος 2 της απόφασης 2006/500 του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 2006, σχετικά με τη σύναψη από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα της συνθήκης για την Ενεργειακή Κοινότητα, ορίζει τη διαδικασία που πρέπει να εφαρμόζεται πριν ληφθεί θέση από τα όργανα της Ενεργειακής Κοινότητας για τροποποιήσεις της συνθήκης για την Ενεργειακή Κοινότητα (άρθρο 100 περίπτωση i)).Συνεπώς, με βάση τα ανωτέρω, η Επιτροπή συνιστά στο Συμβούλιο να την εξουσιοδοτήσει να προβεί σε διαβουλεύσεις με τα όργανα της Ενεργειακής Κοινότητας σχετικά με τις αναγκαίες προσαρμογές της συνθήκης για την Ενεργειακή Κοινότητα.ΣΥΣΤΑΣΗΥπό το πρίσμα των ανωτέρω η Επιτροπή συνιστά:-  στο Συμβούλιο να εξουσιοδοτήσει την Επιτροπή να διαπραγματευτεί εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης τις αναγκαίες τροποποιήσεις της συνθήκης για την ίδρυση της Ενεργειακής Κοινότητας-  σύμφωνα με τη συνθήκη, η Επιτροπή να είναι ο διαπραγματευτής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να διαπραγματευθεί τις τροποποιήσεις της συνθήκης για την Ενεργειακή Κοινότητα, όπως ορίζεται στις οδηγίες διαπραγμάτευσης· και-  στο Συμβούλιο να ορίσει μια επιτροπή σε διαβούλευση με την οποία πρέπει να διεξαχθεί η διαπραγμάτευση· και-  στο Συμβούλιο να εκδώσει τις οδηγίες διαπραγμάτευσης που επισυνάπτονται στην παρούσα σύσταση.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΟδηγίες για τη διαπραγμάτευση των τροποποιήσεων της συνθήκης για την ίδρυση της Ενεργειακής Κοινότητας.«Κοινοτικό κεκτημένο στον τομέα της ενέργειασ»Οι τροποποιήσεις που πρέπει να συμφωνηθούν εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να εναρμονίζονται με εκείνες που προτείνονται στην απόφαση της Επιτροπής της 6ης Μαΐου 2011.«Κεκτημένο όσον αφορα τισ ανανεώσιμεσ πηγέσ ενέργειασ»Οι τροποποιήσεις που πρέπει να συμφωνηθούν εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να αναφέρονται στην υποχρέωση των συμβαλλομένων μερών να εγκρίνουν την οδηγία 2009/28 σχετικά με την προώθηση της χρήσης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και την τροποποίηση και συνακόλουθη κατάργηση των οδηγιών 2001/77/ΕΚ και 2003/30/EΚ.Ρυθμιστικό συμβούλιο της ενεργειακήσ κοινότητασΟι τροποποιήσεις που πρέπει να συμφωνηθούν εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να εναρμονίζονται με εκείνες που προτείνονται στην απόφαση της Επιτροπής της 6ης Μαΐου 2011.


Avis juridique important

|

31997H0190

97/190/ΕΚ: Σύσταση του Συμβουλίου της 17ης Μαρτίου 1997 για την απαλλαγή της Επιτροπής από την ευθύνη εκτέλεσης των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης (1984) (έκτο ΕΤΑ) για το οικονομικό έτος 1995

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 080 της 21/03/1997 σ. 0021 - 0021

ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 17ης Μαρτίου 1997 για την απαλλαγή της Επιτροπής από την ευθύνη εκτέλεσης των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης (1984) (έκτο ΕΤΑ) για το οικονομικό έτος 1995 (97/190/ΕΚ)ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 206,την τρίτη σύμβαση ΑΚΕ-ΕΟΚ, που υπογράφηκε στο Λομέ στις 8 Δεκεμβρίου 1984,την απόφαση 86/283/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1986, περί συνδέσεως των υπερποντίων χωρών και εδαφών με την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (1),την εσωτερική συμφωνία περί της χρηματοδοτήσεως και της διαχειρίσεως των ενισχύσεων της Κοινότητας (2), που υπεγράφη στις Βρυξέλλες στις 19 Φεβρουαρίου 1985, όπως τροποποιήθηκε από την απόφαση 86/281/ΕΟΚ (3), και ιδίως το άρθρο 29 παράγραφος 3,το δημοσιονομικό κανονισμό, της 11ης Νοεμβρίου 1986, για το έκτο Ευρωπαϊκό Ταμείο Αναπτύξεως (4), και ιδίως τα άρθρα 66 μέχρι 73,Έχοντας εξετάσει το λογαριασμό διαχειρίσεως και τον ισολογισμό της λειτουργίας του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αναπτύξεως (1984) (έκτο ΕΤΑ), που εγκρίθηκαν στις 31 Δεκεμβρίου 1995, καθώς και την έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου για το οικονομικό έτος 1995, που συνοδεύεται από τις απαντήσεις της Επιτροπής (5),Εκτιμώντας:ότι, δυνάμει του άρθρου 29 παράγραφος 3 της εσωτερικής συμφωνίας, η απαλλαγή από την ευθύνη για τη διαχείριση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αναπτύξεως (1984) (έκτο ΕΤΑ), παρέχεται στην Επιτροπή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μετά από σύσταση του Συμβουλίου 7ότι η εκτέλεση των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αναπτύξεως (1984) (έκτο ΕΤΑ), εκ μέρους της Επιτροπής, κατά το οικονομικό έτος 1995, ήταν στο σύνολό της ικανοποιητική,ΣΥΝΙΣΤΑ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να απαλλάξει την Επιτροπή από την ευθύνη για την εκτέλεση των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αναπτύξεως (1984) (έκτο ΕΤΑ), για το οικονομικό έτος 1995.Βρυξέλλες, 17 Μαρτίου 1997.Για το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςG. ZALM(1) ΕΕ αριθ. L 175 της 1. 7. 1986, σ. 1.(2) ΕΕ αριθ. L 86 της 31. 3. 1986, σ. 210.(3) ΕΕ αριθ. L 178 της 2. 7. 1986, σ. 13.(4) ΕΕ αριθ. L 325 της 20. 11. 1986, σ. 42.(5) ΕΕ αριθ. C 340 της 12. 11. 1996, σσ. 290 έως 333.


Avis juridique important

|

31998H0195

98/195/ΕΚ: Σύσταση της Επιτροπής της 8ης Ιανουαρίου 1998 για τη διασύνδεση σε ελεύθερη αγορά τηλεπικοινωνιών (Μέρος 1 - Τιμολόγηση της διασύνδεσης) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 073 της 12/03/1998 σ. 0042 - 0050

ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 8ης Ιανουαρίου 1998 για τη διασύνδεση σε ελεύθερη αγορά τηλεπικοινωνιών (Μέρος 1 - Τιμολόγηση της διασύνδεσης) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (98/195/ΕΚ)Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,την οδηγία 97/33/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1997, για τη διασύνδεση στο χώρο των τηλεπικοινωνιών, προκειμένου να διασφαλισθεί καθολική υπηρεσία και διαλειτουργικότητα, με εφαρμογή των αρχών παροχής ανοικτού δικτύου (ONP) (1), και ιδίως το άρθρο 7 παράγραφος 5,Εκτιμώντας:ότι η οδηγία 96/19/ΕΚ της Επιτροπής, της 13ης Μαρτίου 1996, για την τροποποίηση της οδηγίας 90/388/ΕΟΚ όσον αφορά το πλήρες άνοιγμα των αγορών τηλεπικοινωνιών στον ανταγωνισμό (2), καταργεί τα ειδικά και αποκλειστικά δικαιώματα όσον αφορά τη παροχή τηλεπικοινωνιακών δικτύων και υπηρεσιών 7ότι αποτελεί πολιτική της Κοινότητας να δημιουργηθεί ανοικτή και ανταγωνιστική αγορά στον τομέα των τηλεπικοινωνιών 7 ότι για τους νεοεισερχόμενους στην αγορά των τηλεπικοινωνιών που επιδιώκουν να ανταγωνιστούν τους κατεστημένους φορείς εκμετάλλευσης, είναι απαραίτητη η διασύνδεση με τα υπάρχοντα δημόσια μεταγόμενα τηλεπικοινωνιακά δίκτυα και τα τέλη διασύνδεσης αποτελούν έναν από τους μεγαλύτερους τομείς δαπάνης για τους νεοεισερχόμενους φορείς στην αγορά 7 ότι η Κοινότητα έχει εγκρίνει ρυθμιστικό πλαίσιο για τη διασύνδεση, όπως προβλέπεται στην οδηγία 97/33/ΕΚ 7ότι η οδηγία 97/33/ΕΚ αποδίδει στις εθνικές ρυθμιστικές αρχές για τις τηλεπικοινωνίες (ΕΡΑ) σημαντικό ρόλο, όσον αφορά τη διασφάλιση κατάλληλης διασύνδεσης δικτύων, σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο, λαμβάνοντας υπόψη τις συστάσεις που καθορίζει η Επιτροπή, έτσι ώστε να διευκολυνθεί η ανάπτυξη γνήσιας εγχώριας ευρωπαϊκής αγοράς (αιτιολογική σκέψη 12) 7 ότι, ιδίως το άρθρο 7 παράγραφος 5 της οδηγίας 97/33/ΕΚ καλεί την Επιτροπή να καταρτίσει συστάσεις σχετικά με τα συστήματα κοστολόγησης και το λογιστικό διαχωρισμό 7 ότι, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, ο καθορισμός τιμών διασύνδεσης αποτελεί ευθύνη των κρατών μελών 7ότι το άρθρο 7 παράγραφος 2 της οδηγίας 97/33/ΕΚ προβλέπει ότι ορισμένοι οργανισμοί που έχουν κοινοποιηθεί από τις ΕΡΑ ως έχοντες σημαντική ισχύ στην αγορά (εις το εξής αναφερόμενοι ως «κοινοποιημένοι φορείς») ακολουθούν τις αρχές της διαφάνειας και του προσανατολισμού προς το κόστος για τα τέλη διασύνδεσης και αναφέρει ότι το βάρος της αποδείξεως ότι τα τέλη βασίζονται στο κόστος το φέρει ο οργανισμός που παρέχει τη διασύνδεση στο δίκτυό του 7ότι, η Επιτροπή θεωρεί ότι η πλέον κατάλληλη προσέγγιση όσον αφορά την τιμολόγηση της διασύνδεσης είναι εκείνη που βασίζεται σε μελλοντοστραφείς μακροπρόθεσμες μέσες οριακές δαπάνες, δεδομένου ότι είναι η πλέον συμβατή με την ανταγωνιστική αγορά 7 ότι η προσέγγιση αυτή δεν αποκλείει τη χρήση αιτιολογημένων «εκτάκτων επιβαρύνσεων», ως μέσου ανάκτησης τω μελλοντοστραφών από κοινού αναληφθεισών και κοινών δαπανών ενός αποδοτικού φορέα, όπως μπορούν να προκύψουν υπό ανταγωνιστικές συνθήκες 7ότι, μέχρις ότου τεθούν σε εφαρμογή τέλη διασύνδεσης βασισμένα σε μελλοντοστραφείς μακροπρόθεσμες μέσες οριακές δαπάνες, είναι σκόπιμο να δημοσιευθούν διεθνείς συγκρίσεις τελών διασύνδεσης, ως μέσου υποβοήθησης των εθνικών ρυθμιστικών αρχών, προκειμένου να διασφαλίσουν την εφαρμογή της βασισμένης στο κόστος διασύνδεσης στα δίκτυα των κοινοποιημένων φορέων εκμετάλλευσης 7ότι το άρθρο 7 παράγραφος 5 της οδηγίας 97/33/ΕΚ καλεί τις ΕΡΑ να διασφαλίσουν ότι τα συστήματα κοστολόγησης που χρησιμοποιούνται από τους ενδιαφερόμενους οργανισμούς είναι κατάλληλα για τη διασφάλιση διαφάνειας και στήριξης στο κόστος, αλλά δεν καθορίζουν συγκεκριμένο σύστημα κοστολόγησης 7 ότι η προσέγγιση στην τιμολόγηση της διασύνδεσης βάσει μελλοντοστραφών μακροπρόθεσμων μέσων οριακών δαπανών συνεπάγεται λογιστικό σύστημα βάσει τρεχουσών δαπανών μάλλον παρά ιστορικών δαπανών 7 ότι οι λογαριασμοί βάσει δραστηριότητας μπορούν να χρησιμοποιούνται για την οικοδόμηση μοντέλου «εκ των άνω προς τα κάτω» των μακροπρόθεσμων μέσων οριακών δαπανών για τη διασύνδεση 7ότι το κόστος τερματισμού κλήσεως από διασυνδεόμενο δίκτυο δεν πρέπει να εξαρτάται από τον τύπο του δικτύου από το οποίο ξεκινάει η κλήση 7 ότι η αρχή της αμεροληψίας σημαίνει ότι τα τέλη διασύνδεσης για υπηρεσίες τερματισμού κλήσεων που παρέχονται από κοινοποιημένους φορείς εκμετάλλευσης δεν πρέπει, γενικά, να κάνουν διάκριση μεταξύ κλήσεων που ξεκινούν από σταθερά δίκτυα και κλήσεων που ξεκινούν από κινητά δίκτυα, ούτε μεταξύ κλήσεων που ξεκινούν από δίκτυα στο ίδιο κράτος μέλος και κλήσεων που ξεκινούν από δίκτυα σε άλλα κράτη μέλη 7ότι τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν την παροχή τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών, περιλαμβανομένης της εγκατάστασης ή/και της λειτουργίας τηλεπικοινωνιακών δικτύων που είναι απαραίτητα για την παροχή των εν λόγω υπηρεσιών, υπό την προϋπόθεση εξουσιοδότησης, σύμφωνα με την οδηγία 97/13/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 10ης Απριλίου 1997, σχετικά με κοινό πλαίσιο γενικών και ειδικών αδειών στον τομέα των τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών (3) 7 ότι οι γενικές αρχές της συνθήκης και οι συγκεκριμένες απαιτήσεις της οδηγίας 97/33/ΕΚ σημαίνουν ότι όλα τα σημεία διασύνδεσης που είναι ανοικτά σε εθνικούς φορείς εκμετάλλευσης πρέπει επίσης να είναι ανοικτά σε εξουσιοδοτημένους φορείς εκμετάλλευσης άλλων κρατών μελών, οι οποίοι επιθυμούν να διαβιβάζουν διασυνοριακή κίνηση 7 ότι η πάγια πρακτική, σύμφωνα με την οποία οι υπάρχοντες φορείς εκμετάλλευσης δικτύου μπορούν να διαβιβάζουν κίνηση προς άλλα κράτη μέλη χωρίς να χρειάζονται εξουσιοδοτήσεις από το κράτος μέλος προορισμού ή χωρίς να χρειάζεται να είναι εγκατεστημένοι στο κράτος μέλος προορισμού είναι συμβατοί με την αρχή ότι η διαβίβαση κίνησης σε δεδομένο κράτος μέλος δεν αποτελεί παροχή υπηρεσίας στο εν λόγω κράτος μέλος 7ότι η οδηγία 97/33/ΕΚ επιτρέπει στα κράτη μέλη να θεσπίζουν μηχανισμούς για τον καταμερισμό του καθαρού κόστους των υποχρεώσεων καθολικής υπηρεσίας μεταξύ των οργανισμών που εκμεταλλεύονται δημόσια τηλεπικοινωνιακά δίκτυα ή/και προσιτές στο κοινό υπηρεσίες φωνητικής τηλεφωνίας 7ότι το άρθρο 12 παράγραφος 1 της οδηγίας 95/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 1995, για την εφαρμογή παροχής ανοικτού δικτύου (ΟΝΡ) στη φωνητική τηλεφωνία (4), προβλέπει τιμολόγια για τη χρήση του σταθερού δημόσιου τηλεφωνικού δικτύου και της υπηρεσίας φωνητικής τηλεφωνίας που πρέπει να ακολουθούν τις βασικές αρχές στήριξης στο κόστος και διαφάνειας 7 ότι οι συνεισφορές των διασυνδεομένων μερών σε προγράμματα τύπου «ελλείμματος πρόσβασης» επιτρέπονται μόνον όταν επιβάλλονται τιμολογικοί περιορισμοί από τις ΕΡΑ για λόγους προσιτής τιμής και δυνατότητας, πρόσβασης των τηλεφωνικών υπηρεσιών, σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 2 της οδηγίας 95/62/ΕΚ 7 ότι η Επιτροπή έχει τονίσει ότι πιστεύει ότι τέτοια προγράμματα πρέπει να καταργηθούν έως την 1η Ιανουαρίου 2000 (5) 7ότι η εφαρμογή των αρχών που προβλέπονται στην παρούσα σύσταση γίνεται με πάσα επιφύλαξη ως προς το καθήκον των κρατών μελών και των επιχειρήσεων να συμμορφώνονται πλήρως προς τους κανόνες ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης, λαμβάνοντας υπόψη τις ειδικές θέσεις που προβλέπονται στην ανακοίνωση της Επιτροπής για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού σε συμφωνίες πρόσβασης στον τηλεπικοινωνιακό τομέα (6) 7ότι η συμβουλευτική επιτροπή που συνίσταται βάσει του άρθρου 9 παράγραφος 1 της οδηγίας 90/387/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1990, για τη δημιουργία της εσωτερικής αγοράς στον τομέα των τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών βάσει της εφαρμογής της παροχής ανοικτού δικτύου (7) (η επιτροπή ONP), παρέσχε ευρεία στήριξη στις αρχές που προβλέπονται στην παρούσα σύσταση και η Επιτροπή έλαβε πλήρως υπόψη τις απόψεις που εκφράστηκαν,ΣΥΝΙΣΤΑ:1. Η παρούσα σύσταση αφορά τη διασύνδεση των τηλεπικοινωνιακών δικτύων, και ιδίως την τιμολόγηση του τερματισμού κλήσεων στα δίκτυα φορέων εκμετάλλευσης, που χαρακτηρίζονται από τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές τους ως έχοντες σημαντική ισχύ στην αγορά (εις το εξής αναφερόμενοι ως «κοινοποιημένοι φορείς»), σύμφωνα με την οδηγία 97/33/ΕΚ.2. Το άρθρο 7 παράγραφος 2 της οδηγίας 97/33/ΕΚ προβλέπει ότι τα τέλη διασύνδεσης των κοινοποιημένων φορέων ακολουθούν τις αρχές της στήριξης στο κόστος και της διαφάνειας. Η αρχή της στήριξης στο κόστος, όταν εφαρμόζεται στη διασύνδεση, εννοεί ότι τα τέλη διασύνδεσης πρέπει να εκφράζουν τον τρόπο με τον οποίο επιβάλλονται στην πράξη οι δαπάνες διασύνδεσης. Οι κοινοποιημένοι φορείς πρέπει να είναι σε θέση να ανακτούν το εφάπαξ οριακό κόστος που απαιτείται για τη σύνδεση των δικτύων καθώς και τις οριακές δαπάνες δυναμικότητας που επιβάλλονται από τη διασυνδεόμενη κίνηση.Το παράρτημα Ι της παρούσας σύστασης παρέχει περαιτέρω λεπτομέρειες για τον τύπο δαπανών που αφορούν τον τερματισμό κλήσεως.3. Οι δαπάνες διασύνδεσης πρέπει να υπολογίζονται βάσει μελλοντροστραφών μακροπρόθεσμων μέσων οριακών δαπανών, δεδομένου ότι οι δαπάνες αυτές είναι πολύ παραπλήσιες προς εκείνες των αποδοτικών φορέων που χρησιμοποιούν σύγχρονη τεχνολογία. Τέλη διασύνδεσης που βασίζονται σε τέτοιου είδους δαπάνες μπορούν να περιλαμβάνουν δικαιολογημένες έκτακτες επιβαρύνσεις (mark-ups) ώστε να καλύπτουν τμήμα των μελλοντοστραφών από κοινού ανειλημμένων και κοινών δαπανών των αποδοτικών φορέων, όπως ενδέχεται να προκύψουν υπό ανταγωνιστικές συνθήκες.4. Τα τέλη διασύνδεσης, τα οποία βασίζονται στη «βέλτιστη τρέχουσα πρακτική», όπως προβλέπεται κατωτέρω, παρέχουν καθοδήγηση στις ΕΡΑ για την εκτίμηση των τελών διασύνδεσης που αφορούν τον τερματισμό κλήσεως και τα οποία προτείνονται από κοινοποιημένους φορείς, μέχρις ότου καταστούν διαθέσιμες υπολογισμένες δαπάνες για τη διασύνδεση, βάσει μελλοντοστραφών μακροπρόθεσμων μέσων οριακών δαπανών.Βάσει των δεδομένων που προβλέπονται στο παράρτημα ΙΙ της παρούσας σύστασης, τα ακόλουθα τέλη είναι συνιστώμενα ανώτατα τέλη διασύνδεσης για το χρονικό διάστημα από 1ης Ιανουαρίου 1998.Τέλη διασύνδεσης «βέλτιστης τρέχουσας πρακτικής» Τέλη διασύνδεσης «βέλτιστης τρέχουσας πρακτικής» για τερματισμό κλήσεων στο ΤΟΠΙΚΟ επίπεδο (δηλαδή στο τοπικό κέντρο ή όσο το δυνατόν πλησιέστερα στο τοπικό κέντρο)Μεταξύ 0,6 και 1,0 Ecu/100 ανά λεπτό (σε ώρα αιχμής)Τέλη διασύνδεσης «βέλτιστης τρέχουσας πρακτικής» για διασύνδεση ΑΠΛΗΣ ΔΙΑΒΙΒΑΣΗΣ (αστικό επίπεδο)Μεταξύ 0,9 και 1,8 Ecu/100 ανά λεπτό (σε ώρα αιχμής)Τέλη διασύνδεσης «βέλτιστης τρέχουσας πρακτικής» για διασύνδεση ΔΙΠΛΗΣ ΔΙΑΒΙΒΑΣΗΣ (εθνικό επίπεδο - άνω των 200 χιλιομέτρων)Μεταξύ 1,5 και 2,6 Ecu/100 ανά λεπτό (σε ώρα αιχμής)5. Συνιστάται ότι, σε περιπτώσεις όπου τα τέλη ευρίσκονται εκτός των περιοχών των τελών «βέλτιστης τρέχουσας πρακτικής», που προβλέπονται στο σημείο 4, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές κάνουν χρήση των δικαιωμάτων τους βάσει του άρθρου 7 παράγραφος 2 της οδηγίας 97/33/ΕΚ, ώστε να ζητήσουν πλήρη αιτιολόγηση των προτεινόμενων τελών και, εφόσον είναι σκόπιμο, να απαιτήσουν αναδρομικές αλλαγές στα τέλη διασύνδεσης. Τα όρια των τελών «βέλτιστης τρέχουσας πρακτικής» που προβλέπονται στο σημείο 4 θεωρούνται αρκετά ευρέα ώστε να καλύπτουν αναγνωρισμένες διαφορές κόστους μεταξύ κρατών μελών.6. Η χρήση μελλοντοστραφών μακροπρόθεσμων μέσων οριακών δαπανών καθιστά απαραίτητο σύστημα κοστολόγησης που χρησιμοποιεί κατανομές τρεχουσών δαπανών βάσει δραστηριότητος μάλλον παρά ιστορικές δαπάνες. Συνιστάται οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές (ΕΡΑ) να καθορίζουν προθεσμίες στους υπό αυτών κοινοποιημένους φορείς για την εφαρμογή νέων συστημάτων κοστολόγησης βάσει τρεχουσών δαπανών, σε περιπτώσεις όπου τέτοιου είδους συστήματα δεν ισχύουν ήδη. Τα συστήματα κοστολόγησης βάσει δραστηριότητας, στα οποία οι δαπάνες κατανέμονται στα διάφορα προϊόντα ή/και υπηρεσίες βάσει των υφισταμένων παραγόντων κόστους και δραστηριοτήτων των αποδοτικών φορέων συνίστανται προκειμένου να ελαχιστοποιηθούν οι από κοινού ανειλημμένες και κοινές δαπάνες που δεν μπορούν να κατανεμηθούν άμεσα.7. Σύμφωνα με την τρέχουσα πρακτική για τη διασυνοριακή διασύνδεση μεταξύ φορέων εκμετάλλευσης καθιερωμένων δικτύων και την αρχή της αμεροληψίας, εξουσιοδοτημένοι φορείς σε συγκεκριμένο κράτος μέλος οι οποίοι απλώς διασυνδέονται ώστε να μεταδίδουν κίνηση σε άλλο κράτος μέλος και οι οποίοι δεν παρέχουν υπηρεσίες ή δεν εκμεταλλεύονται υποδομή στο εν λόγω άλλο κράτος μέλος, δεν χρειάζεται να είναι εξουσιοδοτημένοι ή εγκατεστημένοι στο εν λόγω κράτος μέλος.Συνιστάται ότι το υπόδειγμα προσφοράς διασύνδεσης των κοινοποιημένων οργανισμών πρέπει να περιλαμβάνει - υπό μορφή διακεκριμένου διαχωρισμένου στοιχείου της προσφοράς διασύνδεσης - όρους και προϋποθέσεις, καθώς και τιμές για τις ζεύξεις μετάδοσης μεταξύ του πραγματικού σημείου διασύνδεσης και των συνόρων του κράτους μέλους.8. Με πάσα επιφύλαξη ως προς την αρχή της αμεροληψίας, τυχόν εισφορές στα ελλείμματα πρόσβασης ή στην καθολική υπηρεσία που καταβάλλονται από οργανισμούς οι οποίοι εκμεταλλεύονται δημόσια τηλεπικοινωνιακά δίκτυα ή/και φορείς εκμετάλλευσης υπηρεσιών φωνητικής τηλεφωνίας σε δεδομένο κράτος μέλος (οι οποίες, σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία, πρέπει να διαχωρίζονται από τέλη διασύνδεσης) δεν πρέπει να επιβάλλονται σε οργανισμούς οι οποίοι απλώς διασυνδέονται προκειμένου να μεταδίδουν κίνηση σε δεδομένο κράτος μέλος και κατ' ουσία δεν παρέχουν τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες στο εν λόγω κράτος μέλος ούτε να επιβάλλονται έμμεσα σε καταναλωτές σε άλλα κράτη μέλη.9. Η παρούσα σύσταση και ιδίως τα «τέλη βέλτιστης τρέχουσας πρακτικής» στο σημείο 4 και τα δεδομένα στο παράρτημα ΙΙ, θα αναθεωρηθούν από την Επιτροπή το αργότερο έως τις 31 Ιουλίου 1998, και θα ενημερωθούν, όπου αυτό είναι απαραίτητο.10. Η παρούσα σύσταση απευθύνεται στα κράτη μέλη.Βρυξέλλες, 8 Ιανουαρίου 1998.Για την ΕπιτροπήMartin BANGEMANNΜέλος της Επιτροπής(1) ΕΕ L 199 της 26. 7. 1997, σ. 32.(2) ΕΕ L 74 της 22. 3. 1996, σ. 13.(3) ΕΕ L 117 της 7. 5. 1997, σ. 15.(4) ΕΕ L 321 της 30. 12. 1995, σ. 6.(5) COM(96)608 της 27ης Νοεμβρίου 1996, ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με κριτήρια αξιολόγησης εθνικών προγραμμάτων για την κοστολόγηση και τη χρηματοδότηση της καθολικής υπηρεσίας στις τηλεπικοινωνίες και κατευθυντήριες γραμμές για τα κράτη μέλη ως προς τη λειτουργία τέτοιων προγραμμάτων.(6) ΕΕ C 76 της 11. 3. 1997, σ. 9.(7) ΕΕ L 192 της 24. 7. 1990, σ. 1.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΕΛΩΝ ΔΙΑΣΥΝΔΕΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΕΡΜΑΤΙΣΜΟ ΚΛΗΣΕΩΝ Η οδηγία 97/33/ΕΚ προβλέπει ότι τα τέλη διασύνδεσης των κοινοποιημένων φορέων εκμτάλλευσης ακολουθούν τις αρχές της στήριξης στο κόστος. Το παρόν παράρτημα εξετάζει τις επιπτώσεις της απαίτησης αυτής για τα στοιχεία των τελών διασύνδεσης για τον τερματισμό κλήσεων.1. Τιμολόγηση του τοπικού βρόχου για σκοπούς διασύνδεσης Ο τοπικός βρόχος αναφέρεται στην τελική ζεύξη μεταξύ του πελάτη και του τοπικού κέντρου. Σε σταθερό δίκτυο που χρησιμοποιεί ενσύρματους ή ασύρματους τοπικούς βρόχους, το κόστος μη μεταγόμενου τοπικού βρόχου αποτελεί σε μεγάλο βαθμό εφάπαξ κόστος, με περιοδικές δαπάνες συντήρησης. Όταν γίνεται αγορά τερματισμού κλήσεως, το «χαμηλότερο» επίπεδο στο δίκτυο όπου μπορεί αυτό να συμβεί ευρίσκεται επί του κεντρικού δικτύου του τοπικού μεταγωγού (1). Η διασύνδεση στο σημείο αυτό μπορεί να επιβάλει πρόσθετες δαπάνες δυναμικότητας μεταγωγής, αλλά δεν υπάρχει απαίτηση πρόσθετου κόστους δυναμικότητας ή επένδυσης σχετικά με τα στοιχεία εκείνα του τοπικού βρόχου τα οποία αφορούν αποκλειστικά συγκεκριμένο πελάτη (δηλαδή το ζεύγος χάλκινων καλωδίων σε παραδοσιακό δίκτυο).Βάσει της αρχής της στήριξης στο κόστος, προκύπτει ότι, εφόσον η παροχή διασύνδεσης δεν οδηγεί σε αυξήσεις των δαπανών στα αποκλειστικά στοιχεία του τοπικού βρόχου του δικτύου τερματισμού, ο υπολογισμός των τελών διασύνδεσης δεν πρέπει να περιλαμβάνει στοιχεία σχετικά με το άμεσο κόστος των αποκλειστικών στοιχείων του τοπικού βρόχου που αφορούν τον εκάστοτε συνδρομητή. Επομένως, το κόστος των στοιχείων αυτών στον μη μεταγόμενο τοπικό βρόχο, τα οποία είναι αποκλειστικά για συγκεκριμένο πελάτη πρέπει να ανακτώνται από τον πελάτη αυτόν μέσω τελών στο κονδύλιο των συνδρομητών ή ως συνδυασμός αυτού και των εσόδων από άλλες υπηρεσίες, στο βαθμό που το επιτρέπει ο ανταγωνισμός.Προκύπτει ζήτημα σε περίπτωση όπου ο κατεστημένος φορέας παρεμποδίζεται να επανισοσκελίσει τα τέλη του λόγου ρυθμιστικών μέτρων και επομένως δεν μπορεί να χρεώσει οικονομική τιμή στους πελάτες του, ώστε να καλύψει το κόστος του τοπικού βρόχου. Αυτό δημιουργεί το ονομαζόμενο «έλλειμμα πρόσβασης». Σε μονοπωλιακό περιβάλλον, ο φορέας αντισταθμίζει το έλλειμμα στο «δίκτυο πρόσβασης» (δηλαδή το τοπικό βρόχο) χρεώνοντας τιμές επιπλέον του οικονομικού κόστους για άλλες υπηρεσίες, όπως οι διεθνείς κλήσεις. Με διασύνδεση βάσει του κόστους, οι ανταγωνιστές είναι σε θέση να καταλαμβάνουν ένα μέρος της σχετικής υπεραστικής και διεθνούς κίνησης και μειώνεται η ικανότητα του κατεστημένου φορέα να αντισταθμίζει για το έλλειμμα πρόσβασης. Το πρόγραμμα ελλείμματος πρόσβασης περιλαμβάνει εισφορές, που επιβάλλονται σε άλλους φορείς εκμετάλλευσης, ώστε να αποζημιώνεται ο κατεστημένος φορέας για την απώλεια εσόδων, τα οποία θα είχαν χρησιμοποιηθεί για τη χρηματοδότηση του εν λόγω ελλείμματος.Οι διαδικασίες εισφοράς στο έλλειμμα πρόσβασης πάντοτε δημιουργούν μη αποδοτικά κίνητρα επενδύσεων και δημιουργούν συνολικές δαπάνες για τη βιομηχανία. Επίσης, είναι διοικητικώς δύσκαμπτες και στερούνται διαφάνειας. Όπως αναφέρεται στις κατευθυντήριες γραμμές για την κοστολόγηση και τη χρηματοδότηση της καθολικής υπηρεσίας, την οποία δημοσίευσε η Επιτροπή τον Νοέμβριο 1996 (2), αναμένεται ότι προγράμματα τύπου ελλείμματος πρόσβασης θα εφαρμοσθούν μόνο σε προσωρινή βάση, μέχρι το έτος 2000, και μέχρι τότε πρέπει να έχει ολοκληρωθεί επαρκές επίπεδο επανισοσκελισμού σε όλα τα κράτη μέλη.Σύμφωνα με την οδηγία διασύνδεσης, οποιαδήποτε εισφορά σε «ελλείμματα πρόσβασης» που καταβάλλονται από τα διασυνδεόμενα μέρη, πρέπει να διαχωρίζεται σαφώς από τα τέλη διασύνδεσης. Η καταβολή «συνεισφορών ελλείμματος πρόσβασης» από διασυνδεόμενα μέρη επιτρέπεται βάσει του κοινοτικού δικαίου μόνο σε περιπτώσεις όπου τα κράτη μέλη επιβάλλουν ρυθμιστικούς περιορισμούς στις λιανικές τιμές των κοινοποιημένων φορέων εκμετάλλευσης. Σε περιπτώσεις όπου συγκεκριμένος φορέας δεν παρεμποδίζεται από ρυθμιστικά μέτρα να επανισοσκελίσει τα τέλη του, δεν δικαιολογείται τέλος «ελλείμματος πρόσβασης».2. Μη ολοκληρωμένες κλήσεις από πλευράς τιμολόγησης για σκοπούς διασύνδεσης Μη ολοκληρωμένες κλήσεις σε ώρες αιχμής που ξεκινούν από διασυνδεόμενα δίκτυα μπορεί να επιβάλουν πρόσθετες δαπάνες δυναμικότητας σε δίκτυο τερματισμού. Ωστόσο σε ορισμένες περιπτώσεις, ο λόγος αστοχίας της κλήσεως μπορεί να είναι η έλλειψη επίδοσης στο δίκτυο του κατεστημένου φορέα. Η οδηγία διασύνδεσης θέτει το βάρος της αποδείξεως σχετικά με τις δαπάνες στο φορέα εκμετάλλευσης του δικτύου, έτσι ώστε οποιοσδήποτε φορέας που επιδιώκει να περιλάβει στα τέλη διασύνδεσής του συγκεκριμένο τέλος για μη ολοκληρωμένες κλήσεις, πρέπει να αποδείξει ότι η έλειψη επίδοσης στο δικό του δίκτυο δεν υπήρξε λόγος για αστοχία κλήσεως.3. Τέλη αποκατάστασης κλήσεων για σκοπούς διασύνδεσης Σε σταθερό δίκτυο, οι δαπάνες μεταγωγής προέρχονται κυρίως από δύο παράγοντες - διάρκεια κλήσεως και συμβάντα κλήσεως (δηλαδή σηματοδοσία και αποκατάσταση κλήσεως). Απαιτείται μεγάλη ποσότητα πληροφοριών για να καθορισθεί η ορθή ισορροπία από πλευράς πρόκλησης κόστους μεταξύ των δύο αυτών τύπων δαπανών. Εξαιτίας αυτού εν μέρει, είναι σύνηθες για τις ρυθμιστικές αρχές να επιτρέπουν την ανάκτηση των δαπανών μεταγωγής μόνο βάσει της διάρκειας των ολοκληρωμένων κλήσεων. Τέλη για την αποκατάσταση κλήσεων θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως έγκυρο στοιχείο των τιμών διασύνδεσης μόνον εφόσον ο φορέας εκμετάλλευσης θα μπορούσε να επιδείξει το βαθμό στον οποίο κλήσεις που προέρχονται από διασυνδεόμενα δίκτυα επιβάλλουν οριακές δαπάνες στο δίκτυο τερματισμού από πλευράς πρόσθετης ισχύος επεξεργασίας που απαιτείται για τη μεταχείριση των επιπλέον επιχειρήσεων αποκατάστασης κλήσεως, οι οποίες συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της περιόδου αιχμής. Εφόσον επιβάλλεται τέλος αποκατάστασης κλήσεως, τα αντίστοιχα τέλη διάρκειας κλήσεως πρέπει να είναι χαμηλότερα σε σχέση με την περίπτωση όπου δεν υπάρχει τέλος αποκατάστασης κλήσεως.4. Τέλη διασύνδεσης και λιανική διατίμηση Ορισμένες χώρες υπολόγισαν κατά το παρελθόν τα τέλη διασύνδεσης, βάσει μειωμένων λιανικών τιμών. Ωστόσο, οι τρέχουσες λιανικές τιμές δεν είναι κατανάγκην βασισμένες στο κόστος και η προσέγγιση αυτή στις περισσότερες περιπτώσεις δεν θα ήταν συμβατή με τις απαιτήσεις του κοινοτικού δικαίου.Ακόμη και σε περίπτωση όπου οι λιανικές τιμές θα ήταν βασισμένες στο κόστος, η προσέγγιση αυτή δεν είναι επιθυμητή, δεδομένου ότι τείνει να δεσμεύσει νεοεισερχόμενους φορείς στην ίδια δομή λιανικών τιμών όπως εκείνη του προϋπάρχοντος φορέα, παρεμποδίζοντας έτσι την ανάπτυξη από τους νεοεισερχόμενους καινοτόμων προγραμμάτων λιανικών τιμών, με στόχο διαφορετικούς τύπους χρηστών. Η ποικιλία και η επιλογή προγραμμάτων λιανικών τιμών που διατίθενται αυτόν τον καιρό στα κινητά δίκτυα των κρατών μελών καταδεικνύει ότι υπάρχει σημαντικό περιθώριο για καινοτόμο λιανική τιμολόγηση, ως μέσου παροχής επιλογής στον καταναλωτή και αυξήσεως της ζήτησης της αγοράς για τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες.Σε περιπτώσεις όπου τα τέλη διασύνδεσης περιλαμβάνουν παραλλαγές ώρας της ημέρας και ημέρες της εβδομάδος, πρέπει να εφαρμόζονται κατά αμερόληπτο τρόπο σε νεοεισερχόμενους φορείς, καθώς και στην κίνηση του κατεστημένου φορέα.(1) Η παροχή «διαχωρισμένων» τοπικών βρόχων, σύμφωνα με την οποία ο νεοεισερχόμενος αναλαμβάνει και έχει αποκλειστική χρήση του τοπικού βρόχου, που έχει εγκατασταθεί από κατεστημένο φορέα, έναντι σχετικού τέλους, δεν θεωρείται αυστηρά «διασύνδεση» βάσει των δεδομένων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.(2) COM(96) 608 της 27. 11. 1996.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ ΤΕΛΗ ΔΙΑΣΥΝΔΕΣΗΣ «ΒΕΛΤΙΣΤΗΣ ΠΡΑΚΤΙΚΗΣ» ΚΑΙ Η ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥΣ 1. Προσέγγιση Η προσέγγιση που ακολουθείται είναι η χρήση των τελών διασύνδεσης στα τρία κράτη μέλη με το χαμηλότερο κόστος (για το οποίο υπήρχαν δεδομένα την 1η Σεπτεμβρίου 1997), ως αφετηρία για τον καθορισμό ποσών «βέλτιστης τρέχουσας πρακτικής», προς τα οποία πρέπει οι φορείς να αποσκοπούν βραχυπρόθεσμα.Η εικόνα κατωτέρω καταδεικνύει το επίπεδο τελών διασύνδεσης για τα κράτη μέλη. Οι δαπάνες στην εικόνα αυτή αναφέρονται στον τερματισμό κλήσεων σε σταθερά δίκτυα και σε ώρες αιχμής. Τέλη αποκατάστασης κλήσεως περιλαμβάνονται σε περιπτώσεις όπου υπάρχουν, αλλά, γενικά, δεν περιλαμβάνονται άλλα τέλη που δεν αφορούν την κίνηση. Τα στοιχεία δεν περιλαμβάνουν εισφορές τύπου «ελλείμματος πρόσβασης» ή εισφορές γαι την καθολική υπηρεσία. Οι πρόσθετες αυτές εισφορές δεν πρόκειται να ζητηθούν σε πολλά κράτη μέλη, αλλά σε περιπτώσεις όπου ζητούνται ως τμήμα του ρυθμιστικού περιβάλλοντος σε δεδομένο κράτος μέλος, πρέπει να υπολογίζονται και να εμφαίνονται χωριστά από τα τέλη διασύνδεσης, σύμφωνα με την οδηγία διασύνδεσης.Σημειώσατε ότι τα στοιχεία αυτά αφορούν ένα συγκεκριμένο στοιχείο του κόστους διασύνδεσης, δηλαδή το τέλος για τον τερματισμό κλήσεως. Δεν εκφράζουν τα πλήρη τέλη διασύνδεσης τα οποία μπορεί να είναι καταβλητέα σε δεδομένη χώρα.1997/1998 - Τέλη διασύνδεσης (τερματισμός κλήσεως) >ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΦΗΛΜ>Εικόνα 1Τέλη διασύνδεσης για τοπικό επίπεδο, επίπεδο απλής διαβίβασης και διπλής διαβίβασης, σε ώρες αιχμής(τιμή σε Ecu/100 ανά λεπτό, βάσει διάρκεια κλήσεως 3 λεπτών)Ο πίνακας στο μέρος 3 παραθέτει τα δεδομένα στα οποία βασίζεται ο ανωτέρω πίνακας.Υπάρχουν παράγοντες όπως η μέση πυκνότητα συνδέσεων, εργατικό κόστος, γεωλογικοί παράγοντες, επιτρεπόμενο ποσοστό απόδοσης του χρησιμοποιηθέντος κεφαλαίου (1) τα οποία κυμαίνονται μεταξύ κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στις περιπτώσεις όπου οι παραλλαγές αυτές επηρεάζουν σε κάποιο βαθμό το κόστος διασύνδεσης, οι διαφορές δεν θεωρούνται ότι είναι αρκετά μεγάλες ώστε να ακυρώνουν τα τέλη «βέλτιστης τρέχουσας πρακτικής» που συνιστώνται εδώ (2).Υπάρχει πρόθεση να αναθεωρηθούν οι τιμές της παρούσας συστάσεως κατά τη διάρκεια του 1998 και πρέπει να αναμένεται ότι τα τέλη διασύνδεσης «βέλτιστης τρέχουσας πρακτικής» θα μειωθούν προοδευτικά στο μέλλον, ώστε να εκφράζουν, αφενός, την καθοδική τάση στις δαπάνες δικτύου και, αφετέρου, καλύτερη εκτίμηση των δαπανών αυτών. Προς το παρόν, τα τέλη διασύνδεσης παγκοσμίως μειώνονται κατά περίπου 8 % ετησίως.Πρέπει να τονιστεί ότι τα εν λόγω τέλη «βέλτιστης τρέχουσας πρακτικής» είναι υψηλότερα - σε ορισμένες περιπτώσεις σημαντικά υψηλότερα - από εκείνα τα οποία θα αναμένονταν εφαρμόζοντας υπολογισμό LRAIC εκ των κάτω προς τα άνω. Ωστόσο, δεδομένης της καταστάσεως στην Ευρωπαϊκή Ένωση τον Ιανουάριο 1998, θεωρείται ότι τα εν λόγω τέλη «βέλτιστης τρέχουσας πρακτικής» αποτελούν ρεαλιστικό ενδιάμεσο στόχο.2. Προέλευση των τελών διασύνδεσης «βέλτιστης τρέχουσας πρακτικής» Οι περιοχές τιμών προέρχονται από τα τέλη που ίσχυαν την 1η Σεπτεμβρίου 1997. Αλλαγές στα τέλη διασύνδεσης που επήλθαν μετά την ημερομηνία αυτή δεν έχουν ληφθεί υπόψη.Η άνω τιμή εκάστης περιοχής που παρουσιάζεται ανωτέρω αντιστοιχεί στο τέλος που ίσχυε την 1η Σεπτεμβρίου 1997 στο τρίτο κράτος μέλος χαμηλότερου κόστους, στρογγυλευμένη προς τα άνω στην πλησιέστερη τιμή Ecu/1 000.Η κάτω τιμή σε κάθε περιοχή αντιστοιχεί στο τέλος που ίσχυε την 1η Σεπτεμβρίου 1997 στο κράτος μέλος χαμηλότερου κόστους, στρογγυλευμένη προς τα κάτω στην πλησιέστερη τιμή Ecu/1 000 με τροποποίηση στην τιμή «διπλής διαβίβασης», ώστε να λαμβάνεται υπόψη το γεγονός ότι σε μικρότερα κράτη μέλη μπορεί να είναι σκόπιμο να εφαρμόζεται συντελεστής απόστασης κάτω των διακοσίων χιλιομέτρων.3. Λεπτομερή δεδομένα κόστους για τα κράτη μέλη >ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>(1) Ιστορικά, το πραγματικό κόστος κεφαλαίου είναι υψηλότερο σε ορισμένες χώρες και σε ορισμένες περιοχές του κόσμου σε σύγκριση με άλλες. Επομένως, τα ποσοστά απόδοσης του δαπανηθέντος κεφαλαίου μπορεί να διαφέρουν μεταξύ κρατών κατά αρκετές ποσοστιαίες μονάδες ετησίως.(2) Η πυκνότητα συνδέσεων εκφράζεται σε μεγάλο βαθμό σε κόστος πρόσβασης, που αποτελεί αποκλειστικό κόστος στον τελικό χρήστη, αντί να επιβάλλονται μεγάλες διαφορές στα τέλη διασύνδεσης. Παρόμοιο επιχείρημα μπορεί να ισχύσει, όσον αφορά διαφορές σε γεωλογικούς παράγοντες.