Avis juridique important

|

32002H0663

Σύσταση της Επιτροπής, της 19ης Αυγούστου 2002, σχετικά με ένα κοινοτικό πρόγραμμα συντονισμένης επίβλεψης για το 2003 με σκοπό τη διασφάλιση της τήρησης των ανωτάτων περιεκτικοτήτων υπολειμμάτων φυτοφαρμάκων μέσα και πάνω στα σιτηρά και σε ορισμένα άλλα προϊόντα φυτικής προέλευσης (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2002) 3084]

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 225 της 22/08/2002 σ. 0029 - 0033

Σύσταση της Επιτροπήςτης 19ης Αυγούστου 2002σχετικά με ένα κοινοτικό πρόγραμμα συντονισμένης επίβλεψης για το 2003 με σκοπό τη διασφάλιση της τήρησης των ανωτάτων περιεκτικοτήτων υπολειμμάτων φυτοφαρμάκων μέσα και πάνω στα σιτηρά και σε ορισμένα άλλα προϊόντα φυτικής προέλευσης[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2002) 3084](Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)(2002/663/ΕΚ)Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,την οδηγία 86/362/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Ιουλίου 1986, που αφορά τον καθορισμό των ανωτάτων περιεκτικοτήτων για τα υπολείμματα φυτοφαρμάκων μέσα και πάνω στα σιτηρά(1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2002/42/ΕΚ της Επιτροπής(2), και ιδίως το άρθρο 7 παράγραφος 2 στοιχείο β),την οδηγία 90/642/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 1990, που αφορά τον καθορισμό των ανωτάτων περιεκτικοτήτων για τα υπολείμματα φυτοφαρμάκων πάνω και μέσα σε ορισμένα προϊόντα φυτικής προέλευσης, συμπεριλαμβανομένων των οπωροκηπευτικών(3), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2002/42/EΚ, και ιδίως το άρθρο 4 παράγραφος 2 στοιχείο β),Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 2 στοιχείο β) της οδηγίας 86/362/ΕΟΚ και το άρθρο 4 παράγραφος 2 στοιχείο β) της οδηγίας 90/642/ΕΟΚ, η Επιτροπή πρέπει να υποβάλλει στη μόνιμη φυτοϋγειονομική επιτροπή, μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου κάθε έτους, σύσταση με την οποία να καταρτίζεται ένα κοινοτικό πρόγραμμα συντονισμένης επίβλεψης για τη διασφάλιση της τήρησης των ανώτατων περιεκτικοτήτων των υπολειμμάτων φυτοφαρμάκων, που καθορίζεται στα παραρτήματα II των εν λόγω οδηγιών. Το άρθρο 1 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 645/2000 της Επιτροπής(4), ορίζει ότι οι εν λόγω συστάσεις μπορεί να καλύπτουν περιόδους ενός έως πέντε ετών.(2) Η Επιτροπή πρέπει να μεριμνήσει σταδιακά για τη δημιουργία ενός συστήματος το οποίο θα δώσει τη δυνατότητα εκτίμησης της πραγματικής έκθεσης στα φυτοφάρμακα, όπως προβλέπεται στο δεύτερο εδάφιο του άρθρου 7 παράγραφος 3 της οδηγίας 86/362/ΕΟΚ και στη δεύτερη παράγραφο του άρθρου 4 παράγραφος 3 της οδηγίας 90/642/ΕΟΚ. Για να είναι δυνατές εκτιμήσεις που ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, πρέπει να διατίθενται στοιχεία σχετικά με τον έλεγχο των υπολειμμάτων φυτοφαρμάκων σε ορισμένα τρόφιμα που αποτελούν βασικά συστατικά του ευρωπαϊκού διαιτολογίου. Αναγνωρίζεται εν γένει ότι τα βασικά δεδομένα του ευρωπαϊκού διαιτολογίου συνίστανται σε περίπου 20-30 προϊόντα τροφίμων. Λαμβανομένων υπόψη των διαθέσιμων πόρων σε εθνικό επίπεδο για τον έλεγχο των υπολειμμάτων φυτοφαρμάκων, τα κράτη μέλη είναι σε θέση να προβαίνουν στην ανάλυση οκτώ μόνον δειγμάτων προϊόντων ετησίως, στο πλαίσιο του προγράμματος συντονισμένης επίβλεψης. Οι χρήσεις φυτοφαρμάκων δείχνουν μεταβολές σε χρονικό διάστημα τριών ετών. Κάθε φυτοφάρμακο πρέπει έτσι να ελέγχεται, κατά κανόνα, σε 20-30 προϊόντα τροφίμων, σε μία σειρά τριετών κύκλων.(3) Υπολείμματα των φυτοφαρμάκων acephate, της ομάδας του benomyl, chlorpyriphos, iprodione, methamidophos diazinon, metalaxyl, methidathion, thiabendazole, triazophos, chlorpyriphos-methyl, deltamethrin, endosulfan, imazalil, kresoxim-methyl, lambda-cyhalothrin, της ομάδας maneb, mecarbam, permethrin, pirimiphos-methyl, vinclozolin, azinphos-methyl, captan, chlorothalonil, dichlofluanid, dicofol, dimethoate, folpet, malathion, omethoate, oxydemeton-methyl, phorate, procymidone, propyzamide, azoxystrobine, aldicarb, bromopropylate, cypermethrin, methiocarb, methomyl, parathion και tolylfluanid πρέπει να ελεγχθούν το 2003, καθώς αυτό θα καταστήσει δυνατή τη χρησιμοποίηση αυτών των δεδομένων για την εκτίμηση της πραγματικής έκθεσης σε αυτά μέσω των τροφίμων, δεδομένου ότι αυτά τα στοιχεία έχουν ήδη ελεγχθεί από το 2001.(4) Απαιτείται συστηματική στατιστική προσέγγιση ως προς τον αριθμό των δειγμάτων που θα πρέπει να λαμβάνονται σε κάθε συντονισμένη άσκηση παρακολούθησης. Η εν λόγω προσέγγιση έχει καθοριστεί από την Επιτροπή στο "Codex Alimentarius"(5). Με βάση μια διωνυμική κατανομή πιθανοτήτων, δύναται να υπολογιστεί ότι η εξέταση 459 δειγμάτων παρέχει 99 % βεβαιότητα για την ανίχνευση 1 δείγματος που περιέχει υπολείμματα φυτοφαρμάκων σε ποσοστό άνω του ορίου ανίχνευσης (LOD) όπου ποσοστό 1 % των προϊόντων φυτικής προέλευσης περιέχουν υπολείμματα άνω του LOD. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να ληφθούν τουλάχιστον 459 δείγματα ανά την Κοινότητα. Η συλλογή των εν λόγω δειγμάτων πρέπει να κατανεμηθεί μεταξύ των κρατών μελών με βάση τον πληθυσμό και τον αριθμό των καταναλωτών, με ελάχιστο όριο 12 δείγματα ανά προϊόν και ανά έτος.(5) Η Επιτροπή δημοσίευσε σχέδιο κατευθυντήριων γραμμών που αφορούν τις διαδικασίες ποιοτικού ελέγχου για την ανάλυση υπολειμμάτων φυτοφαρμάκων(6). Έχει συμφωνηθεί ότι το εν λόγω σχέδιο κατευθυντηρίων γραμμών πρέπει να εφαρμοστεί στο μέτρο του δυνατού από τα εργαστήρια ανάλυσης των κρατών μελών και θα πρέπει να αναθεωρείται συνεχώς υπό το φως της πείρας που αποκτάται από τα προγράμματα ελέγχου.(6) Το άρθρο 4 παράγραφος 2 στοιχείο α) της οδηγίας 90/642/ΕΟΚ και το άρθρο 7 παράγραφος 2 στοιχείο α) της οδηγίας 86/362/ΕΟΚ επιβάλλει στα κράτη μέλη να διευκρινίζουν τα κριτήρια που εφαρμόζονται κατά την κατάρτιση των εθνικών προγραμμάτων επιθεώρησης, όταν αποστέλλονται στην Επιτροπή στοιχεία που αφορούν την εφαρμογή τους κατά το επόμενο έτος. Τα εν λόγω στοιχεία πρέπει να περιλαμβάνουν τα κριτήρια που εφαρμόζονται για τον καθορισμό του αριθμού των δειγμάτων που πρέπει να λαμβάνονται και των αναλύσεων που πρέπει να πραγματοποιούνται, καθώς και των εφαρμοζομένων περιεκτικοτήτων και των κριτηρίων με τα οποία έχουν καθοριστεί οι εν λόγω περιεκτικότητες. Πρέπει να διευκρινίζονται οι λεπτομέρειες σχετικά με τη διαπίστευση, δυνάμει της οδηγίας 93/99/ΕΚ της 29ης Οκτωβρίου 1993 σχετικά με τα πρόσθετα μέτρα που αφορούν τον επίσημο έλεγχο των τροφίμων(7), των εργαστηρίων που διενεργούν τις αναλύσεις.(7) Τα στοιχεία σχετικά με τα αποτελέσματα των προγραμμάτων επίβλεψης είναι ιδιαίτερα κατάλληλα για επεξεργασία, αποθήκευση και διαβίβαση με ηλεκτρονικές/μηχανογραφικές μεθόδους. Έχουν αναπτυχθεί μορφότυποι για την διαβίβαση δεδομένων υπό μορφή δισκέτας από τα κράτη μέλη προς την Επιτροπή. Τα κράτη μέλη πρέπει επομένως να είναι σε θέση να αποστέλλουν τις εκθέσεις τους στην Επιτροπή σε τυποποιημένο μορφότυπο. Η περαιτέρω ανάπτυξη του εν λόγω τυποποιημένου μορφότυπου πραγματοποιείται αποτελεσματικότερα με την εξέλιξη των κατευθυντηρίων γραμμών από την Επιτροπή.(8) Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα σύσταση είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής τροφικής αλυσίδας και υγείας των ζώων,ΣΥΝΙΣΤΑ:Άρθρο 1Καλούνται τα κράτη μέλη να προβαίνουν σε δειγματοληψία και ανάλυση για τους συνδυασμούς προϊόντος/υπολείμματος φυτοφαρμάκου που καθορίζονται στο παράρτημα I, με βάση τον αριθμό των δειγμάτων κάθε προϊόντος που έχει κατανεμηθεί σε αυτά στο παράρτημα IΙ, ο οποίος αντανακλά, κατά περίπτωση σε επίπεδο εθνικό, κοινοτικό και τρίτης χώρας, το μερίδιο της αγοράς του κράτους μέλους.Επιπλέον, καλούνται τα κράτη μέλη να ελέγχουν ειδικά το συνδυασμό nitrofen/σίτου στην ίδια βάση αριθμού δειγμάτων.Για φυτοφάρμακα που δημιουργούν πιθανά οξύ κίνδυνο όπως οι OP-esters, endosulfan και N-methylcarbamates, δέκα δείγματα σταφυλιών, πιπεριού και αγγουριού πρέπει να υποβάλλονται σε μεμονωμένη ανάλυση των μονάδων του εργαστηριακού δείγματος σε περίπτωση που ανιχνεύονται αυτά τα φυτοφάρμακα.Πρέπει να λαμβάνονται δύο δείγματα ικανού αριθμού μονάδων, εφόσον είναι δυνατόν από έναν μόνο παραγωγό· εάν στο πρώτο εργαστηριακό δείγμα παρατηρηθεί ανιχνεύσιμο επίπεδο φυτοφαρμάκου, οι μονάδες του δευτέρου δείγματος πρέπει να αναλύονται μεμονωμένα.Άρθρο 2Καλούνται τα κράτη μέλη να ανακοινώσουν τα αποτελέσματα για το τμήμα της ειδικής δράσης που καθορίζεται για το 2003 στο παράρτημα I, έως τις 31 Αυγούστου 2004, αναφέροντας τις αναλυτικές μεθόδους που χρησιμοποιήθηκαν και τα επιτευχθέντα επίπεδα αναφοράς, σύμφωνα με τις διαδικασίες ποιοτικού ελέγχου που καθορίζονται στις διαδικασίες ποιοτικού ελέγχου για την ανάλυση των υπολειμμάτων φυτοφαρμάκων.Η έκθεση θα πρέπει να συντάσσεται σε μορφότυπο -συμπεριλαμβανομένου του ηλεκτρονικού- που ανταποκρίνεται στο Έγγραφο Εργασίας Προσανατολισμού των κρατών μελών για την εφαρμογή των συστάσεων της Επιτροπής για τα κοινοτικά προγράμματα συντονισμένης επίβλεψης που καθορίζεται στο παράρτημα III της σύστασης 1999/333/ΕΚ της Επιτροπής(8).Άρθρο 3Καλούνται τα κράτη μέλη, έως τις 31 Αυγούστου 2004, να αποστείλουν στην Επιτροπή και σε όλα τα άλλα κράτη μέλη κάθε στοιχείο όπως απαιτείται από το άρθρο 7 παράγραφος 3 της οδηγίας 86/362/ΕΟΚ και το άρθρο 4 παράγραφος 3 της οδηγίας 90/642/ΕΟΚ σχετικά με την περίοδο ελέγχου 2003, για να διασφαλιστεί, τουλάχιστον με δειγματοληπτικό έλεγχο, η τήρηση των ανώτατων περιεκτικοτήτων υπολειμμάτων φυτοφαρμάκων, συμπεριλαμβανομένων:α) των αποτελεσμάτων των εθνικών προγραμμάτων τους που αφορούν τα φυτοφάρμακα τα οποία απαριθμούνται στα παραρτήματα II των οδηγιών 86/362/ΕΟΚ και 90/642/ΕΟΚ, σε σχέση με τα εναρμονισμένα επίπεδα και, εφόσον δεν έχουν ακόμα καθοριστεί σε κοινοτική κλίμακα, σε σχέση με τα ισχύοντα εθνικά επίπεδα·β) των στοιχείων των σχετικών με τις διαδικασίες που χρησιμοποιούν τα εργαστήριά τους για τον ποιοτικό έλεγχο, και ιδίως των στοιχείων που αφορούν πτυχές των προσανατολισμών για τις διαδικασίες ποιοτικού ελέγχου με σκοπό την ανάλυση των υπολειμμάτων φυτοφαρμάκων, τις οποίες δεν ήταν σε θέση να εφαρμόσουν ή αντιμετώπισαν προβλήματα κατά την εφαρμογή τους·γ) των στοιχείων των σχετικών με τη διαπίστευση, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 3 της οδηγίας 93/99/ΕΟΚ (συμπεριλαμβανομένου του τύπου της διαπίστευσης, του φορέα διαπίστευσης και του αντιγράφου του πιστοποιητικού διαπίστευσης), των εργαστηρίων που πραγματοποιούν τις αναλύσεις·δ) των στοιχείων σχετικά με τις δοκιμές ικανότητας και τις δοκιμές δακτυλίου στις οποίες συμμετείχε το εργαστήριο.Άρθρο 4Καλούνται τα κράτη μέλη να αποστείλουν στην Επιτροπή, έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2003, το προβλεπόμενο εθνικό πρόγραμμά τους για τον έλεγχο των ανώτατων περιεκτικοτήτων υπολειμμάτων φυτοφαρμάκων που καθορίζονται από τις οδηγίες 90/642/ΕΟΚ και 86/362/ΕΟΚ για το έτος 2004.Η παρούσα σύσταση απευθύνεται στα κράτη μέλη.Βρυξέλλες, 19 Αυγούστου 2002.Για την ΕπιτροπήDavid ByrneΜέλος της Επιτροπής(1) ΕΕ L 221 της 7.8.1986, σ. 37.(2) ΕΕ L 134 της 22.5.2002, σ. 29.(3) ΕΕ L 350 της 14.12.1990, σ. 71.(4) ΕΕ L 78 της 29.3.2000, σ. 7.(5) "Codex Alimentarius", υπολείμματα φυτοφαρμάκων στα τρόφιμα, Ρώμη 1994, ISBN 92-5-203271-1, τόμος 2, σ. 372.(6) Έγγραφο SANCO/3103/2000 (http://europa.eu.int/comm/food/fs/ph_ps/pest/index_en.htm).(7) ΕΕ L 290 της 24.11.1993, σ. 14.(8) ΕΕ L 128 της 21.5.1999, σ. 25.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΣυνδυασμοί φυτοφαρμάκων/προϊόντων προς παρακολούθηση στο πλαίσιο της ειδικής ενέργειας που καθορίζεται στο άρθρο 1 της σύστασης>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IIΑριθμός δειγμάτων κάθε προϊόντος, τα οποία πρέπει να λαμβάνονται ετησίως από κάθε κράτος μέλος, στο πλαίσιο του κοινοτικού προγράμματος συντονισμένης επίβλεψης για το 2003>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>


Σύσταση για γνωμη του Συμβουλιου σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (EΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Ιταλίας 2003 2007


Avis juridique important

|

32003H0868

Σύσταση αριθ. 22, της 18ης Ιουνίου 2003, για τη νομολογία της υπόθεσης Gottardo, σύμφωνα με την οποία τα πλεονεκτήματα που απορρέουν από μια διμερή σύμβαση κοινωνικής ασφάλισης μεταξύ ενός κράτους μέλους και ενός τρίτου κράτους η οποία αφορά τους εργαζομένους που είναι υπήκοοι του εν λόγω κράτους μέλους πρέπει να αναγνωρίζονται και στους εργαζομένους που είναι υπήκοοι των άλλων κρατών μελών

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 326 της 13/12/2003 σ. 0035 - 0036

Σύσταση αριθ. 22της 18ης Ιουνίου 2003για τη νομολογία της υπόθεσης Gottardo, σύμφωνα με την οποία τα πλεονεκτήματα που απορρέουν από μια διμερή σύμβαση κοινωνικής ασφάλισης μεταξύ ενός κράτους μέλους και ενός τρίτου κράτους η οποία αφορά τους εργαζομένους που είναι υπήκοοι του εν λόγω κράτους μέλους πρέπει να αναγνωρίζονται και στους εργαζομένους που είναι υπήκοοι των άλλων κρατών μελών(2003/868/ΕΚ)Η ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΤΩΝ ΔΙΑΚΙΝΟΥΜΕΝΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ,Έχοντας υπόψη:το άρθρο 81 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας(1), δυνάμει του οποίου η διοικητική επιτροπή είναι αρμόδια για κάθε διοικητικό θέμα που απορρέει από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 και από μεταγενέστερους κανονισμούς,το άρθρο 81 στοιχείο γ) του ίδιου κανονισμού, σύμφωνα με το οποίο επιφορτίζεται με την προώθηση και την ανάπτυξη της συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών στον τομέα της κοινωνικής ασφάλισης,Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 που εγκρίθηκε με βάση το άρθρο 42 αποτελεί απαραίτητο εργαλείο για την άσκηση των θεμελιωδών ελευθεριών που προβλέπονται από τη συνθήκη.(2) Η αρχή της απαγόρευσης των διακρίσεων λόγω εθνικότητας αποτελεί ουσιαστική εγγύηση για την άσκηση της ελεύθερης κυκλοφορίας των μισθωτών που προβλέπεται από το άρθρο 39 της συνθήκης. Αφορά την κατάργηση κάθε είδους διακρίσεων, μεταξύ των εργαζομένων που απασχολούνται στα κράτη μέλη και των διακινούμενων εργαζομένων σε θέματα απασχόλησης, αμοιβών και λοιπών όρων εργασίας.(3) Στην υπόθεση Gottardo(2), το Δικαστήριο εξήγησε τις συνέπειες της εφαρμογής της αρχής αυτής στο πλαίσιο του άρθρου 39 στην περίπτωση ενός ατόμου που κατοικεί στην Κοινότητα και έχει εργαστεί στη Γαλλία, στην Ιταλία και στην Ελβετία. Επειδή το εν λόγω άτομο δεν διαθέτει επαρκή δικαιώματα για τη χορήγηση σύνταξης στην Ιταλία, ζήτησε να ωφεληθεί από το συνυπολογισμό των περιόδων που συμπλήρωσε στην Ελβετία και στην Ιταλία, όπως προβλέπεται από τη διμερή σύμβαση Ιταλίας-Ελβετίας για τους υπηκόους των χωρών αυτών.(4) Στην υπόθεση αυτή, το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι όταν ένα κράτος μέλος συνάπτει με τρίτο κράτος διμερή διεθνή σύμβαση κοινωνικής ασφάλισης η οποία προβλέπει το συνυπολογισμό των ασφαλιστικών περιόδων που πραγματοποιήθηκαν στο τρίτο κράτος για την απόκτηση του δικαιώματος παροχών γήρατος, η θεμελιώδης αρχή της ίσης μεταχείρισης επιβάλλει σε αυτό το κράτος μέλος να αναγνωρίζει στους υπηκόους των άλλων κρατών μελών τα ίδια πλεονεκτήματα που ισχύουν για τους δικούς του υπηκόους δυνάμει της σύμβασης, εκτός εάν υπάρχει αντικειμενική αιτιολόγηση για το αντίθετο (σημείο 34).(5) Στο θέμα αυτό, το Δικαστήριο παρατήρησε ότι η ερμηνεία την οποία έδωσε στην έννοια της "νομοθεσίας" του άρθρου 1 στοιχείο ι) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71(3) δεν μπορεί να συνεπάγεται ότι θίγεται η υποχρέωση κάθε κράτους μέλους να σέβεται την αρχή της ίσης μεταχείρισης που προβλέπεται από το άρθρο 39 της συνθήκης ΕΚ.(6) Το Δικαστήριο στην προκειμένη περίπτωση έκρινε ότι η διατάραξη της συμβατικής ισορροπίας και της αμοιβαιότητας μιας διμερούς σύμβασης που έχει συναφθεί μεταξύ ενός κράτους μέλους και ενός τρίτου κράτους δεν αποτελεί αντικειμενική αιτιολόγηση για την άρνηση του συμβαλλόμενου κράτους μέλους να επεκτείνει στους υπηκόους των άλλων κρατών μελών τα πλεονεκτήματα που συνεπάγεται η σύμβαση για τους δικούς του υπηκόους.(7) Το Δικαστήριο εξάλλου δεν αποδέχθηκε τις αντιρρήσεις που προβλήθηκαν ως προς την ενδεχόμενη αύξηση του οικονομικού βάρους και των διοικητικών προβλημάτων που συνδέονται με τη συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές του εν λόγω τρίτου κράτους, ως αιτιολόγηση της μη τήρησης των υποχρεώσεων που απορρέουν από τη συνθήκη εκ μέρους του κράτους μέλους που έχει υπογράψει τη διμερή σύμβαση.(8) Είναι σκόπιμο να προβλεφθούν όλες οι επιπτώσεις αυτής της ουσιαστικής δικαστικής απόφασης για τους υπηκόους κρατών μελών της ΕΕ που έχουν ασκήσει το δικαίωμα της ελεύθερης κυκλοφορίας σε άλλο κράτος μέλος.(9) Για το σκοπό αυτό πρέπει να διευκρινιστεί ότι οι υπάρχουσες διμερείς συμβάσεις κοινωνικής ασφάλισης μεταξύ ενός κράτους μέλους και ενός τρίτου κράτους πρέπει να ερμηνεύονται υπό την έννοια ότι τα πλεονεκτήματα που προβλέπονται για τους υπηκόους του συμβαλλόμενου κράτους μέλους ισχύουν, καταρχήν, για κάθε υπήκοο της ΕΕ που βρίσκεται στην ίδια αντικειμενική κατάσταση.(10) Ανεξαρτήτως της ενιαίας εφαρμογής της νομολογίας της υπόθεσης Gottardo σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, κρίνεται σκόπιμο να εξετασθούν οι υπάρχουσες διμερείς συμβάσεις. Το άρθρο 307 της συνθήκης ΕΚ προβλέπει σχετικά ότι "το ενδιαφερόμενο ή τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη προσφεύγουν σε όλα τα πρόσφορα μέσα, για να άρουν τα διαπιστωθέντα ασυμβίβαστα", στην περίπτωση συμβάσεων που είχαν συναφθεί προγενέστερα, και το άρθρο 10 της συνθήκης ΕΚ υποχρεώνει τα ίδια κράτη μέλη να "απέχουν από κάθε μέτρο που δύναται να θέσει σε κίνδυνο την πραγματοποίηση των σκοπών της παρούσας συνθήκης", στην περίπτωση συμβάσεων που έχουν συναφθεί μετά την 1η Ιανουαρίου 1958 ή μετά την ημερομηνία προσχώρησής τους στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα.(11) Στην περίπτωση σύναψης νέων διμερών συμβάσεων κοινωνικής ασφάλισης μεταξύ ενός κράτους μέλους και ενός τρίτου κράτους, υπενθυμίζεται ότι οι συμβάσεις αυτές πρέπει να περιέχουν ρητή αναφορά στην αρχή της απαγόρευσης των διακρίσεων λόγω εθνικότητας των υπηκόων άλλου κράτους μέλους οι οποίοι έχουν ασκήσει το δικαίωμα της ελεύθερης κυκλοφορίας στο κράτος μέλος που έχει υπογράψει την εν λόγω σύμβαση.(12) Η εφαρμογή της απόφασης Gottardo σε συγκεκριμένες περιπτώσεις εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη συνεργασία των τρίτων κρατών, δεδομένου ότι εκείνα είναι αρμόδια για την πιστοποίηση των ασφαλιστικών περιόδων που έχει συμπληρώσει ο ενδιαφερόμενος.(13) Η διοικητική επιτροπή είναι αρμόδια να ρυθμίσει αυτό το ζήτημα λόγω του ότι η νομολογία στην υπόθεση Gottardo αφορά την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης στον τομέα της κοινωνικής ασφάλισης,ΣΥΝΙΣΤΑ:1. Τα πλεονεκτήματα που απορρέουν, στον τομέα των συντάξεων, από μια διμερή σύμβαση κοινωνικής ασφάλισης μεταξύ ενός κράτους μέλους και ενός τρίτου κράτους η οποία αφορά τους εργαζομένους που είναι υπήκοοι του εν λόγω κράτους μέλους (μισθωτούς και μη μισθωτούς) αναγνωρίζονται, καταρχήν, και στους εργαζομένους (μισθωτούς και μη μισθωτούς) που είναι υπήκοοι άλλων κρατών μελών και βρίσκονται στην ίδια αντικειμενική κατάσταση κατ' εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης και της απαγόρευσης των διακρίσεων μεταξύ εργαζομένων που είναι υπήκοοι του κράτους μέλους και εργαζομένων που είναι υπήκοοι των άλλων κρατών μελών και άσκησαν το δικαίωμα της ελεύθερης κυκλοφορίας δυνάμει του άρθρου 39 της συνθήκης ΕΚ.2. Οι νέες διμερείς συμβάσεις κοινωνικής ασφάλισης που ενδέχεται να συναφθούν μεταξύ ενός κράτους μέλους και ενός τρίτου κράτους αναμένεται να περιλαμβάνουν ρητή αναφορά στην αρχή της απαγόρευσης των διακρίσεων λόγω εθνικότητας των υπηκόων άλλου κράτους μέλους οι οποίοι έχουν ασκήσει το δικαίωμα της ελεύθερης κυκλοφορίας στο κράτος μέλος που έχει υπογράψει την εν λόγω σύμβαση.3. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν τους φορείς των κρατών με τις οποίες έχουν υπογράψει συμβάσεις κοινωνικής ασφάλισης των οποίων το προσωπικό ή υλικό πεδίο εφαρμογής περιλαμβάνει αποκλειστικά τους υπηκόους αυτών των χωρών, σχετικά με τις επιπτώσεις της νομολογίας στην υπόθεση Gottardo και ζητούν τη συνεργασία τους για την εφαρμογή της απόφασης του Δικαστηρίου. Τα κράτη μέλη που διαθέτουν διμερείς συμβάσεις με το ίδιο τρίτο κράτος μπορούν να αναλάβουν κοινές πρωτοβουλίες για να πραγματοποιήσουν την αίτηση συνεργασίας. Εξυπακούεται ότι η συνεργασία αυτή αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για να γίνει σεβαστή η νομολογία.Η πρόεδρος της διοικητικής επιτροπήςΘεοδώρα Τσοτσόρου(1) ΕΕ L 149 της 5.7.1971, σ. 2.(2) Aπόφαση της 15.1.2002, υπόθεση C-55/00.(3) Στην υπόθεση C-23/92, Grana - Novoa, απόφαση της 2ας Αυγούστου 1993, Συλ. σ. I-4505.


Avis juridique important

|

31981H0924

81/924/EOK: Σύσταση του Συμβουλίου της 27ης Οκτωβρίου 1981 για την τιμολογική διάρθρωση στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας στην Κοινότητα

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 337 της 24/11/1981 σ. 0012 - 0013 Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 12 τόμος 4 σ. 0034  Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 12 τόμος 4 σ. 0034

***** ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ  της 27ης Οκτωβρίου 1981  για την τιμολογιακή διάρθρωση στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας στην Κοινότητα  (81/924/ΕΟΚ)  ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος, και ιδίως το άρθρο 235,  το σχέδιο συστάσεως της Επιτροπής,  τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (1),  Εκτιμώντας:  ότι στο ψήφισμά του της 13ης Φεβρουρίου 1975 (2), το Συμβούλιο υπογράμμισε την ανάγκη όπως οι τιμές καλύπτουν προοδευτικά, στο μέτρο του δυνατού, το κόστος παροχής της ενεργείας και την απόσβεση των αναγκαίων επενδύσεων·  ότι η ομοιογένεια στη διάρθρωση των τιμών ενέργειας αποτελεί βασικό στοιχείο της οικονομικής και ενεργειακής πολιτικής·  ότι η ορθολογική τιμολογιακή διάρθρωση επιτρέπει μια καλύτερη χρησιμοποίηση των πηγών·  ότι η τιμολογιακή διάρθρωση, που έχει θεσπισθεί με βάση κοινές αρχές, συμβάλλει στην επίτευξη περισσότερο ομοιόμορφων συνθηκών εφοδιασμού και επιτρέπει μια πλέον συνεκτική διαμόρφωση των τιμών στην Κοινότητα·  ότι η διανομή της ηλεκτρικής ενέργειας, ανεξάρτητα από το νομικό καθεστώς των επιχειρήσεων ηλεκτρισμού, αποτελεί μια υπηρεσία δημόσιου συμφέροντος, καί, για το λόγο αυτόν, οι επιχειρήσεις αυτές πρέπει να εξασφαλίζουν μια ισότιμη μεταχείριση των καταναλωτών που βρίσκονται σε παρόμοιες συνθήκες τροφοδοτήσεως.  ότι οι επιχειρήσεις ηλεκτρισμού θα πρέπει, ακολουθώντας τις αρχές μιας ορθολογικής διαχειρίσεως, να καλύπτουν το κόστος τους έχοντας για βάση μια όσο το δυνατό αντικειμενική κατανομή αυτού του κόστους ανάμεσα στις διάφορες κατηγορίες καταναλωτών·  ότι πρέπει να αποφευχθεί μια τιμολογιακή διάθρωση με γνώρισμα την προώθηση της καταναλώσεως, που παρεμποδίζει μια ορθολογική χρησιμοποίηση της ενέργειας·  ότι, στην Κοινότητα, οι αρχές στις οποίες βασίζεται η τιμολογιακή διάρθρωση για το ηλεκτρικό ρεύμα ποικίλουν, ανάλογα με τη χώρα, παρ όλο που η διάρθρωση σε ορισμένες χώρες αντανακλά ήδη ένα κοινό προσανατολισμό· ότι οι προσπάθειες για απλοποίηση και ενοποίηση πρέπει να συνεχισθούν,  ΣΥΝΙΣΤΑ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ:  να ενεργήσουν, εάν δεν το έχουν ήδη κάνει, κατά τρόπο ώστε, θεσπίζοντας κατάλληλα μέτρα, η τιμολογιακή διάρθρωση για την ηλεκτρική ενέργεια να βασίζεται στις ακόλουθες κοινές αρχές:  1. Η διατίμηση του ηλεκτρικού ρεύματος θα πρέπει να είναι έτσι διαρθρωμένη και ρυθμισμένη, ώστε να επιτρέπει μια ορθρολογική πολιτική τιμών και να αναπαράγει το καταβληθέν κόστος, για τις διάφορες κατηγορίες καταναλωτών. Θα πρέπει να καθορίζεται με γνώμονα την ορθρολογική χρησιμοποίηση της ενέργειας και κατά τρόπο που να αποθαρρύνει την αδικαιολόγητη κατανάλωση, ενώ παράλληλα θα πρέπει να είναι, κατά το δυνατόν, πλέον σαφής και απλή.  2. Η διωνυμική διατίμηση, πού, σε σχέση με άλλους τιμολογιακούς τύπους, επιτρέπει να αναπαράγει κατά τον καλύτερο τρόπο τη διάρθρωση του κόστους της διαθέσεως της ηλεκτρικής ενέργειας, πρέπει να γενικευθεί (3).  3. Οι τιμολογιακές διαρθρώσεις με γνώρισμα την προώθηση της καταναλώσεως, που ευνοούν την περιττή κατανάλωση και επιτείνουν την τεχνητή προοδευτική μείωση του κόστους, θα πρέπει να αποκλεισθούν.  4. Η διατίμηση της ηλεκτρικής ενέργειας ανάλογα με τη χρήση της πρέπει να εγκαταληφθεί, εκτός αν βρίσκεται σε αρμονία με τις γενικές διατάξεις του σημείου 1 και αν συμβάλλει στην πραγμάτωση των μακροπροθέσμων στόχων της ενεργειακής πολιτικής.  5. Για να μετατοπισθεί η ζήτηση εκτός των περιόδων μεγίστου φορτίου και επίσης για να γίνει δυνατή η προσωρινή απόρριψη φορτίων, θα πρέπει να προβλεφθεί η εφαρμογή πολλαπλών τιμολογίων με διαφοροποιημένες τιμές καί/ή δυνατότητα παροχής ρεύματος με δικαίωμα διακοπής.  6. Τα τιμολόγια δεν θα πρέπει να διατηρούνται σε τεχνητά χαμηλό επίπεδο, παραδείγματος χάριν για λόγους κοινωνικούς ή σχετικούς με την αντιπληθωριστική πολιτική· στις περιπτώσεις αυτές θα πρέπει,, εφ όσον συντρέχει περίπτωση, να λαμβάνονται επί μέρους μέτρα.  7. Οι τιμολογιακοί τύποι θα πρέπει να επιτρέπουν την αναπροσαρμογή των τιμών σε κανονικά χρονικά διαστήματα,  να συνεχίσουν τις έρευνές τους σχετικά με τα χαρακτριστικά γνωρίσματα της ζητήσεως ηλεκτρικού ρεύματος από διάφορες κατηγορίες καταναλωτών και με τη μακροπρόθεσμη εξέλιξή της και να τις επεκτείνουν με στενή συνεργασία σε κοινοτικό επίπεδο, ώστε να βελτιωθεί ακόμη περισσότερο η τιμολογιακή διάρθρωση,  να μεριμνούν ώστε οι τιμές του ηλεκτρικού ρεύματος να έχουν τον υψηλότερο δυνατό βαθμό διαφάνειας και οι τιμές αυτές και το κόστος για τον καταναλωτή να έχουν την ευρύτερη δυνατή δημοσιότητα.  Έγινε στο Λουξεμβούργο, στις 27 Οκτωβρίου 1981.  Για την 'Επιτροπή  Ο Πρόεδρος  P. WALKER  (1) ΕΕ αριθ. C 144 της 15. 6. 1981, σ. 105.  (2) ΕΕ αριθ. C 153 της 9. 7. 1975, σ. 6.  (3) Ο όρος «διωνυμικό τιμολόγιο» καλύπτει τιμολογιακές διαρθρώσεις που συντίθενται από ένα σταθερό στοιχείο που μεταβάλλεται σε συνάρτηση με την ποσότητα της ηλεκτρικής ενέργειας που χρησιμοποιήθηκε.


Avis juridique important

|

31998Y0806(02)

Σύσταση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για κανονισμό (ΕΚ) του Συμβουλίου σχετικά με την εφαρμογή ελάχιστων αποθεματικών από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 246 της 06/08/1998 σ. 0006 - 0008

Σύσταση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για κανονισμό (ΕΚ) του Συμβουλίου σχετικά με την εφαρμογή ελάχιστων αποθεματικών από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (98/C 246/06)(Υποβλήθηκε από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στις 7 Ιουλίου 1998)ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:το καταστατικό του ευρωπαϊκού συστήματος κεντρικών τραπεζών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (εφεξής το «καταστατικό») και ιδίως το άρθρο 19.2,τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (εφεξής η «ΕΚΤ»),τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,τη γνώμη της Επιτροπής,Σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 106 παράγραφος 6 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (εφεξής καλούμενη «η συνθήκη») και στο άρθρο 42 του καταστατικού,Εκτιμώντας:(1) ότι το άρθρο 19.2, σε συνδυασμό με το άρθρο 43.1 του καταστατικού, την παράγραφο 8 του πρωτοκόλλου (αριθ. 11) για ορισμένες διατάξεις που αφορούν το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας και την παράγραφο 2 του πρωτοκόλλου (αριθ. 12) σχετικά με ορισμένες διατάξεις που αφορούν τη Δανία, δεν παρέχει κανένα δικαίωμα και δεν επιβάλλει καμία υποχρέωση σε μη συμμετέχον κράτος μέλος 7(2) ότι το άρθρο 19.2 του καταστατικού καλεί το Συμβούλιο, μεταξύ άλλων, να ορίσει τη βάση για τα ελάχιστα υποχρεωτικά αποθεματικά και τα μέγιστα επιτρεπόμενα ποσοστά μεταξύ των αποθεματικών αυτών και της βάσης τους 7(3) ότι το άρθρο 19.2 του καταστατικού καλεί επίσης το Συμβούλιο να ορίσει τις κατάλληλες κυρώσεις σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με αυτές τις απαιτήσεις 7 ότι διά του παρόντος ορίζονται ειδικές κυρώσεις 7 ότι ο παρών κανονισμός αναφέρεται στον κανονισμό (ΕΚ) του Συμβουλίου σχετικά με τις εξουσίες της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για επιβολή κυρώσεων για τις αρχές και διαδικασίες που αφορούν την επιβολή των κυρώσεων και προβλέπει απλουστευμένη διαδικασία για την επιβολή κυρώσεων στην περίπτωση συγκεκριμένων παραβάσεων 7 ότι, σε περίπτωση σύγκρουσης των διατάξεων του κανονισμού (ΕΚ) του Συμβουλίου σχετικά με τις εξουσίες της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για επιβολή κυρώσεων και των διατάξεων του παρόντος κανονισμού που παρέχει στην ΕΚΤ το δικαίωμα να επιβάλλει κυρώσεις, κατισχύει ο παρών κανονισμός 7(4) ότι το άρθρο 19.1 του καταστατικού προβλέπει ότι το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΚΤ μπορεί να θεσπίζει κανονισμούς για τον υπολογισμό και προσδιορισμό των ελάχιστων υποχρεωτικών αποθεματικών 7(5) ότι το σύστημα για την επιβολή ελάχιστων αποθεματικών, προκειμένου να καταστεί αποτελεσματικό μέσο για την εκτέλεση των λειτουργιών της διαχείρισης της χρηματαγοράς και του νομισματικού ελέγχου, πρέπει να διαρθρωθεί κατά τρόπο ώστε η ΕΚΤ να έχει την ευχέρεια και την ευελιξία να επιβάλλει τη διατήρηση ελάχιστων αποθεματικών εντός του πλαισίου και σε συνάρτηση με τις μεταβαλλόμενες οικονομικές και χρηματοπιστωτικές συνθήκες που ισχύουν στα συμμετέχοντα κράτη μέλη 7 ότι η ΕΚΤ μπορεί να επιβάλλει ελάχιστα αποθεματικά για υποχρεώσεις που απορρέουν από εκτός ισολογισμού στοιχεία, ιδίως αυτές οι οποίες είτε μεμονωμένα είτε σε συνδυασμό με άλλα στοιχεία του ισολογισμού ή εκτός ισολογισμού είναι συγκρίσιμες με τις υποχρεώσεις που εμφανίζονται στον ισολογισμό, προκειμένου να αποτραπεί η πιθανότητα καταστρατήγησης των σχετικών διατάξεων 7(6) ότι η ΕΚΤ, προκειμένου να θεσπίσει τους λεπτομερείς όρους για την εφαρμογή των ελάχιστων αποθεματικών, συμπεριλαμβανομένων των πραγματικών ποσοστών των αποθεματικών, της τυχόν εφαρμογής τόκου επί των αποθεματικών, των ενδεχόμενων εξαιρέσεων από την υποχρέωση διατήρησης ελάχιστων αποθεματικών ή των τυχόν τροποποιήσεων αυτών των υποχρεώσεων για συγκεκριμένη κατηγορία ή κατηγορίες ιδρυμάτων, υποχρεούται να ενεργεί τηρώντας τους στόχους του ευρωπαϊκού συστήματος κεντρικών τραπεζών (εφεξής το «ΕΣΚΤ»), όπως αυτοί καθορίζονται στο άρθρο 105 παράγραφος 1 της συνθήκης και αντικατοπτρίζονται στο άρθρο 2 του καταστατικού το οποίο υποδηλώνει, μεταξύ άλλων, την αρχή της αποφυγής πρόκλησης σοβαρών και ανεπιθύμητων φαινομένων επαναπροσδιορισμού των δραστηριοτήτων των ιδρυμάτων και αποδιαμεσολάβησης 7 ότι η επιβολή παρόμοιων ελάχιστων αποθεματικών μπορεί να αποτελεί στοιχείο της χάραξης και της εφαρμογής της νομισματικής πολιτικής της Κοινότητας, που αποτελούν ένα από τα βασικά καθήκοντα του ΕΣΚΤ, όπως αυτό ορίζεται στο άρθρο 105 παράγραφος 2 πρώτη περίπτωση της συνθήκης και αντικατοπτρίζεται στο άρθρο 3.1 πρώτη περίπτωση του καταστατικού 7(7) ότι οι κυρώσεις που προβλέπονται σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με τις υποχρεώσεις που καθορίζονται στον παρόντα κανονισμό δεν παραβλάπτουν τη δυνατότητα του ΕΣΚΤ να θεσπίζει τις κατάλληλες εκτελεστικές διατάξεις στο πλαίσιο των σχέσεών του με τα αντισυμβαλλόμενα μέρη, συμπεριλαμβανομένου του μερικού ή ολικού αποκλεισμού ενός ιδρύματος από πράξεις νομισματικής πολιτικής σε περίπτωση σοβαρής παράβασης των υποχρεώσεων τήρησης ελάχιστων αποθεματικών 7(8) ότι οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού μπορούν να εφαρμοσθούν αποτελεσματικά στο σύνολό τους μόνον εφόσον, σύμφωνα με το άρθρο 5 της συνθήκης, τα συμμετέχοντα κράτη μέλη λάβουν τα κατάλληλα μέτρα με σκοπό να εξασφαλίσουν ότι οι αρχές τους διαθέτουν την εξουσία που είναι αναγκαία για να συνδράμουν και να συνεργαστούν πλήρως με την ΕΚΤ κατά τη συλλογή και επαλήθευση των στοιχείων που απαιτούνται από το άρθρο 6 του παρόντος κανονισμού,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:Άρθρο 1 ΟρισμοίΓια τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού:1. με τον όρο συμμετέχον κράτος μέλος νοείται ένα κράτος μέλος το οποίο έχει εγκρίνει το ενιαίο νόμισμα σύμφωνα με τη συνθήκη 72. με τον όρο εθνική κεντρική τράπεζα νοείται η κεντρική τράπεζα του συμμετέχοντος κράτους μέλους 73. με τον όρο ίδρυμα νοείται οποιοσδήποτε φορέας συμμετέχοντος κράτους μέλους από τον οποίο η ΕΚΤ μπορεί να απαιτεί τη διατήρηση ελάχιστων αποθεματικών, σύμφωνα με το άρθρο 19.1 του καταστατικού 74. με τον όρο ποσοστό αποθεματικών νοείται το ποσοστό της βάσης των ελάχιστων αποθεματικών, όπως αυτό θα οριστεί από την ΕΚΤ σύμφωνα με το άρθρο 19.2 του καταστατικού 75. με τον όρο κυρώσεις νοούνται πρόστιμα, περιοδικά καταβαλλόμενες χρηματικές ποινές, τόκοι και μη τοκοφόροι καταθέσεις.Άρθρο 2 Δικαίωμα εξαίρεσης ιδρυμάτωνΗ ΕΚΤ μπορεί, χωρίς διακριτική μεταχείριση, να εξαιρεί ιδρύματα από την υποχρέωση διατήρησης ελάχιστων αποθεματικών, με βάση τα κριτήρια που καθορίζει η ίδια.Άρθρο 3 Βάση για τα ελάχιστα υποχρεωτικά αποθεματικά1. Η βάση για τα ελάχιστα αποθεματικά, τη διατήρηση των οποίων μπορεί να απαιτήσει η ΕΚΤ από τα ιδρύματα σύμφωνα με το άρθρο 19.1 του καταστατικού, περιλαμβάνει, με την επιφύλαξη των διατάξεων των παραγράφων 2 και 3 του παρόντος άρθρου, i) υποχρεώσεις των ιδρυμάτων που απορρέουν από την αποδοχή κεφαλαίων καθώς και ii) υποχρεώσεις που απορρέουν από εκτός ισολογισμού στοιχεία, αλλά αποκλείει iii) πλήρως ή μερικώς τις υποχρεώσεις έναντι οποιουδήποτε άλλου ιδρύματος σύμφωνα με τους όρους που θα καθορίσει η ΕΚΤ και iv) τις υποχρεώσεις έναντι της ΕΚΤ ή μιας εθνικής κεντρικής τράπεζας.2. Όσον αφορά τις υποχρεώσεις υπό τη μορφή διαπραγματεύσιμων χρεογράφων, η ΕΚΤ μπορεί να ορίσει, εναλλακτικά προς τη διάταξη της παραγράφου 1 σημείο iii) ανωτέρω, ότι οι υποχρέωσεις ενός ιδρύματος έναντι άλλου εκπίπτουν πλήρως ή μερικώς από τη βάση για τα ελάχιστα αποθεματικά του ιδρύματος προς το οποίο οφείλονται.3. Η ΕΚΤ μπορεί, χωρίς διακριτική μεταχείριση, να επιτρέψει την εξαίρεση συγκεκριμένων στοιχείων του ενεργητικού από τις κατηγορίες υποχρεώσεων που συμπεριλαμβάνονται στη βάση των ελάχιστων αποθεματικών.Άρθρο 4 Ποσοστά των αποθεματικών1. Τα ποσοστά των αποθεματικών που μπορεί να καθορίσει η ΕΚΤ σύμφωνα με το άρθρο 19.2 του καταστατικού δεν μπορούν να υπερβαίνουν το 10 % των σχετικών υποχρεώσεων που συμπεριλαμβάνονται στη βάση για τα ελάχιστα αποθεματικά, μπορούν ωστόσο να είναι 0 %.2. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 1, η ΕΚΤ μπορεί, χωρίς διακριτική μεταχείριση, να καθορίσει διαφορετικά ποσοστά αποθεματικών για συγκεκριμένες κατηγορίες υποχρεώσεων που συμπεριλαμβάνονται στη βάση για τα ελάχιστα αποθεματικά.Άρθρο 5 Κανονιστική εξουσίαΓια τους σκοπούς των άρθρων 2, 3 και 4 του παρόντος κανονισμού, η ΕΚΤ εκδίδει, εάν αυτό κρίνεται σκόπιμο, κανονισμούς ή αποφάσεις.Άρθρο 6 Δικαίωμα συλλογής και επαλήθευσης πληροφοριών1. Η ΕΚΤ έχει το δικαιώμα να συλλέγει από τα ιδρύματα τις πληροφορίες εκείνες που είναι αναγκαίες για την εφαρμογή των ελάχιστων αποθεματικών. Οι πληροφορίες αυτές είναι εμπιστευτικές.2. Η ΕΚΤ έχει το δικαίωμα να επαληθεύει την ακρίβεια και την ποιότητα των πληροφοριών που παρέχουν τα ιδρύματα προκειμένου να αποδείξουν ότι συμμορφώνονται με την υποχρέωση διατήρησης ελάχιστων αποθεματικών. Η ΕΚΤ ενημερώνει τα ιδρύματα για την απόφασή της να επαληθεύσει στοιχεία ή να προβεί στην υποχρεωτική συλλογή τους.3. Το δικαίωμα επαλήθευσης στοιχείων περιλαμβάνει το δικαίωμα:α) να ζητά την υποβολή εγγράφων 7β) να εξετάζει τα βιβλία και τα μητρώα των ιδρυμάτων 7γ) να λαμβάνει αντίγραφα ή αποσπάσματα αυτών των βιβλίων και μητρώων καιδ) να ζητά γραπτές ή προφορικές εξηγήσεις.Όταν ένα ίδρυμα παρακωλύει τη συλλογή ή/και την επαλήθευση των πληροφοριών, το συμμετέχον κράτος μέλος στο οποίο ευρίσκονται οι σχετικές εγκαταστάσεις παρέχει την αναγκαία συνδρομή, κυρίως εξασφαλίζοντας την πρόσβαση στα γραφεία του ιδρύματος, προκειμένου να ασκηθούν τα προαναφεθέντα δικαιώματα.4. Η ΕΚΤ μπορεί να αναθέτει στις εθνικές κεντρικές τράπεζες την εκτέλεση των καθηκόντων στα οποία αναφέρονται οι ανωτέρω παράγραφοι. Σύμφωνα με το άρθρο 34.1 πρώτη περίπτωση του καταστατικού, η ΕΚΤ έχει το δικαίωμα να καθορίζει περαιτέρω με κανονισμό τους όρους υπό τους οποίους πρέπει να ασκείται το δικαίωμα της επαλήθευσης.Άρθρο 7 Κυρώσεις σε περίπτωση μη συμμόρφωσης1. Σε περίπτωση που ένα ίδρυμα δεν εκπληρώνει καθόλου ή εν μέρει την υποχρέωση διατήρησης ελάχιστων αποθεματικών βάσει του παρόντος κανονισμού και των συναφών κανονισμών ή αποφάσεων της ΕΚΤ, η ΕΚΤ μπορεί να επιβάλλει μία από τις ακόλουθες κυρώσεις:α) καταβολή τόκου με επιτόκιο έως 5 ποσοστιαίες μονάδες άνω του επιτοκίου οριακής χρηματοδότησης του ΕΣΚΤ ή το διπλάσιο του επιτοκίου οριακής χρηματοδότησης του ΕΣΚΤ, εφαρμοζόμενο και στις δύο περιπτώσεις επί του ποσού των ελάχιστων αποθεματικών το οποίο το ίδρυμα δεν διατήρησε 7β) την υποχρέωση το ενδιαφερόμενο ίδρυμα να ανοίξει μη τοκοφόρο κατάθεση στην ΕΚΤ ή στην εθνική κεντρική τράπεζα έως και το τριπλάσιο του ποσού των ελάχιστων αποθεματικών το οποίο το ίδρυμα δεν διατήρησε. Η προθεσμία λήξης της κατάθεσης ταυτίζεται με την περίοδο κατά την οποία το ίδρυμα παραλείπει να διατηρήσει τα ελάχιστα αποθεματικά.2. Στις περιπτώσεις που επιβάλλεται κύρωση σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 1, οι αρχές και οι διαδικασίες που θεσπίζονται από τον κανονισμό (ΕΚ) του Συμβουλίου σχετικά με τις εξουσίες της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για επιβολή κυρώσεων εφαρμόζονται με τις ακόλουθες τροποποιήσεις:α) η ΕΚΤ κοινοποιεί γραπτώς στο ίδρυμα την απόφαση της εκτελεστικής της Επιτροπής 7β) το άρθρο 2 παράγραφοι 1 και 3, και το άρθρο 3 παράγραφοι 1, 2, 3 και 4 του κανονισμού (ΕΚ) του Συμβουλίου σχετικά με τις εξουσίες της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για επιβολή κυρώσεων δεν εφαρμόζονται και οι περίοδοι που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφοι 5, 6 και 7 του ίδιου κανονισμού μειώνονται στις δεκαπέντε ημέρες.3. Σε περίπτωση που ένα ίδρυμα δεν συμμορφώνεται με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τον παρόντα κανονισμό ή τους συναφείς κανονισμούς ή αποφάσεις της ΕΚΤ, εκτός των υποχρεώσεων που ορίζονται στην παράγραφο 1 ανωτέρω, οι σχετικές κυρώσεις, τα όρια και οι όροι που συνδέονται με αυτή την επιβολή κυρώσεων καθορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) του Συμβουλίου σχετικά με τις εξουσίες της ΕΚΤ για επιβολή κυρώσεων.Άρθρο 8 Τελικές διατάξειςΟ παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την 1η Ιανουαρίου 1999.Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός στο σύνολό του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.