title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009 , για περιβάλλον χωρίς καπνό

text:
               5.12.2009

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 296/4

      ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ

   της 30ής Νοεμβρίου 2009
   για περιβάλλον χωρίς καπνό
   2009/C 296/02
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη:
   Τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 152, παράγραφος 4, δεύτερο εδάφιο,
   την πρόταση της Επιτροπής,
   αφού ζήτησε τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (1),
   τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Το άρθρο 152 της συνθήκης ορίζει ότι η δράση της Κοινότητας, η οποία συμπληρώνει τις εθνικές πολιτικές, αποβλέπει στη βελτίωση της δημόσιας υγείας, καθώς και στην πρόληψη των ανθρώπινων ασθενειών και νόσων και στην εξάλειψη των πηγών κινδύνου για την ανθρώπινη υγεία.

               (2)

               Σύμφωνα με το άρθρο 137 της συνθήκης, η Κοινότητα υποστηρίζει και συμπληρώνει τη δράση των κρατών μελών, μεταξύ άλλων στον τομέα της βελτίωσης, ιδιαιτέρως, του εργασιακού περιβάλλοντος, με σκοπό την προστασία της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων.

               (3)

               Η έκθεση στον καπνό του περιβάλλοντος χώρου – που ονομάζεται επίσης «παθητικό κάπνισμα» - εξακολουθεί να είναι εκτεταμένη πηγή θνησιμότητας, νοσηρότητας και αναπηρίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

               (4)

               Σύμφωνα με συντηρητικές εκτιμήσεις, το 2002 πέθαναν εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης 7 300 ενήλικοι -μεταξύ των οποίων 2 800 μη καπνιστές- από το παθητικό κάπνισμα στον χώρο εργασίας τους. Οι θάνατοι 72 000 ακόμη ενηλίκων, συμπεριλαμβανομένων 16 400 μη καπνιστών οι οποίοι συσχετίστηκαν από το παθητικό κάπνισμα στο σπίτι.

               (5)

               Η έκθεση παιδιών και εφήβων στο παθητικό κάπνισμα είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη και μπορεί να αυξήσει τις πιθανότητες να γίνουν αργότερα καπνιστές τα ίδια.

               (6)

               Ο καπνός τσιγάρου στον περιβάλλοντα χώρο έχει καταταγεί στις γνωστές καρκινογόνους για τον άνθρωπο ουσίες από το Διεθνές Κέντρο Έρευνας για τον Καρκίνο της ΠΟΥ (WHO International Agency for Research on Cancer) και στις επαγγελματικές καρκινογόνους ουσίες από τη Φινλανδία και τη Γερμανία.

               (7)

               Όλοι οι άνθρωποι έχουν δικαίωμα υψηλού επιπέδου προστασίας της υγείας και πρέπει να προστατεύονται από την έκθεση στον καπνό τσιγάρου.

               (8)

               Οι εθελοντικές πολιτικές σε εθνικό επίπεδο έχουν αποδειχθεί ατελέσφορες για τη μείωση της έκθεσης στον καπνό τσιγάρου. Η δεσμευτική νομοθεσία των κρατών μελών, εφόσον εφαρμόζεται ουσιαστικά και εποπτεύεται κατάλληλα, είναι ο μόνος τρόπος επαρκούς προστασίας από τους κινδύνους που συνεπάγεται το παθητικό κάπνισμα για την υγεία.

               (9)

               Η αντικαπνιστική νομοθεσία είναι αποτελεσματικότερη όταν υποστηρίζεται με μέτρα όπως οι εκστρατείες ευαισθητοποίησης, η βοήθεια για τη διακοπή του καπνίσματος, οι αυστηρές προειδοποιήσεις υγείας στη συσκευασία των προϊόντων καπνού και άλλες κανονιστικές ρυθμίσεις για τα προϊόντα καπνού.

               (10)

               Η κοινωνία των πολιτών μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην παροχή στήριξης προς την αντικαπνιστική νομοθεσία και στην εξασφάλιση της συμμόρφωσης με αυτήν.

               (11)

               Οι πολιτικές κατά του καπνίσματος πρέπει να διαθέτουν επαρκή μέσα για την εφαρμογή πολυτομεακής προσέγγισης στον περιορισμό του καπνίσματος.

               (12)

               Υπάρχει ανάγκη για ενισχυμένη συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών με σκοπό να διευκολυνθεί η ανταλλαγή πληροφοριών και βέλτιστων πρακτικών και να αναπτυχθεί ένα τυποποιημένο σύστημα εποπτείας της ΕΕ.

               (13)

               Το ψήφισμα του Συμβουλίου και των υπουργών Υγείας των κρατών μελών των συνελθόντων στα πλαίσια του Συμβουλίου της 18ης Ιουλίου 1989 σχετικά με την απαγόρευση του καπνίσματος στους δημόσιους χώρους (3), καλούσε τα κράτη μέλη να λάβουν μέτρα για την απαγόρευση του καπνίσματος σε ορισμένους εσωτερικούς χώρους ανοικτούς στο κοινό και να επεκτείνουν την απαγόρευση του καπνίσματος στα παντός είδους δημόσια μέσα συγκοινωνίας.

               (14)

               Η σύσταση 2003/54/ΕΚ του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 2002, σχετικά με την πρόληψη του καπνίσματος και με πρωτοβουλίες για την ενίσχυση της καταπολέμησής του (4) συνιστά στα κράτη μέλη να εφαρμόζουν νομοθετικά μέτρα ή / και άλλα αποτελεσματικά μέτρα για την εξασφάλιση προστασίας από την έκθεση στο παθητικό κάπνισμα σε εσωτερικούς χώρους εργασίας, σε κλειστούς δημόσιους χώρους και στα μέσα μαζικής μεταφοράς.

               (15)

               Η οδηγία 89/391/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Ιουνίου 1989, σχετικά με την εφαρμογή μέτρων για την προώθηση της βελτίωσης της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων κατά την εργασία (5), αν και δεν αναφέρεται ρητά στον καπνό τσιγάρου, καλύπτει όλους τους κινδύνους για την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων (6).

               (16)

               Με το σχέδιο δράσης 2004-2010 για τη σχέση περιβάλλοντος και υγείας (7) η Επιτροπή ανέλαβε τη δέσμευση να «εργαστεί για τη βελτίωση της ποιότητας του αέρα εσωτερικών χώρων, ιδίως με την ενθάρρυνση της καταπολέμησης του καπνίσματος σε όλους τους χώρους εργασίας, μέσω της διερεύνησης των νομικών μηχανισμών και των πρωτοβουλιών για την προώθηση της υγείας σε ευρωπαϊκό επίπεδο και επίπεδο κρατών μελών».

               (17)

               Οι διαβουλεύσεις που άρχισαν με την Πράσινη Βίβλο της Επιτροπής «Για μια Ευρώπη απαλλαγμένη από το κάπνισμα: στρατηγικές επιλογές σε επίπεδο ΕΕ» (8) («Πράσινη Βίβλος»)κατέδειξαν μια σθεναρή υποστήριξη των ολοκληρωμένων πολιτικών για την απαγόρευση του καπνίσματος σε όλους τους εσωτερικούς χώρους εργασίας και τους κλειστούς δημόσιους χώρους, αλλά και για περαιτέρω δράση της ΕΕ με σκοπό την προώθηση του άκαπνου περιβάλλοντος σε όλα τα κράτη μέλη.

               (18)

               Το Συμβούλιο «Απασχόληση, κοινωνική πολιτική, υγεία και καταναλωτές» προέβη σε ανταλλαγή απόψεων σχετικά με τις πολιτικές επιλογές σε επίπεδο ΕΕ για ένα άκαπνο περιβάλλον στις 30 και 31 Μαΐου 2007. Υποδέχθηκε με ικανοποίηση την Πράσινη Βίβλο της Επιτροπής και τόνισε την ανάγκη κοινοτικής καθοδήγησης για την περαιτέρω προώθηση του άκαπνου περιβάλλοντος σε επίπεδο ΕΕ, καθώς και κοινοτικής υποστήριξης για την ενίσχυση και το συντονισμό των εθνικών μέτρων.

               (19)

               Το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 2007, για την Πράσινη Βίβλο κάλεσε τα κράτη μέλη να θεσπίσουν συνολική αντικαπνιστική νομοθεσία εντός δύο ετών, τη δε Επιτροπή να υποβάλει, σε περίπτωση ανεπαρκούς προόδου, σχετική νομοθετική πρόταση έως το 2011. Κάλεσε επίσης την Επιτροπή να προτείνει τροποποίηση του ισχύοντος νομοθετικού πλαισίου με σκοπό να ταξινομηθεί ο καπνός τσιγάρου στον ατμοσφαιρικό αέρα στις καρκινογόνους ουσίες και να υποχρεωθούν οι εργοδότες να εξασφαλίζουν χώρους εργασίας όπου απαγορεύεται το κάπνισμα.

               (20)

               Το άρθρο 8 της σύμβασης πλαισίου της ΠΟΥ για τον έλεγχο του καπνού (FCTC), που υπογράφηκε τον Ιούνιο του 2003 από όλα τα μέλη της ΠΟΥ, και που έχει επικυρωθεί μέχρι σήμερα από 166 συμβαλλόμενα μέρη, συμπεριλαμβανομένης της Κοινότητας και 26 κρατών μελών της, δημιουργεί νομική υποχρέωση για τα μέρη της να εκδίδουν και να εφαρμόζουν σε τομείς της υπάρχουσας εθνικής δικαιοδοσίας όπως καθορίζονται από την εθνική νομοθεσία, καθώς και να προωθούν δραστήρια σε άλλα επίπεδα δικαιοδοσίας, την έκδοση και την εφαρμογή αποτελεσματικών μέτρων για την προστασία του κοινού από το παθητικό κάπνισμα σε όλους τους εσωτερικούς χώρους εργασίας, τα μέσα δημοσίων συγκοινωνιών και τους εσωτερικούς δημόσιους χώρους και, αναλόγως με την περίπτωση, σε άλλους δημόσιους χώρους.

               (21)

               Κατά τη δεύτερη διάσκεψη των μερών της σύμβασης πλαισίου της ΠΟΥ τον Ιούλιο του 2007 εκδόθηκαν κατευθυντήριες γραμμές για την προστασία από την έκθεση στον καπνό τσιγάρου (9), ούτως ώστε να μπορούν τα μέρη να εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους σύμφωνα με το άρθρο 8 της σύμβασης. Κάθε συμβαλλόμενο μέρος πρέπει να προσπαθήσει να εφαρμόσει τις κατευθυντήριες γραμμές μέσα σε πέντε έτη από την έναρξη ισχύος της σύμβασης για το μέρος αυτό.

               (22)

               Το άρθρο 14 της σύμβασης πλαισίου της ΠΟΥ δημιουργεί νομική υποχρέωση για τα μέρη της να αναπτύξουν και να διαδώσουν επαρκείς, συνολικές και ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές, βασισμένες σε επιστημονικά στοιχεία και βέλτιστες πρακτικές, και να λάβουν αποτελεσματικά μέτρα για να προωθηθεί η εγκατάλειψη του καπνίσματος και η ενδεδειγμένη θεραπεία απεξάρτησης. Στην τρίτη διάσκεψη των μερών της σύμβασης πλαισίου της ΠΟΥ αποφασίστηκε να συσταθεί μια ομάδα εργασίας για την εκπόνηση κατευθυντηρίων γραμμών σχετικά με την εφαρμογή του εν λόγω άρθρου.

               (23)

               Η ευρωπαϊκή στρατηγική για την καταπολέμηση του καπνίσματος, που εγκρίθηκε από την περιφερειακή επιτροπή της ΠΟΥ για την Ευρώπη το Σεπτέμβριο του 2002, προβλέπει ότι τα κράτη μέλη πρέπει να εξασφαλίζουν για τους πολίτες το δικαίωμα να ζουν σε ένα άκαπνο περιβάλλον, μεταξύ άλλων απαλλάσσοντας από το κάπνισμα τους δημόσιους χώρους, τους χώρους εργασίας και τα δημόσια μέσα συγκοινωνίας, απαγορεύοντας το κάπνισμα επίσης στους εξωτερικούς χώρους όλων των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων για ανηλίκους, όλων των ιδρυμάτων υγειονομικής περίθαλψης και σε άλλους εξωτερικούς χώρους στη διάρκεια δημοσίων εκδηλώσεων, καθώς και κατατάσσοντας στις καρκινογόνους ουσίες τον καπνό τσιγάρου στον ατμοσφαιρικό αέρα.

               (24)

               Η παρούσα σύσταση δεν θίγει την κοινοτική νομοθεσία περί καθορισμού των ελάχιστων προδιαγραφών για την ασφάλεια και την προστασία της υγείας των εργαζομένων η οποία έχει θεσπιστεί δυνάμει του άρθρου 137 της συνθήκης, την οδηγία 2001/37/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Ιουνίου 2001, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την παραγωγή, την παρουσίαση και την πώληση των προϊόντων καπνού (10) και την απόφαση 2003/641/ΕΚ της Επιτροπής, της 5ης Σεπτεμβρίου 2003, σχετικά με τη χρήση έγχρωμων φωτογραφιών ή άλλων εικονογραφήσεων ως προειδοποιήσεων για την υγεία στις συσκευασίες προϊόντων καπνού (11).

         ΣΥΝΙΣΤΑ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ:

               1.

               Να παρέχουν αποτελεσματική προστασία από την έκθεση στον καπνό τσιγάρου στους εσωτερικούς χώρους εργασίας, στους εσωτερικούς δημόσιους χώρους, στα δημόσια μέσα συγκοινωνίας και, αναλόγως προς την περίπτωση, σε άλλους δημόσιους χώρους, κατά τα θεσπιζόμενα στο άρθρο 8 της σύμβασης πλαισίου της ΠΟΥ για τον έλεγχο του καπνού και βάσει των συνημμένων κατευθυντηρίων γραμμών για την προστασία από την έκθεση στον καπνό τσιγάρου που εκδόθηκαν κατά τη δεύτερη διάσκεψη των μερών της σύμβασης, μέσα σε πέντε έτη από την έναρξη της ισχύος της σύμβασης στο συγκεκριμένο κράτος μέλος, ή το αργότερο μέσα σε τρία έτη μετά από την έκδοση της παρούσας σύστασης.

               2.

               Να αναπτύξουν ή/και να ενισχύσουν τις στρατηγικές και τα μέτρα για τη μείωση της έκθεσης των παιδιών και των εφήβων στο παθητικό κάπνισμα.

               3.

               Να συμπληρώσουν τις πολιτικές κατά του καπνίσματος με την υποστήριξη μέτρων που θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν τα εξής:

                           α)

                           αποτελεσματικά μέτρα για να προωθηθεί η εγκατάλειψη του καπνίσματος και η ενδεδειγμένη θεραπεία απεξάρτησης, λαμβανομένων υπ’όψη των εθνικών περιστάσεων και προτεραιοτήτων, σύμφωνα με το άρθρο 14 της σύμβασης - πλαισίου της ΠΟΥ·και

                           β)

                           καθιέρωση συνδυασμένων προειδοποιήσεων (σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 4 της απόφασης 2003/641/ΕΚ της Επιτροπής, της 5ης Σεπτεμβρίου 2003, σχετικά με τη χρήση έγχρωμων φωτογραφιών ή άλλων εικονογραφήσεων ως προειδοποιήσεων για την υγεία στις συσκευασίες προϊόντων καπνού (12) και πληροφόρηση για τις υπηρεσίες που υποστηρίζουν την εγκατάλειψη του καπνίσματος στις συσκευασίες των προϊόντων καπνού, έτσι ώστε να ενημερώνονται καλύτερα οι καταναλωτές για τους κινδύνους από το κάπνισμα και το παθητικό κάπνισμα για την υγεία, να ενθαρρύνεται η εγκατάλειψη του καπνίσματος και να αποτρέπεται η μύηση σε αυτό.

               4.

               Να αναπτύσσουν, να εφαρμόζουν, να αναπροσαρμόζουν περιοδικά και να επανεξετάζουν πλήρεις πολυτομεακές στρατηγικές για την καταπολέμηση του καπνίσματος, σχέδια ή προγράμματα που αντιμετωπίζουν, μεταξύ άλλων, το θέμα της προστασίας από τον καπνό τσιγάρου σε όλους τους χώρους όπου έχει πρόσβαση το ευρύ κοινό ή τους χώρους συλλογικής χρήσης, ασχέτως κυριότητας ή δικαιώματος εισόδου.

               5.

               Να προβλέπουν κατάλληλα μέσα για την εφαρμογή των εθνικών στρατηγικών, των πολιτικών και των προγραμμάτων καταπολέμησης του καπνίσματος, ώστε να εξασφαλίζεται αποτελεσματική προστασία από την έκθεση στον καπνό τσιγάρου.

               6.

               Να ανακοινώσουν στην Επιτροπή, εάν είναι δυνατόν εντός έξι μηνών από την έκδοση της παρούσας σύστασης, τα εθνικά σημεία επαφής για την καταπολέμηση του καπνίσματος με σκοπό την ανταλλαγή πληροφοριών και βέλτιστων πρακτικών, καθώς και τον συντονισμό πολιτικής με άλλα κράτη μέλη.

               7.

               Να συνεργάζονται στενά τόσο μεταξύ τους όσο και με την Επιτροπή για την ανάπτυξη ενός συνεκτικού πλαισίου κοινών ορισμών, στοιχείων αναφοράς και δεικτών για την εφαρμογή της παρούσας σύστασης.

               8.

               Να ελέγχουν και να αξιολογούν την αποτελεσματικότητα των μέτρων πολιτικής χρησιμοποιώντας τους προαναφερθέντες δείκτες.

               9.

               Να ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με τα νομοθετικά και άλλα μέτρα που λαμβάνουν σύμφωνα με την παρούσα σύσταση, καθώς και για τα αποτελέσματα του ελέγχου και της αξιολόγησης.

         ΚΑΛΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ:

               1.

               Να υποβάλει έκθεση σχετικά με την εφαρμογή, τη λειτουργία και τα αποτελέσματα των προτεινόμενων μέτρων, βάσει πληροφοριών που θα παρασχεθούν από τα κράτη μέλη·

               2.

               Στα πλαίσια μιας ενδεχόμενης αναθεώρησης της οδηγίας 2001/37/ΕΚ, να εξετάσει όλα τα σχετικά με τα προϊόντα μέτρα που επιδιώκουν να καταστήσουν τα προϊόντα καπνού λιγότερο ελκυστικά και εθιστικά.

               3.

               Να αναλύσει τις νομικές πτυχές και την τεκμηρίωση όσον αφορά τον αντίκτυπο της απλής συσκευασίας, μεταξύ άλλων και για την εσωτερική αγορά.

      Βρυξέλλες, 30 Νοεμβρίου 2009.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         S. O. LITTORIN

      (1)  Ψήφισμα εκδοθέν κατόπιν μη υποχρεωτικής διαβούλευσης (δεν έχει δημοσιευθεί ακόμα στην Επίσημη Εφημερίδα).

      (2)  Γνώμη της 5ης Νοεμβρίου 2009 (δεν έχει δημοσιευθεί ακόμα στην Επίσημη Εφημερίδα).

      (3)  ΕΕ C 189 της 26.7.1989, σ. 1.

      (4)  ΕΕ L 22 της 25.1.2003, σ. 31.

      (5)  ΕΕ L 183 της 29.6.1989, σ. 1.

      (6)  Υπόθεση C-49/00 Επιτροπή κατά Ιταλίας, (2001-ΣΔΕΕΙ-8575. παρ.12-13).

      (7)  COM(2004) 416 τελικό.

      (8)  COM(2007) 27 τελικό.

      (9)  [FCTC/COP2(7)] Κατευθυντήριες γραμμές για την προστασία από την έκθεση στον καπνό, όπως εκπονήθηκαν από την ομάδα εργασίας που συνήλθε σύμφωνα με την απόφαση FCTC/COP1(15) της διάσκεψης των μερών της σύμβασης πλαισίου της ΠΟΥ για τον έλεγχο του καπνού.

      (10)  ΕΕ L 194 της 18.7.2001, σ. 26.

      (11)  ΕΕ L 226 της 10.9.2003, σ. 24.

      (12)  Πρβλ. υποσημείωση 11.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

         Κατευθυντήριες γραμμές για την προστασία από την έκθεση στον καπνό, όπως εκδόθηκαν κατά τη δεύτερη διάσκεψη των μερών της σύμβασης-πλαισίου της ΠΟΥ για τον έλεγχο του καπνίσματος

         ΣΚΟΠΟΣ, ΣΤΟΧΟΙ ΚΑΙ ΒΑΣΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

         Σκοπός των κατευθυντήριων γραμμών

                  1.

                  Συνεπείς προς τις διατάξεις της σύμβασης-πλαισίου της ΠΟΥ για τον έλεγχο του καπνίσματος και προς τις προθέσεις της διάσκεψης των μερών, αυτές οι κατευθυντήριες γραμμές προορίζονται να βοηθήσουν τα μέρη στην εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους σύμφωνα με το άρθρο 8 της σύμβασης. Βασίζονται στα βέλτιστα διαθέσιμα στοιχεία και στην εμπειρία των μερών που έχουν εφαρμόσει επιτυχώς αποτελεσματικά μέτρα για τη μείωση της έκθεσης στον καπνό.

                  2.

                  Οι κατευθυντήριες γραμμές περιλαμβάνουν συμφωνηθείσες δηλώσεις αρχών και ορισμούς σχετικών όρων, καθώς και συμφωνηθείσες συστάσεις ως προς τα διαβήματα που απαιτούνται για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων της σύμβασης. Επιπλέον, οι κατευθυντήριες γραμμές καθορίζουν τα μέτρα που απαιτούνται για την επίτευξη αποτελεσματικής προστασίας από τους κινδύνους της έκθεσης σε καπνό τσιγάρου από δεύτερο χέρι. Τα μέρη ενθαρρύνονται να εφαρμόζουν τις εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές όχι μόνον για να εκπληρώνουν τα έννομα καθήκοντά τους σύμφωνα με τη σύμβαση, αλλά επίσης και για να ακολουθούν τις βέλτιστες μεθόδους πρακτικής για την προστασία της δημόσιας υγείας.

         Στόχοι των κατευθυντήριων γραμμών

                  3.

                  Οι εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές έχουν δύο αλληλοσυνδεόμενους στόχους. Ο πρώτος είναι να χρησιμεύουν στα μέρη για την εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους σύμφωνα με το άρθρο 8 της σύμβασης-πλαισίου της ΠΟΥ, βάσει των επιστημονικών στοιχείων σχετικά με την έκθεση στον καπνό τσιγάρου από δεύτερο χέρι και της βέλτιστης πρακτικής παγκοσμίως ως προς την εφαρμογή των μέτρων για την προώθηση περιβάλλοντος χωρίς καπνό, ούτως ώστε να καθιερωθεί ένα υψηλό επίπεδο υπευθυνότητας όσον αφορά τη συμμόρφωση προς τη συνθήκη και να μπορέσουν τα μέρη να προωθήσουν το ύψιστο εφικτό επίπεδο υγείας. Ο δεύτερος στόχος είναι να προσδιοριστούν τα βασικά στοιχεία της νομοθεσίας που απαιτείται για την αποτελεσματική προστασία των ατόμων από την έκθεση στον καπνό, όπως απαιτείται από το άρθρο 8.

         Σκεπτικό

                  4.

                  Η ανάπτυξη εν λόγω κατευθυντήριων γραμμών επηρεάστηκε από το ακόλουθο σκεπτικό.

                              α)

                              Το καθήκον της προστασίας από τον καπνό τσιγάρου, που αποτελεί αντικείμενο του άρθρου 8, βασίζεται σε θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες. Λόγω των κινδύνων από τον καπνό τσιγάρου από δεύτερο χέρι. το καθήκον προστασίας από τον καπνό τσιγάρου περιλαμβάνεται σιωπηρά, μεταξύ άλλων, στο δικαίωμα ζωής και στο δικαίωμα ύψιστου εφικτού επιπέδου υγείας, όπως αναγνωρίζεται σε πολλές διεθνείς νομικές πράξεις (μεταξύ των οποίων το Καταστατικό της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας, η Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Παιδιού, η Σύμβαση για την εξάλειψη όλων των μορφών διακρίσεων κατά των γυναικών και το Διεθνές Σύμφωνο για τα Οικονομικά, Κοινωνικά και Πολιτιστικά Δικαιώματα), όπως έχει ενταχθεί επίσημα στο προοίμιο της σύμβασης-πλαισίου της ΠΟΥ και όπως αναγνωρίζεται στα συντάγματα πολλών χωρών,

                              β)

                              Το καθήκον προστασίας των ατόμων από τον καπνό τσιγάρου αντιστοιχεί σε μια υποχρέωση των κυβερνήσεων να θεσπίζουν νομοθεσία για την προστασία των ατόμων από τις απειλές κατά των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών τους. Η υποχρέωση αυτή καλύπτει όλα τα άτομα και όχι απλώς ορισμένες ομάδες πληθυσμού,

                              γ)

                              Διάφορα έγκυρα επιστημονικά όργανα έχουν διαπιστώσει ότι ο καπνός τσιγάρου από δεύτερο χέρι προξενεί καρκίνο. Ορισμένα μέρη της σύμβασης-πλαισίου της ΠΟΥ (για παράδειγμα, η Φινλανδία και η Γερμανία) κατέταξαν τον καπνό που εισπνέεται έμμεσα ως καρκινογόνο και περιέλαβαν την πρόληψη της έκθεσης σ’ αυτόν στο χώρο εργασίας στη νομοθεσία τους περί υγείας και ασφάλειας. Επιπλέον των απαιτήσεων του άρθρου 8, συνεπώς, τα μέρη ενδέχεται να υποχρεωθούν να αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο έκθεσης στον καπνό τσιγάρου σύμφωνα με την υφισταμένη νομοθεσία τους σχετικά με την ασφάλεια στο χώρο εργασίας ή με άλλους νόμους που διέπουν την έκθεση σε επιβλαβείς ουσίες, μεταξύ των οποίων οι καρκινογόνοι.

         ΔΗΛΩΣΗ ΑΡΧΩΝ ΚΑΙ ΣΧΕΤΙΚΩΝ ΟΡΙΣΜΩΝ ΣΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΣΤΟΝ ΚΑΠΝΟ ΤΣΙΓΑΡΟΥ

         Αρχές

                  5.

                  Όπως αναφέρεται στο άρθρο 4 της σύμβασης-πλαισίου της ΠΟΥ, απαιτείται ισχυρή πολιτική δέσμευση για να ληφθούν μέτρα προστασίας όλων των ατόμων από την έκθεση στον καπνό τσιγάρου. Οι ακόλουθες συμφωνημένες αρχές πρέπει να διέπουν την εφαρμογή του άρθρου 8 της σύμβασης.

         Αρχή 1

                  6.

                  Τα αποτελεσματικά μέτρα για την παροχή προστασίας από την έκθεση στον καπνό τσιγάρου, όπως προβλέπονται από το άρθρο 8 της σύμβασης-πλαισίου της ΠΟΥ, απαιτούν την πλήρη κατάργηση του καπνίσματος και την εξάλειψη του καπνού τσιγάρου σε έναν ιδιαίτερο χώρο ή περιβάλλον, ούτως ώστε να δημιουργηθεί περιβάλλον απαλλαγμένο 100 % από τον καπνό. Δεν υπάρχει ασφαλές επίπεδο έκθεσης στον καπνό τσιγάρου από δεύτερο χέρι, ενώ έννοιες όπως τιμή κατωφλίου για την τοξικότητα του καπνού τσιγάρου από καπνό τσιγάρου από δεύτερο χέρι πρέπει να απορρίπτονται καθόσον αντικρούονται βάσει επιστημονικών στοιχείων. Προσεγγίσεις άλλες εκτός από περιβάλλον απαλλαγμένο 100 % από τον καπνό, μεταξύ των οποίων ο εξαερισμός, η διήθηση του αέρα και η χρήση καθορισμένων χώρων καπνίσματος (με ξεχωριστά συστήματα εξαερισμού ή όχι), έχουν αποδειχθεί επανειλημμένως αναποτελεσματικές και υπάρχουν πειστικά αποδεικτικά στοιχεία, επιστημονικά και άλλα, οι τεχνολογικές προσεγγίσεις δεν προστατεύουν από την έκθεση στον καπνό τσιγάρου.

         Αρχή 2

                  7.

                  Όλοι οι άνθρωποι πρέπει να προστατεύονται από την έκθεση στον καπνό τσιγάρου. Όλοι οι εσωτερικοί χώροι εργασίας και οι εσωτερικοί δημόσιοι χώροι πρέπει να είναι απαλλαγμένοι από τον καπνό.

         Αρχή 3

                  8.

                  Απαιτείται νομοθεσία για την προστασία των ανθρώπων από την έκθεση στον καπνό τσιγάρου. Οι εθελοντικές πολιτικές για περιβάλλον απαλλαγμένο από τον καπνό έχουν αποδειχθεί επανειλημμένως αναποτελεσματικές και δεν παρέχουν επαρκή προστασία. Για να είναι αποτελεσματική η νομοθεσία πρέπει να είναι απλή, σαφής και εφαρμοστέα.

         Αρχή 4

                  9.

                  Ο καλός σχεδιασμός και οι επαρκείς πόροι αποτελούν ουσιώδη στοιχεία για την επιτυχή εφαρμογή της νομοθεσίας για την απαγόρευση του καπνίσματος.

         Αρχή 5

                  10.

                  Η κοινωνία των πολιτών έχει κεντρικό ρόλο στην οικοδόμηση της υποστήριξης των μέτρων για περιβάλλον απαλλαγμένο από τον καπνό και στην εξασφάλιση της συμμόρφωσης σ’ αυτά, και πρέπει να συμπεριληφθεί ως δραστήριος εταίρος στη διαδικασία της ανάπτυξης, της εφαρμογής και της επιβολής της νομοθεσίας.

         Αρχή 6

                  11.

                  Η εφαρμογή της νομοθεσίας για την απαγόρευση του καπνίσματος, η επιβολή της και ο αντίκτυπός της πρέπει να παρακολουθούνται και να αξιολογούνται. Σ’ αυτό πρέπει να περιλαμβάνονται η παρακολούθηση και η αντιμετώπιση των δραστηριοτήτων της καπνοβιομηχανίας που υπονομεύουν την εφαρμογή και την επιβολή της νομοθεσίας, όπως καθορίζεται στο άρθρο 20 παράγραφος 4 της σύμβασης-πλαισίου της ΠΟΥ.

         Αρχή 7

                  12.

                  Η προστασία των ανθρώπων από την έκθεση στον καπνό τσιγάρου πρέπει να ενισχυθεί και να επεκταθεί, εφόσον είναι απαραίτητο· μια τέτοια δράση πρέπει να περιλαμβάνει νέα ή τροποποιημένη νομοθεσία, βελτιωμένη επιβολή και άλλα μέτρα που βασίζονται σε νέα επιστημονικά στοιχεία και σε εμπειρία περιπτωσιολογικών μελετών.

         Ορισμοί

                  13.

                  Κατά τη θέσπιση νομοθεσίας, είναι σημαντικό να αποδίδεται προσοχή στον ορισμό των βασικών όρων. Περισσότερες της μίας συστάσεις ως προς τους κατάλληλους ορισμούς, βάσει της εμπειρίας σε πολλές χώρες, εκτίθενται κατωτέρω. Οι ορισμοί που περιέχονται στο παρόν τμήμα συμπληρώνουν εκείνους που περιλαμβάνονται ήδη στη σύμβαση-πλαίσιο της ΠΟΥ.

         «Καπνός τσιγάρου από δεύτερο χέρι» ή «καπνός τσιγάρου στο περιβάλλον»

                  14.

                  Διάφοροι εναλλακτικοί όροι χρησιμοποιούνται από κοινού για να περιγράψουν το είδος καπνού που αντιμετωπίζεται στο άρθρο 8 της σύμβασης-πλαισίου της ΠΟΥ. Σ’ αυτούς περιλαμβάνονται οι όροι «καπνός τσιγάρου από δεύτερο χέρι», «καπνός τσιγάρου στο περιβάλλον» και «καπνός άλλων ατόμων». Όροι όπως «παθητικό κάπνισμα» και «ακούσια έκθεση στον καπνό τσιγάρου» πρέπει να αποφεύγονται, καθώς η εμπειρία στη Γαλλία και αλλού δείχνει ότι η καπνοβιομηχανία μπορεί να χρησιμοποιήσει τους όρους αυτούς για να υποστηρίξει τη θέση ότι η «εκούσια» έκθεση είναι αποδεκτή. Οι όροι «καπνός τσιγάρου από δεύτερο χέρι» συχνά σε συντομογραφία «SHS» και «καπνός τσιγάρου στο περιβάλλον» συχνά σε συντομογραφία «ETS» είναι οι προτιμότεροι. αυτές οι κατευθυντήριες αρχές χρησιμοποιούν τον όρο «καπνός τσιγάρου από δεύτερο χέρι».

                  15.

                  Ως «καπνός τσιγάρου από δεύτερο χέρι» μπορεί να χαρακτηρισθεί ο «καπνός που εκπέμπεται από το καιγόμενο άκρο τσιγάρου ή άλλων προϊόντων καπνού συνήθως σε συνδυασμό με τον καπνό που εκπνέεται από τον καπνιστή».

                  16.

                  Ως «αέρας χωρίς καπνό» νοείται ο αέρας που είναι 100 % απαλλαγμένος από τον καπνό. Ο ορισμός αυτός περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τον αέρα στον οποίο ο καπνός τσιγάρου δεν είναι ορατός, ούτε αντιληπτός με την όσφρηση, ούτε αισθητός, ούτε μετρήσιμος (1).

         «Κάπνισμα»

                  17.

                  Στον ορισμό του όρου αυτού πρέπει να συμπεριλαμβάνεται η κατοχή ή ο έλεγχος αναμμένου προϊόντος καπνού, ανεξάρτητα από το εάν ό καπνός εισπνέεται ενεργητικά ή εκπνέεται.

         «Δημόσιοι χώροι»

                  18.

                  Ενώ ο ακριβής ορισμός των «δημόσιων χώρων» ποικίλλει μεταξύ των διαφόρων εννόμων τάξεων, είναι σημαντικό να δώσει η κοινοτική νομοθεσία έναν όσο το δυνατόν ευρύτερο ορισμό στον όρο αυτό. Ο χρησιμοποιούμενος ορισμός πρέπει να καλύπτει όλους τους χώρους που είναι προσιτοί στο ευρύ κοινό ή τους χώρους κοινής χρήσης, ανεξάρτητα από την ιδιοκτησία ή το δικαίωμα πρόσβασης.

         «Εσωτερικοί» ή «κλειστοί» χώροι

                  19.

                  Σύμφωνα με το άρθρο 8 απαιτείται προστασία από τον καπνό τσιγάρου στους εσωτερικούς χώρους εργασίας και στους δημοσίους χώρους. Καθώς ενδέχεται να υπάρχουν παρεκκλίσεις στον ορισμό των «εσωτερικών» χώρων, πρέπει να εξεταστούν ειδικά οι εμπειρίες των διαφόρων χωρών κατά τον ορισμό αυτού του όρου. Ο ορισμός πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πληρέστερος και σαφέστερος, και θα πρέπει να υπάρξει μέριμνα ώστε με τον ορισμό να αποφεύγεται η δημιουργία καταλόγων που μπορεί να ερμηνευθούν ως αποκλείοντες ενδεχόμενα άλλους «εσωτερικούς» χώρους. Συνιστάται να οριστούν οι «εσωτερικοί» (ή «κλειστοί») χώροι έτσι ώστε να περιλαμβάνουν κάθε χώρο ο οποίος καλύπτεται από μια στέγη ή περιβάλλεται από έναν ή περισσότερους τοίχους ή πλευρές, ανεξάρτητα από το είδος του υλικού που χρησιμοποιείται για τη στέγη, τον τοίχο ή τις πλευρές και ανεξάρτητα από το εάν το οικοδόμημα είναι μόνιμο ή προσωρινό.

         «Χώρος εργασίας»

                  20.

                  Στο «χώρο εργασίας» πρέπει να δοθεί ευρύς ορισμός ως «κάθε χώρος που χρησιμοποιείται από ανθρώπους στη διάρκεια της απασχόλησής τους ή της εργασίας τους». Με αυτό τον ορισμό πρέπει να καλύπτεται όχι μόνον η εργασία έναντι αποδοχών αλλά επίσης και η εθελοντική εργασία, εφόσον αυτή είναι του είδους για το οποίο συνήθως καταβάλλεται αμοιβή. Επιπλέον, στους «χώρους εργασίας» περιλαμβάνονται όχι μόνον εκείνοι οι χώροι στους οποίους διεξάγεται εργασία αλλά επίσης και όλοι οι συνδεδεμένοι ή παρεπόμενοι χώροι που χρησιμοποιούνται από κοινού από τους εργαζομένους στη διάρκεια της εργασίας τους, όπως, για παράδειγμα, διάδρομοι, ανελκυστήρες, φρέατα κλιμάκων, κοινές εγκαταστάσεις, καφετέριες, αποχωρητήρια, αίθουσες αναμονής, χώροι ενδιαίτησης και εξωτερικά κτίσματα όπως υπόστεγα και παραπήγματα. Τα οχήματα που χρησιμοποιούνται στη διάρκεια της εργασίας είναι χώροι εργασίας και πρέπει να ορίζονται ειδικά ως τέτοιοι.

                  21.

                  Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί σε χώρους εργασίας οι οποίοι είναι επίσης κατοικίες όπως για παράδειγμα οι φυλακές, τα ιδρύματα διανοητικής υγείας ή τα θεραπευτικά ιδρύματα. Αυτοί οι χώροι αποτελούν επίσης χώρους εργασίας άλλων, οι οποίοι πρέπει να προστατεύονται από την έκθεση στον καπνό τσιγάρου.

         «Δημόσιες συγκοινωνίες»

                  22.

                  Στον ορισμό των δημόσιων συγκοινωνιών πρέπει να συμπεριλαμβάνεται κάθε όχημα που χρησιμοποιείται για τη μεταφορά του κοινού, συνήθως έναντι αμοιβής ή εμπορικού κέρδους. Μεταξύ αυτών πρέπει να περιλαμβάνονται και τα ταξί.

         ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΜΙΑΣ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΣΤΙΚΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ

                  23.

                  Το άρθρο 8 απαιτεί τη θέσπιση αποτελεσματικών μέτρων για την προστασία των ανθρώπων από την έκθεση στον καπνό τσιγάρου 1) στους εσωτερικούς χώρους εργασίας, 2) στους εσωτερικούς δημόσιους χώρους, 3) στις δημόσιες συγκοινωνίες και 4) «εφόσον ενδείκνυται» σε «άλλους δημόσιους χώρους».

                  24.

                  Αυτή η διάταξη δημιουργεί υποχρέωση παροχής γενικής προστασίας με την εξασφάλιση της απαλλαγής από τον καπνό τσιγάρου όλων των εσωτερικών δημόσιων χώρων, όλων των εσωτερικών χώρων εργασίας, όλων των μέσων δημοσίων συγκοινωνιών και πιθανώς άλλων δημόσιων χώρων (εξωτερικών ή θεωρουμένων εξωτερικών). Δεν δικαιολογούνται εξαιρέσεις βάσει υγειονομικών ή νομικών επιχειρημάτων. Εάν πρέπει να γίνουν δεκτές εξαιρέσεις βάσει άλλων επιχειρημάτων, αυτές πρέπει να είναι ελάχιστες. Επιπλέον, εάν ένα ενδιαφερόμενο μέρος αδυνατεί να επιτύχει γενική κάλυψη αμέσως, το άρθρο 8 δημιουργεί διαρκή υποχρέωση δράσης όσο το δυνατόν συντομότερα για την κατάργηση κάθε εξαίρεσης και την επίτευξη γενικής προστασίας. Κάθε ενδιαφερόμενο μέρος πρέπει να προσπαθεί να επιτύχει γενική προστασία εντός πέντε ετών από την έναρξη της ισχύος της σύμβασης-πλαισίου της ΠΟΥ γι’ αυτό το ενδιαφερόμενο μέρος.

                  25.

                  Δεν υπάρχει ασφαλές επίπεδο για την έκθεση στον καπνό τσιγάρου από δεύτερο χέρι και, όπως έχει αναγνωρισθεί κατά την πρώτη συνεδρίαση των μερών της FCTC/COP1(15), οι τεχνολογικές προσεγγίσεις όπως ο εξαερισμός, η εναλλαγή του αέρα και η χρήση ενδεδειγμένων χώρων καπνίσματος δεν προστατεύουν από την έκθεση στον καπνό τσιγάρου.

                  26.

                  Πρέπει να παρέχεται προστασία σε όλους τους εσωτερικούς ή κλειστούς χώρους εργασίας, συμπεριλαμβανομένων των μηχανοκινήτων οχημάτων που χρησιμοποιούνται ως χώροι εργασίας (για παράδειγμα ταξί, ασθενοφόρα ή οχήματα παράδοσης ειδών).

                  27.

                  Το γράμμα της συνθήκης απαιτεί προστατευτικά μέτρα όχι μόνο σε όλους τους «εσωτερικούς» δημόσιους χώρους, αλλά επίσης και στους άλλους δημόσιους χώρους (εξωτερικούς ή θεωρουμένους εξωτερικούς) εφόσον είναι «σκόπιμο». Για τον ορισμό των εξωτερικών ή θεωρουμένων εξωτερικών δημόσιων χώρων, εφόσον είναι σκόπιμο να εκδοθεί νομοθεσία, τα μέρη πρέπει να μελετήσουν τα στοιχεία όσον αφορά τους πιθανούς κινδύνους για την υγεία σε διάφορους τομείς και να ενεργήσουν ούτως ώστε να καθιερώσουν την πλέον αποτελεσματική προστασία κατά της έκθεσης στον καπνό τσιγάρου όταν τα στοιχεία δείχνουν ότι υπάρχει κίνδυνος.

         ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ, ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΚΑΙ ΟΜΑΛΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ

                  28.

                  Η ευαισθητοποίηση του κοινού και των παραγόντων διαμόρφωσης της κοινής γνώμης σχετικά με τους κινδύνους από την έκθεση στον καπνό τσιγάρου από δεύτερο χέρι μέσω συνεχών εκστρατειών πληροφόρησης είναι σημαντικό καθήκον των δημόσιων οργανισμών, σε σύμπραξη με την κοινωνία των πολιτών, για να διασφαλίζεται ότι το κοινό κατανοεί και υποστηρίζει τη νομοθετική δράση. Στα βασικά ενδιαφερόμενα μέρη περιλαμβάνονται οι επιχειρήσεις, ο κλάδος εστιατορίων και φιλοξενίας, οι ενώσεις εργοδοτών, οι ενώσεις εργαζομένων, τα μέσα ενημέρωσης, οι επαγγελματίες του τομέα της υγείας, οι οργανώσεις που εκπροσωπούν τα παιδιά και τους νέους, τα εκπαιδευτικά ή θρησκευτικά ιδρύματα, η κοινότητα των ερευνητών και το κοινό γενικά. Οι προσπάθειες ευαισθητοποίησης πρέπει να περιλαμβάνουν διαβούλευση με τις εμπλεκόμενες επιχειρήσεις και άλλες οργανώσεις και ιδρύματα κατά την ανάπτυξη της νομοθεσίας.

                  29.

                  Τα κύρια μηνύματα πρέπει να επικεντρώνονται στη βλάβη που προξενεί η έκθεση στον καπνό τσιγάρου από δεύτερο χέρι, στο γεγονός ότι η εξάλειψη του καπνού στους εσωτερικούς χώρους είναι η μόνη αποδεδειγμένη επιστημονικά λύση για την εξασφάλιση πλήρους προστασίας από την έκθεση στον καπνό, στο δικαίωμα όλων των εργαζομένων να προστατεύονται από το νόμο εξ ίσου και στο γεγονός ότι δεν υφίσταται αλληλοαποκλεισμός μεταξύ υγείας και οικονομίας, καθώς η εμπειρία από όλο και μεγαλύτερο αριθμό εννόμων τάξεων δείχνει ότι το περιβάλλον χωρίς καπνό ωφελεί και τους δύο αυτούς τομείς. Οι εκστρατείες πληροφόρησης στη δημόσια εκπαίδευση πρέπει επίσης να στοχεύουν σε οντότητες για τις οποίες η νομοθεσία μπορεί να μην είναι εφικτή ή κατάλληλη, όπως τα ιδιωτικά σπίτια.

                  30.

                  Η ευρεία διαβούλευση με τους εμπλεκομένους παράγοντες είναι επίσης σημαντική για την αγωγή και την κινητοποίηση του κοινού και την υποστήριξη της νομοθεσίας μετά τη θέση της σε ισχύ. Αφού εκδοθεί η νομοθεσία, πρέπει να διεξαχθεί μια εκστρατεία αγωγής που να οδηγεί στην εφαρμογή αυτής, να δοθούν πληροφορίες στους ιδιοκτήτες επιχειρήσεων και στους διαχειριστές κτιρίων σχετικά με το νόμο και τις ευθύνες τους και να παρασχεθούν πόροι, καθώς και σήμανση. Τα μέτρα αυτά θα αυξήσουν την πιθανότητα ομαλής εφαρμογής και υψηλά επίπεδα εκούσιας συμμόρφωσης. Μηνύματα για την ενίσχυση των μη καπνιστών και τη διαβίβαση ευχαριστιών στους καπνιστές για τη συμμόρφωσή τους προς τη νομοθεσία θα προάγουν τη συμμετοχή του κοινού στην επιβολή και την ομαλή εφαρμογή της.

         ΕΠΙΒΟΛΗ ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ

         Καθήκον συμμόρφωσης

                  31.

                  Για να είναι η νομοθεσία αποτελεσματική πρέπει να επιβάλλει, με σκοπό τη συμμόρφωση, ευθύνη εκ του νόμου τόσο στις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις τόσο και στους επιμέρους καπνιστές και να προβλέπει ποινές για τις παραβάσεις οι οποίες θα επιβάλλονται στις επιχειρήσεις και, εάν είναι δυνατόν, και στους ίδιους τους καπνιστές. Η επιβολή της νομοθεσίας πρέπει συνήθως να επικεντρώνεται στις επιχειρήσεις. Η νομοθεσία πρέπει να καθιστά υπεύθυνο για τη συμμόρφωση τον ιδιοκτήτη, το διαχειριστή ή κάθε άλλο πρόσωπο που είναι επιφορτισμένο με την επίβλεψη στις εγκαταστάσεις και να προσδιορίζει σαφώς τις ενέργειες στις οποίες οφείλει αυτό να προβαίνει. Στα καθήκοντα αυτά πρέπει να περιλαμβάνονται τα εξής:

                              α)

                              Το καθήκον να αναρτά στις εισόδους και σε άλλους κατάλληλους χώρους σαφή σήμανση, η οποία να δείχνει ότι το κάπνισμα δεν επιτρέπεται. Η μορφή και το περιεχόμενο αυτής της σήμανσης πρέπει να καθορίζεται από τις υγειονομικές αρχές ή από άλλες κρατικές υπηρεσίες και μπορεί να περιλαμβάνει έναν αριθμό τηλεφώνου ή μια άλλη ένδειξη μηχανισμού στον οποίο το κοινό θα μπορεί να αναφέρει παραβάσεις, καθώς και το όνομα του υπεύθυνου στον οποίο πρέπει να απευθύνονται οι καταγγελίες·

                              β)

                              Το καθήκον να αποσύρει όλα τα σταχτοδοχεία από τις εγκαταστάσεις·

                              γ)

                              Το καθήκον να εποπτεύει την τήρηση των κανόνων·

                              δ)

                              Το καθήκον να προβαίνει σε λογικά και καθορισμένα διαβήματα για να αποθαρρύνει το κοινό από το κάπνισμα στις εγκαταστάσεις. Τα διαβήματα αυτά μπορούν να συνίστανται σε σύσταση στο συγκεκριμένο άτομο να μην καπνίζει, σε διακοπή της παροχής υπηρεσιών σε άτομο που επιμένει να καπνίζει, σε αποπομπή από τις εγκαταστάσεις του ατόμου που καπνίζει και στην ειδοποίηση μιας αρχής επιβολής του νόμου.

         Κυρώσεις

                  32.

                  Η νομοθεσία πρέπει να καθορίζει πρόστιμα ή άλλες χρηματικές ποινές για τις παραβάσεις. Ενώ το επίπεδο των εφαρμοστέων κυρώσεων θα αντικατοπτρίζει ασφαλώς τις ιδιαίτερες πρακτικές και συνήθειες της κάθε χώρας, ορισμένες αρχές θα πρέπει να διέπουν τις αποφάσεις που θα επιβάλλουν τις κυρώσεις. Ύψιστη σημασία έχει να είναι οι κυρώσεις επαρκώς επαχθείς ώστε να αποτρέπουν τις παραβάσεις, διαφορετικά ενδέχεται να τις αγνοούν οι παραβάτες ή να τις θεωρούν απλώς κόστος στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων τους. Πιο επαχθείς κυρώσεις απαιτούνται για την αποτροπή των επιχειρήσεων – παραβατών από ό,τι για την αποτροπή των επιμέρους καπνιστών οι οποίοι συνήθως έχουν λιγότερους πόρους. Οι κυρώσεις πρέπει να αυξάνονται σε περίπτωση υποτροπής και να είναι ανάλογες με τις κυρώσεις άλλων παραβάσεων της ίδιας βαρύτητας σύμφωνα με τη νομοθεσία της ίδιας χώρας.

                  33.

                  Εκτός από τις χρηματικές ποινές, η νομοθεσία μπορεί επίσης να προβλέπει διοικητικές κυρώσεις, όπως η αναστολή της άδειας λειτουργίας της επιχείρησης, σύμφωνα με την πρακτική και τους νομικούς κανόνες της χώρας. Αυτές οι «κυρώσεις ύστατης λύσης» χρησιμοποιούνται σπανίως, αλλά είναι πολύ σημαντικές για την επιβολή του νόμου σε επιχειρήσεις οι οποίες προτιμούν να παραβαίνουν τον νόμο κατ’ επανάληψη.

                  34.

                  Ποινικές κυρώσεις για παραβάσεις μπορούν επίσης να προβλεφθούν εάν το νομικό και το πολιτιστικό πλαίσιο της χώρας το επιτρέπουν.

         Υπηρεσίες επιφορτισμένες με την επιβολή του νόμου

                  35.

                  Η νομοθεσία θα πρέπει να προσδιορίζει την αρχή ή τις αρχές που είναι επιφορτισμένη (-ες) με την επιβολή του νόμου και να προβλέπει σύστημα που να επιτρέπει τόσο την επαγρύπνηση για την εφαρμογή του νόμου όσο και τη δίωξη των παραβατών.

                  36.

                  Η επαγρύπνηση θα έπρεπε να περιλαμβάνει διαδικασίες επιθεώρησης των επιχειρήσεων για να διαπιστώνεται εάν αυτές συμμορφώνονται προς το νόμο. Σπανίως είναι απαραίτητο να καθιερωθεί νέο σύστημα επιθεώρησης για την επιβολή νομοθεσίας για την απαγόρευση του καπνίσματος. Αντ’ αυτού, η συμμόρφωση μπορεί να παρακολουθείται κανονικά μέσω των μηχανισμών που έχουν ήδη καθιερωθεί για την επιθεώρηση των εγκαταστάσεων επιχειρήσεων και των χώρων εργασίας. Υπάρχει συνήθως μια ποικιλία επιλογών προς το σκοπό αυτό. Σε πολλές χώρες, οι επιθεωρήσεις για τη συμμόρφωση μπορεί να εντάσσονται σε επιθεωρήσεις για την αδειοδότηση επιχειρήσεων, σε επιθεωρήσεις για την υγεία και την υγιεινή, σε επιθεωρήσεις για την υγεία και την ασφάλεια στο χώρο εργασίας, σε επιθεωρήσεις για την πυρασφάλεια ή παρόμοια προγράμματα. Μπορεί να παρουσιάζει ενδιαφέρον η ταυτόχρονη χρήση τέτοιων πηγών πληροφόρησης.

                  37.

                  Εφόσον είναι δυνατόν, συνιστάται η απασχόληση επιθεωρητών και οργάνων επιβολής του νόμου σε τοπικό επίπεδο· αυτό μπορεί να βελτιώσει τους διαθέσιμους πόρους για την επιβολή του νόμου, καθώς και το επίπεδο της συμμόρφωσης. Αυτή η προσέγγιση απαιτεί την καθιέρωση ενός εθνικού συντονιστικού μηχανισμού, ούτως ώστε να εξασφαλίζεται μια συνεπής προσέγγιση σε εθνική κλίμακα.

                  38.

                  Ανεξάρτητα από το χρησιμοποιούμενο μηχανισμό, η παρακολούθηση πρέπει να βασίζεται σε ένα γενικό σχέδιο επιβολής της νομοθεσίας και να περιλαμβάνει διαδικασία αποτελεσματικής κατάρτισης των επιθεωρητών. Η αποτελεσματική παρακολούθηση μπορεί να συνδυάζει τακτικές επιθεωρήσεις με απρογραμμάτιστες επιθεωρήσεις έκπληξης, καθώς και επισκέψεις σε συνέχεια καταγγελιών. Οι επισκέψεις αυτές μπορούν σαφώς να είναι εκπαιδευτικού χαρακτήρα κατά τον πρώτο καιρό μετά την έναρξη της εφαρμογής του νόμου, καθόσον οι περισσότερες παραβάσεις πιθανόν να γίνονται εξ αμελείας. Η νομοθεσία πρέπει να εξουσιοδοτεί τους επιθεωρητές να εισέρχονται στις εγκαταστάσεις με την επιφύλαξη της ήδη υφιστάμενης νομοθεσίας, να συλλέγουν δείγματα και να συγκεντρώνουν αποδεικτικά στοιχεία, εάν αυτή η εξουσία δεν είναι ήδη καθιερωμένη νόμιμα. Ομοίως η νομοθεσία πρέπει να απαγορεύει στις επιχειρήσεις να παρακωλύουν το έργο των επιθεωρητών.

                  39.

                  Το κόστος της αποτελεσματικής παρακολούθησης δεν είναι υπερβολικό. Δεν είναι απαραίτητο να απασχολείται μεγάλος αριθμός επιθεωρητών, διότι οι επιθεωρήσεις μπορούν να διεξάγονται με την εφαρμογή των υφισταμένων προγραμμάτων και με τη διάθεση προσωπικού, καθώς η εμπειρία έχει δείξει ότι η νομοθεσία για την απαγόρευση του καπνίσματος γίνεται γρήγορα αυτοδύναμη (δηλαδή ενισχύεται κυρίως από το κοινό). Μόνο λίγες ποινικές διώξεις ενδέχεται να είναι απαραίτητες εάν η νομοθεσία εφαρμόζεται προσεκτικά και εάν καταβάλλονται δραστήριες προσπάθειες για την αγωγή των επιχειρήσεων και του κοινού.

                  40.

                  Παρόλο που τα εν λόγω προγράμματα δεν είναι δαπανηρά, απαιτούνται πόροι για την αγωγή των επιχειρήσεων, την κατάρτιση των επιθεωρητών, το συντονισμό των διαδικασιών επιθεώρησης και την ανταμοιβή του προσωπικού για επιθεωρήσεις επιχειρήσεων εκτός των κανονικών ωρών εργασίας. Πρέπει να οριστεί ένας μηχανισμός χρηματοδότησης προς το σκοπό αυτό. Τα αποτελεσματικά προγράμματα παρακολούθησης επωφελούνται από ποικίλες χρηματοδοτικές πηγές, όπως οι εισφορές επί των εσόδων από τη φορολογία, τα τέλη αδειοδότησης επιχειρήσεων και οι εισφορές επί των προστίμων που θα καταβάλλουν οι παραβάτες.

         Στρατηγικές επιβολής της νομοθεσίας

                  41.

                  Οι στρατηγικές για την επιβολή της νομοθεσίας μπορούν να μεγιστοποιήσουν τη συμμόρφωση, να απλουστεύσουν την εφαρμογή της νομοθεσίας και να μειώσουν το επίπεδο των πόρων που απαιτούνται για την επιβολή.

                  42.

                  Ιδιαίτερα, οι δραστηριότητες για την επιβολή της νομοθεσίας κατά την περίοδο αμέσως μετά τη θέση της σε ισχύ έχουν κρίσιμη σημασία για την επιτυχία της και για την επιτυχία της μελλοντικής παρακολούθησης και επιβολής. Σε πολλές εννόμους τάξεις συνιστάται μια αρχική περίοδος επιεικούς επιβολής, κατά την οποία οι παραβάτες θα προειδοποιούνται αλλά δεν θα τιμωρούνται. Αυτή η προσέγγιση πρέπει να συνδυάζεται με μια δραστήρια εκστρατεία αγωγής των επιχειρηματιών όσον αφορά τις ευθύνες τους σύμφωνα με το νόμο, ούτως ώστε να κατανοήσουν αυτοί ότι την αρχική περίοδο χάριτος ή την περίοδο σταδιακής εφαρμογής θα ακολουθήσει αυστηρότερη επιβολή.

                  43.

                  Όταν αρχίσει η δραστήρια επιβολή, σε πολλές εννόμους τάξεις συνιστάται να δοθεί ευρεία δημοσιότητα στις διώξεις που θα ασκηθούν κατά των παραβατών για να αυξηθεί η αποτροπή. Εντοπίζοντας τους κυριότερους παραβάτες οι οποίοι προκλητικά δεν σέβονται το νόμο ή είναι σαφώς γνωστοί σε μια κοινότητα, αναλαμβάνοντας σθεναρή και ταχεία δράση και επιδιώκοντας τη μέγιστη ευαισθητοποίηση του κοινού ως προς αυτές τις δραστηριότητες, οι αρχές μπορούν να δείξουν την αποφασιστικότητά τους και τη σοβαρότητα του νόμου. Με τον τρόπο αυτό θα αυξηθεί η εκούσια συμμόρφωση και θα μειωθούν οι ανάγκες πόρων που απαιτούνται για την παρακολούθηση και την επιβολή της τήρησης του νόμου στο μέλλον.

                  44.

                  Παρόλο που η νομοθεσία για την κατάργηση του καπνίσματος καθίσταται ταχέως αυτοδύναμη, είναι σημαντικό να βρίσκονται οι αρχές σε ετοιμότητα ώστε να αντιμετωπίζουν αμέσως και αποφασιστικά κάθε μεμονωμένη περίπτωση έκδηλης παράβασης. Ιδιαίτερα όταν ένας νόμος αρχίζει να ισχύει, μπορεί να υπάρξει ένας περιστασιακός παραβάτης ο οποίος περιφρονεί το νόμο δημόσια. Η σθεναρή αντίδραση σ’ αυτές τις περιπτώσεις καθιερώνει μια νοοτροπία συμμόρφωσης που θα διευκολύνει τις μελλοντικές προσπάθειες, ενώ η έλλειψη αποφασιστικότητας μπορεί να οδηγήσει γρήγορα σε ευρεία διάδοση των παραβάσεων.

         Κινητοποίηση και συμμετοχή της κοινότητας

                  45.

                  Η αποτελεσματικότητα ενός προγράμματος παρακολούθησης και επιβολής αυξάνεται με τη συμμετοχή της κοινότητας στο πρόγραμμα. Κερδίζοντας την υποστήριξη της κοινότητας και ενθαρρύνοντας τα μέλη της να παρακολουθούν τη συμμόρφωση και να αναφέρουν τις παραβάσεις διευκολύνει σε μεγάλο βαθμό την αποτελεσματικότητα της δράσης των οργάνων επιβολής και συντελεί στο να απαιτούνται λιγότεροι πόροι για τη επίτευξη της συμμόρφωσης. Πράγματι σε πολλές εννόμους τάξεις, οι καταγγελίες εκ μέρους της κοινότητας είναι το πρωταρχικό μέσο για την εξασφάλιση της συμμόρφωσης. Για το λόγο αυτό, η νομοθεσία για την απαγόρευση του καπνίσματος πρέπει να προβλέπει ότι το κοινό μπορεί να υποβάλλει καταγγελίες και να επιτρέπει σε κάθε άτομο ή κάθε μη κυβερνητική οργάνωση να αναλαμβάνει δράση για να επιβάλει τη συμμόρφωση με μέτρα για τη ρύθμιση της έκθεσης στον καπνό τσιγάρου από δεύτερο χέρι. Το πρόγραμμα επιβολής πρέπει να προβλέπει τηλεφωνική γραμμή δωρεάν κλήσεων ειδικά για καταγγελίες ή παρόμοιο σύστημα για να ενθαρρύνει το κοινό να αναφέρει τις παραβάσεις.

         ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ

                  46.

                  Η παρακολούθηση και η αξιολόγηση των μέτρων για τη μείωση της έκθεσης στον καπνό τσιγάρου είναι σημαντικές για διαφόρους λόγους όπως:

                              α)

                              για την αύξηση της πολιτικής και δημόσιας υποστήριξης για την ενίσχυση και την επέκταση της εφαρμογής των νομοθετικών διατάξεων·

                              β)

                              για τη συλλογή στοιχείων της επιτυχίας τα οποία θα χρησιμεύσουν για την πληροφόρηση και την ενίσχυση των προσπαθειών άλλων χωρών·

                              γ)

                              για τον προσδιορισμό και τη δημοσιοποίηση των προσπαθειών της καπνοβιομηχανίας να υπονομεύσει τα μέτρα εφαρμογής.

                  47.

                  Η έκταση και η πολυπλοκότητα της παρακολούθησης και της αξιολόγησης θα ποικίλλουν μεταξύ των διαφόρων εννόμων τάξεων, αναλόγως προς την εμπειρία και τους πόρους που διατίθενται. Εντούτοις είναι σημαντικό να αξιολογηθεί το αποτέλεσμα των μέτρων που εφαρμόζονται, ιδιαίτερα όσον αφορά την ένδειξη κλειδί που αποτελεί η έκθεση στον καπνό τσιγάρου από δεύτερο χέρι στους χώρους εργασίας και στους δημόσιους χώρους. Μπορεί να υπάρχουν οικονομικά αποδοτικοί τρόποι για την επίτευξη αυτού, για παράδειγμα με τη χρήση δεδομένων ή πληροφοριών που έχουν συλλεγεί μέσω δραστηριοτήτων ρουτίνας, όπως οι επιθεωρήσεις των χώρων εργασίας.

                  48.

                  Οι οκτώ βασικοί δείκτες για τη διαδικασία και το αποτέλεσμα που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη είναι οι εξής (2):

         Διαδικασία

                  α)

                  γνώση, στάση και υποστήριξη όσον αφορά τις πολιτικές απαγόρευσης του καπνίσματος εκ μέρους του κοινού γενικά και ενδεχομένως ορισμένων ειδικών ομάδων όπως, για παράδειγμα, οι εργαζόμενοι στα μπαρ·

                  β)

                  επιβολή και συμμόρφωση στις πολιτικές απαγόρευσης του καπνίσματος·

         Αποτελέσματα

                  α)

                  μείωση της έκθεσης των εργαζομένων στο παθητικό κάπνισμα στους χώρους εργασίας και τους δημόσιους χώρους·

                  β)

                  μείωση της περιεκτικότητας καπνού τσιγάρου στον αέρα στους χώρους εργασίας (ιδιαίτερα στα εστιατόρια) και τους δημόσιους χώρους·

                  γ)

                  μείωση της θνησιμότητας και της νοσηρότητας από την έκθεση σε καπνό τσιγάρου από δεύτερο χέρι·

                  δ)

                  μείωση της έκθεσης σε καπνό τσιγάρου από δεύτερο χέρι στις ιδιωτικές κατοικίες·

                  ε)

                  αλλαγές στον αριθμό των καπνιστών και στη συμπεριφορά ως προς το κάπνισμα·

                  στ)

                  οικονομικός αντίκτυπος.

         (1)  Είναι πιθανόν να υπάρχουν στον αέρα συστατικά στοιχεία καπνού τσιγάρου σε ποσότητες πολύ μικρές για να μετρηθούν. Πρέπει να δοθεί προσοχή στην πιθανότητα απόπειρας εκμετάλλευσης των ορίων του ανωτέρω ορισμού από την καπνοβιομηχανία ή από τον κλάδο φιλοξενίας.

         (2)  Η δημοσίευση με τίτλο «WHO policy recommandations: protection from exposure to second-hand tobacco smoke» (Γενεύη, Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας, 2007) παρέχει παραπομπές και υπερσυνδέσεις σε μελέτες παρακολούθησης που διεξάχθηκε αλλού σχετικά με όλους αυτούς τους δείκτες.


title: ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ να εξουσιοδοτήσει την Επιτροπή να αρχίσει διαπραγματεύσεις με το Τουρκμενιστάν για την προσαρμογή της συμφωνίας εταιρικής σχέσης και συνεργασίας μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών της, αφενός, και του Τουρκμενιστάν, αφετέρου, για να ληφθεί υπόψη η προσχώρηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Εσθονίας, της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Λετονίας, της Δημοκρατίας της Λιθουανίας, της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας, της Δημοκρατίας της Μάλτας, της Δημοκρατίας της Πολωνίας, της Δημοκρατίας της Σλοβενίας και της Σλοβακικής Δημοκρατίας

text:
   EL
EL    EL
 ---pagebreak---                     ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
                                                  Βρυξέλλες, 11.8.2010
                                                  SEC(2010) 972 τελικό
                    ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
   να εξουσιοδοτήσει την Επιτροπή να αρχίσει διαπραγµατεύσεις µε το Τουρκµενιστάν για
       την προσαρµογή της συµφωνίας εταιρικής σχέσης και συνεργασίας µεταξύ των
    Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών µελών της, αφενός, και του Τουρκµενιστάν,
    αφετέρου, για να ληφθεί υπόψη η προσχώρηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση της Τσεχικής
       ∆ηµοκρατίας, της ∆ηµοκρατίας της Εσθονίας, της Κυπριακής ∆ηµοκρατίας, της
     ∆ηµοκρατίας της Λετονίας, της ∆ηµοκρατίας της Λιθουανίας, της ∆ηµοκρατίας της
       Ουγγαρίας, της ∆ηµοκρατίας της Μάλτας, της ∆ηµοκρατίας της Πολωνίας, της
               ∆ηµοκρατίας της Σλοβενίας και της Σλοβακικής ∆ηµοκρατίας
EL                                                                                EL
 ---pagebreak---                       ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
   να εξουσιοδοτήσει την Επιτροπή να αρχίσει διαπραγµατεύσεις µε το Τουρκµενιστάν για
        την προσαρµογή της συµφωνίας εταιρικής σχέσης και συνεργασίας µεταξύ των
    Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών µελών της, αφενός, και του Τουρκµενιστάν,
    αφετέρου, για να ληφθεί υπόψη η προσχώρηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση της Τσεχικής
       ∆ηµοκρατίας, της ∆ηµοκρατίας της Εσθονίας, της Κυπριακής ∆ηµοκρατίας, της
      ∆ηµοκρατίας της Λετονίας, της ∆ηµοκρατίας της Λιθουανίας, της ∆ηµοκρατίας της
        Ουγγαρίας, της ∆ηµοκρατίας της Μάλτας, της ∆ηµοκρατίας της Πολωνίας, της
                 ∆ηµοκρατίας της Σλοβενίας και της Σλοβακικής ∆ηµοκρατίας
   A.      ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
   1.      Η συµφωνία εταιρικής σχέσης και συνεργασίας (ΣΕΣΣ) µεταξύ των Ευρωπαϊκών
           Κοινοτήτων και των κρατών µελών τους, αφενός, και του Τουρκµενιστάν, αφετέρου,
           η οποία υπεγράφη στις Βρυξέλλες, στις 25 Μαΐου 1998, δεν έχει ακόµα τεθεί σε
           ισχύ.
   2.      ∆εδοµένου ότι η συµφωνία αυτή υπεγράφη πριν από τη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής
           Ένωσης, της 1ης Μαΐου 2004, που έγινε µε την προσχώρηση της Τσεχικής
           ∆ηµοκρατίας, της ∆ηµοκρατίας της Εσθονίας, της Κυπριακής ∆ηµοκρατίας, της
           ∆ηµοκρατίας της Λετονίας, της ∆ηµοκρατίας της Λιθουανίας, της ∆ηµοκρατίας της
           Ουγγαρίας, της ∆ηµοκρατίας της Μάλτας, της ∆ηµοκρατίας της Πολωνίας, της
           ∆ηµοκρατίας της Σλοβενίας και της Σλοβακικής ∆ηµοκρατίας και, της 1ης
           Ιανουαρίου 2007, µε την προσχώρηση της ∆ηµοκρατίας της Βουλγαρίας και της
           Ρουµανίας, είναι απαραίτητο να καταρτιστεί πρωτόκολλο της ΣΕΣΣ ώστε να δοθεί η
           δυνατότητα στα 12 νέα κράτη µέλη να προσχωρήσουν στη συµφωνία όταν αυτή θα
           τεθεί σε ισχύ.
   3.      Σύµφωνα µε το άρθρο 6 της πράξης περί των όρων προσχωρήσεως της Τσεχικής
           ∆ηµοκρατίας, της ∆ηµοκρατίας της Εσθονίας, της Κυπριακής ∆ηµοκρατίας, της
           ∆ηµοκρατίας της Λετονίας, της ∆ηµοκρατίας της Λιθουανίας, της ∆ηµοκρατίας της
           Ουγγαρίας, της ∆ηµοκρατίας της Μάλτας, της ∆ηµοκρατίας της Πολωνίας, της
           ∆ηµοκρατίας της Σλοβενίας και της Σλοβακικής ∆ηµοκρατίας και των προσαρµογών
           των Συνθηκών επί των οποίων βασίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ , L236 της
           23.9.2003). στο εξής «πράξη προσχώρησης»), η προσχώρηση των πραναφερόµενων
           10 νέων κρατών µελών στην ΣΕΣΣ µε το Τουρκµενιστάν συµφωνείται µε τη σύναψη
           πρωτοκόλλου στην εν λόγω συµφωνία. Το άρθρο 6 παράγραφος 2 της πράξης
           προσχώρησης προβλέπει απλουστευµένη διαδικασία, υπό την έννοια ότι το
           συγκεκριµένο πρωτόκολλο συνάπτεται µεταξύ του Συµβουλίου της Ευρωπαϊκής
           Ένωσης, που αποφασίζει οµόφωνα εξ ονόµατος των κρατών µελών, και της
           ενδιαφερόµενης τρίτης χώρας.
   4.      Σύµφωνα µε την εξουσιοδότηση του Συµβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2006, η
           Επιτροπή διεξήγαγε, εξ ονόµατος της Κοινότητας και των κρατών µελών της,
           διαπραγµατεύσεις µε το Τουρκµενιστάν, µε σκοπό τη σύναψη πρωτοκόλλου της
           ΣΕΣΣ, προκειµένου να ληφθεί υπόψη η προσχώρηση της ∆ηµοκρατίας της
EL                                            2                                           EL
 ---pagebreak---             Βουλγαρίας και της Ρουµανίας στην ΕΕ, οι οποίες, όµως, δεν έχουν ακόµα
            ολοκληρωθεί.
   5        Η Επιτροπή θα διαπραγµατευτεί, εξ ονόµατος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ένα
            πρωτόκολλο προσχώρησης που θα λαµβάνει δεόντως υπόψη το πρωτόκολλο
            προσχώρησης της ∆ηµοκρατίας της Βουλγαρίας και της Ρουµανίας το οποίο έχει ήδη
            αποτελέσει αντικείµενο διαπραγµάτευσης, βάσει οδηγιών διαπραγµάτευσης
            εγκεκριµένων από το Συµβούλιο, το οποίο αποφασίζει µε οµοφωνία, και σε
            διαβούλευση µε επιτροπή απαρτιζόµενη από εκπροσώπους των κρατών µελών. Η
            Επιτροπή θα υποβάλει προς έγκριση στο Συµβούλιο σχέδιο του κοινού
            πρωτοκόλλου.
   6.       Όσον αφορά το χρονοδιάγραµµα, οι συγκεκριµένες διαπραγµατεύσεις πρέπει να
            ολοκληρωθούν ταχέως για να µπορέσει το πρωτόκολλο προσαρµογής της ΣΕΣΣ να
            τεθεί σε ισχύ το συντοµότερο δυνατόν, πριν από την ολοκλήρωση της διαδικασίας
            επικύρωσης της ΣΕΣΣ.
   B.       ΣΥΣΤΑΣΗ
   Η Επιτροπή, κατά συνέπεια, καλεί το Συµβούλιο:
   – να εξουσιοδοτήσει την Επιτροπή να διαπραγµατευτεί, εξ ονόµατος της Ευρωπαϊκής
      Ένωσης, πρωτόκολλο µε το Τουρκµενιστάν για την προσαρµογή της συµφωνίας εταιρικής
      σχέσης και συνεργασίας µεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών µελών της,
      αφενός, και του Τουρκµενιστάν, αφετέρου, που υπεγράφη στις Βρυξέλλες στις 25 Μαΐου
      1998, προκειµένου να ληφθεί υπόψη η προσχώρηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση της
      Τσεχικής ∆ηµοκρατίας, της ∆ηµοκρατίας της Εσθονίας, της Κυπριακής ∆ηµοκρατίας, της
      ∆ηµοκρατίας της Λετονίας, της ∆ηµοκρατίας της Λιθουανίας, της ∆ηµοκρατίας της
      Ουγγαρίας, της ∆ηµοκρατίας της Μάλτας, της ∆ηµοκρατίας της Πολωνίας, της
      ∆ηµοκρατίας της Σλοβενίας και της Σλοβακικής ∆ηµοκρατίας, στη βάση των συνηµµένων
      οδηγιών διαπραγµάτευσης, λαµβάνοντας δεόντως υπόψη το πρωτόκολλο προσχώρησης
      της ∆ηµοκρατίας της Βουλγαρίας και της Ρουµανίας που έχει ήδη αποτελέσει το
      αντικείµενο διαπραγµατεύσεων·
   – να διορίσει την COEST ως ειδική επιτροπή, απαρτιζόµενη από εκπροσώπους των κρατών
      µελών, για να συνδράµουν την Επιτροπή κατά την εκτέλεση των καθηκόντων της· και
   – να εγκρίνει τις συνηµµένες οδηγίες διαπραγµάτευσης.
EL                                             3                                           EL
 ---pagebreak---                                         ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
      Οδηγίες διαπραγµάτευσης για την προσαρµογή της συµφωνίας εταιρικής σχέσης και
    συνεργασίας µεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών µελών της, αφενός,
    και του Τουρκµενιστάν, αφετέρου, προκειµένου να ληφθεί υπόψη η προσχώρηση στην
      Ευρωπαϊκή Ένωση της Τσεχικής ∆ηµοκρατίας, της ∆ηµοκρατίας της Εσθονίας, της
        Κυπριακής ∆ηµοκρατίας, της ∆ηµοκρατίας της Λετονίας, της ∆ηµοκρατίας της
       Λιθουανίας, της ∆ηµοκρατίας της Ουγγαρίας, της ∆ηµοκρατίας της Μάλτας, της
       ∆ηµοκρατίας της Πολωνίας, της ∆ηµοκρατίας της Σλοβενίας και της Σλοβακικής
                                         ∆ηµοκρατίας
   1.      ΓΕΝΙΚΟΣ ΣΤΟΧΟΣ
           Προσαρµογή της συµφωνίας εταιρικής σχέσης και συνεργασίας (ΣΕΣΣ) µε το
           Τουρκµενιστάν για να δοθεί η δυνατότητα στα νέα κράτη µέλη που προσχώρησαν
           στην ΕΕ την 1η Μαΐου 2004 να προσχωρήσουν στη συγκεκριµένη συµφωνία.
   2.      ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟΥ
           Τα νέα κράτη µέλη που προσχώρησαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση την 1η Μαΐου 2004
           θα προσχωρήσουν στην ΣΕΣΣ µε το Τουρκµενιστάν. Το πρωτόκολλο θα
           προσδιορίσει τις τεχνικές προσαρµογές που πρέπει να επέλθουν στη συµφωνία µετά
           την προσχώρηση δέκα νέων συµβαλλοµένων µερών, λαµβάνοντας δεόντως υπόψη
           το πρωτόκολλο προσχώρησης της ∆ηµοκρατίας της Βουλγαρίας και της Ρουµανίας
           που έχει ήδη αποτελέσει το αντικείµενο διαπραγµατεύσεων.
   3.      ΧΡΟΝΟ∆ΙΑΓΡΑΜΜΑ
           Οι διαπραγµατεύσεις πρέπει να ολοκληρωθούν ταχέως, έτσι ώστε να µπορέσει να
           εγκριθεί το κοινό πρωτόκολλο πριν από την ολοκλήρωση της διαδικασίας
           επικύρωσης της ΣΕΣΣ µε το Τουρκµενιστάν.
EL                                             4                                          EL


				|

		52014DC0404

			Σύσταση για ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Τσεχικής Δημοκρατίας για το 2014 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Τσεχικής Δημοκρατίας για το 2014 /* COM/2014/0404 final - 2014/ () */

Σύσταση
για
ΣΥΣΤΑΣΗ
ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
σχετικά
με το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
της Τσεχικής
Δημοκρατίας
για το 2014
και τη
διατύπωση
γνώμης του
Συμβουλίου
σχετικά με το
πρόγραμμα
σύγκλισης της
Τσεχικής
Δημοκρατίας
για το 2014
ΤΟ
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ
ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας
υπόψη τη
Συνθήκη για τη
λειτουργία της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης, και
ιδίως το άρθρο 121
παράγραφος 2 και
το άρθρο 148
παράγραφος 4,
Έχοντας
υπόψη τον
κανονισμό (ΕΚ)
αριθ. 1466/97 του
Συμβουλίου,
της 7ης Ιουλίου
1997, για την
ενίσχυση της
εποπτείας της
δημοσιονομικής
κατάστασης και
την εποπτεία
και τον
συντονισμό των
οικονομικών
πολιτικών[1], και
ιδίως το άρθρο 9
παράγραφος 2,
Έχοντας
υπόψη τη
σύσταση της
Ευρωπαϊκής
Επιτροπής[2],
Έχοντας
υπόψη τα
ψηφίσματα του
Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου[3],
Έχοντας
υπόψη τα
συμπεράσματα
του Ευρωπαϊκού
Συμβουλίου,
Έχοντας
υπόψη τη γνώμη
της επιτροπής
απασχόλησης,
Έχοντας
υπόψη τη γνώμη
της
οικονομικής
και δημοσιονομικής
επιτροπής,
Έχοντας
υπόψη τη γνώμη
της επιτροπής
κοινωνικής προστασίας,
Έχοντας
υπόψη τη γνώμη
της επιτροπής
οικονομικής
πολιτικής,
Εκτιμώντας
τα ακόλουθα:
(1)
Στις 26
Μαρτίου 2010, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
συμφώνησε με
την πρόταση
της Ευρωπαϊκής
Επιτροπής για
τη δρομολόγηση
της
στρατηγικής
«Ευρώπη 2020», μιας
νέας στρατηγικής
για την
απασχόληση και
την ανάπτυξη, η
οποία,
βασιζόμενη σε
ενισχυμένο
συντονισμό των
οικονομικών
πολιτικών, θα
εστιάζεται
στους νευραλγικούς
τομείς στους
οποίους
απαιτείται
δράση ώστε να
ενισχυθεί το
δυναμικό
διατηρήσιμης
ανάπτυξης και
ανταγωνιστικότητας
της Ευρώπης.
(2)
Στις 13
Ιουλίου 2010, το
Συμβούλιο, με
βάση τις
προτάσεις της
Επιτροπής,
εξέδωσε
σύσταση
σχετικά με
τους γενικούς
προσανατολισμούς
της
οικονομικής
πολιτικής των
κρατών μελών
και της Ένωσης
(2010 έως 2014) και, στις 21
Οκτωβρίου 2010, εξέδωσε
απόφαση
σχετικά με τις
κατευθυντήριες
γραμμές για
τις πολιτικές
απασχόλησης
των κρατών
μελών, που από
κοινού
αποτελούν τις
«ολοκληρωμένες
κατευθυντήριες
γραμμές». Τα
κράτη μέλη
κλήθηκαν να
λαμβάνουν
υπόψη τις
ολοκληρωμένες
κατευθυντήριες
γραμμές στις
οικείες
οικονομικές
πολιτικές και
στις πολιτικές
για την
απασχόληση.
(3)
Στις 29
Ιουνίου 2012, οι
αρχηγοί κρατών
και
κυβερνήσεων
ενέκριναν
«Σύμφωνο για
την ανάπτυξη
και την απασχόληση»,
το οποίο
παρέχει ένα
συνεκτικό
πλαίσιο δράσης
σε επίπεδο
κρατών μελών,
ΕΕ και ζώνης
του ευρώ, με την
κινητοποίηση όλων
των δυνατών
μηχανισμών,
μέσων και
πολιτικών.
Έλαβαν απόφαση
σχετικά με τη
δράση που
πρέπει να αναληφθεί
στο επίπεδο
των κρατών
μελών, ιδίως
εκφράζοντας
την απόλυτη
προσήλωσή τους
στην επίτευξη
των στόχων της
στρατηγικής
«Ευρώπη 2020» και
στην εφαρμογή
των ειδικών
ανά χώρα
συστάσεων.
(4)
Στις 9
Ιουλίου 2013, το
Συμβούλιο
εξέδωσε
σύσταση σχετικά
με το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
της Τσεχικής
Δημοκρατίας
για το 2013 και
διατύπωσε τη
γνώμη του
σχετικά με το
επικαιροποιημένο
πρόγραμμα σύγκλισης
της Τσεχικής
Δημοκρατίας
για την
περίοδο 2012-2016.
(5)
Στις 13
Νοεμβρίου 2013, η
Επιτροπή
εξέδωσε την
ετήσια επισκόπηση
της ανάπτυξης[4], με
την οποία
αρχίζει το
Ευρωπαϊκό
Εξάμηνο του 2014 σχετικά
με τον
συντονισμό των
οικονομικών
πολιτικών. Την
ίδια ημέρα,
βάσει του
κανονισμού (ΕΕ)
αριθ. 1176/2011, η
Επιτροπή
εξέδωσε την
έκθεση του
μηχανισμού
επαγρύπνησης[5],
στην οποία δεν
προσδιόρισε
την Τσεχική
Δημοκρατία ως
ένα από τα
κράτη μέλη τα
οποία θα
έπρεπε να υποβληθούν
σε
εμπεριστατωμένη
επισκόπηση.
(6)
Στις 20
Δεκεμβρίου 2013, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
ενέκρινε τις
προτεραιότητες
για την
εξασφάλιση
χρηματοπιστωτικής
σταθερότητας,
δημοσιονομικής
εξυγίανσης και
δράσης για την
ενίσχυση της
ανάπτυξης.
Υπογράμμισε
την ανάγκη να
επιδιωχθεί
διαφοροποιημένη,
φιλική προς την
ανάπτυξη
δημοσιονομική
εξυγίανση, να
αποκατασταθούν
οι κανονικές
συνθήκες
δανειοδότησης
στην
οικονομία, να
προωθηθούν η
ανάπτυξη και η
ανταγωνιστικότητα,
να καταπολεμηθούν
η ανεργία και
οι κοινωνικές
επιπτώσεις της
κρίσης και να
εκσυγχρονιστεί
η δημόσια
διοίκηση.
(7)
Στις 16 Απριλίου
2014, η Τσεχική
Δημοκρατία
υπέβαλε το
εθνικό της
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
για το 2014 και
στις 28 Απριλίου
2014 το πρόγραμμα
σύγκλισης του 2014.
Προκειμένου να
ληφθεί υπόψη η
διασύνδεσή
τους, τα δύο
προγράμματα
αξιολογήθηκαν
ταυτοχρόνως.
(8)
Ο στόχος
της
δημοσιονομικής
στρατηγικής
που
περιγράφεται στο
πρόγραμμα
σύγκλισης του 2014
είναι να
διατηρηθεί το
έλλειμμα
γενικής
κυβέρνησης στη
διάρκεια του προγράμματος
κάτω από την
τιμή αναφοράς
που προβλέπει
η Συνθήκη, ήτοι 3%
του ΑΕΠ. Το
πρόγραμμα
αναφέρει τον
μεσοπρόθεσμο
στόχο, ίσο με -1%
του ΑΕΠ, ο
οποίος αντανακλά
τις απαιτήσεις
του Συμφώνου
Σταθερότητας
και Ανάπτυξης.
Ενώ η
δημοσιονομική
στρατηγική
είναι σύμφωνη
με το Σύμφωνο
Σταθερότητας
και Ανάπτυξης
το 2014, η
απαιτούμενη
προσαρμογή σε
διαρθρωτικούς όρους
δεν αναμένεται
να επιτευχθεί
το 2015, καθώς το εκ
νέου
υπολογισθέν
διαρθρωτικό
ισοζύγιο
προβλέπεται να
επιδεινωθεί
κατά 0,6
εκατοστιαίες
μονάδες. Επιπλέον,
οι δημόσιες
δαπάνες
αναμένεται να
αυξηθούν με
ρυθμό που δεν
συνάδει με τον
δείκτη
αναφοράς για
τις δαπάνες. Το
εκ νέου
υπολογισθέν
διαρθρωτικό
ισοζύγιο
προβλέπεται να
αποκλίνει από
την απαιτούμενη
πορεία
προσαρμογής
επίσης το 2016 και
το 2017, έτη κατά τα
οποία το εκ
νέου
υπολογισθέν
διαρθρωτικό
ισοζύγιο
προβλέπεται
ίσο με -1,6% και -1,9%
του ΑΕΠ
αντιστοίχως.
Συνολικά, από
το 2015 πρέπει να
αναμένεται
κίνδυνος
απόκλισης από
την πορεία
προσαρμογής
για την επίτευξη
του
μεσοπρόθεσμου
στόχου.
Σύμφωνα με το πρόγραμμα,
ο δείκτης
χρέους, ο
οποίος
βρίσκεται κάτω
της τιμής
αναφοράς 60% του
ΑΕΠ,
προβλέπεται να
μειωθεί
προσωρινά κατά
1,1 εκατοστιαία
μονάδα σε 45% του ΑΕΠ
το 2014 και να
αυξηθεί σε 46% του
ΑΕΠ το 2015. Το
μακροοικονομικό
σενάριο στο
οποίο
στηρίζονται οι
δημοσιονομικές
προβλέψεις του
προγράμματος
είναι ρεαλιστικό.
Η τσεχική
οικονομία
αναμένεται να
αναπτυχθεί
κατά 1,7% το 2014 και
κατά 2% το 2015,
σύμφωνα με το
πρόγραμμα, σε
σύγκριση με
ποσοστά 2% και 2,4%
που
αναφέρονταν στις
εαρινές
προβλέψεις της
Επιτροπής του 2014.
Οι βασικοί
κίνδυνοι για
τις
δημοσιονομικές
προοπτικές
απορρέουν από
την υψηλή
αβεβαιότητα
σχετικά με την
μελλοντική
εξέλιξη των
δημοσίων
επενδύσεων και
από την
ενδεχόμενη
εφάπαξ δαπάνη
που αφορά την
προγραμματισμένη
σύμβαση χρηματοδοτικής
μίσθωσης
μαχητικών
αεροσκαφών,
της οποίας η
αναμενόμενη
επίπτωση στην
αύξηση του
ελλείμματος θα
είναι ίση με 0,5%
του ΑΕΠ το 2015.
Σύμφωνα με την
πρόβλεψη της
Επιτροπής,
υπάρχει
κίνδυνος
σημαντικής
απόκλισης από
τον
μεσοπρόθεσμο
στόχο το 2015. Η
διαφορά με το
σενάριο στο
οποίο
βασίζεται το
πρόγραμμα
έγκειται στις
διαφορετικές
παραδοχές
σχετικά με τις
πολιτικές και
τα μέτρα
διακριτικής
ευχέρειας το 2015.
Βάσει αξιολόγησης
του
προγράμματος
από το
Συμβούλιο και
των προβλέψεων
της Επιτροπής,
σύμφωνα με τον
κανονισμό (ΕΚ)
αριθ. 1466/97 του
Συμβουλίου, το
Συμβούλιο είναι
της γνώμης ότι
το έλλειμμα
έχει μειωθεί
με διατηρήσιμο
τρόπο κάτω από
το 3% του ΑΕΠ το 2013,
σύμφωνα με τη
σύσταση του
Συμβουλίου,
και ότι, ενώ ο
μεσοπρόθεσμος
στόχος
αναμένεται να
επιτευχθεί το 2014,
υπάρχει
κίνδυνος
σημαντικής
απόκλισης από
αυτόν από το 2015
και εξής.
(9)
Η Τσεχική
Δημοκρατία
μόλις εξήλθε
από διετή
ύφεση και
βρίσκεται τώρα
αντιμέτωπη με
την πρόκληση
να επιτύχει
σταθερά υψηλή
μεγέθυνση, σε
ένα πλαίσιο
ταχείας
γήρανσης του
πληθυσμού. Οι
δημόσιες
επενδύσεις
ακολούθησαν
πορεία απότομης
μείωσης τα
τελευταία έτη
και οι
επενδύσεις σε
υποδομές
επλήγησαν
ιδιαίτερα. Το
μοντέλο
ανάπτυξης της
τσεχικής
οικονομίας
πριν από την
κρίση
βασιζόταν σε
μεγάλες
εισροές ξένων
κεφαλαίων και
σε ισχυρό εξαγωγικό
προσανατολισμό.
Καθώς το
περιθώριο για κάλυψη
της υστέρησης
με βάση τη
συσσώρευση
συντελεστών
παραγωγής
(συμπεριλαμβανομένων
των ξένων
κεφαλαίων) φαίνεται
περιορισμένο,
ο
αναπροσανατολισμός
της οικονομίας
προς εγχώριες
κινητήριες
δυνάμεις της ανάπτυξης
θα ανοίξει
νέες οδούς για
κέρδη παραγωγικότητας.
Μεταξύ των
ουσιαστικών
στοιχείων της διαδικασίας
αυτής περιλαμβάνονται
η στήριξη της
εκπαίδευσης,
της κατάρτισης
και της
καινοτομίας,
καθώς και η
ενίσχυση των
θεσμών.
(10)
Η
κυβέρνηση
ενέκρινε
προσφάτως τη
Συνθήκη για τη σταθερότητα,
τον συντονισμό
και τη
διακυβέρνηση, αν
και η κύρωσή
της από το
κοινοβούλιο
εκκρεμεί
ακόμη. Το 2011
άρχισαν
εργασίες για
μια εκτενή
μεταρρύθμιση
του
δημοσιονομικού
πλαισίου, αλλά
η θέσπιση και η
εφαρμογή του
είναι ακόμη
αβέβαιες. Έχει
επίσης
καθυστερήσει η
θέσπιση της
σχετικής νομοθεσίας
που θα
διασφαλίζει τη
συμμόρφωση με
την οδηγία 2011/85/ΕΕ
του Συμβουλίου
σχετικά με τα
δημοσιονομικά
πλαίσια.
(11)
Στον
τομέα της
φορολογίας, οι
βασικές
προκλήσεις που
αντιμετωπίζει
η Τσεχική
Δημοκρατία
είναι να καταστεί
αποτελεσματικότερη
η είσπραξη των
εσόδων και να
επιτευχθεί μια
φορολογική
διάρθρωση πιο φιλική
προς την
ανάπτυξη. Η
Τσεχική
Δημοκρατία
έλαβε ορισμένα
μέτρα για τη βελτίωση
της
φορολογικής
συμμόρφωσης,
ιδίως στον
τομέα της
έμμεσης
φορολογίας,
αλλά το
συνολικό κόστος
της
συμμόρφωσης
παραμένει
υπερβολικά υψηλό.
Εν προκειμένω,
δεν έχουν
ακόμη εναρμονιστεί
οι φορολογικές
βάσεις (φόροι
εισοδήματος,
εισφορές
υγείας και
κοινωνικής
ασφάλισης), ενώ
η θέσπιση
ενιαίου
σημείου
είσπραξης που
προβλεπόταν να
πραγματοποιηθεί
το 2015 έχει
ματαιωθεί. Ωστόσο,
η τσεχική
κυβέρνηση
ανακοίνωσε την
πρόθεσή της να
αντιμετωπίσει
το ζήτημα της
εναρμόνισης
των φορολογικών
βάσεων. Οι
συστάσεις του 2013
σχετικά με τη
διάρθρωση της
φορολογίας δεν
έχουν
εφαρμοστεί. Η
φορολογία της
εργασίας
παραμένει
υψηλή, ιδίως
για τα άτομα με
χαμηλά
εισοδήματα,
συμπεριλαμβανομένων
των εργαζομένων
μερικής
απασχόλησης,
κυρίως λόγω
των υψηλών
εισφορών
κοινωνικής
ασφάλισης.
Υπάρχουν ορισμένες
δυνατότητες
για στροφή από
τη φορολογία
της εργασίας
σε άλλους
τομείς, όπως οι
περιβαλλοντικοί
φόροι και οι
περιοδικοί
φόροι επί των
κατοικιών, οι
οποίοι είναι
αμφότεροι
σχετικά
χαμηλοί.
Εξακολουθούν
να υπάρχουν
σημαντικές
διαφορές στη
μεταχείριση μισθωτών
και
αυταπασχολουμένων
όσον αφορά
τους φόρους
και τις
εισφορές
κοινωνικής
ασφάλισης,
διαφορές που
οδηγούν στη
συρρίκνωση της
φορολογικής βάσης
και δημιουργούν
κίνητρα για
εικονική
αυταπασχόληση
με άδικες συνέπειες
για όσους
απασχολούνται
βάσει κανονικής
σύμβασης
εργασίας.
(12)
Η Τσεχική
Δημοκρατία
αντιμετωπίζει
μακροπρόθεσμα
μέτριους
κινδύνους
βιωσιμότητας,
οφειλόμενους
σε μεγάλο
βαθμό στις
προβλεπόμενες
αυξήσεις των
δαπανών για
συντάξεις και
υγειονομική
περίθαλψη.
Σύμφωνα με την
κείμενη
νομοθεσία, η
νόμιμη ηλικία
συνταξιοδότησης
πρόκειται να
αυξηθεί μακροπρόθεσμα,
αλλά με πολύ
βραδύ ρυθμό
μεσοπρόθεσμα.
Η κυβέρνηση
σχεδιάζει να
θεσπίσει
μηχανισμό αναθεώρησης,
που θα
ευθυγραμμίζει
την ηλικία
συνταξιοδότησης
με τις
μεταβολές στο
προσδόκιμο
ζωής, αλλά αυτό
απαντά εν
μέρει μόνο
στην πρόκληση
που συνιστά το
κενό βιωσιμότητας.
Επιπλέον, η
προσωρινά
χαμηλότερη τιμαριθμική
αναπροσαρμογή
των συντάξεων
θα λήξει το 2015,
ένα έτος
ενωρίτερα από
το
προγραμματισμένο,
και ο κανονικός
μηχανισμός
αναπροσαρμογής
των συντάξεων (δείκτης
τιμών συν ένα
τρίτο της
αύξησης των
πραγματικών
μισθών) δεν
έχει
αναθεωρηθεί.
Περιορισμένη
πρόοδος
επιτεύχθηκε
στην προώθηση
της απασχολησιμότητας
των ατόμων
μεγαλύτερης
ηλικίας. Καμία
πρόοδος δεν
σημειώθηκε στη
βελτίωση της
σχέσης
κόστους-αποτελεσματικότητας
των δημοσίων
δαπανών για
υγειονομική
περίθαλψη. Ο
τομέας της
νοσηλείας
κατόπιν εισαγωγής
σε νοσοκομείο
εμφανίζει
πλεονάζουσα
δυναμικότητα,
γεγονός που
υποδηλώνει ότι
υπάρχει
περιθώριο για
βελτιώσεις στη
σχέση
κόστους-αποτελεσματικότητας
και στη
διακυβέρνηση.
(13)
Έχουν
γίνει ορισμένα
αρχικά βήματα
για τη βελτίωση
της ικανότητας
και της
ποιότητας των
δημόσιων υπηρεσιών
απασχόλησης.
Τα μέτρα αυτά
κινούνται προς
τη σωστή
κατεύθυνση,
αλλά ο
αντίκτυπός
τους χρειάζεται
να
αξιολογηθεί.
Οι ενεργητικές
πολιτικές για
την αγορά
εργασίας
εξακολουθούν
να χρηματοδοτούνται
ανεπαρκώς και
δεν καλύπτουν
αποτελεσματικά
τις γυναίκες
με μικρά
παιδιά, τους
νέους και τα
άτομα μεγαλύτερης
ηλικίας. Παρά
το σχετικά
υψηλό συνολικό
ποσοστό
απασχόλησης,
οι ομάδες
αυτές
εξακολουθούν
να μην
αντιπροσωπεύονται
επαρκώς στην
αγορά εργασίας.
Η περιορισμένη
πρόσβαση σε
προσιτές εγκαταστάσεις
και υπηρεσίες
παιδικής
μέριμνας και η
συγκριτικά χαμηλή
αξιοποίηση της
μερικής
απασχόλησης
δυσχεραίνει τη
συμμετοχή των
γυναικών στην
αγορά εργασίας.
Το μισθολογικό
χάσμα μεταξύ
των δύο φύλων
το 2012 ήταν ακόμη
ένα από τα
μεγαλύτερα
στην ΕΕ.
(14)
Η
ποιότητα και η
σύνδεση με την
αγορά εργασίας
του
εκπαιδευτικού
συστήματος της
Τσεχικής
Δημοκρατίας
είναι λόγοι ανησυχίας.
Ελήφθησαν
ορισμένα μέτρα
για να βελτιωθεί
το πλαίσιο
αξιολόγησης
στην
υποχρεωτική εκπαίδευση,
αλλά η
παρακολούθηση
των μέτρων
αυτών όσον
αφορά τα
σχολεία και
τους μαθητές
που υστερούν
εξακολουθεί να
αποτελεί
πρόκληση. Η
ελκυστικότητα
του επαγγέλματος
του
εκπαιδευτικού
αποτελεί
επίσης πρόβλημα,
το οποίο η
κυβέρνηση
σκοπεύει να
αντιμετωπίσει.
Η χαμηλή
συμμετοχή των
παιδιών των
Ρομά στην επίσημη
γενική
προσχολική
εκπαίδευση και
στην πρωτοβάθμια
εκπαίδευση
εξακολουθεί να
συνιστά
πρόκληση όσον
αφορά την
ένταξή τους. Η
μεταρρύθμιση
της
τριτοβάθμιας
εκπαίδευσης
έχει
καθυστερήσει
και δεν έχει
σημειωθεί
πρόοδος στη
βελτίωση της
πιστοποίησης
και της
χρηματοδότησης
της
τριτοβάθμιας
εκπαίδευσης. Μικρές
μόνο αλλαγές
επήλθαν όσον
αφορά τη
χρηματοδότηση
των ερευνητικών
ιδρυμάτων.
Παραμένει
καίριας
σημασίας η δημιουργία
των κατάλληλων
κινήτρων για
τους ερευνητές
του δημόσιου
τομέα, ώστε να
επιδιώκουν την
αριστεία, να
αντιμετωπίζουν
τις κοινωνικές
προκλήσεις και
να συνεργάζονται
με τον
επιχειρηματικό
τομέα.
(15)
Η
διαδικασία
ελευθέρωσης
του μεγάλου
αριθμού νομοθετικά
κατοχυρωμένων
επαγγελμάτων
έχει αρχίσει,
αλλά με βραδύ
ρυθμό που δεν
αποφέρει
γρήγορα τα
οφέλη του
αυξημένου
ανταγωνισμού
στον τομέα των
υπηρεσιών. Η
Τσεχική Δημοκρατία
έχει λάβει
ορισμένα
αρχικά μέτρα
για την αύξηση
της
ενεργειακής
απόδοσης,
ιδίως με κίνητρα
δημόσιας
χρηματοδότησης
υπέρ του τομέα
των κτηρίων. Οι
δυνατότητες
εξοικονόμησης
ενέργειας εξακολουθούν
να είναι
σημαντικές και
η λήψη πιο φιλόδοξων
μέτρων θα
συνέβαλλε
επίσης στη
μείωση της
ενεργειακής εξάρτησης.
(16)
Η
ποιότητα και η
αποτελεσματικότητα
της δημόσιας
διοίκησης
εξακολουθούν
να
αντιπροσωπεύουν
πρόκληση με
αρνητικές
οικονομικές
επιπτώσεις. Ο
από μακρού
αναμενόμενος
νόμος περί
δημοσίων υπαλλήλων
δεν έχει
εκδοθεί ακόμη·
η έκδοσή του
αποτελεί
βασική προτεραιότητα
της
κυβέρνησης. Η
πρόοδος στην
καταπολέμηση
της διαφθοράς
είναι
περιορισμένη·
σημαντικές
νομοθετικές
πράξεις που
περιλαμβάνονται
στη στρατηγική
κατά της
διαφθοράς δεν
έχουν θεσπιστεί.
Δεν έχει ακόμη
διαμορφωθεί
σαφής
μακροπρόθεσμη
θεώρηση για
τον τρόπο
σταθερής
επίλυσης αυτού
του προβλήματος
που έχει
μεγάλη σημασία
για την
οικονομική και
κοινωνική
ανάπτυξη. Η
διενέργεια των
δημόσιων
διαγωνισμών σε
τοπικό και
περιφερειακό
επίπεδο
χαρακτηρίζεται
από
αδικαιολόγητες
καθυστερήσεις.
Οι νέοι κανόνες
για τις
δημόσιες
συμβάσεις
αποτελούν
οπισθοδρόμηση,
καθόσον
καταργούν
ορισμένες
διασφαλίσεις
της
διαφάνειας.
Περιορισμένη
πρόοδος
επιτεύχθηκε
στη βελτίωση
της
αξιοποίησης
των ταμείων
της ΕΕ.
Χρειάζεται να
καταβληθούν
περαιτέρω
προσπάθειες,
όπως αποδεικνύεται
από τα υψηλά
ποσοστά
σφάλματος που
αναφέρθηκαν
από την
ελεγκτική αρχή
για διάφορα
προγράμματα
στο τέλος του 2013.
(17)
Στο
πλαίσιο του
Ευρωπαϊκού
Εξαμήνου, η
Επιτροπή διενήργησε
συνολική
ανάλυση της
οικονομικής
πολιτικής της
Τσεχικής
Δημοκρατίας.
Εξέτασε το
πρόγραμμα
σύγκλισης,
καθώς και το
εθνικό πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων.
Έλαβε υπόψη
όχι μόνο τη
χρησιμότητά
τους για την
άσκηση
διατηρήσιμης
δημοσιονομικής
και
κοινωνικοοικονομικής
πολιτικής στην
Τσεχική
Δημοκρατία,
αλλά και το
κατά πόσο
συνάδουν με
τους κανόνες
και τις
κατευθύνσεις
της ΕΕ,
δεδομένης της
ανάγκης
ενδυνάμωσης
της συνολικής
οικονομικής
διακυβέρνησης
της Ευρωπαϊκής
Ένωσης μέσω
της συνεκτίμησης
στοιχείων σε
επίπεδο ΕΕ
κατά τη
διαμόρφωση των
μελλοντικών
εθνικών
αποφάσεων. Οι
συστάσεις που
διατυπώνει στο
πλαίσιο του
Ευρωπαϊκού
Εξαμήνου
αποτυπώνονται
στις συστάσεις
1 έως 7 κατωτέρω.
(18)
Υπό το
πρίσμα της
αξιολόγησης
αυτής, το
Συμβούλιο
εξέτασε το
πρόγραμμα
σύγκλισης της
Τσεχικής Δημοκρατίας
και η γνώμη του[6] αποτυπώνεται
ιδίως στη
σύσταση 1
κατωτέρω.
ΣΥΝΙΣΤΑ
να αναλάβει η
Τσεχική
Δημοκρατία
δράση κατά την
περίοδο 2014-2015
προκειμένου:
1.           Μετά
τη διόρθωση
του
υπερβολικού
ελλείμματος,
να διατηρήσει
υγιή
δημοσιονομική
θέση το 2014. Το 2015 να
ενισχύσει
σημαντικά τη
δημοσιονομική
στρατηγική,
ώστε να
διασφαλίσει
την επίτευξη
του
μεσοπρόθεσμου
στόχου και, στη συνέχεια,
να παραμείνει
στον
μεσοπρόθεσμο
στόχο. Να δώσει
προτεραιότητα
στις δαπάνες
που προωθούν
την ανάπτυξη,
ώστε να
στηριχθεί η
ανάκαμψη και να
βελτιωθούν οι
αναπτυξιακές
προοπτικές. Να
θεσπίσει και
να εφαρμόσει
μέτρα για την
ενίσχυση του
δημοσιονομικού
πλαισίου, και
ιδίως να
συστήσει
ανεξάρτητο
δημοσιονομικό
οργανισμό για
την
παρακολούθηση
των δημοσιονομικών
πολιτικών, να
θεσπίσει
δημοσιονομικούς
κανόνες για τα
όργανα της
τοπικής και
περιφερειακής
αυτοδιοίκησης
και να
βελτιώσει τον
συντονισμό
μεταξύ όλων
των βαθμίδων
κυβέρνησης.
2.           Να
βελτιώσει τη
φορολογική
συμμόρφωση,
εστιάζοντας
ιδιαίτερα στον
ΦΠΑ, και να
μειώσει το
κόστος είσπραξης
και πληρωμής
των φόρων μέσω
της
απλούστευσης
του
φορολογικού
συστήματος και
της
εναρμόνισης
των
φορολογικών
βάσεων για τον
φόρο
εισοδήματος
φυσικών
προσώπων και
για τις
εισφορές
κοινωνικής
ασφάλισης και
ασφάλισης υγείας.
Να μειώσει το
υψηλό επίπεδο
φορολογίας της
εργασίας,
ιδίως για τα
άτομα με
χαμηλά
εισοδήματα. Να
στρέψει τη φορολογία
προς τομείς
λιγότερο
ζημιογόνους
για την
ανάπτυξη, όπως
οι περιοδικοί
φόροι επί των
κατοικιών και
οι
περιβαλλοντικοί
φόροι. Να
μειώσει περαιτέρω
τις διαφορές
μεταξύ
μισθωτών και
αυταπασχολούμενων
όσον αφορά τη
φορολογική
μεταχείριση.
3.           Να
διασφαλίσει τη
μακροπρόθεσμη
βιωσιμότητα του
δημόσιου
συνταξιοδοτικού
συστήματος,
ιδίως επισπεύδοντας
την αύξηση της
νόμιμης
ηλικίας συνταξιοδότησης
και συνδέοντάς
την σαφέστερα
με τις μεταβολές
στο προσδόκιμο
ζωής. Να
προωθήσει την
απασχολησιμότητα
των ατόμων μεγαλύτερης
ηλικίας και να
αναθεωρήσει
τον μηχανισμό
τιμαριθμικής
αναπροσαρμογής
των συντάξεων.
Να λάβει μέτρα
για να
βελτιώσει
σημαντικά τη σχέση
κόστους-αποτελεσματικότητας
και τη διακυβέρνηση
του τομέα της
υγειονομικής
περίθαλψης,
ιδίως για τη
νοσοκομειακή
περίθαλψη.
4.           Να
ενισχύσει την
αποδοτικότητα
και την
αποτελεσματικότητα
των δημόσιων
υπηρεσιών
απασχόλησης, ιδίως
καθιερώνοντας
σύστημα
μέτρησης των
επιδόσεων. Να
προσεγγίσει
τους μη
εγγεγραμμένους
νέους και να
προσφέρει
εξατομικευμένες
υπηρεσίες. Να αυξήσει
σημαντικά τη
διαθεσιμότητα
οικονομικά προσιτών
και ποιοτικών
εγκαταστάσεων
και υπηρεσιών
παιδικής
μέριμνας,
εστιάζοντας
στα παιδιά ηλικίας
έως τριών ετών.
5.           Να
διασφαλίσει
ότι η
πιστοποίηση, η
διακυβέρνηση
και η
χρηματοδότηση
της
τριτοβάθμιας
εκπαίδευσης
συμβάλλουν στη
βελτίωση της
ποιότητάς της
και στη
σύνδεσή της με
την αγορά
εργασίας. Να επισπεύσει
την εκπόνηση
και καθιέρωση
νέας μεθοδολογίας
για την
αξιολόγηση της
έρευνας και
την κατανομή
των χρηματοδοτήσεων
με στόχο την
αύξηση του
μεριδίου της
χρηματοδότησης
ερευνητικών
ιδρυμάτων που
χορηγείται με
βάση τις
επιδόσεις.
Στην
υποχρεωτική εκπαίδευση,
να καταστήσει
ελκυστικότερο
το επάγγελμα
του
εκπαιδευτικού,
να εφαρμόσει
σφαιρικό πλαίσιο
αξιολόγησης και
να στηρίξει τα
σχολεία και
τους μαθητές
που εμφανίζουν
κακά
αποτελέσματα.
Να αυξήσει την
καθολικότητα
της
εκπαίδευσης,
συγκεκριμένα
με την προώθηση
της συμμετοχής
των κοινωνικά
μειονεκτούντων
παιδιών και
των παιδιών
Ρομά στην
προσχολική
ιδίως
εκπαίδευση.
6.           Να
επισπεύσει τη
μεταρρύθμιση
των νομοθετικά
κατοχυρωμένων
επαγγελμάτων,
εστιάζοντας
στην κατάργηση
αδικαιολόγητων
και
δυσανάλογων
απαιτήσεων. Να
εντείνει τις
προσπάθειες
για τη
βελτίωση της
ενεργειακής
απόδοσης στην
οικονομία.
7.           Το 2014
να εκδώσει και
να εφαρμόσει
νόμο περί
δημοσίων
υπαλλήλων, ο οποίος
θα διασφαλίσει
μια σταθερή,
αποτελεσματική
και
επαγγελματική
δημόσια
διοίκηση. Να
επιταχύνει και
να ενισχύσει
ουσιαστικά την
καταπολέμηση
της διαφθοράς,
θέτοντας σε
ισχύ τα
εναπομένοντα
νομοθετικά μέτρα
που
προβλέπονται
στη στρατηγική
κατά της διαφθοράς
για την
περίοδο 2013-2014 και
καταρτίζοντας
σχέδια για την
επόμενη
περίοδο. Να
βελτιώσει
περαιτέρω τη
διαχείριση των
ταμείων της ΕΕ,
απλουστεύοντας
τις
εκτελεστικές
δομές,
βελτιώνοντας
την ικανότητα
και
αντιμετωπίζοντας
φαινόμενα
σύγκρουσης
συμφερόντων.
Να αυξήσει τη
διαφάνεια των
διαδικασιών σύναψης
δημοσίων
συμβάσεων και
να βελτιώσει
τη διενέργεια
των δημόσιων
διαγωνισμών
παρέχοντας κατάλληλες
κατευθύνσεις
και εποπτεία.
Βρυξέλλες,
                                                                       Για
το Συμβούλιο
                                                                       Ο
Πρόεδρος
[1]               ΕΕ L
209 της 2.8.1997, σ. 1.
[2]               COM(2014) 404 final.
[3]               P7_TA(2014)0128 και
P7_TA(2014)0129.
[4]               COM(2013) 800 final.
[5]               COM(2013) 790 final.
[6]               Βάσει του
άρθρου 9
παράγραφος 2
του κανονισμού
(ΕΚ) αριθ. 1466/97 του
Συμβουλίου.


Avis juridique important

|

31987H0598

87/598/ΕΟΚ: Σύσταση της Επιτροπής της 8ης Δεκεμβρίου 1987 για ευρωπαϊκό κώδικα δεοντολογίας σε θέματα ηλεκτρονικών πληρωμών (Σχέσεις μεταξύ χρηματοπιστωτικών οργανισμών, εμπόρων ή άλλων παρεχόντων υπηρεσίες και καταναλωτών)

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 365 της 24/12/1987 σ. 0072 - 0076

***** ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  της 8ης Δεκεμβρίου 1987  για ευρωπαϊκό κώδικα δεοντολογίας σε θέματα ηλεκτρονικών πληρωμών  (Σχέσεις μεταξύ χρηματοπιστωτικών οργανισμών, εμπόρων ή άλλων παρεχόντων υπηρεσίες και καταναλωτών)  (87/598/ΕΟΚ)  Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 155 δεύτερη περίπτωση,  Εκτιμώντας:  ότι, στο Λευκό Βιβλίο για την ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς, η Επιτροπή αναλαμβάνει τη δέσμευση να καταρτίσει προτάσεις για την προσαρμογή των καινοτομιών και των νομοθεσιών σχετικά με τα νέα μέσα πληρωμών στις διαστάσεις αυτής της αγοράς ·  ότι η Επιτροπή υπέβαλε στο Συμβούλιο, στις 12 Ιανουαρίου 1987, σχετική ανακοίνωση με τον τίτλο: «Ένα μεγάλο πλεονέκτημα για την Ευρώπη: οι νέες κάρτες πληρωμής» (1)·  ότι, επειδή η τεχνολογική ανάπτυξη συνδέεται στενά με την ενοποίηση της εσωτερικής αγοράς, τα ηλεκτρονικά μέσα πληρωμής συμβάλουν στον ταχύτερο εκσυγχρονισμό των τραπεζικών υπηρεσιών του εμπορίου και των βιομηχανιών των τηλεπικοινωνιών και των πληροφοριών·  ότι οι καταναλωτές αναμένουν να ωφεληθούν από τα πλεονεκτήματα που προκύπτουν από την εξέλιξη αυτή·  ότι οι κοινοτικές ενέργειες αποβλέπουν να προσθέσουν σ' αυτά τα πλεονεκτήματα τις θετικές επιπτώσεις που προκύπτουν από μια μεγάλη αγορά·  ότι η ανάπτυξη των νέων μέσων πληρωμών εντάσσεται στην προοπτική της χρηματοπιστωτικής και νομισματικής ενοποίησης της Κοινότητας και της περαιτέρω ανάπτυξης της Ευρώπης των πολιτών·  ότι η ελεύθερη κυκλοφορία εμπορευμάτων και κεφαλαίων καθίσταται πλήρως αποτελεσματική, μόνο εάν μπορεί να ωφεληθεί από τις τεχνολογικές βάσεις που προσφέρουν τα νέα μέσα πληρωμών ·  ότι τα μέσα αυτά πρέπει να τεθούν στη διάθεση των οικονομικών εταίρων με τους ίδιους όρους σε όλα τα κράτη μέλη, παρ' όλο που η Επιτροπή έχει επίγνωση της διαφορετικής σημασίας που μπορεί να λάβει η ανάπτυξη των καρτών πληρωμής (οι κάρτες πληρωμών φέρουν μαγνητικές λωρίδες ή/και μικροεπεξεργαστή) σε κάθε κράτος μέλος και γνωρίζει ότι υπάρχουν και άλλες εναλλακτικές λύσεις στην ανάπτυξη αυτών των καρτών·  ότι είναι αναγκαίο να καταβληθούν από κοινού προσπάθειες για τον καθορισμό προτύπων και τρόπων χρησιμοποίησης που εξασφαλίζουν, προς το συμφέρον των ευρωπαίων χρήστων, τη συμβατότητα και τη συμπληρωματικότητα των συστημάτων πληρωμών·  ότι πρέπει να διατυπωθούν ορισμένες γενικές αρχές έντιμης συμπεριφοράς όσον αφορά τις σχέσεις μεταξύ χρηματοπιστωτικών οργανισμών (τράπεζες και πιστωτικοί οργανισμοί), εμπόρων ή άλλων παρεχόντων υπηρεσίες και καταναλωτών που είναι κάτοχοι καρτών πληρωμής·  ότι η διατύπωση τέτοιων αρχών διευκολύνει την ταχεία και αποτελεσματική εφαρμογή των νέων τεχνολογιών·  ότι η ανεξέλεγκτη και μη συντονισμένη ανάπτυξη αυτών των τεχνολογιών δεν πρέπει να θέτει σε κίνδυνο τη δυνατότητα επίτευξης της επιθυμητής συμβατότητας μεταξύ των ευρωπαϊκών ηλεκτρονικών συστημάτων πληρωμών·  ότι πρέπει να επιτευχθεί η συμβατότητα των καρτών και η διασύνδεση των ευρωπαϊκών δικτύων ώστε να καταστεί δυνατό το αμοιβαίο άνοιγμα των συστημάτων και η εναρμόνιση των κυριότερων κανόνων χρησιμοποίησής τους·  ότι, παρ' όλο που η απόφαση για τη συμβατότητα των καρτών πρέπει να ληφθεί κυρίως από τις τράπεζες και τους άλλους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς, η Επιτροπή έχει την υποχρέωση να εξασφαλίζει ότι η πρόοδος που σημειώνεται σ' αυτόν τον τομέα δεν θέτει σε κίνδυνο τον ελεύθερο ανταγωνισμό στο εσωτερικό της ευρωπαϊκής αγοράς·  ότι είναι σαφές ότι η επιθυμία να προσδιοριστεί ήδη σε κοινοτικό επίπεδο, με αυστηρό και λεπτομερή τρόπο, ο ορισμός και η λειτουργία συστημάτων που βρίσκονται σε συνεχή εξέλιξη κινδυνεύει να οδηγήσει στην καθιέρωση κανόνων που σύντομα δεν θα είναι πλέον προσαρμοσμένοι στην πραγματικότητα και μπορεί να αποτελούν εμπόδια στην ανάπτυξη των ηλεκτρονικών μέσων πληρωμής · ότι τούτο δεν θίγει τα πλεονεκτήματα που προκύπτουν από τον καθορισμό των βασικών αρχών για την προστασία των καταναλωτών στον εν λόγω τομέα·  ότι η Επιτροπή πρέπει να μεριμνήσει σ' αυτό το στάδιο ώστε οι εξελίξεις που σημειώνονται σ' αυτόν τον τομέα να είναι σύμφωνες με τους κανόνες της συνθήκης και να καταβάλλει προσπάθειες για την επίτευξη και την προώθηση συναίνεσης σχετικά με την εξέλιξη αυτών των συστημάτων προς το συμφέρον της Ευρώπης,  ότι, πράγματι, η έλλειψη ανάπτυξης σε μεγάλη κλίμακα αυτών των νέων τεχνολογιών σε όλα τα κράτη μέλη δεν επιτρέπει ακόμα να προσδιοριστούν με ακρίβεια τα ειδικά προβλήματα που ενδέχεται να προκύψουν, ιδίως στο τελικό στάδιο των δικτύων και της χρησιμοποίησης των νέων μέσων πληρωμής·  ότι, για τους λόγους αυτούς, μια προσέγγιση που έχει χαρακτήρα «παροχής κινήτρων», όπως είναι ένας κώδικας δεοντολογίας πρέπει να επιτρέπει, χάρη στην ευκαμψία της την ευκολότερη προσαρμογή στις εξελίξεις αυτών των νέων τεχνολογιών,  ΣΥΝΙΣΤΑ:  σε όλους τους ενδιαφερόμενους οικονομικούς εταίρους να συμμορφωθούν με τις διατάξεις του ακόλουθου «Ευρωπαϊκού κώδικα δεοντολογίας σε θέματα ηλεκτρονικών πληρωμών».  (1) Έγγραφο COM(86) 754 τελικό.  ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΑΣ ΣΕ ΘΕΜΑΤΑ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΩΝ ΠΛΗΡΩΜΩΝ  Ι. ΣΤΟΧΟΣ ΤΟΥ ΚΩΔΙΚΑ  1. Ο κώδικας συνοψίζει τους όρους που πρέπει να πληρούνται για να καταστεί δυνατή η ανάπτυξη των νέων μέσων ηλεκτρονικής πληρωμής προς όφελος των οικονομικών εταίρων και να εξασφαλιστεί:  - ασφάλεια και ευκολία χρήσης στους καταναλωτές,  - μεγαλύτερη παραγωγικότητα και αυξημένη ασφάλεια στους παρέχοντες υπηρεσίες και τους εκδότες των καρτών πληρωμής,  - μια αγορά με προοπτικές για τους εκδότες.  2. Οι αρχές της έντιμης συμπεριφοράς στις συναλλαγές πρέπει να τηρούνται από όλους εκείνους που θέτουν σε εφαρμογή τα συστήματα καρτών πληρωμής ή που τα χρησιμοποιούν.  3. Η τεχνολογική εξέλιξη θα πρέπει να οδηγήσει σε μια ευρωπαϊκή προσέγγιση των μέσων ηλεκτρονικής πληρωμής που χαρακτηρίζεται από έναν όσο το δυνατόν μεγαλύτερο βαθμό διαλειτουργικότητας, έτσι ώστε να αποφευχθεί η δημιουργία στεγανών ανάμεσα στα διάφορα συστήματα και, κατά συνέπεια, στην αγορά.  ΙΙ. ΟΡΙΣΜΟΙ  Κατά την έννοια του παρόντος κώδικα νοούνται ως:  1. «Ηλεκτρονική πληρωμή»: κάθε πληρωμή που πραγματοποιείται με τη βοήθεια κάρτας με μαγνητική(ες) λωρίδα(ες) ή και με μικροεπεξεργαστή, σε τερματικά ηλεκτρονικής πληρωμής (ΤΗΠ) ή σε τερματικά στα σημεία πώλησης (ΤΣΠ).  Από τον παρόντα κώδικα εξαιρούνται:  - οι εξατομικευμένες κάρτες που δεν ανταποκρίνονται στον ορισμό της ηλεκτρονικής πληρωμής που αναφέρεται ανωτέρω,  - οι κάρτες που χρησιμεύουν για σκοπούς άλλους από την άμεση πληρωμή ή την πληρωμή επί προθεσμία,  - οι πληρωμές με επιταγές που είναι εγγυημένες με τραπεζική κάρτα,  - οι πληρωμές με κάρτα μέσω μηχανικών διαδικασιών (facturettes ).  2. «Εκδότης»: κάθε πιστωτικός οργανισμός που μπορεί να χορηγήσει μια κάρτα ηλεκτρονικής πληρωμής· όλες οι παραγωγικές επιχειρήσεις ή οι επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών που μπορούν να χορηγήσουν αυτό το είδος κάρτας.  3. «Παρέχοντες υπηρεσίες»: οι εμπορικές επιχειρήσεις ή οι επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών.  4. «Καταναλωτές»: οι κάτοχοι καρτών.  5. «Διαλειτουργικότητα»: οι συνθήκες υπό τις οποίες οι κάρτες που εκδίδονται σε ένα κράτος μέλος ή/και ανήκουν σε ένα ορισμένο σύστημα καρτών μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε άλλα κράτη μέλη ή/και σε δίκτυα άλλου συστήματος· αυτό προϋποθέτει την τεχνολογική συμβατότητα των καρτών και των συσκευών ανάγνωσης που χρησιμοποιούνται στα διάφορα συστήματα καθώς και το άνοιγμα αυτών των συστημάτων χάρη στη σύναψη συμφωνιών που θα βασίζονται στην αρχή της αμοιβαιότητας.  ΙΙΙ. ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ  1. Συμβάσεις  α) Οι συμβάσεις που συνάπτουν, μετά από σχετική αίτηση, οι εκδότες ή οι εκπρόσωποί τους, τόσο με τους παρέχοντες υπηρεσίες όσο και με τους καταναλωτές, είναι γραπτές και καθορίζουν με ακρίβεια τους γενικούς και τους ειδικούς όρους της συμφωνίας.  β) Οι συμβάσεις συντάσσονται στην (στις) επίσημη(ες) γλώσσα(ες) του κράτους μέλους στο οποίο συνάπτονται.  γ) Ο τιμοκατάλογος της κλίμακας των επιβαρύνσεων πρέπει να καθορίζεται βάσει σαφών κριτηρίων, λαμβάνοντας υπόψη τους πραγματικούς κινδύνους και επιβαρύνσεις και αποφεύγοντας τη δημιουργία στρεβλώσεων του ανταγωνισμού.  δ) Όλοι οι όροι της συμφωνίας, στο βαθμό που είναι σύμφωνοι με την ισχύουσα νομοθεσία, αποτελούν αντικείμενο ελεύθερης διαπραγμάτευσης και καθορίζονται με ακρίβεια στη σύμβαση.  ε) Οι ειδικοί όροι για την καταγγελία της σύμβασης πρέπει να είναι σαφείς και να γνωστοποιηθούν στα συμβαλλόμενα μέρη πριν από τη σύναψη της σύμβασης. 2. Διαλειτουργικότητα  Η διαλειτουργικότητα πρέπει σε δεδομένη ημερομηνία (1), να είναι πλήρης και καθολική, τουλάχιστον στην Κοινότητα έτσι ώστε να δώσει στον παρέχοντα υπηρεσίες και στον καταναλωτή τη δυνατότητα πρόσβασης στο(στα) δίκτυο(α) ή τον(τους) εκδότη(ες) της επιλογής του, δεδομένου ότι κάθε τερματικό θα μπορεί να επεξεργάζεται όλες τις κάρτες.  3. Εξοπλισμός  α) Τα τερματικά ηλεκτρονικής πληρωμής πραγματοποιούν την καταχώρηση, τον έλεγχο και τη μεταβίβαση της πληρωμής και μπορούν να ενταχθούν σε ένα τερματικό στο σημείο πώλησης.  β) Ο παρέχων υπηρεσίες πρέπει να μπορεί, εάν το επιθυμεί, να εξοπλιστεί με ένα μόνο τερματικό πολλαπλών εφαρμογών.  γ) Ο παρέχων υπηρεσίες πρέπει να μπορεί να επιλέγει ελεύθερα το τερματικό στο σημείο πώλησης. Πρέπει να έχει τη δυνατότητα να τον μισθώσει ή να τον αποκτήσει, με την προϋπόθεση να έχει εγκριθεί ως σύμφωνος με τις απαιτήσεις του συνόλου του συστήματος πληρωμής και να μπορεί να ενταχθεί στη διαδικασία διαλειτουργικότητας.  4. Προστασία των δεδομένων και ασφάλεια  α) Η ηλεκτρονική πληρωμή έχει οριστικό χαρακτήρα. Η εντολή που δίνεται μέσω μιας κάρτας πληρωμής είναι ανέκκλητη και δεν επιτρέπει επομένως καμία αντίθετη εντολή.  β) Τα δεδομένα που διαβιβάζονται, τη στιγμή της πληρωμής, στην τράπεζα του παρέχοντος υπηρεσίες και στη συνέχεια στον εκδότη δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να θέσουν σε κίνδυνο την προστασία της ιδιωτικής ζωής και περιορίζονται αυστηρά στα στοιχεία που προβλέπονται συνήθως για τις επιταγές και τις μεταφορές ποσών από λογαριασμό σε λογαριασμό.  γ) Όλα τα προβλήματα που συνδέονται με την προστασία των δεδομένων και την ασφάλεια πρέπει να αναφέρονται ρητά και να επιλύονται σε όλα τα στάδια της σύναψης των συμβάσεων μεταξύ των συμβαλλόμενων μερών.  δ) Οι συμβάσεις δεν πρέπει να θέτουν σε κίνδυνο την ελευθερία διαχείρισης των παρεχόντων υπηρεσιών και τον ανταγωνισμό μεταξύ τους.  5. Δίκαιη πρόσβαση στο σύστημα  α) Η δίκαιη πρόσβαση στο σύστημα ηλεκτρονικών πληρωμών πρέπει να εξασφαλιστεί σε όλους τους παρέχοντες υπηρεσίες που το επιθυμούν, όποια και αν είναι η οικονομική τους σημασία. Ο αποκλεισμός από την πρόσβαση δεν είναι δυνατός παρά μόνο για νομικούς λόγους.  β) Η αμοιβή για παρόμοιες υπηρεσίες για τις πράξεις που πραγματοποιούνται στο εσωτερικό κράτους μέλους και τις πράξεις που πραγματοποιούνται σε διασυνοριακό επίπεδο με άλλες χώρες της Κοινότητας δεν πρέπει να παρουσιάζει αδικαιολόγητες διαφορές, ιδίως στις διασυνοριακές περιφέρειες.  IV. ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ  1. Όσον αφορά τις σχέσεις εκδοτών-παρεχόντων υπηρεσίες  α) Για να διευκολυνθεί το αμοιβαίο άνοιγμα των διαφόρων συστημάτων καρτών, οι συμβάσεις που συνάπτονται μεταξύ των εκδοτών αφενός και των παρεχόντων υπηρεσίες αφετέρου δεν πρέπει να περιλαμβάνουν ρήτρα αποκλειστικότητας που να απαιτεί από τον παρέχοντα υπηρεσίες να περιοριστεί στο σύστημα με το οποίο έχει συνάψει συμφωνία.  β) Οι συμβάσεις πρέπει να επιτρέπουν στους παρέχοντες υπηρεσίες να δημιουργήσουν συνθήκες πραγματικού ανταγωνισμού μεταξύ των διάφορων εκδοτών. Οι υποχρεωτικές διατάξεις πρέπει να περιορίζονται αυστηρά στις τεχνικές απαιτήσεις που εξασφαλίζουν την καλή λειτουργία του συστήματος.  2. Όσον αφορά τις σχέσεις εκδοτών-καταναλωτών  Ο καταναλωτής κάτοχος κάρτας λαμβάνει όλα τα κατάλληλα μέτρα για να εξασφαλίσει την ασφάλεια της κάρτας που του έχει χορηγηθεί και θα περιορίζεται μόνο στους ειδικούς όρους (απώλεια ή κλοπή) της σύμβασης που έχει υπογράψει.  3. Όσον αφορά τις σχέσεις παρεχόντων υπηρεσίες-καταναλωτών  Ο παρέχων υπηρεσίες πρέπει να αναρτήσει σε εμφανές σημείο κατάλογο των καρτών ή των εμβλημάτων των καρτών με τις οποίες είναι συμβεβλημένος και τις οποίες είναι υποχρεωμένος να δεχτεί.  Βρυξέλλες, 8 Δεκεμβρίου 1987.  Για την Επιτροπή  COCKFIELD  Αντιπρόεδρος  (1) Η ημερομηνία ολοκλήρωσης της εσωτερικής αγοράς, δηλαδή 31 Δεκεμβρίου 1992.