Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου

|

52007SC0070

Σύσταση για γνωμη του Συμβουλιου σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Κύπρου, για την περίοδο 2006-2010  /* SEC/2007/0070 τελικό */

	[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |Βρυξέλλες, 23.1.2007SEC(2007) 70 τελικόΣύσταση γιαΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Κύπρου, για την περίοδο 2006-2010(υποβάλλεται από την Επιτροπή )ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΓενικό πλαίσιοΤο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουλίου 1998, βασίζεται στον στόχο της επίτευξης υγιών δημόσιων οικονομικών ως μέσου ενίσχυσης των προϋποθέσεων για σταθερότητα των τιμών και ισχυρή διατηρήσιμη ανάπτυξη, οι οποίες ευνοούν τη δημιουργία απασχόλησης. Η μεταρρύθμιση του Συμφώνου το 2005, αφενός, αναγνώριζε τη χρησιμότητά του για την εδραίωση της δημοσιονομικής πειθαρχίας, αφετέρου δε, αποσκοπούσε στην ενίσχυση της αποτελεσματικότητας και των οικονομικών του ερεισμάτων, καθώς επίσης στη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών.Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[1], ο οποίος αποτελεί στοιχείο του συμφώνου, ορίζει ότι τα κράτη μέλη υποβάλλουν υποχρεωτικά, στο Συμβούλιο και την Επιτροπή, προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης, καθώς και ετήσιες επικαιροποιήσεις τους (τα κράτη μέλη που έχουν ήδη υιοθετήσει το ενιαίο νόμισμα υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σταθερότητας, ενώ τα κράτη μέλη που δεν το έχουν υιοθετήσει ακόμη υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σύγκλισης). Το πρώτο πρόγραμμα σύγκλισης της Κύπρου υποβλήθηκε τον Μάιο 2004. Κατ’ εφαρμογή του κανονισμού, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη για το πρόγραμμα την 5η Ιουλίου 2004 βάσει σύστασης της Επιτροπής και μετά από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή. Βάσει της ίδιας διαδικασίας, τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης αξιολογούνται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και εξετάζονται από την προαναφερθείσα επιτροπή, ενώ το Συμβούλιο δύναται να τα εξετάσει.Ιστορικό για την Αξιολόγηση του νέου προγράμματοςΗ Επιτροπή εξέτασε το πλέον πρόσφατο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Κύπρου, που υποβλήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2006, και εξέδωσε σύσταση για την έκδοση γνώμης του Συμβουλίου επ' αυτού (βλ. πλαίσιο για τα κυριότερα σημεία της αξιολόγησης).Προκειμένου να σχηματισθεί μια εικόνα του πλαισίου εντός του οποίου αξιολογείται η δημοσιονομική στρατηγική του νέου προγράμματος σύγκλισης, στις παραγράφους που ακολουθούν περιγράφονται συνοπτικά τα εξής:1.  οι οικονομικές και δημοσιονομικές επιδόσεις κατά την τελευταία δεκαετία·2.  η πλέον πρόσφατη αξιολόγηση της κατάστασης της χώρας βάσει του διορθωτικού σκέλους του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης (περίληψη της γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης)·3.  η αξιολόγηση της Επιτροπής σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Οκτωβρίου 2006.Πρόσφατες οικονομικές και δημοσιονομικές επιδόσειςΗ Κύπρος είναι μια μικρή ανοικτή οικονομία, που, ως εκ τούτου είναι εκτεθειμένη σε εξωτερικούς κλυδωνισμούς. Υλοποιεί μια επιτυχημένη διαδικασία ονομαστικής και πραγματικής σύγκλισης με την ΕΕ. Η αύξηση του ΑΕΠ είναι ισχυρή και ανέρχεται κατά μέσο όρο σε 3,5% το χρόνο τα τελευταία δέκα έτη, ενώ ο πληθωρισμός είναι χαμηλός. Ο πληθωρισμός ΕνΔΤΚ διατηρήθηκε σε επίπεδα κάτω του 3% το μεγαλύτερο μέρος της περασμένης δεκαετίας. Η κυπριακή οικονομία χαρακτηρίζεται από συνθήκες σχεδόν πλήρους απασχόλησης. Η μακροπρόθεσμη ανεργία βρίσκεται σε πολύ χαμηλά επίπεδα, ενώ η αύξηση της παραγωγικότητας είναι υψηλή σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα. Ωστόσο, η ονομαστική αύξηση των μισθών και το κόστος εργασίας ανά μονάδα προϊόντος τείνουν να αυξάνονται συγκριτικά ταχύτερα σε σχέση με τους εμπορικούς της εταίρους. Πάντως, οι τομείς των υπηρεσιών που είναι προσανατολισμένες σε εξαγωγές, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν και το μεγαλύτερο μέρος των συνολικών εξαγωγών, επιτυγχάνουν ικανοποιητικές επιδόσεις, αν και το ευρύ εμπορικό πλεόνασμα στις υπηρεσίες δεν αντισταθμίζει πλήρως το εμπορικό έλλειμμα σε προϊόντα. Έτσι, το ισοζύγιο τρεχουσών πληρωμών της Κύπρου παρέμεινε αρνητικό τα δέκα τελευταία έτη. Ωστόσο, η χρηματοδότησή του δεν δημιουργεί κανένα πρόβλημα μέσω εισροών για επενδύσεις χαρτοφυλακίου και άμεσες επενδύσεις και καταθέσεων αλλοδαπών σε εγχώρια πιστωτικά ιδρύματα. Το πρόγραμμα δημοσιονομικής εξυγίανσης που εφαρμόζεται μείωσε το έλλειμμα στο 2% του ΑΕΠ το 2006 ενώ και το δημόσιο χρέος ακολουθεί πτωτική τροχιά.H αξιολόγηση της Επιτροπής σχετικά με το προηγούμενο πρόγραμμαΣτις 14 Μαρτίου 2006, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη σχετικά με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης, για την περίοδο 2005-2009. Το Συμβούλιο εξέφρασε την ικανοποίησή του για «τη διαρθρωτική προσαρμογή που προβλέπεται για την περίοδο του προγράμματος μετά τη μείωση του ελλείμματος κάτω από το 3% του ΑΕΠ το 2005». Το Συμβούλιο κάλεσε την Κύπρο να «λάβει μέτρα μόνιμου χαρακτήρα που θα επιτρέψουν τη συνέχιση της προσπάθειας δημοσιονομικής εξυγίανσης και την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου στόχου που καθορίζεται στο πρόγραμμα». Το Συμβούλιο κάλεσε επίσης την Κύπρο «να ελέγξει τις δημόσιες δαπάνες και να εφαρμόσει περαιτέρω μεταρρυθμίσεις στους τομείς των συντάξεων και της υγείας προκειμένου να βελτιωθεί η μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών».H αξιολόγηση της Επιτροπής σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Οκτωβρίου 2006Η έκθεση εφαρμογής του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων της Κύπρου, που υποβλήθηκε στο πλαίσιο της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση, παρουσιάστηκε στις 17 Οκτωβρίου 2006. Το κυπριακό εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων εντοπίζει ως βασικές προκλήσεις/προτεραιότητες: τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών· την ποιότητα των δημόσιων οικονομικών· την Ε&A· την καινοτομία και τις ΤΠΕ· τη βελτίωση της διαφοροποίησης της οικονομίας· τον ανταγωνισμό και το επιχειρηματικό περιβάλλον· την περιβαλλοντική διατηρησιμότητα · τις υποδομές· το ανθρώπινο κεφάλαιο· και την κοινωνική συνοχή.Η αξιολόγηση από την Επιτροπή του προγράμματος (που εγκρίθηκε στο πλαίσιο της ετήσιας έκθεσης προόδου του Δεκεμβρίου 2006 [2] ) έδειξε ότι ή Κύπρος πραγματοποιεί ικανοποιητική πρόοδο στην εφαρμογή του εθνικού της προγράμματος μεταρρυθμίσεων. Γενικά, η εφαρμογή της πλειονότητας των μέτρων φαίνεται να προχωρεί όπως είχε προβλεφθεί.Σε σχέση με τα θετικά και αρνητικά σημεία που είχαν εντοπιστεί, συστήθηκε στην Κύπρο να αναλάβει δράση στους τομείς των μεταρρυθμίσεων των συντάξεων και του συστήματος ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης καθώς και της απασχόλησης και των ευκαιριών επιμόρφωσης για τους νέους.Πλαίσιο: Κυριότερα σημεία της αξιολόγησης Όπως απαιτεί το άρθρο 5 παράγραφος 1 (για τα προγράμματα σταθερότητας) και το άρθρο 9 παράγραφος 1 (για τα προγράμματα σύγκλισης) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, κατά την αξιολόγηση εξετάζεται: αν είναι ευλογοφανείς οι οικονομικές παραδοχές στις οποίες βασίζεται το πρόγραμμα, ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος (ΜΔΣ) που καθόρισε το κράτος μέλος και αν η πορεία προσαρμογής για την επίτευξη του στόχου αυτού είναι κατάλληλη, αν τα μέτρα που λαμβάνονται ή/και προτείνονται για την τήρηση της πορείας προσαρμογής επαρκούν για την επίτευξη του ΜΔΣ κατά τη διάρκεια του οικονομικού κύκλου, κατά την αξιολόγηση της πορείας προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ, αν καταβάλλεται μεγαλύτερη προσπάθεια προσαρμογής σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας, ενώ η προσπάθεια μπορεί να είναι πιο περιορισμένη σε περιόδους δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας και, για τη ζώνη του ευρώ και κράτη μέλη του ΜΣΙ ΙΙ, αν το κράτος μέλος προβλέπει ετήσια βελτίωση του κυκλικά προσαρμοσμένου αποτελέσματος, μείον έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα, ίση προς 0,5% του ΑΕΠ ως ένδειξη προόδου για την επίτευξη του ΜΔΣ του, κατά τον προσδιορισμό της πορείας προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ (για κράτη μέλη που δεν τον έχουν ακόμη επιτύχει) ή την προσωρινή απόκλιση από αυτόν (για κράτη μέλη που τον έχουν επιτύχει), αν εφαρμόζονται μείζονες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που οδηγούν άμεσα στην εξοικονόμηση πόρων μακροπρόθεσμα (μεταξύ άλλων, μέσω της αύξησης της δυνητικής ανάπτυξης) και, ως εκ τούτου, έχουν απτά αποτελέσματα για τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών (υπό τον όρο ότι εξασφαλίζεται κατάλληλο περιθώριο ασφαλείας σε σχέση με την τιμή αναφοράς 3% του ΑΕΠ και εφόσον η δημοσιονομική θέση αναμένεται να επανέλθει στα επίπεδα του ΜΔΣ εντός της περιόδου του προγράμματος), με ιδιαίτερη προσοχή στις μεταρρυθμίσεις του συνταξιοδοτικού συστήματος που εισάγουν πολυπυλωνικό σύστημα που περιλαμβάνει έναν υποχρεωτικό και πλήρως κεφαλαιοποιητικό πυλώνα, αν οι οικονομικές πολιτικές του κράτους μέλους παρουσιάζουν συνοχή με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών. . Η ευλογοφάνεια των μακροοικονομικών παραδοχών του προγράμματος αξιολογείται με βάση τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006, χρησιμοποιώντας επίσης την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία για την εκτίμηση της δυνητικής παραγωγής και των κυκλικά προσαρμοσμένων αποτελεσμάτων. Η αξιολόγηση της συνεκτικότητας με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών πραγματοποιείται με βάση τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών στον τομέα των δημόσιων οικονομικών όπως παρουσιάζονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008. Κατά την αξιολόγηση εξετάζεται επίσης: η εξέλιξη του δείκτη χρέους και οι προοπτικές της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών τα οποία, σύμφωνα με την έκθεση του Συμβουλίου της 20ής Μαρτίου 2005 για τη «Βελτίωση της εφαρμογής του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης», πρέπει να αποτελούν αντικείμενο «αρκετής προσοχής … κατά την εποπτεία των δημοσιονομικών θέσεων». Σε ανακοίνωση της Επιτροπής, της 12ης Οκτωβρίου 2006, περιγράφεται η προσέγγιση που πρέπει να τηρείται κατά την αξιολόγηση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας[3] |-  ο βαθμός συνοχής με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων που υπέβαλε το κράτος μέλος στο πλαίσιο της στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση. Στο διαβιβαστικό σημείωμα της 7ης Ιουνίου 2005 προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών για την περίοδο 2005-2008, το Συμβούλιο ΕCOFIN δήλωσε ότι τα εθνικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων πρέπει να παρουσιάζουν συνοχή με τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης,-  η συμμόρφωση με τον κώδικα δεοντολογίας[4] ο οποίος, μεταξύ άλλων, προβλέπει μια κοινή διάρθρωση και τυποποιημένους πίνακες δεδομένων για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης. Σύσταση γιαΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥΣύμφωνα με το άρθρο 9 του κανονισμού (EΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7 ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Κύπρου για την περίοδο 2006-2010ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[5], και ιδίως το άρθρο 9 παράγραφος 3,τη σύσταση της Επιτροπής,Έπειτα από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΓΝΩΜΗ:4.  Στις [27 Φεβρουαρίου 2007] το Συμβούλιο εξέτασε το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Κύπρου, για την περίοδο 2006 έως 2010.5.  Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο βασίζεται το πρόγραμμα προβλέπει ότι η αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ από 3,7% το 2006 θα ανέλθει σε 4,1% κατά μέσο όρο για το υπόλοιπο της περιόδου που καλύπτεται από το πρόγραμμα. Βάσει των διαθέσιμων πληροφοριών, το σενάριο αυτό φαίνεται να βασίζεται σε ρεαλιστικές υποθέσεις ανάπτυξης. Οι προβλέψεις του προγράμματος για τον πληθωρισμό φαίνονται επίσης να είναι ρεαλιστικές.6.  Για το 2006, το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης υπολογίζεται σε μόλις κάτω από 2% του ΑΕΠ στις φθινοπωρινές προβλέψεις 2006 των υπηρεσιών της Επιτροπής, όπως είχε προβλεφθεί στην προηγούμενη επικαιροποίηση του προγράμματος σύγκλισης. Με την αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ να είναι χαμηλότερη απ’ ό,τι προβλεπόταν στην προηγούμενη επικαιροποίηση (3.7% αντί για 4.2%), υπολογίζεται ότι οι συνολικές δαπάνες είναι υψηλότερες απ’ ό,τι είχε σχεδιαστεί αλλά ότι το γεγονός αυτό θα αντισταθμιστεί από τα υψηλότερα συνολικά έσοδα.7.  Μετά τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος το 2005, το πρόγραμμα στοχεύει σε περαιτέρω εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών. Το αποτέλεσμα της γενικής κυβέρνησης προβλέπεται να βελτιωθεί από έλλειμμα 1,9% του ΑΕΠ το 2006 σε ισοσκελισμένη θέση το 2010 αποκλειστικά μέσω περικοπών των δαπανών δεδομένου ότι ο δείκτης των εσόδων παραμένει σταθερός καθόλη τη διάρκεια του προγράμματος. Ενώ οι συνολικές δαπάνες προβλέπεται να μειωθούν κατά 1,75 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ στη διάρκεια του προγράμματος, εκ των οποίων 1 εκατοστιαία μονάδα του ΑΕΠ αντιστοιχεί σε μικρότερες πληρωμές τόκων, οι κοινωνικές πληρωμές προβλέπεται να αυξηθούν κατά 1,25 εκατοστιαίες μονάδες, Το πρωτογενές πλεόνασμα σχεδιάζεται να αυξηθεί από 1,5% του ΑΕΠ το 2006-2007 σε λίγο πάνω από 2% του ΑΕΠ το 2008 και να παραμείνει σταθερό στη συνέχεια. Η σχεδιαζόμενη εξυγίανση είναι ελαφρώς ταχύτερη από ό,τι στην προηγούμενη επικαιροποίηση του προγράμματος σύγκλισης, έναντι ενός γενικά παρόμοιου μακροοικονομικού σεναρίου.8.  Τι διορθωτικό αποτέλεσμα (δηλαδή το κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα μη λαμβανομένων υπόψη των έκτακτων και άλλων προσωρινών μέτρων) που υπολογίστηκε σύμφωνα με την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία προβλέπεται να βελτιωθεί από έλλειμμα γύρω στο 1,5% του ΑΕΠ το 2006 σε πλεόνασμα περίπου 0,25% του ΑΕΠ στα τέλη της περιόδου που καλύπτεται από το πρόγραμμα. Όπως και στην προηγούμενη επικαιροποίηση του προγράμματος σύγκλισης, ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος (ΜΔΣ) για τη δημοσιονομική θέση που παρουσιάζεται στο πρόγραμμα είναι διαρθρωτικό έλλειμμα 0,5% του ΑΕΠ ο οποίος σύμφωνα με το πρόγραμμα θα επιτευχθεί το 2008, ένα χρόνο νωρίτερα σε σχέση με την προηγούμενη επικαιροποίηση. Δεδομένου ότι ο ΜΔΣ είναι περισσότερο απαιτητικός από το ελάχιστο όριο (που εκτιμάται σε έλλειμμα γύρω στο 1,75% του ΑΕΠ), η επίτευξη του ικανοποιεί την ανάγκη παροχής περιθωρίου ασφαλείας έναντι της εμφάνισης υπερβολικού ελλείμματος. Ο ΜΔΣ εντάσσεται στο πλαίσιο που προβλέπεται για τα κράτη μέλη της ζώνης ευρώ και του ΜΣΙ II από το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης και τον κώδικα δεοντολογίας και αντικατοπτρίζει κατάλληλα τον δείκτη του χρέους και τη μέση αύξηση του δυνητικού προϊόντος μακροπρόθεσμα.9.  Οι κίνδυνοι για τις δημοσιονομικές προβλέψεις στο πρόγραμμα φαίνονται γενικά εξισορροπημένοι. Ο στόχος για το 2007 φαίνεται ρεαλιστικός σε σύγκριση και με τις φθινοπωρινές προβλέψεις του 2006 των υπηρεσιών της Επιτροπής και, για το 2008, όταν το πρωτογενές πλεόνασμα προβλέπεται να βελτιωθεί, υπάρχουν σχετικά λεπτομερείς πληροφορίες στο πρόγραμμα για τα μέτρα που θα στηρίξουν την προσαρμογή. Ωστόσο, υπάρχει κίνδυνος εκτροπής των δαπανών λαμβανομένου υπόψη του υψηλού βαθμού περικοπής των δαπανών που προβλέπονται και της έλλειψης πληροφοριών για τα ανώτατα όρια των δαπανών και την εφαρμογή τους. Από την άλλη πλευρά, το γενικό ιστορικό ως προς την τήρηση της εφαρμογής των δημοσιονομικών στόχων είναι ικανοποιητικό.10.  Ενόψει της αξιολόγησης του κινδύνου, ο δημοσιονομικός προσανατολισμός του προγράμματος φαίνεται επαρκής ώστε να διασφαλιστεί ότι θα επιτευχθεί ο ΜΔΣ ως το 2008, όπως προβλέπεται στο πρόγραμμα. Επιπλέον, φαίνεται να παρέχει επαρκές περιθώριο ασφάλειας ώστε να μην υπερβεί το έλλειμμα το όριο του 3% του ΑΕΠ υπό συνήθεις μακροοικονομικές διακυμάνσεις κατά τη διάρκεια της περιόδου που καλύπτεται από το πρόγραμμα. Ο ρυθμός προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ που προβλέπει το πρόγραμμα ευθυγραμμίζεται με το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης, που προβλέπει ότι, για τα κράτη μέλη της ζώνης ευρώ και του ΜΣΙ II, η ετήσια βελτίωση του διαρθρωτικού αποτελέσματος πρέπει να είναι 0,5% του ΑΕΠ κατ’ ελάχιστο όριο και η προσαρμογή πρέπει να είναι υψηλότερη σε ευνοϊκή οικονομική συγκυρία ενώ μπορεί να είναι χαμηλότερη σε δυσμενή οικονομική συγκυρία. Μετά την επίτευξη του ΜΔΣ, ο προσανατολισμός της δημοσιονομικής πολιτικής που προβλέπει το πρόγραμμα ευθυγραμμίζεται επίσης με το σύμφωνο.11.  Το ακαθάριστο δημόσιο χρέος εκτιμάται ότι έφθασε το 64,75% το 2006, πάνω από την τιμή αναφοράς της συνθήκης, δηλαδή 60% του ΑΕΠ. Το πρόγραμμα προβλέπει ότι ο δείκτης του χρέους θα μειωθεί κάτω από την τιμή αναφοράς 60% του ΑΕΠ το 2008 και θα συνεχίσει να μειώνεται μόλις πάνω από το 46% του ΑΕΠ στα τέλη της περιόδου που καλύπτεται από το πρόγραμμα. Οι κίνδυνοι για την προβλεπόμενη εξέλιξη του δείκτη του χρέους φαίνεται να είναι γενικά εξισορροπημένοι. Ενόψει της αξιολόγησης του κινδύνου, ο δείκτης του χρέους μειώνεται επαρκώς προς την κατεύθυνση της τιμής αναφοράς στα πρώτα έτη του προγράμματος που προβλέπεται να προσεγγίσει ως το 2007.12.  Οι μακροπρόθεσμες δημοσιονομικές επιπτώσεις από τη γήρανση του πληθυσμού στην Κύπρο είναι μεταξύ των υψηλότερων στην ΕΕ, και επηρεάζονται ιδίως από πολύ σημαντική αύξηση των συνταξιοδοτικών δαπανών ως ποσοστού του ΑΕΠ. Η αρχική δημοσιονομική θέση συμβάλλει στην ελάφρυνση των προβλεπόμενων σημαντικών μακροπρόθεσμων δημοσιονομικών επιπτώσεων από τη γήρανση του πληθυσμού αλλά δεν επαρκεί για να τις καλύψει. Επιπλέον, το σημερινό επίπεδο του ακαθάριστου χρέους υπερβαίνει την τιμή αναφοράς της συνθήκης. Η συνέχιση της εξυγίανσης των δημόσιων οικονομικών παράλληλα με την έγκριση μέτρων για τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος με στόχο τον περιορισμό της σημαντικής αύξησης των δαπανών για τα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας, θα συμβάλλει, όπως έχει αναγνωριστεί από τις αρχές, στη μείωση του κινδύνου για τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών. Γενικά, η Κύπρος φαίνεται να αντιμετωπίζει υψηλό κίνδυνο ως προς τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών.13.  Το πρόγραμμα σύγκλισης περιέχει ποιοτική αξιολόγηση της συνολικής σχέσης της έκθεσης εφαρμογής του Οκτωβρίου 2006 με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων και τη μεσοπρόθεσμη δημοσιονομική στρατηγική. Επιπλέον, παρέχει συστηματικές πληροφορίες για τα άμεσα δημοσιονομικά κόστη ή εξοικονομήσεις των κυριότερων μεταρρυθμίσεων που περιλαμβάνονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων και οι δημοσιονομικές προβλέψεις του φαίνεται να λαμβάνουν υπόψη τις δημοσιονομικές επιπτώσεις των δράσεων που περιγράφονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Τα μέτρα στον τομέα των δημόσιων οικονομικών που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα σύγκλισης φαίνονται συνεπή με εκείνα που προβλέπονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Ειδικότερα, και τα δύο προγράμματα προβλέπουν τη σταδιακή εφαρμογή μεταρρυθμίσεων στον τομέα των συντάξεων και της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης ώστε να αντιμετωπισθούν οι επιπτώσεις από τη γήρανση του πληθυσμού, αλλά δεν υπάρχει επαρκής σαφήνεια ως προς το περιεχόμενο και το χρονοδιάγραμμα για την ολοκλήρωση και πλήρη εφαρμογή μιας συνεπούς «δια βίου» στρατηγικής.14.  Η δημοσιονομική στρατηγική του προγράμματος είναι γενικά σύμφωνη με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών όπως παρουσιάζονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008.15.  Σχετικά με τις απαιτήσεις του κώδικα δεοντολογίας για τα στοιχεία των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης, το πρόγραμμα περιέχει όλα τα υποχρεωτικά και τα περισσότερα από τα προαιρετικά στοιχεία[6].Το γενικό συμπέρασμα είναι ότι, μετά τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος το 2005, το πρόγραμμα πραγματοποιεί ικανοποιεί πρόοδο προς την επίτευξη του ΜΔΣ κατά την περίοδο που καλύπτει, με μείωση των δαπανών και σε ένα πλαίσιο ισχυρών προοπτικών ανάπτυξης. Το ακαθάριστο δημόσιο χρέος προβλέπεται να πλησιάσει την τιμή αναφοράς 60% του ΑΕΠ ως το 2007 και να συνεχίσει να μειώνεται τα επόμενα έτη.Ενόψει της παραπάνω αξιολόγησης, ιδιαίτερα του επιπέδου του χρέους και της προβλεπόμενης αύξησης των δαπανών για τα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας, η Κύπρος καλείται να ελέγξει τις δαπάνες για τις συντάξεις του δημοσίου και να εφαρμόσει περαιτέρω μεταρρυθμίσεις στους τομείς των συντάξεων και της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης ώστε να βελτιώσει τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών.Σύγκριση βασικών μακροοικονομικών και δημοσιονομικών προβλέψεων2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 |Πραγματικό ΑΕΠ (% μεταβολής) | ΠΣ Δεκέμβριος 2006 | 3,9 | 3,7 | 3,9 | 4,1 | 4,1 | 4,1 |COM Νοεμβ. 2006 | 3,8 | 3,8 | 3,8 | 3,9 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκέμβριος 2005 | 4,1 | 4,2 | 4,2 | 4,2 | 4,3 | μ.δ.σ. |Πληθωρισμός ΕνΔΤΚ (%) | ΠΣ Δεκέμβριος 2006 | 2,0 | 2,4 | 2,5 | 2,4 | 2,0 | 2,0 |COM Νοεμβ. 2006 | 2,0 | 2,4 | 2,0 | 2,4 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκέμβριος 2005 | 2,1 | 2,0 | 2,0 | 2,0 | 2,0 | μ.δ.σ. |Κενό παραγωγής (% του δυνητικού ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκέμβριος 20061 | -0,9 | -1,0 | -1,1 | -1,1 | -1,1 | -1,1 |COM Νοεμβ. 20065 | -1,3 | -1,3 | -1,3 | -1,3 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκέμβριος 20051 | -0,8 | -0,3 | 0,1 | 0,0 | 0,1 | μ.δ.σ. |Αποτέλεσμα γενικής κυβέρνησης (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκέμβριος 2006 | -2,3 | -1,9 | -1,6 | -0,7 | -0,4 | -0,1 |COM Νοεμβ. 2006 | -2,3 | -1,9 | -1,7 | -1,7 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκέμβριος 2005 | -2,5 | -1,9 | -1,8 | -1,2 | -0,6 | μ.δ.σ. |Πρωτογενές αποτέλεσμα (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκέμβριος 2006 | 1,1 | 1,4 | 1,4 | 2,1 | 2,1 | 2,2 |COM Νοεμβ. 2006 | 1,1 | 1,4 | 1,4 | 1,4 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκέμβριος 2005 | 0,7 | 1,2 | 1,2 | 1,4 | 1,7 | μ.δ.σ. |Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκέμβριος 20061 | -2,0 | -1,5 | -1,2 | -0,3 | 0,0 | 0,3 |COM Νοεμβ. 2006 | -1,8 | -1,4 | -1,2 | -1,2 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκέμβριος 20051 | -2,2 | -1,8 | -1,8 | -1,2 | -0,6 | μ.δ.σ. |Διαρθρωτικό αποτέλεσμα2 (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκέμβριος 20063 | -3,3 | -1,9 | -1,0 | -0,3 | -0,1 | -0,1 |COM Νοεμβ. 20064 | -2,7 | -1,4 | -1,2 | -1,2 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκέμβριος 2005 | -3,1 | -2,1 | -2,1 | -1,5 | -0,6 | μ.δ.σ. |Ακαθάριστο δημόσιο χρέος (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκέμβριος 2006 | 69,2 | 64,7 | 60,5 | 52,5 | 49,0 | 46,1 |COM Νοεμβ. 2006 | 69,2 | 64,8 | 62,2 | 59,6 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκέμβριος 2005 | 70,5 | 67,0 | 64,0 | 56,9 | 53,5 | μ.δ.σ. |Σημειώσεις: 1Οι υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής πραγματοποιήθηκαν βάσει των πληροφοριών που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα 2Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα (όπως και στις προηγούμενες γραμμές) πλην εκτάκτων και λοιπών προσωρινών μέτρων. 3Έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα από το πρόγραμμα (1,3% του ΑΕΠ το 2005 και 0,4% το 2006, που όλα μειώνουν το έλλειμμα,). Περιλαμβάνονται 0,4% του ΑΕΠ το 2005 και 2006 που αντιστοιχούν σε πράξεις σχετικά με διαρθρωτικά ταμεία της ΕΕ. 4Έκτακατα και λοιπά προσωρινά μέτρα από τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006 (0,9% του GDP το 2005, που μειώνουν το έλλειμμα) σε σύγκριση με το πρόγραμμα (βλέπε σημείωση 3) οι υπηρεσίες της Επιτροπής δεν έλαβαν υπόψη πράξεις που σχετίζονται με τα διαρθρωτικά ταμεία της ΕΕ ως έκτακτα μέτρα. 5Βάσει εκτιμώμενης δυνητικής ανάπτυξης 3,9%, 3,7%, 3,9% και 4.0% την περίοδο 2005-2008. Πηγή: Πρόγραμμα σταθερότητας/σύγκλισης (ΠΣΤ/ΠΣΥ), φθινοπωρινές οικονομικές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006 (COM), υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής |[1] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Όλα τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[2] Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, «Εφαρμογή της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση - Ένα έτος επίτευξης αποτελεσμάτων", 12.12.2006, COM(2006)816».[3] Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο - Μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών στην ΕΕ, της 12.10.2006, COM (2006) 574 τελικό και έγγραφο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Γενική Διεύθυνση Οικονομικών και Χρηματοδοτικών Υποθέσεων (2006), «Μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών στην Ευρωπαϊκή Ένωση», Ευρωπαϊκή Οικονομία, τεύχος αριθ. 4/2006.[4] «Λεπτομερείς ρυθμίσεις για την εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και κατευθυντήριες γραμμές για τη μορφή και το περιεχόμενο των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης», που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο ECOFIN στις 11 Οκτωβρίου 2005.[5] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[6] Δεν έχουν υποβληθεί ιδίως, τα στοιχεία για τις «κυκλικές εξελίξεις» (πίνακας 5), και οι συνεισφορές σχετικά με τη δυνητική αύξηση του ΑΕΠ.


title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 8ης Ιουλίου 2014 , σχετικά με το Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων του Λουξεμβούργου για το 2014 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το Πρόγραμμα Σταθερότητας του Λουξεμβούργου για το 2014

text:
               29.7.2014

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 247/72

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
   της 8ης Ιουλίου 2014
   σχετικά με το Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων του Λουξεμβούργου για το 2014 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το Πρόγραμμα Σταθερότητας του Λουξεμβούργου για το 2014
   2014/C 247/14
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 121 παράγραφος 2 και το άρθρο 148 παράγραφος 4,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών (1), και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 2,
   Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τα ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Απασχόλησης,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Οικονομικής και Δημοσιονομικής Επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Κοινωνικής Προστασίας,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Οικονομικής Πολιτικής,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Στις 26 Μαρτίου 2010, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συμφώνησε με την πρόταση της Επιτροπής για δρομολόγηση της στρατηγικής «Ευρώπη 2020», μιας νέας στρατηγικής για την ανάπτυξη και την απασχόληση, η οποία, βασιζόμενη στον μεγαλύτερο συντονισμό των οικονομικών πολιτικών, εστιάζεται σε νευραλγικούς τομείς στους οποίους απαιτείται δράση ώστε να ενισχυθούν οι δυνατότητες αειφόρου ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης.

               (2)

               Στις 13 Ιουλίου 2010, το Συμβούλιο, με βάση τις προτάσεις της Επιτροπής, εξέδωσε σύσταση σχετικά με τους γενικούς προσανατολισμούς της οικονομικής πολιτικής των κρατών μελών και της Ένωσης (2010 έως 2014) και, στις 21 Οκτωβρίου 2010, εξέδωσε απόφαση σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών (2), που από κοινού αποτελούν τις «ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές». Τα κράτη μέλη κλήθηκαν να λαμβάνουν υπόψη τις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές στις οικείες οικονομικές πολιτικές και τις πολιτικές απασχόλησης.

               (3)

               Στις 29 Ιουνίου 2012, οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων των κρατών μελών ενέκριναν το Σύμφωνο Ανάπτυξης και Απασχόλησης, το οποίο παρέχει ένα συνεκτικό πλαίσιο δράσης σε επίπεδο κρατών μελών, ΕΕ και ευρωζώνης, αξιοποιώντας κάθε δυνατό μηχανισμό, μέσο και πολιτική. Αποφάσισαν σχετικά με τη δράση που πρέπει να αναληφθεί σε επίπεδο κρατών μελών, ιδίως εκφράζοντας την απόλυτη προσήλωσή τους στην επίτευξη των στόχων της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» και στην εφαρμογή των ειδικών ανά χώρα συστάσεων.

               (4)

               Στις 9 Ιουλίου 2013, το Συμβούλιο εξέδωσε σύσταση (3) σχετικά με το Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων του Λουξεμβούργου για το 2013 και διατύπωσε γνώμη σχετικά με το επικαιροποιημένο Πρόγραμμα Σταθερότητας του Λουξεμβούργου για την περίοδο 2012‐2016. Στις 15 Νοεμβρίου 2013, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 473/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4), η Επιτροπή παρουσίασε τη γνώμη της σχετικά με το σχέδιο δημοσιονομικού προγράμματος του Λουξεμβούργου για το 2014.

               (5)

               Στις 13 Νοεμβρίου 2013, η Επιτροπή εξέδωσε την Ετήσια Επισκόπηση της Ανάπτυξης, σημαίνοντας την έναρξη του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου 2014 σχετικά με τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών. Επίσης στις 13 Νοεμβρίου 2013, η Επιτροπή, βάσει του κανονισμού (EΕ) αριθ. 1176/2011, εξέδωσε την έκθεση του Μηχανισμού Επαγρύπνησης, στην οποία το Λουξεμβούργο προσδιορίζεται ως ένα από τα κράτη μέλη που πρέπει να υποβληθούν σε εμπεριστατωμένη επισκόπηση.

               (6)

               Στις 20 Δεκεμβρίου 2013, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ενέκρινε τις προτεραιότητες για την εξασφάλιση χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, δημοσιονομικής εξυγίανσης και δράσης για την ενίσχυση της ανάπτυξης. Υπογράμμισε την ανάγκη να επιδιωχθεί διαφοροποιημένη και φιλοαναπτυξιακή δημοσιονομική εξυγίανση, να αποκατασταθούν οι κανονικές συνθήκες δανειοδότησης στην οικονομία, να προωθηθούν η ανάπτυξη και η ανταγωνιστικότητα, να καταπολεμηθούν η ανεργία και οι κοινωνικές επιπτώσεις της κρίσης και να εκσυγχρονιστεί η δημόσια διοίκηση.

               (7)

               Στις 5 Μαρτίου 2014, η Επιτροπή δημοσίευσε τα αποτελέσματα της εμπεριστατωμένης επισκόπησης που διεξήγαγε για το Λουξεμβούργο, με βάση το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011. Η ανάλυση που διενήργησε η Επιτροπή την οδηγεί στο συμπέρασμα ότι το Λουξεμβούργο δεν αντιμετωπίζει μακροοικονομικές ανισορροπίες κατά την έννοια της διαδικασίας μακροοικονομικών ανισορροπιών. Ειδικότερα, από την ανάλυση του πλεονάσματος του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών προκύπτει ότι αυτό δεν απορρέει από την αναιμική εγχώρια ζήτηση, αλλά αποτελεί μάλλον απότοκο του συγκεκριμένου μοντέλου ανάπτυξης του Λουξεμβούργου, το οποίο βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες. Υπάρχουν κίνδυνοι για την εγχώρια χρηματοπιστωτική σταθερότητα λόγω της παρουσίας ενός μεγάλου χρηματοπιστωτικού τομέα, αλλά οι κίνδυνοι αυτοί είναι σχετικά συγκρατημένοι καθώς ο τομέας είναι τόσο διαφοροποιημένος όσο και εξειδικευμένος. Το υψηλό επίπεδο χρέους του ιδιωτικού τομέα, ιδίως των μη χρηματοπιστωτικών επιχειρήσεων, αντανακλά κυρίως την παρουσία μεγάλου αριθμού πολυεθνικών επιχειρήσεων που χρησιμοποιούν τα υποκαταστήματα ή τις θυγατρικές τους στο Λουξεμβούργο για ενδοομιλικές χρηματοδοτικές δραστηριότητες. Τέλος, η τρέχουσα ευνοϊκή θέση των δημοσίων οικονομικών εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη βιωσιμότητα ενός μοντέλου ανάπτυξης που βασίζεται σε έναν εύρωστο χρηματοπιστωτικό τομέα αλλά ενέχει υψηλό κίνδυνο βιωσιμότητας μακροπρόθεσμα.

               (8)

               Στις 28 Απριλίου 2014, το Λουξεμβούργο υπέβαλε το Εθνικό του Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων για το 2014 και στις 25 Απριλίου 2014 υπέβαλε το Πρόγραμμα Σταθερότητας για το 2014. Προκειμένου να ληφθεί υπόψη η διασύνδεσή τους, τα προγράμματα αυτά αξιολογήθηκαν ταυτοχρόνως.

               (9)

               Στόχος της μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής στρατηγικής που περιγράφεται στο Πρόγραμμα Σταθερότητας για το 2014 είναι η επιστροφή το 2016 στον μεσοπρόθεσμο στόχο, κατόπιν σημαντικής απόκλισης από αυτόν το 2015. Το Πρόγραμμα Σταθερότητας επιβεβαιώνει τον προηγούμενο μεσοπρόθεσμο στόχο για πλεόνασμα ύψους 0,5 % του ΑΕΠ, ποσοστό που αντανακλά τις απαιτήσεις του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Το (εκ νέου υπολογισθέν) διαρθρωτικό πλεόνασμα της γενικής κυβέρνησης προβλέπεται να μειωθεί από 1,4 % του ΑΕΠ το 2013 σε 1,1 % το 2014, προτού μετατραπεί σε έλλειμμα 0,1 % του ΑΕΠ το 2015. Εν συνεχεία, σχεδιάζεται να επιτευχθούν σταδιακά αυξανόμενα διαρθρωτικά πλεονάσματα. Ως εκ τούτου, το Λουξεμβούργο αναμένεται ότι το 2014 θα παραμείνει εντός του μεσοπρόθεσμου στόχου του, αλλά θα αποκλίνει σημαντικά το 2015. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα Σταθερότητας, ο ρυθμός αύξησης των δημοσίων δαπανών, εκτός των μέτρων διακριτικής ευχέρειας στο σκέλος των εσόδων, θα υπερβεί το μεσοπρόθεσμο ποσοστό αναφοράς της δυνητικής αύξησης του ΑΕΠ το 2015. Συνολικά, οι στόχοι του προγράμματος συνάδουν εν μέρει με τις απαιτήσεις του προληπτικού σκέλους του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης, με μια απόκλιση ιδίως το 2015. Ο δείκτης χρέους, ο οποίος διαμορφώθηκε στο 23,1 % του ΑΕΠ το 2013, πολύ κάτω από την τιμή αναφοράς 60 % του ΑΕΠ, προβλέπεται να μειωθεί περαιτέρω κατά τη διάρκεια της προγραμματικής περιόδου. Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζονται οι δημοσιονομικές προβλέψεις του Προγράμματος Σταθερότητας, το οποίο έχει καταρτιστεί από ανεξάρτητο φορέα (STATEC), είναι ελαφρώς αισιόδοξο για το 2014 και το 2015. Η κυβέρνηση προβλέπει ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ ύψους 3,2 % τόσο το 2014 όσο και το 2015, ενώ στην Οικονομική Πρόβλεψη για την Άνοιξη 2014 των υπηρεσιών της Επιτροπής, η εν λόγω αύξηση ανέρχεται σε 2,6 % και 2,7 % αντιστοίχως. Επιπλέον, τα μέτρα που στηρίζουν τη δημοσιονομική πορεία για την περίοδο 2015-2018 δεν έχουν ακόμη προσδιοριστεί πλήρως από τις αρχές. Σύμφωνα με τις προβλέψεις της Επιτροπής, οι οποίες δεν λαμβάνουν υπόψη τα μέτρα που εξαγγέλθηκαν πιο πρόσφατα, το διαρθρωτικό πλεόνασμα εκτιμάται ότι θα μειωθεί στο 0,6 % του ΑΕΠ το 2014 και θα μετατραπεί σε έλλειμμα 1,3 % του ΑΕΠ το 2015. Ο ρυθμός αύξησης των δημοσίων δαπανών, εκτός των μέτρων διακριτικής ευχέρειας στο σκέλος των εσόδων, εκτιμάται ότι θα υπερβεί το μεσοπρόθεσμο ποσοστό αναφοράς της δυνητικής αύξησης του ΑΕΠ το 2015, οπότε αναμένεται σημαντική απόκλιση. Με βάση την αξιολόγηση του Προγράμματος Σταθερότητας και τις προβλέψεις της Επιτροπής, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97, το Συμβούλιο εκτιμά ότι υπάρχουν κίνδυνοι για την επίτευξη των στόχων του Προγράμματος Σταθερότητας, οι οποίοι είναι εν μέρει μόνο σύμφωνοι με τις απαιτήσεις του προληπτικού σκέλους του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης, ιδίως από το 2015.

               (10)

               Τον Ιούλιο του 2013, η κυβέρνηση υπέβαλε στο Κοινοβούλιο νομοσχέδιο για τη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο των διατάξεων της οδηγίας 2011/85/ΕΕ του Συμβουλίου (5) και της Συνθήκης για τη Σταθερότητα, τον Συντονισμό και τη Διακυβέρνηση. Το νομοσχέδιο αναμενόταν να τεθεί σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2014, αλλά η έγκρισή του καθυστέρησε λόγω της παραίτησης της κυβέρνησης τον Ιούλιο. Σύμφωνα με το νομοσχέδιο, θεσπίζεται νέος νόμος περί Πολυετούς Προγράμματος Οικονομικών που καλύπτει τον ίδιο χρονικό ορίζοντα με την επικείμενη επικαιροποίηση του Προγράμματος Σταθερότητας. Ο νόμος περί Πολυετούς Προγράμματος Οικονομικών θα επικαιροποιείται ετησίως σε κυλιόμενη βάση, από κοινού με τον ετήσιο προϋπολογισμό. Θα προβλέπει λεπτομερή σχέδια για την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού στόχου σε επίπεδο γενικής κυβέρνησης. Το νομοσχέδιο θεσπίζει πολυετή ανώτατα όρια στον νόμο περί Πολυετούς Προγράμματος Οικονομικών, τα οποία θα καλύπτουν μόνο τον τομέα της κεντρικής κυβέρνησης, αλλά δεν διευκρινίζει τις συνέπειες σε περίπτωση υπέρβασης των ανωτάτων ορίων. Το νομοσχέδιο δεν προβλέπει εθνικό κανόνα περί των δαπανών ο οποίος να διέπει τον καθορισμό των πολυετών στόχων για τις δαπάνες. Ωστόσο, περιλαμβάνει διατάξεις που πρέπει να τηρούνται όσον αφορά την πορεία προσαρμογής προς τον μεσοπρόθεσμο στόχο. Τον Μάρτιο του 2014, κατατέθηκε στο Κοινοβούλιο αναθεωρημένη εκδοχή του νομοσχεδίου η οποία, μεταξύ άλλων, προβλέπει την ανάθεση της ανεξάρτητης παρακολούθησης των δημοσιονομικών κανόνων σε νεοσύστατο όργανο, το «Conseil National des Finances Publiques».

               (11)

               Επιπλέον, τα φορολογικά έσοδα από τον ΦΠΑ θα υποστούν πλήγμα λόγω των νέων κανόνων για τα έσοδα από τον ΦΠΑ που προέρχονται από δραστηριότητες ηλεκτρονικού εμπορίου. Από το 2015, τα εν λόγω έσοδα θα μεταφέρονται από τη χώρα εγκατάστασης του προμηθευτή στη χώρα κατοικίας του πελάτη. Η κυβέρνηση έχει ανακοινώσει ότι οι συντελεστές ΦΠΑ θα αυξηθούν κατά 2 ποσοστιαίες μονάδες, αύξηση η οποία αναμένεται να αντισταθμίσει εν μέρει την απώλεια εσόδων. Ωστόσο, λόγω της διαδεδομένης χρήσης μειωμένων συντελεστών και εξαιρετικά μειωμένων συντελεστών, μπορούν να εισπραχθούν πρόσθετα έσοδα με την επέκταση της εφαρμογής του κανονικού συντελεστή, ώστε να αντισταθμιστούν περισσότερο οι προαναφερθείσες απώλειες.

               (12)

               Οι ακαθάριστες δημόσιες δαπάνες για συντάξεις ως ποσοστό του ΑΕΠ στο Λουξεμβούργο πρόκειται να αυξηθούν, σύμφωνα με τα στοιχεία της έκθεσης που εκπόνησε το 2012 η Επιτροπή σχετικά με τη γήρανση του πληθυσμού, από 9,2 % του ΑΕΠ σε 18,6 % το 2060. Η αύξηση αυτή οφείλεται κυρίως σε δαπάνες συνδεόμενες με την ηλικία, ιδίως στις συντάξεις. Η μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος το 2012 είχε περιορισμένο πεδίο εφαρμογής και δεν αντιμετώπιζε ουσιαστικά την απειλή για τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών. Η βραχυπρόθεσμη χρηματοδότηση του συνταξιοδοτικού συστήματος διασφαλίζεται σήμερα από έναν χαμηλό δείκτη εξάρτησης των ηλικιωμένων και στηρίζεται στις εισφορές που καταβάλλονται από τον σχετικά νεαρό πληθυσμό των διασυνοριακών εργαζομένων. Στο μέλλον, η τάση αυτή αναμένεται να αντιστραφεί και το κόστος των συντάξεων, καθώς και το κόστος της μακροχρόνιας περίθαλψης, κατά πάσα πιθανότητα θα αυξηθεί σημαντικά. Προκειμένου να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα του συνταξιοδοτικού συστήματος, θα ήταν αναγκαία σημαντική αύξηση του συντελεστή συνταξιοδοτικής εισφοράς μετά το 2020, πέραν του ενσωματωμένου μετριασμού της προσαρμογής των συντάξεων στο κόστος ζωής. Τούτο θα επιβάρυνε εργασιακά περαιτέρω τον μελλοντικά ενεργό πληθυσμό και, κατά συνέπεια, θα σήμαινε απώλεια της ανταγωνιστικότητας κόστους. Δεδομένου του υψηλού ποσοστού αναπλήρωσης επί του παρόντος, θα μπορούσαν να είχαν ληφθεί ορισμένα διαφορετικά μέτρα για να διασφαλιστεί δικαιότερη κατανομή των βαρών μεταξύ των γενεών. Η καθιέρωση ανώτατου ορίου στις αναπροσαρμογές των συντάξεων με βάση τις πραγματικές αυξήσεις των μισθών θα οδηγούσε στην αύξηση των συνταξιοδοτικών αποθεματικών. Επιπλέον, η αύξηση της πραγματικής ηλικίας συνταξιοδότησης, η οποία σήμερα είναι το 59ο έτος, ώστε να εναρμονισθεί με τη μεταβολή του προσδόκιμου ζωής, θα διασφάλιζε τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του συνταξιοδοτικού συστήματος. Επίσης, θα πρέπει να μειωθούν οι δυνατότητες πρόωρης συνταξιοδότησης. Οικονομικά κίνητρα για παράταση της επαγγελματικής σταδιοδρομίας, όπως προβλέπεται στη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος, μπορεί να συμβάλουν στη βιωσιμότητα του συνταξιοδοτικού συστήματος, αλλά η απασχολησιμότητα των εργαζομένων μεγαλύτερης ηλικίας θα πρέπει να βελτιωθεί περαιτέρω με την ενίσχυση της επαγγελματικής εκπαίδευσης και της διά βίου μάθησης. Το Λουξεμβούργο πρέπει να περιορίσει την ανάγκη για μακροχρόνια περίθαλψη στο μέλλον, καθώς και τις σχετικές δαπάνες, ώστε να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα του συστήματος. Οι υπηρεσίες μακροχρόνιας περίθαλψης θα μπορούσαν επίσης να καταστούν περισσότερο αποδοτικές οικονομικά μέσω του καλύτερου συντονισμού της υγειονομικής περίθαλψης με την κοινωνική πρόνοια, καθώς και μέσω της καλύτερης παροχής υπηρεσιών και της καλύτερης στήριξης των συνδραμόντων οικογενειακών μελών.

               (13)

               Μοχλός του υψηλού πλεονάσματος του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών του Λουξεμβούργου είναι οι χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες. Το πλεόνασμα αυτό καλύπτει ένα επίμονο και σταδιακά αυξανόμενο έλλειμμα στο εμπορικό ισοζύγιο αγαθών ως αποτέλεσμα της αργής αύξησης των εξαγωγών. Μολονότι η τάση αυτή αντανακλά την αυξανόμενη σημασία του τομέα των υπηρεσιών στην οικονομία, οφείλεται επίσης σε μια περισσότερο διαρθρωτική απώλεια ανταγωνιστικότητας του κόστους. Η πρόσφατη σταθερή αύξηση του κόστους εργασίας ανά μονάδα έχει υπονομεύσει την ανταγωνιστικότητα του βιομηχανικού ιστού του Λουξεμβούργου. Η διαφοροποίηση του μηχανισμού τιμαριθμικής αναπροσαρμογής των μισθών που εγκρίθηκε από την κυβέρνηση το 2012 θα περατωθεί μέχρι το τέλος του 2014. Θα μπορούσαν βεβαίως να διερευνηθούν διαφορετικές προσεγγίσεις, όμως είναι σημαντικό να συνδεθούν στενότερα οι μισθοί με την παραγωγικότητα μέσω της μεταρρύθμισης του συστήματος τιμαριθμικής αναπροσαρμογής των μισθών, επιτρέποντας τη διαφοροποίηση ανά τομέα. Η έντονη εξάρτηση από τον χρηματοπιστωτικό τομέα συνιστά διαρθρωτικό κίνδυνο για την οικονομία. Ως εκ τούτου, το Λουξεμβούργο πρέπει να εστιάσει στην ανάπτυξη άκρως εξειδικευμένων επιχειρήσεων ως εφαλτήριο για μια ανάπτυξη που άγεται από την καινοτομία. Παρόλο που ο τετραπλασιασμός της έντασης Ε&Α του δημόσιου τομέα από το 2000 αποτυπώνει τη βούληση ενίσχυσης των δημόσιων ερευνητικών υποδομών, το Λουξεμβούργο δεν βρίσκεται σε καλό δρόμο για την επίτευξη του στόχου του για ένταση Ε&Α το 2020 ύψους 2,3‐2,6 % του ΑΕΠ, λόγω της κατακόρυφης μείωσης της έντασης Ε&Α των επιχειρήσεων (από 1,53 % του ΑΕΠ το 2000 σε 1 % το 2012). Χρειάζεται να βελτιωθούν περαιτέρω οι επιδόσεις του στους δείκτες σχετικά με τη συνεργασία μεταξύ δημόσιων ερευνητικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων. Η μεταρρύθμιση που δρομολογήθηκε το 2013 για την ενίσχυση των συνεργατικών σχηματισμών καινοτομίας θα πρέπει να συνεχιστεί.

               (14)

               Παρά το γεγονός ότι έχουν ληφθεί ορισμένα μέτρα, η ανεργία των νέων παραμένει σταθερά σε υψηλό επίπεδο, στο 17,4 % του ενεργού πληθυσμού το 2013, αν και μειώθηκε από το 18 % το 2012. Το ποσοστό αυτό εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το μορφωτικό επίπεδο και είναι χαμηλότερο μεταξύ των ατόμων με υψηλότερο μορφωτικό υπόβαθρο. Το εκπαιδευτικό σύστημα του Λουξεμβούργου αντιμετωπίζει μια σειρά από ιδιαίτερες προκλήσεις, όπως η πολυγλωσσία και οι ειδικές δεξιότητες που απαιτούνται από μια άκρως εξειδικευμένη αγορά εργασίας με μεγάλο χρηματοπιστωτικό τομέα. Τα πορίσματα της έρευνας που διενήργησε το 2012 ο ΟΟΣΑ σχετικά με τις δεξιότητες των σπουδαστών επιβεβαιώνουν ότι απαιτούνται περαιτέρω μέτρα για την αντιμετώπιση των σχετικά ισχνών επιδόσεων των νέων σε βασικές δεξιότητες, όπως παρατηρείται από το 2006. Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να συνεχιστούν οι μεταρρυθμίσεις στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Επιπλέον, η ποιότητα και η ελκυστικότητα της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης θα πρέπει να βελτιωθούν περαιτέρω, ώστε να παρέχεται στην αγορά εργασίας εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό, συμπεριλαμβανομένων ιδίως ανθρώπων που προέρχονται από οικογένειες μεταναστών. Ο σχεδιασμός του συστήματος φορολογίας και παροχών είναι αιτία πολύ υψηλών παγίδων της αγοράς εργασίας, μεταξύ των υψηλότερων στην Ένωση, για όλα τα μισθολογικά επίπεδα και για κάθε είδος σύνθεσης της οικογένειας. Επίσης, παρά τις πρόσφατες προσπάθειες μεταρρύθμισης, οι πολιτικές ενεργοποίησης παραμένουν αδύναμες, ενώ η συμμετοχή σε ενεργητικές πολιτικές για την αγορά εργασίας δεν είναι υποχρεωτική κατά τη διάρκεια της ανεργίας.

               (15)

               Το Λουξεμβούργο έχει δεσμευτεί να μειώσει τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου στους τομείς εκτός ΣΕΔΕ κατά 20 % το 2020, αλλά αναμένεται να υποληφθεί του στόχου αυτού κατά 23 ποσοστιαίες μονάδες. Επιπλέον, το 2013 οι εκπομπές αναμένεται να είναι 1 % υψηλότερες από τον στόχο που είχε τεθεί για το 2013 στην απόφαση επιμερισμού των προσπαθειών. Περίπου το 70 % των εκπομπών από τις μεταφορές συνδέονται με τις εξαγωγές καυσίμων, μεταξύ άλλων, ως αποτέλεσμα των πολύ χαμηλών ειδικών φόρων κατανάλωσης επί των καυσίμων. Η αναγνώριση των εξαγωγών καυσίμων ως βασικής πρόκλησης στο δεύτερο Εθνικό Σχέδιο Δράσης για το Κλίμα που εγκρίθηκε τον Μάιο του 2013 αποτελεί βήμα προόδου. Ωστόσο, χρειάζονται περισσότερο συγκεκριμένα και μακροπρόθεσμα μέτρα για την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος. Η περιβαλλοντική φορολογία ανήλθε στο 2,4 % του ΑΕΠ το 2012, ενώ το 2004 ανερχόταν στο 3,1 %. Η μείωση αυτή προκαλείται κυρίως από τη μείωση των εσόδων από τη φορολόγηση της ενέργειας λόγω της μη τιμαριθμικής αναπροσαρμογής των ενεργειακών φόρων. Οι φόροι στις μεταφορές, εξαιρουμένων των φόρων επί καυσίμων, αντιπροσώπευαν το 0,2 % του ΑΕΠ το 2012. Οι φόροι επί των καυσίμων που χρησιμοποιούνται για τις μεταφορές είναι υψηλοί και ανέρχονται στο 2,2 % του ΑΕΠ, παρά την προνομιακή φορολογική μεταχείριση του ντίζελ, κυρίως λόγω της διασυνοριακής αγοράς καυσίμου. Καθώς η περιβαλλοντική φορολογία αναλογεί σε χαμηλότερο του μέσου όρου ποσοστό των συνολικών φορολογικών εσόδων, ο σχεδιασμός των περιβαλλοντικών φόρων του Λουξεμβούργου μπορεί να βελτιωθεί, ιδίως με την αύξηση της φορολογίας στα ενεργειακά προϊόντα για τις μεταφορές.

               (16)

               Στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου, η Επιτροπή διενήργησε συνολική ανάλυση της οικονομικής πολιτικής του Λουξεμβούργου. Αξιολόγησε το Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων και το Πρόγραμμα Σταθερότητας. Έλαβε υπόψη όχι μόνο τη χρησιμότητά τους για την άσκηση βιώσιμης δημοσιονομικής και κοινωνικοοικονομικής πολιτικής στο Λουξεμβούργο, αλλά και τη συμμόρφωσή τους με τους κανόνες και τις κατευθύνσεις της ΕΕ, δεδομένης της ανάγκης ενδυνάμωσης της συνολικής οικονομικής διακυβέρνησης της Ένωσης μέσω της συνεκτίμησης στοιχείων σε επίπεδο ΕΕ κατά τη διαμόρφωση των μελλοντικών εθνικών αποφάσεων. Οι συστάσεις που διατυπώνει στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου αποτυπώνονται στις συστάσεις 1 έως 5 κατωτέρω.

               (17)

               Υπό το πρίσμα της αξιολόγησης αυτής, το Συμβούλιο εξέτασε το Πρόγραμμα Σταθερότητας και η γνώμη του (6) αντικατοπτρίζεται ιδίως στη σύσταση 1 κατωτέρω.

               (18)

               Στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου, η Επιτροπή διενήργησε επίσης ανάλυση της οικονομικής πολιτικής της ευρωζώνης στο σύνολό της. Επ' αυτής της βάσης, το Συμβούλιο εξέδωσε ειδικές συστάσεις που απευθύνονται στα κράτη μέλη που έχουν ως νόμισμα το ευρώ (7). Ως χώρα της οποίας το νόμισμα είναι το ευρώ, το Λουξεμβούργο πρέπει επίσης να εξασφαλίσει την πλήρη και έγκαιρη εφαρμογή των εν λόγω συστάσεων.

         ΣΥΝΙΣΤΑ στο Λουξεμβούργο να αναλάβει δράση κατά την περίοδο 2014‐2015, προκειμένου:

               1.

               Να διατηρήσει μια υγιή δημοσιονομική εικόνα το 2014 και να ενισχύσει σημαντικά τη δημοσιονομική στρατηγική το 2015, ώστε να διασφαλιστεί η επίτευξη του μεσοπρόθεσμου στόχου και εν συνεχεία να παραμείνει στον μεσοπρόθεσμο στόχο προκειμένου να προστατεύσει τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών, ιδίως λαμβάνοντας υπόψη τις έμμεσες υποχρεώσεις που συνδέονται με τη γήρανση του πληθυσμού. Να ενισχύσει τη δημοσιονομική διακυβέρνηση επισπεύδοντας τη θέσπιση μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού πλαισίου, το οποίο θα καλύπτει τη γενική κυβέρνηση και θα περιλαμβάνει πολυετή ανώτατα όρια δαπανών, και καθιερώνοντας την παρακολούθηση των δημοσιονομικών κανόνων από ανεξάρτητο φορέα. Να διευρύνει περαιτέρω τη φορολογική βάση, ιδίως όσον αφορά την κατανάλωση.

               2.

               Για την εξασφάλιση δημοσιονομικής βιωσιμότητας, να περιορίσει τις δαπάνες που συνδέονται με τη γήρανση του πληθυσμού καθιστώντας τη μακροχρόνια περίθαλψη οικονομικά αποδοτικότερη, να συνεχίσει τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος ώστε να αυξηθεί η πραγματική ηλικία συνταξιοδότησης, μεταξύ άλλων περιορίζοντας την πρόωρη συνταξιοδότηση, καθώς και εναρμονίζοντας την ηλικία συνταξιοδότησης ή τις συνταξιοδοτικές παροχές με τη μεταβολή του προσδόκιμου ζωής. Να εντείνει τις προσπάθειες για αύξηση του ποσοστού συμμετοχής των εργαζομένων μεγαλύτερης ηλικίας, μεταξύ άλλων, βελτιώνοντας την απασχολησιμότητά τους μέσω της διά βίου μάθησης.

               3.

               Να επισπεύσει τη θέσπιση διαρθρωτικών μέτρων, σε διαβούλευση με τους κοινωνικούς εταίρους και σύμφωνα με τις εθνικές πρακτικές, ώστε να μεταρρυθμίσει το σύστημα καθορισμού των μισθών, περιλαμβανομένης της τιμαριθμικής αναπροσαρμογής των μισθών, με στόχο τη βελτίωση της ανταπόκρισης των μισθών στις εξελίξεις στην παραγωγικότητα, ιδίως σε τομεακό επίπεδο. Να επιδιώξει τη διαφοροποίηση της διάρθρωσης της οικονομίας, μεταξύ άλλων ενισχύοντας τις ιδιωτικές επενδύσεις στην έρευνα και αναπτύσσοντας περαιτέρω τη συνεργασία μεταξύ δημόσιων ερευνητικών ιδρυμάτων και εταιρειών.

               4.

               Να συνεχίσει τις προσπάθειες μείωσης της ανεργίας των νέων όσον αφορά τα άτομα με χαμηλή ειδίκευση που αναζητούν εργασία, περιλαμβανομένων των ατόμων με μεταναστευτικό υπόβαθρο, μέσω μιας συνεκτικής στρατηγικής, μεταξύ άλλων, βελτιώνοντας περαιτέρω τον σχεδιασμό και την παρακολούθηση των ενεργητικών πολιτικών για την αγορά εργασίας, αντιμετωπίζοντας την αναντιστοιχία δεξιοτήτων και μειώνοντας τα οικονομικά αντικίνητρα για εργασία. Προς τον σκοπό αυτόν, να επιταχύνει την εφαρμογή της μεταρρύθμισης της γενικής και επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης για την καλύτερη αντιστοίχιση των δεξιοτήτων των νέων με τη ζήτηση εργατικού δυναμικού.

               5.

               Να αναπτύξει ένα συνολικό πλαίσιο και να λάβει συγκεκριμένα μέτρα για την επίτευξη του στόχου του 2020 για μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από δραστηριότητες που δεν υπάγονται στο ΣΕΔΕ, ιδιαίτερα μέσω της φορολόγησης των ενεργειακών προϊόντων για τις μεταφορές.

      Βρυξέλλες, 8 Ιουλίου 2014.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         P. C. PADOAN

      (1)  ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1.

      (2)  Διατηρούνται για το 2014 με την απόφαση 2014/322/ΕΕ του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2014, σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών για το 2014 (ΕΕ L 165, 4.6.2014, σ. 49).

      (3)  ΕΕ C 217, 30.7.2013, σ. 55.

      (4)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 473/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2013, σχετικά με κοινές διατάξεις για την παρακολούθηση και την εκτίμηση των σχεδίων δημοσιονομικών προγραμμάτων και τη διασφάλιση της διόρθωσης του υπερβολικού ελλείμματος των κρατών μελών στη ζώνη του ευρώ (ΕΕ L 140, 27.5.2013, σ. 11).

      (5)  Οδηγία 2011/85/ΕΕ του Συμβουλίου, της 8ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με τις απαιτήσεις για τα δημοσιονομικά πλαίσια των κρατών μελών (ΕΕ L 306, 23.11.2011, σ. 41).

      (6)  Βάσει του άρθρου 5 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97.

      (7)  Βλέπε σελίδα 141 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας.


title: 2014/710/EΕ: Σύσταση της Επιτροπής, της 9ης Οκτωβρίου 2014 , σχετικά με σημαντικές αγορές προϊόντων και υπηρεσιών στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, οι οποίες επιδέχονται εκ των προτέρων κανονιστική ρύθμιση, σύμφωνα με την οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών  Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ

text:
               11.10.2014

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 295/79

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
   της 9ης Οκτωβρίου 2014
   σχετικά με σημαντικές αγορές προϊόντων και υπηρεσιών στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, οι οποίες επιδέχονται εκ των προτέρων κανονιστική ρύθμιση, σύμφωνα με την οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

      (2014/710/EΕ)

   Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
   Έχοντας υπόψη την οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία πλαίσιο) (1), και ιδίως το άρθρο 15 παράγραφος 1,
   Έχοντας υπόψη τις γνώμες του φορέα των ευρωπαϊκών ρυθμιστικών αρχών για τις ηλεκτρονικές επικοινωνίες (BEREC) και της επιτροπής επικοινωνιών,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Με την οδηγία 2002/21/ΕΚ θεσπίστηκε νομοθετικό πλαίσιο για τον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, με το οποίο επιδιώκεται, μεταξύ άλλων, η ανταπόκριση στις τάσεις σύγκλισης μέσω της υπαγωγής του συνόλου των δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών στο πεδίο εφαρμογής του. Σύμφωνα με την οδηγία 2009/140/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (2), στόχος του κανονιστικού πλαισίου είναι, μεταξύ άλλων, η σταδιακή μείωση των εκ των προτέρων τομεακών ρυθμίσεων, καθώς θα αναπτύσσεται ο ανταγωνισμός στην αγορά, ώστε τελικά οι ηλεκτρονικές επικοινωνίες να διέπονται αποκλειστικά από το δίκαιο ανταγωνισμού.

               (2)

               Σκοπός της παρούσας σύστασης, ο οποίος συνάδει με τον ανωτέρω στόχο, είναι να προσδιοριστούν οι αγορές προϊόντων και υπηρεσιών για τις οποίες μπορεί να δικαιολογηθεί η εκ των προτέρων κανονιστική ρύθμιση σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 1 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ. Απώτερος σκοπός κάθε εκ των προτέρων ρυθμιστικής παρέμβασης είναι να αποφέρει οφέλη για τους τελικούς χρήστες καθιστώντας τις αγορές λιανικής πραγματικά ανταγωνιστικές σε διαρκή βάση. Είναι πιθανόν να μπορούν σταδιακά οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές να διαπιστώνουν ότι οι αγορές λιανικής είναι ανταγωνιστικές ακόμα και χωρίς ρύθμιση των αγορών χονδρικής, ιδίως αν ληφθούν υπόψη οι αναμενόμενες βελτιώσεις από πλευράς καινοτομίας και ανταγωνισμού.

               (3)

               Ο ορισμός των σημαντικών αγορών είναι δυνατόν να μεταβάλλεται με την πάροδο του χρόνου, καθώς εξελίσσονται τα χαρακτηριστικά των προϊόντων και υπηρεσιών και αλλάζουν οι δυνατότητες υποκατάστασης της ζήτησης και της προσφοράς. Δεδομένου ότι η σύσταση 2007/879/ΕΚ της Επιτροπής (3) άρχισε να ισχύει πριν από περισσότερα από έξι έτη, είναι πλέον σκόπιμο να αναθεωρηθεί με βάση τις εξελίξεις που σημειώθηκαν στην αγορά μετά την έκδοσή της. Ως εκ τούτου, η παρούσα σύσταση αντικαθιστά τη σύσταση 2007/879/ΕΚ και παρέχει στις εθνικές ρυθμιστικές αρχές κατευθύνσεις για τις προσεχείς ανασκοπήσεις της αγοράς.

               (4)

               Το άρθρο 15 παράγραφος 1 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ επιβάλλει στην Επιτροπή να προσδιορίζει αγορές στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, τα χαρακτηριστικά των οποίων δικαιολογούν ενδεχομένως την επιβολή κανονιστικών υποχρεώσεων σύμφωνα με τις αρχές του δικαίου του ανταγωνισμού. Συνεπώς, στην παρούσα σύσταση εφαρμόζονται οι αρχές του δικαίου του ανταγωνισμού για τον ορισμό των αγορών προϊόντων στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών.

               (5)

               Σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ, είναι καθήκον των εθνικών ρυθμιστικών αρχών να ορίζουν, σύμφωνα με το δίκαιο ανταγωνισμού και λαμβάνοντας ιδιαιτέρως υπόψη την παρούσα σύσταση, τις σχετικές αγορές που αντιστοιχούν στις εθνικές συνθήκες, ιδίως τις σχετικές γεωγραφικές αγορές εντός της επικράτειάς τους.

               (6)

               Σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ, εκ των προτέρων κανονιστικές υποχρεώσεις επιβάλλονται μόνο σε αγορές που δεν είναι πραγματικά ανταγωνιστικές. Όπως εξηγείται στην αιτιολογική σκέψη 27 της οδηγίας, πρόκειται για αγορές στις οποίες μία ή περισσότερες επιχειρήσεις διαθέτουν σημαντική ισχύ στην αγορά και όπου δεν αρκούν μόνο επανορθωτικά μέτρα βάσει του εθνικού και του ενωσιακού δικαίου του ανταγωνισμού για την αντιμετώπιση του προβλήματος ανταγωνισμού που έχει εντοπιστεί. Επιπλέον, η ανάλυση του πραγματικού ανταγωνισμού θα πρέπει να περιλαμβάνει ανάλυση του κατά πόσον η αγορά θα είναι ανταγωνιστική στο μέλλον και, κατ' επέκταση, του κατά πόσον η τυχόν απουσία πραγματικού ανταγωνισμού έχει διαρκή χαρακτήρα.

               (7)

               Αφετηρία για τον προσδιορισμό των αγορών χονδρικής που επιδέχονται εκ των προτέρων ρύθμιση είναι, τόσο για την Επιτροπή όσο και για τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές, η ανάλυση των αντίστοιχων αγορών λιανικής. Η εν λόγω ανάλυση αγορών λιανικής διενεργείται με συνεκτίμηση των μελλοντικών προοπτικών όσον αφορά τη δυνατότητα υποκατάστασης της ζήτησης και, ανάλογα με την περίπτωση, της προσφοράς, σε δεδομένο χρονικό ορίζοντα. Κατά τον ορισμό των σχετικών αγορών σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές θα πρέπει να προσδιορίζουν μια γεωγραφική περιοχή όπου οι συνθήκες ανταγωνισμού είναι παρόμοιες ή επαρκώς ομοιογενείς και η οποία διακρίνεται από γειτονικές περιοχές όπου επικρατούν αισθητά διαφορετικές συνθήκες ανταγωνισμού, λαμβάνοντας ιδιαίτερα υπόψη το ζήτημα του κατά πόσον η επιχείρηση με δυνητικά σημαντική ισχύ στην αγορά ενεργεί ομοιόμορφα στο σύνολο της οικείας περιοχής δικτύου ή αντιμετωπίζει αισθητά διαφορετικές συνθήκες ανταγωνισμού, σε βαθμό ώστε οι δραστηριότητές της να περιορίζονται σε ορισμένες περιοχές, όχι όμως σε άλλες.

               (8)

               Θα πρέπει να εκτιμώνται οι μελλοντικές προοπτικές να είναι οι αγορές λιανικής πραγματικά ανταγωνιστικές, χωρίς ρύθμιση με βάση τη διαπίστωση σημαντικής ισχύος στην αγορά. Από την άλλη πλευρά, στην ανάλυση θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα αποτελέσματα άλλων ειδών κανονιστικών ρυθμίσεων που ισχύουν για την ή τις σχετικές αγορές λιανικής και την ή τις αντίστοιχες αγορές χονδρικής, σε όλη τη διάρκεια της εξεταζόμενης περιόδου.

               (9)

               Κατά τη διενέργεια ανάλυσης της αγοράς βάσει του άρθρου 16 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ, θα πρέπει να εκτιμώνται οι μελλοντικές προοπτικές της αγοράς, με σημείο εκκίνησης τις συνθήκες που επικρατούν σε αυτήν. Κατά την ανάλυση θα πρέπει να εκτιμάται αν η αγορά θα είναι ανταγωνιστική στο μέλλον και αν η τυχόν απουσία ανταγωνισμού έχει διαρκή χαρακτήρα, λαμβανομένων υπόψη των αναμενόμενων ή προβλέψιμων εξελίξεων στην αγορά (4).

               (10)

               Εάν η αγορά λιανικής δεν έχει προοπτικές να είναι πραγματικά ανταγωνιστική χωρίς εκ των προτέρων ρύθμιση, θα πρέπει να αξιολογούνται οι αντίστοιχες αγορές χονδρικής που επιδέχονται εκ των προτέρων ρύθμιση σύμφωνα με το άρθρο 16 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ. Κατά την ανάλυση των ορίων και της ισχύος στην αγορά στις αντίστοιχες αγορές χονδρικής, προκειμένου να κριθεί αν είναι πραγματικά ανταγωνιστικές, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι άμεσες και έμμεσες ανταγωνιστικές πιέσεις, ανεξαρτήτως του αν αυτές απορρέουν από τα δίκτυα ή τις υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών ή από άλλα είδη υπηρεσιών ή εφαρμογών που είναι συγκρίσιμα από την άποψη των τελικών χρηστών (5). Από την άλλη πλευρά, εάν η εξεταζόμενη αγορά λιανικής έχει προοπτικές να είναι πραγματικά ανταγωνιστική χωρίς εκ των προτέρων ρύθμιση της ή των αντίστοιχων αγορών χονδρικής, αυτό θα πρέπει να οδηγεί την εθνική ρυθμιστική αρχή στο συμπέρασμα ότι δεν χρειάζεται πλέον ρύθμιση σε επίπεδο χονδρικής. Στην περίπτωση αυτή, θα πρέπει να αξιολογούνται οι αντίστοιχες σημαντικές αγορές χονδρικής με απώτερο σκοπό την άρση της εκ των προτέρων κανονιστικής ρύθμισης. Όταν οι αγορές χονδρικής είναι κάθετα συνδεδεμένες στην αλυσίδα εφοδιασμού, η πρώτη αγορά χονδρικής που θα πρέπει να υποβάλλεται σε ανάλυση είναι εκείνη που απέχει περισσότερο, ανάντη, από την εξεταζόμενη αγορά λιανικής.

               (11)

               Οι αγορές χονδρικής που απαριθμούνται στο παράρτημα ενδέχεται να έχουν χαρακτηριστικά που να δικαιολογούν την εκ των προτέρων ρύθμιση, επειδή πληρούν συνολικά τα ακόλουθα τρία σωρευτικά κριτήρια, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν και στις προηγούμενες εκδόσεις της σύστασης, για τον προσδιορισμό των αγορών που επιδέχονται εκ των προτέρων ρύθμιση. Το πρώτο κριτήριο είναι η παρουσία υψηλών και μη παροδικών φραγμών εισόδου. Ωστόσο, λόγω του δυναμικού χαρακτήρα και της δυναμικής λειτουργίας των αγορών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, θα πρέπει επίσης να λαμβάνονται υπόψη, κατά τη διενέργεια μελλοντολογικής ανάλυσης με σκοπό τον προσδιορισμό των σημαντικών αγορών προς πιθανή εκ των προτέρων ρύθμιση, οι δυνατότητες υπερπήδησης των φραγμών εισόδου εντός κατάλληλου χρονικού ορίζοντα. Το δεύτερο κριτήριο αφορά το κατά πόσον μια διάρθρωση αγοράς τείνει προς πραγματικό ανταγωνισμό εντός κατάλληλου χρονικού ορίζοντα. Η εφαρμογή του κριτηρίου αυτού συνεπάγεται εξέταση της κατάστασης του βασιζόμενου στην υποδομή ανταγωνισμού και των λοιπών ειδών ανταγωνισμού, που αποτελούν το αίτιο των φραγμών εισόδου. Το τρίτο κριτήριο είναι ότι μόνο η εφαρμογή του δικαίου του ανταγωνισμού δεν αρκεί για την αντιμετώπιση των συγκεκριμένων αδυναμιών της αγοράς. Οι κύριοι δείκτες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την αξιολόγηση του πρώτου και του δεύτερου κριτηρίου είναι ανάλογοι με εκείνους που εξετάζονται στο πλαίσιο της ανάλυσης των μελλοντικών προοπτικών της αγοράς, προκειμένου να διαπιστωθεί η ύπαρξη σημαντικής ισχύος σε αυτή. Ειδικότερα, πρόκειται για δείκτες των φραγμών εισόδου ελλείψει κανονιστικής ρύθμισης (συμπεριλαμβάνεται το ύψος του μη ανακτήσιμου κόστους), της διάρθρωσης, των επιδόσεων και της δυναμικής της αγοράς, μεταξύ των οποίων δείκτες όπως τα μερίδια αγοράς και οι τάσεις τους, οι τιμές της αγοράς και οι τάσεις τους, καθώς και το εύρος και η κάλυψη των ανταγωνιζόμενων δικτύων ή υποδομών.

               (12)

               Όσον αφορά το πρώτο κριτήριο, δύο είδη φραγμών έχουν σημασία για τους σκοπούς της παρούσας σύστασης: οι διαρθρωτικοί φραγμοί και οι νομικοί ή κανονιστικοί φραγμοί. Οι διαρθρωτικοί φραγμοί εισόδου είναι αποτέλεσμα συνθηκών αρχικού κόστους ή ζήτησης που δημιουργούν ασύμμετρους όρους μεταξύ κατεστημένων και νεοεισερχόμενων επιχειρήσεων, παρεμποδίζοντας ή αποτρέποντας την είσοδο των τελευταίων στην αγορά. Για παράδειγμα, είναι δυνατόν να εντοπιστούν υψηλοί διαρθρωτικοί φραγμοί όταν η αγορά χαρακτηρίζεται από απόλυτα πλεονεκτήματα κόστους, σημαντικές οικονομίες κλίμακας και/ή εύρους δραστηριοτήτων, περιορισμούς παραγωγικής ικανότητας και υψηλό μη ανακτήσιμο κόστος. Συναφής διαρθρωτικός φραγμός μπορεί επίσης να υπάρχει όταν για την παροχή υπηρεσίας απαιτείται μια συνιστώσα δικτύου της οποίας η αναπαραγωγή είναι είτε τεχνικώς ανέφικτη είτε εφικτή μεν, αλλά με κόστος ασύμφορο για τους ανταγωνιστές.

               (13)

               Οι νομοθετικοί ή κανονιστικοί φραγμοί δεν εδράζονται σε οικονομικούς όρους, αλλά απορρέουν από νομοθετικά, διοικητικά ή άλλα μέτρα που έχουν άμεση επίδραση στους όρους εισόδου και/ή στη θέση των επιχειρήσεων στην εκάστοτε αγορά. Παράδειγμα νομοθετικού ή κανονιστικού φραγμού που παρεμποδίζει ή αποτρέπει την είσοδο στην αγορά είναι η επιβολή ορίου στον αριθμό των επιχειρήσεων οι οποίες έχουν πρόσβαση στο ραδιοφάσμα για την παροχή βασικών υπηρεσιών. Άλλα παραδείγματα νομοθετικών ή κανονιστικών φραγμών είναι οι έλεγχοι των τιμών ή άλλα σχετικά με τις τιμές μέτρα, τα οποία επιβάλλονται στις επιχειρήσεις και επηρεάζουν όχι μόνο την είσοδο αλλά και τη θέση τους στην αγορά. Κατά κανόνα, οι νομοθετικοί ή κανονιστικοί φραγμοί που είναι πιθανόν να αρθούν εντός κατάλληλου χρονικού ορίζοντα δεν θα πρέπει να θεωρούνται φραγμοί εισόδου που συνεπάγονται ότι η αγορά πληροί το πρώτο κριτήριο.

               (14)

               Η σημασία των φραγμών εισόδου ενδέχεται επίσης να υποβαθμίζεται στην περίπτωση των ωθούμενων από την καινοτομία αγορών, οι οποίες χαρακτηρίζονται από συνεχή τεχνολογική πρόοδο. Σε τέτοιου είδους αγορές, οι ανταγωνιστικές πιέσεις είναι συχνά αποτέλεσμα καινοτομικών απειλών από δυνητικούς ανταγωνιστές που δεν έχουν εισέλθει ακόμη στην αγορά. Στις αγορές που ωθούνται από την καινοτομία μπορεί να υπάρξει δυναμικός ή πιο μακροπρόθεσμος ανταγωνισμός μεταξύ εταιρειών οι οποίες δεν είναι κατ' ανάγκη ανταγωνιστές σε υπάρχουσα «στατική» αγορά. Στην παρούσα σύσταση προσδιορίζονται αγορές στις οποίες οι φραγμοί εισόδου αναμένεται να έχουν προβλέψιμη διάρκεια. Όταν εκτιμάται το κατά πόσον οι φραγμοί εισόδου είναι πιθανόν να έχουν διάρκεια χωρίς κανονιστική ρύθμιση, είναι απαραίτητο να εξετάζεται αν ο κλάδος έχει σημειώσει συχνές και επιτυχείς εισόδους κατά το παρελθόν και αν η είσοδος υπήρξε, ή θα είναι πιθανώς στο μέλλον αρκούντως ταχεία και διαρκής ώστε να περιορίζεται η ισχύς στην αγορά. Η σημασία των φραγμών εισόδου εξαρτάται, μεταξύ άλλων, από την ελάχιστη αποδοτική κλίμακα παραγωγής και το μη ανακτήσιμο κόστος.

               (15)

               Ακόμη και όταν μια αγορά χαρακτηρίζεται από υψηλούς φραγμούς εισόδου, άλλοι διαρθρωτικοί παράγοντες της συγκεκριμένης αγοράς ενδέχεται να συνεπάγονται ότι αυτή δεν παύει να τείνει προς πραγματικό ανταγωνισμό εντός κατάλληλου χρονικού ορίζοντα. Η τάση προς πραγματικό ανταγωνισμό προϋποθέτει ότι η αγορά θα περιέλθει στην κατάσταση πραγματικού ανταγωνισμού, χωρίς εκ των προτέρων ρύθμιση, είτε εντός της περιόδου ανασκόπησης ή αργότερα, υπό τον όρο ότι, κατά τη διάρκεια της περιόδου ανασκόπησης, είναι διαθέσιμα σαφή αποδεικτικά στοιχεία θετικής δυναμικής της αγοράς. Η δυναμική της αγοράς μπορεί, λόγου χάριν, να οφείλεται στις τεχνολογικές εξελίξεις ή στη σύγκλιση προϊόντων και αγορών, η οποία ενδεχομένως ασκεί ανταγωνιστικές πιέσεις μεταξύ επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται σε διακριτές αγορές προϊόντων. Το ίδιο μπορεί να ισχύει και για αγορές με περιορισμένο —πλην επαρκή— αριθμό επιχειρήσεων που διαφέρουν ως προς τη διάρθρωση του κόστους και αντιμετωπίζουν ελαστικότητα ζήτησης ως προς την τιμή. Είναι επίσης δυνατόν να παρατηρηθεί πλεόνασμα παραγωγικής ικανότητας σε αγορές στις οποίες, υπό κανονικές συνθήκες, οι ανταγωνιζόμενες εταιρείες θα είχαν τη δυνατότητα να επεκτείνουν ταχύτατα την παραγωγή τους, ανταποκρινόμενες σε τυχόν αύξηση των τιμών. Σε τέτοιες αγορές, μπορεί να μεταβληθούν τα μερίδια αγοράς με την πάροδο του χρόνου και/ή να παρατηρηθεί πτώση των τιμών.

               (16)

               Το τρίτο κριτήριο είναι χρήσιμο για την αξιολόγηση της καταλληλότητας των διορθωτικών μέτρων που μπορούν να επιβληθούν βάσει του δικαίου του ανταγωνισμού, με στόχο την αντιμετώπιση διαρκών αδυναμιών της αγοράς που έχουν εντοπιστεί, δεδομένου ιδίως ότι οι εκ των προτέρων κανονιστικές υποχρεώσεις μπορούν να αποτρέψουν αποτελεσματικά τις παραβάσεις του δικαίου του ανταγωνισμού. Οι παρεμβάσεις βάσει του δικαίου του ανταγωνισμού πιθανότατα δεν επαρκούν στις περιπτώσεις όπου, λόγου χάριν, μια παρέμβαση που αποσκοπεί στη διόρθωση διαρκών αδυναμιών της αγοράς επιβάλλει ευρείες απαιτήσεις συμμόρφωσης ή όταν χρειάζονται απαραιτήτως συχνές και/ή έγκαιρες παρεμβάσεις. Ως εκ τούτου, η εκ των προτέρων ρύθμιση θα πρέπει να θεωρείται κατάλληλο συμπλήρωμα του δικαίου του ανταγωνισμού όταν το τελευταίο αυτό δεν αρκεί καθεαυτό για την επαρκή αντιμετώπιση των διαρκών αδυναμιών της αγοράς που έχουν εντοπιστεί.

               (17)

               Η εφαρμογή των εν λόγω τριών σωρευτικών κριτηρίων θα πρέπει να περιορίζει τον αριθμό των αγορών στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, στις οποίες επιβάλλονται εκ των προτέρων κανονιστικές υποχρεώσεις, εξυπηρετώντας με τον τρόπο αυτό έναν από τους στόχους του κανονιστικού πλαισίου, συγκεκριμένα τη σταδιακή μείωση, καθώς αναπτύσσεται ο ανταγωνισμός στις αγορές, των τομεακών κανόνων που επιβάλλονται εκ των προτέρων. Εάν μια αγορά δεν πληροί οποιοδήποτε από τα τρία κριτήρια, αυτό υποδηλώνει ότι η συγκεκριμένη αγορά δεν θα πρέπει να χαρακτηριστεί ως επιδεχόμενη εκ των προτέρων ρύθμιση.

               (18)

               Η επιβολή εκ των προτέρων ρύθμισης σε επίπεδο χονδρικής θα πρέπει να θεωρείται επαρκής για την αντιμετώπιση δυνητικών προβλημάτων ανταγωνισμού στην ή στις σχετικές κατάντη αγορές. Εκ των προτέρων ρύθμιση θα πρέπει να επιβάλλεται σε κατάντη αγορά μόνον εφόσον ο ανταγωνισμός σε αυτήν εξακολουθεί να παρουσιάζει σημαντική ισχύ στην αγορά, παρά την εκ των προτέρων ρύθμιση της σχετικής ανάντη αγοράς χονδρικής. Δεδομένης της προόδου που έχει σημειώσει ο ανταγωνισμός χάρη στη ρύθμιση, στην παρούσα σύσταση προσδιορίζονται μόνο σημαντικές αγορές σε επίπεδο χονδρικής. Κρίνεται ότι με τη ρύθμιση των αγορών αυτών είναι δυνατόν να αντιμετωπιστεί η απουσία πραγματικού ανταγωνισμού σε επίπεδο χονδρικής, η οποία, με τη σειρά της, αποτελεί το αίτιο των αδυναμιών που έχουν εντοπιστεί στις σχετικές αγορές λιανικής. Ωστόσο, εάν μια εθνική ρυθμιστική αρχή καταδείξει ότι οι παρεμβάσεις σε αγορά χονδρικής αποδείχθηκαν άκαρπες, η αντίστοιχη αγορά λιανικής ενδέχεται να επιδέχεται εκ των προτέρων ρύθμιση, υπό τον όρο ότι η εν λόγω αρχή έχει διαπιστώσει ότι πληρούνται τα τρία κριτήρια που ορίζει η παρούσα σύσταση.

               (19)

               Οι αγορές που απαριθμούνται στο παράρτημα προσδιορίστηκαν με βάση τα προαναφερθέντα τρία σωρευτικά κριτήρια. Το σημείο εκκίνησης για τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές θα πρέπει να είναι η παραδοχή ότι οι εν λόγω αγορές πληρούν τα τρία κριτήρια. Εάν, ωστόσο, η εθνική ρυθμιστική αρχή καταλήξει στο συμπέρασμα ότι στην (στις) αγορά(-ές) λιανικής, όπως ορίζεται(-ονται), υπάρχει διατηρήσιμος ανταγωνισμός χωρίς ρύθμιση σε επίπεδο χονδρικής, θα πρέπει επίσης να συμπεράνει ότι δεν είναι πλέον αναγκαία η εκ των προτέρων ρύθμιση σε επίπεδο χονδρικής.

               (20)

               Η εθνική ρυθμιστική αρχή μπορεί πάντως να κρίνει σκόπιμο, με βάση τις συγκεκριμένες εθνικές συνθήκες, να διεξαγάγει τρικριτηριακή δοκιμασία για τις αγορές που απαριθμούνται στο παράρτημα και μπορεί να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι τα τρία κριτήρια πληρούνται ή ότι δεν πληρούνται στις εθνικές συνθήκες. Εάν συγκεκριμένη αγορά που περιλαμβάνεται στη σύσταση δεν πληροί τα τρία κριτήρια, η εθνική ρυθμιστική αρχή θα πρέπει να μην επιβάλει σε αυτήν κανονιστικές υποχρεώσεις.

               (21)

               Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές μπορούν να προσδιορίζουν άλλες αγορές πέραν εκείνων που απαριθμούνται στην παρούσα σύσταση και να τις υποβάλλουν στην τρικριτηριακή δοκιμασία. Ειδικότερα, εάν η εθνική ρυθμιστική αρχή, αφού κατέληξε στο συμπέρασμα ότι μια αγορά λιανικής δεν είναι πραγματικά ανταγωνιστική χωρίς εκ των προτέρων ρύθμιση, προτίθεται να ρυθμίσει την ή τις αντίστοιχες αγορές χονδρικής και αυτές δεν περιλαμβάνονται στη σύσταση, η εν λόγω αρχή θα πρέπει πάντα να διεξάγει την τρικριτηριακή δοκιμασία. Στην περίπτωση αυτή, η πρώτη αγορά χονδρικής που θα πρέπει να υποβάλλεται σε ανάλυση είναι εκείνη που απέχει περισσότερο, ανάντη, από την εξεταζόμενη αγορά λιανικής στην κάθετη αλυσίδα εφοδιασμού. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές θα πρέπει να διενεργούν βαθμιαία ανάλυση των αγορών που βρίσκονται κατάντη εισροής προηγούμενου σταδίου η οποία υπόκειται σε ρύθμιση, για να κρίνουν αν οι αγορές αυτές θα είναι πραγματικά ανταγωνιστικές με την ανάντη ρύθμιση, έως ότου η εισροή φθάσει στην (στις) αγορά(-ές) λιανικής.

               (22)

               Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές θα πρέπει επίσης να υποβάλλουν στην τρικριτηριακή δοκιμασία τις αγορές που απαριθμούνται στα παραρτήματα της σύστασης 2003/311/ΕΚ της Επιτροπής (6) και της σύστασης 2007/879/ΕΚ, και δεν περιλαμβάνονται πλέον στο παράρτημα της παρούσας σύστασης, εφόσον αυτές υπόκεινται επί του παρόντος σε ρύθμιση δεδομένων των εθνικών συνθηκών, ώστε να εκτιμούν αν, με βάση τις εθνικές συνθήκες, οι εν λόγω αγορές εξακολουθούν να επιδέχονται εκ των προτέρων ρύθμιση.

               (23)

               Σύμφωνα με την οδηγία 2002/21/ΕΚ, δεν θα πρέπει να επιβάλλονται άτοπες κανονιστικές υποχρεώσεις σε αναδυόμενες αγορές, ούτε καν στην περίπτωση του πλεονεκτήματος της πρώτης κίνησης. Οι αναδυόμενες αγορές θεωρείται ότι περιλαμβάνουν προϊόντα ή υπηρεσίες για τα οποία, λόγω του νεωτερικού τους χαρακτήρα, είναι πολύ δύσκολο να προβλεφθούν οι συνθήκες ζήτησης ή οι συνθήκες εισόδου στην αγορά και προσφοράς, με αποτέλεσμα να δυσχεραίνεται η διεξαγωγή της τρικριτηριακής δοκιμασίας. Η μη επιβολή άτοπων εκ των προτέρων κανονιστικών υποχρεώσεων σε αναδυόμενες αγορές αποσκοπεί στην προώθηση της καινοτομίας, την οποία απαιτεί το άρθρο 8 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ. Παράλληλα, θα πρέπει να αποτραπεί ο αποκλεισμός της πρόσβασης στις εν λόγω αγορές εκ μέρους της επιχείρησης που κατέχει την ηγετική θέση, όπως αναφέρεται και στις κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής για την ανάλυση αγοράς και την εκτίμηση της σημαντικής ισχύος στην αγορά βάσει του κοινοτικού πλαισίου κανονιστικών ρυθμίσεων για τα δίκτυα και τις υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (7). Οι τμηματικές αναβαθμίσεις υπάρχουσας υποδομής δικτύου σπανίως οδηγούν σε νέα ή αναδυόμενη αγορά. Για να είναι δυνατόν να συναχθεί το συμπέρασμα ότι ένα προϊόν δεν ανήκει σε ήδη υπάρχουσα αγορά, η αδυναμία υποκατάστασής του πρέπει να αποδεικνύεται από τις προοπτικές τόσο της ζήτησης όσο και της προσφοράς. Η ανάδυση νέων υπηρεσιών σε επίπεδο λιανικής μπορεί να δημιουργήσει νέα δευτερογενή αγορά χονδρικής, στον βαθμό που η παροχή των εν λόγω υπηρεσιών είναι ανέφικτη μέσω υπαρχόντων προϊόντων χονδρικής.

               (24)

               Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές πρέπει να παρέχουν στην Επιτροπή, στον BEREC και στις λοιπές εθνικές ρυθμιστικές αρχές πρόσβαση στα αποτελέσματα της τρικριτηριακής δοκιμασίας που διεξάγεται σύμφωνα με την παρούσα σύσταση και εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 7 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ. Η μη κοινοποίηση σχεδίου μέτρου το οποίο επηρεάζει το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών, όπως περιγράφεται στην αιτιολογική σκέψη 38 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ, μπορεί να επισύρει διαδικασίες για παράβαση κατά του εμπλεκόμενου κράτους μέλους.

               (25)

               Στις αγορές που απαριθμούνται στο παράρτημα της σύστασης δεν περιλαμβάνονται πλέον δύο αγορές που περιλαμβάνονταν στη σύσταση 2007/879/ΕΚ (αγορές 1 και 2), επειδή δεν πληρούν πλέον τα τρία κριτήρια. Δεδομένου ότι ενδέχεται να υπάρχουν διαφορές μεταξύ των κρατών μελών όσον αφορά τον ρυθμό των αναμενόμενων ή προβλέψιμων εξελίξεων στην αγορά, στις οποίες στηρίζεται η διαπίστωση αυτή σε ενωσιακό επίπεδο, ειδικές εθνικές περιστάσεις μπορεί να δικαιολογούν τη διαπίστωση εθνικής ρυθμιστικής αρχής ότι η αγορά 1 της σύστασης 2007/879/ΕΚ ή άλλες αγορές λιανικής που σχετίζονται με την αγορά 2 της σύστασης 2007/879/ΕΚ δεν έχουν ακόμη προοπτικές να είναι πραγματικά ανταγωνιστικές, χωρίς τα κατάλληλα και ανάλογα με τον επιδιωκόμενο σκοπό επανορθωτικά μέτρα σε επίπεδο χονδρικής. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές θα μπορούσαν, επομένως, να αιτιολογήσουν τη συνέχιση της εκ των προτέρων ρυθμιστικής παρέμβασης σε επίπεδο χονδρικής, υπό τον όρο ότι τα τρία κριτήρια πληρούνται στις εθνικές συνθήκες για την επόμενη περίοδο ανασκόπησης. Για τις υπόλοιπες αγορές που απαριθμούνται στη σύσταση 2007/879/ΕΚ εξακολουθεί να δικαιολογείται η εκ των προτέρων ρύθμιση, παρά τον επανακαθορισμό των ορίων των αγορών 4, 5 και 6 της εν λόγω σύστασης. Κατά την οριοθέτηση των αγορών αυτών, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές λαμβάνουν υπόψη τις εθνικές τους συνθήκες,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:

               1.

               Κατά τον ορισμό των σχετικών αγορών που αντιστοιχούν στις εθνικές συνθήκες, σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές θα πρέπει να διενεργούν ανάλυση των αγορών προϊόντων και υπηρεσιών που προσδιορίζονται στο παράρτημα.

               2.

               Όταν οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές προσδιορίζουν άλλες αγορές πέραν εκείνων που παρατίθενται στο παράρτημα, θα πρέπει να αποδεικνύουν, και η Επιτροπή θα επαληθεύει, ότι πληρούνται σωρευτικά τα ακόλουθα τρία κριτήρια:

                           α)

                           υπάρχουν υψηλοί και μη παροδικοί φραγμοί εισόδου —διαρθρωτικοί, νομοθετικοί ή κανονιστικοί·

                           β)

                           η διάρθρωση της αγοράς δεν τείνει προς πραγματικό ανταγωνισμό εντός του σχετικού χρονικού ορίζοντα, αν ληφθεί υπόψη η κατάσταση του βασιζόμενου στην υποδομή ανταγωνισμού και των λοιπών ειδών ανταγωνισμού, που αποτελούν το αίτιο των φραγμών εισόδου·

                           γ)

                           το δίκαιο ανταγωνισμού και μόνο δεν αρκεί για την κατάλληλη αντιμετώπιση της ή των αδυναμιών που έχουν εντοπιστεί στην αγορά.

               3.

               Όταν οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές θεωρούν ότι κάποια από τις αγορές που παρατίθενται στο παράρτημα δεν επιδέχεται εκ των προτέρων ρύθμιση στις συγκεκριμένες εθνικές συνθήκες, θα πρέπει να αποδεικνύουν, και η Επιτροπή θα επαληθεύει, ότι δεν πληρούται τουλάχιστον ένα από τα τρία κριτήρια του σημείου 2.

               4.

               Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη όλες τις σημαντικές ανταγωνιστικές πιέσεις, ανεξαρτήτως του αν πηγή τους θεωρείται ότι είναι τα δίκτυα ή οι υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών ή άλλα είδη υπηρεσιών ή εφαρμογών που είναι συγκρίσιμα από την άποψη του τελικού χρήστη.

               5.

               Η παρούσα σύσταση δεν θίγει τους ορισμούς της αγοράς, τα αποτελέσματα αναλύσεων της αγοράς και τις κανονιστικές υποχρεώσεις που έχουν θεσπίσει οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές, σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 3 και το άρθρο 16 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ, πριν από την ημερομηνία έκδοσης της παρούσας σύστασης.

               6.

               Η παρούσα σύσταση απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 9 Οκτωβρίου 2014.

            Για την Επιτροπή

         Neelie KROES

            Αντιπρόεδρος

      (1)  ΕΕ L 108 της 24.4.2002, σ. 33.

      (2)  Οδηγία 2009/140/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2009, για την τροποποίηση των οδηγιών 2002/21/ΕΚ σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών, 2002/19/ΕΚ σχετικά με την πρόσβαση σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφείς ευκολίες καθώς και με τη διασύνδεσή τους, και 2002/20/ΕΚ για την αδειοδότηση δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών (ΕΕ L 337 της 18.12.2009, σ. 37).

      (3)  Σύσταση 2007/879/EΚ της Επιτροπής, της 17ης Δεκεμβρίου 2007, αναφορικά με σχετικές αγορές προϊόντων και υπηρεσιών στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, οι οποίες επιδέχονται εκ των προτέρων κανονιστική ρύθμιση, σύμφωνα με την οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (ΕΕ L 344 της 28.12.2007, σ. 65).

      (4)  Σημείο 20 των κατευθυντήριων γραμμών της Επιτροπής για την ανάλυση αγοράς και την εκτίμηση της σημαντικής ισχύος στην αγορά βάσει του κοινοτικού πλαισίου κανονιστικών ρυθμίσεων για τα δίκτυα και τις υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (2002/C 165/03).

      (5)  Όπως, λόγου χάριν, οι υπηρεσίες διαδικτυακής μετάδοσης περιεχομένου ανεξαρτήτως παρόχου (over-the-top/OTT), οι οποίες, μολονότι σήμερα δεν μπορούν να θεωρηθούν άμεσα υποκατάστατα των υπηρεσιών των παρόχων υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, είναι πιθανόν να σημειώσουν συνεχή εξάπλωση τα επόμενα έτη ως αποτέλεσμα των τεχνολογικών εξελίξεων.

      (6)  Σύσταση 2003/311/EΚ της Επιτροπής, της 11ης Φεβρουαρίου 2003, για τις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών που επιδέχονται εκ των προτέρων ρύθμιση σύμφωνα με την οδηγία 2002/21/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (ΕΕ L 114 της 8.5.2003, σ. 45).

      (7)  Κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής (ΕΕ C 165 της 11.7.2002, σ. 6).

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

                  Αγορά 1

                  :

                  Χονδρική παροχή, σε σταθερή θέση, τερματισμού κλήσεων σε μεμονωμένα δημόσια τηλεφωνικά δίκτυα

                  Αγορά 2

                  :

                  Τερματισμός φωνητικών κλήσεων σε μεμονωμένα δίκτυα κινητής τηλεφωνίας, σε επίπεδο χονδρικής

                  Αγορά 3

                  :

                              α)

                              Χονδρική παροχή τοπικής πρόσβασης σε σταθερή θέση

                              β)

                              Χονδρική παροχή κεντρικής πρόσβασης, σε σταθερή θέση, για προϊόντα μαζικής κατανάλωσης

                  Αγορά 4

                  :

                  Χονδρική παροχή πρόσβασης υψηλής ποιότητας σε σταθερή θέση


Avis juridique important

|

32003H0523(01)

Σύσταση του Συμβουλίου της 8ης Μαΐου 2003 για υπόδειγμα συμφωνίας για τη σύσταση κοινής ομάδας έρευνας (ΚΟΕ)

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 121 της 23/05/2003 σ. 0001 - 0006

Σύσταση του Συμβουλίουτης 8ης Μαΐου 2003για υπόδειγμα συμφωνίας για τη σύσταση κοινής ομάδας έρευνας (ΚΟΕ)(2003/C 121/01)ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,ΕΧΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ του το άρθρο 13 της σύμβασης, της 29ης Μαΐου 2000, για την αμοιβαία δικαστική συνδρομή επί ποινικών υποθέσεων μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης(1) ("σύμβαση") και την απόφαση πλαίσιο του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, σχετικά με τις κοινές ομάδες έρευνας(2) ("απόφαση πλαίσιο"),ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΟΝΤΑΣ τα αποτελέσματα της διάσκεψης "Μια στρατηγική ευρωπαϊκή πρωτοβουλία για την ανάπτυξη πολιτικής και νομοθεσίας σχετικά με τις κοινές ομάδες έρευνας" (Δουβλίνο, 7-9 Οκτωβρίου 2002) η οποία διοργανώθηκε από την ιρλανδική αστυνομία (An Garda Síochána) με την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας στα πλαίσια του προγράμματος Grotius,ΠΕΠΕΙΣΜΕΝΟ ότι χρειάζεται ένα υπόδειγμα συμφωνίας για να διευκολύνεται η σύσταση κοινών ομάδων έρευνας ώστε να εφαρμοστεί σύντομα η απόφαση πλαίσιο η οποία προώθησε την εφαρμογή του άρθρου 13 της σύμβασης,ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ του ότι ένα τέτοιο υπόδειγμα συμφωνίας θα πρέπει να είναι πλήρες αλλά ταυτόχρονα αρκετά ευέλικτο ώστε να διασφαλίζεται ότι οι αρμόδιες αρχές θα μπορούν να το προσαρμόζουν ανάλογα με τις ιδιαίτερες περιστάσεις κάθε υπόθεσης,ΕΧΟΝΤΑΣ ΚΑΤΑ ΝΟΥΝ ότι η Ευρωπαϊκή Μονάδα Δικαστικής Συνεργασίας (Eurojust) και η Ευρωπόλ, θα συνάψουν συμφωνία συνεργασίας, η οποία θα έχει σημασία για τη συμμετοχή των δύο αυτών οργανισμών σε κοινές ομάδες έρευνας,ΣΥΝΙΣΤΑ στις κυβερνήσεις των κρατών μελών:να ενθαρρύνουν τις αρμόδιες αρχές τους που επιθυμούν να συστήσουν κοινή ομάδα έρευνας με τις αρμόδιες αρχές άλλων κρατών μελών σύμφωνα με τους όρους της απόφασης πλαίσιο και της σύμβασης, να χρησιμοποιούν, όπου είναι δυνατόν, το υπόδειγμα συμφωνίας που παρατίθεται στο παράρτημα της παρούσας σύστασης όταν πρόκειται να συμφωνήσουν για τις λεπτομέρειες σύστασης της κοινής ομάδας έρευνας.Βρυξέλλες, 8 Μαΐου 2003.Για το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςM. Χρυσοχοϊδης(1) ΕΕ C 197 της 12.7.2000, σ. 3.(2) ΕΕ L 162 της 20.6.2002, σ. 1.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΥΠΟΔΕΙΓΜΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΣΤΑΣΗ ΚΟΙΝΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΕΡΕΥΝΑΣ>PIC FILE= "C_2003121EL.000202.TIF">>PIC FILE= "C_2003121EL.000301.TIF">>PIC FILE= "C_2003121EL.000401.TIF">>PIC FILE= "C_2003121EL.000501.TIF">ΠΡΟΣΑΡΤΗΜΑ ΣΤΟ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΣΤΑΣΗ ΚΟΙΝΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΕΡΕΥΝΑΣ>PIC FILE= "C_2003121EL.000602.TIF">


Σύσταση για γνωμη του Συμβουλιου σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Ελλάδας, 2003 2006


title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 9ης Ιουλίου 2013 , σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του 2013 της Δανίας και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Δανίας, 2013-2016

text:
               30.7.2013

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 217/18

      ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ

   της 9ης Ιουλίου 2013
   σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του 2013 της Δανίας και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Δανίας, 2013-2016
   2013/C 217/05
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 121 παράγραφος 2 και το άρθρο 148 παράγραφος 4,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών (1), και ιδίως το άρθρο 9 παράγραφος 2,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με την πρόληψη και τη διόρθωση των υπερβολικών μακροοικονομικών ανισορροπιών (2), και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 1,
   Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής απασχόλησης,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της οικονομικής και δημοσιονομικής επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής κοινωνικής προστασίας,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής οικονομικής πολιτικής,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Στις 26 Μαρτίου 2010, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συμφώνησε με την πρόταση της Επιτροπής για τη δρομολόγηση νέας στρατηγικής για την απασχόληση και την ανάπτυξη, «Ευρώπη 2020», βασιζόμενη στον μεγαλύτερο συντονισμό των οικονομικών πολιτικών, η οποία εστιάζεται στους νευραλγικούς τομείς στους οποίους απαιτείται δράση ώστε να ενισχυθεί το δυναμικό διατηρήσιμης ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης.

               (2)

               Στις 13 Ιουλίου 2010, το Συμβούλιο εξέδωσε σύσταση σχετικά με τους γενικούς προσανατολισμούς της οικονομικής πολιτικής των κρατών μελών και της Ένωσης (2010 έως 2014) και, στις 21 Οκτωβρίου 2010, εξέδωσε απόφαση σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές των πολιτικών απασχόλησης των κρατών μελών (3), οι οποίες από κοινού αποτελούν τις «ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές». Τα κράτη μέλη κλήθηκαν να λαμβάνουν υπόψη τις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές στις οικονομικές τους πολιτικές και στις πολιτικές τους για την απασχόληση.

               (3)

               Στις 29 Ιουνίου 2012, οι αρχηγοί κρατών ή κυβερνήσεων των κρατών μελών ενέκριναν «Σύμφωνο για την ανάπτυξη και την απασχόληση», το οποίο παρέχει ένα συνεκτικό πλαίσιο δράσης σε επίπεδο κρατών μελών, ΕΕ και ευρωζώνης, με την κινητοποίηση όλων των δυνατών μηχανισμών, μέσων και πολιτικών. Έλαβαν αποφάσεις σχετικά με τη δράση που πρέπει να αναληφθεί στο επίπεδο των κρατών μελών, ιδίως εκφράζοντας την απόλυτη προσήλωσή τους στην επίτευξη των στόχων της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» και στην εφαρμογή των συστάσεων ανά χώρα.

               (4)

               Στις 10 Ιουλίου 2012, το Συμβούλιο εξέδωσε σύσταση (4) σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Δανίας για το 2012 και εξέδωσε τη γνώμη του σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Δανίας για την περίοδο 2012-2015.

               (5)

               Στις 28 Νοεμβρίου 2012, η Επιτροπή εξέδωσε την ετήσια επισκόπηση της ανάπτυξης, δίνοντας το εναρκτήριο λάκτισμα για το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο του 2013 για τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών. Επίσης στις 28 Νοεμβρίου 2012, η Επιτροπή, βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011, εξέδωσε την έκθεση του μηχανισμού επαγρύπνησης, στην οποία προσδιόρισε τη Δανία ως ένα από τα κράτη μέλη τα οποία θα έπρεπε να υποβληθούν σε εμπεριστατωμένη επισκόπηση.

               (6)

               Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει συμμετάσχει δεόντως στο Ευρωπαϊκό Εξάμηνο, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97, και, στις 7 Φεβρουαρίου 2013, ενέκρινε ψήφισμα σχετικά με την απασχόληση και τις κοινωνικές πτυχές στην ετήσια επισκόπηση της ανάπτυξης 2013 και ψήφισμα σχετικά με τη συμβολή στην ετήσια επισκόπηση της ανάπτυξης 2013.

               (7)

               Στις 14 Μαρτίου 2013, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο υιοθέτησε τις προτεραιότητες για την εξασφάλιση χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, της δημοσιονομικής εξυγίανσης και της δράσης για την τόνωση της ανάπτυξης. Υπογράμμισε την ανάγκη να επιδιωχθεί διαφοροποιημένη, φιλική προς την ανάπτυξη δημοσιονομική εξυγίανση, να αποκατασταθούν οι κανονικές συνθήκες δανειοδότησης στην οικονομία, να προωθηθούν η ανάπτυξη και η ανταγωνιστικότητα, να καταπολεμηθούν η ανεργία και οι κοινωνικές επιπτώσεις της κρίσης και να εκσυγχρονισθεί η δημόσια διοίκηση.

               (8)

               Στις 10 Απριλίου 2013, η Επιτροπή δημοσίευσε τα αποτελέσματα της εμπεριστατωμένης επισκόπησης που εκπόνησε για τη Δανία, βάσει του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011. Βάσει της ανάλυσής της, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η Δανία αντιμετωπίζει μακροοικονομικές ανισορροπίες, οι οποίες ωστόσο δεν είναι υπερβολικές.

               (9)

               Στις 30 Απριλίου 2013, η Δανία υπέβαλε το εθνικό της πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για το 2013 και το οικείο πρόγραμμα σύγκλισης για την περίοδο 2013-2016. Για να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι είναι αλληλένδετα, τα δύο προγράμματα αξιολογήθηκαν ταυτοχρόνως.

               (10)

               Με βάση την αξιολόγηση του προγράμματος σύγκλισης, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97, το Συμβούλιο είναι της γνώμης ότι το μακροοικονομικό σενάριο, στο οποίο στηρίζονται οι δημοσιονομικές προβολές του εν λόγω προγράμματος, είναι ρεαλιστικό. Το σενάριο που προβλέπει αύξηση του ΑΕΠ κατά 0,7 % και 1,6 % το 2013 και το 2014 συνάδει εν πολλοίς με τις εαρινές προβλέψεις του 2013 των υπηρεσιών της Επιτροπής, οι οποίες κάνουν λόγο για 0,7 % και 1,7 %. Το πρόγραμμα σύγκλισης παρουσιάζει μια δημοσιονομική στρατηγική που αποσκοπεί στη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος και στην επίτευξη του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού στόχου (ΜΔΣ) για διαρθρωτικό έλλειμμα που δεν υπερβαίνει το 0,5 % του ΑΕΠ έως το 2013, σύμφωνα με τους στόχους του Συμφώνου. Το πρόγραμμα σύγκλισης στοχεύει σε έλλειμμα γενικής κυβέρνησης του ΑΕΠ ύψους 1,7 % το 2013 και 1,8 % το 2014, στόχος ο οποίος συνάδει με την προθεσμία της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος (ΔΥΕ) που πρότεινε η Επιτροπή. Η μέση ετήσια δημοσιονομική προσπάθεια κατά την περίοδο 2011-2013, βάσει των υπολογισμών του διαρθρωτικού ισοζυγίου, συνάδει με τη σύσταση που απηύθυνε το Συμβούλιο στο πλαίσιο της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος. Στο πρόγραμμα σύγκλισης, τα καθαρά μέτρα διακριτικής ευχέρειας εκτιμάται ότι οδηγούν σε εξυγίανση που ακολουθεί εν γένει τη σύσταση που εκδόθηκε δυνάμει της ΔΕΥ. Οι δημόσιες δαπάνες σε πραγματικούς όρους (περιλαμβανομένων των επιλεκτικών μέτρων στήριξης του εισοδήματος) εκτιμάται ότι θα σημειώσουν μηδενική αύξηση το 2013 και θα αυξηθούν κατά 0,4 % το 2014, και επομένως δεν θα υπερβούν το όριο των δαπανών του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης τα δύο αυτά έτη. Τα δημόσια οικονομικά είναι εν γένει υγιή και η χώρα έχει ήδη πετύχει τον ΜΔΣ της. Ωστόσο, δεδομένου ότι η Δανία παρουσιάζει δημογραφική γήρανση και διαθέτει φιλόδοξες πολιτικές πρόνοιας, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διατηρήσει ένα υγιές και διατηρήσιμο πλαίσιο δημοσιονομικών πολιτικών και να μην αφήσει το έλλειμμα να υπερβεί το όριο αναφοράς του 3 % του ΑΕΠ που προβλέπεται στη Συνθήκη.

               (11)

               Το 2012, η Δανία ολοκλήρωσε τη μεταρρύθμιση των συστημάτων συντάξεων ανικανότητας προς εργασία και επιδοτούμενης απασχόλησης (σύστημα «ευέλικτης απασχόλησης»), η οποία τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2013. Οι μεταρρυθμίσεις αυτές αποτελούν σημαντικά μέτρα για την ενίσχυση της προσφοράς εργασίας στη Δανία. Ωστόσο, προκειμένου να αυξηθεί περαιτέρω η συμμετοχή στην αγορά εργασίας, το ζητούμενο παραμένει η βελτίωση της απασχολησιμότητας των ομάδων που αντιμετωπίζουν τις μεγαλύτερες δυσκολίες στην εξεύρεση εργασίας, συμπεριλαμβανομένων των ατόμων που προέρχονται από οικογένειες μεταναστών, των μακροχρόνια ανέργων και των ατόμων χαμηλής ειδίκευσης. Μολονότι αναγνωρίζεται η σημασία του φιλόδοξου μεταρρυθμιστικού προγράμματος της κυβέρνησης, είναι σημαντικό να ληφθούν μέτρα ώστε το διεθνούς φήμης δανικό μοντέλο «ευελιξίας με ασφάλεια» να συνεχίσει να διευκολύνει την ομαλή μετάβαση μεταξύ ανεργίας και εργασίας, περιορίζοντας παράλληλα την περιθωριοποίηση και τον κοινωνικό αποκλεισμό. Στο πλαίσιο αυτό, είναι σημαντικός ο ρόλος της εκπαίδευσης, της κατάρτισης και της αναβάθμισης δεξιοτήτων.

               (12)

               Η Δανία, ορθά πράττοντας, δίνει σαφώς προτεραιότητα στην εκπαίδευση. Παρόλα αυτά, θα χρειασθεί να καταβληθούν συνεχείς προσπάθειες για τη βελτίωση της ποιότητας και της σχέσης κόστους-οφέλους των δανικών συστημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης, μεταξύ άλλων ολοκληρώνοντας τις μεταρρυθμίσεις που έχουν δρομολογηθεί. Η προτεινόμενη μεταρρύθμιση του συστήματος πρωτοβάθμιας και κατώτερης δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης βαδίζει προς τη σωστή κατεύθυνση και αναμένεται να έχει θετικό αντίκτυπο στη σχέση κόστους-οφέλους του εκπαιδευτικού συστήματος και στην ποιότητα της σχολικής εκπαίδευσης, συμπεριλαμβανομένων των εκπαιδευτικών επιδόσεων των μαθητών. Όσον αφορά την επαγγελματική κατάρτιση, το 2012 η κυβέρνηση έλαβε μέτρα για την ενίσχυση της ποιότητας της επαγγελματικής κατάρτισης των νέων και για την εξασφάλιση των αναγκαίων θέσεων πρακτικής άσκησης στον ιδιωτικό τομέα. Συγκροτήθηκε επιτροπή που απαρτίζεται από εκπροσώπους της κυβέρνησης, της τοπικής και περιφερειακής αυτοδιοίκησης και των κοινωνικών εταίρων για την εξεύρεση μόνιμης λύσης στο πρόβλημα της εξασφάλισης των αναγκαίων θέσεων πρακτικής άσκησης και της αύξησης της ποιότητας του συστήματος επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης. Πράγματι, η εξεύρεση μακρόπνοων και φιλόδοξων λύσεων στο πρόβλημα τόσο της έλλειψης θέσεων πρακτικής άσκησης όσο και των υψηλών ποσοστών εγκατάλειψης των σπουδών στο σύστημα επαγγελματικής κατάρτισης νέων θα προετοίμαζε καλύτερα τη Δανία για την εξέλιξη της ζήτησης προσόντων στην αγορά εργασίας στο μέλλον και θα βελτίωνε την παραγωγικότητα.

               (13)

               Η Δανία θα μπορούσε να επιτύχει περισσότερη οικονομική ανάπτυξη καταργώντας τα εμπόδια στον ανταγωνισμό στις τοπικές και λιανικές υπηρεσίες, δεδομένου του σημαντικού ρόλου που διαδραματίζει ο τομέας αυτός στην οικονομία της χώρας. Το 2012, η κυβέρνηση της Δανίας υπέβαλε νέο νομοσχέδιο περί ανταγωνισμού, το οποίο συνιστά σημαντικό βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. Με την αναθεώρηση της νομοθεσίας της περί ανταγωνισμού θεσπίσθηκαν αποτελεσματικότεροι μηχανισμοί επιβολής της σχετικής νομοθεσίας, οι οποίοι ανταποκρίνονται απολύτως στο αντίστοιχο τμήμα της σύστασης του 2012. Ωστόσο, μπορούν να γίνουν περισσότερα προκειμένου να εξασφαλισθεί η αποτελεσματικότητα των μέτρων που έχουν ληφθεί για διάφορους κλάδους της οικονομίας και για τις δημόσιες υπηρεσίες με σκοπό την ενίσχυση του ανταγωνισμού και της λειτουργίας της αγοράς. Διάφορες πρωτοβουλίες πολιτικής στο πεδίο αυτό βρίσκονται ακόμα σε πρώιμο στάδιο και θα πρέπει να καταβληθούν αδιάλειπτες προσπάθειες για να εξασφαλισθεί η αποτελεσματική τους εφαρμογή.

               (14)

               Τον χρόνο που πέρασε, πραγματοποιήθηκε σημαντική ανάλυση της χρέωσης των νοικοκυριών σε εθνικό και ενωσιακό επίπεδο προκειμένου να εκτιμηθούν οι απειλές για τη χρηματοπιστωτική και οικονομική σταθερότητα. Προς το παρόν, οι κίνδυνοι για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα φαίνεται ότι έχουν περιορισθεί, όμως απαιτείται διαρκής παρακολούθηση. Οι δανικές αρχές έχουν λάβει σειρά μέτρων για να καταστεί περισσότερο εύρωστο το σύστημα ενυπόθηκων δανείων. Τα μέτρα αυτά περιλαμβάνουν σύστημα επισήμανσης κινδύνων για τα στεγαστικά ενυπόθηκα δάνεια, καθώς και περιορισμούς στα δάνεια κυμαινόμενου επιτοκίου και/ή στα δάνεια με περίοδο χάριτος. Τα πιστωτικά ιδρύματα που χορηγούν ενυπόθηκα δάνεια έλαβαν, με δική τους πρωτοβουλία, μέτρα για τον περιορισμό της ανάγκης συμπληρωματικών εξασφαλίσεων. Όλα αυτά τα μέτρα βαδίζουν προς τη σωστή κατεύθυνση, όμως θα χρειασθεί εκ του σύνεγγυς παρακολούθηση για να εξακριβωθεί εάν έχουν τον προσδοκώμενο αντίκτυπο. Η Επιτροπή θα εξετάζει τις εκθέσεις που θα υποβάλλει τακτικά η Δανία σχετικά με τον αντίκτυπο των μέτρων που λαμβάνει στο πλαίσιο αυτό. Συν τω χρόνω, θα πρέπει να αναμορφωθεί η φορολόγηση ακίνητης περιουσίας στη Δανία ώστε να περιοριστούν οι στρεβλώσεις και να ενισχυθούν τα αντικυκλικά της χαρακτηριστικά.

               (15)

               Στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου, η Επιτροπή διενήργησε συνολική ανάλυση της οικονομικής πολιτικής της Δανίας. Αξιολόγησε το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων και το πρόγραμμα σύγκλισης και εξέδωσε εμπεριστατωμένη επισκόπηση. Έλαβε υπόψη όχι μόνο τη χρησιμότητά τους για την άσκηση διατηρήσιμης δημοσιονομικής και κοινωνικοοικονομικής πολιτικής, αλλά και το κατά πόσο συνάδουν με τους κανόνες και τις κατευθύνσεις της ΕΕ, δεδομένης της ανάγκης ενδυνάμωσης της συνολικής οικονομικής διακυβέρνησης της Ένωσης μέσω της συνεκτίμησης στοιχείων σε επίπεδο ΕΕ κατά τη διαμόρφωση των μελλοντικών εθνικών αποφάσεων. Οι συστάσεις που διατυπώνει στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού εξαμήνου αντικατοπτρίζονται κατωτέρω στις συστάσεις 1 έως 3.

               (16)

               Υπό το πρίσμα της αξιολόγησης αυτής, το Συμβούλιο εξέτασε το πρόγραμμα σύγκλισης και η γνώμη του (5) αντικατοπτρίζεται ιδίως στη σύσταση 1 κατωτέρω.

               (17)

               Βάσει των αποτελεσμάτων της εμπεριστατωμένης επισκόπησης της Επιτροπής και της αξιολόγησης αυτής, το Συμβούλιο εξέτασε το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων και το πρόγραμμα σύγκλισης. Οι συστάσεις που εξέδωσε βάσει του άρθρου 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 αποτυπώνονται στη σύσταση 3 κατωτέρω,

         ΣΥΝΙΣΤΑ στη Δανία να αναλάβει δράση κατά την περίοδο 2013-2014 προκειμένου:

               1.

               Να εφαρμόσει τη δημοσιονομική στρατηγική όπως προβλέπεται και να εξασφαλίσει διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος έως το 2013. Επιπλέον, να εφαρμόσει τη δημοσιονομική στρατηγική για το 2014 και εξής, ώστε να εξασφαλίσει επαρκή δημοσιονομική προσπάθεια για να παραμείνει στον ΜΔΣ.

               2.

               Να λάβει περαιτέρω μέτρα για τη βελτίωση της απασχολησιμότητας των ατόμων που αντιμετωπίζουν τις μεγαλύτερες δυσκολίες στην εξεύρεση εργασίας, συμπεριλαμβανομένων των ατόμων που προέρχονται από οικογένειες μεταναστών, των μακροχρόνια ανέργων και των ατόμων χαμηλής ειδίκευσης. Να βελτιώσει την ποιότητα της επαγγελματικής εκπαίδευσης ώστε να μειώσει τα ποσοστά εγκατάλειψης των σπουδών και να αυξήσει τον αριθμό των θέσεων πρακτικής άσκησης. Να εφαρμόσει τη μεταρρύθμιση του συστήματος πρωτοβάθμιας και κατώτερης δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ώστε να αυξήσει τις εκπαιδευτικές επιδόσεις και να βελτιώσει τη σχέση κόστους-οφέλους του εκπαιδευτικού συστήματος.

               3.

               Να συνεχίσει να καταβάλλει προσπάθειες για την κατάργηση των εμποδίων στον ανταγωνισμό στον τομέα των υπηρεσιών, μεταξύ άλλων στους τομείς του λιανικού εμπορίου και των κατασκευών, και να ενισχύσει την αποτελεσματικότητα της παροχής δημόσιων υπηρεσιών.

      Βρυξέλλες, 9 Ιουλίου 2013.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         R. ŠADŽIUS

      (1)  ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.

      (2)  ΕΕ L 306 της 23.11.2011, σ. 25.

      (3)  Διατηρήθηκαν για το 2013 με την απόφαση 2013/208/ΕΕ του Συμβουλίου, της 22ας Απριλίου 2013, σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών (ΕΕ L 118 της 30.4.2013, σ. 21).

      (4)  ΕΕ C 219 της 24.7.2012, σ. 21.

      (5)  Δυνάμει του άρθρου 9 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97.