Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου

|

52006SC0022

Σύσταση για γνώµη του Συµßουλίου σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 3του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 για το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Δανίας, 2005-2010  /* SEC/2006/0022 τελικό */

	[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |Βρυξέλλες, 11.1.2006SEC(2006) 22 τελικόΣύσταση γιαΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 3του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 για το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Δανίας, 2005-2010(υποβληθείσα από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΙστορικόΤο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουλίου 1998, βασίζεται στον στόχο της επίτευξης υγιών δημόσιων οικονομικών ως μέσο ενίσχυσης των προϋποθέσεων για σταθερότητα των τιμών και ισχυρή διατηρήσιμη ανάπτυξη, οι οποίες ευνοούν τη δημιουργία απασχόλησης. Το 2005, το σύμφωνο τροποποιήθηκε για πρώτη φορά. Η μεταρρύθμιση αναγνώριζε τη χρησιμότητα του συμφώνου για την εδραίωση της δημοσιονομικής πειθαρχίας, αλλά είχε ως σκοπό την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας και των οικονομικών του ερεισμάτων, καθώς επίσης τη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών.Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[1], ο οποίος αποτελεί στοιχείο του συμφώνου, ορίζει ότι τα κράτη μέλη υποβάλλουν υποχρεωτικά, στο Συμβούλιο και την Επιτροπή, προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης, καθώς και ετήσιες επικαιροποιήσεις τους (τα κράτη μέλη που έχουν ήδη υιοθετήσει το ενιαίο νόμισμα υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σταθερότητας, ενώ τα κράτη μέλη που δεν το έχουν υιοθετήσει ακόμη υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σύγκλισης). Το πρώτο πρόγραμμα σύγκλισης της Δανίας υπεβλήθη τον Οκτώβριο του 1998. Κατ’ εφαρμογή του κανονισμού, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη επί του προγράμματος την 1η Δεκεμβρίου 1998 επί τη βάσει σύστασης της Επιτροπής και μετά από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή. Βάσει της ίδιας διαδικασίας, τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης αξιολογούνται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και εξετάζονται από την προαναφερθείσα επιτροπή, ενώ το Συμβούλιο έχει την ευχέρεια να τα εξετάσει.Στα εν λόγω προγράμματα, τα κράτη μέλη καλούνται να καθορίσουν τον μεσοπρόθεσμο στόχο τον οποίον θέτουν για τη δημοσιονομική τους κατάσταση και να προσδιορίσουν τα μέτρα που σκοπεύουν να εφαρμόσουν προκειμένου να επιτύχουν και να διατηρήσουν το στόχο αυτό, περιλαμβανομένων των συνοδευτικών οικονομικών παραδοχών. Μετά τη μεταρρύθμιση του συμφώνου, ο μεσοπρόθεσμος στόχος πρέπει να διαφοροποιείται για τα επιμέρους κράτη μέλη με γνώμονα την οικονομική και δημοσιονομική ανομοιογένεια που υπάρχει στην Ένωση, περιλαμβανομένου του στοιχείου του κινδύνου που η δημοσιονομική πολιτική συνεπάγεται για τη διατηρησιμότητα. Άλλο στοιχείο της μεταρρύθμισης είναι το ότι πρέπει, αφενός, να επιτυγχάνεται συμμετρικότερη προσέγγιση σε σχέση με τη δημοσιονομική πολιτική κατά τη διάρκεια του οικονομικού κύκλου, με την τήρηση αυξημένης δημοσιονομικής πειθαρχίας σε περιόδους οικονομικής άνθησης και, αφετέρου, να λαμβάνονται υπόψη «μείζονες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις» με επαληθεύσιμα αποτελέσματα για τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα ενόψει πρόσκαιρων αποκλίσεων από το μεσοπρόθεσμο στόχο ή από την πορεία προσαρμογής για την επίτευξή του.Λαμβάνοντας υπόψη τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2005, τον κώδικα δεοντολογίας[2], την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία για την εκτίμηση της δυνητικής παραγωγής και των κυκλικά προσαρμοσμένων αποτελεσμάτων και τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών, που περιλαμβάνονται στους ολοκληρωμένους προσανατολισμούς για την περίοδο 2005-2008, η Επιτροπή εξέτασε την προσφάτως υποβληθείσα επικαιροποίηση του προγράμματος σύγκλισης της Δανίας και, επί τη βάσει της κατωτέρω αξιολόγησης, εξέδωσε σύσταση για γνώμη του Συμβουλίου επί της εν λόγω επικαιροποίησης.Αξιολόγηση1.  Η επικαιροποίηση του 2005 του προγράμματος σύγκλισης της Δανίας, που καλύπτει την περίοδο μέχρι το 2010, υπεβλήθη στην Επιτροπή στις 30 Νοεμβρίου 2005. Το πρόγραμμα βασίζεται στο νόμο περί του προϋπολογισμού του 2006, ο οποίος θεσπίστηκε από το κοινοβούλιο της χώρας στις 14 Δεκεμβρίου. Το πρόγραμμα ανταποκρίνεται εν πολλοίς στην πρότυπη διάρθρωση των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης σύμφωνα με τον νέο κώδικα δεοντολογίας. Το πρόγραμμα παρουσιάζει κενά όσον αφορά τα υποχρεωτικά και προαιρετικά δεδομένα που προβλέπονται από τον νέο κώδικα δεοντολογίας (λείπουν, ιδίως, οι εκτιμήσεις για την προβλεπόμενη αύξηση του ΑΕΠ ορισμένων ετών στον κόσμο και στην ΕΕ). Το πρόγραμμα της Δανίας δεν περιέχει ρητό καθορισμό του μεσοπρόθεσμου στόχου όπως επιτάσσει ο κώδικας δεοντολογίας.2.  Κατά την τελευταία δεκαετία, η μέση αύξηση του ΑΕΠ ήταν της τάξεως του 2%, ενώ ο πληθωρισμός συμπορεύτηκε σε γενικές γραμμές με τον πληθωρισμό της ευρωζώνης. Η αύξηση της απασχόλησης ενισχύθηκε κατά τα τελευταία έτη, ενώ η ανεργία βρίσκεται κοντά στο χαμηλότερο επίπεδο το οποίο έχει καταγράψει κατά την τελευταία δεκαετία. Για τα έτη 2005 και 2006 προβλέπονται αυξήσεις του πραγματικού ΑΕΠ σε ποσοστό 2,4%, καθώς η εγχώρια ζήτηση, και ιδίως η ιδιωτική κατανάλωση, προβλέπεται να εξακολουθήσουν να ενισχύονται με γοργούς ρυθμούς. Για την περίοδο 2007-2008, η αύξηση του ΑΕΠ προβλέπεται να διαμορφωθεί σε σαφώς χαμηλότερο επίπεδο, στοιχείο που συνιστά παραδοχή τεχνικού χαρακτήρα, και αναμένεται να ακολουθήσει οικονομική ανάπτυξη 2% περίπου ετησίως κατά το υπόλοιπο τμήμα της περιόδου αναφοράς του προγράμματος. Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζεται η επικαιροποίηση συνάδει εν πολλοίς με την αξιολόγηση των υπηρεσιών της Επιτροπής στις προβλέψεις του φθινοπώρου του 2005 για την περίοδο μέχρι το 2006 και αντικατοπτρίζει παραδοχές οι οποίες κρίνονται συνολικά επιφυλακτικές. Ειδικότερα για τα έτη 2007 και 2008, η πρόβλεψη για την ανάπτυξη κρίνεται μάλλον επιφυλακτική, καθώς οι παραδοχές για την ανάπτυξη της οικονομίας υπολείπονται της δυνητικής ανάπτυξης σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των υπηρεσιών της Επιτροπής. Η επικαιροποίηση προβλέπει ότι οι πληθωριστικές πιέσεις θα παραμείνουν σχετικά ήπιες, πρόβλεψη που κρίνεται ρεαλιστική.3.  Μετά την έναρξη λειτουργίας του μηχανισμού συναλλαγματικών ισοτιμιών ERM II την 1η Ιανουαρίου 1999, δεν έχουν εκδηλωθεί εντάσεις που να επηρεάσουν τη συναλλαγματική ισοτιμία της κορώνας Δανίας. Οι αποκλίσεις της συναλλαγματικής ισοτιμίας από την κεντρική τιμή της ήταν πολύ μικρότερες από το επίσημο εύρος διακύμανσης, ενώ παράλληλα η διαφοροποίηση των βραχυπρόθεσμων επιτοκίων από εκείνα της ευρωζώνης εξακολούθησε να είναι μικρή. Το γεγονός αυτό αντανακλά την εμπιστοσύνη που υπάρχει στο καθεστώς σταθερής συναλλαγματικής ισοτιμίας. Το πλαίσιο της μακροοικονομικής πολιτικής εξακολουθεί να διασφαλίζει χαμηλές μακροπρόθεσμες ομολογιακές αποδόσεις. Η απόκλιση των αποδόσεων των μακροπρόθεσμων κρατικών ομολόγων στη Δανία σε σύγκριση με την ευρωζώνη μειώθηκε σε σχεδόν μηδέν μονάδες βάσης, ενώ ενίοτε υπήρξε ελαφρώς αρνητική.4.  Στις 17 Φεβρουαρίου 2005, το Συμβούλιο επικροτούσε στη γνώμη του τη δημοσιονομική στρατηγική που περιγράφεται στην επικαιροποίηση του 2004 του προγράμματος σύγκλισης της Δανίας. Σε ό,τι αφορά την εκτέλεση του προϋπολογισμού του 2005, η επικαιροποίηση του 2004 έθετε ως στόχο για το 2005 την επίτευξη πλεονάσματος της γενικής κυβέρνησης ύψους 2,2% του ΑΕΠ, ενώ η τρέχουσα επικαιροποίηση προβλέπει πλεόνασμα 3,6% με παρόμοια προοπτική για την αύξηση του ΑΕΠ. Συνολικά, τα πραγματοποιηθέντα έσοδα ήταν καλύτερα από αυτά που αναμένονταν, περιλαμβανομένων των εσόδων από τον φόρο επί των αποδόσεων των συνταξιοδοτικών ταμείων, καθώς και από την εκμετάλλευση του πετρελαίου και του φυσικού αερίου· επιπλέον, όμως, η πορεία των δαπανών υπήρξε συγκρατημένη.5.  Η μεσοπρόθεσμη δημοσιονομική στρατηγική αποβλέπει στη διατήρηση υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς του προγράμματος, ούτως ώστε να επιτευχθεί ταχεία συρρίκνωση του δείκτη χρέους. Η στρατηγική στηρίζεται σε τιθάσευση των δαπανών, με σκοπό τη διατήρηση της ετήσιας αύξησης της πραγματικής δημόσιας κατανάλωσης στο 0,5% και τη διατήρηση του «παγώματος» των φόρων και της απαίτησης για ισοσκελισμένο προϋπολογισμό η οποία ισχύει για την τοπική αυτοδιοίκηση. Η υπό εξέταση επικαιροποίηση προβλέπει συρρίκνωση του πλεονάσματος της γενικής κυβέρνησης από τη μέγιστη τιμή 3,6% του ΑΕΠ, την οποία κατέγραψε το 2005 (υπό την επίδραση έκτακτων παραγόντων, όπως είναι τα έσοδα από τον φόρο επί των αποδόσεων των συνταξιοδοτικών ταμείων και από δραστηριότητες στους τομείς του πετρελαίου και του φυσικού αερίου) σε ποσοστό μόλις μεγαλύτερο από το 3% τόσο το 2006 όσο και το 2007· επίσης προβλέπει ελαφρά μείωσή του από εκεί και πέρα και τη διαμόρφωσή του στο 2,9% του ΑΕΠ στο τέλος της περιόδου αναφοράς του προγράμματος. Οι χρονικές παράμετροι του πρωτογενούς πλεονάσματος είναι παρόμοιες, δεδομένου ότι προβλέπεται μείωση κατά 2 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ τη χρονική περίοδο αναφοράς του προγράμματος (το ποσοστό αυτό είναι 1 εκατοστιαίες μονάδες αν δεν συμπεριληφθεί στη σύγκριση το εξαιρετικά υψηλό πλεόνασμα του 2005). Τόσο ο δείκτης δαπανών όσο και ο δείκτης εσόδων βρίσκονται σε σταδιακά πτωτική τροχιά στην περίοδο που καλύπτουν οι προβλέψεις. Το στοιχείο αυτό αντανακλά μείωση των φορολογικών εσόδων (εξαιτίας εν μέρει του παγώματος των φόρων), τη συγκράτηση των δαπανών μέσω του περιορισμού της αύξησης της πραγματικής δημόσιας κατανάλωσης στο 0,5% ετησίως, καθώς και ελάττωση της επιβάρυνσης για καταβολή τόκων. Σε σύγκριση με το προηγούμενο πρόγραμμα, η νέα επικαιροποίηση επιτυγχάνει και με το παραπάνω τη σχεδιαζόμενη πορεία του αποτελέσματος της γενικής κυβέρνησης σε συνάρτηση με ένα εν πολλοίς αμετάβλητο μακροοικονομικό σενάριο. Η Δανία κάνει χρήση μεταβατικής περιόδου για την εφαρμογή της απόφασης της Eurostat, της 2ας Μαρτίου 2004, σχετικά με την ταξινόμηση των συνταξιοδοτικών συστημάτων του δεύτερου πυλώνα· εκτιμάται ότι η εφαρμογή της απόφασης θα έχει ως συνέπεια τη μείωση του αποτελέσματος της γενικής κυβέρνησης κατά 1% του ΑΕΠ περίπου ετησίως.6.  Οι υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής βάσει του προγράμματος και σύμφωνα με την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία καταδεικνύουν ότι το διαρθρωτικό πλεόνασμα (δηλαδή το κυκλικά προσαρμοσμένο πλεόνασμα, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη τα όποια έκτακτα και προσωρινά μέτρα) αποκλιμακώνεται από τη μέγιστη τιμή του 3½% του ΑΕΠ το 2005 στο 2¾% του ΑΕΠ περίπου το 2006, για να αυξηθεί στο 3¼% του ΑΕΠ στη συνέχεια. Η μείωση του διαρθρωτικού αποτελέσματος μεταξύ του 2005 και 2006, οπόταν σημειώνεται βελτίωση του κενού παραγωγής από μία ελαφρώς αρνητική τιμή το 2005 σε οριακά θετική τιμή το 2006, αντανακλά σε μεγάλο βαθμό τα ιδιαιτέρως υψηλά έσοδα του 2005, τα οποία ακολουθήθηκαν από μία αναμενόμενη εξομάλυνση των υπόψη εσόδων κατά το 2006.7.  Το πρόγραμμα θέτει ως στόχο ένα διαρθρωτικό αποτέλεσμα (λαμβανομένης υπόψη της χρήσης της μεταβατικής περιόδου για την εφαρμογή της προαναφερθείσας απόφασης της Eurostat) ύψους μεταξύ 1½% και 2½% του ΑΕΠ καθ’ όλη την περίοδο αναφοράς του προγράμματος. Ο ανωτέρω στόχος εκλαμβάνεται ως ο μεσοπρόθεσμος στόχος του προγράμματος για τις ανάγκες της παρούσας αξιολόγησης.8.  Καθώς ο μεσοπρόθεσμος στόχος του προγράμματος είναι περισσότερο απαιτητικός από τη σχετική ελάχιστη τιμή αναφοράς (η εκτίμηση για το έλλειμμα είναι 1/2% του ΑΕΠ περίπου), τυχόν επίτευξή του αναμένεται να διασφαλίζει και τον στόχο της ύπαρξης ικανού περιθωρίου ασφαλείας έναντι του ενδεχόμενου εμφάνισης υπερβολικού ελλείμματος. Σε ό,τι αφορά την καταλληλότητα, ο μεσοπρόθεσμος στόχος του προγράμματος βρίσκεται εντός του φάσματος που προβλέπεται για τα κράτη μέλη που μετέχουν στην ευρωζώνη ή στον μηχανισμό ERM II με βάση το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης και τον κώδικα δεοντολογίας και είναι σαφώς πιο απαιτητικός από αυτόν που συνάγεται με βάση τον δείκτη του χρέους και τη μέση δυνητική αύξηση της παραγωγής μακροπρόθεσμα. Στο πρόγραμμα διευκρινίζεται ότι ο μεσοπρόθεσμος στόχος τίθεται σε απαιτητικότερο επίπεδο από αυτό που επιτάσσει το σύμφωνο, προκειμένου να τεθούν υγιείς βάσεις για την επίτευξη μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών μέσω της ταχείας μείωσης του χρέους.9.  Συνολικά, οι κίνδυνοι για τις δημοσιονομικές προβλέψεις της επικαιροποίησης φαίνεται να εμπίπτουν στην κατηγορία των θετικών κινδύνων, κυρίως λόγω του ότι η αύξηση του ΑΕΠ ενδέχεται να είναι μεγαλύτερη από την αναμενόμενη, στοιχείο που οφείλεται πρωτίστως στη βάσει τεχνικής παραδοχής πρόβλεψη για χαμηλή αύξηση του ΑΕΠ κατά τα έτη 2007 και 2008. Ως εκ τούτου, η αύξηση του ΑΕΠ και το δημοσιονομικό αποτέλεσμα κατά τα συγκεκριμένα έτη ενδέχεται να είναι καλύτερα από τις προβλέψεις του προγράμματος. Ένας αρνητικός κίνδυνος είναι η τήρηση του στόχου της συγκράτησης της αύξησης της πραγματικής δημόσιας κατανάλωσης, αν ληφθεί υπόψη ότι οι παρελθούσες επιδόσεις στο συγκεκριμένο θέμα υπήρξαν ανάμεικτες.10.  Λαμβάνοντας υπόψη τον συσχετισμό κινδύνων στον οποίον υπόκεινται οι δημοσιονομικοί στόχοι, η δημοσιονομική στρατηγική που περιγράφεται στο πρόγραμμα κρίνεται επαρκής προκειμένου να διασφαλισθεί η επίτευξη με μεγάλη άνεση του μεσοπρόθεσμου στόχου που καθορίζεται στο πρόγραμμα καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς του προγράμματος. Επιπλέον είναι επαρκής για την εξασφάλιση περιθωρίου ασφαλείας έναντι του ενδεχόμενου παραβίασης της τιμής αναφοράς που ισχύει για το έλλειμμα (3% του ΑΕΠ) με κανονικές μακροοικονομικές διακυμάνσεις καθ’ έκαστο έτος. Σε ό,τι αφορά την υποχρέωση των χωρών που έχουν ήδη επιτύχει τον μεσοπρόθεσμο στόχο τους να αποφεύγουν τις προκυκλικές δημοσιονομικές πολιτικές σε περιόδους οικονομικής άνθησης, το διαρθρωτικό αποτέλεσμα χειροτερεύει κατά 0,3 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ μεταξύ του 2005 και του 2010· επίσης, προβλέπεται μείωσή του κατά 0,8 εκατοστιαίες μονάδες μεταξύ των ετών 2005 και 2006, περίοδο κατά την οποία το κενό παραγωγής μετατρέπεται από ελαφρώς αρνητικό σε οριακά θετικό. Λαμβάνοντας υπόψη τα ιδιαιτέρως υψηλά έσοδα που καταγράφηκαν το 2005, τη δέσμη δημοσιονομικών μέτρων για το 2006 και τις αβεβαιότητες που χαρακτηρίζουν τον υπολογισμό των κενών παραγωγής, η δημοσιονομική πολιτική της Δανίας κατά πάσα πιθανότητα δεν μπορεί να θεωρηθεί προκυκλική.11.  Η αναταξινόμηση των συστημάτων συνταξιοδότησης που χρηματοδοτούνται βάσει του δεύτερου πυλώνα από την άνοιξη του 2007 και μετά (δηλαδή μετά την εκπνοή της μεταβατικής περιόδου που ισχύει για την εφαρμογή της απόφασης που εξέδωσε η Eurostat επί του θέματος τον Μάρτιο του 2004) δεν αναμένεται να μεταβάλει ουσιωδώς την παραπάνω εκτίμηση. Συνολικά, η δημοσιονομική κατάσταση είναι ικανοποιητική, και η δημοσιονομική στρατηγική συνιστά καλό παράδειγμα δημοσιονομικών πολιτικών οι οποίες ασκούνται σε συμμόρφωση με το σύμφωνο.12.  Το ακαθάριστο χρέος ανήλθε το 2005 στο 36% του ΑΕΠ, όντας ήδη πολύ κάτω από τη σχετική τιμή αναφοράς που προβλέπει η συνθήκη (60% του ΑΕΠ). Σύμφωνα με την επικαιροποίηση, ο δείκτης του χρέους αναμένεται να συρρικνωθεί περαιτέρω στον χρονικό ορίζοντα που καλύπτει το πρόγραμμα και να διαμορφωθεί στο 21½ % του ΑΕΠ το 2010. Χάρη κυρίως στην επίτευξη μεγαλύτερων πρωτογενών αποτελεσμάτων, η μείωση αυτή του χρέους είναι ταχύτερη αυτής που προβλεπόταν στην προηγούμενη επικαιροποίηση.13.  Σε ό,τι αφορά τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών, εκτιμάται ότι η Δανία αντιμετωπίζει χαμηλό κίνδυνο εξαιτίας του προβλεπόμενου δημοσιονομικού κόστους της δημογραφικής γήρανσης. Το ύψος του ακαθάριστου χρέους βρίσκεται σήμερα σαφώς κάτω από την τιμή αναφοράς του 60% και προβλέπεται να παραμείνει κάτω από την τιμή αυτή καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου που καλύπτουν οι προβλέψεις. Η στρατηγική της αναγόρευσης της μέριμνας για την εξασφάλιση της διατηρησιμότητας σε κεντρικό στοιχείο της χάραξης δημοσιονομικής πολιτικής, περιλαμβανομένης, αφενός, της συγκράτησης των δαπανών για συντάξεις και, αφετέρου, της σώρευσης στοιχείων ενεργητικού, συντελεί θετικά στις μακροπρόθεσμες προοπτικές που υπάρχουν για τα δημόσια οικονομικά. Η τρέχουσα λίαν ικανοποιητική δημοσιονομική κατάσταση συντελεί στην περιστολή του προβλεπόμενου δημοσιονομικού αντικτύπου της δημογραφικής γήρανσης, ενώ ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός σχεδιασμός είναι συμβατός με τη διαμόρφωση σε χαμηλό επίπεδο των κινδύνων στους οποίους υπόκειται η διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών.14.  Τα σχεδιαζόμενα μέτρα στον τομέα των δημόσιων οικονομικών συμβαδίζουν εν πολλοίς με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών, που περιλαμβάνονται στους ολοκληρωμένους προσανατολισμούς, για την περίοδο 2005-2008. Ειδικότερα, η Δανία συμμορφώνεται με τον μεσοπρόθεσμο στόχο που έχει θέσει. Ωστόσο, δεν προσδιορίζονται νέα μέτρα με σκοπό την πραγμάτωση της υποθετικής αύξησης της απασχόλησης σε ποσοστό σχεδόν 2% του εργατικού δυναμικού έως το 2010.15.  Στο «Εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων» της Δανίας, το οποίο υπεβλήθη στις 26 Οκτωβρίου 2005 στο πλαίσιο της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισσαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση, επισημαίνονται οι ακόλουθες προκλήσεις οι οποίες έχουν σοβαρές συνέπειες για τα δημόσια οικονομικά: (i) βελτίωση της προσφοράς εργασίας με στόχο της διασφάλιση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών· και (ii) βελτίωση της αποτελεσματικότητας του δημόσιου τομέα. Οι δημοσιονομικές επιπτώσεις των μέτρων που προσδιορίζονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων αποτυπώνονται στις δημοσιονομικές προβλέψεις του προγράμματος σύγκλισης. Τα προβλεπόμενα στο πρόγραμμα σύγκλισης μέτρα που αναμένεται να εφαρμοσθούν στον τομέα των δημόσιων οικονομικών συμβαδίζουν με τις ενέργειες που προβλέπονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων.16.  Σύσταση γιαΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 3του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7 ης Ιουλίου 1997 για το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Δανίας, 2005-2010ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[3], και ιδίως το άρθρο 9 παράγραφος 3,τη σύσταση της Επιτροπής,Αφού ζήτησε τη γνώμη της Οικονομικής και Δημοσιονομικής Επιτροπής,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΓΝΩΜΗ:17.  Στις 24 Ιανουαρίου 2006 το Συμβούλιο εξέτασε το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Δανίας, το οποίο καλύπτει την περίοδο 2005-2010. Το πρόγραμμα ανταποκρίνεται εν πολλοίς στην πρότυπη διάρθρωση των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης σύμφωνα με τον νέο κώδικα δεοντολογίας. Το πρόγραμμα παρουσιάζει κενά όσον αφορά τα υποχρεωτικά και προαιρετικά δεδομένα που προβλέπονται από τον νέο κώδικα δεοντολογίας (λείπουν, ιδίως, οι εκτιμήσεις για την προβλεπόμενη αύξηση του ΑΕΠ ορισμένων ετών στον κόσμο και στην ΕΕ). Το πρόγραμμα της Δανίας δεν περιέχει ρητό καθορισμό του μεσοπρόθεσμου στόχου για τη δημοσιονομική κατάσταση όπως επιτάσσει ο κώδικας δεοντολογίας.18.  Κατά την τελευταία δεκαετία, η μέση αύξηση του ΑΕΠ ήταν της τάξεως του 2%, ενώ ο πληθωρισμός συμπορεύτηκε σε γενικές γραμμές με τον πληθωρισμό της ευρωζώνης. Η αύξηση της απασχόλησης ενισχύθηκε κατά τα τελευταία έτη, ενώ η ανεργία βρίσκεται κοντά στο χαμηλότερο επίπεδο το οποίο έχει καταγράψει κατά την τελευταία δεκαετία. Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζεται το πρόγραμμα προβλέπει αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ 2,4% το 2006 και 1,6% κατά μέσο όρο κατά το υπόλοιπο τμήμα της περιόδου αναφοράς του προγράμματος. Αξιολογούμενο σε συνάρτηση με τα στοιχεία που είναι διαθέσιμα σήμερα, το εν λόγω σενάριο κρίνεται επιφυλακτικό, ιδίως όσον αφορά τα έτη 2007 και 2008. Οι προβλέψεις του προγράμματος όσον αφορά τον πληθωρισμό κρίνονται ρεαλιστικές.19.  Στις 17 Φεβρουαρίου 2005, το Συμβούλιο επικροτούσε στη γνώμη του τη δημοσιονομική στρατηγική που περιγράφεται στην επικαιροποίηση του 2004 του προγράμματος σύγκλισης της Δανίας. Σε ό,τι αφορά την εκτέλεση του προϋπολογισμού του 2005, η επικαιροποίηση του 2004 έθετε ως στόχο για το 2005 την επίτευξη πλεονάσματος της γενικής κυβέρνησης ύψους 2,2% του ΑΕΠ, ενώ η τρέχουσα επικαιροποίηση προβλέπει πλεόνασμα 3,6% με παρόμοια προοπτική για την αύξηση του ΑΕΠ. Συνολικά, τα πραγματοποιηθέντα έσοδα ήταν καλύτερα από αυτά που αναμένονταν, περιλαμβανομένων των εσόδων από τον φόρο επί των αποδόσεων των συνταξιοδοτικών ταμείων, καθώς και από την εκμετάλλευση του πετρελαίου και του φυσικού αερίου· επιπλέον, όμως, η πορεία των δαπανών υπήρξε συγκρατημένη.20.  Η δημοσιονομική στρατηγική κατατείνει στη διατήρηση διαρθρωτικών πλεονασμάτων μεταξύ του 1½% και του 2½% κατά μέσο όρο κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς του προγράμματος, πράγμα που υποδηλώνει δραστική μείωση του δείκτη χρέους της γενικής κυβέρνησης, ούτως ώστε να τεθούν υγιείς βάσεις για τη δημογραφική γήρανση. Η στρατηγική στηρίζεται σε τιθάσευση των δαπανών, με σκοπό τη διατήρηση της ετήσιας αύξησης της πραγματικής δημόσιας κατανάλωσης στο 0,5% και τη διατήρηση του «παγώματος» των φόρων και της απαίτησης για ισοσκελισμένο προϋπολογισμό η οποία ισχύει για την τοπική αυτοδιοίκηση. Η επικαιροποίηση προβλέπει συρρίκνωση του πλεονάσματος της γενικής κυβέρνησης από 3,6% το 2005 σε 3,1% το 2006 και σε 3,2% το 2007· εν συνεχεία, προβλέπεται ελαφρά μείωση και διαμόρφωσή του στο 2,9% του ΑΕΠ στα τέλη της περιόδου αναφοράς του προγράμματος. Τα εκτιμώμενα πλεονάσματα της γενικής κυβέρνησης σύμφωνα με την παρούσα επικαιροποίηση είναι σαφώς υψηλότερα από τα προβλεπόμενα στην προηγούμενη επικαιροποίηση, ενώ η προβλεπόμενη αύξηση του ΑΕΠ είναι παρόμοια.21.  Το πρόγραμμα θέτει ως στόχο ένα διαρθρωτικό αποτέλεσμα (λαμβανομένης υπόψη της χρήσης της μεταβατικής περιόδου για την εφαρμογή της προαναφερθείσας απόφασης της Eurostat) ύψους μεταξύ 1½% και 2½% του ΑΕΠ καθ’ όλη την περίοδο αναφοράς του προγράμματος. Ο ανωτέρω στόχος εκλαμβάνεται ως ο μεσοπρόθεσμος στόχος του προγράμματος για τις ανάγκες της παρούσας αξιολόγησης. Σε διαρθρωτικούς όρους (δηλαδή σε κυκλικά προσαρμοσμένους όρους χωρίς να λαμβάνονται υπόψη τα όποια έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα), το πλεόνασμα μειώνεται από τη μέγιστη τιμή του 3,6% του ΑΕΠ την οποία κατέγραψε το 2005 σε περίπου 2¾% του ΑΕΠ το 2006, για να ενισχυθεί εκ νέου στο 3¼% του ΑΕΠ από εκεί και πέρα. Παρόλα αυτά, η υπολογιζόμενη αποκλιμάκωση του ΑΕΠ κατά 0,8 εκατοστιαίες μονάδες το 2006 αντικατοπτρίζει μία εξομάλυνση των αναμενόμενων φορολογικών εσόδων από τα συνταξιοδοτικά ταμεία, τα οποία υπήρξαν ιδιαιτέρως υψηλά κατά το 2005.22.  Καθώς ο μεσοπρόθεσμος στόχος που συνάγεται από το πρόγραμμα είναι περισσότερο απαιτητικός από τη σχετική ελάχιστη τιμή αναφοράς (εκτίμηση για έλλειμμα 1/2% του ΑΕΠ περίπου), τυχόν επίτευξή του αναμένεται να διασφαλίζει και τον στόχο της ύπαρξης ικανού περιθωρίου ασφαλείας έναντι του ενδεχόμενου εμφάνισης υπερβολικού ελλείμματος. Σε ό,τι αφορά την καταλληλότητα, ο μεσοπρόθεσμος στόχος του προγράμματος βρίσκεται εντός του φάσματος που προβλέπεται για τα κράτη μέλη που μετέχουν στην ευρωζώνη ή στον μηχανισμό ERM II με βάση το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης και τον κώδικα δεοντολογίας και είναι σαφώς πιο απαιτητικός από αυτόν που συνάγεται με βάση τον δείκτη του χρέους και τη μέση δυνητική αύξηση της παραγωγής μακροπρόθεσμα. Στο πρόγραμμα διευκρινίζεται ότι ο μεσοπρόθεσμος στόχος τίθεται σε απαιτητικότερο επίπεδο από αυτό που επιτάσσει το σύμφωνο, προκειμένου να τεθούν υγιείς βάσεις για την επίτευξη μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών μέσω της ταχείας μείωσης του χρέους.23.  Συνολικά, οι κίνδυνοι για τις δημοσιονομικές προβλέψεις της επικαιροποίησης φαίνεται να εμπίπτουν στην κατηγορία των θετικών κινδύνων, κυρίως λόγω του ότι η αύξηση του ΑΕΠ ενδέχεται να είναι μεγαλύτερη από την αναμενόμενη, στοιχείο που οφείλεται πρωτίστως στη βάσει τεχνικής παραδοχής πρόβλεψη για χαμηλή αύξηση του ΑΕΠ κατά τα έτη 2007 και 2008. Ως εκ τούτου, η αύξηση του ΑΕΠ και το δημοσιονομικό αποτέλεσμα κατά τα συγκεκριμένα έτη ενδέχεται να είναι καλύτερα από τις προβλέψεις του προγράμματος. Ένας αρνητικός κίνδυνος είναι η τήρηση του στόχου της συγκράτησης της αύξησης της πραγματικής δημόσιας κατανάλωσης, αν ληφθεί υπόψη ότι οι παρελθούσες επιδόσεις στο συγκεκριμένο θέμα υπήρξαν ανάμεικτες.24.  Με βάση την ανωτέρω αξιολόγηση κινδύνων, ο δημοσιονομικός προσανατολισμός του προγράμματος κρίνεται επαρκής για την κατοχύρωση του μεσοπρόθεσμου στόχου του προγράμματος καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς. Επιπλέον, παρέχει επαρκές περιθώριο ασφαλείας έναντι του ενδεχόμενου παραβίασης της μέγιστης επιτρεπτής τιμής που ισχύει για το έλλειμμα (3% του ΑΕΠ) με κανονικές μακροοικονομικές διακυμάνσεις καθ’ έκαστο έτος. Λαμβανομένου επίσης υπόψη του εξαιρετικά υψηλού εκτιμώμενου πλεονάσματος για το 2005, η δημοσιονομική πολιτική η οποία συνάγεται από το πρόγραμμα συμβαδίζει ομοίως με το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης, υπό την έννοια ότι δεν είναι προκυκλική σε περιόδους καλής οικονομικής συγκυρίας. Η αναταξινόμηση των συστημάτων συνταξιοδότησης που χρηματοδοτούνται βάσει του δεύτερου πυλώνα από την άνοιξη του 2007 και μετά (δηλαδή μετά την εκπνοή της μεταβατικής περιόδου που ισχύει για την εφαρμογή της απόφασης που εξέδωσε η Eurostat επί του θέματος στις 2 Μαρτίου 2004) θα έχει ως συνέπεια τη μείωση των πλεονασμάτων στη Δανία κατά 1% του ΑΕΠ σε ετήσια βάση, αλλά δεν αναμένεται να μεταβάλει ουσιωδώς την παραπάνω εκτίμηση. Συνολικά, η δημοσιονομική κατάσταση είναι ικανοποιητική, και η δημοσιονομική στρατηγική συνιστά καλό παράδειγμα δημοσιονομικών πολιτικών οι οποίες ασκούνται σε συμμόρφωση με το σύμφωνο.25.  Υπολογίζεται ότι το 2005 ο δείκτης χρέους ανήλθε σε 36%, δηλαδή αρκετά κάτω από το 60%, που αποτελεί την τιμή αναφοράς σύμφωνα με τη συνθήκη. Το πρόγραμμα προβλέπει μείωση του δείκτη χρέους κατά 14 εκατοστιαίες μονάδες περίπου κατά την περίοδο αναφοράς του προγράμματος.26.  Σε ό,τι αφορά τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών, εκτιμάται ότι η Δανία αντιμετωπίζει χαμηλό κίνδυνο εξαιτίας του προβλεπόμενου δημοσιονομικού κόστους της δημογραφικής γήρανσης. Το ύψος του ακαθάριστου χρέους βρίσκεται σήμερα σαφώς κάτω από την τιμή αναφοράς του 60% και προβλέπεται να παραμείνει κάτω από την τιμή αυτή καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου που καλύπτουν οι προβλέψεις. Η στρατηγική της αναγόρευσης της μέριμνας για την εξασφάλιση της διατηρησιμότητας σε κεντρικό στοιχείο της χάραξης δημοσιονομικής πολιτικής, περιλαμβανομένης, αφενός, της συγκράτησης των δαπανών για συντάξεις και, αφετέρου, της σώρευσης στοιχείων ενεργητικού, συντελεί θετικά στις μακροπρόθεσμες προοπτικές που υπάρχουν για τα δημόσια οικονομικά. Η τρέχουσα λίαν ικανοποιητική δημοσιονομική κατάσταση συντελεί στην περιστολή του προβλεπόμενου δημοσιονομικού αντικτύπου της δημογραφικής γήρανσης, ενώ ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός σχεδιασμός είναι συμβατός με τη διαμόρφωση σε χαμηλό επίπεδο των κινδύνων στους οποίους υπόκειται η διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών[4].27.  Τα σχεδιαζόμενα μέτρα στον τομέα των δημόσιων οικονομικών συμβαδίζουν εν πολλοίς με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών, που περιλαμβάνονται στους ολοκληρωμένους προσανατολισμούς για την περίοδο 2005-2010. Ειδικότερα, η Δανία συμμορφώνεται με τον μεσοπρόθεσμο στόχο που έχει θέσει. Ωστόσο, δεν προσδιορίζονται νέα μέτρα με σκοπό την πραγμάτωση της υποθετικής αύξησης της απασχόλησης σε ποσοστό σχεδόν 2% του εργατικού δυναμικού έως το 2010.28.  Το «Εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων» της Δανίας, το οποίο υπεβλήθη στις 26 Οκτωβρίου 2005 στο πλαίσιο της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισσαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση, αποδίδει βαρύτητα στη βελτίωση της προσφοράς εργασίας με στόχο της διασφάλιση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών, καθώς και στη βελτίωση της αποτελεσματικότητας του δημόσιου τομέα. Οι δημοσιονομικές επιπτώσεις των μέτρων που προσδιορίζονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων αποτυπώνονται στις δημοσιονομικές προβλέψεις του προγράμματος σύγκλισης. Τα προβλεπόμενα στο πρόγραμμα σύγκλισης μέτρα που αναμένεται να εφαρμοσθούν στον τομέα των δημόσιων οικονομικών συμβαδίζουν με τις ενέργειες που προβλέπονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων.Σύγκριση βασικών μακροοικονομικών και δημοσιονομικών προβλέψεων12004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2010 |Πραγματικό ΑΕΠ (μεταβολή %) | ΠΣ Νοέμβ. 2005 | 2,0 | 2,4 | 2,4 | 1,1 | 1,6 | 2,1 |COM Νοέμβ. 2005 | 2,1 | 2,7 | 2,3 | 2,1 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Νοέμβ. 2004 | 2,2 | 2,5 | 1,3 | 1,9 | 1,8 | 1,8 |Πληθωρισμός ΕνΔΤΚ (%) | ΠΣ Νοέμβ. 2005 | 0,9 | 1,6 | 2,0 | 1,3 | 1,9 | 1,8 |COM Νοέμβ. 2005 | 0,9 | 1,7 | 2,0 | 1,9 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Νοέμβ. 2004 | 1,2 | 1,7 | 1,6 | 1,7 | μ.δ.σ. | 1,6 |Κενό παραγωγής (% του δυνητικού ΑΕΠ) | ΠΣ Νοέμβ. 20052 | -0,8 | -0,3 | 0,1 | -0,7 | -0,9 | -0,6 |COM Νοέμβ. 20056 | -1,3 | -0,6 | -0,4 | -0,4 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Νοέμβ. 20042 | -0,6 | -0,1 | -0,5 | -0,4 | μ.δ.σ. | -0,4 |Αποτέλεσμα της γενικής κυβέρνησης (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Νοέμβ. 2005 | 2,3 | 3,6 | 3,1 | 3,2 | 2,7 | 2,9 |COM Νοέμβ. 2005 | 2,9 | 3,7 | 3,0 | 2,7 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Νοέμβ. 2004 | 1,4 | 2,2 | 1,8 | 1,9 | 2,2 | 2,2 |Πρωτογενές αποτέλεσμα (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Νοέμβ. 2005 | 4,7 | 5,6 | 4,7 | 4,1 | 3,5 | 3,7 |COM Νοέμβ. 2005 | 5,3 | 5,8 | 4,9 | 4,4 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Νοέμβ. 2004 | 4,5 | 4,8 | 4,5 | 4,6 | μ.δ.σ. | 4,4 |Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Νοέμβ. 20052 | 2,8 | 3,8 | 3,0 | 3,6 | 3,3 | 3,3 |COM Νοέμβ. 2005 | 3,8 | 4,1 | 3,3 | 3,0 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Νοέμβ. 20042 | 1,7 | 2,0 | 2,0 | 2,0 | μ.δ.σ. | 2.3 |Διαρθρωτικό αποτέλεσμα3 (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Νοέμβ. 20054 | 2,6 | 3,6 | 2,7 | 3,3 | 3,3 | 3,3 |COM Νοέμβ. 20055 | 3,6 | 3,9 | 3,0 | 2,7 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Νοέμβ. 2004 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |Ακαθάριστο δημόσιο χρέος (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Νοέμβ. 2005 | 42,3 | 35,6 | 31,7 | 28,9 | 26,5 | 21,5 |COM Νοέμβ. 2005 | 43,2 | 36,0 | 33,0 | 31,5 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Νοέμβ. 2004 | 42,3 | 39,4 | 37,4 | 35,3 | 33,1 | 28,8 |Σημειώσεις: 1Οι δημοσιονομικές προβλέψεις δεν συμπεριλαμβάνουν τον αντίκτυπο της απόφασης της Eurostat, της 2ας Μαρτίου 2004, σχετικά με την ταξινόμηση των χρηματοδοτούμενων συνταξιοδοτικών συστημάτων, η οποία πρέπει να τεθεί σε εφαρμογή μέχρι τον χρόνο υποβολής της κοινοποίησης της ανοίξεως του 2007. Εάν ληφθεί υπόψη και ο εν λόγω αντίκτυπος, το αποτέλεσμα της γενικής κυβέρνησης εκτιμάται σε 1,3% του ΑΕΠ το 2004, 2,7% το 2005, 2,1% το 2006, 2,2% το 2007, 1,7% το 2008 και 1,9% το 2009, ενώ το ακαθάριστο δημόσιο χρέος εκτιμάται σε 43,5% του ΑΕΠ το 2004, 36,8% το 2005, 32,9% το 2006, 30,1% το 2007, 27,7% το 2008 και 22,7% το 2010. 2Υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής με βάση τα στοιχεία που παρέχονται στο πρόγραμμα. 3Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα (όπως και στις προηγούμενες στήλες) πλην εκτάκτων και λοιπών προσωρινών μέτρων. 4Έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα βάσει του προγράμματος (0,2% του ΑΕΠ το 2004 και το 2005, και 0,3% το 2006 και το 2007· συνεπάγονται στο σύνολό τους μείωση του ελλείμματος). 5Έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα βάσει των φθινοπωρινών προβλέψεων των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2005 (0,2% του ΑΕΠ το 2004 και το 2005, και 0,3% το 2006 και το 2007· συνεπάγονται στο σύνολό τους μείωση του ελλείμματος). 6 Βάσει εκτιμώμενης δυνητικής ανάπτυξης 1,9%, 2,1%, 2,1% και 2,1%, αντιστοίχως, την περίοδο 2004-2007. Πηγή: Πρόγραμμα σύγκλισης (ΠΣ)· φθινοπωρινές οικονομικές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2005 (COM)· υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής | [1] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Όλα τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[2] Γνώμη της οικονομικής και δημοσιονομικής επιτροπής σχετικά με τις «Λεπτομερείς ρυθμίσεις για την εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και κατευθυντήριες γραμμές για τη μορφή και το περιεχόμενο των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης», που ενεκρίθη από το Συμβούλιο Εκοφίν στις 11 Οκτωβρίου 2005.[3] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[4] Λεπτομέρειες για τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα παρέχονται στην τεχνική αξιολόγηση του προγράμματος από τις υπηρεσίες της Επιτροπής, που θα δημοσιευθεί στον δικτυακό τόπο: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm


Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου

|

52006SC0109

Σύσταση για γνώµη του Συµßουλίου σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 για το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Εσθονίας, 2005-2009  /* SEC/2006/0109 τελικό */

	Βρυξέλλες, 1.2.2006SEC(2006) 109 τελικόΣύστασηΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 για το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Εσθονίας, 2005-2009(υποβληθείσα από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΙστορικόΤο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουλίου 1998, βασίζεται στον στόχο της επίτευξης υγιών δημόσιων οικονομικών ως μέσο ενίσχυσης των προϋποθέσεων για σταθερότητα των τιμών και ισχυρή διατηρήσιμη ανάπτυξη, οι οποίες ευνοούν τη δημιουργία απασχόλησης. Το 2005, το σύμφωνο τροποποιήθηκε για πρώτη φορά. Η μεταρρύθμιση αναγνώριζε τη χρησιμότητα του συμφώνου για την εδραίωση της δημοσιονομικής πειθαρχίας, αλλά είχε ως σκοπό την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας και των οικονομικών του ερεισμάτων, καθώς επίσης τη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών.Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[1], ο οποίος αποτελεί στοιχείο του συμφώνου, ορίζει ότι τα κράτη μέλη υποβάλλουν υποχρεωτικά, στο Συμβούλιο και την Επιτροπή, προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης, καθώς και ετήσιες επικαιροποιήσεις τους (τα κράτη μέλη που έχουν ήδη υιοθετήσει το ενιαίο νόμισμα υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σταθερότητας, ενώ τα κράτη μέλη που δεν το έχουν υιοθετήσει ακόμη υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σύγκλισης). Το πρώτο πρόγραμμα σύγκλισης της Εσθονίας υποβλήθηκε το Μάιο του 2004. Κατ’ εφαρμογή του κανονισμού, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη επί του προγράμματος στις 5 Ιουλίου 2004 επί τη βάσει σύστασης της Επιτροπής και μετά από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή. Βάσει της ίδιας διαδικασίας, τα επικαιροποιημένα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης αξιολογούνται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και εξετάζονται από την προαναφερθείσα επιτροπή, ενώ το Συμβούλιο έχει την ευχέρεια να τα εξετάσει.Στα εν λόγω προγράμματα, τα κράτη μέλη καλούνται να καθορίσουν τον μεσοπρόθεσμο στόχο τον οποίον θέτουν για τη δημοσιονομική τους κατάσταση και να προσδιορίσουν τα μέτρα που σκοπεύουν να εφαρμόσουν προκειμένου να επιτύχουν και να διατηρήσουν το στόχο αυτό, περιλαμβανομένων των συνοδευτικών οικονομικών παραδοχών. Μετά τη μεταρρύθμιση του συμφώνου, ο μεσοπρόθεσμος στόχος πρέπει να διαφοροποιείται για τα επιμέρους κράτη μέλη με γνώμονα την οικονομική και δημοσιονομική ανομοιογένεια που υπάρχει στην Ένωση, περιλαμβανομένου του στοιχείου του κινδύνου που η δημοσιονομική πολιτική συνεπάγεται για τη διατηρησιμότητα. Άλλο στοιχείο της μεταρρύθμισης είναι το ότι πρέπει, αφενός, να επιτυγχάνεται συμμετρικότερη προσέγγιση σε σχέση με τη δημοσιονομική πολιτική κατά τη διάρκεια του οικονομικού κύκλου, με την τήρηση αυξημένης δημοσιονομικής πειθαρχίας σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας και, αφετέρου, να λαμβάνονται υπόψη «μείζονες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις» με επαληθεύσιμα αποτελέσματα για τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα ενόψει πρόσκαιρων αποκλίσεων από το μεσοπρόθεσμο στόχο ή από την πορεία προσαρμογής για την επίτευξή του.Λαμβάνοντας υπόψη τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2005, τον κώδικα δεοντολογίας[2], την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία για την εκτίμηση της δυνητικής παραγωγής και των κυκλικά προσαρμοσμένων αποτελεσμάτων και τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών που περιλαμβάνονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008, η Επιτροπή εξέτασε την προσφάτως υποβληθείσα επικαιροποίηση του προγράμματος σύγκλισης της Εσθονίας και, επί τη βάσει της κατωτέρω αξιολόγησης, εξέδωσε σύσταση για γνώμη του Συμβουλίου επί της εν λόγω επικαιροποίησης.Αξιολόγηση1.  Η τελευταία επικαιροποίηση του προγράμματος σύγκλισης της Εσθονίας, που καλύπτει την περίοδο 2005-2009, υποβλήθηκε την 1η Δεκεμβρίου 2005[3]. Το επικαιροποιημένο πρόγραμμα ανταποκρίνεται γενικά στην πρότυπη διάρθρωση των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης και περιέχει όλα τα δεδομένα τα οποία προβλέπει ο νέος κώδικας δεοντολογίας[4].2.  Αφού αξιοποίησε τα αποτελέσματα από τις τολμηρές μεταρρυθμίσεις και τις προσπάθειες σταθεροποίησης των μέσων της δεκαετίας του 1990, η πορεία της Εσθονίας ανακόπηκε προσωρινά μετά την ρωσική κρίση του 1998, καταγράφοντας το επόμενο έτος επιβράδυνση της ανάπτυξής της. Χάρη ωστόσο στις εκτεταμένες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις του χρηματοπιστωτικού τομέα και του τομέα των επιχειρήσεων που είχαν βελτιώσει την ικανότητα αντίδρασης της οικονομίας στις δυνάμεις της αγοράς και το διεθνές άνοιγμά της, η ανάπτυξη ανέκαμψε ταχέως από το 2000. Υπολογισμένη στα 10 τελευταία έτη, η ετήσια αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ ανήλθε κατά μέσο όρο σε περίπου 6%, ποσοστό σαφώς ανώτερο από τον μέσο όρο 1,7% που κατέγραψε η ΕΕ. Το υψηλό εξωτερικό έλλειμμα, που έφθανε το 10,5% του ΑΕΠ το 2004, αποτελεί το κυριότερο στοιχείο μακροοικονομικής ανισορροπίας της χώρας.3.  Σύμφωνα με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα, η αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ, που υπολογίζεται σε 6,5% για το 2005, θα βελτιωθεί ελαφρά στο 6,6% το 2006 πριν σταθεροποιηθεί σε 6,3% για το υπόλοιπο της περιόδου, δηλαδή το 2007-2009. Συνολικά, το μακροοικονομικό σενάριο του προγράμματος δείχνει συγκρατημένο σε σχέση με την αξιολόγηση των υπηρεσιών της Επιτροπής, (περιλαμβανομένων των φθινοπωρινών προβλέψεων του 2005). Σύμφωνα με τους υπολογισμούς των υπηρεσιών της Επιτροπής και εφαρμόζοντας την κοινή μεθοδολογία στα στοιχεία του προγράμματος, η αύξηση του δυνητικού ΑΕΠ αναμένεται να παραμείνει σχετικά υψηλή αλλά να καταγράψει μικρή πτώση μεσοπρόθεσμα. Συνεπώς, το συγκρατημένο σενάριο για την πραγματική αύξηση του ΑΕΠ, συνεπάγεται αρνητικό κενό παραγωγής για τη διάρκεια του προγράμματος, ενώ οι φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2005 αναφέρουν θετικό κενό παραγωγής για το 2005 και το 2006 και την εμφάνιση μικρής αχρησιμοποίητης παραγωγικής ικανότητας το 2007, μόνο. Η αύξηση της απασχόλησης αναμένεται να παραμείνει ισχυρή τα επόμενα έτη. Ο πληθωρισμός προβλέπεται να μειωθεί από 3,5% το 2005 σε 2,6% το 2006 και το 2007, και να συγκρατηθεί στο 2,7% το 2008 και το 2009. Δεδομένου ότι το ποσοστό του πληθωρισμού βάσει του ΕνΔΤΚ για το 2005 ήταν τελικά 4,1%, αντικατοπτρίζοντας βασικές επιπτώσεις από την προσχώρηση καθώς και τις υψηλές ενεργειακές τιμές, οι προβλέψεις φαίνονται σχετικά αισιόδοξες για το 2006, ενώ για το 2007 ευθυγραμμίζονται με τις προβλέψεις της Επιτροπής. Το εξωτερικό έλλειμμα υπολογίζεται να έχει μειωθεί στο 9% του ΑΕΠ το 2005, έναντι 13,4% το 2003. Ενώ η βελτίωση της μείζονος αυτής ανισορροπίας της εσθονικής οικονομίας βασίστηκε στο πλεόνασμα της γενικής κυβέρνησης, σύμφωνα με το πρόγραμμα, τα επόμενα έτη η αντίστοιχη στήριξη θα είναι περιορισμένη. Η Εσθονία διατήρησε απόλυτη σταθερότητα των συναλλαγματικών της ισοτιμιών στο πλαίσιο του ΜΣΙ ΙΙ ολόκληρο το 2005, μέσω του καθεστώτος νομισματικού συμβουλίου, που λειτουργεί ως μονομερής δέσμευση μέσα στο μηχανισμό. Τα επιτόκια της χρηματαγοράς και τραπεζικού δανεισμού παρέμειναν χαμηλά και σταθερά ολόκληρο το 2005, αντικατοπτρίζοντας την αξιοπιστία του νομισματικού πλαισίου της Εσθονίας.4.  Στη γνώμη του της 17ης Φεβρουαρίου 2005, το Συμβούλιο ενέκρινε την δημοσιονομική στρατηγική που παρουσιαζόταν στην προηγούμενη επικαιροποίηση του προγράμματος σύγκλισης, και κάλυπτε την περίοδο 2004-2008. Σχετικά με την εκτέλεση του προϋπολογισμού του 2005, το πλεόνασμα της γενικής κυβέρνησης για το 2005 εκτιμάται σε 1,1% του ΑΕΠ στις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2005, έναντι στόχου ισοσκελισμένου προϋπολογισμού της προηγούμενης επικαιροποίησης του προγράμματος σύγκλισης. Λόγω συνδυασμού υψηλότερης ανάπτυξης και βελτίωσης του συστήματος είσπραξης φόρων, το πλεόνασμα για το 2005 αποδείχθηκε σημαντικά μεγαλύτερο, γύρω στο 2,5% του ΑΕΠ.5.  Το δημοσιονομικό πλαίσιο στην Εσθονία είναι προσανατολισμένο στη διατήρηση υγιών δημόσιων οικονομικών με υψηλή διατηρήσιμη ανάπτυξη και αύξηση της απασχόλησης. Για το σκοπό αυτό, περιλαμβάνει πρόβλεψη ισοσκελισμένου προϋπολογισμού για τη γενική κυβέρνηση και ονομαστικά ανώτατα όρια για τις δαπάνες της κεντρικής κυβέρνησης. Το πρόγραμμα στοχεύει σε ισοσκελισμένο αποτέλεσμα από το 2007, μετά από πλεονάσματα 0,3% και 0,1% του ΑΕΠ το 2005 και το 2006 αντίστοιχα. Οι στόχοι για τα πλεονάσματα της γενικής κυβέρνησης για το 2005 και το 2006 είναι ελαφρώς υψηλότεροι απ’ότι στην προηγούμενη επικαιροποίηση, αλλά αντικατοπτρίζουν εν μέρει μόνο το καλύτερο απ’ό,τι αναμενόταν αποτέλεσμα για το 2005. Τόσο οι δείκτες των δαπανών όσο και των εσόδων προβλέπεται να μειωθούν σταδιακά εντός του χρονικού ορίζοντα του προγράμματος. Σε σύγκριση με το προηγούμενο πρόγραμμα, η επικαιροποίηση του Δεκεμβρίου 2005 επιβεβαιώνει γενικά την προγραμματισθείσα δημοσιονομική στρατηγική για ισοσκελισμένους ετήσιους προϋπολογισμούς, έναντι ενός σημαντικά ευνοϊκότερου μακροοικονομικού σεναρίου.6.  Σύμφωνα με τους υπολογισμούς των υπηρεσιών της Επιτροπής βάσει του προγράμματος και με την κοινή μεθοδολογία, το διαρθρωτικό αποτέλεσμα (πλεόνασμα) προβλέπεται να μειωθεί σταδιακά τα τέσσερα επόμενα έτη από 0,5% του ΑΕΠ το 2005 σε ισοσκελισμένο αποτέλεσμα το 2009. Η επικαιροποίηση θέτει ένα μεσοπρόθεσμο στόχο για τη δημοσιονομική θέση όπως προβλέπει το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης σχετικά με διαρθρωτικά ισοσκελισμένο προϋπολογισμό, δηλαδή κυκλικά προσαρμοσμένο και χωρίς τα έκτακτα και άλλα προσωρινά μέτρα. Δεδομένου ότι ο μεσοπρόθεσμος στόχος του προγράμματος είναι πιο φιλόδοξος από το ελάχιστο όριο (που εκτιμάται σε έλλειμμα περίπου 2% του ΑΕΠ) η πραγματοποίησή του θα παρέχει επαρκές περιθώριο ασφάλειας έναντι της εμφάνισης υπερβολικού ελλείμματος. Σε ό,τι αφορά την καταλληλότητα, ο μεσοπρόθεσμος στόχος του προγράμματος είναι εντός των ορίων για τα κράτη μέλη της ζώνης του ΜΣΙ ΙΙ βάσει του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης και του κώδικα δεοντολογίας και είναι πιο απαιτητικός από όσα προβλέπονται σχετικά με το δείκτη χρέους και τη μέση αύξηση της δυνητικής παραγωγής μακροπρόθεσμα.7.  Οι δημοσιονομικές εξελίξεις μπορεί να αποδειχθούν σημαντικά καλύτερες απ’ότι προβλέπεται στο πρόγραμμα, ακόμη και μετά το 2005. Η βασική οικονομική πρόβλεψη για το 2006-2009 είναι άκρως προσεκτική. Επιπλέον, η Εσθονία έχει επανειλημμένα ξεπεράσει τους δημοσιονομικούς της στόχους, γεγονός που εγγυάται ότι η αντίληψη των κινδύνων είναι πολύ ρεαλιστική.8.  Ενόψει της αξιολόγησης των κινδύνων, ο δημοσιονομικός προσανατολισμός του προγράμματος φαίνεται επαρκής για την πραγματοποίηση του μεσοπρόθεσμου στόχου του, για ολόκληρη την περίοδο του προγράμματος. Δεδομένου ότι ο μεσοπρόθεσμος στόχος είναι πιο απαιτητικός από τα ελάχιστα όρια, η πραγματοποίησή του θα παρέχει επαρκές περιθώριο ασφαλείας έναντι του ανώτατου ορίου 3% για το έλλειμμα υπό συνήθεις μακροοικονομικές διακυμάνσεις για ολόκληρη την περίοδο. Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη την πιθανότητα καλύτερου απ’ότι αναμενόταν αποτελέσματος το 2005 η πρόβλεψη δημοσιονομικών πλεονασμάτων όχι υψηλότερων από 0,1% του ΑΕΠ το 2006 ίσως εμπεριέχει τον κίνδυνο επιτάχυνσης της κυκλικότητας όταν η οικονομία βρίσκεται σε ανοδική τροχιά.9.  Ο ακαθάριστος δείκτης χρέους της Εσθονίας είναι ο χαμηλότερος στην ΕΕ, και πολύ κάτω από το όριο αναφοράς της συνθήκης. Σύμφωνα με την επικαιροποίηση και με τις προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής για το 2005-2007, ο δείκτης χρέους αναμένεται να μειωθεί περαιτέρω, στη διάρκεια ολόκληρης της περιόδου που καλύπτει το πρόγραμμα, σε μόλις 2,8% του ΑΕΠ στα τέλη του 2009.10.  Σε ό,τι αφορά τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών, η Εσθονία φαίνεται να αντιμετωπίζει χαμηλό κίνδυνο σε σχέση με το προβλεπόμενο δημοσιονομικό κόστος για τη γήρανση του πληθυσμού. Το επίπεδο του ακαθάριστου χρέους είναι σήμερα πολύ χαμηλό και προβλέπεται να παραμείνει κάτω από την τιμή αναφοράς 60% για ολόκληρη την περίοδο της πρόβλεψης. Η στρατηγική της Εσθονίας που συνίσταται στο να αποτελούν τα θέματα της διατηρησιμότητας τον πυρήνα της δημοσιονομικής στρατηγικής, περιλαμβανομένης και της μεταρρύθμισης του συνταξιοδοτικού συστήματος που περιλαμβάνει τη συσσώρευση περιουσιακών στοιχείων, συμβάλλει θετικά στην πρόβλεψη για τα δημόσια οικονομικά. Η τρέχουσα πλεονασματική δημοσιονομική θέση θα συμβάλει στη μείωση των προβλεπόμενων δημοσιονομικών επιπτώσεων από τη γήρανση του πληθυσμού και το μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό σχέδιο για τη διατήρηση ισοσκελισμένων προϋπολογισμών συνεπάγεται χαμηλούς κινδύνους για τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών.11.  Τα μέτρα που προβλέπονται για τον τομέα των δημόσιων οικονομικών ανταποκρίνονται εν γένει στους γενικούς προσανατολισμούς οικονομικής πολιτικής που περιλαμβάνονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008. Ειδικότερα, τα σημαντικά δημοσιονομικά πλεονάσματα του 2005 συνέβαλαν πράγματι στη σημαντική μείωση του ελλείμματος του εξωτερικού ισοζυγίου σε κάτω από το 10% του ΑΕΠ. Η προσεκτική δημοσιονομική πολιτική καθορίζεται ως ο ακρογωνιαίος λίθος του εσθονικού μείγματος πολιτικών για την περίοδο που καλύπτει το πρόγραμμα, ιδιαίτερα προκειμένου να στηριχθεί η περαιτέρω μείωση του εξωτερικού ελλείμματος σε διατηρήσιμα επίπεδα. Η επικαιροποίηση παρουσιάζει επίσης μέτρα για την προώθηση της διάθεσης πόρων προσανατολισμένων στη βελτίωση της ανάπτυξης και της απασχόλησης, ειδικότερα με τη μείωση του μεγέθους του δημόσιου τομέα στην οικονομία και την μεταφορά της φορολογικής επιβάρυνσης από τους άμεσους στους έμμεσους φόρους.12.  Tο Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων της Εσθονίας, που υποβλήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2005, εντοπίζει τις ακόλουθες προκλήσεις με σημαντικές επιπτώσεις για τα δημόσια οικονομικά: (i) τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών· (ii) δημοσιονομική πολιτική που να στηρίζει την ανάπτυξη και τη δημιουργία απασχόλησης και (iii) τη διασφάλιση ενός σταθερού μακροοικονομικού περιβάλλοντος. Οι δημοσιονομικές επιπτώσεις των μέτρων που προσδιορίζονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων αποτυπώνονται πλήρως στις δημοσιονομικές προβλέψεις του προγράμματος σύγκλισης. Τα προβλεπόμενα στο πρόγραμμα σύγκλισης μέτρα που αναμένεται να εφαρμοσθούν στον τομέα των δημόσιων οικονομικών συμβαδίζουν με τις ενέργειες που προβλέπονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Ειδικότερα, το πρόγραμμα σύγκλισης προβλέπει μέτρα για τη συμπλήρωση της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης του 2002, την αύξηση των φόρων κατανάλωσης και των περιβαλλοντικών φόρων παράλληλα με τη μείωση των φόρων στην εργασία, και τη συστηματική μεταφορά πόρων του προϋπολογισμού προς τις επενδύσεις, την προώθηση της Ε&Α και την επαγγελματική κατάρτιση. Το πρόγραμμα σύγκλισης συμπληρώνει τα μέτρα αυτά με αλλαγές στο θεσμικό πλαίσιο για τα δημόσια οικονομικά, ιδιαίτερα συμπληρώνοντας το πληροφορικό σύστημα του προϋπολογισμού που συνδέει ηλεκτρονικά όλα τα υπουργεία υπό την εποπτεία του Υπουργείου Οικονομικών, τυποποιώντας ακόμη περισσότερο τη διαδικασία στρατηγικού σχεδιασμού και εκπονώντας νέα νομοθεσία για τη βελτίωση της χρηματοδοτικής διαχείρισης στο επίπεδο των τοπικών κυβερνήσεων.Συνολικά, η δημοσιονομική θέση είναι υγιής και η δημοσιονομική στρατηγική αποτελεί ένα καλό παράδειγμα δημοσιονομικής πολιτικής που ακολουθείται βάσει του συμφώνου. Ωστόσο, ενόψει της παραπάνω αξιολόγησης και του δημοσιονομικού αποτελέσματος του 2005, πιθανότατα σημαντικά καλύτερου απ’ό,τι προβλεπόταν στο πρόγραμμα, θα ήταν σκόπιμο για την Εσθονία να στοχεύσει σε υψηλότερο δημοσιονομικό πλεόνασμα το 2006 και τα επόμενα έτη ώστε να συνεχίσει να στηρίζει τη διόρθωση του εξωτερικού ελλείμματος.  ΣύστασηΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 για το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Εσθονίας, 2005-2009ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών [5], και ιδίως το άρθρο 9 παράγραφος 3,τη σύσταση της Επιτροπής,μετά από διαβούλευση με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΓΝΩΜΗ:13.  Αφού αξιοποίησε τα αποτελέσματα από τις τολμηρές μεταρρυθμίσεις και τις προσπάθειες σταθεροποίησης των μέσων της δεκαετίας του 1990, η πορεία της Εσθονίας ανακόπηκε προσωρινά μετά την ρωσική κρίση του 1998, καταγράφοντας το επόμενο έτος επιβράδυνση της ανάπτυξής της. Χάρη ωστόσο στις εκτεταμένες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις του χρηματοπιστωτικού τομέα και του τομέα των επιχειρήσεων που είχαν βελτιώσει την ικανότητα αντίδρασης της οικονομίας στις δυνάμεις της αγοράς και το διεθνές άνοιγμά της, η ανάπτυξη ανέκαμψε ταχέως από το 2000. Υπολογισμένη στα 10 τελευταία έτη, η ετήσια αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ ανήλθε κατά μέσο όρο σε περίπου 6%, ποσοστό σαφώς ανώτερο από τον μέσο όρο 1,7% που κατέγραψε η ΕΕ. Το υψηλό εξωτερικό έλλειμμα, που έφθανε το 10,5% του ΑΕΠ το 2004, αποτελεί το κυριότερο στοιχείο μακροοικονομικής ανισορροπίας της χώρας. Οι δημοσιονομικές εξελίξεις χαρακτηρίζονται από συνολικά προσεκτική στρατηγική που κατέληξε σε υγιή δημοσιονομικά πλεονάσματα.14.  Στη γνώμη του της 17ης Φεβρουαρίου 2005, το Συμβούλιο ενέκρινε την δημοσιονομική στρατηγική που παρουσιαζόταν στην προηγούμενη επικαιροποίηση του προγράμματος σύγκλισης, και κάλυπτε την περίοδο 2004-2008. Σχετικά με την εκτέλεση του προϋπολογισμού του 2005, το πλεόνασμα της γενικής κυβέρνησης για το 2005 εκτιμάται σε 1,1% του ΑΕΠ στις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής, έναντι στόχου ισοσκελισμένου προϋπολογισμού της προηγούμενης επικαιροποίησης του προγράμματος σύγκλισης. Λόγω συνδυασμού υψηλότερης ανάπτυξης και βελτίωσης του συστήματος είσπραξης των φόρων, το πλεόνασμα για το 2005 αποδείχθηκε σημαντικά μεγαλύτερο, γύρω στο 2,5% του ΑΕΠ.15.  Στις [14 Φεβρουαρίου 2006] το Συμβούλιο εξέτασε το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Εσθονίας, που καλύπτει την περίοδο 2005-2009. Το επικαιροποιημένο πρόγραμμα ανταποκρίνεται γενικά στην πρότυπη διάρθρωση των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης σύμφωνα με το νέο κώδικα δεοντολογίας για την υποβολή των δεδομένων[6].16.  Το βασικό μακροοικονομικό σενάριο του προγράμματος προβλέπει ότι η αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ θα κορυφωθεί από 6,5% το 2005 σε 6,6% το 2006 και θα σταθεροποιηθεί σε 6,3% κατά μέσο όρο για το υπόλοιπο της περιόδου του προγράμματος. Βάσει των διαθέσιμων πληροφοριών, το σενάριο αυτό φαίνεται να βασίζεται σε συντηρητικές παραδοχές ανάπτυξης. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς των υπηρεσιών της Επιτροπής βάσει των στοιχείων του προγράμματος και χρησιμοποιώντας την κοινή μεθοδολογία, η αύξηση του δυνητικού ΑΕΠ προβλέπεται να παραμείνει σχετικά υψηλή αλλά με ελαφρά πτωτική τάση μεσοπρόθεσμα. Συνεπώς, η συντηρητική πρόβλεψη γι την αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ οδηγεί σε αρνητικό κενό παραγωγής για ολόκληρη την περίοδο του προγράμματος, ενώ οι φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2005 αναφέρουν θετικό κενό παραγωγής για το 2005 και το 2006. Οι βραχυπρόθεσμες προβλέψεις του προγράμματος για τον πληθωρισμό φαίνονται επίσης συγκρατημένες.17.  Το μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό πλαίσιο στην Εσθονία είναι προσανατολισμένο στη διατήρηση υγιών δημόσιων οικονομικών με υψηλούς ρυθμούς διατηρήσιμης ανάπτυξης και αύξηση της απασχόλησης. Το πρόγραμμα στοχεύει σε ισοσκελισμένο αποτέλεσμα της γενικής κυβέρνησης από το 2007, μετά από πλεονάσματα 0,3% και 0,1% του ΑΕΠ το 2005 και το 2006, αντίστοιχα. Το πρωτογενές αποτέλεσμα είναι ελαφρώς υψηλότερο λόγω αμελητέας επιβάρυνσης από τόκους. Οι προβλεπόμενοι στόχοι για το πλεόνασμα της γενικής κυβέρνησης το 2005 και το 2006 είναι ελαφρώς υψηλότεροι απ’ό,τι στην προηγούμενη επικαιροποίηση, αλλά αντικατοπτρίζουν εν μέρει μόνο το καλύτερο αποτέλεσμα σε σχέση με τις προβλέψεις το 2005, δηλαδή, πλεόνασμα περίπου 2,5% του ΑΕΠ, κυρίως λόγω της ζωηρής οικονομικής ανάπτυξης και της βελτίωσης της είσπραξης φόρων. Τόσοι οι δείκτες των δαπανών όσο και των εσόδων προβλέπονται να μειωθούν σταδιακά στο χρονικό ορίζοντα του προγράμματος. Σε σύγκριση με την προηγούμενη επικαιροποίηση του προγράμματος, η επικαιροποίηση του Δεκεμβρίου 2005 γενικά επιβεβαιώνει την προγραμματισθείσα δημοσιονομική στρατηγική για ετήσιους ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, στο πλαίσιο ενός σημαντικά βελτιωμένου μακροοικονομικού σεναρίου.18.  Κατά την περίοδο που καλύπτει το πρόγραμμα, το διαρθρωτικό πλεόνασμα (δηλαδή το κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα, μη υπολογιζομένων των έκτακτων και άλλων προσωρινών μέτρων) υπολογισμένο σύμφωνα με την κοινή μεθοδολογία προβλέπεται να μειώνεται κατά 0,1% του ΑΕΠ το χρόνο, κατά μέσο όρο. Ο μεσοπρόθεσμος στόχος του επικαιροποιημένου προγράμματος για τη δημοσιονομική θέση είναι η επίτευξη ισοσκελισμένου προϋπολογισμού σε διαρθρωτικούς όρους και η διατήρηση ενός διαρθρωτικού δημοσιονομικού αποτελέσματος που ανταποκρίνεται στο ΜΠΣ του προγράμματος για ολόκληρη τη διάρκειά του. Δεδομένου ότι ο μεσοπρόθεσμος στόχος του προγράμματος είναι πιο φιλόδοξος από το ελάχιστο όριο (που εκτιμάται σε έλλειμμα περίπου 2% του ΑΕΠ) η πραγματοποίησή του θα παρέχει επαρκές περιθώριο ασφάλειας έναντι της εμφάνισης υπερβολικού ελλείμματος. Σε ό,τι αφορά την καταλληλότητα, ο μεσοπρόθεσμος στόχος του προγράμματος είναι εντός των ορίων για τα κράτη μέλη της ζώνης του ΜΣΙ ΙΙ σύμφωνα με το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης και τον κώδικα δεοντολογίας και είναι πιο απαιτητικός από όσα προβλέπονται σχετικά με το δείκτη χρέους και τη μέση αύξηση της δυνητικής παραγωγής μακροπρόθεσμα.19.  Οι δημοσιονομικές εξελίξεις μπορεί να αποδειχθούν σημαντικά καλύτερες απ’ότι προβλέπεται στο πρόγραμμα, ακόμη και μετά το 2005. Η βασική οικονομική πρόβλεψη για το 2006-2009 είναι άκρως προσεκτική. Επιπλέον, η Εσθονία έχει επανειλημμένα ξεπεράσει τους δημοσιονομικούς της στόχους, γεγονός που εγγυάται ότι η αντίληψη των κινδύνων είναι πολύ ρεαλιστική.20.  Ενόψει αυτής της αξιολόγησης των κινδύνων, η δημοσιονομική στρατηγική φαίνεται επαρκής ώστε να οδηγήσει σε διαρθρωτικό δημοσιονομικό αποτέλεσμα που να θεωρείται κατάλληλο βάσει του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης για ολόκληρη την περίοδο του προγράμματος. Επιπλέον, ο δημοσιονομικός προσανατολισμός του προγράμματος παρέχει επαρκές περιθώριο ασφάλειας ώστε το έλλειμμα να μην υπερβεί το όριο 3% του ΑΕΠ, υπό συνήθεις μακροοικονομικές διακυμάνσεις για ολόκληρη την περίοδο του προγράμματος. Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη την πιθανότητα καλύτερου αποτελέσματος σε σχέση με τις προβλέψεις του 2005, η πρόβλεψη για δημοσιονομικό πλεόνασμα όχι υψηλότερο από 0,1% του ΑΕΠ το 2006, μπορεί να ενέχει τον κίνδυνο επιτάχυνσης της κυκλικότητας όταν η οικονομία βρίσκεται σε ανοδική τροχιά.21.  Ο δείκτης χρέους υπολογίζεται σε 4,6% του ΑΕΠ στα τέλη του 2005, πολύ κάτω από το όριο αναφοράς 60% του ΑΕΠ της Συνθήκης, και είναι ο χαμηλότερος στην ΕΕ. Το πρόγραμμα προβλέπει μείωση του δείκτη χρέους κατά 1,8 εκατοστιαίες μονάδες κατά τη διάρκεια του προγράμματος.22.  Σε ό,τι αφορά τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών, η Εσθονία φαίνεται να αντιμετωπίζει χαμηλό κίνδυνο σε σχέση με το προβλεπόμενο δημοσιονομικό κόστος για τη γήρανση του πληθυσμού. Το επίπεδο του ακαθάριστου χρέους είναι σήμερα πολύ χαμηλό και προβλέπεται να παραμείνει κάτω από την τιμή αναφοράς 60% για ολόκληρη την περίοδο της πρόβλεψης. Η στρατηγική της Εσθονίας που συνίσταται στο να αποτελούν τα θέματα της διατηρησιμότητας τον πυρήνα της δημοσιονομικής στρατηγικής, περιλαμβανομένης και της μεταρρύθμισης του συνταξιοδοτικού συστήματος που περιλαμβάνει τη συσσώρευση περιουσιακών στοιχείων, συμβάλλει θετικά στην πρόβλεψη για τα δημόσια οικονομικά. Η τρέχουσα πλεονασματική δημοσιονομική θέση θα συμβάλει στη μείωση των προβλεπόμενων δημοσιονομικών επιπτώσεων από τη γήρανση του πληθυσμού και το μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό σχέδιο για τη διατήρηση ισοσκελισμένων προϋπολογισμών συνεπάγεται χαμηλούς κινδύνους για τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών.23.  Τα μέτρα που προβλέπονται για τον τομέα των δημόσιων οικονομικών ανταποκρίνονται εν γένει στους γενικούς προσανατολισμούς οικονομικής πολιτικής που περιλαμβάνονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008. Ειδικότερα, τα σημαντικά δημοσιονομικά πλεονάσματα του 2005 συνέβαλαν πράγματι στη σημαντική μείωση του ελλείμματος του εξωτερικού ισοζυγίου σε κάτω από το 10% του ΑΕΠ. Η προσεκτική δημοσιονομική πολιτική καθορίζεται ως ο ακρογωνιαίος λίθος του εσθονικού μείγματος πολιτικών για την περίοδο που καλύπτει το πρόγραμμα, ιδιαίτερα προκειμένου να στηριχθεί η περαιτέρω μείωση του εξωτερικού ελλείμματος σε διατηρήσιμα επίπεδα. Η επικαιροποίηση παρουσιάζει επίσης μέτρα για την προώθηση της διάθεσης πόρων προσανατολισμένων στη βελτίωση της ανάπτυξης και της απασχόλησης, ειδικότερα με τη μείωση του μεγέθους του δημόσιου τομέα στην οικονομία και την μεταφορά της φορολογικής επιβάρυνσης από τους άμεσους στους έμμεσους φόρους.24.  Το Εθνικό Πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Εσθονίας, που υποβλήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2005, στο πλαίσιο της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισσαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση, εντοπίζει τις ακόλουθες προκλήσεις με σημαντικές επιπτώσεις για τα δημόσια οικονομικά: (i) τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών· (ii) δημοσιονομική πολιτική που να στηρίζει την ανάπτυξη και τη δημιουργία απασχόλησης και (iii) τη διασφάλιση ενός σταθερού μακροοικονομικού περιβάλλοντος. Οι δημοσιονομικές επιπτώσεις των μέτρων που προσδιορίζονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων αποτυπώνονται πλήρως στις δημοσιονομικές προβλέψεις του προγράμματος σύγκλισης. Τα προβλεπόμενα στο πρόγραμμα σύγκλισης μέτρα που αναμένεται να εφαρμοσθούν στον τομέα των δημόσιων οικονομικών συμβαδίζουν με τις ενέργειες που προβλέπονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Ειδικότερα, το πρόγραμμα σύγκλισης υπογραμμίζει μέτρα για τη συμπλήρωση της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης του 2002, την αύξηση των φόρων κατανάλωσης και των περιβαλλοντικών φόρων παράλληλα με τη μείωση των φόρων στην εργασία, και τη συστηματική μεταφορά πόρων του προϋπολογισμού προς τις επενδύσεις, την προώθηση της Ε&Α και την επαγγελματική κατάρτιση. Το πρόγραμμα σύγκλισης συμπληρώνει τα μέτρα αυτά με αλλαγές στο θεσμικό πλαίσιο για τα δημόσια οικονομικά, ιδιαίτερα συμπληρώνοντας το πληροφορικό σύστημα του προϋπολογισμού που συνδέει ηλεκτρονικά όλα τα υπουργεία υπό την εποπτεία του Υπουργείου Οικονομικών, τυποποιώντας ακόμη περισσότερο τη διαδικασία στρατηγικού σχεδιασμού και εκπονώντας νέα νομοθεσία για τη βελτίωση της χρηματοδοτικής διαχείρισης στο επίπεδο των τοπικών κυβερνήσεων.Ενόψει της παραπάνω αξιολόγησης, το Συμβούλιο σημειώνει ότι γενικά, η δημοσιονομική κατάσταση είναι υγιής και η δημοσιονομική στρατηγική αποτελεί ένα καλό παράδειγμα δημοσιονομικής πολιτικής που ακολουθείται βάσει του συμφώνου. Ωστόσο, ενόψει της παραπάνω αξιολόγησης και του δημοσιονομικού αποτελέσματος του 2005, πιθανότατα σημαντικά καλύτερου απ’ό,τι προβλεπόταν στο πρόγραμμα, θα ήταν σκόπιμο για την Εσθονία να στοχεύσει σε υψηλότερο δημοσιονομικό πλεόνασμα το 2006 και τα επόμενα έτη ώστε να συνεχίσει να στηρίζει τη διόρθωση του εξωτερικού ελλείμματοςΣύγκριση βασικών μακροοικονομικών και δημοσιονομικών προβλέψεων2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 |Πραγματικό ΑΕΠ (μεταβολή % ) | CP Dec 2005 | 7,8 | 6,5 | 6,6 | 6,3 | 6,3 | 6,3 |COM Nov 2005 | 7,8 | 8,4 | 7,2 | 7,4 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |CP Nov 2004 | 5,6 | 5,9 | 6,0 | 6,0 | 6,0 | μ.δ.σ. |Πληθωρισμός ΕνΔΤΚ (%) | CP Dec 2005 | 3,0 | 3,5 | 2,6 | 2,6 | 2,7 | 2,7 |COM Nov 2005 | 3,0 | 4,1 | 3,3 | 2,6 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |CP Dec 20041 | 3,3 | 3,2 | 2,5 | 2,8 | 2,8 | μ.δ.σ. |Κενό παραγωγής (% του δυνητικού ΑΕΠ) | CP Dec 20052 | 0,1 | -0,4 | -0,6 | -0,7 | -0,5 | -0,1 |COM Nov 20053 | -0,2 | 0,5 | 0,1 | -0,1 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |CP Dec 20042 | -0,9 | -1,3 | -1,7 | -1,2 | -1,0 | μ.δ.σ. |Το αποτέλεσμα της γενικής κυβέρνησης (ως % του ΑΕΠ) | CP Dec 2005 | 1,7 | 0,3 | 0,1 | 0,0 | 0,0 | 0,0 |COM Nov 2005 | 1,7 | 1,1 | 0,6 | 0,4 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |CP Dec 2004 | 1,0 | 0,0 | 0,0 | 0,0 | 0,0 | 0,0 |Πρωτογενές αποτέλεσμα (ως % του ΑΕΠ) | CP Dec 2005 | 1,9 | 0,5 | 0,3 | 0,2 | 0,1 | 0,1 |COM Nov 2005 | 1,9 | 1,3 | 0,8 | 0,5 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |CP Dec 2004 | 1,3 | 0,2 | 0,2 | 0,2 | 0,1 | μ.δ.σ. |Κυκλικά προσαρμοσμένο δημοσιονομικό αποτέλεσμα = Διαρθρωτικό αποτέλεσμα4 (ως % του ΑΕΠ) | CP Dec 2005 | 1,7 | 0,4 | 0,3 | 0,2 | 0,1 | 0,0 |COM Nov 2005 | 1,8 | 1,0 | 0,6 | 0,4 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |CP Dec 2004 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |Ακαθάριστο δημόσιο χρέος (ως ποσοστό του ΑΕΠ) | CP Dec 2005 | 5,4 | 4,6 | 4,4 | 3,3 | 3,0 | 2,8 |COM Nov 2005 | 5,5 | 5,1 | 4,0 | 3,1 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |CP Dec 2004 | 4,8 | 4,6 | 4,3 | 3,1 | 2,9 | μ.δ.σ. |Σημειώσεις: 1 Η επικαιροποίηση του Δεκεμβρίου 2004 του προγράμματος σύγκλισης περιλαμβάνει ορισμό ΔΤΚ, όχι ΕνΔΤΚ. ΟΙ διαφορές είναι αμελητέες. 2 Υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής βάσει των πληροφορών που παρέχονται στο πρόγραμμα . 3Bάση εκτιμώμενης δυνητικής ανάπτυξης 7,2%, 7,1%, 6,7% και 6,5% αντίστοιχα για την περίοδο 2004-2007. 4 Δεδομένου ότι δεν περιλαμβάνονται έκτακτα και άλλα προσωρινά μέτρα στο πρόγραμμα, το κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα και το διαρθρωτικό αποτέλεσμα είναι ταυτόσημα. Πηγή: Πρόγραμμα σύγκλησης (ΠΣ)· φθινοπωρινές οικονομικές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2005 (COM)· υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής. |[1] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1055/2005 (ΕΕ L 174, της 7.7.2005, σ.1). Τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[2] Γνώμη της οικονομικής και δημοσιονομικής επιτροπής σχετικά με τις «Λεπτομερείς ρυθμίσεις για την εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και κατευθυντήριες γραμμές για τη μορφή και το περιεχόμενο των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης», που ενεκρίθη από το Συμβούλιο Εκοφίν στις 11 Οκτωβρίου 2005.[3] Η αγγλική μετάφραση του προγράμματος υποβλήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2006.[4] Το πρόγραμμα περιέχει τα περισσότερα υποχρεωτικά και προαιρετικά δεδομένα τα οποία προβλέπει ο νέος κώδικας δεοντολογίας.[5] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1055/2005 (ΕΕ L 174, της 7.7.2005, σ.1). Τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[6] Το πρόγραμμα περιέχει τα περισσότερα υποχρεωτικά και προαιρετικά δεδομένα τα οποία προβλέπει ο νέος κώδικας δεοντολογίας.