title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2016, σχετικά με το Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων της Ιρλανδίας για το 2016 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το Πρόγραμμα Σταθερότητας της Ιρλανδίας για το 2016

text:
               18.8.2016

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 299/65

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
   της 12ης Ιουλίου 2016
   σχετικά με το Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων της Ιρλανδίας για το 2016 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το Πρόγραμμα Σταθερότητας της Ιρλανδίας για το 2016
   (2016/C 299/16)
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 121 παράγραφος 2 και το άρθρο 148 παράγραφος 4,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών (1), και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 2,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με την πρόληψη και τη διόρθωση των υπερβολικών μακροοικονομικών ανισορροπιών (2), και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 1,
   Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τα ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Απασχόλησης,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Οικονομικής και Δημοσιονομικής Επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Κοινωνικής Προστασίας,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Οικονομικής Πολιτικής,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Στις 26 Νοεμβρίου 2015, η Επιτροπή εξέδωσε την Ετήσια Επισκόπηση της Ανάπτυξης, με την οποία σηματοδοτήθηκε η έναρξη του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου του 2016 για τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών. Οι προτεραιότητες της Ετήσιας Επισκόπησης της Ανάπτυξης εγκρίθηκαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 17-18 Μαρτίου 2016. Στις 26 Νοεμβρίου 2015, βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011, η Επιτροπή εξέδωσε την έκθεση του μηχανισμού επαγρύπνησης, στην οποία η Ιρλανδία συγκαταλέγεται μεταξύ των κρατών μελών για τα οποία επρόκειτο να πραγματοποιηθεί εμπεριστατωμένη επισκόπηση. Την ίδια ημέρα, η Επιτροπή εξέδωσε σύσταση για Σύσταση του Συμβουλίου σχετικά με την οικονομική πολιτική της ζώνης του ευρώ. Η Σύσταση αυτή εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 18-19 Φεβρουαρίου 2016 και εκδόθηκε από το Συμβούλιο στις 8 Μαρτίου 2016 (3). Ως χώρα με νόμισμα το ευρώ και λαμβανομένης υπόψη της στενής διασύνδεσης των οικονομιών της οικονομικής και νομισματικής ένωσης, η Ιρλανδία θα πρέπει να διασφαλίσει την πλήρη και έγκαιρη εφαρμογή της Σύστασης.

               (2)

               Η έκθεση χώρας του 2016 για την Ιρλανδία δημοσιεύτηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2016. Αξιολογήθηκε η πρόοδος της Ιρλανδίας όσον αφορά την υλοποίηση των ειδικών για τη χώρα συστάσεων που είχαν εκδοθεί από το Συμβούλιο στις 14 Ιουλίου 2015 και όσον αφορά την επίτευξη των εθνικών της στόχων στο πλαίσιο της στρατηγικής «Ευρώπη 2020». Η έκθεση περιελάμβανε επίσης τα αποτελέσματα της εμπεριστατωμένης επισκόπησης δυνάμει του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011. Στις 8 Μαρτίου 2016, η Επιτροπή παρουσίασε τα αποτελέσματα της εμπεριστατωμένης επισκόπησης. Από την ανάλυσή της, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η Ιρλανδία εμφανίζει μακροοικονομικές ανισορροπίες. Ειδικότερα, είναι σημαντικό να αντιμετωπιστεί ο μεγάλος αριθμός καθαρών εξωτερικών υποχρεώσεων, καθώς και το δημόσιο και το ιδιωτικό χρέος που συνιστούν αδυναμίες, παρά τις βελτιώσεις.

               (3)

               Στις 29 Απριλίου 2016, η Ιρλανδία υπέβαλε το Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων για το 2016 και το Πρόγραμμα Σταθερότητας του 2016. Προκειμένου να ληφθεί υπόψη η διασύνδεσή τους, τα δύο προγράμματα αξιολογήθηκαν ταυτοχρόνως.

               (4)

               Κατά τον προγραμματισμό των Ευρωπαϊκών Διαρθρωτικών και Επενδυτικών Ταμείων για την περίοδο 2014-2020 συνυπολογίστηκαν οι σχετικές ειδικές για τη χώρα συστάσεις. Όπως προβλέπεται στο άρθρο 23 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4), όπου είναι αναγκαίο για τη στήριξη της εφαρμογής σχετικών συστάσεων του Συμβουλίου, η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει από ένα κράτος μέλος να επανεξετάσει και να προτείνει τροποποιήσεις του οικείου συμφώνου εταιρικής σχέσης και των σχετικών προγραμμάτων. Η Επιτροπή έχει παράσχει περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο προτίθεται να κάνει χρήση αυτής της διάταξης σε κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με την εφαρμογή των μέτρων που συνδέουν την αποτελεσματικότητα των ευρωπαϊκών διαρθρωτικών και επενδυτικών ταμείων με τη χρηστή οικονομική διακυβέρνηση.

               (5)

               Μετά την κατάργηση της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος, η Ιρλανδία βρίσκεται στο προληπτικό σκέλος του συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και υπόκειται στον μεταβατικό κανόνα για το χρέος. Στο Πρόγραμμα Σταθερότητας του 2016, το οποίο βασίζεται στην παραδοχή της αμετάβλητης πολιτικής, η κυβέρνηση σχεδιάζει σταδιακή βελτίωση του ονομαστικού ισοζυγίου έως ότου επιτύχει πλεόνασμα της τάξης του 0,4 % του ΑΕΠ το 2018. Ο αναθεωρημένος μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος —διαρθρωτικό έλλειμμα της τάξης του 0,5 % του ΑΕΠ— αναμένεται να επιτευχθεί το 2018. Ωστόσο, η ετήσια μεταβολή του εκ νέου υπολογισθέντος (5) διαρθρωτικού ισοζυγίου κατά 0,1 % του ΑΕΠ το 2016 δεν εξασφαλίζει επαρκή πρόοδο για την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού στόχου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα Σταθερότητας, ο δείκτης δημόσιου χρέους προς το ΑΕΠ αναμένεται να πέσει στο 88,2 % το 2016 και εν συνεχεία να μειωθεί στο 85,5 % το 2017. Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζονται οι εν λόγω δημοσιονομικές προβλέψεις είναι εύλογο. Ωστόσο, δεν έχουν προσδιοριστεί επαρκώς τα απαιτούμενα μέτρα στήριξης των προβλεπόμενων στόχων για το έλλειμμα από το 2017 και μετά. Με βάση τις εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2016, υπάρχει κίνδυνος να σημειωθεί κάποια απόκλιση από τη συνιστώμενη δημοσιονομική προσαρμογή το 2016, ενώ η Ιρλανδία αναμένεται να συμμορφωθεί το 2017 σε περίπτωση αμετάβλητων πολιτικών. Η Ιρλανδία αναμένεται να συμμορφωθεί με τον μεταβατικό κανόνα για το χρέος το 2016 και το 2017. Το Συμβούλιο, με βάση την αξιολόγησή του για το Πρόγραμμα Σταθερότητας και λαμβανομένων υπόψη των εαρινών προβλέψεων του 2016 της Επιτροπής, είναι της γνώμης ότι η Ιρλανδία αναμένεται να συμμορφωθεί σε γενικές γραμμές με τις διατάξεις του συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Ωστόσο, θα χρειαστεί να ληφθούν περαιτέρω μέτρα ώστε να εξασφαλιστεί η συμμόρφωση το 2016.

               (6)

               Οι προσπάθειες για τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης ήταν περιορισμένες και τα πρόσφατα φορολογικά μέτρα επικεντρώθηκαν σε περικοπές και μειώσεις. Θα πρέπει να επιτευχθεί περαιτέρω πρόοδος για να καταστεί το φορολογικό σύστημα περισσότερο αποτελεσματικό και ευνοϊκό για την ανάπτυξη. Οι ιρλανδικές αρχές εφαρμόζουν ένα κυλιόμενο πρόγραμμα επανεξέτασης των φορολογικών δαπανών, τα αποτελέσματα του οποίου δημοσιεύονται σε ετήσια έκθεση. Ωστόσο, η διαδικασία επανεξέτασης δεν καλύπτει τις σχετικές με τον ΦΠΑ φορολογικές δαπάνες, ενώ εξακολουθεί να υπάρχει περιθώριο για τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης μέσω της αύξησης των λιγότερο στρεβλωτικών φόρων.

               (7)

               Η οικονομική αποδοτικότητα, η ίση πρόσβαση και η βιωσιμότητα παραμένουν βασικές προκλήσεις για το σύστημα υγείας. Ορισμένοι τομείς μεταρρυθμίσεων προχωρούν, αλλά οι δαπάνες για φαρμακευτικά προϊόντα, ιδίως λόγω του υψηλού κόστους των φαρμάκων από έναν και μοναδικό προμηθευτή, εξακολουθούν να επηρεάζουν την οικονομική αποδοτικότητα. Η δημοσιονομική διαχείριση και τα συστήματα πληροφοριών παραμένουν ανεπαρκή και η άνιση πρόσβαση στην πρωτοβάθμια περίθαλψη εξακολουθεί να αποτελεί πρόβλημα. Το 40 % περίπου του πληθυσμού έχει δωρεάν πρόσβαση σε ιατρούς γενικής ιατρικής, ενώ ο υπόλοιπος πληθυσμός επιβαρύνεται πλήρως με το κόστος. Μεγάλη αβεβαιότητα καλύπτει την ευρεία μεταρρύθμιση του συστήματος υγείας δεδομένου ότι το μοντέλο καθολικής ασφάλισης υγείας προκαλεί διλήμματα.

               (8)

               Για την προώθηση βιώσιμης και ισόρροπης ανάπτυξης στο μέλλον θα πρέπει να αντιμετωπιστούν οι ανάγκες σε υποδομές. Μετά την κορύφωσή τους στο 5,2 % του ΑΕΠ το 2008, οι δημόσιες επενδύσεις μειώθηκαν σε μόλις 1,8 % του ΑΕΠ το 2013, παρουσιάζοντας ελαφρά ανάκαμψη το 2014, αλλά και πάλι αρκετά κάτω από τον μέσο όρο της ΕΕ. Επιπλέον, η κρίση φαίνεται να οδήγησε σε διαρθρωτική μετατόπιση στη σύνθεση των δαπανών της γενικής κυβέρνησης από τις επενδύσεις προς τις τρέχουσες δαπάνες. Κατά την περίοδο 2010-2013, ο μέσος όρος των κεφαλαιουχικών δαπανών ήταν μόλις 4,8 % επί του συνόλου, λιγότερο από το ήμισυ του μακροπρόθεσμου μέσου όρου κατά την περίοδο 1995-2008. Η δραστική μείωση των δημόσιων επενδύσεων επί μία επταετία είχε αρνητικό αντίκτυπο στην ποιότητα και την καταλληλότητα των υποδομών και στην κρατική στήριξη για άυλες επενδύσεις. Υπάρχουν βασικές αδυναμίες στη στέγαση, την ύδρευση, τις δημόσιες μεταφορές και την ικανότητα μετριασμού της κλιματικής αλλαγής. Η ζήτηση για νέες κατοικίες υπερβαίνει επί του παρόντος την προσφορά με μεγάλη διαφορά στις κύριες αστικές περιοχές της χώρας. Αποτέλεσμα ήταν να αυξηθούν απότομα οι τιμές και τα μισθώματα των κατοικιών στις αστικές περιοχές το 2014, ενώ το 2015 παρατηρήθηκε επιβράδυνση της αύξησης αυτής. Προς το παρόν δεν υπάρχει καμία απόδειξη υπερτίμησης, αλλά οι περιορισμοί που τίθενται στον κατασκευαστικό τομέα και την προσφορά στέγης, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων που συνδέονται με τις δημόσιες υποδομές, θα μπορούσαν να δημιουργήσουν κινδύνους ανισορροπιών εάν δεν εκλείψουν. Η μετατόπιση του βάρους των δημόσιων δαπανών έχει επηρεάσει επίσης την κρατική στήριξη στην Ε&Α και την καινοτομία, η οποία, το 2014, ήταν κάτω από τα επίπεδα του 2007. Επί του παρόντος, από άποψη δημόσιας Ε&Α ως ποσοστό του ΑΕΠ, η Ιρλανδία κατατάσσεται 22η στην Ένωση. Αυτό έχει αρνητικό αντίκτυπο στην ανταγωνιστικότητα των ΜΜΕ.

               (9)

               Η ανεργία έπεσε κάτω από τον μέσο όρο της ΕΕ και τον Μάρτιο του 2016 ανερχόταν σε 8,6 %. Ωστόσο, η μακροχρόνια ανεργία και η χαμηλή ένταση εργασίας των νοικοκυριών εξακολουθούν να προκαλούν προβληματισμό. Ειδικότερα, αν και το ποσοστό της μακροχρόνιας ανεργίας μειώθηκε τα τελευταία έτη, το ποσοστό των μακροχρόνια ανέργων στη συνολική ανεργία παραμένει υψηλό, φθάνοντας το 56,3 % κατά το τέταρτο τρίμηνο του 2015, και υπερβαίνει τον μέσο όρο της ΕΕ, που είναι 48,3 %. Το 2014 (τελευταία συγκρίσιμα δεδομένα), το ποσοστό πληθυσμού που ζει σε νοικοκυριά με πολύ χαμηλή ένταση εργασίας ήταν το υψηλότερο στην ΕΕ (21,1 %) ιδιαίτερα στα μονογονεϊκά νοικοκυριά. Το ποσοστό των παιδιών (ηλικίας 0 έως 17 ετών) που αντιμετωπίζουν κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού μειώθηκε το 2014 στο 30,3 %, αλλά εξακολουθεί να είναι υψηλότερο από τον μέσο όρο της ΕΕ που είναι 27,8 %. Το αντίστοιχο ποσοστό για τα μονογονεϊκά νοικοκυριά (62,5 % το 2014) είναι πολύ υψηλότερο από τον μέσο όρο της ΕΕ (48,2 %).

               (10)

               Η Ιρλανδία έχει αρχίσει να εφαρμόζει το πρόγραμμα JobPath για την αντιμετώπιση των αναγκών των μακροχρόνια ανέργων και αναπτύσσει προσέγγιση δραστηριοποίησης για την ενθάρρυνση όσων έχουν δυνατότητες και βούληση να αναλάβουν πιο ενεργό ρόλο στην αγορά εργασίας. Παραμένει πρόκληση η επέκταση των υπηρεσιών στήριξης της απασχόλησης εκείνων που ανέκαθεν αποκλείονταν από την αγορά εργασίας, μεταξύ άλλων των ατόμων με αναπηρία και εκείνων που βαρύνονται με ευθύνες παροχής φροντίδας. Συνολικά, το σύστημα κοινωνικής πρόνοιας λειτουργεί καλά ως προς τον περιορισμό των επιπτώσεων της κρίσης στη φτώχεια και την ανισότητα, αλλά εξακολουθούν να υπάρχουν εμπόδια για τη χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη. Έχει επιτευχθεί κάποια πρόοδος όσον αφορά την προοδευτική μείωση των παροχών, αλλά εξακολουθούν να υπάρχουν ανησυχίες σχετικά με τις παγίδες αεργίας για ορισμένα νοικοκυριά. Ως ποσοστό των μισθών, το καθαρό κόστος της παιδικής μέριμνας στην Ιρλανδία είναι από τα υψηλότερα στην Ένωση, το δεύτερο υψηλότερο για τα ζευγάρια και το υψηλότερο για τις μονογονεϊκές οικογένειες. Εξακολουθούν να υπάρχουν ανησυχίες σχετικά με την ποιότητα της παρεχόμενης παιδικής μέριμνας. Για παράδειγμα, το 2014 το ποσοστό των αποφοίτων που εργάζονταν στην προσχολική εκπαίδευση και μέριμνα (15 %) παρέμεινε αρκετά χαμηλότερο από το συνιστώμενο επίπεδο. Εξακολουθούν να υφίστανται αναντιστοιχίες δεξιοτήτων και σε ορισμένους τομείς εμφανίζονται ελλείψεις δεξιοτήτων, ενώ οι δυνατότητες αναβάθμισης δεξιοτήτων και επανειδίκευσης παραμένουν ανεπαρκείς, και η μείωση των δαπανών για την παιδεία θα μπορούσε να έχει αρνητικές συνέπειες για τα εκπαιδευτικά αποτελέσματα στο μέλλον.

               (11)

               Το υψηλό επίπεδο μόχλευσης στον ιδιωτικό τομέα αντικατοπτρίζει τα τρέχοντα προβλήματα απομείωσης δανείων. Στο τέλος Ιουνίου 2015, το μη ενοποιημένο χρέος του ιδιωτικού τομέα ανήλθε σε 266,3 % του ΑΕΠ, πολύ πάνω από τον μέσο όρο της ζώνης του ευρώ. Μολονότι το ποσοστό των μη εξυπηρετούμενων δανείων μειώνεται λόγω της οικονομικής ανάκαμψης και των ενεργειών αναδιάρθρωσης, στο τέλος του 2015 παρέμενε ένα από τα υψηλότερα στη ζώνη του ευρώ, σε ποσοστό άνω του 16 % του συνόλου των εγχώριων δανείων των τραπεζών. Επιπλέον, το 14,7 % των οφειλών ενυπόθηκων δανείων ήταν ληξιπρόθεσμες στο τέλος του 2015, ενώ οι ληξιπρόθεσμοι άνω των δύο ετών λογαριασμοί αντιπροσώπευαν σχεδόν το 10 % του συνολικού υπολοίπου ενυπόθηκων δανείων. Παρά την πρόοδο που σημειώνεται, η αναδιάρθρωση ενυπόθηκων δανείων είναι ως επί το πλείστον προσωρινή, οπότε είναι εμφανής ο κίνδυνος να υπάρξει εκ νέου αδυναμία πληρωμής, ιδίως σε περίπτωση μακροοικονομικής επιδείνωσης ή εξωτερικού κλυδωνισμού. Τα δάνεια εμπορικών ακινήτων που έχουν χορηγήσει εγχώριες τράπεζες, καθώς και τα δάνεια προς ΜΜΕ και τα επιχειρηματικά δάνεια παραμένουν επίσης προβληματικοί τομείς και τα ποσοστά των μη εξυπηρετούμενων δανείων ανέρχονται σε 37,3 % και 13,8 % αντίστοιχα. Παρότι καταγράφεται πρόοδος, θα χρειαστεί ακόμη πολύς χρόνος και προσπάθεια για τη βιώσιμη αναδιάρθρωση αυτών των λογαριασμών. Οι διαδικασίες προσωπικής αφερεγγυότητας, πτώχευσης, «examinership» (δικαστική προστασία βάσει της ιρλανδικής νομοθεσίας για προβληματικές επιχειρήσεις) και άλλα μέσα μερικής ελάφρυνσης του χρέους με σκοπό την αποκατάσταση της βιωσιμότητας σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις εξακολουθούν να υποαξιοποιούνται. Η εισαγωγή του κεντρικού μητρώου πιστώσεων υπήρξε αργή, παρόλο που είναι καθοριστική για τη στήριξη της συνετής δανειοδότησης.

               (12)

               Ο ρυθμιστικός νόμος για τις νομικές υπηρεσίες του 2015 έχει υπογραφεί, αλλά σε προχωρημένο στάδιο της διαδικασίας δόθηκαν παραχωρήσεις στα νομικά επαγγέλματα οι οποίες μείωσαν σημαντικά την αρχική φιλοδοξία των μεταρρυθμίσεων. Η εφαρμογή του νέου πλαισίου είναι μόλις στη φάση έναρξης και είναι πολύ νωρίς για να πείσει απόλυτα ότι θα τονώσει τον ανταγωνισμό και θα μειώσει το κόστος. Οι νομικές υπηρεσίες είναι σημαντικές για όλους τους τομείς της οικονομίας και το κόστος τους επηρεάζει την ανταγωνιστικότητα της Ιρλανδίας. Πραγματική μείωση του κόστους μπορεί να επιτευχθεί μόνο εάν οι διατάξεις του σχεδιαζόμενου κανονιστικού πλαισίου για την τόνωση του ανταγωνισμού και τη μείωση του κόστους γίνουν νόμος κατόπιν δημόσιων διαβουλεύσεων ή ενσωματωθούν σε κανονιστικές ρυθμίσεις που θα εκδοθούν από τη ρυθμιστική αρχή για τις νομικές υπηρεσίες.

               (13)

               Στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου, η Επιτροπή προέβη σε ολοκληρωμένη ανάλυση της οικονομικής πολιτικής της Ιρλανδίας και τη δημοσίευσε στην έκθεση του 2016 για τη χώρα. Επίσης, αξιολόγησε το Πρόγραμμα Σταθερότητας και το Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων, καθώς και τη συνέχεια που δόθηκε στις συστάσεις που είχαν απευθυνθεί προς την Ιρλανδία κατά τα προηγούμενα έτη. Έλαβε υπόψη όχι μόνον τη συνάφειά τους για την άσκηση βιώσιμης δημοσιονομικής και κοινωνικοοικονομικής πολιτικής στην Ιρλανδία, αλλά και τη συμμόρφωσή τους με τους κανόνες και τις κατευθύνσεις της ΕΕ, δεδομένης της ανάγκης ενδυνάμωσης της συνολικής οικονομικής διακυβέρνησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μέσω της συνεκτίμησης στοιχείων σε επίπεδο ΕΕ κατά τη διαμόρφωση μελλοντικών εθνικών αποφάσεων. Οι συστάσεις στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου αποτυπώνονται στις συστάσεις 1 έως 3 κατωτέρω.

               (14)

               Υπό το πρίσμα της αξιολόγησης αυτής, το Συμβούλιο εξέτασε το Πρόγραμμα Σταθερότητας και η γνώμη του (6) αποτυπώνεται ιδιαιτέρως στη σύσταση 1 κατωτέρω.

               (15)

               Υπό το πρίσμα της εμπεριστατωμένης επισκόπησης της Επιτροπής και της εν λόγω αξιολόγησης, το Συμβούλιο εξέτασε το Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων και το Πρόγραμμα Σταθερότητας. Οι συστάσεις που απηύθυνε σύμφωνα με το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 αποτυπώνονται στις συστάσεις 1 έως 3 κατωτέρω,

         ΣΥΝΙΣΤΑ στην Ιρλανδία να λάβει μέτρα το 2016 και το 2017 προκειμένου:

               1.

               Μετά τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος, να επιτύχει ετήσια δημοσιονομική προσαρμογή 0,6 % του ΑΕΠ για την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού στόχου το 2016 και το 2017. Να χρησιμοποιήσει τα έκτακτα έσοδα από τις ευνοϊκές οικονομικές και χρηματοπιστωτικές συνθήκες, καθώς και από την εκποίηση περιουσιακών στοιχείων, για την επιτάχυνση της μείωσης του δημόσιου χρέους. Να μειώσει την ευαισθησία στις οικονομικές διακυμάνσεις και τους κλυδωνισμούς, μεταξύ άλλων με τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης. Να βελτιώσει την ποιότητα των δαπανών, ιδίως με την αύξηση της οικονομικής αποδοτικότητας της περίθαλψης υγείας και με την απόδοση προτεραιότητας σε κρατικές κεφαλαιουχικές δαπάνες στην Ε&Α και στις δημόσιες υποδομές, ιδίως τις μεταφορές, τις υπηρεσίες ύδρευσης και στέγασης.

               2.

               Να αυξήσει και να επιταχύνει την εφαρμογή πολιτικών ενεργοποίησης με σκοπό την αύξηση της έντασης εργασίας των νοικοκυριών και την αντιμετώπιση του κινδύνου παιδικής φτώχειας. Να λάβει μέτρα παροχής κινήτρων για απασχόληση με την προοδευτική κατάργηση των παροχών και των συμπληρωματικών πληρωμών. Να βελτιώσει την παροχή ποιοτικής και προσιτής ολοήμερης παιδικής μέριμνας.

               3.

               Να οριστικοποιήσει βιώσιμες λύσεις αναδιάρθρωσης για τη μείωση των μη εξυπηρετούμενων δανείων, την εξασφάλιση της βιωσιμότητας του χρέους των νοικοκυριών και την ενθάρρυνση των δανειστών να μειώσουν το χρέος των υπερβολικά χρεωμένων αλλά βιώσιμων επιχειρήσεων. Να επισπεύσει τη σταδιακή εφαρμογή ενός πλήρως λειτουργικού κεντρικού μητρώου πιστώσεων για όλες τις κατηγορίες δανειστών και οφειλετών.

      Βρυξέλλες, 12 Ιουλίου 2016.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         P. KAŽIMÍR

      (1)  ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.

      (2)  ΕΕ L 306 της 23.11.2011, σ. 25.

      (3)  ΕΕ C 96 της 11.3.2016, σ. 1.

      (4)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, περί καθορισμού κοινών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής, το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και περί καθορισμού γενικών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1083/2006 (ΕΕ L 347 της 20.12.2013, σ. 320).

      (5)  Το διαρθρωτικό ισοζύγιο, όπως έχει υπολογιστεί εκ νέου από τις υπηρεσίες της Επιτροπής με βάση τα στοιχεία του Προγράμματος Σύγκλισης και σύμφωνα με την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία.

      (6)  Δυνάμει του άρθρου 5 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97.


				|

		52014DC0402

			Σύσταση για ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Βελγίου για το 2014 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας του Βελγίου για το 2014 /* COM/2014/0402 final */

Σύσταση
για
ΣΥΣΤΑΣΗ
ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
σχετικά
με το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
του Βελγίου
για το 2014
και τη
διατύπωση
γνώμης του
Συμβουλίου
σχετικά με το
πρόγραμμα
σταθερότητας
του Βελγίου
για το 2014
ΤΟ
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ
ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας
υπόψη τη
Συνθήκη για τη
λειτουργία της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης, και
ιδίως το άρθρο 121
παράγραφος 2
και το άρθρο 148
παράγραφος 4,
Έχοντας
υπόψη τον
κανονισμό (ΕΚ)
αριθ. 1466/97 του
Συμβουλίου,
της 7ης Ιουλίου
1997, για την
ενίσχυση της
εποπτείας της
δημοσιονομικής
κατάστασης και
την εποπτεία
και το
συντονισμό των
οικονομικών
πολιτικών[1], και
ιδίως το άρθρο 5
παράγραφος 2,
Έχοντας
υπόψη τον
κανονισμό (ΕΕ)
αριθ. 1176/2011 του
Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου
και του
Συμβουλίου,
της 16ης Νοεμβρίου
2011, σχετικά με
την πρόληψη
και τη
διόρθωση των
υπερβολικών
μακροοικονομικών
ανισορροπιών[2], και
ιδίως το άρθρο 6
παράγραφος 1,
Έχοντας
υπόψη τη
σύσταση της
Ευρωπαϊκής
Επιτροπής[3],
Έχοντας
υπόψη τα
ψηφίσματα του
Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου[4],
Έχοντας
υπόψη τα
συμπεράσματα
του Ευρωπαϊκού
Συμβουλίου,
Έχοντας
υπόψη τη γνώμη
της επιτροπής
απασχόλησης,
Έχοντας
υπόψη τη γνώμη
της
οικονομικής
και δημοσιονομικής
επιτροπής,
Έχοντας
υπόψη τη γνώμη
της επιτροπής
κοινωνικής προστασίας,
Έχοντας
υπόψη την
γνώμη της
επιτροπής
οικονομικής
πολιτικής,
Εκτιμώντας
τα ακόλουθα:
(1)
Στις 26
Μαρτίου 2010, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
συμφώνησε με
την πρόταση
της Επιτροπής
για τη
δρομολόγηση της
στρατηγικής
«Ευρώπη 2020», μιας
νέας
στρατηγικής για
την ανάπτυξη
και την
απασχόληση, η
οποία, βασιζόμενη
στον
μεγαλύτερο
συντονισμό των
οικονομικών
πολιτικών, θα
εστιάζεται στους
νευραλγικούς
τομείς στους
οποίους
απαιτείται
δράση ώστε να
ενισχυθεί το
δυναμικό
διατηρήσιμης
ανάπτυξης και
ανταγωνιστικότητας
της Ευρώπης.
(2)
Στις 13
Ιουλίου 2010, με
βάση τις
προτάσεις της
Επιτροπής, το
Συμβούλιο
εξέδωσε
σύσταση
σχετικά με
τους γενικούς προσανατολισμούς
της
οικονομικής
πολιτικής των
κρατών μελών
και της Ένωσης
(2010 έως 2014) και, στις 21
Οκτωβρίου 2010,
εξέδωσε
απόφαση
σχετικά με τις
κατευθυντήριες
γραμμές για
τις πολιτικές
απασχόλησης
των κρατών
μελών, οι
οποίες από
κοινού
αποτελούν τις «ολοκληρωμένες
κατευθυντήριες
γραμμές». Τα
κράτη μέλη
κλήθηκαν να
λαμβάνουν
υπόψη τις
ολοκληρωμένες
κατευθυντήριες
γραμμές στις
οικείες οικονομικές
πολιτικές και
στις πολιτικές
για την απασχόληση.
(3)
Στις 29 Ιουνίου
2012, οι αρχηγοί
κρατών και
κυβερνήσεων
ενέκριναν
«Σύμφωνο για
την ανάπτυξη
και την
απασχόληση», το
οποίο παρέχει
ένα συνεκτικό
πλαίσιο δράσης
σε επίπεδο
κρατών μελών,
ΕΕ και ζώνης
του ευρώ, με την κινητοποίηση
όλων των
δυνατών
μηχανισμών,
μέσων και πολιτικών.
Έλαβαν
αποφάσεις
σχετικά με τη
δράση που
πρέπει να
αναληφθεί στο
επίπεδο των
κρατών μελών,
ιδίως
εκφράζοντας
την απόλυτη
προσήλωσή τους
στην επίτευξη
των στόχων της
στρατηγικής
«Ευρώπη 2020» και
στην εφαρμογή
των ειδικών
ανά χώρα
συστάσεων.
(4)
Στις 9
Ιουλίου 2013, το
Συμβούλιο
εξέδωσε
σύσταση
σχετικά με το
εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
του Βελγίου
για το 2013 και
διατύπωσε τη
γνώμη του
σχετικά με το
επικαιροποιημένο
πρόγραμμα
σταθερότητας
του Βελγίου
για την
περίοδο 2012-2016. Στις
15 Νοεμβρίου 2013,
σύμφωνα με τον
κανονισμό (ΕΕ)
αριθ. 473/2013[5],η
Επιτροπή
παρουσίασε τη
γνώμη της για
το σχέδιο δημοσιονομικού
προγράμματος
του Βελγίου
για το 2014[6].
(5)
Στις 13
Νοεμβρίου 2013, η
Επιτροπή
εξέδωσε την
ετήσια επισκόπηση
της ανάπτυξης[7],
δίνοντας το
εναρκτήριο
λάκτισμα για
το Ευρωπαϊκό
Εξάμηνο του 2014
σχετικά με τον
συντονισμό των
οικονομικών
πολιτικών. Την
ίδια ημέρα,
βάσει του
κανονισμού (ΕΕ)
αριθ. 1176/2011, η Επιτροπή
εξέδωσε την
έκθεση του
μηχανισμού
επαγρύπνησης[8],
στην οποία
προσδιόρισε το
Βέλγιο ως ένα από
τα κράτη μέλη
τα οποία θα
έπρεπε να
υποβληθούν σε
εμπεριστατωμένη
επισκόπηση.
(6)
Στις 20
Δεκεμβρίου 2013, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
ενέκρινε τις
προτεραιότητες
για την
εξασφάλιση
χρηματοπιστωτικής
σταθερότητας,
δημοσιονομικής
εξυγίανσης και
δράσης για την
ενίσχυση της
ανάπτυξης.
Υπογράμμισε
την ανάγκη να επιδιωχθεί
διαφοροποιημένη,
φιλική προς
την ανάπτυξη
δημοσιονομική
εξυγίανση, να
αποκατασταθούν
οι κανονικές
συνθήκες
δανειοδότησης
στην οικονομία,
να προωθηθούν
η ανάπτυξη και
η ανταγωνιστικότητα,
να καταπολεμηθούν
η ανεργία και
οι κοινωνικές
επιπτώσεις της
κρίσης και να
εκσυγχρονιστεί
η δημόσια
διοίκηση.
(7)
Στις 5
Μαρτίου 2014, η
Επιτροπή
δημοσίευσε τα
αποτελέσματα
της
εμπεριστατωμένης
επισκόπησης
που διεξήγαγε
για το Βέλγιο[9], με
βάση το άρθρο 5
του κανονισμού
(ΕΕ) αριθ. 1176/2011
σχετικά με την
πρόληψη και τη
διόρθωση των
υπερβολικών
μακροοικονομικών
ανισορροπιών.
Η ανάλυση της
Επιτροπής
οδηγεί στο
συμπέρασμα ότι
το Βέλγιο
εξακολουθεί να
αντιμετωπίζει
μακροοικονομικές
ανισορροπίες,
που απαιτούν
παρακολούθηση
και υιοθέτηση
μέτρων
πολιτικής.
Ειδικότερα,
εξακολουθούν
να χρήζουν
ιδιαίτερης
προσοχής οι
εξελίξεις όσον
αφορά την
εξωτερική
ανταγωνιστικότητα
των αγαθών,
διότι η
διαρκής
επιδείνωσή της
θα απειλούσε
τη
μακροοικονομική
σταθερότητα.
(8)
Στις 30
Απριλίου 2014, το Βέλγιο
υπέβαλε το
εθνικό του
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
για το 2014 και το
πρόγραμμα
σταθερότητας
του 2014. Για να
ληφθεί υπόψη η
αλληλεξάρτησή
τους, τα δύο προγράμματα
αξιολογήθηκαν
ταυτόχρονα.
(9)
Στόχος
της
δημοσιονομικής
στρατηγικής
που περιγράφεται
στο πρόγραμμα
σταθερότητας
του 2014 είναι η
ισοσκέλιση του
προϋπολογισμού
σε
διαρθρωτικούς
όρους έως το 2016
και η επίτευξη
του
μεσοπρόθεσμου
στόχου το
επόμενο έτος.
Το πρόγραμμα
επιβεβαιώνει
τον
προηγούμενο μεσοπρόθεσμο
στόχο του 0,75% του
ΑΕΠ, ο οποίος
αντικατοπτρίζει
τους στόχους
του Συμφώνου
Σταθερότητας και
Ανάπτυξης,
αλλά η
επίτευξή του
αναβλήθηκε για
το 2017, ένα έτος
αργότερα από
το έτος που
τέθηκε ως στόχος
στο περσινό
πρόγραμμα. Η
προγραμματιζόμενη
ετήσια πρόοδος
σε σχέση με τον
μεσοπρόθεσμο
στόχο είναι ευθυγραμμισμένη
με την
προσαρμογή που
απαιτεί το Σύμφωνο
Σταθερότητας
και Ανάπτυξης.
Σύμφωνα με το
πρόγραμμα, η
τιμή αναφοράς
για τις
δαπάνες σε γενικές
γραμμές
τηρήθηκε κατά
τη διάρκεια
του προγράμματος.
Το χρέος
υπερβαίνει την
τιμή αναφοράς
του 60% του ΑΕΠ που
προβλέπει η
Συνθήκη,
φθάνοντας σε 101,5%
του ΑΕΠ το 2013 και
αναμένεται να
μειωθεί
σταδιακά σε
περίπου 93% του
ΑΕΠ το 2017 σύμφωνα
με το
πρόγραμμα.
Συνολικά, οι στόχοι
του
προγράμματος
είναι
ευθυγραμμισμένοι
με τις
απαιτήσεις του
Συμφώνου
Σταθερότητας
και Ανάπτυξης.
Το
μακροοικονομικό
σενάριο στο οποίο
στηρίζονται οι
δημοσιονομικές
προβλέψεις του
προγράμματος,
το οποίο
καταρτίστηκε
από ανεξάρτητο
οργανισμό (το Federal
Planning Bureau) είναι ρεαλιστικό.
Οι προβλέψεις
για την
ανάπτυξη προσεγγίζουν
αυτές των
εαρινών
προβλέψεων της
Επιτροπής του 2014.
Η δημοσιονομική
τροχιά δεν υποστηρίζεται
ακόμη από
μέτρα. Οι
εαρινές
προβλέψεις της
Επιτροπής δεν
δείχνουν
διαρθρωτική
βελτίωση το 2014,
ενώ, με βάση τη
συνήθη
παραδοχή μη
μεταβολής της
πολιτικής,
δείχνουν διαρθρωτική
επιδείνωση το 2015.
Ως εκ τούτου,
κινδυνεύει η
επίτευξη των
στόχων και θα
μπορούσε να
προκύψει
σημαντική
απόκλιση από
την προσαρμογή
για την επίτευξη
του
μεσοπρόθεσμου
στόχου κατά τα
έτη 2014-15. Επιπλέον,
σύμφωνα με τις
εαρινές
προβλέψεις της
Επιτροπής, το
Βέλγιο δεν θα
έχει
συμμορφωθεί
προς τον
κανόνα για το
χρέος ούτε το 2014
ούτε το 2015. Με
βάση την
αξιολόγηση του
προγράμματος
και τις
εαρινές προβλέψεις
της Επιτροπής,
σύμφωνα με τον
κανονισμό (ΕΚ)
αριθ. 1466/97 του
Συμβουλίου, το
Συμβούλιο είναι
της γνώμης ότι
το Βέλγιο
μείωσε το
έλλειμμά του
γενικής
κυβέρνησης με
τρόπο βιώσιμο
κάτω από το 3% του
ΑΕΠ το 2013, αλλά
κινδυνεύει να
αποκλίνει
σημαντικά από
τις απαιτήσεις
του
προληπτικού
σκέλους από το 2014
και μετά.
(10)
Το Βέλγιο
σημείωσε
σημαντική πρόοδο
θεσπίζοντας
περισσότερες
ρυθμίσεις
διαρθρωτικού
συντονισμού. Η
συμφωνία
συνεργασίας
για τον
δημοσιονομικό
συντονισμό που
υπεγράφη στα
τέλη του 2013
εισάγει κανόνα
για
διαρθρωτικό
ισοζύγιο προϋπολογισμού
(που
καθορίζεται
σύμφωνα με τον
μεσοπρόθεσμο
στόχο) σε
επίπεδο
γενικής
κυβέρνησης
όπως απαιτεί
το Δημοσιονομικό
Σύμφωνο.
Επιπλέον,
επισημοποιεί την
καθιερωμένη
συντονιστική
πρακτική,
καθιστώντας
σαφέστερο (i) τον
ρόλο της
διακυβερνητικής
«Συμβουλευτικής
Επιτροπής»
στην επίσημη
διαδικασία και
(ii) τον συμβουλευτικό
ρόλο του
Ανώτατου
Οικονομικού
Συμβουλίου.
Επίσης, η
συμφωνία
προβλέπει
ενίσχυση του εποπτικού
ρόλου του
Ανώτατου
Συμβουλίου με
την εισαγωγή
συγκεκριμένου
διορθωτικού
μηχανισμού σε
περίπτωση
σημαντικής
απόκλισης από
τους συμφωνηθέντες
στόχους. Ενδέχεται
να χρειαστούν
πρόσθετες
ρυθμίσεις προκειμένου
οι στόχοι
πέραν του 2014 να
καταστούν
δεσμευτικοί.
(11)
Μολονότι
το Βέλγιο
μπόρεσε
πρόσφατα να
περιορίσει την
αύξηση του
δείκτη
δημόσιου
χρέους, το δημόσιο
χρέος στο 101,5% του
ΑΕΠ είναι
υψηλό και
υπάρχουν σημαντικές
οφειλές και
μελλοντικές
υποχρεώσεις λόγω
των
υποχρεώσεων
που
αναλήφθηκαν
για συντάξεις.
Για να
καλυφθούν οι
υποχρεώσεις
αυτές και παράλληλα
να διατηρηθεί
υψηλό επίπεδο
διαβίωσης, πρέπει
να συγκρατηθεί
το
δημοσιονομικό
κόστος των
μελλοντικών
εξελίξεων· τα
ποσοστά
δραστηριότητας
και
απασχόλησης θα
πρέπει να
αυξηθούν και η
διεθνής
ανταγωνιστικότητα
πρέπει να
βελτιωθεί.
Στους τομείς
αυτούς, το
Βέλγιο
αντιμετωπίζει
σημαντικές
δυσκολίες. Αν
και το Βέλγιο
έχει λάβει
μέτρα προς τη
σωστή
κατεύθυνση, τα
οποία θα
αποδώσουν
αποτελέσματα
τα επόμενα έτη,
θα απαιτηθεί
πιο φιλόδοξη
δράση,
λαμβανομένων
υπόψη των
μεταρρυθμίσεων
που
συντελούνται
σε εμπορικούς
εταίρους.
(12)
Το
συνολικό
επίπεδο
φορολόγησης
στο Βέλγιο
είναι μεταξύ
των υψηλότερων
στην ΕΕ και η
φορολογική επιβάρυνση
στρέφεται
ιδιαίτερα στην
εργασία, αποτελώντας
επομένως μία
από τις
υψηλότερες
φορολογικές
επιβαρύνσεις
στην ΕΕ.
Ορισμένες
ιδιαιτερότητες
του
φορολογικού
συστήματος
είναι
επιβλαβείς για
το περιβάλλον,
όπως η
φορολογική
μεταχείριση
των
αυτοκινήτων εταιρειών.
Ορισμένα
στοχοθετημένα
μέτρα έχουν ληφθεί
για να μειωθεί
το κόστος
εργασίας για
συγκεκριμένες
ομάδες και για
να περιοριστεί
η διαφορά μεταξύ
μεικτών και
καθαρών μισθών
στο κατώτερο
επίπεδο της
μισθολογικής
κλίμακας.
Ωστόσο, η
φορολογική
επιβάρυνση δεν
έχει
μετατοπιστεί
σημαντικά προς
βάσεις οι οποίες
επηρεάζουν
λιγότερο την
ανάπτυξη.
Έχουν αρχίσει
οι πρώτοι
προβληματισμοί
σχετικά με
συνολική
φορολογική
μεταρρύθμιση
προκειμένου να
προωθηθεί η
επίτευξη
μακροπρόθεσμης
διατηρησιμότητας
των δημοσίων
οικονομικών,
να στηριχθεί η
αύξηση της
ανταγωνιστικότητας
και της
απασχόλησης
και να
προστατευθεί το
περιβάλλον.
Μια τέτοια
συνολική
φορολογική μεταρρύθμιση
θα πρέπει να
προβλέπει
ελάφρυνση της φορολόγησης
της εργασίας,
απλούστευση
του φορολογικού
συστήματος,
αύξηση της
αποτελεσματικότητας
της είσπραξης
του ΦΠΑ,
διεύρυνση των
φορολογικών
βάσεων, μείωση των
φορολογικών
δαπανών,
κάλυψη των
κενών της νομοθεσίας
και σταδιακή
κατάργηση των
επιδοτήσεων που
βλάπτουν το
περιβάλλον.
(13)
Οι
προβλεπόμενες
επιπτώσεις της
γήρανσης του
πληθυσμού στο
Βέλγιο θα
είναι πολύ
σημαντικές,
δεδομένου ότι
το κόστος της
γήρανσης του πληθυσμού
προβλέπεται να
αυξηθεί κατά
περισσότερο
από 8% του ΑΕΠ
μεταξύ του 2010 και
του 2060, ιδίως
λόγω των
συντάξεων και
της
μακροχρόνιας
περίθαλψης. Η
μεταρρύθμιση
που άρχισε
πρόσφατα στον
τομέα της κοινωνικής
ασφάλισης
ατόμων
μεγαλύτερης
ηλικίας αναμένεται
να έχει θετικό
αντίκτυπο στην
απασχόλησή
τους.
Εντούτοις,
δεδομένου του
μεγέθους της πρόκλησης,
απαιτούνται
πρόσθετες
προσπάθειες προκειμένου
να διασφαλιστεί
η
δημοσιονομική
διατηρησιμότητα.
Στο πλαίσιο
αυτών των
προσπαθειών
πρέπει να
ληφθεί υπόψη η
ανάγκη να
διατηρηθεί η
επάρκεια των
συστημάτων κοινωνικής
ασφάλισης
γήρατος.
Απαιτείται η
λήψη μέτρων
για τη σύνδεση
της εκ του
νόμου
προβλεπόμενης
ηλικίας συνταξιοδότησης
με τις
εξελίξεις του
προσδόκιμου ζωής,
τη μείωση της
διαφοράς
μεταξύ της εκ
του νόμου
προβλεπόμενης
ηλικίας
συνταξιοδότησης
και της
πραγματικής
ηλικίας
συνταξιοδότησης,
καθώς και τη
βελτίωση της
σχέσης
κόστους/αποτελεσματικότητας
των δημόσιων
δαπανών για
μακροχρόνια
περίθαλψη.
(14)
Το Βέλγιο
αντιμετωπίζει
χρόνια
υποχρησιμοποίηση
του εργατικού
δυναμικού  Τα
ποσοστά
δραστηριότητας
και
απασχόλησης
είναι
χαμηλότερα από
τον μέσο όρο
της ΕΕ και
στάσιμα, ενώ η
μακροχρόνια
ανεργία ως
ποσοστό της
συνολικής ανεργίας
παραμένει υψηλή.
Στις
περισσότερες
περιπτώσεις, η
μεγάλη φορολογική
επιβάρυνση της
εργασίας, μέσω
της αλληλεπίδρασης
με το σύστημα
παροχών,
δημιουργεί
σημαντική ανεργία
και παγίδες
αεργίας για
τις
περισσότερες
κατηγορίες των
εργαζομένων.
Αν και έχουν
ληφθεί μέτρα
για τη μείωση
των παγίδων
ανεργίας για
τους πολύ
χαμηλόμισθους,
η παγίδα
διευρύνθηκε
για τις
περισσότερες
κατηγορίες και
οι παγίδες
αεργίας
εξακολουθούν
να είναι
διάχυτες.
Δεδομένου ότι
το κόστος
εργασίας
παραμένει
υψηλό, η πολιτική
προσλήψεων
τείνει να
ελαχιστοποιεί
τον κίνδυνο,
αδικώντας
αυτούς που
είναι εκτός
αγοράς εργασίας,
όπως οι νέοι, οι
εργαζόμενοι με
χαμηλή
ειδίκευση και
οι μετανάστες,
των οποίων τα
ποσοστά συμμετοχής
στην αγορά
εργασίας, μαζί
με τους
εργαζομένους
μεγαλύτερης
ηλικίας, είναι
πολύ
χαμηλότερα από
τον μέσο όρο
της ΕΕ. Η ισχυρή
προστασία
αυτών που
είναι ήδη
ενταγμένοι
στην αγορά
εργασίας που
σημαίνει ότι
αλλαγή
εργασίας
συνεπάγεται
απώλεια
δικαιωμάτων
(π.χ. αποζημίωσης
λόγω απόλυσης,
πρόωρης
συνταξιοδότησης,
επιδομάτων
αρχαιότητας),
αποθαρρύνει
την επαγγελματική
κινητικότητα
μεταξύ θέσεων
εργασίας και
τομέων. Η
αδράνεια αυτή
καθιστά τις
ενεργητικές
πολιτικές της
αγοράς
εργασίας στο
Βέλγιο σχετικά
ανεπαρκείς και
οδηγεί σε
κατάσταση στην
οποία, ενώ σε
ορισμένες περιοχές
και τομείς
υπάρχει υψηλή
ανεργία, σε άλλες
περιοχές και
τομείς κάποιες
αγορές
εργασίας παρουσιάζουν
στενότητα και
έλλειψη
δεξιοτήτων η οποία
αποτελεί
εμπόδιο για
την
ανταγωνιστικότητα.
Η ανεργία των
νέων αυξήθηκε
σημαντικά
πέρυσι, με μεγάλες
διαφορές
μεταξύ των
περιφερειών
και ομάδων. Η
αντιμετώπιση
του
διαρθρωτικού
προβλήματος
αναντιστοιχίας
δεξιοτήτων θα
πρέπει να
συμβαδίζει με
την
καταπολέμηση
του πιεστικού
προβλήματος
της πρόωρης
εγκατάλειψης
του σχολείου
και των νέων
που
εγκαταλείπουν
την εκπαίδευση
χωρίς
προσόντα. Η
έκτη κρατική
μεταρρύθμιση
παρέχει τη
δυνατότητα να
βελτιωθεί η
απόδοση των
πολιτικών
απασχόλησης
και να τεθούν
στόχοι σε
αυτές, υπό την
προϋπόθεση ότι
θα
βελτιστοποιηθεί
το ομοσπονδιακό
και
περιφερειακό
επίπεδο.
(15)
Το Βέλγιο
εξακολουθεί να
αντιμετωπίζει
επιδείνωση της
ανταγωνιστικότητας,
συμπεριλαμβανομένων
των πτυχών που
δεν
σχετίζονται με
το κόστος. Συγκεκριμένα,
η ικανότητα
της
μεταποιητικής
βιομηχανίας να
ασκεί
ανταγωνισμό σε
διεθνές
επίπεδο
εξασθενεί,
γεγονός που
αντικατοπτρίζεται
στη μείωση των
περιθωρίων των
παραγωγών και την
κατάργηση
θέσεων
εργασίας. Το
Βέλγιο παραδοσιακά
βασιζόταν στην
τιμαριθμική
αναπροσαρμογή των
μισθών για τη
διατήρηση της
αγοραστικής
δύναμης.
Εντούτοις, οι
υπερβάσεις της
συνολικής
αύξησης των
μισθών διορθώθηκαν
καθυστερημένα
και ανεπαρκώς.
Επιπλέον, ο
κεντρικός
μισθολογικός
κανόνας δεν
επιτρέπει πάντα
να
αντικατοπτρίζονται
δεόντως οι
τομεακές
εξελίξεις της
παραγωγικότητας
και οι τοπικές
συνθήκες της
αγοράς εργασίας.
Συνεπώς, οι
μισθοί
αυξήθηκαν
ταχύτερα από
την
παραγωγικότητα,
με αποτέλεσμα
απώλειες θέσεων
εργασίας και
ανταγωνιστικότητας.
Σε συνεννόηση
με τους
κοινωνικούς
εταίρους και
σύμφωνα με την
εθνική
πρακτική, το
Βέλγιο θα
πρέπει να
μεταρρυθμίσει
το  σύστημά του
διαμόρφωσης
μισθών, ούτως
ώστε να επιτρέπει
μεγαλύτερη
τομεακή
κατανομή των
μισθών και
μεγαλύτερη
ευθυγράμμιση
με τις
εξελίξεις της
παραγωγικότητας.
Στον τομέα του
λιανικού
εμπορίου, οι
τιμές
παραμένουν
υψηλότερες απ’
ό,τι στις γειτονικές
χώρες, ενώ
περιορισμοί
που ισχύουν
στις
επαγγελματικές
υπηρεσίες
εμποδίζουν την
ανάπτυξη
καινοτόμων επιχειρηματικών
μοντέλων και
περιορίζουν
τις επενδύσεις.
Τα τιμολόγια
διανομής
ηλεκτρικής ενέργειας
παραμένουν
μεταξύ των
υψηλότερων
στην Ευρώπη
και η
προγραμματισμένη
περιφερειοποίησή
τους εντείνει
ακόμη
περισσότερο
την
αβεβαιότητα ως
προς τη
μελλοντική
εξέλιξη του
κόστους
διανομής για
τους τελικούς
χρήστες,
δεδομένου ότι
το επί του
παρόντος παγωμένο
τιμολόγιο δεν
καλύπτει τις
αυξανόμενες
δαπάνες των
διανομέων. Προκειμένου
η χώρα να
διατηρήσει
υψηλούς
μισθούς και
συγχρόνως να
δημιουργήσει
νέες θέσεις
εργασίας,
πρέπει να
παράγει και να
πωλεί σε
παγκόσμιες αγορές
πιο εξελιγμένα
και
μεγαλύτερης
προστιθέμενης
αξίας προϊόντα
απ’ ό,τι σήμερα.
Το Βέλγιο δεν διαθέτει
ταχέως
αναπτυσσόμενες
επιχειρήσεις
σε καινοτόμους
τομείς. Η
στήριξη της
καινοτομίας
θεωρείται
πολύπλοκη και
πολύ
κατακερματισμένη.
Όπου
αναπτύσσονται
δραστηριότητες
υψηλής
προστιθέμενης
αξίας, η
ανάπτυξή τους
συχνά
εμποδίζεται
από την έλλειψη
επαρκών
εξειδικευμένων
ανθρώπινων
πόρων.
(16)
Το Βέλγιο
αναμένεται ότι
δεν θα
επιτύχει τον
στόχο για
μείωση, έως το 2020,
κατά 15% των
εκπομπών
αερίων του
θερμοκηπίου
στους τομείς
που δεν
καλύπτονται από
το σύστημα της
ΕΕ για την
εμπορία
δικαιωμάτων εκπομπών.
Αν και έχουν
αναληφθεί
ορισμένες
πρωτοβουλίες,
φαίνεται ότι
δεν έχουν
συνεπή
κατεύθυνση και
το συνδυασμένο
αποτέλεσμα των
μέτρων για τη
μείωση των
εκπομπών,
ιδίως από τους
τομείς των
μεταφορών και
των κτιρίων,
παραμένει
ασαφές. Η
μείωση του ΦΠΑ
στην ηλεκτρική
ενέργεια θα
μπορούσε να
υπονομεύσει
περαιτέρω τις
προσπάθειες εν
προκειμένω. Οι
διαπραγματεύσεις
για συμφωνία συνεργασίας
και
επιμερισμού
του φορτίου
μεταξύ ομοσπονδιακού
κράτους και
περιφερειών
δεν κατέληξαν
σε σαφή
καταμερισμό
προσπαθειών. Η
κυκλοφοριακή
συμφόρηση αποτελεί
δυσβάστακτο
βάρος για τη
βελγική
οικονομία, σε
σύγκριση με
τις
περισσότερες
άλλες χώρες. Η
σοβαρότητα του
προβλήματος
απαιτεί
ολοκληρωμένη πολιτική
απάντηση με
βάση τις
δυνατότητες
χρονικά
διαφοροποιημένης
κυκλοφοριακής
συμφόρησης, επανεξέταση
της ευνοϊκής
φορολογικής
μεταχείρισης
της ιδιωτικής
χρήσης
αυτοκινήτων
εταιρειών και
των καρτών
καυσίμων και
αύξηση της
αποδοτικότητας
των δημόσιων συγκοινωνιών.
(17)
Στο
πλαίσιο του
Ευρωπαϊκού
Εξαμήνου, η
Επιτροπή προέβη
σε συνολική
ανάλυση της
οικονομικής
πολιτικής του
Βελγίου.
Εξέτασε το
πρόγραμμα
σταθερότητας,
καθώς και το
εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων.
Έλαβε υπόψη
όχι μόνο τη
χρησιμότητά
τους για την
άσκηση
διατηρήσιμης
δημοσιονομικής
και κοινωνικοοικονομικής
πολιτικής στο
Βέλγιο, αλλά
και το κατά
πόσο συνάδουν με
τους κανόνες
και τις
κατευθύνσεις
της ΕΕ, δεδομένης
της ανάγκης
ενδυνάμωσης
της συνολικής
οικονομικής
διακυβέρνησης
της Ευρωπαϊκής
Ένωσης μέσω
της
συνεκτίμησης
στοιχείων σε
επίπεδο ΕΕ κατά
τη διαμόρφωση
των
μελλοντικών
εθνικών
αποφάσεων. Οι
συστάσεις που
διατυπώνει στο
πλαίσιο του
Ευρωπαϊκού
Εξαμήνου
αντικατοπτρίζονται
στις συστάσεις
1 έως 6 κατωτέρω.
(18)
Βάσει της
παρούσας
αξιολόγησης,
το Συμβούλιο
εξέτασε το
πρόγραμμα
σταθερότητας
του Βελγίου
και η γνώμη του[10]
αντικατοπτρίζεται
ιδίως στη
σύσταση 1
κατωτέρω.
(19)
Βάσει της
εμπεριστατωμένης
επισκόπησης
της Επιτροπής
και της
παρούσας
αξιολόγησης,
το Συμβούλιο
εξέτασε το
εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
και το
πρόγραμμα
σταθερότητας.
Οι συστάσεις
που απηύθυνε
σύμφωνα με το
άρθρο 6 του
κανονισμού (ΕΕ)
αριθ. 1176/2011 αντικατοπτρίζονται
στις συστάσεις
2, 4 και 5 κατωτέρω,
(20)
Στο
πλαίσιο του
Ευρωπαϊκού
Εξαμήνου, η
Επιτροπή διενήργησε
επίσης ανάλυση
της
οικονομικής
πολιτικής
ολόκληρης της
ζώνης του ευρώ.
Βάσει αυτής της
ανάλυσης, το
Συμβούλιο
απηύθυνε
ειδικές συστάσεις
προς τα κράτη
μέλη που έχουν
ως εθνικό
νόμισμα το
ευρώ. Το Βέλγιο
θα πρέπει
επίσης να
εξασφαλίσει
την πλήρη και
έγκαιρη
εφαρμογή των
εν λόγω
συστάσεων,
ΣΥΝΙΣΤΑ
στο Βέλγιο να
αναλάβει δράση
κατά την περίοδο
2014-2015 προκειμένου:
1.           Μετά
τη διόρθωση
του υπερβολικού
ελλείμματος,
να ενισχύσει
τα
δημοσιονομικά
μέτρα για το 2014
δεδομένης της
εμφάνισης
διαφοράς κατά 0,5%
του ΑΕΠ, με βάση
τις εαρινές
προβλέψεις της
Επιτροπής του 2014,
επισημαίνοντας
τον κίνδυνο
σημαντικής
απόκλισης σε
σχέση με τις
απαιτήσεις του
Συμφώνου
Σταθερότητας
και Ανάπτυξης.
Το 2015, να
ενισχύσει τη
δημοσιονομική
στρατηγική
προκειμένου να
εξασφαλίσει
την
απαιτούμενη
προσαρμογή 0,6%
του ΑΕΠ για την
επίτευξη του
μεσοπρόθεσμου
στόχου, η οποία
θα εξασφαλίσει
επίσης τη
συμμόρφωση
προς τον κανόνα
για το χρέος.
Στη συνέχεια,
μέχρι να
επιτευχθεί ο
μεσοπρόθεσμος
στόχος, να
επιδιώξει την
προγραμματισμένη
ετήσια
διαρθρωτική
προσαρμογή για
την επίτευξη
του
μεσοπρόθεσμου
στόχου,
σύμφωνα με την
απαίτηση
ετήσιας
διαρθρωτικής
προσαρμογής
ύψους τουλάχιστον
0,5% του ΑΕΠ, και
ευνοϊκότερων
οικονομικών
συνθηκών ή, εφόσον
χρειάζεται, να
εξασφαλίσει
ότι τηρείται ο
κανόνας για το
χρέος
προκειμένου να
τεθεί ο υψηλός
δείκτης χρέους
γενικής
κυβέρνησης σε
σταθερά
πτωτική
τροχιά. Να διασφαλίσει
ισόρροπη
συμμετοχή όλων
των επιπέδων
διακυβέρνησης
στην εκπλήρωση
των δημοσιονομικών
κανόνων,
συμπεριλαμβανομένου
του κανόνα για
διαρθρωτικό
ισοζύγιο
προϋπολογισμού,
μέσω δεσμευτικής
πράξης με
συγκεκριμένη
ανάλυση των στόχων
στο πλαίσιο
μεσοπρόθεσμης
προοπτικής προγραμματισμού.
2.           Να
βελτιώσει την
ισορροπία και
τη δικαιοσύνη
του φορολογικού
συστήματος εν
γένει και να
ετοιμάσει συνολική
φορολογική
μεταρρύθμιση η
οποία θα
επιτρέπει τη
μετατόπιση των
φόρων από την
εργασία προς βάσεις
που ευνοούν
περισσότερο
την ανάπτυξη,
την απλούστευση
του φορολογικού
συστήματος,
την κάλυψη των
κενών της νομοθεσίας,
την αύξηση της
αποτελεσματικότητας
της είσπραξης
του ΦΠΑ, τη
διεύρυνση των
φορολογικών
βάσεων, τη
μείωση των
φορολογικών
δαπανών και τη
σταδιακή
κατάργηση των
επιδοτήσεων
που βλάπτουν
το περιβάλλον.
3.           Να
συγκρατήσει
την αύξηση των
δημόσιων
δαπανών που
συνδέονται με
τη γήρανση,
ιδίως στους
τομείς των
συντάξεων και
της
μακροχρόνιας
περίθαλψης, εντείνοντας
τις
προσπάθειες
για τη μείωση
της διαφοράς
μεταξύ της
πραγματικής
ηλικίας
συνταξιοδότησης
και της εκ του
νόμου
προβλεπόμενης
ηλικίας
συνταξιοδότησης,
προωθώντας τη
μείωση των
δυνατοτήτων πρόωρης
συνταξιοδότησης
και την ενεργό
γήρανση, εναρμονίζοντας
τις απαιτήσεις
όσον αφορά την
εκ του νόμου
προβλεπόμενη
ηλικία
συνταξιοδότησης
και τη
διάρκεια του εργασιακού
βίου με τις
μεταβολές του
προσδόκιμου ζωής,
καθώς και
βελτιώνοντας
τη σχέση
κόστους/αποτελεσματικότητας
των δημόσιων
δαπανών για
μακροχρόνια
περίθαλψη.
4.           Να
αυξήσει τη
συμμετοχή στην
αγορά
εργασίας, ιδίως
μειώνοντας τα
οικονομικά
αντικίνητρα
για εργασία,
αυξάνοντας την
πρόσβαση στην
αγορά εργασίας
για τις
μειονεκτούσες
ομάδες, όπως οι
νέοι και οι
μετανάστες,
βελτιώνοντας
την
επαγγελματική
κινητικότητα
και
αντιμετωπίζοντας
την έλλειψη
και την
αναντιστοιχία
δεξιοτήτων,
καθώς και την
πρόωρη
εγκατάλειψη
του σχολείου.
Να ενισχύσει
τις εταιρικές
σχέσεις μεταξύ
δημόσιων
αρχών,
δημόσιων
υπηρεσιών απασχόλησης
και
εκπαιδευτικών
ιδρυμάτων σε
όλη τη χώρα,
ούτως ώστε να
παρέχουν
έγκαιρη και
εξατομικευμένη
υποστήριξη
στους νέους.
5.           Να
αποκαταστήσει
την ανταγωνιστικότητα
συνεχίζοντας
τη
μεταρρύθμιση
του συστήματος
καθορισμού των
μισθών,
συμπεριλαμβανομένης
της
τιμαριθμικής
αναπροσαρμογής
των μισθών, σε
διαβούλευση με
τους
κοινωνικούς
εταίρους και
σύμφωνα με την
εθνική
πρακτική, για
να εξασφαλίσει
ότι η εξέλιξη των
μισθών
αντικατοπτρίζει
την εξέλιξη
της παραγωγικότητας
σε τομεακό
και/ή εταιρικό
επίπεδο καθώς
και τις
οικονομικές
συνθήκες, και
να προβαίνει
αυτομάτως σε
αποτελεσματικές
διορθώσεις
όταν χρειάζεται:
ενισχύοντας
τον
ανταγωνισμό
στον τομέα του
λιανικού εμπορίου,
καταργώντας
τους
υπερβολικούς
περιορισμούς
στις
υπηρεσίες,
συμπεριλαμβανομένων
των επαγγελματικών
υπηρεσιών και
αντιμετωπίζοντας
τον κίνδυνο
περαιτέρω
αυξήσεων του
κόστους διανομής
της ενέργειας·
προωθώντας την
καινοτομία μέσω
εξορθολογισμένων
καθεστώτων
κινήτρων και
μειωμένων
διοικητικών
εμποδίων, και
επιδιώκοντας
συντονισμένες
πολιτικές εκπαίδευσης
και κατάρτισης
για την
αντιμετώπιση
της διάχυτης
αναντιστοιχίας
δεξιοτήτων και
των
περιφερειακών
ανισοτήτων
στην πρόωρη
εγκατάλειψη
του σχολείου.
6.           Να
διασφαλίσει
την επίτευξη
των στόχων για
μείωση, έως το 2020,
των εκπομπών
αερίων του
θερμοκηπίου
από δραστηριότητες
οι οποίες δεν
υπάγονται στο
σύστημα εμπορίας
εκπομπών,
ιδίως όσον
αφορά τα
κτίρια και τις μεταφορές.
Να μεριμνήσει
ώστε οι
μεταφορές να
συμβάλουν
δεόντως στην
επίτευξη του
στόχου μείωσης
της οδικής
συμφόρησης. Να
καταλήξει σε
συμφωνία για
σαφή
καταμερισμό
των
προσπαθειών
και των επιβαρύνσεων
μεταξύ των
ομοσπονδιακών
και περιφερειακών
οντοτήτων.
Βρυξέλλες,
                                                                       Για
το Συμβούλιο
                                                                       Ο
Πρόεδρος
[1]               ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ.
1.
[2]               ΕΕ L 306 της 23.11.2011,
σ. 25.
[3]               COM(2014) 402 final.
[4]               P7_TA(2014)0128
και P7_TA(2014)0129.
[5]               ΕΕ L
140 της 27.5.2013, σ.11.
[6]               C(2013) 8000 final
[7]               COM(2013) 800 final.
[8]               COM(2013) 790 final.
[9]               SWD(2014) 75 final.
[10]             Βάσει του
άρθρου 5
παράγραφος 2
του κανονισμού
(ΕΚ) αριθ. 1466/97 του
Συμβουλίου.


Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου

|

52006SC0107

Σύσταση για γνώµη του Συµßουλίου σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 για το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Αυστρίας, 2005-2008  /* SEC/2006/0107 τελικό */

	[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |Βρυξέλλες, 1.2.2006SEC(2006) 107 τελικόΣύσταση γιαΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 για το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Αυστρίας, 2005-2008(υποβληθείσα από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΙστορικόΤο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουλίου 1998, βασίζεται στον στόχο της επίτευξης υγιών δημόσιων οικονομικών ως μέσο ενίσχυσης των προϋποθέσεων για σταθερότητα των τιμών και ισχυρή διατηρήσιμη ανάπτυξη, οι οποίες ευνοούν τη δημιουργία απασχόλησης. Το 2005, το σύμφωνο τροποποιήθηκε για πρώτη φορά. Η μεταρρύθμιση αναγνώριζε τη χρησιμότητα του συμφώνου για την εδραίωση της δημοσιονομικής πειθαρχίας, αλλά είχε ως σκοπό την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας και των οικονομικών του ερεισμάτων, καθώς επίσης τη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών.Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[1], ο οποίος αποτελεί στοιχείο του συμφώνου, ορίζει ότι τα κράτη μέλη υποβάλλουν υποχρεωτικά, στο Συμβούλιο και την Επιτροπή, προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης, καθώς και ετήσιες επικαιροποιήσεις τους (τα κράτη μέλη που έχουν ήδη υιοθετήσει το ενιαίο νόμισμα υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σταθερότητας, ενώ τα κράτη μέλη που δεν το έχουν υιοθετήσει ακόμη υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σύγκλισης). Το πρώτο πρόγραμμα σταθερότητας της Αυστρίας υποβλήθηκε το Νοέμβριο του 1998. Κατ’ εφαρμογή του κανονισμού, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη επί του προγράμματος στις 18 Ιανουαρίου 1999 επί τη βάσει σύστασης της Επιτροπής και μετά από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή. Βάσει της ίδιας διαδικασίας, τα επικαιροποιημένα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης αξιολογούνται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και εξετάζονται από την προαναφερθείσα επιτροπή, ενώ το Συμβούλιο έχει την ευχέρεια να τα εξετάσει.Στα εν λόγω προγράμματα, τα κράτη μέλη καλούνται να καθορίσουν τον μεσοπρόθεσμο στόχο τον οποίον θέτουν για τη δημοσιονομική τους κατάσταση και να προσδιορίσουν τα μέτρα που σκοπεύουν να εφαρμόσουν προκειμένου να επιτύχουν και να διατηρήσουν το στόχο αυτό, περιλαμβανομένων των συνοδευτικών οικονομικών παραδοχών. Μετά τη μεταρρύθμιση του συμφώνου, ο μεσοπρόθεσμος στόχος πρέπει να διαφοροποιείται για τα επιμέρους κράτη μέλη με γνώμονα την οικονομική και δημοσιονομική ανομοιογένεια που υπάρχει στην Ένωση, περιλαμβανομένου του στοιχείου του κινδύνου που η δημοσιονομική πολιτική συνεπάγεται για τη διατηρησιμότητα. Άλλο στοιχείο της μεταρρύθμισης είναι το ότι πρέπει, αφενός, να επιτυγχάνεται συμμετρικότερη προσέγγιση σε σχέση με τη δημοσιονομική πολιτική κατά τη διάρκεια του οικονομικού κύκλου, με την τήρηση αυξημένης δημοσιονομικής πειθαρχίας σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας και, αφετέρου, να λαμβάνονται υπόψη «μείζονες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις» με επαληθεύσιμα αποτελέσματα για τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα ενόψει πρόσκαιρων αποκλίσεων από το μεσοπρόθεσμο στόχο ή από την πορεία προσαρμογής για την επίτευξή του.Λαμβάνοντας υπόψη τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2005, τον κώδικα δεοντολογίας[2], την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία για την εκτίμηση της δυνητικής παραγωγής και των κυκλικά προσαρμοσμένων αποτελεσμάτων και τους γενικούς προσανατολισμούς οικονομικής πολιτικής που περιλαμβάνονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008, η Επιτροπή εξέτασε την προσφάτως υποβληθείσα επικαιροποίηση του προγράμματος σταθερότητας της Αυστρίας και, επί τη βάσει της κατωτέρω αξιολόγησης, εξέδωσε σύσταση για γνώμη του Συμβουλίου επί της εν λόγω επικαιροποίησης.Αξιολόγηση1.  Στις 30 Νοεμβρίου 2005 η Αυστρία υπέβαλε την πλέον πρόσφατη επικαιροποίηση του αυστριακού προγράμματος σταθερότητας, η οποία καλύπτει την περίοδο 2005-2008. Το πρόγραμμα ανταποκρίνεται εν πολλοίς στην πρότυπη διάρθρωση και στις απαιτήσεις παροχής στοιχείων που ισχύουν για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης σύμφωνα με τον νέο κώδικα δεοντολογίας[3].2.  Το Συμβούλιο, στη γνώμη που εξέδωσε στις 18 Ιανουαρίου 2005 επί της προηγούμενης επικαιροποίησης του προγράμματος σταθερότητας, η οποία κάλυπτε την περίοδο 2004-2008, καλούσε την Αυστρία να ενισχύσει τον εμπροσθοβαρή χαρακτήρα της συνολικής πορείας δημοσιονομικής εξυγίανσης και να προσδιορίσει περισσότερο λεπτομερώς τα συγκεκριμένα μέτρα με τα οποία θα ήταν δυνατό να επιτευχθεί σημαντική δημοσιονομική εξυγίανση κατά τα τελευταία δύο έτη του προγράμματος.3.  Κατά την τελευταία δεκαετία, η αυστριακή οικονομία αναπτύχθηκε κατά μέσο όρο κατά 2,2% ετησίως σε πραγματικούς όρους, δηλαδή με ρυθμό αντίστοιχο με τον ρυθμό οικονομικής ανάπτυξης της ευρωζώνης στο σύνολό της. Μολονότι η δημιουργία θέσεων εργασίας ήταν λιγότερο έντονη σε σύγκριση με την ευρωζώνη, η Αυστρία εξακολουθεί να απολαμβάνει ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά ανεργίας στο σύνολο της ΕΕ. Σε δημοσιονομικούς όρους, η χώρα πέτυχε μία δημοσιονομική «κατάσταση πλεονασματική ή σχεδόν ισοσκελισμένη» κατά τα έτη 2001 και 2002. Παρόλα αυτά, οι πρόσφατες εξελίξεις χαρακτηρίστηκαν από επάνοδο σε κατάσταση ελλείμματος (1,2% και 1% του ΑΕΠ το 2003 και το 2004, αντιστοίχως).4.  Σύμφωνα με την επικαιροποίηση, η αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ αναμένεται να ενισχυθεί, από τον ετήσιο ρυθμό 1¾% το 2005 και το 2006 σε 2½% το 2008. Η οικονομική ανάπτυξη των ετών 2005 και 2006 εμφανίζεται χαμηλότερη από αυτήν που προβλεπόταν παλαιότερα, γεγονός το οποίο αποδίδεται στην άμβλυνση του δυναμισμού του διεθνούς εμπορίου και στην αύξηση των τιμών του πετρελαίου και το οποίο έχει ως συνέπεια τη διεύρυνση του αρνητικού κενού παραγωγής. Η ενδυνάμωση της οικονομικής δραστηριότητας κατά τα απώτερα έτη του προγράμματος αναμένεται να τροφοδοτηθεί από την αύξηση των επενδύσεων και της ιδιωτικής κατανάλωσης. Τόσο το βραχυπρόθεσμο όσο και το μεσοπρόθεσμο σενάριο στηρίζονται σε αξιόπιστες παραδοχές για την οικονομική ανάπτυξη. Παρόλα αυτά, η προσδοκία για αύξηση της απασχόλησης κρίνεται κάπως αισιόδοξη. Ο πληθωρισμός αναμένεται να μειωθεί από 2,3% το 2005 σε 1,5% το 2008, πρόβλεψη που φαίνεται αξιόπιστη.5.  Με βάση προκαταρκτικά αποτελέσματα, το 2005 το έλλειμμα γενικής κυβέρνησης ανήλθε στο 1,7% του ΑΕΠ, ποσοστό κατά 0,2% και 0,1% χαμηλότερο από αυτό που εξαγγέλλεται στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα και προβλέπεται από τις υπηρεσίες της Επιτροπής, αντιστοίχως. Το γεγονός ότι το αποτέλεσμα ήταν καλύτερο από το προβλεπόμενο αποδίδεται στις ευνοϊκότερες από τις αναμενόμενες εξελίξεις στο σκέλος των εσόδων, παρά τις σημαντικές μειώσεις φόρων. Σημειώθηκε ομοίως υπέρβαση των σχεδιαζόμενων δαπανών, αν και σε μικρότερο ποσοστό.6.  Σύμφωνα με το πρόγραμμα, η δημοσιονομική στρατηγική έχει χαραχθεί γύρω από «τρεις άξονες». Πρώτον, αποσκοπεί σε ισοσκελισμένο προϋπολογισμό, με χρονικό ορίζοντα τον οικονομικό κύκλο. Δεύτερον, η στρατηγική προβλέπει μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης στο 40% του ΑΕΠ μέχρι το 2010. Τρίτον, κατατείνει σε ενίσχυση της δυνητικής ανάπτυξης μέσω της τόνωσης των επενδύσεων στους τομείς της έρευνας, της εκπαίδευσης και των υποδομών. Η επικαιροποίηση προβλέπει μείωση του ελλείμματος γενικής κυβέρνησης από 1,9% του ΑΕΠ το 2005 σε 0% το 2008. Η δημοσιονομική προσαρμογή με σκοπό την επίτευξη ισοσκελισμένου προϋπολογισμού είναι οπισθοβαρής, δεδομένου ότι για το 2006 προβλέπεται μόνο περιορισμένη βελτίωση, η οποία θα ακολουθηθεί από δύο σχετικά σημαντικότερα βήματα. Παρόμοια είναι τα χαρακτηριστικά του πρωτογενούς πλεονάσματος. Τούτο αναμένεται να αυξηθεί από 1,1% του ΑΕΠ το 2005 σε 2,7% στα τέλη της περιόδου αναφοράς. Επειδή τα έσοδα αναμένεται να μειωθούν κατά 0,9% του ΑΕΠ κατά την περίοδο 2005-2008, η σχεδιαζόμενη εξυγίανση προβλέπεται να υλοποιηθεί μέσω περικοπών δαπανών, ενώ ο δείκτης των δαπανών σε σχέση με το ΑΕΠ προβλέπεται να μειωθεί κατά 2,8 εκατοστιαίες μονάδες. Ο κύριος όγκος των περικοπών στο σκέλος των δαπανών αναμένεται να επικεντρωθεί στις κατηγορίες «λοιπές πρωτογενείς δαπάνες» και «μεταβιβάσεις κοινωνικού χαρακτήρα». Σε σύγκριση με το προηγούμενο πρόγραμμα, η νέα επικαιροποίηση επιβεβαιώνει εν πολλοίς τη σχεδιαζόμενη προσαρμογή σε συνάρτηση, ωστόσο, με ένα λιγότερο ευνοϊκό μακροοικονομικό σενάριο.7.  Το διαρθρωτικό αποτέλεσμα (σε κυκλικά προσαρμοσμένους όρους και χωρίς να λαμβάνονται υπόψη τα έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα) προβλέπεται να βελτιωθεί κατά μέσο όρο κατά 0,5 εκατοστιαία μονάδα του ΑΕΠ περίπου σε ετήσια βάση, με φόντο το αρνητικό κενό παραγωγής καθ’ όλη την περίοδο αναφοράς. Στο πρόγραμμα προσδιορίζεται, όπως ορίζει το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, για τη δημοσιονομική κατάσταση ένας μεσοπρόθεσμος στόχος (στο εξής: «ΜΠΣ») 0% του ΑΕΠ σε διαρθρωτικούς όρους και το πρόγραμμα αποβλέπει σε επίτευξη του στόχου αυτού μέχρι το 2008. Καθώς ο ΜΠΣ του προγράμματος είναι περισσότερο απαιτητικός από τη σχετική ελάχιστη τιμή αναφοράς (εκτίμηση για έλλειμμα 1½% του ΑΕΠ περίπου), τυχόν επίτευξή του θα διασφαλίζει και τον στόχο της ύπαρξης ικανού περιθωρίου ασφαλείας έναντι του ενδεχόμενου εμφάνισης υπερβολικού ελλείμματος. Όσον αφορά την καταλληλότητα, ο ΜΠΣ του προγράμματος βρίσκεται εντός του φάσματος που υποδεικνύεται για τη ζώνη του ευρώ και τα κράτη μέλη του ΜΣΙ ΙΙ στο σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης και στον κώδικα δεοντολογίας και είναι απαιτητικότερος από ό,τι συνάγεται με βάση τον δείκτη χρέους και τη μέση δυνητική αύξηση της παραγωγής μακροπρόθεσμα.8.  Η δημοσιονομική πορεία που προβλέπεται στην επικαιροποίηση κρίνεται αξιόπιστη για τα έτη 2005 και 2006, περίοδο κατά την οποία στηρίζεται σε νομοθετικά μέτρα, ιδίως δε σε μειώσεις φόρων. Η εξυγίανση κατά τα έτη 2007 και 2008 δεν φαίνεται πλήρως διασφαλισμένη με βάση τα μέτρα πολιτικής που αναλύονται στην επικαιροποίηση. Πέραν αυτού, η αξιοπιστία της σχεδιαζόμενης βελτίωσης στηρίζεται κατά πολύ στην αποτελεσματικότητα του «Εθνικού συμφώνου σταθερότητας» της Αυστρίας. Η αποκομισθείσα κατά το παρελθόν πείρα σε σχέση με το εν λόγω σύμφωνο δεν μπορεί να οδηγήσει σε ασφαλές συμπέρασμα για το κατά πόσον πρόκειται να γίνουν σεβαστοί οι στόχοι του. Η υλοποίηση των στόχων που εξαγγέλλονται για τις δαπάνες εξακολουθεί να αποτελεί τον βασικό κίνδυνο στον οποίον υπόκειται η δημοσιονομική στρατηγική, πράγμα που υπογραμμιζόταν ήδη στις αξιολογήσεις παλαιότερων επικαιροποιήσεων.9.  Με γνώμονα την ανωτέρω εκτίμηση κινδύνων, ο δημοσιονομικός προσανατολισμός του προγράμματος ενδέχεται να μην είναι ικανός να διασφαλίσει την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου στόχου του προγράμματος έως το 2008. Παρόλα αυτά, όπως επισημαίνεται παραπάνω, ο ΜΠΣ του προγράμματος είναι απαιτητικότερος από ό,τι επιτάσσει το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης. Η δημοσιονομική στρατηγική, εφόσον υλοποιηθεί με τον τρόπο που καθορίζεται στο πρόγραμμα, κρίνεται επαρκής για την επίτευξη δημοσιονομικής κατάστασης σε διαρθρωτικούς όρους η οποία να μπορεί να θεωρηθεί ως ενδεδειγμένη βάσει του συμφώνου μέχρι τα τέλη της περιόδου αναφοράς του προγράμματος. Επιπροσθέτως, ο δημοσιονομικός προσανατολισμός του προγράμματος φαίνεται να παρέχει ικανό περιθώριο ασφαλείας έναντι του ενδεχόμενου υπέρβασης του ανώτατου ορίου που ισχύει για το έλλειμμα (3% του ΑΕΠ) με κανονικές κυκλικές διακυμάνσεις καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς του προγράμματος. Ο ρυθμός της προσαρμογής που συνάγεται από το πρόγραμμα ενόψει της επίτευξης του μεσοπρόθεσμου στόχου του συνάδει πλήρως με το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης, το οποίο ορίζει ότι, για τα κράτη μέλη που μετέχουν στην ευρωζώνη ή στον ΜΣΙ II, η ετήσια βελτίωση του διαρθρωτικού αποτελέσματος πρέπει να είναι 0,5% του ΑΕΠ, ποσοστό που αποτελεί τη σχετική τιμή αναφοράς, καθώς επίσης ότι η προσαρμογή επιβάλλεται να είναι μεγαλύτερη σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας και μπορεί να είναι μικρότερη σε περιόδους δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας. Καίτοι οι υπηρεσίες της Επιτροπής αναμένουν ότι η εν λόγω προσαρμογή θα είναι βραδύτερη αυτής που προβλέπεται στο πρόγραμμα, και πάλι την θεωρούν συμβιβάσιμη με τις απαιτήσεις του συμφώνου, λαμβανομένης υπόψη της ύπαρξης αρνητικού κενού παραγωγής καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς του προγράμματος.10.  Εκτιμάται ότι ο δείκτης του δημοσίου χρέους ανήλθε στο 63,4% του ΑΕΠ το 2005, υπερβαίνοντας με τον τρόπο αυτό ελαφρώς τη σχετική τιμή αναφοράς βάσει της συνθήκης (60% του ΑΕΠ). Το πρόγραμμα προβλέπει μείωση του δείκτη χρέους κατά 3,9 εκατοστιαίες μονάδες στην περίοδο αναφοράς του προγράμματος, πράγμα που σημαίνει μείωση του δείκτη σε επίπεδο κατώτερο της τιμής αναφοράς. Η συνεισφορά του πρωτογενούς αποτελέσματος θα αυξηθεί κατά πάσα πιθανότητα σημαντικά κατά την περίοδο αναφοράς του προγράμματος, ενώ δεν αναμένεται ουσιαστική μεταβολή της συνεισφοράς που αντιπροσωπεύουν οι καταβολές τόκων και η αύξηση του ονομαστικού ΑΕΠ. Οι κίνδυνοι στους οποίους υπόκειται η προβλεπόμενη εξέλιξη του δείκτη χρέους κρίνονται σε γενικές γραμμές ισορροπημένοι. Αφενός, η εμφάνιση ελλειμμάτων μεγαλύτερων από τον στόχο που έχει τεθεί γι’ αυτά θα μπορούσε θα θέσει σε κίνδυνο τη συμμόρφωση με την πορεία προσαρμογής που περιγράφεται στο πρόγραμμα. Αφετέρου, η επικαιροποίηση δεν περιλαμβάνει τις δυνατότητες ιδιωτικοποιήσεων που υπάρχουν στην Αυστρία. Με γνώμονα την ανωτέρω εκτίμηση κινδύνων, ο δείκτης χρέους φαίνεται να βαίνει μειούμενος σε ικανοποιητικό βαθμό με κατεύθυνση τη σχετική τιμή αναφοράς.11.  Από άποψη διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών, φαίνεται ότι ο κίνδυνος για την Αυστρία είναι μικρός όσον αφορά το προβλεπόμενο δημοσιονομικό κόστος της δημογραφικής γήρανσης. Το ύψος του χρέους, που σήμερα υπερβαίνει το 60% του ΑΕΠ, προβλέπεται να μειωθεί και να παραμείνει κάτω από την εν λόγω τιμή αναφοράς μέχρι το έτος 2050, με βάση την παραδοχή ότι η σχεδιαζόμενη δημοσιονομική εξυγίανση θα υλοποιηθεί πράγματι. Η πρόσφατη μεταρρύθμιση των συντάξεων στην Αυστρία αναμένεται να συντελέσει σημαντικά στη συγκράτηση των μελλοντικών αυξήσεων των δημόσιων δαπανών. Εντούτοις, το διαρθρωτικό έλλειμμα των δημόσιων οικονομικών, εάν δεν διορθωθεί, υπάρχει περίπτωση να απειλήσει τη διατηρησιμότητα ων δημόσιων οικονομικών. Η μεσοπρόθεσμη υλοποίηση της σχεδιαζόμενης εξυγίανσης των δημόσιων οικονομικών έχει, επομένως, καθοριστικό χαρακτήρα για τον περιορισμό των κινδύνων που απειλούν τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών.12.  Τα μέτρα που προβλέπονται για τον τομέα των δημόσιων οικονομικών ανταποκρίνονται εν γένει στους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών, που περιλαμβάνονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008. Ειδικότερα, τα μέτρα συμβαδίζουν με τις κατευθυντήριες γραμμές με τις οποίες συστήνεται η διασφάλιση της οικονομικής και δημοσιονομικής βιωσιμότητας, καθώς και η προώθηση της αποδοτικής κατανομής των πόρων έτσι ώστε να επιτυγχάνεται τόνωση της οικονομικής ανάπτυξης και της απασχόλησης. Ωστόσο, οι κίνδυνοι επιδείνωσης στους οποίους υπόκεινται οι μελλοντικές δημοσιονομικές εξελίξεις ενδέχεται να καταστήσουν δυσχερέστερη την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου στόχου της χώρας.13.  Το «Εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων» της Αυστρίας, το οποίο υποβλήθηκε στις 19 Οκτωβρίου 2005 στο πλαίσιο της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισσαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση, χαρακτηρίζει την επίτευξη διατηρήσιμων δημόσιων οικονομικών ως μία από τις πρωταρχικές προκλήσεις για την Αυστρία. Παρόλα αυτά, στο πρόγραμμα δεν διευκρινίζονται τα μέτρα τα οποία σχεδιάζεται να ληφθούν μελλοντικώς με σκοπό την αντιμετώπιση αυτής της πρόκλησης. Από την άποψη αυτή, το πρόγραμμα σταθερότητας είναι περισσότερο λεπτομερειακό, καθώς παρέχει πληροφορίες για μερικά από τα μέτρα που προορίζονται να συμβάλουν στην εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών. Οι δημοσιονομικές συνέπειες των δράσεων στον μικροοικονομικό τομέα και τον τομέα της απασχόλησης που περιγράφονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων αντικατοπτρίζονται σε μεγάλο βαθμό στις δημοσιονομικές προβλέψεις του προγράμματος σταθερότητας. Σε αυτό το τελευταίο παρουσιάζονται μέτρα που κατατείνουν στην αύξηση της αποτελεσματικότητας της δημόσιας διοίκησης και του συστήματος ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Συμπληρωματικώς δε διατυπώνονται προτάσεις για αλλαγές στα θεσμικά χαρακτηριστικά των δημόσιων οικονομικών· πρόκειται για δύο εκτενείς μεταρρυθμίσεις της νομοθεσίας που διέπει τη διαδικασία η οποία εφαρμόζεται στην Αυστρία για τον κρατικό προϋπολογισμό, και συγκεκριμένα για την καθιέρωση του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού πλαισίου από το 2007 και για τη μεταστροφή, αρχής γενομένης το 2011, από τους προϋπολογισμούς που έχουν ως κυρίαρχο γνώρισμα την εισαγωγή στοιχείων σε προϋπολογισμούς με βάση την αρχή της στοχοθέτησης. Τα υπόψη μέτρα συμπλέουν με τις προτεραιότητες που καθορίζονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων.Με βάση την ανωτέρω αξιολόγηση, η φιλόδοξη διαρθρωτική προσαρμογή η οποία σχεδιάζεται για την περίοδο αναφοράς του προγράμματος κρίνεται ικανοποιητική. Ωστόσο, η Αυστρία πρέπει να διασφαλίσει την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου στόχου του προγράμματος μέχρι τα τέλη της περιόδου που καλύπτει η επικαιροποίηση, με την περαιτέρω συγκεκριμενοποίηση και εφαρμογή μέτρων που θα στηρίξουν τη δημοσιονομική εξυγίανση η οποία έχει προγραμματισθεί για τα δύο τελευταία έτη του προγράμματος.Σύσταση γιαΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7 ης Ιουλίου 1997 για το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Αυστρίας, 2005-2008ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[4], και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 3,τη σύσταση της Επιτροπής,Μετά από διαβούλευση με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗ ΓΝΩΜΗ:14.  Κατά την τελευταία δεκαετία, η αυστριακή οικονομία αναπτύχθηκε κατά μέσο όρο κατά 2,2% ετησίως σε πραγματικούς όρους, δηλαδή με ρυθμό αντίστοιχο με τον ρυθμό οικονομικής ανάπτυξης της ευρωζώνης στο σύνολό της. Μολονότι η δημιουργία θέσεων εργασίας ήταν λιγότερο έντονη σε σύγκριση με την ευρωζώνη, η Αυστρία εξακολουθεί να απολαμβάνει ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά ανεργίας στο σύνολο της ΕΕ. Σε δημοσιονομικούς όρους, η χώρα πέτυχε μία δημοσιονομική «κατάσταση πλεονασματική ή σχεδόν ισοσκελισμένη» κατά τα έτη 2001 και 2002. Παρόλα αυτά, οι πρόσφατες εξελίξεις χαρακτηρίστηκαν από μία επάνοδο σε κατάσταση ελλείμματος (1,2% και 1% του ΑΕΠ το 2003 και το 2004, αντιστοίχως).15.  Το Συμβούλιο, στη γνώμη που εξέδωσε στις 18 Ιανουαρίου 2005 επί της προηγούμενης επικαιροποίησης του προγράμματος σταθερότητας, η οποία κάλυπτε την περίοδο 2004-2008, καλούσε την Αυστρία να ενισχύσει τον εμπροσθοβαρή χαρακτήρα της συνολικής πορείας δημοσιονομικής εξυγίανσης και να προσδιορίσει περισσότερο λεπτομερώς τα συγκεκριμένα μέτρα με τα οποία θα ήταν δυνατό να επιτευχθεί σημαντική δημοσιονομική εξυγίανση κατά τα τελευταία δύο έτη του προγράμματος.16.  Με βάση προκαταρκτικά αποτελέσματα, το 2005 το έλλειμμα γενικής κυβέρνησης ανήλθε στο 1,7% του ΑΕΠ, ποσοστό κατά 0,2% και 0,1% χαμηλότερο από αυτό που εξαγγέλλεται στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα και προβλέπεται από τις υπηρεσίες της Επιτροπής, αντιστοίχως. Το γεγονός ότι το αποτέλεσμα ήταν καλύτερο από το προβλεπόμενο αποδίδεται στις ευνοϊκότερες από τις αναμενόμενες εξελίξεις στο σκέλος των εσόδων, παρά τις σημαντικές μειώσεις φόρων. Σημειώθηκε ομοίως υπέρβαση των σχεδιαζόμενων δαπανών, αν και σε μικρότερο ποσοστό.17.  Στις [14 Φεβρουαρίου 2006] το Συμβούλιο εξέτασε το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Αυστρίας, που καλύπτει την περίοδο 2005-2008. Το πρόγραμμα ανταποκρίνεται εν πολλοίς στην πρότυπη διάρθρωση και στις απαιτήσεις παροχής στοιχείων που ισχύουν για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης σύμφωνα με τον νέο κώδικα δεοντολογίας[5].18.  Σύμφωνα με την επικαιροποίηση, η αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ αναμένεται να ενισχυθεί, από τον ετήσιο ρυθμό 1¾% το 2005 και το 2006 σε 2½% το 2008. Η οικονομική ανάπτυξη των ετών 2005 και 2006 εμφανίζεται χαμηλότερη από αυτήν που προβλεπόταν παλαιότερα, γεγονός το οποίο αποδίδεται στην άμβλυνση του δυναμισμού του διεθνούς εμπορίου και στην αύξηση των τιμών του πετρελαίου και το οποίο έχει ως συνέπεια τη διεύρυνση του αρνητικού κενού παραγωγής. Η ενδυνάμωση της οικονομικής δραστηριότητας κατά τα απώτερα έτη του προγράμματος αναμένεται να τροφοδοτηθεί από την αύξηση των επενδύσεων και της ιδιωτικής κατανάλωσης. Τόσο το βραχυπρόθεσμο όσο και το μεσοπρόθεσμο σενάριο στηρίζονται σε αξιόπιστες παραδοχές για την οικονομική ανάπτυξη. Παρόλα αυτά, η προσδοκία για αύξηση της απασχόλησης κρίνεται κάπως αισιόδοξη. Ο πληθωρισμός αναμένεται να μειωθεί από 2,3% το 2005 σε 1,5% το 2008, πρόβλεψη που φαίνεται αξιόπιστη.19.  Σύμφωνα με το πρόγραμμα, η δημοσιονομική στρατηγική έχει χαραχθεί γύρω από «τρεις άξονες». Πρώτον, αποσκοπεί σε ισοσκελισμένο προϋπολογισμό, με χρονικό ορίζοντα τον οικονομικό κύκλο. Δεύτερον, η στρατηγική προβλέπει μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης στο 40% του ΑΕΠ μέχρι το 2010. Τρίτον, κατατείνει σε ενίσχυση της δυνητικής ανάπτυξης μέσω της τόνωσης των επενδύσεων στους τομείς της έρευνας, της εκπαίδευσης και των υποδομών. Η επικαιροποίηση θέτει ως στόχο τη συρρίκνωση του ελλείμματος γενικής κυβέρνησης από 1,9% του ΑΕΠ το 2005 σε 0% το 2008, καθώς επίσης την αύξηση του πρωτογενούς πλεονάσματος από 1,1% του ΑΕΠ σε 2,7%. Επειδή τα έσοδα αναμένεται να μειωθούν κατά 0,9% του ΑΕΠ κατά την περίοδο 2005-2008, η σχεδιαζόμενη εξυγίανση θα στηριχθεί σε συγκράτηση των δαπανών, καθώς ο δείκτης των δαπανών σε σχέση με το ΑΕΠ προβλέπεται να μειωθεί κατά 2,8 εκατοστιαίες μονάδες. Ο κύριος όγκος των περικοπών στο σκέλος των δαπανών αναμένεται να επικεντρωθεί στις κατηγορίες «λοιπές πρωτογενείς δαπάνες» και «μεταβιβάσεις κοινωνικού χαρακτήρα». Σε σύγκριση με το προηγούμενο πρόγραμμα, η νέα επικαιροποίηση επιβεβαιώνει εν πολλοίς τη σχεδιαζόμενη προσαρμογή σε συνάρτηση με ένα λιγότερο ευνοϊκό μακροοικονομικό σενάριο.20.  Κατά τη χρονική περίοδο που καλύπτει το πρόγραμμα, το διαρθρωτικό αποτέλεσμα (δηλαδή το κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα, μη συμπεριλαμβανομένων των τυχόν μεμονωμένων και λοιπών προσωρινών μέτρων), υπολογιζόμενο σύμφωνα με την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία βάσει των στοιχείων που παρατίθενται στο πρόγραμμα, προβλέπεται να βελτιωθεί κατά 0,5% του ΑΕΠ περίπου ετησίως κατά μέσον όρο. Στο πρόγραμμα προσδιορίζεται για τη δημοσιονομική κατάσταση ένας μεσοπρόθεσμος στόχος (στο εξής: «ΜΠΣ») 0% του ΑΕΠ σε διαρθρωτικούς όρους και το πρόγραμμα αποβλέπει σε επίτευξη του στόχου αυτού μέχρι το 2008. Όσον αφορά την καταλληλότητα, ο ΜΠΣ του προγράμματος βρίσκεται εντός του φάσματος που υποδεικνύεται για τη ζώνη του ευρώ και τα κράτη μέλη του ΜΣΙ ΙΙ στο σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης και στον κώδικα δεοντολογίας και είναι απαιτητικότερος από ό,τι συνάγεται με βάση τον δείκτη χρέους και τη μέση δυνητική αύξηση της παραγωγής μακροπρόθεσμα.21.  Η δημοσιονομική πορεία που προβλέπεται για τα έτη 2005 και 2006 κρίνεται σε γενικές γραμμές αξιόπιστη, καθώς βασίζεται σε νομοθετημένες ρυθμίσεις, ιδίως δε στις μειώσεις φόρων. Παρόλα αυτά, η εξυγίανση κατά τα έτη 2007 και 2008 δεν φαίνεται πλήρως διασφαλισμένη με βάση τα μέτρα πολιτικής που αναλύονται στην επικαιροποίηση. Το ήμισυ σχεδόν της προσπάθειας τιθάσευσης των δαπανών αφορά την κατηγορία «λοιπές πρωτογενείς δαπάνες», ενώ στο πρόγραμμα δεν παρέχεται καμία πληροφορία για το πώς ακριβώς θα επιτευχθεί αυτό. Πέραν αυτού, η αξιοπιστία της σχεδιαζόμενης βελτίωσης στηρίζεται κατά πολύ στην αποτελεσματικότητα του «Εθνικού συμφώνου σταθερότητας» της Αυστρίας. Πάντως, η αποκομισθείσα κατά το παρελθόν πείρα σε σχέση με το εν λόγω σύμφωνο δεν μπορεί να οδηγήσει σε ασφαλές συμπέρασμα για το κατά πόσον πρόκειται να γίνουν σεβαστοί οι στόχοι του.22.  Με γνώμονα την ανωτέρω εκτίμηση κινδύνων, ο δημοσιονομικός προσανατολισμός του προγράμματος ενδέχεται να μην είναι ικανός να διασφαλίσει την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου στόχου του προγράμματος έως το 2008. Παρόλα αυτά, όπως επισημαίνεται παραπάνω, ο ΜΠΣ του προγράμματος είναι απαιτητικότερος από ό,τι επιτάσσει το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης. Η δημοσιονομική στρατηγική, εφόσον υλοποιηθεί με τον τρόπο που περιγράφεται στο πρόγραμμα, κρίνεται επαρκής για την επίτευξη δημοσιονομικής κατάστασης σε διαρθρωτικούς όρους η οποία να μπορεί να θεωρηθεί ως ενδεδειγμένη βάσει του συμφώνου μέχρι τα τέλη της περιόδου αναφοράς του προγράμματος. Επιπροσθέτως, ο δημοσιονομικός προσανατολισμός του προγράμματος φαίνεται να παρέχει ικανό περιθώριο ασφαλείας έναντι του ενδεχόμενου υπέρβασης του ανώτατου ορίου που ισχύει για το έλλειμμα (3% του ΑΕΠ) με κανονικές κυκλικές διακυμάνσεις καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς του προγράμματος. Ο ρυθμός της προσαρμογής που συνάγεται από το πρόγραμμα ενόψει της επίτευξης του μεσοπρόθεσμου στόχου του συνάδει πλήρως με το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης, το οποίο ορίζει ότι, για τα κράτη μέλη που μετέχουν στην ευρωζώνη ή στον ΜΣΙ II, η ετήσια βελτίωση του διαρθρωτικού αποτελέσματος πρέπει να είναι 0,5% του ΑΕΠ, ποσοστό που αποτελεί τη σχετική τιμή αναφοράς, καθώς επίσης ότι η προσαρμογή πρέπει να είναι μεγαλύτερη σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας και μπορεί να είναι μικρότερη σε περιόδους δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας. Καίτοι κατά την άποψη των υπηρεσιών της Επιτροπής ο ετήσιος μέσος όρος της εν λόγω προσαρμογής θα είναι χαμηλότερος από τον ρυθμό που προβλέπεται στο πρόγραμμα, και πάλι η προσαρμογή θεωρείται συμβιβάσιμη με τις απαιτήσεις του συμφώνου, ιδίως αν ληφθεί υπόψη η ύπαρξη αρνητικού κενού παραγωγής καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς του προγράμματος.23.  Εκτιμάται ότι ο δείκτης του δημοσίου χρέους ανήλθε στο 63,4% του ΑΕΠ το 2005, υπερβαίνοντας με τον τρόπο αυτό ελαφρώς τη σχετική τιμή αναφοράς βάσει της συνθήκης (60% του ΑΕΠ). Το πρόγραμμα προβλέπει μείωση του δείκτη χρέους κατά 3,9 εκατοστιαίες μονάδες στην περίοδο αναφοράς του προγράμματος, πράγμα που σημαίνει μείωση του δείκτη σε επίπεδο κατώτερο της τιμής αναφοράς. Οι κίνδυνοι στους οποίους υπόκειται η προβλεπόμενη εξέλιξη του δείκτη χρέους κρίνονται σε γενικές γραμμές ισορροπημένοι. Αφενός, η εμφάνιση ελλειμμάτων μεγαλύτερων από τον στόχο που έχει τεθεί γι’ αυτά θα μπορούσε θα θέσει σε κίνδυνο τη συμμόρφωση με την πορεία προσαρμογής που περιγράφεται στο πρόγραμμα. Αφετέρου, η επικαιροποίηση δεν περιλαμβάνει τα δυνητικά έσοδα από ιδιωτικοποιήσεις. Με γνώμονα την ανωτέρω εκτίμηση κινδύνων, ο δείκτης χρέους φαίνεται να βαίνει μειούμενος σε ικανοποιητικό βαθμό με κατεύθυνση τη σχετική τιμή αναφοράς.24.  Από άποψη διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών, φαίνεται ότι ο κίνδυνος για την Αυστρία είναι μικρός όσον αφορά το προβλεπόμενο δημοσιονομικό κόστος της δημογραφικής γήρανσης[6]. Το ύψος του χρέους, που σήμερα υπερβαίνει το 60% του ΑΕΠ, προβλέπεται να μειωθεί και να παραμείνει κάτω από την εν λόγω τιμή αναφοράς μέχρι το έτος 2050, με βάση την παραδοχή ότι η σχεδιαζόμενη δημοσιονομική εξυγίανση θα υλοποιηθεί πράγματι. Η πρόσφατη μεταρρύθμιση των συντάξεων στην Αυστρία αναμένεται να συντελέσει σημαντικά στη συγκράτηση των μελλοντικών αυξήσεων των δημόσιων δαπανών. Εντούτοις, το διαρθρωτικό έλλειμμα των δημόσιων οικονομικών, εάν δεν διορθωθεί, υπάρχει περίπτωση να απειλήσει τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών. Η μεσοπρόθεσμη υλοποίηση της σχεδιαζόμενης εξυγίανσης των δημόσιων οικονομικών έχει, επομένως, καθοριστικό χαρακτήρα για τον περιορισμό των κινδύνων που απειλούν τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών.25.  Τα σχεδιαζόμενα μέτρα στον τομέα των δημόσιων οικονομικών συμβαδίζουν εν πολλοίς με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών για την περίοδο 2005-2008. Ειδικότερα, τα μέτρα συμβαδίζουν με τις κατευθυντήριες γραμμές με τις οποίες συστήνεται η διασφάλιση της οικονομικής και δημοσιονομικής βιωσιμότητας, καθώς και η προώθηση της αποδοτικής κατανομής των πόρων έτσι ώστε να επιτυγχάνεται τόνωση της οικονομικής ανάπτυξης και της απασχόλησης. Ωστόσο, οι κίνδυνοι επιδείνωσης στους οποίους υπόκεινται οι μελλοντικές δημοσιονομικές εξελίξεις ενδέχεται να καταστήσουν δυσχερέστερη την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου στόχου της χώρας.26.  Το «Εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων» της Αυστρίας, το οποίο υποβλήθηκε στις 19 Οκτωβρίου 2005, χαρακτηρίζει την επίτευξη διατηρήσιμων δημόσιων οικονομικών ως μία από τις πρωταρχικές προκλήσεις για την Αυστρία. Παρόλα αυτά, στο πρόγραμμα δεν διευκρινίζονται τα τυχόν μέτρα τα οποία σχεδιάζεται να ληφθούν μελλοντικώς με σκοπό την αντιμετώπιση αυτής της πρόκλησης. Από την άποψη αυτή, το πρόγραμμα σταθερότητας είναι περισσότερο λεπτομερειακό, καθώς παρέχει πληροφορίες για μερικά από τα μέτρα που προορίζονται να συμβάλουν στην εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών. Οι δημοσιονομικές συνέπειες των δράσεων στον μικροοικονομικό τομέα και τον τομέα της απασχόλησης που περιγράφονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων αντικατοπτρίζονται σε μεγάλο βαθμό στις δημοσιονομικές προβλέψεις του προγράμματος σταθερότητας. Σε αυτό το τελευταίο παρουσιάζονται μέτρα που κατατείνουν στην αύξηση της αποτελεσματικότητας της δημόσιας διοίκησης και του συστήματος ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Συμπληρωματικώς δε διατυπώνονται προτάσεις για αλλαγές στα θεσμικά χαρακτηριστικά των δημόσιων οικονομικών· πρόκειται για δύο εκτενείς μεταρρυθμίσεις της νομοθεσίας που διέπει τη διαδικασία η οποία εφαρμόζεται στην Αυστρία για τον κρατικό προϋπολογισμό, και συγκεκριμένα για την καθιέρωση του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού πλαισίου από το 2007 και για τη μεταστροφή, αρχής γενομένης το 2011, από τους προϋπολογισμούς που έχουν ως κυρίαρχο γνώρισμα την εισαγωγή στοιχείων σε προϋπολογισμούς με βάση την αρχή της στοχοθέτησης. Τα υπόψη μέτρα συμπλέουν με τις προτεραιότητες που καθορίζονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων.Με βάση την ανωτέρω αξιολόγηση, το Συμβούλιο εκφράζει την ικανοποίησή του για τη φιλόδοξη διαρθρωτική προσαρμογή η οποία σχεδιάζεται για την περίοδο αναφοράς του προγράμματος. Ωστόσο, το Συμβούλιο θεωρεί ότι η Αυστρία πρέπει να διασφαλίσει την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου στόχου του προγράμματος μέχρι τα τέλη της περιόδου που καλύπτει η επικαιροποίηση, με την περαιτέρω συγκεκριμενοποίηση και εφαρμογή των αναγκαίων μέτρων που θα στηρίξουν τη δημοσιονομική εξυγίανση η οποία έχει προγραμματισθεί για τα δύο τελευταία έτη του προγράμματος.Σύγκριση βασικών μακροοικονομικών και δημοσιονομικών προβλέψεων2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 |Αύξηση πραγματικού ΑΕΠ (% μεταβολής) | ΠΣ Νοέμβ. 2005 | 2,4 | 1,7 | 1,8 | 2,4 | 2,5 |COM Νοέμβ. 2005 | 2,4 | 1,7 | 1,9 | 2,2 | μ.δ.σ. |ΠΣ Νοέμβ. 2004 | 1,9 | 2,5 | 2,5 | 2,2 | 2,4 |Πληθωρισμός ΕνΔΤΚ (%) | ΠΣ Νοέμβ. 2005 | 2,0 | 2,3 | 2,1 | 1,7 | 1,5 |COM Νοέμβ. 2005 | 2,0 | 2,2 | 2,1 | 1,7 | μ.δ.σ. |ΠΣ Νοέμβ. 2004 | 2,1 | 1,8 | 1,4 | 1,5 | 1,6 |Κενό παραγωγής (% του δυνητικού ΑΕΠ) | ΠΣ Νοέμβ. 20051 | -0,2 | -0,7 | -1,1 | -0,9 | -0,5 |COM Νοέμβ. 20053 | -0,2 | -0,7 | -1,0 | -0,9 | μ.δ.σ. |ΠΣ Νοέμβ. 20041 | -1,3 | -0,8 | -0,4 | -0,1 | 0,2 |Αποτέλεσμα γενικής κυβέρνησης (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Νοέμβ. 2005 | -1,0 | -1,9 | -1,7 | -0,8 | 0,0 |COM Νοέμβ. 20052 | -1,0 | -1,8 | -1,8 | -1,4 | μ.δ.σ. |ΠΣ Νοέμβ. 2004 | -1,3 | -1,9 | -1,7 | -0,8 | 0,0 |Πρωτογενές αποτέλεσμα (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Νοέμβ. 2005 | 2,1 | 1,1 | 1,2 | 2,0 | 2,7 |COM Νοέμβ. 2005 | 1,9 | 1,0 | 1,0 | 1,4 | μ.δ.σ. |ΠΣ Νοέμβ. 2004 | 1,9 | 1,2 | 1,3 | 2,2 | 2,9 |Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα = διαρθρωτικό αποτέλεσμα (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Νοέμβ. 20051 | -0,9 | -1,6 | -1,2 | -0,4 | 0,2 |COM Νοέμβ. 2005 | -0,9 | -1,5 | -1,3 | -1,0 | μ.δ.σ. |ΠΣ Νοέμβ. 20041 | -0,9 | -1,7 | -1,6 | -0,8 | -0,1 |Ακαθάριστο δημόσιο χρέος (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Νοέμβ. 2005 | 63,6 | 63,4 | 63,1 | 61,6 | 59,5 |COM Νοέμβ. 20052 | 63,7 | 63,6 | 63,5 | 62,8 | μ.δ.σ. |ΠΣ Νοέμβ. 2004 | 64,2 | 63,6 | 63,1 | 61,6 | 59,1 |Σημειώσεις: 1 Υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής βάσει των στοιχείων που παρατίθενται στο πρόγραμμα. 2 Οι φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2005 για τους δείκτες του ελλείμματος και του χρέους έχουν προσαρμοσθεί, ούτως ώστε να είναι συγκρίσιμοι με τις προβλέψεις του προγράμματος σταθερότητας, με επανυπολογισμό των δεικτών επί τη βάσει της νέας σειράς δεδομένων για το ΑΕΠ. 3 Βάσει εκτιμώμενης δυνητικής ανάπτυξης 1,9%, 2,2%, 2,2% και 2,1%, αντιστοίχως, την περίοδο 2004-2007. Πηγή:Πρόγραμμα σταθερότητας (ΠΣ)· φθινοπωρινές οικονομικές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2005 (COM)· υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής. |[1] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Όλα τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[2] «Λεπτομερείς ρυθμίσεις για την εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και κατευθυντήριες γραμμές για τη μορφή και το περιεχόμενο των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης», που ενεκρίθη από το Συμβούλιο Εκοφίν στις 11 Οκτωβρίου 2005.[3] Παρέχει όλα τα υποχρεωτικά και τα πλείστα προαιρετικά στοιχεία που καθορίζονται στον κώδικα. Μία ήσσονος σημασίας παράλειψη είναι η έλλειψη υπολογισμού της φορολογικής επιβάρυνσης στον πίνακα 2.[4] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[5] Παρέχει όλα τα υποχρεωτικά και τα πλείστα προαιρετικά στοιχεία που καθορίζονται στον κώδικα. Μία ήσσονος σημασίας παράλειψη είναι η έλλειψη υπολογισμού της φορολογικής επιβάρυνσης στον πίνακα 2.[6] Λεπτομέρειες για τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα παρέχονται στην τεχνική αξιολόγηση του προγράμματος από τις υπηρεσίες της Επιτροπής(http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm)


title: Σύσταση (ΕΕ) 2015/976 της Επιτροπής, της 19ης Ιουνίου 2015, σχετικά με την παρακολούθηση της παρουσίας αλκαλοειδών τροπανίου στα τρόφιμα (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

text:
               23.6.2015

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 157/97

         ΣΫΣΤΑΣΗ (ΕΕ) 2015/976 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
   της 19ης Ιουνίου 2015
   σχετικά με την παρακολούθηση της παρουσίας αλκαλοειδών τροπανίου στα τρόφιμα
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 292,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Η επιστημονική ομάδα για τις μολυσματικές προσμείξεις στην τροφική αλυσίδα (ομάδα CONTAM) της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA) εξέδωσε γνώμη σχετικά με τα αλκαλοειδή τροπανίου στα τρόφιμα και τις ζωοτροφές (1).

               (2)

               Τα αλκαλοειδή τροπανίου που έχουν μελετηθεί περισσότερο είναι η (–)-υοσκυαμίνη και η (–)-σκοπολαμίνη. Η ατροπίνη είναι το ρακεμικό μείγμα (–)-υοσκυαμίνης και (+)-υοσκυαμίνης από τις οποίες μόνο η εναντιομερής μορφή (–)-υοσκυαμίνη έχει αντιχολινεργική δράση.

               (3)

               Η παρουσία των αλκαλοειδών τροπανίου στο γένος Datura είναι πολύ γνωστή. Το φυτό Datura stramonium απαντά ευρέως σε περιοχές με εύκρατο και τροπικό κλίμα και για τον λόγο αυτό έχουν βρεθεί σπέρματα Datura stramonium ως προσμείξεις σε λιναρόσπορους, σόγια, σόργο, κεχρί, ηλίανθο και φαγόπυρο και σε προϊόντά τους. Τα σπέρματα Datura stramonium δεν μπορούν να αφαιρεθούν εύκολα από το σόργο, το κεχρί και το φαγόπυρο με διαλογή και καθαρισμό.

               (4)

               Χρειάζονται περισσότερα στοιχεία για την παρουσία αλκαλοειδών τροπανίου στα τρόφιμα. Είναι επίσης ανάγκη να γίνουν κατανοητές οι γεωργικές συνθήκες υπό τις οποίες εμφανίζονται τα αλκαλοειδή τροπανίου στα τρόφιμα γεωργικής προέλευσης.

               (5)

               Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο να προταθεί η παρακολούθηση της παρουσίας αλκαλοειδών τροπανίου στα τρόφιμα,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:

               1.

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει, με την ενεργό συμμετοχή των υπευθύνων επιχειρήσεων τροφίμων, να παρακολουθούν την παρουσία αλκαλοειδών τροπανίου στα τρόφιμα, και ιδίως στα εξής:

                           —

                           Δημητριακά και παραγόμενα από δημητριακά προϊόντα (με σειρά προτεραιότητας)

                                       —

                                       Φαγόπυρο, σόργο, κεχρί, αραβόσιτος και αλεύρι από φαγόπυρο, σόργο, κεχρί και αραβόσιτο

                                       —

                                       Τρόφιμα με βάση τα δημητριακά για βρέφη και παιδιά μικρής ηλικίας

                                       —

                                       Δημητριακά προγεύματος

                                       —

                                       Προϊόντα αλευροποιίας

                                       —

                                       Σπόροι για ανθρώπινη κατανάλωση

                           —

                           Προϊόντα χωρίς γλουτένη

                           —

                           Συμπληρώματα διατροφής, τσάγια και αφεψήματα από βότανα

                           —

                           Λαχανικά (χωρίς λοβό), όσπρια και ελαιούχοι σπόροι και παράγωγα προϊόντα.

               2.

               Τα αλκαλοειδή τροπανίου που θα αναλύονται είναι τουλάχιστον η ατροπίνη και η σκοπολαμίνη και, αν είναι δυνατόν, οι εναντιομερείς μορφές της υοσκυαμίνης ξεχωριστά, καθώς και άλλα αλκαλοειδή τροπανίου.

               3.

               Για να εξασφαλιστεί ότι τα δείγματα είναι αντιπροσωπευτικά για την παρτίδα από την οποία λαμβάνεται το δείγμα, τα κράτη μέλη θα πρέπει να ακολουθούν τις διαδικασίες δειγματοληψίας που προβλέπει ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 401/2006 της Επιτροπής (2).

               4.

               Η αναλυτική μέθοδος που πρέπει να χρησιμοποιηθεί για την παρακολούθηση είναι κατά προτίμηση η υγροχρωματογραφία υψηλής απόδοσης — φασματομετρία μάζας [HPLC-MS/(MS)] ή, αν δεν είναι δυνατή η HPLC-MS/(MS), η αέρια χρωματογραφία/φασματομετρία μάζας (GC-MS).
               Το όριο ποσοτικού προσδιορισμού (LOQ) για την ατροπίνη (ρακεμικό μείγμα εναντιομερών υοσκυαμίνης) και τη σκοπολαμίνη θα πρέπει να είναι, κατά προτίμηση, κάτω των 5 μg/kg και όχι μεγαλύτερο των 10 μg/kg για γεωργικά προϊόντα, συστατικά, συμπληρώματα διατροφής και αφεψήματα από βότανα και θα πρέπει να είναι, κατά προτίμηση, κάτω των 2 μg/kg για τελικά προϊόντα (π.χ. δημητριακά προγεύματος) και κάτω του 1 μg/kg για τροφές με βάση τα δημητριακά για βρέφη και παιδιά μικρής ηλικίας.

               5.

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει, με την ενεργό συμμετοχή των υπευθύνων επιχειρήσεων τροφίμων, να διεξάγουν έρευνες για τον εντοπισμό των γεωργικών παραγόντων που οδηγούν στην παρουσία αλκαλοειδών τροπανίου σε τρόφιμα στην περίπτωση που παρατηρούνται σημαντικά επίπεδα τέτοιων ουσιών.

               6.

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι τα αναλυτικά αποτελέσματα διαβιβάζονται σε τακτική βάση και, το αργότερο, έως τον Οκτώβριο του 2016 στην EFSA, με το μορφότυπο υποβολής στοιχείων της EFSA, σύμφωνα με τις απαιτήσεις των κατευθυντήριων γραμμών της EFSA σχετικά με την Τυπική Περιγραφή Δείγματος (SSD) για τα τρόφιμα και τις ζωοτροφές (3) και τις πρόσθετες ειδικές απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων της EFSA.

      Βρυξέλλες, 19 Ιουνίου 2015.

            Για την Επιτροπή

         Vytenis ANDRIUKAITIS

            Μέλος της Επιτροπής

      (1)  EFSA CONTAM Panel (Επιστημονική ομάδα της EFSA για τις μολυσματικές προσμείξεις στην τροφική αλυσίδα), 2013. Scientific Opinion on Tropane alkaloids in food and feed (επιστημονική γνώμη για τα αλκαλοειδή τροπανίου στα τρόφιμα και τις ζωοτροφές). EFSA Journal 2013,11(10):3386, 113 pp. doi:10.2903/j.efsa.2013.3386.

      (2)  Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 401/2006 της Επιτροπής, της 23ης Φεβρουαρίου 2006, για τον καθορισμό μεθόδων δειγματοληψίας και ανάλυσης για τον επίσημο έλεγχο των επιπέδων μυκοτοξινών στα τρόφιμα (ΕΕ L 70 της 9.3.2006, σ. 12).

      (3)  http://www.efsa.europa.eu/en/datex/datexsubmitdata.htm


title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 17ης Φεβρουαρίου 2015 , για την απαλλαγή της Επιτροπής από την ευθύνη εκτέλεσης των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης (9ου ΕΤΑ) για το οικονομικό έτος 2013

text:
               24.2.2015

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 66/2

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
   της 17ης Φεβρουαρίου 2015
   για την απαλλαγή της Επιτροπής από την ευθύνη εκτέλεσης των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης (9ου ΕΤΑ) για το οικονομικό έτος 2013
   (2015/C 66/02)
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
   Έχοντας υπόψη τη συμφωνία εταιρικής σχέσης μεταξύ των μελών της ομάδας κρατών Αφρικής, Καραϊβικής και Ειρηνικού, αφενός, και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της, αφετέρου, που υπεγράφη στο Κοτονού στις 23 Ιουνίου 2000 (1) και τροποποιήθηκε με τη συμφωνία που υπεγράφη στο Λουξεμβούργο στις 25 Ιουνίου 2005 (2),
   Έχοντας υπόψη την εσωτερική συμφωνία μεταξύ των αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών συνελθόντων στο πλαίσιο του Συμβουλίου για τη χρηματοδότηση και τη διαχείριση των ενισχύσεων της Κοινότητας εντός του χρηματοδοτικού πρωτοκόλλου της συμφωνίας εταιρικής σχέσης μεταξύ των μελών της ομάδας κρατών Αφρικής, Καραϊβικής και Ειρηνικού, αφενός, και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της, αφετέρου, που υπεγράφη στο Κοτονού (Benin) στις 23 Ιουνίου 2000 και την κατανομή της χρηματοδοτικής βοηθείας στις υπερπόντιες χώρες και εδάφη έναντι των οποίων εφαρμόζεται το Μέρος 4 της Συνθήκης ΕΚ (3) («εσωτερική συμφωνία») με την οποία συστήνεται, μεταξύ άλλων, το ένατο Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης (ένατο ΕΤΑ) και ιδίως το άρθρο 32 παράγραφος 3,
   Έχοντας υπόψη τον δημοσιονομικό κανονισμό, της 27ης Μαρτίου 2003, εφαρμοστέο στο 9ο Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης (4), και ιδίως στα άρθρα 96 έως 103 αυτού,
   Αφού εξέτασε τον λογαριασμό διαχείρισης και τον ισολογισμό της λειτουργίας του ενάτου ΕΤΑ, ως είχαν στις 31 Δεκεμβρίου 2013, καθώς και την ετήσια έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου σχετικά με τις δραστηριότητες που χρηματοδοτήθηκαν στο πλαίσιο του όγδοου, ένατου και δέκατου Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης (ΕΤΑ) για το οικονομικό έτος 2013, μαζί με τις απαντήσεις της Επιτροπής που περιέχονται στην εν λόγω ετήσια έκθεση (5),
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Βάσει του άρθρου 32 παράγραφος 3 της εσωτερικής συμφωνίας, η απαλλαγή από την ευθύνη για τη δημοσιονομική διαχείριση του ενάτου ΕΤΑ παρέχεται στην Επιτροπή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έπειτα από σύσταση του Συμβουλίου.

               (2)

               Η εκτέλεση των εργασιών του ενάτου ΕΤΑ από την Επιτροπή, κατά το οικονομικό έτος 2013, ήταν στο σύνολό της ικανοποιητική,

         ΣΥΝΙΣΤΑ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να απαλλάξει την Επιτροπή από την ευθύνη για την εκτέλεση των εργασιών του ενάτου ΕΤΑ για το οικονομικό έτος 2013.

      Βρυξέλλες, 17 Φεβρουαρίου 2015.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         J. REIRS

      (1)  ΕΕ L 317 της 15.12.2000, σ. 3.

      (2)  ΕΕ L 287 της 28.10.2005, σ. 4.

      (3)  ΕΕ L 317 της 15.12.2000, σ. 355.

      (4)  ΕΕ L 83 της 1.4.2003, σ. 1.

      (5)  ΕΕ C 398 της 12.11.2014, σ. 289.


title: Σύσταση για Γνωμη του Συμβουλίου σύμφωνα με την παράγραφο 3 του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, σχετικά με το αναπροσαρμοσμένο πρόγραμμα σταθερότητας του Βελγίου, 2002-2005

text: ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---