title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 8ης Ιουλίου 2014 , σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Βελγίου για το 2014 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας του Βελγίου, 2014

text:
               29.7.2014

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 247/1

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
   της 8ης Ιουλίου 2014
   σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Βελγίου για το 2014 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας του Βελγίου, 2014
   2014/C 247/01
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 121 παράγραφος 2 και το άρθρο 148 παράγραφος 4,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών (1), και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 2,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με την πρόληψη και τη διόρθωση των υπερβολικών μακροοικονομικών ανισορροπιών (2), και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 1,
   Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τα ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής απασχόλησης,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της οικονομικής και δημοσιονομικής επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής κοινωνικής προστασίας,
   Έχοντας υπόψη την γνώμη της επιτροπής οικονομικής πολιτικής,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Στις 26 Μαρτίου 2010, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συμφώνησε με την πρόταση της Επιτροπής για τη δρομολόγηση νέας στρατηγικής για την ανάπτυξη και τη απασχόληση, Ευρώπη 2020, βασιζόμενη στον μεγαλύτερο συντονισμό των οικονομικών πολιτικών, η οποία εστιάζεται στους νευραλγικούς τομείς στους οποίους απαιτείται δράση ώστε να ενισχυθεί το δυναμικό διατηρήσιμης ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης.

               (2)

               Στις 13 Ιουλίου 2010, με βάση τις προτάσεις της Επιτροπής, το Συμβούλιο εξέδωσε σύσταση σχετικά με τους γενικούς προσανατολισμούς της οικονομικής πολιτικής των κρατών μελών και της Ένωσης (2010 έως 2014) και, στις 21 Οκτωβρίου 2010, εξέδωσε απόφαση σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών (3), οι οποίες από κοινού αποτελούν τις «ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές». Τα κράτη μέλη κλήθηκαν να λαμβάνουν υπόψη τις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές στις οικείες οικονομικές πολιτικές και στις πολιτικές για την απασχόληση.

               (3)

               Στις 29 Ιουνίου 2012, οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων των κρατών μελών ενέκριναν «Σύμφωνο για την ανάπτυξη και την απασχόληση», το οποίο παρέχει ένα συνεκτικό πλαίσιο δράσης σε επίπεδο κρατών μελών, ΕΕ και ζώνης του ευρώ, με την κινητοποίηση όλων των δυνατών μηχανισμών, μέσων και πολιτικών. Έλαβαν αποφάσεις σχετικά με τη δράση που πρέπει να αναληφθεί στο επίπεδο των κρατών μελών, ιδίως εκφράζοντας την απόλυτη προσήλωσή τους στην επίτευξη των στόχων της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» και στην εφαρμογή των ειδικών ανά χώρα συστάσεων.

               (4)

               Στις 9 Ιουλίου 2013, το Συμβούλιο εξέδωσε σύσταση (4) σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Βελγίου για το 2013 και διατύπωσε τη γνώμη του σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας του Βελγίου για την περίοδο 2012-2016. Στις 15 Νοεμβρίου 2013, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 473/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5), η Επιτροπή παρουσίασε τη γνώμη της για το σχέδιο δημοσιονομικού προγράμματος του Βελγίου για το 2014.

               (5)

               Στις 13 Νοεμβρίου 2013, η Επιτροπή εξέδωσε την ετήσια επισκόπηση της ανάπτυξης, δίνοντας το εναρκτήριο λάκτισμα του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου του 2014 για το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών. Επίσης, στις 13 Νοεμβρίου 2013, η Επιτροπή, βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011, εξέδωσε την έκθεση του μηχανισμού επαγρύπνησης, στην οποία προσδιόρισε το Βέλγιο ως ένα από τα κράτη μέλη τα οποία θα έπρεπε να υποβληθούν σε εμπεριστατωμένη επισκόπηση.

               (6)

               Στις 20 Δεκεμβρίου 2013, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ενέκρινε τις προτεραιότητες για την εξασφάλιση χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, δημοσιονομικής εξυγίανσης και δράσης για την ενίσχυση της ανάπτυξης. Υπογράμμισε την ανάγκη να επιδιωχθεί διαφοροποιημένη, φιλική προς την ανάπτυξη δημοσιονομική εξυγίανση, να αποκατασταθούν οι κανονικές συνθήκες δανειοδότησης στην οικονομία, να προωθηθούν η ανάπτυξη και η ανταγωνιστικότητα, να καταπολεμηθούν η ανεργία και οι κοινωνικές επιπτώσεις της κρίσης και να εκσυγχρονιστεί η δημόσια διοίκηση.

               (7)

               Στις 5 Μαρτίου 2014, η Επιτροπή δημοσίευσε τα αποτελέσματα της εμπεριστατωμένης επισκόπησης που εκπόνησε για το Βέλγιο, βάσει του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011. Η ανάλυση της Επιτροπής οδηγεί στο συμπέρασμα ότι το Βέλγιο εξακολουθεί να αντιμετωπίζει μακροοικονομικές ανισορροπίες, που απαιτούν παρακολούθηση και υιοθέτηση μέτρων πολιτικής. Ειδικότερα, εξακολουθούν να χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής οι εξελίξεις όσον αφορά την εξωτερική ανταγωνιστικότητα των αγαθών, διότι η διαρκής επιδείνωσή της θα απειλούσε τη μακροοικονομική σταθερότητα.

               (8)

               Στις 30 Απριλίου 2014, το Βέλγιο υπέβαλε το εθνικό του πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για το 2014 και το πρόγραμμα σταθερότητας του 2014. Για να ληφθεί υπόψη η αλληλεξάρτησή τους, τα δύο προγράμματα αξιολογήθηκαν ταυτόχρονα.

               (9)

               Στόχος της δημοσιονομικής στρατηγικής που περιγράφεται στο πρόγραμμα σταθερότητας του 2014 είναι η ισοσκέλιση του προϋπολογισμού σε διαρθρωτικούς όρους έως το 2016 και η επίτευξη του μεσοπρόθεσμου στόχου το επόμενο έτος. Το πρόγραμμα σταθερότητας επιβεβαιώνει τον προηγούμενο μεσοπρόθεσμο στόχο του 0,75 % του ΑΕΠ, ο οποίος αντικατοπτρίζει τους στόχους του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης, αλλά η επίτευξή του αναβλήθηκε για το 2017, ένα έτος αργότερα από το έτος που τέθηκε ως στόχος στο περσινό πρόγραμμα. Η προγραμματιζόμενη ετήσια πρόοδος σε σχέση με τον μεσοπρόθεσμο στόχο είναι ευθυγραμμισμένη με την προσαρμογή που απαιτεί το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Σύμφωνα με το πρόγραμμα σταθερότητας, η τιμή αναφοράς για τις δαπάνες σε γενικές γραμμές τηρήθηκε κατά τη διάρκεια του προγράμματος. Το χρέος υπερβαίνει την τιμή αναφοράς του 60 % του ΑΕΠ που προβλέπει η Συνθήκη, φθάνοντας σε 101,5 % του ΑΕΠ το 2013 και αναμένεται να μειωθεί σταδιακά σε περίπου 93 % του ΑΕΠ το 2017 σύμφωνα με το πρόγραμμα σταθερότητας. Συνολικά, οι στόχοι του προγράμματος σταθερότητας είναι ευθυγραμμισμένοι με τις απαιτήσεις του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζονται οι δημοσιονομικές προβλέψεις του προγράμματος σταθερότητας, το οποίο καταρτίστηκε από ανεξάρτητο οργανισμό (το Federal Planning Bureau) είναι ρεαλιστικό. Οι προβλέψεις για την ανάπτυξη προσεγγίζουν αυτές των εαρινών προβλέψεων των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2014. Η δημοσιονομική τροχιά δεν υποστηρίζεται ακόμη από μέτρα. Οι προβλέψεις της Επιτροπής δεν δείχνουν διαρθρωτική βελτίωση το 2014, ενώ, με βάση τη συνήθη παραδοχή μη μεταβολής της πολιτικής, δείχνουν διαρθρωτική επιδείνωση το 2015. Ως εκ τούτου, κινδυνεύει η επίτευξη των στόχων και θα μπορούσε να προκύψει σημαντική απόκλιση από την προσαρμογή για την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου στόχου κατά τα έτη 2014-15. Επιπλέον, σύμφωνα με τις προβλέψεις της Επιτροπής, το Βέλγιο δεν θα έχει συμμορφωθεί προς τον κανόνα για το χρέος ούτε το 2014 ούτε το 2015. Με βάση την αξιολόγηση του προγράμματος σταθερότητας και τις προβλέψεις της Επιτροπής, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97, το Συμβούλιο είναι της γνώμης ότι το Βέλγιο μείωσε το έλλειμμά του γενικής κυβέρνησης με τρόπο βιώσιμο κάτω από το 3 % του ΑΕΠ το 2013, αλλά κινδυνεύει να αποκλίνει σημαντικά από τις απαιτήσεις του προληπτικού σκέλους από το 2014 και μετά.

               (10)

               Το Βέλγιο σημείωσε σημαντική πρόοδο θεσπίζοντας περισσότερες ρυθμίσεις διαρθρωτικού συντονισμού. Η συμφωνία συνεργασίας για τον δημοσιονομικό συντονισμό που υπεγράφη στα τέλη του 2013 εισάγει κανόνα για διαρθρωτικό ισοζύγιο προϋπολογισμού (που καθορίζεται σύμφωνα με τον μεσοπρόθεσμο στόχο) σε επίπεδο γενικής κυβέρνησης όπως απαιτεί το Δημοσιονομικό Σύμφωνο. Επιπλέον, επισημοποιεί την καθιερωμένη συντονιστική πρακτική, καθιστώντας σαφέστερο (i) τον ρόλο της διακυβερνητικής «Συμβουλευτικής Επιτροπής» στην επίσημη διαδικασία και (ii) τον συμβουλευτικό ρόλο του Ανώτατου Οικονομικού Συμβουλίου. Επίσης, η συμφωνία προβλέπει ενίσχυση του εποπτικού ρόλου του Ανώτατου Συμβουλίου με την εισαγωγή συγκεκριμένου διορθωτικού μηχανισμού σε περίπτωση σημαντικής απόκλισης από τους συμφωνηθέντες στόχους. Ενδέχεται να χρειαστούν πρόσθετες ρυθμίσεις προκειμένου οι στόχοι πέραν του 2014 να καταστούν δεσμευτικοί.

               (11)

               Μολονότι το Βέλγιο μπόρεσε πρόσφατα να περιορίσει την αύξηση του δείκτη δημόσιου χρέους, το δημόσιο χρέος στο 101,5 % του ΑΕΠ είναι υψηλό και υπάρχουν σημαντικές οφειλές και μελλοντικές υποχρεώσεις λόγω των υποχρεώσεων που αναλήφθηκαν για συντάξεις. Για να καλυφθούν οι υποχρεώσεις αυτές και παράλληλα να διατηρηθεί υψηλό επίπεδο διαβίωσης, πρέπει να συγκρατηθεί το δημοσιονομικό κόστος των μελλοντικών εξελίξεων· τα ποσοστά δραστηριότητας και απασχόλησης θα πρέπει να αυξηθούν και η διεθνής ανταγωνιστικότητα πρέπει να βελτιωθεί. Στους τομείς αυτούς, το Βέλγιο αντιμετωπίζει σημαντικές δυσκολίες. Αν και το Βέλγιο έχει λάβει μέτρα προς τη σωστή κατεύθυνση, τα οποία θα αποδώσουν αποτελέσματα κατά τα επόμενα έτη, θα απαιτηθεί πιο φιλόδοξη δράση, λαμβανομένων υπόψη των μεταρρυθμίσεων που επίσης συντελούνται σε εμπορικούς εταίρους.

               (12)

               Το συνολικό επίπεδο φορολόγησης στο Βέλγιο είναι μεταξύ των υψηλότερων στην Ένωση και η φορολογική επιβάρυνση στρέφεται ιδιαίτερα στην εργασία, αποτελώντας επομένως μία από τις υψηλότερες φορολογικές επιβαρύνσεις στην Ένωση. Ορισμένες ιδιαιτερότητες του φορολογικού συστήματος είναι επιβλαβείς για το περιβάλλον, όπως η φορολογική μεταχείριση των αυτοκινήτων εταιρειών. Ορισμένα στοχοθετημένα μέτρα έχουν ληφθεί για να μειωθεί το κόστος εργασίας για συγκεκριμένες ομάδες και για να περιοριστεί η διαφορά μεταξύ μεικτών και καθαρών μισθών στο κατώτερο επίπεδο της μισθολογικής κλίμακας. Ωστόσο, η φορολογική επιβάρυνση δεν έχει μετατοπιστεί σημαντικά προς βάσεις οι οποίες επηρεάζουν λιγότερο την ανάπτυξη. Έχουν αρχίσει οι πρώτοι προβληματισμοί σχετικά με συνολική φορολογική μεταρρύθμιση προκειμένου να προωθηθεί η επίτευξη μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημοσίων οικονομικών, να στηριχθεί η αύξηση της ανταγωνιστικότητας και της απασχόλησης και να προστατευθεί το περιβάλλον. Μια τέτοια συνολική φορολογική μεταρρύθμιση θα πρέπει να προβλέπει ελάφρυνση της φορολόγησης της εργασίας, απλούστευση του φορολογικού συστήματος, αύξηση της αποτελεσματικότητας της είσπραξης του ΦΠΑ, διεύρυνση των φορολογικών βάσεων, μείωση των φορολογικών δαπανών, κάλυψη των κενών της νομοθεσίας και σταδιακή κατάργηση των επιδοτήσεων που βλάπτουν το περιβάλλον.

               (13)

               Οι προβλεπόμενες επιπτώσεις της γήρανσης του πληθυσμού στο Βέλγιο θα είναι πολύ σημαντικές, δεδομένου ότι το κόστος της γήρανσης του πληθυσμού προβλέπεται να αυξηθεί κατά περισσότερο από 8 % του ΑΕΠ μεταξύ του 2010 και του 2060, ιδίως λόγω των συντάξεων και της μακροχρόνιας περίθαλψης. Η μεταρρύθμιση που άρχισε πρόσφατα στον τομέα της κοινωνικής ασφάλισης ατόμων μεγαλύτερης ηλικίας αναμένεται να έχει θετικό αντίκτυπο στην απασχόλησή τους. Εντούτοις, δεδομένου του μεγέθους της πρόκλησης, απαιτούνται πρόσθετες προσπάθειες προκειμένου να διασφαλιστεί η δημοσιονομική διατηρησιμότητα. Στο πλαίσιο αυτών των προσπαθειών πρέπει να ληφθεί υπόψη η ανάγκη να διατηρηθεί η επάρκεια των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης γήρατος. Απαιτείται η λήψη μέτρων για τη σύνδεση της εκ του νόμου προβλεπόμενης ηλικίας συνταξιοδότησης με τις εξελίξεις του προσδόκιμου ζωής, τη μείωση της διαφοράς μεταξύ της προβλεπόμενης ηλικίας συνταξιοδότησης και της πραγματικής ηλικίας συνταξιοδότησης, καθώς και τη βελτίωση της σχέσης κόστους/αποτελεσματικότητας των δημόσιων δαπανών για μακροχρόνια περίθαλψη.

               (14)

               Το Βέλγιο αντιμετωπίζει χρόνια υποχρησιμοποίηση του εργατικού δυναμικού. Τα ποσοστά δραστηριότητας και απασχόλησης είναι χαμηλότερα από τον μέσο όρο της ΕΕ και στάσιμα, ενώ η μακροχρόνια ανεργία ως ποσοστό της συνολικής ανεργίας παραμένει υψηλή. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η μεγάλη φορολογική επιβάρυνση της εργασίας, μέσω της αλληλεπίδρασης με το σύστημα παροχών, δημιουργεί σημαντική ανεργία και παγίδες αεργίας για τις περισσότερες κατηγορίες των εργαζομένων. Αν και έχουν ληφθεί μέτρα για τη μείωση των παγίδων ανεργίας για τους χαμηλόμισθους, η παγίδα διευρύνθηκε για τις περισσότερες κατηγορίες και οι παγίδες αεργίας εξακολουθούν να είναι διάχυτες. Δεδομένου ότι το κόστος εργασίας παραμένει υψηλό, η πολιτική προσλήψεων τείνει να ελαχιστοποιεί τον κίνδυνο, αδικώντας αυτούς που είναι εκτός αγοράς εργασίας, όπως οι νέοι, οι εργαζόμενοι με χαμηλή ειδίκευση και οι μετανάστες, των οποίων τα ποσοστά συμμετοχής στην αγορά εργασίας, μαζί με τους εργαζομένους μεγαλύτερης ηλικίας, είναι πολύ χαμηλότερα από τον μέσο όρο της ΕΕ. Η ισχυρή προστασία αυτών που είναι ήδη ενταγμένοι στην αγορά εργασίας που σημαίνει ότι αλλαγή εργασίας συνεπάγεται απώλεια δικαιωμάτων (π.χ. αποζημίωσης λόγω απόλυσης, πρόωρης συνταξιοδότησης, επιδομάτων αρχαιότητας), αποθαρρύνει την επαγγελματική κινητικότητα μεταξύ θέσεων εργασίας και τομέων. Η αδράνεια αυτή καθιστά τις ενεργητικές πολιτικές της αγοράς εργασίας στο Βέλγιο σχετικά ανεπαρκείς και οδηγεί σε κατάσταση στην οποία, ενώ σε ορισμένες περιοχές και τομείς υπάρχει υψηλή ανεργία, σε άλλες περιοχές και τομείς κάποιες αγορές εργασίας παρουσιάζουν στενότητα και έλλειψη δεξιοτήτων η οποία αποτελεί εμπόδιο για την ανταγωνιστικότητα. Η ανεργία των νέων αυξήθηκε σημαντικά πέρυσι, με μεγάλες διαφορές μεταξύ των περιφερειών και ομάδων. Η αντιμετώπιση του διαρθρωτικού προβλήματος αναντιστοιχίας δεξιοτήτων θα πρέπει να συμβαδίζει με την καταπολέμηση του πιεστικού προβλήματος της πρόωρης εγκατάλειψης του σχολείου και των νέων που εγκαταλείπουν την εκπαίδευση χωρίς προσόντα. Η έκτη κρατική μεταρρύθμιση παρέχει τη δυνατότητα να βελτιωθεί η απόδοση των πολιτικών απασχόλησης και να τεθούν στόχοι σε αυτές, υπό την προϋπόθεση ότι θα βελτιστοποιηθεί η συνεργασία μεταξύ ομοσπονδιακού και περιφερειακού επιπέδου.

               (15)

               Το Βέλγιο εξακολουθεί να αντιμετωπίζει επιδείνωση της ανταγωνιστικότητας, συμπεριλαμβανομένων των πτυχών που δεν σχετίζονται με το κόστος. Ειδικότερα, η ικανότητα της μεταποιητικής βιομηχανίας να ασκεί ανταγωνισμό σε διεθνές επίπεδο εξασθενεί, γεγονός που αντικατοπτρίζεται στη μείωση των περιθωρίων των παραγωγών και την κατάργηση θέσεων εργασίας. Το Βέλγιο παραδοσιακά βασιζόταν στην τιμαριθμική αναπροσαρμογή των μισθών για τη διατήρηση της αγοραστικής δύναμης. Εντούτοις, οι υπερβάσεις της συνολικής αύξησης των μισθών διορθώθηκαν καθυστερημένα και ανεπαρκώς. Επιπλέον, ο κεντρικός μισθολογικός κανόνας δεν επιτρέπει πάντα να αντικατοπτρίζονται δεόντως οι τομεακές εξελίξεις της παραγωγικότητας και οι τοπικές συνθήκες της αγοράς εργασίας. Συνεπώς, οι μισθοί αυξήθηκαν ταχύτερα από την παραγωγικότητα, με αποτέλεσμα απώλειες θέσεων εργασίας και ανταγωνιστικότητας. Σε συνεννόηση με τους κοινωνικούς εταίρους και σύμφωνα με την εθνική πρακτική, το Βέλγιο θα πρέπει να μεταρρυθμίσει το σύστημά του διαμόρφωσης μισθών, ούτως ώστε να επιτρέπει μεγαλύτερη τομεακή κατανομή των μισθών και μεγαλύτερη ευθυγράμμιση με τις εξελίξεις της παραγωγικότητας. Στον τομέα του λιανικού εμπορίου, οι τιμές παραμένουν υψηλότερες απ' ό,τι στις γειτονικές χώρες, ενώ περιορισμοί που ισχύουν στις επαγγελματικές υπηρεσίες εμποδίζουν την ανάπτυξη καινοτόμων επιχειρηματικών μοντέλων και περιορίζουν τις επενδύσεις. Τα τιμολόγια διανομής ηλεκτρικής ενέργειας παραμένουν μεταξύ των υψηλότερων στην Ευρώπη και η προγραμματισμένη περιφερειοποίησή τους εντείνει ακόμη περισσότερο την αβεβαιότητα ως προς τη μελλοντική εξέλιξη του κόστους διανομής για τους τελικούς χρήστες, δεδομένου ότι το επί του παρόντος παγωμένο τιμολόγιο δεν καλύπτει τις αυξανόμενες δαπάνες των διανομέων. Προκειμένου το Βέλγιο να διατηρήσει υψηλούς μισθούς και συγχρόνως να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας, πρέπει να παράγει και να πωλεί σε παγκόσμιες αγορές πιο εξελιγμένα και μεγαλύτερης προστιθέμενης αξίας προϊόντα απ' ό,τι σήμερα. Το Βέλγιο δεν διαθέτει ταχέως αναπτυσσόμενες επιχειρήσεις σε καινοτόμους τομείς. Η στήριξη της καινοτομίας είναι καλά αναπτυγμένη και καλύπτει τον πλήρη κύκλο της καινοτομίας αλλά έχει γίνει περίπλοκη και είναι κατακερματισμένη. Η ανάπτυξη δραστηριοτήτων υψηλής προστιθέμενης αξίας συχνά εμποδίζεται από την έλλειψη επαρκών εξειδικευμένων ανθρώπινων πόρων.

               (16)

               Το Βέλγιο αναμένεται ότι δεν θα επιτύχει τον στόχο για μείωση, έως το 2020, κατά 15 % των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου στους τομείς που δεν καλύπτονται από το σύστημα της ΕΕ για την εμπορία δικαιωμάτων εκπομπών, τουλάχιστον όχι χωρίς να στηριχθεί σε μηχανισμούς ευελιξίας. Αν και έχουν αναληφθεί ορισμένες πρωτοβουλίες, φαίνεται ότι δεν έχουν συνεπή κατεύθυνση και το συνδυασμένο αποτέλεσμα των μέτρων για τη μείωση των εκπομπών, ιδίως από τους τομείς των μεταφορών και των κτιρίων, παραμένει ασαφές. Η μείωση του ΦΠΑ στην ηλεκτρική ενέργεια θα μπορούσε να υπονομεύσει περαιτέρω τις προσπάθειες εν προκειμένω. Οι διαπραγματεύσεις για συμφωνία συνεργασίας και επιμερισμού του φορτίου μεταξύ ομοσπονδιακού κράτους και περιφερειών δεν κατέληξαν σε σαφή καταμερισμό προσπαθειών. Η κυκλοφοριακή συμφόρηση αποτελεί δυσβάστακτο βάρος για τη βελγική οικονομία, σε σύγκριση με τις περισσότερες άλλες χώρες. Η σοβαρότητα του προβλήματος απαιτεί ολοκληρωμένη πολιτική απάντηση με βάση τις δυνατότητες χρονικά διαφοροποιημένης κυκλοφοριακής συμφόρησης, επανεξέταση της ευνοϊκής φορολογικής μεταχείρισης της ιδιωτικής χρήσης αυτοκινήτων εταιρειών και των καρτών καυσίμων και αύξηση της αποδοτικότητας των δημόσιων συγκοινωνιών.

               (17)

               Στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου, η Επιτροπή προέβη σε συνολική ανάλυση της οικονομικής πολιτικής του Βελγίου. Αξιολόγησε το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων και το πρόγραμμα σταθερότητας. Έλαβε υπόψη όχι μόνο τη χρησιμότητά τους για την άσκηση διατηρήσιμης δημοσιονομικής και κοινωνικοοικονομικής πολιτικής στο Βέλγιο, αλλά και το κατά πόσο συνάδουν με τους κανόνες και τις κατευθύνσεις της ΕΕ, δεδομένης της ανάγκης ενδυνάμωσης της συνολικής οικονομικής διακυβέρνησης της Ένωσης μέσω της συνεκτίμησης στοιχείων σε επίπεδο ΕΕ κατά τη διαμόρφωση των μελλοντικών εθνικών αποφάσεων. Οι συστάσεις που διατυπώνει στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου αντικατοπτρίζονται στις συστάσεις 1 έως 6 κατωτέρω.

               (18)

               Υπό το πρίσμα της αξιολόγησης αυτής, το Συμβούλιο εξέτασε το πρόγραμμα σταθερότητας και η γνώμη του (6) αντικατοπτρίζεται ιδίως στη σύσταση 1 κατωτέρω.

               (19)

               Βάσει της εμπεριστατωμένης επισκόπησης της Επιτροπής και της παρούσας αξιολόγησης, το Συμβούλιο εξέτασε το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων και το πρόγραμμα σταθερότητας. Οι συστάσεις που απηύθυνε σύμφωνα με το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 αντικατοπτρίζονται στις συστάσεις 2, 4 και 5 κατωτέρω,

               (20)

               Στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου, η Επιτροπή διενήργησε επίσης ανάλυση της οικονομικής πολιτικής ολόκληρης της ζώνης του ευρώ. Με βάση την ανάλυση αυτή το Συμβούλιο εξέδωσε συγκεκριμένες συστάσεις οι οποίες απευθύνονται στα κράτη μέλη που έχουν υιοθετήσει το ευρώ ως νόμισμα (7). Ως χώρα που έχει ως εθνικό νόμισμα το ευρώ, το Βέλγιο θα πρέπει επίσης να εξασφαλίσει την πλήρη και έγκαιρη εφαρμογή των συστάσεων αυτών,

         ΣΥΝΙΣΤΑ στο Βέλγιο να αναλάβει δράση κατά την περίοδο 2014-2015 προκειμένου:

               1.

               Μετά τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος, να ενισχύσει τα δημοσιονομικά μέτρα για το 2014 δεδομένης της εμφάνισης διαφοράς κατά 0,5 % του ΑΕΠ, με βάση τις εαρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2014, επισημαίνοντας τον κίνδυνο σημαντικής απόκλισης σε σχέση με το προληπτικό σκέλος των απαιτήσεων του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Το 2015, να ενισχύσει τη δημοσιονομική στρατηγική προκειμένου να εξασφαλίσει την απαιτούμενη προσαρμογή 0,6 % του ΑΕΠ για την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου στόχου, η οποία θα εξασφαλίσει επίσης τη συμμόρφωση προς τον κανόνα για το χρέος. Στη συνέχεια, μέχρι να επιτευχθεί ο μεσοπρόθεσμος στόχος, να επιδιώξει την προγραμματισμένη ετήσια διαρθρωτική προσαρμογή για την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου στόχου, σύμφωνα με την απαίτηση ετήσιας διαρθρωτικής προσαρμογής ύψους τουλάχιστον 0,5 % του ΑΕΠ, και ευνοϊκότερων οικονομικών συνθηκών ή, εφόσον χρειάζεται, να εξασφαλίσει ότι τηρείται ο κανόνας για το χρέος προκειμένου να τεθεί ο υψηλός δείκτης χρέους γενικής κυβέρνησης σε σταθερά πτωτική τροχιά. Να διασφαλίσει ισόρροπη συμμετοχή όλων των επιπέδων διακυβέρνησης στην εκπλήρωση των δημοσιονομικών κανόνων, συμπεριλαμβανομένου του κανόνα για διαρθρωτικό ισοζύγιο προϋπολογισμού, μέσω δεσμευτικής πράξης με συγκεκριμένη ανάλυση των στόχων στο πλαίσιο μεσοπρόθεσμης προοπτικής προγραμματισμού.

               2.

               Να βελτιώσει την ισορροπία και τη δικαιοσύνη του φορολογικού συστήματος εν γένει και να ετοιμάσει συνολική φορολογική μεταρρύθμιση η οποία θα επιτρέπει τη μετατόπιση των φόρων από την εργασία προς βάσεις που ευνοούν περισσότερο την ανάπτυξη, την απλούστευση του φορολογικού συστήματος, την κάλυψη των κενών της νομοθεσίας, την αύξηση της αποτελεσματικότητας της είσπραξης του ΦΠΑ, τη διεύρυνση των φορολογικών βάσεων, τη μείωση των φορολογικών δαπανών και τη σταδιακή κατάργηση των επιδοτήσεων που βλάπτουν το περιβάλλον.

               3.

               Να συγκρατήσει την αύξηση των δημόσιων δαπανών που συνδέονται με τη γήρανση, ιδίως στους τομείς των συντάξεων και της μακροχρόνιας περίθαλψης, εντείνοντας τις προσπάθειες για τη μείωση της διαφοράς μεταξύ της πραγματικής ηλικίας συνταξιοδότησης και της εκ του νόμου προβλεπόμενης ηλικίας συνταξιοδότησης, προωθώντας τη μείωση των δυνατοτήτων πρόωρης συνταξιοδότησης και την ενεργό γήρανση, εναρμονίζοντας τις απαιτήσεις όσον αφορά την ηλικία συνταξιοδότησης στις μεταβολές του προσδόκιμου ζωής, καθώς και βελτιώνοντας τη σχέση κόστους/αποτελεσματικότητας των δημόσιων δαπανών για μακροχρόνια περίθαλψη.

               4.

               Να αυξήσει τη συμμετοχή στην αγορά εργασίας, ιδίως μειώνοντας τα οικονομικά αντικίνητρα για εργασία, αυξάνοντας την πρόσβαση στην αγορά εργασίας για τις μειονεκτούσες ομάδες, όπως οι νέοι και οι μετανάστες, βελτιώνοντας την επαγγελματική κινητικότητα και αντιμετωπίζοντας την έλλειψη και την αναντιστοιχία δεξιοτήτων, καθώς και την πρόωρη εγκατάλειψη του σχολείου. Να ενισχύσει τις εταιρικές σχέσεις μεταξύ δημόσιων αρχών, δημόσιων υπηρεσιών απασχόλησης και εκπαιδευτικών ιδρυμάτων σε όλη τη χώρα, ούτως ώστε να παρέχουν έγκαιρη και εξατομικευμένη υποστήριξη στους νέους.

               5.

               Να αποκαταστήσει την ανταγωνιστικότητα συνεχίζοντας τη μεταρρύθμιση του συστήματος καθορισμού των μισθών, συμπεριλαμβανομένης της τιμαριθμικής αναπροσαρμογής των μισθών, σε διαβούλευση με τους κοινωνικούς εταίρους και σύμφωνα με την εθνική πρακτική, για να εξασφαλίσει ότι η εξέλιξη των μισθών αντικατοπτρίζει την εξέλιξη της παραγωγικότητας σε τομεακό και/ή εταιρικό επίπεδο καθώς και τις οικονομικές συνθήκες, και να προβαίνει αυτομάτως σε αποτελεσματικές διορθώσεις όταν χρειάζεται: ενισχύοντας τον ανταγωνισμό στον τομέα του λιανικού εμπορίου, καταργώντας τους υπερβολικούς περιορισμούς στις υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένων των επαγγελματικών υπηρεσιών και αντιμετωπίζοντας τον κίνδυνο περαιτέρω αυξήσεων του κόστους διανομής της ενέργειας· προωθώντας την καινοτομία μέσω εξορθολογισμένων καθεστώτων κινήτρων και μειωμένων διοικητικών εμποδίων, και επιδιώκοντας συντονισμένες πολιτικές εκπαίδευσης και κατάρτισης για την αντιμετώπιση της διάχυτης αναντιστοιχίας δεξιοτήτων και των περιφερειακών ανισοτήτων στην πρόωρη εγκατάλειψη του σχολείου.

               6.

               Να διασφαλίσει την επίτευξη των στόχων για μείωση, έως το 2020, των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου από δραστηριότητες οι οποίες δεν υπάγονται στο σύστημα εμπορίας εκπομπών, ιδίως όσον αφορά τα κτίρια και τις μεταφορές. Να μεριμνήσει ώστε οι μεταφορές να συμβάλουν δεόντως στην επίτευξη του στόχου μείωσης της οδικής συμφόρησης. Να καταλήξει σε συμφωνία για σαφή καταμερισμό των προσπαθειών και των επιβαρύνσεων μεταξύ των ομοσπονδιακών και περιφερειακών οντοτήτων.

      Βρυξέλλες, 8 Ιουλίου 2014.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         P.C. PADOAN

      (1)  ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.

      (2)  ΕΕ L 306 της 23.11.2011, σ. 25.

      (3)  Διατηρούνται για το 2014 με την απόφαση 2014/322/ΕΕ του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2014, για τις κατευθυντήριες γραμμές των πολιτικών απασχόλησης των κρατών μελών για το 2014 (ΕΕ L 165 της 4.6.2014, σ. 49).

      (4)  ΕΕ C 217 της 30.7.2013, σ. 5.

      (5)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 473/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2013, σχετικά με κοινές διατάξεις για την παρακολούθηση και την εκτίμηση των σχεδίων δημοσιονομικών προγραμμάτων και τη διασφάλιση της διόρθωσης του υπερβολικού ελλείμματος των κρατών μελών στη ζώνη του ευρώ (ΕΕ L 140 της 27.5.2013, σ. 11).

      (6)  Δυνάμει του άρθρου 5 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97.

      (7)  Βλέπε σελίδα 141 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας.


title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 15ης Φεβρουαρίου 2011 , σχετικά με τον διορισμό ενός μέλους της Εκτελεστικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας

text:
               22.2.2011

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 56/1

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
   της 15ης Φεβρουαρίου 2011
   σχετικά με τον διορισμό ενός μέλους της Εκτελεστικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας
   2011/C 56/01
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 283 παράγραφος 2 και το άρθρο 139 παράγραφος 2 στοιχείο (η), καθώς και τα άρθρα 11.2 και 42.3 του Πρωτοκόλλου για το Καταστατικό του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας,
   ΣΥΝΙΣΤΑ ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ:
   να διορίσει τον κ. Peter PRAET, μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για θητεία οκτώ ετών με ισχύ από 1ης Ιουνίου 2011.

      Βρυξέλλες, 15 Φεβρουαρίου 2011.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         MATOLCSY Gy.


Σύσταση για γνωμη του Συμβουλιου σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (EΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας του Λουξεμβούργου, 2002 2006


title: Σύσταση της Επιτροπής, της 3ης Οκτωβρίου 2008 , σχετικά με την ενεργητική ένταξη των ατόμων που είναι αποκλεισμένα από την αγορά εργασίας [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2008) 5737]

text:
               18.11.2008

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 307/11

      ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

   της 3ης Οκτωβρίου 2008
   σχετικά με την ενεργητική ένταξη των ατόμων που είναι αποκλεισμένα από την αγορά εργασίας
   [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2008) 5737]
   (2008/867/ΕΚ)
   Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 211,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Ο σεβασμός της ανθρώπινης αξιοπρέπειας αποτελεί θεμελιώδη αρχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μεταξύ των στόχων της οποίας συγκαταλέγονται η προώθηση της πλήρους απασχόλησης και της κοινωνικής προόδου, η καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού και των διακρίσεων και η προαγωγή της κοινωνικής δικαιοσύνης και της κοινωνικής προστασίας. Σύμφωνα με το άρθρο 137 παράγραφος 1 στοιχείο η) της συνθήκης, η Κοινότητα έχει να διαδραματίσει συγκεκριμένο ρόλο στην υποστήριξη και τη συμπλήρωση των δραστηριοτήτων που αναλαμβάνουν τα κράτη μέλη για την ένταξη των προσώπων που αποκλείονται από την αγορά εργασίας. Το άρθρο 34 του Χάρτη των θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης προβλέπει το δικαίωμα κοινωνικής αρωγής και στεγαστικής βοήθειας προς εξασφάλιση αξιοπρεπούς διαβίωσης για όλους όσοι δεν διαθέτουν επαρκείς πόρους.

               (2)

               Η σύσταση 92/441/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Ιουνίου 1992, σχετικά με τα κοινά κριτήρια για την επάρκεια των πόρων και των παροχών των συστημάτων κοινωνικής προστασίας (1) παραμένει πράξη αναφοράς για την κοινοτική πολιτική σε θέματα φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού και δεν έχει χάσει καθόλου τη σπουδαιότητά της, αν και πρέπει να καταβληθούν περισσότερες προσπάθειες για την πλήρη υλοποίησή της.

               (3)

               Από το 1992 έχουν διαμορφωθεί νέα μέσα πολιτικής. Ένα τέτοιο μέσο είναι η ανοικτή μέθοδος συντονισμού για την κοινωνική προστασία και την κοινωνική ένταξη (ΑΜΣ), μεταξύ των στόχων της οποίας περιλαμβάνεται η ενεργητική κοινωνική ένταξη όλων, πράγμα που πρέπει να εξασφαλιστεί με την προώθηση της συμμετοχής στην αγορά εργασίας και με την καταπολέμηση της φτώχειας και του αποκλεισμού των πιο περιθωριοποιημένων ατόμων και ομάδων (2). Ένα άλλο μέσο είναι η ευρωπαϊκή στρατηγική απασχόλησης, η οποία επιδιώκει, μεταξύ άλλων, την ενίσχυση της κοινωνικής ένταξης, την καταπολέμηση της φτώχειας, την πρόληψη του αποκλεισμού από την αγορά εργασίας και την υποστήριξη της ένταξης των μειονεκτούντων ατόμων στην απασχόληση (3).

               (4)

               Η επιμονή της φτώχειας και της ανεργίας και ο ολοένα και πιο σύνθετος χαρακτήρας των διαφόρων πολλαπλών μειονεκτημάτων απαιτούν σφαιρικές και ολοκληρωμένες πολιτικές (4). Για να εκσυγχρονιστούν τα συστήματα κοινωνικής προστασίας, πρέπει να υπάρχει συνδυασμός επαρκούς εισοδηματικής στήριξης, σύνδεσης με την αγορά εργασίας και πρόσβασης σε ποιοτικές υπηρεσίες στο πλαίσιο μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής για την ενεργητική ένταξη (5). Αυτή η στρατηγική είναι απόλυτα συμπληρωματική με την προσέγγιση της ευελιξίας με ασφάλεια, ενώ απευθύνεται σε όσους είναι αποκλεισμένοι από την αγορά εργασίας. Συμβάλλει στη στρατηγική της Λισαβόνας, καθώς διευκολύνει την ενεργοποίηση και την κινητικότητα του εργατικού δυναμικού, και αποτελεί ουσιαστική συνιστώσα της κοινωνικής διάστασης της κοινοτικής στρατηγικής αειφόρου ανάπτυξης (6).

               (5)

               Κατά τη σταδιακή υλοποίηση της παρούσας σύστασης πρέπει να ληφθούν υπόψη οι εθνικές προτεραιότητες και η διαθεσιμότητα οικονομικών πόρων.

               (6)

               Η παρούσα σύσταση και η υλοποίηση των κοινών αρχών που προβλέπει δεν θίγουν την εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου, συμπεριλαμβανομένων των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις και του γενικού κανονισμού απαλλαγής κατά κατηγορία (7), ούτε τους κοινοτικούς κανόνες που διέπουν την ανάθεση των δημόσιων συμβάσεων.

               (7)

               Σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, τα κράτη μέλη είναι αρμόδια για τον καθορισμό του επιπέδου εισοδηματικής στήριξης και για τον προσδιορισμό του κατάλληλου συνδυασμού πολιτικών, λαμβάνοντας υπόψη τις διάφορες καταστάσεις και ανάγκες σε τοπικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο,

         ΣΥΝΙΣΤΑ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ:
   1.   Να χαράξουν και να εφαρμόσουν μια ολοκληρωμένη συνολική στρατηγική για την ενεργητική ένταξη των ατόμων που είναι αποκλεισμένα από την αγορά εργασίας, στρατηγική που να συνδυάζει επαρκή εισοδηματική στήριξη, αγορές εργασίας χωρίς αποκλεισμούς και πρόσβαση σε ποιοτικές υπηρεσίες. Οι πολιτικές ενεργητικής ένταξης πρέπει να διευκολύνουν την ένταξη σε βιώσιμες και ποιοτικές θέσεις απασχόλησης για όσους μπορούν να εργαστούν και την παροχή, σε όσους δεν μπορούν, πόρων που να επαρκούν για μια αξιοπρεπή διαβίωση, σε συνδυασμό με την παροχή στήριξης για τη συμμετοχή τους στην κοινωνία.
   2.   Να εξασφαλίσουν την αποτελεσματικότητα των ολοκληρωμένων πολιτικών ενεργητικής ένταξης μέσω:

               α)

               του συνολικού σχεδιασμού των πολιτικών μέτρων, καθορίζοντας το σωστό συνδυασμό των τριών σκελών της στρατηγικής για την ενεργητική ένταξη, λαμβανομένου υπόψη του κοινού αντικτύπου τους στην κοινωνική και οικονομική ένταξη των μειονεκτούντων ατόμων και τις πιθανές αλληλεξαρτήσεις τους, συμπεριλαμβανομένων των συνεργειών και των αρνητικών συνεπειών·

               β)

               της ολοκληρωμένης εφαρμογής των τριών σκελών της στρατηγικής για την ενεργητική ένταξη, ούτως ώστε να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά τα πολυποίκιλα αίτια της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού και να ενισχυθεί ο συντονισμός μεταξύ των δημόσιων φορέων και υπηρεσιών που υλοποιούν τις πολιτικές ενεργητικής ένταξης·

               γ)

               του πολιτικού συντονισμού μεταξύ τοπικών, περιφερειακών, εθνικών και κοινοτικών αρχών, λαμβανομένων υπόψη των ιδιαίτερων ρόλων, αρμοδιοτήτων και προτεραιοτήτων τους·

               δ)

               της ενεργού συμμετοχής όλων των άλλων σχετικών παραγόντων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που επηρεάζονται από τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό, των κοινωνικών εταίρων, των μη κυβερνητικών οργανώσεων και των φορέων παροχής υπηρεσιών, στην ανάπτυξη, την εφαρμογή και την αξιολόγηση των στρατηγικών.

         3.   Να εξασφαλίσουν ότι οι πολιτικές ενεργητικής ένταξης:

               α)

               υποστηρίζουν την εφαρμογή των θεμελιωδών δικαιωμάτων·

               β)

               προάγουν την ισότητα των δύο φύλων και την παροχή ίσων ευκαιριών σε όλους·

               γ)

               συνεκτιμούν προσεκτικά το σύνθετο χαρακτήρα των διαφόρων πολλαπλών μειονεκτημάτων και τις ειδικές καταστάσεις και ανάγκες των διαφόρων ευάλωτων ομάδων·

               δ)

               λαμβάνουν δεόντως υπόψη τις τοπικές και περιφερειακές συνθήκες και βελτιώνουν την εδαφική συνοχή·

               ε)

               συνάδουν με μια προσέγγιση κύκλου ζωής των κοινωνικών πολιτικών και των πολιτικών απασχόλησης, έτσι ώστε να μπορούν να υποστηρίξουν την αλληλεγγύη μεταξύ των γενεών και να εμποδίσουν τη μεταβίβαση της φτώχειας από γενιά σε γενιά.

         4.   Να οργανώσουν και να εφαρμόσουν τις ολοκληρωμένες πολιτικές ενεργητικής ένταξης σύμφωνα με τις ακόλουθες κοινές αρχές και κατευθυντήριες γραμμές για κάθε σκέλος, τηρώντας την αρχή της επικουρικότητας και τις διαφορετικές καταστάσεις, ανάγκες και προτεραιότητές τους, χωρίς να θίγεται η εφαρμογή του κοινού δικαίου, περιλαμβανομένων των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις και των κοινοτικών κανόνων για την ανάθεση δημόσιων συμβάσεων.
   α)   Επαρκής εισοδηματική στήριξη
   Αναγνώριση του βασικού δικαιώματος του ατόμου για επαρκείς πόρους και ικανοποιητική κοινωνική αρωγή, ώστε να μπορεί να ζει με αξιοπρέπεια, στο πλαίσιο μιας συνολικής και συνεπούς προσπάθειας για καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού.

               i)

               Επανεξέταση, όπου χρειάζεται, των συστημάτων κοινωνικής προστασίας των κρατών μελών, με βάση τις κοινές αρχές που περιγράφονται στο σημείο Β της σύστασης 92/441/ΕΟΚ. Ειδικότερα, στο πλαίσιο μιας στρατηγικής ενεργητικής ένταξης, το δικαίωμα για επαρκείς πόρους πρέπει:

                           —

                           να συνδυάζεται με την ενεργό διαθεσιμότητα για εργασία ή για επαγγελματική κατάρτιση, με σκοπό την απόκτηση εργασίας όσον αφορά τα άτομα η κατάσταση των οποίων επιτρέπει αυτή την ενεργό διαθεσιμότητα, ή, στην περίπτωση των άλλων ατόμων, να υπόκειται, όπου ενδείκνυται, σε μέτρα οικονομικής και κοινωνικής ένταξης·

                           —

                           να συνδυάζεται με τις πολιτικές που κρίνονται απαραίτητες, σε εθνικό επίπεδο, για την οικονομική και κοινωνική ένταξη των συγκεκριμένων ατόμων.

               ii)

               Εξασφάλιση της υλοποίησης του δικαιώματος αυτού σύμφωνα με τις πρακτικές κατευθυντήριες γραμμές των σημείων Γ(1), Γ(2) και Γ(3) της σύστασης 92/441/ΕΟΚ. Ειδικότερα, κατά τον καθορισμό των πόρων που είναι αναγκαίοι για μια αξιοπρεπή ζωή, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, με τη χρήση των κατάλληλων εθνικών δεικτών, το βιοτικό επίπεδο και τα επίπεδα τιμών για κάθε είδος και μέγεθος νοικοκυριού στο σχετικό κράτος μέλος. Μέσα σε ένα πλαίσιο ενεργητικής ένταξης, πρέπει να προβλέπονται, για τα άτομα που έχουν τη δυνατότητα να εργαστούν, κίνητρα για την αναζήτηση εργασίας, ενώ πρέπει να προσαρμόζονται ή να συμπληρώνονται τα ποσά που διατίθενται για την αντιμετώπιση ειδικών αναγκών.

         β)   Αγορά εργασίας χωρίς αποκλεισμούς
   Λήψη μέτρων για τα άτομα που έχουν τη δυνατότητα να εργαστούν, ούτως ώστε να εξασφαλιστεί ότι τους παρέχεται αποτελεσματική βοήθεια για να βρουν, να επιστρέψουν ή να παραμείνουν σε θέση εργασίας που ανταποκρίνεται στις εργασιακές ικανότητές τους.

               i)

               Προώθηση των ακόλουθων κοινών αρχών στα πλαίσια των στρατηγικών ενεργητικής ένταξης:

                           —

                           κάλυψη των αναγκών των ατόμων που είναι αποκλεισμένα από την αγορά εργασίας, προκειμένου να διευκολυνθεί η σταδιακή επανένταξή τους στην κοινωνία και στην αγορά εργασίας και να ενισχυθεί η απασχολησιμότητά τους·

                           —

                           λήψη των αναγκαίων μέτρων για την προώθηση αγορών εργασίας χωρίς αποκλεισμούς, ούτως ώστε να εξασφαλιστεί ότι η πρόσβαση στην απασχόληση είναι ευκαιρία που προσφέρεται σε όλους·

                           —

                           προώθηση ποιοτικών θέσεων εργασίας, ιδίως όσον αφορά τις αμοιβές και τις παροχές, τις συνθήκες εργασίας, την υγεία και την ασφάλεια, την πρόσβαση στη διά βίου μάθηση και τις προοπτικές σταδιοδρομίας, με κύριο στόχο την αποτροπή της φτώχειας στους εργαζομένους·

                           —

                           καταπολέμηση της κατάτμησης της αγοράς εργασίας με την προώθηση της διατήρησης της θέσης απασχόλησης και τη διευκόλυνση της επαγγελματικής ανέλιξης.

               ii)

               Εφαρμογή των αρχών αυτών μέσω των ακόλουθων πρακτικών κατευθυντήριων γραμμών:

                           —

                           επέκταση και βελτίωση των επενδύσεων στο ανθρώπινο δυναμικό μέσω της εφαρμογής πολιτικών εκπαίδευσης και κατάρτισης χωρίς αποκλεισμούς, συμπεριλαμβανομένης της εφαρμογής αποτελεσματικών στρατηγικών διά βίου μάθησης· προσαρμογή των συστημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης στις νέες απαιτήσεις ικανοτήτων και στην ανάγκη για ψηφιακές δεξιότητες·

                           —

                           λήψη ενεργητικών και προληπτικών μέτρων στην αγορά εργασίας, περιλαμβανομένης της παροχής εξειδικευμένων, εξατομικευμένων και ευέλικτων υπηρεσιών και μέσων στήριξης, που θα περιλαμβάνουν τον έγκαιρο προσδιορισμό των αναγκών, την παροχή βοήθειας για την αναζήτηση εργασίας, την πρόβλεψη υπηρεσιών καθοδήγησης και κατάρτισης και τη θέσπιση κινήτρων για τη δραστήρια αναζήτηση απασχόλησης·

                           —

                           συνεχής επανεξέταση των κινήτρων και αντικινήτρων που προκύπτουν από τα συστήματα φόρων και παροχών, συμπεριλαμβανομένης της διαχείρισης των παροχών και της εξάρτησής τους από όρους, καθώς επίσης της σημαντικής μείωσης των υψηλών οριακών φορολογικών συντελεστών, ιδίως για όσους έχουν χαμηλό εισόδημα, με παράλληλη εξασφάλιση κατάλληλων επιπέδων κοινωνικής προστασίας·

                           —

                           στήριξη της κοινωνικής οικονομίας και της προστατευόμενης απασχόλησης ως ζωτικής πηγής θέσεων πρώτης εργασίας για τα μειονεκτούντα άτομα, προώθηση της χρηματοοικονομικής ένταξης και των μικροδανείων, παροχή φορολογικών κινήτρων στους εργοδότες για την πρόσληψη υπαλλήλων, ανάπτυξη νέων πηγών θέσεων εργασίας στον τομέα των υπηρεσιών, ιδίως σε τοπικό επίπεδο, και αύξηση της ευαισθητοποίησης για τη σημασία που έχει η διαμόρφωση αγορών εργασίας χωρίς αποκλεισμούς·

                           —

                           προώθηση της προσαρμοστικότητας, παροχή υποστήριξης στους εργαζομένους μέσα στο χώρο εργασίας και διαμόρφωση ευνοϊκού περιβάλλοντος, συμπεριλαμβανομένης της μέριμνας για την υγεία και την ευημερία τους, της καταπολέμησης των διακρίσεων και της εφαρμογής του εργατικού δικαίου σε συνδυασμό με τον κοινωνικό διάλογο.

         γ)   Πρόσβαση σε ποιοτικές υπηρεσίες
   Λήψη κάθε πρόσφορου μέτρου, ούτως ώστε όλοι οι ενδιαφερόμενοι να μπορούν, σύμφωνα με τις σχετικές εθνικές διατάξεις, να λαμβάνουν κατάλληλη κοινωνική στήριξη μέσω της πρόσβασης σε ποιοτικές υπηρεσίες. Ειδικότερα, πρέπει να ληφθούν μέτρα για τα εξής:
   παροχή υπηρεσιών ουσιώδους σημασίας για τη στήριξη των ενεργητικών πολιτικών κοινωνικής και οικονομικής ένταξης, συμπεριλαμβανομένης της παροχής υπηρεσιών κοινωνικής αρωγής, απασχόλησης και εκπαίδευσης, στεγαστικής βοήθειας και εργατικών κατοικιών, παιδικής μέριμνας, μακροχρόνιας περίθαλψης και υγειονομικής φροντίδας, σύμφωνα με τις ακόλουθες κοινές αρχές και λαμβανομένων υπόψη του ρόλου των τοπικών, περιφερειακών και εθνικών αρχών, των εφαρμοστέων κοινοτικών κανόνων και των διαφορετικών καταστάσεων, αναγκών και προτιμήσεων στα κράτη μέλη:

               —

               εδαφική διαθεσιμότητα, φυσική προσπελασιμότητα, προσιτό κόστος·

               —

               αλληλεγγύη, ίσες ευκαιρίες για τους χρήστες των υπηρεσιών και τους υπαλλήλους, και κατάλληλη συνεκτίμηση της πολυμορφίας των χρηστών·

               —

               επένδυση στο ανθρώπινο δυναμικό, στις συνθήκες εργασίας και στην κατάλληλη υλική υποδομή·

               —

               ολοκληρωμένες και συντονισμένες υπηρεσίες, που σχεδιάζονται και παρέχονται με ολοκληρωμένο τρόπο·

               —

               συμμετοχή των χρηστών και εξατομικευμένες προσεγγίσεις, για να ικανοποιηθούν οι πολλαπλές ανάγκες των πολιτών ως ατόμων·

               —

               παρακολούθηση, αξιολόγηση των επιδόσεων και ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών.

         5.   Να εγγυηθούν τους σχετικούς πόρους και τις σχετικές παροχές βάσει των συστημάτων κοινωνικής προστασίας· να κάνουν χρήση των διατάξεων και των πόρων των διαρθρωτικών ταμείων, και ιδίως του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου, για την υποστήριξη μέτρων ενεργητικής ένταξης·
   να θεσπίσουν λεπτομερείς ρυθμίσεις, να χρηματοδοτήσουν τις δαπάνες και να οργανώσουν τη διαχείριση και την εφαρμογή τους σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία ή/και πρακτική·
   να συνεκτιμούν τους οικονομικούς και δημοσιονομικούς περιορισμούς, τις προτεραιότητες των εθνικών αρχών και την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών, με στόχο την επίτευξη της σωστής ισορροπίας μεταξύ εργασιακών κινήτρων, ανακούφισης από τη φτώχεια και βιώσιμων δημοσιονομικών δαπανών·
   να λάβουν τα μέτρα που απαιτούνται για να εξασφαλιστεί ότι όλοι, περιλαμβανομένων των λιγότερο προνομιούχων, ενημερώνονται για τα δικαιώματά τους και για τη στήριξη που μπορούν να λάβουν, με τη βοήθεια, όπου ενδείκνυται, των τεχνολογιών της πληροφορίας·
   να απλοποιήσουν όσο το δυνατόν περισσότερο τις διοικητικές διαδικασίες και ρυθμίσεις που προβλέπονται για την εξέταση των πόρων και των διαφόρων καταστάσεων·
   όπου είναι δυνατόν, να θεσπίσουν, σύμφωνα με τις εθνικές διατάξεις, έναν μηχανισμό προσφυγών ενώπιον των αρμόδιων διοικητικών αρχών και, όπου χρειάζεται, ενώπιον ανεξάρτητων τρίτων φορέων, όπως είναι τα δικαστήρια, στα οποία οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να έχουν εύκολη πρόσβαση.
   6.   Να βελτιώσουν τους δείκτες και τα συστήματα πληροφόρησης, ούτως ώστε να αναβαθμιστεί η ικανότητα παραγωγής επίκαιρων και συγκρίσιμων πληροφοριών για όλες τις πτυχές της ενεργητικής ένταξης·
   να παρακολουθούν και να αξιολογούν τις πολιτικές ενεργητικής ένταξης μέσω της ανοικτής μεθόδου συντονισμού, με τη στενή συνεργασία μεταξύ της επιτροπής κοινωνικής προστασίας και της επιτροπής απασχόλησης και με την υποστήριξη του προγράμματος PROGRESS·
   να εξασφαλίσουν τη συνοχή με τη συνολική πολιτική της στρατηγικής της Λισαβόνας σε σχέση με τους στόχους κοινωνικής συνοχής.
   Η παρούσα σύσταση απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 3 Οκτωβρίου 2008.

            Για την Επιτροπή

         Vladimír ŠPIDLA

            Μέλος της Επιτροπής

      (1)  ΕΕ L 245 της 26.8.1992, σ. 46.

      (2)  Ανακοίνωση COM(2005) 706: Εργαζόμαστε μαζί, εργαζόμαστε καλύτερα — Ένα νέο πλαίσιο για τον ανοικτό συντονισμό των πολιτικών κοινωνικής προστασίας και κοινωνικής ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

      (3)  Απόφαση του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 2008, σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών, έγγραφο 10614/2/082008 του Συμβουλίου (δεν δημοσιεύθηκε ακόμη στην Επίσημη Εφημερίδα).

      (4)  Ανακοινώσεις COM(2007) 620: Εκσυγχρονισμός της κοινωνικής προστασίας για μεγαλύτερη κοινωνική δικαιοσύνη και οικονομική συνοχή: προώθηση της ενεργητικής ένταξης των πλέον απομακρυσμένων από την αγορά εργασίας ανθρώπων και COM(2005) 33: Η Ατζέντα κοινωνικής πολιτικής.

      (5)  Ανακοίνωση COM(2006) 44 σχετικά με διαβούλευση για την ανάληψη δράσης σε επίπεδο ΕΕ, με σκοπό να προωθηθεί η ενεργητική ένταξη των ανθρώπων που έχουν αποκοπεί περισσότερο από την αγορά εργασίας.

      (6)  Ανακοίνωση COM(2007) 620, συμπεράσματα της προεδρίας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου των Βρυξελλών, της 14ης Δεκεμβρίου 2007, και σημείωμα προσανατολισμού της επιτροπής κοινωνικής προστασίας (SPC) σχετικά με την ενεργητική ένταξη, της 3ης Ιουλίου 2008. Ειδικότερα, βλέπε επίσης: συμπεράσματα του Συμβουλίου της 5ης Δεκεμβρίου 2007, έγγραφο 16139/07· γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών, της 18ης Ιουνίου 2008, για την ενεργητική ένταξη (έγγραφο CdR 344/2007)· γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής της 27ης Οκτωβρίου 2007 για τα ελάχιστα κοινωνικά πρότυπα (έγγραφο CESE 892/2007).

      (7)  Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 800/2008 της Επιτροπής, της 6ης Αυγούστου 2008, για την κήρυξη ορισμένων κατηγοριών ενισχύσεων ως συμβατών με την κοινή αγορά κατ’ εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης (Γενικός κανονισμός απαλλαγής κατά κατηγορία) (ΕΕ L 214 της 9.8.2008, σ. 3).


title: Σύσταση της Εποπτέυουσας Αρχής της ΕΖΕΣ αριθ. 194/04/COL, της  14ης Ιουλίου 2004 , για τις σχετικές αγορές προϊόντων και υπηρεσιών στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών οι οποίες υπόκεινται σε εκ των προτέρων ρύθμιση σύμφωνα με την οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών, όπως έχει ενσωματωθεί στη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο

text:
               27.4.2006

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 113/18

      ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΟΠΤΈΥΟΥΣΑΣ ΑΡΧΉΣ ΤΗΣ ΕΖΕΣ
   αριθ. 194/04/COL
   της 14ης Ιουλίου 2004
   για τις σχετικές αγορές προϊόντων και υπηρεσιών στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών οι οποίες υπόκεινται σε εκ των προτέρων ρύθμιση σύμφωνα με την οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών, όπως έχει ενσωματωθεί στη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο
   Η ΕΠΟΠΤΕΥΟΥΣΑ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΖΕΣ,
   Έχοντας υπόψη τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (1),
   τη συμφωνία μεταξύ των κρατών της ΕΖΕΣ για τη δημιουργία Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου, και κυρίως του σχετικού άρθρου 5 παράγραφος 2 στοιχείο β),
   την πράξη που αναφέρεται στο σημείο 5cl του Παραρτήματος XI της συμφωνίας ΕΟΧ και όπως προσαρμόστηκε στη συμφωνία από τον Πρωτόκολλο 1 και από τις τομεακές προσαρμογές που περιέχονται στο Παράρτημα XI αυτής της συμφωνίας, την οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (2), και κυρίως του σχετικού άρθρου 15 παράγραφος 1,
   Εκτιμώντας ότι:

               (1)

               Με την οδηγία 2002/21/ΕΚ (εφεξής οδηγία πλαίσιο) καθιερώνεται νέο νομοθετικό πλαίσιο για τον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, που επιδιώκει να ανταποκριθεί στις τάσεις σύγκλισης περιλαμβάνοντας στο πεδίο εφαρμογής του όλες τις υπηρεσίες και τα δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών. Σκοπός είναι η σταδιακή μείωση των εκ των προτέρων ειδικών τομεακών κανόνων παράλληλα με την ανάπτυξη του ανταγωνισμού.

               (2)

               Το άρθρο 15 της οδηγίας πλαίσιο προβλέπει ότι η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ (εφεξής η Αρχή), μετά από δημόσια διαβούλευση και ανταλλαγή απόψεων με τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές (ΕΡΑ) στα κράτη της ΕΖΕΣ, πρέπει να εκδώσει σύσταση για τις σχετικές αγορές προϊόντων και υπηρεσιών.

               (3)

               Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξέδωσε τη σύσταση 2003/311/ΕΚ για τις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών που επιδέχονται εκ των προτέρων ρύθμιση σύμφωνα με την οδηγία 2002/21/ΕΚ (3).

               (4)

               Για να εξασφαλιστεί η ομοιογενής εφαρμογή του δικαίου του ΕΟΧ σε όλο τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, η Αρχή ευθυγραμμίζει τη σύσταση αυτή όσο το δυνατό περισσότερο με την αντίστοιχη σύσταση της Επιτροπής.

               (5)

               Σκοπός της παρούσας σύστασης είναι να προσδιοριστούν οι αγορές προϊόντων και υπηρεσιών στις οποίες είναι δυνατόν να δικαιολογηθεί εκ των προτέρων ρύθμιση. Πλην όμως, η παρούσα πρώτη σύσταση πρέπει να συνάδει με τη διαδικασία μετάβασης από το κανονιστικό πλαίσιο του 1998 στο νέο κανονιστικό πλαίσιο. Στην οδηγία 2002/19/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την πρόσβαση σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφείς ευκολίες, καθώς και για τη διασύνδεσή τους (4), εφεξής οδηγία για την πρόσβαση, και στην οδηγία 2002/22/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την καθολική υπηρεσία και τα δικαιώματα των χρηστών όσον αφορά δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (5), εφεξής οδηγία για την καθολική υπηρεσία, εντοπίζονται ήδη αγορές σε συγκεκριμένα πεδία (τομείς) που χρήζουν ανάλυσης από τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές, επιπλέον των αγορών που απαριθμούνται στην παρούσα σύσταση. Σύμφωνα με την οδηγία πλαίσιο εναπόκειται στις εθνικές ρυθμιστικές αρχές ο καθορισμός σχετικών γεωγραφικών αγορών εντός της επικράτειάς τους.

               (6)

               Σύμφωνα με το κανονιστικό πλαίσιο του 1998, αρκετά πεδία του κλάδου των τηλεπικοινωνιών υπόκεινται σε εκ των προτέρων ρύθμιση. Τα πεδία αυτά οριοθετήθηκαν στις ισχύουσες σχετικές οδηγίες αλλά δεν αποτελούν πάντα «αγορές» κατά την έννοια του δικαίου και της πρακτικής περί ανταγωνισμού του ΕΟΧ. Το παράρτημα I της οδηγίας πλαίσιο περιέχει κατάλογο τέτοιων πεδίων της αγοράς που πρόκειται να συμπεριληφθούν στην αρχική έκδοση της σύστασης.

               (7)

               Όπως προκύπτει σαφώς από τον τίτλο του παραρτήματος Ι της οδηγίας πλαίσιο, το σύνολο των πεδίων της αγοράς που απαριθμούνται σ' αυτό πρέπει να περιληφθούν στην αρχική έκδοση της σύστασης, ώστε οι ΕΡΑ να μπορούν να εξετάζουν τις υφιστάμενες υποχρεώσεις που έχουν επιβληθεί βάσει του κανονιστικού πλαισίου του 1998.

               (8)

               Σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 1 της οδηγίας πλαίσιο απαιτείται από την Αρχή να ορίσει αγορές σύμφωνα με τις αρχές του δικαίου περί ανταγωνισμού του ΕΟΧ. Η Αρχή προέβη ακολούθως στον καθορισμό αγορών (που αντιστοιχούν στα πεδία της αγοράς που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι της οδηγίας πλαίσιο) σύμφωνα με τις αρχές του δικαίου περί ανταγωνισμού του ΕΟΧ.

               (9)

               Στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών υπάρχουν τουλάχιστον δύο κύρια είδη σχετικών αγορών που πρέπει να ληφθούν υπόψη: αγορές για υπηρεσίες ή προϊόντα που παρέχονται σε τελικούς χρήστες (λιανικές αγορές) και αγορές για τις εισροές που είναι απαραίτητες ώστε οι φορείς εκμετάλλευσης να παρέχουν υπηρεσίες και προϊόντα σε τελικούς χρήστες (αγορές χονδρικής). Αυτά τα δύο είδη αγορών μπορούν να διακριθούν σε περισσότερες κατηγορίες, βάσει των χαρακτηριστικών προσφοράς και ζήτησης.

               (10)

               Το σημείο εκκίνησης για τον ορισμό και τον προσδιορισμό των αγορών είναι ο χαρακτηρισμός των αγορών λιανικής εντός συγκεκριμένου χρονικού ορίζοντα, λαμβάνοντας υπόψη τη δυνατότητα υποκατάστασης από την πλευρά της προσφοράς και της ζήτησης. Αφού έχουν χαρακτηριστεί και οριστεί αγορές λιανικής, οι οποίες είναι αγορές που περιλαμβάνουν την προσφορά και ζήτηση τελικών χρηστών, ενδείκνυται στη συνέχεια ο προσδιορισμός σχετικών αγορών χονδρικής, που είναι αγορές οι οποίες περιλαμβάνουν τη ζήτηση προϊόντων και την προσφορά προϊόντων σε τρίτους που επιθυμούν τον εφοδιασμό τελικών χρηστών.

               (11)

               Ο ορισμός αγορών σύμφωνα με τις αρχές της νομοθεσίας περί ανταγωνισμού σημαίνει ότι ορισμένα από τα πεδία της αγοράς του παραρτήματος Ι της οδηγίας πλαίσιο περιλαμβάνουν σειρά χωριστών μεμονωμένων αγορών βάσει χαρακτηριστικών της ζήτησης. Πρόκειται για προϊόντα λιανικής πρόσβασης στο δημόσιο τηλεφωνικό δίκτυο σε σταθερές θέσεις και τηλεφωνικών υπηρεσιών που παρέχονται σε σταθερές θέσεις. Το πεδίο της αγοράς του παραρτήματος Ι, το οποίο αναφέρεται σε χονδρική παροχή μισθωμένων γραμμών ορίζεται ως χωριστή αγορά χονδρικής παροχής τερματικών τμημάτων και χονδρικής παροχής ζευκτικών τμημάτων, βάσει χαρακτηριστικών ζήτησης και προσφοράς.

               (12)

               Ο προσδιορισμός αγορών σύμφωνα με τις αρχές της νομοθεσίας περί ανταγωνισμού πρέπει να βασιστεί στα ακόλουθα τρία κριτήρια. Το πρώτο κριτήριο είναι η παρουσία υψηλών και μη παροδικών φραγμών εισόδου, διαρθρωτικού, νομικού ή κανονιστικού χαρακτήρα. Ωστόσο, λόγω του δυναμικού χαρακτήρα και του τρόπου λειτουργίας των αγορών ηλεκτρονικών επικοινωνιών πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψη οι δυνατότητες υπέρβασης των φραγμών μέσα σε ορισμένο χρονικό ορίζοντα κατά την διεξαγωγή προαιρετικής ανάλυσης για τον εντοπισμό των σχετικών αγορών που επιδέχονται εκ των προτέρων ρύθμιση. Για το λόγο αυτό, με το δεύτερο κριτήριο γίνονται δεκτές μόνον οι αγορές, η διάρθρωση των οποίων δεν τείνει προς τον αποτελεσματικό ανταγωνισμό εντός του σχετικού χρονικού ορίζοντα. Η εφαρμογή του εν λόγω κριτηρίου συνεπάγεται την εξέταση της κατάστασης του ανταγωνισμού πέρα από τους φραγμούς εισόδου. Το τρίτο κριτήριο συνίσταται στο ότι δεν επαρκεί μόνον η εφαρμογή του δικαίου περί ανταγωνισμού του ΕΟΧ για την αντιμετώπιση των εκάστοτε αδυναμιών της αγοράς.

               (13)

               Όσον αφορά τους φραγμούς εισόδου, δύο είδη φραγμών θεωρούνται συναφή για τους σκοπούς της παρούσας σύστασης: οι διαρθρωτικοί φραγμοί και οι νομικοί ή κανονιστικοί φραγμοί.

               (14)

               Οι διαρθρωτικοί φραγμοί εισόδου είναι αποτέλεσμα του αρχικού κόστους ή των συνθηκών ζήτησης που δημιουργούν ασύμμετρους όρους μεταξύ κατεστημένων και νεοεισερχόμενων φορέων, εμποδίζοντας ή δημιουργώντας προβλήματα εισόδου των τελευταίων στην αγορά. Για παράδειγμα, σοβαροί διαρθρωτικοί φραγμοί είναι δυνατόν να υπάρξουν όταν η αγορά χαρακτηρίζεται από σημαντικές οικονομίες κλίμακας ή/και οικονομίες φάσματος και υψηλό εφάπαξ κόστος. Σήμερα, τέτοιου είδους φραγμοί διαπιστώνονται ακόμα σε σχέση με την εκτεταμένη ανάπτυξη ή/και παροχή δικτύων τοπικής πρόσβασης σε σταθερές θέσεις. Ένας συναφής διαρθρωτικός φραγμός μπορεί επίσης να υφίσταται στην περίπτωση κατά την οποία για την παροχή μιας υπηρεσίας απαιτείται μια συνιστώσα δικτύου η οποία δεν μπορεί από τεχνική άποψη να αναπαραχθεί (αντιγραφεί) ή η αναπαραγωγή της είναι εφικτή με κόστος το οποίο την καθιστά οικονομικά ασύμφορη για τους ανταγωνιστές.

               (15)

               Οι νομικοί ή κανονιστικοί φραγμοί δεν βασίζονται σε οικονομικές συνθήκες αλλά αντίθετα απορρέουν από νομοθετικά, διοικητικά ή άλλου είδους κρατικά μέτρα τα οποία έχουν άμεσο αντίκτυπο στους όρους εισόδου ή/και τοποθέτησης φορέων εκμετάλλευσης στην σχετική αγορά. Παραδείγματα νομικών ή κανονιστικών φραγμών είναι εκείνοι οι οποίοι εμποδίζουν την είσοδο σε μία αγορά στην οποία υπάρχει περιορισμός στον αριθμό των επιχειρήσεων που έχουν πρόσβαση σε ραδιοφάσμα για την παροχή των υποκείμενων υπηρεσιών. Άλλα παραδείγματα νομικών ή κανονιστικών φραγμών είναι οι έλεγχοι των τιμών ή άλλα συναφή με τις τιμές μέτρα που επιβάλλονται σε επιχειρήσεις, και τα οποία επηρεάζουν όχι μόνο την είσοδο αλλά και την τοποθέτηση των επιχειρήσεων στην αγορά.

               (16)

               Οι φραγμοί εισόδου μπορεί να έχουν μικρότερη σημασία στην περίπτωση αγορών που καθοδηγούνται από την καινοτομία και χαρακτηρίζονται από συνεχή τεχνολογική πρόοδο. Στις αγορές αυτές, οι ανταγωνιστικοί περιορισμοί συχνά προέρχονται από καινοτόμες απειλές εκ μέρους δυνητικών ανταγωνιστών οι οποίοι δεν βρίσκονται στην αγορά. Σε τέτοιου είδους αγορές που καθοδηγούνται από την καινοτομία είναι δυνατόν να υπάρχει δυναμικός ή μακροπρόθεσμος ανταγωνισμός μεταξύ επιχειρήσεων οι οποίες δεν βρίσκονται κατ' ανάγκη σε ανταγωνισμό σε μία υφιστάμενη «στατική» αγορά. Η σύσταση αυτή δεν καθορίζει αγορές στις οποίες οι φραγμοί εισόδου δεν αναμένεται να επιμείνουν στη διάρκεια μιας προβλεπόμενης περιόδου.

               (17)

               Εντούτοις, ακόμα και όταν μία αγορά χαρακτηρίζεται από σοβαρούς φραγμούς εισόδου, η ύπαρξη άλλων διαρθρωτικών παραγόντων στην εν λόγω αγορά ενδέχεται να σημαίνει ότι η αγορά τείνει προς αποτελεσματικό ανταγωνισμό εντός του σχετικού χρονικού ορίζοντα. Αυτό συμβαίνει για παράδειγμα στην περίπτωση αγορών με περιορισμένο, πλην όμως επαρκή, αριθμό επιχειρήσεων οι οποίες έχουν διαφορετική διάρθρωση κόστους και αντιμετωπίζουν ελαστική αγοραία ζήτηση ως προς την τιμή. Είναι δυνατόν επίσης σε μία αγορά να υπάρχει υπερβάλλουσα χωρητικότητα η οποία επιτρέπει στις ανταγωνίστριες επιχειρήσεις να επεκτείνουν την παραγωγή τους με μεγάλη ταχύτητα, ανταποκρινόμενες σε οιαδήποτε αύξηση της τιμής. Στις αγορές αυτές, τα μερίδια ενδέχεται να αλλάζουν διαχρονικά ή/και να παρατηρούνται μειώσεις τιμών.

               (18)

               Η απόφαση για τον προσδιορισμό μιας αγοράς όπου δικαιολογείται η ενδεχόμενη εκ των προτέρων κανονιστική ρύθμιση θα πρέπει επίσης να εξαρτάται από εκτίμηση της επάρκειας δικαίου περί ανταγωνισμού του ΕΟΧ για τον περιορισμό ή την άρση των εν λόγω φραγμών ή για την αποκατάσταση αποτελεσματικού ανταγωνισμού. Εξάλλου οι νέες και αναδυόμενες αγορές, στις οποίες η ισχύς οφείλεται στο «πλεονέκτημα πρωτοεισερχόμενου», δεν πρέπει κατ' αρχήν να υπόκεινται σε εκ των προτέρων ρύθμιση.

               (19)

               Κατά την εκτέλεση περιοδικών ανασκοπήσεων των αγορών που ορίζονται στην παρούσα σύσταση, πρέπει να χρησιμοποιούνται και τα τρία κριτήρια. Τα κριτήρια αυτά πρέπει να εφαρμόζονται σωρευτικά, έτσι ώστε αν δεν πληρούται ένα οποιοδήποτε από αυτά, η αγορά δεν θα πρέπει να προσδιορίζεται στις επακόλουθες συστάσεις. Κατά συνέπεια, το κατά πόσον μία αγορά ηλεκτρονικών επικοινωνιών εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται στις μεταγενέστερες εκδόσεις της σύστασης ως δικαιολογούσα πιθανή εκ των προτέρων ρύθμιση εξαρτάται από την επιμονή υψηλών φραγμών εισόδου, από το δεύτερο κριτήριο που μετρά την κατάσταση του ανταγωνισμού από δυναμική σκοπιά και, τρίτον, από την επάρκεια του δικαίου περί ανταγωνισμού του ΕΟΧ (απουσία εκ των προτέρων ρύθμισης) να ρυθμίζει εμμένουσες αδυναμίες της αγοράς. Μία αγορά μπορεί επίσης να αποσυρθεί από την σύσταση εφόσον υπάρχουν αποδείξεις διαρκούς και αποτελεσματικού ανταγωνισμού στην αγορά αυτή στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου, υπό την προϋπόθεση ότι η άρση ήδη υφιστάμενων ρυθμιστικών υποχρεώσεων δεν περιορίζει τον ανταγωνισμό στην εν λόγω αγορά.

               (20)

               Στο παράρτημα της παρούσας σύστασης αναφέρεται με ποιόν τρόπο κάθε αγορά που περιλαμβάνεται στη σύσταση συνδέεται με τα πεδία αγοράς στο παράρτημα Ι της οδηγίας πλαίσιο. Κατά την επανεξέταση των υφιστάμενων υποχρεώσεων που επιβάλλονται με βάση το προηγούμενο κανονιστικό πλαίσιο, για να αποφασιστεί κατά πόσον οι υποχρεώσεις αυτές πρέπει να διατηρηθούν, να τροποποιηθούν ή να αποσυρθούν, οι ΕΡΑ πρέπει να προβούν σε ανάλυση με βάση τις αγορές που ορίζονται στην παρούσα σύσταση, έτσι ώστε να εφαρμοστεί η απαίτηση η οποία προβλέπει ότι ο ορισμός της αγοράς για λόγους εκ των προτέρων ρύθμισης πρέπει να βασίζεται στις αρχές περί ανταγωνισμού του ΕΟΧ. Εν αναμονή της πρώτης ανάλυσης αγοράς από τις ΕΡΑ σύμφωνα με το νέο κανονιστικό πλαίσιο, εξακολουθούν να ισχύουν οι υφιστάμενες υποχρεώσεις.

               (21)

               Ο καθορισμός αγορών στην παρούσα σύσταση δεν επηρεάζει αγορές που είναι δυνατόν να οριστούν σε ειδικές περιπτώσεις βάσει του δικαίου περί ανταγωνισμού του ΕΟΧ.

               (22)

               Το φάσμα των διάφορων τοπολογιών δικτύου και των τεχνολογιών που έχουν αναπτυχθεί σε όλη την έκταση του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου συνεπάγεται ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, οι ΕΡΑ πρέπει να ορίσουν επακριβώς τα όρια ή τα στοιχεία συγκεκριμένων αγορών που προσδιορίζονται στη σύσταση, τηρώντας παράλληλα τις αρχές του δικαίου περί ανταγωνισμού του ΕΟΧ. Οι ΕΡΑ είναι δυνατόν να ορίζουν αγορές οι οποίες διαφέρουν από εκείνες της σύστασης, υπό την προϋπόθεση ότι ενεργούν σύμφωνα με το άρθρο 7 της οδηγίας πλαίσιο. Δεδομένου ότι η επιβολή εκ των προτέρων ρύθμισης σε μία αγορά μπορεί να επηρεάσει τις συναλλαγές μεταξύ των συμβαλλομένων μερών στη συμφωνία ΕΟΧ, όπως περιγράφεται στην αιτιολογική σκέψη 38 της οδηγίας πλαίσιο, η Αρχή θεωρεί ότι ο εντοπισμός οποιασδήποτε αγοράς που διαφέρει από εκείνες της σύστασης υπόκειται μάλλον στη διαδικασία του άρθρου 7 της οδηγίας πλαίσιο. Η μη κοινοποίηση αγοράς που επηρεάζει τις συναλλαγές μεταξύ συμβαλλομένων μερών στη συμφωνία ΕΟΧ ενδέχεται να συνεπάγεται την κίνηση διαδικασιών επί παραβάσει. Ο καθορισμός αγορών από ΕΡΑ πρέπει να βασίζεται στις αρχές περί ανταγωνισμού του ΕΟΧ που αναφέρονται στην ανακοίνωση της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ περί ορισμού της σχετικής αγοράς για τους σκοπούς του δικαίου περί ανταγωνισμού του ΕΟΧ (6), καθώς και να είναι σύμφωνη με τις κατευθυντήριες γραμμές της Αρχής για την ανάλυση της αγοράς και την αξιολόγηση της σημαντικής ισχύος στην αγορά και να καλύπτει τα τρία κριτήρια που ορίστηκαν παραπάνω. Στην περίπτωση κατά την οποία μία ΕΡΑ θεωρήσει ότι τα πρότυπα ζήτησης και προσφοράς δικαιολογούν εναλλακτικό καθορισμό μιας αγοράς που περιλαμβάνεται στην παρούσα σύσταση, πρέπει να ακολουθηθούν οι διαδικασίες που ορίζονται στα άρθρα 6 και 7 της οδηγίας πλαίσιο.

               (23)

               Το γεγονός ότι στην παρούσα σύσταση προσδιορίζονται οι αγορές προϊόντων και υπηρεσιών όπου ενδέχεται να δικαιολογείται η εκ των προτέρων ρύθμιση δεν σημαίνει ότι τούτο ενδείκνυται πάντοτε ή ότι οι εν λόγω αγορές θα υπόκεινται στην επιβολή ρυθμιστικών υποχρεώσεων που ορίζονται στις συγκεκριμένες οδηγίες. Η ρύθμιση δεν δικαιολογείται εφόσον υπάρχει στις εν λόγω αγορές αποτελεσματικός ανταγωνισμός. Συγκεκριμένα, οι ρυθμιστικές υποχρεώσεις πρέπει να είναι ενδεδειγμένες και να βασίζονται στο χαρακτήρα του διαπιστωθέντος προβλήματος, να είναι αναλογικές και να αιτιολογούνται βάσει των στόχων που ορίζονται στην οδηγία πλαίσιο, ιδίως για τη μεγιστοποίηση του οφέλους για λογαριασμό των χρηστών, την εξασφάλιση της μη ύπαρξης στρεβλώσεων ή περιορισμών του ανταγωνισμού, την ενθάρρυνση αποδοτικών επενδύσεων σε μέσα υποδομής και την προώθηση της καινοτομίας, καθώς και την ενθάρρυνση της αποτελεσματικής χρήσης και διαχείρισης ραδιοσυχνοτήτων και πόρων αριθμοδότησης.

               (24)

               Η παρούσα σύσταση αποτέλεσε αντικείμενο δημόσιας διαβούλευσης και ανταλλαγής απόψεων με τις ΕΡΑ και τις εθνικές αρχές ανταγωνισμού.

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:

               1)

               Για τον καθορισμό των σχετικών αγορών σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 3 της πράξης που αναφέρεται στο σημείο 5cl του παραρτήματος XI της συμφωνίας ΕΟΧ και όπως προσαρμόστηκε στη συμφωνία από το σχετικό Πρωτόκολλο 1 και από τις τομεακές προσαρμογές που περιέχονται στο παράρτημα XI της συμφωνίας αυτής, την οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές καλούνται να προβαίνουν στην ανάλυση των αγορών προϊόντων και υπηρεσιών που προσδιορίζονται στο παράρτημα.

               2)

               Η παρούσα σύσταση απευθύνεται στα κράτη της ΕΖΕΣ.

      Βρυξέλλες, 14 Ιουλίου 2004.

            Για την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ

         Hannes HAFSTEIN

            Πρόεδρος

      (1)  Στο εξής καλούμενη συμφωνία ΕΟΧ.

      (2)  ΕΕ L 108 της 24.4.2002, σ. 33.

      (3)  ΕΕ L 114 της 8.5.2003, σ. 45.

      (4)  ΕΕ L 108 της 24.4.2002, σ. 7· όπως αναφέρεται στο σημείο 5cj του Παραρτήματος XI της συμφωνίας ΕΟΧ και όπως προσαρμόστηκε στη συμφωνία από το Πρωτόκολλο 1 και από τις τομεακές προσαρμογές που περιέχονται στο Παράρτημα XI αυτής της συμφωνίας.

      (5)  ΕΕ L 108 της 24.4.2002, σ. 51· όπως αναφέρεται στο σημείο 5cm του Παραρτήματος XI της συμφωνίας ΕΟΧ και όπως προσαρμόστηκε στη συμφωνία από το Πρωτόκολλο 1 και από τις τομεακές προσαρμογές που περιέχονται στο Παράρτημα XI αυτής της συμφωνίας.

      (6)  ΕΕ L 200 της 16.7.1998, σ. 48 και Συμπλήρωμα για τον ΕΟΧ στην ΕΕ αριθ. 28 της 16.7.1998, σ. 3.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
      Επίπεδο λιανικής

                  1.

                  Πρόσβαση στο δημόσιο τηλεφωνικό δίκτυο σε σταθερή θέση για οικιακούς πελάτες.

                  2.

                  Πρόσβαση στο δημόσιο τηλεφωνικό δίκτυο σε σταθερή θέση για μη οικιακούς πελάτες.

                  3.

                  Δημοσίως διαθέσιμες τοπικές ή/και εθνικές τηλεφωνικές υπηρεσίες που παρέχονται σε σταθερή θέση για οικιακούς πελάτες.

                  4.

                  Δημοσίως διαθέσιμες διεθνείς τηλεφωνικές υπηρεσίες που παρέχονται σε σταθερή θέση για οικιακούς πελάτες.

                  5.

                  Δημοσίως διαθέσιμες τοπικές ή/και εθνικές τηλεφωνικές υπηρεσίες που παρέχονται σε σταθερή θέση για μη οικιακούς πελάτες.

                  6.

                  Δημοσίως διαθέσιμες διεθνείς τηλεφωνικές υπηρεσίες που παρέχονται σε σταθερή θέση για μη οικιακούς πελάτες.
                  Οι έξι αυτές αγορές ορίζονται για τους σκοπούς της ανάλυσης σε σχέση με το άρθρο 17 της οδηγίας για την καθολική υπηρεσία.
                  Σε συνδυασμό, οι αγορές 1 έως 6 αντιστοιχούν «στην παροχή σύνδεσης και χρήση των δημόσιων τηλεφωνικών δικτύων σε σταθερές θέσεις» που αναφέρεται στο παράρτημα Ι σημείο 1 της οδηγίας πλαίσιο. Η συνδυασμένη αυτή αγορά αναφέρεται επίσης στο άρθρο 19 της οδηγίας για την καθολική υπηρεσία (για την ενδεχόμενη υποχρέωση επιλογής φορέα ανά κλήση ή επιλογής φορέα).

                  7.

                  Η ελάχιστη δέσμη μισθωμένων γραμμών (που περιλαμβάνει τους προσδιορισμένους τύπους μισθωμένων γραμμών έως και 2 Mb/sec όπως αναφέρεται στο άρθρο 18 και στο παράρτημα VII της οδηγίας για την καθολική υπηρεσία).
                  Η αγορά αυτή αναφέρεται στο παράρτημα Ι σημείο 1 της οδηγίας πλαίσιο σε σχέση με το άρθρο 16 της οδηγίας για την καθολική υπηρεσία (παροχή μισθωμένων γραμμών σε τελικούς χρήστες).
                  Πρέπει να διενεργηθεί ανάλυση αγοράς για τους σκοπούς του άρθρου 18 της οδηγίας για την καθολική υπηρεσία η οποία να καλύπτει τους ρυθμιστικούς ελέγχους για την παροχή της στοιχειώδους ελάχιστης δέσμης μισθωμένων γραμμών.

            Επίπεδο χονδρικής

                  8.

                  Εκκίνηση κλήσεων σε δημόσια τηλεφωνικά δίκτυα που παρέχεται σε σταθερή θέση. Για τους σκοπούς της παρούσας σύστασης, η εκκίνηση κλήσεων περιλαμβάνει τη μεταφορά τοπικών κλήσεων και οριοθετείται κατά τρόπο που συμβαδίζει με τα όρια για τις αγορές διαβίβασης κλήσεων και τερματισμού κλήσεων στο δημόσιο τηλεφωνικό δίκτυο που παρέχεται σε σταθερή θέση.
                  Η αγορά αυτή αντιστοιχεί σε εκείνη που αναφέρεται στο παράρτημα Ι σημείο 2 της οδηγίας πλαίσιο σε σχέση με την οδηγία 97/33/ΕΚ («προέλευση κλήσεων στο σταθερό δημόσιο τηλεφωνικό δίκτυο»).

                  9.

                  Απόληξη (τερματισμός) κλήσεων σε μεμονωμένα δημόσια τηλεφωνικά δίκτυα που παρέχεται σε σταθερή θέση.
                  Για τους σκοπούς της παρούσας σύστασης, η απόληξη κλήσεων περιλαμβάνει τη μεταφορά τοπικών κλήσεων και οριοθετείται κατά τρόπο που συμβαδίζει με τα όρια για τις αγορές προέλευσης κλήσεων και διαβίβασης κλήσεων στο δημόσιο τηλεφωνικό δίκτυο που παρέχεται σε σταθερή θέση.
                  Η αγορά αυτή αντιστοιχεί σε εκείνη που αναφέρεται στο παράρτημα I σημείο 2 της οδηγίας πλαίσιο σε σχέση με την οδηγία 97/33/ΕΚ (απόληξη κλήσης στο σταθερό δημόσιο τηλεφωνικό δίκτυο).

                  10.

                  Διαβιβαστικές υπηρεσίες στο δημόσιο σταθερό τηλεφωνικό δίκτυο.
                  Για τους σκοπούς της παρούσας σύστασης, οι διαβιβαστικές υπηρεσίες θεωρείται ότι οριοθετούνται κατά τρόπο που συμβαδίζει με τα όρια για τις αγορές προέλευσης κλήσεων και τερματισμού κλήσεων στο δημόσιο τηλεφωνικό δίκτυο που παρέχεται σε σταθερή θέση.
                  Η αγορά αυτή αντιστοιχεί σε εκείνη που αναφέρεται στο παράρτημα I σημείο 2 της οδηγίας πλαίσιο σε σχέση με την οδηγία 97/33/ΕΚ (διαβιβαστικές υπηρεσίες στο σταθερό δημόσιο τηλεφωνικό δίκτυο).

                  11.

                  Χονδρική παροχή αποδεσμοποιημένης πρόσβασης (συμπεριλαμβανομένης της μεριζόμενης πρόσβασης) σε μεταλλικούς βρόχους και υποβρόχους για το σκοπό της παροχής ευρυζωνικών και φωνητικών υπηρεσιών.
                  Η αγορά αυτή αντιστοιχεί σε εκείνη που αναφέρεται στο παράρτημα I σημείο 2 της οδηγίας πλαίσιο σε σχέση με την οδηγία 97/33/ΕΚ και την οδηγία 98/10/ΕΚ (πρόσβαση στο σταθερό δημόσιο τηλεφωνικό δίκτυο, συμπεριλαμβανομένης της αδεσμοποίητης πρόσβασης στον τοπικό βρόχο) και σε εκείνη που αναφέρεται στο παράρτημα Ι σημείο 3 της οδηγίας πλαίσιο σε σχέση με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2887/2000.

                  12.

                  Χονδρική παροχή ευρυζωνικών υπηρεσιών.
                  Η εν λόγω αγορά καλύπτει πρόσβαση «δυφιορρεύματος» που επιτρέπει την αμφίδρομη μετάδοση ευρυζωνικών δεδομένων καθώς και άλλη χονδρικά παρεχόμενη πρόσβαση μέσω άλλων υποδομών, εάν και εφόσον παρέχονται ευκολίες αντίστοιχες με την πρόσβαση δυφιορρεύματος. Περιλαμβάνει «δικτυακή πρόσβαση και ειδική δικτυακή πρόσβαση», που αναφέρονται στο παράρτημα Ι σημείο 2 της οδηγίας πλαίσιο, δεν καλύπτει όμως την αγορά του σημείου 11 παραπάνω, ούτε την αγορά του σημείου 18.

                  13.

                  Χονδρική παροχή τερματικών τμημάτων μισθωμένων γραμμών.

                  14.

                  Χονδρική παροχή ζευκτικών τμημάτων μισθωμένων γραμμών.
                  Η δέσμη αυτή αγορών χονδρικής (13 και 14) αντιστοιχεί σε εκείνες που αναφέρονται στο παράρτημα Ι σημείο 2 της οδηγίας πλαίσιο σε σχέση με την οδηγία 97/33/ΕΚ και την οδηγία 98/10/ΕΚ (διασύνδεση μισθωμένων γραμμών), καθώς και σε εκείνες που αναφέρονται στο παράρτημα Ι σημείο 2 της οδηγίας πλαίσιο σε σχέση με την οδηγία 92/44/ΕΟΚ (χονδρική παροχή χωρητικότητας μισθωμένων γραμμών σε άλλους προμηθευτές δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών).

                  15.

                  Πρόσβαση και προέλευση (εκκίνηση) κλήσεων στα δημόσια δίκτυα κινητής τηλεφωνίας που αναφέρονται (χωριστά) στο παράρτημα I σημείο 2 της οδηγίας πλαίσιο σε σχέση με τις οδηγίες 97/33/ΕΚ και 98/10/ΕΚ.

                  16.

                  Απόληξη φωνητικών κλήσεων σε μεμονωμένα δίκτυα κινητών επικοινωνιών.
                  Η αγορά αυτή αντιστοιχεί σε εκείνη που αναφέρεται στο παράρτημα Ι σημείο 2 της οδηγίας πλαίσιο σε σχέση με την οδηγία 97/33/ΕΚ (απόληξη κλήσεων στα δημόσια κινητά τηλεφωνικά δίκτυα).

                  17.

                  Η εθνική αγορά χονδρικής παροχής διεθνούς περιαγωγής σε δημόσια δίκτυα κινητών επικοινωνιών.
                  Η αγορά αυτή αντιστοιχεί σε εκείνη που αναφέρεται στο παράρτημα Ι σημείο 4 της οδηγίας πλαίσιο.

                  18.

                  Υπηρεσίες μετάδοσης ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών και δίκτυα διανομής ραδιοτηλεοπτικού περιεχομένου σε τελικούς χρήστες.

            Σημείωση
      Οι ΕΡΑ διαθέτουν διακριτική ευχέρεια όσον αφορά την ανάλυση της αγοράς για «Συστήματα υπό όρους πρόσβασης σε υπηρεσίες ψηφιακών ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών» σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 3 της οδηγίας για την πρόσβαση. Το άρθρο 6 παράγραφος 3 της οδηγίας για την πρόσβαση προβλέπει ότι τα κράτη ΕΖΕΣ δύνανται να επιτρέπουν στις εθνικές ρυθμιστικές αρχές τους να επανεξετάζουν την αγορά συστημάτων υπό όρους πρόσβασης σε ψηφιακές ραδιοτηλεοπτικές υπηρεσίες, ανεξάρτητα από τον τρόπο μετάδοσης.


				|

		52013PC0382

			Σύσταση για ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ με την οποία ειδοποιείται το Βέλγιο να λάβει μέτρα για τη μείωση του ελλείμματος η οποία κρίνεται αναγκαία προκειμένου να αντιμετωπιστεί η κατάσταση υπερβολικού ελλείμματος /* COM/2013/0382 final - 2013/ () */

			   	Σύσταση
για
ΑΠΟΦΑΣΗ
ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
με την
οποία
ειδοποιείται
το Βέλγιο να
λάβει μέτρα
για τη μείωση
του
ελλείμματος η
οποία κρίνεται
αναγκαία
προκειμένου να
αντιμετωπιστεί
η κατάσταση
υπερβολικού
ελλείμματος
ΤΟ
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ
ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας
υπόψη τη
Συνθήκη για τη
λειτουργία της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης, και
ιδίως το
άρθρο 126
παράγραφος 9,
Έχοντας
υπόψη τη
σύσταση της
Ευρωπαϊκής
Επιτροπής,
Εκτιμώντας
τα ακόλουθα:
(1)       Σύμφωνα
με το άρθρο 126 της
Συνθήκης για
τη λειτουργία
της Ευρωπαϊκής
Ένωσης (ΣΛΕΕ), τα
κράτη μέλη
αποφεύγουν τα
υπερβολικά
δημοσιονομικά
ελλείμματα.
(2)       Το
Σύμφωνο
Σταθερότητας
και Ανάπτυξης
βασίζεται στον
στόχο
επίτευξης
υγιών δημοσίων
οικονομικών ως
μέσου
ενίσχυσης των
προϋποθέσεων
για σταθερότητα
των τιμών και
ισχυρή
διατηρήσιμη ανάπτυξη,
ικανή να
συμβάλει στη
δημιουργία
θέσεων απασχόλησης.
(3)       Στις 2
Δεκεμβρίου 2009, το
Συμβούλιο
αποφάσισε[1],
σύμφωνα με το
άρθρο 126
παράγραφος 6
της ΣΛΕΕ, ότι
υφίσταται
υπερβολικό
έλλειμμα στο
Βέλγιο και
εξέδωσε
σύσταση για
την διόρθωση
του, το αργότερο
μέχρι το 2012,
σύμφωνα με το
άρθρο 126
παράγραφος 7
της ΣΛΕΕ και το
άρθρο 3 του
κανονισμού (ΕΚ)
αριθ. 1467/97 του Συμβουλίου,
της 7ης Ιουλίου
1997, για την
επιτάχυνση και
τη διασαφήνιση
της εφαρμογής
της
διαδικασίας υπερβολικού
ελλείμματος[2].
Προκειμένου να
μειωθεί το
έλλειμμα της
γενικής
κυβέρνησης κάτω
από το 3 % του ΑΕΠ
κατά τρόπο
αξιόπιστο και
διατηρήσιμο,
συστάθηκε στις
βελγικές αρχές
α) να εφαρμόσουν
τα μέτρα
μείωσης του
ελλείμματος το
2010, όπως προβλέπεται
στο σχέδιο
προϋπολογισμού
του 2010, και να
ενισχύσουν την
προβλεπόμενη
δημοσιονομική
προσπάθεια το 2011
και το 2012· β) να
εξασφαλίσουν
μέση ετήσια
δημοσιονομική
προσπάθεια της
τάξης του ¾% του ΑΕΠ
για την
περίοδο 2010-2012, η
οποία θα
πρέπει επίσης
να συμβάλει
στην επαναφορά
του δείκτη του
ακαθάριστου
δημόσιου
χρέους σε
καθοδική
τροχιά που να
προσεγγίζει
την τιμή
αναφοράς με
ικανοποιητικό
ρυθμό,
αποκαθιστώντας
ένα
ικανοποιητικό
επίπεδο
πρωτογενούς
πλεονάσματος·
γ) να
προσδιορίσουν τα
μέτρα που
είναι
απαραίτητα για
την επίτευξη
της διόρθωσης
του υπερβολικού
ελλείμματος
μέχρι το 2012,
εφόσον το επιτρέπουν
οι κυκλικές
συνθήκες, και
να επιταχύνουν
τη μείωση του
ελλείμματος,
εάν οι
οικονομικές ή
οι
δημοσιονομικές
συνθήκες
αποδειχθούν
καλύτερες από
αυτές που
αναμένονταν
όταν εκδόθηκαν
οι συστάσεις
για τη
διαδικασία
υπερβολικού
ελλείμματος·
και δ) να ενισχύσουν
τους
μηχανισμούς
παρακολούθησης
για να
διασφαλιστεί η
τήρηση των
δημοσιονομικών
στόχων. Στις
συστάσεις του
το Συμβούλιο
έθεσε ως προθεσμία
την 2α Ιουνίου 2010
για την
ανάληψη
αποτελεσματικής
δράσης,
σύμφωνα με τις
διατάξεις του
άρθρου 3
παράγραφος 4
του κανονισμού
(ΕΚ) αριθ. 1467/97.
(4)       Σύμφωνα
με τις
διατάξεις του
άρθρου 126
παράγραφος 8 της
ΣΛΕΕ, το
Συμβούλιο
αποφάσισε,
[στις 21 Ιουνίου 2013],
ότι το Βέλγιο
δεν έλαβε
αποτελεσματικά
μέτρα κατόπιν
της σύστασης
του
Συμβουλίου,
του Δεκεμβρίου
του 2009 εντός της
προθεσμίας που
προβλέπει η εν
λόγω σύσταση.
(5)       Σύμφωνα
με το άρθρο 10
παράγραφος 3
του κανονισμού
(ΕΚ) αριθ. 1467/97, αν
από τα
πραγματικά
στοιχεία,
δυνάμει του
κανονισμού (ΕΚ)
αριθ. 479/2009,
προκύπτει ότι
το συμμετέχον
κράτος μέλος
δεν έχει
διορθώσει το
υπερβολικό
έλλειμμα εντός
των χρονικών
ορίων που
τάσσονται στη
σύσταση που
εκδόθηκε βάσει
του άρθρου 126
παράγραφος 7, το
Συμβούλιο λαμβάνει
αμέσως απόφαση
δυνάμει του
άρθρου 126 παράγραφος
9, να
ειδοποιήσει το
κράτος μέλος
να λάβει, εντός
συγκεκριμένης
προθεσμίας,
μέτρα για τη
μείωση του ελλείμματος,
την οποία το
Συμβούλιο
κρίνει αναγκαία
για την
αντιμετώπιση
της εν λόγω
κατάστασης.
(6)       Σύμφωνα
με τις εαρινές
προβλέψεις των
υπηρεσιών της
Επιτροπής για
το 2013, το
πραγματικό ΑΕΠ
θα παραμείνει
σταθερό το 2013,
ενώ θα
συνεχιστεί η
συρρίκνωση της
εγχώριας
ζήτησης, που
άρχισε το 2012. Η
κατανάλωση των
νοικοκυριών
ενδέχεται να
παραμείνει
στάσιμη, οι δε επενδύσεις
αναμένεται να
μειωθούν λόγω
της έλλειψης
εμπιστοσύνης
στο σύνολο της
οικονομίας, της
ύφεσης στον
κατασκευαστικό
τομέα, των
αυστηρότερων
πιστωτικών
όρων και του
μεγάλου
πλεονάσματος
παραγωγικού
δυναμικού στον
κλάδο της
βιομηχανίας.
Τόσο η
ιδιωτική
κατανάλωση όσο
και οι επενδύσεις
δεν αναμένεται
να ανακάμψουν
πριν από το 2014,
όταν η εγχώρια
ζήτηση θα
αποτελεί την
κυριότερη
κινητήρια
δύναμη, με το
ποσοστό
πραγματικής
αύξησης του
ΑΕΠ να τοποθετείται
στο 1,2 %. Αν
επαληθευτεί
αυτή η
εκτίμηση για μια
πιο εύρωστη
εγχώρια
ζήτηση, η
αύξηση των
εισαγωγών θα
συμπορευτεί με
αύξηση των
εξαγωγών. Αυτό θα
περιορίσει
περαιτέρω τα
κέρδη από
καθαρές εξαγωγές
το 2014, σε
αντίθεση με το
2013, έτος για το
οποίο αναμένεται
ότι η αύξηση
της θετικής
καθαρής
εξωτερικής
ζήτησης θα
εμποδίσει τη
συρρίκνωση του
ΑΕΠ.
(7)       Σύμφωνα
με τις εαρινές
προβλέψεις των
υπηρεσιών της
Επιτροπής για
το 2013, το
έλλειμμα της
γενικής κυβέρνησης
προβλέπεται να
μειωθεί στο 2,9 %
του ΑΕΠ το 2013. Στόχος
του αρχικού
προϋπολογισμού
του 2013 ήταν ένα ονομαστικό
έλλειμμα της
τάξης του 2,5 % του
ΑΕΠ. Ωστόσο, από
τότε που
καταρτίστηκε ο
προϋπολογισμός,
οι επίσημες
προβλέψεις
ανάπτυξης στις
οποίες
στηρίζεται ο
προϋπολογισμός
(+ 0,7 %, σύμφωνα με
τις
φθινοπωρινές
προβλέψεις των
υπηρεσιών της Επιτροπής
για το 2012), έχουν
ουσιαστικά
αναθεωρηθεί προς
τα κάτω, σε 0,2 %
στο πρόγραμμα
σταθερότητας
του 2013 και σε 0,0 %
στις εαρινές
προβλέψεις.
Κατά συνέπεια,
η κυβέρνηση
εγκατέλειψε
τον στόχο για
το ονομαστικό
έλλειμμα και
τον
αντικατέστησε
από δέσμευση
για βελτίωση
του
διαρθρωτικού
ισοζυγίου κατά
1 % του ΑΕΠ. Τον
Μάρτιο του 2013, η
κυβέρνηση
έλαβε πρόσθετα
μέτρα που
αντιστοιχούν
στο 0,2 % του ΑΕΠ,
επιπλέον των μέτρων
που
αντιστοιχούν
περίπου στο 0,75 %
του ΑΕΠ και που
ελήφθησαν στο
πλαίσιο του
αρχικού
προϋπολογισμού
του 2013, τα οποία
συνεκτιμήθηκαν
στις εαρινές
προβλέψεις των
υπηρεσιών της
Επιτροπής για
το 2013. Οι
προβλέψεις
αυτές δείχνουν
διαρθρωτική
βελτίωση κατά ¾%
του ΑΕΠ το 2013,
συμπεριλαμβανομένης
μιας
συνεισφοράς ¼
ποσοστιαίων
μονάδων λόγω
μείωσης των
δαπανών για
τόκους.
(8)       Εάν
δεν
μεταβληθούν οι
πολιτικές,
σύμφωνα με τις
εαρινές
προβλέψεις  των
υπηρεσιών της
Επιτροπής για
το 2013, το
έλλειμμα θα
αυξηθεί και
πάλι πάνω από
την τιμή
αναφοράς το 2014, σε
3,1 % του ΑΕΠ, παρά
την
προβλεπόμενη
ανάπτυξη υπεράνω
των
δυνατοτήτων. Η
νέα αυτή
αύξηση οφείλεται
στην αυτόνομη
ανοδική πορεία
των κοινωνικών
μεταβιβάσεων
και στο
γεγονός ότι ο
προϋπολογισμός
του 2013
περιλαμβάνει
επίσης έκτακτα
και προσωρινά
έσοδα περίπου
0,4 % του ΑΕΠ, όπως
φορολογική
αμνηστία,
πώληση αδειών
τηλεπικοινωνιών
και εξαιρετικά
υψηλό μέρισμα
από την Εθνική
Τράπεζα.
(9)       Το
δημόσιο χρέος
αυξήθηκε από 84 %
του ΑΕΠ το 2007 σε
σχεδόν 100 % του
ΑΕΠ το 2012. Η
δυναμική του
ελλείμματος
και του ΑΕΠ
αντιπροσωπεύει
αύξηση περίπου
6,5 ποσοστιαίων
μονάδων, ενώ οι
εξωγενείς
παράγοντες
ανέρχονται σε
περίπου 9
ποσοστιαίες
μονάδες,
κυρίως λόγω
των επιχειρήσεων
διάσωσης του
χρηματοπιστωτικού
τομέα με τη
μορφή εισφορών
κεφαλαίου.
Σύμφωνα με τις
εαρινές
προβλέψεις των
υπηρεσιών της
Επιτροπής για
το 2013, αναμένεται
να αυξηθεί σε
ποσοστό πάνω
από 102 % του ΑΕΠ
το 2014. Η βελγική
κυβέρνηση
προτίθεται να
πωλήσει χρηματοοικονομικά
περιουσιακά
στοιχεία προκειμένου
να διατηρήσει
το χρέος κάτω
από το 100 % του
ΑΕΠ το 2013. Σε αυτό
το πλαίσιο, η
βελγική
κυβέρνηση
ανακοίνωσε
πρόσφατα την
πώληση της Royal Park Investment
(το σχήμα
ειδικού σκοπού
που
δημιουργήθηκε
στο πλαίσιο
διάσωσης της
Τράπεζας FORTIS), που
θα οδηγήσει
στη μείωση του
χρέους κατά 0,2 %
του ΑΕΠ.
(10)     Από
την έκθεση της
Ευρωπαϊκής
Επιτροπής του 2012
για τη
δημοσιονομική
διατηρησιμότητα
προκύπτει ότι
το Βέλγιο δεν
φαίνεται να
αντιμετωπίζει
τον κίνδυνο
δημοσιονομικής
πίεσης
βραχυπρόθεσμα.
Ωστόσο,
μεσοπρόθεσμα
και
μακροπρόθεσμα,
ο κίνδυνος για
την
δημοσιονομική
διατηρησιμότητα
είναι υψηλός. Ο
μακροπρόθεσμος
δημοσιονομικός
αντίκτυπος της
δημογραφικής
γήρανσης στο
Βέλγιο είναι
κατά πολύ
μεγαλύτερος
από τον μέσο
όρο της ΕΕ, αυτό
δε οφείλεται
κυρίως στην
ταχεία αύξηση
των
συνταξιοδοτικών
δαπανών ως
ποσοστό του
ΑΕΠ κατά τις
επόμενες δεκαετίες.
Μολονότι τη
μεταρρύθμιση
του συνταξιοδοτικού
συστήματος τον
Δεκέμβριο του 2011
αποτέλεσε
σημαντικό
θετικό βήμα,
θεωρείται
απαραίτητη η λήψη
πρόσθετων
μέτρων για την
πλήρη
αποκατάσταση
της μακροπρόθεσμης
διατηρησιμότητας
των δημόσιων
οικονομικών.
(11)     Με τα
μέτρα που
λήφθηκαν στον
αρχικό
προϋπολογισμό
του 2013 και με τον
έλεγχο του
προϋπολογισμού
τον Μάρτιο του
2013, αναμένεται
επί του
παρόντος να
μειωθεί το
έλλειμμα κάτω
από το 3 % του ΑΕΠ
το 2013. Ωστόσο,
σύμφωνα με τις
εαρινές
προβλέψεις των
υπηρεσιών της
Επιτροπής για
το 2013, είναι πολύ
περιορισμένο
το περιθώριο
ασφαλείας για
να μην υπερβεί
το έλλειμμα
την τιμή
αναφοράς που
ορίζει η
Συνθήκη.
Επιπλέον, η
διόρθωση δεν
είναι ακόμη
διατηρήσιμη
επί του
παρόντος.
(12)     Σε
ένα πλαίσιο
μεγάλης
αβεβαιότητας
σχετικά με τις
οικονομικές
και
δημοσιονομικές
εξελίξεις, ο δημοσιονομικός
στόχος που
προτείνεται
για το τελευταίο
έτος της
περιόδου
διόρθωσης του
ελλείμματος θα
πρέπει να
καθορίζεται σε
επίπεδο σαφώς
χαμηλότερο από
την τιμή
αναφοράς, ώστε
να διασφαλισθεί
αποτελεσματική
και διαρκής
επίτευξη της
διόρθωσης
εντός της
ταχθείσας
προθεσμίας.
(13)     Ως εκ
τούτου, μια
περαιτέρω
μείωση του
ελλείμματος
στο 2,7 % του ΑΕΠ
είναι
δικαιολογημένη
και συνάδει με
την διαρθρωτική
βελτίωση του 1%
του ΑΕΠ το 2013. Για
το σκοπό αυτό, θεωρούνται
απαραίτητα τα
πρόσθετα μέτρα
με εκτιμώμενο
αντίκτυπο ¼% του
ΑΕΠ,
λαμβανομένων
επίσης υπόψη
των πιθανών
αρνητικών
δευτερογενών
επιπτώσεων.
(14)     Στο
πλαίσιο του
προγράμματος
σταθερότητας, το
Βέλγιο
δεσμεύτηκε να
επιτύχει
ισοσκελισμένο προϋπολογισμό
σε διαρθρωτική
βάση το 2015, πριν
επιτύχει τον
μεσοπρόθεσμο
στόχο για
πλεόνασμα 0,75% του
ΑΕΠ σε
διαρθρωτική
βάση το 2016. Στη
συνέχεια, με
επιστολή που
απέστειλαν
στην Επιτροπή
στις 28 Μαΐου 2013, οι
βελγικές αρχές
δεσμεύτηκαν να
στοχεύσουν μια
μεγαλύτερη
δημοσιονομική
προσπάθεια της
τάξης του ¾% του
ΑΕΠ το 2014. Επίσης,
ενόψει του
υψηλού επιπέδου
του χρέους
πρόκειται για
μια δέουσα
προσπάθεια η
οποία θα
συμφωνεί με
την τιμή
αναφοράς για
τη μείωση του
χρέους. Στη
συνέχεια, το
Βέλγιο θα
πρέπει να συνεχίσει
να σημειώνει
επαρκή πρόοδο
προς το μεσοπρόθεσμο
στόχο,
περιλαμβανομένης
της τήρησης της
τιμής αναφοράς
για τις
δαπάνες, και
προς τη συμμόρφωση
με την τιμή
αναφοράς για
τη μείωση του
χρέους.
(15)     Επιπλέον,
το Βέλγιο θα
πρέπει να
ενισχύσει τη
μακροπρόθεσμη
διατηρησιμότητα
των συστημάτων
συνταξιοδότησης
και κοινωνικής
ασφάλισης. Στο
πλαίσιο αυτό,
απαιτούνται
περαιτέρω
προσπάθειες
για να
γεφυρωθεί το
χάσμα μεταξύ
της
πραγματικής
και της
νόμιμης ηλικίας
συνταξιοδότησης,
ενώ τα μέτρα
για τη σύνδεση
της νόμιμης
ηλικίας
συνταξιοδότησης
με την εξέλιξη
του
προσδόκιμου
ζωής θα
επιτρέψουν τη
διασφάλιση της
διατηρησιμότητας
του
συνταξιοδοτικού
συστήματος
μακροπρόθεσμα.
(16)     Επιπλέον,
το Βέλγιο θα
πρέπει να θεσπίσει
σαφείς
ρυθμίσεις
συντονισμού
για να εξασφαλίσει
ότι οι
δημοσιονομικοί
στόχοι είναι
δεσμευτικοί σε
ομοσπονδιακό
επίπεδο και σε
κατώτερο του
ομοσπονδιακού
επίπεδο στο
πλαίσιο μιας
μεσοπρόθεσμης
προοπτικής
προγραμματισμού,
μεταξύ άλλων,
μέσω της
ταχείας
θέσπισης
κανόνα σχετικά
με το
έλλειμμα/πλεόνασμα
της γενικής
κυβέρνησης που
να
συμμορφώνεται
με τις
απαιτήσεις της
συνθήκης για
τη
σταθερότητα, τον
συντονισμό και
τη
διακυβέρνηση
στην οικονομική
και
νομισματική
ένωση.
(17)     Τέλος,
για να
εξασφαλιστεί η
επιτυχία της
στρατηγικής
για τη
δημοσιονομική
εξυγίανση, θα
είναι επίσης
σημαντική η
υποστήριξη της
δημοσιονομικής
εξυγίανσης με
εκτενείς
διαρθρωτικές
μεταρρυθμίσεις,
σύμφωνα με τις
συστάσεις του
Συμβουλίου
προς το Βέλγιο
στο πλαίσιο
του ευρωπαϊκού
εξαμήνου και
ιδίως αυτές
που αφορούν τη
διαδικασία
μακροοικονομικών
ανισορροπιών,
ΕΞΕΔΩΣΕ
ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ
ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
1.           Το
Βέλγιο οφείλει
να θέσει τέλος
στην τρέχουσα
κατάσταση
υπερβολικού
ελλείμματος
μέχρι το 2013.
2.           Το Βέλγιο
οφείλει να
μειώσει το
ονομαστικό έλλειμμα
στο 2,7 % του ΑΕΠ
το 2013. Αυτή η
ονομαστική
βελτίωση
συνάδει με τη
βελτίωση του
διαρθρωτικού
ισοζυγίου στο
1 % του ΑΕΠ το 2013, με
βάση τις
εαρινές
προβλέψεις των
υπηρεσιών της
Επιτροπής για
το 2013.
3.           Το
Βέλγιο οφείλει
να εγκρίνει
και να εφαρμόσει
πλήρως το
σύνολο των
μέτρων
εξυγίανσης που
ενσωματώνονται
στον
προϋπολογισμό
του 2013, καθώς και
πρόσθετα μέτρα
διαρθρωτικού
χαρακτήρα,
προκειμένου να
επιτύχει τη
συνιστώμενη
διαρθρωτική
προσπάθεια για
το 2013.
4.           Το
Βέλγιο οφείλει
να είναι
έτοιμο να λάβει
περαιτέρω
μέτρα αν
υπάρξουν
κίνδυνοι για τα
δημοσιονομικά
σχέδια. Τα
μέτρα
δημοσιονομικής
εξυγίανσης θα
πρέπει να
εξασφαλίζουν
τη διαρκή βελτίωση
του
διαρθρωτικού
ισοζυγίου της
γενικής κυβέρνησης
με ευνοϊκό για
την ανάπτυξη
τρόπο.
Άρθρο 2
1.           Το
Βέλγιο οφείλει
να υποβάλει
στην Επιτροπή,
ως τις 21 Σεπτεμβρίου
2013 το αργότερο,
έκθεση στην
οποία θα
περιγράφονται
τα μέτρα που
λαμβάνει
προκειμένου να
συμμορφωθεί με
την παρούσα
απόφαση. Η
Επιτροπή θα
αξιολογήσει
την έκθεση
αυτή
προκειμένου να
εκτιμήσει την πρόοδο
που
επιτυγχάνεται
προς το σκοπό
της διόρθωσης
του
υπερβολικού
ελλείμματος.
2.           Το
Βέλγιο οφείλει
να υποβάλλει
περαιτέρω
τριμηνιαίες
εκθέσεις προς
την Επιτροπή,
εξετάζοντας την
πρόοδο που
σημειώθηκε
όσον αφορά τη
συμμόρφωση με
την παρούσα
απόφαση.
3.           Το
Βέλγιο οφείλει
να υποβάλει
έκθεση έως τις 31
Δεκεμβρίου 2013
σχετικά με την
προβλεπόμενη
εφαρμογή της
πρώτης
σύστασης που
εκδίδεται στο
πλαίσιο του Ευρωπαϊκού
Εξαμήνου για
την υιοθέτηση
σαφών ρυθμίσεων
συντονισμού
ώστε να
εξασφαλίσει
τον δεσμευτικό
χαρακτήρας των
δημοσιονομικών
στόχων σε
ομοσπονδιακό
επίπεδο και σε
κατώτερο του
ομοσπονδιακού
επίπεδο, εντός
του πλαισίου
προοπτικής
μεσοπρόθεσμου
προγραμματισμού.

4.           Το
Βέλγιο οφείλει
να υποβάλλει
διαρθρωτικά
μέτρα για το 2014,
που
εξασφαλίζουν
διατηρήσιμη
διόρθωση του
υπερβολικού
ελλείμματος
και εξασφαλίζουν
επαρκή πρόοδο
προς την
επίτευξη του
μεσοπρόθεσμου
στόχου.
Άρθρο 3
Η
παρούσα
απόφαση
απευθύνεται
στο Βασίλειο
του Βελγίου.
Βρυξέλλες,
                                                                       Για
το Συμβούλιο
                                                                       Ο
Πρόεδρος
[1]               Όλα τα
έγγραφα που
αφορούν τη
διαδικασία
υπερβολικού
ελλείμματος
του Βελγίου
διατίθενται
στην
ιστοσελίδα:
http://ec.europa.eu/economy_finance/economic_governance/sgp/deficit/countries/belgium_en.htm
[2]               ΕΕ L 209 της 2/8/1997, σ.
6.