title: 2012/798/ΕΕ: Σύσταση της Επιτροπής, της 12ης Δεκεμβρίου 2012 , σχετικά με τη διαδικασία κοινοποίησης που προβλέπεται στο άρθρο 22 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/22/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την καθολική υπηρεσία και τα δικαιώματα των χρηστών όσον αφορά δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών  Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ

text:
               19.12.2012

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 349/72

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
   της 12ης Δεκεμβρίου 2012
   σχετικά με τη διαδικασία κοινοποίησης που προβλέπεται στο άρθρο 22 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/22/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την καθολική υπηρεσία και τα δικαιώματα των χρηστών όσον αφορά δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   (2012/798/ΕΕ)
   Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 292,
   Έχοντας υπόψη την οδηγία 2002/22/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την καθολική υπηρεσία και τα δικαιώματα των χρηστών όσον αφορά δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία καθολικής υπηρεσίας) (1), και ιδίως το άρθρο 22 παράγραφος 3,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Μια ανταγωνιστική αγορά θα πρέπει να συμβάλλει στο να παρέχεται στους τελικούς χρήστες ευρύ φάσμα επιλογών όσον αφορά το περιεχόμενο, τις εφαρμογές και τις υπηρεσίες και με την ποιότητα υπηρεσιών που απαιτούν. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές πρέπει να προωθούν την ικανότητα των χρηστών να έχουν πρόσβαση σε πληροφορίες και να τις διανέμουν και να χρησιμοποιούν εφαρμογές και υπηρεσίες. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές, που είναι επιφορτισμένες με την εφαρμογή του άρθρου 22 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/22/ΕΚ, μπορεί να καθορίσουν ελάχιστες απαιτήσεις όσον αφορά την ποιότητα της υπηρεσίας που πρέπει να επιβληθεί σε κάποια επιχείρηση ή τις επιχειρήσεις παροχής δημόσιων δικτύων επικοινωνιών προκειμένου να αποτραπεί η υποβάθμιση της υπηρεσίας και η παρακώλυση ή η επιβράδυνση της κίνησης μέσω δικτύων. Τα προτεινόμενα μέτρα θα πρέπει να είναι δεόντως δικαιολογημένα και αναλογικά σε συνάρτηση με τους στόχους και τις κανονιστικές αρχές που καθορίζονται στο άρθρο 8 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία πλαίσιο) (2). Όταν προτείνουν τα μέτρα αυτά, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις κατευθυντήριες γραμμές που εκδίδονται από τον Φορέα Ευρωπαϊκών Ρυθμιστικών Αρχών για τις Ηλεκτρονικές Επικοινωνίες (BEREC) (3).

               (2)

               Η Επιτροπή πρέπει να αξιολογεί τα τυχόν προτεινόμενα μέτρα, εξασφαλίζοντας έτσι ότι η λειτουργία της εσωτερικής αγοράς δεν επηρεάζεται αρνητικά από τις προβλεπόμενες απαιτήσεις. Για το σκοπό αυτό, οι εθνικές κανονιστικές αρχές πρέπει να υποβάλουν στην Επιτροπή σχέδιο μέτρων που θα καθορίζει τις ελάχιστες απαιτήσεις ποιότητας της υπηρεσίας ή θα τροποποιεί τις ήδη επιβαλλόμενες απαιτήσεις με βάση τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 22 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/22/ΕΚ. Ο μηχανισμός κοινοποίησης δεν πρέπει να συνεπάγεται κανένα περιττό διοικητικό φόρτο για τις εθνικές κανονιστικές αρχές. Τα σχέδια μέτρων που συνεπάγονται την άρση κάθε απαίτησης που είχε προηγουμένως επιβληθεί θα πρέπει, κατά το παρόν στάδιο, να κοινοποιούνται μόνο για λόγους διαφάνειας.

               (3)

               Για να μπορεί η Επιτροπή να προβεί στην αξιολόγησή της, οι εθνικές κανονιστικές αρχές θα πρέπει να της χορηγούν τα σχέδια μέτρων σε εύθετο χρόνο πριν από τον καθορισμό των σχετικών απαιτήσεων. Αυτό θα πρέπει να γίνεται μέσω κοινοποίησης, στην οποία θα συνοψίζονται οι λόγοι για την ανάληψη δράσης, οι σχεδιαζόμενες απαιτήσεις και ο προτεινόμενος τρόπος δράσης. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές μπορούν να συζητήσουν ανεπίσημα με την Επιτροπή τα σχέδια μέτρων τους πριν από την κοινοποίηση στην Επιτροπή.

               (4)

               Θα πρέπει να παρέχονται ορισμένες ελάχιστες πληροφορίες για τα σχέδια μέτρων, για να επιτρέπεται στην Επιτροπή να διενεργήσει την αξιολόγηση. Πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η ανάγκη διασφάλισης αποτελεσματικής αξιολόγησης αφενός, και απλούστευσης των διοικητικών διαδικασιών στον μέγιστο δυνατό βαθμό αφετέρου. Για να υποβοηθηθεί το έργο απλούστευσης της αξιολόγησης των κοινοποιημένων σχεδίων μέτρων και να επιταχυνθεί η διαδικασία, θα ήταν σκόπιμο οι εθνικές κανονιστικές αρχές να χρησιμοποιούν τυποποιημένα έντυπα για τις κοινοποιήσεις.

               (5)

               Όταν η Επιτροπή διατυπώνει παρατηρήσεις ή συστάσεις σχετικά με τα προτεινόμενα μέτρα για τον καθορισμό ή την τροποποίηση των ελάχιστων απαιτήσεων ποιότητας της υπηρεσίας, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές πρέπει να λαμβάνουν στο έπακρο υπόψη τις παρατηρήσεις ή τις συστάσεις της Επιτροπής κατά τη λήψη των αποφάσεων για τις απαιτήσεις. Οι εθνικές κανονιστικές αρχές θα πρέπει επίσης να συμβάλουν στην εξασφάλιση της διαφάνειας μέσω ανακοίνωσης των εγκριθέντων μέτρων, στα οποία συγκαταλέγονται και εκείνα που συνεπάγονται την άρση των απαιτήσεων που είχαν προηγουμένως επιβληθεί.

               (6)

               Η Επιτροπή, από την πλευρά της, θα πρέπει να δημοσιοποιεί την κοινοποίηση και όλες τις συμπληρωματικές πληροφορίες, καθώς και τις τυχόν παρατηρήσεις ή συστάσεις που έχει διατυπώσει ή την ανακοίνωσή της για ποιο λόγο δεν διατύπωσε παρατηρήσεις ή συστάσεις. Εάν οι πληροφορίες θεωρούνται εμπιστευτικές από μια εθνική κανονιστική αρχή σύμφωνα με τους ενωσιακούς και εθνικούς κανόνες περί επιχειρηματικού απορρήτου, η Επιτροπή και η ενδιαφερόμενη εθνική ρυθμιστική αρχή θα πρέπει να εξασφαλίζουν αυτόν τον εμπιστευτικό χαρακτήρα σύμφωνα με το άρθρο 5 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:

      ΣΚΟΠΟΣ ΚΑΙ ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ

               1.

               Σκοπός της παρούσας σύστασης είναι να εξασφαλίζεται η εφαρμογή διαδικασίας συνεκτικής προσέγγισης, υπό συνθήκες πλήρους διαφάνειας και με εξορθολογισμένο τρόπο, όταν οι εθνικές κανονιστικές αρχές σκοπεύουν να θεσπίσουν μέτρα με τα οποία καθορίζονται οι ελάχιστες απαιτήσεις ποιότητας της υπηρεσίας σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/22/ΕΚ.

               2.

               Για τον σκοπό αυτό, οι εθνικές κανονιστικές αρχές παρέχουν στην Επιτροπή έγκαιρα:

                           α)

                           τα σχέδια μέτρων που καθορίζουν τις ελάχιστες απαιτήσεις ποιότητας της υπηρεσίας σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/22/ΕΚ·

                           β)

                           τα σχέδια μέτρων με τα οποία τροποποιούνται οι σχετικές απαιτήσεις που είχαν προηγουμένως επιβληθεί·

                           γ)

                           τα σχέδια μέτρων με τα οποία αίρεται κάθε τέτοια απαίτηση που είχε προηγουμένως επιβληθεί.

      ΟΡΙΣΜΟΙ

               3.

               Οι όροι που προσδιορίζονται στην οδηγία 2002/21/ΕΚ, στην οδηγία 2002/22/ΕΚ καθώς και σε άλλες ειδικές οδηγίες, χρησιμοποιούνται με την ίδια έννοια στην παρούσα σύσταση. Επιπλέον:

                           ως «κοινοποίηση» νοείται η κοινοποίηση στην Επιτροπή, από μια εθνική κανονιστική αρχή, ενός σχεδίου μέτρου σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/22/ΕΚ, η οποία συνοδεύεται από το έντυπο κοινοποίησης, όπως προβλέπεται στην παρούσα σύσταση·

                           ως «σχέδια μέτρων» νοούνται τα τυχόν μέτρα που αφορούν τις απαιτήσεις ποιότητας της υπηρεσίας, προορισμός των οποίων είναι να αποτραπεί η υποβάθμιση της υπηρεσίας και η παρακώλυση ή η επιβράδυνση της κίνησης στα δίκτυα, τα οποία προτίθεται να επιβάλουν οι εθνικές κανονιστικές αρχές στην επιχείρηση ή τις επιχειρήσεις παροχής δημόσιων δικτύων επικοινωνιών.

      ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗΣ

               4.

               Τα σχέδια μέτρων που αναφέρονται στο σημείο 2 πρέπει να κοινοποιούνται στην Επιτροπή μέσω του εντύπου κοινοποίησης που παρατίθεται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού. Τα σχέδια μέτρων που κοινοποιούνται με τον τρόπο αυτό πρέπει να περιλαμβάνουν τις ακόλουθες πληροφορίες, κατά περίπτωση:

                           α)

                           Συνοπτικές πληροφορίες οι οποίες περιλαμβάνουν:

                                       i)

                                       την ταυτότητα της επιχείρησης ή των επιχειρήσεων παροχής δημόσιων δικτύων επικοινωνιών στις οποίες εφαρμόζεται το σχέδιο μέτρου·

                                       ii)

                                       περίληψη των λόγων που επιβάλλουν την ανάληψη δράσης·

                                       iii)

                                       τις σχεδιαζόμενες απαιτήσεις που προβλέπεται να επιβληθούν από την εθνική κανονιστική αρχή·

                                       iv)

                                       τον προτεινόμενο τρόπο δράσης·

                           β)

                           το σχέδιο μέτρου της εθνικής κανονιστικής αρχής και όλα τα δικαιολογητικά έγγραφα, στα οποία συμπεριλαμβάνονται:

                                       i)

                                       τα συναφή γεγονότα και περιστάσεις της εξεταζόμενης περίπτωσης που προκαλούν τη σχεδιαζόμενη επιβολή ελάχιστων απαιτήσεων ποιότητας της υπηρεσίας για την επιχείρηση ή τις επιχειρήσεις παροχής δημόσιων δικτύων επικοινωνιών·

                                       ii)

                                       η αξιολόγηση του προτεινόμενου μέτρου, ιδίως υπό το πρίσμα των στόχων πολιτικής και των κανονιστικών αρχών σύμφωνα με το άρθρο 8 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ·

                                       iii)

                                       το προσωρινό χρονοδιάγραμμα για την υλοποίηση των ελάχιστες απαιτήσεων ποιότητας της υπηρεσίας

                                       iv)

                                       οι ειδικές μέθοδοι που θα χρησιμοποιούνται για την παρακολούθηση της εφαρμογής των προαναφερόμενων απαιτήσεων·

                                       v)

                                       τα αποτελέσματα οποιωνδήποτε δημόσιων διαβουλεύσεων που έχουν πραγματοποιηθεί από την εθνική κανονιστική αρχή σχετικά με το προτεινόμενο μέτρο· και

                                       vi)

                                       τη γνώμη που έχει ενδεχομένως διατυπωθεί από την εθνική αρχή ανταγωνισμού.

               5.

               Οι κοινοποιήσεις πρέπει να γίνονται με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο συνοδευόμενες από αίτηση έκδοσης απόδειξης παραλαβής. Τα έγγραφα που αποστέλλονται με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο θα θεωρείται ότι έχουν παραληφθεί από τον αποδέκτη κατά την ημέρα της αποστολής τους. Οι κοινοποιήσεις καταχωρίζονται με τη σειρά που παραλαμβάνονται.

               6.

               Οι κοινοποιήσεις αρχίζουν να ισχύουν από την ημερομηνία κατά την οποία η Αρχή τις καταχωρίζει («ημερομηνία καταχώρισης»). Όλες οι εθνικές κανονιστικές αρχές και ο BEREC ενημερώνονται μέσω του δικτυακού τόπου της Επιτροπής και με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο σχετικά με την ημερομηνία καταχώρισης της κοινοποίησης, το αντικείμενο της κοινοποίησης και κάθε δικαιολογητικό έγγραφο που έχει παραληφθεί από την ημερομηνία καταχώρισης της κοινοποίησης, το αντικείμενο της κοινοποίησης και κάθε δικαιολογητικό έγγραφο που έχει παραληφθεί, διασφαλίζοντας παράλληλα τον εμπιστευτικό χαρακτήρα σύμφωνα με το άρθρο 5 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ.

               7.

               Οι κοινοποιήσεις συντάσσονται σε μία από τις επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το έντυπο κοινοποίησης μπορεί να συμπληρώνεται σε επίσημη γλώσσα διαφορετική από εκείνη που χρησιμοποιείται για το σχέδιο μέτρου. Τυχόν παρατηρήσεις ή συστάσεις που έχουν εγκριθεί από την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/22/ΕΚ συντάσσονται στη γλώσσα του κοινοποιηθέντος σχεδίου μέτρου και μεταφράζονται, στο μέτρο του δυνατού, στη γλώσσα που χρησιμοποιείται για το έντυπο κοινοποίησης.

               8.

               Εφόσον ζητηθεί από μια εθνική κανονιστική αρχή, η Επιτροπή συζητά ανεπίσημα ένα σχέδιο μέτρου πριν από την κοινοποίησή του.

               9.

               Μια εθνική κανονιστική αρχή δύναται ανά πάσα στιγμή να αποφασίσει να αποσύρει την κοινοποίησή της. Στην περίπτωση αυτή το κοινοποιηθέν μέτρο διαγράφεται από τα μητρώα και η ενδιαφερόμενη εθνική κανονιστική αρχή, όλες οι άλλες εθνικές κανονιστικές αρχές και ο BEREC ενημερώνονται σχετικά. Η Επιτροπή δημοσιεύει σχετική ανακοίνωση στον δικτυακό της τόπο.

      ΧΡΟΝΟΔΙΑΓΡΑΜΜΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ

               10.

               Σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/22/ΕΚ, ιδίως όταν η Επιτροπή αξιολογεί το σχέδιο μέτρου, όπως προβλέπεται στο σημείο 2 στοιχείο α) ή στο σημείο 2 στοιχείο β), δύναται, αφού εξετάσει όλες τις συναφείς πληροφορίες, να διατυπώσει παρατηρήσεις ή συστάσεις για το σχέδιο μέτρου, ιδίως όταν κρίνει ότι οι προτεινόμενες απαιτήσεις θα επηρέαζαν δυσμενώς τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.
               Η προθεσμία εξέτασης δεν πρέπει να υπερβαίνει τους δύο μήνες από την κοινοποίηση του σχεδίου μέτρου, εκτός εάν συμφωνηθεί κάτι διαφορετικό μεταξύ της Επιτροπής και της εθνικής κανονιστικής αρχής.

               11.

               Κατά παρέκκλιση από το σημείο 10, εντός 15 ημερών από την κοινοποίηση του σχεδίου μέτρου:

                           i)

                           Η εθνική κανονιστική αρχή ή η Επιτροπή μπορεί να ζητήσουν να παραταθεί η προθεσμία εξέτασης για εύλογο χρονικό διάστημα, ιδίως λόγω της πολυπλοκότητας της αξιολόγησης· ή

                           ii)

                           η εθνική ρυθμιστική αρχή μπορεί να ζητήσει να συντομευθεί η προθεσμίας εξέτασης, όταν, υπό εξαιρετικές περιστάσεις, θεωρεί ότι υπάρχει επείγουσα ανάγκη ανάληψης δράσης, προκειμένου να διασφαλισθεί ο ανταγωνισμός και να προστατευθούν τα συμφέροντα των τελικών χρηστών.

                     Όταν η εθνική κανονιστική αρχή ή η Επιτροπή ζητήσουν να παραταθεί ή να συντομευθεί η δίμηνη προθεσμία εξέτασης που προβλέπεται στο παραπάνω σημείο i) ή ii), πρέπει να αναφέρουν τους λόγους για τους οποίους το ζητούν.

               12.

               Η διάρκεια των ενδεχόμενων παρεκκλίσεων από τη δίμηνη προθεσμία εξέτασης που αναφέρεται στα σημεία 11 i) και 11 ii) πρέπει να υπόκειται σε προηγούμενη έγκριση από την Επιτροπή και την εθνική κανονιστική αρχή, έχοντας ιδίως ως κριτήριο την περιπλοκότητα της αξιολόγησης και το συμφέρον των τελικών χρηστών και άλλων ενδιαφερομένων φορέων να υπάρχουν σαφείς και προβλέψιμοι κανόνες για την ποιότητα των υπηρεσιών. Όταν ζητείται παράταση της προθεσμίας σύμφωνα με το σημείο 11 i), η συνολική προθεσμία εξέτασης που συμφωνείται δεν πρέπει να υπερβαίνει τους τρεις μήνες από την κοινοποίηση του σχεδίου μέτρου.
               Κατά παρέκκλιση από το σημείο 11, η Επιτροπή, μετά από μια πρώτη εξέταση του σχεδιαζόμενου μέτρου που κοινοποιείται, μπορεί να ενημερώσει την εθνική κανονιστική αρχή για τη συντομευθείσα προθεσμία εξέτασης του ενός μηνός.

               13.

               Μόλις γίνει αποδεκτή η παρέκκλιση από τη δίμηνη προθεσμία εξέτασης που αναφέρονται στα σημεία 11 και 12, η Επιτροπή ενημερώνει σχετικά την οικεία εθνική κανονιστική αρχή, όλες τις άλλες εθνικές κανονιστικές αρχές και τον BEREC, και δημοσιεύει σχετική ανακοίνωση στον δικτυακό της τόπο διευκρινίζοντας τη διάρκεια της προθεσμίας εξέτασης που έχει συμφωνηθεί.

               14.

               Με την επιφύλαξη των παραπάνω σημείων 11 και 12, η Επιτροπή, αφού προβεί στην καταχώριση της κοινοποίησης, δύναται, σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 2 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ, να ζητήσει συμπληρωματικές πληροφορίες ή διευκρινίσεις από την ενδιαφερόμενη εθνική κανονιστική αρχή, προσδιορίζοντας την προθεσμία για την απάντηση. Το χρονικό πλαίσιο της διαδικασίας κοινοποίησης παρατείνεται κατά τον αριθμό των ημερών που έχουν παρέλθει έως τη στιγμή της παραλαβής της απάντησης στο αίτημα παροχής πληροφοριών. Οι εθνικές κανονιστικές αρχές πρέπει να καταβάλουν κάθε προσπάθεια ώστε να χορηγήσουν εγκαίρως τις ζητούμενες πληροφορίες, εφόσον είναι διαθέσιμες.

               15.

               Όταν η Επιτροπή διατυπώνει παρατηρήσεις ή συστάσεις σχετικά με τα προτεινόμενα μέτρα για τον καθορισμό ή την τροποποίηση των ελάχιστων απαιτήσεων ποιότητας της υπηρεσίας σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/22/ΕΚ, ενημερώνει σχετικά την οικεία εθνική κανονιστική αρχή με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο και δημοσιεύει τις παρατηρήσεις ή συστάσεις αυτές στον δικτυακό της τόπο.

               16.

               Όταν η Επιτροπή δεν έχει διατυπώσει παρατηρήσεις ή συστάσεις, η Επιτροπή ενημερώνει την οικεία εθνική κανονιστική αρχή, όλες τις άλλες εθνικές κανονιστικές αρχές και τον BEREC και δημοσιεύει σχετική ανακοίνωση στον δικτυακό της τόπο.

               17.

               Μια εθνική κανονιστική αρχή δεν επιτρέπεται να εγκρίνει οποιοδήποτε σχέδιο μέτρου σύμφωνα με το σημείο 2 στοιχείο α) ή το σημείο 2 στοιχείο β) πριν από το τέλος της εν λόγω προθεσμίας εξέτασης, που καθορίζεται με βάση τα σημεία 10 έως 12. Σε περίπτωση που η Επιτροπή δεν διατυπώσει καθόλου παρατηρήσεις ή συστάσεις εντός της δεδομένης χρονικής προθεσμίας κοινοποίησης, η εθνική κανονιστική αρχή μπορεί να εγκρίνει το κοινοποιηθέν σχέδιο μέτρου. Τα σχέδια μέτρων για τα οποία γίνεται λόγος στην παράγραφο 2 στοιχείο γ) μπορεί να εγκριθούν από τις εθνικές κανονιστικές αρχές, ανά πάσα στιγμή μετά από την κοινοποίηση.

               18.

               Όταν η εθνική κανονιστική αρχή εγκρίνει μέτρο σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/22/ΕΚ, οφείλει να κοινοποιήσει το εγκριθέν μέτρο στην Επιτροπή. Η Επιτροπή δημοσιεύει κάθε εγκριθέν μέτρο στον δικτυακό της τόπο, με την επιφύλαξη των κανόνων περί εμπιστευτικότητας σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 5 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ.

      ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

               19.

               Σύμφωνα με όσα ορίζονται στον κανονισμό (ΕΟΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1182/71 του Συμβουλίου (4), κάθε προθεσμία που αναφέρεται στην παρούσα σύσταση υπολογίζεται ως εξής:

                           α)

                           όταν η προθεσμία εκφράζεται σε ημέρες, εβδομάδες ή μήνες υπολογίζεται από τη στιγμή που συμβαίνει ένα συγκεκριμένο γεγονός, ενώ η ημέρα κατά την οποία συμβαίνει το γεγονός αυτό δεν συμπεριλαμβάνεται στον υπολογισμό της προθεσμίας·

                           β)

                           μια προθεσμία που εκφράζεται σε εβδομάδες ή μήνες λήγει μετά την πάροδο της ημέρας η οποία, κατά την τελευταία εβδομάδα ή κατά τον τελευταίο μήνα, είναι η ίδια ημέρα της εβδομάδας ή έχει την ίδια ημερομηνία με την ημέρα κατά την οποία συνέβη το γεγονός από το οποίο υπολογίζεται η προθεσμία. Εάν η περίοδος εκφράζεται σε μήνες και η ημέρα κατά την οποία θα έληγε η προθεσμία δεν υπάρχει κατά το μήνα αυτό, η προθεσμία λήγει μετά την πάροδο της τελευταίας ημέρας του μήνα αυτού·

                           γ)

                           οι προθεσμίες περιλαμβάνουν τις επίσημες αργίες, τα Σάββατα και τις Κυριακές·

                           δ)

                           ως εργάσιμες ημέρες νοούνται όλες οι ημέρες εκτός από τις επίσημες ή/και δημόσιες αργίες, τα Σάββατα και τις Κυριακές. Όταν η προθεσμία λήγει Σάββατο, Κυριακή ή ημέρα επίσημης αργίας, παρατείνεται έως το τέλος της επόμενης πρώτης εργάσιμης ημέρας. Ο κατάλογος των επίσημων αργιών που καταρτίζεται από την Επιτροπή δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης πριν από την αρχή κάθε έτους.

               20.

               Η Επιτροπή, σε συνεργασία με τις εθνικές κανονιστικές αρχές και τον BEREC, παρακολουθεί την εφαρμογή της διαδικασίας κοινοποίησης. Η Επιτροπή θα εξετάσει την ανάγκη αναθεώρησης της παρούσας σύστασης, εφόσον χρειαστεί, δύο έτη μετά την ημερομηνία της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               21.

               Η παρούσα σύσταση απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 12 Δεκεμβρίου 2012.

            Για την Επιτροπή

         Neelie KROES

            Αντιπρόεδρος

      (1)  ΕΕ L 108 της 24.4.2002, σ. 51.

      (2)  ΕΕ L 108 της 24.4.2002, σ. 33.

      (3)  Βλέπε BEREC, Guidelines for Quality of Service in the scope of Net Neutrality (κατευθυντήριες γραμμές για την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών στο πλαίσιο του πεδίου εφαρμογής της ουδετερότητας των δικτύων), BoR (12) 32.

      (4)  ΕΕ L 124 της 8.6.1971, σ. 1.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

         Έντυπο κοινοποίησης όσον αφορά σχέδια μέτρων σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/22/ΕΚ

      ΕΙΣΑΓΩΓΗ
      Το έντυπο κοινοποίησης προσδιορίζει τις συνοπτικές πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται από τις εθνικές κανονιστικές αρχές στην Επιτροπή κατά την κοινοποίηση σχεδίων μέτρων σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/22/ΕΚ.
      Η Επιτροπή σκοπεύει να συζητά με τις εθνικές κανονιστικές αρχές θέματα που συνδέονται με την εφαρμογή του άρθρου 22 παράγραφος 3, ιδίως κατά τις συναντήσεις που πραγματοποιούνται πριν από τις κοινοποιήσεις. Κατά συνέπεια, οι εθνικές κανονιστικές αρχές ενθαρρύνονται να συμβουλεύονται την Επιτροπή για κάθε πτυχή του εντύπου κοινοποίησης, και ιδίως όσον αφορά τη φύση των πληροφοριών που οφείλουν να χορηγήσουν ή, αντίθετα, για τη δυνατότητα να απαλλαγούν από την υποχρέωση παροχής ορισμένων πληροφοριών σχετικά με μέτρα που επιβάλλουν ελάχιστες απαιτήσεις ποιότητας της υπηρεσίας σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/22/ΕΚ.
      Είναι σημαντικό να παρέχονται στην Επιτροπή συνοπτικές πληροφορίες στις οποίες συγκαταλέγονται οι εξής: i) Η ταυτότητα της επιχείρησης ή των επιχειρήσεων παροχής δημόσιων δικτύων επικοινωνιών που υπόκεινται στο σχέδιο μέτρου· ii) περίληψη των λόγων που επιβάλλουν την ανάληψη δράσης· iii) οι σχεδιαζόμενες απαιτήσεις που προβλέπεται να επιβληθούν από την εθνική κανονιστική αρχή και iv) ο προτεινόμενος τρόπος δράσης.
      Το σχέδιο μέτρου της εθνικής κανονιστικής αρχής στο οποίο πρέπει να συμπεριλαμβάνεται επαρκής αιτιολόγηση όσον αφορά τη δικαιολογία και την αναλογικότητα της υιοθέτησης των προτεινόμενων μέτρων σύμφωνα με το σημείο 1 και στο σημείο 2 της παρούσας σύστασης, πρέπει να επισυνάπτεται στο έντυπο κοινοποίησης. Το σχέδιο μέτρου πρέπει να περιλαμβάνει: i) Τα συναφή πραγματικά γεγονότα και τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης που οδήγησαν στη σχεδιαζόμενη επιβολή των ελάχιστων απαιτήσεων ποιότητας της υπηρεσίας για την επιχείρηση ή τις επιχειρήσεις παροχής δημόσιων δικτύων επικοινωνιών· ii) την αξιολόγηση του σχεδιαζόμενου μέτρου ιδίως ενόψει των στόχων πολιτικής και των κανονιστικών αρχών που καθορίζονται στο άρθρο 8 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ· iii) το προσωρινό χρονοδιάγραμμα για την υλοποίηση των ελάχιστων απαιτήσεων ποιότητας της υπηρεσίας και τις ειδικές μεθόδους που θα χρησιμοποιηθούν για την παρακολούθηση της εφαρμογής των εν λόγω απαιτήσεων· iv) τα αποτελέσματα κάθε προηγούμενης δημόσιας διαβούλευσης που έχει πραγματοποιηθεί από την εθνική κανονιστική αρχή και v) τη γνώμη που έχει ενδεχομένως διατυπωθεί από την εθνική αρχή ανταγωνισμού.
      ΣΥΝΟΠΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

                  Περιγράψτε συνοπτικά το περιεχόμενο του κοινοποιημένου σχεδίου μέτρου:

                  Αναφέρατε τον κωδικό αριθμό της κοινοποίησης βάσει του άρθρου 22 παράγραφος 3 του προηγουμένως κοινοποιηθέντος σχεδίου μέτρων (εάν υπάρχει):

                  Προσδιορίσετε την επιχείρηση ή επιχειρήσεις στις οποίες επιβάλλονται υποχρεώσεις με το παρόν σχέδιο μέτρου:

                  Περιγράψετε συνοπτικά τους λόγους για την ανάληψη δράσης:

                  Περιγράψετε συνοπτικά τις σχεδιαζόμενες απαιτήσεις:

                  Περιγράψετε συνοπτικά τον προτεινόμενο τρόπο δράσης:

                  Στοιχεία του κοινοποιηθέντος σχεδίου μέτρου (με το σύνδεσμο στο Διαδίκτυο εφόσον υπάρχει):


title: Σύσταση της Επιτροπής, της 13ης Ιουλίου 2010 , σχετικά με κατευθυντήριες γραμμές για την ανάπτυξη εθνικών μέτρων συνύπαρξης για την αποφυγή της ακούσιας παρουσίας ΓΤΟ σε συμβατικές και βιολογικές καλλιέργειες

text:
               22.7.2010

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 200/1

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
   της 13ης Ιουλίου 2010
   σχετικά με κατευθυντήριες γραμμές για την ανάπτυξη εθνικών μέτρων συνύπαρξης για την αποφυγή της ακούσιας παρουσίας ΓΤΟ σε συμβατικές και βιολογικές καλλιέργειες
   2010/C 200/01
   Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 292,
   το άρθρο 26α δεύτερη παράγραφος της οδηγίας 2001/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, για τη σκόπιμη ελευθέρωση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών στο περιβάλλον και την κατάργηση της οδηγίας 90/220/ΕΟΚ του Συμβουλίου (1),
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Το άρθρο 26α της οδηγίας 2001/18/ΕΚ προβλέπει ότι τα κράτη μέλη δύνανται να λαμβάνουν κατάλληλα μέτρα για την πρόληψη της ακούσιας παρουσίας γενετικά τροποποιημένων οργανισμών (ΓΤΟ) σε άλλα προϊόντα. Αυτή η διάταξη εφαρμόζεται κυρίως για την πρόληψη της παρουσίας ΓΤΟ σε άλλες καλλιέργειες, όπως οι συμβατικές ή βιολογικές καλλιέργειες.

               (2)

               Οι γεωργικές δομές και τα συστήματα γεωργικής παραγωγής, καθώς και οι οικονομικές και φυσικές συνθήκες υπό τις οποίες εργάζονται οι αγρότες στην Ευρώπη, διαφέρουν σε πολύ μεγάλο βαθμό μεταξύ τους. Η ποικιλία των συστημάτων γεωργικής παραγωγής και των φυσικών και οικονομικών συνθηκών στην ΕΕ πρέπει να ληφθούν υπόψη όταν σχεδιάζονται τα μέτρα για την αποφυγή της ακούσιας παρουσίας ΓΤΟ σε άλλες καλλιέργειες.

               (3)

               Μπορεί να είναι αναγκαίο για τις δημόσιες αρχές των κρατών μελών να καθορίσουν, στις περιοχές στις οποίες καλλιεργούνται ΓΤΟ, κατάλληλα μέτρα ώστε να μπορούν οι καταναλωτές και οι παραγωγοί να επιλέγουν ανάμεσα στη συμβατική, τη βιολογική παραγωγή και την παραγωγή ΓΤΟ (εφεξής «μέτρα συνύπαρξης»).

               (4)

               Στόχος των μέτρων συνύπαρξης στις περιοχές όπου καλλιεργούνται ΓΤΟ είναι η αποφυγή της ακούσιας παρουσίας ΓΤΟ σε άλλα προϊόντα, η πρόληψη της πιθανής οικονομικής απώλειας και των επιπτώσεων της σύμμειξης γενετικά τροποποιημένων και γενετικά μη τροποποιημένων καλλιεργειών (συμπεριλαμβανομένων των βιοκαλλιεργειών).

               (5)

               Σε ορισμένες περιπτώσεις, ανάλογα με τις οικονομικές και φυσικές συνθήκες, μπορεί να είναι αναγκαίο να εξαιρεθούν μεγάλες περιοχές από την καλλιέργεια ΓΤΟ. Αυτή η δυνατότητα θα πρέπει να υπάρχει εφόσον το κράτος μέλος αποδείξει ότι για τις περιοχές αυτές δεν επαρκούν άλλα μέτρα ώστε να προληφθεί η ακούσια παρουσία ΓΤΟ στις συμβατικές καλλιέργειες ή τις βιοκαλλιέργειες. Επιπλέον, τα περιοριστικά μέτρα πρέπει να είναι αναλογικά προς το στόχο (δηλαδή προστασία των ιδιαίτερων αναγκών των συμβατικών ή των βιολογικών καλλιεργητών).

               (6)

               Στο πλαίσιο του συνδυασμού του συστήματος έγκρισης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που βασίζεται σε επιστημονικά στοιχεία, με τη δυνατότητα για τα κράτη μέλη να αποφασίζουν αν επιθυμούν να καλλιεργήσουν ΓΤΟ στην επικράτειά τους, η Επιτροπή πιστεύει ότι θα πρέπει να θεσπιστούν μέτρα σε επίπεδο κρατών μελών για την αποφυγή της ακούσιας παρουσίας ΓΤΟ σε συμβατικές και βιολογικές καλλιέργειες.

               (7)

               Η σύσταση 2003/556/ΕΚ (2) πρέπει να αντικατασταθεί για να αντανακλά καλύτερα τη δυνατότητα που παρέχει το άρθρο 26α στα κράτη μέλη να θεσπίζουν μέτρα για την αποφυγή της ακούσιας παρουσίας ΓΤΟ σε συμβατικές και βιολογικές καλλιέργειες. Επομένως, οι ισχύουσες κατευθυντήριες γραμμές περιορίζουν το περιεχόμενό τους στις κύριες γενικές αρχές για την ανάπτυξη μέτρων συνύπαρξης, αναγνωρίζοντας ότι τα κράτη μέλη χρειάζονται επαρκή ευελιξία για να λαμβάνουν υπόψη τις περιφερειακές και εθνικές τους ιδιαιτερότητες και τις ειδικές τοπικές ανάγκες των συμβατικών, των βιολογικών και των άλλων τύπων καλλιεργειών και προϊόντων.

               (8)

               Το Ευρωπαϊκό Γραφείο Συνύπαρξης (ECoB) θα συνεχίσει να αναπτύσσει, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, βέλτιστες πρακτικές για τη συνύπαρξη καθώς και τεχνικές κατευθυντήριες γραμμές για συναφή ζητήματα,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:

               1)

               Κατά την ανάπτυξη εθνικών μέτρων για την αποφυγή της ακούσιας παρουσίας ΓΤΟ σε συμβατικές και βιολογικές καλλιέργειες, τα κράτη μέλη θα πρέπει να ακολουθήσουν τις κατευθυντήριες γραμμές που περιλαμβάνονται στο παράρτημα της παρούσας σύστασης.

               2)

               Η σύσταση 2003/556/ΕΚ καταργείται.

               3)

               Η παρούσα σύσταση απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 13 Ιουλίου 2010.

            Για την Επιτροπή

         John DALLI

            Μέλος της Επιτροπής

      (1)  ΕΕ L 106 της 17.4.2001, σ. 1.

      (2)  Σύσταση της Επιτροπής, σχετικά με τη θέσπιση κατευθυντήριων γραμμών για την ανάπτυξη εθνικών στρατηγικών και βέλτιστων πρακτικών προκειμένου να διασφαλιστεί η συνύπαρξη γενετικώς τροποποιημένων, συμβατικών και βιολογικών καλλιεργειών (ΕΕ L 189 της 29.7.2003, σ. 36).

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
      1.   Εισαγωγή

      1.1.   Εθνικά μέτρα συνύπαρξης για την αποφυγή της ακούσιας παρουσίας ΓΤΟ σε συμβατικές και βιολογικές καλλιέργειες

      Η καλλιέργεια ΓΤΟ στην ΕΕ έχει επιπτώσεις στην οργάνωση της γεωργικής παραγωγής. Αφενός, η πιθανότητα ακούσιας παρουσίας γενετικά τροποποιημένων φυτών σε γενετικά μη τροποποιημένες καλλιέργειες (συμβατικές και βιολογικές καλλιέργειες), θέτει το ερώτημα του τρόπου με τον οποίο μπορεί να εξασφαλιστεί η ελεύθερη επιλογή των παραγωγών όσον αφορά τους διάφορους τύπους παραγωγής. Κατ’ αρχήν, οι αγρότες θα πρέπει να είναι σε θέση να επιλέγουν τους τύπους αγροτικής καλλιέργειας που επιθυμούν — ΓΤ καλλιέργειες, συμβατικές ή βιολογικές καλλιέργειες. Αυτή η δυνατότητα θα πρέπει να συνδυάζεται με την επιθυμία ορισμένων αγροτών και υπεύθυνων επιχειρήσεων να εξασφαλίσουν ότι στις καλλιέργειές τους υπάρχει η μικρότερη δυνατή παρουσία ΓΤΟ.
      Αφετέρου, το θέμα συνδέεται επίσης με την ελευθερία επιλογής των καταναλωτών. Προκειμένου να δοθεί στους ευρωπαίους καταναλωτές ελευθερία επιλογής μεταξύ γενετικά τροποποιημένων τροφίμων και γενετικά μη τροποποιημένων τροφίμων, θα πρέπει όχι μόνο να υπάρχει σύστημα ιχνηλασιμότητας και επισήμανσης που να λειτουργεί κανονικά, αλλά και αγροτικός τομέας που να μπορεί να παρέχει τους διαφορετικούς τύπους προϊόντων. Η ικανότητα της βιομηχανίας τροφίμων να προσφέρει μεγάλη επιλογή προϊόντων στους καταναλωτές εξαρτάται από την ικανότητα του γεωργικού τομέα να διατηρεί διαφορετικά συστήματα παραγωγής.
      Η τυχαία παρουσία ΓΤΟ σε επίπεδα πάνω από το όριο ανοχής που ορίζεται στη νομοθεσία της ΕΕ καθιστά αναγκαίο να αναφέρεται η παρουσία ΓΤΟ στην ετικέτα των προϊόντων που προβλεπόταν να είναι γενετικά μη τροποποιημένα (1). Έτσι μπορεί να προκληθεί απώλεια εισοδήματος, επειδή η τιμή στην αγορά του προϊόντος με ΓΤΟ θα μειωθεί ή η πώλησή του θα είναι δυσκολότερη. Επίσης, οι αγρότες μπορεί να επιβαρυνθούν με επιπλέον έξοδα αν πρέπει να εφαρμόσουν συστήματα παρακολούθησης και μέτρα ελαχιστοποίησης της σύμμειξης γενετικά τροποποιημένων και γενετικά μη τροποποιημένων καλλιεργειών.
      Ωστόσο, η πιθανή απώλεια εισοδήματος για τους παραγωγούς συγκεκριμένων αγροτικών προϊόντων, όπως βιολογικών προϊόντων, δεν περιορίζεται οπωσδήποτε στην υπέρβαση των ορίων που η νομοθεσία της ΕΕ καθορίζει στο 0,9 %. Σε ορισμένες περιπτώσεις, και ανάλογα με τη ζήτηση της αγοράς και τις αντίστοιχες διατάξεις των εθνικών νομοθεσιών (π.χ. ορισμένα κράτη μέλη ανέπτυξαν εθνικά πρότυπα για διάφορους τύπους επισήμανσης «χωρίς ΓΤΟ»), η παρουσία ιχνών ΓΤΟ σε συγκεκριμένες καλλιέργειες για την παραγωγή τροφίμων — έστω και σε επίπεδο κάτω του 0,9 % — μπορεί να προκαλέσει οικονομική ζημία σε επιχειρήσεις που επιθυμούν να τα διαθέσουν στην αγορά ως προϊόντα που δεν περιέχουν ΓΤΟ.
      Επιπλέον, η παρουσία ΓΤΟ έχει ειδικές συνέπειες για τους παραγωγούς συγκεκριμένων προϊόντων, όπως οι βιοκαλλιεργητές (2), γεγονός που έχει συνέπειες και για τον τελικό καταναλωτή (3). Επειδή αυτή η παραγωγή είναι συχνά πιο δαπανηρή, μπορεί να πρέπει να ληφθούν αυστηρότερα μέτρα διαχωρισμού για την αποφυγή της παρουσίας ΓΤΟ ώστε να διασφαλιστεί συναφής αυξημένη τιμή. Επιπλέον, σε ορισμένες περιοχές οι τοπικοί περιορισμοί και χαρακτηριστικά μπορεί να καταστήσουν πολύ δύσκολη και δαπανηρή την αποτελεσματική εφαρμογή αυτών των ιδιαίτερων αναγκών διαχωρισμού.
      Επομένως, είναι απαραίτητο να αναγνωριστεί ότι τα κράτη μέλη χρειάζονται αρκετή ευελιξία για να λάβουν υπόψη τις ειδικές περιφερειακές και τοπικές ανάγκες τους όσον αφορά την καλλιέργεια ΓΤΟ προκειμένου να επιτύχουν τη μικρότερη δυνατή παρουσία ΓΤΟ στις βιολογικές και τις άλλες καλλιέργειες, όταν δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκές επίπεδο καθαρότητας με άλλα μέσα.
      1.2.   Διαχωρισμός μεταξύ οικονομικών πτυχών της καλλιέργειας ΓΤΟ και επιστημονικών πτυχών που καλύπτει η εκτίμηση περιβαλλοντικών κινδύνων

      Είναι σημαντικό να γίνει σαφής διαχωρισμός μεταξύ των οικονομικών πτυχών της καλλιέργειας ΓΤΟ και των πτυχών της εκτίμησης περιβαλλοντικών κινδύνων που εξετάζονται στο πλαίσιο των διαδικασιών έγκρισης της οδηγίας 2001/18/ΕΚ και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1829/2003 για τα ΓΤ τρόφιμα και ζωοτροφές.
      Σύμφωνα με τη διαδικασία που καθορίζεται στην οδηγία 2001/18/ΕΚ και στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1829/2003, η έγκριση της ελευθέρωσης ΓΤΟ στο περιβάλλον υπόκειται σε λεπτομερή εκτίμηση των κινδύνων για την υγεία και το περιβάλλον. Η εκτίμηση του κινδύνου μπορεί να οδηγήσει σε ένα από τα ακόλουθα αποτελέσματα:

                  —

                  κίνδυνος δυσμενών επιπτώσεων στο περιβάλλον ή την υγεία με απρόβλεπτες συνέπειες και στην περίπτωση αυτή δεν χορηγείται έγκριση,

                  —

                  δεν διαπιστώνεται κίνδυνος για δυσμενείς επιπτώσεις για το περιβάλλον ή την υγεία και στην περίπτωση αυτή χορηγείται η έγκριση χωρίς να απαιτείται η λήψη συμπληρωματικών μέτρων διαχείρισης εκτός από εκείνα που προβλέπει η νομοθεσία,

                  —

                  διαπιστώνονται κίνδυνοι, οι οποίοι όμως είναι δυνατόν να τεθούν υπό έλεγχο με τη λήψη κατάλληλων μέτρων (π.χ. φυσικός διαχωρισμός ή/και παρακολούθηση)· στην περίπτωση αυτή η έγκριση συνοδεύεται από την υποχρέωση εφαρμογής μέτρων για τη διαχείριση του περιβαλλοντικού κινδύνου.

            Αν εντοπιστεί κίνδυνος για το περιβάλλον ή την υγεία μετά τη χορήγηση της έγκρισης, προβλέπεται διαδικασία για την ανάκληση ή την τροποποίηση της συγκατάθεσης ή της έγκρισης που χορηγήθηκε από την ΕΕ, με την οδηγία 2001/18/ΕΚ (άρθρο 20 παράγραφος 3) και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1829/2003 (άρθρα 10 και 22), αντίστοιχα. Επιπλέον, τα κράτη μέλη μπορούν να επικαλεστούν τη ρήτρα διασφάλισης που προβλέπεται στην οδηγία 2001/18/ΕΚ (άρθρο 23) ή το μέτρο έκτακτης ανάγκης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1829/2003 (άρθρο 34) για να περιορίσουν προσωρινά ή να απαγορεύσουν την καλλιέργεια ΓΤΟ με βάση νέες ή συμπληρωματικές πληροφορίες σχετικά με κινδύνους για την υγεία ή το περιβάλλον.
      Επειδή μόνο εγκεκριμένοι ΓΤΟ μπορούν να καλλιεργηθούν στην ΕΕ (4) και οι πτυχές που αφορούν το περιβάλλον και την υγεία καλύπτονται ήδη από την εκτίμηση των περιβαλλοντικών κινδύνων στο πλαίσιο της διαδικασίας της έγκρισης της ΕΕ, τα εκκρεμή ζητήματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν στο πλαίσιο της συνύπαρξης αφορούν τις οικονομικές πτυχές που σχετίζονται με τη σύμμειξη γενετικά τροποποιημένων και γενετικά μη τροποποιημένων καλλιεργειών.
      1.3.   Αναγνώριση των διαφορετικών συνθηκών γεωργικής παραγωγής στην ΕΕ

      Οι ευρωπαίοι αγρότες εργάζονται σε συνθήκες πολύ διαφορετικές μεταξύ τους. Τα μεγέθη των εκμεταλλεύσεων και των αγρών, τα συστήματα παραγωγής, αμειψισποράς και τα πρότυπα καλλιέργειας καθώς και οι φυσικές συνθήκες είναι διαφορετικά στην Ευρώπη. Αυτές οι διαφορές πρέπει να ληφθούν υπόψη κατά το σχεδιασμό, την εφαρμογή και την παρακολούθηση των εθνικών μέτρων ώστε να αποφευχθεί η ακούσια παρουσία ΓΤΟ σε συμβατικές και σε βιολογικές καλλιέργειες. Τα εφαρμοζόμενα μέτρα πρέπει να είναι ανά γεωργική δομή, σύστημα γεωργικής παραγωγής, πρότυπο καλλιέργειας και ανάλογα με τις φυσικές συνθήκες της περιοχής.
      Οι στρατηγικές και οι βέλτιστες πρακτικές για την καλλιέργεια ΓΤΟ μπορεί να πρέπει να αναπτυχθούν και να εφαρμοστούν σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο, με τη συμμετοχή αγροτών και άλλων ενδιαφερόμενων μερών και να ληφθούν υπόψη εθνικοί, περιφερειακοί και τοπικοί παράγοντες.
      Επομένως, είναι σκόπιμο να αναπτυχθούν μέτρα σε εθνικό και μερικές φορές σε περιφερειακό επίπεδο για την αποφυγή της ακούσιας παρουσίας ΓΤΟ σε συμβατικές και σε βιολογικές καλλιέργειες.
      1.4.   Στόχος και εμβέλεια των κατευθυντήριων γραμμών

      Οι παρούσες κατευθυντήριες γραμμές έχουν τη μορφή μη δεσμευτικών συστάσεων που απευθύνονται στα κράτη μέλη. Σκοπός τους είναι η παροχή γενικών αρχών για την ανάπτυξη εθνικών μέτρων με σκοπό την αποφυγή της ακούσιας παρουσίας ΓΤΟ σε συμβατικές και βιολογικές καλλιέργειες. Αναγνωρίζεται ότι πολλοί από τους σημαντικούς παράγοντες σε αυτό το πλαίσιο σχετίζονται άμεσα με τις εθνικές, περιφερειακές και τοπικές συνθήκες.
      2.   Γενικές αρχές για την ανάπτυξη εθνικών μέτρων συνύπαρξης για την αποφυγή της ακούσιας παρουσίας ΓΤΟ σε συμβατικές και βιολογικές καλλιέργειες

      2.1.   Διαφάνεια, διασυνοριακή συνεργασία και συμμετοχή ενδιαφερόμενων μερών

      Τα εθνικά μέτρα για την αποφυγή της ακούσιας παρουσίας ΓΤΟ σε συμβατικές και βιολογικές καλλιέργειες θα πρέπει να αναπτυχθούν με διαφάνεια και σε συνεργασία με όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίσουν διασυνοριακή συνεργασία με γειτονικές χώρες έτσι ώστε να εξασφαλιστεί αποτελεσματική λειτουργία των μέτρων συνύπαρξης στις μεθοριακές περιοχές. Σε αυτό το πλαίσιο θα πρέπει να παρέχουν και να εξασφαλίζουν εγκαίρως επαρκείς πληροφορίες σχετικά με τα μέτρα που αποφασίζουν να εφαρμόσουν.
      2.2.   Αναλογικότητα

      Τα μέτρα για την αποφυγή της ακούσιας παρουσίας ΓΤΟ σε άλλες καλλιέργειες θα πρέπει να είναι αναλογικά προς τον επιδιωκόμενο στόχο (προστασία των ιδιαίτερων αναγκών των συμβατικών ή των βιολογικών καλλιεργητών). Τα μέτρα συνύπαρξης θα πρέπει να αποφεύγουν οποιαδήποτε περιττή επιβάρυνση των αγροτών, των σποροπαραγωγών, των συνεταιρισμών και άλλων επιχειρήσεων που συνδέονται με οποιοδήποτε τύπο παραγωγής. Για την επιλογή των μέτρων θα πρέπει να ληφθούν υπόψη οι περιφερειακοί και τοπικοί περιορισμοί και χαρακτηριστικά, όπως το σχήμα και το μέγεθος των αγρών σε μια περιοχή, ο κατακερματισμός και η γεωγραφική διασπορά αγρών που ανήκουν σε μεμονωμένες εκμεταλλεύσεις και οι τοπικές πρακτικές γεωργικής διαχείρισης.
      2.3.   Επίπεδα σύμμειξης που θα επιτευχθούν μέσω των εθνικών μέτρων συνύπαρξης για την αποφυγή της ακούσιας παρουσίας ΓΤΟ σε συμβατικές και βιολογικές καλλιέργειες

      Στα εθνικά μέτρα για την αποφυγή της ακούσιας παρουσίας ΓΤΟ σε συμβατικές και βιολογικές καλλιέργειες θα πρέπει να ληφθούν υπόψη οι υφιστάμενες γνώσεις σχετικά με την πιθανότητα και τις πηγές σύμμειξης γενετικά τροποποιημένων και γενετικά μη τροποποιημένων καλλιεργειών. Τα μέτρα αυτά θα πρέπει να είναι αναλογικά προς το επίπεδο σύμμειξης που πρέπει να επιδιώκεται, το οποίο θα εξαρτηθεί από τις περιφερειακές και εθνικές ιδιαιτερότητες και τις ειδικές τοπικές ανάγκες των συμβατικών, βιολογικών και άλλων τύπων καλλιεργειών και παραγωγής.

                  2.3.1.

                  Σε ορισμένες περιπτώσεις η παρουσία ιχνών ΓΤΟ στα τρόφιμα και τις ζωοτροφές έχει οικονομική επίπτωση μόνο όταν αυτά τα ίχνη υπερβαίνουν το όριο επισήμανσης που έχει καθοριστεί στο 0,9 %. Σε αυτή την περίπτωση τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξετάσουν αν τα μέτρα για την εξασφάλιση της συμμόρφωσης με το όριο επισήμανσης του 0,9 % είναι επαρκή.

                  2.3.2.

                  Τα κράτη μέλη θα πρέπει να λάβουν υπόψη ότι μπορεί να μην είναι αναγκαίο να επιδιωχθούν συγκεκριμένα επίπεδα σύμμειξης σε περίπτωση που η επισήμανση μιας καλλιέργειας ως ΓΤ δεν έχει οικονομικές επιπτώσεις.

                  2.3.3.

                  Σε πολλές άλλες περιπτώσεις η πιθανή απώλεια εισοδήματος για τους βιοκαλλιεργητές και κάποιους συμβατικούς καλλιεργητές (π.χ. ορισμένους παραγωγούς τροφίμων) μπορεί να οφείλεται στην παρουσία ιχνών ΓΤΟ σε επίπεδα χαμηλότερα από 0,9 %. Σε αυτές τις περιπτώσεις, και για την προστασία ιδιαίτερων τύπων παραγωγής, τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη μπορούν να ορίσουν μέτρα που αποσκοπούν στην επίτευξη επιπέδων παρουσίας ΓΤΟ χαμηλότερης από 0,9 % σε άλλες καλλιέργειες.

            Ανεξάρτητα από το επίπεδο σύμμειξης που πρέπει να επιδιώκεται μέσω των μέτρων συνύπαρξης, το όριο που καθορίζεται στη νομοθεσία της ΕΕ (5) θα εξακολουθήσει να εφαρμόζεται για την επισήμανση της παρουσίας των ΓΤΟ στα τρόφιμα, τις ζωοτροφές και τα προϊόντα που προορίζονται για άμεση μεταποίηση.
      2.4.   Μέτρα για να εξαιρεθούν μεγάλες περιοχές από την καλλιέργεια ΓΤΟ («περιοχές χωρίς ΓΤ»)

      Οι διαφορές σε τοπικές παραμέτρους όπως οι κλιματικές συνθήκες (που επηρεάζουν την ενεργητικότητα των επικονιαστών και τη μεταφορά αεροφερόμενης γύρης), η τοπογραφική διαμόρφωση, τα πρότυπα καλλιέργειας και τα συστήματα αμειψισποράς ή οι γεωργικές δομές (μεταξύ άλλων τα περιβάλλοντα στοιχεία, όπως φράκτες, δάση, ακαλλιέργητες εκτάσεις και η χωρική διάταξη αγρών) μπορούν να επηρεάσουν τον βαθμό σύμμειξης των γενετικά τροποποιημένων, συμβατικών και βιολογικών καλλιεργειών και τα αναγκαία μέτρα για την αποφυγή της ακούσιας παρουσίας ΓΤΟ σε άλλες καλλιέργειες.
      Υπό ορισμένες οικονομικές και φυσικές συνθήκες, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξετάσουν τη δυνατότητα να απαγορευθεί η καλλιέργεια ΓΤΟ σε μεγάλες περιοχές της επικράτειάς τους για την αποφυγή της ακούσιας παρουσίας ΓΤΟ σε συμβατικές και βιολογικές καλλιέργειες. Η απαγόρευση αυτή θα πρέπει να προϋποθέτει την απόδειξη, από τα κράτη μέλη, ότι για τις περιοχές αυτές δεν επαρκούν άλλα μέτρα για την επίτευξη επαρκούς επιπέδου καθαρότητας. Επιπλέον, τα περιοριστικά μέτρα θα πρέπει να είναι αναλογικά προς το στόχο (δηλαδή προστασία των ιδιαίτερων αναγκών των συμβατικών ή/και βιολογικών καλλιεργειών).
      2.5.   Κανόνες περί ευθύνης

      Τα ζητήματα που αφορούν τη χρηματική αποζημίωση ή την ευθύνη για οικονομική ζημία υπάγονται στην αποκλειστική αρμοδιότητα των κρατών μελών.
      3.   Ανταλλαγή πληροφοριών σε επίπεδο ΕΕ

      Η Επιτροπή θα συνεχίσει να συγκεντρώνει και να συντονίζει τις σχετικές πληροφορίες που βασίζονται σε μελέτες που βρίσκονται σε εξέλιξη σε επίπεδο ΕΕ και σε εθνικό επίπεδο, καθώς και να προσφέρουν τεχνικές συμβουλές για να βοηθήσει τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη να επεξεργαστούν εθνικές προσεγγίσεις για το θέμα της συνύπαρξης.
      Ο υπό εξέλιξη συντονισμός μέσω της COEX-NET (6) και η παροχή τεχνικών συμβουλών από το Ευρωπαϊκό Γραφείο Συνύπαρξης (ECoB) (7) θα συνεχιστεί. Το ECoB θα επικαιροποιεί έναν ενδεικτικό κατάλογο μέτρων καθώς και κατάλογο παραμέτρων αγρονομικών, φυσικών και ανά είδος καλλιέργειας που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όταν καταρτίζονται εθνικά μέτρα για την αποφυγή της ακούσιας παρουσίας ΓΤΟ σε συμβατικές και βιολογικές καλλιέργειες. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να συνεχίσουν να συμβάλουν στο τεχνικό έργο του ECoB.

         (1)  Σύμφωνα με τα άρθρα 12 και 24 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1829/2003, η υποχρέωση επισήμανσης δεν εφαρμόζεται στα τρόφιμα που περιέχουν υλικό το οποίο περιέχει, αποτελείται ή παράγεται από ΓΤΟ σε ποσοστό όχι μεγαλύτερο από 0,9 %: i) κάθε μεμονωμένου συστατικού τροφίμων ή ii) τροφίμου που αποτελείται από ένα μόνο συστατικό ή iii) της ζωοτροφής και κάθε ζωοτροφής από την οποία συντίθεται, υπό την προϋπόθεση ότι η παρουσία αυτή είναι τυχαία ή τεχνικώς αναπόφευκτη.

         (2)  Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 834/2007 για τη βιολογική παραγωγή και την επισήμανση των βιολογικών προϊόντων, στη βιολογική παραγωγή δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ΓΤΟ, μεταξύ άλλων σπόροι, τρόφιμα και ζωοτροφές (άρθρο 9 παράγραφος 1). Επιδιώκεται η μικρότερη δυνατή παρουσία ΓΤΟ στα βιολογικά προϊόντα (βλ. αιτιολογική σκέψη 10).

         (3)  COM(2009) 153 — Έκθεση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με τη συνύπαρξη των γενετικά τροποποιημένων καλλιεργειών με συμβατικές και βιολογικές καλλιέργειες.

         (4)  Προκειμένου να καλλιεργηθούν στην ΕΕ, οι ΓΤΟ πρέπει να έχουν εγκριθεί για καλλιέργεια σύμφωνα με την οδηγία 2001/18/ΕΚ ή σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1829/2003.

         (5)  Άρθρα 12 και 24 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1829/2003 και άρθρο 21 παράγραφος 3 της οδηγίας 2001/18/ΕΚ.

         (6)  Η ομάδα δικτύου για την ανταλλαγή και τον συντονισμό των πληροφοριών που αφορούν τη συνύπαρξη γενετικά τροποποιημένων, συμβατικών και βιολογικών καλλιεργειών (COEX-NET) έχει ως αποστολή τη διευκόλυνση της ανταλλαγής πληροφοριών ανάμεσα στα κράτη μέλη και την Επιτροπή.

         (7)  Το ECoB επεξεργάζεται συλλογή βέλτιστων πρακτικών ανά είδος καλλιέργειας για τα τεχνικά μέτρα συνύπαρξης. Το ECoB αποτελείται από μια γραμματεία και από τεχνικές ομάδες εργασίας ανά καλλιέργεια, στις οποίες συμμετέχουν τεχνικοί εκπρόσωποι των κρατών μελών.


Avis juridique important

|

31994H0181

ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 21ης Μαρτίου 1994 για την απαλλαγή της Επιτροπής από την ευθύνη για την εκτέλεση των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αναπτύξεως (1979) (πέμπτο ΕΤΑ) για το οικονομικό έτος 1992

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 084 της 29/03/1994 σ. 0045 - 0045

ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 21ης Μαρτίου 1994 για την απαλλαγή της Επιτροπής από την ευθύνη για την εκτέλεση των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αναπτύξεως (1979) (πέμπτο ΕΤΑ) για το οικονομικό έτος 1992 (94/181/ΕΚ)ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ  ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη για την ίδρυση Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 206,  τη δεύτερη σύμβαση ΑΚΕ-ΕΟΚ, που υπογράφηκε στο Λομέ στις 31 Οκτωβρίου 1979,  την απόφαση 80/1186/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 16ης Δεκεμβρίου 1980 περί της συνδέσεως των υπερποντίων εδαφών με την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (1),  την εσωτερική συμφωνία του 1979 περί της χρηματοδοτήσεως και της διαχειρίσεως των ενισχύσεων της Κοινότητας (2), που υπογράφηκε στις 20 Νοεμβρίου 1979, και ιδίως το άρθρο 29 παράγραφος 3,  το δημοσιονομικό κανονισμό της 17ης Μαρτίου 1981 για το πέμπτο Ευρωπαϊκό Ταμείο Αναπτύξεως (3), και ιδίως τα άρθρα 66 μέχρι 70,  Έχοντας εξετάσει το λογαριασμό διαχειρίσεως και τον ισολογισμό της λειτουργίας του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αναπτύξεως (1979) (πέμπτο ΕΤΑ), που εγκρίθηκαν στις 31 Δεκεμβρίου 1992, καθώς και την έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου για το οικονομικό έτος 1992, που  συνοδεύεται από τις απαντήσεις της Επιτροπής (4),  Εκτιμώντας:  ότι, δυνάμει του άρθρου 29 παράγραφος 3 της εσωτερικής συμφωνίας, η απαλλαγή από την ευθύνη για τη διαχείριση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αναπτύξεως (1979) (πέμπτο ΕΤΑ), παρέχεται στην Επιτροπή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατόπιν συστάσεως του Συμβουλίου,  ότι, η εκτέλεση των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αναπτύξεως (1979) (πέμπτο ΕΤΑ), εκ μέρους της Επιτροπής, κατά το οικονομικό έτος 1992, ήταν στο σύνολό της ικανοποιητική,  ΣΥΝΙΣΤΑστο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να απαλλάξει την Επιτροπή από την ευθύνη για την εκτέλεση των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αναπτύξεως (1979) (πέμπτο ΕΤΑ), για το οικονομικό έτος 1992.  Βρυξέλλες, 21 Μαρτίου 1994.  Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος Γ. ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ  (1) ΕΕ αριθ. L 361 της 31. 12. 1980, σ. 1.  (2) ΕΕ αριθ. L 347 της 22. 12. 1980, σ. 210.  (3) ΕΕ αριθ. L 101 της 11. 4. 1981, σ. 12.  (4) ΕΕ αριθ. C 309 της 16. 11. 1993, σσ. 231 έως 254 και 353 έως 360.


Avis juridique important

|

32003H0561

Σύσταση της Επιτροπής, της 23ης Ιουλίου 2003, για τις κοινοποιήσεις, τις προθεσμίες και τις διαβουλεύσεις που προβλέπονται στο άρθρο 7 της οδηγίας 2002/21/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2003) 2647]

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 190 της 30/07/2003 σ. 0013 - 0018

Σύσταση της Επιτροπήςτης 23ης Ιουλίου 2003για τις κοινοποιήσεις, τις προθεσμίες και τις διαβουλεύσεις που προβλέπονται στο άρθρο 7 της οδηγίας 2002/21/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2003) 2647](Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)(2003/561/ΕΚ)Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,την οδηγία 2002/21/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία πλαίσιο)(1) και ιδίως το άρθρο 19 παράγραφος 1,Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Σύμφωνα με το νέο κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών, οι εθνικές κανονιστικές αρχές οφείλουν, μεταξύ των άλλων, να συμβάλουν στην ανάπτυξη της εσωτερικής αγοράς συνεργαζόμενες μεταξύ τους και με την Επιτροπή κατά διαφανή τρόπο έτσι ώστε να εξασφαλιστεί η ανάπτυξη συνεπών κανονιστικών πρακτικών και η συνεπής εφαρμογή των διατάξεων των οδηγιών που απαρτίζουν το νέο κανονιστικό πλαίσιο.(2) Για να εξασφαλιστεί ότι οι αποφάσεις σε εθνικό επίπεδο δεν έχουν αρνητικές επιπτώσεις στην ενιαία αγορά ή στους στόχους που επιδιώκονται από το νέο κανονιστικό πλαίσιο, οι εθνικές κανονιστικές αρχές οφείλουν να κοινοποιούν στην Επιτροπή και στις άλλες εθνικές κανονιστικές αρχές τα σχέδια μέτρων που προσδιορίζονται στο άρθρο 7 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/21/EΚ (οδηγία πλαίσιο).(3) Επιπρόσθετα, οι εθνικές κανονιστικές αρχές οφείλουν να λάβουν την έγκριση της Επιτροπής για τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 8 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο της οδηγίας 2002/19/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(2) (οδηγία για την πρόσβαση).(4) Η Επιτροπή θα παρέχει στις εθνικές κανονιστικές αρχές που το επιθυμούν τη δυνατότητα να συζητούν κάθε σχέδιο μέτρου πριν από την επίσημη κοινοποίησή του δυνάμει του άρθρου 7 της οδηγίας 2002/21/EΚ (οδηγία πλαίσιο) και του άρθρου 8 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/19/EΚ (οδηγία για την πρόσβαση). Εάν σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 4 της οδηγίας 2002/21/EΚ (οδηγία πλαίσιο), η Επιτροπή έχει δηλώσει στην εθνική κανονιστική αρχή ότι θεωρεί ότι το σχέδιο μέτρου θα δημιουργούσε φραγμούς στην ενιαία αγορά ή ότι έχει σοβαρές αμφιβολίες για τη συμβατότητά του προς το κοινοτικό δίκαιο, θα δοθεί εγκαίρως η δυνατότητα στην εν λόγω εθνική κανονιστική αρχή να διατυπώσει τις απόψεις της σχετικά με τα ζητήματα που επισημαίνονται από την Επιτροπή.(5) Η οδηγία 2002/21/ΕΚ (οδηγία πλαίσιο) ορίζει κάποιες δεσμευτικές προθεσμίες για τις κοινοποιήσεις που προβλέπονται στο άρθρο 7.(6) Για να διευκολυνθεί και να εξασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα της συνεργασίας και του μηχανισμού διαβούλευσης που προβλέπεται στο άρθρο 7 της οδηγίας 2002/21/EΚ (οδηγία πλαίσιο) και για λόγους ασφάλειας του δικαίου, είναι απαραίτητο να θεσπιστούν σαφείς κανόνες όσον αφορά τη διαδικασία κοινοποίησης και την εξέταση των κοινοποιήσεων εκ μέρους της Επιτροπής, καθώς και για τον υπολογισμό των νομίμων προθεσμιών που αναφέρονται ανωτέρω.(7) Θα ήταν επίσης σκόπιμο να διευκρινιστούν οι διαδικαστικές λεπτομέρειες στο πλαίσιο του άρθρου 8 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο της οδηγίας 2002/19/EΚ (οδηγία για την πρόσβαση).(8) Για να απλοποιηθεί και να επιταχυνθεί η εξέταση των μέτρων που κοινοποιούνται, θα ήταν σκόπιμο οι εθνικές κανονιστικές αρχές να χρησιμοποιούν ένα τυποποιημένο έντυπο για τις κοινοποιήσεις (συνοπτικό έντυπο κοινοποίησης).(9) Η ομάδα ευρωπαϊκών ρυθμιστικών αρχών που συστάθηκε με την απόφαση 2002/627/EΚ της Επιτροπής(3) έχει αναγνωρίσει την αναγκαιότητα των ρυθμίσεων αυτών.(10) Για να επιτευχθούν οι στόχοι που ορίζονται στο άρθρο 8 της οδηγίας 2002/21/EΚ (οδηγία πλαίσιο), και ιδίως για να εξασφαλιστεί η ανάπτυξη συνεπών κανονιστικών πρακτικών και η συνεπής εφαρμογή της εν λόγω οδηγίας, είναι απαραίτητο να τηρείται απόλυτα και όσο το δυνατόν αποτελεσματικότερα ο μηχανισμός κοινοποίησης που προβλέπεται στο άρθρο 7 της οδηγίας αυτής.(11) Η επιτροπή επικοινωνιών έδωσε τη γνώμη της σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 2 της οδηγίας 2002/21/EΚ (οδηγία πλαίσιο),ΣΥΝΙΣΤΑ ΤΑ ΕΞΗΣ:1. Oι όροι που προσδιορίζονται στην οδηγία 2002/21/EΚ (οδηγία πλαίσιο) [καθώς και στις ειδικές οδηγίες] χρησιμοποιούνται την ίδια έννοια στην παρούσα σύσταση. Επιπλέον, ως:- "σύσταση για τις σχετικές αγορές" νοείται η σύσταση 2003/311/ΕΚ της Επιτροπής(4) για τις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών που επιδέχονται εκ των προτέρων ρύθμιση σύμφωνα με την οδηγία 2002/21/EΚ (οδηγία πλαίσιο),- "κοινοποίηση" νοείται η κοινοποίηση στην Επιτροπή εκ μέρους μιας εθνικής κανονιστικής αρχής ενός σχεδίου μέτρου σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/21/EΚ (οδηγία πλαίσιο) ή η υποβολή αίτησης σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο της οδηγίας 2002/19/ΕΚ (οδηγία για την πρόσβαση), συνοδευόμενη από το συνοπτικό έντυπο κοινοποίησης που προβλέπεται στην παρούσα σύσταση (παράρτημα Ι).2. Τα έγγραφα που αποστέλλονται με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, όπου είναι δυνατόν, θα θεωρείται ότι έχουν παραληφθεί από τον αποδέκτη κατά την ημέρα της αποστολής τους.Με την επιφύλαξη του σημείου 6 κατωτέρω, οι κοινοποιήσεις και τα δικαιολογητικά καταχωρούνται με τη σειρά που παραλαμβάνονται.3. Οι κοινοποιήσεις αρχίζουν να ισχύουν από την ημερομηνία κατά την οποία η Επιτροπή τις καταχωρεί ("ημερομηνία καταχώρησης"). Η ημερομηνία καταχώρησης είναι η ημερομηνία κατά την οποία η Επιτροπή παραλαμβάνει μια πλήρη κοινοποίηση.Όλες οι εθνικές κανονιστικές αρχές ενημερώνονται μέσω του δικτυακού τόπου της Επιτροπής και με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο σχετικά με την ημερομηνία καταχώρησης της κοινοποίησης, το αντικείμενο της κοινοποίησης και κάθε δικαιολογητικό έγγραφο που έχει παραληφθεί.4. Οι κοινοποιήσεις συντάσσονται σε οποιαδήποτε επίσημη γλώσσα της Κοινότητας. Το συνοδευτικό συνοπτικό έντυπο κοινοποίησης (παράρτημα Ι) μπορεί να συμπληρώνεται σε γλώσσα διαφορετική από εκείνη που χρησιμοποιείται για το σχέδιο μέτρου, έτσι ώστε να διευκολύνεται η αποτελεσματική διαβούλευση με όλες τις άλλες εθνικές κανονιστικές αρχές.Οι παρατηρήσεις που διατυπώνονται ή οι αποφάσεις που λαμβάνονται από την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 7 της οδηγίας 2002/21/EΚ (οδηγία πλαίσιο) συντάσσονται στην ίδια γλώσσα με εκείνη του κοινοποιηθέντος σχεδίου μέτρου και μεταφράζονται, στο μέτρο του δυνατού, στη γλώσσα που έχει χρησιμοποιηθεί για το συνοπτικό έντυπο κοινοποίησης.5. Τα σχέδια μέτρων που κοινοποιούνται από τις εθνικές κανονιστικές αρχές συνοδεύονται από τα έγγραφα που είναι απαραίτητα έτσι ώστε η Επιτροπή να είναι σε θέση να διεκπεραιώσει τα καθήκοντά της. Τα σχέδια μέτρων θα πρέπει να είναι επαρκώς αιτιολογημένα.6. Οι κοινοποιήσεις πρέπει να περιλαμβάνουν, κατά περίπτωση, πληροφορίες σχετικά με τα ακόλουθα:α) τη σχετική αγορά προϊόντων ή υπηρεσιών·β) τη σχετική γεωγραφική αγορά·γ) τη σημαντικότερη ή τις σημαντικότερες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στη σχετική αγορά·δ) τα αποτελέσματα της ανάλυσης της σχετικής αγοράς, και ιδίως τα πορίσματα όσον αφορά την παρουσία ή την απουσία αποτελεσματικού ανταγωνισμού στην αγορά αυτή, καθώς και τους λόγους της κατάστασης αυτής·ε) εφόσον συντρέχει λόγος, την επιχείρηση ή τις επιχειρήσεις που εκτιμάται ότι έχουν, ατομικά ή από κοινού με άλλες, σημαντική ισχύ στην αγορά κατά την έννοια του άρθρου 14 της οδηγίας 2002/21/EΚ (οδηγία πλαίσιο) και τους λόγους, τα αποδεικτικά στοιχεία ή/και οποιεσδήποτε άλλες σχετικές πληροφορίες θα μπορούσαν να τεκμηριώσουν την εκτίμηση αυτή·στ) τα αποτελέσματα προηγούμενης δημόσιας διαβούλευσης που έχει πραγματοποιηθεί από την εθνική κανονιστική αρχή·ζ) τη γνώμη που έχει ενδεχομένως διατυπωθεί από την εθνική αρχή ανταγωνισμού·η) στοιχεία που αποδεικνύουν ότι ταυτόχρονα με την υποβολή της κοινοποίησης στην Επιτροπή, κατάλληλα μέτρα έχουν παρθεί να ενημερωθούν οι εθνικές κανονιστικές αρχές όλων των άλλων κρατών μελών καιθ) στην περίπτωση κοινοποίησης σχεδίου μέτρων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των άρθρων 5 ή 8 της οδηγίας 2002/19/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (οδηγία για την πρόσβαση)(5) ή του άρθρου 16 της οδηγίας 2002/22/EΚ (οδηγία καθολικής υπηρεσίας), την ή τις συγκεκριμένες κανονιστικές υποχρεώσεις που προτείνονται για να αντιμετωπιστεί η έλλειψη αποτελεσματικού ανταγωνισμού στη σχετική αγορά ή, στην περίπτωση που διαπιστωθεί ότι η σχετική αγορά είναι όντως ανταγωνιστική και έχουν ήδη επιβληθεί τέτοιες υποχρεώσεις σε σχέση με την αγορά αυτή, τα μέτρα που προτείνονται για την άρση των υποχρεώσεων αυτών.7. Όταν ένα σχέδιο μέτρου προσδιορίζει, για τους σκοπούς της ανάλυσης της αγοράς, μια σχετική αγορά διαφορετική από εκείνες που προσδιορίζονται στη σύσταση για τις σχετικές αγορές, οι εθνικές κανονιστικές αρχές αιτιολογούν επαρκώς τα κριτήρια στα οποία στηρίζεται αυτός ο ορισμός της αγοράς.8. Οι κοινοποιήσεις που πραγματοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο της οδηγίας 2002/19/EΚ (οδηγία για την πρόσβαση), πρέπει επίσης να αιτιολογούν επαρκώς την επιβολή υποχρεώσεων διαφορετικών από εκείνες που αναφέρονται στα άρθρα 9 έως 13 της οδηγίας σε φορείς εκμετάλλευσης που έχουν σημαντική ισχύ στην αγορά.9. Οι κοινοποιήσεις που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 8 παράγραφος 5 της οδηγίας 2002/19/EΚ (οδηγία για την πρόσβαση) θα πρέπει επίσης να αιτιολογούν επαρκώς την αναγκαιότητα των προβλεπόμενων μέτρων ενόψει της συμμόρφωσης με τις διεθνείς δεσμεύσεις.10. Οι κοινοποιήσεις που περιλαμβάνουν τις απαιτούμενες πληροφορίες κατά την έννοια του σημείου 6 θεωρούνται πλήρεις. Εάν οι πληροφορίες, συμπεριλαμβανομένων των εγγράφων, που περιλαμβάνονται στην κοινοποίηση είναι ελλιπείς ως προς ουσιώδη σημεία, η Επιτροπή ενημερώνει σχετικά με την εθνική κανονιστική αρχή εντός πέντε εργάσιμων ημερών από την παραλαβή τους και προσδιορίζει σε ποιο βαθμό θεωρεί ότι η κοινοποίηση είναι ελλιπής. Η κοινοποίηση δεν καταχωρείται εφόσον η εθνική κανονιστική αρχή δεν χορηγήσει τις απαραίτητες πληροφορίες. Σε τέτοιες περιπτώσεις, για τους σκοπούς του άρθρου 7 της οδηγίας 2002/21/EΚ (οδηγία πλαίσιο) η κοινοποίηση αρχίζει να ισχύει από την ημερομηνία κατά την οποία η Επιτροπή λαμβάνει τις πλήρεις πληροφορίες.11. Με την επιφύλαξη του σημείου 6 ανωτέρω, η Επιτροπή, αφού προβεί στην καταχώρηση μιας κοινοποίησης, δύναται, σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 2 της οδηγίας 2002/21/EΚ (οδηγία πλαίσιο), να ζητήσει συμπληρωματικές πληροφορίες ή διευκρινίσεις από την εθνική κανονιστική αρχή. Οι εθνικές κανονιστικές αρχές καταβάλλουν κάθε προσπάθεια να χορηγήσουν τις αιτούμενες πληροφορίες εντός τριών εργάσιμων ημερών, εφόσον αυτές είναι άμεσα διαθέσιμες.12. Όταν η Επιτροπή διατυπώνει παρατηρήσεις σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/21/EΚ (οδηγία πλαίσιο), ενημερώνει σχετικά την εθνική κανονιστική αρχή με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο και δημοσιεύει τις παρατηρήσεις αυτές στον δικτυακό της τόπο.13. Όταν μια εθνική κανονιστική αρχή διατυπώνει παρατηρήσεις σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/21/EΚ (οδηγία πλαίσιο), κοινοποιεί τις παρατηρήσεις αυτές στην Επιτροπή και στις άλλες εθνικές κανονιστικές αρχές με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο.14. Όταν η Επιτροπή κατά την εφαρμογή του άρθρου 7 παράγραφος 4 της οδηγίας 2002/21/EΚ (οδηγία πλαίσιο) θεωρεί ότι ένα σχέδιο μέτρου θα δημιουργούσε φραγμούς στην ενιαία αγορά ή έχει σοβαρές αμφιβολίες για τη συμβατότητά του προς το κοινοτικό δίκαιο, ιδίως όσον αφορά τους στόχους του άρθρου 8 της οδηγίας 2002/21/EΚ (οδηγία πλαίσιο)· ή εκ των υστέρωνα) αποσύρει τις αιτιάσεις που αναφέρθηκαν παραπάνω,·ήβ) λαμβάνει απόφαση με την οποία μια εθνική κανονιστική αρχή υποχρεώνεται να αποσύρει το σχέδιο μέτρου,ενημερώνει σχετικά την ενδιαφερόμενη εθνική κανονιστική αρχή με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο και δημοσιεύει ανακοίνωση στον δικτυακό της τόπο.15. Όσον αφορά τις κοινοποιήσεις που πραγματοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο της οδηγίας 2002/19/EΚ (οδηγία για την πρόσβαση), η Επιτροπή, ενεργώντας σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 2 της οδηγίας αυτής λαμβάνει, καταρχήν, απόφαση με την οποία επιτρέπει ή απαγορεύει στην εθνική αρχή να εκδώσει το προτεινόμενο σχέδιο μέτρου εντός προθεσμίας που δεν υπερβαίνει τους τρεις μήνες. Η Επιτροπή δύναται να παρατείνει την προθεσμία αυτή κατά δύο ακόμη μήνες, ανάλογα με τις αντιμετωπιζόμενες δυσχέρειες.16. Μια εθνική κανονιστική αρχή δύναται ανά πάσα στιγμή να αποσύρει το σχέδιο μέτρου που έχει κοινοποιήσει, το οποίο στην περίπτωση αυτή διαγράφεται από τα μητρώα. Η Επιτροπή δημοσιεύει σχετική ανακοίνωση στον δικτυακό της τόπο.17. Όταν μια εθνική κανονιστική αρχή στην οποία η Επιτροπή ή άλλη εθνική κανονιστική αρχή απηύθυνε παρατηρήσεις σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/21/EΚ (οδηγία πλαίσιο), εκδίδει το σχέδιο μέτρου, μετά από αίτηση της Επιτροπής, ενημερώνει σχετικά την Επιτροπή και τις άλλες εθνικές κανονιστικές αρχές για τον τρόπο με τον οποίο έλαβε δεόντως υπόψη τις παρατηρήσεις που διατυπώθηκαν.18. Εφόσον ζητηθεί από μια εθνική κανονιστική αρχή, η Επιτροπή συζητά ανεπίσημα ένα σχέδιο μέτρου πριν από την κοινοποίησή του.19. Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1182/71 του Συμβουλίου(6), κάθε προθεσμία που αναφέρεται στην οδηγία 2002/21/EΚ (οδηγία πλαίσιο) ή στην παρούσα σύσταση υπολογίζεται ως εξής:α) όταν η προθεσμία εκφράζεται σε ημέρες, εβδομάδες ή μήνες υπολογίζεται από τη στιγμή που συμβαίνει ένα συγκεκριμένο γεγονός και η ημέρα κατά την οποία συμβαίνει το γεγονός αυτό δεν συμπεριλαμβάνεται στον υπολογισμό της προθεσμίας·β) μια προθεσμία που εκφράζεται σε εβδομάδες ή μήνες λήγει μετά την πάροδο της ημέρας η οποία, κατά την τελευταία εβδομάδα ή κατά τον τελευταίο μήνα, είναι η ίδια ημέρα της εβδομάδας ή έχει την ίδια ημερομηνία με την ημέρα κατά την οποία συνέβη το γεγονός από το οποίο υπολογίζεται η προθεσμία. Εάν η περίοδος εκφράζεται σε μήνες και η ημέρα κατά την οποία θα έληγε η προθεσμία δεν υπάρχει κατά το μήνα αυτό, η προθεσμία λήγει μετά την πάροδο της τελευταίας ημέρας του μήνα αυτού·γ) οι προθεσμίες περιλαμβάνουν τις επίσημες αργίες, τις Κυριακές και τα Σάββατα·δ) ως εργάσιμες ημέρες νοούνται όλες οι ημέρες εκτός από τις επίσημες ή/και δημόσιες αργίες, τις Κυριακές και τα Σάββατα.Όταν η προθεσμία λήγει Σάββατο, Κυριακή ή ημέρα επίσημης αργίας, παρατείνεται μέχρι το τέλος της επόμενης πρώτης εργάσιμης ημέρας. Ο κατάλογος των επίσημων αργιών που καταρτίζεται από την Επιτροπή δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης πριν από την αρχή κάθε έτους.20. Η Επιτροπή, από κοινού με τις εθνικές κανονιστικές αρχές, αξιολογεί την αναγκαιότητα επανεξέτασης των παρόντων κανόνων, καταρχήν το νωρίτερο στις 25 Ιουλίου 2004.21. Η παρούσα σύσταση απευθύνεται στα κράτη μέλη.Βρυξέλλες, 23 Ιουλίου 2003.Για την ΕπιτροπήErkki LiikanenΜέλος της Επιτροπής(1) ΕΕ L 108 της 24.4.2002, σ. 33.(2) ΕΕ L 108 της 24.4.2002, σ. 7.(3) ΕΕ L 200 της 30.7.2002, σ. 38.(4) ΕΕ L 114 της 8.5.2003, σ. 45.(5) ΕΕ L 108 της 24.4.2002, σ. 51.(6) ΕΕ L 124 της 8.6.1971, σ. 1.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΈντυπο σχετικά με τις κοινοποιήσεις σχεδίων μέτρων σύμφωνα με το άρθρο 7 της οδηγίας 2002/21/EΚ (οδηγία πλαίσιο)("Συνοπτικό έντυπο κοινοποίησης")ΕισαγωγήΤο παρόν έντυπο προσδιορίζει τις συνοπτικές πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται από τις εθνικές κανονιστικές αρχές στην Επιτροπή κατά την κοινοποίηση σχεδίων μέτρων σύμφωνα με το άρθρο 7 της οδηγίας 2002/21/EΚ (οδηγία πλαίσιο).Η Επιτροπή σκοπεύει να συζητά με τις εθνικές κανονιστικές αρχές θέματα που συνδέονται με την εφαρμογή του άρθρου 7, ιδίως κατά τις συναντήσεις που πραγματοποιούνται πριν από τις κοινοποιήσεις. Κατά συνέπεια, οι εθνικές κανονιστικές αρχές καλούνται να συμβουλεύονται την Επιτροπή για κάθε πτυχή του παρόντος εντύπου, και ιδίως όσον αφορά τη φύση των πληροφοριών που οφείλουν να χορηγήσουν ή, αντίθετα, για τη δυνατότητα να απαλλαγούν από την υποχρέωση παροχής ορισμένων πληροφοριών σχετικά με την ανάλυση της αγοράς που πραγματοποιείται από τις εθνικές κανονιστικές αρχές σύμφωνα με τα άρθρα 15 και 16 της οδηγίας 2002/21/EΚ (οδηγία πλαίσιο).Ακριβείς και πλήρεις πληροφορίεςΌλες οι πληροφορίες που υποβάλλονται από τις εθνικές κανονιστικές αρχές πρέπει να είναι ακριβείς και πλήρεις και να διατυπώνονται σε συνοπτική μορφή στο έντυπο που ακολουθεί. Σκοπός του εντύπου αυτού δεν είναι να αντικαταστήσει την κοινοποίηση του σχεδίου μέτρου, αλλά να επιτρέψει στην Επιτροπή και στις εθνικές κανονιστικές αρχές των άλλων κρατών μελών να εξακριβώσουν ότι το κοινοποιούμενο σχέδιο μέτρου περιέχει πράγματι, με βάση τις πληροφορίες που παρέχονται στο εν λόγω έντυπο, όλες τις απαραίτητες πληροφορίες έτσι ώστε η Επιτροπή να είναι σε θέση να διεκπεραιώσει τα καθήκοντά της σύμφωνα με το άρθρο 7 της οδηγίας 2002/21/EΚ (οδηγία πλαίσιο) εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας.Κατά την παροχή των πληροφοριών που απαιτούνται στο παρόν έντυπο θα πρέπει να τηρείται η αρίθμηση των τμημάτων και των σημείων του εντύπου, με κατάλληλες αναφορές στο κυρίως κείμενο του σχεδίου μέτρου όπου παρουσιάζονται οι πληροφορίες αυτές.ΓλώσσεςTο έντυπο πρέπει να συμπληρώνεται σε μια από τις επίσημες της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και μπορεί να διαφέρει από εκείνη στην οποία έχει συνταχθεί το σχέδιο μέτρου. Κάθε γνώμη που διατυπώνεται ή απόφαση που λαμβάνεται από την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 7 της οδηγίας 2002/21/EΚ (οδηγία πλαίσιο) συντάσσεται στην ίδια γλώσσα με εκείνη του κοινοποιηθέντος σχεδίου μέτρου και μεταφράζεται, στο μέτρο του δυνατού, στη γλώσσα που έχει χρησιμοποιηθεί στο συνοπτικό έντυπο κοινοποίησης.ΣΥΝΟΠΤΙΚΟ ΕΝΤΥΠΟ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣΤμήμα 1 Ορισμός της αγοράςΝα προσδιοριστούν κατά περίπτωση:1.1. Η επηρεαζόμενη σχετική αγορά προϊόντων/υπηρεσιών. Αναφέρεται η αγορά αυτή στη σύσταση για τις σχετικές αγορές;1.2. Η επηρεαζόμενη σχετική γεωγραφική αγορά.1.3. Σύντομη περίληψη της γνώμης που ενδεχομένως διατυπώθηκε από την εθνική αρχή ανταγωνισμού.1.4. Σύντομη επισκόπηση των αποτελεσμάτων της δημόσιας διαβούλευσης σχετικά με τον προτεινόμενο ορισμό της αγοράς (π.χ., πόσες παρατηρήσεις λήφθηκαν, ποιοι από όσους απάντησαν ήταν σύμφωνοι με τον προτεινόμενο ορισμό της αγοράς, ποιοι διαφώνησαν).1.5. Αν η οριζόμενη σχετική αγορά είναι διαφορετική από εκείνες που προσδιορίζονται στη σύσταση για τις σχετικές αγορές, να αναφερθούν περιληπτικά οι κυριότεροι λόγοι που αιτιολογούν τον προτεινόμενο ορισμό της αγοράς, με βάση το τμήμα 2 των κατευθυντηρίων γραμμών της Επιτροπής για τον ορισμό της σχετικής αγοράς και την εκτίμηση της σημαντικής ισχύος στην αγορά(1), και τα τρία βασικά κριτήρια που αναφέρονται στις αιτιολογικές σκέψεις 9 έως 16 της σύστασης για τις σχετικές αγορές και το τμήμα 3.2 της αιτιολογικής έκθεσης που συνοδεύει τη σύσταση.Τμήμα 2 Προσδιορισμός των επιχειρήσεων με σημαντική ισχύ στην αγοράΝα προσδιοριστούν κατά περίπτωση:2.1. Η επωνυμία της ή των επιχειρήσεων που έχουν προσδιοριστεί ως έχουσες ατομικά ή από κοινού σημαντική ισχύ στην αγορά.Κατά περίπτωση, η επωνυμία της ή των επιχειρήσεων που θεωρείται ότι δεν έχουν πλέον σημαντική ισχύ στην αγορά.2.2. Τα κριτήρια που χρησιμοποιήθηκαν για να αποφασιστεί κατά πόσο μια επιχείρηση έχει ή όχι, ατομικά ή από κοινού με άλλες επιχειρήσεις, σημαντική ισχύ στην αγορά.2.3. Η επωνυμία των κυριοτέρων επιχειρήσεων (ανταγωνιστών) που είναι παρούσες ή ασκούν δραστηριότητες στην σχετική αγορά.2.4. Τα μερίδια αγοράς των επιχειρήσεων που αναφέρθηκαν ανωτέρω και τη βάση για τον υπολογισμό τους (π.χ. κύκλος εργασιών, αριθμός συνδρομητών, κ.λπ.).Να παρατεθεί σύντομη περίληψη:2.5. Της γνώμης που ενδεχομένως διατυπώθηκε από την εθνική αρχή ανταγωνισμού.2.6. Των αποτελεσμάτων της μέχρι στιγμής δημόσιας διαβούλευσης σχετικά με τον προτεινόμενο προσδιορισμό της ή των επιχειρήσεων που έχουν σημαντική ισχύ στην αγορά (π.χ. συνολικός αριθμός των παρατηρήσεων που λήφθηκαν, αριθμός εκείνων που συμφωνούν/διαφωνούν).Τμήμα 3 Κανονιστικές υποχρεώσειςΝα προσδιοριστούν κατά περίπτωση:3.1. Η νομική βάση για τις υποχρεώσεις που πρέπει να επιβληθούν, διατηρηθούν, τροποποιηθούν ή αρθούν [άρθρα 9 έως 13 της οδηγίας 2002/19/EΚ (οδηγία πλαίσιο)].3.2. Οι λόγοι για τους οποίους η επιβολή, η διατήρηση ή η τροποποίηση των υποχρεώσεων που επιβάλλονται στις επιχειρήσεις θεωρείται αναλογική και αιτιολογημένη βάσει των στόχων που ορίζονται στο άρθρο 8 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ (οδηγία πλαίσιο), ή να αναφερθούν οι παράγραφοι, τα τμήματα ή οι σελίδες του σχεδίου μέτρου όπου παρατίθενται οι πληροφορίες αυτές.3.3. Εάν τα προτεινόμενα διορθωτικά μέτρα είναι διαφορετικά από εκείνα που προβλέπονται στα άρθρα 9 έως 13 της οδηγίας 2002/19/EΚ (οδηγία πλαίσιο), να προσδιοριστούν οι "εξαιρετικές περιστάσεις" κατά την έννοια του άρθρου 8 παράγραφος 3 της οδηγίας αυτής που δικαιολογούν την επιβολή των μέτρων αυτών, ή να αναφερθούν οι παράγραφοι, τα τμήματα ή οι σελίδες του σχεδίου μέτρου όπου παρατίθενται οι πληροφορίες αυτές.Τμήμα 4 Συμμόρφωση με τις διεθνείς υποχρεώσειςΣε σχέση με το άρθρο 8 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο τρίτη περίπτωση της οδηγίας 2002/19/EΚ (οδηγία πλαίσιο), να προσδιοριστούν κατά περίπτωση:4.1. Εάν το προτεινόμενο σχέδιο μέτρου αποσκοπεί στην επιβολή, τροποποίηση ή άρση των υποχρεώσεων σε συντελεστές της αγοράς όπως προβλέπεται στο άρθρο 8 παράγραφος 5 της οδηγίας 2002/19/EΚ (οδηγία για την πρόσβαση).4.2. Η επωνυμία της ή των σχετικών επιχειρήσεων.4.3. Οι διεθνείς δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η Κοινότητα και τα κράτη μέλη της οι οποίες πρέπει να τηρηθούν.(1) Κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής για την ανάλυση της αγοράς και την εκτίμηση της σημαντικής ισχύος στην αγορά βάσει του κοινοτικού πλαισίου κανονιστικών ρυθμίσεων για τα δίκτυα και τις υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (ΕΕ C 165 της 11.7.2002, σ. 6).


				|

		52013DC0248

			Σύσταση για ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τον ορισμό της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης για το έτος 2017 στη Δανία και στην Κύπρο και για το έτος 2018 στη Μάλτα /* COM/2013/0248 final */

			   	ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ
ΕΚΘΕΣΗ
Η
απόφαση αριθ.
1622/2006/ΕΚ του
Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου και
του
Συμβουλίου,
της 24ης
Οκτωβρίου 2006, για
τη θέσπιση
κοινοτικής
δράσης όσον
αφορά την
εκδήλωση Πολιτιστική
Πρωτεύουσα της
Ευρώπης για τα
έτη 2007 έως 2019[1]
καθορίζει τη διαδικασία
για τον ορισμό
των
πολιτιστικών
πρωτευουσών
της Ευρώπης.
Σύμφωνα με το
άρθρο 2 της εν
λόγω απόφασης,
από το 2009 και
εξής, δύο
πόλεις δύο
κρατών μελών
ορίζονται ως
πολιτιστικές
πρωτεύουσες της
Ευρώπης,
διαδοχικά,
σύμφωνα με τη
χρονολογική σειρά
του
παραρτήματος
της απόφασης. Η
Δανία και η
Κύπρος θα
φιλοξενήσουν
την εκδήλωση
το 2017. Η Μάλτα,
καθώς είναι
ένα από τα δύο
κράτη μέλη,
παράλληλα με
τις Κάτω Χώρες,
που θα
διοργανώσουν
την εκδήλωση
για το 2018,
αποφάσισε να
κινήσει τη
διαδικασία
επιλογής της
ένα έτος
νωρίτερα σε
σχέση με το
κανονικό χρονοδιάγραμμα.
Οι
πολιτιστικές
πρωτεύουσες
της Ευρώπης
για τα έτη 2017 και 2018
θα επιλεγούν
σύμφωνα με την
ακόλουθη διαδικασία.
Μια
πρόσκληση
υποβολής
αιτήσεων
δημοσιεύεται από
κάθε
ενδιαφερόμενο
κράτος μέλος
το αργότερο
έξι έτη πριν
από την
εκδήλωση. Μια
επιτροπή
επιλογής που
αποτελείται
από 13
ανεξάρτητους
εμπειρογνώμονες
στον
πολιτιστικό
τομέα συγκαλείται
σε συνεδρίαση
προεπιλογής το
αργότερο πέντε
έτη πριν από
την εκδήλωση. Η
επιτροπή αυτή
αξιολογεί τις
αιτήσεις που
λαμβάνει,
σύμφωνα με τα
κριτήρια του άρθρου
4 της απόφασης
αριθ.1622/2006/ΕΚ, και
καταλήγει σε
συνοπτικό
κατάλογο
προεπιλεγμένων
υποψηφίων πόλεων
των οποίων η
υποψηφιότητα
θα εξεταστεί
περαιτέρω,
μετά την
ολοκλήρωση της
αίτησής τους.
Κάθε
ενδιαφερόμενο
κράτος μέλος
συγκαλεί την
επιτροπή επιλογής
για την τελική
επιλογή 9 μήνες
μετά τη συνεδρίαση
προεπιλογής. Η
επιτροπή
επιλογής,
ύστερα από
εκτενή
αξιολόγηση των
προεπιλεγμένων
υποψήφιων
πόλεων σύμφωνα
με τα κριτήρια
της εκδήλωσης,
συνιστά μία
πόλη του
ενδιαφερόμενου
κράτους μέλους
για την απονομή
του τίτλου.
Με βάση
τις εν λόγω
συστάσεις,
κάθε κράτος
μέλος προτείνει
μία πόλη ως
Πολιτιστική
Πρωτεύουσα της
Ευρώπης και
κοινοποιεί την
πρόταση αυτή
στο Ευρωπαϊκό
Κοινοβούλιο,
το Συμβούλιο,
την Επιτροπή
και την
Επιτροπή των
Περιφερειών,
το αργότερο
τέσσερα έτη
πριν από την
έναρξη της
εκδήλωσης.
Το
Ευρωπαϊκό
Κοινοβούλιο
μπορεί να
υποβάλει γνωμοδότηση
στην Επιτροπή
το αργότερο
εντός 3 μηνών από
την παραλαβή
των
υποψηφιοτήτων.

Tο
Συμβούλιο,
ενεργώντας
βάσει σύστασης
της Επιτροπής,
ορίζει επίσημα
τις εν λόγω
πόλεις για το
έτος για το
οποίο έχουν
προταθεί.
Μετά την
ολοκλήρωση των
δύο φάσεων του
διαγωνισμού
που
περιγράφεται
ανωτέρω, η
επιτροπή
επιλογής συνέστησε
το Aarhus (Δανία) και
την Πάφο
(Κύπρος) για την
εκδήλωση του 2017
με τις
αντίστοιχες
εκθέσεις της
του Σεπτεμβρίου
του 2012 και τη
Βαλέτα (Μάλτα)
για την εκδήλωση
του 2018 με την
έκθεσή της του
Νοεμβρίου του 2012.
Τα τρία κράτη
μέλη
κοινοποίησαν
τις επιλογές
αυτές στο
Ευρωπαϊκό
Κοινοβούλιο,
το Συμβούλιο, την
Επιτροπή και
την Επιτροπή
των
Περιφερειών το
φθινόπωρο του 2012.
Το
Ευρωπαϊκό
Κοινοβούλιο
διαβίβασε τη
θετική γνώμη
του στην
Επιτροπή τον
Φεβρουάριο του
2013.
Συνεπώς,
η Επιτροπή,
σύμφωνα με το
άρθρο 9
παράγραφος 3
της απόφασης
αριθ. 1622/2006/ΕΚ, υποβάλλει
στο Συμβούλιο
την
προσαρτημένη
σύσταση για
τον επίσημο
ορισμό του Aarhus
και της Πάφου
για τη διοργάνωση
της εκδήλωσης
«Πολιτιστική
Πρωτεύουσα της
Ευρώπης» του
έτους 2017 στη
Δανία και στη
Κύπρο, αντίστοιχα,
και για τον
επίσημο ορισμό
της Βαλέτας για
τη διοργάνωση
της εκδήλωσης
«Πολιτιστική
Πρωτεύουσα της
Ευρώπης» του
έτους 2018 στη
Μάλτα.
Σύσταση
για
ΑΠΟΦΑΣΗ
ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
για τον
ορισμό της
Πολιτιστικής
Πρωτεύουσας
της Ευρώπης
για το έτος 2017
στη Δανία και
στην Κύπρο και για
το έτος 2018 στη
Μάλτα
ΤΟ
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ
ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας
υπόψη τη
Συνθήκη για τη
λειτουργία της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης,
Έχοντας
υπόψη την
απόφαση αριθ.
1622/2006/ΕΚ του
Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου
και του
Συμβουλίου,
της 24ης Οκτωβρίου
2006, για τη
θέσπιση
κοινοτικής
δράσης όσον
αφορά την
εκδήλωση
Πολιτιστική
Πρωτεύουσα της
Ευρώπης για τα
έτη 2007 έως 2019[2], και
ιδίως το άρθρο 9
παράγραφος 3,
Έχοντας
υπόψη τη
σύσταση της
Ευρωπαϊκής
Επιτροπής,
Έχοντας
υπόψη τις
εκθέσεις της
επιτροπής
επιλογής του
Σεπτεμβρίου
του 2012 όσον αφορά
τη διαδικασία
επιλογής των
Πολιτιστικών
Πρωτευουσών
της Ευρώπης
στη Δανία και
την Κύπρο,
Έχοντας
υπόψη τις
εκθέσεις της
επιτροπής
επιλογής του
Νοεμβρίου 2012
όσον αφορά τη
διαδικασία
επιλογής της
Πολιτιστικής
Πρωτεύουσας
της Ευρώπης στη
Μάλτα,
Εκτιμώντας
τα ακόλουθα:
Τα
κριτήρια του
άρθρου 4 της
απόφασης αριθ.
1622/2006/ΕΚ ικανοποιούνται
πλήρως,
ΕΞΕΔΩΣΕ
ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ
ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Το Aarhus και η
Πάφος
ορίζονται
«Πολιτιστική
Πρωτεύουσα της
Ευρώπης 2017»,
αντιστοίχως,
στη Δανία και
στην Κύπρο.
Η Βαλέτα ορίζεται
«Πολιτιστική
Πρωτεύουσα της
Ευρώπης 2018» στη
Μάλτα.
Άρθρο 2
Η
παρούσα
απόφαση
αρχίζει να
ισχύει την
επόμενη ημέρα
από τη
δημοσίευσή της
στην Επίσημη
Εφημερίδα της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης.
Βρυξέλλες,
                                                                       Για
το Συμβούλιο
                                                                       Ο
Πρόεδρος
[1]               ΕΕ
L 304 της 3.11.2006, σ. 1.
[2]               ΕΕ
L 304 της 3.11.2006, σ. 1.


title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 10ης Ιουλίου 2012 , σχετικά με το Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων της Ιρλανδίας για το 2012 και τη έκδοση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το Πρόγραμμα Σταθερότητας της Ιρλανδίας για την περίοδο 2012-2015

text:
               24.7.2012

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 219/44

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
   της 10ης Ιουλίου 2012
   σχετικά με το Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων της Ιρλανδίας για το 2012 και τη έκδοση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το Πρόγραμμα Σταθερότητας της Ιρλανδίας για την περίοδο 2012-2015
   2012/C 219/13
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως τα άρθρο 121 παράγραφος 2 και το άρθρο 148 παράγραφος 4,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών (1), και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 2,
   Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής απασχόλησης,
   Μετά από διαβούλευση με την οικονομική και δημοσιονομική επιτροπή,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Στις 26 Μαρτίου 2010, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συμφώνησε με την πρόταση της Επιτροπής για τη δρομολόγηση της στρατηγικής «Ευρώπη 2020», μιας νέας στρατηγικής για την ανάπτυξη και την απασχόληση, η οποία, βασιζόμενη στον μεγαλύτερο συντονισμό των οικονομικών πολιτικών, εστιάζεται σε νευραλγικούς τομείς στους οποίους απαιτείται δράση ώστε να ενισχυθεί το δυναμικό διατηρήσιμης ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης.

               (2)

               Στις 13 Ιουλίου 2010, το Συμβούλιο εξέδωσε σύσταση σχετικά με τους γενικούς προσανατολισμούς της οικονομικής πολιτικής των κρατών μελών και της Ένωσης (2010 έως 2014) και, στις 21 Οκτωβρίου 2010, εξέδωσε απόφαση σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές των πολιτικών απασχόλησης των κρατών μελών (2), οι οποίες από κοινού αποτελούν τις «ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές». Τα κράτη μέλη κλήθηκαν να λαμβάνουν υπόψη τις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές στις εθνικές οικονομικές πολιτικές και στις πολιτικές απασχόλησης.

               (3)

               Στις 12 Ιουλίου 2011, το Συμβούλιο εξέδωσε σύσταση (3) σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Ιρλανδίας για το 2011 και διατύπωσε τη γνώμη του σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Ιρλανδίας για την περίοδο 2011-2015.

               (4)

               Στις 23 Νοεμβρίου 2011, η Επιτροπή ενέκρινε τη δεύτερη ετήσια επισκόπηση της ανάπτυξης, σηματοδοτώντας την έναρξη του δεύτερου Ευρωπαϊκού Εξαμήνου εκ των προτέρων και ολοκληρωμένου συντονισμού πολιτικής, το οποίο εντάσσεται στη στρατηγική «Ευρώπη 2020».

               (5)

               Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει συμμετάσχει δεόντως στο Ευρωπαϊκό Εξάμηνο, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97, και, στις 15 Φεβρουαρίου 2012, ενέκρινε ψήφισμα σχετικά με την απασχόληση και τις κοινωνικές πτυχές στην ετήσια επισκόπηση της ανάπτυξης 2012 και ψήφισμα σχετικά με τη συμβολή στην ετήσια επισκόπηση της ανάπτυξης 2012.

               (6)

               Στις 2 Μαρτίου 2012, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο προσυπέγραψε τις προτεραιότητες για την εξασφάλιση δημοσιονομικής σταθερότητας, δημοσιονομικής εξυγίανσης και δράσης για την ενίσχυση της ανάπτυξης. Υπογράμμισε την ανάγκη να επιδιωχθεί διαφοροποιημένη και ευνοϊκή για την ανάπτυξη δημοσιονομική εξυγίανση, να αποκατασταθεί η υπό κανονικούς όρους χορήγηση δανείων προς την οικονομία, να υποστηριχθεί η ανάπτυξη και η ανταγωνιστικότητα, να καταπολεμηθούν η ανεργία και οι κοινωνικές επιπτώσεις της κρίσης και να εκσυγχρονιστεί η δημόσια διοίκηση.

               (7)

               Στις 2 Μαρτίου 2012, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κάλεσε επίσης τα κράτη μέλη που συμμετέχουν στο σύμφωνο για το ευρώ+ να υποβάλουν εγκαίρως τις δεσμεύσεις τους, προκειμένου να περιληφθούν στα αντίστοιχα προγράμματά τους σταθερότητας ή σύγκλισης και στα εθνικά τους προγράμματα μεταρρυθμίσεων.

               (8)

               Στις 13 Απριλίου 2012, η Ιρλανδία υπέβαλε επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας που καλύπτει την περίοδο 2012-2015 και το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεών της για το 2012.

               (9)

               Στις 7 Δεκεμβρίου 2010, το Συμβούλιο θέσπισε την εκτελεστική απόφαση 2011/77/ΕΕ (4) η οποία χορηγεί χρηματοδοτική βοήθεια στην Ιρλανδία μέχρι το τέλος του 2013 σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 407/2010 του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2010, για τη θέσπιση ευρωπαϊκού μηχανισμού χρηματοοικονομικής σταθεροποίησης (5). Το συνοδευτικό μνημόνιο συνεννόησης που υπεγράφη στις 16 Δεκεμβρίου και τα διαδοχικά συμπληρώματά του καθορίζουν τους όρους οικονομικής πολιτικής υπό τους οποίους εκταμιεύεται η οικονομική βοήθεια.

               (10)

               Γενικά, η Ιρλανδία τήρησε τους όρους του προγράμματος χρηματοδοτικής βοήθειας που προσδιορίζεται στο μνημόνιο συνεννόησης. Ειδικότερα, επετεύχθη ο στόχος για το δημοσιονομικό έλλειμμα του 2011 (10,6 %) με ένα σημαντικό περιθώριο και ο προϋπολογισμός του 2012 έχει ως στόχο δημοσιονομικό έλλειμμα 8,6 % του ΑΕΠ, σύμφωνα με το ανώτατο όριο του προγράμματος χρηματοδοτικής βοήθειας. Τα μεσοπρόθεσμα σχέδια δημοσιονομικής εξυγίανσης συνάδουν με τα ανώτατα όρια ελλείμματος που προβλέπει το πρόγραμμα χρηματοδοτικής βοήθειας, και αναμένεται το έλλειμμα να φθάσει σε επίπεδο κάτω από το 3 % του ΑΕΠ έως το 2015. Η ανακεφαλαιοποίηση των εγχώριων τραπεζών που προβλεπόταν από την ανασκόπηση της προληπτικής εκτίμησης της κεφαλαιακής επάρκειας της Κεντρικής Τράπεζας της Ιρλανδίας ολοκληρώθηκε σε σημαντικό βαθμό και η απομόχλευση των εγχώριων τραπεζών υπερέβη τους στόχους του προγράμματος χρηματοδοτικής βοήθειας για το 2011 συνολικά. Οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις για να τονωθεί η ανταγωνιστικότητα και να επιτραπεί η δημιουργία περισσότερων θέσεων εργασίας έχουν σημειώσει σημαντική πρόοδο.

               (11)

               Η οικονομία της Ιρλανδίας σημείωσε μικρή ανάπτυξη 0,7 % το 2011, όπως αναμενόταν ευρέως βάσει του προγράμματος χρηματοδοτικής βοήθειας. Η ανάπτυξη συνδεόταν με τις εξαγωγές που επωφελήθηκαν από τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και την ισχυρή εξωτερική ζήτηση. Οι καθαρές εξαγωγές συνέβαλαν με 4,7 % ποσοστιαίες μονάδες στην αύξηση του ΑΕΠ, ενώ η εγχώρια ζήτηση συνέχισε να συρρικνώνεται λόγω της δημοσιονομικής εξυγίανσης, της μείωσης της απασχόλησης και της διόρθωσης των ισολογισμών των νοικοκυριών. Το 2012, η ανάπτυξη αναμένεται να μετριασθεί σε 0,5 %, λόγω του δυσμενούς εξωτερικού περιβάλλοντος και της συνεχούς προσαρμογής της εγχώριας ζήτησης. Η διόρθωση του ισοζυγίου των νοικοκυριών και των εταιρειών θα εξακολουθήσει να επιβαρύνει τον ρυθμό της κατανάλωσης και των επενδύσεων μεσοπρόθεσμα. Αναμένεται να σημειωθεί ανάκαμψη της ανάπτυξης που συνδέεται με τις εξαγωγές, αφού θα αυξηθεί από 1,9 % το 2013 σε 2,8 % μέχρι το 2015 στηριζόμενη στην ισχυρή δημογραφική εξέλιξη και στην ευέλικτη αγορά εργασίας της Ιρλανδίας, καθώς και στο σημαντικό πλεονάζον δυναμικό της οικονομίας.

               (12)

               Βάσει της αξιολόγησης του προγράμματος σταθερότητας σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97, το Συμβούλιο είναι της γνώμης ότι το μακροοικονομικό σενάριο, στο οποίο στηρίζονται οι δημοσιονομικές προβολές στο πρόγραμμα, είναι ρεαλιστικό. Οι προβλέψεις οικονομικής ανάπτυξης στο πρόγραμμα σταθερότητας είναι παρόμοιες με τις εαρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής. Ο στόχος της δημοσιονομικής στρατηγικής που περιγράφεται στο πρόγραμμα σταθερότητας είναι να μειωθεί το έλλειμμα γενικής κυβέρνησης σε κάτω από το όριο του 3 % του ΑΕΠ μέχρι το τέλος του 2015, που συνάδει με την προθεσμία που όρισε το Συμβούλιο για τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος. H τρέχουσα πρόγνωση του προγράμματος σταθερότητας για το έλλειμμα είναι 8,3 % του ΑΕΠ (κάτω από τον στόχο του προγράμματος για 8,6 % του ΑΕΠ) το 2012, 7,5 % του ΑΕΠ το 2013, 4,8 % του ΑΕΠ το 2014 και 2,8 % του ΑΕΠ μέχρι το τέλος της περιόδου του προγράμματος το 2015. Αυτή η πορεία υποστηρίζεται από μέτρα εξυγίανσης 2,7 % του ΑΕΠ που εφαρμόστηκαν στον προϋπολογισμό για το 2012, και από μέτρα ευρείας εξυγίανσης 3,9 % του ΑΕΠ κατά την περίοδο 2013-2014, με επιπλέον προσπάθεια εξυγίανσης 1,1 % του ΑΕΠ το 2015. Το πρόγραμμα σταθερότητας επαναλαμβάνει τον μεσοπρόθεσμο στόχο του προϋπολογισμού για διαρθρωτικό έλλειμμα γενικής κυβέρνησης 0,5 % του ΑΕΠ, το οποίο δεν επιτυγχάνεται εντός της περιόδου του προγράμματος. Ο μεσοπρόθεσμος στόχος αντανακλά τις απαιτήσεις του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης. Το χρέος γενικής κυβέρνησης καθορίζεται σε πάνω από το 60 % του ΑΕΠ και προβλέπεται να αυξηθεί από 108 % του ΑΕΠ το 2011 σε 120 % το 2013, και μετά θα αρχίσει να μειώνεται. Για τη διάρκεια της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος μέχρι το 2015 και κατά τα τρία έτη εφεξής, η Ιρλανδία θα βρίσκεται σε μεταβατική περίοδο και τα δημοσιονομικά σχέδια μπορούν να εξασφαλίσουν την υλοποίηση επαρκούς προόδου προς τη συμμόρφωση με την αξία αναφοράς για τη μείωση του χρέους όπως προβλέπεται στο σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης.

               (13)

               Η Ιρλανδία έχει αναλάβει μια σειρά δεσμεύσεων στο πλαίσιο του συμφώνου για το ευρώ+. Οι δεσμεύσεις αυτές αφορούν την τόνωση της ανταγωνιστικότητας, την αύξηση της απασχόλησης, την ενίσχυση της διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών και την ενίσχυση της δημοσιονομικής σταθερότητας,

         ΣΥΝΙΣΤΑ στην Ισπανία να αναλάβει δράση κατά την περίοδο 2012-2013 με στόχο:
   Να εφαρμοστούν τα μέτρα που προβλέπονται στην εκτελεστική απόφαση 2011/77/ΕΕ και εξειδικεύονται περαιτέρω στο μνημόνιο συνεννόησης της 16ης Δεκεμβρίου 2010 και στα μεταγενέστερα συμπληρώματά του.

      Βρυξέλλες, 10 Ιουλίου 2012.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         Β. ΣΙΑΡΛΉ

      (1)  ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.

      (2)  Η απόφαση αυτή διατηρήθηκε για το 2012 με την απόφαση 2012/238/ΕΕ του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 2012, σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές των πολιτικών απασχόλησης των κρατών μελών (ΕΕ L 119 της 4.5.2012, σ. 47).

      (3)  ΕΕ C 215 της 21.7.2011, σ. 1.

      (4)  ΕΕ L 30 της 4.2.2011, σ. 34.

      (5)  ΕΕ L 118 της 12.5.2010, σ. 1.


title: (2014/193/ΕΕ): Σύσταση της Επιτροπής, της 4ης Απριλίου 2014 , για τη μείωση της παρουσίας καδμίου στα τρόφιμα  Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ

text:
               8.4.2014

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 104/80

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
   της 4ης Απριλίου 2014
   για τη μείωση της παρουσίας καδμίου στα τρόφιμα
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   (2014/193/ΕΕ)
   Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 292,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1881/2006 της Επιτροπής, της 19ης Δεκεμβρίου 2006, για καθορισμό μέγιστων επιτρεπτών επιπέδων για ορισμένες ουσίες οι οποίες επιμολύνουν τα τρόφιμα (1) καθορίζει τα μέγιστα επιτρεπτά επίπεδα καδμίου σε μια σειρά τροφίμων.

               (2)

               Στις 30 Ιανουαρίου 2009 η επιστημονική ομάδα για τις μολυσματικές προσμείξεις στην τροφική αλυσίδα (ομάδα Contam) της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA) εξέδωσε γνώμη σχετικά με το κάδμιο στα τρόφιμα (2). Στη γνώμη αυτή, η EFSA καθόρισε ως νέο ανεκτό όριο εβδομαδιαίας πρόσληψης (ΑΟΕΠ) τα 2,5 μg/kg σωματικού βάρους. Η EFSA, στη δήλωσή της σχετικά με την επανεκτίμηση του ανεκτού ορίου εβδομαδιαίας πρόσληψης για το κάδμιο που καθορίστηκε από την ομάδα Contam το 2009 (3), έλαβε υπόψη την πρόσφατη εκτίμηση επικινδυνότητας που πραγματοποίησε η κοινή επιτροπή εμπειρογνωμόνων των FAO/ΠΟΥ για τα πρόσθετα τροφίμων (JECFA) (4) και επιβεβαίωσε το ΑΟΕΠ των 2,5 μg/kg σωματικού βάρους.

               (3)

               Η ομάδα Contam, στην επιστημονική της γνώμη, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, στις ευρωπαϊκές χώρες, η μέση διατροφική έκθεση πλησιάζει ή υπερβαίνει ελαφρώς το ΑΟΕΠ των 2,5 μg/kg σωματικού βάρους. Ορισμένες υποομάδες του πληθυσμού μπορεί να υπερβαίνουν το ΑΟΕΠ κατά περίπου 2 φορές. Η ομάδα Contam κατέληξε επίσης στο συμπέρασμα ότι, αν και δεν είναι πιθανό να εμφανιστούν δυσμενείς επιπτώσεις στη λειτουργία των νεφρών όταν τα άτομα εκτίθενται σ' αυτό το επίπεδο, η έκθεση στο κάδμιο σε επίπεδο πληθυσμού θα πρέπει να μειωθεί.

               (4)

               Σύμφωνα με την επιστημονική γνώμη της ομάδας Contam, οι ομάδες τροφίμων που συμβάλλουν στο μεγαλύτερο μέρος της διατροφικής έκθεσης σε κάδμιο, κυρίως λόγω υψηλής κατανάλωσης, είναι τα δημητριακά και τα προϊόντα δημητριακών, τα λαχανικά, οι καρποί και τα όσπρια, οι αμυλώδεις ρίζες ή οι πατάτες, καθώς και το κρέας και τα προϊόντα με βάση το κρέας. Οι υψηλότερες συγκεντρώσεις καδμίου εντοπίστηκαν στα φύκια, τα ψάρια και τα θαλασσινά, τη σοκολάτα και τρόφιμα που προορίζονται για ειδική διατροφή, καθώς και σε μανιτάρια, ελαιούχους σπόρους και βρώσιμα εντόσθια.

               (5)

               Το 2001 καθορίστηκαν μέγιστα επίπεδα για το κάδμιο σε ευρύ φάσμα τροφίμων στα οποία συμπεριλαμβάνονται τα δημητριακά, τα λαχανικά, το κρέας, τα ψάρια, τα θαλασσινά, τα εντόσθια και τα συμπληρώματα διατροφής. Με βάση τα πρόσφατα συμπεράσματα της EFSA, εξετάστηκαν νέα μέγιστα επιτρεπτά επίπεδα για τις παιδικές τροφές και προϊόντα με βάση το κακάο/τη σοκολάτα και αναμένεται ότι τα επίπεδα αυτά θα εγκριθούν σύντομα.

               (6)

               Επιπλέον, μετά τις επιστημονικές γνώμες της ομάδας Contam σχετικά με το κάδμιο, η Επιτροπή εξέτασε επίσης τη δυνατότητα να μειώσει ορισμένα από τα ισχύοντα μέγιστα επιτρεπτά επίπεδα για το κάδμιο στα τρόφιμα που συμβάλλουν σημαντικά στην έκθεση (π.χ. δημητριακά, λαχανικά, πατάτες).

               (7)

               Η Επιτροπή θεωρεί ότι θα είναι δύσκολο να μειωθούν άμεσα τα μέγιστα επίπεδα. Η παρουσία καδμίου στα τρόφιμα δεν είναι ομοιόμορφη, αλλά ποικίλλει σημαντικά ανάλογα, π.χ., με τη γεωγραφική θέση της περιοχής καλλιέργειας (διαφορετικά επίπεδα φυσικής παρουσίας καδμίου στο έδαφος λόγω διαφορετικής κατανομής στον φλοιό της γης), τη διαθεσιμότητα καδμίου από το έδαφος (διαφορετικός βαθμός μεταφοράς από το έδαφος στα φυτά ανάλογα με το pH του εδάφους και άλλα συστατικά του εδάφους), τις διαφορετικές ποικιλίες φυτών με διαφορετικούς τρόπους σώρευσης καδμίου, αλλά και τους ανθρωπογενείς παράγοντες, όπως τη γεωργική χρήση λυματολάσπης, κοπριάς ή φωσφορικών λιπασμάτων και άλλων παραγόντων. Όσον αφορά την παρουσία καδμίου στα φωσφορικά λιπάσματα, για την οποία συνεχίζονται οι σχετικές εργασίες, η Επιτροπή γνωρίζει την ανάγκη να ληφθούν μέτρα σύμφωνα με τις στρατηγικές της για τον περιορισμό των κινδύνων από το κάδμιο και το οξείδιο του καδμίου, οι οποίες εγκρίθηκαν το 2008 (5).

               (8)

               Ωστόσο, υπάρχουν ήδη μέθοδοι για τη μείωση της παρουσίας του καδμίου στα τρόφιμα, αλλά χρειάζονται χρόνο για να εφαρμοστούν πλήρως από τους γεωργούς και τους υπευθύνους επιχειρήσεων τροφίμων. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι υφιστάμενες μέθοδοι πρέπει, αφενός, να είναι ειδικά προσαρμοσμένες στις καλλιέργειες και στις γεωγραφικές περιοχές στις οποίες πρόκειται να εφαρμοστούν και, αφετέρου, να γνωστοποιούνται και να προωθούνται στους γεωργούς, ώστε, μεσομακροπρόθεσμα, να μειωθούν τα επίπεδα καδμίου στα τρόφιμα. Ως εκ τούτου, είναι σκόπιμο τα κράτη μέλη να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να διασφαλίσουν ότι οι ήδη διαθέσιμες μέθοδοι μείωσης κοινοποιούνται και προωθούνται στους γεωργούς και άρχισαν ή εξακολουθούν να εφαρμόζονται με σκοπό να μειωθούν τα επίπεδα καδμίου στα τρόφιμα. Όταν κρίνεται αναγκαίο, θα πρέπει να διενεργούνται περαιτέρω έρευνες και έλεγχοι, ώστε να καλύπτονται τα τυχόν κενά στις γνώσεις σχετικά με τις μεθόδους μείωσης.

               (9)

               Τα αποτελέσματα των μέτρων που λαμβάνονται θα πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά και να υποβάλλονται σχετικά στοιχεία στην Επιτροπή. Επιπλέον, τα στοιχεία για την παρουσία καδμίου θα πρέπει να συλλέγονται και να κοινοποιούνται τακτικά στην EFSA, ώστε να μπορέσει η Επιτροπή να αξιολογήσει εκ νέου την κατάσταση έως τις 31 Δεκεμβρίου 2018, με σκοπό να αποφασίσει περαιτέρω κατάλληλα μέτρα,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:

               1.

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίζουν ότι τα διαθέσιμα μέτρα για τη μείωση των επιπέδων του καδμίου στα τρόφιμα, ιδίως στα δημητριακά, τα λαχανικά και τις πατάτες, εφαρμόζονται σταδιακά από τους γεωργούς και τους υπευθύνους επιχειρήσεων τροφίμων. Αυτό περιλαμβάνει αποτελεσματικούς τρόπους για τη γνωστοποίηση και την προώθηση των μεθόδων μείωσης στους γεωργούς και τους υπευθύνους επιχειρήσεων τροφίμων.

               2.

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίζουν ότι, όταν απαιτούνται περισσότερες γνώσεις για τον καθορισμό των κατάλληλων μέτρων μείωσης, π.χ. για συγκεκριμένη καλλιέργεια ή σε συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή, οι έλεγχοι/έρευνες πραγματοποιούνται για να καλυφθούν οι ελλιπείς γνώσεις.

               3.

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να παρακολουθούν τακτικά την πρόοδο των μέτρων μείωσης που εφαρμόστηκαν, με τη συλλογή στοιχείων σχετικά με τα επίπεδα καδμίου στα τρόφιμα. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι:

                           1.

                           τα αναλυτικά αποτελέσματα παρέχονται σε τακτική βάση στην EFSA για τη συλλογή τους σε βάση δεδομένων·

                           2.

                           τον Δεκέμβριο του 2015 θα υποβληθεί στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή έκθεση για την πρόοδο που σημειώνει η εφαρμογή της παρούσας σύστασης, ενώ, το αργότερο εντός του Φεβρουαρίου του 2018, θα υποβληθεί τελική έκθεση. Σ' αυτές τις εκθέσεις ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στα επίπεδα καδμίου που προσεγγίζουν ή υπερβαίνουν τα μέγιστα όρια.

               4.

               Η δειγματοληψία και η ανάλυση πρέπει να διενεργούνται σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 333/2007 της Επιτροπής, της 28ης Μαρτίου 2007, για τον καθορισμό μεθόδων δειγματοληψίας και ανάλυσης για τον επίσημο έλεγχο των επιπέδων μολύβδου, καδμίου, υδραργύρου, ανόργανου κασσιτέρου, 3-μονοχλωροπροπανοδιόλης και βενζο[a]πυρενίου στα τρόφιμα (6).

      Βρυξέλλες, 4 Απριλίου 2014.

            Για την Επιτροπή

         Tonio BORG

            Μέλος της Επιτροπής

      (1)  ΕΕ L 364 της 20.12.2006, σ. 5.

      (2)  The EFSA Journal (2009) 980, 1-139.

      (3)  The EFSA Journal (2011)· 9(2):1975.

      (4)  Σειρά 64 του ΠΟΥ για τα πρόσθετα τροφίμων, 73η συνεδρίαση της κοινής επιτροπής εμπειρογνωμόνων των FAO/ΠΟΥ για τα πρόσθετα τροφίμων (JECFA), Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, Γενεύη, 2011.

      (5)  Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τα αποτελέσματα της αξιολόγησης των κινδύνων και τις στρατηγικές περιορισμού των κινδύνων από τις ουσίες: κάδμιο και οξείδιο του καδμίου (ΕΕ C 149 της 14.6.2008, σ. 6).

      (6)  ΕΕ L 88 της 29.3.2007, σ. 29.