Avis juridique important

|

32000H0789

2000/789/ΕΚ: Σύσταση της Επιτροπής, της 29ης Νοεμβρίου 2000, για τις κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τις άδειες που χορηγούνται σε αποθηκευτές, δυνάμει της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου, όσον αφορά τη διακίνηση προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2000) 3355]

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 314 της 14/12/2000 σ. 0029 - 0031

Σύσταση της Επιτροπήςτης 29ης Νοεμβρίου 2000για τις κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τις άδειες που χορηγούνται σε αποθηκευτές, δυνάμει της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου, όσον αφορά τη διακίνηση προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2000) 3355](2000/789/ΕΚ)Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 211 δεύτερη περίπτωση,Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Η οδηγία 92/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1992 σχετικά με το γενικό καθεστώς, την κατοχή, την κυκλοφορία και τους ελέγχους των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης(1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2000/47/ΕΚ(2), απαιτεί να έχουν εγκριθεί, από τα κράτη μέλη, οι αποθήκες και οι αποθηκευτές που παραλαμβάνουν βιομηχανοποιημένα καπνά, οινόπνευμα, αλκοολούχα ποτά και ορυκτέλαια.(2) Η έκθεση της ομάδας υψηλού επιπέδου σχετικά με την απάτη στους τομείς των καπνών και του οινοπνεύματος, η οποία εγκρίθηκε από τους γενικούς διευθυντές τελωνείων και έμεσης φορολογίας στις 24 Απριλίου 1998, περιλαμβάνει συστάσεις για την καταπολέμηση της απάτης.(3) Στην ανακοίνωσή της προς το Συμβούλιο, σχετικά με τις ενέργειες για την καταπολέμηση της απάτης στον τομέα των ειδικών φόρων κατανάλωσης, η Επιτροπή ενέκρινε πλήρως την ανάλυση της ομάδας υψηλού επιπέδου όσον αφορά τα αίτια του προβλήματος και συμφώνησε με τις συστάσεις της ομάδας(3).(4) Στις 19 Μαΐου 1998, το Συμβούλιο Ecofin ενέκρινε την περίληψη της έκθεσης της ομάδας υψηλού επιπέδου και ανέλαβε πολιτική δέσμευση για την καταπολέμηση της απάτης.(5) Η ανάλυση της εν λόγω ομάδας έδειξε ότι τα κριτήρια χορήγησης και ανάκλησης της άδειας των αποθηκευτών διαφέρουν μεταξύ των κρατών μελών.(6) Σύμφωνα με το άρθρο 13 στοιχείο α) της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ, οι εθνικές αρχές πρέπει να απαιτούν εγγύηση από τους εγκεκριμένους αποθηκευτές η οποία να καλύπτει τον κίνδυνο που περικλείει η ενδοκοινοτική κυκλοφορία των εμπορευμάτων.(7) Σύμφωνα με το άρθρο 13 στοιχείο α) της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ, οι εθνικές αρχές δύνανται να απαιτούν εγγύηση από τους εγκεκριμένους αποθηκευτές η οποία να καλύπτει τον κίνδυνο που περικλείει η παραγωγή, η μεταποίηση και η κατοχή των εμπορευμάτων.(8) Σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφος 2 στοιχείο α) της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ, οι εθνικές αρχές πρέπει να απαιτούν από τους εγγεγραμμένους επαγγελματίες εγγύηση πληρωμής.(9) Τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα να καθορίσουν τον τρόπο της εγγύησης.(10) Σύμφωνα με το άρθρο 15α παράγραφος 1 της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ, τα κράτη μέλη πρέπει να διαθέτουν μια ηλεκτρονική βάση δεδομένων σχετικά με τους εγκεκριμένους αποθηκευτές και τους εγγεγραμμένους επαγγελματίες όσον αφορά τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης καθώς και τις εγκαταστάσεις που έχουν εγκριθεί ως φορολογικές αποθήκες.(11) Η ομάδα υψηλού επιπέδου συνέστησε να θεσπίσουν η Επιτροπή και τα κράτη μέλη κοινές αρχές για την έγκριση των αποθηκών και των αποθηκευτών.(12) Το σεμινάριο Fiscalis που πραγματοποιήθηκε στο Λουξεμβούργο στις αρχές Οκτωβρίου 1998 αποσκοπούσε στην κατάρτιση ενός οδηγού για τη χορήγηση και την ανάκληση των αδειών των αποθηκευτών και για τον έλεγχο των αποθηκευμένων εμπορευμάτων.(13) Κατά τις συνεδριάσεις της επιτροπής ειδικών φόρων κατανάλωσης συζητήθηκε το θέμα και ζητήθηκε από τα κράτη μέλη να υποβάλουν προτάσεις σχετικά με το περιεχόμενο αυτών των διατάξεων.(14) Για να διασφαλιστούν περισσότερο ενιαίες διαδικασίες για τη χορήγηση και την ανάκληση των αδειών, οι αντιπρόσωποι των κρατών μελών στην επιτροπή ειδικών φόρων κατανάλωσης ενέκριναν ομόφωνα τις διατάξεις της παρούσας σύστασης,ΣΥΝΙΣΤΑ:ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣΆρθρο 11. Τα κράτη μέλη καλούνται να εφαρμόσουν τις διατάξεις της παρούσας σύστασης κατά τη χορήγηση σε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που διαχειρίζεται αποθήκη άδειας για:α) να παράγει, να μεταποιεί, να κατέχει να παραλαμβάνει και να αποστέλλει, κατά την άσκηση του επαγγέλματός του, προϊόντα που υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης και τελούν υπό αναστολή επιβολής του φόρου αυτού·β) να παραλαμβάνει, να κατέχει και να αποστέλλει προϊόντα που υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης και τελούν υπό αναστολή επιβολής του φόρου αυτού.2. Η παρούσα σύσταση πρέπει να εφαρμόζονται επίσης ευρέως κατά τη χορήγηση άδειας σε εγγεγραμμένο επαγγελματία, δηλαδή σε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που δεν έχει την ιδιότητα του εγκεκριμένου αποθηκευτή, να παραλαμβάνει, στο πλαίσιο των επαγγελματικών του δραστηριοτήτων, προϊόντα που υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης, τελούν υπό αναστολή επιβολής του φόρου αυτού και προέρχονται από άλλο κράτος μέλος.ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΧΟΡΗΓΗΣΗΣ ΤΩΝ ΑΔΕΙΩΝΆρθρο 21. Αν και τα κράτη μέλη καλούνται να εφαρμόζουν αυστηρά κριτήρια για τη χορήγηση των αδειών στα πρόσωπα που αναφέρονται στο άρθρο 1, πρέπει να επιτυγχάνεται ισορροπία μεταξύ της διευκόλυνσης των συναλλαγών και της αποτελεσματικότητας του ελέγχου.2. Για να είναι δυνατή η λήψη ορθής απόφασης και η αξιολόγηση του ενδεχόμενου κινδύνου για τα φορολογικά έσοδα από τη χορήγηση της άδειας, πρέπει προηγουμένως να ληφθούν από τον αιτούντα οι ακόλουθες πληροφορίες:- το όνομα και η διεύθυνση των αιτούντων,- το είδος δραστηριότητας,- το σχέδιο των εγκαταστάσεων, ο τόπος στον οποίο βρίσκονται και η περιγραφή της δραστηριότητας και των εγκαταστάσεων,- γραπτή αίτηση συνοδευόμενη από τα εμπορικά έγγραφα και στοιχεία σχετικά με την εγγραφή της εταιρείας,- ο αριθμός ΦΠΑ,- απόσπασμα της εγγραφής στο εμπορικό επιμελητήριο ή αντίστοιχη βάση δεδομένων, εφόσον το οικείο κράτος μέλος απαιτεί αυτή την εγγραφή,- τα ονόματα των υπευθύνων της εταιρείας, η ιδιότητα και οι αρμοδιότητές τους στην εταιρεία,- στοιχεία σχετικά με το λογιστικό σύστημα της εταιρείας, τα μέτρα εσωτερικού ελέγχου και οι μέθοδοι λογιστικού ελέγχου,- στοιχεία σχετικά με την οικονομική κατάσταση της εταιρείας, τα έσοδά της κατά τα προηγούμενα έτη και την τήρηση άλλων φορολογικών υποχρεώσεων (τελωνείων, ΦΠΑ, άμεσης φορολογίας),- το επίπεδο των αποθεμάτων, εκτίμηση σχετικά με την παραγωγή, την κατοχή ή τη μεταφορά εμπορευμάτων σε δεδομένη χρονική περίοδο,- στοιχεία σχετικά με τις προηγούμενες και παρούσες άδειες αποθήκευσης που κατέχει ο αιτών σε άλλα κράτη μέλη.Οι πληροφορίες αυτές μπορούν να ληφθούν με ένα ειδικό έντυπο αίτησης.3. Τα κράτη μέλη μπορούν να ζητήσουν από τους ενδεχόμενους αποταμιευτές να παράσχουν έναν κατάλογο των κρατών μελών στα οποία προβλέπουν να αποστείλουν εμπορεύματα που υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης και τελούν υπό αναστολή επιβολής του φόρου αυτού. Αυτός ο κατάλογος μπορεί να διαβιβαστεί εκουσίως στα σχετικά κράτη μέλη προορισμού.Άρθρο 31. Για να σχηματίσουν σαφή άποψη σχετικά με την ύπαρξη και τη δομή των εγκαταστάσεων και της αποθήκης, τα κράτη μέλη μπορούν να πραγματοποιήσουν μια επίσκεψη πριν από τη χορήγηση της άδειας. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν, όταν είναι δυνατόν, το λεπτομερές σχέδιο της προτεινόμενης αποθήκης το οποίο έχει ιδιαίτερη σημασία για τη διευκόλυνση των λογιστικών και λοιπών ελέγχων, ιδίως όταν πρόκειται για μεγάλους χώρους καθώς και για. το σαφή καθορισμό των ορίων της ζώνης που προορίζεται για τα εμπορεύματα που τελούν υπό αναστολή επιβολής των φόρων.2. Αποτελεί σημαντικό στοιχείο κάθε αποθηκευτικού συστήματος η πρόβλεψη κατάλληλων μέτρων ελέγχου των αποθεμάτων που θα εφαρμόζονται από τα εξουσιοδοτημένα πρόσωπα και τις εθνικές διοικήσεις. Επίσης πρέπει να ελέγχεται η καταγωγή των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης καθώς και το σύνολο της διαδικασίας παραγωγής από την παραλαβή της πρώτης ύλης έως την αποστολή του τελικού προϊόντος. Αυτό ενδέχεται να απαιτεί την κωδικοποίηση και τη σήμανση των προϊόντων.ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΧΟΝΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΙΤΟΥΝΤΕΣΆρθρο 41. Τα κράτη μέλη καλούνται να ενημερώνουν τους αιτούντες αποθηκευτές και εγγεγραμμένους επαγγελματίες σχετικά με τις εθνικές υποχρεώσεις όσον αφορά την τήρηση βιβλίων προκειμένου να είναι σαφής ο λογιστικός έλεγχος όλων των προϊόντων που παραλαμβάνονται, παράγονται, μεταποιούνται, κατέχονται και αποστέλλονται.2. Οι αιτούντες αποθηκευτές πρέπει να ενημερώνονται σχετικά με την υποχρέωση να αναφέρονται στα λογιστικά βιβλία τους όλες οι πληροφορίες που είναι απαραίτητες για την ορθή λειτουργία και τον έλεγχο της φορολογικής αποθήκης, οι οποίες, ανάλογα με την νομοθεσία των κρατών μελών, περιλαμβάνουν κυρίως:- τις καταστάσεις των αποθεμάτων πρώτων υλών,- το βιβλίο παραγωγής,- τις καταστάσεις των αποθεμάτων όλων των προϊόντων,- τις καταστάσεις των εμπορευμάτων που έχουν παραληφθεί και αποσταλεί.3. Συγκεκριμένα, οι πληροφορίες που περιλαμβάνονται στα βιβλία του αποθηκευτή πρέπει να περιλαμβάνουν περιγραφή των εμπορευμάτων, τη φορολογική κατηγορία τους, τα στοιχεία του συνοδευτικού διοικητικού εγγράφου (ΣΔΕ), όπως ορίζεται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2719/92 της Επιτροπής(4), (εθνικός αριθμός του ΣΔΕ, ημερομηνία αναχώρησης των εμπορευμάτων και μνεία της ημερομηνίας κατά την οποία ο αποστολέας έλαβε το τρίτο αντίτυπο προς εκκαθάριση).4. Η λογιστική αποθήκη, οι λογαριασμοί κερδών και ζημιών, οι ισολογισμοί και οι εκθέσεις λογιστικού ελέγχου πρέπει να τίθενται στη διάθεση των αρμόδιων αρχών.5. Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών πρέπει να διενεργούν περιστασιακούς ελέγχους για, να παρακολουθούν τη δραστηριότητα της εταιρείας.Άρθρο 5Τα κράτη μέλη καλούνται να ενημερώνουν τους αποθηκευτές σχετικά με τις υποχρεώσεις τους όσον αφορά την εφαρμογή της εθνικής νομοθεσία περί ειδικών φόρων κατανάλωσης, ιδίως:- όσον αφορά την υποχρέωση να παρέχουν στις αρμόδιες αρχές τις απαραίτητες πληροφορίες για τη λειτουργία του συστήματος έγκαιρης πρειδοποίησης σχετικά με τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης,- όσον αφορά την υποχρέωση να χρησιμοποιούν ΣΔΕ για όλες τις ενδοκοινοτικές παραδόσεις και για τις εξαγωγές και να συμπληρώνουν με προσοχή το έγγραφο πριν από την αποστολή των εμπορευμάτων,- όσον αφορά την υποχρέωση να χρησιμοποιούν το εθνικό σύστημα αρίθμησης για το ΣΔΕ,- όσον αφορά την υποχρέωση να έχουν ακριβείς πληροφορίες σχετικά με τον προβλεπόμενο χρόνο μεταφοράς και, ενδεχομένως, στοιχεία σχετικά με τη διαδρομή που ακολουθεί λογικά το εμπόρευμα.ΕΓΓΥΗΣΕΙΣΆρθρο 61. Το ποσό της εγγύησης πρέπει να είναι ανάλογο με τον κίνδυνο που περικλείουν οι δραστηριότητες του αποθηκευτή ή του εγγεγραμμένου επαγγελματία.2. Το ποσό της εγγύησης πρέπει να αναθεωρείται τακτικά προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη ενδεχόμενες αλλαγές σχετικά με τον όγκο των συναλλαγών, τις δραστηριότητες του αποθηκευτή ή τους συντελεστές ειδικών φόρων κατανάλωσης που εφαρμόζονται στα κράτη μέλη.ΑΚΥΡΩΣΗ Η ΑΝΑΚΛΗΣΗ ΑΔΕΙΑΣΆρθρο 71. Η άδεια πρέπει κανονικά να ακυρώνεται ή να ανακαλείται μόνο για σοβαρούς λόγους και αφού εξεταστεί προσεκτικά από τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών η κατάσταση του αποθηκευτή.2. Η άδεια μπορεί, για παράδειγμα, να ακυρωθεί ή να ανακληθεί σε περίπτωση:- μη εκπλήρωσης των υποχρεώσεων που συνεπάγεται η άδεια,- ανεπαρκούς αποθέματος για την απαιτούμενη εγγύηση,- επανειλημμένης μη τήρησης των ισχυουσών διατάξεων,- συμμετοχής σε εγκληματικές δραστηριότητες,- φοροδιαφυγής ή φοροαποφυγής.ΔΙΑΦΟΡΑΆρθρο 81. Η τακτική ενημέρωση της ηλεκτρονικής βάσης δεδομένων (SEED: σύστημα ανταλλαγής δεδομένων σχετικά με τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης) που προβλέπεται από το άρθρο 15α παράγραφος 1 της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ, πρέπει να περιλαμβάνει όλες τις νέες άδειες που χορηγούνται ή τις τροποποιήσεις των δεδομένων που περιέχει όσον αφορά π.χ. την επέκταση των δραστηριοτήτων, την αλλαγή διεύθυνσης ή την ανάκληση της άδειας.2. Εάν το επιτρέπει η εθνική νομοθεσία, μπορούν να γνωστοποιηθούν σε κράτος μέλος, εφόσον το ζητήσει, πληροφορίες σχετικά με τους αιτούντες που έχουν προηγούμενες εμπορικές δραστηριότητες σε κράτος μέλος.3. Τα κράτη μέλη καλούνται να θεσπίσουν τα ενδεικνυόμενα μέτρα για να ελέγχουν την παραγωγή, τη μεταποίηση, την αποθήκευση, την παραλαβή και την αποστολή εμπορευμάτων σε αποθήκες, καθώς και την κυκλοφορία των εμπορευμάτων που υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης και τελούν υπό αναστολή επιβολής του φόρου αυτού. Εάν παραστεί ανάγκη, τα κράτη μέλη δύνανται να παρέχουν αμοιβαία συνδρομή για την εκπλήρωση αυτών των υποχρεώσεων σύμφωνα με τους κανόνες για τη διοικητική συνεργασία και την αμοιβαία συνδρομή.ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣΆρθρο 9Τα κράτη μέλη καλούνται να γνωστοποιήσουν στην Επιτροπή έως τις 31 Δεκεμβρίου 2001 τις κυριότερες διατάξεις νομοθετικού, κανονιστικού και διοικητικού περιεχομένου που θεσπίζουν σύμφωνα με την παρούσα σύσταση, και να γνωστοποιήσουν στην Επιτροπή οποιαδήποτε μεταγενέστερη τροποποίηση.Άρθρο 10Η παρούσα σύσταση απευθύνεται στα κράτη μέλη.Βρυξέλλες, 29 Νοεμβρίου 2000.Για την ΕπιτροπήFrederik BolkesteinΜέλος της Επιτροπής(1) ΕΕ L 76 της 23.3.1992, σ. 1.(2) ΕΕ L 197 της 29.7.2000, σ. 73.(3) SEC(1998) 732 τελικό της 29ης Απριλίου 1998.(4) ΕΕ L 276 της 19.9.1992, σ. 1.


Σύσταση για γνώµη του Συµßουλίου σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 για το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Μάλτας, 2005-2008


Avis juridique important

|

31982K2242

Σύσταση αριθ. 2242/82/EKAX τής Επιτροπής τής 10ης Αυγούστου 1982 περί επιβολής προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ σέ δοκούς μέ πλατιά πτερύγια (μορφοσιδήρους) καταγωγής Ισπανίας

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 238 της 13/08/1982 σ. 0032 - 0034

***** ΣΥΣΤΑΣΗ αριθ. 2242/82/ΕΚΑΧ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  της 10ης Αυγούστου 1982  περί επιβολής προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ σε δοκούς με πλατιά πτερύγια (μορφοσιδήρους) καταγωγής Ισπανίας  Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητος Άνθρακος και Χάλυβος,  τη σύσταση αριθ. 3018/79/ΕΚΑΧ της Επιτροπής της 21ης Δεκεμβρίου 1979 περί της άμυνας κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ ή επιδοτήσεως εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής κοινότητος Άνθρακος και Χάλυβος (1), όπως τροποποιήθηκε από τη σύσταση αριθ. 1995/82/ΕΚΑΧ (2), και ιδίως το άρθρο 11,  τις διαβουλεύσεις στο πλαίσιο της Συμβουλευτικής Επιτροπής όπως προβλέπεται από το άρθρο 6 της σύστασης αριθ. 3018/79/ΕΚΑΧ,  Εκτιμώντας:  ότι τον Ιούλιο 1982 η Επιτροπή έλαβε καταγγελία, που υποβλήθηκε από την Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Βιομηχανιών Άνθρακα και Χάλυβα (EUROFER) εξ ονόματος όλων σχεδόν των Ευρωπαίων παραγωγών δοκών με πλατιά πτερύγια·  ότι, καθώς η καταγγελία περιείχε επαρκή αποδεικτικά στοιχεία για την ύπαρξη ντάμπινγκ όσον αφορά το εν λόγω προϊόν καταγωγής Ισπανίας και για τη σημαντική ζημία που προκύπτει από τούτο, η Επιτροπή γνωστοποίσε, κατά συνέπεια, με ανακοίνωση που δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (3), την κίνηση διαδικασίας σχετικά με τις εισαγωγές δοκών με πλατιά πτερύγια καταγωγής Ισπανίας και άρχισε έρευνα για το θέμα αυτό σε κοινοτικό επίπεδο·  ότι η Επιτροπή έχει δημοσιεύσει τις βασικές τιμές (4) που υπολογίζονται βάσει της κατώτατης κανονικής τιμής ή των εξόδων παραγωγής στις προμηθεύουσες χώρες όπου υπάρχουν κανονικές συνθήκες ανταγωνισμού, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων μεταφοράς, ασφαλίσεως και τελωνειακών επιβαρύνσεων·  ότι για τον αρχικό προσδιορισμό του ντάμπινγκ η Επιτροπή συνέκρινε για το πρώτο ήμισυ του 1982 τις τιμές των εξαγωγών στην Κοινότητα των σχετικών προϊόντων με τις βασικές τιμές·  ότι η σύγκριση αυτή εμφανίζει ότι μεταξύ Ιανουαρίου και Ιουνίου 1982 σημαντικές ποσότητες δοκών καταγωγής Ισπανίας έχουν προσφερθεί για εισαγωγή μέσα στην Κοινότητα σε τιμές κατώτερες από τις βασικές τιμές, και ότι έχει εφαρμοστεί ντάμπινγκ τα περιθώρια του οποίου έχουν εξασφαλιστεί με την προσφορά των κατωτέρων αυτών τιμών· ότι το περιθώριο έχει κυμανθεί, υπερβαίνοντας μερικές φορές το 20 %·  ότι, όσον αφορά τη ζημία που προεκλήθη στον ενδιαφερόμενο κοινοτικό κλάδο παραγωγής, τα διαθέσιμα στην Επιτροπή αποδεικτικά στοιχεία εμφαίνουν ότι οι εισαγωγές των προϊόντων αυτών καταγωγής Ισπανίας στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, η οποία παραδοσιακά εισάγει στην Κοινότητα το μεγαλύτερο τμήμα των προϊόντων αυτών, αυξήθηκαν κατά αξιοσημείωτο τρόπο τα τελευταία έτη· ότι το επίπεδο των εισαγωγών αυτών στην Γερμανία ήταν το 1977 85 824 τόνοι και αυξήθηκαν το 1980 σε 112 100 τόνους, το 1981 σε 130 414 τόνους και κατά την εξάμηνη περίοδο από Οκτώβριο 1981 έως Μάρτιο 1982 σε 90 715 τόνους· ότι κατά τη διάρκεια της εξάμηνης περιόδου που τελείωσε τον Μάιο 1982 κατετέθησαν στις γερμανικές αρχές αιτήσεις αδείας εισαγωγών για 125 574 τόνους·  ότι το 1980 οι εισαγωγές του προϊόντος αυτού καταγωγής Ισπανίας στη Γερμανία αντιπροσώπευαν το 16 % της γερμανικής και το 7 % της κοινοτικής κατανάλωσης· ότι η μέση μηνιαία ποσότητα για την οποία εξεδόθησαν άδειες εισαγωγής μεταξύ Δεκεμβρίου 1981 και Μαΐου 1982 από τις γερμανικές αρχές αντιστοιχεί στο 37 % της μέσης μηνιαίας κατανάλωσης στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και στο 17 % περίπου της μέσης μηνιαίας κατανάλωσης στην Κοινότητα το 1981·  ότι όσον αφορά τις τιμές, οι διαθέσιμες στην Επιτροπή πληροφορίες εμφανίζουν ότι οι τιμές στις οποίες το προϊόν αυτό καταγωγής Ισπανίας πωλήθηκε στους κοινοτικούς πελάτες είναι σημαντικά κατώτερες από τις τιμές καταλόγου των κοινοτικών παραγωγών· ότι σε ορισμένες περιπτώσεις η χαμηλότερη αυτή προσφορά τιμής υπερέβαινε το 20 %· ότι οι τιμές αυτές εξαναγκάζουν τον κοινοτικό βιομηχανικό κλάδο είτε να χάσει από τις πωλήσεις είτε να ευθυγραμμίσει προς τα κάτω τις τιμές του και να πωλήσει τα ομοειδή προϊόντα σε επίπεδα τιμών ανεπαρκή για την κάλυψη του κόστους του·  ότι η κοινοτική βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα ευρίσκεται σε κατάσταση κρίσεως χαρακτηριζόμενη από πτώση της παραγωγής, ιδιαίτερα χαμηλή χρήση της ικανότητας παραγωγής και μειωμένα κέρδη ή αυξημένες ζημίες· ότι ο αριθμός των απασχολουμένων μειώθηκε κατά 244 780 ή 30,8 % μεταξύ 1974 και 1981· ότι όσον αφορά ειδικότερα τις δοκούς με πλατιά πτερύγια, η ποσότητα νέων παραγγελιών που έλαβαν οι γερμανοί παραγωγοί στο πρώτο τρίμηνο του 1982 ήταν κατά 30 % χαμηλότερη από τις παραγγελίες του τέταρτου τριμήνου 1981 και κατά 48 % χαμηλότερη από τις παραγγελίες του πρώτου τριμήνου 1981· ότι η σημαντική αυτή πτώση συμπίπτει με απότομη αύξηση του αριθμού αδειών εισαγωγής που εκδόθηκαν για τα εν λόγω προϊόντα καταγωγής Ισπανίας· ότι η εισαγωγή των ποσοτήτων που έχουν λάβει τη σχετική άδεια και η μεταπώλησή τους σε χαμηλές τιμές θέτει σε σοβαρό κίνδυνο την προσπάθεια που σήμερα καταβάλλεται από τις κοινοτικές αρχές και τους παραγωγούς να μειώσουν την παραγωγή και να αυξήσουν τις τιμές σε κερδοφόρο επίπεδο·  ότι η Επιτροπή έλαβε επίσης υπόψη της τη ζημία που προκλήθηκε από άλλους παράγοντες οι οποίοι, μεμονωμένα ή σε συνδιασμό, επηρεάζουν επίσης τη βιομηχανία της Κοινότητας· ότι στο πλαίσιο αυτό διαπίστωσε, χρησιμοποιώντας τις διαθέσιμες πληροφορίες, ότι μεταξύ 1978 και 1980 το επίπεδο κατανάλωσης μειώθηκε κατά 10 % περίπου· ότι, από το 1978, ο όγκος των εισαγωγών από άλλες πηγές στη Γερμανία παρέμεινε σχετικά σταθερός και σε χαμηλό επίπεδο και ότι το 1981 δεν υπερέβη το τέταρτο των παραδόσεων ομοειδών προϊόντων καταγωγής Ισπανίας· ότι η επίδραση των εισαγωγών που έχουν αποτελέσει αντικείμενο ντάμπινγκ έχει απομονωθεί από τους άλλους παράγοντες που επηρεάζουν δυσμενώς τη βιομηχανία, αν ειδικότερα ληφθεί υπόψη η απότομη αύξηση των ισπανικών εισαγωγών μετά το τρίτο τρίμηνο του 1981· ότι, εκτιμώντας τις προσπάθειες αναδιαρθρώσεως που σήμερα καταβάλλει η κοινοτική βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα, η Επιτροπή κατέληξε στο προσωρινό συμπέρασμα ότι οι εισαγωγές προϊόντων στα οποία έχει εφαρμοστεί ντάμπινγκ προκαλούν ή απειλούν να προκαλέσουν ουσιώδη ζημία στην κοινοτική βιομηχανία·  ότι μία διμερής συμφωνία μεταξύ της Κοινότητας και της Ισπανίας που αφορά τις ισπανικές εξαγωγές ορισμένων προϊόντων σιδήρου και χάλυβα προς την Κοινότητα συνομολογήθηκε το 1978 και παρατάθηκε η ισχύς της μέχρι 31ης Δεκεμβρίου 1982· ότι η Επιτροπή έχει τη γνώμη ότι η κανονική λειτουργία της συμφωνίας αυτής δεν μπορεί πια να εξασφαλισθεί λόγω επίμονης και αδικαιολόγητης υποτιμολόγησης των τιμών της συμφωνίας για τις δοκούς μέσω εισαγών των προϊόντων αυτών καταγωγής Ισπανίας· ότι, μετά από διαβουλεύσεις με τις ισπανικές αρχές, η Επιτροπή ανέστειλε από 1ης Ιουλίου 1982 την εφαρμογή των κανόνων περί τιμών της συμφωνίας για τις δοκούς με πλατιά πτερύγια·  ότι επιπροσθέτως, οι εισαγωγές στην Κοινότητα δοκών με πλατιά πτερύγια καταγωγής Ισπανίας έχουν υπερβεί κατά 50 % τις ποσότητες που προβλέπονται στη συμφωνία·  ότι υπό τις συνθήκες αυτές και για να αποφευχθεί περαιτέρω ζημία κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, τα συμφέροντα της Κοινότητας επιβάλλουν άμεση παρέμβαση που συνίσταται στην επιβολή προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ· ότι, λαμβάνοντας υπόψη το μέγεθος της ζημίας που προκλήθηκε, το ποσοστό του δασμού αυτού πρέπει να είναι ίσο μέ:  - τη διαφορά μεταξύ των βασικών τιμών που έχουν δημοσιευτεί από την Επιτροπή για τα προϊόντα αυτά και της τιμής τους κατά την εισαγωγή στην Κοινότητα, ή  - το σταθμισμένο μέσο ποσό με το οποίο οι εισαγωγές στη Γερμανία είναι κατώτερες από τις βασικές αυτές τιμές, λαμβάνοντας υπόψη την τελευταία περίοδο για την οποία υπάρχουν πληροφορίες διαθέσιμες στην Επιτροπή, δηλαδή μεταξύ 1ης Ιανουαρίου και 11ης Ιουνίου 1982,  οποιοδήποτε ποσό είναι υψηλότερο·  ότι, για να αποφευχθεί ενδεχόμενη διαφυγή καταβολής του δασμού αντιντάμπινγκ, είναι αναγκίο να καθιερωθεί μια άλλη βάση για τον υπολογισμό του δασμού αυτού, όταν τα σχετικά προϊόντα δεν τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία από τον πρώτο αγοραστή μέσα στην Κοινότητα· ότι η μέθοδος που θα χρησιμοποιηθεί θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη της ένα εύλογο περιθώριο μεταξύ των τιμών εισαγωγής και των τιμών μεταπωλήσεως που χρεώνουν οι κοινοτικοί εισαγωγείς για τα προϊόντα αυτά καταγωγής Ισπανίας· ότι η Επιτροπή κρίνει κατάλληλο ένα περιθώριο 15 %·  ότι θα πρέπει να ορισθεί ένα χρονικό όριο μέσα στο οποίο τα ενδιαφερόμενα μέρη μπορούν, μετά την επιβολή του προσωρινού δασμού, να γνωστοποιήσουν τις απόψεις τους και να ζητήσουν να ακουστούν προφορικά από την Επιτροπή·  ότι πρέπει να ανακληθεί ο οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ για δοκούς με πλατιά πτερύγια καταγωγής Ισπανίας που εισάγονται από άλλη χώρα μη Κράτος μέλος και ο οποίος είχε επιβληθεί με τη σύσταση αριθ. 935/79/ΕΚΑΧ της Επιτροπής (1),  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:  Άρθρο 1  1. Με την παρούσα σύσταση επιβάλλεται προσωρινός δασμός αντιντάμπινγκ στις δοκούς με πλατιά πτερύγια (σιδηροδοκούς) της διακρίσεως 73.11 Α ex Ι του Κοινού Δασμολογίου και που αντιστοιχούν στον κώδικα ΝΙΜΕΧΕ 73.11-12, καταγωγής Ισπανίας.  2. α) Το ποσό του δασμού θα είναι ίσο μέ:  - το ποσό κατά το οποίο η πραγματική τιμή (βασική τιμή και λοιπές επιβαρύνσεις) που έχει οριστεί με σύμβαση, ελεύθερο στα σύνορα, με πληρωμένο το δασμό, είναι χαμηλότερη από την πλέον πρόσφατη πραγματική τιμή (βασική τιμή και λοιπές επιβαρύνσεις) που έχει δημοσιεύσει η Επιτροπή για τα προϊόντα αυτά, ή  - 8,63 ECU ανά 1 000 χιλιόγραμμα καθαρού βάρους,  οποιοδήποτε ποσό είναι υψηλότερο.  β) Στην περίπτωση που τα προϊόντα που ορίζονται στην παράγραφο 1 δεν τίθενται σε κυκλοφορία στη βάση της τιμής του πρώτου αγοραστή στην Κοινότητα, το ποσό του δασμού θα είναι ίσο μέ:  - το ποσό κατά το οποίο η πραγματική τιμή (βασική τιμή και λοιπές επιβαρύνσεις) που έχει οριστεί με σύμβαση ελεύθερο στα σύνορα, με πληρωμένο δασμό, είναι χαμηλότερη από την πλέον πρόσφατη πραγματική τιμή (βασική τιμή και λοιπές επιβαρύνσεις) που έχει δημοσιεύσει η Επιτροπή για τα προϊόντα αυτά, αυξημένη κατά 15 %, ή  - 8,63 ECU ανά 1 000 χιλιόγραμμα καθαρού βάρους,  οποιοδήποτε ποσό είναι υψηλότερο.  γ) εντούτοις, στην περίπτωση που ο υποβάλλων τη δήλωση μπορεί να παράσχει ικανοποιητικές αποδείξεις στις τελωνειακές αρχές σχετικά με την τιμή που πλήρωσε ο πρώτος αγοραστής, θα εφαρόζεται η παράγραφος α.  3. Για την εφαρμογή του δασμού αυτού θα ισχύουν οι διατάξεις που ισχύουν σχετικά με τους τελωνειακους δασμούς.  4. Η αποδέσμευση για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία μέσα στην Κοινότητα των προϊόντων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 θα υπόκειται σε προηγούμενη σύσταση ασφαλείας ίσης με το ποσό του προσωρινού δασμού.  Άρθρο 2  1. Με την επιφύλαξη του άρθρου 7 παράγραφος 4 υπό β και γ της σύστασης αριθ. 3018/79/ΕΚΑΧ, τα ενδιαφερόμενη μέρη μπορούν να γνωστοποιήσουν τις απόψεις τους και να ζητήσουν να ακουστούν προφορικά από την Επιτροπή εντός προθεσμίας ενός μηνός από την έναρξη της ισχύος της παρούσας σύστασης.  2. Τηρουμένων των άρθρων 11, 12 και 14 της σύστασης αριθ. 3018/79/ΕΚΑΧ, η παρούσα σύσταση θα εφαρμόζεται επί τέσσερις μήνες ή μέχρις ότου η Επιτροπή εκδώσει οριστικά μέτρα.  Άρθρο 3  Καταργείται ο οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ που ορίστηκε με την σύσταση αριθ. 935/79/ΕΚΑΧ που αφορούσε τις εισαγωγές δοκών με πλατιά πτερύγια της διακρίσεως 73.11 Α ex Ι και αντιστοιχεί στον κώδικα ΝΙΜΕΧΕ 73.11-12 καταγωγής Ισπανίας, αλλά που εισάγονται από άλλη χώρα μη Κράτος μέλος.  Άρθρο 4  Η παρούσα σύσταση αρχίζει να ισχύει την επομένη ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.  Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 10 Αυγούστου 1982.  Για την 'Επιτροπή  Etienne DAVIGNON  Αντιπρόεδρος  (1) ΕΕ αριθ. L 339 της 31. 12. 1979, σ. 15.  (2) ΕΕ αριθ. L 215 της 23. 7. 1982, σ. 28.  (3) ΕΕ αριθ. C 207 της 10. 8. 1982, σ. 4.  (4) ΕΕ αριθ. L 372 της 29. 12. 1981, σ. 1.  (1) ΕΕ αριθ. L 117 της 12. 5. 1979, σ. 16.


title: Σύσταση της Επιτροπής, της 7ης Μαΐου 2009 , σχετικά με την κανονιστική ρύθμιση των τελών τερματισμού σταθερών και κινητών επικοινωνιών στην ΕΕ

text:
               20.5.2009

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 124/67

      ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

   της 7ης Μαΐου 2009
   σχετικά με την κανονιστική ρύθμιση των τελών τερματισμού σταθερών και κινητών επικοινωνιών στην ΕΕ
   (2009/396/ΕΚ)
   Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας
   την οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία πλαίσιο) (1), και ιδίως το άρθρο 19 παράγραφος 1,
   Έπειτα από διαβούλευση με την επιτροπή επικοινωνιών,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές (ΕΡΑ) συμβάλλουν στην ανάπτυξη της εσωτερικής αγοράς, μεταξύ άλλων, συνεργαζόμενες μεταξύ τους και με την Επιτροπή, κατά διαφανή τρόπο, προκειμένου να εξασφαλιστεί η ανάπτυξη συνεκτικής ρυθμιστικής πρακτικής. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της αξιολόγησης των περισσότερων από 850 σχεδίων μέτρων που έχουν κοινοποιηθεί δυνάμει του άρθρου 7 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ, προέκυψε ότι συνεχίζουν να υφίστανται ανακολουθίες κατά την κανονιστική ρύθμιση των τελών τερματισμού φωνητικών κλήσεων.

               (2)

               Μολονότι στα περισσότερα κράτη μέλη προβλέπεται εν γένει κάποια μορφή κοστοστρέφειας, από χώρα σε χώρα επικρατεί απόκλιση στα μέτρα ελέγχου των τιμών. Εκτός από σημαντική διαφοροποίηση στα εργαλεία κοστολόγησης που επιλέγονται, υπάρχουν και διαφορετικές πρακτικές στην εφαρμογή των εν λόγω εργαλείων. Το γεγονός αυτό διευρύνει τη διασπορά μεταξύ τελών τερματισμού χονδρικής που ισχύουν σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία μόνο εν μέρει μπορεί να εξηγηθεί από τις εθνικές ιδιαιτερότητες. Η ευρωπαϊκή ομάδα ρυθμιστικών αρχών (ERG) που ιδρύθηκε με την απόφαση 2002/627/ΕΚ της Επιτροπής (2) το αναγνωρίζει στην οικεία «Κοινή θέση σχετικά με συμμετρία των τελών τερματισμού κλήσεων σταθερών και τη συμμετρία των τελών κλήσεων τερματισμού κινητών». Οι ΕΡΑ έχουν επίσης, σε ορισμένες περιπτώσεις, εγκρίνει υψηλότερα τέλη τερματισμού για μικρότερες επιχειρήσεις σταθερών ή κινητών επικοινωνιών, με την αιτιολογία ότι οι εν λόγω φορείς είναι νεοεισερχόμενοι στην αγορά και δεν έχουν επωφεληθεί από οικονομίες κλίμακας ή/και υπόκεινται σε διαφορετικές συνθήκες κόστους. Οι ασυμμετρίες αυτές υπάρχουν τόσο εντός όσο και εκατέρωθεν εθνικών συνόρων, μολονότι παρουσιάζουν βραδεία μείωση. Στην κοινή της θέση, η ERG αναγνώρισε ότι τα τέλη τερματισμού πρέπει κανονικά να είναι συμμετρικά και ότι για περιπτώσεις ασυμμετρίας απαιτείται επαρκής αιτιολόγηση.

               (3)

               Σημαντικές αποκλίσεις στη ρυθμιστική αντιμετώπιση των τελών τερματισμού σταθερών και κινητών προκαλούν θεμελιώδεις στρεβλώσεις του ανταγωνισμού. Οι αγορές τερματισμού κλήσεων αντιστοιχούν σε κατάσταση αμφίδρομης πρόσβασης, όπου και οι δύο διασυνδεόμενοι φορείς εκμετάλλευσης τεκμαίρεται ότι ωφελούνται από τη ρύθμιση, αλλά καθώς οι εν λόγω φορείς είναι επίσης σε ανταγωνισμό μεταξύ τους για τους συνδρομητές, τα τέλη τερματισμού συνεπάγονται ενδεχομένως σημαντικό στρατηγικό και ανταγωνιστικό αντίκτυπο. Όταν τα τέλη τερματισμού ορίζονται πάνω από το αποδοτικό κόστος, προκύπτουν σημαντικές μεταβιβάσεις μεταξύ αγορών σταθερών και κινητών επικοινωνιών και των καταναλωτών. Επιπλέον, σε αγορές όπου οι φορείς εκμετάλλευσης διαθέτουν ασύμμετρα μερίδια αγοράς, το γεγονός αυτό μπορεί να οδηγήσει στην καταβολή σημαντικών ποσών από μικρότερους σε μεγαλύτερους ανταγωνιστές. Εξάλλου, το απόλυτο επίπεδο των τελών τερματισμού κλήσεων κινητών παραμένει υψηλό σε σειρά κρατών μελών σε σύγκριση με τα ισχύοντα σε διάφορες χώρες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς επίσης και σε σχέση με τέλη τερματισμού σταθερών γενικότερα, με αποτέλεσμα να συνεχίζονται τα υψηλά, αν και φθίνοντα επίπεδα τιμών για τους τελικούς καταναλωτές. Τα υψηλά τέλη τερματισμού τείνουν να οδηγούν σε υψηλές τιμές λιανικής για εξερχόμενες κλήσεις και αντίστοιχα χαμηλότερα ποσοστά χρήσης, υποβαθμίζοντας έτσι την ευημερία των καταναλωτών.

               (4)

               Η υφιστάμενη έλλειψη εναρμόνισης στην εφαρμογή αρχών λογιστικής κόστους σε αγορές τερματισμού φανερώνει την ανάγκη για κοινή προσέγγιση, η οποία θα παρέχει μεγαλύτερη ασφάλεια δικαίου και τα κατάλληλα κίνητρα για δυνητικούς επενδυτές, ενώ θα μειώσει επίσης το ρυθμιστικό φόρτο για τους υπάρχοντες φορείς εκμετάλλευσης που δραστηριοποιούνται σήμερα σε διάφορα κράτη μέλη. Ο στόχος της συνεκτικής ρύθμισης σε αγορές τερματισμού είναι σαφής και αναγνωρισμένος από τις ΕΡΑ και έχει επανειλημμένα αναφερθεί από την Επιτροπή στο πλαίσιο της αξιολόγησης του σχεδίου μέτρων του άρθρου 7 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ.

               (5)

               Ορισμένες διατάξεις του πλαισίου κανονιστικών ρυθμίσεων για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών απαιτούν την υλοποίηση απαραίτητων και κατάλληλων μηχανισμών λογιστικής κόστους και υποχρεώσεις ελέγχου τιμών, και συγκεκριμένα των άρθρων 9, 11 και 13 σε συνδυασμό με την αιτιολογική σκέψη αριθ. 20 της οδηγίας 2002/19/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με την πρόσβαση σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφείς ευκολίες, καθώς και με τη διασύνδεσή τους (οδηγία για την πρόσβαση) (3).

               (6)

               Η σύσταση 2005/698/ΕΚ της Επιτροπής, της 19ης Σεπτεμβρίου 2005, σχετικά με τα συστήματα λογιστικού διαχωρισμού και κοστολόγησης με βάση το κανονιστικό πλαίσιο για τις ηλεκτρονικές επικοινωνίες (4), αποτέλεσε το πλαίσιο για τη συνεπή εφαρμογή των επιμέρους διατάξεων που αφορούν κόστος και λογιστικό διαχωρισμό, με σκοπό τη βελτίωση της διαφάνειας των ρυθμιστικών συστημάτων λογιστικής, των μεθοδολογιών, των διαδικασιών ανεξάρτητου ελέγχου και υποβολής εκθέσεων προς όφελος όλων των εμπλεκομένων μερών.

               (7)

               Ο τερματισμός φωνητικών κλήσεων χονδρικής είναι η υπηρεσία που απαιτείται για τερματισμό κλήσεων προς καλούμενες θέσεις (σε σταθερά δίκτυα) ή συνδρομητές (σε κινητά δίκτυα). Το σύστημα χρέωσης στην ΕΕ βασίζεται στο σύστημα χρέωσης δικτύου καλούντος, που σημαίνει ότι το τέλος τερματισμού καθορίζεται από το δίκτυο του καλούντος και καταβάλλεται από το δίκτυο του καλούντος. Ο καλούμενος δεν χρεώνεται για την υπηρεσία αυτή και γενικά δεν έχει κίνητρο να αντιδράσει στο τέλος τερματισμού που καθορίζει ο πάροχος του δικτύου του. Στο πλαίσιο αυτό, η υπερβολική τιμολόγηση είναι το κύριο μέλημα των ρυθμιστικών αρχών. Οι υψηλές τιμές τερματισμού τελικά ανακτώνται μέσω υψηλότερων τελών κλήσεων για τους τελικούς χρήστες. Λαμβανομένου υπόψη του αμφίδρομου χαρακτήρα των αγορών τερματισμού, είναι δυνατόν να προκύψουν περαιτέρω προβλήματα ανταγωνισμού, όπως διεπιδοτήσεις μεταξύ φορέων εκμετάλλευσης. Αυτά τα δυνητικά προβλήματα ανταγωνισμού είναι κοινά στις αγορές τερματισμού, τόσο σταθερών όσο και κινητών. Ως εκ τούτου, υπό το φως της ικανότητας και των κινήτρων των φορέων εκμετάλλευσης τερματισμού να αυξήσουν τις τιμές σημαντικά πάνω από το κόστος, η κοστοστρέφεια θεωρείται η καταλληλότερη μεσοπρόθεσμη αντιμετώπιση του προβλήματος αυτού. Στην αιτιολογική σκέψη αριθ. 20 της οδηγίας 2002/19/ΕΚ σημειώνεται ότι η μέθοδος ανάκτησης του κόστους πρέπει να ενδείκνυται στις συγκεκριμένες συνθήκες. Λαμβάνοντας υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της αγοράς τερματισμού κλήσεων και τα συναφή μελήματα ανταγωνισμού και διανομής, η Επιτροπή έχει προ πολλού αναγνωρίσει ότι ο καθορισμός κοινής προσέγγισης, βασισμένης σε αποδοτικό πρότυπο κόστους και στην εφαρμογή συμμετρικών τελών τερματισμού, θα προαγάγει την αποτελεσματικότητα, τον αειφόρο ανταγωνισμό και θα μεγιστοποιήσει τα οφέλη των καταναλωτών από άποψη τιμών και προσφοράς υπηρεσιών.

               (8)

               Σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 1 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι, κατά την άσκηση των κανονιστικών καθηκόντων που προβλέπονται στην εν λόγω οδηγία και τις επιμέρους οδηγίες, ιδίως εκείνων που αποσκοπούν στην εξασφάλιση αποτελεσματικού ανταγωνισμού, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές λαμβάνουν ιδιαιτέρως υπόψη τη σκοπιμότητα τεχνολογικά ουδέτερων κανονισμών. Το άρθρο 8 παράγραφος 2 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ απαιτεί επίσης από τις ΕΡΑ να προωθήσουν τον ανταγωνισμό, μεταξύ άλλων εξασφαλίζοντας ότι όλοι οι χρήστες αποκομίζουν το μέγιστο όφελος όσον αφορά την επιλογή, την τιμή και την ποιότητα των υπηρεσιών και ότι δεν υπάρχει στρέβλωση ούτε περιορισμός του ανταγωνισμού. Για την επίτευξη αυτών των στόχων, καθώς και συνεπούς εφαρμογής σε όλα τα κράτη μέλη, τα ρυθμιζόμενα τέλη τερματισμού πρέπει το ταχύτερο δυνατό να φτάσουν στο κόστος ενός αποδοτικού φορέα εκμετάλλευσης.

               (9)

               Σε ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον, οι φορείς εκμετάλλευσης αναμένεται να ανταγωνίζονται με βάση τις τρέχουσες δαπάνες και να μην αποζημιώνονται για δαπάνες που οφείλονται σε ανεπάρκεια. Στα τρέχοντα στοιχεία κόστους πρέπει επομένως να προσαρμοστούν ιστορικά στοιχεία κόστους, ώστε να αντανακλάται το κόστος ενός αποδοτικού φορέα εκμετάλλευσης που χρησιμοποιεί σύγχρονη τεχνολογία.

               (10)

               Οι φορείς εκμετάλλευσης που αποζημιώνονται για πραγματικά έξοδα τερματισμού δεν διαθέτουν κίνητρο για αύξηση της απόδοσης. Η εφαρμογή μιας μεθόδου από τα κάτω προς τα επάνω συμβαδίζει με την έννοια της ανάπτυξης ενός δικτύου για έναν αποδοτικό φορέα εκμετάλλευσης, με την οποία δημιουργείται ένα οικονομικό/τεχνολογικό μοντέλο αποδοτικού δικτύου βάσει του τρέχοντος κόστους. Αντικατοπτρίζει την απαιτούμενη ποσότητα εξοπλισμού και όχι την πράγματι παρεχόμενη και παρακάμπτει το ιστορικό κόστος.

               (11)

               Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι ένα μοντέλο από τα κάτω προς τα επάνω βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε παράγωγα δεδομένα, π.χ. το κόστος του δικτύου υπολογίζεται με βάση πληροφορίες από τους προμηθευτές εξοπλισμού, οι ρυθμιστικές αρχές μπορεί να επιθυμούν να συμβιβάσουν τα αποτελέσματα ενός μοντέλου από τα κάτω προς τα επάνω με τα αποτελέσματα ενός μοντέλου από τα επάνω προς τα κάτω, με στόχο τα μέγιστα δυνατά αποτελέσματα για να αποφευχθούν μεγάλες διαφορές στο κόστος λειτουργίας, το κεφαλαιουχικό κόστος και την κατανομή του κόστους ανάμεσα σε έναν υποθετικό και ένα πραγματικό φορέα εκμετάλλευσης. Για τον εντοπισμό πιθανών ελλείψεων και τη βελτίωση του μοντέλου από τα κάτω προς τα επάνω, όπως η ασυμμετρία πληροφοριών, η ΕΡΑ μπορεί να συγκρίνει τα αποτελέσματα της προσέγγισης από τα κάτω προς τα επάνω με εκείνα που προκύπτουν από την αντίστοιχη του μοντέλου από τα επάνω προς τα κάτω, στο οποίο χρησιμοποιούνται δεδομένα που έχουν υποβληθεί σε ανεξάρτητο έλεγχο.

               (12)

               Το μοντέλο κόστους πρέπει να βασίζεται στις αποδοτικές τεχνολογικές επιλογές που είναι διαθέσιμες μέσα στο χρονοδιάγραμμα του μοντέλου, στο βαθμό που μπορούν να εντοπιστούν. Κατά συνέπεια, ένα μοντέλο από τα κάτω προς τα επάνω που κατασκευάζεται σήμερα θα μπορούσε καταρχήν να βασίζεται στη υπόθεση ότι το βασικό δίκτυο για σταθερά δίκτυα επόμενης γενιάς στηρίζεται σε δίκτυο νέας γενιάς (NGN). Το μοντέλο από τα κάτω προς τα επάνω για δίκτυα κινητής τηλεφωνίας πρέπει να βασίζεται σε συνδυασμό τεχνολογίας δεύτερης και τρίτης γενιάς (2G και 3G) στο μέρος πρόσβασης του δικτύου, αντανακλώντας την αναμενόμενη κατάσταση, ενώ το βασικό μέρος μπορεί να θεωρηθεί ότι στηρίζεται σε NGN.

               (13)

               Λαμβάνοντας υπόψη τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά των αγορών τερματισμού κλήσεων, το κόστος των υπηρεσιών τερματισμού πρέπει να υπολογίζεται με βάση το μελλοντικό μακροπρόθεσμο οριακό κόστος (LRIC). Σε ένα μοντέλο LRIC, όλες οι δαπάνες καθίστανται μεταβλητές, καθώς δε είναι δεδομένο ότι όλα τα περιουσιακά στοιχεία μακροπρόθεσμα αντικαθίστανται, η επιβολή τελών με βάση το LRIC επιτρέπει αποτελεσματική ανάκτηση του κόστους. Τα μοντέλα LRIC περιλαμβάνουν μόνο τις δαπάνες εκείνες που οφείλονται σε ορισμένη πρόσθετη παροχή. Μια προσέγγιση οριακού κόστος, η οποία λαμβάνει υπόψη μόνο αποδοτικές δαπάνες που δεν θα προέκυπταν, εάν η υπηρεσία που συνεπάγεται την πρόσθετη παροχή δεν παρεχόταν πλέον (δηλαδή κόστος που θα μπορούσε να αποφευχθεί), προωθεί την αποδοτική παραγωγή και κατανάλωση, ελαχιστοποιώντας το δυνητικές στρεβλώσεις του ανταγωνισμού. Όσο απομακρύνονται τα τέλη τερματισμού από το οριακό κόστος, τόσο μεγαλύτερες είναι οι στρεβλώσεις του ανταγωνισμού μεταξύ σταθερών και κινητών αγορών ή/και μεταξύ φορέων με ασύμμετρα μερίδια αγοράς και ροές κυκλοφορίας. Είναι δικαιολογημένη επομένως η εφαρμογή μιας γνήσιας μεθόδου LRIC, κατά την οποία η σχετική πρόσθετη παροχή είναι η υπηρεσία τερματισμού κλήσεων χονδρικής που περιλαμβάνει μόνο το κόστος που θα μπορούσε να αποφευχθεί. Η προσέγγιση LRIC θα καθιστούσε επίσης δυνατή την ανάκτηση όλων των σταθερών και μεταβλητών εξόδων (καθώς τα σταθερά έξοδα θεωρείται ότι μακροπρόθεσμα θα καταστούν μεταβλητά) που είναι πρόσθετα στην παροχή των χονδρικών υπηρεσιών τερματισμού κλήσεων και έτσι θα διευκόλυνε την αποτελεσματική ανάκτηση του κόστους.

               (14)

               Το κόστος που μπορεί να αποφευχθεί είναι η διαφορά μεταξύ του αναγνωρισμένου συνολικού μακροπρόθεσμου κόστους ενός φορέα εκμετάλλευσης που παρέχει το πλήρες φάσμα των υπηρεσιών και του αναγνωρισμένου συνολικού μακροπρόθεσμου κόστους του εν λόγω φορέα που παρέχει το πλήρες φάσμα των υπηρεσιών εκτός από τη χονδρική παροχή υπηρεσίας τερματισμού κλήσεων σε τρίτους (δηλαδή το αυτοτελές κόστος ενός φορέα που δεν προσφέρει τερματισμό κλήσεων σε τρίτους). Για να εξασφαλιστεί ορθή κατανομή του κόστους, πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ των εν λόγω δαπανών που σχετίζονται με την κίνηση, δηλαδή με όλο το σταθερό και μεταβλητό κόστος που μεγεθύνεται με την αύξηση των επιπέδων της κίνησης, και των δαπανών που δεν σχετίζονται με την κίνηση, δηλαδή με όλο το κόστος που δεν μεγεθύνεται με την αύξηση των επιπέδων της κίνησης. Για να προσδιοριστεί το κόστος που μπορεί να αποφευχθεί, το οποίο αφορά τον τερματισμό κλήσεων χονδρικής, πρέπει να αγνοηθούν δαπάνες που δεν σχετίζονται με την κίνηση. Στη συνέχεια, μπορεί να είναι σκόπιμο να αποδοθούν δαπάνες που σχετίζονται με την κίνηση καταρχάς σε άλλες υπηρεσίες (π.χ. εκκίνησης κλήσεων, SMS, MMS, ευρυζωνικές, μισθωμένων γραμμών, κ.λπ.) και ο τερματισμός φωνητικών κλήσεων χονδρικής να είναι η τελευταία υπηρεσία που θα ληφθεί υπόψη. Η δαπάνη που διατίθεται για την υπηρεσία τερματισμού κλήσεων χονδρικής μπορεί επομένως να φτάσει μόνο το πρόσθετο κόστος που προκύπτει για την παροχή της υπηρεσίας. Κατά συνέπεια, κοστολόγηση με βάση προσέγγιση LRIC για υπηρεσίες τερματισμού κλήσεων χονδρικής σε αγορές σταθερών και κινητών επικοινωνιών αναμένεται ότι θα επιτρέπουν την ανάκτηση μόνο του κόστους που μπορεί να αποφευχθεί εάν μια υπηρεσία τερματισμού κλήσεων χονδρικής δεν παρεχόταν πλέον σε τρίτους.

               (15)

               Προκύπτει ότι ο τερματισμός κλήσεων είναι μια υπηρεσία η οποία αποφέρει οφέλη στον καλούντα και στον καλούμενο (εάν ο παραλήπτης δεν είχε όφελος δεν θα δεχόταν την κλήση), γεγονός το οποίο με τη σειρά του υποδηλώνει ότι και τα δύο μέρη συμμετέχουν στη δημιουργία κόστους. Η χρήση αρχών αιτιακής συνάφειας του κόστους για τον καθορισμό κοστοστρεφών τιμών υποδεικνύει ότι ο δημιουργός του κόστους πρέπει να επωμιστεί αυτές τις δαπάνες. Αναγνωρίζοντας τον αμφίπλευρο χαρακτήρα των αγορών τερματισμού κλήσεων, όπου το κόστος προκύπτει και από τις δύο πλευρές, δεν πρέπει όλες οι σχετικές δαπάνες να ανακτηθούν μέσω των τελών τερματισμού χονδρικής που υπόκεινται σε κανονιστική ρύθμιση. Ωστόσο, για τους σκοπούς της παρούσας σύστασης, το σύνολο του κόστους που μπορεί να αποφευχθεί για την παροχή της υπηρεσίας τερματισμού κλήσεων χονδρικής μπορεί να ανακτηθεί μέσω του τέλους χονδρικής, δηλαδή όλες οι κοινές αυτές δαπάνες που αυξάνονται ανταποκρινόμενες σε αύξηση της κίνησης τερματισμού χονδρικής.

               (16)

               Κατά τον καθορισμό τελών τερματισμού, κάθε απόκλιση από το εκάστοτε αποδοτικό επίπεδο κόστους πρέπει να βασίζεται σε αντικειμενικές διαφορές κόστους που διαφεύγουν του ελέγχου των φορέων εκμετάλλευσης. Σε σταθερά δίκτυα δεν έχουν εντοπιστεί τέτοιες αντικειμενικές διαφορές κόστους εκτός ελέγχου του φορέα εκμετάλλευσης. Σε δίκτυα κινητής τηλεφωνίας η άνιση εκχώρηση ραδιοφάσματος μπορεί να θεωρηθεί εξωγενής παράγοντας που επιφέρει διαφορές ανά μονάδα κόστους μεταξύ των φορέων εκμετάλλευσης κινητών επικοινωνιών. Εξωγενείς διαφορές κόστους μπορεί να προκύψουν όπου η εκχώρηση ραδιοφάσματος δεν έχει πραγματοποιηθεί με τη χρήση μηχανισμών της αγοράς, αλλά με βάση διαδοχική διαδικασία αδειοδότησης. Εφόσον η εκχώρηση ραδιοφάσματος γίνεται μέσα από μηχανισμό της αγοράς, όπως η δημοπρασία, ή όπου υπάρχει δευτερογενής αγορά, διαφορές κόστους που οφείλονται στη συχνότητα καθορίζονται περισσότερο από ενδογενείς παράγοντες και μάλλον είναι σημαντικά μειωμένες ή έχουν εκμηδενιστεί.

               (17)

               Οι νεοεισερχόμενοι σε αγορές κινητών επικοινωνιών μπορεί να υπόκεινται σε υψηλότερο κόστος ανά μονάδα για μια μεταβατική περίοδο προτού επιτευχθεί η ελάχιστη αποδοτική κλίμακα. Σε τέτοιες περιπτώσεις, οι ΕΡΑ μπορούν, αφού διαπιστωθεί ότι στην αγορά λιανικής υφίστανται εμπόδια για την είσοδο στην αγορά και την επέκταση, να τους επιτρέψουν να ανακτήσουν το αυξημένο οριακό κόστος τους σε σύγκριση με το αντίστοιχο ενός υποδείγματος φορέα εκμετάλλευσης για μεταβατική περίοδο έως και τεσσάρων ετών από την είσοδο στην αγορά. Λαμβανομένης υπόψη της κοινής θέσης της ERG, είναι εύλογο να προβλέπεται τετραετές χρονικό διάστημα για σταδιακή κατάργηση των ασυμμετριών, με βάση την εκτίμηση ότι στην αγορά κινητής τηλεφωνίας αναμένεται να απαιτηθούν τρία έως τέσσερα χρόνια μετά την είσοδο έως ότου επιτευχθεί μερίδιο αγοράς μεταξύ 15 και 20 %, υπερβαίνοντας έτσι το ύψος της ελάχιστης αποδοτικής κλίμακας. Αυτό διαφέρει από την κατάσταση για τους νεοεισερχόμενους σε σταθερές αγορές, οι οποίοι έχουν την ευκαιρία για επίτευξη χαμηλού κόστους μονάδας εστιάζοντας τα δίκτυά τους σε διαδρομές υψηλής πυκνότητας σε συγκεκριμένες γεωγραφικές περιοχές ή/και με την ενοικίαση σχετικών εισροών από το δίκτυο των κατεστημένων φορέων εκμετάλλευσης.

               (18)

               Προτιμητέα προσέγγιση ως προς τη μέθοδο απόσβεσης είναι αυτή που αντανακλά την οικονομική αξία ενός περιουσιακού στοιχείου. Αν, ωστόσο, δεν είναι εφικτή η ανάπτυξη ενός αξιόπιστου οικονομικού μοντέλου απόσβεσης, είναι πιθανές και άλλες μέθοδοι, συμπεριλαμβανομένων της σταθερής απόσβεσης, του συνυπολογισμού του τεκμαρτού τόκου (annuities) και της μη γραμμικής μεθόδου (tilted annuities). Το κριτήριο για την επιλογή μεταξύ των εναλλακτικών μεθόδων είναι ο βαθμός πιθανής προσέγγισης ενός οικονομικού μέτρου απόσβεσης. Έτσι, αν δεν είναι εφικτή η ανάπτυξη ενός αξιόπιστου οικονομικού μοντέλου απόσβεσης, τα χαρακτηριστικά απόσβεσης κάθε μείζονος περιουσιακού στοιχείου στο μοντέλο από τα κάτω προς τα επάνω πρέπει να εξετάζονται ξεχωριστά, και να επιλέγεται η προσέγγιση η οποία θα αντιστοιχεί σε χαρακτηριστικά απόσβεσης παρόμοια με αυτά της οικονομικής απόσβεσης.

               (19)

               Όσον αφορά την αποδοτική τάξη μεγέθους, εφαρμόζονται διαφορετικές εκτιμήσεις σε αγορές σταθερών και κινητών. Η επίτευξη της εκάστοτε ελάχιστης αποδοτικής κλίμακας στους τομείς της σταθερής και της κινητής τηλεφωνίας εξαρτάται από τα διάφορα ρυθμιστικά και εμπορικά περιβάλλοντα.

               (20)

               Κατά την κανονιστική ρύθμιση των χονδρικών τελών τερματισμού, οι ΕΡΑ, δεν πρέπει να αποκλείουν ούτε να απαγορεύουν σε φορείς εκμετάλλευσης μελλοντική επιλογή εναλλακτικών διευθετήσεων για την ανταλλαγή κίνησης τερματισμού, στο βαθμό που οι διευθετήσεις αυτές είναι συμβατές με την ανταγωνιστική αγορά.

               (21)

               Μια μεταβατική περίοδος έως την 31η Δεκεμβρίου 2012 θεωρείται επαρκής ώστε οι ΕΡΑ να εισαγάγουν το μοντέλο κόστους και οι φορείς εκμετάλλευσης να προσαρμόσουν αναλόγως τα επιχειρηματικά τους σχέδια, αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα την επιτακτική ανάγκη να εξασφαλιστεί για τους καταναλωτές το μέγιστο όφελος όσον αφορά αποδοτικά κοστοστρεφή τέλη τερματισμού.

               (22)

               Όσον αφορά τις ΕΡΑ που διαθέτουν περιορισμένους πόρους, ενδέχεται να απαιτηθεί κατ’ εξαίρεση πρόσθετη μεταβατική περίοδος για την προετοιμασία του συνιστώμενου μοντέλου κόστους. Στις περιπτώσεις αυτές, εφόσον μια ΕΡΑ είναι σε θέση να αποδείξει ότι μια μέθοδος (π.χ. συγκριτική αξιολόγηση), διαφορετική από το μοντέλο LRIC από τα κάτω προς τα επάνω με βάση τις τρέχουσες δαπάνες, συνεπάγεται αποτελέσματα που συμβαδίζουν με την παρούσα σύσταση και παράγει αποδοτικά αποτελέσματα συμβατά με τα αντίστοιχα σε μιαν ανταγωνιστική αγορά, θα μπορούσε να εξετάσει το ενδεχόμενο καθορισμού μεταβατικών τιμών βασισμένων σε εναλλακτική προσέγγιση, έως την 1η Ιουλίου 2014. Σε περίπτωση που θα ήταν αντικειμενικά δυσανάλογο για τις ΕΡΑ που διαθέτουν περιορισμένους πόρους να εφαρμόσουν τη συνιστώμενη μέθοδο κοστολόγησης ύστερα από την ημερομηνία αυτή, οι εν λόγω ΕΡΑ μπορούν να συνεχίσουν να εφαρμόζουν εναλλακτική μεθοδολογία έως την ημερομηνία επανεξέτασης της παρούσας σύστασης, εκτός αν ο φορέας που συστάθηκε για τη συνεργασία μεταξύ των ΕΡΑ και η Επιτροπή, περιλαμβανομένων και των συναφών ομάδων εργασίας του, παρέχει επαρκή πρακτική υποστήριξη και καθοδήγηση για την υπέρβαση αυτού του περιορισμού των πόρων και, ιδίως, του κόστους υλοποίησης της συνιστώμενης μεθοδολογίας. Κάθε τέτοιο αποτέλεσμα που προκύπτει από εναλλακτικές τεχνολογίες δεν πρέπει να υπερβαίνει το μέσο όρο των τελών τερματισμού που καθορίζονται από τις ΕΡΑ που εφαρμόζουν τη συνιστώμενη μέθοδο κοστολόγησης.

               (23)

               Η παρούσα σύσταση αποτέλεσε αντικείμενο δημόσιας διαβούλευσης.

         ΣΥΝΙΣΤΑ:

               1.

               Κατά την επιβολή υποχρεώσεων ελέγχου τιμών και κοστολόγησης, σύμφωνα με το άρθρο 13 της οδηγίας 2002/19/ΕΚ σχετικά με τους φορείς εκμετάλλευσης που ορίζονται από τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές (ΕΡΑ) ως διαθέτοντες σημαντική ισχύ στην αγορά στις αγορές φωνητικών κλήσεων χονδρικής σε μεμονωμένα δημόσια τηλεφωνικά δίκτυα (στο εξής «αγορές τερματισμού σταθερών και κινητών»), έπειτα από ανάλυση αγοράς που διεξάγεται σύμφωνα με το άρθρο 16 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ, οι ΕΡΑ πρέπει να καθορίζουν τέλη τερματισμού με βάση τις δαπάνες ενός αποδοτικού φορέα εκμετάλλευσης. Τούτο συνεπάγεται ότι θα είναι επίσης συμμετρικά. Οι ΕΡΑ πρέπει εν προκειμένω να προχωρήσουν με τον τρόπο που ορίζεται παρακάτω.

               2.

               Συνιστάται η αξιολόγηση των αποδοτικών δαπανών να βασίζεται σε τρέχον κόστος και στη χρήση προσέγγισης από τα κάτω προς τα επάνω με μοντέλα μακροπρόθεσμου οριακού κόστους (LRIC) ως σχετική μέθοδο κόστους.

               3.

               Οι ΕΡΑ μπορούν να συγκρίνουν τα αποτελέσματα της μεθόδου ενός μοντέλου από τα κάτω προς τα επάνω με εκείνα που προκύπτουν από μοντέλο από τα επάνω προς τα κάτω, το οποίο χρησιμοποιεί δεδομένα που έχουν υποβληθεί σε ανεξάρτητο έλεγχο, για επαλήθευση και βελτίωση της αξιοπιστίας των αποτελεσμάτων και για την πραγματοποίηση ανάλογων προσαρμογών.

               4.

               Το μοντέλο κόστους πρέπει να βασίζεται σε αποδοτικές τεχνολογίες διαθέσιμες κατά το χρονικό διάστημα που προβλέπεται για το μοντέλο. Κατά συνέπεια το κεντρικό τμήμα των σταθερών και των κινητών δικτύων θα μπορούσε καταρχήν να βασίζεται σε δίκτυο επόμενης γενιάς (NGN). Το τμήμα των δικτύων κινητής τηλεφωνίας που αφορά την πρόσβαση πρέπει επίσης να βασίζεται σε συνδυασμό τηλεφωνίας δεύτερης και τρίτης γενιάς (2G και 3G).

               5.

               Οι διάφορες κατηγορίες δαπανών που αναφέρονται στην παρούσα θα πρέπει να ορίζονται ως εξής:

                           α)

                           «Οριακό κόστος» είναι εκείνο που μπορεί να αποφευχθεί, εφόσον δεν παρέχεται πλέον μια συγκεκριμένη πρόσθετη παροχή (γνωστό ως κόστος που μπορεί να αποφευχθεί)·

                           β)

                           «Δαπάνες που σχετίζονται με την κίνηση» είναι όλες οι σταθερές και μεταβλητές δαπάνες που αυξάνονται με την αύξηση των επιπέδων κίνησης.

               6.

               Εντός του μοντέλου LRIC, η σχετική πρόσθετη παροχή πρέπει να οριστεί ως υπηρεσία τερματισμού φωνητικών κλήσεων χονδρικής που παρέχεται σε τρίτους. Τούτο συνεπάγεται ότι κατά την αξιολόγηση του οριακού κόστους οι ΕΡΑ πρέπει να καθορίσουν τη διαφορά μεταξύ του συνολικού μακροπρόθεσμου κόστους ενός φορέα εκμετάλλευσης που παρέχει το πλήρες φάσμα των υπηρεσιών και το συνολικό μακροπρόθεσμο κόστος του εν λόγω φορέα σε περίπτωση μη παροχής σε τρίτους της υπηρεσίας τερματισμού κλήσεων χονδρικής. Πρέπει να γίνεται διάκριση μεταξύ δαπανών που σχετίζονται και δαπανών που δεν σχετίζονται με την κίνηση, από τις οποίες οι τελευταίες δεν πρέπει να ληφθούν υπόψη στον υπολογισμό των τελών τερματισμού χονδρικής. Η συνιστώμενη προσέγγιση για τον προσδιορισμό του σχετικού οριακού κόστους θα ήταν να αποδοθούν οι δαπάνες που συνδέονται με την κυκλοφορία καταρχάς με υπηρεσίες εκτός των υπηρεσιών τερματισμού φωνητικών κλήσεων χονδρικής, με τελικό καταλογισμό στην υπηρεσία τερματισμού φωνητικών κλήσεων χονδρικής μόνο του εναπομένοντος κόστους που σχετίζεται με την κίνηση. Τούτο συνεπάγεται ότι στις ρυθμιζόμενες υπηρεσίες τερματισμού φωνητικών κλήσεων λογίζεται μόνο το κόστος που θα μπορούσε να αποφευχθεί εάν η υπηρεσία τερματισμού φωνητικών κλήσεων χονδρικής δεν παρεχόταν πλέον σε τρίτους. Οι εφαρμοστέες αρχές για τον υπολογισμό της υπηρεσίας τερματισμού φωνητικών κλήσεων χονδρικής σε σταθερά και κινητά δίκτυα τερματισμού αντίστοιχα εξετάζονται περαιτέρω στο παράρτημα.

               7.

               Η προτεινόμενη προσέγγιση για την απόσβεση περιουσιακών στοιχείων είναι η οικονομική απόσβεση, όπου αυτό είναι εφικτό.

               8.

               Κατά τη λήψη απόφασης σχετικά με την ενδεδειγμένη αποδοτική τάξη μεγέθους του φορέα εκμετάλλευσης του μοντέλου, πρέπει οι ΕΡΑ να λαμβάνουν υπόψη τις αρχές για τον καθορισμό της ενδεδειγμένης αποδοτικής τάξης μεγέθους σε δίκτυα τερματισμού σταθερών και κινητών επικοινωνιών, όπως ορίζεται στο παράρτημα.

               9.

               Κάθε προσδιορισμός αποδοτικών επιπέδων κόστους που αποκλίνει από τις αρχές που προαναφέρθηκαν πρέπει να αιτιολογείται από αντικειμενικές διαφορές κόστους, οι οποίες είναι εκτός του ελέγχου των οικείων φορέων. Τέτοιες αντικειμενικές διαφορές κόστους μπορεί να προκύψουν σε αγορές τερματισμού κινητών επικοινωνιών λόγω άνισης εκχώρησης ραδιοφάσματος. Στο βαθμό που η απόκτηση επιπλέον ραδιοφάσματος για παροχή τερματισμού κλήσεων χονδρικής περιλαμβάνεται στο μοντέλο κόστους, οι ΕΡΑ πρέπει να αναθεωρούν τακτικά κάθε αντικειμενική διαφορά κόστους, λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων, εάν είναι πιθανή μελλοντικά η διάθεση πρόσθετου ραδιοφάσματος με αγοραίες διαδικασίες εκχώρησης, ώστε να εκμηδενιστούν ενδεχόμενες διαφορές κόστους που προκύπτουν από τις υπάρχουσες εκχωρήσεις, ή εάν αυτό το σχετικό μειονέκτημα για το κόστος θα μειώνεται με την πάροδο του χρόνου όσο θα αυξάνεται το μερίδιο των νεοεισερχόμενων.

               10.

               Σε περίπτωση που μπορεί να αποδειχθεί ότι ένας νεοεισερχόμενος φορέας κινητών επικοινωνιών που λειτουργεί κάτω από την ελάχιστη αποδοτική κλίμακα πραγματοποιεί οριακό κόστος ανά μονάδα που είναι υψηλότερο από το οριακό κόστος του υποδείγματος φορέα εκμετάλλευσης, οι ΕΡΑ μπορούν, αφού διαπιστωθεί ότι στην αγορά λιανικής υφίστανται εμπόδια για την είσοδο στην αγορά και την επέκταση, να τους επιτρέψουν να επιτρέψουν την ανάκτηση του εν λόγω υψηλότερου κόστους κατά τη διάρκεια μεταβατικής περιόδου μέσω ρυθμιζόμενων τελών τερματισμού. Κάθε τέτοια περίοδος δεν πρέπει να υπερβαίνει τα τέσσερα έτη ύστερα από την είσοδο στην αγορά.

               11.

               Η παρούσα σύσταση δεν θίγει τις προηγούμενες αποφάσεις κανονιστικής ρύθμισης που έχουν ληφθεί από τις ΕΡΑ σχετικά με τα θέματα που εγείρονται στο παρόν έγγραφο. Μολοντούτο, οι ΕΡΑ πρέπει να εξασφαλίσουν ότι τα τέλη τερματισμού θα εφαρμόζονται κατά οικονομικά αποδοτικό τρόπο και συμμετρικά το αργότερο έως την 31η Δεκεμβρίου 2012, με την επιφύλαξη τυχόν αντικειμενικών διαφορών κόστους που προσδιορίζονται σύμφωνα με τα σημεία 9 και 10.

               12.

               Σε εξαιρετικές περιστάσεις εφόσον μια ΕΡΑ, ιδίως εξαιτίας περιορισμένων πόρων, δεν είναι σε θέση να ολοκληρώσει το συνιστώμενο μοντέλο κόστους εγκαίρως και εφόσον είναι σε θέση να αποδείξει ότι μια άλλη μέθοδος, εκτός του μοντέλου LRIC από τα κάτω προς τα επάνω, η οποία βασίζεται στις τρέχουσες δαπάνες, παράγει αποτελέσματα συμβατά με την παρούσα σύσταση και αποδοτικά σε μια ανταγωνιστική αγορά, η ΕΡΑ μπορεί να εξετάσει το ενδεχόμενο καθορισμού ενδιάμεσων τιμών βάσει εναλλακτικής προσέγγισης έως την 1η Ιουλίου 2014. Σε περίπτωση που θα ήταν αντικειμενικά δυσανάλογο για τις ΕΡΑ που διαθέτουν περιορισμένους πόρους να εφαρμόσουν τη συνιστώμενη μέθοδο κοστολόγησης ύστερα από την ημερομηνία αυτή, οι εν λόγω ΕΡΑ μπορούν να συνεχίσουν να εφαρμόζουν εναλλακτική μεθοδολογία έως την ημερομηνία επανεξέτασης της παρούσας σύστασης, εκτός αν ο φορέας που συστάθηκε για τη συνεργασία μεταξύ των ΕΡΑ και η Επιτροπή, περιλαμβανομένων και των συναφών ομάδων εργασίας του, παρέχει επαρκή πρακτική υποστήριξη και καθοδήγηση για την υπέρβαση αυτού του περιορισμού των πόρων και, ιδίως, το κόστος υλοποίησης της συνιστώμενης μεθοδολογίας. Κάθε τέτοιο αποτέλεσμα που προκύπτει από εναλλακτικές τεχνολογίες δεν πρέπει να υπερβαίνει το μέσο όρο των τελών τερματισμού, τα οποία καθορίζονται από τις ΕΡΑ που εφαρμόζουν τη συνιστώμενη μέθοδο κοστολόγησης.

               13.

               Η παρούσα σύσταση θα επανεξεταστεί το αργότερο τέσσερα έτη από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης.

               14.

               Η παρούσα σύσταση απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 7 Μαΐου 2009.

            Για την Επιτροπή

         Viviane REDING

            Μέλος της Επιτροπής

      (1)  EE L 108 της 24.4.2002, σ. 33.

      (2)  ΕΕ L 200 της 30.7.2002, σ. 38.

      (3)  ΕΕ L 108 της 24.4.2002, σ. 7.

      (4)  ΕΕ L 266 της 11.10.2005, σ. 64.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

         Αρχές για τον υπολογισμό των τελών τερματισμού χονδρικής σε σταθερά δίκτυα

      Το σχετικό οριακό κόστος (δηλαδή το κόστος που μπορεί να αποφευχθεί) της υπηρεσίας τερματισμού κλήσεων χονδρικής είναι η διαφορά μεταξύ του συνολικού μακροπρόθεσμου κόστους ενός φορέα εκμετάλλευσης που παρέχει το πλήρες φάσμα των υπηρεσιών του και του συνολικού μακροπρόθεσμου κόστους του εν λόγω φορέα χωρίς παροχή υπηρεσιών τερματισμού κλήσεων χονδρικής σε τρίτους.
      Πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ των δαπανών που είναι σχετικές με την κίνηση και εκείνων που είναι ανεξάρτητες από αυτήν, ώστε να εξασφαλιστεί κατάλληλη κατανομή των εν λόγω δαπανών. Το κόστος που δεν σχετίζεται με την κίνηση δεν λαμβάνεται υπόψη στον υπολογισμό των τελών τερματισμού χονδρικής. Από τις δαπάνες που σχετίζονται με την κίνηση, μόνο οι δαπάνες οι οποίες θα αποφεύγονταν σε περίπτωση μη παροχής υπηρεσίας τερματισμού κλήσεων χονδρικής λογίζονται στη σχετική πρόσθετη παροχή τερματισμού. Αυτές οι δαπάνες που μπορούν να αποφευχθούν μπορούν να υπολογίζονται κατανέμοντας καταρχάς τις σχετικές με την κίνηση δαπάνες σε υπηρεσίες εκτός τερματισμού κλήσεων χονδρικής (π.χ. εκκίνηση κλήσεων, υπηρεσίες δεδομένων, IPTV, κ.λπ.), ενώ μόνο το υπόλοιπο κόστος των δαπανών που είναι σχετικές με την κίνηση θα κατανεμηθεί στην υπηρεσία τερματισμού φωνητικών κλήσεων χονδρικής.
      Το προεπιλεγμένο σημείο οριοθέτησης μεταξύ των δαπανών που είναι σχετικές με την κίνηση και εκείνων που είναι ανεξάρτητες από αυτήν, βρίσκεται κατά κανόνα εκεί όπου εμφανίζεται το πρώτο σημείο συγκέντρωσης της κίνησης. Σε ένα δίκτυο PSTN τούτο συνήθως θεωρείται ότι είναι η ανάντη πλευρά της κάρτας γραμμής στον (απομακρυσμένο) συγκεντρωτή. Το ευρυζωνικό ισοδύναμο των NGN είναι η κάρτα γραμμής στον DSLAM/MSAN (1). Εφόσον ο DSLAM/MSAN βρίσκεται σε ερμάριο οδού, πρέπει να εξεταστεί κατά πόσον ο προηγούμενος βρόχος μεταξύ του ερμαρίου και του κέντρου/MDF είναι μεριζόμενο μέσο και πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μέρος της κατηγορίας κόστους που είναι σχετική με την κίνηση, περίπτωση κατά την οποία το σημείο οριοθέτησης σχετικό/ανεξάρτητο από την κίνηση θα εντοπίζεται στο ερμάριο οδού. Αν στην υπηρεσία τερματισμού φωνητικών κλήσεων κατανέμεται αποκλειστική χωρητικότητα, ανεξάρτητα από τη χρησιμοποιούμενη τεχνολογία, τότε το σημείο οριοθέτησης παραμένει στο επίπεδο του (απομακρυσμένου) συγκεντρωτή.
      Σύμφωνα με την προσέγγιση που περιγράφεται παραπάνω, στα παραδείγματα του κόστους που θα μπορούσαν να συμπεριληφθούν στην πρόσθετη παροχή υπηρεσίας τερματισμού θα περιλαμβάνονται πρόσθετη χωρητικότητα δικτύου που απαιτείται για την μεταφορά επιπλέον κίνησης τερματισμού χονδρικής (π.χ. πρόσθετη υποδομή δικτύου στο βαθμό που υπαγορεύεται από την ανάγκη αύξησης της χωρητικότητας για σκοπούς μεταφοράς της επιπλέον κίνησης τερματισμού χονδρικής), καθώς και πρόσθετες εμπορικές δαπάνες χονδρικής που σχετίζονται άμεσα με την παροχή της υπηρεσίας τερματισμού χονδρικής σε τρίτους.
      Για να προσδιοριστεί η αποδοτική κλίμακα μεγέθους ενός φορέα εκμετάλλευσης για τους σκοπούς του μοντέλου κόστους, πρέπει οι ΕΡΑ να λάβουν υπόψη ότι, σε σταθερά δίκτυα, οι φορείς εκμετάλλευσης έχουν την ευκαιρία να δημιουργήσουν δικά τους δίκτυα σε συγκεκριμένες γεωγραφικές περιοχές και να επικεντρώσουν σε διαδρομές υψηλής πυκνότητας ή/και να μισθώσουν σχετική χωρητικότητα από το δίκτυο των κατεστημένων φορέων εκμετάλλευσης. Κατά τον καθορισμό της ενιαίας αποδοτικής κλίμακας για το υπόδειγμα φορέα εκμετάλλευσης πρέπει επομένως οι ΕΡΑ να λαμβάνουν υπόψη την ανάγκη προώθησης αποτελεσματικής εισόδου στην αγορά, αναγνωρίζοντας παράλληλα ότι, υπό ορισμένες συνθήκες, μικρότεροι φορείς εκμετάλλευσης σε μικρές γεωγραφικές περιοχές μπορούν να παράγουν με χαμηλό μοναδιαίο κόστος. Επιπλέον, οι μικρότεροι φορείς εκμετάλλευσης που δεν έχουν τα πλεονεκτήματα κλίμακας των μεγαλύτερων φορέων σε ευρύτερες γεωγραφικές περιοχές μπορεί να θεωρηθεί ότι αγοράζουν χωρητικότητα χονδρικής αντί να παρέχουν οι ίδιοι υπηρεσίες τερματισμού.

         Αρχές για τον υπολογισμό των τελών τερματισμού χονδρικής σε κινητά δίκτυα

      Το σχετικό οριακό κόστος (δηλαδή το κόστος που μπορεί να αποφευχθεί) της υπηρεσίας τερματισμού κλήσεων χονδρικής είναι η διαφορά μεταξύ του συνολικού μακροπρόθεσμου κόστους ενός φορέα εκμετάλλευσης που παρέχει το πλήρες φάσμα των υπηρεσιών του και του συνολικού μακροπρόθεσμου κόστους του εν λόγω φορέα χωρίς παροχή υπηρεσιών τερματισμού κλήσεων χονδρικής σε τρίτους.
      Πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ των δαπανών που είναι σχετικές με την κίνηση και εκείνων που είναι ανεξάρτητες από αυτήν, ώστε να εξασφαλιστεί η κατάλληλη κατανομή των δαπανών αυτών. Το κόστος που δεν σχετίζεται με την κίνηση δεν λαμβάνεται υπόψη στον υπολογισμό των τελών τερματισμού χονδρικής. Από τις δαπάνες που σχετίζονται με την κίνηση, μόνο οι δαπάνες οι οποίες θα αποφεύγονταν σε περίπτωση μη παροχής υπηρεσίας τερματισμού κλήσεων χονδρικής λογίζονται στη σχετική πρόσθετη παροχή τερματισμού. Αυτές οι δαπάνες που μπορούν να αποφευχθούν μπορούν να υπολογίζονται κατανέμοντας καταρχάς τις σχετικές με την κίνηση δαπάνες σε υπηρεσίες εκτός τερματισμού κλήσεων χονδρικής (π.χ. εκκίνηση κλήσεων, SMS, MMS, κ.λπ.) ενώ μόνο το υπόλοιπο κόστος των δαπανών που είναι σχετικές με την κίνηση θα κατανεμηθεί στην υπηρεσία τερματισμού φωνητικών κλήσεων χονδρικής.
      Το κόστος της χειροσυσκευής και της κάρτας SIM δεν σχετίζονται με την κίνηση και πρέπει να εξαιρούνται από κάθε μοντέλο κόστους για υπηρεσίες τερματισμού φωνητικών κλήσεων χονδρικής.
      Η κάλυψη μπορεί να περιγραφεί καλύτερα ως η ικανότητα ή επιλογή πραγματοποίησης κλήσης από οποιοδήποτε σημείο του δικτύου σε δεδομένη χρονική στιγμή, ενώ η χωρητικότητα αφορά τις πρόσθετες δαπάνες δικτύου που είναι απαραίτητες για τη διατήρηση αυξημένου επιπέδου κίνησης. Η ανάγκη παροχής αυτής της κάλυψης στους συνδρομητές θα προκαλέσει δαπάνες που δεν σχετίζονται με την κίνηση και δεν πρέπει να αποδοθούν στην πρόσθετη παροχή του τερματισμού κλήσεων χονδρικής. Οι επενδύσεις σε ώριμες αγορές κινητής τηλεφωνίας ωθούνται περισσότερο από την αύξηση της χωρητικότητας και από την ανάπτυξη νέων υπηρεσιών και τούτο πρέπει να αντανακλάται στο μοντέλο κόστους. Από το οριακό κόστος των υπηρεσιών τερματισμού φωνητικών κλήσεων χονδρικής πρέπει επομένως να εξαιρείται το κόστος κάλυψης, πρέπει όμως να περιλαμβάνονται οι πρόσθετες δαπάνες χωρητικότητας, στο βαθμό που οφείλονται στην παροχή υπηρεσιών τερματισμού φωνητικών κλήσεων χονδρικής.
      Το κόστος της χρήσης του ραδιοφάσματος (η άδεια διατήρησης και χρήσης συχνοτήτων του ραδιοφάσματος) που προκύπτει από την παροχή υπηρεσιών λιανικής σε συνδρομητές δικτύου εξαρτάται αρχικά από τον αριθμό των συνδρομητών και ως εκ τούτου δεν ωθείται από τη ζήτηση και δεν πρέπει να υπολογίζεται ως μέρος της πρόσθετης παροχής υπηρεσίας τερματισμού κλήσεων χονδρικής. Οι δαπάνες για την απόκτηση πρόσθετου ραδιοφάσματος για την αύξηση της χωρητικότητας (πάνω από το ελάχιστο απαραίτητο για την παροχή λιανικών υπηρεσιών σε συνδρομητές) για σκοπούς εξυπηρέτησης πρόσθετης κίνησης που προκύπτει από την παροχή υπηρεσίας τερματισμού φωνητικών κλήσεων χονδρικής πρέπει κατά το δυνατόν να συμπεριλαμβάνονται με βάση το μελλοντικό κόστος ευκαιρίας.
      Σύμφωνα με την προσέγγιση που περιγράφεται παραπάνω, στα παραδείγματα δαπανών που θα περιληφθούν στην πρόσθετη παροχή της υπηρεσίας τερματισμού θα είναι η πρόσθετη χωρητικότητα δικτύου που απαιτείται για τη μεταφορά συμπληρωματικής κίνησης χονδρικής (π.χ. πρόσθετη υποδομή δικτύου στο βαθμό που υπαγορεύεται από την ανάγκη αύξησης της χωρητικότητας για σκοπούς εξυπηρέτησης συμπληρωματικής κίνησης χονδρικής). Στις εν λόγω δαπάνες που σχετίζονται με το δίκτυο θα μπορούσαν να περιληφθούν επιπλέον κέντρα μεταγωγής κινητών επικοινωνιών (MSC) ή υποδομή κορμού που απαιτείται άμεσα για τη μεταφορά της κίνησης τερματισμού για τρίτους. Επιπλέον, όταν ορισμένα στοιχεία του δικτύου είναι κοινά για σκοπούς παροχής υπηρεσιών εκκίνησης και τερματισμού κλήσεων, όπως τόποι κυψέλης ή σταθμοί πομποδεκτών βάσης (BTS), αυτά τα στοιχεία του δικτύου θα περιληφθούν στο μοντέλο κόστους τερματισμού, στο βαθμό που είναι αναγκαία, λόγω του πρόσθετου δυναμικού που απαιτείται για τη μεταφορά κίνησης τερματισμού από τρίτους. Επιπλέον, θα ληφθούν επίσης υπόψη και οι πρόσθετες δαπάνες ραδιοφάσματος και οι εμπορικές δαπάνες χονδρικής που αφορούν άμεσα την παροχή της υπηρεσίας τερματισμού χονδρικής σε τρίτους. Τούτο συνεπάγεται ότι δεν περιλαμβάνονται το κόστος κάλυψης, τα αναπόφευκτα επιχειρηματικά έξοδα και το εμπορικό κόστος λιανικής.
      Για να προσδιοριστεί η ελάχιστη αποδοτική κλίμακα μεγέθους ενός φορέα εκμετάλλευσης για τους σκοπούς του μοντέλου κόστους και λαμβανομένης υπόψη της εξέλιξης των μεριδίων της αγοράς σε σειρά κρατών μελών της ΕΕ, η συνιστώμενη προσέγγιση είναι να καθοριστεί η εν λόγω κλίμακα σε μερίδιο αγοράς 20 %. Αναμένεται ότι οι φορείς εκμετάλλευσης κινητής τηλεφωνίας, με την είσοδό τους στην αγορά, θα επιδιώξουν μεγιστοποίηση της απόδοσης και των εσόδων, ώστε να είναι σε θέση να καταλάβουν ελάχιστο μερίδιο αγοράς ύψους 20 %. Σε περίπτωση που μια ΕΡΑ μπορεί να αποδείξει ότι οι συνθήκες της αγοράς στην επικράτεια των εν λόγω κρατών μελών θα συνεπαγόταν διαφορετική ελάχιστη αποδοτική κλίμακα, θα μπορούσε να αποκλίνει από τη συνιστώμενη προσέγγιση.

         (1)  Digital Subscriber Line Access Multiplexer/Multi Service Access Node — Πολυπλέκτης πρόσβασης ψηφιακής συνδρομητικής γραμμής/Κόμβος πρόσβασης πολλών υπηρεσιών.


title: Σύσταση της Επιτροπής, της 3ης Απριλίου 2007 , σχετικά, αφενός, με ένα συντονισμένο κοινοτικό πρόγραμμα παρακολούθησης για το 2007 με σκοπό την εξασφάλιση της συμμόρφωσης με τις ανώτατες περιεκτικότητες για τα κατάλοιπα φυτοφαρμάκων μέσα και επάνω στα σιτηρά και σε ορισμένα άλλα προϊόντα φυτικής προέλευσης και, αφετέρου, με τα εθνικά προγράμματα παρακολούθησης για το 2008 [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2007) 1452] (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ )

text:
               11.4.2007

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 96/21

      ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

   της 3ης Απριλίου 2007
   σχετικά, αφενός, με ένα συντονισμένο κοινοτικό πρόγραμμα παρακολούθησης για το 2007 με σκοπό την εξασφάλιση της συμμόρφωσης με τις ανώτατες περιεκτικότητες για τα κατάλοιπα φυτοφαρμάκων μέσα και επάνω στα σιτηρά και σε ορισμένα άλλα προϊόντα φυτικής προέλευσης και, αφετέρου, με τα εθνικά προγράμματα παρακολούθησης για το 2008
   [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2007) 1452]
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   (2007/225/ΕΚ)
   Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 211,
   την οδηγία 86/362/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Ιουλίου 1986, που αφορά τον καθορισμό των ανωτάτων περιεκτικοτήτων για τα κατάλοιπα φυτοφαρμάκων μέσα και πάνω στα σιτηρά (1), και ιδίως το άρθρο 7 παράγραφος 2 στοιχείο β),
   την οδηγία 90/642/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 1990, που αφορά τον καθορισμό των ανώτατων περιεκτικοτήτων για τα κατάλοιπα φυτοφαρμάκων επάνω ή μέσα σε ορισμένα προϊόντα φυτικής προέλευσης, συμπεριλαμβανομένων των οπωροκηπευτικών (2), και ιδίως το άρθρο 4 παράγραφος 2 στοιχείο β),
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Στις οδηγίες 86/362/ΕΟΚ και 90/642/ΕΟΚ προβλέπεται ότι η Επιτροπή θα εφαρμόσει σταδιακά ένα σύστημα που θα επιτρέπει την εκτίμηση της διατροφικής έκθεσης στα φυτοφάρμακα. Για να είναι δυνατές εκτιμήσεις που να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, πρέπει να διατίθενται στοιχεία σχετικά με τον έλεγχο των καταλοίπων φυτοφαρμάκων σε ορισμένα τρόφιμα που αποτελούν βασικά συστατικά του ευρωπαϊκού διαιτολογίου. Αναγνωρίζεται εν γένει ότι τα βασικά συστατικά του ευρωπαϊκού διαιτολογίου περιλαμβάνουν περίπου 20-30 προϊόντα τροφίμων. Λαμβανομένων υπόψη των διαθέσιμων πόρων σε εθνικό επίπεδο για την παρακολούθηση των καταλοίπων φυτοφαρμάκων, τα κράτη μέλη είναι σε θέση να προβαίνουν στην ανάλυση δειγμάτων από οκτώ μόνον προϊόντα ετησίως, στο πλαίσιο του προγράμματος συντονισμένης παρακολούθησης. Οι χρήσεις των φυτοφαρμάκων εμφανίζουν μεταβολές στο πλαίσιο τριετών χρονικών κύκλων. Συνεπώς κάθε φυτοφάρμακο πρέπει γενικά να παρακολουθείται σε 20-30 προϊόντα τροφίμων επί σειρά τριετών κύκλων.

               (2)

               Η παρακολούθηση των καταλοίπων φυτοφαρμάκων που καλύπτονται από την παρούσα σύσταση πρέπει να γίνει το 2007, διότι έτσι θα δοθεί η δυνατότητα να χρησιμοποιηθούν τα εν λόγω στοιχεία για την εκτίμηση της πραγματικής διατροφικής έκθεσης σε αυτά.

               (3)

               Απαιτείται συστηματική στατιστική προσέγγιση ως προς τον αριθμό των δειγμάτων που θα πρέπει να λαμβάνονται σε κάθε συντονισμένη ενέργεια παρακολούθησης. Η εν λόγω προσέγγιση έχει καθοριστεί από την επιτροπή του Codex Alimentarius (3). Βάσει διωνυμικής κατανομής πιθανοτήτων μπορεί να υπολογιστεί ότι η εξέταση 642 δειγμάτων επιτρέπει με βεβαιότητα μεγαλύτερη του 99 % την ανίχνευση δείγματος που περιέχει κατάλοιπα φυτοφαρμάκων άνω του ορίου προσδιορισμού (LOD), με την προϋπόθεση ότι τουλάχιστον το 1 % των προϊόντων φυτικής προέλευσης περιέχει κατάλοιπα άνω του ορίου αυτού. Η λήψη των εν λόγω δειγμάτων πρέπει να κατανεμηθεί μεταξύ των κρατών μελών με βάση τον πληθυσμό και τον αριθμό των καταναλωτών, με ελάχιστο όριο 12 δείγματα ανά προϊόν και ανά έτος.

               (4)

               Στον ιστοχώρο της Επιτροπής έχουν δημοσιευθεί κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τις διαδικασίες ποιοτικού ελέγχου για την ανάλυση καταλοίπων φυτοφαρμάκων (4). Έχει συμφωνηθεί ότι οι εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές πρέπει να εφαρμόζονται όσο το δυνατόν περισσότερο από τα εργαστήρια ανάλυσης των κρατών μελών και να αναθεωρούνται συνεχώς υπό το φως της πείρας που αποκτάται από τα προγράμματα παρακολούθησης.

               (5)

               Η οδηγία 2002/63/ΕΚ της Επιτροπής (5) καθορίζει κοινοτικές μεθόδους δειγματοληψίας για τον επίσημο έλεγχο των καταλοίπων φυτοφαρμάκων μέσα και πάνω σε προϊόντα φυτικής και ζωικής προέλευσης. Οι μέθοδοι και οι διαδικασίες δειγματοληψίας που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία ενσωματώνουν αυτές που συνιστώνται από την επιτροπή του Codex Alimentarius.

               (6)

               Οι οδηγίες 86/362/ΕΟΚ και 90/642/ΕΟΚ απαιτούν από τα κράτη μέλη να διευκρινίζουν τα κριτήρια που εφαρμόζουν κατά την κατάρτιση των εθνικών προγραμμάτων παρακολούθησης. Οι πληροφορίες αυτές πρέπει να περιλαμβάνουν τα κριτήρια που εφαρμόζονται για τον καθορισμό του αριθμού των δειγμάτων που πρέπει να λαμβάνονται και των αναλύσεων που πρέπει να διενεργούνται, καθώς και τα ισχύοντα όρια αναφοράς, τα κριτήρια βάσει των οποίων έχουν καθοριστεί τα εν λόγω όρια και τα στοιχεία σχετικά με τη διαπίστευση δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 882/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τη διενέργεια επισήμων ελέγχων της συμμόρφωσης προς τη νομοθεσία περί ζωοτροφών και τροφίμων και προς τους κανόνες για την υγεία και την καλή διαβίωση των ζώων (6), με συνεκτίμηση του άρθρου 18 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2076/2005 της Επιτροπής, της 5ης Δεκεμβρίου 2005, για τη θέσπιση μεταβατικών διατάξεων σχετικά με την εφαρμογή των κανονισμών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 853/2004, (ΕΚ) αριθ. 854/2004 και (ΕΚ) αριθ. 882/2004 και για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 853/2004 και (ΕΚ) αριθ. 854/2004 (7). Πρέπει επίσης να επισημαίνονται ο αριθμός και η κατηγορία των παραβάσεων, καθώς και τα λαμβανόμενα μέτρα.

               (7)

               Τα ανώτατα όρια καταλοίπων για τις παιδικές τροφές έχουν καθοριστεί σύμφωνα με το άρθρο 6 της οδηγίας 91/321/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 14ης Μαΐου 1991, σχετικά με τα παρασκευάσματα για βρέφη και τα παρασκευάσματα δεύτερης βρεφικής ηλικίας (8), και με το άρθρο 6 της οδηγίας 96/5/ΕΚ, Ευρατόμ της Επιτροπής, της 16ης Φεβρουαρίου 1996, για τις μεταποιημένες τροφές με βάση τα δημητριακά και τις παιδικές τροφές για βρέφη και μικρά παιδιά (9).

               (8)

               Οι πληροφορίες σχετικά με τα αποτελέσματα των προγραμμάτων παρακολούθησης ενδείκνυνται ιδιαίτερα για επεξεργασία, αποθήκευση και διαβίβαση με ηλεκτρονικές/ μηχανογραφικές μεθόδους. Έχουν αναπτυχθεί μορφότυποι για τη διαβίβαση δεδομένων μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου από τα κράτη μέλη. Τα κράτη μέλη πρέπει επομένως να είναι σε θέση να αποστέλλουν τις εκθέσεις τους στην Επιτροπή σε τυποποιημένο μορφότυπο. Η περαιτέρω ανάπτυξη του εν λόγω τυποποιημένου μορφοτύπου πραγματοποιείται αποτελεσματικότερα με την εξέλιξη των κατευθυντηρίων γραμμών από την Επιτροπή.

               (9)

               Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα σύσταση είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής τροφικής αλυσίδας και υγείας των ζώων,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:

               1)

               Τα κράτη μέλη καλούνται να προβαίνουν, στη διάρκεια του 2007, σε δειγματοληψία και ανάλυση για τους συνδυασμούς προϊόντος/καταλοίπου φυτοφαρμάκου που καθορίζονται στο παράρτημα I, με βάση τον αριθμό των δειγμάτων κάθε προϊόντος που έχει κατανεμηθεί σε αυτά στο παράρτημα ΙΙ, ο οποίος αντανακλά, κατά περίπτωση σε επίπεδο εθνικό, κοινοτικό και τρίτης χώρας, το μερίδιο της αγοράς του κράτους μέλους.
               Η παρτίδα προς δειγματοληψία επιλέγεται τυχαία, σύμφωνα με προσέγγιση παρακολούθησης.
               Η δειγματοληπτική διαδικασία, συμπεριλαμβανομένου του αριθμού των μονάδων, πρέπει να είναι σύμφωνη με την οδηγία 2002/63/ΕΚ.

               2)

               Από το συνολικό αριθμό δειγμάτων, όπως ορίζεται στα παραρτήματα Ι και ΙΙ, κάθε κράτος μέλος λαμβάνει και αναλύει:

                           α)

                           τουλάχιστον δέκα δείγματα από παιδικές τροφές με βάση κυρίως τα λαχανικά, τα φρούτα και τα δημητριακά·

                           β)

                           έναν αριθμό δειγμάτων (τουλάχιστον ένα δείγμα, εφόσον είναι διαθέσιμο) από προϊόντα βιολογικής καλλιέργειας που να αντανακλά το μερίδιο των βιολογικών προϊόντων στην αγορά κάθε κράτους μέλους.

               3)

               Τα κράτη μέλη καλούνται να υποβάλλουν, έως τις 31 Αυγούστου 2008 το αργότερο, εκθέσεις σχετικά με τα αποτελέσματα των αναλύσεων των δειγμάτων τα οποία υποβλήθηκαν σε δοκιμές για το συνδυασμό προϊόντων/καταλοίπων φυτοφαρμάκων που αναφέρονται στο παράρτημα Ι· στις εκθέσεις αυτές θα αναφέρονται τα εξής:

                           α)

                           οι μέθοδοι ανάλυσης που χρησιμοποιήθηκαν και τα επίπεδα αναφοράς που επιτεύχθηκαν, σύμφωνα με τις διαδικασίες ποιοτικού ελέγχου που καθορίζονται στις «Διαδικασίες ποιοτικού ελέγχου για την ανάλυση των καταλοίπων φυτοφαρμάκων»·

                           β)

                           ο αριθμός και οι κατηγορίες των παραβάσεων καθώς και τα μέτρα που ελήφθησαν σχετικά.

               4)

               Η έκθεση πρέπει να συνταχθεί σε μορφότυπο —συμπεριλαμβανομένου του ηλεκτρονικού— που να συμμορφώνεται με τις οδηγίες οι οποίες έχουν δοθεί στα κράτη μέλη από τη μόνιμη επιτροπή για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων, όσον αφορά την εφαρμογή των συστάσεων της Επιτροπής σχετικά με τα συντονισμένα κοινοτικά προγράμματα παρακολούθησης.
               Το αποτέλεσμα των δειγμάτων παιδικών τροφών και των δειγμάτων που ελήφθησαν από προϊόντα βιολογικής καλλιέργειας πρέπει να καταγράφεται σε χωριστά δελτία.

               5)

               Τα κράτη μέλη καλούνται να διαβιβάσουν στην Επιτροπή και στα υπόλοιπα κράτη μέλη, έως τις 31 Αυγούστου 2007 το αργότερο, τα στοιχεία που απαιτούνται δυνάμει του άρθρου 7 παράγραφος 3 της οδηγίας 86/362/ΕΟΚ και του άρθρου 4 παράγραφος 3 της οδηγίας 90/642/ΕΟΚ σχετικά με την περίοδο παρακολούθησης 2006, για να εξασφαλιστεί, τουλάχιστον με δειγματοληπτικό έλεγχο, η τήρηση των ανώτατων περιεκτικοτήτων σε κατάλοιπα φυτοφαρμάκων· στα στοιχεία αυτά πρέπει να περιλαμβάνονται τα εξής:

                           α)

                           τα αποτελέσματα των εθνικών τους προγραμμάτων όσον αφορά τα κατάλοιπα φυτοφαρμάκων·

                           β)

                           στοιχεία σχετικά με τις διαδικασίες ποιοτικού ελέγχου που εφαρμόζουν τα εργαστήριά τους και ιδιαίτερα στοιχεία σχετικά με πτυχές των κατευθυντήριων γραμμών για τις διαδικασίες ποιοτικού ελέγχου που αφορούν την ανάλυση των καταλοίπων φυτοφαρμάκων, τις οποίες δεν ήταν σε θέση να εφαρμόσουν ή των οποίων η εφαρμογή ήταν προβληματική·

                           γ)

                           στοιχεία για τη διαπίστευση, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 12 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 882/2004 (που περιλαμβάνουν την κατηγορία διαπίστευσης, το φορέα διαπίστευσης και αντίγραφο του πιστοποιητικού διαπίστευσης) των εργαστηρίων που πραγματοποιούν τις αναλύσεις·

                           δ)

                           στοιχεία σχετικά με τις δοκιμές επάρκειας και τις δακτυλιοειδείς δοκιμές δακτυλίου στις οποίες συμμετείχε το εργαστήριο.

               6)

               Τα κράτη μέλη καλούνται να στείλουν στην Επιτροπή, έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2007 το αργότερο, το προτεινόμενο εθνικό πρόγραμμά τους για τον έλεγχο των ανώτατων ορίων περιεκτικότητας σε κατάλοιπα φυτοφαρμάκων, τα οποία καθορίζονται με τις οδηγίες 90/642/ΕΟΚ και 86/362/ΕΟΚ για το 2008, συμπεριλαμβανομένων των εξής στοιχείων:

                           α)

                           τα κριτήρια που εφαρμόζονται για τον καθορισμό του αριθμού δειγμάτων που πρέπει να ληφθούν και των αναλύσεων που πρέπει να διεξαχθούν·

                           β)

                           τα ισχύοντα όρια αναφοράς και τα κριτήρια βάσει των οποίων καθορίστηκαν τα εν λόγω όρια, και

                           γ)

                           λεπτομερή στοιχεία για τη διαπίστευση, δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 882/2004, των εργαστηρίων που διεξάγουν τις αναλύσεις.

      Βρυξέλλες, 3 Απριλίου 2007.

            Για την Επιτροπή

         Μάρκος ΚΥΠΡΙΑΝΟΫ

            Μέλος της Επιτροπής

      (1)  ΕΕ L 221 της 7.8.1986, σ. 37. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2007/11/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 63 της 1.3.2007, σ. 26).

      (2)  ΕΕ L 350 της 14.12.1990, σ. 71. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2007/12/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 59 της 27.2.2007, σ. 75).

      (3)  Codex Alimentarius, Pesticide Residues in Foodstuffs (Κατάλοιπα φυτοφαρμάκων στα τρόφιμα), Ρώμη 1994, ISBN 92-5-203271-1· τόμος 2, σ. 372.

      (4)  Έγγραφο SANCO/10232/2006 της 24ης Μαρτίου 2006, http://europa.eu.int/comm/food/plant/protection/resources/qualcontrol_en.pdf

      (5)  ΕΕ L 187 της 16.7.2002, σ. 30.

      (6)  ΕΕ L 165 της 30.4.2004, σ. 1· διορθώθηκε στην ΕΕ L 191 της 28.5.2004, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1791/2006 του Συμβουλίου (ΕΕ L 363 της 20.12.2006, σ. 1).

      (7)  ΕΕ L 338 της 22.12.2005, σ. 83. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1666/2006 (ΕΕ L 320 της 18.11.2006, σ. 47).

      (8)  ΕΕ L 175 της 4.7.1991, σ. 35. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2006/824/ΕΚ (ΕΕ L 362 της 20.12.2006, σ. 94).

      (9)  ΕΕ L 49 της 28.2.1996, σ. 17. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2003/13/ΕΚ (ΕΕ L 41 της 14.2.2003, σ. 33).

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I
      ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΙ ΦΥΤΟΦΑΡΜΑΚΩΝ/ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΠΡΟΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ

                  2007

                  2008 (1)

                  2009 (1)

                  Ακεφέιτ

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Ακεταμιπρίντ

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Αλντικάρμπ

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Αμιτράζ

                  (α)

                  (β)

                  Αζινφός-μεθύλ

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Αζοξυστρομπίν

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Μπενομύλ + Καρμπενταζίμ
                  (άθροισμα εκφρασμένο ως Καρμπενταζίμ)

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Μπιφενθρίν

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Άθροισμα βρωμιούχων

                  (α)

                  (β)

                  Μπρομοπροπυλέιτ

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Μπουπυριμέιτ

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Μπουπροφεζίν

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Κάπταν

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Φολπέτ

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Καρμπαρύλ

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Κλοφεντεζίν

                  (α)

                  (β)

                  Χλωρμεκουάτ (2)

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Χλωροθαλονίλ

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Χλωροπροφάμ

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Χλωρπυριφός

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Χλωρπυριφός-μεθύλ

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Κυπερμεθρίνη

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Κυπροντινίλ

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Δελταμεθρίνη

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Διαζινόν

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Διχλωφλουανίντ

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Ντιχλωρβός

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Ντικοφόλ

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Ντιμεθοέιτ + Ομεθοέιτ
                  (άθροισμα εκφρασμένο ως Ντιμεθοέιτ)

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Ντινοκάπ

                  (α)

                  (β)

                  Διφαινυλαμίνη

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Ενδοσουλφάν

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Φεναριμόλ

                  (α)

                  (β)

                  Φενεξαμίντ

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Φενιτροθείο

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Φλουντιοξονίλ

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Φλουζιλαζόλ

                  (α)

                  (β)

                  Γλυφοσάτ (3)

                  (α)

                  (β)

                  Εξακοναζόλ

                  (α)

                  (β)

                  Εξυθιαζόξ

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Ιμαζαλίλ

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Ιμιντακλοπρίντ

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Ιντοξακάρμπ

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Ιπροντιόν

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Ιπροβαλικάρμπ

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Κρεσοξίμ-μεθύλ

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Λάμδα-Συαλοθρίνη

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Μαλαθείο

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Ομάδα Μανέμπ

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Μεπανιπυρίμ

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Μεπικάτ (2)

                  (α)

                  (β)

                  Μεταλαξύλ

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Μεθαμιντοφός

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Μεθινταθείο

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Μεθειοκάρμπ

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Μεθομύλ/Θειοντικάρμπ
                  (άθροισμα εκφρασμένο ως Μεθομύλ)

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Μυκλομπουτανίλ

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Οξυντεμετόν-μεθύλ

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Παραθείο

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Πενκοναζόλ

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Φοζαλόν

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Πιριμικάρμπ

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Πιριμιφός-μεθύλ

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Προχλωράζ

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Προκυμιντόν

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Προφενοφός

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Προπαργκίτ

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Πυρεθρίνες

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Πυριμεθανίλ

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Πυριπροξυφέν

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Οξαμύλ

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Κουινοξυφέν

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Σπιροξαμίν

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Τεμπουκοναζόλ

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Θειοφανέιτ-μεθύλ

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Τεμπουφενοζάιντ

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Τριφλοξυστρομπίν

                  (α)

                  (β)

                  Θειαβενδαζόλη

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Τολκλοφλος-μεθύλ

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Τολυφλουανίντ

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Τριαντεμεφόν + Τριαντιμενόλ
                  (εκφρασμένο ως άθροισμα Τριαντιμενόλ και Τριαντεμεφόν)

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                  Βινχλοζολίν

                  (γ)

                  (α)

                  (β)

                              (α)

                              Φασόλια (νωπά ή κατεψυγμένα), καρότα, αγγούρια, πορτοκάλια ή μανταρίνια, αχλάδια, γεώμηλα, ρύζι, σπανάκι (νωπό ή κατεψυγμένο).

                              (β)

                              Μελιτζάνες, μπανάνες, κουνουπίδια, σταφύλια, χυμός πορτοκαλιού (), μπιζέλια (νωπά ή κατεψυγμένα χωρίς τους λοβούς), πιπεριές (γλυκές), σιτάρι.

                              (γ)

                              Μήλα, κεφαλωτά λάχανα, πράσα, μαρούλια, τομάτες, ροδάκινα, συμπεριλαμβανομένων των νεκταρινιών και παρόμοιων υβριδίων· σίκαλη ή βρώμη, φράουλες.

         (1)  Ενδεικτικά για το 2008 και το 2009, με την επιφύλαξη των προγραμμάτων που θα συστηθούν για τα έτη αυτά.

         (2)  Οι ουσίες chlormequat και mepiquat πρέπει να αναλύονται στα δημητριακά, τα καρότα, τα καρποφόρα λαχανικά και τα αχλάδια.

         (3)  Άλλα σιτηρά.

         (4)  Όσον αφορά το χυμό πορτοκαλιού τα κράτη μέλη πρέπει να προσδιορίζουν την πηγή (συμπυκνωμένος ή φρέσκος).

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II
      Αριθμός δειγμάτων κάθε προϊόντος που πρέπει να λαμβάνεται και να αναλύεται από κάθε κράτος μέλος.

                  Κωδικός χώρας

                  Δείγματα

                  AT

                  12 (1)

                  15 (2)

                  B

                  12 (1)

                  15 (2)

                  BG

                  12 (1)

                  15 (2)

                  CY

                  12 (1)

                  15 (2)

                  CZ

                  12 (1)

                  15 (2)

                  DE

                  93

                  DK

                  12 (1)

                  15 (2)

                  ES

                  45

                  EE

                  12 (1)

                  15 (2)

                  EL

                  12 (1)

                  15 (2)

                  FR

                  66

                  FI

                  12 (1)

                  15 (2)

                  HU

                  12 (1)

                  15 (2)

                  IT

                  65

                  IE

                  12 (1)

                  15 (2)

                  LU

                  12 (1)

                  15 (2)

                  LT

                  12 (1)

                  15 (2)

                  LV

                  12 (1)

                  15 (2)

                  MT

                  12 (1)

                  15 (2)

                  NL

                  17

                  PT

                  12 (1)

                  15 (2)

                  PL

                  45

                  RO

                  17

                  SE

                  12 (1)

                  15 (2)

                  SI

                  12 (1)

                  15 (2)

                  SK

                  12 (1)

                  15 (2)

                  UK

                  66

                  Συνολικός ελάχιστος αριθμός δειγμάτων: 642

         (1)  Ελάχιστος αριθμός δειγμάτων για κάθε μέθοδο που εφαρμόζεται σε ένα μεμονωμένο υπόλειμμα.

         (2)  Ελάχιστος αριθμός δειγμάτων για κάθε μέθοδο που εφαρμόζεται σε πολλά κατάλοιπα.