title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 18ης Φεβρουαρίου 2014 , για την απαλλαγή της Επιτροπής από την ευθύνη εκτέλεσης των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης (δέκατου ΕΤΑ) για το οικονομικό έτος 2012

text:
               29.8.2014

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 289/4

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
   της 18ης Φεβρουαρίου 2014
   για την απαλλαγή της Επιτροπής από την ευθύνη εκτέλεσης των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης (δέκατου ΕΤΑ) για το οικονομικό έτος 2012
   2014/C 289/03
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
   Έχοντας υπόψη τη συμφωνία εταιρικής σχέσης μεταξύ των μελών της ομάδας κρατών Αφρικής, Καραϊβικής και Ειρηνικού, αφενός, και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της, αφετέρου, που υπεγράφη στο Κοτονού στις 23 Ιουνίου 2000 (1) και τροποποιήθηκε με τη συμφωνία που υπεγράφη στο Λουξεμβούργο στις 25 Ιουνίου 2005 (2),
   Έχοντας υπόψη την εσωτερική συμφωνία μεταξύ των αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών συνελθόντων στο πλαίσιο του Συμβουλίου για τη χρηματοδότηση και τη διαχείριση των ενισχύσεων της Κοινότητας εντός του πολυετούς χρηματοδοτικού πρωτοκόλλου 2008-2013 βάσει της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΚ και την κατανομή της χρηματοδοτικής βοήθειας στις υπερπόντιες χώρες και εδάφη έναντι των οποίων εφαρμόζεται το Μέρος 4 της Συνθήκης ΕΚ (3) («εσωτερική συμφωνία»), με την οποία συστήνεται, μεταξύ άλλων, το δέκατο Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης (δέκατο ΕΤΑ), και ιδίως το άρθρο 11 παράγραφος 8,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 215/2008 του Συμβουλίου, της 18ης Φεβρουαρίου 2008, για τον δημοσιονομικό κανονισμό που εφαρμόζεται στο δέκατο Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης (4), και ιδίως τα άρθρα 142 έως 144 αυτού,
   Αφού εξέτασε τον λογαριασμό διαχείρισης και τον ισολογισμό της λειτουργίας του δέκατου ΕΤΑ, ως είχαν στις 31 Δεκεμβρίου 2012, καθώς και την ετήσια έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου σχετικά με τις δραστηριότητες που χρηματοδοτήθηκαν στο πλαίσιο του όγδοου, ένατου και δέκατου Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης (ΕΤΑ) (5) για το οικονομικό έτος 2012, μαζί με τις απαντήσεις της Επιτροπής που περιέχονται στην εν λόγω ετήσια έκθεση,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Βάσει του άρθρου 11 παράγραφος 8 της εσωτερικής συμφωνίας, η απαλλαγή από την ευθύνη για τη δημοσιονομική διαχείριση του δέκατου ΕΤΑ παρέχεται στην Επιτροπή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έπειτα από σύσταση του Συμβουλίου.

               (2)

               Η εκτέλεση των εργασιών του δέκατου ΕΤΑ από την Επιτροπή κατά το οικονομικό έτος 2012 ήταν στο σύνολό της ικανοποιητική,

         ΣΥΝΙΣΤΑ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να απαλλάξει την Επιτροπή από την ευθύνη για την εκτέλεση των εργασιών του δέκατου ΕΤΑ για το οικονομικό έτος 2012.

      Βρυξέλλες, 18 Φεβρουαρίου 2014.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         Γ. ΣΤΟΥΡΝΑΡΑΣ

      (1)  ΕΕ L 317 της 15.12.2000, σ. 3.

      (2)  ΕΕ L 287 της 28.10.2005, σ. 4.

      (3)  ΕΕ L 247 της 9.9.2006, σ. 32.

      (4)  ΕΕ L 78 της 19.3.2008, σ. 1.

      (5)  ΕΕ C 331 της 14.11.2013, σ. 261.


Avis juridique important

|

31965H0076

65/76/EOK: Σύσταση της Επιτροπής της 12ης Ιανουαρίου 1965, προς τα κράτη μέλη περί των βεβαιώσεων που αφορούν την εξάσκηση επαγγέλματος στις χώρες προέλευσης, βεβαιώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 4 παράγραφος 2 της οδηγίας 64/427/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1964, περί των μεταβατικών μέτρων που πρέπει να ληφθούν στον τομέα των μη μισθωτών δραστηριοτήτων μεταποίησης των κατηγοριών 2340 CITI (Βιομηχανία και Βιοτεχνία)

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. 024 της 11/02/1965 σ. 0410 - 0412

/* Δεν υπάρχει επίσημη ελληνική μετάφραση του εγγράφου αυτού           διότι δεν περιλαμβανόταν στην ελληνική Ειδική Έκδοση. Δεν           περιλαμβάνονταν στην ελληνική Ειδική Έκδοση:           - Πράξεις που δεν ίσχυαν πλέον την ημερομηνία προσχώρησης της           Ελλάδας (01/01/1981)           - Πράξεις που καταργήθηκαν αυτόματα κατά την προσχώρηση (π.χ.           ορισμένες συμφωνίες μεταξύ της Κοινότητας και της Ελλάδας)           - Πράξεις δεσμευτικές μόνο για τους αποδέκτες τους, που είναι           συνεπώς αυθεντικές μόνο στη γλώσσα στην οποία συντάχθηκαν           - Μη δεσμευτικές πράξεις           - Πράξεις που δεν θεωρήθηκαν αρκετά σημαντικές ώστε να           συμπεριληφθούν           - Ορισμένες πράξεις που ακυρώθηκαν κατά τη δημιουργία της Ειδικής           Έκδοσης */           /* oknogr81 */


Avis juridique important

|

31985H0249

85/249/ΕΟΚ: Σύσταση του Συμβουλίου της 22ας Απριλίου 1985 για την απαλλαγή της Επιτροπής από την ευθύνη για την εκτέλεση των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αναπτύξεως (1979) (πέμπτο ΕΤΑ) κατά το οικονομικό έτος 1983

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 112 της 25/04/1985 σ. 0055 - 0055

***** ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ  της 22ας Απριλίου 1985  για την απαλλαγή της Επιτροπής από την ευθύνη για την εκτέλεση των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αναπτύξεως (1979) (πέμπτο ΕΤΑ) κατά το οικονομικό έτος 1983  (85/249/ΕΟΚ)  ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 206β,  τη δεύτερη σύμβαση ΑΚΕ-ΕΟΚ που υπογράφηκε στη Λομέ στις 31 Οκτωβρίου 1979,  την απόφαση 80/1186/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 16ης Δεκεμβρίου 1980 περί της συνδέσεως των υπερποντίων χωρών και εδαφών με την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (1),  την εσωτερική συμφωνία του 1979 περί της χρηματοδοτήσεως και της διαχειρίσεως των ενισχύσεων της Κοινότητας (2), που υπογράφηκε στις 20 Νοεμβρίου 1979, και ιδίως το άρθρο 29 παράγραφος 3,  τον δημοσιονομικό κανονισμό της 17ης Μαρτίου 1981 για το πέμπτο Ευρωπαϊκό Ταμείο Αναπτύξεως (3), και ιδίως τα άρθρα 66 μέχρι 70,  έχοντας εξετάσει το λογαριασμό διαχειρίσεως και τον ισολογισμό λειτουργίας του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αναπτύξεως (1979) (πέμπτο ΕΤΑ), που εγκρίθηκαν στις 31 Δεκεμβρίου 1983, καθώς και την έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου για το οικονομικό έτος 1983, που συνοδεύεται από τις απαντήσεις της Επιτροπής (4),  Εκτιμώντας:  ότι, δυνάμει του άθρου 29 παράγραφος 3 της εσωτερικής συμφωνίας, η απαλλαγή της Επιτροπής από την ευθύνη για τη διαχείριση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αναπτύξεως (1979) (πέμπτο ΕΤΑ) παρέχεται στην Επιτροπή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατόπιν συστάσεως του Συμβουλίου·  ότι η εκτέλεση των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αναπτύξεως (1979) (πέμπτο ΕΤΑ), εκ μέρους της Επιτροπής, κατά το οικονομικό έτος 1983, ήταν στο σύνολό της ικανοποιητική,  ΣΥΝΙΣΤΑ:  στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να απαλλάξει την Επιτροπή από την ευθύνη για την εκτέλεση των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αναπτύξεως (1979) (πέμπτο ΕΤΑ), για το οικονομικό έτος 1983.  Βρυξέλλες, 22 Απριλίου 1985.  Για το Συμβούλιο  Ο Πρόεδρος  F. M. PANDOLFI  (1) ΕΕ αριθ. L 361 της 31. 12. 1980, σ. 1.  (2) ΕΕ αριθ. L 347 της 22. 12. 1980, σ. 210.  (3) ΕΕ αριθ. L 101 της 11. 4. 1981, σ. 12.  (4) ΕΕ αριθ. C 348 της 31. 12. 1984, σσ. 121, 240.


Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου

|

52007SC0190

Σύσταση για γνωμη του Συμβουλιου σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Λιθουανίας, για την περίοδο 2006-2009  /* SEC/2007/0190 τελικό */

	[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |Βρυξέλλες, 13.2.2007SEC (2007) 190 τελικόΣύσταση γιαΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Λιθουανίας, για την περίοδο 2006-2009(υποβάλλεται από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΓΕΝΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟΤο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουλίου 1998, βασίζεται στον στόχο της επίτευξης υγιών δημόσιων οικονομικών ως μέσου ενίσχυσης των προϋποθέσεων για σταθερότητα των τιμών και ισχυρή διατηρήσιμη ανάπτυξη, οι οποίες ευνοούν τη δημιουργία απασχόλησης. Η μεταρρύθμιση του συμφώνου το 2005, αφενός, αναγνώριζε τη χρησιμότητά του για την εδραίωση της δημοσιονομικής πειθαρχίας, αφετέρου δε, αποσκοπούσε στην ενίσχυση της αποτελεσματικότητας και των οικονομικών του ερεισμάτων, καθώς επίσης στη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών.Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[1], ο οποίος αποτελεί στοιχείο του συμφώνου, ορίζει ότι τα κράτη μέλη υποβάλλουν υποχρεωτικά, στο Συμβούλιο και την Επιτροπή, προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης, καθώς και ετήσιες επικαιροποιήσεις τους (τα κράτη μέλη που έχουν ήδη υιοθετήσει το ενιαίο νόμισμα υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σταθερότητας, ενώ τα κράτη μέλη που δεν το έχουν υιοθετήσει ακόμη υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σύγκλισης). Το πρώτο πρόγραμμα σύγκλισης της Λιθουανίας υποβλήθηκε τον Μάιο του 2004. Κατ’ εφαρμογή του κανονισμού, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη για το πρόγραμμα στις 5 Ιουλίου 2004 βάσει σύστασης της Επιτροπής και μετά από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή. Βάσει της ίδιας διαδικασίας, τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης αξιολογούνται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και εξετάζονται από την προαναφερθείσα επιτροπή, ενώ το Συμβούλιο δύναται να τα εξετάσει.Ιστορικο για την αξιολογηση του επικαιροποιημενου προγραμματοςΗ Επιτροπή εξέτασε το πλέον πρόσφατο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Λιθουανίας, που υποβλήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2006, και εξέδωσε σύσταση για την έκδοση γνώμης του Συμβουλίου επ’ αυτού (βλ. πλαίσιο για τα κυριότερα σημεία της αξιολόγησης).Προκειμένου να σχηματισθεί μια εικόνα του πλαισίου εντός του οποίου αξιολογείται η δημοσιονομική στρατηγική του επικαιροποιημένου προγράμματος σύγκλισης, στις παραγράφους που ακολουθούν περιγράφονται συνοπτικά τα εξής:1.  οι οικονομικές και δημοσιονομικές επιδόσεις κατά την τελευταία δεκαετία,2.  η πλέον πρόσφατη αξιολόγηση της κατάστασης της χώρας βάσει του προληπτικού σκέλους του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης (περίληψη της γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης) και3.  η αξιολόγηση της Επιτροπής σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Οκτωβρίου 2006.Πρόσφατες οικονομικές και δημοσιονομικές επιδόσειςΗ Λιθουανία ολοκλήρωσε επιτυχώς τη μετάβαση στο σύστημα της ελεύθερης οικονομίας και σήμερα σημειώνει έναν από τους υψηλότερους ρυθμούς αύξησης του προϊόντος μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ. Το κατά κεφαλή ΑΕΠ ήταν μόλις πάνω από 50% του μέσου όρου της ΕΕ το 2005. Η εγχώρια ζήτηση παρουσίασε μεγάλη επιτάχυνση τα τελευταία έτη, εν μέρει εξαιτίας της έντονης αύξησης του δανεισμού, για να καταστεί η κυριότερη κινητήρια δύναμη για την οικονομική ανάπτυξη της χώρας οδηγώντας σε μεγαλύτερα ελλείμματα ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών. Μετά από μια περίοδο ανάπτυξης χωρίς πληθωρισμό, παρατηρήθηκε αύξηση του πληθωρισμού από τα μέσα του 2004 και μετά, εξαιτίας ενός συνδυασμού παραγόντων μεταξύ των οποίων οι αυξήσεις στις τιμές των ακατέργαστων τροφίμων και της ενέργειας και οι σημαντικές μισθολογικές αυξήσεις λόγω στενότητας στην αγορά εργασίας. Η κυβέρνηση επέδειξε καλές επιδόσεις όσον αφορά την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων της τα τελευταία έτη. Ωστόσο, η Λιθουανία θα μπορούσε να είχε εκμεταλλευθεί καλύτερα την περίοδο ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας την οποία διήλθε.Η αξιολόγηση που διατυπώνεται στη γνώμη του Συμβουλίου σχετικά με το προηγούμενο πρόγραμμαΣτις 14 Μαρτίου 2006, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη σχετικά με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης, για την περίοδο 2005-2008. «Στο πλαίσιο των ευνοϊκών αναπτυξιακών προοπτικών και προκειμένου να εξασφαλιστεί η διατηρήσιμη σύγκλιση με την ΕΕ», το Συμβούλιο κάλεσε τη Λιθουανία «(i) να εντείνει τις προσπάθειες διαρθρωτικής δημοσιονομικής προσαρμογής, έτσι ώστε να επιταχυνθεί η επίτευξη του ΜΔΣ και, (ii) να επιδιώξει ιδίως έναν πιο απαιτητικό στόχο για το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης το 2006, μεριμνώντας έτσι ώστε να μεταφερθούν στο 2006 και τα μετέπειτα έτη τα τυχόν ευνοϊκότερα αποτελέσματα όσον αφορά το έλλειμμα του 2005 σε σχέση με εκείνα που είχαν προβλεφθεί.»Η αξιολόγηση της Επιτροπής σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Οκτωβρίου 2006.Η έκθεση εφαρμογής του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων της Λιθουανίας, που καταρτίστηκε στο πλαίσιο της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση, υποβλήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2006. Το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Λιθουανίας αναγνωρίζει ως βασικές προκλήσεις/προτεραιότητες τα εξής: συνέχιση της ταχείας οικονομικής ανάπτυξης και επίτευξη σταθερού μακροοικονομικού περιβάλλοντος, προώθηση της ανταγωνιστικότητας των λιθουανικών επιχειρήσεων και προώθηση της απασχόλησης και των επενδύσεων σε ανθρώπινο κεφάλαιο.Η αξιολόγηση του εν λόγω προγράμματος από την Επιτροπή (που εκδόθηκε στο πλαίσιο της ετήσιας έκθεσης προόδου που συνέταξε τον Δεκέμβριο 2006 [2]) έδειξε ότι η Λιθουανία πραγματοποιεί ικανοποιητική πρόοδο στην εφαρμογή του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων όσον αφορά τις περισσότερες από τις κύριες πολιτικές στους τομείς της μακροοικονομίας, της μικροοικονομίας και της απασχόλησης. Εντούτοις, δεδομένου ότι πολλά σημαντικά μέτρα βρίσκονται ακόμη στο στάδιο σχεδιασμού, έχει να διανύσει ακόμη πολύ δρόμο από πλευράς εφαρμογής.Λαμβάνοντας υπόψη τις διαπιστωθείσες αρετές και αδυναμίες έγινε στη Λιθουανία η σύσταση να αναλάβει δράση στους τομείς της Ε&A και της προσφοράς εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού.Πλαίσιο: Κυριότερα σημεία της αξιολόγησης Όπως απαιτεί το άρθρο 5 παράγραφος 1 (για τα προγράμματα σταθερότητας) και το άρθρο 9 παράγραφος 1 (για τα προγράμματα σύγκλισης) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, κατά την αξιολόγηση εξετάζεται: αν είναι ευλογοφανείς οι οικονομικές παραδοχές στις οποίες βασίζεται το πρόγραμμα, ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος (ΜΔΣ) που καθόρισε το κράτος μέλος και αν η πορεία προσαρμογής για την επίτευξη του στόχου αυτού είναι κατάλληλη, αν τα μέτρα που λαμβάνονται ή/και προτείνονται για την τήρηση της πορείας προσαρμογής επαρκούν για την επίτευξη του ΜΔΣ κατά τη διάρκεια του οικονομικού κύκλου, κατά την αξιολόγηση της πορείας προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ, αν καταβάλλεται μεγαλύτερη προσπάθεια προσαρμογής σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας, ενώ η προσπάθεια μπορεί να είναι πιο περιορισμένη σε περιόδους δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας και, για τη ζώνη του ευρώ και κράτη μέλη του ΜΣΙ ΙΙ, αν το κράτος μέλος προβλέπει ετήσια βελτίωση του κυκλικά προσαρμοσμένου αποτελέσματος, μείον έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα, ίση προς 0,5% του ΑΕΠ ως ένδειξη προόδου για την επίτευξη του ΜΔΣ του, κατά τον προσδιορισμό της πορείας προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ (για κράτη μέλη που δεν τον έχουν ακόμη επιτύχει) ή την προσωρινή απόκλιση από αυτόν (για κράτη μέλη που τον έχουν επιτύχει), αν εφαρμόζονται μείζονες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που οδηγούν άμεσα στην εξοικονόμηση πόρων μακροπρόθεσμα (μεταξύ άλλων, μέσω της αύξησης της δυνητικής ανάπτυξης) και, ως εκ τούτου, έχουν απτά αποτελέσματα για τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών (υπό τον όρο ότι εξασφαλίζεται κατάλληλο περιθώριο ασφαλείας σε σχέση με την τιμή αναφοράς 3% του ΑΕΠ και εφόσον η δημοσιονομική θέση αναμένεται να επανέλθει στα επίπεδα του ΜΔΣ εντός της περιόδου του προγράμματος), με ιδιαίτερη προσοχή στις μεταρρυθμίσεις του συνταξιοδοτικού συστήματος που εισάγουν πολυπυλωνικό σύστημα που περιλαμβάνει έναν υποχρεωτικό και πλήρως κεφαλαιοποιητικό πυλώνα, αν οι οικονομικές πολιτικές του κράτους μέλους παρουσιάζουν συνοχή με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών. Η ευλογοφάνεια των μακροοικονομικών παραδοχών του προγράμματος αξιολογείται με βάση τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006, χρησιμοποιώντας επίσης την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία για την εκτίμηση του δυνητικού προϊόντος και των κυκλικά προσαρμοσμένων αποτελεσμάτων. Η αξιολόγηση της συνεκτικότητας με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών πραγματοποιείται με βάση τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών στον τομέα των δημόσιων οικονομικών όπως παρουσιάζονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008. Κατά την αξιολόγηση εξετάζεται επίσης: η εξέλιξη του δείκτη χρέους και οι προοπτικές της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών τα οποία, σύμφωνα με την έκθεση του Συμβουλίου της 20ής Μαρτίου 2005 για τη «Βελτίωση της εφαρμογής του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης», πρέπει να αποτελούν αντικείμενο «αρκετής προσοχής […] κατά την εποπτεία των δημοσιονομικών θέσεων». Σε ανακοίνωση της Επιτροπής, της 12ης Οκτωβρίου 2006, περιγράφεται η προσέγγιση που πρέπει να τηρείται κατά την αξιολόγηση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας[3], ο βαθμός συνοχής με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων που υπέβαλε το κράτος μέλος στο πλαίσιο της στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση. Στο διαβιβαστικό σημείωμα της 7ης Ιουνίου 2005 προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών για την περίοδο 2005-2008, το Συμβούλιο ΕCOFIN δήλωσε ότι τα εθνικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων πρέπει να παρουσιάζουν συνοχή με τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης, η συμμόρφωση με τον κώδικα δεοντολογίας[4] ο οποίος, μεταξύ άλλων, προβλέπει μια κοινή διάρθρωση και τυποποιημένους πίνακες δεδομένων για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης. |-  Σύσταση γιαΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Λιθουανίας, για την περίοδο 2006-2009ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[5], και ιδίως το άρθρο 9 παράγραφος 3,τη σύσταση της Επιτροπής,Έπειτα από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΓΝΩΜΗ:4.  Στις [27 Φεβρουαρίου 2007] το Συμβούλιο εξέτασε το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Λιθουανίας για την περίοδο 2006-2009. Το επικαιροποιημένο πρόγραμμα υποβλήθηκε με καθυστέρηση σχεδόν δύο εβδομάδων μετά την 1η Δεκεμβρίου, την προθεσμία υποβολής που καθορίζει ο κώδικας δεοντολογίας, εξαιτίας μιας μεταβολής στη διαδικασία έγκρισης του προγράμματος στην οποία μετέχει πλέον το Κοινοβούλιο της χώρας.5.  Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο βασίζεται το πρόγραμμα προβλέπει ότι η αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ θα επιβραδυνθεί προοδευτικά από 7,8% το 2006 σε 4,5% το 2009. Με βάση τις διαθέσιμες πληροφορίες, το σενάριο αυτό φαίνεται ότι βασίζεται σε επιφυλακτικές αναπτυξιακές παραδοχές από το 2007 και μετά. Οι προβλέψεις του προγράμματος όσον αφορά τον πληθωρισμό φαίνονται χαμηλές με βάση τις πρόσφατες εξελίξεις.6.  Όσον αφορά το 2006, το πλεόνασμα γενικής κυβέρνησης εκτιμάται σε 1% του ΑΕΠ στις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006, έναντι 1,4% του ΑΕΠ που αποτελούσε τον στόχο του προηγούμενου επικαιροποιημένου προγράμματος σύγκλισης. Στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα το έλλειμμα εκτιμάται σε 1,2% του ΑΕΠ. Ωστόσο, τα προκαταρκτικά στοιχεία για ολόκληρο το 2006 δείχνουν ακόμη καλύτερα αποτελέσματα όσον αφορά το έλλειμμα, που πλησιάζει την ισοσκέλιση. Το αποτέλεσμα αυτό οφείλεται σε πολύ μεγαλύτερη από το αναμενόμενο οικονομική δραστηριότητα και απασχόληση, σε ταχύτερη αύξηση των μισθών και σε βελτιώσεις στην είσπραξη των φόρων, και επιτεύχθηκε παρά την τροποποίηση του προϋπολογισμού τον Ιούλιο του 2006, με την οποία οι δαπάνες αυξήθηκαν κατά περίπου 0,5% του ΑΕΠ.7.  Κύριος στόχος του προγράμματος είναι η προοδευτική μείωση του ελλείμματος γενικής κυβέρνησης καθ' όλη την περίοδο του προγράμματος ούτως ώστε να επιτευχθεί ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος (ΜΔΣ, βλ. κατωτέρω) έως το 2008 και η ισοσκέλιση του προϋπολογισμού το 2009. Αναμένεται ότι το πρωτογενές έλλειμμα θα ισοσκελισθεί έως το 2007 και ότι θα καταγραφεί πρωτογενές πλεόνασμα ίσο προς 0,8% του ΑΕΠ στα τέλη της περιόδου του προγράμματος. Σε σύγκριση με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα, η σχεδιαζόμενη προσαρμογή είναι πιο φιλόδοξη, αλλά επικεντρώνεται στα τελευταία έτη της περιόδου με βάση ένα λιγότερο ευνοϊκό μακροοικονομικό σενάριο. Η προγραμματιζόμενη δημοσιονομική εξυγίανση βασίζεται σε αύξηση του δείκτη εσόδων προς το ΑΕΠ μεγαλύτερη από την αύξηση του δείκτη δαπανών προς το ΑΕΠ (2,6 εκατοστιαίες μονάδες σε σύγκριση με 1,4 εκατοστιαίες μονάδες). Από πλευράς εσόδων, μόνον το 0,5 της εκατοστιαίας μονάδας οφείλεται στην αύξηση του δείκτη φορολογικών εσόδων λόγω της αναμενόμενης βελτίωσης της είσπραξης των φόρων. Το πρόγραμμα δεν αναλύει σε τι οφείλεται το υπόλοιπο της αύξησης, φαίνεται, όμως, ότι συνδέεται με την εισροή κοινοτικών κεφαλαίων. Από πλευράς δαπανών, οι μεταβολές οφείλονται στην αύξηση των δημόσιων επενδύσεων, των κοινωνικών μεταβιβάσεων και «λοιπών» πρωτογενών δαπανών, οι οποίες δεν αντισταθμίζονται πλήρως από τον σημαντικό περιορισμό της δημόσιας κατανάλωσης ως ποσοστό του ΑΕΠ (κατά περισσότερες από 2 εκατοστιαίες μονάδες).8.  Το διαρθρωτικό αποτέλεσμα (δηλαδή το κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα, μη συμπεριλαμβανομένων των τυχόν έκτακτων και λοιπών προσωρινών μέτρων), υπολογιζόμενο με βάση την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία, προβλέπεται να βελτιωθεί βαθμιαία από έλλειμμα 1¾% του ΑΕΠ το 2006 σε πλεόνασμα ½% του ΑΕΠ το 2009. Όπως και στο προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης, το πρόγραμμα προβλέπει ως μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό στόχο (ΜΔΣ) διαρθρωτικό έλλειμμα 1% του ΑΕΠ, που σύμφωνα με το πρόγραμμα επιδιώκεται να επιτευχθεί μέχρι το 2008. Δεδομένου ότι ο ΜΔΣ είναι απαιτητικότερος από το ελάχιστο όριο αναφοράς (που εκτιμάται ως έλλειμμα 2% του ΑΕΠ περίπου), η επίτευξή του εκτιμάται ότι θα επιτρέψει την εκπλήρωση του στόχου δημιουργίας περιθωρίου ασφαλείας προς αποτροπή της εμφάνισης υπερβολικού ελλείμματος. Ο ΜΔΣ εντάσσεται στο προβλεπόμενο εύρος που καθορίζεται στο σύμφωνο σταθερότητας ανάπτυξης και τον κώδικα δεοντολογίας για τα κράτη μέλη της ζώνης ευρώ και του ΜΣΙ II και αντικατοπτρίζει δεόντως τον δείκτη χρέους και τη μέση αύξηση του δυνητικού προϊόντος μακροπρόθεσμα.9.  Οι κίνδυνοι για τις δημοσιονομικές προβλέψεις του προγράμματος φαίνονται γενικά ισορροπημένοι έως το 2007, αλλά τα δημοσιονομικά αποτελέσματα ενδεχομένως να είναι χειρότερα από ό,τι προβλέπει το πρόγραμμα από το 2008 και μετά. Η δημοσιονομική στρατηγική βασίζεται στη σημαντική αύξηση του δείκτη εσόδων προς το ΑΕΠ και τον σημαντικό περιορισμό του δείκτη δημόσιας κατανάλωσης προς το ΑΕΠ, που θα μπορούσε να έχει στοιχειοθετηθεί καλύτερα λαμβάνοντας υπόψη το μεσοπρόθεσμο πλαίσιο προγραμματισμού και ελέγχου των δημόσιων οικονομικών το οποίο δεν είναι αρκετά δεσμευτικό. Παρότι το χαμηλότερο από το αναμενόμενο τελικό έλλειμμα το 2006 σημαίνει ότι ενδεχομένως να επιτευχθεί ο στόχος το 2007, η έλλειψη λεπτομερών στοιχείων για τα προγραμματιζόμενα μέτρα δημιουργεί σημαντική αβεβαιότητα όσον αφορά την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων από το 2008 και μετά.10.  Με βάση την ανωτέρω αξιολόγηση των κινδύνων, ο δημοσιονομικός προσανατολισμός του προγράμματος ενδέχεται να μην είναι επαρκής για την επίτευξη του ΜΔΣ μέχρι το 2008 όπως προβλέπεται στο πρόγραμμα. Φαίνεται, ωστόσο, ότι προσφέρει επαρκές περιθώριο ασφαλείας ώστε το έλλειμμα να μην υπερβεί την τιμή αναφοράς 3% του ΑΕΠ υπό κανονικές συνθήκες μακροοικονομικών διακυμάνσεων καθ' όλη τη διάρκεια του προγράμματος. Σύμφωνα με το πρόγραμμα, ο ρυθμός προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ ανταποκρίνεται στο σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης το οποίο ορίζει ότι η προσαρμογή πρέπει να είναι μεγαλύτερη σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας, ενώ μπορεί να είναι χαμηλότερη σε περιόδους δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας. Ωστόσο, ενόψει των προαναφερθέντων κινδύνων, η προγραμματιζόμενη διαρθρωτική προσαρμογή πρέπει να ενισχυθεί με κατάλληλα μέτρα ώστε να εξασφαλισθεί ότι η ετήσια βελτίωση του διαρθρωτικού αποτελέσματος αντιστοιχεί στην τιμή αναφοράς 0,5% του ΑΕΠ, όπως απαιτείται για τα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ και του ΜΣΙ ΙΙ.11.  Υπολογίζεται ότι το 2006 το ακαθάριστο δημόσιο χρέος ανήλθε σε 18½% του ΑΕΠ, ήταν δηλαδή πολύ κατώτερο του 60% του ΑΕΠ, που αποτελεί την τιμή αναφοράς βάσει της Συνθήκης. Το πρόγραμμα προβλέπει ότι ο δείκτης χρέους θα διατηρηθεί γύρω στο 19% του ΑΕΠ την περίοδο 2007-2008 και ότι το 2009 θα μειωθεί σε 17¾%.12.  Ο μακροπρόθεσμος δημοσιονομικός αντίκτυπος της δημογραφικής γήρανσης στη Λιθουανία είναι μικρότερος από τον μέσο όρο της ΕΕ, καθώς η αύξηση των συνταξιοδοτικών δαπανών θα είναι περιορισμένη τις επόμενες δεκαετίες ως αποτέλεσμα των μεταρρυθμίσεων στον τομέα των συντάξεων. Το τρέχον επίπεδο του ακαθάριστου χρέους στη Λιθουανία είναι πολύ χαμηλό και η βελτίωση της δημοσιονομικής θέσης, σύμφωνα με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης, θα συνέβαλλε στον περιορισμό των κινδύνων για τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών. Συνολικά, η Λιθουανία φαίνεται να αντιμετωπίζει χαμηλό κίνδυνο σε σχέση με τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών.13.  Το πρόγραμμα σύγκλισης δεν περιλαμβάνει ποιοτική αξιολόγηση του συνολικού αντίκτυπου της έκθεσης για την εφαρμογή του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων του Οκτωβρίου 2006 στο πλαίσιο της μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής στρατηγικής. Ωστόσο, παρέχονται συστηματικές πληροφορίες για το άμεσο δημοσιονομικό κόστος των κυριότερων μεταρρυθμίσεων που προβλέπονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων, ενώ οι δημοσιονομικές προβλέψεις φαίνεται να λαμβάνουν υπόψη τις συνέπειες που θα έχουν για τα δημόσια οικονομικά τα μέτρα που περιγράφονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Τα προβλεπόμενα στο πρόγραμμα σύγκλισης μέτρα στον τομέα των δημόσιων οικονομικών φαίνεται ότι αντιστοιχούν στα μέτρα που προβλέπονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Συγκεκριμένα, αμφότερα τα προγράμματα τονίζουν τις υπό εξέλιξη μεταρρυθμίσεις στους τομείς των συντάξεων, της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και της φορολογίας. Ωστόσο, οι στόχοι για το έλλειμμα γενικής κυβέρνησης που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα σύγκλισης είναι πολύ χαμηλότεροι από εκείνους που θέτει το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων14.  Η στρατηγική του προγράμματος στον τομέα των δημόσιων οικονομικών συμβαδίζει εν πολλοίς με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών, που περιλαμβάνονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008.15.  Σε ό,τι αφορά τις απαιτήσεις δεδομένων που καθορίζονται στον κώδικα δεοντολογίας για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης, το πρόγραμμα παρέχει όλα τα υποχρεωτικά και τα περισσότερα από τα προαιρετικά δεδομένα[6].Το συνολικό συμπέρασμα είναι ότι, σε ένα πλαίσιο με προοπτικές έντονης ανάπτυξης της οικονομίας, το πρόγραμμα προβλέπει πρόοδο για την επίτευξη του ΜΔΣ, ο οποίος επιδιώκεται να επιτευχθεί μέχρι το 2008. Ωστόσο, η επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων περιβάλλεται από κινδύνους από το 2008 και μετά.Λαμβάνοντας υπόψη την ανωτέρω αξιολόγηση, η Λιθουανία καλείται:(i) να εκμεταλλευθεί την ευνοϊκή οικονομική συγκυρία θέτοντας έναν απαιτητικότερο στόχο για το έλλειμμα το 2007 με βάση την πιθανώς καλύτερη εξέλιξη του ελλείμματος το 2006 και να ενισχύσει τον ρυθμό προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ με μέτρα που θα εξασφαλίζουν ότι η ετήσια βελτίωση του διαρθρωτικού αποτελέσματος ανταποκρίνεται στην τιμή αναφοράς του 0,5% του ΑΕΠ, όπως απαιτείται για τα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ και του ΜΣΙ ΙΙ,(ii) να βελτιώσει το μεσοπρόθεσμο πλαίσιο προγραμματισμού και ελέγχου των δημόσιων οικονομικών.Σύγκριση βασικών μακροοικονομικών και δημοσιονομικών προβλέψεων2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 |Πραγματικό ΑΕΠ (% μεταβολής) | ΠΣ Δεκ. 2006 | 7,6 | 7,8 | 6,3 | 5,3 | 4,5 |COM Noεμ. 2006 | 7,6 | 7,8 | 7,0 | 6,5 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2005 | 7,0 | 6,0 | 5,3 | 6,8 | μ.δ.σ. |Πληθωρισμός ΕνΔΤΚ (%) | ΠΣ Δεκ. 2006 | 2,7 | 3,9 | 4,7 | 3,4 | 3,1 |COM Noεμ. 2006 | 2,7 | 3,8 | 4,6 | 3,3 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2005 | 2,7 | 2,7 | 2,7 | 2,5 | μ.δ.σ. |Κενό παραγωγής (% του δυνητικού ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 20061 | 1,9 | 2,4 | 1,6 | 0,1 | -1,9 |COM Noεμ. 20065 | 1,2 | 1,4 | 0,7 | -0,6 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 20051 | 2,9 | 2,1 | 0,5 | 0,6 | μ.δ.σ. |Αποτέλεσμα γενικής κυβέρνησης (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 2006 | -0,5 | -1,2 | -0,9 | -0,5 | 0,0 |COM Noεμ. 2006 | -0,5 | -1,0 | -1,2 | -1,3 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2005 | -1,5 | -1,4 | -1,3 | -1,0 | μ.δ.σ. |Πρωτογενές αποτέλεσμα (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 2006 | 0,3 | -0,4 | 0,0 | 0,4 | 0,8 |COM Noεμ. 2006 | 0,3 | -0,2 | -0,4 | -0,5 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2005 | -0,9 | -0,8 | -0,7 | -0,4 | μ.δ.σ. |Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 20061 | -1,0 | -1,8 | -1,3 | -0,5 | 0,5 |COM Noεμ. 2006 | -0,8 | -1,4 | -1,4 | -1,2 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 20051 | -2,3 | -2,0 | -1,4 | -1,2 | μ.δ.σ. |Διαρθρωτικό αποτέλεσμα2 (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 20063 | -1,0 | -1,8 | -1,3 | -0,5 | 0,5 |COM Noεμ. 20064 | -0,8 | -1,4 | -1,4 | -1,2 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2005 | -2,3 | -2,0 | -1,4 | -1,2 | μ.δ.σ. |Ακαθάριστο δημόσιο χρέος (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 2006 | 18,7 | 18,4 | 19,2 | 19,0 | 17,7 |COM Noεμ. 2006 | 18,7 | 18,9 | 19,6 | 19,8 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2005 | 19,2 | 19,9 | 19,8 | 18,9 | μ.δ.σ. |Σημειώσεις: 1Οι υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής πραγματοποιήθηκαν βάσει των πληροφοριών που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα 2Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα (όπως και στις προηγούμενες γραμμές) πλην εκτάκτων και λοιπών προσωρινών μέτρων. 3Δεν υπάρχουν έκτακτα και άλλα προσωρινά μέτρα στο πρόγραμμα. 4Δεν υπάρχουν έκτακτα και άλλα προσωρινά μέτρα στις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006. 5Bάσει εκτιμώμενης δυνητικής ανάπτυξης 7,9%, 7,7%, 7,8% και 7,9% αντίστοιχα την περίοδο 2005-2008. Πηγή : Πρόγραμμα σύγκλισης(ΠΣ), φθινοπωρινές οικονομικές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006 (COM), υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής | [1] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Όλα τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[2] Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, "Εφαρμογή της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση - Ένα έτος επίτευξης αποτελεσμάτων", 12.12.2006, COM(2006)816.[3] Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο - Μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών στην ΕΕ, της 12.10.2006, COM (2006) 574 τελικό και έγγραφο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Γενική Διεύθυνση Οικονομικών και Χρηματοδοτικών Υποθέσεων (2006), «Μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών στην Ευρωπαϊκή Ένωση», Ευρωπαϊκή Οικονομία, τεύχος αριθ. 4/2006.[4] «Λεπτομερείς ρυθμίσεις για την εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και κατευθυντήριες γραμμές για τη μορφή και το περιεχόμενο των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης», που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο ECOFIN στις 11 Οκτωβρίου 2005.[5] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[6] Ειδικότερα λείπουν στοιχεία ως προς τις συνιστώσες της προσαρμογής αποθεμάτων-ροών και τη συμβολή της εργασίας, του κεφαλαίου και του δείκτη παραγωγικότητας του συνόλου των συντελεστών παραγωγής στη δυνητική αύξηση του ΑΕΠ.


Avis juridique important

|

51999HB0001

Σύσταση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για κανονισμό (ΕΚ) του Συμβουλίου σχετικά με την περαιτέρω καταβολή συναλλαγματικών διαθεσίμων κατόπιν αιτήματος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ/1999/1)

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 269 της 23/09/1999 σ. 0009 - 0011

Σύσταση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για κανονισμό (ΕΚ) του Συμβουλίου σχετικά με την περαιτέρω καταβολή συναλλαγματικών διαθεσίμων κατόπιν αιτήματος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας(ΕΚΤ/1999/1)(1999/C 269/08)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗI. ΕΙΣΑΓΩΓΗΤο άρθρο 123 παράγραφος 1 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (εφεξής καλούμενης "συνθήκη") επιβάλλει στο Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εφεξής καλούμενο "Συμβούλιο της ΕΕ"), αμέσως μετά την 1η Ιουλίου 1998, να θεσπίσει τη συμπληρωματική νομοθεσία η οποία αναφέρεται στο άρθρο 107 παράγραφος 6 της συνθήκης και στο άρθρο 42(1) του καταστατικού του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (εφεξής καλούμενο "καταστατικό"). Η συνθήκη προβλέπει ειδική διαδικασία για τη θέσπιση των διατάξεων που αναφέρονται στο άρθρο 107 παράγραφος 6: το Συμβούλιο της ΕΕ θεσπίζει τις εν λόγω διατάξεις είτε προτάσει της Επιτροπής, είτε έπειτα από σύσταση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (εφεξής καλούμενης "ΕΚΤ"). Προς αποφυγή αλληλεπικάλυψης των εργασιών τους, η ΕΚΤ και η Επιτροπή συμφώνησαν να εκπονήσει η ΕΚΤ σύσταση για τον κανονισμό του Συμβουλίου που αναφέρεται στο άρθρο 30.4 του καταστατικού.II. ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣΤο άρθρο 30.4(2) του καταστατικού ορίζει ότι η ΕΚΤ μπορεί να ζητήσει να της καταβληθούν συναλλαγματικά διαθέσιμα πέραν του ορίου που τίθεται στο άρθρο 30.1. Επιπλέον, ορίζει ότι το Συμβούλιο καθορίζει τα όρια και τις προϋποθέσεις για αυτή την περαιτέρω καταβολή, που πραγματοποιείται κατόπιν σχετικού αιτήματος της ΕΚΤ, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 42. Από την άποψη αυτή, είναι σημαντικό η δευτερογενής νομοθεσία να προβλέπει ένα προκαθορισμένο όριο για αυτή την περαιτέρω καταβολή συναλλαγματικών διαθεσίμων. Ο καθορισμός στη δευτερογενή νομοθεσία απλώς ενός ανωτάτου ορίου συναλλαγματικών διαθεσίμων, χωρίς τον καθορισμό συγκεκριμένων προϋποθέσεων, αποβλέπει στην ενίσχυση της απαραίτητης οικονομικής ανεξαρτησίας της ΕΚΤ και στη διεύρυνση των δυνατοτήτων να χ αντιμετωπίζονται με ευελιξία διάφορες πιθανές εξελίξεις, οι οποίες δεν πρέπει να περιέχονται σε έναν κανονισμό του Συμβουλίου. Η εκτίμηση της ανάγκης για περαιτέρω καταβολή εντός του συνολικού ορίου το οποίο θα καθοριστεί στην προτεινόμενη δευτερογενή νομοθεσία αποτελεί αντικείμενο απόφασης του διοικητικού συμβουλίου, σύμφωνα με τις διαδικασίες ψηφοφορίας που προβλέπονται στο άρθρο 10.3 του καταστατικού.Προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι η συμπληρωματική νομοθεσία σχετικά με την περαιτέρω καταβολή συναλλαγματικών διαθεσίμων στην ΕΚΤ θα ισχύσει άμεσα και υπό τους αυτούς όρους στα συμμετέχοντα κράτη μέλη, πρέπει να θεσπιστεί με τη μορφή κανονισμού του Συμβουλίου της ΕΕ.III. ΣΧΟΛΙΑ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝΆρθρο 1 - ΟρισμοίΤο άρθρο αυτό περιέχει τους ορισμούς των όρων "συμμετέχον κράτος μέλος", "εθνική κεντρική τράπεζα" και "συναλλαγματικά διαθέσιμα", όπως αυτοί χρησιμοποιούνται στη σύσταση.Ο ορισμός των "συναλλαγματικών διαθεσίμων" είναι συμβατός με τα συναλλαγματικά διαθέσιμα τα οποία οι εθνικές κεντρικές τράπεζες δύνανται να μεταβιβάσουν στην ΕΚΤ σύμφωνα με το άρθρο 30.1 του καταστατικού, το οποίο εξαιρεί τα νομίσματα των κρατών μελών, τις αποθεματικές θέσεις του ΔΝΤ και τα ειδικά τραβηκτικά δικαιώματα. Επιπλέον, στον ορισμό των "συναλλαγματικών διαθεσίμων" περιλαμβάνονται τα επίσημα συναλλαγματικά διαθέσιμα, σύμφωνα με τη διατύπωση του άρθρου 105 παράγραφος 2, τρίτη περίπτωση, της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.Άρθρο 2 - Περαιτέρω καταβολή συναλλαγματικών διαθεσίμωνΤο άρθρο αυτό ορίζει ότι η ΕΚΤ μπορεί να ζητήσει από τις εθνικές κεντρικές τράπεζες να της καταβάλουν συναλλαγματικά διαθέσιμα πέραν του ορίου που τίθεται στο άρθρο 30.1 του καταστατικού του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (εφεξής καλούμενου "καταστατικό"), μέχρι ποσού που αντιστοιχεί σε επιπλέον 50 δισεκατομμύρια ευρώ. Κρίνεται ότι επί του παρόντος αρκεί ποσό ισοδύναμο με το όριο που τίθεται για την αρχική μεταβίβαση, ήτοι 50 δισεκατομμύρια ευρώ, αλλά ότι το ανώτατο όριο μπορεί να αυξηθεί αργότερα, με την ίδια διαδικασία, μόλις καθοριστούν με μεγαλύτερη σαφήνεια οι πιθανές ανάγκες της ΕΚΤ.Το άρθρο 2 ορίζει επίσης ότι η κεντρική τράπεζα κράτους μέλους του οποίου καταργήθηκε η παρέκκλιση, ή η οποία τυγχάνει της αυτής μεταχείρισης με την κεντρική τράπεζα κράτους μέλους του οποίου καταργήθηκε η παρέκκλιση, μεταβιβάζει στην ΕΚΤ ποσό συναλλαγματικών διαθεσίμων το οποίο ορίζεται ως το γινόμενο της αξίας σε ευρώ, υπολογιζόμενης σε τρέχουσες τιμές, των συναλλαγματικών διαθεσίμων που έχουν ήδη μεταβιβασθεί στην ΕΚΤ στο πλαίσιο περαιτέρω καταβολής, επί το λόγο του αριθμού των μεριδίων για τα οποία έχει εγγραφεί η εν λόγω εθνική κεντρική τράπεζα προς τον αριθμό των μεριδίων τα οποία έχουν ήδη καταβάλει οι άλλες εθνικές κεντρικές τράπεζες. Η διάταξη αυτή έχει σκοπό να εξασφαλίσει ότι, στις περιπτώσεις περαιτέρω καταβολής, θα χρησιμοποιηθεί η ίδια μεθοδολογία για τον υπολογισμό του ύψους των συναλλαγαματικών διαθεσίμων που πρέπει να μεταβιβάσουν τα κράτη μέλη τα οποία ενδέχεται να υιοθετήσουν το ευρώ στο μέλλον, με αυτή που όριζεται για την αρχική καταβολή συναλλαγματικών διαθεσίμων, σύμφωνα με το άρθρο 49.1 του καταστατικού.Άρθρο 3 - Τελικές διατάξειςΟ παρών κανονισμός θα αρχίσει να ισχύει αμέσως μετά τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.(1) Το άρθρο 42 του καταστατικού αναφέρει: "Σύμφωνα με το άρθρο 106 παράγραφος 6, της παρούσας συνθήκης, αμέσως μετά την απόφαση για την ημερομηνία έναρξης του τρίτου σταδίου της ευρωπαϊκής και νομισματικής ένωσης, το Συμβούλιο θεσπίζει τις διατάξεις που αναφέρονται στα άρθρα 4, 5.4, 19.2, 20, 28.1, 29.2, 30.4 και 34.3 του παρόντος καταστατικού αποφασίζοντας με ειδική πλειοψηφία, είτε έπειτα από πρόταση της Επιτροπής και διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την ΕΚΤ, είτε έπειτα από σύσταση της ΕΚΤ και διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Επιτροπή."(2) Το άρθρο 30.4 αναφέρει: "Η ΕΚΤ μπορεί να ζητήσει να της καταβληθούν συναλλαγματικά διαθέσιμα πέραν του ορίου που τίθεται στο άρθρο 30.1, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 30.2, εντός των ορίων και υπό τις προϋποθέσεις που καθορίζει το Συμβούλιο με τη διαδικασία του άρθρου 42."Κανονισμός (ΕΚ) του Συμβουλίου σχετικά με την περαιτέρω καταβολή συναλλαγματικών διαθεσίμων κατόπιν αιτήματος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής ΤράπεζαςΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:το καταστατικό του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (εφεξής καλούμενο "καταστατικό"), και ιδίως το άρθρο 30.4,τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ),τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,τη γνώμη της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,Ενεργώντας σύμφωνα με τη διαδικασία η οποία προβλέπεται στο άρθρο 107 παράγραφος 6 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (εφεξής καλούμενης "συνθήκη") και στο άρθρο 42 του καταστατικού και υπό τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στο άρθρο 122 παράγραφος 5 και στην παράγραφο 7 του πρωτοκόλλου (αριθ. 11) για ορισμένες διατάξεις που αφορούν το Ηνώμενο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας,Εκτιμώντας:(1) ότι το άρθρο 30.1 του καταστατικού επιβάλλει στις εθνικές κεντρικές τράπεζες των συμμετεχόντων κρατών μελών να μεταβιβάζουν στην ΕΚΤ συναλλαγματικά διαθέσιμα, άλλα εκτός από νομίσματα των κρατών μελών, ευρώ, αποθεματικές θέσεις του ΔΝΤ και ειδικά τραβηκτικά δικαιώματα, μέχρι ποσού ισοδυνάμου προς 50 δισεκατομμύρια ευρώ·(2) ότι το άρθρο 30.4 του καταστατικού επιβάλλει στο Συμβούλιο να καθορίσει τα όρια και τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες η ΕΚΤ μπορεί να ζητήσει να της καταβληθούν συναλλαγματικά διαθέσιμα πέραν του ορίου που τίθεται στο άρθρο 30.1 του καταστατικού·(3) ότι το άρθρο 30.4 του καταστατικού ορίζει ότι αυτή η καταβολή πρέπει να πραγματοποιείται σύμφωνα με το άρθρο 30.2 του καταστατικού· ότι το άρθρο 30.2, σε συνδυασμό με το άρθρο 43.6 του καταστατικού και την παράγραφο 10, στοιχείο β), του πρωτοκόλλου (αριθ. 11) για ορισμένες διατάξεις που αφορούν το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας, αναφέρει ότι οι εισφορές κάθε εθνικής κεντρικής τράπεζας ορίζονται κατ' αναλογία με το μερίδιο συμμετοχής της στο κεφάλαιο της ΕΚΤ στο οποίο έχουν εγγραφεί οι εθνικές κεντρικές τράπεζες των συμμετεχόντων κρατών μελών·(4) ότι το άρθρο 10.3 του καταστατικού, σε συνδυασμό με το άρθρο 43.4, ορίζει ότι για κάθε απόφαση που λαμβάνεται δυνάμει του άρθρου 30 του καταστατικού, οι ψήφοι στο διοικητικό συμβούλιο σταθμίζονται σύμφωνα με την κατανομή του εγγεγραμμένου κεφαλαίου της ΕΚΤ μεταξύ των εθνικών κεντρικών τραπεζών των συμμετεχόντων κρατών μελών·(5) ότι το άρθρο 30.4 του καταστατικού, σε συνδυασμό με τα άρθρα 43.4 και 43.6 του καταστατικού, καθώς και την παράγραφο 8 του πρωτοκόλλου (αριθ. 11) για ορισμένες διατάξεις που αφορούν το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας και την παράγραφο 2 του πρωτοκόλλου (αριθ. 12) σχετικά με ορισμένες διατάξεις που αφορούν τη Δανία, δεν δημιουργεί δικαιώματα ούτε συνεπάγεται υποχρεώσεις για τα μη συμμετέχοντα κράτη μέλη·(6) ότι το άρθρο 49.1 του καταστατικού, σε συνδυασμό με την παράγραφο 10, στοιχείο β), του πρωτοκόλλου (αριθ. 11) για ορισμένες διατάξεις που αφορούν το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας, ορίζει ότι η κεντρική τράπεζα κράτους μέλους του οποίου καταργήθηκε η παρέκκλιση, ή η οποία τυγχάνει της αυτής μεταχείρισης με την κεντρική τράπεζα κράτους μέλους του οποίου καταργήθηκε η παρέκκλιση, μεταβιβάζει στην ΕΚΤ συναλλαγματικά διαθέσιμα σύμφωνα με το άρθρο 30.1 του καταστατικού· ότι το άρθρο 49.1 του καταστατικού αναφέρει ότι το μεταβιβαστέο ποσό ορίζεται ως το γινόμενο της αξίας σε ευρώ, υπολογιζόμενης σε τρέχουσες τιμές, των συναλλαγματικών διαθεσίμων που έχουν ήδη μεταβιβαστεί στην ΕΚΤ, σύμφωνα με το άρθρο 30.1, επί το λόγο του αριθμού μεριδίων για τα οποία έχει εγγραφεί η εν λόγω εθνική κεντρική τράπεζα προς τον αριθμό μεριδίων τα οποία έχουν ήδη καταβάλει οι άλλες εθνικές κεντρικές τράπεζες·(7) ότι όλες οι αναφορές σε ποσά σε ευρώ στις προαναφερόμενες διατάξεις της συνθήκης, στον παρόντα κανονισμό και σε κάθε αίτημα της ΕΚΤ για την καταβολή συναλλαγματικών διαθεσίμων είναι αναφορές σε ονομαστικά ποσά σε ευρώ τη στιγμή που η ΕΚΤ ζητεί να της καταβληθούν αυτά τα συναλλαγματικά διαθέσιμα·(8) ότι κρίνεται σκόπιμο, σε περίπτωση ανάγκης, η ΕΚΤ να μπορεί να ζητήσει από τις εθνικές κεντρικές τράπεζες να της καταβάλουν συναλλαγματικά διαθέσιμα πέραν του ορίου που τίθεται στο άρθρο 30.1 του καταστατικού, μέχρι ποσού ισοδυνάμου προς επιπλέον 50 δισεκατομμύρια ευρώ· το ποσό των συναλλαγματικών διαθεσίμων που μπορεί να ζητήσει περαιτέρω η ΕΚΤ από τις εθνικές κεντρικές τράπεζες μπορεί να αυξηθεί από το Συμβούλιο σύμφωνα με τη διαδικασία που καθορίζεται στο άρθρο 42 του καταστατικού,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:Άρθρο 1ΟρισμοίΓια τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού:- με τον όρο "συναλλαγματικά διαθέσιμα" νοούνται τα επίσημα συναλλαγματικά διαθέσιμα των συμμετεχόντων κρατών μελών τα οποία κατέχουν οι εθνικές κεντρικές τράπεζες και τα οποία περιλαμβάνουν ή εκφράζονται σε νομίσματα, λογιστικές μονάδες ή χρυσό, εκτός από νομίσματα των κρατών μελών, ευρώ, αποθεματικές θέσεις του ΔΝΤ και ειδικά τραβηκτικά δικαιώματα·- με τον όρο "εθνική κεντρική τράπεζα" νοείται η κεντρική τράπεζα του συμμετέχοντος κράτους μέλους· και- με τον όρο "συμμετέχον κράτος μέλος" νοείται το κράτος μέλος το οποίο έχει υιοθετήσει το ενιαίο νόμισμα σύμφωνα με τη συνθήκη.Άρθρο 2Περαιτέρω καταβολή συναλλαγματικών διαθεσίμων1. Η ΕΚΤ μπορεί να ζητήσει από τις εθνικές κεντρικές τράπεζες να της καταβάλουν συναλλαγματικά διαθέσιμα πέραν του ορίου που τίθεται στο άρθρο 30.1 του καταστατικού, μέχρι ποσού ισοδυνάμου προς επιπλέον 50 δισεκατομμύρια ευρώ, εφόσον υπάρξει σχετική ανάγκη.2. Η κεντρική τράπεζα κράτους μέλους του οποίου καταργήθηκε η παρέκκλιση, ή η οποία τυγχάνει της αυτής μεταχείρισης με την κεντρική τράπεζα κράτους μέλους του οποίου καταργήθηκε η παρέκκλιση, μεταβιβάζει στην ΕΚΤ ποσό συναλλαγματικών διαθεσίμων το οποίο ορίζεται ως το γινόμενο της αξίας σε ευρώ, υπολογιζόμενης σε τρέχουσες τιμές, των συναλλαγματικών διαθεσίμων που έχουν ήδη μεταβιβαστεί στην ΕΚΤ, σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, επί το λόγο του αριθμού των μεριδίων για τα οποία έχει εγγραφεί η εν λόγω εθνική κεντρική τράπεζα προς τον αριθμό των μεριδίων τα οποία έχουν ήδη καταβάλει οι άλλες εθνικές κεντρικές τράπεζες.Άρθρο 3Τελικές διατάξειςΟ παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.


Avis juridique important

|

31998H0288

98/288/ΕΚ: Σύσταση της Επιτροπής της 23ης Απριλίου 1998 σχετικά με το διάλογο, την παρακολούθηση και την πληροφόρηση για τη διευκόλυνση της μετάβασης στο ευρώ

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 130 της 01/05/1998 σ. 0029 - 0031

ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 23ης Απριλίου 1998 σχετικά με το διάλογο, την παρακολούθηση και την πληροφόρηση για τη διευκόλυνση της μετάβασης στο ευρώ (98/288/ΕΚ)Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 155,Εκτιμώντας:(1) ότι από την 1η Ιανουαρίου 1999, το ευρώ θα καταστεί το νόμισμα των συμμετεχόντων κρατών μελών 7 ότι το ευρώ θα αντικαταστήσει τα νομίσματα των συμμετεχόντων κρατών μελών σύμφωνα με τις τιμές μετατροπής 7 ότι κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου, θα υπάρχουν νομισματικά και χρηματοδοτικά μέσα σε ευρώ, εκτός των κερμάτων και των τραπεζογραμματίων 7 ότι οι εθνικές νομισματικές μονάδες θα αποτελούν υποδιαιρέσεις του ευρώ σύμφωνα με τις τιμές μετατροπής 7 ότι σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1103/97 του Συμβουλίου της 17ης Ιουνίου 1997, σχετικά με ορισμένες διατάξεις που αφορούν την εισαγωγή του ευρώ (1), οι τιμές μετατροπής θα χρησιμοποιούνται για τις μετατροπές μεταξύ της μονάδας ευρώ και των εθνικών νομισμάτων και αντίστροφα 7(2) ότι πρέπει να ληφθούν υπόψη το σύνολο των πραγματοποιηθεισών εργασιών (2) μετά το στρογγυλό τραπέζι του Μαΐου 1997, οι σχετικές ανακοινώσεις της Επιτροπής και οι συζητήσεις κατά το στρογγυλό τραπέζι της 26ης Φεβρουαρίου 1998 (3) 7 ότι η Επιτροπή κρίνει απαραίτητο να συστήσει την εκπόνηση διατάξεων σχετικά με το διάλογο μεταξύ επαγγελματιών και ενώσεων καταναλωτών, την παρακολούθηση της μετάβασης στο ευρώ, ιδιαίτερα με την εγκαθίδρυση παρατηρητηρίων, και την κατάρτιση και την εκπαίδευση 7 ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενθάρρυνε την Επιτροπή να συνεχίσει προς την κατεύθυνση αυτή (4) 7(3) ότι η σύσταση 98/286/ΕΚ της Επιτροπής σχετικά με τα τραπεζικά έξοδα για τη μετατροπή του ευρώ (5) και η σύσταση 98/287/ΕΚ σχετικά με τη διπλή αναγραφή τιμών και άλλων χρηματικών αξιών (6) συμπληρώνουν τον διάλογο που έχει αναληφθεί σε εθνική και ευρωπαϊκή κλίμακα 7(4) ότι μετά τις εργασίες που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο της Επιτροπής Εμπορίου και Διανομής και της Επιτροπής Καταναλωτών και των κοινών εργασιών που πραγματοποιήθηκαν από τις δύο αυτές επιτροπές (7) ξεκίνησαν διαπραγματεύσεις σε κοινοτικό επίπεδο μεταξύ των επαγγελματικών ενώσεων της διανομής, του τουρισμού, των μικρών επιχειρήσεων, της βιοτεχνίας και των ενώσεων καταναλωτών 7 ότι η Επιτροπή σκοπεύει να συνεχίσει και να εντατικοποιήσει αυτό το διάλογο 7(5) ότι θα ήταν σκόπιμο τα κράτη μέλη να δημιουργήσουν παρατηρητήρια σύμφωνα με το ισχύον εθνικό δίκαιο συμβιβάσιμα με τις υπάρχουσες διοικητικές διαρθρώσεις, ως κέντρα διαλόγου και παρακολούθησης για τον πολίτη 7 ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενθάρρυνε τη συνέχιση αυτής της προσέγγισης 7(6) ότι οι συμβάσεις που συνάπτονται με τους καταναλωτές θα πρέπει να είναι σύμφωνες με τις διατάξεις της ισχύουσας νομοθεσίας, περιλαμβανομένης και της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (8) 7(7) ότι όσον αφορά τις αρχές καλής πρακτικής για τα τραπεζικά έξοδα μετατροπής σε ευρώ, εκτός από τα άλλα μέτρα παρακολούθησης που προβλέπονται, η Επιτροπή σκοπεύει να επιβλέψει την εφαρμογή αυτών των αρχών και για το σκοπό αυτό καλεί όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη και ιδιαίτερα τις ενώσεις τραπεζών να της παράσχουν τις απαραίτητες πληροφορίες για τη διασφάλιση αυτής της παρακολούθησης 7(8) ότι είναι επιθυμητός ο μόνιμος διάλογος μεταξύ των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων και των εμπορικών τους εταίρων 7 ότι οι μικρές επιχειρήσεις ειδικότερα είναι πιθανό να συναντήσουν συγκεκριμένες δυσκολίες στην εσωτερική τους προετοιμασία για τη μετάβαση στο ευρώ κατά τη μεταβατική περίοδο 7 ότι είναι προς το συμφέρον όλων να διευκολυνθεί η μετάβαση των μικρών επιχειρήσεων στο ευρώ 7 ότι ένας τρόπος για να επιτευχθεί ο στόχος αυτός είναι να διαπραγματευτούν οι επιχειρήσεις μεταξύ τους στο κατάλληλο επίπεδο ώστε να καθορίσουν αρχές που να συμβάλλουν στη διευκόλυνση της μετάβασης στο ευρώ για τις μικρές επιχειρήσεις 7(9) ότι είναι δύσκολη η πρόσβαση των μικρών επιχειρήσεων στις παραδοσιακές πηγές πληροφόρησης 7 ότι θα πρέπει να πραγματοποιηθούν επικεντρωμένες δράσεις πληροφόρησης προς την κατεύθυνση των μικρών επιχειρήσεων 7 ότι οι ειδικευμένοι οργανισμοί, περιλαμβανομένων των εμπορικών και επαγγελματικών επιμελητηρίων και οι οργανισμοί που συνεργάζονται με τις μικρές αυτές επιχειρήσεις θα πρέπει να συνεχίσουν τις προσπάθειες ευαισθητοποίησης και πληροφόρησής τους 7 ότι η Επιτροπή θα συνεχίσει να θέτει στη διάθεση των μικρών επιχειρήσεων, ιδιαίτερα μέσω του δικτύου των ευρωπαϊκών κέντρων πληροφοριών, πρακτικά εργαλεία προσαρμοσμένα στις ανάγκες τους 7(10) ότι τα κράτη μέλη πρέπει να συνεχίσουν να εξετάζουν το ρόλο που διαδραματίζει το εκπαιδευτικό σύστημα στην ενημέρωση των νέων και του κοινού γενικότερα 7 ότι είναι επιθυμητό τα κράτη μέλη να ανταλλάσσουν πληροφορίες και καλές πρακτικές στον τομέα αυτό και ότι για τον σκοπό αυτό έχει δημιουργηθεί ένα δίκτυο εθνικών υπεύθυνων εκπαίδευσης 7 ότι έχει σημασία οι νέοι σχολικής ηλικίας να μπορέσουν να κατανοήσουν και να αποδεχτούν το ευρώ γρήγορα και υπό τις καλύτερες προϋποθέσεις και να προσαρμοστούν στις νέες κλίμακες τιμών, λαμβανομένης υπόψη ειδικότερα της δυνατότητάς τους μετάδοσης των πληροφοριών στο οικογενειακό περιβάλλον 7 ότι απαραίτητη προϋπόθεση για να είναι αποτελεσματική η δράση στα σχολεία είναι η συμμετοχή των υπεύθυνων εκπαίδευσης, των εκπαιδευτικών και του συνόλου του προσωπικού πλαισίωσης των σχολικών ιδρυμάτων 7 ότι η δράση αυτή δεν αφορά μόνο τα σχολεία αλλά όλα τα εκπαιδευτικά συστήματα στην ποικιλότητά τους 7 ότι θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στους νέους που έχουν αποκλειστεί από το σχολικό σύστημα,ΔΙΑΤΥΠΩΝΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:Άρθρο 1 Διάλογος 1. Για να προχωρήσει η πρακτική προετοιμασία της μετάβασης στο ευρώ, οι εθνικές αρχές καλούνται να ενθαρρύνουν τη συνέχιση ενεργού διαλόγου μεταξύ των ενώσεων καταναλωτών και των επαγγελματικών ενώσεων. Η Επιτροπή θα συνεχίσει επίσης να ενθαρρύνει το διάλογο αυτό σε ευρωπαϊκό επίπεδο και θα καλέσει τα κράτη μέλη να εφαρμόσουν αυτά τα αποτελέσματα.2. Στο πλαίσιο του διαλόγου, οι ενώσεις καταναλωτών και οι επαγγελματικές οργανώσεις καλούνται να διαπραγματευτούν και, ενδεχομένως, να συμφωνήσουν αρχές καλής πρακτικής σε θέματα διπλής αναγραφής των τιμών και πληρωμής, και να καθορίσουν ελάχιστες προδιαγραφές στον τομέα των πληροφοριών που θα πρέπει να υποβάλλονται.3. Οι επιχειρήσεις καλούνται να διαπραγματευθούν σε κατάλληλο επίπεδο, ώστε να καθορίσουν αρχές που να συμβάλλουν στη διευκόλυνση της μετάβασης στο ευρώ για τις μικρές επιχειρήσεις. Οι αρχές αυτές θα πρέπει να έχουν ειδικότερα ως στόχο:α) να εκδίδει μια επιχείρηση τιμολόγια αποκλειστικά σε ευρώ μόνο μετά από κάποια προειδοποίηση που να επιτρέπει στους εμπορικούς της εταίρους, ιδιαίτερα αν είναι μικρές επιχειρήσεις, να προετοιμαστούν σωστά 7β) στην περίπτωση που μια μικρή επιχείρηση ζητήσει από τους εμπορικούς εταίρους της να διατηρήσει στα τιμολόγιά τους, ποσά σε εθνικό νόμισμα παράλληλα με τις τιμές σε ευρώ, οι εν λόγω εταίροι θα πρέπει να ικανοποιήσουν αυτό το αίτημα 7γ) οι μεγάλες επιχειρήσεις να παρέχουν την απαραίτητη συνδρομή τους στους υπεργολάβους τους ώστε να διευκολύνουν τη μετάβασή τους στο ευρώ.Άρθρο 2 Παρατηρητήρια και παρακολούθηση 1. Τα κράτη μέλη, περιλαμβανομένης, ενδεχομένως, της τοπικής αυτοδιοίκησης, καλούνται να δημιουργήσουν τα κατάλληλα μέσα, και ιδιαίτερα παρατηρητήρια για τη μετάβαση στο ευρώ, ως προνομιακών μέσων, ώστε να επιτρέψουν την παρακολούθηση της εισαγωγής του ευρώ, της εντιμότητας των συναλλαγών και της διαφάνειας των πρακτικών των επαγγελματιών.2. Συνιστάται σε κάθε παρατηρητήριο να συμμετέχει το σύνολο των ενδιαφερομένων επαγγελματικών τομέων, οι αρμόδιες δημόσιες αρχές και οι πολίτες, μεταξύ των οποίων εκπρόσωποι των συνεταιριστικών κινήσεων, ιδιαίτερα καταναλωτών.3. Συνιστάται τα παρατηρητήρια να έχουν σε τοπικό επίπεδο ρόλο υποδοχής, προσανατολισμού προς πηγές πληροφόρησης, ακρόασης, διαμεσολάβησης και συνδρομής προς τους πολίτες. Συνιστάται επίσης να μπορούν, με βάση την αξιολόγηση των πρακτικών, να διαβιβάζουν στις αρμόδιες εθνικές και κοινοτικές αρχές τα πορίσματα της εμπειρίας τους.4. Για να διευκολυνθεί η παρακολούθηση της εφαρμογής από τις τράπεζες των αρχών καλής πρακτικής σε ότι αφορά τα τραπεζικά έξοδα μετατροπής σε ευρώ, εκτός από τα άλλα μέτρα παρακολούθησης που προβλέπονται, η Επιτροπή καλεί τις εθνικές και ευρωπαϊκές ενώσεις τραπεζών να απαντούν χωρίς καθυστέρηση στα αιτήματά της για πληροφορίες που αφορούν την πρόοδο στον εν λόγω τομέα. Για να είναι σε θέση να εξετάσει για πρώτη φορά την εφαρμογή αυτών των αρχών πριν από τα τέλη του 1998, η Επιτροπή ζητεί από τις εθνικές ενώσεις τραπεζών να της υποβάλλουν έκθεση, μέσω των ευρωπαϊκών ενώσεων, πριν από την 1η Νοεμβρίου 1998, σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο σκοπεύουν οι τράπεζες να υλοποιήσουν αυτές τις αρχές.5. Τα κράτη μέλη καλούνται επίσης να παρακολουθήσουν προσεκτικά την εφαρμογή των αρχών καλής πρακτικής και πληροφόρησης από την πλευρά των τραπεζών για το θέμα αυτό.Άρθρο 3 Πληροφόρηση και εκπαίδευση 1. Λαμβανομένων υπόψη των ιδιαίτερων δυσκολιών που συναντούν οι μικρές επιχειρήσεις κατά την εσωτερική τους προετοιμασία για τη μετάβαση στο ευρώ και των δυσκολιών πρόσβασης έναντι των παραδοσιακών πηγών πληροφόρησης, οι ειδικευμένοι οργανισμοί, περιλαμβανομένων των εμπορικών και επαγγελματικών επιμελητηρίων, και οι οργανισμοί που συνεργάζονται με τις μικρές αυτές επιχειρήσεις καλούνται να συνεχίσουν τις προσπάθειές τους ευαισθητοποίησης και πληροφόρησης με επικεντρωμένες δράσεις, τονίζοντας τις συγκεκριμένες προετοιμασίες που θα πρέπει να αναληφθούν, περιλαμβανομένης της παροχής συμβουλών και της συνδρομής για τη διάγνωση.2. Τα κράτη μέλη καλούνται να κινητοποιήσουν, το συντομότερο δυνατό, τα σχολικά και εκπαιδευτικά συστήματά τους, ως προς το θέμα του ευρώ και να λάβουν για το σκοπό αυτό όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε να ευαισθητοποιήσουν, να ενημερώσουν και να εκπαιδεύσουν τους εκπαιδευτικούς και το λοιπό προσωπικό των σχολικών οργανισμών.3. Οι δράσεις στον τομέα της εκπαίδευσης θα πρέπει να προβλέπουν ειδικά μέτρα για όλες τις μορφές εκπαίδευσης, όπως εκπαίδευση από απόσταση, εκπαίδευση ενηλίκων, ανώτατη εκπαίδευση, επαγγελματική εκπαίδευση, εναλλασσόμενη εκπαίδευση. Θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν οι νέες τεχνολογίες των πληροφοριών τόσο για την ευαισθητοποίηση και την εκπαίδευση των εκπαιδευτικών όσο για την πληροφόρηση των νέων. Τα κράτη μέλη πρέπει επίσης να δημιουργήσουν διδακτικό υλικό το οποίο να μπορούν να αξιοποιήσουν εύκολα οι εκπαιδευτικοί.Είναι επίσης επιθυμητό να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στα παιδιά που είναι στο περιθώριο του σχολικού συστήματος αποφασίζοντας κατάλληλα μέτρα για την πληροφόρησή τους.Άρθρο 4 Τελικές διατάξεις Τα κράτη μέλη καλούνται να υποστηρίξουν την εφαρμογή της παρούσας σύστασης.Άρθρο 5 Αποδέκτες Η παρούσα σύσταση απευθύνεται στα κράτη μέλη, τις επαγγελματικές οργανώσεις και τις ενώσεις καταναλωτών, τα εμπορικά και επαγγελματικά επιμελητήρια, τις ενώσεις τραπεζών, τις επιχειρήσεις και οποιοδήποτε οργανισμό ή οργάνωση συνεργάζεται μαζί τους.Βρυξέλλες, 23 Απριλίου 1998.Για την ΕπιτροπήYves-Thibault DE SILGUYΜέλος της Επιτροπής(1) ΕΕ L 162 της 19. 6. 1997, σ. 1.(2) Έκθεση της ομάδας εμπειρογνωμόνων για τις τεχνικές πλευρές και το κόστος της διπλής αναγραφής, Euro paper αριθ. 13 7 έκθεση της ομάδας εμπειρογνωμόνων για τα τραπεζικά έξοδα μετατροπής στο ευρώ, Euro paper αριθ. 14 7 έκθεση της ομάδας εμπειρογνωμόνων «Αποδοχή των νέων τιμών και κλιμάκων αξιών σε ευρώ», Euro paper αριθ. 18 7 έκθεση της ομάδας εμπειρογνωμόνων «Εκπαίδευση στο ευρώ», Euro paper αριθ. 19 7 έκθεση της ομάδας εμπειρογνωμόνων «Μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις και ευρώ», Euro paper αριθ. 21.(3) Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τη στρατηγική πληροφόρησης για το ευρώ, COM(1998) 39 τελικό 6. 2. 1998. Ανακοίνωση της Επιτροπής «Πρακτικές πλευρές της εισαγωγής του ευρώ: πρόοδος των προετοιμασιών», COM(1998) 61 τελικό 11. 2. 1998.(4) Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 13ης Ιανουαρίου 1998, «Ψήφισμα για το ευρώ και τον καταναλωτή».(5) Βλέπε σελίδα 22 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας.(6) Βλέπε σελίδα 26 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας.(7) Επιτροπή Εμπορίου και Διανομής: «Γνωμοδότηση για τα σημεία κλειδιά της εισαγωγής του ενιαίου νομίσματος» που εγκρίθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1998 7 Επιτροπή Καταναλωτών: «Για να επιτύχει η μετάβαση των καταναλωτών στο ευρώ» πρόταση της ομάδας ευρώ της Επιτροπής Καταναλωτών που εγκρίθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 1998 7 Έκθεση της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων «Αποδοχή των νέων τιμών και κλιμάκων αξιών σε ευρώ» τεύχος Euro αριθ. 18.(8) ΕΕ L 95 της 21. 4. 1993, σ. 29.


title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 8ης Ιουλίου 2014 , σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Ιρλανδίας για το 2014 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας της Ιρλανδίας για το 2014

text:
               29.7.2014

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 247/29

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
   της 8ης Ιουλίου 2014
   σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Ιρλανδίας για το 2014 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας της Ιρλανδίας για το 2014
   2014/C 247/07
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 121 παράγραφος 2 και το άρθρο 148 παράγραφος 4,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών (1), και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 2,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με την πρόληψη και τη διόρθωση των υπερβολικών μακροοικονομικών ανισορροπιών (2), και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 1,
   Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τα ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής απασχόλησης,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Οικονομικής και δημοσιονομικής επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής κοινωνικής προστασίας,
   Έχοντας υπόψη την γνώμη της Επιτροπής οικονομικής πολιτικής,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Στις 26 Μαρτίου 2010, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συμφώνησε με την πρόταση της Επιτροπής για τη δρομολόγηση νέας στρατηγικής για την ανάπτυξη και την απασχόληση, Ευρώπη 2020, βασιζόμενη στον μεγαλύτερο συντονισμό των οικονομικών πολιτικών, η οποία εστιάζεται στους νευραλγικούς τομείς στους οποίους απαιτείται δράση ώστε να ενισχυθεί το δυναμικό διατηρήσιμης ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης.

               (2)

               Στις 13 Ιουλίου 2010, το Συμβούλιο, με βάση τις προτάσεις της Επιτροπής, εξέδωσε σύσταση σχετικά με τους γενικούς προσανατολισμούς της οικονομικής πολιτικής των κρατών μελών και της Ένωσης (2010 έως 2014) και, στις 21 Οκτωβρίου 2010, εξέδωσε απόφαση σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών (3), οι οποίες από κοινού αποτελούν τις «ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές». Τα κράτη μέλη κλήθηκαν να λαμβάνουν υπόψη τις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές στις οικείες οικονομικές πολιτικές και στις πολιτικές για την απασχόληση.

               (3)

               Στις 29 Ιουνίου 2012, οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων των κρατών μελών ενέκριναν «Σύμφωνο για την ανάπτυξη και την απασχόληση», το οποίο παρέχει ένα συνεκτικό πλαίσιο δράσης σε επίπεδο κρατών μελών, ΕΕ και ζώνης του ευρώ, με την κινητοποίηση όλων των δυνατών μηχανισμών, μέσων και πολιτικών. Επίσης, οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων των κρατών μελών έλαβαν απόφαση σχετικά με τη δράση που πρέπει να αναληφθεί στο επίπεδο των κρατών μελών, ιδίως εκφράζοντας την απόλυτη προσήλωσή τους στην επίτευξη των στόχων της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» και στην εφαρμογή των ειδικών ανά χώρα συστάσεων.

               (4)

               Η Ιρλανδία είχε υπαχθεί σε πρόγραμμα μακροοικονομικής προσαρμογής, το οποίο έληξε τον Δεκέμβριο του 2013. Ως εκ τούτου, βάσει του άρθρου 12 του κανονισμού (EΕ) αριθ.472/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4), εξαιρείται από την παρακολούθηση και την αξιολόγηση του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου για τον συντονισμό της οικονομικής πολιτικής στη διάρκεια του εν λόγω προγράμματος. Δεδομένης της επιτυχούς ολοκλήρωσης, του ιρλανδικού προγράμματος μακροοικονομικής προσαρμογής, η Ιρλανδία πρέπει τώρα να ενταχθεί πλήρως στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου.

               (5)

               Στις 13 Νοεμβρίου 2013, η Επιτροπή εξέδωσε την ετήσια επισκόπηση της ανάπτυξης, με την οποία δηλώθηκε η έναρξη του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου του 2014 σχετικά με τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών. Στις 13 Νοεμβρίου 2013, η Επιτροπή, με βάση τον κανονισμό (EΕ) αριθ.1176/2011, εξέδωσε την έκθεση για τον μηχανισμό επαγρύπνησης.

               (6)

               Στις 20 Δεκεμβρίου 2013, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ενέκρινε τις προτεραιότητες για την εξασφάλιση χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, δημοσιονομικής εξυγίανσης και δράσης για την ενίσχυση της ανάπτυξης. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο υπογράμμισε την ανάγκη να επιδιωχθεί διαφοροποιημένη και ευνοϊκή για την ανάπτυξη δημοσιονομική εξυγίανση, να αποκατασταθούν οι κανονικές συνθήκες δανειοδότησης στην οικονομία, να προωθηθούν η ανάπτυξη και η ανταγωνιστικότητα, να καταπολεμηθούν η ανεργία και οι κοινωνικές επιπτώσεις της κρίσης και να εκσυγχρονιστεί η δημόσια διοίκηση.

               (7)

               Στις 5 Μαρτίου 2014, η Επιτροπή δημοσίευσε τα αποτελέσματα της εμπεριστατωμένης της επισκόπησης για την Ιρλανδία, με βάση το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011, λαμβάνοντας υπόψη την επιτυχή ολοκλήρωση του ιρλανδικού προγράμματος μακροοικονομικής προσαρμογής, και κατά συνέπεια το γεγονός ότι η Ιρλανδία θα πρέπει τώρα να ενταχθεί πλήρως στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου. Η ανάλυση της Επιτροπής οδηγεί στο συμπέρασμα ότι το πρόγραμμα μακροοικονομικής προσαρμογής που ολοκλήρωσε πρόσφατα η Ιρλανδία ήταν πρωταρχικής σημασίας για τη διαχείριση των οικονομικών κινδύνων και τη μείωση των ανισορροπιών. Ωστόσο, οι μακροοικονομικές ανισορροπίες που εξακολουθούν να υφίστανται απαιτούν ειδική παρακολούθηση και αποφασιστική πολιτική δράση. Ειδικότερα, οι εξελίξεις στον χρηματοπιστωτικό τομέα, το χρέος του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα και, συνακόλουθα, οι υψηλές ακαθάριστες και καθαρές εξωτερικές υποχρεώσεις και η κατάσταση της αγοράς εργασίας υποδηλώνουν ότι οι κίνδυνοι δεν έχουν εκλείψει.

               (8)

               Στις 17 Απριλίου 2014, η Ιρλανδία υπέβαλε το εθνικό της πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για το 2014 και στις 29 Απριλίου 2014 το οικείο πρόγραμμα σταθερότητας για το 2014. Προκειμένου να ληφθεί υπόψη η διασύνδεσή τους, τα προγράμματα αυτά αξιολογήθηκαν ταυτοχρόνως.

               (9)

               Οι κύριοι στόχοι της δημοσιονομικής στρατηγικής που περιγράφεται στο πρόγραμμα σταθερότητας του 2014, είναι η διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος έως το 2015 και η επίτευξη του μεσοπρόθεσμου στόχου έως το 2018. Το πρόγραμμα σταθερότητας στοχεύει σε μείωση του ελλείμματος κάτω του 3 % του ΑΕΠ έως το 2015, σύμφωνα με τη σύσταση για τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος. Το πρόγραμμα σταθερότητας θέτει ως μεσοπρόθεσμο στόχο την επίτευξη ισοσκελισμένης δημοσιονομικής θέσης σε διαρθρωτικούς όρους, σύμφωνα με τις διατάξεις του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Μετά το 2015, το πρόγραμμα σταθερότητας προβλέπει για την περίοδο 2016-2018 ετήσια μείωση του ονομαστικού δημοσιονομικού ελλείμματος περίπου κατά 1 τοις εκατό. του ΑΕΠ. Το πρόγραμμα αποσκοπεί στη μείωση του χρέους από σχεδόν 124 % του ΑΕΠ το 2013 σε 107 % του ΑΕΠ το 2018. Ανεξάρτητος οργανισμός (Irish Fiscal Advisory Council) έκρινε ότι το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζονται οι δημοσιονομικές προβλέψεις στο Πρόγραμμα σταθερότητας κινούνται «εντός του φάσματος των κατάλληλων προβλέψεων». Το μακροοικονομικό σενάριο εναρμονίζεται σε γενικές γραμμές με τις προβλέψεις του 2014 και 2015 της Επιτροπής, με ορισμένες διαφορές όσον αφορά τη συμβολή των συνιστωσών της ζήτησης. Ωστόσο, η πρόβλεψη των αρχών για τα τελευταία έτη του προγράμματος σταθερότητας είναι αισιόδοξη. Επιπλέον, η επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων δεν υποστηρίζεται από επαρκώς λεπτομερή μέτρα για το 2015. Ως αποτέλεσμα, το έλλειμμα που προβλέπει η Επιτροπή για το 2015 είναι υψηλότερο από τον στόχο που συνέστησε το Συμβούλιο. Με βάση την αξιολόγηση του προγράμματος σταθερότητας και τις προβλέψεις της Επιτροπής, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97, το Συμβούλιο είναι της γνώμης ότι οι στόχοι του προγράμματος σταθερότητας συνάδουν με τις απαιτήσεις του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης, αλλά πρέπει να υποστηριχτούν από ειδικά μέτρα από το 2015 και εξής. Έχουν γίνει σημαντικά βήματα για να βελτιωθούν σημαντικές πτυχές του ιρλανδικού δημοσιονομικού πλαισίου, καθώς και η ποιότητα και έγκαιρη παροχή στοιχείων. Οι ισχύοντες κανόνες για τα ανώτατα όρια των μεσοπρόθεσμων δαπανών επιτρέπουν αλλαγές στη διακριτικότητα των κυβερνήσεων οι οποίες δεν περιορίζονται σε προκαθορισμένα όρια.

               (10)

               Οι φορολογικές μεταρρυθμίσεις έχουν συμβάλει στη δημοσιονομική προσαρμογή, αλλά υπάρχουν ακόμη περιθώρια βελτίωσης της αποτελεσματικότητας του φορολογικού συστήματος, το οποίο μπορεί να καταστεί ευνοϊκότερο για την ανάπτυξη. Ο φόρος περιουσίας μετατοπίστηκε από ένα σύστημα φόρου συναλλαγών σε ένα σύστημα επαναλαμβανόμενων φόρων που βασίζεται στις αξίες των ακινήτων κατοικίας, αλλά η φορολογική βάση παραμένει σχετικά περιορισμένη, δεδομένου ότι ορισμένες ιδιοκτησίες έχουν τεθεί εκτός του φορολογικού συστήματος. Η φορολόγηση της εργασίας είναι κατακερματισμένη και πολύπλοκη, ενώ οι φορολογικές βάσεις για τους φόρους κατανάλωσης και τους περιβαλλοντικούς φόρους περιορίζονται από μειωμένους συντελεστές και απαλλαγές, παρόλο που οι φόροι αυτοί είναι ευνοϊκότεροι για την ανάπτυξη. Ο μηδενικός συντελεστής και οι μειωμένοι συντελεστές ΦΠΑ έχουν ως αποτέλεσμα η αποδοτικότητα του ΦΠΑ να είναι χαμηλότερη του μέσου όρου της ΕΕ. Οι μειωμένοι συντελεστές ΦΠΑ χρησιμοποιούνται ευρέως για την επίτευξη στόχων αναδιανομής, μολονότι δεν αποτελούν αποτελεσματικό και καλά στοχευμένο εργαλείο πολιτικής για την προστασία των ευάλωτων ομάδων. Υπάρχουν περιθώρια για να βελτιωθεί η αποτελεσματικότητα των περιβαλλοντικών φόρων και για να καταργηθούν επιδοτήσεις που βλάπτουν το περιβάλλον.

               (11)

               Μολονότι ο πληθυσμός της Ιρλανδίας είναι σχετικά νεαρής ηλικίας, οι δημόσιες δαπάνες ιατρικής περίθαλψης το 2012 ήταν μεταξύ των υψηλότερων στην Ένωση, αντιπροσωπεύοντας το 8,7 % του ΑΕΕ, σημαντικά άνω του 7,3 % που αποτελεί τον μέσο όρο της ΕΕ. Δεδομένων των δυσκολιών που παρουσιάζει επί του παρόντος η διαχείριση του προϋπολογισμού για την υγεία και των αναμενόμενων δημογραφικών πιέσεων λόγω της γήρανσης του πληθυσμού, τα τρέχοντα επίπεδα παροχής υπηρεσιών μπορούν να διατηρηθούν μόνο εφόσον βελτιωθεί η αξιοποίηση των πόρων σε μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη βάση. Η αύξηση των δαπανών στον τομέα της υγείας μέχρι το 2060 λόγω των δημογραφικών πιέσεων εκτιμάται σε 1,2 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ. Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο τομέας της υγείας είναι πολυδιάστατες. Η χρηματοπιστωτική διαχείριση και τα λογιστικά συστήματα και διαδικασίες κατακερματίζονται μεταξύ των παρόχων υγειονομικής περίθαλψης. Αυτό προκαλεί καθυστερήσεις και εμπόδια όσον αφορά τη συγκέντρωση και επεξεργασία πληροφοριών· παρεμποδίζει επίσης την παρακολούθηση των δαπανών υγειονομικής περίθαλψης και τις προσπάθειες για την αξιοποίηση και ορθή κατανομή των πόρων. Μία άλλη πρόκληση είναι το υψηλό επίπεδο των φαρμακευτικών δαπανών, οι οποίες είναι συγκριτικά υψηλές όσον αφορά τα φάρμακα των εξωτερικών ασθενών.

               (12)

               Η Ιρλανδία αντιμετωπίζει προκλήσεις που σχετίζονται με την ανεργία, ιδιαίτερα τη μακροχρόνια ανεργία και την ανεργία των νέων, και το γεγονός ότι μεγάλο μέρος του ενεργού πληθυσμού παραμένει ανειδίκευτο οδηγεί σε ανισότητα και αναντιστοιχίες δεξιοτήτων. Η μακροχρόνια ανεργία σταδιακά μειώθηκε χάρη στην πρόσφατη ενίσχυση της αγοράς εργασίας, αλλά παραμένει υψηλή ως ποσοστό της συνολικής ανεργίας, υπερβαίνοντας το 61 % του συνόλου στο τέλος του 2013. Στα μέσα του 2012 το ποσοστό ανεργίας των νέων κορυφώθηκε υπερβαίνοντας το 30 %. Επιπλέον, η αναλογία των νέων που βρίσκονταν εκτός απασχόλησης, εκπαίδευσης ή κατάρτισης, στην περίοδο μεταξύ 2007 και 2012 αυξήθηκε κατά 8 ποσοστιαίες μονάδες φτάνοντας στο 18,7 % πριν υποχωρήσει στο 16,1 %, παραμένοντας όμως μεταξύ των υψηλότερων στην Ένωση. Όλοι οι νέοι που χρήζουν βοηθείας πρέπει να καλύπτονται εντός τετραμήνου, σύμφωνα με τους στόχους της εγγύησης για τη νεολαία. Οι αναντιστοιχίες δεξιοτήτων ανέκυψαν με την αποκατάσταση της ισορροπίας της οικονομίας, με αποτέλεσμα η ανανέωση και αναβάθμιση των δεξιοτήτων να αποτελούν πρόκληση για το σύστημα εκπαίδευσης και κατάρτισης. Επιπλέον, η συμμετοχή στη δια βίου μάθηση είναι χαμηλότερη σε σχέση με τον μέσο όρο της EΕ (7,3 %, σε σύγκριση με 10,7 % το 2013).

               (13)

               Η Ιρλανδία έχει μία από τις υψηλότερες αναλογίες ανθρώπων στην Ένωση που ζουν σε νοικοκυριά με χαμηλή ένταση εργασίας, γεγονός που θέτει σοβαρές κοινωνικές προκλήσεις. Η αναλογία ήταν υψηλότερη από τον μέσο όρο της ΕΕ πριν την κρίση και αυξήθηκε από 14,3 % το 2007 σε 24,2 % το 2011. Η χαμηλή ένταση εργασίας είναι ιδιαίτερα σοβαρή στα μονογονεϊκά νοικοκυριά με παιδιά. Αυτό συνέβαλε στην αύξηση του κινδύνου φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού των παιδιών στην Ιρλανδία και επιδεινώνει το πρόβλημα της άνισης συμμετοχής των γυναικών στην αγοράς εργασίας, που το 2013 ήταν 67,2 %, σε σύγκριση με 83,4 % για τους άντρες. Ως αποτέλεσμα, η προσοχή έχει στραφεί στις προσβάσιμες και οικονομικά προσιτές υπηρεσίες παιδικής φροντίδας, που η έλλειψή τους παρεμποδίζει σημαντικά τους γονείς να εξασφαλίσουν εργασία και να αποφύγουν τον κίνδυνο φτώχειας. Η αγορά εργασίας επηρεάζεται επίσης από συγκεκριμένες παγίδες ανεργίας. Η επίπεδη δομή των επιδομάτων ανεργίας βάσει του συστήματος παροχών και επιδομάτων για την επανένταξη στην αγορά εργασίας (Jobseeker’s Benefit και Jobseeker’s Allowance), η απεριόριστη διάρκεια της παροχής Jobseeker’s Allowance και η απώλεια συμπληρωματικών πληρωμών (ιδίως του συμπληρώματος ενοικίου και των ιατρικών καρτών) κατά την επιστροφή στην απασχόληση, σημαίνουν ότι τα ποσοστά αναπλήρωσης είναι σχετικά υψηλά για τους μακροπρόθεσμα ανέργους χαμηλού εισοδηματικού δυναμικού και για άλλες κατηγορίες εργαζομένων, αναλόγως της οικογενειακής κατάστασης.

               (14)

               Η δανειοδότηση των ΜΜΕ παραμένει ισχνή, γεγονός που οφείλεται στη συγκρατημένη ζήτηση πιστώσεων σε συνδυασμό με την περιορισμένη προσφορά, δεδομένου ότι οι ΜΜΕ συνεχίζουν να επηρεάζονται από την υπερβολική μόχλευση και τη μειωμένη εγχώρια ζήτηση, ενώ οι τράπεζες πρέπει να σημειώσουν μεγαλύτερη πρόοδο στην επίτευξη διατηρήσιμων λύσεων όσον αφορά τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια προς τις ΜΜΕ. Στην τελευταία έρευνα Red C επισημαίνεται ότι, από το 35 % των ΜΜΕ που ζήτησαν τραπεζική πίστωση μεταξύ Οκτωβρίου 2013 και Μαρτίου 2014, το 19 % δεν δανειοδοτήθηκε. Η υπηρεσία αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας (Credit Review Office) δημιουργήθηκε στο τέλος του 2009 για να διαμεσολαβεί στις διαφορές μεταξύ δανειστών και υποψήφιων δανειοληπτριών ΜΜΕ στις οποίες δεν χορηγήθηκε πίστωση. Μολονότι θετική, η επίδραση της εν λόγω υπηρεσίας φαίνεται να υπήρξε μέχρι στιγμής μάλλον περιορισμένη, εν μέρει διότι ο αριθμός των προσφυγών ήταν μικρός. Οι ΜΜΕ βασίζονται ιδιαίτερα στην τραπεζική χρηματοδότηση όσον αφορά τις επενδύσεις, και οι μη τραπεζικές πηγές χρηματοδότησης παραμένουν σχετικά αναξιοποίητες, μολονότι εξετάζονται ορισμένες εναλλακτικές λύσεις, μεταξύ άλλων τα δανειοδοτικά ταμεία. Ωστόσο, όσο περισσότερο προχωρά η ανάκαμψη και αποκαθίσταται η εγχώρια ζήτηση, τόσο πιθανότερο είναι να αυξηθούν και οι περιορισμοί της προσφοράς, εκτός και εάν η λειτουργία των πιστωτικών καναλιών αποκατασταθεί με τον δέοντα τρόπο, δεδομένου ότι είναι καίριας σημασίας για τις αναπτυξιακές προοπτικές. Η Ιρλανδία έχει θεσπίσει εξειδικευμένα καθεστώτα και ταμεία για τη βελτίωση της πρόσβασης των ΜΜΕ στη χρηματοδότηση, όπως το καθεστώς εγγύησης πιστώσεων, το ταμείο μικροεπιχειρηματικών δανείων και τρία ταμεία για τις ΜΜΕ, αλλά μέχρι στιγμής η χρήση τους υπήρξε περιορισμένη.

               (15)

               Παρά τις μεταρρυθμίσεις του τραπεζικού τομέα στο πλαίσιο του προγράμματος χρηματοδοτικής συνδρομής που πρόσφατα ολοκληρώθηκε, υπάρχουν ακόμα σημαντικές προκλήσεις. Οι προκλήσεις αυτές αναλύονται λεπτομερώς στην εμπεριστατωμένη επισκόπηση του 2014 που διενήργησε η Επιτροπή για την Iρλανδία. Τον Ιούνιο του 2013, τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια συνιστούσαν σχεδόν το 27 % του συνόλου για τις τρεις κύριες εγχώριες τράπεζες. Το χρέος του ιδιωτικού τομέα παραμένει ένα από τα υψηλότερα στην Ένωση παρά την πρόσφατη απομόχλευση, και συνεχίζει να αποτελεί κίνδυνο για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα και βάρος για την οικονομία. Η απομόχλευση των νοικοκυριών και των ΜΜΕ είναι ημιτελής και η διόρθωση των ισολογισμών των τραπεζών και των ΜΜΕ είναι πρωταρχικής σημασίας για την αποκατάσταση της λειτουργίας των πιστωτικών καναλιών. Ο τραπεζικός δανεισμός συνεχίζει να μειώνεται και ο τραπεζικός τομέας αντιμετωπίζει πάντα σοβαρό πρόβλημα αποδοτικότητας, εν μέρει λόγω του μεγάλου αριθμού ενυπόθηκων δάνειων (κληροδοτημένων περιουσιακών στοιχείων χαμηλής απόδοσης) που βασίζονται σε δείκτη στους τραπεζικούς ισολογισμούς.

               (16)

               Τα έξοδα εκτέλεσης των συμβάσεων είναι υψηλά. Οι δικηγορικές αμοιβές, ύψους 18,8 εκατοστιαίων μονάδων, αντιπροσωπεύουν το μεγαλύτερο μέρος των εν λόγω εξόδων, και τα υψηλά έξοδα των νομικών υπηρεσιών επηρεάζουν τη διάρθρωση του κόστους όλων των επιχειρήσεων, συμπεριλαμβανομένων των ΜΜΕ. Επιπλέον, σε αντίθεση με άλλες επαγγελματικές υπηρεσίες, τα έξοδα των νομικών υπηρεσιών δεν προσαρμόστηκαν προς τα κάτω μετά την έναρξη της κρίσης, εν μέρει λόγω ανεπαρκούς ανταγωνισμού. Οι αρχές ανέλαβαν τη δέσμευση να μεταρρυθμίσουν τον τομέα των νομικών υπηρεσιών στο πλαίσιο του προγράμματος μακροοικονομικής προσαρμογής. Το 2011 δημοσίευσαν νομοσχέδιο για τις νομικές υπηρεσίες, το οποίο δεν έχει ακόμη τεθεί σε εφαρμογή. Οι δικαστικοί και διοικητικοί πόροι για την εφαρμογή ενεργού προδικαστικής διαχείρισης των υποθέσεων είναι πολύ περιορισμένοι, γεγονός που ενδέχεται να συμβάλλει στην καθυστερημένη εκδίκαση αποφάσεων και να αυξάνει τα έξοδα. Επιπλέον, υπάρχουν σημαντικά κενά όσον αφορά την ικανότητα συλλογής στοιχείων σχετικά με την αποτελεσματικότητα του δικαστικού συστήματος της Ιρλανδίας.

               (17)

               Στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου, η Επιτροπή προέβη σε συνολική ανάλυση της οικονομικής πολιτικής της Ιρλανδίας· Αξιολόγησε το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων και το πρόγραμμα σταθερότητας. Έλαβε υπόψη όχι μόνο τη χρησιμότητα των εν λόγω προγραμμάτων για την άσκηση διατηρήσιμης δημοσιονομικής και κοινωνικοοικονομικής πολιτικής στην Ιρλανδία, αλλά και το κατά πόσο τα προγράμματα αυτά συνάδουν με τους κανόνες και τις κατευθύνσεις της ΕΕ, δεδομένης της ανάγκης ενδυνάμωσης της συνολικής οικονομικής διακυβέρνησης της Ένωσης μέσω της συνεκτίμησης στοιχείων σε επίπεδο ΕΕ κατά τη διαμόρφωση των μελλοντικών εθνικών αποφάσεων. Οι συστάσεις της Επιτροπής στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου αντικατοπτρίζονται στις συστάσεις 1 έως 7 κατωτέρω.

               (18)

               Βάσει της παρούσας αξιολόγησης, το Συμβούλιο εξέτασε το Πρόγραμμα σταθερότητας της Ιρλανδίας και η γνώμη (5) του αντικατοπτρίζεται ιδίως στις συστάσεις 1 και 2 κατωτέρω.

               (19)

               Βάσει της εμπεριστατωμένης επισκόπησης της Επιτροπής και της παρούσας αξιολόγησης, το Συμβούλιο εξέτασε το Εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων και το Πρόγραμμα σταθερότητας. Οι συστάσεις που απηύθυνε σύμφωνα με το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 αντικατοπτρίζονται στις συστάσεις 1, 3, 5 και 6 κατωτέρω.

               (20)

               Στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου, η Επιτροπή προέβη σε ανάλυση της οικονομικής πολιτικής στη ζώνη του ευρώ στο σύνολό της. Με βάση την ανάλυση αυτή το Συμβούλιο εξέδωσε συγκεκριμένες συστάσεις οι οποίες απευθύνονται στα κράτη μέλη που έχουν υιοθετήσει το ευρώ ως νόμισμα (6). Ως χώρα που έχει ως εθνικό νόμισμα το ευρώ, η Ιρλανδία θα πρέπει επίσης να εξασφαλίσει την πλήρη και έγκαιρη εφαρμογή των εν λόγω συστάσεων,

         ΣΥΝΙΣΤΑ στην Ιρλανδία να αναλάβει δράση κατά την περίοδο 2014-2015 προκειμένου:

               1.

               Να εκτελέσει πλήρως τον προϋπολογισμό του 2014 και να διασφαλίσει τη διατηρήσιμη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος μέχρι το 2015, υποστηρίζοντας τη δημοσιονομική στρατηγική με πρόσθετα διαρθρωτικά μέτρα και ταυτόχρονα καταβάλλοντας την προσπάθεια διαρθρωτικής προσαρμογής που προσδιορίζεται στη σύσταση του Συμβουλίου στο πλαίσιο της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος. Μετά τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος, να συνεχίσει τη διαρθρωτική προσαρμογή για την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου στόχου του 0,5 % του ΑΕΠ τουλάχιστον σε ετήσια βάση, και περισσότερο υπό καλές οικονομικές συνθήκες ή, εάν χρειαστεί, να διασφαλίσει την τήρηση του κανόνα για το χρέος, προκειμένου να θέσει σε σταθερά πτωτική πορεία τον υψηλό δείκτη χρέους της γενικής κυβέρνησης. Να ενισχύσει την αξιοπιστία της στρατηγικής δημοσιονομικής προσαρμογής, να εφαρμόσει αποτελεσματικά τον πολυετή δημοσιονομικό σχεδιασμό και να ορίσει γενικά δημοσιονομικά μέτρα που θα υποστηρίζουν τους μεσοπρόθεσμους δημοσιονομικούς στόχους. Να διασφαλίσει τη δεσμευτικότητα των ανωτάτων ορίων των κρατικών δαπανών, μεταξύ άλλων περιορίζοντας το θεσμικό πεδίο για κρατικές δαπάνες. Να εξετάσει το ενδεχόμενο αύξησης των εισοδημάτων με διεύρυνση της φορολογικής βάσης ώστε να στηρίξει τη δημοσιονομική εξυγίανση. Να καταστήσει το φορολογικό σύστημα ευνοϊκότερο για την ανάπτυξη και το περιβάλλον.

               2.

               Να προωθήσει τη μεταρρύθμιση του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης που δρομολογήθηκε βάσει του στρατηγικού πλαισίου για την υγεία του μέλλοντος, ώστε να βελτιώσει τη σχέση κόστους/αποτελεσματικότητας. Να λάβει πρόσθετα μέτρα για να μειώσει τις φαρμακευτικές δαπάνες, μεταξύ άλλων μέσω της συχνότερης αναπροσαρμογής των τιμών των φαρμάκων που είναι κατοχυρωμένα με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, της αύξησης της διείσδυσης των φαρμάκων κοινόχρηστης ονομασίας και των βελτιωμένων πρακτικών συνταγογράφησης. Να μεταρρυθμίσει τα συστήματα οικονομικής διαχείρισης της εθνικής αρχής υγείας για να αναβαθμίσει τα συστήματα όλων των παρόχων και να στηρίξει την καλύτερη διαχείριση των αξιώσεων. Να εισαγάγει ατομικά αναγνωριστικά στοιχεία υγείας μέχρι το τέλος του πρώτου τριμήνου του 2015.

               3.

               Να συνεχίσει να βελτιώνει τις ενεργές πολιτικές για την αγορά εργασίας, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στους μακροχρόνια ανέργους, τους ανειδίκευτους και, σύμφωνα με τους στόχους της εγγύησης για τη νεολαία, τους νέους. Να προωθήσει την τρέχουσα μεταρρύθμιση του συστήματος περαιτέρω εκπαίδευσης και κατάρτισης (ΠΕΚ), των καθεστώτων στήριξης της απασχόλησης και των προγραμμάτων μαθητείας. Να προσφέρει περισσότερες δυνατότητες κατάρτισης στον χώρο εργασία· να βελτιώσει και να διασφαλίσει τη συνάφεια των μαθημάτων και των μαθητειών ΠΕΚ με τις ανάγκες της αγοράς εργασίας. Να αυξήσει το επίπεδο και την ποιότητα των υπηρεσιών στήριξης που παρέχουν τα γραφεία εργασίας Intreo. Να δημιουργήσει ένα σύστημα άμεσης παραπομπής μεταξύ των γραφείων Intreo και των συμβουλίων εκπαίδευσης και κατάρτισης.

               4.

               Να καταπολεμήσει τη χαμηλή ένταση εργασίας των νοικοκυριών, καθώς και τον κίνδυνο παιδικής φτώχειας μέσω της σταδιακής κατάργησης των παροχών και των συμπληρωματικών πληρωμών κατά την επιστροφή στην εργασία. Να διευκολύνει τη συμμετοχή των γυναικών στην αγορά εργασίας βελτιώνοντας την πρόσβαση σε οικονομικά προσιτούς παιδικούς σταθμούς πλήρους απασχόλησης, ειδικότερα για τις οικογένειες χαμηλού εισοδήματος.

               5.

               Να αναπτύξει πολιτικές για τον τομέα των ΜΜΕ, συμπεριλαμβανομένων των πρωτοβουλιών για τη διευθέτηση της διαθεσιμότητας τραπεζικής και μη τραπεζικής χρηματοδότησης, αποφεύγοντας παράλληλα τους κινδύνους για τα δημόσια οικονομικά και τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα. Να προωθήσει τις πρωτοβουλίες για τη βελτίωση της πρόσβασης των ΜΜΕ σε τραπεζικές πιστώσεις και στη μη τραπεζική χρηματοδότηση. Να εισαγάγει σύστημα παρακολούθησης για τη δανειοδότηση των ΜΜΕ στον τραπεζικό τομέα. Παράλληλα, να διασφαλίσει ότι οι διαθέσιμες μη τραπεζικές πιστωτικές διευκολύνσεις, συμπεριλαμβανομένων των τριών ταμείων ΜΜΕ που συγχρηματοδοτούνται από τους φορείς National Pensions Reserve Fund και Microfinance Ireland, καθώς και το προσωρινό καθεστώς εγγύησης δανείων, τυγχάνουν καλύτερης χρήσης. Να προωθήσει τη χρήση αυτών και άλλων μη τραπεζικών καθεστώτων από τις ΜΜΕ. Να αναβαθμίσει την ορατότητα και τη δυνατότητα της υπηρεσίας αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας να διαμεσολαβεί σε διαφορές μεταξύ τραπεζών και υποψήφιων δανειοληπτριών ΜΜΕ, στις οποίες οι τράπεζες αρνήθηκαν να χορηγήσουν πίστωση.

               6.

               Να παρακολουθεί τις επιδόσεις των τραπεζών σε σχέση με τους στόχους αναδιάρθρωσης των καθυστερούμενων οφειλών ενυπόθηκων δανείων. Να ανακοινώσει φιλόδοξους στόχους για το τρίτο και τέταρτο τρίμηνο του 2014 για τις τράπεζες του αρχικού ενυπόθηκου δανείου, οι οποίες θα πρέπει να προτείνουν και να εφαρμόσουν λύσεις αναδιάρθρωσης για καθυστερούμενες οφειλές ενυπόθηκων δανείων άνω των 90 ημερών, με σκοπό να διευθετηθεί ουσιαστικά το θέμα των καθυστερούμενων οφειλών ενυπόθηκων δανείων μέχρι το τέλος του 2014. Να συνεχίσει να αξιολογεί τη διατηρησιμότητα των μεταρρυθμιστικών διακανονισμών μέσω λογιστικών ελέγχων και στοχευμένων επιτόπιων επιθεωρήσεων. Να καταρτίσει κατευθυντήριες γραμμές για τη διατηρησιμότητα των λύσεων. Να δημοσιεύει τακτικά στοιχεία για τα οφειλόμενα τραπεζικά χαρτοφυλάκια δανεισμού των ΜΜΕ, ώστε να αυξηθεί η διαφάνεια. Να αναπτύξει μια στρατηγική για να λύσει το πρόβλημα της αναγκαστικής εκποίησης στην αγορά εμπορικών ακινήτων. Να δημιουργήσει κεντρικό μητρώο πιστώσεων.

               7.

               Να μειώσει το κόστος των δικαστικών διαδικασιών και υπηρεσιών και να προωθήσει τον ανταγωνισμό, μεταξύ άλλων, εγκρίνοντας το νομοσχέδιο για τις νομικές υπηρεσίες μέχρι το τέλος του 2014, συμπεριλαμβανομένης της διάταξης που επιτρέπει την ίδρυση γραφείων πολλαπλών ειδικοτήτων, και καταργώντας το δικαίωμα σύστασης ενεχύρου εκ μέρους του δικηγόρου. Να παρακολουθεί τις επιπτώσεις του, συμπεριλαμβανομένου του αντίκτυπου στο κόστος των νομικών υπηρεσιών. Να λάβει εκτελεστικά μέτρα ώστε να διασφαλίσει ότι η ρυθμιστική αρχή για τις νομικές υπηρεσίες λειτουργεί χωρίς καθυστερήσεις και ότι ανταποκρίνεται στις υποχρεώσεις της που απορρέουν από τη νομοθεσία, συμπεριλαμβανομένων των υποχρεώσεων δημοσίευσης κανονισμών ή κατευθυντηρίων γραμμών για τα γραφεία πολλαπλών ειδικοτήτων και την επίλυση καταγγελιών. Να βελτιώσει τα συστήματα συλλογής στοιχείων προκειμένου να ενισχύσει την εποπτεία και την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των δικαστικών διαδικασιών και να προσδιορίζονται τα θέματα που χρήζουν μεταρρύθμισης.

      Βρυξέλλες, 8 Ιουλίου 2014.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         P. C. PADOAN

      (1)  ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.

      (2)  ΕΕ L 306 της 23.11.2011, σ. 25.

      (3)  Διατηρούνται για το 2014 με την απόφαση 2014/322/ΕΕ του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2014, για τις κατευθυντήριες γραμμές των πολιτικών απασχόλησης των κρατών μελών για το 2014 (ΕΕ L 165 της 4.6.2014, σ. 49).

      (4)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 472/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2013, για την ενίσχυση της οικονομικής και δημοσιονομικής εποπτείας των κρατών μελών στη ζώνη του ευρώ τα οποία αντιμετωπίζουν ή απειλούνται με σοβαρές δυσκολίες αναφορικά με τη χρηματοοικονομική τους σταθερότητα (ΕΕ L 140 της 27.5.2013, σ. 1).

      (5)  Βάσει του άρθρου 5 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97.

      (6)  Βλέπε σελίδα 141 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας.


				|

		52012PC0676

			Σύσταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την κατάργηση της απόφασης 2009/587/ΕΚ σχετικά με την ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος στη Μάλτα /* COM/2012/0676 final */

			   	Σύσταση
ΑΠΟΦΑΣΗ
ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
για την
κατάργηση της
απόφασης 2009/587/ΕΚ
σχετικά με την
ύπαρξη
υπερβολικού
ελλείμματος
στη Μάλτα
ΤΟ
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ
ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας
υπόψη τη
Συνθήκη για τη
λειτουργία της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης, και
ιδίως το άρθρο 126
παράγραφος 12,
Έχοντας
υπόψη τη
σύσταση της
Επιτροπής,
Εκτιμώντας
τα ακόλουθα:
(1)       Με
την απόφαση 2009/587/ΕΚ
του
Συμβουλίου,
της 7ης Ιουλίου
2009[1], μετά
από σύσταση
της Επιτροπής,
βάσει του
άρθρου 104 παράγραφος
6 της Συνθήκης για
την ίδρυση της
Ευρωπαϊκής
Κοινότητας
(ΣΕΚ), αποφασίστηκε
ότι υπήρχε
υπερβολικό
έλλειμμα στη Μάλτα.
Το Συμβούλιο
σημείωσε ότι
το έλλειμμα
της γενικής
κυβέρνησης στη
Μάλτα είχε ανέλθει
σε 4,7% του ΑΕΠ το 2008, δηλαδή
υπερέβη κατά
πολύ την τιμή
αναφοράς που
ανέρχεται σε 3%
του ΑΕΠ, ενώ
το ακαθάριστο
χρέος της
γενικής
κυβέρνησης ήταν
πάνω από την
τιμή αναφοράς
του 60 % του ΑΕΠ από
το 2003 και ανερχόταν
σε 64,1% του ΑΕΠ το 2008[2].
(2)       Επίσης
στις 7 Ιουλίου 2009,
με βάση
σύσταση της Επιτροπής,
το Συμβούλιο
απηύθυνε
σύσταση στη
Μάλτα σύμφωνα
με το άρθρο 104
παράγραφος 7
της ΣΕΚ και το
άρθρο 3
παράγραφος 4
του κανονισμού
(ΕΚ) αριθ. 1467/97 για
την επιτάχυνση
και τη
διασαφήνιση
της εφαρμογής
της διαδικασίας
υπερβολικού
ελλείμματος[3], προκειμένου
να τερματιστεί
η κατάσταση αυτή
έως το 2010 το
αργότερο. Η
σύσταση
δημοσιοποιήθηκε.
(3)       Στις 16
Φεβρουαρίου 2010,
με βάση
σύσταση της
Επιτροπής, το
Συμβούλιο
κατέληξε στο
συμπέρασμα ότι
είχε αναληφθεί
αποτελεσματική
δράση σε
συμμόρφωση με
τη σύσταση
βάσει του
άρθρου 104
παράγραφος 7
της ΣΕΚ, πλην όμως
θεωρήθηκε
επίσης ότι στη
Μάλτα
σημειώθηκαν απρόβλεπτα
δυσμενή
οικονομικά
γεγονότα με
σοβαρές
επιπτώσεις στα
δημόσια
οικονομικά
μετά την
έκδοση της
σύστασής της. Ως
εκ τούτου, το
Συμβούλιο
εξέδωσε
αναθεωρημένη σύσταση
σύμφωνα με το
άρθρο 126 παράγραφος
7 της Συνθήκης
για τη
λειτουργία της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης (ΣΛΕΕ)
για τη Μάλτα, παρατείνοντας
την προθεσμία
για τη
διόρθωση του
υπερβολικού
ελλείμματος
κατά ένα έτος,
ήτοι έως το 2011. Η
σύσταση
δημοσιοποιήθηκε.
(4)       Σύμφωνα
με το άρθρο 126
παράγραφος 12
της ΣΛΕΕ,
απόφαση του
Συμβουλίου
σχετικά με την
ύπαρξη υπερβολικού
ελλείμματος
καταργείται
όταν, κατά την
άποψη του
Συμβουλίου,
έχει διορθωθεί
το υπερβολικό
έλλειμμα στο
οικείο κράτος
μέλος.
(5)       Σύμφωνα
με το άρθρο 4 του
πρωτοκόλλου σχετικά
με τη
διαδικασία υπερβολικού
ελλείμματος το
οποίο
προσαρτάται στη
ΣΛΕΕ, η
Επιτροπή
παρέχει τα
στοιχεία για
την εφαρμογή της
διαδικασίας.
Στο πλαίσιο
της εφαρμογής
του εν λόγω
πρωτοκόλλου,
τα κράτη μέλη
υποχρεούνται
να κοινοποιούν
στοιχεία για
τα δημοσιονομικά
ελλείμματα και
το δημόσιο
χρέος και
άλλες συναφείς
μεταβλητές δύο
φορές το χρόνο,
δηλαδή πριν
από την 1η
Απριλίου και
πριν από την 1η
Οκτωβρίου,
σύμφωνα με το
άρθρο 3 του
κανονισμού (ΕΚ)
αριθ. 479/2009 του
Συμβουλίου,
της 25ης Μαΐου 2009, για
την εφαρμογή
του
πρωτοκόλλου σχετικά
με τη
διαδικασία του
υπερβολικού
ελλείμματος το
οποίο
προσαρτάται
στη ΣΛΕΕ[4].

(6)       Όταν
εξετάζεται αν θα
πρέπει να
καταργηθεί μια
διαδικασία υπερβολικού
ελλείμματος, η
Επιτροπή και
το Συμβούλιο
θα πρέπει να
λάβουν απόφαση
βάσει των
στοιχείων που
κοινοποιούνται.
Επιπλέον, η διαδικασία
υπερβολικού
ελλείμματος θα
πρέπει να
καταργηθεί
μόνο αν οι
προβλέψεις της
Επιτροπής
δείχνουν ότι
το έλλειμμα
δεν θα υπερβεί
το όριο του 3 % του
ΑΕΠ κατά τη
διάρκεια του
χρονικού
ορίζοντα που
καλύπτουν οι
προβλέψεις.
(7)       Με
βάση τα στοιχεία
που διαβίβασε
η Επιτροπή (Eurostat)
σύμφωνα με το
άρθρο 14 του
κανονισμού (ΕΚ)
αριθ. 479/2009, σε
συνέχεια της
κοινοποίησης
εκ μέρους της Μάλτας
πριν από την 1η
Απριλίου 2012 και
σύμφωνα με τις φθινοπωρινές
προβλέψεις των
υπηρεσιών της Επιτροπής
για το 2012,
συνάγονται τα
ακόλουθα
συμπεράσματα:
–
 Μετά
την κορύφωσή
του το 2008, το
έλλειμμα της
γενικής
κυβέρνησης
μειώθηκε σταδιακά,
φθάνοντας σε
ποσοστό 2,7% του
ΑΕΠ το 2011, δηλαδή παρέμεινε
κάτω από την
τιμή αναφοράς του
3% του ΑΕΠ. Η σημαντική
βελτίωση σε
σύγκριση με το 2010,
όταν το
έλλειμμα της
γενικής
κυβέρνησης
διαμορφώθηκε
σε 3,6% του ΑΕΠ, οφειλόταν
κυρίως στην
αύξηση των
εσόδων κατά 0,7% του
ΑΕΠ. Ο
αντίκτυπος των
έκτακτων
μέτρων για τη
μείωση του καθαρού
ελλείμματος κατά
το 2011, σύμφωνα με
τις
φθινοπωρινές
προβλέψεις των
υπηρεσιών της
Επιτροπής, εκτιμάται
ότι ανέρχεται
σε 0,7% του ΑΕΠ. Το
διαρθρωτικό
ισοζύγιο,
δηλαδή το κυκλικά
προσαρμοσμένο
δημοσιονομικό
ισοζύγιο, μη
λαμβανομένων
υπόψη των
έκτακτων και
προσωρινών
μέτρων,
εκτιμάται ότι
βελτιώθηκε
κατά 1 ε.μ. του ΑΕΠ
το 2011,
υπερβαίνοντας
την απαιτούμενη
προσπάθεια που
συνιστούσε το
Συμβούλιο,
ήτοι
τουλάχιστον ¾%
του ΑΕΠ .
–
Σύμφωνα
με τις
φθινοπωρινές
προβλέψεις των
υπηρεσιών της
Επιτροπής, το 2012
αναμένεται ότι
θα σημειωθεί περαιτέρω
υποχώρηση του
ελλείμματος σε
2,6% του ΑΕΠ , κυρίως
χάρη σε μέτρα
αύξησης των
εσόδων, τα
περισσότερα
από τα οποία
θεωρούνται ότι
έχουν έκτακτο
χαρακτήρα. Η
καθαρή μείωση
του
ελλείμματος συνεπεία
των εκτάκτων
εσόδων, εκτιμάται
σε 1% του ΑΕΠ. Με
βάση την
παραδοχή ότι
δεν πρόκειται
να μεταβληθεί
η ασκούμενη
πολιτική,
δηλαδή χωρίς
να
ενσωματωθούν
τα μέτρα
εξυγίανσης που
προβλέπονται
στον
προϋπολογισμό
για το 2013, τα
οποία εγκρίθηκαν
μετά την τελική
ημερομηνία για
τις προβλέψεις,
το έλλειμμα
της γενικής
κυβέρνησης
προβλέπεται να
διευρυνθεί σε 2,9% του
ΑΕΠ το 2013, προτού
περιορισθεί εκ
νέου σε 2,6% του
ΑΕΠ το 2014,
παραμένοντας
ως εκ τούτου
κάτω από την
τιμή αναφοράς
του 3% του ΑΕΠ
κατά την περίοδο
που καλύπτουν
οι προβλέψεις. Το
πρόγραμμα
σταθερότητας του
Απριλίου 2012
στοχεύει στην
επίτευξη
χαμηλότερων
ελλειμμάτων
ύψους 2,2%, 1,7% και 1,1%
του ΑΕΠ, το 2012, το 2013
και το 2014,
αντίστοιχα. Η
διαφορά μεταξύ
των φθινοπωρινών
προβλέψεων των
υπηρεσιών της
Επιτροπής για
το 2012 και των
στόχων του
προγράμματος
σταθερότητας
για 2012 εξηγείται
κυρίως από την
πιο δυναμική
αύξηση των
εσόδων με βάση
το τελευταίο σενάριο.

–
 Κατά τα
έτη μετά την
προθεσμία του 2011 που
έχει καθορίσει
το Συμβούλιο, στις
δημοσιονομικές
προβλέψεις των
υπηρεσιών της
Επιτροπής για το
2012 δεν επισημαίνεται
ότι θα υπάρξει
βελτίωση του κυκλικά
προσαρμοσμένου
δημοσιονομικού
ισοζυγίου, χωρίς
να συνυπολογίζονται
τα έκτακτα και
λοιπά
προσωρινά μέτρα,
το 2012 , ενώ
αναμένεται βελτίωση
κατά ¼ εμ του ΑΕΠ
το 2013. Το ποσοστό
αυτό είναι
χαμηλότερο από
το όριο
αναφοράς του 0,5%
του ΑΕΠ για την
προσαρμογή
προς τον
μεσοπρόθεσμο
δημοσιονομικό
στόχο (ΜΔΣ) που
απαιτείται
βάσει του
προληπτικού σκέλους
του συμφώνου
σταθερότητας
και ανάπτυξης,
ιδίως βάσει του
κανονισμού (ΕΚ)
αριθ. 1466/97[5].
Αυτή η βραδεία
προσαρμογή
προβλέπεται ότι
θα συντελεσθεί
υπό γενικά εξισορροπημένες
κυκλικές
συνθήκες,
δηλαδή το κενό
παραγωγής αναμένεται
να είναι
σχεδόν
μηδενικό. Ταυτόχρονα,
η σύνθεση της μεγέθυνσης
αναμένεται να είναι
σχετικά πενιχρή
όσον αφορά τα
φορολογικά
έσοδα. Ιδίως το
2012, η οικονομική
μεγέθυνση βασίζεται
στις καθαρές
εξαγωγές, ενώ η
εγχώρια ζήτηση
προβλέπεται
ότι θα είναι
μάλλον ασθενής
σε σύγκριση με
τις τάσεις που
είχαν
εμφανισθεί στο
παρελθόν. Το 2014, η
βελτίωση
προβλέπεται
ότι θα ανέλθει
σε ½ ε.μ. του ΑΕΠ. Το
2012, επιπλέον, ο
πραγματικός
ρυθμός αύξησης
των δημόσιων
δαπανών, χωρίς
μέτρα
διακριτικής
ευχέρειας στο
σκέλος των
εσόδων,
προβλέπεται
ότι θα είναι
κάτω από το όριο
αναφοράς του
ποσοστού
μεσοπρόθεσμης
αύξησης του
δυνητικού ΑΕΠ,
όπως ορίζεται
στο άρθρο 5 του
κανονισμού (ΕΚ)
αριθ. 1466/97. Ωστόσο, με
βάση την
παραδοχή ότι
δεν πρόκειται
να μεταβληθεί
η ασκούμενη
πολιτική, η
πραγματική
καθαρή αύξηση
των δαπανών θα οδηγήσει
σε σοβαρή
παράβαση του
εν λόγω στόχου
αναφοράς το 2013 και
το 2014.
–
Το ακαθάριστο
χρέος της
γενικής
κυβέρνησης ως
ποσοστό του
ΑΕΠ σημείωσε
αυξητική τάση
από το 2008 και
ανήλθε σε 70,9% του
ΑΕΠ το 2011. Σύμφωνα
με τις
φθινοπωρινές
προβλέψεις των
υπηρεσιών της
Επιτροπής για
το 2012, ο δείκτης
του χρέους θα
συνεχίσει να
αυξάνεται για
να ανέλθει σε 72,4%
του ΑΕΠ, το 2012, σε 73,1%
του ΑΕΠ, το 2013 και
σε 72,8% του ΑΕΠ, το 2014. Αντίθετα,
το πρόγραμμα
σταθερότητας
προβλέπει ότι
ο δείκτης
χρέους θα
αρχίσει να
μειώνεται μετά
το 2011, για να
ανέλθει σε 67,4%
του ΑΕΠ έως το 2014. Η
διαφορά μεταξύ
των δύο
προβλέψεων
οφείλεται στο
χαμηλότερο
πρωτογενές
πλεόνασμα και
στην υψηλότερη
προσαρμογή
αποθεμάτων-ροών
στις φθινοπωρινές
προβλέψεις.
(8)       Το
Συμβούλιο
υπενθυμίζει
ότι, αρχής
γενομένης από το
2012, που είναι το
έτος που
έπεται της
διόρθωσης του
υπερβολικού
ελλείμματος
και για
περίοδο τριών
ετών, η Μάλτα θα
πρέπει να
σημειώσει
επαρκή πρόοδο
προς τη
συμμόρφωση με την
απαίτηση με
βάση το
κριτήριο του
χρέους,
σύμφωνα με το
άρθρο 2
παράγραφος 1α
του κανονισμού
(ΕΚ) αριθ. 1467/97.
(9)       Κατά
την άποψη του
Συμβουλίου, το
υπερβολικό
έλλειμμα της Μάλτας
έχει διορθωθεί
εντός της προθεσμίας
του 2011 και η
απόφαση 2009/587/EΚ πρέπει
επομένως να
καταργηθεί,
ΕΞΕΔΩΣΕ
ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ
ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Από τη
συνολική
αξιολόγηση
συνάγεται ότι
η κατάσταση
υπερβολικού
ελλείμματος
στη Μάλτα έχει
διορθωθεί.
Άρθρο 2
Η
απόφαση 2009/587/EΚ
καταργείται.
Άρθρο 3
Η
παρούσα
απόφαση
απευθύνεται
στη Δημοκρατία
της Μάλτας.
Βρυξέλλες,
                                                                       Για
το Συμβούλιο
                                                                       Ο
Πρόεδρος
[1]               ΕΕ L 202 της 4.8.2009, σ.
42.
[2]               Το
έλλειμμα και
το χρέος της
γενικής κυβέρνησης
για το 2008 αναθεωρήθηκαν
στη συνέχεια
και σήμερα
διαμορφώνονται
σε 4,6% του ΑΕΠ και
σε 62,0% του ΑΕΠ
αντιστοίχως.
[3]               ΕΕ L
209 της 2.8.1997, σ. 6.
[4]               ΕΕ L
145 της 10.6.2009, σ. 1.
[5]               ΕΕ L 209
της 2.8.1997, σ. 1.