				|

		52013DC0376

			Σύσταση για ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Φινλανδίας για το 2013 και την έκδοση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας της Φινλανδίας για την περίοδο 2012-2017 /* COM/2013/0376 final - 2013/ () */

			   	Σύσταση
για
ΣΥΣΤΑΣΗ
ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
σχετικά
με το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
της Φινλανδίας
για το 2013
και την έκδοση
γνώμης του
Συμβουλίου
σχετικά με το
πρόγραμμα
σταθερότητας
της Φινλανδίας
για την περίοδο
2012-2017

ΤΟ
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ
ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας
υπόψη τη
Συνθήκη για τη
λειτουργία της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης, και
ιδίως το άρθρο 121
παράγραφος 2 και
το άρθρο 148
παράγραφος 4,
Έχοντας
υπόψη τον
κανονισμό (ΕΚ)
αριθ. 1466/97 του
Συμβουλίου,
της 7ης Ιουλίου
1997, για την
ενίσχυση της
εποπτείας της
δημοσιονομικής
κατάστασης και
την εποπτεία
και τον
συντονισμό των
οικονομικών
πολιτικών[1], και
ιδίως το άρθρο 5
παράγραφος 2,
Έχοντας
υπόψη τον
κανονισμό (ΕΕ)
αριθ. 1176/2011 του
Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου
και του
Συμβουλίου, της
16ης Νοεμβρίου 2011,
σχετικά με την
πρόληψη και τη
διόρθωση των
υπερβολικών
μακροοικονομικών
ανισορροπιών[2], και ιδίως
το άρθρο 6
παράγραφος 1,
Έχοντας
υπόψη τη
σύσταση της
Ευρωπαϊκής
Επιτροπής[3],
Έχοντας
υπόψη τα
ψηφίσματα του
Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου[4],
Έχοντας
υπόψη τα
συμπεράσματα
του Ευρωπαϊκού
Συμβουλίου,
Έχοντας
υπόψη τη γνώμη
της επιτροπής
απασχόλησης,
Κατόπιν
διαβούλευσης
με την
οικονομική και
δημοσιονομική
επιτροπή,
Εκτιμώντας
τα ακόλουθα:
(1)       Στις 26
Μαρτίου 2010, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
συμφώνησε με
την πρόταση
της Επιτροπής
για τη
δρομολόγηση
της
στρατηγικής
«Ευρώπη 2020», μιας
νέας
στρατηγικής
για την
ανάπτυξη και
την απασχόληση,
η οποία,
βασιζόμενη
στον
μεγαλύτερο
συντονισμό των
οικονομικών
πολιτικών, θα
εστιάζεται στους
νευραλγικούς
τομείς στους
οποίους
απαιτείται
δράση ώστε να
ενισχυθεί το
δυναμικό
διατηρήσιμης
ανάπτυξης και
ανταγωνιστικότητας
της Ευρώπης.
(2)       Στις 13
Ιουλίου 2010, βάσει
των προτάσεων
της Επιτροπής, το
Συμβούλιο
εξέδωσε
σύσταση
σχετικά με
τους γενικούς
προσανατολισμούς
της
οικονομικής
πολιτικής των
κρατών μελών
και της Ένωσης
(2010 έως 2014) και, στις 21
Οκτωβρίου 2010, εξέδωσε
απόφαση
σχετικά με τις
κατευθυντήριες
γραμμές των
πολιτικών
απασχόλησης
των κρατών μελών[5], οι
οποίες από
κοινού
αποτελούν τις
«ολοκληρωμένες
κατευθυντήριες
γραμμές». Τα
κράτη μέλη κλήθηκαν
να λαμβάνουν
υπόψη τις
ολοκληρωμένες
κατευθυντήριες
γραμμές στις
οικονομικές
τους πολιτικές
και στις
πολιτικές τους
για την
απασχόληση.
(3)       Στις 29
Ιουνίου 2012, οι
αρχηγοί κρατών
ή κυβερνήσεων
ενέκριναν «Σύμφωνο
για την
ανάπτυξη και
την απασχόληση»,
το οποίο
παρέχει ένα
συνεκτικό
πλαίσιο δράσης
σε επίπεδο
κρατών μελών,
ΕΕ και
ευρωζώνης, με
την κινητοποίηση
όλων των
δυνατών
μηχανισμών,
μέσων και
πολιτικών.
Έλαβαν
αποφάσεις
σχετικά με τη
δράση που
πρέπει να
αναληφθεί στο
επίπεδο των
κρατών μελών,
ιδίως
εκφράζοντας
την απόλυτη
προσήλωσή τους
στην επίτευξη
των στόχων της
στρατηγικής
«Ευρώπη 2020» και
στην εφαρμογή
των συστάσεων
ανά χώρα.
(4)       Στις 6
Ιουλίου 2012, το
Συμβούλιο
εξέδωσε
σύσταση σχετικά
με το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
της Φινλανδίας
για το 2012 και
εξέδωσε τη
γνώμη του
σχετικά με το
επικαιροποιημένο
πρόγραμμα
σταθερότητας
της Φινλανδίας
για την
περίοδο 2011-2015.
(5)       Στις 28
Νοεμβρίου 2012, η
Επιτροπή
εξέδωσε την
Ετήσια
Επισκόπηση της
Ανάπτυξης[6], δίνοντας
το εναρκτήριο
λάκτισμα για το
Ευρωπαϊκό
Εξάμηνο του
2013 για τον
συντονισμό των
οικονομικών
πολιτικών. Επίσης
στις 28
Νοεμβρίου 2012, η
Επιτροπή, επί
τη βάσει του κανονισμού
(EΕ) αριθ. 1176/2011,
εξέδωσε την
έκθεση για τον
Μηχανισμό
Επαγρύπνησης[7], στην
οποία
προσδιόρισε τη
Φινλανδία ως
ένα από τα
κράτη μέλη τα
οποία θα
έπρεπε να
υποβληθούν σε
εμπεριστατωμένη
επισκόπηση.
(6)       Στις 14
Μαρτίου 2013, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
ενέκρινε τις
προτεραιότητες
για την
εξασφάλιση
χρηματοπιστωτικής
σταθερότητας,
δημοσιονομικής
εξυγίανσης και
δράσης για την
ενίσχυση της
ανάπτυξης.
Υπογράμμισε
την ανάγκη να
επιδιωχθεί
διαφοροποιημένη,
φιλική προς την
ανάπτυξη
δημοσιονομική
εξυγίανση, να
αποκατασταθούν
οι κανονικές
συνθήκες
δανειοδότησης
στην
οικονομία, να
προωθηθούν η
ανάπτυξη και η
ανταγωνιστικότητα,
να καταπολεμηθούν
η ανεργία και
οι κοινωνικές
επιπτώσεις της
κρίσης και να
εκσυγχρονιστεί
η δημόσια διοίκηση.
(7)       Στις 10 Απριλίου
2013, η Επιτροπή
δημοσίευσε τα
αποτελέσματα
της εμπεριστατωμένης
επισκόπησής
της[8]
για τη
Φινλανδία, βάσει
του άρθρου 5 του
κανονισμού (ΕΕ)
αριθ. 1176/2011. Η
ανάλυση της
Επιτροπής την
οδηγεί στο
συμπέρασμα ότι
η Φινλανδία
αντιμετωπίζει
μακροοικονομικές
ανισορροπίες
που απαιτούν
παρακολούθηση
και πολιτική
δράση.
Ειδικότερα, η
σημαντική
επιδείνωση του
ισοζυγίου
τρεχουσών
συναλλαγών και
οι χαμηλές
εξαγωγικές
επιδόσεις, ωθούμενες
από τη
βιομηχανική
αναδιάρθρωση,
καθώς και από
παράγοντες ανταγωνιστικότητας
σχετικούς ή μη
με το κόστος,
χρήζουν
συνεχούς
προσοχής.
(8)       Στις 18
Απριλίου 2013, η
Φινλανδία
υπέβαλε το
οικείο πρόγραμμα
σταθερότητας
του 2013 που
καλύπτει την
περίοδο 2012-2017 και
το εθνικό της
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
για το 2013. Για να
ληφθεί υπόψη η
αλληλεξάρτησή
τους, τα δύο προγράμματα
αξιολογήθηκαν ταυτοχρόνως.
(9)       Με
βάση την
αξιολόγηση του
προγράμματος
σταθερότητας
του 2013 κατ’
εφαρμογή του κανονισμού
(ΕΚ) αριθ. 1466/97, το
Συμβούλιο
είναι της
γνώμης ότι τα
δημόσια
οικονομικά
στην Φινλανδία
είναι συνολικά
υγιή και ότι
έχουν
καταβληθεί
προσπάθειες
για την αύξηση
των εσόδων και
τον έλεγχο των
δαπανών κατά
τη μετάβαση
προς τον μεσοπρόθεσμο
δημοσιονομικό
στόχο (ΜΔΣ). Το
μακροοικονομικό
σενάριο στο
οποίο
στηρίζονται οι
δημοσιονομικές
προβλέψεις του
προγράμματος
είναι
ρεαλιστικό. Η
πρόβλεψη για
την ανάπτυξη
του 2013 είναι
παρόμοια με
τις εαρινές
προβλέψεις της
Επιτροπής, ενώ
η πρόβλεψη για
το 2014 είναι κατά 0,6
εκατοστιαίες
μονάδες
υψηλότερη από
τις προβλέψεις
της Επιτροπής. Στόχος
της
δημοσιονομικής
στρατηγικής
που περιγράφεται
στο πρόγραμμα
σταθερότητας
είναι να εξισορροπήσει
τα οικονομικά
της κεντρικής
κυβέρνησης και
να θέσει τον
δείκτη χρέους
της κεντρικής
κυβέρνησης
προς το ΑΕΠ σε
πτωτική τροχιά
μέχρι το 2015. Το
πρόγραμμα
ενσωματώνει
αλλαγή του
μεσοπρόθεσμου
δημοσιονομικού
στόχου (ΜΔΣ) από
το 0,5% στο -0,5%. Ο νέος
ΜΔΣ συνάδει με
τις απαιτήσεις
του Συμφώνου Σταθερότητας
και Ανάπτυξης.
Το πρόγραμμα
προβλέπει την
επίτευξη του ΜΔΣ
μέχρι το 2014 και
τη διατήρηση
του ΜΔΣ μέχρι
το 2017. Βάσει (του νέου
υπολογισμού)
του
διαρθρωτικού
ισοζυγίου που
στηρίζεται
στις
πληροφορίες
του
προγράμματος, η
Φιλανδία δεν
πέτυχε το 2012 τον
προηγουμένως
ισχύοντα ΜΔΣ
και δεν θα
επιτύχει τον
νέο ΜΔΣ το 2013. Το
πρόγραμμα
προβλέπει
βελτίωση (του
νέου
υπολογισμού)
του
διαρθρωτικού
ισοζυγίου από
το -1% του ΑΕΠ το 2012 στο
-0,9% του ΑΕΠ το 2013. Μεταξύ
του 2014 και του 2017 θα
παραμείνει
μεταξύ του -0,6% και
του -0,7% του ΑΕΠ. Το
2012, οι καθαρές
δαπάνες της
Φινλανδίας
αυξήθηκαν κατά
0,4%, ποσοστό που
εξακολουθεί να
είναι
χαμηλότερο από
την εφαρμοστέα
τιμή αναφοράς ως
προς τις
δαπάνες. Λόγω
της αρνητικής
πραγματικής
αύξησης του
ΑΕΠ το 2012, η
χαμηλή
διαρθρωτική
προσαρμογή
θεωρείται
ικανοποιητική.
Το 2013, (ο νέος
υπολογισμός) του
διαρθρωτικού
ισοζυγίου της
Φινλανδίας βελτιώνεται
και οι καθαρές
του δαπάνες προβλέπεται
να παρεκκλίνουν
κατά μόνο 0,1% του
ΑΕΠ από το όριο
δαπανών. Ενόψει
του μεγάλου
αρνητικού κενού
παραγωγής της
Φινλανδίας
αυτό θεωρείται
κατάλληλο. Το 2014, (ο
νέος
υπολογισμός) του
διαρθρωτικού
ισοζυγίου της
Φινλανδίας
προβλέπεται να
βελτιωθεί
περαιτέρω, και
να φθάσει το -0,6% του
ΑΕΠ,
προσεγγίζοντας
επομένως
ικανοποιητικά τον
ΜΔΣ (επιπλέον,
σύμφωνα με τις
εαρινές
προβλέψεις της
Επιτροπής η
Φινλανδία θα
επιτύχει
πλήρως τον
στόχο αυτό το 2014). Συνολικά,
αυτό θα
συνεπάγεται
συμμόρφωση με
το προληπτικό
σκέλος του
Συμφώνου Σταθερότητας
και Ανάπτυξης. Το
ακαθάριστο
ενοποιημένο
χρέος της
γενικής κυβέρνησης
ανερχόταν στο 53% του
ΑΕΠ το 2012 και θα
παραμείνει,
σύμφωνα με το
πρόγραμμα,
κάτω από το 60% του
ΑΕΠ κατά τη
διάρκεια του
προγράμματος.
Το πρόγραμμα
προβλέπει
μειώσεις του
επιπέδου
χρέους το 2016 και
το 2017. Η
μακροχρόνια
διατηρησιμότητα
συνεχίζει να αποτελεί
την πλέον
σημαντική
πρόκληση για
τη δημοσιονομική
πολιτική. Το κενό
διατηρησιμότητας
που σχετίζεται
με τη γήρανση, και
αφορά τις
συντάξεις, την ιατροφαρμακευτική
περίθαλψη και
τη μακροχρόνια
περίθαλψη,
έχει αναγνωριστεί
και απαιτεί
συνεχή
παρακολούθηση.
(10)     Η
αύξηση της παραγωγικότητας
στις δημόσιες
υπηρεσίες δεν
αντιστοιχεί
στην αύξηση της
παραγωγικότητας
στην ευρύτερη
οικονομία ενώ
αυξάνεται η
επιβάρυνση που
συνδέεται με
τη γήρανση του
πληθυσμού. Μολονότι
καθορίστηκαν
οι αρχές για τη
μεταρρύθμιση της
τοπικής
αυτοδιοίκησης,
οι
συγχωνεύσεις
θα
εξακολουθούν
να γίνονται σε εθελοντική
βάση παρόλο
που θα
διατίθενται
οικονομικά
κίνητρα από
την κεντρική
κυβέρνηση. Αναμένεται
ότι η συνεχιζόμενη
μεταρρύθμιση
των κοινωνικών
υπηρεσιών και
των υπηρεσιών
υγείας δεν θα
οδηγήσει σε
σημαντική
μείωση του παρόντος
αριθμού
περιφερειών ιατροφαρμακευτικής
περίθαλψης.
(11)     Εφαρμόστηκαν
μέτρα για τη
μείωση της
ανεργίας των
νέων και της
μακροχρόνιας
ανεργίας, όπως
η εγγύηση για
τους νέους,
το προσωρινό
πρόγραμμα
δεξιοτήτων για
τους νέους
ενήλικες και
το πιλοτικό
πρόγραμμα για
τους
μακροχρόνια
άνεργους. Αυτά
τα μέτρα
συμπληρώθηκαν
το 2013 με πρόσθετη
οικονομική
στήριξη για
περιόδους
μαθητείας ως
τμήματος της εγγύησης
για τους νέους·
αυτά τα μέτρα
είναι
απαραίτητα λόγω
της
αναμενόμενης
αύξησης του
ποσοστού
ανεργίας. Τώρα,
τα μέτρα αυτά πρέπει
να εφαρμοστούν
με σαφή
εστίαση στη
βελτίωση του
επιπέδου
δεξιοτήτων και
της θέσης στην
αγορά εργασίας
των
στοχοθετημένων
ομάδων. Η
αύξηση του
δείκτη απασχόλησης
εργαζομένων
μεγαλύτερης
ηλικίας είναι
σημαντική για
να
εξασφαλιστεί η
διατηρησιμότητα
των δημόσιων
οικονομικών
και να
καλυφθεί η ζήτηση
εργατικού
δυναμικού στο
μέλλον. Το
μέγεθος του ενεργού
πληθυσμού
μειώνεται στη
Φινλανδία. Συμφωνήθηκαν
διάφορα μέτρα
για τη μείωση των δυνατοτήτων
πρόωρης
συνταξιοδότησης,
όπως η αύξηση
της ηλικίας
για την
πρόσβαση σε
μερική
σύνταξη, η
κατάργηση της
δυνατότητας
μειωμένης
σύνταξης και η
αύξηση της
ηλικίας
συνταξιοδότησης
μετά από περίοδο
ανεργίας. Ωστόσο,
η αύξηση του
προσδόκιμου
ζωής ήταν
ταχύτερη από
την προβλεπόμενη
κατά τη
μεταρρύθμιση
του
συνταξιοδοτικού
συστήματος το 2005
και, επομένως,
με την πάροδο
του χρόνου, η
ισχύουσα
νόμιμη ηλικία
συνταξιοδότησης
θα μπορούσε να
αποδειχθεί
υπερβολικά
χαμηλή και οι
συντάξεις
ανεπαρκείς.
Στο πρόγραμμά
της, η
κυβέρνηση
ανέλαβε τη
δέσμευση να
αυξήσει την
πραγματική
ηλικία
συνταξιοδότησης
στα 62,4 έτη έως το 2025,
ηλικία
που
εξακολουθεί να
είναι χαμηλή ενόψει
του
προσδόκιμου
ζωής και των
δημογραφικών
προκλήσεων. Η
εφαρμογή αυτών
των συμφωνηθεισών
γραμμών δράσης
παραμένει
βραχυπρόθεσμη
προτεραιότητα.
(12)     Οι
κανονιστικοί
φραγμοί στον
τομέα των
υπηρεσιών στη
Φινλανδία
είναι ακόμα
περιοριστικοί
και ο βαθμός
συγκέντρωσης
της αγοράς
είναι υψηλός
σε σημαντικούς
τομείς όπως το
λιανικό εμπόριο.
Οι
προβλεπόμενες
αλλαγές στον
νόμο περί
ανταγωνισμού
όσον αφορά τη
δεσπόζουσα
θέση των εμπόρων
ειδών
παντοπωλείου, οι
στόχοι του
προγράμματος
για τον υγιή
ανταγωνισμό
όσον αφορά τη
μεγαλύτερη
εποπτεία στον
τομέα αυτό και
η άρση των
περιττών
περιορισμών
του
ανταγωνισμού
στο πλαίσιο
της ισχύουσας νομοθεσίας,
όπως αυτής που
αφορά τον χωροταξικό
σχεδιασμό και
την οικοδόμηση,
θα πρέπει να
βοηθήσουν στην
αντιμετώπιση
των τρεχόντων
προβλημάτων. Η
συγχώνευση της
αρχής
ανταγωνισμού
και της υπηρεσίας
καταναλωτών,
μαζί με την
αύξηση του
προϋπολογισμού
της και τη
διεύρυνση των
εξουσιών της
για να
καλύπτει την
ουδετερότητα
του ανταγωνισμού
μεταξύ δημόσιων
και ιδιωτικών φορέων,
θα πρέπει να
βελτιώσει
επίσης την
αποτελεσματικότητα
καθώς και τα
οφέλη
γενικότερα της
πολιτικής για
τον
ανταγωνισμό. Τα
πρόστιμα βάσει
του δικαίου
του ανταγωνισμού
είναι
παραδοσιακά
χαμηλά στη
Φινλανδία και η έρευνα που έχει
σχεδιαστεί για
το 2013 θα πρέπει
να αποτελέσει
βάση για περαιτέρω
μεταρρυθμίσεις
ώστε να
βελτιωθεί ο αποτρεπτικός
τους χαρακτήρας.
(13)     Η
αύξηση της
παραγωγικότητας
στη Φινλανδία
συνεχίζει να
υστερεί έναντι
της αύξησης
των μισθών ενώ
έχει εξασθενήσει
η διεθνής
ανταγωνιστικότητα,
όπως αποδεικνύεται
από το
μειούμενο
μερίδιο αγοράς
των
φινλανδικών
εξαγωγών.
Μολονότι οι
επενδύσεις
στην έρευνα,
την ανάπτυξη
και την
καινοτομία
παραμένουν
υψηλές,
εξακολουθεί να
αποτελεί κρίσιμο
ζήτημα η
αποτελεσματικότητα
με την οποία η έρευνα
αυτή
μετουσιώνεται
σε καινοτομίες
και σε νέες
εταιρείες υψηλής
ανάπτυξης, που
μπορούν να
εισχωρήσουν σε
ταχέως
αναπτυσσόμενες
εξαγωγικές
αγορές και να
ενισχύσουν τη
διεθνή
ανταγωνιστικότητα.
Βραχυπρόθεσμα,
η Φινλανδία θα
πρέπει να
εφαρμόσει τις
πολιτικές και
τα μέτρα που
θέσπισε
πρόσφατα για
να βελτιώσει
το σύστημα
έρευνας και
καινοτομίας,
όπως το νέο
σχέδιο δράσης,
και να
προτείνει
περαιτέρω
μεταρρυθμίσεις,
όπου
απαιτείται, με
βάση τις
υφιστάμενες
αξιολογήσεις
και την έκθεση
διερεύνησης
που επί του παρόντος
εκπονείται. Οι τιμές
για την
ενέργεια και
το εργατικό
δυναμικό συγκαταλέγονται
μεταξύ των
τιμών εισροών
που αυξάνουν
το κόστος για
τους Φινλανδίας
παραγωγούς. Η
αύξηση των
μισθών κατά
τα πρόσφατα
έτη υπήρξε συγκρατημένη
λόγω της
ισχύουσας
τριμερούς
συμφωνίας για
τους μισθούς, η
οποία λήγει το 2013.
Επομένως,
υπάρχει
ανησυχία για
το γεγονός ότι
δεν έχει ακόμα
συναφθεί νέα
συμφωνία
μεταξύ των
κοινωνικών
εταίρων.
(14)     Στο
πλαίσιο του
Ευρωπαϊκού
Εξαμήνου, η
Επιτροπή διενήργησε
συνολική
ανάλυση της
οικονομικής
πολιτικής της
Φινλανδίας.
Αξιολόγησε το
πρόγραμμα σταθερότητας
και το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων,
και παρουσίασε
εμπεριστατωμένη
επισκόπηση.
Έλαβε υπόψη
όχι μόνο τη
χρησιμότητά
τους για την άσκηση
διατηρήσιμης
δημοσιονομικής
και κοινωνικοοικονομικής
πολιτικής στη
Φινλανδία,
αλλά και το
κατά πόσο
συνάδουν με
τους κανόνες
και τις κατευθύνσεις
της ΕΕ, δεδομένης
της ανάγκης
ενδυνάμωσης
της συνολικής οικονομικής
διακυβέρνησης
της Ένωσης
μέσω της συνεκτίμησης
στοιχείων σε
επίπεδο ΕΕ
κατά τη διαμόρφωση
των
μελλοντικών
εθνικών
αποφάσεων. Οι
συστάσεις της
Επιτροπής
βάσει του
Ευρωπαϊκού
Εξαμήνου
αποτυπώνονται
στις συστάσεις
(1) έως (5) κατωτέρω.
(15)     Βάσει
της παρούσας
αξιολόγησης,
το Συμβούλιο
εξέτασε το
πρόγραμμα
σταθερότητας
της Φινλανδίας,
και η γνώμη του[9] του
αντικατοπτρίζεται
ιδίως στη
σύσταση (1) κατωτέρω.
(16)     Βάσει
της εμπεριστατωμένης
επισκόπησης
της Επιτροπής
και της
παρούσας
αξιολόγησης,
το Συμβούλιο
εξέτασε το
εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
και το
πρόγραμμα
σταθερότητας
της
Φινλανδίας. Οι συστάσεις
του σύμφωνα με
το άρθρο 6 του
κανονισμού (ΕΕ)
αριθ. 1176/2011 σχετικά
με την πρόληψη
και τη
διόρθωση των υπερβολικών
μακροοικονομικών
ανισορροπιών
αντικατοπτρίζονται
στις συστάσεις
(3), (4) και (5).
(17)     Στο
πλαίσιο του
Ευρωπαϊκού
Εξάμηνου η
Επιτροπή διενήργησε
επίσης ανάλυση
της
οικονομικής
πολιτικής της
ζώνης του ευρώ
στο σύνολό της.
Επί αυτής της
βάσης, το
Συμβούλιο
εξέδωσε
ειδικές
συστάσεις οι
οποίες
απευθύνονται
στα κράτη μέλη
που έχουν
νόμισμα το
ευρώ. Η
Φινλανδία θα
πρέπει επίσης
να εξασφαλίσει
την πλήρη και
έγκαιρη
εφαρμογή των
συστάσεων
αυτών,
ΣΥΝΙΣΤΑ
στη Φινλανδία
να αναλάβει
δράση κατά την περίοδο
2013-2014 προκειμένου:
1.           Να
ακολουθήσει
δημοσιονομική
πολιτική
φιλική προς
την ανάπτυξη
και να
διατηρήσει
υγιή
δημοσιονομική
θέση όπως
προβλέφθηκε,
διασφαλίζοντας
τη συμμόρφωση
με τον ΜΔΣ κατά
τη διάρκεια
του
προγράμματος. Να
συνεχίσει να
διενεργεί ετήσιες
αξιολογήσεις
του μεγέθους
του κενού διατηρησιμότητας
που σχετίζεται
με τη δημογραφική
γήρανση και να
προσαρμόσει τα
δημόσια έσοδα
και δαπάνες
σύμφωνα με
τους μακροπρόθεσμους
στόχους και
ανάγκες. Να
διασφαλίσει
την αποδοτικότητα
από την άποψη
του κόστους
και τη διατηρησιμότητα
της μακροπρόθεσμης
περίθαλψης και
να εστιάσει
περισσότερο
στην πρόληψη,
την αποκατάσταση
και την
αυτόνομη
διαβίωση.
2.           Να
διασφαλίσει
την
αποτελεσματική
εφαρμογή των
τρεχουσών
διοικητικών
μεταρρυθμίσεων
σχετικά
με τη
διάρθρωση της
τοπικής
αυτοδιοίκησης,
ώστε να
επιτύχει κέρδη
ως προς την
παραγωγικότητα
και μείωση του
κόστους ως
προς την
παροχή δημόσιων
υπηρεσιών,
συμπεριλαμβανομένων
κοινωνικών
υπηρεσιών και υπηρεσιών
ιατροφαρμακευτικής
περίθαλψης.
3.           Να
λάβει
περαιτέρω
μέτρα για να αυξήσει
το ποσοστό
απασχόλησης
των ατόμων
μεγαλύτερης
ηλικίας,
μεταξύ άλλων
με τη βελτίωση της
απασχολησιμότητάς
τους και με την
περιστολή των
δυνατοτήτων
πρόωρης
συνταξιοδότησης,
καθώς και να
εναρμονίσει
την ελάχιστη νόμιμη
ηλικία
συνταξιοδότησης
με το αυξημένο
προσδόκιμο
ζωής. Να
εφαρμόσει και
να
παρακολουθήσει
στενά τα ισχύοντα
μέτρα για να
βελτιώσει τη
θέση των νέων
και των
μακροχρόνια
ανέργων στην
αγορά εργασίας,
εστιάζοντας
ιδιαίτερα στην
ανάπτυξη
δεξιοτήτων
σχετικών με
την απασχόληση.

4.           Να
συνεχίσει τις
προσπάθειες ενίσχυσης
του
ανταγωνισμού
στις αγορές
προϊόντων και
υπηρεσιών,
ιδίως στον τομέα
του λιανικού
εμπορίου, με
την εφαρμογή
του νέου
προγράμματος
για την
προώθηση του
υγιούς ανταγωνισμού.

5.           Να τονώσει
την ικανότητα
της Φινλανδίας
να δημιουργεί
καινοτόμα προϊόντα,
υπηρεσίες και
εταιρείες
υψηλής ανάπτυξης
εντός ενός
γρήγορα
μεταβαλλόμενου
περιβάλλοντος,
καθώς και να
συνεχίσει τη
διαφοροποίηση
της βιομηχανίας
προς τομείς
χαμηλότερης
έντασης της
ενέργειας. Στο
παρόν
περιβάλλον που
χαρακτηρίζεται
από χαμηλή
ανάπτυξη, να στηρίξει
την εναρμόνιση
της εξέλιξης
των πραγματικών
μισθών και της
παραγωγικότητας
με πλήρη
σεβασμό προς
τον ρόλο των
κοινωνικών
εταίρων και σύμφωνα
με τις εθνικές
πρακτικές.
Βρυξέλλες,
                                                                       Για
το Συμβούλιο
                                                                       Ο
Πρόεδρος
[1]               EE L 209 της 2.8.1997, σ. 1.
[2]               ΕΕ L 306 της 23.11.2011, σ.
25.
[3]               COM(2013) 376 final.
[4]               P7_TA(2013)0052 και P7_TA(2013)0053.
[5]               Απόφαση 2013/208/ΕΕ
του Συμβουλίου
της 22ας
Απριλίου 2012.
[6]               COM(2012) 750 final.
[7]               COM(2012) 751 final.
[8]               SWD(2013) 123 final.
[9]               Βάσει του
άρθρου 5
παράγραφος 2
του κανονισμού
(ΕΚ) αριθ.1466/97.


Avis juridique important

|

52004SC0823

Σύσταση για γνώµη του Συµßουλίου σύμφωνα με την τρίτη παράγραφο του άρθρου 9 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97, της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Λιθουανίας, 2004-2007  /* SEC/2004/0823 τελικό */

Σύσταση για ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σύμφωνα με την τρίτη παράγραφο του άρθρου 9 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97, της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Λιθουανίας, 2004-2007(υποβάλλεται από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΟ κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, σχετικά με την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών [1], προβλέπει ότι τα μη συμμετέχοντα κράτη μέλη, δηλαδή τα κράτη μέλη που δεν έχουν υιοθετήσει το ενιαίο νόμισμα, οφείλουν, για τις ανάγκες της πολυμερούς εποπτείας, να υποβάλλουν κατά τακτά χρονικά διαστήματα προγράμματα σύγκλισης στο Συμβούλιο και την Επιτροπή, δυνάμει του άρθρου 99 της Συνθήκης.[1]  ΕΕ L 209, 2.8.1997. Όλα τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/ about/activities/sgp/main_en.htm.Σύμφωνα με το άρθρο 9 του ως άνω κανονισμού, το Συμβούλιο οφείλει να εξετάζει κάθε πρόγραμμα σύγκλισης με βάση τις αξιολογήσεις της Επιτροπής και της επιτροπής του άρθρου 114 της Συνθήκης (Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή - ΟΔΕ). Με βάση τη σύσταση της Επιτροπής, και μετά από διαβούλευση με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή, το Συμβούλιο, αφού εξετάσει το πρόγραμμα σύγκλισης, πρέπει να εκδώσει γνώμη. Σύμφωνα με τον ίδιο κανονισμό, τα κράτη μέλη πρέπει να υποβάλλουν σε ετήσια βάση αναπροσαρμογή του προγράμματος σύγκλισης, η οποία είναι δυνατόν επίσης να εξετάζεται από το Συμβούλιο σύμφωνα με τις ίδιες διαδικασίες.Στις δέκα χώρες που προσχώρησαν στην ΕΕ την 1η Μαΐου 2004 έχει δοθεί παρέκκλιση, οπότε αυτές δεν μετέχουν ακόμη στο ενιαίο νόμισμα. Οι χώρες αυτές είχαν αναλάβει τη δέσμευση να υποβάλουν πρόγραμμα σύγκλισης μέχρι τις 15 Μαΐου 2004, και στη συνέχεια την πρώτη αναπροσαρμογή του προγράμματος αυτού προς τα τέλη του 2004.Το πρόγραμμα σύγκλισης της Λιθουανίας για την περίοδο 2004-2007 υπεβλήθη στις 14 Μαΐου 2004. Οι υπηρεσίες της Επιτροπής πραγματοποίησαν τεχνική αξιολόγηση του προγράμματος αυτού, λαμβάνοντας υπόψη τα αποτελέσματα των εαρινών προβλέψεων του 2004, και με γνώμονα τον Κώδικα Συμπεριφοράς [2] και τις αρχές που τίθενται στην ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, της 27ης Νοεμβρίου 2002, σχετικά με την ενίσχυση του συντονισμού των δημοσιονομικών πολιτικών [3]. Η ως άνω αξιολόγηση περιλαμβάνει τις ακόλουθες παρατηρήσεις:[2]  Αναθεωρημένη γνώμη της Οικονομικής και Δημοσιονομικής Επιτροπής, σχετικά με το περιεχόμενο και τη μορφή των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης, η οποία ενεκρίθη από το Συμβούλιο ECOFIN στις 10.7.2001.[3]  COM(2002) 668 τελικό, 27.11.2002.Το πρώτο πρόγραμμα σύγκλισης της Λιθουανίας, το οποίο καλύπτει την περίοδο 2004-2007, υπεβλήθη στις 14 Μαΐου 2004. Το πρόγραμμα δεν αναφέρεται ρητά στη στρατηγική της χώρας για την υιοθέτηση του ευρώ και την ένταξη στον ΜΣΙ ΙΙ, αν και οι αρχές έχουν επισημάνει αρκετές φορές ότι προτίθενται να ενταχθούν στη ζώνη του ευρώ σύντομα μετά την ένταξη στην ΕΕ, πράγμα που προϋποθέτει την ταχεία ένταξη στον ΜΣΙ ΙΙ, με διατήρηση όλων των χαρακτηριστικών του σημερινού συστήματος συναλλαγματικών ισοτιμιών.Το πρόγραμμα συμμορφώνεται σε μεγάλο βαθμό με τις απαιτήσεις ως προς τα δεδομένα, του αναθεωρημένου «Κώδικα συμπεριφοράς σχετικά με το περιεχόμενο και τη μορφή των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης» [4].[4]  Οι πίνακες του Κώδικα Συμπεριφοράς που προσαρτώνται στο πρόγραμμα παρέχουν όλα τα αναγκαία στοιχεία, με ασήμαντες εξαιρέσεις, καθώς και ορισμένα προαιρετικά στοιχεία που αναφέρονται από τον κώδικα αυτόν. Ο πίνακας 4 του προγράμματος, σχετικά με τις δημοσιονομικές προβλέψεις της γενικής κυβέρνησης, παρέχει ατελή ανάλυση των δαπανών. Ακόμη, ο πληθωρισμός εξακολουθεί να αναφέρεται βάσει του Δείκτη Τιμών Καταναλωτή (ΔΤΚ), αν και ο πίνακας 1 του παραρτήματος απαιτεί προβλέψεις για τον Εναρμονισμένο Δείκτη Τιμών Καταναλωτή (ΕΔΤΚ). Η λογιστική επεξεργασία των αντισταθμίσεων για τις απώλειες των καταθέσεων σε ρούβλια, καθώς και των επιστροφών ακίνητης περιουσίας χρήζει περαιτέρω ανάλυσης.Το μεσοπρόθεσμο μακροοικονομικό σενάριο που σκιαγραφείται στο πρόγραμμα προβλέπει ότι η αύξηση του ΑΕΠ θα παραμείνει σθεναρή κατά την περίοδο του προγράμματος, ιδίως κατά το 2004 και το 2005, με ποσοστό περίπου 7%. Στη συνέχεια, η οικονομική ανάπτυξη αναμένεται να επιβραδυνθεί ελαφρώς, στο 6,5% περίπου, κατά το 2006 και το 2007, αλλά τούτο υπερβαίνει τις δυνατότητες που εκτιμώνται από τις αρχές της χώρας. Η εσωτερική ζήτηση προβλέπεται ότι θα εξακολουθήσει να αποτελεί την κυριότερη προωθητική δύναμη της οικονομικής ανάπτυξης, πρωτίστως χάρη στις υψηλές επενδύσεις και στην αύξηση της ιδιωτικής κατανάλωσης. Οι μακροοικονομικές προβλέψεις του προγράμματος και οι παραδοχές για το διεθνές περιβάλλον μέχρι το 2005 σε μεγάλο βαθμό συμβαδίζουν με τις εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2004, με εξαίρεση εν μέρει το 2005, για το οποίο προβλέπεται αύξηση του ΑΕΠ κατά 7,3%, έναντι 6,6% στις προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής. Ο κίνδυνος να σημειωθεί οικονομική ανάπτυξη χαμηλότερη της αναμενόμενης κατά την περίοδο του προγράμματος δεν μπορεί να αποκλεισθεί, και τούτο φαίνεται να αποτελεί τη μεγαλύτερη απειλή για την ευόδωση των σχεδίων δημοσιονομικής εξυγίανσης.Οι επιδόσεις της Λιθουανίας ως προς τον πληθωρισμό υπήρξαν ευνοϊκές κατά το πρόσφατο παρελθόν. Ο μέσος ετήσιος πληθωρισμός παρέμεινε κάτω του 2% από το 1999 και μετά, υπό την ισχυρή επίδραση της εξέλιξης της συναλλαγματικής ισοτιμίας σε συνδυασμό με τις ευνοϊκές εξελίξεις στις αμοιβές της εργασίας και στην παραγωγικότητα. Ο εντονότερος ανταγωνισμός στον τομέα των τηλεπικοινωνιών ενίσχυσε τους παράγοντες αυτούς, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση αρνητικού ρυθμού του ΕΔΤΚ, 1,1% το 2003. Η τάση αποκλιμάκωσης του πληθωρισμού άρχισε το 2002, εφέτος όμως αναμένεται να αναστραφεί, σε μεγάλο βαθμό λόγω των αλλαγών στον ΦΠΑ και στους ειδικούς φόρους κατανάλωσης που απαιτούνται από την προσχώρηση. Ο μέσος ετήσιος πληθωρισμός αναμένεται ότι θα φθάσει στο 0,9% το 2004, και να αυξηθεί σταδιακά στο 2,5% το 2007. Το εθνικό νόμισμα (litas) σημείωσε ονομαστική πραγματική ανατίμηση κατά 50% περίπου από το 1999 και μετά, αρχικά με σύνδεση με το δολάριο και, μετά τον Φεβρουάριο του 2002, με το ευρώ. Τόσο τα βραχυπρόθεσμα επιτόκια της χρηματαγοράς όσο και οι μακροπρόθεσμες αποδόσεις των ομολόγων σημείωσαν πτωτική τάση κατά το 2002 και το 2003. Πέρυσι τα επιτόκια αυτά σταθεροποιήθηκαν, συμβαδίζοντας σε μεγάλο βαθμό με τις εξελίξεις στην χρηματαγορά της ζώνης του ευρώ, τα δε βραχυπρόθεσμα επιτόκια σημείωσαν σταθερή απόκλιση 60 περίπου μονάδων βάσης έναντι της ζώνης του ευρώ από το τέλος του 2003 και μετά. Η απόκλιση των αποδόσεων των κρατικών ομολόγων ανήλθε σε 55-65 μονάδες βάσης κατά τις αρχές του 2004.Ο βασικός στόχος της μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής στρατηγικής, κατά το πρόγραμμα, είναι η προσέγγιση προς κυκλικά ισοσκελισμένους κρατικούς προϋπολογισμούς. Ωστόσο, ενώ οι στόχοι για το δημόσιο έλλειμμα δεν υπερβαίνουν την τιμή αναφοράς του 3% επί του ΑΕΠ για κάθε έτος, δεν βρίσκονται σε αντιστοιχία με την αρχή του σχεδόν ισοσκελισμένου προϋπολογισμού κατά την περίοδο του προγράμματος. Πιο συγκεκριμένα, το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης αναμένεται να αυξηθεί, από το 1,7% του ΑΕΠ το 2003 στο 2,7% του ΑΕΠ το 2004, και στη συνέχεια να μειωθεί σταδιακά προς το 1,5% το 2007. Ο στόχος για το έλλειμμα του 2004 συγκρίνεται με το 2,9% που προβλεπόταν στο Προενταξιακό Οικονομικό Πρόγραμμα (ΠΟΠ) και στον προϋπολογισμό του 2004, ο οποίος εγκρίθηκε τον Δεκέμβριο του 2003. Οι στόχοι για το 2005 και το 2006 παραμένουν όπως και στο ΠΟΠ. Το πρόγραμμα σύγκλισης προβλέπει αύξηση για το 2007, σε σύγκριση με το 2003, του μεριδίου τόσο των εσόδων όσο και των δαπανών στη διαμόρφωση του ΑΕΠ. Η αύξηση του δείκτη των εσόδων, κατά 2 εκατοστιαίες μονάδες, οφείλεται κατά το μεγαλύτερο μέρος στη σημαντική επέκταση των μη φορολογικών εσόδων. Το πρόγραμμα δεν περιλαμβάνει σημαντικά νέα μέτρα πολιτικής για την αύξηση του δείκτη των φόρων, προβλέπει όμως αύξηση του δείκτη αυτού. Ο δείκτης των δαπανών προβλέπεται ότι θα αυξηθεί κατά 1,8 εκατοστιαίες μονάδες κατά την ίδια περίοδο, αποκλειστικά λόγω των υψηλότερων πρωτογενών δαπανών, αναμένεται δε ότι η αύξηση αυτή θα αντισταθμισθεί οριακά από τη μείωση των προς καταβολή τόκων.Τα δημοσιονομικά αποτελέσματα θα μπορούσαν να είναι χειρότερα των αναμενόμενων. Πιο συγκεκριμένα, οι μακροοικονομικοί κίνδυνοι υποχώρησης που προαναφέρθηκαν και η εμπειρία με τις υπερβάσεις των δαπανών κατά το παρελθόν, λόγω καλύτερου του αναμενόμενου δημοσιονομικού αποτελέσματος κατά το πρώτο εξάμηνο, συνιστούν κίνδυνο για τους δημοσιονομικούς στόχους του 2004 και του 2005. Ως εκ τούτου, η δημοσιονομική πορεία που προβλέπεται στο πρόγραμμα δεν φαίνεται να παρέχει επαρκές περιθώριο ασφαλείας έναντι της υπέρβασης του ορίου του 3% επί του ΑΕΠ λόγω των συνήθων μακροοικονομικών διακυμάνσεων, τουλάχιστον κατά τα πρώτα έτη του προγράμματος.Το χρέος της γενικής κυβέρνησης ως ποσοστό του ΑΕΠ σημείωσε σταθερή μείωση, από 23,8% το 2000 σε 21,5% το 2003, χάρη στην πορεία δημοσιονομικής εξυγίανσης που άρχισε το 2000, και σε συνδυασμό με τους ευνοϊκότερους όρους δανεισμού. Το πρόγραμμα προβλέπει αρχικά αύξηση του δείκτη του χρέους κατά το 2004, κατά 1 εκατοστιαία μονάδα, λόγω της προβλεπόμενης αύξησης του ελλείμματος της γενικής κυβέρνησης κατά το ίδιο έτος. Ο δείκτης αυτός αναμένεται να μειωθεί κατά την υπόλοιπη περίοδο του προγράμματος και να σταθεροποιηθεί στο 21% περίπου το 2007.Το πρόγραμμα περιλαμβάνει και επισκόπηση του προγράμματος διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, οι οποίες εστιάζονται στην αγορά της εργασίας και στα συστήματα συνταξιοδότησης και περίθαλψης. Συνολικά, οι επιχειρούμενες μεταρρυθμίσεις είναι φιλόδοξες και αναμένεται να βελτιώσουν την ποιότητα των δημόσιων οικονομικών. Πάντως, μερικές από αυτές, όπως στα συστήματα συνταξιοδότησης και περίθαλψης, είναι δυνατόν να προκαλέσουν σημαντικό βραχυπρόθεσμο κόστος, και τούτο δεν αναλύεται επαρκώς στο πρόγραμμα.Η Λιθουανία είναι σε σχετικά καλή θέση για να καλύψει το δημοσιονομικό κόστος της γήρανσης του πληθυσμού, αν και μακροπρόθεσμα είναι δυνατόν να ανακύψουν ορισμένοι κίνδυνοι. Ορισμένα μέτρα που αποσκοπούν στη βελτίωση της εξάρτησης από τη γήρανση του πληθυσμού και στον εκσυγχρονισμό των συστημάτων συνταξιοδότησης και περίθαλψης έχουν αρχίσει να εφαρμόζονται, με σκοπό τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών. Εντούτοις, υπάρχουν και κίνδυνοι που συνδέονται με το βραχυπρόθεσμο κόστος των μεταρρυθμίσεων των συστημάτων συνταξιοδότησης και περίθαλψης, και με τις απρόβλεπτες υποχρεώσεις. Η εξασφάλιση επαρκούς πρωτογενούς πλεονάσματος είναι ουσιώδης για την εξασφάλιση της συνέχισης της διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών.Πίνακας: Σύγκριση των βασικών μακροοικονομικών και δημοσιονομικών προβλέψεων>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>Με βάση την αξιολόγηση αυτή, η Επιτροπή εξέδωσε την προσαρτώμενη σύσταση για την έκδοση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Λιθουανίας και ενέκρινε την υποβολή της στο Συμβούλιο.Σύσταση για ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σύμφωνα με την τρίτη παράγραφο του άρθρου 9 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97, της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Λιθουανίας, 2004-2007ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, σχετικά με την ενίσχυση της εποπτείας των δημοσιονομικών θέσεων, καθώς και την εποπτεία και τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών [5], και ιδίως το άρθρο 9 παρ. 3,[5]  ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Τα έγγραφα στα οποία αναφέρεται το παρόν κείμενο είναι διαθέσιμα στον εξής δικτυακό τόπο: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/ about/activities/sgp/main_en.htm.τη σύσταση της Επιτροπής,Μετά από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΓΝΩΜΗ:Στις [5 Ιουλίου] 2004, το Συμβούλιο εξέτασε το πρόγραμμα σύγκλισης της Λιθουανίας, το οποίο καλύπτει την περίοδο 2004-2007. Το πρόγραμμα συμμορφώνεται σε μεγάλο βαθμό με τις απαιτήσεις ως προς τα δεδομένα οι οποίες τίθενται στον «Κώδικα συμπεριφοράς σχετικά με το περιεχόμενο και τη μορφή των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης».Η δημοσιονομική στρατηγική στην οποία βασίζεται το πρόγραμμα αποσκοπεί στην «προσέγγιση προς κυκλικά ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς της γενικής κυβέρνησης, μέσω της εξασφάλισης επιτυχούς υλοποίησης των στόχων οικονομικής πολιτικής», αν και η στρατηγική αυτή δεν αποτυπώνεται επαρκώς στους στόχους του προγράμματος που αναφέρονται στο έλλειμμα. Πιο συγκεκριμένα, το πρόγραμμα προβλέπει μείωση του ελλείμματος μόνο κατά 0,2% μεταξύ 2003 και 2007, ενώ το έλλειμμα αναμένεται να ανέλθει στο 1,5% του ΑΕΠ. Τούτο προκύπτει από την αύξηση του μεριδίου τόσο των εσόδων όσο και των δαπανών στη διαμόρφωση του ΑΕΠ. Η αύξηση του δείκτη των εσόδων κατά την περίοδο του προγράμματος αναμένεται να ανέλθει σε 2%, πρωτίστως λόγω σημαντικής αύξησης των μη φορολογικών εσόδων που συνδέονται με τη χρηματοδοτική συνδρομή της ΕΕ. Τα φορολογικά έσοδα αναμένεται να αυξηθούν κατά το 0,4% του ΑΕΠ, παρά τη σχεδιαζόμενη κατάργηση των οδικών φόρων το 2005, η οποία εκτιμάται ότι θα επηρεάσει αρνητικά τα έσοδα κατά το 0,5% του ΑΕΠ κατά το ίδιο έτος. Μετά τη σημαντική μείωση του δείκτη των δαπανών κατά τα πέντε τελευταία έτη, ο δείκτης αυτός αναμένεται να αυξηθεί κατά 1,8 εκατοστιαίες μονάδες κατά την περίοδο του προγράμματος, και τούτο εξηγείται πλήρως μέσω της αύξησης των πρωτογενών δαπανών, οι οποίες αναμένεται να αντισταθμισθούν μόνο οριακά από την αναμενόμενη μείωση των προς καταβολή τόκων. Την αύξηση των πρωτογενών δαπανών προβλέπεται ότι θα την προκαλέσουν κατά το μεγαλύτερο μέρος οι «λοιπές δαπάνες», οι οποίες αναμένεται να αυξηθούν κατά 0,9% του ΑΕΠ, κυρίως μέσω των χρηματοδοτήσεων από τον κοινοτικό προϋπολογισμό, καθώς και οι μεταφορές πιστώσεων και οι επιχορηγήσεις, οι οποίες αναμένεται να αυξηθούν κατά 0,7% του ΑΕΠ και συνδέονται σε μεγάλο βαθμό με την αύξηση των επιδοτήσεων των αγροτών και με την αντιστάθμιση των απωλειών από τις καταθέσεις σε ρούβλια και από τα σχέδια επιστροφής ακίνητης περιουσίας. Οι επενδύσεις παγίου κεφαλαίου του κράτους αναμένεται να αυξηθούν σημαντικά, κατά 1% του ΑΕΠ, κατά τα δύο πρώτα έτη του προγράμματος, αλλά προβλέπεται ότι το 2007 θα μειωθούν και πάλι στο 3,1% του ΑΕΠ, παραμένοντας κατά 0,2% περίπου άνω του αρχικού επιπέδου του 2003.Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο βασίζεται το πρόγραμμα φαίνεται να αποδίδει μάλλον ευνοϊκά τις παραδοχές για την οικονομική ανάπτυξη. Πιο συγκεκριμένα, η προβλεπόμενη για το 2005 ανάπτυξη, η οποία έχει αναθεωρηθεί προς τα άνω, από 6,5% στο Προενταξιακό Οικονομικό Πρόγραμμα (ΠΟΠ) του 2003 σε 7,3% στο πρόγραμμα σύγκλισης, φαίνεται αισιόδοξη. Η μεσοπρόθεσμη εξέλιξη της οικονομικής ανάπτυξης που προβλέπεται στο πρόγραμμα, αν και περισσότερο προσεκτική απ' ό,τι για τα πρώτα έτη του προγράμματος, εξακολουθεί να φαίνεται σχετικά αισιόδοξη. Οι προβλέψεις για τον πληθωρισμό φαίνονται ρεαλιστικές.Οι στόχοι του προγράμματος για το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης βρίσκονται κάτω της τιμής αναφοράς του 3% του ΑΕΠ για κάθε έτος. Ωστόσο, δεν βρίσκονται σε αντιστοιχία με την αρχή της σχεδόν ισοσκέλισης για την περίοδο του προγράμματος. Επιπλέον δε, η δημοσιονομική πορεία του προγράμματος δεν εξασφαλίσει επαρκές περιθώριο ασφαλείας έναντι παραβίασης του ορίου του 3% επί του ΑΕΠ λόγω των συνήθων μακροοικονομικών διακυμάνσεων, τουλάχιστον κατά τα πρώτα έτη της περιόδου του προγράμματος. Το δημοσιονομικό αποτέλεσμα θα μπορούσε να αποβεί χειρότερο του αναμενόμενου. Πιο συγκεκριμένα, οι πραναφερθέντες κίνδυνοι μακροοικονομικής υποχώρησης και η εμπειρία του παρελθόντος, με υπερβάσεις των δαπανών έναντι καλύτερων των αναμενόμενων εσόδων απειλούν την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων.Η Λιθουανία είναι σε σχετικά καλή θέση για να καλύψει το δημοσιονομικό κόστος της γήρανσης του πληθυσμού, αν και μακροπρόθεσμα είναι δυνατόν να ανακύψουν ορισμένοι κίνδυνοι. Ορισμένα μέτρα που αποσκοπούν στη βελτίωση της εξάρτησης από τη γήρανση του πληθυσμού και στον εκσυγχρονισμό των συστημάτων συνταξιοδότησης και περίθαλψης έχουν αρχίσει να εφαρμόζονται, με σκοπό τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών. Εντούτοις, υπάρχουν και κίνδυνοι που συνδέονται με το βραχυπρόθεσμο κόστος των μεταρρυθμίσεων των συστημάτων συνταξιοδότησης και περίθαλψης, και με τις απρόβλεπτες υποχρεώσεις. Η εξασφάλιση επαρκούς πρωτογενούς πλεονάσματος είναι ουσιώδης για την εξασφάλιση της συνέχισης της διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών.Βάσει των προαναφερομένων, και εφόσον επιβεβαιωθούν οι ρυθμοί οικονομικής ανάπτυξης που προβλέπονται στο πρόγραμμα, συνιστάται στη Λιθουανία να προχωρήσει ταχύτερα προς σχεδόν ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, ιδίως λόγω του μεγάλου ελλείμματος των τρεχουσών συναλλαγών και των πιέσεων της εσωτερικής ζήτησης. Ακόμη, καλείται η Λιθουανία να εκτελέσει αυστηρά τον προϋπολογισμό, έτσι ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος υπέρβασης της τιμής αναφοράς του 3% κατά το 2004. Τέλος, οι αρχές της Λιθουανίας ενθαρρύνονται να χρησιμοποιούν τα καλύτερα των προβλεπόμενων έσοδα για τη μείωση του ελλείμματος.Βασικές προβλέψεις του προγράμματος σύγκλισης της Λιθουανίας>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>


title: Σύσταση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της 25ης Φεβρουαρίου 2011 , προς το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με τους εξωτερικούς ελεγκτές της Nationale Bank van België/Banque Nationale de Belgique (ΕΚΤ/2011/1)

text:
               2.3.2011

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 67/1

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΉΣ ΚΕΝΤΡΙΚΉΣ ΤΡΆΠΕΖΑΣ
   της 25ης Φεβρουαρίου 2011
   προς το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με τους εξωτερικούς ελεγκτές της Nationale Bank van België/Banque Nationale de Belgique
   (ΕΚΤ/2011/1)
   2011/C 67/01
   ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ,
   Έχοντας υπόψη το καταστατικό του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, και ιδίως τo άρθρo 27.1,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Οι λογαριασμοί της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) και των εθνικών κεντρικών τραπεζών ελέγχονται από ανεξάρτητους εξωτερικούς ελεγκτές, τους οποίους υποδεικνύει το διοικητικό συμβούλιο της ΕΚΤ και εγκρίνει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

               (2)

               Η θητεία των εξωτερικών ελεγκτών της Nationale Bank van België/Banque Nationale de Belgique έλήξε με το πέρας του ελέγχου για το οικονομικό έτος 2010. Είναι επομένως αναγκαίος ο διορισμός εξωτερικών ελεγκτών από το οικονομικό έτος 2011.

               (3)

               Η Nationale Bank van België/Banque Nationale de Belgique επέλεξε την εταιρεία Ernst & Young Bedrijfsrevisoren/Réviseurs d’entreprises ως τους εξωτερικούς ελεγκτές της για τα οικονομικά έτη 2011 έως 2013, με δυνατότητα μίας μόνο ανανέωσης για τα οικονομικά έτη 2014 έως 2016,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:
   Συνιστάται ο διορισμός της Ernst & Young Bedrijfsrevisoren/Réviseurs d’entreprises ως εξωτερικών ελεγκτών της Nationale Bank van België/Banque Nationale de Belgique για τα οικονομικά έτη 2011 έως 2013, με δυνατότητα μίας μόνο ανανέωσης για τα οικονομικά έτη 2014 έως 2016.

      Φρανκφούρτη, 25 Φεβρουαρίου 2011.

            Ο Πρόεδρος της ΕΚΤ

         Jean-Claude TRICHET


75/65/ΕΟΚ: Σύσταση της Επιτροπής της 20ής Απριλίου 1974 προς τα κράτη μέλη περί της προστασίας της αρχιτεκτονικής και φυσικής κληρονομιάς