title: Συσταση τησ Ευρωπαϊκησ Κεντρικησ τραπεζασ, της 3ης Απριλίου 2009 , προς το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με τους εξωτερικούς ελεγκτές της De Nederlandsche Bank (ΕΚΤ/2009/8)

text:
               22.4.2009

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 93/1

      ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ

   της 3ης Απριλίου 2009
   προς το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με τους εξωτερικούς ελεγκτές της De Nederlandsche Bank
   (ΕΚΤ/2009/8)
   2009/C 93/01
   ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ,
   Έχοντας υπόψη:
   το καταστατικό του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, και ιδίως το άρθρο 27.1,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Οι λογαριασμοί της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) και των εθνικών κεντρικών τραπεζών ελέγχονται από ανεξάρτητους εξωτερικούς ελεγκτές, τους οποίους υποδεικνύει το διοικητικό συμβούλιο της ΕΚΤ και εγκρίνει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

               (2)

               Στις 12 Ιουλίου 2005 ο Josephus Andreas Nijhuis, εγκεκριμένος λογιστής και πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας PricewaterhouseCoopers Accountants N.V. (PWC), ενεργώντας σε προσωπική βάση, ορίστηκε ως ο εξωτερικός ελεγκτής της De Nederlandsche Bank (DNB) από το οικονομικό έτος 2005 επ’ αορίστω.

               (3)

               Ο Josephus Andreas Nijhuis παραιτήθηκε από την PWC, η δε παραίτησή του παράγει αποτελέσματα από την 1η Οκτωβρίου 2008. Είναι επομένως αναγκαίος για την DNB ο διορισμός νέων ελεγκτών.

               (4)

               Η DNB επιθυμεί να επιλέξει την PWC ως τους εξωτερικούς της ελεγκτές για τα οικονομικά έτη 2008 έως 2011,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:
   Συνιστάται ο διορισμός της εταιρείας PricewaterhouseCoopers Accountants N.V. ως των εξωτερικών ελεγκτών της De Nederlandsche Bank για τα οικονομικά έτη 2008 έως 2011.

      Φρανκφούρτη, 3 Απριλίου 2009.

            Ο πρόεδρος της ΕΚΤ

         Jean-Claude TRICHET


Avis juridique important

|

31993H0163

Σύσταση του Συμβουλίου της 15ης Μαρτίου 1993 για την απαλλαγή της Επιτροπής από την ευθύνη για την εκτέλεση των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αναπτύξεως (1979) (πέμπτο ΕΤΑ) για το οικονομικό έτος 1991

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 069 της 20/03/1993 σ. 0039 - 0039

ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 15ης Μαρτίου 1993 για την απαλλαγή της  Επιτροπής από την ευθύνη για την εκτέλεση των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αναπτύξεως (1979)  (πέμπτο ΕΤΑ) για το οικονομικό έτος 1991(93/163/ΕΟΚ)ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ  ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 206  Β, τη δεύτερη σύμβαση ΑΚΕ-ΕΟΚ που υπογράφηκε στη Λομέ στις 31 Οκτωβρίου 1979, την απόφαση 80/1186/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 16ης Δεκεμβρίου 1980 περί της συνδέσεως των υπερποντίων  χωρών και εδαφών με την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα  (1), την εσωτερική συμφωνία του 1979 περί της χρηματοδοτήσεως και της διαχειρίσεως των ενισχύσεων της  Κοινότητας  (2), που υπογράφηκε στις 20 Νοεμβρίου 1979, και ιδίως το άρθρο 29 παράγραφος 3, το δημοσιονομικό κανονισμό της 17ης Μαρτίου 1981 για το πέμπτο Ευρωπαϊκό Ταμείο Αναπτύξεως  (3) και  ιδίως τα άρθρα 66 έως 70, Έχοντας εξετάσει το λογαριασμό διαχειρίσεως και τον ισολογισμό της λειτουργίας του Ευρωπαϊκού  Ταμείου Αναπτύξεως (1979), (πέμπτο ΕΤΑ), που εγκρίθηκαν στις 31 Δεκεμβρίου 1991, καθώς και την  έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου για το οικονομικό έτος 1991, που συνοδεύεται από τις απαντήσεις της  Επιτροπής  (4), Εκτιμώντας: ότι, δυνάμει του άρθρου 29 παράγραφος 3 της εσωτερικής συμφωνίας, η απαλλαγή της Επιτροπής από την  ευθύνη για τη διαχείριση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αναπτύξεως (1979), (πέμπτο ΕΤΑ), παρέχεται στην  Επιτροπή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατόπιν συστάσεως του Συμβουλίου 7 ότι η εκτέλεση των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αναπτύξεως (1979) (πέμπτο ΕΤΑ), εκ μέρους της  Επιτροπής, κατά το οικονομικό έτος 1991, ήταν στο σύνολό της ικανοποιητική, ΣΥΝΙΣΤΑ στο Ευροπαϊκό Κοινοβούλιο να απαλλάξει την Επιτροπή από την ευθύνη για την εκτέλεση των  εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αναπτύξεως (1979) (πέμπτο ΕΤΑ), για το οικονομικό έτος 1991. Βρυξέλλες, 15 Μαρτίου 1993. Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος M. JELVED


title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2011 , σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για το 2011 του Βελγίου και την έκδοση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας του Βελγίου 2011-2014

text:
               15.7.2011

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 209/1

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
   της 12ης Ιουλίου 2011
   σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για το 2011 του Βελγίου και την έκδοση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας του Βελγίου 2011-2014
   2011/C 209/01
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 121 παράγραφος 2 και το άρθρο 148 παράγραφος 4,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών (1), και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 3,
   Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Απασχόλησης,
   Μετά από διαβούλευση με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Στις 26 Μαρτίου 2010, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συμφώνησε με την πρόταση της Επιτροπής για την δρομολόγηση της στρατηγικής για την Ευρώπη 2020, μιας νέας στρατηγικής για την ανάπτυξη και την απασχόληση, η οποία, βασιζόμενη στο μεγαλύτερο συντονισμό των οικονομικών πολιτικών, θα εστιαστεί σε νευραλγικούς τομείς στους οποίους απαιτείται δράση ώστε να ενισχυθεί το δυναμικό διατηρήσιμης ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης.

               (2)

               Στις 13 Ιουλίου 2010, το Συμβούλιο εξέδωσε σύσταση σχετικά με τους γενικούς προσανατολισμούς της οικονομικής πολιτικής των κρατών μελών και της Ένωσης (2010 έως 2014) και στις 21 Οκτωβρίου 2010 το Συμβούλιο εξέδωσε απόφαση σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές των πολιτικών απασχόλησης των κρατών μελών (2), οι οποίες από κοινού αποτελούν τις «ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές». Τα κράτη μέλη κλήθηκαν να λάβουν υπόψη τις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές στις εθνικές οικονομικές πολιτικές και στις πολιτικές απασχόλησης.

               (3)

               Στις 12 Ιανουαρίου 2011, η Επιτροπή εξέδωσε την πρώτη Ετήσια Επισκόπηση Ανάπτυξης, η οποία σηματοδοτεί την έναρξη ενός νέου κύκλου οικονομικής διακυβέρνησης στην ΕΕ και του πρώτου Ευρωπαϊκού Εξαμήνου εκ των προτέρων και ολοκληρωμένου συντονισμού πολιτικής, το οποίο εντάσσεται στη στρατηγική «Ευρώπη 2020».

               (4)

               Στις 25 Μαρτίου 2011, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο προσυπέγραψε τις προτεραιότητες για τη δημοσιονομική εξυγίανση και τη διαρθρωτική μεταρρύθμιση (σύμφωνα με τα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 15ης Φεβρουαρίου και της 7ης Μαρτίου 2011 και κατόπιν της Ετήσιας Επισκόπησης της Ανάπτυξης που εκπόνησε η Επιτροπή). Τόνισε ότι πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στην αποκατάσταση υγιών προϋπολογισμών και στη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών, στη μείωση της ανεργίας μέσω μεταρρυθμίσεων της αγοράς εργασίας και στην καταβολή νέων προσπαθειών για την ενίσχυση της οικονομικής μεγέθυνσης. Ζήτησε από τα κράτη μέλη να ενσωματώσουν αυτές τις προτεραιότητες σε συγκεκριμένα μέτρα που θα ενταχθούν στα αντίστοιχά τους προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης και στα εθνικά τους προγράμματα μεταρρυθμίσεων.

               (5)

               Στις 25 Μαρτίου 2011, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κάλεσε επίσης τα κράτη μέλη που συμμετέχουν στο Σύμφωνο για το Ευρώ + να υποβάλουν εγκαίρως τις δεσμεύσεις τους, προκειμένου να συμπεριληφθούν στα δικά τους προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης και στα εθνικά τους προγράμματα μεταρρυθμίσεων.

               (6)

               Στις 15 Απριλίου 2011, το Βέλγιο υπέβαλε το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας 2011 που καλύπτει την περίοδο 2011-2014 και το εθνικό του πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων 2011. Για να ληφθεί υπόψη η αλληλεξάρτησή τους, τα δύο προγράμματα αξιολογήθηκαν ταυτόχρονα.

               (7)

               Το Βέλγιο σημείωσε εύρωστους ρυθμούς αύξησης του ΑΕΠ ανερχόμενους κατά μέσο σε 2,3 % ανά έτος κατά την προηγούμενη του 2008 δεκαετία. Η παγκόσμια οικονομική ύφεση έγινε πλήρως αισθητή το 2009 και το ΑΕΠ μειώθηκε κατά 2,8 %. Οι επιπτώσεις της ύφεσης στην απασχόληση υπήρξαν σχετικά περιορισμένες. Η προσωρινή μείωση των ωρών εργασίας που πραγματοποιήθηκαν και η μείωση της παραγωγικότητας ανά ώρα εργασίας λειτούργησαν εξισορροπητικά. Μετά από μείωση ανερχόμενη σε 0,4 % το 2009, η απασχόληση αυξήθηκε εκ νέου το 2010. Εντούτοις, η ανεργία αυξήθηκε από 7 % πριν από την ύφεση σε 8,3 % το 2010. Χάρη στην ανάκαμψη του παγκοσμίου εμπορίου, η ανάκαμψη το 2010 ήταν ισχυρότερη από την αναμενόμενη, με το ΑΕΠ να αυξάνεται κατά 2,2 %. Λόγω των αυτόματων σταθεροποιητών και των μέτρων διακριτικής ευχέρειας που ελήφθησαν σε αντίδραση προς την κρίση, το γενικό δημόσιο έλλειμμα αυξήθηκε από 1,3 % το 2008 σε 5,9 % του ΑΕΠ το 2009.

               (8)

               Βασιζόμενο στην αξιολόγηση του επικαιροποιημένου προγράμματος σταθερότητας σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97, το Συμβούλιο είναι της γνώμης ότι το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζονται οι προβλέψεις του προϋπολογισμού στο πρόγραμμα σταθερότητας είναι ρεαλιστικό. Παρά το γεγονός ότι βασίζεται σε ελαφρά λιγότερο ευνοϊκές αναπτυξιακές προοπτικές για το 2011, ευθυγραμμίζεται σε μεγάλο βαθμό με τις τελευταίες εαρινές οικονομικές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2011. Μετά από ένα καλύτερο από το αναμενόμενο έλλειμμα ανερχόμενο σε 4,1 % το 2010, ο στόχος της δημοσιονομικής στρατηγικής που προβλέπεται στο πρόγραμμα είναι η περαιτέρω μείωση του ελλείμματος σε 3,6 % το 2011 και κάτω από την τιμή αναφοράς του 3 % μέχρι το 2012, που αποτελεί την ορισθείσα από το Συμβούλιο προθεσμία για τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος. Η μείωση του ελλείμματος που σχεδιάζεται για το 2011 φαίνεται εφικτή ενόψει των μάλλον επιφυλακτικών οικονομικών προβλέψεων. Εντούτοις, η φορολογική προσπάθεια είναι πιθανόν να υπολείπεται από την ανερχόμενη στο 0,75 % του ΑΕΠ μέση ετήσια προσπάθεια που συνέστησε το Συμβούλιο, ιδιαίτερα κατά το 2011 και 2012 όπου θα ανέλθει μόνο στο 0,4 και 0,3 % του ΑΕΠ με διαρθρωτικούς όρους αντίστοιχα. Επιπλέον, οι στόχοι σχετικά με το έλλειμμα για το 2012 και τα επόμενα έτη δεν υποστηρίζονται από ειδικά μέτρα προσαρμογής. Τέλος, ο μεσοπρόθεσμος στόχος, που συνίσταται σε διαρθρωτικό πλεόνασμα ανερχόμενο σε 0,5 % του ΑΕΠ, δεν αναμένεται να επιτευχθεί εντός της καλυπτόμενης από το πρόγραμμα σταθερότητας περιόδου 2011-2014.

               (9)

               Ενόψει του καλύτερου από τα αναμενόμενα αποτελέσματος που σημειώθηκε το 2010, θα ήταν ενδεδειγμένη η πιο φιλόδοξη μείωση του ελλείμματος το 2011 και η ταχύτερη από την αρχικά προβλεφθείσα πρόοδος προς το κατώφλι του 3 % του ΑΕΠ. Επιπλέον, δεν θα σταθεί δυνατόν να δοθεί τέλος στο υπερβολικό έλλειμμα μέχρι το 2012 και να συνεχιστεί η πρόοδος προς το μεσοπρόθεσμο στόχο χωρίς περαιτέρω μέτρα εξυγίανσης. Δεδομένου ότι η φορολογία, και ιδιαίτερα η φορολογία του εισοδήματος από εργασία, είναι ήδη ιδιαίτερα υψηλή στο Βέλγιο, αυτά τα μέτρα εξυγίανσης θα πρέπει ουσιαστικά να βασίζονται στις δαπάνες.

               (10)

               Η οικονομική και χρηματοπιστωτική κρίση ανέτρεψε την προηγούμενη μακροπρόθεσμη τάση μείωσης του δημοσίου χρέους. Το χρέος, το οποίο παρουσίαζε πτωτική τάση από το 1993 (έτος κατά το οποίο ανήλθε στο 134 % του ΑΕΠ, ενώ στη συνέχεια συνέχισε να μειώνεται μέχρι που έφθασε το 84 % του ΑΕΠ το 2007), αυξήθηκε εκ νέου από το 2008 και ανήλθε στο 96,8 % του ΑΕΠ κατά τα τέλη του 2010. Το υψηλό επίπεδο δημόσιου χρέους συνεχίζει να αποτελεί μέγιστη πρόκληση, ιδιαίτερα λόγω του ότι ο μακροπρόθεσμος δημοσιονομικός αντίκτυπος της δημογραφικής γήρανσης είναι πάνω από το μέσο όρο της ΕΕ, κυρίως εξαιτίας της σχετικώς μεγάλης αύξησης των συνταξιοδοτικών δαπανών, που θα δημιουργήσει περαιτέρω πιέσεις στα δημόσια οικονομικά. Στο πρόγραμμα σταθερότητας, οι αρχές παρουσιάζουν μια στρατηγική τριών στόχων για να μειώσουν τη σημαντική αύξηση που αναμένεται στις δαπάνες λόγω ηλικίας (μείωση του δημοσίου χρέους, αύξηση απασχόλησης και ποσοστού συμμετοχής στην απασχόληση και διαμόρφωση ενός ισχυρού συστήματος κοινωνικών ασφαλίσεων, βασιζομένου στην αλληλεγγύη). Η εξασφάλιση επαρκών πρωτογενών πλεονασμάτων μακροπρόθεσμα και η περαιτέρω μεταρρύθμιση του βελγικού συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, ιδιαίτερα του συνταξιοδοτικού συστήματος, θα βελτίωνε την μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών. Κατά την Επιτροπή, στην τελευταία της αξιολόγηση, οι κίνδυνοι για τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημοσίων οικονομικών φαίνονται σημαντικοί.

               (11)

               Μια σημαντική πρόκληση για το Βέλγιο είναι η εξασφάλιση σταθερού και εύρυθμου χρηματοπιστωτικού τομέα, ικανού να ανταποκριθεί στις ανάγκες χρηματοπιστωτικής διαμεσολάβησης της πραγματικής οικονομίας. Κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων ετών, ο βελγικός χρηματοπιστωτικός τομέας επλήγη σοβαρά από την χρηματοοικονομική κρίση, με αποτέλεσμα μειωμένους ισολογισμούς, σημαντικές ενισχύσεις και τροποποίηση της εποπτείας των τραπεζών. Η χρηματοπιστωτική κατάσταση στον τραπεζικό τομέα παραμένει ευαίσθητη. Επιπλέον, στο Βέλγιο ο τραπεζικός τομέας παρουσιάζει υψηλή συγκέντρωση και είναι σχετικά ευρύς σε σύγκριση με το μέγεθος της οικονομίας.

               (12)

               Ο νόμος τους 1996 για την «προώθηση της απασχόλησης και τα προληπτικά μέτρα προστασίας της ανταγωνιστικότητας» ορίζει ότι η τάση των μισθών στο Βέλγιο θα πρέπει να ευθυγραμμίζεται με την τάση των μισθών στις γειτονικές χώρες (Γαλλία, Γερμανία, Κάτω Χώρες) διατηρώντας τοιουτοτρόπως υπό έλεγχο το κόστος εργασίας. Εντούτοις, ο συγκεκριμένος νόμος δεν στάθηκε ικανός να αποτρέψει μία κατάσταση όπου, κατά την περίοδο 2005-2010, οι μισθοί αυξήθηκαν ταχύτερα στο Βέλγιο απ’ ότι στις τρεις γειτονικές χώρες, ενώ η αύξηση της παραγωγικότητας υπήρξε βραδύτερη. Ως συνέπεια, το κόστος εργασίας ανά μονάδα προϊόντος αυξήθηκε με ταχύτερο ρυθμό στο Βέλγιο σε σύγκριση με τις γειτονικές χώρες και το μέσο όρο της ευρωζώνης. Αυτό είναι ιδιαίτερα προβληματικό δεδομένου ότι το Βέλγιο εξειδικεύεται σε προϊόντα σχετικά χαμηλού τεχνολογικού περιεχομένου, αντιμετωπίζοντας το σκληρό ανταγωνισμό χωρών χαμηλότερου κόστους. Παρά το γεγονός ότι ο κανόνας για τους μισθούς χρησιμεύει ως πλαίσιο για τις διαπραγματεύσεις που αφορούν τους μισθούς, θα μπορούσε να βελτιωθεί λαμβάνοντας υπόψη τις διαφορές που υπάρχουν όσον αφορά την αύξηση της παραγωγικότητας και προβλέποντας ένα πιο αποτελεσματικό σύστημα για την εφαρμογή εκ των υστέρων διορθώσεων σε περίπτωση που δεν επιτευχθούν οι στόχοι.

               (13)

               Η αγορά εργασίας χαρακτηρίζεται από ορισμένες δυσκαμψίες που δημιουργούν σημαντικά αντικίνητρα για την αναζήτηση εργασίας: απεριόριστη διάρκεια του επιδόματος ανεργίας, υψηλοί οριακοί φορολογικοί συντελεστές και υψηλή φορολογική επιβάρυνση (ιδιαίτερα για τους χαμηλόμισθους) και τέλος, κατά την ανάληψη εργασίας, συνδυασμός της αφαίρεσης των κοινωνικών παροχών και της υψηλής φορολογίας. Επιπλέον, διάφορες οδοί εξόδου για τους μεγαλύτερης ηλικίας εργαζόμενους παρέχουν κίνητρα για την εγκατάλειψη της αγοράς εργασίας πριν από το νόμιμο όριο ηλικίας συνταξιοδότησης των 65 ετών. Η περαιτέρω μεταρρύθμιση των ενεργητικών πολιτικών για την αγορά εργασίας και η επέκτασή τους για να καλύψουν τους άνω των 50 θα βοηθήσει στην αύξηση του συνολικού ποσοστού απασχόλησης και στη βελτίωση των κινήτρων για την αναζήτηση εργασίας. Επιπλέον, περαιτέρω μειώσεις όσον αφορά το επίπεδο και τη διάρκεια των παροχών ανεργίας θα δώσουν στους νεότερους εργαζόμενους ισχυρότερα κίνητρα για να εισέλθουν στην αγορά εργασίας. Αν τα κριτήρια προσυνταξιοδότησης καταστούν αυστηρότερα θα ενθαρρυνθούν οι μεγαλύτερης ηλικίας εργαζόμενοι να παραμείνουν στην αγορά εργασίας και οι μεγαλύτερης ηλικίας εργαζόμενοι που έχουν βρεθεί εκτός εργασίας για ορισμένη χρονική περίοδο να επιστρέψουν στην αγορά εργασίας. Τέλος, οι υπήκοοι χωρών εκτός ΕΕ έχουν ένα ποσοστό απασχόλησης (40,9 %) πολύ χαμηλότερο από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

               (14)

               Η συνολική φορολογική επιβάρυνση της εργασίας στο Βέλγιο είναι από τις υψηλότερες στην ΕΕ· ως εκ τούτου η μείωσή της θα συμβάλει στο να καταστήσει περισσότερο ελκυστική την εργασία. Εντούτοις, δεδομένης της συνεχιζόμενης ουσιαστικής προσπάθειας εξυγίανσης, αυτό χρειάζεται να αντισταθμιστεί με ισοδύναμες αυξήσεις των φόρων που έχουν λιγότερο στρεβλωτικά αποτελέσματα, όπως για παράδειγμα ο φόρος κατανάλωσης ή με τη μεταστροφή προς φόρους φιλικούς προς το περιβάλλον. Το Βέλγιο έχει πολύ χαμηλότερους έμμεσους φορολογικούς συντελεστές για την ενέργεια από τις γειτονικές χώρες. Σε συνδυασμό με την υψηλή φορολογική επιβάρυνση της εργασίας, ο λόγος των περιβαλλοντικών φόρων προς τους φόρους εργασίας στο Βέλγιο είναι ο χαμηλότερος για το σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό έχει συμβάλει στη δημιουργία μιας κατάστασης στην οποία η υψηλή ανεργία συνυπάρχει με την σχετικά υψηλή χρήση ενέργειας, καθιστώντας ακόμα πιο δύσκολη την επίτευξη των στόχων όσον αφορά την απασχόληση και την ενεργειακή απόδοση.

               (15)

               Οι τιμές για πολλά αγαθά και υπηρεσίες είναι γενικότερα υψηλότερες απ’ ό,τι στα άλλα κράτη μέλη, αντικατοπτρίζοντας χαμηλές ανταγωνιστικές πιέσεις — ιδιαίτερα στον τομέα λιανικής πώλησης και στις βιομηχανίες δικτύου — και ένα αδύναμο εποπτικό πλαίσιο. Στον τομέα λιανικής, υπάρχουν υψηλοί φραγμοί εισόδου και λειτουργικοί περιορισμοί. Ιδιαίτερα, ρυθμίσεις που περιορίζουν τον ανταγωνισμό συνεχίζουν να περιορίζουν τις ώρες λειτουργίας, να προστατεύουν τις εθνικές επιχειρήσεις από νέες εισόδους και να εμποδίζουν την διάδοση νέων επιχειρηματικών μοντέλων και τεχνολογιών. Ένα κοινό πρόβλημα ανταγωνισμού στους τομείς δικτύου στο Βέλγιο είναι η ισχυρή θέση των εθνικών επιχειρήσεων και οι υψηλοί φραγμοί εισόδου σε σύγκριση με άλλα κράτη μέλη, που σημαίνει ότι τα προηγούμενα μονοπώλια στους συγκεκριμένους τομείς μπορούν ακόμα να αποκομίζουν υψηλότερα κέρδη εφαρμόζοντας υψηλότερες τιμές από αυτό που θα επέτρεπε μια ανταγωνιστική αγορά.

               (16)

               Οι βελγικές αρχές ανέλαβαν ορισμένες δεσμεύσεις σε σχέση με το Σύμφωνο για το Ευρώ+. Οι δεσμεύσεις αναφέρονται σε τέσσερις τομείς του Συμφώνου. Επικεντρώνονται σε μέτρα για τη μείωση του ελλείμματος, τη διατήρηση υπό έλεγχο των τιμών ενέργειας και την ενθάρρυνση του ανταγωνισμού, τον έλεγχο των πραγματικών μισθολογικών αυξήσεων, την εφαρμογή ενός εποπτικού πλαισίου για τον έλεγχο του χρηματοπιστωτικού τομέα και την εισαγωγή μέτρων για την αύξηση της πραγματικής ηλικίας συνταξιοδότησης. Εντούτοις, δεν υπάρχουν πληροφορίες για τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν για να επιτευχθεί ο απαιτούμενος στόχος από φορολογικής πλευράς ούτε υπάρχουν πληροφορίες για τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσαν να ελεγχθούν οι πραγματικές μισθολογικές αυξήσεις ή οι τιμές ενέργειας. Όσον αφορά τα καθεστώτα πρόωρης συνταξιοδότησης, δεν είναι σαφές το κατά πόσον και πότε θα αναθεωρηθεί το «Σύμφωνο μεταξύ γενεών» και ποιος θα είναι αντίκτυπος αυτής της αναθεώρησης από την άποψη συγκεκριμένων μέτρων. Αυτές οι δεσμεύσεις έχουν αξιολογηθεί και έχουν ληφθεί υπόψη στις συστάσεις.

               (17)

               Η Επιτροπή αξιολόγησε το πρόγραμμα σταθερότητας και το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων, συμπεριλαμβανομένου του Συμφώνου για το Ευρώ. Έλαβε υπόψη τη σημασία που έχουν για μια διατηρήσιμη δημοσιονομική και κοινωνικοοικονομική πολιτική στο Βέλγιο και τη συμμόρφωσή τους με τους ενωσιακούς κανόνες και κατευθύνσεις, δεδομένης της ανάγκης ενδυνάμωσης τη όλης οικονομικής διακυβέρνησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μέσω της συνεκτίμησης στοιχείων σε επίπεδο ΕΕ κατά τη διαμόρφωση μελλοντικών εθνικών αποφάσεων. Υπό το πρίσμα αυτό, η Επιτροπή θεωρεί ότι θα ήταν δυνατή μια πιο φιλόδοξη μείωση του ελλείμματος το 2011 και ότι θα πρέπει να καθοριστούν πρόσθετα μέτρα εξυγίανσης για την περίοδο από το 2012 και μετέπειτα. Για να βελτιωθεί η μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημοσίων οικονομικών, χρειάζεται περαιτέρω μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος. Θα πρέπει επίσης να ληφθούν περαιτέρω μέτρα για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, για την υποστήριξη των ατόμων κατά την αναζήτηση εργασίας και για την μεταφορά του φορολογικού βάρους από την εργασία στην κατανάλωση και την ενέργεια, καθώς και για το άνοιγμα περισσότερων ευκαιριών για επενδύσεις και ανάπτυξη στον τομέα των υπηρεσιών και των βιομηχανιών δικτύου.

               (18)

               Βάσει της αξιολόγησης αυτής και λαμβάνοντας υπόψη τη σύσταση του Συμβουλίου δυνάμει του άρθρου 126 παράγραφος 7 ΣΛΕΕ της 2ας Ιουνίου 2010, το Συμβούλιο εξέτασε την επικαιροποίηση για το 2011 του προγράμματος σταθερότητας του Βελγίου και η γνώμη του (3) αντικατοπτρίζεται ιδιαίτερα στις κατωτέρω συστάσεις του με αριθμό 1 και 2,

         ΣΥΝΙΣΤΑ να αναλάβει το Βέλγιο δράση κατά την περίοδο 2011-2012 ούτως ώστε:

               1)

               Να επωφεληθεί από τη συνεχιζόμενη οικονομική ανάκαμψη για να επιταχύνει την διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος. Προς το σκοπό αυτό, να λάβει τα απαραίτητα εξειδικευμένα μέτρα — κυρίως από την άποψη των δαπανών — κατά τη διάρκεια του προϋπολογισμού για το 2012 για να επιτύχει μια μέση ετήσια φορολογική προσπάθεια ευθυγραμμισμένη με τις συστάσεις στα πλαίσια της ΔΥΕ, μειώνοντας έτσι το υψηλό ποσοστό δημοσίου χρέους. Αυτό θα μειώσει το δημόσιο έλλειμμα σαφώς κάτω από την τιμή αναφοράς του 3 % του ΑΕΠ μέχρι το 2012 το αργότερο. Να εξασφαλίσει την πρόοδο προς τον μεσοπρόθεσμο στόχο με τουλάχιστον 0,5 % του ΑΕΠ ετησίως.

               2)

               Να λάβει μέτρα για να βελτιώσει την μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών. Στα πλαίσια της ενωσιακής στρατηγικής τριών στόχων, θα πρέπει να δώσει έμφαση στη μείωση των δαπανών που έχουν σχέση με την ηλικία, κυρίως εμποδίζοντας την πρόωρη έξοδο από την αγορά εργασίας προκειμένου να αυξήσει σημαντικά την πραγματική ηλικία συνταξιοδότησης. Εδώ θα μπορούσαν να εξετασθούν μέτρα όπως σύνδεση της νόμιμης ηλικίας συνταξιοδότησης με το προσδόκιμο ζωής.

               3)

               Να αντιμετωπίσει τις διαρθρωτικές αδυναμίες του χρηματοπιστωτικού τομέα, ιδίως με την οριστικοποίηση της αναδιάρθρωσης των τραπεζών που έχουν ανάγκη από ένα επαρκώς χρηματοδοτούμενο και βιώσιμο επιχειρηματικό μοντέλο.

               4)

               Να λάβει μέτρα για να μεταρρυθμίσει, σε συνεννόηση με τους κοινωνικούς εταίρους και σύμφωνα με την εθνική πρακτική, το σύστημα συλλογικής διαπραγμάτευσης και τιμαριθμικής αναπροσαρμογής των μισθών, ούτως ώστε η αύξηση των μισθών να αντικατοπτρίζει καλύτερα τις εξελίξεις της παραγωγικότητας της εργασίας και της ανταγωνιστικότητας.

               5)

               Να βελτιώσει τη συμμετοχή στην αγορά εργασίας μέσω της μείωσης των υψηλών φορολογικών και κοινωνικών εισφορών των χαμηλόμισθων με δημοσιονομικά ουδέτερο τρόπο και με την εισαγωγή ενός συστήματος στο οποίο το επίπεδο παροχών ανεργίας μειώνεται σταδιακά ανάλογα με τη διάρκεια της ανεργίας. Να λάβει μέτρα για να μεταθέσει την φορολογική επιβάρυνση από την εργασία στην κατανάλωση και να καταστήσει το φορολογικό σύστημα πιο φιλικό προς το περιβάλλον. Να βελτιώσει την αποτελεσματικότητα ενεργητικών πολιτικών απασχόλησης λαμβάνοντας μέτρα που έχουν σαν στόχο εργαζόμενους μεγαλύτερης ηλικίας και ευάλωτες ομάδες.

               6)

               Να θεσπίσει μέτρα για την τόνωση του ανταγωνισμού στον τομέα του λιανικού εμπορίου, μειώνοντας τους φραγμούς εισόδου και τους λειτουργικούς περιορισμούς και να θεσπίσει μέτρα για την ενίσχυση του ανταγωνισμού στις αγορές ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου με την περαιτέρω βελτίωση της αποτελεσματικότητας των τομεακών ρυθμιστικών αρχών και των αρχών του ανταγωνισμού.

      Βρυξέλλες, 12 Ιουλίου 2011.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         J. VINCENT-ROSTOWSKI

      (1)  ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.

      (2)  Διατηρήθηκαν για το 2011 με την απόφαση 2011/308/ΕΕ του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 2011, για τις κατευθυντήριες γραμμές των πολιτικών απασχόλησης των κρατών μελών (ΕΕ L 138 της 26.5.2011, σ. 56).

      (3)  Προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97.


Avis juridique important

|

32003H0734

Σύσταση της Επιτροπής, της 29ης Σεπτεμβρίου 2003, σχετικά με τον καθορισμό κοινής πρακτικής για τις αλλαγές στα σχέδια των εθνικών εμπρόσθιων όψεων των κερμάτων ευρώ που προορίζονται για κυκλοφορία [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2003) 3388]

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 264 της 15/10/2003 σ. 0038 - 0039

Σύσταση της Επιτροπήςτης 29ης Σεπτεμβρίου 2003σχετικά με τον καθορισμό κοινής πρακτικής για τις αλλαγές στα σχέδια των εθνικών εμπρόσθιων όψεων των κερμάτων ευρώ που προορίζονται για κυκλοφορία(1)[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2003) 3388](Τα κείμενα στη γαλλική, γερμανική, ελληνική, ισπανική, ιταλική, ολλανδική, πορτογαλική, σουηδική και φινλανδική γλώσσα είναι τα μόνα αυθεντικά)(2003/734/ΕΚ)Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 211,Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Σύμφωνα με το άρθρο 106 παράγραφος 2 της συνθήκης, τα κράτη μέλη μπορούν να εκδίδουν κέρματα, η ποσότητα των οποίων τελεί υπό την έγκριση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.(2) Το Συμβούλιο, δυνάμει της δεύτερης φράσης της παραγράφου 2 του άρθρου 106 της συνθήκης, θέσπισε μέτρα εναρμόνισης στον τομέα αυτό μέσω της έκδοσης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 975/98 του Συμβουλίου, της 3ης Μαΐου 1998, για τις ονομαστικές αξίες και τις τεχνικές προδιαγραφές των κερμάτων ευρώ που πρόκειται να κυκλοφορήσουν(2), όπως αυτός τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 423/1999(3).(3) Σύμφωνα με το άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 974/98 του Συμβουλίου, της 3ης Μαΐου 1998, για την εισαγωγή του ευρώ(4), όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2596/2000, τα κέρματα σε ευρώ και σε λεπτά του ευρώ, τα οποία είναι σύμφωνα προς τις ονομαστικές αξίες και τις τεχνικές προδιαγραφές, θα είναι τα μόνα κέρματα με ιδιότητα νόμιμου χρήματος σε όλα τα "συμμετέχοντα" κράτη μέλη, όπως ορίζει ο κανονισμός αυτός. Μετά τη θέση τους σε κυκλοφορία την 1η Ιανουαρίου 2002, τα κέρματα αυτά κυκλοφορούν σε ολόκληρη τη ζώνη ευρώ.(4) Τον Απρίλιο του 1996 το άτυπο Συμβούλιο Ecofin, το οποίο συνήλθε στη Βερόνα της Ιταλίας, συμφώνησε ότι τα κέρματα ευρώ πρέπει να φέρουν μια κοινή ευρωπαϊκή οπίσθια όψη και μια διακριτική εθνική εμπρόσθια όψη. Τα κοινά σχέδια για τις διάφορες ονομαστικές αξίες επελέγησαν από τους αρχηγούς κρατών ή κυβερνήσεων των κρατών μελών στη σύνοδο κορυφής του Άμστερνταμ το Δεκέμβριο του 1997, κατόπιν διαγωνισμού που οργάνωσε η Επιτροπή. Το κάθε κράτος μέλος αποφάσισε για τα σχέδια που θα φέρει η εθνική όψη των κερμάτων ευρώ.(5) Το Συμβούλιο αποφάσισε στις 23 Νοεμβρίου 1998 ότι "όσον αφορά την έκδοση αναμνηστικών κερμάτων που προορίζονται για κυκλοφορία, πρέπει να υπάρξει ένα μορατόριουμ κατά τη διάρκεια των πρώτων ετών κυκλοφορίας των χαρτονομισμάτων και κερμάτων ευρώ". Τα αναμνηστικά κέρματα ευρώ αποτελούν ειδικά κέρματα που προορίζονται για κυκλοφορία, για την κατασκευή των οποίων τηρήθηκαν οι τεχνικές προδιαγραφές του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 975/98, αλλά των οποίων η συνήθης εθνική εμπρόσθια όψη έχει αντικατασταθεί από διαφορετική εθνική όψη στο πλαίσιο του εορτασμού-ανάμνησης ενός ειδικού γεγονότος ή μιας προσωπικότητας.(6) Τόσο οι φορείς που διαχειρίζονται κέρματα κατά την άσκηση των επαγγελματικών τους δραστηριοτήτων όσο και το ευρύ κοινό πρέπει να ενημερώνονται πολύ έγκαιρα για τις επικείμενες αλλαγές αυτού του είδους. Στην επίτευξη του στόχου αυτού μπορεί να συμβάλει ιδίως ο καθορισμός από κοινού συμφωνημένης πρακτικής που θα διέπει τις αλλαγές αυτές στα σχέδια των εθνικών εμπρόσθιων όψεων των κερμάτων ευρώ που προορίζονται για κυκλοφορία.(7) Για να ληφθούν υπόψη οι διάφορες εθνικές παραδόσεις και προτιμήσεις σε αυτόν τον ιδιαίτερο τομέα, διοργανώθηκε διαβούλευση με τα κράτη μέλη με αντικείμενο την κοινή πρακτική που καθορίζεται στην παρούσα σύσταση. Η κοινή αυτή πρακτική πρέπει να παρέχει στα κράτη μέλη επαρκή περιθώρια για να εξακολουθήσουν να τηρούν τις παραδόσεις τους στον τομέα αυτό.(8) Οι εκδόσεις αναμνηστικών κερμάτων που προορίζονται για κυκλοφορία πρέπει να αφορούν γεγονότα ή προσωπικότητες ύψιστης σπουδαιότητας, καθότι τα κέρματα αυτά θα κυκλοφορήσουν σε ολόκληρη τη ζώνη ευρώ. Για τον εορτασμό θεμάτων μικρότερης σπουδαιότητας πρέπει να εκδίδονται συλλεκτικά κέρματα, τα οποία δεν προορίζονται για κυκλοφορία και πρέπει να διακρίνονται εύκολα από τα κυκλοφορούντα κέρματα.(9) Ο περιορισμός, σε μία μόνο ονομαστική αξία, των εκδόσεων αναμνηστικών κερμάτων που προορίζονται για κυκλοφορία είναι σύμφωνος με πρακτική που εφαρμόζεται σε πολλά κράτη μέλη και δημιουργεί ένα κατάλληλο πλαίσιο για αυτό το είδος έκδοσης. Το κέρμα των δύο ευρώ είναι το καταλληλότερο για το σκοπό αυτό, κυρίως λόγω της μεγάλης του διαμέτρου και των τεχνικών του χαρακτηριστικών που προσφέρουν την κατάλληλη προστασία από την παραχάραξη.(10) Είναι απαραίτητο να επιβληθούν ορισμένα όρια στον όγκο των αναμνηστικών εκδόσεων που προορίζονται για κυκλοφορία, κατά τρόπο ώστε τα κέρματα αυτά να αντιπροσωπεύουν πάντοτε ένα χαμηλό ποσοστό του συνολικού αριθμού των κυκλοφορούντων κερμάτων των δύο ευρώ. Ταυτόχρονα, τα ανώτατα αυτά όρια θα πρέπει να αντιστοιχούν στην έκδοση επαρκούς αριθμού αναμνηστικών κερμάτων ώστε να καταστεί πραγματικά δυνατή η κυκλοφορία των κερμάτων αυτών, τουλάχιστον για ορισμένη χρονική περίοδο.(11) Η Κοινότητα έχει συνάψει νομισματικές συμφωνίες με το Πριγκιπάτο του Μονακό, τη Δημοκρατία του Αγίου Μαρίνου και το Κράτος της Πόλης του Βατικανού, οι οποίες επιτρέπουν στα εν λόγω κράτη να εκδίδουν ορισμένες ποσότητες κερμάτων ευρώ που προορίζονται για κυκλοφορία. Η κοινή πρακτική θα πρέπει επίσης να εφαρμόζεται στα προοριζόμενα για κυκλοφορία κέρματα που εκδίδουν τα κράτη αυτά,ΔΙΑΤΥΠΩΝΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:Άρθρο 1Αλλαγές στις εθνικές όψεις των συνήθων κερμάτων ευρώ που προορίζονται για κυκλοφορίαΜε την επιφύλαξη του άρθρου 2 της παρούσας σύστασης, τα σχέδια που αποτυπώνονται στις εθνικές εμπρόσθιες όψεις των κερμάτων ευρώ ή των κερμάτων λεπτών του ευρώ τα οποία προορίζονται για κυκλοφορία πρέπει να παραμείνουν αμετάβλητα έως τα τέλη του 2008, πλην της περίπτωσης αλλαγής αρχηγού κράτους του οποίου η μορφή αποτυπώνεται σε ένα κέρμα. Πριν από τη λήξη της περιόδου αυτής, η Επιτροπή θα επανεξετάσει την κατάσταση προκειμένου να καθοριστεί εάν το μορατόριουμ αυτό πρέπει να παραταθεί ή εάν επιβάλλεται να θεσπισθεί διαφορετική πρακτική.Άρθρο 2Εκδόσεις αναμνηστικών κερμάτων ευρώΑπό το 2004, η έκδοση αναμνηστικών κερμάτων ευρώ που προορίζονται για κυκλοφορία και τα οποία φέρουν εθνική εμπρόσθια όψη διαφορετική από εκείνη των συνήθων κερμάτων ευρώ που προορίζονται για κυκλοφορία, πρέπει να γίνεται τηρώντας τους ακόλουθους κανόνες:α) με την επιφύλαξη του στοιχείου γ) σημείο i) του παρόντος άρθρου, κάθε εκδίδον κράτος μπορεί να πραγματοποιεί ετησίως μία το πολύ έκδοση. Ο περιορισμός αυτός δεν εφαρμόζεται στις εκδόσεις αναμνηστικών κερμάτων ευρώ που προορίζονται για κυκλοφορία τις οποίες πραγματοποιούν συλλογικά όλες οι χώρες της ζώνης ευρώ·β) το κέρμα των δύο ευρώ πρέπει να είναι η μόνη ονομαστική αξία που θα χρησιμοποιείται για τις εκδόσεις αυτού του είδους·γ) ο συνολικός αριθμός κερμάτων που τίθενται σε κυκλοφορία για κάθε μεμονωμένη έκδοση δεν πρέπει να υπερβαίνει το υψηλότερο από τα δύο ακόλουθα ανώτατα όρια:i) το 0,1 % του συνολικού αριθμού των κερμάτων ευρώ που έχουν θέσει σε κυκλοφορία όλα τα εκδίδοντα κράτη έως τις αρχές του έτους που προηγείται του έτους έκδοσης του αναμνηστικού κέρματος· το ανώτατο αυτό όριο αυξάνεται στο 2 % του συνολικού αριθμού των κερμάτων των δύο ευρώ που κυκλοφορούν σε όλα τα εκδίδοντα κράτη, εφόσον πρόκειται για τον εορτασμό-ανάμνηση γεγονότος με πραγματικά οικουμενική εμβέλεια και ιδιαίτερη συμβολική σημασία· στην περίπτωση αυτή, ο εκδότης θα πρέπει να απόσχει από άλλες παρεμφερείς εκδόσεις αναμνηστικών και κερμάτων που προορίζονται για κυκλοφορία κατά τη διάρκεια των τεσσάρων επόμενων ετών, και ταυτόχρονα θα πρέπει να αιτιολογήσει την επιλογή αυτού του υψηλότερου ανώτατου ορίου στο πλαίσιο της εκ των προτέρων ενημέρωσης που προβλέπεται στο άρθρο 3 στοιχείο β),ii) το 5 % του συνολικού αριθμού των κερμάτων των δύο ευρώ που έχουν τεθεί σε κυκλοφορία από το ενδιαφερόμενο εκδίδον κράτος έως τις αρχές του έτους που προηγείται εκείνου της έκδοσης του αναμνηστικού κέρματος.Άρθρο 3Σχέδιο των εθνικών όψεων και δημοσιοποίηση των επικείμενων αλλαγώνΣε όλα τα κέρματα ευρώ ή στα κέρματα λεπτών του ευρώ που προορίζονται για κυκλοφορία εφαρμόζονται οι ακόλουθοι κανόνες:α) σύμφωνα με την πάγια πρακτική, η εθνική όψη πρέπει να φέρει δώδεκα αστέρια περιβάλλοντα το σχέδιο και το έτος κοπής·β) η Επιτροπή πρέπει να ενημερώνεται για τις προβλεπόμενες αλλαγές στα σχέδια των εθνικών εμπρόσθιων όψεων των κερμάτων ευρώ τουλάχιστον έξι μήνες πριν από την έκδοσή τους· η Επιτροπή θα υποβάλει για έγκριση στην οικονομική και δημοσιονομική επιτροπή κάθε έκδοση αναμνηστικών κερμάτων που προορίζονται για κυκλοφορία και της οποίας ο όγκος προβλέπεται να υπερβεί το ανώτατο όριο του 0,1 % που αναφέρεται στο άρθρο 2 στοιχείο γ) σημείο i)·γ) όλες οι σχετικές πληροφορίες για τις νέες εθνικές όψεις των κερμάτων θα δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.Άρθρο 4ΑποδέκτεςΗ παρούσα απόφαση απευθύνεται στο Βασίλειο του Βελγίου, στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, στην Ελληνική Δημοκρατία, στο Βασίλειο της Ισπανίας, στη Γαλλική Δημοκρατία, στην Ιρλανδία, στην Ιταλική Δημοκρατία, στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, στο Βασίλειο των Κάτω Χωρών, στη Δημοκρατία της Αυστρίας, στη Δημοκρατία της Πορτογαλίας και στη Δημοκρατία της Φινλανδίας.Βρυξέλλες, 29 Σεπτεμβρίου 2003.Για την ΕπιτροπήPedro Solbes MiraΜέλος της Επιτροπής(1) Βλέπε επίσης ανακοίνωση της Επιτροπής για την παρούσα σύσταση, (ΕΕ C 247 της 15.10.2003).(2) ΕΕ L 139 της 11.5.1998, σ. 6.(3) ΕΕ L 52 της 27.2.1999, σ. 2.(4) ΕΕ L 139 της 11.5.1998, σ. 1.


title: Σύσταση της Επιτροπής, της 10ης Απριλίου 2008 , σχετικά με τη διαχείριση της διανοητικής ιδιοκτησίας στις δραστηριότητες μεταφοράς γνώσης και έναν κώδικα ορθής πρακτικής για τα πανεπιστήμια και τους άλλους δημόσιους ερευνητικούς οργανισμούς [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2008) 1329] (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

text:
               5.6.2008

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 146/19

      ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

   της 10ης Απριλίου 2008
   σχετικά με τη διαχείριση της διανοητικής ιδιοκτησίας στις δραστηριότητες μεταφοράς γνώσης και έναν κώδικα ορθής πρακτικής για τα πανεπιστήμια και τους άλλους δημόσιους ερευνητικούς οργανισμούς
   [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2008) 1329]
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   (2008/416/ΕΚ)
   Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 165,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Κατά την επαναδρομολόγηση της στρατηγικής της Λισσαβόνας το 2005, οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων έδωσαν έμφαση στον καίριο ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει η βελτίωση των δεσμών μεταξύ των δημόσιων ερευνητικών οργανισμών, και ιδίως των πανεπιστημίων, και του ιδιωτικού τομέα στην προώθηση της κυκλοφορίας και αξιοποίησης των ιδεών σε μια δυναμική κοινωνία της γνώσης και στην ενίσχυση του ανταγωνισμού και της ευημερίας.

               (2)

               Είναι απαραίτητο να καταβληθούν προσπάθειες με σκοπό την καλύτερη μετατροπή της γνώσης σε κοινωνικοοικονομικά οφέλη. Οι δημόσιοι ερευνητικοί οργανισμοί θα πρέπει επομένως να εξασφαλίσουν τη διάχυση και τη συστηματικότερη αξιοποίηση των αποτελεσμάτων έρευνας χρηματοδοτούμενης με δημόσια κεφάλαια, με σκοπό τη μετατροπή τους σε νέα προϊόντα και υπηρεσίες. Κατάλληλα μέσα για την επίτευξη αυτού του στόχου είναι, μεταξύ άλλων, οι συνεργασίες πανεπιστημίων-επιχειρήσεων –συνεργατική ή επί συμβάσει έρευνα που διεξάγεται ή χρηματοδοτείται από κοινού με τον ιδιωτικό τομέα–, η χορήγηση αδειών και η δημιουργία τεχνοβλαστών.

               (3)

               Η συστηματική αξιοποίηση των αποτελεσμάτων έρευνας χρηματοδοτούμενης με δημόσια κεφάλαια εξαρτάται από την ορθή διαχείριση της διανοητικής ιδιοκτησίας (δηλαδή της γνώσης με την ευρύτερή της έννοια, η οποία περιλαμβάνει π.χ. τις εφευρέσεις, το λογισμικό, τις βάσεις δεδομένων και τους μικροοργανισμούς, ανεξαρτήτως αν προστατεύεται ή όχι από νομικά μέσα όπως τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας), από την ανάπτυξη του επιχειρηματικού πνεύματος και των αντίστοιχων δεξιοτήτων στο εσωτερικό των δημόσιων ερευνητικών οργανισμών, καθώς και από τη βελτίωση της επικοινωνίας και της αλληλόδρασης μεταξύ του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα.

               (4)

               H ενεργός συμμετοχή των δημόσιων ερευνητικών οργανισμών στη διαχείριση της διανοητικής ιδιοκτησίας και στη μεταφορά της γνώσης έχει καθοριστική σημασία για την αποκόμιση κοινωνικοοικονομικών οφελών και για την προσέλκυση σπουδαστών, επιστημόνων και περαιτέρω χρηματοδότησης.

               (5)

               Τα τελευταία χρόνια, τα κράτη μέλη αναλαμβάνουν διάφορες πρωτοβουλίες για να διευκολύνουν τη μεταφορά της γνώσης σε εθνικό επίπεδο, αλλά οι σημαντικές διαφορές μεταξύ των εθνικών ρυθμιστικών πλαισίων, πολιτικών και πρακτικών, καθώς και τα διαφορετικά πρότυπα διαχείρισης της διανοητικής ιδιοκτησίας που εφαρμόζουν οι δημόσιοι ερευνητικοί οργανισμοί, εμποδίζουν ή παρακωλύουν την υπερεθνική μεταφορά γνώσης στην Ευρώπη και την υλοποίηση του Ευρωπαϊκού Χώρου Έρευνας.

               (6)

               Σε συνέχεια της ανακοίνωσης που εξέδωσε η Επιτροπή το 2007 (1), στην οποία καθορίζονταν προσεγγίσεις για ένα κοινό ευρωπαϊκό πλαίσιο για τη μεταφορά τη γνώσης, τον Ιούνιο του 2007 το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κάλεσε την Επιτροπή να διατυπώσει οδηγίες σχετικά με τη διαχείριση της διανοητικής ιδιοκτησίας από τους δημόσιους ερευνητικούς οργανισμούς, υπό μορφή σύστασης προς τα κράτη μέλη.

               (7)

               Σκοπός της παρούσας σύστασης είναι να προτείνει, αφενός, στα κράτη μέλη και τις περιφέρειές τους, στρατηγικές κατευθυντήριες γραμμές για την ανάπτυξη ή ενημέρωση των εθνικών κατευθυντήριων γραμμών και πλαισίων και, αφετέρου, στους δημόσιους ερευνητικούς οργανισμούς, έναν κώδικα ορθής πρακτικής με σκοπό τη βελτίωση των μεθόδων διαχείρισης της διανοητικής ιδιοκτησίας και μεταφοράς γνώσης που εφαρμόζουν οι δημόσιοι ερευνητικοί οργανισμοί.

               (8)

               Η συνεργασία στον τομέα της έρευνας και της ανάπτυξης, καθώς και οι δραστηριότητες μεταφοράς γνώσης, μεταξύ της Κοινότητας και τρίτων χωρών θα πρέπει να βασίζονται σε σαφείς και ενιαίες συστάσεις και πρακτικές οι οποίες να κατοχυρώνουν την ισότιμη και δίκαιη πρόσβαση στη διανοητική ιδιοκτησία που παράγεται μέσω διεθνών ερευνητικών συνεργασιών, προς αμοιβαίο όφελος όλων των εμπλεκόμενων εταίρων. Ως έγγραφο αναφοράς εν προκειμένω θα πρέπει να χρησιμοποιείται ο συνημμένος στην παρούσα σύσταση κώδικας ορθής πρακτικής.

               (9)

               Έχουν εντοπισθεί διάφορες ορθές πρακτικές, οι οποίες αναμένεται να βοηθήσουν τα κράτη μέλη να εφαρμόσουν την παρούσα σύσταση. Εναπόκειται σε κάθε κράτος μέλος να επιλέξει τις καταλληλότερες διαδικασίες και πρακτικές για να εξασφαλίσει την τήρηση των αρχών που διατυπώνονται στην παρούσα σύσταση, λαμβάνοντας υπόψη τι θα ήταν πιο αποτελεσματικό στο εθνικό του πλαίσιο, δεδομένου ότι οι διαδικασίες και οι πρακτικές που είναι αποτελεσματικές σε ένα κράτος μέλος μπορεί να μην είναι εξίσου αποτελεσματικές σε κάποιο άλλο. Θα πρέπει επίσης να λαμβάνονται υπόψη οι κατευθυντήριες γραμμές που ισχύουν σήμερα σε επίπεδο Κοινότητας και ΟΟΣΑ.

               (10)

               Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη θα πρέπει να παρακολουθούν την εφαρμογή της παρούσας σύστασης και τον αντίκτυπό της, και να προωθούν την ανταλλαγή ορθών πρακτικών μεταφοράς γνώσης,

         ΣΥΝΙΣΤΑ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ:

               1.

               να μεριμνήσουν ώστε όλοι οι δημόσιοι ερευνητικοί οργανισμοί να αναγνωρίσουν τη μεταφορά γνώσης ως στρατηγική αποστολή τους·

               2.

               να ενθαρρύνουν τους δημόσιους ερευνητικούς οργανισμούς να αναπτύσσουν πολιτικές και διαδικασίες διαχείρισης της διανοητικής ιδιοκτησίας, σύμφωνες με τον κώδικα ορθής πρακτικής που παρατίθεται στο παράρτημα Ι, και να δημοσιοποιούν τις πολιτικές και διαδικασίες αυτές·

               3.

               να υποστηρίζουν την ανάπτυξη, στο πλαίσιο των δημόσιων ερευνητικών οργανισμών, ικανοτήτων και δεξιοτήτων μεταφοράς γνώσης, καθώς και την ανάληψη δράσεων ευαισθητοποίησης και βελτίωσης των δεξιοτήτων των σπουδαστών –ιδίως στον τομέα της επιστήμης και της τεχνολογίας– όσον αφορά τη διανοητική ιδιοκτησία, τη μεταφορά γνώσης και την επιχειρηματικότητα·

               4.

               να προωθούν την ευρεία διάδοση της γνώσης που έχει δημιουργηθεί χάρη σε δημόσιους πόρους, λαμβάνοντας μέτρα για την ενθάρρυνση της ανοικτής πρόσβασης στα αποτελέσματα της έρευνας, και ταυτόχρονα να καθιστούν δυνατή, όπου ενδείκνυται, την προστασία της σχετικής διανοητικής ιδιοκτησίας·

               5.

               να συνεργάζονται και να λαμβάνουν μέτρα με σκοπό τη βελτίωση της συνοχής μεταξύ των αντίστοιχων οικείων καθεστώτων κυριότητας που διέπουν τα δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας κατά τρόπο ώστε να διευκολύνουν την υπερεθνική συνεργασία και μεταφορά γνώσης στον τομέα της έρευνας και της ανάπτυξης·

               6.

               να χρησιμοποιούν τις αρχές που εκτίθενται στην παρούσα σύσταση ως βάση αναφοράς για την εισαγωγή ή αναπροσαρμογή εθνικών κατευθυντήριων γραμμών και εθνικών νομοθετικών διατάξεων που διέπουν τη διαχείριση της διανοητικής ιδιοκτησίας και τη μεταφορά γνώσης από τους δημόσιους ερευνητικούς οργανισμούς, καθώς και για τη σύναψη συμφωνιών ερευνητικής συνεργασίας με τρίτες χώρες, ή για τη λήψη οποιουδήποτε άλλου μέτρου προώθησης της μεταφοράς γνώσης, ή για την ανάπτυξη νέων πολιτικών ή καθεστώτων χρηματοδότησης, τηρώντας ταυτόχρονα τους κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων·

               7.

               να λάβουν μέτρα ώστε να διασφαλίσουν την ευρύτερη δυνατή εφαρμογή του κώδικα ορθής πρακτικής, είτε απευθείας τα ίδια είτε μέσω των κανόνων που καθορίζουν οι εθνικοί και περιφερειακοί οργανισμοί χρηματοδότησης της έρευνας·

               8.

               να διασφαλίζουν την ισότιμη και δίκαιη μεταχείριση των συμμετεχόντων σε διεθνή ερευνητικά έργα, τόσο εκείνων που προέρχονται από κράτη μέλη όσο και εκείνων που προέρχονται από τρίτες χώρες, σε ό,τι αφορά την κυριότητα των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας και την πρόσβαση σε αυτά, προς αμοιβαίο όφελος όλων των εμπλεκόμενων εταίρων·

               9.

               να ορίσουν ένα εθνικό σημείο επαφής, τα καθήκοντα του οποίου θα πρέπει να περιλαμβάνουν τον συντονισμό των μέτρων που αφορούν τη μεταφορά γνώσης μεταξύ των δημόσιων ερευνητικών οργανισμών και του ιδιωτικού τομέα, καθώς και την αντιμετώπιση υπερεθνικών ζητημάτων, σε συνεργασία με τα αντίστοιχα σημεία επαφής των άλλων κρατών μελών·

               10.

               να εξετάσουν τις βέλτιστες πρακτικές που παρατίθενται στο παράρτημα ΙΙ, και να κάνουν χρήση των πρακτικών αυτών, λαμβάνοντας υπόψη το εθνικό πλαίσιο·

               11.

               να ενημερώνουν την Επιτροπή, αρχικά έως τις 15 Ιουλίου 2010 και στη συνέχεια ανά διετία, σχετικά με τα μέτρα που έχουν λάβει βάσει της παρούσας σύστασης, καθώς και σχετικά με τον αντίκτυπο των μέτρων αυτών.

      Βρυξέλλες, 10 Απριλίου 2008.

            Για την Επιτροπή

         Janez POTOČNIK

            Μέλος της Επιτροπής

      (1)  COM(2007) 182.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I
      Κώδικας ορθής πρακτικής για τη διαχείριση, εκ μέρους των πανεπιστημίων και άλλων δημόσιων ερευνητικών οργανισμών, της διανοητικής ιδιοκτησίας στις δραστηριότητες μεταφοράς γνώσης
      Ο παρών κώδικας ορθής πρακτικής αποτελείται από τρεις κύριες ομάδες αρχών.
      Οι αρχές εσωτερικής πολιτικής για τη διανοητική ιδιοκτησία (στο εξής «ΔΙ») αποτελούν τις βασικές αρχές τις οποίες θα πρέπει να εφαρμόζουν οι δημόσιοι ερευνητικοί οργανισμοί ώστε να διαχειρίζονται αποτελεσματικά τη διανοητική ιδιοκτησία που προκύπτει από ίδιες ή συνεργατικές δραστηριότητες στον τομέα της έρευνας και ανάπτυξης.
      Οι αρχές πολιτικής για τη μεταφορά γνώσης (στο εξής «ΜΓ») αφορούν ειδικότερα την ενεργό μεταφορά και εκμετάλλευση της προαναφερόμενης διανοητικής ιδιοκτησίας, ανεξαρτήτως αν αυτή προστατεύεται ή όχι από κατοχυρωμένα σχετικά δικαιώματα, και συνεπώς συμπληρώνουν τις αρχές που αφορούν την πολιτική ΔΙ.
      Οι αρχές συνεργατικής έρευνας και έρευνας επί συμβάσει αφορούν όλους τους τύπους ερευνητικών δραστηριοτήτων που διεξάγονται ή χρηματοδοτούνται από έναν δημόσιο ερευνητικό οργανισμό από κοινού με τον ιδιωτικό τομέα, και ιδίως τις δραστηριότητες συνεργατικής έρευνας (όταν όλα τα μέρη εκτελούν εργασίες Ε & Α) και τις δραστηριότητες έρευνας επί συμβάσει (όταν η Ε & Α ανατίθεται με σύμβαση από δημόσιο ερευνητικό οργανισμό σε ιδιωτική επιχείρηση).
      Αρχές εσωτερικής πολιτικής για τη διανοητική ιδιοκτησία

                  1.

                  Ανάπτυξη πολιτικής ΔΙ στο πλαίσιο της μακροπρόθεσμης στρατηγικής και αποστολής του δημόσιου ερευνητικού οργανισμού, εσωτερική και εξωτερική δημοσιοποίηση της πολιτικής αυτής, και δημιουργία ενιαίου σημείου επαφής.

                  2.

                  Η πολιτική αυτή θα πρέπει να παρέχει στο προσωπικό και στους σπουδαστές σαφείς κανόνες σχετικά ιδίως με την αποκάλυψη νέων ιδεών που ενδέχεται να έχουν εμπορικό ενδιαφέρον, την κυριότητα των αποτελεσμάτων ερευνητικών εργασιών, την τήρηση αρχείων, τη διαχείριση των συγκρούσεων συμφερόντων και την ανάληψη δεσμεύσεων έναντι τρίτων.

                  3.

                  Προώθηση της καταγραφής, της εκμετάλλευσης και, όπου ενδείκνυται, της προστασίας της διανοητικής ιδιοκτησίας, σύμφωνα με τη στρατηγική και την αποστολή του δημόσιου ερευνητικού οργανισμού και με στόχο τη μεγιστοποίηση των κοινωνικοοικονομικών οφελών. Για τον σκοπό αυτό, είναι δυνατό να υιοθετούνται διαφορετικές προσεγγίσεις, οι οποίες να ανταποκρίνονται στα αντίστοιχα επιστημονικά/τεχνικά πεδία, για παράδειγμα προσέγγιση «κοινού κτήματος» ή προσέγγιση «ανοικτής καινοτομίας».

                  4.

                  Παροχή κατάλληλων κινήτρων σε όλα τα εμπλεκόμενα μέλη του προσωπικού ώστε να διασφαλίζεται η ενεργός συμμετοχή τους στην εφαρμογή της πολιτικής ΔΙ. Εν προκειμένω πρέπει να παρέχονται όχι μόνο οικονομικά κίνητρα, αλλά και κίνητρα επαγγελματικής ανέλιξης (κατά τις διαδικασίες αξιολόγησης να συνεκτιμώνται, παράλληλα με τα ακαδημαϊκά κριτήρια, και οι δεξιότητες ως προς τη διανοητική ιδιοκτησία και τη μεταφορά γνώσης).

                  5.

                  Εξέταση της σκοπιμότητας δημιουργίας, από τον δημόσιο ερευνητικό οργανισμό, ομοιογενών χαρτοφυλακίων διανοητικής ιδιοκτησίας –π.χ. σε συγκεκριμένα τεχνικά πεδία– και, κατά περίπτωση, της σκοπιμότητας συγκρότησης «κοινών αποθεμάτων» διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας/ΔΙ τα οποία θα περιλαμβάνουν και τη διανοητική ιδιοκτησία άλλων δημόσιων ερευνητικών οργανισμών. Κάτι τέτοιο μπορεί να συμβάλει στη δημιουργία της απαιτούμενης κρίσιμης μάζας και στη μείωση του κόστους των συναλλαγών για τους τρίτους, και επομένως να διευκολύνει την εκμετάλλευση της ΔΙ.

                  6.

                  Ευαισθητοποίηση και βελτίωση των βασικών δεξιοτήτων σε θέματα διανοητικής ιδιοκτησίας και μεταφοράς γνώσης μέσω σχετικών δράσεων εκπαίδευσης και επιμόρφωσης των σπουδαστών και των μελών του ερευνητικού προσωπικού, και λήψη μέριμνας ώστε τα μέλη του προσωπικού που είναι αρμόδια για τη διαχείριση της ΔΙ/ΜΓ να διαθέτουν τις απαιτούμενες δεξιότητες και να λαμβάνουν κατάλληλη επιμόρφωση.

                  7.

                  Ανάπτυξη και δημοσιοποίηση μιας πολιτικής δημοσιεύσεων/διάχυσης της γνώσης η οποία θα προωθεί την ευρεία διάχυση των αποτελεσμάτων των δραστηριοτήτων έρευνας και ανάπτυξης (π.χ. μέσω δημοσιεύσεων ανοικτής πρόσβασης) και ταυτόχρονα θα αφήνει περιθώρια για τυχόν καθυστερήσεις όταν προβλέπεται κατοχύρωση διανοητικής ιδιοκτησίας, αν και οι καθυστερήσεις αυτές πρέπει να περιορίζονται στο ελάχιστο.

            Αρχές πολιτικής για τη μεταφορά γνώσης

                  8.

                  Προκειμένου να προωθηθεί η αξιοποίηση των αποτελεσμάτων έρευνας χρηματοδοτούμενης με δημόσια κεφάλαια και να μεγιστοποιηθεί ο κοινωνικοοικονομικός τους αντίκτυπος, εξέταση όλων των πιθανών μηχανισμών εκμετάλλευσης (π.χ. χορήγηση αδειών εκμετάλλευσης ή δημιουργία τεχνοβλαστών) και όλων των πιθανών εταίρων εκμετάλλευσης (π.χ. τεχνοβλαστών, υφιστάμενων εταιρειών, άλλων δημόσιων ερευνητικών οργανισμών, επενδυτών, υπηρεσιών ή φορέων στήριξης της καινοτομίας), και επιλογή των καταλληλότερων.

                  9.

                  Η εφαρμογή προορατικής πολιτικής ΔΙ/ΜΓ ενδέχεται μεν να αποφέρει πρόσθετα έσοδα στον δημόσιο ερευνητικό οργανισμό, αλλά αυτό δεν πρέπει να αποτελεί τον πρώτιστο στόχο.

                  10.

                  Λήψη μέριμνας ώστε ο δημόσιος ερευνητικός οργανισμός να διαθέτει, εκτός από το τεχνικό προσωπικό, και επαγγελματικές υπηρεσίες μεταφοράς γνώσης, συμπεριλαμβανομένων υπηρεσιών νομικών, οικονομικών και εμπορικών συμβουλών και συμβουλών σε θέματα νομικής κατοχύρωσης και προστασίας της διανοητικής ιδιοκτησίας, ή να έχει πρόσβαση σε τέτοιες υπηρεσίες.

                  11.

                  Ανάπτυξη και δημοσιοποίηση πολιτικής αδειοδοτήσεων, με σκοπό την εναρμόνιση των πρακτικών στο εσωτερικό του δημόσιου ερευνητικού οργανισμού και τη διασφάλιση της αμεροληψίας όλων των σχετικών συναλλαγών. Ειδικότερα, είναι απαραίτητο να αξιολογούνται προσεκτικά οι περιπτώσεις μεταβίβασης της κυριότητας δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας που κατέχει ο δημόσιος ερευνητικός οργανισμός και οι περιπτώσεις χορήγησης αποκλειστικών αδειών (1), ιδίως προς τρίτους εκτός Ευρώπης. Η χορήγηση αδειών εκμετάλλευσης θα πρέπει να υπόκειται σε όρους κατάλληλης οικονομικής ή άλλης αντιστάθμισης.

                  12.

                  Ανάπτυξη και δημοσιοποίηση πολιτικής ως προς τη δημιουργία τεχνοβλαστών, η οποία θα επιτρέπει και θα ενθαρρύνει τα μέλη του προσωπικού του δημόσιου ερευνητικού οργανισμού να εμπλέκονται στη δημιουργία τεχνοβλαστών κατά περίπτωση, και θα διασαφηνίζει τις μακροπρόθεσμες σχέσεις μεταξύ του δημόσιου ερευνητικού οργανισμού και των τεχνοβλαστών.

                  13.

                  Καθορισμός σαφών αρχών επιμερισμού των εσόδων που αποφέρει η μεταφορά γνώσης, μεταξύ του δημόσιου ερευνητικού οργανισμού, του εκάστοτε τμήματος και των εφευρετών.

                  14.

                  Παρακολούθηση της προστασίας της διανοητικής ιδιοκτησίας και των δραστηριοτήτων μεταφοράς γνώσης, καθώς και των σχετικών επιτευγμάτων, και τακτική δημοσιοποίησή τους. Τα αποτελέσματα των ερευνητικών δραστηριοτήτων του δημόσιου ερευνητικού οργανισμού, η αντίστοιχη τεχνογνωσία και τα αντίστοιχα δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας θα πρέπει να καθίστανται πιο ορατά για τον ιδιωτικό τομέα, ώστε να διευκολύνεται η εκμετάλλευσή τους.

            Αρχές συνεργατικής έρευνας και έρευνασ επί συμβάσει (2)

                  15.

                  Οι κανόνες που διέπουν τις δραστηριότητες συνεργατικής έρευνας και έρευνας επί συμβάσει θα πρέπει να συνάδουν με την αποστολή κάθε μέρους. Θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη το επίπεδο της ιδιωτικής χρηματοδότησης και να ευθυγραμμίζονται με τους στόχους των ερευνητικών δραστηριοτήτων, και ιδίως με τους εξής: μεγιστοποίηση του εμπορικού και κοινωνικοοικονομικού αντικτύπου της έρευνας, συμβολή στην επίτευξη του στόχου προσέλκυσης ιδιωτικών χρηματοδοτικών πόρων τον οποίο επιδιώκει ο δημόσιος χρηματοδοτικός οργανισμός, διατήρηση –ως προς τα θέματα διανοητικής ιδιοκτησίας– μιας θέσης που να επιτρέπει την ανάληψη περαιτέρω ακαδημαϊκής και συνεργατικής έρευνας, και μη παρακώλυση της διάχυσης των αποτελεσμάτων Ε & Α.

                  16.

                  Για κάθε ερευνητικό έργο, τα ζητήματα διανοητικής ιδιοκτησίας θα πρέπει να διασαφηνίζονται σε διοικητικό επίπεδο και το νωρίτερο δυνατό, κατά προτίμηση πριν από την έναρξη του έργου. Στα ζητήματα διανοητικής ιδιοκτησίας συγκαταλέγονται η κατανομή της κυριότητας της διανοητικής ιδιοκτησίας που παράγεται στο πλαίσιο του έργου (στο εξής «νέα στοιχεία»), ο προσδιορισμός της διανοητικής ιδιοκτησίας την οποία κατέχουν τα μέρη πριν από την έναρξη του έργου (στο εξής «προϋπάρχοντα στοιχεία») και η οποία είναι αναγκαία για την εκτέλεση του έργου ή για σκοπούς εκμετάλλευσης, τα δικαιώματα πρόσβασης (3) σε προϋπάρχοντα και νέα στοιχεία για τους σκοπούς αυτούς, και ο επιμερισμός των εσόδων.

                  17.

                  Στα έργα συνεργατικής έρευνας, η κυριότητα των νέων στοιχείων θα πρέπει να ανήκει στο μέρος που έχει παραγάγει τα νέα στοιχεία, αλλά είναι δυνατό να κατανέμεται σε διάφορα μέρη βάσει συμβατικής συμφωνίας συναφθείσας εκ των προτέρων, στην οποία θα συνεκτιμώνται δεόντως τα συμφέροντα, τα καθήκοντα και οι χρηματοοικονομικές ή άλλες συνεισφορές του κάθε μέρους στο πλαίσιο του έργου. Στην περίπτωση της έρευνας επί συμβάσει, τα νέα στοιχεία που παράγονται από τον δημόσιο ερευνητικό οργανισμό ανήκουν στο μέρος που προέρχεται από τον ιδιωτικό τομέα. Το έργο δεν θα πρέπει να επηρεάζει την κυριότητα των προϋπαρχόντων στοιχείων.

                  18.

                  Για κάθε ερευνητικό έργο, τα δικαιώματα πρόσβασης (3) θα πρέπει να διασαφηνίζονται το νωρίτερο δυνατό, κατά προτίμηση πριν από την έναρξη του έργου. Όταν είναι αναγκαίο για τη διεξαγωγή του ερευνητικού έργου, ή για την εκμετάλλευση νέων στοιχείων ενός μέρους, θα πρέπει να του παραχωρούνται δικαιώματα πρόσβασης σε νέα και προϋπάρχοντα στοιχεία των άλλων μερών, υπό όρους στους οποίους θα συνεκτιμώνται δεόντως τα συμφέροντα, τα καθήκοντα και οι χρηματοοικονομικές ή άλλες συνεισφορές του κάθε μέρους στο πλαίσιο του έργου.

         (1)  Όσον αφορά τα αποτελέσματα Ε & Α με περισσότερα του ενός πιθανά πεδία εφαρμογών, πρέπει να αποφεύγεται η χορήγηση αποκλειστικών αδειών χωρίς περιορισμούς ως προς το πεδίο εφαρμογής ή τη χρήση. Επιπλέον, ο δημόσιος ερευνητικός οργανισμός θα πρέπει κατά κανόνα να διατηρεί κατάλληλα δικαιώματα που να επιτρέπουν τη διάχυση της γνώσης και τη διευκόλυνση περαιτέρω ερευνητικών εργασιών.

         (2)  Όταν ένας δημόσιος ερευνητικός οργανισμός αναθέτει με σύμβαση ερευνητικές εργασίες σε ιδιωτικό εταίρο ή διεξάγει συνεργατική έρευνα με ιδιωτικό εταίρο, η Επιτροπή αυτομάτως (δηλαδή χωρίς να απαιτείται κοινοποίηση) θα θεωρεί ότι δεν χορηγείται έμμεση κρατική ενίσχυση στον ιδιωτικό εταίρο μέσω του δημόσιου ερευνητικού οργανισμού, εφόσον πληρούνται οι όροι που προβλέπονται στο κοινοτικό πλαίσιο σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις για την έρευνα και ανάπτυξη και την καινοτομία (ΕΕ C 323 της 30.12.2006 – ιδίως σημεία 3.2.1 και 3.2.2).

         (3)  Ως δικαιώματα πρόσβασης νοούνται τα δικαιώματα που παραχωρούν τα μέρη μεταξύ τους, σε αντιδιαστολή με τις άδειες που παραχωρούνται σε τρίτους. Θα πρέπει να προσδιορίζεται ποια μέρη μπορούν να χρησιμοποιούν προϋπάρχοντα ή νέα στοιχεία για σκοπούς έρευνας ή/και εκμετάλλευσης, υπό ποιους όρους, καθώς και ποια είναι τα προϋπάρχοντα ή νέα στοιχεία που αφορά αυτή η πρόσβαση.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II
      Πρακτικές δημόσιων αρχών, οι οποίες έχει διαπιστωθεί ότι διευκολύνουν τη διαχείριση της διανοητικής ιδιοκτησίας στις δραστηριότητες μεταφοράς γνώσης που αναπτύσσονται από πανεπιστήμια και άλλους δημόσιους ερευνητικούς οργανισμούς
      Η μεταφορά γνώσης ως στρατηγική αποστολή των δημόσιων ερευνητικών οργανισμών

                  1.

                  Καθιέρωση της μεταφοράς γνώσης μεταξύ πανεπιστημίων και επιχειρήσεων ως μόνιμης πολιτικής και επιχειρησιακής προτεραιότητας όλων των δημόσιων οργανισμών χρηματοδότησης της έρευνας του εκάστοτε κράτους μέλους, τόσο σε εθνικό όσο και σε περιφερειακό επίπεδο.

                  2.

                  Υπαγωγή των δραστηριοτήτων μεταφοράς γνώσης στην αρμοδιότητα υπουργείου, επιφορτισμένου με τον συντονισμό των πρωτοβουλιών προώθησης της μεταφοράς γνώσης με άλλα υπουργεία.

                  3.

                  Ορισμός, από κάθε υπουργείο και από κάθε περιφερειακό κρατικό όργανο που αναπτύσσει δραστηριότητα μεταφοράς γνώσης, ενός υπαλλήλου αρμόδιου για την παρακολούθηση του αντικτύπου αυτών των δραστηριοτήτων. Τακτική συνεδρίαση αυτών των υπαλλήλων με σκοπό την ανταλλαγή πληροφοριών και την εξέταση μεθόδων βελτίωσης της μεταφοράς γνώσης.

            Πολιτικές διαχείρισης της διανοητικής ιδιοκτησίας

                  4.

                  Ενθάρρυνση της ορθής διαχείρισης της διανοητικής ιδιοκτησίας που προκύπτει από δημόσια χρηματοδότηση. Διεξαγωγή της διαχείρισης αυτής σύμφωνα με καθιερωμένες αρχές στις οποίες συνεκτιμώνται τα έννομα συμφέροντα των ιδιωτικών επιχειρήσεων (π.χ. προσωρινές υποχρεώσεις τήρησης εμπιστευτικότητας).

                  5.

                  Διαμόρφωση ερευνητικής πολιτικής η οποία να προωθεί την προσφυγή στον ιδιωτικό τομέα για τον προσδιορισμό των τεχνολογικών αναγκών, την προσέλκυση ιδιωτικών επενδύσεων στην έρευνα και την ενθάρρυνση της αξιοποίησης των αποτελεσμάτων της έρευνας που χρηματοδοτείται με δημόσια κεφάλαια.

            Ικανότητες και δεξιότητες μεταφοράς γνώσης

                  6.

                  Παροχή επαρκών πόρων και κινήτρων στους δημόσιους ερευνητικούς οργανισμούς και στο προσωπικό τους ώστε να αναλαμβάνουν και να συμμετέχουν σε δραστηριότητες μεταφοράς γνώσης.

                  7.

                  Λήψη μέτρων για την κατοχύρωση της διαθεσιμότητας και τη διευκόλυνση της πρόσληψης εξειδικευμένου προσωπικού (π.χ. υπαλλήλων αρμοδίων σε θέματα μεταφοράς γνώσης) από τους δημόσιους ερευνητικούς οργανισμούς.

                  8.

                  Κατάρτιση τυποποιημένων συμβάσεων και ανάπτυξη ενός εργαλείου λήψης σχετικών αποφάσεων το οποίο θα διευκολύνει την επιλογή της καταλληλότερης κατά περίπτωση τυποποιημένης σύμβασης βάσει μιας σειράς παραμέτρων.

                  9.

                  Διεξαγωγή διαβουλεύσεων με τις ενδιαφερόμενες ομάδες συμφερόντων, συμπεριλαμβανομένων των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, των μεγάλων επιχειρήσεων και των δημόσιων ερευνητικών οργανισμών, πριν από τη θέσπιση νέων μηχανισμών προώθησης της μεταφοράς γνώσης (π.χ. καθεστώτων κινητικότητας ή χρηματοδότησης).

                  10.

                  Ενθάρρυνση της συνένωσης και συνδιάθεσης πόρων μεταξύ δημόσιων ερευνητικών οργανισμών, σε τοπικό ή περιφερειακό επίπεδο, όταν οι οργανισμοί αυτοί δεν διαθέτουν κρίσιμη μάζα ερευνητικών δαπανών τέτοια που να τους επιτρέπει να ορίσουν δικό τους γραφείο μεταφοράς γνώσης ή δικό τους διαχειριστή μεταφοράς γνώσης.

                  11.

                  Δρομολόγηση προγραμμάτων στήριξης των τεχνοβλαστών έρευνας, τα οποία θα περιλαμβάνουν μαθήματα επιχειρηματικής εκπαίδευσης-κατάρτισης και θα προωθούν την αλληλόδραση μεταξύ των δημόσιων ερευνητικών οργανισμών και των κατά τόπους φυτωρίων επιχειρήσεων, επενδυτών, υπηρεσιών υποστήριξης επιχειρήσεων κ.λπ.

                  12.

                  Διάθεση δημόσιων χρηματοδοτικών πόρων προς υποστήριξη της μεταφοράς γνώσης και της αλληλόδρασης των δημόσιων ερευνητικών οργανισμών με τον ιδιωτικό τομέα, π.χ. μέσω της πρόσληψης ειδικών.

            Συνοχή της υπερεθνικής συνεργασίας

                  13.

                  Για την προώθηση της υπερεθνικής μεταφοράς γνώσης και τη διευκόλυνση της συνεργασίας με μέρη από άλλες χώρες, θέσπιση σαφών κανόνων προσδιορισμού του κυρίου της διανοητικής ιδιοκτησίας που προκύπτει από έρευνα χρηματοδοτούμενη με δημόσια κεφάλαια, και παροχή εύκολης προσπέλασης στις πληροφορίες αυτές, καθώς και στις πληροφορίες που αφορούν τους όρους χρηματοδότησης που μπορεί να επηρεάσουν τη μεταφορά γνώσης. Στους δημόσιους ερευνητικούς οργανισμούς των περισσότερων κρατών μελών της ΕΕ, το κατά κανόνα ισχύον καθεστώς ως προς την κυριότητα της διανοητικής ιδιοκτησίας είναι η «θεσμική κυριότητα» –σε αντιδιαστολή με το «προνόμιο του καθηγητή».

                  14.

                  Κατά την υπογραφή συμφωνιών διεθνούς ερευνητικής συνεργασίας, οι όροι και οι προϋποθέσεις που αφορούν τα έργα που χρηματοδοτούνται βάσει προγραμμάτων και των δύο χωρών προβλέπουν αντίστοιχα δικαιώματα για όλους τους συμμετέχοντες, ιδίως σε ό,τι αφορά την πρόσβαση σε δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας και τους συναφείς περιορισμούς χρήσης.

            Διάχυση της γνώσης

                  15.

                  Εφαρμογή, από τους δημόσιους ερευνητικούς οργανισμούς, προσέγγισης ανοικτής πρόσβασης στις επιστημονικές δημοσιεύσεις που απορρέουν από έρευνα χρηματοδοτούμενη με δημόσια κεφάλαια και οι οποίες έχουν υποβληθεί σε αξιολόγηση από ομότιμους κριτές.

                  16.

                  Προώθηση της ανοικτής πρόσβασης σε ερευνητικά δεδομένα, σύμφωνα με τις αρχές και κατευθυντήριες γραμμές του ΟΟΣΑ όσον αφορά την πρόσβαση σε ερευνητικά δεδομένα που έχουν προκύψει από δημόσια χρηματοδότηση, λαμβανομένων υπόψη των περιορισμών εμπορικής εκμετάλλευσης.

                  17.

                  Ανάπτυξη, με δημόσια χρηματοδότηση, μέσων αρχειοθέτησης των ερευνητικών αποτελεσμάτων (π.χ. χώρων αποθήκευσης δεδομένων στο διαδίκτυο) σε σχέση με τις πολιτικές ανοικτής πρόσβασης.

            Παρακολούθηση της εφαρμογής

                  18.

                  Καθιέρωση των αναγκαίων μηχανισμών παρακολούθησης και αξιολόγησης της προόδου που σημειώνουν οι εθνικοί δημόσιοι ερευνητικοί οργανισμοί στον τομέα της μεταφοράς γνώσης (π.χ. καθιέρωση της υποβολής σχετικών ετήσιων εκθέσεων από τους δημόσιους ερευνητικούς οργανισμούς). Επιπλέον, γνωστοποίηση των πληροφοριών αυτών, καθώς και των βέλτιστων πρακτικών, στα άλλα κράτη μέλη.


Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου

|

52005SC0230

Σύσταση για γνωμη του Συμβουλιου κατ' εφαρμογή του άρθρου 9 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης του Ηνωμένου Βασιλείου, 2003/04 – 2009/10  /* SEC/2005/0230 τελικό */

	[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |Βρυξέλλες, 16.2.2005SEC(2005) 230 τελικόΣύσταση γιαΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥκατ' εφαρμογή του άρθρου 9 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης του Ηνωμένου Βασιλείου, 2003/04 – 2009/10(υποβληθείσα από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΟ κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[1], ορίζει ότι τα κράτη μέλη που δεν συμμετέχουν στο ενιαίο νόμισμα, όφειλαν να υποβάλλουν προγράμματα σύγκλισης στο Συμβούλιο και την Επιτροπή έως την 1η Μαρτίου 1999. Σύμφωνα με το άρθρο 9 του εν λόγω κανονισμού, το Συμβούλιο οφείλει να εξετάσει έκαστο πρόγραμμα σύγκλισης με βάση τις εκτιμήσεις της Επιτροπής και της επιτροπής του άρθρου 114 της συνθήκης (Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή). Βάσει σύστασης της Επιτροπής και μετά από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή, το Συμβούλιο, μετά την εξέταση του προγράμματος, εξέδωσε γνώμη. Σύμφωνα με τον κανονισμό, τα κράτη μέλη πρέπει να υποβάλλουν ετησίως επικαιροποιημένα προγράμματα σύγκλισης τα οποία μπορούν, επίσης, να εξετάζονται από το Συμβούλιο σύμφωνα με τις ίδιες διαδικασίες.Το πρώτο πρόγραμμα σύγκλισης του Ηνωμένου Βασιλείου για την περίοδο 1997/98-2003/04, υποβλήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 1998 και αξιολογήθηκε από το Συμβούλιο στις 8 Φεβρουαρίου 1999. Έκτοτε υποβλήθηκαν κατ' έτος επικαιροποιημένα προγράμματα. Το Ηνωμένο Βασίλειο υπέβαλε το πλέον πρόσφατο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης στις 17 Δεκεμβρίου 2004. Οι υπηρεσίες της Επιτροπής προέβησαν σε τεχνική αξιολόγηση του εν λόγω επικαιροποιημένου προγράμματος λαμβάνοντας υπόψη τα πορίσματα των φθινοπωρινών οικονομικών προβλέψεων των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2004, καθώς και τον κώδικα δεοντολογίας[2], την κοινή μεθοδολογία υπολογισμού της δυνητικής παραγωγής και των κυκλικά προσαρμοσμένων αποτελεσμάτων, τις συστάσεις των γενικών προσανατολισμών των οικονομικών πολιτικών για την περίοδο 2003-2005 και τις αρχές που θεσπίζονται με την ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, της 27ης Νοεμβρίου 2002 για την ενίσχυση του συντονισμού των δημοσιονομικών πολιτικών[3] Από την εν λόγω αξιολόγηση προέκυψαν τα ακόλουθα συμπεράσματα:-  Οι αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου υπέβαλαν το έκτο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης (εφ'εξής επικαιροποίηση) στις 17 Δεκεμβρίου 2004, για την περίοδο από το οικονομικό έτος 2003/04 έως το 2009/10. Η επικαιροποίηση ενσωματώνει τις τελευταίες προβλέψεις των αρχών για τα δημόσια οικονομικά όπως καθορίστηκαν στην προκαταρκτική έκθεση για τον προϋπολογισμό (PBR) στις 2 Δεκεμβρίου 2004. Το πρόγραμμα πληροί εν μέρει τις πληροφοριακές απαιτήσεις του αναθεωρημένου «κώδικα δεοντολογίας για το περιεχόμενο και τη μορφή των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης». Τα στοιχεία για τις συνολικές δαπάνες και τα συνολικά έσοδα δεν παρέχονται σε εναρμονισμένη βάση σύμφωνα με το ΕΣΟΛ95, ενώ για τα στοιχεία δεν χρησιμοποιούνται οι τυποποιημένοι πίνακες βάσει του κώδικα δεοντολογίας. Το επικαιροποιημένο πρόγραμμα συνεχίζει επίσης να αντιμετωπίζει τα έσοδα από την πώληση των συχνοτήτων κινητής τηλεφωνίας (UMTS) ως ετήσια ροή εσόδων, αντί για πώληση περιουσιακού στοιχείου, και δεν παρέχει πληροφορίες για την βαρύτητά τους σε σχέση με τις προβλέψεις για τα δημόσια οικονομικά.-  Tο κεντρικό μακροοικονομικό σενάριο προβλέπει σταθερή οικονομική ανάπτυξη με επιβράδυνση της τάσης από το 2006 και μετά. Αναμένεται κάποια εξισορρόπηση της ανάπτυξης, με πρόβλεψη για επιβράδυνση της εγχώριας ζήτησης, ενώ οι πρόσφατες αρνητικές επιπτώσεις στην ανάπτυξη από τη μείωση των καθαρών εξαγωγών αναμένεται να εξουδετερωθούν. Βάσει των διαθέσιμων πληροφοριών, οι μακροοικονομικές προβλέψεις του προγράμματος θεωρούνται εύλογες, παρά τους κινδύνους μικρότερης ανάπτυξης από την προβλεπόμενη βραχυπρόθεσμα. Οι προβλέψεις είναι αισιόδοξες για το 2005, αλλά συμφωνούν με τις προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής για το 2006. Στη συνέχεια, οι προβλέψεις των αρχών για την τάση της ανάπτυξης το 2007 και μετά είναι ελαφρώς χαμηλότερες από τις τελευταίες εκτιμήσεις των υπηρεσιών της Επιτροπής για τη δυνητική ανάπτυξη.-  Έχει σημασία ωστόσο να σημειωθεί ότι οι αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου βασίζουν τις προβλέψεις τους για τα δημόσια οικονομικά σε ένα σενάριο στο οποίο η τάση για την αύξηση της παραγωγής είναι κατά 0,25 εκατοστιαίες μονάδες χαμηλότερη από το ποσοστό που χρησιμοποιείται στην κεντρική μακροοικονομική πρόβλεψη. Αλλά ακόμη και στην περίπτωση υλοποίησης του εν λόγω σεναρίου ανάπτυξης, υπάρχει κίνδυνος η αύξηση του ΑΕΠ το 2005 να είναι μικρότερη από την πρόβλεψη· ωστόσο, η μεσοπρόθεσμη παραδοχή για την τάση αύξησης της παραγωγής αναμένεται να αποδειχθεί συνετή εκτίμηση.-  Παρά την ισχυρή αγορά εργασίας και την αύξηση του μέσου εισοδήματος, ο πληθωρισμός ΕΝΔΤΚ παρέμεινε συγκρατημένος κατά τη διάρκεια του 2004, γενικά αρκετά κάτω από τον επίσημο στόχο 2% για τον πληθωρισμό. Ενόψει ανατιμητικών πιέσεων, η Τράπεζα της Αγγλίας αύξησε το επιτόκιό της 4 φορές κατά τη διάρκεια του έτους, με αποτέλεσμα σωρευτική αύξηση του επιτοκίου επαναγοράς τίτλων από τον Νοέμβριο του 2003 κατά 125 μονάδες βάσης στο 4,75%. Η πραγματική ισοτιμία της λίρας αυξήθηκε ελαφρώς σε ονομαστικές τιμές το πρώτο εξάμηνο του χρόνου αλλά στη συνέχεια υποχώρησε, και ως τα τέλη του 2004 μεταβλήθηκε ελάχιστα σε σχέση με την ισοτιμία της αρχής του έτους· αντικατοπτρίζοντας τις εξελίξεις αυτές, η διμερής ισοτιμία έναντι του ευρώ ανατιμήθηκε κατά τη διάρκεια του πρώτου εξαμήνου του 2004 πριν κλείσει τη χρονιά σε επίπεδο κοντά σε εκείνο που είχε δώδεκα μήνες νωρίτερα. Τον τελευταίο χρόνο, οι αποδόσεις των ομολόγων στη Ηνωμένο Βασίλειο ευθυγραμμίστηκαν γενικά με τις τάσεις των διεθνών αγορών ομολόγων, ενώ η διαφορά επιτοκίου στα δεκαετή κυβερνητικά ομόλογα σε σχέση με τη Γερμανία αυξήθηκε από περίπου 50 μονάδες βάσης στις αρχές του 2004 σε ανώτατη τιμή περίπου 100 μονάδων βάσης στα μέσα Νοεμβρίου, λόγω της μεγαλύτερης διαφοράς μεταξύ των βραχυπρόθεσμων επιτοκίων και των υψηλότερων κυβερνητικών εκδόσεων στα Ηνωμένο Βασίλειο σε σχέση με τα προηγούμενα έτη.-  Το πλαίσιο δημοσιονομικής πολιτικής του Ηνωμένου Βασιλείου βασίζεται σε δύο εγχώριους δημοσιονομικούς κανόνες για τον δημόσιο τομέα συνολικά: τον «χρυσό κανόνα» στόχος του οποίου είναι να διασφαλισθεί ότι, κατά τη διάρκεια του οικονομικού κύκλου, η κυβέρνηση δανείζεται μόνο για να χρηματοδοτήσει καθαρές επενδύσεις, και όχι για να χρηματοδοτήσει τρέχουσες δαπάνες· και τον «κανόνα διατηρήσιμων επενδύσεων» με στόχο να παραμείνει το καθαρό χρέος του δημόσιου τομέα σε «σταθερό και συνετό επίπεδο» κάτω από το 40% του ΑΕΠ κατά τη διάρκεια του κύκλου. Στο πλαίσιο αυτό, το επικαιροποιημένο πρόγραμμα προβλέπει τη μείωση του ελλείμματος από 3,2% του ΑΕΠ το οικονομικό έτους 2003/04 σε τιμή κάτω από το όριο αναφοράς 3% το 2004/05 (βάσει του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης περίοδος αναφοράς για την αξιολόγηση των δημόσιων οικονομικών του Ηνωμένου Βασιλείου είναι το οικονομικό έτος). Στη συνέχεια το επικαιροποιημένο πρόγραμμα προβλέπει σταδιακή μείωση του ελλείμματος μεσοπρόθεσμα, αλλά μόνο ως το επίπεδο του 1,7% το 2008/09. Ο δείκτης δαπανών συνεχίζει να αυξάνεται σύμφωνα με τι προτεραιότητες της κυβερνητικής πολιτικής, περιλαμβανομένης αύξησης και των καθαρών επενδύσεων, αλλά η αναμενόμενη αύξηση του δείκτη εσόδων θα οδηγήσει σε συνολική βελτίωση του γενικού ισοζυγίου της κυβέρνησης. Οι προβλέψεις για το έλλειμμα το 2006/07 αναθεωρήθηκαν προς τα πάνω σε σχέση με την προηγούμενη επικαιροποίηση παρά τη μη ουσιώδη μεταβολή του μακροοικονομικού πλαισίου, ενώ διατηρήθηκαν για το 2007/08· συνεπώς, την πιο χαλαρή βραχυπρόθεσμη πορεία θα ακολουθήσει μετά το 2005/06 αυστηρότερη εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών σε σχέση με προηγούμενο πρόγραμμα.-  Οι κίνδυνοι για υψηλότερο έλλειμμα σε σχέση με τις προβλέψεις φαίνεται να εξισορροπούνται μεσοπρόθεσμα. Ειδικότερα για το οικονομικό έτος 2004/05, το έλλειμμα μπορεί να υπερβεί το 3% του ΑΕΠ. Τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μεσοπρόθεσμα υπάρχουν κίνδυνοι λόγω των σχετικά αισιόδοξων προβλέψεων σε ότι αφορά την ανάπτυξη το 2005 και της πιθανότητας ασθενέστερης ανάκαμψης των εσόδων, ιδιαίτερα από φόρους επιχειρήσεων. Ειδικά για την περίοδο κατά την οποία προβλέπεται μικρότερη αύξηση των δαπανών, από το 2006/07, ίσως η κυβέρνηση αντιμετωπίσει δυσκολίες στην προσαρμογή σε αυστηρότερους προϋπολογισμούς και χρησιμοποιήσει συσσωρευμένα μη διατεθέντα αποθεματικά. Ωστόσο, από το 2006-07 οι κίνδυνοι αυτοί αντισταθμίζονται από σχετικά συγκρατημένες μακροοικονομικές προβλέψεις.-  Ενόψει της αξιολόγησης των κινδύνων, ο δημοσιονομικός προσανατολισμός του προγράμματος δεν φαίνεται να παρέχει επαρκές περιθώριο ασφαλείας ώστε να μην υπερβεί το έλλειμμα το όριο 3% του ΑΕΠ με συνηθισμένες μακροοικονομικές διακυμάνσεις σε κάποιο σημείο της καλυπτόμενης περιόδου. Δεν επαρκεί για να διασφαλίσει τον μεσοπρόθεσμο στόχο του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης για σχεδόν ισοσκελισμένη δημοσιονομική θέση ως το 2009/10. Ταυτόχρονα, ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί ότι το επίπεδο του χρέους είναι σχετικά χαμηλό και τα προβλεπόμενα αποτελέσματα επηρεάζονται από την εφαρμογή του προαναφερθέντος σημαντικού προγράμματος επενδύσεων.-  Ο ακαθάριστος δείκτης χρέους προβλέπεται να αυξηθεί ελαφρώς κατά την περίοδο που καλύπτεται από το επικαιροποιημένο πρόγραμμα (κυρίως λόγω των ελλειμμάτων του πρωτογενούς ισοζυγίου), με ανώτατη τιμή κάτω από το 43% του ΑΕΠ το 2007-08, πολύ χαμηλότερα από την τιμή αναφοράς της συνθήκης 60% του ΑΕΠ.-  Το πρόγραμμα πραγματοποιεί επισκόπηση της διαρθρωτικής μεταρρύθμισης της κυβέρνησης μετά την προηγούμενη επικαιροποίηση, παρέχοντας πληροφορίες για μεταρρυθμίσεις στις αγορές εργασίας, προϊόντων και κεφαλαίων. Υπογραμμίζει επίσης περαιτέρω μέτρα για τη βελτίωση της ποιότητας των δημόσιων οικονομικών μέσω ενός μείζονος προγράμματος για την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας του δημόσιου τομέα, συνεκτικού με τις συστάσεις, που περιλαμβάνονται στους ΓΠΟΠ 2003-2005, που καλούσε τις αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου να διασφαλίσουν ότι οι δημόσιες υπηρεσίες που συνοδεύουν την προγραμματισμένη αύξηση των δαπανών «…… παρέχονται αποτελεσματικά, και διασφαλίζοντας τη σχέση κόστους-αποτελεσματικότητας». Η επικαιροποίηση σημειώνει επίσης σημαντικές συνεχιζόμενες προσπάθειες για τη βελτίωση της μέτρησης της παραγωγής του δημόσιου τομέα.-  Το Ηνωμένο Βασίλειο φαίνεται να είναι σε σχετικά ευνοϊκή θέση σε ότι αφορά τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημοσίων οικονομικών. Ο σχετικά χαμηλός δείκτης χρέους προς ΑΕΠ και η έμφαση που δίνουν οι αρχές του ΗΒ στις υφιστάμενες πολιτικές για την μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών είναι θετικά στοιχεία ως προς το θέμα αυτό. Η στρατηγική που περιγράφεται στο πρόγραμμα έχει κυρίως ως στόχο υψηλούς και σταθερούς ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης με υγιή και διατηρήσιμα δημόσια οικονομικά ως απαραίτητη προϋπόθεση. Δεδομένου ότι δεν μπορούν να αποκλεισθούν υψηλότερες δαπάνες για τους ηλικιωμένους, αφού υπάρχει πιθανότητα ανεπάρκειας των ιδιωτικών συντάξεων η οποία μπορεί να επηρεάσει τα δημόσια οικονομικά του ΗΒ, οι αρχές εισαγάγουν το Ταμείο Προστασίας των Συντάξεων, από τον Απρίλιο του 2005, με σκοπό να προστατεύσουν τους δικαιούχους ιδιωτικών συνταξιοδοτικών συστημάτων που θα καταστούν αφερέγγυα. Ωστόσο, η αποτελεσματικότα του εν λόγω σχεδίου θα πρέπει να διαπιστωθεί. Επιπλέον, η τήρηση των εγχώριων δημοσιονομικών κανόνων του ΗΒ συνεπάγεται ότι οποιαδήποτε αύξηση των δαπανών για δημόσιες συντάξεις (κατά μέσο όρο στη διάρκεια του κύκλου) πρέπει να χρηματοδοτηθεί από έσοδα ή αναδιάρθρωση των δαπανών. Ο σχετικά χαμηλός δείκτης φορολογίας του Ηνωμένου Βασιλείου αναμένεται να διευκολύνει την προσαρμογή τυχόν ανισορροπιών που μπορούν να προκύψουν μακροπρόθεσμα.-  Συνολικά, οι οικονομικές πολιτικές που περιγράφονται στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα συμφωνούν εν μέρει με τις συστάσεις για τα δημόσια οικονομικά του Ηνωμένου Βασιλείου, που περιείχε η επικαιροποίηση των ΓΠΟΠ, σύμφωνα με τις οποίες το ΗΒ μπορεί να βελτιώσει την κυκλικά προσαρμοσμένη δημοσιονομική του θέση επιτυγχάνοντας σχεδόν ισοσκελισμένο ή πλεονασματικό αποτέλεσμα μεσοπρόθεσμα. Για το 2004/05, δεν υπάρχουν ακόμη στοιχεία που να αποδεικνύουν σημαντική πρόοδο ενώ υπάρχει υψηλός βαθμός αβεβαιότητας τόσο για τις δαπάνες όσο και για τα έσοδα, με αποτέλεσμα τον προαναφερθέντα κίνδυνο το έλλειμμα να παραμείνει πάνω από το 3% του ΑΕΠ. Επιπλέον, η προβλεπόμενη ελαφρά επεκτατική πολιτική για το 2005/06 και ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός προσανατολισμός δεν συμφωνούν με τις συστάσεις των ΓΠΟΠ.-  Ενόψει των παραπάνω, θεωρείται ότι το Ηνωμένο Βασίλειο πρέπει να διασφαλίσει ότι το έλλειμμα θα είναι μικρότερο του 3% του ΑΕΠ το οικονομικό έτος 2004-05 σύμφωνα με το σχεδιασμό, και να βελτιώσει τα κυκλικά προσαρμοσμένα αποτελέσματα ώστε να διασφαλίσει την επίτευξη και τη διατήρηση μεσοπρόθεσμα σχεδόν ισοσκελισμένης ή πλεονασματικής δημοσιονομικής θέσης.Με βάση την αξιολόγηση αυτή, η Επιτροπή εξέδωσε την επισυναπτόμενη σύσταση για γνώμη του Συμβουλίου σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης του Ηνωμένου Βασιλείου και την υποβάλλει στο Συμβούλιο.Σύσταση γιαΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥκατ' εφαρμογή του άρθρου 9 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης του Ηνωμένου Βασιλείου, 2003/04 – 2009/10ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[4], και ιδίως το άρθρο 9 παράγραφος 3,τη σύσταση της Επιτροπής,Έπειτα από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΓΝΩΜΗ:1.  Στις 8 Μαρτίου 2005 το Συμβούλιο εξέτασε το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης του Ηνωμένου Βασιλείου, το οποίο καλύπτει την περίοδο 2003/04- 2009/10. Το πρόγραμμα αυτό συμμορφώνεται εν μέρει με τον αναθεωρημένο «κώδικα δεοντολογίας για το περιεχόμενο και τη μορφή των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης». Τα στοιχεία σχετικά με το σύνολο των δαπανών και των εσόδων δεν είναι εναρμονισμένα βάσει του ΕΣΟΛ95, ενώ τα στοιχεία που υποβάλλονται δεν παρουσιάζονται σύμφωνα με τους τυποποιημένους πίνακες που έχουν συμφωνηθεί βάσει του κώδικα δεοντολογίας. Το επικαιροποιημένο πρόγραμμα συνεχίζει επίσης να αντιμετωπίζει τα έσοδα από την πώληση συχνοτήτων κινητής τηλεφωνίας (UMTS), ως ετήσια ροή εσόδων, αντί για πώληση περιουσιακού στοιχείου και δεν παρέχει λεπτομερείς πληροφορίες ως προς τη σημασία τους σε σχέση με προβλέψεις για τα δημόσια οικονομικά. Συνεπώς, το Ηνωμένο Βασίλειο καλείται να συμμορφωθεί με τις προβλεπόμενες πληροφοριακές απαιτήσεις.2.  Tο πρόγραμμα περιέχει δύο διαφορετικά σενάρια για τις μακροοικονομικές και τις δημοσιονομικές προβλέψεις: Ένα «βασικό» μακροοικονομικό σενάριο και ένα σενάριο χαμηλότερης ανάπτυξης με τάση ανάπτυξης χαμηλότερη κατά 0,25 εκατοστιαίες μονάδες σε σχέση με τη βασική πρόβλεψη. Το σενάριο αυτό χρησιμοποιείται για τις προβλέψεις των δημοσίων οικονομικών. Το σενάριο χαμηλότερης ανάπτυξης θεωρείται συνεπώς ως σενάριο αναφοράς για την αξιολόγηση των δημοσιονομικών προβλέψεων, και αντικατοπτρίζει γενικά εύλογες παραδοχές. Το σενάριο προβλέπει αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ το 2005 κατά 3%, ελαφρώς χαμηλότερη από την αύξηση 3,5% το 2004, πριν επιβραδυνθεί σε 2,25% ως το 2007/08. Βάσει των διαθέσιμων πληροφοριών, υπάρχει κίνδυνος το 2005 η αύξηση του ΑΕΠ να είναι μικρότερη από τις προβλέψεις, δεδομένου ότι η προβλεπόμενη ανάπτυξη εμφανίζεται στο ανώτερο επίπεδο των τρεχουσών προβλέψεων. Ωστόσο, μεσοπρόθεσμα, η παραδοχή για την ανάπτυξη στην οποία βασίζονται οι προβλέψεις για τα δημόσια οικονομικά θεωρείται συνετή. Οι προβλέψεις του προγράμματος για τον πληθωρισμό θεωρούνται επίσης ρεαλιστικές.3.  Το πλαίσιο δημοσιονομικής πολιτικής του Ηνωμένου Βασιλείου βασίζεται σε δύο εγχώριους δημοσιονομικούς κανόνες για τον δημόσιο τομέα συνολικά: τον «χρυσό κανόνα» στόχος του οποίου είναι να διασφαλισθεί ότι, κατά τη διάρκεια του οικονομικού κύκλου, η κυβέρνηση δανείζεται μόνο για να χρηματοδοτήσει καθαρές επενδύσεις, και όχι για να χρηματοδοτήσει τρέχουσες δαπάνες· και τον «κανόνα διατηρήσιμων επενδύσεων» με στόχο να παραμείνει το καθαρό χρέος του δημόσιου τομέα σε «σταθερό και συνετό επίπεδο» κάτω από το 40% του ΑΕΠ κατά τη διάρκεια του κύκλου. Στο πλαίσιο αυτό, το επικαιροποιημένο πρόγραμμα προβλέπει τη μείωση του ελλείμματος από 3,2% του ΑΕΠ το οικονομικό έτους 2003/04 σε τιμή κάτω από το όριο αναφοράς 3% το 2004/05 (βάσει του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης περίοδος αναφοράς για την αξιολόγηση των δημόσιων οικονομικών του Ηνωμένου Βασιλείου είναι το οικονομικό έτος). Στη συνέχεια το επικαιροποιημένο πρόγραμμα προβλέπει σταδιακή μείωση του ελλείμματος μεσοπρόθεσμα, αλλά μόνο ως το επίπεδο του 1,7% το 2008/09. Ο δείκτης δαπανών συνεχίζει να αυξάνεται σύμφωνα με τι προτεραιότητες της κυβερνητικής πολιτικής, περιλαμβανομένης αύξησης και των καθαρών επενδύσεων, αλλά η αναμενόμενη αύξηση του δείκτη εσόδων θα οδηγήσει σε συνολική βελτίωση του γενικού ισοζυγίου της κυβέρνησης. Στο πλαίσιο των δαπανών υλοποιείται ένα σημαντικό πρόγραμμα δημόσιων επενδύσεων, με στόχο την αύξηση των καθαρών επενδύσεων της γενικής κυβέρνησης από 1,9% του ΑΕΠ το 2004/05 σε 2,4% το 2007/08. Οι προβλέψεις για το έλλειμμα το 2006/07 αναθεωρήθηκαν προς τα πάνω σε σχέση με την προηγούμενη επικαιροποίηση του 2003. Μετά το 2005/06, ωστόσο, οι μεσοπρόθεσμες προβλέψεις της επικαιροποίησης περιέχουν ελαφρώς ταχύτερη εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών σε σχέση με το προηγούμενο πρόγραμμα.4.  Υπάρχει κίνδυνος τα δημοσιονομικά αποτελέσματα να είναι χειρότερα βραχυπρόθεσμα από τις προβλέψεις. Ειδικότερα για το οικονομικό έτος 2004/05, το έλλειμμα μπορεί να υπερβεί το 3% του ΑΕΠ. Τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μεσοπρόθεσμα υπάρχουν κίνδυνοι λόγω των σχετικά αισιόδοξων προβλέψεων σε ό,τι αφορά την ανάπτυξη το 2005 και της πιθανότητας ασθενέστερης ανάκαμψης των εσόδων, ιδιαίτερα από φόρους επιχειρήσεων. Ειδικά για την περίοδο κατά την οποία προβλέπεται μικρότερη αύξηση των δαπανών από το 2006/07, ίσως η κυβέρνηση αντιμετωπίσει δυσκολίες στην προσαρμογή σε αυστηρότερους προϋπολογισμούς και χρησιμοποιήσει συσσωρευμένα μη διατεθέντα αποθεματικά. Ωστόσο, από το 2006-07 οι κίνδυνοι αυτοί αντισταθμίζονται από σχετικά συγκρατημένες μακροοικονομικές προβλέψεις.5.  Ενόψει της αξιολόγησης των κινδύνων, ο δημοσιονομικός προσανατολισμός του προγράμματος δεν φαίνεται να παρέχει επαρκές περιθώριο ασφάλειας για τη μη υπέρβαση του ορίου 3% του ΑΕΠ, με συνηθισμένες μακροοικονομικές διακυμάνσεις σε οποιοδήποτε σημείο της καλυπτόμενης περιόδου. Δεν αρκεί να διασφαλισθεί ότι επιτυγχάνεται ως το 2009/10 ο μεσοπρόθεσμος στόχος του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης για σχεδόν ισοσκελισμένη δημοσιονομική θέση. Ταυτόχρονα, ωστόσο πρέπει να σημειωθεί ότι ο δείκτης του χρέους είναι σχετικά χαμηλός και τα προβλεπόμενα ισοζύγια επηρεάζονται από την εφαρμογή των προαναφερθέντων σημαντικών προγραμμάτων δημόσιων επενδύσεων.6.  Ο δείκτης ακαθάριστου χρέους υπολογίζεται ότι έχει φθάσει το 39,5% του ΑΕΠ το 2003/04, πολύ κάτω από το όριο αναφοράς 60% του ΑΕΠ που προβλέπει η Συνθήκη. Tο πρόγραμμα προβλέπει ότι ο δείκτης χρέους θα αυξηθεί ελαφρώς κατά λιγότερο από δύο εκατοστιαίες μονάδες την περίοδο ως το 2009/10.7.  Το Ηνωμένο Βασίλειο φαίνεται να είναι σε σχετικά ευνοϊκή θέση σε ότι αφορά τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών του, παρά το προβλεπόμενο δημοσιονομικό κόστος από τη γήρανση του πληθυσμού. Ο σχετικά χαμηλός δείκτης χρέους προς ΑΕΠ και η έμφαση που δίνουν οι αρχές του ΗΒ στις υφιστάμενες πολιτικές για τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών αποτελούν θετικά στοιχεία προς την κατεύθυνση αυτή. Οι υψηλότερες δαπάνες για τους ηλικιωμένους δεν μπορούν να αποκλεισθούν δεδομένου ότι υπάρχει πιθανότητα τα ανεπαρκή αποθεματικά των ιδιωτικών συνταξιοδοτικών συστημάτων να επηρεάσουν τα δημόσια οικονομικά, αλλά οι αρχές εισάγουν ένα Ταμείο Προστασίας των Συντάξεων, από τον Απρίλιο του 2005, προκειμένου να προστατεύσουν τους δικαιούχους των ιδιωτικών συνταξιοδοτικών συστημάτων σε περίπτωση που αυτά καταστούν αφερέγγυα. Τα μέτρα αυτά είναι θετικά, αν και η αποτελεσματικότητά τους δεν έχει ακόμη δοκιμασθεί. Ο σχετικά χαμηλός συντελεστής φορολογίας του ΗΒ αναμένεται να διευκολύνει την προσαρμογή τυχόν ανισορροπιών που μπορούν να προκύψουν μακροπρόθεσμα.8.  Οι οικονομικές πολιτικές που περιλαμβάνει το πρόγραμμα συμφωνούν εν μέρει με τις συστάσεις για τα δημόσια οικονομικά που περιείχε για το Ηνωμένο Βασίλειο η επικαιροποίηση του 2004 των ΓΠΟΠ, σύμφωνα με τις οποίες συνιστάται στο ΗΒ «να καταβάλει κάθε προσπάθεια για την αποφυγή υπερβολικού ελλείμματος, να βελτιώσει την κυκλικά προσαρμοσμένη δημοσιονομική του θέση, να εξυγιάνει τα δημόσια οικονομικά του, σε συνδυασμό με δημοσιονομικό αποτέλεσμα σχεδόν ισοσκελισμένο ή πλεονασματικό μεσοπρόθεσμα». Για το 2004/05, υπάρχει κίνδυνος για έλλειμμα υψηλότερο από το 3% του ΑΕΠ. Επιπλέον, η ελαφρά επεκτατική πολιτική που σχεδιάζεται για το 2005/06 και ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός προσανατολισμός δεν συμφωνούν με τις συστάσεις των ΓΠΟΠ.* * *Ενόψει της παραπάνω αξιολόγησης, το Συμβούλιο έχει τη γνώμη ότι το Ηνωμένο Βασίλειο πρέπει: (i) να διασφαλίσει έλλειμμα κάτω από το 3% του ΑΕΠ το οικονομικό έτος 2004/05 σύμφωνα με το σχεδιασμό και (ii) να βελτιώσει τα κυκλικά προσαρμοσμένα αποτελέσματα ώστε να διασφαλίσει ότι θα επιτύχει και θα διατηρήσει μεσοπρόθεσμα δημοσιονομική θέση σχεδόν ισοσκελισμένη ή πλεονασματική.Σύγκριση βασικών μακροοικονομικών και δημοσιονομικών προβλέψεων1. Βασική μακροοικονομική πρόβλεψη | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 |Πραγματικό ΑΕΠ – βασική πρόβλεψη (% μεταβολή) | ΠΣ 12/2004 | 3¼ | 3 - 3½ | 2½ - 3 | 2¼ -2¾ | μ.δ. |COM | 3,3 | 2,8 | 2,8 | μ.δ. | μ.δ. |ΠΣ 12/2003 | 3 - 3½ | 3 - 3½ | 2½ - 3 | μ.δ. | μ.δ. |Πληθωρισμός ΕΝΔΤΚ (%) | ΠΣ 12/2004 | 1¼ | 1¾ | 2 | 2 | μ.δ. |COM | 1,4 | 1,9 | 2,0 | μ.δ. | μ.δ. |ΠΣ 12/2003 | 1¾ | 2 | 2 | μ.δ. | μ.δ. |2. Μακροοικονομική πρόβλεψη για τα δημόσια οικονομικά | 2004/05 | 2005/06 | 2006/07 | 2007/08 | 2008/09 |Πραγματικό ΑΕΠ – δημόσια οικονομικά 2 (% μεταβολή) | ΠΣ 12/2004 | 3¼ | 3 | 2½ | 2¼ | 2¼ |COM 3 | 3,3 | 2,8 | 2,8 | μ.δ. | μ.δ. |ΠΣ 12/2003 | 3¼ | 2¾ | 2½ | 2¼ | 2¼ |Πληθωρισμός ΕΝΔΤΚ (%) | ΠΣ 12/2004 | 1¼ | 1¾ | 2 | 2 | 2 |COM 3 | 1,4 | 1,9 | 2,0 | μ.δ. | μ.δ. |ΠΣ 12/2003 | 1¾ | 2 | 2 | 2 | 2 |Αποτέλεσμα γενικής κυβέρνησης4 (% ΑΕΠ) | ΠΣ 12/2004 | -2,9 | -2,8 | -2,3 | -2,1 | -1,7 |COM 3 | -2,8 | -2,6 | -2,4 | μ.δ. | μ.δ. |ΠΣ 12/2003 | -2,7 | -2,5 | -2,2 | -2,1 | -1,9 |Πρωτογενές αποτέλεσμα 5 (% ΑΕΠ) | ΠΣ 12/2004 | -0,9 | -0,7 | -0,2 | -0,1 | μ.δ. |COM 3 | -0,9 | -0,6 | -0,4 | μ.δ. | μ.δ. |ΠΣ 12/2003 | -0,5 | -0,4 | μ.δ. | μ.δ. | μ.δ. |Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα (% ΑΕΠ) | ΠΣ 12/2004 | -2,8 | -2,9 | -2,3 | -2,0 | -1,6 |COM 3 | -2,7 | -2,4 | -2,1 | μ.δ. | μ.δ. |ΠΣ 12/2003 1 | -2,4 | -2,4 | -2,2 | -2,0 | -1,8 |Ακαθάριστο δημόσιο χρέος (% ΑΕΠ) | ΠΣ 12/2004 | 40,9 | 41,8 | 42,4 | 42,8 | 42,8 |COM 3 | 40,4 | 40,9 | 41,2 | μ.δ. | μ.δ. |ΠΣ 12/2003 | 40,2 | 40,8 | 41,1 | 41,4 | 41,5 |Σημείωση: 1 Υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής βάσει των πληροφοριών του προγράμματος. 2 Πρόβλεψη για το ΑΕΠ που χρησιμοποιείται για τα δημόσια οικονομικά, για δυνητική τάση αύξησης του ΑΕΠ χαμηλότερη κατά 0,25 εκατοστιαίες μονάδες σε σχλεση με τη βασική πρόβλεψη. 3 Τα στοιχεία της Επιτροπής αναφέρονται σε ημερολογιακό έτος (για παράδειγμα το ημερολογιακό έτος 2004 αντιστοιχεί στο οικονομικό έτος 2004/05). 4 Οι αρχές του ΗΒ περιλαμβάνουν στις προβλέψεις τους για το αποτέλεσμα της γενικής κυβέρνησης, ετήσια έσοδα περίπου 1,4 δισεκατομμυρίων λιρών από την πώληση αδειών κινητής τηλεφωνίας (UMTS) το 2000. Η σχετική προσαρμογή ώστε οι προβλέψεις να αντιστοιχούν σε EDP ισοδυναμεί με την αφαίρεση περίπου 0,1 εκατοστιαίας μονάδας από το αποτέλεσμα (δηλαδή αντίστοιχη αύξηση του ελλείμματος) κάθε έτος. Όλα τα στοιχεία του παρόντος πίνακα δίνονται μετά την προσαρμογή που πραγματοποίησαν οι υπηρεσίες της Επιτροπής στα στοιχεία της επικαιροποίησης. 5 Οι αρχές του ΗΒ υποβάλλουν πρωτογενή αποτελέσματα που αποκλείουν τους καθαρούς τόκους αντί τις πληρωμές τόκων όπως κάνει η Επιτροπή. Τα στοιχεία του πίνακα έχουν υπολογισθεί εκ νέου από τις υπηρεσίες της Επιτροπής, βάσει των στοιχείων του πίνακα 4.4 του επικαιροποιημένου προγράμματος. Πηγές: Πρόγραμμα σύγκλισης (ΠΣ)· οικονομικές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής φθινόπωρο 2004 (COM)· υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής. |[1] ΕΕ L 209, 2.8.1997. Όλα τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο είναι διαθέσιμα στον εξής δικτυακό τόπο: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.[2] Αναθεωρημένη γνώμη της Οικονομικής και Δημοσιονομικής Επιτροπής σχετικά με το περιεχόμενο και τη μορφή τωνπρογραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης, που εγκρίθηκε στο Συμβούλιο Ecofin στις 10.7.2001.[3] COM(2002) 668, 27.11.2002.[4] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1 Τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.