Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου

|

52007SC0723

Σύσταση για γνωμη του Συμβουλιου σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 για το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Αυστρίας, 2006-2010  /* SEC/2007/0723 τελικό */

	[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |Βρυξέλλες, 30.5.2007SEC(2007) 723 τελικόΣύσταση γιαΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 για το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Αυστρίας, 2006-2010(υποβληθείσα από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ1. Γενικο πλαισιοΤο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουλίου 1998, βασίζεται στο στόχο της επίτευξης υγιών δημόσιων οικονομικών ως μέσου ενίσχυσης των προϋποθέσεων για σταθερότητα των τιμών και ισχυρή διατηρήσιμη ανάπτυξη που ευνοούν τη δημιουργία απασχόλησης. Η μεταρρύθμιση του Συμφώνου το 2005, αφενός, αναγνώριζε τη χρησιμότητά του για την εδραίωση της δημοσιονομικής πειθαρχίας, αφετέρου δε, αποσκοπούσε στην ενίσχυση της αποτελεσματικότητας και των οικονομικών του ερεισμάτων, καθώς και στη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών.Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[1], ο οποίος αποτελεί μέρος του Συμφώνου Ανάπτυξης και Σταθερότητας, ορίζει ότι τα κράτη μέλη υποβάλλουν υποχρεωτικά, στο Συμβούλιο και την Επιτροπή, προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης, καθώς και ετήσιες επικαιροποιήσεις τους (τα κράτη μέλη που έχουν ήδη υιοθετήσει το ενιαίο νόμισμα υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σταθερότητας, ενώ τα κράτη μέλη που δεν το έχουν υιοθετήσει ακόμη υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σύγκλισης). Το πρώτο πρόγραμμα σταθερότητας της Αυστρίας υποβλήθηκε το Νοέμβριο του 1998. Κατ’ εφαρμογή του κανονισμού, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη για το πρόγραμμα στις 18 Ιανουαρίου 1999 βάσει σύστασης της Επιτροπής και μετά από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή. Βάσει της ίδιας διαδικασίας, τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης αξιολογούνται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και εξετάζονται από την προαναφερθείσα επιτροπή, ενώ ενδέχεται να εξεταστούν και από το Συμβούλιο.2. Ιστορικό για την Αξιολόγηση του επικαιροποιημενου προγραμματοςΗ Επιτροπή εξέτασε το πλέον πρόσφατο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Aυστρίας, που υποβλήθηκε στις 29 Mαρτίου 2007, και εξέδωσε σύσταση για την έκδοση γνώμης του Συμβουλίου επ' αυτού (βλ. πλαίσιο για τα κυριότερα σημεία της αξιολόγησης).Για να καθορισθεί το πλαίσιο εντός του οποίου αξιολογείται η δημοσιονομική στρατηγική του επικαιροποιημένου προγράμματος σταθερότητας, στις παραγράφους που ακολουθούν περιγράφονται συνοπτικά τα εξής:1.  οι οικονομικές και δημοσιονομικές επιδόσεις κατά την τελευταία δεκαετία2.  η πλέον πρόσφατη αξιολόγηση της κατάστασης της χώρας βάσει του προληπτικού σκέλους του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης (περίληψη της γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας), και3.  η αξιολόγηση της Επιτροπής σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Σεπτεμβρίου 2006.2.1. Πρόσφατες οικονομικές και δημοσιονομικές επιδόσειςΚατά την τελευταία δεκαετία οι οικονομικές επιδόσεις της Αυστρίας χαρακτηρίστηκαν από σταθερή ανάπτυξη ελαφρά υψηλότερη του μέσου όρου της ζώνης του ευρώ και την έλλειψη σημαντικών στρεβλώσεων. Η αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ, που οφειλόταν κυρίως στις εξαγωγές, επιβραδύνθηκε σημαντικά κατά την περίοδο 2001-2003, γεγονός που αντανακλά τη γενικότερη οικονομική εξασθένηση, και ειδικότερα αυτή της ζώνης του ευρώ. Χάρη στη γεωγραφική της θέση, η Αυστρία μπόρεσε να δρέψει σημαντικά οφέλη από τη σύσφιγξη των δεσμών με την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη και ειδικότερα από την προσχώρηση των γειτονικών της χωρών στην ΕΕ. Η χώρα παρουσίασε ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά ανεργίας και πληθωρισμού στη ζώνη του ευρώ. Χάρη στο συναινετικό και ιδιαίτερα συγκεντρωτικό χαρακτήρα της πάγιας πολιτικής της για τον καθορισμό των μισθών, η Αυστρία κατάφερε να μειώσει το κόστος της εργασίας ανά μονάδα προϊόντος με ταχύτερο ρυθμό από το μέσο όρο των μελών της ζώνη του ευρώ, γεγονός που βελτίωσε σημαντικά την ανταγωνιστικότητα της χώρας.Όσον αφορά τα δημόσια οικονομικά, η Αυστρία κατέβαλε την τελευταία δεκαετία σημαντικές προσπάθειες εξυγίανσης, μειώνοντας το υψηλό δημοσιονομικό έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης από τα μέσα της δεκαετίας του ΄90, επιτυγχάνοντας ισοσκελισμένη θέση το 2001, αλλά επανεμφανίζοντας μικρό έλλειμμα στα επόμενα έτη. Μολονότι έχουν πραγματοποιηθεί σημαντικές μεταρρυθμίσεις στους τομείς της δημόσιας διοίκησης, των συντάξεων και της υγείας με στόχο τη μείωση του ελλείμματος της γενικής κυβέρνησης, οι συγκεκριμένοι τομείς παρουσιάζουν ακόμα περιθώρια βελτίωσης .2.2. Η αξιολόγηση που περιλαμβάνεται στη γνώμη του Συμβουλίου σχετικά με το προηγούμενο πρόγραμμαΣτις 14 Φεβρουαρίου 2006 το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη σχετικά με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας για την περίοδο 2005-2008. Το Συμβούλιο εξέφρασε την ικανοποίησή του για τη φιλόδοξη διαρθρωτική προσαρμογή η οποία σχεδιάζεται για την περίοδο του προγράμματος, αλλά κάλεσε την Αυστρία να διασφαλίσει την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου στόχου του προγράμματος μέχρι τα τέλη της περιόδου που καλύπτει η επικαιροποίηση, με την περαιτέρω συγκεκριμενοποίηση και εφαρμογή των αναγκαίων μέτρων για τη στήριξη της δημοσιονομικής εξυγίανσης η οποία έχει προγραμματισθεί για τα δύο τελευταία έτη του προγράμματος.2.3. Η αξιολόγηση της Επιτροπής σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Σεπτεμβρίου 2006Η έκθεση εφαρμογής του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων της Αυστρίας, που καταρτίστηκε στο πλαίσιο της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση, υποβλήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2006. Το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Αυστρίας προσδιορίζει επτά στρατηγικούς τομείς προτεραιότητας: διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών, Ε&Α και καινοτομία, υποδομές, διεθνής ανταγωνιστικότητα, περιβάλλον, αγορά εργασίας και εκπαίδευση και κατάρτιση.Η αξιολόγηση του εν λόγω προγράμματος από την Επιτροπή (που εκδόθηκε στο πλαίσιο της ετήσιας έκθεσης προόδου του Δεκεμβρίου του 2006 [2] ) έδειξε ότι η Αυστρία έχει προχωρήσει σημαντικά όσον αφορά την εφαρμογή του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων, ιδίως στον τομέα της μικροοικονομίας. Αφού προσδιόρισε τις αρετές και τις αδυναμίες του προγράμματος, η Επιτροπή συνέστησε στην Αυστρία να λάβει μέτρα στον τομέα της απασχόλησης, ιδίως της δια βίου μάθησης, του συστήματος φόρων-παροχών και της επαγγελματικής κατάρτισης των νέων. Επιπλέον, θεωρήθηκε σημαντικό για την Αυστρία να επιτύχει, μεταξύ άλλων, την ισοσκέλιση του προϋπολογισμού της το 2008.Πλαίσιο: Κυριότερα σημεία της αξιολόγησης Όπως απαιτεί το άρθρο 5 παράγραφος 1 (για τα προγράμματα σταθερότητας) και το άρθρο 9 παράγραφος 1 (για τα προγράμματα σύγκλισης) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, κατά την αξιολόγηση εξετάζεται: αν είναι ευλογοφανείς οι οικονομικές παραδοχές στις οποίες βασίζεται το πρόγραμμα, ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος (ΜΔΣ) που καθόρισε το κράτος μέλος και αν η πορεία προσαρμογής για την επίτευξη του στόχου αυτού είναι κατάλληλη, αν τα μέτρα που λαμβάνονται ή/και προτείνονται για την τήρηση της πορείας προσαρμογής επαρκούν για την επίτευξη του ΜΔΣ κατά τη διάρκεια του οικονομικού κύκλου, κατά την αξιολόγηση της πορείας προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ, αν καταβάλλεται μεγαλύτερη προσπάθεια προσαρμογής σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας, ενώ η προσπάθεια μπορεί να είναι πιο περιορισμένη σε περιόδους δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας και, για τη ζώνη του ευρώ και τα κράτη μέλη του ΜΣΙ ΙΙ, αν το κράτος μέλος προβλέπει ετήσια βελτίωση του κυκλικά προσαρμοσμένου αποτελέσματος, μείον έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα, ίση προς 0,5% του ΑΕΠ ως ένδειξη προόδου για την επίτευξη του ΜΔΣ του, κατά τον προσδιορισμό της πορείας προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ (για κράτη μέλη που δεν τον έχουν ακόμη επιτύχει) ή την προσωρινή απόκλιση από αυτόν (για κράτη μέλη που τον έχουν επιτύχει), αν εφαρμόζονται μείζονες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που οδηγούν άμεσα στην εξοικονόμηση πόρων μακροπρόθεσμα (μεταξύ άλλων, μέσω της αύξησης της δυνητικής ανάπτυξης) και, ως εκ τούτου, έχουν απτά αποτελέσματα για τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών (υπό τον όρο ότι εξασφαλίζεται κατάλληλο περιθώριο ασφαλείας σε σχέση με την τιμή αναφοράς 3% του ΑΕΠ και εφόσον η δημοσιονομική θέση αναμένεται να επανέλθει στα επίπεδα του ΜΔΣ εντός της περιόδου του προγράμματος), με ιδιαίτερη προσοχή στις μεταρρυθμίσεις του συνταξιοδοτικού συστήματος για την εισαγωγή πολυπυλωνικού συστήματος που περιλαμβάνει έναν υποχρεωτικό και πλήρως κεφαλαιοποιητικό πυλώνα, αν οι οικονομικές πολιτικές του κράτους μέλους παρουσιάζουν συνοχή με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών. Η ευλογοφάνεια των μακροοικονομικών παραδοχών του προγράμματος αξιολογείται με βάση τις εαρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2007, καθώς και την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία για την εκτίμηση του δυνητικού προϊόντος και των κυκλικά προσαρμοσμένων αποτελεσμάτων. Η αξιολόγηση της συνοχής με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών πραγματοποιείται με βάση τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών στον τομέα των δημόσιων οικονομικών όπως αυτοί περιλαμβάνονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008. Κατά την αξιολόγηση εξετάζεται επίσης: η εξέλιξη του δείκτη χρέους και οι προοπτικές της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών τα οποία, σύμφωνα με την έκθεση του Συμβουλίου της 20ής Μαρτίου 2005 για τη «Βελτίωση της εφαρμογής του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης», πρέπει να αποτελούν αντικείμενο «αρκετής προσοχής […] κατά την εποπτεία των δημοσιονομικών θέσεων». Σε ανακοίνωση της Επιτροπής, της 12ης Οκτωβρίου 2006, περιγράφεται η προσέγγιση που πρέπει να τηρείται κατά την αξιολόγηση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας[3], ο βαθμός συνοχής με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων που υπέβαλε το κράτος μέλος στο πλαίσιο της στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση. Στο διαβιβαστικό σημείωμα της 7ης Ιουνίου 2005 προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών για την περίοδο 2005-2008, το Συμβούλιο ΕCOFIN δήλωσε ότι τα εθνικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων πρέπει να παρουσιάζουν συνοχή με τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης, η συμμόρφωση με τον κώδικα δεοντολογίας[4] ο οποίος, μεταξύ άλλων, προβλέπει μια κοινή διάρθρωση και τυποποιημένους πίνακες δεδομένων για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης. |-  Σύσταση γιαΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 για το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Αυστρίας, 2006-2010ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[5], και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 3,τη σύσταση της Επιτροπής,Έπειτα από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΓΝΩΜΗ:4.  Στις [9 Ιουλίου 2007] το Συμβούλιο εξέτασε το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Αυστρίας, που καλύπτει την περίοδο 2006-2010. Μετά τις βουλευτικές εκλογές τον Οκτώβριο του 2006, η νέα κυβέρνηση που σχηματίστηκε τον Ιανουάριο του 2007 κατέθεσε στο Κοινοβούλιο στις 29 Μαρτίου 2007 το δίδυμο προϋπολογισμό για το 2007/2008. Το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας υποβλήθηκε την ίδια ημερομηνία, δυόμιση μήνες μετά τη λήξη της προθεσμίας της 15 ης Δεκεμβρίου που είχε ορισθεί για την Αυστρία στον κώδικα δεοντολογίας.5.  Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζεται το πρόγραμμα προβλέπει επιβράδυνση της αύξησης του πραγματικού ΑΕΠ από το ανώτατο συγκυριακό επίπεδο του 3,1 % το 2006 σε 2½% κατά μέσο όρο για το υπόλοιπο της περιόδου του προγράμματος. Με βάση τις διαθέσιμες σήμερα πληροφορίες, το σενάριο αυτό φαίνεται να βασίζεται σε κάπως επιφυλακτικές αναπτυξιακές παραδοχές μέχρι το 2008, δεδομένου ότι τα πρόσφατα στοιχεία δείχνουν κάπως εντονότερη ανάπτυξη. Για τα τελευταία έτη της περιόδου του προγράμματος, η πρόβλεψη θεωρείται ευλογοφανής, ακόμη και αν οι ρυθμοί ανάπτυξης είναι ελαφρά υψηλότεροι από τη μέση δυνητική αύξηση που υπολόγισαν οι υπηρεσίες της Επιτροπής. Οι προβλέψεις του προγράμματος για τον πληθωρισμό κρίνονται ρεαλιστικές.6.  Το 2006 το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης ανήλθε στο 1,1% του ΑΕΠ, ενώ ο στόχος στην προηγούμενη επικαιροποίηση του προγράμματος σταθερότητας ήταν 1,7% του ΑΕΠ. Το βελτιωμένο αυτό αποτέλεσμα σε σχέση με το στόχο οφείλεται σε συγκυριακές εξελίξεις καλύτερες των αναμενόμενων. Μολονότι ο δείκτης εσόδων προς το ΑΕΠ μειώθηκε ελαφρά σε σχέση με το προηγούμενο έτος, τελικά υπερέβη το στόχο κατά ποσοστό μεγαλύτερο του 1 εκατοστιαίες μονάδες . Αυτή η υψηλότερη της αναμενόμενης αύξηση του ΑΕΠ συνέβαλε στη μείωση του δείκτη δαπανών σε σχέση με το προηγούμενο έτος. Ωστόσο, ο δείκτης δαπανών αυξήθηκε περισσότερο από ½ εκατοστιαίες μονάδες σε σχέση με το στόχο, το οποίο αποτελεί ένδειξη ότι η εκτέλεση του προϋπολογισμού δεν ήταν όσο αυστηρή έπρεπε.7.  Ο κυριότερος στόχος της δημοσιονομικής στρατηγικής είναι να επιτευχθεί ισοσκελισμένος προϋπολογισμός κατά τη διάρκεια του κύκλου με το να αξιοποιηθούν τα οφέλη της διοικητικής μεταρρύθμισης, ενώ ταυτόχρονα ενισχύονται οι δαπάνες σε διάφορες κατηγορίες. Σε σύγκριση με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα, αυτό φαίνεται από την αναβολή της δημοσιονομικής εξυγίανσης στα τελευταία έτη της περιόδου του προγράμματος. Το επικαιροποιημένο πρόγραμμα προβλέπει ότι η θέση της γενικής κυβέρνησης θα βελτιωθεί, και από έλλειμμα 1,1% του ΑΕΠ το 2006 θα παρουσιάσει πλεόνασμα 0,4% το 2010. Η εξυγίανση, που έχει μετατεθεί στα τελευταία δύο έτη της περιόδου του προγράμματος, προβλέπεται να βασισθεί στις δαπάνες, κυρίως με τη συγκράτηση των κοινωνικών δαπανών και τη σταδιακή εξάλειψη ορισμένων ειδικών δαπανών. Σε σύγκριση με το προηγούμενο πρόγραμμα, η νέα επικαιροποίηση μεταθέτει περαιτέρω τη σχεδιαζόμενη προσαρμογή βασιζόμενη σε ένα γενικά ευνοϊκότερο μακροοικονομικό σενάριο.8.  Η αναβολή της δημοσιονομικής προσαρμογής φαίνεται επίσης και στο διαρθρωτικό αποτέλεσμα (δηλαδή το κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα, μη συμπεριλαμβανομένων των τυχόν έκτακτων και λοιπών προσωρινών μέτρων), το οποίο υπολογίζεται με βάση την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία και βελτιώνεται με ιδιαίτερα αργό ρυθμό από έλλειμμα περίπου 1% του ΑΕΠ το 2006 σε ελαφρό πλεόνασμα μόνο κατά το τέλος της περιόδου του προγράμματος. Σύμφωνα με το πρόγραμμα, το προφίλ της προσαρμογής επηρεάζεται από την αγορά στρατιωτικού εξοπλισμού στην περίοδο 2007-2009, που σε αντίθεση με τις εαρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής, κρίνεται ως έκτακτο μέτρο που αυξάνει το έλλειμμα. Όπως και στην προηγούμενη επικαιροποίηση του προγράμματος σταθερότητας, ο μεσοπρόθεσμος στόχος για τη δημοσιονομική θέση (ΜΔΣ) που παρουσιάζεται στο πρόγραμμα είναι η επίτευξη ισοσκελισμένης θέσης σε διαρθρωτική βάση. Ωστόσο, το πρόγραμμα επιδιώκει τη σχεδόν επίτευξη του ΜΔΣ μέχρι το 2009 και την ελαφριά υπέρβασή του το 2010 και όχι την επίτευξή του ήδη το 2008, όπως το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα. Δεδομένου ότι ο ΜΔΣ είναι απαιτητικότερος από το ελάχιστο ενδεικτικό όριο (που εκτιμάται σε έλλειμμα περίπου 1½% του ΑΕΠ), η επίτευξή του θα επιτρέψει την εξασφάλιση του περιθωρίου ασφαλείας κατά του κινδύνου εμφάνισης υπερβολικού ελλείμματος. Ο ΜΔΣ βρίσκεται εντός του φάσματος που προβλέπεται για τα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ και του ΜΣΙ II στο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης και στον κώδικα δεοντολογίας και αντανακλά επαρκώς το δείκτη χρέους και τη μέση αύξηση της δυνητικής παραγωγής σε μακροπρόθεσμη βάση.9.  Οι κίνδυνοι για τις δημοσιονομικές προβλέψεις του προγράμματος κρίνονται σε γενικές γραμμές ισορροπημένοι για το 2007 και το 2008 αλλά για το 2009 και το 2010 τα δημοσιονομικά αποτελέσματα ενδέχεται να είναι δυσμενέστερα από τις προβλέψεις, παρά τις ευλογοφανείς μακροοικονομικές παραδοχές. Πράγματι, ο δείκτης δαπανών προς το ΑΕΠ προβλέπεται να παρουσιάσει σημαντική πτώση κατά τα τελευταία δύο έτη. Η εξάλειψη ειδικών δαπανών, ιδίως αυτών για στρατιωτικό εξοπλισμό, και οι περικοπές δαπανών για τα επιδόματα ανεργίας και τις συντάξεις ως αποτέλεσμα της μεταρρύθμισης του συνταξιοδοτικού συστήματος του 2004, αναμένεται να συμβάλουν στη μείωση του δείκτη δαπανών κατά τα τελευταία έτη. Από την άλλη πλευρά, κατά την περίοδο του προγράμματος θα πραγματοποιηθούν πρόσθετες δαπάνες στους τομείς της εκπαίδευσης, της Ε&Α και των υποδομών, ενώ τα αναμενόμενα κέρδη από τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας στη δημόσια διοίκηση παραμένουν αβέβαια. Τέλος, το πρόγραμμα αναφέρει την πιθανότητα περαιτέρω φορολογικών μειώσεων που θα χρηματοδοτηθούν από τις σχεδιαζόμενες περικοπές δαπανών.10.  Λαμβάνοντας υπόψη αυτήν την αξιολόγηση των κινδύνων, ο δημοσιονομικός προσανατολισμός του προγράμματος ενδέχεται να μην επαρκεί για την επίτευξη του ΜΔΣ μέχρι το 2010, όπως προβλέπεται στο πρόγραμμα. Με βάση τις εαρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής το διαρθρωτικό έλλειμμα θα αυξηθεί το 2007 και το 2008. Ωστόσο, εξασφαλίζονται επαρκή περιθώρια ασφάλειας έναντι μιας υπέρβασης της τιμής αναφοράς του 3% του ΑΕΠ υπό συνθήκες κανονικών μακροοικονομικών διακυμάνσεων σε όλη τη διάρκεια του προγράμματος. Ο ρυθμός προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ που προβλέπει το πρόγραμμα είναι ανεπαρκής και θα πρέπει να ενισχυθεί, ειδικά για το 2007 και το 2008, ώστε να εναρμονισθεί με το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο προσδιορίζει ότι, για τη ζώνη του ευρώ και τα κράτη μέλη του ΜΣΙ II, η ετήσια βελτίωση του διαρθρωτικού αποτελέσματος θα πρέπει να είναι ίση προς 0,5% του ΑΕΠ για να θεωρηθεί ως ένδειξη προόδου και ότι πρέπει να καταβάλλεται μεγαλύτερη προσπάθεια προσαρμογής σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας και ότι η προσπάθεια αυτή μπορεί να είναι μικρότερη σε περιόδους δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας. Πιο συγκεκριμένα, μεταξύ 2007 και 2009, όταν η οικονομική συγκυρία αναμένεται να είναι ευνοϊκή για την Αυστρία, η σχεδιαζόμενη βελτίωση του διαρθρωτικού αποτελέσματος είναι περιορισμένη. Το συμπέρασμα αυτό δεν αλλάζει ακόμη και αν θεωρηθεί ότι η αγορά στρατιωτικού εξοπλισμού συνιστά έκτακτο μέτρο που αυξάνει το έλλειμμα, όπως αναφέρεται στο πρόγραμμα.11.  Υπολογίζεται ότι το 2006 το ακαθάριστο δημόσιο χρέος μειώθηκε σε 62,2 % του ΑΕΠ, παραμένει δηλαδή ανώτερο του 60 % του ΑΕΠ, που αποτελεί την τιμή αναφοράς βάσει της Συνθήκης. Το πρόγραμμα προβλέπει ότι ο δείκτης χρέους θα μειωθεί κάτω της τιμής αναφοράς μέχρι το 2008 και ότι θα μειωθεί περαιτέρω σε 56.8 % του ΑΕΠ το τελευταίο έτος της περιόδου του προγράμματος. Λαμβάνοντας υπόψη την αξιολόγηση των κινδύνων, ο δείκτης χρέους θεωρείται ότι μειώνεται σε επαρκή βαθμό για την επίτευξη της τιμής αναφοράς κατά την αρχή της περιόδου του προγράμματος, και προβλέπεται να την πλησιάσει μέχρι το 2007.12.  Ο μακροπρόθεσμος δημοσιονομικός αντίκτυπος της δημογραφικής γήρανσης στην Αυστρία είναι κατά πολύ χαμηλότερος του κοινοτικού μέσου όρου και οι συνταξιοδοτικές δαπάνες ως ποσοστό του ΑΕΠ προβλέπεται μακροπρόθεσμα να μειωθούν ως αποτέλεσμα της σημαντικής συγκράτησης των δαπανών που αναμένεται από τη συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση του 2004. Εξάλλου, η αρχική δημοσιονομική κατάσταση, η οποία χαρακτηρίζεται από διαρθρωτικό πρωτογενές πλεόνασμα, συμβάλλει στην άμβλυνση του μακροπρόθεσμου δημοσιονομικού αντίκτυπου της δημογραφικής γήρανσης. Η αύξηση των πρωτογενών πλεονασμάτων μεσοπρόθεσμα, όπως προαναγγέλλεται στο πρόγραμμα, καθώς και η αύξηση του ποσοστού απασχόλησης των μεγαλύτερης ηλικίας εργαζομένων θα συμβάλουν στη μείωση των κινδύνων όσον αφορά τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών. Συνολικά, η Αυστρία φαίνεται να διατρέχει μικρό κίνδυνο όσον αφορά τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών της.13.  Το πρόγραμμα σταθερότητας δεν περιλαμβάνει ποιοτική αξιολόγηση του συνολικού αντίκτυπου της έκθεσης για την εφαρμογή του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων του Σεπτεμβρίου 2006 στο πλαίσιο της μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής στρατηγικής. Επιπλέον, δεν παρέχει συστηματικές πληροφορίες σχετικά με το δημοσιονομικό κόστος ή την εξοικονόμηση πόρων που συνδέονται άμεσα με τις κυριότερες μεταρρυθμίσεις του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων, στις δε δημοσιονομικές προβλέψεις δεν λαμβάνονται ρητά υπόψη οι επιπτώσεις που θα έχουν για τα δημόσια οικονομικά οι δράσεις που προβλέπονται στο εν λόγω εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Τα μέτρα στον τομέα των δημόσιων οικονομικών που αναφέρονται στο πρόγραμμα σταθερότητας φαίνεται ότι αντιστοιχούν στα μέτρα που προβλέπονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Πιο συγκεκριμένα, και στα δύο προγράμματα προσδιορίζονται οι πόροι που αναμένεται να εξοικονομηθούν από τη διοικητική μεταρρύθμιση καθώς και η αύξηση των δαπανών για Ε&Α.14.  Η δημοσιονομική στρατηγική του προγράμματος συμβαδίζει εν μέρει με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών, που περιλαμβάνονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008.15.  Σε ό,τι αφορά τις απαιτήσεις δεδομένων που καθορίζονται στον κώδικα δεοντολογίας για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης, το πρόγραμμα παρέχει όλα τα υποχρεωτικά και τα περισσότερα από τα προαιρετικά δεδομένα[6].Το γενικό συμπέρασμα είναι ότι, σε ένα πλαίσιο δυναμικών αναπτυξιακών προοπτικών, το πρόγραμμα προβλέπει αργή πρόοδο για την επίτευξη του ΜΔΣ μέσω μιας σχετικά όψιμης προσαρμογής βάση κυρίως της συγκράτησης των δαπανών που όμως δεν προσδιορίζεται με ακρίβεια. Υπάρχει ο κίνδυνος να μην επιτευχθούν οι δημοσιονομικοί στόχοι μετά το 2008 ούτε ο ΜΔΣ στο τέλος της περιόδου του προγράμματος. Το δημόσιο χρέος θα πλησιάσει την τιμή αναφοράς του 60% του ΑΕΠ το 2007 και θα συνεχίσει να μειώνεται κατά τα επόμενα έτη.Λαμβάνοντας υπόψη την ανωτέρω αξιολόγηση, η Αυστρία καλείται να εκμεταλλευθεί την ευνοϊκή οικονομική συγκυρία και το γεγονός ότι το έλλειμμα του 2006 ήταν χαμηλότερο από το επιδιωκόμενο, ώστε να επιταχύνει και να ενισχύσει την προσαρμογή για την επίτευξη του ΜΔΤ, ιδίως εφαρμόζοντας αυστηρή συγκράτηση των δαπανών και χρησιμοποιώντας τα μη αναμενόμενα φορολογικά έσοδα για την εξυγίανση.Σύγκριση βασικών μακροοικονομικών και δημοσιονομικών προβλέψεων2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 |Πραγματικό ΑΕΠ (% μεταβολής) | ΠΣ Μάρ.2007 | 2,0 | 3,1 | 2,7 | 2,3 | 2,5 | 2,6 |COM Mάιος 2007 | 2,0 | 3,1 | 2,9 | 2,5 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Νοέμ. 2005 | 1,7 | 1,8 | 2,4 | 2,5 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |Πληθωρισμός ΕνΔΤΚ (%) | ΠΣ Μάρ.2007 | 2,1 | 1,5 | 1,6 | 1,7 | 1,7 | 1,8 |COM Mάιος 2007 | 2,1 | 1,7 | 1,8 | 1,7 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Νοέμ. 2005 | 2,3 | 2,1 | 1,7 | 1,5 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |Κενό παραγωγής (% του δυνητικού ΑΕΠ) | ΠΣ Μάρ.20071 | -1,1 | -0,3 | 0,1 | -0,1 | 0,1 | 0,3 |COM Mάιος 20075 | -1,1 | -0,2 | 0,5 | 0,8 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Νοέμ. 20051 | -0,7 | -1,1 | -0,9 | -0,5 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |Αποτέλεσμα γενικής κυβέρνησης (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Μάρ.2007 | -1,6 | -1,1 | -0,9 | -0,7 | -0,2 | 0,4 |COM Mάιος 2007 | -1,6 | -1,1 | -0,9 | -0,8 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Νοέμ. 2005 | -1,9 | -1,7 | -0,8 | 0,0 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |Πρωτογενές αποτέλεσμα6 (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Μάρ.2007 | 1,3 | 1,9 | 2,0 | 2,1 | 2,6 | 3,1 |COM Mάιος 2007 | 1,3 | 1,6 | 1,8 | 1,7 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Νοέμ. 2005 | 1,1 | 1,2 | 2,0 | 2,7 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Μάρ.20071 | -1,1 | -1,0 | -0,9 | -0,7 | -0,2 | 0,2 |COM Mάιος 2007 | -1,1 | -1,0 | -1,1 | -1,2 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Νοέμ. 2005 | -1,6 | -1,2 | -0,4 | 0,2 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |Διαρθρωτικό αποτέλεσμα2 (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Μάρ.20073 | -1,1 | -1,0 | -0,8 | -0,4 | -0,2 | 0,2 |COM Mάιος 20074 | -1,1 | -1,0 | -1,1 | -1,2 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Νοέμ. 2005 | -1,6 | -1,2 | -0,4 | 0,2 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |Ακαθάριστο δημόσιο χρέος (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Μάρ.2007 | 63,5 | 62,2 | 61,2 | 59,9 | 58,5 | 56,8 |COM Mάιος 2007 | 63,5 | 62,2 | 60,6 | 59,2 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Νοέμ. 2005 | 63,4 | 63,1 | 61,6 | 59,5 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |Παρατηρήσεις: |1Υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής βάσει των πληροφοριών στο πρόγραμμα με εκτιμώμενη δυνητική ανάπτυξη 2,3%, 2,3%, 2,4%, 2,4% και 2,3% αντίστοιχα την περίοδο 2006-2010. |2Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα (όπως και στις προηγούμενες γραμμές) πλην εκτάκτων και λοιπών προσωρινών μέτρων. |3Έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα του προγράμματος που αυξάνουν το έλλειμμα ( αγορά στρατιωτικών αεροσκαφών 0,2% του ΑΕΠ το 2007, 0,4% το 2008 και 0,1% το 2009). |4Σε σύγκριση με το πρόγραμμα (βλέπε σημείωση 3), οι εαρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2007 δεν θεωρούν την αγορά στρατιωτικών αεροσκαφών ως έκτακτο μέτρο, δεδομένου ότι κατανέμεται σε διάστημα πολλών ετών και δεν αυξάνει σημαντικά τις συνολικές δαπάνες κυβέρνησης . |5 Bάσει εκτιμώμενης δυνητικής ανάπτυξης 2,3%, 2,0%, 2,2% και 2,2% αντίστοιχα την περίοδο 2005-2008. |6 Τα δεδομένα για το πρωτογενές αποτέλεσμα που παρατίθενται, αφενός, στο πρόγραμμα και, αφετέρου, στις προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής δεν είναι άμεσα συγκρίσιμα μεταξύ τους λόγω της διαφορετικής αντιμετώπισης των ΥΧΔΜΕ. Τα δεδομένα του προγράμματος βασίζονται στους ορισμούς που ισχύουν βάσει του κώδικα δεοντολογίας. Για να είναι συγκρίσιμα με τα δεδομένα του προγράμματος, τα δεδομένα της Επιτροπής για το πρωτογενές αποτέλεσμα πρέπει να αναπροσαρμοσθούν κατά 0,1-0,2% του ΑΕΠ περίπου. |Πηγή: |Πρόγραμμα σταθερότητας (ΠΣ), Εαρινές οικονομικές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2007 (COM), Υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής |[1] ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Όλα τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:http://ec.europa.eu/economiy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[2] Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, "Εφαρμογή της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση - Ένα έτος επίτευξης αποτελεσμάτων", 12.12.2006, COM(2006) 816.[3] Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο - Μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών στην ΕΕ, της 12.10.2006, COM(2006) 574 και έγγραφο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Γενική Διεύθυνση Οικονομικών και Χρηματοδοτικών Υποθέσεων (2006), «Μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών στην Ευρωπαϊκή Ένωση», Ευρωπαϊκή Οικονομία, τεύχος αριθ. 4/2006.[4] «Λεπτομερείς ρυθμίσεις για την εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και κατευθυντήριες γραμμές για τη μορφή και το περιεχόμενο των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης», που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο ECOFIN στις 11 Οκτωβρίου 2005.[5] ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[6] Ωστόσο, δεν παρέχονται προαιρετικά δεδομένα για την απασχόληση και τις δεδουλευμένες ώρες καθώς και για τους μισθούς στο δημόσιο τομέα.


Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου

|

52005SC0143

Σύσταση για Γνωμη του Συμβουλίου κατ' εφαρμογή του άρθρου 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 Για το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας τoυ Βελγίου, 2004-2008  /* SEC/2005/0143 τελικό */

	Βρυξέλλες, 2.2.2005SEC(2005) 143 τελικόΣύσταση γιαΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥκατ' εφαρμογή του άρθρου 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 Για το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας τoυ Βελγίου, 2004-2008(υποβληθείσα από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΟ κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[1], ορίζει ότι τα κράτη μέλη που συμμετέχουν στο ενιαίο νόμισμα υποχρεούντο να υποβάλουν προγράμματα σταθερότητας στο Συμβούλιο και την Επιτροπή έως την 1η Μαρτίου 1999. Σύμφωνα με το άρθρο 5 του εν λόγω κανονισμού το Συμβούλιο όφειλε να εξετάσει το εκάστοτε πρόγραμμα σταθερότητας με βάση τις εκτιμήσεις της Επιτροπής και της επιτροπής του άρθρου 114 της Συνθήκης (Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή). Βάσει σύστασης της Επιτροπής και μετά από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή, το Συμβούλιο, μετά την εξέταση του προγράμματος, εξέδωσε γνώμη. Σύμφωνα με τον κανονισμό, τα κράτη μέλη πρέπει να υποβάλλουν ετησίως επικαιροποιημένα προγράμματα σταθερότητας τα οποία μπορούν, επίσης, να εξεταστούν από το Συμβούλιο σύμφωνα με τις ίδιες διαδικασίες.Το πρώτο πρόγραμμα σταθερότητας του Βελγίου, για την περίοδο 1999-2002, υποβλήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 1998 και εξετάσθηκε από το Συμβούλιο στις 15 Μαρτίου 1999. Έκτοτε υποβλήθηκαν κατ' έτος επικαιροποιημένα προγράμματα. Το Βέλγιο υπέβαλε το πλέον πρόσφατο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας στις 6 Δεκεμβρίου 2004. Οι υπηρεσίες της Επιτροπής προέβησαν σε τεχνική αξιολόγηση του εν λόγω επικαιροποιημένου προγράμματος λαμβάνοντας υπόψη τα πορίσματα των φθινοπωρινών οικονομικών προβλέψεων των υπηρεσιών της Επιτροπής το 2004, καθώς και τον Κώδικα Δεοντολογίας[2], την κοινή μεθοδολογία υπολογισμού της δυνητικής παραγωγής και των κυκλικά προσαρμοσμένων αποτελεσμάτων, τις συστάσεις των Γενικών προσανατολισμών οικονομικής πολιτικής για την περίοδο 2003-2005 και τις αρχές που θεσπίζονται με την ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, της 27ης Νοεμβρίου 2002, για την ενίσχυση του συντονισμού των δημοσιονομικών πολιτικών[3] και κατέληξαν στα εξής συμπεράσματα:-  Το βελγικό επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας για το 2004 εγκρίθηκε από την κυβέρνηση της χώρας στις 3 Δεκεμβρίου 2004 και υποβλήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2004. Kαλύπτει την περίοδο 2004-2008 και ανταποκρίνεται γενικά στις απαιτήσεις περί πληροφοριακών στοιχείων του «Κώδικα Δεοντολογίας όσον αφορά το περιεχόμενο και τη μορφή των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης». Το πρόγραμμα δεν περιλαμβάνει υποχρεωτικά δεδομένα όσον αφορά τα βραχυπρόθεσμα και τα μακροπρόθεσμα επιτόκια ούτε ορισμένες προαιρετικές μεταβλητές.-  Βασίζεται στην παραδοχή ότι η οικονομία της χώρας θα αναπτυχθεί με ρυθμό 2,5% το 2005 και το 2006, ο οποίος θα επιβραδυνθεί σε 2,0% το 2008. Το μακροοικονομικό σενάριο για το 2005 και το 2006 πλησιάζει πολύ τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής το 2004. Ο ρυθμός αύξησης του πραγματικού ΑΕΠ που προβλέπεται για το 2007 και το 2008 είναι κατά τι χαμηλότερος από την εκτίμηση που έκαναν οι υπηρεσίες της Επιτροπής όσον αφορά τη δυνητική οικονομική ανάπτυξη εφαρμόζοντας την κοινή μεθοδολογία στα αριθμητικά δεδομένα που περιλαμβάνει το πρόγραμμα. Ως εκ τούτου, το μακροοικονομικό σενάριο δύναται να θεωρηθεί εύλογο.-  Η δημοσιονομική στρατηγική του επικαιροποιημένου προγράμματος αποβλέπει στην επίτευξη ισοσκελισμένης ή ελαφρά πλεονασματικής δημοσιονομικής θέσης και στη διατήρηση του δείκτη χρέους σε πτωτική τάση εν είδει προετοιμασίας για τον δημοσιονομικό αντίκτυπο της δημογραφικής γήρανσης. Το πρόγραμμα στοχεύει στην ισοσκέλιση του προϋπολογισμού το 2005 και το 2006 και στην επίτευξη πλεονάσματος ύψους 0,3% του ΑΕΠ το 2007. Πρόκειται για τις ίδιες προβλέψεις όπως στο προηγούμενο πρόγραμμα παρά τα χαμηλότερα επίπεδα ανάπτυξης που λαμβάνει ως βάση το τρέχον επικαιροποιημένο πρόγραμμα για το 2005. Το 2008 προγραμματίζεται πλεόνασμα ύψους 0,6% του ΑΕΠ. Τα πρωτογενή πλεονάσματα προβλέπεται ότι θα παραμείνουν γύρω στο 4,5% του ΑΕΠ, δηλαδή σε κάπως χαμηλότερο επίπεδο από το 4,9 % του ΑΕΠ που προβλεπόταν για το 2004. Αυτό οφείλεται στη συνεχιζόμενη εφαρμογή της μεταρρύθμισης του 2001 στον τομέα της άμεσης φορολογίας και στις μεγαλύτερες δημόσιες επενδύσεις ενόψει των τοπικών εκλογών του 2006. Προβλέπεται ότι τα πρωτογενή πλεονάσματα θα αρχίσουν να αυξάνονται και πάλι στα τέλη της περιόδου που καλύπτει το πρόγραμμα, το οποίο προβλέπει, επίσης, ελάττωση της επιβάρυνσης από τόκους, κυρίως ως αποτέλεσμα της συνεχούς μείωσης του χρέους. Αναμένεται ότι γύρω στο 2006 τα έσοδα θα μειωθούν και ότι στη συνέχεια, θα παραμείνουν σταθερά ενώ προς το 2008 προβλέπεται ελαφρά μείωση των πρωτογενών δαπανών. Το κυκλικά προσαρμοσμένο δημοσιονομικό αποτέλεσμα προβλέπεται ότι θα παραμείνει θετικό καθ’ όλη την περίοδο του προγράμματος και ότι από πλεόνασμα 0,5% του ΑΕΠ το 2004 θα μειωθεί σε 0,1% του ΑΕΠ το 2006 για να αυξηθεί κατόπιν σε 0,9% του ΑΕΠ το 2008.-  Η δημοσιονομική στρατηγική του επικαιροποιημένου προγράμματος φαίνεται ισορροπημένη σε γενικές γραμμές. Μέχρι στιγμής η κυβέρνηση του Βελγίου δεν έχει εξαγγείλει τα μέτρα που πρόκειται να λάβει προκειμένου να διατηρηθεί ισοσκελισμένος ο προϋπολογισμός του 2006, παρά την μείωση κατά 0,3 % του ΑΕΠ ως αποτέλεσμα της συνεχιζόμενης εφαρμογής της μεταρρύθμισης του 2001 στον τομέα της άμεσης φορολογίας και του γεγονότος ότι ο προϋπολογισμός του 2005 ευεργετείται από μια σειρά μικρότερων έκτακτων γεγονότων (που συνολικά ισοδυναμούν με περίπου 0,2% του ΑΕΠ). Επίσης, μολονότι το μακροοικονομικό σενάριο είναι εύλογο, το δημοσιονομικό αποτέλεσμα του Βελγίου παραμένει σχετικά ευαίσθητο σε μεταβολές της οικονομικής ανάπτυξης (ευαισθησία 0,6). Τέλος, υπάρχει επίσης κάποιος κίνδυνος όσον αφορά τον έλεγχο των πρωτογενών δαπανών, κυρίως σε επίπεδο συστήματος κοινωνικής ασφάλισης. Η υπέρβαση που καταγράφηκε στο σύστημα υγείας το 2004 (παρά τον ήδη υψηλό στόχο ετήσιας πραγματικής αύξησης 4,5%) αποτελεί ένδειξη της συνεχιζόμενης έντονης ανόδου των δαπανών αυτών. Στα τέλη του 2004 εξαγγέλθηκαν νέα μέτρα μείωσης του κόστους στον τομέα της υγείας (συνολικά 0,2% του ΑΕΠ) αλλά η αποτελεσματικότητά τους δεν είναι ακόμη εύκολο να αξιολογηθεί. Από την άλλη πλευρά, για το μεγαλύτερο μέρος του 2005 ο υπουργός κοινωνικών υποθέσεων έχει εντολή να λάβει τα απαραίτητα μέτρα χωρίς προηγούμενες κοινοβουλευτικές (ή άλλες) διαβουλεύσεις προκειμένου να καταστεί δυνατή η ταχεία αντιμετώπιση του ενδεχόμενου περαιτέρω υπέρβασης. Γενικότερα, η βελγική κυβέρνηση κέρδισε, επίσης, από άποψη αξιοπιστίας διότι τήρησε τη δέσμευσή της να λάβει μέτρα προκειμένου να διατηρηθεί ισοσκελισμένος ο προϋπολογισμός. Με βάση την εν λόγω αξιολόγηση κινδύνου, οι κίνδυνοι που περιβάλλουν τους δημοσιονομικούς στόχους φαίνεται ότι είναι γενικά ισορροπημένοι ενώ ο δημοσιονομικός προσανατολισμός του προγράμματος είναι επαρκής για την υλοποίηση του μεσοπρόθεσμου στόχου που καθορίζεται στο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, δηλαδή την επίτευξη σχεδόν ισοσκελισμένης η πλεονασματικής δημοσιονομικής θέσης. Επιπλέον, υπάρχει επαρκές περιθώριο ώστε το έλλειμμα να μην υπερβεί την τιμή αναφοράς που έχει οριστεί σε 3% του ΑΕΠ υπό κανονικές συνθήκες κυκλικών διακυμάνσεων.-  Ο δείκτης χρέους μειώνεται συνεχώς από το 1993 αλλά παραμένει αρκετά πάνω από την τιμή αναφοράς της Συνθήκης που έχει οριστεί σε 60% του ΑΕΠ. Το 2004 μειώθηκε σε 96,6%, δηλαδή λιγότερο από ό,τι προέβλεπε το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας. Τα συνεχιζόμενα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα και οι μειωμένες πληρωμές τόκων αποτελούν τους κυριότερους παράγοντες περαιτέρω μείωσης του δείκτη χρέους. Οι προσαρμογές αποθεμάτων-ροών είναι γενικά μικρές αλλά το 2005 η κυβέρνηση προτίθεται να αναλάβει ένα χρέος της εθνικής εταιρείας σιδηροδρόμων, SNCB, ύψους 7,4 δισεκατ. ευρώ (2,5% του ΑΕΠ). Η ενσωμάτωση του χρέους της SNCB καθυστερεί τη μείωση του χρέους το 2005, αλλά κατά τα λοιπά η προγραμματιζόμενη μείωση του χρέους είναι ταχύτερη σε σχέση με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα. Η πορεία που προβλέπεται ότι θα διαγράψει το χρέος επηρεάζεται από τις ίδιες αβεβαιότητες με το έλλειμμα, αλλά συνολικά μπορεί να θεωρηθεί εύλογη.-  Όπως προαναφέρεται, το επικαιροποιημένο πρόγραμμα περιγράφει σε γενικές γραμμές ορισμένα προγραμματιζόμενα μέτρα περιορισμού του κόστους που αντιπροσωπεύουν οι δαπάνες για την υγεία (όπως μέτρα για τον έλεγχο του κόστους των φαρμάκων ή ένα σύστημα πληρωμής ανά περίπτωση για τις συχνότερες μορφές θεραπευτικής αγωγής σε νοσοκομεία) εντός του στόχου πραγματικής αύξησης 4,5% ετησίως. Όσον αφορά πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση των χαμηλών ποσοστών απασχόλησης, το πρόγραμμα εξαγγέλλει τη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων μεταξύ των κοινωνικών εταίρων και της κυβέρνησης οι οποίες θα πρέπει να καταλήξουν σε νέα μέτρα περιορισμού της πρόσβασης στο σύστημα πρόωρης συνταξιοδότησης και περαιτέρω αύξησης του πραγματικού αριθμού ετών εργασίας επί τη βάσει κοινωνικών συμφωνιών. Ωστόσο, το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων είναι ακόμη αβέβαιο. Συνολικά, η διαδικασία άρσης των κινήτρων πρόωρης συνταξιοδότησης εξακολουθεί να βραδυπορεί, ενώ είναι λίγες οι νέες συγκεκριμένες πρωτοβουλίες που έχουν ανακοινωθεί.-  Από άποψη μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών, το Βέλγιο φαίνεται ότι βρίσκεται σε κίνδυνο εξαιτίας του ύψους στο οποίο βρίσκεται σήμερα το ακαθάριστο χρέος του. Παρότι ελαττώνεται, ο δείκτης χρέους συνεχίζει να είναι υψηλός και η σταθερή μείωσή του εξαρτάται από τη διατήρηση μεγάλων πρωτογενών πλεονασμάτων για μια μεγάλη περίοδο. Η στρατηγική αντιμετώπισης του δημοσιονομικού κόστους της δημογραφικής γήρανσης που περιγράφει το πρόγραμμα βασίζεται κυρίως στη μείωση του ακαθάριστου χρέους με τη διατήρηση μιας ισοσκελισμένης ή ελαφρά πλεονασματικής δημοσιονομικής θέσης (βασιζόμενης, επίσης, κατά κύριο λόγο στη συγκράτηση των πρωτογενών δαπανών) και σε ένα ταμείο δημογραφικής γήρανσης. Η συγκράτηση των πρωτογενών δαπανών ενδέχεται να αποδειχθεί δυσχερής, ειδικά στον τομέα της υγείας, αλλά είναι σημαντική στο πλαίσιο της στρατηγικής της κυβέρνησης για τη μείωση του φορολογικού βάρους με σκοπό τη δημιουργία απασχόλησης. Λαμβάνοντας υπόψη την προβλεπόμενη αύξηση του δείκτη εξάρτησης ηλικιωμένων (αριθμός των ατόμων ηλικίας άνω των 60 ετών που αντιστοιχεί σε 100 άτομα ηλικίας 20-59 ετών), η σθεναρή τήρηση της ευρείας αυτής στρατηγικής αποτελεί αποφασιστικό παράγοντα για την επίτευξη μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας.-  Σε σχέση με Γενικούς προσανατολισμούς οικονομικής πολιτικής, οι οικονομικές πολιτικές του επικαιροποιημένου προγράμματος παρουσιάζουν εν γένει συνοχή με τους προσανατολισμούς που παρέχονται για τη χώρα στον τομέα των δημόσιων οικονομικών. Συγκεκριμένα, το επικαιροποιημένο πρόγραμμα εξασφαλίζει ότι ο δείκτης χρέους θα διατηρηθεί σε σταθερά πτωτική τάση. Λαμβάνοντας υπόψη τις πρόσφατες υπερβάσεις στις δαπάνες του τομέα της υγείας (για τις οποίες ως στόχος ρυθμού αύξησης σε πραγματικούς όρους έχει οριστεί το σχετικά υψηλό ετήσιο ποσοστό του 4,5%), υπάρχει κίνδυνος να μην επιτευχθεί ο στόχος του περιορισμού της αύξησης των πραγματικών δαπανών της οντότητας Ι (ομοσπονδιακή κυβέρνηση και κοινωνική ασφάλιση) σε 1,5%. Ως εκ τούτου, η διατήρηση υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων και ο περιορισμός της αύξησης των πραγματικών δαπανών αποτελούν σημαντικά στοιχεία, ιδίως ενόψει των οικονομικών αναγκών που συνεπάγεται η δημογραφική γήρανση.Με βάση την ανωτέρω εκτίμηση, η Επιτροπή ενέκρινε τη συνημμένη σύσταση για την έκδοση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με την επικαιροποίηση του προγράμματος σταθερότητας της Βελγίου και τη διαβιβάζει στο Συμβούλιο.Σύσταση γιαΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥκατ' εφαρμογή του άρθρου 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 Για το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας τoυ Βελγίου, 2004-2008ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[4], και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 3,τη σύσταση της Επιτροπής,Αφού ζήτησε τη γνώμη της Οικονομικής και Δημοσιονομικής Επιτροπής,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΓΝΩΜΗ:1.  Στις [17 Φεβρουαρίου 2005] το Συμβούλιο εξέτασε το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας του Βελγίου για την περίοδο 2004-2008. Το επικαιροποιημένο πρόγραμμα ανταποκρίνεται εν γένει στις απαιτήσεις περί πληροφοριακών στοιχείων του «Κώδικα Δεοντολογίας όσον αφορά το περιεχόμενο και τη μορφή των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης». Το πρόγραμμα δεν περιλαμβάνει ορισμένα υποχρεωτικά δεδομένα ούτε ορισμένες προαιρετικές μεταβλητές. Ως εκ τούτου, το Βέλγιο καλείται να συμμορφωθεί πλήρως με τις απαιτήσεις περί πληροφοριακών στοιχείων.2.  Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο βασίζεται το πρόγραμμα προβλέπει αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ κατά 2,5% το 2005 και το 2006, που θα μειωθεί σε 2,0% του ΑΕΠ στα τέλη της περιόδου που καλύπτει το πρόγραμμα. Βάσει των διαθέσιμων πληροφοριών το σενάριο αυτό φαίνεται ότι αντικατοπτρίζει εύλογες παραδοχές οικονομικής ανάπτυξης. Οι προβλέψεις του προγράμματος όσον αφορά τον πληθωρισμό φαίνονται, επίσης, ρεαλιστικές.3.  Η δημοσιονομική στρατηγική του επικαιροποιημένου προγράμματος αποβλέπει στη διατήρηση μιας ισοσκελισμένης ή πλεονασματικής δημοσιονομικής θέσης και μιας πτωτικής τάσης στον δείκτη χρέους εν είδει προετοιμασίας για τον δημοσιονομικό αντίκτυπο της δημογραφικής γήρανσης. Η επικαιροποίηση προβλέπει ισοσκέλιση του προϋπολογισμού το 2005 και το 2006 και πλεόνασμα 0,3% του ΑΕΠ το 2007 και 0,6% του ΑΕΠ το 2008. Συνολικά, σε σύγκριση με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα (που έληγε το 2007), η τρέχουσα επικαιροποίηση επιβεβαιώνει σε γενικές γραμμές την προγραμματιζόμενη προσαρμογή με βάση ένα αμετάβλητο, σε γενικές γραμμές, μακροοικονομικό σενάριο. Εξαιτίας του αντίκτυπου της συνεχιζόμενης εφαρμογής της μεταρρύθμισης του 2001 στον τομέα της άμεσης φορολογίας και των μεγαλύτερων δημόσιων επενδύσεων ενόψει των τοπικών εκλογών του 2006, προβλέπεται κάποια κάμψη του πρωτογενούς πλεονάσματος το 2006 το οποίο στη συνέχεια θα αυξηθεί και πάλι. Το πρόγραμμα προβλέπει ελάττωση της επιβάρυνσης από τόκους, κυρίως ως αποτέλεσμα της συνεχούς μείωσης του χρέους. Αναμένεται ότι τα έσοδα θα παρουσιάσουν μείωση μέχρι το 2006 και ότι στη συνέχεια θα σταθεροποιηθούν, ενώ προβλέπεται ελαφρά μείωση των πρωτογενών δαπανών προς το 2008. Με βάση τις πληροφορίες του προγράμματος και την κοινή μεθοδολογία, προβλέπεται ότι το κυκλικά προσαρμοσμένο δημοσιονομικό αποτέλεσμα θα παραμείνει θετικό καθ’ όλη την περίοδο του προγράμματος και ότι από πλεόνασμα 0,5% του ΑΕΠ το 2004 θα μειωθεί σε 0,1% του ΑΕΠ το 2006 για να αυξηθεί κατόπιν σε 0,9% του ΑΕΠ το 2008.4.  Οι κίνδυνοι των δημοσιονομικών προβλέψεων του προγράμματος φαίνονται γενικά ισορροπημένοι. Συγκεκριμένα, η κυβέρνηση του Βελγίου ακόμη δεν έχει εξαγγείλει τα μέτρα που πρόκειται να λάβει προκειμένου να διατηρηθεί ισοσκελισμένος ο προϋπολογισμός του 2006, παρά την μείωση κατά 0,3 % του ΑΕΠ ως αποτέλεσμα της συνεχιζόμενης εφαρμογής της μεταρρύθμισης του 2001 στον τομέα της άμεσης φορολογίας και του γεγονότος ότι ο προϋπολογισμός του 2005 ευεργετείται από μια σειρά μικρότερων έκτακτων γεγονότων (που συνολικά ισοδυναμούν με περίπου 0,2% του ΑΕΠ). Επίσης, μολονότι το μακροοικονομικό σενάριο είναι εύλογο, το δημοσιονομικό αποτέλεσμα του Βελγίου παραμένει σχετικά ευαίσθητο σε μεταβολές της οικονομικής ανάπτυξης (ευαισθησία 0,6). Τέλος, υπάρχει επίσης κάποιος κίνδυνος όσον αφορά τον έλεγχο των πρωτογενών δαπανών, κυρίως σε επίπεδο συστήματος κοινωνικής ασφάλισης. Η υπέρβαση που καταγράφηκε στο σύστημα υγείας το 2004 (παρά τον ήδη υψηλό στόχο ετήσιας πραγματικής αύξησης 4,5%) αποτελεί ένδειξη της συνεχιζόμενης έντονης ανόδου των δαπανών αυτών. Στα τέλη του 2004 εξαγγέλθηκαν νέα μέτρα μείωσης των δαπανών στον τομέα της υγείας (συνολικά 0,2% του ΑΕΠ) αλλά είναι ακόμη δύσκολο να αξιολογηθεί η αποτελεσματικότητά τους. Από την άλλη πλευρά, για το μεγαλύτερο μέρος του 2005 ο υπουργός κοινωνικών υποθέσεων έχει εντολή να λάβει τα απαραίτητα μέτρα χωρίς προηγούμενες κοινοβουλευτικές (ή άλλες) διαβουλεύσεις προκειμένου να καταστεί δυνατή η ταχεία αντιμετώπιση του ενδεχόμενου περαιτέρω υπέρβασης. Γενικότερα, η βελγική κυβέρνηση κέρδισε από άποψη αξιοπιστίας διότι τήρησε τη δέσμευσή της να λάβει μέτρα προκειμένου να διατηρηθεί ισοσκελισμένος ο προϋπολογισμός.5.  Με βάση την εν λόγω αξιολόγηση κινδύνου, οι κίνδυνοι που περιβάλλουν τους δημοσιονομικούς στόχους φαίνεται ότι είναι γενικά ισορροπημένοι ενώ ο δημοσιονομικός προσανατολισμός του προγράμματος φαίνεται επαρκής για την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου στόχου που καθορίζεται στο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, δηλαδή την επίτευξη σχεδόν ισοσκελισμένης η πλεονασματικής δημοσιονομικής θέσης. Επιπλέον, υπάρχει επαρκές περιθώριο ώστε το έλλειμμα να μην υπερβεί την τιμή αναφοράς που έχει οριστεί σε 3% του ΑΕΠ υπό κανονικές συνθήκες κυκλικών διακυμάνσεων ανά έτος.6.  Υπολογίζεται ότι το 2004 ο δείκτης χρέους ανήλθε σε 96,6% του ΑΕΠ, δηλαδή αρκετά πάνω από το 60% που αποτελεί την τιμή αναφοράς στη Συνθήκη. Το πρόγραμμα προβλέπει ότι ο δείκτης χρέους θα μειωθεί κατά 12,4 εκατοστιαίες μονάδες την περίοδο που καλύπτει το πρόγραμμα, για να φθάσει το 84,2 % του ΑΕΠ το 2008. Το ποσοστό αυτό περιλαμβάνει την ανάληψη χρεών ύψους 7,4 δισεκατ. ευρώ (2,5% του ΑΕΠ) της εθνικής εταιρείας σιδηροδρόμων, SNCB, το 2005. Η ενσωμάτωση του χρέους της SNCB καθυστερεί τη μείωση του χρέους το 2005, αλλά κατά τα λοιπά η προγραμματιζόμενη μείωση του χρέους είναι ταχύτερη σε σχέση με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα.7.  Από άποψη μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών, το Βέλγιο φαίνεται ότι βρίσκεται σε κίνδυνο εξαιτίας του ύψους στο οποίο βρίσκεται σήμερα το ακαθάριστο χρέος του. Παρότι ελαττώνεται, ο δείκτης χρέους συνεχίζει να είναι υψηλός και η σταθερή μείωσή του εξαρτάται από τη διατήρηση μεγάλων πρωτογενών πλεονασμάτων για μια μεγάλη περίοδο. Η στρατηγική αντιμετώπισης του δημοσιονομικού κόστους της δημογραφικής γήρανσης που περιγράφει το πρόγραμμα βασίζεται κυρίως στη μείωση του ακαθάριστου χρέους με τη διατήρηση μιας ισοσκελισμένης ή ελαφρά πλεονασματικής δημοσιονομικής θέσης (βασιζόμενης, επίσης, κατά κύριο λόγο στη συγκράτηση των πρωτογενών δαπανών) και σε ένα ταμείο δημογραφικής γήρανσης. Η συγκράτηση των πρωτογενών δαπανών ενδέχεται να αποδειχθεί δυσχερής, ειδικά στον τομέα της υγείας, αλλά είναι σημαντική στο πλαίσιο της στρατηγικής της κυβέρνησης για τη μείωση του φορολογικού βάρους με σκοπό τη δημιουργία απασχόλησης. Λαμβάνοντας υπόψη την προβλεπόμενη αύξηση του δείκτη εξάρτησης ηλικιωμένων, η σθεναρή τήρηση της ευρείας αυτής στρατηγικής αποτελεί αποφασιστικό παράγοντα για την επίτευξη μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας.8.  Οι οικονομικές πολιτικές επικαιροποιημένου προγράμματος παρουσιάζουν εν γένει συνοχή με τους Γενικούς προσανατολισμούς οικονομικής πολιτικής για τη χώρα στον τομέα των δημόσιων οικονομικών. Συγκεκριμένα, το επικαιροποιημένο πρόγραμμα εξασφαλίζει ότι ο δείκτης χρέους θα διατηρηθεί σε σταθερά πτωτική τάση. Λαμβάνοντας υπόψη τις πρόσφατες υπερβάσεις στις δαπάνες του τομέα της υγείας (για τις οποίες ως στόχος ρυθμού αύξησης σε πραγματικούς όρους έχει οριστεί το σχετικά υψηλό ετήσιο ποσοστό του 4,5%), υπάρχει κίνδυνος να μην επιτευχθεί ο στόχος του περιορισμού της αύξησης των πραγματικών δαπανών της οντότητας Ι (ομοσπονδιακή κυβέρνηση και κοινωνική ασφάλιση) σε 1,5%. Ως εκ τούτου, η διατήρηση υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων και ο περιορισμός της αύξησης των πραγματικών δαπανών αποτελούν σημαντικά στοιχεία, ιδίως ενόψει των οικονομικών αναγκών που συνεπάγεται η δημογραφική γήρανση.Πίνακας: Σύγκριση βασικών μακροοικονομικών και δημοσιονομικών προβλέψεων2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 |Πραγματικό ΑΕΠ (% μεταβολής) | ΠΣ Δεκ. 2004 | 2,4 | 2,5 | 2,5 | 2,1 | 2,0 |COM Οκτ. 2004 | 2,5 | 2,5 | 2,6 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Νοεμ.2003 | 1,8 | 2,8 | 2,5 | 2,1 | μ.δ.σ. |Πληθωρισμός ΕνΔΤΚ (%) | ΠΣ Δεκ. 2004 | 1,9 | 2,0 | 1,8 | 1,8 | 1,8 |COM Οκτ. 2004 | 2,0 | 1,9 | 1,8 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Νοεμ. 2003 | 1,4 | 1,4 | 1,4 | 1,4 | μ.δ.σ. |Αποτέλεσμα γενικής κυβέρνησης (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 2004 | 0,0 | 0,0 | 0,0 | 0,3 | 0,6 |COM Οκτ. 2004 | -0,1 | -0,3 | -0,5 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Νοεμ. 2003 | 0,0 | 0,0 | 0,0 | 0,3 | μ.δ.σ. |Πρωτογενές αποτέλεσμα (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 2004 | 4,9 | 4,5 | 4,4 | 4,5 | 4,7 |COM Οκτ. 2004 | 4,8 | 4,2 | 3,6 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Νοεμ. 2003 | 5,1 | 4,8 | 4,7 | 4,8 | μ.δ.σ. |Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 20041 | 0,5 | 0,3 | 0,1 | 0,5 | 0,9 |COM Οκτ. 2004 | 0,4 | 0,0 | -0,4 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Νοεμ. 20031 | 0,6 | 0,2 | 0,0 | 0,3 | μ.δ.σ. |Ακαθάριστο δημόσιο χρέος (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 2004 | 96,6 | 95,5 | 91,7 | 88,0 | 84,2 |COM Οκτ. 2004 | 95,8 | 94,4 | 90,9 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Νοεμ. 2003 | 97,6 | 93,6 | 90,1 | 87,0 | μ.δ.σ. |Σημείωση: 1Υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής βάσει των πληροφοριών που παρέχει το πρόγραμμα. Πηγές: Πρόγραμμα σταθερότητας (ΠΣ), Φθινοπωρινές οικονομικές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής το 2004 (COM), Υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής. |[1] ΕΕ L 209, 2.8.1997. Όλα τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.[2] Αναθεωρημένη γνώμη της Οικονομικής και Δημοσιονομικής Επιτροπής σχετικά με το περιεχόμενο και τη μορφή των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης, που εγκρίθηκε στο Συμβούλιο Ecofin στις 10.7.2001.[3] COM(2002) 668, 27.11.2002.[4] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.


title: Σύσταση της Επιτροπής, της  7ης Δεκεμβρίου 2005 , περί της αποδέσμευσης των πετρελαϊκών αποθεμάτων ασφαλείας μετά τη διαταραχή του εφοδιασμού που προκάλεσε ο τυφώνας  Κατρίνα [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2005) 4655]

text:
               13.12.2005

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 326/37

      ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

   της 7ης Δεκεμβρίου 2005
   περί της αποδέσμευσης των πετρελαϊκών αποθεμάτων ασφαλείας μετά τη διαταραχή του εφοδιασμού που προκάλεσε ο τυφώνας «Κατρίνα»
   [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2005) 4655]
   (2005/885/ΕΚ)
   Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 211 δεύτερο εδάφιο,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               H οδηγία 68/414/EOK του Συμβουλίου (1) επιβάλει την υποχρέωση διατηρήσεως ενός ελαχίστου επιπέδου αποθεμάτων αργού πετρελαίου ή/και προϊόντων πετρελαίου από τα κράτη μέλη.

               (2)

               Οι απώλειες στην παραγωγή αργού πετρελαίου ή/και προϊόντων πετρελαίου που προκάλεσε ο τυφώνας «Κατρίνα» διατάραξαν διεθνώς τον εφοδιασμό με πετρέλαιο, και, ως εκ τούτου, επηρέασαν τα αποθέματα πετρελαίου της Κοινότητας.

               (3)

               Μετά τον τυφώνα «Κατρίνα», ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας (IEA) κάλεσε αρκετά κράτη μέλη να συμμετάσχουν σε αρχική συλλογική διεθνή δράση για την αντιμετώπιση των διαταραχών του εφοδιασμού που προκάλεσε ο τυφώνας, ώστε να καλυφθεί η απώλεια παραγωγής πετρελαίου το διάστημα 2 Σεπτεμβρίου 2005-2 Οκτωβρίου 2005, δράση που ενδέχεται όμως να παραταθεί μετά τις 2 Οκτωβρίου 2005 σε ορισμένα κράτη μέλη.

               (4)

               Τα κράτη μέλη που δεν είναι συμβαλλόμενες χώρες στο Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας εξέφρασαν την υποστήριξή τους για την επείγουσα δράση που ανέλαβαν τα κράτη μέλη τα οποία συμμετέχουν στην αποδέσμευση αποθεμάτων.

               (5)

               Η συμμετοχή στην αρχική συλλογική δράση ενδεχομένως να επιφέρει τη μείωση των πετρελαϊκών αποθεμάτων ασφαλείας ορισμένων κρατών μελών σε επίπεδα κατώτερα από το ελάχιστα υποχρεωτικά επίπεδα που ορίζονται στην οδηγία 68/414/EOK.

               (6)

               Σύμφωνα με τη δεύτερη παράγραφο του άρθρου 7 της οδηγίας 68/414/EOK απαιτείται από τα κράτη μέλη να μην προβαίνουν, πριν από τις διαβουλεύσεις που προβλέπονται στην πρώτη παράγραφο του άρθρου 7 της οδηγίας, στη λήψη ποσοτήτων από τα αποθέματα, εφόσον αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα τη μείωσή τους κάτω από το ελάχιστο υποχρεωτικό επίπεδο.

               (7)

               Οι ποσότητες των πετρελαϊκών αποθεμάτων ασφαλείας που θα αποδεσμευτούν από τα κράτη μέλη δεν αναμένεται να μειώσουν το σύνολο των πετρελαϊκών αποθεμάτων ασφαλείας της Κοινότητας κάτω από τα ελάχιστα υποχρεωτικά επίπεδα.

               (8)

               Το συνολικό επίπεδο των αποθεμάτων ασφαλείας σε βενζίνη (κατηγορία I) στην Κοινότητα είναι σαφώς υψηλότερο του ελάχιστου υποχρεωτικού επιπέδου και κατά πολύ υψηλότερο, ως προς τον αριθμό ημερών με βάση την ημερήσια εσωτερική κατανάλωση στην Κοινότητα, του επιπέδου των αποθεμάτων πετρελαίου εσωτερικής καύσης (κατηγορία II).

               (9)

               Μετά την περάτωση της αποδέσμευσης αποθεμάτων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να ανασυγκροτήσουν τα ελάχιστα υποχρεωτικά επίπεδα πετρελαϊκών αποθεμάτων ασφαλείας. Για να αποφευχθεί η άσκηση υπερβολικής πίεσης στην αγορά πετρελαίου, η εν λόγω ανασυγκρότηση των ελαχίστων υποχρεωτικών επιπέδων αναμένεται να είναι χρονικώς παρατεταμένη, συμπεριλαμβανομένου του έτους 2006.

               (10)

               Στο άρθρο 1 της οδηγίας 73/238/EOK του Συμβουλίου, της 24ης Ιουλίου 1973, περί μέτρων προορισμένων να αμβλύνουν τις επιπτώσεις των δυσχερειών εφοδιασμού με πετρέλαιο και προϊόντα πετρελαίου (2), προβλέπεται ότι στις αρμόδιες αρχές παρέχονται οι εξουσίες που θα τους επιτρέπουν, σε περίπτωση εμφανίσεως δυσχερειών κατά τον εφοδιασμό με αργό πετρέλαιο και προϊόντα πετρελαίου, να επιβάλλουν, μεταξύ άλλων μέτρων, ειδικούς ή γενικούς περιορισμούς καταναλώσεως.

               (11)

               Στο άρθρο 3 της οδηγίας 73/238/EOK ορίζεται ότι διεξάγονται διαβουλεύσεις μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής στο πλαίσιο ομάδας (δηλαδή της Ομάδας Πετρελαϊκού Εφοδιασμού) για να εξασφαλιστεί ο συντονισμός των μέτρων τα οποία έχουν ληφθεί ή προτείνονται από τα κράτη μέλη βάσει του άρθρου 1 της εν λόγω οδηγίας.

               (12)

               Τα μέτρα που αναφέρονται στην παρούσα σύσταση ανταποκρίνονται στα αποτελέσματα των διαβουλεύσεων που διενεργήθηκαν σύμφωνα με την πρώτη παράγραφο του άρθρου 7 της οδηγίας 68/414/EOK και το άρθρο 3 της οδηγίας 73/238/EOK,

         ΣΥΝΙΣΤΑ:

               1)

               Στα σχέδιά τους για την αποδέσμευση των πετρελαϊκών αποθεμάτων ασφαλείας μετά από τη διαταραχή του εφοδιασμού που προκάλεσε ο τυφώνας «Κατρίνα», τα κράτη μέλη δίδουν προτεραιότητα στην αποδέσμευση των αποθεμάτων βενζίνης, που υπάγονται στην κατηγορία I, έναντι των αποθεμάτων πετρελαίου εσωτερικής καύσης, που υπάγονται στην κατηγορία II.

               2)

               Τα κράτη μέλη πρέπει να προχωρήσουν τα σχέδιά τους για αποδέσμευση των πετρελαϊκών αποθεμάτων ασφαλείας με σκοπό να συμμετάσχουν στη διεθνή συλλογική δράση μετά τη διαταραχή του εφοδιασμού που προκάλεσε ο τυφώνας «Katrina», για να καλυφθεί η απώλεια της παραγωγής πετρελαίου από τις 2 Σεπτεμβρίου 2005 έως τις 2 Οκτωβρίου 2005, ακόμη και εάν αυτή η αποδέσμευση αποθεμάτων μειώσει προσωρινώς τα πετρελαϊκά αποθέματα ασφαλείας κάτω των ελάχιστων υποχρεωτικών επιπέδων.

               3)

               Τα κράτη μέλη πρέπει να ανασυγκροτήσουν τα πετρελαϊκά αποθέματα ασφαλείας σε συντονισμό με την Επιτροπή, η οποία θα διευκολύνει, ανά χώρα, την υιοθέτηση ευέλικτων μηχανισμών από τα κράτη μέλη, λαμβάνοντας υπόψη τις συνθήκες της αγοράς. Τα κράτη μέλη πρέπει να υποβάλουν τα σχέδια ανασυγκρότησης των αποθεμάτων από τη στιγμή που έχουν αποδεσμεύσει όλα τα πετρελαϊκά αποθέματα ασφαλείας που προτίθενται να αποδεσμεύσουν.

               4)

               Κατά τις συνεδριάσεις της Ομάδας Πετρελαϊκού Εφοδιασμού, αρχής γενομένης από τη συνεδρίαση πριν από το τέλος του 2005, τα κράτη μέλη πρέπει να εξετάζουν τα πιθανά μέτρα για τον περιορισμό της κατανάλωσης πετρελαίου, συμπεριλαμβανομένων μέτρων περιορισμού της ζήτησης, σε περίπτωση περαιτέρω διαταραχών εφοδιασμού με πετρέλαιο. Συγκεκριμένα, τα κράτη μέλη πρέπει να εξετάσουν δύο χωριστές δέσμες μέτρων περιορισμού της ζήτησης: μία δέσμη «ήπιων» μέτρων υψηλής οικονομικής απόδοσης για την αντιμετώπιση μικρών διαταραχών του εφοδιασμού με πετρέλαιο και άλλη δέσμη για την αντιμετώπιση μεγάλων διαταραχών. Τα κράτη μέλη πρέπει να αναλάβουν τη δέσμευση να συντονίζουν την υλοποίηση αυτών των μέτρων μέσω της Ομάδας Πετρελαϊκού Εφοδιασμού.

               5)

               Η παρούσα σύσταση απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 7 Δεκεμβρίου 2005.

            Για την Επιτροπή

         Andris PIEBALGS

            Μέλος της Επιτροπής

      (1)  ΕΕ L 308 της 23.12.1968, σ. 14· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 98/93/ΕΚ (ΕΕ L 358 της 31.12.1998, σ. 10).

      (2)  ΕΕ L 228 της 16.8.1973, σ. 1.


Avis juridique important

|

31983H0419

83/419/ΕΟΚ: Σύσταση του Συμβουλίου της 25ης Ιουλίου 1983 σχετικά με την επικύρωση ή την προσχώρηση στη διεθνή σύμβαση του 1979 για τις υπηρεσίες αναζήτησης και διάσωσης στη θάλασσα (SAR)

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 237 της 26/08/1983 σ. 0034 - 0034 Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 07 τόμος 3 σ. 0165  Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 07 τόμος 3 σ. 0165

ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 25ης Ιουλίου 1983 σχετικά με την επικύρωση ή την προσχώρηση στη διεθνή σύμβαση του 1979 για τις υπηρεσίες αναζήτησης και διάσωσης στη θάλασσα (SAR)ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας,  Εκτιμώντας:  ότι, κάτω από την αιγίδα του Διακυβερνητικού Ναυτιλιακού Συμβουλευτικού Οργανισμού (OMCI), εγκρίθηκε στο Αμβούργο, στις 27 Απριλίου 1979, διεθνής σύμβαση για τις υπηρεσίες αναζήτησης και διάσωσης στη θάλασσα- ότι η εν λόγω σύμβαση έχει μεγάλη σημασία για την αναζήτηση και διάσωση ατόμων που κινδυνεύουν στη θάλασσα και ότι πρέπει συνεπώς να αρχίσει να ισχύει το συντομότερο δυνατό- ότι η επικύρωση ή η προσχώρηση όλων των κρατών μελών, θα βοηθήσει όχι μόνο να αρχίσει να ισχύει η σύμβαση σύμφωνα με τις αρχές του διεθνούς δικαίου, αλλά και θα εξασφαλίσει ενιαία υπηρεσία αναζήτησης και διάσωσης στα χωρικά ύδατα της Κοινότητας και  επομένως θα αυξηθεί η αποτελεσματικότητα της σύμβασης,  ΣΥΝΙΣΤΑ:  στο βαθμό που δεν το έκαναν ακόμα και όσο συντομότερα μπορούν τα κράτη μέλη να επικυρώσουν τη διεθνή σύμβαση του 1979 για τις υπηρεσίες αναζήτησης και διάσωσης στη θάλασσα ή να προσχωρήσουν σε αυτή.  Βρυξέλλες, 25 Ιουλίου 1983.  Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος Κ. ΣΗΜΙΤΗΣ


Avis juridique important

|

31991H0150

91/150/ΕΟΚ: Σύσταση του Συμβουλίου της 18ης Μαρτίου 1991 για την απαλλαγή της Επιτροπής από την ευθύνη για την εκτέλεση των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αναπτύξεως ( 1979 ) ( πέμπτο ΕΤΑ ) για το οικονομικό έτος 1989

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 075 της 21/03/1991 σ. 0054 - 0054

ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ  της 18ης Μαρτίου 1991  για την απαλλαγή της Επιτροπής από την ευθύνη για την εκτέλεση των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αναπτύξεως (1979) (πέμπτο ΕΤΑ) για το οικονομικό έτος 1989  (91/150/ΕΟΚ) ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ  ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 206β,  τη δεύτερη σύμβαση ΑΚΕ-ΕΟΚ που υπογράφηκε στη Λομέ στις 31 Οκτωβρίου 1979,  την απόφαση 80/1186/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 16ης Δεκεμβρίου 1980 περί συνδέσεως των υπερποντίων χωρών και εδαφών με την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (1),  την εσωτερική συμφωνία του 1979 περί της χρηματοδοτήσεως και της διαχειρίσεως των ενισχύσεων της Κοινότητας (2), που υπογράφηκε στις 20 Νοεμβρίου 1979, και ιδίως το άρθρο 29 παράγραφος 3,  το δημοσιονομικό κανονισμό της 17ης Μαρτίου 1981 για το πέμπτο Ευρωπαϊκό Ταμείο Αναπτύξεως (3), και ιδίως τα άρθρα 66 μέχρι 70,  Έχοντας εξετάσει το λογαριασμό διαχειρίσεως και τον ισολογισμό της λειτουργίας του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αναπτύξεως (1979) (πέμπτο ΕΤΑ), που εγκρίθηκαν στις 31 Δεκεμβρίου 1989, καθώς και την έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου για το οικονομικό έτος 1989, που  συνοδεύεται από τις απαντήσεις της Επιτροπής (4),  Εκτιμώντας:  ότι, δυνάμει του άρθρου 29 παράγραφος 3 της εσωτερικής συμφωνίας, η απαλλαγή από την ευθύνη για τη διαχείριση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αναπτύξεως (1979) (πέμπτο ΕΤΑ) παρέχεται στην Επιτροπή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μετά από σύσταση του Συμβουλίου-  ότι η εκτέλεση των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αναπτύξεως (1979) (πέμπτο ΕΤΑ), εκ μέρους της Επιτροπής, κατά το οικονομικό έτος 1989, ήταν στο σύνολό της ικανοποιητική,  ΣΥΝΙΣΤΑ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να απαλλάξει την Επιτροπή από την ευθύνη για την εκτέλεση των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αναπτύξεως (1979) (πέμπτο ΕΤΑ), για το οικονομικό έτος 1989. Βρυξέλλες, 18 Μαρτίου 1991. Για το Συμβούλιο  Ο Πρόεδρος  J.-C. JUNCKER  (1) ΕΕ αριθ. L 361 της 31. 12. 1980, σ. 1. (2) ΕΕ αριθ. L 347 της 22. 12. 1980, σ. 210. (3) ΕΕ αριθ. L 101 της 11. 4. 1981, σ. 12. (4) ΕΕ αριθ. C 313 της 12. 12. 1990, σ. 197-216 και 305-320.


title: Σύσταση για Γνωμη του Συμβουλίου σύμφωνα με την τρίτη παράγραφο του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 Σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Ιρλανδίας για την περίοδο 2003-2005

text: ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---


Avis juridique important

|

31962H0831(01)

Σύσταση της Επιτροπής προς τα κράτη μέλη σχετική με την ιατρική της εργασίας στην επιχείρηση

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. 080 της 31/08/1962 σ. 2181 - 2188 Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 05 τόμος 1 σ. 0011  Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 05 τόμος 1 σ. 0011

           /* Δεν υπάρχει επίσημη ελληνική μετάφραση του εγγράφου αυτού           διότι δεν περιλαμβανόταν στην ελληνική Ειδική Έκδοση. */           /* esptnogr81 */


66/462/ΕΟΚ: Σύσταση της Επιτροπής της 20ής Ιουλίου 1966 προς τα κράτη μέλη περί των όρων αποζημιώσεως των θυμάτων επαγγελματικών ασθενειών


title: Σύσταση για Γνωμη του Συμβουλίου κατ' εφαρμογή του άρθρου 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημενο πρόγραμμα σταθερότητας της Ισπανίας, 2002-2006


Avis juridique important

|

32000Y1012(01)

Σύσταση του Συμβουλίου της 28ης Σεπτεμβρίου 2000 προς τα κράτη μέλη αιτήσεις έναρξης εγκληματολογικών ερευνών σε συγκεκριμένες περιπτώσεις τις οποίες υποβάλλει η Ευρωπόλ

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 289 της 12/10/2000 σ. 0008 - 0008

Σύσταση του Συμβουλίουτης 28ης Σεπτεμβρίου 2000προς τα κράτη μέλη αιτήσεις έναρξης εγκληματολογικών ερευνών σε συγκεκριμένες περιπτώσεις τις οποίες υποβάλλει η Ευρωπόλ(2000/C 289/13)ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη τη συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 30 παράγραφος 2, στοιχείο β),Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Η σύσταση αριθ. 45 των σμπερασμάτων της συνόδου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου που έγινε στο Τάμπερε στις 15 και 16 Οκτωβρίου 1999, αναθέτει στο Συμβούλιο να επιτρέψει στην Ευρωπόλ να ζητεί από τα κράτη μέλη να αρχίσουν, να διενεργήσουν ή να συντονίσουν έρευνες σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, χωρίς να θίγονται τα συστήματα δικαστικού ελέγχου που ισχύουν στα κράτη μέλη.(2) Οι αρχές του οικείου κράτους μέλους αποφασίζουν ανεξαρτήτως και σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία ως προς τον τρόπο εξέτασης της αίτησης της Ευρωπόλ.(3) Η αίτηση της Ευρωπόλ υποβάλλεται σύμφωνα με το άρθρο 4 της σύμβασης της Ευρωπόλ,ΔΙΑΤΥΠΩΣΕ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗ ΣΥΣΤΑΣΗ:Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διεκπεραιώνουν κάθε αίτηση έναρξης, διεξαγωγής ή συντονισμού ερευνών της Ευρωπόλ σε συγκεκριμένες περιπτώσεις και θα πρέπει να εξετάζουν τις αιτήσεις αυτές με τη δέουσα προσοχή. Η Ευρωπόλ θα πρέπει κατ' αρχήν να ενημερώνεται ως προς το αν θα γίνει η αιτηθείσα έρευνα και ως προς τα αποτελέσματά της.Εάν ένα κράτος μέλος αποφασίσει να μη διεξαγάγει μια έρευνα, η Ευρωπόλ θα πρέπει να ενημερωθεί ως προς την απόφαση αυτή και κατ' αρχήν ως προς τους λόγους της.Οι απαντήσεις στις αιτήσεις της Ευρωπόλ για διεξαγωγή ερευνών σε συγκεκριμένες περιπτώσεις και για την ενημέρωσή της ως προς τα αποτελέσματα των ερευνών θα πρέπει να διαβιβάζονται μέσω των αρμόδιων αρχών στα κράτη μέλη σύμφωνα με τους κανόνες που καθορίζονται από τη σύμβαση της Ευρωπόλ και τη συναφή εθνική νομοθεσία.Βρυξέλλες, 28 Σεπτεμβρίου 2000.Για το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςD. Vaillant