title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2016, σχετικά με το Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων της Γαλλίας για το 2016 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το Πρόγραμμα Σταθερότητας της Γαλλίας για το 2016

text:
               18.8.2016

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 299/114

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
   της 12ης Ιουλίου 2016
   σχετικά με το Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων της Γαλλίας για το 2016 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το Πρόγραμμα Σταθερότητας της Γαλλίας για το 2016
   (2016/C 299/27)
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 121 παράγραφος 2 και το άρθρο 148 παράγραφος 4,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών (1), και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 2,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με την πρόληψη και τη διόρθωση των υπερβολικών μακροοικονομικών ανισορροπιών (2), και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 1,
   Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τα ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Απασχόλησης,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Οικονομικής και Δημοσιονομικής Επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Κοινωνικής Προστασίας,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Οικονομικής Πολιτικής,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Στις 26 Νοεμβρίου 2015, η Επιτροπή εξέδωσε την Ετήσια Επισκόπηση της Ανάπτυξης, με την οποία σηματοδοτήθηκε η έναρξη του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου του 2016 σχετικά με τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών. Οι προτεραιότητες της Ετήσιας Επισκόπησης της Ανάπτυξης εγκρίθηκαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 17-18 Μαρτίου 2016. Στις 26 Νοεμβρίου 2015, βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011, η Επιτροπή εξέδωσε την έκθεση του μηχανισμού επαγρύπνησης, στην οποία η Γαλλία συγκαταλέγεται μεταξύ των κρατών μελών για τα οποία επρόκειτο να πραγματοποιηθεί εμπεριστατωμένη επισκόπηση. Την ίδια ημέρα, η Επιτροπή εξέδωσε επίσης σύσταση για Σύσταση του Συμβουλίου σχετικά με την οικονομική πολιτική της ζώνης του ευρώ. Η Σύσταση αυτή εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 18-19 Φεβρουαρίου 2016 και εκδόθηκε από το Συμβούλιο στις 8 Μαρτίου 2016 (3). Ως χώρα με νόμισμα το ευρώ και λαμβανομένης υπόψη της στενής διασύνδεσης των οικονομιών της οικονομικής και νομισματικής ένωσης, η Γαλλία θα πρέπει να διασφαλίσει την πλήρη και έγκαιρη εφαρμογή της Σύστασης.

               (2)

               Η έκθεση χώρας του 2016 για την Γαλλία δημοσιεύτηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2016. Αξιολογήθηκε η πρόοδος της Γαλλίας όσον αφορά την υλοποίηση των ειδικών ανά χώρα συστάσεων που είχαν εκδοθεί στις 14 Ιουλίου 2015 από το Συμβούλιο και όσον αφορά την επίτευξη των εθνικών της στόχων στο πλαίσιο της στρατηγικής «Ευρώπη 2020». Η έκθεση περιελάμβανε επίσης τα αποτελέσματα της εμπεριστατωμένης επισκόπησης δυνάμει του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011. Στις 8 Μαρτίου 2016, η Επιτροπή παρουσίασε τα αποτελέσματα της εμπεριστατωμένης επισκόπησης. Από την ανάλυσή της, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η Γαλλία εμφανίζει υπερβολικές μακροοικονομικές ανισορροπίες. Ειδικότερα, λόγω της συγκρατημένης ανάπτυξης και του χαμηλού πληθωρισμού, η Γαλλία έχει υψηλό και αυξανόμενο δημόσιο χρέος, ενώ η ανταγωνιστικότητά της παρουσιάζει επιδείνωση. Η ανάγκη να αναληφθεί δράση για να μειωθεί ο κίνδυνος δυσμενών επιπτώσεων στη γαλλική οικονομία και, δεδομένου του μεγέθους της, μετάδοσης αρνητικών δευτερογενών αποτελεσμάτων στην οικονομική και νομισματική ένωση, είναι ιδιαίτερα σοβαρή.

               (3)

               Στις 29 Απριλίου 2016, η Γαλλία υπέβαλε το Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων για το 2016 και το Πρόγραμμα Σταθερότητας του 2016. Προκειμένου να ληφθεί υπόψη η διασύνδεσή τους, τα δύο προγράμματα αξιολογήθηκαν ταυτοχρόνως.

               (4)

               Κατά τον προγραμματισμό των ευρωπαϊκών διαρθρωτικών και επενδυτικών ταμείων για την περίοδο 2014-2020, συνυπολογίστηκαν οι σχετικές ειδικές ανά χώρα συστάσεις. Όπως προβλέπεται στο άρθρο 23 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4), όπου είναι αναγκαίο για τη στήριξη της εφαρμογής σχετικών συστάσεων του Συμβουλίου, η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει από ένα κράτος μέλος να επανεξετάσει και να προτείνει τροποποιήσεις του οικείου συμφώνου εταιρικής σχέσης και των σχετικών προγραμμάτων. Η Επιτροπή έχει παράσχει περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο προτίθεται να κάνει χρήση της εν λόγω διάταξης σε κατευθυντήριες γραμμές που συνδέουν την αποτελεσματικότητα των ευρωπαϊκών διαρθρωτικών και επενδυτικών ταμείων με τη χρηστή οικονομική διακυβέρνηση.

               (5)

               Η Γαλλία επί του παρόντος υπάγεται στο διορθωτικό σκέλος του συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Η κυβέρνηση, στο Πρόγραμμα Σταθερότητας του 2016, σχεδιάζει να διορθώσει το υπερβολικό έλλειμμα έως το 2017, σύμφωνα με τη Σύσταση του Συμβουλίου της 10ης Μαρτίου 2015. Το ονομαστικό έλλειμμα προβλέπεται να μειωθεί περαιτέρω σε 1,2 % του ΑΕΠ το 2019. Ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος —διαρθρωτικό έλλειμμα 0,4 % του ΑΕΠ— αναμένεται να επιτευχθεί έως το 2018. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα Σταθερότητας, αναμένεται ότι το 2017 ο λόγος του δημόσιου χρέους προς το ΑΕΠ θα κορυφωθεί στο 96,5 % του ΑΕΠ και εν συνεχεία θα υποχωρήσει στο 93,3 % του ΑΕΠ το 2019. Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζονται οι δημοσιονομικές προβολές είναι σε γενικές γραμμές εύλογο. Ωστόσο, δεν έχουν ακόμη προσδιοριστεί επαρκώς τα μέτρα που είναι απαραίτητα για τη στήριξη των σχεδιαζόμενων στόχων για το έλλειμμα από το 2017 και μετά. Με βάση τις εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2016, το ονομαστικό έλλειμμα αναμένεται να ανέλθει στο 3,4 % του ΑΕΠ το 2016, σύμφωνα με το έλλειμμα που συνέστησε το Συμβούλιο το 2015. Για το 2017, με αμετάβλητες πολιτικές, το ονομαστικό έλλειμμα προβλέπεται να ανέλθει στο 3,2 % του ΑΕΠ, με αποτέλεσμα να υπάρχει κίνδυνος μη τήρησης της προθεσμίας για τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος. Η συνιστώμενη προσπάθεια δημοσιονομικής προσαρμογής δεν προβλέπεται να επιτευχθεί το 2016 και το 2017, δεδομένου ότι η στρατηγική εξυγίανσης που ακολούθησε η Γαλλία στηρίζεται κυρίως στη βελτίωση των κυκλικών συνθηκών και στη συνέχιση των χαμηλών επιτοκίων, συνθήκες που είναι εκτός του ελέγχου των αρχών, με αποτέλεσμα να υπάρχει κίνδυνος μη συμμόρφωσης. Με βάση την αξιολόγησή της όσον αφορά το Πρόγραμμα Σταθερότητας, και λαμβανομένων υπόψη των εαρινών προβλέψεων της Επιτροπής του 2016, το Συμβούλιο είναι της γνώμης ότι υπάρχει κίνδυνος μη συμμόρφωσης της Γαλλίας με τις διατάξεις του συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης, παρότι οι τρέχουσες προβολές τη δείχνουν να επιτυγχάνει τον στόχο για το ονομαστικό έλλειμμα το 2016. Ως εκ τούτου, θα χρειαστούν περαιτέρω μέτρα για να εξασφαλιστεί η διατηρήσιμη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος έως το 2017.

               (6)

               Ο λόγος των δημόσιων δαπανών προς το ΑΕΠ στη Γαλλία είναι από τους υψηλότερους στην Ένωση και, παρά μια ελαφρά μείωση το 2015, παραμένει πολύ υψηλότερος από τον μέσο όρο της ευρωζώνης. Η Γαλλία εφαρμόζει επί του παρόντος σχέδιο μείωσης των δημόσιων δαπανών κατά 50 δισεκατ. EUR σε σύγκριση με την αύξηση βάσει της τάσης το διάστημα 2015-2017 σε όλα τα επίπεδα της γενικής κυβέρνησης, αλλά ενδέχεται να μην μπορέσει να επιτευχθεί με τον τρόπο αυτό σημαντική μείωση των δημοσίων δαπανών. Ο ακριβής προσδιορισμός των μέτρων που στηρίζουν τη μείωση των δαπανών, εφόσον εξασφαλιστεί ότι τα μέτρα εξοικονόμησης πόρων λαμβάνουν υπόψη το σχεδόν μηδενικό ποσοστό πληθωρισμού, θα συμβάλει στην ενίσχυση της αποτελεσματικότητας του εν λόγω σχεδίου.

               (7)

               Εξακολουθούν να υπάρχουν προβλήματα όσον αφορά την περαιτέρω μείωση του δείκτη δαπανών όπως είχε προγραμματιστεί, δεδομένου ότι η διαδικασία εντοπισμού μεγάλων τομέων που προσφέρονται για σημαντικές εξοικονομήσεις δεν έχει αποδώσει αρκετά και η επανεξέταση των δαπανών δεν απέφερε μέχρι στιγμής παρά πενιχρά αποτελέσματα. Στον τομέα της στέγασης, η Γαλλία δαπανά σχεδόν το διπλάσιο έναντι των Ευρωπαίων εταίρων της χωρίς αξιοσημείωτη βελτίωση των αποτελεσμάτων στη στεγαστική αγορά. Το συνδυασμένο αποτέλεσμα της εφαρμογής της προβλεπόμενης μείωσης των επιχορηγήσεων προς τις αρχές τοπικής αυτοδιοίκησης από την κεντρική κυβέρνηση και του μεγαλύτερου ελέγχου των δαπανών της τοπικής αυτοδιοίκησης, ιδίως με τη συγκράτηση της αύξησης των διοικητικών δαπανών των τοπικών αρχών, θα μπορούσε να διατηρήσει το επενδυτικό τους δυναμικό. Η επανεξέταση των δαπανών θα μπορούσε να αποτελέσει κατάλληλο μέσο για τον προσδιορισμό των εν λόγω εξοικονομήσεων πόρων. Επιπλέον, η πρόσφατη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης προσφέρει δυνατότητες αύξησης της αποτελεσματικότητας του συστήματος σε μεσομακροπρόθεσμο ορίζοντα.

               (8)

               Δεν είναι δυνατόν να επιτευχθεί σημαντική εξοικονόμηση πόρων βραχυπρόθεσμα χωρίς σημαντική περιστολή της αύξησης των δαπανών κοινωνικής ασφάλισης, που αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το ήμισυ των δαπανών της γενικής κυβέρνησης. Η βιωσιμότητα του συνταξιοδοτικού συστήματος έχει βελτιωθεί χάρη στη συμφωνία του 2015 για τα ταμεία επικουρικής συντάξεως αλλά θα μπορούσε να συνεχίσει να αντιμετωπίζει ελλείμματα σε βραχυπρόθεσμη έως μεσοπρόθεσμη βάση, ιδίως υπό δυσμενείς μακροοικονομικές συνθήκες. Επιπλέον, οι προγενέστερες μεταρρυθμίσεις του συνταξιοδοτικού συστήματος δεν αναμένεται να μειώσουν το τρέχον υψηλό επίπεδο του ποσοστού των δημόσιων δαπανών για συντάξεις παρά μετά το 2025. Η Γαλλία έχει θέσει φιλόδοξους στόχους για το 2016 και το 2017 όσον αφορά τον περιορισμό της αύξησης των δαπανών για την υγεία. Οι εν λόγω στόχοι θα μπορούσαν να συμπληρωθούν με περαιτέρω προσπάθειες για την εξεύρεση τρόπων βελτίωσης της αποτελεσματικότητας μεσομακροπρόθεσμα.

               (9)

               Έχουν ληφθεί μέτρα πολιτικής για τη μείωση του εργασιακού κόστους και τη βελτίωση των περιθωρίων κέρδους των επιχειρήσεων μέσω έκπτωσης φόρου ύψους 20 δισεκατ. EUR υπέρ της ανταγωνιστικότητας και της απασχόλησης, καθώς και μέσω της πρόσθετης μείωσης των εργοδοτικών εισφορών κοινωνικής ασφάλισης ύψους 10 δισεκατ. EUR στο πλαίσιο του συμφώνου ευθύνης και αλληλεγγύης. Ο σχεδιασμός των μέτρων αυτών, που αντιστοιχούν σε 1,5 % του ΑΕΠ και συμβάλλουν στη μείωση των αποκλίσεων μεταξύ της Γαλλίας και του μέσου όρου της ζώνης του ευρώ όσον αφορά τη φορολογική επιβάρυνση της εργασίας, ενδέχεται να εμποδίσει την αποτελεσματικότητά τους. Τα αποτελέσματα των προβλεπόμενων αξιολογήσεων αυτών των μέτρων μείωσης του κόστους θα βοηθήσουν στη λήψη αποφάσεων για τον μελλοντικό σχεδιασμό των εν λόγω καθεστώτων, ώστε να εξασφαλιστεί ότι τα μέτρα αυτά εκπληρώνουν τους στόχους τους από πλευράς αποδοτικότητας. Τα αποτελέσματά τους στη διαμόρφωση των μισθών και της απασχόλησης έχουν ιδιαίτερη σημασία για τις εν λόγω αξιολογήσεις.

               (10)

               Στο σημερινό πλαίσιο υψηλής ανεργίας, υπάρχει κίνδυνος το κόστος εργασίας σε επίπεδο κατώτατου μισθού να συνιστά εμπόδιο στην απασχόληση των ατόμων με χαμηλό επίπεδο προσόντων. Ενώ οι κατώτατες αποδοχές είναι υψηλές σε σχέση με τον μέσο μισθό, το κόστος της εργασίας στο επίπεδο του κατώτατου μισθού έχει μειωθεί μέσω απαλλαγών από τις εισφορές κοινωνικής ασφάλισης. Οι αυξήσεις του κατώτατου μισθού προκαλούν αυξήσεις των αποδοχών στις περισσότερες κατηγορίες εργαζομένων και δημιουργούν κινδύνους συμπίεσης των μισθών προς τα πάνω. Ο μηχανισμός τιμαριθμικής αναπροσαρμογής του κατώτατου μισθού προκαλεί αναδράσεις μεταξύ της αύξησης του μέσου μισθού και των μεταβολών του κατώτατου μισθού, που καθυστερούν την αναγκαία προσαρμογή των μισθών σε περίπτωση δυσμενών οικονομικών συνθηκών.

               (11)

               Παρ' όλες τις πρόσφατες μεταρρυθμίσεις, οι εργοδότες έχουν περιορισμένη μόνο ευελιξία να αποκλίνουν από κλαδικές συμφωνίες. Αυτό αφορά όλες τις πτυχές των συνθηκών απασχόλησης, όπως οι μισθοί, ο χρόνος εργασίας, οι συνθήκες απασχόλησης και εργασίας, και περιορίζει τις δυνατότητες των επιχειρήσεων να προσαρμόζουν το εργατικό δυναμικό ανάλογα με τις ανάγκες τους. Επί του παρόντος, οι κλάδοι μπορεί να αποτρέπουν τις εταιρείες να καθορίζουν, κατά περίπτωση και μετά από διαπραγματεύσεις με τους κοινωνικούς εταίρους, τους όρους υπό τους οποίους ο χρόνος εργασίας μπορεί να αποκλίνει από τις κλαδικές συμφωνίες. Η υιοθέτηση παρεκκλίσεων από κλαδικές συμφωνίες και γενικές νομικές διατάξεις σχετικά με τις συνθήκες απασχόλησης, μέσω συμφωνιών σε επίπεδο επιχειρήσεων, θα μπορούσε να διευκολυνθεί, σε συνεργασία με τους κοινωνικούς εταίρους.

               (12)

               Το 2015, το ποσοστό ανεργίας αυξήθηκε σε 10,4 %. Το ποσοστό ανεργίας είναι υψηλότερο μεταξύ των νέων, των υπηκόων τρίτων χωρών και των λιγότερο ειδικευμένων εργαζομένων. Η διάρθρωση της αγοράς εργασίας χαρακτηρίζεται από όλο και μεγαλύτερη πόλωση· εργαζόμενοι με ιδιαίτερα υψηλό επίπεδο κατάρτισης προσλαμβάνονται με συμβάσεις αορίστου χρόνου, ενώ ένα σταθερό ποσοστό των θέσεων εργασίας χαμηλής ειδίκευσης καθίσταται όλο και περισσότερο επισφαλές. Το ποσοστό των συμβάσεων ορισμένου χρόνου διάρκειας μικρότερης από ένα μήνα στο σύνολο των προσλήψεων αυξήθηκε σε σχεδόν 70 % το 2015. Το νομικό πλαίσιο που διέπει τις συμβάσεις εργασίας, ιδίως η νομοθεσία για τις απολύσεις όσον αφορά τις συμβάσεις αορίστου χρόνου, μπορεί να συντελεί στη μεγάλη κατάτμηση της αγοράς εργασίας. Η μακρόχρονη επιδείνωση της αγοράς εργασίας δημιουργεί πιέσεις στη βιωσιμότητα του συστήματος παροχών ανεργίας. Τον Φεβρουάριο του 2016, το έλλειμμα είχε εκτιμηθεί σε 4,5 δισεκατ. EUR το 2015, 4,2 δισεκατ. EUR το 2016 και 3,6 δισεκατ. EUR το 2017. Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε περαιτέρω αύξηση του επιπέδου χρέους του συστήματος από 25,8 δισεκατ. EUR το 2015 σε 30,0 δισεκατ. EUR το 2016 και σε 33,6 δισεκατ. EUR το 2017. Ο υπολογισμός των παροχών ευνοεί διαδοχικές βραχυπρόθεσμες θέσεις πλήρους απασχόλησης έναντι μακροπρόθεσμων θέσεων μερικής απασχόλησης και δημιουργεί κίνητρα για τους εργοδότες να προσφέρουν βραχυπρόθεσμη απασχόληση που συμπληρώνεται με εργασιακές παροχές. Επιπλέον, ο σχεδιασμός του συστήματος παροχών ανεργίας, ιδίως όσον αφορά τις προϋποθέσεις επιλεξιμότητας και τη σταδιακή μείωση των παροχών, μπορεί να εξασθενήσει τα κίνητρα για την επιστροφή στην εργασία.

               (13)

               Η μετάβαση από το σχολείο στην εργασία εξακολουθεί να είναι δυσχερής και αυτοί που πλήττονται περισσότερο είναι οι νέοι με τα λιγότερα προσόντα. Η προσφυγή σε προγράμματα μαθητείας μειώνεται μεταξύ των κατηγοριών χαμηλής εξειδίκευσης λόγω των διαφοροποιημένων περιφερειακών στρατηγικών και της περιορισμένης ικανότητας του συστήματος να προσαρμόζεται σε νέες οικονομικές ανάγκες. Η προσφορά κατάρτισης για τους ανέργους, τους εργαζόμενους χαμηλότερης ειδίκευσης και τους εργαζόμενους σε ΜΜΕ παραμένει ανεπαρκής. Οι εν εξελίξει μεταρρυθμίσεις της επαγγελματικής κατάρτισης, μεταξύ άλλων, όσον αφορά τη διακυβέρνηση, τα κίνητρα και τον επαγγελματικό προσανατολισμό, και το νέο στοχοθετημένο πρόγραμμα κατάρτισης δεν έχουν ακόμη εφαρμοστεί πλήρως και θα πρέπει να ενισχυθούν. Η μη ικανοποιητική συνεργασία μεταξύ των διαφόρων φορέων που συμμετέχουν στη συνεχή επαγγελματική κατάρτιση εμποδίζει την αποτελεσματική κατανομή των πόρων. Ο λογαριασμός προσωπικής δραστηριότητας που πρόκειται να θεσπιστεί ενδέχεται να συμβάλει στην επανεξισορρόπηση της πρόσβασης στην εργασία.

               (14)

               Η ποιότητα του γαλλικού επιχειρηματικού περιβάλλοντος εξακολουθεί να αξιολογείται ως μέτρια, ιδίως όσον αφορά τον φόρτο που προκαλούν οι κρατικές ρυθμίσεις, όπου η Γαλλία κατατάσσεται σε χαμηλή θέση σε διεθνείς συγκρίσεις. Το πρόγραμμα απλούστευσης συνεχίζεται όπως είχε προγραμματιστεί, αλλά η εφαρμογή του εμφανίζει άνιση πρόοδο, ιδίως όσον αφορά τα μέτρα που απευθύνονται σε επιχειρήσεις, όπου εξακολουθούν να υπάρχουν προβλήματα σε αρκετούς τομείς.

               (15)

               Η γαλλική οικονομία έχει δυσανάλογα υψηλό ποσοστό μικρών επιχειρήσεων σε σύγκριση με άλλα κράτη μέλη και αυτό περιορίζει το επίπεδο της παραγωγικότητάς τους. Πρόσφατες πρωτοβουλίες για να μετριαστούν οι επιπτώσεις των απαιτήσεων που σχετίζονται με το μέγεθος δεν αναμένεται να επηρεάσουν σημαντικά την ανάπτυξη των επιχειρήσεων, ιδίως δεδομένης της περιορισμένης εμβέλειας και του προσωρινού χαρακτήρα ορισμένων μέτρων. Κατά συνέπεια, οι επιδράσεις κατωφλίου θα συνεχίσουν να περιορίζουν την ανάπτυξη των γαλλικών επιχειρήσεων.

               (16)

               Ο ανταγωνισμός στον τομέα των υπηρεσιών έχει βελτιωθεί σε ορισμένους τομείς, αλλά εξακολουθούν να υφίστανται φραγμοί σε άλλους, ιδίως στον τομέα των υπηρεσιών υποστήριξης επιχειρήσεων, δεδομένου ότι σημαντικό μέρος των εν λόγω υπηρεσιών έμεινε ανεπηρέαστο από τις πρόσφατες μεταρρυθμίσεις, και στις βιομηχανίες δικτύου. Ορισμένα εμπόδια εισόδου στην αγορά και κανονιστικές ρυθμίσεις, καθώς και οι επιβεβλημένες τιμές περιορίζουν την οικονομική δραστηριότητα στα νομοθετικά κατοχυρωμένα επαγγέλματα και αποτελούν τροχοπέδη για την παραγωγικότητα άλλων τομέων που χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες αυτές. Η έκδοση του νόμου Macron το 2015 ήρε ορισμένους περιορισμούς αλλά χρειάζονται περισσότερες προσπάθειες. Άλλα προβλήματα έχουν την προέλευσή τους στην περιοριστική εφαρμογή των απαιτήσεων αδειοδότησης.

               (17)

               Η Γαλλία συνεχίζει να υστερεί σε σχέση τους πρωτοπόρους της καινοτομίας στην ΕΕ, παρά τη γενναιόδωρη υποστήριξη από το κράτος στον τομέα αυτό. Υπήρξε πληθώρα και αστάθεια δημόσιων καθεστώτων υποστήριξης της καινοτομίας κατά τα τελευταία 15 έτη, γεγονός που προκαλεί ανησυχίες όσον αφορά τον γενικό συντονισμό, τη συνεκτικότητα και την αποτελεσματικότητα των καθεστώτων αυτών. Αυτό επηρεάζει ιδίως τις ΜΜΕ.

               (18)

               Ο λόγος των φόρων προς το ΑΕΠ είναι από τους υψηλότερους στην ΕΕ. Η σύνθεσή του δεν συμβάλλει στην οικονομική ανάπτυξη, καθώς ασκεί μεγάλη πίεση στους συντελεστές παραγωγής και σχετικά μικρή πίεση στην κατανάλωση. Οι φόροι εταιρειών άρχισαν να υποχωρούν ελαφρά το 2014 και παρατηρείται μείωση της απόστασης μεταξύ Γαλλίας και μέσου όρου της ΕΕ από πλευράς περιβαλλοντικής φορολογίας, αλλά τα έσοδα από τον ΦΠΑ παραμένουν χαμηλά τόσο ως ποσοστό του ΑΕΠ όσο και ως ποσοστό της συνολικής φορολογικής επιβάρυνσης λόγω των χαμηλών συντελεστών, της ευρείας εφαρμογής μειωμένων συντελεστών και των πολλών εξαιρέσεων σε σύγκριση με τον μέσο όρο της ΕΕ. Εκτός από τη συνεχιζόμενη σταδιακή κατάργηση των εισφορών αλληλεγγύης των εταιρειών και την κατάργηση του έκτακτου φόρου εισοδήματος των επιχειρήσεων, δεν έχουν ακόμη προσδιοριστεί πλήρως συγκεκριμένα μέτρα για την επίτευξη του εξαγγελθέντος στόχου μείωσης του νόμιμου συντελεστή φόρου εισοδήματος των επιχειρήσεων σε 28 % το 2020.

               (19)

               Το φορολογικό σύστημα είναι πολύ περίπλοκο. Διατηρείται μεγάλος αριθμός αναποτελεσματικών φόρων που αποφέρουν λίγα ή καθόλου έσοδα και η φορολογία εισοδήματος φυσικών προσώπων είναι ιδιαίτερα πολύπλοκη, πράγμα που συνεπάγεται σημαντικό διοικητικό κόστος. Παρόλο που στον νόμο για τον προγραμματισμό των δημόσιων οικονομικών για την περίοδο 2014-2019 θεσπίστηκε η υποχρέωση τακτικής αξιολόγησης και παρακολούθησης των φορολογικών δαπανών, η προβλεπόμενη μείωση των φορολογικών δαπανών για το 2016 είναι περιορισμένη μετά αύξηση επί σειρά ετών.

               (20)

               Συνολικά, οι φραγμοί για τις ιδιωτικές επενδύσεις είναι μέτριοι, και τα σημαντικότερα εμπόδια είναι ο αυξημένος κανονιστικός φόρτος και οι υψηλοί φορολογικοί συντελεστές. Το επενδυτικό περιβάλλον θα μπορούσε να αναβαθμιστεί με τη βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος, τη μείωση των φόρων επί της παραγωγής και του εισοδήματος των επιχειρήσεων και την απλούστευση του φορολογικού συστήματος. Όλα τα μέτρα που λαμβάνονται για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας των γαλλικών επιχειρήσεων, είτε αυτή σχετίζεται με το κόστος είτε όχι, προσφέρουν δυνατότητες αύξησης του επιπέδου των επενδύσεων και παροχής κινήτρων στις επιχειρήσεις για επενδύσεις σε φυσικό και ανθρώπινο κεφάλαιο, με στόχο τη βελτίωση της παραγωγικότητας. Το μακροπρόθεσμο αναπτυξιακό δυναμικό περιορίζεται επίσης από τις υποτονικές επενδύσεις σε δραστηριότητες καινοτομίας.

               (21)

               Στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου, η Επιτροπή προέβη σε ολοκληρωμένη ανάλυση της οικονομικής πολιτικής της Γαλλίας και τη δημοσίευσε στην έκθεση του 2016 για τη χώρα. Επίσης, αξιολόγησε το Πρόγραμμα Σταθερότητας και το Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων, καθώς και τη συνέχεια που δόθηκε στις συστάσεις που είχαν απευθυνθεί στη Γαλλία κατά τα προηγούμενα έτη. Έλαβε υπόψη όχι μόνον τη συνάφειά τους για την άσκηση βιώσιμης δημοσιονομικής και κοινωνικοοικονομικής πολιτικής στη Γαλλία, αλλά και τη συμμόρφωσή τους με τους κανόνες και τις κατευθύνσεις της ΕΕ, δεδομένης της ανάγκης ενδυνάμωσης της συνολικής οικονομικής διακυβέρνησης της ΕΕ, μέσω της συνεκτίμησης στοιχείων σε επίπεδο ΕΕ κατά τη διαμόρφωση μελλοντικών εθνικών αποφάσεων. Οι συστάσεις της στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου αποτυπώνονται στις συστάσεις 1 έως 5 κατωτέρω.

               (22)

               Υπό το πρίσμα της αξιολόγησης αυτής, το Συμβούλιο εξέτασε το Πρόγραμμα Σταθερότητας και η γνώμη του (5) αποτυπώνεται ιδιαιτέρως στη σύσταση 1 κατωτέρω.

               (23)

               Υπό το πρίσμα της εμπεριστατωμένης επισκόπησης της Επιτροπής και της εν λόγω αξιολόγησης, το Συμβούλιο εξέτασε το Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων και το Πρόγραμμα Σταθερότητας. Οι συστάσεις που απηύθυνε σύμφωνα με το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 αποτυπώνονται στις συστάσεις 1 έως 5 κατωτέρω,

         ΣΥΝΙΣΤΑ στη Γαλλία να λάβει μέτρα κατά την περίοδο 2016-2017 προκειμένου:

               1.

               Να διασφαλίσει τη μόνιμη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος έως το 2017 μέσω της θέσπισης των απαιτούμενων διαρθρωτικών μέτρων και της χρησιμοποίησης όλων των έκτακτων εσόδων για τη μείωση του ελλείμματος και του χρέους. Να προσδιορίσει τις περικοπές δαπανών που προγραμματίζονται για τα επόμενα έτη και να εντείνει τις προσπάθειες για αύξηση του ποσού που εξοικονομείται από την επανεξέταση των δαπανών, συμπεριλαμβανομένων των δαπανών των φορέων τοπικής αυτοδιοίκησης, έως το τέλος του 2016. Να ενισχύσει τις ανεξάρτητες αξιολογήσεις των δημόσιων πολιτικών προκειμένου να εντοπιστούν τρόποι αύξησης της αποτελεσματικότητας σε όλους τους υποτομείς της γενικής κυβέρνησης.

               2.

               Να διασφαλίσει ότι οι μειώσεις του κόστους εργασίας θα συνεχιστούν και ότι η εξέλιξη των κατώτατων μισθών συνάδει με τη δημιουργία θέσεων εργασίας και την ανταγωνιστικότητα. Να προβεί σε μεταρρύθμιση του εργατικού δικαίου, ώστε να παρέχονται περισσότερα κίνητρα στους εργοδότες να πραγματοποιούν προσλήψεις με συμβάσεις αορίστου χρόνου.

               3.

               Να βελτιώσει τη σύνδεση μεταξύ του εκπαιδευτικού τομέα και της αγοράς εργασίας, ιδίως με τη μεταρρύθμιση της μαθητείας και της επαγγελματικής κατάρτισης, με έμφαση στα άτομα χαμηλής ειδίκευσης. Να αναλάβει δράση μέχρι τα τέλη του 2016 για τη μεταρρύθμιση του συστήματος παροχών ανεργίας με στόχο την αποκατάσταση της δημοσιονομικής βιωσιμότητας του συστήματος και την παροχή περισσότερων κινήτρων για επιστροφή στην εργασία.

               4.

               Να άρει τα εμπόδια άσκησης δραστηριοτήτων στον τομέα των υπηρεσιών, ιδίως όσον αφορά τις υπηρεσίες υποστήριξης επιχειρήσεων και τα νομοθετικά κατοχυρωμένα επαγγέλματα. Να λάβει μέτρα για την απλούστευση και τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των καθεστώτων στο πλαίσιο της πολιτικής καινοτομίας. Έως το τέλος του 2016, να θεσπίσει περαιτέρω μεταρρυθμίσεις όσον αφορά τα κριτήρια μεγέθους στις κανονιστικές ρυθμίσεις, τα οποία εμποδίζουν την ανάπτυξη των επιχειρήσεων και να συνεχίσει την απλοποίηση των διοικητικών, φορολογικών και λογιστικών κανόνων που διέπουν τις επιχειρήσεις με τη συνέχιση του προγράμματος απλούστευσής τους.

               5.

               Να λάβει μέτρα για τη μείωση των φόρων επί της παραγωγής και του νόμιμου συντελεστή φόρου εισοδήματος των επιχειρήσεων, με παράλληλη διεύρυνση της φορολογικής βάσης για την κατανάλωση, ιδίως όσον αφορά τον ΦΠΑ. Να καταργήσει τις μη αποδοτικές φορολογικές δαπάνες, να καταργήσει τους φόρους που αποφέρουν λίγα ή καθόλου έσοδα και να εγκρίνει τη μεταρρύθμιση της παρακράτησης του φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων στην πηγή μέχρι το τέλος του 2016.

      Βρυξέλλες, 12 Ιουλίου 2016.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         P. KAŽIMÍR

      (1)  ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.

      (2)  ΕΕ L 306 της 23.11.2011, σ. 25.

      (3)  ΕΕ C 96 της 11.3.2016, σ. 1.

      (4)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, περί καθορισμού κοινών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής, το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και περί καθορισμού γενικών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1083/2006 (ΕΕ L 347 της 20.12.2013, σ. 320).

      (5)  Δυνάμει του άρθρου 5 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97.


title: Σύσταση της Επιτροπής, της 21ης Δεκεμβρίου 2009 , περί ασφαλούς χρήσης καυσίμων με χαμηλή περιεκτικότητα σε θείο από πλοία ελλιμενισμένα σε κοινοτικούς λιμένες (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

text:
               29.12.2009

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 348/73

      ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

   της 21ης Δεκεμβρίου 2009
   περί ασφαλούς χρήσης καυσίμων με χαμηλή περιεκτικότητα σε θείο από πλοία ελλιμενισμένα σε κοινοτικούς λιμένες
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   (2009/1020/ΕΕ)
   Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
   Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 292,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Το άρθρο 4β της οδηγίας 1999/32/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 1999, σχετικά με τη μείωση της περιεκτικότητας ορισμένων υγρών καυσίμων σε θείο (1), όπως τροποποιήθηκε, ορίζει τη μέγιστη περιεκτικότητα σε θείο των καυσίμων πλοίων που χρησιμοποιούνται από σκάφη ελλιμενισμένα σε κοινοτικούς λιμένες και προβλέπει ότι, από την 1η Ιανουαρίου 2010, τα κράτη μέλη οφείλουν να εξασφαλίζουν ότι τα σκάφη δεν χρησιμοποιούν καύσιμα πλοίων με περιεκτικότητα σε θείο που να υπερβαίνει το 0,1 % κατά μάζα και ότι δεν διατίθεται αγορά, εντός της επικράτειάς τους, πετρέλαιο εσωτερικής καύσης πλοίων εάν η περιεκτικότητά του σε θείο υπερβαίνει το 0,1 % κατά μάζα.

               (2)

               Στο άρθρο 6 της οδηγίας προβλέπεται επίσης ότι τα κράτη μέλη ελέγχουν δειγματοληπτικά κατά πόσο η περιεκτικότητα των καυσίμων πλοίων σε θείο είναι σύμφωνη με τις απαιτήσεις της σχετικής διάταξης του άρθρου 4β και ότι η δειγματοληψία αρχίζει την ημερομηνία ενάρξεως ισχύος της απαίτησης.

               (3)

               Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση της Επιτροπής περί των κοινοποιήσεων αναβολών της τήρησης των προθεσμιών και εξαιρέσεων από την υποχρέωση εφαρμογής ορισμένων οριακών τιμών σύμφωνα με το άρθρο 22 της οδηγίας 2008/50/ΕΚ για την ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα και καθαρότερο αέρα για την Ευρώπη (2), οι συγκεντρώσεις σε περισσότερες από το 40 % των ζωνών και οικισμών της Κοινότητας υπερβαίνουν σήμερα την ημερήσια οριακή τιμή για τα PM10. Η επιβολή χαμηλών οριακών τιμών περιεκτικότητας σε θείο για τα καύσιμα που χρησιμοποιούνται από σκάφη ελλιμενισμένα σε κοινοτικούς λιμένες είναι απαραίτητη για να βελτιωθεί η ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα, όπως επισημαίνεται στην ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο με τίτλο «Στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη μείωση των ατμοσφαιρικών εκπομπών των ποντοπόρων πλοίων» (3) και στη θεματική στρατηγική για την ατμοσφαιρική ρύπανση που θεσπίστηκε το 2005 (4).

               (4)

               Τον Οκτώβριο του 2008, ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός (IMO) εξέδωσε απαιτήσεις στο πλαίσιο της αναθεώρησης της Διεθνούς Σύμβασης για την Πρόληψη της Ρύπανσης από Πλοία (σύμβαση MARPOL), τις οποίες πρέπει να τηρούν από την 1η Ιανουαρίου 2015 τα πλοία στις περιοχές ελέγχου των εκπομπών SOx που ορίζονται στο άρθρο 2 σημείο 3ε της οδηγίας 1999/32/ΕΚ.

               (5)

               Λαμβάνοντας υπόψη τους ενδεχόμενους κινδύνους για την ασφάλεια, η Επιτροπή θεωρεί ότι, στο πλαίσιο της επιβολής των διατάξεων της εν λόγω οδηγίας σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι αναγκαία η έκδοση κατάλληλων κατευθυντήριων γραμμών για τα κράτη μέλη, ώστε να εξασφαλιστεί υψηλό επίπεδο ασφάλειας και αποτελεσματική πρόληψη της ρύπανσης από τα πλοία.

               (6)

               Από την 1η Ιανουαρίου 2010, τα σκάφη που χρησιμοποιούν βαρύ μαζούτ στη θάλασσα πρέπει να στραφούν σε ελαφρύτερα καύσιμα πλοίων, όπως το ντίζελ πλοίων ή το πετρέλαιο εσωτερικής καύσης πλοίων, όταν είναι ελλιμενισμένα σε κοινοτικούς λιμένες, επειδή δεν είναι ευρέως διαθέσιμο βαρύ μαζούτ αρκετά χαμηλής περιεκτικότητας σε θείο.

               (7)

               Η χρήση ντίζελ πλοίων και πετρελαίου εσωτερικής καύσης πλοίων σε σκάφη που δεν έχουν σχεδιαστεί για να χρησιμοποιούν αυτά τα καύσιμα ή δεν έχουν υποστεί την απαιτούμενη τεχνική προσαρμογή ενδέχεται να προκαλέσει προβλήματα λειτουργίας ή να ενέχει κινδύνους για την ασφάλεια. Η Επιτροπή εξέτασε τους κινδύνους που συνεπάγεται η αλλαγή καυσίμων και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο σημαντικότερος κίνδυνος για την ασφάλεια αφορά τη χρήση σε λέβητες πλοίων οι οποίοι δεν έχουν ακόμη υποβληθεί σε εκτίμηση και δεν έχουν πιστοποιηθεί για χρήση του απαιτούμενου τύπου καυσίμου. Μολονότι στους λέβητες είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθούν είτε βαρύ μαζούτ είτε κλάσματα απόσταξης, δημιουργείται κίνδυνος επειδή, λόγω του χαμηλότερου ιξώδους και της μεγαλύτερης πτητικότητας του ντίζελ πλοίων και του πετρελαίου εσωτερικής καύσης πλοίων, δεν χρειάζεται θέρμανση του συστήματος καυσίμου όταν πρόκειται για κλάσματα απόσταξης, όπως απαιτείται στην περίπτωση του βαρέος μαζούτ. Είναι δύσκολο να εκτιμηθεί με ακρίβεια ο αριθμός των θιγόμενων πλοίων και η πιθανότητα εμφάνισης των κινδύνων αυτών.

               (8)

               Η οδηγία 1999/32/ΕΚ παρείχε επαρκή χρόνο στον ναυτιλιακό κλάδο ώστε να πραγματοποιήσει τις απαιτούμενες τεχνικές προσαρμογές για τη χρήση καυσίμων πλοίων μέγιστης περιεκτικότητας σε θείο 0,1 % κατά μάζα στα ελλιμενισμένα σε κοινοτικούς λιμένες σκάφη. Προσφέρονται τεχνικές λύσεις για τον περιορισμό των κινδύνων. Εντούτοις, υπάρχουν ακόμη πλοία που δεν υπέστησαν τις αναγκαίες μετατροπές, ενώ πολύ λίγα είναι τα πλοία που υποβλήθηκαν στην απαιτούμενη διαδικασία ελέγχου και πιστοποίησης.

               (9)

               Προσφέρονται τεχνικές λύσεις για τον μετριασμό των ενδεχόμενων συνεπειών της αλλαγής καυσίμου κατά τον ελλιμενισμό. Λόγω της περιορισμένης ζήτησης εκ μέρους του ναυτιλιακού κλάδου, καθυστέρησε η ανάπτυξη των αναγκαίων τεχνικών λύσεων, με αποτέλεσμα να καθυστερήσει και η διαδικασία ελέγχου και πιστοποίησης.

               (10)

               Από τις πληροφορίες που διαθέτει η Επιτροπή προκύπτει ότι, για τα πλοία που δεν έχουν υποστεί τεχνικές μετατροπές, η συνολική διαδικασία αναμένεται να ολοκληρωθεί το αργότερο σε οκτώ μήνες.

               (11)

               Οι κατασκευαστές λεβήτων και μηχανών χρειάζεται να διατυπώσουν συστάσεις και να αναπτύξουν διαδικασίες ειδικά για την ενσωμάτωση αυτών των τεχνικών μετασκευών, ενώ οι πλοιοκτήτες πρέπει να αναπτύξουν και να εφαρμόσουν ειδικές επιχειρησιακές διαδικασίες και να εξασφαλίσουν την κατάλληλη εκπαίδευση των πληρωμάτων,

         ΔΙΑΤΥΠΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:

               1.

               Στο πλαίσιο των μέτρων επιβολής της νομοθεσίας που λαμβάνουν κατά των πλοίων τα οποία δεν τηρούν την απαίτηση χρήσης καυσίμων με μέγιστη περιεκτικότητα σε θείο 0,1 % όταν είναι ελλιμενισμένα, τα κράτη μέλη πρέπει να ζητούν για τα πλοία αυτά να παρέχονται λεπτομερή αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με τις ενέργειες που αναλαμβάνονται για την επίτευξη της συμμόρφωσης. Στα εν λόγω στοιχεία πρέπει να συγκαταλέγεται σύμβαση με κατασκευαστή και σχέδιο μετασκευής εγκεκριμένο από τον νηογνώμονα του πλοίου ή, προκειμένου για πλοία με σημαία κράτους μέλους, από οργανισμό αναγνωρισμένο σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 391/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5). Στο σχέδιο μετασκευής πρέπει να αναγράφεται ευκρινώς η ημερομηνία ολοκλήρωσης της διαδικασίας προσαρμογής και πιστοποίησης.

               2.

               Όταν εξετάζουν την έκταση των κυρώσεων που θα επιβάλουν στα μη συμμορφούμενα πλοία, τα κράτη μέλη δύνανται να λαμβάνουν υπόψη την ύπαρξη εγκεκριμένου σχεδίου μετασκευής.

               3.

               Τα κράτη μέλη καλούνται να λάβουν κατάλληλα μέτρα για να ευαισθητοποιηθούν οι πλοιοκτήτες, οι φορείς εκμετάλλευσης και οι ναυτικοί στους κινδύνους για την ασφάλεια που ενέχει η αλλαγή καυσίμου εάν δεν προηγηθεί η αναγκαία τεχνική προσαρμογή του συστήματος καυσίμου του πλοίου, καθώς και στην ανάγκη εξασφάλισης σχετικής εκπαίδευσης.

      Βρυξέλλες, 21 Δεκεμβρίου 2009.

            Για την Επιτροπή

         Antonio TAJANI

            Αντιπρόεδρος

      (1)  ΕΕ L 121 της 11.5.1999, σ. 13.

      (2)  COM(2008) 403.

      (3)  COM(2002) 595.

      (4)  COM(2005) 446.

      (5)  ΕΕ L 131 της 28.5.2009, σ. 11.


title: Σύσταση της Επιτροπής, της 31ης Μαρτίου 2008 , για την ενισχυμένη διοικητική συνεργασία σχετικά με την απόσπαση εργαζομένων στo πλαίσιo παροχής υπηρεσιών (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

text:
               4.4.2008

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 85/1

      ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

   της 31ης Μαρτίου 2008
   για την ενισχυμένη διοικητική συνεργασία σχετικά με την απόσπαση εργαζομένων στo πλαίσιo παροχής υπηρεσιών
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   (2008/C 85/01)
   Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
   Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 211,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Η οδηγία 96/71/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 1996, σχετικά με την απόσπαση εργαζομένων στο πλαίσιο παροχής υπηρεσιών (1) επιβάλλει σαφείς υποχρεώσεις σε ό,τι αφορά τη συνεργασία μεταξύ των εθνικών διοικήσεων και προβλέπει ως αρμοδιότητα των κρατών μελών τη δημιουργία των αναγκαίων συνθηκών για την εν λόγω συνεργασία. Η εν λόγω υποχρέωση περιλαμβάνει τον ορισμό, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία ή/και την πρακτική, μιας ή περισσότερων αρχών εποπτείας με την κατάλληλη οργάνωση και τον εξοπλισμό ώστε να λειτουργούν αποτελεσματικά και να βρίσκονται σε θέση να διεκπεραιώσουν άμεσα τις αιτήσεις για πληροφορίες σχετικά με τους όρους και τις συνθήκες απασχόλησης που καλύπτονται από την οδηγία 96/71/EΚ.

               (2)

               Επιπλέον, η οδηγία 96/71/EΚ ορίζει σαφή υποχρέωση για τα κράτη μέλη να λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα ώστε να διατίθενται γενικά οι πληροφορίες για τους όρους και τις συνθήκες απασχόλησης, όχι μόνο στους ξένους φορείς παροχής υπηρεσιών αλλά και στους αποσπασμένους εργαζομένους.

               (3)

               Παρά τις βελτιώσεις όσον αφορά την πρόσβαση στις πληροφορίες, διατυπώνονται ακόμα εύλογες ανησυχίες όσον αφορά τον τρόπο εφαρμογής ή/και εκτέλεσης των κανόνων διοικητικής συνεργασίας από τα κράτη μέλη, όπως προβλέπεται στην οδηγία 96/71/EΚ (2). Η ικανοποιητική υλοποίηση, η σωστή εφαρμογή και η αποτελεσματική συμμόρφωση και πρακτική εφαρμογή της οδηγίας 96/71/EΚ δεν φαίνονται δυνατές, εάν δεν υπάρξει διόρθωση της εν λόγω κατάστασης (3).

               (4)

               Η άσκηση εποπτείας που δρομολογήθηκε από την Επιτροπή με βάση την ανακοίνωσή της με τίτλο «Κατευθύνσεις για την απόσπαση εργαζομένων στο πλαίσιο παροχής υπηρεσιών» (4) κατέδειξε επιπλέον ότι πολλά κράτη μέλη τείνουν να βασίζονται αποκλειστικά στα δικά τους εθνικά μέτρα και μέσα για την παρακολούθηση της συμμόρφωσης με τους όρους και τις συνθήκες απασχόλησης που εφαρμόζονται για τους αποσπασμένους εργαζόμενους από τους παρόχους υπηρεσιών. Αυτή η κατάσταση, εάν δεν απορρέει από, σίγουρα συνδέεται με την ουσιαστική ανυπαρξία διοικητικής συνεργασίας, την ακόμη ανεπαρκή πρόσβαση στην ενημέρωση, καθώς και με τα διασυνοριακά προβλήματα εκτέλεσης (5).

               (5)

               Προκειμένου να εξασφαλίζεται η συμμόρφωση με τους οικείους όρους και τις συνθήκες απασχόλησης (6), οι αρχές του κράτους μέλους όπου παρέχονται οι υπηρεσίες εφαρμόζουν ορισμένα μέτρα ελέγχου ή διοικητικές διατυπώσεις στις επιχειρήσεις τις οποίες αφορούν οι αποσπάσεις. Η αναγκαιότητα των προληπτικών ενεργειών και των απαιτούμενων κυρώσεων με σκοπό την προστασία των αποσπασμένων εργαζομένων είναι αδιαμφισβήτητη. Ωστόσο, η ανάλυση των μέτρων ελέγχου που εφαρμόζονται από τα κράτη μέλη καταδεικνύει την εντυπωσιακή ποικιλία τους και επισημαίνει ότι ορισμένα από αυτά ενδέχεται να είναι δυσανάλογα και, συνεπώς, να μην συμμορφώνονται ούτε με το άρθρο 49 της συνθήκης όπως έχει ερμηνευθεί από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ούτε με την οδηγία 96/71/EΚ.

               (6)

               Οι θεμιτές ανάγκες εποπτείας δεν μπορούν να καλυφθούν παράλληλα με την πλήρη συμμόρφωση με την κοινοτική νομοθεσία, εάν τα κράτη μέλη δεν βελτιώσουν και ενισχύσουν, εφόσον κρίνεται απαραίτητο, τη μεθόδευση της αποτελεσματικότερης συνεργασίας μεταξύ τους ή/και εάν δεν βελτιωθεί η πρόσβαση στις πληροφορίες σύμφωνα με την οδηγία 96/71/EΚ (7).

               (7)

               Η επαρκής και αποτελεσματική εφαρμογή και εκτέλεση είναι βασικά στοιχεία για την προστασία των δικαιωμάτων των αποσπασμένων εργαζομένων, ενώ η ανεπαρκής εκτέλεση υπονομεύει την αποτελεσματικότητα των κοινοτικών κανόνων που εφαρμόζονται σε αυτόν τον τομέα. Συνεπώς, η στενή συνεργασία μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών είναι ουσιώδης, χωρίς ωστόσο να παραγνωρίζεται ο σχετικός σημαντικός ρόλος των επιθεωρήσεων εργασίας και των κοινωνικών εταίρων.

               (8)

               Σε ό,τι αφορά την απόσπαση εργαζομένων στο πλαίσιο της παροχής υπηρεσιών, οι διαφορετικές διοικητικές νοοτροπίες, δομές και γλώσσες, καθώς και η έλλειψη σαφώς θεσπισμένων διαδικασιών και σαφώς καθορισμένων φορέων αποτελούν σημαντικά εμπόδια για την αποδοτική συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών στον εν λόγω τομέα. Ένα κατάλληλο και λειτουργικό ηλεκτρονικό σύστημα πληροφοριών, σχεδιασμένο για τη διευκόλυνση της αμοιβαίας συνδρομής και της ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών, είναι ένα ιδιαίτερα αποτελεσματικό εργαλείο για την άρση πολλών από τους εν λόγω φραγμούς και, ως εκ τούτου, κρίνεται ουσιώδες για τα κράτη μέλη ώστε να μπορούν να συνεργάζονται στενά. Ένα τέτοιο σύστημα θα πρέπει να επιτρέπει στις αρμόδιες αρχές και στους άλλους εμπλεκόμενους φορείς, όπως οι κοινωνικοί εταίροι, να ταυτοποιούν με ευκολία τους σχετικούς συνομιλητές τους σε άλλα κράτη μέλη και να επικοινωνούν με αποτελεσματικό τρόπο. Επιπλέον, θα πρέπει να συμβάλλει στην εδραίωση κλίματος αμοιβαίας εμπιστοσύνης και καλής πίστης, το οποίο είναι θεμελιώδες ώστε να λειτουργήσει αποτελεσματικά η διοικητική συνεργασία.

               (9)

               Η παροχή ευπρόσιτων, σαφών και επικαιροποιημένων πληροφοριών στις επιχειρήσεις και τους εργαζομένους για τους όρους και τις συνθήκες απασχόλησης που θα ισχύουν για τους αποσπασμένους εργαζομένους στο κράτος μέλος υποδοχής αποτελεί βασική προϋπόθεση που θα συμβάλει στην πρόληψη διαφορών, προβληματικών καταστάσεων και καταχρήσεων. Συνεπώς, κρίνεται σκόπιμη η λήψη των αναγκαίων μέτρων για να παρέχεται στους αποσπασμένους εργαζομένους και στους εργοδότες τους ουσιαστική πρόσβαση στις πληροφορίες (8).

               (10)

               Απαιτείται επείγουσα δράση για την αντιμετώπιση των ανεπαρκειών σε σχέση με τη θέσπιση, την εφαρμογή και την επιβολή της νομοθεσίας για την απόσπαση των εργαζομένων, με την ενίσχυση της διοικητικής συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών μέσω της χρήσης αποτελεσματικότερων συστημάτων ανταλλαγής πληροφοριών, της βελτίωσης της πρόσβασης στις πληροφορίες και της προώθησης της ανταλλαγής πληροφοριών για τις βέλτιστες πρακτικές,

         ΣΥΝΙΣΤΑ:
   1.   Σύστημα ανταλλαγής πληροφοριών

      Τα κράτη μέλη πρέπει να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα και να καταβάλουν τις απαιτούμενες προσπάθειες για να θεσπίσουν ένα ηλεκτρονικό σύστημα ανταλλαγής πληροφοριών, όπως το σύστημα πληροφόρησης για την εσωτερική αγορά (Internal Market Information System — IMI)
       (9), και συγκεκριμένα να αναπτύξουν, σε στενή συνεργασία με τις υπηρεσίες της Επιτροπής, καταρχάς μια —συγκεκριμένη— εφαρμογή για την υποστήριξη της διοικητικής συνεργασίας που απαιτείται για τη βελτίωση της πρακτικής εφαρμογής της οδηγίας 96/71/EΚ.
   Η ανάπτυξη ενός ηλεκτρονικού συστήματος ανταλλαγής πληροφοριών για τη διοικητική συνεργασία στο πλαίσιο της οδηγίας 96/71/EΚ συνεπάγεται τα εξής για τα κράτη μέλη:

               1.

               προσδιορισμός των κύριων θεμάτων και των ερωτημάτων για τα οποία πρέπει να γίνει ανταλλαγή πληροφοριών και τα οποία πρέπει, συνεπώς, να περιληφθούν στο σύστημα ανταλλαγής·

               2.

               καθορισμός των αρμόδιων αρχών και, εφόσον κρίνεται απαραίτητο, των λοιπών φορέων που εμπλέκονται στην εποπτεία και τον έλεγχο των συνθηκών απασχόλησης των αποσπασμένων εργαζομένων που συμμετέχουν στο σύστημα ανταλλαγής·

               3.

               διασαφήνιση του ρόλου των γραφείων συνδέσμου·

               4.

               εξέταση του θέματος των κατάλληλων διασφαλίσεων για την προστασία των προσωπικών δεδομένων που ανταλλάσσονται στο πλαίσιο ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ των αρχών των κρατών μελών και, εφόσον είναι απαραίτητο, άλλων εμπλεκόμενων φορέων (10).

      Τα κράτη μέλη, βάσει των αποτελεσμάτων των εν λόγω προκαταρκτικών εξετάσεων, πρέπει συν τοις άλλοις να αξιολογήσουν και να αποφασίσουν σε συνεργασία με τις υπηρεσίες της Επιτροπής εάν το ΙΜΙ παρέχει την καταλληλότερη υποστήριξη για την ανταλλαγή πληροφοριών όπως καθορίζεται στο άρθρο 4 της οδηγίας 96/71/EK.

   Η Επιτροπή θα παράσχει τη σχετική υποστήριξη και βοήθεια στα κράτη μέλη και θα αναλάβει να συνεργαστεί πολύ στενά μαζί τους προκειμένου να επιτευχθεί η απαραίτητη πρόοδος σε εύθετο χρόνο. Συγκεκριμένα, θα διευκολύνει και θα συντονίσει το έργο επιχειρησιακής ομάδας εργασίας, η οποία θα συσταθεί σε εθελοντική βάση, και θα παράσχει εξωτερική τεχνική βοήθεια, εφόσον κριθεί απαραίτητο, καθόλη την ανάπτυξη της συγκεκριμένης εφαρμογής.
   2.   Πρόσβαση στις πληροφορίες

      Τα κράτη μέλη πρέπει να αυξήσουν τις προσπάθειές τους για την ενίσχυση της πρόσβασης στις πληροφορίες σχετικά με τους όρους και τις συνθήκες απασχόλησης που πρέπει να εφαρμόζονται από τους πάροχους υπηρεσιών, καθώς και να εξασφαλίσουν ότι τα γραφεία συνδέσμου τους είναι σε θέση να εκτελέσουν αποτελεσματικά τα καθήκοντά τους.

   Προκειμένου να σημειωθούν περαιτέρω βελτιώσεις όσον αφορά την πρόσβαση στις πληροφορίες, τα κράτη μέλη πρέπει:

               1.

               να αποφύγουν να αναφέρουν ή να παράσχουν γενικές πληροφορίες αποκλειστικά για το εργατικό δίκαιο, αλλά αντ' αυτού να επισημάνουν σαφώς τους όρους και τις συνθήκες απασχόλησης ή/και το μέρος της (εθνικής ή/και περιφερειακής) νομοθεσίας τους που πρέπει να εφαρμοστεί στους εργαζομένους με απόσπαση στην επικράτειά τους·

               2.

               να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα ώστε να διατίθενται ευρέως οι πληροφορίες σχετικά με τις συλλογικές συμβάσεις που ισχύουν (και για ποιούς), και σχετικά με τους όρους και τις συνθήκες απασχόλησης που πρέπει να εφαρμοστούν από τους ξένους πάροχους υπηρεσιών· στο μέτρο του δυνατού, πρέπει να παρέχονται οι σύνδεσμοι με τους υπάρχοντες δικτυακούς τόπους και με άλλα σημεία επαφής, ιδίως τους σχετικούς κοινωνικούς εταίρους·

               3.

               να μεριμνήσουν ώστε να διατίθενται οι εν λόγω πληροφορίες στους εργαζομένους και στους παρόχους υπηρεσιών σε άλλες γλώσσες εκτός από την εθνική γλώσσα ή τις εθνικές γλώσσες της χώρας όπου παρέχονται οι υπηρεσίες· στο μέτρο του δυνατού, με τη μορφή συνοπτικού φυλλαδίου που περιλαμβάνει τις κύριες συνθήκες εργασίας που εφαρμόζονται·

               4.

               να αξιοποιήσουν καλύτερα τις δυνατότητες που προσφέρει το διαδίκτυο και να βελτιώσουν την προσβασιμότητα και τη σαφήνεια των πληροφοριών που δημοσιεύονται στους εθνικούς δικτυακούς τόπους (11).

         Επιπλέον, τα κράτη μέλη πρέπει:

               5.

               να προσφέρουν τη δυνατότητα στα γραφεία συνδέσμου να διαθέτουν αποτελεσματικά οργανωμένη δομή, το κατάλληλο προσωπικό και άλλους πόρους για την εκπλήρωση των καθηκόντων τους όσον αφορά την παροχή πληροφοριών·

               6.

               να ορίσουν, εφόσον είναι δυνατόν, έναν αρμόδιο επαφών στο γραφείο συνδέσμου για την εξέταση των αιτημάτων για πληροφορίες.

         Η Επιτροπή θα εξακολουθήσει να υποστηρίζει τα κράτη μέλη στον εν λόγω τομέα, ιδίως μέσω της υπάρχουσας πύλης στον δικτυακό τόπο EUROPA με συνδέσεις με τους εθνικούς δικτυακούς τόπους για την απόσπαση των εργαζομένων.
   3.   Ανταλλαγή ορθών πρακτικών

      Τα κράτη μέλη πρέπει να συμμετέχουν ενεργά σε μια συστηματική και επίσημη διαδικασία ταυτοποίησης και ανταλλαγής των ορθών πρακτικών στον τομέα της απόσπασης των εργαζομένων μέσω οποιωνδήποτε φόρουμ συνεργασίας που συγκροτεί η Επιτροπή για τον σκοπό αυτό, όπως η προβλεπόμενη επιτροπή υψηλού επιπέδου (βλέπε παράρτημα για αναλυτικές πληροφορίες).

      Βρυξέλλες, 31 Μαρτίου 2008.

            Για την Επιτροπή

         Vladimír ŠPIDLA

            Μέλος της Επιτροπής

      (1)  ΕΕ L 18 της 21.1.1997, σ. 1.

      (2)  Έγγραφα εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής SEC(2006) 439 και SEC(2007) 747, και ανακοίνωση με τίτλο «Απόσπαση εργαζομένων στo πλαίσιo παροχής υπηρεσιών: μεγιστοποίηση των οφελών και των δυνατοτήτων και ταυτόχρονα παροχή εγγυήσεων για την προστασία των εργαζομένων», ιδίως το Μέρος 6. Συμπεράσματα, COM(2007) 304 τελικό της 13ης Ιουνίου 2007, σελίδα 9.

      (3)  Βλέπε σχετικά και το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 11ης Ιουλίου 2007, B6-0266/2007.

      (4)  COM(2006) 159 τελικό της 4ης Απριλίου 2006.

      (5)  Ανακοίνωση με τίτλο «Απόσπαση εργαζομένων στo πλαίσιo παροχής υπηρεσιών: μεγιστοποίηση των οφελών και των δυνατοτήτων και ταυτόχρονα παροχή εγγυήσεων για την προστασία των εργαζομένων», ιδίως το Μέρος 6. Συμπεράσματα, COM(2007) 304 τελικό της 13ης Ιουνίου 2007, και συνοδευτικό υπηρεσιακό έγγραφο εργασίας, SEC(2007) 747.

      (6)  Ομοίως, ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την έκθεση Schroedter της 26ης Οκτωβρίου 2006.

      (7)  Το ίδιο σημείο τονίζεται στο ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, βλέπε συγκεκριμένα τα σημεία 21 και 32 και επόμενα. Σύμφωνα με τις απαντήσεις που παρελήφθησαν στο πλαίσιο της δημόσιας διαβούλευσης που εγκαινιάστηκε για τον εκσυγχρονισμό του εργατικού δικαίου, COM(2006) 708 της 22ας Νοεμβρίου 2006, προέκυψε επίσης ότι η ανάγκη για καλύτερη και βελτιωμένη συνεργασία έλαβε επίσης γενικότερη υποστήριξη από τα κράτη μέλη [βλέπε COM(2007) 627 τελικό της 24ης Οκτωβρίου 2007 και το συνοδευτικό έγγραφο υπηρεσιακό έγγραφο εργασίας, SEC(2007) 1373].

      (8)  Το ίδιο σημείο και η έκκληση για δράση τονίζονται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με το ψήφισμά του της 11ης Ιουλίου 2007, βλέπε σημείο 18.

      (9)  Το ΙMI είναι ένα σύστημα πληροφοριών με σκοπό να διευκολύνει την αμοιβαία βοήθεια και την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών. Παρέχει ένα εργαλείο για την ασφαλή και γρήγορη ανταλλαγή στοιχείων μεταξύ των ευρωπαϊκών αρχών, επιτρέποντάς τους να συνεργαστούν αποτελεσματικά παρά τα εμπόδια που τίθενται λόγω των διαφορετικών γλωσσών και των διοικητικών διαδικασιών και δομών. Οι πρώτες εφαρμογές που αναπτύσσονται θα υποστηρίξουν την αναθεωρημένη οδηγία για τα επαγγελματικά προσόντα (2006/36/EK του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου) και την οδηγία για τις υπηρεσίες (2006/123/EK του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου).

      (10)  Βλέπε σχετικά και την απόφαση 2008/49/EK της Επιτροπής, της 12ης Δεκεμβρίου 2007, για την προστασία των προσωπικών δεδομένων κατά την εφαρμογή του συστήματος πληροφόρησης για την εσωτερική αγορά (IMI) (ΕΕ L 13 της 16.1.2008, σ. 18).

      (11)  Ο δικτυακός τόπος της Επιτροπής που αφορά την απόσπαση εργαζομένων περιλαμβάνει σύνδεσμο προς τους εθνικούς δικτυακούς τόπους:
   http://europa.eu.int/comm/employment_social/labour_law/postingofworkers_en.htm

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
      Επιτροπή υψηλού επιπέδου στον τομέα της απόσπασης εργαζομένων (προς θέσπιση): προβλεπόμενος ρόλος, καθήκοντα και αρμοδιότητες
      Οι ανταλλαγές πληροφοριών που έχουν πραγματοποιηθεί μέχρι στιγμής σε εθελοντική βάση στο πλαίσιο της άτυπης ομάδας κυβερνητικών εμπειρογνωμόνων για την απόσπαση εργαζομένων, έχουν καταδείξει ότι η ομάδα υπήρξε αποτελεσματική ως προς τη βελτίωση των διαθέσιμων μέσων ανταλλαγής πληροφοριών σχετικά με τους όρους και τις συνθήκες απασχόλησης για τους αποσπασμένους εργαζομένους. Επιπλέον, παρείχε χρήσιμες πληροφορίες στην Επιτροπή όσον αφορά τη θέσπιση και την εφαρμογή της οδηγίας 96/71/EK.
      Η ενισχυμένη διοικητική συνεργασία προϋποθέτει επίσης την ανάπτυξη αποτελεσματικών μέσων ταυτοποίησης και ανταλλαγής ορθών πρακτικών για όλα τα θέματα που αφορούν τη σωστή εφαρμογή και την επιβολή στην πράξη της οδηγίας 96/71/EK. Συνεπώς, θα είναι δυνατή η ουσιαστική βελτίωση της διοικητικής συνεργασίας και η πρόληψη διαφορών και συχνών προσφυγών στη δικαιοδοτική διευθέτηση διαφορών.
      Κατά συνέπεια, η Επιτροπή όπως προανήγγειλε ήδη στην ανακοίνωσή της της 13ης Ιουνίου 2007, προβλέπει τη θέσπιση επιτροπής υψηλού επιπέδου, με τα ακόλουθα προβλεπόμενα καθήκοντα και στόχους:

                  1.

                  ταυτοποίηση και προώθηση της ανταλλαγής εμπειριών και ορθών πρακτικών·

                  2.

                  προώθηση της ανταλλαγής σχετικών πληροφοριών, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών για τις υφιστάμενες μορφές (διμερούς) διοικητικής συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών και/ή των κοινωνικών εταίρων·

                  3.

                  εξέταση (διοικητικών) θεμάτων, δυσκολιών και συγκεκριμένων ζητημάτων σχετικά με τη θέσπιση, την εφαρμογή, καθώς και την αποτελεσματική συμμόρφωση και την επιβολή της οδηγίας 96/71/EK ή των εθνικών μέτρων εφαρμογής για την απόσπαση των εργαζομένων·

                  4.

                  εξέταση οποιωνδήποτε δυσκολιών που ενδέχεται να προκύψουν κατά την εφαρμογή του άρθρου 3 παράγραφος 10 της οδηγίας 96/71/EK·

                  5.

                  παρακολούθηση της επιτευχθείσας προόδου ως προς τη βελτίωση της διοικητικής συνεργασίας· ειδικότερα, ανάπτυξη της —συγκεκριμένης— εφαρμογής για την υποστήριξη της διοικητικής συνεργασίας, της προσαρμογής και της εφαρμογής του IMI, καθώς και βελτίωση της πρόσβασης στις πληροφορίες και, εφόσον είναι απαραίτητο, υποβολή προτάσεων για μέτρα ή ενέργειες προς υλοποίηση·

                  6.

                  εξέταση δυνατοτήτων για την επέκταση της αποτελεσματικής συμμόρφωσης και επιβολής των δικαιωμάτων των εργαζομένων και προάσπιση της θέσης τους, εφόσον είναι απαραίτητο·

                  7.

                  δρομολόγηση εμπεριστατωμένης ανάλυσης των πρακτικών προβλημάτων διασυνοριακής εφαρμογής.

            Προκειμένου να επιτευχθούν οι εν λόγω στόχοι, η επιτροπή υψηλού επιπέδου πρέπει να μεριμνήσει για την ενεργό συμμετοχή των δημόσιων φορέων που είναι αρμόδιοι για τον έλεγχο της νομοθεσίας των κρατών μελών που αφορά τους αποσπασμένους εργαζομένους, όπως οι επιθεωρήσεις εργασίας. Πρέπει επίσης, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία και/ή την πρακτική, να θεσμοθετήσει την τακτική συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων, ιδίως των εκπροσώπων των τομεακών κοινωνικών εταίρων από τομείς με υψηλή συχνότητα απασχόλησης αποσπασμένων εργαζομένων.
      Η Επιτροπή είναι έτοιμη να εκδώσει απόφαση της Επιτροπής για τη θέσπιση τέτοιας επιτροπής υψηλού επιπέδου στο εγγύς μέλλον, με την οποία θα καθοριστούν η σύνθεση, οι στόχοι και οι μέθοδοι εργασίας της. Σε αυτό το πλαίσιο, θα λάβει υπόψη τα αποτελέσματα της συζήτησης που θα διεξαχθεί στο Συμβούλιο σε συνέχεια της παρούσας σύστασης.


title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 21ης Μαρτίου 2013 , για την απαλλαγή της Επιτροπής από την ευθύνη εκτέλεσης των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης (δέκατου ΕΤΑ) για το οικονομικό έτος 2011

text:
               26.3.2013

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 88/3

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
   της 21ης Μαρτίου 2013
   για την απαλλαγή της Επιτροπής από την ευθύνη εκτέλεσης των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης (δέκατου ΕΤΑ) για το οικονομικό έτος 2011
   2013/C 88/03
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
   Έχοντας υπόψη τη συμφωνία εταιρικής σχέσης μεταξύ των μελών της ομάδας των κρατών της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού, αφενός, και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών αυτής, αφετέρου, που υπεγράφη στην Κοτονού στις 23 Ιουνίου 2000 (1) και τροποποιήθηκε από τη συμφωνία που υπεγράφη στο Λουξεμβούργο στις 25 Ιουνίου 2005 (2),
   Έχοντας υπόψη την εσωτερική συμφωνία μεταξύ των αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών, συνελθόντων στο πλαίσιο του Συμβουλίου, σχετικά με τη χρηματοδότηση των ενισχύσεων της Κοινότητας εντός του πολυετούς χρηματοδοτικού πλαισίου για την περίοδο 2008-2013 βάσει της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΚ καθώς και για τη χορήγηση χρηματοδοτικής ενίσχυσης στις υπερπόντιες χώρες και εδάφη για τις οποίες ισχύουν οι διατάξεις του τέταρτου μέρους της συνθήκης ΕΚ (3) («εσωτερική συμφωνία»), με την οποία συστήνεται, μεταξύ άλλων, το δέκατο Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης (δέκατο ΕΤΑ) και ιδίως το άρθρο 11 παράγραφος 8,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 215/2008 του Συμβουλίου, της 18ης Φεβρουαρίου 2008, για τον δημοσιονομικό κανονισμό που εφαρμόζεται στο δέκατο Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης (4) και ιδίως τα άρθρα 142 έως 144,
   Αφού εξέτασε τον λογαριασμό διαχείρισης και τον ισολογισμό της λειτουργίας του δέκατου ΕΤΑ, ως είχαν στις 31 Δεκεμβρίου 2011, καθώς και την ετήσια έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου σχετικά με τις δραστηριότητες που χρηματοδοτήθηκαν στο πλαίσιο του όγδοου, ένατου και δέκατου Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης (ΕΤΑ) (5), για το οικονομικό έτος 2011, μαζί με τις απαντήσεις της Επιτροπής που περιέχονται στην εν λόγω ετήσια έκθεση,
   Εκτιμώντας τα εξής:

               (1)

               Βάσει του άρθρου 11 παράγραφος 8 της εσωτερικής συμφωνίας, η απαλλαγή από την ευθύνη για τη δημοσιονομική διαχείριση του δέκατου ΕΤΑ παρέχεται στην Επιτροπή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έπειτα από σύσταση του Συμβουλίου.

               (2)

               Η εκτέλεση των εργασιών του δέκατου ΕΤΑ από την Επιτροπή, κατά το οικονομικό έτος 2011, ήταν στο σύνολό της ικανοποιητική,

         ΣΥΝΙΣΤΑ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να απαλλάξει την Επιτροπή από την ευθύνη για την εκτέλεση των εργασιών του δέκατου ΕΤΑ για το οικονομικό έτος 2011.

      Βρυξέλλες, 21 Μαρτίου 2013.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         P. HOGAN

      (1)  ΕΕ L 317, 15.12.2000, σ. 3.

      (2)  ΕΕ L 287, 28.10.2005, σ. 4.

      (3)  ΕΕ L 247, 9.9.2006, σ. 32.

      (4)  ΕΕ L 78, 19.3.2008, σ. 1.

      (5)  ΕΕ C 344, 12.11.2012, σ. 243.


Avis juridique important

|

31994H0079

94/79/ΕΚ: Σύσταση της Επιτροπής της 21ης Δεκεμβρίου 1993 σχετικό με τη φορολογία ορισμένων εισοδημάτων τα οποία αποκτούν σε κράτος μέλος πρόσωπα που έχουν την κατοικία τους σε άλλο κράτος μέλος

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 039 της 10/02/1994 σ. 0022 - 0028

ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 21ης Δεκεμβρίου 1993 σχετικό με τη φορολογία ορισμένων εισοδημάτων τα οποία αποκτούν σε κράτος μέλος πρόσωπα που έχουν την κατοικία τους σε άλλο κράτος μέλος (94/79/ΕΚ)Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 155 δεύτερη περίπτωση,  Εκτιμώντας:  ότι η εσωτερική αγορά συνεπάγεται τη δημιουργία ενός χώρου χωρίς εσωτερικά σύνορα, στον οποίο εξασφαλίζεται η ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων, των εμπορευμάτων, των υπηρεσιών και των κεφαλαίων- ότι η ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων μπορεί να παρεμποδιστεί με τη θέσπιση διατάξεων όσον αφορά τη φορολογία του εισοδήματος των φυσικών προσώπων, οι οποίες έχουν ως αποτέλεσμα τη μεγαλύτερη φορολογική επιβάρυνση των μη κατοίκων σε σχέση με τους  κατοίκους οι οποίοι βρίσκονται σε ανάλογη κατάσταση- ότι είναι σκόπιμο να αναληφθούν πρωτοβουλίες προκειμένου να εξασφαλιστεί πλήρως η ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων για την ορθή λειτουγία της εσωτερικής αγοράς και ότι θα πρέπει να γνωστοποιηθούν στα κράτη μέλη οι διατάξεις που είναι σε θέση, κατά την  άποψη της Επιτροπής, να εξασφαλίσουν ότι οι μη κάτοικοι θα τυγχάνουν εξίσου ευνοϊκής φορολογικής μεταχείρισης όπως και οι κάτοικοι- ότι η παρούσα πρωτοβουλία δεν θίγει την άσκηση εκ μέρους της Επιτροπής μιας ενεργούς πολιτικής όσον αφορά τις διαδικασίες επί παραβάσει, προκειμένου να διασφαλιστεί η τήρηση των θεμελιωδών αρχών της συνθήκης- ότι δεν είναι σκόπιμο στα πλαίσια της προσέγγισης αυτής να γίνει διάκριση μεταξύ της φορολογίας του εισοδήματος από μισθωτές υπηρεσίες και εκείνης των εισοδημάτων από μη μισθωτές υπηρεσίες, καθώς και των εισοδημάτων από γεωργικές και δασικές  δραστηριότητες και βιομηχανικές και εμπορικές δραστηριότητες, οι κανόνες της ίσης μεταχείρισης και της μη διάκρισης σε σχέση με τους κατοίκους εφαρμόζονται αδιακρίτως στα πρόσωπα που αποκτούν τα εν λόγω εισοδήματα- ότι η αρχή της ίσης μεταχείρισης που προκύπτει από το άρθρο 48 και από το άρθρο 52 της συνθήκης απαιτεί να μην στερούνται τα πρόσωπα που αποκτούν τα εν λόγω εισοδήματα των φορολογικών πλεονεκτημάτων και εκπτώσεων των οποίων χαίρουν οι κάτοικοι, όταν το  κύριο μέρος των εισοδημάτων τους αποκτάται στο κράτος άσκησης της δραστηριότητας- ότι είναι δυνατόν να υποτεθεί ευλόγως ότι ένα πρόσωπο αποκτά το κύριο μέρος των εισοδημάτων του στο κράτος άσκησης της δραστηριότητας, εάν τα εν λόγω εισοδήματα αποτελούν τουλάχιστον το 75 % του συνολικού φορολογητέου εισοδήματος- ότι το κράτος μέλος της κατοικίας ενός φυσικού προσώπου οφείλει να διατηρεί τη δυνατότητα να μην χορηγεί τις φορολογικές εκπτώσεις ή άλλα πλεονεκτήματα τα οποία προβλέπονται για τους κατοίκους, εάν στο εν λόγω πρόσωπο χορηγούνται εκπτώσεις ή άλλα ίδια ή  παρόμοια πλεονεκτήματα στο κράτος μέλος άσκησης της δραστηριότητας- ότι τα κράτη μέλη εξακολουθούν να έχουν τη δυνατότητα να διατηρούν ή να θεσπίζουν ευνοϊκότερες διατάξεις υπέρ των φορολογουμένων από εκείνες που προβλέπονται από την παρούσα σύσταση,  ΔΙΑΤΥΠΩΝΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:   Πεδίο εφαρμογής   Άρθρο 1  1. Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τις διατάξεις της παρούσας σύστασης στα φυσικά πρόσωπα τα οποία κατοικούν σε ένα κράτος μέλος και υπόκεινται στο φόρο εισοδήματος σε άλλο κράτος μέλος, του οποίου δεν είναι κάτοικοι, ως προς τα κατωτέρω εισοδήματα:  - εισοδήματα από μισθωτές υπηρεσίες,  - συντάξεις και άλλες ανάλογες αμοιβές εισπραττόμενες λόγω προηγούμενης επαγγελματικής απασχόλησης καθώς και συντάξεις κοινωνικής ασφάλισης,  - εισοδήματα από ελευθέρια επαγγέλματα ή λοιπές μη μισθωτές υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένων των καλλιτεχνών από τον κόσμο του θεάματος και των αθλητών,  - εισοδήματα από γεωργικές και δασικές δραστηριότητες,  - εισοδήματα εκ βιομηχανικών και εμπορικών δραστηριοτήτων.  2. Για την εφαρμογή της παρούσας σύστασης, η έννοια του όρου "κάτοικος" είναι σύμφωνη με τις διατάξεις των συμβάσεων που έχουν συναφθεί μεταξύ των κρατών μελών για την αποφυγή της διπλής φορολογίας και, ελλείψει τέτοιων συμβάσεων, σύμφωνη με το εθνικό  δίκαιο.   Φορολογία των εισοδημάτων των μη κατοίκων   Άρθρο 2  1. Τα εισοδήματα που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 δεν υποβάλλονται από το κράτος μέλος, το οποίο τα φορολογεί, σε φόρο μεγαλύτερο από εκείνον στον οποίο θα υπέκειντο ο φορολογούμενος, η σύζυγος και τα τέκνα του αν ήσαν κάτοικοι του εν  λόγω κράτους μέλους.  2. Οι διατάξεις της παραγράφου 1 εφαρμόζονται υπό τον όρο ότι τα εισοδήματα που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 και υπόκεινται σε φόρο στο κράτος μέλος του οποίου το φυσικό πρόσωπο δεν είναι κάτοικος αποτελούν τουλάχιστον το 75 % του συνόλου του  φορολογητέου εισοδήματος αυτού του προσώπου κατά το οικονομικό έτος.  Το κράτος μέλος της φορολογίας μπορεί να ζητήσει από το εν λόγω φυσικό πρόσωπο κάθε δικαιολογητικό από το οποίο να αποδεικνύεται ότι πραγματοποιεί τουλάχιστον 75 % του εισοδήματός του σ' αυτό το κράτος μέλος.  3. Σε περίπτωση κατά την οποία το φυσικό πρόσωπο που τυγχάνει της φορολογικής μεταχείρισης βάσει της παραγράφου 1 διαθέτει στο κράτος μέλος της φορολογίας και άλλα εισοδήματα πέραν των αναφερόμενων στο άρθρο 1 παράγραφος 1, οι διατάξεις της παραγράφου  αυτής εφαρμόζονται και στα άλλα εισοδήματα.  4. Κατά παρέκκλιση από τις διατάξεις της παραγράφου 1, το κράτος μέλος που φορολογεί τα εισοδήματα του άρθρου 1 παράγραφος 1 δύναται να μην χορηγήσει εκπτώσεις ή άλλα φορολογικά πλεονεκτήματα σε σχέση με εισόδημα το οποίο δεν υπόκειται σε φορολογία στο  εν λόγω κράτος μέλος.   Διπλή χορήγηση εκπτώσεων ή άλλων φορολογικών πλεονεκτημάτων   Άρθρο 3  Το κράτος μέλος της κατοικίας ενός φυσικού προσώπου δύναται να μην του χορηγεί εκπτώσεις ή άλλα φορολογικά πλεονεκτήματα, τα οποία χορηγεί συνήθως στους κατοίκους, αν το πρόσωπο αυτό δικαιούται όμοιες ή ανάλογες εκπτώσεις ή άλλα φορολογικά  πλεονεκτήματα στο κράτος μέλος το οποίο φορολογεί τα εισοδήματά του που αναφέρονται στο άρθρο 1.   Ευνοϊκότερες διατάξεις για τους φορολογούμενους   Άρθρο 4  Τα κράτη μέλη έχουν δικαίωμα να διατηρούν ή να θεσπίζουν ευνοϊκότερες διατάξεις υπέρ των φορολογουμένων από εκείνες που προβλέπονται από την παρούσα σύσταση.   Τελικές διατάξεις   Άρθρο 5  Τα κράτη μέλη καλούνται να ανακοινώσουν στην Επιτροπή, πριν τις 31 Δεκεμβρίου 1994, το κείμενο των ουσιωδών νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων, τις οποίες θεσπίζουν κατ' εφαρμογή της παρούσας σύστασης, και να γνωστοποιούν κάθε  μεταγενέστερη τροποποίηση στον τομέα αυτό.   Άρθρο 6  Η παρούσα σύσταση απευθύνεται στα κράτη μέλη.  Βρυξέλλες, 21 Δεκεμβρίου 1993.  Για την Επιτροπή Christiane SCRIVENER Μέλος της Επιτροπής ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ Ι. Γενικές προϋποθέσεις 1. Η ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων είναι ένας από τους βασικούς στόχους της Κοινότητας οι οποίοι προβλέπονται από τα άρθρα 3, 48, 49, 52 και 53 της συνθήκης της Ρώμης, καθώς και θεμελιώδες στοιχείο της εσωτερικής αγοράς, την οποία η συνθήκη ορίζει ως  "χώρο χωρίς εσωτερικά σύνορα μέσα στον οποίο εξασφαλίζεται η ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων, των προσώπων, των υπηρεσιών και των κεφαλαίων σύμφωνα με τις διατάξεις της (παρούσας) συνθήκης".  Η ελεύθερη κυκλοφορία συνιστά για τους εργαζόμενους και τις οικογένειές τους θεμελιώδες δικαίωμα. Η Κοινότητα προσδίδει μεγάλη σημασία στην προαγωγή της διακίνησης των εργαζομένων ιδίως στις μεθοριακές περιοχές. Έτσι η Επιτροπή υπογραμμίζει στο λευκό  βιβλίο για την ανάπτυξη, την ανταγωνιστικότητα και την απασχόληση την ανάγκη της ευελιξίας της απασχόλησης μέσα στην αγορά και σημειώνει ότι, ως πρώτο βήμα προς την κατεύθυνση αυτή, χρειάζεται να βελτιωθεί η γεωγραφική διακίνηση των εργαζομένων και να  αρθούν τα σχετικά εμπόδια.  Πράγματι, αυτή η ελεύθερη κυκλοφορία εξακολουθεί να παρακωλύεται από ορισμένες φορολογικές διατάξεις, η εφαρμογή των οποίων, σε πολλές περιπτώσεις, έχει σαν συνέπεια τα πρόσωπα που κάνουν χρήση της ελευθερίας κυκλοφορίας για να ασκήσουν τη δραστηριότητά  τους σε κράτος μέλος διαφορετικό από το κράτος της κατοικίας τους να υπόκεινται στον φόρο εισοδήματος κάτω από προϋποθέσεις λιγότερο ευνοϊκές από τους κατοίκους αυτού του κράτους.  Έτσι σήμερα είναι συνήθεις οι δυσμενείς διακρίσεις σε βάρος εκατοντάδων προσώπων. Αυτό καταμαρτυρούν οι πολυάριθμες καταγγελίες που αποστέλλονται στην Επιτροπή καθώς και οι διαμαρτυρίες που απευθύνονται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.  Η θεμελιώδης αρχή της αποφυγής των διακρίσεων, η οποία αποτελεί την ίδια βάση της συνθήκης, επιβάλλει σαφή και ταχεία λύση.  Το πρόβλημα αφορά τις ακόλουθες κατηγορίες προσώπων:  - τους μεθοριακούς εργαζόμενους,  - άλλους μισθωτούς,  - τους δικαιούχους συντάξεων και άλλων αμοιβών που προβλέπονται λόγω προηγούμενης επαγγελματικής απασχόλησης,  - πρόσωπα που ασκούν ελευθέριο επάγγελμα ή άλλη μη μισθωτή δραστηριότητα, συμπεριλαμβανομένων των καλλιτεχνών του θεάματος και των αθλητών,  - πρόσωπα που ασκούν γεωργικές και δασικές δραστηριότητες,  - πρόσωπα που ασκούν βιομηχανικές και εμπορικές δραστηριότητες.  2. Τα πρόσωπα αυτά φορολογούνται, καταρχήν, στη χώρα στην οποία ασκούν τη δραστηριότητά τους. Στην περίπτωση αυτή, τα περισσότερα κράτη μέλη εφαρμόζουν στα πρόσωπα αυτά, διαφορετικό φορολογικό καθεστώς απ' ό,τι στους κατοίκους, το λεγόμενο καθεστώς  φορολογίας των μη κατοίκων. Σε γενικές γραμμές αυτό το καθεστώς συνίσταται στη φορολογία μόνον των εισοδημάτων που προέρχονται από πηγή η οποία βρίσκεται στη χώρα της δραστηριότητας και δεν προβλέπει χορήγηση των φορολογικών πλεονεκτημάτων, τα οποία  αναγνωρίζονται στους κατοίκους λόγω οικογενειακής καταστάσεως, ούτε των διαφόρων εκπτώσεων τις οποίες αυτοί δικαιούνται, με το σκεπτικό ότι τα πλεονεκτήματα αυτά πρέπει να χορηγούνται από το κράτος της κατοικίας. Τα πλεονεκτήματα μπορούν να ταξινομηθούν  σε περισσότερες κατηγορίες και λαμβάνουν υπόψη τη φορολογική ικανότητα του υποκείμενου στον φόρο:  - ως προς τον ίδιο τον εργαζόμενο, πρόκειται κυρίως για τη μείωση του κατωτάτου ορίου του αφορολόγητου εισοδήματος, αλλά και για τις ειδικές εκπτώσεις των ιατρικών εξόδων, ή των εκτάκτων επιβαρύνσεων,  - όταν ο υποκείμενος στο φόρο είναι έγγαμος, το καθεστώς αυτό παρέχει δικαίωμα κοινού υπολογισμού του φορολογητέου εισοδήματος των συζύγων, ή κατά περίπτωση εφαρμογή χωριστού υπολογισμού του φόρου, εφαρμογή του προσωπικού αφορολόγητου ποσού για το  σύζυγο ή άλλων φορολογικών ελαφρύνσεων ανάλογα με το οικείο κράτος μέλος,  - ως προς τα τέκνα ισχύουν συχνά ειδικές μειώσεις, σημαντικότερες μάλιστα σε περίπτωση αναπήρων τέκνων, έκπτωση σχολικών δαπανών, κ.λπ.  Συχνά, πάντως, τα πρόσωπα αυτά δεν απολαύουν των αντίστοιχων πλεονεκτημάτων ούτε στο κράτος της κατοικίας τους επειδή δεν κτώνται φορολογητέο εισόδημα ή εκείνο που αποκτούν δεν είναι αρκετό για να υπαχθεί σε φόρο.  Εξαίρεση από τον κανόνα αυτό συνιστά η φορολογική μεταχείριση των εισοδημάτων ορισμένων μεθοριακών εργαζομένων καθόσον τα κράτη μέλη έχουν συμφωνήσει, στο πλαίσιο διμερών συμφωνιών, ότι τα εισοδήματα αυτά φορολογούνται στο κράτος της κατοικίας αυτών των  εργαζομένων (επί 26 δυνατών διμερών σχέσεων, οι 14 προβλέπουν υπαγωγή στο φόρο στο κράτος της κατοικίας και 12 υπαγωγή στο φόρο στο κράτος της δραστηριότητας). Μόνον όταν οι μεθοριακοί εργαζόμενοι φορολογούνται αποκλειστικά στο κράτος της κατοικίας,  δικαιούνται μεταχείριση χωρίς διακρίσεις, επειδή στην περίπτωση αυτή φορολογούνται κατά τον ίδιο τρόπο όπως και οι λοιποί κάτοικοι.  Αντίθετα, τα πρόσωπα που ασκούν μισθωτή δραστηριότητα, μη μισθωτή, γεωργικές και δασικές δραστηριότητες καθώς και βιομηχανικές και εμπορικές δραστηριότητες σε κράτος μέλος διαφορετικό από το κράτος της κατοικίας τους και φορολογούνται σ' αυτό υπόκεινται  στις περισσότερες περιπτώσεις σε μεγαλύτερο φόρο από εκείνο στον οποίο υπόκεινται τα πρόσωπα τα οποία ασκούν τις ίδιες δραστηριότητες στο κράτος της κατοικίας τους.  3. Η Επιτροπή, για να θεραπεύσει αυτή την κατάσταση, υπέβαλε το 1979 μία πρόταση οδηγίας για την εναρμόνιση των διατάξεων που αφορούν τη φορολογία των εισοδημάτων που έχουν σχέση με την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων εντός της Κοινότητας. Η  Επιτροπή, εξάλλου, κίνησε διαδικασίες παράβασης κατά ορισμένων κρατών μελών λόγω φορολογικών διατάξεων οι οποίες εισάγουν δυσμενείς διακρίσεις σε βάρος μη κατοίκων.  4. Το Συμβούλιο, παρά τις μακροχρόνιες συζητήσεις, δεν κατέληξε επί της προτάσεως αυτής, ιδίως επειδή ορισμένα κράτη μέλη αντιτάχθηκαν στην αρχή της φορολογίας του εισοδήματος των μεθοριακών εργαζομένων στο κράτος της κατοικίας. Εξάλλου, ορισμένες  ενώσεις μεθοριακών εργαζομένων ισχυρίστηκαν ότι η φορολογία στο κράτος της κατοικίας θα καταλήξει, σε πολλές περιπτώσεις, σε βαρύτερη φορολογία από την ισχύουσα σήμερα (για παράδειγμα στις σχέσεις Βελγίου - Λουξεμβούργου και Δανίας - Γερμανίας).  Τέλος, πολλά κράτη μέλη έκριναν ότι ο καταλληλότερος τρόπος ρύθμισης του προβλήματος της φορολογίας των μη κατοίκων εργαζομένων είναι οι διμερείς συμφωνίες.  5. Λαμβανομένης υπόψη αυτής της καταστάσεως, η Επιτροπή απέσυρε το 1992 την πρόταση οδηγίας του 1979 και θεωρεί ότι έφθασε η κατάλληλη στιγμή για να αναλάβει νέες πρωτοβουλίες που θα ωθήσουν τα κράτη μέλη να καταργήσουν, στη νομοθεσία τους, τις  διατάξεις που εισάγουν δυσμενείς διακρίσεις όσον αφορά τη φορολογία των μη κατοίκων και να θεσπίσουν νομοθεσία με βάση κοινούς κανόνες συμπεριφοράς.  Αυτό αποδεικνύεται ιδιαίτερα αναγκαίο επειδή ορισμένα κράτη μέλη έχουν ήδη τροποποιήσει, με δική τους πρωτοβουλία, το φορολογικό τους καθεστώς στον τομέα αυτό ενώ άλλα προτίθενται να το τροποποιήσουν.  Για το λόγο αυτό η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι αν δεν υπάρχουν κανόνες συμπεριφοράς σε κοινοτικό επίπεδο, υφίσταται ο κίνδυνος να εισαχθούν στα διάφορα κράτη μέλη νέα καθεστώτα με μεγάλες αποκλίσεις μεταξύ τους.  6. Όσον αφορά τη νομολογία, πρέπει να μνημονευθεί ότι το Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση επί του θέματος αυτού στις 26 Ιανουαρίου 1993 (υπόθεση C-112/91, Werner κατά Finarzamt Aachen).  Το Δικαστήριο έκρινε ότι "το άρθρο 52 της συνθήκης ΕΟΚ δεν εμποδίζει κράτος μέλος να φορολογεί βαρύτερα τους υπηκόους του που ασκούν επαγγελματική δραστηριότητα στο έδαφός του και έχουν την κατοικία τους σε άλλο κράτος μέλος". Το Δικαστήριο όμως δεν  αποφάνθηκε με αυτή του την απόφαση ως προς το αν ένα κράτος μέλος δύναται να υιοθετήσει την ίδια στάση έναντι των υπηκόων άλλων κρατών μελών. Εν τω μεταξύ εισήχθη στο Δικαστήριο μια νέα υπόθεση με τη μορφή αίτησης εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως  (υπόθεση C-279/93, Finanzamt Koeln-Altstadt κατά Roland Schumaekers) με αντικείμενο το αν η εφαρμογή του φορολογικού καθεστώτος των μη κατοίκων στον υπήκοο ενός άλλου κράτους μέλους συμβιβάζονται με το κοινοτικό δίκαιο.  Η Επιτροπή προτίθεται να συνεχίσει τη διαδικασία παραβάσεως που έχει κινήσει στο θέμα αυτό κατά ορισμένων κρατών μελών.  7. Η παρούσα σύσταση εντάσσεται πλήρως στο πλαίσιο δράσης που προτίθεται να αναλάβει ενεργά η Επιτροπή, προκειμένου να διασφαλίσει, ιδίως μέσω των διαδικασιών επί παραβάσει, την πλήρη τήρηση των βασικών αρχών της συνθήκης, προς όφελος του ευρωπαίου  πολίτη.  8. Για τους προαναφερθέντες λόγους, η Επιτροπή συνέταξε την παρούσα σύσταση η οποία ορίζει τις αρχές και τους κανόνες επί των οποίων θα πρέπει να βασίζονται οι νομοθετικές διατάξεις των κρατών μελών όσον αφορά τη φορολογική αντιμετώπιση των μη κατοίκων.   9. Κρίνεται σκόπιμο να υπογραμμισθούν τα κύρια στοιχεία της σύστασης:  - το πεδίο εφαρμογής της καλύπτει τα έσοδα όλων των προσώπων που παρέχουν μισθωτές υπηρεσίες, καθώς και τις συντάξεις και τα έσοδα από τις υπόλοιπες οικονομικές δραστηριότητες. Σε σχέση με την πρόταση του 1979, το πεδίο εφαρμογής επεκτάθηκε στα  ελευθέρια επαγγέλματα και στις γεωργικές, βιομηχανικές και εμπορικές δραστηριότητες, ο τρόπος φορολόγησης των οποίων αποτελεί το αντικείμενο ενός διαρκώς αυξανόμενου αριθμού αναφορών και καταγγελιών,  - όσον αφορά τα εισοδήματα τνω μεθοριακών εργαζομένων, τηρείται η κατανομή των δικαιωμάτων φορολόγησης των μη κατοίκων μεταξύ του κράτους άσκησης της δραστηριότητας και του κράτους της κατοικίας, όπως αυτή ορίζεται στις συμβάσεις που έχουν συναφθεί  μεταξύ των κρατών μελών με σκοπό την πρόληψη της διπλής φορολογίας. Συνεπώς, οι εν λόγω εργαζόμενοι μπορούν να φορολογούνται είτε στο κράτος όπου εργάζονται, είτε στο κράτος όπου έχουν την κατοικία τους,  - καθορίζονται επακριβώς οι κανόνες που πρέπει να εφαρμοστούν προκειμένου να διασφαλιστεί η φορολόγηση των μη κατοίκων στο κράτος άσκησης της δραστηριότητας κατά τρόπο που δεν εισάγει διακρίσεις, εφόσον αυτοί βρίσκονται σε κατάσταση ανάλογη με εκείνη  των κατοίκων. Ανάλογη κατάσταση θεωρείται ότι υφίσταται όταν το εισόδημα του μη κατοίκου στο κράτος άσκησης της δραστηριότητας ανέρχεται σε 75 % τουλάχιστον του συνολικού φορολογητέου εισοδήματός του,  - το κράτος μέλος της κατοικίας διατηρεί τη δυνατότητα να μην χορηγεί στο φορολογούμενο ορισμένα φορολογικά πλεονεκτήματα ή εκπτώσεις, εφόσον του έχουν ήδη παρασχεθεί στο κράτος μέλος άσκησης της δραστηριότητας. Πράγματι, στόχος της σύστασης είναι να  διασφαλιστεί στους ενδιαφερομένους μια μεταχείριση που δεν εισάγει διακρίσεις και όχι μια ευνοϊκότερη αντιμετώπιση σε σχέση με τους υπόλοιπους φορολογούμενους.  Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι διατάξεις αυτές είναι σαφείς, ισόρροπες και απλές να εφαρμοστούν και ότι επιτρέπουν τη δίκαιη επίλυση των περισσότερων εκ των προβλημάτων που θέτει η φορολογία των μη κατοίκων.  10. Η εφαρμογή του μηχανισμού που καθιερώνεται με τη σύσταση ενδέχεται, κατά την άποψη της Επιτροπής να απαιτεί μια εντατικότερη ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ της φορολογικής διοίκησης του κράτους της κατοικίας και εκείνης όπου ασκεί δραστηριότητα ο  φορολογούμενος. Η Επιτροπή υπογραμμίζει εν προκειμένω ότι οι διατάξεις που εφαρμόζονται δυνάμει της οδηγίας 77/799/ΕΟΚ (1), επιτρέπουν στα κράτη μέλη να ανταλάσσουν οποιαδήποτε χρήσιμη προς το σκοπό αυτό πληροφορία.  Σε περίπτωση που αποδειχθεί στην πράξη ότι η εν λόγω ανταλλαγή πληροφοριών δεν επαρκεί, η Επιτροπή είναι διατεθειμένη να εξετάσει από κοινού με τα κράτη μέλη τα μέτρα που είναι αναγκαία για τη βελτίωση της κατάστασης.  11. Δεδομένης της σημασίας που έχει η πλήρης επίτευξη της ελεύθερης κυκλοφορίας προσώπων, η οποία αποτελεί ουσιαστικό συστατικό στοιχείο της εσωτερικής αγοράς, η Επιτροπή συνιστά στα κράτη μέλη να θέσουν σε εφαρμογή τα αναγκαία φορολογικά μέτρα το  ταχύτερο δυνατό.  Η Επιτροπή θα προβεί σε εκτίμηση των μέτρων τα οποία θα λάβουν τα κράτη μέλη προκειμένου να εφαρμόσουν την παρούσα σύσταση και θα αποφασίσει, εφόσον παραστεί ανάγκη, να αναλάβει περαιτέρω δράση λαμβάνοντας υπόψη μεταξύ άλλων την εξέλιξη της νομολογίας  του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου στο συγκεκριμένο τομέα.  ΙΙ. Σχολιασμός ορισμένων άρθρων Άρθρο 1 12. Η παράγραφος 1 του εν λόγω άρθρου καθορίζει το πεδίο εφαρμογής της σύστασης όσον αφορά τις καλυπτόμενες κατηγορίες προσώπων. Η σύσταση αφορά τα φυσικά πρόσωπα τα οποία είναι κάτοικοι κράτους μέλους και τα οποία φορολογούνται με το φόρο εισοδήματος  σε κάποιο άλλο κράτος μέλος του οποίου δεν είναι κάτοικοι.  Στην παράγραφο 1 απαριθμούνται εξάλλου οι κατηγορίες εισοδημάτων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της σύστασης. Οι δύο πρώτες κατηγορίες (εισοδήματα από μισθωτές υπηρεσίες και συντάξεις) περιλαμβάνονταν ήδη στην πρόταση οδηγίας του 1979. Στις  κατηγορίες αυτές προστέθηκαν τα εισοδήματα από ελευθέρια επαγγέλματα ή από άλλες μη μισθωτές υπηρεσίες, τα εισοδήματα από γεωργικές και δασικές δραστηριότητες, καθώς και τα εισοδήματα από βιομηχανικές και εμπορικές δραστηριότητες, προκειμένου να  εξασφαλισθεί για τα πρόσωπα τα οποία ασκούν τα εν λόγω επαγγέλματα ή δραστηριότητες, η ίδια μεταχείριση όπως και στους μισθωτούς και στους δικαιούχους συντάξεων.  Όσον αφορά τους ορισμούς που χρησιμοποιούνται για τις κατηγορίες εισοδημάτων, αυτοί βασίζονται κατά μεγάλο μέρος στους ορισμούς που χρησιμοποιήθηκαν στην πρότυπη σύμβαση του ΟΟΣΑ.  13. Στην παράγραφο 2 του εν λόγω άρθρου, διευκρινίζονται τα κριτήρια με βάση τα οποία θα πρέπει να προσδιορίζεται η ιδιότητα του κατοίκου. Προς το σκοπό αυτό θα πρέπει καταρχάς να λαμβάνονται υπόψη οι σχετικές διατάξεις των συμβάσεων που αποσκοπούν στην  αποφυγή της διπλής φορολογίας και οι οποίες έχουν συναφθεί μεταξύ των κρατών μελών, δεδομένου ότι οι διατάξεις των συμβάσεων αυτών καθορίζουν σαφώς τον τόπο κατοικίας ενός προσώπου το οποίο έχει φορολογικούς δεσμούς με δύο διαφορετικά κράτη μέλη.  Η αναφορά στις διατάξεις εθνικού δικαίου σχετικά με τη φορολογική κατοικία, θα δημιουργούσε κατά την άποψη της Επιτροπής περισσότερα προβλήματα, δεδομένου ότι οι διατάξεις αυτές ενδέχεται να διαφέρουν από το ένα κράτος στο άλλο. Η προσφυγή στις  διατάξεις αυτές είναι αναγκαία μόνον εάν δεν υπάρχουν διμερείς συμβάσεις μεταξύ των ενδιαφερόμενων κρατών μελών (2).  Άρθρο 2 14. Η παράγραφος 1 του άρθρου αυτού καθιερώνει την αρχή ότι τα πρόσωπα και τα εισοδήματα τα οποία αναφέρονται στο άρθρο 1 δεν υπόκεινται σε φορολογία μεγαλύτερη από εκείνη την οποία ορίζει το κράτος αυτό για τους κατοίκους του.  Κατ' εφαρμογή της αρχής αυτής, τα εν λόγω πρόσωπα θα δικαιούνται, στη χώρα όπου ασκούν τη δραστηριότητά τους, τις ίδιες ειδικές εκπτώσεις για τον υπολογισμό των φορολογητέων εισοδημάτων τους, καθώς και τις εκπτώσεις ή άλλα φορολογικά πλεονεκτήματα  γενικότερου χαρακτήρα τα οποία εφαρμόζονται για τους κατοίκους.  Εάν το κράτος μέλος άσκησης δραστηριότητας εφαρμόζει ένα ειδικό φορολογικό σύστημα για τις οικογένειες (π.χ. χωριστός υπολογισμός φόρου, προσωπικό αφορολόγητο ποσό λόγω συζύγου), το πλεονέκτημα αυτό θα πρέπει να εφαρμόζεται επίσης και στα εισοδήματα που  αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 που αποκτά ο μη κάτοικος στο εν λόγω κράτος. Τα ειδικά συστήματα αυτού του είδους συνδέονται συνήθως με μια κοινή φορολογία των ενδιαφερομένων προσώπων (σύζυγοι και, σε ορισμένες περιπτώσεις, τέκνα) και στην  περίπτωση αυτή, το κράτος μέλος άσκησης της δραστηριότητας έχει τη δυνατότητα να λαμβάνει υπόψη του το εισόδημα των εν λόγω προσώπων για τον καθορισμό του συντελεστή φορολογίας που εφαρμόζεται στα εισοδήματα που έχει δικαίωμα να φορολογήσει.  15. Η παράγραφος 2 του εν λόγω άρθρου ορίζει ότι η αρχή αυτή εφαρμόζεται μόνο στην περίπτωση κατά την οποία τα εισοδήματα των εν λόγω προσώπων τα οποία αποκτώνται στη χώρα άσκησης της δραστηριότητας αποτελούν τουλάχιστον το 75 % του συνολικού  φορολογητέου εισοδήματος των προσώπων αυτών.  Η Επιτροπή εκτιμά ότι η ίδια μεταχείριση με τους κατοίκους δικαιολογείται μόνο στην περίπτωση κατά την οποία η κατάσταση των μη κατοίκων είναι ανάλογη με εκείνη των κατοίκων. Αυτό θεωρείται ότι συμβαίνει εάν ο μη κάτοικος πραγματοποιεί το μεγαλύτερο  μέρος των εισοδημάτων του, δηλαδή τουλάχιστον το 75 % του συνολικού φορολογητέου εισοδήματος, στη χώρα άσκησης της δραστηριότητάς του.  Πράγματι, στην περίπτωση αυτή, θα υπήρχε κίνδυνος το ποσό του φορολογητέου εισοδήματός του στην χώρα κατοικίας του να μην επαρκεί για την εφαρμογή των εκπτώσεων και υπολοίπων πλεονεκτημάτων τα οποία προβλέπονται από τη νομοθεσία της χώρας αυτής.  Αντίθετα, εάν ο μη κάτοικος αποκτά το μεγαλύτερο μέρος των εισοδημάτων του στη χώρα της κατοικίας του, δεν κρίνεται δικαιολογημένο να υποχρεωθεί το κράτος μέλος στο οποίο ασκεί τη δραστηριότητά του να του χορηγήσει εκπτώσεις. Εξάλλου, το όριο του 75 %  παρουσιάζει επίσης το πλεονέκτημα ότι το κράτος μέλος άσκησης της δραστηριότητας θα μπορεί ενδεχομένως να μην λαμβάνει υπόψη το εισόδημα που έχει αποκτηθεί εκτός του κράτους αυτού (εφαρμόζοντας προοδευτικές φορολογικές κλίμακες) και ότι με τον τρόπο  αυτό διευκολύνεται σαφώς το έργο των φορολογικών αρχών.  Η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι η προσέγγιση αυτή θα ήταν σε θέση να επιλύσει όλα σχεδόν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι μη κάτοικοι, όταν τα εισοδήματά τους φορολογούνται στη χώρα όπου ασκούν τη δραστηριότητά τους.  Γενικότερα, θα πρέπει να τονιστεί ότι, υπό τις παρούσες συνθήκες, δεν είναι δυνατή η απόλυτα δίκαιη και ουδέτερη αντιμετώπιση όλων των περιπτώσεων που παρουσιάζονται στον τομέα αυτό. Αυτό θα ήταν δυνατόν, μόνον εάν οι διατάξεις που αφορούν τη φορολογία  εισοδήματος ήταν πλήρως εναρμονισμένες στην Κοινότητα.  16. Στην ίδια παράγραφο 2 δεύτερο εδάφιο, ορίζεται επίσης ότι το κράτος μέλος μπορεί να ζητήσει από τον μη κάτοικο να αποδείξει ότι πραγματοποιεί περισσότερο από το 75 % του εισοδήματός του στο έδαφός του. Ως απόδειξη μπορούν να θεωρηθούν, κατά την  άποψη της Επιτροπής, έγγραφα όπως αντίγραφα του εκκαθαριστικού σημειώματος, βεβαίωση του εργοδότη, αντίγραφο του ισολογισμού κ.λπ..  17. Βάσει των διατάξεων του άρθρου 1, η φορολογική μεταχείριση που προβλέπεται στη σύσταση εφαρμόζεται μόνο στα εισοδήματα από την παροχή μισθωτών και μη μισθωτών υπηρεσιών, καθώς και στις συντάξεις και στα εισοδήματα από τις υπόλοιπες αναφερόμενες  οικονομικές δραστηριότητες.  Ωστόσο, είναι δυνατόν ένα πρόσωπο το οποίο αποκτά τέτοιου είδους εισοδήματα σε κράτος μέλος εκτός του κράτους της κατοικίας του να έχει επίσης και άλλα εισοδήματα στο εν λόγω κράτος μέλος, π.χ. εισοδήματα από ακίνητα. Το άρθρο 2 παράγραφος 3, έχει ως  στόχο να εξασφαλίσει την ίδια φορολογική μεταχείριση και για τα άλλα αυτά εισοδήματα.  18. Το άρθρο 2 παράγραφος 4, επιτρέπει στα κράτη μέλη να μην χορηγούν εκπτώσεις ή άλλα φορολογικά πλεονεκτήματα σε σχέση με εισόδημα το οποίο δεν φορολογείται στο κράτος μέλος άσκησης της δραστηριότητας. Πράγματι, δεν θεωρείται δικαιολογημένη η χορήγηση  ορισμένων εκπτώσεων, οι οποίες έχουν στενή σχέση με μη φορολογητέα εισοδήματα στο εν λόγω κράτος μέλος. Ένα παράδειγμα αποτελεί η έκπτωση για την αγορά ορισμένων τίτλων, δεδομένου ότι τα εισοδήματα από κινητές αξίες φορολογούνται κατά κανόνα στη χώρα  της κατοικίας.  Άρθρο 3 19. Στόχος της παρούσας σύστασης είναι να διασφαλιστεί η δίκαιη και χωρίς διακρίσεις φορολόγηση των προσώπων τα οποία αποκτούν ορισμένα εισοδήματα σε ένα κράτος μέλος στο οποίο δεν κατοικούν.  Ωστόσο, θα πρέπει επίσης να διασφαλιστεί ότι οι μη κάτοικοι δεν θα τυγχάνουν ευνοϊκότερης φορολογικής μεταχείρισης απ' ό,τι οι υπόλοιποι υποκείμενοι στο φόρο. Μια τέτοια περίπτωση θα μπορούσε να προκύψει, εάν οι μη κάτοικοι είχαν στο κράτος μέλος της  κατοικίας τους τις ίδιες εκπτώσεις ή άλλα φορολογικά πλεονεκτήματα με εκείνα τα οποία τους έχουν χορηγηθεί στο κράτος μέλος άσκησης της δραστηριότητάς τους.  Κατά συνέπεια, το άρθρο αυτό προβλέπει τη δυνατότητα για το κράτος μέλος της κατοικίας να αρνηθεί στις περιπτώσεις αυτές τη χορήγηση των σχετικών εκπτώσεων ή άλλων φορολογικών πλεονεκτημάτων.  Ωστόσο, η Επιτροπή είναι της άποψης ότι η εφαρμογή της δυνατότητας αυτής στην πράξη θα πρέπει να είναι περιορισμένη. Συγκεκριμένα, διαπιστώθηκε ότι εάν το κράτος μέλος της κατοικίας εφαρμόζει τη συνήθη μέθοδο επιβολής του φόρου για να λάβει υπόψη του τα  εισοδήματα που αποκτώνται στα άλλα κράτη μέλη - η μέθοδος αυτή εφαρμόζεται άλλωστε ήδη στα περισσότερα κράτη μέλη - δεν θα πρέπει κανονικά να εμφανίζονται περιπτώσεις χορήγησης διπλών εκπτώσεων.  Άρθρο 4 20. Η παρούσα σύσταση ορίζει τις ελάχιστες προϋποθέσεις οι οποίες εγγυώνται στους μη κατοίκους την χωρίς διακρίσεις φορολόγησή τους στη χώρα άσκησης της δραστηριότητάς τους.  Δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη από το να διατηρούν ή να θεσπίζουν ευνοϊκότερες διατάξεις υπέρ των φορολογουμένων.   (1) ΕΕ αριθ. L 336 της 27. 12. 1977, σ. 15.  (2) Οι σχέσεις μεταξύ των κρατών μελών που δεν καλύπτονται από διμερή σύμβαση είναι οι ακόλουθες (κατάσταση την 1η Ιανουαρίου 1993): Ελλάδα-Πορτογαλία Ελλάδα-Ισπανία Ελλάδα-Ιρλανδία Ελλάδα-Λουξεμβούργο Πορτογαλία-Ιρλανδία Ισπανία-Ιρλανδία  Πορτογαλία-Λουξεμβούργο Πορτογαλία-Ολλανδία


Avis juridique important

|

32001H0166

Σύσταση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Φεβρουαρίου 2001, περί ευρωπαϊκής συνεργασίας για την αξιολόγηση της ποιότητας στη σχολική εκπαίδευση

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 060 της 01/03/2001 σ. 0051 - 0053

Σύσταση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίουτης 12ης Φεβρουαρίου 2001περί ευρωπαϊκής συνεργασίας για την αξιολόγηση της ποιότητας στη σχολική εκπαίδευση(2001/166/ΕΚ)ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 149 παράγραφος 4 και το άρθρο 150 παράγραφος 4,την πρόταση της Επιτροπής,τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(1),τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών(2),Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της συνθήκης(3),Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Είναι ανάγκη να δοθεί ώθηση στην ευρωπαϊκή διάσταση της παιδείας, δεδομένου ότι αποτελεί βασικό στόχο για την οικοδόμηση της Ευρώπης των πολιτών.(2) Όλα τα κράτη μέλη έχουν ως πρωταρχικό στόχο στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, καθώς και στην επαγγελματική εκπαίδευση, την υψηλού επιπέδου εκπαίδευση στο πλαίσιο της κοινωνίας της γνώσης.(3) Η ποιότητα της σχολικής εκπαίδευσης πρέπει να εξασφαλίζεται σε όλα τα επίπεδα και σε όλους τους τομείς της εκπαίδευσης, ανεξάρτητα από τις διαφορές όσον αφορά τους στόχους, τις μεθόδους και τις εκπαιδευτικές ανάγκες, και ανεξάρτητα από τη διαβάθμιση των σχολείων όπου αυτή υφίσταται.(4) Κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών έχουν αυξηθεί οι πόροι που διατίθενται από τις βιομηχανικές χώρες για την παιδεία. Η παιδεία θεωρείται ως στοιχείο που συμβάλλει όχι μόνο στον εμπλουτισμό του ατόμου αλλά και στην κοινωνική συνοχή, την κοινωνική ένταξη και την επίλυση προβλημάτων στον τομέα της απασχόλησης. Η δια βίου μάθηση αποτελεί σημαντικό μέσο για τη μελλοντική εξέλιξη του ατόμου σε επαγγελματικό και προσωπικό επίπεδο. Η παιδεία υψηλού επιπέδου είναι σημαντική υπό το πρίσμα των πολιτικών για την αγορά εργασίας, της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στην Κοινότητα και της αναγνώρισης διπλωμάτων και διδακτικών ικανοτήτων.(5) Είναι ευθύνη των κρατών μελών να εξασφαλίζουν, όταν έχουν τη δυνατότητα, ότι στα προγράμματα των σχολείων λαμβάνεται υπόψη η εξέλιξη της κοινωνίας.(6) Τα κράτη μέλη θα πρέπει να βοηθούν τα σχολικά ιδρύματα ώστε να ανταποκρίνονται στις εκπαιδευτικές και κοινωνικές απαιτήσεις της νέας χιλιετίας και να προσαρμόζονται στις εξελίξεις που προκύπτουν από αυτές. Κατά συνέπεια, τα κράτη μέλη θα πρέπει να στηρίζουν τα σχολικά ιδρύματα, προκειμένου να βελτιώνουν την ποιότητα των υπηρεσιών που προσφέρουν, βοηθώντας τα να αναπτύξουν νέες πρωτοβουλίες επικεντρωμένες στην εξασφάλιση της ποιότητας της διδασκαλίας και βοηθώντας τα να ενθαρρύνουν τόσο την κινητικότητα των ατόμων από τη μία χώρα στην άλλη όσο και τη μεταφορά γνώσεων.(7) Στον τομέα των πολιτικών για την αγορά εργασίας, κάθε έτος το Συμβούλιο εκδίδει ένα σύνολο κατευθυντήριων γραμμών βάσει ποσοτικών στόχων και δεικτών. Η έβδομη από τις κατευθυντήριες γραμμές για την απασχόληση το 2000 που παρατίθενται στο παράρτημα της απόφασης 2000/228/ΕΚ(4), αναφέρει ότι τα κράτη μέλη "βελτιώνουν την ποιότητα των σχολικών συστημάτων τους προκειμένου να μειωθεί σημαντικά ο αριθμός των νέων που εγκαταλείπουν πρόωρα το σχολικό σύστημα. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει επίσης να δοθεί στους νέους με μαθησιακές δυσκολίες".(8) Στην όγδοη από τις εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές υπάρχει ειδική αναφορά στην ανάπτυξη της εκπαίδευσης σε θέματα υπολογιστών, στον εξοπλισμό των σχολείων με υπολογιστές και στη διευκόλυνση της πρόσβασης των σπουδαστών στο Διαδίκτυο, έως το τέλος του 2002, κάτι που θα επιδράσει θετικά στην ποιότητα της εκπαίδευσης και θα προετοιμάσει τους νέους για την ψηφιακή εποχή.(9) Η προαγωγή της κινητικότητας που καθιερώνεται ως στόχος της Κοινότητας με τα άρθρα 149 και 150 της συνθήκης, θα πρέπει να ενθαρρυνθεί με μια παιδεία υψηλού επιπέδου.(10) Η ευρωπαϊκή συνεργασία και οι διακρατικές ανταλλαγές εμπειριών θα συμβάλουν στον εντοπισμό και τη διάδοση αποτελεσματικών και αποδεκτών μεθόδων για την αξιολόγηση της ποιότητας.(11) Τα συστήματα που αποσκοπούν στη διασφάλιση της ποιότητας πρέπει να παραμείνουν ευέλικτα και προσαρμόσιμα στα νέα δεδομένα που προκύπτουν από τις αλλαγές στις δομές και τους στόχους των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη την πολιτιστική διάσταση της εκπαίδευσης.(12) Τα συστήματα εγγύησης της ποιότητας ποικίλλουν ανάλογα με τα κράτη μέλη και τα σχολικά ιδρύματα, δεδομένης της ποικιλομορφίας του μεγέθους, των δομών, των οικονομικών συνθηκών, των θεσμικών χαρακτηριστικών και της παιδαγωγικής προσέγγισης των ιδρυμάτων.(13) Η αξιολόγηση της ποιότητας και ιδιαίτερα η αυτοαξιολόγηση των σχολείων αποτελούν κατάλληλα μέσα για την καταπολέμηση του φαινομένου της πρόωρης διακοπής της σχολικής εκπαίδευσης από ορισμένους νέους, καθώς και του φαινομένου του κοινωνικού αποκλεισμού.(14) Προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος της παιδείας υψηλού επιπέδου είναι διαθέσιμο ένα ευρύ φάσμα μέσων. Η αξιολόγηση της ποιότητας είναι ένα από αυτά και αποτελεί πολύτιμη συνεισφορά στη διασφάλιση και ανάπτυξη της ποιότητας της εκπαίδευσης στα γενικά και στα επαγγελματικά σχολεία. Η αξιολόγηση της ποιότητας της εκπαίδευσης πρέπει να επιδιώκει, μεταξύ άλλων, την αποτίμηση της ικανότητας των σχολικών ιδρυμάτων να λαμβάνουν υπόψη τους τη χρήση των νέων τεχνολογιών πληροφοριών που τείνουν να γενικευθούν.(15) Η δικτύωση, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, των ιδρυμάτων που συμμετέχουν στην αξιολόγηση της ποιότητας της σχολικής εκπαίδευσης έχει θεμελιώδη σημασία. Τα υπάρχοντα δίκτυα, όπως το ευρωπαϊκό δίκτυο διαμορφωτών πολιτικής για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών συστημάτων το οποίο δημιουργήθηκε από τα κράτη μέλη το 1995, μπορούν να παράσχουν ανεκτίμητη βοήθεια στην εφαρμογή της παρούσας σύστασης.(16) Η Επιτροπή εφάρμοσε ένα πιλοτικό πρόγραμμα για την αξιολόγηση της ποιότητας στην τριτοβάθμια εκπαίδευση το 1994 και το 1995. Στη σύσταση 98/561/ΕΚ του Συμβουλίου, της 24ης Σεπτεμβρίου 1998, για την ευρωπαϊκή συνεργασία με σκοπό τη διασφάλιση της ποιότητας στην τριτοβάθμια εκπαίδευση(5), υπογραμμίζεται η σημασία της ανταλλαγής πληροφοριών και εμπειριών καθώς και της συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών για την εξασφάλιση της ποιότητας.(17) Το πρόγραμμα Σωκράτης(6), ιδίως η δράση 6.1 αυτού, καλεί την Επιτροπή να προωθήσει την ανταλλαγή πληροφοριών και εμπειριών σε θέματα κοινού ενδιαφέροντος. Η αξιολόγηση της ποιότητας της σχολικής εκπαίδευσης είναι μια από τις προτεραιότητες της εν λόγω δράσης.(18) Η Επιτροπή, από το Μάρτιο του 1996, προέβη σε διάφορες μελέτες και επιχειρησιακές ενέργειες για τη διερεύνηση του θέματος της αξιολόγησης από διαφορετικές οπτικές γωνίες, με στόχο την περιγραφή των πολλών και διαφόρων προσεγγίσεων και μεθόδων αξιολόγησης της εκπαίδευσης που χρησιμοποιούνται σε διάφορα επίπεδα.(19) Η Επιτροπή εφάρμοσε ένα πιλοτικό σχέδιο κατά τη διάρκεια του ακαδημαϊκού έτους 1997-1998 σε 101 σχολεία ανώτερης και κατώτερης δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στις χώρες που συμμετέχουν στο πρόγραμμα Σωκράτης, το οποίο οδήγησε στη συνειδητοποίηση θεμάτων ποιότητας και συνέβαλε στη βελτίωση της ποιότητας της εκπαίδευσης στα σχολεία αυτά. Η τελική έκθεση, Ιούνιος 1999, με τίτλο "Αξιολόγηση της ποιότητας στην σχολική εκπαίδευση, ένα ευρωπαϊκό πιλοτικό σχέδιο" τονίζει μια σειρά μεθοδολογικών στοιχείων, ως ιδιαίτερα σημαντικών για επιτυχή αυτοαξιολόγηση.(20) Στα συμπεράσματά του της 16ης Δεκεμβρίου 1997(7), το Συμβούλιο αναφέρει ότι η αξιολόγηση αποτελεί επίσης σημαντικό στοιχείο για την εξασφάλιση και, όπου χρειάζεται, τη βελτίωση της ποιότητας.(21) Η Προεδρία του Συμβουλίου, κατά το έκτακτο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο που έλαβε χώρα στη Λισαβόνα στις 23 και 24 Μαρτίου 2000, δήλωσε, στα συμπεράσματά της, ότι τα ευρωπαϊκά συστήματα εκπαίδευσης και κατάρτισης πρέπει να προσαρμόζονται τόσο στις ανάγκες της κοινωνίας των πληροφοριών όσο και στην ανάγκη να ανυψωθεί το επίπεδο απασχόλησης και να βελτιωθεί η ποιότητά της.(22) Με την προοπτική της διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα υποψήφια κράτη θα πρέπει να συμμετέχουν στην ευρωπαϊκή συνεργασία στον τομέα της ποιοτικής αξιολόγησης.(23) Είναι αναγκαίο να ληφθεί υπόψη η αρχή της επικουρικότητας καθώς και η αποκλειστική αρμοδιότητα των κρατών μελών για την οργάνωση και τη διάρθρωση των εκπαιδευτικών τους συστημάτων, κατά τρόπον ώστε να μπορέσουν να αναπτυχθούν οι πολιτιστικές ιδιαιτερότητες και εκπαιδευτικές παραδόσεις κάθε κράτους,I. ΣΥΝΙΣΤΟΥΝ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ:εντός του ιδιαίτερου οικονομικού, κοινωνικού και μορφωτικού τους πλαισίου και λαμβάνοντας δεόντως υπόψη την ευρωπαϊκή διάσταση, να υποστηρίξουν τη βελτίωση της αξιολόγησης της ποιότητας της σχολικής εκπαίδευσης μέσα από:1. Την υποστήριξη και, εάν χρειάζεται, τη δημιουργία διαφανών συστημάτων αξιολόγησης της ποιότητας, με στόχο:α) να εξασφαλίσουν παιδεία υψηλού επιπέδου, ενώ ταυτόχρονα θα προωθούν την κοινωνική ένταξη, και ίσες ευκαιρίες για τα κορίτσια και τα αγόρια·β) να διαφυλάξουν την ποιότητα της σχολικής εκπαίδευσης, ως βάση για τη δια βίου μάθηση·γ) να ενθαρρύνουν την αυτοαξιολόγηση των σχολείων, ως μέθοδο δημιουργίας σχολείων μάθησης και επιμόρφωσης, μέσα σε ένα ισορροπημένο πλαίσιο αυτοαξιολόγησης του σχολείου και εξωτερικής αξιολόγησης·δ) να χρησιμοποιήσουν τις τεχνικές για τη βελτίωση της ποιότητας ως μέσο για την καλύτερη προσαρμογή στις απαιτήσεις ενός κόσμου σε ταχεία και μόνιμη εξέλιξη·ε) να διασαφηνίσουν το σκοπό και τους όρους της αυτοαξιολόγησης και να εξασφαλίσουν ότι η προσέγγιση που ακολουθεί η αυτοαξιολόγηση είναι σύμφωνη με άλλες κανονιστικές μορφές·στ) να αναπτύξουν την εξωτερική αξιολόγηση προκειμένου να παρασχεθεί μεθοδολογική υποστήριξη για την αυτοαξιολόγηση των σχολείων και να δοθεί μια εκ των έξω άποψη του σχολείου, ενθαρρύνοντας τη συνεχή του βελτίωση και φροντίζοντας η διαδικασία αυτή να μην περιορίζεται σε διοικητικούς ελέγχους και μόνον.2. Την ενθάρρυνση και, όπου χρειάζεται, την υποστήριξη της συμμετοχής των σχολικών παραγόντων, όπως καθηγητών, μαθητών, διεύθυνσης, γονέων και εμπειρογνωμόνων, στη διαδικασία εξωτερικής αξιολόγησης και αυτοαξιολόγησης στα σχολεία με στόχο να προωθηθεί η κατανομή της ευθύνης για τη βελτίωση των σχολείων.3. Την υποστήριξη της κατάρτισης σε θέματα διαχείρισης και χρήσης εργαλείων αυτοαξιολόγησης, με στόχο:α) να καταστεί η αυτοαξιολόγηση ένα αποτελεσματικό εργαλείο που θα ενισχύει τη δυνατότητα βελτίωσης του σχολείου·β) να εξασφαλισθεί η αποτελεσματική διάδοση παραδειγμάτων ορθής πρακτικής και νέων εργαλείων στα πλαίσια της αυτοαξιολόγησης.4. Την υποστήριξη των σχολείων για να μαθαίνουν το ένα από το άλλο σε εθνική και ευρωπαϊκή κλίμακα, με στόχο:α) τον εντοπισμό και τη διάδοση ορθής πρακτικής και αποτελεσματικών εργαλείων, όπως οι δείκτες και τα σημεία αναφοράς στον τομέα της αξιολόγησης της ποιότητας της σχολικής εκπαίδευσης·β) τη δημιουργία δικτύων μεταξύ των σχολείων, σε όλα τα κατάλληλα επίπεδα, για την παροχή αλληλοϋποστήριξης και την πρόσδοση μιας εξωτερικής ώθησης στη διαδικασία αξιολόγησης.5. Την ενθάρρυνση της συνεργασίας μεταξύ όλων των αρχών που συμμετέχουν στην αξιολόγηση της ποιότητας στη σχολική εκπαίδευση και την προώθηση της δικτύωσής τους σε ευρωπαϊκό επίπεδο.Η συνεργασία αυτή μπορεί να καλύψει τους ακόλουθους τομείς:α) την ανταλλαγή πληροφοριών και εμπειριών, ιδίως σχετικά με τις μεθοδολογικές εξελίξεις και τα παραδείγματα ορθής πρακτικής, χρησιμοποιώντας ιδιαίτερα σύγχρονες τεχνολογίες πληροφορίας και επικοινωνίας και, εάν είναι απαραίτητο, οργανώνοντας ευρωπαϊκές διασκέψεις, σεμινάρια και εργαστήρια·β) τη συλλογή στοιχείων και την ανάπτυξη εργαλείων όπως δείκτες και σημεία αναφοράς που είναι ιδιαίτερα κατάλληλα για την αξιολόγηση της ποιότητας στα σχολεία·γ) τη δημοσίευση των αποτελεσμάτων της αξιολόγησης της σχολικής εκπαίδευσης σύμφωνα με τις σχετικές πολιτικές εκάστου κράτους μέλους και των εκπαιδευτικών του ιδρυμάτων, τα οποία πρέπει να είναι διαθέσιμα για τις αρχές των κρατών μελών·δ) προώθηση επαφών μεταξύ εμπειρογνωμόνων για τη δημιουργία ευρωπαϊκής εμπειρίας στον εν λόγω τομέα·ε) χρησιμοποίηση των αποτελεσμάτων διεθνών ερευνών για την ανάπτυξη της αξιολόγησης της ποιότητας στα σχολεία.II. ΚΑΛΟΥΝ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ:1. Να προωθήσει, σε στενή συνεργασία με τα κράτη μέλη και με βάση τα υφιστάμενα κοινοτικά προγράμματα, τη συνεργασία που αναφέρεται στα σημεία 4 και 5 του μέρους Ι και να μεριμνήσει ώστε να συμπράξουν στη συνεργασία αυτή οι σχετικές οργανώσεις και ενώσεις που έχουν την απαιτούμενη πείρα στον τομέα αυτό.Εν προκειμένω, η Επιτροπή θα πρέπει να εξασφαλίζει ότι αξιοποιείται πλήρως η εμπειρία του δικτύου Εurydice, που αναφέρεται στη δράση 6.1 του προγράμματος Σωκράτης.2. Να δημιουργήσει, βάσει των υφιστάμενων κοινοτικών προγραμμάτων, βάση δεδομένων για τη διάδοση αποτελεσματικών μέσων και εργαλείων αξιολόγησης της ποιότητας των σχολείων. Η βάση δεδομένων θα πρέπει να περιέχει επίσης παραδείγματα ορθής πρακτικής και να είναι διαθέσιμη στο Διαδίκτυο, διασφαλίζοντας μια αμφίδρομη χρησιμοποίηση.3. Να χρησιμοποιήσει τους πόρους που υφίστανται στο πλαίσιο υφισταμένων κοινοτικών προγραμμάτων, να ενσωματώσει την αποκτηθείσα πείρα στα προγράμματα αυτά και να αναπτύξει τα υφιστάμενα δίκτυα.4. Να προβεί, ως πρώτο βήμα, στην απογραφή των μέσων και στρατηγικών για την αξιολόγηση της ποιότητας στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση που χρησιμοποιούνται ήδη στα διάφορα κράτη μέλη. Όταν ολοκληρωθεί η απογραφή, η Επιτροπή, από κοινού με τα κράτη μέλη, θα μεριμνήσει για την κατάλληλη συνέχεια. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και η Επιτροπή των Περιφερειών θα πρέπει να ενημερώνονται πλήρως σε τακτική βάση για την εν λόγω συνέχεια.5. Να υποβάλλει, με τη συμβολή των κρατών μελών, κάθε τρία χρόνια στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών λεπτομερή έκθεση με θέμα την εφαρμογή της παρούσας σύστασης.6. Να καταρτίζει συμπεράσματα και να υποβάλει προτάσεις επί τη βάσει των εκθέσεων αυτών.Βρυξέλλες, 12 Φεβρουαρίου 2001.Για το Ευρωπαϊκό ΚοινοβούλιοΗ ΠρόεδροςN. FontaineΓια το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςT. Östros(1) ΕΕ C 168 της 16.6.2000, σ. 30.(2) ΕΕ C 317 της 6.11.2000, σ. 56.(3) Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 6ης Ιουλίου 2000 (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα)· κοινή θέση του Συμβουλίου της 9ης Νοεμβρίου 2000 (ΕΕ C 375 της 28.12.2000, σ. 38) και απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 16ης Ιανουαρίου 2001 (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα).(4) ΕΕ L 72 της 21.3.2000, σ. 15.(5) ΕΕ L 270 της 7.10.1998, σ. 56.(6) ΕΕ L 28 της 3.2.2000, σ. 1.(7) ΕΕ C 1 της 3.1.1998, σ. 4.