title: Σύσταση για Απόφαση του Συμβουλίου για την κατάργηση της απόφασης 2005/694/ΕΚ για την ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος στην Ιταλία

text:
   EL
EL    EL
 ---pagebreak---               ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ
                                            Βρυξέλλες, 7.5.2008
                                            SEC(2008) 574 τελικό
                                 Σύσταση για
                      ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
   για την κατάργηση της απόφασης 2005/694/ΕΚ για την ύπαρξη υπερβολικού
                           ελλείµµατος στην Ιταλία
                       (υποβληθείσα από την Επιτροπή)
EL                                                                       EL
 ---pagebreak---                                           ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
   1.        ΙΣΤΟΡΙΚΟ
   Το άρθρο 104 της συνθήκης ορίζει ότι τα κράτη µέλη πρέπει να αποφεύγουν τα υπερβολικά
   δηµοσιονοµικά ελλείµµατα και καθορίζει διαδικασία για τον εντοπισµό και τη διόρθωσή
   τους. Η διαδικασία υπερβολικού ελλείµµατος («∆ΥΕ») προσδιορίζεται περαιτέρω στον
   κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 1467/97 του Συµβουλίου «για την επιτάχυνση και τη διασαφήνιση της
   εφαρµογής της διαδικασίας υπερβολικού ελλείµµατος»1, ο οποίος εντάσσεται στο Σύµφωνο
   Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Σύµφωνα µε το άρθρο 104 παράγραφος 2 της συνθήκης, η
   Επιτροπή πρέπει να εξετάζει την τήρηση της δηµοσιονοµικής πειθαρχίας µε βάση τα
   ακόλουθα δύο κριτήρια: (α) κατά πόσον το προβλεπόµενο ή υφιστάµενο δηµοσιονοµικό
   έλλειµµα υπερβαίνει την τιµή αναφοράς 3% του ΑΕΠ (εκτός αν είτε ο δείκτης ελλείµµατος
   σηµειώνει ουσιαστική και συνεχή πτώση και έχει φθάσει σε επίπεδο παραπλήσιο της τιµής
   αναφοράς, είτε, εναλλακτικά, η υπέρβαση της τιµής αναφοράς είναι απλώς έκτακτη και
   προσωρινή και ο δείκτης παραµένει κοντά στην τιµή αναφοράς)· και (β) κατά πόσον το
   δηµόσιο χρέος υπερβαίνει την τιµή αναφοράς 60% του ΑΕΠ (εκτός εάν ο δείκτης χρέους
   µειώνεται επαρκώς και πλησιάζει την τιµή αναφοράς µε ικανοποιητικό ρυθµό).
   Σύµφωνα µε το πρωτόκολλο σχετικά µε τη διαδικασία υπερβολικού ελλείµµατος που
   προσαρτάται στη συνθήκη, η Επιτροπή παρέχει τα στοιχεία για την εφαρµογή της ∆ΥΕ. Στο
   πλαίσιο της εφαρµογής του εν λόγω πρωτοκόλλου, τα κράτη µέλη πρέπει να κοινοποιούν
   στοιχεία σχετικά µε τα δηµόσια ελλείµµατα και το δηµόσιο χρέος και άλλες συναφείς
   µεταβλητές δύο φορές το χρόνο, δηλαδή πριν από την 1η Απριλίου και πριν από την 1η
   Οκτωβρίου, σύµφωνα µε το άρθρο 4 του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 3605/93 του Συµβουλίου2,3.
   Στις 7 Ιουνίου 2005, η Επιτροπή κίνησε τη ∆ΥΕ έναντι της Ιταλίας µε την έκδοση έκθεσης
   δυνάµει του άρθρου 104 παράγραφος 3, µε βάση έλλειµµα γενικής κυβέρνησης 3,1% του
   ΑΕΠ και δηµόσιο χρέος 106-107% του ΑΕΠ περίπου τόσο το 2003 όσο και το 20044. Στις 28
   Ιουλίου 2005, το Συµβούλιο αποφάσισε βάσει σύστασης της Επιτροπής ότι η Ιταλία είχε
   υπερβολικό έλλειµµα κατά την έννοια του άρθρου 104 παράγραφος 65. Ταυτοχρόνως, και
   πάλι βάσει σύστασης της Επιτροπής, το Συµβούλιο απηύθυνε συστάσεις στην Ιταλία βάσει
   του άρθρου 104 παράγραφος 7 µε σκοπό να τερµατισθεί η κατάσταση υπερβολικού
   ελλείµµατος έως το 2007 το αργότερο6. Ειδικότερα, προς τον σκοπό αυτό συστηνόταν στις
   ιταλικές αρχές: να εκτελέσουν απαρεγκλίτως τον προϋπολογισµό του 2005· να λάβουν τα
   µέτρα που ήταν αναγκαία για να εξασφαλισθεί η σωρευτική µείωση του κυκλικά
   προσαρµοσµένου ελλείµµατος, χωρίς τα έκτακτα και λοιπά προσωρινά µέτρα, κατά
   1
           ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 6. Κανονισµός όπως τροποποιήθηκε τελευταία µε τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ.
           1056/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 5).
   2
           ΕΕ L 332 της 31.12.1993, σ. 7. Κανονισµός όπως τροποποιήθηκε τελευταία µε τον κανονισµό (ΕΚ)
           αριθ. 2103/2005 (ΕΕ L 337 της 22.12.2005, σ. 1).
   3
           Η πλέον πρόσφατη κοινοποίηση της Ιταλίας είναι δηµοσιευµένη στη διεύθυνση:
           http://epp.eurostat.ec.europa.eu/portal/page?_pageid=2373,58110711&_dad=portal&_schema=portal.
   4
           SEC(2005) 750. Μετά από διαδοχικές αναθεωρήσεις, το έλλειµµα γενικής κυβέρνησης που δηλώνεται
           σήµερα είναι 3,5% του ΑΕΠ τόσο για το 2003 όσο και για το 2004. Για τα ίδια έτη, ο δείκτης χρέους
           έχει αναθεωρηθεί προς τα κάτω σε 104% του ΑΕΠ περίπου, κατά βάση λόγω της τρέχουσας
           υψηλότερης εκτίµησης για το ονοµαστικό ΑΕΠ.
   5
           ΕΕ L 266 της 11.10.2005, σ. 57
   6
           Όλα τα σχετικά µε τη ∆ΥΕ έγγραφα για την Ιταλία είναι δηµοσιευµένα στον εξής δικτυακό τόπο:
           http://ec.europa.eu/economy_finance/sg_pact_fiscal_policy/excessive_deficit9109_en.htm.
EL                                                        2                                                  EL
 ---pagebreak---    τουλάχιστον 1,6% του ΑΕΠ κατά την περίοδο 2006-2007, σε σχέση µε το ύψος του κατά το
   2005, ενώ το ήµισυ τουλάχιστον της διόρθωσης αυτής έπρεπε να πραγµατοποιηθεί το 2006.
   Επιπλέον, συστηνόταν στις ιταλικές αρχές να µεριµνήσουν ώστε ο δείκτης του ακαθάριστου
   δηµόσιου χρέους να µειωθεί επαρκώς και να πλησιάσει την τιµή αναφοράς µε ικανοποιητικό
   ρυθµό, παράλληλα µε τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείµµατος, αποκαθιστώντας
   µεσοπρόθεσµα το πρωτογενές πλεόνασµα σε επαρκές επίπεδο. Εξάλλου, απευθυνόταν στις
   ιταλικές αρχές η σύσταση να δώσουν ιδιαίτερη προσοχή στους παράγοντες πέραν του
   καθαρού δανεισµού, όπως οι εκτός ισοζυγίου («κάτω από τη γραµµή») πράξεις, που
   συµβάλλουν στη µεταβολή του ύψους του χρέους. Ακόµη, το Συµβούλιο καλούσε τις ιταλικές
   αρχές να µεριµνήσουν ώστε η δηµοσιονοµική εξυγίανση προς µεσοπρόθεσµη θέση των
   δηµόσιων οικονοµικών σχεδόν ισοσκελισµένη ή πλεονασµατική να υποστηριχθεί µέσω
   µείωσης του κυκλικά προσαρµοσµένου ελλείµµατος, χωρίς τα έκτακτα και λοιπά προσωρινά
   µέτρα, κατά τουλάχιστον 0,5% του ΑΕΠ ετησίως, αφού διορθωθεί το υπερβολικό έλλειµµα.
   Τέλος, το Συµβούλιο καλούσε µετ’ επιτάσεως τις ιταλικές αρχές να βελτιώσουν περαιτέρω τη
   συλλογή και την επεξεργασία των στοιχείων γενικής κυβέρνησης.
   Πίνακας 1: Προσαρµογή εγκριθείσα από το Συµβούλιο στις 28 Ιουλίου 2005
   % του ΑΕΠ, εκτός εάν προσδιορίζεται      2005            2006                  2007
   διαφορετικά
   Ισοζύγιο γενικής κυβέρνησης               -4,3    έλλειµµα σαφώς<4      έλλειµµα σαφώς< 3
   Προσωρινά µέτρα                            0,4              -                     -
   µεταβολή διαρθρωτικού ισοζυγίου                       +1,6 το 2006-2007 έναντι του 2005
                                                                   (τουλάχιστον)
                                                     το ήµισυ τουλάχιστον της µεταβολής αυτής
                                                                      το 2006
   π.υ.: Αύξηση πραγµατικού ΑΕΠ (%)            0             1,5                   1,5
   Σηµείωση: διαρθρωτικό ισοζύγιο = κυκλικά προσαρµοσµένο ισοζύγιο πλην εκτάκτων και λοιπών προσωρινών
   µέτρων
   Πηγή: Σύσταση του Συµβουλίου βάσει του άρθρου 104 παράγραφος 7, όπου παρατίθενται οι εαρινές
   προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2005 και συµπεριλαµβάνονται µεταγενέστερες αξιολογήσεις
   Στις 22 Φεβρουαρίου 2006, δηλαδή µετά την εκπνοή της προθεσµίας για τη λήψη µέτρων που
   τασσόταν στη σύσταση του Συµβουλίου, η Επιτροπή εξέδωσε ανακοίνωση προς το
   Συµβούλιο, η οποία κατέληγε στο συµπέρασµα ότι τα µέτρα που είχαν ληφθεί µέχρι εκείνη τη
   χρονική στιγµή από την Ιταλία φαίνονταν συµβατά µε τη σύσταση του Συµβουλίου και ότι,
   παρά το γεγονός ότι η δηµοσιονοµική κατάσταση παρέµενε εύθραυστη, δεν απαιτούνταν στο
   στάδιο εκείνο πρόσθετα µέτρα στο πλαίσιο της ∆ΥΕ7. Στη συνεδρίασή του της 14ης Μαρτίου
   2006, το Συµβούλιο συµφώνησε µε την αξιολόγηση αυτή.
   7
           SEC(2006) 238.
EL                                                    3                                                EL
 ---pagebreak---    Σύµφωνα µε το άρθρο 104 παράγραφος 12, µία απόφαση του Συµβουλίου για την ύπαρξη
   υπερβολικού ελλείµµατος µπορεί να καταργηθεί, µετά από σύσταση της Επιτροπής, όταν το
   υπερβολικό έλλειµµα του σχετικού κράτους µέλους έχει, κατά τη γνώµη του Συµβουλίου,
   διορθωθεί.
   2.       ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΕΛΛΕΙΜΜΑ
   Στοιχεία που δόθηκαν στη δηµοσιότητα από την εθνική στατιστική υπηρεσία στις 29
   Φεβρουαρίου 2008 επιβεβαιώνουν ότι το έλλειµµα γενικής κυβέρνησης ανήλθε σε 3,5% του
   ΑΕΠ τόσο το 2003 όσο και το 2004, έπειτα από διαδοχικές αναθεωρήσεις του αρχικού 3,1%
   του ΑΕΠ, εξαιτίας του οποίου η Επιτροπή είχε κινήσει τη ∆ΥΕ έναντι της Ιταλίας το 2005.
   Το έλλειµµα των συγκεκριµένων δύο ετών θα ήταν ακόµη υψηλότερο αν δεν
   συνυπολογίζονταν ορισµένα έκτακτα µέτρα, τα οποία ισοδυναµούν µε 1¾% και 1¼% του
   ΑΕΠ, αντιστοίχως. Από σχεδόν 5% του ΑΕΠ στα τέλη της δεκαετίας του 1990, το
   πρωτογενές πλεόνασµα µειώθηκε µε ταχύ ρυθµό σε 1,2% το 2004. Το 2005, έτος κατά το
   οποίο το ΑΕΠ παρέµεινε στάσιµο, το έλλειµµα γενικής κυβέρνησης έφθασε το 4,2% του
   ΑΕΠ, παρά ορισµένα έκτακτα µέτρα που συνεπάγονταν µείωση του ελλείµµατος και
   ισοδυναµούσαν µε ½% του ΑΕΠ, το δε πρωτογενές πλεόνασµα εξανεµίστηκε σχεδόν εξ
   ολοκλήρου.
   Από στοιχεία που διέθεσε η Ιταλία πριν από τον Απρίλιο του 2008 προκύπτει ότι κατά το
   2006 επιτεύχθηκε σηµαντική δηµοσιονοµική προσαρµογή, δεδοµένου ότι το έλλειµµα
   γενικής κυβέρνησης ανήλθε σε 3,4% του ΑΕΠ8. Σηµειωτέον ότι στο επικαιροποιηµένο
   πρόγραµµα σταθερότητας του ∆εκεµβρίου 2005 ετίθετο ως στόχος για το έλλειµµα το 3,5%
   του ΑΕΠ9. Το ονοµαστικό έλλειµµα επηρεάστηκε αρνητικά από την απόφαση της
   κυβέρνησης να διαγράψει το χρέος της επιχείρησης σιδηροδρόµων το οποίο σχετιζόταν µε το
   έργο για τη δηµιουργία δικτύου υψηλών ταχυτήτων, µε αποτέλεσµα να αυξηθεί το έλλειµµα
   κατά 0,9% του ΑΕΠ. Η ονοµαστική προσαρµογή του ΑΕΠ κατά σχεδόν 0,9 π.µ. του ΑΕΠ
   µεταξύ του 2005 και του 2006 είχε ως ελατήριο τον δυναµισµό των εσόδων σε συνδυασµό µε
   την ελαφρά µείωση του δείκτη τρεχουσών πρωτογενών δαπανών προς το ΑΕΠ, η οποία
   επετεύχθη χάρη στη σχεδόν στάσιµη ενδιάµεση ανάλωση. Η εξέλιξη αυτή αντιστάθµισε µε το
   παραπάνω την προαναφερθείσα διαγραφή του χρέους της επιχείρησης σιδηροδρόµων. Η
   αξιόλογη αύξηση που παρατηρήθηκε σε πολλές κατηγορίες εσόδων σχετιζόταν µε µια σειρά
   µέτρων τα οποία προβλέπονταν στο νόµο για τον προϋπολογισµό του 2006 καθώς και σε
   πρόσθετη δέσµη δηµοσιονοµικών µέτρων η οποία θεσπίστηκε στα µέσα του έτους. Τα έσοδα
   από τον ΦΠΑ, τους φόρους εισοδήµατος φυσικών προσώπων και τους φόρους εταιρειών
   αυξήθηκαν σε όλες τις περιπτώσεις κατά 0,3 π.µ. του ΑΕΠ σε ετήσια βάση.
   Το 2006, τα έσοδα µη συµπεριλαµβανοµένων των έκτακτων µέτρων διαµορφώθηκαν σε
   επίπεδο κατά 1½ π.µ. του ΑΕΠ υψηλότερο σε σύγκριση µε το 2005, ενώ οι δαπάνες µη
   8
          Το έλλειµµα του 2006 αναθεωρήθηκε προς τα κάτω από το 4,4% του ΑΕΠ που είχε κοινοποιηθεί πριν
          από τον Απρίλιο του 2008 (ανακοίνωση τύπου της Eurostat αριθ. 55 της 23ης Απριλίου 2007 και αριθ.
          142 της 22ας Οκτωβρίου 2007). Η αναθεώρηση οφείλεται κυρίως στη µείωση των κεφαλαιουχικών
          δαπανών λόγω της απόφασης να εγγραφούν οι επιστροφές ΦΠΑ που σχετίζονται µε την απόφαση του
          ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (∆ΕΚ) σχετικά µε τον ΦΠΑ που βαρύνει τα εταιρικά
          αυτοκίνητα στο έτος έγκρισης της εκάστοτε αίτησης επιστροφής και όχι στο 2006, όπως είχε
          προβλεφθεί αρχικά.
   9
          Τόσο το πρόγραµµα όσο και η αξιολόγησή του από την Επιτροπή και το Συµβούλιο είναι διαθέσιµα
          στην                        εξής                      ηλεκτρονική                     διεύθυνση:
          http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm.
EL                                                    4                                                     EL
 ---pagebreak---    συµπεριλαµβανοµένων των έκτακτων µέτρων µειώθηκαν κατά περισσότερο από ¼ π.µ. του
   ΑΕΠ. Μη λαµβανοµένων υπόψη των έκτακτων και προσωρινών µέτρων10, το έλλειµµα του
   2006 µειώθηκε σε 3% του ΑΕΠ από 4,8% το 2005.
   Το 2006, το διαρθρωτικό ισοζύγιο, δηλαδή το δηµοσιονοµικό ισοζύγιο χωρίς τις κυκλικές και
   τις έκτακτες συνέπειες, βελτιώθηκε κατά 1,7 π.µ. του ΑΕΠ σε σύγκριση µε το 2005, επίδοση
   πολύ καλύτερη από την 0,8 π.µ. τουλάχιστον που απαιτείτο µε βάση τη σύσταση του
   Συµβουλίου του Ιουλίου 2005 κατ’ εφαρµογή του άρθρου 104 παράγραφος 7.
   Με βάση στοιχεία που διατέθηκαν από την Επιτροπή (Eurostat) µετά την υποβολή στοιχείων
   από πλευράς Ιταλίας προ του Απριλίου 200811, το έλλειµµα γενικής κυβέρνησης το 2007
   διαµορφώθηκε στο 1,9% του ΑΕΠ. Υπάρχει πολύ µικρή πιθανότητα οι δυνητικές µελλοντικές
   αναθεωρήσεις των δηµόσιων λογαριασµών να οδηγήσουν σε αύξηση του δείκτη ελλείµµατος
   για το 2007 πάνω από το 3% του ΑΕΠ12.
   Το έλλειµµα 1,9% του ΑΕΠ που έχει δηλωθεί για το 2007, συµπεριλαµβανοµένων έκτακτων
   µέτρων που συνεπάγονται συνολικά αύξηση του ελλείµµατος κατά 0,2% του ΑΕΠ13, είναι
   πολύ χαµηλότερο από το 2,8% του ΑΕΠ, που ετίθετο ως στόχος στο πρόγραµµα
   σταθερότητας του 2006, το οποίο περιελάµβανε έκτακτα µέτρα που συνεπάγονταν µείωση
   του ελλείµµατος κατά 0,1% του ΑΕΠ. Το καλύτερο από το αναµενόµενο αποτέλεσµα
   οφείλεται στη θετική επίδραση βάσης του ελλείµµατος του 2006 (χωρίς τα έκτακτα µέτρα),
   το οποίο απεδείχθη 1,5 π.µ. του ΑΕΠ χαµηλότερο από τη σχετική εκτίµηση στο
   επικαιροποιηµένο πρόγραµµα σταθερότητας του 2006. Η εφαρµογή των διορθωτικών µέτρων
   που θεσπίστηκαν ταυτόχρονα µε τον νόµο για τον προϋπολογισµό του 2007 υπήρξε
   αποτελεσµατική· παρά ταύτα, η καλύτερη θέση εκκίνησης εξουδετερώθηκε µέχρι ενός
   σηµείου από τη µερική εκτέλεση ορισµένων πρόσθετων δαπανών, κυρίως κοινωνικών
   µεταβιβάσεων και κεφαλαιουχικών δαπανών, οι οποίες αποφασίστηκαν κατά τη διάρκεια του
   2007.
   Η ονοµαστική προσαρµογή 1½ π.µ. του ΑΕΠ το 2007 σε σύγκριση µε το 2006 επετεύχθη
   κατά µεγάλο µέρος χάρη στην περαιτέρω σηµαντική αύξηση, κατά 1,2 π.µ., του δείκτη
   10
           Τα έκτακτα και προσωρινά µέτρα αύξησαν το έλλειµµα του 2006 κατά 0,4% του ΑΕΠ το 2006. Εκτός
           από τη διαγραφή χρέους που είχε ως συνέπεια την αύξηση του ελλείµµατος, οι ακόλουθες πράξεις
           λογίζονται ως έκτακτα µέτρα τα οποία συνεπάγονται µείωση του ελλείµµατος: πωλήσεις ακινήτων
           (0,1% του ΑΕΠ) και φόροι µε βάση νέα αποτίµηση του ενεργητικού εταιρειών (0,4% του ΑΕΠ). Κατ’
           αντιδιαστολή, το επικαιροποιηµένο πρόγραµµα σταθερότητας του 2005 προέβλεπε έκτακτα µέτρα που
           συνεπάγονταν µείωση του ελλείµµατος και ισοδυναµούσαν µε το 0,3% του ΑΕΠ το 2006.
   11
           Ανακοίνωση τύπου αριθ. 54 της Eurostat, της 18ης Απριλίου 2008.
   12
           Οι δείκτες ελλείµµατος συνήθως αναθεωρούνται – είτε προς τα επάνω είτε προς τα κάτω – µετά τη
           δηµοσίευση του πρώτου αποτελέσµατος στην εαρινή κοινοποίηση. Ορισµένες αναθεωρήσεις στην
           Ιταλία κατά το παρελθόν ήταν αρκετά µεγάλου µεγέθους. Παρόλα αυτά, η απόκλιση µεταξύ του
           ελλείµµατος που δηλώνεται σήµερα για το 2007 και της τιµής αναφοράς που ισχύει για το έλλειµµα
           είναι τόσο µεγάλη, ώστε να συνάγεται ότι η οποιαδήποτε αναθεώρηση δεν είναι πιθανό να οδηγήσει το
           έλλειµµα του 2007 σε ύψος ανώτερο του 3% του ΑΕΠ.
   13
           Η εκτίµηση 0,2% του ΑΕΠ για την αύξηση του ελλείµµατος ως αποτέλεσµα έκτακτων µέτρων το 2007
           είναι συνέπεια, αφενός, έκτακτων µέτρων που συνεπάγονταν µείωση του ελλείµµατος κατά 0,2% του
           ΑΕΠ, συµπεριλαµβανοµένων των εσόδων από την πώληση ακινήτων και από φόρους µε βάση νέα
           αποτίµηση του ενεργητικού εταιρειών και, αφετέρου, έκτακτων µέτρων που συνεπάγονταν αύξηση του
           ελλείµµατος κατά 0,4% του ΑΕΠ· τα τελευταία αυτά µέτρα συνίσταντο: (i) στην απόφαση που
           εκδόθηκε στις 31/12/2007 για την κατάργηση της υποχρέωσης των φοροεισπρακτόρων να
           προκαταβάλλουν στο κράτος ένα ορισµένο ποσό από τους φόρους που θα εισπράττονταν το επόµενο
           έτος (0,3% του ΑΕΠ)· και (ii) στην εξόφληση απαιτήσεων φορολογουµένων µετά την απόφαση του
           ∆ΕΚ µε την οποία κρίθηκε παράνοµο το καθεστώς ΦΠΑ που εφάρµοζε η Ιταλία για τα εταιρικά
           αυτοκίνητα (λιγότερο από 0,1% του ΑΕΠ).
EL                                                      5                                                    EL
 ---pagebreak---    εσόδων προς το ΑΕΠ. Η διόγκωση των εσόδων τόσο από τον φόρο εισοδήµατος φυσικών
   προσώπων όσο και από τον φόρο εταιρειών αντιστάθµισε σε µεγάλο βαθµό τη µείωση,
   αφενός, των πρόσκαιρων εσόδων συνεπεία της νέας αποτίµησης του ενεργητικού των
   εταιρειών και, αφετέρου, του δείκτη έµµεσων φόρων προς το ΑΕΠ, κυρίως λόγω της µείωσης
   των ειδικών φόρων κατανάλωσης επί των πετρελαιοειδών. Η µεταβίβαση του καθεστώτος
   καταβολής αποζηµιώσεων απόλυσης TFR στο ιταλικό ίδρυµα κοινωνικών ασφαλίσεων
   αντιπροσωπεύει σχεδόν 0,4 π.µ. της αύξησης των κοινωνικών εισφορών ως ποσοστού του
   ΑΕΠ14. Στο σκέλος των δαπανών, οι σηµαντικά χαµηλότερες (έκτακτες) κεφαλαιουχικές
   δαπάνες σε σύγκριση µε το 2006 εξουδετερώθηκαν εν µέρει από τη διόγκωση των δαπανών
   για τόκους. Η αναλογία των τρεχουσών πρωτογενών δαπανών προς το ΑΕΠ µειώθηκε οριακά
   µεταξύ 2006 και 2007, καθώς η συγκρατηµένη αύξηση των αµοιβών των εργαζοµένων, η
   οποία αντικατοπτρίζει την απουσία των σηµαντικών καθυστερηµένων οφειλών που
   εξοφλήθηκαν το 2006, εξουδετερώθηκε σε µεγάλο βαθµό από την αύξηση των κοινωνικών
   µεταβιβάσεων πλην εκείνων εις είδος. Συνολικά, οι πρωτογενείς δαπάνες συρρικνώθηκαν
   κατά σχεδόν ¾ π.µ. του ΑΕΠ, ενώ οι συνολικές δαπάνες µειώθηκαν κατά περίπου ¼ π.µ. του
   ΑΕΠ το 2007.
   Το 2007, τα έσοδα µη συµπεριλαµβανοµένων των έκτακτων µέτρων αυξήθηκαν κατά 1½ π.µ.
   του ΑΕΠ σε σύγκριση µε το 2006, ενώ οι δαπάνες µη συµπεριλαµβανοµένων των έκτακτων
   µέτρων αυξήθηκαν κατά περισσότερο από ¼ π.µ. του ΑΕΠ. Αν δεν ληφθεί υπόψη το
   συγκεκριµένο µέτρο και τα υπόλοιπα έκτακτα και προσωρινά µέτρα, το έλλειµµα του 2007
   ήταν 1,7% του ΑΕΠ.
   Το διαρθρωτικό ισοζύγιο, δηλαδή το κυκλικά προσαρµοσµένο δηµοσιονοµικό ισοζύγιο πλην
   εκτάκτων µέτρων, εκτιµάται ότι βελτιώθηκε το 2007 κατά περίπου 1¼ π.µ. του ΑΕΠ. Κατά
   την περίοδο 2006-2007, η διόρθωση του διαρθρωτικού ελλείµµατος ανήλθε σε 3 π.µ. του
   ΑΕΠ. Το µέγεθος αυτό υπερβαίνει µε άνεση το 1,6 π.µ. τουλάχιστον που απαιτείτο µε βάση
   τη σύσταση του Συµβουλίου του Ιουλίου 2005 κατ’ εφαρµογή του άρθρου 104 παράγραφος
   7.
   14
          Ο νόµος για τον προϋπολογισµό του 2007 όριζε ότι οι εργοδότες που απασχολούν τουλάχιστον 50
          εργαζόµενους είναι υποχρεωµένοι να µεταβιβάσουν τους πόρους από το καθεστώς καταβολής
          αποζηµιώσεων απόλυσης (Trattamento di Fine Rapporto – TFR) που οι εργαζόµενοι επιλέγουν να µη
          µεταφέρουν σε ιδιωτικά καθεστώτα συνταξιοδότησης προς ένα νέο καθεστώς το οποίο συγκροτείται
          εντός του πλαισίου του ιταλικού ιδρύµατος κοινωνικών ασφαλίσεων (Istituto Nazionale della
          Previdenza Sociale - INPS). Οι πόροι που συγκεντρώνονται στο νέο καθεστώς INPS εγγράφονται ως
          κρατικά έσοδα τα οποία µειώνουν το έλλειµµα, αλλά οι υποχρεώσεις που προκύπτουν εξ αυτών για το
          ∆ηµόσιο υπό τη µορφή αποζηµιώσεων απόλυσης προς εργαζόµενους θα οδηγήσουν σταδιακά σε
          πρόσθετες δηµόσιες δαπάνες. Η µείωση του ελλείµµατος ως αποτέλεσµα της συγκεκριµένης διάταξης
          προβλέπεται να αµβλυνθεί µε την πάροδο του χρόνου, ενώ εντός 8-9 ετών αναµένεται να επέλθει
          εξισορρόπηση των επιπλέον εσόδων και δαπανών.
EL                                                   6                                                    EL
 ---pagebreak---    Η Ιταλία, ανταποκρινόµενη στη σύσταση του Συµβουλίου βάσει του άρθρου 104 παράγραφος
   7 όπου εκαλείτο να µεριµνήσει για την περαιτέρω βελτίωση της συλλογής και επεξεργασίας
   στοιχείων γενικής κυβέρνησης, ελάττωσε πράγµατι τις στατιστικές ασυµφωνίες. Η ανάπτυξη
   της ηλεκτρονικής δηµόσιας διοίκησης οδηγεί ήδη σε αποτελεσµατικότερη συλλογή στοιχείων
   για τις δηµοσιονοµικές πράξεις. Εξακολουθούν να υπάρχουν ορισµένες αδυναµίες, όπως, για
   παράδειγµα, η σοβαρή αναντιστοιχία µεταξύ δεδουλευµένων και εισπραχθεισών κοινωνικών
   εισφορών το 2006 και το 2007. Μετά την κοινοποίηση που υπεβλήθη τον Σεπτέµβριο του
   2005 στο πλαίσιο της διαδικασίας υπερβολικού ελλείµµατος, η Eurostat δηµοσίευσε τα
   στοιχεία σχετικά µε την Ιταλία χωρίς κανένα εκκρεµές ζήτηµα.
   3.       ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΕΛΛΕΙΜΜΑΤΟΣ ΤΟ 2008 ΚΑΙ ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ ΕΤΗ
   Σύµφωνα µε τις εαρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2008, το έλλειµµα
   γενικής κυβέρνησης για το 2008 προβλέπεται να αυξηθεί σε 2,3% του ΑΕΠ, ενώ το
   πραγµατικό ΑΕΠ θα αυξηθεί µε ρυθµό 0,5%. Μη λαµβανοµένων υπόψη των έκτακτων και
   προσωρινών µέτρων, ήτοι των εσόδων από την πώληση ακινήτων και των τελικών δόσεων
   ορισµένων έκτακτων φόρων, το έλλειµµα του 2008 αναµένεται να είναι 2,4% του ΑΕΠ,
   δηλαδή και πάλι χαµηλότερο από τη σχετική τιµή αναφοράς. Στο επικαιροποιηµένο
   πρόγραµµα σταθερότητας της Ιταλίας του Νοεµβρίου 2007, ο επίσηµος στόχος για το
   έλλειµµα του 2008 ήταν 2,2% του ΑΕΠ, συµπεριλαµβανοµένων επίσης ορισµένων έκτακτων
   µέτρων, που συνεπάγονται µείωση του ελλείµµατος κατά 0,1% του ΑΕΠ περίπου. Παρά το
   καλύτερο από το εκτιµηθέν επίπεδο στο οποίο διαµορφώθηκε το έλλειµµα του 2007, η
   επίσηµη πρόβλεψη για το έλλειµµα του 2008 αναθεωρήθηκε προς τα πάνω στις 12 Μαρτίου,
   σε 2,4% του ΑΕΠ, πρόβλεψη που επιβεβαιώθηκε µεταγενέστερα στην κοινοποίηση του
   Απριλίου 2008. Η αναθεώρηση αποτυπώνει τη χαµηλότερη αναµενόµενη αύξηση του
   πραγµατικού ΑΕΠ (0,6% έναντι 1,5% του ΑΕΠ σύµφωνα µε το επικαιροποιηµένο
   πρόγραµµα), αλλά και ορισµένες δηµοσιονοµικές αστοχίες. Η ελαφρώς χαµηλότερη
   πρόβλεψη για το έλλειµµα του 2008 µε βάση τις εαρινές προβλέψεις είναι αποτέλεσµα της
   παραδοχής ότι θα εξακολουθήσουν να παρατηρούνται κάποιες καθυστερήσεις σε σχέση µε τη
   δηµοσιονοµική εκτέλεση επενδύσεων. Οι εαρινές προβλέψεις κάνουν επιπλέον λόγο για
   µείωση των δαπανών για τόκους.
   Εκτιµάται ότι το έλλειµµα 2,3% του ΑΕΠ το 2008 µε βάση τις εαρινές προβλέψεις των
   υπηρεσιών της Επιτροπής του 2008 ισοδυναµεί µε αύξηση σε ονοµαστικούς όρους κατά
   σχεδόν ½ π.µ. του ΑΕΠ σε σύγκριση µε το 2007, παρά τη ραγδαία µείωση των
   κεφαλαιουχικών δαπανών, γεγονός που αντικατοπτρίζει τις σηµαντικές έκτακτες δαπάνες που
   κατέστησαν πληρωτέες το 2007. Η προβλεπόµενη χειροτέρευση του ονοµαστικού
   ελλείµµατος αντικατοπτρίζει όχι µόνο τη χαµηλότερη οικονοµική ανάπτυξη αλλά και τον
   αρνητικό δηµοσιονοµικό αντίκτυπο του προϋπολογισµού του 2008, καθώς επίσης ορισµένα
   επεκτατικά µέτρα, εκ των οποίων µερικά προγραµµατίστηκαν αρχικά το 2007 ενώ κάποια
   άλλα θεσπίστηκαν τους πρώτους µήνες του 2008. Ειδικότερα, ο προϋπολογισµός του 2008
   προβλέπει τη χρηµατοδότηση σε τοπικό επίπεδο της συµφωνίας για τις αποδοχές στον
   δηµόσιο τοµέα κατά την περίοδο 2006-2007, συµπεριλαµβανοµένων των καθυστερηµένων
   οφειλών (σύµφωνα µε τις επίσηµες προβλέψεις, οι δαπάνες µισθοδοσίας αυξάνονται σε
   ποσοστό άνω του 6% το 2008 και µειώνονται ελαφρώς το 2009), µειώσεις των τοπικών
   φόρων περιουσίας, µείωση των εσόδων λόγω της θέσπισης της δυνατότητας να εκπίπτει το
   ενοίκιο από το φορολογητέο εισόδηµα και κάποια αύξηση των επιδοµάτων ανεργίας. Ο νόµος
   για τον προϋπολογισµό προβλέπει επίσης τη µεταρρύθµιση τόσο των φορολογικών
   συντελεστών που ισχύουν για τη φορολόγηση του εισοδήµατος των εταιρειών (IRES) όσο και
   του περιφερειακού φόρου επί της παραγωγικής δραστηριότητας (IRAP), η δηµοσιονοµική
EL                                              7                                          EL
 ---pagebreak---    επίδραση των οποίων αναµένεται να µετατραπεί από θετική το 2008 σε αρνητική το 2009, για
   να καταστεί ακολούθως ουδέτερη τα επόµενα έτη. Ορισµένες επιπρόσθετες κοινωνικές
   µεταβιβάσεις και επενδύσεις οι οποίες εγκρίθηκαν το 2007, καθώς και µειώσεις του IRAP µε
   βάση το νόµο για τον προϋπολογισµό του 2006 θα έχουν ετεροχρονισµένο δυσµενή
   δηµοσιονοµικό αντίκτυπο το 2008. Τον Φεβρουάριο του 2008, το κοινοβούλιο της χώρας
   θέσπισε µια σειρά µέτρων ήσσονος σηµασίας που συνεπάγονται πρόσθετες δαπάνες και
   µείωση των εσόδων. Συνολικά, το 2008, οι δαπάνες άνευ των έκτακτων µέτρων αναµένεται
   να αυξηθούν κατά 0,5 π.µ. του ΑΕΠ, καθώς η περιορισµένη µείωση του δείκτη τόσο των
   δαπανών για τόκους όσο και των κεφαλαιουχικών δαπανών άνευ των έκτακτων µέτρων
   αναµένεται να εξουδετερωθεί µε το παραπάνω από τη διόγκωση των τρεχουσών πρωτογενών
   δαπανών. Τα έσοδα άνευ έκτακτων µέτρων αναµένεται να µειωθούν το 2008 κατά σχεδόν 0,2
   π.µ. του ΑΕΠ.
   Αν δεν υπάρξει µεταβολή πολιτικής, οι κίνδυνοι στους οποίους υπόκεινται οι δηµοσιονοµικές
   προβλέψεις για το 2008 απορρέουν από εκκρεµείς δικαστικές αποφάσεις, ιδίως σχετικά µε τη
   µη εκπτωσιµότητα του φόρου IRAP από τη βάση επιβολής των φόρων εισοδήµατος. Κίνδυνοι
   πηγάζουν επίσης από τις προοπτικές για την οικονοµική ανάπτυξη. Επιπλέον, η έκβαση των
   σηµαντικών µεταβολών που επέρχονται στη φορολογία των επιχειρήσεων υπόκειται σε
   σοβαρή αβεβαιότητα και προς τις δύο κατευθύνσεις.
   Για το 2009, οι εαρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2008, µε βάση το
   συµβατικό σενάριο περί αµετάβλητων πολιτικών και αύξηση του πραγµατικού ΑΕΠ κατά
   0,8%, κάνουν λόγο για ελαφρά αύξηση του ελλείµµατος γενικής κυβέρνησης σε 2,4% του
   ΑΕΠ. Η εν λόγω προβλεπόµενη συγκρατηµένη αύξηση είναι αποτέλεσµα της ελάττωσης των
   φορολογικών βαρών, ιδίως δε της µείωσης του φόρου εισοδήµατος εταιρειών, συνεπεία τόσο
   µέτρων ληφθέντων κατά διακριτική ευχέρεια όσο και της αρνητικής οικονοµικής συγκυρίας.
   Το επικαιροποιηµένο πρόγραµµα σταθερότητας του Νοεµβρίου 2007 έθετε ως στόχο
   έλλειµµα 1,5% του ΑΕΠ, µε αύξηση του πραγµατικού ΑΕΠ κατά 1,6%. Όπως
   υπογραµµίζεται στη γνώµη του Συµβουλίου σχετικά µε το επικαιροποιηµένο πρόγραµµα
   σταθερότητας της Ιταλίας του 200715, στο πρόγραµµα δεν προσδιορίζονται διορθωτικά µέτρα
   προς στήριξη της δηµοσιονοµικής προσαρµογής.
   Η προβλεπόµενη χειροτέρευση της διαρθρωτικής θέσης το 2008 σε σύγκριση µε το 2007,
   κατά περισσότερο από ¼ π.µ. του ΑΕΠ, σαφώς δεν συµβιβάζεται µε την ετήσια ελάττωση
   κατά 0,5% του ΑΕΠ τουλάχιστον η οποία καθορίζεται στο σύµφωνο σταθερότητας και
   ανάπτυξης και υπενθυµίζεται στην απόφαση του Συµβουλίου δυνάµει του άρθρου 104
   παράγραφος 7 µετά τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείµµατος. Το Συµβούλιο, στη γνώµη
   την οποία εξέδωσε επί του επικαιροποιηµένου προγράµµατος σταθερότητας του Νοεµβρίου
   2007, που προέβλεπε βελτίωση της διαρθρωτικής θέσης κατά ¼ π.µ. του ΑΕΠ το 2008,
   επεσήµαινε ότι υπήρχε κίνδυνος σοβαρής χειροτέρευσης του διαρθρωτικού ισοζυγίου το
   2008, εκτός αν διατηρείτο η καλύτερη από την προβλεπόµενη θέση εκκίνησης του 2007, και
   κατέληγε στο συµπέρασµα ότι ο µεσοπρόθεσµος δηµοσιονοµικός στόχος (Μ∆Σ) υπήρχε
   περίπτωση να µην επιτευχθεί έως το 2011, όπως προέβλεπε το πρόγραµµα. Κατά συνέπεια, το
   Συµβούλιο κάλεσε την Ιταλία να ενισχύσει τον δηµοσιονοµικό στόχο για το 2008, ώστε να
   εξασφαλίσει µια φιλόδοξη προσαρµογή, καθώς επίσης να εφαρµόσει την προγραµµατιζόµενη
   δηµοσιονοµική εξυγίανση ακολούθως, λαµβάνοντας συγκεκριµένα µέτρα προκειµένου να
   εξασφαλιστεί επαρκής πρόοδος σε σχέση µε τον Μ∆Σ, ώστε αυτός να επιτευχθεί εντός της
   περιόδου του προγράµµατος, δηλαδή έως το 2011.
   15
           ΕΕ C 49 της 22.2.2008, σ.49.
EL                                             8                                             EL
 ---pagebreak---    4.       ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΟ ΧΡΕΟΣ
   Από δεδοµένα που δηµοσιοποίησε η εθνική στατιστική υπηρεσία στις 29 Φεβρουαρίου 2008
   προκύπτει ότι το χρέος γενικής κυβέρνησης ήταν περίπου 104% του ΑΕΠ τόσο το 2003 όσο
   και το 2004, έπειτα από διαδοχικές αναθεωρήσεις του αρχικού 106-107% του ΑΕΠ, που είχε
   καταγραφεί κατά τον χρόνο κίνησης της ∆ΥΕ για την Ιταλία, κυρίως εξαιτίας της υψηλότερης
   εκτίµησης για το ύψος του ΑΕΠ. Το 2005, ο δείκτης χρέους προς το ΑΕΠ αυξήθηκε για
   πρώτη φορά έπειτα από µια δεκαετία, κατά 2 π.µ.. Το πρωτογενές πλεόνασµα δεν συνέβαλε
   σχεδόν καθόλου στη µείωσή του, ενώ, λόγω της υποτονικής οικονοµικής ανάπτυξης, το
   τεκµαιρόµενο επιτόκιο εξυπηρέτησης του δηµόσιου χρέους υπερέβη κατά πολύ την αύξηση
   του ονοµαστικού ΑΕΠ, υποδηλώνοντας ένα πολύ αρνητικό φαινόµενο «χιονοστιβάδας». Ο
   δείκτης δηµόσιου χρέους αυξήθηκε εκ νέου το 2006 παρά την αύξηση του πρωτογενούς
   πλεονάσµατος κι ένα λιγότερο αρνητικό φαινόµενο «χιονοστιβάδας». Το εν λόγω έτος, η
   προσαρµογή «αποθεµάτων-ροών» συνετέλεσε κατά ιδιαίτερα αρνητικό τρόπο στην εξέλιξη
   του χρέους, κατά βάση λόγω της συσσώρευσης ρευστών διαθεσίµων για τη χρηµατοδότηση
   των εκτιµώµενων επιστροφών ΦΠΑ µετά την απόφαση του ∆ΕΚ σχετικά µε τον ΦΠΑ που
   βαρύνει τα εταιρικά αυτοκίνητα (βλ. την υποσηµείωση αριθ. 8). Το 2007, ο δείκτης χρέους
   προς το ΑΕΠ ελαττώθηκε κατά 2,5 π.µ., σε 104% του ΑΕΠ, επανερχόµενος στο επίπεδο που
   είχε καταγραφεί το 2004. Το αποτέλεσµα αυτό επετεύχθη χάρη στο αυξηµένο πρωτογενές
   πλεόνασµα, που υπερέβη το 3% του ΑΕΠ. Η προσαρµογή «αποθεµάτων-ροών» συνετέλεσε
   οµοίως στη µείωση του δείκτη χρέους, δεδοµένου ότι τα ρευστά κρατικά διαθέσιµα
   µειώθηκαν σηµαντικά στα τέλη του 2007 σε σύγκριση µε το προηγούµενο έτος, καθώς το
   συνολικό ποσό επιστροφών ΦΠΑ που πράγµατι απαίτησαν οι φορολογούµενοι ήταν πολύ
   µικρότερο από αυτό που αναµενόταν. Επιπλέον, η προσαρµογή «αποθεµάτων-ροών» το 2007
   ευνοήθηκε από τη διανοµή κεφαλαίου ίσου προς το 0,2% του ΑΕΠ περίπου από µέρους της
   κρατικής επιχείρησης SACE SpA.
   Η µείωση του χρέους κατά την περίοδο 2006-2007, µε βάση την αύξηση του πρωτογενούς
   πλεονάσµατος και χωρίς σηµαντικές επαυξάνουσες το χρέος πράξεις «κάτω από τη γραµµή»,
   θεωρείται συµβατή µε τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείµµατος. Εντούτοις, καθώς
   προβλέπεται µείωση του πρωτογενούς πλεονάσµατος το 2008 και δεν έχουν προσδιορισθεί
   µέτρα για την επαναφορά του σε ανοδική τροχιά µεσοπρόθεσµα, ο δείκτης χρέους αναµένεται
   να µειωθεί µόνον ελαφρώς το 2008 και το 2009 (µε την προϋπόθεση αµετάβλητης πολιτικής).
   Οι εαρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2008, που βασίζονται στην
   παραδοχή ότι δεν θα υπάρξει µεταβολή πολιτικής, κάνουν λόγο για συνέχιση της µείωσης του
   δείκτη δηµόσιου χρέους το 2008 και το 2009, έστω και µε βραδύτερο ρυθµό, λόγω της
   χειροτέρευσης του πρωτογενούς πλεονάσµατος και της απογοητευτικής οικονοµικής
   ανάπτυξης. Οι κίνδυνοι που σχετίζονται µε την οικονοµική ανάπτυξη και τις δηµοσιονοµικές
   εξελίξεις ισχύουν οµοίως για τον δείκτη χρέους προς το ΑΕΠ.
EL                                              9                                           EL
 ---pagebreak---    5.       ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
   Το έλλειµµα γενικής κυβέρνησης αυξήθηκε από 3,5% του ΑΕΠ το 2003 και το 2004 σε 4,2%
   του ΑΕΠ το 2005. Ακολούθως µειώθηκε σε 3,4% του ΑΕΠ το 2006 και σε 1,9% το 2007,
   δηλαδή κάτω από τη σχετική τιµή αναφοράς (3% του ΑΕΠ). Τα µέτρα στα οποία στηρίχτηκε
   η µείωση του ελλείµµατος έχουν ως επί το πλείστον µόνιµο χαρακτήρα. Ειδικότερα, το
   έλλειµµα των ετών 2006 και 2007 θα ήταν ακόµη χαµηλότερο αν δεν υπήρχαν ορισµένα
   έκτακτα µέτρα. Το διαρθρωτικό ισοζύγιο, δηλαδή το κυκλικά προσαρµοσµένο ισοζύγιο µη
   συµπεριλαµβανοµένων των τυχόν έκτακτων και λοιπών προσωρινών µέτρων, βελτιώθηκε
   κατά 3 π.µ. του ΑΕΠ την περίοδο 2006-2007, πράγµα που ισοδυναµεί µε σαφή υπέρβαση της
   δηµοσιονοµικής προσπάθειας 1,6 π.µ. του ΑΕΠ τουλάχιστον την οποία συνέστησε το
   Συµβούλιο. Με βάση τις εαρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2008, το
   ονοµαστικό έλλειµµα αναµένεται να αυξηθεί σε 2,3% του ΑΕΠ το 2008 (ακόµη και αν
   συνυπολογισθούν έκτακτα µέτρα που ισοδυναµούν µε περίπου 0,1% του ΑΕΠ, χωρίς τα
   οποία το έλλειµµα θα ήταν ωστόσο και πάλι χαµηλότερο από 3% του ΑΕΠ) και, µε την
   προϋπόθεση αµετάβλητης πολιτικής, σε 2,4% το 2009. Τούτο υποδηλώνει ότι το έλλειµµα
   µειώθηκε κάτω από την ανώτατη επιτρεπόµενη τιµή 3% του ΑΕΠ µε αξιόπιστο και
   διατηρήσιµο τρόπο.
   Ο δείκτης δηµόσιου χρέους, αφού µειώθηκε επί µία δεκαετία σε επίπεδο µόλις κάτω από
   104% του ΑΕΠ το 2004 (από επίπεδο που υπερέβαινε το 121% του ΑΕΠ το 1994),
   ακολούθως αυξήθηκε κατά δύο π.µ. του ΑΕΠ το 2005 και κατά 0,6 π.µ. επιπλέον το 2006. Ο
   δείκτης χρέους µειώθηκε περαιτέρω σε 104% του ΑΕΠ το 2007. Η εξέλιξη του δείκτη χρέους
   επηρεάστηκε σε µεγάλο βαθµό από µία προσωρινή χρηµατοοικονοµική πράξη, η οποία
   αύξησε το χρέος, και από την αντιστροφή της το 2007. Χωρίς την εν λόγω πράξη, ο δείκτης
   χρέους θα είχε παραµείνει εν πολλοίς σταθερός το 2006, αντικατοπτρίζοντας τη βελτίωση του
   πρωτογενούς πλεονάσµατος σύµφωνα µε τη σύσταση του Συµβουλίου. Με βάση τις εαρινές
   προβλέψεις της Επιτροπής του 2008 και την παραδοχή ότι οι πολιτικές θα παραµείνουν ως
   έχουν, ο δείκτης χρέους προβλέπεται να µειωθεί σε περίπου 102½% έως το 2009. Μπορεί να
   γίνει δεκτό ότι ο δείκτης χρέους µειώθηκε κατά τρόπο που συµβαδίζει µε τη διόρθωση του
   υπερβολικού ελλείµµατος το 2007.
   Από µια συνολική εκτίµηση προκύπτει ότι η κατάσταση υπερβολικού ελλείµµατος στην
   Ιταλία έχει διορθωθεί. Συνεπώς, η Επιτροπή συνιστά στο Συµβούλιο να καταργήσει την
   απόφασή του σχετικά µε την ύπαρξη υπερβολικού ελλείµµατος στην Ιταλία.
EL                                             10                                            EL
 ---pagebreak---        Πίνακας 2: ∆ηµοσιονοµικές εξελίξεις, 2003-2009
 % του ΑΕΠ,             εκτός    αν    ορίζεται                                 2007              2008               2009
                                                2003     2004  2005  2006  Αποτέ-
 διαφορετικά                                                                       ΠΣ   (2)
                                                                                COM       ΠΣ   (2)
                                                                                COM(3) ΠΣ (2)
                                                                           λεσµα
 Ισοζύγιο γενικής κυβέρνησης                     -3,5    -3,5  -4,2  -3,4   -1,9    -2,4     -2,3      -2,2     -2,4     -1,5
                                                                                (-2,4)
 - Σύνολο εσόδων(5)                             44,8     44,2  43,8  45,4   46,6   46,2     46,4       46,3     46,4     45,9
 - Σύνολο δαπανών(5)                            48,3     47,7  48,0  48,8   48,5   48,6     48,7       48,5     48,7     47,9
 Εκ των οποίων: - δαπάνες για τόκους              5,1     4,7   4,5   4,6    5,0     4,8      4,9       4,9      4,9      4,9
                                                                                (5,0)
 - ακαθάριστος σχηµατισµός παγίου κεφαλαίου       2,5     2,4   2,4   2,4    2,4     2,7      2,4       2,5      2,4      2,6
 Πρωτογενές ισοζύγιο                              1,6     1,2   0,3   1,3    3,1     2,5      2,6       2,6      2,5      3,4
                                                                                (2,6)
 Έκτακτα και προσωρινά µέτρα                      1,7     1,3   0,6  -0,4   -0,2     0,2      0,1       0,1      0,0      0,1
 ∆ιαρθρωτικό ισοζύγιο(1)                         -5,1    -4,7  -4,5  -2,8   -1,5    -2,2     -1,9      -2,0     -1,6     -1,3
                                                                                (-2,2)
 ∆ιαθρωτικό πρωτογενές ισοζύγιο(1)                0,0     0,0   0,0   1,8    3,5     2,6      3,1       2,9      3,3      3,6
 Ακαθάριστο δηµόσιο χρέος(4)                    104,3 103,8 105,8 106,5 104,0 105,0         103,2 103,5 102,6           101,5
                                                                                (103,0)
 Αλλαγή του δείκτη χρέους (α) = (β) + (γ)
                                                 -1,3    -0,5   2,0   0,6   -2,5    -1,8     -0,8      -1,6     -0,6     -2,0
 + (δ)
 Συνιστώσες: - πρωτογενές ισοζύγιο (β)           -1,6     -1,2  -0,3  -1,3  -3,1    -2,5     -2,6      -2,6     -2,5     -3,4
                - σωρευτικό αποτέλεσµα (γ )       1,9     0,5   1,9   0,9    1,1     0,1      1,5       0,9      2,0      1,5
                προσαρµογή αποθεµάτων-
                                                 -1,6     0,3   0,5   1,0   -0,5     0,6      0,4       0,2     -0,1     -0,1
 ροών (δ)
 π.υ.     Αύξηση πραγµατικού ΑΕΠ (%)              0,0     1,5   0,6   1,8    1,5     1,9      0,5       1,5      0,8      1,6
                                                                                (0,6)
 π.υ.     Κενό παραγωγής                         -0,2     0,0  -0,6  -0,3   -0,3    -0,6     -1,0      -0,6     -1,6     -0,6
 (1)
          Κυκλικά προσαρµοσµένο (πρωτογενές) ισοζύγιο πλην εκτάκτων και προσωρινών µέτρων.
 (2)
           Κυκλικά προσαρµοσµένα και διαρθρωτικά ισοζύγια και κενά παραγωγής σύµφωνα µε το πρόγραµµα, όπως
           υπολογίστηκαν από τις υπηρεσίες της Επιτροπής µε βάση τις πληροφορίες του προγράµµατος.
 (3)
          Με την παραδοχή αµετάβλητης πολιτικής.
 (4)
          Η µεταβολή του δείκτη ακαθάριστου χρέους µπορεί να αναλυθεί ως εξής:
           Dt Dt −1 PDt ⎛ Dt −1 it − y t              ⎞ SFt
                −         =        + ⎜⎜      *        ⎟⎟ +
           Yt      Yt −1      Yt      ⎝ t −1 1 + y t
                                        Y              ⎠ Yt
           όπου t αντιπροσωπεύει τον χρόνο· D, PD, Y και SF είναι το ύψος του δηµοσίου χρέους, το πρωτογενές έλλειµµα,
           το ονοµαστικό ΑΕΠ και οι προσαρµογές αποθεµάτων-ροών, αντίστοιχα· και όπου i και y είναι το µέσο κόστος
           του χρέους και η ονοµαστική αύξηση του ΑΕΠ. Ο µαθηµατικός τύπος σε παρένθεση αντιπροσωπεύει το
           φαινόµενο «χιονοστιβάδας».
 (5)
           Τα δηµοσιονοµικά στοιχεία που παρέχονται στο ΠΣ για το 2009 είναι τάσεις στηριζόµενες σε µη µεταβολή της
           νοµοθεσίας. Προκειµένου να επιτευχθεί ο στόχος για το ισοζύγιο γενικής κυβέρνησης, προγραµµατίστηκαν
           πρόσθετα µέτρα µε θετικό αντίκτυπο 0,4% του ΑΕΠ.
 Πηγές: Εαρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2008 (COM) και επικαιροποιηµένο πρόγραµµα
 σταθερότητας του Νοεµβρίου 2007 (ΠΣ) (σε παρένθεση, νέες επίσηµες προβλέψεις του Μαρτίου 2008 µε την προϋπόθεση
 της µη µεταβολής της νοµοθεσίας)
EL                                                             11                                                            EL
 ---pagebreak---                                                 Σύσταση για
                                 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
         για την κατάργηση της απόφασης 2005/694/ΕΚ για την ύπαρξη υπερβολικού
                                        ελλείµµατος στην Ιταλία
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 104 παράγραφος
   12,
   τη σύσταση της Επιτροπής,
   Εκτιµώντας τα ακόλουθα:
   (1)    Με την απόφαση 2005/694/ΕΚ του Συµβουλίου16, µετά από σύσταση της Επιτροπής
          βάσει του άρθρου 104 παράγραφος 6 της συνθήκης, διαπιστώθηκε η ύπαρξη
          υπερβολικού ελλείµµατος στην Ιταλία. Το Συµβούλιο επεσήµανε ότι το έλλειµµα
          γενικής κυβέρνησης βρισκόταν πάνω, χωρίς να απέχει πολύ, από τη σχετική τιµή
          αναφοράς (3% του ΑΕΠ) τόσο το 2003 όσο και το 2004, ενώ το ακαθάριστο χρέος
          γενικής κυβέρνησης ήταν της τάξεως του 106-107% του ΑΕΠ σε αµφότερα τα
          προαναφερθέντα έτη, δηλαδή σαφώς πάνω από τη σχετική τιµή αναφοράς βάσει της
          συνθήκης (60% του ΑΕΠ), καθώς επίσης ότι δεν είχε µειωθεί µε ικανοποιητικό ρυθµό
          κατά τα πρόσφατα έτη.
   (2)    Στις 28 Ιουλίου 2005, σύµφωνα µε το άρθρο 104 παράγραφος 7 της συνθήκης και το
          άρθρο 3 παράγραφος 4 του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 1467/97 του Συµβουλίου της 7ης
          Ιουλίου 2007 για την επιτάχυνση και τη διασαφήνιση της εφαρµογής της διαδικασίας
          υπερβολικού ελλείµµατος17, το Συµβούλιο απηύθυνε, βάσει σύστασης της Επιτροπής,
          σύσταση στην Ιταλία µε σκοπό να τερµατισθεί η κατάσταση υπερβολικού
          ελλείµµατος έως το 2007 το αργότερο. Η σύσταση δηµοσιοποιήθηκε.
   (3)    Σύµφωνα µε το άρθρο 104 παράγραφος 12 της συνθήκης, η απόφαση του Συµβουλίου
          σχετικά µε την ύπαρξη υπερβολικού ελλείµµατος καταργείται όταν, κατά την άποψη
          του Συµβουλίου, το υπερβολικό έλλειµµα στο εκάστοτε κράτος µέλος έχει διορθωθεί.
   (4)    Σύµφωνα µε το πρωτόκολλο για τη διαδικασία υπερβολικού ελλείµµατος που
          προσαρτάται στη συνθήκη, η Επιτροπή παρέχει τα στοιχεία για την εφαρµογή της
          διαδικασίας. Στο πλαίσιο της εφαρµογής του εν λόγω πρωτοκόλλου, τα κράτη µέλη
          υποχρεούνται να παρέχουν στοιχεία για τα δηµόσια ελλείµµατα και το δηµόσιο χρέος
   16
          ΕΕ L 266 της 11.10.2005, σ. 57.
   17
          ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 6. Κανονισµός όπως τροποποιήθηκε τελευταία µε τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ.
          1056/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 5).
EL                                                   12                                                    EL
 ---pagebreak---        και άλλες συναφείς µεταβλητές δύο φορές το χρόνο, δηλαδή πριν από την 1η
       Απριλίου και πριν από την 1η Οκτωβρίου, σύµφωνα µε το άρθρο 4 του κανονισµού
       (ΕΚ) αριθ. 3605/93 του Συµβουλίου, της 22ας Νοεµβρίου 1993, σχετικά µε την
       εφαρµογή του πρωτοκόλλου για τη διαδικασία υπερβολικού ελλείµµατος που
       προσαρτάται στη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας18.
   (5) Βάσει των στοιχείων που παρασχέθηκαν από την Επιτροπή (Eurostat) σύµφωνα µε το
       άρθρο 8 σηµείο ζ παράγραφος 1 του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 3605/93, σε συνέχεια της
       κοινοποίησης από µέρους της Ιταλίας πριν από την 1η Απριλίου 2008 και µε βάση τις
       εαρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2008, εξάγονται τα ακόλουθα
       συµπεράσµατα:
        –      το έλλειµµα γενικής κυβέρνησης, αφού αυξήθηκε από 3,5% του ΑΕΠ το 2004
               σε 4,2% του ΑΕΠ το 2005, µειώθηκε σε 3,4% του ΑΕΠ το 2006 και, εν τέλει,
               σε 1,9% του ΑΕΠ το 2007, ποσοστό που υπολείπεται της τιµής αναφοράς για
               το έλλειµµα βάσει της συνθήκης (3% του ΑΕΠ). Χωρίς τον δηµοσιονοµικό
               αντίκτυπο ορισµένων έκτακτων µέτρων, το έλλειµµα το 2007 θα ήταν 1,7%
               του ΑΕΠ. Σηµειωτέον ότι στο επικαιροποιηµένο πρόγραµµα σταθερότητας του
               ∆εκεµβρίου 2006 ετίθετο ως στόχος για το έλλειµµα το 2,8% του ΑΕΠ·
        –      µοχλός της προσαρµογής υπήρξε η αύξηση των µόνιµων φορολογικών εσόδων
               κατά την περίοδο 2006-2007, η οποία υπερέβη κατά πολύ τις σχετικές
               προσδοκίες. Το αποτέλεσµα αυτό επετεύχθη πρωτίστως χάρη στην υψηλότερη
               της αναµενόµενης αποτελεσµατικότητα των θεσπισθέντων µέτρων και στο
               γεγονός ότι η οικονοµική ανάπτυξη ήταν κάπως υψηλότερη από ό,τι
               προβλεπόταν. Μετά την εκτιµώµενη χειροτέρευση κατά ¼ π.µ. του ΑΕΠ το
               2005, το διαρθρωτικό ισοζύγιο (δηλαδή το κυκλικά προσαρµοσµένο ισοζύγιο
               χωρίς έκτακτα και λοιπά προσωρινά µέτρα) εκτιµάται ότι βελτιώθηκε κατά 1¾
               και 1¼ π.µ. του ΑΕΠ το 2006 και το 2007, αντιστοίχως·
        –      για το 2008, οι εαρινές προβλέψεις του 2008 κάνουν λόγο για αύξηση του
               ελλείµµατος σε 2,3% του ΑΕΠ, συµπεριλαµβανοµένων των έκτακτων εσόδων
               από την πώληση ακινήτων, τα οποία ισοδυναµούν µε 0,1% του ΑΕΠ. Η
               προβλεπόµενη χειροτέρευση του δηµοσιονοµικού ισοζυγίου θα είναι συνέπεια
               τόσο της αύξησης του δείκτη τρεχουσών πρωτογενών δαπανών προς το ΑΕΠ
               όσο και της µείωσης των τρεχόντων φόρων. Η εξέλιξη αυτή αντισταθµίζεται εν
               µέρει από την αναµενόµενη µείωση των κεφαλαιουχικών δαπανών, η οποία
               αντικατοπτρίζει τις µεγάλου ύψους έκτακτες δαπάνες που κατέστησαν
               πληρωτέες το 2007. Παρά το γεγονός ότι η πρόβλεψη για έλλειµµα 2,3% του
               ΑΕΠ ελάχιστα υπερβαίνει τον επίσηµο στόχο για το έλλειµµα (2,2% του ΑΕΠ)
               που καθοριζόταν στο επικαιροποιηµένο πρόγραµµα σταθερότητας του
               Νοεµβρίου 2007, αυτή η τελευταία πρόβλεψη στηριζόταν στην εκτίµηση ότι
               το ύψος του ελλείµµατος το 2007 θα ήταν πολύ µεγαλύτερο από αυτό που
               δηλώθηκε ως πραγµατικό. Για το 2009, σύµφωνα µε τις εαρινές προβλέψεις,
               µε την προϋπόθεση αµετάβλητης πολιτικής, αναµένεται έλλειµµα 2,4% του
               ΑΕΠ. Τούτο υποδηλώνει ότι το έλλειµµα µειώθηκε κάτω από την ανώτατη
               επιτρεπόµενη τιµή 3% του ΑΕΠ µε αξιόπιστο και διατηρήσιµο τρόπο. Το
               διαρθρωτικό ισοζύγιο αναµένεται να χειροτερεύσει κατά ¼ π.µ. του ΑΕΠ και
   18
       ΕΕ L 332 της 31.12.1993, σ. 7. Κανονισµός όπως τροποποιήθηκε τελευταία µε τον κανονισµό (ΕΚ)
       αριθ. 2103/2005 (ΕΕ L 337 της 22.12.2005, σ. 1).
EL                                                 13                                               EL
 ---pagebreak---                   πλέον το 2008 και, µε την προϋπόθεση αµετάβλητης πολιτικής, να βελτιωθεί
                  κατά ¼ π.µ. το 2009. Η εξέλιξη αυτή πρέπει να αξιολογηθεί µε γνώµονα την
                  ανάγκη να πραγµατοποιηθεί πρόοδος για την επίτευξη του µεσοπρόθεσµου
                  δηµοσιονοµικού στόχου (Μ∆Σ), ο οποίος για την Ιταλία συνίσταται στην
                  επίτευξη ισοσκελισµένης θέσης σε διαρθρωτικούς όρους·
            –     Ο δείκτης δηµόσιου χρέους, αφού µειώθηκε επί µία δεκαετία σε επίπεδο µόλις
                  κάτω από 104% του ΑΕΠ το 2004 (από επίπεδο που υπερέβαινε το 121% του
                  ΑΕΠ το 1994), ακολούθως αυξήθηκε κατά δύο π.µ. του ΑΕΠ το 2005 και κατά
                  0,6 π.µ. επιπλέον το 2006, σε 106½% του ΑΕΠ. Ο δείκτης χρέους µειώθηκε
                  περαιτέρω σε 104% του ΑΕΠ το 2007. Η εξέλιξη του δείκτη χρέους
                  επηρεάστηκε σε µεγάλο βαθµό από µία προσωρινή χρηµατοοικονοµική πράξη
                  το 2006 (πρόκειται για τη συσσώρευση ρευστών περιουσιακών στοιχείων), η
                  οποία αύξησε το χρέος, και από την αντιστροφή της το 2007. Χωρίς την εν
                  λόγω πράξη, ο δείκτης χρέους θα είχε παραµείνει εν πολλοίς σταθερός το
                  2006, αντικατοπτρίζοντας τη βελτίωση του πρωτογενούς πλεονάσµατος
                  σύµφωνα µε τη σύσταση του Συµβουλίου. Με βάση τις εαρινές προβλέψεις της
                  Επιτροπής του 2008 και την παραδοχή ότι οι πολιτικές θα παραµείνουν ως
                  έχουν, ο δείκτης χρέους προβλέπεται να µειωθεί σε περίπου 102½% έως το
                  2009. Μπορεί να γίνει δεκτό ότι ο δείκτης χρέους µειώθηκε κατά τρόπο που
                  συµβαδίζει µε τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείµµατος το 2007.
   (6)    Κατά την άποψη του Συµβουλίου, το υπερβολικό έλλειµµα της Ιταλίας έχει διορθωθεί
          και η απόφαση 2005/694/ΕΚ πρέπει εποµένως να καταργηθεί.
   ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
                                             Άρθρο 1
   Από µια συνολική εκτίµηση προκύπτει ότι η κατάσταση υπερβολικού ελλείµµατος στην
   Ιταλία έχει διορθωθεί.
                                             Άρθρο 2
   Η απόφαση 2005/694/EΚ καταργείται.
                                             Άρθρο 3
   Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Ιταλική ∆ηµοκρατία.
   Βρυξέλλες,
                                              Για το Συµβούλιο
                                              Ο Πρόεδρος
EL                                              14                                           EL


title: Σύσταση για Απόφαση του Συμβουλίου με την οποία η Γαλλία ειδοποιείται, βάσει του άρθρου 104 παράγραφος 9, να λάβει μέτρα για τη μείωση του ελλείμματος που κρίνεται αναγκαία για την αντιμετώπιση της κατάστασης υπερβολικού ελλείμματος

text: ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---