title: Σύσταση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου, της 15ης Ιανουαρίου 2019, που τροποποιεί τη σύσταση ΕΣΣΚ/2015/2 σχετικά με την αξιολόγηση των διασυνοριακών επιδράσεων των μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής και την εθελοντική εφαρμογή τους στη βάση της αμοιβαιότητας (ΕΣΣΚ/2019/1)

text:
               20.3.2019

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 106/1

      ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΣΥΣΤΗΜΙΚΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ
      της 15ης Ιανουαρίου 2019
      που τροποποιεί τη σύσταση ΕΣΣΚ/2015/2 σχετικά με την αξιολόγηση των διασυνοριακών επιδράσεων των μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής και την εθελοντική εφαρμογή τους στη βάση της αμοιβαιότητας
      (ΕΣΣΚ/2019/1)
      (2019/C 106/01)
      ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΣΥΣΤΗΜΙΚΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ,
      Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
      Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1092/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Νοεμβρίου 2010, σχετικά με τη μακροπροληπτική επίβλεψη του χρηματοοικονομικού συστήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη σύσταση Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου (1), και ιδίως το άρθρο 3 και τα άρθρα 16 έως 18,
      Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας για πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 (2), και ιδίως το άρθρο 458 παράγραφος 8,
      Έχοντας υπόψη την απόφαση ΕΕΣΚ/2011/1 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου, της 20ής Ιανουαρίου 2011, για τη θέσπιση του εσωτερικού κανονισμού του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου (3), και ιδίως τα άρθρα 18 έως 20,
      Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

                  (1)

                  Προς διασφάλιση της αποτελεσματικής και συνεπούς εφαρμογής των εθνικών μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής είναι σημαντικό, η υποχρεωτική αμοιβαιότητα την οποία απαιτεί το δίκαιο της Ένωσης κατά την εφαρμογή τους να συμπληρωθεί από την εθελοντική αμοιβαιότητα.

                  (2)

                  Σκοπός του πλαισίου εθελοντικής εφαρμογής των μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής στη βάση της αμοιβαιότητας, το οποίο θεσπίζεται με τη σύσταση ΕΣΣΚ/2015/2 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου (4), είναι να διασφαλίζει ότι κάθε μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής που βασίζεται σε χρηματοδοτικό άνοιγμα και ενεργοποιείται σε ορισμένο κράτος μέλος θα εφαρμόζεται στα υπόλοιπα κράτη μέλη στη βάση της αμοιβαιότητας.

                  (3)

                  Στις 24 Ιουνίου 2016 η σύσταση ΕΣΣΚ/2016/4 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου (5) τροποποίησε τη σύσταση ΕΣΣΚ/2015/2, συνιστώντας την εφαρμογή, στη βάση της αμοιβαιότητας, του ποσοστού αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου 1 % που η Eesti Pank εφαρμόζει σύμφωνα με το άρθρο 133 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ (6) στα εγχώρια ανοίγματα όλων των πιστωτικών ιδρυμάτων που έχουν αδειοδοτηθεί στην Εσθονία.

                  (4)

                  Στη συνέχεια, η σύσταση ΕΣΣΚ/2017/4 (7) τροποποίησε τη σύσταση ΕΣΣΚ/2015/2, συνιστώντας στην οικεία αρχή εφαρμογής να προτείνει μέγιστη τιμή κατώτατου ορίου σημαντικότητας όταν υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Συστημικού Κινδύνου (ΕΣΣΚ) αίτημα εφαρμογής μέτρου μακροπροληπτικής πολιτικής στη βάση της αμοιβαιότητας, έτσι ώστε το άνοιγμα μεμονωμένου φορέα παροχής χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών στον μακροπροληπτικό κίνδυνο που η ίδια αρχή εντοπίζει στη χώρα εφαρμογής του μέτρου να μπορεί να θεωρείται ήσσονος σημασίας εφόσον η αξία της δεν υπερβαίνει το κατώτατο αυτό όριο. Πάντως, εφόσον το κρίνει απαραίτητο, το ΕΣΣΚ μπορεί να προτείνει διαφορετικό κατώτατο όριο.

                  (5)

                  Τον Απρίλιο του 2018 η Eesti Pank επανεξέτασε το απόθεμα ασφαλείας συστημικού κινδύνου σύμφωνα με το άρθρο 133 παράγραφος 10 στοιχείο β) της οδηγίας 2013/36/ΕΕ και, προκειμένου για τα εγχώρια ανοίγματα όλων των πιστωτικών ιδρυμάτων που αδειοδοτούνται στην Εσθονία, το επαναπροσδιόρισε στο 1 %.

                  (6)

                  Κατόπιν του σχετικού αιτήματος της Eesti Pank προς το ΕΣΣΚ το γενικό συμβούλιο του ΕΣΣΚ αποφάσισε να συστήσει για τα ανοίγματα που εντοπίζονται στην Εσθονία μέγιστη τιμή κατώτατου ορίου σημαντικότητας 250 εκατ. ευρώ (EUR), η οποία θα λειτουργεί ως γνώμονας για την εφαρμογή της αρχής de minimis από το κράτος μέλος που θα εφαρμόσει το ποσοστό αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου 1 % το οποίο όρισε η Εσθονία και του οποίου την εφαρμογή στη βάση αμοιβαιότητας συνέστησε το ΕΣΣΚ με τη σύσταση ΕΣΣΚ/2016/4.

                  (7)

                  Εξάλλου, από τις 31 Δεκεμβρίου 2018 τα αδειοδοτημένα στη Σουηδία πιστωτικά ιδρύματα που χρησιμοποιούν την προσέγγιση εσωτερικών διαβαθμίσεων (Internal Ratings Based Approach - IRB) για τον υπολογισμό των εποπτικών κεφαλαιακών απαιτήσεών τους υπόκεινται δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο vi) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, στην εφαρμογή ειδικού ανά πιστωτικό ίδρυμα κατώτατου σταθμισμένου ως προς το άνοιγμα μέσου όρου 25 % των συντελεστών στάθμισης κινδύνου που εφαρμόζονται στο χαρτοφυλάκιο ενυπόθηκων ανοιγμάτων λιανικής έναντι οφειλετών που είναι κάτοικοι Σουηδίας.

                  (8)

                  Κατόπιν του σχετικού αιτήματος της Finansinspektionen προς το ΕΣΣΚ κατά το άρθρο 458 παράγραφος 8 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, και προκειμένου να αποτραπεί η πιθανή εκδήλωση αρνητικών διασυνοριακών επιδράσεων με τη μορφή διαρροών και κανονιστικού αρμπιτράζ εξαιτίας της εφαρμογής του μέτρου μακροπροληπτικής πολιτικής στη Σουηδία δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο vi) του ως άνω κανονισμού, το γενικό συμβούλιο του ΕΣΣΚ αποφάσισε να συμπεριλάβει το συγκεκριμένο μέτρο στον κατάλογο μέτρων που συνιστώνται προς εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας σύμφωνα με τη σύσταση ΕΣΣΚ/2015/2.

                  (9)

                  Το γενικό συμβούλιο του ΕΣΣΚ αποφάσισε επίσης να συστήσει μέγιστη τιμή κατώτατου ορίου σημαντικότητας 5 δισεκατ. σουηδικών κορονών (SEK) για ενυπόθηκα ανοίγματα έναντι οφειλετών που είναι κάτοικοι Σουηδίας, η οποία θα λειτουργεί ως γνώμονας για την εφαρμογή της αρχής de minimis από το κράτος μέλος που θα εφαρμόζει το μέτρο στη βάση αμοιβαιότητας.

                  (10)

                  Για τους λόγους αυτούς η σύσταση ΕΚΤ/2015/2 θα πρέπει να τροποποιηθεί,

            ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:

         ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

      Η σύσταση ΕΣΣΚ/2015/2 τροποποιείται ως εξής:

                  1.

                  στην ενότητα 1 η επιμέρους σύσταση Γ σημείο 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

                              «1.

                              Συνιστάται στις οικείες αρχές να εφαρμόζουν στη βάση της αμοιβαιότητας τα μέτρα μακροπροληπτικής πολιτικής τα οποία θεσπίζουν άλλες οικείες αρχές και των οποίων την εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας συνιστά το ΕΣΣΚ. Συνιστάται η εφαρμογή των ακόλουθων μέτρων στη βάση της αμοιβαιότητας, όπως αυτά ειδικότερα περιγράφονται στο παράρτημα:
                              Εσθονία:

                                          —

                                          ποσοστό αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου 1 %, εφαρμοζόμενο σύμφωνα με το άρθρο 133 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ στα εγχώρια ανοίγματα όλων των πιστωτικών ιδρυμάτων που έχουν αδειοδοτηθεί στην Εσθονία·

                                    Φινλανδία:

                                          —

                                          κατώτατος μέσος συντελεστής στάθμισης κινδύνου 15 %, εφαρμοζόμενος δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο vi) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σε πιστωτικά ιδρύματα που έχουν αδειοδοτηθεί στη Φινλανδία και χρησιμοποιούν την προσέγγιση εσωτερικών διαβαθμίσεων (Internal Ratings Based Approach - IRB) για τον υπολογισμό των εποπτικών κεφαλαιακών απαιτήσεών τους προκειμένου για δάνεια εξασφαλιζόμενα με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στη Φινλανδία·

                                    Βέλγιο:

                                          —

                                          προσαύξηση στάθμισης κινδύνου εφαρμοζόμενη δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο vi) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σε πιστωτικά ιδρύματα που έχουν αδειοδοτηθεί στο Βέλγιο και χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB για τον υπολογισμό των εποπτικών κεφαλαιακών απαιτήσεών τους προκειμένου για ανοίγματα λιανικής εξασφαλιζόμενα με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στο Βέλγιο, η οποία αποτελείται από:

                                                      α)

                                                      πάγια προσαύξηση στάθμισης κινδύνου πέντε εκατοστιαίων μονάδων· και

                                                      β)

                                                      αναλογική προσαύξηση στάθμισης κινδύνου η οποία συνίσταται σε 33 % του σταθμισμένου ως προς το άνοιγμα μέσου όρου των συντελεστών στάθμισης κινδύνου που εφαρμόζονται στο χαρτοφυλάκιο ανοιγμάτων λιανικής τα οποία εξασφαλίζονται με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στο Βέλγιο·

                                    Γαλλία:

                                          —

                                          ελάττωση του ορίου για τα μεγάλα ανοίγματα του άρθρου 395 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 στο 5 % του αποδεκτού κεφαλαίου, εφαρμοζόμενη δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο ii) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σε G-SII και σε O-SII, στο υψηλότερο επίπεδο της οικείας περιμέτρου προληπτικής εποπτείας τραπεζών, προκειμένου για ανοίγματα σε υπερχρεωμένες μεγάλες μη χρηματοοικονομικές εταιρείες με καταστατική έδρα στη Γαλλία·

                                    Σουηδία:

                                          —

                                          ειδικός ανά πιστωτικό ίδρυμα κατώτατος σταθμισμένος ως προς το άνοιγμα μέσος όρος 25 % των συντελεστών στάθμισης κινδύνου που εφαρμόζονται στο χαρτοφυλάκιο ενυπόθηκων ανοιγμάτων λιανικής έναντι οφειλετών που είναι κάτοικοι Σουηδίας, εφαρμοζόμενος δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο vi) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σε πιστωτικά ιδρύματα που χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB για τον υπολογισμό των εποπτικών κεφαλαιακών απαιτήσεών τους.»·

                  2.

                  το παράρτημα αντικαθίσταται από το παράρτημα της παρούσας σύστασης.

         Φρανκφούρτη, 15 Ιανουαρίου 2019.

            Francesco MAZZAFERRO

               Ο Προϊστάμενος της Γραμματείας του ΕΣΣΚ,

               εξ ονόματος του Γενικού Συμβουλίου του ΕΣΣΚ

         (1)  ΕΕ L 331 της 15.12.2010, σ. 1.

         (2)  ΕΕ L 176 της 27.6.2013, σ. 1.

         (3)  ΕΕ C 58 της 24.2.2011, σ. 4.

         (4)  Σύσταση ΕΕΣΚ/2015/2 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου, της 15ης Δεκεμβρίου 2015, σχετικά με την αξιολόγηση των διασυνοριακών επιδράσεων των μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής και την εθελοντική εφαρμογή τους στη βάση της αμοιβαιότητας (ΕΕ C 97 της 12.3.2016, σ. 9).

         (5)  Σύσταση ΕΕΣΚ/2016/4 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου, της 24ης Ιουνίου 2016, που τροποποιεί τη σύσταση ΕΕΣΚ/2015/2 σχετικά με την αξιολόγηση των διασυνοριακών επιδράσεων των μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής και την εθελοντική εφαρμογή τους στη βάση της αμοιβαιότητας (ΕΕ C 290 της 10.8.2016, σ. 1).

         (6)  Οδηγία 2013/36/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με την πρόσβαση στη δραστηριότητα πιστωτικών ιδρυμάτων και την προληπτική εποπτεία πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων, για την τροποποίηση της οδηγίας 2002/87/ΕΚ και για την κατάργηση των οδηγιών 2006/48/ΕΚ και 2006/49/ΕΚ (ΕΕ L 176 της 27.6.2013, σ. 338).

         (7)  Σύσταση ΕΕΣΚ/2017/4 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου, της 20ής Οκτωβρίου 2017, που τροποποιεί τη σύσταση ΕΕΣΚ/2015/2 σχετικά με την αξιολόγηση των διασυνοριακών επιδράσεων των μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής και την εθελοντική εφαρμογή τους στη βάση της αμοιβαιότητας (ΕΕ C 431 της 15.12.2017, σ. 1).

         ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
         Το παράρτημα της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

                  «Παράρτημα

                     Εσθονία

                        Ποσοστό αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου 1 %, εφαρμοζόμενο σύμφωνα με το άρθρο 133 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ στα εγχώρια ανοίγματα όλων των πιστωτικών ιδρυμάτων που έχουν αδειοδοτηθεί στην Εσθονία

                  I.   Περιγραφή του μέτρου

                              1.

                              Το εσθονικό μέτρο συνίσταται στην εφαρμογή ποσοστού αποθέματος ασφαλείας συστημικού κινδύνου 1 % στα εγχώρια ανοίγματα όλων των πιστωτικών ιδρυμάτων που είναι αδειοδοτημένα στην Εσθονία, σύμφωνα με το άρθρο 133 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ.

                        II.   Εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας

                              2.

                              Συνιστάται στις οικείες αρχές των κρατών μελών που έχουν ενσωματώσει το άρθρο 134 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ στο εθνικό τους δίκαιο η εφαρμογή, στη βάση της αμοιβαιότητας, του εσθονικού μέτρου όσον αφορά τα ανοίγματα στην Εσθονία πιστωτικών ιδρυμάτων αδειοδοτημένων στην επικράτειά τους σύμφωνα με το άρθρο 134 παράγραφος 1 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ. Για τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου ισχύει η προθεσμία που ειδικότερα προβλέπεται στην επιμέρους σύσταση Γ σημείο 3.

                              3.

                              Συνιστάται στις οικείες αρχές των κρατών μελών που δεν έχουν ενσωματώσει το άρθρο 134 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ στο εθνικό τους δίκαιο η εφαρμογή, στη βάση της αμοιβαιότητας, του εσθονικού μέτρου όσον αφορά τα ανοίγματα στην Εσθονία πιστωτικών ιδρυμάτων αδειοδοτημένων στην επικράτειά τους σύμφωνα με την επιμέρους σύσταση Γ σημείο 2. Συνιστάται στις οικείες αρχές η λήψη του ισοδύναμου μέτρου εντός έξι μηνών.

                        III.   Όριο σημαντικότητας

                              4.

                              Το μέτρο συμπληρώνεται από ειδικό ανά πιστωτικό ίδρυμα όριο σημαντικότητας 250 εκατ. EUR για ανοίγματα στην Εσθονία, το οποίο θα λειτουργεί ως γνώμονας για τυχόν εφαρμογή της αρχής de minimis από τις οικείες αρχές που εφαρμόζουν το μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας.

                              5.

                              Σύμφωνα με το τμήμα 2.2.1 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2, οι οικείες αρχές ενδιαφερόμενου κράτους μέλους μπορούν να απαλλάσσουν μεμονωμένα πιστωτικά ιδρύματα που έχουν αδειοδοτηθεί στην επικράτειά του, εφόσον έχουν ανοίγματα στην Εσθονία αξίας μικρότερης του ορίου σημαντικότητας των 250 εκατ. EUR. Κατά την εφαρμογή του ορίου σημαντικότητας συνιστάται στις εν λόγω αρχές να παρακολουθούν τη σημαντικότητα των ανοιγμάτων και να εφαρμόζουν το εσθονικό μέτρο σε μεμονωμένα πιστωτικά ιδρύματα αδειοδοτημένα στην επικράτειά τους, τα οποία τύγχαναν απαλλαγής, εφόσον σημειωθεί υπέρβαση του ορίου σημαντικότητας των 250 εκατ. EUR.

                              6.

                              Εάν δεν υπάρχουν πιστωτικά ιδρύματα τα οποία να έχουν αδειοδοτηθεί στα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη και να έχουν ανοίγματα αξίας ίσης ή μεγαλύτερης των 250 εκατ. EUR στην Εσθονία, εναπόκειται στις οικείες αρχές των εν λόγω κρατών μελών να μην εφαρμόζουν το εσθονικό μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας, σύμφωνα με το τμήμα 2.2.1 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2. Στην περίπτωση αυτή συνιστάται στις οικείες αρχές να παρακολουθούν τη σημαντικότητα των ανοιγμάτων και να εφαρμόζουν το εσθονικό μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας όταν ορισμένο πιστωτικό ίδρυμα αδειοδοτημένο στην επικράτειά τους υπερβαίνει το κατώτατο όριο των 250 εκατ. EUR.

                              7.

                              Σύμφωνα με το τμήμα 2.2.1 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2, το όριο σημαντικότητας των 250 εκατ. EUR αποτελεί συνιστώμενο μέγιστο επίπεδο ορίου. Επομένως, αντ’ αυτού οι οικείες αρμόδιες αρχές μπορούν κατά την κρίση τους να ορίζουν χαμηλότερο ή και μηδενικό όριο σημαντικότητας κατά την εφαρμογή του μέτρου στη βάση της αμοιβαιότητας στη χώρα τους.

                     Φινλανδία

                        Ειδικός ανά πιστωτικό ίδρυμα κατώτατος μέσος συντελεστής στάθμισης κινδύνου 15 %, εφαρμοζόμενος δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο vi) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σε πιστωτικά ιδρύματα που χρησιμοποιούν την προσέγγιση των εσωτερικών διαβαθμίσεων (Internal Ratings Based Approach - IRB) (εφεξής τα “πιστωτικά ιδρύματα που χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB”) προκειμένου για δάνεια εξασφαλιζόμενα με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στη Φινλανδία

                  I.   Περιγραφή του μέτρου

                              1.

                              Το φινλανδικό μέτρο, το οποίο εφαρμόζεται δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο vi) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, συνίσταται σε ειδικό ανά πιστωτικό ίδρυμα κατώτατο μέσο συντελεστή στάθμισης κινδύνου 15 % και αφορά πιστωτικά ιδρύματα που χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB, σε επίπεδο χαρτοφυλακίου, προκειμένου για δάνεια εξασφαλιζόμενα με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στη Φινλανδία.

                        II.   Εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας

                              2.

                              Δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 συνιστάται στις οικείες αρχές των ενδιαφερόμενων κρατών μελών η εφαρμογή, στη βάση της αμοιβαιότητας, του φινλανδικού μέτρου στα χαρτοφυλάκια δανείων λιανικής των πιστωτικών ιδρυμάτων που χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB, τα οποία εξασφαλίζονται με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στη Φινλανδία και εκδίδονται από εγχώρια αδειοδοτημένα υποκαταστήματα εγκατεστημένα στη Φινλανδία. Για τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου ισχύει η προθεσμία που ειδικότερα προβλέπεται στην επιμέρους σύσταση Γ σημείο 3.

                              3.

                              Συνιστάται ακόμη στις οικείες αρχές η εφαρμογή, στη βάση της αμοιβαιότητας, του φινλανδικού μέτρου στα χαρτοφυλάκια δανείων λιανικής των πιστωτικών ιδρυμάτων που χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB, τα οποία εξασφαλίζονται με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στη Φινλανδία και εκδίδονται απευθείας σε διασυνοριακή βάση από πιστωτικά ιδρύματα εγκατεστημένα στις χώρες τους. Για τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου ισχύει η προθεσμία που ειδικότερα προβλέπεται στην επιμέρους σύσταση Γ σημείο 3.

                              4.

                              Συνιστάται στις οικείες αρχές, σύμφωνα με την επιμέρους σύσταση Γ σημείο 2 και κατόπιν διαβούλευσης με το ΕΣΣΚ, να εφαρμόζουν το διαθέσιμο στη χώρα τους μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής που εξασφαλίζει το πλέον ισοδύναμο αποτέλεσμα σε σχέση με το ανωτέρω μέτρο που συστήνεται προς εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας, περιλαμβανομένων των εποπτικών μέτρων και εξουσιών που προβλέπονται στον τίτλο VII, κεφάλαιο 2, τμήμα IV της οδηγίας 2013/36/ΕΕ. Συνιστάται στις οικείες αρχές η λήψη του ισοδύναμου μέτρου εντός τεσσάρων μηνών.

                        III.   Όριο σημαντικότητας

                              5.

                              Το μέτρο συμπληρώνεται από όριο σημαντικότητας 1 δισεκατ. EUR για ανοίγματα στην αγορά ενυπόθηκων στεγαστικών δανείων στη Φινλανδία, το οποίο θα λειτουργεί ως γνώμονας για τυχόν εφαρμογή της αρχής de minimis από τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας.

                              6.

                              Σύμφωνα με το τμήμα 2.2.1 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2, οι οικείες αρχές του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους μπορούν να απαλλάσσουν μεμονωμένα πιστωτικά ιδρύματα που χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB και έχουν ήσσονος σημασίας χαρτοφυλάκια δανείων λιανικής εξασφαλιζόμενων με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στη Φινλανδία, αξίας μικρότερης του ορίου σημαντικότητας του 1 δισεκατ. EUR. Στην περίπτωση αυτή συνιστάται στις οικείες αρχές να παρακολουθούν τη σημαντικότητα των ανοιγμάτων και να εφαρμόζουν το συγκεκριμένο μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας όταν πιστωτικό ίδρυμα που χρησιμοποιεί την προσέγγιση IRB υπερβαίνει το κατώτατο όριο του 1 δισεκατ. EUR.

                              7.

                              Εάν δεν υπάρχουν πιστωτικά ιδρύματα που να χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB, τα οποία να έχουν αδειοδοτηθεί σε ενδιαφερόμενα κράτη μέλη και να διαθέτουν υποκαταστήματα ή να παρέχουν απευθείας χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες στη Φινλανδία, με ανοίγματα αξίας ίσης ή μεγαλύτερης του 1 δισεκατ. EUR στη φινλανδική αγορά ενυπόθηκων δανείων, εναπόκειται στις οικείες αρχές των εν λόγω κρατών μελών να μην εφαρμόζουν το φινλανδικό μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας, σύμφωνα με το τμήμα 2.2.1 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2. Στην περίπτωση αυτή συνιστάται στις οικείες αρχές να παρακολουθούν τη σημαντικότητα των ανοιγμάτων και να εφαρμόζουν το συγκεκριμένο μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας όταν πιστωτικό ίδρυμα που χρησιμοποιεί την προσέγγιση IRB υπερβαίνει το κατώτατο όριο του 1 δισεκατ. EUR.

                     Βέλγιο

                        Προσαύξηση στάθμισης κινδύνου εφαρμοζόμενη δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο vi) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σε πιστωτικά ιδρύματα που έχουν αδειοδοτηθεί στο Βέλγιο και χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB προκειμένου για ανοίγματα λιανικής που εξασφαλίζονται με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στο Βέλγιο. Η προσαύξηση αποτελείται από δύο συνιστώσες:

                              α)

                                    πάγια προσαύξηση στάθμισης κινδύνου πέντε εκατοστιαίων μονάδων· και

                              β)

                                    αναλογική προσαύξηση στάθμισης κινδύνου 33 % του σταθμισμένου ως προς το άνοιγμα μέσου όρου των συντελεστών στάθμισης κινδύνου που εφαρμόζονται στο χαρτοφυλάκιο ανοιγμάτων λιανικής τα οποία εξασφαλίζονται με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στο Βέλγιο.

                        I.   Περιγραφή του μέτρου

                              1.

                              Το βελγικό μέτρο, το οποίο εφαρμόζεται δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο vi) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σε πιστωτικά ιδρύματα που έχουν αδειοδοτηθεί στο Βέλγιο και χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB, συνίσταται σε προσαύξηση στάθμισης κινδύνου για ανοίγματα λιανικής που εξασφαλίζονται με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στο Βέλγιο και αποτελείται από δύο συνιστώσες

                                          α)

                                          Η πρώτη συνιστώσα αφορά αύξηση κατά πέντε εκατοστιαίες μονάδες του συντελεστή στάθμισης κινδύνου για ανοίγματα λιανικής εξασφαλιζόμενα με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στο Βέλγιο και προκύπτει κατόπιν υπολογισμού της δεύτερης συνιστώσας κατά το στοιχείο β).

                                          β)

                                          Η δεύτερη συνιστώσα αφορά αύξηση στάθμισης κινδύνου 33 % του σταθμισμένου ως προς το άνοιγμα μέσου όρου των συντελεστών στάθμισης κινδύνου που εφαρμόζονται στο χαρτοφυλάκιο ανοιγμάτων λιανικής που εξασφαλίζονται με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στο Βέλγιο. Ο σταθμισμένος ως προς το άνοιγμα μέσος αποτελεί τον μέσο όρο των συντελεστών στάθμισης κινδύνου των επιμέρους δανείων που υπολογίζονται σύμφωνα με το άρθρο 154 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και σταθμίζεται με βάση την οικεία αξία ανοίγματος.

                        II.   Εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας

                              2.

                              Δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 συνιστάται στις οικείες αρχές των ενδιαφερόμενων κρατών μελών η εφαρμογή, στη βάση της αμοιβαιότητας, του βελγικού μέτρου σε εγκατεστημένα στο Βέλγιο υποκαταστήματα πιστωτικών ιδρυμάτων που έχουν αδειοδοτηθεί στην επικράτειά τους και χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB, εντός της προθεσμίας που ειδικότερα προβλέπεται στην επιμέρους σύσταση Γ σημείο 3

                              3.

                              Συνιστάται στις οικείες αρχές η εφαρμογή, στη βάση της αμοιβαιότητας, του βελγικού μέτρου σε πιστωτικά ιδρύματα που έχουν αδειοδοτηθεί στην επικράτειά τους, χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB και έχουν άμεσα ανοίγματα λιανικής εξασφαλιζόμενα με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στο Βέλγιο. Σύμφωνα με την επιμέρους σύσταση Γ σημείο 2, συνιστάται στις οικείες αρχές να εφαρμόζουν το ίδιο μέτρο με αυτό που εφαρμόζει στο Βέλγιο η αρχή εφαρμογής εντός της προθεσμίας που ειδικότερα προβλέπεται στην επιμέρους σύσταση Γ σημείο 3.

                              4.

                              Εάν η χώρα τους δεν διαθέτει το ίδιο μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής, συνιστάται στις οικείες αρχές, κατόπιν διαβούλευσης με το ΕΣΣΚ, να εφαρμόζουν το διαθέσιμο στη χώρα τους μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής που εξασφαλίζει το πλέον ισοδύναμο αποτέλεσμα σε σχέση με το ανωτέρω μέτρο που συστήνεται προς εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας, περιλαμβανομένων των εποπτικών μέτρων και εξουσιών που προβλέπονται στον τίτλο VII, κεφάλαιο 2, τμήμα IV της οδηγίας 2013/36/ΕΕ. Συνιστάται στις οικείες αρχές η λήψη του ισοδύναμου μέτρου το αργότερο εντός τεσσάρων μηνών από τη δημοσίευση της παρούσας σύστασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

                        III.   Όριο σημαντικότητας

                              5.

                              Το μέτρο συμπληρώνεται από ειδικό ανά πιστωτικό ίδρυμα όριο σημαντικότητας 2 δισεκατ. EUR που θα λειτουργεί ως γνώμονας για τυχόν εφαρμογή της αρχής de minimis από τις οικείες αρχές που εφαρμόζουν το μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας.

                              6.

                              Σύμφωνα με το τμήμα 2.2.1 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2, οι οικείες αρχές του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους μπορούν να απαλλάσσουν μεμονωμένα πιστωτικά ιδρύματα που έχουν αδειοδοτηθεί στην επικράτειά του και χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB, εφόσον έχουν ήσσονος σημασίας ανοίγματα λιανικής εξασφαλιζόμενα με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στο Βέλγιο, αξίας μικρότερης του ορίου σημαντικότητας των 2 δισεκατ. EUR. Κατά την εφαρμογή του ορίου σημαντικότητας συνιστάται στις εν λόγω αρχές να παρακολουθούν τη σημαντικότητα των ανοιγμάτων και να εφαρμόζουν το βελγικό μέτρο σε μεμονωμένα πιστωτικά ιδρύματα αδειοδοτημένα στην επικράτειά τους, τα οποία τύγχαναν απαλλαγής, εφόσον σημειωθεί υπέρβαση του ορίου σημαντικότητας των 2 δισεκατ. EUR.

                              7.

                              Εάν δεν υπάρχουν πιστωτικά ιδρύματα που να χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB, τα οποία να έχουν αδειοδοτηθεί στα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη και να διαθέτουν υποκαταστήματα ή να έχουν άμεσα ανοίγματα λιανικής εξασφαλιζόμενα με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στο Βέλγιο, αξίας ίσης ή μεγαλύτερης των 2 δισεκατ. EUR, εναπόκειται στις οικείες αρχές των εν λόγω κρατών μελών να μην εφαρμόζουν το βελγικό μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας, σύμφωνα με το τμήμα 2.2.1 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2. Στην περίπτωση αυτή συνιστάται στις οικείες αρχές να παρακολουθούν τη σημαντικότητα των ανοιγμάτων και να εφαρμόζουν το βελγικό μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας όταν ορισμένο πιστωτικό ίδρυμα που χρησιμοποιεί την προσέγγιση IRB υπερβαίνει το κατώτατο όριο των 2 δισεκατ. EUR.

                              8.

                              Σύμφωνα με το τμήμα 2.2.1 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2, το όριο σημαντικότητας των 2 δισεκατ. EUR αποτελεί συνιστώμενο μέγιστο επίπεδο ορίου. Επομένως, αντ’ αυτού οι οικείες αρμόδιες αρχές μπορούν κατά την κρίση τους να ορίζουν χαμηλότερο ή και μηδενικό όριο σημαντικότητας κατά την εφαρμογή του μέτρου στη βάση της αμοιβαιότητας στη χώρα τους.

                     Γαλλία

                        Ελάττωση του ορίου για τα μεγάλα ανοίγματα του άρθρου 395 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 στο 5 % του αποδεκτού κεφαλαίου, εφαρμοζόμενη δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο ii) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σε G-SII και σε O-SII στο υψηλότερο επίπεδο της οικείας περιμέτρου προληπτικής εποπτείας τραπεζών προκειμένου για ανοίγματα σε υπερχρεωμένες μεγάλες μη χρηματοοικονομικές εταιρείες με καταστατική έδρα στη Γαλλία

                  I.   Περιγραφή του μέτρου

                              1.

                              Το γαλλικό μέτρο, το οποίο εφαρμόζεται δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο ii) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σε G-SII και O-SII στο υψηλότερο επίπεδο της οικείας περιμέτρου προληπτικής εποπτείας τραπεζών (όχι σε υποενοποιημένο επίπεδο), συνίσταται στην ελάττωση του ορίου για τα μεγάλα ανοίγματα στο 5 % του αποδεκτού τους κεφαλαίου και αφορά ανοίγματα σε υπερχρεωμένες μεγάλες μη χρηματοοικονομικές εταιρείες με καταστατική έδρα στη Γαλλία.

                              2.

                              Με τον όρο “μη χρηματοοικονομική εταιρεία” νοείται το φυσικό ή νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου με καταστατική έδρα στη Γαλλία, το οποίο, στο επίπεδό του και στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης, ανήκει στον τομέα των μη χρηματοοικονομικών εταιρειών κατά τον ορισμό του σημείου 2.45 του παραρτήματος A του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 549/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (1).

                              3.

                              Το μέτρο εφαρμόζεται σε ανοίγματα έναντι μη χρηματοοικονομικών εταιρειών με καταστατική έδρα στη Γαλλία και έναντι ομάδων συνδεδεμένων μη χρηματοοικονομικών εταιρειών ως εξής:

                                          α)

                                          όταν πρόκειται για μη χρηματοοικονομικές εταιρείες οι οποίες ανήκουν σε ομάδα συνδεδεμένων μη χρηματοοικονομικών εταιρειών με καταστατική έδρα στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης στη Γαλλία, το μέτρο εφαρμόζεται στο άθροισμα των καθαρών ανοιγμάτων έναντι της ομάδας και όλων των συνδεδεμένων οντοτήτων κατά την έννοια του σημείου 39 του άρθρου 4 παράγραφος1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·

                                          β)

                                          όταν πρόκειται για μη χρηματοοικονομικές εταιρείες οι οποίες ανήκουν σε ομάδα συνδεδεμένων μη χρηματοοικονομικών εταιρειών με καταστατική έδρα στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης εκτός Γαλλίας, το μέτρο εφαρμόζεται στο άθροισμα:

                                                      i)

                                                      των ανοιγμάτων έναντι μη χρηματοοικονομικών εταιρειών με καταστατική έδρα στη Γαλλία·

                                                      ii)

                                                      των ανοιγμάτων έναντι οντοτήτων εγκατεστημένων εντός ή εκτός Γαλλίας, οι οποίες υπόκεινται στον άμεσο ή έμμεσο έλεγχο των εταιρειών του σημείου i) κατά την έννοια του σημείου 39 του άρθρου 4 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013· και

                                                      iii)

                                                      των ανοιγμάτων έναντι οντοτήτων εγκατεστημένων εντός ή εκτός Γαλλίας, οι οποίες εξαρτώνται οικονομικά από τις εταιρείες του σημείου i) κατά την έννοια του σημείου 39 του άρθρου 4 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.

                                    Επομένως, δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του μέτρου μη χρηματοοικονομικές εταιρείες με καταστατική έδρα εκτός Γαλλίας, οι οποίες δεν είναι θυγατρικές μη χρηματοοικονομικής εταιρείας με καταστατική έδρα στη Γαλλία ούτε εξαρτώνται οικονομικά από αυτή ούτε υπόκεινται στον άμεσο ή έμμεσο έλεγχό της.
                              Σύμφωνα με το άρθρο 395 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, το μέτρο εφαρμόζεται αφού συνυπολογιστεί η επίδραση των τεχνικών μείωσης πιστωτικού κινδύνου και των εξαιρέσεων των άρθρων 399 έως 403 του εν λόγω κανονισμού.

                              4.

                              Ένα G-SII ή O-SII πρέπει να θεωρεί μεγάλη ορισμένη μη χρηματοοικονομική εταιρεία με καταστατική έδρα στη Γαλλία εάν το αρχικό άνοιγμά του σε εκείνη ή στην ομάδα συνδεδεμένων μη χρηματοοικονομικών εταιρειών κατά την έννοια της παραγράφου 3 έχει αξία ίση ή μεγαλύτερη των 300 εκατ. EUR. Η αξία του αρχικού ανοίγματος υπολογίζεται σύμφωνα με τα άρθρα 389 και 390 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 προτού συνυπολογιστεί η επίδραση των τεχνικών μείωσης πιστωτικού κινδύνου και των εξαιρέσεων των άρθρων 399 έως 403 του εν λόγω κανονισμού, βάσει στοιχείων παρεχόμενων κατά το άρθρο 9 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 680/2014 της Επιτροπής (2).

                              5.

                              Ορισμένη μη χρηματοοικονομική εταιρεία θεωρείται υπερχρεωμένη εάν έχει δείκτη μόχλευσης μεγαλύτερο του 100 % και δείκτη κάλυψης χρηματοοικονομικών δαπανών μικρότερο του τρία, οι οποίοι υπολογίζονται στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης ως εξής:

                                          α)

                                          ο δείκτης μόχλευσης αντιστοιχεί στο λόγο του συνολικού χρέους, πλην των μετρητών, προς το μετοχικό κεφάλαιο· και

                                          β)

                                          ο δείκτης κάλυψης χρηματοοικονομικών δαπανών αντιστοιχεί στο λόγο της προστεθείσας αξίας, προσαυξημένης κατά τις επιχορηγήσεις λειτουργίας, μείον: i) τη μισθοδοσία, ii) φόρους και τέλη λειτουργίας, iii) τα λοιπά καθαρά τακτικά λειτουργικά έξοδα εξαιρουμένων των καθαρών τόκων και συναφών εξόδων και iv) τις αποσβέσεις, προς τους τόκους και τα συναφή έξοδα.

                                    Οι δείκτες υπολογίζονται με βάση τα λογιστικά συγκεντρωτικά μεγέθη που καθορίζονται σύμφωνα με τα εφαρμοστέα πρότυπα, όπως παρουσιάζονται στις οικονομικές καταστάσεις της μη χρηματοοικονομικής εταιρείας, ελεγμένες κατά περίπτωση από ορκωτό λογιστή.

                        II.   Εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας

                              6.

                              Συνιστάται στις οικείες αρχές η εφαρμογή, στη βάση της αμοιβαιότητας, του γαλλικού μέτρου σε αδειοδοτημένα στην επικράτειά τους G-SII και O-SII στο υψηλότερο επίπεδο της οικείας περιμέτρου προληπτικής εποπτείας τραπεζών εντός της οικείας χώρας.

                              7.

                              Εάν η χώρα τους δεν διαθέτει το ίδιο μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής, σύμφωνα με την επιμέρους σύσταση Γ σημείο 2, συνιστάται στις οικείες αρχές, κατόπιν διαβούλευσης με το ΕΣΣΚ, να εφαρμόζουν το διαθέσιμο στη χώρα τους μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής που εξασφαλίζει το πλέον ισοδύναμο αποτέλεσμα με το ανωτέρω μέτρο που συστήνεται προς εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας. Συνιστάται στις οικείες αρχές η λήψη του ισοδύναμου μέτρου το αργότερο εντός έξι μηνών από τη δημοσίευση της παρούσας σύστασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

                        III.   Όριο σημαντικότητας

                              8.

                              Το μέτρο συμπληρώνεται από σύνθετο όριο σημαντικότητας που θα λειτουργεί ως γνώμονας για τυχόν εφαρμογή της αρχής de minimis από τις οικείες αρχές που εφαρμόζουν το μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας και θα αποτελείται από:

                                          α)

                                          όριο 2 δισεκατ. EUR προκειμένου για το σύνολο των αρχικών ανοιγμάτων των αδειοδοτημένων στην οικεία εθνική επικράτεια G-SII και O-SII, στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης της περιμέτρου προληπτικής εποπτείας τραπεζών, έναντι του γαλλικού τομέα μη χρηματοοικονομικών εταιρειών·

                                          β)

                                          όριο 300 εκατ. EUR προκειμένου για αδειοδοτημένα στην οικεία εθνική επικράτεια G-SII και O-SII, το οποίο είναι ίσο ή μεγαλύτερο του ορίου του στοιχείου α) για:

                                                      i)

                                                      μεμονωμένο αρχικό άνοιγμα έναντι μη χρηματοοικονομικής εταιρείας με καταστατική έδρα στη Γαλλία·

                                                      ii)

                                                      το άθροισμα των αρχικών ανοιγμάτων έναντι ομάδας συνδεδεμένων μη χρηματοοικονομικών εταιρειών που, η οποία έχει την καταστατική της έδρα στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης στη Γαλλία, υπολογιζόμενο σύμφωνα με την παράγραφο 3 στοιχείο α)·

                                                      iii)

                                                      το άθροισμα των αρχικών ανοιγμάτων έναντι μη χρηματοοικονομικών εταιρειών με καταστατική έδρα στη Γαλλία, οι οποίες ανήκουν σε ομάδα συνδεδεμένων μη χρηματοοικονομικών εταιρειών με καταστατική έδρα στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης εκτός Γαλλίας, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρέχονται βάσει των υποδειγμάτων C 28.00 και C 29.00 του παραρτήματος VIII του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 680/2014·

                                          γ)

                                          όριο 5 % του αποδεκτού κεφαλαίου του G-SII ή O-SII στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης, προκειμένου για ανοίγματα του στοιχείου β), αφού συνυπολογιστεί η επίδραση των τεχνικών μείωσης πιστωτικού κινδύνου και των εξαιρέσεων των άρθρων 399 έως 403 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.

                                    Τα όρια των στοιχείων β) και γ) εφαρμόζονται ανεξαρτήτως του αν η οικεία οντότητα ή μη χρηματοοικονομική εταιρεία είναι υπερχρεωμένη ή όχι.
                              Η αξία των αρχικών ανοιγμάτων υπό τα στοιχεία α) και β) υπολογίζεται σύμφωνα με τα άρθρα 389 και 390 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, πριν συνυπολογιστεί η επίδραση των τεχνικών μείωσης πιστωτικού κινδύνου και των εξαιρέσεων των άρθρων 399 έως 403 του εν λόγω κανονισμού, βάσει στοιχείων παρεχόμενων κατά το άρθρο 9 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 680/2014.

                              9.

                              Σύμφωνα με το τμήμα 2.2.1 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2, οι οικείες αρχές του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους μπορούν να απαλλάσσουν αδειοδοτημένα στην επικράτειά τους G-SII ή O-SII στο υψηλότερο επίπεδο της οικείας περιμέτρου προληπτικής εποπτείας τραπεζών, εφόσον αυτά δεν παραβιάζουν το σύνθετο όριο σημαντικότητας της παραγράφου 8. Κατά την εφαρμογή του ορίου σημαντικότητας συνιστάται στις οικείες αρχές, αφενός, να παρακολουθούν τη σημαντικότητα των ανοιγμάτων των εν λόγω G-SII και O-SII που τυγχάνουν απαλλαγής έναντι του γαλλικού τομέα μη χρηματοοικονομικών εταιρειών και τη συγκέντρωση ανοιγμάτων τους έναντι μεγάλων μη χρηματοοικονομικών εταιρειών με καταστατική έδρα στη Γαλλία και, αφετέρου, να εφαρμόζουν το γαλλικό μέτρο σε εκείνα όταν παραβιάζεται το σύνθετο όριο σημαντικότητας της παραγράφου 8 στο υψηλότερο επίπεδο της οικείας περιμέτρου προληπτικής εποπτείας τραπεζών. Οι οικείες αρχές καλούνται επίσης να επισημαίνουν σε άλλους συμμετέχοντες στην αγορά της επικράτειάς τους συστημικούς κινδύνους που συνδέονται με την αυξημένη μόχλευση μεγάλων μη χρηματοοικονομικών εταιρειών με καταστατική έδρα στη Γαλλία.

                              10.

                              Αν δεν υπάρχουν G-SII ή O-SII στο υψηλότερο επίπεδο της οικείας περιμέτρου προληπτικής εποπτείας τραπεζών που να έχουν αδειοδοτηθεί στην επικράτεια των ενδιαφερόμενων κρατών μελών και να έχουν ανοίγματα αξίας άνω του ορίου σημαντικότητας της παραγράφου 8 έναντι του γαλλικού τομέα μη χρηματοοικονομικών εταιρειών, εναπόκειται στα εν λόγω κράτη μέλη να μην εφαρμόζουν το γαλλικό μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας, σύμφωνα με το τμήμα 2.2.1 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2. Στην περίπτωση αυτή συνιστάται στις οικείες αρχές να παρακολουθούν τη σημαντικότητα των ανοιγμάτων των εν λόγω G-SII και O-SII που τυγχάνουν απαλλαγής έναντι του γαλλικού τομέα μη χρηματοοικονομικών εταιρειών και τη συγκέντρωση ανοιγμάτων τους έναντι μεγάλων μη χρηματοοικονομικών εταιρειών με καταστατική έδρα στη Γαλλία και να εφαρμόζουν το γαλλικό μέτρο σε εκείνα όταν παραβιάζεται το σύνθετο όριο σημαντικότητας της παραγράφου 8 στο υψηλότερο επίπεδο της οικείας περιμέτρου προληπτικής εποπτείας τραπεζών. Οι οικείες αρχές καλούνται επίσης να επισημαίνουν σε άλλους συμμετέχοντες στην αγορά της επικράτειάς τους συστημικούς κινδύνους που συνδέονται με την αυξημένη μόχλευση μεγάλων μη χρηματοοικονομικών εταιρειών με καταστατική έδρα στη Γαλλία.

                              11.

                              Σύμφωνα με το τμήμα 2.2.1 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2, το σύνθετο όριο σημαντικότητας της παραγράφου 8 αποτελεί συνιστώμενο μέγιστο επίπεδο ορίου. Επομένως, αντ’ αυτού οι οικείες αρμόδιες αρχές μπορούν κατά την κρίση τους να ορίζουν χαμηλότερο ή και μηδενικό όριο σημαντικότητας κατά την εφαρμογή του μέτρου στη βάση της αμοιβαιότητας στη χώρα τους.

                     Σουηδία

                        Ειδικός ανά πιστωτικό ίδρυμα κατώτατος σταθμισμένος ως προς το άνοιγμα μέσος όρος 25 % των συντελεστών στάθμισης κινδύνου που εφαρμόζονται στο χαρτοφυλάκιο ανοιγμάτων λιανικής έναντι οφειλετών που είναι κάτοικοι Σουηδίας, τα οποία εξασφαλίζονται με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων κατοικιών στη Σουηδία, εφαρμοζόμενος δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο vi) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σε πιστωτικά ιδρύματα που έχουν αδειοδοτηθεί στη Σουηδία και χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB για τον υπολογισμό των εποπτικών τους κεφαλαιακών απαιτήσεων

                  I.   Περιγραφή του μέτρου

                              1.

                              Το σουηδικό μέτρο, το οποίο εφαρμόζεται δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο vi) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σε πιστωτικά ιδρύματα αδειοδοτημένα στη Σουηδία που χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRΒ, συνίσταται σε ειδικό ανά πιστωτικό ίδρυμα κατώτατο, σταθμισμένο ως προς το άνοιγμα, μέσο όρο 25 % των συντελεστών στάθμισης κινδύνου που εφαρμόζονται στο χαρτοφυλάκιο ανοιγμάτων λιανικής σε οφειλέτες κατοίκους Σουηδίας, τα οποία εξασφαλίζονται με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στη Σουηδία.

                              2.

                              Ο σταθμισμένος ως προς το άνοιγμα μέσος αποτελεί τον μέσο όρο των συντελεστών στάθμισης κινδύνου των επιμέρους ανοιγμάτων που υπολογίζονται σύμφωνα με το άρθρο 154 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και σταθμίζονται με βάση την οικεία αξία ανοίγματος.

                        II.   Εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας

                              3.

                              Δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 συνιστάται στις οικείες αρχές των ενδιαφερόμενων κρατών μελών η εφαρμογή, στη βάση της αμοιβαιότητας, του σουηδικού μέτρου σε εγκατεστημένα στη Σουηδία υποκαταστήματα πιστωτικών ιδρυμάτων που έχουν αδειοδοτηθεί στην επικράτειά τους και χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB, εντός της προθεσμίας που ειδικότερα προβλέπεται στην επιμέρους σύσταση Γ σημείο 3.

                              4.

                              Συνιστάται στις οικείες αρχές η εφαρμογή, στη βάση της αμοιβαιότητας, του σουηδικού μέτρου σε αδειοδοτημένα στην επικράτειά τους πιστωτικά ιδρύματα που χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB και έχουν άμεσα ανοίγματα σε οφειλέτες κατοίκους Σουηδίας, τα οποία εξασφαλίζονται με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων. Σύμφωνα με την επιμέρους σύσταση Γ σημείο 2, συνιστάται στις οικείες αρχές να εφαρμόζουν το ίδιο μέτρο με αυτό που έχει εφαρμοστεί στη Σουηδία από την αρχή εφαρμογής εντός της προθεσμίας που ειδικότερα προβλέπεται στην επιμέρους σύσταση Γ σημείο 3.

                              5.

                              Εφόσον η χώρα τους δεν διαθέτει το ίδιο μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής, συνιστάται στις οικείες αρχές, κατόπιν διαβούλευσης με το ΕΣΣΚ, να εφαρμόζουν το διαθέσιμο στη χώρα τους μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής που εξασφαλίζει το πλέον ισοδύναμο αποτέλεσμα με το ανωτέρω μέτρο που συστήνεται προς εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας. Συνιστάται στις οικείες αρχές η λήψη του ισοδύναμου μέτρου το αργότερο εντός τεσσάρων μηνών από τη δημοσίευση της παρούσας σύστασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

                        III.   Όριο σημαντικότητας

                              6.

                              Το μέτρο συμπληρώνεται από ειδικό ανά πιστωτικό ίδρυμα όριο σημαντικότητας 5 δισεκατ. SEK που θα λειτουργεί ως γνώμονας για τυχόν εφαρμογή της αρχής de minimis από τις οικείες αρχές που εφαρμόζουν το μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας.

                              7.

                              Σύμφωνα με το τμήμα 2.2.1 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2, οι οικείες αρχές του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους μπορούν να απαλλάσσουν μεμονωμένα πιστωτικά ιδρύματα που έχουν αδειοδοτηθεί στην επικράτειά του και χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB, εφόσον έχουν ήσσονος σημασίας ανοίγματα λιανικής σε οφειλέτες κατοίκους Σουηδίας, τα οποία εξασφαλίζονται με υποθήκη επί ακινήτων, αξίας μικρότερης του ορίου σημαντικότητας των 5 δισεκατ. SEK. Κατά την εφαρμογή του ορίου σημαντικότητας συνιστάται στις εν λόγω αρχές να παρακολουθούν τη σημαντικότητα των ανοιγμάτων και να εφαρμόζουν το σουηδικό μέτρο σε μεμονωμένα πιστωτικά ιδρύματα αδειοδοτημένα στην επικράτειά τους, τα οποία τύγχαναν απαλλαγής, εφόσον σημειωθεί υπέρβαση του ορίου σημαντικότητας των 5 δισεκατ. SEK.

                              8.

                              Εάν δεν υπάρχουν πιστωτικά ιδρύματα που να χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB, τα οποία να έχουν αδειοδοτηθεί στα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη και να διαθέτουν υποκαταστήματα ή να έχουν άμεσα ενυπόθηκα ανοίγματα λιανικής σε οφειλέτες κατοίκους Σουηδίας, αξίας ίσης ή μεγαλύτερης των 5 δισεκατ. SEK, εναπόκειται στις οικείες αρχές των εν λόγω κρατών μελών να μην εφαρμόζουν το σουηδικό μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας σύμφωνα με το τμήμα 2.2.1 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2. Στην περίπτωση αυτή συνιστάται στις οικείες αρχές να παρακολουθούν τη σημαντικότητα των ανοιγμάτων και να εφαρμόζουν το σουηδικό μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας όταν ορισμένο πιστωτικό ίδρυμα που χρησιμοποιεί την προσέγγιση IRB υπερβαίνει το κατώτατο όριο των 5 δισεκατ. SEK.

                              9.

                              Σύμφωνα με το τμήμα 2.2.1 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2, το όριο σημαντικότητας των 5 δισεκατ. SEK αποτελεί συνιστώμενο μέγιστο επίπεδο ορίου. Επομένως, αντ’ αυτού οι οικείες αρμόδιες αρχές μπορούν κατά την κρίση τους να ορίζουν χαμηλότερο ή και μηδενικό όριο σημαντικότητας κατά την εφαρμογή του μέτρου στη βάση της αμοιβαιότητας στη χώρα τους.

            ».

            (1)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 549/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2013, για το ευρωπαϊκό σύστημα εθνικών και περιφερειακών λογαριασμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ L 174 της 26.6.2013, σ. 1).

            (2)  Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 680/2014 της Επιτροπής, της 16ης Απριλίου 2014, για τη θέσπιση εκτελεστικών τεχνικών προτύπων όσον αφορά την υποβολή εποπτικών αναφορών από τα ιδρύματα σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 191 της 28.6.2014, σ. 1).


title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2018, σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Λιθουανίας για το 2018 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας της Λιθουανίας για το 2018

text:
               10.9.2018

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 320/64

      ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
      της 13ης Ιουλίου 2018
      σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Λιθουανίας για το 2018 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας της Λιθουανίας για το 2018
      (2018/C 320/14)
      ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
      Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 121 παράγραφος 2 και το άρθρο 148 παράγραφος 4,
      Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών (1), και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 2,
      Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
      Έχοντας υπόψη τα ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
      Έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,
      Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Απασχόλησης,
      Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Οικονομικής και Δημοσιονομικής Επιτροπής,
      Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Κοινωνικής Προστασίας,
      Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Οικονομικής Πολιτικής,
      Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

                  (1)

                  Στις 22 Νοεμβρίου 2017 η Επιτροπή ενέκρινε την ετήσια επισκόπηση της ανάπτυξης, με την οποία σηματοδοτήθηκε η έναρξη του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου του 2018 σχετικά με τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών. Λήφθηκε δεόντως υπόψη ο ευρωπαϊκός πυλώνας κοινωνικών δικαιωμάτων που διακηρύχθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή στις 17 Νοεμβρίου 2017. Οι προτεραιότητες της ετήσιας επισκόπησης της ανάπτυξης εγκρίθηκαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 22 Μαρτίου 2018. Στις 22 Νοεμβρίου 2017, βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (2), η Επιτροπή ενέκρινε επίσης την έκθεση του μηχανισμού επαγρύπνησης, στην οποία η Λιθουανία δεν συγκαταλέγεται μεταξύ των κρατών μελών για τα οποία επρόκειτο να πραγματοποιηθεί εμπεριστατωμένη επισκόπηση. Την ίδια ημέρα η Επιτροπή εξέδωσε επίσης σύσταση για σύσταση του Συμβουλίου σχετικά με την οικονομική πολιτική της ζώνης του ευρώ. Η σύσταση αυτή εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 22 Μαρτίου 2018. Στις 14 Μαΐου 2018 το Συμβούλιο εξέδωσε τη σύσταση για την οικονομική πολιτική της ζώνης του ευρώ (3) («σύσταση για τη ζώνη του ευρώ»).

                  (2)

                  Ως κράτος μέλος με νόμισμα το ευρώ και λαμβανομένης υπόψη της στενής διασύνδεσης των οικονομιών της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης, η Λιθουανία θα πρέπει να διασφαλίσει την πλήρη και έγκαιρη εφαρμογή της σύστασης για τη ζώνη του ευρώ, όπως αποτυπώνεται στις κατωτέρω συστάσεις, και ιδίως στη σύσταση 1.

                  (3)

                  Η έκθεση χώρας του 2018 για τη Λιθουανία δημοσιεύτηκε στις 7 Μαρτίου 2018. Στην έκθεση αξιολογήθηκε η πρόοδος της Λιθουανίας όσον αφορά την εφαρμογή των ειδικών ανά χώρα συστάσεων που εκδόθηκαν από το Συμβούλιο στις 11 Ιουλίου 2017 (4), η συνέχεια που δόθηκε στις ειδικές ανά χώρα συστάσεις που είχαν εκδοθεί κατά τα προηγούμενα έτη και η πρόοδος της Λιθουανίας ως προς την επίτευξη των εθνικών στόχων της στρατηγικής «Ευρώπη 2020».

                  (4)

                  Η Λιθουανία υπέβαλε το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για το 2018 στις 26 Απριλίου 2018 και το πρόγραμμα σταθερότητας για το 2018 στις 30 Απριλίου 2018. Προκειμένου να ληφθεί υπόψη η διασύνδεσή τους, τα δύο προγράμματα αξιολογήθηκαν ταυτοχρόνως.

                  (5)

                  Οι σχετικές ειδικές ανά χώρα συστάσεις ελήφθησαν υπόψη κατά τον προγραμματισμό των Ευρωπαϊκών Διαρθρωτικών και Επενδυτικών Ταμείων («ΕΔΕΤ») για την περίοδο 2014-2020. Όπως προβλέπεται στο άρθρο 23 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5), όπου είναι αναγκαίο για τη στήριξη της εφαρμογής σχετικών συστάσεων του Συμβουλίου, η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει από ένα κράτος μέλος να επανεξετάσει και να προτείνει τροποποιήσεις του οικείου συμφώνου εταιρικής σχέσης και των σχετικών προγραμμάτων. Η Επιτροπή έχει παράσχει περαιτέρω λεπτομέρειες για τον τρόπο με τον οποίο θα κάνει χρήση αυτής της διάταξης σε κατευθυντήριες οδηγίες σχετικά με την εφαρμογή των μέτρων που συνδέουν την αποτελεσματικότητα των ΕΔΕΤ με τη χρηστή οικονομική διακυβέρνηση.

                  (6)

                  Η Λιθουανία υπάγεται επί του παρόντος στο προληπτικό σκέλος του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Στο πρόγραμμα σταθερότητας για το 2018, η κυβέρνηση σχεδιάζει να διατηρήσει ονομαστικό πλεόνασμα ύψους 0,6 % του ΑΕΠ από το 2018 έως το 2020, πριν από την προβλεπόμενη μείωσή του στο 0,3 % του ΑΕΠ το 2021. Ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος —που συνίσταται σε διαρθρωτικό έλλειμμα ύψους 1 % του ΑΕΠ— σχεδιάζεται να τηρηθεί καθ' όλη την περίοδο του προγράμματος. Το 2016 και το 2017, εγκρίθηκε επίσης για τη Λιθουανία προσωρινή απόκλιση λόγω της εφαρμογής της συστημικής συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης και των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων. Οι εν λόγω αποκλίσεις μεταφέρονται για περίοδο τριών ετών. Σύμφωνα με το πρόγραμμα σταθερότητας για το 2018, ο δείκτης χρέους της γενικής κυβέρνησης ως προς το ΑΕΠ αναμένεται να υποχωρήσει από το 39,7 % του ΑΕΠ το 2017 στο 35,3 % το 2021. Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζονται οι εν λόγω δημοσιονομικές προβολές είναι ευλογοφανές. Συγχρόνως, δεν έχουν ακόμη προσδιοριστεί επαρκώς τα αναγκαία μέτρα στήριξης των προβλεπόμενων στόχων για το πλεόνασμα από το 2019 και μετά.

                  (7)

                  Στις 11 Ιουλίου 2017, το Συμβούλιο συνέστησε στη Λιθουανία για το 2017 να παραμείνει στον μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό στόχο της το 2018, λαμβανομένων υπόψη των περιθωρίων που συνδέονται με την υλοποίηση της συστημικής συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης και των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων για τις οποίες έχει χορηγηθεί προσωρινή απόκλιση. Αυτό συνάδει με μέγιστο ονομαστικό ρυθμό αύξησης των καθαρών πρωτογενών δημόσιων δαπανών (6) ύψους 6,4 % το 2018, ποσοστό που αντιστοιχεί σε επιτρεπόμενη επιδείνωση του διαρθρωτικού ισοζυγίου της τάξης του 0,6 % του ΑΕΠ. Με βάση τις εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2018, το διαρθρωτικό έλλειμμα της Λιθουανίας προβλέπεται να ανέλθει στο 0,7 % του ΑΕΠ το 2018 και στο 0,6 % του ΑΕΠ το 2019. Επομένως, το διαρθρωτικό ισοζύγιο προβλέπεται να παραμείνει σε επίπεδο υψηλότερο από τον μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό στόχο και για τα δύο έτη. Γενικά, το Συμβούλιο είναι της γνώμης ότι η Λιθουανία προβλέπεται να συμμορφωθεί με τις διατάξεις του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης το 2018 και το 2019.

                  (8)

                  Τα έσοδα από τους περιβαλλοντικούς φόρους και τους περιοδικούς φόρους ακίνητης περιουσίας παραμένουν κάτω από τον μέσο όρο της Ένωσης. Η Λιθουανία προέβη σε μεταρρύθμιση του οικείου συστήματος φορολόγησης της ακίνητης περιουσίας, με την οποία εισάγεται ένα στοιχείο προοδευτικότητας στο σύστημα, και κατάργησε τις απαλλαγές από τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης για τον άνθρακα και τον οπτάνθρακα που χρησιμοποιούνται για θέρμανση. Ωστόσο, υπάρχει περιθώριο διεύρυνσης της φορολογικής βάσης σε πηγές που είναι λιγότερο επιζήμιες για την ανάπτυξη. Αν και η Λιθουανία έχει σημειώσει πρόοδο τα τελευταία έτη όσον αφορά τη βελτίωση της είσπραξης των φόρων, η υστέρηση των εσόδων από την είσπραξη του φόρου προστιθεμένης αξίας εξακολουθεί να είναι από τις μεγαλύτερες στην Ένωση. Η Λιθουανία λαμβάνει περαιτέρω μέτρα για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και τη βελτίωση της φορολογικής συμμόρφωσης και τα προσφάτως εφαρμοσθέντα μέτρα φαίνεται να έχουν θετικά πρώτα αποτελέσματα. Η περαιτέρω ενίσχυση της φορολογικής συμμόρφωσης θα αυξήσει τα έσοδα του προϋπολογισμού και θα συμβάλει στη βελτίωση του δίκαιου χαρακτήρα του φορολογικού συστήματος.

                  (9)

                  Με την καθιέρωση νέας μεθόδου τιμαριθμικής αναπροσαρμογής των συντάξεων το 2018, η οποία συνδέει τις συντάξεις με την αύξηση του μισθολογικού κόστους, οι δημόσιες συνταξιοδοτικές δαπάνες ως ποσοστό του ΑΕΠ προβλέπεται να παραμείνουν σταθερές έως το 2040. Έτσι θα διασφαλιστεί η δημοσιονομική βιωσιμότητα του συνταξιοδοτικού συστήματος της Λιθουανίας. Ωστόσο, αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη μείωση του δείκτη παροχών, δεδομένου ότι το συνολικό μισθολογικό κόστος προβλέπεται να αυξηθεί με βραδύτερο ρυθμό απ' ό,τι οι μισθοί λόγω της ταχείας συρρίκνωσης του πληθυσμού σε ηλικία εργασίας. Το γεγονός αυτό προκαλεί ανησυχίες σχετικά με την επάρκεια των συντάξεων, οι οποίες είναι ήδη από τις χαμηλότερες στην Ένωση. Επίσης, δεν είναι σαφές το πώς θα λειτουργήσει στην πράξη η εν λόγω μεταρρύθμιση, καθώς η κυβέρνηση έχει τη νομική υποχρέωση να προτείνει μέτρα σε περίπτωση μείωσης του ποσοστού αναπλήρωσης. Εάν το ποσοστό αναπλήρωσης παραμείνει αμετάβλητο, οι συνολικές συνταξιοδοτικές δαπάνες ως ποσοστό του ΑΕΠ θα αυξηθούν κατά σχεδόν 45 % έως το τέλος της δεκαετίας του 2040, ασκώντας πιέσεις στα δημόσια οικονομικά. Ως εκ τούτου, είναι σημαντικό να αποσαφηνιστούν οι νομικές αβεβαιότητες σε σχέση με τη συνταξιοδοτική νομοθεσία και να διασφαλιστεί η μακροπρόθεσμη δημοσιονομική βιωσιμότητα του συνταξιοδοτικού συστήματος, με παράλληλη αντιμετώπιση της χαμηλής του επάρκειας.

                  (10)

                  Αυξάνεται ταχέως η στενότητα της αγοράς εργασίας λόγω της ισχυρής οικονομικής ανάπτυξης, αλλά και λόγω των δυσμενών δημογραφικών εξελίξεων και της μετανάστευσης, που έχουν ήδη προκαλέσει ελλείψεις δεξιοτήτων. Μια τέτοια κατάσταση απαιτεί ένα σύστημα εκπαίδευσης και κατάρτισης ικανό να παρέχει κατάλληλες δεξιότητες σε όλους. Αν και οι μεταρρυθμίσεις που ξεκίνησαν το προηγούμενο έτος κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση, είναι σημαντικό η Λιθουανία να τις εφαρμόσει για να βελτιώσει τα αποτελέσματα του οικείου συστήματος εκπαίδευσης και κατάρτισης. Οι κανόνες χρηματοδότησης και πιστοποίησης που ισχύουν για την τριτοβάθμια εκπαίδευση της Λιθουανίας συμβάλλουν στην αύξηση του αριθμού των ατόμων που έχουν ολοκληρώσει την τριτοβάθμια εκπαίδευση, αλλά ταυτόχρονα εγείρουν ανησυχίες σχετικά με την ποιότητα, τον κατακερματισμό και τη συνάφειά της με την αγορά εργασίας. Η εν εξελίξει ενοποίηση των πανεπιστημίων, εάν συνοδευτεί από αλλαγές στους κανόνες πιστοποίησης και χρηματοδότησης, αναμένεται να συμβάλει στην αντιμετώπιση των σημερινών προκλήσεων. Επιπλέον, οι συνεχείς δημογραφικές πιέσεις έχουν επηρεάσει την αποδοτικότητα του εκπαιδευτικού συστήματος και καθιστούν πιο επιτακτική την ανάγκη να παρέχεται ισότιμη πρόσβαση σε ποιοτική και χωρίς αποκλεισμούς εκπαίδευση. Για να αντιμετωπιστούν οι κάτω του μέσου όρου επιδόσεις των μαθητών της Λιθουανίας στις βασικές δεξιότητες, χρειάζονται μεταρρυθμίσεις στην αρχική κατάρτιση, τη σταδιοδρομία και τις συνθήκες εργασίας των εκπαιδευτικών, σε συνδυασμό με άλλες μεταρρυθμίσεις επικεντρωμένες στην ποιότητα.

                  (11)

                  Η χαμηλή συμμετοχή των ενηλίκων στη μάθηση στη Λιθουανία δείχνει ότι η εκπαίδευση των ενηλίκων εξακολουθεί να είναι ανεπαρκώς ανεπτυγμένη και δεν επιτρέπει στην οικονομία να αποκομίσει οφέλη από την αναβάθμιση των δεξιοτήτων, την καινοτομία και την καλύτερη ενσωμάτωση των μειονεκτουσών ομάδων στην αγορά εργασίας (π.χ. των μεγαλύτερων σε ηλικία, των άνεργων ή των οικονομικά μη ενεργών ενηλίκων). Παρά τις επενδύσεις σε υποδομές, το περιεχόμενο των προγραμμάτων επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης είναι συχνά παρωχημένο, ενώ θα μπορούσε να υπάρχει καλύτερη ευθυγράμμιση με τις ανάγκες των τοπικών και περιφερειακών αγορών εργασίας. Η μάθηση στον χώρο της εργασίας βρίσκεται ακόμη σε αρχικό στάδιο και θα μπορούσε να επεκταθεί. Τα ενεργητικά μέτρα πολιτικής για την αγορά εργασίας περιλαμβάνουν ευρύτερη προσφορά κατάρτισης, αλλά η προσφορά αυτή θα μπορούσε να ενισχυθεί περαιτέρω. Οι πρόσφατες μεταρρυθμίσεις και τα πρόσφατα μέτρα στον συγκεκριμένο τομέα δεν είχαν σημαντικά αποτελέσματα μέχρι στιγμής. Σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, η ενίσχυση της ικανότητας των κοινωνικών εταίρων είναι σημαντική για να ενθαρρυνθεί η συμμετοχή τους.

                  (12)

                  Εξακολουθούν να υπάρχουν προβλήματα όσον αφορά τα αποτελέσματα στον τομέα της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης· τα προβλήματα αυτά έχουν αρνητικό αντίκτυπο στην παραγωγικότητα, την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας και την ποιότητα ζωής. Η παροχή υπηρεσιών υγείας εξακολουθεί να έχει ως επίκεντρο τα νοσοκομεία σε υπερβολικό βαθμό, αφήνοντας περιθώρια για περαιτέρω ενίσχυση της πρωτοβάθμιας περίθαλψης. Ο περαιτέρω εξορθολογισμός των πόρων σε συνδυασμό με μέτρα για τη βελτίωση της ποιότητας τόσο της νοσοκομειακής όσο και της πρωτοβάθμιας περίθαλψης είναι καθοριστικής σημασίας για να καταστεί η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη πιο αποτελεσματική. Οι πολιτικές για την πρόληψη των ασθενειών και την προαγωγή της υγείας αναμένεται να περιορίσουν τις επικίνδυνες συμπεριφορές πιο δραστικά και γρήγορα. Ωστόσο, η κλίμακα των εν λόγω πολιτικών εξακολουθεί να είναι μικρή, ενώ η διατομεακή συνεργασία δεν έχει αναπτυχθεί κατάλληλα και η λογοδοσία για τα αποτελέσματα δεν έχει ενσωματωθεί επαρκώς σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης. Ο υψηλός βαθμός εξάρτησης από τις άμεσες πληρωμές από τους ασθενείς, το χαμηλό επίπεδο των δαπανών για την υγεία και η μη αποδοτική κατανομή των πόρων περιορίζουν την αποδοτικότητα του συστήματος ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης.

                  (13)

                  Το υψηλό ποσοστό των ατόμων που αντιμετωπίζουν κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, σε συνδυασμό με τη μεγάλη εισοδηματική ανισότητα, εξακολουθούν να αποτελούν μείζονες προκλήσεις για τη Λιθουανία, οι οποίες επηρεάζουν αρνητικά τις προοπτικές οικονομικής ανάπτυξης της χώρας. Επίσης, απειλούν την κοινωνική συνοχή και θα μπορούσαν να ενισχύσουν τη μετανάστευση στο εξωτερικό. Παρά τη συνεχή οικονομική ανάπτυξη, οι ηλικιωμένοι, τα άτομα με αναπηρία, τα παιδιά, οι μονογονεϊκές οικογένειες και οι άνεργοι αντιμετωπίζουν τον υψηλότερο κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού. Η διορθωτική ισχύς του λιθουανικού συστήματος φορολογίας και παροχών είναι από τις χαμηλότερες στην Ένωση. Παρότι έχουν ληφθεί ορισμένα σημαντικά αρχικά μέτρα για την καταπολέμηση της φτώχειας και της εισοδηματικής ανισότητας, η χώρα έχει ακόμη να διανύσει πολύ δρόμο μέχρι τη σύγκλιση με τους μέσους όρους της Ένωσης όσον αφορά τη φτώχεια και την εισοδηματική ανισότητα. Η σχετικά υψηλή φορολογική επιβάρυνση των ατόμων με χαμηλό εισόδημα μπορεί να περιορίσει το κίνητρό τους για εργασία και να αυξήσει τον κίνδυνο της φτώχειας και των ανισοτήτων. Τα επίπεδα φτώχειας και ανισότητας θα μπορούσαν να μειωθούν με την παροχή κινήτρων για συμμετοχή στην αγορά εργασίας, ιδίως των ατόμων που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες και των ατόμων με χαμηλό εισόδημα, και με την αύξηση της διορθωτικής ισχύος του συστήματος φορολογίας και παροχών σε συνδυασμό με καλύτερη είσπραξη των φόρων. Τα εν λόγω μέτρα θα μπορούσαν επίσης να αυξήσουν την κοινωνική δικαιοσύνη.

                  (14)

                  Μετά από μια περίοδο υποτονικότητας από το 2012, η παραγωγικότητα παρουσίασε ανάκαμψη το 2017, με αποτέλεσμα να αμβλυνθούν οι πιέσεις στην ανταγωνιστικότητα κόστους. Ωστόσο, η βελτίωση αυτή οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στον ιδιωτικό τομέα. Σημειώθηκε περιορισμένη μόνο πρόοδος όσον αφορά τη βελτίωση της αποδοτικότητας των δημόσιων επενδύσεων. Ειδικότερα, η αποδοτικότητα των δημόσιων δαπανών Ε&Α και η συνεργασία μεταξύ των επιχειρήσεων και του επιστημονικού κόσμου παραμένουν σε χαμηλά επίπεδα. Επιπλέον, οι δημόσιες επενδύσεις στον τομέα της Ε&Α μειώθηκαν σημαντικά το 2016. Ο κατακερματισμός του συντονισμού και της διακυβέρνησης της πολιτικής για την έρευνα και την καινοτομία οδηγεί σε αναποτελεσματικότητα και εμποδίζει τις επιχειρήσεις να αξιοποιήσουν πλήρως τα οφέλη των διαφόρων καθεστώτων στήριξης. Η περαιτέρω πρόοδος στο πλαίσιο της εν εξελίξει μεταρρύθμισης της οργάνωσης και της χρηματοδότησης του τομέα της δημόσιας έρευνας αναμένεται να συμβάλει στην καλύτερη αξιοποίηση των διαθέσιμων πόρων.

                  (15)

                  Η Λιθουανία έχει πραγματοποιήσει πρόοδο όσον αφορά την ενίσχυση του πλαισίου πρόληψης της διαφθοράς, θεσπίζοντας νομοθεσία για τις ομάδες συμφερόντων και την προστασία των μαρτύρων δημοσίου συμφέροντος για τους εργαζομένους τόσο του δημόσιου όσο και του ιδιωτικού τομέα. Ωστόσο, η εφαρμογή της νομοθεσίας εξακολουθεί να αποτελεί πρόκληση. Η διαφθορά στον τομέα της υγείας συνεχίζει να προκαλεί ανησυχία, παρά τα αξιέπαινα αποτελέσματα του προγράμματος «καθαρά χέρια» της κυβέρνησης.

                  (16)

                  Στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου του 2018, η Επιτροπή προέβη σε ολοκληρωμένη ανάλυση της οικονομικής πολιτικής της Λιθουανίας και τη δημοσίευσε στην έκθεση του 2018 για τη χώρα. Επίσης αξιολόγησε το πρόγραμμα σταθερότητας για το 2018, το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για το 2018 και τη συνέχεια που δόθηκε στις συστάσεις που είχαν απευθυνθεί προς τη Λιθουανία κατά τα προηγούμενα έτη. Η Επιτροπή έλαβε υπόψη όχι μόνον τη συνάφειά τους για την άσκηση βιώσιμης δημοσιονομικής και κοινωνικοοικονομικής πολιτικής στη Λιθουανία αλλά και τον βαθμό στον οποίο συμμορφώνονται με τους κανόνες και τις κατευθύνσεις της Ένωσης, δεδομένης της ανάγκης ενδυνάμωσης της συνολικής οικονομικής διακυβέρνησης της Ένωσης, μέσω της συνεκτίμησης στοιχείων σε ενωσιακό επίπεδο κατά τη διαμόρφωση μελλοντικών εθνικών αποφάσεων.

                  (17)

                  Υπό το πρίσμα της αξιολόγησης αυτής, το Συμβούλιο εξέτασε το πρόγραμμα σταθερότητας για το 2018 και είναι της γνώμης (7) ότι η Λιθουανία αναμένεται να συμμορφωθεί με το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης,

            ΣΥΝΙΣΤΑ στη Λιθουανία να λάβει μέτρα το 2018 και το 2019 προκειμένου:

                  1.

                  Να βελτιώσει τη φορολογική συμμόρφωση και να διευρύνει τη φορολογική βάση σε πηγές λιγότερο επιζήμιες για την ανάπτυξη. Να διασφαλίσει τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του συνταξιοδοτικού συστήματος, αντιμετωπίζοντας παράλληλα το ζήτημα της επάρκειας των συντάξεων.

                  2.

                  Να βελτιώσει την ποιότητα, την αποδοτικότητα και τη συνάφεια της εκπαίδευσης και κατάρτισης με την αγορά εργασίας, συμπεριλαμβανομένης της εκπαίδευσης ενηλίκων. Να βελτιώσει τις επιδόσεις του συστήματος ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης με την περαιτέρω μετατόπιση από τη νοσοκομειακή στην εξωνοσοκομειακή περίθαλψη, ενισχύοντας τα μέτρα πρόληψης των ασθενειών, μεταξύ άλλων και σε τοπικό επίπεδο, και αυξάνοντας την ποιότητα και την οικονομική προσιτότητα της περίθαλψης. Να βελτιώσει τον σχεδιασμό του συστήματος φορολογίας και παροχών με στόχο τη μείωση της φτώχειας και της εισοδηματικής ανισότητας.

                  3.

                  Να ενθαρρύνει την αύξηση της παραγωγικότητας βελτιώνοντας την αποδοτικότητα των δημόσιων επενδύσεων, διασφαλίζοντας τον αποτελεσματικό κυβερνητικό συντονισμό της πολιτικής έρευνας και καινοτομίας και αντιμετωπίζοντας τα κενά και τις ανεπάρκειες των δημόσιων μέτρων για τη στήριξη της συνεργασίας μεταξύ επιστημονικού κόσμου και επιχειρήσεων.

         Βρυξέλλες, 13 Ιουλίου 2018.

               Για το Συμβούλιο

               Ο Πρόεδρος

            H. LÖGER

         (1)  ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.

         (2)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με την πρόληψη και τη διόρθωση των υπερβολικών μακροοικονομικών ανισορροπιών (ΕΕ L 306 της 23.11.2011, σ. 25).

         (3)  ΕΕ C 179 της 25.5.2018, σ. 1.

         (4)  ΕΕ C 261 της 9.8.2017, σ. 1.

         (5)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, περί καθορισμού κοινών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής, το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και περί καθορισμού γενικών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1083/2006 του Συμβουλίου (ΕΕ L 347 της 20.12.2013, σ. 320).

         (6)  Οι καθαρές πρωτογενείς δημόσιες δαπάνες αποτελούνται από τις συνολικές δημόσιες δαπάνες εξαιρουμένων των δαπανών για τόκους, των δαπανών για προγράμματα της Ένωσης που αναπληρώνονται στο σύνολό τους από ενωσιακά κονδύλια και των αλλαγών μη διακριτικής ευχέρειας στη χρηματοδότηση των παροχών ανεργίας. Ο εθνικά χρηματοδοτούμενος ακαθάριστος σχηματισμός παγίου κεφαλαίου εξομαλύνεται σε περίοδο τεσσάρων ετών. Συνυπολογίζονται τα μέτρα διακριτικής ευχέρειας ή οι αυξήσεις εσόδων που είναι υποχρεωτικές διά νόμου. Τα έκτακτα μέτρα τόσο στο σκέλος των εσόδων όσο και στο σκέλος των δαπανών συμψηφίζονται.

         (7)  Δυνάμει του άρθρου 5 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97.


title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2018, σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Λουξεμβούργου για το 2018 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας του Λουξεμβούργου για το 2018

text:
               10.9.2018

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 320/68

      ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
      της 13ης Ιουλίου 2018
      σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Λουξεμβούργου για το 2018 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας του Λουξεμβούργου για το 2018
      (2018/C 320/15)
      ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
      Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 121 παράγραφος 2 και το άρθρο 148 παράγραφος 4,
      Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών (1), και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 2,
      Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
      Έχοντας υπόψη τα ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
      Έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,
      Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής απασχόλησης,
      Έχοντας υπόψη τη γνώμη της οικονομικής και δημοσιονομικής επιτροπής,
      Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής κοινωνικής προστασίας,
      Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής οικονομικής πολιτικής,
      Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

                  (1)

                  Στις 22 Νοεμβρίου 2017, η Επιτροπή εξέδωσε την Ετήσια Επισκόπηση της Ανάπτυξης, με την οποία σηματοδοτήθηκε η έναρξη του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου του 2018 σχετικά με τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών. Έλαβε δεόντως υπόψη της τον ευρωπαϊκό πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων, όπως διακηρύχθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή στις 17 Νοεμβρίου 2017. Οι προτεραιότητες της ετήσιας επισκόπησης της ανάπτυξης εγκρίθηκαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 22 Μαρτίου 2018. Στις 22 Νοεμβρίου 2017, βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (2), η Επιτροπή εξέδωσε και την έκθεση του μηχανισμού επαγρύπνησης, στην οποία το Λουξεμβούργο δεν συγκαταλέγεται μεταξύ των κρατών μελών για τα οποία επρόκειτο να πραγματοποιηθεί εμπεριστατωμένη επισκόπηση. Την ίδια ημέρα η Επιτροπή εξέδωσε επίσης σύσταση για σύσταση του Συμβουλίου σχετικά με την οικονομική πολιτική της ζώνης του ευρώ. Η σύσταση αυτή εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 22 Μαρτίου 2018. Στις 14 Μαΐου 2018 το Συμβούλιο εξέδωσε τη σύσταση για την οικονομική πολιτική της ζώνης του ευρώ (3) («σύσταση για τη ζώνη του ευρώ»).

                  (2)

                  Ως κράτος μέλος με νόμισμα το ευρώ και λαμβανομένης υπόψη της στενής διασύνδεσης των οικονομιών της οικονομικής και νομισματικής ένωσης, το Λουξεμβούργο θα πρέπει να διασφαλίσει την πλήρη και έγκαιρη εφαρμογή της σύστασης για τη ζώνη του ευρώ, όπως αντικατοπτρίζεται στις κατωτέρω συστάσεις 1 και 2.

                  (3)

                  Η έκθεση χώρας του 2018 για το Λουξεμβούργο δημοσιεύθηκε στις 7 Μαρτίου 2018. Στην έκθεση αξιολογήθηκε εν μέρει η πρόοδος όσον αφορά την εφαρμογή των ειδικών ανά χώρα συστάσεων που εκδόθηκαν από το Συμβούλιο στις 11 Ιουλίου 2017 (4), η συνέχεια που δόθηκε στις ειδικές ανά χώρα συστάσεις που είχαν εκδοθεί κατά τα προηγούμενα έτη και η πρόοδος του Λουξεμβούργου ως προς την επίτευξη των εθνικών στόχων της στρατηγικής «Ευρώπη 2020».

                  (4)

                  Στις 30 Απριλίου 2018, το Λουξεμβούργο υπέβαλε το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για το 2018 και το πρόγραμμα σταθερότητας για το 2018. Προκειμένου να ληφθεί υπόψη η διασύνδεσή τους, τα δύο προγράμματα αξιολογήθηκαν ταυτοχρόνως.

                  (5)

                  Οι σχετικές ειδικές ανά χώρα συστάσεις ελήφθησαν υπόψη κατά τον προγραμματισμό των ευρωπαϊκών διαρθρωτικών και επενδυτικών ταμείων («ΕΔΕΤ») για την περίοδο 2014-2020. Όπως προβλέπεται στο άρθρο 23 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5), όπου είναι αναγκαίο για τη στήριξη της εφαρμογής σχετικών συστάσεων του Συμβουλίου, η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει από ένα κράτος μέλος να επανεξετάσει και να προτείνει τροποποιήσεις του οικείου συμφώνου εταιρικής σχέσης και των σχετικών προγραμμάτων. Η Επιτροπή έχει παράσχει περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο προτίθεται να κάνει χρήση της εν λόγω διάταξης σε κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τα μέτρα που συνδέουν την αποτελεσματικότητα των ΕΔΕΤ με τη χρηστή οικονομική διακυβέρνηση.

                  (6)

                  Το Λουξεμβούργο υπόκειται επί του παρόντος στο προληπτικό σκέλος του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Στο πρόγραμμα σταθερότητας για το 2018 η κυβέρνηση σχεδιάζει μείωση του ονομαστικού πλεονάσματος από 1,5 % του ΑΕΠ το 2017 στο 1,1 % του ΑΕΠ το 2018 και στη συνέχεια σχεδόν σταθερή αύξηση, έως ότου επιτευχθεί πλεόνασμα ύψους 2,4 % του ΑΕΠ το 2022. Ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος —που συνίσταται σε διαρθρωτικό έλλειμμα 0,5 % του ΑΕΠ— εξακολουθεί να τηρείται με ένα περιθώριο απόκλισης καθ' όλη την περίοδο του προγράμματος. Σύμφωνα με το πρόγραμμα σταθερότητας για το 2018, ο δείκτης χρέους γενικής κυβέρνησης προς το ΑΕΠ αναμένεται να παραμείνει αρκετά κάτω από το 60 % του ΑΕΠ, που είναι η τιμή αναφοράς της Συνθήκης. Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζονται οι εν λόγω δημοσιονομικές προβλέψεις είναι ευνοϊκό για την περίοδο μέχρι το 2020 και ευλογοφανές για την μετέπειτα περίοδο. Με βάση τις εαρινές προβλέψεις του 2018 της Επιτροπής, το διαρθρωτικό ισοζύγιο προβλέπεται να καταγράψει πλεόνασμα της τάξης του 0,8 % του ΑΕΠ το 2018 και 0,3 % του ΑΕΠ το 2019, ήτοι χαμηλότερο, ιδίως για το 2019, σε σχέση με το πρόγραμμα σταθερότητας για το 2018, αλλά πάνω από τον μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό στόχο. Συνολικά, το Συμβούλιο είναι της γνώμης ότι το Λουξεμβούργο προβλέπεται να συμμορφωθεί με τις διατάξεις του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης το 2018 και το 2019.

                  (7)

                  Η οικονομία του Λουξεμβούργου εξακολουθεί να αναπτύσσεται με εύρωστο τρόπο και έχει καλύτερες επιδόσεις από τον μέσον όρο της ζώνης του ευρώ από την παγκόσμια ύφεση του 2009 και μετά. Ο χρηματοπιστωτικός τομέας παραμένει η βασική κινητήρια δύναμη για την οικονομική ανάπτυξη και εξακολουθεί να είναι υγιής και αποδοτικός. Τούτο μεταφράζεται σε σημαντικά πλεονάσματα τόσο στο ισοζύγιο υπηρεσιών όσο και στο συνολικό ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών. Η σχετική συμβολή του εξωτερικού τομέα στην αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ ανήλθε σε 61 % κατά μέσον όρο για την περίοδο 2013-2016, παρά τα επανειλημμένα αρνητικά εμπορικά ισοζύγια. Το Λουξεμβούργο είναι καθαρός δανειστής στην αλλοδαπή και, στο τέλος του 2016, το ακαθάριστο σύνολο απαιτήσεων και υποχρεώσεων έναντι του εξωτερικού ανήλθε σε 10,5 τρισεκατομμύρια EUR. Οι εθνικές αρχές έχουν λάβει περαιτέρω μακροπροληπτικά μέτρα και μέτρα εποπτείας, ενώ οι ενδιάμεσοι χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί προσαρμόζονται στο μεταβαλλόμενο εθνικό και ενωσιακό πλαίσιο πολιτικής.

                  (8)

                  Όπως αναφέρθηκε και στη σύσταση για τη ζώνη του ευρώ, η καταπολέμηση των στρατηγικών επιθετικού φορολογικού σχεδιασμού έχει καίρια σημασία για την πρόληψη στρεβλώσεων του ανταγωνισμού μεταξύ των επιχειρήσεων, τη δίκαιη μεταχείριση των φορολογουμένων και την προστασία των δημόσιων οικονομικών. Οι δευτερογενείς επιπτώσεις των στρατηγικών επιθετικού φορολογικού σχεδιασμού των φορολογουμένων μεταξύ κρατών μελών απαιτούν συντονισμένη δράση εθνικών πολιτικών προς συμπλήρωση της νομοθεσίας της Ένωσης. Παρά το μέγεθος του χρηματοπιστωτικού τομέα του Λουξεμβούργου, το υψηλό επίπεδο πληρωμών μερισμάτων, τόκων και δικαιωμάτων ως ποσοστό του ΑΕΠ υποδηλώνει ότι οι φορολογικοί κανόνες της χώρας χρησιμοποιούνται από εταιρείες που επιδίδονται σε επιθετικό φορολογικό σχεδιασμό. Η πλειονότητα των ξένων άμεσων επενδύσεων κατέχονται από «οντότητες ειδικού σκοπού». Η μη παρακράτηση φόρου επί εξερχομένων πληρωμών δικαιωμάτων και τόκων (που πραγματοποιούν δηλαδή μόνιμοι κάτοικοι της Ένωσης προς μόνιμους κατοίκους τρίτων χωρών) και η απαλλαγή από την παρακράτηση φόρου επί πληρωμών μερισμάτων, υπό ορισμένους όρους, μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την πλήρη αποφυγή των φόρων επί αυτών των πληρωμών, εάν δεν υπόκεινται ούτε σε φορολογία στην περιοχή δικαιοδοσίας στην οποία υπάγεται ο αποδέκτης τους. Η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη τα θετικά μέτρα που έλαβε το Λουξεμβούργο (π.χ. την έγκριση φορολογικού καθεστώτος ευνοϊκού προς τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας που ευθυγραμμίζεται προς τους διεθνείς κανόνες). Βασιζόμενη στις πρόσφατες ανταλλαγές απόψεων με τις αρχές του Λουξεμβούργου, η Επιτροπή θα συνεχίσει τον εποικοδομητικό διάλογο για την καταπολέμηση των στρατηγικών επιθετικού φορολογικού σχεδιασμού των φορολογουμένων.

                  (9)

                  Οι αρχές του Λουξεμβούργου επιδιώκουν εδώ και αρκετές δεκαετίες να διαφοροποιήσουν την οικονομία, αναπτύσσοντας επιλεγμένους τομείς, όπως τον κλάδο των τεχνολογιών των πληροφοριών και των επικοινωνιών και τον τομέα του διαστήματος. Δεδομένου του υψηλού κόστους εργασίας στη χώρα, δραστηριότητες με υψηλότερη προστιθέμενη αξία προσφέρουν τη δυνατότητα αξιοποίησης εναλλακτικών πηγών ανάπτυξης. Ως εκ τούτου, η επιτυχής διαφοροποίηση της οικονομίας του Λουξεμβούργου εξαρτάται, σε μεγάλο βαθμό, από τους τομείς που επηρεάζονται λιγότερο από τα επίπεδα του κόστους εργασίας. Αυτοί βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στην έρευνα και την καινοτομία, οι οποίες τείνουν να χαρακτηρίζονται από υψηλή ένταση τεχνολογίας και γνώσης. Η εν λόγω στρατηγική ενισχύθηκε πρόσφατα. Υλοποιούνται μεγάλα δημόσια επενδυτικά έργα, μεταξύ άλλων στον τομέα της Ε & Α, και λαμβάνονται μέτρα, μεταξύ άλλων ρύθμισης της αγοράς, για την ανάπτυξη αυτών των τομέων προτεραιότητας. Μεταξύ 2000 και 2016, το Λουξεμβούργο έχει πενταπλασιάσει τις δημόσιες δαπάνες Ε & Α, οι οποίες φθάνουν το 0,60 % του ΑΕΠ. Οι επενδύσεις αυτές οδήγησαν το Λουξεμβούργο στην ταχεία δημιουργία δημόσιου συστήματος έρευνας που λειτουργεί εύρυθμα. Ωστόσο, ενώ οι δημόσιες επενδύσεις στην Ε & Α είναι πάνω από τον μέσον όρο της ζώνης του ευρώ, οι ιδιωτικές επενδύσεις σε Ε & Α και οι επιδόσεις στον τομέα της καινοτομίας, όπως μετρώνται με βάση τον ευρωπαϊκό πίνακα αποτελεσμάτων καινοτομίας, συνέχισαν να μειώνονται. Η διάρθρωση της οικονομίας του Λουξεμβούργου εξηγεί εν μέρει τη, συγκριτικά σε διεθνές επίπεδο, χαμηλότερη ένταση της επιχειρηματικής Ε & Α, διότι οι τομείς που αντιπροσωπεύουν το μεγαλύτερο ποσοστό του ΑΕΠ του Λουξεμβούργου —δηλαδή οι υπηρεσίες και ιδίως ο χρηματοπιστωτικός τομέας— κατά παράδοση επενδύουν λιγότερο στην Ε & Α. Ωστόσο, η τάση αυτή είναι πιο έντονη στο Λουξεμβούργο σε σύγκριση με τον μέσον όρο της Ένωσης και η ένταση της επιχειρηματικής Ε & Α μειώθηκε σε 0,64 % του ΑΕΠ το 2016, από 1,5 % του ΑΕΠ το 2000. Η πτωτική τάση των ιδιωτικών επενδύσεων δείχνει ότι εξακολουθούν να υπάρχουν εμπόδια στον τομέα αυτό. Υποδηλώνει επίσης την έλλειψη αξιοποίησης των δημοσίων προσπαθειών Ε & Α για επιχειρηματικές επενδύσεις. Ως εκ τούτου, η ενίσχυση των δημόσιων ερευνητικών ικανοτήτων θα πρέπει να ενσωματωθεί καλύτερα σε μια συνολική προσέγγιση του οικοσυστήματος της καινοτομίας. Το 2017 εκδόθηκε νέος νόμος για την ανανέωση των καθεστώτων ενισχύσεων για την έρευνα, την ανάπτυξη και την καινοτομία, διευρύνοντας έτσι το πεδίο της διαθέσιμης δημόσιας ενίσχυσης.

                  (10)

                  Το Λουξεμβούργο αναμένεται να μην εκπληρώσει τον στόχο του 2020 για τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Η ατμοσφαιρική ρύπανση και η κυκλοφοριακή συμφόρηση κατά τις ώρες αιχμής αποτελούν σοβαρά προβλήματα για τη χώρα αυτή, οξύνοντας τις συγκεντρώσεις διοξειδίου του αζώτου και τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου. Το 2015, το ήμισυ και πλέον των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου προήλθε από τον τομέα των μεταφορών. Η χαμηλή φορολόγηση των καυσίμων κίνησης, ο μεγάλος αριθμός εταιρικών αυτοκινήτων και το υψηλό επίπεδο των τιμών των κατοικιών περιλαμβάνονται μεταξύ των κύριων παραγόντων που αυξάνουν τη χρήση του αυτοκινήτου και τον αριθμό των διασυνοριακών εργαζομένων. Οι συντελεστές φορολογίας των καυσίμων κίνησης είναι μεταξύ των χαμηλότερων στην Ένωση και αποτελούν κίνητρο για την αύξηση της κατανάλωσης καυσίμων, περιλαμβανομένων των διασυνοριακών πωλήσεων. Ωστόσο, με πρόσφατα μέτρα, ενθαρρύνθηκε η ανάπτυξη πιο βιώσιμης κινητικότητας, ιδίως μέσω της φορολογικής μεταρρύθμισης του 2016, αλλά και μέσω σημαντικών επενδύσεων στις δημόσιες μεταφορές. Οι πιο επείγουσες προκλήσεις είναι κυρίως η ολοκλήρωση και η αναβάθμιση των σιδηροδρομικών υποδομών.

                  (11)

                  Το Λουξεμβούργο εμμένει στη δέσμευσή του να μειώσει τους κανονιστικούς περιορισμούς στον τομέα των επιχειρηματικών υπηρεσιών. Πρόσφατα έχουν εξαγγελθεί μέτρα, ιδίως για τα επαγγέλματα του αρχιτέκτονα και του μηχανικού, και πρόσθετες μεταρρυθμίσεις για την περαιτέρω μείωση των περιορισμών σε αυτά τα δύο επαγγέλματα. Επιπλέον, με το πολυνομοσχέδιο του Μαρτίου 2017, θεσπίστηκαν μέτρα διοικητικής απλούστευσης (που καθιστούν δυνατή την οριζόντια εξέταση των διοικητικών διαδικασιών). Ωστόσο, παραμένουν σημαντικά κανονιστικά εμπόδια στον τομέα των επιχειρηματικών υπηρεσιών. Η έλλειψη ειδικής διαδικασίας για την αξιολόγηση της ισοδυναμίας των απαιτήσεων επαγγελματικής ασφάλισης, που να επιτρέπει την ισοδύναμη ασφαλιστική κάλυψη από τους παρόχους υπηρεσιών από άλλα κράτη μέλη, μπορεί να αποτελεί πηγή περιορισμών. Το επάγγελμα του δικηγόρου θίγεται ιδιαίτερα από κανονιστικές ρυθμίσεις που είναι εξαιρετικά περιοριστικές σε σύγκριση με τον μέσον όρο της Ένωση. Το ευρύ πεδίο των δραστηριοτήτων περιορισμένης πρόσβασης επηρεάζει την παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών σε νομικά θέματα από δικηγόρους ή άλλους παρόχους υπηρεσιών, ειδικότερα για τις διαδικτυακές υπηρεσίες. Άλλοι περιορισμοί περιλαμβάνουν απαιτήσεις σχετικά με τη νομική μορφή και τη συμμετοχή στο εταιρικό κεφάλαιο, κανόνες περί ασυμβιβάστου, ενώ υφίστανται και πολυτομεακοί περιορισμοί.

                  (12)

                  Ωστόσο, υπάρχουν ανησυχίες αναφορικά με την μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών δεδομένης της προβλεπόμενης αύξησης των δαπανών που συνδέονται με τη γήρανση του πληθυσμού. Στο Λουξεμβούργο προβλέπεται μεγάλη αύξηση του ποσοστού του πληθυσμού των ηλικιωμένων εξαρτώμενων ατόμων έως το 2070 και, σύμφωνα με τις προβλέψεις του 2016 της Γενικής Επιθεώρησης Κοινωνικής Ασφάλισης, το συνταξιοδοτικό σύστημα θα αρχίσει έως το 2023 να καταγράφει αρνητικό ισοζύγιο. Εν τούτοις, τα παρελθόντα και τρέχοντα πλεονάσματα του συνταξιοδοτικού συστήματος διατηρούνται και τα συσσωρευμένα αποθεματικά αναμένεται να συντηρήσουν τη βιωσιμότητα του συστήματος για ακόμα μια 20ετία. Σύμφωνα με την έκθεση του 2018 για τη δημογραφική γήρανση, οι δαπάνες λόγω της γήρανσης του πληθυσμού αναμένεται να αυξηθούν κατά 13 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ μεταξύ του 2016 και του 2070, υπερβαίνοντας τα όρια βιωσιμότητας, ιδίως λόγω των συντάξεων (8,9 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ). Οι δαπάνες για τη μακροχρόνια φροντίδα ως ποσοστό του ΑΕΠ είναι από τις υψηλότερες μεταξύ των κρατών μελών. Παρά τη μεταρρύθμιση του 2017, οι δαπάνες αυτές αναμένεται να αυξηθούν κατά 3 ποσοστιαίες μονάδες έως το 2070 σε σχέση με τα σημερινά επίπεδα.

                  (13)

                  Το ποσοστό απασχόλησης των ατόμων μεγαλύτερης ηλικίας παραμένει ιδιαίτερα χαμηλό και απαιτούνται περαιτέρω μέτρα για τη βελτίωση της απασχολησιμότητάς τους και των ευκαιριών τους στην αγορά εργασίας. Τούτο είναι επίσης σημαντικό ώστε να διασφαλίζεται η μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών. Τα καθεστώτα πρόωρης συνταξιοδότησης, που ενθαρρύνουν τους εργαζόμενους να παύσουν να απασχολούνται, εξακολουθούν να είναι διαδεδομένα: το 59,2 % των νέων συντάξεων αφορούν πρόωρη συνταξιοδότηση. Τον Δεκέμβριο του 2017 ψηφίστηκε νόμος που καταργεί ένα πρόγραμμα πρόωρης συνταξιοδότησης, αλλά ο καθαρός αντίκτυπος επί της μέσης πραγματικής ηλικίας συνταξιοδότησης και επί των δαπανών είναι αβέβαιος, δεδομένου ότι χαλαρώνει τις προϋποθέσεις όσον αφορά άλλα καθεστώτα πρόωρης συνταξιοδότησης. Τα πενιχρά αυτά αποτελέσματα στην αγορά εργασίας μπορούν επίσης να αποδοθούν, εν μέρει, στα οικονομικά αντικίνητρα για εργασία, τα οποία είναι σχετικά υψηλά για την εν λόγω ομάδα. Η ενθάρρυνση της απασχόλησης των μεγαλύτερης ηλικίας εργαζομένων απαιτεί συνολική στρατηγική που θα περιλαμβάνει μέτρα που θα βοηθούν τους εργαζομένους να παραμείνουν εν ενεργεία επί μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Το «σύμφωνο ηλικίας», ένα σχέδιο νόμου που κατατέθηκε στο Κοινοβούλιο τον Απρίλιο του 2014, με στόχο να ενθαρρύνει τις επιχειρήσεις που απασχολούν περισσότερους από 150 εργαζομένους να προσλαμβάνουν και να διατηρούν σε θέσεις εργασίας εργαζομένους μεγαλύτερης ηλικίας, μέσω μέτρων διαχείρισης της ηλικίας, εξακολουθεί να εκκρεμεί στο Κοινοβούλιο. Όσον αφορά την εκπαίδευση, το Λουξεμβούργο πρέπει να αντιμετωπίσει τον ισχυρό αντίκτυπο που έχει η κοινωνικοοικονομική προέλευση των σπουδαστών στις εκπαιδευτικές τους επιδόσεις. Κάτι τέτοιο είναι επίσης σημαντικό ώστε να υπάρξει ανταπόκριση στην έντονη ζήτηση για ιδιαίτερα εξειδικευμένες δεξιότητες.

                  (14)

                  Οι τιμές των ακινήτων εξακολούθησαν να αυξάνονται. Τούτο ενδέχεται να υπονομεύσει την ικανότητα του Λουξεμβούργου να προσελκύει και να διατηρεί ειδικευμένο εργατικό δυναμικό, μεγάλο ποσοστό του οποίου είναι αλλοδαποί. Οι πιέσεις στις τιμές κατοικίας προκύπτουν από μια θεμελιώδη αναντιστοιχία μεταξύ προσφοράς και ζήτησης. Από την πλευρά της προσφοράς, η ανεπαρκής διαθεσιμότητα γης και η έλλειψη κινήτρων ώστε οι ιδιώτες ιδιοκτήτες να πωλούν οικόπεδα ή κτίρια φαίνεται να παρακωλύουν τη δημιουργία νέων κατοικιών. Πρέπει να καταβληθούν περαιτέρω προσπάθειες ώστε να ενθαρρυνθούν οι επενδύσεις σε κατοικίες, με την αύξηση των κινήτρων για την προώθηση των πωλήσεων ακινήτων, τη βελτίωση των διοικητικών διαδικασιών για τη χορήγηση οικοδομικών αδειών και την παροχή οικονομικά προσιτής κοινωνικής στέγης. Η πρόσφατα εγκριθείσα μεταρρύθμιση της φορολογίας επί των κεφαλαιακών κερδών από πωλήσεις ακινήτων και η επικαιροποίηση του προγράμματος κοινωνικής στέγης δεν αναμένεται να αυξήσουν την προσφορά κατοικιών, δεδομένου ότι συνεχίζεται η τάση αύξησης των τιμών. Από την πλευρά της ζήτησης, η μεγάλη αύξηση του πληθυσμού και της απασχόλησης ωθεί τις τιμές προς τα πάνω. Η κατάσταση της αγοράς στέγης επιδεινώνει και το πρόβλημα της κυκλοφοριακής συμφόρησης και της ρύπανσης. Επιπλέον, η αύξηση των τιμών των κατοικιών έχει επιπτώσεις στο χρέος των νοικοκυριών, εγείροντας ανησυχίες ως προς τη βιωσιμότητα του χρέους των νοικοκυριών. Το χρέος των νοικοκυριών αυξήθηκε ταχύτατα τα τελευταία 10 χρόνια και εκτιμάται ότι έφθασε το 165 % του διαθέσιμου εισοδήματος το 2016, γεγονός που αντικατοπτρίζει τον πληθωρισμό των τιμών ακινήτων, καθώς το 80 % του χρέους των νοικοκυριών προκύπτει από ενυπόθηκα δάνεια. Ωστόσο, το Λουξεμβούργο έχει ήδη λάβει σχετικά μακροπροληπτικά μέτρα με σκοπό να μειώσει σημαντικά τους δυνητικούς κινδύνους για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα. Επίσης, με βάση τις προτάσεις της εθνικής επιτροπής συστημικών κινδύνων, η κυβέρνηση παρουσίασε πρόσφατα νομοσχέδιο που διαμορφώνει ένα πλαίσιο για μέτρα βασιζόμενα στους δανειολήπτες, με σκοπό να αποφευχθεί η συσσώρευση ευπάθειας από τα νοικοκυριά. Ωστόσο, το νομοσχέδιο αυτό δεν έχει ακόμη εγκριθεί από το Κοινοβούλιο.

                  (15)

                  Στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου του 2018, η Επιτροπή προέβη σε ολοκληρωμένη ανάλυση της οικονομικής πολιτικής του Λουξεμβούργου και τη δημοσίευσε στην έκθεση του 2018 για τη χώρα. Επίσης, αξιολόγησε το πρόγραμμα σταθερότητας για το 2018, το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για το 2018 και τη συνέχεια που δόθηκε στις συστάσεις που είχαν απευθυνθεί προς το Λουξεμβούργο κατά τα προηγούμενα έτη. Η Επιτροπή έλαβε υπόψη όχι μόνο τη συνάφειά τους για την άσκηση βιώσιμης δημοσιονομικής και κοινωνικοοικονομικής πολιτικής στο Λουξεμβούργο, αλλά και τον βαθμό συμμόρφωσής τους με τους ενωσιακούς κανόνες και τις κατευθύνσεις, δεδομένης της ανάγκης ενδυνάμωσης της συνολικής οικονομικής διακυβέρνησης της Ένωσης μέσω της συνεκτίμησης στοιχείων σε ενωσιακό επίπεδο κατά τη διαμόρφωση μελλοντικών εθνικών αποφάσεων.

                  (16)

                  Υπό το πρίσμα της αξιολόγησης αυτής, το Συμβούλιο εξέτασε το πρόγραμμα σταθερότητας για το 2018 και είναι της γνώμης (6) ότι το Λουξεμβούργο αναμένεται να συμμορφωθεί με το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης,

            ΣΥΝΙΣΤΑ στο Λουξεμβούργο να λάβει μέτρα το 2018 και το 2019 προκειμένου:

                  1.

                  Να αυξήσει το ποσοστό απασχόλησης των ατόμων μεγαλύτερης ηλικίας, ενισχύοντας τις ευκαιρίες απασχόλησής τους και την απασχολησιμότητά τους και, ταυτόχρονα, να περιορίσει περαιτέρω την πρόωρη συνταξιοδότηση, ούτως ώστε, μεταξύ άλλων, να βελτιωθεί η μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του συνταξιοδοτικού συστήματος.

                  2.

                  Να μειώσει περαιτέρω τους κανονιστικούς περιορισμούς στον τομέα των επιχειρηματικών υπηρεσιών.

         Βρυξέλλες, 13 Ιουλίου 2018.

               Για το Συμβούλιο

               Ο Πρόεδρος

            H. LÖGER

         (1)  ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.

         (2)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με την πρόληψη και τη διόρθωση των υπερβολικών μακροοικονομικών ανισορροπιών (ΕΕ L 306 της 23.11.2011, σ. 25).

         (3)  ΕΕ C 179 της 25.5.2018, σ. 1.

         (4)  ΕΕ C 261 της 9.8.2017, σ. 1.

         (5)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, περί καθορισμού κοινών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής, το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και περί καθορισμού γενικών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1083/2006 (ΕΕ L 347 της 20.12.2013, σ. 320).

         (6)  Δυνάμει του άρθρου 5 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97.