               5.2.2016

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 45/89

         P7_TA(2013)0180
   Αρχή της «Ευθύνης Προστασίας» των ΗΕ
   Σύσταση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου προς το Συμβούλιο της 18ης Απριλίου 2013 για την αρχή της «Ευθύνης Προστασίας» (R2P) των Ηνωμένων Εθνών (2012/2143(INI))
   (2016/C 045/15)

      Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

               —

               έχοντας υπόψη τις αξίες, τους στόχους, τις αρχές και τις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπως προβλέπονται, μεταξύ άλλων, στα άρθρα 2, 3 και 21 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση,

               —

               έχοντας υπόψη τον Καταστατικό Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών,

               —

               έχοντας υπόψη την Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου,

               —

               έχοντας υπόψη τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για την πρόληψη και καταπολέμηση του εγκλήματος της γενοκτονίας της 9ης Δεκεμβρίου 1948,

               —

               έχοντας υπόψη το Καταστατικό της Ρώμης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ΔΠΔ),

               —

               έχοντας υπόψη το ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών (ΓΣΗΕ) A/RES/63/308 της 7ης Οκτωβρίου 2009 σχετικά με την ευθύνη προστασίας,

               —

               έχοντας υπόψη τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών αριθ. 1674 του Απριλίου του 2006 και αριθ. 1894 του Νοεμβρίου 2009 με τίτλο «Protection of civilians in armed conflict» (Προστασία των αμάχων στις ένοπλες συγκρούσεις) (1),

               —

               έχοντας υπόψη τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών αριθ. 1325 (2000) και 1820 (2008) σχετικά με τις γυναίκες, την ειρήνη και την ασφάλεια, το ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών 1888 (2009) σχετικά με τη σεξουαλική βία κατά γυναικών και παιδιών σε καταστάσεις ένοπλης σύρραξης, το ψήφισμα 1889 (2009) του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών για την ενίσχυση της εφαρμογής και της παρακολούθησης του ψηφίσματος 1325 καθώς και το ψήφισμα 1960 (2010), με το οποίο δημιουργήθηκε μηχανισμός για τη συλλογή στοιχείων σχετικά με τα κρούσματα σεξουαλικής βίας σε ένοπλες συγκρούσεις και την καταγραφή των αυτουργών τους,

               —

               έχοντας υπόψη το ψήφισμα 1970 της 26ης Φεβρουαρίου 2011 σχετικά με τη Λιβύη, όπου γίνεται μνεία στην αρχή R2P και εγκρίνεται η χρήση ορισμένων μη καταναγκαστικών μέτρων για την πρόληψη της κλιμάκωσης των βαρβαροτήτων, καθώς και το ψήφισμα 1973 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών της 17ης Μαρτίου 2011 σχετικά με την κατάσταση στη Λιβύη, το οποίο δίνει για πρώτη φορά στα κράτη μέλη την εξουσία να προστατεύσουν αμάχους και περιοχές που κατοικούνται από αμάχους και περιέχει για πρώτη φορά στην ιστορία ρητή αναφορά στον πρώτο πυλώνα της ευθύνης προστασίας (R2P), ενώ ακολούθησαν παρεμφερείς αναφορές στα μεταγενέστερα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, και συγκεκριμένα το 1975, σχετικά με την Ακτή Ελεφαντοστού, το 1996, σχετικά με το Σουδάν και το 2014, σχετικά με την Υεμένη,

               —

               έχοντας υπόψη τις παραγράφους 138 και 139 των τελικών πορισμάτων της Παγκόσμιας Διάσκεψης Κορυφής του 2005 των ΗΕ (2),

               —

               έχοντας υπόψη την έκθεση «Η ευθύνη για προστασία» (2001) της Διεθνούς Επιτροπής για την Επέμβαση και την Κρατική Κυριαρχία, την έκθεση «Ένας ασφαλέστερος κόσμος: η κοινή μας ευθύνη» (3) (2004) από την Επιτροπή Υψηλού Επιπέδου για τις Απειλές, τις Προκλήσεις και την Αλλαγή, και την έκθεση «Για περισσότερη ελευθερία: προς την ανάπτυξη, την ασφάλεια και τα ανθρώπινα δικαιώματα για όλους» (4) (2005) την οποία κατάρτισε ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών,

               —

               έχοντας υπόψη τις εκθέσεις του Γενικού Γραμματέα των ΗΕ, και συγκεκριμένα τις εκθέσεις «Implementing the Responsibility to Protect» (Εφαρμογή της ευθύνης προστασίας) του 2009 (5), «Early warning, assessment and the responsibility to protect» (Έγκαιρη προειδοποίηση, αξιολόγηση και ευθύνη προστασίας) του 2010 (6), «The role of regional and subregional arrangements in implementing the responsibility to protect» (Ο ρόλος των περιφερειακών και υποπεριφερειακών ρυθμίσεων στην εφαρμογή της ευθύνης προστασίας) του 2011 (7) και «Responsibility to protect: timely and decisive response» (Ευθύνη προστασίας: έγκαιρη και αποφασιστική αντίδραση) του 2012, έγκαιρη και αποφασιστική αντίδραση) του 2012 (8),

               —

               έχοντας υπόψη την έκθεση της ομάδας εσωτερικής αξιολόγησης του Γενικού Γραμματέα των ΗΕ του Νοεμβρίου του 2012 για τη δράση των ΗΕ στη Σρι Λάνκα, η οποία διερευνά τους λόγους της αδυναμίας της διεθνούς κοινότητας να προστατεύσει τους άμαχους πολίτες από ευρείας κλίμακας παραβιάσεις του ανθρωπιστικού δικαίου και του δικαίου των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και διατυπώνει συστάσεις σχετικά με τη μελλοντική δράση των ΗΕ για την αποτελεσματική αντίδρασή του σε παρόμοιες περιπτώσεις μαζικών αποτρόπαιων εγκλημάτων,

               —

               έχοντας υπόψη την έκθεση του Γενικού Γραμματέα των ΗΕ «Strengthening the role of mediation in the peaceful settlement of disputes, conflict prevention and resolution» (Ενίσχυση του ρόλου της μεσολάβησης στην ειρηνική διευθέτηση των διαφορών και στην πρόληψη και την επίλυση συγκρούσεων) της 25ης Ιουλίου 2012,

               —

               έχοντας υπόψη την πρωτοβουλία που εισηγήθηκε στα ΗΕ την 9η Σεπτεμβρίου 2011 η Βραζιλία με τίτλο «Ευθύνη στο πλαίσιο της παροχής προστασίας: στοιχεία για την επεξεργασία και προώθηση μίας ιδέας»,

               —

               έχοντας υπόψη το πρόγραμμα της ΕΕ για την πρόληψη των βίαιων συγκρούσεων (πρόγραμμα του Γκέτεμποργκ) του 2001 και τις ετήσιες εκθέσεις σχετικά με την υλοποίησή του,

               —

               έχοντας υπόψη τις προτεραιότητες της ΕΕ για την 65η Γενική Συνέλευση των ΗΕ της 25ης Μαΐου 2010 (9),

               —

               έχοντας υπόψη το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης 2012, το οποίο όχι μόνο τιμά την ιστορική συμβολή της ΕΕ στη διαμόρφωση μιας ειρηνικής Ευρώπης και ενός ειρηνικού κόσμου αλλά εγείρει και προσδοκίες για τις μελλοντικές της δεσμεύσεις για μια πιο ειρηνική διεθνή τάξη βασιζόμενη στους κανόνες του διεθνούς δικαίου,

               —

               έχοντας υπόψη την Ευρωπαϊκή Συναίνεση για την Ανάπτυξη (10) καθώς και την Ευρωπαϊκή Συναίνεση για την ανθρωπιστική βοήθεια (11),

               —

               έχοντας υπόψη τις συστάσεις του προς το Συμβούλιο της 8ης Ιουνίου 2011 σχετικά με την 66η Σύνοδο της ΓΣΗΕ (12) και της 13ης Ιουνίου 2012 σχετικά με την 67η Σύνοδο της ΓΣΗΕ (13),

               —

               έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 16ης Φεβρουαρίου 2012 σχετικά με την 19η σύνοδο του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (14),

               —

               έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 11ης Μαΐου 2011 σχετικά με την ΕΕ ως παγκόσμιο παράγοντα: ο ρόλος της σε πολυμερείς οργανισμούς (15),

               —

               έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 19ης Φεβρουαρίου 2009 σχετικά με την Ευρωπαϊκή Στρατηγική Ασφαλείας και την ΕΠΑΑ (16),

               —

               έχοντας υπόψη το άρθρο 121 παράγραφος 3 και το άρθρο 97 του Κανονισμού του,

               —

               έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και τη γνωμοδότηση της Επιτροπής Ανάπτυξης (A7-0130/2013),

               Α.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι στο τελικό έγγραφο της Παγκόσμιας Διάσκεψης Κορυφής των ΗΕ του 2005 διατυπώνεται για πρώτη φορά κοινός ορισμός της αρχής R2P· λαμβάνοντας υπόψη ότι η αρχή R2P, η οποία ενσωματώνεται στις παραγράφους 138 και 139 του τελικού εγγράφου της Παγκόσμιας Διάσκεψης Κορυφής των ΗΕ του 2005, συνιστά σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση της δημιουργίας ενός πιο ειρηνικού κόσμου, καθιερώνοντας την υποχρέωση των κρατών να προστατεύουν τους πληθυσμούς τους από γενοκτονίες, εγκλήματα πολέμου, εθνοκαθάρσεις και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας καθώς και την υποχρέωση της διεθνούς κοινότητας να βοηθά τα κράτη να αναλάβουν αυτή την ευθύνη και να αντιδρά σε περίπτωση που τα κράτη αδυνατούν να προστατεύσουν τους πολίτες τους από τα τέσσερα αυτά συγκεκριμένα εγκλήματα και παραβιάσεις·

               Β.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι η αρχή της R2P βασίζεται στους εξής τρεις πυλώνες: (i) το κράτος φέρει την αρχική ευθύνη να προστατεύει τον πληθυσμό του από γενοκτονίες, εγκλήματα πολέμου, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και εθνοκαθάρσεις· (ii) η διεθνής κοινότητα οφείλει να βοηθά τα κράτη στην εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους όσον αφορά την προστασία των πληθυσμών τους· (iii) όταν ένα κράτος αρνείται προδήλως να προστατέψει τον πληθυσμό του ή είναι όντως το ίδιο ο δράστης αυτών των εγκλημάτων, η διεθνής κοινότητα έχει την ευθύνη ανάληψης συλλογικής δράσης·

               Γ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με τις εργασίες σχετικά με την R2P που προηγούνται της συμφωνίας για το τελικό έγγραφο της Παγκόσμιας Διάσκεψης Κορυφής των ΗΕ του 2005, και συγκεκριμένα στην έκθεση για την R2P της Διεθνούς Επιτροπής για την Επέμβαση και την Κρατική Κυριαρχία του 2001, η αρχή της R2P έχει συμπεριλάβει στον ορισμό της τις πτυχές της ευθύνης πρόληψης (R2prevent), της ευθύνης αντίδρασης (R2react) και της ευθύνης αναδόμησης (R2rebuild), όπως αυτές προβλέπονται στην έκθεση της Διεθνούς Επιτροπής για την Επέμβαση και την Κρατική Κυριαρχία·

               Δ.

               επιδοκιμάζει την εξέλιξη της έννοιας της R2P, η οποία διασαφηνίζει και ενισχύει τις υφιστάμενες υποχρεώσεις των κρατών να διασφαλίζουν την προστασία των αμάχων· τονίζει ότι η έννοια αυτή, που απορρέει από τις αποτυχίες της διεθνούς κοινότητας στη Ρουάντα το 1994, είναι κρίσιμης σημασίας για την επιβίωση της κοινότητας των εθνών·

               Ε.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι, σε αυτές τις περιπτώσεις, η νόμιμη βία πρέπει να ασκείται κατά τρόπο συνετό, ανάλογο των περιστάσεων και σε περιορισμένο βαθμό·

               ΣΤ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι η εξέλιξη της αρχής της R2P είναι ένα σημαντικό βήμα προς την πρόληψη, την αποφυγή και την αντιμετώπιση γενοκτονιών, εγκλημάτων πολέμου, εθνοκαθάρσεων και εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας καθώς και προς την τήρηση των θεμελιωδών αρχών του διεθνούς δικαίου, και ιδιαίτερα του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου, του δικαίου περί προσφύγων και του δικαίου για τα ανθρώπινα δικαιώματα· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι αρχές πρέπει να εφαρμόζονται με τη μεγαλύτερη δυνατή συνέπεια και ομοιομορφία και ότι, για τον σκοπό αυτόν, έχει ζωτική σημασία να γίνεται δίκαιη, συνετή και επαγγελματική εφαρμογή των διαδικασιών της έγκαιρης προειδοποίησης και αξιολόγησης, ενώ η χρήση βίας θα πρέπει να εξακολουθήσει να αποτελεί ύστατη λύση·

               Ζ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι σε χρονική απόσταση άνω της δεκαετίας από τη γένεση της αρχής της R2P, και οκτώ ετών από την έγκρισή της από τη διεθνή κοινότητα επ' ευκαιρία της Παγκόσμιας Διάσκεψης Κορυφής των ΗΕ του 2005, πρόσφατα συμβάντα έφεραν ξανά στην επιφάνεια τη σημασία και τις προκλήσεις της έγκαιρης και αποφασιστικής ανταπόκρισης στις τέσσερις βασικές κατηγορίες εγκλημάτων που καλύπτει η έννοια καθώς και την ανάγκη να διατεθεί στην εν λόγω αρχή περισσότερο επιχειρησιακό δυναμικό, ώστε να εφαρμόζεται αποτελεσματικά και να αποτρέπονται μαζικές ωμότητες·

               Η.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι με την ανάπτυξη της αρχής R2P — και ιδίως του συντελεστή πρόληψης — μπορούν να επιτευχθούν παγκόσμιες προσπάθειες προς έναν ειρηνικότερο κόσμο· δεδομένου ότι πολλά μαζικά αποτρόπαια εγκλήματα γίνονται σε περιόδους βίαιων συγκρούσεων και απαιτούν αποτελεσματικό δυναμικό για διαρθρωτικές και επιχειρησιακές διεργασίες πρόληψης των συγκρούσεων, πράγμα που ελαχιστοποιεί την ανάγκη για χρήση βίας ως του έσχατου μέσου·

               Θ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι η χρήση όλων των μέσων, τα οποία διατίθενται δυνάμει των κεφαλαίων VI, VII και VIII του Χάρτη και κυμαίνονται από μη καταναγκαστικά μέτρα μέχρι συλλογική δράση, είναι θεμελιώδους σημασίας για την περαιτέρω ανάπτυξη και νομιμότητα της αρχής της ευθύνης προστασίας·

               Ι.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος πρόληψης συγκρούσεων, βίας και ανθρώπινου πόνου συνίσταται στην προώθηση του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών, στην ενίσχυση του κράτους δικαίου, της χρηστής διακυβέρνησης, της ανθρώπινης ασφάλειας, της οικονομικής ανάπτυξης, της εξάλειψης της φτώχειας, της καταπολέμησης των αποκλεισμών, των κοινωνικο-οικονομικών δικαιωμάτων, της ισότητας των φύλων και των δημοκρατικών αξιών και πρακτικών, καθώς και στη μείωση των οικονομικών ανισοτήτων·

               ΙΑ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι η στρατιωτική επέμβαση στη Λιβύη το 2011 κατέδειξε την ανάγκη να διασαφηνιστεί ο ρόλος των περιφερειακών και υποπεριφερειακών οργανισμών κατά την εφαρμογή της αρχής της R2P· λαμβάνοντας υπόψη ότι τέτοιες οργανώσεις μπορεί να λειτουργούν και ως φορείς νομιμοποίησης και ως επιχειρησιακοί φορείς για την εφαρμογή της αρχής της R2P αλλά συχνά παρουσιάζουν έλλειψη σε δυναμικό και πόρους·

               ΙΒ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι παράγοντας υψίστης σημασίας στις διεθνείς σχέσεις·

               ΙΓ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι είναι ανάγκη να αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο προσεγγίζουμε την R2P, ο οποίος πρέπει να συνεπάγεται την ενσωμάτωσή της σε όλα μας τα πρότυπα αναπτυξιακής συνεργασίας, βοήθειας καθώς και διαχείρισης κρίσεων, και τούτο με βάση προγράμματα που ενσωματώνουν όσα ήδη περικλείουν την R2P·

               ΙΔ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι μέσω της συνεπέστερης εφαρμογής της πτυχής της πρόληψης (R2prevent) της αρχής της R2P, συμπεριλαμβανομένων των μέτρων μεσολάβησης και προληπτικής διπλωματίας σε πρώιμο στάδιο, θα μειώνονταν οι πιθανότητες εκδήλωσης συγκρούσεων και βίας και θα αποτρεπόταν η κλιμάκωσή τους, πράγμα που θα καθιστούσε ίσως δυνατή την πρόληψη διεθνούς επέμβασης στο πλαίσιο της ευθύνης αντίδρασης (R2react), που αποτελεί μέρος της R2P· λαμβάνοντας υπόψη ότι η διπλωματία σε δύο επίπεδα είναι σημαντικό μέσο της αποτρεπτικής διπλωματίας, το οποίο αξιοποιεί την ανθρώπινη διάσταση των προσπαθειών συμφιλίωσης·

               ΙΕ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι η R2P αποτελεί πρωτίστως ένα δόγμα προληπτικού χαρακτήρα και ότι η στρατιωτική επέμβαση θα πρέπει να είναι η έσχατη λύση σε καταστάσεις R2P· λαμβάνοντας υπόψη ότι η R2P, όποτε τούτο είναι δυνατό, πρέπει να εφαρμόζεται πρωτίστως μέσω της διπλωματικής οδού και με μακρόπνοες αναπτυξιακές δραστηριότητες που επικεντρώνονται στην ανάπτυξη ικανοτήτων στους τομείς των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της χρηστής διακυβέρνησης, του κράτους δικαίου, της μείωσης της φτώχειας με έμφαση στην παιδεία και την υγεία, της πρόληψης των συγκρούσεων μέσω της εκπαίδευσης και της επέκτασης του εμπορίου, του αποτελεσματικού ελέγχου των όπλων και της πρόληψης του λαθρεμπορίου όπλων και της ενίσχυσης των συστημάτων έγκαιρης προειδοποίησης· λαμβάνοντας υπόψη επιπλέον ότι υπάρχουν πολλές μη-στρατιωτικές εξαναγκαστικές εναλλακτικές λύσεις, όπως η αποτρεπτική διπλωματία, οι κυρώσεις, οι μηχανισμοί λογοδοσίας και η διαμεσολάβηση· λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΕ πρέπει να συνεχίσει να παίζει ηγετικό ρόλο στον τομέα της πρόληψης των συγκρούσεων·

               ΙΣΤ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι η συνεργασία με τους περιφερειακούς οργανισμούς αποτελεί σημαντική διάσταση του έργου σε σχέση με την R2P· είναι συνεπώς αναγκαία η ενίσχυση του περιφερειακού δυναμικού πρόληψης καθώς και ο εντοπισμός αποτελεσματικών πολιτικών για την πρόληψη των προαναφερθέντων τεσσάρων εγκλημάτων· επισημαίνει ότι η επικείμενη σύνοδος κορυφής ΕΕ-Αφρικής το 2014 παρέχει μια καλή ευκαιρία να εκφραστεί η υποστήριξή μας στην ηγεσία της Αφρικανικής Ένωσης και να προωθηθεί η Αφρικανική ίδια ευθύνη σε σχέση με την R2P·

               ΙΖ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι στις κατευθυντήριες οδηγίες των ΗΕ για αποτελεσματική μεσολάβηση εκφράζεται ο προβληματισμός ότι τα εντάλματα σύλληψης που εκδίδονται από το ΔΠΔ, τα καθεστώτα κυρώσεων και οι εθνικές και διεθνείς πολιτικές για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας επηρεάζουν μεταξύ άλλων και τον τρόπο με τον οποίο ορισμένες αντιμαχόμενες πλευρές συμμετέχουν σε διαδικασίες μεσολάβησης· λαμβάνοντας υπόψη ότι ο ορισμός που υπάρχει στο διεθνές δίκαιο για τα εγκλήματα που απαιτούν την άμεση αντίδραση της διεθνούς κοινότητας έχει εξελιχθεί σημαντικά από την ίδρυση του ΔΠΔ, παρά το κρίσιμης σημασίας γεγονός ότι ακόμη δεν έχει θεσπιστεί ανεξάρτητος μηχανισμός αξιολόγησης των περιπτώσεων για τις οποίες ισχύουν οι ορισμοί αυτοί· λαμβάνοντας υπόψη ότι η εφαρμογή του Καταστατικού της Ρώμης ενισχύει την αποτελεσματικότητα του καθεστώτος ΔΠΔ· λαμβάνοντας υπόψη ότι το Καταστατικό της Ρώμης δεν έχει ακόμη κυρωθεί από όλα τα κράτη της διεθνούς κοινότητας·

               ΙΗ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι το ΔΠΔ και η R2P αλληλοσυνδέονται, δεδομένου ότι αμφότερα στοχεύουν στην πρόληψη γενοκτονιών, εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας και εγκλημάτων πολέμου· λαμβάνοντας υπόψη ότι η R2P ενισχύει αφενός την αποστολή του ΔΠΔ στην καταπολέμηση της ατιμωρησίας καλώντας τα κράτη να σεβαστούν τη δικαστική ευθύνη τους και, αφετέρου, την αρχή της συμπληρωματικότητας του ΔΠΔ, σύμφωνα με την οποία η πρωταρχική ευθύνη δίωξης εναπόκειται στα κράτη·

               ΙΘ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο διαδραματίζει σημαντικό ρόλο όχι μόνο στην πρόληψη του εγκλήματος αλλά και στην ανασυγκρότηση χωρών καθώς και στις διαδικασίες διαμεσολάβησης·

               Κ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΕ ανέκαθεν υπήρξε ενεργός υποστηρικτής της R2P σε διεθνές επίπεδο· λαμβάνοντας υπόψη ότι πρέπει να ενισχύσει τον ρόλο της ως παγκόσμιος πολιτικός παράγοντας, υπερασπιζόμενη τα ανθρώπινα δικαιώματα και το ανθρωπιστικό δίκαιο καθώς και αφήνοντας να φανεί αυτή η πολιτική υποστήριξη μέσα στις δικές της πολιτικές·

               ΚΑ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι τα κράτη μέλη της ΕΕ ενέκριναν την αρχή της R2P· λαμβάνοντας ωστόσο υπόψη ότι μόνο λίγα εξ αυτών έχουν ενσωματώσει αυτή την ιδέα στα εθνικά τους κείμενα·

               ΚΒ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι οι πιο πρόσφατες εμπειρίες από συγκεκριμένες κρίσεις, όπως εκείνες στη Σρι Λάνκα, την Ακτή Ελεφαντοστού, τη Λιβύη και τη Συρία, έχουν καταδείξει τις συνεχείς προκλήσεις στον δρόμο προς την επίτευξη αμοιβαίας κατανόησης ως προς τον τρόπο διασφάλισης της έγκαιρης και αποτελεσματικής εφαρμογής της αρχής της R2P καθώς και για την παράλληλη δημιουργία κοινής πολιτικής βούλησης και την αποτελεσματικού δυναμικού για την πρόληψη ή το σταμάτημα γενοκτονίας, εγκλημάτων πολέμου, εθνοκάθαρσης και εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, είτε διαπράττονται από εθνικές και τοπικές αρχές είτε από μη κρατικούς φορείς, και των συνεπόμενων πολυάριθμων θανάτων αμάχων·

               ΚΓ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι σε περιπτώσεις όπου εφαρμόζεται η R2P, είναι υψίστης σημασίας να διατηρηθεί η διάκριση των εντολών μεταξύ στρατιωτικών και ανθρωπιστικών φορέων, προκειμένου να διασφαλιστεί η αντίληψη της ουδετερότητας και της αμεροληψίας όλων των ανθρωπιστικών φορέων και να μην τίθεται σε κίνδυνο η αποτελεσματική παροχή βοήθειας και ιατρικής ή άλλης αρωγής, η πρόσβαση στους δικαιούχους και η προσωπική ασφάλεια του επιτόπιου ανθρωπιστικού προσωπικού·

               ΚΔ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι η πρόταση που υπεβλήθη με πρωτοβουλία της Βραζιλίας σχετικά με την «Ευθύνη κατά την παροχή προστασίας» αποτελεί ευπρόσδεκτη συμβολή στην απαιτούμενη θέσπιση κριτηρίων που πρέπει να εφαρμόζονται κατά την εκτέλεση μιας εντολής R2P, συμπεριλαμβανομένης της αναλογικότητας του πεδίου εφαρμογής και της διάρκειας οποιασδήποτε παρέμβασης, της διεξοδικής εξισορρόπησης των επιπτώσεων, του εκ των προτέρων σαφούς προσδιορισμού των πολιτικών στόχων και της διαφάνειας του σκεπτικού της παρέμβασης· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι μηχανισμοί παρακολούθησης και αξιολόγησης των εκδοθέντων εντολών πρέπει να ενισχυθούν, μεταξύ άλλων με τη συμβολή των ειδικών συμβούλων του Γενικού Γραμματέα των ΗΕ για την πρόληψη γενοκτονιών και την αρχή της R2P και του Ύπατου Αρμοστή των ΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα και να λειτουργούν «κατά τρόπο δίκαιο, συνετό και επαγγελματικό, χωρίς πολιτικές παρεμβάσεις και χωρίς να εφαρμόζονται δύο μέτρα και δύο σταθμά» (17)·

               ΚΕ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι ο ορισμός που προβλέπεται στο διεθνές δίκαιο για τα εγκλήματα που απαιτούν την άμεση αντίδραση της διεθνούς κοινότητας έχει εξελιχθεί σημαντικά από την ίδρυση του ΔΠΔ, παρά το κρίσιμης σημασίας γεγονός ότι ακόμα δεν έχουν θεσπιστεί ανεξάρτητοι μηχανισμοί αξιολόγησης των περιπτώσεων για τις οποίες ισχύουν οι ορισμοί αυτοί·

               ΚΣΤ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι ο Ύπατος Αρμοστής των ΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα έχει σημαντικό ρόλο στην ευαισθητοποίηση σε εκκρεμείς υποθέσεις μαζικών αποτρόπαιων εγκλημάτων· λαμβάνοντας υπόψη ότι το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των ΗΕ διαδραματίζει ολοένα και σημαντικότερο ρόλο στην εφαρμογή της αρχής της R2P, με την έγκριση, συν τοις άλλοις, αποστολών αναγνώρισης και ερευνητικών επιτροπών για τη συλλογή και αξιολόγηση των πληροφοριών που συνδέονται με τις τέσσερις προαναφερθείσες κατηγορίες εγκλημάτων και παραβιάσεων, και με την αυξανόμενη προθυμία που επιδεικνύει να προσφεύγει στην αρχή της R2P όταν σημειώνονται καταστάσεις κρίσεως όπως στη Λιβύη και στη Συρία·

               ΚΖ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι μια συσταλτική αλλά εις βάθος προσέγγιση για την εφαρμογή της αρχής της R2P πρέπει να περιορίζει την ισχύ της στις τέσσερις συγκεκριμένες κατηγορίες μαζικών αποτρόπαιων εγκλημάτων και παραβιάσεων·

               ΚΗ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι η αρχή της R2P δεν πρέπει να εφαρμόζεται σε περιπτώσεις επείγουσας ανάγκης ανθρωπιστικής φύσεως και φυσικών καταστροφών· λαμβάνοντας υπόψη ότι η ανθρωπιστική δράση δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται ως πρόσχημα για την πολιτική δράση και ότι ο ανθρωπιστικός χώρος θα πρέπει να τυγχάνει του σεβασμού όλων των εμπλεκόμενων φορέων·

               ΚΘ.

               λαμβάνοντας υπόψη ότι είναι σκόπιμο να παρέχεται ολοκληρωμένη βοήθεια σε μετασυγκρουσιακές καταστάσεις· λαμβάνοντας υπόψη ότι απαιτούνται περισσότερες προσπάθειες προκειμένου να εξασφαλιστεί η λογοδοσία για σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου καθώς και η καταπολέμηση της ατιμωρησίας·

               1.

               απευθύνει στην Ύπατη Εκπρόσωπο της Ένωσης για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας/Αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (ΥΕ/ΑΕ), στην ΕΥΕΔ, στην Επιτροπή, στα κράτη μέλη και στο Συμβούλιο τις ακόλουθες συστάσεις:

                           α)

                           να επαναβεβαιωθεί η δέσμευση της ΕΕ στην R2P με την έγκριση διοργανικής «αμοιβαίας κατανόησης σχετικά με την R2P», η οποία περιλαμβάνει αμοιβαία κατανόηση των συνεπειών της R2P στην εξωτερική δράση της ΕΕ και του ρόλου που μπορεί να παίξουν οι δράσεις και τα μέσα της σε καταστάσεις που προκαλούν ανησυχία και πρέπει να ετοιμαστεί από κοινού από το Συμβούλιο, την ΕΥΕΔ, την Επιτροπή και το Κοινοβούλιο, ενώ θα λαμβάνονται υπόψη οι απόψεις των άμεσα ενδιαφερομένων, συμπεριλαμβανομένων των παραγόντων της κοινωνίας των πολιτών και των ΜΚΟ·

                           β)

                           να περιλαμβάνεται στην ετήσια έκθεση της ΥΕ/ΑΕ προς το Κοινοβούλιο σχετικά με την ΚΕΠΠΑ ένα κεφάλαιο που θα αφορά τις δράσεις της ΕΕ για την πρόληψη και τον μετριασμό συγκρούσεων κατά την εφαρμογή της αρχής R2P· να αναλύεται σε αυτό το κεφάλαιο η χρησιμότητα των σχετικών μέσων και διοικητικών δομών στην εφαρμογή της R2P, συμπεριλαμβανομένου του εντοπισμού αναγκών για αναθεώρηση· να συντάσσεται αυτό το κεφάλαιο σε συνεργασία με τον Ειδικό Εντεταλμένο της ΕΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και λαμβανομένων υπόψη των διαφόρων θέσεων που έχει εγκρίνει το Κοινοβούλιο σχετικά με συγκεκριμένα ζητήματα που αφορούν την πρόληψη συγκρούσεων ή την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· τέλος, να διεξαχθεί ανταλλαγή απόψεων με το Κοινοβούλιο σχετικά με τα πορίσματα·

                           γ)

                           να ενσωματωθεί η αρχή της R2P στην αναπτυξιακή βοήθεια της ΕΕ· να ενισχύσουν περαιτέρω τον επαγγελματισμό και την αποτρεπτική διπλωματία, το δυναμικό μεσολάβησης, πρόληψης των κρίσεων και αντίδρασης της Ένωσης, ιδίως τη συλλογή και ανταλλαγή πληροφοριών καθώς και τα συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης· να βελτιώσουν τον συντονισμό ανάμεσα στις διάφορες δομές της Επιτροπής, του Συμβουλίου και της ΕΥΕΔ που ασχολούνται με όλες τις πτυχές της αρχής της R2P και να ενημερώνουν τακτικά το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τις πρωτοβουλίες που αναλαμβάνουν για τη στήριξη της αρχής της ευθύνης προστασίας·

                           δ)

                           να εξασφαλίσουν αποτελεσματική χάραξη πολιτικής, τις επιχειρησιακές έννοιες και τους στόχους ανάπτυξης ικανοτήτων στο πλαίσιο της Κοινής Πολιτικής Ασφάλειας και Άμυνας (ΚΠΑΑ), ώστε να είναι σε θέση η Ένωση να εφαρμόζει πλήρως την αρχή της R2P σε στενή διεθνή συνεργασία εντός των ΗΕ και των περιφερειακών οργανισμών·

                           ε)

                           να αναπτυχθεί περαιτέρω το δυναμικό της ΕΕ για την αποτροπή και τον μετριασμό των συγκρούσεων, περιλαμβανομένης και της διατηρήσεως ομάδων νομικών εμπειρογνωμόνων, αξιωματούχων της αστυνομίας και περιφερειακών αναλυτών, καθώς και της δημιουργίας αυτόνομου Ευρωπαϊκού Ιδρύματος για την Ειρήνη το οποίο θα παρέχει συμβουλές στην ΕΕ σχετικά με τις ικανότητες μεσολάβησης, διπλωματίας σε δύο επίπεδα και ανταλλαγής βέλτιστων πρακτικών για την ειρήνη και την αποκλιμάκωση· να ενισχύσουν τα προληπτικά στοιχεία των εξωτερικών εργαλείων της ΕΕ, ιδίως του μέσου σταθερότητας·

                           στ)

                           να ενισχύσουν τη διασύνδεση ανάμεσα στην έγκαιρη προειδοποίηση, τον πολιτικό σχεδιασμό και τη διαδικασία λήψεως αποφάσεων σε υψηλό επίπεδο στην ΕΥΕΔ και το Συμβούλιο·

                           ζ)

                           να περιλάβουν συστηματική αξιολόγηση των παραγόντων κινδύνων γενοκτονίας, εγκλημάτων πολέμου, εθνοκάθαρσης και εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας σε έγγραφα στρατηγικής κατά περιφέρεια και κατά χώρα και να συμπεριλάβουν την πρόληψη αυτών των κινδύνων στον διάλογο με τις τρίτες χώρες που κινδυνεύουν από αυτές τις κατηγορίες εγκλημάτων και παραβιάσεων·

                           η)

                           να αναπτυχθεί η συνεργασία με το προσωπικό των αντιπροσωπειών της ΕΕ και των πρεσβειών των κρατών μελών, αλλά και των στρατιωτικών και μη αποστολών τους, καθώς και η εκπαίδευσή τους σε θέματα διεθνών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ανθρωπιστικού δικαίου και ποινικού δικαίου, συμπεριλαμβανομένης της ικανότητάς τους να εντοπίζουν δυνητικές καταστάσεις που περιλαμβάνουν τις τέσσερις συγκεκριμένες κατηγορίες εγκλημάτων και παραβιάσεων, μεταξύ άλλων μέσω τακτικής επικοινωνίας με την τοπική κοινωνία των πολιτών· να διασφαλίζουν ότι οι ειδικοί εντεταλμένοι της ΕΕ τηρούν την αρχή της R2P όποτε είναι αναγκαίο και να διευρύνουν την εντολή του ειδικού εντεταλμένου της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα ώστε να συμπεριλάβει και ζητήματα που άπτονται της R2P· να προσδιορίσουν ένα σημείο εστίασης της ΕΕ για την αρχή της R2P στην ΕΥΕΔ εντός των υφιστάμενων δομών και πόρων, με ειδικό καθήκον να αυξάνει την ευαισθητοποίηση όσον αφορά τις συνέπειες της R2P και να εξασφαλίζει την έγκαιρη παροχή ροών πληροφοριών μεταξύ όλων των ενδιαφερόμενων φορέων για καταστάσεις που προξενούν ανησυχία, ενώ παράλληλα θα ενθαρρύνει την ίδρυση εθνικών σημείων εστίασης για την R2P στα κράτη μέλη· να καταστήσουν περισσότερο επαγγελματική την αποτρεπτική διπλωματία και μεσολάβηση και να τις ενισχύσουν·

                           θ)

                           να δρομολογήσουν και να προωθήσουν τον εσωτερικό διάλογο εντός της ΕΕ σχετικά με τη μεταρρύθμιση του Συμβουλίου Ασφαλείας των ΗΕ, το οποίο αποτελεί το μόνο διεθνώς νόμιμο όργανο που μπορεί να επιβάλλει κυρώσεις με παρεμβάσεις που βασίζονται στην αρχή της R2P, χωρίς να χρειάζεται συναίνεση από το κράτος στόχο·

                           ι)

                           να καλέσουν να συμμετάσχουν και να εκπαιδεύσουν εκπροσώπους της κοινωνίας των πολιτών και ΜΚΟ που θα μπορούσαν να διαδραματίσουν κάποιον ρόλο στην ανεπίσημη διπλωματία, ή διπλωματία 'Track-II', με στόχο την προώθηση ανταλλαγών βέλτιστων πρακτικών στον τομέα·

                           ια)

                           να ενισχύσουν τη συνεργασία με περιφερειακούς και υποπεριφερειακούς οργανισμούς, βελτιώνοντας μεταξύ άλλων τα μέτρα τους για την αποτροπή, την ανάπτυξη δυναμικού και τα μέτρα τους για την ανταπόκριση σε ζητήματα που συνδέονται με την αρχή της R2P·

                           ιβ)

                           να εξασφαλίσουν την ταχεία επικύρωση από όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ των τροποποιήσεων στο καταστατικό του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ΔΠΔ), οι οποίες αφορούν τον ορισμό του εγκλήματος της επίθεσης, καθότι το ΔΠΔ είναι σε θέση να διαδραματίσει κεντρικό ρόλο στην πρόληψη των μαζικών αποτρόπαιων εγκλημάτων καθώς και στις προσπάθειες για τη διασφάλιση της λογοδοσίας·

                           ιγ)

                           να εμμείνουν στον σεβασμό της ρήτρας ΔΠΔ στις συμφωνίες με τρίτες χώρες· να εξετάσουν τη δυνατότητα αναθεώρησης συμφωνίας με χώρες που δεν συμμορφώνονται με τα εντάλματα σύλληψης που εξέδωσε το ΔΠΔ·

                           ιδ)

                           να υποστηρίξουν μία διττή στρατηγική, δηλαδή να προωθούν την οικουμενική αποδοχή της R2P και ταυτόχρονα να ενθαρρύνουν τα κράτη να στηρίζουν και να επικουρούν το ΔΠΔ·

               2.

               ενθαρρύνει την ΥΕ/ΑΕ και το Συμβούλιο:

                           α)

                           να συμβάλουν ενεργά στη συζήτηση σχετικά με την αρχή της R2P, αξιοποιώντας το υπάρχον διεθνές δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τις Συμβάσεις της Γενεύης, με σκοπό να ενισχυθεί η διεθνής εστίαση της κοινότητας στην αποτρεπτική συνιστώσα της R2P και στην οικουμενική χρήση μη καταναγκαστικών εργαλείων καθώς και να επεξεργαστούν ένα συγκεκριμένο σχέδιο δράσης προς αυτή την κατεύθυνση, το οποίο θα περιλαμβάνει επίσης προβληματισμό σχετικά με την ευθύνη/ανάγκη ανοικοδόμησης·

                           β)

                           να προωθεί την αρχή της R2P σε επίπεδο Ηνωμένων Εθνών και να καταβάλλει προσπάθειες για να διασφαλιστεί ο οικουμενικός της χαρακτήρας ως ουσιώδους μέρους ενός συλλογικού μοντέλου ασφάλειας που βασίζεται στην πολυμερή συνεργασία και στην πρωτοκαθεδρία των Ηνωμένων Εθνών και συνδέεται με την ενίσχυση του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου· υπενθυμίζει ότι η R2P συνεπάγεται επίσης την ευθύνη για την καταπολέμηση της ατιμωρησίας·

                           γ)

                           να στηρίξουν τις προσπάθειες του Γενικού Γραμματέα των ΗΕ να τονώσει και να ενισχύσει την κατανόηση των συνεπειών της αρχής της R2P, και να συνεργαστούν με τα υπόλοιπα μέλη των ΗΕ που επιθυμούν να βελτιώσουν το δυναμικό της διεθνούς κοινότητας να προλαμβάνει και να αντιδρά σε μαζικά αποτρόπαια εγκλήματα που καλύπτονται από την αρχή της R2P·

                           δ)

                           να καλέσουν το Συμβούλιο Ασφαλείας των ΗΕ να δώσουν συνέχεια στην πρόταση της Βραζιλίας σχετικά με την «Ευθύνη κατά την παροχή προστασίας», για να διασφαλίσουν την αποτελεσματικότερη δυνατή εφαρμογή της αρχής της R2P κατά τρόπο ώστε να προκαλείται η μικρότερη δυνατή ζημία, και να παράσχουν τη συμβολή τους στην απαιτούμενη θέσπιση κριτηρίων που πρέπει να ακολουθούνται κατά την εφαρμογή ιδίως του τρίτου πυλώνα της R2P, συμπεριλαμβανομένης της αναλογικότητας του πεδίου εφαρμογής και της διάρκειας οποιασδήποτε παρέμβασης, της λεπτομερούς εξισορρόπησης των επιπτώσεων, του εκ των προτέρων σαφούς προσδιορισμού των πολιτικών στόχων και της διαφάνειας του σκεπτικού της παρέμβασης· δεδομένου ότι η θέσπιση τέτοιων κριτηρίων μπορεί να παρέχει εγγυήσεις που θα μπορούσαν να πείσουν χώρες που προς το παρόν διστάζουν σχετικά με το εφαρμόσιμο του δόγματος της R2P, να ενισχύσουν τους μηχανισμούς παρακολούθησης και επανεξέτασης των εγκεκριμένων εντολών, μεταξύ άλλων μεταξύ άλλων με τη συμβολή των ειδικών συμβούλων του Γενικού Γραμματέα των ΗΕ για την πρόληψη της γενοκτονίας και την αρχή της R2P και του Ύπατου Αρμοστή των ΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα, και να διευθύνουν αυτούς τους μηχανισμούς «κατά τρόπο δίκαιο, συνετό και επαγγελματικό, χωρίς πολιτικές παρεμβάσεις και χωρίς να εφαρμόζονται δύο μέτρα και δύο σταθμά» (18)·

                           ε)

                           να αντλήσουν διδάγματα, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη και τους διεθνείς μας εταίρους, από τις εμπειρίες σχετικά με την R2P στη Λιβύη το 2011 και από την τρέχουσα αδυναμία να αναληφθεί δράση στη Συρία·

                           στ)

                           να προτείνουν στα πέντε μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας των ΗΕ να εγκρίνουν εθελοντικό κώδικα συμπεριφοράς για τον περιορισμό της χρήσεως του δικαιώματος αρνησικυρίας σε περιπτώσεις γενοκτονίας, εγκλημάτων πολέμου, εθνοκαθάρσεων και εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας·

                           ζ)

                           να δεσμευθούν σε συνεργασία με τους περιφερειακούς εταίρους της ΕΕ για να καθοριστεί με σαφήνεια ο ρόλος των περιφερειακών και υποπεριφερειακών οργανισμών κατά την εφαρμογή της αρχής της R2P·

                           η)

                           να δραστηριοποιηθούν προς την κατεύθυνση του προσδιορισμού της R2P ως ενός νέου κανόνα του διεθνούς δικαίου, στο πλαίσιο του πεδίου που συμφώνησαν τα κράτη μέλη των ΗΕ στην Παγκόσμια Διάσκεψη του 2005·

                           θ)

                           να ενημερώσουν το Συμβούλιο Ασφαλείας ότι η καθιέρωση της αρχής της R2P, που σήμερα αποτελεί αναδυόμενο πρότυπο, ως προτύπου διεθνούς δικαίου, δεν θα περιορίζει την αρμοδιότητά του στη λήψη αποφάσεων·

                           ι)

                           να συνδράμουν στην ενίσχυση του πλαισίου και του δυναμικού μεσολάβησης σε επίπεδο ΗΕ, της διπλωματίας σε δύο επίπεδα, της ανταλλαγής βέλτιστων πρακτικών για την ειρηνική επίλυση των αναδυόμενων συγκρούσεων καθώς και της αποκλιμάκωσης και των συστημάτων έγκαιρης προειδοποίησης, όπως τα συστήματα της Μονάδας Υποστήριξης της Διαμεσολάβησης του Τμήματος Πολιτικών Υποθέσεων· να ενισχύσουν το αξίωμα του ειδικού συμβούλου για την πρόληψη της γενοκτονίας και του ειδικού συμβούλου για την ευθύνη προστασίας· να ζητήσουν τη δέσμευση του Συμβουλίου Ανθρώπινων Δικαιωμάτων στην αρχή της ευθύνης προστασίας·

                           ια)

                           να διασφαλίσουν, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη με έδρα στο Συμβούλιο Ασφαλείας των ΗΕ και όλους τους διεθνείς μας εταίρους, την πλήρη συνέπεια μεταξύ των πιθανών περαιτέρω εξελίξεων της έννοιας της R2P και του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου (ΔΑΔ), και να υποστηρίζουν και να παρακολουθούν την πλήρη συμμόρφωση με το ΔΑΔ σε μελλοντικές περιπτώσεις όπου εφαρμόζεται η R2P·

                           ιβ)

                           να αντιμετωπίσουν το ζήτημα της ενιαίας έδρας της ΕΕ στο Συμβούλιο Ασφαλείας των ΗΕ και ενός 'κοινοτικοποιημένου' προϋπολογισμού για τις αποστολές της ΚΕΠΠΑ στο πλαίσιο εντολής των ΗΕ·

                           ιγ)

                           να προωθήσουν πολύ περαιτέρω τη συμμετοχή των γυναικών, συμπεριλαμβανομένων των γυναικών σε ηγετικές θέσεις και των γυναικείων οργανώσεων, σε κάθε προσπάθεια πρόληψης και μετριασμού καθώς και επίλυσης των συγκρούσεων σύμφωνα με τα ψηφίσματα 1325 και 1820 του Συμβουλίου Ασφαλείας των ΗΕ·

                           ιδ)

                           να συνεργαστούν με τα ΗΕ για την καθιέρωση σαφούς διασύνδεσης ανάμεσα στην εφαρμογή της R2P και στην καταπολέμηση της ατιμωρησίας για τα σοβαρότερα εγκλήματα που καλύπτει αυτή η έννοια·

               3.

               ζητεί από την ΥΕ/Αντιπρόεδρο της Επιτροπής:

                           α)

                           να παρουσιάσει στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, εντός έξι μηνών από την έγκριση της παρούσας συστάσεως, ένα απτό πρόγραμμα δράσης για τη συνέχεια που δόθηκε στις προτάσεις του Κοινοβουλίου, όπου θα τονίζονται ιδιαίτερα τα βήματα προς την κατεύθυνση της επίτευξης «Συναίνεσης για την R2P»·

               4.

               αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει την παρούσα σύσταση στο Συμβούλιο και, για ενημέρωση, στην Επιτροπή, την ΥΕ/ΑΕ, την ΕΥΕΔ καθώς και στα κράτη μέλη.

      (1)  S/RES/1674.

      (2)  A/RES/60/1.

      (3)  http://www.un.org/secureworld/report3.pdf

      (4)  A/59/2005.

      (5)  A/63/677.

      (6)  A/64/864.

      (7)  A/65/877-S/2011/393.

      (8)  A/66/874/-S/2012/578.

      (9)  10170/2010.

      (10)  ΕΕ C 46 της 24.2.2006, σ. 1.

      (11)  ΕΕ C 25 της 30.1.2008, σ. 1.

      (12)  ΕΕ C 380 E της 11.12.2012, σ. 140.

      (13)  Κείμενα που εγκρίθηκαν, P7_TA(2012)0240.

      (14)  Κείμενα που εγκρίθηκαν, P7_TA(2012)0058.

      (15)  ΕΕ C 377 E της 7.12.2012, σ. 66.

      (16)  ΕΕ C 76 E της 25.3.2010, σ. 61.

      (17)  Άρθρο 51, «Ευθύνη προστασίας: έγκαιρη και αποφασιστική αντίδραση», Έκθεση του Γενικού Γραμματέα των ΗΕ, 25 Ιουλίου 2012 (A/66/874-S/2012/578).

      (18)  Άρθρο 51, «Ευθύνη προστασίας: έγκαιρη και αποφασιστική αντίδραση», Έκθεση του Γενικού Γραμματέα των ΗΕ, 25 Ιουλίου 2012 (A/66/874-S/2012/578).


title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 14ης Ιουλίου 2015, σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Ουγγαρίας για το 2015, στην οποία διατυπώνεται γνώμη του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Ουγγαρίας για το 2015

text:
               18.8.2015

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 272/76

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
   της 14ης Ιουλίου 2015
   σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Ουγγαρίας για το 2015, στην οποία διατυπώνεται γνώμη του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Ουγγαρίας για το 2015
   (2015/C 272/20)
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 121 παράγραφος 2 και το άρθρο 148 παράγραφος 4,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών (1), και ιδίως το άρθρο 9 παράγραφος 2,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με την πρόληψη και τη διόρθωση των υπερβολικών μακροοικονομικών ανισορροπιών (2), και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 1,
   Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τα ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής απασχόλησης,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της οικονομικής και δημοσιονομικής επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής κοινωνικής προστασίας,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής οικονομικής πολιτικής,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Στις 26 Μαρτίου 2010 το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συμφώνησε με την πρόταση της Επιτροπής να δρομολογηθεί νέα στρατηγική για την ανάπτυξη και την απασχόληση, με την ονομασία «Ευρώπη 2020», η οποία να βασίζεται στον βελτιωμένο συντονισμό των οικονομικών πολιτικών. Η στρατηγική εστιάζει στα κύρια πεδία στα οποία απαιτούνται μέτρα για την τόνωση του δυναμικού της Ευρώπης για βιώσιμη ανάπτυξη και ανταγωνιστικότητα.

               (2)

               Στις 14 Ιουλίου 2015 το Συμβούλιο, βάσει προτάσεων της Επιτροπής, εξέδωσε σύσταση σχετικά με τους γενικούς προσανατολισμούς της οικονομικής πολιτικής των κρατών μελών και της Ένωσης και στις 21 Οκτωβρίου 2010 εξέδωσε απόφαση σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών (3). Από κοινού αποτελούν τις «ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές» τις οποίες τα κράτη μέλη κλήθηκαν να λάβουν υπόψη στις οικονομικές πολιτικές και τις πολιτικές απασχόλησης.

               (3)

               Στις 8 Ιουλίου 2014 το Συμβούλιο εξέδωσε σύσταση (4) σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Ουγγαρίας για το 2014 και διατύπωσε τη γνώμη του σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Ουγγαρίας για το 2014.

               (4)

               Στις 28 Νοεμβρίου 2014 η Επιτροπή εξέδωσε την ετήσια επισκόπηση της ανάπτυξης, με την οποία σηματοδοτήθηκε η έναρξη του ευρωπαϊκού εξαμήνου του 2015 σχετικά με τον συντονισμό των οικονομικών. Την ίδια ημέρα, βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011, η Επιτροπή εξέδωσε την έκθεση του μηχανισμού επαγρύπνησης, στην οποία διαπίστωσε ότι η Ουγγαρία συγκαταλέγεται μεταξύ των κρατών μελών για τα οποία απαιτείται εμπεριστατωμένη επισκόπηση.

               (5)

               Στις 18 Δεκεμβρίου 2014 το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ενέκρινε τις προτεραιότητες για την τόνωση των επενδύσεων, την εντατικοποίηση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και την υλοποίηση υπεύθυνης και ευνοϊκής για την ανάπτυξη δημοσιονομικής εξυγίανσης.

               (6)

               Στις 26 Φεβρουαρίου 2015 η Επιτροπή δημοσίευσε την έκθεσή της που αφορούσε την Ουγγαρία για το 2015. Με την εν λόγω έκθεση αξιολογήθηκε η πρόοδος που σημείωσε η Ουγγαρία στην υλοποίηση των ειδικών για τη χώρα συστάσεων που εγκρίθηκαν στις 8 Ιουλίου 2014. Η έκθεση περιλαμβάνει επίσης τα αποτελέσματα της εμπεριστατωμένης επισκόπησης βάσει του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011. Από την ανάλυση της Επιτροπής προκύπτει το συμπέρασμα ότι η Ουγγαρία παρουσιάζει μακροοικονομικές ανισορροπίες που απαιτούν δράση σε επίπεδο πολιτικής και παρακολούθηση. Θα πρέπει να δοθεί προσοχή, ιδίως, στους κινδύνους που πηγάζουν από την καθαρή διεθνή θέση (η οποία παραμένει ιδιαίτερα αρνητική, μολονότι σημειώθηκε κάποια πρόοδος στην επανεξισορρόπηση των εξωτερικών λογαριασμών), στο υψηλό επίπεδο δημόσιου χρέους, στη σημαντική κανονιστική επιβάρυνση του χρηματοπιστωτικού τομέα και στο υψηλό επίπεδο μη εξυπηρετούμενων δανείων, που δυσχεραίνουν την απομόχλευση.

               (7)

               Στις 30 Απριλίου 2015 η Ουγγαρία υπέβαλε το εθνικό της πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του 2015 και το πρόγραμμα σύγκλισης του 2015. Προκειμένου να ληφθεί υπόψη η διασύνδεσή τους, τα δύο προγράμματα αξιολογήθηκαν ταυτοχρόνως.

               (8)

               Επί του παρόντος, η Ουγγαρία υπάγεται στο προληπτικό σκέλος του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης και στον μεταβατικό κανόνα για το χρέος για την περίοδο 2013-2015. Με το πρόγραμμα σύγκλισης του 2015 η κυβέρνηση σκοπεύει να βελτιώσει σταδιακά το ονομαστικό έλλειμμα, στο 2,4 % του ΑΕΠ το 2015 και περαιτέρω στο 1,6 % το 2018, και σύμφωνα με το επανυπολογισθέν διαρθρωτικό ισοζύγιο (5) ο μεσοπρόθεσμος στόχος —διαρθρωτικό έλλειμμα 1,7 % του ΑΕΠ— αναμένεται να επιτευχθεί ως το 2017. Σύμφωνα με το πρόγραμμα σύγκλισης, η κυβέρνηση σκοπεύει να μειώσει σταδιακά τον δείκτη δημόσιου χρέους προς το ΑΕΠ, στο 74,9 % το 2015 και στο 68,9 % το 2018. Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο βασίζονται οι εν λόγω δημοσιονομικές προβολές είναι, σε γενικές γραμμές, ευλογοφανές μέχρι το 2016, ενώ στη συνέχεια γίνεται ευνοϊκό. Δεν έχουν προσδιοριστεί επαρκώς τα μέτρα στήριξης των προγραμματισμένων στόχων για το έλλειμμα από το 2016 και ιδίως για το επόμενο διάστημα. Με βάση τις εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2015, τόσο το διαρθρωτικό ισοζύγιο όσο και η αύξηση των καθαρών δαπανών υποδεικνύουν κίνδυνο σημαντικής απόκλισης από την απαιτούμενη πορεία προσαρμογής για την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου στόχου το 2015 και το 2016. Επομένως, θα απαιτηθούν περαιτέρω μέτρα το 2015 και το 2016. Ταυτόχρονα, προβλέπεται ότι η Ουγγαρία θα συμμορφωθεί με τον μεταβατικό κανόνα για το χρέος το 2015 και, μετά το πέρας της μεταβατικής περιόδου, με την τιμή αναφοράς για τη μείωση του χρέους το 2016. Βάσει της αξιολόγησης του προγράμματος σύγκλισης και λαμβανομένων υπόψη των εαρινών προβλέψεων του 2015 από την Επιτροπή, το Συμβούλιο είναι της γνώμης ότι υπάρχει κίνδυνος η Ουγγαρία να μη συμμορφωθεί με τις διατάξεις του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης. Η δημοσιονομική διακυβέρνηση της Ουγγαρίας θα ωφεληθεί από την αυστηρή εφαρμογή του ήδη νομοθετημένου μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού πλαισίου, καθώς και από την ανάθεση πιο εξέχοντος αναλυτικού ρόλου στο Δημοσιονομικό Συμβούλιο.

               (9)

               Οι κύριες προκλήσεις στον τραπεζικό τομέα εξακολούθησαν να υφίστανται τους τελευταίους 12 μήνες, ιδίως οι προκλήσεις της αποκατάστασης της χορήγησης δανείων βάσει της αγοράς μέσω της βελτίωσης των δυνατοτήτων συσσώρευσης κεφαλαίων και της αποτελεσματικότερης εξυγίανσης των χαρτοφυλακίων. Από τα μέσα του 2013 η χορήγηση δανείων από τις τράπεζες βασίστηκε κυρίως στα επιδοτούμενα προγράμματα, συμπεριλαμβανομένου του 40 % περίπου των δανείων προς ΜΜΕ. Ο συνδυασμός σημαντικών φορολογικών και κανονιστικών επιβαρύνσεων, καθώς και το υψηλό ποσοστό προβληματικών δανείων, δεν παρέχουν στις τράπεζες τα αναγκαία κίνητρα για να αυξήσουν την κανονική, μη επιδοτούμενη, δανειοδοτική τους δραστηριότητα. Η έκθεση της Ουγγαρίας σε εξωτερικά ανοίγματα και οι συναφείς κίνδυνοι για τη χρηματοοικονομική σταθερότητα μειώθηκαν σημαντικά, λόγω της πρόσφατης μετατροπής στο τοπικό νόμισμα των ενυπόθηκων δανείων που ήταν εκφρασμένα σε συνάλλαγμα. Ταυτόχρονα, το χρέος των νοικοκυριών σε συνάλλαγμα εξακολουθεί να αποτελεί την κύρια αιτία για το υψηλό ποσοστό μη εξυπηρετούμενων δανείων. Η πλειονότητα των προγραμμάτων ελάφρυνσης για δάνεια σε συνάλλαγμα που έχουν εγκριθεί μέχρι σήμερα δεν απευθύνονται στους δανειολήπτες που βρίσκονται σε δυσχερή θέση, με εξαίρεση το πρόγραμμα του εθνικού οργανισμού διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων στον τομέα των νοικοκυριών, ενώ είναι απίθανο τα προγράμματα αυτά να επιλύσουν το πρόβλημα των μη εξυπηρετούμενων δανείων. Η αποτελεσματική εξυγίανση των χαρτοφυλακίων παρεμποδίζεται, μεταξύ άλλων, από την έλλειψη κατασχέσεων και την αναποτελεσματικότητα της δικαστικής και εξωδικαστικής διαδικασίας επίλυσης διαφορών. Σε συμφωνία που συνήφθη πρόσφατα με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης περιλαμβάνονται ορισμένες δεσμεύσεις από την κυβέρνηση για την αντιμετώπιση των προκλήσεων στον χρηματοπιστωτικό τομέα, συμπεριλαμβανομένων, μεταξύ άλλων, της σταδιακής μείωσης στην εισφορά επί των τραπεζών και της τήρησης της αρχής της προηγούμενης διαβούλευσης. Η απαρέγκλιτη υλοποίηση των εν λόγω μέτρων θα ευνοήσει την επιστροφή σε ένα εύρωστο και προβλέψιμο πλαίσιο χρηματοπιστωτικής πολιτικής. Κατά το τελευταίο έτος η Ουγγαρία έχει κατ' επανάληψη επεκτείνει την άμεση ιδιοκτησία της στον τραπεζικό τομέα. Η κρατική παρέμβαση στον τραπεζικό τομέα, η οποία πραγματοποιείται με αύξηση της άμεσης ιδιοκτησίας, μπορεί να συνεπάγεται σημαντικούς δημοσιονομικούς κινδύνους, ακόμη και όταν είναι μόνο προσωρινή.

               (10)

               Οι πρόσφατες αλλαγές στον τομέα της φορολογίας (η θέσπιση νέων φόρων και αυξήσεων σε υφιστάμενους φόρους) αποτέλεσαν επιστροφή στην προηγούμενη τάση αύξησης του βάρους των ειδικών τομεακών εταιρικών φόρων. Τόσο ο απρόβλεπτος χαρακτήρας όσο και η επιλεκτικότητα των εν λόγω αλλαγών προκαλούν στρεβλώσεις στις επενδύσεις σε όλους τους τομείς. Αν και θεσπίστηκαν ορισμένα νέα μέτρα, η φορολογική επιβάρυνση για ορισμένες ομάδες χαμηλού εισοδήματος έχει παραμείνει μεταξύ των υψηλότερων στην Ένωση, επηρεάζοντας ιδίως τους άγαμους. Κατά τα φαινόμενα, υπάρχουν περιθώρια για περαιτέρω μετατόπιση της φορολογικής επιβάρυνσης προς πιο φιλοαναπτυξιακές πηγές εσόδων. Διάφορα μέτρα που θεσπίστηκαν κατά το τελευταίο έτος συμβάλλουν στην ενίσχυση των συστημάτων καταπολέμησης της φοροδιαφυγής. Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του προγράμματος που συνδέει τις ταμειακές μηχανές των καταστημάτων λιανικής πώλησης με ηλεκτρονικό σύστημα, σχεδιάζεται πλέον η επέκταση του προγράμματος αυτού σε διάφορες εμπορικές υπηρεσίες το 2015. Μειώθηκε το όριο άνω του οποίου πρέπει να υποβάλλεται αναλυτική δήλωση ΦΠΑ. Το 2015 θεσπίστηκε σύστημα ηλεκτρονικού ελέγχου οδικών εμπορευματικών μεταφορών, κύριος στόχος του οποίου είναι η μείωση της αλυσιδωτής απάτης στον τομέα του ΦΠΑ. Ωστόσο, εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικά περιθώρια βελτίωσης της αποτελεσματικότητας της διοίκησης στην είσπραξη φόρων, καθώς και μείωσης του κόστους της φορολογικής συμμόρφωσης, ιδίως για τις ΜΜΕ.

               (11)

               Συνολικά, η ουγγρική αγορά εργασίας βελτιώθηκε το 2014, με αύξηση της απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα λόγω της οικονομικής ανάκαμψης. Εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικές προκλήσεις όσον αφορά το πρόγραμμα δημοσίων έργων, το οποίο επεκτάθηκε σημαντικά από το 2011. Κατά τα φαινόμενα, το πρόγραμμα δεν αποτελεί αποδοτική και αποτελεσματική ενεργή πολιτική για την αγορά εργασίας, και απειλεί με στρέβλωση την ομαλή λειτουργία της αγοράς εργασίας. Αν οι ίδιοι πόροι χρησιμοποιούνταν διαφορετικά ενδεχομένως να είχαν καλύτερα αποτελέσματα για την οικονομία της Ουγγαρίας. Το δημοσιονομικό κόστος του προγράμματος τετραπλασιάστηκε κατά τα τέσσερα τελευταία έτη, φτάνοντας το 0,8 % του ΑΕΠ, και αναμένεται να διπλασιαστεί και πάλι ανάμεσα στο 2015 και το 2018, αποτρέποντας τη χρήση των πόρων για βασικές βελτιώσεις στην κατάρτιση και στις υπηρεσίες, οι οποίες απαιτούνται για τη διευκόλυνση της συμμετοχής στην ανοικτή αγορά εργασίας. Υπάρχει κίνδυνος δημόσια έργα τέτοιου μεγέθους να προκαλέσουν σημαντικά φαινόμενα «εγκλωβισμού» και να αντικαταστήσουν μόνιμα το σύστημα παροχών κοινωνικής πρόνοιας για τους εργαζόμενους χαμηλής ειδίκευσης. Το πρόγραμμα δεν συντονίζεται επαρκώς με άλλα ενεργά μέτρα πολιτικής για την αγορά εργασίας και δεν προωθεί αρκετά την επανένταξη των συμμετεχόντων στην ανοικτή αγορά εργασίας. Το ποσοστό επιτυχούς εξόδου από το πρόγραμμα δημοσίων έργων ήταν μόνον 13,8 % κατά το πρώτο εξάμηνο του 2014, γεγονός που υποδηλώνει ότι τα δημόσια έργα δεν στηρίζουν επαρκώς την επανένταξη των συμμετεχόντων στην αγορά εργασίας. Μολονότι το πρόγραμμα απευθύνεται στους μακροχρόνια ανέργους, τους εργαζόμενους χαμηλής ειδίκευσης (και τους ανέργους που ζουν σε μειονεκτικές περιοχές), το 2013 το 47 % των συμμετεχόντων ήταν απόφοιτοι δευτεροβάθμιας ή τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Η περίοδος επιλεξιμότητας για τη χορήγηση παροχών ανεργίας (τρεις μήνες) δεν έχει αυξηθεί και, ως εκ τούτου, δεν αντιστοιχεί στο μέσο χρονικό διάστημα (άνω του ενός έτους) που χρειάζονται οι αναζητούντες εργασία για να βρουν απασχόληση. Έχουν υλοποιηθεί ορισμένα προγράμματα για τη βελτίωση της ένταξης των Ρομά στην αγορά εργασίας και έχει εφαρμοστεί σύστημα παρακολούθησης. Πρέπει να εκπονηθούν εξορθολογισμένα, συντονισμένα μέτρα πολιτικής, ικανά να μειώσουν σημαντικά τη φτώχεια. Οι δείκτες φτώχειας, μολονότι δείχνουν τάσεις συγκρατημένης βελτίωσης, εξακολουθούν να αντιστοιχούν σε ανησυχητικά υψηλό επίπεδο φτώχειας, ιδίως μεταξύ των Ρομά και των παιδιών. Εξακολουθούν να υπάρχουν κενά στην επάρκεια και την κάλυψη της κοινωνικής πρόνοιας.

               (12)

               Οι φραγμοί εισόδου στην αγορά παροχής υπηρεσιών που τέθηκαν τα τελευταία χρόνια δεν καταργήθηκαν· αντιθέτως, το 2014 τέθηκαν περαιτέρω φραγμοί, οι οποίοι εμποδίζουν την αποτελεσματική κατανομή οικονομικών πόρων, αυξάνουν την αβεβαιότητα για τους επενδυτές και περιορίζουν τον ανταγωνισμό. Στους νέους φραγμούς περιλαμβάνεται, για παράδειγμα, η απαίτηση κεντρικής έγκρισης για τα μεσαία έως μεγάλα καταστήματα λιανικής πώλησης. Η διαφθορά και η έλλειψη διαφάνειας που πλήττουν τη δημόσια διοίκηση, τη λήψη αποφάσεων και τις δημόσιες συμβάσεις εξακολουθούν να αποτελούν πηγή ανησυχίας. Τα χαμηλά επίπεδα ανταγωνισμού στις δημόσιες συμβάσεις και η εκτεταμένη χρήση απευθείας ανάθεσης συμβάσεων συνεχίστηκαν το 2014. Το 2014 πραγματοποιήθηκε αναδιοργάνωση της διοίκησης στον τομέα των δημόσιων συμβάσεων, τα αποτελέσματα της οποίας χρήζουν στενής παρακολούθησης. Τον Νοέμβριο του 2014 η Ουγγαρία υπέβαλε σχέδιο δράσης για τη μεταφορά των νέων οδηγιών για τις δημόσιες συμβάσεις και την προώθηση του ανταγωνισμού και της διαφάνειας. Έχουν επίσης ανακοινωθεί διάφορα μέτρα βελτίωσης του πλαισίου για την καταπολέμηση της διαφθοράς.

               (13)

               Αν και έχουν εφαρμοστεί ορισμένα μέτρα που στηρίζουν την εκπαίδευση των παιδιών Ρομά, δεν έχει ακόμη αναπτυχθεί συστηματική προσέγγιση όσον αφορά την προώθηση κανονικής εκπαίδευσης χωρίς αποκλεισμούς. Το ποσοστό των παιδιών Ρομά που φοιτούν σε σχολεία ή τάξεις όπου οι περισσότεροι μαθητές είναι Ρομά παραμένει υψηλό, ενώ το μορφωτικό επίπεδο των μαθητών Ρομά είναι χαμηλότερο από τον εθνικό μέσο όρο. Οι εκπαιδευτικοί δεν καταρτίζονται ώστε να παρέχουν επαρκή υποστήριξη στις μειονεκτούσες ομάδες. Πρέπει να γίνουν περισσότερα για τη βελτίωση της μετάβασης από μια μορφή και βαθμίδα εκπαίδευσης σε άλλη, καθώς και από την εκπαίδευση στην αγορά εργασίας. Οι σχεδιαζόμενες αλλαγές στην κατανομή των χρηματοδοτούμενων από το κράτος θέσεων δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και η αύξηση των απαιτήσεων εισαγωγής στην ανώτατη εκπαίδευση ενδέχεται να περιορίσουν περαιτέρω τις ευκαιρίες μετάβασης από μια μορφή εκπαίδευσης σε άλλη, ιδίως για τις μειονεκτούσες ομάδες. Η Ουγγαρία έχει πολύ υψηλό ποσοστό πρόωρης εγκατάλειψης της ανώτατης εκπαίδευσης. Τον Δεκέμβριο του 2014 η κυβέρνηση εξήγγειλε τη θέσπιση εθνικής στρατηγικής για την ανώτατη εκπαίδευση. Η στρατηγική περιλάμβανε την αύξηση του εθνικού στόχου για το ποσοστό συμπλήρωσης τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στο 34 %. Συνολικά, τα πρόσφατα μέτρα δεν κατόρθωσαν να βελτιώσουν τη συμμετοχή των μειονεκτουσών ομάδων στην ανώτατη εκπαίδευση, ούτε και να αντιμετωπίσουν τη μη ολοκλήρωση της εκπαίδευσης. Το τρέχον σύστημα χρηματοδότησης δεν στηρίζει επαρκώς την ισότιμη πρόσβαση.

               (14)

               Στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού εξαμήνου η Επιτροπή διενήργησε σφαιρική ανάλυση της οικονομικής πολιτικής της Ουγγαρίας και τη δημοσίευσε στην έκθεση του 2015 για τη χώρα. Προέβη επίσης σε αξιολόγηση του προγράμματος σύγκλισης και του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων, καθώς και των επακόλουθων ενεργειών σε συνέχεια των συστάσεων που διατυπώθηκαν προς την Ουγγαρία τα προηγούμενα έτη. Έλαβε υπόψη όχι μόνο τη χρησιμότητά τους για την άσκηση διατηρήσιμης δημοσιονομικής και κοινωνικοοικονομικής πολιτικής στην Ουγγαρία, αλλά και το κατά πόσο συνάδουν με τους κανόνες και τις κατευθύνσεις της ΕΕ, δεδομένης της ανάγκης ενδυνάμωσης της συνολικής οικονομικής διακυβέρνησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης μέσω της συνεκτίμησης στοιχείων σε επίπεδο ΕΕ κατά τη διαμόρφωση των μελλοντικών εθνικών αποφάσεων. Οι συστάσεις στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού εξαμήνου αποτυπώνονται στις συστάσεις 1 έως 5 κατωτέρω.

               (15)

               Υπό το πρίσμα της αξιολόγησης αυτής, το Συμβούλιο εξέτασε το πρόγραμμα σύγκλισης και η γνώμη του (6) αποτυπώνεται ιδίως στη σύσταση 1 κατωτέρω.

               (16)

               Βάσει της εμπεριστατωμένης επισκόπησης της Επιτροπής και της παρούσας αξιολόγησης, το Συμβούλιο εξέτασε το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων και το πρόγραμμα σύγκλισης. Οι συστάσεις που απηύθυνε σύμφωνα με το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 αποτυπώνονται στις συστάσεις 1 έως 3 κατωτέρω,

         ΣΥΝΙΣΤΑ στην Ουγγαρία να αναλάβει δράση το 2015 και το 2016, προκειμένου:

               1.

               Να επιτύχει δημοσιονομική προσαρμογή κατά 0,5 % του ΑΕΠ για την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού στόχου το 2015 και κατά 0,6 % του ΑΕΠ το 2016.

               2.

               Να λάβει μέτρα για την αποκατάσταση της κανονικής δανειοδότησης στην πραγματική οικονομία και να άρει τα εμπόδια για βασιζόμενη στην αγορά εξυγίανση των χαρτοφυλακίων· να μειώσει σημαντικά τους κινδύνους ενδεχόμενων υποχρεώσεων, οι οποίοι συνδέονται με την αυξημένη κρατική ιδιοκτησία στον τραπεζικό τομέα.

               3.

               Να μειώσει τους στρεβλωτικούς τομεακούς φόρους· να άρει τους αδικαιολόγητους φραγμούς εισόδου στον τομέα των υπηρεσιών, να μειώσει τη φορολογική επιβάρυνση για τους χαμηλούς εισοδηματίες, μεταξύ άλλων με τη μετατόπιση της φορολογίας προς τομείς λιγότερο στρεβλωτικούς για την ανάπτυξη· να συνεχίσει την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής· να μειώσει το κόστος συμμόρφωσης και να βελτιώσει την αποτελεσματικότητα στην είσπραξη των φόρων. Όσον αφορά τις δημόσιες συμβάσεις, να ενισχύσει τις δομές που προάγουν τον ανταγωνισμό και τη διαφάνεια, καθώς και να βελτιώσει περαιτέρω το πλαίσιο καταπολέμησης της διαφθοράς.

               4.

               Να αναπροσανατολίσει τους δημοσιονομικούς πόρους που διατίθενται για το πρόγραμμα δημοσίων έργων προς ενεργά μέτρα για την αγορά εργασίας, προκειμένου να ενισχυθεί η ένταξη στην πρωτογενή αγορά εργασίας και να βελτιώσει την επάρκεια και την κάλυψη της κοινωνικής ενίσχυσης και των επιδομάτων ανεργίας.

               5.

               Να αυξήσει τη συμμετοχή των μειονεκτικών ομάδων, ειδικότερα των Ρομά, στην κανονική εκπαίδευση χωρίς αποκλεισμούς, και να βελτιώσει τη στήριξη που προσφέρεται στις ομάδες αυτές μέσω στοχευμένης εκπαίδευσης δασκάλων, να ενισχύσει τα μέτρα διευκόλυνσης της μετάβασης μεταξύ των διαφόρων σταδίων της εκπαίδευσης στην αγορά εργασίας και να βελτιώσει τη διδασκαλία βασικών δεξιοτήτων.

      Βρυξέλλες, 14 Ιουλίου 2015.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         P. GRAMEGNA

      (1)  ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.

      (2)  ΕΕ L 306 της 23.11.2011, σ. 25.

      (3)  Διατηρούνται με την απόφαση 2014/322/ΕΕ του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2014, σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών για το 2014 (ΕΕ L 165 της 4.6.2014, σ. 49).

      (4)  Σύσταση του Συμβουλίου της 8ης Ιουλίου 2014 σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Ουγγαρίας για το 2014 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Ουγγαρίας, 2014 (ΕΕ C 247 της 29.7.2014, σ. 77).

      (5)  Το διαρθρωτικό ισοζύγιο όπως υπολογίστηκε εκ νέου από την Επιτροπή με βάση τα στοιχεία του προγράμματος σύγκλισης και σύμφωνα με από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία.

      (6)  Βάσει του άρθρου 9 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97.


title: Σύσταση της Επιτροπής, της 11ης Φεβρουαρίου 2009 , σχετικά με την υλοποίηση συστήματος λογιστικής και ελέγχου πυρηνικών υλικών από φορείς εκμετάλλευσης πυρηνικών εγκαταστάσεων [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2009) 785]

text:
               12.2.2009

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 41/17

      ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

   της 11ης Φεβρουαρίου 2009
   σχετικά με την υλοποίηση συστήματος λογιστικής και ελέγχου πυρηνικών υλικών από φορείς εκμετάλλευσης πυρηνικών εγκαταστάσεων
   [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2009) 785]
   (2009/120/Ευρατόμ)
   Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, και ιδίως τα άρθρα 77 και 124,

               (1)

               Ο κανονισμός (Ευρατόμ) αριθ. 302/2005 της Επιτροπής, της 8ης Φεβρουαρίου 2005, για την εφαρμογή των διατάξεων σχετικά με τον έλεγχο διασφαλίσεων της Ευρατόμ (1) όρισε τη φύση και την έκταση των απαιτήσεων του άρθρου 79 της συνθήκης Ευρατόμ ώστε να επιτραπεί η λογιστική παρακολούθηση χρησιμοποιούμενων ή παραγόμενων μεταλλευμάτων, αρχικών υλικών και ειδικών σχάσιμων υλών.

               (2)

               Το άρθρο 7 του κανονισμού (Ευρατόμ) αριθ. 302/2005 επιβάλλει στους φορείς εκμετάλλευσης πυρηνικών εγκαταστάσεων να τηρούν σύστημα λογιστικής και ελέγχου των πυρηνικών υλικών, διατυπώνει δε ορισμένες απαιτήσεις για ένα τέτοιο σύστημα.

               (3)

               Το έγγραφο εργασίας της Επιτροπής με τίτλο «Εφαρμογή ελέγχων διασφαλίσεων της συνθήκης Ευρατόμ» (IETS) (2), προβλέπει απαίτηση σύμφωνα με την οποία η Επιτροπή συντάσσει πλαίσιο αναφοράς για υψηλής ποιότητας συστήματα λογιστικής και ελέγχου πυρηνικών υλικών (NMAC). Στο έγγραφο δηλώνεται επίσης ότι μια από τις εποπτικές δραστηριότητες της Επιτροπής θα είναι ο λογιστικός έλεγχος των συστημάτων NMAC των φορέων εκμετάλλευσης πυρηνικών εγκαταστάσεων.

               (4)

               Η ευρωπαϊκή ένωση έρευνας και ανάπτυξης σε θέματα ελέγχου διασφαλίσεων (ESARDA) παρουσίασε το 2007 κατευθυντήρια γραμμή για ορθή πρακτική στα συστήματα λογιστικής και ελέγχου πυρηνικών υλικών, η οποία ασχολείται με τα στοιχεία του συστήματος NMAC που θα μπορούσαν να αποτελέσουν αντικείμενο λογιστικού ελέγχου και τα πιθανά κριτήρια για την ένδειξη των ποιοτικών επιδόσεων εκάστου των εν λόγω στοιχείων,

         ΣΥΝΙΣΤΑ:
   Τμήμα 1 —   Σκοπός και πεδίο εφαρμογής
   Η παρούσα σύσταση περιγράφει τα χαρακτηριστικά αναφοράς ενός συστήματος NMAC φορέα εκμετάλλευσης που πληροί τις νομικές υποχρεώσεις του κανονισμού (Ευρατόμ) αριθ. 302/2005. Ορισμένα χαρακτηριστικά που περιγράφονται στην παρούσα σύσταση έχουν σημασία μόνο σε μονάδες με αντίστοιχες δραστηριότητες (3).
   Τμήμα 2 —   Όροι και ορισμοί

               1.

               «Περιορισμός» είναι δομικό στοιχείο μιας μονάδας, ενός περιέκτη ή ενός εξοπλισμού ο οποίος χρησιμοποιείται για την αποκατάσταση της φυσικής ακεραιότητας μιας ζώνης ή ενός είδους (συμπεριλαμβανομένου εξοπλισμού ή δεδομένων ελέγχου διασφαλίσεων) και για τη διατήρηση της συνέχειας των γνώσεων της ζώνης ή του είδους προλαμβάνοντας την απαρατήρητη πρόσβαση σε πυρηνικό ή άλλο υλικό, ή τη μετακίνησή του, ή παρεμβολή με τα απομονωμένα αντικείμενα. Παραδείγματα αποτελούν τα τοιχώματα ενός αποθηκευτικού χώρου ή μιας δεξαμενής αποθήκευσης, φιάλες μεταφοράς και περιέκτες αποθήκευσης.

               2.

               «Διορθωτική δράση»: σημαίνει δράση για την εξάλειψη της αιτίας μιας ανιχνευθείσας ασυμφωνίας, ανωμαλίας ή άλλης ανεπιθύμητης κατάστασης ως προς την NMAC. Το μέτρο της διορθωτικής δράσης λαμβάνεται για να προληφθεί η επανάληψη. Γίνεται διάκριση μεταξύ διόρθωσης και διορθωτικής δράσης.

               3.

               «Επεξεργασία δεδομένων» είναι ο σύνδεσμος μεταξύ της δημιουργίας των μετρητικών αποτελεσμάτων και δεδομένων ιχνηλασίας υλικών και της παραγωγής ποικίλων κανονιστικών εκθέσεων, εγγράφων στήριξης των επαληθεύσεων Ευρατόμ και εσωτερικών εγγράφων εργασίας που σχετίζονται με την ιχνηλασία υλικών από την ίδια τη μονάδα.

               4.

               «Έλεγχος απογραφής» από τον φορέα εκμετάλλευσης της πυρηνικής εγκατάστασης είναι ένα πρόγραμμα ποιοτικού ελέγχου με στόχο τη διασφάλιση συμφωνίας μεταξύ καταγεγραμμένων στοιχείων και της φυσικής κατάστασης εγκαίρως. Ο έλεγχος της απογραφής περιλαμβάνει την επίλυση των διαπιστούμενων ασυμφωνιών και υποβολή εκθέσεων γι’ αυτές, καθώς και τη συμφωνία με τους υπόλοιπους τοπικούς και κεντρικούς λογαριασμούς.

               5.

               Ο «κατάλογος των απογραφόμενων ειδών» (LII) είναι ένας πλήρης κατάλογος ειδών πυρηνικού υλικού (NM) σε μια ζώνη ισολογισμού υλικών (MBA) ή σε μια εξειδικευόμενη θέση εντός της ζώνης MBA, τα οποία παράχθηκαν ως αποτέλεσμα της εφαρμογής μιας διαδικασίας εγκατάστασης. Ο κατάλογος μπορεί να περιλαμβάνει υλικά τα οποία θεωρούνται ως παρτίδα για το χειρισμό τους. Ο κατάλογος περιλαμβάνει τα στοιχεία ταυτότητας και τις θέσεις των ειδών ή παρτίδων. Υπάρχει δυνατότητα ιχνηλασίας των τιμών μάζας και άλλων χαρακτηριστικών των ειδών ή παρτίδων.

               6.

               «Δοκιμή ισολογισμού υλικών» σημαίνει τη μέθοδο για την εκτίμηση της αξίας ισολογισμού υλικών· λαμβανομένης υπόψη της δικαιολογημένης εκτίμησης αβεβαιότητας της μέτρησης, με τη δοκιμή ισολογισμού θα αποφασιστεί κατά πόσο ο ισολογισμός είναι ή όχι αποδεκτός.

               7.

               «Ασυμφωνία ισολογισμού υλικών» σημαίνει τιμή ισολογισμού υλικών η οποία δεν γίνεται αποδεκτή από τη δοκιμή ισολογισμού υλικών.

               8.

               «Μέτρηση» σημαίνει τη δραστηριότητα προσδιορισμού της ποσότητας και του χαρακτηρισμού του πυρηνικού υλικού για το οποίο υπάρχει λογιστική εγγραφή.

               9.

               «Λογιστική και έλεγχος πυρηνικού υλικού» (NMAC) σημαίνει τις πάσης φύσεως δραστηριότητες, σε μια πυρηνική εγκατάσταση, όσον αφορά τη λογιστική και τον έλεγχο των πυρηνικών υλικών, συμπεριλαμβανομένου του προσδιορισμού και της επεξεργασίας δεδομένων και την αναφορά τους στην Επιτροπή.

               10.

               «Ασυμφωνία NMAC» σημαίνει τυχόν ασυμφωνία μεταξύ δύο ή περισσότερων πληροφοριακών στοιχείων NMAC (π.χ. καταγεγραμμένων στοιχείων) όπου η ασυμφωνία αυτή δεν μπορεί να δικαιολογηθεί με συνυπολογισμό της θεμιτής διακύμανσης μετρήσεων ή της θεμιτής εκτίμησης αβεβαιότητας. Οι ασυμφωνίες NMAC περιλαμβάνουν ασυμφωνίες μετρήσεων, ασυμφωνίες ισολογισμού υλικών, και ασυμφωνίες ελέγχου πυρηνικών υλικών.

               11.

               «Ανωμαλία NMAC» είναι μια ασυμφωνία NMAC ή σειρά ασυμφωνιών που ανταποκρίνονται στην απουσία ή στο κέρδος σημαντικής ποσότητας πυρηνικού υλικού. Μια ανωμαλία NMAC μπορεί να ανιχνευθεί στη διάρκεια μιας αναζήτησης πάσης φύσεως ασυμφωνιών NMAC.

               12.

               «Ασυμφωνία ελέγχου πυρηνικών υλικών» σημαίνει μη συμμόρφωση στην ταυτοποίηση ή θέση πυρηνικού υλικού.

               13.

               «Ιχνηλασία πυρηνικού υλικού» σημαίνει την τεκμηρίωση της ταυτοποίησης, των μετακινήσεων, της θέσης και των βασικών χαρακτηριστικών εκάστου είδους πυρηνικού υλικού στην περιοχή MBA. Ειδικότερα, η ιχνηλασία περιλαμβάνει λειτουργικά καταγεγραμμένα στοιχεία που αποτελούν τη βάση για επανασύσταση παρτίδων, νέες μετρήσεις και δηλώσεις διαφορών αποστολέα-παραλήπτη και αλλαγής κατηγορίας.

               14.

               «Φορέας εκμετάλλευσης πυρηνικών εγκαταστάσεων» σημαίνει πρόσωπο ή επιχείρηση η οποία συγκροτεί ή εκμεταλλεύεται εγκατάσταση για την παραγωγή, το διαχωρισμό, την επανεπεξεργασία, την αποθήκευση ή άλλη χρήση αρχικού υλικού ή ειδικού σχάσιμου υλικού. Ο όρος χρησιμοποιείται επίσης αναφερόμενος στον οργανισμό που είναι τελικώς υπεύθυνος για τη συμμόρφωση της NMAC προς τον κανονισμό (Ευρατόμ) αριθ. 302/2005.

               15.

               «Δείκτης επιδόσεων» σημαίνει προγνωστικό δείκτη για τον βαθμό επίτευξης εκ μέρους ενός ατόμου, ομάδας, οργάνωσης ή δράσης.

               16.

               «Διενέργεια φυσικής απογραφής» (PIT) σημαίνει τη διαδικασία σύνταξης ενός πλήρους καταλόγου των ειδών πυρηνικού υλικού για MBA ως βάση για τη διενέργεια επαλήθευσης της φυσικής απογραφής εκ μέρους επιθεωρητών της Επιτροπής.

               17.

               «Επαλήθευση φυσικής απογραφής» (PIV) σημαίνει δραστηριότητα επιθεώρησης με την οποία αφενός επαληθεύεται η εγκυρότητα της διενέργειας φυσικής απογραφής από τον φορέα εκμετάλλευσης και αφετέρου κλείνεται η περίοδος ισολογισμού υλικών. Βάση για μια PIV αποτελεί ο κατάλογος των απογραφόμενων ειδών (LII) που συντάχθηκε από τον φορέα εκμετάλλευσης. Τα δεδομένα LII συσχετίζονται με τις εκθέσεις των καταλόγων φυσικής απογραφής.

               18.

               «Ποιοτικός έλεγχος» (QC) σημαίνει έλεγχο με σκοπό να υπάρχει βεβαιότητα ότι ικανοποιούνται οι απαιτήσεις ποιότητας.

               19.

               «Σύστημα διαχείρισης ποιότητας» σημαίνει συντονισμένες δραστηριότητες για την καθοδήγηση και τον έλεγχο ενός οργανισμού σχετικά με την ποιότητα.

               20.

               «Διασφάλιση ποιότητας» (QA) σημαίνει το τμήμα του συστήματος διαχείρισης ποιότητας που εστιάζεται στην παροχή εμπιστοσύνης ως προς την ικανοποίηση των απαιτήσεων ποιότητας.

               21.

               «Ιχνηλασιμότητα» σημαίνει την ικανότητα ανίχνευσης του ιστορικού, της εφαρμογής ή της θέσης εκείνου που εξετάζεται.

         Τμήμα 3 —   Διαχείριση συστήματος NMAC
   Διοργάνωση και αρμοδιότητες

               1.

               Τα διευθυντικά στελέχη μεριμνούν ώστε εντός του οργανισμού να είναι καθορισμένες και να ανακοινώνονται οι ευθύνες και οι αρμόδιες αρχές. Διορίζεται ένα στέλεχος διοίκησης το οποίο, ανεξάρτητα από τις υπόλοιπες ευθύνες του, θα έχει αρμοδιότητα για να διαβεβαιώνει ετησίως τον διευθύνοντα σύμβουλο, εγγράφως, ότι ολόκληρο το σύστημα NMAC ανταποκρίνεται στο σκοπό του.

               2.

               Στα διοικητικά καθήκοντα και ευθύνες περιλαμβάνονται επίσης οργανωτικές διαδικασίες και σχήματα επικοινωνίας τα οποία:

                           α)

                           Διαβιβάζουν πληροφορίες σχετικά με τις επιδόσεις του NMAC, τόσο μέσω των ιεραρχικών διαύλων όσο και μεταξύ των λειτουργικών περιοχών ευθύνης.

                           β)

                           Αναθέτουν αρμοδιότητες για τη βελτίωση του NMAC όπως απαιτείται με βάση τα κριτήρια για την αναγνώριση των απαιτούμενων βελτιώσεων.

                           γ)

                           Παρέχουν στο διαχειριστή NMAC πληροφορίες σχετικά με ανωμαλίες του NMAC.

                           δ)

                           Μεριμνούν ώστε το προσωπικό που εμπλέκεται σε δραστηριότητες NMAC να διαθέτει τις ενδεδειγμένες ικανότητες.

                           ε)

                           Εξασφαλίζουν κατάλληλη γνώση των νομικών υποχρεώσεων όσον αφορά τις διασφαλίσεις.

         Διαχείριση ποιότητας και ποιοτικός έλεγχος

               3.

               Οι βασικές εργασίες περιλαμβάνουν διασφάλιση ποιότητας και μέτρα ποιοτικού ελέγχου. Οι στόχοι των εν λόγω μέτρων περιλαμβάνουν:

                           α)

                           Μείωση του εγγενούς κινδύνου ανθρώπινων σφαλμάτων.

                           β)

                           Μέριμνα για την ορθή λειτουργία των συστημάτων οργάνων και του λογισμικού.

                           γ)

                           Παροχή ποικιλίας δεικτών με προορισμό να προειδοποιούν τη διοίκηση για τυχόν συμπτώματα ανεπαρκών επιδόσεων (δείκτες επιδόσεων).

                           δ)

                           Εσωτερική αξιολόγηση ώστε να ανιχνεύονται οι χαμηλές επιδόσεις.

                           ε)

                           Μηχανισμός διορθωτικής δράσης για περιπτώσεις χαμηλών επιδόσεων.

         Τμήμα 4 —   Μετρήσεις και έλεγχος μετρήσεων
   Πρόγραμμα μετρήσεων

               1.

               Εφόσον διενεργούνται μετρήσεις, καταρτίζεται πρόγραμμα για την παροχή επαρκώς ορθής και ακριβούς ποσοτικοποίησης και χαρακτηρισμού του υλικού το οποίο πρέπει να αναφερθεί σε λογιστικές δηλώσεις. Οι μετρητικές δραστηριότητες διενεργούνται ώστε να υπάρχει ιχνηλασιμότητα σε περίπτωση διερεύνησης μιας ανωμαλίας. Οι μετρητικές δραστηριότητες περιλαμβάνουν τη μέτρηση του υλικού, αλλά επίσης τις διεργασίες με τις οποίες το μετρούμενο υλικό επιλέγεται ως αντιπροσωπευτικό του συνόλου του υλικού και τις πάσης φύσεως μετέπειτα επεξεργασίες του δείγματος αυτού υλικού (δειγματοληψία, μεταφορά και ετοιμασία δείγματος) και τις απαιτούμενες διεργασίες επεξεργασίας δεδομένων. Θα πρέπει επίσης να περιλαμβάνει τις μετρητικές δραστηριότητες που απαιτούνται για τον έλεγχο μετρήσεων και την ποιοτική εγγύηση.

         Απαιτήσεις για τα δεδομένα λογιστικής

               2.

               Προκειμένου να διασφαλίζονται ενδεδειγμένες επιδόσεις των μετρήσεων, συνεκτιμώνται τα εξής:

                           α)

                           Επικύρωση των εφαρμοζόμενων μετρητικών μεθόδων.

                           β)

                           Ιχνηλασιμότητα των μετρητικών αποτελεσμάτων.

                           γ)

                           Ακρίβεια και ορθότητα.

                           δ)

                           Ότι κάθε μετρητικό αποτέλεσμα εγκρίνεται από το αρμόδιο πρόσωπο.

                           ε)

                           Ότι τα δείγματα είναι αντιπροσωπευτικά του υλικού.

               3.

               Στις περιπτώσεις που τα λογιστικά δεδομένα βασίζονται σε υπολογισμούς οι οποίοι δεν αντιστοιχούν σε απευθείας μετρήσεις, οι τιμές επικυρώνονται, είναι ιχνηλατήσιμες και εγκρίνονται. Παρόμοιες απαιτήσεις εφαρμόζονται στην καταμέτρηση ειδών.

         Έλεγχος μετρήσεων

               4.

               Έχει προβλεφθεί πρόγραμμα ελέγχου μετρήσεων ώστε να διασφαλίζεται η εγκυρότητα των μετρητικών αποτελεσμάτων και να χρησιμοποιούνται οι αβεβαιότητές των για δηλώσεις λογιστικής.

               5.

               Το πρόγραμμα ελέγχου μετρήσεων περιλαμβάνει:

                           α)

                           Μετρήσεις ώστε να υπάρχει βεβαιότητα ότι τα συστήματα οργάνων έχουν τις επιδόσεις που απαιτούνται.

                           β)

                           Βεβαιότητα ότι οι τιμές μάζας λογιστικής είναι απαλλαγμένες από τυχόν συστηματικά σφάλματα μέτρησης και ότι έχει διενεργηθεί κατάλληλη εκτίμηση της αβεβαιότητας μέτρησης.

                           γ)

                           Καταγεγραμμένα στοιχεία των πάσης φύσεων δεδομένων του προγράμματος ελέγχου μετρήσεων.

                           δ)

                           Περιγραφή του μετρητικού εξοπλισμού και μετρητικών μεθόδων.

                           ε)

                           Έγκριση των μετρητικών διαδικασιών.

         Τμήμα 5 —   Ιχνηλασία πυρηνικού υλικού

               1.

               Με την ιχνηλασία πυρηνικού υλικού τεκμηριώνεται τυχόν μετακίνηση κάθε είδους πυρηνικού υλικού όπως και η θέση στην οποία ευρίσκεται. Συνεπάγεται επίσης γνώσεις των χαρακτηριστικών του υλικού και της απομόνωσής του. Τεκμηριώνεται οποιαδήποτε δράση αφορά πυρηνικό υλικό που επηρεάζει τη θέση, την ταυτοποίηση, τη φύση ή την ποσότητα του πυρηνικού υλικού. Ειδικότερα, η ιχνηλασία πυρηνικού υλικού περιλαμβάνει καταγεγραμμένα στοιχεία που αποτελούν τη βάση ανασχηματισμού παρτίδων, νέων μετρήσεων, διαφορών αποστολέα-παραλήπτη και δηλώσεων αλλαγής κατηγορίας.

         Ταυτότητα

               2.

               Το πυρηνικό υλικό θα πρέπει, εφόσον είναι πρακτικώς δυνατό, να βρίσκεται σε περιέκτες με καταγεγραμμένη μοναδική ταυτότητα. Εάν το πυρηνικό υλικό δεν βρίσκεται σε μεταφερτό περιέκτη, μια καλώς οριοθετημένη θέση διεργασίας μπορεί να θεωρηθεί τόσο ως η ταυτότητα του «περιέκτη», όσο και ως η θέση του περιέκτη/υλικού. Αυτό περιλαμβάνει υλικό σε δοχεία διεργασιών ή άλλο εξοπλισμό. Οι ταυτότητες των περιεκτών είναι μόνιμες και ευανάγνωστες για τον έλεγχο απογραφής. Αν χρειάζεται να γίνει αλλαγή ταυτότητας του είδους, καταγράφεται ο σύνδεσμος μεταξύ παλαιάς και νέας ταυτότητας. Εάν πυρηνικό υλικό βρίσκεται σε κάποια μορφή διπλής απομόνωσης, η φύση και τα χαρακτηριστικά του υλικού σε τυχόν περιέκτη ή θέση είναι ανιχνεύσιμα μέσω ελέγχου ταυτοποίησης.

         Ταυτοποίηση θέσης αποθήκευσης

               3.

               Οι θέσεις στις οποίες μπορούν να τηρούνται πυρηνικά υλικά διαθέτουν ταυτότητες που αποτελούν τη βάση για την καταγραφή της θέσης και των μεταβιβάσεων υλικού. Επισημαίνονται ειδικά σημεία εντός των ζωνών, όποτε ενδείκνυται, ως τμήμα της εξειδίκευσης της ακριβούς θέσης. Τα καταγεγραμμένα στοιχεία του ελέγχου αποθήκευσης εξασφαλίζουν ότι είναι γνωστές οι ταυτότητες του περιεχομένου εκάστης θέσης αποθήκευσης και ότι μπορεί να προκύψει η θέση τυχόν ταυτοποιούμενου είδους. Η φύση και τα χαρακτηριστικά του υλικού σε οποιαδήποτε θέση είναι διαθέσιμα μέσω ελέγχου ταυτοποίησης ή με άλλα μέσα.

         Ιχνηλασία υλικού κατά τη διάρκεια της παραγωγής

               4.

               Όταν πυρηνικό υλικό εισάγεται σε μια διεργασία (ή επανασυσκευάζεται), τα καταγεγραμμένα στοιχεία της παραγωγής επιτρέπουν την ταυτοποίηση των ειδών από τα οποία το υλικό τροφοδοτήθηκε στη διεργασία (ή σε νέους περιέκτες). Σκοπός αυτού είναι να υπάρξει ιχνηλασιμότητα των σχετικών πυρηνικών χαρακτηριστικών του υλικού που υποβάλλεται σε διεργασία.
               Τα καταγεγραμμένα στοιχεία της παραγωγής εξειδικεύουν την ποσότητα του υλικού που τροφοδοτήθηκε στη διεργασία ή επανασυσκευάστηκε και, όπως αναφέρθηκε, διατηρείται η ιχνηλασιμότητα των πληροφοριών σχετικά με τη φύση του πυρηνικού υλικού.
               Όταν συνεπεία της επεξεργασίας ή της επανασυσκευασίας προκύπτουν νέα είδη ή σύνολα ειδών, για τα εν λόγω είδη προσδιορίζονται οι τιμές και ταυτότητες μάζας, η δε ταυτότητά τους συνδέεται με τα σχετικά αποτελέσματα μάζας και το ιστορικό μετρήσεων.

         Έλεγχος απογραφής

               5.

               Ο έλεγχος απογραφής από τον φορέα εκμετάλλευσης πυρηνικής εγκατάστασης:

                           α)

                           Εξασφαλίζει ότι καταγράφονται οι πάσης φύσεως μεταβιβάσεις πυρηνικού υλικού από αποθήκες σε περιοχές διεργασιών και αντιστρόφως (κύρια σημεία μέτρησης, ΚΜΡ).

                           β)

                           Επαληθεύει σε τακτά διαστήματα ότι τα καταγεγραμμένα στοιχεία αποθεμάτων αντιστοιχούν στις καταγραφές ροής σε KMP, καταγεγραμμένα στοιχεία σε θέσεις αποθήκευσης και καταγεγραμμένα στοιχεία επεξεργασίας, διευθετούν δε τακτικά τα τοπικά καταγεγραμμένα στοιχεία με τα κεντρικά καταγεγραμμένα στοιχεία MBA.

                           γ)

                           Λαμβάνει υπόψη τα επιχειρησιακά καταγεγραμμένα στοιχεία των μετρήσεων ελέγχου απογραφής που εξασφαλίζουν τη συνέχεια των γνώσεων σχετικά με το περιεχόμενο πυρηνικό υλικό στα είδη.

                           δ)

                           Ελέγχει σε τακτά διαστήματα τη συμφωνία μεταξύ των πληροφοριών του υλικού που είναι παρόν και της φυσικής πραγματικότητας.

                           ε)

                           Επιλύει διαπιστούμενες ασυμφωνίες και υποβάλλει σχετικές εκθέσεις και διευθέτηση με άλλες τοπικές απαριθμήσεις ή κεντρικές απαριθμήσεις.

                     Σε περίπτωση μεταβίβασης πυρηνικού υλικού που δεν αντιστοιχεί σε μεταβίβαση είδους σε απομόνωση, μετριέται η ποσότητα του μεταβιβαζόμενου υλικού.

         Διαχείριση ασυμφωνιών

               6.

               Η εγκατάσταση θα διαθέτει μέθοδο με την οποία αναγνωρίζονται και διερευνώνται οι ασυμφωνίες NMAC και τεκμηριώνεται ο χειρισμός τους. Με τη μέθοδο:

                           α)

                           Εμφαίνονται, για κάθε τύπο ασυμφωνίας, οι προς ανάληψη διερευνητικές δράσεις και οι εξεταζόμενες προϋποθέσεις, σε κάθε περίπτωση, για την επίλυση της ασυμφωνίας. Οι προς ανάληψη δράσεις περιλαμβάνουν τις ευθύνες του προσωπικού και τα επιπρόσθετα δεδομένα προς αξιοποίηση.

                           β)

                           Διενεργείται η ενδεδειγμένη διόρθωση των καταγεγραμμένων στοιχείων και κανονιστικών δηλώσεων, όταν έχει επιλυθεί η ασυμφωνία.

                           γ)

                           Διενεργείται καταγραφή όταν παραμένει άλυτη η ασυμφωνία και η δράση που ανελήφθη για την επίλυσή της.

         Διαχείριση ανωμαλιών

               7.

               Στην εγκατάσταση προβλέπεται μέθοδος που αντιστοιχεί στις υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων βάσει του άρθρου 6 και του άρθρου 14 (ειδικές εκθέσεις) του κανονισμού (Ευρατόμ) αριθ. 302/2005. Πέραν της διαχείρισης των ασυμφωνιών που περιγράφεται στο σημείο 6 του τμήματος 5 της παρούσας σύστασης, με τη μέθοδο:

                           α)

                           Αναγνωρίζεται, διερευνάται και τεκμηριώνεται ο χειρισμός των ανωμαλιών NMAC που αντιστοιχούν στο άρθρο 15 στοιχείο α) του κανονισμού (Ευρατόμ) αριθ. 302/2005. Οι τέτοιας φύσης διερευνήσεις NMAC αποβλέπουν στην έγκαιρη εύρεση των τεκμηρίων λογιστικής που δείχνουν ότι έχει ληφθεί υπόψη το σύνολο του υλικού.

                           β)

                           Αναγνωρίζεται, διερευνάται και τεκμηριώνεται ο χειρισμός άλλων καταστάσεων που αντιστοιχούν στο άρθρο 15 στοιχείο β) του κανονισμού (Ευρατόμ) αριθ. 302/2005.

                           γ)

                           Ορίζονται οι ευθύνες του προσωπικού και η μορφή της εσωτερικής επικοινωνίας που απαιτείται όταν επιβάλλονται δράσεις βάσει του άρθρου 15 στοιχεία α) ή β) του κανονισμού (Ευρατόμ) αριθ. 302/2005. Η μέθοδος θα πρέπει επίσης να ορίζει τους μηχανισμούς με τους οποίους το προσωπικό θα ενημερώνει την Επιτροπή.

                           δ)

                           Ορίζονται οι ευθύνες και η εξουσία του προσωπικού ώστε να παρέχει «περαιτέρω λεπτομέρειες ή εξηγήσεις» όταν ζητούνται βάσει του άρθρου 14 του κανονισμού (Ευρατόμ) αριθ. 302/2005.

         Τμήμα 6 —   Επεξεργασία και έλεγχος δεδομένων

               1.

               Εφαρμόζεται σύστημα επεξεργασίας δεδομένων το οποίο θα παράγει:

                           α)

                           Ασφαλή και προστατευμένη από έκνομες ενέργειες αποθήκευση των πάσης φύσεων δεδομένων που απαιτούνται για την ορθή λειτουργία του συστήματος NMAC.

                           β)

                           Δηλώσεις απαιτούμενες από τον κανονισμό (Ευρατόμ) αριθ. 302/2005 (εκθέσεις μεταβολής απογραφής, εκθέσεις ισολογισμού υλικών, καταστάσεις φυσικής απογραφής, ειδικές εκθέσεις, εκ των προτέρων γνωστοποιήσεις).

                           γ)

                           Τυπική απόκλιση ισολογισμού υλικών για δοκιμές ισολογισμού υλικών (εάν ενδείκνυται).

                           δ)

                           Διάφορους τύπους εγγράφων συνδεόμενους με δηλώσεις μεταβολής απογραφής (IC), όπως τα έγγραφα αποστολής εμπορευμάτων.

                           ε)

                           Έγγραφα εργασίας για στερεότυπο έλεγχο απογραφής.

                           στ)

                           Έγγραφα εργασίας για PIT.

                           ζ)

                           Κατάλογο των απογραφόμενων ειδών (LII) που προκύπτουν από ΡΙΤ και χρησιμοποιούνται στη διάρκεια PIV ή άλλου τύπου επαλήθευσης.

               2.

               Προβλέπονται διαδικασίες επεξεργασίας δεδομένων για να διορθώνονται τα καταγεγραμμένα στοιχεία και να παράγονται δηλώσεις διορθώσεων, όπως ενδείκνυται για κάθε περίσταση κατά την οποία ανιχνεύθηκε ασυμφωνία. Στη διάρκεια των διεργασιών αυτών διόρθωσης διατηρείται η ιχνηλασιμότητα. Η πληρότητα και η ορθότητα του συστήματος επεξεργασίας δεδομένων κατοχυρώνονται με μέτρα ποιοτικού ελέγχου και ποιοτικής εγγύησης.

               3.

               Οι ικανότητες επεξεργασίας δεδομένων θα πρέπει επίσης να περιλαμβάνουν:

                           α)

                           Παροχή καταλόγων απογραφής που επιτρέπουν τον έλεγχο της απογραφής εκ μέρους του φορέα εκμετάλλευσης.

                           β)

                           Καταλόγους απογραφής που παρέχουν τυχόν πληροφορία αναγκαία για το προσδιορισμό ασυμφωνιών μεταξύ των θέσεων που περιγράφονται στα καταγεγραμμένα στοιχεία και της πραγματικής φυσικής θέσης.

                           γ)

                           Στήριξη τακτικής διευθέτησης τοπικών καταγεγραμμένων στοιχείων και κεντρικών καταγεγραμμένων στοιχείων MBA, όταν η λογιστική του υπό επεξεργασία πυρηνικού υλικού συνεπάγεται χωριστή αποθήκευση των εν λόγω καταγεγραμμένων στοιχείων.

                           δ)

                           Τη δυνατότητα ένταξης διορθώσεων που προκύπτουν από διερεύνηση ασυμφωνιών για τον έλεγχο και διευθέτηση απογραφής.

                           ε)

                           Τεκμηρίωση των αποτελεσμάτων του ελέγχου απογραφής και της διευθέτησης βάσεων δεδομένων, συμπεριλαμβανομένης τεκμηρίωσης των διαπιστωμένων ασυμφωνιών για σκοπούς δεικτών επιδόσεων.

               4.

               Οι διαδικασίες για τις δραστηριότητες εκτέλεσης επεξεργασίας δεδομένων αναμένεται να παρέχουν εποπτικές πληροφορίες στο διαχειριστή του συστήματος NMAC. Αυτό περιλαμβάνει τα μέλη του προσωπικού που ενεργοποιούν κάθε εκτέλεση λογισμικού, την ταυτοποίηση του (των) υπεισερχόμενου(-ων) προγράμματος(-άτων) εφαρμογής καθώς και την ταυτοποίηση της θέσης των χρησιμοποιούμενων εισροών δεδομένων και της θέσης των δημιουργούμενων εκροών δεδομένων. Θα πρέπει επίσης να είναι δυνατή η ταυτοποίηση τυχόν εκτέλεσης λογισμικού εφαρμογής ή πρόσβασης σε καταγεγραμμένα στοιχεία και δεδομένα τα οποία δεν ανταποκρίνονται στην εγκεκριμένη πολιτική επεξεργασίας δεδομένων.

         Ιχνηλασιμότητα

               5.

               Το σύστημα επεξεργασίας δεδομένων είναι σε θέση να παράγει τις πληροφορίες που απαιτούνται από τον κανονισμό (Ευρατόμ) αριθ. 302/2005 και επίσης να διατηρεί την ιχνηλασιμότητα για τις πάσης φύσεως παρεχόμενες πληροφορίες. Καθίσταται δυνατή η ταυτοποίηση τυχόν πληροφοριών ή δεδομένων τα οποία μπορεί να χρειάζονται για την επίλυση ασυμφωνιών και ανωμαλιών που ανακύπτει από τις απαιτήσεις του κανονισμού (Ευρατόμ) αριθ. 302/2005.

         Τμήμα 7 —   Ισολογισμός υλικών
   Παραλαβές και αποστολές

               1.

               Οι φορείς εκμετάλλευσης πυρηνικών εγκαταστάσεων εφαρμόζουν διαδικασίες παραλαβής που περιλαμβάνουν:

                           α)

                           Τον έλεγχο των πληροφοριών του αποστολέα (πληρότητα, εσωτερική συνέπεια).

                           β)

                           Έλεγχο της φύσης, της ταυτότητας και της ακεραιότητας του περιέκτη μεταφοράς και των σφραγίδων και αρχικό έλεγχο της φύσης του πυρηνικού υλικού (κατά περίπτωση).

                           γ)

                           Εισαγωγή του παραληφθέντος υλικού στη λογιστική διαδικασία.

                           δ)

                           Αναγνώριση και χειρισμός διαφορών αποστολέα-παραλήπτη.

                           ε)

                           Διορθωτικές δράσεις σε περίπτωση ασυμφωνιών.

                           στ)

                           Καταγραφή κατά τρόπο εγγυώμενο την ιχνηλασιμότητα.

                           ζ)

                           Μέριμνα τήρησης των υποχρεώσεων που διατυπώνονται στα άρθρα 21 και 22 του κανονισμού (Ευρατόμ) αριθ. 302/2005.

               2.

               Οι φορείς εκμετάλλευσης πυρηνικών εγκαταστάσεων εφαρμόζουν διαδικασίες αποστολής φορτίων στις οποίες ορίζονται:

                           α)

                           Το περιεχόμενο των πληροφοριών που αποστέλλεται στον παραλήπτη.

                           β)

                           Ο τρόπος κατά τον οποίο πρέπει να επικαιροποιείται η λογιστική.

                           γ)

                           Διορθωτικές δράσεις και ενδεδειγμένη απάντηση σε καταστάσεις ασυμφωνίας που αναφέρει ο παραλήπτης.

                           δ)

                           Προετοιμασία και εκτέλεση της διαδικασίας αποστολής φορτίου.

                           ε)

                           Τήρηση αρχείων κατά τρόπο εγγυώμενο την ιχνηλασιμότητα.

                           στ)

                           Δραστηριότητες ώστε να υπάρχει βεβαιότητα ότι τηρούνται οι υποχρεώσεις που διατυπώνονται στα άρθρα 21 και 22 του κανονισμού (Ευρατόμ) αριθ. 302/2005.

         Φυσική απογραφή (PIT)

               3.

               Κάθε ημερολογιακό έτος διενεργείται φυσική απογραφή κάθε MBA και το χρονικό διάστημα μεταξύ δύο διαδοχικών φυσικών απογραφών δεν υπερβαίνει τους 14 μήνες. Στις διαδικασίες PIT περιλαμβάνονται εκείνες για την υποβολή εκθέσεων προς την Επιτροπή και να παρέχουν τον κατάλογο των απογραφόμενων ειδών για επαληθεύσεις φυσικής απογραφής (PIV). Συγκεκριμένα, οι φορείς εκμετάλλευσης πυρηνικών εγκαταστάσεων διαθέτουν διαδικασίες PIT στις οποίες συνεκτιμώνται οι ακόλουθες ανάγκες:

                           α)

                           Ορισμός μεθόδων εργασίας PIT και ευθύνες για κάθε χώρο αποθήκευσης και ζώνη διεργασίας.

                           β)

                           Κατάρτιση αξιόπιστου εξατομικευμένου καταλόγου των πάσης φύσεως υλικών σε κάθε θέση της MBA. Αυτού του τύπου οι διαδικασίες έχουν μελετηθεί ώστε να μη παραβλέπεται κανένα υλικό.

                           γ)

                           Πρέπει να καταγράφεται η εκτέλεση της φυσικής απογραφής.

                           δ)

                           Εάν υπάρχουν δραστηριότητες PIT που συνεπάγονται φυσικούς ελέγχους (έλεγχο ετικετών ή μέτρηση), οι διαδικασίες περιλαμβάνουν κανόνες για τον καθορισμό των αναγκαίων διορθώσεων στις πληροφορίες των συστημάτων επεξεργασίας δεδομένων (όταν διαπιστώνονται ασυμφωνίες), καθώς και κανόνες για τη διαβίβαση των διορθώσεων αυτών στο τμήμα επεξεργασίας δεδομένων.

                           ε)

                           Ο κατάλογος MBA των απογραφόμενων ειδών που υποβάλλονται στους επιθεωρητές της Επιτροπής ως βάση για τις PIV επικυρώνεται ως προς τη γνησιότητά του με την υπογραφή του αρμόδιου προσώπου, πριν διαβιβαστεί.

                           στ)

                           Σε μέθοδο PIT για χώρο αποθήκευσης που στηρίζεται εξ ολοκλήρου σε καταγεγραμμένα στοιχεία μεταβιβάσεων, βελτιώνεται η αξιοπιστία της μεθόδου με την πρόβλεψη:

                                       i)

                                       Διατάξεων QC και QA για την καταγραφή των μεταβιβάσεων.

                                       ii)

                                       Μετρήσεις QC και QA που διασφαλίζουν αξιόπιστα καταγεγραμμένα στοιχεία θέσεων αποθήκευσης.

                                       iii)

                                       Στερεότυπη καταγραφή του γεγονότος ότι υλοποιήθηκαν οι ανωτέρω διατάξεις και μέτρα QA και QC.

                                       iv)

                                       Διασφάλιση της ακεραιότητας υλικών στη διάρκεια της παρουσίας εντός της ζώνης.

                                       v)

                                       Ανεξάρτητη επιβεβαίωση ότι τα καταγεγραμμένα στοιχεία μεταβιβάσεων είναι πλήρη.

               4.

               Ο κατάλογος των απογραφόμενων ειδών για σκοπούς επίσημης επαλήθευσης περιλαμβάνει για κάθε είδος:

                           α)

                           Τη θέση και το σημείο αποθήκευσης εντός της θέσης.

                           β)

                           Τύπο περιέκτη και ταυτότητα περιέκτη (εάν είναι σκόπιμο).

                           γ)

                           Τύπο υλικού.

                           δ)

                           Μάζα πυρηνικού υλικού ανά είδος (μεικτό, απόβαρο και καθαρό βάρος).

                           ε)

                           Εμπλουτισμό ουρανίου.

                           στ)

                           Ισοτοπική σύνθεση πλουτωνίου (αν είναι διαθέσιμη).

                     Ο κατάλογος των απογραφόμενων ειδών περιλαμβάνει εγγραφές για υλικό που είναι δύσκολο να μετρηθεί, είτε λόγω της θέσης του (κατακράτηση δοχείου διεργασιών) ή επειδή το υλικό είναι υπό μορφή ακατάλληλη για μέτρηση. Στις περιπτώσεις αυτές, ο φορέας εκμετάλλευσης δηλώνει κατ’ εκτίμηση κλίμακα μάζας και στην ιχνηλασιμότητα παρέχεται ο σύνδεσμος στα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν για την εκτίμηση. Οι εκτιμήσεις μάζας για υλικό που είναι απροσπέλαστο ή βρίσκεται σε δοχεία διεργασιών περιλαμβάνει τη θέση του υλικού. Οι τιμές μάζας για μετρούμενες απορρίψεις, τυχαίες απώλειες και μεταβιβάσεις στα απόβλητα έχουν ιστορικό με δυνατότητα ιχνηλασίας.

         Δοκιμές ισολογισμού υλικών

               5.

               Σε MBA που συνεπάγεται επεξεργασία ή επαναμέτρηση, ο ισολογισμός υλικών που προκύπτει από PIT, καθώς και οι ισολογισμοί υλικών της ζώνης διεργασιών που αποτελούν τμήμα μεθόδου ελέγχου απογραφής δοκιμάζονται για αποδοχή με τη χρήση τυπικών αποκλίσεων ισολογισμού που λαμβάνουν υπόψη δικαιολογημένη αβεβαιότητα μετρήσεων και, στην περίπτωση ποσοτήτων κατ’ εκτίμηση, την αβεβαιότητα διεργασίας και μετρήσεων. Οι εν λόγω δοκιμές αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του συστήματος QA.
               Στις διαδικασίες για τυχόν δοκιμή ισολογισμού συνεκτιμώνται τα ακόλουθα:

                           α)

                           Το λογισμικό για τον υπολογισμό της τυπικής απόκλισης τυχόν ισολογισμού εντάσσεται στο πλαίσιο της ποιοτικής θεώρησης για το λογισμικό και τη χρήση του.

                           β)

                           Τα δεδομένα λογιστικής και μεθόδου μέτρησης που χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό της τυπικής απόκλισης τυχόν ισολογισμού εντάσσονται στο πλαίσιο της ποιοτικής θεώρησης για τα δεδομένα και τη χρήση τους.

                           γ)

                           Οι αλγόριθμοι που χρησιμοποιούνται για να υπολογίζεται η τυπική απόκλιση περιγράφονται σε τεχνικό έγγραφο.

                           δ)

                           Θα πρέπει η μέθοδος να δίνει τυπικές αποκλίσεις ισολογισμού οι οποίες αντανακλούν ορθώς το σχήμα επεξεργασίας στο διάστημα του ισολογισμού και οι οποίες αντανακλούν επίσης ορθώς το ιστορικό μετρήσεων (ή τη μέθοδο εκτίμησης) των τιμών μάζας που χρησιμοποιούνται για να υπολογίζεται ο ισολογισμός.

                           ε)

                           Όταν οι εκτιμήσεις του υλικού που υποβάλλεται σε επεξεργασία βασίζονται σε ιστορικές πληροφορίες ή σε κατάρτιση κάποιου είδους μοντέλων, η μέθοδος εκτίμησης και η μέθοδος εύρεσης του βαθμού αβεβαιότητας περιγράφονται σε τεχνικό έγγραφο.

                           στ)

                           Οι διαδικασίες εργασιών για δοκιμή ισολογισμού, τον οδηγό χρήστη λογισμικού, την περιγραφή λογισμικού και τα έγγραφα τεχνικής μεθόδου έχουν γραφεί κατά τρόπο ώστε να μπορεί να αναγνωριστεί η πληρότητά τους και η αμοιβαία συνέπειά τους.

      Η παρούσα σύσταση απευθύνεται στα κράτη μέλη.
      Βρυξέλλες, 11 Φεβρουαρίου 2009.

            Για την Επιτροπή

         Andris PIEBALGS

            Μέλος της Επιτροπής

      (1)  ΕΕ L 54 της 28.2.2005, σ. 1.

      (2)  SEC(2007) 293.

      (3)  Οι παραπομπές σε μετρήσεις και δοκιμές ισολογισμού υλικών θα είναι άνευ σημασίας σε μονάδα όπου δεν διενεργούνται μετρήσεις.


Avis juridique important

|

E1995C0608(01)

ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΟΠΤΕΥΟΥΣΑΣ ΑΡΧΗΣ ΤΗΣ ΕΖΕΣ της 17ης Μαρτίου 1995 σχετικά με το συντονισμένο πρόγραμμα επισήμων ελέγχων των τροφίμων για το 1995

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 125 της 08/06/1995 σ. 0026 - 0027

ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΟΠΤΕΥΟΥΣΑΣ ΑΡΧΗΣ ΤΗΣ ΕΖΕΣ της 17ης Μαρτίου 1995 σχετικά με το συντονισμένο πρόγραμμα επισήμων ελέγχων των τροφίμων για το 1995 Η ΕΠΟΠΤΕΥΟΥΣΑ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΖΕΣ,Έχοντας υπόψη:τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, και ιδίως το άρθρο 109 και το πρωτόκολλο 1,τη συμφωνία περί Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου, και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 2 στοιχείο β) και το πρωτόκολλο 1,την πράξη που αναφέρεται στο σημείο 50 του κεφαλαίου ΧΙΙ του παραρτήματος ΙΙ της συμφωνίας ΕΟΧ [οδηγία 89/397/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 1989 για τον επίσημο έλεγχο των τροφίμων (1)], και ιδίως το άρθρο 14 παράγραφος 3, Εκτιμώντας:ότι απαιτείται με στόχο την εύρυθμη λειτουργία του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου, να προβλεφθούν συντονισμένα προγράμματα επιθεώρησης τροφίμων στο εσωτερικό του ΕΟΧ 7ότι έχει γίνει διαβούλευση με τα κράτη ΕΖΕΣ στο πλαίσιο της επιτροπής τροφίμων ΕΖΕΣ, η οποία επικουρεί την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ, στις 17 Νοεμβρίου 1994 7ότι τα προγράμματα αυτά πρέπει, όχι μόνο να οδηγούν σε συμμόρφωση με τη νομοθεσία που ισχύει βάσει της συμφωνίας ΕΟΧ, αλλά επίσης να συμβάλλουν στη διαπίστωση ότι τα τρόφιμα είναι κατάλληλα για κατανάλωση 7ότι η ταυτόχρονη εφαρμογή εθνικών προγραμμάτων και συντονισμένων προγραμμάτων μπορεί να οδηγήσει στην απόκτηση εμπειρίας, η οποία αυτή τη στιγμή ελλείπει ακόμη σε μεγάλο βαθμό,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:1. Συνιστάται τα κράτη ΕΖΕΣ να λαμβάνουν δείγματα των παρακάτω προϊόντων και να αναλύουν τις παρακάτω παραμέτρους κατά το 1995:1. νόθευση του διαλυτού καφέ με υλικό μη προερχόμενο από κόκκους καφέ 72. παρουσία, σε κατεψυγμένες σαλάτες και καρυκευμένα ωμά λαχανικά, των μικροοργανισμών Listeria monocytogenes, Escherichia coli και Aeromonas 73. βοτανικής και γεωγραφικής φύσεως ενδείξεις για το μέλι, είτε παραγόμενο στον ΕΟΧ είτε εισαγόμενο από τρίτες χώρες 74. θερμοκρασία των τροφίμων ταχείας καταψύξεως που διατίθενται στο λιανικό εμπόριο.2. Ένα συντονισμένο πρόγραμμα επιθεωρήσεων συνιστάται στα κράτη ΕΖΕΣ ως συνέπεια του άρθρου 14 παράγραφος 3 της οδηγίας 89/397/ΕΟΚ του Συμβουλίου. Τα θέματα αυτά έχουν συζητηθεί με τα κράτη ΕΖΕΣ και τα επιλεχθέντα αντικείμενα καλύπτουν την προστασία της δημόσιας υγείας και των συμφερόντων των καταναλωτών, καθώς επίσης και τους θεμιτούς όρους των συναλλαγών.3. Όπου απαιτείται, προτείνεται μια μέθοδος ανάλυσης για κάθε αντικείμενο. Σε ό,τι αφορά τη δειγματοληψία, δεν έχουν καθοριστεί ενιαία μέτρα. Ο αριθμός των δειγμάτων που λαμβάνονται πρέπει να είναι αρκετά ευρύς, ώστε να αποκομίζεται μια γενική εικόνα της αγοράς των υπόψη τροφίμων σε κάθε κράτος ΕΖΕΣ.4. Ο αριθμός των δειγμάτων και οι μέθοδοι ανάλυσης που χρησιμοποιούνται πρέπει να αναφέρονται ή να περιγράφονται με συντομία στα υποδείγματα εντύπων αναφοράς.Ι. Νόθευση διαλυτού καφέ Ο διαλυτός καφές ορισμένες φορές νοθεύεται με μη προερχόμενα από κόκκους καφέ υλικά των φυτών του καφέ, όπως φλοιούς, κελύφη, μίσχους και φυτικά ξέσματα ή μαλτοδεξτρίνες. Η παρουσία αυτών αντιβαίνει προς την πράξη που αναφέρεται στο σημείο 14 του κεφαλαίου ΧΙΙ του παραρτήματος ΙΙ της συμφωνίας ΕΟΧ [οδηγία 77/436/ΕΟΚ του Συμβουλίου (2)].ΙΙ. Listeria monocytogenes, Escherichia coli και Aeromonas σε κατεψυγμένες σαλάτες και καρυκευμένα ωμά λαχανικά Οι επιδημιολογικές μελέτες εμφανίζουν περιπτώσεις λιστεριώσεων που συνδέονται με την κατανάλωση ωμών λαχανικών, ενώ διάφορες επιστημονικές δημοσιεύσεις αναφέρονται στην ενδεχόμενη επιμόλυνση των προϊόντων αυτών με Escherichia coli, Listeria monocytogenes και Aeromonas spp.ΙΙΙ. Βοτανικής και γεωγραφικής φύσεως ενδείξεις για το μέλι, είτε παραγόμενο στον ΕΟΧ είτε εισαγόμενο από τρίτες χώρες Πρόσφατα, η αγορά του μελιού στον ΕΟΧ έγινε αντικείμενο έντονου ανταγωνισμού, ενώ οι έλεγχοι έδειξαν ότι αναγράφονται ψευδείς ενδείξεις, τόσο για τη βοτανολογική προέλευση του προϊόντος όσο και για την περιοχή στην οποία αυτό παράγεται.IV. Θερμοκρασία των τροφίμων ταχείας καταψύξεως που διατίθενται στο λιανικό εμπόριο Λόγω της σχέσεως μεταξύ χρόνου ζωής στις προθήκες και θερμοκρασίας αποθήκευσης των ευπαθών τροφίμων, προκύπτει η ανάγκη παρακολούθησης της θερμοκρασίας των τροφίμων ταχείας καταψύξεως, ειδικότερα εκεί όπου οι εργασίες διακίνησης είναι κρίσιμης σημασίας.Βρυξέλλες, 17 Μαρτίου 1995.Για την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣΟ ΠρόεδροςKnut ALMESTAD(1) ΕΕ αριθ. L 186 της 30. 6. 1989, σ. 23.(2) ΕΕ αριθ. L 172 της 12. 7. 1977, σ. 20.