Avis juridique important

|

31990H0143

90/143/Ευρατόμ: Σύσταση της Επιτροπής της 21ης Φεβρουαρίου 1990 για την προστασία του πληθυσμού από την έκθεση στο ραδόνιο μέσα στα κτίρια

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 080 της 27/03/1990 σ. 0026 - 0028

***** ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  της 21ης Φεβρουαρίου 1990  για την προστασία του πληθυσμού από την έκθεση στο ραδόνιο μέσα στα κτίρια  (90/143/Ευρατόμ)  Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, και ιδίως το άρθρο 33 παράγραφος 2,  Μετά από διαβούλευση με την ομάδα εμπειρογνωμόνων που ορίζονται από την επιστημονική και τεχνική επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 31 της συνθήκης,  Εκτιμώντας ότι:  Ι  Πολλά κράτη μέλη αντιλαμβάνονται ολοένα και περισσότερο τους κινδύνους από την έκθεση του πληθυσμού στο ραδόνιο μέσα στα κτίρια. Ορισμένα κράτη έχουν ήδη χαράξει ή σχεδιάζουν πολιτικές ελέγχου των δόσεων.  Είναι καθήκον της Επιτροπής να εναρμονίζει τις διατάξεις των κρατών μελών που αφορούν την εφαρμογή των βασικών κανόνων ασφαλείας για την προστασία της υγείας του πληθυσμού από τους κινδύνους που πηγάζουν από την ιονίζουσα ακτινοβολία.  Η Επιτροπή, συνεπώς, ζήτησε από την ομάδα εμπειρογνωμόνων που συγκροτήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 31 της συνθήκης, να εξετάσει το πρόβλημα και να υποβάλει προτάσεις για την ανάληψη κατάλληλης δράσης.  Η προαναφερθείσα ομάδα υπέβαλε έκθεση στην Επιτροπή και η παρούσα σύσταση βασίζεται στην εν λόγω έκθεση.  Η σύσταση αυτή δεν πρόκειται να θίξει τις έρευνες που διεξάγει η Επιτροπή για την επίλυση του συνόλου των προβλημάτων που προκύπτουν από τη ρύπανση σε εσωτερικούς χώρους.  ΙΙ  Το ραδόνιο είναι ένα ραδιενεργό αέριο που ευρίσκεται σε φυσική κατάσταση, σημαντικότερο ισότοπο του οποίου είναι το ραδόνιο-222 με χρόνο υποδιπλασιασμού 3,82 ημέρες. Αποτελεί στοιχείο της ραδιενεργού σειράς του ουρανίου-238 και η παρουσία του στο περιβάλλον συνδέεται κυρίως με τις ιχνοποσότητες στα πετρώματα και στα εδάφη του μητρικού πυρήνα, του ραδίου-226. Ο κύριος συντελεστής για τη συγκέντρωση ραδονίου μέσα στις κατοικίες είναι το αέριο του εδάφους που μπορεί να εισέλθει στην ατμόσφαιρα των κτιρίων δια μέσου των δαπέδων λόγω ροής που οφείλεται στην πίεση ή στη συγκέντρωση· στις περισσότερες χώρες, εκτός από ειδικές περιπτώσεις, η συμμετοχή των οικοδομικών υλικών είναι συνήθως μικρότερης συγκριτικά σημασίας.  Πρόσφατες έρευνες στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας έδειξαν μέσες συγκεντρώσεις 20 έως 50 BQ/m3 μέσα στα κτίρια, ενώ οι τυπικές εξωτερικές τιμές ήταν μία τάξη μεγέθους μικρότερες. Συγκριτικά με άλλες μορφές φυσικής ακτινοβολίας, το κύριο χαρακτηριστικό των επιπέδων σε εσωτερικούς χώρους είναι οι διακυμάνσεις τους· σε πολλές χώρες μερικές κατοικίες παρουσιάζουν επίπεδα ραδονίου μεγαλύτερα του μέσου όρου κατά μία τάξη μεγέθους.  Η δόση που λαμβάνεται κατά την εισπνοή αερίου ραδονίου είναι μικρή σε σχέση με εκείνη των βραχύβιων θυγατρικών ραδιενεργών των παραγώγων, δηλαδή από τα ισότοπα του πολωνίου, του μολύβδου και του βισμουθίου. Κατά την εισπνοή, οι πυρήνες αυτοί αποτίθενται σε επιφάνειες της ανθρώπινης αναπνευστικής οδού και οι πιο σημαντικές δόσεις προέρχονται από την ακτινοβόληση του βρογχικού επιθηλίου σε σωμάτια α. Το 1987 υπέβαλε την έκθεσή της πάνω στις δόσεις αυτές (1) μια ομάδα εργασίας της διεθνούς επιτροπής ακτινοπροστασίας (ICRP), που συγκροτήθηκε για να μελετήσει τον κίνδυνο πρόκλησης καρκίνου των πνευμόνων από την έκθεση στα θυγατρικά ραδιενεργά παράγωγα του ραδονίου μέσα στα κτίρια. Με βάση τα υπάρχοντα μοντέλα έκθεσης, συνάγεται ένας συντελεστής μετατροπής ίσος με 20 BQ/m3 περίπου για κάθε MSV ανά έτος μεταξύ του χρονικά σταθμισμένου μέσου όρου της ραδιενεργού συγκέντρωσης αερίου ραδονίου και του ετήσιου ισοδυνάμου της ενεργού δόσης για έκθεση του πληθυσμού μέσα στα κτίρια. Συνεπώς, οι τυπικές ετήσιες δόσεις μέσα σε κατοικίες στην Κοινότητα εντοπίζονται στο εύρος από 1,00 έως 2,5 MSV, ενώ ένα μικρό ποσοστό του πληθυσμού ορισμένων χωρών δέχεται περισσότερα από 20 MSV ανά έτος. Συγκριτικά, το τρέχον ετήσιο ανώτατο όριο δόσης για έκθεση του πληθυσμού σε ανθρωπογενή ακτινοβολία, όπως καθορίζεται στους βασικούς κανόνες ασφάλειας της Κοινότητας (2), είναι 5 MSV.  Η έκθεση στο ραδόνιο δεν είναι νέο φαινόμενο· επιδημιολογικές μελέτες σε διάφορες ομάδες ανθρακωρύχων που εκτέθηκαν σε υψηλές συγκεντρώσεις κατά την εργασία, έχουν αποκαλύψει μεγάλο αριθμό θανάτων από καρκίνο του πνεύμονα. Παρ' ότι προς το παρόν δεν υπάρχουν σαφείς αποδείξεις για τις επιπτώσεις που έχει η έκθεση σε ραδόνιο μέσα στα κτίρια στο ευρύτερο κοινό, με βάση τις διαθέσιμες ενδείξεις, φαίνεται φρόνιμο να προβεί η Επιτροπή σε συστάσεις για τον περιορισμό αυτής της έκθεσης όπως έχει πράγματι πράξει η ICRP (3).  Πρέπει να σημειωθεί ότι το ραδάνιο μέσα στα κτίρια μπορεί να ελεγχθεί κατά τη φυσική ή τη μηχανολογική έννοια. Επομένως η θέσπιση κριτηρίων ακτινολογικής ασφάλειας θα επέτρεπε την ανάπτυξη πρακτικών κατευθυντήριων γραμμών για διορθωτικές ενέργειες στα υφιστάμενα κτίρια. Για τα μελλοντικά κτίρια απαιτούνται προληπτικά μέτρα με βάση κατάλληλες προδιαγραφές σχεδιασμού και κατασκευής. Αυτή η προληπτική προσέγγιση δικαιολογεί την υιοθέτηση χαμηλότερου επιπέδου κατά το σχεδιασμό και το επίπεδο αναφοράς των διορθωτικών ενεργειών στα υφιστάμενα κτίρια.  Επιπλέον θα πρέπει να καθιερωθούν απλές μετρολογικές τεχνικές, ώστε να διασφαλιστεί ότι οι τιμές που λαμβάνονται από τις μετρήσεις ραδονίου μέσα στα κτίρια παρέχουν στοιχεία με την κατάλληλη ποιότητα και αξιοπιστία.  Για την προώθηση των ελέγχων της έκθεσης στο ροδάνιο μέσα στα κτίρια στην Κοινότητα, η ομάδα εμπειρογνωμόνων του άρθρου 31 συνέταξε λεπτομερείς οδηγίες που ενσωματώθηκαν στην παρούσα σύσταση και που βρίσκονται σε συμφωνία με την οδηγία της ICRP μπορούν δε να υλοποιηθούν στην πράξη.  Τέλος, πρέπει να επισημανθεί ότι λόγω των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του προβλήματος είναι αναγκαία η σωστή πληροφόρηση του κοινού, τόσο για να βελτιωθούν οι δυνατότητες ελέγχου της έκθεσης στις συγκεντρώσεις ραδονίου, όσο και για να διασφαλισθεί η θετική ανταπόκριση του κοινού,  ΣΥΝΙΣΤΑ ΤΑ ΑΚΟΛΟΥΘΑ:  1. Πρέπει να καθιερωθεί ένα κατάλληλο σύστημα για τον περιορισμό οποιασδήποτε έκθεσης στις συγκεντρώσεις ραδονίου μέσα στα κτίρια. Το σύστημα αυτό θα πρέπει να δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην παροχή καταλλήλων πληροφοριών και την ανταπόκριση στις ανησυχίες του κοινού.  2. Για τα υπάρχοντα κτίρια:  α) πρέπει να χρησιμοποιηθεί ένα επίπεδο αναφοράς για την ανάληψη διορθωτικής δράσης η υπέρβαση του οποίου θα πρέπει να αποτελέσει το έναυσμα για την εξέταση απλών αλλά αποτελεσματικών μέτρων, με στόχο τη μείωση του επιπέδου του ραδονίου·  β) το επίπεδο αναφοράς πρέπει να είναι το ισοδύναμο ενεργού δόσης ίσης με 20 MSV ανά έτος, που για πρακτικούς λόγους μπορεί να θεωρηθεί ως ισοδύναμο με μέση ετήσια συγκέντρωση αερίου ραδονίου 400 BQ/m3·  γ) για τον καθορισμό του επείγοντος χαρακτήρα της διορθωτικής δράσης θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ο βαθμός υπέρβασης αυτού του επιπέδου αναφοράς·  δ) όπου κρίνεται απαραίτητη η ανάληψη διορθωτικής δράσης, θα πρέπει να παρέχονται πληροφορίες στους ενδιαφερόμενους για το βαθμό έκθεσης και για τα διαθέσιμα μέτρα μείωσης του επιπέδου του ραδονίου.  3. Για τις μελλοντικές κατασκευές:  α) πρέπει να χρησιμοποιηθεί ένα επίπεδο μελέτης για να διευκολυνθούν οι αρμόδιες αρχές στη θέσπιση διατάξεων, προτύπων ή οικοδομικών κανονισμών για περιπτώσεις στις οποίες θα μπορούσε αλλιώς να παρατηρηθεί υπέρβαση του επιπέδου μελέτης·  β) το επίπεδο μελέτης πρέπει να είναι το ισοδύναμο ενεργού δόσης 10 MSV ανά έτος, που για πρακτικούς λόγους μπορεί να θεωρηθεί ως ισοδύναμο με μέση ετήσια συγκέντρωση αερίου ραδονίου 200 BQ/m3·  γ) οι συμμετέχοντες στην κατασκευή νέων κτιρίων θα ενημερώνονται, σε ό,τι τους αφορά, σχετικά με τα πιθανά επίπεδα έκθεσης σε ραδόνιο και τα προληπτικά μέτρα που μπορούν να ληφθούν.  4. Κατά τον καθορισμό διορθωτικών ή προληπτικών μέτρων, πρέπει να εφαρμόζονται οι αρχές τις βελτιστοποίησης, σύμφωνα με τους βασικούς κανόνες ασφάλειας της Κοινότητας (4).  5. Λόγω των ημερήσιων και εποχιακών διακυμάνσεων των επιπέδων ραδονίου μέσα στα κτίρια, οι αποφάσεις σχετικά με την ακτινοπροστασία πρέπει να βασίζονται, γενικά, στις ετήσια σταθμισμένες μετρήσεις του αερίου ραδονίου ή των θυγατρικών του πυρήνων, που να έχουν ληφθεί μέσω ολοκληρωμένων τεχνικών σε προσβεβλημένα κτίρια. Οι αρμόδιες αρχές πρέπει να εξασφαλίζουν την κατάλληλη ποιότητα και αξιοπιστία των μετρήσεων.  6. Θα πρέπει να τεθούν κριτήρια για τον καθορισμό περιφερειών, τόπων και δομικών χαρακτηριστικών που ενδέχεται να συνοδεύονται με υψηλά επίπεδα ραδονίου μέσα στα κτίρια. Για τον καθορισμό τέτοιων συνθηκών έκθεσης θα ήταν δυνατό να χρησιμοποιηθούν στοιχεία διερεύνησης των υποκείμενων παραμέτρων (π.χ. ραδιενέργεια στο έδαφος και στα οικοδομικά υλικά, διαπερατότητα του εδάφους κ.λπ.).  Η σύσταση αυτή απευθύνεται στα κράτη μέλη.  Βρυξέλλες, 21 Φεβρουαρίου 1990.  Για την Επιτροπή  Carlo RIPA DI MEANA  Μέλος της Επιτροπής  (1) Lung cancer risks indoor exposures to radon daughters. Annals of the ICRP, Vol. 17, No 1, 1987, Publication 50, Pergamon Press.  (2) Οδηγία 80/836/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 15ης Ιουλίου 1980 περί τροποποιήσεως των οδηγιών για τον καθορισμό των βασικών κανόνων προστασίας της υγείας του πληθυσμού και των εργαζομένων από τους κινδύνους που προκύπτουν από ιονίζουσες ακτινοβολίες. ΕΕ αριθ. L 246 της 17. 9. 1980, σ. 1.  (3) Αρχές για τον περιορισμό της έκθεσης του πληθυσμού σε φυσικές πηγές ακτινοβολίας. Χρονικά της ICRP, τόμος 14, αριθ. 1, 1984, Δημοσίευση 39, Pergamon Press.  (4) Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την εφαρμογή των οδηγιών του Συμβουλίου 80/836/Ευρατόμ της 15. 7. 1980 περί τροποποιήσεως των οδηγιών για τον καθορισμό των βασικών κανόνων προστασίας της υγείας του πληθυσμού και των εργαζομένων από τους κινδύνους που προκύπτουν από τις ιονίζουσες ακτινοβολίες και 84/467/Ευρατόμ της 3. 9. 1984 που τροποποιεί την οδηγία 80/836/Ευρατόμ (ΕΕ αριθ. C 347 της 31. 12. 1985, σ. 9).


title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2011 , σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων 2011 της Ρουμανίας και έκδοσης γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Ρουμανίας, για την περίοδο 2011-2014

text:
               22.7.2011

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 216/6

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
   της 12ης Ιουλίου 2011
   σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων 2011 της Ρουμανίας και έκδοσης γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Ρουμανίας, για την περίοδο 2011-2014
   2011/C 216/03
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 121 παράγραφος 2 και το άρθρο 148 παράγραφος 4,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών (1), και ιδίως το άρθρο 9 παράγραφος 3,
   Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής απασχόλησης,
   Έπειτα από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Στις 6 Μαΐου 2009, το Συμβούλιο εξέδωσε την απόφαση 2009/459/ΕΚ (2) να τεθεί στη διάθεση γης Ρουμανίας μεσοπρόθεσμη χρηματοδοτική συνδρομή για περίοδο τριών ετών σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 143 της Συνθήκης. Το συνοδευτικό μνημόνιο συναντίληψης που υπεγράφη στις 23 Ιουνίου 2009 και οι διαδοχικές του προσθήκες θέτουν τους όρους οικονομικής πολιτικής στη βάση των οποίων εκταμιεύθηκε η χρηματοδοτική συνδρομή. Η απόφαση 2009/459/ΕΚ τροποποιήθηκε στις 16 Μαρτίου 2010 με την απόφαση 2010/183/ΕΕ (3). Μετά την επιτυχή υλοποίηση του προγράμματος από τη Ρουμανία, και δεδομένης της μερικής προσαρμογής του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών λόγω των εναπομενουσών διαρθρωτικών αδυναμιών στις αγορές προϊόντων και εργασίας της Ρουμανίας, οι οποίες καθιστούν τη χώρα ευαίσθητη σε διεθνείς διαταραχές των τιμών, το Συμβούλιο εξέδωσε, στις 12 Μαΐου 2011, την απόφαση 2011/288/ΕΕ (4) να τεθεί στη διάθεση της Ρουμανίας προληπτική μεσοπρόθεσμη χρηματοδοτική συνδρομή για περίοδο τριών ετών βάσει του άρθρου 143 της Συνθήκης. Το συνοδευτικό μνημόνιο συναντίληψης υπεγράφη στις 29 Ιουνίου 2011.

               (2)

               Στις 26 Μαρτίου 2010, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συμφώνησε στην πρόταση της Επιτροπής να δρομολογηθεί μια νέα στρατηγική για την απασχόληση και την ανάπτυξη, με την ονομασία «Ευρώπη 2020», βασισμένη στον ενισχυμένο συντονισμό των οικονομικών πολιτικών, η οποία θα επικεντρωθεί στους κρίσιμους τομείς στους οποίους απαιτείται η ανάληψη δράσης με σκοπό την τόνωση του δυναμικού της Ευρώπης για βιώσιμη ανάπτυξη και ανταγωνιστικότητα.

               (3)

               Στις 13 Ιουλίου 2010, το Συμβούλιο ενέκρινε σύσταση σχετικά με τους γενικούς προσανατολισμούς της οικονομικής πολιτικής των οικονομικών πολιτικών των κρατών μελών και της Ένωσης (2010 έως 2014) και, στις 21 Οκτωβρίου 2010, το Συμβούλιο εξέδωσε απόφαση σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για την απασχόληση των κρατών μελών (5), οι οποίες συνιστούν ομού τις «ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές». Τα κράτη μέλη κλήθηκαν να λαμβάνουν υπόψη τις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές στις οικονομικές τους πολιτικές και στις πολιτικές για την απασχόληση.

               (4)

               Στις 12 Ιανουαρίου 2011, η Επιτροπή εξέδωσε την πρώτη Ετήσια Επισκόπηση της Ανάπτυξης, σηματοδοτώντας την έναρξη ενός νέου κύκλου οικονομικής διακυβέρνησης στην ΕΕ και το πρώτο Ευρωπαϊκό Εξάμηνο εκ των προτέρων και ολοκληρωμένου συντονισμού πολιτικής, που εδράζεται στην στρατηγική «Ευρώπη 2020».

               (5)

               Στις 25 Μαρτίου 2011, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ενέκρινε τις προτεραιότητες για δημοσιονομική εξυγίανση και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις (σε συμφωνία με τα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 15ης Φεβρουαρίου και της 7ης Μαρτίου 2011 και σε συνέχεια της Ετήσιας Επισκόπησης της Ανάπτυξης που διενήργησε η Επιτροπή). Επεσήμανε την ανάγκη να δοθεί προτεραιότητα στην επάνοδο σε υγιείς προϋπολογισμούς και δημοσιονομική διατηρησιμότητα, στη μείωση της ανεργίας μέσω μεταρρυθμίσεων στην αγορά εργασίας και στην καταβολή νέων προσπαθειών για την ενίσχυση της ανάπτυξης. Ζήτησε από τα κράτη μέλη να μετατρέψουν τις προτεραιότητες αυτές σε συγκεκριμένα μέτρα που θα περιληφθούν στα προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης και στα εθνικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων.

               (6)

               Στις 25 Μαρτίου 2011, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κάλεσε επίσης τα κράτη μέλη που συμμετέχουν στο Σύμφωνο για το Ευρώ + να υποβάλουν εγκαίρως τις δεσμεύσεις τους προκειμένου να περιληφθούν στα προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης και στα εθνικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων.

               (7)

               Στις 2 Μαΐου 2011, η Ρουμανία υπέβαλε το επικαιροποιημένο της πρόγραμμα σύγκλισης για το 2011, που καλύπτει την περίοδο 2011-2014, και το εθνικό της πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για το 2011. Τα δύο προγράμματα αυτά αξιολογήθηκαν συγχρόνως.

               (8)

               Μεταξύ των ετών 2002 και 2008 η ρουμανική οικονομία κατέγραψε ισχυρούς ρυθμούς ανάπτυξης, με αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ της τάξης του 6,3 % κατά μέσον όρο, που υπερέβαινε το επίπεδο δυνητικής ανάπτυξης. Η οικονομική ανάπτυξη στηρίχθηκε πρωτίστως στην εγχώρια ζήτηση, καθώς οι έντονες πιστωτικές και μισθολογικές εξελίξεις τόνωσαν την ιδιωτική κατανάλωση και τις επενδύσεις. Η υψηλή αυτή ώθηση, που τροφοδοτήθηκε επίσης από εισροές ξένων κεφαλαίων, οδήγησε σε υπερθέρμανση και μη διατηρήσιμες εξωτερικές και δημοσιονομικές ανισορροπίες. Το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών κορυφώθηκε στο 13,4 % του ΑΕΠ το 2007 και υποχώρησε οριακά σε 11,6 % του ΑΕΠ το 2008. Κατά την τελευταία εκτίμηση της Επιτροπής για την μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα, οι κίνδυνοι για την μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των δημοσίων οικονομικών φαίνονται μεγάλοι. Πάντως η εκτίμηση δεν συνεκτιμά ακόμα τα γενικά μέτρα αναμόρφωσης του συνταξιοδοτικού συστήματος που ελήφθησαν το 2010 και βελτίωσαν σημαντικά την μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του συστήματος αυτού. Ο υψηλός εξωτερικός δανεισμός οφείλεται σε φιλοκυκλική δημοσιονομική πολιτική, με αύξηση των ονομαστικών ελλειμμάτων από 1,2 % του ΑΕΠ το 2005 σε 5,7 % του ΑΕΠ το 2008 ως αποτέλεσμα επανειλημμένων δημοσιονομικών εκτροχιασμών, κυρίως σε σχέση με τις τρέχουσες δαπάνες. Η χρηματοπιστωτική κρίση και η επακόλουθη παγκόσμια οικονομική ύφεση αύξησαν την αποστροφή ανάληψης κινδύνων εκ μέρους των επενδυτών, οδηγώντας σε σημαντικό περιορισμό των κεφαλαιακών ροών προς τη Ρουμανία. Η συμμετοχή στην αγορά εργασίας δεν αυξήθηκε παρά τις ευνοϊκές οικονομικές συνθήκες, ενώ το ποσοστό απασχόλησης μεταβλήθηκε πολύ λίγο κατά τη διάρκεια της έντονης οικονομικής ανάπτυξης. Το ποσοστό απασχόλησης έπεσε στη συνέχεια σε 63,3 % το 2010, ενώ το ποσοστό ανεργίας αυξήθηκε από 5,8 % το 2008 σε 7,3 % το 2010 ως αποτέλεσμα της κάμψης της οικονομικής δραστηριότητας. Η ανεργία παραμένει ιδιαίτερα υψηλή μεταξύ των ευαλώτων πληθυσμιακών ομάδων, πχ των Ρομ. Στις συνθήκες αυτές, και αντιμέτωπες με τις πιεστικές ανάγκες ιδιωτικής χρηματοδότησης, οι ρουμανικές αρχές ζήτησαν διεθνή και ενωσιακή χρηματοδοτική συνδρομή τον Μάιο του 2009.

               (9)

               Μετά την επιτυχή εφαρμογή του προγράμματος προσαρμογής ΕΕ-ΔΝΤ και προκειμένου να παγιωθούν τα θετικά αυτά αποτελέσματα, έγινε διαπραγμάτευση ενός προληπτικού προγράμματος ΕΕ-ΔΝΤ με τις αρχές για την περίοδο 2011-2013. Το νέο πρόγραμμα συνεχίζει τη δημοσιονομική εξυγίανση, τις μεταρρυθμίσεις της δημοσιονομικής διακυβέρνησης και τη διαφύλαξη της δημοσιονομικής σταθερότητας που ξεκίνησε στο πλαίσιο του προγράμματος 2009-2011. Παράλληλα, δίνει μεγάλη έμφαση στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις των αγορών προϊόντων (στους τομείς της ενέργειας και των μεταφορών) και εργασίας οι οποίες είναι αναγκαίες ώστε να απελευθερωθεί το αναπτυξιακό δυναμικό της Ρουμανίας, να ισχυροποιηθεί η δημιουργία θέσεων απασχόλησης και να αυξηθεί η απορρόφηση ενωσιακών κονδυλίων. Η Ρουμανία παραμένει στη σωστή πορεία για την επίτευξη του στόχου του 4,4 % του ΑΕΠ όσον αφορά το ταμειακό έλλειμμα το 2011 (κάτω του 5 % του ΑΕΠ σε όρους ΕΣΛ). Το γεγονός αυτό θα αποτελέσει επίσης κατάλληλη βάση για την επίτευξη του στόχου για έλλειμμα κάτω του 3 % του ΑΕΠ το 2012, μολονότι θα πρέπει ίσως να ληφθούν περαιτέρω μέτρα σύμφωνα με τις εαρινές οικονομικές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2011. Οι αρχές έχουν επίσης λάβει μέτρα για την επίτευξη των στόχων των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων του νέου προγράμματος και εξακολουθούν να διατηρούν τη δημοσιονομική σταθερότητα.

               (10)

               Βάσει της αξιολόγησης του επικαιροποιημένου προγράμματος σύγκλισης σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97, το Συμβούλιο είναι της γνώμης ότι οι μακροοικονομικές παραδοχές στις οποίες στηρίζονται οι προβολές στο πρόγραμμα είναι ευλογοφανείς. Το πρόγραμμα σύγκλισης αποσκοπεί στη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος έως το 2012, προθεσμία την οποία όρισε το Συμβούλιο στη σύστασή του της 16ης Φεβρουαρίου 2010. Οι στόχοι του προγράμματος για το ονομαστικό έλλειμμα είναι 2,6 % του ΑΕΠ το 2013 και 2,1 % του ΑΕΠ το 2014, με την επιδιωκόμενη εξυγίανση να βασίζεται κυρίως στο σκέλος των δαπανών. Σύμφωνα με το διαρθρωτικό ισοζύγιο που υπολόγισαν εκ νέου οι υπηρεσίες της Επιτροπής, ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος (ΜΔΣ) ) δεν θα επιτευχθεί κατά τη διάρκεια της προγραμματικής περιόδου. Η στρατηγική εξυγίανσης φαίνεται να είναι εμπροσθοβαρής, με τις διαρθρωτικές βελτιώσεις να είναι συγκεντρωμένες στα έτη 2011 και 2012. Αντίθετα, δεν υπάρχει βελτίωση στο διαρθρωτικό ισοζύγιο το 2013 και 2014. Η προβλεπόμενη πορεία για το έλλειμμα φαίνεται ορθή το 2011 και 2012, όχι όμως το 2013 και 2014. Οι κυριότεροι κίνδυνοι για τους δημοσιονομικούς στόχους αφορούν την υλοποίηση, τις ληξιπρόθεσμες οφειλές των κρατικών επιχειρήσεων που αντιπροσωπεύουν σοβαρή ενδεχόμενη υποχρέωση για τον προϋπολογισμό, και τις επιφυλάξεις που εξέφρασε η Επιτροπή (Eurostat) όσον αφορά την κοινοποίηση της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος (6) της Ρουμανίας. Εν όψει αυτού, η Ρουμανία δεσμεύθηκε να δώσει προτεραιότητα στην συλλογή στατιστικών στοιχείων για τα δημόσια οικονομικά σε ESA 95, στα πλαίσια του Εθνικού ιδρύματος στατιστικής.

               (11)

               Η Ρουμανία ανέλαβε τις δεσμεύσεις της βάσει του Συμφώνου για το Ευρώ+ στο εθνικό της πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων και στο πρόγραμμα σύγκλισης, που υποβλήθηκαν στις 2 Μαΐου 2011. Οι περισσότερες από τις δεσμεύσεις αυτές έχουν υλοποιηθεί ή υλοποιούνται στο πλαίσιο του προγράμματος μεσοπρόθεσμης χρηματοδοτικής συνδρομής και κρίνονται γενικά κατάλληλες για την αντιμετώπιση των υφιστάμενων προκλήσεων βάσει του Συμφώνου.

               (12)

               Η Επιτροπή αξιολόγησε το πρόγραμμα σύγκλισης και το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων, συμπεριλαμβανομένων των δεσμεύσεων του Συμφώνου για το Ευρώ+. Έλαβε υπόψη όχι μόνον τη συνάφειά τους με τη διατηρήσιμη δημοσιονομική και κοινωνικοοικονομική πολιτική στη Ρουμανία, αλλά επίσης τη συμμόρφωση με τους κανόνες και τις κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ, δεδομένης της ανάγκης να ενισχυθεί η συνολική οικονομική διακυβέρνηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την παροχή συνεισφορών σε επίπεδο ΕΕ σε μελλοντικές εθνικές αποφάσεις.

               (13)

               Βάσει της αξιολόγησης αυτής, και λαμβάνοντας υπόψη τη σύσταση του Συμβουλίου της 16ης Φεβρουαρίου 2010 δυνάμει του άρθρου 126 παράγραφος 7 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το Συμβούλιο εξέτασε την επικαιροποίηση για το 2011 του προγράμματος σύγκλισης της Ρουμανίας και η γνώμη του (7) αποτυπώνεται στην κατωτέρω σύσταση. Λαμβάνοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 25ης Μαρτίου 2011, το Συμβούλιο εξέτασε το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Ρουμανίας.

         ΣΥΝΙΣΤΑ ότι η Ρουμανία:
   Πρέπει να εφαρμόσει τα μέτρα που προβλέπονται στην απόφαση 2009/459/ΕΚ, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2010/183/ΕΕ, μαζί με τα μέτρα που προβλέπονται στην απόφαση 2011/288/ΕΕ και προσδιορίζονται περαιτέρω στο μνημόνιο συναντίληψης της 23ης Ιουνίου 2009 και στις μεταγενέστερες προσθήκες του, και στο μνημόνιο συναντίληψης της 29ης Ιουνίου 2011 και στις μεταγενέστερες προσθήκες του.

      Βρυξέλλες, 12 Ιουλίου 2011.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         J. VINCENT-ROSTOWSKI

      (1)  ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.

      (2)  ΕΕ L 150 της 13.6.2009, σ. 8.

      (3)  ΕΕ L 83 της 30.3.2010, σ. 19.

      (4)  ΕΕ L 132 της 19.5.2011, σ. 15.

      (5)  Διατηρήθηκαν για το 2011 με την απόφαση 2011/308/ΕΕ του Συμβουλίου της 19ης Μαΐου 2011, για τις κατευθυντήριες γραμμές των πολιτικών απασχόλησης των κρατών μελών (ΕΕ L 138 της 26.5.2011, σ. 56).

      (6)  Η Eurostat εξέφρασε επιφυλάξεις ως προς την ποιότητα των στοιχείων που διαβίβασε η Ρουμανία στο πλαίσιο της ΔΥΕ λόγω

               (i)

               της αβεβαιότητας των επιπτώσεων ορισμένων δημόσιων επιχειρήσεων στο δημόσιο έλλειμμα,

               (ii)

               της αναφοράς των κατηγοριών ΕΣΛ95 «λοιποί εισπρακτέοι και πληρωτέοι λογαριασμοί»,

               (iii)

               της φύσης και του αντίκτυπου ορισμένων χρηματοοικονομικών συναλλαγών και

               (iv)

               της ενοποίησης ροών εντός του δημόσιου τομέα.

      (7)  Όπως προβλέπεται στο άρθρο 9 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97.


Avis juridique important

|

31988H0130

88/130/ΕΟΚ: Σύσταση του Συμβουλίου της 7ης Μαρτίου 1988 για την απαλλαγή της Επιτροπής από την ευθύνη για την εκτέλεση των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αναπτύξεως (1979) (πέμπτο ΕΤΑ) για το οικονομικό έτος 1986

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 064 της 10/03/1988 σ. 0031 - 0031

***** ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ  της 7ης Μαρτίου 1988  για την απαλλαγή της Επιτροπής από την ευθύνη για την εκτέλεση των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αναπτύξεως (1979) (πέμπτο ΕΤΑ) για το οικονομικό έτος 1986  (88/130/ΕΟΚ)  ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 206β,  τη δεύτερη σύμβαση ΑΚΕ-ΕΟΚ που υπογράφηκε στη Λομέ στις 31 Οκτωβρίου 1979,  την απόφαση 80/1186/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 16ης Δεκεμβρίου 1980 περί της συνδέσεως των υπερποντίων χωρών και εδαφών με την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (1),  την εσωτερική συμφωνία του 1979 περί της χρηματοδοτήσεως και της διαχειρίσεως των ενισχύσεων της Κοινότητας (2), που υπογράφηκε στις 20 Νοεμβρίου 1979, και ιδίως το άρθρο 29 παράγραφος 3,  το δημοσιονομικό κανονισμό της 17ης Μαρτίου 1981 για το πέμπτο Ευρωπαϊκό Ταμείο Αναπτύξεως (3), και ιδίως τα άρθρα 66 μέχρι 70,  Έχοντας εξετάσει το λογαριασμό διαχειρίσεως και τον ισολογισμό λειτουργίας του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αναπτύξεως (1979) (πέμπτο ΕΤΑ), που εγκρίθηκαν στις 31 Δεκεμβρίου 1986, καθώς και την έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου για το οικονομικό έτος 1986, που συνοδεύεται από τις απαντήσεις της Επιτροπής (4),  Εκτιμώντας:  ότι, δυνάμει του άρθρου 29 παράγραφος 3 της εσωτερικής συμφωνίας, η απαλλαγή της Επιτροπής από την ευθύνη για τη διαχείριση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αναπτύξεως (1979) (πέμπτο ΕΤΑ), παρέχεται στην Επιτροπή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατόπιν συστάσεως του Συμβουλίου·  ότι η εκτέλεση των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αναπτύξεως (1979) (πέμπτο ΕΤΑ), εκ μέρους της Επιτροπής κατά το οικονομικό έτος 1986, ήταν στο σύνολό της ικανοποιητική,  ΣΥΝΙΣΤΑ  στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να απαλλάξει την Επιτροπή από την ευθύνη για την εκτέλεση των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αναπτύξεως (1979) (πέμπτο ΕΤΑ), για το οικονομικό έτος 1986.  Βρυξέλλες, 7 Μαρτίου 1988.  Για το Συμβούλιο  Ο Πρόεδρος  G. STOLTENBERG  (1) ΕΕ αριθ. L 361 της 31. 12. 1980, σ. 1.  (2) ΕΕ αριθ. L 347 της 22. 12. 1980, σ. 210.  (3) ΕΕ αριθ. L 101 της 11. 4. 1981, σ. 12.  (4) ΕΕ αριθ. C 336 της 15. 12. 1987, σσ. 129, 253.


title: Σύσταση (ΕΕ) 2017/761 της Επιτροπής, της 26ης Απριλίου 2017, σχετικά με τον ευρωπαϊκό πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων

text:
               29.4.2017

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 113/56

         ΣΫΣΤΑΣΗ (ΕΕ) 2017/761 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
   της 26ης Απριλίου 2017
   σχετικά με τον ευρωπαϊκό πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων
   Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 292,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Σύμφωνα με το άρθρο 3 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ένωση έχει σκοπό μεταξύ άλλων να προάγει την ευημερία των λαών της και να εργάζεται για την αειφόρο ανάπτυξη της Ευρώπης με γνώμονα την άκρως ανταγωνιστική κοινωνική οικονομία της αγοράς, με στόχο την πλήρη απασχόληση και την κοινωνική πρόοδο. Η Ένωση καταπολεμά τον κοινωνικό αποκλεισμό και τις διακρίσεις και προωθεί την κοινωνική δικαιοσύνη και προστασία, την ισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών, την αλληλεγγύη μεταξύ των γενεών και την προστασία των δικαιωμάτων του παιδιού.

               (2)

               Σύμφωνα με το άρθρο 9 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Ένωση, κατά τον καθορισμό και την εφαρμογή των πολιτικών και των δράσεων της, συνεκτιμά τις απαιτήσεις που συνδέονται με την προαγωγή υψηλού επιπέδου απασχόλησης, με τη διασφάλιση της κατάλληλης κοινωνικής προστασίας, με την καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού καθώς και με υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης, κατάρτισης και προστασίας της ανθρώπινης υγείας.

               (3)

               Το άρθρο 151 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης προβλέπει ότι η Ένωση και τα κράτη μέλη, έχοντας υπόψη τα θεμελιώδη κοινωνικά δικαιώματα όπως αυτά που ορίζονται στον Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Χάρτη που υπογράφηκε στο Τορίνο στις 18 Οκτωβρίου 1961, και στον Κοινοτικό Χάρτη των Θεμελιωδών Κοινωνικών Δικαιωμάτων των Εργαζομένων του 1989, έχουν ως στόχο την προώθηση της απασχόλησης, τη βελτίωση των διαβίωσης και εργασίας, ώστε να καταστήσουν δυνατή την εναρμόνισή τους με παράλληλη διατήρηση της προόδου, την κατάλληλη κοινωνική προστασία, τον κοινωνικό διάλογο και την ανάπτυξη των ανθρώπινων πόρων που θα επιτρέψουν ένα υψηλό και διαρκές επίπεδο απασχόλησης και την καταπολέμηση του αποκλεισμού.

               (4)

               Το άρθρο 152 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης προβλέπει ότι η Ένωση αναγνωρίζει και προάγει τον ρόλο των κοινωνικών εταίρων στο επίπεδό της, λαμβάνοντας υπόψη την ποικιλομορφία των εθνικών συστημάτων. Διευκολύνει τον μεταξύ τους διάλογο, σεβόμενη την αυτονομία τους.

               (5)

               Ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο οποίος διακηρύχθηκε για πρώτη φορά στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Νίκαιας στις 7 Δεκεμβρίου 2000, διαφυλάσσει και προάγει μια σειρά από θεμελιώδεις αρχές που είναι αναπόσπαστο στοιχείο του ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου. Οι διατάξεις του εν λόγω Χάρτη απευθύνονται στα θεσμικά και λοιπά όργανα και τους οργανισμούς της Ένωσης, τηρουμένης της αρχής της επικουρικότητας, καθώς και στα κράτη μέλη, μόνον όταν εφαρμόζουν το δίκαιο της Ένωσης.

               (6)

               Η Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης περιέχει διατάξεις οι οποίες ορίζουν τις αρμοδιότητες της Ένωσης όσον αφορά, μεταξύ άλλων, την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων (άρθρα 45-48), το δικαίωμα εγκατάστασης (άρθρα 49-55), την κοινωνική πολιτική (άρθρα 151-161), την προώθηση του διαλόγου μεταξύ των κοινωνικών εταίρων (άρθρο 154), συμπεριλαμβανομένης της σύναψης και της εφαρμογής συμφωνιών στο επίπεδο της Ένωσης (άρθρο 155), την ισότητα της αμοιβής μεταξύ ανδρών και γυναικών για όμοια εργασία (άρθρο 157), τη συμβολή στην ανάπτυξη παιδείας και επαγγελματικής εκπαίδευσης υψηλού επιπέδου (άρθρα 165 και 166), τη δράση της Ένωσης που συμπληρώνει τις εθνικές πολιτικές και προάγει τη συνεργασία στον τομέα της υγείας (άρθρο 168), την οικονομική, κοινωνική και εδαφική συνοχή (άρθρα 174-178), τη διαμόρφωση, και την εποπτεία της εφαρμογής, των γενικών προσανατολισμών των οικονομικών πολιτικών (άρθρο 121), τη διαμόρφωση, και την εξέταση της εφαρμογής, των κατευθυντήριων γραμμών για την απασχόληση (άρθρο 148) και, γενικότερα, την προσέγγιση των νομοθεσιών (άρθρα 114-117).

               (7)

               Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο απεύθυνε έκκληση για έναν ισχυρό ευρωπαϊκό πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων ο οποίος θα ενισχύει τα κοινωνικά δικαιώματα, με θετικό αντίκτυπο στις ζωές των ανθρώπων, βραχυπρόθεσμα και μεσοπρόθεσμα, και θα παρέχει στήριξη στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα του 21ου αιώνα (1). Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τόνισε ότι η οικονομική και κοινωνική ανασφάλεια πρέπει να αντιμετωπιστούν κατά προτεραιότητα και απεύθυνε έκκληση για τη δημιουργία ελπιδοφόρου μέλλοντος για όλους, την παροχή εγγυήσεων για τον τρόπο ζωής μας και την προσφορά καλύτερων ευκαιριών για τους νέους (2). Οι ηγέτες των 27 κρατών μελών και του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δεσμεύτηκαν στο Θεματολόγιο της Ρώμης να εργαστούν για την υλοποίηση μιας κοινωνικής Ευρώπης. Η δέσμευση αυτή βασίζεται στις αρχές της βιώσιμης μεγέθυνσης και της προώθησης της οικονομικής και κοινωνικής προόδου, καθώς και της συνοχής και της σύγκλισης, με παράλληλη προστασία της ακεραιότητας της εσωτερικής αγοράς (3). Οι κοινωνικοί εταίροι έχουν δεσμευτεί να συνεχίσουν να συμβάλλουν σε μια Ευρώπη που παράγει οφέλη για τους εργαζομένους και τις επιχειρήσεις της (4).

               (8)

               Η ολοκλήρωση της ευρωπαϊκής ενιαίας αγοράς κατά τις τελευταίες δεκαετίες συνοδεύτηκε από την ανάπτυξη ενός ισχυρού κοινωνικού κεκτημένου, χάρη στο οποίο έχει επιτευχθεί πρόοδος ως προς την ελεύθερη κυκλοφορία, τις συνθήκες διαβίωσης και εργασίας, την ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών, την υγεία και την ασφάλεια στην εργασία, την κοινωνική προστασία, και την εκπαίδευση και κατάρτιση. Η καθιέρωση του ευρώ προσέφερε στην Ένωση ένα σταθερό κοινό νόμισμα για 340 εκατομμύρια πολίτες σε δεκαεννέα κράτη μέλη, το οποίο διευκολύνει την καθημερινή τους ζωή και τους προστατεύει από τη χρηματοπιστωτική αστάθεια. Η Ένωση έχει εξάλλου διευρυνθεί σημαντικά, αυξάνοντας έτσι τις οικονομικές ευκαιρίες και προάγοντας την κοινωνική πρόοδο σε όλη την ευρωπαϊκή ήπειρο.

               (9)

               Οι αγορές εργασίας και οι κοινωνίες εξελίσσονται ταχύτατα, με νέες ευκαιρίες και νέες προκλήσεις να προκύπτουν από την παγκοσμιοποίηση, την ψηφιακή επανάσταση, τους μεταβαλλόμενους τρόπους εργασίας και τις κοινωνικές και δημογραφικές εξελίξεις. Προκλήσεις όπως οι έντονες ανισότητες, η μακροχρόνια ανεργία και η ανεργία των νέων ή η αλληλεγγύη μεταξύ των γενεών απαντώνται συχνά σε όλα τα κράτη μέλη, αν και σε διαφορετικό βαθμό.

               (10)

               Η Ευρώπη επέδειξε αποφασιστικότητα ως προς την αντιμετώπιση της χρηματοπιστωτικής κρίσης και, χάρη στη δυναμική της δράση, η οικονομία της Ένωσης είναι πλέον πιο σταθερή, με τα επίπεδα απασχόλησης να είναι υψηλότερα από ποτέ και την ανεργία να μειώνεται σταθερά. Η κρίση, ωστόσο, είχε ευρύτατες κοινωνικές επιπτώσεις —από την ανεργία των νέων και τη μακροχρόνια ανεργία έως τον κίνδυνο της φτώχειας— η αντιμετώπιση των οποίων εξακολουθεί να αποτελεί επείγουσα προτεραιότητα.

               (11)

               Κατά μεγάλο μέρος, οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ευρώπη ως προς την απασχόληση και τα κοινωνικά ζητήματα είναι αποτέλεσμα της σχετικά χαμηλής ανάπτυξης, η οποία οφείλεται κατά βάση στο αναξιοποίητο δυναμικό σε ό,τι αφορά την απασχόληση και την παραγωγικότητα. Η οικονομική και η κοινωνική πρόοδος είναι αλληλένδετες, και η θέσπιση ενός ευρωπαϊκού πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων θα πρέπει να εντάσσεται στο πλαίσιο των ευρύτερων προσπαθειών για την οικοδόμηση ενός πιο βιώσιμου μοντέλου ανάπτυξης χωρίς αποκλεισμούς, μέσα από την ενίσχυση της ευρωπαϊκής ανταγωνιστικότητας και τη διαμόρφωση καλύτερων συνθηκών για επενδύσεις, δημιουργία θέσεων εργασίας και προώθηση της κοινωνικής συνοχής.

               (12)

               Στόχος του ευρωπαϊκού πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων είναι να χρησιμεύσει ως οδηγός για την επίτευξη ουσιαστικών αποτελεσμάτων ως προς την απασχόληση και τα κοινωνικά ζητήματα κατά την αντιμετώπιση των σημερινών και μελλοντικών προκλήσεων, αποτελεσμάτων που στοχεύουν άμεσα στην εκπλήρωση των βασικών αναγκών των πολιτών και στη διασφάλιση καλύτερης θέσπισης και εφαρμογής των κοινωνικών δικαιωμάτων.

               (13)

               Η μεγαλύτερη προσήλωση στην απασχόληση και στις κοινωνικές επιδόσεις είναι ιδιαίτερα σημαντική για την εμβάθυνση της οικονομικής και νομισματικής ένωσης και την αύξηση της ανθεκτικότητάς της. Γι' αυτόν τον λόγο, ο ευρωπαϊκός πυλώνας κοινωνικών δικαιωμάτων σχεδιάστηκε καταρχήν για τη ζώνη του ευρώ, αλλά μπορεί να εφαρμοστεί σε όλα τα κράτη μέλη που επιθυμούν να αποτελέσουν μέρος του.

               (14)

               Ο ευρωπαϊκός πυλώνας κοινωνικών δικαιωμάτων διατυπώνει αρχές και δικαιώματα που αποτελούν αναγκαία προϋπόθεση για τη δίκαιη και αποδοτική λειτουργία των αγορών εργασίας και των συστημάτων κοινωνικής πρόνοιας στην Ευρώπη του 21ου αιώνα. Επιβεβαιώνει εκ νέου κάποια από τα δικαιώματα που περιέχονται ήδη στο κεκτημένο της Ένωσης, και προσθέτει νέες αρχές οι οποίες απαντούν στις προκλήσεις που προκύπτουν από τις κοινωνικές, τεχνολογικές και οικονομικές εξελίξεις.

               (15)

               Οι αρχές που κατοχυρώνονται στον ευρωπαϊκό πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων αφορούν τους πολίτες της Ένωσης και τους υπηκόους τρίτων χωρών οι οποίοι διαμένουν νόμιμα στην ΕΕ. Όταν μια αρχή αναφέρεται σε εργαζομένους, αφορά όλους τους απασχολουμένους, ανεξάρτητα από το καθεστώς, τον τρόπο και τη διάρκεια της απασχόλησής τους.

               (16)

               Ο ευρωπαϊκός πυλώνας κοινωνικών δικαιωμάτων δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη ή τους κοινωνικούς τους εταίρους να θεσπίσουν πιο φιλόδοξα κοινωνικά πρότυπα. Ειδικότερα, κανένα σημείο του ευρωπαϊκού πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων δεν πρέπει να ερμηνεύεται ως διάταξη που περιορίζει ή θίγει τα δικαιώματα και τις αρχές που αναγνωρίζονται στα αντίστοιχα πεδία εφαρμογής από το δίκαιο της Ένωσης, το διεθνές δίκαιο καθώς και από τις διεθνείς συμβάσεις στις οποίες είναι μέρη η Ένωση ή όλα τα κράτη μέλη, και ιδίως από τον Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Χάρτη που υπογράφηκε στο Τορίνο στις 18 Οκτωβρίου 1961 και τις σχετικές συμβάσεις και συστάσεις της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας.

               (17)

               Η υλοποίηση του ευρωπαϊκού πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων αποτελεί κοινή δέσμευση και ευθύνη για την Ένωση, τα κράτη μέλη και τους κοινωνικούς εταίρους. Οι αρχές και τα δικαιώματα που ορίζονται στον ευρωπαϊκό πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων θα πρέπει να εφαρμόζονται τόσο στο επίπεδο της Ένωσης όσο και σ' αυτό των κρατών μελών, στο πλαίσιο των αντίστοιχων αρμοδιοτήτων τους και σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας.

               (18)

               Στο επίπεδο της Ένωσης, ο ευρωπαϊκός πυλώνας κοινωνικών δικαιωμάτων δεν συνεπάγεται επέκταση των εξουσιών της Ένωσης όπως αυτές καθορίζονται στις Συνθήκες. Η εφαρμογή του θα πρέπει να εμπίπτει στα όρια αυτών των εξουσιών.

               (19)

               Στο επίπεδο των κρατών μελών, ο πυλώνας σέβεται τους διαφορετικούς πολιτισμούς και παραδόσεις των λαών της Ευρώπης, καθώς και τις εθνικές ταυτότητες των κρατών μελών και την οργάνωση των δημόσιων αρχών τους σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο. Ειδικότερα, η θέσπιση του πυλώνα δεν θίγει το δικαίωμα των κρατών μελών να καθορίζουν τις θεμελιώδεις αρχές των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισής τους και δεν θα πρέπει να επηρεάζει τη δημοσιονομική ισορροπία αυτών των συστημάτων.

               (20)

               Ο κοινωνικός διάλογος παίζει κεντρικό ρόλο στην ενίσχυση των κοινωνικών δικαιωμάτων και στην προαγωγή της βιώσιμης ανάπτυξης χωρίς αποκλεισμούς. Καθοριστικός επίσης για την επίτευξη και την εφαρμογή του ευρωπαϊκού πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων θα είναι ο ρόλος των κοινωνικών εταίρων σε όλα τα επίπεδα, σύμφωνα με την αυτονομία τους και το δικαίωμα συλλογικής δράσης,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:

      ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΣ ΠΥΛΩΝΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ

   ΚΕΦΑΛΑΙΟ I

      Ισότητα ευκαιριών και πρόσβαση στην αγορά εργασίας

   1.   Εκπαίδευση, κατάρτιση και διά βίου μάθηση

   Κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα σε ποιοτική και χωρίς αποκλεισμούς εκπαίδευση, κατάρτιση και διά βίου μάθηση προκειμένου να διατηρήσει και να αποκτήσει δεξιότητες που θα του επιτρέψουν να συμμετέχει πλήρως στην κοινωνία και να διαχειρίζεται με επιτυχία τις αλλαγές στην αγορά εργασίας.
   2.   Ισότητα των φύλων

               α)

               Η ίση μεταχείριση και οι ίσες ευκαιρίες για γυναίκες και άνδρες πρέπει να διασφαλίζονται και να προωθούνται σε όλους τους τομείς, μεταξύ άλλων όσον αφορά τη συμμετοχή στην αγορά εργασίας, τους όρους και τις συνθήκες απασχόλησης και την εξέλιξη της σταδιοδρομίας.

               β)

               Γυναίκες και άνδρες έχουν δικαίωμα σε ίση αμοιβή για εργασία ίσης αξίας.

         3.   Ισότητα ευκαιριών

   Ανεξαρτήτως φύλου, φυλετικής ή εθνοτικής καταγωγής, θρησκείας ή πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή σεξουαλικού προσανατολισμού, κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα σε ίση μεταχείριση και ίσες ευκαιρίες όσον αφορά την απασχόληση, την κοινωνική προστασία, την εκπαίδευση, και την πρόσβαση σε αγαθά και υπηρεσίες που διατίθενται στο κοινό. Προάγεται η ισότητα ευκαιριών για τις υποεκπροσωπούμενες ομάδες.
   4.   Ενεργός υποστήριξη για την εξεύρεση απασχόλησης

               α)

               Κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα σε έγκαιρη και εξατομικευμένη συνδρομή με στόχο τη βελτίωση των προοπτικών του για απασχόληση ή αυτοαπασχόληση. Αυτό περιλαμβάνει το δικαίωμα στήριξης για την αναζήτηση εργασίας, την κατάρτιση και την επανειδίκευση. Κάθε άνθρωπος δικαιούται να μεταφέρει τα δικαιώματά του όσον αφορά την κοινωνική προστασία και την κατάρτιση σε περίπτωση επαγγελματικής μετάβασης.

               β)

               Οι νέοι έχουν δικαίωμα σε συνεχή εκπαίδευση, μαθητεία, άσκηση ή προσφορά εργασίας καλής ποιότητας εντός 4 μηνών από τη στιγμή που καθίστανται άνεργοι ή εξέρχονται από την εκπαίδευση.

               γ)

               Οι άνεργοι έχουν δικαίωμα σε εξατομικευμένη, αδιάλειπτη και συνεπή στήριξη. Οι μακροχρόνια άνεργοι έχουν δικαίωμα σε αναλυτική ατομική αξιολόγηση το αργότερο στους 18 μήνες ανεργίας.

         ΚΕΦΑΛΑΙΟ II

      Δίκαιοι όροι εργασίας

   5.   Ασφαλής και ευπροσάρμοστη απασχόληση

               α)

               Ανεξάρτητα από το είδος και τη διάρκεια της σχέσης απασχόλησης, οι εργαζόμενοι έχουν δικαίωμα σε δίκαιη και ίση μεταχείριση όσον αφορά τους όρους εργασίας, την πρόσβαση στην κοινωνική προστασία και την κατάρτιση. Προάγεται η μετάβαση σε μορφές απασχόλησης αορίστου χρόνου.

               β)

               Διασφαλίζεται η αναγκαία ευελιξία για τους εργοδότες ώστε να μπορούν να προσαρμόζονται γρήγορα στις μεταβολές των οικονομικών συγκυριών, σε συμμόρφωση με τη νομοθεσία και τις συλλογικές συμβάσεις.

               γ)

               Προάγονται καινοτόμες μορφές οργάνωσης της εργασίας οι οποίες διασφαλίζουν ποιοτικές συνθήκες εργασίας. Ενθαρρύνονται η επιχειρηματικότητα και η αυτοαπασχόληση. Διευκολύνεται η επαγγελματική κινητικότητα.

               δ)

               Αποτρέπονται οι σχέσεις απασχόλησης που οδηγούν σε επισφαλείς συνθήκες εργασίας, μεταξύ άλλων μέσα από την απαγόρευση της κατάχρησης των άτυπων συμβάσεων. Κάθε δοκιμαστική περίοδος θα πρέπει να έχει εύλογη διάρκεια.

         6.   Μισθοί

               α)

               Οι εργαζόμενοι έχουν δικαίωμα σε δίκαιους μισθούς που επιτρέπουν αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης.

               β)

               Διασφαλίζονται επαρκείς ελάχιστοι μισθοί, κατά τρόπο που επιτρέπει την εκπλήρωση των αναγκών του εργαζομένου και της οικογένειάς του με βάση τις εθνικές οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες, ενώ παράλληλα διασφαλίζει την πρόσβαση στην απασχόληση και την παροχή κινήτρων για την αναζήτηση εργασίας. Αποτρέπεται η φτώχεια των εργαζομένων.

               γ)

               Ο καθορισμός όλων των μισθών γίνεται με διαφανή και προβλέψιμο τρόπο, σύμφωνα με τις εθνικές πρακτικές και με σεβασμό της αυτονομίας των κοινωνικών εταίρων.

         7.   Ενημέρωση για τους όρους απασχόλησης και προστασία σε περίπτωση απολύσεων

               α)

               Οι εργαζόμενοι έχουν δικαίωμα να ενημερώνονται γραπτώς στην αρχή της απασχόλησής τους για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους που απορρέουν από τη σχέση απασχόλησης, συμπεριλαμβανομένης της δοκιμαστικής περιόδου.

               β)

               Πριν από τυχόν απόλυση, οι εργαζόμενοι έχουν δικαίωμα να πληροφορούνται τους λόγους αυτής και να τους παρέχεται έγκαιρη προειδοποίηση. Έχουν δικαίωμα πρόσβασης σε αποτελεσματικό και αμερόληπτο μηχανισμό επίλυσης διαφορών και, σε περίπτωση αδικαιολόγητης απόλυσης, δικαίωμα επανόρθωσης, όπου περιλαμβάνεται η καταβολή εύλογης αποζημίωσης.

         8.   Κοινωνικός διάλογος και συμμετοχή των εργαζομένων

               α)

               Ζητείται η γνώμη των κοινωνικών εταίρων όσον αφορά τη χάραξη και την εφαρμογή πολιτικών στους τομείς της οικονομίας, της απασχόλησης και των κοινωνικών ζητημάτων, σύμφωνα με τις εθνικές πρακτικές. Οι κοινωνικοί εταίροι ενθαρρύνονται να διαπραγματεύονται και να συνάπτουν συλλογικές συμβάσεις επί των ζητημάτων που τους αφορούν, με σεβασμό της αυτονομίας τους και του δικαιώματος συλλογικής δράσης. Εφόσον κρίνεται σκόπιμο, οι συμβάσεις που συνάπτονται μεταξύ των κοινωνικών εταίρων εφαρμόζονται στο επίπεδο της Ένωσης και των κρατών μελών της.

               β)

               Οι εργαζόμενοι ή οι εκπρόσωποί τους έχουν δικαίωμα έγκαιρης ενημέρωσης και διαβούλευσης για ζητήματα που τους αφορούν, και ιδίως σε περιπτώσεις μεταβίβασης, αναδιάρθρωσης και συγχώνευσης επιχειρήσεων, καθώς και σε περίπτωση ομαδικών απολύσεων.

               γ)

               Ενθαρρύνεται η παροχή στήριξης με στόχο την ενίσχυση των δυνατοτήτων των κοινωνικών εταίρων ως προς την προαγωγή του κοινωνικού διαλόγου.

         9.   Ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής

   Οι γονείς και τα άτομα που έχουν ευθύνες παροχής φροντίδας έχουν δικαίωμα σε κατάλληλο διάστημα άδειας, ευέλικτες ρυθμίσεις εργασίας και πρόσβαση σε υπηρεσίες φροντίδας. Γυναίκες και άνδρες έχουν εξίσου πρόσβαση σε ειδικές άδειες προκειμένου να εκπληρώσουν τις ευθύνες φροντίδας τους και ενθαρρύνονται να προβαίνουν σε ισορροπημένη χρήση τους.
   10.   Υγιές, ασφαλές και κατάλληλα προσαρμοσμένο περιβάλλον εργασίας και προστασία δεδομένων

               α)

               Οι εργαζόμενοι έχουν δικαίωμα σε υψηλού επιπέδου προστασία της υγείας και της ασφάλειάς τους στην εργασία.

               β)

               Οι εργαζόμενοι έχουν δικαίωμα σε περιβάλλον εργασίας προσαρμοσμένο στις επαγγελματικές ανάγκες τους, το οποίο τους επιτρέπει να παρατείνουν τη συμμετοχή τους στην αγορά εργασίας.

               γ)

               Οι εργαζόμενοι έχουν δικαίωμα σε προστασία των προσωπικών τους δεδομένων στο πλαίσιο της απασχόλησης.

         ΚΕΦΑΛΑΙΟ III

      Κοινωνική προστασία και ένταξη

   11.   Φροντίδα και υποστήριξη των παιδιών

               α)

               Τα παιδιά έχουν δικαίωμα σε οικονομικά προσιτή και καλής ποιότητας προσχολική εκπαίδευση και φροντίδα.

               β)

               Τα παιδιά έχουν δικαίωμα σε προστασία από τη φτώχεια. Τα παιδιά από μειονεκτούντα περιβάλλοντα έχουν δικαίωμα σε ειδικά μέτρα για την ενίσχυση της ισότητας των ευκαιριών.

         12.   Κοινωνική προστασία

   Ανεξάρτητα από το είδος και τη διάρκεια της σχέσης απασχόλησης, οι εργαζόμενοι και, υπό συγκρίσιμες συνθήκες, οι αυτοαπασχολούμενοι έχουν δικαίωμα σε επαρκή κοινωνική προστασία.
   13.   Επιδόματα ανεργίας

   Οι άνεργοι έχουν δικαίωμα σε επαρκή στήριξη της συμμετοχής τους στην αγορά εργασίας από τις δημόσιες υπηρεσίες απασχόλησης με στόχο την (επαν)ένταξή τους στην αγορά εργασίας, καθώς και σε επαρκή επιδόματα ανεργίας με εύλογη διάρκεια, σύμφωνα με τις συνεισφορές τους και τους εθνικούς κανόνες επιλεξιμότητας. Τα εν λόγω επιδόματα δεν συνιστούν αντικίνητρο για τη γρήγορη επιστροφή στην απασχόληση.
   14.   Ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα

   Κάθε άνθρωπος που δεν διαθέτει επαρκείς πόρους έχει δικαίωμα σε επαρκείς παροχές ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος οι οποίες διασφαλίζουν αξιοπρεπή διαβίωση σε όλα τα στάδια της ζωής, και αποτελεσματική πρόσβαση στα αναγκαία αγαθά και υπηρεσίες. Για όσους μπορούν να εργαστούν, οι παροχές ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος θα πρέπει να συνδυάζονται με κίνητρα για (επαν)ένταξη στην αγορά εργασίας.
   15.   Εισόδημα για ηλικιωμένους και συντάξεις

               α)

               Οι εργαζόμενοι και οι αυτοαπασχολούμενοι που έχουν συνταξιοδοτηθεί έχουν δικαίωμα σε σύνταξη ανάλογη προς τις συνεισφορές τους, η οποία διασφαλίζει επαρκές εισόδημα. Γυναίκες και άνδρες έχουν ίσες ευκαιρίες για να θεμελιώσουν συνταξιοδοτικά δικαιώματα.

               β)

               Κάθε ηλικιωμένος έχει δικαίωμα σε πόρους που διασφαλίζουν αξιοπρεπή διαβίωση.

         16.   Υγειονομική περίθαλψη

   Κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα έγκαιρης πρόσβασης σε οικονομικά προσιτή, καλής ποιότητας προληπτική και θεραπευτική υγειονομική περίθαλψη.
   17.   Ένταξη ατόμων με αναπηρία

   Τα άτομα με αναπηρία έχουν δικαίωμα σε εισοδηματική στήριξη που διασφαλίζει αξιοπρεπή διαβίωση, υπηρεσίες που τους επιτρέπουν να συμμετέχουν στην αγορά εργασίας και στην κοινωνία, και εργασιακό περιβάλλον προσαρμοσμένο στις ανάγκες τους.
   18.   Μακροχρόνια φροντίδα

   Κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα σε οικονομικά προσιτές, καλής ποιότητας υπηρεσίες μακροχρόνιας φροντίδας, και ιδίως υπηρεσίες κατ' οίκον περίθαλψης και υπηρεσίες σε επίπεδο κοινότητας.
   19.   Στέγαση και βοήθεια για τους άστεγους

               α)

               Παρέχεται πρόσβαση σε καλής ποιότητας κοινωνική κατοικία ή στεγαστική βοήθεια σε όσους την έχουν ανάγκη.

               β)

               Τα ευάλωτα άτομα έχουν δικαίωμα σε κατάλληλη βοήθεια και προστασία έναντι της έξωσης.

               γ)

               Παρέχονται κατάλληλα καταλύματα και υπηρεσίες στους άστεγους, προκειμένου να προαχθεί η κοινωνική τους ένταξη.

         20.   Πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες

   Κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα πρόσβασης σε βασικές υπηρεσίες καλής ποιότητας, στις οποίες περιλαμβάνονται η ύδρευση, η αποχέτευση, η ενέργεια, οι μεταφορές, οι χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες και οι ψηφιακές επικοινωνίες. Παρέχεται η δυνατότητα υποστήριξης για την πρόσβαση στις εν λόγω υπηρεσίες σε όσους την έχουν ανάγκη.

      Βρυξέλλες, 26 Απριλίου 2017.

            Για την Επιτροπή

         Marianne THYSSEN

            Μέλος της Επιτροπής

      (1)  Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 19ης Ιανουαρίου 2017, σχετικά με έναν ευρωπαϊκό πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων [2016/2095(INI)].

      (2)  Δήλωση της Μπρατισλάβας της 16ης Σεπτεμβρίου 2016.

      (3)  Διακήρυξη της Ρώμης της 25ης Μαρτίου 2017.

      (4)  Κοινή δήλωση των κοινωνικών εταίρων της 24ης Μαρτίου 2017.


title: Σύσταση (ΕΕ) 2015/914 της Επιτροπής, της 8 Ιουνίου 2015, σχετικά με ένα ευρωπαϊκό σύστημα επανεγκατάστασης

text:
               13.6.2015

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 148/32

         ΣΫΣΤΑΣΗ (ΕΕ) 2015/914 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
   της 8 Ιουνίου 2015
   σχετικά με ένα ευρωπαϊκό σύστημα επανεγκατάστασης
   Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 292 τέταρτη περίοδος,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο που συνήλθε σε έκτακτη συνεδρίαση στις 23 Απριλίου 2015 υπενθύμισε τη σοβαρότητα της κατάστασης στη Μεσόγειο και εξέφρασε την ακλόνητη απόφασή του να κινητοποιήσει η Ένωση όλες τα μέσα που έχει στη διάθεσή της για να παρεμποδίσει την περαιτέρω απώλεια ανθρώπινων ζωών στη θάλασσα και να αντιμετωπίσει τα βαθύτερα αίτια της ανθρωπιστικής κρίσης. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο δεσμεύτηκε επιπλέον να θεσπίσει ένα πρώτο εθελοντικό πιλοτικό πρόγραμμα επανεγκατάστασης σε ολόκληρη την Ένωση, βάσει του οποίου θα προσφέρονται θέσεις στα άτομα που πληρούν τις προϋποθέσεις προστασίας (1).

               (2)

               Στο ψήφισμά του της 29ης Απριλίου 2015, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κάλεσε τα κράτη μέλη να συνεισφέρουν περισσότερο στα υφιστάμενα προγράμματα επανεγκατάστασης και τόνισε την ανάγκη για την εξασφάλιση ασφαλούς και νόμιμης πρόσβασης στο σύστημα ασύλου της Ένωσης (2).

               (3)

               Επί του παρόντος υπάρχει σημαντική ανισορροπία μεταξύ των κρατών μελών όσον αφορά τη δέσμευση για την επανεγκατάσταση προσώπων. Μόνο δεκαπέντε κράτη μέλη και τρία συνδεδεμένα κράτη διαθέτουν πρόγραμμα επανεγκατάστασης (ενώ ένα ακόμη κράτος μέλος ανήγγειλε την έναρξη προγράμματος επανεγκατάστασης), τρία κράτη μέλη και ένα συνδεδεμένο κράτος έχουν προβεί σε επανεγκατάσταση σε ad hoc βάση, ενώ τα υπόλοιπα κράτη μέλη δεν έχουν αναλάβει καμία σχετική δέσμευση.

               (4)

               Το 2014 ο αριθμός των αιτούντων άσυλο στην Ένωση έφθασε στο απόγειό του, ήτοι 626 000 άτομα, ενώ 6 380 υπήκοοι τρίτων χωρών που χρήζουν διεθνούς προστασίας επανεγκαταστάθηκαν στην Ένωση (3). Το 2013 ο αριθμός των προσφύγων, των αιτούντων άσυλο και των εσωτερικά εκτοπισμένων ατόμων υπερέβη παγκοσμίως τα 50 εκατ. άτομα, για πρώτη φορά από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο (4).

               (5)

               Στα συμπεράσματα του Συμβουλίου Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων της 10ης Οκτωβρίου 2014, αναγνωρίστηκε ότι «[…] λαμβανομένων υπόψη των προσπαθειών των κρατών μελών που θίγονται από τις μεταναστευτικές ροές, το σύνολο των κρατών μελών θα πρέπει να συνεισφέρει στην [επανεγκατάσταση] με δίκαιο και ισορροπημένο τρόπο» (5).

               (6)

               Στις 13 Μαΐου 2015 η Επιτροπή υπέβαλε ολοκληρωμένο ευρωπαϊκό πρόγραμμα δράσης για τη μετανάστευση (6) το οποίο, μεταξύ άλλων, ορίζει σειρά άμεσων μέτρων για την αντιμετώπιση της ανθρώπινης τραγωδίας σε ολόκληρη τη Μεσόγειο.

               (7)

               Προκειμένου τα άτομα που χρήζουν προστασίας να μην καταφεύγουν στα εγκληματικά δίκτυα λαθρεμπόρων και διακινητών, το ευρωπαϊκό πρόγραμμα δράσης καλεί την Ευρωπαϊκή Ένωση να εντείνει τις προσπάθειές της όσον αφορά την επανεγκατάσταση. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή προβαίνει στην παρούσα σύσταση προτείνοντας ένα ενωσιακό σύστημα επανεγκατάστασης που θα προσφέρει 20 000 θέσεις βάσει κλείδας κατανομής.

               (8)

               Σε περίπτωση που συνδεδεμένα κράτη αποφασίσουν να συμμετάσχουν, η κλείδα κατανομής και οι κατανομές ανά κράτος μέλος και συμμετέχον συνδεδεμένο κράτος θα προσαρμόζονται αναλόγως.

               (9)

               Υπό το πρίσμα προηγούμενων συζητήσεων που διεξήχθησαν κατά τη διάρκεια ειδικής συνεδρίασης του φόρουμ για την επανεγκατάσταση και μετεγκατάσταση στις 25 Νοεμβρίου 2014, η κλείδα κατανομής θα πρέπει να βασίζεται α) στο μέγεθος του πληθυσμού (συντελεστής στάθμισης 40 %), β) στο συνολικό ΑΕΠ (συντελεστής στάθμισης 40 %), γ) στον μέσο αριθμό των αυθόρμητων αιτήσεων ασύλου και στον αριθμό των προσφύγων που έχουν επανεγκατασταθεί ανά ένα εκατ. κατοίκους κατά την περίοδο 2010-2014 (συντελεστής στάθμισης 10 %), και δ) στο ποσοστό ανεργίας (συντελεστής στάθμισης 10 %).

               (10)

               Η Ένωση θα πρέπει να υποδεχθεί συνολικά 20 000 άτομα κατά τη διάρκεια της διετούς περιόδου εφαρμογής του εν λόγω συστήματος από τα κράτη μέλη. Η ευθύνη για την υποδοχή των ατόμων αυτών πρέπει να βαρύνει αποκλειστικά τα συμμετέχοντα κράτη, σύμφωνα με τους σχετικούς ενωσιακούς και διεθνείς κανόνες. Με τον τρόπο αυτό θα υπάρξει ανταπόκριση στην έκκληση του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR) ο οποίος προέτρεψε τις ευρωπαϊκές χώρες να αναλάβουν μεγαλύτερες δεσμεύσεις για την υποδοχή προσφύγων μέσω βιώσιμων προγραμμάτων επανεγκατάστασης, προσχωρώντας στη σχετική εκστρατεία επικεφαλής της οποίας έχουν τεθεί ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης και πέντε μη κυβερνητικές οργανώσεις.

               (11)

               Για τον προσδιορισμό των περιφερειών που έχουν προτεραιότητα, θα πρέπει να ληφθούν υπόψη η κατάσταση που επικρατεί στην περιοχή και οι τρέχουσες μεταναστευτικές ροές, ιδίως η σύνδεση με τα περιφερειακά προγράμματα ανάπτυξης και προστασίας στη Μέση Ανατολή, τη Βόρεια Αφρική και το Κέρας της Αφρικής.

               (12)

               Η Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες και άλλοι σχετικοί οργανισμοί, συμπεριλαμβανομένης της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Υποστήριξης για το Άσυλο, θα πρέπει να κληθούν να βοηθήσουν, επιστρατεύοντας την πείρα και την εμπειρογνωσία τους, στην εφαρμογή του συστήματος επανεγκατάστασης.

               (13)

               Θα πρέπει να ληφθούν μέτρα για την αποφυγή δευτερογενών μετακινήσεων των επανεγκατεστημένων προσώπων από το κράτος επανεγκατάστασης προς άλλα κράτη μέλη και συνδεδεμένα κράτη.

               (14)

               Η Επιτροπή προτίθεται να συμβάλει στο σύστημα με τη διάθεση επιπλέον 50 εκατ. ευρώ για τα έτη 2015 και 2016 στο πλαίσιο του προγράμματος επανεγκατάστασης της Ένωσης, όπως ορίζεται στο άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 516/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (7). Προκειμένου να βελτιστοποιηθεί η χρήση των οικονομικών κινήτρων, η Επιτροπή θα προσαρμόσει τα κατ' αποκοπή ποσά και τις προτεραιότητες επανεγκατάστασης που προβλέπονται στο εν λόγω πρόγραμμα μέσω κατ' εξουσιοδότηση πράξης, σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφοι 4 και 10 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 516/2014. Σε περίπτωση που τα συνδεδεμένα κράτη αποφασίσουν να συμμετάσχουν στο σύστημα επανεγκατάστασης, δεν θα μπορούν να επωφεληθούν από τα κατ' αποκοπή ποσά βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 516/2014 ως αποζημίωση για τις δεσμεύσεις τους,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:

      ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΠΑΝΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

               1.

               Η Επιτροπή συνιστά στα κράτη μέλη να προβούν στην επανεγκατάσταση 20 000 προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας βάσει των όρων και της κλείδας κατανομής που προβλέπονται στην παρούσα σύσταση.

      ΟΡΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΕΠΑΝΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

               2.

               «Επανεγκατάσταση»: η μεταβίβαση μεμονωμένων εκτοπισμένων ατόμων τα οποία χρήζουν σαφώς διεθνούς προστασίας, κατόπιν αιτήματος της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες, από τρίτη χώρα προς κράτος μέλος, σε συμφωνία με το εν λόγω κράτος μέλος, με στόχο την προστασία κατά της επαναπροώθησης και της εισδοχής και τη χορήγηση του δικαιώματος διαμονής και κάθε δικαιώματος παρεμφερούς με εκείνα που χορηγούνται σε δικαιούχο διεθνούς προστασίας.

               3.

               Το ευρωπαϊκό σύστημα επανεγκατάστασης θα πρέπει να καλύπτει όλα τα κράτη μέλη.

      ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΕΠΑΝΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

               4.

               Το σύστημα θα πρέπει να συνίσταται σε ενιαία ευρωπαϊκή δέσμευση για 20 000 θέσεις επανεγκατάστασης για πρόσωπα που θα επανεγκατασταθούν. Η διάρκεια του συστήματος θα πρέπει να είναι δύο έτη από την ημερομηνία έκδοσης της σύστασης.

               5.

               Το σύνολο των θέσεων επανεγκατάστασης για τις οποίες έχει αναληφθεί δέσμευση θα πρέπει να κατανεμηθεί στα κράτη μέλη σύμφωνα με την κλείδα κατανομής που περιλαμβάνεται στο παράρτημα. Σε περίπτωση που συνδεδεμένα κράτη αποφασίσουν να συμμετάσχουν στο καθεστώς, η κλείδα κατανομής θα προσαρμοστεί αναλόγως.

               6.

               Οι περιοχές προτεραιότητας για επανεγκατάσταση θα πρέπει να περιλαμβάνουν τη Βόρεια Αφρική, τη Μέση Ανατολή και το Κέρας της Αφρικής, με ιδιαίτερη έμφαση στις χώρες στις οποίες εφαρμόζονται τα προγράμματα περιφερειακής ανάπτυξης και προστασίας.

               7.

               Τα κράτη μέλη και τα συμμετέχοντα συνδεδεμένα κράτη θα πρέπει να εξακολουθήσουν να είναι υπεύθυνα για τις μεμονωμένες αποφάσεις εισδοχής, προβαίνοντας στον κατάλληλο ιατρικό έλεγχο και έλεγχο ασφαλείας, ενώ η Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες θα πρέπει να είναι υπεύθυνη για την αξιολόγηση των υποψηφίων για επανεγκατάσταση στις περιοχές προτεραιότητας και την υποβολή προτάσεων για επανεγκατάσταση στα κράτη μέλη και στα συμμετέχοντα συνδεδεμένα κράτη.

               8.

               Σε περίπτωση που ένα πρόσωπο που επανεγκαθίσταται γίνει δεκτό στο έδαφος κράτους μέλους ή συμμετέχοντος συνδεδεμένου κράτους, το εν λόγω κράτος οφείλει να κινήσει επίσημη διαδικασία διεθνούς προστασίας με τη λήψη, μεταξύ άλλων, των δακτυλικών αποτυπωμάτων, χωρίς καθυστέρηση και σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, ιδίως τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 603/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (8), την οδηγία 2011/95/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (9), την οδηγία 2005/85/ΕΚ του Συμβουλίου (10), την οδηγία 2003/9/ΕΚ του Συμβουλίου (11) και, από τις 20 Ιουλίου 2015, τις οδηγίες 2013/32/ΕΕ (12) και 2013/33/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (13).

               9.

               Έπειτα από αυτή τη διαδικασία, σε περίπτωση που κράτος μέλος χορηγήσει σε πρόσωπο που επανεγκαθίσταται καθεστώς διεθνούς ή εθνικής προστασίας, το πρόσωπο αυτό θα πρέπει να απολαύει, στο κράτος μέλος επανεγκατάστασης, των δικαιωμάτων που διασφαλίζονται στους δικαιούχους διεθνούς προστασίας βάσει της οδηγίας 2011/95/ΕΕ ή παρεμφερών δικαιωμάτων τα οποία διασφαλίζονται από το εθνικό δίκαιο. Στο πλαίσιο αυτό, η ελεύθερη κυκλοφορία εντός της Ένωσης θα πρέπει να υπόκειται στους ίδιους όρους και περιορισμούς που ισχύουν για άλλους υπηκόους τρίτων χωρών που διαμένουν νομίμως στα κράτη μέλη. Στην περίπτωση συμμετεχόντων συνδεδεμένων κρατών, θα πρέπει να εφαρμόζεται ισοδύναμη εθνική νομοθεσία.

               10.

               Οι υποψήφιοι για επανεγκατάσταση θα πρέπει να ενημερώνονται σχετικά με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους, στο πλαίσιο του συστήματος επανεγκατάστασης, καθώς και σύμφωνα με την ισχύουσα ενωσιακή και εθνική νομοθεσία για το άσυλο, πριν από την είσοδό τους στο έδαφος των κρατών μελών ή των συμμετεχόντων συνδεδεμένων κρατών, ιδίως σχετικά με τις συνέπειες της περαιτέρω μετακίνησης εντός της Ένωσης και/ή εντός των συμμετεχόντων συνδεδεμένων κρατών, καθώς και σχετικά με το γεγονός ότι δύνανται να ασκήσουν τα δικαιώματα που συνδέονται με το καθεστώς διεθνούς ή εθνικής προστασίας μόνο στο κράτος επανεγκατάστασης.

               11.

               Τα επανεγκατεστημένα πρόσωπα που εισέρχονται στο έδαφος κράτους μέλους ή συμμετέχοντος συνδεδεμένου κράτους άλλου πλην του κράτους επανεγκατάστασης χωρίς άδεια, είτε εν αναμονή της ολοκλήρωσης της επίσημης διαδικασίας διεθνούς προστασίας ή μετά τη χορήγηση διεθνούς προστασίας, θα πρέπει να επαναπροωθούνται στο κράτος επανεγκατάστασης, σύμφωνα με τους κανόνες που θεσπίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 604/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (14) και στην οδηγία 2008/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (15).

               12.

               Κατά την εφαρμογή του συστήματος θα πρέπει να διασφαλιστεί η ενεργός συμμετοχή της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Υποστήριξης για το Άσυλο, ειδικότερα η παροχή ιδιαίτερης υποστήριξης στα κράτη μέλη και στα συμμετέχοντα συνδεδεμένα κράτη, ιδίως εκείνα που δεν διαθέτουν προηγούμενη εμπειρία όσον αφορά την επανεγκατάσταση. Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο θα πρέπει να παρακολουθεί την εφαρμογή του συστήματος και να υποβάλλει τακτικά εκθέσεις σχετικά με την εφαρμογή του.

               13.

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα να λαμβάνουν χρηματοδοτική ενίσχυση ανάλογα με τον αριθμό των προσώπων που επανεγκαταστάθηκαν στο έδαφός τους σύμφωνα με τα κατ' αποκοπή ποσά που προβλέπονται στο άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 516/2014, όπως τροποποιήθηκε με τον κατ' εξουσιοδότηση κανονισμό της Επιτροπής (ΕΕ) αριθ. xxx/2015 (16).

      ΠΑΡΑΛΗΠΤΕΣ

               14.

               Η παρούσα σύσταση απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 8 Ιουνίου 2015.

            Για την Επιτροπή

         Dimitris AVRAMOPOULOS

            Μέλος της Επιτροπής

      (1)  Σημείο 3 στοιχείο ιζ), δήλωση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, 23 Απριλίου 2015, EUCO 18/15.

      (2)  Σημεία 8 και 10, ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, 29 Απριλίου 2015, 2015/2660(RSP).

      (3)
   Πηγή: Eurostat.

      (4)
   Πηγή: Global Trend 2013 Report (Έκθεση παγκόσμιων τάσεων για το 2013), Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR).

      (5)  Συμπεράσματα του Συμβουλίου σχετικά με τη «Λήψη μέτρων για καλύτερη διαχείριση των μεταναστευτικών ρευμάτων», σύνοδος του Συμβουλίου Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, 10 Οκτωβρίου 2014.

      (6)  Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών «Ευρωπαϊκό πρόγραμμα δράσης για τη μετανάστευση», 13 Μαΐου 2015, COM(2015) 240 final.

      (7)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 516/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Απριλίου 2014, για τη δημιουργία του Ταμείου Ασύλου, Μετανάστευσης και Ένταξης, την τροποποίηση της απόφασης 2008/381/ΕΚ του Συμβουλίου και την κατάργηση των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου αριθ. 573/2007/ΕΚ και αριθ. 575/2007/ΕΚ και της απόφασης 2007/435/ΕΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 150 της 20.5.2014, σ. 168).

      (8)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 603/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τη θέσπιση του «Eurodac» για την αντιπαραβολή δακτυλικών αποτυπωμάτων για την αποτελεσματική εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 604/2013 για τη θέσπιση των κριτηρίων και μηχανισμών για τον προσδιορισμό του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για την εξέταση αίτησης διεθνούς προστασίας που υποβάλλεται σε κράτος μέλος από υπήκοο τρίτης χώρας ή από απάτριδα και σχετικά με αιτήσεις της αντιπαραβολής με τα δεδομένα Eurodac που υποβάλλουν οι αρχές επιβολής του νόμου των κρατών μελών και η Ευρωπόλ για σκοπούς επιβολής του νόμου και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1077/2011 σχετικά με την ίδρυση Ευρωπαϊκού Οργανισμού για τη Λειτουργική Διαχείριση Συστημάτων ΤΠ Μεγάλης Κλίμακας στον Χώρο Ελευθερίας, Ασφάλειας και Δικαιοσύνης (ΕΕ L 180 της 29.6.2013, σ. 1).

      (9)  Οδηγία 2011/95/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με τις απαιτήσεις για την αναγνώριση των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως δικαιούχων διεθνούς προστασίας, για ένα ενιαίο καθεστώς για τους πρόσφυγες ή για τα άτομα που δικαιούνται επικουρική προστασία και για το περιεχόμενο της παρεχόμενης προστασίας (ΕΕ L 337 της 20.12.2011, σ. 9).

      (10)  Οδηγία 2005/85/ΕΚ του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2005, σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές για τις διαδικασίες με τις οποίες τα κράτη μέλη χορηγούν και ανακαλούν το καθεστώς του πρόσφυγα (ΕΕ L 326 της 13.12.2005, σ. 13).

      (11)  Οδηγία 2003/9/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιανουαρίου 2003, σχετικά με τις ελάχιστες απαιτήσεις για την υποδοχή των αιτούντων άσυλο στα κράτη μέλη (ΕΕ L 31 της 6.2.2003, σ. 18).

      (12)  Οδηγία 2013/32/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με κοινές διαδικασίες για τη χορήγηση και ανάκληση του καθεστώτος διεθνούς προστασίας (ΕΕ L 180 της 29.6.2013, σ. 60).

      (13)  Οδηγία 2013/33/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις για την υποδοχή των αιτούντων διεθνή προστασία (ΕΕ L 180 της 29.6.2013, σ. 96).

      (14)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 604/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, για τη θέσπιση των κριτηρίων και μηχανισμών για τον προσδιορισμό του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για την εξέταση αίτησης διεθνούς προστασίας που υποβάλλεται σε κράτος μέλος από υπήκοο τρίτης χώρας ή από απάτριδα (ΕΕ L 180 της 29.6.2013, σ. 31).

      (15)  Άρθρο 6 παράγραφος 2 της οδηγίας 2008/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών (ΕΕ L 348 της 24.12.2008, σ. 98).

      (16)  Δεν έχει ακόμη κατατεθεί.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

                  Κράτη μέλη

                  Κλείδα
                  (%)

                  Κατανομή

                  Αυστρία

                  2,22

                  444

                  Βέλγιο

                  2,45

                  490

                  Βουλγαρία

                  1,08

                  216

                  Γαλλία

                  11,87

                  2 375

                  Γερμανία

                  15,43

                  3 086

                  Δανία

                  1,73

                  345

                  Ελλάδα

                  1,61

                  323

                  Εσθονία

                  1,63

                  326

                  Ηνωμένο Βασίλειο

                  11,54

                  2 309

                  Ιρλανδία

                  1,36

                  272

                  Ισπανία

                  7,75

                  1 549

                  Ιταλία

                  9,94

                  1 989

                  Κάτω Χώρες

                  3,66

                  732

                  Κροατία

                  1,58

                  315

                  Κύπρος

                  0,34

                  69

                  Λετονία

                  1,10

                  220

                  Λιθουανία

                  1,03

                  207

                  Λουξεμβούργο

                  0,74

                  147

                  Μάλτα

                  0,60

                  121

                  Ουγγαρία

                  1,53

                  307

                  Πολωνία

                  4,81

                  962

                  Πορτογαλία

                  3,52

                  704

                  Ρουμανία

                  3,29

                  657

                  Σλοβακία

                  1,60

                  319

                  Σλοβενία

                  1,03

                  207

                  Σουηδία

                  2,46

                  491

                  Τσεχική Δημοκρατία

                  2,63

                  525

                  Φινλανδία

                  1,46

                  293

            Η κλείδα βασίζεται στα ακόλουθα κριτήρια (1)
          (2):

                  α)

                  το μέγεθος του πληθυσμού (στοιχεία 2014, συντελεστής στάθμισης 40 %). Το κριτήριο αυτό αντανακλά την ικανότητα του κράτους μέλους να απορροφήσει ένα ορισμένο αριθμό προσφύγων·

                  β)

                  ολικό ΑΕΠ (στοιχεία του 2013, συντελεστής στάθμισης 40 %). Το κριτήριο αυτό αντανακλά την ευμάρεια μιας χώρας σε απόλυτες τιμές και είναι ενδεικτικό για την ικανότητα μιας οικονομίας για απορρόφηση και ένταξη προσφύγων·

                  γ)

                  μέσος όρος των αυθόρμητων αιτήσεων ασύλου και του αριθμού των προσφύγων που επανεγκαθίστανται ανά 1 εκατ. κατοίκους για την περίοδο 2010-2014 (συντελεστής στάθμισης 10 %). Το κριτήριο αυτό αντικατοπτρίζει τις προσπάθειες που καταβλήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πρόσφατο παρελθόν·

                  δ)

                  ποσοστό ανεργίας (στοιχεία του 2014, συντελεστής στάθμισης 10 %). Το κριτήριο αυτό αντανακλά την ικανότητα για ένταξη προσφύγων.

         (1)  Οι υπολογισμοί βασίζονται σε στατιστικά στοιχεία που παρείχε η Eurostat (στις 8 Απριλίου 2015).

         (2)  Οι υπολογισμοί των ποσοστών έγιναν με πέντε δεκαδικά ψηφία και στρογγυλοποιήθηκαν στο δεύτερο δεκαδικό ψηφίο για παρουσίαση στον πίνακα. Η κατανομή των προσώπων έγινε με βάση τα πλήρη στοιχεία με πέντε δεκαδικά ψηφία.