               ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
            Βρυξέλλες, 23.5.2018
            COM(2018) 408 final
            Σύσταση για
            ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
            σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Ισπανίας για το 2018και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας της Ισπανίας για το 2018

               Σύσταση για

               ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

               σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Ισπανίας για το 2018

                  και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας της Ισπανίας για το 2018

               ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

               Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 121 παράγραφος 2 και το άρθρο 148 παράγραφος 4,

               Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών
                  1
               , και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 2,

               Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με την πρόληψη και τη διόρθωση των υπερβολικών μακροοικονομικών ανισορροπιών
                  2
               , και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 1,

               Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
                  3
               ,

               Έχοντας υπόψη τα ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
                  4
               ,

               Έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,

               Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Απασχόλησης,

               Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Οικονομικής και Δημοσιονομικής Επιτροπής,

               Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Κοινωνικής Προστασίας,

               Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Οικονομικής Πολιτικής,

               Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)Στις 22 Νοεμβρίου 2017, η Επιτροπή εξέδωσε την ετήσια επισκόπηση της ανάπτυξης, με την οποία σηματοδοτήθηκε η έναρξη του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου του 2018 σχετικά με τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών. Λήφθηκε δεόντως υπόψη ο ευρωπαϊκός πυλώνας κοινωνικών δικαιωμάτων που διακηρύχθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή στις 17 Νοεμβρίου 2017. Οι προτεραιότητες της ετήσιας επισκόπησης της ανάπτυξης εγκρίθηκαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 22 Μαρτίου 2018. Στις 22 Νοεμβρίου 2017, βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011, η Επιτροπή ενέκρινε επίσης την έκθεση του μηχανισμού επαγρύπνησης, στην οποία η Ισπανία συγκαταλέγεται μεταξύ των κρατών μελών για τα οποία επρόκειτο να πραγματοποιηθεί εμπεριστατωμένη επισκόπηση. Την ίδια ημέρα η Επιτροπή εξέδωσε επίσης σύσταση για σύσταση του Συμβουλίου σχετικά με την οικονομική πολιτική της ζώνης του ευρώ. Η σύσταση αυτή εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 22 Μαρτίου 2018. Στις 14 Μαΐου 2018 το Συμβούλιο εξέδωσε τη σύσταση για την οικονομική πολιτική της ζώνης του ευρώ («σύσταση για τη ζώνη του ευρώ»).

               (2)Ως κράτος μέλος με νόμισμα το ευρώ και λαμβανομένης υπόψη της στενής διασύνδεσης των οικονομιών της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης, η Ισπανία θα πρέπει να διασφαλίσει την πλήρη και έγκαιρη εφαρμογή της σύστασης για τη ζώνη του ευρώ, όπως αποτυπώνεται στις συστάσεις 1 έως 3 κατωτέρω.

               (3)Η έκθεση χώρας του 2018 για την Ισπανία
                  5
                δημοσιεύτηκε στις 7 Μαρτίου 2018. Στην έκθεση αξιολογήθηκε η πρόοδος της Ισπανίας όσον αφορά την εφαρμογή των ειδικών ανά χώρα συστάσεων που εκδόθηκαν από το Συμβούλιο στις 11 Ιουλίου 2017, η συνέχεια που δόθηκε στις συστάσεις που είχαν εκδοθεί κατά τα προηγούμενα έτη και η πρόοδος της Ισπανίας ως προς την επίτευξη των εθνικών στόχων της στρατηγικής «Ευρώπη 2020». Επιπλέον, η έκθεση περιλάμβανε εμπεριστατωμένη επισκόπηση δυνάμει του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύτηκαν επίσης στις 7 Μαρτίου 2018
                  6
               . Από την ανάλυσή της, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η Ισπανία εμφανίζει μακροοικονομικές ανισορροπίες. Ειδικότερα, η μεγάλη συσσώρευση εξωτερικού και εσωτερικού χρέους, τόσο του δημόσιου όσο και του ιδιωτικού τομέα, σε ένα πλαίσιο υψηλής ανεργίας, εξακολουθούν να συνιστούν ευπάθειες με διασυνοριακό αντίκτυπο. Η εξωτερική επανεξισορρόπηση συνεχίζεται, χάρη στα πλεονάσματα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών που καταγράφονται από το 2013, τα οποία υποστηρίζονται από διαρθρωτικές βελτιώσεις στις εμπορικές επιδόσεις. Ωστόσο, οι καθαρές εξωτερικές υποχρεώσεις παραμένουν σε υψηλά επίπεδα. Πρόοδος σημειώνεται επίσης όσον αφορά τη μείωση του χρέους του ιδιωτικού τομέα, χάρη στις ευνοϊκές συνθήκες ανάπτυξης, όμως υφίστανται ακόμη ανάγκες απομόχλευσης. Ο υγιέστερος χρηματοπιστωτικός τομέας στηρίζει την οικονομική δραστηριότητα. Παρά τη μεγάλη αύξηση του ονομαστικού ΑΕΠ, το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ μειώνεται με αργό ρυθμό. Το ποσοστό ανεργίας συνεχίζει να μειώνεται με γρήγορο ρυθμό, αλλά παραμένει σε πολύ υψηλά επίπεδα, ενώ ο υψηλός βαθμός κατακερματισμού της αγοράς εργασίας εμποδίζει την ταχύτερη αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας. Μετά την ισχυρή μεταρρυθμιστική δυναμική μεταξύ 2012 και 2015, η πρόοδος όσον αφορά την εφαρμογή των συστάσεων έχει περιοριστεί. Η παρούσα οικονομική κατάσταση προσφέρει το κατάλληλο παράθυρο ευκαιρίας για την αντιμετώπιση των εκκρεμών αναγκών μεταρρυθμίσεων, προκειμένου να καταστεί η ισπανική οικονομία πιο ανθεκτική και να ενισχυθεί η αύξηση της παραγωγικότητας.

               (4)Η Ισπανία υπάγεται επί του παρόντος στο διορθωτικό σκέλος του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Στο πρόγραμμα σταθερότητας του 2018, η Ισπανία σχεδιάζει να διορθώσει το υπερβολικό έλλειμμα έως το 2018, ευθυγραμμιζόμενη με την απόφαση του Συμβουλίου, της 8ης Αυγούστου 2016, με την οποία ειδοποιείται η Ισπανία να λάβει μέτρα για τη μείωση του ελλείμματος τα οποία κρίνονται αναγκαία προκειμένου να αντιμετωπιστεί η κατάσταση υπερβολικού ελλείμματος
                  7
               . Το ισοζύγιο της γενικής κυβέρνησης προβλέπεται να εξακολουθήσει να βελτιώνεται και να φθάσει σε πλεόνασμα ύψους 0,1 % του ΑΕΠ το 2021. Το πρόγραμμα σταθερότητας του 2018 ενσωματώνει όλα τα μέτρα που περιλαμβάνονται στο σχέδιο προϋπολογισμού που υποβλήθηκε στο κοινοβούλιο στις 3 Απριλίου, καθώς και τα πρόσθετα μέτρα που εξαγγέλθηκαν στα τέλη Απριλίου. Ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος για ισοσκελισμένη δημοσιονομική θέση σε διαρθρωτικούς όρους δεν προβλέπεται να επιτευχθεί εντός του χρονικού ορίζοντα του προγράμματος σταθερότητας για το 2018. Το πρόγραμμα σταθερότητας για το 2018 προβλέπει ότι ο δείκτης χρέους γενικής κυβέρνησης προς το ΑΕΠ θα ανέλθει σε 97,0 % το 2018, 95,2 % το 2019 και 89,1 % το 2021. Οι μακροοικονομικές παραδοχές του προγράμματος είναι ευλογοφανείς. Συνολικά, η σχεδιαζόμενη επίτευξη των στόχων για το ονομαστικό έλλειμμα εξακολουθεί να στηρίζεται στις ισχυρές οικονομικές προοπτικές και στην χαμηλότερη αύξηση των δαπανών της γενικής κυβέρνησης σε σχέση με την αύξηση του ονομαστικού ΑΕΠ. Οι κίνδυνοι όσον αφορά την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων συνδέονται αφενός με την ισχυρότερη αύξηση των εσόδων και τις πιο περιορισμένες αυξήσεις των δαπανών σε σχέση με τις προβλέψεις της Επιτροπής, και αφετέρου με την πιθανή επέλευση περαιτέρω ενδεχόμενων υποχρεώσεων.

               (5)Στις 8 Αυγούστου 2016 το Συμβούλιο ζήτησε από την Ισπανία να θέσει τέλος στην κατάσταση υπερβολικού ελλείμματος έως το 2018, ιδίως δε να μειώσει το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης στο 4,6 % του ΑΕΠ το 2016, στο 3,1 % του ΑΕΠ το 2017 και στο 2,2 % του ΑΕΠ το 2018. Η βελτίωση αυτή του ισοζυγίου γενικής κυβέρνησης θεωρήθηκε ότι συνάδει με επιδείνωση του διαρθρωτικού ισοζυγίου κατά 0,4 % του ΑΕΠ το 2016 και βελτίωσή του κατά 0,5 % του ΑΕΠ το 2017 και το 2018, βάσει των επικαιροποιημένων εαρινών προβλέψεων της Επιτροπής του 2016. Η Ισπανία πέτυχε ονομαστικό έλλειμμα 3,1 % του ΑΕΠ το 2017, όπως απαιτείται στην απόφαση του Συμβουλίου της 8ης Αυγούστου 2016. Σύμφωνα με τις εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής για το 2018, το ονομαστικό έλλειμμα αναμένεται να υποχωρήσει στο 2,6 % του ΑΕΠ το 2018, δηλαδή 0,4 % του ΑΕΠ πάνω από τον στόχο για το ονομαστικό έλλειμμα στο πρόγραμμα σταθερότητας του 2018 και τον στόχο που καθόρισε το Συμβούλιο. Σε σύγκριση με το πρόγραμμα σταθερότητας του 2018, οι προβλέψεις της Επιτροπής δείχνουν επιβράδυνση της ανάπτυξης των δημόσιων εσόδων και κάπως υψηλότερες δαπάνες. Στις εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2018, το διαρθρωτικό ισοζύγιο προβλέπεται να επιδεινωθεί κατά 0,3 % του ΑΕΠ το 2018, στο πλαίσιο μέτρων που αυξάνουν το έλλειμμα και περιλαμβάνονται στο νομοσχέδιο για τον προϋπολογισμό του 2018, που διαβιβάστηκε στο κοινοβούλιο στις 3 Απριλίου, και να βελτιωθεί μόνον ελαφρά το 2019. Ως εκ τούτου, η δημοσιονομική προσπάθεια το 2018, καθώς και σωρευτικά την περίοδο 2016-2018, δεν αναμένεται να είναι εξασφαλισμένη. Ενώ η οικονομική ανάπτυξη στηρίζει τη μείωση του ελλείμματος, δεν χρησιμοποιείται για τη διαρθρωτική ενίσχυση των δημόσιων οικονομικών. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή, στη γνώμη της για το επικαιροποιημένο σχέδιο δημοσιονομικού προγράμματος της Ισπανίας, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το πρόγραμμα είναι σε γενικές γραμμές σύμφωνο με τις διατάξεις του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης, δεδομένου ότι σύμφωνα με τις προβλέψεις της Επιτροπής για το 2018 το υπερβολικό έλλειμμα θα διορθωθεί εγκαίρως, αλλά είναι επεκτατικό.

               (6)Για το 2019, εάν επιτευχθεί έγκαιρη και σταθερή διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος, η Ισπανία θα υπαχθεί στο προληπτικό σκέλος του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και στον μεταβατικό κανόνα για το χρέος. Λόγω του δείκτη χρέους της γενικής κυβέρνησης της Ισπανίας που υπερβαίνει το 60 % του ΑΕΠ και του προβλεπόμενου θετικού κενού παραγωγής της τάξης του 2,3 % του ΑΕΠ, οι ονομαστικές καθαρές πρωτογενείς δημόσιες δαπάνες
                  8
                αναμένεται να μειωθούν κατά τουλάχιστον 0,3 % το 2019, σύμφωνα με τη διαρθρωτική προσαρμογή ύψους 1,0 % του ΑΕΠ που προκύπτει από τον πίνακα απαιτήσεων βάσει του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Ταυτόχρονα, υπάρχουν ενδείξεις ότι η αχρησιμοποίητη παραγωγική ικανότητα στην οικονομία είναι υποτιμημένη. Το 2019, η Ισπανία αναμένεται να καταγράψει ακόμα ένα από τα υψηλότερα ποσοστά ανεργίας στην ΕΕ, το οποίο θα συγκρατήσει τις πιέσεις επί των μισθών, ιδίως στον ιδιωτικό τομέα, και, κατά συνέπεια, ο πληθωρισμός αναμένεται να παραμείνει αρκετά κάτω από το 2 %. Αυτή η κατάσταση καταδεικνύει την υποτονικότητα που εξακολουθεί να χαρακτηρίζει την αγορά εργασίας. Επιπλέον, έστω και αν η εκ μέρους της Επιτροπής αξιολόγηση της ευλογοφάνειας του κενού παραγωγής δεν υποσκελίζει τις εκτιμήσεις ως προς το κενό παραγωγής με βάση την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία ως μη ευλογοφανείς, καταδεικνύει ένα μάλλον ευρύ φάσμα ευλογοφανών εκτιμήσεων ως προς το κενό παραγωγής για την Ισπανία. Σε αυτή τη βάση, φαίνεται σκόπιμη η ετήσια διαρθρωτική προσαρμογή ύψους 0,65 % του ΑΕΠ, που αντιστοιχεί σε μέγιστο ρυθμό αύξησης των καθαρών πρωτογενών δημόσιων δαπανών ύψους 0,6 %. Σύμφωνα με τις εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής για το 2018 με την παραδοχή αμετάβλητων πολιτικών, υπάρχει κίνδυνος σημαντικής απόκλισης από την απαιτούμενη δημοσιονομική προσαρμογή το 2019. Επιπλέον, η Ισπανία δεν προβλέπεται να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις σχετικά με τον μεταβατικό κανόνα για το χρέος το 2019. Γενικά, το Συμβούλιο είναι της γνώμης ότι η Ισπανία πρέπει να είναι έτοιμη να λάβει περαιτέρω μέτρα για να εξασφαλίσει τη συμμόρφωση το 2018 και ότι από το 2019 πρέπει να ληφθούν τα αναγκαία μέτρα για τη συμμόρφωση με τις διατάξεις του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Θα ήταν συνετό να γίνει χρήση τυχόν έκτακτων εσόδων για την περαιτέρω μείωση του δείκτη χρέους της γενικής κυβέρνησης.

               (7)Επιπλέον, τον Αύγουστο του 2016 το Συμβούλιο ζήτησε επίσης από την Ισπανία να λάβει μέτρα για τη βελτίωση του δημοσιονομικού πλαισίου της, με σκοπό να αυξηθεί ο αυτοματισμός των μηχανισμών πρόληψης και διόρθωσης των αποκλίσεων από τους δημοσιονομικούς στόχους και να ενισχυθεί η συμβολή στη δημοσιονομική εξυγίανση του κανόνα για τις δαπάνες που προβλέπει ο νόμος περί σταθερότητας. Ωστόσο, το πρόγραμμα σταθερότητας για το 2018 δεν αναφέρει σχέδια για την ενίσχυση του εγχώριου κανόνα για τις δαπάνες. Επίσης, δεν αναφέρει μέτρα για τη νομοθετική αύξηση του αυτοματισμού των διορθωτικών και προληπτικών μηχανισμών. Το Συμβούλιο ζήτησε επίσης από την Ισπανία να λάβει μέτρα για να βελτιώσει το πλαίσιο της πολιτικής της για τις δημόσιες συμβάσεις . Η Ισπανία σημείωσε πρόοδο με την έγκριση του νέου νόμου για τις δημόσιες συμβάσεις τον Νοέμβριο του 2017. Ωστόσο, η νέα νομοθεσία μπορεί να αυξήσει την αποτελεσματικότητα και τη διαφάνεια των διαδικασιών σύναψης δημοσίων συμβάσεων, μόνο αν εφαρμοστεί με γρήγορο και φιλόδοξο τρόπο, μέσω της δημιουργίας νέας δομής διακυβέρνησης και της βελτίωσης των μηχανισμών ελέγχου των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων σε όλα τα επίπεδα διακυβέρνησης. Ειδικότερα, η επικείμενη εθνική στρατηγική για τις δημόσιες προμήθειες θα πρέπει να προσδιορίζει τους εκ των προτέρων και εκ των υστέρων ελέγχους που πρέπει να διενεργούνται από τις νέες δομές. Τον Ιούνιο του 2017, η κυβέρνηση ανέθεσε στην ανεξάρτητη δημοσιονομική αρχή να προβεί σε επανεξέταση των δαπανών σχετικά με επιλεγμένες επιχορηγήσεις του δημοσίου τομέα. Η Επιτροπή παρακολουθεί την εφαρμογή της επανεξέτασης, η οποία αναμένεται να ολοκληρωθεί στις αρχές του 2019.

               (8)Στις 27 Απριλίου 2018 η Ισπανία υπέβαλε το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για το 2018 και το πρόγραμμα σταθερότητας για το 2018. Προκειμένου να ληφθεί υπόψη η διασύνδεσή τους, τα δύο προγράμματα αξιολογήθηκαν ταυτοχρόνως.

               (9)Οι σχετικές ειδικές ανά χώρα συστάσεις λήφθηκαν υπόψη κατά τον προγραμματισμό των Ευρωπαϊκών Διαρθρωτικών και Επενδυτικών Ταμείων για την περίοδο 2014-2020. Όπως προβλέπεται στο άρθρο 23 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
                  9
               , όπου είναι αναγκαίο για τη στήριξη της εφαρμογής σχετικών συστάσεων του Συμβουλίου, η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει από ένα κράτος μέλος να επανεξετάσει και να προτείνει τροποποιήσεις του οικείου συμφώνου εταιρικής σχέσης και των σχετικών προγραμμάτων. Η Επιτροπή έχει παράσχει περαιτέρω λεπτομέρειες για τον τρόπο με τον οποίο θα κάνει χρήση αυτής της διάταξης σε κατευθυντήριες οδηγίες σχετικά με την εφαρμογή των μέτρων που συνδέουν την αποτελεσματικότητα των Ευρωπαϊκών Διαρθρωτικών και Επενδυτικών Ταμείων με τη χρηστή οικονομική διακυβέρνηση
                  10
               .

               (10)Η απασχόληση συνέχισε να αυξάνεται με σταθερό ρυθμό στην Ισπανία. Την αύξηση αυτή στηρίζουν οι επιπτώσεις των προηγούμενων μεταρρυθμίσεων της αγοράς εργασίας και η συγκράτηση των μισθών. Το ποσοστό ανεργίας εξακολουθεί να μειώνεται, αλλά παραμένει πολύ πάνω από τα επίπεδα προ κρίσης της χώρας και συγκαταλέγεται στα υψηλότερα στην ΕΕ. Αυτή η κατάσταση συνεπάγεται σημαντικό αναξιοποίητο δυναμικό δεξιοτήτων, ιδίως για τους άνεργους νέους. Το ποσοστό των ανέργων που έχουν μείνει χωρίς εργασία για περισσότερο από έναν χρόνο μειώνεται, αλλά εξακολουθεί να αντιπροσωπεύει σχεδόν το ήμισυ του συνόλου των ανέργων. Η Ισπανία ανέλαβε δέσμη πολιτικών πρωτοβουλιών για την επέκταση της εξατομικευμένης στήριξης στους μακροχρόνια ανέργους και την παροχή βοήθειας στους νέους να εισέλθουν στην αγορά εργασίας και να βελτιώσουν την απασχολησιμότητά τους, ιδίως μέσω της αύξησης του αριθμού των δικαιούχων των «Εγγυήσεων για τη Νεολαία». Η αποτελεσματικότητα των μέτρων αυτών εξαρτάται επίσης από την ικανότητα των περιφερειακών δημόσιων υπηρεσιών απασχόλησης και των κοινωνικών υπηρεσιών να παρέχουν εξατομικευμένη υποστήριξη στα άτομα που αναζητούν εργασία, η οποία βελτιώνεται αλλά με αργούς ρυθμούς. Επίσης, υπάρχουν περιθώρια για μεγαλύτερη συνεργασία με τους εργοδότες, ιδίως μέσω της αύξησης του ποσοστού των κενών θέσεων εργασίας τις οποίες διαχειρίζονται οι υπηρεσίες απασχόλησης και της καλύτερης κατάρτισης του προφίλ και αντιστοίχισης των δεξιοτήτων των ατόμων που αναζητούν εργασία με τις ανάγκες των εργοδοτών. Ταυτόχρονα, οι προσπάθειες να βελτιωθεί ο συντονισμός μεταξύ των υπηρεσιών απασχόλησης και των κοινωνικών υπηρεσιών, στον οποί σημειώθηκε κάποια πρόοδος το 2017, θα πρέπει να διατηρηθούν.

               (11)Το ποσοστό των εργαζομένων με συμβάσεις ορισμένου χρόνου είναι μεταξύ των υψηλότερων στην ΕΕ και περιλαμβάνει ως επί το πλείστον νέους και εργαζομένους χαμηλής ειδίκευσης. Οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου είναι συχνά βραχυπρόθεσμες και σπάνια χρησιμεύουν ως εφαλτήριο για τη σύναψη σύμβασης αορίστου χρόνου. Η εκτεταμένη χρήση τους, μεταξύ άλλων στους τομείς με μικρότερη εποχική ή συγκυριακή δραστηριότητα, μπορεί να αποτελεί εμπόδιο για την ταχύτερη αύξηση της παραγωγικότητας και συχνά συνδέεται με χαμηλότερα δικαιώματα για κοινωνικές παροχές και υψηλότερο κίνδυνο φτώχειας. Ενώ οι συμβάσεις αορίστου χρόνου έχουν αυξηθεί ως ποσοστό της καθαρής αύξηση της απασχόλησης τα τελευταία δύο έτη, απαιτείται περαιτέρω δράση για την παροχή κινήτρων όσον αφορά τη μετατροπή των συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε συμβάσεις αορίστου χρόνου. Το σύστημα των κινήτρων για προσλήψεις παραμένει κατακερματισμένο και δεν στοχεύει με αποτελεσματικό τρόπο στην προώθηση της απασχόλησης αορίστου χρόνου. Η Ισπανία ενέκρινε σχέδιο για τη μείωση της εξάρτησης από την απασχόληση ορισμένου χρόνου στον δημόσιο τομέα, αλλά η εφαρμογή του έχει μόλις αρχίσει και πρέπει να επιταχυνθεί προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος του 8 % που έχει οριστεί για το 2019. Η βελτίωση της ικανότητας των επιθεωρήσεων εργασίας και της αποτελεσματικότητας στην καταπολέμηση της κατάχρησης των συμβάσεων ορισμένου χρόνου είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση όσων μετατρέπονται σε συμβάσεις αορίστου χρόνου, αλλά δεν φαίνεται να αποθαρρύνεται η συνέχιση της εκτεταμένης χρήσης τους από τους εργοδότες. Η τριμερής στρογγυλή τράπεζα που συστάθηκε στις αρχές του 2017 για να συζητήσει την ποιότητα της απασχόλησης δεν έχει ακόμη διατυπώσει συγκεκριμένες προτάσεις. Η συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων στον σχεδιασμό των πολιτικών έχει αυξηθεί πρόσφατα, αλλά εξακολουθούν να υπάρχουν περιθώρια για περαιτέρω βελτίωση.

               (12)Η οικονομική ανάπτυξη και η δημιουργία θέσεων εργασίας, συμβάλλουν στη μείωση του ποσοστού των ατόμων που αντιμετωπίζουν κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού, ο οποίος ωστόσο εξακολουθεί να υπερβαίνει τον μέσο όρο της ΕΕ, καθώς και εισοδηματική ανισότητα. Η φτώχεια των εργαζομένων αποτελεί πηγή ανησυχίας, ιδίως μεταξύ των νοικοκυριών με μέλη που απασχολούνται με συμβάσεις ορισμένου χρόνου ή μερικής απασχόλησης. Το ποσοστό παιδικής φτώχειας, αν και μειώνεται, παραμένει σε πολύ υψηλά επίπεδα. Ο αντίκτυπος των κοινωνικών μεταβιβάσεων, εκτός των συντάξεων, στη μείωση της φτώχειας είναι κάτω από τον μέσο όρο της ΕΕ και βαίνει μειούμενος. Τα συστήματα εγγυημένου εισοδήματος χαρακτηρίζονται από μεγάλες διαφορές στις προϋποθέσεις πρόσβασης στις διάφορες περιφέρειες και από τον κατακερματισμό των περισσότερων του ενός εθνικών συστημάτων, που απευθύνονται σε διαφορετικές ομάδες ατόμων που αναζητούν εργασία και αποτελούν αντικείμενο διαχείρισης από διαφορετικές διοικήσεις. Ως εκ τούτου, ορισμένοι άποροι που χρήζουν βοήθειας δεν λαμβάνουν στήριξη. Δεν υπάρχει ακόμη σχέδιο δράσης σε συνέχεια της πρόσφατης μελέτη για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των εθνικών και των περιφερειακών συστημάτων εγγυημένου εισοδήματος. Η εισαγωγή ενός συστήματος κοινωνικής κάρτας θα καταστήσει τις χορηγούμενες κοινωνικές παροχές πιο διαφανείς και θα  διευκολύνει τη συμμετοχή στα σχετικά μέτρα ενεργοποίησης, παρότι δεν θα αντιμετωπίσει άμεσα τις αδυναμίες των υφιστάμενων συστημάτων. Η αποτελεσματικότητα των οικογενειακών παροχών είναι επίσης χαμηλή και η κάλυψη άνιση. Το ισπανικό συνταξιοδοτικό σύστημα διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη διατήρηση της ποιότητας ζωής των ηλικιωμένων, οι οποίοι, κατά συνέπεια, αντιμετωπίζουν σημαντικά μικρότερο κίνδυνο φτώχειας σε σύγκριση με τις νεότερες γενιές. Σε σχέση με τους μισθούς, οι τρέχουσες συντάξεις είναι μεταξύ των υψηλότερων στην ΕΕ. Από τις προβλέψεις της επικείμενης έκθεσης του 2018 για τη δημογραφική γήρανση και της έκθεσης για την επάρκεια των συντάξεων
                  11
                προκύπτει ότι οι μεταρρυθμίσεις του 2011 και του 2013 συνέβαλαν στη διασφάλιση της βιωσιμότητας και της σχετικής επάρκειας του συνταξιοδοτικού συστήματος μακροπρόθεσμα. Ωστόσο, οι αυξήσεις των συντάξεων και η αναβολή του συντελεστή βιωσιμότητας που προτάθηκε κατά τη διαδικασία έγκρισης του σχεδίου προϋπολογισμού του 2018 θέτουν υπό αμφισβήτηση τη δέσμευση για την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων αυτών. Ταυτόχρονα, τα εν λόγω μέτρα δεν καταπολεμούν τη βασική πρόκληση για την επάρκεια του εισοδήματος των μελλοντικών συνταξιούχων, η οποία συνδέεται μάλλον με τα υψηλά ποσοστά ανεργίας και τον κατακερματισμό της αγοράς εργασίας.

               (13)Η αντιμετώπιση των αδυναμιών στην ικανότητα καινοτομίας των ισπανικών επιχειρήσεων θα μπορούσε να βελτιώσει την παραγωγικότητά τους. Οι επιδόσεις στην καινοτομία και η αύξηση της παραγωγικότητας εμποδίζονται από τα παρατεταμένα χαμηλά επίπεδα επενδύσεων στην έρευνα και την ανάπτυξη, λόγω των οποίων είναι λίαν απίθανο να επιτευχθεί ο εθνικός στόχος έντασης της έρευνας και ανάπτυξης ύψους 2 %, σύμφωνα με τη στρατηγική «Ευρώπη 2020». Η τάση αυτή ενισχύεται από το χαμηλό και μειούμενο ποσοστό εκτέλεσης του κρατικού προϋπολογισμού για την έρευνα και την ανάπτυξη. Αν και η διακυβέρνηση της εθνικής πολιτικής για την έρευνα και την καινοτομία εξορθολογίζεται, εν μέρει μέσω του νέου κρατικού οργανισμού για την έρευνα, ο εθνικός-περιφερειακός συντονισμός κατά τον σχεδιασμό, την εφαρμογή και την αξιολόγηση των πολιτικών εξακολουθεί να είναι περιορισμένος. Η ανάπτυξη νοοτροπίας αξιολόγησης, ώστε να αξιολογείται συστηματικά η αποτελεσματικότητα των προγραμμάτων και των πολιτικών στήριξης θα καταστήσει δυνατή την εκμάθηση του τρόπου χάραξης πολιτικών και θα δημιουργήσει συνέργειες σε όλα τα επίπεδα διακυβέρνησης.

               (14)Η περιορισμένη ικανότητα καινοτομίας των ισπανικών επιχειρήσεων εξηγείται επίσης από τις αναντιστοιχίες δεξιοτήτων, οι οποίες επηρεάζουν αρνητικά το μακροπρόθεσμο δυναμικό για την αύξηση της παραγωγικότητας. Τα ανεπαρκή προσόντα και η εργασιακή υπερειδίκευση είναι ευρέως διαδεδομένα στην Ισπανία. Τα ποσοστά πρόωρης εγκατάλειψης του σχολείου, παρότι έχουν βελτιωθεί σημαντικά την τελευταία δεκαετία, είναι πολύ πάνω από τον μέσο όρο της ΕΕ. Σε συνδυασμό με τα εκπαιδευτικά αποτελέσματα, ποικίλλουν πολύ ανάμεσα στις περιφέρειες και ενδέχεται να επηρεάζουν την ισότητα των ευκαιριών. Τα στοχευμένα προγράμματα για την αντιμετώπιση αυτών των ανισοτήτων είχαν μέχρι σήμερα περιορισμένα αποτελέσματα. Το εθνικό κοινωνικό και πολιτικό σύμφωνο για την εκπαίδευση, που στοχεύει στην σε βάθος μεταρρύθμιση του εκπαιδευτικού συστήματος, εξακολουθεί να βρίσκεται στο στάδιο των διαπραγματεύσεων. Εν τω μεταξύ, η επαγγελματική εξέλιξη των εκπαιδευτικών αναμένεται να υποστηριχθεί από τη μείωση της προσωρινής απασχόλησης και την αύξηση των πόρων για την εκπαίδευσή τους. Ταυτόχρονα, οι απόφοιτοι τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, ιδίως, αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην εξεύρεση κατάλληλων, σταθερών θέσεων εργασίας στην αγορά εργασίας. Η ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ εκπαίδευσης και επιχειρήσεων θα μπορούσε να τονώσει την πρόσβαση των νέων πτυχιούχων στην αγορά εργασίας, παρέχοντας ταυτόχρονα στις επιχειρήσεις τις δεξιότητες που απαιτούνται για να ενισχύσουν την ικανότητά τους για καινοτομία. Στο πλαίσιο αυτό, η πρόταση για μια νέα εθνική ψηφιακή στρατηγική αναγνωρίζει την ανάγκη να βελτιωθούν οι ψηφιακές δεξιότητες. Οι προκλήσεις αφορούν τον χαμηλό αριθμό ειδικών στις τεχνολογίες των πληροφοριών και των επικοινωνιών, καθώς και την προώθηση του ρόλου του εκπαιδευτικού συστήματος στην ενίσχυση των ψηφιακών δεξιοτήτων. Η επανακατάρτιση των εργαζομένων στον τομέα των ψηφιακών δεξιοτήτων θα έδινε επίσης στις ισπανικές εταιρείες τη δυνατότητα να παραμείνουν ανταγωνιστικές σε μια όλο και περισσότερο ψηφιοποιημένη οικονομία.

               (15)Οι ρυθμιστικές διαφορές στο επιχειρηματικό περιβάλλον διαδραματίζουν επίσης ρόλο στη διατήρηση του περιορισμένου ρυθμού αύξησης της παραγωγικότητας. Στο σημερινό πλαίσιο, οι ρυθμιστικές διαφορές και οι περιορισμοί του επιχειρηματικού περιβάλλοντος συμβάλλουν στη διατήρηση των υψηλών προσαυξήσεων, μειώνοντας τη γεωγραφική κινητικότητα επιχειρήσεων και εργαζομένων και περιορίζοντας την αύξηση της παραγωγικότητας. Ο νόμος για την ενότητα της αγοράς, που είχε ως στόχο να αντιμετωπιστεί αυτή η πρόκληση, έχει εφαρμοστεί μόνο εν μέρει. Η παρακολούθηση της εφαρμογής του νόμου σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο πρέπει να βελτιωθεί και ο ρόλος των διατομεακών διασκέψεων να ενισχυθεί. Ο νόμος καθιέρωσε την αρχή ότι η συμμόρφωση με ορισμένες απαιτήσεις σε ένα τμήμα της επικράτειας θα επιτρέπει στις επιχειρήσεις να δραστηριοποιούνται σε ολόκληρη την επικράτεια. Το Συνταγματικό Δικαστήριο, σε διάφορες αποφάσεις που δημοσιεύθηκαν το 2017, έκρινε ότι η αρχή αυτή είναι άκυρη λόγω της έλλειψης κοινών ή ισοδύναμων ελάχιστων προτύπων για την πρόσβαση σε μια οικονομική δραστηριότητα ή την άσκηση αυτής. Υπό το πρίσμα των εν λόγω αποφάσεων, η θέσπιση συνεκτικών κοινών ή ισοδύναμων προτύπων σε όλη την επικράτεια της ΕΕ θα μπορούσε να συμβάλει στην εκπλήρωση των στόχων του νόμου. Επιπλέον, η συνεργασία μεταξύ των διαφόρων επιπέδων διακυβέρνησης πρέπει να βελτιωθεί σε όλα τα στάδια υλοποίησης, προκειμένου να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικότερα οι δυσμενείς επιπτώσεις του κατακερματισμού όσον αφορά τις επιχειρήσεις. Το έργο της επιτροπής για τη βελτίωση της νομοθεσίας, η οποία συστάθηκε για να διασφαλιστεί ότι η νομοθεσία εναρμονίζεται με το κεκτημένο της ΕΕ σχετικά με τις υπηρεσίες, θα πρέπει να επιταχυνθεί και να ολοκληρωθεί. Οι περιορισμοί που επηρεάζουν ορισμένα νομοθετικώς κατοχυρωμένα επαγγέλματα, όπως είναι οι πολιτικοί μηχανικοί και οι αρχιτέκτονες, επισημάνθηκαν επίσης στη «Δέσμη μέτρων για τις υπηρεσίες» τον Ιανουάριο του 2017, και μέχρι σήμερα δεν έχουν ληφθεί συγκεκριμένα μέτρα για την αντιμετώπισή τους
                  12
               .

               (16)Γενικότερα, η βελτίωση της ποιότητας των θεσμών θα μπορούσε να ενισχύσει την εμπιστοσύνη στην ισπανική οικονομία και να αυξήσει τα οφέλη των μέτρων που λαμβάνονται για την αύξηση της παραγωγικότητας. Έχει σημειωθεί πρόοδος όσον αφορά τη διαφάνεια της χρηματοδότησης των κομμάτων, καθώς και τη γνωστοποίηση περιουσιακών στοιχείων και τις συγκρούσεις συμφερόντων. Το επιχειρηματικό περιβάλλον επωφελήθηκε επίσης από την πρόοδο στην καταπολέμηση της διαφθοράς, μολονότι εξακολουθούν να υπάρχουν ζητήματα σε αυτόν τον τομέα. Οι αντιλήψεις των πολιτών και των επιχειρήσεων για την ανεξαρτησία του δικαστικού συστήματος έχουν επίσης βελτιωθεί. Είναι υπό εξέλιξη προσπάθειες με στόχο να αυξηθεί περισσότερο η αποτελεσματικότητα του δικαστικού συστήματος, οι οποίες πρέπει να συνεχιστούν. Παρόλο που έχει επιτευχθεί κάποια πρόοδος σε αυτό το ευρύ θέμα, η πρόκληση να προωθηθεί η εμπιστοσύνη στους θεσμούς σε όλα τα επίπεδα διακυβέρνησης εξακολουθεί να υφίσταται.

               (17)Η περαιτέρω βελτίωση των υποδομών στους τομείς των μεταφορών, της ενέργειας και των υδάτων θα μπορούσε να προαγάγει την εδαφική συνοχή, την καλύτερη ενσωμάτωση στην κοινή αγορά και την αύξηση της παραγωγικότητας. Οι διασυνοριακές συνδέσεις στους τομείς των μεταφορών και της ενέργειας, καθώς και οι υποδομές ύδρευσης, αντιμετωπίζουν επενδυτικά κενά. Θα μπορούσε να γίνει καλύτερη χρήση των επιβατικών και εμπορευματικών σιδηροδρομικών υποδομών. Τα διαφορετικά εύρη τροχιάς που συνυπάρχουν στην Ισπανία, την Πορτογαλία και τη Γαλλία αποτελούν σημαντικό εμπόδιο για τη βελτίωση των σιδηροδρομικών συνδέσεων, παρόλο που πρόσφατα ολοκληρώθηκαν νέα τμήματα στα οποία χρησιμοποιείται το διεθνώς διαδεδομένο κανονικό εύρος τροχιάς. Διαπιστώνονται επίσης ελλείψεις στις εμπορευματικές σιδηροδρομικές συνδέσεις μεταξύ των κύριων λιμένων στις ακτές του Ατλαντικού και της Μεσογείου και των εσωτερικών βιομηχανικών περιοχών. Η ανεπαρκής συνδεσιμότητα θέτει επίσης εμπόδια στην περαιτέρω ολοκλήρωση στις αγορές ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου της ΕΕ. Οι περαιτέρω επενδύσεις σε υποδομές είναι αναγκαία για τη βελτίωση της διαχείρισης των υδάτων, π.χ. για την επεξεργασία των λυμάτων, τη μείωση των διαρροών στα δίκτυα και τη βελτίωση της υδροδότησης. Αυτή η εξέλιξη θα αποφέρει περιβαλλοντικά, οικονομικά και κοινωνικά οφέλη στην Ισπανία.

               (18)Στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου του 2018, η Επιτροπή προέβη σε ολοκληρωμένη ανάλυση της οικονομικής πολιτικής της Ισπανίας και τη δημοσίευσε στην έκθεση του 2018 για τη χώρα. Επίσης, αξιολόγησε το πρόγραμμα σταθερότητας για το 2018 και το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για το 2018, καθώς και τη συνέχεια που δόθηκε στις συστάσεις που είχαν απευθυνθεί στην Ισπανία τα προηγούμενα έτη. Έλαβε υπόψη όχι μόνον τη συνάφειά τους για την άσκηση βιώσιμης δημοσιονομικής και κοινωνικοοικονομικής πολιτικής στην Αυστρία, αλλά και τη συμμόρφωσή τους με τους κανόνες και τις κατευθύνσεις της Ένωσης, δεδομένης της ανάγκης ενδυνάμωσης της συνολικής οικονομικής διακυβέρνησης της Ένωσης, μέσω της συνεκτίμησης στοιχείων σε ενωσιακό επίπεδο κατά τη διαμόρφωση μελλοντικών εθνικών αποφάσεων.

               (19)Υπό το πρίσμα της αξιολόγησης αυτής, το Συμβούλιο εξέτασε το πρόγραμμα σταθερότητας για το 2018 και η γνώμη του
                  13
                αποτυπώνεται ιδίως στη σύσταση 1 κατωτέρω.

               (20)Υπό το πρίσμα της εμπεριστατωμένης επισκόπησης της Επιτροπής και της παρούσας αξιολόγησης, το Συμβούλιο εξέτασε το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων και το πρόγραμμα σταθερότητας. Οι συστάσεις του βάσει του άρθρου 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 αποτυπώνονται στις κατωτέρω συστάσεις 1 έως 3 προς την Ισπανία.

               ΣΥΝΙΣΤΑ στην Ισπανία να αναλάβει δράση το 2018 και το 2019 προκειμένου:

               1.Να εξασφαλίσει τη συμμόρφωση με την απόφαση του Συμβουλίου της 8ης Αυγούστου 2016, με την οποία ειδοποιήθηκε να λάβει μέτρα βάσει της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος, μεταξύ άλλων μέτρα για την ενίσχυση του δημοσιονομικού πλαισίου και του πλαισίου για τις δημόσιες συμβάσεις σε όλα τα επίπεδα διακυβέρνησης. Στη συνέχεια, να διασφαλίσει ότι το 2019 ο ονομαστικός ρυθμός αύξησης των καθαρών πρωτογενών δημόσιων δαπανών δεν θα υπερβεί το 0,6 %, ποσοστό που αντιστοιχεί σε ετήσια διαρθρωτική προσαρμογή ύψους 0,65 % του ΑΕΠ. Να χρησιμοποιήσει τα έκτακτα έσοδα για να επιταχύνει τη μείωση του δείκτη χρέους γενικής κυβέρνησης.

               2.Να διασφαλίσει ότι οι κοινωνικές υπηρεσίες και οι υπηρεσίες απασχόλησης έχουν τη δυνατότητα να παρέχουν αποτελεσματική υποστήριξη στα άτομα που αναζητούν εργασία, μεταξύ άλλων μέσω καλύτερης συνεργασίας με τους εργοδότες. Να προαγάγει τη μετατροπή των συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε αορίστου. Να βελτιώσει τη στήριξη των οικογενειών και να αντιμετωπίσει τα κενά κάλυψης στα συστήματα εγγυημένου εισοδήματος, μέσω της απλούστευσης του συστήματος των εθνικών συστημάτων και τη μείωση των ανισοτήτων όσον αφορά την πρόσβαση στα περιφερειακά προγράμματα. Να μειώσει την πρόωρη εγκατάλειψη του σχολείου και τις περιφερειακές ανισότητες στα εκπαιδευτικά αποτελέσματα, ιδίως μέσω της καλύτερης υποστήριξης μαθητών και εκπαιδευτικών.

               3.Να αυξήσει τις δημόσιες επενδύσεις στον τομέα της έρευνας και της καινοτομίας και να διενεργεί συστηματικά αξιολογήσεις των πολιτικών στήριξης στον τομέα αυτό, ώστε να διασφαλίζεται η αποτελεσματικότητά τους. Να ενισχύσει τη συνεργασία μεταξύ εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων προκειμένου να μετριαστούν οι υφιστάμενες αναντιστοιχίες. Να επεκτείνει την εφαρμογή του νόμου για την ενότητα της αγοράς, εξασφαλίζοντας ότι, σε όλα τα επίπεδα διακυβέρνησης, οι κανόνες που διέπουν την πρόσβαση στις οικονομικές δραστηριότητες και την άσκησή τους, ιδίως για τις υπηρεσίες, είναι σύμφωνοι με τις αρχές του εν λόγω νόμου και βελτιώνοντας τη συνεργασία μεταξύ των διοικήσεων.

               Βρυξέλλες,

                     Για το Συμβούλιο

                     Ο Πρόεδρος

                     (1)

                        ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.

                     (2)

                        ΕΕ L 306 της 23.11.2011, σ. 25.

                     (3)

                        COM(2018) 408 final.

                     (4)

                        P8_TA(2018)0077 και P8_TA(2018)0078.

                     (5)

                        SWD(2018) 207 final.

                     (6)

                        COM(2018) 120 final.

                     (7)

                        ΕΕ L 148 της 10.6.2017, σ. 38-41.

                     (8)

                        Οι καθαρές πρωτογενείς δημόσιες δαπάνες αποτελούνται από τις συνολικές δημόσιες δαπάνες εξαιρουμένων των δαπανών για τόκους, των δαπανών για προγράμματα της Ένωσης που αναπληρώνονται στο σύνολό τους από ενωσιακά κονδύλια και των αλλαγών μη διακριτικής ευχέρειας στη χρηματοδότηση των παροχών ανεργίας. Ο εθνικά χρηματοδοτούμενος ακαθάριστος σχηματισμός παγίου κεφαλαίου εξομαλύνεται σε περίοδο τεσσάρων ετών. Συνυπολογίζονται τα μέτρα διακριτικής ευχέρειας ή οι αυξήσεις εσόδων που είναι υποχρεωτικές διά νόμου. Έκτακτα μέτρα από πλευράς τόσο εσόδων όσο και δαπανών συμψηφίζονται.

                     (9)

                        Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, περί καθορισμού κοινών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής, το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και περί καθορισμού γενικών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1083/2006 του Συμβουλίου (ΕΕ L 347 της 20.12.2013, σ. 320).

                     (10)

                        COM(2014) 494 final.

                     (11)

                        Ευρωπαϊκή Επιτροπή (2018), έκθεση για την επάρκεια των συντάξεων: τρέχουσα και μελλοντική επάρκεια του εισοδήματος των ηλικιωμένων στην ΕΕ, τόμος I και τόμος II, κοινή έκθεση που καταρτίστηκε από την Επιτροπή Κοινωνικής Προστασίας (ΕΚΠ) και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή (ΓΔ EMPL), Υπηρεσία Εκδόσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Λουξεμβούργο, 2018.

                     (12)

                        COM(2016) 820 final.

                     (13)

                        Δυνάμει του άρθρου 5 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου.


               ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
            Βρυξέλλες, 16.5.2018
            COM(2018) 299 final
            Σύσταση για
            ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
            με την οποία εγκρίνεται η έναρξη διαπραγματεύσεων με το Πράσινο Ακρωτήριο για τη σύναψη πρωτοκόλλου εφαρμογής της συμφωνίας αλιευτικής σύμπραξης μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και του Πράσινου Ακρωτηρίου
            {SWD(2018) 193 final}{SWD(2018) 194 final}

               ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

               1.ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

               •Αιτιολόγηση και στόχοι της πρότασης

                  Η Επιτροπή προτείνει τη διαπραγμάτευση νέου πρωτοκόλλου της συμφωνίας σύμπραξης βιώσιμης αλιείας (εφεξής ΣΣΒΑ) με τη Δημοκρατία του Πράσινου Ακρωτηρίου που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες του στόλου της Ένωσης και να εναρμονίζεται με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 σχετικά με την Κοινή Αλιευτική Πολιτική και τα συμπεράσματα του Συμβουλίου, της 19ης Μαρτίου 2012, σχετικά με την ανακοίνωση της Επιτροπής για την εξωτερική διάσταση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής.

               •Συνέπεια με τις ισχύουσες διατάξεις στον τομέα πολιτικής

                  Η τρέχουσα ΣΣΒΑ μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Πράσινου Ακρωτηρίου συνήφθη στις 30 Δεκεμβρίου 2006
                     1
                  . Το ισχύον τετραετές πρωτόκολλο
                     2
                   της συμφωνίας αλιευτικής σύμπραξης τέθηκε σε εφαρμογή στις 23 Δεκεμβρίου 2014 και θα λήξει στις 22 Δεκεμβρίου 2018. Βάσει αυτού καθορίζονται οι αλιευτικές δυνατότητες για τον στόλο της Ένωσης και η αντίστοιχη χρηματική αντιπαροχή που καταβάλλεται από την Ένωση και τους πλοιοκτήτες. Η ετήσια οφειλόμενη χρηματική αντιπαροχή της ΕΕ στο Πράσινο Ακρωτήριο ανέρχεται σε 550 000 EUR για την πρώτη διετία, εκ των οποίων 275 000 EUR προορίζονται για την τομεακή στήριξη, και 500 000 EUR για την τελευταία διετία, εκ των οποίων 250 000 EUR προορίζονται για την τομεακή στήριξη.

               Η ΣΣΒΑ με το Πράσινο Ακρωτήριο παρέχει αλιευτικές δυνατότητες με στόχο τον τόνο και άκρως μεταναστευτικά είδη για τα σκάφη από τρία κράτη μέλη της ΕΕ (Ισπανία, Γαλλία και Πορτογαλία). Η Ευρωπαϊκή Ένωση διαθέτει ήδη καλά ανεπτυγμένο δίκτυο διμερών ΣΣΒΑ στη Δυτική Αφρική, και συγκεκριμένα με το Μαρόκο, τη Μαυριτανία, το Σάο Τομέ και Πρίνσιπε, τη Σενεγάλη, τη Λιβερία και την Ακτή Ελεφαντοστού.

                  Οι ΣΣΒΑ συμβάλλουν στην προώθηση των στόχων της κοινής αλιευτικής πολιτικής διεθνώς, διασφαλίζοντας ότι οι αλιευτικές δραστηριότητες της ΕΕ εκτός των υδάτων της βασίζονται στις ίδιες αρχές και στα ίδια πρότυπα που ισχύουν βάσει του ενωσιακού δικαίου. Επιπλέον, οι ΣΣΒΑ ενισχύουν την επιστημονική συνεργασία μεταξύ της ΕΕ και του εταίρου της και προωθούν τη διαφάνεια και τη βιωσιμότητα για τη βελτίωση της διαχείρισης των αλιευτικών πόρων. Ενθαρρύνουν επίσης τη διακυβέρνηση μέσω της στήριξης της παρακολούθησης, του ελέγχου και της επιτήρησης των δραστηριοτήτων των εθνικών και αλλοδαπών στόλων και παρέχουν χρηματοδότηση για την καταπολέμηση της παράνομης, λαθραίας και άναρχης αλιείας, συμβάλλουν δε στη βιώσιμη ανάπτυξη της τοπικής αλιευτικής βιομηχανίας. Οι ΣΣΒΑ ενισχύουν τη θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις διεθνείς και περιφερειακές αλιευτικές οργανώσεις, ιδίως στη Διεθνή Επιτροπή για τη Διατήρηση των Θυννοειδών του Ατλαντικού, το όργανο που έχει συσταθεί βάσει του διεθνούς δικαίου για τη διατήρηση και διαχείριση των άκρως μεταναστευτικών ειδών της περιοχής.

               •Συνέπεια με άλλες πολιτικές της Ένωσης

                  Η διαπραγμάτευση νέου πρωτοκόλλου της ΣΣΒΑ με το Πράσινο Ακρωτήριο συνάδει με την εξωτερική δράση της ΕΕ έναντι των χωρών της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού, και ιδίως με τους στόχους της Ένωσης όσον αφορά τον σεβασμό των δημοκρατικών αρχών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

                  Σε πολύ τοπικό επίπεδο δε, η ΣΣΒΑ θα συμπληρώσει την προσέγγιση που στηρίζεται στο Νέο πλαίσιο εταιρικής σχέσης για τη μετανάστευση
                     3
                   και θα συμβάλει στην αντιμετώπιση των αιτίων της μετανάστευσης στο Πράσινο Ακρωτήριο μέσω της δημιουργίας οικονομικής δραστηριότητας.

               2.ΝΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΣΥΣΤΑΣΗΣ

               •Νομική βάση

                  Νομική βάση της απόφασης αποτελεί το άρθρο 218 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), στο πέμπτο μέρος σχετικά με την εξωτερική δράση της Ένωσης, τίτλος V σχετικά με τις διεθνείς συμφωνίες, το οποίο καθορίζει τη διαδικασία για τη διαπραγμάτευση και τη σύναψη συμφωνιών μεταξύ της ΕΕ και τρίτων χωρών.

               •Επικουρικότητα (σε περίπτωση μη αποκλειστικής αρμοδιότητας)

                  Άνευ αντικειμένου, αποκλειστική αρμοδιότητα.

               •Αναλογικότητα

                  Η απόφαση είναι ανάλογη προς τον στόχο.

               •Επιλογή της νομικής πράξης

                  Η νομική πράξη προβλέπεται στο άρθρο 218 παράγραφοι 3 και 4 της ΣΛΕΕ.

               3.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΚΤΙΜΗΣΕΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ

               •Εκ των υστέρων αξιολογήσεις/έλεγχοι καταλληλότητας της ισχύουσας νομοθεσίας

                  Η Επιτροπή πραγματοποίησε το 2017-2018 εκ των υστέρων αξιολόγηση του ισχύοντος πρωτοκόλλου στο πλαίσιο της ΣΣΒΑ με το Πράσινο Ακρωτήριο καθώς και εκ των προτέρων αξιολόγηση για την ενδεχόμενη ανανέωση του πρωτοκόλλου. Τα συμπεράσματα της αξιολόγησης παρατίθενται σε χωριστό έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής.

                  Η αξιολόγηση κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υπάρχει σταθερό ενδιαφέρον του ενωσιακού κλάδου αλιείας τόνου για αλιευτικές δραστηριότητες στα ύδατα του Πράσινου Ακρωτηρίου και ότι η ανανέωση του πρωτοκόλλου θα συνέβαλε στην ενίσχυση του συστήματος παρακολούθησης, ελέγχου και επιτήρησης, καθώς επίσης και στη βελτίωση της διακυβέρνησης στον τομέα της αλιείας στην περιοχή. Η αξιολόγηση κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ανανέωση του πρωτοκόλλου θα ήταν επίσης επωφελής για το Πράσινο Ακρωτήριο λόγω της υψηλής χρηματικής αντιπαροχής που καταβάλλεται στο πλαίσιο του πρωτοκόλλου.

               •Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη

                  Στο πλαίσιο της αξιολόγησης, ζητήθηκε η γνώμη των κρατών μελών, εκπροσώπων της βιομηχανίας, διεθνών οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών, καθώς και των αλιευτικών αρχών και της κοινωνίας των πολιτών του Πράσινου Ακρωτηρίου. Πραγματοποιήθηκαν επίσης διαβουλεύσεις στο πλαίσιο του γνωμοδοτικού συμβουλίου για την υπερπόντια αλιεία.

               •Συλλογή και χρήση εμπειρογνωσίας

                  Άνευ αντικειμένου.

               •Εκτίμηση επιπτώσεων

                  Άνευ αντικειμένου.

               •Καταλληλότητα και απλούστευση του κανονιστικού πλαισίου

                  Άνευ αντικειμένου.

               •Θεμελιώδη δικαιώματα

                  Οι οδηγίες διαπραγμάτευσης που προτείνονται ως παράρτημα της απόφασης συνιστούν να δοθεί εξουσιοδότηση για έναρξη διαπραγματεύσεων. Συνιστούν επίσης να προστεθεί ρήτρα σχετικά με τις συνέπειες των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δημοκρατικών αρχών.

               4.ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

               Το νέο πρωτόκολλο θα απαιτήσει την καταβολή χρηματικής αντιπαροχής στο Πράσινο Ακρωτήριο, που να είναι συμβατή με το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο (ΠΔΠ) για την περίοδο 2014-2020, ιδίως όσον αφορά τις πιστώσεις για το κονδύλιο του προϋπολογισμού που αφορά τις ΣΣΒΑ. Τα ετήσια ποσά για τις αναλήψεις υποχρεώσεων και τις πληρωμές καθορίζονται στην ετήσια διαδικασία του προϋπολογισμού, συμπεριλαμβανομένης της γραμμής του αποθεματικού για τα πρωτόκολλα που δεν έχουν τεθεί σε ισχύ στις αρχές του έτους
                  4
               .

               5.ΛΟΙΠΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

               •Σχέδια εφαρμογής και ρυθμίσεις παρακολούθησης, αξιολόγησης και υποβολής εκθέσεων

                  Οι διαπραγματεύσεις αναμένεται να αρχίσουν κατά το δεύτερο τρίμηνο του 2018.

               •Αναλυτική επεξήγηση των επιμέρους διατάξεων της πρότασης

                  Η Επιτροπή συνιστά:

                  - να εξουσιοδοτηθεί η Επιτροπή από το Συμβούλιο για την έναρξη και τη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων με στόχο τη σύναψη νέου πρωτοκόλλου της συμφωνίας αλιευτικής σύμπραξης με το Πράσινο Ακρωτήριο·

                  - να οριστεί η Επιτροπή ως διαπραγματευτής της ΕΕ επί του θέματος αυτού·

                  - να διεξαχθούν οι εν λόγω διαπραγματεύσεις από την Επιτροπή σε συνεννόηση με την ειδική επιτροπή, σύμφωνα με τις διατάξεις της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

                  - να εγκρίνει το Συμβούλιο τις οδηγίες διαπραγμάτευσης που προσαρτώνται στην παρούσα σύσταση.

               Σύσταση για

               ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

               με την οποία εγκρίνεται η έναρξη διαπραγματεύσεων με το Πράσινο Ακρωτήριο για τη σύναψη πρωτοκόλλου εφαρμογής της συμφωνίας αλιευτικής σύμπραξης μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
                  και του Πράσινου Ακρωτηρίου

               ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

               Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 218 παράγραφοι 3 και 4,

               Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

               Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               Θα πρέπει να αρχίσουν διαπραγματεύσεις με το Πράσινο Ακρωτήριο με σκοπό τη σύναψη πρωτοκόλλου εφαρμογής της συμφωνίας αλιευτικής σύμπραξης μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και του Πράσινου Ακρωτηρίου,

               ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

               Άρθρο 1

               Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να αρχίσει διαπραγματεύσεις με το Πράσινο Ακρωτήριο με σκοπό τη σύναψη πρωτοκόλλου εφαρμογής της συμφωνίας αλιευτικής σύμπραξης μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και του Πράσινου Ακρωτηρίου.

               Άρθρο 2

               Οι διαπραγματεύσεις διεξάγονται σε συνεννόηση με την ομάδα «Εξωτερική αλιευτική πολιτική» του Συμβουλίου και βάσει των οδηγιών διαπραγμάτευσης του Συμβουλίου που παρατίθενται στο παράρτημα της παρούσας απόφασης.

               Άρθρο 3

               Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Επιτροπή.

               Βρυξέλλες,

                     Για το Συμβούλιο

                        Ο Πρόεδρος

                     (1)

                        EE L 414 της 30.12.2006, σ. 36.

                     (2)

                        ΕΕ L 369 της 24.12.2014, σ. 3.

                     (3)

                        COM(2016) 385 final, 7.6.2016.

                     (4)

                        Κεφάλαιο 40 (γραμμή αποθεματικού 40 02 41) σύμφωνα με τη διοργανική συμφωνία για το ΠΔΠ (2013/C 373/01).

    ---documentbreak---

               ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
            Βρυξέλλες,16.5.2018
            COM(2018) 299 final
            ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
            της
            Σύστασης ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
            με την οποία εγκρίνεται η έναρξη διαπραγματεύσεων εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ανανέωση του πρωτοκόλλου της συμφωνίας αλιευτικής σύμπραξης με το Πράσινο Ακρωτήριο
            {SWD(2018) 193 final}{SWD(2018) 194 final}

               ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

               Οδηγίες διαπραγμάτευσης για τη σύναψη νέου πρωτοκόλλου μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Πράσινου Ακρωτηρίου

               –Σκοπός των διαπραγματεύσεων είναι η ανανέωση του πρωτοκόλλου της συμφωνίας αλιευτικής σύμπραξης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Πράσινου Ακρωτηρίου σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 σχετικά με την Κοινή Αλιευτική Πολιτική και τα συμπεράσματα του Συμβουλίου, της 19ης Μαρτίου 2012, για την ανακοίνωση της Επιτροπής, της 13ης Ιουλίου 2011, σχετικά με την εξωτερική διάσταση της κοινής αλιευτικής πολιτικής.

               –Για την προώθηση της βιώσιμης και υπεύθυνης αλιείας, με ταυτόχρονη διασφάλιση αμοιβαίων οφελών για την ΕΕ και το Πράσινο Ακρωτήριο μέσω ενός νέου πρωτοκόλλου, οι διαπραγματευτικοί στόχοι της Επιτροπής βασίζονται στα ακόλουθα:

               ·εξασφάλιση της πρόσβασης στην αλιευτική ζώνη του Πράσινου Ακρωτηρίου και των αναγκαίων αδειών ώστε τα σκάφη του στόλου της ΕΕ να αλιεύουν στην εν λόγω ζώνη, και με τον τρόπο αυτό διατήρηση, μεταξύ άλλων, του δικτύου συμφωνιών σύμπραξης βιώσιμης αλιείας που είναι στη διάθεση των φορέων εκμετάλλευσης σκαφών στην ΕΕ·

               ·συνεκτίμηση των βέλτιστων διαθέσιμων επιστημονικών γνωμοδοτήσεων και των συναφών σχεδίων διαχείρισης που έχουν εγκριθεί από τις περιφερειακές οργανώσεις διαχείρισης της αλιείας (ΠΟΔΑ), για την εξασφάλιση της βιωσιμότητας των αλιευτικών δραστηριοτήτων και την προώθηση της διακυβέρνησης των ωκεανών σε διεθνές επίπεδο. Οι αλιευτικές δραστηριότητες πρέπει να στοχεύουν αποκλειστικά στους διαθέσιμους πόρους, λαμβανομένης υπόψη της αλιευτικής ικανότητας του τοπικού στόλου και με ιδιαίτερη προσοχή στην άκρως μεταναστευτική φύση ορισμένων εκ των σχετικών αποθεμάτων·

               ·εξασφάλιση επαρκούς μεριδίου των αλιευτικών πόρων, που να ανταποκρίνεται πλήρως στα συμφέροντα των στόλων της ΕΕ, όταν για τα αποθέματα αυτά ενδιαφέρονται και άλλοι αλλοδαποί στόλοι, λαμβάνοντας υπόψη τη δραστηριότητα του στόλου της ΕΕ στην περιοχή, σύμφωνα με τις πλέον επικαιροποιημένες και τις βέλτιστες διαθέσιμες επιστημονικές εκτιμήσεις·

               ·καθιέρωση διαλόγου για την ενίσχυση της τομεακής πολιτικής ώστε να ενθαρρυνθεί η εφαρμογή υπεύθυνης αλιευτικής πολιτικής, σύμφωνης με τους αναπτυξιακούς στόχους της χώρας, ιδίως όσον αφορά τη διακυβέρνηση στον τομέα της αλιείας, την καταπολέμηση της παράνομης, λαθραίας και άναρχης αλιείας, τον έλεγχο, την παρακολούθηση και την επιτήρηση των αλιευτικών δραστηριοτήτων και την παροχή επιστημονικών συμβουλών, καθώς και για την ενίσχυση της δημιουργίας θέσεων εργασίας που συμβάλλει, μεταξύ άλλων, στην αντιμετώπιση των αιτίων της μετανάστευσης από το Πράσινο Ακρωτήριο·

               ·προσθήκη ρήτρας σχετικά με τις συνέπειες των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δημοκρατικών αρχών·

               ·προσθήκη ρήτρας για την προτιμησιακή πρόσβαση του ενωσιακού στόλου στην αλιευτική ζώνη του Πράσινου Ακρωτηρίου και για την εφαρμογή των ίδιων τεχνικών όρων για όλους τους αλλοδαπούς στόλους.

               –Προκειμένου να αποφευχθεί η διακοπή των αλιευτικών δραστηριοτήτων, το νέο πρωτόκολλο θα πρέπει να περιλαμβάνει ρήτρα προσωρινής εφαρμογής.

               –Ειδικότερα, το πρωτόκολλο θα πρέπει να καθορίζει:

               ·τις αλιευτικές δυνατότητες, ανά κατηγορία, που θα χορηγηθούν στα σκάφη της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

               ·τη χρηματική αντιπαροχή και τους όρους καταβολής της· και

               ·τις προτεραιότητες και τους μηχανισμούς για την αποτελεσματική εφαρμογή της τομεακής στήριξης και την τακτική παρακολούθησή της.


               ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
            Βρυξέλλες, 22.11.2017
            COM(2017) 801 final
            Σύσταση για
            ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
            για την κατάργηση της απόφασης 2008/713/ΕΚ για την ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος στο Ηνωμένο Βασίλειο

               Σύσταση για

               ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

               για την κατάργηση της απόφασης 2008/713/ΕΚ για την ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος στο Ηνωμένο Βασίλειο

               ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

               Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 126 παράγραφος 12,

               Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Επιτροπής,

               Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)Στις 8 Ιουλίου 2008, μετά από σύσταση της Επιτροπής, το Συμβούλιο αποφάσισε, με την απόφαση 2008/713/ΕΚ του Συμβουλίου, σύμφωνα με το άρθρο 104 παράγραφος 6 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, ότι στο Ηνωμένο Βασίλειο
                  1
                υπήρχε υπερβολικό έλλειμμα. Το Συμβούλιο σημείωσε ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία που κοινοποίησαν οι αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου τον Μάρτιο του 2008 στο πλαίσιο της ΔΥΕ, το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης της χώρας το 2008-09 αναμενόταν να φθάσει το 3,2 % του ΑΕΠ υπερβαίνοντας έτσι την τιμή αναφοράς του 3 % του ΑΕΠ που προβλέπεται στη Συνθήκη. Επιπλέον, μετά τη δημοσίευση του προϋπολογισμού τον Μάρτιο του 2008, τα μέτρα πολιτικής που ανακοινώθηκαν στις 13 Μαΐου 2008, τα οποία μείωναν τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων το 2008-09, αναμενόταν ότι θα αύξαναν περαιτέρω το προβλεπόμενο έλλειμμα κατά το εν λόγω οικονομικό έτος. Εάν αυτό το μέτρο προστεθεί στις εαρινές προβλέψεις του 2008 της Επιτροπής, το έλλειμμα θα αυξηθεί ενδεχομένως στο 3,5 % του ΑΕΠ το 2008-09. Επίσης το υπερβολικό έλλειμμα δεν θεωρήθηκε προσωρινό, δεδομένου ότι η Επιτροπή προέβλεψε, υπό την προϋπόθεση αμετάβλητων πολιτικών, εκτιμώμενο έλλειμμα της τάξης του 3,3 % του ΑΕΠ το 2009-10. Το Συμβούλιο σημείωσε επίσης ότι ο δείκτης χρέους της γενικής κυβέρνησης παρέμεινε αισθητά κάτω από την τιμή αναφοράς του 60 %, αλλά με αυξητική τάση έως το 2009-10.

               (2)Την ίδια ημερομηνία, σύμφωνα με το άρθρο 104 παράγραφος 7 της Συνθήκης και το άρθρο 3 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1467/97 του Συμβουλίου, το Συμβούλιο απηύθυνε, κατόπιν συστάσεως της Επιτροπής, σύσταση προς το Ηνωμένο Βασίλειο προκειμένου η κατάσταση υπερβολικού ελλείμματος να τερματιστεί το αργότερο έως το οικονομικό έτος 2009-10. Το Συμβούλιο όρισε επίσης την 8η Ιανουαρίου 2009 ως προθεσμία για την ανάληψη αποτελεσματικής δράσης.

               (3)Σύμφωνα με το άρθρο 104 παράγραφος 8 της Συνθήκης, το Συμβούλιο αποφάσισε στις 27 Απριλίου 2009 ότι το Ηνωμένο Βασίλειο δεν είχε αναλάβει αποτελεσματική δράση κατ’ εφαρμογή της σύστασης του Συμβουλίου της 8ης Ιουλίου 2008
                  2
               .

               (4)Αναγνωρίζοντας, στη σύσταση της 2ας Δεκεμβρίου 2009, ότι η δημοσιονομική κατάσταση του Ηνωμένου Βασιλείου το οικονομικό έτος 2009-10 προέκυψε αφενός από την εφαρμογή μέτρων που αντιστοιχούσαν σε περίπου 1,5 % του ΑΕΠ, τα οποία αποτελούσαν ενδεδειγμένη απόκριση στο ευρωπαϊκό σχέδιο για την ανάκαμψη της οικονομίας, και αφετέρου από την ελεύθερη λειτουργία των αυτόματων σταθεροποιητών, το Συμβούλιο απηύθυνε αναθεωρημένη σύσταση, δυνάμει του άρθρου 126 παράγραφος 7 της ΣΛΕΕ, και κάλεσε το Ηνωμένο Βασίλειο να θέσει τέλος στην κατάσταση υπερβολικού ελλείμματος έως το 2014-15. Συγκεκριμένα, προκειμένου να μειωθεί το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης κάτω από το 3 % του ΑΕΠ με αξιόπιστο και διατηρήσιμο τρόπο, έγινε σύσταση στο Ηνωμένο Βασίλειο να εξασφαλίσει μέση ετήσια δημοσιονομική προσπάθεια ύψους 1¾ % του ΑΕΠ μεταξύ του 2010-11 και του 2014-15. Το Συμβούλιο, στη σύστασή του της 2ας Δεκεμβρίου 2009, όρισε προθεσμία έως τις 2 Ιουνίου 2010 για την ανάληψη αποτελεσματικής δράσης, σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1467/97.

               (5)Στις 6 Ιουλίου 2010 η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, βάσει των εαρινών προβλέψεων του 2010 της Επιτροπής, το Ηνωμένο Βασίλειο είχε λάβει αποτελεσματική δράση σύμφωνα με την σύσταση του Συμβουλίου της 2ας Δεκεμβρίου 2009, δυνάμει του άρθρου 126 παράγραφος 7 της Συνθήκης.

               (6)Στις 19 Ιουνίου 2015, σύμφωνα με το άρθρο 126 παράγραφος 8 της Συνθήκης, το Συμβούλιο αποφάσισε ότι το Ηνωμένο Βασίλειο δεν είχε αναλάβει αποτελεσματική δράση κατ’ εφαρμογή της σύστασης του Συμβουλίου της 2ας Δεκεμβρίου 2009
                  3
               . Το Συμβούλιο επισήμανε ότι στο Ηνωμένο Βασίλειο σημειώθηκε σημαντική μείωση του ρυθμού αύξησης του πραγματικού ΑΕΠ, εξαιτίας της παγκόσμιας οικονομικής και χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008 και 2009, η οποία επηρέασε και τα δημόσια οικονομικά. Το Ηνωμένο Βασίλειο στη συνέχεια έθεσε σε εφαρμογή ένα σχέδιο εξυγίανσης και το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης ως ποσοστό του ΑΕΠ μειωνόταν ετησίως μεταξύ των οικονομικών ετών 2009-10 και 2014-15. Αντίθετα, ο δείκτης χρέους της γενικής κυβέρνησης συνέχισε να αυξάνεται κατά την εν λόγω περίοδο, κυρίως λόγω του ονομαστικού ελλείμματος αλλά και παρεμβάσεων στον χρηματοπιστωτικό τομέα. Το Συμβούλιο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, παρά την κατάρτιση και εφαρμογή προγράμματος δημοσιονομικής εξυγίανσης, το Ηνωμένο Βασίλειο δεν κατάφερε να διορθώσει το υπερβολικό του έλλειμμα μέχρι το έτος 2014-15. Επιπλέον, το Ηνωμένο Βασίλειο δεν συμμορφώθηκε με τη μέση δημοσιονομική προσπάθεια ύψους 1¾ % που συνέστησε το Συμβούλιο στις 2 Δεκεμβρίου 2009.

               (7)Την ίδια ημερομηνία, σύμφωνα με το άρθρο 126 παράγραφος 7 της Συνθήκης και το άρθρο 3 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1467/97 του Συμβουλίου, το Συμβούλιο απηύθυνε, κατόπιν συστάσεως της Επιτροπής, σύσταση προς το Ηνωμένο Βασίλειο για τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος το αργότερο έως το οικονομικό έτος 2016-17. Συγκεκριμένα, έγινε σύσταση στο Ηνωμένο Βασίλειο να επιτύχει ονομαστικό έλλειμμα 4,1 % του ΑΕΠ το 2015-16 και 2,7 % του ΑΕΠ το 2016-17, που προβλεπόταν ότι θα αντιστοιχούσε σε βελτίωση του διαρθρωτικού ισοζυγίου κατά 0,5 % του ΑΕΠ το 2015-16 και κατά 1,1 % του ΑΕΠ το 2016-17, βάσει των επικαιροποιημένων εαρινών προβλέψεων της Επιτροπής του 2015.

               (8)Στις 16 Νοεμβρίου 2015 η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το Ηνωμένο Βασίλειο είχε αναλάβει αποτελεσματική δράση για τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος έως το οικονομικό έτος 2016-17, όπως συνέστησε το Συμβούλιο στις 19 Ιουνίου 2015.

               (9)Σύμφωνα με το άρθρο 4 του πρωτοκόλλου (αριθ. 12) σχετικά με τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος που προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη ΣΛΕΕ, η Επιτροπή παρέχει τα στοιχεία για την εφαρμογή της διαδικασίας. Στο πλαίσιο της εφαρμογής του εν λόγω πρωτοκόλλου, τα κράτη μέλη πρέπει να κοινοποιούν στοιχεία σχετικά με τα δημόσια ελλείμματα και το δημόσιο χρέος και άλλες συναφείς μεταβλητές δύο φορές το χρόνο, δηλαδή πριν από την 1η Απριλίου και πριν από την 1η Οκτωβρίου, σύμφωνα με το άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 479/2009 του Συμβουλίου
                  4
               .

               (10)Το Συμβούλιο λαμβάνει αποφάσεις για την κατάργηση αποφάσεων σχετικά με την ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος βάσει των δεδομένων που κοινοποιούνται. Επιπλέον, η απόφαση για την ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος θα πρέπει να καταργείται μόνο αν οι προβλέψεις της Επιτροπής δείχνουν ότι το έλλειμμα δεν θα υπερβεί την τιμή αναφοράς του 3 % του ΑΕΠ που ορίζει η Συνθήκη, κατά τη διάρκεια του χρονικού ορίζοντα των προβλέψεων
                  5
               .

               (11)Βάσει των στοιχείων που παρασχέθηκαν από την Επιτροπή (Eurostat) σύμφωνα με το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 479/2009, μετά το πρόγραμμα σύγκλισης του 2017, την κοινοποίηση από πλευράς Ηνωμένου Βασιλείου τον Σεπτέμβριο του 2017 και τις φθινοπωρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2017, συνάγονται τα ακόλουθα συμπεράσματα:

               –Το Ηνωμένο Βασίλειο κατά τα τελευταία έτη έχει επιτύχει τον συνιστώμενο στόχο για το έλλειμμα γενικής κυβέρνησης . Αφού κορυφώθηκε στο 10 % του ΑΕΠ το 2009-10, το ονομαστικό έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης ακολούθησε σταθερά πτωτική τάση, μειούμενο στο 4 % το 2015-16 και στο 2,3 % το 2016-17, σύμφωνα με τη σύσταση του Συμβουλίου της 19ης Ιουνίου 2015. Η δημοσιονομική εξυγίανση που αναλήφθηκε κατά την περίοδο αυτή έχει σε μεγάλο βαθμό βασιστεί στις δαπάνες, με μείωση των συνολικών τρεχουσών δαπανών από το 42,9 % του ΑΕΠ το 2009-10 στο 38 % του ΑΕΠ το 2016-17. Η αύξηση του δείκτη δημοσίων εσόδων, από το 37,4 % του ΑΕΠ το 2009-10 στο 38,6 % του ΑΕΠ το 2016-17, έχει επίσης συμβάλει, αν και σε μικρότερο βαθμό.

               –Το πρόγραμμα σύγκλισης 2016-17, το οποίο υποβλήθηκε από τις αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου στις 27 Απριλίου 2017 και το οποίο καλύπτει την περίοδο 2016-17 έως 2021-22, προέβλεπε αύξηση του ελλείμματος της γενικής κυβέρνησης στο 2,8 % του ΑΕΠ το 2017-18 και στη συνέχεια μείωσή του στο 1,9 % του ΑΕΠ το 2018-19. Η εν λόγω πρόβλεψη βασιζόταν σε σχεδιαζόμενο έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης της τάξης του 2,7 % το 2016-17, σύμφωνα με τα στοιχεία ΔΥΕ που κοινοποιήθηκαν από τις αρχές του Ηνωμένο Βασιλείου τον Μάρτιο του 2017. Μετά την υποβολή του προγράμματος σύγκλισης, η εθνική στατιστική υπηρεσία του Ηνωμένου Βασιλείου (ONS) αναθεώρησε προς τα κάτω, στο 2,3 % του ΑΕΠ την εκτίμησή της για το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης το 2016-17. Ενώ οι αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου στη συνέχεια δεν δημοσίευσαν επικαιροποιημένη πρόβλεψη για το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης, η Επιτροπή, στις φθινοπωρινές προβλέψεις του 2017, προβλέπει έλλειμμα 2,5 % το 2017-18, 1,8 % το 2018-19 και 1,3 % το 2019-20, με βάση παραδοχή αμετάβλητης πολιτικής Επομένως, το έλλειμμα αναμένεται να παραμείνει κάτω από την τιμή αναφοράς του 3 % του ΑΕΠ που ορίζει η Συνθήκη, κατά τη διάρκεια του χρονικού ορίζοντα των προβλέψεων.

               –Σύμφωνα με τις φθινοπωρινές της προβλέψεις του 2017, η Επιτροπή εκτιμά ότι το διαρθρωτικό ισοζύγιο, δηλαδή το ισοζύγιο της γενικής κυβέρνησης διορθωμένο για τον οικονομικό κύκλο και χωρίς τα έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα, βελτιώθηκε κατά 3,2 % του ΑΕΠ ανάμεσα στο 2008-09 και το 2016-17.

               –Το ακαθάριστο χρέος της γενικής κυβέρνησης του Ηνωμένου Βασιλείου αυξήθηκε σημαντικά από τότε που το Συμβούλιο αποφάσισε, στις 8 Ιουλίου 2008, ότι υπήρχε υπερβολικό έλλειμμα στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ο δείκτης χρέους της γενικής κυβέρνησης αυξήθηκε από 41 % του ΑΕΠ το 2007-08 σε 86,8 % το 2016-17, γεγονός που αντανακλά υψηλότερα ονομαστικά ελλείμματα της γενικής κυβέρνησης, καθώς και παρεμβάσεις στον χρηματοπιστωτικό τομέα κατά την εν λόγω περίοδο. Σύμφωνα με τις φθινοπωρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2017, ο δείκτης χρέους προς το ΑΕΠ θεωρείται ότι έχει αγγίξει τη μέγιστη τιμή του το 2016-17 και ότι θα μειωθεί σταδιακά στο 82,9 % του ΑΕΠ το 2019-20.

               (12)Σύμφωνα με το άρθρο 126 παράγραφος 12 της Συνθήκης, απόφαση του Συμβουλίου σχετικά με την ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος καταργείται, εφόσον, κατά την άποψη του Συμβουλίου, έχει διορθωθεί το υπερβολικό έλλειμμα στο οικείο κράτος μέλος.

               (13)Κατά την άποψη του Συμβουλίου, το υπερβολικό έλλειμμα του Ηνωμένου Βασιλείου έχει διορθωθεί και η απόφαση 2008/713/ΕΚ θα πρέπει επομένως να καταργηθεί.

               (14)Από το 2017-18, οικονομικό έτος που έπεται της διόρθωσης του υπερβολικού ελλείμματος, το Ηνωμένο Βασίλειο υπάγεται στο προληπτικό σκέλος του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης και θα πρέπει να παρουσιάσει κατάλληλο ρυθμό προόδου για την επίτευξη του ελάχιστου μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού στόχου, συν τοις άλλοις τηρώντας το όριο αναφοράς για τις δαπάνες, καθώς και να συμμορφωθεί με το κριτήριο του χρέους, σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 1α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1467/97,

               ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

               Άρθρο 1

               Από μια συνολική εκτίμηση προκύπτει ότι η κατάσταση υπερβολικού ελλείμματος στο Ηνωμένο Βασίλειο έχει διορθωθεί.

               Άρθρο 2

               Η απόφαση 2008/713/ΕΚ καταργείται.

               Άρθρο 3

               Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στο Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας.

               Βρυξέλλες,

                     Για το Συμβούλιο

                     Ο Πρόεδρος

                     (1)

                        Απόφαση 2008/713/ΕΚ του Συμβουλίου, της 8ης Ιουλίου 2008, για την ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος στο Ηνωμένο Βασίλειο (ΕΕ L 238 της 5.9.2008, σ. 5).

                     (2)

                        Απόφαση 2009/409/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Απριλίου 2009, με την οποία διαπιστώνεται, σύμφωνα με το άρθρο 104 παράγραφος 8 της συνθήκης, ότι η δράση την οποία ανέλαβε το Ηνωμένο Βασίλειο κατ’ εφαρμογή των συστάσεων του Συμβουλίου της 8ης Ιουλίου 2008, σύμφωνα με το άρθρο 104 παράγραφος 7 της συνθήκης, είναι ανεπαρκής (ΕΕ L 132 της 29.5.2009, σ. 11).

                     (3)

                        Απόφαση (ΕΕ) 2015/1098 του Συμβουλίου, της 19ης Ιουνίου 2015, με την οποία διαπιστώνεται ότι δεν έχει αναληφθεί αποτελεσματική δράση από το Ηνωμένο Βασίλειο κατ’ εφαρμογή της σύστασης του Συμβουλίου της 2ας Δεκεμβρίου 2009 (ΕΕ L 180 της 8.7.2015, σ. 1).

                     (4)

                        Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 479/2009 του Συμβουλίου, της 25ης Μαΐου 2009, για την εφαρμογή του πρωτοκόλλου σχετικά με τη διαδικασία του υπερβολικού ελλείμματος το οποίο προσαρτάται στη Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ L 145 της 10.6.2009, σ. 1).

                     (5)

                        Σύμφωνα με τις «Λεπτομερείς ρυθμίσεις για την εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και κατευθυντήριες γραμμές για τη μορφή και το περιεχόμενο των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης», της 3ης Σεπτεμβρίου 2012. Βλέπε:
                  http://ec.europa.eu/economy_finance/economic_governance/sgp/pdf/coc/code_of_conduct_en.pdf


               ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
            Βρυξέλλες, 22.11.2017
            COM(2017) 802 final
            Σύσταση για
            ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
            με σκοπό τη διόρθωση της σημαντικής παρατηρηθείσας απόκλισης από την πορεία προσαρμογής προς την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού στόχου στη Ρουμανία
            {SWD(2017) 603 final}

               Σύσταση για

               ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

               με σκοπό τη διόρθωση της σημαντικής παρατηρηθείσας απόκλισης από την πορεία προσαρμογής προς την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού στόχου στη Ρουμανία

               ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

               Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 121 παράγραφος 4,

               Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών
                  1
               , και ιδίως το άρθρο 10 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο,

               Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Επιτροπής,

               Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)Στις 16 Ιουνίου 2017 το Συμβούλιο αποφάσισε, σύμφωνα με το άρθρο 121 παράγραφος 4 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εφεξής «ΣΛΕΕ»), ότι στη Ρουμανία υπάρχει σημαντική παρατηρηθείσα απόκλιση από την πορεία προσαρμογής προς τον μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό στόχο και εξέδωσε σύσταση να λάβει τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να διασφαλίσει ότι ο ονομαστικός ρυθμός αύξησης των καθαρών πρωτογενών δημόσιων δαπανών
                  2
                δεν θα υπερβεί το 3,3 % το 2017, ποσοστό που αντιστοιχεί σε ετήσια διαρθρωτική προσαρμογή της τάξης του 0,5 % του ΑΕΠ
                  3
               . Διατυπώθηκε σύσταση στις ρουμανικές αρχές να χρησιμοποιήσουν όλα τα έκτακτα έσοδα για τη μείωση του ελλείμματος, ενώ τα μέτρα δημοσιονομικής εξυγίανσης θα πρέπει να εξασφαλίζουν τη διαρκή βελτίωση του διαρθρωτικού ισοζυγίου της γενικής κυβέρνησης με ευνοϊκό για την ανάπτυξη τρόπο. Το Συμβούλιο όρισε ως προθεσμία την 15η Οκτωβρίου 2017 για να υποβάλει η Ρουμανία έκθεση σχετικά με τα μέτρα τα οποία έλαβε σε εφαρμογή της σύστασης.

               (2)Στις 11 Ιουλίου 2017 το Συμβούλιο συνέστησε στη Ρουμανία να εξασφαλίσει ότι συμμορφώνεται με τη σύσταση του Συμβουλίου της 16ης Ιουλίου 2017, ώστε να διορθωθεί η σημαντική απόκλιση από την πορεία προσαρμογής προς την κατεύθυνση της επίτευξης του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού στόχου
                  4
               . Για το 2018 έγινε σύσταση στη Ρουμανία να καταβάλει σημαντική δημοσιονομική προσπάθεια σύμφωνα με τις απαιτήσεις του προληπτικού σκέλους του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης, προκειμένου να πετύχει περαιτέρω προσαρμογή προς τον μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό της στόχο για διαρθρωτικό έλλειμμα ύψους 1 % του ΑΕΠ. Σύμφωνα με τον από κοινού συμφωνηθέντα πίνακα προσαρμογής στο πλαίσιο του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης, η εν λόγω προσαρμογή μεταφράστηκε σε απαίτηση για ονομαστικό ρυθμό αύξησης των καθαρών πρωτογενών δημόσιων δαπανών που δεν υπερβαίνει το 4,3 % το 2018. Θα αντιστοιχεί σε διαρθρωτική προσαρμογή της τάξης του 0,5 % του ΑΕΠ.

               (3)Στις 26 και 27 Σεπτεμβρίου 2017 η Επιτροπή ανέλαβε αποστολή ενισχυμένης εποπτείας στη Ρουμανία για τους σκοπούς της επιτόπιας παρακολούθησης σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου. Η Επιτροπή υπέβαλε έκθεση με τα πορίσματά της στο Συμβούλιο στις 24 Οκτωβρίου 2017 και τα δημοσιοποίησε, αφού διαβίβασε τα προσωρινά πορίσματά της στις ρουμανικές αρχές.

               (4)Στις 13 Οκτωβρίου 2017 οι ρουμανικές αρχές υπέβαλαν την έκθεση σχετικά με τα αποτελεσματικά μέτρα που έλαβαν σε εφαρμογή της σύστασης του Συμβουλίου της 16ης Ιουνίου 2017. Λαμβανομένων υπόψη των πληροφοριών που παρείχαν οι ρουμανικές αρχές στην έκθεσή τους σχετικά με τα μέτρα που έλαβαν και τη συνολική αξιολόγηση με βάση τις φθινοπωρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2017, το Συμβούλιο στις [ΧΧ] κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Ρουμανία δεν έχει λάβει αποτελεσματικά μέτρα σε εφαρμογή της σύστασης του Συμβουλίου της 16ης Ιουνίου 2017.

               (5)Η Ρουμανία ακολουθεί φιλοκυκλική δημοσιονομική πολιτική εν μέσω υψηλής οικονομικής ανάπτυξης και θετικού κενού παραγωγής. Το 2017 το διαρθρωτικό ισοζύγιο εκτιμάται ότι αποκλίνει κατά 2,3 % του ΑΕΠ από τον μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό της στόχο. Ως εκ τούτου, και λόγω της μη λήψης αποτελεσματικών μέτρων από τη Ρουμανία, είναι σκόπιμο να απευθυνθεί προς το εν λόγω κράτος μέλος αναθεωρημένη σύσταση, δυνάμει του άρθρου 121 παράγραφος 4 της ΣΛΕΕ σχετικά με τα κατάλληλα μέτρα που πρέπει να ληφθούν.

               (6)Βάσει των φθινοπωρινών προβλέψεων της Επιτροπής του 2017 για το κενό παραγωγής, η Ρουμανία βρίσκεται σε κανονική οικονομική συγκυρία το 2017 και το 2018. Ο δείκτης χρέους της γενικής κυβέρνησης της Ρουμανίας είναι κάτω από το όριο του 60% του ΑΕΠ. Η ελάχιστη απαιτούμενη διαρθρωτική προσπάθεια που ορίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 και ο από κοινού συμφωνηθείς πίνακας προσαρμογής στο πλαίσιο του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης, που συνεκτιμά τις επικρατούσες οικονομικές συνθήκες και τις πιθανές ανησυχίες περί βιωσιμότητας, ανέρχεται σε 0,5 % του ΑΕΠ.

               (7)Η Επιτροπή προβλέπει ότι το διαρθρωτικό έλλειμμα της Ρουμανίας θα αυξηθεί κατά 1,1 % του ΑΕΠ το 2017, ενώ η σύσταση του Συμβουλίου της 16ης Ιουνίου 2017 ζητούσε διαρθρωτική μείωση τουλάχιστον κατά 0,5 % του ΑΕΠ. Επιπλέον, προβλέπεται ότι το 2017 η Ρουμανία θα παραμείνει στην τιμή αναφοράς της Συνθήκης, της τάξης του 3 % του ΑΕΠ, και ότι θα την υπερβεί κατά σημαντικό ποσοστό το 2018, με βάση τις φθινοπωρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2017.

               (8)Η πρόσθετη προσπάθεια, που είναι απαραίτητη για να επανέλθει η Ρουμανία σε κατάλληλη πορεία προσαρμογής μετά τις αποκλίσεις που παρατηρήθηκαν το 2016 και το 2017, θα πρέπει να συμπληρώνει την προσαρμογή του 0,5 % του ΑΕΠ που συνέστησε το Συμβούλιο στις 11 Ιουλίου 2017. Η πρόσθετη προσπάθεια ύψους 0,3 % του ΑΕΠ φαίνεται κατάλληλη, δεδομένου του μεγέθους της σημαντικής παρατηρηθείσας απόκλισης από τη συνιστώμενη πορεία προσαρμογής για την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού στόχου και θα επιταχύνει την προσαρμογή προς την κατεύθυνση του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού στόχου. Η απαιτούμενη βελτίωση του διαρθρωτικού ισοζυγίου κατά 0,8 % του ΑΕΠ το 2018 είναι συνεπής με τον ονομαστικό ρυθμό αύξησης των καθαρών πρωτογενών κρατικών δαπανών που δεν θα υπερβαίνει το 3,3% το 2018.

               (9)Οι φθινοπωρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2017 προβλέπουν περαιτέρω επιδείνωση του διαρθρωτικού ισοζυγίου κατά 1 % το 2018. Συνεπώς, μια βελτίωση του διαρθρωτικού ισοζυγίου κατά 0,8 % του ΑΕΠ το 2018 μεταφράζεται στην ανάγκη να ληφθούν μέτρα συνολικής διαρθρωτικής απόδοσης της τάξης του 1,8 % του ΑΕΠ σε σύγκριση με το ισχύον βασικό σενάριο αναφοράς για το 2018 που περιλαμβάνεται στις φθινοπωρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2017.

               (10)Οι φθινοπωρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2017 προβλέπουν έλλειμμα γενικής κυβέρνησης ύψους 3,9 % του ΑΕΠ το 2018, το οποίο υπερβαίνει το 3% του ΑΕΠ που αποτελεί την τιμή αναφοράς της Συνθήκης. Η απαιτούμενη διαρθρωτική προσαρμογή της τάξης του 0,8 % του ΑΕΠ σε σύγκριση με το προσδοκώμενο αποτέλεσμα για το 2017 θα διασφαλίσει επίσης ότι η Ρουμανία θα τηρήσει το όριο του 3% του ΑΕΠ για το έλλειμμα γενικής κυβέρνησης το 2018 με ένα περιθώριο.

               (11)Οι απαιτήσεις για το 2018, οι οποίες περιλαμβάνονται στην παρούσα σύσταση, αντικαθιστούν τα αντίστοιχα στοιχεία που αναφέρονται στη δημοσιονομική σύσταση που περιλαμβάνεται στη σύσταση του Συμβουλίου προς τη Ρουμανία της 11ης Ιουλίου 2017.

               (12)Η Ρουμανία θα πρέπει να υποβάλει έκθεση στο Συμβούλιο σχετικά με τα μέτρα που έλαβε σε εφαρμογή της παρούσας σύστασης έως τις 15 Απριλίου 2018, ενδεχομένως στο πλαίσιο του προγράμματος σύγκλισης που υποβάλλεται σύμφωνα με το άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97.

               (13)Είναι σκόπιμο να δημοσιοποιηθεί η παρούσα σύσταση.

               ΣΥΝΙΣΤΑ:

               ΣΤΗ ΡΟΥΜΑΝΙΑ:

               (1)να λάβει τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίσει ότι ο ονομαστικός ρυθμός αύξησης των καθαρών πρωτογενών κρατικών δαπανών δεν θα υπερβεί το 3,3 % το 2018, το οποίο αντιστοιχεί σε ετήσια διαρθρωτική προσαρμογή τουλάχιστον της τάξης του 0,8 % του ΑΕΠ το 2018, θέτοντας κατ’ αυτόν τρόπο το κράτος μέλος στην κατάλληλη πορεία προσαρμογής για την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού στόχου,

               (2)να χρησιμοποιήσει όλα τα έκτακτα έσοδα για τη μείωση του ελλείμματος. Τα μέτρα δημοσιονομικής εξυγίανσης θα πρέπει να εξασφαλίζουν μόνιμη βελτίωση του διαρθρωτικού ισοζυγίου της γενικής κυβέρνησης με ευνοϊκό για την ανάπτυξη τρόπο.

               (3)να υποβάλει έκθεση στο Συμβούλιο έως τις 15 Απριλίου 2018 σχετικά με τα μέτρα που έλαβε σε εφαρμογή της παρούσας σύστασης.

               Η παρούσα σύσταση απευθύνεται στη Ρουμανία.

               Βρυξέλλες,

                     Για το Συμβούλιο

                     Ο Πρόεδρος

                     (1)

                        ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.

                     (2)

                        Οι καθαρές κρατικές δαπάνες αποτελούνται από τις συνολικές δημόσιες δαπάνες, εξαιρουμένων των δαπανών για τόκους, των δαπανών για προγράμματα της Ένωσης που αναπληρώνονται στο σύνολό τους από ενωσιακά κονδύλια και αλλαγών μη διακριτικής ευχέρειας στη χρηματοδότηση των παροχών ανεργίας. Ο εθνικά χρηματοδοτούμενος ακαθάριστος σχηματισμός παγίου κεφαλαίου εξομαλύνεται σε διάστημα τετραετίας. Συνυπολογίζονται τα μέτρα διακριτικής ευχέρειας ή οι αυξήσεις εσόδων που είναι υποχρεωτικές διά νόμου. Τα έκτακτα μέτρα τόσο στο σκέλος των εσόδων όσο και στο σκέλος των δαπανών συμψηφίζονται.

                     (3)

                        Σύσταση του Συμβουλίου, της 16ης Ιουνίου 2017, με σκοπό τη διόρθωση της σημαντικής παρατηρηθείσας απόκλισης από την πορεία προσαρμογής προς την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού στόχου στη Ρουμανία (ΕΕ C 216 της 6.7.2017, σ. 1).

                     (4)

                        Σύσταση του Συμβουλίου, της 11ης Ιουλίου 2017, σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Ρουμανίας για το 2017 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Ρουμανίας για το 2017 (ΕΕ C 261 της 9.8.2016, σ. 98).