				|

		52013PC0385

			Σύσταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την κατάργηση της απόφασης 2010/286/ΕΕ για την ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος στην Ιταλία /* COM/2013/0385 final - 2013/ () */

			   	Σύσταση
ΑΠΟΦΑΣΗ
ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
για την
κατάργηση της
απόφασης 2010/286/ΕΕ
για την ύπαρξη
υπερβολικού
ελλείμματος
στην Ιταλία
ΤΟ
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ
ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας
υπόψη τη
Συνθήκη για τη
λειτουργία της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης, και
ιδίως το
άρθρο 126 παράγραφος
12,
Έχοντας
υπόψη τη
σύσταση της
Ευρωπαϊκής
Επιτροπής,
Εκτιμώντας
τα ακόλουθα:
(1)       Με
την απόφαση 2010/286/ΕΕ
του
Συμβουλίου,
της 2ας
Δεκεμβρίου 2009[1], μετά
από σύσταση
της Επιτροπής, αποφασίστηκε
ότι υπήρχε
υπερβολικό
έλλειμμα στην
Ιταλία. Το Συμβούλιο
σημείωσε ότι
το
προβλεπόμενο
έλλειμμα της
γενικής
κυβέρνησης για
το 2009 ανερχόταν
σε 5,3% του ΑΕΠ,
υπερβαίνοντας
την τιμή
αναφοράς του 3%
του ΑΕΠ που
προβλέπει η
Συνθήκη, ενώ το
ακαθάριστο
χρέος της
γενικής
κυβέρνησης
προβλεπόταν να
φθάσει στο 115,1%
του ΑΕΠ το 2009,
υπερβαίνοντας
την τιμή
αναφοράς του 60%
του ΑΕΠ που
προβλέπει η
Συνθήκη[2].
(2)       Στις 2
Δεκεμβρίου 2009,
σύμφωνα με το
άρθρο 126
παράγραφος 7
της ΣΛΕΕ και το
άρθρο 3
παράγραφος 4
του κανονισμού
(ΕΚ) αριθ. 1467/97 του
Συμβουλίου,
της 7ης Ιουλίου
1997, για την
επιτάχυνση και
τη διασαφήνιση
της εφαρμογής
της
διαδικασίας
υπερβολικού
ελλείμματος[3], το
Συμβούλιο
απηύθυνε,
βάσει
συστάσεως της
Επιτροπής,
σύσταση προς
την Ιταλία
προκειμένου να
τερματιστεί η
κατάσταση
υπερβολικού
ελλείμματος έως
το τέλος του 2012
το αργότερο. Η
σύσταση
δημοσιοποιήθηκε.
(3)       Σύμφωνα
με το άρθρο 4 του
πρωτοκόλλου
για τη διαδικασία
υπερβολικού
ελλείμματος
που
προσαρτάται στις
Συνθήκες, η
Επιτροπή
παρέχει τα
στοιχεία για
την εφαρμογή
της εν λόγω
διαδικασίας.
Στο πλαίσιο της
εφαρμογής του
εν λόγω
Πρωτοκόλλου,
τα κράτη μέλη
υποχρεούνται
να κοινοποιούν
στοιχεία για
τα δημόσια
ελλείμματα και
το δημόσιο
χρέος και
άλλες συναφείς
μεταβλητές δύο
φορές το χρόνο,
δηλαδή πριν
από την 1η
Απριλίου και
πριν από την 1η
Οκτωβρίου, σύμφωνα
με το άρθρο
3 του
κανονισμού (ΕΚ)
αριθ. 479/2009 του
Συμβουλίου, της
25ης Μαΐου 2009,
σχετικά με την
εφαρμογή του
πρωτοκόλλου
για τη
διαδικασία
υπερβολικού
ελλείμματος που
προσαρτάται
στη Συνθήκη
για την ίδρυση
της Ευρωπαϊκής
Κοινότητας[4].
(4)       Όταν
εξετάζεται αν
μια απόφαση
σχετικά με την
ύπαρξη υπερβολικού
ελλείμματος θα
πρέπει να
καταργηθεί, το
Συμβούλιο θα
πρέπει να
λάβει απόφαση
επί τη βάσει
των δεδομένων
που
κοινοποιούνται.
Επιπλέον, η
απόφαση για
την ύπαρξη
υπερβολικού
ελλείμματος θα
πρέπει να
καταργηθεί
μόνο αν οι
προβλέψεις της
Επιτροπής
δείχνουν ότι
το έλλειμμα
δεν θα υπερβεί
το όριο του 3% του
ΑΕΠ κατά τη
διάρκεια του
χρονικού
ορίζοντα των
προβλέψεων[5].
(5)       Με
βάση τα
στοιχεία που
παρασχέθηκαν
από την Επιτροπή
(Eurostat) σύμφωνα με το
άρθρο 14 του κανονισμού
(ΕΚ) αριθ. 479/2009, σε
συνέχεια της
κοινοποίησης
από μέρους της
Ιταλίας πριν
από την 1η
Απριλίου 2013, το
πρόγραμμα
σταθερότητας
του 2013, τις
εαρινές προβλέψεις
των υπηρεσιών
της Επιτροπής
για το 2013, καθώς
και την
αξιολόγηση των
πρόσθετων μέτρων
που εγκρίθηκαν
με το
νομοθετικό
διάταγμα 54
της 21ης Μαΐου 2013,
εξάγονται τα
ακόλουθα
συμπεράσματα:
–
Μετά την
κορύφωσή του
στο 5,5% του ΑΕΠ το
2009, το έλλειμμα
γενικής
κυβέρνησης
στην Ιταλία
μειώθηκε
σταθερά και
έφθασε στο 3,0% του
ΑΕΠ το 2012, που ήταν
η προθεσμία
που είχε τάξει
το Συμβούλιο. Η
βελτίωση αυτή
οφείλεται στη
σημαντική
δημοσιονομική
εξυγίανση, ενώ
το 2012 οι δαπάνες
για τόκους
ήταν κατά 0,8 εκατοστιαίες
μονάδες του
ΑΕΠ υψηλότερες
από το 2009 και η
σύνθεση της
οικονομικής
δραστηριότητας
παρουσίαζε
χαμηλότερη
συμμετοχή
φορολογικών εσόδων.
–
Το
πρόγραμμα
σταθερότητας
για την
περίοδο 2013-17, που εξέδωσε
η ιταλική
κυβέρνηση στις
10 Απριλίου 2013 και το
οποίο
εγκρίθηκε από
το κοινοβούλιο
στις 7 Μαΐου,
σχεδιάζει την
ελαφρά μείωση
του
ελλείμματος σε
2,9% του ΑΕΠ το 2013 και
στη συνέχεια
τη μείωσή του
στο 1,8% του ΑΕΠ το
2014. Με βάση την
παραδοχή μη
μεταβολής των πολιτικών,
οι εαρινές
προβλέψεις των
υπηρεσιών της
Επιτροπής για
το 2013 προβλέπουν
έλλειμμα 2,9% του
ΑΕΠ το 2013 και 2,5% του
ΑΕΠ το 2014. Τόσο το
πρόγραμμα
σταθερότητας
όσο και οι
εαρινές
προβλέψεις
περιλαμβάνουν
τον αντίκτυπο
του νομοθετικού
διατάγματος 35
της 8ης
Απριλίου 2013, που
προβλέπει τον
διακανονισμό
ληξιπρόθεσμων
εμπορικών
οφειλών που
οφείλονται από
τον τομέα της
γενικής κυβέρνησης
σε προμηθευτές
του ιδιωτικού
τομέα, συνολικού
ύψους 40
δισεκατομμυρίων
ευρώ (ή περίπου 2,5%
του ΑΕΠ) κατά
την περίοδο 2013-14.
Μολονότι το
ποσό αυτό μεταφράζεται
σε αντίστοιχη
αύξηση του
χρέους της γενικής
κυβέρνησης, η
πρόταση
επηρεάζει το
έλλειμμα μόνο
κατά το μέρος
που συνδέεται
με
κεφαλαιουχικές
δαπάνες. Το
νομοθετικό
διάταγμα
καθορίζει τις
πληρωμές αυτές
σε 0,5% του ΑΕΠ το 2013,
με αντίστοιχη
αύξηση του
ελλείμματος.
Περιλαμβάνει
επίσης μια
ρήτρα
διασφάλισης
που επιτρέπει
στην κυβέρνηση
να καθυστερήσει
τον
διακανονισμό
των
ληξιπρόθεσμων
εμπορικών
οφειλών που
αυξάνουν το
έλλειμμα, ή να
λάβει άλλα
διορθωτικά
μέτρα,
προκειμένου να
διασφαλιστεί η
επίτευξη του
δημοσιονομικού
στόχου για το 2013.
–
Το
ιταλικό
κοινοβούλιο
ενέκρινε
επίσημα τους
δημοσιονομικούς
στόχους που
παρουσιάζονται
στο πρόγραμμα
σταθερότητας
του 2013, στις 7
Μαΐου. Στις 17 Μαΐου,
δηλαδή μετά
τις εαρινές
προβλέψεις, η
νέα κυβέρνηση
εξέδωσε
επίσημη δήλωση
που
επιβεβαιώνει
τις δεσμεύσεις
αυτές και
εξαγγέλλει τη
θέσπιση νέων
μέτρων με
πλήρη τήρηση
των
δημοσιονομικών
στόχων του
προγράμματος
σταθερότητας. Το
νομοθετικό
διάταγμα 54, που
εγκρίθηκε την
ίδια
ημερομηνία,
προσδιορίζει τα
νέα μέτρα. Τα εν
λόγω μέτρα
περιλαμβάνουν
τα εξής:
–
Αναστολή
της δόσης του
Ιουνίου του
φόρου ακίνητης
περιουσίας για
ιδιοκατοικούμενες
κατοικίες – εξαιρουμένων
των πολυτελών
κατοικιών – καθώς
και για
γεωργικές
ιδιοκτησίες,
ενώ η κυβέρνηση
δεσμεύεται για
συνολικό
επανασχεδιασμό
της νομοθεσίας
για τη
φορολόγηση της
ακίνητης περιουσίας.
Μια ρήτρα
διασφάλισης
εξασφαλίζει
ότι ο
επανασχεδιασμός
πρέπει να γίνει
με πλήρη
τήρηση των
δημοσιονομικών
στόχων σε όρους
πρωτογενούς
αποτελέσματος·
επιπλέον, αν η δημοσιονομικά
ουδέτερη
μεταρρύθμιση
δεν έχει εγκριθεί
έως το τέλος
Αυγούστου 2013, η
ανασταλείσα
δόση του φόρου
ακίνητης
περιουσίας θα
πρέπει να
καταβληθεί έως
την 16η
Σεπτεμβρίου.
–
Επέκταση
του καθεστώτος
μισθολογικής
συμπλήρωσης
στους
εργαζόμενους
που δεν
καλύπτονται
ήδη για το έτος
2013, μέσω της
ανακατανομής
διαθέσιμων δημοσιονομικών
πόρων, πέραν
εκείνων που είχαν
διατεθεί στο
πλαίσιο της
μεταρρύθμισης
της αγοράς
εργασίας του 2012.
–
Συνολικά,
οι νέες
διατάξεις
εκτιμάται ότι
δεν θα έχουν
σημαντικές
επιπτώσεις στο
έλλειμμα, εάν
εφαρμοστούν με
συνέπεια.
Επομένως, το
έλλειμμα αναμένεται
να παραμείνει
κάτω από την τιμή
αναφοράς του 3%
του ΑΕΠ με
διατηρήσιμο
τρόπο.
–
Μετά τη
σωρευτική
βελτίωση, κατά 2¾
εκατοστιαίες μονάδες,
του ΑΕΠ μεταξύ
του 2009 και του 2012,
το διαρθρωτικό
ισοζύγιο,
δηλαδή
διορθωμένο για
να ληφθούν
υπόψη οι
συνέπειες του
οικονομικού
κύκλου και
χωρίς να
υπολογίζονται
τα έκτακτα και
τα λοιπά
προσωρινά
μέτρα,
προβλέπεται
ότι θα
βελτιωθεί
περαιτέρω κατά
περίπου 1
εκατοστιαία
μονάδα το 2013 (σε
περίπου -½% του
ΑΕΠ) και θα
επιδεινωθεί
ελαφρά το 2014, με
βάση την παραδοχή
μη μεταβολής
των πολιτικών.
–
Ο δείκτης
χρέους προς το
ΑΕΠ αυξήθηκε
κατά 10,6
εκατοστιαίες μονάδες
μεταξύ του 2009 και
του 2012, σε 127,0%,
πράγμα που
οφείλεται
επίσης στην
συνεισφορά της
Ιταλίας στη
χρηματοδοτική
συνδρομή σε
κράτη μέλη της
ζώνης του ευρώ.
Λόγω του ότι οι
συνθήκες
εξακολουθούν
να είναι
αρνητικές, το
ακαθάριστο
δημόσιο χρέος προβλέπεται
να αυξηθεί σε 131,4%
του ΑΕΠ το 2013 και
σε 132,2% το 2014, λόγω
επίσης του
διακανονισμού
εμπορικών οφειλών
ύψους 2,5
εκατοστιαίων
μονάδων του
ΑΕΠ που προγραμματίζεται
για την
περίοδο 2013-14.
(6)       Το
Συμβούλιο
υπενθυμίζει
ότι, αρχής
γενομένης από
το 2013, που είναι
το έτος που
έπεται της
διόρθωσης του
υπερβολικού ελλείμματος,
η Ιταλία θα
πρέπει να
προχωρήσει
προς την
επίτευξη του
μεσοπρόθεσμου
στόχου με τον
κατάλληλο
ρυθμό,
τηρώντας
επίσης την τιμή
αναφοράς για
τις δαπάνες,
και να
πραγματοποιήσει
επαρκή πρόοδο
προς την
κατεύθυνση της
συμμόρφωσης με
το κριτήριο
του χρέους
σύμφωνα με το
άρθρο 2 παράγραφος
1α του
κανονισμού (ΕΚ)
αριθ. 1467/97 του
Συμβουλίου του
Ιουλίου 1997 για
την επιτάχυνση
και τη διασαφήνιση
της εφαρμογής
της
διαδικασίας
υπερβολικού
ελλείμματος.
(7)       Σύμφωνα
με το άρθρο 126
παράγραφος 12
της Συνθήκης, η απόφαση
του Συμβουλίου
σχετικά με την
ύπαρξη υπερβολικού
ελλείμματος
καταργείται
όταν, κατά την άποψη
του
Συμβουλίου, το
υπερβολικό έλλειμμα
στο οικείο
κράτος μέλος
έχει διορθωθεί.

(8)       Κατά
την άποψη του
Συμβουλίου, το
υπερβολικό
έλλειμμα της
Ιταλίας έχει
διορθωθεί και
η απόφαση 2010/286/ΕΕ
θα πρέπει,
επομένως, να
καταργηθεί,
ΕΞΕΔΩΣΕ
ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ
ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Από μια
συνολική εκτίμηση
προκύπτει ότι
η κατάσταση
υπερβολικού
ελλείμματος
στην Ιταλία
έχει διορθωθεί.
Άρθρο 2
Η
απόφαση 2010/286/ΕΕ
καταργείται.
Άρθρο 3
Η
παρούσα
απόφαση
απευθύνεται
στην Ιταλική
Δημοκρατία.
Βρυξέλλες,
                                                                       Για
το Συμβούλιο
                                                                       Ο
Πρόεδρος
[1]               ΕΕ L 125 της 21.5.2010, σ.
40.
[2]               Το
έλλειμμα και
το χρέος της
γενικής
κυβέρνησης για
το 2009
αναθεωρήθηκαν
στη συνέχεια
σε 5,5 % και 116,4 % του ΑΕΠ,
αντίστοιχα.
[3]               ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ.
6.
[4]               ΕΕ L
145 της 10.6.2009, σ. 1.
[5]               Σύμφωνα με
τις
«Λεπτομερείς
ρυθμίσεις για
την εφαρμογή
του Συμφώνου
Σταθερότητας
και Ανάπτυξης
και κατευθυντήριες
γραμμές για τη
μορφή και το
περιεχόμενο
των
προγραμμάτων
σταθερότητας
και σύγκλισης»,
της 3ης
Σεπτεμβρίου 2012.
Βλέπε:
http://ec.europa.eu/economy_finance/economic_governance/sgp/pdf/coc/code_of_conduct_en.pdf


title: Σύσταση της Επιτροπής, της 22ας Σεπτεμβρίου 2006 , σχετικά με την αποτελεσματικότητα των αντιηλιακών προϊόντων και των σχετικών ισχυρισμών [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2006) 4089]   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

text:
               26.9.2006

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 265/39

      ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

   της 22ας Σεπτεμβρίου 2006
   σχετικά με την αποτελεσματικότητα των αντιηλιακών προϊόντων και των σχετικών ισχυρισμών
   [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2006) 4089]
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   (2006/647/ΕΚ)
   Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 211 δεύτερη περίπτωση,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Τα αντιηλιακά προϊόντα αποτελούν καλλυντικά προϊόντα κατά την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 1 της οδηγίας 76/768/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουλίου 1976, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων στα καλλυντικά προϊόντα (1).

               (2)

               Σύμφωνα με το άρθρο 2, πρώτο εδάφιο της οδηγίας 76/768/ΕΟΚ, τα καλλυντικά προϊόντα που διατίθενται στην αγορά εντός της Κοινότητος δεν πρέπει να δύνανται να προκαλέσουν βλάβη στην ανθρώπινη υγεία, όταν χρησιμοποιούνται υπό κανονικές και προβλέψιμες συνθήκες χρήσης, λαμβάνοντας, ιδίως, υπόψη την παρουσίαση του προϊόντος, την επισήμανσή του, τις τυχόν οδηγίες χρήσης του.

               (3)

               Το άρθρο 6 παράγραφος 3 της οδηγίας 76/768/ΕΟΚ υποχρεώνει τα κράτη μέλη να λαμβάνουν κάθε πρόσφορο μέτρο ώστε στην επισήμανση, στην προσφορά προς πώληση και στη διαφήμιση των καλλυντικών προϊόντων το κείμενο, οι ονομασίες, τα σήματα, οι εικόνες ή τα άλλα σύμβολα παραστατικά ή μη, να μη χρησιμοποιούνται για να αποδώσουν σε αυτά τα προϊόντα χαρακτηριστικά τα οποία δεν έχουν.

               (4)

               Επιπλέον, σύμφωνα με το άρθρο 7α της οδηγίας 76/768/ΕΟΚ, ο παρασκευαστής ή ο εντολοδόχος του ή το πρόσωπο για λογαριασμό του οποίου παρασκευάζεται ένα καλλυντικό προϊόν ή το πρόσωπο που είναι υπεύθυνο για τη διάθεση εισαγόμενων καλλυντικών στην κοινοτική αγορά πρέπει να εξασφαλίζει ότι οι αρμόδιες αρχές των ενδιαφερόμενων κρατών μελών έχουν, για λόγους ελέγχου, εύκολα πρόσβαση, την απόδειξη του αποτελέσματος την οποία υποτίθεται ότι έχει το καλλυντικό, όταν αυτό αιτιολογείται από τη φύση του αποτελέσματος ή του προϊόντος.

               (5)

               Για να εξασφαλιστεί υψηλό επίπεδο προστασίας της υγείας, πρέπει να δοθούν οδηγίες σχετικά με τις συνέπειες της εφαρμογής του άρθρου 6 παράγραφος 3 της οδηγίας 76/768/ΕΟΚ σε ισχυρισμούς που αφορούν την αποτελεσματικότητα των αντιηλιακών προϊόντων.

               (6)

               Αν και η βιομηχανία έχει ήδη καταβάλει ορισμένες προσπάθειες προς την κατεύθυνση αυτή, είναι σκόπιμο να καθοριστούν παραδείγματα ισχυρισμών που δεν πρέπει να γίνονται όσον αφορά τα αντιηλιακά προϊόντα, τα προληπτικά μέτρα που πρέπει να τηρούνται και τις οδηγίες χρήσης που πρέπει να συνιστώνται για ορισμένα από τα αποδιδόμενα χαρακτηριστικά.

               (7)

               Είναι επίσης σκόπιμο να αντιμετωπιστούν ορισμένες άλλες πτυχές που αφορούν τους ισχυρισμούς που γίνονται για τα αντιηλιακά προϊόντα και την αποτελεσματικότητά τους, όπως η ελάχιστη αποτελεσματικότητα του αντιηλιακού προϊόντος, ώστε να διασφαλίζεται υψηλός βαθμός προστασίας της δημόσιας υγείας, και ο τρόπος με τον οποίο μπορεί η επισήμανση των αντιηλιακών να διατηρείται απλή και κατανοητή ώστε να βοηθά τον καταναλωτή να επιλέξει το σωστό προϊόν.

               (8)

               Η ηλιακή ακτινοβολία συνίσταται, μεταξύ άλλων, σε (βραχύτερη) υπεριώδη ακτινοβολία Β («ακτινοβολία UVB») και σε (μακρύτερη) υπεριώδη ακτινοβολία Α («ακτινοβολία UVA»). Ο ερεθισμός του δέρματος («ηλιακό έγκαυμα») και το συνακόλουθο ερύθημα του δέρματος δημιουργούνται κυρίως από ακτινοβολία UVB. Όσον αφορά το κίνδυνο καρκίνου, αν και ο κύριος υπεύθυνος για την εκδήλωσή του είναι η ακτινοβολία UVB, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε τον κίνδυνο που συνδέεται με την ακτινοβολία UVA. Επιπλέον, η ακτινοβολία UVA ευθύνεται για την πρόωρη γήρανση του δέρματος. Οι έρευνες επίσης δείχνουν ότι η υπερβολική έκθεση τόσο σε ακτινοβολία UVB όσο και σε ακτινοβολία UVA επηρεάζει το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού.

               (9)

               Τα αντιηλιακά προϊόντα μπορούν να είναι αποτελεσματικά στην πρόληψη των ηλιακών εγκαυμάτων. Επιστημονικά πορίσματα δείχνουν επίσης ότι τα αντιηλιακά μπορούν να αποτρέψουν τη βλάβη που συνδέεται με τη φωτογήρανση και ότι μπορούν να προστατέψουν από την φωτο-ανασοκαταστολή. Από επιδημιολογικές μελέτες προκύπτει ότι η χρήση αντιηλιακών μπορεί να προλάβει ορισμένους τύπους καρκινώματος του δέρματος.

               (10)

               Για να έχουν αυτά τα χαρακτηριστικά προφύλαξης, τα αντιηλιακά πρέπει να προστατεύουν τόσο από την ακτινοβολία UVB όσο και από την ακτινοβολία UVA. Κατά συνέπεια, αν και ο δείκτης ηλιακής προστασίας αφορά μόνο την προστασία από την ακτινοβολία που προκαλεί ερύθημα (δηλ. κυρίως την ακτινοβολία UVB), τα αντιηλιακά πρέπει να προσφέρουν προστασία τόσο από τις ακτίνες UVB όσο και από τις UVA.

               (11)

               Ακόμα και τα αντιηλιακά που είναι πολύ αποτελεσματικά και προστατεύουν τόσο από την ακτινοβολία UVB όσο και από την UVA δεν μπορούν να εγγυηθούν απόλυτη προστασία από κινδύνους για την υγεία που απορρέουν από την υπεριώδη ακτινοβολία. Κανένα αντιηλιακό προϊόν δεν μπορεί να φιλτράρει όλη την υπεριώδη ακτινοβολία. Επιπλέον, δεν υπάρχουν, έως σήμερα, αδιαμφισβήτητες επιστημονικές αποδείξεις ότι η χρήση αντιηλιακών προφυλάσσει από το μελάνωμα. Κατά συνέπεια, δεν πρέπει να διατυπώνεται ο ισχυρισμός ή να δημιουργείται η εντύπωση ότι τα αντιηλιακά προϊόντα παρέχουν πλήρη προστασία από τους κινδύνους που απορρέουν από την υπερβολική έκθεση στην ακτινοβολία UV.

               (12)

               Αυτό ισχύει ιδιαίτερα όσον αφορά την έκθεση βρεφών και μικρών παιδιών στον ήλιο. Καθώς η έκθεση στον ήλιο κατά την παιδική ηλικία αποτελεί σημαντικό παράγοντα ανάπτυξης καρκίνου του δέρματος σε μεγαλύτερη ηλικία, δεν πρέπει να δημιουργείται η εντύπωση ότι τα αντιηλιακά προϊόντα παρέχουν επαρκή προστασία για τα βρέφη και τα μικρά παιδιά.

               (13)

               Τυχόν εσφαλμένες αντιλήψεις σχετικά με τα χαρακτηριστικά των αντιηλιακών προϊόντων πρέπει να αποκαθίστανται μέσω κατάλληλων προειδοποιήσεων.

               (14)

               Βασιζόμενο σε διάφορες μελέτες, το Διεθνές Κέντρο Έρευνας για τον Καρκίνο της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας τόνισε τη σημασία της σχέσης μεταξύ της σωστής χρήσης των αντιηλιακών προϊόντων και της αποτελεσματικότητας του δείκτη ηλιακής προστασίας του ισχυρισμού που διατυπώνεται σχετικά με το προϊόν. Συγκεκριμένα, μεγάλη σημασία έχει η συχνή επανεπάληψη του αντιηλιακού προϊόντος. Επιπλέον, για να επιτευχθεί το επίπεδο προστασίας που αντιστοιχεί στο δείκτη ηλιακής προστασίας, τα αντιηλιακά πρέπει να χρησιμοποιούνται σε ποσότητες ανάλογες με αυτές που χρησιμοποιούνται σε συνθήκες δοκιμής, δηλ. 2 mg/cm2, που αντιστοιχεί σε 2 μικρές κουταλιές κρέμας (περίπου 36 γραμμάρια) για έναν ενήλικα. Η ποσότητα αυτή είναι μεγαλύτερη από αυτή που συνήθως χρησιμοποιείται από τους καταναλωτές. Η χρήση μικρότερης ποσότητας αντιηλιακού προϊόντος οδηγεί σε δυσανάλογη μείωση της προστασίας. Για παράδειγμα, αν η χρησιμοποιούμενη ποσότητα σε μειωθεί κατά το ήμισυ μπορεί να οδηγήσει σε μείωση της προσφερόμενης προστασίας έως και κατά δύο τρίτα.

               (15)

               Τα αντιηλιακά πρέπει να είναι επαρκώς αποτελεσματικά σε σχέση με την ακτινοβολία UVB και UVA για να εξασφαλίζουν υψηλή προστασία της δημόσιας υγείας. Για το σκοπό αυτό, ένα αντιηλιακό προϊόν πρέπει να παρέχει μία ελάχιστη προστασία από την UVB και την UVA. Ένας υψηλότερος δείκτης ηλιακής προστασίας (κυρίως προστασίας από την UVB) πρέπει να συνεπάγεται επίσης αύξηση της προστασίας από την UVA. Συνεπώς, η προστασία από την UVA πρέπει να συνδέεται με την προστασία από την UVB. Επιστημονικά στοιχεία δείχνουν ότι ορισμένες βιολογικές βλάβες του δέρματος μπορούν να προληφθούν και να μειωθούν εάν ο λόγος του δείκτη προστασίας που υπολογίζεται με τη δοκιμή επίμονης μελάχρωσης (persistent pigment darkening test) (που αφορά κυρίως την ακτινοβολία UVA) είναι τουλάχιστον 1/3 του δείκτη που υπολογίζεται με τη μέθοδο δοκιμής του δείκτη ηλιακής προστασίας (που αφορά κυρίως την ακτινοβολία UVB). Επιπλέον για να διασφαλιστεί μια ευρεία προστασία, οι δερματολόγοι προτείνουν ένα κρίσιμο μήκος κύματος τουλάχιστον 370 nm.

               (16)

               Για να διασφαλιστεί η αναπαραγωγή και η συγκρισιμότητα της συνιστώμενης ελάχιστης προστασίας από την ακτινοβολία UVB, πρέπει να χρησιμοποιείται η διεθνής μέθοδος δοκιμής του δείκτη ηλιακής προστασίας (International Sun Protection Factor Test Method) (2006) όπως προσαρμόστηκε στα νέα δεδομένα το 2006 από τις βιομηχανίες της Ευρώπης, της Ιαπωνίας, των ΗΠΑ και της Νότιας Αφρικής. Για να αξιολογηθεί η ελάχιστη προστασία από την ακτινοβολία UVA, πρέπει να χρησιμοποιηθεί η μέθοδος της επίμονης μελάχρωσης, όπως εφαρμόζεται από την ιαπωνική βιομηχανία και τροποποιήθηκε από το Γαλλικό Οργανισμό Υγείας «Agence française de sécurité sanitaire des produits de santé — Afssaps» καθώς και το κρίσιμο μήκος κύματος. Αυτές οι μέθοδοι δοκιμής έχουν υποβληθεί στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τυποποίησης (CEN) με σκοπό να θεσπιστούν ευρωπαϊκά πρότυπα στον τομέα αυτό (2).

               (17)

               Αν και οι εν λόγω μέθοδοι δοκιμής πρέπει να χρησιμοποιούνται ως μέθοδοι αναφοράς, πρέπει να δίνεται προτεραιότητα σε μεθόδους δοκιμής in-vitro με ισοδύναμα αποτελέσματα, δεδομένου ότι οι μέθοδοι in-vivo εγείρουν ηθικά ζητήματα. Η βιομηχανία πρέπει να καταβάλει περισσότερες προσπάθειες για την ανάπτυξη μεθόδων δοκιμής in-vitro με σκοπό την προστασία από τις ακτινοβολίες UVB και UVA.

               (18)

               Οι ισχυρισμοί που αφορούν την αποτελεσματικότητα των αντιηλιακών προϊόντων πρέπει να είναι απλοί, κατανοητοί και να βασίζονται σε ταυτόσημα κριτήρια ώστε να βοηθούν τον καταναλωτή να συγκρίνει προϊόντα και να επιλέγει το κατάλληλο προϊόν για τη συγκεκριμένη έκθεση στον ήλιο και το συγκεκριμένο τύπο δέρματος.

               (19)

               Ειδικότερα, είναι αναγκαίο να υπάρχουν ομοιόμορφοι ισχυρισμοί όσον αφορά την προστασία από την UVA, ούτως ώστε να διευκολύνεται η επιλογή εκ μέρους του καταναλωτή προϊόντος που παρέχει προστασία τόσο από την UVB όσον και από την UVA.

               (20)

               Οι ποικίλοι αριθμοί που εμφανίζονται στις ετικέτες για τη δήλωση του δείκτη ηλιακής προστασίας δεν εξυπηρετούν το στόχο να καταστούν οι ισχυρισμοί απλοί και κατανοητοί. Η αύξηση της προστασίας από τον έναν αριθμό στον επόμενο είναι αμελητέα, ιδιαίτερα στους υψηλούς δείκτες. Επιπλέον, η αύξηση της προστασίας είναι απλώς γραμμική στην περίπτωση εγκαύματος, δηλ, το προϊόν με δείκτη ηλιακής προστασίας 30 προστατεύει από το έγκαυμα όσο και το αντιηλιακό με δείκτη προστασίας 15. Ωστόσο, ένα προϊόν με δείκτη ηλιακής προστασίας 15 απορροφά το 93 % της ακτινοβολίας UVB, ενώ ένα προϊόν με δείκτη προστασίας 30 απορροφά το 97 % της ακτινοβολίας UVB. Τέλος, οι δείκτες ηλιακής προστασίας άνω του 50 δεν αυξάνουν σημαντικά την προστασία από την ακτινοβολία UV. Συνεπώς, το φάσμα των δεικτών ηλιακής προστασίας που αναγράφεται στις ετικέτες μπορεί να μειωθεί χωρίς να μειωθεί για τον καταναλωτή η επιλογή μεταξύ προϊόντων διαφορετικής ισχύος.

               (21)

               Η επισήμανση με τη χρήση μίας από τις τέσσερις κατηγορίες («χαμηλή», «μεσαία», «υψηλή» και «πολύ υψηλή») παρέχει απλούστερη και πιο κατανοητή ένδειξη της αποτελεσματικότητας των αντιηλιακών προϊόντων από ό,τι η χρήση πολλών διαφορετικών αριθμών. Κατά συνέπεια, η κατηγορία πρέπει να επισημαίνεται με τρόπο τουλάχιστον τόσο εμφανή όσο και ο δείκτης ηλιακής προστασίας.

               (22)

               Οι καταναλωτές πρέπει να ενημερώνονται σχετικά με τους κινδύνους που απορρέουν από την υπερβολική έκθεση στον ήλιο. Επιπλέον, οι καταναλωτές χρειάζονται καθοδήγηση για να επιλέξουν το κατάλληλο, από άποψη αποτελεσματικότητας, αντιηλιακό προϊόν λαμβάνοντας υπόψη το βαθμό της έκθεσης στον ήλιο και τον τύπο του δέρματος,

         ΣΥΝΙΣΤΑ:
   ΤΜΗΜΑ 1
   ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ

               1)

               Η παρούσα σύσταση περιέχει:

                           α)

                           στο τμήμα 2, συστάσεις σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 6 παράγραφος 3 της οδηγίας 76/768/ΕΟΚ του Συμβουλίου όσον αφορά τα χαρακτηριστικά των αντιηλιακών προϊόντων και τους ισχυρισμούς που διατυπώνονται σχετικά με την αποτελεσματικότητα αυτών.

                           β)

                           στα τμήματα 3, 4 και 5, συστάσεις σχετικά με την ελάχιστη αποτελεσματικότητα των αντιηλιακών προϊόντων ως προς τη διασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας από την ακτινοβολία UVB και UVA και σχετικά με την απλή και κατανοητή επισήμανση των αντιηλιακών προϊόντων ώστε να διευκολύνεται η επιλογή του κατάλληλου προϊόντος από τον καταναλωτή.

               2)

               Για το σκοπό της παρούσας σύστασης ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:

                           α)

                           ως «αντιηλιακό προϊόν» νοείται κάθε παρασκεύασμα (όπως κρέμα, έλαιο, ζελέ ή σπρέι) που προορίζεται να έρθει σε επαφή με το ανθρώπινο δέρμα με αποκλειστικό ή κύριο σκοπό να το προστατεύσει από την ακτινοβολία UV μέσω της απορρόφησης, της διασποράς ή της αντανάκλασης της ακτινοβολίας·

                           β)

                           ως «ισχυρισμός» νοείται κάθε δήλωση σχετικά με τα χαρακτηριστικά ενός αντιηλιακού προϊόντος με τη μορφή κειμένου, ονομασίας, σήματος, εικόνας, συμβόλου, παραστατικού ή άλλου συμβόλου που χρησιμοποιείται στην επισήμανση, την προσφορά προς πώληση και τη διαφήμιση των αντιηλιακών προϊόντων·

                           γ)

                           ως «ακτινοβολία UVB» νοείται η ηλιακή ακτινοβολία στο φάσμα των 290-320 nm·

                           δ)

                           ως «ακτινοβολία UVA» νοείται η ηλιακή ακτινοβολία στο φάσμα των 320-400 nm·

                           ε)

                           ως «κρίσιμο μήκος κύματος» νοείται το μήκος κύματος για το οποίο το τμήμα που βρίσκεται υπό την καμπύλη οπτικής πυκνότητας και αρχίζει στα 290 nm είναι ίσο με το 90 % του ολοκληρωμένου τμήματος μεταξύ 290 και 400 nm·

                           στ)

                           ως «ελάχιστη δόση που προκαλεί ερύθημα» νοείται η ποσότητα της ενέργειας που είναι ικανή να προκαλέσει ερύθημα·

                           ζ)

                           ως «δείκτης ηλιακής προστασίας» νοείται ο λόγος της ελάχιστης δόσης που προκαλεί ερύθημα σε δέρμα που προστατεύεται από αντιηλιακό προϊόν προς την ελάχιστη δόση που προκαλεί ερύθημα στο ίδιο δέρμα χωρίς προστασία·

                           η)

                           ως «δείκτης προστασίας UVA» νοείται ο λόγος της ελάχιστης δόσης UVA που απαιτείται για να προκληθεί μόνιμη μελάχρωση σε δέρμα προστατευμένο από αντιηλιακό προϊόν προς την ελάχιστη δόση UVA που απαιτείται για την πρόκληση ελάχιστης μελάχρωσης στο ίδιο δέρμα χωρίς προστασία.

         ΤΜΗΜΑ 2
   ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑ UVA/UVB, ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ, ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΦΥΛΑΞΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗ ΧΡΗΣΗ, ΟΔΗΓΙΕΣ ΧΡΗΣΗΣ

               3)

               Τα χαρακτηριστικά και οι ισχυρισμοί που αναφέρονται στα σημεία 4 έως 8 πρέπει να εκτιμηθούν στο πλαίσιο της συμμόρφωσης προς το άρθρο 6 παράγραφος 3 της οδηγίας 76/768/ΕΟΚ.

               4)

               Τα αντιηλιακά προϊόντα πρέπει να προστατεύουν τόσο από την ακτινοβολία UVB όσο και από την UVA.

               5)

               Δεν πρέπει να διατυπώνεται ισχυρισμός που αποδίδει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:

                           α)

                           100 % προστασία από την ακτινοβολία UV (όπως «sunblock», «απόλυτη προστασία»)·

                           β)

                           δεν χρειάζεται επανεπάλειψη του προϊόντος υπό οποιεσδήποτε συνθήκες (όπως «πρόληψη που διαρκεί όλη την ημέρα»).

               6)

               Τα αντιηλιακά προϊόντα πρέπει να φέρουν προειδοποιήσεις που να δηλώνουν ότι δεν παρέχουν προστασία 100 % και να παρέχουν συμβουλές σχετικά με μέτρα προφύλαξης που πρέπει να λαμβάνονται πέρα από τη χρήση τους., Οι προειδοποιήσεις αυτές μπορεί να είναι:

                           α)

                           «Μην εκτίθεστε για πολύ ώρα στον ήλιο, ακόμα και αν χρησιμοποιείτε αντιηλιακό»·

                           β)

                           «Τα βρέφη και τα μικρά παιδιά δεν πρέπει να εκτίθενται καθόλου στο άμεσο ηλιακό φως»·

                           γ)

                           «Η υπερβολική έκθεση στον ήλιο αποτελεί σοβαρή απειλή για την υγεία».

               7)

               Τα αντιηλιακά προϊόντα πρέπει να φέρουν οδηγίες χρήσης που να διασφαλίζουν την αλήθεια του ισχυρισμού που διατυπώνεται σχετικά με την αποτελεσματικότητα του προϊόντος, μεταξύ άλλων, τις εξής οδηγίες:

                           α)

                           «Χρησιμοποιείτε αντιηλιακό πριν από κάθε έκθεση στον ήλιο»·

                           β)

                           «Επαναλάβατε τη χρήση συχνά για να διατηρείτε την προστασία, ιδιαίτερα μετά από εφίδρωση, κολύμπι ή σκούπισμα».

               8)

               Τα αντιηλιακά προϊόντα πρέπει να φέρουν οδηγίες χρήσης, ούτως ώστε να χρησιμοποιείται επαρκής ποσότητα στο δέρμα για να επιτυγχάνεται η αποδιδόμενη στο προϊόν αποτελεσματικότητα. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί, για παράδειγμα, δηλώνοντας την απαιτούμενη ποσότητα με ένα διάγραμμα, μια απεικόνιση ή ένα όργανο μέτρησης. Τα αντιηλιακά προϊόντα πρέπει να φέρουν επεξήγηση των κινδύνου που απορρέει από τη χρήση μειωμένης ποσότητας, όπως «προειδοποίηση: η μείωση της ενδεικνυόμενης ποσότητας περιορίζει σημαντικά το επίπεδο προστασίας».

         ΤΜΗΜΑ 3
   ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

               9)

               Τα αντιηλιακά προϊόντα πρέπει να παρέχουν ελάχιστο βαθμό προστασίας από τις ακτίνες UVB και UVA. Ο βαθμός προστασίας πρέπει να υπολογίζεται με τυποποιημένες, αναπαράξιμες μεθόδους δοκιμής και να λαμβάνει υπόψη την επίδραση του φωτός. Πρέπει να προτιμούνται οι μέθοδοι δοκιμής in-vitro.

               10)

               Ο ελάχιστος βαθμός προστασίας που παρέχουν τα αντιηλιακά πρέπει να είναι ο εξής:

                           α)

                           προστασία από την ακτινοβολία UVB που αντιστοιχεί σε δείκτη ηλιακής προστασίας 6, όπως υπολογίζεται με χρήση της διεθνούς μεθόδου δοκιμής για το δείκτη ηλιακής προστασίας (International Sun Protection Factor Test Method) (2006) ή σε ισοδύναμο βαθμό προστασίας που υπολογίζεται με οποιαδήποτε μέθοδο in-vitro·

                           β)

                           προστασία από την ακτινοβολία UVA που αντιστοιχεί σε δείκτη προστασίας UVA ίση με το 1/3 του δείκτη ηλιακής προστασίας, όπως υπολογίζεται με χρήση της μεθόδου επίμονης μελάχρωσης, όπως τροποποιήθηκε από τον Γαλλικό Οργανισμό Υγείας «Agence française de sécurité sanitaire des produits de santé — Afssaps» ή σε ισοδύναμο βαθμό προστασίας που υπολογίζεται με οποιαδήποτε μέθοδο in-vitro·

                           γ)

                           κρίσιμο μήκος κύματος 370 nm, όπως υπολογίζεται με χρήση της μεθόδου δοκιμής του κρίσιμου μήκους κύματος.

         ΤΜΗΜΑ 4
   ΑΠΛΟΙ ΚΑΙ ΚΑΤΑΝΟΗΤΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

               11)

               Οι ισχυρισμοί που αφορούν την αποτελεσματικότητα των αντιηλιακών προϊόντων πρέπει να είναι απλοί, σαφείς και κατανοητοί και να βασίζονται σε τυποποιημένα, αναπαράξιμα κριτήρια.

               12)

               Ισχυρισμοί που αφορούν την προστασία από τις ακτινοβολίες UVB και UVA πρέπει να γίνονται μόνο εάν η προστασία είναι ίση ή ανώτερη από τα επίπεδα που καθορίζονται στο σημείο 10.

               13)

               Η αποτελεσματικότητα των αντιηλιακών προϊόντων πρέπει να αναγράφεται στην ετικέτα με αναφορά στις κατηγορίες όπως «χαμηλή», «μεσαία», «υψηλή» και «πολύ υψηλή». Κάθε κατηγορία πρέπει να ισοδυναμεί με έναν τυποποιημένο βαθμό προστασίας από τις ακτινοβολίες UVB και UVA.

               14)

               Οι ποικίλοι αριθμοί που χρησιμοποιούνται στις ετικέτες για τη δήλωση των δεικτών ηλιακής προστασίας πρέπει να μειωθούν ώστε να διευκολύνεται η σύγκριση μεταξύ διαφορετικών προϊόντων χωρίς να περιορίζεται η επιλογή του καταναλωτών. Προτείνεται το ακόλουθο φάσμα δεικτών ηλιακής προστασίας για κάθε κατηγορία και η σχετική επισήμανση:

                           Αναγραφόμενη κατηγορία

                           Αναγραφόμενος δείκτης ηλιακής προστασίας

                           Υπολογιζόμενος δείκτης ηλιακής προστασίας [υπολογιζόμενος σύμφωνα με τις αρχές που προτείνονται στο σημείο (10) α)]

                           Συνιστώμενος ελάχιστος δείκτης προστασίας UVA [υπολογιζόμενος σύμφωνα με τις αρχές που προτείνονται στο σημείο (10) β)]

                           Συνιστώμενο ελάχιστο κρίσιμο μήκος κύματος [υπολογιζόμενο σύμφωνα με τις αρχές που προτείνονται στο σημείο (10) γ)]

                           «Χαμηλή προστασία»

                           «6»

                           6-9,9

                           1/3 του αναγραφόμενου δείκτη ηλιακής προστασίας

                           370 nm

                           «10»

                           10-14,9

                           «Μεσαία προστασία»

                           «15»

                           15-19,9

                           «20»

                           20-24,9

                           «25»

                           25-29,9

                           «Υψηλή προστασία»

                           «30»

                           30-49,9

                           «50»

                           50-59,9

                           «Πολύ υψηλή προστασία»

                           «50 +»

                           60 ≤

               15)

               Η κατηγορία των αντιηλιακών προϊόντων πρέπει να εμφανίζεται στην ετικέτα τουλάχιστον με τρόπο τόσο εμφανή όσο και ο δείκτης ηλιακής προστασίας.

         ΤΜΗΜΑ 5
   ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗ

               16)

               Οι καταναλωτές πρέπει να ενημερώνονται σχετικά με τους κινδύνους που συνεπάγεται η υπερβολική έκθεση στην ακτινοβολία UV καθώς και σχετικά με την κατηγορία αντιηλιακού προϊόντος που απαιτείται για συγκεκριμένο βαθμό ηλιακής έκθεσης και συγκεκριμένο τύπο δέρματος. Αυτό μπορεί να γίνει π.χ. μέσω ενημέρωσης από εθνικούς ιστοχώρους, μέσω φυλλαδίων ή ανακοινώσεων στον τύπο.

         ΤΜΗΜΑ 6
   ΑΠΟΔΕΚΤΕΣ

               17)

               Η παρούσα σύσταση απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 22 Σεπτεμβρίου 2006.

            Για την Επιτροπή

         Günter VERHEUGEN

            Αντιπρόεδρος

      (1)  ΕΕ L 262 της 27.9.1976, σ. 169. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2006/65/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 198 της 20.7.2006, σ. 11).

      (2)  Εντολή τυποποίησης που δόθηκε στην CEN σχετικά με τις μεθόδους για τη δοκιμή της αποτελεσματικότητας των αντιηλιακών προϊόντων, εντολή M/389, 12 Ιουλίου 2006.


Avis juridique important

|

31964H0412

64/412/ΕΟΚ: Σύσταση της Επιτροπής της 29ης Ιουνίου 1964 περί του τελωνειακού καθεστώτος που ισχύει για τα προσωρινώς εισαγόμενα εποπτικά μέσα διδασκαλίας, από ένα κράτος μέλος σε άλλο κράτος μέλος, τα οποία χρησιμοποιούνται για εκπαιδευτικούς σκοπούς ή για σκοπούς επαγγελματικής καταρτίσεως από ιδιωτικούς ή δημόσιους οργανισμούς ή από ιδρύματα τα οποία εγκρίνονται από την τελωνειακή διοίκηση

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. 112 της 14/07/1964 σ. 1814 - 1815

/* Δεν υπάρχει επίσημη ελληνική μετάφραση του εγγράφου αυτού           διότι δεν περιλαμβανόταν στην ελληνική Ειδική Έκδοση. Δεν           περιλαμβάνονταν στην ελληνική Ειδική Έκδοση:           - Πράξεις που δεν ίσχυαν πλέον την ημερομηνία προσχώρησης της           Ελλάδας (01/01/1981)           - Πράξεις που καταργήθηκαν αυτόματα κατά την προσχώρηση (π.χ.           ορισμένες συμφωνίες μεταξύ της Κοινότητας και της Ελλάδας)           - Πράξεις δεσμευτικές μόνο για τους αποδέκτες τους, που είναι           συνεπώς αυθεντικές μόνο στη γλώσσα στην οποία συντάχθηκαν           - Μη δεσμευτικές πράξεις           - Πράξεις που δεν θεωρήθηκαν αρκετά σημαντικές ώστε να           συμπεριληφθούν           - Ορισμένες πράξεις που ακυρώθηκαν κατά τη δημιουργία της Ειδικής           Έκδοσης */           /* oknogr81 */


Avis juridique important

|

52004SC0626

Σύσταση για σύσταση του Συµßουλίου προς τις Κάτω Χώρες προκειµένου να τερµατιστεί η κατάσταση υπερßολικού δηµοσιονοµικού ελλείµµατος  /* SEC/2004/0626 Τελικό */

Σύσταση για ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ προκειμένου να τερματιστεί η κατάσταση υπερβολικού δημοσιονομικού ελλείμματος(υποβληθείσα από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΣτις 7 Απριλίου 2004 η Επιτροπή δημοσίευσε τις εαρινές της προβλέψεις 2004 [1]. Σύμφωνα με τις προβλέψεις αυτές, στις οποίες λαμβάνονται υπόψη τα στοιχεία που διαβίβασαν οι ολλανδικές αρχές στις 31 Μαρτίου 2004, το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης ανήλθε στο 3,2% του ΑΕΠ το 2003, δηλαδή υπερέβη την τιμή αναφοράς του 3% του ΑΕΠ που ορίζει η Συνθήκη και αυξήθηκε σημαντικά σε σχέση με το έλλειμμα του 2002 (1,9% του ΑΕΠ). Βάσει των πρώτων αυτών στοιχείων, η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος έναντι των Κάτω Χωρών και στο πλαίσιο αυτό ενέκρινε στις 28 Απριλίου 2004 την έκθεση του άρθρου 104 παράγραφος 3 της συνθήκης [2].[1]  Οι εαρινές προβλέψεις 2004 της Επιτροπής βρίσκονται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:[2]  Το πλήρες κείμενο αυτής της έκθεσης βρίσκεται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:Η εφαρμογή της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος διέπεται από τις διατάξεις του άρθρου 104 της συνθήκης και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1467/97 του Συμβουλίου «για την επιτάχυνση και τη διασαφήνιση της εφαρμογής της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος», που αποτελεί μέρος του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης [3].[3]  ΕΕ L 209, 2.8.1997.Η έκθεση της Επιτροπής που καταρτίστηκε βάσει του άρθρου 104 παράγραφος 3 της συνθήκης συμπεραίνει ότι το γεγονός ότι το έλλειμμα των Κάτω Χωρών διογκώθηκε το 2003 πάνω από την τιμή αναφοράς του 3 % του ΑΕΠ (ανήλθε σε 3,2%) δεν ήταν, κατά την έννοια του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης, αποτέλεσμα έκτακτων περιστάσεων μη ελεγχόμενων από τις ολλανδικές αρχές ούτε ήταν επακόλουθο κάποιας σοβαρής οικονομικής ύφεσης, την οποία το Σύμφωνο ορίζει ως ετήσια μείωση του πραγματικού ΑΕΠ κατά τουλάχιστον 2%. Πάντως, η υπέρβαση αυτή σημειώθηκε σε ένα πλαίσιο ιδιαίτερα αρνητικής ανάπτυξης, με ρυθμό αύξησης του πραγματικού ΑΕΠ -0.7% το 2003 και εμφάνιση αρνητικού κενού παραγωγής της τάξης του 2% περίπου του ΑΕΠ. Αυτό εξηγεί σε μεγάλο βαθμό την επιδείνωση του αποτελέσματος της γενικής κυβέρνησης, το οποίο επιβάρυνε περαιτέρω η μεγαλύτερη σε σχέση με την αναμενόμενη μείωση των εσόδων και η εντονότερη σε σχέση με την προβλεπόμενη διόγκωση των ελλειμμάτων των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης, ενώ την ίδια στιγμή συνολικά επιτεύχθηκαν οι στόχοι σχετικά με τις δαπάνες. Όσον αφορά το 2004, σύμφωνα με τις εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής αναμένεται το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης να διαμορφωθεί στο 3,5% του ΑΕΠ. Μετά τη δημοσίευση των προβλέψεων αυτών, η ολλανδική κυβέρνηση έλαβε στις 16 Απριλίου 2004 πρόσθετα μέτρα εξοικονόμησης πόρων ύψους 0,6 % του ΑΕΠ με στόχο την επαναφορά του ελλείμματος σε επίπεδο κατώτερο του 3% του ΑΕΠ το 2004, δηλαδή στο επίπεδο των προηγούμενων ετών. Σύμφωνα με την έκθεση της Επιτροπής, η επίτευξη αυτού του στόχου εξαρτάται από το εάν τα εν λόγω μέτρα αποδώσουν τα αναμενόμενα αποτελέσματα χωρίς παράλληλα να έχουν δευτερογενείς επιπτώσεις στην οικονομική δραστηριότητα και στη δημοσιονομική κατάσταση. Επομένως, το 2004 το έλλειμμα είναι πιθανό να παραμείνει ίσο με ή ελαφρώς ανώτερο από την τιμή αναφοράς του 3% του ΑΕΠ.Η έκθεση που συνέταξε η Επιτροπή βάσει των εαρινών της προβλέψεων κατέληγε επίσης στο συμπέρασμα ότι ο δείκτης δημοσίου χρέους ανήλθε στο 54,8% του ΑΕΠ το 2003, δηλαδή σε επίπεδο κατώτερο από την τιμή αναφοράς του 60 % του ΑΕΠ που ορίζει η Συνθήκη. Στην έκθεση σημειωνόταν εξάλλου ότι σύμφωνα με τις προβλέψεις της Επιτροπής ο δείκτης χρέους θα ανέλθει στο 56,3% του ΑΕΠ το 2004, ποσοστό το οποίο είναι υψηλότερο από το 54,5 % του ΑΕΠ που προέβλεπαν οι ολλανδικές αρχές στην επικαιροποίηση 2003 του προγράμματος σταθερότητας, αλλά θα παραμείνει κατώτερος της τιμής αναφοράς του 60% του ΑΕΠ.Το άρθρο 104 παράγραφος 4 της συνθήκης αναφέρει ότι «η επιτροπή του άρθρου 114 (δηλαδή η Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή - ΟΔΕ) διατυπώνει γνώμη για την έκθεση της Επιτροπής». Η επιτροπή εξέδωσε τη γνώμη της στις 12 Μαΐου 2004, με την οποία συμφωνεί με την αξιολόγηση που γίνεται στην έκθεση της Επιτροπής. Ειδικότερα, η ΟΔΕ κατέληγε στο συμπέρασμα ότι το 2003 οι Κάτω Χώρες δεν τήρησαν τη δημοσιονομική πειθαρχία σχετικά με το έλλειμμα, όπως ορίζεται στο άρθρο 104 της συνθήκης, γεγονός που υποδηλώνει ότι στις Κάτω Χώρες υφίσταται υπερβολικό έλλειμμα.Η ΟΔΕ έκρινε επίσης ότι και το 2004 το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης ενδέχεται να παραμείνει ίσο με ή να υπερβεί ελαφρώς την τιμή αναφοράς που αναφέρεται στη Συνθήκη, και αυτό παρά τα έκτακτα μέτρα που αποφάσισαν οι ολλανδικές αρχές, ενώ ο δείκτης δημοσίου χρέους αναμένεται ότι θα παραμείνει το 2004 σε επίπεδο κατώτερο της τιμής αναφοράς του 60% του ΑΕΠ που ορίζει η Συνθήκη.Η Επιτροπή, αφού εξέτασε όλους τους συναφείς παράγοντες που έλαβε υπόψη στην έκθεσή της και συνεκτιμώντας τη γνώμη της ΟΔΕ, διατυπώνει τη γνώμη ότι στις Κάτω Χώρες υφίσταται υπερβολικό έλλειμμα. Η γνώμη αυτή, που εγκρίθηκε από την Επιτροπή στις 19 Μαΐου 2004, απεστάλη στο Συμβούλιο βάσει του άρθρου 104 παράγραφος 5 της συνθήκης. Η Επιτροπή συνιστά στο Συμβούλιο να λάβει σχετική απόφαση σύμφωνα με το άρθρο 104 παράγραφος 6. Επιπλέον, η Επιτροπή υποβάλλει στο Συμβούλιο την παρούσα σύσταση για σύσταση του Συμβουλίου με αποδέκτη τις Κάτω Χώρες προκειμένου να τερματιστεί η κατάσταση υπερβολικού ελλείμματος, σύμφωνα με το άρθρο 104 παράγραφος 7 της συνθήκης.Σύσταση για  ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ  προκειμένου να τερματιστεί η κατάσταση υπερβολικού δημοσιονομικού ελλείμματοςΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:της συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ιδίως το άρθρο 104 παράγραφος 7,τη σύσταση της Επιτροπής,Εκτιμώντας τα ακόλουθα :(1) σύμφωνα με το άρθρο 104 της Συνθήκης, τα κράτη μέλη αποφεύγουν τα υπερβολικά δημοσιονομικά ελλείμματα.(2) το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης βασίζεται στον στόχο της διασφάλισης υγιών δημόσιων οικονομικών ως μέσου ενίσχυσης των προϋποθέσεων για τη σταθερότητα των τιμών και την ισχυρή βιώσιμη ανάπτυξη που ευνοεί τη δημιουργία απασχόλησης.(3) το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Άμστερνταμ της 17ης Ιουνίου 1997 σχετικά με το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης καλεί επισήμως όλα τα μέρη, δηλαδή τα κράτη μέλη, το Συμβούλιο και την Επιτροπή να εφαρμόσουν έγκαιρα και αυστηρά τη Συνθήκη και το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης.(4) το Συμβούλιο, βάσει του άρθρου 104 παράγραφος 6, εξέδωσε στις 2 Ιουνίου 2004 απόφαση σχετικά με την ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος στις Κάτω Χώρες.(5) μετά την έκδοση απόφασης σχετικά με την ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος στις Κάτω Χώρες, το Συμβούλιο, βάσει του άρθρου 104 παράγραφος 7 της Συνθήκης και του άρθρου 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1467/97 του Συμβουλίου, πρέπει ταυτόχρονα να απευθύνει στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος σύσταση για τερματισμό της κατάστασης υπερβολικού ελλείμματος εντός συγκεκριμένης περιόδου. Η σύσταση του Συμβουλίου πρέπει να καθορίζει μέγιστη προθεσμία τεσσάρων μηνών εντός της οποίας οι Κάτω Χώρες οφείλουν να λάβουν αποτελεσματικά διορθωτικά μέτρα, καθώς και μια άλλη προθεσμία για τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος, η οποία πρέπει να έχει ολοκληρωθεί εντός του έτους που ακολουθεί εκείνο κατά το οποίο εντοπίστηκε το υπερβολικό έλλειμμα, εκτός εάν συντρέχουν ειδικές περιστάσεις.(6) κατά την άποψη του Συμβουλίου, τα μέτρα δημοσιονομικής εξυγίανσης πρέπει να εξασφαλίζουν μόνιμη βελτίωση του αποτελέσματος της γενικής κυβέρνησης, ενώ παράλληλα να αποσκοπούν στη βελτίωση της ποιότητας των δημόσιων οικονομικών της χώρας και στην ενίσχυση του αναπτυξιακού δυναμικού της οικονομίας της. Συνολικά, η δημοσιονομική στρατηγική των ολλανδικών αρχών φαίνεται ότι είναι σύμφωνη με αυτόν τον προσανατολισμό.(7) κατά τη διατύπωση των συστάσεων για τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος πρέπει να ληφθούν υπόψη οι ακόλουθοι παράγοντες: (i) η επιδείνωση της οικονομικής συγκυρίας, η οποία συνέβαλε στην επιδείνωση της δημοσιονομικής κατάστασης το 2003, ήταν αιφνίδια και απροσδόκητη και ως εκ τούτου η προσπάθεια που απαιτείται για να επανέλθει το έλλειμμα σε επίπεδο κατώτερο του 3% του ΑΕΠ είναι πιο σημαντική απ' ό,τι προβλεπόταν στον προϋπολογισμό 2003 και στην επικαιροποίηση του προγράμματος σταθερότητας 2002. (ii) σύμφωνα με την Επιτροπή, το 2003 το πραγματικό ΑΕΠ υπολείπεται σωρευτικά κατά 1,7% σε σχέση με την εκτιμώμενη δυνητική ανάπτυξη. (iii) η Επιτροπή, στις εαρινές της προβλέψεις της 7ης Απριλίου 2004, προβλέπει ότι, με ένα βάση σενάριο αμετάβλητης πολιτικής, το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης θα ανέλθει στο 3,5% του ΑΕΠ το 2004 και στο 3,3% του ΑΕΠ το 2005, ενώ η αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ αναμένεται να ανέλθει στο 1% το 2004 και στο 1,6% το 2005. (iv) τα πρόσθετα μέτρα εξοικονόμησης πόρων για το 2004 που αμέσως αποφάσισε η κυβέρνηση (16 Απριλίου 2004) αντιστοιχούν σε περίπου 0,6% του ΑΕΠ και δεν λήφθηκαν υπόψη στις εαρινές προβλέψεις 2004 της Επιτροπής. (v) η ολλανδική κυβέρνηση εξήγγειλε την πρόθεσή της να λάβει πρόσθετα μέτρα το 2005, χωρίς ακόμη να διευκρινίζει τη φύση τους, προκειμένου να διασφαλιστεί η μείωση του ελλείμματος της γενικής κυβέρνησης σε επίπεδο κατώτερο του 3% του ΑΕΠ.(8) εάν η μακροοικονομική εξέλιξη είναι σύμφωνη με τις εαρινές προβλέψεις 2004 της Επιτροπής, και εάν τα μέτρα εξοικονόμησης πόρων που αποφασίσθηκαν στις 16 Απριλίου 2004 αποδώσουν τα προσδοκώμενα αποτελέσματα, η εφαρμογή το 2005 μέτρων ουσιαστικά διαρθρωτικού χαρακτήρα που θα αντιπροσωπεύουν μισή εκατοστιαία μονάδα του ΑΕΠ αναμένεται να επιτρέψει τη μείωση του ελλείμματος κατά το έτος αυτό σε επίπεδο κατώτερο της τιμής αναφοράς του 3% που ορίζει η Συνθήκη.ΣΥΝΙΣΤΑ:Στις ολλανδικές αρχές να θέσουν τέρμα στην παρούσα κατάσταση υπερβολικού ελλείμματος σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1467/97 του Συμβουλίου. Το Συμβούλιο θέτει στην ολλανδική κυβέρνηση ως προθεσμία την 2α Οκτωβρίου 2004 για τη λήψη διορθωτικών μέτρων που θα εφαρμοσθούν εντός του 2005, θα έχουν κυρίως διαρθρωτικό χαρακτήρα και θα αντιστοιχούν σε μισή εκατοστιαία μονάδα του ΑΕΠ.Επιπλέον, το Συμβούλιο καλεί τις ολλανδικές αρχές να μεριμνήσουν ώστε οι προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης προς μια σχεδόν ισοσκελισμένη ή πλεονασματική δημοσιονομική θέση συνεχισθούν και μετά τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος, ιδίως με τη λήψη μέτρων για μείωση του κυκλικά προσαρμοσμένου ελλείμματος κατά τουλάχιστον 0,5 % του ΑΕΠ ετησίως.Η παρούσα σύσταση απευθύνεται στο Βασίλειο των Κάτω Χωρών.Βρυξέλλες, 2 Ιουνίου 2004Για το ΣυμβούλιοΟ πρόεδρος[...]


title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2010 , για την απαλλαγή της Επιτροπής από την ευθύνη εκτέλεσης των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης (δέκατου ΕΤΑ) για το οικονομικό έτος 2008

text:
               20.2.2010

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 45/17

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
   της 16ης Φεβρουαρίου 2010
   για την απαλλαγή της Επιτροπής από την ευθύνη εκτέλεσης των εργασιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης (δέκατου ΕΤΑ) για το οικονομικό έτος 2008
   (2010/104/ΕΕ)
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
   τη συμφωνία εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΚ, που υπεγράφη στο Κοτονού στις 23 Ιουνίου 2000 (1) και τροποποιήθηκε από τη συμφωνία που υπεγράφη στο Λουξεμβούργο στις 25 Ιουνίου 2005 (2),
   την εσωτερική συμφωνία μεταξύ των αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών, συνελθόντων στο πλαίσιο του Συμβουλίου, σχετικά με τη χρηματοδότηση των ενισχύσεων της Κοινότητας στο πλαίσιο του πολυετούς χρηματοδοτικού πλαισίου για την περίοδο 2008-2013 βάσει της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΚ (3), στο εξής «εσωτερική συμφωνία», με την οποία συστήνεται, μεταξύ άλλων, το δέκατο Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης (δέκατο ΕΤΑ) και ιδίως το άρθρο 11 παράγραφος 8,
   το δημοσιονομικό κανονισμό, της 18ης Φεβρουαρίου 2008, εφαρμοστέο στο δέκατο Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης (4), και ιδίως τα άρθρα 142 έως 144,
   Έχοντας εξετάσει τον λογαριασμό διαχείρισης και τον ισολογισμό της λειτουργίας του δέκατου ΕΤΑ, ως είχαν στις 31 Δεκεμβρίου 2008, καθώς και την έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου για το οικονομικό έτος 2008, που συνοδεύεται από τις απαντήσεις της Επιτροπής (5),
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Βάσει του άρθρου 11 παράγραφος 8 της εσωτερικής συμφωνίας, η απαλλαγή από την ευθύνη για τη δημοσιονομική διαχείριση του δέκατου ΕΤΑ παρέχεται στην Επιτροπή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έπειτα από σύσταση του Συμβουλίου.

               (2)

               Η εκτέλεση των εργασιών του δέκατου ΕΤΑ από την Επιτροπή, κατά το οικονομικό έτος 2008, ήταν στο σύνολό της ικανοποιητική,

         ΣΥΝΙΣΤΑ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να απαλλάξει την Επιτροπή από την ευθύνη για την εκτέλεση των εργασιών του δέκατου ΕΤΑ για το οικονομικό έτος 2008.

      Βρυξέλλες, 16 Φεβρουαρίου 2010.

            Για το Συμβούλιο

            Η Πρόεδρος

         E. SALGADO

      (1)  ΕΕ L 317 της 15.12.2000, σ. 3.

      (2)  ΕΕ L 287 της 28.10.2005, σ. 4.

      (3)  ΕΕ L 247 της 9.9.2006, σ. 32.

      (4)  ΕΕ L 78 της 19.3.2008, σ. 1.

      (5)  ΕΕ C 269 της 10.11.2009, σ. 257.


title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 10ης Ιουλίου 2012 , σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Ισπανίας για το 2012 και τη γνώμη του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας της Ισπανίας για την περίοδο 2012-2015

text:
               24.7.2012

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 219/81

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
   της 10ης Ιουλίου 2012
   σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Ισπανίας για το 2012 και τη γνώμη του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας της Ισπανίας για την περίοδο 2012-2015
   2012/C 219/24
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 121 παράγραφος 2 και το άρθρο 148 παράγραφος 4,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών (1), και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 2,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με την πρόληψη και τη διόρθωση των υπερβολικών μακροοικονομικών ανισορροπιών (2), και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 1,
   Έχοντας υπόψη τις συστάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής απασχόλησης,
   Μετά από διαβούλευση με την οικονομική και δημοσιονομική επιτροπή,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Στις 26 Μαρτίου 2010, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συμφώνησε με την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη δρομολόγηση της στρατηγικής «Ευρώπη 2020», μιας νέας στρατηγικής για την ανάπτυξη και την απασχόληση, η οποία, βασιζόμενη στο μεγαλύτερο συντονισμό των οικονομικών πολιτικών, θα εστιαστεί σε νευραλγικούς τομείς στους οποίους απαιτείται δράση ώστε να ενισχυθεί το δυναμικό διατηρήσιμης ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης.

               (2)

               Στις 13 Ιουλίου 2010, το Συμβούλιο εξέδωσε σύσταση σχετικά με τους γενικούς προσανατολισμούς της οικονομικής πολιτικής των κρατών μελών και της Ένωσης (2010 έως 2014) και, στις 21 Οκτωβρίου 2010, εξέδωσε απόφαση σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές των πολιτικών απασχόλησης των κρατών μελών (3), οι οποίες από κοινού αποτελούν τις «ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές». Τα κράτη μέλη κλήθηκαν να λαμβάνουν υπόψη τις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές στις οικονομικές τους πολιτικές και στις πολιτικές για την απασχόληση.

               (3)

               Στις 12 Ιουλίου 2011, το Συμβούλιο εξέδωσε σύσταση (4) σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Ισπανίας για το 2011 και διατύπωσε τη γνώμη του σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Ισπανίας για την περίοδο 2011-2014.

               (4)

               Στις 23 Νοεμβρίου 2011, η Επιτροπή ενέκρινε τη δεύτερη ετήσια επισκόπηση της ανάπτυξης, σηματοδοτώντας την έναρξη του δεύτερου Ευρωπαϊκού Εξαμήνου εκ των προτέρων και ολοκληρωμένου συντονισμού πολιτικής, το οποίο εντάσσεται στη στρατηγική «Ευρώπη 2020». Στις 14 Φεβρουαρίου 2012, η Επιτροπή, βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011, εξέδωσε την έκθεση του μηχανισμού επαγρύπνησης, στην οποία η Ισπανία ονομάζεται ως ένα από τα κράτη μέλη τα οποία θα έπρεπε να υποβληθούν σε εμπεριστατωμένη επισκόπηση.

               (5)

               Την 1η Δεκεμβρίου 2011, το Συμβούλιο ενέκρινε τα συμπεράσματα στα οποία εκλήθη η επιτροπή κοινωνικής προστασίας, σε συνεργασία με την επιτροπή απασχόλησης και άλλες επιτροπές, να υποβάλει τις απόψεις της περί των δράσεων που συστήθηκαν εντός του κύκλου πολιτικής της στρατηγικής «Ευρώπη 2020». Οι απόψεις αυτές αποτελούν μέρος της γνώμης της επιτροπής απασχόλησης.

               (6)

               Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει συμμετάσχει δεόντως στο Ευρωπαϊκό Εξάμηνο, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97, και, στις 15 Φεβρουαρίου 2012, ενέκρινε ψήφισμα σχετικά με την απασχόληση και τις κοινωνικές πτυχές στην ετήσια επισκόπηση της ανάπτυξης 2012 και ψήφισμα σχετικά με τη συμβολή στην ετήσια επισκόπηση της ανάπτυξης 2012.

               (7)

               Στις 2 Μαρτίου 2012, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο υιοθέτησε τις προτεραιότητες για την εξασφάλιση χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, της δημοσιονομικής εξυγίανσης και της δράσης για την τόνωση της ανάπτυξης. Υπογράμμισε την ανάγκη να επιδιωχθεί διαφοροποιημένη και ευνοϊκή για την ανάπτυξη δημοσιονομική εξυγίανση, να αποκατασταθούν οι όροι δανειοδότησης της οικονομίας, να υποστηριχθεί η ανάπτυξη και η ανταγωνιστικότητα, να καταπολεμηθεί η ανεργία και οι κοινωνικές επιπτώσεις της κρίσης και να εκσυγχρονιστεί η δημόσια διοίκηση.

               (8)

               Στις 2 Μαρτίου 2012, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κάλεσε επίσης τα κράτη μέλη που συμμετέχουν στο σύμφωνο για το ευρώ + να συμπεριλάβουν και νέες δεσμεύσεις επικεντρωμένες σε έναν μικρό αριθμό ουσιωδών, έγκαιρων και μετρήσιμων μεταρρυθμίσεων για την επίτευξη των στόχων του συμφώνου.

               (9)

               Στις 30 Απριλίου 2012, η Ισπανία υπέβαλε το πρόγραμμα σταθερότητας για την περίοδο 2012-2015 και το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για το 2012. Για να ληφθεί υπόψη η αλληλεξάρτησή τους, τα δύο προγράμματα αξιολογήθηκαν ταυτοχρόνως. Η Επιτροπή αξιολόγησε επίσης, σε εμπεριστατωμένη επισκόπηση βάσει του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011, κατά πόσον η Ισπανία πλήττεται από μακροοικονομικές ανισορροπίες. Η Επιτροπή, στην εμπεριστατωμένη επισκόπηση κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Ισπανία αντιμετωπίζει ανισορροπίες, οι οποίες δεν είναι μεν υπερβολικές, αλλά πρέπει να αντιμετωπιστούν επειγόντως.

               (10)

               Με βάση την αξιολόγηση του προγράμματος σταθερότητας, δυνάμει του άρθρου 5 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97, το Συμβούλιο θεωρεί ότι το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο βασίζεται το πρόγραμμα είναι εν πολλοίς εύλογο για το 2012 και αισιόδοξο για τα επόμενα έτη. Οι προβλέψεις της Επιτροπής την άνοιξη του 2012 κάνουν λόγο για αύξηση του ΑΕΠ ώστε να φτάσει το – 1,8 % το 2012 και – 0,3 % το 2013, έναντι – 1,7 % και 0,2 %, αντίστοιχα, που προβλέπεται στο πρόγραμμα σταθερότητας. Σε συμμόρφωση με τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος, στόχος της δημοσιονομικής στρατηγικής του προγράμματος σταθερότητας είναι να μειωθεί το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης κάτω από την τιμή αναφοράς του 3 % του ΑΕΠ έως το 2013, κατά κύριο λόγο με περικοπές δαπανών, αλλά και με ορισμένα μέτρα που αυξάνουν τα έσοδα. Με βάση (εκ νέου υπολογισθέν) διαρθρωτικό ισοζύγιο (5), η μέση ετήσια βελτίωση του διαρθρωτικού ισοζυγίου που προβλέπεται στο πρόγραμμα σταθερότητας είναι 2,6 % του ΑΕΠ για την περίοδο 2011-2013, ποσοστό που υπερβαίνει τη δημοσιονομική προσπάθεια πάνω από το 1,5 % του ΑΕΠ κατά μέσο όρο για την περίοδο 2010-13 που συνιστάται στο πλαίσιο της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος. Μετά τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος, το πρόγραμμα επιβεβαιώνει τον μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό στόχο (ΜΔΣ), που συνίσταται σε ισοσκελισμένη δημοσιονομική θέση σε διαρθρωτικούς όρους, ο οποίος μπορεί σχεδόν να επιτευχθεί έως το 2015 με διαρθρωτικό έλλειμμα στον προϋπολογισμό της τάξης του 0,2 % του ΑΕΠ. Ο ΜΔΣ αντικατοπτρίζει επαρκώς τις απαιτήσεις του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης. Ο προβλεπόμενος ρυθμός προσαρμογής σε διαρθρωτικούς όρους την περίοδο 2012-13, αντιπροσωπεύει ικανοποιητική πρόοδο ως προς την επίτευξη του ΜΔΣ και το ποσοστό αύξησης των δημοσίων δαπανών, λαμβανομένων υπόψη έκτακτων μέτρων διακριτικής ευχέρειας στο σκέλος των εσόδων, ανταποκρίνεται στα μεγέθη αναφοράς του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης.
               Το πρόγραμμα σταθερότητας προβλέπει ότι ο δείκτης δημόσιου χρέους θα κορυφωθεί το 2013 και ότι στη συνέχεια θα αρχίσει να μειώνεται. Το 2014 και 2015, η Ισπανία θα βρίσκεται σε μεταβατική φάση και τα σχέδια που παρουσιάζονται στο πρόγραμμα σταθερότητας θα εξασφαλίσουν επαρκή πρόοδο προς τη συμμόρφωση με το ποσοστό αναφοράς όσον αφορά τη μείωση του χρέους, που προβλέπεται στο σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης. Η πορεία προσαρμογής ως προς το έλλειμμα και το χρέος υπόκεινται σε σημαντικούς κινδύνους δυσμενούς εξέλιξης.
               Οι μακροοικονομικές εξελίξεις ενδέχεται να είναι λιγότερο ευνοϊκές από το αναμενόμενο. Επιπλέον, τα μέτρα δεν συγκεκριμενοποιούνται επαρκώς από το 2013 και μετά. Η δημοσιονομική συμμόρφωση εκ μέρους των περιφερειακών κυβερνήσεων, λαμβάνοντας υπόψη τις πρόσφατες πενιχρές επιδόσεις τους, την αυξημένη ευαισθησία των εσόδων έναντι της πραγματοποιούμενης διαρθρωτικής προσαρμογής, ο αβέβαιος αντίκτυπος της φορολογικής αμνηστίας στα έσοδα και το ενδεχόμενο περαιτέρω ενεργειών χρηματοπιστωτικής διάσωσης, αντιπροσωπεύουν εξίσου κινδύνους για τη δημοσιονομική στρατηγική. Οιοσδήποτε αντίκτυπος αυτών των ενεργειών δημοσιονομικής διάσωσης επί του ελλείμματος θα έχει κατ’ αποκοπήν χαρακτήρα. Η αυστηρή εφαρμογή του νόμου περί σταθερότητας του προϋπολογισμού και η θέσπιση αυστηρών δημοσιονομικών μέτρων σε περιφερειακό επίπεδο, θα μετρίαζε τους κινδύνους ολίσθησης σε περιφερειακό επίπεδο. Δεδομένου του αποκεντρωμένου χαρακτήρα των δημόσιων οικονομικών της Ισπανίας, απαιτείται ισχυρό δημοσιονομικό και θεσμικό πλαίσιο. Το Συμβούλιο εκφράζει την ικανοποίησή του για την πρόθεση της Επιτροπής να υποβάλει τις προσεχείς εβδομάδες διεξοδική αξιολόγηση της εφαρμογής της σύστασης του Συμβουλίου για τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος, λαμβάνοντας επίσης υπόψη το εξαγγελθέν πολυετές σχέδιο προϋπολογισμού για την περίοδο 2013-14.

               (11)

               Το 2011, η Ισπανία ενέκρινε τη μεταρρύθμιση των συντάξεων που αποτελεί σημαντικό βήμα προς την ενίσχυση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημοσίων οικονομικών. Ωστόσο, η επιδείνωση των οικονομικών προοπτικών της Ισπανίας περιορίζει τον αντίκτυπο της μεταρρύθμισης στις προβλεπόμενες δημόσιες δαπάνες που σχετίζονται με την ηλικία. Επιπλέον, η μεταρρύθμιση χρειάζεται να συμπληρωθεί με συγκεκριμένα μέτρα για να υποστηριχθεί η συνολική στρατηγική για την απασχόληση ατόμων μεγαλύτερης ηλικίας κατά την περίοδο 2012-2014.

               (12)

               Μολονότι ο λόγος φορολογίας προς ΑΕΠ στην Ισπανία είναι από τους χαμηλότερους στην ΕΕ, η αποδοτικότητα του φορολογικού συστήματος μπορεί να βελτιωθεί με την αύξηση του μεριδίου των πιο ευνοϊκών για την ανάπτυξη έμμεσων φόρων. Ειδικότερα, μπορεί να διευρυνθεί η φορολογική βάση ΦΠΑ με την αναθεώρηση της ευρείας εφαρμογής απαλλαγών και μειωμένων συντελεστών. Το ισπανικό φορολογικό σύστημα ευνοεί επίσης τη δημιουργία χρεών και την αγορά κατοικίας αντί της ενοικίασης χάρη στην εκπτωσιμότητα των τόκων ενυπόθηκων δανείων.

               (13)

               Η Ισπανία έχει σημειώσει σημαντική πρόοδο όσον αφορά την αναδιάρθρωση του χρηματοπιστωτικού τομέα της. Η αναδιάρθρωση πρέπει να συνεχιστεί προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι θα εξυγιανθεί κάθε μη βιώσιμη τράπεζα και ότι οι βιώσιμες τράπεζες θα μπορούν να εκπληρώσουν τον ρόλο τους ως φορείς παροχής πιστώσεων προς την πραγματική οικονομία, με διατηρήσιμο τρόπο και χωρίς αδικαιολόγητη στρέβλωση του ανταγωνισμού. Εξαιτίας της εξασθένησης των μακροοικονομικών προοπτικών, απαιτείται περαιτέρω ενίσχυση της κεφαλαιακής βάσης των τραπεζών.

               (14)

               Τον Φεβρουάριο του 2012, η κυβέρνηση ενέκρινε μια ολοκληρωμένη μεταρρύθμιση του συστήματος προστασίας της απασχόλησης και σύναψης συλλογικών συμβάσεων προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα υψηλά επίπεδα ανεργίας και ο σοβαρότατος κατακερματισμός της αγοράς εργασίας. Τα αποτελέσματα πρέπει να παρακολουθούνται, ιδίως όσον αφορά την εξέλιξη των μισθών και τη μείωση του κατακερματισμού της αγοράς εργασίας. Για να αντιμετωπιστεί εξ ολοκλήρου η πρόκληση αυτή, η εν λόγω μεταρρύθμιση πρέπει να συμπληρωθεί με μια ουσιαστικότερη αναθεώρηση των ενεργών πολιτικών για την αγορά εργασίας, ώστε να βελτιωθεί η απασχολησιμότητα και η αντιστοίχιση θέσεων εργασίας.

               (15)

               Για την καταπολέμηση της υψηλής ανεργίας των νέων στην Ισπανία, θα πρέπει να εφαρμοστεί χωρίς καθυστέρηση το σχέδιο δράσης για τους νέους, συμπεριλαμβανομένων των συμβάσεων μαθητείας και κατάρτισης. Μολονότι η Ισπανία έχει λάβει μέτρα για να καταπολεμήσει την πρόωρη εγκατάλειψη της σχολικής εκπαίδευσης, το ποσοστό παραμένει υψηλό και αποκρύπτει σημαντικές διαφορές μεταξύ των διαφόρων περιφερειών.

               (16)

               Η φτώχεια έχει αυξηθεί, με 1 εκατ. περισσότερα άτομα να αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο φτώχειας το 2010 και την παιδική φτώχεια να βρίσκεται στο ανησυχητικά υψηλό επίπεδο του 26,2 %. Το ποσοστό φτώχειας των ατόμων σε προσωρινή απασχόληση είναι υπερδιπλάσιο εκείνου που καταγράφεται για άτομα σε μόνιμη απασχόληση.

               (17)

               Στην Ισπανία οι επαγγελματικές υπηρεσίες συνεχίζουν να προστατεύονται από τον ανταγωνισμό. Η μεταρρύθμιση των επαγγελματικών υπηρεσιών θα μπορούσε να αυξήσει το δυνητικό ΑΕγχΠ, δεδομένου ότι συνεισφέρουν σημαντικά στους υπόλοιπους κλάδους της οικονομίας. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στην άρση αδικαιολόγητων και δυσανάλογων φραγμών για ορισμένα υψηλής κατοχύρωσης επαγγέλματα (π.χ. μηχανικοί, συμβολαιογράφοι, υποθηκοφύλακες, κατά νόμον αντιπρόσωποι). Επιπλέον, στην Ισπανία το χρονικό διάστημα που απαιτείται για τη λήψη άδειας για τη λειτουργία επιχείρησης είναι το μεγαλύτερο στην ΕΕ. Η έλλειψη συντονισμού μεταξύ διοικητικών υπηρεσιών σε τοπικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο έχει προκαλέσει πολλαπλασιασμό των κανονιστικών ρυθμίσεων, που μερικές φορές αλληλεπικαλύπτονται, καθώς και κατακερματισμό της εσωτερικής αγοράς της Ισπανίας. Η προσαρμογή των μεγάλων εξωτερικών ανισορροπιών απαιτεί διευκόλυνση των εξαγωγικών δραστηριοτήτων. Επίσης, η Ισπανία είναι αντιμέτωπη με πολλαπλές και περίπλοκες προκλήσεις στον τομέα της ενέργειας οι οποίες αποτελούν σοβαρό εμπόδιο στην αποδοτική λειτουργία των αγορών προϊόντων και υπηρεσιών.

               (18)

               Η Ισπανία έχει αναλάβει μια σειρά δεσμεύσεων στο πλαίσιο του συμφώνου για το ευρώ +. Οι δεσμεύσεις, όπως και ο τρόπος εφαρμογής τους που παρουσιάσθηκε το 2011, αποβλέπουν στη στήριξη της απασχόλησης, τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας, την τόνωση της διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών και στην ενίσχυση της δημοσιονομικής σταθερότητας. Η Επιτροπή αξιολόγησε την εφαρμογή των δεσμεύσεων βάσει του συμφώνου για το ευρώ +, ενώ η συνολική κατάσταση της εφαρμογής χαρακτηρίζεται ως μερική. Τα αποτελέσματα της αξιολόγησης αυτής ελήφθησαν υπόψη στις συστάσεις.

               (19)

               Στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου, η Επιτροπή διενήργησε σφαιρική ανάλυση της οικονομικής πολιτικής της Ισπανίας. Αξιολόγησε το πρόγραμμα σταθερότητας και το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων, και παρουσίασε εμπεριστατωμένη επισκόπηση. Έλαβε υπόψη, όχι μόνο τη συνάφειά τους για τη διατηρήσιμη δημοσιονομική και κοινωνικοοικονομική πολιτική στην Ισπανία, αλλά και τη συμμόρφωσή τους προς τους κανόνες και τις κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ, δεδομένης της ανάγκης να ενισχυθεί η συνολική οικονομική διακυβέρνηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης με συνεισφορές από το επίπεδο της ΕΕ στη διαμόρφωση μελλοντικών εθνικών αποφάσεων. Οι συστάσεις που διατυπώνει στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού εξαμήνου αντικατοπτρίζονται κατωτέρω στις συστάσεις 1 έως 8.

               (19)

               Υπό το πρίσμα αυτής της αξιολόγησης, το Συμβούλιο εξέτασε το πρόγραμμα σταθερότητας και η γνώμη του (6) αντικατοπτρίζεται ιδίως στη σύσταση 1 κατωτέρω.

               (20)

               Βάσει των αποτελεσμάτων της εμπεριστατωμένης επισκόπησης της Επιτροπής και της αξιολόγησης αυτής, το Συμβούλιο εξέτασε το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων και το πρόγραμμα σταθερότητας. Οι συστάσεις που διατυπώνει σύμφωνα με το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 αντικατοπτρίζονται ιδίως στις συστάσεις 1, 3, 4, 5, και 8 κατωτέρω,

         ΣΥΝΙΣΤΑ στην Ισπανία να αναλάβει δράση κατά την περίοδο 2012-2013 προκειμένου:

               1.

               Να επιτύχει μέση ετήσια διαρθρωτική δημοσιονομική προσπάθεια πάνω από το 1,5 % του ΑΕΠ την περίοδο 2010-13, όπως απαιτεί η σύσταση του Συμβουλίου στα πλαίσια της ΔΥΕ, εφαρμόζοντας τα μέτρα που θεσπίστηκαν το 2012 και εγκρίνοντας το εξαγγελθέν πολυετές σχέδιο προϋπολογισμού για την περίοδο 2013-14 έως τα τέλη Ιουλίου 2012. Να θεσπίσει και να εφαρμόσει μέτρα σε περιφερειακό επίπεδο σύμφωνα με τα εγκεκριμένα σχέδια επανεξισορρόπησης και να εφαρμόσει αυστηρά τις νέες διατάξεις του νόμου περί δημοσιονομικής σταθερότητας όσον αφορά τη διαφάνεια και τον έλεγχο της εκτέλεσης του προϋπολογισμού και να συνεχίσει να υποβάλει όλο πιο έγκαιρες και ακριβείς καταστάσεις του προϋπολογισμού σε όλα τα κυβερνητικά επίπεδα. Να δημιουργήσει έναν ανεξάρτητο δημοσιονομικό οργανισμό ο οποίος θα παρέχει αναλύσεις, συμβουλές και παρακολούθηση της δημοσιονομικής πολιτικής. Να εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις στον δημόσιο τομέα για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας και της ποιότητας των δημόσιων δαπανών σε όλα τα κυβερνητικά επίπεδα.

               2.

               Να εξασφαλίσει ότι το όριο συνταξιοδότησης αυξάνεται ανάλογα με το προσδόκιμο ζωής κατά την καθιέρωση του παράγοντα της βιωσιμότητας που προβλέπεται στην πρόσφατη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος και να υποστηρίξει τη συνολική στρατηγική απασχόλησης για τους μεγαλύτερους σε ηλικία εργαζόμενους με συγκεκριμένα μέτρα ώστε να αναπτυχθεί περαιτέρω η διά βίου μάθηση, να βελτιωθούν οι συνθήκες εργασίας και να ενισχυθεί η επανένταξη της κατηγορίας αυτής στην αγορά εργασίας.

               3.

               Να καθιερώσει ένα φορολογικό σύστημα που να συνάδει με τις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης και να στηρίζει περισσότερο την ανάπτυξη, συμπεριλαμβανομένης της στροφής από τη φορολόγηση της εργασίας προς τη φορολόγηση της κατανάλωσης και τη σχετική με το περιβάλλον φορολόγηση. Ειδικότερα, να αντιμετωπίσει τη χαμηλή αναλογία εσόδων ΦΠΑ με τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης ΦΠΑ. Να εξασφαλίσει ότι η φορολογική νομοθεσία θα ευνοεί λιγότερο τη σύναψη χρεών και την απόκτηση κατοικίας (έναντι της ενοικίασης).

               4.

               Να εφαρμόσει τη μεταρρύθμιση του χρηματοπιστωτικού τομέα, ιδίως δε να συμπληρώσει την υπό εξέλιξη αναδιάρθρωση του τραπεζικού τομέα με τη διευθέτηση της κατάστασης όσων ασθενών χρηματοπιστωτικών οργανισμών έχουν απομείνει, να προωθήσει μια ολοκληρωμένη στρατηγική για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των κληροδοτημένων περιουσιακών στοιχείων στους ισολογισμούς των τραπεζών, και να καθορίσει έναν σαφή προσανατολισμό όσον αφορά τη χρηματοδότηση και τη χρήση προστατευτικών μηχανισμών.

               5.

               Να εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας και να λάβει πρόσθετα μέτρα για την αύξηση της αποτελεσματικότητας των ενεργών πολιτικών για την αγορά εργασίας βελτιώνοντας τη στοχοθέτησή τους, αυξάνοντας τη χρήση της κατάρτισης, των υπηρεσιών παροχής συμβουλών και των υπηρεσιών εύρεσης εργασίας, ενισχύοντας τους δεσμούς με παθητικές πολιτικές, και ενισχύοντας τον συντονισμό μεταξύ εθνικών και περιφερειακών δημοσίων υπηρεσιών απασχόλησης, μεταξύ άλλων με την ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με κενές θέσεις εργασίας.

               6.

               Να επανεξετάσει τις προτεραιότητες στον τομέα των δαπανών και να ανακατανείμει τους πόρους με σκοπό τη στήριξη της πρόσβασης σε χρηματοδότηση για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ), την έρευνα, την καινοτομία και τους νέους. Να εφαρμόσει το σχέδιο δράσης για τους νέους, ιδίως όσον αφορά την ποιότητα και τον συσχετισμό της επαγγελματικής κατάρτισης και εκπαίδευσης με τις ανάγκες της αγοράς εργασίας και να ενισχύσει τις προσπάθειες για τη μείωση της πρόωρης εγκατάλειψης της σχολικής εκπαίδευσης και την αύξηση της συμμετοχής στην επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση με προληπτικά, παρεμβατικά και αντισταθμιστικά μέτρα.

               7.

               Να βελτιώσει την απασχολησιμότητα των ευπαθών ομάδων, σε συνδυασμό με αποτελεσματικές υπηρεσίες υποστήριξης των παιδιών και της οικογένειας, ώστε να βελτιωθεί η κατάσταση των ατόμων που κινδυνεύουν να περιπέσουν σε φτώχεια κα/ή κοινωνικό αποκλεισμό, και εν συνεχεία να βελτιωθεί η καλή διαβίωση των παιδιών.

               8.

               Να λάβει συμπληρωματικά μέτρα για το άνοιγμα επαγγελματικών υπηρεσιών, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται τα υψηλής κατοχύρωσης επαγγέλματα, για τη μείωση των καθυστερήσεων στην έκδοση άδειας άσκησης επιχειρηματικής δραστηριότητας και για την εξάλειψη των εμποδίων στην ανάπτυξη επιχειρηματικής δραστηριότητας που οφείλονται σε αλληλεπικαλυπτόμενες και πολλαπλές κανονιστικές ρυθμίσεις σε διαφορετικά επίπεδα κυβέρνησης. Να ολοκληρώσει τις διασυνδέσεις ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου με τις γειτονικές χώρες και να διευθετήσει με ολοκληρωμένο τρόπο τις ελλείψεις στην τιμολόγηση της ηλεκτρικής ενέργειας, ιδίως με τη βελτίωση της αποδοτικότητας κόστους της αλυσίδας εφοδιασμού με ηλεκτρική ενέργεια.

      Βρυξέλλες, 10 Ιουλίου 2012.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         Β. ΣΙΑΡΛΉ

      (1)  ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.

      (2)  ΕΕ L 306 της 23.11.2011, σ. 25.

      (3)  Διατηρήθηκε το 2012 με την απόφαση 2012/238/ΕΕ του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 2012, σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών (ΕΕ L 119 της 4.5.2012, σ. 47).

      (4)  ΕΕ C 212 της 19.7.2011, σ. 1.

      (5)  Κυκλικά προσαρμοσμένο δημοσιονομικό αποτέλεσμα μη λαμβανομένων υπόψη των έκτακτων και προσωρινών μέτρων, όπως υπολογίσθηκε εκ νέου από τις υπηρεσίες της Επιτροπής βάσει των πληροφοριών που παρέχονται στο πρόγραμμα χρησιμοποιώντας την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία.

      (6)  Βάσει του άρθρου 5 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97.


title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 11ης Ιουλίου 2017, σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Γερμανίας για το 2017 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας της Γερμανίας για το 2017

text:
               9.8.2017

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 261/18

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
   της 11ης Ιουλίου 2017
   σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Γερμανίας για το 2017 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας της Γερμανίας για το 2017
   (2017/C 261/05)
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 121 παράγραφος 2 και το άρθρο 148 παράγραφος 4,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών (1), και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 2,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με την πρόληψη και τη διόρθωση των υπερβολικών μακροοικονομικών ανισορροπιών (2), και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 1,
   Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τα ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Απασχόλησης,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Οικονομικής και Δημοσιονομικής Επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Κοινωνικής Προστασίας,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Οικονομικής Πολιτικής,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Στις 16 Νοεμβρίου 2016 η Επιτροπή εξέδωσε την Ετήσια Επισκόπηση της Ανάπτυξης, με την οποία σηματοδοτήθηκε η έναρξη του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου του 2017 για τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών. Οι προτεραιότητες της Ετήσιας Επισκόπησης της Ανάπτυξης εγκρίθηκαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 9-10 Μαρτίου 2017. Στις 16 Νοεμβρίου 2016, βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011, η Επιτροπή εξέδωσε την έκθεση του μηχανισμού επαγρύπνησης, στην οποία η Γερμανία συγκαταλέγεται μεταξύ των κρατών μελών για τα οποία επρόκειτο να πραγματοποιηθεί εμπεριστατωμένη επισκόπηση. Την ίδια ημέρα η Επιτροπή εξέδωσε επίσης σύσταση για σύσταση του Συμβουλίου σχετικά με την οικονομική πολιτική της ζώνης του ευρώ. Η σύσταση αυτή εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 9-10 Μαρτίου 2017. Στις 21 Μαρτίου 2017 το Συμβούλιο εξέδωσε τη σύσταση για την οικονομική πολιτική της ζώνης του ευρώ («σύσταση για τη ζώνη του ευρώ») (3).

               (2)

               Ως κράτος μέλος με νόμισμα το ευρώ και λαμβανομένης υπόψη της στενής διασύνδεσης των οικονομιών της οικονομικής και νομισματικής ένωσης, η Γερμανία θα πρέπει να διασφαλίσει την πλήρη και έγκαιρη εφαρμογή της σύστασης για τη ζώνη του ευρώ, όπως αντικατοπτρίζεται στις κατωτέρω συστάσεις 1 και 2.

               (3)

               Η έκθεση χώρας του 2017 για τη Γερμανία δημοσιεύτηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2017. Στην έκθεση αξιολογήθηκε η πρόοδος της Γερμανίας όσον αφορά την εφαρμογή των συστάσεων ανά χώρα που εκδόθηκαν από το Συμβούλιο στις 12 Ιουλίου 2016, η συνέχεια που δόθηκε στις συστάσεις ανά χώρα που είχαν εκδοθεί κατά τα προηγούμενα έτη και η πρόοδος της Γερμανίας ως προς την επίτευξη των εθνικών στόχων στο πλαίσιο της στρατηγικής «Ευρώπη 2020». Επιπλέον, η έκθεση περιλάμβανε εμπεριστατωμένη επισκόπηση δυνάμει του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύθηκαν επίσης στις 22 Φεβρουαρίου 2017. Από την ανάλυσή της, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Γερμανία εμφανίζει μακροοικονομικές ανισορροπίες. Ειδικότερα, το σταθερά υψηλό πλεόνασμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών έχει διασυνοριακό αντίκτυπο και αντανακλά —εκτός από τον μεγάλο βαθμό ολοκλήρωσης και την αποδοτικότητα της ιδιαίτερα ανταγωνιστικής βιομηχανίας της Γερμανίας στον διεθνή καταμερισμό εργασίας — την υπερβολική αποταμίευση και τις υποτονικές επενδύσεις τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον δημόσιο τομέα. Το πλεόνασμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών σημείωσε περαιτέρω αύξηση το 2015, παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό αμετάβλητο το 2016, και αναμένεται να παραμείνει σε υψηλά επίπεδα. Η αντιμετώπιση του πλεονάσματος μπορεί να έχει επιπτώσεις όσον αφορά τις προοπτικές επανεξισορρόπησης στην υπόλοιπη ζώνη του ευρώ και την Ένωση, διότι η πιο δυναμική εγχώρια ζήτηση στη Γερμανία μπορεί να μετριάσει τις ανάγκες απομόχλευσης στα υπερχρεωμένα κράτη μέλη. Παρά τα χαμηλά επιτόκια που δημιουργούν ευνοϊκές συνθήκες χρηματοδότησης, οι επιχειρηματικές επενδύσεις ως ποσοστό του ΑΕΠ παραμένουν σε χαμηλά επίπεδα. Παρόλο που συνεχίστηκε η ανάκαμψη της ιδιωτικής κατανάλωσης, το ύψος των αποταμιεύσεων των νοικοκυριών έχει φθάσει σε πρωτοφανή επίπεδα στην Ένωση. Ιδιαίτερα σημαντική είναι η ανάγκη λήψης μέτρων για τον περιορισμό του κινδύνου δυσμενών επιπτώσεων στη γερμανική οικονομία και, δεδομένου του μεγέθους και του διασυνοριακού της ενδιαφέροντος, στην οικονομική και νομισματική ένωση.

               (4)

               Στις 13 Απριλίου 2017 η Γερμανία υπέβαλε το πρόγραμμα σταθερότητας για το 2017 και στις 28 Απριλίου 2017 το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για το 2017. Προκειμένου να ληφθεί υπόψη η διασύνδεσή τους, τα δύο προγράμματα αξιολογήθηκαν ταυτοχρόνως.

               (5)

               Οι σχετικές συστάσεις ανά χώρα ελήφθησαν υπόψη στον προγραμματισμό των Ευρωπαϊκών Διαρθρωτικών και Επενδυτικών Ταμείων (ΕΔΕΤ) για την περίοδο 2014-2020. Όπως προβλέπεται στο άρθρο 23 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4), όταν είναι αναγκαίο για τη στήριξη της εφαρμογής των σχετικών συστάσεων του Συμβουλίου, η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει από ένα κράτος μέλος να επανεξετάσει και να προτείνει τροποποιήσεις στην οικεία συμφωνία εταιρικής σχέσης και στα σχετικά προγράμματα. Η Επιτροπή έχει παράσχει περαιτέρω λεπτομέρειες σχετικά με το πώς θα μπορούσε να κάνει χρήση της διάταξης αυτής σε κατευθυντήριες γραμμές για την εφαρμογή των μέτρων που συνδέουν την αποτελεσματικότητα των ΕΔΕΤ με την υγιή οικονομική διακυβέρνηση.

               (6)

               Η Γερμανία επί του παρόντος υπάγεται στο προληπτικό σκέλος του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και υπόκειται στον κανόνα για το χρέος. Στο πρόγραμμα σταθερότητας του 2017, η κυβέρνηση θέτει ως στόχο την επίτευξη δημοσιονομικού πλεονάσματος μεταξύ ¼ και ½ % του ΑΕΠ κατά την περίοδο 2017-2021. Ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος —που συνίσταται σε διαρθρωτικό έλλειμμα 0,5 % του ΑΕΠ — εξακολουθεί να τηρείται με ένα περιθώριο απόκλισης καθ’ όλη την περίοδο του προγράμματος. Σύμφωνα με το πρόγραμμα σταθερότητας, ο δείκτης του χρέους γενικής κυβέρνησης προς το ΑΕΠ αναμένεται να μειωθεί σταδιακά στο 57 % το 2021. Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζονται οι δημοσιονομικές προβλέψεις, και το οποίο δεν έχει επικυρωθεί από ανεξάρτητο όργανο, είναι ρεαλιστικό.

               (7)

               Με βάση τις εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής για το 2017, το διαρθρωτικό ισοζύγιο προβλέπεται να εμφανίσει πλεόνασμα της τάξης του 0,6 % του ΑΕΠ το 2017 και 0,3 % του ΑΕΠ το 2018, υπερβαίνοντας έτσι τον μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό στόχο. Το δημόσιο χρέος προβλέπεται να παραμείνει σε σταθερή πτωτική πορεία πέρα από τις απαιτήσεις του κανόνα για το χρέος. Συνολικά, το Συμβούλιο είναι της γνώμης ότι η Γερμανία προβλέπεται να συμμορφωθεί με τις διατάξεις του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης το 2017 και το 2018. Ταυτόχρονα, εξακολουθεί να υπάρχει περιθώριο για τη στήριξη της εγχώριας ζήτησης με τη χρήση της δημοσιονομικής πολιτικής, κυρίως για την επίτευξη σταθερής ανοδικής πορείας των επενδύσεων, και με τη δημιουργία προϋποθέσεων για μεγαλύτερη αύξηση των πραγματικών μισθών.

               (8)

               Οι δημόσιες επενδύσεις ως ποσοστό του ΑΕΠ έχουν παραμείνει σε μεγάλο βαθμό σταθερές και βρίσκονται κάτω από τον μέσο όρο της ζώνης του ευρώ. Εξακολουθεί να υπάρχει υστέρηση των δημόσιων επενδύσεων ιδίως σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης, όπου οι καθαρές επενδύσεις παρέμειναν αρνητικές το 2016. Αυτό συμβαίνει παρά τα μέτρα που ελήφθησαν κατά τα τελευταία έτη και παρά τη σημαντική αύξηση των δημόσιων επενδύσεων σε επίπεδο γενικής κυβέρνησης το 2015 και το 2016. Το 2016 ελήφθησαν συμπληρωματικά μέτρα τα οποία αναμένεται να αυξήσουν τα περιθώρια για δημόσιες επενδύσεις τόσο σε ομοσπονδιακό επίπεδο όσο και σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης. Τα μέτρα αυτά περιλαμβάνουν μεταρρύθμιση των ομοσπονδιακών φορολογικών σχέσεων η οποία, αφού εγκριθεί, θα αρχίσει να ισχύει το 2020. Επιπλέον, η επέκταση των συμβουλευτικών υπηρεσιών σχετικά με τον προγραμματισμό των επενδύσεων σε υποδομές, προκειμένου να συμπεριληφθούν και οι δήμοι, αναμένεται να βελτιώσει τον προγραμματισμό και την υλοποίηση των επενδύσεων σε υποδομές σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης. Το γεγονός αυτό κρίνεται ιδιαίτερα σημαντικό, δεδομένου ότι τα επενδυτικά έργα σε υποδομές στα ομόσπονδα κράτη και τους δήμους εκτελούνται σε περιορισμένο μόνο βαθμό και επηρεάζονται από τη δυναμικότητα και από τους περιορισμούς στον προγραμματισμό. Η ευνοϊκή δημοσιονομική θέση καταδεικνύει εν γένει διαθέσιμα δημοσιονομικά περιθώρια, παραδείγματος χάρη για την παροχή πρόσθετων πόρων που θα επιτρέψουν την αύξηση των δημόσιων επενδύσεων σε όλα τα επίπεδα διακυβέρνησης.

               (9)

               Οι συνολικές δημόσιες και ιδιωτικές δαπάνες στην εκπαίδευση και την έρευνα υπήρξαν μάλλον σταθερές σε σχέση με το ΑΕΠ κατά τα τελευταία έτη, εξακολουθούν ωστόσο να βρίσκονται κάτω από τον μέσο όρο της Ένωσης όσον αφορά την εκπαίδευση. Η συνολική δαπάνη για την εκπαίδευση και την έρευνα μαζί, η οποία ανήλθε σε 9,1 % το 2015, ήταν κάτω από τον εθνικό στόχο του 10 % του ΑΕΠ. Η πραγματοποίηση πρόσθετων επενδύσεων στην εκπαίδευση, την έρευνα και την καινοτομία είναι ζωτικής σημασίας για τη μελλοντική οικονομική επιτυχία της Γερμανίας και ιδίως για την αποτελεσματική ενσωμάτωση των προσφάτως αφιχθέντων αιτούντων άσυλο, προσφύγων και μεταναστών. Για την επίτευξη του τελευταίου στόχου, η Γερμανία καταβάλλει σημαντικές προσπάθειες, ιδίως στον τομέα της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης. Κατά τα προσεχή έτη, θα πρέπει να συνεχιστούν αμείωτες οι προσπάθειες στο σύνολο του εκπαιδευτικού τομέα.

               (10)

               Το γερμανικό φορολογικό σύστημα παραμένει περίπλοκο, το κόστος των φορολογικών υπηρεσιών είναι υψηλό, ενώ διάφορες διατάξεις εταιρικής φορολογίας εμποδίζουν ενδεχομένως τις ιδιωτικές επενδύσεις. Παρά τις σημαντικές μειώσεις, το κόστος εταιρικού κεφαλαίου στη Γερμανία παραμένει μεταξύ των υψηλότερων στην ΕΕ των 28. Κατά τη λογιστικοποίηση των τοπικών εμπορικών φόρων (Gewerbesteuer) και της πρόσθετης εισφοράς αλληλεγγύης, ο ανώτατος θεσμοθετημένος φορολογικός συντελεστής επί του φόρου εισοδήματος των εταιρειών ανήλθε, το 2016, σε 30,2 %, ποσοστό το οποίο υπερβαίνει σαφώς τον μη σταθμικό μέσο όρο της Ένωσης (22,8 %). Ο πραγματικός μέσος φορολογικός συντελεστής ανέρχεται σε 28,2 % σε σχέση με μη σταθμικό μέσο όρο της τάξης του 21,1 % για την Ένωση. Η μεροληπτική μεταχείριση του χρέους στη φορολόγηση των επιχειρήσεων ήταν η έβδομη υψηλότερη στην Ένωση το 2016. Παρόμοια είναι η έκταση της μεροληπτικής μεταχείρισης του χρέους σε επίπεδο μετόχων. Αυτό είναι σημαντικό ιδίως για τις ΜΜΕ, οι οποίες έχουν συνήθως ημεδαπούς μετόχους. Η μείωση του κόστους κεφαλαίου επί των ιδίων κεφαλαίων θα μπορούσε να ενισχύσει τις ιδιωτικές επενδύσεις και την ανεπαρκώς ανεπτυγμένη γερμανική αγορά επιχειρηματικών κεφαλαίων. Άλλες πτυχές του φορολογικού συστήματος που ενέχουν τον κίνδυνο στρέβλωσης των χρηματοδοτικών και επενδυτικών αποφάσεων είναι η ένταξη στοιχείων εκτός των κερδών στη φορολογική βάση των τοπικών επαγγελματικών φόρων, οι περιορισμοί των μεταφερόμενων ζημιών και οι φορολογικές στρεβλώσεις που επηρεάζουν την επιλογή της νομικής μορφής. Μεταξύ των διατάξεων του φορολογικού συστήματος που θα μπορούσαν να μειώσουν τον ευνοϊκό προς τις επενδύσεις χαρακτήρα του είναι το καθεστώς απόσβεσης, το επιτόκιο που χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό των εκπεστέων συνταξιοδοτικών παροχών, η φορολόγηση της υπεραξίας και η εφαρμογή της ταμειακής λογιστικής για τον φόρο προστιθέμενης αξίας. Συμφωνήθηκε, στο πλαίσιο της μεταρρύθμισης των ομοσπονδιακών δημοσιονομικών σχέσεων, ότι η ομοσπονδιακή φορολογική διοίκηση θα διαθέτει, έναντι των φορολογικών διοικήσεων των ομόσπονδων κρατών, πρόσθετες αρμοδιότητες, τόσο σε γενικό επίπεδο όσο και στον τομέα της πληροφορικής, οι οποίες, εφόσον εφαρμοστούν αποτελεσματικά, θα μπορούσαν να συμβάλουν στον ταχύτερο εκσυγχρονισμό της φορολογικής διοίκησης.

               (11)

               Οι επενδύσεις επιχειρηματικών κεφαλαίων αυξήθηκαν στη Γερμανία, αλλά η αγορά παραμένει ανεπαρκώς ανεπτυγμένη σε σχέση με τα διεθνή πρότυπα. Το 2015, οι επενδύσεις επιχειρηματικών κεφαλαίων ανήλθαν περίπου στο 0,03 % του ΑΕΠ, ποσοστό ελαφρώς υψηλότερο από τον μέσο όρο της Ένωσης, το οποίο εξακολουθεί ωστόσο να υπολείπεται σε σχέση με κράτη μέλη όπως η Φινλανδία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Σουηδία, η Ιρλανδία ή η Γαλλία, ενώ είναι κατά πολύ χαμηλότερο από το αντίστοιχο ποσοστό χωρών εκτός Ένωσης, όπως το Ισραήλ και οι Ηνωμένες Πολιτείες. Ειδικότερα, η αγορά επιχειρηματικών κεφαλαίων στη Γερμανία φαίνεται να αδυνατεί να εξασφαλίσει μεγαλύτερες επενδύσεις σε μεταγενέστερα στάδια. Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση έχει λάβει σειρά μέτρων για τη στήριξη των επενδύσεων επιχειρηματικών κεφαλαίων. Για παράδειγμα, απλοποίησε τη φορολόγηση των επενδυτικών κεφαλαίων, βελτίωσε τις μεταφερόμενες ζημίες στο πλαίσιο του συστήματος φορολόγησης του εισοδήματος των εταιρειών και διεύρυνε το πρόγραμμα INVEST για τους «επιχειρηματικούς αγγέλους».

               (12)

               Η στροφή προς τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας απαιτεί σημαντικές επενδύσεις σε δίκτυα μεταφοράς και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας. Ωστόσο, οι προγραμματιζόμενες επενδύσεις σε εγχώριες υποδομές ηλεκτρικής ενέργειας έχουν καθυστερήσει σημαντικά. Μόνο το 35 % περίπου των έργων που αφορούν τα δίκτυα της πλέον υψηλής τάσης που προσδιορίζονται στον νόμο του 2009 για τη διεύρυνση του δικτύου ενέργειας είχαν υλοποιηθεί έως τα τέλη του 2016, κυρίως εξαιτίας κοινωνικών αντιδράσεων. Από γραμμές μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας συνολικού μήκους 6 100 χιλιομέτρων που προβλεπόταν να κατασκευαστούν στο διάστημα 2024/2025 σύμφωνα με τον νόμο για το ομοσπονδιακό σχέδιο αναγκών που τέθηκε σε ισχύ το 2015, έχει εγκριθεί μόνο το 6 % περίπου και έχει κατασκευαστεί μόλις το 1 %.

               (13)

               Εξακολουθούν να υπάρχουν εμπόδια όσον αφορά την πλήρη αξιοποίηση των οφελών της ψηφιοποίησης. Για παράδειγμα, δεν είναι ικανοποιητικές οι επιδόσεις της Γερμανίας όσον αφορά τις υψηλής ταχύτητας και υπερταχείες ευρυζωνικές συνδέσεις, ιδίως στις ημιαστικές και αγροτικές περιοχές. Η χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών από τους νεαρούς Γερμανούς είναι συγκριτικά χαμηλή και πολλά σχολεία δεν έχουν ευρυζωνική πρόσβαση. Οι επιδόσεις σε ψηφιακές δημόσιες υπηρεσίες υπολείπονται επίσης του μέσου όρου της ΕΕ. Ειδικότερα οι ΜΜΕ πρέπει να καλύψουν την υστέρηση στον τομέα της ψηφιοποίησης. Μόνο το ένα πέμπτο των ΜΜΕ έχει στρατηγική ψηφιοποίησης. Έχει συσταθεί δίκτυο κέντρων αριστείας ΜΜΕ με στόχο την ενίσχυση και επιτάχυνση της ψηφιοποίησης των ΜΜΕ· η δε πλατφόρμα «Industrie 4.0» συνενώνει όλους τους συναφείς ενδιαφερόμενους φορείς. Παρά την αύξηση των επενδύσεων σε Ε & Α και παρά το γεγονός ότι η Γερμανία προσεγγίζει την επίτευξη του στόχου έντασης Ε & Α της στρατηγικής «Ευρώπη 2020», οι επενδύσεις τείνουν να συγκεντρώνονται στις μεγάλες επιχειρήσεις, ενώ η συμβολή των ΜΜΕ μειώνεται. Επιπλέον, η γήρανση του πληθυσμού ενδέχεται επίσης να έχει επιπτώσεις στην επιχειρηματική δραστηριότητα κατά τα προσεχή έτη.

               (14)

               Εξακολουθούν να υπάρχουν υψηλοί κανονιστικοί φραγμοί στον τομέα των επιχειρηματικών υπηρεσιών και στα νομοθετικώς κατοχυρωμένα επαγγέλματα. Το επίπεδο των περιορισμών είναι υψηλότερο από τον μέσο όρο της Ένωσης, ιδίως για τους αρχιτέκτονες, τους μηχανικούς, τους δικηγόρους και τους λογιστές/φοροτεχνικούς. Επιπλέον, το ποσοστό διαρροής πελατών για τα εν λόγω επαγγέλματα είναι σημαντικά χαμηλότερο από τον μέσο όρο της Ένωσης, γεγονός που υποδηλώνει σχετικά χαμηλό δυναμισμό και ανταγωνισμό στον τομέα των επαγγελματικών υπηρεσιών στη Γερμανία. Στα εμπόδια αυτά περιλαμβάνονται περιορισμοί ως προς τη συμμετοχή στο κεφάλαιο και την εταιρική μορφή για τους αρχιτέκτονες και τους μηχανικούς, καθώς και πολυτομεακοί περιορισμοί για τους αρχιτέκτονες, τους μηχανικούς και τους δικηγόρους. Η μείωση των φραγμών αυτών θα μπορούσε να εντείνει τον ανταγωνισμό, με αποτέλεσμα την είσοδο περισσότερων επιχειρήσεων στην αγορά, και να αποφέρει οφέλη στους καταναλωτές από την άποψη των χαμηλότερων τιμών και της ευρύτερης επιλογής. Τον Ιανουάριο του 2017 η Επιτροπή παρουσίασε συστάσεις μεταρρύθμισης για την κανονιστική ρύθμιση των επαγγελματικών υπηρεσιών, στο πλαίσιο δέσμης μέτρων για την αντιμετώπιση των φραγμών στις αγορές υπηρεσιών.

               (15)

               Η απασχόληση συνέχισε να αυξάνεται και η ανεργία έχει πέσει σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα. Εντούτοις, η αύξηση της απασχόλησης οφείλεται εν μέρει στην αύξηση της ημιαπασχόλησης, ιδίως μεταξύ των γυναικών, και αποτυπώνεται μόνο μερικώς στη συνολική αύξηση των πραγματικών μισθών, η οποία επιβραδύνθηκε το 2016. Τα αντικίνητρα προς εργασία για το δεύτερο εργαζόμενο μέλος της οικογένειας και η εκτεταμένη μερική απασχόληση παρεμποδίζουν την πλήρη αξιοποίηση του δυναμικού για την αγορά εργασίας. Η καλύτερη παροχή ποιοτικής και προσιτής ολοήμερης παιδικής μέριμνας, τα ολοήμερα σχολεία και η προσφάτως μεταρρυθμισθείσα μακροχρόνια φροντίδα είναι βασικός μοχλός για την αύξηση της συμμετοχής των γυναικών στο εργατικό δυναμικό. Η κοινή φορολόγηση του εισοδήματος για τα έγγαμα ζευγάρια και η δωρεάν ασφαλιστική κάλυψη υγείας για τον μη ασκούντα επαγγελματική δραστηριότητα σύζυγο αποθαρρύνουν τα δεύτερα εργαζόμενα μέλη των οικογενειών, σε πολλές περιπτώσεις γυναίκες, από την ανάληψη επαγγελματικής δραστηριότητας ή την αύξηση των ωρών εργασίας. Επιπλέον, η μικρότερη ένταξη στην αγορά εργασίας συνδυάζεται με υψηλή μισθολογική διαφορά, της τάξης του 22 %, μεταξύ των δύο φύλων, σε σύγκριση με τον αντίστοιχο μέσο όρο της Ένωσης, που ήταν 16,3 % το 2015.

               (16)

               Παρά την ελαφρά μείωση, οι θέσεις μικροαπασχόλησης παραμένουν διαδεδομένες, αφού τον Σεπτέμβριο του 2016 περίπου 4,8 εκατομμύρια άτομα εργάζονταν αποκλειστικά σε θέση μικροαπασχόλησης. Ο αριθμός των εργαζομένων μέσω εταιρείας προσωρινής απασχόλησης έχει τριπλασιαστεί από το 2005, φθάνοντας το 1 εκατομμύριο περίπου (σχεδόν 3 % της συνολικής απασχόλησης) τον Ιούνιο του 2016. Η προστασία από δυνητικές καταχρήσεις όσον αφορά την προσωρινή απασχόληση και τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου αναμένεται να βελτιωθεί· παρά ταύτα απαιτείται παρακολούθηση των εξελίξεων. Επιπλέον, οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου εμφανίζουν συγκριτικά υψηλή μισθολογική διαφορά σε μη προσαρμοσμένους όρους σε σχέση με τις συμβάσεις αορίστου χρόνου.

               (17)

               Η φορολογική επιβάρυνση των χαμηλόμισθων είναι υψηλή σε σύγκριση με άλλα κράτη μέλη, γεγονός που μειώνει τα κίνητρα για εργασία, τις καθαρές αποδοχές και τις καταναλωτικές ευκαιρίες. Η Γερμανία αύξησε το ελάχιστο αφορολόγητο όριο των φυσικών προσώπων και τα επιδόματα τέκνων, και προσάρμοσε τις κλίμακες φόρου εισοδήματος. Τα μέτρα αυτά είναι ως επί το πλείστον επωφελή για τα χαμηλά και μεσαία εισοδηματικά στρώματα, αλλά ο συνολικός αντίκτυπός τους στη φορολογική επιβάρυνση θα είναι περιορισμένος. Παρά τις πρόσφατες ουσιαστικές αυξήσεις του πραγματικού διαθέσιμου εισοδήματος, η επί μεγάλο χρονικό διάστημα αποκλίνουσα εξέλιξη μισθών και παραγωγικότητας έχει οδηγήσει σε σημαντικό χάσμα μεταξύ τους. Η μεγαλύτερη αύξηση των πραγματικών μισθών θα συμβάλει επίσης στη μείωση των υψηλών εξωτερικών ανισορροπιών.

               (18)

               Η Γερμανία έχει καταβάλει σημαντικές προσπάθειες όσον αφορά την υποδοχή των αιτούντων άσυλο και την ένταξη των προσφύγων και λοιπών μεταναστών. Ενδέχεται να σημειωθούν περαιτέρω βελτιώσεις, δεδομένου ότι το 2016 ο αριθμός των προσφύγων που αναζητούν εργασία αυξήθηκε σε περίπου 9 % του συνόλου των αναζητούντων εργασία. Η ένταξη στην αγορά εργασίας των ατόμων που προέρχονται από οικογένειες μεταναστών, ιδίως των γυναικών, παραμένει σημαντική πρόκληση η οποία, και μέσω του εκπαιδευτικού συστήματος, ισχύει και για τα παιδιά που γεννιούνται στη Γερμανία από γονείς γεννημένους εκτός της Ένωσης.

               (19)

               Όλα τα μέλη της κοινωνίας των πολιτών δεν έχουν επωφεληθεί εξίσου από τις συνολικές θετικές οικονομικές εξελίξεις και τις εξελίξεις στην αγορά εργασίας που επήλθαν κατά τα τελευταία έτη. Έπειτα από περίοδο αυξήσεων, η εισοδηματική ανισότητα μετριάστηκε μόλις πρόσφατα, ενώ η άνιση κατανομή του πλούτου παραμένει μεταξύ των υψηλότερων στη ζώνη του ευρώ. Επιπλέον, οι ικανοποιητικές επιδόσεις στην αγορά εργασίας δεν οδήγησαν σε μείωση του κινδύνου φτώχειας. Το ποσοστό του κινδύνου φτώχειας μεταξύ των ηλικιωμένων είναι υψηλότερο από τον μέσο όρο της Ένωσης, ενώ ο αριθμός των ηλικιωμένων που εκτίθενται στον κίνδυνο αυτό είναι πιθανό να αυξηθεί κατά τα προσεχή έτη. Το ποσοστό αναπλήρωσης του εκ του νόμου συνταξιοδοτικού συστήματος προβλέπεται να μειωθεί περαιτέρω. Ταυτόχρονα, τα ποσοστά εγγραφής σε συνταξιοδοτικά συστήματα του δεύτερου ή του τρίτου πυλώνα είναι υπερβολικά χαμηλά ώστε να αντισταθμιστεί πλήρως η μείωση του ποσοστού αναπλήρωσης του πρώτου πυλώνα για όλους. Εάν δεν υπάρξει αντιστάθμιση, αναμένεται να επιδεινωθεί η επάρκεια των συντάξεων. Απομένει να εξακριβωθεί πόσο αποτελεσματικές μπορούν να είναι οι πρόσφατες μεταρρυθμίσεις για τη βελτίωση των κινήτρων για συνταξιοδότηση σε μεγαλύτερη ηλικία (Flexi-Rente) για την εξάλειψη των κινήτρων για πρόωρη συνταξιοδότηση που θεσπίστηκαν το 2014.

               (20)

               Στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου του 2017, η Επιτροπή προέβη σε ολοκληρωμένη ανάλυση της οικονομικής πολιτικής της Γερμανίας και τη δημοσίευσε στην έκθεση του 2017 για τη χώρα. Επίσης, αξιολόγησε το πρόγραμμα σταθερότητας για το 2017 και το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για το 2017, καθώς και τη συνέχεια που δόθηκε στις συστάσεις που είχαν απευθυνθεί προς την Γερμανία κατά τα προηγούμενα έτη. Έλαβε υπόψη όχι μόνον τη συνάφειά τους για την άσκηση βιώσιμης δημοσιονομικής και κοινωνικοοικονομικής πολιτικής στην Γερμανία, αλλά και τη συμμόρφωσή τους με τους ενωσιακούς κανόνες και κατευθύνσεις, δεδομένης της ανάγκης ενδυνάμωσης της συνολικής οικονομικής διακυβέρνησης της Ένωσης, μέσω της συνεκτίμησης στοιχείων σε ενωσιακό επίπεδο κατά τη διαμόρφωση μελλοντικών εθνικών αποφάσεων.

               (21)

               Λαμβάνοντας υπόψη την παρούσα αξιολόγηση, το Συμβούλιο εξέτασε το πρόγραμμα σταθερότητας για το 2017 και είναι της γνώμης (5) ότι η Γερμανία αναμένεται να συμμορφωθεί με το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης.

               (22)

               Υπό το πρίσμα της εμπεριστατωμένης επισκόπησης της Επιτροπής και της εν λόγω αξιολόγησης, το Συμβούλιο εξέτασε το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για το 2017 και το πρόγραμμα σταθερότητας για το 2017. Οι συστάσεις που απηύθυνε σύμφωνα με το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 αποτυπώνονται στις συστάσεις 1 και 2 κατωτέρω,

         ΣΥΝΙΣΤΑ στη Γερμανία να λάβει μέτρα το 2017 και το 2018 προκειμένου:

               1.

               Με ταυτόχρονη τήρηση του μεσοπρόθεσμου στόχου, να χρησιμοποιήσει δημοσιονομικές και διαρθρωτικές πολιτικές για τη στήριξη της δυνητικής ανάπτυξης και της εγχώριας ζήτησης, καθώς και για την επίτευξη σταθερής ανοδικής πορείας των επενδύσεων. Να επιταχύνει τις δημόσιες επενδύσεις σε όλα τα επίπεδα διακυβέρνησης, ιδίως στην εκπαίδευση, την έρευνα και την καινοτομία, και να αντιμετωπίσει τους περιορισμούς δυναμικότητας και προγραμματισμού για τις επενδύσεις σε υποδομές. Να βελτιώσει περαιτέρω την αποτελεσματικότητα του φορολογικού συστήματος και να το καταστήσει ευνοϊκότερο έναντι των επενδύσεων. Να τονώσει τον ανταγωνισμό όσον αφορά τις επιχειρηματικές υπηρεσίες και τα νομοθετικώς κατοχυρωμένα επαγγέλματα.

               2.

               Να μειώσει τα αντικίνητρα για την εργασία για το δεύτερο εργαζόμενο μέλος της οικογένειας και να διευκολύνει τη μετάβαση σε κανονικές θέσεις απασχόλησης. Να μειώσει την υψηλή φορολογική επιβάρυνση για τους χαμηλόμισθους. Να δημιουργήσει προϋποθέσεις για την προώθηση μεγαλύτερης αύξησης των πραγματικών μισθών, με σεβασμό του ρόλου των κοινωνικών εταίρων.

      Βρυξέλλες, 11 Ιουλίου 2017.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         T. TÕNISTE

      (1)  ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.

      (2)  ΕΕ L 306 της 23.11.2011, σ. 25.

      (3)  ΕΕ C 92 της 24.3.2017, σ. 1.

      (4)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, περί καθορισμού κοινών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής, το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και περί καθορισμού γενικών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1083/2006 (ΕΕ L 347 της 20.12.2013, σ. 320).

      (5)  Δυνάμει του άρθρου 5 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97.