               ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
            Βρυξέλλες, 23.5.2018
            COM(2018) 402 final
            Σύσταση για
            ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
            σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Βουλγαρίας για το 2018 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Βουλγαρίας για το 2018

               Σύσταση για

               ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

               σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Βουλγαρίας για το 2018

                  και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Βουλγαρίας για το 2018

               ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

               Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 121 παράγραφος 2 και το άρθρο 148 παράγραφος 4,

               Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών
                  1
               , και ιδίως το άρθρο 9 παράγραφος 2,

               Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με την πρόληψη και τη διόρθωση των υπερβολικών μακροοικονομικών ανισορροπιών
                  2
               , και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 1,

               Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
                  3
               ,

               Έχοντας υπόψη τα ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
                  4
               ,

               Έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,

               Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής απασχόλησης,

               Έχοντας υπόψη τη γνώμη της οικονομικής και δημοσιονομικής επιτροπής,

               Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής κοινωνικής προστασίας,

               Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής οικονομικής πολιτικής,

               Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)Στις 22 Νοεμβρίου 2017, η Επιτροπή εξέδωσε την ετήσια επισκόπηση της ανάπτυξης, με την οποία σηματοδοτήθηκε η έναρξη του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου του 2018 σχετικά με τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών. Λήφθηκε δεόντως υπόψη ο ευρωπαϊκός πυλώνας κοινωνικών δικαιωμάτων που διακηρύχθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή στις 17 Νοεμβρίου 2017. Οι προτεραιότητες της ετήσιας επισκόπησης της ανάπτυξης εγκρίθηκαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 22 Μαρτίου 2018. Στις 22 Νοεμβρίου 2017, βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011, η Επιτροπή ενέκρινε επίσης την έκθεση του μηχανισμού επαγρύπνησης, στην οποία η Βουλγαρία συγκαταλέγεται μεταξύ των κρατών μελών για τα οποία επρόκειτο να πραγματοποιηθεί εμπεριστατωμένη επισκόπηση.

               (2)Η έκθεση χώρας του 2018 για την Βουλγαρία
                  5
                δημοσιεύθηκε στις 7 Μαρτίου 2018. Στην έκθεση αξιολογήθηκε η πρόοδος της Βουλγαρίας όσον αφορά την εφαρμογή των ειδικών ανά χώρα συστάσεων που εκδόθηκαν από το Συμβούλιο στις 11 Ιουλίου 2017, η συνέχεια που δόθηκε στις συστάσεις που είχαν εκδοθεί κατά τα προηγούμενα έτη και η πρόοδος της Βουλγαρίας ως προς την επίτευξη των εθνικών στόχων στο πλαίσιο της στρατηγικής «Ευρώπη 2020». Επιπλέον, η έκθεση περιλάμβανε εμπεριστατωμένη επισκόπηση δυνάμει του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύτηκαν επίσης στις 7 Μαρτίου 2018
                  6
               . Από την ανάλυσή της, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η Βουλγαρία παρουσιάζει μακροοικονομικές ανισορροπίες. Οι ευπάθειες του χρηματοπιστωτικού τομέα συνδυάζονται με υψηλό χρέος και μη εξυπηρετούμενα δάνεια στον εταιρικό τομέα, σε συνθήκες ανεπαρκούς προσαρμογής της αγοράς εργασίας.

               (3)Στις 19 Απριλίου 2018, η Βουλγαρία υπέβαλε το Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων για το 2018 και το Πρόγραμμα Σύγκλισης για το 2018. Προκειμένου να ληφθεί υπόψη η διασύνδεσή τους, τα δύο προγράμματα αξιολογήθηκαν ταυτοχρόνως. Το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Βουλγαρίας περιλαμβάνει δεσμεύσεις τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μεσοπρόθεσμα, και καλύπτει τις προκλήσεις που προσδιορίζονται στην έκθεση χώρας του 2018. Ειδικότερα, εξαγγέλλει μέτρα με στόχο να ενισχυθεί η τραπεζική και μη τραπεζική εποπτεία, να βελτιωθεί το πλαίσιο αφερεγγυότητας και να μειωθούν οι εναπομένουσες αδυναμίες, οι οποίες εντοπίστηκαν στις ασκήσεις προσομοίωσης ακραίων καταστάσεων που πραγματοποιήθηκαν το 2016. Υπάρχουν επίσης μέτρα που έχουν ως στόχο να ενισχυθεί η είσπραξη των φόρων και να αντιμετωπιστεί η παραοικονομία, να βελτιωθεί η στοχοθέτηση των ενεργητικών πολιτικών για την αγορά εργασίας, να αυξηθεί η κοινωνική προστασία και να αντιμετωπιστούν διάφορες προκλήσεις στους τομείς της περίθαλψης και της εκπαίδευσης. Συνολικά, η αποτελεσματική εφαρμογή του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων θα υποστηρίξει τη διόρθωση των ανισορροπιών.

               (4)Οι σχετικές ειδικές ανά χώρα συστάσεις ελήφθησαν υπόψη κατά τον προγραμματισμό των Ευρωπαϊκών Διαρθρωτικών και Επενδυτικών Ταμείων για την περίοδο 2014-2020. Όπως προβλέπεται στο άρθρο 23 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
                  7
               , όπου είναι αναγκαίο για τη στήριξη της εφαρμογής σχετικών συστάσεων του Συμβουλίου, η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει από ένα κράτος μέλος να επανεξετάσει και να προτείνει τροποποιήσεις του οικείου συμφώνου εταιρικής σχέσης και των σχετικών προγραμμάτων. Η Επιτροπή έχει παράσχει περαιτέρω λεπτομέρειες για τον τρόπο με τον οποίο θα κάνει χρήση αυτής της διάταξης σε κατευθυντήριες οδηγίες σχετικά με την εφαρμογή των μέτρων που συνδέουν την αποτελεσματικότητα των Ευρωπαϊκών Διαρθρωτικών και Επενδυτικών Ταμείων με τη χρηστή οικονομική διακυβέρνηση
                  8
               .

               (5)Η Βουλγαρία υπάγεται επί του παρόντος στο προληπτικό σκέλος του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Στο Πρόγραμμα Σύγκλισης του 2018, η κυβέρνηση, ξεκινώντας από ονομαστικό πλεόνασμα 0,9 % του ΑΕΠ το 2017, στοχεύει σε ισοσκελισμένο προϋπολογισμό το 2018 και σε πλεόνασμα 0,3 % του ΑΕΠ το 2019, 0,5 % το 2020 και 0,2 % το 2021. Ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος —που συνίσταται σε διαρθρωτικό έλλειμμα ύψους 1 % του ΑΕΠ— προβλέπεται να εξακολουθήσει να τηρείται με ένα περιθώριο απόκλισης καθόλη την περίοδο του προγράμματος. Σύμφωνα με το πρόγραμμα σύγκλισης για το 2018, ο δείκτης του χρέους γενικής κυβέρνησης ως προς το ΑΕΠ αναμένεται να μειωθεί σταδιακά από 25,4 % του ΑΕΠ το 2017 σε 19,4 % το 2021. Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζονται οι εν λόγω δημοσιονομικές προβολές είναι ευλογοφανές. Με βάση τις εαρινές προβλέψεις του 2018 της Επιτροπής, το διαρθρωτικό ισοζύγιο προβλέπεται να διατηρήσει την πλεονασματική του θέση, αλλά να μειωθεί από 0,9 % του ΑΕΠ το 2017 σε 0,6 % του ΑΕΠ το 2018 και να διατηρηθεί το ίδιο επίπεδο το 2019. Επομένως, το διαρθρωτικό ισοζύγιο προβλέπεται να παραμείνει σε επίπεδο υψηλότερο από τον μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό στόχο και για τα δύο έτη. Συνολικά, το Συμβούλιο είναι της γνώμης ότι η Βουλγαρία προβλέπεται να συμμορφωθεί με τις διατάξεις του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης το 2018 και το 2019.

               (6)Είναι εξαιρετικά σημαντικό να αυξηθεί η αποδοτικότητα της δημοσιονομικής πολιτικής. Τα φορολογικά έσοδα και η φορολογική συμμόρφωση βελτιώνονται, αλλά περισσότερο ως αποτέλεσμα της βελτίωσης των οικονομικών προοπτικών και όχι της βελτίωσης όσον αφορά τη φορολογική διοίκηση και την είσπραξη των φόρων. Η αποδοτικότητα των δημόσιων δαπανών στη Βουλγαρία είναι πολύ χαμηλή. Οι μεταρρυθμίσεις στον τομέα της διαχείρισης των δημόσιων οικονομικών είναι σημαντικές εν προκειμένω και οι τρέχουσες οικονομικές και δημοσιονομικές συνθήκες είναι ιδιαιτέρως ευνοϊκές για τις μεταρρυθμίσεις αυτές. Οι οικονομικές επιδόσεις των κρατικών επιχειρήσεων είναι χαμηλές σε σύγκριση με άλλες χώρες της περιοχής, καθώς και με τον ιδιωτικό τομέα, και αποτελούν επίσης πηγή αβεβαιότητας και κινδύνου για τα δημόσια οικονομικά, δεδομένου ότι οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των επιχειρήσεων αυτών αντιπροσωπεύουν ενδεχόμενες υποχρεώσεις. Συνολικά, η εταιρική διακυβέρνηση των κρατικών επιχειρήσεων εξακολουθεί να αποτελεί πρόκληση και δεν πληροί τα διεθνή πρότυπα. Επιπλέον, οι μεταρρυθμίσεις στον τομέα αυτόν είναι πολύ σημαντικές για το επιχειρηματικό περιβάλλον.

               (7)Η ευρωστία του χρηματοπιστωτικού τομέα συνέχισε να βελτιώνεται παρά τις εναπομένουσες ευπάθειες. Τα μη εξυπηρετούμενα εταιρικά δάνεια εξακολουθούν να είναι υψηλά, αν και έχουν μειωθεί. Τα κεφαλαιακά αποθέματα είναι ικανοποιητικά, κατά μέσο όρο, παρέχοντας έτσι περιθώριο για την εξυγίανση των ισολογισμών. Έχει σημειωθεί αξιοσημείωτη πρόοδος όσον αφορά τη βελτίωση της εποπτείας του χρηματοπιστωτικού τομέα, αλλά ορισμένα σημαντικά μέτρα δεν έχουν ακόμη εφαρμοστεί πλήρως. Ο μετριασμός των εναπομενόντων κινδύνων που συνδέονται με τα ανοίγματα με συνδεόμενα μέρη και η βελτίωση της αποτίμησης των περιουσιακών στοιχείων είναι καίριας σημασίας για την περαιτέρω ενίσχυση των ισολογισμών και την αύξηση της ανθεκτικότητας των τραπεζών και των ασφαλιστικών εταιρειών.

               (8)Η αναποτελεσματικότητα του πλαισίου αφερεγγυότητας επιβραδύνει τη μείωση του χρέους του ιδιωτικού τομέα και τη ρύθμιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων. Οι διαδικασίες είναι χρονοβόρες και το ποσοστό ανάκτησης χαμηλό. Ορισμένα στοιχεία ενός λειτουργικού πλαισίου εξακολουθούν να μην υπάρχουν, ιδίως κανόνες για την απαλλαγή από χρέη και για τη χορήγηση δεύτερης ευκαιρίας στους επιχειρηματίες σε εύλογο χρονικό διάστημα μετά την πτώχευση. Η έλλειψη συλλογής δεδομένων και κατάλληλων εργαλείων παρακολούθησης δεν επιτρέπει να αξιολογηθεί η αποτελεσματικότητα των παλαιότερων ή των νέων διαδικασιών, μεταξύ άλλων για την αναδιάρθρωση των επιχειρήσεων.

               (9)Τα επίπεδα αδήλωτης εργασίας παραμένουν υψηλά, γεγονός που έχει σημαντικές επιπτώσεις για τα φορολογικά έσοδα, τις συνθήκες εργασίας και την επάρκεια του εισοδήματος μετά τη συνταξιοδότηση. Η Βουλγαρία έχει λάβει ορισμένα πρόσφατα μέτρα που αποσκοπούν στη βελτίωση της κατάστασης. Σε αυτά περιλαμβάνονται οι μονοήμερες συμβάσεις στη γεωργία, η βελτίωση της συνεργασίας μεταξύ των φορολογικών αρχών και των αρχών που είναι αρμόδιες για την εργασία και οι αυξημένες προσπάθειες για την ευαισθητοποίηση σχετικά με τις αρνητικές επιπτώσεις για τους εργαζομένους. Η αποτελεσματικότητά τους θα εξαρτηθεί από την ουσιαστική εφαρμογή των μέτρων. Η επιτάχυνση της μετάβασης στην επίσημη οικονομία είναι σημαντική για την επίτευξη ανάπτυξης χωρίς αποκλεισμούς και τη διασφάλιση δίκαιων συνθηκών εργασίας για όλους.

               (10)Η αγορά εργασίας βελτιώθηκε, αλλά οι προκλήσεις παραμένουν. Η απασχόληση ανήλθε στα επίπεδα πριν από την κρίση και το ποσοστό ανεργίας είναι κάτω του μέσου όρου της ΕΕ. Ωστόσο, οι θετικές εξελίξεις στην αγορά εργασίας δεν είναι εξίσου επωφελείς για το σύνολο του πληθυσμού σε ηλικία εργασίας. Οι μακροχρόνια άνεργοι, οι μη ενεργοί νέοι, οι Ρομά και τα άτομα που ζουν στις φτωχότερες περιφέρειες και τις αγροτικές περιοχές εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν σημαντικές δυσκολίες να εισέλθουν ή να επανενταχθούν στην απασχόληση. Η γήρανση και η συρρίκνωση του πληθυσμού, σε συνδυασμό με το χαμηλότερο από τον μέσο όρο της ΕΕ ποσοστό δραστηριότητας, έχουν ως αποτέλεσμα ελλείψεις εργατικού δυναμικού και δεξιοτήτων, αποδυναμώνοντας έτσι τις μακροπρόθεσμες προοπτικές της οικονομίας. Η ενισχυμένη εστίαση στην αναβάθμιση των δεξιοτήτων και της κατάρτισης θα ήταν επομένως δικαιολογημένη. Η συμμετοχή στην αγορά εργασίας και η απασχολησιμότητα θα μπορούσαν να ενισχυθούν με ένα μείγμα από αποτελεσματικά μέτρα ευαισθητοποίησης, ενεργές πολιτικές για την αγορά εργασίας και κοινωνικές υπηρεσίες.

               (11)Η ανισότητα του εισοδήματος και η πρόσβαση στις υπηρεσίες (εκπαίδευση, υγειονομική περίθαλψη και στέγαση), καθώς και ο κίνδυνος φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού εξακολουθούν να είναι μεταξύ των υψηλότερων στην ΕΕ. Το 2016 τα δύο πέμπτα του πληθυσμού αντιμετώπιζαν κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, ενώ το εισόδημα του πλουσιότερου 20 % των νοικοκυριών ήταν σχεδόν οκτώ φορές υψηλότερο από το εισόδημα του φτωχότερου 20 %. Οι δαπάνες για την κοινωνική προστασία είναι χαμηλές, συμπεριλαμβανομένου του συστήματος γενικού ελάχιστου εισοδήματος, η κάλυψη και η επάρκεια του οποίου είναι περιορισμένες, όπως και ο αντίκτυπός του στη μείωση της φτώχειας και της ανισότητας. Λείπει ένας αντικειμενικός μηχανισμός για την επανεξέταση του επιπέδου των παροχών. Παρά τις πρόσφατες βελτιώσεις όσον αφορά την επάρκεια των παροχών κοινωνικής πρόνοιας και τις ελάχιστες συντάξεις, το σύστημα κοινωνικής προστασίας δεν παρέχει επαρκή επίπεδα στήριξης στις πλέον ευάλωτες ή μειονεκτούσες ομάδες, όπως είναι οι Ρομά, τα παιδιά, οι ηλικιωμένοι, τα άτομα με αναπηρία και τα άτομα που ζουν σε αγροτικές περιοχές. Η παροχή κοινωνικών υπηρεσιών παραμένει αδύναμη και η ενοποίησή τους με τις υπηρεσίες για την αγορά εργασίας και άλλες υπηρεσίες είναι ελλιπής.

               (12)Ο κατώτατος μισθός έχει οριστεί χωρίς σαφή και διαφανή μηχανισμό και το ποσοστό των εργαζομένων που αμείβονται με τον κατώτατο μισθό υπερδιπλασιάστηκε τα τελευταία έξι χρόνια. Η έλλειψη ενός τέτοιου μηχανισμού μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την επίτευξη της κατάλληλης ισορροπίας μεταξύ των στόχων για στήριξη της απασχόλησης και της ανταγωνιστικότητας, με παράλληλη διασφάλιση του εισοδήματος των εργαζομένων. Επιπλέον, δημιουργεί αβεβαιότητα που μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την προβλεψιμότητα των συνθηκών για τις επιχειρήσεις. Η κυβέρνηση έχει υποβάλει προτάσεις για τον μηχανισμό καθορισμού κατώτατου μισθού που θα αντιμετωπίζουν το πρόβλημα αυτό. Ωστόσο, δεν υπάρχει συμφωνία μεταξύ των κοινωνικών εταίρων για το ζήτημα αυτό. Επίσης, η κυβέρνηση συμπεριέλαβε στις δημοσιονομικές προβλέψεις της αυξήσεις του κατώτατου μισθού έως το 2020. Το 2018 η Βουλγαρία κύρωσε τη Σύμβαση της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας για τον καθορισμό των κατώτατων μισθών και ημερομισθίων. Αυτή η εξέλιξη θα μπορούσε να αποτελέσει καλή βάση για την καθιέρωση ενός αντικειμενικού μηχανισμού.

               (13)Η περιορισμένη πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη που οφείλεται στις χαμηλές δημόσιες δαπάνες, την άνιση κατανομή των περιορισμένων πόρων και τη χαμηλή κάλυψη ασφάλισης ασθένειας εξακολουθεί να αποτελεί σημαντική πρόκληση. Το χαμηλό επίπεδο δημόσιων δαπανών πρέπει να καλύπτεται από υψηλές ιδιωτικές δαπάνες, κυρίως με τη μορφή άμεσων πληρωμών. Το ποσοστό των Βουλγάρων χωρίς υγειονομική περίθαλψη είναι υψηλό σε σχέση με τα περισσότερα κράτη μέλη της ΕΕ. Οι διαφορές σε περιφερειακό επίπεδο στην κατανομή των γιατρών και ο χαμηλός αριθμός νοσοκόμων εξακολουθούν να συνιστούν προβλήματα. Παρόλα αυτά, ο αριθμός των γιατρών που φεύγουν από τη Βουλγαρία μειώθηκε πρόσφατα. Μέτρα όπως η εθνική στρατηγική για την υγεία θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν για την αντιμετώπιση αυτών των αδυναμιών.

               (14)Παρά τα πρόσφατα μέτρα για τον εκσυγχρονισμό του εκπαιδευτικού συστήματος, τα εκπαιδευτικά αποτελέσματα είναι χαμηλά και επηρεάζονται σε μεγάλο βαθμό από την κοινωνικοοικονομική κατάσταση. Τα παιδιά που προέρχονται από μειονεκτούσες οικογένειες, ιδίως των Ρομά, δεν απολαμβάνουν ίσες ευκαιρίες. Τα υψηλά επίπεδα πρόωρης εγκατάλειψης του σχολείου έχουν αρνητικές συνέπειες για τη μελλοντική απασχόληση και τις επιδόσεις στην αγορά εργασίας. Η παροχή εθνοτικά μικτών νηπιαγωγείων, σχολείων και τάξεων εξακολουθεί να αποτελεί πρόκληση για την παροχή ποιοτικής κανονικής εκπαίδευσης χωρίς αποκλεισμούς. Η μεταρρύθμιση του προγράμματος σπουδών έχει ως στόχο να βελτιωθούν τα εκπαιδευτικά αποτελέσματα και οι ψηφιακές δεξιότητες. Ωστόσο, το επίπεδο των ψηφιακών δεξιοτήτων εξακολουθεί να είναι μεταξύ των χαμηλότερων στην ΕΕ και ποικίλλει μεταξύ των διαφόρων κοινωνικοοικονομικών ομάδων. Παρά τα πρόσφατα μέτρα, η σημασία της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης για την αγορά εργασίας εξακολουθεί να είναι ανεπαρκής. Η μεταρρύθμιση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης είναι υπό εξέλιξη, αλλά η αντιμετώπιση των ελλείψεων σε δεξιότητες αποτελεί πρόκληση, δεδομένης της ανισορροπίας στα προφίλ των πτυχιούχων ανά κλάδους. Η συμμετοχή στην εκπαίδευση των ενηλίκων είναι πολύ χαμηλή, παρά την ανάγκη για αναβάθμιση των δεξιοτήτων. Σε ένα πλαίσιο έντονης δημογραφικής γήρανσης των δασκάλων, έχει αρχίσει η εφαρμογή μέτρων για να αντιμετωπιστούν οι μελλοντικές ελλείψεις. Παρά τις πρόσφατες βελτιώσεις, τα προγράμματα κατάρτισης των εκπαιδευτικών πρέπει να ενισχυθούν περαιτέρω.

               (15)Πολλά από τα μέτρα που περιλαμβάνονται στην εθνική στρατηγική για τις δημόσιες συμβάσεις έχουν τεθεί σε εφαρμογή. Ωστόσο, οι εθνικές αρχές πρέπει να καταβάλουν μεγαλύτερες προσπάθειες για να διασφαλίσουν την αποτελεσματική εφαρμογή τους. Σύμφωνα με επαγγελματικές και μη κυβερνητικές οργανώσεις, το συνολικό τοπίο των δημόσιων συμβάσεων έχει ήδη αρχίσει να βελτιώνεται. Ωστόσο, η διαφάνεια και η διαφθορά εξακολουθούν να είναι ζητήματα που εμπνέουν ανησυχία. Η αυξημένη χρήση των απευθείας αναθέσεων και ο υψηλός αριθμός υποβολής μίας και μόνης προσφοράς θα μπορούσαν να παρεμποδίζουν σημαντικά τη διαφάνεια και την αποτελεσματικότητα του συστήματος. Η πρώτη ανεξάρτητη αξιολόγηση των νέων ελεγκτικών αρμοδιοτήτων του Οργανισμού Δημοσίων Συμβάσεων είναι σε εξέλιξη.  Θα χρειαστούν τακτικές επικαιροποιήσεις για να εξασφαλιστεί η περαιτέρω βελτιστοποίηση των ελεγκτικών αρμοδιοτήτων του Οργανισμού. Τα εναπομένοντα προβλήματα όσον αφορά τη διοικητική ικανότητα, μεταξύ άλλων στο επίπεδο της τοπικής αυτοδιοίκησης, απαιτούν περαιτέρω προσπάθειες για την επαγγελματοποίηση, την τυποποίηση και τη σοβαρή συνεκτίμηση των δυνατοτήτων που προσφέρουν οι κεντρικές αρχές προμηθειών. Η συγκέντρωση της ζήτησης θα μπορούσε επίσης να βελτιώσει την αποτελεσματικότητα και την οικονομία στο σύστημα δημοσίων συμβάσεων στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης. Η εξεύρεση λύσης για την πρόληψη των καθυστερήσεων που συνδέονται με σημαντικά δημόσια έργα χρειάζεται ακόμα να γίνει αντικείμενο περαιτέρω προβληματισμού.

               (16)Οι διαρθρωτικές ελλείψεις και ο μεγάλος κατακερματισμός στο σύστημα της έρευνας, της ανάπτυξης και καινοτομίας, περιορίζουν τη συμβολή της στην παραγωγικότητα και την ανάπτυξη. Τα τμήματα της αγοράς χαμηλότερης έντασης τεχνολογίας εξακολουθούν να κυριαρχούν στη μεταποιητική βιομηχανία και η καινοτομία είναι πολύ χαμηλή. Το επίπεδο των δημόσιων, καθώς και των επιχειρηματικών, δαπανών για την έρευνα και την ανάπτυξη είναι ιδιαίτερα χαμηλό. Οι υποτονικές μεταρρυθμίσεις παρεμποδίζουν τη μετάβαση προς ένα προσανατολισμένο στην καινοτομία σύστημα. Αν και υπάρχουν πολλά πανεπιστήμια και ερευνητικά ιδρύματα, μόνο λίγα από αυτά παράγουν επιστημονικά αποτελέσματα υψηλής ποιότητας. Η εμπορική αξιοποίηση της έρευνας εξακολουθεί να αποτελεί μεγάλη αδυναμία. Το σύστημα χρηματοδότησης της έρευνας στερείται ανταγωνιστικών προσκλήσεων υποβολής προτάσεων, διεθνούς αξιολόγησης, καθώς και βασισμένης στις επιδόσεις χρηματοδότησης των ερευνητικών ιδρυμάτων. Η συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα στον τομέα της έρευνας και ανάπτυξης είναι ελλιπής. Η εμβληματική πρωτοβουλία «Sofia Tech Park» εξακολουθεί να είναι αντιμέτωπη με ορισμένες προκλήσεις, όπως: αναποτελεσματική διακυβέρνηση, ασταθής διαχείριση, ανεπαρκής αξιοποίηση επιστημονικών υποδομών και έλλειψη μακροπρόθεσμης χρηματοδοτικής δέσμευσης εκ μέρους της κυβέρνησης. Ο διαρθρωτικός μετασχηματισμός, σε συνδυασμό με την αποτελεσματική διακυβέρνηση και τη σταθερότητα του επιπέδου των δημόσιων πόρων στον τομέα της έρευνας και της καινοτομίας μπορούν να μεγιστοποιήσουν τον αντίκτυπο στην παραγωγικότητα και την ανάπτυξη και να στηρίξουν τη μετάβαση της οικονομίας σε δραστηριότητες υψηλότερης προστιθέμενης αξίας, σύμφωνα με τη στρατηγική για έξυπνη εξειδίκευση.

               (17)Το επιχειρηματικό περιβάλλον πρέπει να βελτιωθεί περαιτέρω. Αν και ορισμένες μεταρρυθμίσεις έχουν εγκριθεί, η εφαρμογή τους στην πράξη καθυστερεί. Οι επιχειρήσεις εξακολουθούν να ανησυχούν για τη διαφθορά, τις θεσμικές ανεπάρκειες και την ανεπαρκή προσφορά εργασίας. Η πρόοδος στη μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης και την ηλεκτρονική διακυβέρνηση είναι αργή. Μεγαλύτερη διαφάνεια, σαφέστεροι κανόνες και μακροπρόθεσμη προοπτική θα μπορούσαν να είναι επωφελείς για τη διακυβέρνηση στον δημόσιο τομέα. Επιπλέον, ο ρόλος του κοινωνικού διαλόγου μπορεί να εξελιχθεί περαιτέρω, επικουρούμενος, κατά περίπτωση, από τις δημόσιες αρχές. Οι ελλείψεις στον τομέα των υποδομών αντικατοπτρίζονται στη χαμηλή αποτελεσματικότητα και την αποδοτικότητα του τομέα μεταφορών. Η αγορά των επιβατικών σιδηροδρομικών μεταφορών πάσχει από έλλειψη πραγματικού ανταγωνισμού. Δεν έχουν τεθεί σε εφαρμογή καλά στοχευμένα και αποτελεσματικά μέτρα για τη μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης.

               (18)Το 2017 η Βουλγαρία συνέχισε να καταβάλλει προσπάθειες για τη μεταρρύθμιση του δικαστικού της συστήματος και την αντιμετώπιση των ελλείψεων όσον αφορά την καταπολέμηση της διαφθοράς και του οργανωμένου εγκλήματος. Η διεξαγωγή νέων εκλογών στο Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο επιβεβαίωσε τον θετικό αντίκτυπο των συνταγματικών και νομοθετικών μεταρρυθμίσεων που πραγματοποιήθηκαν το 2015 και το 2016. Εγκρίθηκαν μεταρρυθμίσεις του ποινικού κώδικα με στόχο τη βελτίωση του διωκτικού συστήματος σε υψηλού επιπέδου υποθέσεις διαφθοράς και περαιτέρω μεταρρυθμίσεις είναι υπό εξέταση. Στις αρχές του 2018 ψηφίστηκε νόμος για τη σύσταση νέας ενοποιημένης αρχής καταπολέμησης της διαφθοράς, προκειμένου να ενισχυθεί η πρόληψη και η αποτροπή της διαφθοράς υψηλού επιπέδου. Στο πλαίσιο του μηχανισμού συνεργασίας και ελέγχου, η Επιτροπή συνεχίζει να παρακολουθεί τη δικαστική μεταρρύθμιση και την καταπολέμηση της διαφθοράς και του οργανωμένου εγκλήματος στη Βουλγαρία. Συνεπώς, οι τομείς αυτοί δεν καλύπτονται από τις ειδικές ανά χώρα συστάσεις για τη Βουλγαρία, αλλά έχουν κρίσιμη σημασία για την ανάπτυξη θετικού επιχειρηματικού περιβάλλοντος στη χώρα.

               (19)Στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου του 2018, η Επιτροπή προέβη σε ολοκληρωμένη ανάλυση της οικονομικής πολιτικής της Βουλγαρίας και τη δημοσίευσε στην έκθεση του 2018 για τη χώρα. Επίσης, αξιολόγησε το πρόγραμμα σύγκλισης για το 2018 και το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για το 2018, καθώς και τη συνέχεια που δόθηκε στις συστάσεις που είχαν απευθυνθεί προς την Βουλγαρία τα προηγούμενα έτη. Έλαβε υπόψη όχι μόνον τη συνάφειά τους για την άσκηση βιώσιμης δημοσιονομικής και κοινωνικοοικονομικής πολιτικής στη Βουλγαρία, αλλά και τη συμμόρφωσή τους με τους κανόνες και τις κατευθύνσεις της Ένωσης, δεδομένης της ανάγκης ενδυνάμωσης της συνολικής οικονομικής διακυβέρνησης της Ένωσης, μέσω της συνεκτίμησης στοιχείων σε ενωσιακό επίπεδο κατά τη διαμόρφωση μελλοντικών εθνικών αποφάσεων.

               (20)Υπό το πρίσμα της αξιολόγησης αυτής, το Συμβούλιο εξέτασε το πρόγραμμα σύγκλισης για το 2018 και είναι της γνώμης ότι η Βουλγαρία αναμένεται να συμμορφωθεί με το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης.

               (21)Υπό το πρίσμα της εμπεριστατωμένης επισκόπησης της Επιτροπής και της εν λόγω αξιολόγησης, το Συμβούλιο εξέτασε το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων και το πρόγραμμα σύγκλισης. Οι συστάσεις που απηύθυνε σύμφωνα με το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 αποτυπώνονται στις συστάσεις 2 και 3 κατωτέρω,

               ΣΥΝΙΣΤΑ στη Βουλγαρία να λάβει μέτρα το 2018 και το 2019 προκειμένου:

               1.Να βελτιώσει την είσπραξη των φόρων και την αποδοτικότητα των δημοσίων δαπανών, ιδίως επιταχύνοντας την επιβολή μέτρων για να περιοριστεί η έκταση της παραοικονομίας. Να αναβαθμίσει το πλαίσιο εταιρικής διακυβέρνησης των κρατικών επιχειρήσεων, σύμφωνα με τις διεθνείς ορθές πρακτικές.

               2.Να λάβει τα μέτρα παρακολούθησης που προκύπτουν από τις επανεξετάσεις του χρηματοπιστωτικού τομέα και να εφαρμόσει τα εποπτικά σχέδια δράσης, προκειμένου να ενισχυθούν η εποπτεία και η σταθερότητα του τομέα. Να εξασφαλίσει την κατάλληλη αποτίμηση των περιουσιακών στοιχείων, συμπεριλαμβανομένων των τραπεζικών εγγυήσεων, ενισχύοντας τις διαδικασίες αξιολόγησης και ελέγχου. Να ολοκληρώσει τη μεταρρύθμιση του πλαισίου αφερεγγυότητας και να προωθήσει μια λειτουργική δευτερογενή αγορά για τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια.

               3.Να αυξήσει την απασχολησιμότητα των μειονεκτουσών ομάδων με την αναβάθμιση των δεξιοτήτων και την ενίσχυση μέτρων ενεργοποίησης. Να βελτιώσει την παροχή υψηλής ποιότητας κανονικής εκπαίδευσης, χωρίς αποκλεισμούς, ιδίως για τους Ρομά και άλλες μειονεκτούσες ομάδες. Σύμφωνα με την εθνική στρατηγική για την υγεία και το σχέδιο δράσης που τη συνοδεύει, να βελτιώσει την πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας, μεταξύ άλλων με τη μείωση των άμεσων πληρωμών από τους ασθενείς και την αντιμετώπιση της έλλειψης επαγγελματιών στον τομέα της υγείας. Να καθιερώσει σύστημα για τακτική και διαφανή αναθεώρηση του ελάχιστου εισοδήματος και να αυξήσει την κάλυψη και την επάρκειά του.

               Βρυξέλλες,

                     Για το Συμβούλιο

                     Ο Πρόεδρος

                     (1)

                        ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.

                     (2)

                        ΕΕ L 306 της 23.11.2011, σ. 25.

                     (3)

                        COM(2018) 402 final.

                     (4)

                        P8_TA(2018)0077 και P8_TA(2018)0078.

                     (5)

                        SWD(2018) 201 final.

                     (6)

                        COM(2018) 120 final.

                     (7)

                        Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, περί καθορισμού κοινών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής, το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και περί καθορισμού γενικών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1083/2006 του Συμβουλίου (ΕΕ L 347 της 20.12.2013, σ. 320).

                     (8)

                        COM(2014) 494 final.


               ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
            Βρυξέλλες, 23.5.2018
            COM(2018) 407 final
            Σύσταση για
            ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
            σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Ιρλανδίας για το 2018και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας της Ιρλανδίας για το 2018

               Σύσταση για

               ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

               σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Ιρλανδίας για το 2018

                  και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας της Ιρλανδίας για το 2018

               ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

               Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 121 παράγραφος 2 και το άρθρο 148 παράγραφος 4,

               Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών
                  1
               , και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 2,

               Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με την πρόληψη και τη διόρθωση των υπερβολικών μακροοικονομικών ανισορροπιών
                  2
               , και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 1,

               Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
                  3
               ,

               Έχοντας υπόψη τα ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
                  4
               ,

               Έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,

               Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής απασχόλησης,

               Έχοντας υπόψη τη γνώμη της οικονομικής και δημοσιονομικής επιτροπής,

               Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής κοινωνικής προστασίας,

               Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής οικονομικής πολιτικής,

               Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)Στις 22 Νοεμβρίου 2017, η Επιτροπή εξέδωσε την ετήσια επισκόπηση της ανάπτυξης, με την οποία σηματοδοτήθηκε η έναρξη του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου του 2018 σχετικά με τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών. Λήφθηκε δεόντως υπόψη ο ευρωπαϊκός πυλώνας κοινωνικών δικαιωμάτων που διακηρύχθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή στις 17 Νοεμβρίου 2017. Οι προτεραιότητες της ετήσιας επισκόπησης της ανάπτυξης εγκρίθηκαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 22 Μαρτίου 2018. Στις 22 Νοεμβρίου 2017, βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011, η Επιτροπή ενέκρινε επίσης την έκθεση του μηχανισμού επαγρύπνησης, στην οποία η Ιρλανδία συγκαταλέγεται μεταξύ των κρατών μελών για τα οποία επρόκειτο να πραγματοποιηθεί εμπεριστατωμένη επισκόπηση. Την ίδια ημέρα η Επιτροπή εξέδωσε επίσης σύσταση για σύσταση του Συμβουλίου σχετικά με την οικονομική πολιτική της ζώνης του ευρώ. Η σύσταση αυτή εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 22 Μαρτίου 2018. Στις 14 Μαΐου 2018 το Συμβούλιο εξέδωσε τη σύσταση για την οικονομική πολιτική της ζώνης του ευρώ («σύσταση για τη ζώνη του ευρώ»).

               (2)Ως κράτος μέλος με νόμισμα το ευρώ και λαμβανομένης υπόψη της στενής διασύνδεσης των οικονομιών της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης, η Ιρλανδία θα πρέπει να διασφαλίσει την πλήρη και έγκαιρη εφαρμογή της σύστασης για την οικονομική πολιτική της ζώνης του ευρώ, όπως αποτυπώνεται στις κατωτέρω συστάσεις, και ιδίως στις συστάσεις 1 και 2.

               (3)Η έκθεση χώρας του 2018 για την Ιρλανδία
                  5
                δημοσιεύθηκε στις 7 Μαρτίου 2018. Στην έκθεση αξιολογήθηκαν η πρόοδος της Ιρλανδίας όσον αφορά την εφαρμογή των ειδικών ανά χώρα συστάσεων που εκδόθηκαν από το Συμβούλιο στις 11 Ιουλίου 2017, η συνέχεια που δόθηκε στις συστάσεις που είχαν εκδοθεί κατά τα προηγούμενα έτη και η πρόοδος της Ιρλανδίας ως προς την επίτευξη των εθνικών στόχων της στρατηγικής «Ευρώπη 2020». Επιπλέον, η έκθεση περιλάμβανε εμπεριστατωμένη επισκόπηση δυνάμει του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύθηκαν επίσης στις 7 Μαρτίου 2018
                  6
               . Με βάση την ανάλυσή της, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η Ιρλανδία εμφανίζει μακροοικονομικές ανισορροπίες. Ειδικότερα, το υψηλό δημόσιο και ιδιωτικό χρέος, καθώς και οι υψηλές καθαρές εξωτερικές υποχρεώσεις, συνιστούν ευπάθειες. Ωστόσο, οι βελτιώσεις που πραγματοποιήθηκαν ήταν σημαντικές. Η έντονη αύξηση της παραγωγικότητας κατά τα προηγούμενα έτη είχε ως αποτέλεσμα τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και την επίτευξη θετικού ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, με συνέπεια την ταχεία μείωση του υψηλού αποθέματος καθαρών εξωτερικών υποχρεώσεων. Η ισχυρή οικονομική ανάπτυξη εξακολουθεί να στηρίζει την απομόχλευση στον ιδιωτικό τομέα. Ωστόσο, το ιδιωτικό χρέος παραμένει υψηλό, μολονότι η έντονη επίδραση των δραστηριοτήτων των πολυεθνικών επιχειρήσεων θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά την αξιολόγηση του εταιρικού χρέους, ενώ το χρέος των νοικοκυριών συνάδει, κατά τα φαινόμενα, σε γενικές γραμμές με τα θεμελιώδη μεγέθη. Το δημόσιο χρέος προβλέπεται να συνεχίσει την καθοδική του πορεία και το έλλειμμα πλησιάζει σε ισοσκελισμένο επίπεδο. Οι τιμές των κατοικιών αυξάνονται με ταχείς ρυθμούς, μολονότι από ενδεχομένως υποτιμημένα επίπεδα, γεγονός που ενισχύει επίσης τα οικονομικά των νοικοκυριών. Οι τράπεζες έχουν ανακεφαλαιοποιηθεί επαρκώς και η κερδοφορία τους βελτιώνεται σταδιακά. Το απόθεμα μη εξυπηρετούμενων δανείων, παρόλο που διατηρείται σε υψηλά επίπεδα, συνεχίζει να μειώνεται. Έχει αναληφθεί δράση πολιτικής για την αντιμετώπιση αυτών των ευπαθειών, αλλά για ορισμένα μέτρα θα απαιτηθεί χρόνος έως ότου επιτευχθούν τα αναμενόμενα αποτελέσματα.

               (4)Στις 18 Απριλίου 2018, η Ιρλανδία υπέβαλε το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για το 2018 και στις 30 Απριλίου το πρόγραμμα σταθερότητας για το 2018. Προκειμένου να ληφθεί υπόψη η διασύνδεσή τους, τα δύο προγράμματα αξιολογήθηκαν ταυτοχρόνως.

               (5)Οι σχετικές ειδικές ανά χώρα συστάσεις ελήφθησαν υπόψη κατά τον προγραμματισμό των Ευρωπαϊκών Διαρθρωτικών και Επενδυτικών Ταμείων για την περίοδο 2014-2020. Όπως προβλέπεται στο άρθρο 23 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
                  7
               , όπου είναι αναγκαίο για τη στήριξη της εφαρμογής σχετικών συστάσεων του Συμβουλίου, η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει από ένα κράτος μέλος να επανεξετάσει και να προτείνει τροποποιήσεις του οικείου συμφώνου εταιρικής σχέσης και των σχετικών προγραμμάτων. Η Επιτροπή έχει παράσχει περαιτέρω λεπτομέρειες για τον τρόπο με τον οποίο θα κάνει χρήση αυτής της διάταξης σε κατευθυντήριες οδηγίες σχετικά με την εφαρμογή των μέτρων που συνδέουν την αποτελεσματικότητα των Ευρωπαϊκών Διαρθρωτικών και Επενδυτικών Ταμείων με τη χρηστή οικονομική διακυβέρνηση
                  8
               .

               (6)Η Ιρλανδία υπάγεται επί του παρόντος στο προληπτικό σκέλος του συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και υπόκειται στον μεταβατικό κανόνα για το χρέος. Στο πρόγραμμα σταθερότητας του 2018, η κυβέρνηση αναμένει ότι το ονομαστικό έλλειμμα θα υποχωρήσει ελαφρώς στο 0,2 % του ΑΕΠ το 2018 και εν συνεχεία θα βελτιώνεται σταδιακά έως ότου μετατραπεί σε πλεόνασμα ύψους 0,4 % του ΑΕΠ το 2021. Ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος —διαρθρωτικό έλλειμμα 0,5 % του ΑΕΠ— αναμένεται να επιτευχθεί από το 2019 και μετά. Σύμφωνα με το πρόγραμμα σταθερότητας, ο δείκτης του χρέους γενικής κυβέρνησης προς το ΑΕΠ αναμένεται να υποχωρήσει στο 66 % το 2018 και εν συνεχεία να μειωθεί στο 58,7 % το 2021. Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζονται οι εν λόγω δημοσιονομικές προβολές είναι ευλογοφανές. Συγχρόνως, δεν έχουν ακόμη προσδιοριστεί επαρκώς τα αναγκαία μέτρα στήριξης των προβλεπόμενων στόχων για το έλλειμμα από το 2019 και μετά.

               (7)Στις 11 Ιουλίου 2017, το Συμβούλιο συνέστησε στην Ιρλανδία να διασφαλίσει ότι ο ονομαστικός ρυθμός αύξησης των καθαρών πρωτογενών δημόσιων δαπανών δεν θα υπερβεί το 2,4 % το 2018, ποσοστό που αντιστοιχεί σε ετήσια διαρθρωτική προσαρμογή ύψους 0,6 % του ΑΕΠ. Ταυτόχρονα, το Συμβούλιο ανέφερε ότι θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η επίτευξη δημοσιονομικού προσανατολισμού που να συμβάλλει τόσο στην ενίσχυση της εν εξελίξει ανάκαμψης όσο και στη διασφάλιση της βιωσιμότητας των δημόσιων οικονομικών της Ιρλανδίας. Με βάση τις εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2018, υπάρχει κίνδυνος να σημειωθεί κάποια απόκλιση από τη συνιστώμενη δημοσιονομική προσαρμογή το 2018, καθώς και για τα έτη 2017 και 2018 λαμβανόμενα από κοινού.

               (8)Το 2019, η Ιρλανδία αναμένεται να επιτύχει τον μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό της στόχο. Αυτό συνάδει με ονομαστικό ρυθμό αύξησης των καθαρών πρωτογενών δημόσιων δαπανών
                  9
                που δεν υπερβαίνει το 5,3 %
                  10
               , ποσοστό που αντιστοιχεί σε ετήσια διαρθρωτική προσαρμογή της τάξης του 0,1 % του ΑΕΠ. Με βάση τις εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής για το 2018, το διαρθρωτικό ισοζύγιο προβλέπεται να εμφανίσει έλλειμμα της τάξης του 0,4 % του ΑΕΠ το 2019, υπερβαίνοντας τον μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό στόχο. Η Ιρλανδία προβλέπεται να συμμορφωθεί με τον μεταβατικό κανόνα για το χρέος το 2018 και με τον κανόνα για το χρέος το 2019. Γενικά, το Συμβούλιο είναι της γνώμης ότι η Ιρλανδία πρέπει να είναι έτοιμη να λάβει περαιτέρω μέτρα για να εξασφαλίσει τη συμμόρφωση το 2018, ενώ για το 2019 προβλέπεται ότι θα συμμορφώνεται με τις διατάξεις του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Λαμβανομένης υπόψη της διαφοράς μεταξύ των μετρήσεων του ΑΕΠ και της εγχώριας παραγωγής στην Ιρλανδία και των συναφών επιπτώσεων στον δείκτη χρέους προς ΑΕΠ, των τρεχουσών κυκλικών συνθηκών στην Ιρλανδία και των αυξημένων εξωτερικών κινδύνων, η χρήση τυχόν έκτακτων εσόδων για την περαιτέρω μείωση του δείκτη χρέους της γενικής κυβέρνησης θα ήταν συνετή.

               (9)Τα δημόσια οικονομικά έχουν βελτιωθεί περαιτέρω, χάρη στην ισχυρή αύξηση της παραγωγής, αλλά παραμένουν οι κίνδυνοι αστάθειας των εσόδων, και υπάρχει περιθώριο για να καταστούν τα έσοδα πιο ανθεκτικά στις οικονομικές διακυμάνσεις και τους δυσμενείς κλυδωνισμούς. Ο περιορισμός του εύρους και του αριθμού των φορολογικών δαπανών και η διεύρυνση της φορολογικής βάσης θα βελτιώσει τη σταθερότητα των εσόδων σε συνθήκες οικονομικής αστάθειας. Ωστόσο, ορισμένα από τα πρόσφατα φορολογικά μέτρα επικεντρώθηκαν σε περικοπές και μειώσεις και φαίνεται ότι έχουν αυξήσει περαιτέρω την εξάρτηση από ιδιαίτερα φιλοκυκλικές πηγές εσόδων. Επιπλέον, η Ιρλανδία έχει περισσότερες δυνατότητες να βελτιώσει τον τρόπο με τον οποίο το φορολογικό της σύστημα μπορεί να στηρίξει τους περιβαλλοντικούς στόχους.

               (10)Όπως αναφέρεται στη σύσταση για τη ζώνη του ευρώ του 2018, η καταπολέμηση των στρατηγικών επιθετικού σχεδιασμού των φορολογουμένων είναι απαραίτητη για να εμποδίζονται οι στρεβλώσεις του ανταγωνισμού μεταξύ των επιχειρήσεων, να εξασφαλίζεται η δίκαιη μεταχείριση των φορολογουμένων και να προστατεύονται τα δημόσια οικονομικά. Οι δευτερογενείς επιπτώσεις των στρατηγικών επιθετικού σχεδιασμού των φορολογουμένων μεταξύ των κρατών μελών απαιτούν συντονισμένη δράση των εθνικών πολιτικών για να συμπληρωθεί η νομοθεσία της ΕΕ. Τα υψηλά επίπεδα των πληρωμών δικαιωμάτων και μερισμάτων ως ποσοστό του ΑΕΠ υποδηλώνουν ότι οι ιρλανδικοί φορολογικοί κανόνες χρησιμοποιούνται από εταιρείες που επιδίδονται σε επιθετικό φορολογικό σχεδιασμό. Η περιορισμένη εφαρμογή της παρακράτησης φόρου στην πηγή επί εξερχόμενων (δηλ. από κατοίκους της ΕΕ προς κατοίκους τρίτων χωρών) πληρωμών δικαιωμάτων και μερισμάτων από εταιρείες με έδρα στην Ιρλανδία μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την πλήρη αποφυγή της φορολόγησης αυτών των καταβολών, εάν δεν υπόκεινται επίσης σε φορολογία στη δικαιοδοσία του αποδέκτη τους. Επιπλέον, οι επιχειρήσεις μπορούν να χρησιμοποιούν ορισμένες διατάξεις στις διμερείς φορολογικές συνθήκες μεταξύ Ιρλανδίας και ορισμένων άλλων χωρών για να παρακάμπτουν τον νέο κανόνα περί φορολογικής κατοικίας που θεσπίστηκε στην Ιρλανδία το 2015. Το αποτέλεσμα της διαβούλευσης που διενήργησε η Ιρλανδία μετά την ανεξάρτητη επανεξέταση του κώδικα φορολογίας εταιρειών θα είναι σημαντικό για τον σχεδιασμό των φορολογικών μεταρρυθμίσεων που έχουν εξαγγελθεί. Η Επιτροπή λαμβάνει υπό σημείωση τα πρόσφατα θετικά μέτρα που έχουν εξαγγελθεί ή θεσπιστεί (δηλ. μέτρα για την αντιμετώπιση του επιθετικού φορολογικού σχεδιασμού στο εσωτερικό της χώρας, πιθανά αμυντικά μέτρα κατά των καταχωρισμένων στον κατάλογο μη συνεργάσιμων περιοχών δικαιοδοσίας). Με βάση τις πρόσφατες ανταλλαγές πληροφοριών, η Επιτροπή θα συνεχίσει τον εποικοδομητικό της διάλογο για την καταπολέμηση των στρατηγικών επιθετικού σχεδιασμού των φορολογουμένων.

               (11)Οι κίνδυνοι για τη μακροπρόθεσμη δημοσιονομική βιωσιμότητα που σχετίζονται με το κόστος της γήρανσης του πληθυσμού εξακολουθούν να υφίστανται. Η Ιρλανδία εισήγαγε ορισμένα σημαντικά μέτρα αποδοτικότητας, όπως μια συμφωνία με τη φαρμακευτική βιομηχανία για την εξοικονόμηση δαπανών, ένα σύστημα δημοσιονομικής διαχείρισης και τη χρηματοδότηση βάσει των δραστηριοτήτων. Επίσης, έχουν ληφθεί ορισμένα μέτρα για να βελτιωθεί η διαθεσιμότητα πρωτοβάθμιας ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Ωστόσο, το ιρλανδικό σύστημα υγείας είναι δαπανηρό και αντιμετωπίζει πολλές προκλήσεις, οι οποίες επιδεινώνονται από την ταχεία γήρανση του πληθυσμού. Επιπλέον, οι υπηρεσίες πρωτοβάθμιας περίθαλψης και φροντίδας σε επίπεδο τοπικής κοινότητας δεν έχουν ακόμη τη δυνατότητα να ανακουφίσουν την αυξανόμενη πίεση στη δυναμικότητα και στις δαπάνες στο πλαίσιο της νοσοκομειακής περίθαλψης. Η σχεδιαζόμενη κίνηση προς την κατεύθυνση της καθολικής υγειονομικής περίθαλψης πρέπει να υποστηρίζεται από κατάρτιση πολυετούς προυπολογισμού και καλύτερο έλεγχο των δαπανών. Επιπλέον, πρέπει να βασιστεί στα πορίσματα μιας διεξοδικής επανεξέτασης των δαπανών όσον αφορά την αποτελεσματικότητα και την αποδοτικότητα του τομέα της υγείας. Επιπλέον, θα πρέπει να εξεταστεί η ενίσχυση του ρόλου της πρωτοβάθμιας περίθαλψης ως ρυθμιστή της εισαγωγής στα υπερβολικά επιβαρυμένα νοσοκομεία της Ιρλανδίας. Παρά το ευρύ φάσμα μεταρρυθμίσεων για τη συγκράτηση των δημόσιων δαπανών για τις συντάξεις, το συνολικό έλλειμμα του συνταξιοδοτικού συστήματος αναμένεται να αυξηθεί σημαντικά σε μακροπρόθεσμη βάση. Η έγκαιρη εφαρμογή του χάρτη πορείας που έχει παρουσιαστεί για τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος είναι καίριας σημασίας για την ενίσχυση της δημοσιονομικής βιωσιμότητας του συνταξιοδοτικού συστήματος της Ιρλανδίας.

               (12)Τα έτη χαμηλών επενδύσεων που ακολούθησαν την οικονομική κατάρρευση έχουν επίπτωση στην ύπαρξη κατάλληλων υποδομών στους τομείς των μεταφορών, της καθαρής ενέργειας, των υπηρεσιών ύδρευσης, της στέγασης και των τηλεπικοινωνιών. Επίμονες ελλείψεις στην πλευρά της προσφοράς, σε συνδυασμό με την αυξανόμενη ζήτηση, εξακολουθούν να τροφοδοτούν τις αυξήσεις τιμών των ακινήτων.  Παρόλο που οι τιμές δεν φαίνονταν υπερτιμημένες το 2016, η οικονομική προσιτότητα αποτελεί λόγο ανησυχίας. Εάν δεν αντιμετωπιστεί το πρόβλημα, οι περιορισμοί στην προσφορά στέγης θα μπορούσαν να συμβάλουν στη δημιουργία ανισορροπιών. Σε συνδυασμό με τον χωροταξικό σχεδιασμό, η βελτίωση των υποδομών είναι κρίσιμος παράγων για την κατάλληλη ανταπόκριση της προσφοράς στέγης, την αύξηση των ιδιωτικών επενδύσεων, την αύξηση της παραγωγικότητας και την ισόρροπη περιφερειακή οικονομική ανάπτυξη. Επιπλέον, οι επενδύσεις σε υποδομές στους τομείς της καθαρής ενέργειας, των καθαρών δημόσιων συγκοινωνιών και της ύδρευσης, καθώς και η ένταση των προσπαθειών στον τομέα της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και της κυκλικής οικονομίας θα είναι ουσιαστικής σημασίας για να επιτύχει η Ιρλανδία τη μετάβαση προς μια οικονομία χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών και ανθεκτική από περιβαλλοντική άποψη. Το Εθνικό Σχέδιο Ανάπτυξης 2018-2027 και το Εθνικό Πλαίσιο Προγραμματισμού, που αποτελούν μέρος της «στρατηγικής για την Ιρλανδία του 2040», θα αποτελέσουν ισχυρά μέτρα προς τη σωστή κατεύθυνση, όταν εγκριθούν και εφαρμοστούν σε στενή συνεργασία με τα ενδιαφερόμενα μέρη.

               (13)Οι τρέχουσες προσπάθειες μετριασμού της κλιματικής αλλαγής δεν θα επιτρέψουν στην Ιρλανδία να επιτύχει τους στόχους της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» για το κλίμα σε εθνικό επίπεδο. Περιορισμένη πρόοδος έχει σημειωθεί όσον αφορά την απεξάρτηση βασικών τμημάτων της οικονομίας από τις ανθρακούχες εκπομπές, κυρίως στη γεωργία, τις οδικές μεταφορές και τον τομέα της κατοικίας. Αυτό θα καταστήσει απαραίτητο για την Ιρλανδία να χρησιμοποιήσει τις διαθέσιμες δυνατότητες ευελιξίας για να συμμορφωθεί με την απόφαση επιμερισμού των προσπαθειών, όπως αγορά δικαιωμάτων από άλλα κράτη μέλη.  Οι εθνικές προβολές καθιστούν εμφανή την κλίμακα των πρόσθετων προσπαθειών που απαιτούνται: οι εκπομπές βάσει της απόφασης επιμερισμού των προσπαθειών (η οποία καθορίζει δεσμευτικούς ετήσιους στόχους για τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου για τα κράτη μέλη και για την περίοδο 2013-2020) αναμένεται να αυξηθούν μέχρι το 2025, πριν σταθεροποιηθούν σε επίπεδο ελαφρώς κατώτερο σε σχέση με τις εκπομπές του 2005, με βάση τις υφιστάμενες πολιτικές. Η Ιρλανδία πρόσφατα θέσπισε εθνικό σχέδιο μετριασμού των επιπτώσεων που περιλαμβάνει έναν χάρτη πορείας προς μια οικονομία χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών και ένα συνεκτικό πλαίσιο για την αντιμετώπιση των συνεχιζόμενων προκλήσεων στον τομέα της ενέργειας. Ως έχει, ωστόσο, το σχέδιο προσφέρει λίγα συγκεκριμένα νέα μέτρα μετριασμού των επιπτώσεων. Το Εθνικό Πλαίσιο Προγραμματισμού έχει επίσης μια συνιστώσα για το κλίμα, ως αναγνώριση του γεγονότος ότι ο επαρκής χωροταξικός σχεδιασμός θα είναι κρίσιμος παράγων για τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής, δεδομένου ότι ο πληθυσμός παρουσιάζει τόσο μεγάλη διασπορά και η Ιρλανδία διαθέτει μικρό αριθμό μεγάλων αστικών περιοχών, οι οποίες αντιμετωπίζουν όλες σοβαρά προβλήματα συμφόρησης και δημόσιων συγκοινωνιών. Τέλος, το Εθνικό Σχέδιο Ανάπτυξης 2018-2027 και η ουσιαστική εφαρμογή του θα διαδραματίσει ζωτικό ρόλο στην απεξάρτηση της οικονομίας από τις ανθρακούχες εκπομπές. Το σχέδιο θα καθορίσει όντως την έκταση στην οποία κινητοποιούνται πρόσθετα μέσα για την απεξάρτηση του τομέα της ενέργειας από τις ανθρακούχες εκπομπές, την ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, τη βελτίωση των δημόσιων συγκοινωνιών και την ενεργειακή απόδοση.

               (14)Η διασφάλιση της ανάπτυξης χωρίς αποκλεισμούς παραμένει πρόκληση στην Ιρλανδία. Η ανεργία μειώθηκε σε 6,7 % το 2017, αλλά ορισμένες ομάδες εξακολουθούν να είναι σε μεγάλο βαθμό αποκομμένες από την αγορά εργασίας και θύματα κοινωνικού αποκλεισμού. Τα συστήματα κοινωνικής προστασίας και φορολογίας είναι πολύ αποτελεσματικά ως προς τον περιορισμό της φτώχειας και των ανισοτήτων, και η Ιρλανδία έχει λάβει μέτρα παροχής κινήτρων υπέρ της απασχόλησης με την προοδευτική κατάργηση των παροχών και των συμπληρωματικών πληρωμών. Το σταθερά υψηλό ποσοστό των ατόμων που αντιμετωπίζουν κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού στην Ιρλανδία συνδέεται με το υψηλό ποσοστό των ατόμων που ζουν σε νοικοκυριά με χαμηλή ένταση εργασίας (σχεδόν διπλάσιο από τον μέσο όρο της ΕΕ και το υψηλότερο στην ΕΕ — 18,2 % έναντι 10,5 % το 2016). Αυτό είναι ιδιαίτερα συχνό στα μονογονεϊκά νοικοκυριά. Σχεδόν τα τρία τέταρτα των ατόμων που δεν εργάζονται στην Ιρλανδία είναι οικονομικά μη ενεργά. Τα ποσοστά τόσο του γενικού πληθυσμού όσο και των παιδιών που αντιμετωπίζουν κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού μειώθηκαν ελαφρώς το 2016, αλλά παραμένουν υψηλότερα από τον μέσο όρο της ΕΕ. Ως εκ τούτου, η Ιρλανδία πρέπει να ολοκληρώσει την εφαρμογή του σχεδίου δράσης για τα νοικοκυριά χωρίς κανέναν εργαζόμενο, μεταξύ άλλων με τη βελτίωση της ολοκληρωμένης στήριξης των ατόμων που είναι περισσότερο απομακρυσμένα από την αγορά εργασίας. Η παροχή κοινωνικής στέγασης απαιτεί συνεχή προσοχή ώστε να επιτευχθούν οι φιλόδοξοι στόχοι και να καλυφθεί η υψηλή ζήτηση.

               (15)Η πρόσβαση σε οικονομικά προσιτή, ολοήμερη και ποιοτική παιδική φροντίδα εξακολουθεί να αποτελεί πρόκληση. Σύμφωνα με τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης, το κόστος της παιδικής φροντίδας στην Ιρλανδία — σε σχέση με τους μισθούς — ήταν, το 2015, το υψηλότερο στην ΕΕ για τους μόνους γονείς και το δεύτερο υψηλότερο στην ΕΕ για τα ζευγάρια. Το υψηλό κόστος της παιδικής φροντίδας μπορεί να αποτελέσει εμπόδιο για την πρόσβαση σε αμειβόμενη απασχόληση, ιδίως στα νοικοκυριά χαμηλού εισοδήματος, συμπεριλαμβανομένων των μόνων γονέων. Αυτό έχει αρνητικές συνέπειες στο ποσοστό απασχόλησης των γυναικών, που ανήλθε το 2016 σε 65,4 %, κοντά στον μέσο όρο της ΕΕ. Ένα σχέδιο νόμου για το ενιαίο σύστημα οικονομικά προσιτής παιδικής φροντίδας συζητείται επί του παρόντος στο Κοινοβούλιο. Η εφαρμογή του αναμένεται να αρχίσει το 2018, αλλά διαφαίνονται ήδη καθυστερήσεις. Έχει επίσης προωθηθεί η ποιότητα της παροχής παιδικής φροντίδας, ιδίως μέσω πρωτοβουλιών για τη διασφάλιση άρτιων επαγγελματικών προσόντων του προσωπικού.

               (16)Οι διαφορές μεταξύ των ποσοστών απασχόλησης εργαζομένων χαμηλής, μεσαίας και υψηλής ειδίκευσης ήταν μεταξύ των υψηλότερων στην ΕΕ το 2016 και το ποσοστό απασχόλησης του εργατικού δυναμικού με χαμηλή ειδίκευση είναι κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες χαμηλότερο από το αντίστοιχο πριν από την οικονομική κρίση. Συνέπεια αυτού, λόγω και της αλλαγής οικονομικής δραστηριότητας, είναι ότι οι αναντιστοιχίες και ελλείψεις δεξιοτήτων γίνονται όλο και πιο εμφανείς σε αρκετούς τομείς. Αυτό καθιστά επιτακτικότερη την ανάγκη να επιταχυνθεί η εφαρμογή πολιτικών και μέτρων για την αναβάθμιση των δεξιοτήτων και την επανειδίκευση. Η Ιρλανδία έχει, ιδίως, χαμηλό επίπεδο συμμετοχής στη διά βίου μάθηση μεταξύ των ατόμων χαμηλής ειδίκευσης που έχουν απασχόληση, γεγονός που τα καθιστά ευάλωτα στις αλλαγές της ζήτησης εργατικού δυναμικού. Η Ιρλανδία έχει γενικά ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα ψηφιακών δεξιοτήτων στην ΕΕ, γεγονός που έρχεται σε έντονη αντίθεση με το υψηλό ποσοστό των πτυχιούχων φυσικών επιστημών, τεχνολογίας, μηχανικής και μαθηματικών που αποφοιτούν από το ιρλανδικό σύστημα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Η Ιρλανδία έχει επίσης ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά απασχόλησης των ατόμων με αναπηρία στην ΕΕ.

               (17)Η αύξηση της παραγωγικότητας στην Ιρλανδία οφείλεται κυρίως στις πολυεθνικές εταιρείες. Η διαφορά επιδόσεων ως προς την παραγωγικότητα μεταξύ των εν λόγω επιχειρήσεων και των ιρλανδικών εγχώριων επιχειρήσεων — ως επί το πλείστον μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων — αυξάνεται. Η μεγάλη διεθνής κινητικότητα ορισμένων από τις πολυεθνικές εταιρείες και οι τρέχουσες αβεβαιότητες μπορεί να θέσουν μακροπρόθεσμα σε κίνδυνο τη βιωσιμότητα και την ανθεκτικότητα της ιρλανδικής οικονομίας. Πρόσφατη έρευνα αποκάλυψε ότι οι επιχειρήσεις ιρλανδικής ιδιοκτησίας αντλούν περιορισμένα έμμεσα και άμεσα οφέλη όσον αφορά την αύξηση της παραγωγικότητας, την καινοτομία και τις εξαγωγικές επιδόσεις από τις δραστηριότητες των πολυεθνικών εταιρειών στην Ιρλανδία. Ωστόσο, οι ιρλανδικές εταιρείες που καταβάλλουν προσπάθειες για έρευνα και ανάπτυξη όντως επωφελούνται έμμεσα από τις πολυεθνικές εταιρείες. Η παροχή κινήτρων από τον δημόσιο τομέα για έρευνα και ανάπτυξη και για αύξηση της διαθεσιμότητας ειδικευμένων εργαζομένων στις ιρλανδικές μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις θα προωθούσε τη διάδοση νέων τεχνολογιών στις εν λόγω επιχειρήσεις. Επιπλέον, και όπως επανειλημμένως ανέφερε το ιρλανδικό Εθνικό Συμβούλιο Ανταγωνιστικότητας, η εξασφάλιση της ανταγωνιστικότητας των ιρλανδικών επιχειρήσεων απαιτεί τον περιορισμό της αύξησης ορισμένων εισροών και των δικαστικών εξόδων ειδικότερα. Η ύπαρξη φραγμών στην αγορά νομικών υπηρεσιών εξακολουθεί να αποτελεί πρόκληση, δεδομένου ότι παρεμποδίζει τον ανταγωνισμό και αυξάνει το κόστος για τους αποδέκτες των υπηρεσιών. Οι φραγμοί αυτοί πλήττουν κυρίως τις μικρές επιχειρήσεις, καθώς αυξάνουν το κόστος των δικαστικών διαδικασιών. Δεν έχουν ακόμη θεσπιστεί κανονισμοί εφαρμογής για τον νέο νόμο ρύθμισης των νομικών υπηρεσιών. Οι δημόσιες διαβουλεύσεις, οι οποίες αποτελούν προαπαιτούμενο για την εφαρμογή της νομοθεσίας, σημειώνουν σημαντικές καθυστερήσεις.

               (18)Αν και ο χρηματοπιστωτικός τομέας της Ιρλανδίας ακολουθεί πορεία σταθερής ανάκαμψης, ζητήματα από το παρελθόν εξακολουθούν να δημιουργούν προβλήματα. Μολονότι η Ιρλανδία εξακολούθησε να σημειώνει πρόοδο ως προς τη μείωση των μη εξυπηρετούμενων δανείων, η αναλογία τους προς τα συνολικά ακαθάριστα δάνεια (11,2 % τον Σεπτέμβριο του 2017) παραμένει μεταξύ των υψηλότερων στην ΕΕ. Η υπερχρέωση, η συγκέντρωση της αγοράς και η αυξημένη αβεβαιότητα σε ορισμένους εξαγωγικούς τομείς αποτελούν τροχοπέδη για τη ζήτηση δανείων από μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, η οποία παραμένει υποτονική.  Είναι ζωτικής σημασίας να μειωθούν οι μακροχρόνια καθυστερούμενες οφειλές, εκ των οποίων εκείνες που παρουσιάζουν καθυστέρηση άνω των 2 ετών αντιπροσωπεύουν περίπου το 60 % του συνόλου των καθυστερούμενων ενυπόθηκων δανείων το 2017.  Η μείωση των μακροχρόνια καθυστερούμενων οφειλών θα μπορούσε επίσης να συμβάλει στην αντιμετώπιση του προβλήματος της υπερχρέωσης, η οποία μειώνει τα κίνητρα για τις επιχειρήσεις, και ιδίως τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, να κατευθύνουν τα δάνεια σε περισσότερο παραγωγικές χρήσεις. Πρόσφατη έρευνα της Κεντρικής Τράπεζας της Ιρλανδίας αποδεικνύει ότι οι λύσεις αναδιάρθρωσης που προβλέπουν προσωρινή μείωση των πληρωμών είναι ιδιαίτερα εκτεθειμένες στον κίνδυνο νέας αθέτησης. Η βιωσιμότητα των κατασχέσεων και των διαγραφών θα μπορούσε να βελτιωθεί και να συμπληρωθεί από ένα ισχυρότερο πλαίσιο προστασίας των καταναλωτών για πωλήσεις δανείων στη δευτερογενή αγορά, με παράλληλη διασφάλιση της διατηρησιμότητας των λύσεων αναδιάρθρωσης δανείων.

               (19)Στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου 2018, η Επιτροπή διενήργησε εμπεριστατωμένη ανάλυση της οικονομικής πολιτικής της Ιρλανδίας και τη δημοσίευσε στην έκθεση του 2018 για τη χώρα. Επίσης, αξιολόγησε το πρόγραμμα σταθερότητας για το 2018 και το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για το 2018, καθώς και τη συνέχεια που δόθηκε στις συστάσεις που είχαν απευθυνθεί στην Ιρλανδία τα προηγούμενα έτη. Έλαβε υπόψη όχι μόνον τη συνάφειά τους για την άσκηση βιώσιμης δημοσιονομικής και κοινωνικοοικονομικής πολιτικής στην Ιρλανδία, αλλά και τη συμμόρφωσή τους με τους κανόνες και τις κατευθύνσεις της Ένωσης, δεδομένης της ανάγκης ενδυνάμωσης της συνολικής οικονομικής διακυβέρνησης της Ένωσης, μέσω της συνεκτίμησης στοιχείων σε ενωσιακό επίπεδο κατά τη διαμόρφωση μελλοντικών εθνικών αποφάσεων.

               (20)Υπό το πρίσμα της αξιολόγησης αυτής, το Συμβούλιο εξέτασε το πρόγραμμα σταθερότητας για το 2018 και η γνώμη του
                  11
                αποτυπώνεται ιδίως στη σύσταση 1 κατωτέρω.

               (21)Υπό το πρίσμα της εμπεριστατωμένης επισκόπησης της Επιτροπής και της εν λόγω αξιολόγησης, το Συμβούλιο εξέτασε το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων και το πρόγραμμα σταθερότητας. Οι συστάσεις του βάσει του άρθρου 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 αποτυπώνονται στις συστάσεις 1 έως 3 κατωτέρω.

               ΣΥΝΙΣΤΑ στην Ιρλανδία να αναλάβει δράση το 2018 και το 2019 προκειμένου:

               1.Να επιτύχει τον μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό στόχο το 2019. Να χρησιμοποιήσει τα έκτακτα έσοδα για να επιταχύνει τη μείωση του δείκτη χρέους γενικής κυβέρνησης. Να περιορίσει το εύρος και τον αριθμό των φορολογικών δαπανών και να διευρύνει τη φορολογική βάση. Να αντιμετωπίσει την αναμενόμενη αύξηση των συνδεόμενων με τη δημογραφική γήρανση δαπανών, με αύξηση της οικονομικής αποδοτικότητας του συστήματος ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και με τη συνέχιση των προβλεπόμενων μεταρρυθμίσεων του συνταξιοδοτικού συστήματος.

               2.Να διασφαλίσει την έγκαιρη και αποτελεσματική εφαρμογή του Εθνικού Προγράμματος Ανάπτυξης, μεταξύ άλλων όσον αφορά την καθαρή ενέργεια, τις μεταφορές, τη στέγαση, τις υπηρεσίες ύδρευσης και την οικονομικά προσιτή, ποιοτική παιδική φροντίδα. Να δώσει προτεραιότητα στην αναβάθμιση των δεξιοτήτων του ενήλικου ενεργού πληθυσμού, με έμφαση στις ψηφιακές δεξιότητες.

               3.Να ενθαρρύνει την αύξηση της παραγωγικότητας των ιρλανδικών επιχειρήσεων, και ιδίως των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, με την τόνωση της έρευνας και της καινοτομίας μέσω στοχοθετημένων πολιτικών, αμεσότερων μορφών χρηματοδότησης και μεγαλύτερης στρατηγικού χαρακτήρα συνεργασίας με ξένες πολυεθνικές εταιρείες, δημόσια ερευνητικά κέντρα και πανεπιστήμια. Να προωθήσει την ταχύτερη και διαρκή μείωση των μακροχρόνια καθυστερούμενων οφειλών, στηριζόμενη στις πρωτοβουλίες για τα ευάλωτα νοικοκυριά και ενθαρρύνοντας τη διαγραφή των μη εισπράξιμων ανοιγμάτων.

               Βρυξέλλες,

                     Για το Συμβούλιο

                     Ο Πρόεδρος

                     (1)

                        ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.

                     (2)

                        ΕΕ L 306 της 23.11.2011, σ. 25.

                     (3)

                        COM(2018) 407 final.

                     (4)

                        P8_TA(2018)0077 και P8_TA(2018)0078.

                     (5)

                        SWD(2018) 206 final.

                     (6)

                        COM(2018) 120 final.

                     (7)

                        Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, περί καθορισμού κοινών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής, το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και περί καθορισμού γενικών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1083/2006 του Συμβουλίου (ΕΕ L 347 της 20.12.2013, σ. 320).

                     (8)

                        COM(2014) 494 final.

                     (9)

                        Οι καθαρές πρωτογενείς δημόσιες δαπάνες αποτελούνται από τις συνολικές δημόσιες δαπάνες εξαιρουμένων των δαπανών για τόκους, των δαπανών για προγράμματα της Ένωσης που αναπληρώνονται στο σύνολό τους από ενωσιακά κονδύλια και των αλλαγών μη διακριτικής ευχέρειας στη χρηματοδότηση των παροχών ανεργίας. Ο εθνικά χρηματοδοτούμενος ακαθάριστος σχηματισμός παγίου κεφαλαίου εξομαλύνεται σε διάστημα τετραετίας. Συνυπολογίζονται τα μέτρα διακριτικής ευχέρειας ή οι αυξήσεις εσόδων που είναι υποχρεωτικές διά νόμου. Τα έκτακτα μέτρα τόσο στο σκέλος των εσόδων όσο και στο σκέλος των δαπανών συμψηφίζονται. Το όριο αναφοράς για τις δαπάνες όσον αφορά την Ιρλανδία αντικατοπτρίζει μια προσαρμογή για να διορθωθεί μια στρέβλωση στη δεκαετή τιμή αναφοράς της δυνητικής ανάπτυξης που προκάλεσε η εξαιρετικά μεγάλη αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ το 2015. Ακολουθώντας την προσέγγιση που υιοθέτησαν οι ιρλανδικές αρχές στους υπολογισμούς τους για τον προϋπολογισμό του 2017, η Επιτροπή έλαβε τον μέσο όρο των δυνητικών ρυθμών αύξησης το 2014 και το 2016.

                     (10)

                        Όπως και το 2018, το όριο αναφοράς για τις δαπάνες αντικατοπτρίζει μια προσαρμογή για να διορθωθεί μια στρέβλωση στη δεκαετή τιμή αναφοράς της δυνητικής ανάπτυξης που προκάλεσε η εξαιρετικά μεγάλη αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ το 2015.

                     (11)

                        Δυνάμει του άρθρου 5 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου.


               ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
            Βρυξέλλες,23.5.2018
            COM(2018) 409 final
            Σύσταση για
            ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
            σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Γαλλίας για το 2018και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας της Γαλλίας για το 2018

               Σύσταση για

               ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

               σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Γαλλίας για το 2018

                  και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας της Γαλλίας για το 2018

               ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

               Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 121 παράγραφος 2 και το άρθρο 148 παράγραφος 4,

               Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών
                  1
               , και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 2,

               Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με την πρόληψη και τη διόρθωση των υπερβολικών μακροοικονομικών ανισορροπιών
                  2
               , και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 1,

               Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
                  3
               ,

               Έχοντας υπόψη τα ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
                  4
               ,

               Έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,

               Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Απασχόλησης,

               Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Οικονομικής και Δημοσιονομικής Επιτροπής,

               Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Κοινωνικής Προστασίας,

               Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Οικονομικής Πολιτικής,

               Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)Στις 22 Νοεμβρίου 2017, η Επιτροπή ενέκρινε την ετήσια επισκόπηση της ανάπτυξης, με την οποία σηματοδοτήθηκε η έναρξη του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου του 2018 σχετικά με τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών. Έλαβε δεόντως υπόψη τον ευρωπαϊκό πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων, που διακηρύχθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή στις 17 Νοεμβρίου 2017. Οι προτεραιότητες της ετήσιας επισκόπησης της ανάπτυξης εγκρίθηκαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 22 Μαρτίου 2018. Στις 22 Νοεμβρίου 2017, βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011, η Επιτροπή ενέκρινε επίσης την έκθεση του μηχανισμού επαγρύπνησης, στην οποία η Γαλλία συγκαταλέγεται μεταξύ των κρατών μελών για τα οποία επρόκειτο να πραγματοποιηθεί εμπεριστατωμένη επισκόπηση. Την ίδια ημέρα η Επιτροπή εξέδωσε επίσης σύσταση για σύσταση του Συμβουλίου σχετικά με την οικονομική πολιτική της ζώνης του ευρώ. Η σύσταση αυτή εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 22 Μαρτίου 2018. Στις 14 Μαΐου 2018 το Συμβούλιο εξέδωσε τη σύσταση για την οικονομική πολιτική της ζώνης του ευρώ («σύσταση για τη ζώνη του ευρώ»).

               (2)Ως κράτος μέλος με νόμισμα το ευρώ και λαμβανομένης υπόψη της στενής διασύνδεσης των οικονομιών της οικονομικής και νομισματικής ένωσης, η Γαλλία θα πρέπει να διασφαλίσει την πλήρη και έγκαιρη εφαρμογή της σύστασης σχετικά με την οικονομική πολιτική για τη ζώνη του ευρώ, όπως αντικατοπτρίζεται στις κατωτέρω συστάσεις 1 και 2.

               (3)Η έκθεση χώρας του 2018 για την Γαλλία
                  5
                δημοσιεύτηκε στις 7 Μαρτίου 2018. Στην έκθεση αξιολογήθηκε η πρόοδος της Γαλλίας όσον αφορά την εφαρμογή των ειδικών ανά χώρα συστάσεων που εκδόθηκαν από το Συμβούλιο στις 11 Ιουλίου 2017, η συνέχεια που δόθηκε στις συστάσεις που είχαν εκδοθεί κατά τα προηγούμενα έτη και η πρόοδος της Γαλλίας ως προς την επίτευξη των εθνικών στόχων στο πλαίσιο της στρατηγικής «Ευρώπη 2020». Επιπλέον, η έκθεση περιλάμβανε εμπεριστατωμένη επισκόπηση δυνάμει του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύτηκαν επίσης στις 7 Μαρτίου 2018
                  6
               . Με βάση την ανάλυσή της, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η Γαλλία εμφανίζει μακροοικονομικές ανισορροπίες. Ειδικότερα, οι ευπάθειες απορρέουν από το υψηλό δημόσιο χρέος και τη χαμηλή δυναμική της ανταγωνιστικότητας σε συνθήκες χαμηλής αύξησης της παραγωγικότητας. Ο κίνδυνος δυσμενών επιπτώσεων στη γαλλική οικονομία και, δεδομένου του μεγέθους της, μετάδοσης αρνητικών δευτερογενών αποτελεσμάτων στην οικονομική και νομισματική ένωση, είναι ιδιαίτερα σοβαρός.

               (4)Στις 25 Απριλίου 2018 η Γαλλία υπέβαλε το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για το 2018 και το πρόγραμμα σταθερότητας για το 2018. Προκειμένου να ληφθεί υπόψη η διασύνδεσή τους, τα δύο προγράμματα αξιολογήθηκαν ταυτοχρόνως.

               (5)Οι σχετικές ειδικές ανά χώρα συστάσεις ελήφθησαν υπόψη κατά τον προγραμματισμό των Ευρωπαϊκών Διαρθρωτικών και Επενδυτικών Ταμείων για την περίοδο 2014-2020. Όπως προβλέπεται στο άρθρο 23 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
                  7
               , όπου είναι αναγκαίο για τη στήριξη της εφαρμογής σχετικών συστάσεων του Συμβουλίου, η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει από ένα κράτος μέλος να επανεξετάσει και να προτείνει τροποποιήσεις του οικείου συμφώνου εταιρικής σχέσης και των σχετικών προγραμμάτων. Η Επιτροπή έχει παράσχει περαιτέρω λεπτομέρειες για τον τρόπο με τον οποίο θα κάνει χρήση αυτής της διάταξης σε κατευθυντήριες οδηγίες σχετικά με την εφαρμογή των μέτρων που συνδέουν την αποτελεσματικότητα των Ευρωπαϊκών Διαρθρωτικών και Επενδυτικών Ταμείων με τη χρηστή οικονομική διακυβέρνηση
                  8
               .

               (6)[Μετά την έγκαιρη και σταθερή διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος και την απόφαση του Συμβουλίου της [XX] Ιουνίου 2018 για την κατάργηση της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος, η Γαλλία υπάγεται στο προληπτικό σκέλος του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και υπόκειται στον μεταβατικό κανόνα για το χρέος. Στο πρόγραμμα σταθερότητας του 2018, η κυβέρνηση σχεδιάζει σταδιακή βελτίωση του ισοζυγίου της γενικής κυβέρνησης από -2,6 % του ΑΕΠ το 2017 σε +0,3 % του ΑΕΠ το 2022. Ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος — διαρθρωτικό έλλειμμα 0,4 % του ΑΕΠ — δεν αναμένεται να επιτευχθεί κατά τον χρονικό ορίζοντα που καλύπτει το πρόγραμμα σταθερότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα σταθερότητας για το 2018, ο δείκτης του χρέους της γενικής κυβέρνησης προς το ΑΕΠ αναμένεται να υποχωρήσει από το 97,0 % του ΑΕΠ το 2017 στο 89,2 % το 2022. Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζονται οι εν λόγω δημοσιονομικές προβολές είναι ευλογοφανές. Ταυτόχρονα, δεν έχουν ακόμη προσδιοριστεί επαρκώς τα αναγκαία μέτρα στήριξης των προβλεπόμενων στόχων για το έλλειμμα από το 2019 και μετά.

               (7)Στις 11 Ιουλίου 2017, το Συμβούλιο συνέστησε στη Γαλλία να διασφαλίσει ότι ο ονομαστικός ρυθμός αύξησης των καθαρών πρωτογενών δημόσιων δαπανών
                  9
                δεν θα υπερβεί το 1,2 % το 2018, ποσοστό που αντιστοιχεί σε ετήσια διαρθρωτική προσαρμογή ύψους 0,6 % του ΑΕΠ. Ταυτόχρονα, σημειώθηκε ότι η αξιολόγηση του σχεδίου δημοσιονομικού προγράμματος του 2018 και η επακόλουθη αξιολόγηση των δημοσιονομικών αποτελεσμάτων του 2018 θα πρέπει να λάβουν δεόντως υπόψη τον στόχο της επίτευξης δημοσιονομικού προσανατολισμού που συμβάλλει τόσο στην ενίσχυση της συνεχιζόμενης ανάκαμψης όσο και στη διασφάλιση της βιωσιμότητας των δημόσιων οικονομικών. Μετά την αξιολόγηση της έντασης της ανάκαμψης στη Γαλλία, στην οποία προέβη η Επιτροπή στο πλαίσιο της γνώμης της όσον αφορά το σχέδιο δημοσιονομικού προγράμματος της χώρας, δίνοντας παράλληλα τη δέουσα προσοχή στις προκλήσεις βιωσιμότητας που αντιμετωπίζει η Γαλλία, η Επιτροπή θεωρεί ότι δεν υπάρχουν πρόσθετα στοιχεία ως προς το ζήτημα αυτό που πρέπει να ληφθούν υπόψη. Με βάση τις εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2018, υπάρχει κίνδυνος σημαντικής απόκλισης από τη συνιστώμενη πορεία προσαρμογής για την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού στόχου το 2018.

               (8)Το 2019, λαμβάνοντας υπόψη ότι δείκτης χρέους της γενικής κυβέρνησης υπερβαίνει το 60 % του ΑΕΠ και το προβλεπόμενο παραγωγικό κενό θα ανέλθει στο 0,6 %, ο ονομαστικός ρυθμός αύξησης των καθαρών πρωτογενών δημόσιων δαπανών δεν θα πρέπει να υπερβεί το 1,4 %, σύμφωνα με διαρθρωτική προσαρμογή ύψους 0,6 % του ΑΕΠ που προκύπτει από τον πίνακα απαιτήσεων βάσει του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Σύμφωνα με τις εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2018 με την παραδοχή αμετάβλητων πολιτικών, υπάρχει κίνδυνος σημαντικής απόκλισης από την απαίτηση αυτή το 2019, καθώς και για τα έτη 2018 και 2019 λαμβανόμενα από κοινού. Εκ πρώτης όψεως, δεν προβλέπεται συμμόρφωση της Γαλλίας με τον μεταβατικό κανόνα για το χρέος το 2018 και το 2019. Γενικά, το Συμβούλιο είναι της γνώμης ότι τα αναγκαία μέτρα θα πρέπει να ληφθούν από το 2018 για τη συμμόρφωση με τις διατάξεις του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Θα αποτελούσε συνετή πράξη η χρήση τυχόν έκτακτων εσόδων για την περαιτέρω μείωση του δείκτη χρέους της γενικής κυβέρνησης.

               (9)Το επίπεδο των δημόσιων δαπανών στη Γαλλία είναι το υψηλότερο στην ΕΕ. Ο δείκτης δαπανών προβλέπεται να ανέλθει στο 56,0 % του ΑΕΠ το 2018, δηλαδή να υπερβεί κατά 10,6 εκατοστιαίες μονάδες τον μέσο όρο της ΕΕ. Η στρατηγική εξυγίανσης κατά τα τελευταία έτη ευνοήθηκε κυρίως από τη μείωση των επιτοκίων και τις περικοπές των δημοσίων επενδύσεων, αλλά θεωρείται απίθανο να διατηρηθεί μεσοπρόθεσμα το περιβάλλον χαμηλών επιτοκίων, και η μείωση των παραγωγικών δημόσιων επενδύσεων θα μπορούσε να αποβεί εις βάρος του οικονομικού δυναμικού στο μέλλον. Οι προσπάθειες επανεξέτασης των δαπανών από το 2014 δεν απέδωσαν σημαντική εξοικονόμηση πόρων και η βελτίωση της αποτελεσματικότητας ήταν περιορισμένη λόγω της έλλειψης κατάλληλων μέτρων παρακολούθησης και της ανεπαρκούς πολιτικής ευθύνης. Η πλέον πρόσφατη στρατηγική επανεξέτασης των δαπανών έχει εγκαταλειφθεί και θα αντικατασταθεί από τη δράση Action Publique 2022, οι αρχές της οποίας καθορίζονται στη νομοθεσία πολυετούς προγραμματισμού των δημόσιων οικονομικών για την περίοδο 2018-2022. Η Comité Action Publique 2022 πρόκειται να υποβάλει χάρτη πορείας πριν από το καλοκαίρι του 2018 και να αναλύσει ποια μέτρα πρέπει να ληφθούν. Ωστόσο, δεν έχουν προταθεί ακόμη σαφώς προσδιορισμένα μέτρα και οι νέες εξοικονομήσεις πόρων στο πλαίσιο αυτό δεν αναμένεται να επιτευχθούν πριν από το 2020. Η ταχεία εφαρμογή των μέτρων εξοικονόμησης δαπανών θα συνέβαλλε θετικά στις προσπάθειες για την αντιμετώπιση των τρεχουσών αναγκών δημοσιονομικής εξυγίανσης σε βραχυπρόθεσμη έως μεσοπρόθεσμη βάση.

               (10)Επί του παρόντος, στη Γαλλία συνυπάρχουν 37 διαφορετικά συνταξιοδοτικά συστήματα. Αφορούν διαφορετικές ομάδες εργαζομένων και λειτουργούν σύμφωνα με διαφορετικά σύνολα κανόνων. Η σταδιακή ενοποίηση των κανόνων θα βελτιώσει τη διαφάνεια του συστήματος, θα συμβάλει στη δικαιότερη κατανομή των βαρών μεταξύ των γενεών και θα διευκολύνει την κινητικότητα του εργατικού δυναμικού. Η εναρμόνιση των κανόνων υπολογισμού θα συμβάλει επίσης στη βελτίωση του ελέγχου των δημοσίων δαπανών. Ενώ οι μεταρρυθμίσεις του συνταξιοδοτικού συστήματος που έχουν ήδη θεσπιστεί αναμένεται να μειώσουν μακροπρόθεσμα το ποσοστό των δημόσιων δαπανών για συντάξεις, ένα απλούστερο και αποτελεσματικότερο συνταξιοδοτικό σύστημα θα οδηγήσει σε μεγαλύτερη εξοικονόμηση πόρων και θα συμβάλει μεσοπρόθεσμα στον μετριασμό κινδύνων για τη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών. Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη, η εναρμόνιση των διαφόρων συνταξιοδοτικών συστημάτων στον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα θα μπορούσε να οδηγήσει σε εξοικονόμηση δημοσίων δαπανών άνω των 5 δισ. EUR, με ορίζοντα το 2022.

               (11)Το ποσοστό ανεργίας μειώθηκε από 10,4 % το 2015 σε 9,4 % το 2017 και προβλέπεται να μειωθεί περαιτέρω κατά τα επόμενα έτη, ενώ το ποσοστό απασχόλησης αυξήθηκε σε 70,6 % το 2017. Ωστόσο, οι συνθήκες της αγοράς εργασίας για τους νέους, τους εργαζομένους χαμηλής ειδίκευσης και τα άτομα που προέρχονται από οικογένειες μεταναστών (πρώτη και δεύτερη γενιά) παραμένουν σχετικά πιο δύσκολες. Το 2016, μόνο το 54,5 % των ατόμων που έχουν γεννηθεί εκτός της ΕΕ (ηλικίας 20-64 ετών) είχαν απασχόληση, ποσοστό χαμηλότερο κατά 17,5 εκατοστιαίες μονάδες από το αντίστοιχο ποσοστό απασχόλησης όσων έχουν γεννηθεί στη Γαλλία. Οι κάτοικοι των πιο μειονεκτικών περιοχών (Quartiers de la politique de la ville), συμπεριλαμβανομένων των ατόμων που προέρχονται από οικογένειες μεταναστών, εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην αγορά εργασίας. Παρά την πολιτική δράση, ο αντίκτυπος του κοινωνικοοικονομικού υπόβαθρου και των μεταναστευτικών καταβολών στις εκπαιδευτικές επιδόσεις είναι συγκριτικά υψηλός και εμποδίζει την ένταξη στην αγορά εργασίας. Υπάρχουν επίσης στοιχεία που αποδεικνύουν την ύπαρξη πρακτικών που εισάγουν διακρίσεις στην αγορά εργασίας. Τα αποτελεσματικά ενεργητικά μέτρα για τη στήριξη της απασχόλησης, συμπεριλαμβανομένης της γλωσσικής κατάρτισης, της εντατικής παροχής συμβουλών και της βοήθειας στο στάδιο της πρόληψης, καθώς και η πιο αποφασιστική δράση κατά των πρακτικών που εισάγουν διακρίσεις, έχουν καθοριστική σημασία για την προώθηση των ίσων ευκαιριών στην αγορά εργασίας.

               (12)Ο νόμος του 2016 για την εργασία, που εκσυγχρονίζει τον κοινωνικό διάλογο και εξασφαλίζει τις επαγγελματικές σταδιοδρομίες, αποσκοπεί στη βελτίωση της ικανότητας των επιχειρήσεων να προσαρμόζονται στους οικονομικούς κύκλους και στη μείωση του ποσοστού των εργαζομένων με συμβάσεις ορισμένου χρόνου. Είναι γεγονός ότι περισσότερα άτομα προσλαμβάνονται με συμβάσεις αορίστου χρόνου, αλλά ο κατακερματισμός της αγοράς εργασίας εξακολουθεί να αποτελεί πρόκληση και πρέπει να ενισχυθεί ακόμη περισσότερο η μετάβαση σε μορφές απασχόλησης αορίστου χρόνου. Στο πλαίσιο αυτό, είναι σημαντικό να ολοκληρωθεί η εφαρμογή του εν εξελίξει φιλόδοξου προγράμματος μεταρρυθμίσεων, το οποίο περιλαμβάνει την προσφάτως εγκριθείσα μεταρρύθμιση του εργατικού δικαίου, την προγραμματισθείσα αναθεώρηση του συστήματος επιδομάτων ανεργίας και τη μεταρρύθμιση του συστήματος επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, συμπεριλαμβανομένου του συστήματος μαθητείας.

               (13)Η σταδιακή εφαρμογή των μέτρων για τη μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης της εργασίας βελτίωσαν την ανταγωνιστικότητα κόστους της Γαλλίας από το 2013 μέχρι σήμερα, αλλά οι σωρευμένες ζημίες του παρελθόντος δεν έχουν ακόμη ανακτηθεί πλήρως. Στο επίπεδο του μέσου μισθού, το 2016 η Γαλλία εξακολουθούσε να έχει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά εργοδοτικών εισφορών κοινωνικής ασφάλισης ως ποσοστό του συνολικού κόστους εργασίας στην ΕΕ. Τα υφιστάμενα μέτρα πολιτικής για τη μείωση του κόστους εργασίας αναμένεται να εδραιωθούν και να ενισχυθούν περαιτέρω από το 2019, με την εξαγγελθείσα μετατροπή της έκπτωσης φόρου για την ανταγωνιστικότητα και την απασχόληση (CICE) σε γενικευμένη μείωση των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης για τους εργοδότες και την εισαγωγή περαιτέρω εκπτώσεων για τους χαμηλότερους μισθούς προκειμένου να ενθαρρυνθεί η απασχόληση των εργαζομένων χαμηλής ειδίκευσης.

               (14)Από το 2013, ο κατώτατος μισθός στη Γαλλία διαμορφώνεται σύμφωνα με τους κανόνες τιμαριθμικής αναπροσαρμογής, χωρίς αυξήσεις ad hoc. Ως εκ τούτου, αυξήθηκε με βραδύτερους ρυθμούς από τους μισθούς αναφοράς (1,23 % το 2017, σε σύγκριση με το 1,31 % για τον μέσο μισθό), σε ένα πλαίσιο χαμηλού πληθωρισμού και συγκρατημένης αύξησης των μισθών. Ενώ ο κατώτατος μισθός, σε σύγκριση με τον μέσο μισθό, είναι υψηλός σε διεθνείς όρους, το κόστος εργασίας σε επίπεδο κατώτατου μισθού έχει μειωθεί αισθητά χάρη σε μειώσεις των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης. Οι μειώσεις αυτές θα εντατικοποιηθούν και θα καταστούν μόνιμες το 2019. Μολονότι η τιμαριθμική αναπροσαρμογή του κατώτατου μισθού είναι σημαντική για τη διατήρηση της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων, ο τρέχων μηχανισμός (μοναδικός στην ΕΕ) μπορεί να περιορίσει την προσαρμογή των μισθών στις μεταβαλλόμενες συνθήκες, με πιθανές αρνητικές επιπτώσεις για την ανταγωνιστικότητα. Μια ομάδα ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων αξιολογεί ετησίως τον κατώτατο μισθό και διατυπώνει μη δεσμευτικές γνώμες για την εξέλιξή του. Το 2017, η ομάδα συνέστησε την αναθεώρηση του κανόνα τιμαριθμικής αναπροσαρμογής, για παράδειγμα με τον περιορισμό της τιμαριθμικής αναπροσαρμογής μόνο στον πληθωρισμό.

               (15)Το σημερινό βασικό σύστημα επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης δεν στηρίζει επαρκώς την ένταξη στην αγορά εργασίας, ιδίως διότι σημαντικό ποσοστό σπουδαστών προσανατολίζεται σε επαγγελματικές σταδιοδρομίες με περιορισμένες προοπτικές απασχόλησης. Επιπλέον, οι Γάλλοι σπουδαστές που ακολουθούν μαθήματα επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης έχουν πολύ χαμηλότερες εκπαιδευτικές επιδόσεις από τον μέσο όρο της ΕΕ, ενώ οι σπουδαστές γενικής εκπαίδευσης έχουν πολύ καλύτερες επιδόσεις. Σε αυτό το πλαίσιο, τα μέτρα για την προώθηση της μαθητείας, που συνδέονται με καλύτερες προοπτικές απασχόλησης, παράλληλα με μέτρα για τη βελτίωση των σχολικών αποτελεσμάτων, είναι ιδιαίτερα σημαντικά για τη στήριξη της απασχόλησης των νέων και την προώθηση της ισότητας των ευκαιριών. Ταυτόχρονα, η βελτίωση της πρόσβασης των ατόμων με χαμηλή ειδίκευση και όσων αναζητούν εργασία σε συνεχή κατάρτιση, καθώς και η προώθηση της απόκτησης υψηλότερων προσόντων, σε συνδυασμό με την κατάλληλη καθοδήγηση όσον αφορά την κατάρτιση, αποτελούν θέματα καθοριστικής σημασίας. Αφού έλαβε υπόψη αυτές τις προκλήσεις, και ιδίως την ανάγκη να βελτιωθεί η διαχείριση του συστήματος, να διασφαλιστεί η σύνδεση με την αγορά εργασίας, η ποιότητα και η πρόσβαση στην κατάρτιση και να διευκολυνθούν οι αναγκαίες αλλαγές στην αγορά εργασίας, η κυβέρνηση παρουσίασε στις 27 Απριλίου 2018 σχέδιο νόμου για την αναμόρφωση του συστήματος μαθητείας και συνεχούς επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης. Επιπλέον, το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του 2018 επιβεβαιώνει την πρόθεση εφαρμογής ενός επενδυτικού σχεδίου ύψους 14 δισ. EUR για την ανάπτυξη δεξιοτήτων και ανοίγει τον δρόμο για μια συμπληρωματική μεταρρύθμιση της αρχικής επαγγελματικής εκπαίδευσης που παρέχεται στο σχολείο.

               (16)Σε γενικές γραμμές, το σύστημα κοινωνικής προστασίας έχει ικανοποιητικά αποτελέσματα. Οι εισοδηματικές ανισότητες μετά τις μεταβιβάσεις είναι κάτω από τον μέσο όρο της ΕΕ και, παρά μια πρόσφατη αύξηση, ο αριθμός των ατόμων που αντιμετωπίζουν κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού εξακολουθεί να είναι σχετικά χαμηλός. Ωστόσο, ορισμένες ομάδες, ιδίως οι μονογονεϊκές οικογένειες, τα άτομα που έχουν γεννηθεί εκτός της ΕΕ και οι πολίτες που ζουν σε υποβαθμισμένες αστικές περιοχές, αντιμετωπίζουν μεγαλύτερο κίνδυνο φτώχειας. Η πρόσβαση σε κατάλληλη στέγαση για τα άτομα που ζουν σε συνθήκες φτώχειας εξακολουθεί να προκαλεί ανησυχίες. Παρά τις πρόσφατες βελτιώσεις, εξακολουθούν να υπάρχουν ελλείψεις κοινωνικής στέγασης σε ορισμένες περιοχές.

               (17)Παρά τις εν εξελίξει μεταρρυθμίσεις για τη μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης των επιχειρήσεων και τη στήριξη των παραγωγικών επενδύσεων, το γαλλικό φορολογικό σύστημα εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται από υψηλό βαθμό πολυπλοκότητας και οι φορολογικές δαπάνες, οι αναποτελεσματικοί φόροι και οι φόροι επί της παραγωγής αποτελούν εμπόδια για την εύρυθμη λειτουργία του επιχειρηματικού περιβάλλοντος. Ο μεγάλος αριθμός των φορολογικών δαπανών (πιστώσεις φόρου, απαλλαγές, μειώσεις φόρων) προκαλεί πρόσθετη επιβάρυνση για τις επιχειρήσεις, και ιδίως τις ΜΜΕ, λόγω του αυξημένου κόστους συμμόρφωσης και της φορολογικής αβεβαιότητας. Επίσης δημιουργεί πρόσθετες δαπάνες ελέγχου για τη φορολογική διοίκηση. Οι φορολογικές δαπάνες θα αυξηθούν ακόμη περισσότερο σε αριθμό και σε αξία σύμφωνα με τον νόμο για τον προϋπολογισμό του 2018 και αναμένεται να ανέλθουν σε 99,8 δισ. EUR το 2018 (4,5 % του ΑΕΠ) το 2018, έναντι 93 δισ. EUR το 2017. Επιπλέον, εντοπίστηκαν περίπου 192 φόροι που αποφέρουν χαμηλά έσοδα (λιγότερο από 150 εκατ. EUR ετησίως), αλλά ελάχιστοι μόνο έχουν καταργηθεί από το 2014
                  10
               . Τέλος, η Γαλλία χαρακτηρίζεται από πολύ υψηλούς φόρους επί της παραγωγής σε επίπεδο ΕΕ
                  11
                (3,1 % του ΑΕΠ το 2016) οι οποίοι συνίστανται κυρίως σε φόρους κεφαλαίου και φόρους επί της εργασίας που επιβάλλονται στις επιχειρήσεις λόγω της συμμετοχής τους στην παραγωγική διαδικασία, ανεξάρτητα από τις οικονομικές τους επιδόσεις.

               (18)Οι εμπορικές υπηρεσίες αντιπροσώπευαν ποσοστό άνω του 50 % της προστιθέμενης αξίας, το 40 % της απασχόλησης και το 20 % της προστιθέμενης αξίας της βιομηχανίας μεταποίησης επί του συνόλου των εξαγωγών το 2016. Ωστόσο, ενώ ο ανταγωνισμός στην αγορά υπηρεσιών έχει αντίκτυπο σε ολόκληρη την οικονομία, εξακολουθεί να προσκρούει στις κανονιστικές απαιτήσεις και τις διοικητικές επιβαρύνσεις, οι οποίες παρεμποδίζουν επίσης το δυναμικό ανάπτυξης των επιχειρήσεων. Εάν είναι επαρκώς φιλόδοξες και εφαρμοστούν πλήρως, οι μεταρρυθμίσεις στον τομέα των υπηρεσιών θα μπορούσαν να έχουν πολύ θετικό οικονομικό αντίκτυπο. Όσον αφορά την ιεράρχηση των προσπαθειών μεταρρύθμισης, είναι σημαντικό να ληφθεί υπόψη η οικονομική σημασία και οι επιδόσεις των επιμέρους κλάδων. Σύμφωνα με μια προσέγγιση βάσει δεικτών για τον προσδιορισμό των μεταρρυθμίσεων που πρέπει να υλοποιηθούν κατά προτεραιότητα στους τομείς των υπηρεσιών, πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση σε ορισμένες υπηρεσίες προς επιχειρήσεις (δραστηριότητες αρχιτεκτόνων και μηχανικών, νομικές και λογιστικές δραστηριότητες, διοικητικές υπηρεσίες και υπηρεσίες υποστήριξης), το λιανικό εμπόριο και τις υπηρεσίες στέγασης, εστίασης και υγείας. Στον συγκεκριμένο τομέα των επαγγελματικών υπηρεσιών, ο νόμος για την ανάπτυξη, την απασχόληση και τις ίσες οικονομικές ευκαιρίες (νόμος «Macron») της 6ης Αυγούστου 2015, χαλάρωσε τους περιορισμούς σε μικρό αριθμό επαγγελμάτων, κυρίως τα νομικά επαγγέλματα. Εντούτοις, μεταγενέστεροι νόμοι αποδυνάμωσαν το πνεύμα του, γεγονός που επίσης περιόρισε τον αναμενόμενο αντίκτυπό του. Περαιτέρω μεταρρυθμίσεις θα μπορούσαν να έχουν ως στόχο συγκεκριμένους φραγμούς εισόδου και άσκησης δραστηριοτήτων (π.χ. αποκλειστικές δραστηριότητες, περιορισμοί δικαιωμάτων ψήφου τους, περιορισμοί στη συμμετοχή στο μετοχικό κεφάλαιο, πολυτομεακοί περιορισμοί και περιορισμοί κλειστού αριθμού («numerus clausus»)), οι οποίοι θεωρούνται αδικαιολόγητοι. Οι μεταρρυθμίσεις για να αντιμετωπιστούν τα βασικά εμπόδια στην ανάπτυξη των επιχειρήσεων θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν μέτρα για την εξάλειψη των επιδράσεων κατωφλίου που συνδέονται με κριτήρια μεγέθους σε διάφορους κανονισμούς και τη μείωση του διοικητικού φόρτου των επιχειρήσεων. Τέλος, η βελτίωση της κάλυψης της Γαλλίας με ταχείες ευρυζωνικές συνδέσεις θα ενισχύσει την ικανότητά της να επωφεληθεί από την ψηφιακή οικονομία.

               (19)Σύμφωνα με τον πίνακα αποτελεσμάτων στον τομέα της καινοτομίας, οι επιδόσεις της Γαλλίας στον τομέα αυτόν παραμένουν χαμηλότερες από εκείνες των πρωτοπόρων της καινοτομίας της ΕΕ, παρά το σχετικά υψηλό επίπεδο δημόσιας στήριξης. Ειδικότερα, η βελτίωση της αποτελεσματικότητας των δημόσιων καθεστώτων στήριξης (συμπεριλαμβανομένου του Crédit d’Impôt Recherche, δηλαδή των πιστώσεων φόρου για έρευνα και ανάπτυξη) θα τονώσει περισσότερο τα αποτελέσματα της καινοτομίας. Σε αυτό το πλαίσιο, τα αποτελέσματα των εν εξελίξει αξιολογήσεων πρέπει να μεταφράζονται σε βελτιώσεις στον σχεδιασμό της δημόσιας στήριξης για την καινοτομία. Η μεταφορά γνώσης μεταξύ του δημόσιου ερευνητικού τομέα και των επιχειρήσεων εξακολουθεί να αποτελεί πρόκληση και αυτό περιορίζει την εμπορική εκμετάλλευση των αποτελεσμάτων της έρευνας. Σε σύγκριση με άλλες χώρες της ΕΕ, οι επιδόσεις της Γαλλίας είναι χαμηλές όσον αφορά συνδημοσιεύσεις ιδιωτικού και δημόσιου τομέα και δημόσιες δραστηριότητες Ε&Α που χρηματοδοτούνται από επιχειρήσεις. Υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης για την ενίσχυση των μηχανισμών μεταφοράς μεταξύ της πανεπιστημιακής κοινότητας και της βιομηχανίας μέσω της απλούστευσης της έρευνας στο πλαίσιο εταιρικών σχέσεων και της παροχής κινήτρων για μεγαλύτερη κινητικότητα των ερευνητών.

               (20) Στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου του 2018, η Επιτροπή προέβη σε ολοκληρωμένη ανάλυση της οικονομικής πολιτικής της Γαλλίας και τη δημοσίευσε στην έκθεση του 2018 για τη χώρα. Επίσης αξιολόγησε το πρόγραμμα σταθερότητας για το 2018 και το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για το 2018, καθώς και τη συνέχεια που δόθηκε στις συστάσεις που είχαν απευθυνθεί προς την Γαλλία κατά τα προηγούμενα έτη. Η Επιτροπή έλαβε υπόψη όχι μόνον τη συνάφειά τους για την άσκηση βιώσιμης δημοσιονομικής και κοινωνικοοικονομικής πολιτικής στην Γαλλία, αλλά και το βαθμό συμμόρφωσής τους με τους κανόνες και τις κατευθύνσεις της Ένωσης, δεδομένης της ανάγκης ενδυνάμωσης της συνολικής οικονομικής διακυβέρνησης της Ένωσης, μέσω της συνεκτίμησης στοιχείων σε ενωσιακό επίπεδο κατά τη διαμόρφωση μελλοντικών εθνικών αποφάσεων.

               (21)Υπό το πρίσμα της αξιολόγησης αυτής, το Συμβούλιο εξέτασε το πρόγραμμα σταθερότητας του 2018 και η γνώμη του
                  12
                αποτυπώνεται ιδίως στη σύσταση 1 κατωτέρω.

               (22)Υπό το πρίσμα της εμπεριστατωμένης επισκόπησης της Επιτροπής και της παρούσας αξιολόγησης, το Συμβούλιο εξέτασε το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων και το πρόγραμμα σταθερότητας. Οι συστάσεις του βάσει του άρθρου 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 αποτυπώνονται στις συστάσεις 1 έως 3 κατωτέρω.

               ΣΥΝΙΣΤΑ στη Γαλλία να αναλάβει δράση το 2018 και το 2019 προκειμένου:

               1.Να διασφαλίσει ότι ο ονομαστικός ρυθμός αύξησης των καθαρών πρωτογενών δημόσιων δαπανών δεν θα υπερβεί το 1,4 % το 2019, ποσοστό που αντιστοιχεί σε ετήσια διαρθρωτική προσαρμογή ύψους 0,6 % του ΑΕΠ. Να χρησιμοποιήσει τα τυχόν έκτακτα έσοδα για να επιταχύνει τη μείωση δείκτη χρέους γενικής κυβέρνησης. Να προβεί σε περικοπές δαπανών το 2018 και να προσδιορίσει επακριβώς τους στόχους και τα νέα μέτρα που απαιτούνται στο πλαίσιο της «Action Publique 2022», ώστε να μεταφραστούν σε συγκεκριμένα μέτρα εξοικονόμησης δαπανών και μέτρα για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας στον προϋπολογισμό του 2019. Να ενοποιήσει σταδιακά τους κανόνες των διαφόρων συνταξιοδοτικών καθεστώτων και να βελτιώσει τη διάσταση της δικαιοσύνης και της βιωσιμότητάς τους.

               2.Να συνεχίσει τις μεταρρυθμίσεις του συστήματος επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, να ενισχύσει τη συνάφειά του με την αγορά εργασίας και να βελτιώσει την πρόσβαση στην κατάρτιση, ιδίως των εργαζομένων με χαμηλότερη ειδίκευση και όσων αναζητούν εργασία. Να στηρίξει την ισότητα των ευκαιριών και την πρόσβαση στην αγορά εργασίας περιλαμβανομένων των ατόμων που προέρχονται από οικογένειες μεταναστών και όσων ζουν σε μειονεκτούσες περιοχές. Να διασφαλίσει ότι η εξέλιξη του κατώτατου μισθού συνάδει με τη δημιουργία θέσεων εργασίας και την ανταγωνιστικότητα.

               3.Να απλουστεύσει το φορολογικό σύστημα, με τον περιορισμό της χρήσης φορολογικών δαπανών, την κατάργηση των αναποτελεσματικών φόρων και τη μείωση των φόρων επί της παραγωγής που επιβάλλονται στις επιχειρήσεις. Να περιορίσει τον κανονιστικό και διοικητικό φόρτο για την τόνωση του ανταγωνισμού στον τομέα των υπηρεσιών και την ενίσχυση της ανάπτυξης των επιχειρήσεων. Να εντείνει τις προσπάθειες για αύξηση της απόδοσης του συστήματος καινοτομίας, ιδίως με τη βελτίωση της αποδοτικότητας των δημόσιων καθεστώτων στήριξης και την ενίσχυση της μεταφοράς γνώσης μεταξύ δημόσιων ερευνητικών ιδρυμάτων και εταιρειών.

               Βρυξέλλες,

                     Για το Συμβούλιο

                     Ο Πρόεδρος

                     (1)

                        ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.

                     (2)

                        ΕΕ L 306 της 23.11.2011, σ. 25.

                     (3)

                        COM(2018) 409 final.

                     (4)

                        P8_TA(2018)0077 και P8_TA(2018)0078.

                     (5)

                        SWD(2018) 208 final.

                     (6)

                        COM(2018) 120 final.

                     (7)

                        Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, περί καθορισμού κοινών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής, το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και περί καθορισμού γενικών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1083/2006 του Συμβουλίου (ΕΕ L 347 της 20.12.2013, σ. 320).

                     (8)

                        COM(2014) 494 final.

                     (9)

                        Οι καθαρές πρωτογενείς δημόσιες δαπάνες αποτελούνται από τις συνολικές δημόσιες δαπάνες εξαιρουμένων των δαπανών για τόκους, των δαπανών για προγράμματα της Ένωσης που αναπληρώνονται στο σύνολό τους από ενωσιακά κονδύλια και των αλλαγών μη διακριτικής ευχέρειας στη χρηματοδότηση των παροχών ανεργίας. Ο εθνικά χρηματοδοτούμενος ακαθάριστος σχηματισμός παγίου κεφαλαίου εξομαλύνεται σε διάστημα τετραετίας. Συνυπολογίζονται τα μέτρα διακριτικής ευχέρειας ή οι αυξήσεις εσόδων που είναι υποχρεωτικές διά νόμου. Τα έκτακτα μέτρα, τόσο στην πλευρά των εσόδων όσο και των δαπανών, συμψηφίζονται.

                     (10)

                        Inspection Générale des Finances (2014), Les taxes à faible rendement

                     (11)

                        Οι φόροι επί της παραγωγής θεωρούνται ως «λοιποί φόροι επί της παραγωγής» σύμφωνα με την EUROSTAT (κατηγορία D29).

                     (12)

                        Δυνάμει του άρθρου 5 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου.