title: Συσταση του Ευρωπαϊκου Συμβουλιου Συστημικου Κινδυνου της 24ης Μαρτίου 2021 που τροποποιεί τη σύσταση ΕΣΣΚ/2015/2 σχετικά με την αξιολόγηση των διασυνοριακών επιδράσεων των μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής και την εθελοντική εφαρμογή τους στη βάση της αμοιβαιότητας (ΕΣΣΚ/2021/2) 2021/C 222/02

text:
                  11.6.2021

                  EL

                  Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

                  C 222/13

         ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΣΥΣΤΗΜΙΚΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ
         της 24ης Μαρτίου 2021
         που τροποποιεί τη σύσταση ΕΣΣΚ/2015/2 σχετικά με την αξιολόγηση των διασυνοριακών επιδράσεων των μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής και την εθελοντική εφαρμογή τους στη βάση της αμοιβαιότητας (ΕΣΣΚ/2021/2)
         (2021/C 222/02)
         ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΣΥΣΤΗΜΙΚΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ,
         Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
         Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1092/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Νοεμβρίου 2010, σχετικά με τη μακροπροληπτική επίβλεψη του χρηματοοικονομικού συστήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη σύσταση Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου (1), και ιδίως το άρθρο 3 και τα άρθρα 16 έως 18,
         Έχοντας υπόψη την απόφαση ΕΣΣΚ/2011/1 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου, της 20ής Ιανουαρίου 2011, για τη θέσπιση του εσωτερικού κανονισμού του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου (2), και ιδίως τα άρθρα 18 έως 20,
         Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

                     (1)

                     Προς διασφάλιση της αποτελεσματικής και συνεπούς εφαρμογής των εθνικών μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής είναι σημαντικό, η υποχρεωτική αμοιβαιότητα την οποία απαιτεί το δίκαιο της Ένωσης κατά την εφαρμογή τους να συμπληρωθεί από την εθελοντική αμοιβαιότητα.

                     (2)

                     Σκοπός του πλαισίου εθελοντικής εφαρμογής των μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής στη βάση της αμοιβαιότητας, το οποίο θεσπίζεται με τη σύσταση ΕΣΣΚ/2015/2 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου (3), είναι να διασφαλίζει ότι το ίδιο σύνολο μακροπροληπτικών απαιτήσεων εφαρμόζεται στο ίδιο είδος ανοιγμάτων κινδύνου σε ορισμένο κράτος μέλος, ανεξάρτητα από το νομικό καθεστώς και την έδρα του φορέα παροχής χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών.

                     (3)

                     H σύσταση ΕΣΣΚ/2017/4 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου (4) συνιστά στην οικεία αρχή εφαρμογής να προτείνει μέγιστη τιμή κατώτατου ορίου σημαντικότητας όταν υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Συστημικού Κινδύνου (ΕΣΣΚ) αίτημα εφαρμογής μέτρου μακροπροληπτικής πολιτικής στη βάση της αμοιβαιότητας, έτσι ώστε το άνοιγμα μεμονωμένου φορέα παροχής χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών στον μακροπροληπτικό κίνδυνο που η ίδια αρχή εντοπίζει στη χώρα εφαρμογής του μέτρου να μπορεί να θεωρείται ήσσονος σημασίας εφόσον η αξία της δεν υπερβαίνει το κατώτατο αυτό όριο. Εφόσον το κρίνει απαραίτητο, το ΕΣΣΚ μπορεί να προτείνει διαφορετικό κατώτατο όριο.

                     (4)

                     Από την 1η Ιανουαρίου 2021 τα πιστωτικά ιδρύματα, οι ασφαλιστικές εταιρείες και οι επαγγελματίες που ασκούν δραστηριότητες δανεισμού (ενυπόθηκοι δανειστές) στο Λουξεμβούργο υποχρεούνται να συμμορφώνονται με τα όρια όσον αφορά τον λόγο «δάνειο/αξία» (LTV) προκειμένου για νέα δάνεια εξασφαλιζόμενα με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στο Λουξεμβούργο, ισχύουν δε διαφορετικά όρια LTV για τις επιμέρους κατηγορίες δανειοληπτών: i) όριο LTV 100% για αγοραστές πρώτης κατοικίας ως κύριας κατοικίας• ii) όριο LTV 90% για λοιπούς αγοραστές (δηλαδή όχι αγοραστές πρώτης κατοικίας) που αποκτούν την κύρια κατοικία τους, υποκείμενο σε πρόβλεψη χαρτοφυλακίου (δηλαδή, οι δανειστές μπορούν να εκδίδουν 15% του χαρτοφυλακίου των νέων ενυπόθηκων δανείων που χορηγούνται στους εν λόγω δανειολήπτες με LTV μεγαλύτερο του 90% αλλά μικρότερο του μέγιστου ορίου LTV 100%)· iii) όριο LTV 80% για λοιπά ενυπόθηκα δάνεια (περιλαμβανομένου του τμήματος της αγοράς ακινήτων που προορίζονται για εκμίσθωση).

                     (5)

                     Κατόπιν υποβολής του αιτήματος εφαρμογής μέτρου μακροπροληπτικής πολιτικής στη βάση της αμοιβαιότητας από την Comité du Risque Systémique (επιτροπή συστημικού κινδύνου) στο ΕΣΣΚ στις 18 Δεκεμβρίου 2020, το γενικό συμβούλιο του ΕΣΣΚ αποφάσισε να συμπεριλάβει το συγκεκριμένο μέτρο στον κατάλογο μέτρων που συνιστώνται προς εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας σύμφωνα με τη σύσταση ΕΣΣΚ/2015/2, προκειμένου i) να αποτραπεί η πιθανή εκδήλωση αρνητικών διασυνοριακών επιδράσεων με τη μορφή διαρροών και κανονιστικού αρμπιτράζ εξαιτίας της εφαρμογής του μέτρου μακροπροληπτικής πολιτικής στο Λουξεμβούργο· και ii) να εξασφαλιστούν τόσο η ισοτιμία των όρων ανταγωνισμού μεταξύ των οικείων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων όσο και η συνολική ανθεκτικότητα των εν λόγω ιδρυμάτων.

                     (6)

                     Το μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής που ενεργοποίησε η Commission de Surveillance du Secteur Financier (επιτροπή εποπτείας του χρηματοπιστωτικού τομέα) αποτελεί μέτρο που δεν είναι εναρμονισμένο βάσει του δικαίου της Ένωσης. Σύμφωνα με την επιμέρους σύσταση Γ σημείο 2 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2, συνιστάται στις αρχές που εφαρμόζουν μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας είτε να εφαρμόζουν τα ίδια μέτρα μακροπροληπτικής πολιτικής με αυτά που έχουν εφαρμοστεί από την αρχή εφαρμογής είτε, στην περίπτωση που το ίδιο μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής δεν είναι διαθέσιμο στην εθνική νομοθεσία, να θεσπίζουν, κατόπιν διαβούλευσης με το ΕΣΣΚ, το διαθέσιμο στη χώρα τους μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής το οποίο έχει το πλέον ισοδύναμο αποτέλεσμα με το μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής που έχει ήδη εφαρμοστεί.

                     (7)

                     Το γενικό συμβούλιο του ΕΣΣΚ αποφάσισε επίσης να προτείνει ειδικό ανά πιστωτικό ίδρυμα όριο και ειδικό ανά χώρα όριο σημαντικότητας που θα λειτουργούν ως γνώμονας για την εφαρμογή της αρχής de minimis από τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας.

                     (8)

                     Για τους λόγους αυτούς η σύσταση ΕΣΣΚ/2015/2 θα πρέπει να τροποποιηθεί,

               ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:

            ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

         Η σύσταση ΕΣΣΚ/2015/2 τροποποιείται ως εξής:

                     1.

                     στην ενότητα 1 η επιμέρους σύσταση Γ σημείο 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

                                 «1.

                                 Συνιστάται στις οικείες αρχές να εφαρμόζουν στη βάση της αμοιβαιότητας τα μέτρα μακροπροληπτικής πολιτικής τα οποία θεσπίζουν άλλες οικείες αρχές και των οποίων την εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας συνιστά το ΕΣΣΚ. Συνιστάται η εφαρμογή των ακόλουθων μέτρων στη βάση της αμοιβαιότητας, όπως αυτά ειδικότερα περιγράφονται στο παράρτημα:

                                             Βέλγιο:

                                                         —

                                                         προσαύξηση στάθμισης κινδύνου εφαρμοζόμενη δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο vi) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σε πιστωτικά ιδρύματα που έχουν αδειοδοτηθεί στο Βέλγιο και χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB για τον υπολογισμό των εποπτικών κεφαλαιακών απαιτήσεών τους προκειμένου για ανοίγματα λιανικής που εξασφαλίζονται με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στο Βέλγιο, η οποία αποτελείται από:

                                                                     α)

                                                                     πάγια προσαύξηση στάθμισης κινδύνου πέντε εκατοστιαίων μονάδων· και

                                                                     β)

                                                                     αναλογική προσαύξηση στάθμισης κινδύνου η οποία συνίσταται σε 33% του σταθμισμένου ως προς το άνοιγμα μέσου όρου των συντελεστών στάθμισης κινδύνου που εφαρμόζονται στο χαρτοφυλάκιο ανοιγμάτων λιανικής τα οποία εξασφαλίζονται με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στο Βέλγιο·

                                             Γαλλία:

                                                         —

                                                         ελάττωση του ορίου για τα μεγάλα ανοίγματα του άρθρου 395 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 στο 5% του αποδεκτού κεφαλαίου, εφαρμοζόμενη δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο ii) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σε G-SII και σε O-SII, στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης της οικείας περιμέτρου προληπτικής εποπτείας τραπεζών, προκειμένου για ανοίγματα έναντι υπερχρεωμένων μεγάλων μη χρηματοοικονομικών εταιρειών με καταστατική έδρα στη Γαλλία·

                                             Λουξεμβούργο:

                                                         —

                                                         νομικώς δεσμευτικά όρια για τον λόγο “δάνειο/αξία” (LTV) για νέα δάνεια εξασφαλιζόμενα με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στο Λουξεμβούργο, με διαφορετικά όρια LTV ανά κατηγορία δανειοληπτών:

                                                                     α)

                                                                     όριο LTV 100% για αγοραστές πρώτης κατοικίας που αποκτούν την κύρια κατοικία τους·

                                                                     β)

                                                                     όριο LTV 90% για λοιπούς αγοραστές, δηλαδή όχι αγοραστές πρώτης κατοικίας που αποκτούν την κύρια κατοικία τους. Το όριο αυτό εφαρμόζεται αναλογικά και υπόκειται σε πρόβλεψη χαρτοφυλακίου. Συγκεκριμένα, οι δανειστές μπορούν να εκδίδουν 15% του χαρτοφυλακίου των νέων ενυπόθηκων δανείων που χορηγούνται στους εν λόγω δανειολήπτες με LTV μεγαλύτερο του 90% αλλά μικρότερο του μέγιστου ορίου LTV 100%·

                                                                     γ)

                                                                     όριο LTV 80% για λοιπά ενυπόθηκα δάνεια (περιλαμβανομένου του τμήματος της αγοράς ακινήτων που προορίζονται για εκμίσθωση).

                                             Σουηδία:

                                                         —

                                                         ειδικός ανά πιστωτικό ίδρυμα κατώτατος σταθμισμένος ως προς το άνοιγμα μέσος όρος 25% των συντελεστών στάθμισης κινδύνου που εφαρμόζονται στο χαρτοφυλάκιο ανοιγμάτων λιανικής έναντι οφειλετών που είναι κάτοικοι Σουηδίας, τα οποία εξασφαλίζονται με υποθήκη επί ακινήτων στη Σουηδία, εφαρμοζόμενος δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο vi) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σε πιστωτικά ιδρύματα που έχουν αδειοδοτηθεί στη Σουηδία και χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB για τον υπολογισμό των εποπτικών κεφαλαιακών απαιτήσεών τους.»·

                     2.

                     το παράρτημα αντικαθίσταται από το παράρτημα της παρούσας σύστασης.

            Φρανκφούρτη, 24 Μαρτίου 2021.

                  Ο Προϊστάμενος της Γραμματείας του ΕΣΣΚ,

                  εξ ονόματος του γενικού συμβουλίου του ΕΣΣΚ,

               Francesco MAZZAFERRO

            (1)  EE L 331 της 15.12.2010, σ. 1.

            (2)  ΕΕ C 58 της 24.2.2011, σ. 4.

            (3)  Σύσταση ΕΣΣΚ/2015/2 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου, της 15ης Δεκεμβρίου 2015, σχετικά με την αξιολόγηση των διασυνοριακών επιδράσεων των μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής και την εθελοντική εφαρμογή τους στη βάση της αμοιβαιότητας (ΕΕ C 97 της 12.3.2016, σ. 9).

            (4)  Σύσταση ΕΣΣΚ/2017/4 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου, της 20ής Οκτωβρίου 2017, που τροποποιεί τη σύσταση ΕΣΣΚ/2015/2 σχετικά με την αξιολόγηση των διασυνοριακών επιδράσεων των μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής και την εθελοντική εφαρμογή τους στη βάση της αμοιβαιότητας (ΕΕ C 431 της 15.12.2017, σ. 1).

            ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

                     «ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

                        Βέλγιο

                           Προσαύξηση στάθμισης κινδύνου εφαρμοζόμενη δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο vi) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σε πιστωτικά ιδρύματα που έχουν αδειοδοτηθεί στο Βέλγιο και χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB προκειμένου για ανοίγματα λιανικής που εξασφαλίζονται με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στο Βέλγιο. Η προσαύξηση αποτελείται από δύο συνιστώσες:

                                 α)

                                       πάγια προσαύξηση στάθμισης κινδύνου πέντε εκατοστιαίων μονάδων

                                 β)

                                       αναλογική προσαύξηση στάθμισης κινδύνου 33% του σταθμισμένου ως προς το άνοιγμα μέσου όρου των συντελεστών στάθμισης κινδύνου που εφαρμόζονται στο χαρτοφυλάκιο ανοιγμάτων λιανικής τα οποία εξασφαλίζονται με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στο Βέλγιο.

                           I.   Περιγραφή του μέτρου

                                 1.

                                 Το βελγικό μέτρο, το οποίο εφαρμόζεται δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο vi) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σε πιστωτικά ιδρύματα που έχουν αδειοδοτηθεί στο Βέλγιο και χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB, συνίσταται σε προσαύξηση στάθμισης κινδύνου προκειμένου για ανοίγματα λιανικής που εξασφαλίζονται με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στο Βέλγιο, η οποία αποτελείται από δύο συνιστώσες:

                                             α)

                                             Η πρώτη συνιστώσα αφορά αύξηση κατά πέντε εκατοστιαίες μονάδες του συντελεστή στάθμισης κινδύνου προκειμένου για ανοίγματα λιανικής εξασφαλιζόμενα με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στο Βέλγιο και προκύπτει κατόπιν υπολογισμού της δεύτερης συνιστώσας κατά το στοιχείο β).

                                             β)

                                             Η δεύτερη συνιστώσα αφορά αύξηση στάθμισης κινδύνου 33% του σταθμισμένου ως προς το άνοιγμα μέσου όρου των συντελεστών στάθμισης κινδύνου που εφαρμόζονται στο χαρτοφυλάκιο ανοιγμάτων λιανικής τα οποία εξασφαλίζονται με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στο Βέλγιο. Ο σταθμισμένος ως προς το άνοιγμα μέσος αποτελεί τον μέσο όρο των συντελεστών στάθμισης κινδύνου των επιμέρους δανείων που υπολογίζονται σύμφωνα με το άρθρο 154 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και σταθμίζεται με βάση την οικεία αξία ανοίγματος.

                           II.   Εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας

                                 2.

                                 Δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 συνιστάται στις οικείες αρχές των ενδιαφερόμενων κρατών μελών η εφαρμογή, στη βάση της αμοιβαιότητας, του βελγικού μέτρου σε εγκατεστημένα στο Βέλγιο υποκαταστήματα πιστωτικών ιδρυμάτων που έχουν αδειοδοτηθεί στην επικράτειά τους και χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB, εντός της προθεσμίας που ειδικότερα ορίζεται στην επιμέρους σύσταση Γ σημείο 3.

                                 3.

                                 Συνιστάται στις οικείες αρχές η εφαρμογή, στη βάση της αμοιβαιότητας, του βελγικού μέτρου σε πιστωτικά ιδρύματα που έχουν αδειοδοτηθεί στην επικράτειά τους, χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB και έχουν άμεσα ανοίγματα λιανικής εξασφαλιζόμενα με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στο Βέλγιο. Σύμφωνα με την επιμέρους σύσταση Γ σημείο 2, συνιστάται στις οικείες αρχές να εφαρμόζουν το ίδιο μέτρο με αυτό που εφαρμόζει στο Βέλγιο η αρχή εφαρμογής εντός της προθεσμίας που ειδικότερα ορίζεται στην επιμέρους σύσταση Γ σημείο 3.

                                 4.

                                 Εάν η χώρα τους δεν διαθέτει το ίδιο μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής, συνιστάται στις οικείες αρχές, κατόπιν διαβούλευσης με το ΕΣΣΚ, να εφαρμόζουν το διαθέσιμο στη χώρα τους μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής που εξασφαλίζει το πλέον ισοδύναμο αποτέλεσμα με το ανωτέρω μέτρο που συστήνεται προς εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας, περιλαμβανομένων των εποπτικών μέτρων και εξουσιών που ορίζονται στον τίτλο VII, κεφάλαιο 2, τμήμα IV της οδηγίας 2013/36/ΕΕ. Συνιστάται στις οικείες αρχές η λήψη του ισοδύναμου μέτρου το αργότερο εντός τεσσάρων μηνών από τη δημοσίευση της παρούσας σύστασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

                           III.   Όριο σημαντικότητας

                                 5.

                                 Το μέτρο συμπληρώνεται από ειδικό ανά πιστωτικό ίδρυμα όριο σημαντικότητας 2 δισεκατ. EUR που θα λειτουργεί ως γνώμονας για τυχόν εφαρμογή της αρχής de minimis από τις οικείες αρχές που εφαρμόζουν το μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας.

                                 6.

                                 Σύμφωνα με το τμήμα 2.2.1 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2, οι οικείες αρχές του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους μπορούν να απαλλάσσουν μεμονωμένα πιστωτικά ιδρύματα που έχουν αδειοδοτηθεί στην επικράτειά του και χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB, εφόσον έχουν ήσσονος σημασίας ανοίγματα λιανικής εξασφαλιζόμενα με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στο Βέλγιο, αξίας μικρότερης του ορίου σημαντικότητας των 2 δισεκατ. EUR. Κατά την εφαρμογή του ορίου σημαντικότητας συνιστάται στις εν λόγω αρχές να παρακολουθούν τη σημαντικότητα των ανοιγμάτων και να εφαρμόζουν το βελγικό μέτρο σε μεμονωμένα πιστωτικά ιδρύματα αδειοδοτημένα στην επικράτειά τους, τα οποία τύγχαναν απαλλαγής, εφόσον σημειωθεί υπέρβαση του ορίου σημαντικότητας των 2 δισεκατ. EUR.

                                 7.

                                 Εάν δεν υπάρχουν πιστωτικά ιδρύματα που να χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB, τα οποία να έχουν αδειοδοτηθεί στα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη και να διαθέτουν υποκαταστήματα ή να έχουν άμεσα ανοίγματα λιανικής εξασφαλιζόμενα με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στο Βέλγιο, αξίας ίσης ή μεγαλύτερης των 2 δισεκατ. EUR, εναπόκειται στις οικείες αρχές των εν λόγω κρατών μελών να μην εφαρμόζουν το βελγικό μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας, σύμφωνα με το τμήμα 2.2.1 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2. Στην περίπτωση αυτή συνιστάται στις οικείες αρχές να παρακολουθούν τη σημαντικότητα των ανοιγμάτων και να εφαρμόζουν το βελγικό μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας όταν ορισμένο πιστωτικό ίδρυμα που χρησιμοποιεί την προσέγγιση IRB υπερβαίνει το κατώτατο όριο των 2 δισεκατ. EUR.

                                 8.

                                 Σύμφωνα με το τμήμα 2.2.1 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2, το όριο σημαντικότητας των 2 δισεκατ. EUR αποτελεί συνιστώμενο μέγιστο επίπεδο ορίου. Επομένως, αντ’ αυτού οι οικείες αρμόδιες αρχές μπορούν κατά την κρίση τους να ορίζουν χαμηλότερο ή και μηδενικό όριο σημαντικότητας κατά την εφαρμογή του μέτρου στη βάση της αμοιβαιότητας στη χώρα τους.

                        Γαλλία

                           Ελάττωση του ορίου για τα μεγάλα ανοίγματα του άρθρου 395 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 στο 5% του αποδεκτού κεφαλαίου, εφαρμοζόμενη δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο ii) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σε G-SII και σε O-SII, στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης της οικείας περιμέτρου προληπτικής εποπτείας τραπεζών, προκειμένου για ανοίγματα έναντι υπερχρεωμένων μεγάλων μη χρηματοοικονομικών εταιρειών με καταστατική έδρα στη Γαλλία.

                     I.   Περιγραφή του μέτρου

                                 1.

                                 Το γαλλικό μέτρο, το οποίο εφαρμόζεται δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο ii) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σε G-SII και O-SII στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης της οικείας περιμέτρου προληπτικής εποπτείας τραπεζών (όχι σε υποενοποιημένο επίπεδο), συνίσταται στην ελάττωση του ορίου για τα μεγάλα ανοίγματα στο 5% του αποδεκτού τους κεφαλαίου προκειμένου για ανοίγματα έναντι υπερχρεωμένων μεγάλων μη χρηματοοικονομικών εταιρειών με καταστατική έδρα στη Γαλλία.

                                 2.

                                 Με τον όρο “μη χρηματοοικονομική εταιρεία” νοείται το φυσικό ή νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου με καταστατική έδρα στη Γαλλία, το οποίο, στο επίπεδό του και στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης, ανήκει στον τομέα των μη χρηματοοικονομικών εταιρειών κατά τον ορισμό του σημείου 2.45 του παραρτήματος A του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 549/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (*1).

                                 3.

                                 Το μέτρο εφαρμόζεται σε ανοίγματα έναντι μη χρηματοοικονομικών εταιρειών με καταστατική έδρα στη Γαλλία και σε ανοίγματα έναντι ομάδων συνδεδεμένων μη χρηματοοικονομικών εταιρειών ως εξής:

                                             α)

                                             όταν πρόκειται για μη χρηματοοικονομικές εταιρείες οι οποίες ανήκουν σε ομάδα συνδεδεμένων μη χρηματοοικονομικών εταιρειών με καταστατική έδρα στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης στη Γαλλία, το μέτρο εφαρμόζεται στο άθροισμα των καθαρών ανοιγμάτων έναντι της ομάδας και όλων των συνδεδεμένων οντοτήτων κατά την έννοια του σημείου 39 του άρθρου 4 παράγραφος1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·

                                             β)

                                             όταν πρόκειται για μη χρηματοοικονομικές εταιρείες οι οποίες ανήκουν σε ομάδα συνδεδεμένων μη χρηματοοικονομικών εταιρειών με καταστατική έδρα στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης εκτός Γαλλίας, το μέτρο εφαρμόζεται στο άθροισμα:

                                                         α.

                                                         των ανοιγμάτων έναντι μη χρηματοοικονομικών εταιρειών με καταστατική έδρα στη Γαλλία·

                                                         β.

                                                         των ανοιγμάτων έναντι οντοτήτων εγκατεστημένων εντός ή εκτός Γαλλίας, οι οποίες υπόκεινται στον άμεσο ή έμμεσο έλεγχο των εταιρειών του σημείου i) κατά την έννοια του σημείου 39 του άρθρου 4 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013· και

                                                         γ.

                                                         των ανοιγμάτων έναντι οντοτήτων εγκατεστημένων εντός ή εκτός Γαλλίας, οι οποίες εξαρτώνται οικονομικά από τις εταιρείες του σημείου i) κατά την έννοια του σημείου 39 του άρθρου 4 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.

                                       Επομένως, δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του μέτρου μη χρηματοοικονομικές εταιρείες με καταστατική έδρα εκτός Γαλλίας, οι οποίες δεν είναι θυγατρικές μη χρηματοοικονομικής εταιρείας με καταστατική έδρα στη Γαλλία ούτε εξαρτώνται οικονομικά από τέτοια μη χρηματοοικονομική εταιρεία ούτε υπόκεινται στον άμεσο ή έμμεσο έλεγχό της.
                                 Σύμφωνα με το άρθρο 395 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, το μέτρο εφαρμόζεται αφού συνυπολογιστεί η επίδραση των τεχνικών μείωσης πιστωτικού κινδύνου και των εξαιρέσεων των άρθρων 399 έως 403 του εν λόγω κανονισμού.

                                 4.

                                 Ένα G-SII ή O-SII πρέπει να θεωρεί μεγάλη ορισμένη μη χρηματοοικονομική εταιρεία με καταστατική έδρα στη Γαλλία εάν το αρχικό άνοιγμά του έναντι εκείνης ή της ομάδας συνδεδεμένων μη χρηματοοικονομικών εταιρειών κατά την έννοια της παραγράφου 3 έχει αξία ίση ή μεγαλύτερη των 300 εκατ. EUR. Η αξία του αρχικού ανοίγματος υπολογίζεται σύμφωνα με τα άρθρα 389 και 390 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 προτού συνυπολογιστεί η επίδραση των τεχνικών μείωσης πιστωτικού κινδύνου και των εξαιρέσεων των άρθρων 399 έως 403 του εν λόγω κανονισμού, βάσει στοιχείων παρεχόμενων κατά το άρθρο 9 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 680/2014 της Επιτροπής (*2).

                                 5.

                                 Ορισμένη μη χρηματοοικονομική εταιρεία θεωρείται υπερχρεωμένη εάν έχει δείκτη μόχλευσης μεγαλύτερο του 100% και δείκτη κάλυψης χρηματοοικονομικών δαπανών μικρότερο του τρία, οι οποίοι υπολογίζονται στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης ως εξής:

                                             α)

                                             o δείκτης μόχλευσης αντιστοιχεί στον λόγο του συνολικού χρέους, πλην των μετρητών, προς το μετοχικό κεφάλαιο· και

                                             β)

                                             ο δείκτης κάλυψης χρηματοοικονομικών δαπανών αντιστοιχεί στον λόγο της προστεθείσας αξίας, προσαυξημένης κατά τις επιχορηγήσεις λειτουργίας, μείον: i) τη μισθοδοσία, ii) φόρους και τέλη λειτουργίας, iii) τα λοιπά καθαρά τακτικά λειτουργικά έξοδα εξαιρουμένων των καθαρών τόκων και συναφών εξόδων και iv) τις αποσβέσεις, προς τους τόκους και τα συναφή έξοδα.

                                       Οι δείκτες υπολογίζονται με βάση τα λογιστικά συγκεντρωτικά μεγέθη που καθορίζονται σύμφωνα με τα εφαρμοστέα πρότυπα, όπως παρουσιάζονται στις οικονομικές καταστάσεις της μη χρηματοοικονομικής εταιρείας, ελεγμένες κατά περίπτωση από ορκωτό λογιστή.

                           II.   Εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας

                                 6.

                                 Συνιστάται στις οικείες αρχές η εφαρμογή, στη βάση της αμοιβαιότητας, του γαλλικού μέτρου σε αδειοδοτημένα στην επικράτειά τους G-SII και O-SII στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης της οικείας περιμέτρου προληπτικής εποπτείας τραπεζών εντός της οικείας χώρας.

                                 7.

                                 Εάν η χώρα τους δεν διαθέτει το ίδιο μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής, σύμφωνα με την επιμέρους σύσταση Γ σημείο 2, συνιστάται στις οικείες αρχές, κατόπιν διαβούλευσης με το ΕΣΣΚ, να εφαρμόζουν το διαθέσιμο στη χώρα τους μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής που εξασφαλίζει το πλέον ισοδύναμο αποτέλεσμα με το ανωτέρω μέτρο που συστήνεται προς εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας. Συνιστάται στις οικείες αρχές η λήψη του ισοδύναμου μέτρου το αργότερο εντός έξι μηνών από τη δημοσίευση της παρούσας σύστασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

                           III.   Όριο σημαντικότητας

                                 8.

                                 Το μέτρο συμπληρώνεται από σύνθετο όριο σημαντικότητας που θα λειτουργεί ως γνώμονας για τυχόν εφαρμογή της αρχής de minimis από τις οικείες αρχές που εφαρμόζουν το μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας και θα αποτελείται από:

                                             α)

                                             όριο 2 δισεκατ. EUR για το σύνολο των αρχικών ανοιγμάτων των αδειοδοτημένων στην οικεία εθνική επικράτεια G-SII και O-SII, στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης της περιμέτρου προληπτικής εποπτείας τραπεζών, έναντι του γαλλικού τομέα μη χρηματοοικονομικών εταιρειών·

                                             β)

                                             όριο 300 εκατ. EUR για G-SII και O-SII αδειοδοτημένα στην οικεία εθνική επικράτεια, το οποίο είναι ίσο ή μεγαλύτερο του ορίου του στοιχείου α) για:

                                                         i)

                                                         μεμονωμένο αρχικό άνοιγμα έναντι μη χρηματοοικονομικής εταιρείας με καταστατική έδρα στη Γαλλία·

                                                         ii)

                                                         το άθροισμα των αρχικών ανοιγμάτων έναντι ομάδας συνδεδεμένων μη χρηματοοικονομικών εταιρειών, η οποία έχει την καταστατική της έδρα στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης στη Γαλλία, υπολογιζόμενο σύμφωνα με την παράγραφο 3 στοιχείο α)·

                                                         iii)

                                                         το άθροισμα των αρχικών ανοιγμάτων έναντι μη χρηματοοικονομικών εταιρειών με καταστατική έδρα στη Γαλλία, οι οποίες ανήκουν σε ομάδα συνδεδεμένων μη χρηματοοικονομικών εταιρειών με καταστατική έδρα στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης εκτός Γαλλίας, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρέχονται βάσει των υποδειγμάτων C 28.00 και C 29.00 του παραρτήματος VIII του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 680/2014·

                                             γ)

                                             όριο 5% του αποδεκτού κεφαλαίου του G-SII ή O-SII στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης, προκειμένου για ανοίγματα του στοιχείου β), αφού συνυπολογιστεί η επίδραση των τεχνικών μείωσης πιστωτικού κινδύνου και των εξαιρέσεων των άρθρων 399 έως 403 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.

                                       Τα όρια των στοιχείων β) και γ) εφαρμόζονται ανεξαρτήτως του αν η οικεία οντότητα ή μη χρηματοοικονομική εταιρεία είναι υπερχρεωμένη ή όχι.
                                 Η αξία των αρχικών ανοιγμάτων υπό τα στοιχεία α) και β) υπολογίζεται σύμφωνα με τα άρθρα 389 και 390 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, πριν συνυπολογιστεί η επίδραση των τεχνικών μείωσης πιστωτικού κινδύνου και των εξαιρέσεων των άρθρων 399 έως 403 του εν λόγω κανονισμού, βάσει στοιχείων παρεχόμενων κατά το άρθρο 9 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 680/2014.

                                 9.

                                 Σύμφωνα με το τμήμα 2.2.1 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2, οι οικείες αρχές του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους μπορούν να απαλλάσσουν αδειοδοτημένα στην επικράτειά τους G-SII ή O-SII στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης της οικείας περιμέτρου προληπτικής εποπτείας τραπεζών, εφόσον αυτά δεν παραβιάζουν το σύνθετο όριο σημαντικότητας της παραγράφου 8. Κατά την εφαρμογή του ορίου σημαντικότητας συνιστάται στις οικείες αρχές, αφενός, να παρακολουθούν τη σημαντικότητα των ανοιγμάτων των εν λόγω G-SII και O-SII που τυγχάνουν απαλλαγής έναντι του γαλλικού τομέα μη χρηματοοικονομικών εταιρειών και τη συγκέντρωση ανοιγμάτων τους έναντι μεγάλων μη χρηματοοικονομικών εταιρειών με καταστατική έδρα στη Γαλλία και, αφετέρου, να εφαρμόζουν το γαλλικό μέτρο σε εκείνα όταν παραβιάζεται το σύνθετο όριο σημαντικότητας της παραγράφου 8 στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης της οικείας περιμέτρου προληπτικής εποπτείας τραπεζών. Οι οικείες αρχές καλούνται επίσης να επισημαίνουν σε άλλους συμμετέχοντες στην αγορά της επικράτειάς τους συστημικούς κινδύνους που συνδέονται με την αυξημένη μόχλευση μεγάλων μη χρηματοοικονομικών εταιρειών με καταστατική έδρα στη Γαλλία.

                                 10.

                                 Εάν δεν υπάρχουν G-SII ή O-SII στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης της οικείας περιμέτρου προληπτικής εποπτείας τραπεζών που να έχουν αδειοδοτηθεί στην επικράτεια των ενδιαφερόμενων κρατών μελών και να έχουν ανοίγματα αξίας άνω του ορίου σημαντικότητας της παραγράφου 8 έναντι του γαλλικού τομέα μη χρηματοοικονομικών εταιρειών, εναπόκειται στις οικείες αρχές των εν λόγω κρατών μελών να μην εφαρμόζουν το γαλλικό μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας, σύμφωνα με το τμήμα 2.2.1 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2. Στην περίπτωση αυτή συνιστάται στις οικείες αρχές να παρακολουθούν τη σημαντικότητα των ανοιγμάτων των εν λόγω G-SII και O-SII που τυγχάνουν απαλλαγής έναντι του γαλλικού τομέα μη χρηματοοικονομικών εταιρειών και τη συγκέντρωση ανοιγμάτων τους έναντι μεγάλων μη χρηματοοικονομικών εταιρειών με καταστατική έδρα στη Γαλλία και να εφαρμόζουν το γαλλικό μέτρο σε εκείνα όταν παραβιάζεται το σύνθετο όριο σημαντικότητας της παραγράφου 8 στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης της οικείας περιμέτρου προληπτικής εποπτείας τραπεζών. Οι οικείες αρχές καλούνται επίσης να επισημαίνουν σε άλλους συμμετέχοντες στην αγορά της επικράτειάς τους συστημικούς κινδύνους που συνδέονται με την αυξημένη μόχλευση μεγάλων μη χρηματοοικονομικών εταιρειών με καταστατική έδρα στη Γαλλία.

                                 11.

                                 Σύμφωνα με το τμήμα 2.2.1 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2, το σύνθετο όριο σημαντικότητας της παραγράφου 8 αποτελεί συνιστώμενο μέγιστο επίπεδο ορίου. Επομένως, αντ’ αυτού οι οικείες αρμόδιες αρχές μπορούν κατά την κρίση τους να ορίζουν χαμηλότερο ή και μηδενικό όριο σημαντικότητας κατά την εφαρμογή του μέτρου στη βάση της αμοιβαιότητας στη χώρα τους.

                        Λουξεμβούργο:

                           Νομικώς δεσμευτικά όρια για τον λόγο «δάνειο/αξία» (LTV) για νέα δάνεια εξασφαλιζόμενα με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στο Λουξεμβούργο, με διαφορετικά όρια LTV για διαφορετικές κατηγορίες δανειοληπτών:

                                 α)

                                       όριο LTV 100% για αγοραστές πρώτης κατοικίας που αποκτούν την κύρια κατοικία τους·

                                 β)

                                       όριο LTV 90% για λοιπούς αγοραστές, δηλαδή όχι αγοραστές πρώτης κατοικίας που αποκτούν την κύρια κατοικία τους. Το όριο αυτό εφαρμόζεται αναλογικά και υπόκειται σε πρόβλεψη χαρτοφυλακίου. Συγκεκριμένα, οι δανειστές μπορούν να εκδίδουν 15% του χαρτοφυλακίου των νέων ενυπόθηκων δανείων που χορηγούνται στους εν λόγω δανειολήπτες με LTV μεγαλύτερο του 90% αλλά μικρότερο του μέγιστου ορίου LTV 100%·

                                 γ)

                                       όριο LTV 80% για λοιπά ενυπόθηκα δάνεια (περιλαμβανομένου του τμήματος της αγοράς ακινήτων που προορίζονται για εκμίσθωση).

                           I.   Περιγραφή του μέτρου

                                 1.

                                 Οι αρχές του Λουξεμβούργου ενεργοποίησαν νομικώς δεσμευτικά όρια LTV για νέα δάνεια εξασφαλιζόμενα με υποθήκη επί οικιστικών ακινήτων στο Λουξεμβούργο. Κατόπιν της σύστασης που εξέδωσε η Comité du Risque Systémique (επιτροπή συστημικού κινδύνου) (1), η Commission de Surveillance du Secteur Financier (επιτροπή εποπτείας του χρηματοπιστωτικού τομέα) (2), ενεργώντας από κοινού με την Banque centrale du Luxembourg, ενεργοποίησε τα όρια LTV τα οποία είναι διαφορετικά στις τρεις κατηγορίες δανειοληπτών. Τα όρια LTV για καθεμία από τις τρεις κατηγορίες είναι τα ακόλουθα:

                                             α)

                                             όριο LTV 100% για αγοραστές πρώτης κατοικίας που αποκτούν την κύρια κατοικία τους·

                                             β)

                                             όριο LTV 90% για λοιπούς αγοραστές, δηλαδή όχι αγοραστές πρώτης κατοικίας που αποκτούν την κύρια κατοικία τους. Το όριο αυτό εφαρμόζεται αναλογικά και υπόκειται σε πρόβλεψη χαρτοφυλακίου. Συγκεκριμένα, οι δανειστές μπορούν να εκδίδουν 15% του χαρτοφυλακίου των νέων ενυπόθηκων δανείων που χορηγούνται στους εν λόγω δανειολήπτες με LTV μεγαλύτερο του 90% αλλά μικρότερο του μέγιστου ορίου LTV 100%·

                                             γ)

                                             όριο LTV 80% για λοιπά ενυπόθηκα δάνεια (περιλαμβανομένου του τμήματος της αγοράς ακινήτων που προορίζονται για εκμίσθωση).

                                 2.

                                 Το LTV είναι ο λόγος του αθροίσματος των δανείων ή τμημάτων δανείων που εξασφαλίζονται με υποθήκη επί οικιστικού ακινήτου του δανειολήπτη προς την αξία του ακινήτου κατά τον χρόνο χορήγησης του δανείου.

                                 3.

                                 Τα όρια LTV εφαρμόζονται ανεξάρτητα από το είδος της ιδιοκτησίας (π.χ. πλήρης κυριότητα, επικαρπία, ψιλή κυριότητα).

                                 4.

                                 Το μέτρο εφαρμόζεται σε κάθε ιδιώτη δανειολήπτη ο οποίος λαμβάνει δάνειο εξασφαλιζόμενο με υποθήκη για την αγορά οικιστικού ακινήτου στο Λουξεμβούργο για μη εμπορικούς σκοπούς. Το μέτρο εφαρμόζεται επίσης εάν για την ολοκλήρωση της εν λόγω πράξης ο δανειζόμενος χρησιμοποιεί νομική μορφή, όπως αυτή της εταιρείας επενδύσεων σε ακίνητη περιουσία, καθώς και στην περίπτωση υποβολής κοινών αιτήσεων. Η έννοια «οικιστικό ακίνητο» περιλαμβάνει οικοδομήσιμες εκτάσεις είτε οι κατασκευαστικές εργασίες πραγματοποιούνται αμέσως μετά την αγορά είτε μετά την παρέλευση ετών. Το μέτρο εφαρμόζεται επίσης εάν χορηγείται δάνειο σε δανειολήπτη για την αγορά ακινήτου στο πλαίσιο σύμβασης μακροχρόνιας μίσθωσης. Το οικιστικό ακίνητο που αποτελεί αντικείμενο αγοράς μπορεί να προορίζεται για ιδιοκατοίκηση ή για εκμίσθωση.

                           II.   Εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας

                                 5.

                                 Συνιστάται στα κράτη μέλη των οποίων τα πιστωτικά ιδρύματα, οι ασφαλιστικές εταιρείες και οι επαγγελματίες που ασκούν δραστηριότητες δανεισμού (ενυπόθηκοι δανειστές) έχουν οικεία σημαντικά πιστωτικά ανοίγματα στο Λουξεμβούργο μέσω της άμεσης διασυνοριακής πίστωσης, να εφαρμόζουν στη βάση της αμοιβαιότητας το λουξεμβουργιανό μέτρο στη χώρα τους. Εάν η χώρα τους δεν διαθέτει το ίδιο μέτρο για όλα τα οικεία διασυνοριακά ανοίγματα, οι οικείες αρχές θα πρέπει να εφαρμόζουν τα διαθέσιμα μέτρα που εξασφαλίζουν το πλέον ισοδύναμο αποτέλεσμα με το μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής που έχει ενεργοποιηθεί.

                                 6.

                                 Τα κράτη μέλη θα πρέπει να κοινοποιούν στο ΕΣΣΚ την εκ μέρους τους εφαρμογή, στη βάση της αμοιβαιότητας, του λουξεμβουργιανού μέτρου ή τη χρήση de minimis απαλλαγών σύμφωνα με τη σύσταση Δ της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2. Η κοινοποίηση θα πρέπει να πραγματοποιείται εντός μηνός από τη θέσπιση του μέτρου που εφαρμόζεται στη βάση της αμοιβαιότητας, με τη χρήση του αντίστοιχου υποδείγματος που είναι δημοσιευμένο στον ιστότοπο του ΕΣΣΚ. Το ΕΣΣΚ θα δημοσιεύει τις κοινοποιήσεις στον ιστότοπό του, γνωστοποιώντας, κατ’ αυτόν τον τρόπο, στο κοινό τις εθνικές αποφάσεις περί εφαρμογής μέτρων μακροπροληπτικής πολιτικής στη βάση της αμοιβαιότητας. Η δημοσίευση αυτή θα περιλαμβάνει τυχόν απαλλαγές εκ μέρους των κρατών μελών που εφαρμόζουν το μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας, καθώς και τη δέσμευσή τους να παρακολουθούν διαρροές και να προβαίνουν σε ενέργειες, εάν απαιτείται.

                                 7.

                                 Συνιστάται στα κράτη μέλη η εφαρμογή του μέτρου στη βάση της αμοιβαιότητας εντός τριών μηνών από τη δημοσίευση της παρούσας σύστασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

                           III.   Όριο σημαντικότητας

                                 8.

                                 Το μέτρο συμπληρώνεται από δύο όρια σημαντικότητας που θα λειτουργούν ως γνώμονας για τυχόν εφαρμογή της αρχής de minimis από τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας: από ειδικό ανά χώρα όριο σημαντικότητας και από ειδικό ανά πιστωτικό ίδρυμα όριο σημαντικότητας. Το ειδικό ανά χώρα όριο σημαντικότητας για το σύνολο του διασυνοριακού ενυπόθηκου δανεισμού του Λουξεμβούργου ανέρχεται σε 350 εκατ. EUR και αντιστοιχεί περίπου στο 1% του συνόλου της εγχώριας αγοράς ενυπόθηκων οικιστικών ακινήτων τον Δεκέμβριο του 2020. Το ειδικό ανά πιστωτικό ίδρυμα όριο σημαντικότητας για το σύνολο του διασυνοριακού ενυπόθηκου δανεισμού του Λουξεμβούργου ανέρχεται σε 35 εκατ. EUR και αντιστοιχεί περίπου στο 0,1% του συνόλου της εγχώριας αγοράς ενυπόθηκων οικιστικών ακινήτων στο Λουξεμβούργο τον Δεκέμβριο του 2020. Η εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας ζητείται μόνον εφόσον σημειωθεί υπέρβαση τόσο του ειδικού ανά χώρα όσο και του ειδικού ανά πιστωτικό ίδρυμα ορίου.

                        Σουηδία

                           Ειδικός ανά πιστωτικό ίδρυμα κατώτατος σταθμισμένος ως προς το άνοιγμα μέσος όρος 25% των συντελεστών στάθμισης κινδύνου που εφαρμόζονται στο χαρτοφυλάκιο ανοιγμάτων λιανικής έναντι οφειλετών που είναι κάτοικοι Σουηδίας, τα οποία εξασφαλίζονται με υποθήκη επί ακινήτων στη Σουηδία, εφαρμοζόμενος δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο vi) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σε πιστωτικά ιδρύματα που έχουν αδειοδοτηθεί στη Σουηδία και χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB για τον υπολογισμό των εποπτικών κεφαλαιακών απαιτήσεών τους.

                     I.   Περιγραφή του μέτρου

                                 1.

                                 Το σουηδικό μέτρο, το οποίο εφαρμόζεται δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 2 στοιχείο δ) σημείο vi) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σε πιστωτικά ιδρύματα που έχουν αδειοδοτηθεί στη Σουηδία και χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRΒ, συνίσταται σε ειδικό ανά πιστωτικό ίδρυμα κατώτατο σταθμισμένο ως προς το άνοιγμα μέσο όρο 25% των συντελεστών στάθμισης κινδύνου που εφαρμόζονται στο χαρτοφυλάκιο ανοιγμάτων λιανικής έναντι οφειλετών που είναι κάτοικοι Σουηδίας, τα οποία εξασφαλίζονται με υποθήκη επί ακινήτων στη Σουηδία.

                                 2.

                                 Ο σταθμισμένος ως προς το άνοιγμα μέσος αποτελεί τον μέσο όρο των συντελεστών στάθμισης κινδύνου των επιμέρους ανοιγμάτων που υπολογίζονται σύμφωνα με το άρθρο 154 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και σταθμίζεται με βάση την οικεία αξία ανοίγματος.

                           II.   Εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας

                                 3.

                                 Δυνάμει του άρθρου 458 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 συνιστάται στις οικείες αρχές των ενδιαφερόμενων κρατών μελών η εφαρμογή, στη βάση της αμοιβαιότητας, του σουηδικού μέτρου σε εγκατεστημένα στη Σουηδία υποκαταστήματα πιστωτικών ιδρυμάτων που έχουν αδειοδοτηθεί στην επικράτειά τους και χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB, εντός της προθεσμίας που ειδικότερα ορίζεται στην επιμέρους σύσταση Γ σημείο 3.

                                 4.

                                 Συνιστάται στις οικείες αρχές η εφαρμογή, στη βάση της αμοιβαιότητας, του σουηδικού μέτρου σε πιστωτικά ιδρύματα που έχουν αδειοδοτηθεί στην επικράτειά τους, χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB και έχουν άμεσα ενυπόθηκων ανοιγμάτων λιανικής έναντι οφειλετών κατοίκων Σουηδίας. Σύμφωνα με την επιμέρους σύσταση Γ σημείο 2, συνιστάται στις οικείες αρχές να εφαρμόζουν το ίδιο μέτρο με αυτό που εφαρμόζει στη Σουηδία η αρχή εφαρμογής εντός της προθεσμίας που ειδικότερα ορίζεται στην επιμέρους σύσταση Γ σημείο 3.

                                 5.

                                 Εάν η χώρα τους δεν διαθέτει το ίδιο μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής, συνιστάται στις οικείες αρχές, κατόπιν διαβούλευσης με το ΕΣΣΚ, να εφαρμόζουν το διαθέσιμο στη χώρα τους μέτρο μακροπροληπτικής πολιτικής που εξασφαλίζει το πλέον ισοδύναμο αποτέλεσμα με το ανωτέρω μέτρο που συστήνεται προς εφαρμογή στη βάση της αμοιβαιότητας. Συνιστάται στις οικείες αρχές η λήψη του ισοδύναμου μέτρου το αργότερο εντός τεσσάρων μηνών από τη δημοσίευση της παρούσας σύστασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

                           III.   Όριο σημαντικότητας

                                 6.

                                 Το μέτρο συμπληρώνεται από ειδικό ανά πιστωτικό ίδρυμα όριο σημαντικότητας 2 δισεκατ. SEK που θα λειτουργεί ως γνώμονας για τυχόν εφαρμογή της αρχής de minimis από τις οικείες αρχές που εφαρμόζουν το μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας.

                                 7.

                                 Σύμφωνα με το τμήμα 2.2.1 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2, οι οικείες αρχές του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους μπορούν να απαλλάσσουν μεμονωμένα πιστωτικά ιδρύματα που έχουν αδειοδοτηθεί στην επικράτειά του και χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB, εφόσον έχουν ήσσονος σημασίας ενυπόθηκα ανοίγματα λιανικής έναντι οφειλετών κατοίκων Σουηδίας, αξίας μικρότερης του ορίου σημαντικότητας των 5 δισεκατ. SEK. Κατά την εφαρμογή του ορίου σημαντικότητας συνιστάται στις εν λόγω αρχές να παρακολουθούν τη σημαντικότητα των ανοιγμάτων και να εφαρμόζουν το σουηδικό μέτρο σε μεμονωμένα πιστωτικά ιδρύματα αδειοδοτημένα στην επικράτειά τους, τα οποία τύγχαναν απαλλαγής, εφόσον σημειωθεί υπέρβαση του ορίου σημαντικότητας των 5 δισεκατ. SEK.

                                 8.

                                 Εάν δεν υπάρχουν πιστωτικά ιδρύματα που να χρησιμοποιούν την προσέγγιση IRB, τα οποία να έχουν αδειοδοτηθεί στα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη και να διαθέτουν υποκαταστήματα ή να έχουν άμεσα ανοίγματα λιανικής έναντι οφειλετών που είναι κάτοικοι Σουηδίας, εξασφαλιζόμενα με υποθήκη επί ακινήτων στη Σουηδία, αξίας ίσης ή μεγαλύτερης των 5 δισεκατ. SEK, εναπόκειται στις οικείες αρχές των εν λόγω κρατών μελών να μην εφαρμόζουν το σουηδικό μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας σύμφωνα με το τμήμα 2.2.1 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2. Στην περίπτωση αυτή συνιστάται στις οικείες αρχές να παρακολουθούν τη σημαντικότητα των ανοιγμάτων και να εφαρμόζουν το σουηδικό μέτρο στη βάση της αμοιβαιότητας όταν ορισμένο πιστωτικό ίδρυμα που χρησιμοποιεί την προσέγγιση IRB υπερβαίνει το κατώτατο όριο των 5 δισεκατ. SEK.

                                 9.

                                 Σύμφωνα με το τμήμα 2.2.1 της σύστασης ΕΣΣΚ/2015/2, το όριο σημαντικότητας των 5 δισεκατ. SEK αποτελεί συνιστώμενο μέγιστο επίπεδο ορίου. Επομένως, αντ’ αυτού οι οικείες αρμόδιες αρχές μπορούν κατά την κρίση τους να ορίζουν χαμηλότερο ή και μηδενικό όριο σημαντικότητας κατά την εφαρμογή του μέτρου στη βάση της αμοιβαιότητας στη χώρα τους.

               .

               (*1)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 549/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2013, για το ευρωπαϊκό σύστημα εθνικών και περιφερειακών λογαριασμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ L 174 της 26.6.2013, σ. 1).

               (*2)  Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 680/2014 της Επιτροπής, της 16ης Απριλίου 2014, για τη θέσπιση εκτελεστικών τεχνικών προτύπων όσον αφορά την υποβολή εποπτικών αναφορών από τα ιδρύματα σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 191 της 28.6.2014, σ. 1).”

               (1)  Recommandation du comité du risque systémique du 9 novembre 2020 relative aux crédits portant sur des biens immobiliers à usage résidentiel situés sur le territoire du Luxembourg (CRS/2020/005).

               (2)  CSSF Regulation N.20-08 du 3 décembre 2020 fixant des conditions pour l’octroi de crédits relatifs à des biens immobiliers à usage résidentiel situés sur le territoire du Luxembourg.


title: Σύσταση (ΕΕ) 2021/2150 του Συμβουλίου της 2ας Δεκεμβρίου 2021 για την τροποποίηση της σύστασης (ΕΕ) 2020/912 σχετικά με τον προσωρινό περιορισμό των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ και την πιθανή άρση του εν λόγω περιορισμού

text:
                  6.12.2021

                  EL

                  Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

                  L 434/8

         ΣΥΣΤΑΣΗ (ΕΕ) 2021/2150 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
         της 2ας Δεκεμβρίου 2021
         για την τροποποίηση της σύστασης (ΕΕ) 2020/912 σχετικά με τον προσωρινό περιορισμό των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ και την πιθανή άρση του εν λόγω περιορισμού
         ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
         Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 77 παράγραφος 2 στοιχεία β) και ε) και το άρθρο 292 πρώτη και δεύτερη περίοδος,
         Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

                     (1)

                     Στις 30 Ιουνίου 2020, το Συμβούλιο εξέδωσε σύσταση σχετικά με τον προσωρινό περιορισμό των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ και την πιθανή άρση του εν λόγω περιορισμού (1) («σύσταση του Συμβουλίου»).

                     (2)

                     Έκτοτε το Συμβούλιο εξέδωσε τις συστάσεις (ΕΕ) 2020/1052 (2), (EΕ) 2020/1144 (3), (EΕ) 2020/1186 (4), (EΕ) 2020/1551 (5), (EΕ) 2020/2169 (6), (EΕ) 2021/89 (7), (EΕ) 2021/132 (8), (EΕ) 2021/767 (9), (EΕ) 2021/892 (10), (EΕ) 2021/992 (11), (EΕ) 2021/1085 (12), (EΕ) 2021/1170 (13), (EΕ) 2021/1346 (14), (EΕ) 2021/1459 (15), (EΕ) 2021/1712 (16), (EΕ) 2021/1782 (17), (EΕ) 2021/1896 (18), (EΕ) 2021/1945 (19) και (ΕΕ) 2021/2022 (20) με τις οποίες τροποποιήθηκε η σύσταση (ΕΕ) 2020/912 του Συμβουλίου σχετικά με τον προσωρινό περιορισμό των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ και την πιθανή άρση του εν λόγω περιορισμού.

                     (3)

                     Στις 20 Μαΐου 2021 το Συμβούλιο εξέδωσε τη σύσταση 2021/816 για την τροποποίηση της σύστασης (ΕΕ) 2020/912 του Συμβουλίου σχετικά με τον προσωρινό περιορισμό των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ και την πιθανή άρση του εν λόγω περιορισμού (21), προκειμένου να επικαιροποιηθούν τα κριτήρια που χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση του κατά πόσον τα μη αναγκαία ταξίδια από τρίτες χώρες είναι ασφαλή και θα πρέπει να επιτρέπονται.

                     (4)

                     Σύμφωνα με τη σύσταση του Συμβουλίου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να άρουν σταδιακά τον προσωρινό περιορισμό των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ από την 1η Ιουλίου 2020 με συντονισμένο τρόπο αναφορικά με τους κατοίκους των τρίτων χωρών που απαριθμούνται στο παράρτημα I της σύστασης του Συμβουλίου. Κάθε δύο εβδομάδες, ο κατάλογος των τρίτων χωρών του παραρτήματος Ι θα πρέπει να επανεξετάζεται και, κατά περίπτωση, να επικαιροποιείται από το Συμβούλιο, κατόπιν στενής συνεννόησης με την Επιτροπή και με τους αρμόδιους οργανισμούς και υπηρεσίες της ΕΕ, μετά από συνολική αξιολόγηση με βάση τη μεθοδολογία, τα κριτήρια και τις πληροφορίες που αναφέρονται στη σύσταση του Συμβουλίου.

                     (5)

                     Εν τω μεταξύ διεξήχθησαν συζητήσεις στο πλαίσιο του Συμβουλίου, σε στενή συνεννόηση με την Επιτροπή και με τους αρμόδιους οργανισμούς και υπηρεσίες της ΕΕ, σχετικά με την επανεξέταση του καταλόγου τρίτων χωρών που παρατίθεται στο παράρτημα I της σύστασης του Συμβουλίου και κατ’ εφαρμογή των κριτηρίων και της μεθοδολογίας που καθορίζονται σε αυτήν, όπως τροποποιήθηκε από τη σύσταση 2021/816. Κατόπιν αυτών των συζητήσεων, ο κατάλογος τρίτων χωρών που παρατίθεται στο παράρτημα I θα πρέπει να τροποποιηθεί. Ειδικότερα, η Ιορδανία και η Ναμίμπια θα πρέπει να διαγραφούν από τον κατάλογο.

                     (6)

                     Οι συνοριακοί έλεγχοι εξυπηρετούν τα συμφέροντα όχι μόνον του κράτους μέλους στα εξωτερικά σύνορα του οποίου διεξάγονται, αλλά όλων των κρατών μελών που έχουν καταργήσει τους ελέγχους στα εσωτερικά σύνορα. Ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μεριμνούν για τον συντονισμό των μέτρων που λαμβάνονται στα εξωτερικά σύνορα προκειμένου να διασφαλίζεται η εύρυθμη λειτουργία του χώρου Σένγκεν. Για τον σκοπό αυτόν, από τις 2 Δεκεμβρίου 2021 τα κράτη μέλη θα πρέπει να συνεχίσουν να αίρουν τον προσωρινό περιορισμό των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ με συντονισμένο τρόπο αναφορικά με τους κατοίκους των τρίτων χωρών, των ειδικών διοικητικών περιοχών και των λοιπών οντοτήτων και εδαφικών αρχών που απαριθμούνται στο παράρτημα I της σύστασης του Συμβουλίου, όπως τροποποιείται από την παρούσα σύσταση.

                     (7)

                     Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου αριθ. 22 σχετικά με τη θέση της Δανίας, το οποίο προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη ΣΛΕΕ, η Δανία δεν συμμετέχει στη θέσπιση της παρούσας σύστασης και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της. Δεδομένου ότι η παρούσα σύσταση αναπτύσσει περαιτέρω το κεκτημένο του Σένγκεν, η Δανία πρέπει να αποφασίσει, σύμφωνα με το άρθρο 4 του εν λόγω πρωτοκόλλου, εντός έξι μηνών αφότου το Συμβούλιο αποφασίσει επί της παρούσας σύστασης, αν θα την εφαρμόσει.

                     (8)

                     Η παρούσα σύσταση συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στις οποίες δεν συμμετέχει η Ιρλανδία, σύμφωνα με την απόφαση 2002/192/ΕΚ του Συμβουλίου (22). Ως εκ τούτου, η Ιρλανδία δεν συμμετέχει στην έκδοσή της και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της.

                     (9)

                     Όσον αφορά την Ισλανδία και τη Νορβηγία, η παρούσα σύσταση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, κατά την έννοια της συμφωνίας που έχει συναφθεί από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη Δημοκρατία της Ισλανδίας και το Βασίλειο της Νορβηγίας για τη σύνδεση των δύο αυτών κρατών με την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν, οι οποίες διατάξεις εμπίπτουν στον τομέα στον οποίο αναφέρεται το άρθρο 1 σημείο Α της απόφασης 1999/437/ΕΚ του Συμβουλίου (23).

                     (10)

                     Όσον αφορά την Ελβετία, η παρούσα σύσταση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, κατά την έννοια της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν, οι οποίες διατάξεις εμπίπτουν στον τομέα στον οποίο αναφέρεται το άρθρο 1 σημείο Α της απόφασης 1999/437/ΕΚ (24) σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2008/146/ΕΚ του Συμβουλίου (25).

                     (11)

                     Όσον αφορά το Λιχτενστάιν, η παρούσα σύσταση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, κατά την έννοια του πρωτοκόλλου μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν για την προσχώρηση του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν στη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν, οι οποίες διατάξεις εμπίπτουν στον τομέα στον οποίο αναφέρεται το άρθρο 1 σημείο Α της απόφασης 1999/437/ΕΚ (26) σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2011/350/ΕΕ (27),

               ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:
         Η σύσταση (ΕΕ) 2020/912 του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε από τις συστάσεις (ΕΕ) 2020/1052, (ΕΕ) 2020/1144, (ΕΕ) 2020/1186, (ΕΕ) 2020/1551, (ΕΕ) 2020/2169, (ΕΕ) 2021/89, (ΕΕ) 2021/132, (ΕΕ) 2021/767, (ΕΕ) 2021/816, (ΕΕ) 2021/892, (ΕΕ) 2021/992, (ΕΕ) 2021/1085, (ΕΕ) 2021/1170, (ΕΕ) 2021/1346, (ΕΕ) 2021/1459, (ΕΕ) 2021/1712, (ΕΕ) 2021/1782, (ΕΕ) 2021/1896, (EΕ) 2021/1945 και (ΕΕ) 2021/2022, σχετικά με τον προσωρινό περιορισμό των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ και την πιθανή άρση του εν λόγω περιορισμού, τροποποιείται ως εξής:

                     1)

                     Η πρώτη παράγραφος του σημείου 1 της σύστασης του Συμβουλίου αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

                                 «1.

                                 Από τις 2 Δεκεμβρίου 2021 τα κράτη μέλη θα πρέπει να άρουν σταδιακά τον προσωρινό περιορισμό των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ με συντονισμένο τρόπο αναφορικά με τους κατοίκους των τρίτων χωρών που απαριθμούνται στο παράρτημα I.»

                     2)

                     Το παράρτημα I της σύστασης αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

                           «ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι
                           Τρίτες χώρες, ειδικές διοικητικές περιοχές και λοιπές οντότητες και εδαφικές αρχές, τους κατοίκους των οποίων δεν θα πρέπει να αφορά ο προσωρινός περιορισμός στα εξωτερικά σύνορα των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ:
                           I.   ΚΡΑΤΗ

                                       1.

                                       ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ

                                       2.

                                       ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ

                                       3.

                                       ΜΠΑΧΡΕΪΝ

                                       4.

                                       ΚΑΝΑΔΑΣ

                                       5.

                                       ΧΙΛΗ

                                       6.

                                       ΚΟΛΟΜΒΙΑ

                                       7.

                                       ΙΝΔΟΝΗΣΙΑ

                                       8.

                                       ΚΟΥΒΕΪΤ

                                       9.

                                       ΝΕΑ ΖΗΛΑΝΔΙΑ

                                       10.

                                       ΠΕΡΟΥ

                                       11.

                                       ΚΑΤΑΡ

                                       12.

                                       ΡΟΥΑΝΤΑ

                                       13.

                                       ΣΑΟΥΔΙΚΗ ΑΡΑΒΙΑ

                                       14.

                                       ΝΟΤΙΑ ΚΟΡΕΑ

                                       15.

                                       ΗΝΩΜΕΝΑ ΑΡΑΒΙΚΑ ΕΜΙΡΑΤΑ

                                       16.

                                       ΟΥΡΟΥΓΟΥΑΗ

                                       17.

                                       ΚΙΝΑ (*)

                                 II.   ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΚΙΝΑΣ

                           ΕΔΠ του Χονγκ Κονγκ
                           ΕΔΠ του Μακάο
                           III.   ΟΝΤΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΕΔΑΦΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΙ ΩΣ ΚΡΑΤΗ ΑΠΟ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΕΝΑ ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ

                           Ταϊβάν

                        (*)  με την επιφύλαξη της επιβεβαίωσης αμοιβαιότητας"

            Βρυξέλλες, 2 Δεκεμβρίου 2021.

                  Για το Συμβούλιο

                  Ο Πρόεδρος

               J. VRTOVEC

            (1)  ΕΕ L 208I της 1.7.2020, σ. 1.

            (2)  ΕΕ L 230 της 17.7.2020, σ. 26.

            (3)  ΕΕ L 248 της 31.7.2020, σ. 26.

            (4)  ΕΕ L 261 της 11.8.2020, σ. 83.

            (5)  ΕΕ L 354 της 26.10.2020, σ. 19.

            (6)  ΕΕ L 431 της 21.12.2020, σ. 75.

            (7)  ΕΕ L 33 της 29.1.2021, σ. 1.

            (8)  ΕΕ L 41 της 4.2.2021, σ. 1.

            (9)  ΕΕ L 165I της 11.5.2021, σ. 66.

            (10)  ΕΕ L 198 της 4.6.2021, σ. 1.

            (11)  ΕΕ L 221 της 21.6.2021, σ. 12.

            (12)  ΕΕ L 235 της 2.7.2021, σ. 27.

            (13)  ΕΕ L 255 της 16.7.2021, σ. 3.

            (14)  ΕΕ L 306 της 31.8.2021, σ. 4.

            (15)  ΕΕ L 320 της 10.9.2021, σ. 1.

            (16)  ΕΕ L 341 της 24.9.2021, σ. 1.

            (17)  ΕΕ L 360 της 11.10.2021, σ. 128.

            (18)  ΕΕ L 388 της 3.11.2021, σ. 1.

            (19)  ΕΕ L 397 της 10.11.2021, σ. 28.

            (20)  ΕΕ L 413 της 19.11.2021, σ. 37.

            (21)  ΕΕ L 182 της 21.5.2021, σ. 1.

            (22)  Απόφαση 2002/192/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Φεβρουαρίου 2002, σχετικά με το αίτημα της Ιρλανδίας να συμμετέχει σε ορισμένες από τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν (ΕΕ L 64 της 7.3.2002, σ. 20).

            (23)  ΕΕ L 176 της 10.7.1999, σ. 31.

            (24)  ΕΕ L 53 της 27.2.2008, σ. 52.

            (25)  Απόφαση 2008/146/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2008, για τη σύναψη εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν (ΕΕ L 53 της 27.2.2008, σ. 1).

            (26)  ΕΕ L 160 της 18.6.2011, σ. 21.

            (27)  Απόφαση 2011/350/ΕΕ του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2011, για τη σύναψη, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του πρωτοκόλλου μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν για την προσχώρηση του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν στη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν, όσον αφορά την κατάργηση των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα και την κυκλοφορία των προσώπων (ΕΕ L 160 της 18.6.2011, σ. 19).


title: Σύσταση (ΕΕ) 2022/210 της Επιτροπής της 8ης Φεβρουαρίου 2022 σχετικά με μια κοινή εργαλειοθήκη της Ένωσης για την αντιμετώπιση των ελλείψεων ημιαγωγών και έναν μηχανισμό της ΕΕ για την παρακολούθηση του οικοσυστήματος ημιαγωγών

text:
               17.2.2022

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 35/17

      ΣΥΣΤΑΣΗ (ΕΕ) 2022/210 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
      της 8ης Φεβρουαρίου 2022
      σχετικά με μια κοινή εργαλειοθήκη της Ένωσης για την αντιμετώπιση των ελλείψεων ημιαγωγών και έναν μηχανισμό της ΕΕ για την παρακολούθηση του οικοσυστήματος ημιαγωγών
      Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
      Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 292,
      Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

                  (1)

                  Οι ημιαγωγοί είναι απαραίτητοι για τη λειτουργία της σύγχρονης οικονομίας και κοινωνίας μας. Κατά το προηγούμενο έτος η Ένωση βρέθηκε αντιμέτωπη με πρωτοφανείς διαταραχές όσον αφορά την προμήθεια ημιαγωγών, οι οποίες προκάλεσαν σοβαρές καθυστερήσεις και αρνητικές επιπτώσεις σε σημαντικούς οικονομικούς τομείς και οδήγησαν σε καθυστερήσεις στην επισκευή και συντήρηση βασικών προϊόντων για κρίσιμους τομείς, όπως ο ιατρικός και ο διαγνωστικός εξοπλισμός.

                  (2)

                  Ως εκ τούτου, η τρέχουσα κρίση έλλειψης ημιαγωγών και οι παράπλευρες επιπτώσεις της θέτουν σε κίνδυνο κρίσιμους τομείς που μπορεί να επηρεαστούν, όπως η υγεία, οι μεταφορές, η ενέργεια, η άμυνα, η ασφάλεια και το διάστημα. Η πράσινη και ψηφιακή μετάβαση της Ένωσης κινδυνεύουν να καθυστερήσουν.

                  (3)

                  Στο πλαίσιο αυτό, σκοπός της πρότασης της Επιτροπής για κανονισμό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τη θέσπιση πλαισίου μέτρων για την ενίσχυση του οικοσυστήματος ημιαγωγών της Ευρώπης (πράξη για τα μικροκυκλώματα) (1) είναι να αντιμετωπιστεί το ζήτημα της ανθεκτικότητας της Ένωσης έναντι των διαταραχών στην αλυσίδα εφοδιασμού ημιαγωγών, να προωθηθεί η ανάπτυξη ικανοτήτων προηγμένης κατασκευής, σχεδιασμού και ενοποίησης συστημάτων, καθώς και η βιομηχανική παραγωγή αιχμής εντός της Ένωσης, να αντιμετωπιστεί η μεγάλη έλλειψη δεξιοτήτων, να αυξηθεί το εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό και να διευκολυνθεί η δημιουργία ενός ανθεκτικού και δυναμικού οικοσυστήματος ημιαγωγών στην Ένωση. Η Ένωση έχει δεσμευτεί όσον αφορά την επίτευξη του στρατηγικού της στόχου να ανέλθει η παραγωγή προηγμένων, καινοτόμων και βιώσιμων ημιαγωγών τουλάχιστον στο 20 % της παγκόσμιας παραγωγής σε αξία έως το 2030, όπως ορίζεται στο πρόγραμμα πολιτικής για την ψηφιακή δεκαετία (2).

                  (4)

                  Η παρούσα σύσταση συνοδεύει τον προτεινόμενο κανονισμό ως εργαλείο με άμεση ισχύ ώστε να καταστεί δυνατή η ταχεία και συντονισμένη αντίδραση της Ένωσης στην τρέχουσα έλλειψη. Για τον σκοπό αυτόν, η σύσταση προτείνει τη δημιουργία ενός συντονιστικού μηχανισμού για τη συζήτηση και τη λήψη έγκαιρων και αναλογικών μέτρων αντιμετώπισης κρίσεων.

                  (5)

                  Λόγω των διαρθρωτικών ανεπαρκειών της αλυσίδας εφοδιασμού ημιαγωγών, η σύσταση προτείνει επιπλέον μέτρα με σκοπό τη συντονισμένη παρακολούθηση της αξιακής αλυσίδας ημιαγωγών, η οποία θα εστιάζει σε κινδύνους που ενδέχεται να διαταράξουν, να υπονομεύσουν ή να επηρεάσουν αρνητικά την προμήθεια ημιαγωγών. Τα εν λόγω μέτρα θα πρέπει να προετοιμάσουν και να καταστήσουν δυνατή τη λειτουργία του μόνιμου μηχανισμού παρακολούθησης της αλυσίδας εφοδιασμού ημιαγωγών που προτείνεται στο πλαίσιο του κανονισμού.

                  (6)

                  Η Επιτροπή έχει συστήσει την ευρωπαϊκή ομάδα εμπειρογνωμόνων για τους ημιαγωγούς με σκοπό την εφαρμογή της παρούσας σύστασης. Η ευρωπαϊκή ομάδα εμπειρογνωμόνων για τους ημιαγωγούς θα χρησιμεύσει ως πλατφόρμα συντονισμού μεταξύ των κρατών μελών και θα παρέχει στην Επιτροπή συμβουλές και βοήθεια για την εφαρμογή του επικείμενου κανονισμού. Το ευρωπαϊκό συμβούλιο για τους ημιαγωγούς, που θα συσταθεί με τον κανονισμό, θα αναλάβει τα καθήκοντα της ευρωπαϊκής ομάδας εμπειρογνωμόνων για τους ημιαγωγούς.

                  (7)

                  Η ευρωπαϊκή ομάδα εμπειρογνωμόνων για τους ημιαγωγούς θα πρέπει να διευκολύνει την ταχεία και αποτελεσματική ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής σχετικά με τις εξελίξεις της αγοράς που θέτουν τις ενωσιακές προμήθειες σε απτό κίνδυνο και να προωθήσει την ομοιόμορφη και συντονισμένη αντιμετώπιση κρίσεων.

                  (8)

                  Ως πρώτο μέτρο συνιστάται στα κράτη μέλη να ζητούν πληροφορίες από αντιπροσωπευτικές οργανώσεις επιχειρήσεων ή, εάν χρειάζεται, από μεμονωμένους κατασκευαστές ημιαγωγών και εξοπλισμού. Τούτο θα βελτιώσει την ικανότητα της ευρωπαϊκής ομάδας εμπειρογνωμόνων για τους ημιαγωγούς να προσδιορίζει και να προσαρμόζει πιθανά μέτρα αντιμετώπισης κρίσεων. Τα δεδομένα που συλλέγονται θα πρέπει να αφορούν τις παραγωγικές δυνατότητες, την παραγωγική ικανότητα και τις τρέχουσες πρωτογενείς διαταραχές και σημεία συμφόρησης. Κάθε συλλογή ή ανταλλαγή πληροφοριών θα πρέπει να συνάδει με τους ισχύοντες κανόνες για την κοινοχρησία δεδομένων και την εμπιστευτικότητα των πληροφοριών και των δεδομένων.

                  (9)

                  Η παρούσα σύσταση περιλαμβάνει προτάσεις για μέτρα αντιμετώπισης κρίσεων, τα οποία τα κράτη μέλη καλούνται να συζητήσουν και των οποίων την εφαρμογή καλούνται να εξετάσουν, κατά περίπτωση και αναλογικά.

                  (10)

                  Εάν απαιτείται με βάση την αξιολόγηση της εκάστοτε κρίσης, τα κράτη μέλη θα μπορούσαν να εξετάζουν το ενδεχόμενο έναρξης διαλόγου, ζητώντας από τους κατασκευαστές ημιαγωγών που είναι εγκατεστημένοι στην Ένωση να δώσουν προτεραιότητα στις συμβάσεις με εταιρείες που προμηθεύουν προϊόντα σε κρίσιμους τομείς, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι εν λόγω τομείς θα συνεχίσουν να λειτουργούν.

                  (11)

                  Επιπλέον, κατά περίπτωση και σύμφωνα με την αξιολόγηση της εκάστοτε κρίσης, τα κράτη μέλη μπορούν να εξετάζουν το ενδεχόμενο χορήγησης εντολής στην Επιτροπή προκειμένου να προμηθευτεί ορισμένα προϊόντα για λογαριασμό τους, με σκοπό να δημιουργηθεί αποτέλεσμα μόχλευσης μέσω της αγοραστικής της δύναμης και να διασφαλιστεί ο εφοδιασμός κρίσιμων τομέων προς το δημόσιο συμφέρον.

                  (12)

                  Τέλος, τα κράτη μέλη ενθαρρύνονται να αξιολογήσουν κατά πόσον η Ένωση θα πρέπει να ασκεί εποπτεία επί ορισμένων εξαγωγών ώστε να εξασφαλίζεται ο εφοδιασμός της εσωτερικής αγοράς. Εάν κρίνουν ότι τα εν λόγω μέτρα διασφάλισης είναι κατάλληλα, αναγκαία και αναλογικά, θα μπορούσαν, κατόπιν συζήτησης, να ζητήσουν από την Επιτροπή να αξιολογήσει κατά πόσον πληρούνται οι όροι για τη λήψη μέτρων διασφάλισης όσον αφορά τις εξαγωγές σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) 2015/479 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (3).

                  (13)

                  Η συνιστώμενη δράση παρακολούθησης θα πρέπει να ακολουθεί τις αρχές της πρόβλεψης, του συντονισμού και της ετοιμότητας, με σκοπό τη δημιουργία ενός συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης για την πρόληψη κρίσεων στον τομέα των ημιαγωγών και την ενίσχυση του οικοσυστήματος ημιαγωγών της Ένωσης. Για τον σκοπό αυτόν, τα κράτη μέλη καλούνται να συζητήσουν, στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής ομάδας εμπειρογνωμόνων για τους ημιαγωγούς, κατάλληλους δείκτες έγκαιρης προειδοποίησης για την πρόβλεψη μελλοντικών ελλείψεων στην αλυσίδα εφοδιασμού ημιαγωγών.

                  (14)

                  Απαιτείται περαιτέρω διεξοδική αξιολόγηση όσον αφορά τους κινδύνους που ενδέχεται να διαταράξουν, να θέσουν σε κίνδυνο ή να επηρεάσουν αρνητικά την αξιακή αλυσίδα, μεταξύ άλλων όσον αφορά την προέλευση και τις πηγές εφοδιασμού εκτός της Ένωσης. Ως εκ τούτου, συνιστάται στα κράτη μέλη να συλλέξουν σχετικές πληροφορίες και να συνεργαστούν ώστε η Επιτροπή να είναι σε θέση να εκπονήσει κοινή εκτίμηση κινδύνου για την αξιακή αλυσίδα των ημιαγωγών στην Ένωση. Θα πρέπει να αναφέρονται οι παράγοντες που πρέπει να ληφθούν υπόψη κατά την εκπόνηση των εκτιμήσεων κινδύνου.

                  (15)

                  Στον προτεινόμενο κανονισμό η Επιτροπή προβλέπει έναν μόνιμο και δεσμευτικό μηχανισμό για τη συντονισμένη παρακολούθηση και αντιμετώπιση κρίσεων, ο οποίος βασίζεται στα μέτρα που προτείνονται στην παρούσα σύσταση. Μόλις τεθεί σε ισχύ ο κανονισμός, η παρούσα σύσταση μπορεί να καταργηθεί,

            ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:
      1.   ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΣΥΣΤΑΣΗΣ

                  1)

                  Σκοπός της παρούσας σύστασης είναι να καταστεί δυνατή η ταχεία, αποτελεσματική και συντονισμένη αντίδραση της Ένωσης στην τρέχουσα έλλειψη ημιαγωγών και σε παρόμοιες περιπτώσεις στο μέλλον.

                  2)

                  Επομένως, η παρούσα σύσταση θα επιτρέψει τη δημιουργία ενός μηχανισμού παρακολούθησης υπό το πρίσμα των διαρθρωτικών ανεπαρκειών της προμήθειας ημιαγωγών και του σημαντικότερου κινδύνου εμφάνισης μελλοντικών ελλείψεων ή άλλων σημαντικών κλυδωνισμών της αγοράς.

                  3)

                  Προς τον σκοπό αυτόν, συνιστάται στα κράτη μέλη να συνεργάζονται με την Επιτροπή μέσω της ευρωπαϊκής ομάδας εμπειρογνωμόνων για τους ημιαγωγούς, η οποία θα συντονίζει τα άμεσα μέτρα αντιμετώπισης κρίσεων και θα λειτουργεί ως πλατφόρμα για την παρακολούθηση της αξιακής αλυσίδας ημιαγωγών, εστιάζοντας σε κινδύνους που ενδέχεται να διαταράξουν, να θέσουν σε κίνδυνο ή να επηρεάσουν αρνητικά την προμήθεια ημιαγωγών.

            2.   ΟΡΙΣΜΟΙ

                  4)

                  Για τους σκοπούς της παρούσας σύστασης ισχύουν οι ορισμοί που περιλαμβάνονται στον προτεινόμενο κανονισμό.

            3.   ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΟΜΑΔΑ ΕΜΠΕΙΡΟΓΝΩΜΟΝΩΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΗΜΙΑΓΩΓΟΥΣ

                  5)

                  Συνιστάται στα κράτη μέλη να εφαρμόσουν την παρούσα σύσταση μέσω της ευρωπαϊκής ομάδας εμπειρογνωμόνων για τους ημιαγωγούς. Εφαρμόζονται οι γενικοί διαδικαστικοί κανόνες της εν λόγω ομάδας εμπειρογνωμόνων.

            4.   ΑΜΕΣΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΚΡΙΣΕΩΝ

                  6)

                  Τα κράτη μέλη θα πρέπει να συνεδριάσουν επειγόντως στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής ομάδας εμπειρογνωμόνων για τους ημιαγωγούς ώστε να ανταλλάξουν πληροφορίες σχετικά με την τρέχουσα κατάσταση της κρίσης στον τομέα των ημιαγωγών στις εθνικές τους αγορές. Ειδικότερα, θα πρέπει να αξιολογήσουν τα συγκεκριμένα προϊόντα και τις συγκεκριμένες αγορές που επηρεάζονται από την έλλειψη, καθώς και να συζητήσουν τυχόν μέτρα έκτακτης ανάγκης που έχουν εφαρμοστεί σε εθνικό επίπεδο.

                  7)

                  Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ζητήσουν πληροφορίες από αντιπροσωπευτικές οργανώσεις επιχειρήσεων ή, εάν είναι αναγκαίο, από μεμονωμένους κατασκευαστές ημιαγωγών και εξοπλισμού σχετικά με τις δυνατότητες εφοδιασμού, στις οποίες μπορεί να περιλαμβάνονται πληροφορίες σχετικά με τις παραγωγικές δυνατότητες, την παραγωγική ικανότητα και τις τρέχουσες πρωτογενείς διαταραχές, με σκοπό τον προσδιορισμό και την προσαρμογή των πιθανών μέτρων αντιμετώπισης της κρίσης. Κάθε συλλογή ή ανταλλαγή πληροφοριών θα πρέπει να συνάδει με τους ισχύοντες κανόνες για την κοινοχρησία δεδομένων και την εμπιστευτικότητα των πληροφοριών και των δεδομένων.

                  8)

                  Με βάση τις πληροφορίες αυτές, τα κράτη μέλη καλούνται να αξιολογήσουν κατάλληλα, αποτελεσματικά και αναλογικά μέτρα αντιμετώπισης κρίσεων σε εθνικό και ενωσιακό επίπεδο (εργαλειοθήκη για την αντιμετώπιση κρίσεων). Στα εν λόγω μέτρα μπορούν να περιλαμβάνονται ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα:

                              α)

                              έναρξη διαλόγου με τους κατασκευαστές, από τους οποίους ζητείται να δώσουν προτεραιότητα στην παραγωγή προϊόντων αναγκαίων για την αντιμετώπιση κρίσεων, ώστε να διασφαλιστεί η συνέχιση της λειτουργίας κρίσιμων τομέων·

                              β)

                              κατά περίπτωση, εξέταση του ενδεχομένου να δοθεί στην Επιτροπή εντολή προκειμένου να ενεργεί ως κεντρική αρχή προμηθειών για λογαριασμό δύο ή περισσότερων κρατών μελών όσον αφορά τις δημόσιες συμβάσεις προϊόντων αναγκαίων για την αντιμετώπιση κρίσεων για ορισμένους κρίσιμους τομείς·

                              γ)

                              αξιολόγηση του κατά πόσον η Ένωση θα πρέπει να ασκεί εποπτεία επί των εξαγωγών προϊόντων αναγκαίων για την αντιμετώπιση κρίσεων και να απευθύνει αίτημα στην Επιτροπή προκειμένου να αξιολογεί εάν πληρούνται οι όροι για τη λήψη μέτρων διασφάλισης όσον αφορά τις εξαγωγές σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) 2015/479·

                              δ)

                              διεξαγωγή συντονισμένων διαβουλεύσεων ή συνεργασία με σχετικές τρίτες χώρες με σκοπό την αναζήτηση συνεργατικών λύσεων για την αντιμετώπιση των διαταραχών στην αλυσίδα εφοδιασμού, σύμφωνα με τις διεθνείς υποχρεώσεις. Περιλαμβάνεται, κατά περίπτωση, ο συντονισμός στα σχετικά διεθνή φόρουμ.

                  9)

                  Για να διασφαλιστεί η συντονισμένη προσέγγιση, τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενημερώνουν εγκαίρως την Επιτροπή σχετικά με όλα τα εθνικά μέτρα που λαμβάνονται όσον αφορά την αλυσίδα εφοδιασμού ημιαγωγών.

            5.   ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ

                  10)

                  Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διεξάγουν τακτική παρακολούθηση της αξιακής αλυσίδας ημιαγωγών, εστιάζοντας στους κινδύνους που ενδέχεται να διαταράξουν, να υπονομεύσουν ή να επηρεάσουν αρνητικά την προμήθεια ημιαγωγών.

                  11)

                  Για τον σκοπό αυτόν, τα κράτη μέλη θα πρέπει να προσδιορίσουν κατάλληλους δείκτες έγκαιρης προειδοποίησης με στόχο την πρόβλεψη μελλοντικών διαταραχών στην αλυσίδα εφοδιασμού ημιαγωγών.

                  12)

                  Τα κράτη μέλη θα πρέπει να παρέχουν στην Επιτροπή πληροφορίες με σκοπό τη χαρτογράφηση των παραγόντων, των τάσεων και των γεγονότων που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε σημαντικές διαταραχές της παγκόσμιας αξιακής αλυσίδας ημιαγωγών οι οποίες έχουν επιπτώσεις στην Ένωση (εκτίμηση κινδύνου της Ένωσης). Μεταξύ των σχετικών παραγόντων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη θα μπορούσαν να περιλαμβάνονται:

                              α)

                              η διαθεσιμότητα και η ακεραιότητα των υπηρεσιών ή των αγαθών των επιχειρήσεων του τομέα ημιαγωγών στην Ένωση των οποίων η λειτουργία είναι ουσιώδης για την αλυσίδα εφοδιασμού ημιαγωγών·

                              β)

                              ο ρυθμός διακύμανσης της ζήτησης για διάφορους τύπους ημιαγωγών, μεταξύ άλλων σε σχέση με τη διαθέσιμη παραγωγική ικανότητα·

                              γ)

                              τα κενά και τα σημεία συμφόρησης στην κατασκευή, τη συσκευασία και την εφοδιαστική, συμπεριλαμβανομένων των ελλείψεων πρώτων υλών και διαθέσιμου εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού·

                              δ)

                              τα ατυχήματα, οι επιθέσεις, οι φυσικές καταστροφές ή άλλα σοβαρά γεγονότα που ενδέχεται να επηρεάσουν την αλυσίδα εφοδιασμού ημιαγωγών·

                              ε)

                              οι τεχνικές, κανονιστικές ή περιβαλλοντικές αλλαγές που έχουν ως αποτέλεσμα τη μείωση της απόδοσης της παραγωγής·

                              στ)

                              η συγκέντρωση προμηθειών που προορίζονται για γεωγραφικές περιοχές και επιχειρήσεις, λαμβανομένων υπόψη των επιπτώσεων δικτύου και του φαινομένου του εγκλωβισμού·

                              ζ)

                              οι επιπτώσεις των εμπορικών πολιτικών, των δασμών, των εμπορικών φραγμών και άλλων μέτρων που σχετίζονται με το εμπόριο·

                              η)

                              η γνησιότητα και η ακεραιότητα των ημιαγωγών, οι πιθανές επιπτώσεις παραποιημένων ημιαγωγών·

                              θ)

                              η παραβίαση των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας ή η κλοπή διανοητικής ιδιοκτησίας ή εμπορικού απορρήτου.

                  13)

                  Τα κράτη μέλη θα πρέπει να προσδιορίσουν τις κύριες κατηγορίες χρηστών ημιαγωγών, ιδίως στους κρίσιμους τομείς. Θα πρέπει να καλέσουν τις σχετικές οργανώσεις ενδιαφερόμενων μερών, συμπεριλαμβανομένων των ενώσεων του κλάδου και των εκπροσώπων των κύριων κατηγοριών χρηστών, να παράσχουν πληροφορίες σχετικά με άτυπες αυξήσεις της ζήτησης και γνωστές διαταραχές της οικείας αλυσίδας εφοδιασμού, όπως η μη διαθεσιμότητα ημιαγωγών ή πρώτων υλών κρίσιμης σημασίας, ο μεγαλύτερος από τον μέσο όρο χρόνος ολοκλήρωσης της κατασκευής, οι καθυστερήσεις στην παράδοση και οι έκτακτες αυξήσεις των τιμών.

                  14)

                  Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ειδοποιούν αμέσως την Επιτροπή όταν αντιλαμβάνονται πιθανή διαταραχή της προμήθειας ημιαγωγών ή άτυπη αύξηση της ζήτησης ή όταν διαθέτουν συγκεκριμένες και αξιόπιστες πληροφορίες σχετικά με την επέλευση οποιουδήποτε άλλου παράγοντα κινδύνου ή γεγονότος.

            6.   ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗ

                  15)

                  Η σύσταση μπορεί να καταργηθεί μετά την έναρξη ισχύος του προτεινόμενου κανονισμού.

         Βρυξέλλες, 8 Φεβρουαρίου 2022.

               Για την Επιτροπή

            Thierry BRETON

               Μέλος της Επιτροπής

         (1)  COM(2022) 46 της 8.2.2022.

         (2)  Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών — Ψηφιακή Πυξίδα 2030: η ευρωπαϊκή οδός για την ψηφιακή δεκαετία, [COM(2021) 118 final της 9.3.2021].

         (3)  Κανονισμός (ΕΕ) 2015/479 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2015, περί κοινού καθεστώτος εξαγωγών (ΕΕ L 83 της 27.3.2015, σ. 34).