Avis juridique important

|

52003PC0387

Σύσταση για απόφαση του Συμβουλίου για την έγκριση ορισμένων τροποποιήσεων των άρθρων 3 και 7 της νομισματικής συμφωνίας μεταξύ της Ιταλικής Δημοκρατίας, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και του κράτους της Πόλης του Βατικανού, εκπροσωπούμενου από την Αγία Έδρα, καθώς και για την παροχή εξουσιοδότησης στην ιταλική κυβέρνηση για τη θέση σε ισχύ των εν λόγω τροποποιήσεων  /* COM/2003/0387 τελικό - CNB 2003/0142 */

Σύσταση για ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την έγκριση ορισμένων τροποποιήσεων των άρθρων 3 και 7 της νομισματικής συμφωνίας μεταξύ της Ιταλικής Δημοκρατίας, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και του κράτους της Πόλης του Βατικανού, εκπροσωπούμενου από την Αγία Έδρα, καθώς και για την παροχή εξουσιοδότησης στην ιταλική κυβέρνηση για τη θέση σε ισχύ των εν λόγω τροποποιήσεων(υποβληθείσα από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΤο κράτος της Πόλης του Βατικανού συνήψε νομισματική σύμβαση [1] με την Ιταλική Δημοκρατία προ της συνθήκης του Μάαστριχτ του 1992, η οποία μεταξύ άλλων του επέτρεπε να παράγει ορισμένες ποσότητες κερμάτων σε λίρες Ιταλίας. Στις 29 Δεκεμβρίου 2000, στο πλαίσιο της καθιέρωσης του ευρώ, η Ιταλική Δημοκρατία συνήψε, εξ ονόματος της Κοινότητας, νομισματική συμφωνία [2] με το κράτος της Πόλης του Βατικανού, εκπροσωπούμενο από την Αγία Έδρα (στο εξής: «η νομισματική συμφωνία»), με σκοπό την αντικατάσταση της νομισματικής σύμβασης.[1]   Convenzione monetaria tra la Repubblica Italiana e lo Stato della Cittΰ del Vaticano il 3 dicembre 1991 - Aggiornamento alla GU 06/05/97. Νομισματική σύμβαση μεταξύ της Ιταλίας και της Πόλης του Βατικανού, κυρωθείσα από την Ιταλία με τον νόμο 119/1994. Δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ιταλικής Δημοκρατίας αριθ. 43 της 22ας Φεβρουαρίου 1994.[2]    ΕΕ C 299, 25.10.2001, σελ. 1.Η νομισματική συμφωνία αναπαράγει τα περισσότερα από τα στοιχεία της νομισματικής σύμβασης. Παρόλα αυτά, ο μέγιστος αριθμός κερμάτων που δικαιούται να παράγει το κράτος της Πόλης του Βατικανού βάσει των νέων ανώτατων ορίων είναι μικρότερος από τον μέγιστο αριθμό κερμάτων ο οποίος επιτρεπόταν ρητώς βάσει της νομισματικής σύμβασης, τόσο υπό κανονικές όσο και υπό ειδικές συνθήκες. Κατά συνέπεια, στις 23 Ιανουαρίου 2003, ο κ. Tremonti, υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών της Ιταλίας, ενημέρωσε την Προεδρία του Συμβουλίου ότι, κατόπιν αιτήσεως της Αγίας Έδρας, η χώρα του πρότεινε την τροποποίηση της νομισματικής συμφωνίας, με σκοπό την αύξηση της συνολικής αξίας των κερμάτων ευρώ που το κράτος της Πόλης του Βατικανού δικαιούται να εκδίδει ετησίως.Οι σχεδιαζόμενες τροποποιήσεις των άρθρων 3 και 7 της νομισματικής συμφωνίας προβλέπουν αύξηση του συνολικού ανώτατου ορίου για το δικαίωμα έκδοσης κερμάτων ευρώ από το κράτος της Πόλης του Βατικανού από τις 670.000 ευρώ στο 1 εκατομμύριο ευρώ ετησίως. Ακόμη, προβλέπεται να αυξηθούν από 201.000 ευρώ σε 300.000 ευρώ τα πρόσθετα ποσά σε κέρματα ευρώ που το κράτος της Πόλης του Βατικανού δικαιούται να εκδίδει σε τρεις ειδικές περιπτώσεις: σε ένα έτος χηρείας της Αγίας Έδρας, σε κάθε Ιωβηλαίο έτος και κατά το έτος έναρξης Οικουμενικής Συνόδου. Τα νέα αυτά ανώτατα όρια αντιστοιχούν πλήρως στους μέγιστους αριθμούς κερμάτων που επιτρέπονταν ρητώς βάσει της νομισματικής σύμβασης. Η συνολική ονομαστική αξία των κερμάτων ευρώ που εκδίδει ετησίως το κράτος της Πόλης του Βατικανού συνυπολογίζεται στο ετήσιο ανώτατο όριο το οποίο ισχύει για τα κέρματα ευρώ που εκδίδει η Ιταλική Δημοκρατία και το οποίο υποβάλλεται στην ΕΚΤ για προηγούμενη έγκριση βάσει του άρθρου 106 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ.Η διαπραγματευτική εντολή που παρεσχέθη με την απόφαση του Συμβουλίου 1999/98/ΕΚ [3] της 31ης Δεκεμβρίου 1998 στην Ιταλική Δημοκρατία έληξε με τη σύναψη της νομισματικής συμφωνίας. Σύμφωνα με το άρθρο 111 παράγραφος 3 ΕΚ, είναι συνεπώς αναγκαία σύσταση της Επιτροπής για τον καθορισμό των τροποποιήσεων που πρέπει να επέλθουν στη νομισματική συμφωνία. Προβλέπεται η πραγματοποίηση διαβουλεύσεων με την ΕΚΤ. Οι τροποποιήσεις της νομισματικής συμφωνίας από την Ιταλική Δημοκρατία εξ ονόματος της Κοινότητας θα επέλθουν μετά την έκδοση της απόφασης του Συμβουλίου.[3]   ΕΕ L 30, 04/02/1999, σελ. 35-36.2003/0142 (CNB)Σύσταση για ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την έγκριση ορισμένων τροποποιήσεων των άρθρων 3 και 7 της νομισματικής συμφωνίας μεταξύ της Ιταλικής Δημοκρατίας, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και του κράτους της Πόλης του Βατικανού, εκπροσωπούμενου από την Αγία Έδρα, καθώς και για την παροχή εξουσιοδότησης στην ιταλική κυβέρνηση για τη θέση σε ισχύ των εν λόγω τροποποιήσεωνΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 111 παράγραφος 3,τη σύσταση της Επιτροπής [4],[4]   ΕΕ C XXX, ψψ/ψψ/ψψ, σελ. ζζ.τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας [5],[5]   Η γνώμη εκδόθηκε στις xxxxxx (Επίσημη Εφημερίδα).Εκτιμώντας τα εξής:(1) Βάσει νομισματικής συμφωνίας που υπεγράφη στις 29 Δεκεμβρίου 2000 μεταξύ της Ιταλικής Δημοκρατίας, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και του κράτους της Πόλης του Βατικανού, εκπροσωπούμενου από την Αγία Έδρα [6] (στο εξής: «η νομισματική συμφωνία»), το κράτος της Πόλης του Βατικανού δικαιούται να χρησιμοποιεί το ευρώ ως επίσημο νόμισμα, καθώς και να αναγνωρίζει στα τραπεζογραμμάτια και κέρματα του ευρώ ισχύ νόμιμου νομίσματος.[6]   ΕΕ C 299, 25/10/2001, σελ. 1-4.(2) Βάσει της νομισματικής συμφωνίας, το κράτος της Πόλης του Βατικανού δικαιούται επίσης να εκδίδει κέρματα ευρώ με μέγιστη ετήσια ονομαστική αξία 670.000 ευρώ, καθώς και πρόσθετες ποσότητες μέγιστης αξίας 201.000 ευρώ σε τρεις ειδικές περιπτώσεις: σε ένα έτος χηρείας της Αγίας Έδρας, σε κάθε Ιωβηλαίο έτος και κατά το έτος έναρξης Οικουμενικής Συνόδου.(3) Βάσει παλαιότερης νομισματικής σύμβασης μεταξύ του κράτους της Πόλης του Βατικανού και της Ιταλικής Δημοκρατίας, το κράτος της Πόλης του Βατικανού είχε το δικαίωμα να κόβει ετησίως κέρματα σε λίρα Ιταλίας με μέγιστη ετήσια ονομαστική αξία 1 δισεκατομμύριο LIT, ενώ ο μέγιστος ετήσιος αριθμός τεμαχίων δεν μπορούσε να υπερβεί τα 100 εκατομμύρια κέρματα [7].[7]   Convenzione monetaria tra la Repubblica Italiana e lo Stato della Cittΰ del Vaticano il 3 dicembre 1991 - Aggiornamento alla GU 06/05/97. Νομισματική σύμβαση μεταξύ της Ιταλίας και της Πόλης του Βατικανού, κυρωθείσα από την Ιταλία με τον νόμο 119/1994. Δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ιταλικής Δημοκρατίας αριθ. 43 της 22ας Φεβρουαρίου 1994.(4) Βάσει της νομισματικής συμβάσεως, το κράτος της Πόλης του Βατικανού είχε επίσης τη δυνατότητα να κόβει επιπλέον κέρματα σε λίρα Ιταλίας μέχρι το συνολικό ποσό των 300 εκατομμυρίων LIT και μέχρι έναν αριθμό τεμαχίων που δεν μπορούσε να υπερβεί τα 30 εκατομμύρια κέρματα σε τρεις ειδικές περιπτώσεις, και συγκεκριμένα σε ένα έτος χηρείας της Αγίας Έδρας, σε κάθε Ιωβηλαίο έτος και κατά το έτος έναρξης Οικουμενικής Συνόδου.(5) Ο μέγιστος αριθμός κερμάτων που δικαιούται να παράγει το κράτος της Πόλης του Βατικανού βάσει της νέας νομισματικής συμφωνίας είναι μικρότερος από τον μέγιστο αριθμό κερμάτων ο οποίος επιτρεπόταν ρητώς βάσει της νομισματικής σύμβασης, τόσο υπό κανονικές όσο και υπό ειδικές συνθήκες. Επομένως, είναι ευκταίο να αυξηθούν οι ετήσιες και οι έκτακτες ονομαστικές αξίες των κερμάτων ευρώ που το κράτος της Πόλης του Βατικανού δικαιούται να εκδίδει. Η συνολική ονομαστική αξία των κερμάτων ευρώ που εκδίδει ετησίως το κράτος της Πόλης του Βατικανού συνυπολογίζεται στο ετήσιο ανώτατο όριο το οποίο ισχύει για τα κέρματα ευρώ που εκδίδει η Ιταλική Δημοκρατία και το οποίο υποβάλλεται στην ΕΚΤ για προηγούμενη έγκριση βάσει του άρθρου 106 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ.(6) Στις 3 Ιανουαρίου 2003, η Ιταλική Δημοκρατία ζήτησε επισήμως [8] την αύξηση της μέγιστης ετήσιας ονομαστικής αξίας των κερμάτων ευρώ που δικαιούται να εκδίδει το κράτος της Πόλης του Βατικανού τόσο υπό κανονικές όσο και υπό ειδικές συνθήκες. Τα νέα ανώτατα όρια που προτείνονται από την Ιταλική Δημοκρατία αντιστοιχούν πλήρως στις μέγιστες ποσότητες κερμάτων που επιτρέπονταν ρητώς βάσει της νομισματικής σύμβασης.[8]  Επιστολή του κ. Tremonti, υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών της Ιταλικής Δημοκρατίας, προς τον κ. Χριστοδουλάκη, προεδρεύοντα του Συμβουλίου, της 3ης Ιανουαρίου 2003.(7) Είναι σκόπιμο να εξουσιοδοτηθεί η Ιταλική Δημοκρατία να θέσει σε ισχύ τις τροποποιήσεις της νομισματικής συμφωνίας,ΑΠΟΦΑΣΙZEI:Άρθρο μόνο1. Η νομισματική συμφωνία τροποποιείται ως εξής:α) Το άρθρο 3 αντικαθίσταται από την εξής διάταξη:«Από 1ης Ιανουαρίου 2004, το κράτος της Πόλης του Βατικανού δύναται να εκδίδει κέρματα ευρώ μέγιστης ετήσιας ονομαστικής αξίας 1.000.000 ευρώ».β) Το άρθρο 7 αντικαθίσταται από την εξής διάταξη:«Σε ένα έτος χηρείας της Αγίας Έδρας, το κράτος της Πόλης του Βατικανού δύναται να εκδίδει κέρματα, επιπλέον του μέγιστου ποσού που καθορίζεται στο άρθρο 3, συνολικής αξίας 300.000 ευρώ.Σε κάθε Ιωβηλαίο έτος, το κράτος της Πόλης του Βατικανού δύναται να εκδίδει κέρματα, επιπλέον του μέγιστου ποσού που καθορίζεται στο άρθρο 3, συνολικής αξίας 300.000 ευρώ.Κατά το έτος έναρξης Οικουμενικής Συνόδου, το κράτος της Πόλης του Βατικανού δύναται να εκδίδει κέρματα, επιπλέον του μέγιστου ποσού που καθορίζεται στο άρθρο 3, συνολικής αξίας 300.000 ευρώ.».2. Η Ιταλική Δημοκρατία εξουσιοδοτείται να επιφέρει τις αναγκαίες τροποποιήσεις στη νομισματική συμφωνία εξ ονόματος της Κοινότητας.Βρυξέλλες,Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος


				|

		52012DC0313

			Σύσταση ΣΥΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Γαλλίας για το 2012 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σταθερότητας της Γαλλίας για την περίοδο 2012--2016 /* COM/2012/0313 final - 2012/ () */

			   	Σύσταση
ΣΥΣΤΑΣΗΣ
ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
σχετικά
με το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
της Γαλλίας
για το 2012
και τη
διατύπωση
γνώμης του
Συμβουλίου
σχετικά με το
πρόγραμμα
σταθερότητας
της Γαλλίας
για την περίοδο
2012--2016
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ
ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας
υπόψη τη
Συνθήκη για τη
λειτουργία της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης, και
ιδίως το
άρθρο 121
παράγραφος 2 και
το άρθρο 148
παράγραφος 4,
Έχοντας
υπόψη τον
κανονισμό (ΕΚ)
αριθ. 1466/97 του
Συμβουλίου,
της 7ης Ιουλίου
1997, για την
ενίσχυση της
εποπτείας της
δημοσιονομικής
κατάστασης και
την εποπτεία
και το συντονισμό
των
οικονομικών
πολιτικών[1], και
ιδίως το άρθρο 5
παράγραφος 2,
Έχοντας
υπόψη τον
κανονισμό (ΕΕ)
αριθ. 1176/2011 του
Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου
και του
Συμβουλίου,
της 16ης Νοεμβρίου
2011, για την πρόληψη
και διόρθωση
των
μακροοικονομικών
ανισορροπιών[2], και
ιδίως το άρθρο 6
παράγραφος 1,
Έχοντας
υπόψη τη
σύσταση της
Ευρωπαϊκής
Επιτροπής[3],
Έχοντας
υπόψη τη γνώμη
του Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου[4],
Έχοντας
υπόψη τα
συμπεράσματα
του Ευρωπαϊκού
Συμβουλίου,
Έχοντας
υπόψη τη γνώμη
της Επιτροπής
Απασχόλησης,
Μετά από
διαβούλευση με
την Οικονομική
και Δημοσιονομική
Επιτροπή,
Εκτιμώντας
τα ακόλουθα:
(1)       Στις 26
Μαρτίου 2010, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
συμφώνησε με
την πρόταση
της Ευρωπαϊκής
Επιτροπής για
την δρομολόγηση
της
στρατηγικής
«Ευρώπη 2020», μιας
νέας
στρατηγικής για
την ανάπτυξη
και την
απασχόληση, η
οποία, βασιζόμενη
στον
μεγαλύτερο
συντονισμό των
οικονομικών
πολιτικών, θα
εστιαστεί σε
νευραλγικούς
τομείς στους
οποίους
απαιτείται
δράση ώστε να
ενισχυθεί το
δυναμικό
διατηρήσιμης
ανάπτυξης και
ανταγωνιστικότητας
της Ευρώπης.
(2)       Στις 13
Ιουλίου 2010, το
Συμβούλιο
εξέδωσε
σύσταση σχετικά
με τους
γενικούς
προσανατολισμούς
της οικονομικής
πολιτικής των
κρατών μελών
και της Ένωσης
(2010 έως 2014) και στις 21
Οκτωβρίου 2010,
εξέδωσε
απόφαση
σχετικά με τις
κατευθυντήριες
γραμμές των
πολιτικών
απασχόλησης
των κρατών μελών[5], οι
οποίες από
κοινού
αποτελούν τις
«ολοκληρωμένες
κατευθυντήριες
γραμμές». Τα
κράτη μέλη
κλήθηκαν να
λαμβάνουν
υπόψη τις
ολοκληρωμένες
κατευθυντήριες
γραμμές στις
οικονομικές
τους πολιτικές
και στις
πολιτικές για
την
απασχόληση.
(3)       Στις 12
Ιουλίου 2011, το
Συμβούλιο
εξέδωσε
σύσταση σχετικά
με το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
της Γαλλίας
για το 2011 και
διατύπωσε τη
γνώμη του
σχετικά με το
επικαιροποιημένο
πρόγραμμα
σταθερότητας
της Γαλλίας
για την
περίοδο 2011-2014.
(4)       Στις 23
Νοεμβρίου 2011, η
Επιτροπή
ενέκρινε τη
δεύτερη ετήσια
επισκόπηση της
ανάπτυξης,
σηματοδοτώντας
την έναρξη του
δεύτερου
Ευρωπαϊκού
Εξαμήνου εκ των
προτέρων και
ολοκληρωμένου
συντονισμού
πολιτικής, το
οποίο
εντάσσεται στη
στρατηγική
«Ευρώπη 2020». Στις 14
Φεβρουαρίου 2012, η
Επιτροπή, βάσει
του κανονισμού
(ΕΕ) 1176/2011, εξέδωσε
την έκθεση του
μηχανισμού
επαγρύπνησης[6], στην
οποία η Γαλλία
αναφέρεται ως
ένα από τα κράτη
μέλη τα οποία
θα έπρεπε να
υποβληθούν σε
εμπεριστατωμένη
επισκόπηση.
(5)       Στις 2
Μαρτίου 2012, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
ενέκρινε τις
προτεραιότητες
σχετικά με τη
χρηματοπιστωτική
σταθερότητα,
τη
δημοσιονομική
εξυγίανση και
τα μέτρα για
την τόνωση της
ανάπτυξης.
Υπογράμμισε
την ανάγκη να
επιδιωχθεί
διαφοροποιημένη
και ευνοϊκή
για την
ανάπτυξη
δημοσιονομική
εξυγίανση, να
αποκατασταθεί
η υπό
κανονικούς
όρους χορήγηση
δανείων προς
την οικονομία,
να ενισχυθεί η
ανάπτυξη και η
ανταγωνιστικότητα,
να καταπολεμηθεί
η ανεργία και να
ληφθούν μέτρα
για την
αντιμετώπιση
των κοινωνικών
επιπτώσεων της
κρίσης και να
εκσυγχρονιστεί
η δημόσια
διοίκηση.
(6)       Στις 2
Μαρτίου 2012, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
κάλεσε επίσης
τα κράτη μέλη
που
συμμετέχουν
στο Σύμφωνο
για το Ευρώ + να
υποβάλουν
εγκαίρως τις
δεσμεύσεις
τους,
προκειμένου να
περιληφθούν στα
αντίστοιχα
προγράμματα
σταθερότητας ή
σύγκλισης και
στα εθνικά
τους
προγράμματα
μεταρρυθμίσεων.
(7)       Στις 4
Μαΐου 2012, η
Γαλλία υπέβαλε
επικαιροποιημένο
πρόγραμμα
σταθερότητας
που καλύπτει
την περίοδο 2012-2016
και, στις 13
Απριλίου 2012, το
εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
του 2012. Για να
ληφθεί υπόψη η
αλληλεξάρτησή
τους, τα δύο
προγράμματα
αξιολογήθηκαν
ταυτόχρονα. Η
Επιτροπή
πραγματοποίησε
επίσης
εμπεριστατωμένη
επανεξέταση[7]
σύμφωνα με το
άρθρο 5 του κανονισμού
(ΕΕ) αριθ. 1176/2011, για
να εκτιμήσει
κατά πόσο η
Γαλλία
πλήττεται από
μακροοικονομικές
ανισορροπίες.
Η Επιτροπή
κατέληξε στο
συμπέρασμα ότι
η Γαλλία
επηρεάζεται
από
ανισορροπίες,
αλλά ότι δεν
είναι
υπερβολικές.
(8)       Βάσει
της
αξιολόγησης
του προγράμματος
σταθερότητας
σύμφωνα με τον
κανονισμό (ΕΚ)
αριθ. 1466/97 του
Συμβουλίου, το
Συμβούλιο
είναι της
γνώμης ότι το
μακροοικονομικό
σενάριο, στο
οποίο
στηρίζονται οι
δημοσιονομικές
προβολές στο
πρόγραμμα
σταθερότητας,
είναι
αισιόδοξο.
Στις εαρινές
προβλέψεις της
Επιτροπής του 2012
είχε εκτιμηθεί
ότι η αύξηση
του ΑΕΠ θα
έφθανε σε 0,5% το 2012
και σε 1,3% το 2013,
έναντι 0,7% και 1,75%,
αντίστοιχα,
σύμφωνα με το
πρόγραμμα. Με
το έλλειμμα το 2011
να
διαμορφώνεται
σε χαμηλότερα
επίπεδα σε
σχέση με τις
προβλέψεις (5,2%
του ΑΕΠ), το
πρόγραμμα
προβλέπει τη
μείωσή του σε 3%
του ΑΕΠ το 2013,
προθεσμία που
ορίστηκε από
το Συμβούλιο
για τη
διόρθωση του
υπερβολικού
ελλείμματος,
και κατόπιν τη
συνέχιση της
εξυγίανσης, με
στόχο να
επιτευχθεί
ισοσκελισμένος
προϋπολογισμός
έως το 2016. Ο
μεσοπρόθεσμος
δημοσιονομικός
στόχος (ΜΔΣ)
ισοσκελισμένου
προϋπολογισμού
σε διαρθρωτικούς
όρους,
αναμένεται να
επιτευχθεί
εντός της
περιόδου του
προγράμματος.
Ο ΜΔΣ
αντανακλά επαρκώς
τις απαιτήσεις
του Συμφώνου
Σταθερότητας και
Ανάπτυξης.
Βάσει του εκ
νέου
υπολογισθέντος
διαρθρωτικού ισοζυγίου[8], η
μέση ετήσια
δημοσιονομική
προσπάθεια την
περίοδο 2010-2013
είναι σύμφωνη
με τη σύσταση
του Συμβουλίου
της 2ας
Δεκεμβρίου 2009. Το
2014–16 προβλέπεται
να πραγματοποιηθεί
ετήσια πρόοδος
σε διαρθρωτικούς
όρους ίση με 0,7%
του ΑΕΠ για την
επίτευξη του ΜΔΣ.
Σύμφωνα με το
πρόγραμμα, ο
ρυθμός αύξησης
των δημοσίων
δαπανών,
λαμβανομένων
υπόψη των κατά
διακριτική
ευχέρεια
μέτρων στο
σκέλος των
εσόδων, συμμορφώνεται
με την τιμή
αναφοράς για
τις δαπάνες η
οποία
καθορίζεται
στο Σύμφωνο
Σταθερότητας
και Ανάπτυξης.
Η πορεία
προσαρμογής
που
παρουσιάστηκε στο
πρόγραμμα
υπόκειται σε
κινδύνους. Το
μακροοικονομικό
σενάριο μπορεί
να αποδειχθεί
λιγότερο ευνοϊκό
από ό,τι
καθορίστηκε
στις εαρινές
προβλέψεις της
Επιτροπής του 2012.
Τα μέτρα για
την επίτευξη
των στόχων
μετά το 2013 και
την
πραγματοποίηση
της μέσης
ετήσιας συνιστώμενης
δημοσιονομικής
προσπάθειας
δεν έχουν προσδιοριστεί
επαρκώς.
Επιπλέον, οι
επιδόσεις της
Γαλλίας είναι
άνισες όσον
αφορά την
επίτευξη των στόχων
για τη δαπάνη.
Συνεπώς, δεν
μπορεί να
διασφαλιστεί
ότι το
υπερβολικό
έλλειμμα θα
διορθωθεί έως
το 2013 εκτός αν τα
μέτρα που
έχουν
προγραμματιστεί
συγκεκριμενοποιηθούν
επαρκώς και
εφαρμοστούν
πρόσθετα μέτρα
εφόσον
χρειαστούν. Ο
δείκτης χρέους
από 85,8% του ΑΕΠ το
2011, αναμένεται να
φθάσει στο 89,2% το 2013
και να υποχωρήσει
στο 83,2% το 2016.
Σύμφωνα με το
πρόγραμμα, το
κριτήριο της
τιμής αναφοράς
για τη μείωση
του χρέους θα
τηρηθεί στα
τέλη της
περιόδου
μετάβασης (2016).
(9)       Παρόλο
που
θεσπίστηκαν
πρόσθετα μέτρα
εξυγίανσης το
δεύτερο ήμισυ
του 2011 και τον
Φεβρουάριο του
2012, η εφαρμογή
της
δημοσιονομικής
εξυγίανσης
παραμένει
σημαντική
πρόκληση. Η αποφυγή
υπερβάσεων σε
επίπεδο
δαπανών, χάρη
στην ενίσχυση
της
δημοσιονομικής
προσπάθειας με
βάση απολύτως προσδιορισμένα
μέτρα, έχει
ζωτική σημασία
για την
αποκατάσταση
μιας
διατηρήσιμης
δημοσιονομικής
θέσης.
Επιπλέον, θα
ήταν σκόπιμο η
Γαλλία να αξιοποιήσει
τις ευκαιρίες
για την
επιτάχυνση της
μείωση του
ελλείμματος,
προκειμένου να
διευκολύνει τη
διόρθωση του
υπερβολικού
ελλείμματος
όπως έχει
προγραμματιστεί.
Σχετικά με τη
μακροπρόθεσμη
διατηρησιμότητα
των δημόσιων
οικονομικών
και την
επάρκεια των μελλοντικών
συντάξεων,
εφαρμόζεται
σταδιακά μεταρρύθμιση
του
συνταξιοδοτικού
συστήματος του
2010. Ωστόσο, δεν
είναι βέβαιο
ότι το σύστημα
θα έχει
ισοσκελιστεί
έως το 2018, εάν η
απασχόληση και
η ανάπτυξη
διαμορφωθούν τελικά
σε επίπεδα
χαμηλότερα από
τις
προβλέψεις, και
το σύστημα
αναμένεται να
παρουσιάσει
έλλειμμα μετά
το 2020. Επιπλέον, η
νεοδημιουργηθείσα
συντονιστική
επιτροπή,
αποστολή της
οποίας είναι η
έκδοση ετήσιας
γνωμοδότησης
για την
οικονομική
κατάσταση των
διαφόρων
συνταξιοδοτικών
καθεστώτων και
τους όρους που
απαιτούνται
για τη
διασφάλιση ισοσκελισμένων
λογαριασμών
μέχρι το 2018, δεν
εξέδωσε γνωμοδότηση
για το 2011, πράγμα
που καθιστά
δύσκολη την
αξιολόγηση της
βιωσιμότητας
του
συνταξιοδοτικού
συστήματος.
(10)     Η
λειτουργία της
γαλλικής
αγοράς
εργασίας θα
βελτιωνόταν με
την περαιτέρω
μείωση του
κατακερματισμού
της αγοράς
εργασίας. Η
σύμβαση
επαγγελματικής
ασφάλειας (CSP), η
οποία
θεσπίστηκε με
τον νόμο του
Ιουλίου 2011 και
συγχώνευσε δύο
ήδη υπάρχουσες
συμβάσεις, μεταθέτει
το βάρος της
παροχής
συμβουλών σε
περίπτωση
οικονομικών
απολύσεων από
τους εργοδότες
στις δημόσιες
υπηρεσίες
απασχόλησης (Pôle
emploi). Πρόκειται
για
περιορισμένο
αλλά θετικό
βήμα. Λήφθηκαν
επίσης ή είναι
υπό συζήτηση
διάφορα μέτρα
για την παροχή
ευέλικτων
ρυθμίσεων
εργασίας για
επιχειρήσεις
οι οποίες
αντιμετωπίζουν
προσωρινά δυσκολίες.
Ωστόσο, οι εν
λόγω ρυθμίσεις
δεν αντιμετωπίζουν
το συγκεκριμένο
πρόβλημα του
κατακερματισμού
της αγοράς
εργασίας.
Επιπλέον, η
επανεξέταση
της νομοθεσίας
για την
προστασία της
απασχόλησης
δείχνει ότι η
διοικητική
διαδικασία για
τις
μεμονωμένες
απολύσεις
εξακολουθεί να
συνεπάγεται
αβεβαιότητες και
ενδεχομένως
μεγάλες
δαπάνες για
τους
εργοδότες.
Τέλος, είναι
σημαντικό να
διασφαλιστεί
ότι κάθε
εξέλιξη όσον
αφορά τους
ελάχιστους
μισθούς ευνοεί
τη δημιουργία θέσεων
απασχόλησης,
ιδίως των
νεώτερης
ηλικίας, καθώς
και των ατόμων
χαμηλής
ειδίκευσης.
(11)     Στο
πλαίσιο της συνταξιοδοτικής
μεταρρύθμισης,
τα μέτρα που
λήφθηκαν για
να ενθαρρυνθεί
η απασχόληση
των εργαζόμενων
μεγαλύτερης
ηλικίας, καθώς
και η
υποχρέωση που
επιβλήθηκε
στις
επιχειρήσεις
να εφαρμόσουν
μέτρα για την
ενεργή
διαχείριση των
ηλικιών, αποτελούν
βήματα προς τη
σωστή
κατεύθυνση.
Ωστόσο, τα
σχετικά σχέδια
δράσης εν
γένει δεν
είναι φιλόδοξα
και δεν
προβλέπουν
μέτρα όπως η
μείωση του
χρόνου
εργασίας ή η
προσφορά
θέσεων που θα
είναι ειδικά
προσαρμοσμένες
στους
εργαζόμενους
μεγαλύτερης
ηλικίας.
Επιπλέον,
ορισμένες
πτυχές του
συστήματος
παροχών
ανεργίας για
εργαζόμενους
μεγαλύτερης
ηλικίας
(διάρκεια,
απουσία φθίνοντος
χαρακτήρα)
μπορεί να
παρέχουν
μειωμένα
κίνητρα για
εργασία. Τέλος,
απαιτείται η
υιοθέτηση μιας
πιο φιλόδοξης
στρατηγικής
στον τομέα της
εκπαίδευσης των
ενηλίκων, με
στόχο την
αύξηση της
απασχολησιμότητας
του ενηλίκου
εργατικού
δυναμικού.
(12)     Για
την
αντιμετώπιση
της ανεργίας
των νέων, οι γαλλικές
αρχές ανέλαβαν
τη δέσμευση να
αυξηθεί ο αριθμός
των μαθητειών
από 600 000 έως 800 000
θέσεις μέχρι
το 2015. Διάφορα
μέτρα
θεσπίστηκαν το
2011 και το 2012 για να
αυξηθεί η
ποσόστωση των
μαθητευομένων
σε επιχειρήσεις
και να
ενισχυθούν οι
κυρώσεις για
τις επιχειρήσεις
εκείνες που
δεν
συμμορφώνονται.
Παρά τα μέτρα
αυτά, ο
συνολικός
αριθμός των
θέσεων
μαθητείας απέχει
ακόμη πολύ από
το στόχο.
Επιπλέον, μια
πρόσφατη έκθεση
που εκπονήθηκε
κατόπιν
αιτήματος των
γαλλικών αρχών
έδειξε ότι το 40%
των ΜΜΕ θεωρεί
ότι οι δεξιότητες
των
μαθητευομένων
δεν
ανταποκρίνονται
στις ανάγκες
τους. Επομένως,
οι πολιτικές
για την
αντιμετώπιση
της ανεργίας
των νέων θα
μπορούσαν
γίνουν αποτελεσματικότερες
αν υπήρχε
καλύτερη
αντιστοιχία
μεταξύ των
δεξιοτήτων που
διδάσκονται
στο εκπαιδευτικό
σύστημα και
των αναγκών
της αγοράς εργασίας.
(13)     Η
συγχώνευση του
οργανισμού
εύρεσης
εργασίας (ANPE) και
του ταμείου
ανεργίας (UNEDIC) σε
έναν και μόνο
οργανισμό (Pôle emploi)
δεν έχει ακόμη
αποφέρει τα
αναμενόμενα
αποτελέσματα
ως προς την
αποτελεσματικότητα
και την ποιότητα
των υπηρεσιών.
Η νέα πολυετής
τριμερής
συμφωνία που
υπογράφηκε το
Ιανουάριο του 2012
(μεταξύ της
κυβέρνησης,
των κοινωνικών
εταίρων και
του Pôle emploi)
σχετικά με τη
λειτουργία και
τις υπηρεσίες
του Pôle emploi για την
περίοδο 2012-2014
είναι ένα βήμα
προς τη σωστή
κατεύθυνση.
Ωστόσο,
ορισμένοι
στόχοι/επιδιώξεις
δεν έχουν
ακόμη καθοριστεί,
πράγμα που
καθιστά
δυσχερή στην
τρέχουσα φάση
την αξιολόγηση
του βαθμού
φιλοδοξίας της
μεταρρύθμισης.
Η αξιοπιστία
της
μεταρρύθμισης
προσκρούει
επίσης σε
δημοσιονομικά
εμπόδια και περιορισμούς
σε επίπεδο
ανθρωπίνων
πόρων των
δημόσιων
υπηρεσιών απασχόλησης.

(14)     Τον
Φεβρουάριο του
2012, η Γαλλία
θέσπισε αύξηση
του ΦΠΑ κατά 1,6%
σε 21,2% και 2% αύξηση
των κοινωνικών
εισφορών επί
του
εισοδήματος
κεφαλαίου και
των κερδών σε 15,5%,
για την
αντιστάθμιση των
χαμηλότερων
εργοδοτικών
εισφορών
κοινωνικής
ασφάλισης.
Αυτό είναι
κατάλληλο
μέτρο για την καθιέρωση
ενός πιο
ισορροπημένου
συστήματος φορολογίας
που
μετατοπίζει
την φορολογική
επιβάρυνση από
την εργασία.
Όπως
διαπιστώνεται
στην εμπεριστατωμένη
επανεξέταση
των
μακροοικονομικών
ανισορροπιών
που διενεργήθηκε
από τις
υπηρεσίες της
Επιτροπής,
αυτό θα μπορούσε
να συμβάλει
στη βελτίωση
της ανταγωνιστικότητας
από πλευράς
κόστους των
γαλλικών εξαγωγών,
με δυνητικά
θετικές
συνέπειες στην
κερδοφορία των
επιχειρήσεων
και, πιο
μακροπρόθεσμα,
στις
επενδύσεις και
στην
ανταγωνιστικότητα
που δεν αφορά
τις τιμές. Ωστόσο,
ο εστιασμός
της
μεταρρύθμισης
είναι πολύ
στενός.
Επιπλέον,
μολονότι έχουν
καταβληθεί
προσπάθειες
για τη μείωση
των
φορολογικών
δαπανών, οι προσπάθειες
αυτές
συνοδεύεται
από αύξηση των
φορολογικών
συντελεστών
που τείνουν να
αυξήσουν την
ήδη υψηλή φορολογική
επιβάρυνση της
εργασίας. Η
Γαλλία έχει το δεύτερο
χαμηλότερο
μερίδιο
φορολογικών
εσόδων από
περιβαλλοντικούς
φόρους στην ΕΕ,
πράγμα που υποδηλώνει
την ύπαρξη
μεγάλων
περιθωρίων για
αύξηση των
φόρων αυτών.
Τέλος, δεν
έχουν ληφθεί
ακόμη
συγκεκριμένα
μέτρα για την
αξιολόγηση της
απόδοσης
ορισμένων μειωμένων
συντελεστών
για την
επίτευξη των
στόχων τους
όσον αφορά την
απασχόληση ή
των κοινωνικών
στόχων τους (ιδίως
για τους
μειωμένους
συντελεστές
ΦΠΑ).
(15)     Ενώ
έχουν
θεσπιστεί
ορισμένες
μεταρρυθμίσεις
για την
απλοποίηση του
επιχειρηματικού
περιβάλλοντος
και την άρση
των
περιορισμών σε
ορισμένα νομοθετικά
κατοχυρωμένα
επαγγέλματα,
αυτές δεν επαρκούν
για την αντιμετώπιση
των φραγμών
εισόδου στην
αγορά και των
περιοριστικών
συνθηκών που
επικρατούν σε
πολλά άλλα (π.χ.
κτηνίατροι,
ταξί,
επαγγέλματα
του τομέα της υγείας,
νομικά
επαγγέλματα,
περιλαμβανομένων
των συμβολαιογράφων).
Ως εκ τούτου,
απαιτείται μια
πιο οριζόντια
και
συστηματική
επανεξέταση
των υπόλοιπων
περιορισμών
εισόδου στα
νομοθετικά
κατοχυρωμένα επαγγέλματα
και της
άσκησης τους
για να
αξιολογηθεί η
αναγκαιότητα
και η
αναλογικότητά
τους. Όσον αφορά
τον τομέα του
λιανικού
εμπορίου, οι
διανομείς θα
πρέπει να έχουν
τη δυνατότητα
να καθορίζουν
τις τιμές τους
και τους
άλλους
εμπορικούς
όρους ελεύθερα
ώστε να μπορούν
οι καταναλωτές
να
επωφελούνται
από χαμηλότερες
τιμές. Οι
καταναλωτές θα
επωφεληθούν
επίσης από
άλλα μέτρα για
την τόνωση του
ανταγωνισμού
σε αυτόν τον
τομέα που
χαρακτηρίζεται
από υψηλό
βαθμό συγκέντρωσης,
όπως από την
άρση ή την
αναθεώρηση των
περιορισμών
χωροταξικού
σχεδιασμού και
την απλούστευση
των
διαδικασιών
για τη
δημιουργία
νέων σημείων
διανομής.
(16)     Η
ένταση του
ανταγωνισμού
σε ορισμένες
βιομηχανίες
δικτύου
(ηλεκτρική
ενέργεια
χονδρικής, τομέας
σιδηροδρόμων)
θα πρέπει να
ενισχυθεί
δεδομένου ότι
οι
μεταρρυθμίσεις
που
πραγματοποιήθηκαν
μέχρι σήμερα
στους τομείς
αυτούς έχουν
αποδώσει
αποτελέσματα
μόνο εν μέρει. Ο
βαθμός
συγκέντρωσης
στην αγορά ηλεκτρικής
ενέργειας
παραμένει ένας
από τους υψηλότερους
στην ΕΕ. Ενώ ο
νόμος NOME είχε
θετικό
αντίκτυπο στον
ανταγωνισμό,
είναι αναγκαίο
να ληφθούν
περαιτέρω
μέτρα για να
βελτιωθεί η
πρόσβαση
εναλλακτικών
φορέων
εκμετάλλευσης
σε ικανότητα
παραγωγής
ηλεκτρικής
ενέργειας στη
Γαλλία, όπως
μέσω
υδροηλεκτρικών
μονάδων. Στον
τομέα των
σιδηροδρομικών
μεταφορών, η
είσοδος νέων
εταιρειών
παραμένει
περιορισμένη,
τόσο στις
εμπορευματικές
και όσο και
στις διεθνείς
μεταφορές
επιβατών· στις
εμπορευματικές
μεταφορές,
εξακολουθούν
να υφίστανται
τεχνικά
εμπόδια που
δεν επιτρέπουν
την πρόσβαση
χωρίς
διακρίσεις.
(17)     Το
μερίδιο των
γαλλικών
εξαγωγικών
αγορών μειώθηκε
κατά 19,4% από το 2005
έως το 2010,
ποσοστό που
αντιπροσωπεύει
μια από τις
μεγαλύτερες
μειώσεις
μεταξύ των κρατών
μελών, και
υπερβαίνει
σημαντικά το
ανώτατο όριο
που
προβλέπεται
στην έκθεση
για τον
μηχανισμό επαγρύπνησης
που
δημοσιεύτηκε
από την
Επιτροπή στις 14
Φεβρουαρίου 2012.
Στην
εμπεριστατωμένη
επισκόπηση για
τη Γαλλία, οι
υπηρεσίες της
Επιτροπής κατέληξαν
στο συμπέρασμα
ότι οι
μειώσεις των
μεριδίων
εξαγωγικών
αγορών
οφείλονται σε
επιδείνωση
τόσο της ανταγωνιστικότητας
από πλευράς
κόστους όσο
και της ανταγωνιστικότητας
που δεν αφορά
τις τιμές, και ιδίως
της δεύτερης.
Ειδικότερα, η
αύξηση του
κόστους
εργασίας ανά
μονάδα
προϊόντος
ασκεί πιέσεις
στην κερδοφορία
των γαλλικών
εταιρειών και
έχει
περιορίσει την
ικανότητά τους
να αυξήσουν το
μέγεθός τους,
να πραγματοποιήσουν
τις
απαραίτητες
επενδύσεις για
τη βελτίωση
της
αποδοτικότητάς
τους και την
εισαγωγή
καινοτομιών.
Οι πολιτικές
για την
προώθηση της
καινοτομίας στον
ιδιωτικό τομέα
θα πρέπει να
παρακολουθούνται
και να
συμπληρώνονται
με μέτρα για
την αποκατάσταση
της
κερδοφορίας
των γαλλικών
εταιρειών.
(18)     Η
Γαλλία έχει
αναλάβει
ορισμένες
δεσμεύσεις στο
πλαίσιο του Συμφώνου
για το Ευρώ+. Οι
λόγω
δεσμεύσεις,
και η εφαρμογή
των δεσμεύσεων
που
παρουσιάστηκαν
το 2011, αφορούν
την προώθηση
της
απασχόλησης,
τη βελτίωση
της
ανταγωνιστικότητας
και την
ενίσχυση της
διατηρησιμότητας
των δημόσιων
οικονομικών. Η
Επιτροπή αξιολόγησε
την εφαρμογή
των δεσμεύσεων
που έχουν
αναληφθεί με
το Σύμφωνο για
το Ευρώ+. Τα
αποτελέσματα
αυτής της
αξιολόγησης
λήφθηκαν υπόψη
στις
συστάσεις.
(19)     Στο
πλαίσιο του
Ευρωπαϊκού
Εξαμήνου, η
Επιτροπή προέβη
σε διεξοδική
ανάλυση της
οικονομικής
πολιτικής της
Γαλλίας.
Αξιολόγησε το
πρόγραμμα
σταθερότητας
το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων,
και παρουσίασε
εμπεριστατωμένη
επισκόπηση.
Έχει λάβει υπόψη,
όχι μόνο τη
σημασία τους
για μια
διατηρήσιμη δημοσιονομική
και
κοινωνικοοικονομική
πολιτική στη
Γαλλία, αλλά και
τη συμμόρφωσή
τους με τους
ενωσιακούς
κανόνες και
κατευθύνσεις,
δεδομένης της
ανάγκης
ενδυνάμωσης
της συνολικής
οικονομικής
διακυβέρνησης
της Ευρωπαϊκής
Ένωσης μέσω
της
συνεκτίμησης
στοιχείων σε
επίπεδο ΕΕ
κατά τη
διαμόρφωση των
μελλοντικών
εθνικών αποφάσεων.
Οι συστάσεις
της σύμφωνα
στο πλαίσιο
του ευρωπαϊκού
εξαμήνου
παρουσιάζονται
στις συστάσεις
(1) έως (5) κατωτέρω.
(20)     Με
βάση την
αξιολόγηση
αυτή, το
Συμβούλιο
εξέτασε το
πρόγραμμα
σταθερότητας
της Γαλλίας,
και η γνώμη του[9] του
αντικατοπτρίζεται
ιδίως στη
σύσταση (1)
κατωτέρω.
(21)     Με
βάση τα
αποτελέσματα
της
εμπεριστατωμένης
επισκόπησης
της Επιτροπής
και την
αξιολόγηση
αυτή, το
Συμβούλιο
εξέτασε το
εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
και το
πρόγραμμα
σταθερότητας
της Γαλλίας
του 2012. Οι
συστάσεις του σύμφωνα
με το άρθρο 6 του
κανονισμού (ΕΚ)
αριθ. 1176/2011 αντικατοπτρίζονται
ιδίως στις
συστάσεις (2), (4)
και (5),
ΣΥΝΙΣΤΑ
στη Γαλλία να
αναλάβει δράση
κατά την περίοδο
2012-2013 προκειμένου
να:
1.           Ενισχύσει
και να
εφαρμόσει
δημοσιονομική
στρατηγική,
που θα
στηρίζεται σε
επαρκώς
προσδιορισμένα
μέτρα, για το
έτος 2012 και τα
επόμενα έτη
ώστε να
διασφαλιστεί η
έγκαιρη
διόρθωση του
υπερβολικού
ελλείμματος
και η επίτευξη
της
προσπάθειας
διαρθρωτικής
προσαρμογής
που
καθορίζεται
στις συστάσεις
του Συμβουλίου
βάσει της
διαδικασίας
υπερβολικού
ελλείμματος.
Στη συνέχεια,
να εξασφαλίσει
επαρκή
προσπάθεια
διαρθρωτικής
προσαρμογής
ώστε να
επιτευχθεί
επαρκής
πρόοδος προς
την κατεύθυνση
του
μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού
στόχου (ΜΔΣ),
περιλαμβανομένης
της τήρησης
της τιμής
αναφοράς για
τις δαπάνες,
και να
εξασφαλίσει
επαρκή πρόοδο
για τη
συμμόρφωση με
την τιμή
αναφοράς για
τη μείωση του
χρέους. Να
εξακολουθήσει
την παρακολούθηση
της
διατηρησιμότητας
και της επάρκειας
του
συνταξιοδοτικού
συστήματος και
να λάβει
συμπληρωματικά
μέτρα, εάν
χρειαστεί.
2.           Να
προβεί σε
περαιτέρω
μεταρρυθμίσεις
για την καταπολέμηση
του
κατακερματισμού
της αγοράς
εργασίας με
επανεξέταση
ορισμένων
πτυχών της
νομοθεσίας για
την προστασία
της
απασχόλησης,
σε διαβούλευση
με τους
κοινωνικούς
εταίρους σύμφωνα
με τις εθνικές
πρακτικές,
ειδικότερα σε
σχέση με τη
διοικητική
διαδικασία για
τις
μεμονωμένες απολύσεις. Να
συνεχίσει να
εξασφαλίζει
ότι οι τυχόν
εξελίξεις του
ελάχιστου
μισθού θα
ευνοούν τη
δημιουργία θέσεων
εργασίας. Να
αναλάβει
δράσεις για
την αύξηση της
συμμετοχής των
ενηλίκων στη
διά βίου
μάθηση.
3.           Να
θεσπίσει μέτρα
για την αγορά
εργασίας για
να εξασφαλιστεί
ότι οι
μεγαλύτερης
ηλικίας
εργαζόμενοι θα
παραμείνουν
στην εργασία
περισσότερο χρονικό
διάστημα. Να
βελτιώσει την
απασχολησιμότητα
των νέων ιδίως
για εκείνα τα
άτομα που
είναι
εκτεθειμένα στον
κίνδυνο
ανεργίας, με
την παροχή
ιδίως περισσότερων
και καλύτερων
προγραμμάτων
μαθητείας για
την
αποτελεσματική
αντιμετώπιση
των αναγκών
τους. Να
ενισχύσει τις
ενεργές
πολιτικές για
την αγορά εργασίας
και να
διασφαλίσει
ότι οι
δημόσιες
υπηρεσίες
απασχόλησης
είναι πιο
αποτελεσματικές
όσον αφορά την
εξασφάλιση
εξατομικευμένης
στήριξης.
4.           Να
λάβει
περαιτέρω
μέτρα για την
εισαγωγή ενός
πιο απλού και
ισόρροπου
συστήματος
φορολογίας,
μετατοπίζοντας
τη φορολογική
επιβάρυνση από
την εργασία
προς μορφές
φορολογίας που
επιβαρύνουν
λιγότερο την
ανάπτυξη και
την εξωτερική
ανταγωνιστικότητα,
ιδίως σε περιβαλλοντικούς
φόρους και
φόρους
κατανάλωσης Να
συνεχίσει τις
προσπάθειές
της για τη
μείωση και τον
εξορθολογισμό
των φορολογικών
δαπανών (ιδίως
εκείνων που
ενθαρρύνουν τη
δημιουργία
χρέους). Να
επανεξετάσει
την αποτελεσματικότητα
των τρεχόντων
μειωμένων
συντελεστών
ΦΠΑ για τη
στήριξη της
δημιουργίας
θέσεων εργασίας.
5.           Να
συνεχίσει τις
προσπάθειες
για την άρση
των αδικαιολόγητων
περιορισμών σε
νομοθετικά
κατοχυρωμένους
κλάδους και
επαγγέλματα,
ειδικότερα
στον κλάδο των
υπηρεσιών και
τον κλάδο
λιανικής
πώλησης. Να
λάβει
περαιτέρω
μέτρα για την
ελευθέρωση των
βιομηχανιών
δικτύου, ιδίως
στην αγορά ηλεκτρικής
ενέργειας
χονδρικής, την
ανάπτυξη
δυναμικού
διασύνδεσης
ενέργειας και
να διευκολύνει
την είσοδο
νέων φορέων
στους τομείς
των
σιδηροδρομικών
εμπορευματικών
μεταφορών και
των διεθνών
μεταφορών
επιβατών.
Βρυξέλλες,
[…]
                                                                       Για το
Συμβούλιο
                                                                       Ο
Πρόεδρος
[1]               EE L 209 της 02.08.1997, σ. 1
[2]               EE L 306 της 23.11.2011, σ. 25
[3]               COM(2012) 313 τελικό.
[4]               P7_TA(2012)0048
και P7_TA(2012)0047
[5]               Απόφαση
2012/238/ΕΕ του
Συμβουλίου της
26ης Απριλίου 2012
[6]               COM(2012) 68 τελικό.
[7]               Έγγραφο
εργασίας των
υπηρεσιών της
Επιτροπής (2012) 155 τελικό.
[8]               Κυκλικά
προσαρμοσμένο
ισοζύγιο,
χωρίς να
υπολογίζονται
τα έκτακτα και
λοιπά
προσωρινά
μέτρα, που επανυπολογίστηκε
από τις
υπηρεσίες της
Επιτροπής σύμφωνα
τις
πληροφορίες
που
παρασχέθηκαν
στο πρόγραμμα,
με βάση την από
κοινού
συμφωνηθείσα
μεθοδολογία.
[9]               Βάσει του
άρθρου 5
παράγραφος 2
του κανονισμού
(EΚ) αριθ. 1466/97 του
Συμβουλίου.


				|

		52012DC0309

			Σύσταση ΣΥΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Ηνωμένου Βασιλείου για το 2012 και τη διατύπωση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης του Ηνωμένου Βασιλείου για την περίοδο 2012-2017 /* COM/2012/0309 final  */

			   	Σύσταση
ΣΥΣΤΑΣΗΣ
ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
σχετικά
με το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
του Ηνωμένου
Βασιλείου για
το 2012
και τη
διατύπωση
γνώμης του
Συμβουλίου
σχετικά με το
πρόγραμμα
σύγκλισης του
Ηνωμένου
Βασιλείου
για την
περίοδο 2012-2017
ΤΟ
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ
ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας
υπόψη τη
Συνθήκη για τη
λειτουργία της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης, και
ιδίως το άρθρο 121
παράγραφος 2 και
το άρθρο 148
παράγραφος 4,
Έχοντας
υπόψη τον
κανονισμό (ΕΚ)
αριθ. 1466/97 του
Συμβουλίου,
της 7ης Ιουλίου
1997, για την
ενίσχυση της
εποπτείας της
δημοσιονομικής
κατάστασης και
την εποπτεία
και το
συντονισμό των
οικονομικών πολιτικών[1], και
ιδίως το άρθρο 5
παράγραφος 2,
Έχοντας
υπόψη τον
κανονισμό (ΕΕ)
αριθ. 1176/2011 του
Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου
και του
Συμβουλίου,
της 16ης Νοεμβρίου
2011, σχετικά με
την πρόληψη
και τη
διόρθωση των
μακροοικονομικών
ανισορροπιών[2], και
ιδίως το άρθρο 6
παράγραφος 1,
Έχοντας
υπόψη τη
σύσταση της
Ευρωπαϊκής
Επιτροπής[3],
Έχοντας
υπόψη τα
ψηφίσματα του
Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου[4],
Έχοντας
υπόψη τα
συμπεράσματα
του Ευρωπαϊκού
Συμβουλίου,
Έχοντας
υπόψη τη γνώμη
της Επιτροπής
Απασχόλησης,
Μετά από
διαβούλευση με
την Οικονομική
και Δημοσιονομική
Επιτροπή,
Εκτιμώντας
τα ακόλουθα:
(1)       Στις 26
Μαρτίου 2010, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
συμφώνησε με
την πρόταση
της Ευρωπαϊκής
Επιτροπής για
τη δρομολόγηση
της
στρατηγικής «Ευρώπη
2020», μιας νέας
στρατηγικής
για την
ανάπτυξη και
την
απασχόληση, η
οποία,
βασιζόμενη στο
μεγαλύτερο
συντονισμό των
οικονομικών
πολιτικών, θα
εστιαστεί σε
νευραλγικούς
τομείς στους
οποίους απαιτείται
δράση ώστε να
ενισχυθεί το
δυναμικό
διατηρήσιμης ανάπτυξης
και
ανταγωνιστικότητας
της Ευρώπης.
(2)       Στις 13
Ιουλίου 2010, το
Συμβούλιο
εξέδωσε
σύσταση σχετικά
με τους
γενικούς
προσανατολισμούς
της οικονομικής
πολιτικής των
κρατών μελών
και της Ένωσης
(2010 έως 2014) και, στις 21
Οκτωβρίου 2010, το
Συμβούλιο
εξέδωσε απόφαση
σχετικά με τις
κατευθυντήριες
γραμμές των πολιτικών
απασχόλησης
των κρατών
μελών[5],
οι οποίες από
κοινού
αποτελούν τις
«ολοκληρωμένες
κατευθυντήριες
γραμμές». Τα
κράτη μέλη
κλήθηκαν να
λαμβάνουν
υπόψη τις
ολοκληρωμένες
κατευθυντήριες
γραμμές στις
οικονομικές
τους πολιτικές
και στις πολιτικές
για την
απασχόληση.
(3)       Στις 12
Ιουλίου 2011, το
Συμβούλιο
εξέδωσε
σύσταση σχετικά
με το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
του Ηνωμένου
Βασιλείου για
το 2011 και
διατύπωσε τη
γνώμη του
σχετικά με το
επικαιροποιημένο
πρόγραμμα
σύγκλισης του
Ηνωμένου Βασιλείου
για την
περίοδο 2011-2014.
(4)       Στις 23
Νοεμβρίου 2011, η
Επιτροπή
ενέκρινε τη
δεύτερη Ετήσια
Επισκόπηση της
Ανάπτυξης,
σηματοδοτώντας
την έναρξη του
δεύτερου
Ευρωπαϊκού
Εξαμήνου εκ
των προτέρων
και ολοκληρωμένου
συντονισμού
πολιτικής, το
οποίο εντάσσεται
στη στρατηγική
«Ευρώπη 2020». Στις 14
Φεβρουαρίου 2012, η
Επιτροπή,
βάσει του
κανονισμού (ΕΕ)
1176/2011, εξέδωσε την
έκθεση του
μηχανισμού
επαγρύπνησης[6], στην
οποία το
Ηνωμένο
Βασίλειο
ονομάζεται ως
ένα από τα
κράτη μέλη τα
οποία θα
έπρεπε να
υποβληθούν σε
εμπεριστατωμένη
επισκόπηση.
(5)       Στις 2
Μαρτίου 2012, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
ενέκρινε τις
προτεραιότητες
για την
εξασφάλιση
χρηματοπιστωτικής
σταθερότητας,
δημοσιονομικής
εξυγίανσης και
μέτρων για την
τόνωση της
ανάπτυξης.
Υπογράμμισε
την ανάγκη να
επιδιωχθεί
διαφοροποιημένη
και ευνοϊκή
για την ανάπτυξη
δημοσιονομική
εξυγίανση, να
αποκατασταθεί
η υπό
κανονικούς
όρους χορήγηση
δανείων προς την
οικονομία, να
υποστηριχθεί η
ανάπτυξη και η
ανταγωνιστικότητα,
να
καταπολεμηθεί
η ανεργία και
οι κοινωνικές
επιπτώσεις της
κρίσης και να
εκσυγχρονιστεί
η δημόσια
διοίκηση.
(6)       Στις 30
Απριλίου 2012, το
Ηνωμένο
Βασίλειο
υπέβαλε το εθνικό
πρόγραμμα
σύγκλισης για
την περίοδο 2011-2012
έως 2016-17 και το
εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
για το 2012. Για να
ληφθεί υπόψη η
μεταξύ τους
αλληλεξάρτηση,
τα δύο
προγράμματα
αξιολογήθηκαν
ταυτόχρονα. Η
Επιτροπή, στο
πλαίσιο
εμπεριστατωμένης
επισκόπησης
βάσει του
άρθρου 5 του
κανονισμού (ΕΕ)
αριθ. 1176/2011,
αξιολόγησε
επίσης κατά
πόσο το Ηνωμένο
Βασίλειο
παρουσιάζει
μακροοικονομικές
ανισορροπίες.
Η Επιτροπή
κατέληξε στο
συμπέρασμα, στην
εμπεριστατωμένη
επισκόπηση[7],
την οποία
πραγματοποίησε,
ότι το Ηνωμένο
Βασίλειο
αντιμετωπίζει
μια εσωτερική
ανισορροπία, η
οποία ωστόσο
δεν είναι υπερβολική.
(7)       Βάσει
της
αξιολόγησης
του
προγράμματος
σύγκλισης του 2012,
σύμφωνα με τον
κανονισμό (ΕΚ)
αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου,
το Συμβούλιο
είναι της
γνώμης ότι το
μακροοικονομικό
σενάριο, στο
οποίο στηρίζονται
οι
δημοσιονομικές
προβολές του
προγράμματος,
φαίνεται
εύλογο. Στόχος
της
δημοσιονομικής
στρατηγικής
που
περιγράφεται
στο πρόγραμμα
είναι η
εφαρμογή της
απαιτούμενης
δημοσιονομικής
εξυγίανσης
ώστε να
επιτευχθούν οι
δημοσιονομικοί
στόχοι της
κυβέρνησης
όσον αφορά το
καθαρό χρέος
και το κυκλικά
προσαρμοσμένο
ισοζύγιο
τρεχουσών
συναλλαγών. Το
πρόγραμμα
σύγκλισης δεν
περιλαμβάνει
μεσοπρόθεσμο
δημοσιονομικό
στόχο (ΜΔΣ), όπως
προβλέπεται από
το Σύμφωνο
Σταθερότητας
και Ανάπτυξης.
Σύμφωνα με τις
προβολές του
προγράμματος,
η προθεσμία
για τη
διόρθωση του υπερβολικού
ελλείμματος
που προτείνει
το Συμβούλιο
στη σύστασή
του, της 2ας
Δεκεμβρίου 2010,
αναμένεται ότι
δεν θα
επιτευχθεί
κατά ένα έτος.
Το δημόσιο
έλλειμμα για
το 2014/15, δηλαδή την
προθεσμία που
έταξε το
Συμβούλιο,
εκτιμάται σε 4,4%
του ΑΕΠ, πράγμα
που υποδηλώνει,
με βάση το (εκ
νέου
υπογισθέν)
διαρθρωτικό
έλλειμμα[8],
μέση
δημοσιονομική
προσπάθεια
ύψους 1,25% του ΑΕΠ
μεταξύ 2010/11 και 2014/15, η
οποία είναι
μικρότερη από
το 1 ¾% που καθοριζόταν
στη σύσταση
του Συμβουλίου
η οποία
διατυπώθηκε
στο πλαίσιο
της
διαδικασίας
υπερβολικού
ελλείμματος
(ΔΥΕ). Μολονότι η
κυβέρνηση δεν
παρεξέκλινε
από τη στρατηγική
δημοσιονομικής
εξυγίανσης η
οποία φαινόταν
αρχικά, βάσει
προηγούμενων
μακροοικονομικών
προβλέψεων,
ότι επαρκούσε
για τη
συμμόρφωση με
τους στόχους
της ΔΥΕ, οι
δημοσιονομικές
επιδόσεις και
προοπτικές έχουν
επηρεαστεί από
την επιδείνωση
των προοπτικών
οικονομικής
ανάπτυξης. Τα
μέτρα ως προς
τα έσοδα έχουν
επισπευσθεί σε
σημαντικό
βαθμό στην πορεία
προσαρμογής
της
δημοσιονομικής
εξυγίανσης. Tο 40%
σχεδόν της συνολικής
ετήσιας
δημοσιονομικής
εξυγίανσης η
οποία έχει
προγραμματισθεί
για την
περίοδο μεταξύ
2010-11 και 2014-15 έχει
επιτευχθεί στα
τέλη του 2011-2012, όπως
επίσης και το 30%
των περικοπών
στις δαπάνες
και τα δύο
τρίτα των
καθαρών
φορολογικών
αυξήσεων. Η
δυνητική
συνεισφορά
εσόδων
εξαιτίας της
αύξησης της
αποδοτικότητας
του
φορολογικού
συστήματος,
χάρη στην
αναθεώρηση της
δομής των
συντελεστών
ΦΠΑ,
εξακολουθεί να
είναι σχετικά
υποχρησιμοποιημένη.
Σύμφωνα με το
πρόγραμμα
σύγκλισης, το
έλλειμμα της
γενικής
κυβέρνησης
αναμένεται να
διαμορφωθεί
στο 8,3% του ΑΕΠ το
έτος 2011-12 στο 5,9% του
ΑΕΠ το έτος 2012-2013,
στο 6,0% του ΑΕΠ το
έτος 2013-14, στο 4,4% του
ΑΕΠ το έτος 2014-15,
στο 2,9% του ΑΕΠ το
έτος 2015-16 και στο 1,2%
του ΑΕΠ το έτος
2016-17. Οι
εκτιμήσεις
αυτές είναι
κάπως
χαμηλότερες
από εκείνες
των υπηρεσιών της
Επιτροπής, οι
οποίες στις
εαρινές
προβλέψεις του
2012 αναμένουν ότι
το έλλειμμα θα
ανέλθει σε 6,1% του
ΑΕΠ το έτος 2012-13
(ποσοστό που θα
ήταν 7,9% χωρίς μια
προσεχή
έκτακτη
μεταβίβαση
συνταξιοδοτικού
ταμείου) και σε
6,5% του ΑΕΠ το
έτος 2013-2014. Οι διαφορές
αυτές
οφείλονται σε
χαμηλότερη
πρόβλεψη ως
προς την
ανάπτυξη και
σε
τροποποιήσεις
που πραγματοποίησε
η Eurostat στα
στοιχεία του
Ηνωμένου
Βασιλείου.
Επήλθαν
ορισμένες
προσαρμογές στα
δημοσιονομικά
σχέδια της
κυβέρνησης
στην έκθεση
του φθινοπώρου
2011 με τις οποίες
δίδεται
προτεραιότητα
στις δαπάνες
που ευνοούν
την ανάπτυξη,
αλλά
εξακολουθεί να
ισχύει η
πρόβλεψη για
κατακόρυφη
μείωση των επενδύσεων
του δημόσιου
τομέα έως το
έτος 2014-15. Το δημόσιο
χρέος, που
προβλέπεται να
φθάσει το 94,7% το
έτος 2013-14,
αναμένεται να
κορυφωθεί το
έτος 2014-15.
(8)       Κατά
την περίοδο
που προηγήθηκε
της κρίσης, η
αγορά στέγης
εμφάνισε
υπερθέρμανση
με τον λόγο
τιμής
κατοικίας προς
εισόδημα να
φθάνει σε πρωτοφανή
στα χρονικά
επίπεδα μέσα
σε ένα πλαίσιο
αυξανόμενης
έλλειψης
προσφοράς
στέγης,
οδηγώντας έτσι
στη συσσώρευση
υψηλών
επιπέδων
ενυπόθηκου χρέους.
Σύμφωνα με την
εμπεριστατωμένη
επισκόπηση της
Επιτροπής, το
υψηλό ιδιωτικό
χρέος συνιστά
εσωτερική
ανισορροπία
για την
οικονομία του
Ηνωμένου
Βασιλείου. Λόγω
του μεγάλου
μεριδίου
ενυπόθηκων
δανείων μεταβλητού
επιτοκίου, η
οικονομική
κατάσταση των
νοικοκυριών
είναι
ευαίσθητη στις
αυξήσεις των
επιτοκίων,
πράγμα που
δυνητικά
μπορεί να
επιδράσει
αποσταθεροποιητικά
στο σύνολο της
οικονομίας
μέσω του
χρηματοπιστωτικού
τομέα. Σταθερή
και σημαντική
μείωση στα
χρέη των
νοικοκυριών θα
επιτευχθεί
μόνον σε περίπτωση
μείωσης των
τιμών των
κατοικιών σε
σχέση με το
διαθέσιμο εισόδημα.
Ωστόσο, εάν οι
ονομαστικές
τιμές των κατοικιών
μειωθούν
ταχύρρυθμα, θα
υπήρχε
κίνδυνος πολλά
νοικοκυριά να
βρεθούν με
αρνητική
καθαρή θέση. Η
δραστηριότητα
στον τομέα της
κατασκευής κατοικιών
παραμένει σε
πρωτοφανή
χαμηλά
επίπεδα, τόσο
λόγω του περιοριστικού
χωροταξικού
συστήματος όσο
και λόγω της
κυκλικής
αδυναμίας, με
αποτέλεσμα η
γενικότερη
δραστηριότητα
στη στεγαστική
αγορά να εξακολουθεί
να είναι
υποτονική. Τον
Νοέμβριο του 2011,
η κυβέρνηση
δημοσίευσε την
στεγαστική της
στρατηγική για
την Αγγλία,
σκοπός της
οποίας είναι
να διευκολύνει
την αύξηση της
κατασκευής
κατοικιών,
αλλά
εξακολουθεί να
υπάρχει μεγάλη
αβεβαιότητα
σχετικά με τις
καθαρές
επιπτώσεις του
νέου
συστήματος
οικιστικής
ανάπτυξης.
Επίσης, η
στεγαστική
στρατηγική δεν
έκανε λόγο για
το θέμα της
φορολογίας
ακινήτων, όπου
το σύστημα του
ΗΒ συνδυάζει
έναν φθίνοντα
επαναληπτικό
φόρο (council tax) με έναν
προοδευτικό
φόρο
συναλλαγής (Stamp Duty Land
Tax - SDLT), που μπορούν
να
διαδραματίσουν
ρόλο στην
κυκλική εξέλιξη
των εσόδων του
προϋπολογισμού
και στην
χρηματοπιστωτική
σταθερότητα. Επήλθαν
ορισμένες
προσαρμογές
στους
συντελεστές SDLT
στον
προϋπολογισμό
του 2012, αλλά οι
αλλαγές στην πράξη
στον τομέα
αυτόν συνολικά
ήταν ήσσονος
σημασίας.
(9)       Το
Ηνωμένο
Βασίλειο
αντιμετωπίζει
ολοένα και μεγαλύτερες
προκλήσεις
ανεργίας και
συμμετοχής στην
αγορά
εργασίας. Η
ανεργία στο
Ηνωμένο
Βασίλειο
ανέρχεται
σήμερα σε 8,4%. Η
ανεργία των
νέων είναι πολύ
υψηλότερη, στο
22,2%, ενώ πάνω από
το 38% των ανέργων
στο ΗΒ είναι
κάτω των 25 ετών.
Το 17,7% των νέων (ηλικίας
16-24 ετών)
βρίσκονται
εκτός
απασχόλησης,
εκπαίδευσης ή
κατάρτισης. Η
απασχόληση
στον ιδιωτικό
τομέα
αυξάνεται
συγκρατημένα
αλλά όχι
αρκετά για να
αντισταθμιστούν
οι μειώσεις
θέσεων εργασίας
στον δημόσιο
τομέα και η
αύξηση του
εργατικού δυναμικού. Το Ηνωμένο
Βασίλειο έχει
υπερπροσφορά
ατόμων χαμηλής
ειδίκευσης,
για τα οποία η
ζήτηση
παρουσιάζει
πτώση, και
έλλειψη ατόμων
με υψηλής
ποιότητας επαγγελματική
και τεχνική
ειδίκευση τα
οποία έχουν
ιδιαίτερη
ανάγκη οι
τομείς
παραγωγής και
εξαγωγής
αγαθών στους
οποίους οι
επιδόσεις του
Ηνωμένου
Βασιλείου είναι
σχετικά
χαμηλές. Η
πολιτική στον
τομέα της επαγγελματικής
εκπαίδευσης
και κατάρτισης
(ΕΕΚ) εστιάζεται
κυρίως σε
βασικές
δεξιότητες και
προσόντα
δευτεροβάθμιου
επιπέδου, ενώ η
οικονομία ολοένα
και περισσότερο
απαιτεί
προσόντα ΕΕΚ
ανώτερου
επιπέδου. Το Ηνωμένο
Βασίλειο
εξακολουθεί
επίσης να έχει
σχετικά υψηλό
αριθμό
ενηλίκων με
πολύ
περιορισμένες γνώσεις
γραφής και
ανάγνωσης
καθώς και
αριθμητικής,
που δεν είναι
σε θέση να
τύχουν
επαγγελματικής
εκπαίδευσης. Η
πρόωρη
εγκατάλειψη
της σχολικής
εκπαίδευσης αυξήθηκε
κατά 3,3 π.μ. σε
σχέση με το 2005
και βρίσκεται
πάνω από τον
μέσο όρο της ΕΕ,
στο 14,9%. Η συνεχής
παροχή στήριξης
σε οικογένειες
χαμηλού
εισοδήματος
είναι ζωτικής
σημασίας για
την πρόληψη
της πρόωρης εγκατάλειψης
της σχολικής
εκπαίδευσης.
(10)     Η
κυβέρνηση έχει
καταρτίσει
πρόγραμμα
μεταρρύθμισης
του τομέα της
κοινωνικής
πρόνοιας για
να βοηθήσει
περισσότερους
ανθρώπους να
βρουν εργασία
,υποστηρίζοντας
παράλληλα τις
πλέον ευπαθείς
πληθυσμιακές
ομάδες. Το πρόγραμμα
Universal Credit, στόχος του
οποίου είναι η
απλούστευση
του συστήματος
κοινωνικών
παροχών, δεν
έχει ακόμα
αρχίσει να
εφαρμόζεται,
αλλά
εξακολουθεί να
υπάρχει
σημαντικός
κίνδυνος ότι ο
θετικός αντίκτυπος
των νέων
πολιτικών για
την απασχόληση
και τα
εισοδήματα θα
αντισταθμιστεί
υπέρ το δέον
από τη μείωση
των ποσών που
διατίθενται
για παροχές με
αποτέλεσμα να
αυξηθεί η
φτώχεια, ιδίως
για τις οικογένειες
με παιδιά.
Ανεξάρτητες
εκτιμήσεις προβλέπουν
αύξηση σε
απόλυτους
αριθμούς της
παιδικής
φτώχειας, η
οποία το έτος 2020-21
θα ανέλθει στο
ανώτατο
επίπεδό της σε
σχέση με το 2001-02, με
αποτέλεσμα η
κυβέρνηση να
μην επιτύχει
τους στόχους
που έχουν
καθοριστεί
στον νόμο περί
παιδικής
φτώχειας (Child Poverty Act). Η
ανεπαρκής πρόσβαση
σε υπηρεσίες
παιδικής μέριμνας,
ιδίως για τα
χαμηλά
εισοδήματα,
εξακολουθεί να
δημιουργεί
σημαντικά
προβλήματα και
η κυβέρνηση
δεν έχει ακόμη
καταρτίσει
κατάλληλα σχέδια
για την
αντιμετώπιση
αυτής της
πρόκλησης. Οι περικοπές
στις παροχές
για την
μέριμνα των
παιδιών μπορεί
επίσης να
επιτείνει το
πρόβλημα.
(11)     Οι
όροι
χρηματοδότησης
θα παραμείνουν
αυστηροί, ιδίως
για τις ΜΜΕ. Η
καθαρή
χορήγηση
δανείων προς τις
επιχειρήσεις
ήταν αρνητική
το 2011, ενώ από τα
στοιχεία
έρευνας
προκύπτει ότι
σημαντικός
αριθμός ΜΜΕ
αντιμετωπίζει
πιστωτικούς
περιορισμούς.
Επιπλέον,
πρόσβαση σε
πιστώσεις
χορηγούμενες
εκτός του
τραπεζικού
τομέα διαθέτουν
κυρίως μεγάλες
επιχειρήσεις,
ο δε ανταγωνισμός
στον τραπεζικό
τομέα είναι
περιορισμένος.
Παρά τα μέτρα
που έλαβαν οι
αρχές για τη
βελτίωση της
κατάστασης, η
ειδική ομάδα
δράσης Breedon για
τις
εναλλακτικές
αγορές χρέους
εκτιμά ότι
κατά την
επόμενη
πενταετία θα
εμφανιστεί
σημαντικό και
συνεχές
χρηματοδοτικό
κενό, ιδίως για
τις ΜΜΕ.
(12)     Για
το Ηνωμένο
Βασίλειο, η
βελτίωση της
υποδομής ενέργειας
και μεταφορών αποτελεί
πρόκληση, η
οποία
συνδέεται με
τη δημιουργία
των
προϋποθέσεων
για
μακροπρόθεσμη
ανάπτυξη και
ανταγωνιστικότητα,
και με την
αντιμετώπιση
των αιτιών της
έλλειψης
εξωτερικής
ανταγωνιστικότητας
των
μεταποιητικών
κλάδων του
Ηνωμένου Βασιλείου.
Το Ηνωμένο
Βασίλειο
χρειάζεται
σημαντικές
επενδύσεις για
την αναβάθμιση
της
δυναμικότητας
παραγωγής ηλεκτρικής
ενέργειας,
λαμβάνοντας
υπόψη την ανάγκη
να
αντικατασταθεί
μεγάλο μέρος
των υφιστάμενων
εγκαταστάσεων
παραγωγής, που
θα κλείσει
κατά την
επόμενη
δεκαετία, και
την ανάγκη
τήρησης της
υποχρέωσης
όσον αφορά τις
ανανεώσιμες
πηγές
ενέργειας και
τα αυστηρότερα
πρότυπα
εκπομπών
άνθρακα. . Ο
τομέας των
μεταφορών του
Ηνωμένου
Βασιλείου
αντιμετωπίζει
ελλείψεις όσον
αφορά την
δυναμικότητα
και την ποιότητα
των δικτύων,
πράγμα που θα
μπορούσε να
εμποδίσει την
κυβέρνηση να
επιτύχει τον
στόχο του
αναπροσανατολισμού
της οικονομίας
του Ηνωμένου
Βασιλείου προς
την κατεύθυνση
των επενδύσεων
και των
εξαγωγών. Στο
πλαίσιο της
στρατηγικής
δημοσιονομικής
εξυγίανσης της
κυβέρνησης, οι
καθαρές
επενδύσεις του
δημόσιου τομέα
θα εμφανίσουν
έντονη μείωση
έως το έτος 2014-15,
πράγμα το οποίο
ενδέχεται να
επιτείνει τις
υφιστάμενες
πιέσεις στις
υποδομές
μεταφορών
εκτός εάν
εξασφαλιστούν
εναλλακτικές
πηγές
χρηματοδότησης.

(13)     Στο
πλαίσιο του
Ευρωπαϊκού
εξαμήνου, η
Επιτροπή
προέβη σε διεξοδική
ανάλυση της
οικονομικής
πολιτικής του
Ηνωμένου
Βασιλείου.
Αξιολόγησε το
πρόγραμμα
σύγκλισης και
το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
και υπέβαλε
εμπεριστατωμένη
επισκόπηση.
Έλαβε υπόψη όχι
μόνον τη σημασία
τους για την
εφαρμογή
διατηρήσιμης
δημοσιονομικής
και
κοινωνικοοικονομικής
πολιτικής στο
Ηνωμένο
Βασίλειο, αλλά
και τη
συμμόρφωσή
τους με τους
κανόνες και
τις
κατευθύνσεις
της ΕΕ,
δεδομένης της
ανάγκης να
ενισχυθεί η
συνολική
οικονομική διακυβέρνηση
της Ευρωπαϊκής
Ένωσης, με
συνεισφορές
από το επίπεδο
της ΕΕ κατά τη
διαμόρφωση
μελλοντικών
εθνικών αποφάσεων.
Οι συστάσεις
που διατυπώνει
στο πλαίσιο του
Ευρωπαϊκού
Εξαμήνου
αντικατοπτρίζονται
στις συστάσεις
(1) έως (6) κατωτέρω.
(14)     Υπό
το πρίσμα
αυτής της
αξιολόγησης,
το Συμβούλιο
εξέτασε το
πρόγραμμα σύγκλισης
του Ηνωμένου
Βασιλείου για
το 2012 και η γνώμη[9] του
αντικατοπτρίζεται
ιδίως στη
σύσταση 1
κατωτέρω.
(15)     Υπό
το πρίσμα των
αποτελεσμάτων
της
εμπεριστατωμένης
επισκόπησης
στην οποία
προέβη η
Επιτροπή βάσει
του άρθρου 5 του
κανονισμού (ΕΕ)
αριθ. 1176/2011 και της
παρούσας
αξιολόγησης,
το Συμβούλιο
εξέτασε το εθνικό
πρόγραμμα
μεταρρυθμίσεων
του Ηνωμένου
Βασιλείου για
το 2012, καθώς και
το πρόγραμμα
σύγκλισης του
Ηνωμένου
Βασιλείου για
την περίοδο 2012-17. Η
σύσταση την
οποία
διατυπώνει
βάσει του
άρθρου 6 του
κανονισμού (ΕΕ)
αριθ. 1176/2011
αντικατοπτρίζεται
ιδίως στις
συστάσεις 2, 3 και
6 κατωτέρω,
ΣΥΝΙΣΤΑ
στο Ηνωμένο
Βασίλειο να
αναλάβει δράση
κατά το έτος 2012-2013
προκειμένου:
1.           Να
εφαρμοστεί
πλήρως η
δημοσιονομική
στρατηγική για
το οικονομικό
έτος 2012/13 και να
ενισχυθεί η
δημοσιονομική
στρατηγική για
το οικονομικό
έτος 2013/14 και τα
επόμενα έτη, με
επαρκώς
καθορισμένα
μέτρα,
προκειμένου να
εξασφαλιστεί η
έγκαιρη
διόρθωση του
υπερβολικού
ελλείμματος με
διατηρήσιμο
τρόπο και η
επίτευξη της
διαρθρωτικής
προσπάθειας
προσαρμογής
που
καθορίζεται στις
συστάσεις που
εξέδωσε το
Συμβούλιο στο
πλαίσιο της
διαδικασίας
υπερβολικού
ελλείμματος και
να τεθεί ο
υψηλός δείκτης
δημόσιου
χρέους σε σταθερά
πτωτική τροχιά.
Να δοθεί
προτεραιότητα
στις δαπάνες
που ευνοούν
την ανάπτυξη
ώστε να
αποφευχθεί το
ενδεχόμενο αρνητικών
συνεπειών για
τη
μακροπρόθεσμη
διατηρησιμότητα
των δημόσιων
οικονομικών σε
περίπτωση
περαιτέρω
εξασθένησης
των
μεσοπρόθεσμων
αναπτυξιακών
προοπτικών.
2.           Να
αντιμετωπιστεί
ο
αποσταθεροποιητικός
αντίκτυπος των
υψηλών και
ευμετάβλητων
τιμών των κατοικιών
και του υψηλού
χρέους των
νοικοκυριών με
τν εφαρμογή
ολοκληρωμένου
προγράμματος
μεταρρυθμίσεων
στον
στεγαστικό
τομέα με σκοπό
την αύξηση της
προσφοράς στέγης
και τη μείωση
των
προβλημάτων
οικονομικής
προσιτότητας
και της
ανάγκης για
κρατική επιδότηση
στέγασης. Να
συνεχίσει την
περαιτέρω
μεταρρύθμιση
των αγορών
ενυπόθηκων
δανείων και
εκμίσθωσης,
της
κανονιστικής
ρύθμισης του
χρηματοπιστωτικού
τομέα και της
φορολογίας
ακινήτων με
σκοπό την
πρόληψη της υπερβολικής
αστάθειας και
των
στρεβλώσεων
στη στεγαστική
αγορά.
3.           Να
συνεχίσει να
βελτιώνει την
απασχολησιμότητα
των νέων, ιδίως
εκείνων που
δεν είναι σε
εκπαίδευση,
απασχόληση ή
επαγγελματική
κατάρτιση,
μεταξύ άλλων
χρησιμοποιώντας
και το
πρόγραμμα Youth Contract.
Να εξασφαλίσει
τη συμμετοχή
περισσότερων
νέων στα προγράμματα
μαθητείας, την
επαρκή εστίαση
των προγραμμάτων
αυτών σε
προηγμένες και
ανωτέρου επιπέδου
δεξιότητες και
τη συνεργασία
περισσότερων
μικρών και
μεσαίων
επιχειρήσεων.
Να ληφθούν
μέτρα για τη
μείωση του
υψηλού
ποσοστού νέων
που εγκαταλείπουν
τη σχολική
εκπαίδευση και
έχουν πολύ
περιορισμένες
βασικές
δεξιότητες.
4.           Να
ενταθούν τα
μέτρα για τη
διευκόλυνση
της ένταξης
στην αγορά
εργασίας
ατόμων από
νοικοκυριά
ανέργων. Να
εξασφαλιστεί
ότι οι προβλεπόμενες
μεταρρυθμίσεις
στον τομέα των
κοινωνικών
παροχών δεν
συνεπάγονται
αύξηση της
παιδικής
φτώχειας. Να
εφαρμοστούν
πλήρως μέτρα
που αποσκοπούν
στη
διευκόλυνση
της πρόσβασης
σε υπηρεσίες
παιδικής μέριμνας.
5.           Να
προβεί σε
περαιτέρω
βελτίωση της
διαθεσιμότητας
τραπεζικής και
εξωτραπεζικής
χρηματοδότησης
προς τον
ιδιωτικό τομέα
και ιδίως προς
τις ΜΜΕ. Να
υποστηριχθεί ο
ανταγωνισμός
στον τραπεζικό
τομέα, ιδίως
μέσω μέτρων
που αποβλέπουν
στη μείωση των
εμποδίων
εισόδου στην
αγορά, να
αυξηθεί η
διαφάνεια και
να
διευκολυνθεί η
αλλαγή
τράπεζας, όπως
είχε συστήσει
η ανεξάρτητη
επιτροπή για
τον τραπεζικό τομέα,
και να
διερευνηθούν
τρόποι για τη
βελτίωση της
πρόσβασης σε
επιχειρηματικά
κεφάλαια και
κεφάλαια
κινδύνου,
καθώς και σε
άλλες μορφές
μη τραπεζικών
δανείων.
6.           Να
εφαρμοστεί μια
μακροπρόθεσμη
στρατηγική για
τη βελτίωση
της
δυναμικότητας
και της
ποιότητας των
υποδομών
δικτύου του
Ηνωμένου
Βασιλείου, κυρίως
με μέτρα που
αποβλέπουν
στην
αντιμετώπιση
των πιέσεων
στα δίκτυα
μεταφορών και
ενέργειας,
μέσω της προώθησης
αποτελεσματικότερων
και
ανθεκτικότερων
διαδικασιών
σχεδιασμού και
λήψης
αποφάσεων, και
της
αξιοποίησης
κατάλληλων
ρυθμίσεων
χρηματοδότησης
δημόσιου-ιδιωτικού
τομέα.
Βρυξέλλες,

                                                                       Για
το Συμβούλιο
                                                                       Ο
Πρόεδρος
[1]               ΕΕ L 209 της 02.08.1997,
σ. 1
[2]               ΕΕ L 306 της 23.11.2011,
σ. 25
[3]               COM(2012) 309 τελικό
[4]               P7_TA(2012)0048 και P7_TA(2012)0047
[5]               Απόφαση
2012/238/EΕ του
Συμβουλίου,
της 26ης
Απριλίου 2012
[6]               COM(2012) 68 τελικό
[7]               SWD (2012)
161 τελικό
[8]               Κυκλικά
προσαρμοσμένο
δημοσιονομικό
αποτέλεσμα μη
λαμβανομένων
υπόψη των
έκτακτων και
προσωρινών
μέτρων, όπως
υπολογίσθηκε
εκ νέου από τις
υπηρεσίες της
Επιτροπής
βάσει των
πληροφοριών
που παρέχονται
στο πρόγραμμα
χρησιμοποιώντας
την από κοινού
συμφωνηθείσα
μεθοδολογία
[9]               Βάσει του
άρθρου 9
παράγραφος 2
του κανονισμού
(ΕΚ) αριθ. 1466/97 του
Συμβουλίου.


Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου

|

52007SC0187

Σύσταση για γνωμη του Συμβουλιου σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Ελλάδας, για την περίοδο 2006-2009  /* SEC/2007/0187 τελικό */

	[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |Βρυξέλλες, 13.2.2007SEC(2007) 187 τελικόΣύσταση γιαΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Ελλάδας, για την περίοδο 2006-2009(υποβληθείσα από την Επιτροπή)Γενικο πλαισιοΤο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουλίου 1998, βασίζεται στον στόχο της επίτευξης υγιών δημόσιων οικονομικών ως μέσου ενίσχυσης των προϋποθέσεων για σταθερότητα των τιμών και ισχυρή διατηρήσιμη ανάπτυξη, οι οποίες ευνοούν τη δημιουργία απασχόλησης. Η μεταρρύθμιση του συμφώνου το 2005, αφενός, αναγνώριζε τη χρησιμότητά του για την εδραίωση της δημοσιονομικής πειθαρχίας, αφετέρου δε, αποσκοπούσε στην ενίσχυση της αποτελεσματικότητας και των οικονομικών του ερεισμάτων, καθώς επίσης στη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών.Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[1], ο οποίος αποτελεί στοιχείο του συμφώνου, ορίζει ότι τα κράτη μέλη υποβάλλουν υποχρεωτικά, στο Συμβούλιο και την Επιτροπή, προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης, καθώς και ετήσιες επικαιροποιήσεις τους (τα κράτη μέλη που έχουν ήδη υιοθετήσει το ενιαίο νόμισμα υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σταθερότητας, ενώ τα κράτη μέλη που δεν το έχουν υιοθετήσει ακόμη υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σύγκλισης). Το πρώτο πρόγραμμα σταθερότητας της Ελλάδας υποβλήθηκε τον Ιούνιο του 2000. Κατ’ εφαρμογή του κανονισμού, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη για το πρόγραμμα στις 12 Φεβρουαρίου 2001 βάσει σύστασης της Επιτροπής και μετά από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή. Βάσει της ίδιας διαδικασίας, τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης αξιολογούνται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και εξετάζονται από την προαναφερθείσα επιτροπή, ενώ το Συμβούλιο δύναται να τα εξετάσει.Ιστορικο για την Αξιολογηση του επικαιροποιημένου προγραμματοςΗ Επιτροπή εξέτασε το πλέον πρόσφατο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Ελλάδας, που υποβλήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2006 και εξέδωσε σύσταση για την έκδοση γνώμης του Συμβουλίου επ' αυτού (βλ. πλαίσιο για τα κυριότερα σημεία της αξιολόγησης).Προκειμένου να σχηματισθεί μια εικόνα του πλαισίου εντός του οποίου αξιολογείται η δημοσιονομική στρατηγική του νέου προγράμματος σταθερότητας, στις παραγράφους που ακολουθούν περιγράφονται συνοπτικά τα εξής:1.  οι οικονομικές και δημοσιονομικές επιδόσεις κατά την τελευταία δεκαετία2.  η κατάσταση της χώρας βάσει του διορθωτικού σκέλους του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης (διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος)3.  Η πλέον πρόσφατη αξιολόγηση της κατάστασης της χώρας βάσει του προληπτικού σκέλους του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης (περίληψη της γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας), και4.  η αξιολόγηση της Επιτροπής σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Οκτωβρίου 2006.Πρόσφατες οικονομικές και δημοσιονομικές επιδόσειςΗ Ελλάδα σημείωσε μεγάλη οικονομική ανάπτυξη και μειώνει την απόσταση που την χωρίζει από την ΕΕ25 από άποψη βιοτικού επιπέδου[2]. Αντιμετωπίζει υψηλό πληθωρισμό οφειλόμενο σε ένα μείγμα μεγάλης δυνητικής ανάπτυξης και διαθρωτικών προβλημάτων (ακαμψίες στις αγορές προϊόντων). Παρά τις ελλείψεις εργατικού δυναμικού σε συγκεκριμένους τομείς, οι ακαμψίες της αγοράς εργασίας εμποδίζουν την ανακατανομή του εργατικού δυναμικού με αποτέλεσμα η ανεργία να διατηρείται σε υψηλά επίπεδα, πράγμα το οποίο καταδεικνύει την πιθανότητα αναντιστοιχιών μεταξύ δεξιοτήτων, αφενός, και αναγκών των επιχειρήσεων, αφετέρου. Ταυτόχρονα η συμμετοχή στην αγορά εργασίας, ιδίως των γυναικών, είναι χαμηλή για τα πρότυπα της ΕΕ. Μολονότι η αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας είναι ικανοποιητική, το μοναδιαίο εργατικό κόστος αυξάνεται ταχύτερα και κινείται σε επίπεδα πάνω από αυτά που ισχύουν στους κυριότερους εμπορικούς εταίρους της Ελλάδας στη ζώνη του ευρώ, με αποτέλεσμα να επιδεινώνεται η ανταγωνιστική θέση της χώρας. Συνεπεία αυτού η Ελλάδα καταγράφει μεγάλα εμπορικά ελλείμματα, τα οποία αντισταθμίζονται μόνον εν μέρει με τα πλεονάσματα που επιτυγχάνονται στον τομέα παροχής υπηρεσιών. Το έλλειμμα του ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών οφείλεται κατά μεγάλο μέρος στο έλλειμμα του δημόσιου τομέα. Η Ελλάδα, κατά παράδοση, σημειώνει ελλείμματα που υπερβαίνουν το 3% του ΑΕΠ. Αποτελεί χώρα με υψηλά επίπεδα χρέους, η οποία, εκτός των άλλων, αντιμετωπίζει κίνδυνο αύξησης του κόστους του συστήματος ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και άλλων τρεχουσών δαπανών. Αυτή η τάση στον τομέα των δημόσιων δαπανών είναι ανησυχητική όχι μόνον διότι η εξωτερική δανειοληψία δεν αφορά παραγωγικές επενδύσεις, αλλά και διότι η εξωτερική δανειοληψία εξαρτάται από την αξιοπιστία και τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών.Διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος για την ΕλλάδαΣτις 5 Ιουλίου 2004, το Συμβούλιο εξέδωσε απόφαση στην οποία διαπιστωνόταν η ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος στην Ελλάδα βάσει του άρθρου 104 παράγραφος 6. Συγχρόνως, το Συμβούλιο απηύθυνε σύσταση βάσει του άρθρου 104 παράγραφος 7, με την οποία έτασσε διορία μέχρι το 2006 για τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος.Στις 18 Ιανουαρίου 2005, το Συμβούλιο αποφάσισε σύμφωνα με το άρθρο 104 παράγραφος 8 ότι η Ελλάδα δεν είχε αναλάβει αποτελεσματική δράση ανταποκρινόμενη στην εν λόγω σύσταση και, κατ' εφαρμογή του άρθρου 104 παράγραφος 9, το Συμβούλιο αποφάσισε στις 17 Φεβρουαρίου 2005, να απευθύνει προειδοποίηση στην Ελλάδα να λάβει μέτρα για μείωση του ελλείμματος η οποία κρίνεται απαραίτητη για τη διόρθωση της κατάστασης. Σύμφωνα και με την ειδοποίηση αυτή, το υπερβολικό έλλειμμα έπρεπε να διορθωθεί έως το 2006. Στις 6 Απριλίου 2005, η Επιτροπή εξέδωσε ανακοίνωση προς το Συμβούλιο σχετικά με τη δράση που ανέλαβαν οι ελληνικές αρχές μετά την προειδοποίηση που τους απηύθυνε το Συμβούλιο, λαμβάνοντας υπόψη το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας του Μαρτίου 2005, το οποίο υποβλήθηκε ως μέρος της απάντησής τους στην προειδοποίηση του Συμβουλίου. Η ανακοίνωση κατέληγε στο συμπέρασμα ότι, με βάση τις διαθέσιμες πληροφορίες, οι ελληνικές αρχές είχαν λάβει αποφάσεις ανταποκρινόμενες στην ειδοποίηση του Συμβουλίου, ούτως ώστε να μην απαιτούνται περαιτέρω ενέργειες στο πλαίσιο της ΔΥΕ στη φάση εκείνη. Στη σύνοδο της 12ης Απριλίου 2005, το Συμβούλιο συμφώνησε με την αξιολόγηση αυτή.Η αξιολόγηση που διατυπώνεται στη γνώμη του Συμβουλίου σχετικά με το προηγούμενο πρόγραμμαΣτις 14 Μαρτίου 2006, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη σχετικά με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας, για την περίοδο 2005-2008. Το Συμβούλιο επικρότησε «τις προσπάθειες που έχουν καταβληθεί μέχρι στιγμής και την προτεραιότητα που αποδίδει η κυβέρνηση στη μείωση του ελλείμματος κατά τρόπο μόνιμο». Το Συμβούλιο σημείωνε ότι, «συνολικά, το πρόγραμμα είναι συνεπές με το στόχο διόρθωσης του υπερβολικού ελλείμματος μέχρι το 2006, εφόσον εφαρμοστεί πλήρως η προβλεπόμενη προσαρμογή και με την επιφύλαξη των επιπτώσεων που ενδέχεται να έχουν στα προγραμματιζόμενα ελλείμματα τυχόν περαιτέρω στατιστικές αναθεωρήσεις των δημοσιονομικών στοιχείων». Με βάση τις συστάσεις που διατυπώθηκαν από το Συμβούλιο στις 17 Φεβρουαρίου 2005 βάσει του άρθρου 104 παράγραφος 9, η Ελλάδα κλήθηκε:«(i) να εφαρμόσει τα απαραίτητα μέτρα μόνιμου χαρακτήρα για τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος το αργότερο μέχρι το 2006·(ii) να συνεχίσει τις προσπάθειες για την περαιτέρω μείωση του ελλείμματος σε διαρθρωτικούς όρους ώστε να επιτύχει τον ΜΔΣ που έχει οριστεί στο πρόγραμμα, αξιοποιώντας τις περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας για τον περιορισμό των πρωτογενών δαπανών·(iii) να εντατικοποιήσει τις προσπάθειες για τον προσδιορισμό και τον έλεγχο παραγόντων εκτός από τον καθαρό δανεισμό που συμβάλλουν στη μεταβολή των επιπέδων του χρέους, έτσι ώστε να εξασφαλιστεί ότι ο δείκτης του χρέους μειώνεται επαρκώς και προσεγγίζει με ικανοποιητικό ρυθμό την τιμή αναφοράς·(iv) να ελέγξει τις συνταξιοδοτικές δαπάνες, να εφαρμόσει αυστηρά τις θεσπισθείσες συνταξιοδοτικές μεταρρυθμίσεις και να προβεί σε πρόσθετες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις έτσι ώστε να εξασφαλιστεί η μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημοσίων οικονομικών·(v) να βελτιώσει περαιτέρω τη συγκέντρωση και την επεξεργασία των στοιχείων σχετικά με τη γενική κυβέρνηση, ιδίως με την ενίσχυση των μηχανισμών που εξασφαλίζουν την έγκαιρη και ορθή παροχή δημοσιονομικών στοιχείων, ειδικότερα στον τομέα της κοινωνικής ασφάλισης.»Η αξιολόγηση της Επιτροπής σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Οκτωβρίου 2006.Η έκθεση εφαρμογής του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων της Ελλάδας, που καταρτίστηκε στο πλαίσιο της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση, υποβλήθηκε τον Οκτώβριο του 2006. Το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Ελλάδας αναγνωρίζει ως βασικές προκλήσεις τα εξής: τη δημοσιονομική εξυγίανση· την Ε&Α και την καινοτομία· τον εκσυγχρονισμό της δημόσιας διοίκησης, την άσκηση ενεργητικών πολιτικών στην αγορά εργασίας και την μεταρρύθμιση του τομέα της εκπαίδευσης και κατάρτισης.Η αξιολόγηση του προγράμματος από την Επιτροπή (που εγκρίθηκε στο πλαίσιο της ετήσιας έκθεσης προόδου του Δεκεμβρίου 2006[3]) κατέληγε στο συμπέρασμα ότι η Ελλάδα πραγματοποιεί μικρή πρόοδο όσον αφορά την υλοποίηση του εθνικού της προγράμματος μεταρρυθμίσεων. Η Ελλάδα προχωρεί σχετικά ικανοποιητικά στον μακροοικονομικό τομέα, ενώ η πρόοδος όσον αφορά τις μεταρρυθμίσεις στους τομείς της μικροοικονομίας και της απασχόλησης εξακολουθεί να είναι ανεπαρκής. Σε ό,τι αφορά τη διακυβέρνηση, απαιτείται καλύτερος συντονισμός και μεγαλύτερο αίσθημα ευθύνης στα διάφορα διοικητικά επίπεδα.Με βάση τα θετικά στοιχεία και τις αδυναμίες που διαπιστώθηκαν, έγινε στην Ελλάδα η σύσταση να αναλάβει δράσεις στους τομείς: της δημοσιονομικής εξυγίανσης, της δημόσιας διοίκησης, της προστασίας της απασχόλησης και της εκπαίδευσης.Πλαίσιο: Κυριότερα σημεία της αξιολόγησης Όπως απαιτεί το άρθρο 5 παράγραφος 1 (για τα προγράμματα σταθερότητας) και το άρθρο 9 παράγραφος 1 (για τα προγράμματα σύγκλισης) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, κατά την αξιολόγηση εξετάζεται: αν είναι ευλογοφανείς οι οικονομικές παραδοχές στις οποίες βασίζεται το πρόγραμμα, ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος (ΜΔΣ) που καθόρισε το κράτος μέλος και αν η πορεία προσαρμογής για την επίτευξη του στόχου αυτού είναι κατάλληλη, αν τα μέτρα που λαμβάνονται ή/και προτείνονται για την τήρηση της πορείας προσαρμογής επαρκούν για την επίτευξη του ΜΔΣ κατά τη διάρκεια του οικονομικού κύκλου, κατά την αξιολόγηση της πορείας προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ, αν καταβάλλεται μεγαλύτερη προσπάθεια προσαρμογής σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας, ενώ η προσπάθεια μπορεί να είναι πιο περιορισμένη σε περιόδους δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας και, για τη ζώνη του ευρώ και κράτη μέλη του ΜΣΙ ΙΙ, αν το κράτος μέλος προβλέπει ετήσια βελτίωση του κυκλικά προσαρμοσμένου αποτελέσματος, μείον έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα, ίση προς 0,5% του ΑΕΠ ως ένδειξη προόδου για την επίτευξη του ΜΔΣ του, κατά τον προσδιορισμό της πορείας προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ (για κράτη μέλη που δεν τον έχουν ακόμη επιτύχει) ή την προσωρινή απόκλιση από αυτόν (για κράτη μέλη που τον έχουν επιτύχει), αν εφαρμόζονται μείζονες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που οδηγούν άμεσα στην εξοικονόμηση πόρων μακροπρόθεσμα (μεταξύ άλλων, μέσω της αύξησης της δυνητικής ανάπτυξης) και, ως εκ τούτου, έχουν απτά αποτελέσματα για τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών (υπό τον όρο ότι εξασφαλίζεται κατάλληλο περιθώριο ασφαλείας σε σχέση με την τιμή αναφοράς 3% του ΑΕΠ και εφόσον η δημοσιονομική θέση αναμένεται να επανέλθει στα επίπεδα του ΜΔΣ εντός της περιόδου του προγράμματος), με ιδιαίτερη προσοχή στις μεταρρυθμίσεις του συνταξιοδοτικού συστήματος που εισάγουν πολυπυλωνικό σύστημα που περιλαμβάνει έναν υποχρεωτικό και πλήρως κεφαλαιοποιητικό πυλώνα, αν οι οικονομικές πολιτικές του κράτους μέλους παρουσιάζουν συνοχή με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών. Η ευλογοφάνεια των μακροοικονομικών παραδοχών του προγράμματος αξιολογείται με βάση τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006, χρησιμοποιώντας επίσης την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία για την εκτίμηση του δυνητικού προϊόντος και των κυκλικά προσαρμοσμένων αποτελεσμάτων. Η αξιολόγηση της συνεκτικότητας με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών πραγματοποιείται με βάση τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών στον τομέα των δημόσιων οικονομικών όπως παρουσιάζονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008. Κατά την αξιολόγηση εξετάζεται επίσης: η εξέλιξη του δείκτη χρέους και οι προοπτικές της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών τα οποία, σύμφωνα με την έκθεση του Συμβουλίου της 20ής Μαρτίου 2005 για τη «Βελτίωση της εφαρμογής του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης», πρέπει να αποτελούν αντικείμενο «αρκετής προσοχής […] κατά την εποπτεία των δημοσιονομικών θέσεων». Σε ανακοίνωση της Επιτροπής, της 12ης Οκτωβρίου 2006, περιγράφεται η προσέγγιση που πρέπει να τηρείται κατά την αξιολόγηση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας[4], ο βαθμός συνοχής με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων που υπέβαλε το κράτος μέλος στο πλαίσιο της στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση. Στο διαβιβαστικό σημείωμα της 7ης Ιουνίου 2005 προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών για την περίοδο 2005-2008, το Συμβούλιο ΕCOFIN δήλωσε ότι τα εθνικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων πρέπει να παρουσιάζουν συνοχή με τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης, η συμμόρφωση με τον κώδικα δεοντολογίας[5] ο οποίος, μεταξύ άλλων, προβλέπει μια κοινή διάρθρωση και τυποποιημένους πίνακες δεδομένων για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης. |-  Σύσταση γιαΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Ελλάδας, για την περίοδο 2006-2009ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[6], και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 3,τη σύσταση της Επιτροπής,Έπειτα από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΓΝΩΜΗ:5.  Στις [27 Φεβρουαρίου 2007] το Συμβούλιο εξέτασε το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Ελλάδας, που καλύπτει την περίοδο 2006-2009[7].6.  Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο θεμελιώνεται το πρόγραμμα προβλέπει εν γένει σταθερούς ρυθμούς αύξησης του πραγματικού ΑΕΠ, περίπου 4% ετησίως. Με βάση τις διαθέσιμες σήμερα πληροφορίες, το σενάριο αυτό φαίνεται να βασίζεται σε ευλογοφανείς αναπτυξιακές παραδοχές για το 2006 και το 2007 και σε ευνοϊκές παραδοχές για τα επόμενα έτη, οπότε η προβλεπόμενη εξέλιξη της ανάπτυξης φαίνεται μάλλον αισιόδοξη. Οι προβλέψεις του προγράμματος όσον αφορά τον πληθωρισμό φαίνονται μάλλον χαμηλές όσον αφορά τα τελευταία έτη της περιόδου αναφοράς.7.  Οι φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006 και το νέο επικαιροποιημένο πρόγραμμα προβλέπουν έλλειμμα γενικής κυβέρνησης ίσο προς 2,6% του ΑΕΠ το 2006, ποσοστό που ανταποκρίνεται πλήρως στον στόχο που είχε τεθεί με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας. Οι συνολικές δαπάνες διατηρήθηκαν εντός του στόχου που είχε τεθεί στον προϋπολογισμό του 2006. Παρά το γεγονός ότι οι στόχοι επιτεύχθηκαν στις κυριότερες κατηγορίες δαπανών, η μείωση των κοινωνικών μεταβιβάσεων, πλην εκείνων σε είδος, αντιστάθμισε εξ ολοκλήρου μια υπέρβαση ίση προς ½% του ΑΕΠ στον τομέα των δημόσιων επενδύσεων. Τα συνολικά έσοδα ήταν οριακά ανώτερα από το αναμενόμενο. Έκτακτα μέτρα αντικαταστάθηκαν εν μέρει από μόνιμα μέτρα, που τέθηκαν σε εφαρμογή στα μέσα του έτους, και ειδικότερα από αυξήσεις των ειδικών φόρων κατανάλωσης για καύσιμα και τσιγάρα και από την αύξηση της φορολογίας στους λογαριασμούς κινητής τηλεφωνίας. Τα έσοδα από τα δύο αυτά μόνιμα μέτρα αντιστάθμισαν τη μείωση των έκτακτων εσόδων από 0,6% του ΑΕΠ στον προϋπολογισμό του 2006, σε 0,4% του ΑΕΠ.8.  Η δημοσιονομική στρατηγική του προγράμματος αποβλέπει στη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος το 2006. Στη συνέχεια, το δημόσιο έλλειμμα προβλέπεται να εξακολουθήσει να μειώνεται σταθερά κατά την περίοδο αναφοράς του προγράμματος, για να φθάσει το 1,2% του ΑΕΠ το 2009. Η μείωση του ελλείμματος κατά 1½ εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ μεταξύ 2006 και 2009 οφείλεται σχεδόν εξίσου στην αύξηση των εσόδων και τη μείωση των δαπανών. Από πλευράς εσόδων, τα συνολικά έσοδα αναμένεται να αυξηθούν κατά ¾ της εκατοστιαίας μονάδας του ΑΕΠ, κυρίως χάρη στην έμμεση φορολογία και τις κοινωνικές εισφορές. Από πλευράς δαπανών, οι συνολικές δαπάνες προβλέπεται ότι θα μειωθούν περίπου κατά ¾ της εκατοστιαίας μονάδας του ΑΕΠ κατά την ίδια περίοδο, εκ των οποίων ½ της εκατοστιαίας μονάδας αντιστοιχεί σε μειωμένες πληρωμές τόκων. Ως αποτέλεσμα, οι μειώσεις στις πρωτογενείς δαπάνες προβλέπεται ότι θα είναι μόνον ¼ της εκατοστιαίας μονάδας. Προβλέπεται αύξηση των κοινωνικών μεταβιβάσεων κατά ½ της εκατοστιαίας μονάδας, που θα υπεραντισταθμιστεί με μείωση των δαπανών κατά ¾ της εκατοστιαίας μονάδας σε άλλες κατηγορίες και κυρίως στη συλλογική κατανάλωση. Το πρωτογενές πλεόνασμα θα βελτιωθεί κατά περίπου 1 εκατοστιαία μονάδα κατά την περίοδο του προγράμματος για να φθάσει το 3% του ΑΕΠ το 2009. Μολονότι, σε σύγκριση με το προηγούμενο πρόγραμμα, οι στόχοι για την περίοδο 2006-2008 έχουν παραμείνει εν γένει αμετάβλητοι με το ίδιο μακροοικονομικό σενάριο, η τρέχουσα προσαρμογή το 2006 είναι πιο σημαντική διότι το τελικό έλλειμμα για το 2005 (5,2% του ΑΕΠ) είναι ανώτερο εκείνου που προέβλεπε το επικαιροποιημένο πρόγραμμα του Δεκεμβρίου του 2005 (4,3% του ΑΕΠ).9.  Το διαρθρωτικό αποτέλεσμα (δηλαδή το κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα, μη συμπεριλαμβανομένων των έκτακτων και λοιπών προσωρινών μέτρων), υπολογιζόμενο με βάση την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία, προγραμματίζεται να βελτιωθεί από έλλειμμα 3½% του ΑΕΠ περίπου το 2006 σε πλεόνασμα 1¾% στα τέλη της περιόδου αναφοράς του προγράμματος (δηλαδή το 2009). Όπως και στο προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας, ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος (ΜΔΣ) που παρουσιάζεται στο πρόγραμμα είναι η επίτευξη ισοσκελισμένης ή πλεονασματικής δημοσιονομικής θέσης σε διαρθρωτικούς όρους, του οποίου η υλοποίηση δεν προβλέπεται μέσα στην περίοδο που καλύπτει το πρόγραμμα. Δεδομένου ότι ο ΜΔΣ είναι απαιτητικότερος από το σχετικό κατώτατο όριο αναφοράς (που εκτιμάται σε διαρθρωτικό έλλειμμα 1½% του ΑΕΠ περίπου), η επίτευξή του θα επιτρέψει την εκπλήρωση του στόχου της δημιουργίας περιθωρίου ασφαλείας για την αποτροπή της εμφάνισης υπερβολικού ελλείμματος. Ο ΜΔΣ εντάσσεται στο προβλεπόμενο εύρος που καθορίζεται στο σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης και τον κώδικα δεοντολογίας για τα κράτη μέλη της ζώνης ευρώ και του ΜΣΙ II και αντικατοπτρίζει κατάλληλα τον δείκτη χρέους και τη μέση δυνητική αύξηση του προϊόντος μακροπρόθεσμα.10.  Οι κίνδυνοι για τις δημοσιονομικές προβλέψεις του προγράμματος φαίνονται γενικά ισορροπημένοι έως το 2007, αλλά στη συνέχεια τα τελικά δημοσιονομικά αποτελέσματα ενδεχομένως να είναι χειρότερα από ό,τι προβλέπει το πρόγραμμα. Συγκεκριμένα, για τα έτη 2008 και 2009, το πρόγραμμα δεν παρέχει αρκετές πληροφορίες όσον αφορά τα προγραμματιζόμενα μέτρα και βασίζεται σε ένα ευνοϊκό μακροοικονομικό σενάριο. Με βάση την πείρα του παρελθόντος και μολονότι δεν υπήρξαν υπερβάσεις τα τελευταία δύο έτη, δεν μπορεί να αποκλεισθεί ο κίνδυνος υπέρβασης στον τομέα των δαπανών κατά την περίοδο αναφοράς του προγράμματος. Παράλληλα, τα έσοδα μπορεί να είναι χαμηλότερα σε περίπτωση που τα εξαγγελθέντα μέτρα για την καταπολέμηση της φοροαποφυγής αποδειχθούν αναποτελεσματικά.11.  Με γνώμονα την ανωτέρω εκτίμηση κινδύνων, ο δημοσιονομικός προσανατολισμός του προγράμματος κρίνεται συμβατός με τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος μέχρι το 2006, όπως έχει εισηγηθεί το Συμβούλιο. Φαίνεται, όμως, ότι δεν προσφέρει επαρκές περιθώριο ασφαλείας ώστε το έλλειμμα να μην υπερβεί την τιμή αναφοράς 3% του ΑΕΠ υπό κανονικές συνθήκες μακροοικονομικών διακυμάνσεων εντός του χρονικού ορίζοντα του προγράμματος. Αναμένεται ότι κατά τα έτη που θα ακολουθήσουν τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος, η Ελλάδα θα συνεχίσει να διέρχεται περίοδο ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας. Με βάση την ανωτέρω αξιολόγηση, ο ρυθμός της προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ που συνάγεται από το πρόγραμμα πρέπει να ενισχυθεί, ιδίως το 2007, ώστε να ανταποκρίνεται στο σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης, το οποίο ορίζει ότι, για τη ζώνη του ευρώ και τα κράτη μέλη που συμμετέχουν στον ΜΣΙ ΙΙ η ετήσια βελτίωση του διαρθρωτικού δημοσιονομικού αποτελέσματος πρέπει να είναι 0,5% του ΑΕΠ (ως μέτρο αναφοράς) και ότι η προσαρμογή θα πρέπει να είναι υψηλότερη σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας, ενώ θα μπορούσε να είναι χαμηλότερη σε περιόδους δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας.12.  Το ακαθάριστο δημόσιο χρέος υπολογίζεται ότι έφθασε το 104% του ΑΕΠ το 2006, πολύ πάνω από την τιμή αναφοράς της συνθήκης για 60% του ΑΕΠ. Το πρόγραμμα προβλέπει βαθμιαία υποχώρηση του δείκτη χρέους κατά περίπου 13 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ κατά την περίοδο αναφοράς του προγράμματος, ενώ οι προσαρμογές αποθεμάτων-ροών είναι πολύ μικρές, αρχής γενομένης από το 2007. Η εξέλιξη του δείκτη χρέους μετά το 2007 ενδέχεται να είναι λιγότερο ευνοϊκή από ό,τι προβλέπει το πρόγραμμα λαμβάνοντας υπόψη τις ευνοϊκές προβλέψεις για την ανάπτυξη και τους προαναφερθέντες κινδύνους που περιβάλλουν τους στόχους για το έλλειμμα. Παρά ταύτα, με βάση αυτή την εκτίμηση των κινδύνων, ο δείκτης χρέους φαίνεται ότι μειώνεται επαρκώς προς την τιμή αναφοράς κατά την περίοδο του προγράμματος.13.  Ο μακροπρόθεσμος δημοσιονομικός αντίκτυπος της δημογραφικής γήρανσης στην Ελλάδα είναι αβέβαιος δεδομένου ότι δεν υπάρχουν μακροπρόθεσμες προβλέψεις για τις συνταξιοδοτικές δαπάνες. Είναι πολύ πιθανό, όμως, να είναι αρκετά υψηλότερες από τον μέσο όρο της ΕΕ. Σύμφωνα με τις τελευταίες διαθέσιμες πληροφορίες που προέρχονται από το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Ελλάδας, μακροπρόθεσμα προβλέπεται σημαντική αύξηση των συνταξιοδοτικών δαπανών ως ποσοστού του ΑΕΠ. Η αρχική δημοσιονομική θέση, αν και βελτιωμένη σε σχέση με το 2005, συνιστά σημαντικό κίνδυνο για τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών, ακόμη και προτού ληφθούν υπόψη οι μακροπρόθεσμες δημοσιονομικές επιπτώσεις της δημογραφικής γήρανσης. Επιπλέον, το τρέχον επίπεδο ακαθάριστου χρέους είναι πολύ ανώτερο της τιμής αναφοράς που καθορίζει η συνθήκη και η μείωσή του απαιτεί την επίτευξη μεγάλων πρωτογενών ελλειμμάτων επί μεγάλο χρονικό διάστημα. Η εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών, όπως προγραμματίζεται, σε συνδυασμό με άλλες επείγουσες μεταρρυθμίσεις για τον περιορισμό της πιθανής μεγάλης αύξησης των δαπανών που σχετίζονται με τη δημογραφική γήρανση, θα συνέβαλε στη μείωση των κινδύνων για την μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών. Συνολικά, η Ελλάδα φαίνεται ότι αντιμετωπίζει μεγάλο κίνδυνο ως προς τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών της. Η ύπαρξη μακροπρόθεσμων προβλέψεων για τις συνταξιοδοτικές δαπάνες θα συνέβαλε στην καλύτερη αξιολόγηση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών της χώρας.14.  Το πρόγραμμα σταθερότητας δεν περιλαμβάνει ποιοτική αξιολόγηση του συνολικού αντίκτυπου της έκθεσης για την εφαρμογή του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων του Οκτωβρίου 2006 στο πλαίσιο της μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής στρατηγικής. Επιπλέον, δεν παρέχει συστηματικές πληροφορίες σχετικά με το δημοσιονομικό κόστος ή την εξοικονόμηση πόρων που συνδέονται άμεσα με τις κυριότερες μεταρρυθμίσεις του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων, οι δε δημοσιονομικές προβλέψεις, με εξαίρεση το 2007, δεν λαμβάνουν ρητά υπόψη τις επιπτώσεις που θα έχουν για τα δημόσια οικονομικά οι δράσεις που προβλέπονται στο εν λόγω εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Εντούτοις, τα μέτρα στον τομέα των δημόσιων οικονομικών τα οποία προβλέπει το πρόγραμμα σταθερότητας φαίνεται ότι ανταποκρίνονται στα μέτρα που προβλέπονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Συγκεκριμένα, στην πλειονότητά τους τα μέτρα και οι δράσεις που προγραμματίζονται για το 2007 στην έκθεση εφαρμογής του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων, φαίνεται ότι έχουν συμπεριληφθεί στον νόμο περί προϋπολογισμού του 2007, παρότι η έλλειψη λεπτομερούς περιγραφής των μέτρων και της εφαρμογής τους δημιουργεί αμφιβολίες ως προς τις δημοσιονομικές συνέπειές τους.15.  Η στρατηγική του προγράμματος στον τομέα των δημόσιων οικονομικών συμβαδίζει εν πολλοίς με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών, που περιλαμβάνονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008.16.  Αναφορικά με τις απαιτήσεις παροχής δεδομένων που καθορίζονται στον κώδικα δεοντολογίας για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης, το πρόγραμμα παρέχει το σύνολο των υποχρεωτικών στοιχείων και τα περισσότερα από τα προαιρετικά στοιχεία[8].Το συνολικό συμπέρασμα είναι ότι μετά από μια σημαντική δημοσιονομική εξυγίανση και μέσα σε ένα πλαίσιο με προοπτικές έντονης ανάπτυξης, το πρόγραμμα είναι συμβατό με τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος έως το 2006 και προβλέπει πρόοδο για την επίτευξη του ΜΔΣ, ο οποίος, όμως, δεν πρόκειται να υλοποιηθεί εντός της περιόδου αναφοράς του προγράμματος. Η εξυγίανση, η οποία βασίζεται, μεταξύ άλλων, σε μια σημαντική μείωση του βάρους που αντιπροσωπεύουν οι πληρωμές για τόκους, υπόκειται σε κινδύνους λόγω του ότι δεν περιγράφονται λεπτομερώς συγκεκριμένα μέτρα για μετά το 2007.Λαμβάνοντας υπόψη την ανωτέρω αξιολόγηση, η Ελλάδα καλείται:(i) λαμβάνοντας υπόψη την περίοδο ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας που διέρχεται η χώρα και αφού πρώτα διορθωθεί το υπερβολικό έλλειμμα, να ενισχύσει την προσαρμογή για την επίτευξη του ΜΔΣ και να διασφαλίσει τη μείωση του δείκτη χρέους προς το ΑΕΠ αναλόγως,(ii) να συνεχίσει τη βελτίωση της δημοσιονομικής διαδικασίας, με την αύξηση της διαφάνειας, την κατάρτιση δημοσιονομικής στρατηγικής με μεγαλύτερο χρονικό ορίζοντα και την αποτελεσματική εφαρμογή μηχανισμών παρακολούθησης και ελέγχου των πρωτογενών δαπανών(iii) ενόψει του πολύ υψηλού επιπέδου του χρέους και της προβλεπόμενης αύξησης των σχετιζόμενων με τη δημογραφική γήρανση δαπανών, να βελτιώσει την μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών επιτυγχάνοντας τον ΜΔΣ, ελέγχοντας τις δημόσιες δαπάνες για συντάξεις και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και εφαρμόζοντας απαρεγκλίτως τις αποφασισθείσες μεταρρυθμίσεις· επίσης, να υποβάλει το συντομότερο δυνατό μακροπρόθεσμες προβλέψεις για τις δαπάνες που σχετίζονται με τη δημογραφική γήρανση.Σύγκριση βασικών μακροοικονομικών και δημοσιονομικών προβλέψεων2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 |Πραγματικό ΑΕΠ (% μεταβολής) | ΠΣ Δεκ. 2006 | 3,7 | 4,0 | 3,9 | 4,0 | 4,1 |COM Νοέμβ. 2006 | 3,7 | 3,8 | 3,7 | 3,7 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2005 | 3,6 | 3,8 | 3,8 | 4,0 | μ.δ.σ. |Πληθωρισμός ΕνΔΤΚ (%) | ΠΣ Δεκ. 2006 | 3,5 | 3,3 | 3,3 | 2,8 | 2,6 |COM Νοέμβ. 2006 | 3,5 | 3,3 | 3,3 | 3,3 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2005 | 3,5 | 3,2 | 3,0 | 2,7 | μ.δ.σ. |Κενό παραγωγής (% του δυνητικού ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 20061 | 0,9 | 1,0 | 0,9 | 1,1 | 1,5 |COM Νοέμβ. 20065 | 1,5 | 1,5 | 1,5 | 1,8 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 20051 | 1,1 | 1,1 | 1,1 | 1,5 | μ.δ.σ. |Αποτέλεσμα γενικής κυβέρνησης (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 2006 | -5,2 | -2,6 | -2,4 | -1,8 | -1,2 |COM Νοέμβ. 2006 | -5,2 | -2,6 | -2,6 | -2,4 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2005 | -4,3 | -2,6 | -2,3 | -1,7 | μ.δ.σ. |Πρωτογενές αποτέλεσμα (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 2006 | -0,4 | 2,0 | 2,0 | 2,4 | 2,9 |COM Νοέμβ. 2006 | -0,4 | 2,0 | 1,8 | 1,7 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2005 | 0,9 | 2,3 | 2,4 | 2,8 | μ.δ.σ. |Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 20061 | -5,6 | -3,0 | -2,8 | -2,3 | -1,8 |COM Νοέμβ. 2006 | -5,9 | -3,3 | -3,3 | -3,1 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 20051 | -4,8 | -3,1 | -2,8 | -2,4 | μ.δ.σ. |Διαρθρωτικό αποτέλεσμα2 (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 20063 | -5,6 | -3,4 | -2,8 | -2,3 | -1,8 |COM Νοέμβ. 20064 | -5,9 | -3,7 | -3,3 | -3,1 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2005 | -4,8 | -3,7 | -2,8 | -2,4 | μ.δ.σ. |Ακαθάριστο δημόσιο χρέος (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 2006 | 107,5 | 104,1 | 100,1 | 95,9 | 91,3 |COM Νοέμβ. 2006 | 107,5 | 104,8 | 101,0 | 96,4 | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2005 | 107,9 | 104,8 | 101,1 | 96,8 | μ.δ.σ. |Σημειώσεις: 1Οι υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής πραγματοποιήθηκαν βάσει των πληροφοριών που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα 2Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα (όπως και στις προηγούμενες γραμμές) πλην εκτάκτων και λοιπών προσωρινών μέτρων. 3Έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα σύμφωνα με το πρόγραμμα (0,4% του ΑΕΠ το 2006). 4Έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα σύμφωνα με τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006 (0,4% του ΑΕΠ το 2006). 5Bάσει εκτιμώμενης δυνητικής ανάπτυξης 3,7%, 3,8%, 3,6% και 3,5% αντίστοιχα την περίοδο 2005-2008. Πηγή: Πρόγραμμα σταθερότητας (ΠΣ), φθινοπωρινές οικονομικές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006 (COM), υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής |[1] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Όλα τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[2] Στις 22 Σεπτεμβρίου οι ελληνικές αρχές διαβίβασαν στην Eurostat νέα στοιχεία όσον αφορά το ΑΕΠ για την περίοδο 1995-2005, που δείχνουν σημαντικότατη αναθεώρηση των επιπέδων του ΑΕΠ. Η αναθεώρηση αυτή έγινε στο πλαίσιο της τακτικής διαδικασίας αξιολόγησης της συμμόρφωσης με τις στατιστικές μεθόδους της Eurostat. Ωστόσο, το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας (και ο νόμος περί προϋπολογισμού του 2007) δεν λαμβάνει υπόψη τα αναθεωρημένα αριθμητικά στοιχεία για το ΑΕΠ. Εξαιτίας της έκτασης και της πολυπλοκότητας της αναθεώρησης, η πλήρης επαλήθευση της οποίας δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί από την Eurostat, η Επιτροπή χρησιμοποίησε στην αξιολόγηση του επικαιροποιημένου προγράμματος τα στοιχεία περί ΑΕΠ που ίσχυαν προ της αναθεώρησης.[3] Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, "Εφαρμογή της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση - Ένα έτος επίτευξης αποτελεσμάτων", 12.12.2006, COM(2006) 816.[4] Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο - Μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών στην ΕΕ, της 12.10.2006, COM(2006) 574 και έγγραφο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Γενική Διεύθυνση Οικονομικών και Χρηματοδοτικών Υποθέσεων (2006), «Μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών στην Ευρωπαϊκή Ένωση», Ευρωπαϊκή Οικονομία, τεύχος αριθ. 4/2006.[5] «Λεπτομερείς ρυθμίσεις για την εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και κατευθυντήριες γραμμές για τη μορφή και το περιεχόμενο των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης», που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο ECOFIN στις 11 Οκτωβρίου 2005.[6] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[7] Η επικαιροποίηση υποβλήθηκε 2 εβδομάδες μετά τη διορία της 1ης Δεκεμβρίου, η οποία καθορίζεται στον κώδικα δεοντολογίας.[8] Ειδικότερα, λείπουν στοιχεία ως προς τις δαπάνες γενικής κυβέρνησης ανά λειτουργία, την μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα και τις συνεισφορές στην δυνητική αύξηση του ΑΕΠ.