               12.9.2015

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 301/1

         Συστάσεις του ΕΕΠΔ σχετικά με τις επιλογές της ΕΕ για τη μεταρρύθμιση της προστασίας δεδομένων
   (Το πλήρες κείμενο διατίθεται στα αγγλικά, στα γαλλικά και στα γερμανικά μέσω του δικτυακού τόπου του ΕΕΠΔ στη διεύθυνση www.edps.europa.eu)
   (2015/C 301/01)
   Στις 24 Ιουνίου 2015, τα τρία βασικά θεσμικά όργανα της ΕΕ, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ξεκίνησαν διαπραγματεύσεις συναπόφασης σχετικά με τον προτεινόμενο γενικό κανονισμό για την προστασία δεδομένων, διαδικασία γνωστή ως άτυπος «τριμερής διάλογος» (1). Τη βάση του εν λόγω τριμερούς διαλόγου αποτελούν η πρόταση της Επιτροπής του Ιανουαρίου 2012, το νομοθετικό ψήφισμα του Κοινοβουλίου της 12ης Μαρτίου 2014 και η γενική προσέγγιση του Συμβουλίου που εγκρίθηκε στις 15 Ιουνίου 2015 (2). Τα τρία θεσμικά όργανα έχουν δεσμευτεί να εξετάσουν τον γενικό κανονισμό για την προστασία δεδομένων στο πλαίσιο της ευρύτερης δέσμης μέτρων για τη μεταρρύθμιση της προστασίας των δεδομένων, η οποία περιλαμβάνει την προτεινόμενη οδηγία σχετικά με τις δραστηριότητες των αστυνομικών και δικαστικών αρχών. Η σχετική διαδικασία θα πρέπει να ολοκληρωθεί έως το τέλος του 2015, ούτως ώστε να καταστεί δυνατή η τυπική έκδοση και των δύο πράξεων στις αρχές του 2016, ακολουθούμενη από μεταβατική περίοδο δύο ετών (3).
   Ο Ευρωπαίος Επόπτης Προστασίας Δεδομένων (ΕΕΠΔ) είναι ανεξάρτητη αρχή της ΕΕ. Ο Επόπτης δεν λαμβάνει μέρος στον τριμερή διάλογο, είναι όμως επιφορτισμένος βάσει του άρθρου 41 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 45/2001 «Όσον αφορά την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα […] να εξασφαλίζει ότι τα όργανα και οι οργανισμοί της Κοινότητας σέβονται τα θεμελιώδη δικαιώματα και τις ελευθερίες των φυσικών προσώπων, ιδίως την ιδιωτική τους ζωή», και «[…] για την παροχή συμβουλών προς τα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας και προς τα υποκείμενα των δεδομένων για κάθε θέμα που αφορά την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα». Ο Επόπτης και ο Αναπληρωτής Επόπτης διορίστηκαν τον Δεκέμβριο του 2014 με ειδική εντολή για πιο εποικοδομητική και ενεργή δράση, και τον Μάρτιο του 2015 δημοσίευσαν πενταετή στρατηγική η οποία καθορίζει τους τρόπους με τους οποίους προτίθενται να εκπληρώσουν την εν λόγω εντολή και να λογοδοτούν για τις ενέργειες στις οποίες προβαίνουν στο πλαίσιο της (4).
   Η παρούσα γνωμοδότηση αποτελεί το πρώτο σημείο αναφοράς στο πλαίσιο της στρατηγικής του ΕΕΠΔ. Με βάση τις συζητήσεις με τα θεσμικά όργανα της ΕΕ, τα κράτη μέλη, την κοινωνία των πολιτών, τον κλάδο και άλλους ενδιαφερόμενους, η γνωμοδότηση του ΕΕΠΔ αποσκοπεί να συνδράμει τους συμμετέχοντες στον τριμερή διάλογο με στόχο την έγκαιρη επίτευξη της κατάλληλης συναίνεσης. Στο πλαίσιο αυτό, η παρούσα γνωμοδότηση εξετάζει τον γενικό κανονισμό για την προστασία δεδομένων σε δύο μέρη:

               —

               το όραμα του ΕΕΠΔ για προσανατολισμένους στο μέλλον κανόνες προστασίας δεδομένων, με ενδεικτικά παραδείγματα των συστάσεών μας· και

               —

               ένα παράρτημα («Annex to Opinion 3/2015: Comparative table of GDPR texts with EDPS recommendation» [Παράρτημα της γνωμοδότησης 3/2015: Συγκριτικός πίνακας των κειμένων του γενικού κανονισμού για την προστασία δεδομένων με συστάσεις του ΕΕΠΔ]) που αποτελείται από έναν πίνακα τεσσάρων στηλών για τη σύγκριση, άρθρο προς άρθρο, του κειμένου του γενικού κανονισμού για την προστασία δεδομένων όπως εγκρίθηκε αντίστοιχα από την Επιτροπή, το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, μαζί με τις συστάσεις του ΕΕΠΔ.

         Η γνωμοδότηση δημοσιεύεται στον δικτυακό τόπο του ΕΕΠΔ και μέσω ειδικής εφαρμογής για κινητά τηλέφωνα. Πρόκειται δε να συμπληρωθεί το φθινόπωρο του 2015 με συστάσεις τόσο επί των αιτιολογικών σκέψεων του γενικού κανονισμού για την προστασία δεδομένων όσο και —μετά την έγκριση της γενικής θέσης του Συμβουλίου σχετικά με την οδηγία— επί της προστασίας δεδομένων που ισχύει για τις δραστηριότητες των αστυνομικών και δικαστικών αρχών.
   Η αναλυτική γνωμοδότηση του ΕΕΠΔ επί της προτεινόμενης δέσμης μέτρων της Επιτροπής για τη μεταρρύθμιση της προστασίας των δεδομένων που εκδόθηκε τον Μάρτιο του 2012 παραμένει σε ισχύ. Τρία χρόνια μετά, ωστόσο, ήταν απαραίτητο να επικαιροποιήσουμε τις συμβουλές μας προκειμένου να συνδράμουμε πιο άμεσα στις θέσεις των συννομοθετών, καθώς και να παρέχουμε ειδικές συστάσεις (5). Όπως και η γνωμοδότηση του 2012, η παρούσα γνωμοδότηση συνάδει με τις γνώμες και τις δηλώσεις της ομάδας του άρθρου 29, συμπεριλαμβανομένου του παραρτήματος με τίτλο «Core topics in the view of trilogue» (Κεντρικά θέματα ενόψει του τριμερούς διαλόγου) που εγκρίθηκε στις 17 Ιουνίου, στις οποίες ο ΕΕΠΔ συνέβαλε ως πλήρες μέλος της ομάδας (6).

      Μια σπάνια ευκαιρία: γιατί η εν λόγω μεταρρύθμιση είναι τόσο σημαντική

      Η ΕΕ βρίσκεται στην τελική ευθεία μιας μαραθώνιας προσπάθειας για τη μεταρρύθμιση των κανόνων της σχετικά με τις προσωπικές πληροφορίες. Ο γενικός κανονισμός για την προστασία δεδομένων θα επηρεάσει δυνητικά, για πολλές δεκαετίες, όλα τα φυσικά πρόσωπα στην ΕΕ, όλους τους φορείς εντός της ΕΕ που επεξεργάζονται δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα και όλους τους φορείς εκτός ΕΕ που επεξεργάζονται δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα φυσικών προσώπων στην ΕΕ (7). Μπροστά σε μια μελλοντική κοινωνία που θα βασίζεται στα δεδομένα, το ζήτημα της προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων και των ελευθεριών των φυσικών προσώπων καθίσταται πλέον περισσότερο επίκαιρο από ποτέ.

      Η αποτελεσματική προστασία των δεδομένων διευρύνει τις δυνατότητες των φυσικών προσώπων και προάγει τις υπεύθυνες επιχειρήσεις και δημόσιες αρχές. Η νομοθεσία στον συγκεκριμένο τομέα είναι περίπλοκη και τεχνικού χαρακτήρα, απαιτεί δε ως εκ τούτου εμπειρογνωμοσύνη, ιδίως από πλευράς των ανεξάρτητων αρχών προστασίας δεδομένων οι οποίες κατανοούν τις δυσκολίες σε επίπεδο συμμόρφωσης. Ο γενικός κανονισμός για την προστασία δεδομένων αναμένεται να είναι ένας από τους πλέον μακροσκελείς στην ενωσιακή νομοθεσία. Η ΕΕ πρέπει συνεπώς να είναι επιλεκτική, να επικεντρωθεί στις διατάξεις που είναι πράγματι αναγκαίες και να αποφύγει τις λεπτομέρειες οι οποίες, ως ακούσια συνέπεια, ενδέχεται να θέσουν αδικαιολόγητα προσκόμματα στις μελλοντικές τεχνολογίες. Τα κείμενα όλων των οργάνων τάσσονται υπέρ της σαφήνειας και της ευκολίας κατανόησης όσον αφορά την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα: ο γενικός κανονισμός για την προστασία δεδομένων πρέπει επομένως να κάνει πράξη όλα όσα διακηρύσσει, όντας όσο το δυνατόν περισσότερο συνοπτικός και κατανοητός.

      Το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, ως συννομοθέτες, είναι αρμόδια να καθορίσουν το τελικό νομικό κείμενο, υπό τον συντονισμό της Επιτροπής, ως οργάνου πρωτοβουλίας για τη θέσπιση νομοθεσίας και θεματοφύλακα των Συνθηκών. Ο ΕΕΠΔ δεν μετέχει στις διαπραγματεύσεις «τριμερούς διαλόγου», είναι όμως νομικά αρμόδιος να παρέχει συμβουλές και μάλιστα με ενεργό τρόπο, σύμφωνα με την εντολή του Επόπτη και του Αναπληρωτή Επόπτη κατά τον διορισμό τους και την πρόσφατη στρατηγική του ΕΕΠΔ. Η παρούσα γνωμοδότηση αξιοποιεί τη δεκαετή και πλέον εμπειρία μας στους τομείς της εποπτείας της συμμόρφωσης προς τους κανόνες προστασίας δεδομένων και της παροχής συμβουλών πολιτικής, με στόχο την καθοδήγηση των θεσμικών οργάνων για την επίτευξη μιας λύσης προς το συμφέρον των φυσικών προσώπων.

      Η νομοθεσία είναι η τέχνη του εφικτού. Όλες οι διαθέσιμες εναλλακτικές προτάσεις, υπό τη μορφή των αντίστοιχων κειμένων που προκρίνουν η Επιτροπή, το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, περιλαμβάνουν πολλές αξιόλογες διατάξεις, ωστόσο καθεμία εξ αυτών εξακολουθεί να προσφέρει περιθώρια βελτίωσης. Παρότι θεωρούμε ότι το τελικό αποτέλεσμα δεν θα είναι το ιδανικό, σκοπεύουμε να υποστηρίξουμε το έργο των οργάνων με στόχο την επίτευξη του καλύτερου δυνατού αποτελέσματος. Για τον λόγο αυτό, οι συστάσεις μας περιορίζονται εντός των ορίων των τριών κειμένων. Πάγιο μέλημά μας αποτελούν τρία ζητήματα:

               —

               η επίτευξη μιας καλύτερης συμφωνίας για τους πολίτες,

               —

               η θέσπιση κανόνων που θα εφαρμοστούν στην πράξη,

               —

               η θέσπιση κανόνων που θα διαρκέσουν για μια ολόκληρη γενιά.

      Η παρούσα γνωμοδότηση συνιστά μια προσπάθεια προαγωγής της διαφάνειας και της λογοδοσίας, δύο αρχών που αποτελούν ίσως το σημαντικότερο στοιχείο καινοτομίας του γενικού κανονισμού για την προστασία δεδομένων. Σήμερα περισσότερο από ποτέ άλλοτε, η διαδικασία του τριμερούς διαλόγου υπόκειται σε αυστηρό έλεγχο. Οι συστάσεις μας είναι δημόσιες και καλούμε όλα τα θεσμικά όργανα της ΕΕ να αναλάβουν πρωτοβουλίες και να δώσουν το παράδειγμα, ούτως ώστε η τρέχουσα νομοθετική μεταρρύθμιση να είναι το αποτέλεσμα μιας διαφανούς διαδικασίας και όχι ενός μυστικού συμβιβασμού.

      Η ΕΕ χρειάζεται μια νέα συμφωνία για την προστασία δεδομένων, ένα νέο κεφάλαιο. Τα βλέμματα όλων είναι στραμμένα στην προσπάθεια που συντελείται. Η ποιότητα της νέας νομοθεσίας και ο τρόπος αλληλεπίδρασής της με τα νομικά συστήματα και τις τάσεις παγκοσμίως έχουν καθοριστική σημασία. Με την παρούσα γνωμοδότηση, ο ΕΕΠΔ εκφράζει την πρόθεση και τη βούλησή του να συνδράμει στην προσπάθεια ούτως ώστε να διασφαλιστεί ότι η ΕΕ θα αξιοποιήσει στο έπακρο την ιστορική αυτή ευκαιρία.
   1.   Μια καλύτερη συμφωνία για τους πολίτες

   Πάγια επιδίωξη των κανόνων της ΕΕ ήταν η διευκόλυνση των ροών δεδομένων, τόσο εντός της ΕΕ όσο και μεταξύ της ΕΕ και των εμπορικών της εταίρων, θέτοντας ωστόσο ως πρωταρχικό μέλημα την προστασία των δεδομένων και των ελευθεριών των φυσικών προσώπων. Το διαδίκτυο παρέχει πλέον δυνατότητες διασύνδεσης, έκφρασης και δημιουργίας αξίας για τις επιχειρήσεις και τους καταναλωτές σε πρωτόγνωρη κλίμακα. Εντούτοις, το ζήτημα της προστασίας της ιδιωτικής ζωής αποκτά μεγαλύτερη σημασία για τους Ευρωπαίους από κάθε άλλη φορά. Σύμφωνα με την έρευνα του Ευρωβαρόμετρου για την προστασία των προσωπικών δεδομένων που διεξήχθη τον Ιούνιο του 2015 (8), περισσότεροι από έξι στους δέκα πολίτες δεν εμπιστεύονται τις διαδικτυακές εταιρείες, ενώ τα δύο τρίτα των ερωτηθέντων εκφράζουν ανησυχίες σχετικά με το γεγονός ότι δεν έχουν πλήρη έλεγχο των πληροφοριών που παρέχουν στο διαδίκτυο.
   Το αναθεωρημένο πλαίσιο οφείλει να διατηρήσει και, εφόσον είναι δυνατό, να αυξήσει τα σχετικά πρότυπα για τα φυσικά πρόσωπα. Η δέσμη μέτρων για τη μεταρρύθμιση της προστασίας των δεδομένων προτάθηκε αρχικά ως μέσο «ενίσχυσης των επιγραμμικών δικαιωμάτων στην ιδιωτικότητα» διασφαλίζοντας ότι οι πολίτες θα είναι «καλύτερα ενημερωμένοι σχετικά με τα δικαιώματά τους και θα ασκούν μεγαλύτερο έλεγχο επί των πληροφοριών που τους αφορούν» (9). Εκπρόσωποι οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών απηύθυναν επιστολή στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή τον Απρίλιο του 2015 καλώντας τα θεσμικά όργανα να παραμείνουν πιστά στις δεσμεύσεις τους (10).
   Οι υφιστάμενες αρχές που καθορίζονται στον Χάρτη, ο οποίος συνιστά πρωτογενές δίκαιο της ΕΕ, πρέπει να εφαρμόζονται με συνεπή, δυναμικό και καινοτόμο τρόπο προκειμένου να εξασφαλίζεται η αποτελεσματικότητά τους για τον πολίτη στην πράξη. Η μεταρρύθμιση πρέπει να είναι συνολική —εξού και η δέσμευση για δέσμη μέτρων— καθώς όμως η επεξεργασία δεδομένων ενδέχεται να εμπίπτει σε ξεχωριστές νομικές πράξεις, πρέπει να υπάρξει σαφήνεια ως προς το ακριβές πεδίο εφαρμογής τους και τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούν να εφαρμοστούν συνδυαστικά, ούτως ώστε να μην υπάρχουν κενά που υπονομεύουν τις εγγυήσεις (11).
   Για τον ΕΕΠΔ, αφετηρία αποτελεί η αξιοπρέπεια του φυσικού προσώπου που υπερβαίνει τα ζητήματα της απλής νομικής συμμόρφωσης (12). Οι συστάσεις μας βασίζονται στην αξιολόγηση κάθε επιμέρους άρθρου του γενικού κανονισμού για την προστασία δεδομένων, μεμονωμένα και σωρευτικά, έχοντας ως γνώμονα κατά πόσον θα ενισχύσει τη θέση των φυσικών προσώπων σε σύγκριση με το υφιστάμενο πλαίσιο. Σημείο αναφοράς είναι οι αρχές που βρίσκονται στον πυρήνα της προστασίας δεδομένων, ήτοι το άρθρο 8 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων (13).
   1.1.   Ορισμοί: ας ξεκαθαρίσουμε τι θεωρούνται προσωπικές πληροφορίες

   Τα φυσικά πρόσωπα πρέπει να είναι σε θέση να ασκούν πιο αποτελεσματικά τα δικαιώματά τους αναφορικά με οποιαδήποτε δεδομένα που επιτρέπουν την εξακρίβωση της ταυτότητάς τους ή τον εντοπισμό τους, ακόμη και εάν τα εν λόγω δεδομένα θεωρούνται «ψευδώνυμα» (14).
   1.2.   Κάθε επεξεργασία δεδομένων πρέπει να είναι ταυτόχρονα σύννομη και αιτιολογημένη

               —

               Οι απαιτήσεις για τη διεξαγωγή κάθε επεξεργασίας δεδομένων αποκλειστικά για καθορισμένους σκοπούς και με νόμιμο τρόπο έχουν σωρευτικό και όχι εναλλακτικό χαρακτήρα. Στο πλαίσιο αυτό, συνιστούμε την αποφυγή οποιουδήποτε στοιχείου συγκερασμού και, κατά συνέπεια, υποβάθμισης αυτών των αρχών. Αντιθέτως, η ΕΕ θα πρέπει να διατηρήσει, να απλοποιήσει και να εφαρμόσει στην πράξη την πάγια άποψη ότι τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα πρέπει να χρησιμοποιούνται αποκλειστικά κατά τρόπους συμβατούς με τους αρχικούς σκοπούς για τους οποίους συλλέχθηκαν (15).

               —

               Η συγκατάθεση αποτελεί μία πιθανή νομική βάση για την επεξεργασία, θα πρέπει ωστόσο να αποφευχθεί η χρήση τετραγωνιδίων προς σημείωση με καταναγκαστικό χαρακτήρα, όταν δεν υπάρχει ουσιαστικό περιθώριο επιλογής για το φυσικό πρόσωπο και όταν δεν συντρέχει καμία ανάγκη επεξεργασίας δεδομένων. Συνιστούμε να δοθεί στα άτομα η δυνατότητα να παρέχουν ευρεία ή περιορισμένη συγκατάθεση, παραδείγματος χάριν στο πλαίσιο κλινικών ερευνών, η οποία γίνεται σεβαστή και μπορεί να αποσύρεται (16).

               —

               Ο ΕΕΠΔ υποστηρίζει αξιόπιστες, καινοτόμες λύσεις για τις διεθνείς διαβιβάσεις προσωπικών πληροφοριών που διευκολύνουν την ανταλλαγή δεδομένων και σέβονται τις αρχές προστασίας δεδομένων και εποπτείας. Συνιστούμε θερμά αφενός να μην παρέχεται δυνατότητα πραγματοποίησης διαβιβάσεων για τους σκοπούς των έννομων συμφερόντων του υπευθύνου επεξεργασίας λόγω της ανεπαρκούς προστασίας των φυσικών προσώπων και, αφετέρου, η ΕΕ να μην επιτρέπει στις αρχές τρίτων χωρών να αποκτούν άμεση πρόσβαση σε δεδομένα που βρίσκονται στην ΕΕ. Κάθε αίτημα για διαβίβαση που υποβάλλεται από αρχές τρίτης χώρας θα πρέπει να αναγνωρίζεται μόνο εφόσον σέβεται τους κανόνες που ορίζονται σε συμφωνίες περί αμοιβαίας νομικής συνδρομής, διεθνείς συμφωνίες ή άλλους νομικούς διαύλους διεθνούς συνεργασίας (17).

         1.3.   Πιο ανεξάρτητη, πιο αξιόπιστη εποπτεία

               —

               Οι αρχές προστασίας δεδομένων της ΕΕ πρέπει να είναι έτοιμες να ασκήσουν τα καθήκοντά τους κατά τον χρόνο έναρξης ισχύος του γενικού κανονισμού για την προστασία δεδομένων και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Προστασίας Δεδομένων να βρίσκεται σε πλήρη λειτουργία αμέσως μόλις ο κανονισμός τεθεί σε εφαρμογή (18).

               —

               Οι αρχές πρέπει να είναι σε θέση να εξετάζουν και να διερευνούν καταγγελίες και απαιτήσεις που υποβάλλονται από πρόσωπα στα οποία αναφέρονται τα δεδομένα ή από φορείς, οργανισμούς και οργανώσεις.

               —

               Η επιβολή των ατομικών δικαιωμάτων προϋποθέτει την ύπαρξη ενός αποτελεσματικού συστήματος ευθύνης και αποζημίωσης για ζημίες που προκαλούνται ως αποτέλεσμα παράνομης πράξης επεξεργασίας δεδομένων. Λόγω των σαφών εμποδίων στην εξασφάλιση επανόρθωσης στην πράξη, τα άτομα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να εκπροσωπούνται από φορείς, οργανισμούς και οργανώσεις σε νομικές διαδικασίες (19).

         2.   Κανόνες που θα εφαρμοστούν στην πράξη

   Οι εγγυήσεις δεν πρέπει να συγχέονται με τις διατυπώσεις. Οι υπερβολικές λεπτομέρειες ή οι απόπειρες μικροδιαχείρισης επιχειρηματικών διαδικασιών κινδυνεύουν να καταστούν παρωχημένες στο μέλλον. Στο σημείο αυτό θα μπορούσαμε να έχουμε ως υπόδειγμα το εγχειρίδιο ανταγωνισμού της ΕΕ, όπου ένας σχετικά περιορισμένος όγκος παράγωγου δικαίου εφαρμόζεται αυστηρά και προάγει ένα πνεύμα λογοδοσίας και ευαισθητοποίησης μεταξύ των επιχειρήσεων (20).
   Καθένα από τα τρία κείμενα απαιτεί μεγαλύτερη σαφήνεια και απλότητα από πλευράς υπευθύνων για την επεξεργασία προσωπικών πληροφοριών (21). Στο ίδιο πνεύμα, οι τεχνικές υποχρεώσεις πρέπει επίσης να είναι συνεκτικές και εύληπτες προκειμένου να εφαρμόζονται ορθά από τους υπευθύνους επεξεργασίας (22).
   Οι υφιστάμενες διαδικασίες δεν είναι ιερές και απαραβίαστες: οι συστάσεις μας αποσκοπούν στην εξεύρεση τρόπων μείωσης της γραφειοκρατίας και ελαχιστοποίησης των προδιαγραφών τεκμηρίωσης και των αλυσιτελών διατυπώσεων. Στο πλαίσιο αυτό, συνιστούμε τη θέσπιση νομοθεσίας μόνο εφόσον είναι πραγματικά απαραίτητο. Με αυτόν τον τρόπο παρέχονται περιθώρια ελιγμών στις εταιρείες, τις δημόσιες αρχές και τις αρχές προστασίας δεδομένων: περιθώρια που πρέπει να καλυφθούν από τη λογοδοσία και την παροχή καθοδήγησης από τις αρχές προστασίας δεδομένων. Συνολικά, βάσει των συστάσεών μας προκύπτει ένα κείμενο για τον γενικό κανονισμό για την προστασία δεδομένων σχεδόν 30 % μικρότερο σε σχέση με τη μέση έκταση των κειμένων των τριών θεσμικών οργάνων (23).
   2.1.   Αποτελεσματικές εγγυήσεις, όχι διαδικασίες

               —

               Η τεκμηρίωση πρέπει να αποτελεί το μέσο και όχι τον σκοπό της συμμόρφωσης· η μεταρρύθμιση πρέπει να επικεντρωθεί στα αποτελέσματα. Συνιστούμε την υιοθέτηση μιας ευέλικτης προσέγγισης που περιορίζει τις υποχρεώσεις τεκμηρίωσης για τους υπευθύνους επεξεργασίας σε μια ενιαία πολιτική σχετικά με τους τρόπους συμμόρφωσης προς τον κανονισμό με γνώμονα τους σχετικούς κινδύνους, όπου η συμμόρφωση θα αποδεικνύεται με διαφανή τρόπο είτε αφορά διαβιβάσεις, συμβάσεις με τους εκτελούντες την επεξεργασία ή κοινοποιήσεις παραβιάσεων (24).

               —

               Επί τη βάσει σαφών κριτηρίων αξιολόγησης κινδύνων, καθώς και της εμπειρίας μας στην εποπτεία των θεσμικών οργάνων της ΕΕ, συνιστούμε η κοινοποίηση παραβίασης δεδομένων στην αρχή ελέγχου και οι εκτιμήσεις επιπτώσεων σχετικά με την προστασία των δεδομένων να απαιτούνται μόνο εφόσον διακυβεύονται τα δικαιώματα και οι ελευθερίες των προσώπων στα οποία αναφέρονται τα δεδομένα (25).

               —

               Οι πρωτοβουλίες του κλάδου, είτε μέσω δεσμευτικών εταιρικών κανόνων είτε μέσω σφραγίδων για την προστασία της ιδιωτικής ζωής, θα πρέπει να ενθαρρύνονται ενεργά (26).

         2.2.   Καλύτερη ισορροπία μεταξύ του δημοσίου συμφέροντος και της προστασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα

               —

               Οι κανόνες προστασίας δεδομένων δεν πρέπει να παρεμποδίζουν τη διεξαγωγή ιστορικών, στατιστικών και επιστημονικών ερευνών που εξυπηρετούν πραγματικά το δημόσιο συμφέρον. Οι εκάστοτε αρμόδιοι οφείλουν να λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να αποφεύγεται η χρήση προσωπικών πληροφοριών σε βάρος των συμφερόντων των φυσικών προσώπων, δίδοντας για παράδειγμα ιδιαίτερη προσοχή στους κανόνες που διέπουν ευαίσθητες πληροφορίες αναφορικά με την υγεία (27).

               —

               Οι ερευνητές και οι υπεύθυνοι αρχείων θα πρέπει να είναι σε θέση να αποθηκεύουν δεδομένα για όσο χρονικό διάστημα απαιτείται με την επιφύλαξη των εν λόγω εγγυήσεων (28).

         2.3.   Ενίσχυση του ρόλου και της εμπιστοσύνης προς τις αρχές ελέγχου

               —

               Συνιστούμε να δοθεί στις αρχές ελέγχου η δυνατότητα να παρέχουν καθοδήγηση προς τους υπευθύνους επεξεργασίας δεδομένων και να θεσπίζουν τους δικούς τους εσωτερικούς κανονισμούς υπό το πνεύμα μιας απλοποιημένης, ευκολότερης εφαρμογής του γενικού κανονισμού για την προστασία δεδομένων από μία ενιαία αρχή ελέγχου («υπηρεσία μίας στάσης») που θα βρίσκεται κοντά στον πολίτη («εγγύτητα») (29).

               —

               Οι αρχές θα πρέπει να μπορούν να καθορίζουν αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές διορθωτικές και διοικητικές κυρώσεις με βάση όλες τις σχετικές περιστάσεις (30).

         3.   Κανόνες που θα διαρκέσουν για μια ολόκληρη γενιά

   Ο βασικός πυλώνας του υφιστάμενου πλαισίου, η οδηγία 95/46/ΕΚ, αποτέλεσε πρότυπο για τη θέσπιση περαιτέρω νομοθεσίας για την προστασία δεδομένων στην ΕΕ και σε ολόκληρο τον κόσμο, παρέχοντας μάλιστα τη βάση για τη διατύπωση του δικαιώματος στην προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα στο άρθρο 8 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων. Η παρούσα μεταρρύθμιση καλείται να διαμορφώσει το περιβάλλον της επεξεργασίας δεδομένων για μια γενιά που δεν έχει μνήμες από την προ διαδικτύου εποχή. Η ΕΕ πρέπει, συνεπώς, να κατανοήσει πλήρως τις προεκτάσεις του συγκεκριμένου εγχειρήματος για τα φυσικά πρόσωπα, αλλά και της βιωσιμότητάς του ενόψει των τεχνολογικών εξελίξεων.
   Τα τελευταία χρόνια παρατηρήθηκε εκθετική αύξηση της δημιουργίας, συλλογής, ανάλυσης και ανταλλαγής προσωπικών πληροφοριών, ως αποτέλεσμα τεχνολογικών καινοτομιών όπως το Διαδίκτυο των Πραγμάτων, το υπολογιστικό νέφος, τα μαζικά δεδομένα και τα ανοικτά δεδομένα, η αξιοποίηση των οποίων θεωρείται καθοριστική για την ανταγωνιστικότητα της ΕΕ (31). Κρίνοντας από τη μακροβιότητα της οδηγίας 95/46/ΕΚ, είναι λογικό να αναμένεται ένα παρόμοιο χρονικό πλαίσιο πριν από την επόμενη μεγάλη αναθεώρηση των κανόνων προστασίας δεδομένων, ενδεχομένως όχι νωρίτερα από τα τέλη της δεκαετίας του 2030. Πολύ πριν από την ημερομηνία αυτή, οι τεχνολογίες με βάση τα δεδομένα αναμένεται να έχουν συγκλίνει με την τεχνητή νοημοσύνη, την επεξεργασία φυσικών γλωσσών και τα βιομετρικά συστήματα, επιτρέποντας εφαρμογές με ικανότητα εκμάθησης των μηχανών για προηγμένη νοημοσύνη.
   Οι τεχνολογίες αυτές θέτουν υπό αμφισβήτηση τις αρχές της προστασίας των δεδομένων. Ως εκ τούτου, μια προσανατολισμένη στο μέλλον μεταρρύθμιση πρέπει να εδράζεται στην αξιοπρέπεια του ατόμου και τη δεοντολογία. Πρέπει να αποκαταστήσει την ισορροπία μεταξύ της καινοτομίας στην προστασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και της αξιοποίησής της, καθιστώντας τις εγγυήσεις αποτελεσματικές στη σύγχρονη ψηφιακή κοινωνία.
   3.1.   Υπεύθυνες επιχειρηματικές πρακτικές και καινοτόμος μηχανικός σχεδιασμός

               —

               Η μεταρρύθμιση θα πρέπει να αναστρέψει την πρόσφατη τάση προς τη μυστική παρακολούθηση και τη λήψη αποφάσεων βάσει προφίλ που αποκρύπτονται από τα φυσικά πρόσωπα. Το πρόβλημα δεν συνίσταται στη στοχευμένη διαφήμιση ή στην πρακτική της κατάρτισης προφίλ, αλλά στην έλλειψη χρήσιμων πληροφοριών σχετικά με την αλγοριθμική λογική βάσει της οποίας καταρτίζονται τα εν λόγω προφίλ και η οποία έχει συνέπειες στα πρόσωπα στα οποία αναφέρονται τα δεδομένα (32). Στο πλαίσιο αυτό, συνιστούμε πληρέστερη διαφάνεια από πλευράς υπευθύνων επεξεργασίας.

               —

               Υποστηρίζουμε σθεναρά τη θέσπιση των αρχών της προστασίας των δεδομένων ήδη από τον σχεδιασμό και εξ ορισμού ως μέσου δρομολόγησης λύσεων που υπαγορεύονται από την αγορά στο περιβάλλον της ψηφιακής οικονομίας. Συνιστούμε απλούστερη διατύπωση για την υποχρέωση ενσωμάτωσης των δικαιωμάτων και των συμφερόντων των φυσικών προσώπων στην ανάπτυξη προϊόντων και τις προεπιλεγμένες ρυθμίσεις (33).

         3.2.   Περισσότερες δυνατότητες και εξουσίες για τα φυσικά πρόσωπα

   Στο ψηφιακό περιβάλλον, η φορητότητα των δεδομένων αποτελεί το μέσο για την ανάκτηση του ελέγχου των χρηστών, ενός ελέγχου που τα φυσικά πρόσωπα αρχίζουν πλέον να συνειδητοποιούν ότι έχουν χάσει. Συνιστούμε να επιτρέπεται η άμεση μεταφορά δεδομένων από έναν υπεύθυνο επεξεργασίας σε άλλον, κατόπιν αιτήματος του προσώπου στο οποίο αναφέρονται τα δεδομένα, και να παρέχεται το δικαίωμα στο πρόσωπο στο οποίο αναφέρονται τα δεδομένα να λαμβάνει αντίγραφο των δεδομένων που μπορεί να μεταφέρει σε άλλον υπεύθυνο επεξεργασίας (34).
   3.3.   Κανόνες που αντέχουν στον χρόνο

   Συνιστούμε την αποφυγή διατυπώσεων και πρακτικών που ενδέχεται να καταστούν παρωχημένες ή να τεθούν υπό αμφισβήτηση (35).
   4.   Ανολοκλήρωτο έργο

   Η θέσπιση μιας προσανατολισμένης στο μέλλον δέσμης μέτρων για τη μεταρρύθμιση της προστασίας των δεδομένων στην ΕΕ αναμένεται να αποτελέσει ένα εντυπωσιακό μεν, ατελές δε επίτευγμα.
   Όλα τα θεσμικά όργανα συμφωνούν ότι οι αρχές του γενικού κανονισμού για την προστασία δεδομένων πρέπει να εφαρμόζονται με συνεκτικό τρόπο στα θεσμικά όργανα της ΕΕ. Τασσόμαστε υπέρ της ασφάλειας δικαίου και της ομοιομορφίας του νομικού πλαισίου, αποδεχόμενοι παράλληλα τον μοναδικό χαρακτήρα του δημόσιου τομέα της ΕΕ και την ανάγκη αποφυγής οποιασδήποτε μορφής εξασθένησης του υφιστάμενου επιπέδου υποχρεώσεων (καθώς και την ανάγκη καθορισμού της νομικής και οργανωτικής βάσης για τον ΕΕΠΔ). Κατά συνέπεια, η Επιτροπή θα πρέπει να υποβάλλει πρόταση, η οποία θα συνάδει με τον γενικό κανονισμό για την προστασία δεδομένων, με στόχο την αναθεώρηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 45/2001 το ταχύτερο δυνατό μετά το πέρας των συνομιλιών σχετικά με τον γενικό κανονισμό για την προστασία δεδομένων, ούτως ώστε τα δύο κείμενα να τεθούν ταυτόχρονα σε εφαρμογή (36).
   Κατά δεύτερον, είναι σαφές ότι η οδηγία 2002/58/ΕΚ («οδηγία για την προστασία ιδιωτικής ζωής στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες») θα πρέπει να τροποποιηθεί. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι η ΕΕ χρειάζεται ένα σαφές πλαίσιο για το απόρρητο των επικοινωνιών, που αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο του δικαιώματος στην ιδιωτική ζωή, το οποίο θα διέπει όλες τις υπηρεσίες που επιτρέπουν τις επικοινωνίες και όχι μόνο τους φορείς παροχής διαθέσιμων στο κοινό υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών. Τούτο πρέπει να εξασφαλιστεί μέσω ενός κανονισμού εναρμόνισης που χαρακτηρίζεται από ασφάλεια δικαίου και προβλέπει τουλάχιστον τα ίδια πρότυπα προστασίας με την οδηγία για την προστασία ιδιωτικής ζωής στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες με ισότιμους όρους.
   Ως εκ τούτου, η παρούσα γνωμοδότηση συνιστά να απαιτηθεί η ανάληψη δέσμευσης για ταχεία έγκριση προτάσεων σε αυτούς τους δύο τομείς.
   5.   Μια καθοριστική στιγμή για τα ψηφιακά δικαιώματα στην Ευρώπη και ευρύτερα

   Για πρώτη φορά μέσα σε μία γενιά, η ΕΕ έχει την ευκαιρία να εκσυγχρονίσει και να εναρμονίσει τους κανόνες που διέπουν τον τρόπο χειρισμού των προσωπικών πληροφοριών. Η ιδιωτική ζωή και η προστασία των δεδομένων δεν βρίσκονται σε ανταγωνισμό με την οικονομική ανάπτυξη και το διεθνές εμπόριο, ούτε με την παροχή υπηρεσιών και προϊόντων εξαιρετικής ποιότητας —τουναντίον αποτελούν μέρος της ποιότητας και της πρότασης αξίας. Όπως αναγνωρίζει το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, η εμπιστοσύνη αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την ανάπτυξη καινοτόμων προϊόντων και υπηρεσιών που βασίζονται στην επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα.
   Το 1995 η ΕΕ πρωτοστάτησε στον τομέα της προστασίας των δεδομένων. Σήμερα περισσότερες από 100 χώρες σε ολόκληρο τον κόσμο έχουν θεσπίσει νομοθεσία για την προστασία δεδομένων, ενώ λιγότερες από τις μισές εξ αυτών είναι ευρωπαϊκές (37). Εντούτοις, η ΕΕ εξακολουθεί να συγκεντρώνει την προσοχή και το ενδιαφέρον των χωρών που εξετάζουν το ενδεχόμενο θέσπισης ή αναθεώρησης των νομικών τους πλαισίων. Σε μια εποχή όπου η εμπιστοσύνη των πολιτών στις εταιρείες και το κράτος έχει κλονιστεί υπό το βάρος των αποκαλύψεων περί μαζικής παρακολούθησης και παραβιάσεων δεδομένων, το γεγονός αυτό συνεπάγεται σημαντική ευθύνη για τους νομοθέτες της ΕΕ, οι φετινές αποφάσεις των οποίων αναμένεται να έχουν αντίκτυπο πέραν των ορίων της Ευρώπης.
   Κατά την άποψη του ΕΕΠΔ, τα κείμενα του γενικού κανονισμού για την προστασία δεδομένων βρίσκονται σε σωστή τροχιά, ωστόσο οι ανησυχίες παραμένουν και ορισμένες μάλιστα είναι πολύ σοβαρές. Στο πλαίσιο της διαδικασίας συναπόφασης, ελλοχεύει πάντα ο κίνδυνος ορισμένες διατάξεις να αποδυναμωθούν από τους καλοπροαίρετους διαπραγματευτές στην προσπάθεια επίτευξης πολιτικού συμβιβασμού. Ωστόσο, η μεταρρύθμιση της προστασίας δεδομένων διαφέρει, καθώς αφορά τα θεμελιώδη δικαιώματα και τον τρόπο διαφύλαξής τους για μια ολόκληρη γενιά.
   Στη βάση αυτή, η παρούσα γνωμοδότηση επιδιώκει να συνδράμει το έργο των βασικών θεσμικών οργάνων της ΕΕ για την επίλυση προβλημάτων. Δεν επιζητούμε απλώς ισχυρότερα δικαιώματα για τα φυσικά πρόσωπα στα οποία αναφέρονται τα δεδομένα και μεγαλύτερη λογοδοσία για τους υπευθύνους επεξεργασίας· στόχος μας είναι η διευκόλυνση της καινοτομίας μέσω της θέσπισης ενός νομικού πλαισίου που είναι ουδέτερο απέναντι στην τεχνολογία αλλά θετικό απέναντι στα οφέλη που μπορεί να προσφέρει η τεχνολογία στην κοινωνία.
   Με τις διαπραγματεύσεις να βρίσκονται στην τελική ευθεία, ευελπιστούμε ότι οι συστάσεις μας θα συμβάλουν ώστε η ΕΕ να φτάσει στο τέρμα έχοντας στα χέρια της μια μεταρρύθμιση που θα συνεχίσει να ανταποκρίνεται στον σκοπό της μέσα στα επόμενα χρόνια και τις επόμενες δεκαετίες: ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία της προστασίας δεδομένων, με οικουμενική διάσταση και την ΕΕ να ανοίγει το δρόμο με το παράδειγμά της.

      Βρυξέλλες, 27 Ιουλίου 2015.

         Giovanni BUTTARELLI

            Ευρωπαίος Επόπτης Προστασίας Δεδομένων

      (1)  Κοινές δηλώσεις, Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Συμβούλιο, Επιτροπή, Κοινή δήλωση σχετικά με την εφαρμογή στην πράξη της διαδικασίας συναπόφασης (άρθρο 251 της Συνθήκης ΕΚ) (2007/C 145/02), ΕΕ C 145 της 30.6.2007.

      (2)  COM(2012)11 final· Νομοθετικό ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 12ης Μαρτίου 2014 σχετικά με την πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (γενικός κανονισμός για την προστασία δεδομένων), P7_TA(2014)0212· Πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (γενικός κανονισμός για την προστασία δεδομένων) - Ετοιμασία γενικής προσέγγισης, έγγραφο Συμβουλίου 9565/15, 11.6.2015.

      (3)  Ο πλήρης τίτλος είναι Πρόταση οδηγία για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από αρμόδιες αρχές για τους σκοπούς της πρόληψης, διερεύνησης, ανίχνευσης ή δίωξης ποινικών αδικημάτων ή της εκτέλεσης ποινικών κυρώσεων, και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών, COM(2012)10 final· Νομοθετικό ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 12ης Μαρτίου 2014 σχετικά με την πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου που αφορά την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από αρμόδιες αρχές για τους σκοπούς της πρόληψης, διερεύνησης, ανίχνευσης ή δίωξης ποινικών αδικημάτων ή της εκτέλεσης ποινικών κυρώσεων, και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών, P7_TA(2014)0219. Σχετικά με το χρονοδιάγραμμα και το πεδίο του τριμερούς διαλόγου, βλ. Συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις 25-26 Ιουνίου 2015, EUCO 22/15· ο «οδικός χάρτης» για τον τριμερή διάλογο καθορίστηκε στο πλαίσιο κοινής συνέντευξης Τύπου του Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής http://audiovisual.europarl.europa.eu/AssetDetail.aspx?id=690e8d8d-682d-4755-bfb6-a4c100eda4ed [τελευταία πρόσβαση: 20.7.2015] αλλά δεν έχει ακόμη δημοσιευτεί επισήμως. Ο γενικός κανονισμός για την προστασία δεδομένων θα αρχίσει να ισχύει 20 ημέρες μετά τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα και αναμένεται να τεθεί σε πλήρη εφαρμογή δύο έτη μετά την ημερομηνία έναρξης ισχύος (άρθρο 91).

      (4)  Προκήρυξη κενής θέσης Ευρωπαίου Επόπτη Προστασίας Δεδομένων COM/2014/10354 (2014/C 163 A/02), ΕΕ C 163 A/6 της 28.5.2014. Η Στρατηγική του ΕΕΠΔ για την περίοδο 2015-2019 δεσμεύεται για την «αναζήτηση εφαρμόσιμων λύσεων με γνώμονα την αποφυγή της γραφειοκρατίας, τη διατήρηση της ευελιξίας σε επίπεδο τεχνολογικής καινοτομίας και διασυνοριακών ροών δεδομένων και τη διευκόλυνση της αποτελεσματικότερης άσκησης των δικαιωμάτων των φυσικών προσώπων επιγραμμικά και μη»· «Leading by example: The EDPS Strategy 2015-2019» (Δίνοντας το παράδειγμα: Η στρατηγική του ΕΕΠΔ 2015-2019), Μάρτιος 2015.

      (5)  Γνωμοδότηση του ΕΕΠΔ επί της δέσμης μέτρων για τη μεταρρύθμιση της προστασίας των δεδομένων, 7.3.2015.

      (6)  Βλ. παράρτημα στην επιστολή της ομάδας του άρθρου 29 προς τη Vĕra Jourová, Επίτροπο Δικαιοσύνης, Καταναλωτών και Ισότητας των Φύλων, 17.6.2015.

      (7)  Το καθ' ύλην και το γεωγραφικό πεδίο εφαρμογής του γενικού κανονισμού για την προστασία δεδομένων είναι δύσκολο να συνοψιστεί. Τα όργανα φαίνεται να συμφωνούν, τουλάχιστον, ότι το πεδίο εφαρμογής καλύπτει τους εγκατεστημένους στην ΕΕ φορείς που είναι υπεύθυνοι για την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα εντός ή εκτός ΕΕ και τους εγκατεστημένους εκτός ΕΕ φορείς που επεξεργάζονται δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα φυσικών προσώπων στην ΕΕ στο πλαίσιο της προσφοράς αγαθών ή υπηρεσιών ή της παρακολούθησης φυσικών προσώπων στην ΕΕ. (Βλ. άρθρο 2 σχετικά με το καθ' ύλην πεδίο εφαρμογής και άρθρο 3 σχετικά με το γεωγραφικό πεδίο εφαρμογής.)

      (8)  Στα υπόλοιπα αποτελέσματα της έρευνας περιλαμβάνονται τα εξής: επτά στους δέκα εκφράζουν ανησυχίες σχετικά το γεγονός ότι οι πληροφορίες τους μπορεί να χρησιμοποιούνται για διαφορετικό σκοπό από αυτόν για τον οποίο συλλέχθηκαν, ένας στους επτά αναφέρει ότι πρέπει να ζητείται η ρητή συγκατάθεσή του σε κάθε περίπτωση πριν από τη συλλογή και την επεξεργασία των δεδομένων του, ενώ τα δύο τρίτα θεωρούν σημαντική τη δυνατότητα μεταφοράς προσωπικών πληροφοριών από έναν πάροχο υπηρεσιών σε άλλον· Ειδικό Ευρωβαρόμετρο 431 για την προστασία προσωπικών δεδομένων, Ιούνιος 2015. Συγκρίσιμα αποτελέσματα από έρευνα του Pew Research που διεξήχθη το 2014 καταδεικνύουν ότι το 91 % των Αμερικανών αισθάνονται ότι έχουν χάσει τον έλεγχο όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο οι εταιρείες συλλέγουν και χρησιμοποιούν τις προσωπικές τους πληροφορίες, το 80 % των χρηστών μέσων κοινωνικής δικτύωσης ανησυχούν για το ενδεχόμενο απόκτησης των δεδομένων τους από τρίτους, όπως διαφημιστικές εταιρείες ή επιχειρήσεις και το 64 % αναφέρει ότι το κράτος πρέπει να λάβει επιπλέον μέτρα για την ενίσχυση του ρυθμιστικού πλαισίου που διέπει τις διαφημιστικές εταιρείες· Pew Research Privacy Panel Survel, Ιανουάριος 2014.

      (9)  Η Επιτροπή προτείνει τη σφαιρική μεταρρύθμιση των κανόνων περί προστασίας δεδομένων με σκοπό την αύξηση του ελέγχου που οι χρήστες ασκούν επί των δεδομένων τους και τη μείωση των εξόδων για τις επιχειρήσεις

      (10)  Επιστολή ΜΚΟ προς τον Πρόεδρο Juncker, 21.4.2015 https://edri.org/files/DP_letter_Juncker_20150421.pdf και απάντηση του προϊσταμένου του ιδιαίτερου γραφείου του Αντιπροέδρου Timmermans, 17.7.2015 https://edri.org/files/eudatap/Re_EC_EDRi-GDPR.pdf [πρόσβαση στις 23.7.2015]. Τον Μάιο του 2015, ο ΕΕΠΔ είχε συναντήσεις με εκπροσώπους αρκετών εξ αυτών των ΜΚΟ προκειμένου να συζητήσουν τους προβληματισμούς τους· ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ EDPS/2015/04, 1.6.2015, «EU Data Protection Reform: the EDPS meets international civil liberties groups» (Μεταρρύθμιση της προστασίας δεδομένων στην ΕΕ: ο ΕΕΠΔ συναντάται με διεθνείς ομάδες πολιτικών ελευθεριών)· η πλήρης ηχογράφηση των συζητήσεων είναι διαθέσιμη στον δικτυακό τόπο του ΕΕΠΔ (https://secure.edps.europa.eu/EDPSWEB/edps/EDPS/Pressnews/Videos/GDPR_civil_soc).

      (11)  Άρθρο 2 παράγραφος 2 στοιχείο ε).

      (12)  Άρθρο 1.

      (13)  Το άρθρο 8 του Χάρτη έχει ως εξής [η υπογράμμιση δική μας]:

                  1.

                  Κάθε πρόσωπο έχει δικαίωμα στην προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που το αφορούν.

                  2.

                  Η επεξεργασία αυτών των δεδομένων πρέπει να γίνεται νομίμως, για καθορισμένους σκοπούς και με βάση τη συγκατάθεση του ενδιαφερομένου ή για άλλους θεμιτούς λόγους που προβλέπονται από το νόμο. Κάθε πρόσωπο δικαιούται να έχει πρόσβαση στα συλλεγέντα δεδομένα που το αφορούν και να επιτυγχάνει τη διόρθωσή τους.

                  3.

                  Ο σεβασμός των κανόνων αυτών υπόκειται στον έλεγχο ανεξάρτητης αρχής.

      (14)  Άρθρο 10. Εκτός εάν, και μέχρις ότου, υπάρξει σαφής και νομικά δεσμευτικός ορισμός για τα «ψευδώνυμα δεδομένα» σε αντιδιαστολή προς τα «δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα», ο συγκεκριμένος τύπος δεδομένων πρέπει να παραμείνει εντός του πεδίου εφαρμογής των κανόνων προστασίας δεδομένων.

      (15)  Άρθρο 6 παράγραφος 2 και άρθρο 6 παράγραφος 4. Δεδομένου ότι διαπιστώθηκε κάποια αβεβαιότητα ως προς την έννοια της «συμβατότητας», συνιστούμε, σε συνέχεια της γνώμης της ομάδας του άρθρου 29 για τον περιορισμό του σκοπού, τη θέσπιση γενικών κριτηρίων προκειμένου να αξιολογείται εάν η επεξεργασία είναι συμβατή (βλ. άρθρο 5 παράγραφος 2).

      (16)  Ο αποτελεσματικός λειτουργικός διαχωρισμός αποτελεί ένα μέσο για τη διασφάλιση της νομιμότητας της επεξεργασίας ελλείψει συγκατάθεσης, ωστόσο το έννομο συμφέρον δεν πρέπει να αποτελεί αντικείμενο υπερβολικής ερμηνείας. Η παροχή του ανεπιφύλακτου δικαιώματος της εξαίρεσης (opt-out) μπορεί να αποτελέσει επίσης κατάλληλη εναλλακτική σε ορισμένες περιπτώσεις. Η αξιολόγηση του κατά πόσον η συγκατάθεση παρέχεται ελεύθερα εξαρτάται εν μέρει (α) από το εάν υπάρχει σημαντική ανισορροπία μεταξύ του προσώπου στο οποίο αναφέρονται τα δεδομένα και του υπευθύνου επεξεργασίας και (β) στις περιπτώσεις επεξεργασίας βάσει του άρθρου 6 παράγραφος 1 στοιχείο β), από το εάν η εκτέλεση σύμβασης ή η παροχή υπηρεσίας τελεί υπό την αίρεση της συγκατάθεσης σε επεξεργασία δεδομένων που δεν είναι απαραίτητη για τους εν λόγω σκοπούς. (Βλ. άρθρο 7 παράγραφος 4) Η διάταξη αυτή αντικατοπτρίζει τη διάταξη του δικαίου της ΕΕ για την προστασία των καταναλωτών, βάσει του άρθρου 3 παράγραφος 1 της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ της 5 Απριλίου 1993 σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές: «Ρήτρα σύμβασης που δεν απετέλεσε αντικείμενο ατομικής διαπραγμάτευσης, θεωρείται καταχρηστική όταν παρά την απαίτηση καλής πίστης, δημιουργεί εις βάρος του καταναλωτή σημαντική ανισορροπία ανάμεσα στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των μερών, τα απορρέοντα από τη σύμβαση».

      (17)  Οι εν λόγω κανόνες περιλαμβάνουν αποφάσεις περί επάρκειας για συγκεκριμένους τομείς και εδάφη, περιοδική επανεξέταση των αποφάσεων περί επάρκειας και δεσμευτικούς εταιρικούς κανόνες. Βλ. άρθρα 40-45.

      (18)  Άρθρο 73.

      (19)  Άρθρο 76. Σχετικά με τη δυσκολία εξασφάλισης επανόρθωσης για παραβιάσεις των κανόνων προστασίας δεδομένων, βλ. έκθεση του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, Πρόσβαση στα μέσα έννομης προστασίας στον τομέα της προστασίας των δεδομένων στα κράτη μέλη της ΕΕ, 2013.

      (20)  Οι κανόνες της ΕΕ δίδουν έμφαση στον παράγοντα της αυτοαξιολόγησης των εταιρειών όσον αφορά τη συμμόρφωση με την απαγόρευση αντιανταγωνιστικών συμφωνιών του άρθρου 101 της ΣΛΕΕ, ενώ οι εταιρείες που κατέχουν δεσπόζουσα θέση σε μια αγορά έχουν «ειδική ευθύνη» για την αποφυγή κάθε ενέργειας που ενδέχεται να επιφέρει στρέβλωση του αποτελεσματικού ανταγωνισμού (παράγραφος 9 των κατευθύνσεων της Επιτροπής 2009/C 45/02)· βλ. προκαταρκτική γνωμοδότηση του ΕΕΠΔ με θέμα «Ιδιωτική ζωή και ανταγωνιστικότητα στην εποχή των μαζικών δεδομένων», 14.3.2014.

      (21)  Τα τρία κείμενα αναφέρονται ποικιλοτρόπως σε «κατανοητό τρόπο και σε κατανοητή μορφή, χρησιμοποιώντας σαφή και απλή διατύπωση» (αιτιολογική σκέψη 57, ΕΚ· άρθρο 19, COM και Συμβούλιο), σε «σαφή και συγκεκριμένα» δικαιώματα (αιτιολογική σκέψη 99, ΕΚ· άρθρο 10α ΕΚ) και στην παροχή «σαφών και εύληπτων πληροφοριών» (άρθρο 10 ΕΚ, άρθρο 11 ΕΚ), καθώς και πληροφοριών που είναι «συνεκτικές, διαφανείς, σαφείς και εύκολα προσπελάσιμες» (αιτιολογικές σκέψεις 25, ΕΚ, COM και Συμβούλιο· άρθρο 11 ΕΚ).

      (22)  Οι διατάξεις περί κατ' εξουσιοδότηση πράξεων αφαιρέθηκαν σε μεγάλο βαθμό από τις εκδόσεις του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. Πιστεύουμε ότι η ΕΕ θα μπορούσε να προχωρήσει ακόμη περισσότερο και να αφήσει τα τεχνικά αυτά θέματα στην εμπειρογνωμοσύνη ανεξάρτητων αρχών.

      (23)  Από τις συστάσεις μας προκύπτει ένα κείμενο περίπου 20 000 λέξεων· η μέση έκταση των κειμένων των τριών θεσμικών οργάνων ανέρχεται περίπου σε 28 000 λέξεις.

      (24)  Άρθρο 22.

      (25)  Άρθρα 31 και 33.

      (26)  Άρθρο 39.

      (27)  Άρθρο 83. Η έρευνα και η αρχειοθέτηση δεν παρέχουν από μόνες τους νομική βάση για επεξεργασία, γι' αυτό ακριβώς συνιστούμε τη διαγραφή του άρθρου 6 παράγραφος 2.

      (28)  Άρθρο 83α.

      (29)  Η ομάδα του άρθρου 29 σκιαγράφησε το όραμα για τη διακυβέρνηση, τον μηχανισμό συνεκτικότητας και την υπηρεσία μίας στάσης, το οποίο βασίζεται στην εμπιστοσύνη προς τις ανεξάρτητες ΑΠΔ και αναπτύσσεται σε τρία επίπεδα:

               —

               την επιμέρους ΑΠΔ η οποία διαθέτει την απαιτούμενη εξουσία και όλους τους πόρους για τον χειρισμό υποθέσεων που εμπίπτουν στην αρμοδιότητά της·

               —

               την αποτελεσματική συνεργασία μεταξύ των ΑΠΔ με σαφές προβάδισμα σε διασυνοριακές υποθέσεις·

               —

               το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Προστασίας Δεδομένων, το οποίο πρέπει να αυτόνομο, να έχει νομική προσωπικότητα, να διαθέτει επαρκείς πόρους, απαρτιζόμενο από ισότιμες ΑΠΔ που εργάζονται σε πνεύμα αλληλεγγύης, με εξουσία λήψης δεσμευτικών αποφάσεων, και να επικουρείται από γραμματεία η οποία παρέχει στήριξη στο συμβούλιο μέσω του προέδρου.

      (30)  Συνιστούμε επίσης την αποσαφήνιση της αρμοδιότητας των αρχών ελέγχου και τον καθορισμό επικεφαλής αρχής σε περιπτώσεις διακρατικών πράξεων επεξεργασίας, διατηρώντας παράλληλα την ικανότητα των αρχών ελέγχου να χειρίζονται αμιγώς τοπικές υποθέσεις. Συνιστούμε μια απλοποιημένη εκδοχή του μηχανισμού συνεκτικότητας με μεγαλύτερη σαφήνεια ως προς τον τρόπο προσδιορισμού των υποθέσεων στις οποίες οι αρχές ελέγχου θα πρέπει να ζητούν τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Προστασίας Δεδομένων και στις οποίες το Συμβούλιο θα πρέπει να εκδίδει δεσμευτική απόφαση για τη διασφάλιση της συνεκτικής εφαρμογής του κανονισμού.

      (31)  Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τη Στρατηγική για την ψηφιακή ενιαία αγορά της Ευρώπης, COM(2015) 192 final· Συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Ιούνιος 2015, EUCO 22/15· Συμπεράσματα του Συμβουλίου για τον ψηφιακό μετασχηματισμό της ευρωπαϊκής βιομηχανίας, 8993/15.

      (32)  Άρθρο 14 στοιχείο η).

      (33)  Άρθρο 23.

      (34)  Άρθρο 18. Συνιστούμε περαιτέρω το δικαίωμα στη φορητότητα των δεδομένων να έχει ευρύ πεδίο εφαρμογής ούτως ώστε να είναι αποτελεσματικό, και να μην εφαρμόζεται μόνο σε πράξεις επεξεργασίας που χρησιμοποιούν δεδομένα που παρέχει το πρόσωπο στο οποίο αναφέρονται τα δεδομένα.

      (35)  Για παράδειγμα, συνιστούμε την αποφυγή όρων όπως «επιγραμμικός», «εγγράφως» και «κοινωνία της πληροφορίας».

      (36)  Μία επιλογή, την οποία και προκρίνουμε, είναι να υπάρξει σχετική πρόβλεψη μέσω διάταξης στον ίδιο τον γενικό κανονισμό για την προστασία δεδομένων.

      (37)  Greenleaf, Graham, Global Data Privacy Laws 2015: 109 Countries, with European Laws Now a Minority (30 Ιανουαρίου 2015)· (2015) 133 Privacy Laws & Business International Report, Φεβρουάριος 2015· UNSW Law Research Paper No. 2015-21.


Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου

|

52007SC0191

Σύσταση για γνωμη του Συμβουλιου σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης του Ηνωμένου Βασιλείου, για την περίοδο 2006/2007-2011/2012  /* SEC/2007/0191 τελικό */

	[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |Βρυξέλλες, 13.2.2007SEC(2007) 191 τελικόΣύσταση γιαΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7 ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης του Ηνωμένου Βασιλείου, για την περίοδο 2006/2007-2011/2012(υποβάλλεται από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΓενικό πλαισιοΤο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουλίου 1998, βασίζεται στον στόχο της επίτευξης υγιών δημόσιων οικονομικών ως μέσου ενίσχυσης των προϋποθέσεων για σταθερότητα των τιμών και ισχυρή διατηρήσιμη ανάπτυξη, οι οποίες ευνοούν τη δημιουργία απασχόλησης. Η μεταρρύθμιση του συμφώνου το 2005, αφενός, αναγνώριζε τη χρησιμότητά του για την εδραίωση της δημοσιονομικής πειθαρχίας, αφετέρου δε, αποσκοπούσε στην ενίσχυση της αποτελεσματικότητας και των οικονομικών του ερεισμάτων, καθώς επίσης στη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών.Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[1], ο οποίος αποτελεί στοιχείο του συμφώνου, ορίζει ότι τα κράτη μέλη υποβάλλουν υποχρεωτικά, στο Συμβούλιο και την Επιτροπή, προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης, καθώς και ετήσιες επικαιροποιήσεις τους (τα κράτη μέλη που έχουν ήδη υιοθετήσει το ενιαίο νόμισμα υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σταθερότητας, ενώ τα κράτη μέλη που δεν το έχουν υιοθετήσει ακόμη υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σύγκλισης). Το πρώτο πρόγραμμα σύγκλισης του Ηνωμένου Βασιλείου υποβλήθηκε τον Δεκέμβριο 1998. Κατ’ εφαρμογή του κανονισμού, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη για το πρόγραμμα στις 8 Φεβρουαρίου 1999 βάσει σύστασης της Επιτροπής και μετά από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή. Βάσει της ίδιας διαδικασίας, τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης αξιολογούνται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και εξετάζονται από την προαναφερθείσα επιτροπή, ενώ το Συμβούλιο δύναται να τα εξετάσει.Ιστορικό για την Αξιολόγηση του επικαιροποιημένου προγραμματοςΗ Επιτροπή εξέτασε το πλέον πρόσφατο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης του Ηνωμένου Βασιλείου, που υποβλήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2006, και εξέδωσε σύσταση για την έκδοση γνώμης του Συμβουλίου επ' αυτού (βλ. πλαίσιο για τα κυριότερα σημεία της αξιολόγησης).Προκειμένου να σχηματισθεί μια εικόνα του πλαισίου εντός του οποίου αξιολογείται η δημοσιονομική στρατηγική του επικαιροποιημένου προγράμματος σύγκλισης, στις παραγράφους που ακολουθούν περιγράφονται συνοπτικά τα εξής:1.  οι οικονομικές και δημοσιονομικές επιδόσεις κατά την τελευταία δεκαετία·2.  η κατάσταση της χώρας βάσει του διορθωτικού σκέλους του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης (διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος)·3.  η πλέον πρόσφατη αξιολόγηση της κατάστασης της χώρας βάσει του προληπτικού σκέλους του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης (περίληψη της γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης)·4.  η αξιολόγηση της Επιτροπής σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Οκτωβρίου 2006.Πρόσφατες οικονομικές και δημοσιονομικές επιδόσειςΗ επίδοση του Ηνωμένου Βασιλείου την τελευταία δεκαετία υπήρξε ισχυρή, με σχετικά υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, χαμηλό πληθωρισμό και αγορές εργασίας που άντεξαν σε αρκετούς οικονομικούς κλυδωνισμούς. Η βελτιωμένη σταθερότητα υπήρξε ιδιαίτερα σημαντικό χαρακτηριστικό, παράλληλα με την εξομάλυνση των κυκλικών διακυμάνσεων της παραγωγής και τη μικρότερη μεταβλητότητα του πληθωρισμού. Η ισχυρή αύξηση της παραγωγής στηρίχθηκε κυρίως στην αυξημένη κατανάλωση των νοικοκυριών, που αντισταθμίστηκε από σχετικά χαμηλή αποταμίευση των ίδιων νοικοκυριών. Παρά την ιδιαίτερα αξιοσημείωτη ευελιξία σε όλα τα επίπεδα στις αγορές εργασίας, κεφαλαίου και προϊόντων, διατηρήθηκαν ορισμένες αδυναμίες στην πλευρά της προσφοράς. Η σχετικά μέτρια παραγωγικότητα εξηγείται σε κάποιο βαθμό από τα συγκριτικά υψηλά επίπεδα απασχόλησης, αν και η έλλειψη ενδιάμεσων δεξιοτήτων και η ανεπάρκεια επενδύσεων στις υποδομές, π.χ. στον τομέα των μεταφορών, διαδραματίζουν επίσης κάποιο ρόλο. Σε σύγκριση με τη σαφή δημοσιονομική εξυγίανση που παρατηρήθηκε στο πρώτο μέρος της περιόδου, τα δημόσια οικονομικά επιδεινώθηκαν ουσιωδώς από το 2001 και μετά, εν μέρει ηθελημένα, αντικατοπτρίζοντας την απόφαση της κυβέρνησης να αντιμετωπίσει ορισμένα προβλήματα μέσω μη πλήρως χρηματοδοτημένων αυξημένων δαπανών για δημόσιες υπηρεσίες, αλλά και λόγω μικρότερων σε σχέση με τις προβλέψεις εσόδων.Η διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος για το Ηνωμένο ΒασίλειοΣτις 24 Ιανουαρίου 2006, το Συμβούλιο αποφάσισε ότι το Ηνωμένο Βασίλειο είχε υπερβολικό έλλειμμα σύμφωνα με το άρθρο 104 παράγραφος 6 και απηύθυνε σύσταση σύμφωνα με το άρθρο 104 παράγραφος 7 να διορθωθεί το υπερβολικό έλλειμμα ως το οικονομικό έτος 2006/07 και να αναλάβουν οι αρχές αποτελεσματική δράση ως τις 24 Ιουλίου 2006, δηλαδή εντός έξι μηνών όπως προβλέπεται στο σύμφωνο. Στις 20 Σεπτεμβρίου 2006, η Επιτροπή υπέβαλε ανακοίνωση στο Συμβούλιο με την οποία αξιολογούσε τη δράση που ανέλαβε το Ηνωμένο Βασίλειο. Βάσει των τότε διαθέσιμων πληροφοριών, η Επιτροπή έκρινε ότι το Ηνωμένο Βασίλειο φαινόταν να βρίσκεται στη σωστή πορεία για τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος, μολονότι το συγκεκριμένο αποτέλεσμα συνδεόταν με σημαντικές αβεβαιότητες και η διαρθρωτική προσαρμογή φαινόταν να είναι μικρότερη από το συνιστώμενο 0,5% του ΑΕΠ. Στις 10 Οκτωβρίου 2006 το Συμβούλιο ενέκρινε την άποψη της Επιτροπής και συμπέρανε ότι δεν χρειάζονταν άλλα μέτρα την εποχή εκείνη.Η αξιολόγηση που διατυπώνεται στη γνώμη του Συμβουλίου σχετικά με το προηγούμενο πρόγραμμαΣτις 14 Μαρτίου 2006, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη σχετικά με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης, για την περίοδο 2005/06 έως 2011/2012[2]. Το Συμβούλιο διατύπωσε τη γνώμη ότι «η προβλεπόμενη πορεία προσαρμογής είναι ευάλωτη» και κάλεσε το Ηνωμένο Βασίλειο, σύμφωνα με το άρθρο 104 παράγραφος 7, και προκειμένου να αντιμετωπίσει τους κινδύνους για τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα, να «εξασφαλίσει τη μείωση του ελλείμματος κάτω από το 3% του ΑΕΠ το αργότερο μέχρι το έτος 2006/07 με αξιόπιστο και διατηρήσιμο τρόπο και, κατόπιν, να συνεχίσει τη δημοσιονομική εξυγίανση, ιδίως μέσω της εφαρμογής της προβλεπόμενης μείωσης της αύξηση των δαπανών μετά το έτος 2007/08» και «να προσδιορίσει και να επιτύχει ένα μεσοπρόθεσμο στόχο ο οποίος να εξασφαλίζει ταχεία πρόοδο προς τη διατηρησιμότητα, ένα συνετό δείκτη χρέους πολύ κάτω από το 60% του ΑΕΠ, καθώς και επαρκές περιθώριο ασφαλείας ώστε το έλλειμμα να μην υπερβεί το 3% του ΑΕΠ, ποσοστό που αποτελεί την τιμή αναφοράς, το οποίο το Ηνωμένο Βασίλειο έχει την υποχρέωση να αποφεύγει, και να παρέχει περιθώριο για δημοσιονομική ευελιξία, λαμβάνοντας ιδιαίτερα υπόψη τις ανάγκες για δημόσιες επενδύσεις».Η αξιολόγηση της Επιτροπής σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Οκτωβρίου 2006Η έκθεση εφαρμογής του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων του Ηνωμένου Βασιλείου, που καταρτίστηκε στο πλαίσιο της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισσαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση, υποβλήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2006. Το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Ηνωμένου Βασιλείου αναγνωρίζει ως βασικές προτεραιότητες τα εξής: τη διαφύλαξη της δημοσιονομικής διατηρησιμότητας ενόψει των δημογραφικών προκλήσεων, την οικοδόμηση ενός τολμηρού και ευέλικτου επιχειρηματικού τομέα, την προώθηση της καινοτομίας και της Ε&Α· τη διεύρυνση των ευκαιριών για την απόκτηση επαγγελματικών προσόντων· τη βελτίωση της καινοτομίας και της προσαρμοστικότητας στη χρήση των πόρων· και τη διασφάλιση της ισότιμης μεταχείρισης σε ένα σύγχρονο και ευέλικτο κράτος πρόνοιας.Η αξιολόγηση του προγράμματος από την Επιτροπή (που εγκρίθηκε στο πλαίσιο της ετήσιας έκθεσης προόδου του Δεκεμβρίου 2006 [3] ) έδειξε ότι το Ηνωμένο Βασίλειο πραγματοποιεί ικανοποιητική πρόοδο όσον αφορά την εφαρμογή του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων. Πού ικανοποιητική πρόοδος παρατηρήθηκε σε όλους τους τομείς πολιτικής, ιδιαίτερα τη μικροοικονομική πολιτική και την πολιτική για την απασχόληση. Όσον αφορά τη μακροοικονομική πολιτική, υπάρχουν σχέδια για δημοσιονομική εξυγίανση και για μεταρρύθμιση των συντάξεων τα οποία όμως δεν έχουν ακόμη εφαρμοστεί. Το Ηνωμένο Βασίλειο κατέβαλε μεγαλύτερες προσπάθειες για τη συμμετοχή όλων των ενδιαφερομένων μερών.Βάσει των θετικών και αρνητικών σημείων που εντοπίστηκαν, το Ηνωμένο Βασίλειο καλείται να αναλάβει δράση στους τομείς των βασικών και ενδιάμεσων επαγγελματικών δεξιοτήτων.Πλαίσιο: Κυριότερα σημεία της αξιολόγησης Όπως απαιτεί το άρθρο 5 παράγραφος 1 (για τα προγράμματα σταθερότητας) και το άρθρο 9 παράγραφος 1 (για τα προγράμματα σύγκλισης) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, κατά την αξιολόγηση εξετάζεται: αν είναι ευλογοφανείς οι οικονομικές παραδοχές στις οποίες βασίζεται το πρόγραμμα, ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος (ΜΔΣ) που καθόρισε το κράτος μέλος και αν η πορεία προσαρμογής για την επίτευξη του στόχου αυτού είναι κατάλληλη, αν τα μέτρα που λαμβάνονται ή/και προτείνονται για την τήρηση της πορείας προσαρμογής επαρκούν για την επίτευξη του ΜΔΣ κατά τη διάρκεια του οικονομικού κύκλου, κατά την αξιολόγηση της πορείας προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ, αν καταβάλλεται μεγαλύτερη προσπάθεια προσαρμογής σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας, ενώ η προσπάθεια μπορεί να είναι πιο περιορισμένη σε περιόδους δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας και, για τη ζώνη του ευρώ και κράτη μέλη του ΜΣΙ ΙΙ, αν το κράτος μέλος προβλέπει ετήσια βελτίωση του κυκλικά προσαρμοσμένου αποτελέσματος, μείον έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα, ίση προς 0,5% του ΑΕΠ ως ένδειξη προόδου για την επίτευξη του ΜΔΣ του, κατά τον προσδιορισμό της πορείας προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ (για κράτη μέλη που δεν τον έχουν ακόμη επιτύχει) ή την προσωρινή απόκλιση από αυτόν (για κράτη μέλη που τον έχουν επιτύχει), αν εφαρμόζονται μείζονες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που οδηγούν άμεσα στην εξοικονόμηση πόρων μακροπρόθεσμα (μεταξύ άλλων, μέσω της αύξησης της δυνητικής ανάπτυξης) και, ως εκ τούτου, έχουν απτά αποτελέσματα για τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών (υπό τον όρο ότι εξασφαλίζεται κατάλληλο περιθώριο ασφαλείας σε σχέση με την τιμή αναφοράς 3% του ΑΕΠ και εφόσον η δημοσιονομική θέση αναμένεται να επανέλθει στα επίπεδα του ΜΔΣ εντός της περιόδου του προγράμματος), με ιδιαίτερη προσοχή στις μεταρρυθμίσεις του συνταξιοδοτικού συστήματος που εισάγουν πολυπυλωνικό σύστημα που περιλαμβάνει έναν υποχρεωτικό και πλήρως κεφαλαιοποιητικό πυλώνα, αν οι οικονομικές πολιτικές του κράτους μέλους παρουσιάζουν συνοχή με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών. Η ευλογοφάνεια των μακροοικονομικών παραδοχών του προγράμματος αξιολογείται με βάση τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006, χρησιμοποιώντας επίσης την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία για την εκτίμηση του δυνητικού προϊόντος και των κυκλικά προσαρμοσμένων αποτελεσμάτων. Η αξιολόγηση της συνεκτικότητας με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών πραγματοποιείται με βάση τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών στον τομέα των δημόσιων οικονομικών όπως παρουσιάζονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008. Κατά την αξιολόγηση εξετάζεται επίσης: η εξέλιξη του δείκτη χρέους και οι προοπτικές της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών τα οποία, σύμφωνα με την έκθεση του Συμβουλίου της 20ής Μαρτίου 2005 για τη «Βελτίωση της εφαρμογής του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης», πρέπει να αποτελούν αντικείμενο «αρκετής προσοχής […] κατά την εποπτεία των δημοσιονομικών θέσεων». Σε ανακοίνωση της Επιτροπής, της 12ης Οκτωβρίου 2006, περιγράφεται η προσέγγιση που πρέπει να τηρείται κατά την αξιολόγηση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας[4] ο βαθμός συνοχής με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων που υπέβαλε το κράτος μέλος στο πλαίσιο της στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση. Στο διαβιβαστικό σημείωμα της 7ης Ιουνίου 2005 προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών για την περίοδο 2005-2008, το Συμβούλιο ΕCOFIN δήλωσε ότι τα εθνικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων πρέπει να παρουσιάζουν συνοχή με τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης, η συμμόρφωση με τον κώδικα δεοντολογίας[5] ο οποίος, μεταξύ άλλων, προβλέπει μια κοινή διάρθρωση και τυποποιημένους πίνακες δεδομένων για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης. |-  Σύσταση γιαΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7 ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης του Ηνωμένου Βασιλείου, για την περίοδο 2006/2007-2011/12ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[6], και ιδίως το άρθρο 9 παράγραφος 3,τη σύσταση της Επιτροπής,Έπειτα από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΓΝΩΜΗ:5.  Στις [27 Φεβρουαρίου 2007], το Συμβούλιο εξέδωσε το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης του Ηνωμένου Βασιλείου για την περίοδο 2006/07 έως 2011/12[7].6.  Το πρόγραμμα περιλαμβάνει δύο μακροοικονομικά σενάρια: ένα κεντρικό και ένα εναλλακτικό σενάριο που βασίζεται σε τάση ανάπτυξης χαμηλότερη κατά ένα τέταρτο της εκατοστιαίας μονάδας χαμηλότερο σε σχέση με το κεντρικό σενάριο. Οι προβλέψεις για τα δημόσια οικονομικά στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης βασίζονται στο τελευταίο σενάριο, το οποίο και θεωρείται σενάριο αναφοράς για την παρούσα αξιολόγηση. Προβλέπει αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ κατά 2¾ % το 2006 και το 2007, που θα μειωθεί κατά μέσο όρο σε 2½ % για το υπόλοιπο της περιόδου του προγράμματος. Το υπόψη σενάριο, αξιολογούμενο υπό το πρίσμα των στοιχείων που είναι διαθέσιμα, φαίνεται να στηρίζεται σε αξιόπιστες παραδοχές για την οικονομική ανάπτυξη. Οι προβλέψεις για τον πληθωρισμό, που αναμένεται να μειωθεί από 2½ % το 2006 σε 2 % από το 2007 και μετά, φαίνονται αισιόδοξες βραχυπρόθεσμα βάσει των πρόσφατα δημοσιευθέντων αποτελεσμάτων, αλλά κατά τα λοιπά εύλογες.7.  Για το 2006/2007, το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης εκτιμάται σε 3,0 % του ΑΕΠ στις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006. Το τρέχον επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης προβλέπει έλλειμμα 2,8 % του ΑΕΠ για το ίδιο έτος, υποθέτοντας ότι θα διατηρηθούν και για τους υπόλοιπους μήνες του οικονομικού έτους οι πρόσφατες τάσεις που παρατηρήθηκαν, με έντονη αύξηση των εσόδων και χαμηλότερη αύξηση των δαπανών. .8.  Οι κυριότεροι στόχοι της δημοσιονομικής πολιτικής όπως εντοπίζονται στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης είναι η διασφάλιση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας, η ισοτιμία όρων τόσο μεταξύ όσο και εντός των διαφόρων ηλικιακών κατηγοριών και, με την επιφύλαξη των προηγούμενων στόχων, η στήριξη της νομισματικής πολιτικής, ιδίως επιτρέποντας στους αυτόματους σταθεροποιητές να εξομαλύνουν την πορεία της οικονομίας. Το πρόγραμμα προβλέπει μείωση του ελλείμματος κάτω από το 3% του ΑΕΠ ως το 2006/07 (2,8 %) και στο 1,4 % του ΑΕΠ ως το τέλος της περιόδου, το 2011/12. Το πρωτογενές αποτέλεσμα, που εκτιμάται ότι θα είναι έλλειμμα ίσο προς 0,6 % του ΑΕΠ το 2005/2006, ισοσκελίζεται το 2008/2009 και μετατρέπεται σε πλεόνασμα 0,7 % του ΑΕΠ το 2011/2012. Η δημοσιονομική προσαρμογή κατά την περίοδο του προγράμματος κατανέμεται εξίσου μεταξύ εσόδων και δαπανών. Η αύξηση του δείκτη εσόδων αναμένεται να πραγματοποιηθεί τα δύο πρώτα έτη που καλύπτει το πρόγραμμα, εν μέρει χάρη σε συγκεκριμένα μέτρα, ενώ η σημαντική προσαρμογή στην πλευρά των δαπανών προβλέπεται να πραγματοποιηθεί μόνο από το 2008/2009, μέσω της συγκράτησης της αύξησης των τρεχουσών δαπανών. Οι δημόσιες επενδύσεις, με τον ορισμό που χρησιμοποιείται στο πρόγραμμα σύγκλισης[8], προβλέπεται να σταθεροποιηθούν στο 2¼ % του ΑΕΠ από το 2006/2007, έτσι ώστε από το 2007/08 το έλλειμμα προβλέπεται να χρησιμοποιηθεί αποκλειστικά για τη χρηματοδότηση των δημόσιων επενδύσεων. Η πορεία προσαρμογής ευθυγραμμίζεται γενικά με εκείνη που προβλεπόταν στην επικαιροποίηση του 2005, έναντι ενός περισσότερο ευνοϊκού μακροοικονομικού πλαισίου βραχυπρόθεσμα.9.  Το διαρθρωτικό αποτέλεσμα (δηλαδή το κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα πλην των εκτάκτων και λοιπών προσωρινών μέτρων) όπως υπολογίζεται με βάση την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία προβλέπεται να βελτιωθεί από 2½ % του ΑΕΠ το 2006/2007 σε περίπου σε 1¼ % του ΑΕΠ το τελευταίο έτος του προγράμματος, το 2011/2012. Η προσαρμογή είναι περισσότερο έντονη μεταξύ του 2006/2007 και του 2008/2009, αλλά επιβραδύνεται στη συνέχεια. Όπως και στην επικαιροποίηση του 2005, δεν τίθεται ποσοτικός μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος (ΜΔΣ) για το διαρθρωτικό αποτέλεσμα. Το πρόγραμμα αναφέρεται σε δημοσιονομικούς στόχους βάσει των εγχώριων κανόνων, που συνεπάγονται μεσοπρόθεσμη πορεία για το κυκλικά προσαρμοσμένο έλλειμμα συνεκτική με τη σταθεροποίηση του δείκτη χρέους προς το ΑΕΠ σε σχετικά χαμηλό επίπεδο, αλλά παρέχει επαρκές περιθώριο ασφάλειας σχετικά με την τήρηση του ορίου 3% του ΑΕΠ για το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης μόνο υπό ορισμένες προϋποθέσεις.10.  Οι κίνδυνοι για τις δημοσιονομικές προβλέψεις του προγράμματος φαίνονται γενικά ισορροπημένοι ως το 2007/08 αλλά τα δημοσιονομικά αποτελέσματα μπορεί να είναι χειρότερα από τις προβλέψεις του προγράμματος στη συνέχεια. Η προβλεπόμενη αύξηση του δείκτη φόρων προς ΑΕΠ βασίζεται εν μέρει σε σχετικά ευμετάβλητους παράγοντες όπως τα κέρδη του χρηματοοικονομικού τομέα και του τομέα παραγωγής πετρελαίου. Πάντως, οι σχετικά καλές προοπτικές για τα έσοδα φαίνεται να επαληθεύονται από τις πρόσφατες οικονομικές εξελίξεις, περιλαμβανομένης και της υψηλής κερδοφορίας. Ωστόσο, από το 2008/2009 και μετά, η υλοποίηση των στόχων του προγράμματος για το έλλειμμα θα εξαρτηθεί από την εφαρμογή της προβλεπόμενης συγκράτησης της αύξησης των δαπανών, και από την ενεργό παρακολούθηση προκειμένου να εφαρμοστούν τα ανώτατα όρια για τις δαπάνες. Ενώ οι αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου εξήγγειλαν μείωση των κονδυλίων για ορισμένες μικρότερες κατηγορίες, το μεγαλύτερο μέρος της συγκράτησης των δαπανών από το 2008/2009, δεν στηρίζεται ακόμη σε συγκεκριμένα μέτρα αλλά εξαρτάται από την επιβεβαίωση, στο πλαίσιο της Comprehensive Spending Review που προβλέπεται για τον Ιούλιο του 2007, όπου θα ανακοινώνονται οριστικά σχέδια για τις δαπάνες ως το 2010/11. Το ιστορικό της ενεργού παρακολούθησης για την εφαρμογή των ανώτατων ορίων για τις δαπάνες είναι θετικό.11.  Λαμβάνοντας υπόψη αυτή την αξιολόγηση των κινδύνων, ο δημοσιονομικός προσανατολισμός του προγράμματος θεωρείται γενικά συμβατός με τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος μέχρι το 2006/07, όπως έχει εισηγηθεί το Συμβούλιο. Ωστόσο, παρέχει επαρκές περιθώριο ασφάλειας ώστε το έλλειμμα να μην υπερβεί το ανώτατο όριο του 3% του ΑΕΠ, υπό συνθήκες κανονικών μακροοικονομικών διακυμάνσεων, μόνο γύρω στο 2009/2010, περίοδο κατά την οποία οι προβλέψεις συνδέονται με τα αποτελέσματα της «Comprehensive Spending Review». Τα έτη μετά τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος, ο ρυθμός της δημοσιονομικής εξυγίανσης που προβλέπει το πρόγραμμα πρέπει συνεπώς να ενισχυθεί, ιδιαίτερα προς τα τέλη της περιόδου του προγράμματος, όταν δεν προβλέπεται περαιτέρω ουσιώδης προσαρμογή παρά τη γενικά ευνοϊκή οικονομική συγκυρία.12.  Ο δείκτης του ακαθάριστου δημόσιου χρέους που ανερχόταν σε 42,1 % του ΑΕΠ το 2005/06, αν και θα παραμείνει πολύ κάτω από την τιμή αναφοράς 60 % του ΑΕΠ που προβλέπει η συνθήκη, προβλέπεται να αυξηθεί με αργούς ρυθμούς κατά την περίοδο του προγράμματος, με ανώτατη τιμή μόλις πάνω από 44% του ΑΕΠ το 2008/09. Στη συνέχεια, ο δείκτης αναμένεται να σταθεροποιηθεί και να αρχίσει μειώνεται προς τα τέλη της περιόδου του προγράμματος.13.  Οι μακροπρόθεσμες δημοσιονομικές επιπτώσεις από τη γήρανση του πληθυσμού στο Ηνωμένο Βασίλειο πλησιάζουν το μέσο όρο της ΕΕ, με τις συνταξιοδοτικές δαπάνες να δείχνουν κάπως μικρότερη αύξηση σε σχέση με το μέσο όρο στην ΕΕ, εν μέρει λόγω του γεγονότος ότι στο Ηνωμένο Βασίλειο, παραδοσιακά οι πολίτες στηρίζονται περισσότερο σε ιδιωτικά συνταξιοδοτικά συστήματα σε σχέση με τις άλλες χώρες της ΕΕ. Οι προτεινόμενες συνταξιοδοτικές μεταρρυθμίσεις εστιάζονται στην πιθανότητα ανεπαρκών μελλοντικών παροχών, ενισχύοντας τα κίνητρα για ιδιωτικά συνταξιοδοτικά συστήματα και αυξάνοντας τα αποθεματικά για δημόσιες συντάξεις, γεγονός που συνεπάγεται ελαφρώς υψηλότερη αύξηση των δαπανών για δημόσιες συντάξεις απ’ ό,τι προβλεπόταν προηγουμένως. Η μεταρρύθμιση περιλαμβάνει επίσης και σταδιακή αύξηση του ορίου ηλικίας για συνταξιοδότηση. Η αρχική δημοσιονομική θέση, αν και βελτιωμένη σε σχέση με το 2005 εξακολουθεί να αποτελεί κίνδυνο για τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών, ακόμη και πριν ληφθούν υπόψη οι μακροπρόθεσμες δημοσιονομικές επιπτώσεις από τη γήρανση του πληθυσμού. Η εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών με την περαιτέρω ενίσχυση της δημοσιονομικής θέσης σε σχέση με τις προβλέψεις του προγράμματος σύγκλισης θα συμβάλλει στη μείωση των κινδύνων για τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών. Γενικά, το Ηνωμένο Βασίλειο φαίνεται να αντιμετωπίζει μεσαίο κίνδυνο σχετικά με τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών.14.  Το πρόγραμμα σύγκλισης περιλαμβάνει ποιοτική αξιολόγηση των συνολικών συνεπειών της έκθεσης εφαρμογής του Οκτωβρίου 2006 με αντικείμενο το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων εντός του πλαισίου της μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής στρατηγικής. Επιπλέον, παρέχει συστηματικά στοιχεία για το δημοσιονομικό κόστος ή την εξοικονόμηση πόρων που συνεπάγονται άμεσα οι κυριότερες μεταρρυθμίσεις που προβλέπονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων και οι δημοσιονομικές προβλέψεις του λαμβάνουν ρητά υπόψη τις επιπτώσεις στα δημόσια οικονομικά των δράσεων που περιγράφονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Τα μέτρα στον τομέα των δημόσιων οικονομικών που προβλέπονται στο πρόγραμμα σύγκλισης φαίνεται να συμβαδίζουν με τα μέτρα που προβλέπονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Ειδικότερα, και τα δύο προγράμματα προβλέπουν τη σταδιακή εφαρμογή των κυβερνητικών μέτρων για την αύξηση της αποτελεσματικότητας και τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας και της σχέσης ποιότητας/κόστους στην παροχή δημόσιων υπηρεσιών, ενώ οι μακροπρόθεσμες προβλέψεις για τα δημόσια οικονομικά ενσωματώνουν το εκτιμώμενο κόστος της προτεινόμενης συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης.15.  Η στρατηγική του προγράμματος στον τομέα των δημόσιων οικονομικών συμβαδίζει σε γενικές γραμμές με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών, που περιλαμβάνονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008.16.  Όσον αφορά τις απαιτήσεις περί πληροφοριακών στοιχείων που περιλαμβάνονται στον κώδικα δεοντολογίας για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης το πρόγραμμα έχει ορισμένα κενά όσον αφορά τόσο τα υποχρεωτικά όσο και τα προαιρετικά στοιχεία[9], που είναι σοβαρότερα απ’ ό,τι στην προηγούμενη επικαιροποίηση, δεδομένου ότι ο χρονικός ορίζοντας για τον οποίο διευκρινίζονται τα σχέδια των δαπανών είναι βραχύτερος.Το γενικό συμπέρασμα είναι ότι το πρόγραμμα φαίνεται γενικά συνεκτικό με τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος εντός της προθεσμίας που έχει θέσει το Συμβούλιο (οικονομικό έτος 2006/07). Ωστόσο, δεν προβλέπεται περαιτέρω ουσιώδης εξυγίανση μετά το 2009/2010, και η επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων μετά το 2007/2008 εξαρτάται από την αποτελεσματική εφαρμογή της προβλεπόμενης συγκράτησης των δαπανών.Ενόψει της παραπάνω αξιολόγησης, το Ηνωμένο Βασίλειο καλείται να συνεχίσει τη δημοσιονομική εξυγίανση κατά την περίοδο του προγράμματος, ιδίως εφαρμόζοντας την προβλεπόμενη μείωση της αύξησης των δαπανών μετά το 2007/2008, και να ενισχύσει περαιτέρω τη δημοσιονομική του θέση ώστε να αντιμετωπίσει τους κινδύνους για τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών.Το Ηνωμένο Βασίλειο καλείται επίσης να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις περί πληροφοριακών στοιχείων που περιλαμβάνονται στον κώδικα δεοντολογίας.Σύγκριση βασικών μακροοικονομικών και δημοσιονομικών προβλέψεων2005/06 | 2006/07 | 2007/08 | 2008/09 | 2009/10 | 2010/11 | 2011/12 |[1] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Όλα τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[2] Το οικονομικό έτος του Ηνωμένου Βασιλείου διαρκεί από τον Απρίλιο μέχρι τον Μάρτιο.[3] Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, «Εφαρμογή της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση – Ένα έτος επίτευξης αποτελεσμάτων», 12.12.2006, COM(2006)816.[4] Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο-Μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών στην ΕΕ, της 12.10.2006, COM (2006) 574 τελικό και έγγραφο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Γενική Διεύθυνση Οικονομικών και Χρηματοδοτικών Υποθέσεων (2006), «Μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών στην Ευρωπαϊκή Ένωση», Ευρωπαϊκή Οικονομία, τεύχος αριθ. 4/2006.[5] «Λεπτομερείς ρυθμίσεις για την εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και κατευθυντήριες γραμμές για τη μορφή και το περιεχόμενο των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης», που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο ECOFIN στις 11 Οκτωβρίου 2005.[6] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[7] Το οικονομικό έτος του Ηνωμένου Βασιλείου διαρκεί από τον Απρίλιο μέχρι τον Μάρτιο.[8] Ο ορισμός των δημόσιων επενδύσεων στο πρόγραμμα σύγκλισης του ΗΒ, που δεν είναι έννοια του ΕΣΟΛ, καλύπτει όλες τις επενδύσεις του δημόσιου τομέα, δηλαδή (τόσο δημόσιους οργανισμούς όσο και τη γενική κυβέρνηση) και περιλαμβάνει επιδοτήσεις προς τον ιδιωτικό τομέα μη υπολογιζόμενων των αποσβέσεων.[9] Ειδικότερα, δεν έχουν υποβληθεί τα στοιχεία σχετικά με τις προβλέψεις για την απασχόληση, την ανεργία, τον πληθωρισμό των μισθών και τη λεπτομερή κατανομή των προβλέψεων για τα έσοδα και τις δαπάνες της γενικής κυβέρνησης μετά το 2007/08. Σε σχέση με την επικαιροποίηση του 2005, ο ορίζοντας για την κατανομή των δαπανών της γενικής κυβέρνησης είναι βραχύτερος στην παρούσα επικαιροποίηση, η οποία αποτελεί την τελευταία πριν καθορισθούν λεπτομερή σχέδια για τις δαπάνες τον Ιούλιο του 2007 στη «Comprehensive Spending Review».


title: Σύσταση του Συμβουλίου, της 10ης Ιουλίου 2012 , σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του 2012 της Λετονίας και την έκδοση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Λετονίας, 2012-2015

text:
               24.7.2012

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 219/50

         ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
   της 10ης Ιουλίου 2012
   σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του 2012 της Λετονίας και την έκδοση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Λετονίας, 2012-2015
   2012/C 219/15
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 121 παράγραφος 2 και το άρθρο 148 παράγραφος 4,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών (1), και ιδίως το άρθρο 9 παράγραφος 2,
   Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της επιτροπής απασχόλησης,
   Κατόπιν διαβούλευσης με την οικονομική και δημοσιονομική επιτροπή,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Στις 26 Μαρτίου 2010 το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συμφώνησε με την πρόταση της Επιτροπής για τη δρομολόγηση της στρατηγικής για την Ευρώπη 2020, μιας νέας στρατηγικής για την ανάπτυξη και την απασχόληση, η οποία, βασιζόμενη στον μεγαλύτερο συντονισμό των οικονομικών πολιτικών, θα εστιάζεται στους νευραλγικούς τομείς στους οποίους απαιτείται δράση, ώστε να ενισχυθεί το δυναμικό διατηρήσιμης ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης.

               (2)

               Στις 13 Ιουλίου 2010 το Συμβούλιο εξέδωσε σύσταση σχετικά με τους γενικούς προσανατολισμούς της οικονομικής πολιτικής των κρατών μελών και της Ένωσης (2010 έως 2014) και, στις 21 Οκτωβρίου 2010, εξέδωσε απόφαση σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές των πολιτικών απασχόλησης των κρατών μελών (2), οι οποίες από κοινού αποτελούν τις «ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές». Τα κράτη μέλη κλήθηκαν να λαμβάνουν υπόψη τις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές στις οικονομικές τους πολιτικές και στις πολιτικές τους για την απασχόληση.

               (3)

               Στις 12 Ιουλίου 2011 το Συμβούλιο εξέδωσε σύσταση (3) σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Λετονίας για το 2011 και εξέδωσε γνώμη σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Λετονίας για την περίοδο 2011-2014.

               (4)

               Στις 23 Νοεμβρίου 2011 η Επιτροπή εξέδωσε τη δεύτερη ετήσια επισκόπηση για την ανάπτυξη, η οποία σηματοδοτεί την έναρξη του δεύτερου Ευρωπαϊκού Εξαμήνου εκ των προτέρων και ολοκληρωμένου συντονισμού πολιτικής, που εδράζεται στη στρατηγική «Ευρώπη 2020». Στις 14 Φεβρουαρίου 2012 η Επιτροπή, βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με την πρόληψη και τη διόρθωση των υπερβολικών μακροοικονομικών ανισορροπιών (4), εξέδωσε την έκθεση του μηχανισμού επαγρύπνησης, στην οποία δεν προσδιόρισε τη Λετονία ως ένα από τα κράτη μέλη τα οποία θα έπρεπε να υποβληθούν σε εμπεριστατωμένη επισκόπηση.

               (5)

               Την 1η Δεκεμβρίου του 2011 το Συμβούλιο ενέκρινε συμπεράσματα στα οποία καλούσε την επιτροπή κοινωνικής προστασίας να παρουσιάσει, σε συνεργασία με την επιτροπή απασχόλησης και άλλες επιτροπές, τις απόψεις της όσον αφορά δράσεις που συνιστώνται στο πλαίσιο του κύκλου πολιτικής «Ευρώπη 2020». Οι απόψεις αυτές συναπαρτίζουν τη γνώμη της επιτροπής απασχόλησης.

               (6)

               Το 2011 η Λετονία είχε εκπληρώσει τους περισσότερους από τους όρους που συνδέονταν με το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα χρηματοδοτικής βοήθειας δυνάμει της απόφασης 2009/290/ΕΚ (5). Η Επιτροπή ολοκλήρωσε στις 21 Δεκεμβρίου 2011 την πέμπτη και τελευταία επανεξέταση δυνάμει του προγράμματος του ισοζυγίου πληρωμών της Λετονίας με θετική συνολική αξιολόγηση της προόδου που σημείωσε η κυβέρνηση στις δημοσιονομικές, χρηματοοικονομικές και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα χρηματοδοτικής βοήθειας έληξε τον Ιανουάριο του 2012. Μετά τη λήξη του εν λόγω προγράμματος, η Λετονία υπόκειται σε εποπτεία μετά το πρόγραμμα. Η εποπτεία αυτή αποτελεί αναπόσπαστο μέρος των υφιστάμενων διαδικασιών και των μηχανισμών εποπτείας και στοχεύει στη στενή παρακολούθηση των κινδύνων που θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο τη μακροοικονομική σταθερότητα και κατά συνέπεια να επηρεάσουν την ικανότητα αποπληρωμής. Η εποπτεία μετά το πρόγραμμα θα συνεχιστεί μέχρι την αποπληρωμή σημαντικού ποσοστού (περίπου 70 %) των δανείων.

               (7)

               Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει συμμετάσχει δεόντως στο Ευρωπαϊκό Εξάμηνο, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97, και, στις 15 Φεβρουαρίου 2012, ενέκρινε ψήφισμα σχετικά με την απασχόληση και τις κοινωνικές πτυχές στην ετήσια επισκόπηση της ανάπτυξης 2012 και ψήφισμα σχετικά με τη συμβολή στην ετήσια επισκόπηση της ανάπτυξης 2012.

               (8)

               Στις 2 Μαρτίου 2012 το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ενέκρινε τις προτεραιότητες για την εξασφάλιση χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, δημοσιονομικής εξυγίανσης και δράσης για την ενίσχυση της ανάπτυξης. Υπογράμμισε την ανάγκη να επιδιωχθεί διαφοροποιημένη, φιλική προς την ανάπτυξη δημοσιονομική εξυγίανση, να αποκατασταθούν οι κανονικές συνθήκες δανεισμού στην οικονομία, να προωθηθούν η ανάπτυξη και η ανταγωνιστικότητα, να καταπολεμηθούν η ανεργία και οι κοινωνικές επιπτώσεις της κρίσης και να εκσυγχρονιστεί η δημόσια διοίκηση.

               (9)

               Στις 2 Μαρτίου 2012 το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κάλεσε επίσης τα κράτη μέλη που συμμετέχουν στο σύμφωνο για το ευρώ + να υποβάλουν εγκαίρως τις δεσμεύσεις τους, που θα περιληφθούν στα οικεία προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης και στα εθνικά τους προγράμματα μεταρρυθμίσεων.

               (10)

               Στις 30 Απριλίου 2012 η Λετονία υπέβαλε το οικείο πρόγραμμα σύγκλισης, που καλύπτει την περίοδο 2012-2015, καθώς και το εθνικό της πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για το 2012. Για να ληφθεί υπόψη η μεταξύ τους αλληλεξάρτηση, τα δύο προγράμματα αξιολογήθηκαν συγχρόνως.

               (11)

               Με βάση την αξιολόγηση του προγράμματος σύγκλισης κατ’ εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97, το Συμβούλιο είναι της γνώμης ότι το μακροοικονομικό σενάριο, στο οποίο στηρίζονται οι δημοσιονομικές προβολές, είναι συντηρητικό για το 2012, λαμβάνοντας υπόψη τις πλέον πρόσφατες διαθέσιμες πληροφορίες, και εύλογο για το 2013. Ενώ οι μακροοικονομικές προβολές για το 2012 στο σενάριο του προγράμματος σύγκλισης προσεγγίζουν σε μεγάλο βαθμό τις αντίστοιχες των εαρινών προβλέψεων για το 2012 των υπηρεσιών της Επιτροπής (με προβολές αύξησης του ΑΕΠ αντίστοιχα κατά 2,0 % και 2,2 %), σύμφωνα με τα πρόσφατα οικονομικά στοιχεία το αποτέλεσμα ενδέχεται να υπερβεί τις προβλέψεις. Ο στόχος της δημοσιονομικής στρατηγικής που παρουσιάζεται στο πρόγραμμα σύγκλισης είναι η διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος μέχρι το 2012 και η προσέγγιση του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού στόχου (ΜΔΣ) μέχρι τη λήξη της περιόδου του προγράμματος σύγκλισης. Το πρόγραμμα σύγκλισης για την περίοδο 2012-2015 μετέβαλε τον ΜΔΣ από – 1,0 % σε – 0,5 % του ΑΕΠ· ο νέος ΜΔΣ αντικατοπτρίζει επαρκώς τις απαιτήσεις του συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Το σχεδιαζόμενο για το 2012 ονομαστικό έλλειμμα συμμορφώνεται με τη διορία για τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος που ορίζεται στη σύσταση του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 2009. Για το 2013, το πρόγραμμα σύγκλισης στοχεύει σε ονομαστικό έλλειμμα 1,4 % του ΑΕΠ, παρόλο που η σχεδιαζόμενη μείωση των δαπανών δεν στηρίζεται ακόμη πλήρως από μέτρα. Με βάση το (εκ νέου υπολογισθέν) διαρθρωτικό δημοσιονομικό ισοζύγιο (6), η Λετονία θα προσεγγίσει τον ΜΔΣ της μέχρι τη λήξη της περιόδου του προγράμματος σύγκλισης, το 2015. Ενώ από τις επανυπολογισθείσες πληροφορίες προκύπτει ότι η πρόοδος προς τον ΜΔΣ είναι μικρότερη από 0,5 % του ΑΕΠ σε διαρθρωτικούς όρους κατά τα τελευταία έτη του προγράμματος σύγκλισης, η προγραμματισθείσα συγκράτηση των δαπανών θα μπορούσε να διασφαλίσει ότι ο ρυθμός αύξησης των δημόσιων δαπανών, λαμβανομένων υπόψη μέτρων διακριτικής ευχέρειας στο σκέλος των εσόδων, θα είναι ευθυγραμμισμένος με την τιμή αναφοράς για τις δαπάνες που προβλέπει το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης.
               Ταυτόχρονα, φορολογικές αλλαγές από το δεύτερο εξάμηνο του 2012, όπως εγκρίθηκαν απότο Κοινοβούλιο στις 24 Μαΐου 2012, οι οποίες δεν αντικατοπτρίζονται ακόμη στο σενάριο του προγράμματος σύγκλισης αλλά γνωστοποιούνται στη συνοδευτική επιστολή της υποβολής του προγράμματος σύγκλισης, συνιστούν κίνδυνο για την επίτευξη των στόχων το 2013 και μετέπειτα. Ο δείκτης χρέους γενικής κυβέρνησης παραμένει σε επίπεδο χαμηλότερο του 60 % του ΑΕΠ και αυξάνεται από 42,6 % του ΑΕΠ το 2011 σε 46,7 % του ΑΕΠ το 2014, καθώς οι αρχές προχρηματοδοτούν μεγάλες αποπληρωμές συνδεόμενες με το διεθνές πρόγραμμα χρηματοδοτικής βοήθειας οι οποίες οφείλονται κατά την περίοδο 2014-2015, και μειώνεται σε 38,9 % το 2015 μετά την πραγματοποίηση των εν λόγω αποπληρωμών.

               (12)

               Η Λετονία θα πρέπει να εφαρμόσει τη στρατηγική της μετατόπισης της φορολόγησης από την εργασία προς την κατανάλωση, την περιουσία και τη χρήση φυσικών και λοιπών πόρων, βελτιώνοντας παράλληλα το διαρθρωτικό ισοζύγιο. Η σχετικά υψηλή φορολογική επιβάρυνση των χαμηλόμισθων και το υψηλό επίπεδο αδήλωτης εργασίας υπαγορεύουν την ανάγκη για κατάλληλες πολιτικές στην αγορά εργασίας, για αναθεώρηση του συστήματος φόρων και παροχών και αύξηση των προσπαθειών για την αντιμετώπιση της παραοικονομίας. Οι περιβαλλοντικοί φόροι εξακολουθούν να μην είναι επαρκώς ανεπτυγμένοι και κυριαρχούν οι φόροι στα καύσιμα, ενώ η φορολόγηση άλλων πηγών ενέργειας, της ρύπανσης και της χρήσης φυσικών πόρων κυμαίνεται σε επίπεδο χαμηλότερο από τον μέσο όρο της ΕΕ. Η περαιτέρω διεύρυνση της φορολογικής βάσης σε άλλους πόρους περιβαλλοντικής φορολόγησης, ιδίως της ρύπανσης, καθώς και η ευρύτερη φορολόγηση των πηγών ενέργειας, θα συνέβαλαν στην επίτευξη των περιβαλλοντικών στόχων, ενώ παράλληλα θα παρείχαν το περιθώριο ώστε να μετατοπιστεί η φορολόγηση από την εργασία.

               (13)

               Κατά τη διαδικασία της εφαρμοζόμενης μεταρρύθμισης της δημοσιονομικής διακυβέρνησης, η Λετονία καλείται να διασφαλίσει την έκδοση νόμου δημοσιονομικής πειθαρχίας από το κοινοβούλιο και να εκπονήσει μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό νομοθετικό πλαίσιο για να στηρίξει τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών. Η έκδοση νόμου δημοσιονομικής πειθαρχίας θα ευθυγραμμίζεται με τις δεσμεύσεις της κυβέρνησης δυνάμει του προγράμματος του ισοζυγίου πληρωμών· το σχέδιο νόμου που εκδόθηκε από την κυβέρνηση αποσκοπεί επίσης στην εφαρμογή του εξελισσόμενου ενωσιακού κεκτημένου στον τομέα της δημοσιονομικής διακυβέρνησης στη λετονική νομοθεσία. Μετά την έκδοση και εφαρμογή του, ο νέος νόμος θα ενισχύσει σημαντικά το δημοσιονομικό πλαίσιο στη Λετονία, το οποίο στερείται επί του παρόντος αποτελεσματικού μηχανισμού για τον περιορισμό της αύξησης των δαπανών σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας.

               (14)

               Για να διασφαλίσει τη συνέχεια της μεταρρύθμισης του συνταξιοδοτικού συστήματος, η Λετονία θα πρέπει να επαναφέρει τις συνεισφορές στο υποχρεωτικό κεφαλαιοποιητικό ιδιωτικό σύστημα συντάξεων στο 6 % των ακαθάριστων μισθών το 2013, από το ισχύον μειωμένο επίπεδο του 2 % των ακαθάριστων μισθών.

               (15)

               Η Λετονία χρειάζεται να ενισχύσει και να μεταρρυθμίσει το σύστημα κοινωνικής πρόνοιας και να αντιμετωπίσει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά ανεργίας στην Ένωση. Η πρόκληση της ανεργίας στους νέους κατέστη ιδιαίτερα αισθητή κατά τη διάρκεια της κρίσης, αναδεικνύοντας επίσης μεγάλες αναντιστοιχίες στις δεξιότητες. Καταρτίστηκαν και εφαρμόστηκαν ειδικές ενεργές πολιτικές στην αγορά εργασίας με στόχο τους νέους, οι οποίες συμπεριλαμβάνουν την επαγγελματική κατάρτιση, την εθελοντική εργασία και τις επιδοτήσεις μισθών για νέους. Ωστόσο, λόγω του μεγέθους του προβλήματος, οι περιορισμένες αυτές δραστηριότητες έχουν σχετικά μικρό αντίκτυπο.

               (16)

               Το 2011 το 40 % του λετονικού πληθυσμού βρίσκεται αντιμέτωπο με τον κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού, γεγονός που έχει συνέπειες για την απασχολησιμότητα του εργατικού δυναμικού και τις μελλοντικές αναπτυξιακές προοπτικές. Η Λετονία θέσπισε κατεπείγουσα στρατηγική δικτύου κοινωνικής προστασίας. Οι κυβερνητικές στρατηγικές για τη μείωση της φτώχειας επικεντρώνονται στον περιορισμό των εισοδηματικών ανισοτήτων, τη μείωση των φορολογικών επιβαρύνσεων για εργαζόμενες οικογένειες και τη βελτίωση της πρόσβασης στην αγορά εργασίας. Ωστόσο, οι δαπάνες της Λετονίας για την κοινωνική προστασία είναι σχετικά περιορισμένες και οι κοινωνικές μεταβιβάσεις έχουν μικρό μόνο αντίκτυπο στη μείωση της φτώχειας, δεδομένου ότι μεγάλο ποσοστό των κοινωνικών μεταβιβάσεων αναδιανέμεται σε άτομα με μεσαία και υψηλά εισοδήματα. Οι δαπάνες για παροχές με βάση το εισόδημα είναι περιορισμένες, ενώ ο ρόλος του δικτύου κοινωνικής προστασίας καλύπτεται εν μέρει με έκτακτες δημόσιες θέσεις εργασίας χαμηλής αμοιβής. Ο σχεδιασμός των παροχών κοινωνικής πρόνοιας λαμβάνει επίσης υπόψη τις παγίδες φτώχειας και ανεργίας, ενώ παρουσιάζονται και καταχρήσεις του συστήματος. Υπάρχουν μεγάλες ανισότητες στην πρόσβαση στην κοινωνική πρόνοια μεταξύ τοπικών κυβερνήσεων και η έλλειψη διαφάνειας περιπλέκει τη λήψη αποφάσεων βάσει στοιχείων. Οι προκλήσεις της μακροχρόνιας ανεργίας και της ανεργίας των νέων έγιναν ιδιαίτερα εμφανείς κατά τη διάρκεια της κρίσης. Οι περισσότεροι από τους άνεργους νέους δεν διαθέτουν επαγγελματικά προσόντα. Ο αριθμός των νέων που βρίσκονται εκτός απασχόλησης, εκπαίδευσης ή κατάρτισης (ΕΑΕΚ) είναι σχετικά υψηλός. Θα πρέπει να ληφθούν μέτρα σύμφωνα με τα συμπεράσματα της κοινής ομάδας δράσης Λετονίας – Επιτροπής για την ανεργία των νέων.

               (17)

               Η Λετονία θα πρέπει να βελτιώσει περαιτέρω την ενεργειακή απόδοση και να προωθήσει τον ανταγωνισμό στα μεγάλα ενεργειακά δίκτυα, βελτιώνοντας παράλληλα τη συνδεσιμότητα με τα ενεργειακά δίκτυα της ΕΕ. Το φορολογικό σύστημα δεν παρέχει επαρκή κίνητρα για τη μείωση του ενεργειακού κόστους και τη στροφή της κατανάλωσης και των επενδύσεων προς ενεργειακά αποδοτικά προϊόντα (μεταφορικά οχήματα, μόνωση κτιρίων, συστήματα θέρμανσης). Τα μονοπώλια εξακολουθούν να κυριαρχούν στις ενεργειακές αγορές της Λετονίας. Για ιστορικούς λόγους, οι αγορές φυσικού αερίου και ηλεκτρικής ενέργειας είναι σε μεγάλο βαθμό αποκομμένες από εκείνες άλλων κρατών μελών.

               (18)

               Οι ανεπάρκειες του συστήματος απονομής δικαιοσύνης σε αστικές υποθέσεις έχουν αρνητική επίπτωση στο επιχειρηματικό και οικονομικό περιβάλλον, καθώς αυξάνονται οι κίνδυνοι και το κόστος της επιχειρηματικής δραστηριότητας. Υπάρχει μεγάλος αριθμός διαδικασιών που εκκρεμούν στα πρωτοβάθμια και τα δευτεροβάθμια δικαστήρια σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, ιδίως όσον αφορά συμβατικές υποχρεώσεις και αφερεγγυότητες. Οι επαγγελματικές επιδόσεις των δικαστών θα πρέπει να αξιολογούνται. Επιβάλλονται περαιτέρω βελτιώσεις του νομικού καθεστώτος περί αφερεγγυότητας.

               (19)

               Παρά το σχετικά υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης, σημαντικό μέρος του εργατικού δυναμικού δεν διαθέτει επαγγελματικά προσόντα και η πρόσβασή του στην τριτοβάθμια εκπαίδευση είναι περιορισμένη. Τα πανεπιστήμια παρουσιάζουν φτωχές επιδόσεις στις κατατάξεις σε παγκόσμια κλίμακα και χαρακτηρίζονται από χαμηλή διεθνή ανταγωνιστικότητα και αδύναμη διακυβέρνηση. Η περιορισμένη συνεργασία μεταξύ πανεπιστημίων, ερευνητικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επηρεάζει τις πολύ χαμηλές επιδόσεις στον τομέα της καινοτομίας. Δεν υπάρχει συστηματική και αποτελεσματική στρατηγική έρευνας και καινοτομίας. Η Λετονία παρουσιάζει εξάλλου τις χαμηλότερες επιχειρηματικές δαπάνες έρευνας και ανάπτυξης (Ε & Α) στην Ένωση.

               (20)

               Η Λετονία έχει αναλάβει μια σειρά δεσμεύσεων στο πλαίσιο του συμφώνου για το ευρώ +. Οι δεσμεύσεις αυτές και η υλοποίηση των δεσμεύσεων που παρουσιάστηκαν το 2011 συνδέονται με την προώθηση της απασχόλησης, τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας, την ενίσχυση της βιωσιμότητας των δημόσιων οικονομικών και την ενίσχυση της χρηματοοικονομικής σταθερότητας. Η Επιτροπή αξιολόγησε την εφαρμογή των δεσμεύσεων του συμφώνου για το ευρώ +. Τα αποτελέσματα της αξιολόγησης αυτής λήφθηκαν υπόψη στις παρακάτω συστάσεις.

               (21)

               Στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου, η Επιτροπή πραγματοποίησε ολοκληρωμένη ανάλυση της οικονομικής πολιτικής της Λετονίας. Αξιολόγησε το πρόγραμμα σύγκλισης και το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Έλαβε υπόψη όχι μόνο τη χρησιμότητά τους για την άσκηση διατηρήσιμης δημοσιονομικής και κοινωνικοοικονομικής πολιτικής στη Λετονία, αλλά και το κατά πόσο συνάδουν με τους κανόνες και τις κατευθύνσεις της ΕΕ, δεδομένης της ανάγκης ενδυνάμωσης της συνολικής οικονομικής διακυβέρνησης της Ένωσης μέσω της εισαγωγής σε μελλοντικές εθνικές αποφάσεις εισροών επιπέδου ΕΕ. Οι συστάσεις της Επιτροπής βάσει του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου αποτυπώνονται στις συστάσεις 1 έως 7 κατωτέρω.

               (22)

               Βάσει της παρούσας αξιολόγησης, το Συμβούλιο εξέτασε το πρόγραμμα σύγκλισης και η γνώμη του (7) αντανακλάται ιδιαίτερα στη σύσταση 1 κατωτέρω,

         ΣΥΝΙΣΤΑ ότι η Λετονία πρέπει να αναλάβει δράση κατά την περίοδο 2012-2013 προκειμένου:

               1.

               Να διασφαλίσει τη σχεδιασθείσα πρόοδο με στόχο την έγκαιρη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος. Για τον σκοπό αυτό, να εκτελέσει τον προϋπολογισμό για το έτος 2012 όπως προβλέπεται και να υλοποιήσει τη δημοσιονομική προσπάθεια που προσδιορίζεται στη σύσταση του Συμβουλίου στο πλαίσιο της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος. Εν συνεχεία, να εφαρμόσει δημοσιονομική στρατηγική, υποστηριζόμενη από σαφώς εξειδικευμένα διαρθρωτικά μέτρα, για το έτος 2013 και μετέπειτα, ώστε να σημειώσει επαρκή πρόοδο προς τον ΜΔΣ, και να τηρήσει την τιμή αναφοράς για τις δαπάνες. Να χρησιμοποιήσει τυχόν καλύτερα από το αναμενόμενο κυκλικά έσοδα προκειμένου να μειώσει το δημόσιο χρέος.

               2.

               Να εφαρμόσει μέτρα για τη μετατόπιση της φορολόγησης από την εργασία προς την κατανάλωση, την περιουσία και τη χρήση φυσικών και λοιπών πόρων, βελτιώνοντας παράλληλα το διαρθρωτικό ισοζύγιο· να διασφαλίσει την έκδοση νόμου δημοσιονομικής πειθαρχίας και να εκπονήσει μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό νομοθετικό πλαίσιο για να στηρίξει τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών· να επαναφέρει τις συνεισφορές στο υποχρεωτικό κεφαλαιοποιητικό ιδιωτικό σύστημα συντάξεων στο 6 % των ακαθάριστων μισθών από το 2013.

               3.

               Να λάβει μέτρα για να μειώσει την ανεργία των νέων και τη μακροχρόνια ανεργία καταπολεμώντας την πρόωρη εγκατάλειψη του σχολείου, προωθώντας αποτελεσματικότερη επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση (ΕΕΚ) και την οικεία συνιστώσα της μαθητείας, ενισχύοντας την ποιότητα, την κάλυψη και την αποτελεσματικότητα των ενεργών πολιτικών για την αγορά εργασίας και το στοιχείο κατάρτισης το οποίο αυτές περιλαμβάνουν, καθώς και εφαρμόζοντας ένα αποτελεσματικό σύστημα μισθολογικής επιδότησης.

               4.

               Να αντιμετωπίσει τα υψηλά ποσοστά φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού μεταρρυθμίζοντας το σύστημα κοινωνικής πρόνοιας, ώστε να το καταστήσει αποτελεσματικότερο, παρέχοντας παράλληλα καλύτερη προστασία στους φτωχούς. Να διασφαλίσει καλύτερη εστίαση και να βελτιώσει τα κίνητρα για εργασία.

               5.

               Να ενθαρρύνει περαιτέρω την ενεργειακή απόδοση με εκτελεστικά μέτρα και παρέχοντας κίνητρα για τη μείωση του ενεργειακού κόστους και τη μεταστροφή της κατανάλωσης προς ενεργειακά αποδοτικά προϊόντα, που θα αφορούν μεταξύ άλλων τα μεταφορικά οχήματα, τα κτίρια και τα συστήματα θέρμανσης. Να προωθήσει τον ανταγωνισμό στα μεγάλα ενεργειακά δίκτυα και να βελτιώσει τη συνδεσιμότητα με τα ενεργειακά δίκτυα της ΕΕ.

               6.

               Να λάβει μέτρα για να βελτιώσει τη διαχείριση και την αποτελεσματικότητα της δικαστικής εξουσίας, ιδίως να μειώσει τον αριθμό και τη διάρκεια των διαδικασιών που εκκρεμούν. Να λάβει μέτρα για να βελτιώσει το καθεστώς περί αφερεγγυότητας και τη νομοθεσία για τη διαμεσολάβηση.

               7.

               Να συνεχίσει τις μεταρρυθμίσεις στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, μεταξύ άλλων, εφαρμόζοντας νέο μοντέλο χρηματοδότησης που να επιβραβεύει την ποιότητα, να ενισχύει τη σύνδεση με τις ανάγκες της αγοράς και με τα ερευνητικά ιδρύματα και να αποφεύγει τον κατακερματισμό των δημοσιονομικών πόρων. Να εκπονήσει και να εφαρμόσει αποτελεσματική πολιτική έρευνας και καινοτομίας ενθαρρύνοντας τις επιχειρήσεις να καινοτομούν, μεταξύ άλλων μέσω φορολογικών κινήτρων, αναβάθμισης των υποδομών και εξορθολογισμού των ερευνητικών ιδρυμάτων.

      Βρυξέλλες, 10 Ιουλίου 2012.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         Β. ΣΙΑΡΛΉ

      (1)  ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.

      (2)  Διατηρούνται για το 2012 με την απόφαση 2012/238/ΕΕ του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 2012, σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών (ΕΕ L 119 της 4.5.2012, σ. 47).

      (3)  ΕΕ C 215 της 21.7.2011, σ. 8.

      (4)  ΕΕ L 306 της 23.11.2011, σ. 25.

      (5)  ΕΕ L 79 της 25.3.2009, σ. 39.

      (6)  Κυκλικά προσαρμοσμένο δημοσιονομικό αποτέλεσμα μη λαμβανομένων υπόψη των έκτακτων και προσωρινών μέτρων, όπως υπολογίσθηκε εκ νέου από τις υπηρεσίες της Επιτροπής βάσει των πληροφοριών που παρέχονται στο πρόγραμμα, χρησιμοποιώντας την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία.

      (7)  Βάσει του άρθρου 9 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97.


Avis juridique important

|

31998H0370

98/370/ΕΚ: Σύσταση της Επιτροπής της 27ης Μαΐου 1998 για την κύρωση της σύμβασης αριθ. 177 της ΔΟΕ για την κατ' οίκον εργασία, της 20ής Ιουνίου 1996 [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(1998) 764]

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 165 της 10/06/1998 σ. 0032 - 0032

ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 27ης Μαΐου 1998 για την κύρωση της σύμβασης αριθ. 177 της ΔΟΕ για την κατ' οίκον εργασία, της 20ής Ιουνίου 1996 [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(1998) 764] (98/370/ΕΚ)Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 155 δεύτερη περίπτωση,Εκτιμώντας:ότι η σύμβαση αριθ. 177 της ΔΟΕ για την κατ' οίκον εργασία, της 20ής Ιουνίου 1996, όπως συμπληρώθηκε από σύσταση που εγκρίθηκε την ίδια ημέρα, παρέχει πλαίσιο για την προστασία των κατ' οίκων εργαζομένων 7ότι η σύμβαση επιβάλει, στις χώρες που την κυρώνουν, να θεσπίζουν, να εφαρμόζουν και περιοδικώς να αναθεωρούν μια εθνική πολιτική για την κατ' οίκον εργασία με σκοπό τη βελτίωση της κατάστασης των κατ' οίκον εργαζομένων 7ότι η σύμβαση δηλώνει ρητώς ότι η εθνική πολιτική για την κατ' οίκον εργασία πρέπει να προωθεί, κατά το μέγιστο δυνατόν, την ίση μεταχείριση 7ότι οι σκοποί που επιδιώκει η σύμβαση συγκλίνουν με τους στόχους της Επιτροπής, όπως αυτοί διατυπώνονται στο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα κοινωνικής δράσης (1995-1997) 7ότι οι σκοποί που επιδιώκει η σύμβαση βοηθούν στην επίτευξη του στόχου της ισορροπίας μεταξύ ευελιξίας της αγοράς εργασίας και της ασφάλειας των εργαζομένων 7ότι το άρθρο 118 πρώτο εδάφιο δεύτερη περίπτωση της συνθήκης αναθέτει στην Επιτροπή την αποστολή να προωθήσει τη στενή συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών στον κοινωνικό τομέα, και ιδίως σε θέματα που αφορούν το εργατικό δίκαιο και τους όρους εργασίας 7ότι ο κοινοτικός χάρτης των θεμελιωδών κοινωνικών δικαιωμάτων των εργαζομένων προβλέπει (σημείο 10) ότι «κάθε εργαζόμενος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας έχει δικαίωμα επαρκούς κοινωνικής προστασίας και πρέπει να έχει ανεξάρτητα από το καθεστώς εργασίας του ή το μέγεθος της επιχείρησης στην οποία απασχολείται, επαρκή κοινωνική ασφάλιση» 7ότι 6,9 εκατομμύρια άνθρωποι στην Κοινότητα συνήθως εκτελούν την εργασία τους κατ' οίκον, αριθμός που αντιστοιχεί στο 4,9 % του εργαζόμενου πληθυσμού, σε κοινοτικό επίπεδο 7ότι οι κατ' οίκον εργαζόμενοι είναι μια ιδιαίτερα ευάλωτη ομάδα εργαζομένων και ότι είναι αναγνωρισμένη η ανάγκη να τους παρασχεθεί η κατάλληλη προστασία 7ότι η φύση της κατ' οίκον εργασίας εξελίσσεται ταχύτατα με την εισαγωγή νέων τεχνολογιών της πληροφορίας, καθιστώντας ακόμα πιο αναγκαία την κατάλληλη προστασία 7ότι η πλειοψηφία των κατ' οίκον εργαζομένων είναι γυναίκες 7 ότι επιλέγουν την κατ' οίκον εργασία ως έναν τρόπο για να συνδυάζουν την απόκτηση εισοδήματος που είναι απαραίτητο για το νοικοκυριό με τη φροντίδα των εξαρτώμενων μελών της οικογένειας, στις περισσότερες περιπτώσεις των μικρών παιδιών 7 ότι η επιλογή αυτή των γυναικών είναι συνήθως αποτέλεσμα εξωτερικών παραγόντων, όπως οι περιορισμένες επαγγελματικές ευκαιρίες ή η έλλειψη δυνατοτήτων φύλαξης και φροντίδας των παιδιών ή άλλων διευκολύνσεων,ΣΥΝΙΣΤΑ:- στα κράτη μέλη, τα οποία δεν το έχουν ήδη πράξει, να κυρώσουν τη σύμβαση της ΔΟΕ για την κατ' οίκον εργασία που εγκρίθηκε στις 20 Ιουνίου 1996,- στα κράτη μέλη να ενημερώσουν την Επιτροπή, εντός 18 μηνών από τη δημοσίευση της παρούσας σύστασης, για τα μέτρα που έλαβαν σύμφωνα με την παρούσα σύσταση.Βρυξέλλες, 27 Μαΐου 1998.Για την ΕπιτροπήPαdraig FLYNNΜέλος της Επιτροπής