title: Σύστασητου Συμβουλίου της 20ής Ιουλίου 2020 σχετικά με την οικονομική πολιτική της ζώνης του ευρώ 2020/C 243/01

text:
               23.7.2020

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 243/1

      ΣΥΣΤΑΣΗΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
      της 20ής Ιουλίου 2020
      σχετικά με την οικονομική πολιτική της ζώνης του ευρώ
      (2020/C 243/01)
      ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
      Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 136 σε συνδυασμό με το άρθρο 121 παράγραφος 2,
      Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών (1), και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 2,
      Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με την πρόληψη και τη διόρθωση των υπερβολικών μακροοικονομικών ανισορροπιών (2), και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 1,
      Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
      Έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,
      Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Οικονομικής και Δημοσιονομικής Επιτροπής,
      Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Οικονομικής Πολιτικής,
      Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

                  (1)

                  Η ζώνη του ευρώ συνεχίζει να επεκτείνεται, αλλά υπάρχουν αλληλένδετοι κίνδυνοι για τις προοπτικές και αβεβαιότητα στον ορίζοντα. Επιπλέον, επικρέμαται ο κίνδυνος μιας περαιτέρω παρατεταμένης περιόδου χαμηλής ανάπτυξης και πληθωρισμού εξαιτίας της αναιμικής παραγωγικότητας και της γήρανσης του πληθυσμού. Ενώ το κενό παραγωγής μετατράπηκε σε θετικό από το 2017 και ανήλθε σε 0,7 % του δυνητικού ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕΠ) το 2018, η δυνητική ανάπτυξη αναμένεται να παραμείνει κάτω από τα προ της κρίσης επίπεδα (3). Ο δομικός πληθωρισμός παρέμεινε το 2018 και το 2019 μεταξύ 1 και 1,5 %, και προβλέπεται να παραμείνει περίπου στο 1,5 % το 2020 και το 2021. Οι δείκτες της αγοράς εργασίας εξακολουθούν να βελτιώνονται, αν και με βραδύτερο ρυθμό, ενώ η αύξηση της απασχόλησης προβλέπεται να επιβραδυνθεί περαιτέρω και εξακολουθούν να υφίστανται προκλήσεις όσον αφορά την ποιότητα των θέσεων εργασίας. Η αύξηση των ονομαστικών μισθών έχει σταθεροποιηθεί, έχοντας σημειώσει άνοδο περίπου 2,25 % το 2018, αφού παρέμεινε επί αρκετά έτη κάτω του 2,0 %, εκτιμάται ότι είναι 2,5 % περίπου το 2019 και προβλέπεται να επιστρέψει στο 2,25 % κατά την περίοδο 2020-2021. Παρά τις καλές συνθήκες στην αγορά εργασίας, η αύξηση των πραγματικών μισθών πραγματοποιήθηκε με αργό ρυθμό και παραμένει χαμηλή, κάτω του 1 % το 2018, εκτιμάται ότι είναι στο ίδιο περίπου επίπεδο για το 2019 και προβλέπεται να ανέλθει σε 0,7 % και 0,8 % για το 2020 και το 2021 αντίστοιχα. Όπως αναφέρεται στην έκθεση του 2020 του μηχανισμού επαγρύπνησης που εγκρίθηκε από την Επιτροπή στις 17 Δεκεμβρίου 2019, το πλεόνασμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών της ζώνης του ευρώ προβλέπεται να περιοριστεί, παραμένοντας κοντά στο ανώτατο σημείο του. Τα ελλειμματικά κράτη μέλη περιόρισαν ή αντέστρεψαν τα ελλείμματα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, έστω και αν εξακολουθούν να καταγράφουν μεγάλες αρνητικές καθαρές διεθνείς επενδυτικές θέσεις (ΚΔΕΘ).
                  Ταυτόχρονα, ενώ ορισμένα κράτη μέλη περιόρισαν τα πλεονάσματα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών τους, εξακολουθούν να εμφανίζουν σταθερά υψηλά πλεονάσματα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών και, ως εκ τούτου, αυξάνουν τις ΚΔΕΘ τους. Η δυναμική των ισοζυγίων τρεχουσών συναλλαγών στη ζώνη του ευρώ επηρεάζεται από την εξασθένηση της εξωτερικής ζήτησης, ιδίως για τα κράτη μέλη με εξαγωγικό προσανατολισμό που εμφανίζουν υψηλά πλεονάσματα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, τα οποία εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τη ζήτηση για εξαγωγές προς άλλες χώρες. Σημαντικός είναι επίσης ο ρόλος της ευνοϊκής δυναμικής της ζήτησης και τα κράτη μέλη με μεγάλα πλεονάσματα θα μπορούσαν να συμβάλουν στην επανεξισορρόπηση ενισχύοντας τις συνθήκες που στηρίζουν την αύξηση των μισθών, σεβόμενες παράλληλα τον ρόλο των κοινωνικών εταίρων, καθώς και τις δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις.

                  (2)

                  Η αύξηση του δυναμικού ανάπτυξης με παράλληλη διασφάλιση της περιβαλλοντικής και κοινωνικής βιωσιμότητας και πραγματική σύγκλιση μεταξύ των κρατών μελών της ζώνης του ευρώ απαιτεί διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις για την ενίσχυση της βιώσιμης ανάπτυξης και επενδύσεις σε υλικό και άυλο κεφάλαιο για την αύξηση της παραγωγικότητας. Αυτό θα βοηθήσει ιδίως τα κράτη μέλη των οποίων το δυναμικό ανάπτυξης είναι σαφώς χαμηλότερο από τον μέσο όρο της ζώνης του ευρώ. Τούτο είναι επίσης αναγκαίο για να αποτραπεί το ενδεχόμενο να μεταπέσει η οικονομία της ζώνης του ευρώ σε μια παρατεταμένη περίοδο χαμηλής δυνητικής ανάπτυξης και παραγωγικότητας, χαμηλού πληθωρισμού τιμών και χαμηλής αύξησης των μισθών, καθώς και αύξησης των ανισοτήτων. Οι μεταρρυθμίσεις και οι επενδύσεις εξακολουθούν να είναι καίριας σημασίας για να εξασφαλιστεί ότι η ζώνη του ευρώ θα ξαναβρεί την αναπτυξιακή δυναμική της, θα υπερνικήσει τις ισχυρότερες πιέσεις σε μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο ορίζοντα, λόγω και της αρνητικής δημογραφικής εξέλιξης, και θα διευκολύνει τον μετασχηματισμό σε μια βιώσιμη οικονομία, πράγμα που θα βοηθήσει τη ζώνη του ευρώ και τα κράτη μέλη της να επιτύχουν τους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών.

                  (3)

                  Ο οικονομικός αντίκτυπος της κλιματικής αλλαγής, ενός από τους μεγαλύτερους συστημικούς κινδύνους που αντιμετωπίζουν σήμερα η παγκόσμια οικονομία, τα χρηματοπιστωτικά συστήματα και οι κοινωνίες, αρχίζει να γίνεται ορατός. Οι κίνδυνοι για την παγκόσμια οικονομία από την κλιματική αλλαγή και, γενικότερα, από την υποβάθμιση του περιβάλλοντος εμφανίζονται όλο και περισσότερο και θα έχουν γενικευμένο αντίκτυπο, μεταξύ άλλων στα πιο ευάλωτα μέλη της κοινωνίας μας. Εάν δεν συνοδευθούν από τα κατάλληλα μέτρα, θα μπορούσαν να υπάρξουν αρνητικές συνέπειες στην ανθεκτικότητα των οικονομιών μας, στην εξάλειψη των αποκλεισμών και στο μακροπρόθεσμο αναπτυξιακό δυναμικό. Σε αυτό το πλαίσιο, οι επενδύσεις και η δημιουργία κανονιστικών και οικονομικών προϋποθέσεων για την ομαλή μετάβαση προς μια βιώσιμη οικονομία θα είναι ουσιαστικής σημασίας. Εάν αντιμετωπιστούν με τον ορθό τρόπο, οι περιβαλλοντικές και οι κλιματικές προκλήσεις αποτελούν επίσης ευκαιρία για την αναζωογόνηση της ευρωπαϊκής οικονομίας προς την κατεύθυνση της βιώσιμης ανάπτυξης. Προς την κατεύθυνση αυτή, η Επιτροπή έχει προτείνει μια Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία, ως αναπτυξιακή στρατηγική της Ευρώπης, η οποία θα περιλαμβάνει μια πρόταση για τον πρώτο ευρωπαϊκό νόμο για το κλίμα, ώστε να κατοχυρωθεί με νόμο ο στόχος για κλιματική ουδετερότητα το 2050. Ταυτόχρονα, η πράσινη μετάβαση θα πρέπει να λάβει υπόψη τις επιπτώσεις στα διάφορα μέρη της κοινωνίας. Οι επενδύσεις για τη διευκόλυνση του μετασχηματισμού σε μια βιώσιμη οικονομία θα πρέπει να συνοδεύονται από τιμολόγηση του άνθρακα, κατάλληλη ρύθμιση σε όλους τους τομείς, επενδύσεις σε δεξιότητες και στήριξη για την αλλαγή θέσης εργασίας, ώστε να διασφαλιστεί ότι όλοι οι πολίτες αποκομίζουν τα οφέλη των τεχνολογικών αλλαγών, ιδίως στους τομείς και τις περιφέρειες που παρουσιάζουν υστέρηση στην ψηφιακή και την πράσινη μετάβαση.

                  (4)

                  Η κινητοποίηση δημόσιων και ιδιωτικών κεφαλαίων για επενδύσεις στην πράσινη και την ψηφιακή μετάβαση μπορεί να συμβάλει στη διατήρηση της ανάπτυξης βραχυπρόθεσμα και στην αντιμετώπιση των μακροπρόθεσμων προκλήσεων ενώπιον των οποίων βρίσκονται οι οικονομίες μας. Ενώ η ψηφιακή επανάσταση μπορεί να προσφέρει ευκαιρίες από την άποψη της παραγωγικότητας, της ανάπτυξης και της δημιουργίας θέσεων εργασίας, μπορεί επίσης να εγείρει προκλήσεις, ιδίως για τους λιγότερο ειδικευμένους εργαζομένους οι οποίοι δεν διαθέτουν δεξιότητες για να εργαστούν με βάση τις νέες τεχνολογίες. Οι διαφορετικές ταχύτητες μετάβασης στην ψηφιακή οικονομία μεταξύ των κρατών μελών της ζώνης του ευρώ θα μπορούσαν να αποδειχθούν σημαντικός κίνδυνος για τη σύγκλιση και τη μακροοικονομική σταθερότητα. Ο εν λόγω κίνδυνος θα μπορούσε να ενισχυθεί λόγω ισχυρών επιδράσεων αστικής συγκέντρωσης, οι οποίες συχνά ωφελούν τις μεγάλες πόλεις, και δυναμικής του τύπου «ο νικητής τα παίρνει όλα», που συχνά εμφανίζεται στον τομέα των ψηφιακών τεχνολογιών, κάτι που μπορεί να αυξήσει την ανισότητα και να έχει αρνητικό αντίκτυπο στη σύγκλιση. Οι επενδύσεις θα πρέπει να προσανατολίζονται στη δημιουργία έρευνας και καινοτομίας, αλλά και στην ευρύτερη διάδοση των καινοτομιών σε ολόκληρη την οικονομία.

                  (5)

                  Μια πιο συντονισμένη επενδυτική στρατηγική σε συνδυασμό με ισχυρότερη μεταρρυθμιστική προσπάθεια στο επίπεδο της ζώνης του ευρώ θα ήταν καθοριστικής σημασίας για τη στήριξη της βιώσιμης ανάπτυξης και την αντιμετώπιση των μακροπρόθεσμων προκλήσεων, όπως η κλιματική μετάβαση και ο τεχνολογικός μετασχηματισμός. Το δημοσιονομικό μέσο για τη σύγκλιση και την ανταγωνιστικότητα (BICC) θα παρέχει χρηματοδοτική στήριξη στα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ για την υλοποίηση προτάσεων που θα πρέπει, κατά κανόνα, να συνίστανται σε δέσμες μεταρρυθμίσεων και επενδύσεων. Το πρόγραμμα InvestEU, το οποίο θα συμβάλει επίσης στο επενδυτικό σχέδιο για μια βιώσιμη Ευρώπη, έχει επίσης ως στόχο να κινητοποιήσει πρόσθετες επενδύσεις για την περαιτέρω προώθηση της καινοτομίας και της δημιουργίας θέσεων εργασίας στην Ένωση, μεταξύ άλλων μέσω της χρηματοδότησης βιώσιμων υποδομών. Τα κονδύλια της πολιτικής συνοχής, τα οποία παίζουν καίριο ρόλο στη στήριξη των περιφερειών και των αγροτικών περιοχών μας, διαδραματίζουν επίσης ρόλο στην κλιματική και τεχνολογική μετάβαση, μέσω της προώθησης της βιώσιμης ανάπτυξης. Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων διαθέτει ήδη το 25 % της συνολικής της χρηματοδότησης σε επενδύσεις για το κλίμα και έχει ανακοινώσει την πρόθεσή της να διπλασιάσει το εν λόγω ποσοστό. Για να επιτευχθούν οι στόχοι της Ένωσης όσον αφορά τη βιωσιμότητα, είναι απαραίτητη η υλοποίηση επενδυτικών έργων σε εθνικό και υποεθνικό επίπεδο, τα οποία να καλύπτουν την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή και τον μετριασμό της, την ενεργειακή μετάβαση, την απαλλαγή από τις ανθρακούχες εκπομπές ή την κυκλική οικονομία. Οι επενδύσεις σε βιομηχανίες και υποδομές δικτύων μπορούν να συμβάλουν στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της ζώνης του ευρώ και στην προώθηση της μετάβασης σε πιο βιώσιμες μεταφορές. Επιπλέον, οι επενδύσεις σε άυλα στοιχεία, όπως η έρευνα και ανάπτυξη και οι δεξιότητες, έχουν επίσης καίρια σημασία για την προετοιμασία της ζώνης του ευρώ έναντι των μελλοντικών προκλήσεων.

                  (6)

                  Τα αποτελέσματα της οικονομικής επέκτασης στη διάρκεια των τελευταίων ετών δεν έχουν γίνει εξίσου αισθητά στο εσωτερικό των κρατών μελών και μεταξύ περιφερειών και κρατών μελών. Ενώ τα επίπεδα του διαθέσιμου εισοδήματος αυξήθηκαν πρόσφατα, παραμένουν κάτω από τα προ κρίσης επίπεδα σε αρκετά κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ. Ο αριθμός των ατόμων που αντιμετωπίζουν κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού μειώνεται στα περισσότερα κράτη μέλη και είναι τώρα 5 εκατομμύρια κάτω από το ανώτατο επίπεδο του 2012, αλλά παραμένει πάνω από τα επίπεδα του 2008 στη ζώνη του ευρώ. Ύστερα από μια περίοδο αυξημένων αποκλίσεων, ορισμένα κράτη μέλη έχουν συγκλίνει προς τα κράτη με τις υψηλότερες επιδόσεις σε κατά κεφαλήν ΑΕΠ τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο, το μερίδιο του εισοδήματος που κατέχουν τα υψηλότερα εισοδηματικά κλιμάκια αυξήθηκε με αργούς ρυθμούς την τελευταία δεκαετία, ενώ εξακολουθούν να υπάρχουν μεγάλες αποκλίσεις μεταξύ των κρατών μελών. Για να προωθηθεί η ανοδική σύγκλιση εντός και μεταξύ των κρατών μελών, είναι σημαντικό να προωθηθούν πολιτικές που αποσκοπούν στην αύξηση τόσο της αποδοτικότητας όσο και της ισότητας, σύμφωνα με τους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης του ΟΗΕ. Οι εν λόγω πολιτικές θα πρέπει να οδηγούν σε καλύτερα μακροοικονομικά αποτελέσματα με μεγαλύτερη ισότητα στην κατανομή των οφελών για την κοινωνία στο σύνολό της, τα οποία συμβάλλουν επίσης στην ενίσχυση της συνοχής της ζώνης του ευρώ.

                  (7)

                  Η συνέπεια και η ισορροπία στο μείγμα μακροοικονομικής πολιτικής της ζώνης του ευρώ, συμπεριλαμβανομένης της νομισματικής, της δημοσιονομικής και της διαρθρωτικής πολιτικής, έχει ζωτική σημασία για την εξασφάλιση εύρωστης, βιώσιμης και χωρίς αποκλεισμούς οικονομικής ανάπτυξης και για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του συνεχιζόμενου χαμηλού πληθωρισμού, της επιδείνωσης των προοπτικών και των κινδύνων για τη μακροπρόθεσμη ανάπτυξη. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα διατηρεί μια διευκολυντική νομισματική πολιτική για να συμβάλει ώστε ο πληθωρισμός να προσεγγίσει τον σχετικό μεσοπρόθεσμο στόχο της, με παράλληλη στήριξη της ανάπτυξης και της δημιουργίας θέσεων εργασίας. Η δημοσιονομική πολιτική πρέπει να συμπληρώνει τον προσανατολισμό της νομισματικής πολιτικής, όπως και οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις σε διάφορους τομείς, συμπεριλαμβανομένων όσων είναι αναγκαίες για την ολοκλήρωση της αρχιτεκτονικής της οικονομικής και νομισματικής ένωσης (ΟΝΕ).

                  (8)

                  Ο συντονισμός των εθνικών δημοσιονομικών πολιτικών με πλήρη σεβασμό του συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης, λαμβανομένων παράλληλα υπόψη των διαθέσιμων δημοσιονομικών περιθωρίων και των δευτερογενών επιπτώσεων μεταξύ των κρατών μελών, στηρίζει την ορθή λειτουργία της ΟΝΕ. Ο δημοσιονομικός προσανατολισμός της ζώνης του ευρώ αναμένεται να είναι σε γενικές γραμμές ουδέτερος έως ελαφρώς επεκτατικός το 2020 και το 2021. Ταυτόχρονα, οι εθνικές δημοσιονομικές πολιτικές εξακολουθούν να μην είναι επαρκώς διαφοροποιημένες. Η άσκηση συνετών δημοσιονομικών πολιτικών από τα κράτη μέλη με υψηλά επίπεδα δημόσιου χρέους θα έθετε το δημόσιο χρέος σε καθοδική πορεία, θα περιόριζε την ευπάθεια σε κλυδωνισμούς και θα καθιστούσε δυνατή την πλήρη λειτουργία των αυτόματων σταθεροποιητών σε περίπτωση οικονομικής κάμψης. Από την άλλη πλευρά, η περαιτέρω τόνωση των επενδύσεων και άλλων παραγωγικών δαπανών στα κράτη μέλη με ευνοϊκή δημοσιονομική κατάσταση θα στήριζε την ανάπτυξη βραχυπρόθεσμα και μεσοπρόθεσμα, ενώ θα συνέβαλλε επίσης στην επανεξισορρόπηση της οικονομίας της ζώνης του ευρώ. Εάν επαληθευτούν οι κίνδυνοι κάμψης, θα χρειαστούν διαφοροποιημένα δημοσιονομικά μέτρα, με στόχο έναν πιο υποστηρικτικό προσανατολισμό στο συνολικό επίπεδο, διασφαλίζοντας παράλληλα τον πλήρη σεβασμό του συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι ειδικές συνθήκες σε κάθε χώρα και να αποφεύγεται η φιλοκυκλικότητα, στο μέτρο του δυνατού. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να είναι έτοιμα να συντονίσουν τις πολιτικές τους στο πλαίσιο της Ευρωομάδας.

                  (9)

                  Οι δημοσιονομικές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις παραμένουν ζωτικής σημασίας για τη βελτίωση της δημοσιονομικής βιωσιμότητας, την ενίσχυση του αναπτυξιακού δυναμικού και την εφαρμογή αποτελεσματικών αντικυκλικών δημοσιονομικών πολιτικών σε περίπτωση κάμψης. Η εύρυθμη λειτουργία των εθνικών δημοσιονομικών πλαισίων, σε συνδυασμό με την τακτική και διεξοδική επανεξέταση των δαπανών και αποτελεσματικές και διαφανείς δημόσιες προμήθειες μπορούν να ενισχύσουν την αποδοτικότητα και την αποτελεσματικότητα των δημόσιων δαπανών και να βελτιώσουν την αξιοπιστία και την ποιότητα των δημοσιονομικών πολιτικών. Η βελτίωση της σύνθεσης των εθνικών προϋπολογισμών, τόσο ως προς τα έσοδα όσο και ως προς τις δαπάνες, συμπεριλαμβανομένης της μεταφοράς πόρων προς δημόσιες επενδύσεις στο πλαίσιο καλά σχεδιασμένων στρατηγικών επενδύσεων και της ανάπτυξης εργαλείων για πράσινους προϋπολογισμούς, θα εντείνει τον αντίκτυπο των δημόσιων προϋπολογισμών στην ανάπτυξη, θα αυξήσει την παραγωγικότητα και θα αρχίσει να αντιμετωπίζει τις επείγουσες μακροπρόθεσμες προκλήσεις της μετάβασης στην πράσινη και την ψηφιακή οικονομία. Η απλούστευση και ο εκσυγχρονισμός των φορολογικών συστημάτων και η αντιμετώπιση της φορολογικής απάτης, της φοροδιαφυγής και της φοροαποφυγής, ιδίως μέσω μέτρων κατά του επιθετικού φορολογικού σχεδιασμού, λαμβάνοντας υπόψη τις εν εξελίξει συζητήσεις στο γενικό πλαίσιο του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) για τα εκκρεμή ζητήματα διάβρωσης της βάσης και μετατόπισης των κερδών (BEPS), είναι ουσιώδους σημασίας για να καταστούν τα φορολογικά συστήματα πιο αποδοτικά και πιο δίκαια. Η ευκολία με την οποία οι κινητοί πόροι μπορούν να μετακινηθούν εντός της ζώνης του ευρώ αποτελεί ένα από τα θεμέλια της εσωτερικής αγοράς αλλά επίσης αυξάνει το περιθώριο για φορολογικό ανταγωνισμό. Ως εκ τούτου, ο συντονισμός μεταξύ των κρατών μελών είναι απαραίτητος για να αντιμετωπιστούν η μετατόπιση κερδών και οι επιζήμιες φορολογικές πρακτικές, καθώς και για να αποφευχθεί μια γενική εξίσωση προς τα κάτω όσον αφορά τη φορολογία των εταιρειών.
                  Οι εργασίες προς μια συμφωνία για κοινή ενοποιημένη βάση φορολογίας εταιρειών, καθώς και μια συμφωνία για το γενικό πλαίσιο του ΟΟΣΑ για τα εκκρεμή ζητήματα διάβρωσης της βάσης και μετατόπισης των κερδών, με στόχο τον έλεγχο της κατανομής κερδών μεταξύ χωρών και τη διασφάλιση της ελάχιστης πραγματικής φορολόγησης θα μπορούσαν να έχουν καθοριστική σημασία για την εν λόγω προσπάθεια. Η φορολογική επιβάρυνση στη ζώνη του ευρώ είναι σχετικά υψηλή και βαρύνει δυσανάλογα την εργασία, ενώ οι φόροι περιουσίας ή οι περιβαλλοντικοί φόροι αντιπροσωπεύουν πολύ μικρό μερίδιο των φορολογικών εσόδων. Οι φόροι περιουσίας και οι περιβαλλοντικοί φόροι, ωστόσο, μπορεί να είναι λιγότερο επιζήμιοι για την ανάπτυξη και την προσφορά και ζήτηση εργασίας. Η αυξημένη χρήση περιβαλλοντικών φόρων μπορεί να συμβάλει στη βιώσιμη ανάπτυξη μέσω της παροχής κινήτρων για «οικολογικότερη» συμπεριφορά των καταναλωτών και των παραγωγών. Η φορολογία θα πρέπει να λαμβάνει καλύτερα υπόψη τη διάσταση του κλίματος και να αντιμετωπίζει με μεγαλύτερη συνέπεια τις εκπομπές και τη διαρροή άνθρακα. Η προώθηση της συντονισμένης δράσης σε παγκόσμιο επίπεδο θα αυξήσει περαιτέρω την αποτελεσματικότητα των εν λόγω μέτρων. Επομένως, για να διευκολυνθεί η μετάβαση προς μια πράσινη οικονομία, θα προταθεί η προώθηση του σχεδιασμού δημοσιονομικών πολιτικών που ευνοούν την ανάληψη περιβαλλοντικών δεσμεύσεων και η αναθεώρηση της οδηγίας 2003/96/ΕΚ του Συμβουλίου (4), καθώς και ένας συμβατός με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΕ) μηχανισμός συνοριακής προσαρμογής άνθρακα, εάν χρειάζεται για να αποφεύγεται η διαρροή άνθρακα.

                  (10)

                  Οι διαρθρωτικές και θεσμικές μεταρρυθμίσεις που αυξάνουν τον ανταγωνισμό στις αγορές προϊόντων, προωθούν την αποδοτική χρήση των πόρων, βελτιώνουν το επιχειρηματικό περιβάλλον και την ποιότητα των δημόσιων διοικήσεων, συμπεριλαμβανομένης της αποτελεσματικότητας του δικαστικού συστήματος, είναι σημαντικές για την ανθεκτικότητα των κρατών μελών της ζώνης του ευρώ. Οι ανθεκτικές οικονομικές δομές και οι αρμόζουσες πολιτικές αποτρέπουν τις σημαντικές και μακροχρόνιες επιπτώσεις των κλυδωνισμών στο εισόδημα και την προσφορά εργασίας και μπορούν να διευκολύνουν τη λειτουργία της δημοσιονομικής και της νομισματικής πολιτικής καθώς και να συγκρατήσουν τις αποκλίσεις, ιδίως σε περιόδους οικονομικής κάμψης, δημιουργώντας ευνοϊκότερες συνθήκες για βιώσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη. Ο καλύτερος συντονισμός και η εφαρμογή διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, ιδίως εκείνων που προβλέπονται στις συστάσεις ανά χώρα, μπορούν να δημιουργήσουν θετικές δευτερογενείς επιπτώσεις σε όλα τα κράτη μέλη. Εν προκειμένω, τα εθνικά συμβούλια παραγωγικότητας μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην αύξηση του ενστερνισμού των μεταρρυθμίσεων και στη βελτίωση της εφαρμογής τους. Απαιτούνται επίσης μεταρρυθμίσεις για την αντιμετώπιση επειγουσών μακροπρόθεσμων προκλήσεων, όπως η κλιματική μετάβαση και ο τεχνολογικός μετασχηματισμός. Η εμβάθυνση της ολοκλήρωσης της ενιαίας αγοράς, η οποία έχει αποδειχθεί σημαντική κινητήρια δύναμη ανάπτυξης και σύγκλισης μεταξύ των κρατών μελών, μπορεί επίσης να συμβάλει στην τόνωση της αύξησης της παραγωγικότητας.

                  (11)

                  Ο ευρωπαϊκός πυλώνας κοινωνικών δικαιωμάτων καθορίζει 20 αρχές για την προώθηση των ίσων ευκαιριών και της πρόσβασης στην αγορά εργασίας, των δίκαιων συνθηκών εργασίας και της κοινωνικής προστασίας και ένταξης. Έχει σχεδιαστεί ως πυξίδα για την προώθηση της ανοδικής σύγκλισης προς καλύτερες συνθήκες εργασίας και διαβίωσης. Οι ισχυρότερες και χωρίς αποκλεισμούς οικονομίες και κοινωνίες μπορούν με τη σειρά τους να ενισχύσουν την ανθεκτικότητα της Ένωσης και της ζώνης του ευρώ. Οι μεταρρυθμίσεις και οι επενδύσεις σε δεξιότητες, αλλαγή θέσεων εργασίας και αποτελεσματικότερη κοινωνική προστασία είναι επίσης σημαντικές ως συνοδευτικά μέτρα μιας δίκαιης και ισότιμης μετάβασης προς μια πράσινη και ψηφιακή οικονομία. Η πλήρης εφαρμογή του ευρωπαϊκού πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων σε όλα τα επίπεδα, λαμβανομένων δεόντως υπόψη των αντίστοιχων αρμοδιοτήτων, θα είναι ουσιαστικής σημασίας για την προώθηση της ανοδικής σύγκλισης.

                  (12)

                  Οι μεταρρυθμίσεις που αυξάνουν τη συμμετοχή στην αγορά εργασίας, αντιμετωπίζουν την ανεργία των νέων και τη μακροχρόνια ανεργία, προωθούν τη δημιουργία ποιοτικών θέσεων εργασίας, στηρίζουν τις επιτυχείς μετακινήσεις στην αγορά εργασίας, μειώνουν τον κατακερματισμό και προάγουν τον κοινωνικό διάλογο μπορούν να συμβάλουν στην τόνωση της ανάπτυξης χωρίς αποκλεισμούς, στη βελτίωση της οικονομικής ανθεκτικότητας και της αυτόματης σταθεροποίησης, στη μείωση των ανισοτήτων και στην αντιμετώπιση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού. Η εξατομικευμένη υποστήριξη για την αλλαγή θέσης εργασίας, η κατάρτιση και η απόκτηση νέων προσόντων είναι καίριας σημασίας για την προώθηση της έγκαιρης επανένταξης των ατόμων που αναζητούν εργασία. Οι ενεργητικές πολιτικές για την αγορά εργασίας θα πρέπει να είναι καλά ενσωματωμένες στις κοινωνικές πολιτικές και να προωθούν την ενεργητική ένταξη στην αγορά εργασίας και στην κοινωνία. Για την πρόσβαση σε υψηλής ποιότητας εκπαίδευση και κατάρτιση καθ’ όλη τη διάρκεια του κύκλου ζωής απαιτούνται επαρκείς επενδύσεις για τη βελτίωση του ανθρώπινου κεφαλαίου και των δεξιοτήτων, μεταξύ άλλων υπό το πρίσμα της ψηφιακής και της πράσινης μετάβασης. Αυτό συμβάλλει στη βελτίωση της απασχολησιμότητας, της παραγωγικότητας, της ικανότητας για καινοτομία, καθώς και των μισθών μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα, αυξάνοντας παράλληλα την ανθεκτικότητα της ζώνης του ευρώ. Η νομοθεσία για την προστασία της απασχόλησης πρέπει να προβλέπει δίκαιες και αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας για όλους τους εργαζομένους, ιδίως ενόψει των αναδυόμενων άτυπων μορφών απασχόλησης που δημιουργούν μεν νέες ευκαιρίες, αλλά και προκλήσεις όσον αφορά την εργασιακή ασφάλεια και την κοινωνική προστασία.
                  Τα αποτελεσματικά και βιώσιμα συστήματα κοινωνικής προστασίας είναι επίσης ζωτικής σημασίας για τη διασφάλιση επαρκούς εισοδήματος και πρόσβασης σε ποιοτικές υπηρεσίες. Οι μεταρρυθμίσεις των συνταξιοδοτικών συστημάτων και οι πολιτικές για την ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και ιδιωτικής ζωής μπορούν να προωθήσουν σημαντικά τη συμμετοχή στην αγορά εργασίας, διασφαλίζοντας τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των ευρωπαϊκών συστημάτων κοινωνικής πρόνοιας. Η μετατόπιση της φορολογίας προς τομείς εκτός της εργασίας θα μπορούσε να είναι χρήσιμη, εάν εστιαστεί ιδίως στους εργαζόμενους με χαμηλό εισόδημα και τα δεύτερα εργαζόμενα μέλη της οικογένειας. Η συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων στις μεταρρυθμίσεις που αφορούν την απασχόληση, καθώς και στις κοινωνικές και οικονομικές μεταρρυθμίσεις, έχουν ζωτική σημασία για την ενίσχυση του ενστερνισμού και την υποστήριξη της εφαρμογής των μεταρρυθμίσεων. Ομοίως, η συμμετοχή των οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών είναι επωφελής. Είναι σημαντικό οι συλλογικές συμβάσεις να συμβάλλουν στην επίτευξη των στόχων των συστάσεων (1) έως (5) παρακάτω με πλήρη σεβασμό της αυτονομίας των κοινωνικών εταίρων.

                  (13)

                  Η ευρωστία του χρηματοπιστωτικού τομέα της ζώνης του ευρώ έχει αυξηθεί μετά την κρίση, αν και υπάρχουν ακόμη τρωτά σημεία που πρέπει να αντιμετωπιστούν. Τα υψηλά επίπεδα χρέους επιχειρήσεων και νοικοκυριών, στα οποία συμβάλλει η ευνοϊκή μεταχείριση του χρέους σε πολλά εθνικά φορολογικά συστήματα, μπορεί να αποτελέσουν πηγή κινδύνου. Η ανάγκη προσαρμογής των επιχειρηματικών μοντέλων των τραπεζών, το περιβάλλον χαμηλών επιτοκίων και ο αυξανόμενος ανταγωνισμός από άλλες μορφές χρηματοδότησης εξακολουθούν να ασκούν πίεση στην κερδοφορία των τραπεζών. Έχει σημειωθεί σταθερή πρόοδος όσον αφορά τη μείωση των κινδύνων, ιδίως όσον αφορά τη μείωση των μη εξυπηρετούμενων δανείων (ΜΕΔ). Ωστόσο, όπου τα ποσοστά ΜΕΔ παραμένουν υψηλά, απαιτούνται πρόσθετες συνεχείς προσπάθειες, και όλα τα κράτη μέλη θα πρέπει να εφαρμόσουν κατάλληλες πολιτικές για την πρόληψη της συσσώρευσης ΜΕΔ. Τον Μάρτιο του 2018, η Επιτροπή παρουσίασε δέσμη μέτρων για τη μείωση των κινδύνων τόσο για τη διευκόλυνση της αντιμετώπισης των παλαιών ΜΕΔ όσο και για την αποφυγή της συσσώρευσής τους στο μέλλον. Στο πλαίσιο των νομοθετικών μέτρων για τα ΜΕΔ, τον Απρίλιο του 2019 εκδόθηκε ο κανονισμός (ΕΕ) 2019/630 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5), ο οποίος εισάγει έναν εκ του νόμου προβλεπόμενο «προληπτικό μηχανισμό ασφαλείας» για την πρόληψη του κινδύνου σχηματισμού ανεπαρκών προβλέψεων για μελλοντικά ΜΕΔ· θα πρέπει να επιτευχθεί περαιτέρω πρόοδος ώστε να συνεχιστεί η αντιμετώπιση του ζητήματος των ΜΕΔ, και ιδίως πρέπει να προχωρήσει το σχέδιο οδηγίας για τις δευτερογενείς αγορές ΜΕΔ.
                  Έχει ήδη επιτευχθεί πρόοδος στη βελτίωση του υφιστάμενου πλαισίου για την καταπολέμηση της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Ωστόσο, όπως επισημαίνεται στις εκθέσεις της Επιτροπής του Ιουλίου 2019, απαιτείται μια πιο ολοκληρωμένη προσέγγιση για την καταπολέμηση της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και της χρηματοδότησης τρομοκρατικών δραστηριοτήτων στην Ένωση για την αντιμετώπιση των διαρθρωτικών ελλείψεων που εντοπίστηκαν. Αυτό απαιτεί, ειδικότερα, την εξέταση τρόπων για την αύξηση της εναρμόνισης και τη βελτίωση της εποπτείας και της επιβολής των κανόνων, μέσω της ανάληψης δράσης από την πλευρά της Ένωσης.

                  (14)

                  Η ενίσχυση της τραπεζικής ένωσης αποτελεί στόχο προτεραιότητας από το 2013, ώστε να διασφαλιστεί η χρηματοπιστωτική σταθερότητα, να μειωθεί ο χρηματοπιστωτικός κατακερματισμός και να προστατευτεί η χορήγηση δανείων στην οικονομία σε περιόδους κρίσης. Σημειώνεται σταδιακά πρόοδος σε αυτόν τον τομέα, μεταξύ άλλων μέσω της συμφωνίας για το νομικό πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ΕΜΣ) σχετικά με τον κοινό μηχανισμό ασφαλείας για το Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης (ΕΤΕ), αλλά απαιτείται περαιτέρω ενίσχυση. Στο εν λόγω πλαίσιο, η σύνοδος κορυφής για το ευρώ ανέθεσε στην Ευρωομάδα να συνεχίσει να επεξεργάζεται τη δέσμη μεταρρυθμίσεων του ΕΜΣ, υπό την προϋπόθεση της ολοκλήρωσης των εθνικών διαδικασιών, και να συνεχίσει τις εργασίες για όλα τα στοιχεία που αφορούν την περαιτέρω ενίσχυση της τραπεζικής ένωσης, σε συναινετική βάση. Συστάθηκε ομάδα εργασίας υψηλού επιπέδου με αντικείμενο έναν οδικό χάρτη για την έναρξη των πολιτικών διαπραγματεύσεων με θέμα τη θέσπιση του Ευρωπαϊκού συστήματος ασφάλισης των καταθέσεων (ΕΣΑΚ). Είναι σημαντικό να επιταχυνθεί η πρόοδος ώστε να πραγματωθούν τα οφέλη της τραπεζικής ένωσης όσον αφορά τον ιδιωτικό επιμερισμό του κινδύνου, τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα και την οικονομική ανάπτυξη, μειώνοντας παράλληλα τις ευκαιρίες αρμπιτράζ μεταξύ των κρατών μελών. Σε ένα απώτερο στάδιο, η επιτάχυνση αυτή αναμένεται ότι θα εγγυηθεί τη χρηματοπιστωτική και οικονομική κυριαρχία της Ευρώπης. Αυτό απαιτεί να συνεχιστούν οι προσπάθειες χωρίς καθυστέρηση για όλα τα επιμέρους στοιχεία, συμπεριλαμβανομένων όσων συζητήθηκαν στην ομάδα εργασίας υψηλού επιπέδου για το ΕΣΑΚ, και με το ίδιο επίπεδο φιλοδοξίας. Οι εργασίες για τη δέσμη μεταρρυθμίσεων του ΕΜΣ θα πρέπει να ολοκληρωθούν, συμπεριλαμβανομένης της θέσπισης μηχανισμού ασφαλείας για το ΕΤΕ. Ο μηχανισμός ασφαλείας για το ΕΤΕ θα πρέπει να τεθεί σε λειτουργία και αυτό θα πρέπει να επισπευσθεί, εφόσον σημειωθεί επαρκής πρόοδος όσον αφορά τη μείωση του κινδύνου.
                  Θα πρέπει συνεχιστούν οι εργασίες για την εξεύρεση λύσεων ώστε να αντιμετωπιστούν οι περιορισμοί που έχουν οι υφιστάμενες δομές για την παροχή ρευστότητας κατά την εξυγίανση. Τέλος, η Επιτροπή υλοποίησε όλες τις δράσεις που ανακοινώθηκαν στο σχέδιο δράσης για την Ένωση Κεφαλαιαγορών του 2015. Ωστόσο, εξακολουθούν να υφίστανται νομικά, φορολογικά και κανονιστικά εμπόδια στη δημιουργία μιας Ένωσης Κεφαλαιαγορών και απαιτούνται ανανεωμένες προσπάθειες για την επιτυχή αντιμετώπισή τους, ιδίως όσον αφορά τους κανόνες για την πρόσβαση στη χρηματοδότηση, ορισμένες αποκλίσεις σε θέματα αφερεγγυότητας και φορολόγησης, καθώς και για την επίτευξη υψηλών, αποτελεσματικών και συγκλινόντων εποπτικών προτύπων.

                  (15)

                  Η ενίσχυση της αρχιτεκτονικής της ΟΝΕ απαιτεί την κατά προτεραιότητα υλοποίηση των δράσεων που προβλέπονται στη δήλωση της συνόδου κορυφής για το ευρώ της 13ης Δεκεμβρίου 2019, με παράλληλη συνέχιση των συζητήσεων επί άλλων πτυχών. Η ανακοίνωση της Επιτροπής της 12ης Ιουνίου 2019 με τίτλο «Εμβάθυνση της οικονομικής και νομισματικής ένωσης της Ευρώπης: απολογισμός τέσσερα χρόνια μετά την έκθεση των πέντε Προέδρων», παρουσιάζει την τρέχουσα κατάσταση και σκιαγραφεί την άποψη της Επιτροπής όσον αφορά τους τομείς στους οποίους θα πρέπει να επικεντρωθούν οι μεταρρυθμιστικές προσπάθειες βραχυπρόθεσμα και μεσοπρόθεσμα. Σημειώθηκε κάποια πρόοδος όσον αφορά την οικονομική ένωση, με πολιτική συμφωνία για τα επιμέρους στοιχεία του δημοσιονομικού μέσου για τη σύγκλιση και την ανταγωνιστικότητα για τη ζώνη του ευρώ (BICC). Επιτεύχθηκε καταρχήν συμφωνία, με την επιφύλαξη της ολοκλήρωσης των εθνικών διαδικασιών, για την περαιτέρω ανάπτυξη του ΕΜΣ και την αναθεώρηση της Συνθήκης ΕΜΣ. Δεν επιτεύχθηκε συναίνεση στο Συμβούλιο σχετικά με τη λειτουργία δημοσιονομικής σταθεροποίησης για τη ζώνη του ευρώ ούτε όσον αφορά τη μεταρρύθμιση της διακυβέρνησης της ζώνης του ευρώ.

                  (16)

                  Η εμβάθυνση της ΟΝΕ θα έχει ως αποτέλεσμα τη βελτίωση των μακροοικονομικών αποτελεσμάτων. Η ατελής ΟΝΕ παρεμποδίζει τη χρηματοπιστωτική ολοκλήρωση. Αυτό περιορίζει τις ευκαιρίες χρηματοδότησης των αναγκαίων επενδύσεων για την προώθηση μιας παραγωγικής, βιώσιμης και σταθερής οικονομίας χωρίς αποκλεισμούς. Η ατελής ΟΝΕ παρεμποδίζει επίσης την ομαλή μετάδοση της νομισματικής πολιτικής σε ολόκληρη τη ζώνη του ευρώ και περιορίζει την ικανότητα της Ευρώπης να καθορίζει το οικονομικό της πεπρωμένο. Εάν συμφωνηθεί, μια κεντρική λειτουργία δημοσιονομικής σταθεροποίησης θα λειτουργεί συμπληρωματικά προς την ικανότητα των κρατών μελών της ζώνης του ευρώ να ασκούν αντικυκλική δημοσιονομική πολιτική. Το Συμβούλιο σημειώνει την πρόθεση της Επιτροπής να προτείνει ένα ευρωπαϊκό σύστημα αντασφάλισης παροχών ανεργίας για την καλύτερη προστασία των πολιτών σε περιπτώσεις οικονομικών κλυδωνισμών. Η ενίσχυση της ΟΝΕ, σε συνδυασμό με ορθές πολιτικές σε ευρωπαϊκό και σε εθνικό επίπεδο, είναι καίριας σημασίας για τη διεύρυνση της επιρροής της Ευρώπης στον κόσμο, την αναβάθμιση του διεθνούς ρόλου του ευρώ και τη συμβολή σε μια ανοικτή, πολυμερή και βασιζόμενη σε κανόνες παγκόσμια οικονομία. Είναι σημαντικό οι συζητήσεις να εξακολουθήσουν να διεξάγονται με ανοικτό πνεύμα και διαφάνεια έναντι των κρατών μελών που δεν συμμετέχουν στη ζώνη του ευρώ και, ταυτόχρονα, με πλήρη σεβασμό στην εσωτερική αγορά της Ένωσης.

                  (17)

                  Ζητήθηκε η γνώμη της Επιτροπής Απασχόλησης και της Επιτροπής Κοινωνικής Προστασίας σχετικά με τις πτυχές της απασχόλησης και τις κοινωνικές πτυχές της παρούσας σύστασης,

            ΣΥΝΙΣΤΑ όπως, το διάστημα 2020-2021, τα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ αναλάβουν δράση, μεμονωμένα και συλλογικά, στο πλαίσιο της Ευρωομάδας, ώστε:

                  1.

                  Τα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ με ελλείμματα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών ή υψηλό εξωτερικό χρέος να υλοποιήσουν μεταρρυθμίσεις για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και τη μείωση του εξωτερικού χρέους. Τα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ με μεγάλα πλεονάσματα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών να ενισχύσουν τις συνθήκες που στηρίζουν την αύξηση των μισθών, με παράλληλο σεβασμό του ρόλου των κοινωνικών εταίρων, και να εφαρμόσουν μέτρα που προάγουν τις δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις. Όλα τα κράτη μέλη να ενισχύσουν την παραγωγικότητα με τη βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος και της ποιότητας των θεσμών, να αυξήσουν την ανθεκτικότητα μέσω της βελτίωσης της λειτουργίας των αγορών αγαθών και υπηρεσιών, ιδίως με την εμβάθυνση της ενιαίας αγοράς. Να στηρίξουν μια δίκαιη και χωρίς αποκλεισμούς μετάβαση προς μια ανταγωνιστική, πράσινη και ψηφιακή οικονομία μέσω επενδύσεων σε υλικά και άυλα στοιχεία, τόσο δημόσιων όσο και ιδιωτικών.

                  2.

                  Ενώ θα εφαρμόζουν πολιτικές που συνάδουν πλήρως με το σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, να στηρίξουν τις δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις και να βελτιώσουν την ποιότητα και τη σύνθεση των δημόσιων οικονομικών. Τα κράτη μέλη με υψηλά επίπεδα δημόσιου χρέους να εφαρμόσουν συνετές πολιτικές για να θέσουν το δημόσιο χρέους αξιόπιστα σε βιώσιμη πορεία μείωσης. Τα κράτη μέλη με ευνοϊκή δημοσιονομική θέση να τη χρησιμοποιήσουν για να προωθήσουν περαιτέρω επενδύσεις υψηλής ποιότητας, διατηρώντας παράλληλα τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών. Εάν επαληθευτούν οι κίνδυνοι κάμψης, θα χρειαστούν διαφοροποιημένα δημοσιονομικά μέτρα, με στόχο έναν πιο υποστηρικτικό προσανατολισμό στο συνολικό επίπεδο, διασφαλίζοντας παράλληλα τον πλήρη σεβασμό του συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι ειδικές συνθήκες σε κάθε χώρα και να αποφεύγεται η φιλοκυκλικότητα, στο μέτρο του δυνατού. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να είναι έτοιμα να συντονίσουν τις πολιτικές τους στο πλαίσιο της Ευρωομάδας. Να βελτιώσουν την αποτελεσματικότητα των εθνικών δημοσιονομικών πλαισίων και την ποιότητα των δημόσιων οικονομικών και να εγκρίνουν φιλοαναπτυξιακά φορολογικά και άλλα σχετικά δημοσιονομικά μέτρα που προωθούν μια βιώσιμη οικονομία χωρίς αποκλεισμούς. Να στηρίξουν και να υλοποιήσουν τις δράσεις της Ένωσης για την καταπολέμηση του επιθετικού φορολογικού σχεδιασμού και την αποφυγή της εξίσωσης προς τα κάτω στον τομέα της φορολογίας των εταιρειών.

                  3.

                  Να ενισχύσουν τα συστήματα εκπαίδευσης και κατάρτισης και τις επενδύσεις σε δεξιότητες. Να αυξήσουν την αποτελεσματικότητα των ενεργητικών πολιτικών για την αγορά εργασίας που υποστηρίζουν την ένταξη στην αγορά εργασίας και τις επιτυχείς μετακινήσεις στην αγορά εργασίας, μεταξύ άλλων σε περισσότερες ψηφιακές και πράσινες θέσεις εργασίας. Να προωθήσουν τη συμμετοχή στην αγορά εργασίας, συμπεριλαμβανομένης της συμμετοχής των γυναικών και των ευάλωτων ομάδων, και να μετατοπίσουν τη φορολογία προς τομείς εκτός της εργασίας, ιδίως για τους εργαζόμενους με χαμηλό εισόδημα και τα δεύτερα εργαζόμενα μέλη της οικογένειας. Να προωθήσουν τη δημιουργία ποιοτικών θέσεων εργασίας και δίκαιων εργασιακών συνθηκών, να προαγάγουν την ισορροπία επαγγελματικής και ιδιωτικής ζωής και να αντιμετωπίσουν τον κατακερματισμό της αγοράς εργασίας. Να βελτιώσουν την πρόσβαση σε επαρκή και βιώσιμα συστήματα κοινωνικής προστασίας. Να αυξήσουν την αποτελεσματικότητα του κοινωνικού διαλόγου και να προωθήσουν τις συλλογικές διαπραγματεύσεις.

                  4.

                  Να δώσουν συνέχεια στη δήλωση της συνόδου κορυφής της ζώνης του ευρώ, της 13ης Δεκεμβρίου 2019, για την περαιτέρω ενίσχυση της τραπεζικής ένωσης, με σκοπό την ολοκλήρωσή της, εξακολουθώντας να εργάζονται, χωρίς καθυστέρηση, και με το ίδιο επίπεδο φιλοδοξίας, επί όλων των επιμέρους στοιχείων, συμπεριλαμβανομένων όσων συζητήθηκαν στην ομάδα εργασίας υψηλού επιπέδου για το ΕΣΑΚ. Να ολοκληρώσουν τις εργασίες για τη δέσμη μεταρρυθμίσεων του ΕΜΣ, συμπεριλαμβανομένης της θέσπισης μηχανισμού ασφαλείας για το ΕΤΕ. Να θέσουν σε λειτουργία τον μηχανισμό ασφαλείας για το ΕΤΕ και, εάν έχει σημειωθεί επαρκής πρόοδος ως προς τη μείωση των κινδύνων, να επισπεύσουν την εν λόγω θέση σε λειτουργία. Να συνεχίσουν να εργάζονται για την εξεύρεση λύσεων ώστε να αντιμετωπιστούν οι περιορισμοί που έχουν οι υφιστάμενες δομές για την παροχή ρευστότητας κατά την εξυγίανση. Να ενισχύσουν το ευρωπαϊκό κανονιστικό και εποπτικό πλαίσιο, μεταξύ άλλων με τη διασφάλιση συνεπούς και αποτελεσματικής εποπτείας και επιβολής των κανόνων για την καταπολέμηση της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Να προωθήσουν την ομαλή απομόχλευση των μεγάλων αποθεμάτων ιδιωτικού χρέους, μεταξύ άλλων με τη μείωση της ευνοϊκής μεταχείρισης του χρέους στη φορολογία. Να εξακολουθήσουν να διευκολύνουν την ταχεία μείωση του επιπέδου των μη εξυπηρετούμενων δανείων από τις τράπεζες στη ζώνη του ευρώ και να προλαμβάνουν τη συσσώρευσή τους. Να ανανεώσουν τις προσπάθειες για την εμβάθυνση της Ένωσης Κεφαλαιαγορών.

                  5.

                  Να σημειώσουν φιλόδοξη πρόοδο όσον αφορά την εμβάθυνση της ΟΝΕ, ιδίως με την ταχεία υλοποίηση των δράσεων που προβλέπονται στη δήλωση της συνόδου κορυφής για το ευρώ της 13ης Δεκεμβρίου 2019, μεταξύ άλλων όσον αφορά το BICC, και όσον αφορά την εξέταση άλλων πτυχών. Η πρόοδος στον τομέα αυτόν θα ενισχύσει επίσης τον διεθνή ρόλο του ευρώ και θα προβάλει τα οικονομικά συμφέροντα της Ευρώπης σε παγκόσμιο επίπεδο, θα πρέπει δε να σέβεται πλήρως την εσωτερική αγορά της Ένωσης και να επιδιωχθεί με ανοικτό και διαφανή τρόπο έναντι των κρατών μελών που δεν ανήκουν στη ζώνη του ευρώ.

         Βρυξέλλες, 20 Ιουλίου 2020.

               Για το Συμβούλιο

               Η Πρόεδρος

            J. KLOECKNER

         (1)  ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.

         (2)  ΕΕ L 306 της 23.11.2011, σ. 25.

         (3)  Όλα τα αριθμητικά στοιχεία των προβλέψεων στο παρόν έγγραφο προέρχονται από τις φθινοπωρινές προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής του 2019.

         (4)  Οδηγία 2003/96/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας (ΕΕ L 283 της 31.10.2003, σ. 51).

         (5)  Κανονισμός (ΕΕ) 2019/630 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Απριλίου 2019, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 όσον αφορά την ελάχιστη κάλυψη ζημιών για τα μη εξυπηρετούμενα ανοίγματα (ΕΕ L 111 της 25.4.2019, σ. 4).


title: Σύσταση του Συμβουλίου της 9ης Οκτωβρίου 2020 σχετικά με τον διορισμό μέλους της Εκτελεστικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας 2020/C 338/02

text:
               12.10.2020

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 338/2

      ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
      της 9ης Οκτωβρίου 2020
      σχετικά με τον διορισμό μέλους της Εκτελεστικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας
      (2020/C 338/02)
      ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
      Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 283 παράγραφος 2 και το άρθρο 139 παράγραφος 2,
      Έχοντας υπόψη το πρωτόκολλο αριθ. 4 για το Καταστατικό του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, και ιδίως το άρθρο 11.2,
      ΣΥΝΙΣΤΑ ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ:
      Να διοριστεί ο κ. Frank ELDERSON ως μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για θητεία οκτώ ετών με ισχύ από τις 15 Δεκεμβρίου 2020.

         Βρυξέλλες, 9 Οκτωβρίου 2020.

               Για το Συμβούλιο

               Ο Πρόεδρος

            M. ROTH


title: Σύσταση (ΕΕ) 2020/1475 του Συμβουλίου της 13ης Οκτωβρίου 2020 σχετικά με την εφαρμογή συντονισμένης προσέγγισης όσον αφορά τον περιορισμό της ελεύθερης κυκλοφορίας για την αντιμετώπιση της πανδημίας COVID-19 (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

text:
               14.10.2020

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 337/3

      ΣΥΣΤΑΣΗ (ΕΕ) 2020/1475 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
      της 13ης Οκτωβρίου 2020
      σχετικά με την εφαρμογή συντονισμένης προσέγγισης όσον αφορά τον περιορισμό της ελεύθερης κυκλοφορίας για την αντιμετώπιση της πανδημίας COVID-19
      (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
      ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
      Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 21 παράγραφος 2, το άρθρο 168 παράγραφος 6 και το άρθρο 292 πρώτη και δεύτερη περίοδος,
      Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
      Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

                  (1)

                  Η ιθαγένεια της Ένωσης παρέχει σε κάθε πολίτη της Ένωσης το δικαίωμα της ελεύθερης κυκλοφορίας.

                  (2)

                  Σύμφωνα με το άρθρο 21 παράγραφος 1 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), κάθε πολίτης της Ένωσης έχει το δικαίωμα να κυκλοφορεί και να διαμένει ελεύθερα στο έδαφος των κρατών μελών, υπό την επιφύλαξη των περιορισμών και με τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στις Συνθήκες και στις διατάξεις που θεσπίζονται για την εφαρμογή τους. Με την οδηγία 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (1) πραγματώνεται το δικαίωμα αυτό. Το άρθρο 45 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εφεξής: Χάρτης) επίσης προβλέπει την ελευθερία κυκλοφορίας και διαμονής. Καθότι η δράση της Ένωσης αποδεικνύεται απαραίτητη για την επίτευξη του στόχου που ορίζεται στο άρθρο 21 της ΣΛΕΕ και οι Συνθήκες δεν προβλέπουν άλλως τις αναγκαίες εξουσίες, το Συμβούλιο δύναται να θεσπίζει διατάξεις για τη διευκόλυνση της άσκησης του δικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας και διαμονής.

                  (3)

                  Σύμφωνα με το άρθρο 168 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, κατά τον καθορισμό και την εφαρμογή όλων των πολιτικών και δράσεων της Ένωσης, εξασφαλίζεται υψηλού επιπέδου προστασία της υγείας του ανθρώπου.

                  (4)

                  Στις 30 Ιανουαρίου 2020 ο γενικός διευθυντής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (εφεξής: ΠΟΥ) κήρυξε κατάσταση έκτακτης ανάγκης για τη δημόσια υγεία σε διεθνές επίπεδο λόγω της παγκόσμιας έξαρσης του νέου κορωνοϊού, ο οποίος προκαλεί τη νόσο του κορωνοϊού 2019 (COVID-19). Στις 11 Μαρτίου 2020 ο ΠΟΥ εκτίμησε ότι η νόσος COVID-19 μπορεί να χαρακτηριστεί πανδημία.

                  (5)

                  Για να περιοριστεί η διασπορά του ιού, τα κράτη μέλη έλαβαν διάφορα μέτρα, μερικά από τα οποία είχαν αντίκτυπο στο δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, όπως περιορισμούς εισόδου ή απαιτήσεις υποβολής των διασυνοριακών ταξιδιωτών σε καραντίνα.

                  (6)

                  Στις 13 Φεβρουαρίου 2020 το Συμβούλιο ενέκρινε συμπεράσματα για τη νόσο COVID-19 (2), στα οποία καλεί τα κράτη μέλη να αναλάβουν κοινή δράση, σε συνεργασία με την Επιτροπή, κατά τρόπο αναλογικό και κατάλληλο, για την ανάπτυξη στενού και ενισχυμένου συντονισμού μεταξύ των κρατών μελών, ώστε να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα όλων των μέτρων, συμπεριλαμβανομένων, εφόσον απαιτείται, των μέτρων που αφορούν τις μετακινήσεις, διαφυλάσσοντας παράλληλα την ελεύθερη κυκλοφορία εντός της Ένωσης, ώστε να διασφαλιστεί η βέλτιστη προστασία της δημόσιας υγείας.

                  (7)

                  Στις 10 Μαρτίου 2020 οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης τόνισαν την ανάγκη να υπάρξει κοινή ευρωπαϊκή προσέγγιση όσον αφορά τη νόσο COVID-19.

                  (8)

                  Από τον Μάρτιο του 2020, η Επιτροπή ενέκρινε σειρά κατευθυντήριων γραμμών και ανακοινώσεων με σκοπό να υποστηρίξει τις προσπάθειες συντονισμού των κρατών μελών και να διαφυλάξει την ελεύθερη κυκλοφορία εντός της Ένωσης κατά την περίοδο της πανδημίας COVID-19 (3).

                  (9)

                  Καθώς η πανδημία COVID-19 προκάλεσε μια άνευ προηγουμένου κατάσταση έκτακτης ανάγκης στον τομέα της υγείας, η προστασία της δημόσιας υγείας έχει καταστεί πρωταρχική προτεραιότητα τόσο για την Ένωση όσο και για τα κράτη μέλη της. Στη βάση της προστασίας της δημόσιας υγείας, τα κράτη μέλη δύνανται να λάβουν μέτρα περιορισμού της ελεύθερης κυκλοφορίας των προσώπων εντός της Ένωσης. Σύμφωνα με το άρθρο 168 παράγραφος 7 της ΣΛΕΕ, ο καθορισμός των εθνικών πολιτικών υγείας, συμπεριλαμβανομένης της οργάνωσης και της παροχής υγειονομικών υπηρεσιών και ιατρικής περίθαλψης, αποτελεί αρμοδιότητα των κρατών μελών και, ως εκ τούτου, μπορεί να διαφέρει από το ένα κράτος μέλος στο άλλο. Ενώ τα κράτη μέλη είναι αρμόδια να αποφασίζουν σχετικά με τα πλέον κατάλληλα μέτρα για την προστασία της δημόσιας υγείας, μεταξύ άλλων, για παράδειγμα, απαιτήσεις καραντίνας ή διαγνωστικών εξετάσεων, είναι σκόπιμο να διασφαλιστεί ο συντονισμός των εν λόγω μέτρων, προκειμένου να διασφαλιστεί η άσκηση του δικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας και η καταπολέμηση μιας σοβαρής διασυνοριακής απειλής για την υγεία όπως η COVID-19.

                  (10)

                  Κατά την έγκριση και εφαρμογή περιορισμών στην ελεύθερη κυκλοφορία, τα κράτη μέλη θα πρέπει να τηρούν τις αρχές του δικαίου της ΕΕ, ιδίως την αναλογικότητα και την απαγόρευση των διακρίσεων. Σκοπός της παρούσας σύστασης είναι να διευκολύνει την εφαρμογή των αρχών αυτών, με συντονισμένο τρόπο, στην εξαιρετική κατάσταση που προκλήθηκε από την πανδημία COVID-19. Ως εκ τούτου, οι μηχανισμοί που θεσπίζονται με την παρούσα σύσταση θα πρέπει να περιορίζονται αυστηρά όσον αφορά το πεδίο και τη διάρκεια της εφαρμογής τους στους περιορισμούς που θεσπίζονται για την αντιμετώπιση αυτής της πανδημίας.

                  (11)

                  Η λήψη μονομερών μέτρων στον τομέα αυτόν μπορεί να προκαλέσει σημαντικές διαταραχές, καθώς οι επιχειρήσεις και οι πολίτες έρχονται αντιμέτωποι με ευρύ φάσμα διαφορετικών μεταξύ τους και ταχέως μεταβαλλόμενων μέτρων. Αυτό είναι ιδιαίτερα επιβλαβές σε μια κατάσταση όπου η ευρωπαϊκή οικονομία έχει ήδη πληγεί σημαντικά από τον ιό.

                  (12)

                  Η παρούσα σύσταση επιδιώκει να εξασφαλίσει αύξηση του συντονισμού μεταξύ των κρατών μελών που εξετάζουν το ενδεχόμενο θέσπισης μέτρων περιορισμού της ελεύθερης κυκλοφορίας για λόγους δημόσιας υγείας. Για να περιοριστούν οι περιορισμοί στο απολύτως αναγκαίο, τα κράτη μέλη θα πρέπει, κατά τρόπο που να μην εισάγει διακρίσεις και στο μέτρο του δυνατού, να εφαρμόζουν τους εν λόγω περιορισμούς σε πρόσωπα που προέρχονται από συγκεκριμένες περιοχές ή περιφέρειες που πλήττονται ιδιαίτερα και όχι σε ολόκληρη την επικράτεια ενός κράτους μέλους.

                  (13)

                  Μια συντονισμένη προσέγγιση μεταξύ των κρατών μελών απαιτεί κοινές προσπάθειες ως προς τα ακόλουθα βασικά σημεία: εφαρμογή κοινών κριτηρίων και κατώτατων ορίων κατά τη λήψη απόφασης σχετικά με τη θέσπιση περιορισμών στην ελεύθερη κυκλοφορία, αποτύπωση του κινδύνου μετάδοσης της νόσου COVID-19 σε χάρτη βάσει συμφωνημένου χρωματικού κώδικα, και συντονισμένη προσέγγιση όσον αφορά τα τυχόν μέτρα που μπορούν να εφαρμοστούν κατάλληλα σε άτομα που μετακινούνται μεταξύ περιοχών, ανάλογα με το επίπεδο κινδύνου μετάδοσης στις εν λόγω περιοχές.

                  (14)

                  Τα κριτήρια και τα κατώτατα όρια που περιγράφονται στην παρούσα σύσταση βασίζονται σε στοιχεία που παρείχαν τα κράτη μέλη. Το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων θα πρέπει να δημοσιεύει και να επικαιροποιεί σε εβδομαδιαία βάση, με τη χρήση δεδομένων που θα παρέχουν τα κράτη μέλη, ένα ολοκληρωμένο σύνολο δεδομένων και χάρτες που θα αποτυπώνουν την κατάσταση των κοινών κριτηρίων στις περιφέρειες της ΕΕ.

                  (15)

                  Δεδομένης της εξελισσόμενης επιδημιολογικής κατάστασης, η Επιτροπή, με τη στήριξη του Ευρωπαϊκού Κέντρου Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων, θα πρέπει να εξετάζει σε τακτική βάση τα κριτήρια, τις ανάγκες σε δεδομένα και τα κατώτατα όρια που περιγράφονται στην παρούσα σύσταση, συμπεριλαμβανομένου του αν θα πρέπει να εξεταστούν και άλλα κριτήρια ή να προσαρμοστούν τα κατώτατα όρια, και να μεταβιβάζει τα πορίσματά της προς εξέταση στο Συμβούλιο, μαζί με πρόταση για τροποποίηση της σύστασης, κατά περίπτωση.

                  (16)

                  Η παρούσα σύσταση δεν θα πρέπει να νοείται ως διευκόλυνση ή ενθάρρυνση της επιβολής περιορισμών στην ελεύθερη κυκλοφορία για την αντιμετώπιση της πανδημίας, αλλά αντιθέτως επιδιώκει να παράσχει συντονισμένη προσέγγιση σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος αποφασίσει να θεσπίσει τέτοιους περιορισμούς. Η απόφαση για τη θέσπιση περιορισμών στην ελεύθερη κυκλοφορία παραμένει αρμοδιότητα των κρατών μελών, τα οποία πρέπει να συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις του ενωσιακού δικαίου. Ομοίως, τα κράτη μέλη διατηρούν την ευελιξία να μην εισάγουν περιορισμούς, ακόμη και αν πληρούνται τα κριτήρια και τα κατώτατα όρια που περιγράφονται στην παρούσα σύσταση.

                  (17)

                  Η επιβολή περιορισμών στην ελεύθερη κυκλοφορία θα πρέπει να εξετάζεται μόνο όταν τα κράτη μέλη διαθέτουν επαρκή στοιχεία που δικαιολογούν τους εν λόγω περιορισμούς από την άποψη του οφέλους τους για τη δημόσια υγεία και έχουν βάσιμους λόγους να πιστεύουν ότι οι περιορισμοί αυτοί θα είναι αποτελεσματικοί.

                  (18)

                  Για να περιοριστεί η διατάραξη της εσωτερικής αγοράς και της οικογενειακής ζωής κατά τη διάρκεια της πανδημίας, δεν θα πρέπει να επιβάλλεται υποχρέωση καραντίνας σε ταξιδιώτες με ουσιώδη καθήκοντα ή ανάγκες, όπως εργαζόμενοι ή αυτοαπασχολούμενοι που ασκούν επαγγέλματα νευραλγικής σημασίας, διασυνοριακοί εργαζόμενοι, εργαζόμενοι στον τομέα των μεταφορών ή πάροχοι υπηρεσιών μεταφορών, ναυτικοί και άτομα που ταξιδεύουν για επιτακτικούς επαγγελματικούς ή οικογενειακούς λόγους, συμπεριλαμβανομένων των μελών των διασυνοριακών οικογενειών που ταξιδεύουν σε τακτική βάση.

                  (19)

                  Η σαφής, έγκαιρη και πλήρης ενημέρωση προς τα άλλα κράτη μέλη και το ευρύτερο κοινό έχει ζωτική σημασία για τον περιορισμό του αντικτύπου των τυχόν επιβαλλόμενων περιορισμών στην ελεύθερη κυκλοφορία, διασφαλίζοντας την προβλεψιμότητα, την ασφάλεια δικαίου και τη συμμόρφωση των πολιτών,

            ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:

         Γενικές αρχές

      Κατά τη θέσπιση και εφαρμογή μέτρων για την προστασία της δημόσιας υγείας ως απάντηση στην πανδημία COVID 19, τα κράτη μέλη θα πρέπει να συντονίζουν τις δράσεις τους με βάση, στο μέτρο του δυνατού, τις ακόλουθες αρχές:

                  1.

                  Οι τυχόν περιορισμοί στην ελεύθερη κυκλοφορία των ατόμων εντός της Ένωσης που επιβάλλονται για τον περιορισμό της εξάπλωσης της νόσου COVID-19 θα πρέπει να βασίζονται σε συγκεκριμένους και περιορισμένους λόγους δημόσιου συμφέροντος, και συγκεκριμένα στην προστασία της δημόσιας υγείας. Οι περιορισμοί αυτοί πρέπει να εφαρμόζονται σύμφωνα με τις γενικές αρχές του ενωσιακού δικαίου, και ιδίως τις αρχές της αναλογικότητας και της απαγόρευσης των διακρίσεων. Συνεπώς, τα μέτρα που λαμβάνονται δεν θα πρέπει να υπερβαίνουν τα απολύτως αναγκαία για την προστασία της δημόσιας υγείας.

                  2.

                  Οι περιορισμοί αυτοί θα πρέπει να αίρονται μόλις το επιτρέπει η επιδημιολογική κατάσταση.

                  3.

                  Δεν επιτρέπεται να γίνονται διακρίσεις μεταξύ κρατών μελών, για παράδειγμα με την εφαρμογή πιο ελαστικών κανόνων για τα ταξίδια προς και από γειτονικό κράτος μέλος σε σύγκριση με τα ταξίδια προς και από άλλα κράτη μέλη που βρίσκονται στην ίδια επιδημιολογική κατάσταση.

                  4.

                  Οι περιορισμοί δεν μπορούν να βασίζονται στην ιθαγένεια του ενδιαφερομένου, αλλά θα πρέπει να βασίζονται στον τόπο ή τους τόπους στον οποίο ή στους οποίους βρισκόταν το άτομο κατά τη διάρκεια των 14 ημερών πριν από την άφιξη.

                  5.

                  Τα κράτη μέλη θα πρέπει πάντοτε να δέχονται τους υπηκόους τους και τους πολίτες της Ένωσης και τα μέλη των οικογενειών τους που διαμένουν στο έδαφός τους, και θα πρέπει να διευκολύνουν την ταχεία διέλευση από το έδαφός τους.

                  6.

                  Τα κράτη μέλη θα πρέπει να δίνουν ιδιαίτερη προσοχή στις ιδιαιτερότητες των διασυνοριακών περιφερειών, των εξόχως απόκεντρων περιοχών, των θυλάκων και των γεωγραφικά απομονωμένων περιοχών, καθώς και στην ανάγκη συνεργασίας σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο.

                  7.

                  Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ανταλλάσσουν τακτικά πληροφορίες για όλα τα θέματα που καλύπτονται από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας σύστασης.

         Κοινά κριτήρια

                  8.

                  Τα κράτη μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τα ακόλουθα βασικά κριτήρια, όταν εξετάζουν το ενδεχόμενο περιορισμού της ελεύθερης κυκλοφορίας για την αντιμετώπιση της πανδημίας COVID-19:

                              α)

                              το «14ήμερο σωρευτικό ποσοστό ανακοίνωσης κρουσμάτων COVID-19», δηλαδή τον συνολικό αριθμό προσφάτως ανακοινωθέντων κρουσμάτων COVID-19 ανά 100 000 άτομα πληθυσμού τις τελευταίες 14 ημέρες σε περιφερειακό επίπεδο·

                              β)

                              το «ποσοστό θετικότητας των διαγνωστικών εξετάσεων», δηλαδή το ποσοστό θετικών διαγνωστικών εξετάσεων επί του συνόλου των διαγνωστικών εξετάσεων για λοίμωξη από τη νόσο COVID-19 που πραγματοποιήθηκαν την τελευταία εβδομάδα·

                              γ)

                              το «ποσοστό διαγνωστικών εξετάσεων», δηλαδή τον αριθμό διαγνωστικών εξετάσεων για λοίμωξη από τη νόσο COVID-19 ανά 100 000 άτομα πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν την τελευταία εβδομάδα.

         Στοιχεία σχετικά με τα κοινά κριτήρια

                  9.

                  Για να εξασφαλιστεί η διαθεσιμότητα ολοκληρωμένων και συγκρίσιμων δεδομένων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να παρέχουν στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων, σε εβδομαδιαία βάση, τα διαθέσιμα δεδομένα σχετικά με τα κριτήρια που αναφέρονται στο σημείο 8.
                  Τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να παρέχουν αυτά τα δεδομένα και σε περιφερειακό επίπεδο, ώστε να διασφαλίζεται ότι τυχόν μέτρα θα μπορούν να στοχεύουν μόνο τις περιφέρειες για τις οποίες είναι απολύτως αναγκαία.
                  Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ανταλλάσσουν πληροφορίες σχετικά με τις στρατηγικές διαγνωστικών εξετάσεων που εφαρμόζουν.

         Αποτύπωση των περιοχών κινδύνου

                  10.

                  Με βάση τα στοιχεία που παρέχουν τα κράτη μέλη, το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων θα πρέπει να δημοσιεύει χάρτη των κρατών μελών της ΕΕ, με ανάλυση κατά περιφέρεια, προκειμένου να υποστηρίζει τη διαδικασία λήψης αποφάσεων από τα κράτη μέλη. Ο χάρτης αυτός θα πρέπει επίσης να περιλαμβάνει δεδομένα από την Ισλανδία, το Λιχτενστάιν, τη Νορβηγία και, μόλις το επιτρέψουν οι συνθήκες, (4) την Ελβετική Συνομοσπονδία. Στον εν λόγω χάρτη, οι επιμέρους περιοχές θα πρέπει να επισημαίνονται με τα ακόλουθα χρώματα:

                              α)

                              πράσινο, αν το 14ήμερο σωρευτικό ποσοστό ανακοίνωσης κρουσμάτων COVID-19 είναι χαμηλότερο από 25 και το ποσοστό θετικότητας των διαγνωστικών εξετάσεων για λοίμωξη από τη νόσο COVID-19 είναι χαμηλότερο από 4 %·

                              β)

                              πορτοκαλί, αν το 14ήμερο σωρευτικό ποσοστό ανακοίνωσης κρουσμάτων COVID-19 είναι χαμηλότερο από 50, αλλά το ποσοστό θετικότητας των διαγνωστικών εξετάσεων για λοίμωξη από τη νόσο COVID-19 είναι τουλάχιστον 4 % ή, αν το 14ήμερο σωρευτικό ποσοστό ανακοίνωσης κρουσμάτων COVID-19 κυμαίνεται από 25 έως 150, αλλά το ποσοστό θετικότητας των διαγνωστικών εξετάσεων για λοίμωξη από τη νόσο COVID-19 είναι χαμηλότερο από 4 %·

                              γ)

                              κόκκινο, αν το 14ήμερο σωρευτικό ποσοστό ανακοίνωσης κρουσμάτων COVID-19 είναι τουλάχιστον 50 και το ποσοστό θετικότητας των διαγνωστικών εξετάσεων για λοίμωξη από τη νόσο COVID-19 είναι τουλάχιστον 4 % ή αν το 14ήμερο σωρευτικό ποσοστό ανακοίνωσης κρουσμάτων COVID-19 είναι υψηλότερο από 150 κρούσματα ανά 100 000 άτομα πληθυσμού·

                              δ)

                              γκρίζο, αν δεν υπάρχουν επαρκείς πληροφορίες για την αξιολόγηση των κριτηρίων των στοιχείων α) έως γ) ή αν το ποσοστό διαγνωστικών εξετάσεων είναι 300 ή λιγότερες διαγνωστικές εξετάσεις για λοίμωξη από τη νόσο COVID-19 ανά 100 000 άτομα πληθυσμού.

                        Το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων θα πρέπει επίσης να δημοσιεύει χωριστούς χάρτες για κάθε βασικό δείκτη που τροφοδοτεί τον συγκεντρωτικό χάρτη, ήτοι το 14ήμερο ποσοστό ανακοίνωσης σε περιφερειακό επίπεδο, καθώς και τα ποσοστά διαγνωστικών εξετάσεων και θετικότητας σε εθνικό επίπεδο κατά την τελευταία εβδομάδα. Μόλις καταστούν διαθέσιμα τα δεδομένα σε περιφερειακό επίπεδο όλοι οι χάρτες θα πρέπει να βασίζονται σε αυτά τα δεδομένα.

                  11.

                  Κάθε εβδομάδα, το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων θα πρέπει να δημοσιεύει επικαιροποιημένες εκδόσεις των χαρτών και των υποκείμενων δεδομένων.

         Κοινά κατώτατα όρια αν εξετάζεται η επιβολή περιορισμών στην ελεύθερη κυκλοφορία για λόγους δημόσιας υγείας

                  12.

                  Τα κράτη μέλη δεν θα πρέπει να περιορίζουν την ελεύθερη κυκλοφορία των ατόμων που ταξιδεύουν προς ή από περιοχές άλλου κράτους μέλους που έχουν χαρακτηριστεί «πράσινες» σύμφωνα με το σημείο 10.

                  13.

                  Αν εξετάζεται το ενδεχόμενο εφαρμογής περιορισμών σε μια περιοχή που δεν έχει χαρακτηριστεί «πράσινη» σύμφωνα με το σημείο 10,

                              α)

                              Τα κράτη μέλη θα πρέπει να σέβονται τις διαφορές στην επιδημιολογική κατάσταση ανάμεσα στις πορτοκαλί και τις κόκκινες περιοχές και να δρουν αναλόγως·

                              β)

                              Τα κράτη μέλη θα μπορούσαν να λαμβάνουν υπόψη πρόσθετα κριτήρια και τάσεις. Προς τον σκοπό αυτό, το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων θα παρέχει δεδομένα για το μέγεθος του πληθυσμού, το ποσοστό νοσηλείας, το ποσοστό νοσηλείας σε ΜΕΘ και το ποσοστό θνησιμότητας, εάν είναι διαθέσιμα, σε εβδομαδιαία βάση·

                              γ)

                              Τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να λαμβάνουν υπόψη την επιδημιολογική κατάσταση στην επικράτειά τους, συμπεριλαμβανομένων των πολιτικών διενέργειας διαγνωστικών εξετάσεων, του αριθμού των διαγνωστικών εξετάσεων που διενεργούνται και των ποσοστών θετικότητας των διαγνωστικών εξετάσεων, καθώς και άλλους επιδημιολογικούς δείκτες.

                              δ)

                              Τα κράτη μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις στρατηγικές διαγνωστικών εξετάσεων και να δίνουν ιδιαίτερη προσοχή στην κατάσταση των περιοχών με υψηλά ποσοστά διαγνωστικών εξετάσεων.

         Συντονισμός μεταξύ των κρατών μελών

                  14.

                  Τα κράτη μέλη που προτίθενται να επιβάλλουν περιορισμούς σε άτομα τα οποία ταξιδεύουν προς ή από περιοχή που δεν έχει χαρακτηριστεί «πράσινη» σύμφωνα με το σημείο 10, βάσει των οικείων διαδικασιών λήψης αποφάσεων, θα πρέπει να ενημερώνουν το επηρεαζόμενο κράτος μέλος πρώτα, πριν από την έναρξη ισχύος. Ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δίνεται στη διασυνοριακή συνεργασία, στις εξόχως απόκεντρες περιοχές, στους θύλακες και στις γεωγραφικά απομονωμένες περιοχές. Τα άλλα κράτη μέλη και η Επιτροπή θα πρέπει επίσης να ενημερώνονται σχετικά με την πρόθεση πριν από την έναρξη ισχύος. Αν είναι δυνατόν, οι πληροφορίες θα πρέπει να παρέχονται 48 ώρες νωρίτερα.
                  Για την ενημέρωση των άλλων κρατών μελών και της Επιτροπής, τα κράτη μέλη θα πρέπει να χρησιμοποιούν τα καθιερωμένα δίκτυα επικοινωνίας, συμπεριλαμβανομένου του δικτύου της ολοκληρωμένης πολιτικής αντιμετώπισης κρίσεων (IPCR). Τα σημεία επαφής της IPCR θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι πληροφορίες διαβιβάζονται στις αρμόδιες αρχές τους χωρίς καθυστέρηση.

                  15.

                  Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενημερώνουν αμέσως τα άλλα κράτη μέλη και την Επιτροπή σχετικά με την άρση ή τη χαλάρωση τυχόν περιοριστικών μέτρων που είχαν θεσπιστεί προηγουμένως, η οποία θα πρέπει να τίθεται σε ισχύ το συντομότερο δυνατόν.
                  Οι περιορισμοί στην ελεύθερη κυκλοφορία θα πρέπει να αίρονται όταν μια περιοχή χαρακτηρίζεται εκ νέου «πράσινη» σύμφωνα με το σημείο 10, υπό τον όρο ότι έχουν παρέλθει τουλάχιστον 14 ημέρες από τη θέσπισή τους.

                  16.

                  Το αργότερο 7 ημέρες μετά την έκδοση της παρούσας σύστασης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να καταργήσουν σταδιακά τους περιορισμούς που εφαρμόζονται σε περιοχές που είχαν χαρακτηριστεί ως «πράσινες» σύμφωνα με το σημείο 10 πριν από την έκδοση της παρούσας σύστασης.

         Κοινό πλαίσιο όσον αφορά πιθανά μέτρα για ταξιδιώτες που προέρχονται από περιοχές υψηλότερου κινδύνου

                  17.

                  Τα κράτη μέλη επί της αρχής δεν θα πρέπει να αρνούνται την είσοδο των ατόμων που ταξιδεύουν από άλλα κράτη μέλη.
                  Τα κράτη μέλη που θεωρούν αναγκαία την επιβολή περιορισμών στην ελεύθερη κυκλοφορία, με βάση τις δικές τους διαδικασίες λήψης αποφάσεων, θα μπορούσαν να ζητούν από τα άτομα τα οποία ταξιδεύουν από περιοχή που δεν έχει χαρακτηριστεί «πράσινη» σύμφωνα με το σημείο 10 να

                              α)

                              υποβληθούν σε καραντίνα/αυτοαπομόνωση· και/ή

                              β)

                              να υποβληθούν σε διαγνωστική εξέταση για λοίμωξη από τη νόσο COVID-19 μετά την άφιξη.

                        Τα κράτη μέλη δύνανται να παρέχουν στους ταξιδιώτες την επιλογή να υποκαθιστούν τη διαγνωστική εξέταση που αναφέρεται στο στοιχείο β) με διενέργεια διαγνωστικής εξέτασης για λοίμωξη από τη νόσο COVID-19 πριν από την άφιξη.
                  Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενισχύσουν τις προσπάθειες συντονισμού σχετικά με τη διάρκεια της καραντίνας / αυτοαπομόνωσης και τις δυνατότητες υποκατάστασης. Όπου είναι δυνατόν και σύμφωνα με τις στρατηγικές που αποφασίζουν τα κράτη μέλη, θα πρέπει να ενθαρρύνεται η ανάπτυξη διαγνωστικών εξετάσεων.

                  18.

                  Τα κράτη μέλη θα πρέπει να αναγνωρίζουν αμοιβαία τα αποτελέσματα των διαγνωστικών εξετάσεων για λοίμωξη από τη νόσο COVID-19 που διενεργούνται σε άλλα κράτη μέλη από πιστοποιημένους υγειονομικούς φορείς. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενισχύσουν τη συνεργασία επί διαφόρων πτυχών που σχετίζονται με τις διαγνωστικές εξετάσεις, συμπεριλαμβανομένης της επαλήθευσης των πιστοποιητικών διαγνωστικών εξετάσεων, λαμβάνοντας υπόψη την έρευνα και τις συμβουλές των εμπειρογνωμόνων για επιδημιολογικά θέματα καθώς και τις βέλτιστες πρακτικές.

                  19.

                  Δεν θα πρέπει να υποβάλλονται σε καραντίνα ταξιδιώτες με ουσιώδη καθήκοντα ή ανάγκες, όταν ασκούν τα εν λόγω ουσιώδη καθήκοντα, και ιδίως:

                              α)

                              εργαζόμενοι ή αυτοαπασχολούμενοι που ασκούν επαγγέλματα νευραλγικής σημασίας, συμπεριλαμβανομένων των εργαζομένων στον τομέα της υγείας, μεθοριακοί και αποσπασμένοι εργαζόμενοι, καθώς και εποχιακοί εργαζόμενοι, όπως αναφέρεται στις κατευθυντήριες οδηγίες σχετικά με την άσκηση της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων κατά τη διάρκεια της έξαρσης της νόσου COVID-19 (5)·

                              β)

                              εργαζόμενοι στον τομέα των μεταφορών ή πάροχοι υπηρεσιών μεταφορών, συμπεριλαμβανομένων των οδηγών φορτηγών οχημάτων που μεταφέρουν εμπορεύματα για χρήση στην επικράτεια, καθώς και εκείνοι που απλώς διέρχονται·

                              γ)

                              ασθενείς που ταξιδεύουν για επιτακτικούς ιατρικούς λόγους·

                              δ)

                              μαθητές, φοιτητές και ασκούμενοι που ταξιδεύουν στο εξωτερικό σε καθημερινή βάση·

                              ε)

                              άτομα που ταξιδεύουν για επιτακτικούς οικογενειακούς ή επιχειρηματικούς λόγους·

                              στ)

                              διπλωμάτες, προσωπικό διεθνών οργανισμών και άτομα που έχουν προσκληθεί από διεθνείς οργανισμούς, η φυσική παρουσία των οποίων απαιτείται για την εύρυθμη λειτουργία των εν λόγω οργανισμών, στρατιωτικό προσωπικό και αστυνομικοί, εργαζόμενοι στον τομέα της ανθρωπιστικής βοήθειας και προσωπικό πολιτικής προστασίας κατά την άσκηση των καθηκόντων τους·

                              ζ)

                              διερχόμενοι επιβάτες·

                              η)

                              ναυτικοί·

                              θ)

                              δημοσιογράφοι, κατά την άσκηση των καθηκόντων τους.

                  20.

                  Τα κράτη μέλη δύνανται να απαιτούν από τα άτομα που εισέρχονται στην επικράτειά τους να υποβάλλουν έντυπα εντοπισμού επιβατών σύμφωνα με τις απαιτήσεις προστασίας δεδομένων. Θα πρέπει να αναπτυχθεί κοινό ευρωπαϊκό έντυπο εντοπισμού επιβατών για πιθανή χρήση από τα κράτη μέλη. Όπου είναι δυνατόν, θα πρέπει να χρησιμοποιείται ψηφιακή επιλογή για τις πληροφορίες εντοπισμού επιβατών, προκειμένου να απλουστευθεί η επεξεργασία, εξασφαλίζοντας παράλληλα ισότιμη πρόσβαση σε όλους τους πολίτες.

                  21.

                  Τυχόν μέτρα που εφαρμόζονται σε άτομα τα οποία φθάνουν από περιοχή η οποία έχει χαρακτηριστεί «κόκκινη», «πορτοκαλί» ή «γκρίζα» σύμφωνα με το σημείο 10 δεν επιτρέπεται να εισάγουν διακρίσεις, δηλαδή θα πρέπει να εφαρμόζονται εξίσου στους επιστρέφοντες υπηκόους του οικείου κράτους μέλους.

                  22.

                  Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι όποιες επίσημες απαιτήσεις επιβάλλονται στους πολίτες και τις επιχειρήσεις παρέχουν συγκεκριμένο όφελος στις προσπάθειες που καταβάλλονται από τις αρχές δημόσιας υγείας για την καταπολέμηση της πανδημίας και δεν δημιουργούν αδικαιολόγητο και περιττό διοικητικό φόρτο.

                  23.

                  Αν ένα άτομο εμφανίσει συμπτώματα κατά την άφιξη στον προορισμό του, η εξέταση, η διάγνωση, η απομόνωση και η ιχνηλάτηση επαφών θα πρέπει να πραγματοποιούνται σύμφωνα με την τοπική πρακτική, χωρίς να απαγορεύεται η είσοδος. Οι πληροφορίες σχετικά με τα κρούσματα που εντοπίζονται κατά την άφιξη θα πρέπει να κοινοποιούνται αμέσως στις αρχές δημόσιας υγείας των χωρών στις οποίες το ενδιαφερόμενο άτομο διέμεινε κατά τις προηγούμενες 14 ημέρες για σκοπούς ιχνηλάτησης επαφών, με χρήση του συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης και αντίδρασης.

                  24.

                  Οι περιορισμοί δεν θα πρέπει να λαμβάνουν τη μορφή απαγορεύσεων λειτουργίας ορισμένων υπηρεσιών μεταφορών.

         Επικοινωνία και ενημέρωση του κοινού

                  25.

                  Τα κράτη μέλη θα πρέπει να παρέχουν στα ενδιαφερόμενα μέρη και στο ευρύ κοινό σαφείς, πλήρεις και έγκαιρες πληροφορίες για τους τυχόν περιορισμούς στην ελεύθερη μετακίνηση, για τις τυχόν συνοδευτικές απαιτήσεις (π.χ. αρνητικές διαγνωστικές εξετάσεις για λοίμωξη από τη νόσο COVID-19 ή έντυπα εντοπισμού επιβατών), καθώς και για τα μέτρα που εφαρμόζονται στους ταξιδιώτες που ταξιδεύουν από περιοχές κινδύνου το νωρίτερο δυνατόν πριν τα νέα μέτρα τεθούν σε ισχύ. Κατά γενικό κανόνα, οι πληροφορίες αυτές θα πρέπει να δημοσιοποιούνται 24 ώρες πριν από την έναρξη ισχύος των μέτρων, λαμβανομένου υπόψη ότι απαιτείται κάποια ευελιξία για επιδημιολογικές καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.
                  Οι πληροφορίες αυτές θα πρέπει επίσης να δημοσιοποιούνται στη διαδικτυακή πλατφόρμα «Re-open EU», η οποία θα πρέπει να περιέχει διαπαραπομπή στον χάρτη που θα δημοσιεύεται τακτικά από το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων σύμφωνα με τα σημεία 10 και 11.
                  Η ουσία των μέτρων, το γεωγραφικό πεδίο εφαρμογής τους και οι κατηγορίες των ατόμων στα οποία εφαρμόζονται θα πρέπει να περιγράφονται με σαφήνεια.

         Επανεξέταση

                  26.

                  Η παρούσα σύσταση θα πρέπει να επανεξετάζεται τακτικά από την Επιτροπή, με την υποστήριξη του Ευρωπαϊκού Κέντρου Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων. Η Επιτροπή θα πρέπει να υποβάλλει τακτικά σχετικές εκθέσεις στο Συμβούλιο.

         Λουξεμβούργο, 13 Οκτωβρίου 2020.

               Για το Συμβούλιο

               Ο Πρόεδρος

            M. ROTH

         (1)  Οδηγία 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ (ΕΕ L 158 της 30.4.2004, σ. 77).

         (2)  ΕΕ C 57 της 20.2.2020, σ. 4.

         (3)  Κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής για μέτρα διαχείρισης των συνόρων με σκοπό την προστασία της υγείας και τη διασφάλιση της διαθεσιμότητας εμπορευμάτων και βασικών υπηρεσιών (ΕΕ C 86I της 16.3.2020, σ. 1), κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής σχετικά με την άσκηση της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων κατά τη διάρκεια της έξαρσης της νόσου COVID-19 (ΕΕ C 102 Ι της 30.3.2020, σ. 12), «Κοινός ευρωπαϊκός χάρτης πορείας για την άρση των μέτρων περιορισμού της COVID-19» της Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των επαγγελματιών στον τομέα της υγείας και ελάχιστη εναρμόνιση της κατάρτισης σε σχέση με τα μέτρα έκτακτης ανάγκης λόγω COVID-19 (ΕΕ C 156 της 8.5.2020, σ. 1), ανακοίνωση της Επιτροπής προς μια σταδιακή και συντονισμένη προσέγγιση για την αποκατάσταση της ελεύθερης κυκλοφορίας και την άρση των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα (ΕΕ C 169 της 15.5.2020, σ. 30), ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την τρίτη αξιολόγηση της εφαρμογής του προσωρινού περιορισμού των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ [COM(2020) 399 final], κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής για τους εποχιακούς εργαζομένους στην ΕΕ στο πλαίσιο της έξαρσης της νόσου COVID-19 (ΕΕ C 235 I της 17.7.2020, σ. 1), ανακοίνωση της Επιτροπής όσον αφορά την εφαρμογή των πράσινων λωρίδων σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες σχετικά με τα μέτρα διαχείρισης των συνόρων για την προστασία της υγείας και τη διασφάλιση της διαθεσιμότητας εμπορευμάτων και βασικών υπηρεσιών (ΕΕ C 96 Ι της 24.3.2020, σ. 1), κατευθυντήριες γραμμές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής όσον αφορά τη διευκόλυνση των εμπορευματικών αερομεταφορών κατά τη διάρκεια της έξαρσης της νόσου COVID-19 (ΕΕ C 100 I της 27.3.2020, σ. 1) και κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής σχετικά με την προστασία της υγείας, τον επαναπατρισμό και τις ρυθμίσεις μετακινήσεων ναυτικών, επιβατών και άλλων προσώπων που επιβαίνουν σε πλοία (ΕΕ C 119 της 14.4.2020, σ. 1).

         (4)  Με την επιφύλαξη συμφωνίας συναπτόμενης μεταξύ της ΕΕ και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη συνεργασία στον τομέα της δημόσιας υγείας, συμπεριλαμβανομένης της συμμετοχής της Ελβετικής Συνομοσπονδίας στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 851/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, για την ίδρυση του Ευρωπαϊκού Κέντρου Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων (ΕΕ L 142 της 30.4.2004, σ. 1).

         (5)  ΕΕ C 102I της 30.3.2020, σ. 12.


title: Σύσταση (ΕΕ) 2020/1551 του Συμβουλίου της 22ας Οκτωβρίου 2020 για την τροποποίηση της σύστασης (ΕΕ) 2020/912 του Συμβουλίου σχετικά με τον προσωρινό περιορισμό των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ και την πιθανή άρση του εν λόγω περιορισμού

text:
                  26.10.2020

                  EL

                  Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

                  L 354/19

         ΣΥΣΤΑΣΗ (ΕΕ) 2020/1551 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
         της 22ας Οκτωβρίου 2020
         για την τροποποίηση της σύστασης (ΕΕ) 2020/912 του Συμβουλίου σχετικά με τον προσωρινό περιορισμό των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ και την πιθανή άρση του εν λόγω περιορισμού
         ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
         Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 77 παράγραφος 2 στοιχεία β) και ε) και το άρθρο 292, πρώτη και δεύτερη περίοδος,
         Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

                     (1)

                     Στις 30 Ιουνίου 2020 το Συμβούλιο εξέδωσε σύσταση σχετικά με τον προσωρινό περιορισμό των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ και την πιθανή άρση του εν λόγω περιορισμού (1) («σύσταση του Συμβουλίου»). Στις 16 Ιουλίου 2020 το Συμβούλιο εξέδωσε τη σύσταση (ΕΕ) 2020/1052 του Συμβουλίου, της 16ης Ιουλίου 2020, για την τροποποίηση της σύστασης (ΕΕ) 2020/912 του Συμβουλίου σχετικά με τον προσωρινό περιορισμό των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ και την πιθανή άρση του εν λόγω περιορισμού (2). Στις 30 Ιουλίου 2020 το Συμβούλιο εξέδωσε τη σύσταση (ΕΕ) 2020/1144 του Συμβουλίου, της 30ής Ιουλίου 2020, για την τροποποίηση της σύστασης (ΕΕ) 2020/912 του Συμβουλίου σχετικά με τον προσωρινό περιορισμό των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ και την πιθανή άρση του εν λόγω περιορισμού (3).
                     Στις 7 Αυγούστου 2020 το Συμβούλιο εξέδωσε τη σύσταση (ΕΕ) 2020/1186 του Συμβουλίου, της 7ης Αυγούστου 2020, για την τροποποίηση της σύστασης (ΕΕ) 2020/912 του Συμβουλίου σχετικά με τον προσωρινό περιορισμό των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ και την πιθανή άρση του εν λόγω περιορισμού (4).

                     (2)

                     Σύμφωνα με τη σύσταση του Συμβουλίου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να άρουν σταδιακά τον προσωρινό περιορισμό των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ από την 1η Ιουλίου 2020 με συντονισμένο τρόπο αναφορικά με τους κατοίκους των τρίτων χωρών που απαριθμούνται στο παράρτημα I της σύστασης του Συμβουλίου. Κάθε δύο εβδομάδες ο κατάλογος των τρίτων χωρών του παραρτήματος I θα πρέπει να επανεξετάζεται και, κατά περίπτωση, να επικαιροποιείται από το Συμβούλιο, κατόπιν στενής συνεννόησης με την Επιτροπή και με τους αρμόδιους οργανισμούς και υπηρεσίες της ΕΕ, μετά από συνολική αξιολόγηση με βάση τη μεθοδολογία, τα κριτήρια και τις πληροφορίες που αναφέρονται στη σύσταση του Συμβουλίου.

                     (3)

                     Εν τω μεταξύ διεξήχθησαν συζητήσεις στο πλαίσιο του Συμβουλίου, σε στενή συνεννόηση με την Επιτροπή και με τους αρμόδιους οργανισμούς και υπηρεσίες της ΕΕ, σχετικά με την επανεξέταση του καταλόγου τρίτων χωρών που παρατίθεται στο παράρτημα I της σύστασης του Συμβουλίου και κατ’ εφαρμογή των κριτηρίων και της μεθοδολογίας που καθορίζονται σε αυτήν. Κατόπιν αυτών των συζητήσεων, ο κατάλογος τρίτων χωρών που παρατίθεται στο παράρτημα I θα πρέπει να τροποποιηθεί. Συγκεκριμένα, ο Καναδάς, η Γεωργία και η Τυνησία θα πρέπει να διαγραφούν από τον κατάλογο ενώ η Σινγκαπούρη θα πρέπει να προστεθεί. Θα πρέπει επίσης να διευκρινιστεί ότι, με την επιφύλαξη επιβεβαίωσης της αμοιβαιότητας, θα πρέπει να είναι δυνατή η πραγματοποίηση ταξιδιών με την ΕΔΠ του Χονγκ Κονγκ και την ΕΔΠ του Μακάο.

                     (4)

                     Οι συνοριακοί έλεγχοι εξυπηρετούν τα συμφέροντα όχι μόνον του κράτους μέλους στα εξωτερικά σύνορα του οποίου διεξάγονται, αλλά όλων των κρατών μελών που έχουν καταργήσει τους ελέγχους στα εσωτερικά σύνορα. Ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μεριμνούν για τον συντονισμό των μέτρων που λαμβάνονται στα εξωτερικά σύνορα προκειμένου να διασφαλίζεται η εύρυθμη λειτουργία του χώρου Σένγκεν. Για τον σκοπό αυτόν, από τις 22 Οκτωβρίου 2020, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξακολουθήσουν την άρση του προσωρινού περιορισμού των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ με συντονισμένο τρόπο αναφορικά με τους κατοίκους των τρίτων χωρών που απαριθμούνται στο παράρτημα I της σύστασης του Συμβουλίου, όπως τροποποιείται από την παρούσα σύσταση.

                     (5)

                     Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου αριθ. 22 σχετικά με τη θέση της Δανίας, το οποίο προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη ΣΛΕΕ, η Δανία δεν συμμετέχει στη θέσπιση της παρούσας σύστασης και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της. Δεδομένου ότι η παρούσα σύσταση αναπτύσσει περαιτέρω το κεκτημένο του Σένγκεν, η Δανία πρέπει να αποφασίσει, σύμφωνα με το άρθρο 4 του εν λόγω πρωτοκόλλου, εντός έξι μηνών αφότου το Συμβούλιο αποφασίσει επί της παρούσας σύσταση, εάν θα την εφαρμόσει.

                     (6)

                     Η παρούσα σύσταση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στις οποίες δεν συμμετέχει η Ιρλανδία σύμφωνα με την απόφαση 2002/192/ΕΚ του Συμβουλίου (5)· κατά συνέπεια, η Ιρλανδία δεν συμμετέχει στη θέσπιση της παρούσας σύστασης και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της.

                     (7)

                     Όσον αφορά την Ισλανδία και τη Νορβηγία, η παρούσα σύσταση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, κατά την έννοια της συμφωνίας η οποία συνήφθη από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και από τη Δημοκρατία της Ισλανδίας και το Βασίλειο της Νορβηγίας σχετικά με τη σύνδεση των εν λόγω χωρών προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την περαιτέρω ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν, οι οποίες διατάξεις εμπίπτουν στον τομέα στον οποίο αναφέρεται το άρθρο 1 σημείο Α της απόφασης 1999/437/ΕΚ του Συμβουλίου (6).

                     (8)

                     Όσον αφορά την Ελβετία, η παρούσα σύσταση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, κατά την έννοια της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν, οι οποίες διατάξεις εμπίπτουν στον τομέα στον οποίο αναφέρεται το άρθρο 1 σημείο Α της απόφασης 1999/437/ΕΚ (7), σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2008/146/ΕΚ του Συμβουλίου (8).

                     (9)

                     Όσον αφορά το Λιχτενστάιν, η παρούσα σύσταση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου Σένγκεν, κατά την έννοια του πρωτοκόλλου μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν για την προσχώρηση του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν στη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν, οι οποίες διατάξεις εμπίπτουν στον τομέα στον οποίο αναφέρεται το άρθρο 1 σημείο Α της απόφασης 1999/437/ΕΚ (9) σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2011/350/ΕΕ του Συμβουλίου (10),

               ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:
         Η σύσταση (ΕΕ) 2020/912 του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε από τη σύσταση (ΕΕ) 2020/1052, τη σύσταση (ΕΕ) 2020/1144 και τη σύσταση (ΕΕ) 2020/1186, σχετικά με τον προσωρινό περιορισμό των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ και την πιθανή άρση του εν λόγω περιορισμού, τροποποιείται ως εξής:

                     1)

                     Η πρώτη παράγραφος του σημείου 1 της σύστασης του Συμβουλίου αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

                                 «1.

                                 Από τις 22 Οκτωβρίου 2020 τα κράτη μέλη θα πρέπει να άρουν σταδιακά τον προσωρινό περιορισμό των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ με συντονισμένο τρόπο αναφορικά με τους κατοίκους των τρίτων χωρών που απαριθμούνται στο παράρτημα I.»

                     2)

                     Το παράρτημα I της σύστασης αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

                           «ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I
                           Τρίτες χώρες και ειδικές διοικητικές περιοχές, τους κατοίκους των οποίων δεν θα πρέπει να αφορά ο προσωρινός περιορισμός στα εξωτερικά σύνορα των μη αναγκαίων ταξιδιών προς την ΕΕ:

                                       I.

                                       ΚΡΑΤΗ

                                                   1.

                                                   ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ

                                                   2.

                                                   ΙΑΠΩΝΙΑ

                                                   3.

                                                   ΝΕΑ ΖΗΛΑΝΔΙΑ

                                                   4.

                                                   ΡΟΥΑΝΤΑ

                                                   5.

                                                   ΣΙΝΓΚΑΠΟΥΡΗ

                                                   6.

                                                   ΝΟΤΙΑ ΚΟΡΕΑ

                                                   7.

                                                   ΤΑΪΛΑΝΔΗ

                                                   8.

                                                   ΟΥΡΟΥΓΟΥΑΗ

                                                   9.

                                                   ΚΙΝΑ (*1)

                                       II.

                                       ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΚΙΝΑΣ

                                                   1.

                                                   ΕΔΠ του Χονγκ Κονγκ  (*1)

                                                   2.

                                                   ΕΔΠ του Μακάο  (*1)

                     .
                        (*1)  με την επιφύλαξη της επιβεβαίωσης αμοιβαιότητας"

                        (*1)  με την επιφύλαξη της επιβεβαίωσης αμοιβαιότητας"

                        (*1)  με την επιφύλαξη της επιβεβαίωσης αμοιβαιότητας"

            Βρυξέλλες, 22 Οκτωβρίου 2020.

                  Για το Συμβούλιο

                  Ο Πρόεδρος

               M. ROTH

            (1)  ΕΕ L 208 I της 1.7.2020, σ. 1.

            (2)  ΕΕ L 230 της 17.7.2020, σ. 26.

            (3)  ΕΕ L 248 της 31.7.2020, σ. 26.

            (4)  ΕΕ L 261 της 11.8.2020, σ. 83.

            (5)  Απόφαση 2002/192/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Φεβρουαρίου 2002, σχετικά με το αίτημα της Ιρλανδίας να συμμετέχει σε ορισμένες από τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν (ΕΕ L 64 της 7.3.2002, σ. 20).

            (6)  ΕΕ L 176 της 10.7.1999, σ. 36.

            (7)  ΕΕ L 53 της 27.2.2008, σ. 52.

            (8)  Απόφαση 2008/146/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2008, για τη σύναψη εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν (ΕΕ L 53 της 27.2.2008, σ. 1).

            (9)  ΕΕ L 160 της 18.6.2011, σ. 21.

            (10)  Απόφαση 2011/350/ΕΕ του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2011, για τη σύναψη, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του πρωτοκόλλου μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν για την προσχώρηση του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν στη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν, όσον αφορά την κατάργηση των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα και την κυκλοφορία των προσώπων (ΕΕ L 160 της 18.6.2011, σ. 19).