Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου

|

52007SC0288

Σύσταση για γνωμη του Συμβουλιου σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας του Βελγίου, για την περίοδο 2006-2010  /* SEC/2007/0288 τελικό */

	[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |Βρυξέλλες, 7.3.2007SEC(2007) 288 τελικόΣύσταση γιαΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας του Βελγίου, για την περίοδο 2006-2010(υποβληθείσα από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΓενικο πλαισιοΤο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουλίου 1998, βασίζεται στον στόχο της επίτευξης υγιών δημόσιων οικονομικών ως μέσου ενίσχυσης των προϋποθέσεων για σταθερότητα των τιμών και ισχυρή διατηρήσιμη ανάπτυξη, οι οποίες ευνοούν τη δημιουργία απασχόλησης. Η μεταρρύθμιση του συμφώνου το 2005, αφενός, αναγνώριζε τη χρησιμότητά του για την εδραίωση της δημοσιονομικής πειθαρχίας, αφετέρου δε, αποσκοπούσε στην ενίσχυση της αποτελεσματικότητας και των οικονομικών του ερεισμάτων, καθώς επίσης στη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών.Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[1], ο οποίος αποτελεί στοιχείο του συμφώνου, ορίζει ότι τα κράτη μέλη υποβάλλουν υποχρεωτικά, στο Συμβούλιο και την Επιτροπή, προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης, καθώς και ετήσιες επικαιροποιήσεις τους (τα κράτη μέλη που έχουν ήδη υιοθετήσει το ενιαίο νόμισμα υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σταθερότητας, ενώ τα κράτη μέλη που δεν το έχουν υιοθετήσει ακόμη υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σύγκλισης). Το πρώτο πρόγραμμα σταθερότητας του Βελγίου υποβλήθηκε τον Δεκέμβριο του 1998. Κατ’ εφαρμογή του κανονισμού, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη για το πρόγραμμα 15 Μαρτίου 1999 βάσει σύστασης της Επιτροπής και μετά από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή. Βάσει της ίδιας διαδικασίας, τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης αξιολογούνται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και εξετάζονται από την προαναφερθείσα επιτροπή, ενώ το Συμβούλιο δύναται να τα εξετάσει.Ιστορικο για την Αξιολογηση του επικαιροποιημενου προγραμματοςΗ Επιτροπή εξέτασε το πλέον πρόσφατο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας του Βελγίου, που υποβλήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2006 και εξέδωσε σύσταση για την έκδοση γνώμης του Συμβουλίου επ' αυτού (βλ. πλαίσιο για τα κυριότερα σημεία της αξιολόγησης).Προκειμένου να σχηματισθεί μια εικόνα του πλαισίου εντός του οποίου αξιολογείται η δημοσιονομική στρατηγική του νέου προγράμματος σταθερότητας, στις παραγράφους που ακολουθούν περιγράφονται συνοπτικά τα εξής:1.  οι οικονομικές και δημοσιονομικές επιδόσεις κατά την τελευταία δεκαετία2.  η πλέον πρόσφατη αξιολόγηση της κατάστασης της χώρας βάσει του προληπτικού σκέλους του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης (περίληψη της γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας) και3.  η αξιολόγηση της Επιτροπής σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Οκτωβρίου 2006.Πρόσφατες οικονομικές και δημοσιονομικές επιδόσειςΑπό την ανάλυση των τελευταίων δέκα ετών, συνάγεται ότι συνολικά ο οικονομικός κύκλος του Βελγίου ακολουθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό την πορεία της ζώνης του ευρώ και δείχνει παρόμοια επίπεδα ανάπτυξης. Αυτό αποκτά μεγαλύτερη σημασία λόγω του ότι συνέπεσε με μια προσπάθεια εξυγίανσης των δημόσιων οικονομικών του Βελγίου η οποία προχώρησε πολύ περισσότερο σε σχέση με την προσπάθεια που καταβλήθηκε συνολικά στη ζώνη του ευρώ, δίνοντας τέλος σε μια περίοδο μεγάλων δημοσιονομικών ελλειμμάτων. Από το 2000 και μετά, στόχος του Βελγίου ήταν η ισοσκέλιση του προϋπολογισμού (ή η συσσώρευση πλεονασμάτων – μέχρι στιγμής, όμως, ανεπιτυχώς). Εξακολουθεί, όμως, να βασίζεται σε έκτακτα μέτρα για την επίτευξη του στόχου αυτού. Η εγχώρια ζήτηση και η εμπιστοσύνη των καταναλωτών ωφελήθηκαν από την κατακόρυφη μείωση του δείκτη δημόσιου χρέους. Την τελευταία δεκαετία, η αποταμίευση των νοικοκυριών μειώθηκε από περίπου 20% το 1995 σε περίπου 13% το 2005. Οι καθαρές εξαγωγές συνέβαλαν θετικά στην ανάπτυξη της οικονομίας, αλλά το Βέλγιο αντιμετωπίζει σημαντικές απώλειες μεριδίων αγοράς που συνιστούν απειλή για την απασχόληση και την ανάπτυξη της χώρας μακροπρόθεσμα. Οι πενιχρές εξαγωγικές επιδόσεις του Βελγίου οφείλονται εν μέρει στη δομή των εξαγωγών, καθώς και στο υψηλό εργατικό κόστος. Τα αορίστου διαρκείας επιδόματα ανεργίας, οι χαμηλές απαιτήσεις όσον αφορά την αναζήτηση απασχόλησης από ανέργους μεγαλύτερης ηλικίας και η ύπαρξη γενναιόδωρων συστημάτων πρόωρης συνταξιοδότησης αποτελούν τους λόγους για τους οποίους η συμμετοχή στην αγορά εργασίας είναι από τις χαμηλότερες της ζώνης του ευρώ (ιδίως για άτομα μεγαλύτερης ηλικίας).Η αξιολόγηση που διατυπώνεται στη γνώμη του Συμβουλίου σχετικά με το προηγούμενο πρόγραμμαΣτις 14 Φεβρουαρίου 2006, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη σχετικά με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας, για την περίοδο 2005-2009. Το Συμβούλιο ήταν της γνώμης ότι «η δημοσιονομική θέση μπορεί να θεωρηθεί, γενικά, υγιής και ότι η συνεχιζόμενη μείωση του, ακόμη υψηλού, χρέους που προβλέπεται στο πρόγραμμα αποτελεί παράδειγμα δημοσιονομικών πολιτικών που ασκούνται σε συμμόρφωση με το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης. Η προσφυγή σε έκτακτα μέτρα στην αρχή της περιόδου υπογραμμίζει την ανάγκη για προσπάθειες διαρθρωτικής εξυγίανσης.» Το Συμβούλιο κάλεσε το Βέλγιο «να εξετάσει μέτρα ώστε να αποφευχθεί η επιδείνωση του διαρθρωτικού αποτελέσματος το 2006 και να εφαρμόσει τα μέτρα που απαιτούνται για την επίτευξη των φιλόδοξων δημοσιονομικών στόχων τα προσεχή έτη.»H αξιολόγηση της Επιτροπής σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεωνΗ έκθεση εφαρμογής του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων του Βελγίου, που καταρτίστηκε στο πλαίσιο της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση, υποβλήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2006. Το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Βελγίου αναγνωρίζει ως βασικές προκλήσεις/προτεραιότητες τα εξής: διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών, μείωση του εργατικού κόστους, δημιουργία μιας δυναμικότερης αγοράς εργασίας, τόνωση της οικονομίας μέσω επενδύσεων και μεταρρυθμίσεων, ενίσχυση του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης και ενίσχυση των συνεργιών μεταξύ περιβαλλοντικής προστασίας και οικονομικής ανάπτυξης.Η αξιολόγηση του εν λόγω προγράμματος από την Επιτροπή (που εκδόθηκε στο πλαίσιο της ετήσιας έκθεσης προόδου που συνέταξε τον Δεκέμβριο 2006 [2] ) έδειξε ότι το Βέλγιο σημειώνει ικανοποιητική πρόοδο όσον αφορά την εφαρμογή και την ενίσχυση του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων για την περίοδο 2005-2008. Ενώ υφίσταται κάποιος κίνδυνος όσον αφορά τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών λόγω της δημογραφικής γήρανσης, συνολικά το πλαίσιο πολιτικής κρίνεται κατάλληλο. Παρά τη συγκρατημένη πρόοδο στον τομέα της E&A, το Βέλγιο έχει θέσει σε εφαρμογή τα μέτρα που εξήγγειλε στον μικροοικονομικό τομέα και ενισχύει τις υπό εξέλιξη μεταρρυθμίσεις για την αύξηση των επενδύσεων. Η κατάσταση στον τομέα της απασχόλησης είναι πιο άνιση και απαιτούνται μέτρα για την επίτευξη των στόχων που έχουν τεθεί σε επίπεδο ΕΕ ως προς τα ποσοστά απασχόλησης, ιδίως όσον αφορά τα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας.Με βάση τις αρετές και τις αδυναμίες που διαπιστώθηκαν, έγινε στο Βέλγιο η σύσταση να αναλάβει περαιτέρω δράσεις για τη μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης της εργασίας και να μειώσει τις μεταξύ των περιφερειών διαφορές στον τομέα της ανεργίας.Πλαίσιο: Κυριότερα σημεία της αξιολόγησης Όπως απαιτεί το άρθρο 5 παράγραφος 1 (για τα προγράμματα σταθερότητας) και το άρθρο 9 παράγραφος 1 (για τα προγράμματα σύγκλισης) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, κατά την αξιολόγηση εξετάζεται: αν είναι ευλογοφανείς οι οικονομικές παραδοχές στις οποίες βασίζεται το πρόγραμμα, ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος (ΜΔΣ) που καθόρισε το κράτος μέλος και αν η πορεία προσαρμογής για την επίτευξη του στόχου αυτού είναι κατάλληλη, αν τα μέτρα που λαμβάνονται ή/και προτείνονται για την τήρηση της πορείας προσαρμογής επαρκούν για την επίτευξη του ΜΔΣ κατά τη διάρκεια του οικονομικού κύκλου, κατά την αξιολόγηση της πορείας προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ, αν καταβάλλεται μεγαλύτερη προσπάθεια προσαρμογής σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας, ενώ η προσπάθεια μπορεί να είναι πιο περιορισμένη σε περιόδους δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας και, για τη ζώνη του ευρώ και κράτη μέλη του ΜΣΙ ΙΙ, αν το κράτος μέλος προβλέπει ετήσια βελτίωση του κυκλικά προσαρμοσμένου αποτελέσματος, μείον έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα, ίση προς 0,5% του ΑΕΠ ως ένδειξη προόδου για την επίτευξη του ΜΔΣ του, κατά τον προσδιορισμό της πορείας προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ (για κράτη μέλη που δεν τον έχουν ακόμη επιτύχει) ή την προσωρινή απόκλιση από αυτόν (για κράτη μέλη που τον έχουν επιτύχει), αν εφαρμόζονται μείζονες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που οδηγούν άμεσα στην εξοικονόμηση πόρων μακροπρόθεσμα (μεταξύ άλλων, μέσω της αύξησης της δυνητικής ανάπτυξης) και, ως εκ τούτου, έχουν απτά αποτελέσματα για τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών (υπό τον όρο ότι εξασφαλίζεται κατάλληλο περιθώριο ασφαλείας σε σχέση με την τιμή αναφοράς 3% του ΑΕΠ και εφόσον η δημοσιονομική θέση αναμένεται να επανέλθει στα επίπεδα του ΜΔΣ εντός της περιόδου του προγράμματος), με ιδιαίτερη προσοχή στις μεταρρυθμίσεις του συνταξιοδοτικού συστήματος που εισάγουν πολυπυλωνικό σύστημα που περιλαμβάνει έναν υποχρεωτικό και πλήρως κεφαλαιοποιητικό πυλώνα, αν οι οικονομικές πολιτικές του κράτους μέλους παρουσιάζουν συνοχή με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών. Η ευλογοφάνεια των μακροοικονομικών παραδοχών του προγράμματος αξιολογείται με βάση τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006, χρησιμοποιώντας επίσης την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία για την εκτίμηση του δυνητικού προϊόντος και των κυκλικά προσαρμοσμένων αποτελεσμάτων. Η αξιολόγηση της συνεκτικότητας με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών πραγματοποιείται με βάση τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών στον τομέα των δημόσιων οικονομικών όπως παρουσιάζονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008. Κατά την αξιολόγηση εξετάζεται επίσης: η εξέλιξη του δείκτη χρέους και οι προοπτικές της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών τα οποία, σύμφωνα με την έκθεση του Συμβουλίου της 20ής Μαρτίου 2005 για τη «Βελτίωση της εφαρμογής του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης», πρέπει να αποτελούν αντικείμενο «αρκετής προσοχής […] κατά την εποπτεία των δημοσιονομικών θέσεων». Σε ανακοίνωση της Επιτροπής, της 12ης Οκτωβρίου 2006, περιγράφεται η προσέγγιση που πρέπει να τηρείται κατά την αξιολόγηση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας[3], ο βαθμός συνοχής με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων που υπέβαλε το κράτος μέλος στο πλαίσιο της στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση. Στο διαβιβαστικό σημείωμα της 7ης Ιουνίου 2005 προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών για την περίοδο 2005-2008, το Συμβούλιο ΕCOFIN δήλωσε ότι τα εθνικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων πρέπει να παρουσιάζουν συνοχή με τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης, η συμμόρφωση με τον κώδικα δεοντολογίας[4] ο οποίος, μεταξύ άλλων, προβλέπει μια κοινή διάρθρωση και τυποποιημένους πίνακες δεδομένων για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης. |-  Σύσταση γιαΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας του Βελγίου, για την περίοδο 2006-2010ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[5], και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 3,τη σύσταση της Επιτροπής,Έπειτα από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΓΝΩΜΗ:4.  Στις [27 Μαρτίου 2007] το Συμβούλιο εξέτασε το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Ισπανίας για την περίοδο 2006-2009[6].5.  Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζεται το πρόγραμμα προβλέπει μείωση του πραγματικού ΑΕΠ από 2,7% το 2006 σε 2,2% κατά μέσο όρο για το υπόλοιπο της περιόδου του προγράμματος. Με βάση τις διαθέσιμες σήμερα πληροφορίες, το σενάριο αυτό φαίνεται ότι βασίζεται σε ευλογοφανείς αναπτυξιακές παραδοχές. Οι προβλέψεις του προγράμματος σχετικά με τον πληθωρισμό φαίνονται, επίσης, ρεαλιστικές.6.  Όσον αφορά το 2006, το αποτέλεσμα της γενικής κυβέρνησης εκτιμάται ως έλλειμμα ύψους 0,2% του ΑΕΠ στις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006. Το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας έθετε ως στόχο την ισοσκέλιση του προϋπολογισμού. Οι κυκλικές συνθήκες το 2006 αποδείχθηκαν πολύ καλύτερες από ό,τι προέβλεπε το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα και οι δαπάνες εξελίχθηκαν γενικά σύμφωνα με τις προβλέψεις, αλλά τα έσοδα ήταν μικρότερα από τα αναμενόμενα (ιδίως εξαιτίας της υποεκτίμησης του αντίκτυπου του τελικού σταδίου της μεταρρύθμισης της άμεσης φορολογίας του 2001, ο οποίος διαπιστώθηκε στο δεύτερο ήμισυ του 2006). Προκειμένου να αντισταθμιστούν (εν μέρει) τα μικρότερα έσοδα και να εξασφαλιστεί η ισοσκέλιση του προϋπολογισμού αυξήθηκε η χρήση έκτακτων μέτρων. Ως εκ τούτου, το διαρθρωτικό αποτέλεσμα (ήτοι το κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα μείον έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα) επιδεινώθηκε σοβαρά το 2006.7.  Κύριος στόχος της μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής στρατηγικής του προγράμματος είναι να εξασφαλιστεί η συνεχής μείωση του δείκτη χρέους που εξακολουθεί να είναι υψηλός (περίπου 90% το 2006), ώστε το 2010 να είναι κατώτερος του 75% του ΑΕΠ, με βαθμιαία αυξανόμενα ονομαστικά δημοσιονομικών πλεονάσματα (από 0,3% του ΑΕΠ το 2007 σε 0,9% του ΑΕΠ το 2010), ούτως ώστε να ετοιμαστεί η χώρα για τις συνέπειες της επερχόμενης δημογραφικής γήρανσης. Το πρωτογενές πλεόνασμα, το οποίο παρουσιάζει μείωση από το 2001 και μετά (τότε ήταν ίσο προς 7% του ΑΕΠ) αναμένεται να σταθεροποιηθεί σε περίπου 4,1% του ΑΕΠ. Η προσαρμογή οφείλεται σχεδόν εξ ολοκλήρου στη μείωση των δαπανών (κατά 1¼ εκατοστιαία μονάδα του ΑΕΠ μεταξύ 2006 και 2010). Η μείωση των δαπανών οφείλεται κυρίως στην ελάττωση των δαπανών για τόκους (¾ της εκατοστιαίας μονάδας) λόγω της συνεχούς μείωσης του χρέους και αντισταθμίζεται εν μέρει από τη μείωση των κρατικών εσόδων (½ της εκατοστιαίας μονάδας). Μετά το 2007, οι προβλέψεις του προγράμματος συνεπάγονται, εν πολλοίς, αμετάβλητες πολιτικές, μολονότι, από ό,τι φαίνεται, το πρόγραμμα βασίζεται σε περαιτέρω έκτακτα μέτρα για την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων. Η στρατηγική αυτή μοιάζει σε μεγάλο βαθμό με εκείνη του προηγούμενου επικαιροποιημένου προγράμματος σταθερότητας με βάση ένα ως επί το πλείστον αμετάβλητο μακροοικονομικό σενάριο.8.  Δεδομένου ότι το πρόγραμμα δεν παρέχει πληροφορίες σχετικά με τη χρήση έκτακτων και λοιπών προσωρινών μέτρων μετά το 2007, το διαρθρωτικό έλλειμμα από το 2008 και μετά δεν μπορεί να υπολογισθεί με βάση τα στοιχεία που παρέχει το πρόγραμμα. Εφόσον ο σχετικός αντίκτυπος των έκτακτων μέτρων παραμείνει αμετάβλητος μετά το 2007, το διαρθρωτικό έλλειμμα, υπολογιζόμενο με την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία, προγραμματίζεται να βελτιωθεί από -0,4% του ΑΕΠ το 2006 σε 0,7% στα τέλη της περιόδου του προγράμματος. Όπως και στο προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας, ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος του προγράμματος είναι διαρθρωτικό πλεόνασμα ίσο προς 0,5% του ΑΕΠ το οποίο, σύμφωνα με το πρόγραμμα, "θα επιτευχθεί έως το 2008, υπό την προϋπόθεση ότι ο αντίκτυπος των έκτακτων μέτρων δεν θα υπερβεί το 0,4% του ΑΕΠ». Αυτό θα είναι ένα έτος νωρίτερα σε σχέση με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα. Δεδομένου ότι ο ΜΔΣ είναι απαιτητικότερος από το ελάχιστο όριο αναφοράς (που εκτιμάται ως έλλειμμα 1¼% του ΑΕΠ περίπου), η επίτευξή του εκτιμάται ότι θα επιτρέψει την εκπλήρωση του στόχου δημιουργίας περιθωρίου ασφαλείας προς αποτροπή της εμφάνισης υπερβολικού ελλείμματος. Ο ΜΔΣ βρίσκεται εντός του προβλεπόμενου εύρους που καθορίζεται στο σύμφωνο σταθερότητας ανάπτυξης και τον κώδικα δεοντολογίας για τα κράτη μέλη της ζώνης ευρώ και του ΜΣΙ II και είναι απαιτητικότερος από ό,τι συνάγεται με βάση τον δείκτη χρέους και τη μέση αύξηση του δυνητικού προϊόντος μακροπρόθεσμα.9.  Τα δημοσιονομικά αποτελέσματα μπορεί να είναι ελαφρώς χειρότερα από ό,τι προβλέπει το πρόγραμμα. Αυτό αφορά ειδικότερα το 2007, κυρίως εξαιτίας του ότι ο προϋπολογισμός φαίνεται να είναι κάπως αισιόδοξος και σε ορισμένα σημεία δεν παρέχει επαρκείς λεπτομέρειες σχετικά με τα προγραμματιζόμενα μέτρα (περιλαμβανομένων των έκτακτων μέτρων στον τομέα των πωλήσεων ακινήτων ή της ανάληψης συνταξιοδοτικών υποχρεώσεων μεγάλων δημόσιων εταιρειών, που δεν διευκρινίζονται περαιτέρω). Συνολικά, το Βέλγιο έχει καλό ιστορικό όσον αφορά την επίτευξη των ονομαστικών δημοσιονομικών στόχων του, αλλά φαίνεται ότι θα απαιτηθούν επιπρόσθετα μέτρα προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος για το 2007. Μολονότι οι σημαντικές τροποποιήσεις του προϋπολογισμού κατά τη διάρκεια του έτους αποτελούν σύνηθες φαινόμενο στο Βέλγιο, οι τροποποιήσεις αυτές ενδέχεται να καθυστερήσουν εξαιτίας των εθνικών εκλογών που προγραμματίζονται για τον Ιούνιο του 2007. Ένα χειρότερο αποτέλεσμα σε σχέση με τον στόχο το 2007 θα είχε επίσης συνέπειες για τα επόμενα έτη. Από το 2008 και μετά υπάρχει, επίσης, κίνδυνος να μην αντικατασταθούν τα έκτακτα μέτρα που θα έχουν λήξει από διαρθρωτικά μέτρα.10.  Με βάση την ανωτέρω αξιολόγηση των κινδύνων, ο δημοσιονομικός προσανατολισμός του προγράμματος ενδέχεται να μην είναι επαρκής για την επίτευξη του ΜΔΣ μέχρι το 2008, όπως προβλέπεται στο πρόγραμμα. Ωστόσο, όπως προαναφέρεται, ο ΜΔΣ είναι απαιτητικότερος από ό,τι συνάγεται με βάση τον δείκτη χρέους και τη μέση αύξηση του δυνητικού προϊόντος μακροπρόθεσμα. Η δημοσιονομική στρατηγική φαίνεται επαρκής για την εξασφάλιση διαρθρωτικής δημοσιονομικής θέσης που θα μπορούσε να θεωρηθεί κατάλληλη βάσει του συμφώνου, από το 2008 και μετά. Επιπλέον, ο δημοσιονομικός προσανατολισμός του προγράμματος φαίνεται ότι προσφέρει επαρκές περιθώριο ασφαλείας ώστε το έλλειμμα να μην υπερβεί την τιμή αναφοράς 3% του ΑΕΠ υπό κανονικές συνθήκες μακροοικονομικών διακυμάνσεων καθ' όλη τη διάρκεια του προγράμματος. Ο ρυθμός προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ, όπως απορρέει από το πρόγραμμα, πρέπει να ενισχυθεί ώστε να ευθυγραμμιστεί με το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης το οποίο ορίζει ότι, για τα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ και του ΜΣΙ ΙΙ η ετήσια βελτίωση του διαρθρωτικού αποτελέσματος πρέπει να είναι ίση προς 0,5% του ΑΕΠ, ως μέτρο αναφοράς, και ότι η προσαρμογή πρέπει να είναι υψηλότερη σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας, ενώ μπορεί να είναι χαμηλότερη σε περιόδους δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας. Συγκεκριμένα, λαμβάνοντας υπόψη τους υφιστάμενους κινδύνους, η προσαρμογή για την επίτευξη του ΜΔΣ μπορεί να μην φθάσει το ποσοστό αναφοράς ήδη το 2007, και θα επιβραδυνθεί σημαντικά τα επόμενα έτη, μολονότι το Βέλγιο δεν φαίνεται να διέρχεται περίοδο δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας.11.  Το πρόγραμμα αναφέρει δείκτη χρέους ίσο προς 87,7% του ΑΕΠ το 2006, αλλά το ποσοστό αυτό δεν περιλαμβάνει την ανάληψη των χρεών του οργανισμού σιδηροδρόμων SNCB το 2005, η οποία, κατά την Eurostat, αυξάνει το χρέος κατά 1,7% του ΑΕΠ για το έτος εκείνο. Ως εκ τούτου, οι υπηρεσίες της Επιτροπής εκτιμούν ότι το ακαθάριστο δημόσιο χρέος το 2006 είναι ίσο προς 89,4 % του ΑΕΠ, ποσοστό πολύ ανώτερο του 60% του ΑΕΠ που αποτελεί την τιμή αναφοράς της συνθήκης ΕΚ, μολονότι, κατά τα επόμενα έτη, το ποσοστό αυτό προβλέπεται ότι θα μειωθεί σημαντικά. Το επικαιροποιημένο πρόγραμμα προβλέπει ταχεία μείωση του δείκτη χρέους κατά 15 εκατοστιαίες μονάδες κατά την περίοδο αναφοράς. Λαμβάνοντας υπόψη την εκτίμηση των κινδύνων και ιδίως εκείνων που περιβάλλουν τους προαναφερθέντες δημοσιονομικούς στόχους, η εξέλιξη του δείκτη χρέους ενδέχεται να είναι κατά τι λιγότερο ευνοϊκή από ό,τι προβλέπει το πρόγραμμα. Ωστόσο, ο δείκτης χρέους φαίνεται ότι εξακολουθεί να μειώνεται επαρκώς προς την τιμή αναφοράς κατά την περίοδο του προγράμματος.12.  Ο μακροπρόθεσμος δημοσιονομικός αντίκτυπος της δημογραφικής γήρανσης στο Βέλγιο είναι πάνω από τον μέσο όρο της ΕΕ, κυρίως εξαιτίας της μεγάλης αύξησης των συνταξιοδοτικών δαπανών ως ποσοστό του ΑΕΠ κατά τις επερχόμενες δεκαετίες. Η αρχική δημοσιονομική θέση που παρουσιάζει υψηλό πρωτογενές πλεόνασμα, μολονότι ασθενέστερη σε σχέση με το 2005, συμβάλλει στην άμβλυνση του προβλεπόμενου μακροπρόθεσμου δημοσιονομικού αντίκτυπου της δημογραφικής γήρανσης, χωρίς να επαρκεί για την πλήρη κάλυψη της σημαντικής αύξησης των σχετικών δαπανών. Επιπλέον, το τρέχον ύψος του ακαθάριστου χρέους, παρότι μειώνεται, εξακολουθεί να υπερβαίνει κατά πολύ την τιμή αναφοράς της συνθήκης. Η σταθερή μείωση του δείκτη χρέους απαιτεί τη διατήρηση υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων επί μακρό χρονικό διάστημα, πράγμα το οποίο θα συνέβαλλε στη μείωση των κινδύνων όσον αφορά τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών. Συνολικά, το Βέλγιο φαίνεται να αντιμετωπίζει μεσαίας τάξης κίνδυνο σε σχέση με τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών.13.  Το πρόγραμμα σταθερότητας δεν περιλαμβάνει ποιοτική αξιολόγηση του συνολικού αντίκτυπου της έκθεσης για την εφαρμογή του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων του Οκτωβρίου 2006 στο πλαίσιο της μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής στρατηγικής. Επιπλέον, δεν παρέχει συστηματικές πληροφορίες για το δημοσιονομικό κόστος ή την εξοικονόμηση πόρων που απορρέουν άμεσα από τις κυριότερες μεταρρυθμίσεις που προβλέπονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων, ενώ οι δημοσιονομικές προβλέψεις του φαίνεται να λαμβάνουν υπόψη τις συνέπειες που θα έχουν για τα δημόσια οικονομικά τα μέτρα που περιγράφονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Τα προβλεπόμενα στο πρόγραμμα σταθερότητας μέτρα στον τομέα των δημόσιων οικονομικών φαίνεται ότι αντιστοιχούν στα μέτρα που προβλέπονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Συγκεκριμένα, αμφότερα τα προγράμματα προβλέπουν βαθμιαία εφαρμογή του «συμφώνου μεταξύ των γενεών» (διεξοδικό πρόγραμμα για την αύξηση της απασχόλησης και την ενίσχυση της κοινωνικής ασφάλειας), περαιτέρω προοδευτική μείωση της φορολογίας επί της εργασίας, καθώς και μέτρα για την τόνωση της έρευνας και της επιχειρηματικότητας.14.  Η στρατηγική του προγράμματος στον τομέα των δημόσιων οικονομικών συμβαδίζει εν πολλοίς με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών, που περιλαμβάνονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008.15.  Σε ό,τι αφορά τις απαιτήσεις δεδομένων που καθορίζονται στον κώδικα δεοντολογίας για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης, το πρόγραμμα παρουσιάζει ορισμένα κενά στα υποχρεωτικά και στα προαιρετικά δεδομένα[7].Το συνολικό συμπέρασμα είναι ότι η συνεχιζόμενη μείωση του χρέους, το οποίο εξακολουθεί να είναι υψηλό, αποτελεί παράδειγμα δημοσιονομικών πολιτικών ασκούμενων σε συμμόρφωση με το σύμφωνο. Ωστόσο, μολονότι το πρόγραμμα προβλέπει τη βαθμιαία αύξηση των πλεονασμάτων (ιδίως μέσω της μείωσης των δαπανών για τόκους) έχοντας ως αφετηρία ισοσκελισμένη θέση σε ονομαστικούς όρους, υπάρχουν αβεβαιότητες ως προς την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων. Όμως, αναμένεται ότι ο μεσοπρόθεσμος στόχος θα επιτευχθεί εντός της περιόδου του προγράμματος.Λαμβάνοντας υπόψη την ανωτέρω αξιολόγηση, το Βέλγιο καλείται:(i) να εξασφαλίσει την επίτευξη του δημοσιονομικού στόχου για το 2007 και να ενισχύσει τον ρυθμό προσαρμογής προς τον ΜΔΣ κατά τα επόμενα έτη, μεταξύ άλλων, μέσω της μείωσης της προσφυγής σε έκτακτα μέτρα,(ii) λόγω του υψηλού επιπέδου του χρέους και της προβλεπόμενης αύξησης των δαπανών που συνδέονται με τη δημογραφική γήρανση, να βελτιώσει την μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών επιτυγχάνοντας, τουλάχιστον, τον ΜΔΣ, καθώς και θεσπίζοντας μέτρα για την περαιτέρω μείωση του κόστους της δημογραφικής γήρανσης.Σύγκριση βασικών μακροοικονομικών και δημοσιονομικών προβλέψεων2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 |Πραγματικό ΑΕΠ (% μεταβολής) | ΠΣ Δεκ. 2006 | 1,2 | 2,7 | 2,2 | 2,1 | 2,2 | 2,2 |COM Noεμ. 2006 | 1,1 | 2,7 | 2,3 | 2,2 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2005 | 1,4 | 2,2 | 2,1 | 2,3 | 2,2 | μ.δ.σ. |Πληθωρισμός ΕνΔΤΚ (%) | ΠΣ Δεκ. 2006 | 2,5 | 2,4 | 1,9 | 1,8 | 1,8 | 1,9 |COM Noεμ. 2006 | 2,5 | 2,4 | 1,8 | 1,7 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2005 | 2,9 | 2,8 | 2,0 | 1,9 | 1,7 | μ.δ.σ. |Κενό παραγωγής (% του δυνητικού ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 20061 | -0,8 | -0,3 | -0,4 | -0,4 | -0.4 | -0.3 |COM Noεμ. 20065 | -1,0 | -0,6 | -0,6 | -0,7 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 20051 | -0,8 | -0,6 | -0,6 | -0,5 | -0.4 | μ.δ.σ. |Αποτέλεσμα γενικής κυβέρνησης (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 2006 | 0,1 -2,3* | 0,0 | 0,3 | 0,5 | 0,7 | 0,9 |COM Noεμ. 2006 | -2,3 | -0,2 | -0,5 | -0,5 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2005 | 0,0 | 0,0 | 0,3 | 0,5 | 0,7 | μ.δ.σ. |Πρωτογενές αποτέλεσμα (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 2006 | 4,3 1,9* | 4,1 | 4,2 | 4,1 | 4,1 | 4,2 |COM Noεμ. 2006 | 1,9 | 3,9 | 3,4 | 3,2 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2005 | 4,3 | 4,1 | 4,2 | 4,1 | 4,1 | μ.δ.σ. |Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 20061 | 0,8 -1,6* | 0,2 | 0,5 | 0,7 | 0,9 | 1,1 |COM Noεμ. 2006 | -1,7 | 0,1 | -0,1 | -0,1 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 20051 | 0,4 | 0,3 | 0,6 | 0,8 | 0,9 | μ.δ.σ. |Διαρθρωτικό αποτέλεσμα2 (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 20063 | μ.δ.σ. | -0,4 | 0,1 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |COM Noεμ. 20064 | 0,2 | -0,7 | -0,2 | -0,1 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2005 | 0,0 | -0,3 | 0,4 | 0,7 | 0,9 | μ.δ.σ. |Ακαθάριστο δημόσιο χρέος (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 2006 | 91,5 93,2* | 87,7 89,4* | 83,9 85,6* | 80,4 82,1* | 76,6 78,3* | 72,6 74,3* |COM Noεμ. 2006 | 93,2 | 89,4 | 86,3 | 83,2 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |ΠΣ Δεκ. 2005 | 94,3 | 90,7 | 87,0 | 83,0 | 79,1 | μ.δ.σ. |Σημειώσεις: |1Οι υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής πραγματοποιήθηκαν βάσει των πληροφοριών που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα. |2Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα (όπως και στις προηγούμενες γραμμές) πλην εκτάκτων και λοιπών προσωρινών μέτρων. |3 Έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα σύμφωνα με το πρόγραμμα (0,6% του ΑΕΠ το 2006 και 0,4% το 2007· όλα τα μέτρα μειώνουν το έλλειμμα). Το πρόγραμμα δεν παρέχει πληροφορίες σχετικά με τη χρήση έκτακτων μέτρων τα υπόλοιπα έτη. |4Έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα σύμφωνα με τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006 (2,0% του ΑΕΠ το 2005, μέτρα που αυξάνουν το έλλειμμα· 0,8% το 2006 και 0,1% το 2007, μέτρα που μειώνουν το έλλειμμα). |5Bάσει εκτιμώμενης δυνητικής ανάπτυξης 2,2%, 2,3%, 2,3% και 2,2% αντίστοιχα την περίοδο 2005-2008. |* Tα στοιχεία για το έλλειμμα και το χρέος στο πρόγραμμα του 2005 δεν ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις του ΕΣΟΛ95. Στις 23 Οκτωβρίου 2006, η Eurostat τροποποίησε τα στοιχεία περί ελλείμματος και χρέους που είχε διαβιβάσει το Βέλγιο με βάση την ανάληψη από το κράτος (FIF/FSI - Fonds de l'infrastructure ferroviaire / Fonds voor spoorweginfrastructuur) υποχρεώσεων ύψους 7400 εκατ. ευρώ (2,5% του ΑΕΠ) του χρέους του οργανισμού σιδηροδρόμων SNCB/NMBS το 2005 (βλ. δελτίο Τύπου Eurostat αριθ. 139/2006). Σύμφωνα με τους κανόνες του ΕΣΟΛ95, ο αντίκτυπος στο κρατικό έλλειμμα του 2005 είναι ισόποσος. Ο αντίκτυπος στο κρατικό χρέος στα τέλη του 2005 ανέρχεται σε 5200 εκατ. ευρώ (1,7% του ΑΕΠ, λαμβάνοντας υπόψη μια μερική επιστροφή που πραγματοποιήθηκε το έτος εκείνο). Τα στοιχεία για το 2005 που φέρουν αστερίσκο έχουν τροποποιηθεί από την Eurostat. Τα στοιχεία για το χρέος που φέρουν αστερίσκο και αφορούν τα έτη 2006 έως 2010 προσαρμόσθηκαν "μηχανικά" από τις υπηρεσίες της Επιτροπής για λόγους συμμόρφωσης με το ΕΣΟΛ95. Η προσαρμογή των στοιχείων για το χρέος βασίζεται την τεχνική παραδοχή ότι το ύψος των χρεών του FIF/FSI παραμένει αμετάβλητο. |Πηγή : |Πρόγραμμα σταθερότητας (ΠΣ), φθινοπωρινές οικονομικές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006 (COM), υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής |[1] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Όλα τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[2] Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, "Εφαρμογή της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση - Ένα έτος επίτευξης αποτελεσμάτων", 12.12.2006, COM(2006) 816.[3] Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο - Μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών στην ΕΕ, της 12.10.2006, COM(2006) 574 και έγγραφο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Γενική Διεύθυνση Οικονομικών και Χρηματοδοτικών Υποθέσεων (2006), «Μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών στην Ευρωπαϊκή Ένωση», Ευρωπαϊκή Οικονομία, τεύχος αριθ. 4/2006.[4] «Λεπτομερείς ρυθμίσεις για την εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και κατευθυντήριες γραμμές για τη μορφή και το περιεχόμενο των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης», που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο ECOFIN στις 11 Οκτωβρίου 2005.[5] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm[6] Το επικαιροποιημένο πρόγραμμα υποβλήθηκε με 2 εβδομάδες καθυστέρηση σε σχέση με την προθεσμία της 1ης Δεκεμβρίου που καθορίζει ο κώδικας δεοντολογίας.[7] Οι προβλέψεις ως προς το έλλειμμα γενικής κυβέρνησης και το χρέος δεν περιλαμβάνουν τον αντίκτυπο της ανάληψης των χρεών του οργανισμού σιδηροδρόμων SNCB το 2005 σύμφωνα με την απόφαση της Eurostat της 23ης Οκτωβρίου 2006. Επιπλέον, το πρόγραμμα δεν παρέχει πληροφορίες ως προς τη χρήση έκτακτων και λοιπών προσωρινών μέτρων την περίοδο 2008-2010.


Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου

|

31999H0519

1999/519/ΕΚ: Σύσταη του Συμβουλίου 12ης Ιουλίου 1999, περί του περιοριομού της έκθεσης του κοινού σε ηλεκτρομαγνητικά πεδία (0 Hz - 300 GHz)

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 199 της 30/07/1999 σ. 0059 - 0070

ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥτης 12ης Ιουλίου 1999περί του περιορισμού της έκθεσης του κοινού σε ηλεκτρομαγνητικά πεδία (0 Hz - 300 GHz)(1999/519/ΕΚ)ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 154 παράγραφος 4 δεύτερο εδάφιο,την πρόταση της Επιτροπήςτη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου(1),Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) σύμφωνα με το στοιχείο ξ) του άρθρου 3 της συνθήκης, η δράση της Κοινότητας πρέπει να περιλαμβάνει τη συμβολή στην επίτευξη υψηλού επιπέδου προστασίας της υγείας· η συνθήκη προβλέπει επίσης την προστασία της υγείας των εργαζομένων και των καταναλωτών·(2) το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο ψήφισμά του της 5ης Μαΐου 1994 σχετικά με την καταπολέμηση των βλαβερών συνεπειών που προκαλούνται από τις μη ιοντίζουσες ακτινοβολίες(2), κάλεσε την Επιτροπή να προτείνει νομοθετικά μέτρα για τον περιορισμό της έκθεσης των εργαζομένων και του κοινού στη μη ιοντίζουσα ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία·(3) υφίστανται ελάχιστες κοινοτικές προδιαγραφές για την προστασία της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων από ηλεκτρομαγνητικά πεδία κατά την εργασία σε εξοπλισμό με οθόνη οπτικής απεικόνισης(3)· έχουν θεσπιστεί κοινοτικά μέτρα για τη βελτίωση της ασφάλειας και της υγείας κατά την εργασία εγκύων, λεχώνων και θηλαζουσών εργαζομένων(4), με τα οποία υποχρεούνται, μεταξύ άλλων, οι εργοδότες να αξιολογούν τις δραστηριότητες που συνεπάγονται ειδικό κίνδυνο έκθεσης σε μή ιοντίζουσες ακτινοβολίες· έχουν προταθεί στοιχειώδεις προδιαγραφές για την προστασία των εργαζομένων από φυσικούς παράγοντες(5), στις οποίες περιλαμβάνονται μέτρα κατά των μη ιοντιζουσών ακτινοβολιών· κατά συνέπεια, η παρούσα σύσταση δεν αφορά την προστασία των εργαζομένων από την επαγγελματική έκθεση στα ηλεκτρομαγνητικά πεδία·(4) επιβάλλεται η προστασία του ευρύτερου κοινού στην Κοινότητα από αποδεδειγμένες βλάβες για την υγεία που ενδεχομένως οφείλονται στην έκθεση σε ηλεκτρομαγνητικά πεδία·(5) τα μέτρα σχετικά με τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία πρέπει να παρέχουν υψηλό επίπεδο προστασίας σε όλους τους πολίτες της Κοινότητας· οι οικείες διατάξεις των κρατών μελών πρέπει να βασίζονται σε ένα από κοινού συμφωνημένο πλαίσιο, ώστε να συντελούν στην εξασφάλιση ανάλογης προστασίας σε όλη την Κοινότητα·(6) σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, κάθε νέο μέτρο που λαμβάνεται σε έναν τομέα ο οποίος δεν εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Κοινότητας, όπως η προστασία του κοινού από τις μη ιοντίζουσες ακτινοβολίες, μπορεί να θεσπίζεται από την Κοινότητα μόνον εάν, λόγω της κλίμακας ή των επιπτώσεων της προτεινόμενης δράσης, οι προτεινόμενοι στόχοι μπορούν να επιτευχθούν καλύτερα σε επίπεδο Κοινότητας παρά σε επίπεδο κράτους μέλους·(7) οι δραστηριότητες για τον περιορισμό της έκθεσης του ευρύτερου κοινού σε ηλεκτρομαγνητικά πεδία πρέπει να συγκριθούν με τα άλλα οφέλη για την υγεία και την ασφάλεια, που οι εκπέμπουσες ηλεκτρομαγνητικά πεδία συσκευές προσφέρουν στην ποιότητα ζωής, όπως στους τομείς των τηλεπικοινωνιών, της ενέργειας και της δημόσιας ασφάλειας·(8) πρέπει να θεσπιστεί κοινοτικό πλαίσιο όσον αφορά την έκθεση σε ηλεκτρομαγνητικά πεδία, με στόχο την προστασία του κοινού μέσω συστάσεων προς τα κράτη μέλη·(9) η παρούσα σύσταση αποσκοπεί στην προστασία της υγείας του κοινού και, κατά συνέπεια, εφαρμόζεται ιδίως στους χώρους όπου το κοινό παραμένει για σημαντικό χρονικό διάστημα σε σχέση με τις επιπτώσεις που καλύπτονται από την παρούσα σύσταση·(10) το κοινοτικό πλαίσιο, το οποίο στηρίζεται στον ήδη υφιστάμενο μεγάλο όγκο επιστημονικής τεκμηρίωσης, πρέπει να βασίζεται στα βέλτιστα διαθέσιμα επιστημονικά στοιχεία και γνώμες στον τομέα αυτόν και πρέπει να περιλαμβάνει βασικούς περιορισμούς και επίπεδα αναφοράς για την έκθεση σε ηλεκτρομαγνητικά πεδία, λαμβανομένου υπόψη ότι ως βάση για τους συνιστώμενους περιορισμούς της έκθεσης έχουν χρησιμοποιηθεί μόνον αποδεδειγμένες επιπτώσεις· για το θέμα αυτό, η διεθνής επιτροπή για την προστασία από τις μη ιοντίζουσες ακτινοβολίες (ICNIRP) έχει διατυπώσει γνώμη την οποία έχει επικυρώσει η επιστημονική συντονιστική επιτροπή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής· το πλαίσιο αυτό πρέπει να επανεξετάζεται και να επαναξιολογείται τακτικά βάσει των νέων γνώσεων και των νέων εξελίξεων της τεχνολογίας και της χρήσης πηγών και πρακτικών που προκαλούν έκθεση σε ηλεκτρομαγνητικά πεδία·(11) αυτοί οι βασικοί περιορισμοί και τα επίπεδα αναφοράς πρέπει να ισχύουν για όλες τις ακτινοβολίες από ηλεκτρομαγνητικά πεδία, πλην της οπτικής ακτινοβολίας και της ιοντίζουσας ακτινοβολίας· για τη μεν οπτική ακτινοβολία απαιτείται περαιτέρω μελέτη των σχετικών επιστημονικών στοιχείων και γνωμών, ενώ για την ιοντίζουσα υπάρχουν ήδη σχετικές κοινοτικές διατάξεις·(12) οι εθνικοί και οι ευρωπαϊκοί φορείς τυποποίησης (π.χ. Cenelec, CEN) πρέπει να ενθαρρυνθούν να καταρτίσουν πρότυπα εντός του πλαισίου της κοινοτικής νομοθεσίας για το σχεδιασμό και τις δοκιμές εξοπλισμού, που θα χρησιμοποιούνται για την εκτίμηση της συμμόρφωσης προς τους βασικούς περιορισμούς της παρούσας σύστασης·(13) η τήρηση των συνιστωμένων περιορισμών και επιπέδων αναφοράς πρέπει να παρέχει υψηλό επίπεδο προστασίας από αποδεδειγμένες επιπτώσεις στην υγεία που ενδέχεται να οφείλονται στην έκθεση σε ηλεκτρομαγνητικά πεδία, αλλά δεν αποκλείει κατ' ανάγκη τα προβλήματα παρεμβολής ή την επίδραση στη λειτουργία ιατροτεχνολογικών βοηθημάτων, όπως μεταλλικά προθέματα, βηματοδότες, απινιδωτές και κοχλιακά και άλλα εμφυτεύματα· η παρεμβολή σε βηματοδότες μπορεί να εμφανίζεται και σε επίπεδα χαμηλότερα από τα συνιστώμενα επίπεδα αναφοράς και γι' αυτό πρέπει να λαμβάνονται κατάλληλες προφυλάξεις, οι οποίες όμως δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας σύστασης και αντιμετωπίζονται διά της νομοθεσίας για την ηλεκτρομαγνητική συμβατότητα και τα ιατροτεχνολογικά βοηθήματα·(14) σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, με την παρούσα σύσταση καθορίζονται οι γενικές αρχές και οι μέθοδοι προστασίας του ευρύτερου κοινού, ενώ εναπόκειται στα κράτη μέλη να καθορίσουν τους λεπτομερείς κανόνες για τις πηγές και τις πρακτικές που προκαλούν έκθεση του κοινού σε ηλεκτρομαγνητικά πεδία, καθώς και για την ταξινόμηση των συνθηκών έκθεσης σε επαγγελματικές και μη, λαμβάνοντας υπόψη τις κοινοτικές διατάξεις σχετικά με την ασφάλεια και την προστασία της υγείας των εργαζομένων·(15) τα κράτη μέλη μπορούν, σύμφωνα με τη συνθήκη, να προβλέπουν επίπεδο προστασίας υψηλότερο από αυτό της παρούσας σύστασης·(16) για τα μέτρα που θεσπίζουν τα κράτη μέλη στον τομέα αυτόν, είτε αυτά είναι δεσμευτικά είτε όχι, καθώς και για τον τρόπο εφαρμογής της παρούσας σύστασης, πρέπει να υποβάλλονται εθνικές και κοινοτικές εκθέσεις·(17) προκειμένου να αυξηθεί η ευαισθητοποίηση όσον αφορά τους κινδύνους και τα μέτρα προστασίας από ηλεκτρομαγνητικά πεδία, τα κράτη μέλη πρέπει να προαγάγουν τη διάδοση πληροφοριών και κανόνων ορθής πρακτικής στον τομέα αυτό, ιδίως όσον αφορά το σχεδιασμό, την εγκατάσταση και τη χρήση εξοπλισμών, ώστε τα επίπεδα έκθεσης να μην υπερβαίνουν τους συνιστώμενους περιορισμούς·(18) πρέπει να δοθεί προσοχή στη δέουσα γνώση και κατανόηση των κινδύνων που συνδέονται με τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία, λαμβάνοντας υπόψη τις αντιλήψεις του κοινού για τους κινδύνους αυτούς·(19) τα κράτη μέλη πρέπει να λαμβάνουν υπό σημείωση την πρόοδο των επιστημονικών γνώσεων και της τεχνολογίας σχετικά με την προστασία από τις μη ιοντίζουσες ακτινοβολίες, λαμβάνοντας υπόψη το θέμα της πρόληψης, και πρέπει να προβλέπουν τακτική εξέταση και αναθεώρηση μέσω τακτικής αξιολόγησης βάσει των κατευθυντήριων γραμμών των αρμόδιων διεθνών οργανισμών, όπως η διεθνής επιτροπή για την προστασία από τις μη ιοντίζουσες ακτινοβολίες (ICNIRP),ΣΥΝΙΣΤΑ:I. Στα κράτη μέλη, για τους σκοπούς της παρούσας σύστασης, να χρησιμοποιούν τους όρους του παραρτήματος Ι.Α για τα φυσικά μεγέθη που αναφέρονται σ' αυτό.II. Στα κράτη μέλη, προκειμένου να επιτευχθεί υψηλό επίπεδο προστασίας της υγείας από την έκθεση σε ηλεκτρομαγνητικά πεδία:α) να θεσπίσουν πλαίσιο βασικών περιορισμών και επίπεδα αναφοράς, βάσει του παραρτήματος Ι.Β·β) να εφαρμόσουν μέτρα, σύμφωνα με το πλαίσιο αυτό, όσον αφορά τις πηγές ή πρακτικές που έχουν ως αποτέλεσμα την ηλεκτρομαγνητική έκθεση του κοινού όταν ο χρόνος έκθεσης είναι σημαντικός, πλην της έκθεσης για ιατρικούς λόγους κατά την οποία πρέπει να σταθμίζονται δεόντως οι κίνδυνοι και τα οφέλη της έκθεσης πέραν των βασικών περιορισμών·γ) να επιδιώξουν την τήρηση των βασικών περιορισμών που προβλέπονται στο παράρτημα ΙΙ για την έκθεση του κοινού.III. Στα κράτη μέλη, προκειμένου να διευκολυνθεί και να προαχθεί η τήρηση των βασικών περιορισμών που προβλέπονται στο παράρτημα ΙΙ:α) να λαμβάνουν υπόψη τα επίπεδα αναφοράς του παραρτήματος ΙΙΙ για την εκτίμηση της έκθεσης ή εφόσον υπάρχουν, στο βαθμό που αναγνωρίζονται από το οικείο κράτος μέλος, τα ευρωπαϊκά ή εθνικά πρότυπα που βασίζονται σε συμφωνημένες και επιστημονικά αποδεδειγμένες διαδικασίες υπολογισμού και μέτρησης σχεδιασμένες για την αξιολόγηση της τήρησης των βασικών περιορισμών·β) να αξιολογούν τις καταστάσεις στις οποίες υπάρχουν πηγές πολλαπλών συχνοτήτων, σύμφωνα με τους τύπους του παραρτήματος IV, τόσο από πλευράς βασικών περιορισμών όσο και από πλευράς επιπέδων αναφοράς·γ) να λαμβάνουν ενδεχομένως υπόψη κριτήρια, ανάλογα με την περίπτωση, όπως η διάρκεια της έκθεσης, τα εκτιθέμενα μέρη του σώματος, η ηλικία και η κατάσταση της υγείας του κοινού.IV. Στα κράτη μέλη να εξετάζουν τόσο τους κινδύνους όσο και τα οφέλη κατά τη λήψη αποφάσεων για το κατά πόσον απαιτείται ή όχι η ανάληψη δράσης σύμφωνα με την παρούσα σύσταση, όταν υιοθετούν πολιτικές ή μέτρα σχετικά με την έκθεση του κοινού σε ηλεκτρομαγνητικά πεδία.V. στα κράτη μέλη, προκειμένου να βελτιωθεί η κατανόηση των κινδύνων και η προστασία από την έκθεση σε ηλεκτρομαγνητικά πεδία, να παρέχουν στο κοινό πληροφορίες, με την κατάλληλη μορφή, σχετικά με την επίδραση που έχουν στην υγεία τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία, καθώς και τα μέτρα που λαμβάνονται για την αντιμετώπισή τους.VI. Στα κράτη μέλη, προκειμένου να βελτιωθούν οι γνώσεις γύρω από τις επιδράσεις των ηλεκτρομαγνητικών πεδίων στην υγεία, να προωθούν και να επισκοπούν την έρευνα που αφορά τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία και την ανθρώπινη υγεία, στα πλαίσια των εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων, λαμβάνοντας υπόψη τις κοινοτικές και διεθνείς ερευνητικές συστάσεις και προσπάθειες του ευρύτερου δυνατού φάσματος πηγών.VII. Στα κράτη μέλη, προκειμένου να συμβάλουν στη δημιουργία ενός συνολικού συστήματος προστασίας από την έκθεση σε ηλεκτρομαγνητικά πεδία, να καταρτίσουν εκθέσεις για την πείρα που αντλούν από τα μέτρα που θεσπίζουν στον τομέα που καλύπτει η παρούσα σύσταση, και να ενημερώσουν σχετικά την Επιτροπή, τρία έτη μετά την ημερομηνία έκδοσης της παρούσας σύστασης, επισημαίνοντας τον τρόπο με τον οποίο την έλαβαν υπόψη σ' αυτά τα μέτρα.ΚΑΛΕΙ την Επιτροπή:1. να εργαστεί για την κατάρτιση των ευρωπαϊκών προτύπων που αναφέρονται στο μέρος III στοιχείο α), συμπεριλαμβανομένων των μεθόδων υπολογισμού και μέτρησης·2. να ενθαρρύνει την έρευνα για τις μακροπρόθεσμες και βραχυπρόθεσμες επιπτώσεις της έκθεσης σε ηλεκτρομαγνητικά πεδία σε όλες τις σχετικές συχνότητες, κατά την εφαρμογή του τρέχοντος προγράμματος-πλαισίου έρευνας·3. να εξακολουθήσει να συμμετέχει στις εργασίες των αρμόδιων διεθνών οργανισμών στον τομέα αυτόν και να προωθήσει τη διαμόρφωση διεθνούς ομοφωνίας για τις κατευθυντήριες γραμμές και γνώμες ως προς τα προστατευτικά και τα προληπτικά μέτρα·4. να παρακολουθεί συνεχώς τα θέματα που καλύπτονται από την παρούσα σύσταση, με σκοπό την αναθεώρηση και την ενημέρωσή της, λαμβάνοντας υπόψη και τις πιθανές επιπτώσεις οι οποίες προς το παρόν ερευνώνται, συμπεριλαμβανομένης της πρόληψης, και να καταρτίσει, εντός πέντε ετών, έκθεση για το σύνολο της Κοινότητας, λαμβάνοντας υπόψη τις εκθέσεις των κρατών μελών και τα πιο πρόσφατα επιστημονικά δεδομένα και γνώμες.Βρυξέλλες, 12 Ιουλίου 1999.Για το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςS. NIINISTÖ(1) ΕΕ C 175 της 21.6.1999.(2) ΕΕ C 205 της 25.7.1994, σ. 439.(3) ΕΕ L 156 της 21.6.1990, σ. 14.(4) ΕΕ L 348 της 28.11.1992, σ. 1.(5) ΕΕ C 77 της 18.3.1993, σ. 12 και ΕΕ C 230 της 19.8.1994, σ. 3.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IΟΡΙΣΜΟΙΣτα πλαίσια της παρούσας σύστασης, ο όρος ηλεκτρομαγνητικά πεδία περιλαμβάνει τα στατικά πεδία, τα πεδία ιδιαίτερα χαμηλής συχνότητας (ELF) και τα πεδία ραδιοσυχνοτήτων (RF), συμπεριλαμβανομένων των μικροκυμάτων, και καλύπτει τη ζώνη συχνοτήτων από 0 Hz έως 300 GHz.A. ΦΥΣΙΚΑ ΜΕΓΕΘΗΣτα πλαίσια της έκθεσης σε ΗΜΠ χρησιμοποιούνται συχνά οκτώ φυσικά μεγέθη:Ρεύμα επαιφής (Ic): μεταξύ ενός ατόμου και ενός αντικειμένου· εκφράζεται σε αμπέρ (Α). Ένα αγώγιμο σώμα που βρίσκεται σε ένα ηλεκτρικό πεδίο μπορεί να φορτιστεί από το πεδίο αυτό.Πυκνότητα ρεύματος (J): ορίζεται ως το ρεύμα που διέρχεται από μοναδιαία διατομή τρισδιάστατου αγωγού, όπως το ανθρώπινο σώμα, κάθετα από τη διεύθυνσή του και εκφράζεται σε αμπέρ ανά τετραγωνικό μέτρο (Α/m²).Ένταση ηλεκτρικού πεδίου: είναι το διανυσματικό μέγεθος (Ε) που αντιστοιχεί στη δύναμη που ασκείται σε ένα φορτισμένο σωματίδιο, ανεξάρτητα από την κίνησή του στο χώρο. Εκφράζεται σε βολτ ανά μέτρο (V/m).Ένταση μαγνητικού πεδίου: είναι ένα διανυσματικό μέγεθος (Η), το οποίο, σε συνδυασμό με την πυκνότητα μαγνητικής ροής, ορίζει ένα μαγνητικό πεδίο σε κάθε σημείο του χώρου. Εκφράζεται σε αμπέρ ανά μέτρο (Α/m).Πυκνότητα μαγνητικής ροής: είναι ένα διανυσματικό μέγεθος (Β), από το οποίο εξαρτάται η δύναμη που ασκείται σε κινούμενα φορτία· εκφράζεται σε τέσλα (Τ). Στον κενό χώρο και στα βιολογικά υλικά, μπορεί να γίνει μετατροπή της πυκνότητας μαγνητικής ροής σε ένταση του μαγνητικού πεδίου και αντίστροφα, βάσει του τύπου 1 Α m-1 = 4π 10-7 Τ.Πυκνότητα ισχύος (S): είναι το μέγεθος που χρησιμοποιείται για πολύ υψηλές συχνότητες, όταν το βάθος της διείσδυσης στο σώμα είναι μικρό. Πρόκειται για την ισχύ ακτινοβολίας που προσπίπτει κάθετα προς μια επιφάνεια, διαιρούμενη διά το εμβαδόν της επιφάνειας, εκφράζεται δε σε βατ ανά τετραγωνικό μέτρο (W/m²).Ειδική απορρόφηση ενέργειας (SA): ορίζεται ως η ενέργεια που απορροφάται ανά μονάδα βάρους βιολογικού ιστού και εκφράζεται σε ζουλ ανά χιλιόγραμμο (J/kg). Στις παρούσες συστάσεις χρησιμοποιείται για τον περιορισμό μη θερμικών επιπτώσεων από την ακτινοβολία παλμικών μικροκυμάτων.Ταχύτητα ειδικής απορρόφησης ενέργειας (SAR): υπολογιζόμενη ως μέσος όρος για όλο το σώμα ή για μέρη αυτού, ορίζεται η ταχύτητα με την οποία η ενέργεια που απορροφάται ανά μονάδα βάρους από ιστούς του σώματος, εκφράζεται δε σε βατ ανά χιλιόγραμμο (W/kg). H SAR για όλο το σώμα είναι ένα ευρέως αποδεκτό μέτρο των δυσμενών επιδράσεων από την έκθεση σε πεδία RF. Εκτός από τη μέση SAR για όλο το σώμα, για την αξιολόγηση και τον περιορισμό της υπερβολικής απόθεσης ενέργειας σε μικρά μέρη του σώματος που οφείλεται σε ειδικές συνθήκες έκθεσης απαιτούνται και τοπικές τιμές SAR. Παραδείγματα παρόμοιων συνθηκών είναι: ένα γειωμένο άτομο που εκτίθεται σε ραδιοσυχνότητες του χαμηλού φάσματος MHz και άτομα που εκτίθενται σε πεδία πλησίον κεραιών.Από τα μεγέθη αυτά, η πυκνότητα μαγνητικής ροής, το ρεύμα επαφής, οι εντάσεις ηλεκτρικών και μαγνητικών πεδίων και η πυκνότητα ισχύος μπορούν να μετρηθούν άμεσα.B. ΒΑΣΙΚΟΙ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΕΠΙΠΕΔΑ ΑΝΑΦΟΡΑΣΓια την εφαρμογή περιορισμών που βασίζονται στην εκτίμηση πιθανών επιτιτώσεων στην υγεία από ηλεκτρομαγνητικά πεδία, πρέπει να γίνεται διαφοροποίηση μεταξύ βασικών περιορισμών και επιπέδων αναφοράς.Σημείωση:Οι βασικοί αυτοί περιορισμοί και τα επίπεδα αυτά αναφοράς για τον περιορισμό της έκθεσης καταρτίστηκαν ύστερα από διεξοδική ανασκόπηση όλης της δημοσιευμένης επιστημονικής βιβλιογραφίας. Τα κριτήρια που εφαρμόστηκαν κατά την ανασκόπηση αυτή έχουν σκοπό να αξιολογηθεί η αξιοπιστία των αποτελεσμάτων· ως βάση για τους προτεινόμενους περιορισμούς έκθεσης χρησιμοποιήθηκαν μόνον οι αποδεδειγμένες επιδράσεις. Δεν θεωρήθηκε ότι έχει αποδειχθεί η πρόκληση καρκίνου από μακροχρόνια έκθεση σε ELF. Ωστόσο, επειδή μεταξύ των οριακών τιμών για τις οξείες επιπτώσεις και των βασικών περιορισμών υπάρχουν συντελεστές ασφαλείας μεγέθους περίπου 50, η παρούσα σύσταση καλύπτει σιωπηρά τις ενδεχόμενες μακροπρόθεσμες επιπτώσεις ολόκληρου του φάσματος συχνοτήτων.Βασικοί περιορισμοί: οι περιορισμοί έκθεσης σε χρονικά μεταβαλλόμενα ηλεκτρικά, μαγνητικά και ηλεκτρομαγνητικά πεδία που βασίζονται άμεσα σε αποδεδειγμένες επιπτώσεις στην υγεία και σε βιολογικές μελέτες χαρακτηρίζονται ως "βασικοί περιορισμοί". Ανάλογα με τη συχνότητα του πεδίου, τα φυσικά μεγέθη που χρησιμοποιούνται για να προσδιορίσουν αυτούς τους περιορισμούς είναι η πυκνότητα μαγνητικής ροής (Β), η πυκνότητα ρεύματος (J), η ταχύτητα ειδικής απορρόφησης ενέργειας (SAR) και η πυκνότητα ισχύος (S). Η πυκνότητα μαγνητικής ροής και η πυκνότητα ισχύος μπορούν να μετρηθούν εύκολα σε ένα εκτιθέμενο άτομο.Επίπεδα αναφοράς: τα επίπεδα αυτά χρησιμοποιούνται για την πρακτική εκτίμηση της έκθεσης, προκειμένου να διαπιστωθεί το ενδεχόμενο υπέρβασης των βασικών περιορισμών. Ορισμένα επίπεδα αναφοράς προέρχονται από σχετικούς βασικούς περιορισμούς, με τη χρήση μετρήσεων ή/και διαδικασιών υπολογισμού, ενώ άλλα περιλαμβάνουν την αντίληψη και τις δυσμενείς έμμεσες επιπτώσεις της έκθεσης σε ΗΜΠ. Τα παράγωγα φυσικά μεγέθη είναι η ένταση ηλεκτρικού πεδίου (Η), η ένταση μαγνητικού πεδίου (Ε), η πυκνότητα μαγνητικής ροής (Β), η πυκνότητα ισχύος (S) και το ρεύμα των άκρων (IL). Τα μεγέθη που ορίζουν την αντίληψη και άλλες έμμεσες επιδράσεις είναι το ρεύμα (επαφής) (ΙC) και, για παλμικά πεδία, η ειδική απορρόφηση ενέργειας (SA). Σε κάθε κατάσταση έκθεσης, οι μετρούμενες ή υπολογιζόμενες τιμές πολλών από αυτά τα μεγέθη μπορούν να συγκριθούν με το αντίστοιχο επίπεδο αναφοράς. Η συμμόρφωση με το επίπεδο αναφοράς εξασφαλίζει τη συμμόρφωση με τον αντίστοιχο βασικό περιορισμό. Εάν η μετρούμενη τιμή υπερβαίνει το επίπεδο αναφοράς, δεν έπεται κατ' ανάγκη και υπέρβαση του βασικού περιορισμού. Πάντως, κάτω από αυτές τις συνθήκες, θα πρέπει να εξακριβωθεί η συμμόρφωση ή μη με το βασικό περιορισμό.Στην παρούσα σύσταση δεν προβλέπονται ποσοτικοί περιορισμοί για στατικά ηλεκτρικά πεδία. Παρ' όλα αυτά, συνιστάται η αποφυγή ενοχλητικών ηλεκτρικών φορτίων επιφάνειας και εκνευριστικών ή ενοχλητικών εκκενώσεων σπινθήρων.Ορισμένα μεγέθη, όπως η πυκνότητα μαγνητικής ροής (Β) και η πυκνότητα ισχύος (S) χρησιμοποιούνται τόσο για τους βασικούς περιορισμούς όσο και για τα επίπεδα αναφοράς, σε ορισμένες συχνότητες (βλέπε παραρτήματα ΙΙ και ΙΙΙ).ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΒΑΣΙΚΟΙ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙΑνάλογα με τη συχνότητα, χρησιμοποιούνται τα ακόλουθα φυσικά μεγέθη (δοσιμετρικά/εκθεσιμετρικά μεγέθη), για τον προσδιορισμό των βασικών περιορισμών όσον αφορά τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία:- για συχνότητες από 0 έως 1 Hz, προβλέπονται βασικοί περιορισμοί για την πυκνότητα της μαγνητικής ροής στατικών μαγνητικών πεδίων (0 Hz) και για την πυκνότητα ρεύματος χρονικώς μεταβαλλόμενων πεδίων έως 1 Hz, για την πρόληψη επιπτώσεων στο καρδιαγγειακό και στο κεντρικό νευρικό σύστημα,- για συχνότητες από 1 Hz έως 10 MHz, προβλέπονται βασικοί περιορισμοί για την πυκνότητα ρεύματος, για την πρόληψη επιπτώσεων σε λειτουργίες του νευρικού συστήματος,- για συχνότητες από 100 kHz έως 10 GHz, προβλέπονται βασικοί περιορισμοί για τη SAR, για την πρόληψη θερμοπληξίας ολόκληρου του σώματος και υπερβολικής τοπικής θέρμανσης των ιστών. Για συχνότητες από 100 kHz έως 10 MHz, προβλέπονται περιορισμοί και για την πυκνότητα ρεύματος και για τη SAR,- για συχνότητες από 10 GHz έως 300 GHz, προβλέπονται βασικοί περιορισμοί για την πυκνότητα ισχύος, για την πρόληψη της θέρμανσης των ιστών στην επιφάνεια του σώματος ή κοντά της.Οι βασικοί περιορισμοί που περιέχονται στον πίνακα 1 έχουν οριστεί έτσι ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι αβεβαιότητες που υπάρχουν όσον αφορά την ατομική ευαισθησία, τις περιβαλλοντικές συνθήκες καθώς και τις διαφορές όσον αφορά την ηλικία και την κατάσταση της υγείας του κοινού.Πίνακας 1Βασικοί περιορισμοί για ηλεκτρικά, μαγνητικά και ηλεκτρομαγνητικά πεδία (0 Hz - 300 GHz)>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>Σημειώσεις:1. f είναι η συχνότητα σε Hz.2. Ο βασικός περιορισμός της πυκνότητας ρεύματος αποσκοπεί στην προστασία από τις επιπτώσεις της άμεσης έκθεσης στους ιστούς του κεντρικού νευρικού συστήματος της κεφαλής και του κορμού του σώματος και εμπεριέχει έναν παράγοντα ασφάλειας. Οι βασικοί περιορισμοί για τα πεδία ELF βασίζονται στις διαπιστωμένες δυσμενείς επιπτώσεις που έχουν στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Οι οξείες αυτές επιπτώσεις είναι σχεδόν ακαριαίες, και δεν υπάρχουν επιστημονικές ενδείξεις που να συνηγορούν υπέρ αλλαγής των βασικών περιορισμών για τη βραχυχρόνια έκθεση. Επειδή όμως αυτοί αναφέρονται σε δυσμενείς επιπτώσεις στο κεντρικό νευρικό σύστημα, ο συγκεκριμένος βασικός περιορισμός μπορεί να επιτρέπει και μεγαλύτερες πυκνότητες ρεύματος σε άλλους ιστούς του σώματος υπό τις ίδιες συνθτήκες έκθεσης.3. Λόγω της ηλεκτρικής ανομοιογένειας του σώματος, οι πυκνότητες ρεύματος πρέπει να εκφράζονται ως μέσος όρος επί διατομής εμβαδού 1 cm² κάθετης προς τη διεύθυνση του ρεύματος.4. Για συχνότητες έως 100 kHz, οι τιμές αιχμής της πυκνότητας του ρεύματος κορυφής μπορούν να υπολογιστούν με πολλαπλασιασμό της τιμής rms επί>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΓΡΑΦΙΚΟ>([bsime   ]1,414). Για παλμούς διάρκειας tp, η αντίστοιχη συχνότητα η εφαρμοστέα στους βασικούς περιορισμούς υπολογίζεται με τον τύπο f = 1/(2tp).5. Για συχνότητες έως 100 kHz και για παλμικά μαγνητικά πεδία, η μέγιστη πυκνότητα ρεύματος που προκύπτει από τους παλμούς μπορεί να υπολογιστεί από το χρόνο ανόδου/καθόδου και τη μέγιστη ταχύτητα αλλαγής της πυκνότητας της μαγνητικής ροής. H πυκνότητα του επαγωγικού ρεύματος μπορεί στη συνέχεια να συγκριθεί με τον αντίστοιχο βασικό περιορισμό.6. Θα πρέπει να εξάγεται ο μέσος όρος όλων των τιμών SAR ανά εξάλεπτες χρονικές περιόδους.7. Η τοπική SAR υπολογίζεται ως μέσος όρος επί μάζας 10 g παρακειμένων ιστών. H μεγαλύτερη SAR που προκύπτει κατ' αυτόν τον τρόπο πρέπει να αποτελεί την τιμή που χρησιμοποιείται για την εκτίμηση της έκθεσης. Τα εν λόγω 10 g ιστού υπονοούν συνεχόμενη μάζα ιστού με σχεδόν ομοιογενείς ηλεκτρικές ιδιότητες. Αναγνωρίζεται ότι η έννοια της συνεχόμενης μάζας ιστού είναι χρήσιμη για τους δοσιμετρικούς υπολογισμούς αλλά παρουσιάζει δυσκολίες όσον αφορά τις άμεσες φυσικές μετρήσεις. Επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται απλά γεωμετρικά σχήματα, π.χ. κυβικά μέρη ιστών, αρκεί οι υπολογιζόμενες δοσιμετρικές ποσότητες να έχουν συντηρητικές τιμές σε σχέση με τις κατευθυντήριες γραμμές για τα επίπεδα έκθεσης.8. Για παλμούς διάρκειας tp η αντίστοιχη συχνότητα που πρέπει να εφαρμοστεί στους βασικούς περιορισμούς πρέπει να υπολογίζεται ως f = 1/(2tp). Εκτός αυτού, για παλμικές εκθέσεις, στη ζώνη συχνοτήτων 0,3 έως 10 GHz και για τοπικές εκθέσεις της κεφαλής, προκειμένου να περιοριστούν και να αποφευχθούν επιδράσεις στην ακοή που προκαλούνται από τη θερμοελαστική διαστολή, συνίστάται η εφαρμογή ενός συμπληρωματικού βασικού περιορισμού: ότι η ειδική απορρόφηση (SA) δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τα 2mJ kg-1 (μέσος όρος 10 g ιστού).ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΙΕΠΙΠΕΔΑ ΑΝΑΦΟΡΑΣΓια λόγους σύγκρισης με τις τιμές των μετρούμενων μεγεθών, προβλέπονται επίπεδα αναφοράς όσον αφορά την έκθεση. Η τήρηση όλων των προτεινόμενων επιπέδων αναφοράς θα εξασφαλίσει την τήρηση των βασικών περιορισμών.Εάν οι μετρούμενες τιμές είναι μεγαλύτερες από τα επίπεδα αναφοράς, αυτό δεν σημαίνει αυτομάτως και υπέρβαση των βασικών περιορισμών. Στην περίπτωση αυτή, πρέπει να εκτιμηθεί κατά πόσον τα επίπεδα έκθεσης είναι χαμηλότερα από τους βασικούς περιορισμούς.Τα επίπεδα αναφοράς για τον περιορισμό της έκθεσης προέρχονται από τους βασικούς περιορισμούς, υπό συνθήκες μέγιστης σύζευξης του πεδίου με το εκτιθέμενο σε αυτό άτομο, παρέχοντας έτσι το μέγιστο βαθμό προστασίας. Στους πίνακες 2 και 3 παρέχεται μια σύνοψη των επιπέδων αναφοράς. Τα επίπεδα αναφοράς αποτελούν γενικά μέσες τιμές για όλο το σώμα του εκτιθέμενου ατόμου, με τη σημαντική όμως προϋπόθεση ότι δεν θα γίνεται υπέρβαση των βασικών περιορισμών τοπικής έκθεσης.Σε ορισμένες περιπτώσεις, όταν η έκθεση επικεντρώνεται σε ένα σημείο, όπως π.χ. με τα κινητά τηλέφωνα και το ανθρώπινο κεφάλι, η χρήση των επιπέδων αναφοράς δεν ενδείκνυται. Στις περιπτώσεις αυτές, η συμμόρφωση με τους βασικούς περιορισμούς τοπικής έκθεσης πρέπει να αξιολογείται άμεσα.Επίπεδα πεδίωνΠίνακας 2Επίπεδα αναφοράς για ηλεκτρικά, μαγνητικά και ηλεκτρομαγνητικά πεδία (0 Hz - 300 GHz, σταθερές τιμές rms)>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>Σημειώσεις,1. f όπως ορίζεται στη στήλη της ζώνης συχνοτήτων.2. Για συχνότητες από 100 kHz έως 10 GHz, τα Seq, Ε2, Η2 και Β2 πρέπει να εκφράζονται ως μέσος όρος για κάθε χρονική περίοδο διάρκειας έξι λεπτών.3. Για συχνότητες που υπερβαίνουν τα 10 GHz, τα Seq, Ε2, Η2 και Β2 πρέπει να εκφράζονται ως μέσος όρος για κάθε χρονική περίοδο διάρκειας 68/f1,05 λεπτών (f σε GHz).4. Δεν ορίζεται τιμή πεδίου Ε για συχνότητες < 1 Hz, που είναι στην πραγματικότητα στατικά ηλεκτρικά πεδία. Για τους περισσότερους ανθρώπους, η ενοχλητική αίσθηση επιφανειακών ηλεκτρικών φορτίσεων δεν γίνεται αντιληπτή σε πεδία με ένταση μικρότερη από 25 kV/m. Πρέπει να αποφεύγονται οι εκνευριστικές ή ενοχλητικές εκκενώσεις σπινθήρων.Σημείωση:Δεν ορίζονται μεγαλύτερα επίπεδα αναφοράς για τη βραχυχρόνια έκθεση σε πεδία ELF (βλέπε πίνακα 1, σημείωση 2). Σε πολλές περιπτώσεις, και αν ακόμη οι μετρούμενες τιμές υπερβαίνουν τα επίπεδα αναφοράς, δεν έπεται κατ' ανάγκη και υπέρβαση του βασικού περιορισμού. Εφόσον αποφεύγονται οι δυσμενείς επιπτώσεις στην υγεία των έμμεσων επιδράσεων της έκθεσης (π.χ. μικροσόκ), είναι παραδεκτή η υπέρβαση των γενικών επιπέδων αναφοράς για το κοινό, αρκεί να μην παραβιάζεται και ο βασικός περιορισμός της πυκνότητας ρεύματος. Σε πολλές περιστάσεις που απαντούν στην πράξη, η έκθεση σε εξωτερικά πεδία ELF στα επίπεδα αναφοράς επάγει πυκνότητες ρεύματος στο κεντρικό νευρικό σύστημα χαμηλότερες από τους βασικούς περιορισμούς. Αναγνωρίζεται επίσης ότι πλείστες όσες κοινότατες συσκευές εκπέμπουν εντοπισμένα πεδία καθ' υπέρβαση των επιπέδων αναφοράς. Συνήθως όμως αυτό συμβαίνει υπό συνθήκες έκθεσης τέτοιες ώστε, λόγω ασθενούς σύζευξης μεταξύ πεδίου και σώματος, να μη σημειώνεται υπέρβαση των βασικών περιορισμών.Για τις τιμές αιχμής ισχύουν τα ακόλουθα επίπεδα αναφοράς για την ένταση του ηλεκτρικού πεδίου E (V/m), την ένταση του μαγνητικού πεδίου Η (Α/m) και την πυκνότητα μαγνητικής ροής Β (μΤ):- για συχνότητες έως 100 kΗz, οι τιμές αιχμής αναφοράς προκύπτουν από τον πολλαπλασιασμό των αντίστοιχων τιμών rms επί>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΓΡΑΦΙΚΟ>([bsime   ]1,414). Για παλμούς διάρκειας tp η αντίστοιχη εφαρμοστέα συχνότητα υπολογίζεται ως f = 1/(2tp),- για συχνότητες από 100 kHz έως 10 MHz, οι τιμές αιχμής αναφοράς προκύπτουν από τον πολλαπλασιασμό των αντίστοιχων τιμών rms επί10α, όπου>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΓΡΑΦΙΚΟ>, με τη συχνότητα f εκφρασμένη σε Hz,- για συχνότητες από 10 MHz έως 300 GHz, οι τιμές αιχμής αναφοράς προκύπτουν από τον πολλαπλασιασμό των αντίστοιχων τιμών rms επί 32.Σημείωση,:Γενικά, προκειμένου για παλμικά ή/και παροδικά πεδία χαμηλών συχνοτήτων, υπάρχουν βασικοί περιορισμοί και επίπεδα αναφοράς εξαρτώμενα από τη συχνότητα, βάσει των οποίων μπορούν να αποτιμηθούν οι κίνδυνοι και να καταρτιστούν κατευθυντήριες γραμμές για την έκθεση σε παλμικές ή/και παροδικές πηγές. Η συντηρητική προσέγγιση παριστά το παλμικό ή παροδικό σήμα ηλεκτρομαγνητικού πεδίου ως φάσμα Φουριέ των συνιστωσών του σε κάθε ζώνη συχνοτήτων, οι οποίες ακολούθως συγκρίνονται με τα επίπεδα αναφοράς για τις οικείες συχνότητες. Οι αθροιστικοί τύποι για την ταυτόχρονη έκθεση σε πεδία πολλαπλών συχνοτήτων μπορούν να εφαρμοστούν και για την εξακρίβωση της συμμόρφωσης με τους βασικούς περιορισμούς.Μολονότι υπάρχουν λίγες μόνον πληροφορίες όσον αφορά τη σχέση ανάμεσα στις βιολογικές επιπτώσεις και τις τιμές αιχμής παλμικών πεδίων, για τις συχνότητες που υπερβαίνουν τα 10 MHz, προτείνεται ο μέσος όρος της Seq εφ' όλου του εύρους του παλμού, να μην υπερβαίνει το 1000πλάσιο των επιπέδων αναφοράς, ή οι εντάσεις των πεδίων να μην υπερβαίνουν το 32πλάσιο των επιπέδων αναφοράς για την ένταση του πεδίου. Για συχνότητες από 0,3 GΗz έως πολλά GΗz, καθώς και για τοπική έκθεση της κεφαλής, με στόχο τον περιορισμό ή την αποφυγή επιπτώσεων στην ακοή λόγω της θερμοελαστικής διαστολής, πρέπει να περιοριστεί η ειδική απορρόφηση ενέργειας λόγω των παλμών. Σε αυτή τη ζώνη συχνοτήτων, η οριακή τιμή SA 4-16 mJ kg-1 για την πρόκληση αυτής της επίπτωσης αντιστοιχεί, για παλμούς 30-μs, σε τιμές αιχμής SAR 130-520  W kg-1 στον εγκέφαλο. Από 100 kHz έως 10 MHz, οι πολλαπλασιαστικοί συντελεστές που δίνουν τις τιμές κορυφής για την ένταση πεδίων υπολογίζονται με παρεμβολή μεταξύ 1,5 για 100 kΗz και 32 σε 10 MΗz.Ρεύμα επαφής και ρεύμα άκρωνΓια συχνότητες έως 110 MHz και προκειμένου να αποφευχθούν οι κίνδυνοι που οφείλονται σε ρεύματα επαφής, συνιστώνται πρόσθετα επίπεδα αναφοράς. Τα επίπεδα αναφοράς για το ρεύμα επαφής περιέχονται στον πίνακα 3. Τα επίπεδα αναφοράς για το ρεύμα επαφής καθορίστηκαν λαμβάνοντας υπόψη ότι οι οριακές τιμές για το ρεύμα επαφής, οι οποίες δημιουργούν βιολογικές αντιδράσεις σε γυναίκες και παιδιά, ανέρχονται αντίστοιχα περίπου στα δύο τρίτα και στο ήμισυ των τιμών για τους άνδρες.Πίνακας 3Επίπεδα αναφοράς για ρεύματα επαφής από αγώγιμα σώματα (f σε kHz)>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>Για τη ζώνη συχνοτήτων 10 MHz έως 110 MHz, συνιστάται επίπεδο αναφοράς 45 mA ρεύματος διαμέσου οποιουδήποτε μέλους του σώματος, και τούτο για να περιορίζεται η εντοπισμένη SAR ανά οποιαδήποτε εξάλεπτη χρονική περίοδο.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IVΕΚΘΕΣΗ ΣΕ ΠΗΓΕΣ ΜΕ ΠΟΛΛΑΠΛΕΣ ΣΥΧΝΟΤΗΤΕΣΣε περιπτώσεις ταυτόχρονης έκθεσης σε πεδία διαφορετικών συχνοτήτων, θα πρέπει να εξετάζεται η πιθανότητα σώρευσης των επιπτώσεών τους. Οι υπολογισμοί για τη σώρευση αυτή πρέπει να γίνονται χωριστά για κάθε επίπτωση. Έτσι, θα πρέπει να γίνονται χωριστές αξιολογήσεις για τις θερμικές και ηλεκτρικές επιπτώσεις στο σώμα.Βασικοί περιορισμοίΣτην περίπτωση ταυτόχρονης έκθεσης σε επίπεδα διαφορετικών συχνοτήτων, πρέπει να πληρούνται τα ακόλουθα κριτήρια, όσον αφορά τους βασικούς περιορισμούς.Για την ηλεκτρική διέγερση, που έχει σημασία για συχνότητες από 1 Hz έως 10 MHz, οι πυκνότητες του ρεύματος εξ επαγωγής πρέπει να αθροίζονται σύμφωνα με τον τύπο:>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΓΡΑΦΙΚΟ>Για τις θερμικές επιδράσεις, που έχουν σημασία για συχνότητες 100 kHz και άνω, πρέπει να αθροίζονται οι ταχύτητες ειδικής απορρόφησης ενέργειας και οι πυκνότητες ισχύος, σύμφωνα με τον τύπο:>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΓΡΑΦΙΚΟ>όπουJi είναι η πυκνότητα ρεύματος σε συχνότητα i,JL,i είναι ο βασικός περιορισμός για την πυκνότητα ρεύματος σε συχνότητα i, όπως αναφέρεται στον πίνακα 1,SARi είναι η SAR που προκύπτει από την έκθεση σε συχνότητα i,SARL είναι ο βασικός περιορισμός για τη SAR που αναφέρεται στον πίνακα 1,Si είναι η πυκνότητα ισχύος σε συχνότητα i,SL είναι ο βασικός περιορισμός για την πυκνότητα ισχύος που δίνεται στον πίνακα 1.Επίπεδα αναφοράςΓια την εφαρμογή των βασικών περιορισμών, πρέπει να εφαρμόζονται τα ακόλουθα κριτήρια, όσον αφορά τα επίπεδα αναφοράς για τις εντάσεις των πεδίων.Για τις πυκνότητες ρεύματος εξ επαγωγής και τις ηλεκτροδιεγερτικές επιδράσεις, που έχουν σημασία για συχνότητες έως 10 MHz, στα επίπεδα των πεδίων πρέπει να εφαρμόζονται οι ακόλουθες δύο απαιτήσεις:>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΓΡΑΦΙΚΟ>και>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΓΡΑΦΙΚΟ>όπουΕi είναι η ένταση του ηλεκτρικού πεδίου σε συχνότητα i,ΕL,i είναι το επίπεδο αναφοράς για την ένταση του ηλεκτρικού πεδίου που αναφέρεται στον πίνακα 2,Hj είναι η ένταση του μαγνητικού πεδίου σε συχνότητα j,HL,j είναι το επίπεδο αναφοράς για την ένταση του μαγνητικού πεδίου που αναφέρεται στον πίνακα 2,a είναι 87 V/m και b είναι 5 Α/m ( 6.25 μΤ).Σε σύγκριση με τις κατενθυντήριες γραμμές της ICNIRP(1), που αφορούν τόσο την επαγγελματική έκθεση όσο και την έκθεση του κοινού, τα óρια των αθροίσεων αντιστοιχούν σε συνθήκες έκθεσης του ευρέως κοινού.Η χρήση σταθερών τιμών (a και b) πάνω από 1 MHz για ηλεκτρικά πεδία και πάνω από 150 kHz για μαγνητικά πεδία οφείλεται στο γεγονός ότι το άθροισμα βασίζεται σε πυκνότητες επαγωγικού ρεύματος και δεν θα πρέπει να συγχέεται με τις συνθήκες θερμικής επίδρασης. Οι συνθήκες αυτές αποτελούν τη βάση για τα EL,i και HL,j πάνω από 1 MHz και 150 kHz αντίστοιχα, όπως αναφέρεται στον πίνακα 2.Για συνθήκες θερμικής επίδρασης, σε συχνότητες 100 kHz, για τα επίπεδα πεδίων πρέπει να ισχύουν οι ακόλουθες δύο απαιτήσεις:>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΓΡΑΦΙΚΟ>>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΓΡΑΦΙΚΟ>όπουΕi είναι η ένταση του ηλεκτρικού πεδίου σε συχνότητα i,ΕL,i είναι το επίπεδο αναφοράς για την ένταση του ηλεκτρικού πεδίου που αναφέρεται στον πίνακα 2,Hj είναι η ένταση του μαγνητικού πεδίου σε συχνότητα j,HL,j είναι το επίπεδο αναφοράς για την ένταση του μαγνητικού πεδίου που αναφέρεται στον πίνακα 2,c είναι 87/f1/2 V/m και d 0,73/f A/m.Και εδώ, σε σύγκριση με τις κατευθυντήριες γραμμές της ICNIRP, έχουν γίνει ορισμένες προσαρμογές λαμβάνοντας υπόψη μόνο την έκθεση του κοινού.Για το ρεύμα των άκρων και για το ρεύμα επαφής, αντίστοιχα, θα πρέπει να ισχύουν οι ακόλουθες απαιτήσεις:>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΓΡΑΦΙΚΟ>>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΓΡΑΦΙΚΟ>όπουΙk είναι η συνιστώσα του ρεύματος άκρων σε συχνότητα k,IL,k είναι το επίπεδο αναφοράς για το ρεύμα άκρων, 45 mA,In είναι η συνιστώσα του ρεύματος επαφής σε συχνότητα n,IC,n είναι το επίπεδο αναφοράς για το ρεύμα επαφής σε συχνότητα n (βλέπε πίνακα 3).Ο παραπάνω τύπος άθροισης προϋποθέτει τις χειρότερες συνθήκες φάσης μεταξύ των πεδίων από πολλαπλές πηγές. Επομένως, σε συνήθεις καταστάσεις έκθεσης, μπορεί στην πραγματικότητα τα επίπεδα να είναι πιο περιορισμένα από αυτά που έχουν χρησιμοποιηθεί στον παραπάνω τύπο για τα επίπεδα αναφοράς.(1) Διεθνής Επιτροπή για την προστασία από τις μη ιοντίζουσες ακτινοβολίες (ICNIRP). Guidelines for Limiting Exposure to Time-Varying Electτic, Magnetic, and Electromagnetic Fields (up to 300 GHz). Health Physics 74(4): 494-522 (1998).Response to Questions and Comments on ICNIRP. Health Physics 75(4): 438-439 (1998).


title: Συστάσεις προς τα εθνικά δικαστήρια, σχετικές με την υποβολή προδικαστικών ερωτημάτων

text:
               1.2.2014

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               C 30/1

      ΣΥΣΤΆΣΕΙΣ

   προς τα εθνικά δικαστήρια, σχετικές με την υποβολή προδικαστικών ερωτημάτων
   2014/C 30/01
   Η ελληνική έκδοση των εν λόγω συστάσεων υπάρχει ήδη στην Επίσημη Εφημερίδα C 338 της 6ης Νοεμβρίου 2012.


Avis juridique important

|

31999H0063

1999/63/ΕΚ: Σύσταση της Επιτροπής της 13ης Ιανουαρίου 1999 όσον αφορά τα συλλεκτικά κέρματα, τα μετάλλια και τις «μάρκες» [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό SEC(1999) 24/2]

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 020 της 27/01/1999 σ. 0061 - 0062

ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 13ης Ιανουαρίου 1999 όσον αφορά τα συλλεκτικά κέρματα, τα μετάλλια και τις «μάρκες»[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό SEC(1999) 24/2] (1999/63/ΕΚ) Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 155,Εκτιμώντας:(1) ότι το ευρώ θα καταστεί το νόμισμα των συμμετεχόντων κρατών μελών από την 1η Ιανουαρίου 1999 7 ότι κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου από την 1η Ιανουαρίου 1999 μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2001, το ευρώ θα υφίσταται μόνον ως παραχρηματικό μέσο 7 ότι τα τραπεζογραμμάτια και κέρματα σε ευρώ θα τεθούν σε κυκλοφορία την 1η Ιανουαρίου 2002 σε ολόκληρο το χώρο ευρώ 7(2) ότι, προκειμένου να διευκολυνθεί η μετάβαση στο ευρώ είναι απαραίτητο να μην δημιουργηθεί σύγχυση στους πολίτες 7 ότι κατά τη διάρκεια της τριετούς μεταβατικής περιόδου οι πολίτες δεν θα είναι εξοικειωμένοι με τα νέα κέρματα και τραπεζογραμμάτια ευρώ και για το λόγο αυτό θα είναι ευκολότερο να παραπλανηθούν ή να εξαπατηθούν 7 ότι το ίδιο επίπεδο προστασίας του ευρώ θα πρέπει να εξασφαλισθεί σε όλα τα κράτη μέλη 7(3) ότι, προκειμένου να μειωθεί ο κίνδυνος σύγχυσης κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου, είναι σκόπιμο να απαγορευθούν από την επικράτεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης όλα τα συλλεκτικά κέρματα σε ευρώ ή τα μετάλλια και οι «μάρκες» που φέρουν τις λέξεις «ευρώ» ή «λεπτά ευρώ» ή παράσταση ανάλογη με την παράσταση που υπάρχει στην κοινή όψη του κέρματος ευρώ 7(4) ότι, προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος αυτός, κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου, τα κράτη μέλη δεν θα εκδίδουν συλλεκτικά κέρματα σε ευρώ και τα επίσημα νομισματοκοπεία καθώς και οι ιδιώτες εκδότες στα κράτη μέλη δεν θα πρέπει να εκδίδουν, με σκοπό την πώληση ή για εμπορικούς σκοπούς, μετάλλια και «μάρκες» του είδους που περιγράφεται ανωτέρω 7 ότι, προκειμένου να αποφευχθεί το ενδεχόμενο μετάλλια και «μάρκες» του προαναφερθέντος είδους που έχουν εκδοθεί από τρίτες χώρες να κυκλοφορήσουν στην επικράτεια της Κοινότητας, η απαγόρευση δεν θα πρέπει να αφορά μόνο την έκδοση αλλά και την πώληση, παραγωγή, αποθεματοποίηση, εισαγωγή και διανομή με σκοπό την πώληση ή για εμπορικούς σκοπούς, των συλλεκτικών κερμάτων και των εν λόγω μεταλλίων και «μαρκών» 7(5) ότι η απαγόρευση των συλλεκτικών κερμάτων σε ευρώ κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου έτυχε της υποστήριξης του Συμβουλίου ECOFIN της 23ης Νοεμβρίου 7 ότι σε ορισμένα κράτη μέλη υπάρχει ή πρόκειται να θεσπιστεί νομοθεσία σχετικά με τα μετάλλια και τις «μάρκες», η οποία ακολουθεί την παρούσα σύσταση 7(6) ότι θα ήταν ευχής έργο οι τρίτες χώρες να στηρίξουν τις προσπάθειες που καταβάλλει η Ευρωπαϊκή Ένωση για να προστατεύσει τους πολίτες της κατά της σύγχυσης και της απάτης και για το λόγο αυτό να μην εκδώσουν συλλεκτικά κέρματα, μετάλλια και «μάρκες» του είδους που περιγράφονται ανωτέρω, ιδίως κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου,ΣΥΝΙΣΤΑ:Άρθρο 1 ΟρισμοίΓια τους σκοπούς της παρούσας σύστασης ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:α) «συλλεκτικά κέρματα» είναι τα αναμνηστικά κέρματα σε χρυσό ή άργυρο που αποτελούν νόμιμο χρήμα αλλά δεν έχουν παραχθεί με σκοπό να τεθούν σε κυκλοφορία 7β) «μετάλλια και μάρκες» είναι τα μεταλλικά αντικείμενα κυκλικού σχήματος τα οποία έχουν τη μορφή κέρματος αλλά δεν αποτελούν νόμιμο μέσο πληρωμής ούτε νόμιμο χρήμα και δεν έχουν εκδοθεί βάσει εθνικών ή ξένων νομοθετικών διατάξεων 7γ) «ευρώ» είναι το νόμιμο νόμισμα των συμμετεχόντων κρατών μελών όπως ορίζεται στο άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 974/98 του Συμβουλίου, για την εισαγωγή του ευρώ 7δ) «μεταβατική περίοδος» είναι η περίοδος που αρχίζει την 1η Ιανουαρίου 1999 και λήγει την 31η Δεκεμβρίου 2001.Άρθρο 2 Συνιστώμενες πρακτικέςΚατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου συνιστάται να εφαρμοστούν οι ακόλουθες πρακτικές:1. τα κράτη μέλη να μην εκδώσουν συλλεκτικά κέρματα σε ευρώ. Ο εν λόγω περιορισμός θα πρέπει να ισχύσει επίσης για τα συλλεκτικά κέρματα με διπλή ονομαστική αξία σε ευρώ και σε εθνική νομισματική μονάδα 72. να μην πωληθούν, παραχθούν, εκδοθούν, αποθεματοποιηθούν, εισαχθούν και διανεμηθούν, με σκοπό την πώληση ή για εμπορικούς σκοπούς, συλλεκτικά κέρματα, μετάλλια και μάρκες που φέρουν τις λέξεις «ευρώ» ή «λεπτά ευρώ» ή εμφανίζουν παράσταση που είναι παρόμοια με την παράσταση που υπάρχει στην κοινή όψη του κέρματος ευρώ ή που έχει ήδη επισήμως επιλεγεί για την κοπή ανάλογων κερμάτων στο μέλλον.Άρθρο 3 Εφαρμογή από τα κράτη μέληΤα κράτη μέλη θα πρέπει να λάβουν το ταχύτερο δυνατό όλα τα μέτρα που κρίνουν απαραίτητα, θεσπίζοντας, μεταξύ άλλων, πρόσθετη εθνική νομοθεσία προκειμένου να εξασφαλίσουν την πλήρη εφαρμογή των συνιστώμενων πρακτικών κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου.Άρθρο 4 ΑποδέκτεςΗ παρούσα σύσταση απευθύνεται στα κράτη μέλη και σε όλους τους οικονομικούς παράγοντες που ενδέχεται να αναπτύξουν δραστηριότητες έκδοσης, παραγωγής, διανομής, εισαγωγής ή πώλησης μεταλλίων και «μαρκών».Βρυξέλλες, 13 Ιανουαρίου 1999.Για την ΕπιτροπήYves-Thibault DE SILGUYΜέλος της Επιτροπής


title: Σύσταση της Επιτροπής, της 6ης Μαΐου 2008 , σχετικά με την εξωτερική διασφάλιση της ποιότητας στους νόμιμους ελεγκτές και τα ελεγκτικά γραφεία που διενεργούν έλεγχο των οντοτήτων δημόσιου συμφέροντος [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2008) 1721]

text:
               7.5.2008

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 120/20

      ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

   της 6ης Μαΐου 2008
   σχετικά με την εξωτερική διασφάλιση της ποιότητας στους νόμιμους ελεγκτές και τα ελεγκτικά γραφεία που διενεργούν έλεγχο των οντοτήτων δημόσιου συμφέροντος
   [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2008) 1721]
   (2008/362/ΕΚ)
   Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 211,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Η εξωτερική διασφάλιση της ποιότητας κατά τη διεξαγωγή των υποχρεωτικών ελέγχων είναι καίριας σημασίας για την επίτευξη λογιστικών ελέγχων υψηλής ποιότητας. Αυξάνει την αξιοπιστία των δημοσιευόμενων χρηματοοικονομικών πληροφοριών και παρέχει μεγαλύτερη προστασία στους μετόχους, τους επενδυτές, τους πιστωτές και τους λοιπούς ενδιαφερόμενους. Επομένως, το όποιο εξωτερικό σύστημα διασφάλισης της ποιότητας πρέπει να είναι αντικειμενικό και ανεξάρτητο από το ελεγκτικό επάγγελμα.

               (2)

               Τα άρθρα 29 και 43 της οδηγίας 2006/43/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 2006, για τους υποχρεωτικούς ελέγχους των ετήσιων και των ενοποιημένων λογαριασμών, για την τροποποίηση των οδηγιών 78/660/ΕΟΚ και 83/349/ΕΟΚ του Συμβουλίου και για την κατάργηση της οδηγίας 84/253/ΕΟΚ του Συμβουλίου (1), καθορίζουν υψηλού επιπέδου κριτήρια για τα συστήματα διασφάλισης της ποιότητας όλων των νόμιμων ελεγκτών και ελεγκτικών γραφείων. Η οδηγία αυτή περιλαμβάνει ορισμένες από τις ιδέες που περιέχονται στη σύσταση 2001/256/ΕΚ της Επιτροπής, της 15ης Νοεμβρίου 2000, για τη «Διασφάλιση της ποιότητας του υποχρεωτικού λογιστικού ελέγχου στην Ευρωπαϊκή Ένωση — Ελάχιστες υποχρεώσεις» (2).

               (3)

               Όμως, ορισμένα τμήματα της εν λόγω σύστασης, τα οποία αφορούν τον υποχρεωτικό έλεγχο των οντοτήτων δημόσιου συμφέροντος, έχουν πλέον υπερκεραστεί από τις πρόσφατες διεθνείς εξελίξεις και τάσεις, οι οποίες επιβάλλουν, για αυτό το είδος ελέγχων, να υπάρχουν εξωτερικά συστήματα διασφάλισης της ποιότητας ανεξάρτητα από το ελεγκτικό επάγγελμα, οι δε έλεγχοι διασφάλισης της ποιότητας να διενεργούνται από πρόσωπα που δεν είναι επαγγελματίες ελεγκτές.

               (4)

               Τα κριτήρια που καθορίζονται στην οδηγία 2006/43/ΕΚ αφήνουν ακόμη μεγάλα περιθώρια διαφοροποίησης όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο είναι οργανωμένα αυτή τη στιγμή στα κράτη μέλη τα εξωτερικά συστήματα διασφάλισης της ποιότητας στους νόμιμους ελεγκτές και τα ελεγκτικά γραφεία. Θα πρέπει ωστόσο να αποφευχθεί να αντιλαμβάνονται οι ενδιαφερόμενοι κατά διαφορετικό τρόπο την ποιότητα του ελέγχου από τους νόμιμους ελεγκτές και τα ελεγκτικά γραφεία στα διάφορα κράτη μέλη, ιδίως σε σχέση με το άρθρο 34 της οδηγίας 2006/43/ΕΚ. Η οδηγία 2006/43/ΕΚ παροτρύνει επίσης τα κράτη μέλη να ακολουθήσουν στα συστήματα δημόσιας εποπτείας τους μια συντονισμένη προσέγγιση στη διενέργεια των ελέγχων διασφάλισης της ποιότητας.

               (5)

               Όσον αφορά τον έλεγχο των οντοτήτων δημόσιου συμφέροντος, η συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών αποτελεί προτεραιότητα. Θα πρέπει να υπάρξουν περαιτέρω κατευθυντήριες οδηγίες όσον αφορά τα συστήματα διασφάλισης της ποιότητας στους νόμιμους ελεγκτές και τα ελεγκτικά γραφεία που διενεργούν ελέγχους στις συγκεκριμένες οντότητες. Κατά συνέπεια, καλόν είναι να εκδοθεί νέα σύσταση, η οποία να αντικατοπτρίζει καλύτερα τη σημερινή πραγματικότητα απ’ ό,τι η σύσταση 2001/256/ΕΚ και η οποία να συνεκτιμά τις νέες διεθνείς τάσεις, καθώς και τις ειδικές ανάγκες των κρατών μελών. Αλλά για τα συστήματα διασφάλισης ποιότητας των νόμιμων ελεγκτών και των ελεγκτικών γραφείων που ελέγχουν άλλες οντότητες εκτός από τις οντότητες δημόσιου συμφέροντος δεν υφίσταται ανάγκη λεπτομερών οδηγιών.

               (6)

               Η διεξαγωγή επιθεωρήσεων θα πρέπει να συμβάλλει στη βελτίωση της ποιότητας των ελέγχων των επιθεωρούμενων νόμιμων ελεγκτών ή ελεγκτικών γραφείων. Οι επιθεωρήσεις θα πρέπει να είναι τακτικές και προληπτικής φύσεως και να αποσκοπούν στην οικοδόμηση και τη διατήρηση εμπιστοσύνης στους υποχρεωτικούς ελέγχους και, τελικά, στις χρηματοοικονομικές αγορές. Συνεπώς, η παρούσα σύσταση δεν πρέπει να αφορά ad-hoc έρευνες για ενδεχόμενες παραβάσεις νόμων ή κανονιστικών ρυθμίσεων.

               (7)

               Για να βελτιωθεί η ποιότητα των ελέγχων στο εσωτερικό των Κοινοτήτων, θα πρέπει στις επιθεωρήσεις των ελεγκτικών γραφείων να διαδραματίσουν ενεργότερο ρόλο ανεξάρτητα εποπτικά όργανα. Θα πρέπει να υπάρξουν κατευθυντήριες οδηγίες για την ανεξαρτησία του συστήματος επιθεωρήσεων. Όσον αφορά τη διενέργεια των επιθεωρήσεων, θα πρέπει να διευκρινιστούν τα αντίστοιχα καθήκοντα των δημόσιων εποπτικών αρχών, των επαγγελματικών ενώσεων και των άλλων αρμόδιων οργάνων. Απαιτούνται επίσης διευκρινίσεις σχετικά με τη χρηματοδότηση του συστήματος διασφάλισης της ποιότητας.

               (8)

               Το άρθρο 43 της οδηγίας 2006/43/ΕΚ επιβάλλει να πραγματοποιείται τουλάχιστον κάθε τρία χρόνια ο έλεγχος διασφάλισης της ποιότητας στους νόμιμους ελεγκτές και τα ελεγκτικά γραφεία που διενεργούν υποχρεωτικό έλεγχο οντοτήτων δημόσιου συμφέροντος. Τα συστήματα δημόσιας εποπτείας ενδέχεται να αντιμετωπίσουν δυσκολίες όσον αφορά την πρόσληψη επαρκούς αριθμού επιθεωρητών για τη διενέργεια επιτόπιου ελέγχου σε κάθε επιθεώρηση. Επομένως, θα πρέπει να είναι δυνατόν, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να συμμετέχουν στους επιτόπιους ελέγχους και εμπειρογνώμονες που δεν είναι επιθεωρητές.

               (9)

               Προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι η τελική έκθεση μιας επιθεώρησης θα τυγχάνει της προσοχής του σχετικού νόμιμου ελεγκτή ή ελεγκτικού γραφείου και ότι τους παρέχει επαρκείς οδηγίες για τη μελλοντική αποφυγή προβλημάτων όπως των επισημαινόμενων σε αυτήν, θα πρέπει να υπάρχει ουσιαστική επικοινωνία μεταξύ των επιθεωρητών και του συγκεκριμένου νόμιμου ελεγκτή ή ελεγκτικού γραφείου πριν από τη δημοσιοποίηση της τελικής έκθεσης, καθώς και στη φάση επακόλουθων ενεργειών.

               (10)

               Για τη βελτίωση της ελεγξιμότητας του συστήματος διασφάλισης της ποιότητας και για λόγους συγκρισιμότητας εντός της Κοινότητας, η ετήσια έκθεση για τα συνολικά αποτελέσματα των επιθεωρήσεων πρέπει να περιέχει βασικά πληροφοριακά στοιχεία επιδόσεων τα οποία θα παρέχουν τη δυνατότητα αξιολόγησης τόσο των χρησιμοποιηθέντων πόρων όσο και της αποτελεσματικότητας και αποδοτικότητας του συστήματος διασφάλισης της ποιότητας.

               (11)

               Κατόπιν των νέων διεθνών εξελίξεων που ενδέχεται να σημειωθούν, ιδίως όσον αφορά τη συμμετοχή αρμόδιων οργάνων και εμπειρογνωμόνων στη διεξαγωγή των επιθεωρήσεων, η Επιτροπή προτίθεται να προβεί σε εκτίμηση της κατάστασης το 2011,

         ΣΥΝΙΣΤΑ:
   Αντικείμενο

               1.

               Η παρούσα σύσταση παρέχει κατευθυντήριες οδηγίες για την εφαρμογή ανεξάρτητων συστημάτων διασφάλισης της ποιότητας στους νόμιμους ελεγκτές και τα ελεγκτικά γραφεία που διενεργούν έλεγχο των οντοτήτων δημόσιου συμφέροντος σύμφωνα με τα άρθρα 29 και 43 της οδηγίας 2006/43/ΕΚ.

               2.

               Σε περίπτωση που κράτος μέλος αποφασίσει να εξαιρέσει ορισμένες οντότητες δημόσιου συμφέροντος δυνάμει του άρθρου 39 της οδηγίας 2006/43/ΕΚ, το εν λόγω κράτος μέλος οφείλει να εξαιρέσει τις συγκεκριμένες οντότητες δημόσιου συμφέροντος και από το πεδίο εφαρμογής των μέτρων που θα θεσπιστούν με βάση την παρούσα σύσταση.

         Ορισμοί

               3.

               Στην παρούσα σύσταση εφαρμόζονται οι ορισμοί του άρθρου 2 της οδηγίας 2006/43/ΕΚ. Για τους σκοπούς της παρούσας σύστασης, ισχύουν επίσης οι ακόλουθοι ορισμοί:

                           α)

                           «δημόσια εποπτική αρχή»: αρμόδια αρχή κατά την έννοια του άρθρου 2 σημείο 10 της οδηγίας 2006/43/ΕΚ, η οποία εκπροσωπεί σύστημα δημόσιας εποπτείας που βασίζεται στις αρχές που εκτίθενται στο άρθρο 32 της ίδιας οδηγίας·

                           β)

                           «επιθεωρητής»: ελεγκτής ο οποίος καλύπτει τις απαιτήσεις του άρθρου 29 παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, στοιχείο δ) της οδηγίας 2006/43/ΕΚ και εργάζεται για λογαριασμό δημόσιας εποπτικής αρχής ή άλλου αρμόδιου οργάνου που έχει επιφορτιστεί με τη διενέργεια των επιθεωρήσεων·

                           γ)

                           «επιθεωρήσεις»: έλεγχοι διασφάλισης της ποιότητας των νόμιμων ελεγκτών και των ελεγκτικών γραφείων, οι οποίοι διεξάγονται από επιθεωρητή και δεν συνιστούν έρευνα κατά την έννοια του άρθρου 32 παράγραφος 5 της οδηγίας 2006/43/ΕΚ·

                           δ)

                           «εμπειρογνώμονας»: φυσικό πρόσωπο το οποίο διαθέτει ειδική εμπειρογνωμοσύνη σε θέματα χρηματοοικονομικών αγορών, χρηματοοικονομικής πληροφόρησης, λογιστικού ελέγχου ή άλλων τομέων σχετικών με τις επιθεωρήσεις, συμπεριλαμβανομένων των επαγγελματιών νόμιμων ελεγκτών.

         Ανεξαρτησία του συστήματος διασφάλισης της ποιότητας

               4.

               Οι δημόσιες εποπτικές αρχές οφείλουν να αναλαμβάνουν την ύστατη ευθύνη για το εξωτερικό σύστημα διασφάλισης της ποιότητας των νόμιμων ελεγκτών και των ελεγκτικών γραφείων που διενεργούν έλεγχο των οντοτήτων δημόσιου συμφέροντος. Τα κράτη μέλη δεν θα πρέπει να ορίζουν ως δημόσια εποπτική αρχή ενώσεις ή όργανα που συνδέονται είτε με το λογιστικό είτε με το ελεγκτικό επάγγελμα.

               5.

               Οι νόμιμοι ελεγκτές και τα ελεγκτικά γραφεία που διενεργούν έλεγχο των οντοτήτων δημόσιου συμφέροντος πρέπει να υπόκεινται σε επιθεωρήσεις οι οποίες διεξάγονται από δημόσια εποπτική αρχή, είτε μόνο από την ίδια, είτε από κοινού με άλλο αρμόδιο όργανο σύμφωνα με το σημείο 6.

               6.

               Θα πρέπει να υπάρχει δυνατότητα ανάθεσης σε άλλο αρμόδιο όργανο καθηκόντων σχετικών με την διενέργεια των επιθεωρήσεων, υπό τον όρο ότι εξασφαλίζεται η λογοδοσία του εν λόγω οργάνου έναντι της δημόσιας εποπτικής αρχής και ότι αυτή παραμένει υπεύθυνη τουλάχιστον για τα εξής:

                           α)

                           την έγκριση και, εάν η δημόσια εποπτική αρχή το θεωρεί ενδεδειγμένο, την τροποποίηση των μεθόδων διεξαγωγής επιθεωρήσεων, καθώς και των εγχειριδίων επιθεώρησης και επακόλουθων ενεργειών, των μεθόδων υποβολής εκθέσεων και των προγραμμάτων περιοδικών επιθεωρήσεων·

                           β)

                           την έγκριση και, εάν η δημόσια εποπτική αρχή το θεωρεί ενδεδειγμένο, την τροποποίηση των εκθέσεων επιθεώρησης και των εκθέσεων επακόλουθων ενεργειών·

                           γ)

                           την έγκριση και, εάν η δημόσια εποπτική αρχή το θεωρεί αναγκαίο, τον διορισμό επιθεωρητών για κάθε επιθεώρηση·

                           δ)

                           την έκδοση συστάσεων και οδηγιών υπό οιαδήποτε μορφή προς το όργανο στο οποίο έχουν ανατεθεί τα καθήκοντα.

               7.

               Η δημόσια εποπτική αρχή πρέπει να έχει το δικαίωμα να συμμετέχει σε επιθεωρήσεις και να έχει πρόσβαση σε φακέλους επιθεώρησης, σε ελεγκτικά έγγραφα εργασίας και άλλα σχετικά έγγραφα.

               8.

               Όλες οι ρυθμίσεις για τη χρηματοδότηση του συστήματος διασφάλισης της ποιότητας, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αφορούν το επίπεδο της χρηματοδότησης και τον δημοσιονομικό έλεγχο, δεν πρέπει να υπόκεινται στην έγκριση ή την αρνησικυρία προσώπων ή οργανισμών που εκπροσωπούν το λογιστικό επάγγελμα, το ελεγκτικό επάγγελμα ή κάποιο ελεγκτικό γραφείο, ή συνδέονται με αυτό. Το επίπεδο της χρηματοδότησης πρέπει να επιτρέπει στη δημόσια εποπτική αρχή να διαθέτει επαρκές προσωπικό για την εκτέλεση των καθηκόντων που ορίζονται στα σημεία 6 και 7.

               9.

               Εάν ποσά για τη χρηματοδότηση του συστήματος διασφάλισης της ποιότητας παρέχονται από τους νόμιμους ελεγκτές ή τα ελεγκτικά γραφεία που αποτελούν αντικείμενο επιθεωρήσεων, τα όποια τέλη ή άλλες συνεισφορές που καταβάλλονται από αυτούς πρέπει να έχουν υποχρεωτικό χαρακτήρα και να καταβάλλονται εις το ακέραιον και εγκαίρως.

         Ανεξαρτησία των επιθεωρήσεων

               10.

               Οι δημόσιες εποπτικές αρχές πρέπει να εξασφαλίζουν ότι εφαρμόζονται ενδεδειγμένες πολιτικές και διαδικασίες για την ανεξαρτησία και αντικειμενικότητα του προσωπικού, συμπεριλαμβανομένων των επιθεωρητών, καθώς και για τη διαχείριση του συστήματος επιθεωρήσεων.

               11.

               Πρόσωπο που είναι επαγγελματίας νόμιμος ελεγκτής ή εργάζεται για λογαριασμό νόμιμου ελεγκτή ή ελεγκτικού γραφείου ή συνδέεται με αυτούς, δεν πρέπει να επιτρέπεται να ενεργεί ως επιθεωρητής.

               12.

               Δεν πρέπει να επιτρέπεται να ενεργεί ως επιθεωρητής νόμιμου ελεγκτή ή ελεγκτικού γραφείου πρόσωπο το οποίο κατά την προηγούμενη διετία εργάστηκε ως εταίρος ή υπάλληλος του συγκεκριμένου νόμιμου ελεγκτή ή ελεγκτικού γραφείου ή συνδεόταν κατά οποιοδήποτε τρόπο μαζί τους.

               13.

               Οι επιθεωρητές οφείλουν να δηλώνουν ότι δεν υφίσταται σύγκρουση συμφερόντων μεταξύ αυτών και του νόμιμου ελεγκτή ή του ελεγκτικού γραφείου που θα επιθεωρήσουν. Οι επιθεωρητές που προβαίνουν σε ελλιπή ή ψευδή δήλωση πρέπει να αποκλείονται από τη διενέργεια επιθεωρήσεων και να υφίστανται αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές κυρώσεις.

               14.

               Οι επιθεωρητές πρέπει να αμείβονται για τις διενεργούμενες επιθεωρήσεις μόνο από τη δημόσια εποπτική αρχή ή το όργανο στο οποίο έχει ανατεθεί η διενέργεια των επιθεωρήσεων. Οι επιθεωρητές δεν πρέπει να λαμβάνουν οποιαδήποτε αμοιβή από τον επιθεωρούμενο νόμιμο ελεγκτή ή ελεγκτικό γραφείο ή τα δίκτυά τους.

               15.

               Εάν η δημόσια εποπτική αρχή κρίνει ότι απαιτείται ειδική εμπειρογνωμοσύνη για την ορθή διεξαγωγή της επιθεώρησης, οι επιθεωρητές πρέπει να συνεπικουρούνται από εμπειρογνώμονες. Οι εν λόγω εμπειρογνώμονες πρέπει να ενεργούν υπό τον άμεσο έλεγχο επιθεωρητή και να υπόκεινται στις απαιτήσεις των σημείων 10 και 12 έως 14.

         Μεθοδολογικές οδηγίες για τη διεξαγωγή των επιθεωρήσεων

               16.

               Όταν σε κράτος μέλος δεν επαρκεί, σε προσωρινή βάση, ο αριθμός των επιθεωρητών για τη διεξαγωγή επιτόπιων επιθεωρήσεων, η δημόσια εποπτική αρχή πρέπει να έχει το δικαίωμα να αποφασίζει ότι οι επιτόπιοι έλεγχοι μπορούν να διεξαχθούν από εμπειρογνώμονες, υπό τον όρο ότι οι εμπειρογνώμονες αυτοί ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις του άρθρου 29 παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, στοιχείο δ) της οδηγίας 2006/43/ΕΚ, ότι λογοδοτούν πλήρως στη δημόσια εποπτική αρχή και ότι τουλάχιστον ανά εξαετία οι επιτόπιοι έλεγχοι στον συγκεκριμένο νόμιμο ελεγκτή ή ελεγκτικό γραφείο διενεργούνται από επιθεωρητές.

               17.

               Οι επιθεωρήσεις πρέπει να περιλαμβάνουν:

                           α)

                           αξιολόγηση του σχεδιασμού του εσωτερικού συστήματος ελέγχου της ποιότητας του ελεγκτικού γραφείου·

                           β)

                           έλεγχο της ικανοποιητικής τήρησης των διαδικασιών και εξέταση των φακέλων λογιστικού ελέγχου των οντοτήτων δημόσιου συμφέροντος προς εξακρίβωση της αποτελεσματικότητας του εσωτερικού συστήματος ελέγχου της ποιότητας·

                           γ)

                           υπό το φώς των πορισμάτων των επιθεωρήσεων των σημείων α) και β), αξιολόγηση του περιεχομένου της πλέον πρόσφατης ετήσιας έκθεσης διαφάνειας που έχει δημοσιευθεί από τον νόμιμο ελεγκτή ή το ελεγκτικό γραφείο σύμφωνα με το άρθρο 40 της οδηγίας 2006/43/ΕΚ.

               18.

               Πρέπει να ελέγχονται τουλάχιστον οι ακόλουθες πολιτικές και διαδικασίες εσωτερικού ελέγχου του νόμιμου ελεγκτή ή του ελεγκτικού γραφείου:

                           α)

                           συμμόρφωση του νόμιμου ελεγκτή ή του ελεγκτικού γραφείου με τα ισχύοντα πρότυπα λογιστικού ελέγχου και ελέγχου της ποιότητας, και με τις δεοντολογικές απαιτήσεις και τις απαιτήσεις ανεξαρτησίας, συμπεριλαμβανομένων αυτών που επιβάλλονται από το κεφάλαιο IV και το άρθρο 42 της οδηγίας 2006/43/ΕΚ, καθώς και με τους συναφείς νόμους, κανονιστικές ρυθμίσεις και διοικητικές διατάξεις του οικείου κράτους μέλους·

                           β)

                           ποσότητα και ποιότητα των χρησιμοποιηθέντων πόρων, συμπεριλαμβανομένων των απαιτήσεων συνεχούς εκπαίδευσης που επιβάλλει το άρθρο 13 της οδηγίας 2006/43/ΕΚ·

                           γ)

                           τήρηση των απαιτήσεων που επιβάλλει το άρθρο 25 της οδηγίας 2006/43/ΕΚ όσον αφορά την αμοιβή για τον έλεγχο.

               19.

               Για τους σκοπούς ελέγχου της συμμόρφωσης, σημαντικό μέρος των φακέλων λογιστικού ελέγχου πρέπει να επιλέγεται βάσει ανάλυσης κινδύνου για ανεπαρκή διενέργεια του νόμιμου ελέγχου.

         Αποτελέσματα των επιθεωρήσεων

               20.

               Τα πορίσματα και τα συμπεράσματα των επιθεωρήσεων επί των οποίων βασίζονται οι συστάσεις, συμπεριλαμβανομένων των πορισμάτων και συμπερασμάτων από την έκθεση διαφάνειας, πρέπει να κοινοποιούνται δεόντως στον νόμιμο ελεγκτή ή το ελεγκτικό γραφείο και να συζητούνται μαζί τους πριν από την οριστική σύνταξη της έκθεσης επιθεώρησης. Πρέπει να παρέχεται στον επιθεωρούμενο νόμιμο ελεγκτή ή ελεγκτικό γραφείο διάστημα το πολύ 12 μηνών από τη δημοσιοποίηση της έκθεσης επιθεώρησης για να προβεί σε ενέργειες σύμφωνα με τις συστάσεις για το εσωτερικό σύστημα ελέγχου της ποιότητας του ελεγκτικού γραφείου. Εάν ο επιθεωρούμενος νόμιμος ελεγκτής ή ελεγκτικό γραφείο δεν δώσει την πρέπουσα συνέχεια στις συστάσεις, η δημόσια εποπτική αρχή θα πρέπει να δημοσιοποιεί τις κύριες παραλείψεις που διαπιστώθηκαν στο εσωτερικό σύστημα ελέγχου της ποιότητας.

               21.

               Η δημόσια εποπτική αρχή πρέπει να έχει το δικαίωμα, σύμφωνα με τις νόμιμες διαδικασίες που ισχύουν στο οικείο κράτος μέλος, να λαμβάνει πειθαρχικά μέτρα ή να επιβάλλει κυρώσεις σε νόμιμους ελεγκτές ή ελεγκτικά γραφεία.

               22.

               Η δημόσια εποπτική αρχή πρέπει να ενημερώνει εγκαίρως και με τον προσήκοντα τρόπο το κοινό για τα τυχόν τελεσίδικα πειθαρχικά μέτρα που έχει λάβει ή τις κυρώσεις που έχει επιβάλει σε νόμιμους ελεγκτές ή ελεγκτικά γραφεία σε σχέση με τη διενέργεια του νόμιμου ελέγχου. Θα πρέπει να κατονομάζει τον συγκεκριμένο νόμιμο ελεγκτή ή ελεγκτικό γραφείο και να περιγράφει τις κύριες παραλείψεις που οδήγησαν στη λήψη των μέτρων ή στην επιβολή των κυρώσεων.

               23.

               Στις περιπτώσεις όπου διαπιστώνεται κατά την επιθεώρηση ότι έκθεση διαφάνειας που έχει δημοσιευθεί από νόμιμο ελεγκτή ή ελεγκτικό γραφείο σύμφωνα με το άρθρο 40 της οδηγίας 2006/43/ΕΚ περιέχει πληροφοριακά στοιχεία, μεταξύ άλλων για την αποτελεσματικότητα του εσωτερικού συστήματος ελέγχου της ποιότητας, τα οποία η δημόσια εποπτική αρχή θεωρεί σαφώς παραπλανητικά, η εν λόγω δημόσια εποπτική αρχή θα πρέπει να εξασφαλίζει την άμεση αναθεώρηση της έκθεσης διαφάνειας.

         Διαφάνεια των συνολικών αποτελεσμάτων του συστήματος διασφάλισης της ποιότητας

               24.

               Οι δημόσιες εποπτικές αρχές πρέπει να υποβάλλουν κάθε χρόνο έκθεση για τα συνολικά αποτελέσματα του συστήματος διασφάλισης της ποιότητας. Η έκθεση πρέπει να περιλαμβάνει πληροφορίες για τις συστάσεις που εκδόθηκαν, τις επακόλουθες ενέργειες και τα πειθαρχικά μέτρα και τις κυρώσεις που επιβλήθηκαν. Θα πρέπει επίσης να περιλαμβάνει ποσοτικά στοιχεία και άλλα βασικά πληροφοριακά στοιχεία επιδόσεων όσον αφορά τους χρηματοδοτικούς πόρους και τη στελέχωση, καθώς και για την αποδοτικότητα και την αποτελεσματικότητα του συστήματος διασφάλισης της ποιότητας.

         Επακόλουθες ενέργειες

               25.

               Καλούνται τα κράτη μέλη να ενημερώσουν την Επιτροπή για τις ενέργειες στις οποίες προέβησαν κατόπιν της παρούσας σύστασης έως τις 6 Μαΐου 2009.

         Αποδέκτες

               26.

               Η παρούσα σύσταση απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 6 Μαΐου 2008.

            Για την Επιτροπή

         Charlie McCREEVY

            Μέλος της Επιτροπής

      (1)  ΕΕ L 157 της 9.6.2006, σ. 87. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2008/30/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 81 της 20.3.2008, σ. 53).

      (2)  ΕΕ L 91 της 31.3.2001, σ. 91.