title: Οδηγία 2005/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της  26ης Οκτωβρίου 2005 , σχετικά με την ενίσχυση της ασφαλείας των λιμένων   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

text:
               25.11.2005

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 310/28

      ΟΔΗΓΊΑ 2005/65/ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ

   της 26ης Οκτωβρίου 2005
   σχετικά με την ενίσχυση της ασφαλείας των λιμένων
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 80 παράγραφος 2,
   την πρόταση της Επιτροπής,
   τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
   τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών (2),
   Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της συνθήκης (3),
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Τα συμβάντα που θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια, τα οποία οφείλονται στην τρομοκρατία τοποθετούνται μεταξύ των σημαντικότερων απειλών των ιδανικών της δημοκρατίας, της ελευθερίας και της ειρήνης, που αποτελούν την πεμπτουσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

               (2)

               Τα πρόσωπα, οι υποδομές και ο εξοπλισμός στους λιμένες θα πρέπει να προστατεύονται κατά συμβάντων που θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια και των καταστρεπτικών τους επιπτώσεων. Η προστασία αυτή αναμένεται ότι θα αποβεί προς όφελος των χρηστών των μεταφορών, της οικονομίας και της κοινωνίας ως συνόλου.

               (3)

               Στις 31 Μαρτίου 2004, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξέδωσαν τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 725/2004 της 31ης Μαρτίου 2004 για τη βελτίωση της ασφάλειας στα πλοία και στις λιμενικές εγκαταστάσεις (4). Τα μέτρα ναυτικής ασφαλείας που επιβάλλονται με τον εν λόγω κανονισμό αποτελούν μέρος μόνο των αναγκαίων μέτρων για την επίτευξη επαρκούς επιπέδου ασφαλείας για τις συναφείς με τη ναυτιλία αλυσίδες μεταφορών καθ' όλη την έκτασή τους. Το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού αυτού περιορίζεται σε μέτρα ασφαλείας επί των πλοίων και στην άμεση διεπαφή πλοίου/λιμένα.

               (4)

               Προκειμένου να επιτευχθεί η πληρέστερη δυνατή προστασία για επαγγελματικούς κλάδους σχετικούς με τη ναυτιλία και τους λιμένες, θα πρέπει να εισαχθούν μέτρα ασφαλείας λιμένων που να καλύπτουν κάθε λιμένα εντός των ορίων που καθορίζει το οικείο κράτος μέλος και να διασφαλίζεται έτσι ότι μέτρα ασφαλείας λαμβανόμενα κατ' εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 725/2004 επωφελούνται από την αυξημένη ασφάλεια στις ζώνες λιμενικής δραστηριότητας. Τα μέτρα αυτά θα πρέπει να εφαρμόζονται σε όλους τους λιμένες στους οποίους ευρίσκονται μία ή περισσότερες λιμενικές εγκαταστάσεις που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 725/2004.

               (5)

               Ο στόχος της παρούσας οδηγίας ως προς την ασφάλεια θα πρέπει να επιτευχθεί με θέσπιση των κατάλληλων μέτρων, χωρίς να επηρεάζονται οι κανόνες των κρατών μελών στον τομέα της εθνικής ασφαλείας και τα μέτρα που θα ήταν δυνατό να ληφθούν με βάση τον τίτλο VI της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

               (6)

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να βασίζονται σε λεπτομερείς αξιολογήσεις ασφαλείας με σκοπό τον προσδιορισμό των ακριβών ορίων των λιμενικών περιοχών που αφορούν τα μέτρα ασφαλείας καθώς και τα διάφορα μέτρα τα απαιτούμενα για την εξασφάλιση της ενδεδειγμένης ασφάλειας των λιμένων. Τα μέτρα αυτά θα πρέπει να διαφέρουν ανάλογα με το επίπεδο ασφαλείας που έχει τεθεί και να αντικατοπτρίζουν διαφορές στον τύπο επικινδυνότητας των διαφόρων υποπεριοχών του λιμένα.

               (7)

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εγκρίνουν σχέδια ασφαλείας λιμένων τα οποία θα ενσωματώνουν τα πορίσματα της αξιολόγησης ασφαλείας λιμένα. Η αποτελεσματικότητα των μέτρων ασφαλείας απαιτεί επίσης τη σαφή κατανομή καθηκόντων μεταξύ όλων των εμπλεκομένων μερών καθώς και τακτικές ασκήσεις. Η εν λόγω σαφής κατανομή καθηκόντων και η καταχώριση των διαδικασιών άσκησης στο μορφότυπο του σχεδίου ασφαλείας λιμένα θεωρείται ότι συμβάλλουν τα μέγιστα στην αποτελεσματικότητα αμφοτέρων των προληπτικών και των επανορθωτικών μέτρων ασφαλείας του λιμένα.

               (8)

               Τα φορτηγά-οχηματαγωγά πλοία (ro-ro) είναι ιδιαιτέρως ευαίσθητα σε συμβάντα που θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια, ιδίως εάν μεταφέρουν επιβάτες και φορτίο. Θα πρέπει να λαμβάνονται επαρκή μέτρα, βάσει αξιολόγησης επικινδυνότητας, τα οποία να διασφαλίζουν ότι επιβατηγά και φορτηγά αυτοκίνητα προοριζόμενα να μεταφερθούν επί φορτηγού-οχηματαγωγού σκάφους σε εσωτερικές ή διεθνείς γραμμές δεν προκαλούν κίνδυνο στο πλοίο, στους επιβάτες και στο πλήρωμά τους ή στο φορτίο. Τα μέτρα θα πρέπει να λαμβάνονται κατά τρόπο τέτοιον, ώστε να παρακωλύεται κατά το ελάχιστο δυνατό η ροή της εργασίας.

               (9)

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να συνιστούν επιτροπές για την ασφάλεια των λιμένων επιφορτισμένες με την παροχή πρακτικών συμβουλών εντός των λιμένων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.

               (10)

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίσουν ότι οι αρμοδιότητες στην ασφάλεια λιμένα αναγνωρίζονται σαφώς από όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να παρακολουθούν τη συμμόρφωση προς τους κανόνες ασφαλείας και να συγκροτούν σαφώς αρμόδια αρχή για όλους τους λιμένες τους, να εγκρίνουν όλες τις αξιολογήσεις και τα σχέδια ασφαλείας για τους λιμένες τους, να καθορίζουν και γνωστοποιούν κατά περίπτωση τα επίπεδα ασφαλείας και να μεριμνούν ώστε τα μέτρα να γνωστοποιούνται, να εφαρμόζονται και να συντονίζονται καλώς.

               (11)

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εγκρίνουν αξιολογήσεις και σχέδια και να παρακολουθούν την εφαρμογή τους στους λιμένες τους. Προκειμένου να μειωθεί στο ελάχιστο η αναστάτωση στους λιμένες καθώς και η διοικητική επιβάρυνση των φορέων επιθεώρησης, η εκ μέρους της Επιτροπής παρακολούθηση της εφαρμογής της οδηγίας θα πρέπει να διενεργείται από κοινού με τις επιθεωρήσεις που προβλέπονται με το άρθρο 9 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 725/2004.

               (12)

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να μεριμνούν ώστε ένας φορέας να αναλαμβάνει τον ρόλο του συντονιστικού κέντρου ασφάλειας λιμένα μεταξύ Επιτροπής και κρατών μελών. Θα πρέπει να ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με το ποιοι λιμένες καλύπτονται από την παρούσα οδηγία βάσει των αξιολογήσεων ασφαλείας που έχουν πραγματοποιηθεί.

               (13)

               Η αποτελεσματική και ομοιόμορφη εφαρμογή των μέτρων της εν λόγω πολιτικής ασφαλείας εγείρει σημαντικά ερωτήματα σχετικά με τη χρηματοδότησή της. Η χρηματοδότηση των επιπλέον μέτρων ασφαλείας δεν θα πρέπει να προκαλέσει στρεβλώσεις του ανταγωνισμού. Έως τις 30 Ιουνίου 2006, η Επιτροπή θα πρέπει να υποβάλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο τα πορίσματα μελέτης σχετικά με τις δαπάνες που συνεπάγονται τα μέτρα που λαμβάνονται δυνάμει της παρούσας οδηγίας, εξετάζοντας ιδίως τον τρόπο καταμερισμού του κόστους μεταξύ των δημοσίων αρχών, των λιμενικών αρχών και των φορέων εκμετάλλευσης.

               (14)

               Η παρούσα οδηγία σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και τηρεί τις αρχές που έχουν αναγνωρισθεί ειδικότερα από τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

               (15)

               Τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας θα πρέπει να θεσπισθούν σύμφωνα με την απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή (5).

               (16)

               Θα πρέπει να καθοριστεί διαδικασία για την προσαρμογή της παρούσας οδηγίας προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη οι εξελίξεις σε διεθνή όργανα και, υπό το πρίσμα της εμπειρίας, να αναπροσαρμόζονται ή να συμπληρώνονται οι λεπτομερείς διατάξεις των παραρτημάτων της, χωρίς να επεκτείνεται το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας.

               (17)

               Δεδομένου ότι οι στόχοι της παρούσας οδηγίας, δηλαδή η ισόρροπη εισαγωγή κατάλληλων μέτρων στον τομέα των θαλάσσιων μεταφορών και της πολιτικής για τους λιμένες, μπορούν, λόγω της ευρωπαϊκής κλίμακας της παρούσας οδηγίας, να επιτευχθούν καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο, η Κοινότητα μπορεί να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας του άρθρου 5 της συνθήκης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας του ιδίου άρθρου, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία για την επίτευξη των στόχων αυτών.

               (18)

               Δεδομένου ότι η παρούσα οδηγία αφορά θαλάσσιους λιμένες, οι υποχρεώσεις που περιλαμβάνονται σ' αυτήν δεν θα πρέπει να ισχύουν για την Αυστρία, την Τσεχική Δημοκρατία, την Ουγγαρία, το Λουξεμβούργο ή τη Σλοβακία,

         ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
   Άρθρο 1
   Αντικείμενο
   1.   Ο κύριος στόχος της παρούσας οδηγίας είναι η εισαγωγή κοινοτικών μέτρων με σκοπό την ενίσχυση της ασφαλείας λιμένων ενόψει απειλών για συμβάντα που θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια.
   Η παρούσα οδηγία διασφαλίζει επίσης ότι τα μέτρα ασφαλείας που λαμβάνονται κατ' εφαρμογή των διατάξεων του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 725/2004 επωφελούνται της ενισχυμένης ασφαλείας των λιμένων.
   2.   Τα μέτρα της παραγράφου 1 συνίστανται σε:

               α)

               κοινούς βασικούς κανόνες για μέτρα ασφαλείας των λιμένων·

               β)

               μηχανισμό εφαρμογής των εν λόγω κανόνων·

               γ)

               προσήκοντες μηχανισμούς παρακολούθησης της συμμόρφωσης.

         Άρθρο 2
   Πεδίο εφαρμογής
   1.   Η παρούσα οδηγία θεσπίζει μέτρα ασφαλείας τα οποία τηρούνται σε λιμένες. Τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας σε περιοχές που συνδέονται με λιμένες.
   2.   Τα μέτρα που καθορίζονται στην παρούσα οδηγία εφαρμόζονται σε κάθε λιμένα κείμενο στο έδαφος κράτους μέλους στον οποίο βρίσκονται μία ή περισσότερες λιμενικές εγκαταστάσεις που καλύπτονται από εγκεκριμένο σχέδιο ασφαλείας λιμενικών εγκαταστάσεων σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 725/2004. Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται στις στρατιωτικές εγκαταστάσεις σε λιμένες.
   3.   Τα κράτη μέλη προσδιορίζουν για κάθε λιμένα τα όρια του λιμένος για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, λαμβανόμενων δεόντως υπόψη των στοιχείων που προκύπτουν από την αξιολόγηση ασφάλειας του λιμένα.
   4.   Εφόσον το κράτος μέλος έχει καθορίσει ότι τα όρια λιμενικής εγκατάστασης κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 725/2004 καλύπτουν όντως τον λιμένα, οι σχετικές διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 725/2004 υπερισχύουν των διατάξεων της παρούσας οδηγίας.
   Άρθρο 3
   Ορισμοί
   Για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας νοείται ως:

               1.

               «λιμένας», οποιαδήποτε προσδιορισμένη περιοχή ξηράς και νερού, με όρια τα οποία καθορίζουν τα κράτη μέλη εντός των οποίων κείται ο λιμένας, η οποία περιλαμβάνει έργα και εξοπλισμό που προορίζονται για την εξυπηρέτηση των εργασιών εμπορικών θαλάσσιων μεταφορών·

               2.

               «διεπαφή πλοίου/λιμένα», οι διαδράσεις που πραγματοποιούνται όταν πλοίο εκτίθεται κατευθείαν και αμέσως στις επιπτώσεις ενεργειών που περιλαμβάνουν τη διακίνηση προσώπων ή εμπορευμάτων ή την παροχή λιμενικών υπηρεσιών προς ή από το πλοίο·

               3.

               «λιμενική εγκατάσταση», ο χώρος όπου λαμβάνει χώρα η διεπαφή πλοίου/λιμένα. Περιλαμβάνονται περιοχές, όπως αγκυροβόλια, προβλήτες αναμονής και ζώνες προσέγγισης από θάλασσα, ανάλογα με την περίπτωση·

               4.

               «συντονιστικό κέντρο για την ασφάλεια του λιμένα», ο καθορισμένος από κάθε κράτος μέλος φορέας που λειτουργεί ως σημείο επαφής για την Επιτροπή και τα κράτη μέλη και έχει σκοπό να διευκολύνει, να παρακολουθεί και να παρέχει πληροφορίες για την εφαρμογή των μέτρων ασφάλειας του λιμένα που καθορίζονται στην παρούσα οδηγία·

               5.

               «αρχή ασφαλείας λιμένα», η αρχή που είναι αρμόδια για θέματα ασφαλείας σε δεδομένο λιμένα.

         Άρθρο 4
   Συντονισμός προς μέτρα λαμβανόμενα κατ' εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 725/2004
   Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε τα μέτρα ασφαλείας λιμένα που εισάγονται με την παρούσα οδηγία να συντονίζονται στενά προς τα μέτρα που λαμβάνονται κατ' εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 725/2004.
   Άρθρο 5
   Αρχή ασφαλείας λιμένα
   1.   Τα κράτη μέλη ορίζουν αρχή ασφαλείας λιμένα για κάθε λιμένα καλυπτόμενο από την παρούσα οδηγία. Κάθε αρχή ασφαλείας λιμένα είναι δυνατό να ορίζεται για περισσότερους από έναν λιμένες.
   2.   Η αρχή ασφαλείας λιμένα είναι υπεύθυνη για την κατάρτιση και την εφαρμογή σχεδίων ασφαλείας λιμένα, βάσει των πορισμάτων των αξιολογήσεων ασφαλείας του λιμένα.
   3.   Τα κράτη μέλη είναι δυνατό να ορίζουν την «αρμόδια αρχή για την ασφάλεια στη θάλασσα» που προβλέπεται με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 725/2004 ως αρχή ασφαλείας λιμένα.
   Άρθρο 6
   Αξιολόγηση ασφαλείας λιμένα
   1.   Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε για τους λιμένες που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας να πραγματοποιούνται αξιολογήσεις ασφαλείας λιμένα. Οι εν λόγω αξιολογήσεις λαμβάνουν δεόντως υπόψη τις ιδιαιτερότητες των διαφόρων τμημάτων κάθε λιμένα καθώς και, εφόσον η αρμόδια αρχή του οικείου κράτους μέλους το θεωρεί σκόπιμο, των παρακείμενων περιοχών του, εάν οι περιοχές αυτές έχουν επίπτωση στην ασφάλεια του λιμένα και λαμβάνουν υπόψη τις αξιολογήσεις για λιμενικές εγκαταστάσεις εντός των ορίων των εν λόγω εγκαταστάσεων, όπως αυτές έχουν πραγματοποιηθεί κατ' εφαρμογή των διατάξεων του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 725/2004.
   2.   Κάθε αξιολόγηση ασφαλείας λιμένα πραγματοποιείται λαμβάνοντας υπόψη τουλάχιστον τις λεπτομερείς απαιτήσεις που προβλέπονται στο παράρτημα Ι.
   3.   Αξιολογήσεις ασφαλείας λιμένα είναι δυνατόν να πραγματοποιούνται από αναγνωρισμένο οργανισμό ασφαλείας του άρθρου 11.
   4.   Οι αξιολογήσεις ασφαλείας του λιμένα εγκρίνονται από το οικείο κράτος μέλος.
   Άρθρο 7
   Σχέδιο ασφαλείας λιμένα
   1.   Με την επιφύλαξη των πορισμάτων των αξιολογήσεων ασφαλείας λιμένα, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα σχέδια ασφαλείας λιμένα αναπτύσσονται, τηρούνται και ενημερώνονται. Τα σχέδια ασφαλείας λιμένα ανταποκρίνονται επαρκώς στις ιδιαιτερότητες διαφόρων τμημάτων του λιμένα και ενσωματώνουν τα σχέδια ασφαλείας για λιμενικές εγκαταστάσεις εντός των ορίων των εγκαταστάσεων αυτών που καθορίζονται κατ' εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 725/2004.
   2.   Για καθένα από τα επίπεδα ασφαλείας του άρθρου 8, τα σχέδια ασφαλείας λιμένα προσδιορίζουν:

               α)

               τις ακολουθητέες διαδικασίες·

               β)

               τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν·

               γ)

               τις ενέργειες που πρέπει να πραγματοποιηθούν.

         3.   Κάθε σχέδιο ασφαλείας λιμένα λαμβάνει υπόψη τουλάχιστον τις λεπτομερείς απαιτήσεις του παραρτήματος ΙΙ. Εφόσον και καθόσον απαιτείται, το σχέδιο ασφαλείας του λιμένα, ειδικότερα, περιλαμβάνει μέτρα ασφαλείας που εφαρμόζονται στους επιβάτες και στα οχήματα που πρόκειται να επιβιβασθούν σε ποντοπόρα επιβατηγά και οχηματαγωγά πλοία. Στην περίπτωση διεθνών υπηρεσιών θαλασσίων μεταφορών, τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη συνεργάζονται στην αξιολόγηση ασφαλείας.
   4.   Τα σχέδια ασφαλείας του λιμένα είναι δυνατό να αναπτύσσονται από αναγνωρισμένο οργανισμό ασφαλείας του άρθρου 11.
   5.   Τα σχέδια ασφαλείας του λιμένα εγκρίνονται από τα οικεία κράτη μέλη πριν εφαρμοστούν.
   6.   Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η εφαρμογή των σχεδίων ασφαλείας του λιμένα παρακολουθείται. Η παρακολούθηση θα πρέπει να συντονίζεται προς άλλες ελεγκτικές δραστηριότητες που εκτελούνται στον λιμένα.
   7.   Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι διεξάγονται κατάλληλες ασκήσεις, λαμβανόμενων υπόψη των βασικών απαιτήσεων για ασκήσεις εκπαίδευσης στον τομέα της ασφάλειας που παρατίθενται στο παράρτημα ΙΙΙ.
   Άρθρο 8
   Επίπεδα ασφαλείας
   1.   Τα κράτη μέλη εισάγουν σύστημα επιπέδων ασφαλείας για λιμένες ή μέρη λιμένων.
   2.   Προβλέπονται τρία επίπεδα ασφαλείας, όπως καθορίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 725/2004:

               —

               ως «επίπεδο ασφαλείας 1» νοείται το επίπεδο για το οποίο διατηρούνται συνεχώς ελάχιστα ενδεικνυόμενα προστατευτικά μέτρα ασφαλείας·

               —

               ως «επίπεδο ασφαλείας 2» νοείται το επίπεδο για το οποίο λόγω αυξημένου κινδύνου για συμβάν ασφαλείας, επί κάποιο χρονικό διάστημα διατηρούνται επιπρόσθετα ενδεικνυόμενα προστατευτικά μέτρα ασφαλείας·

               —

               ως «επίπεδο ασφαλείας 3» νοείται το επίπεδο για το οποίο, όταν συμβάν ασφαλείας είναι πιθανό ή αμέσως πιθανό, αν και δεν είναι δυνατό να εντοπισθεί ο συγκεκριμένος στόχος, επί περιορισμένο χρονικό διάστημα διατηρούνται περαιτέρω ειδικά προστατευτικά μέτρα ασφαλείας.

         3.   Τα κράτη μέλη καθορίζουν τα χρησιμοποιούμενα επίπεδα ασφαλείας για έκαστο λιμένα ή μέρος λιμένος. Σε κάθε επίπεδο ασφαλείας, κάθε κράτος μέλος μπορεί να καθορίζει την εφαρμογή διαφορετικών μέτρων ασφαλείας σε διάφορα μέρη του λιμένα ανάλογα με το πόρισμα της αξιολόγησης για την ασφάλεια λιμένα.
   4.   Τα κράτη μέλη γνωστοποιούν στο ενδεδειγμένο ή στα ενδεδειγμένα πρόσωπα το επίπεδο ασφαλείας που ισχύει για κάθε λιμένα ή μέρος λιμένα καθώς και τυχόν σχετικές μεταβολές.
   Άρθρο 9
   Υπεύθυνος ασφαλείας λιμένα
   1.   Το οικείο ράτος μέλος εγκρίνει υπεύθυνο ασφαλείας λιμένα για κάθε λιμένα. Κάθε λιμένας διαθέτει, εάν είναι εφικτό, διαφορετικό υπεύθυνο ασφαλείας λιμένα, αλλά επιτρέπεται, εφόσον απαιτείται, να έχει κοινό υπεύθυνο ασφαλείας.
   2.   Οι υπεύθυνοι ασφαλείας λιμένα λειτουργούν ως σημείο επαφής για θέματα σχετικά με την ασφάλεια λιμένων.
   3.   Όταν ο υπεύθυνος ασφαλείας λιμένα δεν είναι ο ίδιος με τον αξιωματικό λιμενικής εγκατάστασης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 725/2004, εξασφαλίζεται η στενή συνεργασία μεταξύ τους.
   Άρθρο 10
   Αναθεωρήσεις
   1.   Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι αξιολογήσεις ασφαλείας λιμένα και τα σχέδια ασφαλείας λιμένα αναθεωρούνται καταλλήλως. Η αναθεώρηση λαμβάνει χώρα τουλάχιστον άπαξ κάθε πενταετία.
   2.   Κατά την αναθεώρηση, ακολουθείται η διαδικασία του άρθρου 6 ή του άρθρου 7, κατά περίπτωση.
   Άρθρο 11
   Αναγνωρισμένος οργανισμός ασφαλείας
   Τα κράτη μέλη ορίζουν αναγνωρισμένους οργανισμούς ασφαλείας για τους σκοπούς που προσδιορίζονται στην παρούσα οδηγία. Οι αναγνωρισμένοι οργανισμοί ασφαλείας λιμένα πληρούν τους όρους του παραρτήματος IV.
   Άρθρο 12
   Συντονιστικό κέντρο ασφάλειας λιμένα
   Τα κράτη μέλη ορίζουν συντονιστικό κέντρο για θέματα ασφαλείας λιμένα. Τα κράτη μέλη μπορούν, για θέματα ασφαλείας λιμένα, να ορίζουν το συντονιστικό κέντρο που ορίζεται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 725/2004. Το συντονιστικό κέντρο ασφάλειας λιμένος ανακοινώνει στην Επιτροπή τον κατάλογο λιμένων που καλύπτει η παρούσα οδηγία και την ενημερώνει για τυχόν μεταβολές του καταλόγου αυτού.
   Άρθρο 13
   Έλεγχος εφαρμογής και συμμόρφωσης
   1.   Τα κράτη μέλη δημιουργούν σύστημα το οποίο διασφαλίζει τακτική και επαρκή επιθεώρηση των σχεδίων ασφαλείας λιμένων και της εφαρμογής τους.
   2.   Η Επιτροπή, σε συνεργασία με τα συντονιστικά κέντρα του άρθρου 12, παρακολουθεί την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας από τα κράτη μέλη.
   3.   Η παρακολούθηση αυτή διενεργείται από κοινού με τις επιθεωρήσεις που προβλέπει το άρθρο 9 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 725/2004.
   Άρθρο 14
   Προσαρμογές
   Τα παραρτήματα I έως IV είναι δυνατό να τροποποιούνται κατά τη διαδικασία του άρθρου 15 παράγραφος 2, χωρίς να επεκτείνεται το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.
   Άρθρο 15
   Διαδικασία επιτροπής

   1.   Η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή που συγκροτείται με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 725/2004.
   2.   Όταν γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζονται οι διατάξεις των άρθρων 5 και 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, λαμβανόμενων υπόψη των διατάξεων του άρθρου 8 της εν λόγω απόφασης.
   Η προθεσμία του άρθρου 5 παράγραφος 6 της απόφασης 1999/468/ΕΚ ορίζεται ένας μήνας.
   3.   Η επιτροπή θεσπίζει τον εσωτερικό της κανονισμό.
   Άρθρο 16
   Εμπιστευτικότητα και διάδοση πληροφοριών
   1.   Κατά την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας η Επιτροπή λαμβάνει, σύμφωνα με την απόφαση 2001/844/ΕΚ, ΕΚΑΧ, Ευρατόμ (6), κατάλληλα μέτρα για την προστασία πληροφοριών υποκείμενων σε απαίτηση εμπιστευτικότητας στις οποίες έχει πρόσβαση ή οι οποίες της ανακοινώνονται από κράτη μέλη.
   Τα κράτη μέλη λαμβάνουν ισοδύναμα μέτρα σύμφωνα με τη σχετική εθνική νομοθεσία.
   2.   Κάθε μέλος του προσωπικού το οποίο διενεργεί επιθεωρήσεις για την ασφάλεια ή χειρίζεται εμπιστευτικού χαρακτήρα πληροφορίες συναφείς με την παρούσα οδηγία είναι καταλλήλου επιπέδου από άποψη ασφαλείας, το οποίο κρίνεται από το κράτος μέλος του οποίου την εθνικότητα έχει το εν λόγω μέλος του προσωπικού.
   Άρθρο 17
   Κυρώσεις
   Για παραβάσεις των εθνικών διατάξεων που εκδίδονται σύμφωνα με την παρούσα οδηγία, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν τη θέσπιση κυρώσεων αποτελεσματικών, αναλογικών και αποτρεπτικών.
   Άρθρο 18
   Εφαρμογή
   1.   Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις τις αναγκαίες για τη συμμόρφωση προς την παρούσα οδηγία έως τις 15 Ιουνίου 2007. Ενημερώνουν πάραυτα την Επιτροπή σχετικά.
   Κατά την έκδοσή τους από τα κράτη μέλη οι εν λόγω διατάξεις περιέχουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από σχετική παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Τα κράτη μέλη αποφασίζουν τον τρόπο της εν λόγω παραπομπής.
   2.   Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των κύριων διατάξεων εθνικής νομοθεσίας την οποία εκδίδουν στον τομέα που καλύπτεται από την παρούσα οδηγία.
   Άρθρο 19
   Έκθεση αξιολόγησης
   Έως τις 15 Δεκεμβρίου 2008 και εν συνεχεία κάθε πέντε χρόνια, η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση αξιολόγησης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο, βάσει, μεταξύ άλλων, των πληροφοριών που λαμβάνονται σύμφωνα με το άρθρο 13. Στην έκθεση, η Επιτροπή αναλύει τη συμμόρφωση των κρατών μελών με την παρούσα οδηγία και την αποτελεσματικότητα των ληφθέντων μέτρων. Εφόσον απαιτείται, υποβάλλει προτάσεις για συμπληρωματικά μέτρα.
   Άρθρο 20
   Θέση σε ισχύ
   Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από την ημέρα της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
   Άρθρο 21
   Αποδέκτες
   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη που έχουν λιμένες, σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 2.

      Στρασβούργο, 26 Οκτωβρίου 2005.

            Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         J. BORRELL FONTELLES

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         D. ALEXANDER

      (1)  ΕΕ C 120 της 20.5.2005, σ. 28.

      (2)  ΕΕ C 43 της 18.2.2005, σ. 26.

      (3)  Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 10ης Μαΐου 2005 (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα) και απόφαση του Συμβουλίου της 6ης Οκτωβρίου 2005.

      (4)  ΕΕ L 129 της 29.4.2004, σ. 6.

      (5)  ΕΕ L 184 της 17.7.1999, σ. 23.

      (6)  ΕΕ L 317 της 3.12.2001, σ. 1· απόφαση όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την απόφαση 2005/94/ΕΚ, Ευρατόμ (ΕΕ L 31 της 4.2.2005, σ. 66).

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι
      ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΛΙΜΕΝΑ
      Η αξιολόγηση ασφαλείας λιμένα αποτελεί τη βάση για το σχέδιο ασφαλείας λιμένα και την εφαρμογή του. Η αξιολόγηση ασφαλείας λιμένα θα καλύπτει τουλάχιστον:

                  —

                  τον προσδιορισμό και την αξιολόγηση σημαντικού υλικοτεχνικού εξοπλισμού και υποδομών που είναι σημαντικά και πρέπει να προστατευθούν,

                  —

                  τον προσδιορισμό πιθανών απειλών για τον εν λόγω υλικοτεχνικό εξοπλισμό και υποδομές και το ενδεχόμενο πραγματοποίησής τους, προκειμένου να καθορισθούν και να ιεραρχηθούν μέτρα ασφαλείας,

                  —

                  τον προσδιορισμό, την επιλογή και την ιεράρχηση αντιμέτρων και διαδικαστικών μεταβολών καθώς και του επιπέδου αποτελεσματικότητάς τους όσον αφορά τη μείωση της τρωτότητας, και

                  —

                  τον προσδιορισμό αδυναμιών, περιλαμβανόμενου του ανθρώπινου παράγοντα, σε υποδομές, πολιτικές και διαδικασίες.

            Προς το σκοπό αυτό η αξιολόγηση θα καλύπτει τουλάχιστον:

                  —

                  τον προσδιορισμό όλων των περιοχών οι οποίες έχουν σχέση με την ασφάλεια του λιμένα, με καθορισμό ταυτόχρονα των ορίων του λιμένα. Εδώ περιλαμβάνονται λιμενικές εγκαταστάσεις οι οποίες ήδη καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 725/2004 και η αξιολόγηση επικινδυνότητας των οποίων θα χρησιμεύσει ως βάση,

                  —

                  τον προσδιορισμό θεμάτων ασφαλείας που απορρέουν από τη διεπαφή μεταξύ μέτρων για λιμενικές εγκαταστάσεις και άλλων μέτρων ασφαλείας λιμένα,

                  —

                  τον προσδιορισμό του προσωπικού για το οποίο θα γίνει έρευνα του ιστορικού ή/και το οποίο θα λάβει έγκριση από τις αρχές ασφαλείας λόγω της εμπλοκής του σε περιοχές υψηλού κινδύνου,

                  —

                  την υποδιαίρεση, εφόσον είναι χρήσιμη, του λιμένα ανάλογα με το ενδεχόμενο επελεύσεως συμβάντων που θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια. Οι περιοχές δεν θα κρίνονται μόνο με βάση τον άμεσο τύπο τους ως ενδεχόμενοι στόχοι αλλά και το δυνητικό ρόλο τους ως διόδου σε περίπτωση που στοχεύονται γειτονικές περιοχές,

                  —

                  τον προσδιορισμό διακυμάνσεων επικινδυνότητας, π.χ. με βάση την εποχικότητα,

                  —

                  τον προσδιορισμό των ειδικών χαρακτηριστικών κάθε υποζώνης όπως θέση, προσβάσεις, τροφοδότηση με ηλεκτρική ενέργεια, σύστημα επικοινωνιών, ιδιοκτησία και χρήστες καθώς και άλλα στοιχεία που θεωρούνται συναφή με την ασφάλεια,

                  —

                  τον προσδιορισμό ενδεχόμενων εκδοχών απειλής για τον λιμένα. Το σύνολο του λιμένα ή συγκεκριμένα τμήματα της υποδομής, τα φορτία, οι αποσκευές, τα πρόσωπα ή ο εξοπλισμός μεταφοράς εντός του λιμένα είναι δυνατόν να αποτελέσουν άμεσο στόχο προσδιοριζόμενης απειλής,

                  —

                  τον προσδιορισμό των συγκεκριμένων συνεπειών της εκδοχής απειλής. Οι συνέπειες είναι δυνατό να έχουν επίπτωση σε μία ή περισσότερες υποπεριοχές. Πρέπει να προσδιορίζονται τόσο οι άμεσες όσο και οι έμμεσες συνέπειες. Ειδική προσοχή πρέπει να παρέχεται στον κίνδυνο ανθρωπίνων θυμάτων,

                  —

                  τον προσδιορισμό ενδεχομένων σωρευτικών επιπτώσεων συμβάντος που θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια,

                  —

                  τον προσδιορισμό των τρωτών σημείων κάθε υποπεριοχής,

                  —

                  τον προσδιορισμό όλων των οργανωτικών παραμέτρων των σχετικών με τη συνολική ασφάλεια λιμένα, περιλαμβανόμενης της κατανομής όλων των εξουσιών των συναφών με την ασφάλεια, των υφιστάμενων κανόνων και διαδικασιών,

                  —

                  τον προσδιορισμό στο σύνολο της ασφαλείας λιμένα τρωτών σημείων σχετικών με οργανωτικές, νομοθετικές και διαδικαστικές παραμέτρους,

                  —

                  τον προσδιορισμό μέτρων, διαδικασιών και ενεργειών με σκοπό τη μείωση κρίσιμης σημασίας τρωτών σημείων. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να καταβάλλεται στην ανάγκη και τα μέσα ελέγχου πρόσβασης ή περιορισμών σε ολόκληρο τον λιμένα ή σε συγκεκριμένα τμήματα λιμένα, περιλαμβανόμενης της ταυτοποίησης επιβατών, λιμενικών υπαλλήλων και άλλων εργαζομένων, επισκεπτών και πληρωμάτων, απαιτήσεων επίβλεψης ζωνών ή δραστηριοτήτων, ελέγχου φορτίου και αποσκευών. Τα μέτρα, οι διαδικασίες και οι ενέργειες πρέπει να συμβαδίζουν με τους εκτιμώμενους κινδύνους οι οποίοι είναι δυνατό να ποικίλλουν μεταξύ λιμενικών ζωνών,

                  —

                  τον προσδιορισμό του τρόπου κατά τον οποίο μέτρα, διαδικασίες και ενέργειες πρέπει να ενισχυθούν ενόψει αύξησης του επιπέδου ασφαλείας,

                  —

                  τον προσδιορισμό ειδικών απαιτήσεων για την αντιμετώπιση διαπιστωμένων προβλημάτων ασφαλείας όπως «ύποπτο» φορτίο, αποσκευή, εφοδιασμός με καύσιμα, προμήθειες προσώπων, άγνωστου κατόχου δέματα, γνωστοί κίνδυνοι (π.χ. βόμβα). Οι απαιτήσεις αυτές πρέπει να αναλύουν τις επιθυμητές συνθήκες είτε για διευθέτηση του κινδύνου όπου αυτός εντοπίζεται είτε μετά από μεταφορά σε ασφαλή περιοχή,

                  —

                  τον προσδιορισμό μέτρων, διαδικασιών και ενεργειών με σκοπό τον περιορισμό και την άμβλυνση συνεπειών,

                  —

                  τον προσδιορισμό κατανομής καθηκόντων ώστε να είναι δυνατή η ενδεδειγμένη και ορθή εφαρμογή των μέτρων, διαδικασιών και ενεργειών που προσδιορίζονται,

                  —

                  την καταβολή ιδιαίτερης προσοχής, ανάλογα με την περίπτωση, στη σχέση που έχει με άλλα σχέδια ασφαλείας (π.χ. σχέδια ασφαλείας λιμενικής εγκατάστασης) και άλλα υφιστάμενα μέτρα ασφαλείας. Επίσης προσοχή πρέπει να δίδεται στη σχέση με άλλα σχέδια απόκρισης (π.χ. σχέδιο αντιμετώπισης πετρελαιοκηλίδας, σχέδιο έκτακτης ανάγκης για λιμένα, σχέδιο ιατρικής επέμβασης, σχέδιο πυρηνικής καταστροφής κ.λπ.),

                  —

                  τον προσδιορισμό απαιτήσεων επικοινωνίας για την εφαρμογή των μέτρων και διαδικασιών,

                  —

                  την καταβολή ιδιαίτερης προσοχής σε μέτρα για την προστασία από διαρροή πληροφοριών ευαίσθητων από άποψη ασφαλείας,

                  —

                  τον προσδιορισμό των απαιτήσεων για «γνώση των αναγκαίων» όσον αφορά όλους τους άμεσα εμπλεκόμενους καθώς και, κατά περίπτωση, το ευρύ κοινό.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II
      ΣΧΕΔΙΟ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΛΙΜΕΝΑ
      Το σχέδιο ασφαλείας λιμένα περιέχει τις ρυθμίσεις ασφαλείας του λιμένα. Βασίζεται στις διαπιστώσεις της αξιολόγησης ασφαλείας λιμένα. Εκθέτει σαφώς λεπτομερή μέτρα. Περιέχει μηχανισμό ελέγχου που, κατά περίπτωση, δίδει τη δυνατότητα λήψης κατάλληλων διορθωτικών μέτρων.
      Το σχέδιο ασφαλείας λιμένα βασίζεται στις ακόλουθες γενικές παραμέτρους:

                  —

                  καθορισμός όλων των περιοχών που είναι συναφείς προς την ασφάλεια του λιμένα. Με βάση την αξιολόγηση ασφαλείας λιμένα, τα μέτρα, οι διαδικασίες και οι ενέργειες είναι δυνατό να διαφέρουν από υποπεριοχή σε υποπεριοχή. Όντως, ορισμένες υποπεριοχές είναι δυνατό να απαιτούν δραστικότερα προληπτικά μέτρα σε σχέση με άλλες. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να καταβάλλεται στις διεπαφές μεταξύ υποπεριοχών, όπως προσδιορίζεται στην αξιολόγηση ασφαλείας λιμένα,

                  —

                  διασφάλιση του συντονισμού των μέτρων ασφαλείας για περιοχές με διαφορετικά χαρακτηριστικά ασφαλείας,

                  —

                  πρόβλεψη, εφόσον είναι αναγκαίο, διαφόρων μέτρων όσον αφορά τα διάφορα μέρη του λιμένα, με μεταβολή επιπέδων ασφαλείας, και ειδικές επιχειρησιακές πληροφορίες,

                  —

                  προσδιορισμός της οργανωτικής δομής που υποστηρίζει την ενίσχυση της ασφαλείας λιμένα.

            Με βάση τις γενικές αυτές παραμέτρους το σχέδιο ασφαλείας λιμένα κατανέμει καθήκοντα και εξειδικεύει σχέδια εργασίας στους ακόλουθους τομείς:

                  —

                  απαιτήσεις πρόσβασης. Για ορισμένες περιοχές, οι απαιτήσεις τίθενται σε εφαρμογή μόνον εφόσον τα επίπεδα ασφαλείας υπερβαίνουν τα ελάχιστα όρια. Όλες οι απαιτήσεις και τα όρια πρέπει να περιλαμβάνονται συνολικά στο σχέδιο ασφαλείας λιμένα,

                  —

                  απαιτήσεις ταυτοποίησης, ελέγχου αποσκευών και φορτίου. Οι απαιτήσεις είναι δυνατό να εφαρμόζονται ή να μην εφαρμόζονται σε υποπεριοχές. Οι απαιτήσεις είναι δυνατό να εφαρμόζονται ή να μην εφαρμόζονται πλήρως σε διαφορετικές υποπεριοχές. Πρόσωπα που εισέρχονται ή βρίσκονται σε κάποια υποπεριοχή είναι δυνατόν να υπόκεινται σε έλεγχο. Το σχέδιο ασφαλείας λιμένα θα ανταποκρίνεται κατάλληλα στις διαπιστώσεις της αξιολόγησης ασφαλείας λιμένα, που αποτελεί το εργαλείο με το οποίο προσδιορίζονται οι απαιτήσεις ασφαλείας για κάθε υποζώνη και σε κάθε επίπεδο ασφαλείας. Σε περίπτωση έκδοσης ειδικών δελτίων ταυτότητας για λόγους ασφαλείας λιμένα, πρέπει να καθορίζονται σαφείς διαδικασίες για την έκδοση, τη χρήση, έλεγχο και την επιστροφή των εν λόγω εγγράφων. Οι διαδικασίες αυτές πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις ιδιαιτερότητες ορισμένων ομάδων χρηστών λιμένων και να δίδουν τη δυνατότητα λήψης εξειδικευμένων μέτρων προκειμένου να περιορίζεται η αρνητική επίπτωση των απαιτήσεων ελέγχου πρόσβασης. Κάποιες κατηγορίες πρέπει να περιλαμβάνουν τουλάχιστον ναυτικούς, υπαλλήλους των αρχών, άτομα τα οποία εργάζονται μόνιμα στον λιμένα, άτομα τα οποία εργάζονται ή επισκέπτονται τακτικά το λιμένα, κατοίκους στο λιμένα και άτομα τα οποία εργάζονται ή επισκέπτονται το λιμένα περιστασιακά,

                  —

                  σχέση με αρχές ελέγχου φορτίων, ελέγχου αποσκευών και επιβατών. Όποτε είναι αναγκαίο, το σχέδιο πρέπει να προβλέπει τη διασύνδεση των πληροφορικών συστημάτων και των συστημάτων εκκαθάρισης των αρχών αυτών, περιλαμβανόμενων ενδεχόμενων συστημάτων εκκαθάρισης πριν από την άφιξη,

                  —

                  διαδικασίες και μέτρα για τον χειρισμό ύποπτων φορτίων, αποσκευών, καυσίμων, εφοδίων προσώπων, περιλαμβανόμενου του προσδιορισμού ασφαλούς περιοχής. Επίσης διαδικασίες για άλλα θέματα ασφαλείας και παραβιάσεις της ασφαλείας λιμένα,

                  —

                  απαιτήσεις επιτήρησης για υποπεριοχές ή δραστηριότητες εντός υποπεριοχών. Αμφότερες οι ανάγκες για τεχνικές λύσεις και οι λύσεις αυτές καθαυτές θα προέλθουν από την αξιολόγηση ασφαλείας λιμένα,

                  —

                  σηματοδότηση. Περιοχές με απαιτήσεις πρόσβασης ή/και ελέγχου πρέπει να σημαίνονται δεόντως. Οι απαιτήσεις ελέγχου και πρόσβασης λαμβάνουν δεόντως υπόψη κάθε συναφή νομοθεσία και πρακτικές. Η επιτήρηση ενεργειών πρέπει να καθίσταται δεόντως γνωστή σε περίπτωση που αυτό απαιτείται από την εθνική νομοθεσία,

                  —

                  επικοινωνίες και εκκαθάριση για λόγους ασφαλείας. Κάθε πληροφορία σχετική με την ασφάλεια πρέπει να ανακοινώνεται σύμφωνα με πρότυπα εκκαθάρισης για την ασφάλεια περιλαμβανόμενα στο σχέδιο. Λόγω του ευαίσθητου χαρακτήρα ορισμένων πληροφοριών, η επικοινωνία πρέπει να ακολουθεί την αρχή της γνώσης των αναγκαίων αλλά πρέπει να περιλαμβάνει, ανάλογα με την περίπτωση, διαδικασίες για ανακοινώσεις προς το ευρύ κοινό. Τα πρότυπα εκκαθάρισης για λόγους ασφαλείας θα αποτελούν μέρος του σχεδίου και αποβλέπουν στην προστασία των ευαίσθητου χαρακτήρα πληροφοριών ασφαλείας από μη εξουσιοδοτημένη κοινοποίηση,

                  —

                  αναφορά συμβάντων ασφαλείας. Προκειμένου να διασφαλιστεί ταχεία απόκριση, το σχέδιο ασφαλείας λιμένα πρέπει να ορίζει σαφείς απαιτήσεις αναφοράς προς τον υπεύθυνο ασφαλείας του λιμένα για όλα τα συμβάντα ασφαλείας ή/και προς την αρχή ασφαλείας λιμένα,

                  —

                  ενοποίηση με άλλα προληπτικά σχέδια ή ενέργειες. Το σχέδιο πρέπει να ασχολείται ειδικά με την ολοκλήρωση με άλλες ενέργειες πρόληψης και ελέγχου που ισχύουν στο λιμένα,

                  —

                  ενοποίηση με άλλα σχέδια απόκρισης ή/και η ένταξη ειδικών μέτρων, διαδικασιών και ενεργειών απόκρισης. Το σχέδιο πρέπει να εξειδικεύει την αλληλεπίδραση και τον συντονισμό με άλλα σχέδια απόκρισης και έκτακτης ανάγκης. Εφόσον είναι αναγκαίο, πρέπει να διευθετούνται συγκρούσεις και ελλείψεις,

                  —

                  απαιτήσεις εκπαίδευσης και διεξαγωγής ασκήσεων,

                  —

                  λειτουργικές διαδικασίες για τη διοργάνωση και τη λειτουργία της ασφαλείας λιμένα. Το σχέδιο ασφαλείας λιμένα θα περιγράφει λεπτομερώς την οργάνωση της ασφαλείας λιμένα, την κατανομή αρμοδιοτήτων που προβλέπει και τις διαδικασίες λειτουργίας. Επίσης θα περιγράφει λεπτομερώς τον συντονισμό με υπαλλήλους αρμόδιους για την ασφάλεια λιμενικών εγκαταστάσεων και πλοίων ανάλογα με την περίπτωση. Θα οριοθετεί τα καθήκοντα της επιτροπής ασφαλείας λιμένα, εφόσον η επιτροπή αυτή υπάρχει,

                  —

                  διαδικασίες για την προσαρμογή και την ενημέρωση του σχεδίου ασφαλείας λιμένα.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III
      ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ
      Τουλάχιστον μία φορά κάθε ημερολογιακό έτος και με μέγιστο χρονικό διάστημα μεταξύ ασκήσεων εκπαίδευσης τους 18 μήνες πρέπει να διενεργούνται διάφοροι τύποι ασκήσεων εκπαίδευσης που είναι δυνατόν να περιλαμβάνουν τη συμμετοχή υπευθύνων ασφαλείας λιμένων, από κοινού με αρμόδιες αρχές κρατών μελών, υπευθύνων ασφαλείας εταιρειών ή υπευθύνων ασφαλείας πλοίων, εφόσον αυτοί είναι διαθέσιμοι. Για τη συμμετοχή υπευθύνων ασφαλείας από εταιρείες ή υπαλλήλων ασφαλείας πλοίων σε κοινές ασκήσεις εκπαίδευσης πρέπει να υποβάλλονται αιτήσεις, λαμβανόμενων υπόψη των επιπτώσεων για το πλοίο από άποψη ασφαλείας και εργασίας. Αυτές οι ασκήσεις εκπαίδευσης πρέπει να προβλέπουν δοκιμές επικοινωνιών, συντονισμού, διαθεσιμότητας πόρων και απόκρισης. Οι ασκήσεις εκπαίδευσης είναι δυνατό να συνίστανται σε:

                  1.

                  πλήρεις επιχειρήσεις επί χάρτου ή ασκήσεις πραγματικής κλίμακας·

                  2.

                  προσομοίωση επί χάρτου ή σεμινάρια· ή

                  3.

                  συνδυασμό με άλλες ασκήσεις που διεξάγονται όπως απόκριση σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης ή άλλες ασκήσεις της αρχής του κράτους λιμένα.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV
      ΟΡΟΙ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΛΗΡΟΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΛΙΜΕΝΑ
      Κάθε αναγνωρισμένος οργανισμός ασφαλείας λιμένα πρέπει να είναι σε θέση να επιδεικνύει:

                  1.

                  εμπειρία σε θέματα σχετικά με την ασφάλεια λιμένα·

                  2.

                  τις απαιτούμενες γνώσεις για τη λειτουργία λιμένα, περιλαμβανόμενων γνώσεων μελέτης και κατασκευής λιμένων·

                  3.

                  κατάλληλες γνώσεις άλλων λειτουργιών σχετικών με την ασφάλεια, οι οποίες ενδεχομένως επηρεάζουν την ασφάλεια λιμένα·

                  4.

                  ικανότητα αξιολόγησης των πιθανών κινδύνων για την ασφάλεια λιμένα·

                  5.

                  ικανότητα διατήρησης και βελτίωσης της εμπειρίας του προσωπικού του όσον αφορά την ασφάλεια λιμένα·

                  6.

                  ικανότητα επιτήρησης της συνεχούς αξιοπιστίας του προσωπικού του·

                  7.

                  ικανότητα τήρησης των ενδεδειγμένων μέτρων για την αποφυγή μη εξουσιοδοτημένης κοινοποίησης υλικού ευαίσθητου από άποψη ασφαλείας ή πρόσβασης σε τέτοιου είδους υλικό·

                  8.

                  γνώση της συναφούς εθνικής και διεθνούς νομοθεσίας και απαιτήσεων ασφαλείας·

                  9.

                  γνώση των υφιστάμενων μορφών απειλών και μέσων ασφαλείας·

                  10.

                  ικανότητα αναγνώρισης και εντοπισμού όπλων, επικίνδυνων ουσιών και συσκευών·

                  11.

                  ικανότητα αναγνώρισης, χωρίς διακρίσεις, στοιχείων χαρακτηριστικών και συμπεριφοράς για πρόσωπα τα οποία είναι ενδεχόμενο ότι απειλούν την ασφάλεια λιμένα·

                  12.

                  γνώση των τεχνικών που χρησιμοποιούνται για την παράκαμψη μέτρων ασφαλείας·

                  13.

                  γνώση του εξοπλισμού και συστημάτων ασφαλείας και επιτήρησης και τους λειτουργικούς τους περιορισμούς.

            Ο αναγνωρισμένος οργανισμός ασφαλείας λιμένα ο οποίος έχει πραγματοποιήσει αξιολόγηση ασφαλείας λιμένα ή αναθεώρηση αξιολόγησης του είδους αυτού για κάποιο λιμένα δεν μπορεί να καταρτίζει ή να αναθεωρεί το σχέδιο ασφαλείας λιμένα για τον ίδιο λιμένα.


Avis juridique important

|

31972L0161

Οδηγία 72/161/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 17ης Απριλίου 1972 περί της κοινωνικοοικονομικής ενημερώσεως και αποκτήσεως επαγγελματικών προσόντων των εργαζομένων στη γεωργία

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 096 της 23/04/1972 σ. 0015 - 0020 Δανική ειδική έκδοση: Σειρά I Κεφάλαιο 1972(II) σ. 0326  Αγγλική ειδική έκδοση: Σειρά I Κεφάλαιο 1972(II) σ. 0339  Ελληνική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 03 τόμος 7 σ. 0187  Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 03 τόμος 5 σ. 0191  Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 03 τόμος 5 σ. 0191

OΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 17ης Απριλίου 1972 περί της κοινωνικοοικονομικής ενημερώσεως και αποκτήσεως επαγγελματικών προσόντων των εργαζομένων στη γεωργίαΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος και ιδίως το άρθρο 43,  την πρόταση της Επιτροπής,  τη γνώμη της Συνελεύσεως,  Εκτιμώντας:  ότι οι στόχοι της κοινής γεωργικής πολιτικής, που αναφέρονται στο άρθρο 39 παράγραφος 1 περίπτωση α) και β) της συνθήκης, δύνανται να επιτευχθούν μόνο με την αναμόρφωση των γεωργικών διαρθρώσεων- ότι η αναμόρφωση αυτή των διαρθρώσεων αποτελεί βασικό στοιχείο για την ανάπτυξη της κοινής γεωργικής πολιτικής- ότι, επομένως, ενδείκνυται να βασίζεται σε μία κοινοτική θεώρηση και σε κοινοτικά κριτήρια- ότι, οι διαφορές στα αίτια, τη φύση και τη σοβαρότητα των διαρθρωτικών προβλημάτων στη γεωργία ενδέχεται να απαιτούν λύσεις, που να διαφοροποιούνται κατά περιφέρειες και να είναι ικανές να προσαρμόζονται με την πάροδο του χρόνου- ότι οι λύσεις αυτές  πρέπει να συμβάλλουν στη συνολική οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη κάθε μιας από τις εν λόγω περιφέρειες- ότι το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα δύναται να επιτευχθεί αν τα Κράτη μέλη, με βάση την κοινοτική θεώρηση και τα κοινοτικά κριτήρια, εφαρμόζουν την  κοινή δράση με τα δικά τους νομοθετικά κανονιστικά και διοικητικά μέσα και καθορίζουν, αυτά τα ίδια, βάσει των προϋποθέσεων που προβλέπονται από την Κοινότητα, το μέτρο κατά το το οποίο η εν λόγω δράση πρέπει να εντατικοποιηθεί ή να συγκεντρωθεί σε  ορισμένες περιφέρειες- ότι η αναμόρφωση των γεωργικών διαρθρώσεων δύναται να πραγματοποιηθεί μόνον αν ένας μεγάλος αριθμός προσώπων που ασκούν γεωργική δραστηριότητα μεταβάλλει ουσιαστικά τον προσανατολισμό της δραστηριότητός του- ότι η επιλογή, που προκύπτει από κάθε μεταβολή προσανατολισμού δραστηριοτήτων στη γεωργία ή από κάθε μεταστροφή σε άλλους τομείς δραστηριότητος, πρέπει να γίνεται με πλήρη γνώση των υφισταμένων δυνατοτήτων και των συνεπειών μιας τέτοιας επιλογής- ότι επί του παρόντος, σε πολλές περιφέρειες της Κοινότητος, η επιλογή αυτή είναι δυσχερής και οφείλεται στην ανεπαρκή κοινωνικοοικονομική ενημέρωση του γεωργικού πληθυσμού- ότι η ανάπτυξη και εξειδίκευση στη γεωργία απαιτούν μία σημαντική άνοδο του επιπέδου της γενικής, τεχνικής και οικονομικής εκπαιδεύσεως του ενεργού γεωργικού πληθυσμού, ιδιαίτερα στην περίπτωση νέων προσανατολισμών στη διαχείριση, την παραγωγή και την  εμπορία, που καθίστανται απαραίτητοι λόγω της τεχνικής προόδου και των απαιτήσεων της αγοράς- ότι σε πολλές περιφέρειες η ανεπάρκεια των διαθεσίμων μέσων για την επαγγελματική εκπαίδευση και επιμόρφωση αποτελούν εμπόδιο στις προσπάθειες που απαιτούνται για να καταστούν οι κάτοχοι γεωργικής εκμεταλλεύσεως πραγματικοί διαχειριστές συγχρόνων  επιχειρήσεων και γενικότερα την εξασφάλιση επαγγελματικών προσόντων στους κατόχους εκμεταλλεύσεων, στους μισθωτούς και στους οικογενειακούς βοηθούς που απασχολούνται στη γεωργία- ότι, για να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της αναπτυσσομένης γεωργίας πρέπει τα κέντρα επαγγελματικής εκπαιδεύσεως και επιμορφώσεως να καταρτίζουν και να προσαρμόζουν τα προγράμματά τους, καθώς και το επίπεδο και το είδος των προσόντων του διδακτικού  προσωπικού τους σύμφωνα με τα ελάχιστα κριτήρια που ορίζονται από τα Κράτη μέλη- ότι τα πρόσωπα τα οποία εγκαταλείπουν τη γεωργία, υποχρεούνται να αποκτήσουν νέα επαγγελματικά προσόντα, και αυτό μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνον εφ' όσον εξασφαλίζεται σ' αυτά ένα εισόδημα κατά τη διάρκεια της περιόδου επανεκπαιδεύσεως- ότι το σύνολο των σχεδιαζομένων μέτρων έχει σημασία για την Κοινότητα και αποβλέπει στην επίτευξη των στόχων που προσδιορίζονται στο άρθρο 39 παράγραφος 1 υπό α) της συνθήκης, περιλαμβανομένων των διαρθρωτικών μεταβολών που είναι αναγκαίες για την καλή  λειτουργία της κοινής αγοράς- ότι ως εκ τούτου τα μέτρα αυτά συνιστούν μία κοινή δράση κατά την έννοια του άρθρου 6 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 729/70(1) του Συμβουλίου περί της χρηματοδοτήσεως της κοινής γεωργικής πολιτικής- ότι, εφ' όσον η Κοινότης συμμετέχει στη χρηματοδότηση της κοινής δράσεως, πρέπει να είναι σε θέση να βεβαιώνεται ότι οι θεσπιζόμενες από τα Κράτη μέλη διατάξεις για την εφαρμογή των μέτρων αυτών συμβάλλουν στην επίτευξη των ανωτέρω στόχων- ότι για το  σκοπό αυτό, πρέπει να προβλεφθεί μία διαδικασία που να καθιερώνει στενή συνεργασία μεταξύ των Κρατών μελών και της Επιτροπής στα πλαίσια της Μόνιμης Επιτροπής Γεωργικών Διαρθρώσων, που συνεστήθη με το άρθρο 1 της αποφάσεως του Συμβουλίου της 4ης  Δεκεμβρίου 1962(2) περί του συντονισμού της πολιτικής επί των γεωργικών διαρθρώσεων και να περιλαμβάνει, σε χρηματοδοτικά θέματα, διαβούλευση με την επιτροπή του ΕΓΤΠΕ, που προβλέπεται στα άρθρα 11 έως 15 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 729/70- ότι πρέπει η Συνέλευση και το Συμβούλιο, βάσει εκθέσεως που υποβάλλεται από την Επιτροπή, να είναι σε θέση να εξετάζουν ετησίως τα αποτελέσματα των λαμβανομένων εθνικών και κοινοτικών μέτρων, έτσι ώστε να δύναται να εκτιμούν την ανάγκη συμπληρώσεως ή  προσαρμογής του θεσπισθέντος καθεστώτος,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:   ΤΙΤΛΟΣ I Κοινωνικοοικονομική ενημέρωση του γεωργικού πληθυσμού   Άρθρο 1  1. Για να δοθεί η δυνατότης στους εργαζομένους στη γεωργία να λαμβάνουν αποφάσεις, με πλήρη επίγνωση των συνεπειών, όσον αφορά το επαγγελματικό μέλλον τους και αυτό των τέκνων τους, τα Κράτη μέλη καθιερώνουν ένα σύστημα που έχει σκοπό να  βελτιώσει την κοινωνικοοικονομική ενημέρωση των κατόχων εκμεταλλεύσεων, των μισθωτών και των οικοκογενειακών βοηθών που απασχολούνται στη γεωργία.  2. Τα Κράτη μέλη δύνανται, στα πλαίσια των γενικών διατάξεων που θεσπίζονται από το Συμβούλιο και σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 43 της συνθήκης:  - να διαφοροποιούν, ανάλογα με τις περιφέρειες, τα χρηματοδοτικά κίνητρα του καθεστώτος που προβλέπεται στην παράγραφο 1- - να μην εφαρμόζουν σε ορισμένες περιφέρειες όλα ή ορισμένα από τα μέτρα που προβλέπονται στο άρθρο 2.   Άρθρο 2  Το καθεστώς που προβλέπεται στο άρθρο 1 περιλαμβάνει:  α) Τη σύσταση και ανάπτυξη υπηρεσιών κοινωνικοοικονομικής ενημερώσεως, είτε δημοσίων είτε ειδικά καθοριζομένων και εγκρινομένων για το σκοπό αυτό από τα Κράτη μέλη ή τη σύσταση και ανάπτυξη εντός ήδη υφισταμένων υπηρεσιών, ειδικών τμημάτων  κοινωνικοοικονομικής ενημερώσεως.  β) Την επιβάρυνση των Κρατών μελών με τα έξοδα εκπαιδεύσεως και επιμορφώσεως των κοινωνικοοικονομικών συμβούλων, περιλαμβανομένης ενδεχομένως της χορηγήσεως πριμοδοτήσεων ή αποζημιώσεων για πρακτική άσκηση ή για συμμετοχή σε κύκλο μαθημάτων.   Άρθρο 3  Οι ειδικές υπηρεσίες ή τα τμήματα, που προβλέπονται στο άρθρο 2 περίπτωση α), εξασφαλίζουν την κοινωνικοοικονομική ενημέρωση με δραστηριότητες που έχουν ως σκοπό:  α) Να ενημερώνουν γενικά το γεωργικό πληθυσμό για τις δυνατότητες που προσφέροναι σ' αυτόν για βελτίωση της κοινωνικοοικονομικής του καταστάσεως.  β) Να μελετούν και να εξετάζουν τις ατομικές περιπτώσεις με σκοπό να τις προσαρμόσουν στις νέες συνθηκες.  γ) Να φέρουν σ' επαφή με τις αρμόδιες υπηρεσίες γεωργικών εφαρμογών τα πρόσωπα τα οποία ενδιαφέρονται να δώσουν νέους προσανατολισμούς στις εκμεταλλεύσεις τους.  δ) Να ενημερώνουν και να συμβουλεύουν τους ενδιαφερομένους σχετικά με:  τη συνέχιση μιας γεωργικής δαστηριότητος- την επιλογή μιας εξωγεωργικής δραστηριότητος- την οριστική παύση της επαγγελματικής δραστηριότητος.  ε) Να γνωστοποιούν στους ενδιαφερόμενους τις δυνατότητες για επιμόρφωση των εργαζομένων στη γεωργία, καθώς και τις προοπτικές, που προσφέρονται για τα τέκνα τους, στη γεωργία και σε άλλες δραστηριότητες.  στ) Να κετευθύνουν τους ενδιαφερόμενους προς τις αρμόδιες ειδικές υπηρεσίες σύμφωνα με τις σχεδιαζόμενες αποφάσεις ή όσες έχουν ληφθεί.   Άρθρο 4  1. Η εκπαίδευση και η επιμόρφωση των κοινωνικοοικονομικών συμβούλων, που προβλέπονται στο άρθρο 2 περίπτωση β), πρέπει να επιτρέπει σε πρόσωπα με επαρκή βασική εκπαίδευση και ικανοποιητική εμπειρία σε γεωργικά θέματα, να συμπληρώνουν τις  τεχνικές τους γνώσεις και να αποκτούν επαρκείς γνώσεις ή να βελτιώνουν αυτές που ήδη κατέχουν, όσον αφορά:  - τα οικονομικά και τα ανθρώπινα προβλήματα- - τα προβλήματα της περιφερείας όπου πρόκειται να ασκήσουν τη δραστηριότητά τους- - τις νομικές και κοινωνικές δυνατότητες που προσφέρονται στους ενδιαφερομένους.  2. Οι ελάχιστες προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούν η πρακτική άσκηση ή οι κύκλοι μαθημάτων, που αναφέρονται στο άρθρο 2 περίπτωση β) για να τύχουν εγκρίσεως, καθορίζονται από τα Κράτη μέλη. Τα Κράτη μέλη καθορίζουν ιδίως:  α) Τις προϋποθέσεις αποδοχής στα μαθήματα.  β) Τα ελάχιστα προγράμματα εκπαιδεύσεως και επιμορφώσεως των συμβούλων.  γ) Την ελάχιστη διάρκεια των μαθημάτων.  δ) Τον τρόπο πιστοποιήσεως της πραγματοποιηθείσης εκπαιδεύσεως.  ε) Τη διάρθρωση των μαθημάτων, τόσο από ποιοτικής απόψεως, όσο και από απόψεως κόστους και εκτάσεως της εκπαιδεύσεως αυτής.   ΤΙΤΛΟΣ II Απόκτηση επαγγελματικών προσόντων από πρόσωπα απασχολούμενα στη γεωργία   Άρθρο 5  1. Για να δοθεί η δυνατότης σε πρόσωπα ηλικίας άνω των δεκαοκτώ ετών, που απασχολούνται στη γεωργία, να αποκτούν νέα προσόντα σχετικά με το γεωργικό επάγγελμα ή να βελτιώσουν αυτά που έχουν, ούτως ώστε να μπορούν να ανταποκριθούν σε μία  σύγχρονη γεωργία, τα Κράτη μέλη υιοθετούν ένα καθεστώς ενθαρρύνσεως για την επαγελματική προώθηση και προσαρμογή των κατόχων εκμεταλλεύσεων, των μισθωτών και των οικογενειακών βοηθών, που απασχολούνται στη γεωργία.  Το καθεστώς αυτό δεν καλύπτει τους κανονικούς κύκλους γεωργικών σπουδών που οργανώνονται στα πλαίσια της μέσης και ανωτέρας εκπαιδεύσεως.  2. Τα Κράτη μέλη δύνανται, στα πλαίσια των γενικών διατάξεων που θα θεσπισθούν από το Συμβούλιο σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 43 της συνθήκης:  - να διαφοροποιούν ανάλογα με τις περιφέρειες την εφαρμογή του καθεστώτος ενθαρρύνσεως που προβλέπεται στην παράγραφο 1- - να μην εφαρμόζουν σε ορισμένες περιφέρειες όλα ή ορισμένα από τα μέτρα που προβλέπονται στο άρθρο 6.   Άρθρο 6  1. Το καθεστώς ενθαρρύνσεως που προβλέπεται στο άρθρο 5 αφορά τα μέτρα που σκοπεύουν να δώσουν σε πρόσωπα που απασχολούνται στη γεωργία μία συμπληρωματική εκπαίδευση γενικού τεχνικού και οικονομικού χαρακτήρα.  Τα μέτρα αυτά πρέπει να παρέχονται από τα κέντρα θεωρητικής ή πρακτικής επαγγελματικής εκπαιδεύσεως και επιμορφώσεως, τα οποία είτε είναι δημόσια είτε καθορίζονται ειδικά και εγκρίνονται από τα Κράτη μέλη γι' αυτό το σκοπό.  2. Οι ελάχιστες προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούν τα προαναφερθέντα κέντρα, για να τύχουν εγκρίσεως, καθορίζονται από τα Κράτη μέλη, τα οποία κυρίως ορίζουν:  α) Τις προϋποθέσεις αποδοχής.  β) Τα ελάχιστα προγράμματα και ιδιαίτερα τη σημασία που πρέπει να αποδίδεται στην τεχνική και οικονομική εκπαίδευση.  γ) Τη διάρκεια των μαθημάτων ανάλογα με το είδος τους και σύμφωνα με τους στόχους που προβλέπονται στο άρθρο 5.  δ) Τη διάρθρωση των μαθημάτων τόσον από ποιοτικής απόψεως της εκπαιδεύσεως, όσο και από απόψεως κόστους και εκτάσεως της εκπαιδεύσεως αυτής.  3. Για την πραγματοποίηση των μέτρων που προβλέπονται στην παράγραφο 1, τα Κράτη μέλη θεσπίζουν όλες τις αναγκαίες διατάξεις:  - για τη σύσταση και ανάπτυξη των εν λόγω κέντρων- - για τη χορήγηση πριμοδοτήσεων ή αποζημιώσεων φοιτήσεως στα κέντρα αυτά.   ΤΙΤΛΟΣ III Επαγγελματική επανεκπαίδευση απασχολουμένων στη γεωργία που επιθυμούν να ασκήσουν εξωγεωργική δραστηριότητα   Άρθρο 7  1. Εν αναμονή της ενάρξεως ισχύος της αποφάσεως που πρέπει να ληφθεί από το Συμβούλιο κατ' εφαρμογή της αποφάσεως του Συμβουλίου της 1ης Φεβρουαρίου 1971(3) περί αναμορφώσεως του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου, η οποία θα παρέχει τη δυνατότητα  στο όργανο αυτό να παρεμβαίνει προς όφελος των προσώπων που εργάζονται στη γεωργία και να επιτρέπει στα πρόσωπα που επιθυμούν να αναλάβουν μία δραστηριότητα εκτός γεωργίας, να παρακολουθούν μαθήματα επαγγελματικής επανεκπαιδεύσεως, τα Κράτη μέλη  καθιερώνουν ένα καθεστώς που εξασφαλίζει στους ενδιαφερομένους ένα εισόδημα κατά τη διάρκεια των μαθημάτων επανεκπαιδεύσεώς τους, καθώς και τη δυνατότητα α οκτήσεως ή διατηρήσεως του δικαιώματος για την παροχή κοινωνικής ασφαλίσεως. Πάντως, οι  ενισχύσεις αυτές δεν δύνανται να καλύπτουν τις ίδιες τις κοινωνικές παροχές.  2. Το Συμβούλιο θεσπίζει, προτάσει της Επιτροπής και σύμφωνα με τη διαδικασία ψηφοφορίας που προβλέπεται στο άρθρο 43 παράγραφος 2 της συνθήκης, τους όρους και τα κριτήρια για την εφαρμογή της παραγράφου 1.   ΤΙΤΛΟΣ IV Χρηματοδοτικές και γενικές διατάξεις   Άρθρο 8  Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία συνιστούν κοινή δράση κατά την έννοια του άρθρου 6 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 729/70  Άρθρο 9  1. Η διάρκεια που προβλέπεται για την πραγματοποίηση της κοινής δράσεως ορίζεται σε δέκα έτη.  2. Μετά παρέλευση πέντε ετών από την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας, οι λεπτομέρειες αυτής θα επανεξετασθούν από το Συμβούλιο κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής.  3. Το συνολικό προβλεπόμενο κόστος της κοινής δράσεως που επιβαρύνει το ΕΓΤΠΕ ανέρχεται σε 110 εκατομμύρια λογιστικές μονάδες για τα πρώτα πέντε έτη.  4. Οι διατάξεις του άρθρου 6 παράγραφος 5 του Κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 729/70 εφαρμόζονται στην παρούσα οδηγία.   Άρθρο 10  1. Τα Κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή:  - τα σχέδια των νομοθετικών, κανονιστικών ή διοικητικών διατάξεων που σχεδιάζουν να θεσπίσουν, κατ' εφαρμογή της παρούσας οδηγίας- - τις διατάξεις που επιτρέπουν την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας και που είναι προγενέστερες της ημερομηνίας ενάρξεως ισχύος αυτής.  2. Τα Κράτη μέλη, όταν διαβιβάζουν τα σχέδια νομοθετικών, κανονιστικών ή διοικητικών διατάξεων ή τις ισχύσουσες διατάξεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1, εκθέτουν επίσης τη σχέση που υπάρχει σε περιφερειακό επίπεδο, μεταξύ του εξεταζομένου μέτρου αφ'  ενός και της οικονομικής καταστάσεως και των χαρακτηριστικών των γεωργικών διαρθρώσεων αφ' ετέρου.  3. Σχετικά με τα σχέδια που ανακοινώνονται σύμφωνα με την παράγραφο 1 πρώτη περίπτωση, η Επιτροπή εξετάζει αν τα σχέδια αυτά πληρούν τις προϋποθέσεις χρηματοδοτικής συμμετοχής της Κοινότητος στην κοινή δράση κατά την έννοια του άρθρου 8, λαμβανομένων  υπόψη των στόχων αυτής καθώς και της αναγκαίας σχέσεως μεταξύ των διαφόρων μέτρων. Εντός δύο μηνών από την ανακοίνωση, η Επιτροπή διατυπώνει γνώμη επ' αυτού μετά από διαβούλευση με τη Μόνιμη Επιτροπή Γεωργικών Διαρθρώσεων.  4. Τα Κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή τις νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις που αναφέρονται στην παράγραφο 3, απο της θέσεώς τους σε ισχύ.   Άρθρο 11  1. Σχετικά με τις διατάξεις που ανακοινώνονται σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 1 δεύτερη περίπτωση και παράγραφος 4, η Επιτροπή εξετάζει αν οι διατάξεις αυτές πληρούν τους όρους χρηματοδοτικής συμμετοχής της Κοινότητος, στην κοινή δράση κατά  την έννοια του άρθρου 8, λαμβανομένων υπόψη των στόχων αυτής καθώς και της αναγκαίας σχέσεως μεταξύ των διαφόρων μέτρων. Εντός δύο μηνών από την ανακοίνωση, ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής, κατόπιν διαβουλεύσεως επί χρηματοδοτικών θεμάτων με την επιτροπή  του ΕΓΤΠΕ, υποβάλλει σχέδιο αποφάσεως επί του θέματος στη Μόνιμη Επιτροπή Γεωργικών Διαρθρώσεων.  2. Η Επιτροπή διατυπώνει τη γνώμη της εντός προθεσμίας που καθορίζεται από τον πρόεδρο ανάλογα με τον επείγοντα χαρακτήρα των υποβαλλομένων προς εξέταση θεμάτων. Αποφαίνεται με πλειοψηφία δώδεκα ψήφων. Οι ψήφοι των Κρατών μελών σταθμίζονται σύμφωνα με  το άρθρο 148 παράγραφος 2 της συνθήκης. Ο πρόεδρος δεν ψηφίζει.  3. Η Επιτροπή εκδίδει την απόφαση. Εν τούτοις, αν η απόφαση δεν είναι σύμφωνη με τη διατυπωθείσα από την επιτροπή γνώμη ; ανακοινώνεται αμέσως στο Συμβούλιο. Στην περίπτωση αυτή η Επιτροπή δύναται να αναβάλει την εφαρμογή της αποφάσως για ένα μήνα κατ'  ανώτατο όριο από της ανακοινώσεώς της.  Το Συμβούλιο δύναται, σύμφωνα με τη διαδικασία ψηφοφορίας που προβλέπεται στο άρθρο 43 παράγραφος 2 της συνθήκης, να λάβει διαφορετική απόφαση εντός προθεσμίας ενός μηνός.   Άρθρο 12  1. Οι δαπάνες που πραγματοποιούνται από τα Κράτη μέλη στα πλαίσια των μέτρων που προβλέπονται στο άθρο 2, το άρθρο 6 παράγραφος 3 ή το άρθρο 7, είναι επιλέξιμες μέχρι των ποσών τα οποία καθορίζονται στην παράγραφο 2, από το Τμήμα  Προσανατολισμού του ΕΓΤΠΕ.  2. Το Τμήμα Προσανατολισμού του ΕΓΤΠΕ αποδίδει στα Κράτη μέλη:  - το 25% ενός κατ' αποκοπή ποσού 7 500 λογιστικών μονάδων για κάθε νεοδιοριζόμενο σύμβουλο, ο οποίος πληροί τους όρους που ορίζονται στο άρθρο 4- οι δαπάνες που προκύπτουν από αντικατάσταση ενός τέτοιου συμβούλου κατά τη διάρκεια εφαρμογής της κοινής  δράσεως δεν είναι επιλέξιμες από το ΕΓΤΠΕ- - το 25% των πράγματι πραγματοποιηθεισών δαπανών στα πλαίσια των μέτρων που προβλέπονται στο άρθρο 2 υπό β). Οι δαπάνες αυτές λαμβάνονται υπόψη μέχρι ενός συνολικού ποσού 4 500 λογιστικών μονάδων για κάθε εκπαιδευόμενο ή επιμορφούμενο σύμβουλο- - το 25% των πράγματι πραγματοποιηθεισών δαπανών κατά την εφαρμογή του άρθρου 6 παράγραφος 3. Οι δαπάνες αυτές λαμβάνονται υπόψη μέχρι ενός συνολικού ποσού 1 500 λογιστικών μονάδων για κάθε γεωργό που έχει συμπληρώσει έναν πλήρη κύκλο μαθημάτων που  επιτρέπει την επαγγελματική εξέλιξη και επιμόρφωσή του- - το 25% των πράγματι πραγματοποιουμένων δαπανών στα πλαίσια των μέτρων που προβλέπονται στο άρθρο 7. Η διάταξη αυτή εφαρμόζεται μόνο έως ότου τεθεί σε ισχύ η απόφαση που πρέπει να ληφθεί από το Συμβούλιο βάσει του άρθρου 4 της αποφάσεως του Συμβουλίου  της 1ης Φεβρουαρίου 1971 περί αναμορφώσεως του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου, η οποία θα δίδει τη δυνατότητα στο εν λόγω όργανο να παρεμβαίνει υπέρ των προσώπων που εργάζονται στη γεωργία και επιθυμούν να αναλάβουν δραστηριότητες εκτός αυτής.  3. Οι λεπρομέρειες εφαρμογής του άρθρου 3 θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 13 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 729/70.   Άρθρο 13  1. Τα μέτρα που θεσπίζονται από τα Κράτη μέλη δύνανται να τύχουν της χρηματοδοτικής συμμετοχής της Κοινότητος μόνο αν για τις σχετικές διατάξεις ελήφθη ευνοϊκή απόφαση, σύμφωνα με το άρθρο 18.  2. Η χρηματοδοτική συμμετοχή της Κοινότητος αναφέρεται στις επιλέξιμες δαπάνες και αφορά ενισχύσεις για τις οποίες η απόφαση χορηγήσεώς τους είναι μεταγενέστερη της ημερομηνίας ενάρξεως ισχύος της παρούσας οδηγίας.   Άρθρο 14  1. Οι αιτήσεις περί αποδόσεως αναφέρονται στις δαπάνες που πραγματοποιούνται από τα Κράτη μέλη κατά τη διάρκεια ενός ημερολογιακού έτους και υποβάλλονται στη Επιτροπή πριν από την 1η Ιουλίου του επομένου έτους.  2. Η συνδρομή του Ταμείου αποφασίζεται σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 729/70.  3. Προκαταβολές δύνανται να χορηγούνται από την Επιτροπή.  4. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 13 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 729/70.   Άρθρο 15  Η παρούσα οδηγία δεν θίγει το δικαίωμα των Κρατών μελών όπως, για θέματα εμπίπτοντα εντός των ορίων της παρούσας οδηγίας, λαμβάνουν συμπληρωματικά μέτρα ενισχύσεως, οι όροι ή οι λεπτομέρειες των οποίων διαφέρουν από εκείνες που προβλέπονται σ'  αυτή, υπό την προϋπόθεση ότι τα μέτρα αυτά είναι σύμφωνα με τα άρθρα 92 έως 94 της συνθήκης.   Άρθρο 16  Κάθε χρόνο, πριν από την 1η Αυγούστου, τα ισχύοντα εθνικά και κοινοτικά μέτρα, σχετικά με την παρούσα οδηγία, εξετάζονται στα πλαίσια μιας ετήσιας εκθέσεως, τη οποία η Επιτροπή υποβάλλει στη Συνέλευση και το Συμβούλιο για την οποία τα Κράτη  μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή κάθε αναγκαία τεκμηρίωση.  Το Συμβούλιο αξιολογεί τα αποτελέσματα των μέτρων αυτών, λαμβάνοντας υπόψη τον αναγκαίο ρυθμό της εξελίξεως των διαρθρώσεων, που απαιτείται για την πραγματοποίηση των στόχων της κοινής γεωργικής πολιτικής, την επίπτωσή τους σε μία αρμονική ανάπτυξη των  περιφερειών της Κοινότητος καθώς και τις χρηματοδοτικές συνέπειες των εν λόγω μέτρων.  Το Συμβούλιο θεσπίζει κατά περίπτωση τις αναγκαίες διατάξεις, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 43 της συνθήκης.   Άρθρο 17  Τα Κράτη μέλη δύνανται να καθορίζουν συμπληρωματικούς όρους για την εφαρμογή των μέτρων ενισχύσεως που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία.   Άρθρο 18  Τα Κράτη μέλη λαμβάνουν τα μέτρα που είναι αναγκαία για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία εντός προθεσμίας ενός έτος από της κοινοποιήσεώς της.   Άρθρο 19  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα Κράτη μέλη.  Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 17 Απριλίου 1972.  Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος J.P. BUCHLER  (1) ΕΕ αριθ. Ν 94 της 28.4.1970, σ. 13.  (2) ΕΕ αριθ. 136 της 17.12.1962, σ. 2892/62.  (3) ΕΕ αριθ. Ν 28 της 4.2.1971, σ. 15.


Avis juridique important

|

32001L0044

Οδηγία 2001/44/ΕΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουνίου 2001, που τροποποιεί την οδηγία 76/308/ΕΟΚ για την αμοιβαία συνδρομή για την είσπραξη απαιτήσεων που προκύπτουν από ενέργειες οι οποίες αποτελούν μέρος του συστήματος χρηματοδοτήσεως του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων, καθώς και από γεωργικές εισφορές και τελωνειακούς δασμούς και από το φόρο προστιθέμενης αξίας και ορισμένους ειδικούς φόρους κατανάλωσης

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 175 της 28/06/2001 σ. 0017 - 0020

Οδηγία 2001/44/ΕΚ του Συμβουλίουτης 15ης Ιουνίου 2001που τροποποιεί την οδηγία 76/308/ΕΟΚ για την αμοιβαία συνδρομή για την είσπραξη απαιτήσεων που προκύπτουν από ενέργειες οι οποίες αποτελούν μέρος του συστήματος χρηματοδοτήσεως του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων, καθώς και από γεωργικές εισφορές και τελωνειακούς δασμούς και από το φόρο προστιθέμενης αξίας και ορισμένους ειδικούς φόρους κατανάλωσηςΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως τα άρθρα 93 και 94,την πρόταση της Επιτροπής(1),τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου(2),τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(3),Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Το υφιστάμενο καθεστώς αμοιβαίας συνδρομής για την είσπραξη απαιτήσεων που προβλέπεται από την οδηγία 76/308/ΕΟΚ(4), είναι ανάγκη να τροποποιηθεί για να αντιμετωπιστεί ο κίνδυνος που προξενεί η εξάπλωση της φοροδιαφυγής για τα οικονομικά συμφέροντα της Κοινότητας και των κρατών μελών, καθώς και για την εσωτερική αγορά.(2) Στα πλαίσια της εσωτερικής αγοράς, θα πρέπει να προστατευθούν τα κοινοτικά και εθνικά οικονομικά συμφέροντα που απειλούνται όλο και περισσότερο από την απάτη, ώστε να εξασφαλίζεται καλύτερα η ανταγωνιστικότητα και η φορολογική ουδετερότητα της εσωτερικής αγοράς.(3) Προκειμένου να προστατευθούν καλύτερα τα οικονομικά συμφέροντα των κρατών μελών και η ουδετερότητα της εσωτερικής αγοράς, απαιτήσεις συνδεόμενες με ορισμένους φόρους εισοδήματος και περιουσίας, καθώς και με φόρους επί των ασφαλίστρων, θα πρέπει να υπαχθούν στο πεδίο εφαρμογής της αμοιβαίας συνδρομής που καθορίζεται από την οδηγία 76/308/ΕΟΚ.(4) Για την αποτελεσματικότερη είσπραξη των απαιτήσεων που αποτελούν αντικείμενο αίτησης είσπραξης, ο τίτλος που επιτρέπει την εκτέλεση της απαίτησης θα πρέπει να αντιμετωπίζεται, καταρχήν, ως τίτλος του κράτους μέλους όπου έχει την έδρα της η αρμόδια αρχή.(5) Η προσφυγή στην αμοιβαία συνδρομή για την είσπραξη απαιτήσεων δεν είναι δυνατό, εκτός από έκτακτες περιπτώσεις, να βασίζεται σε οικονομικά οφέλη ή να έχει ως κίνητρο τα αποτελέσματα που θα επιτευχθούν, αλλά τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να καθορίζουν τις ρυθμίσεις για την επιστροφή όταν η είσπραξη παρουσιάζει κάποιο ειδικό πρόβλημα.(6) Τα απαιτούμενα μέτρα για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας θεσπίζονται σύμφωνα με την απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή(5).(7) Ως εκ τούτου, η οδηγία 76/308/ΕΟΚ θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:Άρθρο 1Η οδηγία 76/308/ΕΟΚ τροποποιείται ως εξής:1. Ο τίτλος αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: "Οδηγία 76/308/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 1976, για την αμοιβαία συνδρομή για την είσπραξη απαιτήσεων σχετικών με ορισμένες εισφορές, δασμούς, φόρους και άλλα μέτρα."2. Το άρθρο 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: "Άρθρο 2Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται σε όλες τις απαιτήσεις που αφορούν:α) τις επιστροφές, παρεμβάσεις και άλλα μέτρα που αποτελούν μέρος του συστήματος ολικής ή μερικής χρηματοδότησης του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων, συμπεριλαμβανομένων των εισπρακτέων ποσών στα πλαίσια αυτών των ενεργειών·β) τις εισφορές και άλλα τέλη που προβλέπονται στα πλαίσια της κοινής οργάνωσης των αγορών για τον τομέα της ζάχαρης·γ) τους εισαγωγικούς δασμούς·δ) τους εξαγωγικούς δασμούς·ε) το φόρο προστιθέμενης αξίας·στ) τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης επί:- των βιομηχανοποιημένων καπνών,- της αλκοόλης και των αλκοολούχων ποτών,- των πετρελαιοειδών·ζ) τους φόρους επί του εισοδήματος και επί της περιουσίας·η) τους φόρους επί των ασφαλίστρων·θ) τους τόκους, διοικητικές κυρώσεις και πρόστιμα και τα έξοδα εξ απαιτήσεων που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως η), αποκλειόμενης κάθε είδους ποινικής κυρώσεως που προβλέπεται από την ισχύουσα νομοθεσία στο κράτος μέλος όπου έχει την έδρα της η αρμόδια αρχή."3. Στο άρθρο 3 προστίθενται οι ακόλουθες περιπτώσεις: "- 'εισαγωγικοί δασμοί': οι δασμοί και οι φόροι ισοδυνάμου αποτελέσματος επί των εισαγωγών και οι επιβαρύνσεις επί των εισαγωγών που έχουν θεσπισθεί στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής ή στα πλαίσια ειδικών καθεστώτων για ορισμένα εμπορεύματα προερχόμενα από τη μεταποίηση γεωργικών προϊόντων,- 'εξαγωγικοί δασμοί': οι δασμοί και οι φόροι ισοδυνάμου αποτελέσματος επί των εξαγωγών και οι επιβαρύνσεις επί των εξαγωγών που έχουν θεσπισθεί στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής ή στα πλαίσια ειδικών καθεστώτων για ορισμένα εμπορεύματα προερχόμενα από τη μεταποίηση γεωργικών προϊόντων,- 'φόροι εισοδήματος και περιουσίας': οι φόροι που αναφέρει το άρθρο 1 παράγραφος 3 της οδηγίας 77/799/ΕΟΚ(6) σε συνδυασμό με το άρθρο 1 παράγραφος 4 της εν λόγω οδηγίας,- 'φόροι επί των ασφαλίστρων':>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται και στις απαιτήσεις που αφορούν παρόμοιους ή ανάλογου χαρακτήρα φόρους, που ενδεχομένως προστίθενται ή αντικαθιστούν τους φόρους επί των ασφαλίστρων της έκτης περίπτωσης. Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών κοινοποιούν μεταξύ τους, καθώς και στην Επιτροπή, τις ημερομηνίες έναρξης της ισχύος των φόρων αυτών."4. Στο άρθρο 4 παράγραφος 2, οι λέξεις "το όνομα και τη διεύθυνση" αντικαθίστανται από τις λέξεις "το όνομα, τη διεύθυνση και κάθε άλλο στοιχείο χρήσιμο για τον προσδιορισμό της ταυτότητας, στο οποίο έχει κανονικά πρόσβαση η αιτούσα αρχή".5. Στο άρθρο 5 παράγραφος 2, οι λέξεις "το όνομα και τη διεύθυνση" αντικαθίστανται από τις λέξεις "το όνομα, τη διεύθυνση και κάθε άλλο στοιχείο χρήσιμο για τον προσδιορισμό της ταυτότητας, στο οποίο έχει κανονικά πρόσβαση η αιτούσα αρχή".6. Τα άρθρα 7, 8, 9 και 10 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο: "Άρθρο 71. Η αίτηση εισπράξεως μιας απαιτήσεως την οποία η αιτούσα αρχή απευθύνει στην αρμόδια αρχή πρέπει να συνοδεύεται από ένα επίσημο αντίτυπο ή ακριβές κυρωμένο αντίγραφο του τίτλου ο οποίος επιτρέπει την εκτέλεσή της, που εκδόθηκε στο κράτος μέλος όπου η αιτούσα αρχή έχει την έδρα της και, αν συντρέχει περίπτωση, από το πρωτότυπο ή από ακριβές κυρωμένο αντίγραφο άλλων εγγράφων που είναι αναγκαία για την είσπραξη.2. Η αιτούσα αρχή δύναται να υποβάλει αίτηση εισπράξεως μόνον:α) αν η απαίτηση ή ο τίτλος που επιτρέπει την εκτέλεσή της δεν αμφισβητείται στο κράτος μέλος όπου έχει την έδρα της, εκτός από την περίπτωση που εφαρμόζεται το άρθρο 12 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο·β) όταν κίνησε, στο κράτος μέλος όπου έχει την έδρα της, τις δέουσες διαδικασίες εισπράξεως, οι οποίες δύνανται να ασκηθούν με βάση τον τίτλο που αναφέρεται στην παράγραφο 1, τα δε ληφθέντα μέτρα δεν θα καταλήξουν στην ολική πληρωμή της απαιτήσεως.3. Η αίτηση εισπράξεως αναφέρει:α) το όνομα, τη διεύθυνση και κάθε άλλο στοιχείο χρήσιμο για τον προσδιορισμό της ταυτότητας του προσώπου που αφορά ή/και του τρίτου κατόχου των περιουσιακών στοιχείων του·β) το όνομα, τη διεύθυνση και κάθε άλλο στοιχείο χρήσιμο για τον προσδιορισμό της αιτούσας αρχής·γ) τον εκτελεστό τίτλο που έχει εκδοθεί στο κράτος μέλος όπου έχει την έδρα της η αιτούσα αρχή·δ) τη φύση και το ποσό της απαίτησης, συμπεριλαμβανομένων του κεφαλαίου και των τόκων, καθώς και κάθε άλλων οφειλομένων κυρώσεων προστίμων και εξόδων, εκφρασμένο στο νόμισμα των κρατών μελών όπου έχουν την έδρα τους οι δύο αρχές·ε) την ημερομηνία κοινοποίησης του τίτλου στον αποδέκτη της από την αιτούσα αρχή ή/και από την αρμόδια αρχή·στ) την ημερομηνία από την οποία και την περίοδο κατά την οποία είναι δυνατή η εκτέλεση βάσει της νομοθεσίας που ισχύει στο κράτος μέλος όπου έχει την έδρα της η αιτούσα αρχή·ζ) κάθε άλλη χρήσιμη πληροφορία.4. Η αίτηση εισπράξεως περιέχει επιπλέον δήλωση της αιτούσας αρχής που βεβαιώνει ότι πληρούνται οι όροι που προβλέπονται από την παράγραφο 2.5. Η αιτούσα αρχή γνωστοποιεί στην αρμόδια αρχή, μόλις περιέλθουν εις γνώση της, κάθε χρήσιμη πληροφορία για την υπόθεση που ήταν η βάση της αίτησης είσπραξης.Άρθρο 81. Ο εκτελεστός τίτλος που επιτρέπει την είσπραξη της απαίτησης αναγνωρίζεται αμέσως και αντιμετωπίζεται αυτομάτως ως τίτλος που επιτρέπει την εκτέλεση απαίτησης του κράτους μέλους όπου έχει την έδρα της η αρμόδια αρχή.2. Κατά παρρέκλιση της παραγράφου 1, ο εκτελεστός τίτλος που επιτρέπει την είσπραξη της απαίτησης μπορεί, όταν αυτό ενδείκνυται και σύμφωνα με τις διατάξεις που ισχύουν στο κράτος μέλος που έχει την έδρα της η αρμόδια αρχή, να γίνει δεκτός ως τίτλος εκτελεστός, να αναγνωρισθεί ως τίτλος εκτελεστός, να συμπληρωθεί με τίτλο εκτελεστό, ή να αντικατασταθεί από τίτλο εκτελεστό στο έδαφος του εν λόγω κράτους μέλους.Εντός τριών μηνών από την ημερομηνία παραλαβής της αίτησης προς είσπραξη, τα κράτη μέλη προσπαθούν να ολοκληρώσουν την αποδοχή, αναγνώριση, συμπλήρωση ή αντικατάσταση, εκτός των περιπτώσεων κατά τις οποίες εφαρμόζονται οι διατάξεις του τρίτου εδαφίου. Η αποδοχή, αναγνώριση, συμπλήρωση ή αντικατάσταση δεν είναι δυνατόν να τύχουν αρνητικής αντιμετώπισης εάν ο τίτλος έχει καταρτισθεί ορθώς. Η αρμόδια αρχή ενημερώνει την αιτούσα αρχή για τους λόγους που δικαιολογούν την ενδεχόμενη υπέρβαση του τριμήνου.Εάν οποιαδήποτε από αυτές τις διατυπώσεις προκαλέσει αμφισβήτηση της απαίτησης ή/και του εκτελεστού τίτλου που επιτρέπει την είσπραξη και τον οποίο εξέδωσε η αιτούσα αρχή, εφαρμόζεται το άρθρο 12.Άρθρο 91. Η είσπραξη πραγματοποιείται στο νόμισμα του κράτους μέλους όπου η αρμόδια αρχή έχει την έδρα της. Η αρμόδια αρχή μεταβιβάζει στην αιτούσα αρχή ολόκληρο το ποσό της εισπραχθείσας απαίτησης.2. Η αρμόδια αρχή δύναται, εάν οι νόμοι, οι κανονισμοί και οι διοικητικές πρακτικές που ισχύουν στο κράτος μέλος όπου έχει την έδρα της το επιτρέπουν, και κατόπιν διαβουλεύσεως με την αιτούσα αρχή, να παρέχει στον οφειλέτη προθεσμία πληρωμής ή να επιτρέπει πληρωμή σε δόσεις. Οι τόκοι που εισπράττονται από την αρμόδια αρχή λόγω αυτής της προθεσμίας πληρωμής, μεταφέρονται επίσης στο κράτος μέλος όπου η αιτούσα αρχή έχει την έδρα της.Από την ημερομηνία κατά την οποία ο τίτλος που επιτρέπει την εκτέλεση της είσπραξης της απαίτησης αναγνωρίσθηκε ή έγινε αποδεκτός άμεσα, αναγνωρίσθηκε, συμπληρώθηκε ή αντικαταστάθηκε σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 8, εισπράττονται τόκοι για εκπρόθεσμη καταβολή δυνάμει των νόμων, των κανονισμών και των διοικητικών πρακτικών που ισχύουν στο κράτος μέλος όπου έχει την έδρα της η αρμόδια αρχή και ομοίως μεταφέρονται στο κράτος μέλος όπου έχει την έδρα της η αιτούσα αρχή.Άρθρο 10Κατά παρέκκλιση του άρθρου 6 παράγραφος 2, οι προς είσπραξη απαιτήσεις δεν απολαύουν απαραίτητα των προνομίων, των οποίων τυγχάνουν ανάλογες απαιτήσεις οι οποίες γεννώνται στο κράτος μέλος όπου έχει την έδρα της η αρμόδια αρχή."7. Το άρθρο 12 παράγραφος 2 τροποποιείται ως εξής:α) στην πρώτη φράση, προστίθεται το ακόλουθο κείμενο: "εκτός εάν η αιτούσα αρχή ζητήσει άλλως, σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο."·β) προστίθεται το ακόλουθο δεύτερο εδάφιο: "Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 2 πρώτο εδάφιο, η αιτούσα αρχή δύναται, δυνάμει των νόμων, των κανονισμών και των διοικητικών πρακτικών του κράτους μέλους όπου έχει την έδρα της, να ζητεί από την αρμόδια αρχή να εισπράξει αμφισβητούμενη απαίτηση, εφόσον οι νόμοι, οι κανονισμοί και οι διοικητικές πρακτικές που ισχύουν στο κράτος μέλος όπου έχει την έδρα της η αρμόδια αρχή το επιτρέπουν. Εάν η έκβαση της αμφισβήτησης αποβεί ευνοϊκή για τον οφειλέτη, η αιτούσα αρχή υποχρεούται να επιστρέψει κάθε εισπραχθέν ποσό, προσαυξημένο κατά την τυχόν οφειλόμενη αποζημίωση, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία του κράτους μέλους όπου έχει την έδρα της η αρμόδια αρχή."8. Στο άρθρο 14, το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: "Η αρμόδια αρχή δεν υποχρεούται:α) να παρέχει την προβλεπόμενη από τα άρθρα 6 έως 13 συνδρομή εάν η είσπραξη της απαίτησης, λόγω της κατάστασης του οφειλέτη, μπορεί να δημιουργήσει σοβαρές οικονομικές ή κοινωνικές δυσχέρειες στο κράτος μέλος όπου έχει την έδρα της η αρχή αυτή, εφόσον οι νόμοι, οι κανονισμοί και οι διοικητικές πρακτικές του κράτους μέλους όπου έχει την έδρα της η αρμόδια αρχή επιτρέπουν ένα τέτοιο μέτρο για παρόμοιες εθνικές απαιτήσεις·β) να παρέχει την προβλεπόμενη από τα άρθρα 4 έως 13 συνδρομή, εάν η υποβαλλόμενη βάσει των άρθρων 4, 5 ή 6 αρχική αίτηση αφορά απαιτήσεις παλαιότερες των πέντε ετών, από τη στιγμή που ο εκτελεστός τίτλος που επιτρέπει την είσπραξη έχει εκδοθεί σύμφωνα με τις νομοθετικές ή κανονιστικές διατάξεις ή τις διοικητικές πρακτικές του κράτους μέλους όπου έχει την έδρα της η αιτούσα αρχή, μέχρι την ημερομηνία της αίτησης. Ωστόσο, όταν προσβάλλεται η απαίτηση ή ο τίτλος, η προθεσμία αρχίζει να τρέχει από τη στιγμή κατά την οποία το αιτούν κράτος αποφαίνεται ότι η απαίτηση ή ο εκτελεστός τίτλος που επιτρέπει την είσπραξη δεν μπορεί πλέον να προσβληθεί."9. Στο άρθρο 17, μετά τις λέξεις "οι αιτήσεις συνδρομής" προστίθεται ένα κόμμα και οι λέξεις "και τα έγγραφα που επισυνάπτονται" αντικαθίστανται από τις λέξεις "ο εκτελεστός τίτλος που επιτρέπει την είσπραξη και τα λοιπά έγγραφα που επισυνάπτονται".10. Το άρθρο 18 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: "Άρθρο 181. Η αρμόδια αρχή εισπράττει επίσης από τον οφειλέτη και παρακρατεί όλα τα έξοδα που συνδέονται με την είσπραξη, σύμφωνα με τις νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις του κράτους μέλους όπου έχει την έδρα της, οι οποίες εφαρμόζονται σε παρόμοιες απαιτήσεις.2. Τα κράτη μέλη παραιτούνται αμοιβαίως από τυχόν απαίτηση για απόδοση των εξόδων που προέκυψαν από την αμοιβαία συνδρομή την οποία παρέχουν αμοιβαίως κατεφαρμογή της παρούσας οδηγίας.3. Όταν η είσπραξη παρουσιάζει ιδιαίτερη δυσκολία, που χαρακτηρίζεται από πολύ μεγάλο ποσό εξόδων ή συνδέεται με την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος, οι αιτούσες και οι αρμόδιες αρχές μπορούν να συμφωνούν ειδικούς διακανονισμούς απόδοσης εξόδων.4. Το κράτος μέλος όπου έχει την έδρα της η αιτούσα αρχή παραμένει υπεύθυνο έναντι του κράτους μέλους όπου έχει την έδρα της η αρμόδια αρχή για όλα τα έξοδα και τις ζημίες που ενδεχομένως υπέστη κατόπιν αγωγών που κρίθηκαν αβάσιμες, είτε ως προς την ύπαρξη της απαίτησης είτε ως προς το κύρος του τίτλου που εκδόθηκε από την αιτούσα αρχή."11. Το άρθρο 20 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: "Άρθρο 201. Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή είσπραξης, (καλούμενη στο εξής 'η επιτροπή'), αποτελουμένη από αντιπροσώπους των κρατών μελών και προεδρευόμενη από τον αντιπρόσωπο της Επιτροπής.2. Στις περιπτώσεις που γίνεται αναφορά στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζονται τα άρθρα 5 και 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ.Η περίοδος που προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 6 της απόφασης 1999/468/ΕΚ ορίζεται σε τρεις μήνες.3. Η επιτροπή θεσπίζει τον εσωτερικό κανονισμό της."12. Το άρθρο 22 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: "Άρθρο 22Οι πρακτικές λεπτομέρειες για την εφαρμογή του άρθρου 4 παράγραφοι 2 και 4, του άρθρου 5 παράγραφοι 2 και 3, των άρθρων 7, 8, 9 και 11, του άρθρου 12 παράγραφοι 1 και 2, του άρθρου 14, του άρθρου 18 παράγραφος 3 και του άρθρου 25, καθώς και για τον καθορισμό των μέσων τα οποία δύνανται να χρησιμοποιηθούν για τη διαβίβαση των κοινοποιήσεων μεταξύ των αρχών, και οι κανόνες μετατροπής, μεταφοράς των εισπραττόμενων ποσών και προσδιορισμού ενός ελαχίστου ποσού για τις απαιτήσεις που είναι δυνατόν να αποτελέσουν αντικείμενο αιτήσεως συνδρομής, θεσπίζονται με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 20 παράγραφος 2."13. Στο άρθρο 25 προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο: "Κάθε κράτος μέλος ενημερώνει ετησίως την Επιτροπή σχετικά με τον αριθμό αιτήσεων παροχής πληροφοριών, κοινοποίησης και είσπραξης που αποστέλλει και λαμβάνει κάθε έτος, το ύψος των σχετικών απαιτήσεων και των εισπραχθέντων ποσών. Η Επιτροπή υποβάλλει, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, ανά διετία, έκθεση σχετικά με την χρησιμοποίηση των ανωτέρω και με τα επιτευχθέντα αποτελέσματα."Άρθρο 21. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία, το αργότερο στις 30 Ιουνίου 2002. Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της αναφοράς καθορίζεται από τα κράτη μέλη.2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία, καθώς και πίνακα αντιστοιχίας μεταξύ της παρούσας οδηγίας και των εθνικών διατάξεων που θεσπίζονται.Άρθρο 3Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.Άρθρο 4Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.Göteborg, 15 Ιουνίου 2001.Για το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςB. Ringholm(1) ΕΕ C 269 της 28.8.1998, σ. 16 καιΕΕ C 179 της 24.6.1999, σ. 6.(2) ΕΕ C 150 της 28.5.1999, σ. 621 και γνώμη που διατυπώθηκε στις 16 Μαΐου 2001 (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα).(3) ΕΕ C 101 της 12.4.1999, σ. 26.(4) ΕΕ L 73 της 19.3.1976, σ. 18· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την πράξη προσχώρησης του 1994.(5) ΕΕ L 184 της 17.7.1999, σ. 23.(6) Οδηγία 77/799/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1977, για την αμοιβαία συνδρομή των αρμοδίων αρχών των κρατών μελών στον τομέα των αμέσων φόρων (ΕΕ L 336 της 27.12.1977, σ. 15)· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την πράξη προσχώρησης του 1994.


Avis juridique important

|

32004L0056

Οδηγία 2004/56/ΕΚ του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, για τροποποίηση της οδηγίας 77/799/ΕΟΚ όσον αφορά την αμοιβαία συνδρομή των αρμόδιων αρχών των κρατών μελών στον τομέα των άμεσων φόρων, ορισμένων ειδικών φόρων κατανάλωσης και των φόρων επί των ασφαλίστρων

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 127 της 29/04/2004 σ. 0070 - 0072

Οδηγία 2004/56/ΕΚ του Συμβουλίουτης 21ης Απριλίου 2004για τροποποίηση της οδηγίας 77/799/ΕΟΚ όσον αφορά την αμοιβαία συνδρομή των αρμόδιων αρχών των κρατών μελών στον τομέα των άμεσων φόρων, ορισμένων ειδικών φόρων κατανάλωσης και των φόρων επί των ασφαλίστρωνΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως τα άρθρα 93 και 94,την πρόταση της Επιτροπής,τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου(1),τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(2),Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Η οδηγία 77/799/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1977, όσον αφορά την αμοιβαία συνδρομή των αρμοδίων αρχών στον τομέα των άμεσων φόρων, ορισμένων ειδικών φόρων κατανάλωσης και των φόρων επί των ασφαλίστρων(3), θέσπισε τους βασικούς κανόνες για τη διοικητική συνεργασία και την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών με στόχο τον εντοπισμό και την πρόληψη της φοροδιαφυγής και της φορολογικής απάτης και για να μπορούν τα κράτη μέλη να προβαίνουν σε ορθή αξιολόγηση της φορολογικής οφειλής. Είναι αναγκαίο οι κανόνες αυτοί να βελτιωθούν, να επεκταθούν και να εκσυγχρονιστούν.(2) Όταν ένα κράτος μέλος διεξάγει έρευνα για την απόκτηση πληροφοριών ύστερα από αίτηση συνδρομής, θα πρέπει να θεωρείται ότι ενεργεί για ίδιο λογαριασμό· έτσι, ισχύει μια μόνον δέσμη κανόνων για τη διαδικασία συγκέντρωσης πληροφοριών και η έρευνα δεν παρεμποδίζεται λόγω καθυστερήσεων.(3) Με στόχο την αποτελεσματικότητα της καταπολέμησης της φορολογικής απάτης, δεν ενδείκνυται, ένα κράτος μέλος που έχει λάβει πληροφορίες από άλλο κράτος μέλος να πρέπει, στη συνέχεια, να ζητήσει άδεια για την αποκάλυψη των πληροφοριών σε δημόσια συνεδρίαση ή απόφαση.(4) Θα πρέπει να γίνει σαφές ότι ένα κράτος μέλος δεν υποχρεούται να διεξαγάγει έρευνα για την απόκτηση πληροφοριών για να ανταποκριθεί σε αίτηση συνδρομής όταν είτε η νομοθεσία του είτε οι διοικητικές του πρακτικές δεν επιτρέπουν στην αρμόδια αρχή του να διεξάγει έρευνες ή να συγκεντρώνει τέτοιου είδους πληροφορίες.(5) Η αρμόδια αρχή ενός κράτους μέλους θα πρέπει να μπορεί να αρνηθεί να παράσχει πληροφορίες ή συνδρομή όταν το αιτούν κράτος μέλος δεν είναι σε θέση να παράσχει το ίδιο είδος πληροφοριών, είτε για πραγματικούς είτε για νομικούς λόγους.(6) Δεδομένου ότι η νομοθεσία ορισμένων κρατών μελών απαιτεί την κοινοποίηση στο φορολογούμενο των αποφάσεων και των πράξεων που αφορούν τη φορολογική του οφειλή, πράγμα που ενδέχεται να δημιουργήσει προβλήματα στις φορολογικές αρχές, συμπεριλαμβανομένων των περιπτώσεων που ο φορολογούμενος έχει μετεγκατασταθεί σε άλλο κράτος μέλος, είναι επιθυμητό, στις περιπτώσεις αυτές, να έχουν οι φορολογικές αρχές τη δυνατότητα να ζητούν τη συνδρομή των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους στο οποίο μετεγκατασταθεί ο φορολογούμενος.(7) Εφόσον η φορολογική κατάσταση ενός ή περισσότερων υποκείμενων σε φορολογία προσώπων, εγκατεστημένων σε διάφορα κράτη μέλη είναι συχνά κοινού ή συμπληρωματικού ενδιαφέροντος, πρέπει να είναι δυνατή η διενέργεια ταυτόχρονων ελέγχων στα πρόσωπα αυτά από δύο ή περισσότερα κράτη μέλη, κατόπιν αμοιβαίας συμφωνίας και σε εθελοντική βάση, οποτεδήποτε οι έλεγχοι αυτοί φαίνεται ότι είναι πιο αποτελεσματικοί από ότι οι έλεγχοι που διενεργεί ένα μεμονωμένο κράτος μέλος.(8) Η Επιτροπή υπέβαλε την πρόταση οδηγίας βάσει του άρθρου 95 της συνθήκης ΕΚ. Εκτιμώντας ότι η πρόταση οδηγίας αφορά την εναρμόνιση των νομοθεσιών στον τομέα τόσο των άμεσων, όσο και των έμμεσων φόρων, και ότι επομένως η νομοθετική πράξη θα πρέπει να εκδοθεί βάσει των άρθρων 93 και 94 της συνθήκης ΕΚ, το Συμβούλιο, με την από 12ης Νοεμβρίου 2003 επιστολή του, ζήτησε τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ενημερώνοντάς το για την πρόθεσή του να τροποποιήσει τη νομική βάση.(9) Συνεπώς, θα πρέπει να τροποποιηθεί η οδηγία 77/799/ΕΟΚ,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:Άρθρο 1Η οδηγία 77/799/ΕΟΚ τροποποιείται ως εξής:1. Το άρθρο 1 παράγραφος 5 τροποποιείται ως εξής:α) στην παράγραφο 5 το κείμενο κάτω από τις λέξεις "στην Ιταλία" αντικαθίσταται ως εξής:"il Capo del Dipartimento per le Politiche Fiscali ή οι εξουσιοδοτημένοι αντιπρόσωποί του·"β) στην παράγραφο 5 το κείμενο κάτω από τις λέξεις "στη Σουηδία" αντικαθίσταται ως εξής:"Chefen för Finansdepartementet ή οι εξουσιοδοτημένοι αντιπρόσωποί του."2. Στο άρθρο 2 παράγραφος 2, προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:"Για τη λήψη των ζητούμενων πληροφοριών, η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση ή η διοικητική αρχή προς την οποία η τελευταία παρέπεμψε το θέμα, ενεργεί όπως θα ενεργούσε και για ίδιο λογαριασμό ή μετά από αίτηση άλλης αρχής της χώρας της."3. Στο άρθρο 7, η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:"1. Κάθε πληροφορία που περιέρχεται σε γνώση ενός κράτους μέλους κατ' εφαρμογή της παρούσας οδηγίας τηρείται απόρρητη στο κράτος αυτό κατά τον ίδιο τρόπο που τηρούνται απόρρητες και οι πληροφορίες που συλλέγονται κατ' εφαρμογή της εσωτερικής του νομοθεσίας. Σε κάθε περίπτωση, οι πληροφορίες αυτές:- δεν είναι προσιτές παρά μόνο στα πρόσωπα τα οποία αφορά άμεσα ο προσδιορισμός του φόρου ή ο διοικητικός έλεγχος του προσδιορισμού του φόρου,- δεν αποκαλύπτονται παρά επ' ευκαιρία δικαστικής ή διοικητικής διαδικασίας που επισύρει την επιβολή κυρώσεων, όταν οι διαδικασίες αυτές συνδέονται με τον προσδιορισμό ή τον έλεγχο του προσδιορισμού του φόρου, μόνο δε στα πρόσωπα που μετέχουν άμεσα στις διαδικασίες αυτές· είναι, εντούτοις, δυνατό να αποκαλύπτονται οι πληροφορίες αυτές κατά τη διάρκεια δημόσιων ακροάσεων ή σε δικαστικές αποφάσεις, αν δεν αντιτίθεται σε αυτό η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους που παρέχει τις πληροφορίες τη στιγμή που παρέχει τις πληροφορίες για πρώτη φορά,- σε καμία περίπτωση δεν χρησιμοποιούνται κατ' άλλον τρόπο αλλά μόνο για σκοπούς φορολογικούς ή σκοπούς δικαστικής ή διοικητικής διαδικασίας που επισύρει την επιβολή κυρώσεων, όταν οι διαδικασίες αυτές συνδέονται με τον προσδιορισμό ή τον έλεγχο του προσδιορισμού του φόρου.Επιπλέον, τα κράτη μέλη είναι δυνατόν να παρέχουν τις αναφερόμενες στο πρώτο εδάφιο πληροφορίες προκειμένου να χρησιμοποιούνται για τον προσδιορισμό άλλων εισφορών, δασμών και φόρων που καλύπτονται από το άρθρο 2 της οδηγίας 76/308/ΕΟΚ(4)."4. Το άρθρο 8 τροποποιείται ως ακολούθως:α) η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:"1. Η παρούσα οδηγία δεν επιβάλλει, στο κράτος μέλος από το οποίο ζητείται η πληροφορία, την υποχρέωση να διεξαγάγει έρευνες ή να κοινοποιήσει πληροφορίες, εφόσον η διεξαγωγή των ερευνών ή η συλλογή των πληροφοριών αντιβαίνει στη νομοθεσία ή στις διοικητικές πρακτικές της αρμόδιας αρχής του εν λόγω κράτους μέλους."β) η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:"3. Η αρμόδια αρχή ενός κράτους μέλους μπορεί να αρνηθεί να διαβιβάσει πληροφορίες εφόσον το κράτος μέλος που τις ζητά δεν είναι σε θέση, είτε για πραγματικούς είτε για νομικούς λόγους, να παράσχει το ίδιο είδος πληροφοριών."5. Παρεμβάλλονται τα ακόλουθα άρθρα:"Άρθρο 8αΚοινοποίηση1. Ύστερα από αίτηση της αρμόδιας αρχής ενός κράτους μέλους, η αρμόδια αρχή άλλου κράτους μέλους, κοινοποιεί στον παραλήπτη, σύμφωνα με τους κανόνες που διέπουν την κοινοποίηση παρόμοιων πράξεων στο κράτος μέλος στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση, όλες τις πράξεις και αποφάσεις που προέρχονται από τις διοικητικές αρχές του αιτούντος κράτους μέλους και αφορούν την εφαρμογή στο έδαφός του, της νομοθεσίας περί φορολογίας που καλύπτεται από την παρούσα οδηγία.2. Η αίτηση κοινοποίησης, περιλαμβάνει το αντικείμενο της πράξης ή της απόφασης προς κοινοποίηση και διευκρινίζει το όνομα και τη διεύθυνση του παραλήπτη, καθώς και κάθε άλλη πληροφορία χρήσιμη για την εξακρίβωση της ταυτότητάς του.3. Η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση ενημερώνει αμέσως την αιτούσα αρχή για τη συνέχεια που δίδει στην αίτηση κοινοποίησης και ειδικότερα για την ημερομηνία κατά την οποία η απόφαση ή η πράξη κοινοποιήθηκε στον παραλήπτη.Άρθρο 8βΤαυτόχρονοι έλεγχοι1. Όταν η φορολογική κατάσταση ενός ή περισσοτέρων υποκείμενων σε φορολογία προσώπων είναι κοινού ή συμπληρωματικού ενδιαφέροντος για δύο ή περισσότερα κράτη μέλη, τα κράτη μέλη αυτά μπορούν να συμφωνήσουν να διενεργούν ταυτόχρονους ελέγχους στο έδαφός τους, με στόχο την ανταλλαγή των πληροφοριών που έχουν αποκτηθεί, οποτεδήποτε οι έλεγχοι αυτοί φαίνεται ότι είναι αποτελεσματικότεροι από τους ελέγχους που διενεργεί ένα μεμονωμένο κράτος μέλος.2. Η αρμόδια αρχή κάθε κράτους μέλους ορίζει κατά τρόπο ανεξάρτητο τα υποκείμενα σε φορολογία πρόσωπα έναντι των οποίων προτίθεται να προτείνει τη διενέργεια ταυτόχρονου ελέγχου. Ενημερώνει την οικεία αρμόδια αρχή των άλλων ενδιαφερομένων κρατών μελών για τις περιπτώσεις οι οποίες κατά την άποψή της θα πρέπει να αποτελέσουν το αντικείμενο ταυτοχρόνων ελέγχων. Αιτιολογεί την επιλογή αυτή, στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό, παρέχοντας τις πληροφορίες που την οδήγησαν σε αυτή την απόφαση. Προσδιορίζει τη χρονική περίοδο κατά τη διάρκεια της οποίας θα πρέπει να διενεργούνται οι εν λόγω έλεγχοι.3. Η αρμόδια αρχή κάθε κράτους μέλους αποφασίζει στη συνέχεια αν επιθυμεί να συμμετάσχει στους ταυτόχρονους ελέγχους. Μόλις λάβει πρόταση για ταυτόχρονο έλεγχο η αρμόδια αρχή επιβεβαιώνει στην αντίστοιχη αρχή τη συμφωνία της ή της ανακοινώνει την αιτιολογημένη άρνησή της.4. Κάθε αρμόδια αρχή των ενδιαφερόμενων κρατών μελών ορίζει αντιπρόσωπο υπεύθυνο να κατευθύνει και να συντονίζει τον έλεγχο."Άρθρο 2Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία, το αργότερο έως την 1η Ιανουαρίου 2005. Τα κράτη μέλη υποχρεούνται να ενημερώσουν άμεσα την Επιτροπή σχετικά με το κείμενο των εν λόγω διατάξεων και να υποβάλουν πίνακα αντιστοιχίας μεταξύ αυτών των διατάξεων και της οδηγίας.Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις ανωτέρω διατάξεις, αυτές περιέχουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την αναφορά αυτή κατά την επίσημη έκδοσή τους. Ο τρόπος της αναφοράς αποφασίζεται από τα κράτη μέλη.Άρθρο 3Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.Άρθρο 4Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.Λουξεμβούργο, 21 Απριλίου 2004.Για το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςJ. Walsh(1) Γνώμη που εδόθη στις 15 Ιανουαρίου 2004 (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα).(2) ΕΕ C 32 της 5.2.2004, σ. 94.(3) ΕΕ L 336 της 27.12.1977, σ. 15· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2003/93/ΕΚ (ΕΕ L 264 της 15.10.2003, σ. 23).(4) ΕΕ L 73 της 19.3.1976, σ. 18.