Avis juridique important

|

31994L0067

Οδηγία 94/67/ΕΚ του Συμβουλίου της 16ης Δεκεμβρίου 1994 για την αποτέφρωση των επικίνδυνων αποβλήτων

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 365 της 31/12/1994 σ. 0034 - 0045 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 15 τόμος 14 σ. 0186  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 15 τόμος 14 σ. 0186

ΟΔΗΓΙΑ 94/67/ΕΚ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 16ης Δεκεμβρίου 1994 για την  αποτέφρωση των επικίνδυνων αποβλήτωνΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 130 Σ παράγραφος 1, την πρόταση της Επιτροπής (1), τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2), Αποφασίζοντας με τη διαδικασία του άρθρου 189 Γ της συνθήκης (3), Εκτιμώντας: ότι οι στόχοι και οι αρχές της πολιτικής της Κοινότητας στον τομέα του περιβάλλοντος, όπως  ορίζονται στο άρθρο 130 Ρ της συνθήκης, αποβλέπουν ιδίως στην πρόληψη της ρύπανσης, στην επανόρθωση  της ρύπανσης κατά προτεραιότητα στην πηγή και στην εφαρμογή της αρχής «ο ρυπαίνων πληρώνει» 7 ότι το ψήφισμα του Συμβουλίου της 7ης Μαΐου 1990 σχετικά με την πολιτική διαχείρισης των αποβλήτων  (4) καλεί την Επιτροπή να συμπληρώσει επειγόντος τις προτάσεις της για τους αποτεφρωτήρες  βιομηχανικών αποβλήτων 7 ότι η αποτέφρωση των επικίνδυνων αποβλήτων προκαλεί εκπομπές που μπορεί να δημιουργήσουν ρύπανση  και, κατ' αυτό τον τρόπο, εάν δεν ελέγχονται κατάλληλα, να βλάψουν την υγεία του ανθρώπου και το  περιβάλλον 7 ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, η ρύπανση αυτή μπορεί να έχει διαμεθοριακό χαρακτήρα 7 ότι, επομένως, απαιτείται δράση για την προστασία του περιβάλλοντος από τις επικίνδυνες εκπομπές  που προέρχονται από την αποτέφρωση επικίνδυνων αποβλήτων 7 ότι οι διαφορές που υφίστανται σήμερα στις εθνικές διατάξεις για την αποτέφρωση των επικίνδυνων  αποβλήτων και, σε ορισμένες περιπτώσεις, η παντελής έλλειψη τέτοιων διατάξεων, δικαιολογούν την  ανάληψη δράσης σε κοινοτικό επίπεδο 7 ότι, σύμφωνα με το άρθρο 130 Τ της συνθήκης, η θέσπιση της παρούσας οδηγίας δεν εμποδίζει τα κράτη  μέλη να διατηρούν ή να θεσπίζουν αυστηρότερα μέτρα προστασίας του περιβάλλοντος συμβατά προς τη  συνθήκη 7 ότι το άρθρο 4 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 15ης Ιουλίου 1975 περί των στερεών  αποβλήτων (5) απαιτεί από τα κράτη μέλη να λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίζουν ότι η  αξιοποίηση ή η διάθεση των αποβλήτων θα πραγματοποιείται χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η υγεία του  ανθρώπου και χωρίς να βλάπτεται το περιβάλλον 7 ότι, γι' αυτό το σκοπό, το άρθρο 9 της ίδιας  οδηγίας ορίζει ότι οποιαδήποτε εγκατάσταση ή επιχείρηση επεξεργασίας αποβλήτων πρέπει να έχει λάβει  από τις αρμόδιες αρχές άδεια, η οποία να υποδεικνύει, μεταξύ άλλων, τις προφυλάξεις που πρέπει να  ληφθούν 7 ότι τα άρθρα 3 και 4 της οδηγίας 84/360/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1994 σχετικά με την  καταπολέμηση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης που προέρχεται από βιομηχανικές εγκαταστάσεις (6) προβλέπει  ότι απαιτείται προηγούμενη άδεια για τη λειτουργία βιομηχανικών εγκαταστάσεων που ανήκουν σε  καθορισμένες κατηγορίες, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται και οι σταθμοί αποτέφρωσης αποβλήτων 7 ότι ο σκοπός των σταθμών αποτέφρωσης που εγκαθίστανται και λειτουργούν σύμφωνα με την παρούσα  οδηγία είναι να μειωθούν οι κίνδυνοι μόλυνσης από επικίνδυνα απόβλητα μέσω μιας διαδικασίας  οξείδωσης, να μειωθεί η ποσότητα και ο όγκος των αποβλήτων και να παράγονται κατάλοιπα των οποίων η  επαναχρησιμοποίηση ή η διάθεση να μπορεί να γίνεται ασφαλώς 7 ότι ένα υψηλό επίπεδο περιβαλλοντικής προστασίας απαιτεί την επιβολή και τήρηση ενδεδειγμένων  λειτουργικών συνθηκών και οριακών τιμών εκπομπών από τους σταθμούς αποτέφρωσης επικίνδυνων  αποβλήτων της Κοινότητας 7 ότι είναι αναγκαίο να προβλεφθούν ειδικές διατάξεις στην περίπτωση  εκπομπών διοξινών και φουρανίων τα οποία και είναι βασικό να μειωθούν με χρησιμοποίηση της πιο  εξελιγμένης τεχνολογίας 7 ότι απαιτούνται τεχνικές μέτρησης υψηλού επιπέδου για την παρακολούθηση των εκπομπών και την  εξασφάλιση της συμμόρφωσης με τις οριακές τιμές εκπομπής και τις κατευθυντήριες τιμές των ρύπων 7 ότι απαιτείται ολοκληρωμένη προστασία του περιβάλλοντος από τις εκπομπές που οφείλονται στην  αποτέφρωση επικίνδυνων αποβλήτων 7 ότι, συνεπώς, προκειμένου να περιοριστεί η μεταφορά της ρύπανσης  από το ένα περιβαλλοντικό μέσο στο άλλο, τα υδατικά απόβλητα που προέρχονται από τον καθαρισμό των  καυσαερίων μπορούν να απορρίπτονται μόνον αφού υποστούν χωριστή επεξεργασία 7 ότι πρέπει να  θεσπιστούν, εντός δύο ετών από την ημερομηνία ενάρξεως ισχύος της παρούσας οδηγίας, ειδικές οριακές  τιμές εκπομπής για τους ρύπους σ' αυτά τα υδατικά απόβλητα 7 ότι θα πρέπει να προβλεφθούν διατάξεις για περιπτώσεις υπέρβασης των οριακών τιμών εκπομπής, καθώς  και για τεχνικώς αναπόφευκτες διακοπές, διαταραχές ή βλάβες των συστημάτων καθαρισμού 7 ότι η συναποτέφρωση επικίνδυνων αποβλήτων σε σταθμούς οι οποίοι δεν προορίζονται πρωταρχικά γι'  αυτό το σκοπό δεν θα πρέπει να μπορεί να δημιουργεί υψηλότερες εκπομπές ρύπων στο τμήμα εκείνο της  ποσότητας καυσαερίων που παράγεται από αυτού του είδους την αποτέφρωση και, προς τούτο, πρέπει να  υπόκειται σε ανάλογους περιορισμούς 7 ότι, για την καλύτερη προστασία της υγείας του ανθρώπου και του περιβάλλοντος, απαιτείται ταχεία  προσαρμογή των υφισταμένων σταθμών αποτέφρωσης προς τις οριακές τιμές εκπομπής που καθορίζονται  στην παρούσα οδηγία ούτως ώστε να αποφευχθεί η αυξημένη μεταφορά επικίνδυνων αποβλήτων προς τους εν  λόγω σταθμούς 7 ότι θα πρέπει να συσταθεί επιτροπή η οποία να επικουρεί την Επιτροπή όσον αφορά την εφαρμογή της  παρούσας οδηγίας και την προσαρμογή της στην επιστημονική και τεχνική πρόοδο 7 ότι οι εκθέσεις σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας αποτελούν σημαντικό στοιχείο για την  ενημέρωση της Επιτροπής και των κρατών μελών σχετικά με την πρόοδο που επιτυγχάνεται όσον αφορά τις  τεχνικές ελέγχου των εκπομπών 7 ότι οι προτάσεις για την αναθεώρηση των οριακών τιμών εκπομπής και των σχετικών διατάξεων της  παρούσας οδηγίας πρέπει να υποβληθούν στο Συμβούλιο πριν από τις 31 Δεκεμβρίου 2000 υπό το πρίσμα  των αναμενόμενων εξελίξεων της κατάστασης της τεχνολογίας, της πείρας από τη λειτουργία των σταθμών  αποτέφρωσης και των περιβαλλοντικών απαιτήσεων, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ: Άρθρο 1 1.  Σκοπός της παρούσας οδηγίας είναι να προβλεφθούν μέτρα και μέθοδοι  για την πρόληψη ή, εάν αυτό δεν είναι εφικτό, την κατά το δυνατό μείωση των αρνητικών επιπτώσεων  της αποτέφρωσης επικίνδυνων αποβλήτων στο περιβάλλον, και ιδίως της ρύπανσης της ατμόσφαιρας, του  εδάφους, των επιφανειακών και υπόγειων υδάτων και των κινδύνων που απορρέουν για την υγεία του  αθρώπου και, για το σκοπό αυτό, να καθοριστούν και να διατηρούνται κατάλληλες συνθήκες λειτουργίας  και οριακές τιμές εκπομπής για τους σταθμούς αποτέφρωσης επικίνδυνων αποβλήτων στην Κοινότητα. 2.  Η παρούσα οδηγία ισχύει υπό την επιφύλαξη άλλων σχετικών κοινοτικών νομοθετικών διατάξεων, όσον  αφορά ιδίως τα απόβλητα και την προστασία της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων σε σταθμούς  αποτέφρωσης. Άρθρο 2 Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, νοούνται ως: 1. «Επικίνδυνα απόβλητα»: οποιαδήποτε στερεά ή υγρά απόβλητα κατά την έννοια του άρθρου 1  παράγραφος 4 της οδηγίας 91/689/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 1991 για τα επικίνδυνα  απόβλητα (1). Ωστόσο, εξαιρούνται του πεδίου εφαρμογής της παρούσας οδηγίας τα ακόλουθα επικίνδυνα απόβλητα: - τα καύσιμα υγρά απόβλητα, συμπεριλαμβανομένων των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων, όπως ορίζονται  στο άρθρο 1 της οδηγίας 75/439/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 16ης Ιουνίου 1975 περί διαθέσεως των  χρησιμοποιημένων ορυκτελεαίων (2) εφόσον πληρούν τα ακόλουθα τρία κριτήρια: i) η περιεκτικότητα κατά μάζα σε πολυχλωριωμένους αρωματικούς υδρογονάνθρακες, π.χ. πολυχλωριωμένα  διφαινύλια (PCB) ή πενταχλωροφαινόλες (PCP), δεν υπερβαίνει τις συγκεντρώσεις που προβλέπονται στη  σχετική κοινοτική νομοθεσία, ii) τα απόβλητα αυτά δεν περιέχουν άλλα συστατικά απαριθμούμενα στο παράρτημα II της οδηγίας  91/689/ΕΟΚ σε ποσότητες ή συγκεντρώσεις που δεν συμφωνούν με την επίτευξη των στόχων που εκτίθενται  στο άρθρο 4 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ και iii) η καθαρή θερμογόνος αξία ανέρχεται σε τουλάχιστον 30 MJ ανά kg, - οποιαδήποτε καύσιμα υγρά απόβλητα που δεν μπορούν να προκαλέσουν, στα καυσαέρια που παράγονται  απευθείας από την καύση τους, άλλες εκπομπές εκτός από εκείνες που παράγονται από ντίζελ, όπως  ορίζεται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 της οδηγίας 75/716/ΕΟΚ του Συμβουλίου (3) ή συγκέντρωση εκπομπών  υψηλότερη από εκείνες που προκύπτουν από την καύση ντίζελ όπως αυτό ορίζεται, - επικίνδυνα απόβλητα που προκύπτουν από την εξερεύνηση και την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων  πετρελαίου και αερίου από εγκαταστάσεις ανοικτής θάλασσας και αποτεφρώνονται επιτόπου, - αστικά απόβλητα που καλύπτονται από τις οδηγίες 89/369/ΕΟΚ (1) και 89/429/ΕΟΚ (2), - ιλύς των υπονόμων από την επεξεργασία των υδατικών αστικών αποβλήτων τα οποία δεν περιέχουν  συστατικά απαριθμούμενα στο παράρτημα II της οδηγίας 91/689/ΕΟΚ σε ποσότητες ή σε συγκεντρώσεις,  όπως ορίζεται από τα κράτη μέλη, έως ότου ο κατάλογος των επικίνδυνων αποβλήτων που αναφέρεται στο  άρθρο 1 παράγραφος 4 της οδηγίας αυτής καταρτιστεί, που δεν συμφωνούν με την επίτευξη των στόχων  που ορίζονται στο άρθρο 4 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ. Η εξαίρεση αυτή ισχύει υπό την επιφύλαξη της  οδηγίας 86/278/ΕΟΚ (3). 2. «Σταθμός αποτέφρωσης»: οποιοσδήποτε τεχνικός εξοπλισμός που χρησιμοποιείται για την καύση των  επικίνδυνων αποβλήτων με οξείδωση, συμπεριλαμβανομένης της προεπεξεργασίας, καθώς και της πυρόλυσης  ή άλλων μεθόδων θερμικής επεξεργασίας, π.χ. τεχνικές πλάσματος, εφόσον, στη συνέχεια, τα προϊόντα  τους αποτεφρώνονται, με ή χωρίς ανάκτηση της θερμότητας που παράγεται από την καύση.  Περιλαμβάνονται επίσης και σταθμοί που καίνε επικίνδυνα απόβλητα, ως συνήθη ή πρόσθετα καύσιμα, για  οποιαδήποτε βιομηχανική διαδικασία. Ο ορισμός αυτός καλύπτει το χώρο και ολόκληρη την εγκατάσταση, συμπεριλαμβανομένης της παραλαβής,  της αποθήκευσης και των εγκαταστάσεων προεπεξεργασίας, του αποτεφρωτήρα, των συστημάτων τροφοδοσίας  αποβλήτων, καυσίμου και αέρα, των εγκαταστάσεων επεξεργασίας καυσαερίων και λυμάτων και των  μηχανισμών και συστημάτων για τον έλεγχο της λειτουργίας αποτέφρωσης και τη συνεχή καταγραφή και  παρακολούθηση των συνθηκών αποτέφρωσης. Δεν καλύπτονται από τον ορισμό αυτό οι ακόλουθοι σταθμοί: - αποτεφρωτήρες πτωμάτων ή υπολειμμάτων ζώων, - αποτεφρωτήρες μολυσματικών νοσοκομειακών αποβλήτων εφόσον τα απόβλητα αυτά δεν καθίστανται  επικίνδυνα λόγω της παρουσίας άλλων συστατικών, όπως ορίζεται στο παράρτημα II της οδηγίας  91/689/ΕΟΚ ή - αποτεφρωτήρες αστικών αποβλήτων οι οποίοι επίσης καίνε μολυσματικά νοσοκομειακά απόβλητα, τα  οποία δεν αναμειγνύονται με άλλα απόβλητα τα οποία μπορεί να καταστούν επικίνδυνα λόγω μιας από τις  άλλες ιδιότητες, που απαριθμούνται στο παράρτημα III της οδηγίας 91/689/ΕΟΚ. 3. «Νέος σταθμός αποτέφρωσης»: ο σταθμός για τον οποίο η άδεια λειτουργίας χορηγείται πριν από την  ημερομηνία που ορίζεται στο άρθρο 18 παράγραφος 1. 4. «Υφιστάμενος σταθμός αποτέφρωσης»: ο σταθμός για τον οποίο η αρχική άδεια λειτουργίας χορηγήθηκε  πριν από την ημερομηνία που ορίζεται στο άρθρο 18 παράγραφος 1. 5. «Οριακή τιμή εκπομπών»: η κατά μάζα συγκέντρωση ρυπαντικών ουσιών της οποίος δεν πρέπει να  σημειωθεί υπέρβαση από εκπομπές σταθμών κατά τη διάρκεια μιας ορισμένης περιόδου. 6. «Φορέας λειτουργίας»: κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που εκμεταλλεύεται το σταθμό αποτέφρωσης ή το  οποίο ασκεί ή στο οποίο έχει μεταβιβαστεί καθοριστική οικονομική εξουσία επ' αυτού. Άρθρο 3 1.  Η άδεια που αναφέρεται στα άρθρα 9 και 10 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ, στο άρθρο 11 της εν  λόγω οδηγίας, όπως συμπληρώθηκε από το άρθρο 3 της οδηγίας 91/689/ΕΟΚ, και στο άρθρο 3 της οδηγίας  84/360/ΕΟΚ, χορηγείται μόνον όταν στην αίτηση εμφαίνεται ότι ο σταθμός αποτέφρωσης έχει σχεδιαστεί,  εξοπλισθεί και πρόκειται να λειτουργήσει κατά τέτοιο τρόπο ώστε να λαμβάνονται όλα τα κατάλληλα  μέτρα για την πρόληψη της ρύπανσης του περιβάλλοντος και να πληρούνται οι απαιτήσεις που  προβλέπονται στα άρθρα 5 έως 12 της παρούσας οδηγίας. 2.  Η άδεια που χορηγείται από τις αρμόδιες αρχές πρέπει να αναφέρει ρητώς τους τύπους και τις  ποσότητες των επικίνδυνων αποβλήτων που μπορεί να επεξεργαστεί ο σταθμός αποτέφρωσης, καθώς και τη  συνολική δυναμικότητα του αποτεφρωτήρα. 3.  Στην περίπτωση σταθμού του οποίου πρωταρχικός προορισμός δεν είναι η αποτέφρωση επικίνδυνων  αποβλήτων και εφόσον αυτός τροφοδοτείται με επικίνδυνα απόβλητα (συναποτέφρωση) που παράγουν έως  και 40 % της συνολικής εκλυόμενης θερμότητας στο σταθμό ανά πάσα στιγμή λειτουργίας, ισχύουν  τουλάχιστον τα ακόλουθα άρθρα: - άρθρα 1 έως 5, - άρθρο 6 παράγραφοι 1 και 5, - άρθρο 7, συμπεριλαμβανομένων των διατάξεων για τις μετρήσεις που αναφέρονται στα άρθρα 10 και  11, - άρθρο 9, - άρθρα 12, 13 και 14. 4.  Η άδεια για τη συναποτέφρωση όπως περιγράφεται στην παράγραφο 3 εκδίδεται μόνον αν  αποδεικνύεται στην αίτηση: - ότι οι καυστήρες επικίνδυνων αποβλήτων είναι τοποθετημένοι και τροφοδοτούνται με απόβλητα κατά  τρόπο ώστε να επιτυγχάνεται η πληρέστερη δυνατή αποτέφρωση και - με υπολογισμούς, όπως καθορίζεται στο παράρτημα II, ότι πληρούνται οι διατάξεις του άρθρου 7. Η άδεια για τη συναποτέφρωση απαριθμεί ρητώς τους τύπους και τις ποσότητες των επικίνδυνων  αποβλήτων που μπορούν να συναποτεφρωθούν στο σταθμό. Πρέπει, επίσης, να καθορίζει τις ελάχιστες και  τις μέγιστες ροές των επικίνδυνων αποβλήτων, την κατώτερη και την ανώτερη θερμογόνο αξία τους και  τη μέγιστη περιεκτικότητά τους σε ρύπους, π.χ. PCB, PCP, χλώριο, φθώριο, θείο, βαρέα μέταλλα. Εντός έξι μηνών από την έναρξη λειτουργίας, τα αποτελέσματα των μετρήσεων που διενεργούνται υπό τις  προβλεπόμενες δυσμενέστερες συνθήκες, πρέπει να δείχνουν ότι πληρούνται οι διατάξεις του άρθρου 7.  Για το ανωτέρω διάστημα, οι αρμόδιες αρχές μπορούν να χορηγούν απαλλαγές από την τήρηση του  απαιτούμενου ποσοστού που αναφέρεται στην παράγραφο 3. Άρθρο 4 Οι αιτήσεις για άδεια και οι σχετικές αποφάσεις των αρμόδιων αρχών, καθώς και τα  αποτελέσματα των ελέγχων που προβλέπονται στο άρθρο 11 της παρούσας οδηγίας, τίθενται στη διάθεση  του κοινού σύμφωνα με την οδηγία 90/313/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 7ης Ιουνίου 1990 σχετικά με την  ελεύθερη πληροφόρηση για θέματα περιβάλλοντος (1). Άρθρο 5 1.  Ο φορέας λειτουργίας λαμβάνει όλα τα αναγκαία μέτρα σχετικά με την παράδοση και  παραλαβή των αποβλήτων προκειμένου να προλαμβάνονται ή, εφόσον αυτό δεν είναι εφικτό, να μειώνονται  στο ελάχιστο δυνατό, οι αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον, ιδίως η ρύπανση της ατμόσφαιρας, του  εδάφους, των επιφανειακών και υπόγειων υδάτων και οι κίνδυνοι που απορρέουν για την υγεία του  ανθρώπου. Τα μέτρα αυτά πρέπει να καλύπτουν τουλάχιστον τις απαιτήσεις των παραγράφων 2 και 3. 2.  Πριν από την αποδοχή των αποβλήτων στο σταθμό αποτέφρωσης, διατίθεται στον φορέα λειτουργίας  περιγραφή των αποβλήτων η οποία αναφέρει: - τη φυσική και, στο μέτρο του εφικτού, τη χημική σύνθεση των αποβλήτων και όλες τις αναγκαίες  πληροφορίες προκειμένου να εκτιμηθεί η καταλληλότητά τους για την προβλεπόμενη μέθοδο αποτέφρωσης, - τα επικίνδυνα χαρακτηριστικά των αποβλήτων, τις ουσίες με τις οποίες δεν μπορούν να αναμιχθούν  και τις προφυλάξεις που πρέπει να λαμβάνονται κατά το χειρισμό των αποβλήτων. 3.  Πριν από την αποδοχή των αποβλήτων στο σταθμό αποτέφρωσης, πρέπει να τηρούνται από τον φορέα  λειτουργίας του τουλάχιστον οι ακόλουθες διαδικασίες παραλαβής: - καθορισμός της μάζας των αποβλήτων, - έλεγχος των εγγράφων που απαιτούνται από την οδηγία 91/689/ΕΟΚ και, ενδεχομένως, εκείνων που  απαιτούνται από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 259/93 του Συμβουλίου της 1ης Φεβρουαρίου 1993 σχετικά με  την παρακολούθηση και τον έλεγχο μεταφορών αποβλήτων στο εσωτερικό της Κοινότητας καθώς και κατά  την είσοδο και έξοδό τους (2) και τους κανονισμούς για τη μεταφορά επικίνδυνων ουσιών, - λήψη αντιπροσωπευτικών δειγμάτων, εκτός εάν δεν ενδείκνυται, όσο το δυνατόν πριν από την  εκφόρτωση, προκειμένου να εξακριβωθεί με τη διεξαγωγή ελέγχων ότι είναι σύμφωνα με την περιγραφή  που προβλέπεται στην παράγραφο 2 και να διευκολυνθούν οι αρμόδιες αρχές στον προσδιορισμό του  είδους των αποβλήτων που υποβάλλονται σε επεξεργασία. Τα δείγματα αυτά πρέπει να διατηρούνται  τουλάχιστον ένα μήνα μετά την αποτέφρωση. 4.  Οι αρμόδιες αρχές μπορούν να προβλέπουν εξαιρέσεις από τις παραγράφους 2 και 3 για βιομηχανικές  εγκαταστάσεις ή επιχειρήσεις που αποτεφρώνουν μόνο τα δικά τους απόβλητα στον τόπο παραγωγής τους,  με την προϋπόθεση ότι τηρείται το ίδιο επίπεδο προστασίας. Άρθρο 6 1.  Οι σταθμοί αποτέφρωσης επικίνδυνων αποβλήτων λειτουργούν ώστε να επιτυγχάνεται η  πληρέστερη δυνατή αποτέφρωση. Αυτό πιθανώς απαιτεί τη χρήση κατάλληλων τεχνικών προεπεξεργασίας των  αποβλήτων. 2.  Όλοι οι σταθμοί αποτέφρωσης πρέπει να σχεδιάζονται, να εξοπλίζονται και να λειτουργούν κατά  τρόπο ώστε τα αέρια που παράγονται από την αποτέφρωση των επικίνδυνων αποβλήτων να φέρονται, μετά  την τελευταία διοχέτευση αέρα καύσεως, κατά ελεγχόμενο και ομοιογενή τρόπο, ακόμη και υπό τις  προβλεπόμενες δυσμενέστερες συνθήκες, σε θερμοκρασία τουλάχιστον 850 °C, επιτυγχανόμενη στο ή κοντά  στο εσωτερικό τοίχωμα του θαλάμου καύσης, επί τουλάχιστον δύο δευτερόλεπτα με παρουσία τουλάχιστον  6 % οξυγόνου 7 εάν αποτεφρώνονται επικίνδυνα απόβλητα που περιέχουν πάνω από 1 % αλογονούχων  οργανικών ουσιών, εκφραζομένων σε χλώριο, η θερμοκρασία πρέπει να ανέρχεται τουλάχιστον στους 1 100  °C. Όταν η κάμινος τροφοδοτείται μόνο με υγρά επικίνδυνα απόβλητα ή με μείγμα αερίων ουσιών και  κονιορτοποιημένων στερεών από θερμική προεπεξεργασία επικίνδυνων αποβλήτων υπό συνθήκες έλλειψης  οξυγόνου, και όταν το αέριο τμήμα παρέχει περισσότερο από 50 % της συνολικώς εκλυόμενης θερμότητας,  η περιεκτικότητα σε οξυγόνο μετά την τελευταία διοχέτευση αέρα καύσεως πρέπει να ισούται  τουλάχιστον με 3 %. 3.  Όλοι οι σταθμοί αποτέφρωσης πρέπει να εξοπλίζονται με καυστήρες που τίθενται αυτομάτως σε  λειτουργία όταν η θερμοκρασία των αερίων καύσης, μετά την τελευταία παροχέτευση αέρα καύσεως,  πέφτει κάτω από την ελάχιστη ενδεδειγμένη θερμοκρασία που αναφέρεται στην παράγραφο 2. Οι καυστήρες  αυτοί χρησιμοποιούνται επίσης κατά την έναρξη ή τη διακοπή λειτουργίας προκειμένου να διασφαλιστεί  ότι η προαναφερόμενη ελάχιστη θερμοκρασία διατηρείται ενόσω υπάρχουν ακόμη άκαυστα απόβλητα στο  θάλαμο καύσεως. Κατά την έναρξη και τη διακοπή λειτουργίας ή όταν η θερμοκρασία των αερίων καύσεως πέφτει κάτω από  την ελάχιστη ενδεδειγμένη θερμοκρασία που αναφέρεται στην παράγραφο 2, οι καυστήρες δεν πρέπει να  τροφοδοτούνται με καύσιμα που μπορούν να προκαλέσουν εκπομπές υψηλότερες από εκείνες που προκύπτουν  από την καύση ντήζελ, όπως ορίζεται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 της οδηγίας 75/716/ΕΟΚ, υγραερίου ή  φυσικού αερίου. Είναι υποχρεωτικό να υπάρχει και να λειτουργεί ένα σύστημα που να εμποδίζει την τροφοδότηση  επικίνδυνων αποβλήτων: - κατά την έναρξη λειτουργίας, έως ότου επιτευχθεί η ελάχιστη απαιτούμενη θερμοκρασία αποτέφρωσης, - όταν δεν διατηρείται η ελάχιστη απαιτούμενη θερμοκρασία αποτέφρωσης, - όταν οι συνεχείς μετρήσεις που απαιτούνται σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχείο α),  δείχνουν ότι έχει σημειωθεί υπέρβαση κάποιας οριακής τιμής εκπομπής λόγω διαταραχών ή βλάβης των  συστημάτων καθαρισμού. 4.  Οι αρμόδιες αρχές μπορούν να επιτρέπουν, για ορισμένα επικίνδυνα απόβλητα, απαιτήσεις  διαφορετικές από εκείνες που αναφέρονται στην παράγραφο 2 και καθορίζονται στην άδεια. Για να  χορηγηθεί η άδεια αυτή πρέπει να τηρούνται τουλάχιστον οι διατάξεις του άρθου 7, τα δε επίπεδα των  διοξινών και φουρανίων που εκπέμπονται πρέπει να είναι χαμηλότερα από ή αντίστοιχα προς εκείνα που  επιτυγχάνονται με την τήρηση των απαιτήσεων που καθορίζονται στην παράγραφο 2. Όλες οι συνθήκες λειτουργίας που καθορίζονται σύμφωνα με τις διατάξεις της παρούσας παραγράφου και  τα αποτελέσματα των διενεργούμενων εξακριβώσεων ανακοινώνονται στην Επιτροπή στα πλαίσια των  πληροφοριών που παρέχονται σύμφωνα με το άρθρο 17. 5.  Κατά τη λειτουργία του σταθμού αποτέφρωσης, οι συγκεντρώσεις μονοξειδίου του άνθρακα (CO) στα  αέρια καύσης δεν πρέπει να υπερβαίνουν τις ακόλουθες οριακές τιμές εκπομπής: α) 50 mg/m³ αερίου καύσης ως μέση ημερήσια τιμή 7 β) 150 mg/m³ αερίου καύσης για το 95 % τουλάχιστον όλων των μετρήσεων που ορίζονται ως μέσες τιμές  ανά δεκάλεπτο ή 100 mg/m³ αερίου καύσης όλων των μετρήσεων που ορίζονται ως μέσες τιμές ανά ημίωρο  κατά τη διάρκεια ενός οποιουδήποτε 24ώρου. 6.  Όλοι οι σταθμοί αποτέφρωσης πρέπει να σχεδιάζονται, να εξοπλίζονται και να λειτουργούν κατά  τρόπο ώστε να προλαμβάνονται οι εκπομπές στην ατμόσφαιρα που προκαλούν σημαντική ατμοσφαιρική  ρύπανση στο επίπεδο του εδάφους 7 ιδιαίτερα, τα καυσαέρια πρέπει να αποβάλλονται κατά ελεγχόμενο  τρόπο μέσω καπνοδόχου. Το ύψος της καπνοδόχου υπολογίζεται κατά τέτοιο τρόπο ώστε να προστατεύεται η υγεία του ανθρώπου  και το περιβάλλον. Άρθρο 7 1.  Οι σταθμοί αποτέφρωσης πρέπει να σχεδιάζονται, να εξοπλίζονται και να λειτουργούν  κατά τρόπο ώστε να μη σημειώνεται στα καυσαέρια υπέρβαση τουλάχιστον των ακόλουθων οριακών τιμών  εκπομπής: α) Μέσες ημερήσιες τιμές: >ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>β) Μέσες τιμές ημιώρου >ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>γ) Όλες οι μέσες τιμές για δειματοληπτική περίοδο τουλάχιστον ημιώρου και το πολύ 8  ωρών >ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>Αυτές οι μέσες τιμές καλύπτουν επίσης τις εκπομπές των σχετικών βαρέων μετάλλων,  καθώς και των ενώσεών τους υπό μορφή αερίων και ατμών. 2.  Η εκπομπή διοξινών και φουρανίων πρέπει να μειώνεται με τις πιο προηγμένες τεχνικές. Όλες οι  μέσες τιμές που μετρούνται κατά τη δειγματολογική περίοδο τουλάχιστον 6 ωρών και το πολύ 8 ωρών δεν  πρέπει να υπερβαίνουν την οριακή τιμή του 0,1 ng/m³, το αργότερο από την 1η Ιανουαρίου 1997, εκτός  εάν, 6 τουλάχιστον μήνες πριν από την ημερομηνία αυτή, η Επιτροπή, ενεργώντας με τη διαδικασία του  άρθρου 16, δεν έχει επιτύχει εναρμονισμένες μεθόδους μέτρησης σε κοινοτικό επίπεδο. Αυτή η οριακή  τιμή ορίζεται ως το σύνολο των συγκεντρώσεων των επιμέρους διοξινών και φουρανίων που υπολογίζονται  σύμφωνα με το παράρτημα I. Έως την ημερομηνία εφαρμογής αυτής της οριακής τιμής, τα κράτη μέλη πρέπει να χρησιμοποιούν την  προαναφερόμενη τιμή τουλάχιστον ως κατευθυντήρια τιμή. 3.  Τα αποτελέσματα των μετρήσεων που γίνονται για να εξακριβωθεί η συμμόρφωση προς τις οριακές και  κατευθυντήριες τιμές που ορίζονται στο άρθρο 6 και στο παρόν άρθρο πρέπει να ανάγονται στις  συνθήκες που ορίζονται στο άρθρο 11 παράγραφος 2. 4.  Όταν επικίνδυνα απόβλητα συναποτεφρώνονται σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 3, το άρθρο 6  παράγραφος 5 και οι παράγραφοι 1, 2 και 3 του παρόντος άρθρου ισχύουν μόνο για το τμήμα του όγκου  των καυσαερίων που παράγεται από την αποτέφρωση των αποβλήτων αυτών, σύμφωνα με τα κριτήρια του  παραρτήματος II. Κατάλληλες οριακές τιμές εκπομπής και κατευθυντήριες τιμές για τους σχετικούς ρύπους που  περιέχονται στα καυσαέρια των σταθμών, που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 3, καθορίζονται  σύμφωνα με το παράρτημα II. Άρθρο 8 1.  Οποιαδήποτε απόρριψη λυμάτων από σταθμό αποτέφρωσης πρέπει να αποτελεί αντικείμενο  άδειας που εκδίδεται από τις αρμόδιες αρχές. 2.  Η απόρριψη, στο υδάτινο περιβάλλον, υδατικών αποβλήτων που προέρχονται από τον καθαρισμό των  καυσαερίων πρέπει να περιορίζεται στο ελάχιστο δυνατό. Με την επιφύλαξη ειδικής πρόβλεψης στην άδεια, τα υδατικά απόβλητα μπορούν να απορρίπτονται, μετά  χωριστή επεξεργασία, εφόσον: - πληρούνται οι απαιτήσεις των σχετικών κοινοτικών, εθνικών και τοπικών διατάξεων υπό τη μορφή  οριακών τιμών εκπομπής και - η μάζα των βαρέων μετάλλων, των διοξινών και των φουρανίων που περιέχεται στα υδατικά αυτά  απόβλητα σε σχέση με την ποσότητα των επεξεργασμένων επικίνδυνων αποβλήτων μειώνεται κατά τρόπον  ώστε η μάζα που επιτρέπεται να απορρίπτεται στα ύδατα να είναι μικρότερη από εκείνη που επιτρέπεται  να απορρίπτεται στον αέρα. 3.  Με την επιφύλαξη της παραγράφου 2 και βάσει προτάσεως της Επιτροπής, το Συμβούλιο καθορίζει,  εντός δύο ετών από την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας, ειδικές οριακές τιμές για τους ρύπους  που περιέχονται στις εκχύσεις που προέρχονται από τον καθαρισμό των καυσαερίων που πρέπει να  απορριφθούν. 4.  Οι χώροι του σταθμού αποτέφρωσης, συμπεριλαμβανομένων των συναφών χώρων αποθήκευσης επικίνδυνων  αποβλήτων, πρέπει να σχεδιάζονται και να λειτουργούν έτσι ώστε να αποκλείεται η διοχέτευση  ρυπογόνων ουσιών στο έδαφος και τα υπόγεια ύδατα, σύμφωνα με τις διατάξεις της οδηγίας 80/68/ΕΟΚ  του Συμβουλίου της 17ης Δεκεμβρίου 1979 περί προστασίας των υπογείων υδάτων από τη ρύπανση που  προέρχεται από ορισμένες επικίνδυνες ουσίες (1). Επιπλέον, πρέπει να προβλέπεται δυναμικότητα  αποθήκευσης για την απορροή ομβρίων από τους χώρους του σταθμού αποτέφρωσης ή για τα μολυσμένα  ύδατα που παράγονται από διαρροές ή πυροσβεστικές επιχειρήσεις. Η αποθηκευτική αυτή δυναμικότητα  πρέπει να είναι κατάλληλη για να διασφαλίζεται ότι τέτοια ύδατα μπορούν να υποβάλλονται σε  δοκιμασίες και σε επεξεργασία, εφόσον χρειάζεται, προτού απορριφθούν. Άρθρο 9 1.  Τα κατάλοιπα που προκύπτουν από τη λειτουργία του σταθμού αποτέφρωσης πρέπει να  ανακτώνται ή να διατίθενται σύμφωνα με τις οδηγίες 75/442/ΕΟΚ και 91/689/ΕΟΚ. Αυτό μπορεί να  απαιτεί προεπεξεργασία των καταλοίπων. Τα κατάλοιπα αυτά πρέπει να φυλάγονται χωριστά μέχρις ότου  ληφθεί απόφαση για την ανάκτηση ή τη διάθεσή τους. Προκειμένου να διευκολυνθούν οι εργασίες αυτές,  θα πρέπει να εφαρμόζεται η κατάλληλη τεχνολογία. 2.  Η μεταφορά και η ενδιάμεση αποθήκευση ξηρών καταλοίπων υπό μορφή σκόνης, π.χ. σκόνης λεβήτων  και ξηρών καταλοίπων από την επεξεργασία καυσαερίων, πρέπει να πραγματοποιείται σε κλειστά δοχεία. 3.  Η θερμότητα που ανακτάται από τις διαδικασίες αποτέφρωσης θα πρέπει να χρησιμοποιείται κατά το  δυνατόν. 4.  Πριν από τον καθορισμό των τρόπων για τη διάθεση ή την ανάκτηση των καταλοίπων αποτέφρωσης,  διεξάγονται κατάλληλες δοκιμές για να διαπιστωθούν τα φυσικά και χημικά χαρακτηριστικά και οι  ρυπαντικές ιδιότητες των διαφόρων καταλοίπων αποτέφρωσης. Η ανάλυση αφορά ιδίως το διαλυτό κλάσμα  και τα βαρέα μέταλλα. Άρθρο 10 1.  Στην άδεια που εκδίδουν οι αρμόδιες αρχές ή στους όρους που τη συνοδεύουν ή στους  σχετικούς γενικούς δεσμευτικούς κανόνες περί των απαιτήσεων μέτρησης, καθορίζονται απαιτήσεις  μέτρησης προκειμένου να παρακολουθούνται, σύμφωνα με το άρθρο 11, οι παράμετροι, οι συνθήκες και οι  κατά μάζα συγκεντρώσεις των συναφών με τη διαδικασία αποτέφρωσης ρύπων. 2.  Η άδεια εκδίδεται μόνον εάν εμφαίνεται στην αίτηση ότι οι προτεινόμενες τεχνικές μέτρησης  συμμορφούνται προς το παράρτημα III. Οι τιμές του διαστήματος εμπιστοσύνης (95 %) στις οριακές  τιμές εκπομπών του άρθρου 6 παράγραφος 5 στοιχείο α) και του άρθρου 7 παράγραφος 1 στοιχείο α)  σημεία 1, 2, 3 και 5 δεν πρέπει να υπερβαίνουν τις τιμές που ορίζονται στο παράρτημα III παράγραφος  4. Η κατάλληλη εγκατάσταση και η λειτουργία του αυτοματοποιημένου εξοπλισμού παρακολούθησης πρέπει να  υποβάλλονται σε έλεγχο και σε ετήσια δοκιμή επιτήρησης. 3.  Οι διαδικασίες δειγματοληψίας και μέτρησης που χρησιμοποιούνται προκειμένου να τηρούνται οι  υποχρεώσεις οι οποίες επιβάλλονται για περιοδικές μετρήσεις καθενός από τους ατμοσφαιρικούς ρύπους  και η θέση των σημείων δειγματοληψίας ή μέτρησης προσδιορίζονται στην άδεια που εκδίδουν οι  αρμόδιες αρχές ή στους όρους που τη συνοδεύουν ή στους γενικούς δεσμευτικούς κανόνες περί των  απαιτήσεων μέτρησης. Οι απαιτήσεις για περιοδικές μετρήσεις καθορίζονται από τις αρμόδιες αρχές σύμφωνα με το παράρτημα  III. Άρθρο 11 1.  Στο σταθμό αποτέφρωσης διενεργούνται οι ακόλουθες μετρήσεις, σύμφωνα με το παράρτημα  III: α) συνεχείς μετρήσεις των ουσιών που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 5 και στο άρθρο 7  παράγραφος 1 στοιχεία α) και β) 7 β) συνεχείς μετρήσεις των ακόλουθων παραμέτρων της διαδικασίας της λειτουργίας: - θερμοκρασία, όπως αναφέρεται στο άρθρο 6 παράγραφοι 2 και 4, - συγκέντρωση οξυγόνου, πιέση, θερμοκρασία και περιεκτικότητα των καυσαερίων, σε υδρατμούς 7 γ) τουλάχιστον δύο ετήσιες μετρήσεις των ουσιών που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο  γ) και παράγραφος 2 7 ωστόσο, κατά τους 12 πρώτους μήνες λειτουργίας διενεργείται μέτρηση ανά  δίμηνο 7 δ) ο χρόνος παραμονής, η ελάχιστη σχετική θερμοκρασία και η περιεκτικότητα των καυσαερίων σε  οξυγόνο, όπως ορίζεται στο άρθρο 6 παράγραφοι 2 και 4, ελέγχονται κατάλληλα τουλάχιστον μία φορά  όταν ο σταθμός αποτέφρωσης τίθεται σε λειτουργία και υπό τις προβλεπόμενες δυσμενέστερες συνθήκες  λειτουργίας. Η συνεχής μέτρηση του HF μπορεί να παραλείπεται αν χρησιμοποιούνται μέθοδοι επεξεργασίας για το HCl  που διασφαλίζουν ότι δεν γίνεται υπέρβαση της οριακής τιμής εκπομπής που αναφέρεται στο άρθρο 7  παράγραφος 1 στοιχείο α) σημείο 3 και παράγραφος 1 στοιχείο β) σημείο 3. Στην περίπτωση αυτή, οι  εκπομπές HF υπόκεινται σε περιοδικές μετρήσεις, όπως ορίζεται στο στοιχείο γ). Η συνεχής μέτρηση της περιεκτικότητας σε υδρατμούς δεν είναι απαραίτητη όταν το λαμβανόμενο δείγμα  καυσαερίου ξηραίνεται πριν γίνει ανάλυση των εκπομπών. Οι μετρήσεις των ρύπων που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 1, μπορεί να μην είναι απαραίτητες,  εφόσον η άδεια επιτρέπει την αποτέφρωση μόνον των επικίνδυνων αποβλήτων που δεν συνεπάγονται μέσες  τιμές των ρύπων αυτών υψηλότερες από το 10 % των οριακών τιμών εκπομπής που ορίζονται στο εν λόγω  άρθρο. Η Επιτροπή αποφασίζει, με τη διαδικασία του άρθρου 16 και μόλις είναι διαθέσιμες στην Κοινότητα οι  κατάλληλες τεχνικές μέτρησης, σχετικά με την ημερομηνία από την οποία διενεργούνται, σύμφωνα με το  παράρτημα III, συνεχείς μετρήσεις των ουσιών που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο γ)  και παράγραφος 2. 2.  Τα αποτελέσματα των μετρήσεων που γίνονται για να εξακριβωθεί η τήρηση των οριακών και  κατευθυντήριων τιμών που ορίζονται στα άρθρα 6 και 7 ανάγονται στις ακόλουθες συνθήκες: - θερμοκρασία 237 Κ, πίεση 101,3 kPa, 11 % οξυγόνο, ξηρό αέριο, - θερμοκρασία 273 Κ, πίεση 101,3 kPa, 3 % οξυγόνο, ξηρό αέριο, στην περίπτωση της αποτέφρωσης  χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων μόνον, όπως ορίζονται στην οδηγία 75/439/ΕΟΚ. Όταν τα επικίνδυνα απόβλητα αποτεφρώνονται σε ατμόσφαιρα εμπλουτισμένου οξυγόνου, τα αποτελέσματα  των μετρήσεων μπορούν να ανάγονται σε περιεκτικότητα οξυγόνου που καθορίζεται από την αρμόδια αρχή,  ανάλογα με τις ειδικές συνθήκες της συγκεκριμένης περίπτωσης. Στην περίπτωση του άρθρου 3  παράγραφος 3, τα αποτελέσματα των μετρήσεων ανάγονται σε συνολική περιεκτικότητα σε οξυγόνο, όπως  υπολογίζεται στο παράρτημα II. Όταν οι εκπομπές των ρύπων μειώνονται με την επεξεργασία των καυσαερίων, η αναγωγή όσον αφορά τις  περιεκτικότητες σε οξυγόνο που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο, γίνεται μόνον εφόσον η μετρώμενη  περιεκτικότητα σε οξυγόνο κατά την ίδια περίοδο όπως και για το σχετικό ρύπο, υπερβαίνει τη σχετική  κανονική περιεκτικότητα σε οξυγόνο. 3.  Οι οριακές τιμές εκπομπής τηρούνται εφόσον: - όλες οι μέσες ημερήσιες τιμές δεν υπερβαίνουν τις οριακές τιμές εκπομπής που εκτίθενται στο άρθρο  6 παράγραφος 5 στοιχείο α) και στο άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο α) και είτε όλες οι τιμές ανά ημίωρο κατά τη διάρκεια του έτους δεν υπερβαίνουν τις οριακές τιμές εκπομπής που  εκτίθενται στη στήλη Α του άρθρου 7 παράγραφος 1 στοιχείο β) ή το 97 % των μέσων τιμών ανά ημίωρο κατά τη διάρκεια του έτους δεν υπερβαίνει τις οριακές τιμές  εκπομπής που εκτίθενται στη στήλη Β του άρθρου 7 παράγραφος 1 στοιχείο β), - όλες οι μέσες τιμές κατά τη δειγματοληπτική περίοδο που εκτίθενται στο άρθρο 7 παράγραφος 1  στοιχείο γ) δεν υπερβαίνουν τις οριακές τιμές εκπομπής που εκτίθενται σ' αυτό το εδάφιο, - τηρούνται οι διατάξεις του άρθρου 6 παράγραφος 5 στοιχείο β). Δεν εξετάζεται κατά πόσον τηρούνται οι μέσες τιμές που καθορίζονται κατά τις περιόδους που  αναφέρονται στο άρθρο 12 παράγραφος 2. Οι μέσες τιμές ανά ημίωρο και ανά δεκάλεπτο καθορίζονται εντός του πραγματικού χρόνου λειτουργίας  (συμπεριλαμβανομένων των περιόδων έναρξης και διακοπής λειτουργίας κατά την αποτέφρωση επικίνδυνων  αποβλήτων) από τις μετρώμενες τιμές, αφού αφαιρεθεί η τιμή του διαστήματος εμπιστοσύνης, το οποίο  ορίζεται στο παράρτημα III σημείο 4. Οι μέσες ημερήσιες τιμές προσδιορίζονται από αυτές τις  επιβεβαιωμένες μέσες τιμές. Οι μέσες τιμές κατά την περίοδο δειγματοληψίας και, στην περίπτωση των περιοδικών μετρήσεων του HF,  οι μέσες τιμές για το HF καθορίζονται σύμφωνα με τις απαιτήσεις του άρθρου 10 παράγραφος 3. Άρθρο 12 1.  Εάν οι μετρήσεις δείξουν ότι σημειώθηκε υπέρβαση των οριακών τιμών εκπομπής που  καθορίζονται στην παρούσα οδηγία, οι αρμόδιες αρχές ενημερώνονται αμελλητί. Ο συγκεκριμένος σταθμός  δεν συνεχίζει να τροφοδοτείται με επικίνδυνα απόβλητα καθόσο χρόνο δεν πληροί τις οριακές τιμές  εκπομπής, έως ότου η τροφοδότηση με τα εν λόγω απόβλητα επιτραπεί και πάλι από τις αρμόδιες αρχές. 2.  Οι αρμόδιες αρχές καθορίζουν τη μέγιστη επιτρεπτή περίοδο για κάθε είδους τεχνικώς αναπόφευκτες  διακοπές, διαταραχές ή βλάβες των συστημάτων καθαρισμού ή μέτρησης, κατά τη διάρκεια της οποίας οι  συγκεντρώσεις στις απορρίψεις στην ατμόσφαιρα των ουσιών που υπόκεινται σε ρυθμίσεις μπορούν να  υπερβαίνουν τις καθοριζόμενες οριακές τιμές εκπομπής. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει ο σταθμός να  συνεχίζει την αποτέφρωση επικίνδυνων αποβλήτων για χρονική περίοδο μεγαλύτερη των 4 συνεχών ωρών 7  επιπλέον, η σωρευτική διάρκεια λειτουργίας υπό τέτοιες συνθήκες στη διάρκεια ενός έτους πρέπει να  είναι μικρότερη από 60 ώρες. Στην περίπτωση βλάβης, ο φορέας λειτουργίας περιορίζει ή διακόπτει τη λειτουργία μόλις τούτο  καταστεί εφικτό, έως ότου αποκατασταθεί η βλάβη. Στους σταθμούς που αναφέρονται στο άρθρο 3  παράγραφος 3, διακόπτεται η τροφοδότηση επικίνδυνων αποβλήτων. Η συνολική περιεκτικότητα των απορρίψεων σε σκόνη δεν πρέπει, σε καμία περίπτωση, να υπερβαίνει τα  150 mg/m³ κατά μέσο όρο ανά ημίωρο 7 επιπλέον, δεν πρέπει να γίνεται υπέρβαση της οριακής τιμής  εκπομπής του καθορίζεται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο α) σημείο 2 και παράγραφος 1 στοιχείο β)  σημείο 2. Όλες οι άλλες προϋποθέσεις που αναφέρονται στο άρθρο 6 πρέπει να πληρούνται. Άρθρο 13 1.  Οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας εφαρμόζονται στους υπάρχοντες σταθμούς αποτέφρωσης  εντός τριών ετών και έξι μηνών από την ημερομηνία του άρθρου 18 παράγραφος 1. 2.  Ωστόσο, ο φορέας λειτουργίας μπορεί να κοινοποιεί στις αρμόδιες αρχές, εντός έξι μηνών από την  ημερομηνία που καθορίζεται στο άρθρο 18 παράγραφος 1, ότι ο υφιστάμενος σταθμός αποτέφρωσης δεν θα  λειτουργήσει περισσότερο από 20 000 ώρες, επί περίοδο το πολύ πέντε ετών από την ημερομηνία της  κοινοποίησης εκ μέρους του φορέα λειτουργίας, πριν παύσει οριστικά η λειτουργία του. Σε αυτήν την  περίπτωση, δεν ισχύει η παράγραφος 1. Άρθρο 14 Πριν από τις 31 Δεκεμβρίου 2000, και υπό το πρίσμα, ιδίως, των αναμενόμενων τεχνολογικών  εξελίξεων, της κτηθείσας πείρας από τη λειτουργία των σταθμών αποτέφρωσης και των περιβαλλοντικών  απαιτήσεων, η Επιτροπή θα υποβάλει στο Συμβούλιο έκθεση, βασιζόμενη στην πείρα από την εφαρμογή της  οδηγίας και στην πρόοδο των τεχνικών ελέγχου των εκπομπών, η οποία θα συνοδεύεται από προτάσεις για  την αναθεώρηση των οριακών τιμών εκπομπής και των σχετικών διατάξεων που αναφέρονται στην παρούσα  οδηγία. Οποιεσδήποτε οριακές τιμές εκπομπής καθοριστούν μετά την αναθεώρηση αυτή, δεν θα εφαρμοστούν στους  υπάρχοντες σταθμούς αποτέφρωσης, πριν από τις 31 Δεκεμβρίου 2006. Άρθρο 15 Η Επιτροπή εγκρίνει, με τη διαδικασία του άρθρου 16, τις τροποποιήσεις που είναι  αναγκαίες για την προσαρμογή των διατάξεων των άρθρων 10, 11 και 12 και των παραρτημάτων I, II και  III στην τεχνική πρόοδο. Άρθρο 16 1.  Η Επιτροπή επικουρείται από μια επιτροπή την οποία αποτελούν οι αντιπρόσωποι των  κρατών μελών και της οποίας προεδρεύει ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής. 2.  Ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει στην εν λόγω επιτροπή σχέδιο των ληπτέων μέτρων. Η  επιτροπή διατυπώνει τη γνώμη της για το σχέδιο αυτό εντός προθεσμίας που μπορεί να ορίσει ο  πρόεδρος ανάλογα με τον επείγοντα χαρακτήρα του θέματος. Η γνώμη διατυπώνεται με την πλειοψηφία που  προβλέπεται στο άρθρο 148 παράγραφος 2 της συνθήκης για την έκδοση των αποφάσεων που καλείται να  λάβει το Συμβούλιο βάσει πρότασης της Επιτροπής. Κατά την ψηφοφορία στην επιτροπή, οι ψήφοι των  αντιπροσώπων των κρατών μελών σταθμίζονται σύμφωνα με το προαναφερόμενο άρθρο. Ο πρόεδρος δεν  ψηφίζει. 3. α) Η Επιτροπή θεσπίζει τα προτεινόμενα μέτρα όταν είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής. β) Όταν τα προτεινόμενα μέτρα δεν είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής ή ελλείψει γνώμης, η  Επιτροπή υποβάλλει αμελλητί στο Συμβούλιο πρόταση σχετικά με τα ληπτέα μέτρα. Το Συμβούλιο  αποφασίζει με ειδική πλειοψηφία. Εάν το Συμβουλίο δεν αποφασίσει εντός προθεσμίας τριών μηνών από την ημερομηνία υποβολής της  πρότασης στο Συμβούλιο, τα προτεινόμενα μέτρα θεσπίζονται από την Επιτροπή, εκτός εάν το Συμβούλιο  έχει απορρίψει τα εν λόγω μέτρα με απλή πλειοψηφία. Άρθρο 17 Οι εκθέσεις σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας συντάσσονται με τη διαδικασία  του άρθρου 5 της οδηγίας 91/692/ΕΟΚ. Η πρώτη έκθεση καλύπτει την πρώτη πλήρη τριετία από την έναρξη  της ισχύος της παρούσας οδηγίας. Άρθρο 18 1.  Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις  που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθουαν με την παρούσα οδηγία πριν από τις 31 Δεκεμβρίου 1996.  Πληροφορούν αμέσως την Επιτροπή σχετικά. Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή  συνοδεύονται από παρόμοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Οι λεπτομερείς διατάξεις για  την αναφορά αυτή καθορίζονται από τα κράτη μέλη. 2.  Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή για τα κείμενα των διατάξεων εσωτερικού δικαίου που  θεσπίζουν στο πεδίο που καλύπτει η παρούσα οδηγία. Άρθρο 19 Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα  των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Άρθρο 20 Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη. Βρυξέλλες, 16 Δεκεμβρίου 1994. Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος A. MERKEL (1) ΕΕ αριθ. C 130 της 21. 5. 1992, σ. 1. (2) ΕΕ αριθ. C 332 της 16. 12. 1992, σ. 49. (3) Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 10ης Μαρτίου 1993 (ΕΕ αριθ. C 115 της 26. 4. 1993, σ.  90). Κοινή θέση του Συμβουλίου της 11ης Ιουλίου 1994 (ΕΕ αριθ. C 232 της 20. 8. 1994, σ. 35) και  του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 17ης Νοεμβρίου 1994 (ΕΕ αριθ. C 341 της 5. 12. 1994). (4) ΕΕ αριθ. C 122 της 18. 5. 1990, σ. 2. (5) ΕΕ αριθ. L 194 της 25. 7. 1975, σ. 39. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία  91/692/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. L 377 της 31. 12. 1991, σ. 48). (6) ΕΕ αριθ. L 188 της 16. 7. 1984, σ. 20. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 91/692/ΕΟΚ. (1) ΕΕ αριθ. L 377 της 31. 12. 1991, σ. 20. (2) ΕΕ αριθ. L 194 της 25. 7. 1975, σ. 23. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία  91/692/ΕΟΚ. (3) Οδηγία 75/716/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 24ης Νοεμβρίου 1975 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των  κρατών μελών των αναφερομένων στην περιεκτικότητα σε θείο ορισμένων υγρών καυσίμων. (ΕΕ αριθ. L 307  της 27. 11. 1975, σ. 22). Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 91/692/ΕΟΚ. (1) Οδηγία 89/369/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 8ης Ιουνίου 1989 σχετικά με την πρόληψη της ατμοσφαιρικής  ρύπανσης που προκαλείται από τις νέες εγκαταστάσεις καύσης αστικών απορριμμάτων (ΕΕ αριθ. L 163 της  14. 6. 1989, σ. 32). (2) Οδηγία 89/429/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Ιουνίου 1989 σχετικά με τη μείωση της ατμοσφαιρικής  ρύπανσης που προκαλείται από τις νέες εγκαταστάσεις καύσης αστικών απορριμμάτων (ΕΕ αριθ. L 203 της  15. 7. 1989, σ. 50). (3) Οδηγία 86/278/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 12ης Ιουνίου 1986 σχετικά με την προστασία του  περιβάλλοντος και ιδίως του εδάφους κατά τη χρησιμοποίηση της ιλύος καθαρισμού λυμάτων στη γεωργία  (ΕΕ αριθ. L 181 της 4. 7. 1986, σ. 6). Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία  91/692/ΕΟΚ. (1) ΕΕ αριθ. L 158 της 23. 6. 1990, σ. 56. (2) ΕΕ αριθ. L 30 της 6. 2. 1993, σ. 1. (*) Νέοι σταθμοί. (**) Υφιστάμενοι σταθμοί. (1) ΕΕ αριθ. L 20 της 26. 1. 1980, σ. 43. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία  91/692/ΕΟΚ.  ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΙΣΟΔΥΝΑΜΙΑΣ ΓΙΑ ΔΙΟΞΙΝΕΣ ΚΑΙ ΔΙΒΕΝΖΟΦΟΥΡΑΝΙΑ Για τον  προσδιορισμό της συνολικής τιμής, όπως ορίζεται στο άρθρο 7 παράγραφος 2, οι κατά μάζα  συγκεντρώσεις των ακόλουθων διοξινών και διβενζοφουρανίων πρέπει να πολλαπλασιάζονται επί τους  ακόλουθους συντελεστές ισοδυναμίας προ της αθροίσεως (χρησιμοποιείται η έννοια της τοξικής  ισοδυναμίας) >ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ> ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΟΡΙΑΚΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΗΡΙΩΝ ΤΙΜΩΝ ΕΚΠΟΜΠΗΣ ΓΙΑ ΤΗ  ΣΥΝΑΠΟΤΕΦΡΩΣΗ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΩΝ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ Η οριακή ή κατευθυντήρια τιμή για κάθε σημαντικό ρύπο και το  μονοξείδιο του άνθρακα στα καυσαέρια που παράγονται από τη συναποτέφρωση των επικίνδυνων αποβλήτων  πρέπει να υπολογίζεται ως εξής: Vαπόβλητο Χ Cαπόβλητο + Vδιαδικασία Χ Cδιαδικασία Vαπόβλητο + Vδιαδικασία  = C Vαπόβλητο: ο όγκος των καυσαερίων που παράγονται από την αποτέφρωση μόνον επικίνδυνων αποβλήτων και  καθορίζεται από το απόβλητο με τη χαμηλότερη θερμιδογόνο δύναμη που ορίζεται στην άδεια και  ανάγεται στις συνθήκες που αναφέρονται στο άρθρο 11 παράγραφος 2. Εάν η θερμότητα που εκλύεται από την αποτέφρωση επικίνδυνων αποβλήτων δεν υπερβαίνει το 10 % της  συνολικής θερμότητας που εκλύεται στο σταθμό, το Vαπόβλητο πρέπει να υπολογίζεται βάσει μιας  θεωρητικής ποσότητας αποβλήτων η οποία αποτεφρωνόμενη, θα οδηγούσε σε έκλυση θερμότητας ίση προς 10  % (η συνολική έκλυση θερμότητας είναι σταθερή). Cαπόβλητο: οι οριακές τιμές εκπομπής που καθορίζονται για σταθμούς που προορίζονται μόνο για την  αποτέφρωση επικίνδυνων αποβλήτων (τουλάχιστον οι οριακές τιμές εκπομπής και η κατευθυντήρια τιμή  για τους ρύπους και το μονοξείδιο του άνθρακα, όπως ορίζονται στο άρθρο 7 παράγραφοι 1 και 2 και  στο άρθρο 6 παράγραφος 5). Vδιαδικασία: ο όγκος των καυσαερίων που παράγονται από τη διαδικασία του σταθμού καθώς και από την  καύση των επιτρεπομένων καυσίμων που χρησιμοποιούνται συνήθως στο σταθμό (χωρίς τα επικίνδυνα  απόβλητα) και καθορίζονται βάσει της περιεκτικότητας σε οξυγόνο στην οποία πρέπει να ανάγονται οι  εκπομπές, όπως ορίζεται στους κοινοτικούς ή εθνικούς κανονισμούς. Ελλείψει κανονισμών για σταθμούς  αυτού του είδους, πρέπει να χρησιμοποιείται η πραγματική περιεκτικότητα του καυσαερίου σε οξυγόνο,  χωρίς να αραιώνεται με αέρα που δεν είναι απαραίτητος για τη διαδικασία της καύσης. Η αναγωγή σε  άλλες συνθήκες ορίζεται στο άρθρο 11 παράγραφος 2. Cδιαδικασία: οι οριακές τιμές εκπομπής των σημαντικών ρύπων και του μονοξειδίου του άνθρακα στο  καμιναέριο των σταθμών οι οποίοι ανταποκρίνονται στις εθνικές νομοθετικές, κανονιστικές και  διοικητικές διατάξεις που ισχύουν για τέτοιους σταθμούς όταν καίνε τα συνήθως επιτρεπόμενα καύσιμα  (χωρίς επικίνδυνα απόβλητα). Ελλείψει τέτοιων κανονισμών, χρησιμοποιούνται οι οριακές τιμές  εκπομπής που καθορίζονται στην άδεια. Ελλείψει σχετικών τιμών στην άδεια, χρησιμοποιούνται οι  πραγματικές συγκεντρώσεις κατά μάζα. C: η συνολική οριακή τιμή εκπομπής ή ενδεικτική τιμή για το CO και τους σημαντικούς ρύπους που  αντικαθιστά τις οριακές τιμές εκπομπής και την κατευθυντήρια τιμή όπως ορίζονται στο άρθρο 6  παράγραφος 5 και στο άρθρο 7 παράγραφοι 1 και 2. Η συνολική περιεκτικότητα σε οξυγόνο για την  αντικατάσταση της περιεκτικότητας σε οξυγόνο για την αναγωγή που αναφέρεται στα άρθρα 6 και 7  υπολογίζεται βάσει της παραπάνω περιεκτικότητας, τηρουμένων των μερικών όγκων. Δεν πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι ρυπογόνες ουσίες και το CO που δεν προέρχονται απευθείας από την  καύση επικίνδυνων αποβλήτων ή από καύσιμες ύλες (π.χ. από υλικά τα οποία είναι απαραίτητα για την  παραγωγή ή από προϊόντα), καθώς και το CO το οποίο δημιουργείται απευθείας από αποτέφρωση, εάν: - οι υψηλότερες συγκεντρώσεις CO στο αέριο της καύσης απαιτούνται για τη διαδικασία παραγωγής και - στο Cαπόβλητο (κατά τον ανώτερο ορισμό) η τιμή για διοξεΐνες και φουράνια τηρείται. Σε κάθε περίπτωση, ανάλογα με τα επικίνδυνα απόβλητα που μπορούν να συναποτεφρώνονται, η συνολική  οριακή τιμή εκπομπής (C) πρέπει να υπολογίζεται κατά τρόπο ώστε να μειώνονται στο ελάχιστο οι  εκπομπές στο περιβάλλον.  ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΜΕΤΡΗΣΗΣ 1. Οι μετρήσεις για τον προσδιορισμό των συγκεντρώσεων  ατμοσφαιρικών ρύπων σε αεριαγωγούς πρέπει να είναι αντιπροσωπευτικές. 2. Η δειγματοληψία και η ανάλυση όλων των ρύπων, συμπεριλαμβανομένων των διοξινών και των  φουρανίων, καθώς και οι μέθοδοι μέτρησης αναφοράς για τη βαθμονόμηση των αυτομάτων συστημάτων  μέτρησης, πρέπει να διεξάγονται όπως ορίζεται από το πρότυπα CEN που καταρτίζονται βάσει εντολής  της Επιτροπής. Εν αναμονή της κατάρτισης των προτύπων CEN, ισχύουν τα εθνικά πρότυπα. 3. Η διαδικασία παρακολούθησης των διοξινών και των φουρανίων μπορεί να επιτρέπεται μόνον αν το  όριο ανίχνευσης για τη δειγματοληψία και την ανάλυση των επιμέρους διοξινών και φουρανίων είναι  αρκετά χαμηλό, ώστε να παρέχεται η δυνατότητα εξαγωγής ουσιαστικού αποτελέσματος σε όρους  ισοδύναμης τοξικότητας. 4. Οι τιμές των διαστημάτων εμπιστοσύνης 95 % που καθορίζονται στις οριακές τιμές εκπομπής δεν  πρέπει να υπερβαίνουν τα ακόλουθα ποσοστά των οριακών τιμών εκπομπής: >ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>


Avis juridique important

|

31990L0434

Οδηγία 90/434/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 23ης Ιουλίου 1990 σχετικά με το κοινό φορολογικό καθεστώς για τις συγχωνεύσεις, διασπάσεις, εισφορές ενεργητικού και ανταλλαγές μετοχών που αφορούν εταιρείες διαφορετικών κρατών μελών

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 225 της 20/08/1990 σ. 0001 - 0005 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 9 τόμος 2 σ. 0020  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 9 τόμος 2 σ. 0020

ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 23ης Ιουλίου 1990 σχετικά με το κοινό φορολογικό καθεστώς για τις συγχωνεύσεις, διασπάσεις, εισφορές ενεργητικού και ανταλλαγές μετοχών που αφορούν εταιρείες διαφορετικών κρατών μελών (90/434/ΕΟΚ)  ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙKΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  ιΕχοντας υπόψη:  τις διατάξεις της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 100,  την πρόταση της Επιτροπής^(1),  τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής^(2),  τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου^(3),  Εκτιμώντας:  ότι οι συγχωνεύσεις, διασπάσεις, εισφορές ενεργητικού και ανταλλαγές μετοχών που αφορούν εταιρείες ευρισκόμενες σε διαφορετικά κράτη μέλη μπορεί να είναι αναγκαίες για να δημιουργηθούν στην Κοινότητα συνθήκες ανάλογες με τις επικρατούσες σε μια  εσωτερική αγορά και να εξασφαλισθεί έτσι η δημιουργία και ομαλή λειτουργία της κοινής αγοράς- ότι οι πράξεις αυτές δεν πρέπει να εμποδίζονται από ειδικούς περιορισμούς, μειονεκτήματα ή στρεβλώσεις που απορρέουν από τις φορολογικές διατάξεις των κρατών  μελών- ότι, κατά συνέπεια, για τις πράξεις αυτές επιβάλλεται να θεσπισθούν φορολογικοί κανόνες ουδέτεροι ως προς τον ανταγωνισμό, ώστε να μπορέσουν οι επιχειρήσεις να προσαρμοσθούν στις απαιτήσεις της κοινής αγοράς, να αυξήσουν την παραγωγικότητά τους  και να ενισχύσουν την ανταγωνιστική τους θέση διεθνώς- ότι ορισμένες φορολογικές διατάξεις θέτουν σήμερα σε μειονεκτική θέση τις πράξεις αυτές σε σύγκριση με πράξεις που αφορούν εταιρείες του ιδίου κράτους μέλους- ότι επιβάλλεται να εξαλειφθεί αυτή η δυσμενής μεταχείριση- ότι δεν είναι δυνατόν να επιτευχθεί ο στόχος αυτός με την επέκταση σε κοινοτικό επίπεδο των εσωτερικών καθεστώ-  των που ισχύουν στα κράτη μέλη, διότι οι διαφορές μεταξύ καθεστώτων είναι ενδεχόμενο να προκαλέσουν στρεβλώσεις- ότι μόνον ένα κοινό φορολογικό καθεστώς μπορεί να αποτελέσει ικανοποιητική λύση ως προς τα ζητήματα αυτά- ότι στο κοινό φορολογικό καθεστώς πρέπει να αποφεύγεται η φορολογία σε περίπτωση συγχώνευσης, διάσπασης, εισφοράς ενεργητικού ή ανταλλαγής μετοχών, ενώ παράλληλα θα διασφαλίζονται τα δημοσιονομικά συμφέροντα του κράτους της εισφέρουσας ή εξαγορασθείσας εταιρείας- ότι, όσον αφορά τις συγχωνεύσεις, διασπάσεις και εισφορές ενεργητικού, οι πράξεις αυτές θα έχουν κανονικά ως αποτέλεσμα είτε τη μετατροπή της εισφέρουσας εταιρείας σε μόνιμη εγκατάσταση της λήπτριας εταιρείας είτε την προσάρτηση του ενεργητικού σε  μόνιμη εγκατάσταση της τελευταίας- ότι το καθεστώς αναβολής, μέχρι την ουσιαστική της πραγματοποίηση, της φορολογίας της υπεραξίας των εισφερόμενων περιουσιακών στοιχείων, εφαρμοζόμενο επί των περιουσιακών στοιχείων που προσαρτώνται στη μόνιμη εγκατάσταση, επιτρέπει την αποφυγή  φορολογίας της αντίστοιχης υπεραξίας ενώ παράλληλα εξασφαλίζει και τη μεταγενέστερη φορολογία της από το κράτος της εισφέρουσας εταιρείας, όταν πλέον η υπεραξία θα έχει πραγματοποιηθεί- ότι πρέπει επίσης να οριστεί το εφαρμοστέο φορολογικό καθεστώς σε ορισμένες προβλέψεις, αποθεματικά ή ζημίες της εισφέρουσας εταιρείας και να διευθετηθούν τα φορολογικά προβλήματα που τίθενται όταν μία από τις δύο εταιρίες συμμετέχει στο κεφάλαιο της  άλλης- ότι η χορήγηση στους εταίρους της εισφέρουσας εταιρείας τίτλων της λήπτριας ή εξαγοράζουσας εταιρείας δεν πρέπει καθ' εαυτή να οδηγεί στην επιβολή οποιασδήποτε φορολογίας των εταίρων αυτών- ότι πρέπει να προβλεφθεί η δυνατότητα για τα κράτη μέλη να αρνηθούν την εφαρμογή των διατάξεων της οδηγίας όταν η πράξη συγχώνευσης-διάσπασης-εισφοράς ενεργητικού ή ανταλλαγής μετοχών έχει ως σκοπό τη φοροαπάτη ή τη φοροδιαφυγή ή έχει ως αποτέλεσμα για μια εταιρεία, είτε αυτή συμμετέχει στην πράξη είτε όχι, να μην πληροί πλέον τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για  την εκπροσώπηση των εργαζομένων στα όργανα της εταιρείας,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:   ΤΙΤΛΟΣ Ι Γενικές διατάξεις ^Άρθρο 1 Κάθε κράτος μέλος εφαρμόζει την παρούσα οδηγία στις περιπτώσεις συγχώνευσης, διάσπασης, εισφορών ενεργητικού και ανταλλαγής μετοχών μεταξύ εταιρειών δύο ή περισσότερων κρατών. ^Άρθρο 2 Για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, νοούνται ως:  α) ^συγχώνευση, η πράξη με την οποία:  - μία ή περισσότερες εταιρείες μεταβιβάζουν, συνεπεία διαλύσεως και κατά τη στιγμή κατά την οποία λύονται χωρίς εκκαθάριση, το σύνολο των περιουσιακών τους στοιχείων, τόσο του ενεργητικού όσο και του παθητικού, σε άλλη προϋπάρχουσα εταιρεία έναντι  παροχής στους εταίρους τους παραστατικών τίτλων του εταιρικού κεφαλαίου της άλλης εταιρείας και, ενδεχομένως, έναντι καταβολής συμψηφιστικού ποσού σε μετρητά το οποίο δεν υπερβαίνει το 10 % της ονομαστικής αξίας των τίτλων ή, ελλείψει ονομαστικής αξίας,  της λογιστικής αξίας των τίτλων αυτών,  - δύο ή περισσότερες εταιρείες μεταβιβάζουν, συνεπεία διαλύσεως και κατά τη στιγμή κατά την οποία λύονται χωρίς εκκαθάριση, το σύνολο των περιουσιακών τους στοιχείων, τόσο του ενεργητικού όσο και του παθητικού, σε μια νέα εταιρεία που ιδρύουν, έναντι  διανομής στους εταίρους τους παραστατικών τίτλων του εταιρικού κεφαλαίου της νέας εταιρείας και, ενδεχομένως, έναντι καταβολής συμψηφιστικού ποσού σε μετρητά το οποίο δεν υπερβαίνει το 10 % της ονομαστικής αξίας των τίτλων ή, ελλείψει ονομαστικής αξίας,  της λογιστικής αξίας των τίτλων αυτών,  - μια εταιρεία συνεπεία διαλύσεως και κατά τη στιγμή κατά την οποία λύεται, χωρίς εκκαθάριση, μεταβιβάζει το σύνολο των περιουσιακών της στοιχείων, τόσο του ενεργητικού όσο και του παθητικού, στην εταιρεία η οποία κατέχει το σύνολο των τίτλων των  παραστατικών του εταιρικού της κεφαλαίου- β) διάσπαση: η πράξη με την οποία μια εταιρεία, συνεπεία διαλύσεως και κατά τη στιγμή την οποία λύεται χωρίς εκκαθάριση, μεταβιβάζει το σύνολο των περιουσιακών της στοιχείων, τόσο του ενεργητικού όσο και του παθητικού, σε δύο ή περισσότερες προϋπάρχουσες ή  νέες εταιρείες, έναντι αναλογικής διανομής στους εταίρους της τίτλων παραστατικών του εταιρικού κεφαλαίου των ληπτριών εταιρειών και, ενδεχομένως, έναντι καταβολής συμψηφιστικού ποσού σε μετρητά το οποίο δεν υπερβαίνει το 10 % της ονομαστικής αξίας των  τίτλων αυτών ή, ελλείψει ονομαστικής αξίας, της λογιστικής αξίας των τίτλων αυτών- γ) εισφορά ενεργητικού: η πράξη με την οποία μια εταιρεία, χωρίς να λυθεί, εισφέρει το σύνολο ή έναν ή περισσότερους κλάδους της δραστηριότητάς της σε μια άλλη εταιρεία έναντι παραδόσεως τίτλων παραστατικών του εταιρικού κεφαλαίου της λήπτριας εταιρείας- δ) ανταλλαγή μετοχών: η πράξη με την οποία μια εταιρεία αποκτά συμμετοχή στο κεφάλαιο άλλης εταιρείας σε ποσοστό το οποίο της παρέχει την πλειοψηφία των δικαιωμάτων ψήφου της εταιρείας αυτής, έναντι παροχής στους εταίρους της δεύτερης αυτής εταιρείας, σε  αντάλλαγμα των τίτλων τους, τίτλων παραστατικών του εταιρικού κεφαλαίου της πρώτης και, ενδεχομένως, έναντι καταβολής συμψηφιστικού ποσού σε μετρητά το οποίο δεν υπερβαίνει το 10 % της ονομαστικής αξίας των τίτλων αυτών ή, ελλείψει ονομαστικής αξίας,  της λογιστικής αξίας των τίτλων αυτών- ε) εισφέρουσα εταιρεία: η εταιρεία που μεταβιβάζει τα περιουσιακά της στοιχεία, τόσο του ενεργητικού όσο και του παθητικού, ή που εισφέρει το σύνολο ή έναν ή περισσότερους κλάδους της δραστηριότητάς της- στ) λήπτρια εταιρεία: η εταιρεία που δέχεται τα περιουσιακά στοιχεία, τόσο του ενεργητικού όσο και του παθητικού, ή το σύνολο ή έναν ή περισσότερους κλάδους δραστηριότητας της εισφέρουσας εταιρείας- ζ) αποκτώμενη εταιρεία: η εταιρεία στην οποία μια άλλη αποκτά συμμετοχή με ανταλλαγή τίτλων- η) αποκτώσα εταιρεία: η εταιρεία που αποκτά συμμετοχή με ανταλλαγή τίτλων- θ) κλάδος δραστηριότητας: το σύνολο των στοιχείων τόσο του ενεργητικού όσο και του παθητικού ενός τμήματος μιας εταιρείας και τα οποία συνιστούν, από οργανωτική άποψη, αυτόνομη εκμετάλλευση, ένα σύνολο δηλαδή ικανό να λειτουργήσει αυτοδύναμα. ^Άρθρο 3 Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, με τον όρο "εταιρεία κράτους μέλους" νοείται κάθε εταιρεία:  α) ^που περιβάλλεται μία από τις μορφές που απαριθμούνται στο παράρτημα- β) που, βάσει της φορολογικής νομοθεσίας κράτους μέλους, θεωρείται ότι έχει τη φορολογική της κατοικία στο κράτος αυτό και, σύμφωνα με σύμβαση περί αποφυγής διπλής φορολογίας που έχει συναφθεί με τρίτο κράτος, δεν θεωρείται ότι η φορολογική της κατοικία  είναι εκτός της Κοινότητας- γ) που, επιπλέον, υπόκειται, χωρίς δυνατότητα επιλογής και χωρίς να απαλλάσσεται η ίδια, σε έναν από τους παρακάτω φόρους:  - impot des societes/vennootschapsbelasting στο Βέλγιο,  - selskabsskat στη Δανία,  - Koerperschaftsteuer στη Γερμανία,  - φόρο εισοδήματος νομικών προσώπων κερδοσκοπικού χαρακτήρα στην Ελλάδα,  - impuesto sobre sociedades στη Ισπανία,  - impot sur les societes στη Γαλλία,  - corporation tax στην Ιρλανδία,  - imposta sul reddito delle persone giuridiche στην Ιταλία,  - impot sur le revenu des collectivites στο Λουξεμβούργο,  - vennootschapsbelasting στις Κάτω Χώρες,  - imposto sobre o rendimento das pessoas colectivas στην Πορτογαλία,  - corporation tax στο Ηνωμένο Βασίλειο,  ή σε οποιοδήποτε άλλο φόρο που ενδεχομένως αντικαταστήσει στο μέλλον έναν από τους παραπάνω φόρους.  ΤΙΤΛΟΣ ΙΙ Κανόνες που ισχύουν στις συγχωνεύσεις, διασπάσεις και ανταλλαγές μετοχών ^Άρθρο 4 1.  Η συγχώνευση ή διάσπαση δεν συνεπάγεται καμία φορολογία των υπεραξιών οι οποίες ορίζονται ως η διαφορά μεταξύ της πραγματικής αξίας των μεταβιβαζομένων στοιχείων ενεργητικού και παθητικού και της φορολογητέας τους αξίας.  Νοούνται ως:  - φορολογητέα αξία: η αξία που θα είχε χρησιμοποιηθεί για τον υπολογισμό κέρδους ή ζημίας προκειμένου να καθοριστεί η φορολογική βάση για την επιβολή φόρου εισοδήματος, κερδών ή υπεραξίας της εισφέρουσας εταιρείας, αν αυτά τα στοιχεία ενεργητικού και  παθητικού επωλούντο κατά τη συγχώνευση ή διάσπαση αλλά ανεξάρτητα από μια τέτοια πράξη,  - μεταβιβαζόμενα στοιχεία ενεργητικού και παθητικού: τα στοιχεία ενεργητικού και παθητικού της εισφέρουσας εταιρείας τα οποία, λόγω συγχώνευσης ή διάσπασης, προσαρτώνται πράγματι στη μόνιμη εγκατάσταση της λήπτριας εταιρείας, η οποία μόνιμη εγκατάσταση  βρίσκεται στο κράτος μέλος της εισφέρουσας εταιρείας και τα οποία συμβάλλουν στη διαμόρφωση των αποτελεσμάτων που λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό της φορολογικής βάσης.  2.  Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τις διατάξεις της παραγράφου 1 με την προϋπόθεση ότι η λήπτρια εταιρεία θα υπολογίζει τις νέες αποσβέσεις και τις υπεραξίες ή μειώσεις αξιών τις σχετικές με τα μεταβιβαζόμενα στοιχεία ενεργητικού και παθητικού με τους ίδιους  όρους που θα μπορούσε να το κάνει η εισφέρουσα εταιρεία ή οι εισφέρουσες εταιρείες αν δεν είχε γίνει η συγχώνευση ή η διάσπαση.  3.  Σε περίπτωση που, βάσει της νομοθεσίας του κράτους μέλους της εισφέρουσας εταιρείας, επιτρέπεται στη λήπτρια εταιρεία να υπολογίζει τις νέες αποσβέσεις και τις υπεραξίες ή μειώσεις αξιών τις σχετικές με τα μεταβιβαζόμενα στοιχεία ενεργητικού και  παθητικού με όρους διαφορετικούς από εκείνους που προβλέπονται στην παράγραφο 2, η παράγραφος 1 δεν ισχύει για τα στοιχεία ενεργητικού και παθητικού για τα οποία η λήπτρια έκανε χρήση της ευχέρειας αυτής. ^Άρθρο 5 Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε οι κανονικά συσταθείσες από την εισφέρουσα εταιρεία αφορολόγητες προβλέψεις ή αποθεματικά και εκτός από εκείνες ή εκείνα που προέρχονται από μόνιμες εγκαταστάσεις του εξωτερικού, να αναλαμβάνονται,  με τους ίδιους όρους απαλλαγής φόρου, από τις μόνιμες εγκαταστάσεις της λήπτριας εταιρείας οι οποίες βρίσκονται στο κράτος στο δίκαιο του οποίου υπάγεται η εισφέρουσα εταιρεία, οπότε και υποκαθίσταται η λήπτρια εταιρεία στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της εισφέρουσας εταιρείας. ^Άρθρο 6 Εφόσον τα κράτη μέλη εφαρμόζουν, σε περίπτωση που οι πράξεις που αναφέρονται στο άρθρο 1 γίνονται μεταξύ εταιρειών του κράτους της εισφέρουσας εταιρείας, διατάξεις που επιτρέπουν να αναλαμβάνει η λήπτρια εταιρεία ζημίες της εισφέρουσας  εταιρείας που δεν έχουν ακόμα αποσβεσθεί από φορολογική άποψη, επεκτείνουν το ευεργέτημα των διατάξεων αυτών ώστε να επιτρέπεται η ανάληψη, από τις μόνιμες εγκαταστάσεις της λήπτριας εταιρείας οι οποίες βρίσκονται στο έδαφός τους, των ζημιών της  εισφέρουσας εταιρείας που δεν έχουν ακόμα αποσβεσθεί από φορολογική άποψη. ^Άρθρο 7 1.  ιΟταν η λήπτρια εταιρεία συμμετέχει στο κεφάλαιο της εισφέρουσας εταιρείας, η υπεραξία που δημιουργείται για τη λήπτρια εταιρεία λόγω της ακύρωσης της συμμετοχής της δεν φορολογείται.  2.  Τα κράτη μέλη έχουν την ευχέρεια να παρεκκλίνουν από την παράγραφο 1, όταν η συμμετοχή της λήπτριας εταιρείας στο κεφάλαιο της εισφέρουσας εταιρείας δεν υπερβαίνει το 25 % ^Άρθρο 8 1.  Η παροχή, επ' ευκαιρία συγχώνευσης, διάσπασης ή ανταλλαγής μετοχών, τίτλων παραστατικών του εταιρικού κεφαλαίου της λήπτριας ή αποκτώσας εταιρείας σε εταίρο της εισφέρουσας ή αποκτώμενης εταιρείας, σε αντάλλαγμα τίτλων παραστατικών του  εταιρικού κεφαλαίου της δεύτερης αυτής εταιρείας, δεν πρέπει να συνεπάγεται, αυτή καθ' αυτή, καμία φορολόγηση του εισοδήματος, των κερδών ή των υπεραξιών αυτού του εταίρου.  2.  Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν την παράγραφο 1 με την προϋπόθεση ότι ο εταίρος δεν θα αποδώσει, στους τίτλους που λαμβάνει ως αντάλλαγμα, μεγαλύτερη φορολογική αξία από όση είχαν οι ανταλλασσόμενοι τίτλοι αμέσως πριν από τη συγχώνευση, τη διάσπαση ή την  ανταλλαγή μετοχών.  Η εφαρμογή της παραγράφου 1 δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη να φορολογούν το κέρδος που προκύπτει από τη μεταγενέστερη εκχώρηση των τίτλων που ελήφθησαν με τον ίδιο τρόπο, όπως και το κέρδος που προκύπτει από την εκχώρηση των τίτλων που υπήρχαν πριν από την  απόκτηση.  Ως "φορολογική αξία" νοείται η αξία που θα εχρησιμοποιείτο ως βάση για τον ενδεχόμενο υπολογισμό κέρδους ή ζημίας, προκειμένου να καθοριστεί η φορολογική βάση για την επιβολή φόρου εισοδήματος, κερδών ή υπεραξίας στον εταίρο της εταιρείας.  3.  Σε περίπτωση που ένας εταίρος έχει τη δυνατότητα, βάσει της νομοθεσίας του κράτους μέλους στο οποίο έχει την κατοικία του, να επιλέγει φορολογική μεταχείριση διαφορετική από εκείνη που προβλέπεται στην παράγραφο 2, η παράγραφος 1 δεν ισχύει για τους  παραστατικούς τίτλους για τους οποίους ο εν λόγω εταίρος έχει κάνει χρήση αυτού του δικαιώματος επιλογής.  4.  Οι παράγραφοι 1 έως 3 δεν εμποδίζουν ένα κράτος μέλος να λάβει υπόψη, για τη φορολόγηση του εταίρου, το συμψηφιστικό ποσό σε μετρητά που του έχει ενδεχομένως καταβληθεί κατά τη συγχώνευση, τη διάσπαση ή την ανταλλαγή μετοχών.  ΤΙΤΛΟΣ ΙΙΙ Κανόνες που ισχύουν στις εισφορές ενεργητικού ^Άρθρο 9 Τα άρθρα 4, 5 και 6 ισχύουν για τις εισφορές ενεργητικού.  ΤΙΤΛΟΣ IV Ειδική περίπτωση εισφοράς μιας μόνιμης εγκατάστασης ^Άρθρο 10 1.  ιΟταν, μεταξύ των εισφερομένων στοιχείων επ' ευκαιρία συγχώνευσης διάσπασης ή εισφοράς ενεργητικού, περιλαμβάνεται μία μόνιμη εγκατάσταση της εισφέρουσας εταιρείας η οποία βρίσκεται σε κράτος μέλος άλλο από το κράτος της εταιρείας, το  κράτος μέλος αυτό παραιτείται από κάθε δικαίωμα φορολόγησης της εν λόγω μόνιμης εγκατάστασης. Πάντως, το κράτος στο δίκαιο του οποίου υπάγεται η εισφέρουσα εταιρεία μπορεί να επανενσωματώσει στα φορολογητέα κέρδη της εταιρείας αυτής τις προηγούμενες  ζημίες της μόνιμης εγκατάστασης που είχαν ενδεχομένως εκπέσει από το φορολογητέο κέρδος της εταιρείας στο κράτος αυτό και δεν είχαν συμψηφιστεί. Το κράτος στο οποίο βρίσκεται η μόνιμη εγκατάσταση και το κράτος της λήπτριας εταιρείας εφαρμόζουν για την  εισφορά αυτή τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας ως εάν η εισφέρουσα εταιρεία υπάγετο στο δίκαιο του πρώτου κράτους.  2.  Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, όταν το κράτος μέλος στο δίκαιο του οποίου υπάγεται η εισφέρουσα εταιρεία εφαρμόζει καθεστώς φορολόγησης των κερδών σε διεθνή κλίμακα, το εν λόγω κράτος μέλος έχει το δικαίωμα να φορολογεί τα κέρδη ή τις  υπεραξίες της μόνιμης εγκατάστασης που προκύπτουν κατά τη συγχώνευση, τη διάσπαση ή την εισφορά ενεργητικού με την προϋπόθεση ότι δέχεται την έκπτωση του φόρου ο οποίος σε περίπτωση που δεν υπήρχαν οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας θα είχε επιβληθεί στα  εν λόγω κέρδη ή υπεραξίες στο κράτος μέλος όπου βρίσκεται η μόνιμη εγκατάσταση και, επίσης, ότι δέχεται αυτήν την έκπτωση φόρου με τον ίδιο τρόπο και για το ίδιο ποσό που θα εδέχετο αν ο φόρος είχε βεβαιωθεί και καταβληθεί στην πραγματικότητα.  ΤΙΤΛΟΣ V Τελικές διατάξεις ^Άρθρο 11 1.  ιΕνα κράτος μέλος μπορεί να αρνηθεί να εφαρμόσει το σύνολο ή μέρος των διατάξεων των τίτλων ΙΙ, ΙΙΙ, και IV ή να άρει τα προκύπτοντα από τις διατάξεις αυτές ευεργετήματα όταν η πράξη της συγχώνευσης, της διάσπασης, της εισφοράς ενεργητικού ή της ανταλλαγής μετοχών:  α) ^έχει ως κύριο στόχο ή ως έναν από τους κυρίους στόχους τη φοροαπάτη ή τη φοροδιαφυγή. Το γεγονός ότι μία από τις πράξεις που αναφέρονται στο άρθρο 1 δεν πραγματοποιείται για οικονομικά βιώσιμους λόγους, όπως είναι η αναδιάρθρωση ή ορθολογικότερη  οργάνωση των δραστηριοτήτων των εταιρειών που ενέχονται στη σχετική πράξη μπορεί να αποτελέσει τεκμήριο ότι κύριος ή ένας από τους κύριους στόχους της πράξης αυτής είναι η φοροαπάτη ή η φοροδιαφυγή- β) έχει ως αποτέλεσμα για μια εταιρεία, είτε αυτή συμμετέχει στην εν λόγω πράξη είτε όχι, να μην πληροί πλέον τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την εκπροσώπηση των εργαζομένων στα όργανα της εταιρείας, σύμφωνα με τον τρόπο εκπροσώπησης που ίσχυε πριν από  την εν λόγω πράξη.  2.  Η παράγραφος 1 στοιχείο β) εφαρμόζεται εφόσον και στο μέτρο που δεν υπάρχει κοινοτική ρύθμιση με ισοδύναμες διατάξεις περί εκπροσώπησης των εργαζομένων στα όργανα της εταιρείας, εφαρμοστέα στις εταιρείες που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της  παρούσας οδηγίας. ^Άρθρο 12 1.  Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία πριν από την 1η Ιανουαρίου 1992. Πληροφορούν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.  2.  Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, η Πορτογαλική Δημοκρατία μπορεί να αναβάλει μέχρι την 1η Ιανουαρίου 1993 τη θέση σε εφαρμογή των διατάξεων σχετικά με τις εισφορές ενεργητικού και τις ανταλλαγές μετοχών.  3.  Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία. ^Άρθρο 13 Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.   Βρυξέλλες, 23 Ιουλίου 1990. Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος G. CARLI  (1) ΕΕ αριθ. C 39 της 22. 3. 1969, σ. 1.(2)  ΕΕ αριθ. C 51 της 29. 4. 1970, σ. 12.(3)  ΕΕ αριθ. C 100 της 1. 8. 1969, σ. 4.   ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ   Πίνακας των εταιρειών που αναφέρονται στο άρθρο 3 στοιχείο α)  α) ^Οι εταιρείες του βελγικού δικαίου που αποκαλούνται "societe anonyme/naamloze vennootschap", "societe en commandite par actions/commanditaire vennootschap op aandelen", "societe privee a responsabilite limitee/besloten vennootschap met beperkte  aansprakelijkheid", καθώς και τα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου τα οποία λειτουργούν υπό καθεστώς ιδιωτικού δικαίου- β) οι εταιρείες του δανικού δικαίου που αποκαλούνται "aktieselskab" και "anpartsselskab"- γ) οι εταιρείες του γερμανικού δικαίου που αποκαλούνται "Aktiengesellschaft", "Kommanditgesellschaft auf Aktien", "Gesellschaft mit beschraenkter Haftung" και "bergrechtliche Gewerkschaft"- δ) η "ανώνυμη εταιρεία" του ελληνικού δικαίου- ε) οι εταιρείες του ισπανικού δικαίου που αποκαλούνται "sociedad anonima", "sociedad comanditaria por acciones", "sociedad de responsabilidad limitada", καθώς και τα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου που λειτουργούν υπό καθεστώς ιδιωτικού δικαίου- στ) οι εταιρείες του γαλλικού δικαίου που αποκαλούνται "societe anonyme", "societe en commandite par actions", "societe a responsabilite limitee", καθώς και δημόσιοι οργανισμοί και επιχειρήσεις βιομηχανικού και εμπορικού χαρακτήρα- ζ) οι εταιρείες του ιρλανδικού δικαίου που αποκαλούνται "public companies limited by shares or by guarantee", "private companies limited by shares or by guarantee", τα νομικά πρόσωπα που είναι εγγεγραμμένα υπό το καθεστώς των "Industrial and Provident  Societies Acts" ή οι "building societies" που είναι εγγεγραμμένες υπό το καθεστώς των "Building Societies Acts"- η) οι εταιρείες του ιταλικού δικαίου που αποκαλούνται "societa per azioni", "societa in accomandita per azioni", "societa a responsabilita limitata", καθώς και οι δημόσιοι και ιδιωτικοί φορείς που ασκούν εμπορικές και βιομηχανικές δραστηριότητες- θ) οι εταιρείες του δικαίου του Λουξεμβούργου που αποκαλούνται "societe anonyme", "societe en commandite par actions" και "societe a responsabilite limitee"- ι) οι εταιρείες του ολλανδικού δικαίου που αποκαλούνται "naamloze vennootschap" και "besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid"- ια) οι εμπορικές ή οι αστικές υπό εμπορική μορφή εταιρείες, καθώς και άλλα νομικά πρόσωπα ασκούντα εμπορικές και βιομηχανικές δραστηριότητες, που έχουν συσταθεί βάσει του πορτογαλικού δικαίου- ιβ) οι εταιρείες που έχουν συσταθεί βάσει του δικαίου του Ηνωμένου Βασιλείου.


Avis juridique important

|

31980L1100

Οδηγία 80/1100/EOK του Συμβουλίου της 11ης Νοεμβρίου 1980 περί τροποποίησης της οδηγίας 80/215/EOK σχετικά με τη φυσαλιδώδη νόσο των χοίρων και των κλασική πανώλη των χοίρων

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 325 της 01/12/1980 σ. 0016 - 0016 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 3 τόμος 12 σ. 0212  Ελληνική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 03 τόμος 31 σ. 0241  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 3 τόμος 12 σ. 0212  Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 03 τόμος 19 σ. 0240  Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 03 τόμος 19 σ. 0240

ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 11ης Νοεμβρίου 1980 περί τροποποιήσεως της οδηγίας 80/215/ΕΟΚ σχετικά με τη φυσαλιδώδη νόσο των χοίρων και την κλασσική πανώλη των χοίρωνΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος, και ιδίως τα άρθρα 43 και 100,  την πρόταση της Επιτροπής(1),  τη γνώμη της Συνελεύσεως(2),  τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(3),  Εκτιμώντας:  ότι η οδηγία 80/215/ΕΟΚ(4), θέσπισε τους όρους υγειονομικού ελέγχου τους οποίους πρέπει να πληρούν τα προϊόντα με βάση το κρέας που προορίζονται για τις ενδοκοινοτικές συναλλαγές- ότι η ύπαρξη της φυσαλιδώδους νόσου των χοίρων στην Κοινότητα δημιουργεί κίνδυνο για το χοίρειο ζωϊκό κεφάλαιο της τελευταίας- ότι γι αυτό το λόγο πρέπει να καθορισθούν οι κατάλληλες εγγυήσεις για να αποφευχθεί η μετάδοση της ασθένειας κατά τις  συναλλαγές ορισμένων προϊόντων με βάση το χοίρειο κρέας- ότι η διατήρηση της κλασσικής πανώλους των χοίρων σε ορισμένα τμήματα του εδάφους της Κοινότητος αποτελεί κίνδυνο για το χοίρειο ζωϊκό κεφάλαιο των Κρατών Μελών που είναι απαλλαγμένα από αυτή την ασθένεια- ότι, γι αυτό το λόγο πρέπει, μέχρις ότου  εξαλειφθεί η κλασσική πανώλη των χοίρων στα εδάφη όπου υπάρχει ακόμη, να επιτρέπεται στα Κράτη Μέλη αυτά να λαμβάνουν συμπληρωματικά μέτρα για την πρόληψη κάθε μεταδόσεως της ασθένειας κατά τις συναλλαγές,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:   Άρθρο 1  Με ισχύ από 1 ης Νοεμβρίου 1980, η οδηγία 80/215/ΕΟΚ τροποποιείται ως εξής:  α) στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο β) στην αρχή του σημείου ιι) παρεμβάλλεται η ακόλουθη πρόταση: "εφ' όσον, άλλωστε, η εν λόγω ασθένεια δεν είναι η φυσαλιδώδης νόσος των χοίρων" β) στο άρθρο 7 παράγραφος 1 σημείο α) οι όροι "της φυσαλιδώδους νόσου των χοίρων παρεμβάλλονται ανάμεσα στις λέξεις "της κλασσικής πανώλους των χοίρων" και "και της ασθένειας του Teschen",  γ) το άρθρο 10 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:  "Άρθρο 10 Όσον αφορά την πανώλη των χοίρων, τα Κράτη Μέλη που έκαναν χρήση της αδείας που προβλέπει η οδηγία 80/218/ΕΟΚ και που είναι επίσημα απαλλαγμένα από την πανώλη των χοίρων, δεν δύνανται να αντιταχθούν στην εισαγωγή στο έδαφός τους προϊόντων με βάση το  κρέας που, παρόλο ότι δεν υπέστησαν καμμία από τις επεξεργασίες που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1, έχουν παρασκευασθεί εξ ολοκλήρου ή εν μέρει από ή με νωπό κρέας χοίρων που ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του άρθρου 13 α της οδηγίας 72/461/ΕΟΚ ή  με νωπό κρέας προερχομένο από χοίρους που έχουν εμβολιασθεί κατά της πανώλους των χοίρων πριν από τρεις μήνες και άνω".   Άρθρο 2  Τα Κράτη Μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο την 1η Ιουλίου 1981 και πληροφορούν γι' αυτό αμέσως την Επιτροπή.  Μέχρι την ημερομηνία κατά την οποία τα Κράτη Μέλη δύνανται να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία και το αργότερο την 1η Ιουλίου 1981, επιτρέπεται στη Δανία, την Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο να διατηρούν, κατά την εισαγωγή στο έδαφός τους προϊόντων  με βάση το κρέας, τις εθνικές τους ρυθμίσεις περί της προστασίας κατά της πανώλους των χοίρων, υπό τον όρο της τηρήσεως των γενικών διατάξεων της συνθήκης.   Άρθρο 3  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα Κράτη Μέλη.  Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 11 Νοεμβρίου 1980 Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος C. NEY  (1) ΕΕ αριθ. Α 130 της 31.5.1980, σ. 9.  (2) ΕΕ αριθ. Α 175 της 14.7.1980, σ. 79.  (3) ΕΕ αριθ. Α 300 της 18.11.1980, σ. 20.  (4) ΕΕ αριθ. Ν 47 της 21.2.1980, σ. 4.