Avis juridique important

|

31984L0005

Δεύτερη οδηγία 84/5/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 30ής Δεκεμβρίου 1983 για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 008 της 11/01/1984 σ. 0017 - 0020 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 6 τόμος 2 σ. 0090  Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 15 σ. 0244  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 6 τόμος 2 σ. 0090  Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 13 τόμος 15 σ. 0244

***** ΔΕΥΤΕΡΗ ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ  της 30ής Δεκεμβρίου 1983  για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων  (84/5/ΕΟΚ)  ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 100,  την πρόταση της Επιτροπής (1),  τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (2),  τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (3),  Εκτιμώντας:  ότι το Συμβούλιο, με την οδηγία 72/166/ΕΟΚ (4), όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 72/430/ΕΟΚ (5), προσέγγισε τις νομοθεσίες των κρατών μελών τις σχετικές με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και με τον έλεγχο της υποχρέωσης προς ασφάλιση της ευθύνης αυτής·  ότι η οδηγία 72/166/ΕΟΚ, στο άρθρο 3, επιβάλλει σε κάθε κράτος μέλος να λαμβάνει όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε η αστική ευθύνη η σχετική με την κυκλοφορία οχημάτων με συνήθη στάθμευση στο έδαφός του να καλύπτεται από ασφάλιση· ότι οι καλυπτόμενες ζημίες καθώς και οι όροι της ασφάλισης αυτής καθορίζονται στα πλαίσια των μέτρων αυτών·  ότι μεγάλες αποκλίσεις εξακολουθούν ωστόσο να υφίστανται όσον αφορά την έκταση αυτής της υποχρέωσης ασφάλισης μεταξύ των νομοθεσιών των διαφόρων κρατών μελών· ότι οι αποκλίσεις αυτές έχουν άμεση επίπτωση στην εγκαθίδρυση και τη λειτουργία της κοινής αγοράς·  ότι δικαιολογείται ιδιαίτερα να διευρυνθεί η υποχρέωση ασφάλισης και στην ευθύνη που γεννάται στην περίπτωση υλικών ζημιών·  ότι τα ποσά μέχρι τα οποία είναι υποχρεωτική η ασφάλιση πρέπει να διασφαλίζουν οπωσδήποτε στα θύματα ικανοποιητική αποζημίωση όποιο κι αν είναι το κράτος μέλος στο οποίο έγινε το ατύχημα·  ότι είναι ανάγκη να προβλεφθεί ένας οργανισμός που θα εξασφαλίζει ότι το θύμα δεν θα παραμένει χωρίς αποζημίωση στην περίπτωση που το όχημα που προξένησε το ατύχημα δεν είναι ασφαλισμένο ή είναι αγνώστων στοιχείων· ότι είναι σημαντικό, χωρίς να τροποποιηθούν οι διατάξεις που εφαρμόζονται από τα κράτη μέλη, όσον αφορά τον επικουρικό ή μη χαρακτήρα της παρέμβασης του οργανισμού αυτού, καθώς και οι εφαμοστέοι κανόνες σε θέματα υποκατάστασης, να προβλεφθεί ότι το θύμα ενός τέτοιου ατυχήματος μπορεί να στραφεί απευθείας στον οργανισμό αυτό, ως πρώτο σημείο επαφής· ότι είναι σκόπιμο, πάντως, να δοθεί στα κράτη μέλη η δυνατότητα να εφαρμόσουν ορισμένες εξαιρέσεις περιορισμένης έκτασης όσον αφορά την παρέμβαση του οργανισμού αυτού και να προβλέψουν, σε περίπτωση υλικών ζημιών που προκάλεσε όχημα αγνώστων στοιχείων, δεδομένων των κινδύνων απάτης, ότι η αποζημίωση παρομοίων ζημιών μπορεί να περιοριστεί ή να αποκλειστεί·  ότι είναι προς το συμφέρον των θυμάτων τα αποτελέσματα ορισμένων ρητρών απαλλαγής να περιορίζονται στις σχέσεις μεταξύ του ασφαλιστή και του υπευθύνου για το ατύχημα· ότι, οπωσδήποτε, σε περιπτώσεις  οχημάτων που έχουν κλαπεί ή αποκτηθεί με χρήση βίας, τα κράτη μέλη μπορούν να προβέψουν ότι ο προαναφερθείς οργανισμός παρεμβαίνει για να αποζημιώσει το θύμα·  ότι, για την ελάφρυνση της οικονομικής επιβάρυνσης του οργανισμού αυτού, τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν την εφαρμογή ορισμένων απαλλαγών σε περίπτωση παρέμβασής του για την αποζημίωση των υλικών ζημιών που προκλήθηκαν από οχήματα που δεν είναι ασφαλισμένα, ή, ενδεχομένως, που έχουν κλαπεί ή αποκτήθηκαν με χρήση βίας·  ότι είναι σκόπιμο να παρασχεθεί στα μέλη της οικογενείας του ασφαλισμένου, του οδηγού ή του οποιουδήποτε άλλου υπεύθυνου προσώπου, προστασία ανάλογη προς αυτή των τρίτων θυμάτων, οπωσδήποτε όσον αφορά τις σωματικές βλάβες που υπέστησαν·  ότι η κατάργηση του ελέγχου της ασφάλισης υπόκειται στη χορήγηση, από το εθνικό γραφείο ασφάλισης της χώρας υποδοχής, μιας εγγύησης αποζημίωσης των ζημιών που προκλήθηκαν από αυτοκίνητα που σταθμεύουν συνήθως σε άλλο κράτος μέλος· ότι, για να καθοριστεί εάν ένα όχημα σταθμεύει συνήθως σε ένα ορισμένο κράτος μέλος, το απλούστερο κριτήριο εξακολουθεί να είναι η εξακρίβωση του εάν το όχημα φέρει πινακίδα κυκλοφορίας του κράτους αυτού· ότι, συνεπώς, σκόπιμο είναι να τροποποιηθεί ανάλογα το άρθρο 1 παράγραφος 4 πρώτη περίπτωση της οδηγίας 72/166/ΕΟΚ·  ότι, λαμβανομένης υπόψη της κατάστασης από την οποία εκκινούν ορισμένα κράτη μέλη, όσον αφορά, αφενός, τα ελάχιστα ποσά και, αφετέρου, την κάλυψη και τις απαλλαγές που εφαρμόζονται από τον προαναφερόμενο οργανισμό σε θέματα υλικών ζημιών, είναι σκόπιμο να προβλεφθούν μεταβατικά μέτρα αναφορικά με την προοδευτική θέση σε εφαρμογή στα κράτη μέλη αυτά των διατάξεων της παρούσας οδηγίας που αφορούν τα ελάχιστα ποσά και την αποζημίωση των υλικών ζημιών από τον οργανισμό αυτόν,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:  Άρθρο 1  1. Η ασφάλιση που αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 της οδηγίας 72/166/ΕΟΚ καλύπτει υποχρεωτικά τις υλικές ζημίες και τις σωματικές βλάβες.  2. Με την επιφύλαξη μεγαλύτερων ποσών εγγύησης, που ενδεχομένως απαιτούνται από τα κράτη μέλη, κάθε κράτος μέλος απαιτεί τα ποσά υποχρεωτικής ασφάλισης να ανέρχονται τουλάχιστο σε:  - 350 000 ECU για τις σωματικές βλάβες όταν υπάρχει ένα μόνο θύμα· όταν υπάρχουν περισσότερα θύματα, στο ίδιο ατύχημα, το ποσό αυτό πολλαπλασιάζεται επί τον αριθμό των θυμάτων,  - 100 000 ECU κατά ατύχημα για τις υλικές ζημίες ανεξάρτητα από τον αριθμό των θυμάτων.  Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέψουν αντί των προηγούμενων ελάχιστων ποσών ένα ελάχιστο ποσό 500 000 ECU για τις σωματικές βλάβες, όταν υπάρχουν πολλά θύματα στο ίδιο ατύχημα, ή ένα ελάχιστο συνολικό ποσό 600 000 ECU κατά ατύχημα, για σωματικές βλάβες ή υλικές ζημίες, ανεξάρτητα από τον αριθμό των θυμάτων ή τη φύση των ζημιών.  3. Κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας ως ECU νοείται η λογιστική μονάδα όπως ορίζεται στο άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3180/78 (1). Η ισοτιμία σε εθνικό νόμισμα που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για διαδοχικές περιόδους τεσσάρων ετών, που θα αρχίζουν από την 1η Ιανουαρίου του πρώτου έτους κάθε περιόδου, είναι εκείνη της τελευταίας ημέρας του προηγούμενου Σεπτεμβρίου κατά την οποία είναι διαθέσιμες οι ισοτιμίες της ECU σε όλα τα νομίσματα της Κοινότητας. Η πρώτη περίοδος αρχίζει την 1η Ιανουαρίου 1984.  4. Κάθε κράτος μέλος ιδρύει ή εγκρίνει οργανισμό, αποστολή του οποίου είναι να αποκαθιστά, τουλάχιστον εντός των ορίων της υποχρέωσης ασφάλισης, τις υλικές ζημίες ή τις σωματικές βλάβες που προκαλούνται από όχημα αγνώστων στοιχείων ή για το οποίο δεν έχει εκπληρωθεί η υποχρέωση ασφάλισης της παραγράφου 1. Η διάταξη αυτή δεν θίγει το δικαίωμα των κρατών μελών να προσδώσουν ή όχι στην παρέμβαση του οργανισμού αυτού επικουρικό χαρακτήρα, ούτε το δικαίωμα να ρυθμίζουν τις προσφυγές μεταξύ του οργανισμού αυτού και του υπεύθυνου ή των υπεύθυνων του ατυχήματος και των άλλων ασφαλιστών ή οργανισμών κοινωνικής ασφάλισης που υποχρεόυνται να αποζημιώσουν το θύμα για το ίδιο ατύχημα.  Το θύμα μπορεί σε κάθε περίπτωση να απευθυνθεί απευθείας στον οργανισμό, ο οποίος, με βάση τις πληροφορίες που του παρέχει το θύμα, έπειτα από αίτησή του, είναι υποχρεωμένος να του δώσει αιτιολογημένη απάντηση σχετικά με την παρέμβασή του.  Ωστόσο, τα κράτη μέλη μπορούν να αποκλείσουν από την παρέμβαση του οργανισμού αυτού τα πρόσωπα τα οποία επιβιβάστηκαν με τη θέλησή τους στο όχημα που προκάλεσε τη ζημία, στην περίπτωση που ο οργανισμός μπορεί να αποδείξει ότι γνώριζαν ότι το όχημα δεν ήταν ασφαλισμένο.  Τα κράτη μέλη μπορούν να περιορίσουν ή να αποκλείσουν την παρέμβαση του οργανισμού αυτού σε περίπτωση που οι υλικές ζημίες προκλήθηκαν από όχημα αγνώστων στοιχείων.  Μπορούν επίσης να επιτρέψουν μία απαλλαγή, για τις υλικές ζημίες που προκαλούνται από ανασφάλιστο όχημα, αντιτάξιμη στο θύμα, όχι ανώτερη από 500 ECU.  Εξάλλου, κατά την παρέμβαση του οργανισμού αυτού, κάθε κράτος μέλος εφαρμόζει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις του, με την επιφύλαξη κάθε άλλης πρακτικής ευνοϊκότερης για τα θύματα.  Άρθρο 2  1. Κάθε κράτος μέλος λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου κάθε διάταξη του νόμου ή συμβατική ρήτρα που περιλαμβάνεται σε ασφαλιστήριο συμβόλαιο εκδιδόμενο σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 1 της οδηγίας 72/166/ΕΟΚ και αποκλείει την ασφάλιση της χρήσης ή της οδήγησης οχημάτων από πρόσωπα:  - στα οποία δεν έχει επιτραπεί ρητά ή σιωπηρά η χρήση ή η οδήγηση, ή  - τα οποία δεν διαθέτουν άδεια οδηγήσεως του σχετικού οχήματος, ή  - τα οποία δεν έχουν συμμορφωθεί με τις εκ του νόμου υποχρεώσεις τεχνικού χαρακτήρα που αφορούν την κατάσταση και την ασφάλεια του εν λόγω οχήματος,  να θεωρείται, για την εφαρμογή του άρθρου 3 παράγραφος 1 της οδηγίας 72/166/ΕΟΚ, ανίσχυρη όσον αφορά την προσφυγή τρίτων θυμάτων ατυχήματος.  Πάντως η διάταξη ή η ρήτρα που αναφέρονται στην πρώτη περίπτωση μπορούν να αντιταχθούν σε πρόσωπα που επιβιβάσθηκαν με τη θέλησή τους στο όχημα που προκάλεσε τη ζημία, εφόσον ο ασφαλιστής μπορεί να αποδείξει ότι γνώριζαν ότι το όχημα είχε κλαπεί.  Τα κράτη μέλη έχουν την ευχέρεια - όσον αφορά τα ατυχήματα που συμβαίνουν στο έδαφός τους- να μην εφαρμόζουν τη διάταξη του πρώτου εδαφίου, εάν και εφόσον το θύμα μπορεί να αποζημιωθεί για τη ζημία από οργανισμό κοινωνικής ασφάλισης.  2. Στην περίπτωση οχημάτων που έχουν κλαπεί ή αποκτήθηκαν με άσκηση βίας, τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέψουν ότι, αντί του ασφαλιστή, θα παρεμβαίνει ο οργανισμός που προβλέπεται στο άρθρο 1 παράγραφος 4 υπό τους όρους που προβλέπονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου. Στην περίπτωση που το όχημα σταθμεύει συνήθως σε ένα άλλο κράτος μέλος, ο οργανισμός αυτός δεν θα έχει δυνατότητα προσφυγής εναντίον οποιουδήποτε οργανισμού στο κράτος μέλος αυτό.  Τα κράτη μέλη τα οποία, για την περίπτωση οχημάτων που έχουν κλαπεί ή αποκτηθεί με χρήση βίας, προβλέπουν την παρέμβαση του οργανισμού που αναφέρεται στο άρθρο 1 παράγραφος 4, μπορούν να καθορίσουν, όσον αφορά τις υλικές ζημίες, μια απαλλαγή, αντιτάξιμη στο θύμα, όχι ανώτερη από 250 ECU.  Άρθρο 3  Τα μέλη της οικογενείας του ασφαλισμένου, του οδηγού ή κάθε άλλου προσώπου το οποίο φέρει σε περίπτωση ατυχήματος την αστική ευθύνη η οποία καλύπτεται από την ασφάλιση του άρθρου 1 παράγραφος 1, δεν μπορούν να αποκλειστούν, λόγω του δεσμού συγγενείας, από το δικαίωμα ασφάλισης για τις σωματικές βλάβες τους.  Άρθρο 4  Στο άρθρο 1 παράγραφος 4 της οδηγίας 72/166/ΕΟΚ, η πρώτη περίπτωση αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:  «- το έδαφος του κράτους του οποίου το όχημα φέρει πινακίδα κυκλοφορίας, ή».  Άρθρο 5  1. Τα κράτη μέλη τροποποιούν τις εθνικές τους διατάξεις για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 1987. Ενημερώνουν περί τούτου αμέσως την Επιτροπή.  2. Οι διατάξεις που τροποποιούνται κατ' αυτό τον τρόπο εφαρμόζονται το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 1988.  3. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 2:  α) η Ελληνική Δημοκρατία διαθέτει χρονικό διάστημα μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1995 για να αυξήσει τα ποσά εγγύησης μέχρι τα ποσά που προβλέπονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2. Εάν κάνει χρήση του δικαιώματος αυτού, τα ποσά εγγύησης πρέπει να φθάνουν τα εξής ποσοστά, σε σχέση με τα ποσά που προβλέπονται στο προαναφερόμενο άρθρο:  - ποσοστό μεγαλύτερο από 16 %, το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 1988,  - ποσοστό 31 %, το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 1992·  β) τα άλλα κράτη μέλη διαθέτουν χρονικό διάστημα μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1990 για να αυξήσουν τα ποσά εγγύησης μέχρι τα ποσά που προβλέπονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2. Τα κράτη μέλη που κάνουν χρήση του δικαιώματος αυτού οφείλουν, μέσα στο χρονικό διάστημα που προβλέπεται στην παράγραφο 1, να αυξήσουν τις εγγυήσεις τουλάχιστον κατά το ήμισυ της διαφοράς μεταξύ των ποσών εγγύησης που ισχύουν την 1η Ιανουαρίου 1984 και στα ποσά που ορίζει το άρθρο 1 παράγραφος 2.  4. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 2:  α) η Ιταλική Δημοκρατία μπορεί να προβλέψει ότι η απαλλαγή που προβλέπεται στο άρθρο 1 παράγραφος 4 πέμπτο εδάφιο ανέρχεται σε 1 000 ECU μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1990·  β) η Ελληνική Δημοκρατία και η Ιρλανδία μπορούν να προβλέψουν ότι:  - η παρέμβαση του οργανισμού που αναφέρεται στο άρθρο 1 παράγραφος 4 για την αποκατάσταση των υλικών ζημιών αποκλείεται μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1992,  - η απαλλαγή που προβλέπεται στο άρθρο 1 παράγραφος 4 πέμπτο εδάφιο και η απαλλαγή που προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο ανέρχονται σε 1 500 ECU μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1995.  Άρθρο 6  1. Η Επιτροπή παρουσιάζει στο Συμβούλιο, το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 1989, έκθεση σχετικά με την κατάσταση στα κράτη μέλη στα οποία εφαρμόζονται τα μεταβατικά μέτρα του άρθρου 5 παράγραφος 3 στοιχείο α) και παράγραφος 4 στοιχείο β) και υποβάλλει, ενδεχομένως, προτάσεις για την αναθεώρηση αυτών των μέτρων ανάλογα με την εξέλιξη της κατάστασης.  2. Η Επιτροπή παρουσιάζει στο Συμβούλιο, μέσα σε χρονικό διάστημα μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1993, έκθεση σχετικά με το ρυθμό εφαρμογής της παρούσας οδηγίας και υποβάλλει, ενδεχομένως, προτάσεις, κυρίως όσον αφορά την αναπροσαρμογή των ποσών που προβλέπονται στο άρθρο 1 παράγραφοι 2 και 4.  Άρθρο 7  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.  Βρυξέλλες, 30 Δεκεμβρίου 1983.  Για το Συμβούλιο  Ο Πρόεδρος  Γ. ΒΑΡΦΗΣ  (1) ΕΕ αριθ. C 214 της 21. 8. 1980, σ. 9· και  ΕΕ αριθ. C 78 της 30. 3. 1982, σ. 17.  (2) ΕΕ αριθ. C 287 της 9. 11. 1981, σ. 44.  (3) ΕΕ αριθ. C 138 της 9. 6. 1981, σ. 15.  (4) ΕΕ αριθ. L 103 της 2. 5. 1972, σ. 2.  (5) ΕΕ αριθ. L 291 της 28. 12. 1972, σ. 162.  (1) ΕΕ αριθ. L 379 της 30. 12. 1978, σ. 1.


title: Οδηγία 2008/49/ΕΚ της Επιτροπής, της 16ης Απριλίου 2008 , για την τροποποίηση του παραρτήματος II της οδηγίας 2004/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τα κριτήρια για τη διενέργεια επιθεωρήσεων διαδρόμου σε αεροσκάφη τρίτων χωρών που χρησιμοποιούν κοινοτικούς αερολιμένες (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

text:
               19.4.2008

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 109/17

      ΟΔΗΓΊΑ 2008/49/ΕΚ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

   της 16ης Απριλίου 2008
   για την τροποποίηση του παραρτήματος II της οδηγίας 2004/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τα κριτήρια για τη διενέργεια επιθεωρήσεων διαδρόμου σε αεροσκάφη τρίτων χωρών που χρησιμοποιούν κοινοτικούς αερολιμένες
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,
   την οδηγία 2004/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με την ασφάλεια των αεροσκαφών τρίτων χωρών που χρησιμοποιούν κοινοτικούς αερολιμένες (1), και ιδίως το άρθρο 12,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Η οδηγία 2004/36/ΕΚ εισάγει εναρμονισμένη προσέγγιση για την αποτελεσματική επιβολή διεθνών προτύπων ασφαλείας εντός της Κοινότητας, με την εναρμόνιση των κανόνων και διαδικασιών για τις επιθεωρήσεις διαδρόμου στις οποίες υποβάλλονται αεροσκάφη τρίτων χωρών που προσγειώνονται σε αερολιμένες στο έδαφος των κρατών μελών. Τα κράτη μέλη οφείλουν να διενεργούν με βάση εναρμονισμένη διαδικασία επιθεωρήσεις διαδρόμου σε αεροσκάφη τρίτων χωρών που προσγειώνονται σε οποιονδήποτε αερολιμένα τους, ανοικτό στη διεθνή αεροπορική κίνηση, και να μετέχουν στη συλλογή και ανταλλαγή πληροφοριών για τις διενεργούμενες επιθεωρήσεις.

               (2)

               Τα κράτη μέλη είχαν τη δυνατότητα προηγουμένως, σε μεγάλο βαθμό, να απαλλάσσονται από τις κοινοτικές υποχρεώσεις που απορρέουν από την οδηγία 2004/36/ΕΚ λόγω της εθελούσιας συμμετοχής τους στο πρόγραμμα «Αξιολόγηση της Ασφάλειας Ξένων Αεροσκαφών» (SAFA), που άρχισε το 1996 η Ευρωπαϊκή Διάσκεψη Πολιτικής Αεροπορίας (ECAC), η διαχείριση του οποίου ανατέθηκε στο Σύνδεσμο Αεροπορικών Αρχών (JAA).

               (3)

               Από την 1η Ιανουαρίου 2007, το πρόγραμμα SAFA είναι αποκλειστικά υπό κοινοτική αρμοδιότητα και το διαχειρίζεται πλέον η Επιτροπή, επικουρούμενη από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Ασφάλειας της Αεροπορίας (EASA), όπως προβλέπεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 768/2006 της Επιτροπής, της 19ης Μαΐου 2006, για την εφαρμογή της οδηγίας 2004/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τη συλλογή και την ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με την ασφάλεια των αεροσκαφών τα οποία χρησιμοποιούν κοινοτικούς αερολιμένες και τη διαχείριση του συστήματος πληροφοριών (2).

               (4)

               Το πρόγραμμα SAFA πρέπει να συμπληρωθεί από κατάλληλα μέτρα για να εξασφαλισθούν κοινά πρότυπα επιδόσεων των επιθεωρήσεων διαδρόμου, όπως είναι το εγχειρίδιο επιθεωρήσεων διαδρόμου.

               (5)

               Τα κριτήρια που περιέχει το παράρτημα II της οδηγίας 2004/36/ΕΚ είναι πολύ γενικά, διότι, την εποχή που εκδόθηκε η οδηγία, ο JAA δημοσίευε και επικαιροποιούσε τακτικά λεπτομερείς τεχνικές κατευθύνσεις και διαδικασίες, τις οποίες εφάρμοζαν σε εκούσια βάση οι χώρες της ECAC που μετέχουν στο πρόγραμμα SAFA.

               (6)

               Λόγω της μεταβίβασης του προγράμματος SAFA στην Κοινότητα και της μεγάλης σημασίας που αποδίδει η Επιτροπή στα αποτελέσματα των επιθεωρήσεων διαδρόμου που διενεργούνται με βάση το πρόγραμμα SAFA προκειμένου να λάβει απόφαση εάν θα περιληφθεί κάποιος αερομεταφορέας στον κοινοτικό κατάλογο απαγόρευσης αερομεταφορέων που καταρτίζεται βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2111/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Δεκεμβρίου 2005, για τη σύσταση κοινοτικού καταλόγου αερομεταφορέων των οποίων απαγορεύεται η λειτουργία στην Κοινότητα και την ενημέρωση των επιβατών αεροπορικών μεταφορών σχετικά με την ταυτότητα του πραγματικού αερομεταφορέα, καθώς και για την κατάργηση του άρθρου 9 της οδηγίας 2004/36/ΕΚ, κρίνεται αναγκαίο να προσδιορισθεί το βασικό περιεχόμενο του εγχειριδίου διεξαγωγής των επιθεωρήσεων διαδρόμου.

               (7)

               Τα βασικά στοιχεία του εγχειριδίου αποτελούν τα ουσιαστικά πρότυπα για την αποτελεσματική εκτέλεση των επιθεωρήσεων διαδρόμου και επομένως πρέπει να ενσωματωθούν όσο το δυνατόν συντομότερα στο παράρτημα II της οδηγίας 2004/36/ΕΚ, η οποία θεσπίζει τη διαδικασία εκτέλεσης των επιθεωρήσεων διαδρόμου, ιδίως μετά την υπαγωγή του προγράμματος SAFA στην κοινοτική αρμοδιότητα.

               (8)

               Ο EASA έχει υποβάλει πρόταση τροποποίησης του παραρτήματος II της οδηγίας 2004/36/ΕΚ, όπως προβλέπεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 768/2006 της Επιτροπής.

               (9)

               Η οδηγία 2004/36/ΕΚ πρέπει συνεπώς να τροποποιηθεί αναλόγως.

               (10)

               Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής που έχει συσταθεί βάσει του άρθρου 12 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3922/91 (3),

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
   Άρθρο 1
   Τροποποίηση της οδηγίας 2004/36/ΕΚ
   Το παράρτημα II της οδηγίας 2004/36/ΕΚ αντικαθίσταται από το κείμενο του παραρτήματος της παρούσας οδηγίας.
   Άρθρο 2
   Καθοδηγητική ύλη
   Για την εκπόνηση της καθοδηγητικής ύλης που πρέπει να εφαρμόζουν τα κράτη μέλη, όπως αναφέρεται στο παράρτημα της παρούσας οδηγίας, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Ασφάλειας της Αεροπορίας θεσπίζει διαφανή διαδικασία γνωμοδότησης των κρατών μελών, στην οποία αξιοποιείται η διαθέσιμη εμπειρογνωμοσύνη των ρυθμιστικών αεροπορικών αρχών των κρατών μελών και μετέχουν, όταν χρειάζεται, αρμόδιοι εμπειρογνώμονες από τα αντίστοιχα ενδιαφερόμενα μέρη. Προς το σκοπό αυτό, ο Οργανισμός μπορεί να δημιουργήσει ομάδα εργασίας.
   Άρθρο 3
   Μεταφορά στο εθνικό δίκαιο
   Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο έξι μήνες από την έναρξη ισχύος της.
   Ενημερώνουν επ’ αυτού αμέσως την Επιτροπή.
   Άρθρο 4
   Έναρξη ισχύος
   Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
   Άρθρο 5
   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 16 Απριλίου 2008.

            Για την Επιτροπή

         Jacques BARROT

            Αντιπρόεδρος

      (1)  ΕΕ L 143 της 30.4.2004, σ. 76. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2111/2005 (ΕΕ L 344 της 27.12.2005, σ. 15).

      (2)  ΕΕ L 134 της 20.5.2006, σ. 16.

      (3)  ΕΕ L 373 της 31.12.1991, σ. 4. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 216/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 79 της 19.3.2008, σ. 1).

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
      «
            ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II
            Εγχειρίδιο διαδικασιών επιθεωρήσεων διαδρόμου βάσει του κοινοτικού προγράμματος SAFA — Βασικά στοιχεία
            1.   ΓΕΝΙΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ
            1.1.   Οι επιθεωρήσεις διαδρόμου SAFA διενεργούνται από επιθεωρητές που κατέχουν τις αναγκαίες για τις επιθεωρήσεις γνώσεις, οι οποίες πρέπει να καλύπτουν τεχνικά, επιχειρησιακά θέματα και θέματα αξιοπλοΐας σε περίπτωση που εξετάζονται όλα τα σημεία του καταλόγου ελέγχου. Όταν διενεργείται επιθεώρηση διαδρόμου από δύο ή περισσότερους επιθεωρητές, τα κύρια στοιχεία της επιθεώρησης —οπτική εξέταση του εξωτερικού του αεροσκάφους, επιθεώρηση του θαλάμου διακυβέρνησης και επιθεώρηση του θαλάμου επιβατών ή/και των διαμερισμάτων φορτίου— επιτρέπεται να κατανέμονται μεταξύ των επιθεωρητών.
            1.2.   Οι επιθεωρητές οφείλουν πριν την έναρξη της επιθεώρησης εντός του αεροσκάφους, να δηλώνουν την ταυτότητά τους στον κυβερνήτη του αεροσκάφους ή, εφόσον απουσιάζει, σε μέλος του ιπταμένου πληρώματος ή στον ανώτερο εκπρόσωπο του αερομεταφορέα. Όταν δεν είναι δυνατόν να ενημερωθεί εκπρόσωπος του αερομεταφορέα ή όταν αυτός δεν είναι παρών εντός ή πλησίον αεροσκάφους, γενική αρχή είναι να μη διενεργείται επιθεώρηση διαδρόμου SAFA. Σε ειδικές περιπτώσεις επιτρέπεται να αποφασισθεί να διενεργηθεί επιθεώρηση διαδρόμου SAFA, τότε όμως η επιθεώρηση περιορίζεται σε οπτικό έλεγχο του εξωτερικού του αεροσκάφους.
            1.3.   Η επιθεώρηση είναι όσο το δυνατόν πιο διεξοδική εντός των διαθέσιμων χρονικών ορίων και πόρων. Αυτό σημαίνει ότι, εάν ο χρόνος ή οι πόροι είναι περιορισμένοι, επιτρέπεται να μην ελεγχθούν όλα τα προς εξέταση σημεία αλλά ορισμένα από αυτά. Ανάλογα με το χρόνο και τους πόρους που διατίθενται για επιθεώρηση SAFA, τα προς εξέταση σημεία επιλέγονται σύμφωνα με τους στόχους του κοινοτικού προγράμματος SAFA.
            1.4.   Οι επιθεωρήσεις διαδρόμου δεν πρέπει να προκαλούν αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην αναχώρηση του επιθεωρούμενου αεροσκάφους. Πιθανές αιτίες καθυστέρησης, χωρίς να είναι οι μοναδικές, αποτελούν οι αμφιβολίες για την ορθότητα της προετοιμασίας της πτήσης, της αξιοπλοΐας του αεροσκάφους ή άλλα θέματα που σχετίζονται άμεσα με την ασφάλεια του αεροσκάφους και των επιβαινόντων.
            2.   ΕΠΑΡΚΕΙΑ ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΩΝ
            2.1.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι από την 1η Ιανουαρίου 2009, όλες οι επιθεωρήσεις SAFA διενεργούνται στο έδαφός τους από ειδικευμένους επιθεωρητές.
            2.2.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι επιθεωρητές τους πληρούν τα κριτήρια επάρκειας που αναφέρονται στη συνέχεια.
            2.3.   Κριτήρια επάρκειας
            2.3.1.   Κριτήρια επιλεξιμότητας
            Ως προϋπόθεση για την επιλεξιμότητα των επιθεωρητών, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι υποψήφιοι επιθεωρητές SAFA έχουν την απαραίτητη αεροναυτική εκπαίδευση ή/και τις πρακτικές γνώσεις που αφορούν το (τα) πεδίο(-α) επιθεώρησης, και πιο συγκεκριμένα:

                        α)

                        τη λειτουργία αεροσκαφών·

                        β)

                        την αδειοδότηση πληρώματος·

                        γ)

                        την αξιοπλοΐα του αεροσκάφους·

                        δ)

                        τα επικίνδυνα είδη.

                  2.3.2.   Απαιτήσεις εκπαίδευσης
            Προτού αποκτήσουν την επάρκεια, οι υποψήφιοι πρέπει να έχουν ολοκληρώσει με επιτυχία την εκπαίδευσή τους, η οποία συνίσταται σε:

                        —

                        παρακολούθηση θεωρητικών μαθημάτων που παραδίδονται από εκπαιδευτικό φορέα SAFA, όπως ορίζει η παράγραφος 2.4,

                        —

                        πρακτική εκπαίδευση παρεχόμενη από εκπαιδευτικό φορέα SAFA, όπως ορίζει η παράγραφος 2.4, ή από ανώτερο επιθεωρητή διορισμένο από κράτος μέλος, όπως προβλέπει η παράγραφος 2.5, του οποίου η δραστηριότητα είναι ανεξάρτητη εκπαιδευτικού φορέα SAFA,

                        —

                        επαγγελματική εξάσκηση: παρέχεται μετά από σειρά επιθεωρήσεων από ανώτερο επιθεωρητή διορισμένο από κράτος μέλος, όπως προβλέπει η παράγραφος 2.5.

                  2.3.3.   Απαιτήσεις για τη διατήρηση της εγκυρότητας της πρόκρισης
            Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι επιθεωρητές, από τη στιγμή που λάβουν την επάρκεια, διατηρούν σε ισχύ την επάρκειά τους με:

                        α)

                        συνεχή εκπαίδευση, η οποία συνίσταται σε θεωρητικά μαθήματα που παραδίδονται από εκπαιδευτικό φορέα SAFA, όπως ορίζει η παράγραφος 2.4·

                        β)

                        διενέργεια ελάχιστου αριθμού επιθεωρήσεων διαδρόμου εντός κάθε δωδεκάμηνης περιόδου από την τελευταία εκπαίδευση SAFA, εκτός εάν πρόκειται ταυτόχρονα για επιθεωρητή ειδικών διαδικασιών πτήσης ή αξιοπλοΐας της υπηρεσίας πολιτικής αεροπορίας κράτους μέλους, ο οποίος μετέχει τακτικά στη διενέργεια επιθεωρήσεων σε αεροσκάφη των εθνικών αερομεταφορέων.

                  2.3.4.   Υλικό καθοδήγησης
            Ο EASA συντάσσει και δημοσιεύει, το αργότερο μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου 2008, λεπτομερή καθοδηγητική ύλη, ούτως ώστε να βοηθούνται τα κράτη μέλη στην εφαρμογή των παραγράφων 2.3.1, 2.3.2 και 2.3.3.
            2.4.   Εκπαιδευτικοί φορείς SAFA
            2.4.1.   Εκπαιδευτικός φορέας SAFA μπορεί να είναι τμήμα αρμόδιας αρχής κράτους μέλους ή οργανισμός τρίτου μέρους.
            Φορέας τρίτου μέρους μπορεί να είναι:

                        —

                        τμήμα αρμόδιας αρχής άλλου κράτους μέλους,

                        —

                        ανεξάρτητος φορέας.

                  2.4.2.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι τα εκπαιδευτικά μαθήματα που αναφέρονται στις παραγράφους 2.3.2 και 2.3.3 στοιχείο α) που αναλαμβάνει η αρμόδια αρχή τους πραγματοποιούνται, τουλάχιστον, με βάση τη σχετική διδακτέα ύλη που ορίζει και δημοσιεύει ο EASA.
            2.4.3.   Τα κράτη μέλη που αναθέτουν σε φορέα τρίτου μέρους την εκπαίδευση SAFA θέτουν σε εφαρμογή σύστημα αξιολόγησης του φορέα αυτού. Το σύστημα είναι απλό, διαφανές και αναλογικό, λαμβάνεται δε υπόψη το υλικό καθοδήγησης που εκπονεί και δημοσιεύει ο EASA. Στο σύστημα λαμβάνονται υπόψη οι αξιολογήσεις άλλων κρατών μελών.
            2.4.4.   Εκπαιδευτικός φορέας τρίτου μέρους είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί μόνον εφόσον από την αξιολόγηση προκύπτει ότι η εκπαίδευση παρέχεται με βάση τη διδακτέα ύλη που καθορίζει και δημοσιεύει ο EASA.
            2.4.5.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι τα εκπαιδευτικά προγράμματα των αρμοδίων αρχών τους ή/και τα συστήματά τους για την αξιολόγηση εκπαιδευτικών φορέων τρίτου μέρους τροποποιούνται κατά τρόπο ώστε να ανταποκρίνονται στις συστάσεις που απορρέουν από τους ελέγχους τυποποίησης που διεξάγει ο EASA σύμφωνα με τις μεθόδους εργασίας που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 736/2006 της Επιτροπής (1).
            2.4.6.   Κράτος μέλος μπορεί να ζητήσει από τον EASA να αξιολογήσει τον εκπαιδευτικό φορέα και να εκδώσει γνωμοδότηση, στην οποία το κράτος μέλος μπορεί να βασίσει τη δική του αξιολόγηση.
            2.4.7.   Ο EASA εκπονεί και δημοσιεύει λεπτομερή καθοδηγητική ύλη, το αργότερο μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου 2008, προκειμένου να βοηθήσει τα κράτη μέλη στην εφαρμογή της παρούσας παραγράφου.
            2.5.   Ανώτεροι επιθεωρητές
            2.5.1.   Ένα κράτος μέλος μπορεί να διορίσει ανώτερους επιθεωρητές με την προϋπόθεση ότι πληρούν τα σχετικά κριτήρια επάρκειας που καθορίζει το αντίστοιχο κράτος μέλος.
            2.5.2.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι στα κριτήρια που αναφέρονται στο σημείο 2.5.1 περιλαμβάνονται τουλάχιστον οι κάτωθι απαιτήσεις, σύμφωνα με τις οποίες ο διοριζόμενος:

                        —

                        έχει διατελέσει ειδικευμένος επιθεωρητής SAFA κατά την τριετία που προηγήθηκε του διορισμού του,

                        —

                        έχει διενεργήσει τουλάχιστον 36 επιθεωρήσεις SAFA κατά την τριετία που προηγήθηκε του διορισμού του.

                  2.5.3.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι η πρακτική εκπαίδευση ή/και η επαγγελματική εξάσκηση που παρέχεται από ανώτερους επιθεωρητές βασίζεται στη σχετική διδακτέα ύλη που συντάσσει και δημοσιεύει ο EASA.
            2.5.4.   Τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να αναθέσουν σε ανώτερους επιθεωρητές τους να παρέχουν πρακτική εκπαίδευση ή/και επαγγελματική εξάσκηση στους ασκούμενους άλλων κρατών μελών.
            Ο EASA συντάσσει και δημοσιεύει λεπτομερές υλικό καθοδήγησης, προκειμένου να βοηθούνται τα κράτη μέλη στην εφαρμογή της παρούσας παραγράφου το αργότερο μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου 2008.
            2.6.   Μεταβατικά μέτρα
            2.6.1.   Οι επιθεωρητές SAFA, οι οποίοι πληρούν τα κριτήρια επιλεξιμότητας που αναφέρονται στην παράγραφο 2.3.1, καθώς και τα κριτήρια πρόσφατης πείρας που αναφέρονται στην παράγραφο 2.3.3 στοιχείο β), κατά την ημερομηνία που ορίζεται βάσει του άρθρου 3 της οδηγίας 2008/49/ΕΚ της Επιτροπής, θεωρούνται ότι προκρίνονται ως επιθεωρητές σύμφωνα με τις απαιτήσεις που καθορίζονται στο παρόν τμήμα.
            2.6.2.   Με την επιφύλαξη των διατάξεων της παραγράφου 2.3.3 στοιχείο α), οι επιθεωρητές που κρίνονται ότι διαθέτουν επάρκεια σύμφωνα με την παράγραφο 2.6.1 υφίστανται συνεχή εκπαίδευση, την οποία παρέχει σταδιακά εκπαιδευτικός φορέας SAFA το αργότερο την 1η Ιουλίου 2010 και στη συνέχεια όπως προβλέπεται στην παράγραφο 2.3.3 στοιχείο α).
            3.   ΠΡΟΤΥΠΑ
            3.1.   Τα πρότυπα της ΔΟΠΑ και οι ευρωπαϊκές περιφερειακές συμπληρωματικές διαδικασίες της ΔΟΠΑ αποτελούν τη βάση για την επιθεώρηση αεροσκάφους και του αερομεταφορέα του με βάση το κοινοτικό πρόγραμμα SAFA. Όταν επιθεωρείται η τεχνική κατάσταση ενός αεροσκάφους, αυτή ελέγχεται επίσης με βάση τις προδιαγραφές του κατασκευαστή του αεροσκάφους.
            4.   ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗΣ
            Σημεία του καταλόγου ελέγχου
            4.1.   Τα προς έλεγχο σημεία επιλέγονται από τα σημεία που περιέχει ο κατάλογος ελέγχου της έκθεσης επιθεωρήσεων διαδρόμου SAFA, ο οποίος περιλαμβάνει συνολικά 54 σημεία (βλ. προσάρτημα 1).
            4.2.   Η επιθεώρηση και τα τυχόν ευρήματά της σημειώνονται στην έκθεση επιθεωρήσεων διαδρόμου SAFA μετά την ολοκλήρωση της επιθεώρησης.
            Λεπτομερής καθοδήγηση SAFA
            4.3.   Για κάθε σημείο του καταλόγου ελέγχου της έκθεσης επιθεωρήσεων διαδρόμου SAFA, καθορίζεται λεπτομερής περιγραφή που περιλαμβάνει το πεδίο και τη μέθοδο της επιθεώρησης. Επιπλέον, σημειώνονται οι σχετικές απαιτήσεις στα παραρτήματα ΔΟΠΑ. Τα ανωτέρω συντάσσονται και δημοσιεύονται από τον EASA ως λεπτομερές υλικό καθοδήγησης και τροποποιούνται εφόσον χρειάζεται για να ληφθούν υπόψη τα τελευταία ισχύοντα πρότυπα.
            Καταχώριση των εκθέσεων στην κεντρική βάση δεδομένων SAFA
            4.4.   Οι εκθέσεις επιθεώρησης καταχωρίζονται στην κεντρική βάση δεδομένων SAFA όσο το δυνατόν συντομότερα και ούτως ή άλλως το αργότερο εντός 15 εργάσιμων ημερών από την ημερομηνία διενέργειας της επιθεώρησης, ακόμη και εάν δεν υπάρξουν ευρήματα.
            5.   ΚΑΤΗΓΟΡΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΕΥΡΗΜΑΤΩΝ
            5.1.   Για κάθε σημείο επιθεώρησης, καθορίζονται ως ευρήματα τρεις κατηγορίες δυνατών παρεκκλίσεων από τα σχετικά πρότυπα που ορίζονται στην παράγραφο 3.1. Τα ευρήματα αυτά κατηγοριοποιούνται ως εξής:

                        —

                        εύρημα της κατηγορίας 1 θεωρείται ότι έχει ελάσσονα επιρροή στην ασφάλεια πτήσεων,

                        —

                        εύρημα της κατηγορίας 2 ενδέχεται να έχει σημαντική επιρροή στην ασφάλεια πτήσεων, και

                        —

                        εύρημα της κατηγορίας 3 ενδέχεται να έχει μείζονα επιρροή στην ασφάλεια πτήσεων.

                  5.2.   Οδηγίες για την κατηγοριοποίηση των ευρημάτων συντάσσονται και δημοσιεύονται από τον EASA ως λεπτομερές υλικό καθοδήγησης και τροποποιούνται, εφόσον χρειάζεται, ώστε να ανταποκρίνονται στη σχετική επιστημονική και τεχνική πρόοδο.
            6.   ΜΕΤΡΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ
            6.1.   Με την επιφύλαξη της παραγράφου 1.2, συμπληρώνεται αποδεικτικό επιθεώρησης που περιέχει τουλάχιστον τα στοιχεία του προσαρτήματος 2, αντίγραφο του οποίου παραδίδεται ιδιοχείρως στον κυβερνήτη του αεροσκάφους ή, εφόσον αυτός απουσιάζει, σε μέλος του ιπταμένου πληρώματος ή σε ανώτερο εκπρόσωπο του αερομεταφορέα που είναι παρών ή βρίσκεται πλησίον του αεροσκάφους κατά την ολοκλήρωση της επιθεώρησης SAFA. Από τον αποδέκτη ζητείται να υπογράψει τη βεβαίωση παραλαβής του αποδεικτικού της επιθεώρησης, την οποία κρατεί ο επιθεωρητής. Η άρνηση του αποδέκτη να υπογράψει καταγράφεται στο έγγραφο. Σχετικές λεπτομερείς οδηγίες συντάσσονται και δημοσιεύονται ως λεπτομερές υλικό καθοδήγησης από τον EASA.
            6.2.   Με βάση την κατηγοριοποίηση των ευρημάτων, καθορίζονται ορισμένα μέτρα παρακολούθησης. Οι σχέσεις της κατηγορίας ευρημάτων με τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν στη συνέχεια παρουσιάζονται στην κλάση των μέτρων, τα οποία καθορίζονται και δημοσιεύονται ως λεπτομερές υλικό καθοδήγησης από τον EASA.
            6.3.   Μέτρο της κλάσης 1: Πρόκειται για την παροχή πληροφοριών σχετικών με τα αποτελέσματα της επιθεώρησης διαδρόμου SAFA στον κυβερνήτη του αεροσκάφους ή, εφόσον αυτός απουσιάζει, σε μέλος του ιπταμένου πληρώματος ή σε ανώτερο εκπρόσωπο του αερομεταφορέα που είναι παρών. Το μέτρο συνίσταται σε προφορική αναφορά και παράδοση του αποδεικτικού της επιθεώρησης. Το μέτρο της κλάσης 1 λαμβάνεται μετά από κάθε επιθεώρηση, ανεξαρτήτως εάν εντοπίσθηκαν ευρήματα ή όχι.
            6.4.   Μέτρο της κλάσης 2: Το μέτρο αυτό συνίσταται σε

                        1.

                        γραπτή κοινοποίηση προς τον ενδιαφερόμενο αερομεταφορέα, στην οποία του ζητείται απόδειξη των διορθωτικών μέτρων που έχουν ληφθεί, και

                        2.

                        γραπτή κοινοποίηση προς το ενδιαφερόμενο κράτος (κράτος του αερομεταφορέα ή/και νηολόγησης), η οποία περιέχει τα αποτελέσματα των επιθεωρήσεων που διενεργήθηκαν στο αεροσκάφος υπό την εποπτεία ασφάλειας πτήσεων του αντίστοιχου κράτους. Η κοινοποίηση περιέχει, εφόσον χρειάζεται, αίτημα να επιβεβαιωθεί ότι έχουν ολοκληρωθεί τα διορθωτικά μέτρα που είχαν ληφθεί βάσει του σημείου 1.

                  Τα κράτη μέλη θέτουν στη διάθεση του EASA μηνιαία έκθεση των μέτρων παρακολούθησης που έλαβαν μετά από επιθεωρήσεις διαδρόμου.
            Μέτρα της κλάσης 2 λαμβάνονται μετά από επιθεωρήσεις κατά τις οποίες έχουν εντοπισθεί ευρήματα της κατηγορίας 2 ή 3.
            Σχετικές λεπτομερείς οδηγίες συντάσσονται και δημοσιεύονται ως λεπτομερές υλικό καθοδήγησης από τον EASA.
            6.5.   Μέτρο της κλάσης 3: Μέτρο της κλάσης 3 λαμβάνεται μετά από επιθεώρηση κατά την οποία εντοπίσθηκαν ευρήματα της κατηγορίας 3. Λόγω της σημασίας των ευρημάτων της κατηγορίας 3 όσον αφορά τη δυνατότητα επιρροής τους στην ασφάλεια πτήσης του αεροσκάφους και των επιβαινόντων, έχουν προκύψει οι εξής υποκατηγορίες:

                        1.

                        Κλάση 3α — Περιορισμός της πτητικής λειτουργίας του αεροσκάφους: Η αρμόδια αρχή που διενεργεί την επιθεώρηση διαδρόμου καταλήγει ότι, εξαιτίας των βλαβών που εντοπίσθηκαν κατά τη διάρκεια της επιθεώρησης, το αεροσκάφος επιτρέπεται να αναχωρήσει μόνον υπό ορισμένους περιορισμούς.

                        2.

                        Κλάση 3β — Διορθωτικά μέτρα πριν από την πτήση: Κατά την επιθεώρηση διαδρόμου εντοπίζονται βλάβες, για τις οποίες απαιτούνται διορθωτικά μέτρα πριν πραγματοποιηθεί η προγραμματισμένη πτήση.

                        3.

                        Κλάση 3γ — Απαγόρευση απογείωσης του αεροσκάφους από την αρμόδια εθνική αρχή επιθεώρησης: Αεροσκάφος κρατείται στο έδαφος εφόσον εντοπισθούν ευρήματα της κατηγορίας 3 (σοβαρά), η αρμόδια αρχή που διενεργεί την επιθεώρηση διαδρόμου δεν είναι πεπεισμένη ότι θα ληφθούν διορθωτικά μέτρα από τον αερομεταφορέα για να αντιμετωπίσει τις βλάβες πριν την αναχώρηση του αεροσκάφους, θέτοντας έτσι σε άμεσο κίνδυνο την ασφάλεια του αεροσκάφους και των επιβαινόντων του. Στις περιπτώσεις αυτές, η αρμόδια αρχή που διενεργεί την επιθεώρηση διαδρόμου απαγορεύει την απογείωση του αεροσκάφους μέχρι να εκλείψει ο κίνδυνος και ενημερώνει αμέσως τις αρμόδιες αρχές του ενδιαφερόμενου αερομεταφορέα και του κράτους νηολόγησης του αεροσκάφους.

                  Στα μέτρα που λαμβάνονται βάσει των παραγράφων 2 και 3 συμπεριλαμβάνεται μη εμπορική πτήση χωρίς επιβάτες προς τη βάση συντήρησης.

                        4.

                        Κλάση 3δ — Άμεση απαγόρευση λειτουργίας: Τα κράτη μέλη μπορούν να αντιδράσουν σε άμεσο και προφανή κίνδυνο ασφάλειας πτήσης επιβάλλοντας απαγόρευση λειτουργίας, όπως προβλέπεται στην ισχύουσα εθνική και κοινοτική νομοθεσία.

            Προσάρτημα 1
            Έντυπο έκθεσης επιθεώρησης διαδρόμου SAFA

            Προσάρτημα 2
            Αποδεικτικό επιθεώρησης διαδρόμου

         »

         (1)  ΕΕ L 129 της 17.5.2006, σ. 10.


Avis juridique important

|

31990L0232

Τρίτη οδηγία 90/232/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 14ης Μαΐου 1990 για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την ασφάλιση αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 129 της 19/05/1990 σ. 0033 - 0035 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 19 σ. 0189  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 19 σ. 0189

***** ΤΡΙΤΗ ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ  της 14ης Μαΐου 1990  για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την ασφάλιση αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων  (90/232/ΕΟΚ)  ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 100 Α,  την πρόταση της Επιτροπής (1),  Σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (2),  Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (3),  Εκτιμώντας:  ότι το Συμβούλιο, με την οδηγία 72/166/ΕΟΚ (4), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 84/5/ΕΟΚ (5), ενέκρινε διατάξεις για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και με τον έλεγχο της υποχρέωσης προς ασφάλιση της ευθύνης αυτής·  ότι το άρθρο 3 της οδηγίας 72/166/ΕΟΚ επιβάλλει σε κάθε κράτος μέλος να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε η αστική ευθύνη σχετικά με την κυκλοφορία οχημάτων, ο συνήθης τόπος στάθμευσης των οποίων βρίσκεται στο έδαφός του, να καλύπτεται από ασφάλιση· ότι οι καλυπτόμενες ζημίες καθώς και οι όροι της ασφάλισης αυτής πρέπει να καθορίζονται στα πλαίσια των μέτρων αυτών·  ότι, με την οδηγία 84/5/ΕΟΚ. όπως τροποποιήθηκε με την πράξη προσχώρησης της Ισπανίας και της Πορτογαλίας, μειώνονται σημαντικά οι διαφορές μεταξύ των κρατών μελών όσον αφορά το επίπεδο και το περιεχόμενο της υποχρεωτικής ασφάλισης της αστικής ευθύνης· ότι, πάντως, εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικές διαφορές στην κάλυψη της εν λόγω ασφάλισης·  ότι θα πρέπει να διασφαλιστεί παρόμοια μεταχείριση των θυμάτων τροχαίων ατυχημάτων άσχετα με το που λαμβάνει χώρα το ατύχημα στο εσωτερικό της Κοινότητας·  ότι, ειδικότερα, υπάρχουν κενά στην υποχρεωτική ασφαλιστική κάλυψη των επιβατών των αυτοκινήτων οχημάτων σε ορισμένα κράτη μέλη· ότι πρέπει να πληρωθούν τα κενά αυτά ώστε να προστατευθεί αυτή η ιδιαίτερα τρωτή κατηγορία δυνητικών θυμάτων·  ότι πρέπει να αρθεί κάθε αβεβαιότητα ως προς την εφαρμογή της πρώτης περίπτωσης της παραγράφου 2 του άρθρου 3 της οδηγίας 72/166/ΕΟΚ· ότι όλα τα ασφαλιστήρια συμβόλαια υποχρεωτικής κάλυψης στον τομέα των αυτοκινήτων οχυμάτων πρέπει να καλύπτουν όλο το έδαφος της Κοινότητας·  ότι, προς το συμφέρον του ασφαλιζόμενου, θα πρέπει επιπλέον κάθε ασφαλιστήριο συμβόλαιο να διασφαλίζει, σε κάθε κράτος μέλος, έναντι ενιαίου ασφάλιστρου, την κάλυψη που απαιτείται από τη νομοθεσία του ή την κάλυψη που απαιτεί η νομοθεσία του κράτους μέλους της συνήθους στάθμευσης του οχήματος, όταν αυτή η τελευταία είναι υψηλότερη·  ότι το άρθρο 1 παράγραφος 4 της οδηγίας 84/5/ΕΟΚ απαιτεί από κάθε κράτος μέλος να ιδρύει ή να εγκρίνει ένα οργανισμό αποζημίωσης των θυμάτων των ατυχημάτων που προκαλούνται από ανασφάλιστα οχήματα ή οχήματα που δεν έχουν αναγνωρισθεί· ότι, πάντως, η εν λόγω διάταξη δεν αλλοιώνει το δικαίωμα των κρατών μελών να θεωρούν την παρέμβαση του εν λόγω οργανισμού σαν επικουρική ή μη επικουρική·  ότι, πάντως, στην περίπτωση ατυχήματος που έχει προκληθεί από ανασφάλιστο όχημα, απαιτείται από το θύμα σε ορισμένα κράτη μέλη να αποδείξει ότι το υπεύθυνο μέρος δεν είναι σε θέση ή αρνείται να καταβάλει την αποζημJίωση, προτού προσφύγει στον οργανισμό αυτό· ότι ο οργανισμός αυτός βρίσκεται σε ευνοϊκότερη θέση σε σχέση με το θύμα για να ασκήσει αγωγή εναντίον του υπεύθυνου μέρους· ότι συνεπώς θα πρέπει να αποφεύγεται ο οργανισμός αυτός να μπορεί να απαιτεί από το θύμα να αποδείξει, προκειμένου να αποζημιωθεί, ότι ο υπεύθυνος δεν είναι σε θέση ή αρνείται να πληρώσει·  ότι στην περίπτωση διαφοράς μεταξύ του εν λόγω οργανισμού και του ασφαλιστή της αστικής ευθύνης ως προς το ποιος θα πρέπει να αποζημιώσει το θύμα του ατυχήματος, τα κράτη μέλη, για να αποφευχθεί καθυστέρηση της καταβολής της αποζημίωσης στο θύμα, θα πρέπει να λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα ώστε να οριστεί ποιο από τα μέρη αυτά υποχρεούται, σε πρώτη φάση, να αποζημιώσει το θύμα, εν αναμονή της επίλυσης της διαφοράς·  ότι τα θύματα τροχαίων ατυχημάτων συναντούν ενίοτε δυσχέρειες προκειμένου να πληροφορηθούν ποια ασφαλιστική εταιρεία καλύπτει την αστική ευθύνη που απορρέει από τη χρήση αυτοκινήτου οχήματος ενεχομένου σε ατύχημα· ότι, προς το συμφέρον των θυμάτων αυτών, πρέπει τα κράτη μέλη να λάβουν τα αναγκαία μέτρα που θα εξασφαλίζουν ότι η πληροφορία αυτή θα παρέχεται το συντομότερο δυνατόν·  ότι θα πρέπει να συμπληρωθούν κατά τρόπο ενιαίο οι δύο προηγούμενες οδηγίες σχετικά με την αστική ευθύνη που προκύπτει από την κυκλοφορία των αυτοκινήτων οχημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω επιχειρήματα·  ότι ένα τέτοιο συμπλήρωμα, έχοντας ως αποτέλεσμα την ενίσχυση της προστασίας των ασφαλισμένων και των θυμάτων από ατυχήματα, θα διευκολύνει ακόμη περισσότερο τη διέλευση των εσωτερικών συνόρων της κοινότητας και συνεπώς την εγκαθίδρυση και τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς· ότι συνεπώς θα πρέπει να ληφθεί ως βάση υψηλό επίπεδο προστασίας του καταναλωτή·  ότι, σύμφωνα με το άρθρο 8 Γ της συνθήκης, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη το μέγεθος της προσπάθειας που απαιτείται να καταβάλουν ορισμένες οικονομίες που παρουσιάζουν διαφορές ανάπτυξης· ότι, συνεπώς, υπέρ ορισμένων κρατών μελών θα πρέπει να ισχύσει ένα μεταβατικό καθεστώς που θα επιτρέπει τη βαθμιαία εφαρμογή ορισμένων διατάξεων της παρούσας οδηγίας,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:  Άρθρο 1  Υπό την επιφύλαξη του δεύτερου εδαφίου της παραγράφου 1 του άρθρου 2 της οδηγίας 84/5/ΕΟΚ, η ασφάλιση που προβλέπει το άρθρο 3 παράγραφος 1 της οδηγίας 72/166/ΕΟΚ καλύπτει την ευθύνη για σωματικές βλάβες όλων των επιβατών, πλην του οδηγού, που προκύπτουν από την κυκλοφορία ενός οχήματος.  Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, νοείται ως «όχημα» οποιοδήποτε όχημα όπως καθορίζεται στο άρθρο 1 της οδηγίας 72/166/ΕΟΚ.  Άρθρο 2  Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσουν ότι όλα τα συμβόλαια υποχρεωτικής ασφάλισης της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία των οχημάτων:  - καλύπτουν, βάσει ενιαίου ασφαλίστρου, όλο το έδαφος της Κοινότητας και  - εξασφαλίζουν, βάσει αυτού του ίδιου ενιαίου ασφαλίστρου, σε κάθε κράτος μέλος, την κάλυψη που απαιτείται από τη νομοθεσία του ή την κάλυψη που απαιτεί η νομοθεσία του κράτους μέλους της συνήθους στάθμευσης του οχήματος, όταν αυτή η τελευταία είναι υψηλότερη.  Άρθρο 3  Στο άρθρο 1 παράγραφος 4 πρώτο εδάφιο της οδηγίας 84/5/ΕΟΚ, προστίθεται η ακόλουθη φράση:  «Ωστόσο, τα κράτη μέλη δεν επιτρέπουν στον οργανισμό να απαιτεί, προκειμένου να καταβάλει την αποζημίωση, να αποδείξει το θύμα καθ' οιονδήποτε τρόπο ότι το υπεύθυνο για το ατύχημα μέρος δεν είναι σε θέση ή αρνείται να πληρώσει.»  Άρθρο 4  Σε περίπτωση διαφοράς μεταξύ του οργανισμού που αναφέρει το άρθρο 1 παράγραφος 4 της οδηγίας 84/5/ΕΟΚ και του ασφαλιστή αστικής ευθύνης για το ποιος πρέπει να αποζημιώσει το θύμα, τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα ώστε να ορισθεί ποιο από τα μέρη αυτά υποχρεούται, σε πρώτη φάση, να αποζημιώσει το θύμα αμελλητί.  Εάν τελικά αποφασισθεί ότι το άλλο μέρος θα έπρεπε να είχε καταβάλει την αποζημίωση εξ ολοκλήρου ή εν μέρει, αυτό το άλλο μέρος θα επιστρέψει το οφειλόμενο ποσό στο μέρος το οποίο την κατέβαλε.  Άρθρο 5  1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να εξασφαλίσουν ότι τα πρόσωπα τα οποία ενέχονται σε τροχαίο ατύχημα είναι σε θέση να πληροφορηθούν το συντομότερο δυνατόν ποιες ασφαλιστικές εταιρείες καλύπτουν την αστική ευθύνη που απορρέει από τη χρήση εκάστου των οχημάτων που αφορά το συγκεκριμένο ατύχημα.  2. Η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 1995, έκθεση για την εφαρμογή της παραγράφου 1.  Η Επιτροπή, ενδεχομένως, υποβάλλει στο Συμβούλιο κατάλληλες προτάσεις.  Άρθρο 6  1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 1992. Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά. 2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1:  - Η Ελληνική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Ισπανίας και η Πορτογαλική Δημοκρατία έχουν προθεσμία έως τις 31 Δεκεμβρίου 1995 για να συμμορφωθούν με τα άρθρα 1 και 2,  - η Ιρλανδία έχει προθεσμία έως τις 31 Δεκεμβρίου 1998 για να συμμορφωθεί με το άρθρο 1 όσον αφορά τους επιβάτες που καταλαμβάνουν την πίσω θέση μοτοσυκλέτας και προθεσμία έως τις 31 Δεκεμβρίου 1995 για να συμμορφωθεί με το άρθρο 1 όσον αφορά τα άλλα οχήματα καθώς και με το άρθρο 2.  Άρθρο 7  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.  Βρυξέλλες, 14 Μαΐου 1990.  Για το Συμβούλιο  Ο Πρόεδρος  D. J. O'MALLEY  (1) ΕΕ αριθ. C 16 της 20. 1. 1989, σ. 12.  (2) ΕΕ αριθ. C 304 της 4. 12. 1989, σ. 41 και  ΕΕ αριθ. C 113 της 7. 5. 1990.  (3) ΕΕ αριθ. C 159 της 26. 6. 1989, σ. 7.  (4) ΕΕ αριθ. L 103 της 2. 5. 1972, σ. 1.  (5) ΕΕ αριθ. L 8 της 11. 1. 1984, σ. 17.