title: Οδηγία 2007/35/ΕΚ της Επιτροπής, της 18ης Ιουνίου 2007 , για την τροποποίηση, με σκοπό την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο, της οδηγίας 76/756/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με την τοποθέτηση των διατάξεων φωτισμού και φωτεινής σηματοδοτήσεως των οχημάτων με κινητήρα και των ρυμουλκουμένων τους   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

text:
               19.6.2007

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 157/14

      ΟΔΗΓΊΑ 2007/35/ΕΚ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

   της 18ης Ιουνίου 2007
   για την τροποποίηση, με σκοπό την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο, της οδηγίας 76/756/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με την τοποθέτηση των διατάξεων φωτισμού και φωτεινής σηματοδοτήσεως των οχημάτων με κινητήρα και των ρυμουλκουμένων τους
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,
   την οδηγία 70/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 6ης Φεβρουαρίου 1970, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν την έγκριση τύπου των οχημάτων με κινητήρα και των ρυμουλκουμένων τους (1), και ιδίως το άρθρο 13 παράγραφος 2 δεύτερη περίπτωση,
   την οδηγία 76/756/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουλίου 1976, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν στην τοποθέτηση των διατάξεων φωτισμού και φωτεινής σηματοδοτήσεως των οχημάτων με κινητήρα και των ρυμουλκουμένων τους (2), και ιδίως το άρθρο 4,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Η οδηγία 76/756/ΕΟΚ είναι μία από τις χωριστές οδηγίες στο πλαίσιο της διαδικασίας έγκρισης τύπου EK που θεσπίζεται με την οδηγία 70/156/ΕΟΚ. Οι διατάξεις της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ που αφορούν τα συστήματα, τα συστατικά και τις χωριστές τεχνικές μονάδες οχημάτων ισχύουν και για την οδηγία 76/756/ΕΟΚ.

               (2)

               Προκειμένου να αυξηθεί η οδική ασφάλεια με τη βελτίωση της ορατότητας των μεγάλων φορτηγών οχημάτων και των ρυμουλκουμένων τους, πρέπει να εισαχθεί στην οδηγία 76/756/ΕΟΚ η υποχρέωση για την τοποθέτηση φωτοανακλαστικής σήμανσης στα εν λόγω οχήματα.

               (3)

               Προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι περαιτέρω τροποποιήσεις του κανονισμού αριθ. 48 της ΟΕΕ/ΗΕ (3) επί των οποίων η Κοινότητα έχει ήδη ψηφίσει, ενδείκνυται η προσαρμογή της οδηγίας 76/756/ΕΟΚ στην τεχνική πρόοδο μέσω της ευθυγράμμισής της με τις τεχνικές απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού ΟΕΕ/ΗΕ. Για λόγους σαφήνειας, πρέπει να αντικατασταθεί το παράρτημα II της οδηγίας 76/756/ΕΟΚ.

               (4)

               Η οδηγία 76/756/ΕΟΚ πρέπει επομένως να τροποποιηθεί ανάλογα.

               (5)

               Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
   Άρθρο 1
   Το παράρτημα II της οδηγίας 76/756/ΕΟΚ αντικαθίσταται από το παράρτημα της παρούσας οδηγίας.
   Άρθρο 2
   Από τις 10 Ιουλίου 2011, εφόσον δεν τηρούνται οι απαιτήσεις που ορίζονται στην οδηγία 76/756/EOK, όπως τροποποιήθηκε με την παρούσα οδηγία, τα κράτη μέλη, για λόγους που συνδέονται με την τοποθέτηση των διατάξεων φωτισμού και φωτεινής σηματοδότησης, θεωρούν τα πιστοποιητικά συμμόρφωσης που συνοδεύουν τα νέα οχήματα, σύμφωνα με τις διατάξεις της οδηγίας 70/156/EOK, ως μη ισχύοντα πλέον για τους σκοπούς του άρθρου 7 παράγραφος 1 της εν λόγω οδηγίας.
   Άρθρο 3
   1.   Τα κράτη μέλη θεσπίζουν και δημοσιεύουν, το αργότερο πριν από τις 9 Ιουλίου 2008, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία. Κοινοποιούν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων καθώς και έναν πίνακα αντιστοιχίας μεταξύ των εν λόγω διατάξεων και των διατάξεων της παρούσας οδηγίας.
   Εφαρμόζουν τις διατάξεις αυτές από τις 10 Ιουλίου 2008.
   Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις εν λόγω διατάξεις, οι τελευταίες αυτές περιέχουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Τα κράτη μέλη αποφασίζουν περί του τρόπου με τον οποίο θα διατυπώσουν την εν λόγω παραπομπή.
   2.   Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
   Άρθρο 4
   Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
   Άρθρο 5
   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 18 Ιουνίου 2007.

            Για την Επιτροπή

         Günter VERHEUGEN

            Αντιπρόεδρος

      (1)  ΕΕ L 42 της 23.2.1970, σ. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2006/96/ΕΚ (ΕΕ L 363 της 20.12.2006, σ. 81).

      (2)  ΕΕ L 262 της 27.9.1976, σ. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 97/28/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 171 της 30.6.1997, σ. 1).

      (3)  ΕΕ L 137 της 30.5.2007, σ. 1.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

            «ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II

                        1.

                        Οι τεχνικές απαιτήσεις είναι οι καθοριζόμενες στις παραγράφους 2, 5 και 6, και στα παραρτήματα 3 έως 9 του κανονισμού αριθ. 48 της ΟΕΕ/ΗΕ (1).

                        2.

                        Για τους σκοπούς της εφαρμογής των διατάξεων που αναφέρονται στο σημείο 1, ισχύουν τα ακόλουθα:

                                    α)

                                    ως “όχημα χωρίς φορτίο” νοείται όχημα του οποίου η μάζα περιγράφεται στο σημείο 2.6 του προσαρτήματος 1 στο παράρτημα Ι της παρούσας οδηγίας, χωρίς όμως οδηγό·

                                    β)

                                    ως “έντυπο κοινοποίησης” νοείται το “πιστοποιητικό έγκρισης τύπου” που περιγράφεται στο προσάρτημα 2 του παραρτήματος Ι της παρούσας οδηγίας·

                                    γ)

                                    ως “συμβαλλόμενα μέρη στους σχετικούς κανονισμούς” νοούνται τα “κράτη μέλη”·

                                    δ)

                                    η παραπομπή στον κανονισμό αριθ. 3 νοείται παραπομπή στην οδηγία 76/757/ΕΟΚ·

                                    ε)

                                    η υποσημείωση 2 στο σημείο 2.7.25 δεν ισχύει·

                                    στ)

                                    η υποσημείωση 8 στο σημείο 6.19 δεν ισχύει·

                                    ζ)

                                    η υποσημείωση 1 στο παράρτημα 5 διατυπώνεται ως εξής: “Όσον αφορά τους ορισμούς των κατηγοριών, βλέπε παράρτημα ΙΙ Α της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ”.

                        3.

                        Με την επιφύλαξη των απαιτήσεων που ορίζονται στο άρθρο 8 παράγραφος 2 στοιχεία α) και γ) και στο άρθρο 8 παράγραφος 3 της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ, στο παρόν παράρτημα, καθώς και των απαιτήσεων σε οποιαδήποτε από τις χωριστές οδηγίες, απαγορεύεται η εγκατάσταση διατάξεων φωτισμού ή φωτεινής σηματοδότησης, άλλων από αυτές που ορίζονται στην παράγραφο 2.7 του κανονισμού αριθ. 48 της ΟΕΕ/ΗΕ.

         (1)  ΕΕ L 137 της 30.5.2007, σ. 1.»


Avis juridique important

|

31976L0372

Έβδομη οδηγία 76/372/ΕΟΚ της Επιτροπής της 1ης Μαρτίου 1976 περί καθορισμού των κοινοτικών μεθόδων αναλύσεως για τον επίσημο έλεγχο των ζωοτροφών

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 102 της 15/04/1976 σ. 0008 - 0018 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 3 τόμος 7 σ. 0048  Ελληνική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 03 τόμος 15 σ. 0031  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 3 τόμος 7 σ. 0048  Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 03 τόμος 10 σ. 0044  Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 03 τόμος 10 σ. 0044

ΕΒΔΟΜΗ ΟΔΗΓΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 1ης Μαρτίου 1976 περί καθορισμού των κοινοτικών μεθόδων αναλύσεως για τον επίσημο έλεγχο των ζωοτροφώνΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος,  την οδηγία του Συμβουλίου της 20ης Ιουλίου 1970 περί εισαγωγής κοινοτικών τρόπων λήψεως δειγμάτων και μεθόδων αναλύσεως για τον επίσημο έλεγχο των ζωοτροφών (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την πράξη προσχωρήσεως (2), και ιδίως με το άρθρο 2,  Εκτιμώντας:  ότι η παραπάνω οδηγία προβλέπει ότι οι επίσημοι έλεγχοι των ζωοτροφών για τη διαπίστωση του γεγονότος αν τηρούνται οι όροι που καθορίζονται δυνάμει των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων, οι οποίες αφορούν την ποιότητα και τη σύνθεση  των ζωοοτροφών, πραγματοποιούνται σύμφωνα με τους κοινοτικούς τρόπους λήψεως δειγμάτων και τις κοινοτικές μεθόδους αναλύσεως- ότι οι οδηγίες 71/250/ΕΟΚ, 71/393/ΕΟΚ, 72/199/ΕΟΚ, 73/46/ΕΟΚ, 74/203/ΕΟΚ και 75/84/ΕΟΚ της Επιτροπής της 15ης Ιουνίου 1971 (3), 18ης Νοεμβρίου 1971 (4), 27ης Απριλίου 1972 (5), 5ηςΔεκεμβρίου 1972 (6), 25ης Μαρτίου 1974 (7) και 20ης Δεκεμβρίου 1974 (8)  έχουν ήδη καθορίσει έναν ορισμένο αριθμό κοινοτικών μεθόδων αναλύσεως- ότι λαμβανομένου υπόψη του βαθμού προόδου των πραγματοποιηθεισών από τότε εργασιών πρέπει να θεσπισθεί μία εβδόμη σειρά μεθόδων- ότι τα προβλεπόμενα στην παρούσα οδηγία μέτρα είναι σύμφωνα με τη γνώμη της Μόνιμης Επιτροπής Ζωοτροφών,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:   Άρθρο 1  Τα Κράτη Μέλη ορίζουν ότι οι αναλύσεις για τους επισήμους ελέγχους των ζωοτροφών, σε ό,τι αφορά την περιεκτικότητά τους σε αφλατοξίνη B 1, πραγματοποιούνται σύμφωνα με τις μεθόδους που περιγράφονται στο παράρτημα της παρούσας οδηγίας.  Οι γενικές διατάξεις που εμφαίνονται στο τμήμα 1 (εισαγωγή) του παραρτήματος της πρώτης οδηγίας 71/250/ΕΟΚ της Επιτροπής της 15ης Ιουνίου 1971, με εξαίρεση το τμήμα το οποίο αφορά την παρασκευή του δείγματος για ανάλυση, εφαρμόζονται στις μεθόδους που  περιγράφονται στο παράρτημα της παρούσας οδηγίας.   Άρθρο 2  Τα Κράτη Μέλη θέτουν σε ισχύ το αργότερο την 1η Οκτωβρίου 1976 τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθούν με τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας. Ενημερώνουν αμέσως περί αυτού την Επιτροπή.   Άρθρο 3  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα Κράτη Μέλη.  Έγινε στις Βρυξέλλες, την 1η Μαρτίου 1976.  Για την Επιτροπή P. J. LARDINOIS Μέλος της Επιτροπής  (1) ΕΕ αριθ. Ν 170 της 3.8.1970, σ. 2.  (2) ΕΕ αριθ. Ν 73 της 27.3.1972, σ. 14.  (3) ΕΕ αριθ. Ν 155 της 12.7.1971, σ. 13.  (4) ΕΕ αριθ. Ν 279 της 20.12.1971, σ. 7.  (5) ΕΕ αριθ. Ν 123 της 29.5.1972, σ. 6.  (6) ΕΕ αριθ. Ν 83 της 30.3.1973, σ. 21.  (7) ΕΕ αριθ. Ν 108 της 22.4.1974, σ. 7.  (8) ΕΕ αριθ. Ν 32 της 5.2.1975, σ. 26.      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ   ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΦΛΑΤΟΞΙΝΗΣ B1  Α. ΜΕΘΟΔΟΣ ΜΕ ΜΟΝΟΔΙΑΣΤΑΤΗ ΧΡΩΜΑΤΟΓΡΑΦΙΑ ΛΕΠΤΗΣ ΣΤΟΙΒΑΔΟΣ 1. Αντικείμενο και τομέας εφαρμογής Η μέθοδος επιτρέπει τον προσδιορισμό της περιεκτικότητος σε αφλατοξίνη B1 των ακολούθων τροφών: πλακούντων αραχίδος, κοκκοκαρύου (Copra), λινού, σόγιας, σησάμου, φοινικοκαρύου (Babassu) και σπερμάτων αραβοσίτου, δημητριακών και προϊόντων αλεύρου πίσσου,  πούλπας και αλεύρου γεωμήλων. Το κατώτερο όριο της δόσεως είναι 0,01 mg/kg (10 p.p.b.) Εφ' όσον υπάρχουν παρεμβαλλόμενες ουσίες οι οποίες παρεμποδίζουν τον προσδιορισμό της περιεκτικότητος, πρέπει να αρχίσει εκ νέου η ανάλυση σύμφωνα με τη μέθοδο B (χρωματογραφία λεπτής στοιβάδος, δύο διαστάσεων).  2. Αρχή Το δείγμα εκχυλίζεται με χλωροφόρμιο. Το εκχύλισμα διηθείται, λαμβάνεται κατάλληλη ποσότητα από αυτό και καθαρίζεται με χρωματογραφία σε στήλη silica gel. Το προϊόν της εκλούσεως εξατμίζεται και το υπόλειμμα λαμβάνεται εκ νέου με έναν καθορισμένο όγκο  χλωροφορμίου ή μίγματος βενζολίου και ακετονιτριλίου. Κατάλληλη ποσότητα του διαλύματος αυτού υποβάλλεται σε χρωματογραφία λεπτής στοιβάδος. Η ποσότητα της αφλατοξίνης B1 προσδιορίζεται από την υπεριώδη ακτινοβολία του χρωματογραφήματος είτε οπτικά είτε  με φθοριοπυκνομετρία δια συγκρίσεως με γνωστές ποσότητες προτύπου αφλατοξίνης B1. Η ταυτότητα της αφλατοξίνης B1 που εξάγεται από την τροφή πρέπει να επιβεβαιούται διά των ενδεδειγμένων μεθόδων.  3. Αντιδραστήρια ΝΒ: Όλα τα αντιδραστήρια είναι ποιότητος "για ανάλυση" εφ' όσον δεν δίδεται καμία άλλη οδηγία.  3.1. Ακετόνη.  3.2. Χλωροφόρμιο, σταθεροποιηθέν με 0,5 μέχρι 1,0% αιθανόλη 96% (όγκος/όγκο).  3.3. η-Εξάνιο.  3.4. Μεθανόλη.  3.5. Άνυδρος διαιθυλικός αιθέρας, απηλλαγμένος υπεροξειδίων.  3.6. Μίγμα βενζολίου και ακετονιτριλίου: 98/2 (όγκος/όγκο).  3.7. Μίγμα χλωροφορμίου (3.2) και μεθανόλης (3.4): 97/3 (όγκος/όγκο).  3.8. Silica gel για χρωματογραφία σε στήλη κοκκομετρικής συνθέσεως: 0,05 μέχρι 0,20 mm.  3.9. Υδρόφιλος βάμβαξ που έχει απολιπανθεί προηγουμένως με χλωροφόρμιο ή υαλοβάμβαξ.  3.10. Θειικό νάτριο, άνυδρο, σε κόκκους 3.11. Αδρανές αέριο, για παράδειγμα άζωτο.  3.12. Υδροχλωρικό οξύ 1 N.  3.13. Θειικό οξύ 50% (όγκος/όγκο).  3.14. Γη διατόμων (hyflosupercel), εκπλυθείσα με οξύ.  3.15. Silica gel G-HR ή ισοδύναμο, για χρωματογραφία λεπτής στοιβάδος.  3.16. Πρότυπο διάλυμα (διάλυμα αναφοράς) 0,1 μg περίπου αφλατοξίνης B1 ανά χιλιοστόλιστρο σε χλωροφόρμιο (3.2) ή σε μίγμα βενζολίου/ακετονιτριλίου (3,6), παρασκευαζόμενο και ελεγχόμενο όπως ορίζεται στο σημείο 7.  3.17. Πρότυπο ποιοτικό διάλυμα 0,1 μg περίπου αφλατοξινών B1 και B2 ανά χιλιοστόλιτρο σε χλωροφόρμιο (3.2) ή σε μίγμα βενζολίου/ακετονιτριλίου (3.6). Οι πυκνότητες αυτές δίδονται ενδεικτικά. Πρέπει να ρυθμισθούν ώστε να ληφθεί η αυτή ένταση φθορισμού  για τις δύο αφλατοξίνες.  3.18. Διαλυτές αναπτύξεως:  3.18.1. Χλωροφόρμιο (3.2)/ακετόνη (3.1): 9/1 (όγκος/όγκο), δοχείο μετά μη κεκορεσμένης ατμοσφαίρας- 3.18.2. Διαιθυλικός αιθέρας (3.5)/μεθανόλη (3.4)/ύδωρ: 96/3/1 (όγκος/όγκο/όγκο), δοχείο μετά μη κεκορεσμένης ατμοσφαίρας- 3.18.3 Διαθυλικός αιθέρας (3.5)/μεθανόλη (3.4) /ύδωρ: 94/4,5/1,5 (όγκος/όγκο/όγκο), δοχείο μετά κεκορεσμένης ατομοσφαίρας- 3.18.4 Χλωροφόρμιο (3.2)/μεθανόλη (3.4): 94/6 (όγκος/όγκο), δοχείο με κεκορεσμένη ατμόσφαιρα- 3.18.5. Χλωροφόρμιο (3.2)/μεθανόλη (3.4): 97/3 (όγκος/όγκο), δοχείο με κεκορεσμένη ατμόσφαιρα.  4. Συσκευές 4.1. Συνθλίπτης   αναμίκτης.  4.2. Συσκευή αναδεύσεως ή μαγνητικός αναδευτήρας.  4.3. Πτυχωτός ηθμός Schleicher και Schuell αριθ. 588 ή παρόμοιος, διαμέτρου: 24 cm.  4.4. Υάλινοι σωλήνες χρωματογραφίας (εσωτερικής διαμέτρου: 22 mm μήκους:  300 mm), μετά κρουνού από πλαστική ύλη τεφλόν και δεξαμενή 250 ml.  4.5. Περιστροφική συσκευή εξατμίσεως σε κενό με σφαιρική φιάλη ζέσεως σφαιρικού πυθμένος 500 ml.  4.6. Κωνικές φιάλες των 500 ml με εσμυρισμένο πώμα.  4.7. Συσκευές για χρωματογραφία λεπτής στοιβάδος.  4.8. Υάλινες πλάκες για χρωματογραφία λεπτής στοιβάδος 200 x 200 mm, παρασκευαζόμενες ως ακολούθως (οι υποδεικνυόμενες ποσότητες αρκούν για την κάλυψη 5 πλακών): εισάγονται 30 g silica gel G-HR (3.15) σε μία κωνική φιάλη, προστίθενται 60 ml ύδατος, η  φιάλη πωματίζεται και αναταράσσεται επί ένα λεπτό. Το εναιώρημα κατανέμεται στις πλάκες έτσι ώστε να δημιουργηθεί μία ομοιόρμορφη στοιβάδα πάχους 0,25 mm. Αφήνεται να αποξηρανθεί στον αέρα και διατηρείται κατόπιν σε ξηραντήρα εφοδιασμένο με silica gel.  Κατά τη στιγμή της χρήσεως οι πλάκες αναζωογονούνται διά τοποθετήσεως επί 1 ώρα σε κλίβανο και σε θερμοκρασία 110 oC.  Οι πλάκες που είναι έτοιμες για χρήση είναι κατάλληλες εφ' όσον δίνουν αποτελέσματα παρόμοια με εκείνα των πλακών που έχουν παρασκευασθεί όπως αναφέρθηκε παραπάνω.  4.9. Λαμπτήρας υπεριώδης μακρών κυμάτων (360 nm). Η ένταση της ακτινοβολίας πρέπει να επιτρέπει να διακρίνεται ακόμη καθαρά μία κηλίδα 1,0 ng αφλατοξίνης B1 σε πλάκα χρωματογραφίας λεπτής στοιβάδος από μία απόσταση 10 cm από τον λαμπτήρα.  4.10 Σωλήνες των 10 ml, βαθμολογημένοι, με πώμα από πολυαιθυλένιο.  4.11 Φασματοφωτόμετρο UV.  4.12. Φθοριοπυκνόμετρο (ενδεχομένως).  5. Τρόπος εργασίας 5.1. Παρασκευή του δείγματος (βλέπε παρατηρήσεις, τμήμα Γ, σημείο 1).  Το δείγμα κονιοποιείται κατά τρόπο ώστε να διέρχεται ολόκληρο από κόσκινο, με άνοιγμα οπών του δικτυωτού 1 mm (σύμφωνα με τη σύσταση ISO R 565).  5.2. Εκχύλιση 50,0 g δείγματος λεπτοαλεσθέντος και ομογενοποιηθέντος εισάγονται σε μία κωνική φιάλη των 500 ml (4.6.). Προστίθενται 25 g γης διατόμων (3.14), 25 ml ύδατος και 250 ml χλωροφορμίου (3.2). Η φιάλη πωματίζεται, αναδεύεται ή αναταράσσεται επί 30 λεπτά με  τη βοήθεια της συσκευής (4.2) και διηθείται σε πτυχωτό ηθμό (4.3). Τα πρώτα 10 ml του διηθήματος απορρίπτονται και συλλέγονται κατόπιν 50 ml.  5.3. Καθαρισμός σε στήλη Το κατώτερο άκρο ενός σωλήνα χρωματογραφίας (4.4) εφοδιάζεται με πώμα από βάμβακα ή υαλοβάμβακα (3.9), πληρούνται τα δύο τρίτα του σωλήνα με χλωροφόρμιο (3.2) και προστίθενται 5 g θειικού νατρίου (3.10).  Εξακριβώνεται ότι η επάνω επιφάνεια της στοιβάδος του θειικού νατρίου είναι επίπεδη και κατόπιν προστίθενται σε μικρές δόσεις 10 g silica gel (3.8). Ανακινείται με προσοχή μετά από κάθε προσθήκη για να αποβληθούν οι φυσαλίδες του αέρα. Αφήνεται να  κατακαθίσει επί 15 λεπτά και προστίθενται στη συνέχεια με προσοχή 15 g θειικού νατρίου (3.10). Αφήνεται να κατέλθει το υγρό στην άμεσο προσέγγιση της επάνω επιφανείας της στοιβάδος του θειικού νατρίου.  Αναμιγνύονται τα ληφθέντα, στο 5.2, 50 ml εκχυλίσματος με 100 ml n-εξανίου (3.3) και μεταγγίζεται ποσοτικώς το μίγμα στη στήλη. Αφήνεται να κατέλθει το υγρό μέχρι την επάνω επιφάνεια της στοιβάδας του θειικού νατρίου. Απορρίπτεται το υγρό που έχει  χυθεί. Προστίθενται στη συνέχεια 100 ml διαιθυλικού αιθέρα (3.5) και αφήνεται πάλι να κατέλθει το υγρό μέχρι την επάνω επιφάνεια της σοιβάδος του θειικού νατρίου. Κατά τη διάρκεια των εργασιών αυτών λαμβάνεται μέριμνα ώστε η ταχύτητα της ροής να είναι  από 8 μέχρι 12 ml ανά λεπτό και η στήλη να μην αποξηρανθεί. Απορρίπτονται τα υγρά που έχουν χυθεί. Εκλούεται στη συνέχεια με 150 ml μίγματος χλωροφορμίου/μεθανόλης (3.7) και λαμβάνεται το σύνολο του προϊόντος εκλούσεως.  Εξατμίζεται αυτό μέχρι ξηρού, περίπου σε ρεύμα αδρανούς αερίου (3.11) και σε θερμοκρασία που να μην υπερβαίνει τους 50o Κελσίου, με τη βοήθεια μιάς περιστροφικής συσκευής εξατμίσεως σε κενό (4.5). Το υπόλειμμα φέρεται ποσοτικώς με τη βοήθεια  χλωροφορμίου (3.2) ή μίγματος βενζολίου/ακετονιτριλίου (3.6) σε ένα σωλήνα των 10 ml (4.10). Συμπυκνώνεται το διάλυμα σε ρεύμα αδρανούς αερίου (3.11) και κατόπιν φέρεται ο όγκος στα 2 ml με τη βοήθεια χλωροφορμίου (3.2) ή μίγματος  βενζολίου/ακετονιτριλίου (3.6).  5.4. Χρωματογραφία λεπτής στοιβάδος Εναποτίθενται ακριβώς σε μία πλάκα χρωματογραφίας λεπτής στοιβάδος (4.8), σε απόσταση 2 cm από το κάτω άκρο και σε διαστήματα 2 cm οι παρακάτω αναφερόμενοι όγκοι του προτύπου διαλύματος και του εκχυλίσματος:  - 10, 15, 20, 30 και 40 μl προτύπου διαλύματος αφλατοξίνης B1 (3.16)- - 10 μl εκ του εκχυλίσματος που λαμβάνεται στο 5.3 και, τοποθετούμενα επάνω στα προηγούμενα στο ίδιο σημείο, 20 μl προτύπου διαλύματος (3.16)- - 10 και 20 μl εκ του εκυλίσματος που λαμβάνεται στο 5.3.  Αναπτύσσεται το χρωματογράφημα μακριά από το φως με τη βοήθεια ενός διαλύτου αναπτύξεως (3.18). Η επιλογή του διαλύτου πρέπει να γίνεται προηγουμένως με την εναπόθεση στην πλάκα 25 μl εκ του ποιοτικού προτύπου διαλύματος (3.17) και εξασφαλίζεται ότι  κατά την ανάπτυξη οι αφλατοξίνες B1 και B2 είναι εντελώς διαχωρισμένες.  Αφήνονται οι διαλύτες να εξατμισθούν μακριά από το φως και ακτινοβολούνται κατόπιν με υπεριώδες φως, αφού τοποθετηθεί η πλάκα σε απόσταση 10 cm από το λαμπτήρα (4.9). Οι κηλίδες της αφλατοξίνης B1 δίνουν γαλάζιο φθορισμό.  5.5. Ποσοτικοί προσδιορισμοί Οι ποσοτικοί προσδιορισμοί διενεργούνται είτε οπτικά είτε με φθοριοπυκνόμετρο όπως αναφέρεται παρακάτω.  5.5.1. Οπτικές μετρήσεις Προσδιορίζεται η ποσότητα της αφλατοξίνης B1 του εκχυλίσματος διά συγκρίσεως της εντάσεως του φθορισμού της κηλίδος με εκείνη των κηλίδων του προτύπου διαλύματος. Παρεμβάλλεται αν είναι αναγκαίο. Ο φθορισμός που δημιουργείται με την εναπόθεση του  εκχυλίσματος επάνω στο πρότυπο διάλυμα πρέπει να είναι περισσότερο ισχυρός από εκείνον των 10 μl εκχυλίσματος και δεν πρέπει να γίνεται αισθητή παρά μόνο μία κηλίδα. Αν η ένταση του φθορισμού που δημιουργείται από τα 10 μl εκχυλίσματος είναι ισχυρότερη  από εκείνη των 40 μl του προτύπου διαλύματος, το εκχύλισμα διαλύεται 10 ή 100 φορές με χλωροφόρμιο (32) ή με μίγμα βενζολίου/ακετονιτριλίου (3.6) πριν υποβληθεί σε νέα χρωματογραφία λεπτής στοιβάδος.  5.5.2. Μετρήσεις με φθοριοπυκνόμετρο Μετράται η ένταση του φθορισμού των κηλίδων της αφλατοξίνης B1 στο φθοριοπυκνόμετρο (4.12) χρησιμοποιουμένου ενός μήκους κύματος διεγέρσεως της τάξεως των 365 nm και ενός μήκους κύματος εκπομπής της τάξεως των 443 nm. Προσδιορίζονται οι ποσότητες της  αφλατοξίνης B1 των αποθεμάτων του εκχυλίσματος διά συγκρίσεως των εντάσεων του φθορισμού των κηλίδων του εκχυλίσματος και του προτύπου διαλύματος.  5.6. Επιβεβαίωση της ταυτότητος της αφλατοξίνης B1 Επιβεβαιούται η ταυτότητα της αφλατοξίνης B1 του εκχυλίσματος με τις παρακάτω μεθόδους.  5.6.1. Επεξεργασία με θειικό οξύ Ψεκάζεται θειικό οξύ (3.13) στο χρωματογράφημα που έχει ληφθεί στο 5.4. Ο φθορισμός των κηλίδων της αφλατοξίνης B1 πρέπει να μεταβάλλει χρώμα από το γαλάζιο μέχρι το κίτρινο με υπεριώδη ακτινοβολία.  5.6.2. Χρωματογραφία δύο διαστάσεων περιλαμβάνουσα το σχηματισμό αφλατοξίνης B1   ημιακετάλης (hemiacetal) (αφλατοξίνη Β2α) ΝΒ: Οι εργασίες οι οποίες περιγράφονται παρακάτω πρέπει να πραγματοποιούνται σύμφωνα με το σχήμα που παρουσιάζεται στην εικόνα 3.  5.6.2.1. Εναπόθεση των διαλυμάτων Χαράσσονται σε μιά πλάκα (4.8) δύο ευθείες παράλληλοι σε δύο γειτονικές πλευρές (σε απόσταση 6 cm από τις πλευρές αυτές) οι οποίες προορίζονται να οριοθετήσουν τη μετατόπιση των μετώπων των διαλυτών. Εναποτίθενται σε μια πλάκα με τη βοήθεια τριχοειδών  σιφωνίων ή μικροσυρίγγων τα διαλύματα που αναφέρονται παρακάτω:  - στο σημείο Α: όγκος καθαρισμένου εκχυλίσματος του δείγματος του παραχθέντος στο 5.3, που περιέχει περίπου 2,5 νανογραμμάρια αφλατοξίνης B1- - στα σημεία Β και Γ: 25 μl του προτύπου διαλύματος (3.16).  5.6.2.2. Ανάπτυξη Αναπτύσσεται το χρωματογράφημα προς την κατεύθυνση I με τη βοήθεια του διαλύτου αναπτύξεως (3.18.1) (στοιβάδα 1 cm μέσα σε δοχείο με μη κεκορεσμένη ατμόσφαιρα) μακριά από το φως μέχρις ότου το μέτωπο του διαλύτου έλθει σε επαφή με τη γραμμή  οριοθετήσεως.  Αποσύρεται η πλάκα από το δοχείο και αφήνεται να ξηρανθεί επί πέντε λεπτά μακριά από το φως και στη θερμοκρασία του περιβάλλοντος. Ψεκάζεται στη συνέχεια με υδροχλωρικό οξύ (3.12) σε μία λωρίδα ύψους 2,5 cm η οποία καλύπτει τα σημεία Α και Β  (παρουσιάζεται με τις γραμμωτές σκιές στην εικόνα 3) μέχρις ότου το χρώμα γίνει σκοτεινό, προστατευομένου του υπολοίπου της πλακός με ένα φύλλο από γυαλί. Αφήνεται να αντιδράσει για δέκα λεπτά στο σκοτάδι και ξηραίνεται σε ρεύμα αέρος στη θερμοκρασία  του περιβάλλοντος.  Αναπτύσσεται στη συνέχεια το χρωματογράφημα προς την κατεύθυνση II με τη βοήθεια του διαλύτου αναπτύξεως (3.18.1) (στοιβάδα 1 cm μέσα σε δοχείο με μη κεκορεσμένη ατμόσφαιρα) μακριά από το φως, μέχρις ότου το μέτωπο του διαλύτου προσεγγίσει τη γραμμή  οριοθετήσεως. Αφαιρείται η πλάκα από το δοχείο και αφήνεται να ξηρανθεί στη θερμοκρασία του περιβάλλοντος.  5.6.2.3. Ερμηνεία του χρωματογραφήματος Εξετάζεται το χρωματογράφημα σε υπεριώδες φως (4.9) και εξακριβώνονται οι παρατηρήσεις που αναφέρονται παρακάτω:  α) Εμφάνιση μιας φθοριζούσης γαλάζιας κηλίδος αφλατοξίνης B1 προερχομένης από το πρότυπο διάλυμα που έχει εναποτεθεί στο Γ (μετατόπιση προς την κατεύθυνση I).  β) Εμφάνιση μιας φθοριζούσης γαλάζιας κηλίδος αφλατοξίνης B1 (η οποία δεν αντέδρασε με το υδροχλωρικό οξύ) και μιας εντονοτέρας φθοριζούσης γαλάζιας κηλίδος αφλατοξίνης B1 ημιακετάλης (hemiacetal), προερχομένης από το πρότυπο διάλυμα που έχει εναποτεθεί  στο Β (μετατόπιση προς την κατεύθυνση II).  γ) Εμφάνιση κηλίδων παρομοίων προς εκείνες που αναφέρονται στην περίπτωση β) οι οποίες προέρχονται από το εκχύλισμα του δείγματος που έχει εναποτεθεί στο Α. Η θέση των κηλίδων αυτών ορίζεται από την απόσταση μετατοπίσεως της αφλατοξίνης B1 από το σημείο  Α προς την κατεύθυνση I (η ίδια απόσταση με εκείνη που έχει διανυθεί από το πρότυπο που έχει εναποτεθεί στο Γ) ακολουθούμενη από τις αποστάσεις μετατοπίσεως που έχουν διανυθεί στην κατεύθυνση ΙΙ από τη αφλατοξίνη B1 (η οποία δεν αντέδρασε με το  υδροχλωρικό οξύ) και από την αφλατοξίνη B1 ημιακετάλη (hemiacetal) (οι αυτές αποστάσεις μ' εκείνες που έχουν διανυθεί από το πρότυπο που έχει εναποτεθεί στο Β). Οι εντάσεις φθορισμού των κηλίδων της ημιακετάλης που προέρχονται από το εκχύλισμα και το  πρότυπο διάλυμα που έχει εναποτεθεί στο Β πρέπει να ανταποκρίνονται μεταξύ τους.  6. Υπολογισμός των αποτελεσμάτων 6.1. Από τις οπτικές μετρήσεις Η περιεκτικότητα σε μικρογραμμάρια της αφλατοξίνης B1 ανά χιλιόγραμμο δείγματος (ppb) δίδεται από τον τύπο:   στον οποίο:  Y και X είναι αντιστοίχως οι όγκοι σε μικρολίτρα του προτύπου διαλύματος αφλατοξίνης B1 (3.16) και του εκχυλίσματος το οποίο έχει μία παρομοία ένταση φθορισμού- S = συγκέντρωση σε μικρογραμμάρια αφλατοξίνης B1 ανά χιλιοστόλιτρο του προτύπου διαλύματος (3.16)- V = τελικός όγκος του εκχυλίσματος σε μικρολίτρα, υπολογιζομένων των ενδεχομένων διαλύσεων- W = βάρος σε γραμμάρια του ληφθέντος δείγματος που αντιστοιχεί στον όγκο του εκχυλίσματος ο οποίος υποβλήθηκε σε καθαρισμό σε στήλη.  6.2. Από τις μετρήσεις με φθοριοπυκνόμετρο Η περιεκτικότητα σε μικρογραμμάρια αφλατοξίνης B1 ανά χιλιόγραμμο δείγμαγος (ppb) δίδεται από τον τύπο:   στον οποίο:  Y = όγκος σε μικρολίτρα του εκχυλίσματος που έχει εναποτεθεί στην πλάκα (10 ή 20 μ1)- S = ποσότητα σε νανογραμμάρια αφλατοξίνης B1 του αποθέματος του εκχυλίσματος (υπολογιζομένου του όγκου Y), υπολογιζομένη από τους προσδιορισμούς- V = τελικός όγκος του εκχυλίσματος σε μικρολίτρα, λαμβανομένων υπόψη των ενδεχομένων διαλύσεων- W = βάρος σε γραμμάρια του ληφθέντος δείγματος που αντιστοιχεί στον όγκο του εκχυλίσματος ο οποίος υποβλήθηκε σε καθαρισμό σε στήλη.  7. Προετοιμασία και έλεγχος του διαλύματος (3.16) 7.1. Προσδιορισμός της συγκεντρώσεως της αφλατοξίνης B1 Παρασκευάζεται ένα πρότυπο διάλυμα αφλατοξίνης B1 σε χλωροφόρμιο (3.2) ή σε μίγμα βενζολίου/ακετονιτριλίου (3.6), του οποίου η συγκέντρωση είναι από 8 μέχρι 10 μικρογραμμάρια ανά χιλιοστόλιτρο. Ρυθμίζεται το φάσμα απορροφήσεως μεταξύ 330 και 370 nm με  τη βοήθεια του φασματοφωτομέτρου (4.11).  Αυξάνεται η οπτική πυκνότητα (Α) σε 363 nm στην περίπτωση του διαλύματος του χλωροφορμίου- σε 348 nm στην περίπτωση του διαλύματος σε μίγμα βενζολίου/ακετονιτριλίου.  Υπολογίζεται η συγκέντρωση σε μικρογραμμάρια αφλατοξίνης B1 ανά χιλιοστόλιτρο διαλύματος από τους παρακάτω τύπους:   για το διάλυμα χλωροφορμίου-  για το διάλυμα σε μίγμα βενζολίου/ακετονιτριλίου.  Διενεργούνται μακράν του φωτός οι απαραίτητες διαλύσεις για να ληφθεί το πρότυπο διάλυμα εργασίας, του οποίου η συγκέντρωση σε αφλατοξίνη B1 είναι περίπου 0,1 μικρογραμμάρια ανά χιλιοστόλιτρο. Διατηρούμενο το διάλυμα αυτό σε θερμοκρασία 4 oC παραμένει  σταθερό για δύο εβδομάδες.  7.2. Έλεγχος χρωματογραφικής καθαρότητος Εναποτίθενται σε μία πλάκα (4.8) 5 μl προτύπου διαλύματος 8 10 μg αφλατοξίνης B 1 ανά χιλιοστόλιτρο (βλέπε 7.1.). Αναπτύσσεται το χρωματογράφημα όπως αναφέρεται στο 5.4. Σε υπεριώδες φως ο φθορισμός δεν πρέπει να επιτρέπει να γίνεται αισθητή παρά μόνο  μία κηλίδα και κανένας φθορισμός δεν πρέπει να γίνεται αισθητός στη ζώνη του αρχικού αποθέματος.  8. Επαναληπτικότητα Η διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων των δύο παραλλήλων προσδιορισμών που πραγματοποιούνται στο ίδιο δείγμα από τον ίδιο εργαστηριακό υπάλληλο (υπεύθυνο για την ανάλυση) δεν πρέπει να υπερβαίνει:  - το 25% εκ του πλέον υψηλού αποτελέσματος για τις περιεκτικότητες σε αφλατοξίνη B1 από 10 μέχρι 20 μg/kg- - 5 μg σε απόλυτη τιμή, για περιεκτικότητες από 20 έως 50 μg/kg- - 10% εκ του πλέον υψηλού αποτελέσματος για τις περιεκτικότητες που είναι ανώτερες των 50 μg/kg.  9. Αναπαραγωγικότητα Βλέπε "Παρατηρήσεις", τμήμα Γ, σημείο 2.  Β. ΜΕΘΟΔΟΣ ΜΕ ΧΡΩΜΑΤΟΓΡΑΦΙΑ ΛΕΠΤΗΣ ΣΤΟΙΒΑΔΟΣ, ΔΥΟ ΔΙΑΣΤΑΣΕΩΝ 1. Αντικείμενο και τομέας εφαρμογής Η μέθοδος επιτρέπει τον προσδιορισμό της περιεκτικότητος σε αφλατοξίνη B1 των ζωοτροφών οι οποίες δεν εμπίπτουν στον τομέα εφαρμογής της μεθόδου Α. Το κατώτερο όριο προσδιορισμού της δόσεως είναι 0,01 mg/kg (10 ppb). Η μέθοδος δεν εφαρμόζεται στις  ζωοτροφές οι οποίες περιέχουν πούλπα εσπεριδοειδών 2. Αρχή Το δείγμα εκχυλίζεται με χλωροφόρμιο. Το εκχύλισμα διηθείται, κατάλληλη ποσότητα λαμβάνεται και καθαρίζεται με χρωματογραφία σε στήλη silica gel. Το προϊόν της εκλούσεως εξατμίζεται και το υπόλειμμα λαμβάνεται πάλι με έναν καθορισμένο όγκο χλωροφορμίου  ή μίγματος βενζολίου και ακετονιτριλίου. Κατάλληλη ποσότητα αυτού του διαλύματος υποβάλλεται σε χρωματογραφία δύο διαστάσεων λεπτής στοιβάδος. Η ποσότητα της αφλατοξίνης B1 προσδιορίζεται με την υπεριώδη ακτινοβολία του χρωματογραφήματος είτε οπτικά  είτε με φθοριοπυκνομετρία, διά συγκρίσεως με γνωστές ποσότητες προτύπου αφλατοξίνης B1. Η ταυτότητα της αφλατοξίνης B1 που εξάγεται από την τροφή πρέπει να επιβεβαιώνεται με τις ενδεδειγμένες μεθόδους.  3. Αντιδραστήρια ΝΒ: Όλα τα αντιδραστήρια πρέπει να είναι ποιότητος "για ανάλυση" εφ' όσον δεν δίδεται καμιά άλλη οδηγία.  3.1. Ακετόνη.  3.2. Χλωροφόρμιο σταθεροποιηθέν με 0,5 μέχρι 1,0% αιθανόλης 96% (όγκος/όγκο).  3.3. η-Εξάνιο.  3.4. Μεθανόλη.  3.5. Άνυδρος διαιθυλικός αιθέρας απηλλαγμένος υπεροξειδίων.  3.6. Μίγμα βενζολίου και ακετονιτριλίου- 98/2 (όγκος/όγκο).  3.7. Μίγμα χλωροφορμίου (3.2) και μεθανόλης (3.4): 97/3 (όγκος/όγκο).  3.8. Silica gel για χρωματογραφία σε στήλη, κοκκομετρικής συνθέσεως: 0,05 μέχρι 0,20 mm.  3.9. Υδρόφιλος βάμβαξ, ο οποίος έχει προηγουμένως εκχυλισθεί με χλωροφόρμιο, ή υαλοβάμβαξ.  3.10. Άνυδρο θειικό νάτριο σε κόκκους.  3.11. Αδρανές αέριο, για παράδειγμα άζωτο.  3.12 Υδροχλωρικό οξύ 1 Ν.  3.13. Γη διατόμων (hyflosupercel) εκπλυθείσα με οξύ.  3.14. Silica gel G-HR ή ισοδύναμο για χρωματογραφία λεπτής στοιβάδος.  3.15. Διαλύτες αναπτύξεως.  3.15.1. Διαιθυλικός αιθέρας (3.5)/μεθανόλη (3.4)/ύδωρ: 94/4,5/1,5 (όγκος/όγκο/όγκο), δοχείο μετά κεκορεσμένης ατμοσφαίρας.  3.15.2 Χλωροφόρμιο (3.2)/ακετόνη (3.1): 9/1 (όγκος/όγκο), δοχείο με μη κεκορεσμένη ατμόσφαιρα.  3.16 Πρότυπο διάλυμα (διάλυμα αναφοράς) περίπου 0,1 μικρογραμμαρίου αφλατοξίνης B1 ανά χιλιοστόλιτρο σε χλωροφόρμιο (3.2) ή μέσα σε μίγμα βενζολίου/ακετονιτριλίου (3.6), παρασκευασθέν και ελεχθέν κατά το σημείο 7 της μεθόδου Α.  4. Συσκευές Βλέπε σημείο 4 της μεθόδου Α.  5. Τρόπος εργασίας  "" ID="1">5.1 Παρασκευή του δείγματος> ID="2" ASSV="3" ACCV="3.1.2">Βλέπε σημεία 5.1, 5.2 και 5.3 της μεθόδου Α."> ID="1">5.2 Εκχύλιση"> ID="1">5.3 Καθαρισμός σε στήλη"> 5.4 Χρωματογραφία δύο διαστάσεων λεπτής στοιβάδος 5.4.1. Εφαρμογή των διαλυμάτων (ακολουθείται το σχήμα το οποίο παρουσιάζεται στην εικόνα 1) Χαράσσονται σε μια πλάκα (4.8.) δύο ευθείες παράλληλες σε δύο γειτονικές πλευρές (σε αποστάσεις αντιστοίχως 5 και 6 cm από τις πλευρές αυτών) οι οποίες προορίζονται να οριοθετήσουν τη μετατόπιση των μετώπων των διαλυτών. Εναποτίθενται στην πλάκα με τη  βοήθεια τριχοειδών σιφωνίων ή μικροσυρίγγων τα διαλύματα τα οποία αναφέρονται παρακάτω:  - στο σημείο Α, 20 μl εκ του καθαρισθέντος εκχυλίσματος του δείγματος, παραχθέντος στο 5.3- - στο σημείο Β, 20 μl εκ του προτύπου διαλύματος (3.16)- - στο σημείο Γ, 10 μl εκ του προτύπου διαλύματος (3.16)- - στο σημείο Δ, 20 μl εκ του προτύπου διαλύματος (3.16)- - στο σημείο Ε, 40 μl εκ του προτύπου διαλύματος (3.16).  Ξηραίνεται με τη βοήθεια ελαφρού ρεύματος αέρος ή αδρανούς αερίου (3.11). Οι παραγόμενες κηλίδες πρέπει να έχουν διάμετρο 5 mm περίπου.  5.4.2. Ανάπτυξη (ακολουθείται το σχήμα το οποίο παρουσιάζεται στην εικόνα 1) Αναπτύσσεται το χρωματογράφημα προς την κατεύθυνση I με τη βοήθεια του διαλύτου αναπτύξεως (3.15.1) (στοιβάς 1 cm μέσα σε δοχείο με κεκορεσμένη ατμόσφαιρα) μακριά του φωτός, μέχρις ότου το μέτωπο του διαλύτου έλθει σε επαφή με τη γραμμή οριοθετήσεως.  Αφαιρείται η πλάκα από το δοχείο και αφήνεται να ξηρανθεί για δεκαπέντε λεπτά τουλάχιστο μακριά του φωτός και στη θερμοκρασία του περιβάλλοντος.  Αναπτύσσεται στη συνέχεια το χρωματογράφημα στην κατεύθυνση II με τη βοήθεια του διαλύτου αναπτύξεως (3.15.2) (στοιβάς 1 cm μέσα σε δοχείο με μη κεκορεσμένη ατμόσφαιρα) μακριά του φωτός, μέχρις ότου το μέτωπο του διαλύτου έλθει σε επαφή με τη γραμμή  οριοθετήσεως. Αποσύρεται η πλάκα από το δοχείο και αφήνεται να ξηρανθεί μακριά του φωτός και στη θερμοκρασία του περιβάλλοντος.  5.4.3. Ερμηνεία του χρωματογραφήματος (ακολουθείται το σχήμα το οποίο παρουσιάζεται στην εικόνα 2) Ακτινοβολείται το χρωματογράφημα με υπεριώδες φως τοποθετώντας την πλάκα σε απόσταση 10 cm από τον λαμπτήρα (4.9). Εντοπίζεται η θέση των κηλίδων του γαλάζιου φθορισμού Β, Γ, Δ και Ε της αφλατοξίνης B1 που προέρχονται από το πρότυπο διάλυμα και  χαράσσονται δύο υποθετικές ευθείες οι οποίες διέρχονται από αυτές τις κηλίδες και είναι κάθετες προς τις κατευθύνσεις εμφανίσεως. Το σημείο τομής P των ευθειών αυτών είναι η θέση στην οποία θα έπρεπε να βρίσκεται η κηλίδα της αφλατοξίνης B1 η οποία  προέρχεται από το εκχύλισμα του δείγματος που τοποθετείται στο Α (εικόνα 1). Εν τούτοις, η πραγματική θέση αυτής της κηλίδος μπορεί να ευρεθεί σε ένα σημείο Q, ευρισκόμενο στην τομή των δύο υποθετικών ευθειών οι οποίες σχηματίζουν μεταξύ τους μία γωνία  100 μοιρών περίπου και οι οποίες διέρχονται αντιστοίχως από τις κηλίδες Β και Γ. Καθορίζεται, όπως αναφέρεται στο 5.5, η ποσότητα αφλατοξίνης B1 του εκχυλίσματος του δείγματος.  5.4.4. Συμπληρωματική χρωματογραφία Χαράσσονται σε μία πλάκα (4.8) δύο παράλληλες ευθείες σε δύο γειτονικές πλευρές, όπως φαίνεται στο σχήμα της εικόνας 1 και εναποτίθενται στο σημείο Α (βλέπε εικόνα 1) 20 μl καθαρισθέντος εκχυλίσματος δείγματος παραγομένου στο 5.3 και πάνω από αυτά 20 μl  προτύπου διαλύματος (3.16). Αναπτύσσεται όπως αναφέρεται στο 5.4.2. Ακτινοβολείται το χρωματογράφημα με υπεριώδες φως (4.9) και εξακριβώνεται ότι:  - οι κηλίδες της αφλατοξίνης B1 του εκχυλίσματος και του προτύπου διαλύματος υπερκάθηνται η μια της άλλης,  - ο φθορισμός αυτής της κηλίδος είναι πλέον έντονος από εκείνον της κηλίδος της αφλατοξίνης B1 που αναπτύσσεται στο σημείο Q της πρώτης πλάκας.  5.5. Ποσοτικοί προσδιορισμοί Διενεργούνται οι προσδιορισμοί είτε οπτικά είτε με φθοριοπυκνομετρία όπως φαίνεται παρακάτω.  5.5.1. Οπτικές μετρήσεις Προσδιορίζεται η ποσότητα της αφλατοξίνης B1 του εκχυλίσματος διά συγκρίσεως της εντάσεως του φθορισμού της κηλίδος του εκχυλίσματος με εκείνην των κηλίδων Γ, Δ και Ε του προτύπου διαλύματος. Παρεμβάλλεται αν είναι αναγκαίο. Αν η ένταση του φθορισμού  που προκαλείται από τα 20 μl του εκχυλίσματος είναι περισσότερο έντονη από εκείνη των 40 μl του προτύπου διαλύματος, διαλύεται το εκχύλισμα 10 ή 100 φορές σε χλωροφόρμιο (3.2.) ή σε μίγμα βενζολίου/ακετονιτριλίου (3.6) πριν υποβληθεί σε μία νέα  χρωματογραφία λεπτής στοιβάδος.  5.5.2. Μετρήσεις με φθοριοπυκνομετρία Μετράται η ένταση του φθορισμού των κηλίδων της αφλατοξίνης B1 με το φθοριοπυκνόμετρο (4.12) χρησιμοποιουμένου ενός μήκους κύματος διεγέρσεως της τάξεως των 365 nm και ενός μήκους κύματος εκπομπής της τάξεως των 443 nm.  Προσδιορίζεται η ποσότητα της αφλατοξίνης B1 του αποθέματος του εκχυλίσματος διά συγκρίσεως της εντάσεως του φθορισμού της κηλίδος του εκχυλίσματος με εκείνη των κηλίδων Γ, Δ και Ε του προτύπου διαλύματος.  5.6. Επιβεβαίωση της ταυτότητος της αφλατοξίνης B1 Βλέπε σημείο 5.6 της μεθόδου Α.  6. Υπολογισμός των αποτελεσμάτων Βλέπε σημείο 6 της μεθόδου Α.  7. Επαναληπτικότητα Βλέπε σημείο 8 της μεθόδου Α.  8. Αναπαραγωγικότητα Βλέπε "Παρατηρήσεις", τμήμα Γ, σημείο 2.  Γ. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΙΣ ΜΕΘΟΔΟΥΣ Α ΚΑΙ Β 1. Απομάκρυνση λιπών Τα δείγματα τα οποία περιέχουν περισσότερο από 5 τοις εκατό λιπαρές ουσίες πρέπει να απολιπαίνονται με πετρελαϊκό αιθέρα (eb. 40 60o Κελσίου) μετά την παρασκευή που εμφαίνεται στο 5.1.  Στις περιπτώσεις αυτές τα αποτελέσματα της αναλύσεως πρέπει να ανάγονται στο βάρος του μη απολιπανθέντος δείγματος.  2. Αναπαραγωγικότητα των αποτελεσμάτων Η αναπαραγωγικότητα των αποτελεσμάτων, δηλαδή η διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων που έχουν ληφθεί σε δύο ή περισσότερα εργαστήρια για το ίδιο δείγμα έχει εκτιμηθεί σε:  +- 50 τοις εκατό της μέσης τιμής των αποτελεσμάτων για μέσες τιμές σε αφλατοξίνη B1 από 10 μέχρι 20 μg/kg- +- 10 μg/kg από τη μέση τιμή για μέσες τιμές από 20 μέχρι 50 μg/kg- +- 20 τοις εκατό της μέσης τιμής για μέσες τιμές που είναι ανώτερες των 50 μg/kg.   Προσάρτημα στο παράρτημα


title: Οδηγία 2009/63/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009 , περί ορισμένων στοιχείων και χαρακτηριστικών των γεωργικών ή δασικών ελκυστήρων με τροχούς (κωδικοποιημένη έκδοση) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

text:
               19.8.2009

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 214/23

      ΟΔΗΓΊΑ 2009/63/ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ

   της 13ης Ιουλίου 2009
   περί ορισμένων στοιχείων και χαρακτηριστικών των γεωργικών ή δασικών ελκυστήρων με τροχούς
   (κωδικοποιημένη έκδοση)
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 95,
   την πρόταση της Επιτροπής,
   τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
   Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 251 της συνθήκης (2),
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               H οδηγία 74/151/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 4ης Μαρτίου 1974, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων σε ορισμένα στοιχεία και χαρακτηριστικά των γεωργικών ή δασικών ελκυστήρων με τροχούς (3) έχει επανειλημμένα τροποποιηθεί κατά τρόπο ουσιαστικό (4). Είναι, ως εκ τούτου, σκόπιμη, για λόγους σαφήνειας και ορθολογισμού, η κωδικοποίηση της εν λόγω οδηγίας.

               (2)

               Η οδηγία 74/151/ΕΟΚ είναι μία από τις επιμέρους οδηγίες του συστήματος έγκρισης ΕΚ τύπου που προβλεπόταν από την οδηγία 74/150/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 4ης Μαρτίου 1974, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων στην έγκριση των γεωργικών ή δασικών ελκυστήρων, η οποία αντικαταστάθηκε από την οδηγία 2003/37/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 26ης Μαΐου 2003, σχετικά με την έγκριση τύπου γεωργικών ή δασικών ελκυστήρων, των ρυμουλκουμένων και των εναλλάξιμων ρυμουλκούμενων μηχανημάτων τους, καθώς και των συστημάτων, κατασκευαστικών στοιχείων και χωριστών τεχνικών ενοτήτων των οχημάτων αυτών (5) και θεσπίζει τις τεχνικές προδιαγραφές σχετικά με τον σχεδιασμό και την κατασκευή των γεωργικών ή δασικών ελκυστήρων όσον αφορά, μεταξύ άλλων, τη μέγιστη επιτρεπόμενη μάζα έμφορτου οχήματος, τη θέση και την τοποθέτηση των οπίσθιων πινακίδων κυκλοφορίας, τις δεξαμενές υγρού καυσίμου, τα έρματα, το ηχητικό όργανο, τα αποδεκτά ηχητικά επίπεδα και το σύστημα εξατμίσεως (σιγαστήρα). Αυτές οι τεχνικές προδιαγραφές αφορούν την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών ενόψει της εφαρμογής, για κάθε τύπο ελκυστήρα, της διαδικασίας έγκρισης ΕΚ τύπου που προβλέπεται από την οδηγία 2003/37/ΕΚ. Κατά συνέπεια, οι διατάξεις της οδηγίας 2003/37/ΕΚ σχετικά τους γεωργικούς και δασικούς ελκυστήρες, τα ρυμουλκούμενά τους και τα εναλλάξιμα ρυμουλκούμενα μηχανήματά καθώς και τα συστήματα, τα κατασκευαστικά στοιχεία και τις χωριστές τεχνικές ενότητες των οχημάτων εφαρμόζονται στην παρούσα οδηγία.

               (3)

               Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να θίγει τις υποχρεώσεις των κρατών μελών όσον αφορά τις προθεσμίες ενσωμάτωσης και εφαρμογής στο εθνικό δίκαιο των οδηγιών που περιέχονται στο παράρτημα VΙΙ μέρος Β,

         ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
   Άρθρο 1
   1.   Ως «ελκυστήρας» (γεωργικός ή δασικός), νοείται κάθε μηχανοκίνητο όχημα, με τροχούς ή ερπύστριες, έχον τουλάχιστον δύο άξονες, του οποίου η λειτουργία έγκειται στην ισχύ έλξεώς του και το οποίο είναι ειδικά σχεδιασμένο για να έλκει, ωθεί, φέρει ή θέτει σε κίνηση ορισμένα εργαλεία, μηχανές ή ρυμουλκούμενα προοριζόμενα για χρήση στη γεωργική ή δασική εκμετάλλευση. Είναι δυνατόν να ρυθμισθεί για να μεταφέρει φορτίο και συνοδούς.
   2.   Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται μόνο στους οριζόμενους στην παράγραφο 1 ελκυστήρες που κινούνται με ελαστικά, και με εκ κατασκευής μέγιστη ταχύτητα από έξι έως σαράντα χιλιόμετρα ανά ώρα.
   Άρθρο 2
   1.   Κανένα κράτος μέλος δεν δύναται να αρνηθεί τη χορήγηση έγκρισης ΕΚ τύπου ούτε τη χορήγηση έγκρισης από εθνικής πλευράς ενός τύπου ελκυστήρα για λόγους που αφορούν τα ακόλουθα στοιχεία και χαρακτηριστικά, εφόσον αυτά πληρούν τις προδιαγραφές των παραρτημάτων Ι έως VI:

               —

               τη μέγιστη επιτρεπόμενη μάζα έμφορτου οχήματος,

               —

               τη θέση και τοποθέτηση των οπισθίων πινακίδων κυκλοφορίας,

               —

               τις δεξαμενές υγρού καυσίμου,

               —

               το χρησιμοποιούμενο έρμα

               —

               το ηχητικό όργανο,

               —

               το αποδεκτό ηχητικό επίπεδο και το σύστημα εξατμίσεως (σιγαστήρες).

         2.   Όσον αφορά τα οχήματα που δεν συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις που καθορίζονται στην παρούσα οδηγία, και για λόγους σχετικούς με το αντικείμενο της παρούσας οδηγίας, τα κράτη μέλη:

               —

               δεν χορηγούν πλέον έγκριση ΕΚ τύπου,

               —

               δύνανται να αρνούνται τη χορήγηση εθνικής έγκρισης τύπου.

         3.   Όσον αφορά τα νέα οχήματα που δεν συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις που καθορίζονται στην παρούσα οδηγία, και για λόγους σχετικούς με το αντικείμενο της παρούσας οδηγίας, τα κράτη μέλη:

               —

               θεωρούν πλέον μη έγκυρα, για τους σκοπούς του άρθρου 7 παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/37/ΕΚ, τα πιστοποιητικά συμμόρφωσης που συνοδεύουν αυτά τα νέα οχήματα σύμφωνα με τις διατάξεις της οδηγίας 2003/37/ΕΚ,

               —

               δύνανται να αρνούνται την ταξινόμηση, την πώληση ή τη θέση σε κυκλοφορία αυτών των νέων οχημάτων.

         Άρθρο 3
   Τα κράτη μέλη δεν δύνανται να αρνηθούν την καταχώριση στα μητρώα, ή να απαγορεύουν την πώληση, την έναρξη κυκλοφορίας ή τη χρήση ελκυστήρων για λόγους που αφορούν τα στοιχεία και τα χαρακτηριστικά τα οποία αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1, αν αυτά πληρούν τις προδιαγραφές των παραρτημάτων Ι έως VI.
   Άρθρο 4
   Οι τροποποιήσεις που είναι αναγκαίες για την προσαρμογή των προδιαγραφών των παραρτημάτων Ι έως VI στην τεχνική πρόοδο, εκτός αυτών που αναφέρονται στα σημεία 1.1 και 1.4.1.2 του παραρτήματος VI, θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 20 παράγραφος 3, της οδηγίας 2003/37/ΕΚ.
   Άρθρο 5
   Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
   Άρθρο 6
   Η οδηγία 74/151/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε με τις οδηγίες που παρατίθενται στο παράρτημα VΙΙ, Μέρος Α, καταργείται, με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων των κρατών μελών όσον αφορά τις προθεσμίες ενσωμάτωσης στο εθνικό δίκαιο και εφαρμογής των οδηγιών που εμφαίνονται στο παράρτημα VΙΙ, Μέρος Β.
   Οι αναφορές στην καταργούμενη οδηγία θεωρούνται ότι γίνονται στη παρούσα οδηγία και διαβάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας που εμφαίνεται στο παράρτημα VΙΙΙ.
   Άρθρο 7
   Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
   Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2010.
   Άρθρο 8
   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 13 Ιουλίου 2009.

            Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         H.-G. PÖTTERING

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         E. ERLANDSSON

      (1)  ΕΕ C 161 της 13.7.2007, σ. 36.

      (2)  Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 19ης Ιουνίου 2007 (δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στην ΕΕ) και απόφαση του Συμβουλίου της 22ας Ιουνίου 2009.

      (3)  ΕΕ L 84 της 28.3.1974, σ. 25.

      (4)  Βλέπε παράρτημα VΙΙ μέρος Α.

      (5)  ΕΕ L 171 της 9.7.2003, σ. 1.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I

         ΜΕΓΙΣΤΗ ΕΠΙΤΡΕΠΟΜΕΝΗ ΜΑΖΑ ΕΜΦΟΡΤΟΥ ΟΧΗΜΑΤΟΣ

                  1.

                  Η μέγιστη τεχνικώς αποδεκτή μάζα έμφορτου οχήματος υποδεικνυόμενη από τον κατασκευαστή θεσπίζεται ως μέγιστη επιτρεπόμενη μάζα έμφορτου οχήματος υπό της αρμοδίας διοικήσεως υπό την επιφύλαξη:

                              1.1.

                              ότι είναι ικανοποιητικοί οι πραγματοποιούμενοι υπό της διοικήσεως έλεγχοι, ιδίως σ’ ό,τι αφορά το σύστημα πεδήσεως και το σύστημα διευθύνσεως·

                              1.2.

                              ότι η μέγιστη επιτρεπόμενη μάζα έμφορτου οχήματος και η μέγιστη επιτρεπόμενη μάζα ανά άξονα, ανάλογα με την κατηγορία οχήματος, δεν υπερβαίνουν τις τιμές που αναφέρονται στον πίνακα 1.

                                 Πίνακας 1

                                 Μέγιστη επιτρεπόμενη μάζα έμφορτου οχήματος και μέγιστη επιτρεπόμενη μάζα ανά άξονα, ανάλογα με την κατηγορία οχήματος

                                          Κατηγορία οχήματος

                                          Αριθμός αξόνων

                                          Μέγιστη επιτρεπόμενη μάζα
                                          (t)

                                          Μέγιστη επιτρεπόμενη μάζα ανά άξονα

                                          Κινητήριος άξονας
                                          (t)

                                          Μη κινητήριος άξονας
                                          (t)

                                          Τ1, Τ2, Τ4.1

                                          2

                                          18 (με φορτίο)

                                          11,5

                                          10

                                          3

                                          24 (με φορτίο)

                                          11,5

                                          10

                                          Τ3

                                          2 ή 3

                                          0,6 (χωρίς φορτίο)

                                              (1)

                                              (1)

                                          Τ4.3

                                          2, 3 ή 4

                                          10 (με φορτίο)

                                              (1)

                                              (1)

                  2.

                  Οποιαδήποτε και αν είναι η κατάσταση φορτώσεως του ελκυστήρα, το μεταδιδόμενο φορτίο επί του οδοστρώματος υπό των τροχών του εμπρόσθιου άξονα του ελκυστήρα δεν πρέπει να είναι κατώτερο του 20 % της μάζας του ελκυστήρα χωρίς φορτίο.

         (1)  Δεν χρειάζεται να καθοριστούν όρια μάζας για τους άξονες των οχημάτων των κατηγοριών Τ3 και Τ4.3, διότι τα εν λόγω οχήματα έχουν εξ ορισμού περιορισμούς όσον αφορά τη μέγιστη επιτρεπόμενη μάζα με ή/και χωρίς φορτίο.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II
      1.   ΣΧΗΜΑ ΚΑΙ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΤΩΝ ΟΠΙΣΘΙΩΝ ΠΙΝΑΚΙΔΩΝ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

      Οι εν λόγω θέσεις περιλαμβάνουν μία επίπεδη ορθογώνια επιφάνεια ή κατά προσέγγιση επίπεδη που έχει τουλάχιστον τις κατωτέρω διαστάσεις:

                  —

                  μήκος: 255 ή 520 mm,

                  —

                  πλάτος: 165 ή 120 mm.

            Κατά την επιλογή πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι διαστάσεις που ισχύουν στα κράτη μέλη προορισμού.
      2.   ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΩΝ ΠΙΝΑΚΙΔΩΝ

      Οι θέσεις είναι τέτοιες ώστε μετά τη σωστή τοποθέτηση οι πινακίδες να παρουσιάζουν τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:
      2.1.   Θέση της πινακίδας κατά πλάτος

      Το μέσον της πινακίδας δεν επιτρέπεται να ευρίσκεται δεξιότερα από το επίπεδο συμμετρίας του ελκυστήρα.
      Το αριστερό κατακόρυφο άκρο της πινακίδας δεν επιτρέπεται να ευρίσκεται αριστερότερα από το κατακόρυφο επίπεδο παράλληλο προς το επίπεδο συμμετρίας του ελκυστήρα και να αγγίζει το σημείο όπου η εγκάρσια τομή του ελκυστήρα έχει κατά πλάτος τη μεγαλύτερη διάσταση.
      2.2.   Θέση της πινακίδας σε σχέση προς το διάμηκες επίπεδο συμμετρίας του ελκυστήρα

      Η πινακίδα είναι κάθετη ή σχεδόν κάθετη προς το επίπεδο συμμετρίας του ελκυστήρα.
      2.3.   Θέση της πινακίδας σε σχέση προς την κατακόρυφο

      Η πινακίδα είναι κατακόρυφος με επιτρεπόμενη ανοχή κλίσεως 5°. Εντούτοις κατά το μέτρο που το σχήμα του ελκυστήρα το απαιτεί, δύναται να είναι κεκλιμένη σε σχέση προς την κατακόρυφο, κατά:

                  2.3.1.

                  μία γωνία μη υπερβαίνουσα τις 30°, όταν η φέρουσα τον αριθμό κυκλοφορίας όψη είναι εστραμμένη προς τα άνω και υπό την προϋπόθεση ότι το ύψος του ανώτερου άκρου της πινακίδας σε σχέση προς το έδαφος υπερβαίνει το 1,20 μ·

                  2.3.2.

                  μία γωνία μη υπερβαίνουσα τις 15°, όταν η φέρουσα τον αριθμό κυκλοφορίας όψη είναι εστραμμένη προς τα κάτω και υπό την προϋπόθεση ότι το ύψος του ανώτερου άκρου της πινακίδας σε σχέση προς το έδαφος υπερβαίνει το 1,20 μ.

            2.4.   Ύψος της πινακίδας σε σχέση προς το έδαφος

      Το ύψος του κατωτέρου άκρου της πινακίδας σε σχέση προς το έδαφος δεν επιτρέπεται να είναι μικρότερο των 0,3 μέτρων· το ύψος του ανώτερου άκρου της πινακίδας σε σχέση προς το έδαφος δεν επιτρέπεται να είναι μεγαλύτερο των 4,0 μέτρων.
      2.5.   Προσδιορισμός του ύψους της πινακίδας σε σχέση προς το έδαφος

      Τα ύψη που αναφέρονται στα σημεία 2.3 και 2.4 μετρώνται με τον ελκυστήρα χωρίς φορτίο.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III

         ΔΕΞΑΜΕΝΕΣ ΥΓΡΟΥ ΚΑΥΣΙΜΟΥ

                  1.

                  Οι δεξαμενές καυσίμου πρέπει να είναι κατασκευασμένες κατά τέτοιον τρόπο ώστε να ανθίστανται στη διάβρωση. Πρέπει να πληρούν τις δοκιμές στεγανότητας οι οποίες πραγματοποιούνται από τον κατασκευαστή σε πίεση ίση προς το διπλάσιο της πιέσεως λειτουργίας και σε κάθε περίπτωση ίση τουλάχιστον με 0,3 bar. Κάθε πιθανή υπερπίεση ή κάθε πίεση υπερβαίνουσα την πίεση λειτουργίας πρέπει να ισοσταθμίζεται αυτόματα διά καταλλήλων διατάξεων (οπές, βαλβίδες ασφαλείας κ.λπ.). Οι οπές αερισμού πρέπει να έχουν σχεδιασθεί κατά τρόπον ώστε να προλαμβάνουν κάθε κίνδυνο αναφλέξεως. Το καύσιμο δεν πρέπει να δύναται να εκρέει από το πώμα της δεξαμενής ή από διατάξεις οι οποίες προβλέπονται για την ισοστάθμιση της υπερπιέσεως ακόμη και στην περίπτωση πλήρους ανατροπής της δεξαμενής η πτώση σταγόνων είναι επιτρεπτή.

                  2.

                  Οι δεξαμενές καυσίμου πρέπει να εγκαθίστανται κατά τρόπον ώστε να προφυλάσσονται από τις συνέπειες μιας κατά μέτωπο συγκρούσεως ή μιας συγκρούσεως η οποία θα συμβεί στο οπίσθιο τμήμα του ελκυστήρα. Πρέπει να αποφεύγεται η τοποθέτηση πλησίον των δεξαμενών, προεξοχών, αιχμηρών άκρων κ.λπ.
                  Οι αγωγοί τροφοδοσίας σε καύσιμο και το στόμιο πληρώσεως πρέπει να είναι εγκατεστημένα έξω από το θάλαμο οδήγησης.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV

         ΕΡΜΑ

      Αν ο ελκυστήρας πρέπει να είναι εφοδιασμένος με έρμα για να πληροί άλλες προδιαγραφές προβλεπόμενες για την έγκριση ΕΚ, το έρμα αυτό πρέπει να χορηγείται από τον κατασκευαστή του ελκυστήρα, με πρόβλεψη τοποθέτησης, να φέρει το σήμα κατασκευής ως επίσης και ένδειξη της μάζας του σε χιλιόγραμμα κατά προσέγγιση ± 5 %. Τα πρόσθια έρματα, σχεδιασμένα ώστε να αφαιρούνται/τοποθετούνται συχνά, πρέπει να έχουν απόσταση ασφαλείας τουλάχιστον 25 mm για τις χειρολαβές. Η μέθοδος τοποθέτησης των ερμάτων πρέπει να είναι τέτοια ώστε να αποφεύγεται οποιαδήποτε ακούσια απόσπασή τους (π.χ. σε περίπτωση ανατροπής του ελκυστήρα).

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V

         ΗΧΗΤΙΚΟ ΟΡΓΑΝΟ

      1.   Το ηχητικό όργανο πρέπει να φέρει το σήμα επικυρώσεως ΕΚ, το οποίο προβλέπεται από την οδηγία 70/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουλίου 1970, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων στο ηχητικό όργανο των οχημάτων με κινητήρα (1).
      2.   Χαρακτηριστικά του τοποθετημένου επί του ελκυστήρα ηχητικού οργάνου

      2.1.   Ακουστικές δοκιμές
      Κατά την έγκριση ενός τύπου ελκυστήρα, ο έλεγχος των χαρακτηριστικών του ηχητικού οργάνου του τοποθετημένου επί αυτού του τύπου ελκυστήρα πραγματοποιείται ως ακολούθως:

                  2.1.1.

                  Η τιμή του επιπέδου ακουστικής πιέσεως του τοποθετημένου επί του ελκυστήρα οργάνου μετρείται σε απόσταση 7 μ έμπροσθεν του ελκυστήρα, τούτου ευρισκομένου σε ανοικτό χώρο, επί εδάφους όσο το δυνατόν λείου και έχοντος τον κινητήρα του σβηστό. Η πραγματική τάση είναι η οριζομένη στο σημείο 1.2.1 του παραρτήματος I της οδηγίας 70/388/ΕΟΚ.

                  2.1.2.

                  Οι μετρήσεις πραγματοποιούνται επί της καμπύλης ισοσταθμίσεως Α των προτύπων κανονισμών CEI (Διεθνής Ηλεκτροτεχνική Επιτροπή).

                  2.1.3.

                  Το μέγιστο του επιπέδου ακουστικής πιέσεως αναζητείται εντός ενός τομέως περιλαμβανομένου μεταξύ 0,5 μ και 1,5 μ υπεράνω του εδάφους.

                  2.1.4.

                  Η μέγιστη τιμή της ηχητικής πίεσης πρέπει να είναι τουλάχιστον ίση προς 93 dB(Α) και κατ’ ανώτατο όριο ίση προς 112 dB(Α).

         (1)  ΕΕ L 176 της 10.8.1970, σ. 12.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VI
      1.   ΑΠΟΔΕΚΤΑ ΗΧΗΤΙΚΑ ΕΠΙΠΕΔΑ

      1.1.   Όρια

      Το ηχητικό επίπεδο των ελκυστήρων στους οποίους αναφέρεται το άρθρο 1 της παρούσας οδηγίας, μετρούμενο υπό συνθήκες προβλεπόμενες υπό του παρόντος παραρτήματος, δεν πρέπει να υπερβαίνει τα ακόλουθα όρια:

                  —

                  89 dB(A) για τους ελκυστήρες άνευ φορτίου, βάρους μεγαλύτερου 1,5 τόνου,

                  —

                  85 dB(A) για τους ελκυστήρες άνευ φορτίου, βάρους μικρότερου ή ίσου του 1,5 τόνου.

            1.2.   Συσκευές μετρήσεως

      Οι μετρήσεις του θορύβου που προκαλείται υπό των ελκυστήρων πραγματοποιούνται δι’ ενός ηχομέτρου συμφώνου με τον τύπο τον περιγραφόμενο στη δημοσίευση αριθ. 179, πρώτη έκδοση του έτους 1965, της Διεθνούς Ηλεκτροτεχνικής Επιτροπής.
      1.3.   Συνθήκες μετρήσεως

      Οι μετρήσεις πραγματοποιούνται με τον ελκυστήρα κενό, σε περιοχή ανοικτή και ικανοποιητικά αθόρυβη (θόρυβος περιβάλλοντος και θόρυβος ανέμου μικρότερος τουλάχιστον κατά 10 dB(A) του προς μέτρηση θορύβου).
      Η εν λόγω περιοχή δύναται να δημιουργηθεί, παραδείγματος χάρη, από ανοικτό χώρο ακτίνας 50 μ, που οποίου το κεντρικό τμήμα πρέπει να είναι πρακτικά οριζόντιο τουλάχιστον σε ακτίνα 20 μ και να είναι επιστρωμένο με σκυρόδεμα, άσφαλτο ή παρόμοιο υλικό, και δεν πρέπει να επικαλύπτεται με φρέσκο χιόνι, υψηλή χλόη, συνθετικό έδαφος ή στάχτη.
      Η επίστρωση του διαδρόμου κλίσεως πρέπει να είναι τέτοιας φύσεως ώστε τα ελαστικά να μην προκαλούν υπερβολικό θόρυβο. Η προϋπόθεση αυτή δεν ισχύει παρά μόνο για τη μέτρηση του θορύβου των ελκυστήρων εν κινήσει.
      Οι μετρήσεις γίνονται με αίθριο καιρό και ασθενή άνεμο. Κανείς, εκτός του παρατηρητή ο οποίος πραγματοποιεί την ανάγνωση της συσκευής, δεν πρέπει να ευρίσκεται πλησίον του ελκυστήρα ή του μικροφώνου, διότι η παρουσία θεατών δύναται να επηρεάσει αισθητά τις ενδείξεις της συσκευής, αν οι θεατές ευρίσκονται πλησίον του ελκυστήρα ή του μικροφώνου. Κάθε ένδειξη εμφανιζόμενη ως μη έχουσα σχέση με τα χαρακτηριστικά του γενικού ηχητικού επιπέδου δεν λαμβάνεται υπόψη στην ανάγνωση.
      1.4.   Μέθοδος μετρήσεως

      1.4.1.   Μέτρηση του θορύβου των ελκυστήρων εν κινήσει (για την έγκριση τύπου).
      Δύο μετρήσεις πραγματοποιούνται τουλάχιστον σε κάθε πλευρά του ελκυστήρα. Είναι δυνατό να πραγματοποιηθούν προκαταρκτικές μετρήσεις ρυθμίσεως, αλλά δεν λαμβάνονται υπόψη.
      Το μικρόφωνο τοποθετείται σε ύψος 1,2 μέτρων από το έδαφος και σε απόσταση 7,5 μέτρων από τον άξονα κινήσεως CC του ελκυστήρα που μετρείται κατά την κάθετο PP’ επί του άξονα αυτού (εικόνα 1).
      Δύο γραμμές AA’ και BB’ παράλληλες προς τη γραμμή PP’ και ευρισκόμενες αντιστοίχως σε απόσταση 10 μ έμπροσθεν της γραμμής αυτής χαράσσονται επί του διαδρόμου δοκιμής. Ο ελκυστήρας οδηγείται με σταθερή ταχύτητα, υπό τις εν συνεχεία αναφερόμενες ειδικές συνθήκες, μέχρι τη γραμμή AA’. Κατά τη στιγμή αυτή το διάφραγμα εισαγωγής (πεταλούδα γκαζιού) ανοίγει μέχρι τέρματος όσο το δυνατό ταχύτερο. Το διάφραγμα διατηρείται ανοικτό στη θέση αυτή μέχρις ότου το οπίσθιο του ελκυστήρα (1) υπερβεί τη γραμμή BB’, εν συνεχεία κλείνει το ταχύτερο δυνατόν.
      Η μέγιστη λαμβανομένη ένταση συνιστά το αποτέλεσμα της μετρήσεως.
      1.4.1.1.   Η θεωρούμενη ταχύτητα θα είναι ίση προς τα τρία τέταρτα της μέγιστης πραγματοποιουμένης ταχύτητος διά του υψηλότερου λόγου στροφών που χρησιμοποιείται για τη μετακίνηση επί οδοστρώματος.
      1.4.1.2.   Ερμηνεία των αποτελεσμάτων
      1.4.1.2.1.   Για να ληφθούν υπόψη τα πιθανά σφάλματα των συσκευών μετρήσεως, το αποτέλεσμα κάθε μετρήσεως είναι η υποδεικνυομένη στη συσκευή τιμή, μειωμένη κατά 1 dB (A).
      1.4.1.2.2.   Οι μετρήσεις ισχύουν εφόσον η διαφορά δύο διαδοχικών μετρήσεων από την ίδια πλευρά του ελκυστήρα δεν υπερβαίνει τα 2 dB(A).
      1.4.1.2.3.   Η τελικώς λαμβανομένη τιμή είναι το πλέον υψηλό αποτέλεσμα των μετρήσεων. Στην περίπτωση όπου η τιμή αυτή είναι μεγαλύτερη κατά 1 dB(A) από το μέγιστο αποδεκτό επίπεδο για την κατηγορία στην οποία ανήκει ο δοκιμαζόμενος ελκυστήρας, αυτός υποβάλλεται σε μία δεύτερη σειρά δύο μετρήσεων. Τρία εκ των τεσσάρων τοιουτοτρόπως ληφθέντων αποτελεσμάτων πρέπει να κείνται εντός των προδιαγραφέντων ορίων.

         Θέσεις για τη δοκιμή των ελκυστήρων εν κινήσει

      1.4.2.   Μέτρηση του θορύβου εν στάσει (όχι για την έγκριση, αλλά για την αναγκαία σχετική καταχώριση).
      1.4.2.1.   Θέση του ηχομέτρου
      Το σημείο της μετρήσεως είναι το σημείο το υποδεικνυόμενο στην εικόνα 2, το οποίο ευρίσκεται σε απόσταση 7 μ από την πλησιέστερη επιφάνεια του ελκυστήρα.
      Το μικρόφωνο τοποθετείται 1,2 μέτρα υπεράνω του επιπέδου του εδάφους.
      1.4.2.2.   Αριθμός μετρήσεων
      Διενεργούνται τουλάχιστον δύο μετρήσεις.
      1.4.2.3.   Συνθήκες δοκιμής του ελκυστήρα
      Ο κινητήρας ενός ελκυστήρα χωρίς ρυθμιστή ταχύτητος τίθεται σε κατάσταση λειτουργίας η οποία δίνει έναν αριθμό στροφών ισοδύναμο με τα τρία τέταρτα του αριθμού των στροφών/λεπτό, ο οποίος, κατά τον κατασκευαστή, αντιστοιχεί στη μέγιστη ισχύ του κινητήρα. Ο αριθμός των στροφών ανά λεπτό του κινητήρα μετρείται με τη βοήθεια ενός ανεξαρτήτου οργάνου, παραδείγματος χάρη ενός κυλινδροφόρου πάγκου και ενός ταχυμέτρου. Αν ο κινητήρας είναι εφοδιασμένος με ρυθμιστή ταχύτητος ο οποίος εμποδίζει τον κινητήρα να υπερβεί τον αριθμό στροφών που αντιστοιχούν στη μέγιστη ισχύ του, τον θέτουμε σε κίνηση με τη μέγιστη επιτρεπομένη από το ρυθμιστή ταχύτητα.
      Ο κινητήρας τίθεται στην κανονική θερμοκρασία λειτουργίας του πριν υποβληθεί στις μετρήσεις.
      1.4.2.4.   Ερμηνεία των αποτελεσμάτων
      Όλες εν γένει οι αναγνώσεις του ηχητικού επιπέδου σημειώνονται στο πρακτικό.
      Σημειώνεται επίσης, ενδεχομένως, ο τρόπος εκτιμήσεως της ισχύος του κινητήρα. Πρέπει επίσης να σημειώνεται η κατάσταση φορτώσεως του ελκυστήρα.
      Οι μετρήσεις ισχύουν εφόσον η διαφορά μεταξύ δύο διαδοχικών μετρήσεων από την ίδια πλευρά του ελκυστήρα δεν υπερβαίνει τα 2 dB(A).
      Ως αποτέλεσμα των μετρήσεων θεωρείται η υψηλότερη τιμή.

         Θέσεις κατά τη δοκιμή των εν στάσει ελκυστήρων

      2.   ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΕΞΑΤΜΙΣΕΩΣ (ΣΙΓΑΣΤΗΡΕΣ)

      2.1.   Εφόσον ο ελκυστήρας είναι εφοδιασμένος με μηχανισμούς προοριζόμενους για τη μείωση του θορύβου της εξατμίσεως (σιγαστήρες), ακολουθούνται οι προδιαγραφές του παρόντος σημείου 2. Εφόσον ο σωλήνας αναρροφήσεως του κινητήρα είναι εφοδιασμένος με φίλτρο αέρος, απαραίτητο για να εξασφαλισθεί η τήρηση του αποδεκτού ηχητικού επιπέδου, το φίλτρο αυτό θεωρείται ότι αποτελεί τμήμα του σιγαστήρα και οι προδιαγραφές του παρόντος σημείου 2 εφαρμόζονται επίσης για το φίλτρο αυτό.
      Το ακραίο τμήμα του σωλήνα εξάτμισης πρέπει να τοποθετείται κατά τρόπο ώστε τα αέρια εξάτμισης να μην μπορούν να διεισδύουν στο εσωτερικό του θαλάμου οδήγησης.
      2.2.   Το σχήμα του μηχανισμού εξατμίσεως πρέπει να επισυνάπτεται στο δελτίο εγκρίσεως του ελκυστήρα.
      2.3.   Ο σιγαστήρας πρέπει να είναι σημειωμένος με το σήμα και τον τύπο ευκρινώς αναγνώσιμα και ανεξίτηλα.
      2.4.   Τα ινώδη απορροφητικά υλικά χρησιμοποιούνται στην κατασκευή των σιγαστήρων μόνον εφόσον πληρούνται οι ακόλουθοι όροι:

                  2.4.1.

                  Τα ινώδη απορροφητικά υλικά δεν δύνανται να ευρίσκονται εντός των τμημάτων του σιγαστήρα από τα οποία διέρχονται τα αέρια.

                  2.4.2.

                  Κατάλληλοι μηχανισμοί πρέπει να εξασφαλίζουν τη συγκράτηση των ινωδών απορροφητικών υλικών στη θέση τους καθ’ όλη τη διάρκεια της χρήσεως του σιγαστήρα.

                  2.4.3.

                  Τα ινώδη απορροφητικά υλικά πρέπει να ανθίστανται σε θερμοκρασία τουλάχιστον κατά 20 % μεγαλύτερη της θερμοκρασίας λειτουργίας (σε βαθμούς C) η οποία δύναται να παρουσιάζεται στο χώρο του σιγαστήρα όπου ευρίσκονται τα ινώδη απορροφητικά υλικά.

         (1)  Αν το σύνολο του ελκυστήρα περιλαμβάνει ένα ρυμουλκούμενο, τούτο δεν λαμβάνεται υπόψη κατά το πέρασμα της γραμμής ΒΒ′.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VΙΙ
      ΜΕΡΟΣ A

         Καταργούμενη οδηγία με τις διαδοχικές τροποποιήσεις της

         (κατά το άρθρο 6)

                  Οδηγία 74/151/ΕΟΚ του Συμβουλίου
                  (ΕΕ L 84 της 28.3.1974, σ. 25).

                  Οδηγία 82/890/ΕΟΚ του Συμβουλίου
                  (ΕΕ L 378 της 31.12.1982, σ. 45).

                  Μόνον όσον αφορά τις αναφορές στην οδηγία 74/151/ΕΟΚ που περιέχονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1

                  Οδηγία 88/410/ΕΟΚ της Επιτροπής
                  (ΕΕ L 200 της 26.7.1988, σ. 27).

                  Οδηγία 97/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
                  (ΕΕ L 277 της 10.10.1997, σ. 24).

                  Μόνον όσον αφορά τις αναφορές στην οδηγία 74/151/ΕΟΚ που περιέχονται στο άρθρο 1, πρώτη περίπτωση

                  Οδηγία 98/38/ΕΚ της Επιτροπής
                  (ΕΕ L 170 της 16.6.1998, σ. 13).

                  Οδηγία 2006/26/ΕΚ της Επιτροπής
                  (ΕΕ L 65 της 7.3.2006, σ. 22).

                  Μόνον το άρθρο 1

            ΜΕΡΟΣ B

         Κατάλογος ημερομηνιών ενσωμάτωσης στο εθνικό δίκαιο και εφαρμογής

         (κατά το άρθρο 6)

                  Οδηγία

                  Λήξη προθεσμίας ενσωμάτωσης

                  Ημερομηνία εφαρμογής

                  Οδηγία 74/151/ΕΟΚ

                  8η Σεπτεμβρίου 1975

                  —

                  Οδηγία 82/890/ΕΟΚ

                  22α Ιουνίου 1984

                  —

                  Οδηγία 88/410/ΕΟΚ

                  30ή Σεπτεμβρίου 1988 (1)

                  —

                  Οδηγία 97/54/ΕΚ

                  22α Σεπτεμβρίου 1998

                  23η Σεπτεμβρίου 1998

                  Οδηγία 98/38/ΕΚ

                  30ή Απριλίου 1999 (2)

                  —

                  Οδηγία 2006/26/ΕΚ

                  31η Δεκεμβρίου 2006 (3)

                  —

         (1)  Σύμφωνα με το άρθρο 2 της οδηγίας 88/410/ΕΟΚ:

         «1.   Τα κράτη μέλη δεν δύνανται από 1ης Οκτωβρίου 1988:

                     —

                     να αρνηθούν, για έναν τύπο ελκυστήρα, τη χορήγηση έγκρισης ΕΚ τύπου ή την έκδοση του αντιγράφου του εγγράφου που προβλέπεται στην τελευταία περίπτωση του άρθρου 10 παράγραφος 1 της οδηγίας 74/150/ΕΟΚ ή τη χορήγηση εθνικής έγκρισης τύπου,

                     —

                     να απαγορεύουν τη θέση ελκυστήρων σε κυκλοφορία,

               εφόσον οι δεξαμενές υγρού καυσίμου, το έρμα και οι αποδεκτές ηχοστάθμες αυτού του τύπου ελκυστήρα ή αυτών των ελκυστήρων ανταποκρίνονται στις διατάξεις της παρούσας οδηγίας.
         2.   Τα κράτη μέλη από 1ης Οκτωβρίου 1989:

                     —

                     δεν θα εκδίδουν πλέον το έγγραφο που προβλέπεται στην τελευταία περίπτωση του άρθρου 10 παράγραφος 1 της οδηγίας 74/150/ΕΟΚ για έναν τύπο ελκυστήρα του οποίου οι δεξαμενές υγρού καυσίμου, το έρμα και οι αποδεκτές ηχοστάθμες δεν ανταποκρίνονται στις διατάξεις της παρούσας οδηγίας,

                     —

                     δύνανται να αρνούνται τη χορήγηση εθνικής έγκρισης τύπου για έναν τύπο ελκυστήρα του οποίου οι δεξαμενές υγρού καυσίμου, το έρμα και οι αποδεκτές ηχοστάθμες δεν ανταποκρίνονται στις διατάξεις της παρούσας οδηγίας».

         (2)  Σύμφωνα με το άρθρο 2 της οδηγίας 98/38/ΕΚ:

         «1.   Από 1ης Μαΐου 1999, τα κράτη μέλη δεν δύνανται:

                     —

                     να απορρίπτουν, για δεδομένο τύπο ελκυστήρα, τη χορήγηση έγκρισης ΕΚ τύπου ή την έκδοση του εγγράφου που προβλέπεται στο άρθρο 10 παράγραφος 1 τελευταία περίπτωση της οδηγίας 74/150/ΕΟΚ, ή τη χορήγηση εθνικής έγκρισης τύπου,

                     —

                     ούτε να απαγορεύουν τη θέση σε κυκλοφορία των ελκυστήρων,

               εφόσον οι εν λόγω ελκυστήρες ανταποκρίνονται στις προδιαγραφές της οδηγίας 74/151/ΕΟΚ, όπως τροποποιείται από την παρούσα οδηγία.
         2.   Από 1ης Οκτωβρίου 1999, τα κράτη μέλη:

                     —

                     δεν δύνανται πλέον να εκδίδουν το έγγραφο που προβλέπεται στο άρθρο 10 παράγραφος 1 τελευταία περίπτωση της οδηγίας 74/150/ΕΟΚ για τύπο ελκυστήρα, εφόσον δεν ανταποκρίνεται στις προδιαγραφές της οδηγίας 74/151/ΕΟΚ, όπως τροποποιείται από την παρούσα οδηγία,

                     —

                     δύνανται να αρνούνται τη χορήγηση εθνικής έγκρισης τύπου για έναν τύπο ελκυστήρα, εφόσον δεν ανταποκρίνεται στις προδιαγραφές της οδηγίας 74/151/ΕΟΚ, όπως τροποποιείται από την παρούσα οδηγία».

         (3)  Σύμφωνα με το άρθρο 5 της οδηγίας 2006/26/ΕΚ

         «1.   Με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2007, όσον αφορά τα οχήματα που συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις που καθορίζονται αντίστοιχα στις οδηγίες 74/151/ΕΟΚ, 78/933/ΕΟΚ, 77/311/ΕΟΚ και 89/173/ΕΟΚ, όπως τροποποιούνται από την παρούσα οδηγία, τα κράτη μέλη, για λόγους που σχετίζονται με το αντικείμενο της εν λόγω οδηγίας:

                     α)

                     δεν αρνούνται τη χορήγηση έγκρισης ΕΚ τύπου ή τη χορήγηση εθνικής έγκρισης τύπου·

                     β)

                     δεν απαγορεύουν την ταξινόμηση, την πώληση ή τη θέση σε κυκλοφορία τέτοιου οχήματος.

               2.   Με ισχύ από την 1η Ιουλίου 2007, όσον αφορά τα οχήματα που δεν συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις που καθορίζονται αντίστοιχα στις οδηγίες 74/151/ΕΟΚ, 78/933/ΕΟΚ, 77/311/ΕΟΚ και 89/173/ΕΟΚ, όπως τροποποιούνται από την παρούσα οδηγία, και για λόγους που σχετίζονται με το αντικείμενο της εν λόγω οδηγίας, τα κράτη μέλη:

                     α)

                     δεν χορηγούν πλέον έγκριση ΕΚ τύπου·

                     β)

                     μπορούν να αρνηθούν τη χορήγηση εθνικής έγκρισης τύπου.

               3.   Με ισχύ από την 1η Ιουλίου 2009, όσον αφορά τα οχήματα που δεν συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις που καθορίζονται αντίστοιχα στις οδηγίες 74/151/ΕΟΚ, 78/933/ΕΟΚ, 77/311/ΕΟΚ και 89/173/ΕΟΚ, όπως τροποποιούνται από την παρούσα οδηγία, και για λόγους που σχετίζονται με το αντικείμενο της εν λόγω οδηγίας, τα κράτη μέλη:

                     α)

                     θεωρούν πλέον μη έγκυρα, για τους σκοπούς του άρθρου 7 παράγραφος 1, τα πιστοποιητικά συμμόρφωσης που συνοδεύουν τα νέα οχήματα σύμφωνα με τις διατάξεις της οδηγίας 2003/37/ΕΚ·

                     β)

                     δύνανται να αρνούνται την ταξινόμηση, την πώληση ή τη θέση σε κυκλοφορία αυτών των νέων οχημάτων».

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VΙΙΙ

         Πίνακας αντιστοιχίας

                  Οδηγία 74/151/ΕΟΚ

                  Οδηγία 2006/26/ΕΚ

                  Παρούσα οδηγία

                  Άρθρο 1

                  Άρθρο 1

                  Άρθρο 2 παράγραφος 1

                  Άρθρο 2 παράγραφος 1

                  Άρθρο 5 παράγραφος 2

                  Άρθρο 2 παράγραφος 2

                  Άρθρο 5 παράγραφος 3

                  Άρθρο 2 παράγραφος 3

                  Άρθρο 3

                  Άρθρο 3

                  Άρθρο 4

                  Άρθρο 4

                  Άρθρο 5, παράγραφος 1

                  —

                  Άρθρο 5, παράγραφος 2

                  Άρθρο 5

                  —

                  Άρθρο 6

                  —

                  Άρθρο 7

                  Άρθρο 6

                  Άρθρο 8

                  Παραρτήματα Ι έως VΙ

                  Παραρτήματα Ι έως VΙ

                  —

                  Παράρτημα VΙΙ

                  —

                  Παράρτημα VΙΙΙ


Avis juridique important

|

32000L0075

Οδηγία 2000/75/ΕΚ του Συμβουλίου της 20ής Νοεμβρίου 2000 για τη θέσπιση ειδικών διατάξεων σχετικών με μέτρα καταπολέμησης και εξάλειψης του καταρροϊκού πυρετού του προβάτου

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 327 της 22/12/2000 σ. 0074 - 0083

Οδηγία 2000/75/ΕΚ του Συμβουλίουτης 20ής Νοεμβρίου 2000για τη θέσπιση ειδικών διατάξεων σχετικών με μέτρα καταπολέμησης και εξάλειψης του καταρροϊκού πυρετού του προβάτουΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,την οδηγία 92/119/ΕΚ του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 1992, για τη θέσπιση γενικών κοινοτικών μέτρων καταπολέμησης ορισμένων ασθενειών των ζώων καθώς και ειδικών μέτρων για τη φυσαλιδώδη νόσο των χοίρων(1), και ιδίως το άρθρο 15 δεύτερη περίπτωση,την πρόταση της Επιτροπής,Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Σύμφωνα με το άρθρο 15 της οδηγίας 92/119/ΕΟΚ πρέπει να προβλεφθούν ειδικά μέτρα καταπολέμησης και εξάλειψης του καταρροϊκού πυρετού του προβάτου.(2) Τα επιδημιολογικά χαρακτηριστικά του καταρροϊκού πυρετού του προβάτου είναι συγκρίσιμα με αυτά της πανώλους των ίππων.(3) Το Συμβούλιο έχει εκδώσει την οδηγία 92/35/ΕΟΚ για τη θέσπιση των κανόνων ελέγχου και των μέτρων καταπολέμησης της πανώλους των ίππων(2).(4) Ως εκ τούτου, για την καταπολέμηση του καταρροϊκού πυρετού του προβάτου, είναι σκόπιμο να ακολουθηθεί, σε γενικές γραμμές, το πνεύμα των μέτρων που προβλέπονται από την οδηγία 92/35/ΕΟΚ για την καταπολέμηση της πανώλους των ίππων, με τις κατάλληλες διευθετήσεις λόγω των χαρακτηριστικών εκτροφής των ειδών που είναι ευπρόσβλητα από τον καταρροϊκό πυρετό του προβάτου.(5) Πρέπει να καθοριστούν οι κανόνες για τις μετακινήσεις των ευπρόσβλητων ειδών, του σπέρματος, των ωαρίων και των εμβρύων τους, από τις ζώνες στις οποίες επιβάλλονται περιορισμοί μετά από την εμφάνιση της νόσου.(6) Οι διατάξεις του άρθρου 3 της απόφασης 90/424/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 1990, σχετικά με ορισμένες δαπάνες στον κτηνιατρικό τομέα(3), εφαρμόζονται σε περίπτωση εμφάνισης του καταρροϊκού πυρετού του προβάτου.(7) Είναι αναγκαίο να προβλεφθεί διαδικασία θέσπισης στενής συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:Άρθρο 1Η παρούσα οδηγία θεσπίζει τους κανόνες ελέγχου και τα μέτρα καταπολέμησης και εξάλειψης του καταρροϊκού πυρετού των προβάτων.Άρθρο 2Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, νοούνται ως:α) "εκμετάλλευση": γεωργική ή άλλη εγκατάσταση όπου, μόνιμα ή προσωρινά, εκτρέφονται ή διατηρούνται ζώα ειδών που είναι ευπρόσβλητα στον καταρροϊκό πυρετό του προβάτου·β) "ευπρόσβλητο είδος": όλα τα είδη των μηρυκαστικών·γ) "ζώο(-α)": ζώο(-α) ευπρόσβλητου είδους, εξαιρουμένων των αγρίων ζώων για τα οποία μπορούν να καθορισθούν ειδικές διατάξεις με τη διαδικασία που προβλέπεται από το άρθρο 20 παράγραφος 2·δ) "κύριος ή κάτοχος": το ή τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα τα οποία έχουν την κυριότητα των ζώων ή έχουν αναλάβει τη συντήρησή τους, επ' αμοιβή ή δωρεάν·ε) "φορέας": τα έντομα του είδους "Culicoides imicola" ή κάθε άλλου είδους ικανού να μεταδώσει τον καταρροϊκό πυρετό του προβάτου, τα οποία και θα ορισθούν με τη διαδικασία του άρθρου 20 παράγραφος 2 μετά τη γνωμοδότηση της επιστημονικής κτηνιατρικής επιτροπής·στ) "υπόνοια": η εμφάνιση οιασδήποτε κλινικής ένδειξης που θυμίζει τον καταρροϊκό πυρετό του προβάτου σε ένα από τα ευπρόσβλητα είδη, η οποία συνδέεται με ένα σύνολο επιδημιολογικών δεδομένων που επιτρέπουν την εύλογη πρόβλεψη του ενδεχομένου αυτού·ζ) "επιβεβαίωση": η βάσει των εργαστηριακών αποτελεσμάτων δήλωση της αρμόδιας αρχής ότι σε μια καθορισμένη ζώνη κυκλοφορεί ο ιός του καταρροϊκού πυρετού του προβάτου· ωστόσο σε περίπτωση επιδημίας, η αρμόδια αρχή μπορεί επίσης να επιβεβαιώσει τη νόσο και βάσει κλινικών ή/ και επιδημιολογικών αποτελεσμάτων·η) "αρμόδια αρχή": η κεντρική αρχή κράτους μέλους η οποία είναι αρμόδια να διενεργεί κτηνιατρικούς ελέγχους ή κάθε άλλη κτηνιατρική αρχή στην οποία έχει μεταβιβασθεί η αρμοδιότητα αυτή·θ) "επίσημος κτηνίατρος": ο κτηνίατρος που ορίζεται από την αρμόδια αρχή.Άρθρο 3Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε η υπόνοια ή η επιβεβαίωση της κυκλοφορίας του ιού του καταρροϊκού πυρετού του προβάτου να γνωστοποιούνται υποχρεωτικώς και αμέσως στην αρμόδια αρχή.Άρθρο 41. Όταν σε μια εκμετάλλευση, η οποία βρίσκεται σε περιοχή μη υποκείμενη σε περιορισμούς κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας, βρίσκονται ένα ή περισσότερα ζώα ύποπτα καταρροϊκού πυρετού του προβάτου, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε ο επίσημος κτηνίατρος να προβαίνει αμέσως στις αναγκαίες επίσημες έρευνες για την επιβεβαίωση της παρουσίας ή απουσίας της νόσου.2. Μόλις του ανακοινωθεί η υπόνοια εκδήλωσης της νόσου, ο επίσημος κτηνίατρος:α) θέτει την ή τις ύποπτες εκμεταλλεύσεις υπό επίσημη εποπτεία·β) διενεργεί:i) επίσημη απογραφή των ζώων, αναφέροντας για κάθε είδος τον αριθμό των ήδη νεκρών, των μολυσμένων, και των πιθανώς μολυσμένων ζώων· ο επίσημος κτηνίατρος ενημερώνει την απογραφή αυτή για να συμπεριλάβει τα ζώα που γεννήθηκαν ή πέθαναν κατά την ύποπτο περίοδο· τα σχετικά στοιχεία πρέπει να επιδεικνύονται σε πρώτη ζήτηση και να μπορούν να ελεγχθούν σε κάθε επίσκεψη,ii) απογραφή των τόπων που θα μπορούσαν να ευνοήσουν την επιβίωση του φορέα ή τη διαμονή του, ιδίως δε των τόπων που ευνοούν την αναπαραγωγή του,iii) επιδημιολογική έρευνα σύμφωνα με το άρθρο 7·γ) επισκέπτεται τακτικά την ή τις εκμεταλλεύσεις και, με την ευκαιρία αυτή, ενεργεί διεξοδική κλινική εξέταση ή αυτοψία των νεκρών ή ύποπτων ζώων και επιβεβαιώνει τη νόσο, αν χρειαστεί με εργαστηριακές εξετάσεις·δ) μεριμνά ώστε:i) να απαγορεύεται οποιαδήποτε μετακίνηση ζώων από ή προς την ή τις εκμεταλλεύσεις,ii) να απαγορεύεται οιαδήποτε μετακίνηση ζώων κατά τις ώρες δραστηριότητας των φορέων όταν κρίνει ότι υπάρχουν τα απαιτούμενα μέσα για την υλοποίηση αυτού του μέτρου,iii) να διεξάγονται τακτικές εντομοκτονίες στα ζώα με τα επιτρεπόμενα εντομοκτόνα στους στάβλους και τους γύρω χώρους (ιδίως στους χώρους που ευνοούν οικολογικώς τη διατήρηση πληθυσμών του Culicoïdes). Η συχνότητα των εντομοκτονιών καθορίζεται από την αρμόδια αρχή ανάλογα με τη διάρκεια δράσης του χρησιμοποιούμενου εντομοκτόνου και τις κλιματικές συνθήκες ώστε να προλαμβάνεται, στο μέτρο του δυνατού, η προσβολή από τους φορείς,iv) τα πτώματα των ζώων της εκμετάλλευσης να καταστρέφονται, να διατίθενται, να καίγονται ή να θάβονται σύμφωνα με την οδηγία 90/667/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 1990, για τη θέσπιση υγειονομικών κανόνων για τη διάθεση και τη μεταποίηση ζωικών αποβλήτων, τη διάθεση τους στην αγορά και την προστασία από τους παθογόνους οργανισμούς των ζωοτροφών ζωικής προέλευσης ή με βάση τα ψάρια και για την τροποποίηση της οδηγίας 90/425/ΕΟΚ(4).3. Μέχρι να εφαρμοστούν τα μέτρα που αναφέρονται στην παράγραφο 2, ο κύριος ή ο κάτοχος υπόπτου ζώου λαμβάνει κάθε συντηρητικό μέτρο για να συμμορφωθεί με τις διατάξεις της παραγράφου 2 στοιχείο δ) σημεία i) και ii).4. Η αρμόδια αρχή μπορεί να εφαρμόσει οποιοδήποτε μέτρο της παραγράφου 2 και σε άλλες εκμεταλλεύσεις όταν ο τόπος εγκατάστασής τους, η γεωγραφική τους θέση ή οι επαφές τους με την ύποπτη εκμετάλλευση δημιουργούν υπόνοιες ότι είναι και αυτές μολυσμένες.5. Πέραν των διατάξεων της παραγράφου 2, μπορούν επίσης να θεσπίζονται και ειδικές διατάξεις με τη διαδικασία του άρθρου 20, παράγραφος 2 για τις προστατευμένες φυσικές περιοχές στις οποίες τα ζώα ζουν ελεύθερα.6. Τα μέτρα που αναφέρονται στο παρόν άρθρο αίρονται από τον επίσημο κτηνίατρο μόνον όταν η αρμόδια αρχή διαπιστώσει ότι δεν υπάρχει καταρροϊκός πυρετός του προβάτου.Άρθρο 5Ο εμβολιασμός κατά του καταρροϊκού πυρετού του προβάτου πρέπει να διενεργείται μόνον σύμφωνα με τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας.Άρθρο 61. Όταν επιβεβαιωθεί επισήμως η ύπαρξη καταρροϊκού πυρετού του προβάτου, ο επίσημος κτηνίατρος:α) διατάσσει αμέσως, ενημερώνοντας την Επιτροπή, την αναγκαία σφαγή για να προληφθεί η επέκταση της επιδημίας·β) διατάσσει την καταστροφή, τη διάθεση, την καύση ή την ταφή των πτωμάτων των ζώων αυτών σύμφωνα με την οδηγία 90/667/ΕΟΚ·γ) επεκτείνει τα μέτρα του άρθρου 4 και στις εκμεταλλεύσεις που ευρίσκονται σε ακτίνα 20 χιλιομέτρων (εντός της ζώνης προστασίας που ορίζεται στο άρθρο 8) γύρω από την ή τις μολυσμένες εκμεταλλεύσεις·δ) εφαρμόζει τις διατάξεις που έχουν θεσπισθεί σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 20 παράγραφος 2, ιδίως όσον αφορά την εφαρμογή ενδεχομένου προγράμματος εμβολιασμού ή κάθε άλλου εναλλακτικού μέτρου. Εν ανάγκη, οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών μπορούν, ενημερώνοντας την Επιτροπή, να αρχίσουν πρόγραμμα εμβολιασμού ιδία πρωτοβουλία·ε) διατάσσει τη διενέργεια επιδημιολογικής έρευνας σύμφωνα με το άρθρο 7.Ωστόσο, κατά παρέκκλιση από το στοιχείο γ) είναι δυνατόν να θεσπίζονται διατάξεις για τις μετακινήσεις των ζώων εντός της ζώνης με τη διαδικασία του άρθρου 20 παράγραφος 2.2. Η αρμόδια αρχή μπορεί να επεκτείνει ή να περιορίσει τη ζώνη της παραγράφου 1 στοιχείο γ) αναλόγως της επιδημιολογικής, γεωγραφικής, οικολογικής ή μετεωρολογικής κατάστασης. Ενημερώνει σχετικά την Επιτροπή.3. Όταν η ζώνη που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο γ) ευρίσκεται σε πλείονα κράτη μέλη, οι αρμόδιες εθνικές τους αρχές συνεργάζονται για την οριοθέτηση της ζώνης αυτής. Αν χρειάζεται, η ζώνη οριοθετείται με τη διαδικασία του άρθρου 20 παράγραφος 2.Άρθρο 71. Η επιδημιολογική έρευνα αφορά:α) το διάστημα κατά το οποίο πιθανώς έχει διαρκέσει ο καταρροϊκός πυρετός του προβάτου στην εκμετάλλευση·β) την πιθανή προέλευση του καταρροϊκού πυρετού του προβάτου στην εκμετάλλευση και τον εντοπισμό των άλλων εκμεταλλεύσεων στις οποίες ευρίσκονται ζώα που ενδέχεται να έχουν προσβληθεί ή μολυνθεί από την ίδια πηγή·γ) την παρουσία και τη διασπορά των φορέων της νόσου·δ) τις μετακινήσεις ζώων από και προς τις οικείες εκμεταλλεύσεις ή την ενδεχόμενη έξοδο πτωμάτων ζώων από αυτές.2. Συγκροτείται μονάδα έκτακτης ανάγκης η οποία συντονίζει πλήρως όλα τα αναγκαία μέτρα για την ταχύτερη δυνατή εξάλειψη του καταρροϊκού πυρετού του προβάτου καθώς και για τη διενέργεια της επιδημιολογικής έρευνας.Οι γενικοί κανόνες για τις εθνικές μονάδες έκτακτης ανάγκης καθώς και για την κοινοτική μονάδα έκτακτης ανάγκης θεσπίζονται με τη διαδικασία του άρθρου 20 παράγραφος 2.Άρθρο 81. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε, προς συμπλήρωση των μέτρων του άρθρου 6, η αρμόδια αρχή να ορίζει μια ζώνη προστασίας και μια ζώνη εποπτείας λαμβάνοντας υπόψη τους γεωγραφικούς, διοικητικούς, οικολογικούς και επιζωοτιολογικούς παράγοντες που συνδέονται με τον καταρροϊκό πυρετό του προβάτου, καθώς και τις δομές ελέγχου.2. α) Η ζώνη προστασίας αποτελείται από ένα τμήμα του κοινοτικού εδάφους ακτίνας τουλάχιστον 100 χιλιομέτρων γύρω από κάθε μολυσμένη εκμετάλλευση.β) Η ζώνη εποπτείας αποτελείται από ένα τμήμα του κοινοτικού εδάφους βάθους τουλάχιστον 50 χιλιομέτρων που εκτείνεται πέρα από τα όρια της ζώνης προστασίας και εντός της οποίας δεν έχει διενεργηθεί συστηματικός εμβολιασμός κατά τη διάρκεια των τελευταίων δώδεκα μηνών.γ) Όταν οι ζώνες εκτείνονται στο έδαφος περισσότερων κρατών μελών, οι αρμόδιες αρχές των οικείων κρατών μελών συνεργάζονται για να οριοθετήσουν τις ζώνες που αναφέρονται στα στοιχεία α) και β).δ) Ωστόσο, αν είναι αναγκαίο, η ζώνη προστασίας και η ζώνη εποπτείας οριοθετούνται με τη διαδικασία του άρθρου 20 παράγραφος 2.3. Μετά από δεόντως αιτιολογημένη αίτηση κράτους μέλους μπορεί να αποφασισθεί, με τη διαδικασία του άρθρου 20 παράγραφος 2, τροποποίηση της οριοθέτησης των ζωνών που ορίζονται στην παράγραφο 2, λαμβανομένων υπόψη:α) της γεωγραφικής τους θέσης και των οικολογικών παραγόντων·β) των μετεωρολογικών συνθηκών·γ) της παρουσίας και της γεωγραφικής κατανομής του φορέα·δ) των πορισμάτων των επιζωοτιολογικών μελετών που πραγματοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 7·ε) των αποτελεσμάτων των εργαστηριακών εξετάσεων·ζ) της εφαρμογής των μέτρων καταπολέμησης, και ιδίως της απεντόμωσης.Άρθρο 91. Τα κράτη μέλη μεριμνούν για την εφαρμογή των κατωτέρω μέτρων στη ζώνη προστασίας:α) εντοπισμός όλων των εκμεταλλεύσεων που διαθέτουν ζώα εντός της ζώνης·β) εφαρμογή, από την αρμόδια αρχή, προγράμματος επιδημιολογικής επιτήρησης το οποίο βασίζεται στην παρακολούθηση των ομάδων βοοειδών-μαρτύρων (ή, ελλείψει αυτών, άλλων ειδών μηρυκαστικών) και των πληθυσμών των φορέων· το πρόγραμμα αυτό μπορεί να θεσπισθεί με τη διαδικασία του άρθρου 20 παράγραφος 2·γ) απαγόρευση εξόδου των ζώων από τη ζώνη. Ωστόσο, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 20 παράγραφος 2, μπορεί να αποφασισθούν παρεκκλίσεις από την απαγόρευση εξόδου για τα ζώα που βρίσκονται σε ένα τμήμα της ζώνης όπου έχει αποδειχθεί η απουσία κυκλοφορίας ιών ή η απουσία φορέων.2. Συμπληρωματικά με τα μέτρα της παραγράφου 1, μπορεί να αποφασισθεί ο εμβολιασμός των ζώων κατά του καταρροϊκού πυρετού του προβάτου και η αναγνώρισή τους εντός της ζώνης προστασίας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 20 παράγραφος 2 ή πρωτοβουλία των κρατών μελών, που ενημερώνουν την Επιτροπή.Άρθρο 10Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε:1. τα μέτρα κατ' άρθρο 9 παράγραφος 1 να εφαρμόζονται στη ζώνη εποπτείας,2. να απαγορεύεται ο εμβολιασμός κατά του καταρροϊκού πυρετού του προβάτου στη ζώνη εποπτείας.Άρθρο 11Τα μέτρα που λαμβάνονται δυνάμει των άρθρων 6, 8, 9 και 10 τροποποιούνται ή καταργούνται με τη διαδικασία του άρθρου 20 παράγραφος 2.Άρθρο 12Κατά παρέκκλιση από τα άρθρα 9 και 10, οι διατάξεις για τις μετακινήσεις ζώων εντός και από τη ζώνη προστασίας και τη ζώνη εποπτείας θεσπίζονται με τη διαδικασία του άρθρου 20 παράγραφος 2.Κατά τη λήψη της απόφασης που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο, οι κανόνες που ισχύουν για τις συναλλαγές θεσπίζονται με την ίδια διαδικασία.Άρθρο 13Όταν σε μια δεδομένη περιοχή η επιζωοτία καταρροϊκού πυρετού του προβάτου είναι εξαιρετικά σοβαρή, όλα τα συμπληρωματικά μέτρα των οικείων κρατών μελών λαμβάνονται με τη διαδικασία του άρθρου 20 παράγραφος 2.Άρθρο 14Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε η αρμόδια αρχή να λαμβάνει όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε όλα τα πρόσωπα που είναι εγκατεστημένα στις ζώνες προστασίας και εποπτείας να είναι πλήρως ενήμερα των ισχυόντων περιορισμών και να λαμβάνουν τα επιβαλλόμενα μέτρα για την ορθή εφαρμογή των εν λόγω μέτρων.Άρθρο 151. Σε κάθε κράτος μέλος ορίζεται ένα εθνικό εργαστήριο στο οποίο ανατίθεται η διενέργεια των εργαστηριακών εξετάσεων που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία. Τα εθνικά εργαστήρια, καθώς και οι αρμοδιότητες και υποχρεώσεις τους, αναφέρονται στο παράρτημα I.2. Τα εθνικά εργαστήρια που αναφέρονται στο παράρτημα I συνεργάζονται με το κοινοτικό εργαστήριο αναφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 16.Άρθρο 16Το κοινοτικό εργαστήριο αναφοράς για τον καταρροϊκό πυρετό του προβάτου ορίζεται στο παράρτημα II. Με την επιφύλαξη της απόφασης 90/424/ΕΟΚ, και ιδίως του άρθρου 28, οι αρμοδιότητες του εργαστηρίου αυτού καθορίζονται στο παράρτημα II σημείο Β.Άρθρο 17Πραγματογνώμονες της Επιτροπής μπορούν, εφόσον χρειαστεί για την ομοιόμορφη εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, και συνεργαζόμενοι με τις αρμόδιες αρχές, να διενεργούν επιτόπιους ελέγχους. Προς τούτο, μπορούν να εξακριβώνουν, με ελέγχους σε αντιπροσωπευτικό ποσοστό των εκμεταλλεύσεων, αν οι αρμόδιες αρχές ελέγχουν την πιστή εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. Η Επιτροπή ενημερώνει τα κράτη μέλη σχετικά με τα αποτελέσματα των ελέγχων.Το κράτος μέλος όπου διενεργείται έλεγχος, παρέχει στους πραγματογνώμονες κάθε αναγκαία βοήθεια για την εκπλήρωση της αποστολής τους.Οι γενικές λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου αποφασίζονται με τη διαδικασία του άρθρου 20 παράγραφος 2.Άρθρο 181. Κάθε κράτος μέλος καταρτίζει ένα σχέδιο επέμβασης με το οποίο προσδιορίζει τον τρόπο εφαρμογής των μέτρων της παρούσας οδηγίας.Το σχέδιο αυτό πρέπει να επιτρέπει την πρόσβαση στις εγκαταστάσεις και τη χρήση του εξοπλισμού, του προσωπικού και κάθε άλλου μέσου απαιτούμενου για την ταχεία και αποτελεσματική εξάλειψη της νόσου.2. Τα κριτήρια κατάρτισης των σχεδίων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 απαριθμούνται στο παράρτημα III.Τα σχέδια που καταρτίζονται σύμφωνα με αυτά τα κριτήρια υποβάλλονται στην Επιτροπή το αργότερο τρεις μήνες μετά τη θέση σε εφαρμογή της παρούσας οδηγίας.Η Επιτροπή εξετάζει τα σχέδια για να διαπιστώσει εάν επιτρέπουν την επίτευξη του επιδιωκόμενου στόχου, και υποδεικνύει στο οικείο κράτος μέλος κάθε απαραίτητη τροποποίηση, ιδίως για να εξασφαλίσει ότι συμβιβάζονται με τα σχέδια των άλλων κρατών μελών.Η Επιτροπή εγκρίνει τα ενδεχομένως τροποποιημένα σχέδια, με τη διαδικασία του άρθρου 20 παράγραφος 2.Τα σχέδια μπορούν να τροποποιούνται ή να συμπληρώνονται μεταγενέστερα, με την ίδια διαδικασία, για να ληφθεί υπόψη η εξέλιξη της κατάστασης.Άρθρο 19Η παρούσα οδηγία μπορεί, αν χρειαστεί, να τροποποιηθεί από το Συμβούλιο που αποφασίζει με ειδική πλειοψηφία κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής.Τα παραρτήματα τροποποιούνται με τη διαδικασία του άρθρου 20 παράγραφος 2.Οι ενδεχόμενες λεπτομέρειες εφαρμογής της παρούσας οδηγίας θεσπίζονται με τη διαδικασία του άρθρου 20 παράγραφος 2.Άρθρο 201. Η Επιτροπή επικουρείται από τη μόνιμη κτηνιατρική επιτροπή.2. Στις περιπτώσεις που γίνεται μνεία της παρούσας παραγράφου, εφαρμόζονται τα άρθρα 5 και 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ(5).Η περίοδος που προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 6 της απόφασης 1999/468/ΕΚ ορίζεται σε δεκαπέντε ημέρες.3. Η επιτροπή θεσπίζει τον εσωτερικό κανονισμό της.Άρθρο 21Η Επιτροπή μπορεί, με τη διαδικασία του άρθρου 20 παράγραφος 2, να θεσπίσει για περίοδο δύο ετών τα μεταβατικά μέτρα που απαιτούνται για τη διευκόλυνση της μετάβασης στο νέο καθεστώς που προβλέπεται από την παρούσα οδηγία.Άρθρο 221. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία το αργότερο την 1η Ιανουαρίου 2002. Πληροφορούν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις ανωτέρω διατάξεις, αυτές περιέχουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την αναφορά αυτή κατά την επίσημη έκδοσή τους. Ο τρόπος αναφοράς αποφασίζεται από τα κράτη μέλη.2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα ο οποίος διέπεται από την παρούσα οδηγία.Άρθρο 23Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.Βρυξέλλες, 20 Νοεμβρίου 2000.Για το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςJ. Glavany(1) ΕΕ L 62 της 15.3.1993, σ. 69· οδηγία όπως τροποποιήθηκε από την πράξη προσχώρησης του 1994.(2) ΕΕ L 157 της 10.6.1992, σ. 19· οδηγία όπως τροποποιήθηκε από την πράξη προσχώρησης του 1994.(3) ΕΕ L 224 της 18.8.1990, σ. 19· απόφαση όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1258/1999 (ΕΕ L 160 της 26.6.1999, σ. 103).(4) ΕΕ L 363 της 27.12.1990, σ. 51· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την πράξη προσχώρησης του 1994.(5) ΕΕ L 184 της 17.7.1999, σ. 2.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IΑ. LISTA DE LOS LABORATORIOS NACIONALES DE LA FIEBRE CATARRAL OVINA/LISTE OVER NATIONALE LABORATORIER FOR BLUETONGUE/LISTE DER FÜR DIE BLAUZUNGENKRANKHEIT ZUSTÄNDIGEN NATIONALEN LABORATORIEN/ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΘΝΙΚΩΝ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΤΑΡΡΟΪΚΟ ΠΥΡΕΤΟ ΤΟΥ ΠΡΟΒΑΤΟΥ/LIST OF THE NATIONAL BLUETONGUE LABORATORIES/LISTE DES LABORATOIRES NATIONAUX POUR LA FIÈVRE CATARRHALE DU MOUTON/ELENCO DEI LABORATORI NAZIONALI PER LA FEBBRE CATARRALE DEGLI OVINI/LIJST VAN DE NATIONALE LABORATORIA VOOR BLUETONGUE/LISTA DOS LABORATÓRIOS NACIONAIS EM RELAÇÃO À FEBRE CATARRAL OVINA/LUETTELO KANSALLISISTA LAMPAAN BLUETONGUE-TAUTIA VARTEN NIMETYISTÄ LABORATORIOISTA/FÖRTECKNING ÖVER NATIONELLA LABORATORIER FÖR BLUETONGUEΒέλγιο:Centrum voor Onderzoek in Diergeneeskunde en Agrochemie (CODA)//Centre d'études et de recherches vétérinaires et agrochimiques (CERVA) Groeselenbergstraat 99//Rue Groeselenberg 99 B - 1180 Brussel//Bruxelles Tel. (32-2) 375 44 55 Fax (32-2) 375 09 79 E-mail: piker@var.fgov.beΔανία:Statens Veterinære Institut for Virusforskning Lindholm DK - 4771 Kalvehave Tlf. (45) 55 86 02 00 Fax (45) 55 86 03 00 E-post: sviv@vetvirus.dkΓερμανία:Bundesforschungsanstalt für Viruskrankheiten der Tiere Anstaltsteil Tübingen Postfach 11 49 D - 72001 Tübingen Tel. (49) 70 71 96 72 55 Fax (49) 70 71 96 73 03Ελλάδα:Υπουργείο ΓεωργίαςΚέντρο Κτηνιατρικών Ιδρυμάτων ΑθηνώνΤμήμα Ιολογίας Νεαπόλεως 25 15 310 Αγία Παρασκευή Αθήνα Τηλ. (30-1) 601 14 99/601 09 03 Φαξ (30-1) 639 94 77Ισπανία:Centro de Investigación en Sanidad Animal INIA-CISA D. José Manuel Sánchez Vizcaíno Carretera de Algete-El Casar, km 8, Valdeolmos E - 20180 Madrid Tel. (34) 916 20 22 16 Fax (34) 916 20 22 47 E-mail: vizcaino@inia.esΓαλλία:CIRAD-EMVT Campus international de Baillarguet BP 5035 F - 34032 Montpellier Cedex 1 Tel. (33-4) 67 59 37 24 Fax (33-4) 67 59 37 98 E-mail: bastron@cirad.frΙρλανδία:Central Veterinary Research Laboratory AbbotstownCastleknockDublin 15 Ireland Tel. (353-1) 607 26 79 Fax (353-1) 822 03 63 E-mail: reillypj@indigo.ieΙταλία:CESME presso IZS Via Campo Boario I - 64100 Teramo Tel. (39) 0861 33 22 16 Fax (39) 0861 33 22 51 E-mail: Cesme@IZS.itΛουξεμβούργο:Centre d'études et de recherches vétérinaires et agrochimiques (CERVA) Rue Groeselenberg 99 B - 1180 Bruxelles Tel. (32-2) 375 44 55 Fax (32-2) 375 09 79 E-mail: piker@var.fgov.beΚάτω Χώρες:ID-DLO Edelhertweg 15 8219 PH Lelystad Nederland Tel. (0031-0320) 23 82 38 Fax (0031-0320) 23 80 50 E-mail: postkamer@id.dlo.nlΑυστρία:Bundesanstalt für Virusseuchenbekämpfung bei Haustieren Robert Kochgasse 17 A - 2340 Mödling Tel. (43-2) 236 466 40-0 Fax (43-2) 236 466 40-941 E-mail: BATSB VetMoedling@compuserve.comΠορτογαλία:Laboratório Nacional de Investigação Veterinária Estrada de Benfica, 701 P - 1549-011 Lisboa Tel. (351) 21 711 52 00 Fax (351) 21 711 53 836 E-mail: dir.Inlv@mail.telepac.ptΦινλανδία:Danish Institute for Virus Research Lindholm DK - 4771 Kalvehave Tlf. (45) 55 86 02 00 Fax (45) 55 86 03 00 E-mail: sviv@vetvirus.dkΣουηδία:Statens veterinärmedicinska anstalt, SVA S - 751 89 Uppsala Tfn (00-46) 18 67 40 00 Fax (00-46) 18 30 91 62 E-post: sva@sva.seΗνωμένο Βασίλειο:Institute for Animal Health Pirbright Laboratory Ash RoadPirbrightWokingSurrey GU24 ONF United Kingdom Tel. (44-1483) 23 24 41 Fax (44-1483) 23 24 48 E-mail: philip-mellor@bbsrc.ac.ukΒ. ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΩΝ ΑΝΑΦΟΡΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΤΑΡΡΟΪΚΟ ΠΥΡΕΤΟ ΤΟΥ ΠΡΟΒΑΤΟΥΤα εθνικά εργαστήρια αναφοράς για τον καταρροϊκό πυρετό του προβάτου είναι αρμόδια για το συντονισμό των κανόνων και των μεθόδων διάγνωσης που καθορίζονται για κάθε διαγνωστικό εργαστήριο του κράτους μέλους, για τη χρήση αντιδραστηρίων και για τη δοκιμή των εμβολίων. Προς το σκοπό αυτό:α) μπορούν να προμηθεύουν διαγνωστικά αντιδραστήρια στα διαγνωστικά εργαστήρια που το ζητούν·β) ελέγχουν την ποιότητα όλων των διαγνωστικών αντιδραστηρίων που χρησιμοποιούνται στο οικείο κράτος μέλος·γ) διενεργούν περιοδικούς συγκριτικούς ελέγχους·δ) διατηρούν απομονώματα του ιού του καταρροϊκού πυρετού του προβάτου που προέρχονται από επιβεβαιωμένα κρούσματα στο οικείο κράτος μέλος·ε) εξασφαλίζουν την επιβεβαίωση των θετικών αποτελεσμάτων των περιφερειακών διαγνωστικών εργαστηρίων.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IIΑ. LABORATORIO COMUNITARIO DE REFERENCIA DE LA FIEBRE CATARRAL OVINA/EF-REFERENCELABORATORIUM FOR BLUETONGUE/GEMEINSCHAFTLICHES REFERENZLABORATORIUM FÜR DIE BLAUZUNGENKRANKHEIT/ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΑΝΑΦΟΡΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΤΑΡΡΟΪΚΟ ΠΥΡΕΤΟ ΤΟΥ ΠΡΟΒΑΤΟΥ/COMMUNITY REFERENCE LABORATORY FOR BLUETONGUE/LABORATOIRE COMMUNAUTAIRE DE RÉFÉRENCE POUR LA FIÈVRE CATARRHALE DU MOUTON/LABORATORIO COMUNITARIO DI RIFERIMENTO PER LA FEBBRE CATARRALE DEGLI OVINI/COMMUNAUTAIR REFERENTIELABORATORIUM VOOR BLUETONGUE/LABORATÓRIO COMUNITÁRIO DE REFERÊNCIA EM RELAÇÃO À FEBRE CATARRAL OVINA/LAMPAAN BLUETONGUE-TAUTIA VARTEN NIMETTY YHTEISÖN VERTAILULABORATORIO/GEMENSKAPENS REFERENSLABORATORIUM FÖR BLUETONGUEAFRC Institute for Animal Health Pirbright Laboratory Ash RoadPirbrightWokingSurrey GU24 ONF United Kingdom Tel. (44-1483) 23 24 41 Fax (44-1483) 23 24 48 E-mail: philip-mellor@bbsrc.ac.ukΒ. ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΝΑΦΟΡΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΤΑΡΡΟΪΚΟ ΠΥΡΕΤΟ ΤΟΥ ΠΡΟΒΑΤΟΥΤα καθήκοντα του κοινοτικού εργαστηρίου αναφοράς είναι τα εξής:1. συντονίζει, σε συνεργασία με την Επιτροπή, τις μεθόδους που εφαρμόζονται στα κράτη μέλη για τη διάγνωση του καταρροϊκού πυρετού του προβάτου, ιδίως:α) αναγνωρίζοντας, διατηρώντας και προμηθεύοντας στελέχη του ιού του καταρροϊκού πυρετού του προβάτου για τη διενέργεια ορολογικών δοκιμών και την παρασκευή αντιορού·β) προμηθεύοντας στα εθνικά εργαστήρια αναφοράς ορούς αναφοράς και άλλα αντιδραστήρια αναφοράς, για την τυποποίηση των δοκιμασιών και των αντιδραστηρίων που χρησιμοποιούνται σε κάθε κράτος μέλος·γ) δημιουργώντας και διατηρώντας συλλογή στελεχών και απομονωμάτων του ιού του καταρροϊκού πυρετού του προβάτου·δ) διοργανώνοντας περιοδικές συγκριτικές δοκιμές των διαγνωστικών μεθόδων, σε κοινοτικό επίπεδο·ε) συλλέγοντας και ταξινομώντας δεδομένα και πληροφορίες που αφορούν τις χρησιμοποιούμενες διαγνωστικές μεθόδους και τα αποτελέσματα των δοκιμασιών που διενεργούνται στην Κοινότητα·στ) χαρακτηρίζοντας απομονώματα του ιού του καταρροϊκού πυρετού του προβάτου βάσει των πλέον προηγμένων μεθόδων για πληρέστερη κατανόηση της επιζωοοτιολογίας του καταρροϊκού πυρετού·ζ) παρακολουθώντας τις διεθνείς εξελίξεις σε ό,τι αφορά την επιτήρηση, την επιζωοτιολογία και την πρόληψη του καταρροϊκού πυρετού του προβάτου·2. συμμετέχει ενεργά στον εντοπισμό των εστιών καταρροϊκού πυρετού του προβάτου στα κράτη μέλη δια της μελέτης απομονωμάτων ιού που του αποστέλλονται προς επιβεβαίωση της διάγνωσης, χαρακτηρισμό και επιζωοτιολογικές μελέτες·3. διευκολύνει την εκπαίδευση ή τη μετεκπαίδευση εμπειρογνωμόνων στο πεδίο της εργαστηριακής διάγνωσης με σκοπό την εναρμόνιση των διαγνωστικών μεθόδων σε ολόκληρη την Κοινότητα·4. ανταλλάσσει πληροφορίες με το παγκόσμιο εργαστήριο καταρροϊκού πυρετού του προβάτου που ορίζεται από το Διεθνές Γραφείο Επιζωοτιών (ΟΙΕ), ιδίως όσον αφορά την εξέλιξη της παγκόσμιας κατάστασης σχετικά με τον καταρροϊκό πυρετό του προβάτου.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IIIΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΕΠΕΜΒΑΣΗΣΤα σχέδια επεμβάσεων πρέπει να προβλέπουν τουλάχιστον:1. δημιουργία μονάδας έκτακτης ανάγκης σε εθνικό επίπεδο η οποία θα συντονίζει όλα τα επείγοντα μέτρα στο συγκεκριμένο κράτος μέλος·2. κατάρτιση του καταλόγου των τοπικών κέντρων επείγουσας ανάγκης τα οποία διαθέτουν τον κατάλληλο εξοπλισμό για το συντονισμό των μέτρων ελέγχου σε τοπικό επίπεδο·3. λεπτομερής πληροφόρηση σχετικά με το προσωπικό που ασχολείται με την εφαρμογή των επειγόντων μέτρων, την ειδίκευση και τα καθήκοντά του·4. τη δυνατότητα όλων των τοπικών κέντρων επείγουσας ανάγκης να έρχονται σε επαφή με τα πρόσωπα ή τους οργανισμούς που έχουν άμεση ή έμμεση σχέση με τη μόλυνση·5. την ύπαρξη του εξοπλισμού και του υλικού που απαιτούνται για τη σωστή εφαρμογή των επειγόντων μέτρων·6. λεπτομερείς οδηγίες σχετικά με τη δράση που πρέπει να αναληφθεί σε περίπτωση υπόνοιας ή διαπίστωσης κρουσμάτων μόλυνσης ή μετάδοσης, συμπεριλαμβανομένων και των μέσων καταστροφής των πτωμάτων·7. εκπόνηση εκπαιδευτικών προγραμμάτων για τον εκσυγχρονισμό και την ανάπτυξη των γνώσεων σχετικών με τις επί τόπου και τις διοικητικές διαδικασίες·8. για τα διαγνωστικά εργαστήρια, υπηρεσία εξέτασης post mortem, το αναγκαίο δυναμικό ιστολογικών και ορολογικών εξετάσεων, κ.λπ., και τον εκσυγχρονισμό των τεχνικών ταχείας διάγνωσης (για το σκοπό αυτό θα πρέπει να ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα για την ταχεία μεταφορά δειγμάτων)·9. διευκρινίσεις σχετικά με την ποσότητα εμβολίου κατά του καταρροϊκού πυρετού του προβάτου που θεωρείται αναγκαία στην περίπτωση που πρέπει να επαναληφθεί ο επείγων εμβολιασμός·10. κανονιστικές διατάξεις για την εφαρμογή των σχεδίων επέμβασης.