title: Οδηγία του Συμβουλίου 2011/64/ΕΕ, της 21ης Ιουνίου 2011 , για τη διάρθρωση και τους συντελεστές του ειδικού φόρου κατανάλωσης που εφαρμόζονται στα βιομηχανοποιημένα καπνά

text:
               5.7.2011

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 176/24

         ΟΔΗΓΊΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ 2011/64/ΕΕ
   της 21ης Ιουνίου 2011
   για τη διάρθρωση και τους συντελεστές του ειδικού φόρου κατανάλωσης που εφαρμόζονται στα βιομηχανοποιημένα καπνά
   (κωδικοποιημένο κείμενο)
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 113,
   Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
   Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου της νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής,
   Αποφασίζοντας με ειδική νομοθετική διαδικασία,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Η οδηγία 92/79/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, για την προσέγγιση των φόρων στα τσιγάρα (1), η οδηγία 92/80/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, για την προσέγγιση των φόρων στα βιομηχανοποιημένα καπνά εκτός των τσιγάρων (2) και η οδηγία 95/59/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 1995, περί των φόρων, πλην των φόρων κύκλου εργασιών, οι οποίοι επιβαρύνουν την κατανάλωση των επεξεργασιών καπνών (3), έχουν επανειλημμένα τροποποιηθεί (4) ουσιωδώς. Είναι, ως εκ τούτου, σκόπιμη, για λόγους σαφήνειας και ορθολογισμού, η κωδικοποίηση των εν λόγω οδηγιών και η συγκέντρωσή τους σε ενιαία πράξη.

               (2)

               Η φορολογική νομοθεσία της Ένωσης για τα προϊόντα καπνού πρέπει να εξασφαλίζει την ορθή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και, ταυτόχρονα, ένα υψηλό επίπεδο προστασίας της υγείας όπως προβλέπεται από το άρθρο 168 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεδομένου ότι τα προϊόντα καπνού μπορεί να βλάψουν σοβαρά την υγεία και ότι η Ένωση είναι συμβαλλόμενο μέρος στη σύμβαση-πλαίσιο για τον έλεγχο του καπνού (ΣΠΕΚ) του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη η κατάσταση που ισχύει για κάθε επιμέρους είδος βιομηχανοποιημένου καπνού.

               (3)

               Ένας από τους σκοπούς της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι η διατήρηση μιας οικονομικής ένωσης, της οποίας τα χαρακτηριστικά θα είναι ανάλογα με εκείνα μιας εγχώριας αγοράς, εντός της οποίας υπάρχει υγιής ανταγωνισμός. Όσον αφορά τον τομέα των βιομηχανοποιημένων καπνών, η πραγματοποίηση του σκοπού αυτού προϋποθέτει ότι η εφαρμογή στα κράτη μέλη φόρων που επιβαρύνουν την κατανάλωση των προϊόντων αυτού του τομέα δεν νοθεύει τους όρους ανταγωνισμού και δεν εμποδίζει την ελεύθερη κυκλοφορία τους εντός της Ένωσης.

               (4)

               Θα πρέπει να καθορισθούν τα διάφορα είδη βιομηχανοποιημένων καπνών, σύμφωνα με τα χαρακτηριστικά τους και τις χρήσεις για τις οποίες προορίζονται.

               (5)

               Θα πρέπει να εισαχθεί διάκριση μεταξύ του λεπτοκομμένου καπνού που προορίζεται για την κατασκευή χειροποίητων (στριφτών) σιγαρέτων και των λοιπών καπνών για κάπνισμα.

               (6)

               Προς τον σκοπό ενιαίας φορολογίας θα πρέπει να θεωρούνται επίσης ως σιγαρέτα και οι κύλινδροι καπνού που μπορούν να καπνίζονται ως έχουν με έναν απλό χειρισμό.

               (7)

               Θα πρέπει να διευκρινισθεί η έννοια του καπνοβιομηχάνου ως του φυσικού ή νομικού προσώπου που κατασκευάζει τα προϊόντα καπνού και καθορίζει τη μέγιστη τιμή λιανικής πώλησης σε κάθε κράτος μέλος όπου προορίζονται να διατεθούν στην κατανάλωση.

               (8)

               Για λόγους ομοιόμορφης και δίκαιης φορολόγησης, ορισμοί για τα τσιγάρα, τα πούρα και τα πουράκια καθώς και για τα άλλα είδη καπνού καπνίσματος θα πρέπει να προβλεφθούν αντίστοιχα έτσι ώστε κύλινδροι καπνού οι οποίοι βάσει του μήκους τους μπορούν να θεωρηθούν ως δύο τσιγάρα ή περισσότερα να αντιμετωπίζονται πράγματι ως δύο τσιγάρα ή περισσότερα για την επιβολή του ειδικού φόρου κατανάλωσης· πούρα που είναι παρόμοια σε μεγάλο βαθμό με τσιγάρο να αντιμετωπίζονται ως τσιγάρα για την επιβολή του ειδικού φόρου κατανάλωσης· και καπνός καπνίσματος ο οποίος είναι παρόμοιος σε μεγάλο βαθμό με λεπτοκομμένο καπνό που προορίζεται για την κατασκευή χειροποίητων (στριφτών) τσιγάρων να αντιμετωπίζεται ως λεπτοκομμένος καπνός για την επιβολή του φόρου κατανάλωσης και να είναι σαφής ο ορισμός των υπολειμμάτων καπνού. Λόγω των οικονομικών δυσκολιών τις οποίες θα μπορούσε να προκαλέσει στους ενδιαφερόμενους γερμανούς και ούγγρους επιχειρηματίες η άμεση εφαρμογή των ορισμών για τα πούρα και τα πουράκια, θα πρέπει να επιτραπεί στην Γερμανία και την Ουγγαρία να αναβάλουν την εφαρμογή τους έως την 1η Ιανουαρίου 2015.

               (9)

               Όσον αφορά τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης καπνού, η εναρμόνιση της διαρθρώσεως των φόρων αυτών πρέπει, ιδίως, να έχει ως αποτέλεσμα τη μη νόθευση του ανταγωνισμού μεταξύ των διαφόρων κατηγοριών βιομηχανοποιημένων καπνών που ανήκουν στην ίδια ομάδα εξαιτίας της φορολογίας και την παράλληλη πραγματοποίηση του ανοίγματος των εθνικών αγορών των κρατών μελών.

               (10)

               Οι απαιτήσεις του ανταγωνισμού προϋποθέτουν ένα σύστημα ελευθέρως διαμορφωμένων τιμών για όλες τις ομάδες επεξεργασίας καπνών.

               (11)

               Η διάρθρωση του ειδικού φόρου κατανάλωσης σιγαρέτων πρέπει να περιλαμβάνει, πέρα από ένα πάγιο στοιχείο καθοριζόμενο ανά μονάδα προϊόντος, και ένα αναλογικό στοιχείο, βασιζόμενο επί λιανικής τιμής πωλήσεως, στην οποία συμπεριλαμβάνονται όλοι οι φόροι. Επειδή ο φόρος κύκλου εργασιών επί των σιγαρέτων έχει το αυτό αποτέλεσμα με έναν αναλογικό φόρο, πρέπει τούτο να ληφθεί υπόψη για τον καθορισμό της σχέσης μεταξύ του πάγιου στοιχείου του ειδικού φόρου κατανάλωσης και της συνολικής φορολογικής επιβάρυνσης.

               (12)

               Χωρίς να θίγονται η μεικτή δομή του φόρου και το ανώτατο ποσοστό του πάγιου στοιχείου της συνολικής φορολογικής επιβάρυνσης, θα πρέπει να παρασχεθούν στα κράτη μέλη αποτελεσματικά μέσα για την επιβολή πάγιου ή ελάχιστου φόρου κατανάλωσης στα τσιγάρα ώστε να διασφαλίζεται η επιβολή ενός ελάχιστου ποσού φορολογίας σε όλη την Ένωση.

               (13)

               Για τη σωστή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, απαιτείται η θέσπιση ελάχιστων ειδικών φόρων κατανάλωσης επί όλων των κατηγοριών των βιομηχανοποιημένων καπνών.

               (14)

               Όσον αφορά τα τσιγάρα, θα πρέπει να εξασφαλισθούν ουδέτερες συνθήκες ανταγωνισμού για τους κατασκευαστές, θα πρέπει να μειωθεί η κατάτμηση των αγορών του καπνού και θα πρέπει να τονισθούν στόχοι σχετικοί με την υγεία. Η ελάχιστη απαίτηση που συνδέεται με την τιμή θα πρέπει να αναφέρεται συνεπώς στη σταθμισμένη μέση τιμή λιανικής πώλησης, ενώ μια νομισματική ελάχιστη απαίτηση θα πρέπει να εφαρμόζεται σε όλα τα τσιγάρα. Για τους ίδιους λόγους, η σταθμισμένη μέση τιμή λιανικής πώλησης θα πρέπει επίσης να χρησιμεύει ως σημείο αναφοράς και για τον υπολογισμό της ποσοστιαίας συμμετοχής του πάγιου φόρου κατανάλωσης στη συνολική φορολογική επιβάρυνση.

               (15)

               Όσον αφορά τις τιμές και τα επίπεδα των ειδικών φόρων κατανάλωσης, ιδίως για τα τσιγάρα, που είναι σαφώς η σημαντικότερη κατηγορία προϊόντων καπνού, καθώς και για τον λεπτοκομμένο καπνό που προορίζεται για την κατασκευή χειροποίητων (στριφτών) τσιγάρων, υπάρχουν ακόμη σημαντικές διαφορές μεταξύ των κρατών μελών, οι οποίες μπορεί να διαταράξουν τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Η σύγκλιση ως ένα βαθμό μεταξύ των επιπέδων των φόρων που ισχύουν στα κράτη μέλη θα βοηθούσε στη μείωση της απάτης και του λαθρεμπορίου εντός της Ένωσης.

               (16)

               Μια τέτοια σύγκλιση θα βοηθούσε επίσης στη διασφάλιση ενός υψηλού επιπέδου προστασίας της ανθρώπινης υγείας. Το επίπεδο φορολογίας αποτελεί βασική συνιστώσα της τιμής των προϊόντων καπνού, η οποία με τη σειρά της επηρεάζει τις καπνιστικές συνήθειες των καταναλωτών. Η απάτη και το λαθρεμπόριο υπονομεύουν τα επίπεδα τιμών που διαμορφώνονται μέσω της φορολογίας, ιδίως για τα τσιγάρα και τον λεπτοκομμένο καπνό που προορίζεται για την κατασκευή χειροποίητων (στριφτών) τσιγάρων και, κατά συνέπεια, εκθέτουν σε κίνδυνο την επίτευξη των στόχων του ελέγχου του καπνού και της προστασίας της υγείας.

               (17)

               Όσον αφορά προϊόντα εκτός των τσιγάρων, θα πρέπει να θεσπιστεί εναρμονισμένη φορολογική επιβάρυνση για όλα τα προϊόντα που εμπίπτουν στην ίδια ομάδα βιομηχανοποιημένων καπνών. Ο καθορισμός συνολικού ελάχιστου ειδικού φόρου κατανάλωσης εκφρασμένου σε ποσοστό ή σε ποσό ανά χιλιόγραμμο ή ανά αριθμό τεμαχίων είναι ο καταλληλότερος για τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.

               (18)

               Όσον αφορά τον λεπτοκομμένο καπνό που προορίζεται για την κατασκευή χειροποίητων (στριφτών) τσιγάρων, μια ελάχιστη απαίτηση της Ένωσης που συνδέεται με την τιμή θα πρέπει να εκφράζεται έτσι ώστε να επιτυγχάνονται αποτελέσματα όμοια με τα αποτελέσματα που επιτυγχάνονται στον τομέα των τσιγάρων και να λαμβάνει ως σημείο αναφοράς τη σταθμισμένη μέση τιμή λιανικής πώλησης.

               (19)

               Είναι αναγκαίο τα ελάχιστα επίπεδα που εφαρμόζονται στον λεπτοκομμένο καπνό που προορίζεται για την κατασκευή χειροποίητων (στριφτών) τσιγάρων να προσεγγίσουν περισσότερο τα ελάχιστα επίπεδα που εφαρμόζονται στα τσιγάρα, έτσι ώστε να ληφθεί υπόψη καλύτερα το επίπεδο ανταγωνισμού που υφίσταται μεταξύ των δύο προϊόντων, το οποίο αντικατοπτρίζεται στα παρατηρούμενα καταναλωτικά πρότυπα, καθώς και ο εξίσου επιβλαβής χαρακτήρας τους.

               (20)

               Θα πρέπει να παρασχεθεί στην Πορτογαλία η δυνατότητα εφαρμογής ενός μειωμένου συντελεστή για τα τσιγάρα που κατασκευάζονται από μικροπαραγωγούς και καταναλώνονται στις απόμακρες περιοχές των Αζορών και της Μαδέρας.

               (21)

               Χάρη σε μεταβατικές περιόδους τα κράτη μέλη θα μπορούν να προσαρμόζονται ομαλά στα επίπεδα του συνολικού ειδικού φόρου κατανάλωσης, περιορίζοντας έτσι τις πιθανές παρενέργειες.

               (22)

               Προς αποφυγή ζημίας στην οικονομική και κοινωνική ισορροπία της Κορσικής είναι ζωτικής σημασίας, όσο και δικαιολογημένη, η πρόβλεψη παρέκκλισης, έως τις 31 Δεκεμβρίου 2015, χάρη στην οποία η Γαλλία μπορεί να εφαρμόζει μειωμένο συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης έναντι του εθνικού συντελεστή που επιβάλλεται στα τσιγάρα και λοιπά βιομηχανοποιημένα καπνά που τίθενται σε ανάλωση στην Κορσική. Έως την εν λόγω ημερομηνία οι φορολογικές διατάξεις για τα βιομηχανοποιημένα καπνά που τίθενται σε ανάλωση εκεί θα πρέπει να έχουν πλήρως ευθυγραμμιστεί με τα ισχύοντα στην ηπειρωτική Γαλλία. Ωστόσο, είναι σκόπιμο να αποφευχθεί μια πολύ απότομη αλλαγή και, συνεπώς, θα πρέπει να υιοθετηθεί σταδιακή αύξηση του ειδικού φόρου κατανάλωσης που επιβάλλεται επί του παρόντος στα τσιγάρα και στον λεπτοκομμένο καπνό που προορίζεται για την κατασκευή χειροποίητων (στριφτών) τσιγάρων στην Κορσική.

               (23)

               Δεδομένου ότι η πλειοψηφία των κρατών μελών προβαίνει σε απαλλαγές ή σε επιστροφές ειδικών φόρων κατανάλωσης για ορισμένα βιομηχανοποιημένα καπνά ανάλογα με τη χρήση τους, θα πρέπει να καθοριστούν στην παρούσα οδηγία οι απαλλαγές ή επιστροφές για ειδικές χρήσεις.

               (24)

               Πρέπει να προβλεφθεί διαδικασία για την περιοδική εξέταση των συντελεστών ή ποσών που προβλέπει η παρούσα οδηγία, με βάση έκθεση της Επιτροπής που θα συνεκτιμά όλα τα σχετικά στοιχεία.

               (25)

               Η παρούσα οδηγία δεν θίγει τις υποχρεώσεις των κρατών μελών όσον αφορά στις προθεσμίες ενσωμάτωσης στο εθνικό δίκαιο και εφαρμογής των οδηγιών που εμφαίνονται στο παράρτημα I μέρος B,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
   ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1

      ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ

   Άρθρο 1
   Η παρούσα οδηγία καθορίζει τις γενικές αρχές της εναρμόνισης της διάρθρωσης και των συντελεστών του ειδικού φόρου κατανάλωσης, στον οποίο τα κράτη μέλη υποβάλλουν τα βιομηχανοποιημένα καπνά.
   ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2

      ΟΡΙΣΜΟΙ

   Άρθρο 2
   1.   Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας ως βιομηχανοποιημένα καπνά νοούνται:

               α)

               τα τσιγάρα·

               β)

               τα πούρα και τα πουράκια σιγαρίλος·

               γ)

               καπνός καπνίσματος:

                           i)

                           ο λεπτοκομμένος καπνός που προορίζεται για την κατασκευή χειροποίητων (στριφτών) τσιγάρων·

                           ii)

                           άλλα καπνά για κάπνισμα.

         2.   Εξομοιώνονται με τα τσιγάρα και με τον καπνό για κάπνισμα τα προϊόντα τα αποτελούμενα αποκλειστικώς ή μερικώς από ουσίες άλλες πλην του καπνού, αλλά τα οποία ανταποκρίνονται στα λοιπά κριτήρια του άρθρου 3 ή του άρθρου 5 παράγραφος 1.
   Κατά παρέκκλιση του πρώτου εδαφίου, τα προϊόντα που δεν περιέχουν καπνό δεν θεωρούνται ως βιομηχανοποιημένος καπνός εφόσον προορίζονται αποκλειστικώς για ιατρική χρήση.
   3.   Χωρίς να θίγονται οι ισχύουσες διατάξεις της Ένωσης, οι αναφερόμενοι στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου και στα άρθρα 3, 4 και 5 ορισμοί δεν προδικάζουν τον καθορισμό των φορολογικών συστημάτων ή των επιπέδων φορολογίας για τις διάφορες ομάδες προϊόντων που αναφέρονται στους ορισμούς αυτούς.
   Άρθρο 3
   1.   Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας ως τσιγάρα νοούνται:

               α)

               οι κύλινδροι καπνού που μπορούν να καπνίζονται ως έχουν και οι οποίοι δεν είναι πούρα ή πουράκια κατά την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 1·

               β)

               οι κύλινδροι καπνού οι οποίοι με απλό μη βιομηχανικό χειρισμό γλιστρούν μέσα σε σωλήνες τσιγάρων·

               γ)

               οι κύλινδροι καπνού οι οποίοι με απλό μη βιομηχανικό χειρισμό περιτυλίγονται σε τσιγαρόχαρτα.

         2.   Οι κύλινδροι καπνού που αναφέρονται στην παράγραφο 1 θεωρούνται, για τους σκοπούς της επιβολής του ειδικού φόρου κατανάλωσης, ως δύο τσιγάρα εφόσον το μήκος τους, χωρίς φίλτρο ή επιστόμιο, είναι μεγαλύτερο από 8 εκατοστόμετρα αλλά δεν υπερβαίνει τα 11 εκατοστόμετρα και ως τρία τσιγάρα εφόσον το μήκος τους, χωρίς φίλτρο ή επιστόμιο, είναι μεγαλύτερο από 11 εκατοστόμετρα αλλά δεν υπερβαίνει τα 14 εκατοστόμετρα, κ.ο.κ.
   Άρθρο 4
   1.   Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας τα ακόλουθα προϊόντα θεωρούνται πούρα ή πουράκια αν μπορούν και, δεδομένων των χαρακτηριστικών τους και των συνήθων καταναλωτικών προσδοκιών, προορίζονται αποκλειστικά να καπνίζονται ως έχουν:

               α)

               κύλινδροι καπνού με εξωτερικό περιτύλιγμα από φυσικό καπνό·

               β)

               κύλινδροι καπνού με κοπανισμένο μείγμα καπνού και με εξωτερικό περιτύλιγμα στο σύνηθες χρώμα του πούρου, από ανασυσταθέντα καπνό, που καλύπτει πλήρως το προϊόν και όπου χρειάζεται και το φίλτρο, όχι όμως και το επιστόμιο στην περίπτωση προϊόντων με επιστόμιο, όπου το βάρος ανά μονάδα, μη περιλαμβανομένου του φίλτρου ή του επιστομίου, δεν είναι μικρότερο από 2,3 γραμμάρια ούτε μεγαλύτερο από 10 γραμμάρια και η περίμετρος στο ένα τρίτο τουλάχιστον του μήκους δεν είναι μικρότερη από 34 χιλιοστά.

         2.   Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 1, το κατωτέρω εδάφιο μπορεί να συνεχίσει εφαρμοζόμενο στη Γερμανία και την Ουγγαρία έως τις 31 Δεκεμβρίου 2014.
   Θεωρούνται πούρα ή σιγαρίλος, αν είναι δυνατό να καπνίζονται ως έχουν:

               α)

               κύλινδροι καπνού φτιαγμένοι καθ’ ολοκληρία από φυσικό καπνό·

               β)

               κύλινδροι καπνού με εξωτερικό περιτύλιγμα από φυσικό καπνό·

               γ)

               κύλινδροι καπνού με κοπανισμένο μείγμα καπνού και με εξωτερικό περιτύλιγμα στο σύνηθες χρώμα του πούρου που καλύπτει πλήρως το προϊόν και όπου χρειάζεται και το φίλτρο, εκτός από το ακροστόμιο καλαμάκι και το συνδετικό όσον αφορά τα πούρα με ακροστόμιο καλαμάκι, και τα δύο από ανασυσταθέντα καπνό, όπου το βάρος της μονάδας, μη περιλαμβανομένου του φίλτρου ή του τμήματος που εισέρχεται στο στόμα, δεν είναι μικρότερο από 1,2g και όπου το περιτύλιγμα προσαρμόζεται σε σπειροειδές σχήμα με οξεία γωνία τουλάχιστον 30° στον άξονα κατά μήκος του πούρου·

               δ)

               κύλινδροι καπνού με κοπανισμένο μείγμα καπνού και με εξωτερικό περιτύλιγμα στο σύνηθες χρώμα του πούρου, από ανασυσταθέντα καπνό, που καλύπτει πλήρως το προϊόν και όπου χρειάζεται και το φίλτρο, εκτός από το ακροστόμιο καλαμάκι όσον αφορά τα πούρα με ακροστόμιο καλαμάκι, όπου το βάρος της μονάδας, μη περιλαμβανομένου του φίλτρου ή του τμήματος που εισέρχεται στο στόμα, δεν είναι μικρότερο από 2,3 g και όπου η περίμετρος σε πάνω από το ένα τρίτο τουλάχιστον του μήκους δεν είναι μικρότερη από 34 mm.

         3.   Προϊόντα τα οποία αποτελούνται εν μέρει από άλλες ουσίες πλην του καπνού αλλά κατά τα λοιπά ανταποκρίνονται στα κριτήρια της παραγράφου 1 εξομοιώνονται με πούρα και πουράκια.
   Άρθρο 5
   1.   Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας ως καπνός καπνίσματος νοείται:

               α)

               ο κομμένος ή κατ' άλλο τρόπο τεμαχισμένος καπνός, σε ορμαθό ή συμπιεσμένος σε πλάκες, ο οποίος μπορεί να καπνισθεί χωρίς να υποστεί μεταγενέστερη μεταποίηση·

               β)

               τα συσκευασμένα για λιανική πώληση υπολείμματα καπνού, τα οποία δεν εμπίπτουν στο άρθρο 3 και το άρθρο 4 παράγραφος 1 και τα οποία μπορούν να καπνιστούν. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, ως υπολείμματα καπνού νοούνται τα κατάλοιπα των φύλλων καπνού και τα υποπροϊόντα που προέρχονται από την επεξεργασία του καπνού ή την παραγωγή προϊόντων καπνού.

         2.   Ως λεπτοκομμένος καπνός που προορίζεται για την κατασκευή χειροποίητων (στριφτών) σιγαρέτων θεωρείται ο καπνός καπνίσματος στον οποίο περισσότερο από 25 % του βάρους των σωματιδίων καπνού έχει πλάτος κοπής μικρότερο από 1,5 χιλιοστόμετρο.
   Επιπλέον, τα κράτη μέλη μπορούν να θεωρούν ως λεπτοκομμένο καπνό που προορίζεται για την κατασκευή χειροποίητων (στριφτών) σιγαρέτων τον καπνό καπνίσματος στον οποίο περισσότερο από 25 % του βάρους των σωματιδίων καπνού έχει πλάτος κοπής ίσο προς 1,5 χιλιοστόμετρο ή μεγαλύτερο και ο οποίος πωλήθηκε ή προορίζεται να πωληθεί για την κατασκευή χειροποίητων σιγαρέτων.
   Άρθρο 6
   Ως καπνοβιομήχανος θεωρείται το φυσικό ή νομικό πρόσωπο που είναι εγκατεστημένο στην Ένωση και μεταποιεί τον καπνό σε βιομηχανοποιημένα προϊόντα για λιανική πώληση.
   ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3

      ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΕΣ ΣΤΑ ΤΣΙΓΑΡΑ

   Άρθρο 7
   1.   Σε κάθε κράτος μέλος, τα τσιγάρα κατασκευής εντός της Ένωσης και τα τσιγάρα που εισάγονται από τρίτες χώρες υποβάλλονται σε έναν αναλογικό φόρο καπνού υπολογισμένο επί της μέγιστης τιμής λιανικής πωλήσεως, συμπεριλαμβανομένων των δασμών, καθώς επίσης και σε έναν πάγιο φόρο καπνού υπολογιζόμενο ανά μονάδα προϊόντος.
   Κατά παρέκκλιση από το πρώτο εδάφιο, τα κράτη μέλη δύνανται να εξαιρέσουν τους εισαγωγικούς δασμούς από τη βάση υπολογισμού του αναλογικού φόρου κατανάλωσης του επιβαλλομένου επί των τσιγάρων.
   2.   Ο συντελεστής του αναλογικού φόρου καπνού και το ποσό του παγίου φόρου καπνού πρέπει να είναι οι αυτοί για όλα τα σιγαρέτα.
   3.   Στο τελικό στάδιο της δομικής εναρμονίσεως καθιερώνεται σε όλα τα κράτη μέλη η αυτή σχέση μεταξύ του παγίου φόρου κατανάλωσης και του ποσού του αναλογικού φόρου κατανάλωσης και του φόρου κύκλου εργασιών επί των τσιγάρων, ούτως ώστε η κλιμάκωση των λιανικών τιμών πωλήσεων να αντανακλά σωστά τη διαφορά των τιμών πώλησης των κατασκευαστών.
   4.   Όποτε κρίνεται αναγκαίο, ο ειδικός φόρος κατανάλωσης των τσιγάρων μπορεί να περιλαμβάνει ένα ελάχιστο ποσό φόρου, υπό την προϋπόθεση ότι τηρείται αυστηρά η μεικτή δομή της φορολογίας και το εύρος του πάγιου στοιχείου του ειδικού φόρου κατανάλωσης, που καθορίζεται στο άρθρο 8.
   Άρθρο 8
   1.   Το ποσοστό του πάγιου στοιχείου του ειδικού φόρου κατανάλωσης στο ποσό της συνολικής φορολογικής επιβάρυνσης επί των τσιγάρων καθορίζεται σε αναφορά με τη σταθμισμένη μέση τιμή λιανικής πώλησης.
   2.   Η σταθμισμένη μέση τιμή λιανικής πώλησης καθορίζεται με αναγωγή στη συνολική αξία όλων των τσιγάρων που τίθενται σε ανάλωση, βάσει της λιανικής τιμής πώλησης, περιλαμβανομένων όλων των φόρων, η οποία διαιρείται διά της συνολικής ποσότητας των τσιγάρων που τίθενται σε ανάλωση. Καθορίζεται το αργότερο έως την 1η Μαρτίου κάθε έτους, βάσει των δεδομένων που αφορούν τις συνολικές ποσότητες που τέθηκαν σε ανάλωση κατά το προηγούμενο ημερολογιακό έτος.
   3.   Μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2013, το πάγιο στοιχείο του ειδικού φόρου κατανάλωσης δεν μπορεί να είναι κατώτερο του 5 % ούτε ανώτερο του 76,5 % του ποσού της συνολικής φορολογικής επιβάρυνσης που προκύπτει από το άθροισμα:

               α)

               του πάγιου ειδικού φόρου κατανάλωσης·

               β)

               του αναλογικού ειδικού φόρου κατανάλωσης και του φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ), που επιβάλλονται επί της σταθμισμένης μέσης τιμής λιανικής πώλησης.

         4.   Από 1ης Ιανουαρίου 2014, το πάγιο στοιχείο του ειδικού φόρου κατανάλωσης επί των τσιγάρων δεν μπορεί να είναι κατώτερο του 7,5 % ούτε ανώτερο του 76,5 % του ποσού της συνολικής φορολογικής επιβάρυνσης που προκύπτει από το άθροισμα:

               α)

               του πάγιου ειδικού φόρου κατανάλωσης·

               β)

               του αναλογικού ειδικού φόρου κατανάλωσης και του ΦΠΑ, που επιβάλλονται επί της σταθμισμένης μέσης τιμής λιανικής πώλησης.

         5.   Κατά παρέκκλιση των παραγράφων 3 και 4, όταν σε ένα κράτος μέλος μεταβληθεί η σταθμισμένη μέση τιμή λιανικής πώλησης των τσιγάρων, με αποτέλεσμα το πάγιο στοιχείο του ειδικού φόρου κατανάλωσης, εκφραζόμενο ως ποσοστό της συνολικής φορολογικής επιβάρυνσης, να είναι μικρότερο του ποσοστού του 5 % ή 7,5 %, κατά περίπτωση, ή μεγαλύτερο του ποσοστού του 76,5 % της συνολικής φορολογικής επιβάρυνσης, το εν λόγω κράτος μέλος μπορεί να μην προσαρμόσει το πάγιο στοιχείο του ειδικού φόρου κατανάλωσης έως την 1η Ιανουαρίου του δεύτερου έτους έπειτα από εκείνο κατά το οποίο επήλθε η μεταβολή.
   6.   Με την επιφύλαξη των παραγράφων 3, 4 και 5 του παρόντος άρθρου, και του δευτέρου εδαφίου του άρθρου 7 παράγραφος 1, τα κράτη μέλη μπορούν να επιβάλλουν έναν ελάχιστο φόρο κατανάλωσης στα τσιγάρα.
   Άρθρο 9
   1.   Τα κράτη μέλη επιβάλλουν στα τσιγάρα ελάχιστους φόρους κατανάλωσης σύμφωνα με τους κανόνες που προβλέπονται στο παρόν κεφάλαιο.
   2.   Η παράγραφος 1 εφαρμόζεται για τους φόρους οι οποίοι, σύμφωνα με το παρόν κεφάλαιο, επιβάλλονται στα τσιγάρα και περιλαμβάνουν:

               α)

               πάγιο ειδικό φόρο κατανάλωσης ανά μονάδα προϊόντος·

               β)

               αναλογικό ειδικό φόρο κατανάλωσης που υπολογίζεται επί της ανώτατης τιμής λιανικής πώλησης·

               γ)

               ΦΠΑ ανάλογο προς την τιμή λιανικής πώλησης.

         Άρθρο 10
   1.   Ο συνολικός ειδικός φόρος κατανάλωσης (πάγιος φόρος και αναλογικός φόρος εξαιρουμένου του ΦΠΑ) στα τσιγάρα αντιπροσωπεύει ποσοστό τουλάχιστον 57 % της σταθμισμένης μέσης τιμής λιανικής πώλησης των τσιγάρων που τίθενται σε ανάλωση. Ο εν λόγω ειδικός φόρος κατανάλωσης δεν μπορεί να είναι χαμηλότερος από 64 ευρώ ανά 1 000 τσιγάρα, ασχέτως της σταθμισμένης μέσης τιμής λιανικής πώλησης.
   Ωστόσο, τα κράτη μέλη που επιβάλλουν ειδικό φόρο κατανάλωσης τουλάχιστον 101 ευρώ ανά 1 000 τσιγάρα βάσει της σταθμισμένης μέσης τιμής λιανικής πώλησης δεν υποχρεούνται να τηρήσουν την απαίτηση του 57 % που προβλέπεται στο πρώτο εδάφιο.
   2.   Από 1ης Ιανουαρίου 2014 ο συνολικός ειδικός φόρος κατανάλωσης στα τσιγάρα αντιπροσωπεύει ποσοστό τουλάχιστον 60 % της σταθμισμένης μέσης τιμής λιανικής πώλησης των τσιγάρων που τίθενται σε ανάλωση. Ο εν λόγω ειδικός φόρος κατανάλωσης δεν μπορεί να είναι χαμηλότερος από 90 ευρώ ανά 1 000 τσιγάρα, ασχέτως της σταθμισμένης μέσης τιμής λιανικής πώλησης.
   Ωστόσο, τα κράτη μέλη που επιβάλλουν ειδικό φόρο κατανάλωσης τουλάχιστον 115 ευρώ ανά 1 000 τσιγάρα βάσει της σταθμισμένης μέσης τιμής λιανικής πώλησης δεν υποχρεούνται να τηρήσουν την απαίτηση του 60 % που προβλέπεται στο πρώτο εδάφιο.
   Μεταβατική περίοδος που λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 2017 χορηγείται στη Βουλγαρία, την Εσθονία, την Ελλάδα, τη Λεττονία, τη Λιθουανία, την Ουγγαρία, την Πολωνία και τη Ρουμανία ώστε να εκπληρώσουν τις απαιτήσεις του πρώτου και δεύτερου εδαφίου.
   3.   Τα κράτη μέλη αυξάνουν σταδιακά τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης ώστε να εκπληρώσουν τις απαιτήσεις της παραγράφου 2 κατά τις ημερομηνίες που καθορίζονται σε αυτήν.
   Άρθρο 11
   1.   Όταν σε ένα κράτος μέλος μεταβληθεί η σταθμισμένη μέση τιμή λιανικής πώλησης των τσιγάρων, με αποτέλεσμα τη συνολική μείωση του ειδικού φόρου κατανάλωσης κάτω από τα επίπεδα που καθορίζονται στην πρώτη πρόταση της παραγράφου 1 και στην πρώτη πρόταση της παραγράφου 2 του άρθρου 10 αντιστοίχως, το εν λόγω κράτος μέλος μπορεί να μην προσαρμόσει τον φόρο αυτό έως την 1η Ιανουαρίου του δεύτερου έτους έπειτα από εκείνο κατά το οποίο επήλθε η μεταβολή.
   2.   Όταν ένα κράτος μέλος αυξήσει τον συντελεστή του ΦΠΑ που ισχύει για τα τσιγάρα, μπορεί να μειώσει τον συνολικό ειδικό φόρο κατανάλωσης έως ένα ποσό το οποίο, εκφραζόμενο ως ποσοστό της σταθμισμένης μέσης τιμής λιανικής πώλησης, ισούται με την αύξηση του συντελεστή του ΦΠΑ, εκφραζόμενη επίσης ως ποσοστό της σταθμισμένης μέσης τιμής λιανικής πώλησης, έστω κι αν η προσαρμογή αυτή έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση του συνολικού ειδικού φόρου κατανάλωσης κάτω από τα επίπεδα, εκφραζόμενα ως ποσοστό της σταθμισμένης μέσης τιμής λιανικής πώλησης, που θεσπίζονται στην πρώτη πρόταση της παραγράφου 1 και στην πρώτη πρόταση της παραγράφου 2 του άρθρου 10, αντιστοίχως.
   Ωστόσο, το κράτος μέλος αυξάνει πάλι τον εν λόγω φόρο έτσι ώστε να εκπληρώνονται τουλάχιστον τα παραπάνω επίπεδα έως την 1η Ιανουαρίου του δεύτερου έτους έπειτα από εκείνο κατά το οποίο επήλθε η μείωση.
   Άρθρο 12
   1.   Η Πορτογαλία μπορεί να εφαρμόζει στα τσιγάρα που καταναλίσκονται στις απομακρυσμένες περιοχές της Μαδέρας και των Αζορών και τα οποία παρασκευάζονται από μικροπαραγωγούς, κανείς από τους οποίους δεν παράγει περισσότερους από 500 τόνους ετησίως, συντελεστή μέχρι 50 % κατώτερο από τον συντελεστή που ορίζεται στο άρθρο 10.
   2.   Κατά παρέκκλιση του άρθρου 10, η Γαλλία μπορεί να συνεχίσει να εφαρμόζει για την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 2010 έως 31 Δεκεμβρίου 2015 μειωμένο συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης για τα τσιγάρα που τίθενται σε ανάλωση στα διοικητικά διαμερίσματα της Κορσικής μέχρι ετήσιας ποσόστωσης 1 200 τόνων. Ο μειωμένος συντελεστής πρέπει να αντιστοιχεί:

               α)

               έως τις 31 Δεκεμβρίου 2012, σε τουλάχιστον 44 % της τιμής των τσιγάρων της πλέον ζητούμενης κατηγορίας τιμών σε αυτά τα διοικητικά διαμερίσματα·

               β)

               από 1ης Ιανουαρίου 2013, σε τουλάχιστον 50 % της σταθμισμένης μέσης τιμής λιανικής πώλησης των τσιγάρων τα οποία τίθενται σε ανάλωση. Ο ειδικός φόρος κατανάλωσης δεν είναι μικρότερος από 88 ευρώ ανά 1 000 τσιγάρα ανεξαρτήτως της σταθμισμένης μέσης τιμής λιανικής πώλησης,

               γ)

               από 1ης Ιανουαρίου 2015, σε τουλάχιστον 57 % της σταθμισμένης μέσης τιμής λιανικής πώλησης των τσιγάρων που τίθενται σε ανάλωση. Ο ειδικός φόρος κατανάλωσης δεν είναι μικρότερος από 90 ευρώ ανά 1 000 τσιγάρα ανεξαρτήτως της σταθμισμένης μέσης τιμής λιανικής πώλησης.

         ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4

      ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΕΣ ΣΤΟΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΚΑΠΝΟ ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΤΣΙΓΑΡΩΝ

   Άρθρο 13
   Τα ακόλουθα είδη βιομηχανοποιημένων καπνών που κατασκευάζονται στην Ένωση και εισάγονται από τρίτες χώρες υποβάλλονται στα κράτη μέλη σε ελάχιστο ειδικό φόρο κατανάλωσης που ορίζεται στο άρθρο 14:

               α)

               πούρα και πουράκια·

               β)

               λεπτοκομμένος καπνός για την κατασκευή χειροποίητων (στριφτών) τσιγάρων·

               γ)

               άλλα καπνά για κάπνισμα.

         Άρθρο 14
   1.   Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν ειδικό φόρο κατανάλωσης ο οποίος μπορεί να είναι:

               α)

               είτε αναλογικός, υπολογιζόμενος στην ανώτατη τιμή λιανικής πώλησης κάθε προϊόντος που ορίζεται ελεύθερα από τους κατασκευαστές που είναι εγκατεστημένοι στην Ένωση και από τους εισαγωγείς από τρίτες χώρες, σύμφωνα με το άρθρο 15· ή

               β)

               είτε πάγιος, εκφραζόμενος σε ποσό ανά χιλιόγραμμο ή εναλλακτικά ανά αριθμό τεμαχίων για τα πούρα και τα πουράκια· ή

               γ)

               είτε μεικτός, ο οποίος περιλαμβάνει ένα στοιχείο αναλογικό και ένα πάγιο στοιχείο.

         Τα κράτη μέλη δύνανται να ορίσουν ελάχιστο ποσό ειδικού φόρου κατανάλωσης, εφόσον ο ειδικός φόρος κατανάλωσης εκφράζεται είτε αναλογικά είτε μεικτά.
   2.   Ο συνολικός ειδικός φόρος κατανάλωσης (πάγιος φόρος και/ή αναλογικός φόρος χωρίς ΦΠΑ), εκφραζόμενος ως ποσοστό, ή ανά χιλιόγραμμο, ή ανά αριθμό τεμαχίων, θα είναι τουλάχιστον ίσος είτε προς τους συντελεστές είτε προς τα ελάχιστα ποσά που ορίζονται:
   α)   όσον αφορά τα πούρα και τα πουράκια: στο 5 % της τιμής λιανικής πώλησης, όλων των φόρων συμπεριλαμβανομένων, ή σε 12 ευρώ ανά 1 000 τεμάχια ή ανά χιλιόγραμμο·
   β)   όσον αφορά το λεπτοκομμένο καπνό που προορίζεται για στρίψιμο τσιγάρων (στριφτά τσιγάρα): στο 40 % της σταθμισμένης μέσης τιμής λιανικής πώλησης του λεπτοκομμένου καπνού που προορίζεται για την κατασκευή χειροποίητων (στριφτών) τσιγάρων ο οποίος τίθεται σε ανάλωση, ή σε 40 ευρώ ανά χιλιόγραμμο·
   γ)   όσον αφορά άλλα καπνά για κάπνισμα: στο 20 % της τιμής λιανικής πώλησης, συμπεριλαμβανομένων όλων των φόρων, ή σε 22 ευρώ ανά χιλιόγραμμο.
   Από 1ης Ιανουαρίου 2013 ο συνολικός ειδικός φόρος κατανάλωσης επί του λεπτοκομμένου καπνού που προορίζεται για την κατασκευή χειροποίητων (στριφτών) τσιγάρων αντιπροσωπεύει ποσοστό τουλάχιστον 43 % της σταθμισμένης μέσης τιμής λιανικής πώλησης του λεπτοκομμένου καπνού που προορίζεται για την κατασκευή χειροποίητων (στριφτών) τσιγάρων ο οποίος τίθεται σε ανάλωση ή σε 47 ευρώ τουλάχιστον ανά χιλιόγραμμο.
   Από 1ης Ιανουαρίου 2015 ο συνολικός ειδικός φόρος κατανάλωσης επί του λεπτοκομμένου καπνού που προορίζεται για την κατασκευή χειροποίητων (στριφτών) τσιγάρων αντιπροσωπεύει ποσοστό τουλάχιστον 46 % της σταθμισμένης μέσης τιμής λιανικής πώλησης του λεπτοκομμένου καπνού που προορίζεται για την κατασκευή χειροποίητων (στριφτών) τσιγάρων ο οποίος τίθεται σε ανάλωση ή σε 54 ευρώ τουλάχιστον ανά χιλιόγραμμο.
   Από 1ης Ιανουαρίου 2018 ο συνολικός ειδικός φόρος κατανάλωσης επί του λεπτοκομμένου καπνού που προορίζεται για την κατασκευή χειροποίητων (στριφτών) τσιγάρων αντιπροσωπεύει ποσοστό τουλάχιστον 48 % της σταθμισμένης μέσης τιμής λιανικής πώλησης του λεπτοκομμένου καπνού που προορίζεται για την κατασκευή χειροποίητων (στριφτών) τσιγάρων ο οποίος τίθεται σε ανάλωση ή σε 60 ευρώ τουλάχιστον ανά χιλιόγραμμο.
   Από 1ης Ιανουαρίου 2020 ο συνολικός ειδικός φόρος κατανάλωσης επί του λεπτοκομμένου καπνού που προορίζεται για την κατασκευή χειροποίητων (στριφτών) τσιγάρων αντιπροσωπεύει ποσοστό τουλάχιστον 50 % της σταθμισμένης μέσης τιμής λιανικής πώλησης του λεπτοκομμένου καπνού που προορίζεται για την κατασκευή χειροποίητων (στριφτών) τσιγάρων ο οποίος τίθεται σε ανάλωση ή σε 60 ευρώ τουλάχιστον ανά χιλιόγραμμο.
   Η σταθμισμένη μέση τιμή λιανικής πώλησης υπολογίζεται με αναγωγή στη συνολική αξία του λεπτοκομμένου καπνού που προορίζεται για την κατασκευή χειροποίητων (στριφτών) τσιγάρων ο οποίος τίθεται σε ανάλωση, βάσει της λιανικής τιμής πώλησης, περιλαμβανομένων όλων των φόρων, η οποία διαιρείται διά της συνολικής ποσότητας λεπτοκομμένου καπνού που προορίζεται για την κατασκευή χειροποίητων (στριφτών) τσιγάρων ο οποίος τίθεται σε ανάλωση. Καθορίζεται το αργότερο έως την 1η Μαρτίου κάθε έτους, βάσει των δεδομένων που αφορούν τις συνολικές ποσότητες που τέθηκαν σε ανάλωση κατά το προηγούμενο ημερολογιακό έτος.
   3.   Οι συντελεστές ή τα ποσά της παραγράφου 1 και 2 ισχύουν για όλα τα προϊόντα που ανήκουν στο σχετικό είδος βιομηχανοποιημένων καπνών, χωρίς να γίνεται διάκριση μεταξύ των προϊόντων του αυτού είδους ως προς την ποιότητα, την εμφάνιση, την καταγωγή τους, τα χρησιμοποιούμενα υλικά, τα χαρακτηριστικά των επιχειρήσεων ή οποιοδήποτε άλλο κριτήριο.
   4.   Κατά παρέκκλιση των παραγράφων 1 και 2, η Γαλλία μπορεί να συνεχίσει να εφαρμόζει για την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 2010 έως 31 Δεκεμβρίου 2015, μειωμένο συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης για τα βιομηχανοποιημένα καπνά εκτός των τσιγάρων τα οποία τίθενται σε ανάλωση στα διοικητικά διαμερίσματα της Κορσικής. Ο μειωμένος συντελεστής ορίζεται ως εξής:
   α)   για τα πούρα και τα πουράκια: σε τουλάχιστον 10 % της τιμής λιανικής πώλησης, συμπεριλαμβανομένων όλων των φόρων·
   β)   για τον λεπτοκομμένο καπνό που προορίζεται για την κατασκευή χειροποίητων (στριφτών)τσιγάρων:

               i)

               έως τις 31 Δεκεμβρίου 2012, σε τουλάχιστον 27 % της τιμής λιανικής πώλησης, συμπεριλαμβανομένων όλων των φόρων·

               ii)

               από 1ης Ιανουαρίου 2013, σε τουλάχιστον 30 % της τιμής λιανικής πώλησης, συμπεριλαμβανομένων όλων των φόρων·

               iii)

               από 1ης Ιανουαρίου 2015, σε τουλάχιστον 35 % της τιμής λιανικής πώλησης, συμπεριλαμβανομένων όλων των φόρων·

         γ)   για άλλα είδη καπνού καπνίσματος: σε τουλάχιστον 22 % της τιμής λιανικής πώλησης, συμπεριλαμβανομένων όλων των φόρων.
   ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5

      ΚΑΘΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΝΩΤΕΡΗΣ ΤΙΜΗΣ ΛΙΑΝΙΚΗΣ ΠΩΛΗΣΗΣ ΤΟΥ ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟΥ ΚΑΠΝΟΥ,ΕΙΣΠΡΑΞΗ ΤΟΥ ΕΙΔΙΚΟΥ ΦΟΡΟΥ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗΣ,ΑΠΑΛΛΑΓΕΣ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΡΟΦΕΣ

   Άρθρο 15
   1.   Οι καπνοβιομήχανοι ή, κατά περίπτωση, οι αντιπρόσωποι ή εντολοδόχοι τους στην Ένωση, καθώς και οι εισαγωγείς από τρίτες χώρες καθορίζουν ελεύθερα τις ανώτερες τιμές λιανικής πώλησης κάθε προϊόντος σε κάθε κράτος μέλος στο οποίο προορίζεται να διατεθεί στην κατανάλωση.
   Η διάταξη του πρώτου εδαφίου δεν εμποδίζει την εφαρμογή των εθνικών νομοθεσιών όσον αφορά τον έλεγχο των τιμών ή την τήρηση των επιβαλλόμενων τιμών, εφόσον οι νομοθεσίες αυτές δεν αντιβαίνουν προς τη νομοθεσία της Ένωσης.
   2.   Προκειμένου να διευκολυνθεί η είσπραξη του ειδικού φόρου κατανάλωσης, τα κράτη μέλη δύνανται να καθορίσουν μια κλίμακα τιμών λιανικής πώλησης ανά ομάδα βιομηχανοποιημένων καπνών, υπό τον όρο ότι κάθε κλίμακα θα είναι αρκετά εκτεταμένη και διαφοροποιημένη, ώστε να ανταποκρίνεται πραγματικά στην ποικιλία των προϊόντων που προέρχονται από την Ένωση.
   Κάθε κλίμακα ισχύει για όλα τα προϊόντα που ανήκουν στην οικεία ομάδα βιομηχανοποιημένων καπνών χωρίς διάκριση, βασιζόμενη στην ποιότητα, την εμφάνιση, την καταγωγή των προϊόντων ή των υλικών που χρησιμοποιήθηκαν, των χαρακτηριστικών των επιχειρήσεων ή οποιοδήποτε άλλο κριτήριο.
   Άρθρο 16
   1.   Οι τρόποι είσπραξης του ειδικού φόρου κατανάλωσης εναρμονίζονται το αργότερο στο τελικό στάδιο της εναρμόνισης του ειδικού φόρου κατανάλωσης. Κατά τη διάρκεια των προηγουμένων σταδίων, ο ειδικός φόρος κατανάλωσης εισπράττεται, καταρχήν, με φορολογικά επισήματα. Τα κράτη μέλη, αν εισπράττουν τον ειδικό φόρο κατανάλωσης με φορολογικά επισήματα, είναι υποχρεωμένα να θέτουν τα επισήματα αυτά στη διάθεση των καπνοβιομηχάνων και των εμπόρων των λοιπών κρατών μελών. Εάν εισπράττουν τον ειδικό φόρο κατανάλωσης με άλλους τρόπους, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε κανένα διοικητικό ή τεχνικό εμπόδιο να μην επηρεάζει τις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών, εξ αυτού του λόγου.
   2.   Οι εισαγωγείς και οι καπνοβιομήχανοι βιομηχανοποιημένων καπνών στην Ένωση υπόκεινται στο καθεστώς που αναφέρεται στην παράγραφο 1 όσον αφορά τους τρόπους είσπραξης και πληρωμής του ειδικού φόρου κατανάλωσης.
   Άρθρο 17
   Μπορεί να χορηγείται απαλλαγή από τον ειδικό φόρο κατανάλωσης ή να επιστρέφεται ο τυχόν καταβληθείς για:

               α)

               τα μετουσιωμένα βιομηχανοποιημένα καπνά που προορίζονται να χρησιμοποιηθούν στη βιομηχανία ή στην καλλιέργεια δενδροκηπευτικών·

               β)

               τα βιομηχανοποιημένα καπνά που καταστρέφονται υπό την εποπτεία της αρμόδιας αρχής·

               γ)

               τα βιομηχανοποιημένα καπνά που προορίζονται αποκλειστικά για επιστημονικές δοκιμές και για έλεγχο ποιότητας προϊόντων·

               δ)

               τα βιομηχανοποιημένα καπνά που χρησιμοποιούνται εκ νέου από τον παραγωγό.

         Τα κράτη μέλη καθορίζουν τις προϋποθέσεις και τις διατυπώσεις στις οποίες υπόκεινται οι εν λόγω απαλλαγές ή επιστροφές.
   ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6

      ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

   Άρθρο 18
   1.   Η Επιτροπή δημοσιεύει ετησίως την αξία του ευρώ έναντι των εθνικών νομισμάτων, η οποία πρέπει να εφαρμόζεται στα ποσά του συνολικού ειδικού φόρου κατανάλωσης.
   Οι εφαρμοζόμενες ισοτιμίες είναι αυτές που ισχύουν την πρώτη εργάσιμη ημέρα του Οκτωβρίου και οι οποίες δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παράγουν αποτελέσματα από την 1η Ιανουαρίου του επόμενου ημερολογιακού έτους.
   2.   Κατά την ετήσια αναπροσαρμογή που προβλέπεται στην παράγραφο 1 τα κράτη μέλη έχουν την ευχέρεια να διατηρήσουν τους ισχύοντες ειδικούς φόρους κατανάλωσης, εφόσον η μετατροπή του ποσού του φόρου, εκφρασμένου σε ευρώ, καταλήγει σε αύξηση του ειδικού φόρου κατανάλωσης, εκφρασμένου σε εθνικό νόμισμα, χαμηλότερη του 5 % ή χαμηλότερη των 5 ευρώ, ανάλογα με το ποιο από αυτά τα δύο ποσά είναι το χαμηλότερο.
   Άρθρο 19
   1.   Κάθε τέσσερα χρόνια, η Επιτροπή υποβάλλει στο Συμβούλιο έκθεση και, κατά περίπτωση, πρόταση σχετικά με τους συντελεστές φόρου και τη δομή των ειδικών φόρων κατανάλωσης που θεσπίζονται στην παρούσα οδηγία.
   Στην έκθεση της Επιτροπής λαμβάνονται υπόψη η ορθή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, η πραγματική αξία των συντελεστών του ειδικού φόρου κατανάλωσης και οι ευρύτεροι στόχοι της Συνθήκης.
   2.   Η έκθεση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 βασίζεται ιδίως στις πληροφορίες που παρέχουν τα κράτη μέλη.
   3.   Η Επιτροπή καταρτίζει, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 43 της οδηγίας 2008/118/ΕΚ του Συμβουλίου (5), κατάλογο στατιστικών στοιχείων που απαιτούνται για την έκθεση, εξαιρώντας τα στοιχεία που αφορούν μεμονωμένα φυσικά πρόσωπα ή νομικές οντότητες. Πέραν των στοιχείων που είναι αμέσως διαθέσιμα στα κράτη μέλη, ο κατάλογος θα περιέχει μόνο στοιχεία των οποίων η συλλογή και συγκέντρωση δεν συνεπάγεται για τα κράτη μέλη δυσανάλογο διοικητικό φόρτο.
   4.   Η Επιτροπή δεν δημοσιεύει ή κοινολογεί με άλλο τρόπο τα εν λόγω στοιχεία, εάν αυτό συνεπάγεται την αποκάλυψη εμπορικού, βιομηχανικού ή επαγγελματικού απορρήτου.
   Άρθρο 20
   Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που καλύπτεται από την παρούσα οδηγία.
   Άρθρο 21
   Η οδηγία 92/79/ΕΟΚ, η οδηγία 92/80/ΕΟΚ και η οδηγία 95/59/ΕΚ, όπως τροποποιήθηκαν με τις οδηγίες που παρατίθενται στο παράρτημα I μέρος Α, καταργούνται, με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων των κρατών μελών όσον αφορά τις προθεσμίες ενσωμάτωσης στο εθνικό δίκαιο και εφαρμογής των οδηγιών που εμφαίνονται στο παράρτημα I μέρος B.
   Οι αναφορές στις καταργούμενες οδηγίες θεωρούνται ότι γίνονται στην παρούσα οδηγία και διαβάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας που εμφαίνεται στο παράρτημα II.
   Άρθρο 22
   Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την 1η Ιανουαρίου 2011.
   Άρθρο 23
   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Λουξεμβούργο, 21 Ιουνίου 2011.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         FAZEKAS S.

      (1)  ΕΕ L 316 της 31.10.1992, σ. 8.

      (2)  ΕΕ L 316 της 31.10.1992, σ. 10.

      (3)  ΕΕ L 291 της 6.12.1995, σ. 40.

      (4)  Βλέπε παράρτημα I μέρος Α.

      (5)  ΕΕ L 9 της 14.1.2009, σ. 12.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I
      ΜΈΡΟΣ Α

         Καταργούμενες οδηγίες με κατάλογο των διαδοχικών τους τροποποιήσεων

      (που αναφέρονται στο άρθρο 21)

                  Οδηγία 92/79/ΕΟΚ του Συμβουλίου
                  (ΕΕ L 316 της 31.10.1992, σ. 8)

                  Οδηγία 1999/81/ΕΚ του Συμβουλίου
                  (ΕΕ L 211 της 11.8.1999, σ. 47)

                  Μόνον το άρθρο 1

                  Οδηγία 2002/10/ΕΚ του Συμβουλίου
                  (ΕΕ L 46 της 16.2.2002, σ. 26)

                  Μόνον το άρθρο 1

                  Οδηγία 2003/117/ΕΚ του Συμβουλίου
                  (ΕΕ L 333 της 20.12.2003, σ. 49)

                  Μόνον το άρθρο 1

                  Οδηγία 2010/12/ΕΕ του Συμβουλίου
                  (ΕΕ L 50 της 27.2.2010, σ. 1)

                  Μόνον το άρθρο 1

                  Οδηγία 92/80/ΕΟΚ του Συμβουλίου
                  (ΕΕ L 316 της 31.10.1992, σ. 10)

                  Οδηγία 1999/81/ΕΚ του Συμβουλίου
                  (ΕΕ L 211 της 11.8.1999, σ. 47)

                  Μόνον το άρθρο 2

                  Οδηγία 2002/10/ΕΚ του Συμβουλίου
                  (ΕΕ L 46 της 16.2.2002, σ. 26)

                  Μόνον το άρθρο 2

                  Οδηγία 2003/117/ΕΚ του Συμβουλίου
                  (ΕΕ L 333 της 20.12.2003, σ. 49)

                  Μόνον το άρθρο 2

                  Οδηγία 2010/12/ΕΕ του Συμβουλίου
                  (ΕΕ L 50 της 27.2.2010, σ. 1)

                  Μόνον το άρθρο 2

                  Οδηγία 95/59/ΕΚ του Συμβουλίου
                  (ΕΕ L 291 της 6.12.1995, σ. 40)

                  Οδηγία 1999/81/ΕΚ του Συμβουλίου
                  (ΕΕ L 211 της 11.8.1999, σ. 47)

                  Μόνον το άρθρο 3

                  Οδηγία 2002/10/ΕΚ του Συμβουλίου
                  (ΕΕ L 46 της 16.2.2002, σ. 26)

                  Μόνον το άρθρο 3

                  Οδηγία 2010/12/ΕΕ του Συμβουλίου
                  (ΕΕ L 50 της 27.2.2010, σ. 1)

                  Μόνον το άρθρο 3

            ΜΈΡΟΣ B

         Κατάλογος ημερομηνιών ενσωμάτωσης στο εθνικό δίκαιο και εφαρμογής

      (που αναφέρονται στο άρθρο 21)

                  Οδηγία

                  Λήξη προθεσμίας ενσωμάτωσης

                  Ημερομηνία εφαρμογής

                  92/79/ΕΟΚ

                  31η Δεκεμβρίου 1992

                  —

                  92/80/ΕΟΚ

                  31η Δεκεμβρίου 1992

                  —

                  95/59/ΕΚ

                  —

                  —

                  1999/81/ΕΚ

                  1η Ιανουαρίου 1999

                  1η Ιανουαρίου 1999

                  2002/10/ΕΚ

                  1η Ιουλίου 2002 (1)

                  —

                  2003/117/ΕΚ

                  1η Ιανουαρίου 2004

                  —

                  2010/12/ΕΕ

                  31η Δεκεμβρίου 2010

                  1η Ιανουαρίου 2011

         (1)  Κατά παρέκκλιση από την ημερομηνία που ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 της οδηγίας 2002/10/ΕΚ:

                  α)

                  η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας εξουσιοδοτείται να θέσει σε ισχύ τις διατάξεις που απαιτούνται για να συμμορφωθεί με το άρθρο 3 σημείο 1 της οδηγίας 2002/10/ΕΚ το αργότερο την 1η Ιανουαρίου 2008·

                  β)

                  το Βασίλειο της Ισπανίας και η Ελληνική Δημοκρατία εξουσιοδοτούνται να θέσουν σε ισχύ τις διατάξεις που απαιτούνται προκειμένου να συμμορφωθούν με το άρθρο 1 σημείο 1 της οδηγίας 2002/10/ΕΚ (σε σχέση με το άρθρο 2 παράγραφος 1 δεύτερη φράση της οδηγίας 92/79/ΕΟΚ), το αργότερο την 1η Ιανουαρίου 2008.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II

         Πίνακας αντιστοιχίας

                  Οδηγία 92/79/ΕΟΚ

                  Οδηγία 92/80/ΕΟΚ

                  Οδηγία 95/59/ΕΚ

                  Παρούσα οδηγία

                  —

                  —

                  Άρθρο 1 παράγραφοι 1 και 2

                  Άρθρο 1

                  —

                  —

                  Άρθρο 1 παράγραφος 3

                  —

                  —

                  —

                  Άρθρο 2 παράγραφος 1 εισαγωγική πρόταση

                  Άρθρο 2 παράγραφος 1 εισαγωγική πρόταση

                  —

                  —

                  Άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχεία α) και β)

                  Άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχεία α) και β)

                  —

                  —

                  Άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο γ) πρώτη περίπτωση

                  Άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο γ) σημείο i)

                  —

                  —

                  Άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο γ) δεύτερη περίπτωση

                  Άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο γ) σημείο ii)

                  —

                  —

                  Άρθρο 2 παράγραφος 1 τελική διατύπωση

                  —

                  —

                  —

                  Άρθρο 2 παράγραφος 2

                  —

                  —

                  —

                  Άρθρο 7 παράγραφος 2

                  Άρθρο 2 παράγραφος 2

                  —

                  —

                  Άρθρο 2 παράγραφος 3

                  Άρθρο 2 παράγραφος 3

                  —

                  —

                  Άρθρο 4 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο

                  Άρθρο 3 παράγραφος 1

                  —

                  —

                  Άρθρο 4 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο

                  —

                  —

                  —

                  Άρθρο 4 παράγραφος 2

                  Άρθρο 3 παράγραφος 2

                  —

                  —

                  Άρθρο 3 παράγραφος 1

                  Άρθρο 4 παράγραφος 1

                  —

                  —

                  Άρθρο 3 παράγραφος 2

                  Άρθρο 4 παράγραφος 2

                  —

                  —

                  Άρθρο 7 παράγραφος 1

                  Άρθρο 4 παράγραφος 3

                  —

                  —

                  Άρθρο 5 εισαγωγική φράση

                  Άρθρο 5 παράγραφος 1 εισαγωγική φράση

                  —

                  —

                  Άρθρο 5 παράγραφος 1

                  Άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο α)

                  —

                  —

                  Άρθρο 5 παράγραφος 2

                  Άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο β)

                  —

                  —

                  Άρθρο 6 πρώτο εδάφιο

                  Άρθρο 5 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο

                  —

                  —

                  Άρθρο 6 δεύτερο εδάφιο

                  Άρθρο 5 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο

                  —

                  —

                  Άρθρο 9 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο

                  Άρθρο 6

                  —

                  —

                  Άρθρο 8 παράγραφος 1

                  Άρθρο 7 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο

                  —

                  —

                  Άρθρο 16 παράγραφος 6

                  Άρθρο 7 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο

                  —

                  —

                  Άρθρο 8 παράγραφοι 2, 3 και 4

                  Άρθρο 7 παράγραφοι 2, 3 και 4

                  —

                  —

                  Άρθρο 16 παράγραφοι 1-5

                  Άρθρο 8 παράγραφος 1-5

                  —

                  —

                  Άρθρο 16 παράγραφος 7

                  Άρθρο 8 παράγραφος 6

                  Άρθρο 1

                  —

                  —

                  Άρθρο 9

                  Άρθρο 2 παράγραφοι 1 και 2

                  —

                  —

                  Άρθρο 10 παράγραφοι 1 και 2

                  Άρθρο 2 παράγραφος 3

                  —

                  —

                  —

                  Άρθρο 2 παράγραφος 4

                  —

                  —

                  Άρθρο 10 παράγραφος 3

                  Άρθρο 2α

                  —

                  —

                  Άρθρο 11

                  Άρθρο 3 παράγραφος 1

                  —

                  —

                  —

                  Άρθρο 3 παράγραφος 2

                  —

                  —

                  Άρθρο 12 παράγραφος 1

                  Άρθρο 3 παράγραφος 3

                  —

                  —

                  —

                  Άρθρο 3 παράγραφος 4

                  —

                  —

                  Άρθρο 12 παράγραφος 2

                  —

                  Άρθρο 1

                  —

                  Άρθρο 13

                  —

                  Άρθρο 2

                  —

                  —

                  —

                  Άρθρο 3 παράγραφος 1 πρώτο και δεύτερο εδάφιο

                  —

                  Άρθρο 14 παράγραφος 1

                  —

                  Άρθρο 3 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο, εισαγωγική πρόταση

                  —

                  Άρθρο 14 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο, εισαγωγική πρόταση

                  —

                  Άρθρο 3 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο, πρώτη, δεύτερη και τρίτη περίπτωση

                  —

                  —

                  —

                  Άρθρο 3 παράγραφος 1 τέταρτο και πέμπτο εδάφιο

                  —

                  —

                  —

                  Άρθρο 3 παράγραφος 1 έκτο εδάφιο, εισαγωγική φράση

                  —

                  —

                  —

                  Άρθρο 3 παράγραφος 1 έκτο εδάφιο στοιχεία α), β) και γ)

                  —

                  Άρθρο 14 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο στοιχεία α), β) και γ)

                  —

                  Άρθρο 3 παράγραφος 1 έβδομο εδάφιο

                  —

                  —

                  —

                  Άρθρο 3 παράγραφος 1 όγδοο εδάφιο

                  —

                  —

                  —

                  Άρθρο 3 παράγραφος 1 ένατο εδάφιο

                  —

                  Άρθρο 14 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο

                  —

                  Άρθρο 3 παράγραφος 1 δέκατο εδάφιο

                  —

                  Άρθρο 14 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο

                  —

                  Άρθρο 3 παράγραφος 1 ενδέκατο εδάφιο

                  —

                  Άρθρο 14 παράγραφος 2 τέταρτο εδάφιο

                  —

                  Άρθρο 3 παράγραφος 1 δωδέκατο εδάφιο

                  —

                  Άρθρο 14 παράγραφος 2 πέμπτο εδάφιο

                  —

                  Άρθρο 3 παράγραφος 1 δέκατο τρίτο εδάφιο

                  —

                  Άρθρο 14 παράγραφος 2 έκτο εδάφιο

                  —

                  Άρθρο 3 παράγραφος 1 δέκατο τέταρτο εδάφιο

                  —

                  —

                  —

                  Άρθρο 3 παράγραφος 2

                  —

                  Άρθρο 14 παράγραφος 3

                  —

                  Άρθρο 3 παράγραφος 3

                  —

                  —

                  —

                  Άρθρο 3 παράγραφος 4

                  —

                  Άρθρο 14 παράγραφος 4

                  —

                  —

                  Άρθρο 9 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο

                  Άρθρο 15 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο

                  —

                  —

                  Άρθρο 9 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο

                  Άρθρο 15 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο

                  —

                  —

                  Άρθρο 9 παράγραφος 2 πρώτη πρόταση

                  Άρθρο 15 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο

                  —

                  —

                  Άρθρο 9 παράγραφος 2 δεύτερη πρόταση

                  Άρθρο 15 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο

                  —

                  —

                  Άρθρο 10

                  Άρθρο 16

                  —

                  —

                  Άρθρο 11

                  Άρθρο 17

                  —

                  —

                  Άρθρο 12

                  —

                  —

                  —

                  Άρθρο 13

                  —

                  —

                  —

                  Άρθρο 14

                  —

                  —

                  —

                  Άρθρο 15

                  —

                  Άρθρο 2 παράγραφος 5

                  Άρθρο 5 παράγραφος 1

                  —

                  Άρθρο 18 παράγραφος 1

                  Άρθρο 2 παράγραφος 6

                  Άρθρο 5 παράγραφος 2

                  —

                  Άρθρο 18 παράγραφος 2

                  —

                  —

                  Άρθρο 4

                  Άρθρο 4

                  —

                  Άρθρο 19

                  Άρθρο 5 παράγραφος 1

                  Άρθρο 6 παράγραφος 1

                  —

                  —

                  Άρθρο 5 παράγραφος 2

                  Άρθρο 6 παράγραφος 2

                  Άρθρο 18

                  Άρθρο 20

                  —

                  —

                  Άρθρο 19 παράγραφος 1

                  Άρθρο 21 πρώτο εδάφιο

                  —

                  —

                  Άρθρο 19 παράγραφος 2

                  Άρθρο 21 δεύτερο εδάφιο

                  —

                  —

                  Άρθρο 20

                  Άρθρο 22

                  Άρθρο 6

                  Άρθρο 7

                  Άρθρο 21

                  Άρθρο 23

                  —

                  —

                  Παράρτημα I

                  —

                  —

                  —

                  Παράρτημα II

                  —

                  —

                  —

                  —

                  Παράρτημα I

                  —

                  —

                  —

                  Παράρτημα II


Avis juridique important

|

31987L0244

Οδηγία 87/244/ΕΟΚ της Επιτροπής της 23ης Απριλίου 1987 που τροποποιεί τα παραρτήματα της οδηγίας 70/524/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί των προσθέτων υλών στη διατροφή των ζώων, όσον αφορά το Olaquindox

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 110 της 25/04/1987 σ. 0035 - 0035 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 3 τόμος 23 σ. 0124  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 3 τόμος 23 σ. 0124

***** ΟΔΗΓΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  της 23ης Απριλίου 1987  που τροποποιεί τα παραρτήματα της οδηγίας 70/524/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί των προσθέτων υλών στη διατροφή των ζώων, όσον αφορά το Olaquindox  (87/244/ΕΟΚ)  Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας,  την οδηγία 70/524/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 23ης Νοεμβρίου 1970 περί των προσθέτων υλών στη διατροφή των ζώων (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 87/243/ΕΟΚ (2), και ιδίως το άρθρο 7,  Εκτιμώντας:  ότι σύμφωνα με την απόφαση της 8ης Απριλίου 1987 του Προέδρου του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων επί της υποθέσεως 65/87 R, πρέπει να ληφθούν μέτρα προκειμένου το Carbadox να ενταχθεί στο καθεστώς των προσθέτων υλών που αναφέρονται στο παράρτημα ΙΙ της οδηγίας 70/524/ΕΟΚ μέχρις ότου περατωθεί η διαδικασία για την καταχώρησή του στο παράρτημα Ι της εν λόγω οδηγίας και ληφθεί η απόφαση του Δικαστηρίου επί της υποθέσεως αυτής·  ότι οι ίδιες συνθήκες ισχύουν στην περίπτωση του Olaquindox·  ότι τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της Μόνιμης Επιτροπής Ζωοτροφών,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:  Άρθρο 1  Στο παράρτημα ΙΙ της οδηγίας 70/524/ΕΟΚ στο τμήμα Ι « Αυξητικοί παράγοντες» η ημερομηνία «3.12.1986» που αναγράφεται στη στήλη «Διάρκεια αδείας» αντικαθίσταται από την ημερομηνία « 30.11.1987» για τον αριθμό 3 Olaquindox.  Άρθρο 2  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.  Βρυξέλλες, 23 Απριλίου 1987.  Για την Επιτροπή  Frans ANDRIESSEN  Αντιπρόεδρος  (1) ΕΕ αριθ. L 270 της 14. 12. 1970, σ. 1.  (2) Βλέπε σελίδα 34 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας.


title: Οδηγία 2005/44/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Σεπτεμβρίου 2005, σχετικά με τις εναρμονισμένες υπηρεσίες πληροφοριών εσωτερικής ναυσιπλοΐας (ΥΠΕΝ) στις εσωτερικές πλωτές οδούς της Κοινότητας

text:
               30.9.2005

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 255/152

      ΟΔΗΓΊΑ 2005/44/ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ

   της 7ης Σεπτεμβρίου 2005
   σχετικά με τις εναρμονισμένες υπηρεσίες πληροφοριών εσωτερικής ναυσιπλοΐας (ΥΠΕΝ) στις εσωτερικές πλωτές οδούς της Κοινότητας
   ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 71,
   την πρόταση της Επιτροπής,
   τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
   Αφού ζήτησε τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών,
   Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της συνθήκης (2),
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Η εγκατάσταση τεχνολογιών πληροφοριών και επικοινωνιών στις εσωτερικές πλωτές οδούς βοηθά σημαντικά τη βελτίωση της ασφάλειας και της απόδοσης των εσωτερικών πλωτών μεταφορών.

               (2)

               Σε ορισμένα κράτη μέλη οι εθνικές εφαρμογές υπηρεσιών πληροφοριών έχουν ήδη εγκατασταθεί σε διάφορες πλωτές οδούς. Για να εξασφαλισθεί το εναρμονισμένο, διαλειτουργικό και ανοικτό σύστημα ραδιοναυσιπλοΐας και πληροφοριών στο δίκτυο εσωτερικών πλωτών οδών της Κοινότητας, θα πρέπει να εισαχθούν κοινές απαιτήσεις και τεχνικές προδιαγραφές.

               (3)

               Για λόγους ασφαλείας και χάριν εναρμόνισης σε ολόκληρη την Ευρώπη, το περιεχόμενο των εν λόγω κοινών απαιτήσεων και τεχνικών προδιαγραφών θα πρέπει να στηρίζεται στις εργασίες που έχουν διεξαχθεί στον τομέα αυτό από αρμόδιους διεθνείς οργανισμούς, όπως η Ένωση Διεθνούς Ναυσιπλοΐας (PIANC), η κεντρική επιτροπή ναυσιπλοΐας στον Ρήνο (CCNR) και η Οικονομική Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη (UNECE).

               (4)

               Οι υπηρεσίες πληροφοριών εσωτερικής ναυσιπλοΐας (ΥΠΕΝ) θα πρέπει να στηρίζονται σε διαλειτουργικά συστήματα που θα πρέπει να βασίζονται σε ανοικτά και δημόσια πρότυπα στα οποία θα έχουν πρόσβαση όλοι οι προμηθευτές και χρήστες συστημάτων κατά τρόπο που δεν συνεπάγεται διακρίσεις.

               (5)

               Στις εθνικές εσωτερικές πλωτές οδούς που δεν συνδέονται με το πλωτό δίκτυο άλλου κράτους μέλους δεν χρειάζεται να είναι υποχρεωτικές οι εν λόγω απαιτήσεις και τεχνικές προδιαγραφές. Συνιστάται όμως να εφαρμόζονται οι ΥΠΕΝ, όπως ορίζονται στην παρούσα οδηγία, στις πλωτές αυτές οδούς και να καταστούν τα υπάρχοντα συστήματα διαλειτουργικά με τις υπηρεσίες αυτές.

               (6)

               Η ανάπτυξη των ΥΠΕΝ θα πρέπει να βασίζεται σε στόχους για την εσωτερική ναυσιπλοΐα, όπως η ασφάλεια, η απόδοση και η συμβατότητα με το περιβάλλον, οι οποίοι επιτυγχάνονται με λειτουργίες όπως η διαχείριση των μεταφορών και της κυκλοφορίας, η προστασία του περιβάλλοντος και των υποδομών και η επιβολή ειδικών κανόνων.

               (7)

               Οι απαιτήσεις για τις ΥΠΕΝ θα πρέπει να αφορούν τουλάχιστον τις υπηρεσίες πληροφοριών που θα παρέχουν τα κράτη μέλη.

               (8)

               Η κατάρτιση τεχνικών προδιαγραφών θα πρέπει να περιλαμβάνει συστήματα όπως οι ηλεκτρονικοί ναυτικοί χάρτες, η ηλεκτρονική αναφορά πλοίων, συμπεριλαμβανομένου ενιαίου ευρωπαϊκού συστήματος αριθμών αναγνώρισης των πλοίων, οι ανακοινώσεις προς τους πλοιάρχους και ο εντοπισμός και η παρακολούθηση πλοίων. Η τεχνική συμβατότητα του εξοπλισμού που είναι αναγκαίος για τη χρήση των ΥΠΕΝ θα πρέπει να διασφαλίζεται από επιτροπή.

               (9)

               Θα πρέπει να εναπόκειται στα κράτη μέλη, σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Ένωση, να παροτρύνουν τους χρήστες να συμμορφώνονται προς τις διαδικασίες και τις απαιτήσεις όσον αφορά τον εξοπλισμό, λαμβάνοντας υπόψη τη μικρής και μεσαίας κλίμακας διάρθρωση των εταιρειών του τομέα της εσωτερικής ναυσιπλοΐας.

               (10)

               Η εισαγωγή των ΥΠΕΝ θα έχει ως συνέπεια την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων. Η επεξεργασία αυτή θα πρέπει να πραγματοποιείται σύμφωνα με τους κοινοτικούς κανόνες, όπως αυτοί καθορίζονται μεταξύ άλλων στην οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24 Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (3) και στην οδηγία 2002/58/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12 Ιουλίου 2002, σχετικά με την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών (4). Η εισαγωγή των ΥΠΕΝ δεν θα πρέπει να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτη επεξεργασία οικονομικά ευαίσθητων δεδομένων των παραγόντων της αγοράς.

               (11)

               Για τους σκοπούς των ΥΠΕΝ για τις οποίες απαιτείται ακριβής εντοπισμός θέσης, θα πρέπει να προτείνεται η χρήση τεχνολογιών δορυφορικού εντοπισμού θέσης. Οι εν λόγω τεχνολογίες θα πρέπει, εφόσον είναι δυνατό, να είναι διαλειτουργικές με άλλα συναφή συστήματα και να ενσωματώνονται σε αυτά, σύμφωνα με τις εφαρμοστέες στον τομέα αυτόν αποφάσεις.

               (12)

               Δεδομένου ότι ο στόχος της παρούσας οδηγίας, ήτοι η δημιουργία εναρμονισμένων ΥΠΕΝ στην Κοινότητα, δεν μπορεί να επιτευχθεί ικανοποιητικά από τα κράτη μέλη και μπορεί συνεπώς να επιτευχθεί καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο, η Κοινότητα μπορεί να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας του άρθρου 5 της συνθήκης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας του ιδίου άρθρου, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία για την επίτευξη των στόχων αυτών όρια.

               (13)

               Τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας θα πρέπει να θεσπισθούν σύμφωνα με την απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28 Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή (5).

               (14)

               Σύμφωνα με το σημείο 34 της διοργανικής συμφωνίας για τη βελτίωση της νομοθεσίας (6), τα κράτη μέλη ενθαρρύνονται να καταρτίσουν, για δική τους χρήση και προς το συμφέρον της Κοινότητας, τους δικούς τους πίνακες οι οποίοι, κατά το μέτρο του δυνατού, θα καταδεικνύουν την αντιστοιχία μεταξύ της παρούσας οδηγίας και των μέτρων μεταφοράς της στο εθνικό δίκαιο και να τους δημοσιοποιήσουν,

         ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
   Άρθρο 1
   Αντικείμενο
   1.   Η παρούσα οδηγία θεσπίζει πλαίσιο ανάπτυξης και χρήσης εναρμονισμένων υπηρεσιών πληροφοριών εσωτερικής ναυσιπλοΐας (ΥΠΕΝ) στην Κοινότητα προκειμένου να υποστηριχθούν οι εσωτερικές πλωτές μεταφορές με σκοπό να βελτιωθεί η ασφάλεια, η απόδοση και η περιβαλλοντική συμβατότητα και να διευκολυνθεί η σύνδεση με άλλους τρόπους μεταφοράς.
   2.   Η παρούσα οδηγία παρέχει το πλαίσιο για τη θέσπιση και περαιτέρω ανάπτυξη τεχνικών απαιτήσεων, προδιαγραφών και όρων για να εξασφαλισθούν εναρμονισμένες, διαλειτουργικές και ανοικτές ΥΠΕΝ στις εσωτερικές πλωτές οδούς της Κοινότητας. Η εν λόγω θέσπιση και περαιτέρω ανάπτυξη τεχνικών απαιτήσεων, προδιαγραφών και όρων πραγματοποιείται από την Επιτροπή με την υποστήριξη της επιτροπής του άρθρου 11. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή λαμβάνει επαρκώς υπόψη τα μέτρα που θεσπίζουν συναφείς διεθνείς οργανισμοί, όπως η PIANC, η CCNR και η UNECE. Εξασφαλίζεται η συνέχεια των υπηρεσιών αυτών με τις υπηρεσίες διαχείρισης άλλων τρόπων κυκλοφορίας, ιδίως με τη διαχείριση και τις υπηρεσίες πληροφοριών της θαλάσσιας κυκλοφορίας.
   Άρθρο 2
   Πεδίο εφαρμογής
   1.   Η παρούσα οδηγία διέπει την εφαρμογή και τη λειτουργία των ΥΠΕΝ σε όλες τις εσωτερικές πλωτές οδούς των κρατών μελών της κλάσης IV και άνω που συνδέονται, μέσω πλωτής οδού της κλάσης ΙV και άνω, με πλωτή οδό της κλάσης ΙV και άνω άλλου κράτους μέλους, όπου περιλαμβάνονται οι λιμένες στις πλωτές οδούς που μνημονεύονται στην απόφαση αριθ. 1346/2001/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, που τροποποιεί την απόφαση αριθ. 1692/96/ΕΚ, όσον αφορά τους θαλάσσιους λιμένες, τους λιμένες εσωτερικής ναυσιπλοΐας και τους τερματικούς σταθμούς διατροπικών μεταφορών, καθώς και το σχέδιο αριθ. 8 του παραρτήματος III (7). Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας ισχύει η κατάταξη των ευρωπαϊκών εσωτερικών πλωτών οδών που καθορίζεται με το ψήφισμα αριθ. 30 της UΝΕCΕ, της 12 Νοεμβρίου 1992.
   2.   Τα κράτη μέλη δύνανται να εφαρμόζουν την παρούσα οδηγία στις εσωτερικές πλωτές οδούς και στους λιμένες εσωτερικής ναυσιπλοΐας που δεν μνημονεύονται στην παράγραφο 1.
   Άρθρο 3
   Ορισμοί
   Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, εφαρμόζονται οι ακόλουθοι ορισμοί:

               α)

               «υπηρεσίες πληροφοριών εσωτερικής ναυσιπλοΐας (ΥΠΕΝ)»: οι εναρμονισμένες υπηρεσίες πληροφοριών με σκοπό την υποστήριξη της διαχείρισης της κυκλοφορίας και των μεταφορών στην εσωτερική ναυσιπλοΐα, καθώς και, όπου είναι εφικτό από τεχνικής απόψεως, η διασύνδεση με άλλους τρόπους μεταφοράς. Οι ΥΠΕΝ δεν άπτονται των εσωτερικών εμπορικών δραστηριοτήτων μεταξύ μιας ή περισσοτέρων εμπλεκόμενων εταιρειών, είναι όμως ανοικτές για διασύνδεσή τους με εμπορικές δραστηριότητες. Οι ΥΠΕΝ περιλαμβάνουν υπηρεσίες, όπως οι πληροφορίες πλωτών οδών, οι πληροφορίες κυκλοφορίας, η διαχείριση της κυκλοφορίας, η υποστήριξη περιορισμού των καταστροφών, οι πληροφορίες διαχείρισης των μεταφορών, οι στατιστικές και οι τελωνειακές υπηρεσίες και οι φόροι πλωτών οδών και τα λιμενικά τέλη·

               β)

               «πληροφορίες υδατορρευμάτων»: οι γεωγραφικές, υδρολογικές και διοικητικές πληροφορίες που αφορούν την πλωτή οδό (υδατόρρευμα). Οι πληροφορίες υδατορρευμάτων παρέχονται προς μία κατεύθυνση: από την ξηρά προς το πλοίο ή προς το γραφείο·

               γ)

               «τακτικές πληροφορίες κυκλοφορίας»: οι πληροφορίες που αφορούν την άμεση λήψη αποφάσεων πλοήγησης στην υπάρχουσα κατάσταση κυκλοφορίας και τον στενό γεωγραφικό περίγυρο·

               δ)

               «στρατηγικές πληροφορίες κυκλοφορίας»: οι πληροφορίες που αφορούν τη λήψη μεσοπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων αποφάσεων από τους χρήστες των ΥΠΕΝ·

               ε)

               «εφαρμογή ΥΠΕΝ»: η παροχή υπηρεσιών πληροφοριών εσωτερικής ναυσιπλοΐας με ειδικά συστήματα·

               στ)

               «κέντρο ΥΠΕΝ»: το σημείο διαχείρισης των υπηρεσιών από χειριστές·

               ζ)

               «χρήστες ΥΠΕΝ»: το σύνολο των διαφόρων ομάδων χρηστών όπως κυβερνήτες πλοίων, χειριστές ΥΠΕΝ, χειριστές κλεισιάδων ή/και γεφυρών, αρχές πλωτών οδών, χειριστές λιμένων και τερματικών σταθμών, χειριστές των υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης των κέντρων, διαχειριστές στόλου, αποστολείς φορτίων και ναυλομεσίτες·

               η)

               «διαλειτουργικότητα»: οι υπηρεσίες, τα περιεχόμενα δεδομένων, οι μορφότυποι και οι συχνότητες ανταλλαγής δεδομένων έχουν εναρμονισθεί κατά τρόπο ώστε οι χρήστες των ΥΠΕΝ να έχουν πρόσβαση στις ίδιες υπηρεσίες και πληροφορίες σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

         Άρθρο 4
   Συγκρότηση των ΥΠΕΝ
   1.   Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να θέσουν σε εφαρμογή τις ΥΠΕΝ στις εσωτερικές πλωτές οδούς που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 2.
   2.   Τα κράτη μέλη αναπτύσσουν τις ΥΠΕΝ κατά τρόπον ώστε η εφαρμογή ΥΠΕΝ να είναι αποτελεσματική, επεκτάσιμη και διαλειτουργική, προκειμένου να εξασφαλίζεται αλληλεπίδραση με άλλες εφαρμογές ΥΠΕΝ και, εφόσον είναι δυνατόν, με συστήματα άλλων τρόπων μεταφοράς. Εξασφαλίζονται επίσης οι διεπαφές με συστήματα διαχείρισης μεταφορών και εμπορικές δραστηριότητες.
   3.   Για τη συγκρότηση των ΥΠΕΝ, τα κράτη μέλη:

               α)

               παρέχουν στους χρήστες ΥΠΕΝ όλα τα σχετικά δεδομένα που αφορούν τη ναυσιπλοΐα και τον προγραμματισμό του ταξιδιού στις εσωτερικές πλωτές οδούς. Τα δεδομένα αυτά παρέχονται τουλάχιστον σε προσβάσιμο ηλεκτρονικό μορφότυπο·

               β)

               εξασφαλίζουν ότι για όλες τις εσωτερικές τους πλωτές οδούς της κλάσης Vα και άνω σύμφωνα με την κατάταξη των ευρωπαϊκών εσωτερικών πλωτών οδών, πέραν των δεδομένων του στοιχείου α), διατίθενται στους χρήστες των ΥΠΕΝ ηλεκτρονικοί ναυτικοί χάρτες κατάλληλοι για τη ναυσιπλοΐα·

               γ)

               επιτρέπουν στις αρμόδιες αρχές, εφόσον απαιτείται η αναφορά πλοίων από εθνικούς ή διεθνείς κανονισμούς, να παραλαμβάνουν από τα πλοία ηλεκτρονικές αναφορές για τα απαιτούμενα δεδομένα. Στις διασυνοριακές μεταφορές, οι πληροφορίες αυτές διαβιβάζονται στις αρμόδιες αρχές του όμορου κράτους. Η διαβίβαση των εν λόγω πληροφοριών ολοκληρώνεται πριν από την άφιξη του πλοίου στα σύνορα·

               δ)

               εξασφαλίζουν ότι οι ανακοινώσεις προς τους πλοιάρχους, καθώς και τα δελτία για τη στάθμη των υδάτων (ή το μέγιστο επιτρεπόμενο βύθισμα) και τον παγετό στα εσωτερικά τους υδατορρεύματα, παρέχονται υπό μορφή τυποποιημένων και κωδικοποιημένων μηνυμάτων που μπορούν να τηλεφορτωθούν. Το τυποποιημένο μήνυμα περιέχει τουλάχιστον τις πληροφορίες που χρειάζονται για ασφαλή ναυσιπλοΐα. Οι ανακοινώσεις προς τους πλοιάρχους παρέχονται τουλάχιστον σε προσβάσιμο ηλεκτρονικό μορφότυπο.

         Οι υποχρεώσεις της παρούσας παραγράφου εκπληρώνονται σύμφωνα με τις προδιαγραφές που καθορίζονται στα παραρτήματα I και II.
   4.   Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών δημιουργούν κέντρα ΥΠΕΝ ανάλογα με τις περιφερειακές ανάγκες.
   5.   Στις περιπτώσεις χρησιμοποίησης συστημάτων αυτόματης αναγνώρισης (ΣΑΑ) εφαρμόζεται η περιφερειακή ρύθμιση για τις ραδιοτηλεφωνικές υπηρεσίες στην εσωτερική ναυσιπλοΐα που συνήφθη στη Βασιλεία στις 6 Απριλίου 2000 στο πλαίσιο του κανονισμού ραδιοεπικοινωνιών της Διεθνούς Ένωσης Τηλεπικοινωνιών (ITU).
   6.   Τα κράτη μέλη, σε συνεργασία, εφόσον ενδείκνυται, με την Κοινότητα, ενθαρρύνουν τους κυβερνήτες των πλοίων, τους διαχειριστές, τους ναυτιλιακούς πράκτορες ή τους ιδιοκτήτες πλοίων που πλέουν στις πλωτές τους οδούς, τους αποστολείς ή τους ιδιοκτήτες εμπορευμάτων που μεταφέρονται με τα πλοία αυτά, να αξιοποιήσουν πλήρως τις υπηρεσίες που παρέχονται στο πλαίσιο της παρούσας οδηγίας.
   7.   Η Επιτροπή λαμβάνει κατάλληλα μέτρα για την εξακρίβωση της διαλειτουργικότητας, της αξιοπιστίας και της ασφάλειας των ΥΠΕΝ.
   Άρθρο 5
   Τεχνικές κατευθύνσεις και προδιαγραφές
   1.   Η Επιτροπή, για να υποστηρίξει τις ΥΠΕΝ και για να εξασφαλίσει τη διαλειτουργικότητά τους, όπως απαιτείται από το άρθρο 4 παράγραφος 2 καταρτίζει σύμφωνα με την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου τεχνικές κατευθύνσεις και προδιαγραφές για το σχεδιασμό, την εφαρμογή και την επιχειρησιακή χρήση των υπηρεσιών (κατευθύνσεις ΥΠΕΝ) και τεχνικές προδιαγραφές ιδίως στα ακόλουθα πεδία:

               α)

               ηλεκτρονικό σύστημα απεικόνισης χαρτών και πληροφοριών στην εσωτερική ναυσιπλοΐα (Inland ECDIS)·

               β)

               ηλεκτρονική υποβολή αναφορών των πλοίων·

               γ)

               ανακοινώσεις προς τους πλοιάρχους·

               δ)

               συστήματα εντοπισμού και παρακολούθησης των πλοίων·

               ε)

               συμβατότητα του εξοπλισμού που είναι αναγκαίος για τη χρήση των ΥΠΕΝ.

         Οι εν λόγω κατευθύνσεις και προδιαγραφές βασίζονται στις τεχνικές αρχές που ορίζονται στο παράρτημα II και λαμβάνουν υπόψη τις εργασίες που έχουν διεξαχθεί στον εν λόγω τομέα από συναφείς διεθνείς οργανισμούς.
   2.   Οι τεχνικές κατευθύνσεις και προδιαγραφές της παραγράφου 1 καταρτίζονται και, εφόσον είναι αναγκαίο, τροποποιούνται από την Επιτροπή σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 11 παράγραφος 3. Η κατάρτιση πραγματοποιείται σύμφωνα με το ακόλουθο χρονοδιάγραμμα:

               α)

               οι κατευθύνσεις ΥΠΕΝ το αργότερο έως τις 20 Ιουνίου 2006·

               β)

               οι τεχνικές προδιαγραφές για το Inland ECDIS, την ηλεκτρονική υποβολή αναφορών των πλοίων και τις ανακοινώσεις προς τους πλοιάρχους έως τις 20 Οκτωβρίου 2006·

               γ)

               οι τεχνικές προδιαγραφές για τα συστήματα εντοπισμού και παρακολούθησης των πλοίων έως τις 20 Δεκεμβρίου 2006.

         3.   Οι κατευθύνσεις και οι τεχνικές προδιαγραφές ΥΠΕΝ δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

   Άρθρο 6
   Δορυφορικός εντοπισμός θέσης
   Για τους σκοπούς των ΥΠΕΝ, για τις οποίες απαιτείται ακριβής εντοπισμός θέσης, προτείνεται η χρήση των τεχνολογιών δορυφορικού εντοπισμού θέσης.
   Άρθρο 7
   Έγκριση τύπου εξοπλισμού ΥΠΕΝ
   1.   Εφόσον χρειάζεται για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας και εφόσον απαιτείται από τις σχετικές τεχνικές προδιαγραφές, ο εξοπλισμός και οι εφαρμογές λογισμικού των τερματικών και των δικτύων των ΥΠΕΝ λαμβάνουν έγκριση τύπου με βάση τις εν λόγω τεχνικές προδιαγραφές προτού τεθούν σε εφαρμογή στις εσωτερικές πλωτές οδούς.
   2.   Τα κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή τους εθνικούς φορείς που είναι αρμόδιοι για την έγκριση τύπου. Η Επιτροπή γνωστοποιεί τις εν λόγω πληροφορίες στα λοιπά κράτη μέλη.
   3.   Όλα τα κράτη μέλη αναγνωρίζουν τις εγκρίσεις τύπου που εκδίδουν οι εθνικοί φορείς των λοιπών κρατών μελών οι οποίοι μνημονεύονται στην παράγραφο 2.
   Άρθρο 8
   Αρμόδιες αρχές
   Τα κράτη μέλη ορίζουν τις αρχές που είναι αρμόδιες για τις εφαρμογές ΥΠΕΝ και για τη διεθνή ανταλλαγή δεδομένων. Οι εν λόγω αρχές κοινοποιούνται στην Επιτροπή.
   Άρθρο 9
   Κανόνες για την προστασία της ιδιωτική ζωής, την ασφάλεια και την περαιτέρω χρήση πληροφοριών
   1.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι η επεξεργασία προσωπικών δεδομένων που είναι αναγκαία για τη λειτουργία των ΥΠΕΝ πραγματοποιείται σύμφωνα με τους κοινοτικούς κανόνες προστασίας των ατομικών ελευθεριών και θεμελιωδών δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των οδηγιών 95/46/ΕΚ και 2002/58/ΕΚ.
   2.   Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν και διατηρούν μέτρα ασφαλείας για την προστασία των μηνυμάτων και αρχείων ΥΠΕΝ από κάθε ζημιογόνο ενέργεια ή κατάχρηση, καθώς και από αντικανονική πρόσβαση, παραποίηση ή απώλεια.
   3.   Εφαρμόζεται η οδηγία 2003/98/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17 Νοεμβρίου 2003, για την περαιτέρω χρήση πληροφοριών του δημοσίου τομέα (8).
   Άρθρο 10
   Διαδικασία τροποποίησης
   Τα παραρτήματα I και II μπορούν να τροποποιούνται με βάση την πείρα που αποκτάται από την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας και να προσαρμόζονται στην τεχνική πρόοδο σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 11 παράγραφος 3.
   Άρθρο 11
   Διαδικασία επιτροπής
   1.   Η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή που έχει συσταθεί βάσει του άρθρου 7 της οδηγίας 91/672/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 16 Δεκεμβρίου 1991, για την αμοιβαία αναγνώριση των εθνικών αποδεικτικών ναυτικής ικανότητας για τα σκάφη μεταφοράς εμπορευμάτων και προσώπων με εσωτερική ναυσιπλοΐα (9).
   2.   Όταν γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζονται τα άρθρα 3 και 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, λαμβάνοντας υπόψη τις διατάξεις του άρθρου 8.
   3.   Όταν γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζονται τα άρθρα 5 και 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, λαμβάνοντας υπόψη τις διατάξεις του άρθρου 8.
   4.   Η προθεσμία του άρθρου 5 παράγραφος 6 της απόφασης 1999/468/ΕΚ ορίζεται τρίμηνη.
   5.   Η Επιτροπή συμβουλεύεται τακτικά εκπροσώπους του τομέα.
   Άρθρο 12
   Μεταφορά στο εθνικό δίκαιο
   1.   Τα κράτη μέλη που έχουν εσωτερικές πλωτές οδούς που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 2 θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία έως τις 20 Οκτωβρίου 2007. Πληροφορούν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.
   Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι διατάξεις που θεσπίζουν σχετικά να περιέχουν ή να συνοδεύονται κατά την επίσημη δημοσίευσή τους από παραπομπή στην παρούσα οδηγία. Ο τρόπος της παραπομπής αποφασίζεται από τα κράτη μέλη.
   2.   Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθούν προς τις απαιτήσεις του άρθρου 4 το αργότερο εντός 30 μηνών από την έναρξη ισχύος των σχετικών τεχνικών κατευθύνσεων και προδιαγραφών του άρθρου 5. Οι τεχνικές κατευθύνσεις και προδιαγραφές τίθενται σε ισχύ την επομένη της δημοσίευσής τους στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

   3.   Εφόσον ζητηθεί από κράτος μέλος, η Επιτροπή μπορεί να παρατείνει, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 11 παράγραφος 2, την προθεσμία που προβλέπει η παράγραφος 2 για την εφαρμογή μιας ή περισσοτέρων απαιτήσεων του άρθρου 4, στις εσωτερικές πλωτές οδούς που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 2, οι οποίες όμως έχουν χαμηλή κυκλοφορία, ή στις εσωτερικές πλωτές οδούς για τις οποίες το κόστος της εφαρμογής των μέτρων αυτών θα ήταν δυσανάλογο προς τα πλεονεκτήματα. Η προθεσμία αυτή μπορεί να παραταθεί με απλή απόφαση της Επιτροπής· η παράταση είναι ανανεώσιμη. Η αιτιολόγηση που υποβάλλεται μαζί με το αίτημα από το κράτος μέλος αναφέρεται στην κυκλοφορία και τις οικονομικές συνθήκες που επικρατούν στη δεδομένη πλωτή οδό. Έως ότου ληφθεί η απόφαση της Επιτροπής, το κράτος μέλος που έχει ζητήσει παράταση μπορεί να συνεχίσει τις δραστηριότητές του σαν να είχε ήδη χορηγηθεί η παράταση.
   4.   Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των κύριων διατάξεων εθνικού δικαίου που θεσπίζουν στο πεδίο που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
   5.   Εφόσον χρειάζεται, τα κράτη μέλη αλληλοβοηθούνται στην εφαρμογή της παρούσας οδηγίας.
   6.   Η Επιτροπή παρακολουθεί την εγκαθίδρυση των ΥΠΕΝ στην Κοινότητα και υποβάλλει σχετική έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έως τις 20 Οκτωβρίου 2008.
   Άρθρο 13
   Έναρξη ισχύος
   Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

   Άρθρο 14
   Αποδέκτες
   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη που έχουν εσωτερικές πλωτές οδούς οι οποίες εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 2.

      Στρασβούργο, 7 Σεπτεμβρίου 2005.

            Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         J. BORRELL FONTELLES

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         C. CLARKE

      (1)  ΕΕ C 157 της 28.6.2005, σ. 56.

      (2)  Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 23 Φεβρουαρίου 2005 (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα). Απόφαση του Συμβουλίου της 27 Ιουνίου 2005.

      (3)  ΕΕ L 281 της 23.11.1995, σ. 31· οδηγία όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1882/2003 (ΕΕ L 284 της 31.10.2003, σ. 1).

      (4)  ΕΕ L 201 της 31.7.2002, σ. 37.

      (5)  ΕΕ L 184 της 17.7.1999, σ. 23.

      (6)  ΕΕ C 321 της 31.12.2003, σ. 1.

      (7)  ΕΕ L 185 της 6.7.2001, σ. 1.

      (8)  ΕΕ L 345 της 31.12.2003, σ. 90.

      (9)  ΕΕ L 373 της 31.12.1991, σ. 29· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1882/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I
      ΕΛΑΧΙΣΤΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ
      Όπως αναφέρει το άρθρο 4 παράγραφος 3 στοιχείο α), παρέχονται ιδίως τα ακόλουθα δεδομένα:

                  —

                  ο υδάτινος άξονας και το μήκος του σε χιλιόμετρα,

                  —

                  οι περιορισμοί για τα πλοία και τους συνδυασμούς πλοίων από άποψη μήκους, πλάτους, ικανότητας ρυμούλκησης και βυθίσματος,

                  —

                  οι ώρες λειτουργίας των περιοριστικών δομών, και ιδίως των κλεισιάδων και των γεφυρών,

                  —

                  η χωροθέτηση λιμένων και των σημείων μεταφόρτωσης,

                  —

                  τα δεδομένα αναφοράς για τους μετρητές στάθμης των υδάτων στην εσωτερική ναυσιπλοΐα.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II
      ΑΡΧΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΤΩΝ ΥΠΕΝ
      1.   Κατευθύνσεις για τις ΥΠΕΝ
      Στις κατευθύνσεις για τις ΥΠΕΝ που μνημονεύονται στο άρθρο 5 τηρούνται οι ακόλουθες αρχές:

                  α)

                  αναφορά των τεχνικών απαιτήσεων για τον σχεδιασμό, την εφαρμογή και την επιχειρησιακή χρήση υπηρεσιών και συναφών συστημάτων·

                  β)

                  η αρχιτεκτονική και η οργάνωση των ΥΠΕΝ, και

                  γ)

                  οι συστάσεις προς τα πλοία για τη συμμετοχή τους στις ΥΠΕΝ, για μεμονωμένες υπηρεσίες και για τη βαθμιαία ανάπτυξη των ΥΠΕΝ.

            2.   Inland ECDIS
      Στις τεχνικές προδιαγραφές που καταρτίζονται σύμφωνα με το άρθρο 5 για το σύστημα ηλεκτρονικής απεικόνισης χαρτών και πληροφοριών (Inland ECDIS) τηρούνται οι ακόλουθες αρχές:

                  α)

                  συμβατότητα με το θαλάσσιο ECDIS για να διευκολυνθεί η κυκλοφορία των πλοίων εσωτερικής ναυσιπλοΐας σε περιοχές μεικτής κυκλοφορίας των εκβολών ποταμών, καθώς και για να διευκολυνθεί η θαλάσσια και η εσωτερική κυκλοφορία·

                  β)

                  ο καθορισμός των ελάχιστων απαιτήσεων για τον εξοπλισμό του Inland ECDIS, καθώς και του ελάχιστου περιεχομένου των ηλεκτρονικών ναυτικών χαρτών για την ασφάλεια ναυσιπλοΐας, και ιδίως:

                              —

                              το ανώτατο επίπεδο αξιοπιστίας και διάθεσης του εξοπλισμού του Inland ECDIS που χρησιμοποιείται,

                              —

                              η ανθεκτικότητα του εξοπλισμού του Inland ECDIS για να αντέχει στις περιβαλλοντικές συνθήκες που επικρατούν σε ένα πλοίο χωρίς να υποβαθμίζεται η ποιότητα και η αξιοπιστία του εξοπλισμού,

                              —

                              η ένδειξη των γεωγραφικών χαρακτηριστικών κάθε είδους στους ηλεκτρονικούς ναυτικούς χάρτες (π.χ. όρια της πλωτής οδού, παρόχθιες κατασκευές, σημαντήρες) που είναι απαραίτητα για την ασφάλεια ναυσιπλοΐας,

                              —

                              η παρακολούθηση του ηλεκτρονικού χάρτη με την υπέρθεση εικόνας ραντάρ όταν ο χάρτης χρησιμοποιείται για τη διακυβέρνηση του πλοίου·

                  γ)

                  η ενσωμάτωση πληροφοριών σχετικά με το βάθος της πλωτής οδού στον ηλεκτρονικό ναυτικό χάρτη και απεικόνιση της προκαθορισμένης ή πραγματικής στάθμης των υδάτων·

                  δ)

                  η ενσωμάτωση πρόσθετων πληροφοριών (π.χ. άλλων φορέων πέραν των αρμοδίων αρχών) στον ηλεκτρονικό ναυτικό χάρτη και στην απεικόνιση του Inland ECDIS χωρίς να επηρεάζονται οι πληροφορίες που χρειάζονται για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας·

                  ε)

                  η δυνατότητα πρόσβασης όλων των χρηστών ΥΠΕΝ στους ηλεκτρονικούς ναυτικούς χάρτες·

                  στ)

                  η δυνατότητα διάθεσης των δεδομένων για τους ηλεκτρονικούς ναυτικούς χάρτες σε όλους τους κατασκευαστές εφαρμογών έναντι, εφόσον ενδείκνυται, ευλόγου και αναλόγου προς το κόστος τέλους.

            3.   Ηλεκτρονική υποβολή αναφορών των πλοίων
      Στις τεχνικές προδιαγραφές για την ηλεκτρονική υποβολή αναφορών των πλοίων εσωτερικής ναυσιπλοΐας που καταρτίζονται σύμφωνα με το άρθρο 5 τηρούνται οι ακόλουθες αρχές:

                  α)

                  διευκόλυνση της ηλεκτρονικής ανταλλαγής δεδομένων μεταξύ αρμοδίων αρχών των κρατών μελών, μεταξύ όσων μετέχουν στις εσωτερικές πλωτές και θαλάσσιες μεταφορές και στις πολυτροπικές μεταφορές, εφόσον ενέχεται η εσωτερική ναυσιπλοΐα·

                  β)

                  χρήση τυποποιημένων μηνυμάτων κοινοποίησης μεταφοράς από το πλοίο προς την αρμόδια αρχή, από την αρμόδια αρχή προς το πλοίο και από αρμόδια αρχή προς αρμόδια αρχή έτσι ώστε να επιτυγχάνεται συμβατότητα με τη θαλάσσια ναυσιπλοΐα·

                  γ)

                  χρήση διεθνώς αποδεκτών πινάκων κωδικών και κατατάξεων, συμπληρωμένων ενδεχομένως για τις πρόσθετες ανάγκες της εσωτερικής ναυσιπλοΐας·

                  δ)

                  χρήση του αποκλειστικού ευρωπαϊκού αριθμού αναγνώρισης του σκάφους.

            4.   Ανακοινώσεις προς τους πλοιάρχους
      Στις τεχνικές προδιαγραφές για τις ανακοινώσεις προς τους κυβερνήτες που καταρτίζονται σύμφωνα με το άρθρο 5, ιδίως όσον αφορά τις πληροφορίες πλωτής οδού, τις πληροφορίες κυκλοφορίας και διαχείρισης, καθώς και όσον αφορά τον προγραμματισμό των ταξιδιών, τηρούνται οι ακόλουθες αρχές:

                  α)

                  τυποποιημένη δομή δεδομένων στην οποία χρησιμοποιούνται προκαθορισμένες ενότητες κειμένου, κωδικοποιημένων σε μεγάλο βαθμό για να επιτρέπεται η αυτόματη μετάφραση του πιο ουσιαστικού περιεχομένου σε άλλες γλώσσες και για να διευκολύνεται η ενσωμάτωση των ανακοινώσεων προς τους κυβερνήτες στα συστήματα προγραμματισμού των ταξιδιών·

                  β)

                  συμβατότητα τυποποιημένης δομής δεδομένων με τη δομή δεδομένων του Inland ECDIS για να διευκολύνεται η ενσωμάτωση των ανακοινώσεων προς τους κυβερνήτες στο Inland ECDIS.

            5.   Συστήματα εντοπισμού και παρακολούθησης των πλοίων
      Στις τεχνικές προδιαγραφές για τα συστήματα εντοπισμού και παρακολούθησης των πλοίων που καταρτίζονται σύμφωνα με το άρθρο 5 τηρούνται οι ακόλουθες αρχές:

                  α)

                  καθορισμός των απαιτήσεων για τα συστήματα και τα τυποποιημένα μηνύματα, καθώς και των διαδικασιών, έτσι ώστε να παρέχονται με αυτοματοποιημένο τρόπο·

                  β)

                  διαφοροποίηση μεταξύ συστημάτων που ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις τακτικών πληροφοριών κυκλοφορίας και συστημάτων που ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις στρατηγικών πληροφοριών κυκλοφορίας, σε ό, τι αφορά την ακρίβεια εντοπισμού θέσης και τον απαιτούμενο ρυθμό ενημέρωσης·

                  γ)

                  περιγραφή των σχετικών τεχνικών συστημάτων εντοπισμού και παρακολούθησης των πλοίων όπως το Inland AIS·

                  δ)

                  συμβατότητα των μορφοτύπων δεδομένων με το θαλάσσιο σύστημα AIS.


Avis juridique important

|

31975L0276

Οδηγία 75/276/EOK του Συμβουλίου της 28ης Απριλίου 1975 περί του κοινοτικού καταλόγου των μειονεκτικών γεωργικών περιοχών κατά την έννοια της οδηγίας 75/268/EOK (Ηνωμένο Βασίλειο)

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 128 της 19/05/1975 σ. 0231 - 0266

/* Δεν υπάρχει επίσημη ελληνική μετάφραση του εγγράφου αυτού           διότι δεν περιλαμβανόταν στην ελληνική Ειδική Έκδοση. Δεν           περιλαμβάνονταν στην ελληνική Ειδική Έκδοση:           - Πράξεις που δεν ίσχυαν πλέον την ημερομηνία προσχώρησης της           Ελλάδας (01/01/1981)           - Πράξεις που καταργήθηκαν αυτόματα κατά την προσχώρηση (π.χ.           ορισμένες συμφωνίες μεταξύ της Κοινότητας και της Ελλάδας)           - Πράξεις δεσμευτικές μόνο για τους αποδέκτες τους, που είναι           συνεπώς αυθεντικές μόνο στη γλώσσα στην οποία συντάχθηκαν           - Μη δεσμευτικές πράξεις           - Πράξεις που δεν θεωρήθηκαν αρκετά σημαντικές ώστε να           συμπεριληφθούν           - Ορισμένες πράξεις που ακυρώθηκαν κατά τη δημιουργία της Ειδικής           Έκδοσης */           /* oknogr81 */


Avis juridique important

|

31997L0010

Οδηγία 97/10/ΕΚ της Επιτροπής της 26ης Φεβρουαρίου 1997 για την τρίτη προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο του παραρτήματος Ι της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών που αφορούν περιορισμούς κυκλοφορίας στην αγορά και τη χρήση ορισμένων επικίνδυνων ουσιών και παρασκευασμάτων (CMR) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 068 της 08/03/1997 σ. 0024 - 0026

ΟΔΗΓΙΑ 97/10/ΕΚ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 26ης Φεβρουαρίου 1997 για την τρίτη προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο του παραρτήματος Ι της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών που αφορούν περιορισμούς κυκλοφορίας στην αγορά και τη χρήση ορισμένων επικίνδυνων ουσιών και παρασκευασμάτων (CMR) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,Έχοντας υπόψη την οδηγία 76/769/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουλίου 1976, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών που αφορούν περιορισμούς στην κυκλοφορία και τη χρήση ορισμένων επικίνδυνων ουσιών και παρασκευασμάτων (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από ην οδηγία 96/55/ΕΚ της Επιτροπής (2), και ιδίως το άρθρο της 2α, που θεσπίστηκε με την οδηγία 89/678/ΕΟΚ του Συμβουλίου (3),Εκτιμώντας:ότι το Συμβούλιο και οι εκπρόσωποι των κυβερνήσεων των κρατών μελών, σε συνεργασία με το Συμβούλιο, εξέδωσαν την απόφαση 90/238/Ευρατόμ, ΕΚΑΧ, ΕΟΚ (4) αναφορικά με ένα σχέδιο δράσης για το 1990 έως το 1994, στα πλαίσια του προγράμματος «Η Ευρώπη κατά του καρκίνου» 7ότι η οδηγία 94/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου (5) που τροποποιεί για δέκατη τέταρτη φορά την οδηγία 76/769/ΕΟΚ απαγόρευε, με ορισμένες εξαιρέσεις, την κυκλοφορία και τη χρήση από το ευρύτερο κοινό ουσιών χαρακτηρισμένων ως καρκινογόνων, μεταλλαξιγόνων και τοξικών για την αναπαραγωγή, κατηγορίες 1 ή 2 (CMR), προσθέτοντας τις ουσίες αυτές στο παράρτημα Ι της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ 7ότι στο παράρτημα Ι της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ περιέχονταν ήδη ουσίες ταξινομημένες ως CMR στις οποίες δεν αναφέρονταν η οδηγία 94/60/ΕΚ 7ότι η κυκλοφορία και η χρήση από το ευρύτερο κοινό αυτών των CMR ουσιών και των παρασκευασμάτων που τις περιέχουν πρέπει επίσης να απαγορευτεί, με ορισμένες εξαιρέσεις 7ότι οι περιορισμοί στη χρήση καρκινογόνων ουσιών που αναφέρονται στην εν λόγω οδηγία λαμβάνουν υπόψη την τρέχουσα κατάσταση της τεχνογνωσίας και των τεχνικών, σε ό,τι αφορά ασφαλέστερες εναλλακτικές μεθόδους 7ότι η εν λόγω οδηγία δεν επηρεάζει την κοινοτική νομοθεσία στην οποία προβλέπονται ελάχιστες απαιτήσεις για την προστασία των εργαζομένων, που περιέχονται στην οδηγία 89/391/ΕΟΚ του Συμβουλίου (6) και σε άλλες οδηγίες που βασίζονται σ' αυτήν, όπως ειδικότερα η οδηγία 90/394/ΕΟΚ του Συμβουλίου (7) 7ότι τα μέτρα που προβλέπονται στην εν λόγω οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο των οδηγιών που αφορούν την άρση των τεχνικών εμποδίων στις εμπορικές ανταλλαγές για τις επικίνδυνες ουσίες και τα παρασκευάσματα,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:Άρθρο 1 Το παράρτημα Ι της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ προσαρμόζεται με την παρούσα οδηγία στην τεχνική πρόοδο, όπως ορίζεται στο παρόν παράρτημα.Άρθρο 2 Τα κράτη μέλη θεσπίζουν και δημοσιεύουν τις διατάξεις που απαιτούνται για τη συμμόρφωσή τους με την παρούσα οδηγία μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1997 και ενημερώνουν κατόπιν την Επιτροπή σχετικά. Τα κράτη θέτουν σε εφαρμογή τις εν λόγω διατάξεις από τις 30 Ιουνίου 1998.Κατά η θέσπιση των εν λόγω διατάξεων από τα κράτη μέλη, οι διατάξεις αυτές θα περιέχουν αναφορά προς την παρούσα οδηγία ή θα συνοδεύονται από μια τέτοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Η διαδικασία σχετικά με την εν λόγω αναφορά θεσπίζεται από τα κράτη μέλη.Άρθρο 3 Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.Βρυξέλλες, 26 Φεβρουαρίου 1997.Για την ΕπιτροπήMartin BANGEMANNΜέλος της Επιτροπής(1) ΕΕ αριθ. L 262 της 27. 9. 1976, σ. 201.(2) ΕΕ αριθ. L 231 της 12. 9. 1996, σ. 20.(3) ΕΕ αριθ. L 398 της 30. 12. 1989, σ. 24.(4) ΕΕ αριθ. L 137 της 30. 5. 1990, σ. 31.(5) ΕΕ αριθ. L 365 της 31. 12. 1994, σ. 1.(6) ΕΕ αριθ. L 183 της 29. 6. 1989, σ. 1.(7) ΕΕ αριθ. L 196 της 26. 7. 1990, σ. 1.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Στο παράρτημα Ι της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ, τα σημεία 29, 30 και 31 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>


Avis juridique important

|

32000L0064

Οδηγία 2000/64/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Νοεμβρίου 2000, για τροποποίηση των οδηγιών του Συμβουλίου 85/611/ΕΟΚ, 92/49/ΕΟΚ, 92/96/ΕΟΚ και 93/22/ΕΟΚ όσον αφορά την ανταλλαγή πληροφοριών με τρίτες χώρες

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 290 της 17/11/2000 σ. 0027 - 0028

Οδηγία 2000/64/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίουτης 7ης Νοεμβρίου 2000για τροποποίηση των οδηγιών του Συμβουλίου 85/611/ΕΟΚ, 92/49/ΕΟΚ, 92/96/ΕΟΚ και 93/22/ΕΟΚ όσον αφορά την ανταλλαγή πληροφοριών με τρίτες χώρεςΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 47 παράγραφος 2 πρώτη και τρίτη πρόταση,την πρόταση της Επιτροπής(1),τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(2),Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της συνθήκης(3),Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Οι οδηγίες του Συμβουλίου, 85/611/ΕΟΚ(4), 92/49/ΕΟΚ(5), 92/96/ΕΟΚ(6) και 93/22/ΕΟΚ(7) επιτρέπουν την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των αρμόδιων αρχών και ορισμένων άλλων αρχών ή οργανισμών εντός ενός κράτους μέλους ή μεταξύ κρατών μελών. Οι εν λόγω οδηγίες επιτρέπουν επίσης τη σύναψη από τα κράτη μέλη, συμφωνιών συνεργασίας που προβλέπουν την ανταλλαγή πληροφοριών με τις αρμόδιες αρχές τρίτων χωρών.(2) Για λόγους συνοχής με την οδηγία 98/33/ΕΚ(8), αυτή η άδεια σύναψης συμφωνιών για την ανταλλαγή πληροφοριών με τρίτες χώρες θα πρέπει να επεκταθεί κατά τρόπο που να περιλαμβάνει και την ανταλλαγή πληροφοριών με ορισμένες άλλες αρχές ή οργανισμούς των χωρών αυτών, με την επιφύλαξη ότι οι κοινοποιούμενες πληροφορίες καλύπτονται από προσήκουσες εγγυήσεις επαγγελματικού απόρρητου.(3) Οι οδηγίες 85/611/ΕΟΚ, 92/49/ΕΟΚ, 92/96/ΕΟΚ και 93/22/ΕΟΚ θα πρέπει να τροποποιηθούν αναλόγως,ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:Άρθρο 1Στο άρθρο 50 της οδηγίας 85/611/ΕΟΚ, η παράγραφος 4 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:"4. Τα κράτη μέλη μπορούν να συνάπτουν συμφωνίες συνεργασίας, που προβλέπουν την ανταλλαγή πληροφοριών με τις αρμόδιες αρχές τρίτων χωρών, καθώς και με αρχές ή όργανα τρίτων χωρών όπως αυτά ορίζονται στις παραγράφους 6 και 7, μόνον εφόσον οι χορηγούμενες πληροφορίες καλύπτονται, όσον αφορά το επαγγελματικό απόρρητο, από εγγυήσεις τουλάχιστον ισοδύναμες με αυτές που προβλέπονται στο παρόν άρθρο. Αυτή η ανταλλαγή πληροφοριών πρέπει να εξυπηρετεί την εκτέλεση των εποπτικών καθηκόντων των εν λόγω αρχών ή οργάνων.Εάν οι πληροφορίες προέρχονται από άλλο κράτος μέλος, μπορούν να κοινολογηθούν μόνο μετά από ρητή συμφωνία των αρμόδιων αρχών που τις διαβίβασαν και, ενδεχομένως, μόνο για τους σκοπούς για τους οποίους συμφώνησαν οι αρχές αυτές."Άρθρο 2Στο άρθρο 16 της οδηγίας 92/49/ΕΟΚ, στο άρθρο 15 της οδηγίας 92/96/ΕΟΚ και στο άρθρο 25 της οδηγίας 93/22/ΕΟΚ, η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:"3. Τα κράτη μέλη μπορούν να συνάπτουν συμφωνίες συνεργασίας, που προβλέπουν την ανταλλαγή πληροφοριών με τις αρμόδιες αρχές τρίτων χωρών, καθώς και με αρχές ή όργανα τρίτων χωρών όπως αυτά ορίζονται στις παραγράφους 5 και 5α, μόνον εφόσον οι χορηγούμενες πληροφορίες καλύπτονται, όσον αφορά το επαγγελματικό απόρρητο, από εγγυήσεις τουλάχιστον ισοδύναμες με αυτές που αναφέρονται στο παρόν άρθρο. Αυτή η ανταλλαγή πληροφοριών πρέπει να εξυπηρετεί την εκτέλεση των εποπτικών καθηκόντων των εν λόγω αρχών ή οργάνων.Εάν οι πληροφορίες προέρχονται από άλλο κράτος μέλος, μπορούν να κοινολογηθούν μόνο μετά από ρητή συμφωνία των αρμόδιων αρχών που τις διαβίβασαν και, ενδεχομένως, μόνο για τους σκοπούς για τους οποίους συμφώνησαν αυτές οι αρχές."Άρθρο 31. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία το αργότερο έως τις 17 Νοεμβρίου 2002. Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την αναφορά αυτή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Οι λεπτομέρειες της αναφοράς αυτής καθορίζονται από τα κράτη μέλη.2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.Άρθρο 4Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την ημέρα δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.Άρθρο 5Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.Βρυξέλλες, 7 Νοεμβρίου 2000.Για το Ευρωπαϊκό ΚοινοβούλιοΗ ΠρόεδροςN. FontaineΓια το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςL. Fabius(1) ΕΕ C 116 Ε της 26.4.2000, σ. 61.(2) ΕΕ C 168 της 16.6.2000, σ. 1.(3) Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 14ης Ιουνίου 2000 (δεν δημοσιεύθηκε ακόμα στην Επίσημη Εφημερίδα), και απόφαση του Συμβουλίου της 29ης Ιουνίου 2000.(4) ΕΕ L 375 της 31.12.1985, σ. 3· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 95/26/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 168 της 18.7.1995, σ. 7).(5) ΕΕ L 228 της 11.8.1992, σ. 1· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 95/26/ΕΚ.(6) ΕΕ L 360 της 9.12.1992, σ. 1· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 95/26/ΕΚ.(7) ΕΕ L 141 της 11.6.1993, σ. 27· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 97/9/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 84 της 26.3.1997, σ. 22).(8) ΕΕ L 204 της 21.7.1998, σ. 29.