Avis juridique important

|

31992L0062

Οδηγία 92/62/ΕΟΚ της Επιτροπής της 2ας Ιουλίου 1992 για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 70/311/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με το σύστημα διευθύνσεως των οχημάτων με κινητήρα και των ρυμουλκουμένων τους

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 199 της 18/07/1992 σ. 0033 - 0047 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 7 τόμος 4 σ. 0087  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 7 τόμος 4 σ. 0087

ΟΔΗΓΙΑ 92/62/ΕΟΚ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  της 2ας Ιουλίου 1992  για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 70/311/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με το σύστημα διευθύνσεως των οχημάτων με κινητήρα και των ρυμουλκουμένων τουςΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ  ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας,  την οδηγία 70/311/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 8ης Ιουνίου 1970 σχετικά με την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν το σύστημα διευθύνσεως των οχημάτων με κινητήρα και των ρυμουλκουμένων τους (1), και ιδίως το άρθρο 3,  Εκτιμώντας:  ότι, από τη συνολική αξιολόγηση της οδηγίας 70/311/ΕΟΚ, συνάγεται το συμπέρασμα πως μπορεί να βελτιωθεί περαιτέρω η οδική ασφάλεια με μέτρα βασιζόμενα στα διδάγματα που αποκομίστηκαν από την πρακτική εμπειρία και την τεχνική πρόοδο καθώς και την πρόοδο  των εργασιών της οικονομικής επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη, συγκεκριμένα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 79 και τα συμπληρώματά του 1 και 2- ότι οι βελτιώσεις μπορούν να επιτευχθούν: μειώνοντας τις προσπάθειες που καταβάλλονται για το  χειρισμό του συστήματος διεύθυνσης, με την προσθήκη προδιαγραφών για τα συστήματα υποβοηθούμενης διεύθυνσης που χρησιμοποιούν την ίδια πηγή ενέργειας όπως το σύστημα πέδησης, με την καθιέρωση των δοκιμών για τη στροφή που εκτελούν σε μεγάλες ταχύτητες  τα οχήματα με κινητήρα, με την καθιέρωση προδιαγραφών για τα επικουρικά συστήματα διεύθυνσης, και με την καθιέρωση ενιαίου δελτίου πληροφοριών και ενιαίου δελτίου έγκρισης ΕΟΚ τύπου, με σκοπό να διευκολυνθεί η μηχανογράφηση και η διαβίβαση των δεδομένων  από τους αιτούντες και τις αρμόδιες αρχές-  ότι είναι επίσης αναγκαία η προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο των ορισμών και των προδιαγραφών που ήδη ισχύουν-  ότι με τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας συμφωνεί η επιτροπή για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο των οδηγιών που αποσκοπούν στην εξάλειψη των τεχνικών φραγμών στο εμπόριο του τομέα των οχημάτων με κινητήρα, η οποία συνεστήθη δυνάμει του άρθρου 12  παράγραφος 1 της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου (2),  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:  Άρθρο 1  Η οδηγία 70/311/ΕΟΚ τροποποιείται ως εξής:  1. η λέξη "παράρτημα" στο τέλος της φράσης αντικαθίσταται από τη λέξη "παραρτήματα".  2. Το παράρτημα αντικαθίσταται από τα παραρτήματα της παρούσας οδηγίας.  Άρθρο 2  1. Από την 1η Ιανουαρίου 1993 τα κράτη μέλη δεν επιτρέπεται, προβάλλοντας λόγους που αφορούν τα συστήματα διεύθυνσης:  - να αρνούνται για έναν τύπο οχήματος την έγκριση τύπου ΕΟΚ ή τη χορήγηση αντιγράφου του εγγράφου που προβλέπεται στο άρθρο 10 παράγραφος 1 τελευταία περίπτωση της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ ή την εθνική έγκριση τύπου ή  - να αρνούνται τη θέση σε κυκλοφορία για πρώτη φορά οχήματος  εφόσον το σύστημα διεύθυνσης πληροί τις προδιαγραφές της οδηγίας 70/311/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε από την παρούσα οδηγία.  2. Από την 1η Οκτωβρίου 1993, τα κράτη μέλη:  - δεν επιτρέπεται να χορηγούν πλέον αντίγραφο του εγγράφου που προβλέπεται στο άρθρο 10 παράγραφος 1 τελευταία περίπτωση της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ για τύπο οχήματος,  - επιτρέπεται να αρνούνται την εθνική έγκριση για κάθε τύπο οχήματος  του οποίου το σύστημα διεύθυνσης δεν πληροί τις προδιαγράφες της οδηγίας 70/311/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε από την παρούσα οδηγία.  3. Από την 1η Οκτωβρίου 1995 τα κράτη μέλη επιτρέπεται να αρνούνται τη θέση σε κυκλοφορία για πρώτη φορά οχημάτων των οποίων το σύστημα διεύθυνσης δεν πληροί τις προδιαγραφές της οδηγίας 70/311/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε από την παρούσα οδηγία.  Άρθρο 3  1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία πριν από την 1η Ιανουαρίου 1993. Ενημερώνουν αμέσως σχετικά την Επιτροπή.  Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις εν λόγω διατάξεις, οι τελευταίες αυτές περιέχουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της παραπομπής καθορίζεται από τα κράτη μέλη.  2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των κυρίων διατάξεων της εθνικής νομοθεσίας που θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.  Άρθρο 4  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη. Βρυξέλλες, 2 Ιουλίου 1992. Για την Επιτροπή  Martin BANGEMANN  Αντιπρόεδρος   (1) ΕΕ αριθ. L 133 της 18. 6. 1970, σ. 10. (2) ΕΕ αριθ. L 42 της 23. 2. 1970, σ. 1.    ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ  "ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 70/311/ΕΟΚ  ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΩΝ   Παράρτημα Ι:  Ορισμοί, αίτηση έγκρισης ΕΟΚ και προδιαγραφές  Παράρτημα ΙΙ:  Δελτίο πληροφοριών  Παράρτημα ΙΙΙ:  Επίδοση της πέδησης οχημάτων που χρησιμοποιούν την ίδια πηγή ενέργειας για την τροφοδότηση του συστήματος διεύθυνσης και της διάταξης  πέδησης  Παράρτημα IV:  Πρόσθετες προδιαγραφές για οχήματα εφοδιασμένα με επικουρικό σύστημα διεύθυνσης  Παράρτημα V:  Διατάξεις ισχύουσες για ρυμουλκούμενα εφοδιασμένα με καθαρά υδραυλικό μηχανισμό μετάδοσης της διεύθυνσης  Παράρτημα VI:  Δελτίο  έγκρισης τύπου οχήματος  ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι  ΟΡΙΣΜΟΙ, ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΚΡΙΣΗΣ ΕΟΚ ΚΑΙ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ   1.  ΟΡΙΣΜΟΙ   Στο πλαίσιο της παρούσας οδηγίας:  1.1.  ως έγκριση οχήματος νοείται η έγκριση ενός τύπου οχήματος όσον αφορά το σύστημα διεύθυνσης-  1.2.  ως τύπος οχήματος νοείται η κατηγορία οχημάτων που δεν διαφέρουν μεταξύ τους όσον αφορά τον  καθορισμό του τύπου οχήματος του κατασκευαστή, ή/και τις παραλλαγές του που ενδέχεται να επηρεάσουν το σύστημα διεύθυνσης-  1.3.  ως σύστημα διεύθυνσης νοείται το σύνολο του εξοπλισμού που μπορεί να καθορίσει τη διεύθυνση πορείας του οχήματος.   Ο  εξοπλισμός διεύθυνσης περιλαμβάνει:   - το όργανο χειρισμού,   - το μηχανισμό μετάδοσης της διεύθυνσης,   - τους κατευθυντήριους τροχούς,   - ενδεχομένως, την τροφοδότηση με ενέργεια.  1.3.1.  ως όργανο χειρισμού νοείται το τμήμα του συστήματος  διεύθυνσης για το χειρισμό της λειτουργίας του το οποίο μπορεί να ενεργοποιηθεί με ή χωρίς άμεση παρέμβαση του οδηγού. Όταν πρόκειται για σύστημα διεύθυνσης όπου οι δυνάμεις διεύθυνσης παρέχονται αποκλειστικά ή εν μέρει με τη μυική προσπάθεια που  καταβάλλει ο οδηγός, το όργανο χειρισμού περιλαμβάνει όλα τα τμήματα μέχρι το σημείο που η προσπάθεια διεύθυνσης μετατρέπεται με μηχανικά, υδραυλικά ή ηλεκτρικά μέσα-  1.3.2.  ως μηχανισμός μετάδοσης της διεύθυνσης νοούνται όλα τα όργανα του συστήματος  διεύθυνσης μέσω των οποίων μεταδίδονται οι δυνάμεις διεύθυνσης από το όργανο χειρισμού έως τους κατευθυντήριους τροχούς- ο μηχανισμός αυτός περιλαμβάνει όλα τα μέρη από το σημείο όπου η προσπάθεια που καταβάλλεται στο όργανο χειρισμού μετατρέπεται σε  μηχανικά, υδραυλικά ή ηλεκτρικά μέσα-  1.3.3.  ως κατευθυντήριοι τροχοί νοούνται οι τροχοί των οποίων η κατεύθυνση, σε σχέση προς τον διαμήκη άξονα του οχήματος, μπορεί να μεταβληθεί, αμέσως ή εμμέσως, για να επιτευχθεί η αλλαγή της διεύθυνσης πορείας  του οχήματος. (Ο ορισμός αυτός περιλαμβάνει τον άξονα περί του οποίου στρέφονται οι κατευθυντήριοι τροχοί προκειμένου να καθοριστεί η διεύθυνση πορείας του οχήματος)-  1.3.4.  ως τροφοδότηση με ενέργεια νοούνται τα όργανα του συστήματος διεύθυνσης, που  τον τροφοδοτούν με ενέργεια, ρυθμίζουν την παροχή και, ενδεχομένως, μετατρέπουν και αποθηκεύουν την ενέργεια. Η τροφοδότηση περιλαμβάνει επίσης τις τυχόν υπάρχουσες δεξαμενές, του μέσου λειτουργίας και τους αγωγούς επιστροφής, όχι όμως τον κινητήρα του  οχήματος (εκτός εάν πρόκειται για τους σκοπούς του σημείου 4.1.3) ούτε και τους μηχανισμούς κίνησης μεταξύ του κινητήρα και της πηγής ενέργειας-  1.3.4.1.  ως πηγή ενέργειας νοείται το μέρος της τροφοδότησης με ενέργεια που παρέχει την ενέργεια υπό την  απαιτούμενη μορφή: παραδείγματος χάριν η υδραυλική αντλία, ο αεροσυμπιεστής-  1.3.4.2.  ως δεξαμενή ενέργειας νοείται το τμήμα της τροφοδότησης με ενέργεια όπου αποθηκεύεται η ενέργεια που παρέχεται από την πηγή ενέργειας-  1.3.4.3.  ως δεξαμενή  αποθήκευσης νοείται το τμήμα της τροφοδότησης με ενέργεια όπου αποθηκεύεται το μέσο λειτουργίας υπό πίεση ίση ή περίπου ίση προς την ατμοσφαιρική.  1.4.  Παρέμετροι του συστήματος διεύθυνσης  1.4.1.  ως προσπάθεια επί του οργάνου χειρισμού της  διεύθυνσης νοείται η προσπάθεια που καταβάλλεται επί του οργάνου χειρισμού για τη διεύθυνση του οχήματος-  1.4.2.  ως χρόνος απόκρισης του συστήματος διεύθυνσης νοείται το χρονικό διάστημα από τη στιγμή της έναρξης της μετατόπισης του οργάνου χειρισμού  μέχρι τη στιγμή που οι κατευθυντήριοι τροχοί έχουν στραφεί κατά μια δεδομένη γωνία-  1.4.3.  ως γωνία στροφής νοείται γωνία που σχηματίζεται από την προβολή ενός διαμήκους άξονα του οχήματος και την ευθεία τομής του επιπέδου του τροχού (άξονας  συμμετρίας του τροχού κάθετος προς τον άξονα περιστροφής του τροχού) και της επιφάνειας της οδού-  1.4.4.  ως δυνάμεις διεύθυνσης όλες οι δυνάμεις που επενεργούν στο μηχανισμό μετάδοσης της διεύθυνσης-  1.4.5.  ως μέσος λόγος μετάδοσης του συστήματος  διεύθυνσης νοείται ο λόγος της γωνιακής μετατόπισης του οργάνου χειρισμού προς τη μέση γωνία στροφής που διαγράφουν οι κατευθυντήριοι τροχοί για μια πλήρη διαδρομή του οργάνου χειρισμού από άκρο σε άκρο-  1.4.6.  ως κύκλος στροφής νοείται ο κύκλος εντός  του οποίου εγγράφονται οι προβολές στο επίπεδο του εδάφους όλων των σημείων του οχήματος, εξαιρουμένων των εξωτερικών κατόπτρων και των εμπρόσθιων φανών δεικτών πορείας, όταν το όχημα διαγράφει κυκλική τροχιά-  1.4.7.  ως ονομαστική ακτίνα του οργάνου  χειρισμού διεύθυνσης νοείται στην περίπτωση χειροτροχού διεύθυνσης η μικρότερη απόσταση μεταξύ του κέντρου περιστροφής του χειροτροχού και της εξωτερικής ακμής του σώτρου- στην περίπτωση οιασδήποτε άλλης μορφής οργάνου χειρισμού, νοείται η απόσταση  μεταξύ του κέντρου περιστροφής του και του σημείου όπου εξασκείται η προσπάθεια επί του οργάνου χειρισμού. Σε περίπτωση που υπάρχουν περισσότερα από αυτά τα σημεία, λαμβάνεται υπόψη το σημείο όπου εξασκείται η μεγαλύτερη προσπάθεια επί του οργάνου  χειρισμού.  1.5.  Είδη συστήματος διεύθυνσης   Ανάλογα με την προέλευση των δυνάμεων διεύθυνσης διακρίνονται τα ακόλουθα είδη συστημάτων διεύθυνσης:  1.5.1.  Για τα αυτοκίνητα οχήματα:  1.5.1.1.  χειροκίνητο σύστημα διεύθυνσης, όταν οι δυνάμεις  διεύθυνσης προέρχονται αποκλειστικά από τη μυική προσπάθεια του οδηγού-  1.5.1.2.  σύστημα υποβοηθούμενης διεύθυνσης, όταν οι δυνάμεις διεύθυνσης προέρχονται από τη μυική προσπάθεια του οδηγού και από την (τις) τροφοδότηση(εις) με ενέργεια-  1.5.1.2.1.   επίσης ως σύστημα υποβοηθούμενης διεύθυνσης θεωρείται σύστημα στο οποίο οι δυνάμεις διεύθυνσης όταν το σύστημα είναι ακέραιο προέρχονται αποκλειστικά από μία ή περισσότερες τροφοδοτήσεις με ενέργεια, ενώ σε περίπτωση αστοχίας του συστήματος οι δυνάμεις  διεύθυνσης μπορούν να προέρχονται από τη μυική προσπάθεια του οδηγού (ολοκληρωμένο σύστημα υποβοηθούμενης διεύθυνσης)-  1.5.1.3.  σύστημα διεύθυνσης με σερβομηχανισμό, όταν οι δυνάμεις διεύθυνσης προέρχονται αποκλειστικά από μία ή περισσότερες  τροφοδοτήσεις με ενέργεια-  1.5.1.4.  σύστημα αυτόματης διεύθυνσης είναι σύστημα στο οποίο η γωνία στροφής ενός ή περισσοτέρων τροχών μεταβάλλεται αποκλειστικά και μόνο όταν επιδρούν δυνάμεις ή/και ροπές στο σημείο επαφής τροχού/οδού.  1.5.2.  Για τα  ρυμουλκούμενα  1.5.2.1.  Σύστημα αυτόματης διεύθυνσης   βλέπε το προηγούμενο σημείο 1.5.1.4-  1.5.2.2.  αρθρωτό σύστημα διεύθυνσης, στο οποίο οι δυνάμεις διεύθυνσης προέρχονται από την αλλαγή της διεύθυνσης του έλκοντος οχήματος και στο οποίο η στροφή  των κατευθυντήριων τροχών του ρυμουλκουμένου συνδέεται άμεσα με τη σχετική γωνία που σχηματίζει ο διαμήκης άξονας του έλκοντος οχήματος με τον διαμήκη άξονα του ρυμουλκουμένου-  1.5.2.3.  αυτοκατευθυνόμενο σύστημα, στο οποίο οι δυνάμεις διεύθυνσης  οφείλονται σε αλλαγή της διεύθυνσης οχήματος και στο οποίο η στροφή των κατευθυντήριων τροχών του ρυμουλκουμένου συνδέεται άμεσα με τη σχετική γωνία μεταξύ του διαμήκους άξονα του πλαισίου του ρυμουλκουμένου, ή φορτίου που το αντικαθιστά, και του  διαμήκους άξονα του βοηθητικού πλαισίου όπου είναι προσαρμοσμένος(οι) ο (οι) άξονας(ες).  1.5.3.  Ανάλογα με τη διάταξη των κατευθυντήριων τροχών διακρίνονται τα ακόλουθα είδη συστημάτων διεύθυνσης:  1.5.3.1.  σύστημα προσθίων κατευθυντήριων τροχών, στο  οποίο κατευθυντήριοι είναι μόνον οι τροχοί του ή των προσθίων αξόνων. Ο ορισμός αυτός περιλαμβάνει όλους τους τροχούς που στρέφονται προς την ίδια κατεύθυνση-  1.5.3.2.  σύστημα οπίσθιων κατευθυντήριων τροχών, στο οποίο κατευθυντήριοι είναι μόνον οι  τροχοί του ή των οπίσθιων αξόνων. Ο ορισμός αυτός περιλαμβάνει όλους τους τροχούς που στρέφονται προς την ίδια κατεύθυνση-  1.5.3.3.  πολυαξονικό κατευθυντήριο σύστημα, στο οποίο κατευθυντήριοι είναι ένας ή περισσότεροι πρόσθιοι και οπίσθιοι άξονες-   1.5.3.3.1.  παντοαξονικό κατευθυντήριο σύστημα, όταν κατευθυντήριοι είναι όλοι οι τροχοί-  1.5.3.3.2.  σύστημα διεύθυνσης με αρθρωτό πλαίσιο, στο οποίο η μετατόπιση μεταξύ των τμημάτων του πλαισίου οφείλεται άμεσα στις δυνάμεις διεύθυνσης-  1.5.3.4.   επικουρικό σύστημα διεύθυνσης, στο οποίο, εκτός των πρόσθιων τροχών, κατευθυντήριοι είναι και οι οπίσθιοι τροχοί οχημάτων των κατηγοριών Μ και Ν είναι, προς την ίδια ή την αντίθετη διεύθυνση των πρόσθιων τροχών, ή/και στο οποίο η γωνία στροφής των  πρόσθιων τροχών ή/και των οπίσθιων τροχών μπορεί να προσαρμοσθεί στη συμπεριφορά του οχήματος.  1.6.  Είδη συστημάτων μετάδοσης της διεύθυνσης   Ανάλογα με τον τρόπο μετάδοσης των δυνάμεων διεύθυνσης, διακρίνονται τα κάτωθι είδη συστημάτων μετάδοσης της  διεύθυνσης:  1.6.1.  το καθαρά μηχανικό σύστημα μετάδοσης της διεύθυνσης, στο οποίο οι δυνάμεις διεύθυνσης μεταδίδονται μόνον σε μηχανικά μέσα-  1.6.2.  το καθαρό υδραυλικό σύστημα μετάδοσης της διεύθυνσης, στο οποίο οι δυνάμεις διεύθυνσης μεταδίδονται  σε ένα δεδομένο σημείο, μόνον με υδραυλικά μέσα-  1.6.3.  το καθαρό ηλεκτρικό σύστημα μετάδοσης και διεύθυνσης, στο οποίο οι δυνάμεις διεύθυνσης μεταδίδονται, σε ένα δεδομένο σημείο, μόνον με ηλεκτρικά μέσα-  1.6.4.  το μεικτό σύστημα μετάδοσης της  διεύθυνσης, στο οποίο ένα μέρος των δυνάμεων διεύθυνσης μεταδίδεται με καθαρά μηχανικά μέσα και το άλλο μέρος μεταδίδεται με κάποιο από τα υπόλοιπα αυτά μέσα-  1.6.4.1.  το μεικτό μηχανικό σύστημα μετάδοσης της διεύθυνσης, στο οποίο ένα μέρος των  δυνάμεων διεύθυνσης μεταδίδεται με καθαρά μηχανικά μέσα και το άλλο μεταδίδεται με:  1.6.4.1.1.  υδραυλικά ή μηχανικά/υδραυλικά μέσα  ή   1.6.4.1.2.  ηλεκτρικά ή μηχανικά/ηλεκτρικά μέσα  ή   1.6.4.1.3.  μέσα αεροσυμπίεσης ή μηχανικά/μέσα αεροσυμπίεσης    εφόσον το μηχανικό μέρος του συστήματος διεύθυνσης χρησιμεύει μόνον για να δείχνει τη γωνία στροφής και είναι πολύ λεπτό για να μεταδώσει το σύνολο των δυνάμεων διεύθυνσης, το σύστημα αυτό θεωρείται, ανάλογα την περίπτωση, καθαρά υδραυλικό, καθαρά  ηλεκτρικό σύστημα μετάδοσης, σύστημα που λειτουργεί καθαρά με αεροσυμπίεση-  1.6.4.2.  Λοιπά μεικτά συστήματα μετάδοσης της διεύθυνσης, κάθε άλλος συνδυασμός των συστημάτων μετάδοσης της διεύθυνσης που προαναφέρθηκαν.  2.  ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΚΡΙΣΗΣ ΤΥΠΟΥ  2.1.  Η  αίτηση έγκρισης για ένα τύπο οχήματος όσον αφορά το σύστημα διεύθυνσης υποβάλλεται από τον κατασκευαστή του οχήματος.  2.2.  Η αίτηση πρέπει να συνοδεύεται από τις πληροφορίες που ζητούνται στο σχετικό δελτίο του συνημμένου παραρτήματος ΙΙ.  2.3.   Αντιπροσωπευτικό όχημα του προς έγκριση τύπου διατίθεται στην τεχνική υπηρεσία που είναι υπεύθυνη για τον έλεγχο των τεχνικών προδιαγραφών.  3.  ΕΓΚΡΙΣΗ ΤΥΠΟΥ ΕΟΚ   Πιστοποιητικό σύμφωνα με το υπόδειγμα του παραρτήματος VI εκδίδεται από την αρχή που  χορηγεί την έγκριση τύπου ΕΟΚ βάσει της παρούσας οδηγίας.  4.  ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ  4.1.  Γενικές προδιαγραφές  4.1.1.  Το σύστημα διεύθυνσης πρέπει να καθιστά δυνατή την εύκολη και ασφαλή οδήγηση του οχήματος μέχρι την ανωτάτη  ταχύτητα που προβλέπει ο κατασκευαστής ή, εφόσον πρόκειται για ρυμουλκούμενο, μέχρι την μέγιστη τεχνικώς αποδεκτή ταχύτητα. Το σύστημα διεύθυνσης πρέπει να έχει την τάση αυτόματης επαναφοράς όταν υπόκειται στις δοκιμές σύμφωνα με το σημείο 5. Το όχημα  πρέπει να πληροί τις προδιαγραφές του σημείου 5.2 όταν πρόκειται για αυτοκίνητο όχημα και του σημείου 5.3 όταν πρόκειται για ρυμουλκούμενο. Όχημα που είναι εφοδιασμένο με επικουρικό σύστημα διεύθυνσης πρέπει επίσης να πληροί τις προδιαγραφές του  παραρτήματος IV, τα δε ρυμουλκούμενα που είναι εφοδιασμένα με καθαρά υδραυλικό σύστημα μετάδοσης της διεύθυνσης πρέπει να πληρούν τις προδιαγραφές του παραρτήματος V.  4.1.1.1.  Η πορεία του οχήματος πρέπει να είναι ευθύγραμμη χωρίς να απαιτούνται από  τον οδηγό σημαντικές διορθώσεις της πορείας μέσω του οργάνου χειρισμού της διεύθυνσης και χωρίς υπερβολικούς κραδασμούς του συστήματος διεύθυνσης στη μέγιστη ταχύτητα που προβλέπει ο κατασκευαστής.  (1) Η συμμόρφωση προς τις απαιτήσεις που περιλαβάνονται στο παράρτημα ΙΙΙ μπορεί επίσης να χρησιμοποιείται κατά τον έλεγχο της εφαρμογής της οδηγίας 71/320/ΕΟΚ του Συμβουλίου.     4.1.1.2.  Είναι επιβεβλημένος ο συντονισμός της διαδρομής του οργάνου χειρισμού διεύθυνσης και των κατευθυντηρίων τροχών, εκτός εάν προκειται για τροχούς που κατευθύνονται από επικουρικό σύστημα διεύθυνσης.  4.1.1.3.  Είναι επιβεβλημένος ο  συγχρονισμός μεταξύ του οργάνου χειρισμού της διεύθυνσης και των κατευθυντήριων τροχών, εκτός εάν προκειται για τροχούς που κατευθύνονται από επικουρικό σύστημα διεύθυνσης.  4.1.2.  Το σύστημα διεύθυνσης πρέπει να μελετηθεί, κατασκευαστεί και  τοποθετηθεί κατά τρόπο που να αντέχει στις καταπονήσεις που σημειώνονται κατά τη συνήθη λειτουργία του οχήματος ή συνδυασμού οχημάτων. Η μέγιστη γωνία στροφής δεν πρέπει να περιορίζεται από οιοδήποτε τμήμα του μηχανισμού μετάδοσης της διεύθυνσης, εκτός  εάν έχει σχεδιαστεί προς αυτό το σκοπό.  4.1.2.1.  Εκτός εάν ορίζεται διαφορετικά, θεωρείται για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας ότι στο σύστημα διεύθυνσης δεν μπορούν να συμβούν ταυτόχρονα περισσότερες της μιας αστοχίας και ότι δύο άξονες του ίδιου  τροχιοφορέα αποτελούν ως έναν άξονα.  4.1.3.  Σε περίπτωση διακοπής της λειτουργίας του κινητήρα ή αστοχίας ενός οργάνου του συστήματος διεύθυνσης, εξαιρουμένων των οργάνων που προβλέπονται στο σημείο 4.1.4, το σύστημα διεύθυνσης πρέπει πάντοτε να  πληροί τις προδιαγραφές του σημείου 5.2.6 όσον αφορά τα αυτοκίνητα οχήματα του σημείου 5.3 όσον αφορά τα ρυμουλκούμενα.  4.1.4.  Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας οι κατευθυντήριοι τροχοί, το όργανο χειρισμού μετάδοσης της διεύθυνσης και όλα τα  μηχανικά μέρη του συστήματος μετάδοσης και διεύθυνσης δεν πρέπει να θεωρούνται ότι μπορούν να παρουσιάσουν αστοχία, εφόσον έχουν τις σωστές διαστάσεις, είναι ευπρόσιτα για τη συντήρησή τους και διαθέτουν χαρακτηριστικά ασφάλειας τουλάχιστον ισότιμα με  εκείνα που ορίζονται για άλλα βασικά όργανα του οχήματος (π.χ. τα όργανα πέδησης). Οιοδήποτε μέρος του συστήματος, του οποίου η αστοχία μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια ελέγχου του οχήματος, πρέπει να είναι κατασκευασμένο από μέταλλο ή από άλλο υλικό  ισοδυνάμων χαρακτηριστικών και να μην παρουσιάζει αισθητή παραμόρφωση κατά τη φυσιολογική λειτουργία του συστήματος διεύθυνσης.  4.1.5.  Οιαδήποτε αστοχία του μηχανισμού μετάδοσης της διεύθυνσης η οποία δεν είναι αποκλειστικώς μηχανική πρέπει να  επισημαίνεται σαφώς στον οδηγό του οχήματος- σε περίπτωση αυτοκινήτου οχήματος, ως προειδοποιητική ένδειξη θεωρείται αύξηση της προσπάθειας στο όργανο χειρισμού του συστήματος διεύθυνσης- στην περίπτωση του ρυμουλκουμένου επιτρέπεται μηχανική ένδειξη.  Όταν σημειώνεται αστοχία επιτρέπεται μεταβολή του μέσου λόγου μετάδοσης του συστήματος διεύθυνσης υπό τον όρο ότι η προσπάθεια που καταβάλλεται στο όργανο χειρισμού δεν υπερβαίνει τις τιμές που προβλέπονται στο σημείο 5.2.6 κατωτέρω.  4.1.6.  Τα  συστήματα μετάδοσης της διεύθυνσης που λειτουργούν εξολοκλήρου με αεροσυμπίεση, τα καθαρά ηλεκτρικά ή τα καθαρά υδραυλικά συστήματα καθώς και τα μεικτά συστήματα μετάδοσης της διεύθυνσης, τα οποία δεν περιλαμβάνονται στο σημείο 1.6.4.1, απαγορεύονται  μέχρις ότου προστεθούν σχετικές ειδικές προδιαγραφές στις προδιαγραφές της παρούσας οδηγίας.  4.1.6.1.  Η ανωτέρω απαγόρευση δεν ισχύει για:   - επικουρικά συστήματα διεύθυνσης με αμιγώς ηλεκτρικό ή αμιγώς υδραυλικό σύστημα μετάδοσης της διεύθυνσης σε  οχήματα των κατηγοριών Μ και Ν,   - συστήματα διεύθυνσης με αμιγώς υδραυλικό σύστημα μετάδοσης της διεύθυνσης σε οχήματα της κατηγορίας 0.  4.2.  Επιμέρους προδιαγραφές  4.2.1.  Όργανο χειρισμού της διεύθυνσης .  4.2.1.1.  Εάν το όργανο χειρισμού  ενεργοποιείται άμεσα από τον οδηγό:  4.2.1.1.1.  πρέπει να είναι εύκολος ο χειρισμός του,  4.2.1.1.2.  η φορά ενεργοποίησης του οργάνου χειρισμού πρέπει να αντιστοιχεί στην επιδιωκόμενη αλλαγή διεύθυνσης,  4.2.1.1.3.  εξαιρουμένης της περιπτώσεως  επικουρικών συστημάτων διεύθυνσης, πρέπει να υφίσταται συνεχής και μονότονη σχέση μεταξύ της γωνίας που διαγράφει το όργανο χειρισμού και της γωνίας στροφής.  4.4.2.  Μηχανισμός μετάδοσης της διεύθυνσης  4.2.2.1.  Οι διατάξεις ρύθμισης της γεωμετρίας  του συστήματος διεύθυνσης πρέπει να είναι τέτοιες ώστε, μετά τη ρύθμιση, τα ρυθμιζόμενα στοιχεία τους να συνδέονται σταθερά μεταξύ τους μέσω των κατάλληλων διατάξεων μανδάλωσης.  4.2.2.2.  Οι μηχανισμοί μετάδοσης της διεύθυνσης που μπορούν να  αποσυνδέονται για να προσαρμοστούν σε διαφορετικές καταστάσεις του ιδίου οχήματος (π.χ. πτυσσόμενα ημιρυμουλκούμενα) πρέπει να διαθέτουν μηχανισμούς μανδάλωσης που εξασφαλίζουν την ακριβή επανατοποθέτηση των οργάνων. Σε περίπτωση που η μανδάλωση είναι  αυτόματη πρέπει να υπάρχει πρόσθετος χειροκίνητος μάνδαλος ασφαλείας.  4.2.3.  Κατευθυντήριοι τροχοί  4.2.3.1.  Οι οπίσθιοι τροχοί δεν επιτρέπεται να είναι οι μόνοι κατευθυντήριοι τροχοί. Η προδιαγραφή αυτή δεν ισχύει για τα ημιρυμουλκούμενα  4.2.3.2.   Τα ρυμουλκούμενα (εξαιρουμένων των ημιρυμουλκουμένων) με άνω του ενός άξονα με κατευθυντήριους τροχούς και τα ημιρυμουλκούμενα με τουλάχιστον έναν άξονα με κατευθυντήριους τροχούς πρέπει να πληρούν τους όρους του σημείου 5.3 κατωτέρω. Ωστόσο, για  ημιρυμουλκούμενα με σύστημα αυτόματης διεύθυνσης, δεν απαιτείται η δοκιμή που προβλέπεται στο σημείο 5.3 εάν ο λόγος του φορτίου των μη κατευθυντήριων αξόνων προς το φορτίο των αυτόματα κατευθυνόμενων αξόνων είναι τουλάχιστον ίσος προς 1,6 υπό  οιεσδήποτε συνθήκες φόρτισης.  4.2.4.  Τροφοδότηση με ενέργεια  4.2.4.1.  Η ίδια πηγή ενέργειας μπορεί να χρησιμοποιείται για την τροφοδότηση του συστήματος διεύθυνσης και της διάταξης πέδησης. Ωστόσο, σε περίπτωση βλάβης είτε της τροφοδότησης με  ενέργεια, είτε ενός των δύο συστημάτων, πρέπει να πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:  4.2.4.1.1.  το σύστημα διεύθυνσης πρέπει να πληροί τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στη σημείο 5.2.6-  4.2.4.1.2.  σε περίπτωση αστοχίας της πηγής ενέργειας, η  επίδοση της πέδησης δεν επιτρέπεται να είναι χαμηλότερη από την προβλεπόμενη στο παράρτημα ΙΙΙ (1) επίδοση του κυρίως συστήματος πέδησης κατά την πρώτη επενέργεια στην πέδη-  4.2.4.1.3.  σε περίπτωση αστοχίας της τροφοδότησης με ενέργεια, η επίδοση της  πέδησης πρέπει να πληροί τα προβλεπόμενα στο παράρτημα ΙΙΙ (1)-  4.2.4.1.4.  ηχητικό ή οπτικό σήμα πρέπει να προειδοποιεί τον οδηγό σε περίπτωση που η στάθμη του υγρού στη δεξαμενή αποθήκευσης κατέρχεται σε σημείο που ενδέχεται να προξενήσει αύξηση της  προσπάθειας στο όργανο χειρισμού της διεύθυνσης ή της πέδησης. Το σήμα αυτό επιτρέπεται να συνδέεται με τη διάταξη προειδοποίησης για αστοχία της πέδης- πρέπει να είναι δυνατή η εύκολη επαλήθεση της ορθής λειτουργίας του σήματος-  4.2.4.2.  η ίδια πηγή  ενέργειας επιτρέπεται να χρησιμοποιείται για την τροφοδότηση του συστήματος διεύθυνσης και συστημάτων άλλων εκτός της διάταξης πέδησης, υπό την προϋπόθεση ότι σε περίπτωση που η στάθμη του υγρού στη δεξαμενή αποθήκευσης κατέρχεται σε σημείο που  ενδέχεται να επιφέρει αύξηση της προσπάθειας στο όργανο χειρισμού της διεύθυνσης, να προειδοποιείται ο οδηγός με ηχιτικό ή οπτικό σήμα- πρέπει να είναι δυνατή η εύκολη επαλήθευση της ορθής λειτουργίας του σήματος.  4.2.4.3.  Ο προειδοποιητικός  μηχανισμός πρέπει να συνδέεται άμεσα και μονίμως με το κύκλωμα. Υπό τις συνήθεις συνθήκες λειτουργίας του κινητήρα και εφόσον δεν υπάρχει αστοχία του συστήματος διεύθυνσης, η προειδοποιητική διάταξη δεν πρέπει να εκπέμπει σήμα παρά μόνο κατά το χρονικό  διάστημα που απαιτείται για τη φόρτιση της ή των δεξαμενών ενέργειας μετά την εκκίνηση του κινητήρα.  5.  ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΔΟΚΙΜΩΝ  5.1.  Γενικές προδιαγραφές  5.1.1.  Οι δοκιμές πραγματοποιούνται σε επίπεδη επιφάνεια που προσφέρει καλή πρόσφυση.  5.1.2.   Για τη διενέργεια της (των) δοκιμής(ών) το όχημα φορτίζεται με τη μέγιστη τεχνικώς αποδεκτή μάζα και με το μέγιστο τεχνικώς αποδεκτό φορτίο στον (ους) κατευθυντήριο(ους) τροχό(ους). Σε περίπτωση αξόνων εφοδιασμένων με επικουρικό σύστημα διεύθυνσης, η  δοκιμή αυτή επαναλαμβάνεται σε όχημα φορτισμένο με τη μέγιστη τεχνικώς αποδεκτή μάζα και τον άξονα που είναι εφοδιασμένος με το επικουρικό σύστημα διεύθυνσης φορτισμένο με το μέγιστο αποδεκτό φορτίο.  5.1.3.  Πριν από την αρχή της δοκιμής η πίεση των  ελαστικών επισώτρων πρέπει να είναι η προβλεπόμενη από τον κατασκευαστή για το φορτίο που καθορίζεται στο σημείο 5.1.2 όταν το όχημα ευρίσκεται σε στάση.  5.2.  Προδιαγραφές για το όχημα με κινητήρα  5.2.1.  Το όχημα πρέπει να μπορεί να ακολουθεί την  εφαπτομένη καμπύλη ακτίνας 50 μέτρων χωρίς να παρουσιάζονται ασυνήθεις κραδασμοί στο σύστημα διεύθυνσης με την ακόλουθη ταχύτητα:   - οχήματα της κατηγορίας Μ1: 50 km/h,   - οχήματα των κατηγοριών Μ2, Μ3, Ν1, Ν2 και Ν3:  40 km/h ή η ανώτατη ταχύτητα που προβλέπεται από τον κατασκευαστή εάν είναι χαμηλότερη από την προαναφερόμενη.  5.2.2.  Οι προδιαγραφές των σημείων 4.1.1.1, 4.1.1.2 και 4.2.1 πρέπει να πληρούνται ακόμη και σε περίπτωση αστοχίας του συστήματος  διεύθυνσης.  5.2.3.  Σε περίπτωση που το όχημα διαγράφει κυκλική τροχιά με τους κατευθυντήριους τροχούς κατά το ήμισυ στραμένους και με σταθερή ταχύτητα τουλάχιστον 10 km/h, ο κύκλος στροφής πρέπει να παραμένει σταθερός ή να μεγαλώνει όταν αφήνεται  ελεύθερο το όργανο χειρισμού της διεύθυνσης.  5.2.4.  Κατά τη μέτρηση της προσπάθειας χειρισμού δεν λαμβάνονται υπόψη οι δυνάμεις που ασκούνται για χρονικό διάστημα μικρότερο των 0,2 δευτερολέπτων.  5.2.5.  Μέτρηση της προσπάθειας στο όργανο χειρισμού  της διεύθυνσης σε αυτοκίνητα οχήματα με ακέραιο σύστημα διεύθυνσης  5.2.5.1.  Αφού διατρέξει ευθύγραμμη πορεία, το όχημα οδηγείται σε σπειροειδή τροχιά με ταχύτητα 10 km/h. Μετράται η προσπάθεια χειρισμού της διεύθυνσης στην ονομαστική ακτίνα του  οργάνου χειρισμού του συστήματος διεύθυνσης μέχρις ότου η θέση του οργάνου χειρισμού αντιστοιχεί στην ακτίνα στροφής του παρακάτω πίνακα, ανάλογα με την κατηγορία του οχήματος όταν το σύστημα διεύθυνσης είναι ακέραιο. Διενεργείται ένας ελιγμός στροφής  προς τα δεξιά και ένας προς τα αριστερά.  5.2.5.2.  Η μέγιστη επιτρεπόμενη διάρκεια χρησιμοποίησης του συστήματος διεύθυνσης και η μέγιστη επιτρεπόμενη προσπάθεια χειρισμού του ακέραιου συστήματος διεύθυνσης αναφέρονται στον παρακάτω πίνακα για κάθε  κατηγορία οχημάτων.  5.2.6.  Μέτρηση της προσπάθειας στο όργανο χειρισμού αυτοκινήτων οχημάτων των οποίων το σύστημα διεύθυνσης είναι εν αστοχία  5.2.6.1.  Επαναλαμβάνεται η δοκιμή που προβλέπεται στο σημείο 5.2.5 με το σύστημα διεύθυνσης εν αστοχία.  Μετράται η προσπάθεια στο όργανο χειρισμού της διεύθυνσης μέχρις ότου η θέση του οργάνου χειρισμού αντιστοιχεί στην ακτίνα στροφής που αναφέρεται στον παρακάτω πίνακα, ανάλογα με την κατηγορία του οχήματος όταν το σύστημα διεύθυνσης είναι σε κατάσταση  αστοχίας.  5.2.6.2.  Η μέγιστη επιτρεπόμενη διάρκεια χρησιμοποίησης του συστήματος διεύθυνσης και η μέγιστη επιτρεπόμενη προσπάθεια χειρισμού του εν αστοχία συστήματος διεύθυνσης αναφέρονται στον παρακάτω πίνακα για κάθε κατηγορία οχημάτων.  Προδιαγραφές για την προσπάθεια στο όργανο χειρισμού       Κατηγορία οχήματος  Ακέραια διάταξη   Διάταξη εν αστοχία   Μέγιστη προσπάθεια (daN)  Χρόνος (s)  Ακτίνα στροφής (m)  Μέγιστη προσπάθεια (daN)  Χρόνος (s)  Ακτίνα στροφής (m)          Μ1  15  4  12  30  4  20  Μ2  15  4  12  30  4  20  Μ3  20   4  12  45  6  20  Ν1  20  4  12  30  4  20  Ν2  25  4  12  40  4  20  Ν3  20  4  12 (1)  45 (2)  6  20         (1) Ή πλήρης στροφή εάν δεν μπορεί να επιτευχθεί η τιμή αυτή.  (2) 50 για δύσκαμπτα οχήματα με δύο ή περισσότερους κατευθυντήριους άξονες, εξαιρουμένων όσων είναι εφοδιασμένα με σύστημα αυτόματης διεύθυνσης.     5.3.  Προδιαγραφές για τα ρυμουλκούμενα  5.3.1.  Το ρυμουλκούμενο κατά την πορεία πρέπει να μην αποκλίνει υπερβολικά ούτε να σημειώνονται ασυνήθεις κραδασμοί στο σύστημα διεύθυνσης όταν η πορεία του έλκοντος οχήματος είναι ευθύγραμμη επί επίπεδης  και οριζόντιας οδού με ταχύτητα 80 km/h, ή με τη μέγιστη τεχνικώς αποδεκτή ταχύτητα που προβλέπει ο κατασκευαστής του ρυμουλκουμένου σε περίπτωση που αυτή είναι χαμηλότερη από 80 km/h.  5.3.2.  Μετράται ο κύκλος που διαγράφει η όπισθεν ακρότατη ακμή του  ρυμουλκουμένου ενόσω το έλκον όχημα και το ρυμουλκούμενο διαγράφουν συνεχή κυκλική τροχιά κατά τρόπο που η πρόσθια ακρότατη ακμή του έλκοντος οχήματος να διαγράφει κύκλο ακτίνας 25 μέτρων σύμφωνα με το σημείο 1.4.6 και με σταθερή ταχύτητα 5 km/h. Ο  ελιγμός αυτός εκτελείται υπό τις ίδιες συνθήκες αλλά με ταχύτητα 25 km/h +/  1 km/h. Κατά τη διάρκεια των ελιγμών αυτών η οπίσθια ακρότατη ακμή του ρυμουλκουμένου που κινείται με ταχύτητα 25 km/h +/  1 km/h δεν πρέπει να μετατοπίζεται περισσότερο από  0,7 μέτρα εκτός της περιφέρειας που διαγράφεται κατά τον ελιγμό με σταθερή ταχύτητα 5 km/h.  5.3.3.  Κανένα σημείο του ρυμουλκουμένου δεν πρέπει να κινείται σε απόσταση μεγαλύτερη από 0,5 μέτρα από την εφαπτομένη σε κύκλο ακτίνα 25 μέτρων ενόσω έλκεται  από όχημα που εγκαταλείπει την κυκλική διαδρομή που περιγράφεται στο σημείο 5.3.2 κατά μήκος της εφαπτομένης και με ταχύτητα 25 km/h. Η απαίτηση αυτή πρέπει να πληρείται από το σημείο επαφής της εφαπτομένης στον κύκλο μέχρις ένα σημείο σε απόσταση 40  μέτρων κατά μήκος της εφαπτομένης. Μετά το σημείο αυτό, το ρυμουλκούμενο πρέπει να πληροί την απαίτηση που προβλέπεται στο σημείο 5.3.1.  5.3.4.  Οι δοκιμές που περιγράφονται στα σημεία 5.3.2 και 5.3.3 διενεργούνται για στροφή προς τα αριστερά και για  στροφή προς τα δεξιά.   ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ  Δελτίο πληροφοριών αριθ. ................  βάσει του παραρτήματος Ι της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ σχετικά με την έγκριση τύπου ΕΟΚ ενός οχήματος, όσον αφορά το σύστημα διεύθυνσης (70/311/ΕΟΚ), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία ................   Οι κάτωθι πληροφορίες πρέπει, ενδεχομένως, να παρασχεθούν εις τριπλούν και να συνοδεύονται από πίνακα περιεχομένων. Τα ενδεχόμενα σκαριφήματα πρέπει να είναι σχεδιασμένα σε κατάλληλη κλίμακα και σε υλικό μεγέθους Α4 ή διπλωμένο σε αυτό το μέγεθος. Οι  ενδεχόμενες φωτογραφίες πρέπει να είναι αρκετά λεπτομερείς. Για τις λειτουργίες, των οποίων ο χειρισμός πραγματοποιείται με μικροϋπολογιστές, πρέπει να παρέχονται όλες οι αναγκαίες πληροφορίες.     0.  ΓΕΝΙΚΑ  0.1.  Μάρκα (εταιρεική επωνυμία του κατασκευαστή):  0.2.  Τύπος και εμπορικό(α) σήμα(τα):  0.3.  Τρόποι αναγνώρισης του τύπου, εφόσον αυτός υποδεικνύεται στο όχημα (β):  0.3.1.  Τοποθέτηση:  0.4.  Κατηγορία (βλέπε παράρτημα ΙΙ της  οδηγίας 70/156/ΕΟΚ):  0.5.  Όνομα και διεύθυνση του κατασκευαστή:  0.8.  Διεύθυνση των συνεργείων συναρμολόγησης:  1.  ΓΕΝΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΟΧΗΜΑΤΟΣ  1.1.  Φωτογραφίες ή σχέδια ενός τύπου οχήματος:  1.3.  Αριθμός αξόνων και τροχών (ενδεχομένως,  ερπυστριών ή ιμάντων κυλίσεως):  1.3.1.  Αριθμός και τοποθέτηση αξόνων διδύμων τροχών:  1.3.2.  Αριθμός και τοποθέτηση κατευθυντηρίων αξόνων:  1.3.3.  Κινητήριοι άξονες (αριθμός, τοποθέτηση, σύζευξη άλλου άξονα):  2.  ΜΑΖΑ ΚΑΙ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ (ε) (kg και mm)   (ενδεχομένως παραπομπή σε σκαριφήματα)  2.1.  Αποτύπωμα(τα) (με πλήρες φορτίο) (στ):  2.3.1.  Μετατρόχιο κάθε κατευθυντήριου άξονα (θ):  2.4.  Σειρά διαστάσεων του οχήματος (από άκρο εις άκρο):  2.4.1.  Για τα πλαίσια χωρίς αμάξωμα:  2.4.1.1.  Μήκος  (ι):  2.4.1.2.  Πλάτος (κ):  2.4.1.4.  Εμπρόσθια προεξοχή (μ):  2.4.1.5.  Οπίσθια προεξοχή (ν):  2.4.1.7.  Μεταξόνιο (για οχήματα με πολλαπλούς άξονες):  2.4.2.  Για πλαίσιο με αμάξωμα:  2.4.2.1.  Μήκος (ι):  2.4.2.2.  Πλάτος (κ):  2.4.2.4.  Εμπρόσθια  προεξοχή (μ):  2.4.2.5.  Οπίσθια προεξοχή (ν):  2.4.2.7.  Μεταξόνιο (για οχήματα με πολλαπλούς άξονες):  2.8.  Μέγιστη τεχνικά αποδεκτή μάζα φορτίου δηλούμενη από τον κατασκευαστή (μέγιστη και ελάχιστη μάζα για κάθε έκδοση) (ω):  2.9.  Μέγιστη τεχνικά  αποδεκτή μάζα σε κάθε άξονα και, για ημιρυμουλκούμενα ή ρυμουλκούμενα με κεντρικό άξονα, το φορτίο στο σημείο ζεύξης, που δηλώνει ο κατασκευαστής:  6.  ΑΝΑΡΤΗΣΗ  6.6.1.  Συνδυασμός(οί) ελαστικών επισώτρων τροχών:  [για τα ελαστικά επίσωτρα, υποδείξατε τις διαστάσεις, το δείκτη ικανότητας ελάχιστης φορτίου, το σύβολο ελάχιστης ταχύτητας για τους τροχούς, υποδείξατε τη/τις διάσταση(εις) του σώτρου και τη/τις απόκλιση(εις)]  6.6.1.1.  Άξονας αριθ. 1:  6.6.1.2.   Άξονας αριθ. 2:  6.6.3.  Πίεση(εις) των ελαστικών επισώτρων που συνιστά ο κατασκευαστής: kPa  7.  ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ  7.1.  Σχήμα του(των) κατευθυντηρίου(ων) άξονα(ων), στο οποίο να υποδεικνύεται η γεωμετρία:  7.2.  Μηχανισμός μετάδοσης και όργανο χειρισμού   7.2.1.  Είδος μηχανισμού μετάδοσης και διεύθυνσης (εμπρός και πίσω, εάν χρειάζεται):  7.2.2.  Μετάδοση στους τροχούς (και με άλλα μέσα εκτός από τα μηχανικά εμπρός και πίσω, εάν χρειάζεται):  7.2.3.  Τρόπος υποβοήθησης, ενδεχομένως:  7.2.3.1.  Τρόπος  και σχέδιο λειτουργίας, μάρκα(ες) και είδος(η):  7.2.4.  Σχήμα του συστήματος διεύθυνσης στο σύνολό του, στο οποίο να φαίνεται η θέση των διαφόρων διατάξεων στο όχημα που επηρεάζουν τη διεύθυνσή του:  7.2.5.  Σχήμα(τα) του (των) οργάνου(ων) χειρισμού  της διεύθυνσης:  7.2.6.  Κλίμακα και τρόπος ρύθμισης του οργάνου χειρισμού της διεύθυνσης, εφόσον χρειάζεται:  7.3.  Μέγιστη γωνία στροφής των τροχών  7.3.1.  Δεξιά ................ (μοίρες)- αριθμός στροφών του πηδαλίου ................ (ή ισοδύνμα  δεδομένα)  7.3.1.  Αριστερά ................ (μοίρες)- αριθμός στροφών του πηδαλίου ................ (ή ισοδύναμα δεδομένα) Σημειώσεις  (β) Εάν στα μέσα αναγνώρισης του τύπου περιλαμβάνονται χαρακτήρες οι οποίοι δεν ενδιαφέρουν την περιγραφή του οχήματος, του δομικού στοιχείου ή της τεχνικής ενότητας που καλύπτει το παρόν δελτίο πληροφοριών, πρέπει να σημειώνονται στα έγγραφα με το  σύμβολο: "? " (π.χ.: ABC??123??).  (ε) Όταν ένα μοντέλο έχει δύο εκδόσεις -μία με κανονικό θαλαμίσκο και μία με κουκέτα- δίδονται οι διαστάσεις και η μάζα και για τις δύο εκδόσεις:  (στ) Πρότυπο ISO 612 - 1978, παράγραφος αριθ. 6.4.  (ι) Πρότυπο ISO 612 - 1978, παράγραφος αριθ. 6.5.  (θ) Πρότυπο ISO 612 - 1978, παράγραφος αριθ. 6.1.  (κ) Πρότυπο ISO 612 - 1978, παράγραφος αριθ. 6.2.  (μ) Πρότυπο ISO 612 - 1978, παράγραφος αριθ. 6.6.  (ν) Πρότυπο ISO 612 - 1978, παράγραφος αριθ. 6.7.  (ω) Για τα ρυμουλκούμενα ή τα ημιρυμουλκούμενα και για τα οχήματα που έχουν ζευχθεί σε ρυμουλκούμενο ή ημιρυμουλκούμενο και ασκούν σημαντική κάθετη πίεση στη διάταξη ζεύξης ή στο κάθισμα ζεύξης, η τιμή αυτή διαιρούμενη με την κανονική ένταση της  βαρύτητας, προστίθεται στη μέγιστη τεχνικά αποδεκτή μάζα.    ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΙ  ΕΠΙΔΟΣΗ ΤΗΣ ΠΕΔΗΣΗΣ ΟΧΗΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΠΗΓΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΟΦΟΔΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΑΤΑΞΗΣ ΠΕΔΗΣΗΣ  1. Σε περίπτωση αστοχίας της πηγής ενέργειας, το κυρίως σύστημα πέδησης πρέπει να επιτυγχάνει κατά την πρώτη ενεργοποίησή του τις επιδόσεις του ακόλουθου πίνακα:        Κατηγορία  V (km/h)  m/s2  Δύναμη (daN)       Μ1  80  5,8  50  Μ2 και Μ3  60  5,0  70  Ν1  80  5,0  70  Ν2 και Ν3  60  5,0  70      2. Μετά από οιαδήποτε αστοχία του συστήματος διεύθυνσης ή της τροφοδότησης με ενέργεια πρέπει να είναι  δυνατόν, μετά από οκτώ πλήρεις ενεργοποιήσεις του κυρίως συστήματος πέδησης, να επιτυγχάνονται κατά την ένατη ενεργοποίηση από το εφεδρικό σύστημα πέδησης τουλάχιστον οι ακόλουθες επιδόσεις (βλέπε τον ακόλουθο πίνακα).  Εάν το εφεδρικό σύστημα ενέργειας τροφοδοτείται από δεξαμενή ενέργειας ενεργοποιούμενη μέσω ειδικού οργάνου χειρισμού, θα πρέπει επίσης να είναι δυνατόν, μετά από οκτώ πλήρεις ενεργοποιήσεις του κυρίως συστήματος πέδησης, να επιτευχθεί, κατά την ένατη  ενεργοποίηση, η παραμένουσα επίδοση (βλέπε ακόλουθο πίνακα).  Εφεδρική και απομένουσα επίδοση        Κατηγορία  V (km/h)  Δευτερεύουσα πέδηση (m/s2)  Απομένουσα πέδηση (m/s2)       Μ1  80  2,9  1,7  Μ2  60  2,5  1,5  Μ3  60  2,5  1,5  Ν1  70  2,2  1,3  Ν2  50  2,2  1,3  Ν3  40  2,2  1,3      3. Οι δοκιμές που περιγράφονται στα σημεία 1  και 2 πραγματοποιούνται σε φορτωμένο ή κενό όχημα υπό τις δυσμενέστερες συνθήκες που καθορίζει η υπεύθυνη για τις δοκιμές τεχνική υπηρεσία.    ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV  ΠΡΟΣΘΕΤΕΣ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΓΙΑ ΟΧΗΜΑΤΑ ΕΦΟΔΙΑΣΜΕΝΑ ΜΕ ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗΣ   1.  ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ   Σύμφωνα με το παρόν παράρτημα δεν απαιτείται ο εξοπλισμός των οχημάτων με επικουρικό σύστημα διεύθυνσης. Ωστόσο, οχήματα που είναι εφοδιασμένα με αυτή τη διάταξη πρέπει να πληρούν τις προδιαγραφές του παρόντος  παραρτήματος.  2.  ΕΙΔΙΚΕΣ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ  2.1.  Μηχανισμός μετάδοσης  2.1.1.  Μηχανικό σύστημα μετάδοσης της διεύθυνσης.   Ισχύει το σημείο 4.1.4 του παραρτήματος Ι της παρούσας οδηγίας.  2.1.2.  Υδραυλικό σύστημα μετάδοσης διεύθυνσης   Το υδραυλικό  σύστημα μετάδοσης της διεύθυνσης πρέπει να προστατεύεται από υπέρβαση της μέγιστης επιτρεπόμενης πίεσης λειτουργίας Τ.  2.1.3.  Ηλεκτρικό σύστημα μετάδοσης της διεύθυνσης   Το ηλεκτρικό σύστημα μετάδοσης διεύθυνσης πρέπει να προστατεύεται από  πλεονάζουσα τροφοδότηση με ενέργεια.  2.1.4.  Συνδυασμός συστημάτων μετάδοσης της διεύθυνσης   Ο συνδυασμός μηχανικών, υδραυλικών και ηλεκτρικών συστημάτων μετάδοσης της ενέργειας πρέπει να πληροί τις απαιτήσεις που καθορίζονται στα ανωτέρω σημεία  2.1.1, 2.1.2 και 2.1.3.  2.2.  Απαιτήσεις δοκιμών για περιπτώσεις αστοχίας  2.2.1.  Δυσλειτουργία ή αστοχία οιουδήποτε τμήματος του επικουρικού συστήματος διεύθυνσης (εκτός των μερών που δεν θεωρούνται ότι ενδέχεται να παρουσιάζουν βλάβη, όπως  καθορίζεται στο σημείο 4.1.4 του παραρτήματος Ι της παρούσας οδηγίας) δεν πρέπι να επιφέρει απότομη σημαντική μεταβολή της συμπεριφοράς του οχήματος και πρέπει να εξακολουθούν να πληρούνται οι προδιαγραφές των σημείων 5.2.1 έως 5.2.6 του παραρτήματος Ι  της παρούσας οδηγίας. Επιπλέον, πρέπει να είναι δυνατό να ελέγχεται το όχημα χωρίς να απαιτείται υπερβολική διόρθωση της διεύθυνσης. Προς επαλήθευση διενεργούνται οι ακόλουθες δοκιμές:  2.2.1.1.  Δοκιμή σε κυκλική πορεία   Το όχημα πρέπει να διαγράφει  κυκλική τροχιά με κεντρόφυγη επιτάχυνση 5 m/s2 και ταχύτητα δοκιμής 80 km/h. Η αστοχία πρέπει να προκληθεί όταν το όχημα φθάσει την ταχύτητα δοκιμής. Η δοκιμή διενεργείται κατά τη διεύθυνση στροφής των δεικτών του ρολογιού και αντιστρόφως.  2.2.1.2.   Δοκιμή σε μεταβατικές συνθήκες   Εν αναμονή συμφωνίας επί ενιαίων μεθόδων δοκιμής, ο κατασκευαστής του οχήματος πληροφορεί τις τεχνικές υπηρεσίες σχετικά με τις διαδικασίες και τα αποτελέσματα δοκιμών για τη μεταβατική συμπεριφορά του οχήματος σε  περίπτωση αστοχίας.  2.3.  Προειδοποιητικά σήματα σε περίπτωση αστοχίας  2.3.1.  Εξαιρουμένων των τμημάτων του επικουρικού συστήματος διεύθυνσης που θεωρούνται ότι δεν ενδέχεται να παρουσιάσουν βλάβη σύμφωνα με τα οριζόμενα στο σημείο 4.1.4 του  παραρτήματος Ι της παρούσας οδηγίας, πρέπει να προειδοποιείται με σήμα ο οδηγός για τις ακόλουθες αστοχίες του επικουρικού συστήματος διεύθυνσης:  2.3.1.1.  γενική διακοπή του ηλεκτρικού ή υδραυλικού οργάνου χειρισμού του επικουρικού συστήματος  διεύθυνσης-  2.3.1.2.  αστοχία της τροφοδότησης με ενέργεια του επικουρικού συστήματος διεύθυνσης-  2.3.1.3.  κοπή της εξωτερικής καλωδίωσης του ηλεκτρικού συστήματος χειρισμού, εφόσον υπάρχει.  2.4.  Ηλεκτρομαγνητικές μεταβολές  2.4.1.  Τα  ηλεκτρομαγνητικά πεδία δεν πρέπει να επιφέρουν διαταραχή στη λειτουργία του επικουρικού συστήματος διεύθυνσης. Εν αναμονή συμφωνίας επί ενιαίων δοκιμών, ο κατασκευαστής του οχήματος πρέπει να πληροφορεί τις τεχνικές υπηρεσίες σχετικά με τις μεθόδους  δοκιμών και τα αποτελέσματά τους.   ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V  ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΙΣΧΥΟΥΣΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΡΥΜΟΥΛΚΟΥΜΕΝΑ ΕΦΟΔΙΑΣΜΕΝΑ ΜΕ ΚΑΘΑΡΑ ΥΔΡΑΥΛΙΚΟ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟ ΜΕΤΑΔΟΣΗΣ ΤΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗΣ   1.  Τα οχήματα που είναι εφοδιασμένα με καθαρά υδραυλικό μηχανισμό μετάδοσης της διεύθυνσης πρέπει να πληρούν τις απαιτήσεις του παρόντος παραρτήματος.  2.  ΕΙΔΙΚΕΣ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ  2.1.  Απόδοση τω υδραυλικών αγωγών και των εύκαμπτων συνδέσεών τους   2.1.1.  Οι αγωγοί των καθαρά υδραυλικών συστημάτων πρέπει να μπορούν να υποστούν πίεση τουλάχιστον τετραπλάσια της κανονικής μέγιστης πίεσης λειτουργίας (Τ) που καθορίζει ο κατασκευαστής. Οι εύκαμπτες συνδέσεις πρέπει να ανταποκρίνονται στα εξής  πρότυπα ISO: 1 402 (1984), 6 605 (1986) και 7 751 (1983).  2.2.  Συστήματα εξαρτώμενα από τροφοδότηση ενέργειας  2.2.1.  Η τροφοδότηση ενέργειας πρέπει να προστατεύεται από την υπερπίεση με βαλβίδα ασφαλείας, η οποία να τίθεται σε λειτουργία μόλις η  πίεση φθάσει την τιμή της πίεσης Τ.  2.3.  Προστατευτική διάταξη του μηχανισμού μετάδοσης της διεύθυνσης  2.3.1.  Ο μηχανισμός μετάδοσης της διεύθυνσης πρέπει να προστατεύεται από την υπερπίεση με βαλβίδα ασφαλείας,η οποία να τίθεται σε λειτουργία σε  πίεση μεταξύ 1,5 Τ και 2,2 Τ.  2.4.  Ευθυγράμμιση ελκυστήρα και ρυμουλκουμένου  2.4.1.  Όταν ο ελκυστήρας ενός συνόλου ελκυστήρα/ρυμουλκουμένου κινείται σε ευθεία γραμμή, το ρυμουλκούμενο πρέπει να παραμένει ευθυγραμμισμένο με τον ελκυστήρα.  2.4.2.   Για να πληρούνται οι όροι του ανωτέρω σημείου 2.4.1 τα ρυμουλκούμενα πρέπει να είναι εφοδιασμένα με αυτόματη ή χειροκίνητη διάταξη ρύθμισης της ευθυγράμμισης.  2.5.  Δυνατότητα χειρισμού σε περίπτωση αστοχίας του μηχανισμού μετάδοσης και διεύθυνσης   2.5.1.  Ο χειρισμός των οχημάτων με καθαρά υδραυλικό μηχανισμό μετάδοσης της διεύθυνσης πρέπει να διασφαλίζεται ακόμη και όταν ο εν λόγω μηχανισμός παρουσιάζει αστοχία. Τα οχήματα υποβάλλονται σε ανάλογες δοκιμές και πρέπει να πληρούν τις απαιτήσεις  του σημείου 5.3 του παραρτήματος Ι της παρούσας οδηγίας. Ιδίως οι δοκιμές με ταχύτητα 5 km/h και 25 km/h που περιγράφονται στο σημείο 5.3.2 πρέπει να πραγματοποιηθούν διαδοχικά με το μηχανισμό μετάδοσης να λειτουργεί σωστά και κατόπιν με τον εν λόγω  μηχανισμό που παρουσιάζει αστοχία.  2.6.  Ηλεκτρομαγνητικές παρεμβολές  2.6.1.  Η λειτουργία του συστήματος της διεύθυνσης δεν πρέπει να διαταράσσεται από ηλεκτρομαγνητικά πεδία. Ο κατασκευαστής του οχήματος πρέπει να πληροφορεί τις τεχνικές υπηρεσίες  σχετικά με τις μεθόδους δοκιμών και τα αποτελέσματά τους, μέχρις ότου αποφασισθούν ενιαίες μέθοδοι δοκιμών.    (1) Διαγράφεται ό,τι δεν ισχύει.  (2) Εάν στα μέσα αναγνώρισης του τύπου περιλαμβάνονται χαρακτήρες οι οποίοι δεν ενδιαφέρουν την περιγραφή των τύπων οχήματος, δομικού στοιχείου ή τεχνικής ενότητας που καλύπτει το παρόν δελτίο πληροφοριών, πρέπει να σημειώνονται στα έγγραφα με το  σύμβολο: "?" (π.χ.: ABC??123??).  (3) Όπως αυτή ορίζεται στο παράρτημα ΙΙ της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ.   ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VI  ΔΕΛΤΙΟ ΕΓΚΡΙΣΗΣ ΤΥΠΟΥ ΟΧΗΜΑΤΟΣ  ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ  [Μέγεθος: όχι μεγαλύτερο από Α4 (210 x 297 mm)]   Σφραγίδα της διοικητικής αρχής   Ανακοίνωση που αφορά:  - την έγκριση (1)  - την επέκταση της έγκρισης (1)  - την απόρριψη της έγκρισης (1)  - την ανάκληση της έγκρισης (1)  ενός τύπου οχήματος/δομικού στοιχείου/μεμονωμένης τεχνικής ενότητας (1) .................... βάσει της οδηγίας 70/311/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία ....................  Αριθμός έγκρισης:  Λόγος επέκτασης:  ΤΜΗΜΑ Ι  0. Γενικά  0.1. Μάρκα (εταιρική επωνυμία του κατασκευαστή):  0.2. Τύπος και εμπορική περιγραφή:  0.3. Μέσα αναγνώρισης του τύπου, εφόσον υποδεικνύονται επί του οχήματος/του δομικού στοιχείου/της μεμονωμένης τεχνικής ενότητας (1) (2):  0.3.1. Τοποθέτηση της επισήμανσης:  0.4. Κατηγορία του οχήματος (3):  0.5. Όνομα και διεύθυνση του κατασκευαστή του οχήματος βάσης:  Όνομα και διεύθυνση του κατασκευαστή που είναι υπεύθυνος για την εκτέλεση του τελευταίου σταδίου κατασκευής του οχήματος:  0.8. Διεύθυνση(εις) των εγκαταστάσεων συναρμολόγησης:  ΤΜΗΜΑ ΙΙ  1. Πρόσθετες πληροφορίες (εφόσον είναι αναγκαίο): βλέπε προσάρτημα.  2. Υπεύθυνη τεχνική υπηρεσία για τις δοκιμές:  3. Ημερομηνία έκδοσης των πρακτικών των δοκιμών:  4. Ημερομηνία των πρακτικών των δοκιμών:  5. Τυχόν παρατηρήσεις: βλέπε προσάρτημα.  6. Τόπος:  7. Ημερομηνία:  8. Υπογραφή:  9. Επισυνάπτεται ο πίνακας περιεχομένων του φακέλου έγκρισης που έχει υποβληθεί στις αρμόδιες αρχές και μπορεί να χορηγηθεί κατόπιν αίτησης.   Προσάρτημα  στο δελτίο έγκρισης τύπου οχήματος αριθ. ................  που αφορά την έγκριση ανά τύπο οχήματος βάσει της οδηγίας 70/311/ΕΟΚ,  όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία ................  1. ΠΡΟΣΘΕΤΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ:  Είδος συστήματος διεύθυνσης:  Όργανο χειρισμού της διεύθυνσης:  Μηχανισμός μετάδοσης της διεύθυνσης:  Κατευθυντήριοι τροχοί:  Πηγή ενέργειας:  Επιδόσεις πέδησης: αναφέρατε τον αριθμό έγκρισης τύπου που έχει χορηγηθεί δυνάμει της οδηγίας 71/320/ΕΟΚ και την κατάσταση του οχήματος κατά τη διάρκεια των δοκιμών: φορτωμένο/κενό (1).  5. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ:  (π.χ. ότι ισχύει για τα οχήματα δεξιάς οδήγησης και για τα οχήματα αριστερής οδήγησης).    (1) Διαγράφεται ό,τι δεν ισχύει."


Avis juridique important

|

31989L0106

Οδηγία 89/106/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Δεκεμβρίου 1988 για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών όσον αφορά τα προϊόντα του τομέα των δομικών κατασκευών

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 040 της 11/02/1989 σ. 0012 - 0026 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 17 σ. 0185  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 17 σ. 0185

ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ  της 21ης Δεκεμβρίου 1988  για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών όσον αφορά τα προϊόντα του τομέα των δομικών κατασκευών  (89/106/ΕΟΚ)  ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΟΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,ιΕχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 100 Α,Την πρόταση της Επιτροπής^(1),Σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο^(2),ιΕχοντας υπόψη τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής^(3)?Εκτιμώντας:ότι είναι καθήκον των κρατών μελών να βεβαιώνονται ότι, στο έδαφός τους, τα κτίρια και τα έργα πολιτικού μηχανικού σχεδίαζονται και κατασκευάζονται με τρόπο ώστε να μη διακυβεύεται η ασφάλεια των προσώπων, των οικόσιτων ζώων και των αγαθών, τηρουμένων ταυτόχρονα και άλλων βασικών απαιτήσεων προς την κατεύθυνση μιας γενικά καλύτερης ποιότητας ζώηςότι στα κράτη μέλη ισχύουν διατάξεις οι οποίες περιλαμβάνουν απαιτήσεις που αφορούν όχι μόνο την ασφάλεια των κτιρίων, αλλά και την υγεία, τη διάρκεια ζωής των έργων, την εξοικονόμηση ενέργειας, την προστασία του περιβάλλοντος, καθώς και οικονομικές και άλλες πλευρές σημαντικές από την άποψη του κοινού συμφέροντοςότι οι απαιτήσεις αυτές, που συχνά αποτελούν αντικείμενο εθνικών νομοθετικών, κανονιστικών ή διοικητικών διατάξεων, έχουν άμεση επίδραση στη φύση των χρησιμοποιούμενων προϊόντων του τομέα των δομικών κατασκευών και αντικατοπτρίζονται σε εθνικά ρπότυπα, τεχνικές εγκρίσεις και σε άλλες τεχνικές προδιαγραφές και διατάξεις που, λόγω της ανομοιομορφίας τους, παρεμποδίζουν τις συναλλαγές στο εσωτερικό της Κοινότηταςότι η Λευκή Βίβλος για την ολοκλήρωση της κοινής αγοράς, που εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ιουνίου 1985, προβλέπει, στην παράγραφο 71, ότι, στα πλαίσια της γενικής πολιτικής, θα δοθεί ιδιαίτερη έμφαση σε ορισμένους τομείς στους οποίους περιλαμβάνεται και ο τομέας των δομικών κατασκευώνότι η εξάλειψη των τεχνικών εμποδίων στον τομέα των δομικών κατασκευών, στο μέτρο που τα εμπόδια αυτά δεν είναι δυνατό να εξαλειφθούν με την αμοιβαία αναγνώριση της ισοτιμίας μεταξύ κρατών μελών, πρέπει να συμφωνεί με τη νέα προσέγγιση που προβλέπεται στο ψήφισμα του Συμβουλίου της 7ης Μαΐου 1985^(4), και που συνεπάγεται τονκαθορισμό βασικών απαιτήσεων για την ασφάλεια καθώς και άλλων προς την κατεύθυνση μιας γενικά καλύτερης ποιότητας ζωής, χωρίς να υποβιβάζονται τα υπάρχοντα και αιτιολογημένα επίπεδα προστασίας στα κράτη μέληότι οι βασικές απαιτήσεις συνιστούν ταυτόχρονα γενικά και ειδικά κριτήρια στα οποία πρέπει να ανταποκρίνονται τα τομικά έργα και ότι οι απαιτήσεις αυτές πρέπει να εκλαμβάνονται ως συνεπαγόμενες την υποχρέωση ότι τα εν λόγω έργα ανταποκρίνονται, σε κατάλληλο βαθμό αξιοπιστίας, προς μία, περισσότερες ή όλες τις απαιτήσεις αυτές, αν και εφόσον αυτό προβλέπεται από ρυθμίσειςότι, ως βάση για τα εναρμονισμένα πρότυπα ή άλλες τεχνικές προδιαγραφές σε ευρωπαϊκό επίπεδο, καθώς και για την κατάρτιση ή τη χορήγηση της ευρωπαϊκής τεχνικής έγκρισης, θα συνταχθούν ερμηνευτικά έγγραφα για να δώσουν συγκεκριμένη μορφή στις βασικές απαιτήσεις σε τεχνικό επίπεδοότι οι βασικές αυτές απαιτήσεις παρέχουν τη βάση για την κατάρτιση εναρμονισμένων προτύπων σε ευρωπαϊκό επίπεδο για τα προϊόντα του τομέα των δομικών κατασκευών ότι, για να επιτευχθούν οι καλύτερες δυνατές προϋποθέσεις για την ενιαία εσωτερική αγορά, για να καταστεί δυνατή η πρόσβαση στην αγορά αυτή,όσο το δυνατόν περισσοτέρων κατασκευαστών, για να εξασφαλιστεί ο μεγαλύτερος δυνατός βαθμός διαφάνειας της αγοράς και για να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις ενός εναρμονισμένου συστήματος γενικών κανόνων στον τομέα των δομικών κατασκευών, πρέπει να θεσπιστούν εναρμονισμένα πρότυπα στη μεγαλύτερη δυνατή έκταση και όσο το δυνατό γρηγορότερα ότι τα πρότυπα αυτά καταρτίζονται από ιδιωτικούς οργανισμούς και πρέπει να συνεχίζουν να μην αποτελούν υποχρεωτικά κείμενα ότι, προς τούτο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τυποποίησης (CEN) και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ηλεκτροτεχνικής Τυποποίησης (CENELEC) αναγνωρίζονται αρμόδιες για την έκδοση εναρμονισμένων προτύπων, σύμφωνα με τις γενικές κατευθύνσεις για τη συνεργασία μεταξύ της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των οργανισμών αυτών, που υπογράφηκαν στις 13 Νοεμβρίου 1984 ότι, για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, ένα εναρμονισμένο τεχνικό πρότυπο είναι μια τεχνική προδιαγραφή (ευρωπαϊκό πρότυπο ή εναρμονισμένο έγγραφο) το οποίο εκδίδεται από έναν ή από τους δύο αυτούς οργανισμούς, κατόπιν εντολής της επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, σύμφωνα με την οδηγία 83/189/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 18ης Μαρτίου 1983 για την καθιέρωση μια διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών^ότι ο ειδικός χαρακτήρας των προϊόντων του τομέα των δομικών κατασκευών απαιτεί ακριβή διατύπωση των εναρμονισμένων αυτών προτύπων ότι είναι συνεπώς απαραίτητο να καταρτιστούν ερμηνευτικά έγγραφα που θα δημιουργούν δεσμούς μεταξύ των εντολών για πρότυπα και των βασικών απαιτήσεων ότι στα εναρμονισμένα πρότυπα, εκφραζόμενα όσο το δυνατό περισσότερο ως τεχνικές επιδόσεις τωνπροϊόντων, λαμβάνονται υπόψη τα ερμηνευτικά αυτά έγγραφα τα οποία καταρτίζονται σε συνεργασία με τα κράτη μέληότι τα επίπεδα τεχνικών επιδόσεων και οι απαιτήσεις που τα προϊόντα αυτά πρέπει να πληρούν μελλοντικά στα κράτη μέλη, κατατάσσονται σε κατηγορίες στα ερμηνευτικά έγγραφα και στις εναρμονισμένες τεχνικές προδιαγραφές, προκειμένου να ληφθούν υπόψη τα διαφορετικά επίπεδα βασικών απαιτήσεων για ορισμένα έργα καθώς και οι διαφορετικές συνθήκες που επικρατούν στα κράτη μέληότι τα εναρμονισμένα πρότυπα θα πρέπει να περιλαμβάνουν κατατάξεις οι οποίες να επιτρέπουν να συνεχίσουν να διατίθενται στην αγορά προϊόντα του τομέα των δομικών κατασκευών, που πληρούν τις βασικές απαιτήσεις και που παράγονται και χρησιμοποιούνται νόμιμα σύμφωνα με τις παραδοσιακές τεχνικές τις βασισμένες στις τοπικές, κλιματολογικές και άλλες συνθήκεςότι ένα προϊόν θεωρείται κατάλληλο προς χρήση εφόσον ανταποκρίνεται προς ένα εναρμονισμένο πρότυπο, μια ευρωπαϊκή τεχνική έγκριση ή μια μη εναρμονισμένη τεχνική προδιαγραφή αναγνωρισμένη σε κοινοτικό επίπεδο ότι, στις περιπτώσεις που τα προϊόντα παρουσιάζουν περιορισμένη σημασία σε σχέση με τις βασικές απαιτήσεις και παρεκκλίνουν από τις υπάρχουσες τεχνικές προδιαγραφές, η καταλληλότητά τους προς χρήση μπορεί να βεβαιώνεται με προσφυγή σε αναγνωρισμένο οργανισμόότι τα προϊόντα που με τον τρόπο αυτό θεωρούνται κατάλληλα αναγνωρίζονται εύκολα από το σήμα ΕΚ ότι πρέπει να επιτρέπεται η ελεύθερη διακίνησή τους και η ελεύθερη χρήση τους για το σκοπό για τον οποίο προορίζονται, σε όλη την Κοινότηταότι, στην περίπτωση προϊόντων για τα οποία δεν είναι δυνατό να καταρτιστούν ή να προβλεφθούν ευρωπαϊκά πρότυπα μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα, ή προϊόντων που αποκλίνουν αισθητά από ένα πρότυπο, η καταλληλότητα των προϊόντων αυτών για χρήση μπορεί να αποδειχθεί προσφεύγοντας σε ευρωπαϊκές τεχνικές εγκρίσεις που χορηγούνται με βάση τις κοινές κατυθυντήριες γραμμές ότι οι κοινές κατευθυντήριες γραμμές για τη χορήγηση ευρωπαϊκών τεχνικών εγκρίσεων θα εκδοθούν επί τη βάσει των ερμηνευτικών εγγράφωνότι, όταν δεν υπάρχουν εναρμονισμένα πρότυπα και ευρωπαϊκές τεχνικές εγκρίσεις, οι εθνικές τεχνικές προδιαγραφές ή άλλες μη εναρμονισμένες τεχνικές προδιαγραφές μπορούν να αναγνωρίζονται ως προδιαγραφές που παρέχουν κατάλληλη βάση για να τεκμαίρεται ότι τηρούνται οι βασικές απαιτήσειςότι είναι αναγκαίο να εξασφαλιστεί η πιστότητα των προϊόντων με τα εναρμονισμένα πρότυπα και τις μη εναρμονισμένες τεχνικές εγκρίσεις που έχουν αναγνωριστεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο μέσω διαδικασιών ελέγχου της παραγωγής από τους κατασκευαστές, και διαδικασιών επίβλεψης, αξιολόγησης διά δοκιμών και πιστοποίησης από ανεξάρτητα τρίτα μέρη που έχουν τα κατάλληλα προσόντα, ή από τον ίδιο τον κατασκευαστήότι πρέπει να καθοριστεί ειδική διαδικασία σαν προσωρινό μέτρο για τα προϊόντα για το οποία δεν υπάρχουν ακόμη πρότυπα ή τεχνικές εγκρίσεις αναγνωρισμένα σε ευρωπαϊκή κλίμακα ότι η διαδικασία αυτή πρέπει να διευκολύνει την αναγνώριση των αποτελεσμάτων των δοκιμών που εκτελούνται σε άλλο κράτος μέλος σύμφωνα με τις τεχνικές απαιτήσεις του κράτους προορισμούότι θα πρέπει να συσταθεί Μόνιμη Επιτροπή Τεχνικών ιΕργων, απαρτιζόμενη από εμπειρογνώμονες που ορίζονται από τα κράτη μέλη, για να επικουρεί την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων σχετικά με τα ζητήματα που ανακύπτουν από την υλοποίηση και την πρακτική εφαρμογή της παρούσας οδηγίαςότι η ευθύνη των κρατών μελών για την ασφάλεια, την υγεία και άλλα θέματα που καλύπτουν οι βασικές απαιτήσεις στο έδαφός τους, θα πρέπει να αναγνωρίζεται σε ρήτρα διασφάλισης που να προβλέπει επαρκή μέτρα προστασίας,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΠεδίο εφαρμογής - Ορισμοί - Απαιτήσεις Τεχνικές προδιαγραφές - Ελεύθερη κυκλοφορία αγαθώνΆρθρο 11.  Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται στα προϊόντα του τομέα των δομικών κατασκευών, στο βαθμό που τα αφορούν οι βασικές απαιτήσεις που ισχύουν για τα δομικά έργα, σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 1.2.  Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, ως «προϊόν του τομέα των δομικών κατασκευών» νοείται κάθε προϊόν το οποίο κατασκευάζεται για να ενσωματωθεί, κατά τρόπο διαρκή, σε δομικά έργα εν γένει, που καλύπτουν τόσο τα κτίρια όσο και τα έργα πολιτικού μηχανικού.Τα «προϊόντα του τομέα των δομικών κατασκευών» καλούνται στο εξής «προϊόντα», ενώ τα δομικά έργα εν γένει, στα οποία συμπεριλαμβάνονται τα κτίρια και τα έργα πολιτικού μηχανικού, καλούνται στο εξής «έργα».Άρθρο 21.  Τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι τα προϊόντα που αναφέρει το άρθρο 1, τα οποία κατασκευάζονται για να χρησιμοποιηθούν σε έργα, μπορούν να διατίθενται στην αγορά μόνον εάν είναι κατάλληλα για τη χρήση για την οποία προορίζονται, εάν δηλαδή έχουν χαρακτηριστικά τέτοια ώστε το έργο στο οποίο θα ενσωματωθούν, συναρμολογηθούν, εφαρμοσθούν ή εγκατασταθούν, να μπορεί, εφόσον αυτό έχει ορθώς σχεδιαστεί και κατασκευαστεί, να ικανοποιήσει τις βασικές απαιτήσεις που αναφέρονται στο άρθρο 3, όπου και όταν τα εν λόγω έργα διέπονται από ρυθμίσεις που περιέχουν τέτοιες απαιτήσεις.2.  ιΟταν τα προϊόντα διέπονται από άλλες κοινοτικές οδηγίες όσον αφορά άλλα θέματα, το σήμα πιστότητας ΕΚ, το οποίο αποκαλείται εφεξής «σήμα ΕΚ» και αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 2, θα υποδηλώνει, στις περιπτώσεις αυτές, ότι πληρούνται επίσης οι απαιτήσεις και των άλλων εκείνων οδηγιών.3.  Μελλοντική οδηγία η οποία θα αφορά κυρίως άλλα θέματα και, μόνο σε μικρότερη έκταση, τις βασικές απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας, θα πρέπει να περιλαμβάνει διατάξεις οι οποίες θα εξασφαλίζουν ότι ανταποκρίνεται και στις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας.4.  Η παρούσα οδηγία δεν θίγει το δικαίωμα των κρατών μελών να προσδιορίζουν, τηρουμένων δεόντως των διατάξεων της συνθήκης, τις απαιτήσεις που θεωρούν απαραίτητες για την εξασφάλιση της προστασίας των εργαζομένων κατά τη χρησιμοποίηση των προϊόντων, με την προϋπό θεση ότι αυτό δεν σημαύνει την τροποποίηση των προϊόντων κατά τρόπο μη προβλεπόμενο στην παρούσα οδηγία.Άρθρο 31.  Οι οριζόμενες βασικές απαιτήσεις που ισχύουν για τα έργα και μπορούν να επηρεάσουν τα τεχνικά χαρακτηριστικά ενός προϊόντος, εκτίθενται ως στόχοι στο παράρτημα Ι. Μπορούν να ισχύουν μία, μερικές ή όλες από τις εν λόγω απαιτήσεις οι απαιτήσεις αυτές θα πρέπει να πληρούνται επί μια οικονομικώς αποδεκτή διάρκεια ζωής.2.  Προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι τυχόν διαφορές των γεωγραφικών, κλιματολογικών και βιοτικών συνθηκών, όπως επίσης και τα διαφορετικά επίπεδα προστασίας, τα οποία ενδεχομένως υφίστανται σε εθνικό, περιφερειακό ή τοπικό επίπεδο, είναι δυνατόν για κάθε βασική απαίτηση να ορίζονται, στα έγγραφα που αναφέρονται στην παράγραφο 3 και στις τεχνικές προδιαγραφές που προβλέπει το άρθρο 4, κατηγορίες επιδόσεων σχετικά με την τηρητέα απαίτηση.3.  Οι βασικές απαιτήσεις συγκεκριμενοποιούνται με έγγραφα (ερμηνευτικά έγγραφα) με τα οποία δημιουργούνται οι αναγκαίοι δεσμοί μεταξύ των βασικών απαιτήσεων που ορίζει η παράγραφος 1 και των εντολών τυποποίησης, των εντολών περί των κατευθυντηρίων γραμμών για την ευρωπαϊκή τεχνική έγκριση ή την αναγνώριση άλλων τεχνικών προδιαγραφών κατά την έννοια των άρθρων 4 και 5.Άρθρο 41.  Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, ως «τεχνικές προδιαγραφές», νοούνται τα πρότυπα και οι τεχνικές εγκρίσεις.Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, εναρμονισμένα πρότυπα είναι οι τεχνικές προδιαγραφές που εγκρίνονται από την CEN ή την CENELEC ή και από τους δύο αυτούς οργανισμούς, μετά από εντολή της Επιτροπής σύμφωνα με την οδηγία 83/189/ΕΟΚ, βάσει γνώμης της επιτροπής η οποία αναφέρεται στο άρθρο 19, και σύμφωνα με τις γενικές διατάξεις που αφορούν τη συνεργασία μεταξύ της Επιτροπής και των δύο αυτών οργανισμών, οι οποίες υπογράφηκαν στις 13 Νοεμβρίου 1984.2.  Τα κράτη μέλη θεωρούν κατάλληλα προς χρήση τα προϊόντα τα οποία, λόγω του τρόπου κατασκευής τους, επιτρέπουν στα έργα στα οποία χρησιμοποιούνται, εφόσον αυτά έχουν ορθώς σχεδιαστεί και εκτελεστεί, να πληρούν τις βασικές απαιτήσεις του άρθρου 3. Τα προϊόντα αυτά φέρουν το σήμα ΕΚ το οποίο υποδηλώνει:α) ^ότι συμφωνούν με τα αντίστοιχα εθνικά πρότυπα τα οποία προέρχονται από τη μεταγραφή των εναρμονισμένων προτύπων σε εθνικό δίκαιο, και ότι οι σχετικές πηγές έχουν δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Τα κράτη μέλη δημοσιεύουν τη μνεία των εθνικών αυτών προτύπωνβ) ^ότι συμφωνούν με την ευρωπαϊκή τεχνική έγκριση, που χορηγείται σύμφωνα με τη διαδικασία του κεφαλαίου ΙΙΙ ήγ) ^ότι συμφωνούν με τις εθνικές τεχνικές προδιαγραφές που αναφέρονται στην παράγραφο 3, στο βαθμό που δεν υπάρχουν εναρμονισμένες προδιαγραφές κατάλογος των εθνικών αυτών προδιαγραφών συντάσσεται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 5 παράγραφος 2.3.  Τα κράτη μέλη μπορούν να κοινοποιούν στην Επιτροπή τα κείμενα των εθνικών τεχνικών προδιαγραφών τους, τις οποίες θεωρούν ότι πληρούν τις βασικές απαιτήσεις που αναφέρει το άρθρο 3. Η Επιτροπή διαβιβάζει αυτές τις εθνικές τεχνικές προδιαγραφές στα άλλα κράτη μέλη. Σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 5 παράγραφος 2, κοινοποιεί στα κράτη μέλη τις εθνικές τεχνικές προδιαγραφές οι οποίες τεκμαίρεται ότι πληρούν τις βασικές απαιτήσεις που αναφέρονται στο άρθρο 3.Τη διαδικασία αυτή κινεί και διεθύνει η Επιτροπή, ζητώντας τη γνώμη της επιτροπής που αναφέρεται στο άρθρο 19.Η μνεία των τεχνικών αυτών προδιαγραφών αποτελεί αντικείμενο δημοσίευσης εκ μέρους των κρατών μελών. Η Επιτροπή τις δημοσιεύει επίσης στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.4.  ιΟταν ένας κατασκευαστής ή ο εγκατεστημένος στην Κοινότητα αντιπρόσωπός του δεν έχει εφαρμόσει ή έχει εφαρμόσει μόνον εν μέρει τις υπάρχουσες τεχνικές προδιαγραφές που αναφέρονται στην παράγραφο 2, οι οποίες επιβάλλουν, σύμφωνα με τα κριτήρια που αναφέρονται στο άρθρο 13 παράγραφος 4, να υποβάλλεται το προϊόν για δήλωση πιστότητας όπως ορίζει το παράρτημα ΙΙΙ παράγραφος 2 ii) δεύτερη και τρίτη περίπτωση, τότε εφαρμόζονται οι αντίστοιχες αποφάσεις οι οποίες λαμβάνονται βάσει του άρθρου 13 παράγραφος 4 και του παραρτήματος ΙΙΙ και η καταλληλότης που προϊόντος αυτού προς χρήση, κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 1, αποδεικνύεται σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζει το παράρτημα ΙΙΙ παράγραφος 2 ii) δεύτερη περίπτωση.5.  Η Επιτροπή, διαβουλευόμενη με την επιτροπή που αναφέρεται στο άρθρο 19, καταρτίζει, διαχειρίζεται και αναθεωρεί περιοδικά πίνακα προϊόντων που παίζουν ασήμαντο ρόλο όσον αφορά την υγεία και την ασφάλεια, και για τα οποία μια δήλωση του κατασκευαστή περί συμμορφώσεως με τους αναγνωρισμένους τεχνικούς κανόνες («rθgles d'art») επιτρέπει τη διάθεσή τους στην αγορά.6.  Το σήμα ΕΚ υποδηλώνει ότι τα προϊόντα πληρούν τις απαιτήσεις των παραγράφων 2 και 4. Ο κατασκευαστής ή ο εγκατεστημένος στην Κοινότητα αντιπρόσωπός του είναι υπεύθυνος για την επίθεση του σήματος ΕΚ στο ίδιο το προϊόν, σε στερεωμένη στο προϊόν ετικέτα, στη συσκευασία του ή στα εμπορικά συνοδευτικά έγγραφα.ιΕνα δείγμα του σήματος ΕΚ περιλαμβάνεται στο παράρτημα ΙΙΙ, όπου ορίζονται και οι προϋποθέσεις χρησιμοποίησής του.Τα πρόντα που αναφέρονται στην παράγραφο 5 δεν οφείλουν να φέρουν το σήμα ΕΚ.Άρθρο 51.  ιΟταν ένα κράτος μέλος ή η Επιτροπή θεωρεί ότι τα εναρμονισμένα πρότυπα, ή οι ευρωπαϊκές τεχνικές εγκρίσεις που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 2 στοιχεία α) και β), ή οι εντολές που αναφέρονται στο κεφάλαιο ΙΙ, δεν πληρούν τα άρθρα 2 και 3, το κράτος μέλος ή η Επιτροπή ειδοποιεί την επιτροπή που αναφέρεται στο άρθρο 19, εκθέτοντας τους σχετικούς λόγους. Η επιτροπή διατυπώνει γνώμη επειγόντως.Με βάση τη γνώμη της επιτροπής και μετά από διαβουλεύσεις με την επιτροπή που έχει συσταθεί βάσει της οδηγίας 83/189/ΕΟΚ προκειμένου για εναρμονισμένα πρότυπα, η Επιτροπή γνωστοποιεί στα κράτη μέλη αν πρέπει ή όχι να αποσύρουν τα σχετικά πρότυπα ή εγκρίσεις από τις δημοσιεύσεις που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 3.2.  Μόλις λάβει την ανακοίνωση που αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 3, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητά τη γνώμη της επιτροπής που αναφέρεται στο άρθρο 19. Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, με βάση τη γνώμη της επιτροπής, γνωστοποιεί στα κράτη μέλη κατά πόσο η εν λόγω εθνική τεχνική προδιαγραφή θα πρέπει να τεκμαίρεται ότι πληροί τις βασικές απαιτήσεις και, στην περίπτωση αυτή, δημοσιεύει σχετική μνεία στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.Εάν η Επιτροπή ή ένα κράτος μέλος θεωρούν ότι μια τεχνική προδιαγραφή δεν ανταποκρίνεται πλέον στους απαραίτητους όρους για να θεωρείται ότι πληροί τα άρθρα 2 και 3, η Επιτροπή ζητά τη γνώμη της επιτροπής που αναφέρεται στο άρθρο 19. Με βάση τη γνώμη της εν λόγω επιτροπής, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων γνωστοποιεί στα κράτη μέλη εάν η εν λόγω εθνική τεχνική προδιαγραφή θα πρέπει να εξακολουθήσει να τεκμαίρεται ότι πληροί της βασικές απαιτήσεις και, σε περίπτωση αρνητικής απόφασης, εάν η μνεία που αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 3 θα πρέπει να αποσυρθεί.Άρθρο 61.  Τα κράτη μέλη δεν παρεμποδίζουν την ελεύθερη κυκλοφορία, τη διάθεση στην αγορά ή τη χρήση στο έδαφός τους, των προϊόντων που πληρούν τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας.Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι η χρήση αυτών των προϊόντων, για το σκοπό για τον οποίο προορίζονται, δεν θα παρεμποδίζεται από κανόνες ή προϋποθέσεις που επιβάλλονται από δημόσιους ή ιδιωτικούς οργανισμούς οι οποίοι λειτουργούν ως δημόσια επιχείρηση ή ως δημόσιος οργανισμός βάσει της μονοπωλιακής τους θέσης.2.  Τα κράτη μέλη επιτρέπουν ωστόσο στο έδαφός τους τη διάθεση στην αγορά προϊόντων τα οποία δεν καλύπτονται από το άρθρο 4 παράγραφος 2, εφόσον πληρούν εθνικές διατάξεις που είναι σύμφωνες με τη συνθήκη και εφόσον δεν ορίζουν άλλως οι ευρωπαϊκές τεχνικές προδιαγραφές που προβλέπονται στα κεφάλαια ΙΙ και ΙΙΙ. Η Επιτροπή και η επιτροπή που αναφέρεται στο άρθρο 19 παρακολουθούν και ανασκοπούν τακτικά την εξέλιξη των ευρωπαϊκών τεχνικών προδιαγραφών.3.  Εάν οι ευρωπαϊκές τεχνικές προδιαγραφές, είτε άμεσα είτε μέσω των ερμηνευτικών εγγράφων για τα οποία γίνεται λόγος στο άρθρο 3 παράγραφος 3, κάνουν διάκριση κατηγοριών που αντιστοιχούν σε διαφορετικά επίπεδα επιδόσεων, τότε και τα κράτη μέλη, εφόσον επιθυμούν να ορίσουν τηρητέα στό έδαφός τους επίπεδα επιδόσεων, μπορούν να το πράξουν μόνο στα πλαίσια των κατατάξεων που έχουν εγκριθεί σε κοινοτικό επίπεδο και μόνο προσδιορίζοντας μία ή περισσότερες κατηγορίες ή και όλες.ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙΕναρμονισμένα τρότυπαΆρθρο 71.  Προκειμένου να εξασφαλιστεί η ποιότητα των εναρμονισμένων προτύπων για τα σκοπούμενα προϊόντα, τα πρότυπα καταρτίζονται από τους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης βάσει εντολών τις οποίες τους δίδει η Επιτροπή σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπει η οδηγία 83/189/ΕΟΚ και μετά από διαβούλευση με την επιτροπή που αναφέρεται στο άρθρο 19, σύμφωνα με τις γενικές διατάξεις σχετικά με τη συνεργασία μεταξύ της Επιτροπής και των οργανισμών αυτών, οι οποίες υπογράφηκαν στις 13 Νοεμβρίου 1984.2.  Τα πρότυπα που καταρτίζονται κατ' αυτό τον τρόπο λαμβανομένων υπόψη των ερμηνευτικών εγγράφων, πρέπει, κατά το δυνατόν, να διατυπώνονται ως απαιτήσεις σχετικά με τις επιδόσεις των προϊόντων.3.  Μετά την κατάρτιση των προτύπων από τους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης, η Επιτροπή δημοσιεύει τα σχετικά στοιχεία στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙΙΕυρωπαϊκή τεχνική έγκρισηΆρθρο 81.  Η ευρωπαϊκή τεχνική έγκριση είναι η ευνοϊκή τεχνική εκτίμηση της καταλληλότητας ενός προϊόντος για μια συγκεκριμένη χρήση η εν λόγω εκτίμηση βασίζεται στο ότι πληρούνται οι βασικές απαιτήσεις που προβλέπονται για τα έργα στα οποία πρέπει να χρησιμοποιηθεί το προϊόν.2.  Η ευρωπαϊκή τεχνική έγκριση μπορεί να χορηγείται:α) σε προϊόντα για τα οποία δεν υπάρχει εναρμονισμένο πρότυπο ούτε αναγνωρισμένο εθνικό πρότυπο ούτε εντολή για την κατάρτιση εναρμονισμένου προτύπου, και για τα οποία η Επιτροπή θεωρεί, μετά από διαβούλευση με την επιτροπή που αναφέρεται στο άρθρο 19, ότι δεν είναι δυνατόν, τουλάχιστον προς το παρόν, να καταρτιστεί πρότυπο καιβ) σε προϊόντα που διαφέρουν σημαντικά από τα εναρμονισμένα ή τα αναγνωρισμένα εθνικά πρότυπα.Ακόμη και στην περίπτωση που έχει εκδοθεί εντολή για την κατάρτιση εναρμονισμένου προτύπου, στοιχείο α) δεν αποκλείει τη χορήγηση ευρωπαϊκής τεχνικής έγκρισης για προϊόντα για τα οποία υπάρχουν κατευθυντήριες γραμμές. Αυτή η διάταξη εφαρμόζεται μέχρι την έναρξη ισχύος του εναρμονισμένου προτύπου στα κράτη μέλη.3.  Σε ειδικές περιπτώσεις, η Επιτροπή, κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 2 στοιχείο α) και μετά από διαβούλευση με την επιτροπή που αναφέρεται στο άρθρο 19, δύναται να επιτρέψει τη χορήτηση ευρωπαϊκής τεχνικής έγκρισης για προϊόντα για τα οποία υπάρχει εντολή για την κατάρτιση εναρμονισμένου προτύπου, ή προϊόντα για τα οποία η Επιτροπή διαπίστωσε ότι είναι δυνατόν να καταρτιστεί εναρμονισμένο πρότυπο. Η άδεια για την έγκριση ισχύει επί ορισμένο χρονιο διάστημα.4.  Η ευρωπαϊκή τεχνική έγκριση χορηγείται κατά κανόνα για πέντε έτη. ηε περίοδος αυτή είναι δυνατόν να παραταθεί.Άρθρο 91.  Η ευρωπαϊκή τεχνική έγκριση για ένα προϊόν βασίζεται σε ελέγχους, δοκιμές και αξιολόγηση, βάσει των ερμηνευτικών εγγράφων που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 3 και των κατευθυντηρίων γραμμών που αναφέρονται στο άρθρο 11 και αφορούν αυτό το προϊόν ή την αντίστοιχη ομάδα προϊόντων.2.  ιΟταν δεν υπάρχουν ή δεν υπάρχουν ακόμα κατευθυντήριες γραμμές σύμφωνα με το άρθρο 11, είναι δυνατόν να χορηγηθεί ευρωπαϊκή τεχνική έγκριση με αναφορά στις σχετικές βασικές απαιτήσεις και τα ερμηνευτικά έγγραφα, όταν η αξιολόγηση του προϊόντος εγκρίνεται από τους οργανισμούς έγκρισης, οι οποίοι ενεργούν από κοινού με τον φορέα που αναφέρεται στο παράρτημα ΙΙ. Αν οι οργανισμοίεγκρισης διαφωνούν μεταξύ τους, το θέμα παραπέμπεται στην επιτροπή που αναφέρεται στο άρθρο 19.3.  Η ευρωπαϊκή τεχνική έγκριση για ένα προϊόν χορηγείται σε κράτος μέλος, σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζει το παράρτημα ΙΙ, μετά από αίτηση του κατασκευαστή ή του εγκατεστημένου στην Κοινότητα αντιπροσώπου του.Άρθρο 101.  Κάθε κράτος μέλος κοινοποιεί στα άλλα κράτη μέλη και στην Επιτροπή τα ονόματα και τις διευθύνσεις των οργανισμών που έχει εξουσιοδοτήσει για τη χορήγηση ευρωπαϊκών τεχνικών εγκρίσεων.2.  Οι οργανισμοί έγκρισης πρέπει να πληρούν τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας, και ιδίως να είναι σε θέση:- να εκτιμούν την καταλληλότητα νέων προϊόντων βασει επιστημονικών και πρακτικών γνώσεων,- να απαφασίζουν αμερόληπτα, χωρίς να επηρεάζονται από τα συμφέροντα των ενδιαφερομένων κατασκευαστών ή των αντιπροσώπων τους και- να κάνουν τη σύνθεση των απόψεων όλων των ενδιαφερομένων μερών με στόχο μια ισόρροπη εκτίμηση.3.  Ο κατάλογος των οργανισμών που είναι αρμόδιοι για τη χορήγηση των ευρωπαϊκών τεχνικών εγκρίσεων, καθώς και κάθε τροποποίηση του καταλόγου αυτού, δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, σειρά C.Άρθρο 111.  Η Επιτροπή, κατόπιν διαβουλεύσεων με την επιτροπή που αναφέρεται στο άρθρο 19, αναθέτει την επεξεργασία κατευθυντήριων γραμμών για την ευρωπαϊκή τεχνική έγκριση, όσον αφορά ένα προϊόν ή μια ομάδα προϊόντων, στον αναφερόμενο στο παράρτημα ΙΙ συλλογικό φορέα των οργανισμών έγκρισης, οι οποίοι καθορίζονται από τα κράτη μέλη.2.  Οι κατευθυντήριες γραμμές για την ευρωπαϊκή τεχνική έγκριση προϊόντος ή ομάδας προϊόντων οφείλουν να περιέχουν ιδίως τα εξής:α) κατάλογο των σχετικών ερμηνευτικών εγγράφων, σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 3β) τις συγκεκριμένες απαιτήσεις τις οποίες πρέπει να πληροί το προϊόν, κατά την έννοια των βασικών απαιτήσεων του άρθρου 3 παράγραφος 1γ) τις διαδικασίες δοκιμήςδ) τη μέθοδο ανάλυσης και εκτίμησης των αποτελεσμάτων της δοκιμήςε) τις διαδικασίες ελέγχου και πιστότητας οι οποίες πρέπει να ανταποκρίνονται στα άρθρα 13, 14 και 15στ) τη διάρκεια ισχύος της ευρωπαϊκής τεχνικής έγκρισης.3.  Οι κατευθυντήριες γραμμές για την ευρωπαϊκή τεχνική έγκριση δημοσιεύονται από τα κράτη μέλη στην οικεία γλώσσα ή στις οικείες γλώσσες τους, μετά από διαβούλευση με την Επιτροπή που αναφέρεται στο άρθρο 19.ΚΕΦΑΛΑΙΟ IVΕρμηνευτικά έγγραφαΆρθρο 121.  Η Επιτροπή, αφού ζητήσει τη γνώμη της επιτροπής που ανεφέρεται στο άρθρο 19, αναθέτει σε τεχνικές επιτροπές, στις οποίες συμμετέχουν τα κράτη μέλη, την κατάρτιση των ερμηνευτικών εγγράφων που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 3.2.  Τα ερμηνευτικά έγγραφα:α) συγκεκριμενοποιούν τις βασικές απαιτήσεις που ορίζονται στο άρθρο 3 και στο παράρτημα Ι, εναρμονίζοντας τη σχετική ορολογία και τις τεχνικές βάσεις και ορίζοντας κατηγορίες ή επίπεδα για κάθε απαίτηση, εφόσον απαιτείται και εφόσον το επιτρέπει η εκάστοτε κατάσταση των επιστημονικών και τεχνικών γνώσεωνβ) αναφέρουν μεθόδους συσχετισμού αυτών των επιπέδων και κατηγοριών απαιτήσεων με τις τεχνικές προδιαγραφές των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 4, π.χ. μεθόδους υπολογισμού και επαλήθευσης, τεχνικούς κανόνες σχεδιασμού των έργων, κλπ.γ) χρησιμεύουν ως βάση αναφοράς για την κατάρτιση εναρμονισμένων προτύπων και κατευθυντήριων γραμμών για την ευρωπαϊκή τεχνική έγκριση και την αποδοχή εθνικών τεχνικών προδιαγραφών σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 3.3.  Η Επιτροπή, αφού ζητήσει γη γνώμη της επιτροπής του άρθρου 19, δημοσιεύει τα ερμηνευτικά έγγραφα στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, σειρά C.ΚΕΦΑΛΑΙΟ VΒεβαίωση πιστότηταςΆρθρο 131.  Υπεύθυνοι για τη βεβαίωση ότι το προϊόν συμφωνεί με τις απαιτήσεις μιας τεχνικής προδιαγραφής κατά την έννοια του άρθρου 4, είναι ο κατασκευαστής ή ο εγκατεστημένος στην Κοινότητα αντιπρόσωπός του.2.  Τα προϊόντα για τα οποία υπάρχει βεβαίωση πιστότητας, τεκμαίρεται ότι ανταποκρίνονται στις τεχνικές προδιαγραφές κατά την έννοια του άρθρου 4. Η πιστότητα διαπιστώνεται μέσω δοκιμής ή άλλων αποδείξεων βάσει των τεχνικών προδιαγραφών, σύμφωνα με το παράρτημα ΙΙΙ.3.  Η βεβαίωση της πιστότητας ενός προϊόντος προϋποθέτει:α) ότι ο κατασκευαστής εφαρμόζει ένα σύστημα ελέγχου της παραγωγής στο εργοστάσιο, προκειμένου να διασφαλισθεί ότι η παραγωγή πληροί τις σχετικές τεχνικές προδιαγραφές ήβ) ότι, πλέον του συστήματος ελέγχου της παραγωγής στο εργοστάσιο, για ορισμένα πρϊόντα τα οποία καθορίζονται στις εκάστοτε τεχνικές προδιαγραφές, στην αξιολόγηση και τον έλεγχο της παραγωγής ή του ίδιου του προϊόντος συμμετέχει και ένας αναγνωρισμένος προς το σκοπό αυτό οργανισμός πιστοποίησης.4.  Η επιλογή των διαδικασιών κατά την έννοια της παραγράφου 3 γίνεται, για ένα συγκεκριμέο προϊόν ή ομάδα προϊόντων, από την Επιτροπή, κατόπιν διαβουλεύσεων με την επιτροπή που αναφέρεται στο άρθρο 19. Η επιλογή αυτή εξαρτάται από:α) τη σημασία του ρόλου του προϊόντος σε σχέση με τις βασικές απαιτήσεις, και ιδίως την υγεία και την ασφάλειαβ) τη φύση του προϊόντοςγ) την επίπτωση που έχει η δυνατότητα παραλλαγής των χαρακτηριστικών του προϊόντος στη λειτουργικότηταδ) την πιθανότητα ελαττωμάτων κατά την κατασκευή του προϊόντος, σύμφωνα με τα στοιχεία που προβλέπονται στο παράρτημα ΙΙΙ.Κατά την επιλογή αυτή, προτιμάται η εκάστοτε λιγότερο δαπανηρή διαδικασία που ανταποκρίνεται στους όρους ασφαλείας.Οι εντολές και οι τεχνικές προδιαγραφές ή η δημοσίευσή τους αναφέρουν τη διαδικασία που επιλέγεται με τον τρόπο αυτό.5.  Αν πρόκειται για παραγωγή μεμονωμένων προϊόντων (μη μαζικής παραγωγής), αρκεί μια δήλωση πιστότητας σύμφωνα με το παράρτημα ΙΙΙ παράγραφος 2 τρίτη περίπτωση, εκτός αν οι τεχνικές προδιαγραφές ορίζουν διαφορετικά για προϊόντα με ιδιαίτερα σημαντικές επιπτώσεις στην υγεία και την ασφάλεια.Άρθρο 141.  Οι αναφερόμενες διαδικασίες, λαμβανομένου υπόψη του παραρτήματος ΙΙΙ, οδηγούν:α) στην περίπτωση του άρθρου 13 παράγραφος 3 στοιχείο α), στην παρουσίαση δήλωσης πιστότητας ενός προϊόντος από τον κατασκευαστή ή τον εγκατεστημένο στην Κοινότητα αντιπρόσωπό του ήβ) στην περίπτωση του άρθρου 13 παράγραφος 3 στοιχείο β), στη χορήγηση πιστοποιητικού πιστότητας ενός συστήματος ελέγχου και παρακολούθησης της παραγωγής ή του ιδίου του προϊόντος από αναγνωρισμένο οργανισμό πιστοποίησης.Οι λεπτομέρειες εφαρμογής των διαδικασιών βεβαίωσης πιστότητας ρυθμίζονται στο παράρτημα ΙΙΙ.2.  Η δήλωση πιστότητας του κατασκευαστή ή το πιστοποιητικό πιστότητας παρέχουν στον κατασκευαστή ή στον εγκατεστημένο στην Κοινότητα αντιπρόσωπό του το δικαίωμα να τοποθετούν το αντίστοιχο σήμα ΕΚ στο ίδιο το προϊόν, σε επικολλούμενη ετικέτα, στη συσκευασία ή στα συνοδευτικά εμπορικά έγγραφα. Το υπόδειγμα του σήματος ΕΚ και οι κανόνες χρησιμοποίησής του στις επιμέρους διαδικασίες βεβαίωσης της πιστότητας περιέχονται στο παράρτημα ΙΙΙ.Άρθρο 151.  Τα κράτη μέλη μεριμνούν για την ορθή χρησιμοποίηση του σήματος ΕΚ.2.  ιΟταν διαπιστώνεται ότι το σήμα ΕΚ έχει τοποθετηθεί σε ένα προϊόν που δεν ανταποκρίνεται η έχει παύσει να ανταποκρίνεται στην παρούσα οδηγία, το κράτος μέλος, στο οποίο βεβαιώθηκε η πιστότητα, μεριμνά ώστε να απαγορευθεί, αν απαιτείται, η χρησιμοποίηση του σήματος ΕΚ και τα αδιάθετα προϊόντα να αποσύρονται από την αγορά ή τα σήματα να διαγράφονται, μέχρις ότου διαπιστωθεί ότι το εν λόγω προϊόν πληροί και πάλι τα κριτήρια πιστότητας.Το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος πληροφορεί αμέσως τα άλλα κράτη μέλη και την Επιτροπή, παρέχοντας όλες τις ποιοτικές και ποσοτικές λεπτομέρειες που απαιτούνται για την αναγνώριση του προϊόντος που δεν πληροί τις σχετικές διατάξεις.3.  Τα κράτη μέλη φροντίζουν να απαγορεύεται η τοποθέτηση σε προϊόντα ή στη συσκευασία τους άλλων σημάτων που υπάρχει κίνδυνος να εκληφθούν ως σήματα ΕΚ.ΚΕΦΑΛΑΙΟ VIΕιδικές διαδικασίεςΆρθρο 161.  Ελλείψει τεχνικών προδιαγραφών, όπως ορίζονται στο άρθρο 4, για ένα συγκεκριμένο προϊόν, το κράτος μέλος προορισμού θεωρεί, μετά από αίτηση για κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, ότι το προϊόν αυτό που έχει υποβληθεί σε επιτυχείς δοκιμές και ελέγχους που έχει διεξαγάγει αναγνωρισμένος οργανισμός του κράτους μέλους παραγωγής του προϊόντος, είναι σύμφωνο με τις ισχύουσες εθνικές διατάξεις, εφόσον αυτές οι δοκιμές και οι έλεγχοι έχουν πραγματοποιηθεί σύμφωνα με τις μεθόδους που ισχύουν στο κράτος μέλος προορισμού ή με μεθόδους που αναγνωρίζονται ως ισότιμες από αυτό το κράτος μέλος.2.  Το κράτος μέλος παραγωγής του προϊόντος γνωστοποιεί στο κράτος μέλος προορισμού, σύμφωνα με τις διατάξεις του οποίου πρέπει να γίνουν οι δοκιμές και οι έλεγχοι, τον οργανισμό τον οποίο προτίθεται να αναγνωρίσει για το σκοπό αυτό. Το κράτος μέλος προορισμού και το κράτος μέλος παραγωγής του προϊόντος ανταλλάσσουν κάθε απαραίτητη πληροφορία. Μετά από αυτή την ανταλλαγή πληροφοριών, το κράτος μέλος παραγωγής αναγνωρίζει τον οργανισμό που ορίστηκε με τη διαδικασία αυτή. Εάν ένα κράτος μέλος έχει αμφιβολίες, αιτιολογεί τη θέση του και πληροφορεί σχετικά την Επιτροπή.3.  Τα κράτη μέλη φροντίζουν ώστε οι οριζόμενοι οργανισμοί να αλληλοεπικουρούνται.4.  Στην περίπτωση που ένα κράτος μέλος διαπιστώσει ότι ένας αναγνωρισμένος οργανισμός δεν διεξάγει κανονικά και σύμφωνα με τις εθνικές του διατάξεις τις δοκιμές και τους ελέγχους, γνωστοποιεί το γεγονός αυτό στο κράτος μέλος στο οποίο έχει αναγνωρισθεί ο οργανισμός αυτός. Αυτό το κράτος μέλος ενημερώνει μέσα σε εύλογη προθεσμία το κράτος μέλος το οποίο προέβη στη γνωστοποίηση σχετικά με τα μέτρα που έλαβε. Στην περίπτωση που το κράτος μέλος το οποίο προέβη στην γνωστοποίηση δεν θεωρεί τα ληφθέντα μέτρα ως επαρκή, δύναται να απαγορεύει τη διάθεση στην αγορά και τη χρήση του σχετικού προϊόντος ή να τις εξαρτά από ειδικούς όρους. Το κράτος μέλος αυτό ενημερώνει σχετικά το άλλο κράτος μέλος και την Επιτροπή.Άρθρο 17Τα κράτη μέλη προορισμού αποδίδουν στις συντασσόμενες εκθέσεις και στις βεβαιώσεις πιστότητας που χορηγούνται από το κράτος μέλος παραγωγής, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 16, το ίδιο κύρος όπως στα αντίστοιχα εθνικά έγγραφα.ΚΕΦΑΛΑΙΟ VIIIΑναγνωρισμένοι οργανισμοίΆρθρο 181.  Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή κατάλογο με τα ονόματα και τις διευθύνσεις των οργανισμών πιστοποίησης και ελέγχου και των εργαστηρίων δοκιμών, που ορίζονται από το κράτος μέλος αυτό για τις εργασίες που πρέπει να εκτελούνται για τους σκοπούς των τεχνικών εγκρίσεω, των πιστοποιητικών πιστότητας, των ελέγχων και των δοκιμών, σύμφωνα με την παρούσα οδηγία.2.  Οι οργανισμοί πιστοποίησης και ελέγχου καθώς και τα εργαστήρια δοκιμών πρέπει να πληρούν τα κριτήρια που καθορίζονται στο παράρτημα IV.3.  Τα κράτη μέλη πρέπει να αναφέρουν τα προϊόντα που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα των οργανισμών και εργαστηρίων που αναφέρονται στην παράγραφο 1, καθώς και τη φύση των καθηκόντων που τους έχουν ανατεθεί.ΚΕΦΑΛΑΙΟ VIIIΜόνιμη Επιτροπή Τεχνικών ιΕργωνΆρθρο 191.  Συγκροτείται Μόνιμη Επιτροπή Τεχνικών ιΕργων.2.  Η επιτροπή απαρτίζεται από αντιπροσώπους που ορίζονται από τα κράτη μέλη και προεδρεύεται από αντιπρόσωπο της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινότητων. Κάθε κράτος μέλος ορίζει δύο αντιπροσώπους. ΟΙ αντιπρόσωποι δύνανται να συνοδεύονται από εμπειρογνώμονες.3.  Η επιτροπή καταρτίζει τον εσωτερικό κανονισμό της.Άρθρο 201.  Η επιτροπή που αναφέρεται στο άρθρο 19 εξετάζει, μετά από αίτηση του Προέδρου της ή ενός κράτους μέλους, κάθε ζήτημα που ανακύπτει από την εκτέλεση και την εφαρμογή στην πράξη της παρούσας οδηγίας.2.  Οι αναγκαίες διατάξεις για:α) τον καθορισμό κατηγοριών απαιτήσεων, εφόσον δεν συμπεριλαμβάνονται στα ερμηνευτικά έγγραφα και τον καθορισμό της διαδικασίας βεβαίωσης της πιστότητας σε εντόλες τυποποίησης σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 1 και για κατευθυντήριες γραμμές για τις εγκρίσεις σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1β) την παροχή οδηγιών για την κατάρτιση ερμηνευτικών εγγράφων σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 1 και λήψη αποφάσεων σχετικά με τα ερμηνευτικά έγγραφα σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 3γ) την αποδοχή των εθνικών τεχνικών προδιαγραφών σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 3,θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία των παραγράφων 3 και 4.3.  Ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει στην επιτροπή σχέδιο των μέτρων που πρέπει να ληφθούν. Η επιτροπή αποφαίνεται όσον αφορά το σχέδιο εντός προθεσμίας την οποία μπορεί να ορίζει ο Πρόεδρος, ανάλογα με τον επείγοντα χαρακτήρα του θέματος. Η επιτροπή αποφαίνεται με την πλειοψηφία που ορίζεται στο άρθρο 148 παράγραφος 2 της συνθήκης για την έκδοση των αποφάσεων που καλείται να λάβει το Συμβούλιο βάσει πρότασης της Επιτροπής. Κατά την ψηφοφορία στην επιτροπή, οι ψήφοι των αντιπροσώπων των κρατών μελών σταθμίζονται όπως αναφέρεται στο άρθρο αυτό. Ο Πρόεδρος δεν λαμβάνει μέρος στην ψηφοφορία.4.  Η Επιτροπή θεσπίζει τα προτεινόμενα μέτρα εάν είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής.Αν τα προτεινόμενα μέτρα δεν είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής, ή ελλείψει γνώμης, η Επιτροπή υποβάλλει αμέσως στο Συμβούλιο πρόταση όσον αφορά τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν. Το Συμβούλιο αποφαίνεται με ειδική πλειοψηφία.Εάν εντός τριών μηνών από την υποβολή της πρότασης το Σθμβούλιο δεν έχει λάβει απόφαση, η Επιτροπή θεσπίζει τα προτεινόμενα μέτρα.ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΧΡήτρα διασφάλισηςΆρθρο 211.  ιΟταν ένα κράτος μέλος διαπιστώνει ότι ένα προϊόν που είναι σύμφωνο με την παρούσα οδηγία δεν πληροί τις απαιτήσεις των άρθρων 2 και 3, λαμβάνει κάθε κατάλληλο μέτρο για να αποσύρει το εν λόγω προϊόν από την αγορά, για να απαγορεύει τη διάθεσή του ή να περιορίζει την ελεύθερη κυκλοφορία του.Το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος ενημερώνει αμέσως την Επιτροπή για τα μέτρα αυτά και αναφέρει τους λόγους της απόφασής του, ιδίως σε περίπτωση που η έλλειψη πιστότητας οφείλεται:α) σε μη τήρηση των άρθρων 2 και 3, όταν το προϊόν δεν ανταποκρίνεται στις τεχνικές προδιαγραφές που αναφέρονται στο άρθρο 4β) σε κακή εφαρμογή των τεχνικών προδιαγραφών που αναφέρονται στο άρθρο 4γ) σε ελλείψεις των τεχνικών προδιαγραφών που αναφέρονται στο άρθρο 4.2.  Η Επιτροπή διαξάγει διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη το ταχύτερο δυνατό. ιΟταν, μετά τις διαβουλεύσεις αυτές, η Επιτροπή διαπιστώσει ότι δικαιολογείται η λήψη των μέτρων που αναφέρονται στο σημείο 1, πληροφορεί αμέσως το κράτος μέλος που πήρε την πρωτοβουλία καθώς και τα άλλα κράτη μέλη.3.  ιΟταν η απόφαση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 δικαιολογείται από ελλείψεις των προτύπων ή των τεχνικών προδιαγραφών, η Επιτροπή, ύστερα από διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη, συγκαλεί την επιτροπή του άρθρου 19 καθώς και την επιτροπή της ογηδίας 83/189/ΕΟΚ σε περίπτωση ελλειψεων εναρμονισμένου προτύπου, εντός δύο μηνών εφόσον το κράτος μέλος που πήρε τα μέτρα επιθυμεί να τα διατηρήσει, και κινεί τις διαδικασίες που προβλέπονται στο άρθρο 5 παράγραφος 2.4.  Το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος παίρνει τα κατάλληλα μέτρα εναντίον εκείνου που έκανε τη δήλωση πιστότητας και πληροφορεί σχετικά την Επιτροπή και τα άλλα κράτη μέλη.5.  Η Επιτροπή βεβαιώνεται ότι τα κράτη μέλη έχουν πληροφορηθεί την εξέλιξη και τα αποτελέσματα της διαδικασίας αυτής.ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΧΤελικές διατάξειςΆρθρο 221.  Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία εντός 30 μηνών από την κοινοποίησή της^2.  Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των διατάξεων εθνικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.Άρθρο 23Το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 1993, η Επιτροπή θα επανεξετάσει, συμβουλευόμενη την επιτροπή που αναφέρεται στο άρθρο 19, τη λειτουργικότητα των διαδικασιών που προβλέπονται από την παρούσα οδηγία και θα υποβάλει, εφόσον χρειάζεται, κατάλληλες προτάσεις για τροποποίηση.Άρθρο 24Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.Βρυξέλλες, 21 Δεκεμβρίου 1988.Για το ΣυμβούλιοΗ ΠρόεδροςΒ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ(1) ΕΕ αριθ. C 93 της 6.^4.^1987, σ. 1.(2) ΕΕ αριθ. C 305 της 16.^11.^1987, σ. 74, και ΕΕ αριθ. C 326 της 19.^12.^1988.(3) ΕΕ αριθ. C 95 της 11.^4.^1988, σ. 29.(4) ΕΕ αριθ. C 136 της 4.^6.^1985, σ. 1.(5)(6) ΕΕ αριθ. L 109 της 26.^4.^1983, σ. 8.(7). Πληροφορούν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.(8) Η παρούσα οδηγία κοινοποιήθηκε στα κράτη μέλη στις 27 Δεκεμβρίου 1988.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι  ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ  Τα προϊόντα του τομέα των δομικών κατασκευών πρέπει να είναι κατάλληλα για δομικά έργα τα οποία (και στο σύνολό τους και στα χωριστά μέρη) εξυπηρετούν τη χρήση για την οποία προορίζονται, παραμένοντας συνάμα οικονομικά και, στη συνάρτηση αυτή, πληρούν τις ακόλουθες βασικές απαιτήσεις, όπου αυτές προβλέπονται. Οι απαιτήσεις αυτές πρέπει υπό κανονικές συνθήκες συντήρησης του έργου, να πληρούνται επί μια οικονομικώς αποδεκτή διάρκεια ζωής. Οι απαιτήσεις, κατά κανόνα, προϋποθέτουν προβλεπτές ενέργειες επί του έργου.1. Μηχανική αντοχή και ευστάθειαΤο έργο πρέπει να σχεδιάζεται και να κατασκευάζεται κατά τρόπο ώστε οι μηχανικές φορτίσεις που ενδέχεται να ασκηθούν κατά την κατασκευή και τη χρήση του να μην προκαλούν κανένα από τα ακόλουθα περιστατικά:α) κατάρρευση της όλης κατασκευής ή μέρους τηςβ) μείζονες παραμορφώσεις σε απαράδεκτο βαθμόγ) φθορά σε άλλα μέρη του έργου ή σε εξαρτήματα ή σε εγκατεστημένο εξοπλισμό ως αποτέλεσμα αίτιο.2. ΠυρασφάλειαΤο δομικό έργο πρέπει να σχεδιάζεται και να κατασκευάζεται κατά τρόπο ώστε σε περίπτωση πυρκαγιάς:- να θεωρείται ότι διατηρείται, για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, η στατική αντοχή του κτίσματος,- η γένεση και η εξάπλωση της φωτιάς και του καπνού στο εσωτερικό του έργου να είναι περιορισμένες,- η εξάπλωση της φωτιάς σε γειτονικά κατασκευαστικά έργα να είναι περιορισμένη,- να είναι δυνατόν οι ένοικοι να εγκαταλείψουν το έργο ή να διασωθούν με άλλους τρόπους,- να λαμβάνεται υπόψη η ασφάλεια των ομάδων διάσωσης.3. Υγιεινή, υγεία και περιβάλλονΤο δομικό έργο πρέπει να σχεδιάζεται και να κατασκευάζεται κατά τρόπο ώστε η χρήση του να μη συνιστά κίνδυνο για την υγιεινή ή την υγεία των ενοίκων ή των γειτόνων, ιδιαίτερα για έναν από τους ακόλουθους λόγους:- έκλυση τοξικού αερίου,- παρουσία επικίνδυνων αιωρούμενων σωματιδίων, ή αερίων στον αέρα,- εκπομπή επικίνδυνων ακτινοβολιών,- ρύπανση ή δηλητηρίαση του νερού ή του εδάφους,- πλημμελής διάθεση των λυμάτων, των καυσαερίων και των στερεών ή υγρών αποβλήτων,- εμφάνιση υγρασίας σε μέρη του έργου ή σε επιφάνειες στο εσωτερικό του έργου.4. Ασφάλεια χρήσηςΤο δομικό έργο πρέπει να σχεδιάζεται και να κατασκευάζεται κατά τρόπο ώστε η χρήση του να μη συνεπάγεται απαράδεκτους κινδύνους ατυχημάτων κατά το χειρισμό ή τη λειτουργία του, όπως γλιστρημα, πτώση, σύγκρουση, έγκαυμα, ηλεκτροπληξία, τραυματισμός από έκρηξη.5. Προστασία κατά του θορύβουΤο δομικό έργο πρέπει να σχεδιάζεται και να κατασκευάζεται κατά τρόπο ώστε ο θόρυβος που γίνεται αισθητός από τους ενοίκους ή τους γείτονες να διατηρείται σε επίπεδο που να μη θέτει σε κίνδυνο την υγεία και που να επιτρέπει τον ύπνο, την ανάπαυση και την εργασία των προσώπων αυτών υπό ικανοποιητικές συνθήκες.6. Εξοικονόμηση ενέργειας και συγκράτηση θερμότηταςΤο δομικό έργο, καθώς και οι εγκαταστάσει θέρμανσης, ψύξης και αερισμού, πρέπει να σχεδιάζονται και να κατασκευάζονται κατά τρόπο ώστε η απαιτούμενη κατανάλωση ενέργειας κατά τη χρησιμοποίηση του έργου να είναι χαμηλή, ανάλογα με τα κλιματικά δεδομένα του τόπου αλλά και τους χρήστες.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II  ΕΥΡΩΠΑΟΚΗ ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΓΚΡΙΣΗ  1. Αίτηση για έγκριση μπορεί να κατατίθεται από έναν κατασκευαστή ή από αντιπρόσωπό του εγκατεστημένο στην Κοινότητα, μόνο σε ένα αναγνωρισμένο για το σκοπό αυτό οργανισμό.2.  Οι οργανισμοί έγκρισης που ορίζονται από τα κράτη μέλη συνιστούν έναν ενιαίο φορέα. Ο εν λόγω φορέας, κατά την εκπλήρωση της αποστολής του, πρέπει να συνεργάζεται στενά με την Επιτροπή, η οποία για σημαντικά θέματα ζητά τη γνώμη της επιτροπής που αναφέρεται στο άρθρο 19. Εάν ένα κράτος μέλος έχει ορίσει περισσότερους από έναν οργανισμούς έγκρισης, τότε ο συντονισμός των οργανισμών αυτών υπάγεται στην αρμοδιότητα του κράτους μέλους το κράτος μέλος αυτό ορίζει επίσης τον οργανισμό που θα εκπροσωπεί τους υπόλοιπους στα πλαίσια του εναίου φορέα.3. Οι κοινοί κανόνες διαδικασίας για την κατάθεση της αίτησης, την προετοιμασία και τη χορήγηση των εγκρίσεων, εκπονούνται από τον φορέα που συνιστούν οι οριζόμενοι οργανισμοί έγκρισης. Οι κοινοί κανόνες διαδικασίας εγκρίνονται από την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων βάσει της γνωμοδότησης της επιτροπής, σύμφωνα με το άρθρο 20.4. Οι οργανισμοί έγκρισης παρέχουν, στα πλαίσια του φορέα τον οποίο συνιστούν, κάθε απαραίτητη αμοιβαία υποστήριξη. Ο φορέας αυτός είναι επίσης υπεύθυνος για το συντονισμό σε συγκεκριμένα θέματα τεχνικών εγκρίσεων. Για το σκοπό αυτό και εφόσον παρίσταται ανάγκη, ο ενιαίος φορέας σχηματίζει υποομάδες.5.  Οι ευρωπαϊκές τεχνικές εγκρίσεις δημοσιεύονται από τους οργανισμούς έγκρισης, οι οποίοι τις κοινοποιούν σε όλους τους άλλους αναγνωρισμένους οργανισμούς. Εάν αναγνωρισμένος οργανισμός έγκρισης το υητήσει, του παρέχεται πλήρης σειρά των εγγράφων της εγκρίσεως που χορηγήθηκε, προς ενημέρωσή του.6. Τα έξοδα που προκύπτουν από τη διαδικασία της ευρωπαϊκής τεχνικης έγκρισης βαρύνουν τον αιτούντα σύμφωνα με τις εθνικές νομοθεσίες.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III  ΒΕΒΑΙΩΣΗ ΠΙΣΤΟΤΗΤΑΣ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ  1. ΜΕΘΟΔΟΙ ΤΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ ΠΙΣΤΟΤΗΤΑΣΚατά τον καθορισμό των διαδικασιών βεβαίωσης της πιστότητας ενός προϊόντος προς τις τεχνικές προδιαγραφές βάσει του άρθρου 13, πρέπει να χρησιμοποιούνται οι παρακάτω μέθοδοι ελέγχου της πιστότητας. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για ένα σύστημα, καθώς και ο συνδυασμός τους, ρυθμίζονται ανάλογα με τις απαιτήσεις για το εκάστοτε προϊόν ή ομάδα προϊόντων και βάσει των αναφερόμενων στο άρθρο 13 παράγραφοι 3 και 4 κριτηρίων:α) αρχική δοκιμή τύπου του προϊόντος από τον κατασκευαστή ή από αναγνωρισμένο οργανισμόβ) τακτικός, βάσει προκαθορισμένου σχεδίου, έλεγχος δειγμάτων λαμβανομένων στο εργοστάσιο από τον κατασκευαστή ή αναγνωρισμένο οργανισμόγ) δειγματολοηπτική δοκιμή (audit-testing) δειγμάτων λαμβανομένων στην ελεύθερη αγορά, σε εργοτάξιο ή στο εργαστάσιο από τον κατασκευαστή, ή από έναν αναγνωρισμένο οργανισμόδ) εξέταση, από τον κατασκευαστή ή αναγνωρισμένο οργανισμό, δειγμάτων λαμβανομένων από παρτίδα που παραδόθηκε ή πρόκειται σύντομα να παραδοθείε) έλεγχος της παραγωγής στο εργοστάσιοστ) αρχική επιθεώρηση του εργοστασίου και του ελέγχου της παραγωγής στο εργοστάσιο από έναν αναγνωρισμένο οργανισμόζ) διαρκής επιθεώρηση, αξιολόγηση και εκτίμηση του ελέγχου της παραγωγής στο εργαστάσιο από έναν αναγνωρισμένο οργανισμό.Σύμφονα με την παρούσα οδηγία, έλεγχος της παραγωγής στο εργοστάσιο σημαίνει συνεχής εσωτερικός έλεγχος της παραγωγής από τον κατασκευαστή, ιΟλα τα στοιχεία, απαιτήσεις και μέτρα που ακολουθεί ο κατασκευαστής καταγράφονται συστηματικά με τη μορφή γραπτών συμβάσεων και διαδικασιών. Αυτή η καταγραφή του συστήματος ελέγχου της παραγωγής εξασφαλίζει την κοινή κατανόηση της εγγύησης της ποιότητας και επιτρέπει να παρακολουθείται ο βαθμός στον οποίο επιτυγχάνονται τα απαιτούμενα χαρακτηριστικά του προϊόντος καθώς και η αποτελεσματική λειτουργία του συστήματος ελέγχου της παραγωγής.2. ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΒΕΒΑΙΩΣΗΣ ΤΗΣ ΠΙΣΤΟΤΗΤΑΣΟφείλουν να χρησιμοποιούνται κατά προτίμηση τα κατωτέρω συστήματα βεβαίωσης της πιστότητας:i) Πιστοποίηση της πιστότητας του προϊόντος από αναγνωρισμένο οργανισμό πιστοποίησης με βάση:α) (καθήκκοντα του κατασκευαστή)1. τον έλεγχο της παραγωγής στο εργαστάσιο,2. τον πρόσθετο έλεγχο δειγμάτων λαμβανομένων στο εργοστάσιο, ο οποίος διενεργείται από τον κατασκευαστή βάσει προκαθορισμένου σχεδίουβ) (καθήκοντα του αναγνωρισμένου οργανισμού)3. την πρώτη δοκιμή τύπου του προϊόντος,4. την αρχική επιθεώρηση του εργοστασίου και του ελέγχου της παραγωγής στο εργοστάσιο,5. τη διαρκή επιθεώρηση, αξιολόγηση και αναγνώριση του ελέγχου της παραγωγής στο εργοστάσιο,6. ενδεχομένως, τη δειγματοληπτική δοκιμή δειγμάτων λαμβανομένων στην ελεύθερη αγορά, στο εργοστάσιο ή στο εργοτάξιο.ii) Δήλωση πιστότητας του προϊόντος από τον κατασκευαστή, με βάση:Πρώτη δυνατότητα:α) (καθήκοντα του κατασκευαστή)1. την πρώτη δοκιμή τύπου του προϊόντος,2. τον έλεγχο της παραγωγής στο εργοστάσιο,3. ενδεχομένως, τη δοκιμή δειγμάτων λαμβανομένων στο εργοστάσιο βάσει προκαθορισμένου σχεδίουβ) (καθήκοντα του αναγνωρισμένου οργανισμού)4. την πιστοποίηση της εγκυρότητας του ελέγχου της παραγωγής στο εργοστάσιο, με βάση:- την αρχική επιθεώρηση του εργοστασίου και του ελέγχου της παραγωγής στο εργοστάσιο,- ενδεχομένως, τη συνεχή επιθεώρηση, αξιολόγηση και αναγνώριση του ελέγχου της παραγωγής στο εργοστάσιο.Δεύτερη δυνατότητα:1. την αρχική δοκιμή τύπου του προϊόντος από αναγνωρισμένο εργαστήριο,2. τον έλεγχο της παραγωγής στο εργοστάσιο.Τρίτη δυνατότητα:1. την πρώτη δοκιμή τύπου από τον κατασκευαστή,2. τον έλεγχο της παραγωγής στο εργοστάσιο.3. ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ ΑΡΜΟΔΙΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΒΕΒΑΙΩΣΕΩΝ ΠΙΣΤΟΤΗΤΑΣιΟσον αφορά τη λειτουργία, οι οργανισμοί που είναι αρμόδιοι για τη χορήγηση βεβαιώσεων διακρίνονται:i) σε οργανισμούς πιστοποίησης, δηλαδή αμερόληπτους οργανισμούς, κυβερνητικούς ή μη, οι οποίοι έχουν την κατάλληλη αρμοδιότητα και ευθύνη για την πιστοποίηση της πιστότητας σύμφωνα με τους ισχύοντες κανόνες διαδικασίας και διαχείρισηςii) σε οργανισμούς επιθεώρησης, δηλαδή αμερόληπτους οργανισμούς οι οποίοι διαθέτουν την οργάνωση, το προσωπικό, την ικανότητα και την ακεραιότητα που απαιτούνται για τη διεκπεραίωση σύμφωνα με συγκεκριμένα κριτήρια, εργασιών, όπως αξιολόγηση, πρόταση αποδοχής και επακόλουθος έλεγχος των διαδικασιών ελέγχου της ποιότητας του κατασκευαστή, επιλογή και αξιολόγηση των προϊόντων επιτόπου ή στο εργοστάσιο ή αλλού, σύμφωνα με συγκεκριμένα κριτήριαiii) σε εργαστήριο δοκιμών, δηλαδή σε εργαστήριο το οποίο μετρά, εξετάζει, δοκιμάζει, βαθμονομεί ή με άλλο τρόπο καθορίζει τα χαρακτηριστικά ή τις επιδόσεις των υλικών ή των προϊόντων.Στις περιπτώσεις i) και ii) (πρώτη δυνατότητα) της παραγράφου 2, οι τρεις λειτουργίες 3 i) έως 3 iii) είναι δυνατόν να επιτελούνται από έναν και μόνο οργανισμό ή από διαφορετικούς οργανισμούς, οπότε ο οργανισμός επιθεώρησης ή το εργαστήριο δοκιμών τα οποία συμμετέχουν στη διαδικασία της βεβαίωσης της πιστότητας λειτουργούν υπό την αιγίδα του οργανισμού πιστοποίησης.Τα κριτήρια τα οποία αφορούν την αρμοδιότητα, την αμεροληψία και την ακεραιότητα των οργανισμών πιστοποίησης, επιθεώρησης καθώς και των εργαστηρίων δοκιμών περιέχονται στο παράρτημα IV.4. ΣΗΜΑ ΠΙΣΤΟΤΗΤΑΣ ΕΚ, ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΠΙΣΤΟΤΗΤΑΣ ΕΚ, ΔΗΛΩΣΗ ΠΙΣΤΟΤΗΤΑΣ ΕΚ4.1. Σήμα πιστότητας ΕΚΤο σήμα πιστότητας ΕΚ αποτελείται από το σύμβολο CE όπως παρατίθεται στη συνέχεια, συνοδευόμενο από:- την επωνυμία ή το διακριτικό σήμα του κατασκευαστή και, ανάλογα με την περίπτωση:- ενδείξεις για τον προσδιορισμό των χαρακτηριστικών του προϊόντος, όταν αυτό απαιτείται σύμφωνα με τις τεχνικές προδιαγραφές,- τα δύο τελευταία ψηφία του έτους κατασκευής,- το διακριτικό σήμα του αρμόδιου οργανισμού ελέγχου,- τον αριθμό του πιστοποιητικού πιστότητας ΕΚ.4.2. Πιστοποιητικό πιστότητας ΕΚΤο πιστοποιητικό πιστότητας ΕΚ περιλαμβάνει, κυρίως, τα ακόλουθα στοιχεία:- όνομα και διεύθυνση του οργανισμού πιστοποίησης,- επωνυμία και διεύθυνση του κατασκευαστή ή του εγκατεστημένου στην Κοινότητα αντιπροσώπου του,- περιγραφή του προϊόντος (τύπος, χαρακτηρισμός, χρήση, κλπ.),- διατάξεις τις οποίες πληροί το προϊόν,- ειδιες συνθήκες χρήσης του προϊόντος,- τον αριθμό του πιστοποιητικού,- προϋποθέσεις και διάρκεια ισχύος του πιστοποιητικού, ανάλογα με την περίπτωση,- όνομα και αρμοδιότητα του εξουσιοδοτημένου προσώπου που υπογράφει το πιστοποιητικό.4.3. Δήλωση πιστότητας ΕΚΗ δήλωση πιστότητας ΕΚ περιλαμβάνει κυρίως τα ακόλουθα στοιχεία:- επωνυμία και διεύθυνση του κατασκευαστή ή του εξουσιοδοτημένου στην Κοινότητα αντιπροσώπου του,- περιγραφή του προϊόντος (τύπος, χαρακτηρισμός, χρήση, κλπ.),- διατάζεις τις οποίες πληροί το προϊόν,- ειδιες συνθήκες χρήσης του προϊόντος,- όνομα και διεύθυνση του αναγνωρισμένου οργανισμού, ανάλογα με την περίπτωση,- όνομα και αρμοδιότητα του εξουσιοδοτημένου προσώπου που υπογράφει τη δήλωση εξ ονόματος του κατασκευαστή ή του εξουσιοδοτημένου αντιπροσώπου του.4.4. Το πιστοποιητικό και η δήλωση πιστότητας συντάσσονται στην επίσημη γλώσσα ή γλώσσες του κράτους μέλους στο οποίο θα χρησιμοποιηθεί το προϊόν.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙV  ΕΓΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΩΝ ΔΟΚΙΜΩΝ, ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ ΕΠΙΦΕΩΡΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗΣ  Τα εργαστήρια δοκιμών, οι οργανισμοί επιθεώρησης και οι οργανισμοί πιστοποίησης που ορίζονται από τα κράτη μέλη πρέπει να πληρούν τουλάχιστον τις ακόλουθες προϋποθέσεις:1. επαρκές προσωπικό και απαιτούμενα μέσα και εξοπλισμό,2. προσωπικό με εμπειρία σε τεχνικά θέματα και επαγγελματική ακεραιότητα,3. αμεροληψία των υπαλλήλων και του τεχνικού προσωπικού ως προς όλους τους κύκλους, τις ομάδες ή τα πρόσωπα που έχουν άμεση ή έμμεση σχέση με τα προϊόντα του τομέα των δομικών έργων, κατά τη διενέργεια των δοκιμών, την προετοιμασία των εκθέσεων, την έκδοση των πιστοποιητικών και τη διεξαγωγή του ελέγχου,4. τήρηση του επαγγελματικού απόρρητου από το προσωπικό,5. ασφάλιση αστικής ευθύνης, εκτός αν η ευθύνη αυτή καλύπτεται από το κράτος σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία.Η τήρηση των προϋποθέσεων 1 και 2 ελέγχεται κατά διαστήματα από τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών.