Avis juridique important

|

31974L0061

Οδηγία 74/61/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 17ης Δεκεμβρίου 1973 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων στις διατάξεις προστασίας των οχημάτων με κινητήρα κατά μιας μη επιτρεπομένης χρήσεως

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 038 της 11/02/1974 σ. 0022 - 0028 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 3 σ. 0206  Ελληνική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 2 σ. 0188  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 3 σ. 0206  Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 3 σ. 0162  Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 13 τόμος 3 σ. 0162

ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 17ης Δεκεμβρίου 1973 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των Κρατών μελών των αναφερομένων στις διατάξεις προστασίας των οχημάτων με κινητήρα κατά μιας μη επιτρεπομένης χρήσεωςΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ  ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος, και ιδίως το άρθρο 100,  την πρόταση της Επιτροπής,  τη γνώμη της Συνελεύσεως(1),  τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(2),  Εκτιμώντας:  ότι οι τεχνικές προδιαγραφές τις οποίες πρέπει να πληρούν τα οχήματα με κινητήρα δυνάμει των εθνικών νομοθεσιών αφορούν, μεταξύ άλλων, τη διάταξη προστασίας κατά μιας μη επιτρεπομένης χρήσεως- ότι οι προδιαγραφές αυτές διαφέρουν από το ένα Κράτος μέλος στο άλλο και ως εκ τούτου είναι ανάγκη όπως οι ίδιες προδιαγραφές θεσπισθούν από όλα τα Κράτη μέλη είτε συμπληρωματικά είτε σε αντικατάσταση των υπαρχουσών ρυθμίσεων, ιδίως για να αρχίσει για  κάθε τύπο οχήματος, η διαδικασία εγκρίσεως ΕΟΚ που αποτελεί το αντικείμενο της οδηγίας του Συμβουλίου της 6ης Φεβρουαρίου 1970 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των Κρατών μελών των αναφερομένων στην έγκριση των οχημάτων με κινητήρα και των  ρυμουλκουμένων τους(3)- ότι όσον αφορά τις τεχνικές προδιαγραφές, είναι σκόπιμο να ληφθούν υπόψη οι προδιαγραφές οι οποίες εθεσπίσθησαν από την Οικονομική Επιτροπή για την Ευρώπη του ΟΗΕ στον κανονισμό της αριθ. 18 ("ομοιόμορφες προδιαγραφές περί της επικυρώσεως των οχημάτων  όσον αφορά την προστασία τους κατά μιας μη επιτρεπόμενης χρήσεως")(4) ο οποίος προσαρτάται στη σύμβαση της 20ής Μαρτίου 1958 περί θεσπίσεως ενιαίων προϋποθέσεων επικυρώσεως και αμοιβαίας αναγνωρίσεως της επικυρώσεως των εξοπλισμών και των εξαρτημάτων  των οχημάτων με κινητήρα,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:   Άρθρο 1  Ως όχημα, κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας, νοείται κάθε όχημα με κινητήρα που προορίζεται να κυκλοφορεί επί οδού μετά ή άνευ αμαξώματος, που έχει τουλάχιστον τέσσερις τροχούς και εκ κατασκευής μεγίστη ταχύτητα μεγαλυτέρα των 25 km/h,  εξαιρουμένων των οχημάτων που μετακινούνται επί σιδηροτροχιών, των ελκυστήρων και των αγροτικών μηχανών, καθώς και των μηχανημάτων δημοσίων έργων.   Άρθρο 2  Τα Κράτη μέλη δεν δύνανται να αρνηθούν την έγκριση ΕΟΚ ούτε την έγκριση από εθνικής πλευράς ενός οχήματος για λόγους που αφορούν τη διάταξη προστασίας κατά μιας μη επιτρεπομένης χρήσεως, εφ' όσον το όχημα πληροί τις προδιαγραφές του  παραρτήματος I.   Άρθρο 3  Τα Κράτη μέλη δεν δύνανται να αρνηθούν ή απαγορεύσουν την πώληση, την καταχώρηση στα μητρώα, την έναρξη κυκλοφορίας ή τη χρήση των οχημάτων για λόγους που αφορούν τη διάταξη προστασίας κατά μιας μη επιτρεπομένης χρήσεως, εφ' όσον το όχημα  πληροί τις προδιαγραφές του παραρτήματος Ι.   Άρθρο 4  Το Κράτος μέλος το οποίο προέβη στην έγκριση ΕΟΚ, λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα για να ενημερώνεται για κάθε τροποποίηση ενός εκ των στοιχείων ή ενός εκ των χαρακτηριστικών που αναφέρονται στο σημείο 2.2. του παραρτήματος Ι. Οι αρμόδιες αρχές  αυτού του Κράτους μέλους εκτιμούν αν πρέπει να προβούν επί του τροποποιημένου οχήματος σε νέες δοκιμές συνοδευόμενες από ένα νέο πρακτικό. Στην περίπτωση που προκύπτει εκ των δοκιμών ότι οι προδιαγραφές της παρούσας οδηγίας δεν ετηρήθησαν, δεν  επιτρέπεται η τροποποίηση.   Άρθρο 5  Οι τροποποιήσεις που είναι αναγκαίες για να προσαρμοσθούν στην τεχνολογική πρόοδο οι προδιαγραφές των παραρτημάτων Ι και ΙΙ, εκδίδονται σύμφωνα προς τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 13 της οδηγίας του Συμβουλίου της 6ης Φεβρουαρίου 1970  περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των Κρατών μελών των αναφερομένων στην έγκριση των οχημάτων με κινητήρα και των ρυμουλκουμένων τους.   Άρθρο 6  1. Τα Κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις διατάξεις που είναι αναγκαίες προκειμένου να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία, εντός προθεσμίας δεκαοκτώ μηνών από της κοινοποιήσεώς της, και ενημερώνουν επ' αυτού αμέσως την Επιτροπή.  2. Τα Κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των βασικών διατάξεων του εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.   Άρθρο 7  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα Κράτη μέλη.  Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 17 Δεκεμβρίου 1973.  Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος I. NORGAARD  (1) ΕΕ αριθ. Α 112 της 27. 10. 1972, σ. 16.  (2) ΕΕ αριθ. Α 60 της 26. 7. 1973, σ. 12.  (3) ΕΕ αριθ. Ν 42 της 23. 2. 1970, σ. 1.  (4) Έγγραφο ΕΟΚ Γενεύης E/ECE/324 - E/ECE/TRANS/505/Rev. Add. 17.     (1) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I   ΥΠΑΡΞΗ, ΟΡΙΣΜΟΙ, ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΚΡΙΣΕΩΣ ΕΟΚ, ΕΓΚΡΙΣΗ ΕΟΚ, ΓΕΝΙΚΕΣ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΣΕΙΣ, ΕΙΔΙΚΕΣ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΣΕΙΣ  1. ΥΠΑΡΞΗ Κάθε όχημα των κατηγοριών Μ1 και N1 (οριζομένων στο παράρτημα Ι της οδηγίας της 6ης Φεβρουαρίου 1970) πρέπει να είναι εφοδιασμένο με μία διάταξη προστασίας κατά μιας επιτρεπομένης χρήσεως. Ο εξοπλισμός δια της διατάξεως αυτής των οχημάτων των άλλων  κατηγοριών είναι προαιρετικός.  2. ΟΡΙΣΜΟΙ Κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας νοείται:  (2.1) 2.2. ως "τύπος οχήματος", όσον αφορά την προστασία του κατά μιας μη επιτρεπομένης χρήσεως, μια κατηγορία οχημάτων με κινητήρα που δεν παρουσιάζουν μεταξύ τους βασικές διαφορές. Οι διαφορές αυτές δύνανται να αφορούν τα ακόλουθα σημεία:  2.2.1. επωνυμία του τύπου οχήματος δοθείσα υπό του κατασκευαστού- 2.2.2. διευθέτηση και κατασκευή του στοιχείου ή των στοιχείων του οχήματος επί των οποίων δρα η διάταξη προστασίας- 2.2.3. τύπο της διατάξεως προστασίας- 2.3. ως "διάταξη προστασίας", το σύνολο των στοιχείων που προορίζονται να αποτρέψουν την μη επιτρεπομένη χρήση του οχήματος. Η διάταξη προστασίας αποτελείται από το συνδυασμό μιας διατάξεως που εμποδίζει τη θέση σε κίνηση του κινητήρα δια του κανονικού  οργάνου χειρισμού με μία από τις ακόλουθες διατάξεις:  - διάταξη δρώσα επί του συστήματος διευθύνσεως,  - διάταξη δρώσα επί του μοχλού ταχυτήτων,  - διάταξη δρώσα επί του συστήματος μεταδόσεως,  - διάταξη εμποδίζουσα τη λειτουργία του κινητήρα,  2.3.1. Δεν θεωρούνται ως "διατάξεις προστασίας" οι διατάξεις που εμποδίζουν απλώς την αποσύσφιξη των πεδών του οχήματος- (2.4) 2.5. ως "διάταξη οδηγήσεως", το όργανο χειρισμού του συστήματος διευθύνσεως, η στήλη του συστήματος διευθύνσεως και τα προσηρτημένα σε αυτή στοιχεία επενδύσεως, ο άξων διευθύνσεως, το κιβώτιο διευθύνσεως, όπως επίσης όλα τα άλλα στοιχεία όπως αυτά που  προορίζονται να συμβάλουν στην απορρόφηση της ενεργείας σε περίπτωση προσκρούσεως επί του πηδαλίου.  3. ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΚΡΙΣΕΩΣ ΕΟΚ 3.1. Η αίτηση εγκρίσεως ενός τύπου οχήματος όσον αφορά τη διάταξη προστασίας κατά μιας μη επιτρεπομένης χρήσεως υποβάλλεται από τον κατασκευαστή του οχήματος ή τον εντολοδόχο του.  3.2. Συνοδεύεται από τα αναφερόμενα κατωτέρω στοιχεία, σε τρία αντίγραφα, και από τις ακόλουθες ενδείξεις:  3.2.1. λεπτομερής περιγραφή του τύπου οχήματος όσον αφορά τη διευθέτηση και την κατασκευή του οργάνου χειρισμού ή του οργάνου επί του οποίου δρα η διάταξη προστασίας- 3.2.2. σχέδια της διατάξεως προστασίας και της τοποθετήσεώς της επί του οχήματος σε κατάλληλη κλίμακα και επαρκώς λεπτομερή- 3.2.3. τεχνική περιγραφή της διατάξεως αυτής.  3.3. Πρέπει να προσκομισθούν στην τεχνική υπηρεσία την επιφορτισμένη με τις δοκιμές εγκρίσεως:  3.3.1. ένα όχημα αντιπροσωπευτικό του προς έγκριση τύπου οχήματος, και 3.3.2. εφ' όσον ζητηθούν από την ανωτέρω τεχνική υπηρεσία, τα εξαρτήματα του οχήματος που θεωρούνται ως βασικά για τους προδιαγραφόμενους στα σημεία 5 και 6 ελέγχους.  4. ΕΓΚΡΙΣΗ ΕΟΚ (4.1.) (4.2.) 4.3. Στο δελτίο εγκρίσεως ΕΟΚ επισυνάπτεται ένα δελτίο σύμφωνο προς το υπόδειγμα που εμφαίνεται στο παράρτημα II.  (4.4.) (4.4.1.) (4.4.2.) (4.5.) (4.6.) 5. ΓΕΝΙΚΕΣ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΣΕΙΣ 5.1. Η διάταξη προστασίας πρέπει να έχει πραγματοποιηθεί κατά τέτοιον τρόπο ώστε να είναι αναγκαίο να τίθεται εκτός χρήσεως:  5.1.1. για τη θέση σε λειτουργία του κινητήρα δια του κανονικού οργάνου χειρισμού,  5.1.2. για την οδήγηση ή τη μετατόπιση του οχήματος προς τα εμπρός δια των ιδίων μέσων του.  5.2. Όταν η διάταξη λειτουργεί, τα τμήματά της που είναι αναγκαία για να πληρούνται η συνθήκη του σημείου 5.1.2. δεν πρέπει να είναι δυνατόν να εξουδετερούνται δι' απλών μέσων.  5.3. Η θέση σε λειτουργία του κινητήρα δεν πρέπει να είναι πραγματοποιήσιμη και οι προβλεπόμενες στο σημείο 5.1 απαιτήσεις δεν πρέπει να πληρούνται, παρά μόνο δια της δράσεως ενός μόνο κλειδιού, που δρα επί ενός μόνο κλείθρου. Εκτός της προβλεπομένης  στο σημείο 6.1.6 περιπτώσεως, το κλειδί δεν πρέπει να δύναται να εξέλθει εντελώς εκ του κλείθρου χωρίς η διάταξη προστασίας που αναφέρεται στο σημείο 5.1 να τεθεί σε λειτουργία ή να οπλισθεί.  5.4. Η διάταξη προστασίας που αναφέρεται στο σημείο 5.1 πρέπει να έχει σχεδιασθεί κατά τρόπον ώστε να είναι αδύνατον να ανοιχθεί, να τεθεί εκτός λειτουργίας ή να καταστραφεί, ταχέως και χωρίς να επισύρει την προσοχή.  5.5. Η διάταξη προστασίας πρέπει να είναι ένας εξοπλισμός τοποθετημένος μονίμως επί του οχήματος. Πρέπει να έχει στερεωθεί κατά τρόπον ώστε αν κλειδωθεί, να μην είναι δυνατόν να αποσυναρμολογηθεί παρά μόνο με ειδικά εργαλεία, ακόμη και αν αφαιρεθούν οι  διάφορες διακοσμήσεις. Όταν είναι δυνατόν να εξουδετερωθεί η διάταξη προστασίας διά της αφαιρέσεως ορισμένων κοχλιών, οι κοχλίες αυτοί, αν δεν είναι μη αποσυναρμολογούμενοι πρέπει να καλύπτονται υπό των τμημάτων της διατάξεως προστασίας όταν αυτή είναι  κλειδωμένη.  5.6. Το κλείθρο πρέπει να είναι στερεώς συνδεδεμένο με τη διάταξη προστασίας.  5.7. Τα χρησιμοποιούμενα κλείθρα πρέπει να έχουν τουλάχιστον 1 000 διαφορετικούς συνδυασμούς, δηλαδή ένα κλειδί που αντιστοιχεί σε ένα ορισμένο συνδυασμό δεν πρέπει να δύναται να ανοίγει πλέον του ενός κλείθρου στα 1 000 κατά μέσο όρο. Για τον αυτό τύπο  οχήματος η συχνότης χρησιμοποιήσεως ενός ορισμένου συνδυασμού πρέπει να είναι κατά προσέγγιση 1 στα 1 000.  5.8. Οι διατάξεις προστασίας πρέπει να είναι τέτοιες ώστε να μην υπάρχει ο κίνδυνος, όταν το σχήμα ευρίσκεται εν κινήσει, να συμβούν τυχαία κλειδώματα δυνάμενα να θέσουν σε κίνδυνο την ασφάλεια.  5.9. Αν η λειτουργία της διατάξεως προστασίας απαιτεί τη χρησιμοποίηση ενός αποθέματος ενεργείας εκτός αυτής του οδηγού, δεν πρέπει να χρησιμοποιείται παρά μόνο για τον χειρισμό του κλειδώματος ή του ξεκλειδώματος της εν λόγω διατάξεως. Η διατήρηση σε  θέση της διατάξεως προστασίας πρέπει να εξασφαλίζεται με αποκλειστικώς μηχανικά μέσα.  5.10 Η διάταξη προστασίας δύναται να περιλαμβάνει μία συμπληρωματική διάταξη εξωτερικού συναγερμού που τίθεται σε λειτουργία σε περίπτωση αποπείρας να ανοιγεί, να τεθεί εκτός λειτουργίας δι' άλλου μέσου εκτός από το προβλεπόμενο κανονικώς κλειδί, ή να  καταστραφεί η διάταξη: τα εκπεμπόμενα σήματα πρέπει να είναι σύντομα και να διακόπτονται αυτομάτως το πολύ μετά 30 δευτερόλεπτα και να μην επαναλαμβάνονται παρά μόνο μετά από νέα προσπάθεια. Εξάλλου το σήμα πρέπει να εκπέμπεται υπό του κανονικώς  τοποθετημένου επί του οχήματος ηχητικού οργάνου.  (5.10.1.) (5.10.2.) 6. ΕΙΔΙΚΕΣ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΣΕΙΣ Επί πλέον των προβλεπομένων στο άρθρο 5 γενικών εξειδικεύσεων, αν η διάταξη προστασίας είναι μία εκ των τύπων που επιδρούν είτε επί του συστήματος διευθύνσεως είτε επί του συστήματος μεταδόσεως είτε επί του οργάνου χειρισμού αλλαγής ταχυτήτων, πρέπει να  πληροί τις ειδικές συνθήκες που προβλέπονται κατωτέρω γι' αυτούς τους τύπους συσκευών.  6.1. Διάταξη προστασίας δρώσα επί του συστήματος διευθύνσεως 6.1.1. Η διάταξη προστασίας δρώσα επί του συστήματος διευθύνσεως πρέπει να κλειδώνει.  6.1.2. Δεν πρέπει να είναι δυνατόν να συμβεί τυχαίο κλείδωμα του συστήματος διευθύνσεως όταν το κλειδί ευρίσκεται εντός του κλείθρου της διατάξεως προστασίας, ακόμη και αν η διάταξη που εμποδίζει τη θέση σε λειτουργία του κινητήρα ευρίσκεται σε  λειτουργία ή είναι οπλισμένη.  6.1.3. Η επαφή αναφλέξεως των οχημάτων με βενζινοκινητήρα δεν πρέπει να είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί, και η θέση σε κίνηση των οχημάτων με πετρελαιοκινητήρα διά κανονικού οργάνου χειρισμού δεν πρέπει να είναι πραγματοποιήσιμη παρά μόνο μετά το  ξεκλείδωμα ενός σύρτου δρώντος επί του συστήματος διευθύνσεως.  6.1.4. Όταν η διάταξη προστασίας είναι οπλισμένη, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να είναι δυνατόν να εμποδισθεί η ενεργοποίηση του σύρτου.  6.1.5. Το βάθος εισχωρήσεως του σύρτου πρέπει να είναι επαρκές ώστε να εγγυάται την αποτελεσματικότητα της διατάξεως προστασίας, ακόμα και μετά ένα ορισμένο βαθμό φθοράς.  6.1.6. Όταν η διάταξη προστασίας φέρει μία άλλη θέση εκτός από αυτή που εξασφαλίζει το κλείδωμα του συστήματος διευθύνσεως και στην οποία το κλειδί δύναται να αποσυρθεί, πρέπει να έχει σχεδιασθεί κατά τρόπον ώστε ο χειρισμός που πραγματοποιείται για να  επιτευχθεί η θέση αυτή και για να αποσυρθεί το κλειδί να μην είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί λόγω απροσεξίας.  6.1.7. Η διάταξη προστασίας πρέπει να δύναται να ανθίσταται, χωρίς φθορά του συστήματος οδηγήσεως ικανή να θέσει σε κίνδυνο την ασφάλεια, στην εφαρμογή, κατά τις δύο διευθύνσεις και υπό στατικές συνθήκες, ενός ζεύγους δυνάμεων 19,6 mdaN, του οποίου η  ροπή είναι παράλληλη προς το γεωμετρικό άξονα του άξονα διευθύνσεως.  6.2. Διάταξη προστασίας δρώσα επί του συστήματος μεταδόσεως Η διάταξη προστασίας που δρα επί του συστήματος μεταδόσεως πρέπει να εμποδίζει την περιστροφή των κινητηρίων τροχών του οχήματος.  6.3. Διάταξη προστασίας δρώσα επί του μοχλού αλλαγής ταχυτήτων 6.3.1. Η διάταξη προστασίας που δρα επί του μοχλού αλλαγής ταχυτήτων πρέπει να δύναται να εμποδίζει κάθε αλλαγή ταχύτητος.  6.3.2. Επί των χειροκινήτων κιβωτίων ταχυτήτων, ο μοχλός ταχυτήτων δεν πρέπει να δύναται να κλειδώνει παρά μόνο στις ακόλουθες θέσεις: οπισθία κίνηση και νεκρό σημείο ή μόνο οπισθία κίνηση.  6.3.3. Επί των αυτομάτων κιβωτίων ταχυτήτων, το κλείδωμα δεν πρέπει να πραγματοποιείται παρά μόνο στη θέση "στάθμευση". Ένα συμπληρωματικό κλείδωμα στη θέση "νεκρά" είναι αποδεκτό.  (7.) (8.) (9.) (10.) (11.)   (1) Το κείμενο του παραρτήματος είναι, βασικώς ανάλογο με εκείνο του κανονισμού αριθ. 18 της Οικονομικής Επιτροπής για την Ευρώπη του ΟΗΕ. Ειδικώς οι υποδιαιρέσεις στα σημεία είναι οι αυτές. Για αυτό αν ένα σημείο του κανονισμού αριθ. 18 δεν  έχει αντίστοιχο στην παρούσα οδηγία, ο αριθμός του υποδεικνύεται εντός παρενθέσεως προς υπενθύμιση.      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ   Ένδειξη της διοικήσεως  ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΗ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΕΩΣ (ή της αρνήσεως ή της ανακλήσεως της εγκρίσεως ενός τύπου οχήματος με κινητήρα όσον αφορά την προστασία κατά μιας μη επιτρεπομένης χρήσεως) Αριθμός εγκρίσεως.....  1. Βιομηχανικό ή εμπορικό σήμα του οχήματος με κινητήρα.....  2. Τύπος οχήματος.....  3. Ονοματεπώνυμο και διεύθυνση του κατασκευαστού.....  4. Κατά περίπτωση, ονοματεπώνυμο και διεύθυνση του εντολοδόχου του κατασκευαστού................  5. Περιληπτική περιγραφή της διατάξεως προστασίας, της τοποθετήσεώς της και του στοιχείου του οχήματος, εκτός της θέσεως σε κίνηση του κινητήρα, επί του οποίου δρα (σύστημα διευθύνσεως/μοχλός αλλαγής ταχυτήτων/σύστημα μεταδόσεως/παρεμποδίζει τη  λειτουργία του κινητήρα (1))..............  ...............  6. Το όχημα είναι εφοδιασμένο μα μία συμπληρωματική ακουστική διάταξη συναγερμού του ακόλουθου τύπου.....  7. Όχημα παρουσιασθέν προς έγκριση την.....  8. Τεχνική υπηρεσία επιφορτισμένη με τις δοκιμές εγκρίσεως.....  9. Ημερομηνία του χορηγηθέντος από την υπηρεσία πρακτικού.....  10. Αριθμός του χορηγηθέντος από την υπηρεσία πρακτικού...........  11. Η έγκριση όσον αφορά την προστασία εχορηγήθη/απερρίφθη (1).....  12. Τόπος.....  13. Ημερομηνία.....  14. Υπογραφή.....  15. Συνάπτονται στην παρούσα γνωστοποίηση τα ακόλουθα έγγραφα που φέρουν τον ανωτέρω αριθμό εγκρίσεως:  .....σχέδια, σχήματα και διαγράμματα της διατάξεως προστασίας, της τοποθετήσεώς της και των στοιχείωυ του οχήματος επί τωυ οποίωυ δρα:  .....φωτογραφίες της διατάξεως προστασίας του οχήματος κατά της μη επιτρεπομένης χρήσεώς του.    (1) Διαγράψατε την περιττή ένδειξη.


Avis juridique important

|

31999L0099

Οδηγία 1999/99/ΕΚ της Επιτροπής, της 15ης Δεκεμβρίου 1999, για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 80/1269/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με την ισχύ κινητήρος των μηχανοκινήτων οχημάτων (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 334 της 28/12/1999 σ. 0032 - 0035

ΟΔΗΓΙΑ 1999/99/ΕΚ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣτης 15ης Δεκεμβρίου 1999για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 80/1269/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με την ισχύ κινητήρος των μηχανοκινήτων οχημάτων(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,την οδηγία 70/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 6ης Φεβρουαρίου 1970, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν στην έγκριση τύπου των μηχανοκινήτων οχημάτων και των ρυμουλκουμένων τους(1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 98/91/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(2), και ιδίως το άρθρο 13 παράγραφος 2,την οδηγία 80/1269/ΕΟΚ του Σνμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 1980, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την ισχύ των κινητήρων των μηχανοκινήτων οχημάτων(3), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 97/21/ΕΚ(4), και ιδίως το άρθρο 3,Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) η οδηγία 80/1269/ΕΟΚ είναι μια από τις επιμέρους οδηγίες της διαδικασίας εγκρίσεως ΕΚ τύπου, η οποία θεσπίζεται βάσει της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ· κατά συνέπεια, οι διατάξεις της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ σχετικά με τα συστήματα, τα κατασκευαστικά στοιχεία και τις χωριστές τεχνικές μονάδες των οχημάτων ισχύουν για την εν λόγω οδηγία·(2) στο πλαίσιο της εγκρίσεως τύπου των οχημάτων που χρησιμοποιούν ως καύσιμο το αέριο (υγραέριο και φυσικό αέριο), είναι απαραίτητο να εισαχθούν διατάξεις στην οδηγία 80/1269/ΕΟΚ για τη μέτρηση της ισχύος του κινητήρος τέτοιου είδους οχημάτων, ιδίως όσον αφορά τα καύσιμα δοκιμής που πρόκειται να χρησιμοποιηθούν, όπως ορίζονται στην οδηγία 98/77/ΕΚ της Επιτροπής, της 2ας Οκτωβρίου 1998, για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 70/220/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών όσον αφορά τα μέτρα που επιβάλλεται να ληφθούν για την καταπολέμηση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης από εκπομπές μηχανοκινήτων οχημάτων(5)· είναι σκόπιμο, συνεπώς, να τηρηθούν οι τεχνικές απαιτήσεις που έχουν εγκριθεί από την Οικονομική Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη στον κανονισμό αριθ. 85(6)·(3) τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο που έχει συσταθεί δυνάμει της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:Άρθρο 1Το παράρτημα Ι της οδηγίας 80/1269/ΕΟΚ τροποποιείται σύμφωνα με το παράρτημα της παρούσας οδηγίας.Άρθρο 21. Από 1ης Ιανουαρίου 2000, τα κράτη μέλη δεν δικαιούνται, για λόγους που αφορούν την ισχύ του κινητήρα:- να απορρίπτουν, ως προς οποιοδήποτε δεδομένο τύπο μηχανοκινήτου οχήματος, την χορήγηση εγκρίσεως ΕΚ τύπου ή εθνικής εγκρίσεως τύπου, σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ είτε- να μη χορηγούν εθνική έγκριση είτε- να απαγορεύουν την ταξινόμηση, πώληση ή θέση σε λειτουργία οχημάτων, σύμφωνα με το άρθρο 7 της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ,εφόσον τα στοιχεία ισχύος του κινητήρα καθορίζονται σύμφωνα με τις απαιτήσεις της οδηγίας 80/1269/ΕΟΚ, όπως τροποποιείται από την παρούσα οδηγία.2. Από 1ης Ιανουαρίου 2000, τα κράτη μέλη:- δεν χορηγούν πλέον έγκριση ΕΚ τύπου σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ και- δικαιούνται να απορρίπτουν τη χορήγηση εθνικής εγκρίσεως τύπου εκτός των περιπτώσεων για τις οποίες ισχύουν οι διατάξεις του άρθρου 8 παράγραφος 2 της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ,για τύπο οχήματος, εφόσον η ισχύς του κινητήρα δεν καθορίζεται σύμφωνα με τις απαιτήσεις της οδηγίας 80/1269/ΕΟΚ, όπως τροποποιείται από την παρούσα οδηγία.Άρθρο 31. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωση με την παρούσα οδηγία το αργότερο μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1999. Πληροφορούν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις εν λόγω διατάξεις, οι τελευταίες αυτές περιέχουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της παραπομπής καθορίζεται από τα κράτη μέλη.2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή τα κείμενα των διατάξεων εθνικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.Άρθρο 4Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.Άρθρο 5Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.Βρυξέλλες, 15 Δεκεμβρίου 1999.Για την ΕπιτροπήErkki LIIKANENΜέλος της Επιτροπής(1) ΕΕ L 42 της 23.2.1970, σ. 1.(2) ΕΕ L 11 της 16.1.1999, σ. 25.(3) ΕΕ L 375 της 31.12.1980, σ. 46.(4) ΕΕ L 125 της 16.5.1997, σ. 31.(5) ΕΕ L 286 της 23.10.1998, σ. 34.(6) Οικονομική Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη, κανονισμός αριθ. 85 (Ε/ΕΚΕ/324-Ε/ΕΚΕ/TRANS/505/Αναθ. 1/συμπλήρωμα 84), όπως τροποποιήθηκε.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΣΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 80/1269/ΕΟΚ1. Το σημείο 5.3.11. αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: "5.3.11. Το χρησιμοποιούμενο καύσιμο πρέπει να είναι το εξής:5.3.11.1. Για κινητήρες με επιβαλλόμενη ανάφλεξη που χρησιμοποιούν ως καύσιμο τη βενζίνη:Το χρησιμοποιούμενο καύσιμο πρέπει να είναι εκείνο που διατίθεται στην αγορά. Σε περίπτωση διαφοράς, πρέπει να χρησιμοποιείται το καύσιμο αναφοράς που καθορίζεται στο παράρτημα ΙΧ σημείο 1 της οδηγίας 70/220/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε τελευταία. Αντί του προαναφερθέντος καυσίμου αναφοράς, μπορούν να χρησιμοποιούνται τα καύσιμα αναφοράς που καθορίζονται από το CΕC(1) για κινητήρες που χρησιμοποιούν ως καύσιμο τη βενζίνη στο έγγραφο RF-08-Α-85 του CEC.5.3.11.2. Για κινητήρες με επιβαλλόμενη ανάφλεξη που χρησιμοποιούν ως καύσιμο το υγραέριο:5.3.11.2.1. Στην περίπτωση κινητήρων με αυτοπροσαρμοζόμενη τροφοδοσία:Το χρησιμοποιούμενο καύσιμο πρέπει να είναι εκείνο που διατίθεται στην αγορά. Σε οποιαδήποτε περίπτωση διαφοράς, το καύσιμο πρέπει να είναι ένα από τα καύσιμα αναφοράς που καθορίζονται στο παράρτημα ΙΧα της οδηγίας 70/220/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε τελευταία.5.3.11.2.2. Στην περίπτωση κινητήρων χωρίς αυτοπροσαρμοζόμενη τροφοδοσία:Το χρησιμοποιούμενο καύσιμο πρέπει να είναι το καύσιμο αναφοράς που καθορίζεται στο παράρτημα Ια της οδηγίας 70/220/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε τελευταία, με το χαμηλότερο περιεχόμενο C3.5.3.11.2.3. Στην περίπτωση κινητήρα με σήμανση για συγκεκριμένη σύσταση καυσίμου:Το χρησιμοποιούμενο καύσιμο πρέπει να είναι εκείνο για το οποίο φέρει σήμανση ο κινητήρας.5.3.11.2.4. Το χρησιμοποιούμενο καύσιμο πρέπει να καθορίζεται στην έκθεση δοκιμής.5.3.11.3. Για κινητήρες με επιβαλλόμενη ανάφλεξη που χρησιμοποιούν ως καύσιμο το φυσικό αέριο:5.3.11.3.1. Στην περίπτωση κινητήρων με αυτοπροσαρμοζόμενη τροφοδοσία:Το χρησιμοποιούμενο καύσιμο πρέπει να είναι εκείνο που διατίθεται στην αγορά. Σε οποιαδήποτε περίπτωση διαφοράς, το καύσιμο πρέπει να είναι ένα από τα καύσιμα αναφοράς που καθορίζονται στο παράρτημα ΙΧα της οδηγίας 70/220/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε τελευταία.5.3.11.3.2. Στην περίπτωση κινητήρων χωρίς αυτοπροσαρμοζόμενη τροφοδοσία:Το χρησιμοποιούμενο καύσιμο πρέπει να είναι αυτό που διατίθεται στην αγορά με δείκτη Wobbe τουλάχιστον 52,6MJm-3 (0 °C, 101,3 kPa). Σε περίπτωση διαφοράς, το χρησιμοποιούμενο καύσιμο πρέπει να είναι το καύσιμο αναφοράς G20 που καθορίζεται στο παράρτημα ΙΧα της οδηγίας 70/220/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε τελευταία, δηλαδή το καύσιμο με τον υψηλότερο δείκτη Wobbe.5.3.11.3.3. Στην περίπτωση κινητήρα με σήμανση για ειδική σειρά καυσίμων:Το χρησιμοποιούμενο καύσιμο πρέπει να είναι εκείνο που διατίθεται στην αγορά, με δείκτη Wobbe τουλάχιστον 52,6MJm-3 (0 °C, 101,3 kPa), εφόσον ο κινητήρας φέρει σήμανση για τη σειρά Η αερίων, ή τουλάχιστον 47,2MJm-3 (0 °C, 101,3 kPa), εφόσον ο κινητήρας φέρει σήμανση για τη σειρά L αερίων. Σε περίπτωση διαφοράς, το χρησιμοποιούμενο καύσιμο πρέπει να είναι το καύσιμο αναφοράς G20, που καθορίζεται στο παράρτημα ΙΧα της οδηγίας 70/220/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε τελευταία, εφόσον ο κινητήρας φέρει σήμανση για τη σειρά Η αερίων, ή το καύσιμο αναφοράς G23, εφόσον ο κινητήρας φέρει σήμανση για τη σειρά L αερίων, δηλαδή το καύσιμο με τον υψηλότερο δείκτη Wobbe για τη σχετική σειρά.5.3.11.3.4. Στην περίπτωση κινητήρα που φέρει σήμανση για ειδική σύσταση καυσίμων:Το χρησιμοποιούμενο καύσιμο πρέπει να είναι το καύσιμο για το οποίο φέρει σήμανση ο κινητήρας.5.3.11.3.5. Το χρησιμοποιούμενο καύσιμο πρέπει να καθορίζεται στην έκθεση δοκιμής.5.3.11.4. Για κινητήρες ανάφλεξης με συμπίεση:Το χρησιμοποιούμενο καύσιμο πρέπει να είναι εκείνο που διατίθεται στην αγορά. Σε περίπτωση διαφοράς, πρέπει να χρησιμοποιείται το καύσιμο αναφοράς που καθορίζεται στο παράρτημα ΙΧ, σημείο 2 της οδηγίας 70/220/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε τελευταία. Αντί του προαναφερθέντος καυσίμου αναφοράς, μπορεί να χρησιμοποιείται το καύσιμο αναφοράς που καθορίζεται από το CEC(2) για κινητήρες ανάφλεξης με συμπίεση, στα έγγραφα RF-03-Α-84 του CEC.5.3.11.5. Οι κινητήρες επιβαλλόμενης ανάρτησης οχημάτων που κινούνται με πετρέλαιο ή με αέριο καύσιμο, πρέπει να δοκιμάζονται και για τα δύο είδη καυσίμου, σύμφωνα με τις διατάξεις των σημείων 5.3.11.1 έως 5.3.11.3. Τα οχήματα που χρησιμοποιούν ως καύσιμο τόσο τη βενζίνη όσο και αέριο καύσιμο, εφόσον το σύστημα της βενζίνης λειτουργεί μόνο σε έκτακτες περιπτώσεις ή χρησιμεύει αποκλειστικά και μόνο για να τεθεί σε λειτουργία ο κινητήρας και το δοχείο καυσίμου έχει μέγιστη χωρητικότητα 15 λίτρων βενζίνης, θεωρούνται, σε ό,τι αφορά τις δοκιμές, ως οχήματα που χρησιμοποιούν αποκλειστικά και μόνο αέριο καύσιμο."2. Προστίθεται υποσημείωση "(1)" στο τέλος του σημείου 8.1, η οποία έχει ως εξής: "(1) Ο κατασκευαστής έχει τη δυνατότητα να δηλώσει αποκλειστικά και μόνο μία τιμή, εφόσον η ισχύς του κινητήρα παραμένει αμετάβλητη εντός μιας κατηγορίας τύπου κινητήρα. Κάθε κατηγορία πρέπει να ορίζεται σαφώς."3. Το σημείο 3.2.2. του προσαρτήματος 1 τροποποιείται ως εξής: "3.2.2. Καύσιμο: πετρέλαιο Ντίζελ/βενζίνη/υγραέριο/φυσικό αέριο (1)."4. Προστίθενται τα σημεία 3.2.15 και 3.2.16 του προσαρτήματος 1 ως εξής: ">PIC FILE= "L_1999334EL.003501.EPS">"5. Η υποσημείωση "(3)" προστίθεται στο τέλος του προσαρτήματος 1: "(3) Εφόσον η παρούσα οδηγία τροποποιηθεί για να καλύπτει δοχεία αερίων καυσίμων."6. Το σημείο 1.1.3 της προσθήκης του προσαρτήματος 2 διατυπώνεται ως εξής: "1.1.3. Καύσιμο: πετρέλαιο ντίζελ/βενζίνη/υγραέριο/φυσικό αέριο (1)."(1) Συντονιστικό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο (Co-ordinating European Council) για την ανάπτυξη δοκιμών επίδοσης για λιπαντικά και καύσιμα κινητήρων.(2) Συντονιστικό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο (Co-ordinating European Council) για την ανάπτυξη δοκιμών επίδοσης για λιπαντικά και καύσιμα κινητήρων.


title: Οδηγία 2005/41/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Σεπτεμβρίου 2005, για την τροποποίηση της οδηγίας 76/115/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων στις αγκυρώσεις των ζωνών ασφαλείας των οχημάτων με κινητήρα   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

text:
               30.9.2005

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 255/149

      ΟΔΗΓΊΑ 2005/41/ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ

   της 7ης Σεπτεμβρίου 2005
   για την τροποποίηση της οδηγίας 76/115/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων στις αγκυρώσεις των ζωνών ασφαλείας των οχημάτων με κινητήρα
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 95,
   την πρόταση της Επιτροπής,
   τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
   Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της συνθήκης (2),
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Έρευνες έχουν δείξει ότι η χρήση ζωνών ασφαλείας και συστημάτων συγκράτησης μπορεί να συμβάλει σε σημαντική μείωση των θανάτων και των σοβαρών τραυματισμών σε περίπτωση ατυχήματος, ακόμη και λόγω ανατροπής του οχήματος. Η τοποθέτησή τους σε όλες τις κατηγορίες οχημάτων θα αποτελέσει αναμφισβήτητα σημαντικό βήμα προς τη βελτίωση της οδικής ασφάλειας και τη συνακόλουθη διάσωση ανθρώπινων ζωών.

               (2)

               Σημαντικό κοινωνικό όφελος μπορεί να προκύψει αν όλα τα οχήματα εφοδιασθούν με ζώνες ασφαλείας.

               (3)

               Στο ψήφισμά του, της 18 Φεβρουαρίου 1986, σχετικά με κοινά μέτρα για τη μείωση των τροχαίων ατυχημάτων, στο πλαίσιο του κοινοτικού προγράμματος για την οδική ασφάλεια (3), το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τόνισε την ανάγκη να καταστεί υποχρεωτική η χρήση των ζωνών ασφαλείας για όλους τους επιβάτες, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών, με την εξαίρεση των επιβατών οχημάτων δημόσιων συγκοινωνιών. Επομένως, πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ των λεωφορείων δημόσιων συγκοινωνιών και άλλων οχημάτων όσον αφορά την υποχρεωτική τοποθέτηση ζωνών ασφαλείας ή/και συστημάτων συγκράτησης.

               (4)

               Σύμφωνα με την οδηγία 70/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 6 Φεβρουαρίου 1970, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν στην έγκριση των οχημάτων με κινητήρα και των ρυμουλκουμένων τους (4), το κοινοτικό σύστημα έγκρισης τύπου εφαρμόζεται για όλα τα νέα οχήματα της κατηγορίας M1 μόνο από την 1η Ιανουαρίου 1998. Συνεπώς, μόνο τα οχήματα αυτά πρέπει να εξοπλίζονται με αγκυρώσεις που προορίζονται για ζώνες ασφαλείας ή/και συστήματα συγκράτησης που πληρούν τις διατάξεις της οδηγίας 76/115/ΕΟΚ (5).

               (5)

               Έως ότου επεκταθεί το κοινοτικό σύστημα έγκρισης τύπου σε όλες τις κατηγορίες οχημάτων, η τοποθέτηση αγκυρώσεων που προορίζονται για ζώνες ασφαλείας ή/και συστήματα συγκράτησης θα πρέπει να είναι υποχρεωτική, προς το συμφέρον της οδικής ασφάλειας, για τα οχήματα που ανήκουν σε άλλες κατηγορίες πλην της M1.

               (6)

               Η οδηγία 76/115/ΕΟΚ περιέχει ήδη όλες τις τεχνικές και διοικητικές διατάξεις που επιτρέπουν την έγκριση τύπου οχημάτων άλλων κατηγοριών πλην της M1. Ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη δεν χρειάζεται να θεσπίσουν περαιτέρω διατάξεις.

               (7)

               Από την έναρξη ισχύος της οδηγίας 96/38/ΕΚ της Επιτροπής, της 17 Ιουνίου 1996, για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 76/115/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων στις αγκυρώσεις των ζωνών ασφαλείας των οχημάτων με κινητήρα, πλείονα κράτη μέλη έχουν ήδη καταστήσει υποχρεωτικές και για ορισμένες κατηγορίες οχημάτων πλην της M1, τις διατάξεις που περιέχονται σ' αυτή. Οι κατασκευαστές και οι προμηθευτές τους έχουν, επομένως, αναπτύξει την κατάλληλη τεχνολογία.

               (8)

               Η οδηγία 76/115/ΕΟΚ θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως.

               (9)

               Δεδομένου ότι ο στόχος της παρούσας οδηγίας, δηλαδή η βελτίωση της οδικής ασφάλειας με την εισαγωγή της υποχρεωτικής τοποθέτησης ζωνών ασφαλείας σε ορισμένες κατηγορίες οχημάτων, δεν μπορεί να επιτευχθεί ικανοποιητικά από τα κράτη μέλη και μπορεί, συνεπώς, λόγω των διαστάσεων της προβλεπόμενης δράσης, να επιτευχθεί καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο, η Κοινότητα μπορεί να λάβει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, του άρθρου 5 της συνθήκης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, του ιδίου άρθρου, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του στόχου αυτού,

         ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
   Άρθρο 1
   Τροποποίηση της οδηγίας 76/115/ΕΟΚ
   Η οδηγία 76/115/ΕΟΚ τροποποιείται ως εξής:

               1.

               Στο άρθρο 2 προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
               «Τα οχήματα των κατηγοριών M2 και M3 υποδιαιρούνται σε κλάσεις όπως ορίζεται στο τμήμα 2 του παραρτήματος I της οδηγίας 2001/85/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20 Νοεμβρίου 2001, περί ειδικών διατάξεων για οχήματα μεταφοράς επιβατών άνω των οκτώ θέσεων εκτός της θέσεως του οδηγού (6).

               2.

               Το παράρτημα Ι τροποποιείται ως εξής:

                           α)

                           το σημείο 1.9 διαγράφεται·

                           β)

                           το σημείο 4.3.1. αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

                                       4.3.1.

                                       «Τα οχήματα που ανήκουν στις κατηγορίες M1, M2 (κλάση III ή B), M3 (κλάση III ή B) και N πρέπει να είναι εξοπλισμένα με αγκυρώσεις ζωνών ασφαλείας ανταποκρινόμενες στις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας.»·

                           γ)

                           το σημείο 4.3.8 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

                                       «4.3.8.

                                       Για τα καθίσματα τα οποία προορίζονται για χρήση μόνον όταν το όχημα είναι σταθμευμένο, καθώς και για κάθε άλλο κάθισμα οχήματος που δεν καλύπτεται από τα σημεία 4.3.1 έως 4.3.5, δεν απαιτούνται αγκυρώσεις για τις ζώνες. Αν το όχημα είναι εφοδιασμένο με αγκυρώσεις για παρόμοια καθίσματα, οι αγκυρώσεις αυτές πρέπει να συμμορφώνονται προς τις διατάξεις της παρούσας οδηγία. Εντούτοις, οι αγκυρώσεις που προορίζονται για χρήση μόνον σε συνδυασμό με ζώνη ατόμου με αναπηρίες, ή με κάθε άλλο σύστημα συγκράτησης που αναφέρεται στο άρθρο 2α της οδηγίας 77/541/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 28 Ιουνίου 1977, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων στις ζώνες ασφαλείας και στα συστήματα συγκρατήσεως των οχημάτων με κινητήρα (7), δεν χρειάζεται να πληρούν τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας με την προϋπόθεση ότι έχουν σχεδιασθεί και κατασκευασθεί σύμφωνα με τις απαιτήσεις της εθνικής νομοθεσίας ώστε να παρέχουν το μέγιστο εφικτό επίπεδο ασφάλειας.

         Άρθρο 2
   Σχεδιαζόμενα μέτρα για άτομα με αναπηρίες
   Όχι αργότερα από τις 20 Απριλίου 2008, η Επιτροπή εξετάζει ειδικές διαδικασίες για την εναρμόνιση των απαιτήσεων για αγκυρώσεις που προορίζονται για χρήση μόνον σε συνδυασμό με ζώνη ατόμου με αναπηρίες, ή με κάθε άλλο σύστημα συγκράτησης που αναφέρεται στο άρθρο 2α της οδηγίας 77/541/ΕΟΚ, βάσει υφιστάμενων διεθνών προτύπων και απαιτήσεων των εθνικών νομοθεσιών ώστε να παρέχεται ισοδύναμο επίπεδο ασφάλειας με αυτό της παρούσας οδηγίας. Αν ενδείκνυται, η Επιτροπή υποβάλει σχέδιο μέτρων. Οι τροποποιήσεις της παρούσας οδηγίας θεσπίζονται σύμφωνα με το άρθρο 13 της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ.
   Άρθρο 3
   Εφαρμογή
   1.   Από τις 20 Απριλίου 2006, τα κράτη μέλη δεν δύνανται, για λόγους που αφορούν τις αγκυρώσεις ζωνών ασφαλείας που ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις της οδηγίας 76/115/ΕΟΚ, όπως τροποποιείται από την παρούσα οδηγία:

               α)

               να αρνούνται τη χορήγηση έγκρισης τύπου ΕΚ ή εθνικής έγκρισης τύπου, όσον αφορά τύπο οχήματος·

               β)

               να απαγορεύουν την ταξινόμηση, την πώληση ή τη θέση σε κυκλοφορία νέων οχημάτων.

         2.   Από τις 20 Οκτωβρίου 2006, και όσον αφορά τις αγκυρώσεις ζωνών ασφαλείας που δεν ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις της οδηγίας 76/115/ΕΟΚ, όπως τροποποιείται από την παρούσα οδηγία, τα κράτη μέλη, για κάθε νέο τύπο οχήματος:

               α)

               δεν χορηγούν πλέον την έγκριση τύπου ΕΚ·

               β)

               αρνούνται τη χορήγηση εθνικής έγκρισης τύπου.

         3.   Από 20 Οκτωβρίου 2007, και όσον αφορά τις αγκυρώσεις ζωνών ασφαλείας που δεν ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις της οδηγίας 76/115/ΕΟΚ, όπως τροποποιείται από την παρούσα οδηγία, τα κράτη μέλη:

               α)

               θεωρούν ότι τα πιστοποιητικά συμμόρφωσης τα οποία συνοδεύουν νέα οχήματα δεν ισχύουν πλέον για τους σκοπούς του άρθρου 7 παράγραφος 1 της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ·

               β)

               αρνούνται την ταξινόμηση, πώληση ή θέση σε κυκλοφορία νέων οχημάτων, εκτός αν γίνεται χρήση των διατάξεων του άρθρου 8 παράγραφος 2 της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ.

         Άρθρο 4
   Μεταφορά
   1.   Τα κράτη μέλη θεσπίζουν και δημοσιεύουν τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία πριν από τις 20 Απριλίου 2006. Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.
   2.   Εφαρμόζουν τις εν λόγω διατάξεις από τις 21 Απριλίου 2006.
   3.   Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την αναφορά αυτή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της αναφοράς αποφασίζεται από τα κράτη μέλη.
   4.   Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή τα κείμενα των κυριότερων διατάξεων εθνικού δικαίου, τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που καλύπτεται από την παρούσα οδηγία.
   Άρθρο 5
   Έναρξη ισχύος
   Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

   Άρθρο 6
   Αποδέκτες
   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Στρασβούργο, 7 Σεπτεμβρίου 2005.

            Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         J. BORRELL FONTELLES

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         C. CLARKE

      (1)  ΕΕ C 80 της 30.3.2004, σ. 8.

      (2)  Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 17 Δεκεμβρίου 2003 (ΕΕ C 91 E της 15.4.2004, σ. 496), κοινή θέση του Συμβουλίου της 24 Ιανουαρίου 2005 (ΕΕ C 111 E, 11.5.2005, σ. 23) και θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 26 Μαΐου 2005 (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα).

      (3)  ΕΕ C 68 της 24.3.1986, σ. 35.

      (4)  ΕΕ L 42 της 23.2.1970, σ. 1· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2004/78/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 153 της 30.4.2004, σ. 103).

      (5)  ΕΕ L 24 της 30.1.1976, σ. 6· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 96/38/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 187 της 26.7.1996, σ. 95).

      (6)  ΕΕ L 42 της 13.2.2002, σ. 1.»

      (7)  ΕΕ L 220 της 29.8.1977, σ. 95· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την πράξη προσχώρησης του 2003.»


Avis juridique important

|

31980L0891

Οδηγία 80/891/ΕΟΚ της Επιτροπής της 25ης Ιουλίου 1980 περί της κοινοτικής μεθόδου αναλύσεως σχετικά με τον καθορισμό της περιεκτικότητας σε ερουκικό οξύ στα έλαια και τα λίπη που προορίζονται ως έχουν για ανθρώπινη διατροφή καθώς και στα τρόφιμα με προσθήκη ελαίων ή λιπών

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 254 της 27/09/1980 σ. 0035 - 0041 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 11 σ. 0008  Ελληνική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 11 σ. 0007  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 11 σ. 0008  Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 11 σ. 0076  Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 13 τόμος 11 σ. 0076

ΟΔΗΓΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 25ης Ιουλίου 1980 σχετικά με την κοινοτική μέθοδο ανάλυσης για τον προσδιορισμό της περιεκτικότητας του ερουκικού οξέος στα λίπη και έλαια που προορίζονται, ως έχουν, για την ανθρώπινη διατροφή, καθώς και στα τρόφιμα στα  οποία έχουν προστεθεί λίπη ή έλαιαΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας,  την οδηγία 76/621/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 20ής Ιουλίου 1976 περί καθορισμού ανωτάτου ορίου περιεκτικότητας ερουκικού οξέος στα έλαια και τα λίπη που προορίζονται, ως έχουν, για ανθρώπινη διατροφή, καθώς και στα τρόφιμα με προσθήκη ελαίων ή λιπών(1), και  ιδίως το άρθρο 3,  Εκτιμώντας:  ότι το άρθρο 2 της οδηγίας 76/621/ΕΟΚ προβλέπει ότι από την 1η Ιουλίου 1979 η περιεκτικότητα σε ερουκικό οξύ των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 1 της εν λόγω οδηγίας, υπολογισμένη επί της συνολικής περιεκτικότητας σε λιπαρά οξέα της λιπαρής φάσεως,  δεν πρέπει να υπερβαίνει το 5%- ότι το άρθρο 3 της οδηγίας 76/621/ΕΟΚ προβλέπει ότι ο προσδιορισμός της περιεκτικότητας σε ερουκικό οξύ θα γίνεται με κοινοτική μέθοδο ανάλυσης- ότι ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1470/68 της Επιτροπής της 23ης Σεπτεμβρίου 1968 περί λήψεως και αναγωγής των δειγμάτων καθώς και περί προσδιορισμού της περιεκτικότητας σε έλαιο, ξένα σώματα και υγρασία των ελαιούχων σπόρων(2) καθορίζει στο παράρτημα VI,  που προστέθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 72/77(3), μια μέθοδο ανάλυσης για τον προσδιορισμό της περιεκτικότητας του ερουκικού οξέος στους κραμβοσπόρους και γογγυλοσπόρους- ότι η μέθοδος αυτή πρέπει να χρισιμοποιείται ως προκαταρκτική μέθοδος- ότι σε κανονικές συνθήκες ανάλυσης των λιπαρών οξέων που υπεισέρχονται στη σύσταση των λιπών και των ελαίων, με αέρια-υγρή χρωματογραφία, δεν είναι δυνατό να γίνει διάκριση του ερουκικού οξέος από τα άλλα ισομερή του δοκοσενοϊκού οξέος όπως το κητολεϊκό  οξύ- ότι είναι απαραίτητο να προσδιορίζεται η περιεκτικότητα του ερουκικού οξέος στα λίπη και έλαια, καθώς και στα τρόφιμα στα οποία έχουν προστεθεί λίπη ή έλαια που είναι δυνατό να περιέχουν κητολεϊκό οξύ και άλλα ισομερή του δοκοσενοϊκού οξέος- ότι δεν πρέπει να προσδιορίζεται η περιεκτικότητα του ερουκικού οξέος στα λίπη, έλαια και στα τρόφιμα στα οποία έχουν προστεθεί λίπη ή έλαια, αν η προκαταρκτική τους ανάλυση δείχνει ότι η συνολική περιεκτικότητα σε δοκοσενοϊκό οξύ ή cis-δοκοσενοϊκό οξύ  δεν ξεπερνά το 5%- ότι, έως ότου να βρεθεί μια πιο ακριβής μέθοδος ανάλυσης για τον προσδιορισμό του ερουκικού οξέος, αυτή η αναλυτική μέθοδος θεωρείται η πιο κατάλληλη- ότι τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της Μόνιμης Επιτροπής Τροφίμων,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:   Άρθρο 1  Τα κράτη μέλη απαιτούν, η ανάλυση που είναι απαραίτητη για τον προσδιορισμό της περιεκτικότητας του ερουκικού οξέος στα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 1 της οδηγίας 76/621/ΕΟΚ, να γίνεται σύμφωνα με το άρθρο 2.   Άρθρο 2  1. Ως προκαταρκτική ανάλυση, εκτελείται ένας από τους παρακάτω προσδιορισμούς:  α) είτε της συνολικής περιεκτικότητας σε δοκοσενοϊκό οξύ των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 1, χρησιμοποιώντας τη μέθοδο που ορίζεται στο παράρτημα VI του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1470/68- β) είτε της συνολικής περιεκτικότητας σε cis-δοκοσενοϊκό οξύ των προϊόντων που αναφέρονται στο χρησιμοποιώντας τη μέθοδο που ορίζεται στο παράρτημα VI του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1470/68- β) είτε της συνολικής περιεκτικότητας σε cis-δοκοσενοϊκό οξύ των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 1, με τη μέθοδο που ορίζεται στο παράρτημα VI του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1470/68, χρησιμοποιώντας αέρια-υγρή χρωματογραφία σε συνθήκες όπου  διαχωρίζονται τα ισομερή cis και trans του δοκοσενοϊκού οξέος- οι στάσιμες φάσεις που είναι κατάλληλες για το σκοπό αυτό είναι, π.χ., τα κυανοπροπυλοπολυσιλοξάνια ή οι υγροί κρύσταλλοι.  2. Αν η συνολική περιεκτικότητα:  α) είτε του δοκοσενοϊκού οξέος, που προσδιορίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο α)- β) είτε του cis-δοκοσενοϊκού οξέος, που προσδιορίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο β),  στα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 1, υπολογιζόμενη πάνω στη συνολική τους περιεκτικότητα σε λιπαρά οξέα στη λιπαρή φάση, δεν ξεπερνά το 5%, τότε δεν απαιτείται κανένας παραπέρα προσδιορισμός. Στην αντίθετη περίπτωση, η περιεκτικότητα σε ερουκικό  οξύ προσδιορίζεται με τη μέθοδο που περιγράφεται στο παράρτημα της παρούσας οδηγίας.   Άρθρο 3  Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι απαραίτητες για να συμμορφωθούν με την οδηγία αυτή, το αργότερο την 1η Φεβρουαρίου 1982. Ενημερώνουν την Επιτροπή αμέσως.   Άρθρο 4  Η οδηγία αυτή απευθύνεται στα κράτη μέλη.  Βρυξέλλες, 25 Ιουλίου 1980.  Για την Επιτροπή Etienne DAVIGNON Μέλος της Επιτροπής  (1) EΕ αριθ. L 202 της 28.7.1976, σ. 35.  (2) ΕΕ αριθ. L 239 της 28.9.1968, σ. 2.  (3) ΕΕ αριθ. L 12 της 15.1.1977, σ. 11.      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ   ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΕΡΟΥΚΙΚΟΥ ΟΞΕΟΣ ΣΤΑ ΛΙΠΗ ΚΑΙ ΕΛΑΙΑ ΠΟΥ ΠΡΟΟΡΙΖΟΝΤΑΙ, ΩΣ ΕΧΟΥΝ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ, ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΤΡΟΦΙΜΑ ΣΤΑ ΟΠΟΙΑ ΕΧΟΥΝ ΠΡΟΣΤΕΘΕΙ ΛΙΠΗ Ή ΕΛΑΙΑ   I. ΕΙΣΑΓΩΓΗ  1. ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΔΕΙΓΜΑΤΟΣ 1.1. Γενικά Το βάρος του δείγματος εργαστηρίου που προορίζεται για ανάλυση πρέπει να είναι κανονικά 50 g, εκτός αν απαιτείται μεγαλύτερη ποσότητα.  1.2. Προετοιμασία του δείγματος Το δείγμα πρέπει να ομογενοποιηθεί πριν από την ανάλυση.  1.3. Διατήρηση Αφού προετοιμαστεί με τον τρόπο αυτό, το δείγμα πρέπει να διατηρηθεί σε ένα αεροστεγές δοχείο.  2. ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΗΡΙΑ 2.1. Νερό 2.1.1. Το νερό που χρειάζεται για τα διαλύματα, αραιά διαλύματα και για την έκπλυση, πρέπει να είναι αποσταγμένο ή απιονισμένο με τουλάχιστον αντίστοιχη καθαρότητα.  2.1.2. Οπου γίνεται λόγος για "διάλυμα" ή για "αραιό διάλυμα" χωρίς καμία άλλη ένδειξη αντιδραστηρίου, τότε πρόκειται για υδατικό διάλυμα ή αραιό διάλυμα.  2.2. Χημικές ενώσεις Όλες οι ενώσεις πρέπει να έχουν αναλυτική καθαρότητα, εκτός αν αναφέρεται αλλιώς.  3. ΟΡΓΑΝΑ 3.1. Κατάλογος οργάνων Ο κατάλογος αυτός περιέχει μόνο εκείνα τα όργανα που προορίζονται για εξειδικευμένη χρήση και έχουν ειδικές προδιαγραφές.  3.2. Αναλυτικός ζυγός Ο ζυγός αυτός πρέπει να έχει ευαισθησία 0,1 mg ή μεγαλύτερη.  4. ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ 4.1. Αποτελέσματα Το αποτέλεσμα που θα αναφέρεται στην επίσημη έκθεση ανάλυσης πρέπει να είναι ο μέσος όρος που λαμβάνεται από δύο τουλάχιστον προσδιορισμούς που έχουν ικανοποιητική επαναληψιμότητα.  4.2. Υπολογισμός του ποσοστού (%) Αν δεν υπάρχει άλλη πρόβλεψη, τα αποτελέσματα εκφράζονται σε ποσοστά (%) κατά βάρος του συνόλου των λιπαρών οξέων στο δείγμα, όπως παραλαμβάνεται από το εργαστήριο.  4.3. Αριθμός των σημαντικών ψηφίων Στο αποτέλεσμα δεν πρέπει να δίνονται περισσότερα σημαντικά ψηφία από ό,τι επιτρέπει η ακρίβεια της μεθόδου.   II. ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΡΟΥΚΙΚΟΥ ΟΞΕΟΣ  1. ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΗΣ ΜΕΘΟΔΟΥ Η μέθοδος επιτρέπει τον προσδιορισμό της περιεκτικότητας σε ερουκικό οξύ των:  α) λιπών και ελαίων που περιέχουν κητολεϊκό οξύ (ένα cis ισομερές του δοκοσενοϊκού οξέος που βρίσκεται μέσα στα ιχθυέλαια), και β) υδρογονωμένων λιπών και ελαίων που περιέχουν τα cis και trans ισομερή του δοκοσενοϊκού οξέος.  2. ΟΡΙΣΜΟΣ Περιεκτικότητα σε ερουκικό οξύ: η περιεκτικότητα σε ερουκικό οξύ όπως προσδιορίζεται με τη μέθοδο που αναφέρεται παρακάτω.  3. ΑΡΧΗ Οι μεθυλεστέρες των λιπαρών οξέων διαχωρίζονται με χρωματογραφία λεπτών στρωμάτων σε χαμηλή θερμοκρασία, με ροφητικό μέσο στο οποίο έχει προστεθεί νιτρικός άργυρος και προσδιορίζονται ποσοτικά με αέρια-υγρή χρωματογραφία.  4. ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΗΡΙΑ 4.1. Διαιθυλαιθέρας πρόσφατης απόσταξης, χωρίς υπεροξείδιο.  4.2. n-εξάνιο.  4.3. Silica gel G, για χρωματογραφία λεπτών στρωμάτων.  4.4. Silica gel, για χρωματογραφία σε στήλη.  4.5. Διάλυμα νιτρικού αργύρου, 200 g/l. Διαλύουμε 24 g νιτρικού αργύρου σε νερό και προσθέτουμε νερό έως τα 120 ml.  4.6. Διάλυμα ερουκικού μεθυλεστέρα 5 mg/ml. Διαλύουμε 50 mg ερουκικού μεθυλεστέρα σε μερικά ml n-εξανίου και αραιώνουμε στα 10 ml με n-εξάνιο.  4.7. Εσωτερικό πρότυπο διάλυμα τετρακοζανοϊκού (λιγνοκηρικού) μεθυστέρα, 0,25 mg/ml. Διαλύουμε 25 mg τετρακοζανοϊκού μεθυλεστέρα σε μερικά ml n-εξανίου (όπως στο 4.6) και αραιώνουμε στα 100 ml με n-εξάνιο.  4.8. Διαλύτης ανάπτυξης: Τολουόλιο και n-εξάνιο, 90 : 10 (όγκο : όγκο).  4.9. Διάλυμα 2,7 διχλωροφθορεσκεΐνης 0,5 g/l. Διαλύουμε θερμαίνοντας και αναδεύοντας 50 mg 2,7 διχλωροφθορεσκεΐνης σε 100 ml υδατικού διαλύματος μεθανόλης 50%.  5. ΟΡΓΑΝΑ 5.1. Όργανα για χρωματογραφία λεπτών στρωμάτων και ιδιαίτερα.  5.1.1. Μονάδα κατάψυξης με ικανότητα να διατηρεί το δοχείο ανάπτυξης και το περιεχόμενό του σε θερμοκρασίες  20o C έως  25o C.  5.1.2. Γυάλινες πλάκες 200 x 200 mm.  5.1.3. Λυχνία υπεριωδών ακτίνων.  5.1.4. Γυάλινες στήλες, με μήκος 200 mm, εσωτερική διάμετρο 10 mm, με φίλτρο από υαλοβάμβακα ή πορώδες γυαλί. Εναλλακτικά, μικρές χοάνες με φίλτρο από πορώδες γυαλί.  5.1.5. Όργανο για την απόθεση των διαλυμάτων στις πλάκες με τη μορφή στενής λουρίδας ή γραμμής.  5.2. Συσκευή αέριας-υγρής χρωματογραφίας, συνδεδεμένη με ηλεκτρονικό ολοκληρωτή, όπως περιγράφεται στι τμήμα III του παραρτήματος VI του κανονισμού της Επιτροπής (ΕΟΚ) αριθ. 72/77.  6. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ 6.1. Προπαρασκευή των μεθυλεστέρων των λιπαρών οξέων Παίρνουμε περίπου 400 mg από το έλαιο ή λίπος του δείγματος για ανάλυση και προετοιμάζουμε ένα διάλυμα που περιέχει περίπου 20 εώς 50 mg/ml των μεθυλεστέρων και λιπαρών οξέων σε n-εξάνιο, με τη μέθοδο που περιγράφεται στο τμήμα II.3 του παραρτήματος VI  του κανονισμού της Επιτροπής (ΕΟΚ) αριθ. 72/77.  6.2. Χρωματογραφία λεπτών στρωμάτων 6.2.1. Προετοιμασία των πλακών Τοποθετούμε 60 g silica gel (4.3) σε μια σφαιρική φιάλη των 500 ml, προσθέτουμε 120 ml διαλύματος νιτρικού αργύρου (4.5) και ανακινούμε για ένα λεπτό ώστε να ομογενοποιηθεί πλήρως ο πολτός. Απλώνουμε τον πολτό αυτό με το συνηθισμένο τρόπο πάνω στις  πλάκες- το πάχος του στρώματος πρέπει να είναι 0,5 mm περίπου. Αυτή η ποσότητα πολτού είναι αρκετή για την προετοιμασία πέντε πλακών 200 x 200 mm.  Ξηραίνουμε εν μέρει τις πλάκες στον αέρα (κατά προτίμηση αφήνοντάς τες στο σκοτάδι για 30 λεπτά). Ξηραίνουμε πλήρως και ενεργοποιούμε τις πλάκες τοποθετώντας τες σε πυριατήριο στους 100o C για δύο ώρες και 30 λεπτά. Χρησιμοποιούμε τις πλάκες όσο γίνεται  γρηγορότερα μετά την ενεργοποίηση ή τις αποθηκεύουμε προσεκτικά σε ένα σκοτεινό ντουλάπι και τις επανενεργοποιούμε πριν από τη χρήση τους. (Σημείωση: η ενεργοποίηση στους 110o C για μία ώρα μπορεί να είναι ικανοποιητική αρκεί οι πλάκες να μην  αμαυρωθούν). Χαράζουμε αυλάκια δια μέσου της επικάλυψης σε απόσταση 10 mm από τις πλευρές και στο πάνω μέρος κάθε πλάκας πριν από τη χρήση τους, για να μειώσουμε τις περιθωριακές επιδράσεις στη διάρκεια της ανάπτυξης.  6.2.2. Απόθεση των μεθυλεστέρων Χρησιμοποιώντας τον αποθέτη (5.1.5), βάζουμε 50 ml του διαλύματος των μεθυλεστέρων (6.1) που παρασκευάζεται από το δείγμα για ανάλυση, σε μια γραμμή με μήκος 50 mm και που απέχει τουλάχιστον 40 mm από τις πλευρές και 10 mm από το κάτω μέρος της πλάκας.  Αποθέτουμε με τον ίδιο τρόπο 100 μl διαλύματος που περιέχει ίσους όγκους του διαλύματος των μεθυλεστέρων (6.1) και του διαλύματος του ερουκικού μεθυλεστέρα (4.6). Κατά την απόθεση των διαλυμάτων απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή δεδομένης της ευθραυστότητας  της επικάλυψης. Μετά την απόθεση των μεθυλεστέρων, το κάτω μέρος της πλάκας μπορεί να τοποθετηθεί μέσα σε διαιθυλαιθέρα έως ότου ο τελευταίος αυτός να ανέρθει σε επίπεδο 5 mm πάνω από τη ζώνη απόθεσης του δείγματος. Με τον τρόπο αυτό οι μεθυλεστέρες  συγκεντρώνονται σε μια στενή λουρίδα.  Σημείωση: Μπορούμε αν θέλουμε να αποθέσουμε 50 μl του διαλύματος του ερουκικού μεθυλεστέρα (4.6) στην πλάκα για να υποβοηθηθεί η ταυτοποίηση της ζώνης του ερουκικού μεθυλεστέρα μετά την ανάπτυξη (βλέπε εικόνα).  6.2.3. Ανάπτυξη των πλακών Φέρουμε μια επαρκή ποσότητα του διαλύτη ανάπτυξης (4.8) μέσα στο δοχείο, σε βάθος 5 mm περίπου, και τοποθετούμε το δοχείο μαζί με το κάλυμμά του μέσα σε έναν καταψύκτη (5.1.1) στους  25o C ή σε όσο το δυνατό πλησιέστερη θερμοκρασία. Σε ορισμένες  περιπτώσεις μπορεί να είναι χρήσιμη η επένδυση του δοχείου. Μετά δύο ώρες τοποθετούμε προσεκτικά την πλάκα στο δοχείο και αφήνουμε το διαλύτη να ανέρθει σε επίπεδο ανάμεσα στο μισό και στα δύο τρίτα του ύψους της πλάκας. Αφαιρούμε την πλάκα και  εξατμίζουμε ήπια το διαλύτη σε ρεύμα αζώτου. Τοποθετούμε πάλι την πλάκα στο δοχείο και αφήνουμε το διαλύτη να ανέρθει έως το ανώτερο άκρο της πλάκας. Αφαιρούμε την πλάκα και, όπως προηγουμένως, την ξηραίνουμε σε ρεύμα αζώτου και στη συνέχεια την  ψεκάζουμε με το διάλυμα της 2,7 διχλωροφθορεσκεϊνης (4.9).  Εξετάζουμε την πλάκα σε υπεριώδες φως και εντοπίζουμε τη ζώνη του ερουκικού μεθυλεστέρα που υπάρχει στο δείγμα, με αναφορά προς την πιο έντονη ζώνη του δείγματος στο οποίο έχει προστεθεί ερουκικός μεθυλεστέρας (βλέπε εικόνα).  6.2.4. Διαχωρισμός των κλασμάτων των μεθυλεστέρων Αποξύνουμε τη ζώνη του ερουκικού μεθυλεστέρα που προέρχεται από το δείγμα μέσα σε ένα ποτήρι των 50 ml φροντίζοντας να μην υπάρξουν απώλειες. Μεταφέρουμε το silica gel που βρίσκεται πάνω και κάτω από τη ζώνη του ερουκικού μεθυλεστέρα σε ένα άλλο ποτήρι  των 50 ml. Η ζώνη αυτή περιέχει όλα τα άλλα κλάσματα των μεθυλεστέρων των λιπαρών οξέων. Προσθέτουμε 1 ml του πρότυπου διαλύματος τετρακοζαναϊκού μεθυλεστέρα (4.7) και 10 ml διαιθυλαιθέρα (4.1) σε κάθε ποτήρι. Αναδεύουμε και μεταφέρουμε τα περιεχόμενα  των ποτηρίων σε χωριστές στήλες ή χοάνες (5.1.4) που περιέχουν 1 g silica gel περίπου (4.4) και διαχωρίζουμε τους μεθυλεστέρες με τη βοήθεια τριών ή τεσσάρων τμημάτων των 10 ml διαιθυλαιθέρα. Συλλέγουμε τα διηθήματα σε μικρές φιάλες. Εξατμίζουμε κάθε διήθημα με χρήση ενός ήπιου ρεύματος αζώτου και μεταφέρουμε τους μεθυλεστέρες σε μικρούς γυάλινους σωλήνες με ακιδωτό πυθμένα. Αφαιρούμε όλο τον υπόλοιπο διαλύτη με εξάτμιση  σε ρεύμα αζώτου με τέτοιο τρόπο ώστε να συγκεντρωθούν οι μεθυλεστέρες στον πυθμένα των σωλήνων. Διαλύουμε του μεθυλεστέρες σε 25 έως 50 μl n-εξανίου (4.2).  6.3. Αέρια-υγρή χρωματογραφία 6.3.1. Εκτελούμε τη διαδικασία που περιγράφεται στο τμήμα III του παραρτήματος VI του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 72/77 της Επιτροπής και αναλύουμε 1 έως 2 μl των διαλυμάτων των μεθυλεστέρων που λαμβάνονται: α) από το κλάσμα που περιέχει ερουκικό μεθυλεστέρα  και β) από τα κλάσματα που περιέχουν το υπόλοιπο των μεθυλεστέρων των λιπαρών οξέων.  6.3.2. Ο ηλεκτρονικός ολοκληρωτής υπολογίζει τα παρακάτω εμβαδά κορυφών:  Α) από το χρωματογράφημα του κλάσματος που περιέχει τον ερουκικό μεθυλεστέρα:  α) ερουκικού μεθυλεστέρα (E),  β) εσωτερικού προτύπου (L1),  γ) τα συνολικά εμβαδά των κορυφών των μεθυλεστέρων εκτός από το εσωτερικό πρότυπο (EF)- B) από το χρωματογράφημα των κλασμάτων που περιέχουν το υπόλοιπο των μεθυλεστέρων των λιπαρών οξέων:  α) τα συνολικά εμβαδά των κορυφών των μεθυλεστέρων εκτός από το εσωτερικό πρότυπο (RF),  β) του εσωτερικού προτύπου (L2).  7. ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ 7.1. Μέθοδος και τύπος υπολογισμού 7.1.1. Η περιεκτικότητα σε ερουκικό οξύ του δείγματος, εκφραζόμενη ως μεθυλεστέρας σε ποσοστό % της περιεκτικότητας σε μεθυλεστέρες του συνόλου των λιπαρών οξέων του δείγματος, δίνεται από τον τύπο:   x 100 όπου:  E, EF, RF, L1 και L2 είναι τα εμβαδά των κορυφών που αναφέρονται στο σημείο 6.3.2, διορθωμένα αν είναι απαραίτητο με χρήση συντελεστών βαθμολόγησης.  Η περιεκτικότητα σε ερουκικό μεθυλεστέρα που λαμβάνεται από τον παραπάνω τύπο είναι ισοδύναμη με την περιεκτικότητα σε ερουκικό οξύ, που εκφράζεται ως ποσοστό % της συνολικής περιεκτικότητας σε λιπαρά οξέα στο δείγμα.  7.1.2. Αν τα εμβαδά των κορυφών λαμβάνονται ως ποσοστά %, οι τιμές EF και RF μπορούν να υπολογιστούν ως εξής:  EF = 100   L1 RF = 100   L2 7.1.3. Η μέθοδος υπολογισμού (7.1.1) προϋποθέτει ότι η περιεκτικότητα του τετρακοζανοϊκού οξέος στο δείγμα είναι αμελητέα. Αν υπάρχει αρκετή ποσότητα του οξέος αυτού, η τιμή για το τετρακοζανοϊκό οξύ (L2), που λαμβάνεται από το χρωματογράφημα των  κλασμάτων που περιέχουν το υπόλοιπο των μεθυλεστέρων των λιπαρών οξέων, πρέπει να μειωθεί σε:  L2   T2 όπου:  T2 =  και:  T2 = το εμβαδόν της κορυφής του τετρακοζανοϊκού μεθυλεστέρα που προέρχεται από το δείγμα και που αποτελεί μέρος του εμβαδού της κορυφής που αποδίνεται στο εσωτερικό πρότυπο, στο χρωματογράφημα του υπόλοιπου κλάσματος των μεθυλεστέρων των λιπαρών οξέων.   P2 = το εμβαδόν της κορυφής του παλμιτικού μεθυλεστέρα που λαμβάνεται από το χρωματογράφημα του υπόλοιπου κλάσματος.  T0 = το εμβαδόν της κορυφής του τετρακοζανοϊκού μεθυλεστέρα που λαμβάνεται από το χρωματογράφημα των μεθυλεστέρων του συνόλου των λιπαρών οξέων όπως προσδιορίζεται από την ανάλυση που αναφέρεται στο άρθρο 2 της οδηγίας αυτής.  P0 = το εμβαδόν της κορυφής του παλμιτικού μεθυλεστέρα που λαμβάνεται από το χρωματογράφημα των μεθυλεστέρων του συνόλου των λιπαρών οξέων όπως προσδιορίζεται από την ανάλυση που αναφέρεται στο άρθρο 2 της οδηγίας αυτής.  7.1.4. Προέλευση του τύπου Η αναλογία των λιπαρών οξέων στο κλάσμα που περιέχει τον ερουκικό μεθυλεστέρα, εκφραζόμενη ως ποσοστό % του συνόλου των λιπαρών οξέων στο δείγμα, δίνεται από τον τύπο:   x 100 ή  x 100 Η αναλογία του ερουκικού οξέος στο κλάσμα που περιέχει τον ερουκικό μεθυλεστέρα είναι:   Άρα η περιεκτικότητα σε ερουκικό οξύ του δείγματος, εκφραζόμενη ως ποσοστό % του συνόλου των λιπαρών οξέων δίνεται από τον τύπο:   x  x 100 ή  x 100 7.1.5. Επαναληψιμότητα Η διαφορά ανάμεσα στα αποτελέσματα δύο προσδιορισμών που γίνονται ταυτόχρονα ή με μικρή χρονική διαφορά πάνω στο ίδιο δείγμα, από τον ίδιο χημικό και κάτω από τις ίδιες συνθήκες, δεν πρέπει να ξεπερνά το 10% του αποτελέσματος ή το 0,5 g ανά 100 g  δείγματος, παίρνοντας τη μεγαλύτερη τιμή.  ΕΙΚΟΝΑ Τυπικό χρωματογράφημα λεπτών στρωμάτων όπου φαίνεται ο διαχωρισμός των μεθυλεστέρων του ερουκικού οξέος, του κητολεϊκού οξέος και των trans-ισομερών του δοκοσενοϊκού οξέος  1. Δείγμα.  2. Ερουκικός μεθυλεστέρας.  3. Δείγμα + ερουκικός μεθυλεστέρας.


Avis juridique important

|

31992L0023

Οδηγία 92/23/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 31ης Μαρτίου 1992 σχετικά με τα ελαστικά των οχημάτων με κινητήρα και των ρυμουλκουμένων τους και με την εγκατάστασή τους σ’αυτά

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 129 της 14/05/1992 σ. 0095 - 0153 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 22 σ. 0136  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 22 σ. 0136

ΟΔΗΓΙΑ  92/23/ΕΟΚ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 31ης Μαρτίου 1992 σχετικά με τα ελαστικά των οχημάτων με κινητήρα και  των ρυμουλκουμένων τους και με την εγκατάστασή τους σ' αυτάΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ  ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 100 Α, την πρόταση της Επιτροπής (1), Σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (2), Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (3), Εκτιμώντας: ότι θα πρέπει να ληφθούν μέτρα για την προοδευτική εγκαθίδρυση της εσωτερικής αγοράς έως τις 31  Δεκεμβρίου 1992 7 ότι η εσωτερική αγορά περιλαμβάνει ένα χώρο χωρίς εσωτερικά σύνορα μέσα στον  οποίο εξασφαλίζεται η ελεύθερη κυκλοφορία εμπορευμάτων, προσώπων, υπηρεσιών και κεφαλαίων 7ότι η  μέθοδος πλήρους εναρμόνισης θα επιβληθεί με την προοπτική να επιτευχθεί πλήρως η εσωτερική αγορά  7ότι η μέθοδος αυτή πρέπει να χρησιμοποιηθεί με την ευκαιρία της αναθεώρησης της όλης διαδικασίας  έγκρισης τύπου ΕΟΚ, λαμβάνοντας υπόψη το πνεύμα του ψηφίσματος του Συμβουλίου της 7ης Μαΐου 1985  όσον αφορά μια νέα προσέγγιση στον τομέα της τεχνικής εναρμόνισης και της τυποποίησης, ότι οι τεχνικές απαιτήσεις που πρέπει να ικανοποιούν τα οχήματα με κινητήρα και τα ρυμουλκούμενά  τους σύμφωνα με τις εθνικές νομοθεσίες αφορούν, μεταξύ άλλων, τα πνευστά ελαστικά τους 7ότι οι εν  λόγω απαιτήσεις διαφέρουν στα διάφορα κράτη μέλη 7 ότι συνεπώς είναι αναγκαίο να θεσπίσουν όλα τα  κράτη μέλη τις ίδιες απαιτήσεις είτε επιπλέον είτε στη θέση των ήδη υφιστάμενων κανόνων, με  ειδικότερο στόχο να καταστεί δυνατή η εφαρμογή, σε κάθε τύπο οχήματος, της διαδικασίας έγκρισης ΕΟΚ  που αποτελεί το αντικείμενο της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 6ης Φεβρουαρίου 1970 περί  προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν την έγκριση των οχημάτων με κινητήρα και  των ρυμουλκουμένων τους (4), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 87/403/ΕΟΚ (5) 7ότι οι  κανόνες σχετικά με τα ελαστικά θα πρέπει να ορίζουν κοινές απαιτήσεις σχετικές όχι μόνο με τα  χαρακτηριστικά τους αλλά και με τις απαιτήσεις που αφορούν τον εξοπλισμό των οχημάτων και των  ρυμουλκουμένων τους με τα εν λόγω ελαστικά 7ότι, κατά συνέπεια, θα πρέπει να καθιερωθεί κοινή  διαδικασία για τη χορήγηση σήματος ΕΟΚ σε κάθε τύπο ελαστικού που πληροί τις κοινές απαιτήσεις όσον  αφορά τα χαρακτηριστικά και τις δοκιμές 7 ότι, σε κοινοτικό επίπεδο, για την εξασφάλιση της  ελεύθερης διακίνησης των ελαστικών, η συμμόρφωση προς τις κοινές απαιτήσεις πιστοποιείται με την  επίθεση σε κάθε επίσωτρο σήματος ΕΟΚ το οποίο χορηγείται στον κατασκευαστή με βάση την  προαναφερόμενη διαδικασία 7 ότι κάθε κράτος μέλος, προκειμένου να ελέγχει τη συμμόρφωση των  ελαστικών προς τις κοινές απαιτήσεις, έχει τη δυνατότητα να εκτελεί ελέγχους ανά πάσα στιγμή 7 ότι  σε περίπτωση που διαπιστώνεται μη πιστότητα, τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να  εξασφαλιστεί η συμμόρφωση των ελαστικών προς τις εν λόγω απαιτήσεις 7 ότι τα μέτρα αυτά ενδέχεται  να έχουν ως αποτέλεσμα την ανάκληση του προαναφερθέντος σήματος ΕΟΚ 7ότι είναι επιθυμητό να  ληφθούν υπόψη οι τεχνικές απαιτήσεις που ορίστηκαν από την οικονομική επιτροπή για την Ευρώπη των  Ηνωμένων Εθνών στον κανονισμό της αριθ. 30 (Ενιαίες διατάξεις σχετικά με την έγκριση πνευστών  ελαστικών για οχήματα με κινητήρα και ρυμουλκούμενά τους) (6), όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό  της αριθ. 54 (Ενιαίες διατάξεις σχετικά με την έγκριση πνευστών ελαστικών για εμπορικά οχήματα και  τα ρυμουλκούμενά τους) (7) και από τον κανονισμό της αριθ. 64 (Ενιαίες διατάξεις σχετικά με την  έγκριση οχημάτων εφοδιασμένων με εφεδρικούς τροχούς και ελαστικά προσωρινής χρήσης) (8), που έχουν  προσαρτηθεί στη συμφωνία της 20ής Μαρτίου 1958 σχετικά με τη θέσπιση ενιαίων προϋποθέσεων έγκρισης  και αμοιβαίας αναγνώρισης της έγκρισης για την εξοπλισμό και τα κατασκευαστικά στοιχεία οχημάτων με  κινητήρα 7ότι η προσέγγιση των εθνικών νομοθεσιών όσον αφορά τα οχήματα με κινητήρα συνεπάγεται  την αμοιβαία αναγνώριση από τα κράτη μέλη των ελέγχων που πραγματοποιούνται από καθένα από αυτά  βάσει των κοινών απαιτήσεων, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ: Άρθρο 1Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας νοούνται: - ως «ελαστικό», κάθε καινούργιο πνευστό ελαστικό το οποίο προορίζεται να τοποθετηθεί στα οχήματα  στα οποία εφαρμόζεται η οδηγία 70/156/ΕΟΚ, E/ECE/324 (E/ECE/TRANS/505) Rev. 1-Add. 29 τις 1ης Απριλίου 1975 και τις τροποποιήσεις του 01, 02  και συμπληρώματα. - ως «όχημα», κάθε όχημα στο οποίο εφαρμόζεται η οδηγία 70/156/ΕΟΚ, - ως «κατασκευαστής», ο κάτοχος της εμπορικής επωνυμίας ή του σήματος οχημάτων ή ελαστικών. Άρθρο 21. Τα κράτη μέλη χορηγούν, αφενός, έγκριση τύπου ΕΟΚ του κατασκευαστικού στοιχείου υπό  τις προϋποθέσεις του παραρτήματος Ι για κάθε τύπο ελαστικού που ικανοποιεί τις απαιτήσεις του  παραρτήματος ΙΙ και, αφετέρου, αριθμό έγκρισης τύπου ΕΟΚ του κατασκευαστικού στοιχείου όπως  ορίζεται στο παράρτημα Ι. 2. Τα κράτη μέλη χορηγούν έγκριση τύπου ΕΟΚ όσον αφορά τα ελαστικά υπό τις προϋποθέσεις του  παραρτήματος ΙΙΙ, σε όλα τα οχήματα των οποίων όλα τα ελαστικά (περιλαμβανομένου εκείνου του  εφεδρικού τροχού, εφόσον υπάρχει) ικανοποιούν τις απαιτήσεις του παραρτήματος ΙΙ και τα οποία  ικανοποιούν ταυτόχρονα τις περί οχημάτων απαιτήσεις του παραρτήματος IV, και χορηγούν αριθμό  έγκρισης τύπου ΕΟΚ όπως ορίζει το παράρτημα ΙΙΙ. Άρθρο 3Εντός μηνός μετά την έκδοση ή την άρνηση έγκρισης τύπου ΕΟΚ του κατασκευαστικού στοιχείου  (ελαστικού) ή έγκρισης τύπου ΕΟΚ του οχήματος, η αρμόδια για την έγκριση αρχή κάθε κράτους μέλους  διαβιβάζει αντίγραφο του σχετικού πιστοποιητικού, υποδείγματα του οποίου παρατίθενται στα  προσαρτήματα του παραρτήματος Ι και του παραρτήματος ΙΙΙ, στα υπόλοιπα κράτη μέλη και, εφόσον της  ζητηθεί διαβιβάζει την έκθεση δοκιμής για κάθε τυπό ελαστικού για το οποίο χορήγησε έγκριση. Άρθρο 4Τα κράτη μέλη δεν μπορούν να απαγορεύουν ή να περιορίζουν τη διάθεση στην αγορά ελαστικών  που φέρουν το σήμα έγκρισης τύπου ΕΟΚ του κατασκευαστικού στοιχείου. Άρθρο 5Τα κράτη μέλη δεν μπορούν να αρνηθούν τη χορήγηση της έγκρισης τύπου ΕΟΚ ή της εθνικής  έγκρισης τύπου σε όχημα για λόγους που έχουν σχέση με τα ελαστικά του εφόσον αυτά φέρουν το σήμα  της έγκρισης τύπου ΕΟΚ του κατασκευαστικού στοιχείου και έχουν τοποθετηθεί σύμφωνα με τις  απαιτήσεις που εκτίθενται στο παράρτημα ΙV. Άρθρο 6Τα κράτη μέλη δεν μπορούν να αρνούνται ή να απαγορεύουν την πώληση, την έκδοση άδειας  κυκλοφορίας, τη θέση σε κυκλοφορία ή τη χρήση οχήματος για λόγους που έχουν σχέση με τα ελαστικά  του, εφόσον αυτά φέρουν το σήμα έγκρισης τύπου ΕΟΚ του κατασκευαστικού στοιχείου και έχουν  τοποθετηθεί σύμφωνα με τις απαιτήσεις που εκτίθενται στο παράρτημα ΙV. Άρθρο 71. Σε περίπτωση που, με τεκμηριωμένη αιτιολόγηση, κράτος μέλος θεωρεί ότι ένας τύπος  ελαστικού ή ένας τύπος οχήματος είναι επικίνδυνος, αν και ικανοποιεί τις απαιτήσεις της παρούσας  οδηγίας, μπορεί, στην επικράτειά του, να απαγορεύσει προσωρινά ή να εξαρτά από ειδικές προϋποθέσεις  τη διάθεση του εν λόγω προϊόντος στο εμπόριο. Το εν λόγω κράτος μέλος ενημερώνει αμέσως σχετικά τα  υπόλοιπα κράτη μέλη και την Επιτροπή, αναφέροντας τους λόγους για τους οποίους έλαβε την απόφασή  του. 2. Εντός έξι εβδομάδων η Επιτροπή διαβουλεύεται με τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη, και κατόπιν  γνωμοδοτεί χωρίς καθυστέρηση και λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα. 3. Αν η Επιτροπή θεωρεί απαραίτητη την τεχνική αναπροσαρμογή των οδηγιών, οι προσαρμογές αυτές  εγκρίνονται, είτε από την Επιτροπή είτε από το Συμβούλιο, σύμφωνα με τη διαδικασία που καθορίζεται  στο άρθρο 10. Στην περίπτωση αυτή το κράτος μέλος που έχει θεσπίσει μέτρα διασφάλισης μπορεί να τα  διατηρήσει μέχρις ότου τεθούν σε ισχύ οι προσαρμογές αυτές. Άρθρο 81. Το κράτος μέλος που χορηγεί την έγκριση τύπου ΕΟΚ κατασκευαστικού στοιχείου  (ελαστικού) ή οχήματος, λαμβάνει τα απαιτούμενα μέτρα ώστε, στο βαθμό που είναι αναγκαίο και,  εφόσον απαιτείται, σε συνεργασία με τις αρμόδιες για την έγκριση αρχές των υπόλοιπων κρατών μελών,  να εξακριβώνει ότι τα παραγόμενα μοντέλα είναι σύμφωνα προς τον τύπο που έχει εγκριθεί. Για το  σκοπό αυτό, το εν λόγω κράτος μέλος μπορεί ανά πάσα στιγμή να ελέγχει τη συμμόρφωση των ελαστικών ή  των οχημάτων προς τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας. Ο έλεγχος αυτός γίνεται δειγματοληπτικά. 2. Αν το εν λόγω κράτος μέλος διαπιστώσει ότι ένας αριθμός ελαστικών ή οχημάτων με το ίδιο σήμα  έγκρισης δεν είναι σύμφωνα προς τον εγκεκριμένο τύπο, λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να  εξασφαλίσει ότι τα παραγόμενα μοντέλα είναι σύμφωνα προς τον εγκεκριμένο τύπο. Αν κατ' εξακολούθηση  δεν επιτυγχάνεται η συμμόρφωση, τα μέτρα μπορεί να φθάσουν μέχρι την ανάκληση της έγκρισης ΕΟΚ. Οι  προαναφερθείσες αρχές λαμβάνουν τα ίδια αυτά μέτρα αν ενημερωθούν από τις εγκριτικές αρχές άλλου  κράτους μέλους για ανάλογη περίπτωση μη συμμόρφωσης. 3. Η αρμόδια για την έγκριση αρχή κάθε κράτους μέλους κοινοποιεί εντός μηνός προς τις αντίστοιχες  αρχές των άλλων κρατών μελών κάθε ανάκληση έγκρισης τύπου ΕΟΚ, καθώς και τους λόγους για τους  οποίους λαμβάνεται το μέτρο αυτό, χρησιμοποιώντας το αντίστοιχο έντυπο που περιλαμβάνεται στα  προσαρτήματα των παραρτημάτων Ι και ΙΙΙ. Άρθρο 9Σε κάθε απόφαση, που λαμβάνεται σύμφωνα με τις διατάξεις που θεσπίζονται κατ' εφαρμογή  της παρούσας οδηγίας, για την άρνηση χορήγησης ή την ανάκληση έγκρισης τύπου ΕΟΚ κατασκευαστικού  στοιχείου για ελαστικά ή έγκρισης τύπου ΕΟΚ για όχημα όσον αφορά την εγκατάσταση των ελαστικών του  και συνεπάγεται απαγόρευση της εμπορίας ή της χρήσης του εν λόγω προϊόντος, εκτίθενται λεπτομερώς  οι λόγοι στους οποίους βασίζεται. Κάθε τέτοια απόφαση κοινοποιείται στο ενδιαφερόμενο μέρος, με την  υπόδειξη των ένδικων μέσων που προβλέπονται από τις ισχύουσες νομοθεσίες των κρατών μελών και των  προθεσμιών εντός των οποίων είναι δυνατό να ασκηθούν αυτά τα ένδικα μέσα. Άρθρο 10Οι αναγκαίες τροποποιήσεις για την προσαρμογή των απαιτήσεων των παραρτημάτων προς την  τεχνική πρόοδο, θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που καθορίζεται στο άρθρο 13 της οδηγίας  70/156/ΕΟΚ. Άρθρο 111. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν και δημοσιεύουν τις αναγκαίες διατάξεις για να συμμορφωθούν  με την παρούσα οδηγία πριν από την 1η Ιουλίου 1992. Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά. Ο διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή  συνοδεύονται από παρόμοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Οι λεπτομερείς διατάξεις για  την αναφορά αυτή εκδίδονται από τα κράτη μέλη. Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τις εν λόγω διατάξεις από την 1η Ιανουαρίου 1993. 2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου  που θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία. Άρθρο 12Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη. Βρυξέλλες, 31 Μαρτίου 1992. Για το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςVitor MARTINS(1) ΕΕ αριθ. C 95 της 12. 4. 1990, σ.  101. (2) ΕΕ αριθ. C 284 της 12. 11. 1990, σ. 81 και απόφαση της 12ης Φεβρουαρίου 1992 (δεν δημοσιεύθηκε  ακόμα στην Επίσημη Εφημερίδα). (3) ΕΕ αριθ. C 225 της 10. 9. 1990, σ. 9. (4) ΕΕ αριθ. L 42 της 23. 2. 1970, σ. 1. (5) ΕΕ αριθ. L 220 της 8. 8. 1987, σ. 44. (6) Έγγραφο της οικονομικής επιτροπής για την Ευρώπη, (7) Έγγραφο της οικονομικής επιτροπής για την Ευρώπη, E/ECE/324 (E/ECE/TRANS/505) Rev. 1-Add. 53  και συμπληρώματα. (8) Έγγραφο της οικονομικής επιτροπής για την Ευρώπη, E/ECE/324 (E/ECE/TRANS/505) Rev. 1-Add. 63  και συμπληρώματα.