title: Οδηγία 2005/1/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Μαρτίου 2005, για τροποποίηση των οδηγιών 73/239/ΕΟΚ, 85/611/ΕΟΚ, 91/675/ΕΟΚ, 92/49/ΕΟΚ και 93/6/ΕΟΚ του Συμβουλίου καθώς επίσης των οδηγιών 94/19/ΕΚ, 98/78/ΕΚ, 2000/12/ΕΚ, 2001/34/ΕΚ, 2002/83/ΕΚ και 2002/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου με σκοπό τη θέσπιση νέας οργανωτικής διάρθρωσης των αρμόδιων επιτροπών στον τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών  (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

text:
               24.3.2005

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 79/9

         ΟΔΗΓΊΑ 2005/1/ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
   της 9ης Μαρτίου 2005
   για τροποποίηση των οδηγιών 73/239/ΕΟΚ, 85/611/ΕΟΚ, 91/675/ΕΟΚ, 92/49/ΕΟΚ και 93/6/ΕΟΚ του Συμβουλίου καθώς επίσης των οδηγιών 94/19/ΕΚ, 98/78/ΕΚ, 2000/12/ΕΚ, 2001/34/ΕΚ, 2002/83/ΕΚ και 2002/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου με σκοπό τη θέσπιση νέας οργανωτικής διάρθρωσης των αρμόδιων επιτροπών στον τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 47 παράγραφος 2,
   την πρόταση της Επιτροπής,
   τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
   αφού ζήτησαν τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών,
   τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (2),
   Ενεργώντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της συνθήκης (3),
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Η ανακοίνωση της Επιτροπής της 11ης Μαΐου 1999 με τίτλο «Υλοποίηση του πλαισίου για τις χρηματοπιστωτικές αγορές: σχέδιο δράσης» απαριθμεί μια σειρά μέτρων που είναι αναγκαία για την ολοκλήρωση της ενιαίας αγοράς χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών.

               (2)

               Στη σύνοδο της Λισσαβόνας, στις 23-24 Μαρτίου 2000, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ζήτησε την πλήρη υλοποίηση του εν λόγω σχεδίου δράσης έως το 2005.

               (3)

               Στις 17 Ιουλίου 2000, το Συμβούλιο προέβη στη σύσταση της «Επιτροπής Σοφών» για τη ρύθμιση των ευρωπαϊκών αγορών κινητών αξιών. Στην τελική της έκθεση, η Επιτροπή Σοφών συνέστησε τη δημιουργία ρυθμιστικού πλαισίου τεσσάρων επιπέδων προκειμένου να αυξηθεί η ευελιξία, η αποτελεσματικότητα και η διαφάνεια της κοινοτικής νομοθετικής διαδικασίας στον τομέα των κινητών αξιών.

               (4)

               Στο ψήφισμά του για την αποτελεσματικότερη ρύθμιση των αγορών κινητών αξιών, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Στοκχόλμης, της 23 και 24ης Μαρτίου 2001, εξέφρασε την ευαρέσκειά του για την έκθεση της Επιτροπής Σοφών και ζήτησε να τεθεί σε εφαρμογή η προσέγγιση τεσσάρων επιπέδων.

               (5)

               Λαμβάνοντας υπόψη τις εξελίξεις αυτές, η Επιτροπή εξέδωσε στις 6 Ιουνίου 2001 τις αποφάσεις 2001/527/ΕΚ (4) και 2001/528/ΕΚ (5), με τις οποίες συστάθηκαν, αντίστοιχα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ρυθμιστικών Αρχών των Αγορών Κινητών Αξιών (CESR) και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Κινητών Αξιών (ESC).

               (6)

               Η δημοκρατική λογοδοσία και η διαφάνεια πρέπει να ενυπάρχουν στη λεγόμενη διαδικασία Lamfalussy και στην επέκτασή της, και αυτό μπορεί να κατοχυρωθεί καταλλήλως μόνο με την τήρηση της διοργανικής ισορροπίας όσον αφορά τα εκτελεστικά μέτρα.

               (7)

               Η παρούσα οδηγία τροποποιεί την πρώτη οδηγία 73/239/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 24ης Ιουλίου 1973 περί συντονισμού των νομοθετικών κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την ανάληψη δραστηριότητος πρωτασφαλίσεως, εκτός της ασφαλίσεως ζωής, και την άσκηση αυτής (6), την οδηγία 85/611/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 20ης Δεκεμβρίου 1985, για το συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με ορισμένους οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες (ΟΣΕΚΑ) (7), την οδηγία 91/675/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1991, για τη σύσταση επιτροπής ασφαλιστικών θεμάτων (8), την οδηγία 92/49/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για το συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την πρωτασφάλιση, εκτός της ασφάλειας ζωής (τρίτη οδηγία για την πρωτασφάλιση εκτός της ασφάλειας ζωής) (9), την οδηγία 93/6/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 1993, για την επάρκεια των ίδιων κεφαλαίων των επιχειρήσεων επενδύσεων και των πιστωτικών ιδρυμάτων (10), την οδηγία 94/19/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 1994, περί των συστημάτων εγγύησης των καταθέσεων (11), την οδηγία 98/78/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Οκτωβρίου 1998, σχετικά με τη συμπληρωματική εποπτεία ασφαλιστικών επιχειρήσεων στο πλαίσιο ενός ασφαλιστικού ομίλου (12), την οδηγία 2000/12/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Μαρτίου 2000, σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση δραστηριότητας πιστωτικών ιδρυμάτων (13), την οδηγία 2001/34/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 28ης Μαΐου 2001 σχετικά με την εισαγωγή κινητών αξιών σε χρηματιστήριο αξιών και τις πληροφορίες επί των αξιών αυτών που πρέπει να δημοσιεύονται (14), την οδηγία 2002/83/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Νοεμβρίου 2002, σχετικά με την ασφάλιση ζωής (15) και την οδηγία 2002/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, σχετικά με τη συμπληρωματική εποπτεία πιστωτικών ιδρυμάτων, ασφαλιστικών επιχειρήσεων και επιχειρήσεων επενδύσεων χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων. Η παρούσα οδηγία επιδιώκει μόνο να επιφέρει ορισμένες αλλαγές στην οργανωτική δομή των επιτροπών. Καμία από τις τροποποιήσεις δεν επιδιώκει να αυξήσει τις εξουσίες λήψεως εκτελεστικών μέτρων, που διαθέτει η Επιτροπή στις οδηγίες αυτές, ούτε τις εξουσίες του Συμβουλίου δυνάμει της οδηγίας 93/6/ΕΟΚ.

               (8)

               Στο ψήφισμά του της 5ης Φεβρουαρίου 2002, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε την προσέγγιση τεσσάρων επιπέδων στον τομέα των κινητών αξιών, βάσει της επίσημης δήλωσης που έγινε την ίδια ημέρα από την Επιτροπή ενώπιον του Κοινοβουλίου και της από 2ας Οκτωβρίου 2001 επιστολής που απηύθυνε ο αρμόδιος Επίτροπος για θέματα εσωτερικής αγοράς προς την πρόεδρο της επιτροπής οικονομικής και νομισματικής πολιτικής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με τις εγγυήσεις για τον ρόλο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στη διαδικασία αυτή. Στο από 21 Νοεμβρίου 2002 ψήφισμά του, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζήτησε να επεκταθούν ορισμένες πτυχές της στους τομείς των τραπεζών και των ασφαλίσεων, με την επιφύλαξη της ανάληψης από το Συμβούλιο ρητής δέσμευσης να εγγυηθεί την κατάλληλη θεσμική ισορροπία.

               (9)

               Οι δεσμεύσεις τις οποίες ανέλαβε η Επιτροπή για τη νομοθεσία περί κινητών αξιών με το από 5ης Φεβρουαρίου 2002 προαναφερθέν ψήφισμα και την από 2ας Οκτωβρίου 2001 προαναφερθείσα επιστολή πρέπει να συμπληρωθούν με επαρκείς εγγυήσεις για την κατάλληλη θεσμική ισορροπία.

               (10)

               Στις 3 Δεκεμβρίου 2002, το Συμβούλιο κάλεσε την Επιτροπή να λάβει για τους άλλους τομείς χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών μέτρα με βάση την τελική έκθεση της Επιτροπής των Σοφών.

               (11)

               Οι εγγυήσεις όσον αφορά την επέκταση της προσέγγισης τεσσάρων επιπέδων είναι απαραίτητες επίσης διότι τα θεσμικά όργανα της ΕΕ δεν διαθέτουν ακόμη εκτενή πρακτική πείρα σχετικά με την προσέγγιση Lamfalussy τεσσάρων επιπέδων. Επιπλέον, η πρώτη και η δεύτερη προσωρινή έκθεση της διοργανικής ομάδας παρακολούθησης, που παρακολουθεί τη διαδικασία Lamfalussy, έχουν διατυπώσει ορισμένες παρατηρήσεις και κριτικές για τη λειτουργία της διαδικασίας.

               (12)

               Η ταχύτητα έγκρισης της νομοθεσίας και η ποιότητα της νομοθεσίας αποτελούν θεμελιώδεις στόχους της διαδικασίας Lamfalussy. Η επιτυχία της διαδικασίας Lamfalussy εξαρτάται περισσότερο από την πολιτική βούληση των θεσμικών εταίρων να δημιουργήσουν κατάλληλο πλαίσιο για την έγκριση της νομοθεσίας παρά από μια επιτάχυνση της θέσπισης των συναφών τεχνικών διατάξεων που θεσπίζονται κατ' εξουσιοδότηση. Επιπλέον, η υπέρμετρη έμφαση στην ταχύτητα της θέσπισης των κατ' εξουσιοδότηση διατάξεων θα μπορούσε να προκαλέσει σημαντικά προβλήματα ποιότητας των διατάξεων αυτών.

               (13)

               Η επέκταση της διαδικασίας Lamfalussy δεν εμποδίζει την ενδεχόμενη λήψη αποφάσεων για την οργάνωση της εποπτείας σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

               (14)

               Για το σκοπό αυτό, όσον αφορά τον τραπεζικό τομέα, θα πρέπει να προσαρμοστεί ο ρόλος της συμβουλευτικής επιτροπής τραπεζών (ΣΕΤ) που συστάθηκε με την οδηγία 2000/12/ΕΚ.

               (15)

               Για να καταστεί εμφανής ο νέος της ρόλος, η ΣΕΤ πρέπει να αντικατασταθεί από «Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τραπεζών».

               (16)

               Τα απαιτούμενα μέτρα για την εφαρμογή της οδηγίας 2000/12/ΕΚ είναι μέτρα γενικού χαρακτήρα και θεσπίζονται σύμφωνα με το άρθρο 5 της απόφασης 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή (16).

               (17)

               Τα θεσπιζόμενα εκτελεστικά μέτρα δεν πρέπει να τροποποιούν τις ουσιώδεις διατάξεις των οδηγιών.

               (18)

               Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα πρέπει να έχει στη διάθεσή του διάστημα τριών μηνών από την πρώτη διαβίβαση των σχεδίων λήψεως εκτελεστικών μέτρων, ώστε να είναι σε θέση να τα εξετάσει και να διατυπώσει τη γνώμη του. Εντούτοις, το διάστημα αυτό θα πρέπει να μπορεί να συντομεύεται σε επείγουσες και δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις. Εάν εντός του διαστήματος αυτού εγκριθεί ψήφισμα από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, η Επιτροπή επανεξετάζει το σχέδιο λήψεως εκτελεστικών μέτρων.

               (19)

               Κατά την άσκηση των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων της, η Επιτροπή θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις ακόλουθες αρχές: την ανάγκη να εξασφαλίζεται η εμπιστοσύνη των επενδυτών προς τις χρηματοπιστωτικές αγορές, με την προώθηση υψηλών επιπέδων διαφάνειας στις αγορές αυτές, την ανάγκη να παρέχεται στους επενδυτές ευρύ φάσμα ανταγωνιστικών επενδύσεων και ένα προσαρμοσμένο στις ανάγκες τους επίπεδο ενημέρωσης και προστασίας, την ανάγκη να εξασφαλίζεται ότι ανεξάρτητες ρυθμιστικές αρχές θα μεριμνούν για τη συνεπή τήρηση των κανόνων, ιδίως όσον αφορά την καταπολέμηση του οικονομικού εγκλήματος, την ανάγκη για υψηλά επίπεδα διαφάνειας και διαβούλευσης με όλους τους φορείς της αγοράς και με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, την ανάγκη ενθάρρυνσης της καινοτομίας στις χρηματοπιστωτικές αγορές, προκειμένου οι αγορές αυτές να είναι δυναμικές και αποτελεσματικές, την ανάγκη να εξασφαλίζεται η ακεραιότητα της αγοράς με στενή εκ των υστέρων παρακολούθηση της χρηματοπιστωτικής καινοτομίας, τη σημασία της μείωσης του κόστους του κεφαλαίου και της διευκόλυνσης της πρόσβασης σε αυτό, την ισορροπία κόστους και οφέλους για τους φορείς της αγοράς σε μακροπρόθεσμη βάση (συμπεριλαμβανομένων των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και των μικροεπενδυτών) σε κάθε εκτελεστικό μέτρο, την ανάγκη να προωθηθεί η διεθνής ανταγωνιστικότητα των χρηματοπιστωτικών αγορών της ΕΕ, χωρίς να βλάπτεται η απαιτούμενη διεύρυνση της διεθνούς συνεργασίας, την ανάγκη να επιτυγχάνεται ο επί ίσοις όροις ανταγωνισμός για όλους τους φορείς της αγοράς, με τη θέσπιση κανονιστικών ρυθμίσεων σε επίπεδο ΕΕ όποτε αυτό είναι ενδεδειγμένο, την ανάγκη σεβασμού των διαφορών στις εθνικές αγορές, εφόσον οι διαφορές αυτές δεν βλάπτουν τη συνοχή της ενιαίας αγοράς, και την ανάγκη να εξασφαλίζεται η συνοχή με την υπόλοιπη κοινοτική νομοθεσία στον τομέα αυτό, δεδομένου ότι οι ανισορροπίες στην πληροφόρηση και η έλλειψη διαφάνειας ενδέχεται να θέτουν σε κίνδυνο τη λειτουργία των αγορών και πάνω απ' όλα να βλάπτουν τους καταναλωτές και τους μικροεπενδυτές.

               (20)

               Ορισμένες ισχύουσες διατάξεις για τις τεχνικές τροποποιήσεις στην οδηγία 2000/12/ΕΚ πρέπει να εναρμονιστούν με την απόφαση 1999/468/ΕΚ.

               (21)

               Για λόγους θεσμικής και νομικής συνέπειας με την προσέγγιση που ακολουθείται σε άλλους τομείς κοινοτικών δραστηριοτήτων, η απόφαση 2004/10/ΕΚ της Επιτροπής (17) εγκαθιδρύει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τραπεζών ως συμβουλευτική επιτροπή επιφορτισμένη με την παροχή συμβουλών στην Επιτροπή σχετικά με την ανάπτυξη της κοινοτικής τραπεζικής νομοθεσίας. Οι αναφορές στις συμβουλευτικές αρμοδιότητες της ΣΕΤ στην οδηγία 2000/12/ΕΚ πρέπει συνεπώς να καταργηθούν.

               (22)

               Οι αρμοδιότητες της Συμβουλευτικής Επιτροπής Τραπεζών για την παρακολούθηση των δεικτών φερεγγυότητας και ρευστότητας των πιστωτικών ιδρυμάτων δεν είναι πλέον αναγκαίες μετά την εναρμόνιση των κανόνων κεφαλαιακής επάρκειας και τις εξελίξεις στις τεχνικές που χρησιμοποιούνται από τα πιστωτικά ιδρύματα για τη μέτρηση και διαχείριση του κινδύνου ρευστότητάς τους.

               (23)

               Επιπλέον, η σημαντική πρόοδος που επιτεύχθηκε όσον αφορά τη συνεργασία και την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ εποπτικών αρχών, ιδίως με τη σύναψη μνημονίων συμφωνίας, καθιστά περιττή την τακτική παρακολούθηση από την Επιτροπή ορισμένων ατομικών εποπτικών αποφάσεων και τη συστηματική αναφορά τους στη ΣΕΤ.

               (24)

               Η σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Τραπεζών δεν αποκλείει άλλες μορφές συνεργασίας μεταξύ των διαφόρων αρχών που συμμετέχουν στη ρύθμιση και την εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων, ιδίως στο πλαίσιο της επιτροπής ευρωπαϊκών αρχών τραπεζικής εποπτείας που συστάθηκε με την απόφαση 2004/5/ΕΚ της Επιτροπής (18).

               (25)

               Με την οδηγία 91/675/ΕΟΚ του Συμβουλίου, συστάθηκε Επιτροπή Ασφαλιστικών Θεμάτων (ΕΑΘ) που επικουρεί την Επιτροπή κατά την άσκηση των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που της αναθέτουν οι οδηγίες στον τομέα των ασφαλίσεων, όσον αφορά ιδίως τις αναγκαίες τεχνικές προσαρμογές προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι εξελίξεις στον ασφαλιστικό τομέα· τα μέτρα αυτά λαμβάνονται με τη διαδικασία «επιτροπολογίας» που ορίζεται στην απόφαση 1999/468/ΕΚ.

               (26)

               Η οδηγία 91/675/ΕΟΚ προβλέπει επίσης ότι η ΕΑΘ εξετάζει κάθε θέμα που σχετίζεται με την εφαρμογή των κοινοτικών διατάξεων στον ασφαλιστικό τομέα, και συμβουλεύει ιδίως την Επιτροπή σχετικά με προτάσεις νομοθετικών πράξεων που η Επιτροπή προτίθεται να υποβάλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.

               (27)

               Για να δημιουργηθεί μια εσωτερική αγορά στην οποία οι κάτοχοι των ασφαλιστήριων συμβολαίων και οι δικαιούχοι τους τυγχάνουν της κατάλληλης προστασίας, οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις και οι επιχειρήσεις επαγγελματικών συντάξεων που ασκούν δραστηριότητες στην εσωτερική αγορά επωφελούμενες από τις αρχές της ελευθερίας εγκατάστασης και της ελευθερίας παροχής υπηρεσιών υπόκεινται σε ειδικές κοινοτικές νομοθετικές ρυθμίσεις. Για να εξασφαλίζεται η καλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και η διατήρηση οικονομικής σταθερότητας, η νομοθεσία αυτή θα πρέπει να μπορεί να προσαρμόζεται άμεσα στις μεταβολές στις αγορές που επηρεάζουν τους τομείς αυτούς, ιδίως όσον αφορά τις χρηματοοικονομικές και τεχνικές πτυχές τους.

               (28)

               Ο ρόλος της ΕΑΘ πρέπει συνεπώς να προσαρμοστεί και η επιτροπή αυτή να μετονομαστεί σε «Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων». Στον χώρο εντούτοις των επαγγελματικών συντάξεων, αυτή η επιτροπή δεν πρέπει να ασχολείται με θέματα εργατικού και κοινωνικού δικαίου όπως η οργάνωση καθεστώτων απασχόλησης, και συγκεκριμένα, με θέματα που αφορούν την υποχρεωτική συμμετοχή (εγγραφή) ή τα αποτελέσματα συλλογικών συμβάσεων.

               (29)

               Τα απαιτούμενα μέτρα για την εφαρμογή των πράξεων που καλύπτονται από την οδηγία 91/675/ΕΟΚ είναι μέτρα γενικού χαρακτήρα και θεσπίζονται σύμφωνα με το άρθρο 5 της απόφασης 1999/468/ΕΚ.

               (30)

               Για λόγους θεσμικής και νομικής συνέπειας με την προσέγγιση που ακολουθείται σε άλλους τομείς κοινοτικών δραστηριοτήτων, η απόφαση 2004/9/ΕΚ της Επιτροπής (19) ίδρυσε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων ως συμβουλευτική επιτροπή που επικουρεί την Επιτροπή στους τομείς των ασφαλίσεων και των επαγγελματικών συντάξεων. Οι αναφορές στις συμβουλευτικές αρμοδιότητες της ΕΑΘ στην οδηγία 91/675/ΕΟΚ θα πρέπει συνεπώς να καταργηθούν.

               (31)

               Με την οδηγία 85/611/ΕΟΚ συγκροτήθηκε επιτροπή επικοινωνίας για τους ΟΣΕΚΑ, η οποία επικουρεί την Επιτροπή διευκολύνοντας την εναρμονισμένη εφαρμογή της οδηγίας με τακτικές συνεννοήσεις, προωθώντας τη συνεννόηση μεταξύ των κρατών μελών και συμβουλεύοντας την Επιτροπή, εφόσον είναι αναγκαίο, σχετικά με τις συμπληρώσεις ή τροποποιήσεις που πρέπει να γίνουν στην οδηγία.

               (32)

               Η επιτροπή επικοινωνίας για τους ΟΣΕΚΑ ενεργεί και ως επιτροπή «επιτροπολογίας», κατά την έννοια της απόφασης 1999/468/ΕΚ, προκειμένου να επικουρεί την Επιτροπή στις τεχνικές τροποποιήσεις που πρέπει να γίνουν στην οδηγία 85/611/ΕΟΚ.

               (33)

               Στις 3 Δεκεμβρίου 2002, το Συμβούλιο κάλεσε την Επιτροπή να λάβει μέτρα για τη μεταβίβαση, μεταξύ άλλων, στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή Κινητών Αξιών (ESC) της αρμοδιότητας της επιτροπής επικοινωνίας για τους ΟΣΕΚΑ να συμβουλεύει την Επιτροπή κατά την άσκηση των εκτελεστικών της αρμοδιοτήτων.

               (34)

               Για να εφαρμοστεί πλήρως η προσέγγιση που ακολουθήθηκε στις πρόσφατες οδηγίες στον τομέα των κινητών αξιών, και ιδίως στην οδηγία 2003/6/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2003, για τις πράξεις προσώπων που κατέχουν εμπιστευτικές πληροφορίες και τις πράξεις χειραγώγησης της αγοράς (κατάχρηση αγοράς) (20) —η οποία παρέχει στην ESC αρμοδιότητα να συμβουλεύει την Επιτροπή κατά την άσκηση των κανονιστικών της εξουσιών, αλλά αφήνει την οργάνωση των άλλων πτυχών των εργασιών της ESC στην απόφαση 2001/528/ΕΚ— πρέπει να καταργηθούν οι διατάξεις που διέπουν, βάσει του άρθρου 53 της οδηγίας 85/611/ΕΟΚ, την οργάνωση και τις αρμοδιότητες της σημερινής επιτροπής επικοινωνίας για τους ΟΣΕΚΑ, εκτός από τις αρμοδιότητές της στη διαδικασία «επιτροπολογίας».

               (35)

               Οι αρμοδιότητες της ESC θα πρέπει συνεπώς να επεκταθούν πέραν εκείνων που της απονέμει ήδη η οδηγία 2003/6/ΕΚ, ώστε να καλύπτονται ρητά οι λειτουργίες που προβλέπονται σήμερα από την οδηγία 85/611/ΕΟΚ. Τα απαιτούμενα μέτρα για την εφαρμογή της τελευταίας αυτής οδηγίας είναι μέτρα γενικού χαρακτήρα και θεσπίζονται σύμφωνα με το άρθρο 5 της απόφασης 1999/468/ΕΚ.

               (36)

               Είναι συνεπώς αναγκαίο να τροποποιηθούν οι οδηγίες 73/239/ΕΟΚ, 85/611/ΕΟΚ, 91/675/ΕΟΚ , 92/49/ΕΟΚ , 93/6/ΕΟΚ, 94/19/ΕΚ , 98/78/ΕΚ , 2000/12/ΕΚ, 2001/34/ΕΚ , 2002/83/ΕΚ και 2002/87/ΕΚ,

         ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
   ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι
   ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΟΔΗΓΙΩΝ 93/6/ΕΟΚ, 94/19/ΕΚ ΚΑΙ 2000/12/ΕΚ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΟΝ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟ ΤΟΜΕΑ

      Άρθρο 1

      Οδηγία 93/6/ΕΟΚ

   Στο άρθρο 7 παράγραφος 9 τρίτη φράση της οδηγίας 93/6/ΕΟΚ, οι λέξεις «και στη Συμβουλευτική Τραπεζική Επιτροπή» διαγράφονται.

      Άρθρο 2

      Οδηγία 94/19/ΕΚ

   Στο άρθρο 3 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο της οδηγίας 94/19/ΕΚ, οι λέξεις «Συμβουλευτική Επιτροπή Τραπεζών» αντικαθίσταται από τις λέξεις «Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τραπεζών».

      Άρθρο 3

      Οδηγία 2000/12/ΕΚ

   Η οδηγία 2000/12/ΕΚ τροποποιείται ως εξής:

               1.

               Το άρθρο 2 παράγραφος 4 αντικαθίσταται από το κείμενο:

                           «4.

                           Η Επιτροπή, ενεργώντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 60 παράγραφος 2, αποφασίζει για κάθε ενδεχόμενη τροποποίηση του καταλόγου της παραγράφου 3.»·

               2.

               στο άρθρο 2 παράγραφος 5, το τρίτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
               «Ως προς τα πιστωτικά ιδρύματα εκτός από τα συσταθέντα σε περιοχές που προήλθαν τελευταία από προσχώσεις ή εκείνα που προέρχονται από απόσχιση ή συγχώνευση υφισταμένων ιδρυμάτων που εξαρτώνται ή υπάγονται σε κεντρικό φορέα, η Επιτροπή δύναται, με τη διαδικασία του άρθρου 60 παράγραφος 2, να καθορίζει συμπληρωματικούς κανόνες για την εφαρμογή του δευτέρου εδαφίου, συμπεριλαμβανομένης της κατάργησης των εξαιρέσεων που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο, εάν κρίνει ότι η σύνδεση νέων ιδρυμάτων που επωφελούνται από το καθεστώς που προβλέπεται στο δεύτερο εδάφιο μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τον ανταγωνισμό.»·

               3.

               το άρθρο 4 αντικαθίσταται ως εξής:
               «Άρθρο 4

                  Άδεια

               Τα κράτη μέλη προβλέπουν ότι τα πιστωτικά ιδρύματα, πρέπει να έχουν λάβει άδεια λειτουργίας προ της ενάρξεως των δραστηριοτήτων τους. Καθορίζουν τους όρους χορήγησης της άδειας, υπό την επιφύλαξη των άρθρων 5 έως 9 και τους γνωστοποιούν στην Επιτροπή.»·

               4.

               στο άρθρο 22 παράγραφος 9, η δεύτερη φράση διαγράφεται·

               5.

               στο άρθρο 22 παράγραφος 10, η δεύτερη φράση διαγράφεται·

               6.

               Το άρθρο 23 παράγραφος 1 αντικαθίσταται ως εξής:

                           «1.

                           Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών ενημερώνουν την Επιτροπή και τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών:

                                       α)

                                       για κάθε άδεια λειτουργίας μιας άμεσα ή έμμεσα θυγατρικής επιχείρησης της οποίας μητρική επιχείρηση ή επιχειρήσεις διέπονται από τη νομοθεσία τρίτης χώρας·

                                       β)

                                       στις περιπτώσεις όπου μια τέτοια μητρική επιχείρηση αποκτά συμμετοχή σε πιστωτικό ίδρυμα της Κοινότητας, το οποίο, με τον τρόπο αυτό, καθίσταται θυγατρική της.
                                       Όταν χορηγείται άδεια λειτουργίας σε μια επιχείρηση άμεσα ή έμμεσα θυγατρική μιας ή περισσότερων μητρικών επιχειρήσεων που υπάγονται στο δίκαιο τρίτης χώρας, πρέπει να προσδιορίζεται, στη γνωστοποίηση την οποία αποστέλλουν οι αρμόδιες αρχές στην Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 11, η δομή του ομίλου επιχειρήσεων.»·

               7.

               στο άρθρο 24 παράγραφος 2, οι λέξεις «συμβουλευτική επιτροπή τραπεζών» αντικαθίστανται από τις λέξεις «Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τραπεζών»·

               8.

               το άρθρο 25 παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

                           «3.

                           Με την επιφύλαξη του άρθρου 300 παράγραφοι 1 και 2 της συνθήκης, η Επιτροπή, σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τραπεζών, εξετάζει τα αποτελέσματα των διαπραγματεύσεων που προβλέπονται στην παράγραφο 1 και την κατάσταση που προκύπτει από αυτές.»·

               9.

               στο άρθρο 49 παράγραφος 2 τρίτη πρόταση, οι λέξεις «Συμβουλευτική Επιτροπή Τραπεζών» γίνονται «Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τραπεζών»·

               10.

               η τρίτη φράση του άρθρου 52 παράγραφος 9, αντικαθίσταται από τα ακόλουθα:
               «Η οικεία αρμόδια αρχή διαβιβάζει τις πληροφορίες αυτές στις αρμόδιες αρχές των άλλων κρατών μελών.»·

               11.

               στο άρθρο 56α, δεύτερο εδάφιο, πρώτη φράση, οι λέξεις «Η Συμβουλευτική Επιτροπή Τραπεζών μπορεί» αντικαθίσταται από τις λέξεις «Η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τραπεζών.»·

               12.

               ο τίτλος VI διαγράφεται.

               13.

               Το άρθρο 60 παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

                           «2.

                           Η Επιτροπή επικουρείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τραπεζών που συστάθηκε με την απόφαση της Επιτροπής 2004/10/ΕΚ (21) (εφεξής “η επιτροπή”).

                  (21)  ΕΕ L 3 της 7.1.2004, σ. 36.»"

               Στις περιπτώσεις που γίνεται μνεία της παρούσας παραγράφου, εφαρμόζονται τα άρθρα 5 και 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 8 της ίδιας απόφασης.
               Η περίοδος που προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 6 της απόφασης 1999/468/ΕΚ ορίζεται σε τρεις μήνες.
               Η επιτροπή θεσπίζει τον εσωτερικό κανονισμό της.

               14.

               Οι φράσεις «και τη συμβουλευτική επιτροπή τραπεζών» του άρθρου 64 παράγραφος 2 και του άρθρου 64 παράγραφος 6, διαγράφονται.

         ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙ
   ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΟΔΗΓΙΩΝ 73/239/ΕΟΚ, 91/675/ΕΟΚ, 92/49/ΕΟΚ, 98/78/ΕΚ ΚΑΙ 2002/83/ΕΚ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ

      Άρθρο 4

      Οδηγία 73/239/ΕΟΚ

   Η οδηγία 73/239/ΕΟΚ τροποποιείται ως εξής:

      «Άρθρο 29α
      1.   Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών ενημερώνουν την Επιτροπή και τις αρμόδιες αρχές των άλλων κρατών μελών:

                  α)

                  για κάθε χορήγηση άδειας λειτουργίας σε άμεσα ή έμμεσα θυγατρική μιας ή περισσοτέρων μητρικών επιχειρήσεων διεπομένων από τη νομοθεσία τρίτης χώρας·

                  β)

                  για κάθε απόκτηση από μητρική επιχείρηση αυτού του είδους συμμετοχής σε ασφαλιστική επιχείρηση της Κοινότητας, η οποία καθίσταται με τον τρόπο αυτό θυγατρική της.

            2.   Όταν η άδεια λειτουργίας που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο α) χορηγείται σε άμεσα ή έμμεσα θυγατρική μιας ή περισσοτέρων μητρικών επιχειρήσεων διεπομένων από το δίκαιο τρίτης χώρας, η διάρθρωση του ομίλου επιχειρήσεων πρέπει να προσδιορίζεται στη γνωστοποίηση την οποία υποβάλλουν οι αρμόδιες αρχές στην Επιτροπή.»·

   2.   το άρθρο 29β παράγραφος 4 δεύτερο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
   «Όταν συντρέχουν οι περιστάσεις του πρώτου εδαφίου, μπορεί επίσης να αποφασιστεί ανά πάσα στιγμή, παράλληλα με τη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 5 της απόφασης 1999/468/ΕΚ (22) και σε συμφωνία προς το άρθρο 7 παράγραφος 3 και το άρθρο 8 της εν λόγω αποφάσεως, ότι οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών οφείλουν να περιορίζουν ή να αναστέλλουν τις αποφάσεις τους σχετικά με:
                  α)

                  τις αιτήσεις για χορήγηση άδειας λειτουργίας που έχουν κατατεθεί κατά τη στιγμή της απόφασης ή κατατίθενται μεταγενέστερα·

                  β)

                  τις αποκτήσεις συμμετοχών στις οποίες προβαίνουν άμεσα ή έμμεσα μητρικές επιχειρήσεις διεπόμενες από το δίκαιο της εν λόγω τρίτης χώρας.

      Άρθρο 5

      Οδηγία 91/675/ΕΟΚ

   Η οδηγία 91/675/ΕΟΚ τροποποιείται ως εξής:
   1.   στον τίτλο, οι λέξεις «επιτροπής ασφαλιστικών θεμάτων» αντικαθίστανται από τις λέξεις «Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων»·
   2.   το άρθρο 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

      «Άρθρο 1
      1.   Η Επιτροπή επικουρείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων που συστάθηκε με την απόφαση 2004/9/ΕΚ της Επιτροπής (23), (εφεξής “η επιτροπή”).
      2.   Ο πρόεδρος της Επιτροπής Ευρωπαϊκών Εποπτικών Αρχών Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων που συστάθηκε με την απόφαση 2004/6/ΕΚ της Επιτροπής της 5 Νοεμβρίου 2003 (24) συμμετέχει στις συνεδριάσεις της επιτροπής ως παρατηρητής.
      3.   Η Επιτροπή μπορεί να καλεί εμπειρογνώμονες και παρατηρητές στις συνεδριάσεις της.
      4.   Η γραμματεία της επιτροπής εξασφαλίζεται από την Επιτροπή.

   3.   το άρθρο 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

      «Άρθρο 2
      Όταν πράξεις που θεσπίζονται στους τομείς της πρωτασφάλισης κατά ζημιών και της πρωτασφάλισης ζωής, της αντασφάλισης και των επαγγελματικών συντάξεων αναθέτουν στην Επιτροπή εξουσίες για την εκτέλεση των κανόνων που καθορίζουν οι πράξεις αυτές, εφαρμόζονται τα άρθρα 5 και 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή (25), τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 8 της απόφασης αυτής.
      Η περίοδος που προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 6 της απόφασης 1999/468/ΕΚ ορίζεται σε τρεις μήνες.
      2.   Η επιτροπή θεσπίζει τον εσωτερικό κανονισμό της.

   4.   τα άρθρα 3 και 4 καταργούνται.

      Άρθρο 6

      Οδηγία 92/49/ΕΟΚ

   Στο άρθρο 40 παράγραφος 10 πρώτη φράση της οδηγίας 92/49/ΕΟΚ οι λέξεις «υποβάλλει στην επιτροπή ασφαλιστικών θεμάτων που συνεστήθη με την οδηγία 91/675/ΕΟΚ ανά διετία έκθεση, η οποία παρουσιάζει συνοπτικά,» αντικαθίστανται από τις λέξεις «παρέχει ανά διετία στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων ενημέρωση για».

      Άρθρο 7

      Οδηγία 98/78/ΕΚ

   Η οδηγία 98/78/ΕΚ τροποποιείται ως εξής:
   1.   στο άρθρο 10α, η παράγραφος 3 αντικαθίσταται ως εξής:

                  «3.

                  Με την επιφύλαξη του άρθρου 300 παράγραφοι 1 και 2 της συνθήκης, η Επιτροπή, επικουρούμενη από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων εξετάζει το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 και την προκύπτουσα κατάσταση.»·

   2.   το άρθρο 11 παράγραφος 5,αντικαθίσταται ως εξής:

                  «5.

                  Μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2006 το αργότερο, η Επιτροπή δημοσιεύει έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας και, αν το κρίνει σκόπιμο, με την ανάγκη περαιτέρω εναρμόνισης».

      Άρθρο 8

      Οδηγία 2002/83/ΕΚ

   Η οδηγία 2002/83/ΕΚ τροποποιείται ως εξής:

               1.

               στην πρώτη φράση του άρθρου 46 παράγραφος 9, οι λέξεις «η Επιτροπή υποβάλλει ανά διετία στην επιτροπή ασφαλιστικών θεμάτων έκθεση η οποία παρουσιάζει συνοπτικά» αντικαθίστανται από τις λέξεις «η Επιτροπή ενημερώνει ανά διετία την επιτροπή ασφαλιστικών θεμάτων για»·

               2.

               το άρθρο 58 τροποποιείται ως ακολούθως:
               «Άρθρο 58

                  Ενημέρωση της Επιτροπής από τα κράτη μέλη

               Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών ενημερώνουν την Επιτροπή και τις αρμόδιες αρχές των άλλων κρατών μελών:

                           α)

                           για κάθε άδεια λειτουργίας μιας άμεσα ή έμμεσα θυγατρικής μιας ή περισσοτέρων μητρικών επιχειρήσεων που διέπονται από τη νομοθεσία τρίτης χώρας·

                           β)

                           οσάκις μια τέτοια μητρική επιχείρηση αποκτά συμμετοχή σε ασφαλιστική επιχείρηση της Κοινότητας η οποία, με τον τρόπο αυτό, καθίσταται θυγατρική της.

                     Όταν η αναφερόμενη στο στοιχείο α) άδεια λειτουργίας χορηγείται σε μια επιχείρηση άμεσα ή έμμεσα θυγατρική μιας ή περισσότερων μητρικών επιχειρήσεων που διέπονται από το δίκαιο τρίτης χώρας, πρέπει να προσδιορίζεται στη γνωστοποίηση, την οποία αποστέλλουν οι αρμόδιες αρχές στην Επιτροπή και στις αρμόδιες αρχές των άλλων κρατών μελών, η δομή του ομίλου επιχειρήσεων.»·

               3.

               στο άρθρο 65, η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

                           «1.

                           Η Επιτροπή επικουρείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών συντάξεων που ιδρύθηκε από την απόφαση 2004/9/ΕΚ της Επιτροπής (26).

                  (26)  ΕΕ L 3 της 7.1.2004, σ. 34»."

         ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙΙ
   ΤΡΟΠΟΠΟΙΉΣΕΙΣ ΤΩΝ ΟΔΗΓΙΏΝ 85/611/ΕΟΚ ΚΑΙ 2001/34/ΕΚ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΟΜΈΑ ΤΩΝ ΚΙΝΗΤΏΝ ΑΞΙΏΝ

      Άρθρο 9

      Οδηγία 85/611/ΕΟΚ

   Η οδηγία 85/611/ΕΟΚ τροποποιείται ως εξής:

               1.

               το άρθρο 6γ τροποποιείται ως εξής:

                           α)

                           Στην παράγραφο 9, η δεύτερη φράση αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
                           «Κάθε δύο χρόνια, η Επιτροπή συντάσσει έκθεση για τις περιπτώσεις αυτές.»·

                           β)

                           στην παράγραφο 10, η δεύτερη φράση αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
                           «Κάθε δύο χρόνια, η Επιτροπή συντάσσει έκθεση για τις περιπτώσεις αυτές.»·

               2.

               στο άρθρο 14 παράγραφος 6, το δεύτερο εδάφιο καταργείται·

               3.

               στο άρθρο 21 παράγραφος 4 η τρίτη φράση αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
               «Οι πληροφορίες αυτές αποτελούν αντικείμενο ανταλλαγής απόψεων στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή Κινητών Αξιών.»·

               4.

               στο άρθρο 22 παράγραφος 4 τρίτο εδάφιο, η τέταρτη φράση αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
               «Οι γνωστοποιήσεις αυτές μπορούν να αποτελούν αντικείμενο ανταλλαγής απόψεων στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή Κινητών Αξιών.»·

               5.

               ο τίτλος του Τμήματος Χ αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
               «Ευρωπαϊκή Επιτροπή Κινητών Αξιών»·

               6.

               το άρθρο 53 καταργείται·

               7.

               το άρθρο 53α αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
               «Άρθρο 53α

               Οι τεχνικές τροποποιήσεις που γίνονται στην παρούσα οδηγία στους ακόλουθους τομείς θεσπίζονται με τη διαδικασία του άρθρου 53β παράγραφος 2:

                           α)

                           αποσαφήνιση των ορισμών ώστε να διασφαλίζεται η ομοιόμορφη εφαρμογή της παρούσας οδηγίας σε όλη την Κοινότητα·

                           β)

                           ευθυγράμμιση της ορολογίας και αναδιατύπωση των ορισμών σε συνάρτηση με μεταγενέστερες πράξεις για τους ΟΣΕΚΑ και για συναφή θέματα.»·

               8.

               προστίθεται το ακόλουθο άρθρο:
               «Άρθρο 53β

               1.   Η Επιτροπή επικουρείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Κινητών Αξιών που συστάθηκε από την απόφαση 2001/528/ΕΚ της Επιτροπής (27), εφεξής “η επιτροπή”.
               Στις περιπτώσεις που γίνεται μνεία της παρούσας παραγράφου, εφαρμόζονται τα άρθρα 5 και 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ (28), τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 8 της απόφασης αυτής.
               Η περίοδος που προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 6 της απόφασης 1999/468/ΕΚ ορίζεται σε τρεις μήνες.
               3.   Η επιτροπή θεσπίζει τον εσωτερικό κανονισμό της.

                  (27)  ΕΕ L 191 της 13.7.2001, σ. 45· απόφαση όπως τροποποιήθηκε από την απόφαση 2004/8/ΕΚ (ΕΕ L 3 της 7.1.2004, σ. 33)."

                  (28)  ΕΕ L 184 της 17.7.1999, σ. 23»"

      Άρθρο 10

      Οδηγία 2001/34/ΕΚ

   Η οδηγία 2001/34/ΕΚ τροποποιείται ως ακολούθως:

               1.

               το άρθρο 108 διαγράφεται·

               2.

               το άρθρο 109 αντικαθίσταται ως εξής:
               «Άρθρο 109
               1.   Προς προσαρμογή, λόγω αλλαγής της οικονομικής καταστάσεως, του προβλεπομένου ελαχίστου ύψους του κεφαλαίου στο χρηματιστήριο που καθορίζεται στο άρθρο 43 παράγραφος 1, η Επιτροπή υποβάλλει στην Ευρωπαϊκή επιτροπή ασφαλίσεων που ιδρύθηκε με την απόφαση 2001/528/ΕΚ της Επιτροπής, της 6ης Ιουνίου 2001, για τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Κινητών Αξιών (29) ένα σχέδιο των μέτρων που πρέπει να ληφθούν.
               Στις περιπτώσεις που γίνεται μνεία της παρούσας παραγράφου, εφαρμόζονται τα άρθρα 5 και 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή (30), τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 8 της εν λόγω απόφασης.
               Η περίοδος που προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 6 της απόφασης 1999/468/ΕΚ ορίζεται σε τρεις μήνες.
               3.   Η επιτροπή θεσπίζει τον εσωτερικό κανονισμό της.

                  (29)  ΕΕ L 191 της 13.7.2001, σ. 45· απόφαση όπως τροποποιήθηκε από την απόφαση 2004/8/ΕΚ (ΕΕ L 3 της 7.1.2004, σ. 33)."

                  (30)  ΕΕ L 184 της 17.7.1999, σ. 23»"

         ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
   ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 2002/87/ΕΚ ΠΟΥ ΑΦΟΡΑ ΤΟΥΣ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΟΥΣ ΟΜΙΛΟΥΣ ΕΤΕΡΟΓΕΝΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ

      Άρθρο 11

      Οδηγία 2002/87/ΕΚ

   Το άρθρο 19 παράγραφος 2 της οδηγίας 2002/87/ΕΚ αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

                  «2.

                  Με την επιφύλαξη του άρθρου 300 παράγραφοι 1 και 2 της συνθήκης, η Επιτροπή, επικουρούμενη από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τραπεζών, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων και την Επιτροπή Χρηματοπιστωτικών Ομίλων Ετερογενών Δραστηριοτήτων εξετάζει τα αποτελέσματα των διαπραγματεύσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 και την κατάσταση που προκύπτει από αυτές».

   ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
   ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

      Άρθρο 12

      Μέτρα εφαρμογής

   1.   Τα εκτελεστικά μέτρα που θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στα άρθρα 5 και 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 8 της εν λόγω απόφασης, δεν πρέπει να τροποποιούν τις ουσιώδεις διατάξεις των οδηγιών.
   2.   Η προθεσμία που καθορίζεται στο άρθρο 5 παράγραφος 6 της απόφασης 1999/468/ΕΚ ορίζεται τρίμηνη.
   3.   Εφόσον τροποποιηθούν οι όροι που θεσπίζονται από τη συνθήκη και οι οποίοι διέπουν την άσκηση των εκτελεστικών εξουσιών που έχουν ανατεθεί στην Επιτροπή, η Επιτροπή επανεξετάζει την παρούσα οδηγία και, εφόσον απαιτείται, προτείνει τροποποιήσεις. Μια τέτοια επανεξέταση πρέπει σε κάθε περίπτωση να έχει πραγματοποιηθεί το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 2007.

      Άρθρο 13

      Μεταφορά της οδηγίας

   Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ της αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία μέχρι τις 13 Μαΐου 2005.
   Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις ανωτέρω διατάξεις, αυτές περιέχουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την αναφορά αυτή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της αναφοράς αποφασίζεται από τα κράτη μέλη.

      Άρθρο 14

      Έναρξη ισχύος

   Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

      Άρθρο 15

      Αποδέκτες

   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Στρασβούργο, 9 Μαρτίου 2005.

            Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         J. P. BORRELL FONTELLES

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         N. SCHMIT

      (1)  ΕΕ C 112 της 30.4.2004, σ. 21.

      (2)  ΕΕ C 58 της 6.3.2004, σ. 23.

      (3)  Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 31ης Μαρτίου 2004 (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα) και απόφαση του Συμβουλίου της 11ης Μαΐου 2004.

      (4)  ΕΕ L 191 της 13.7.2001, σ. 43.

      (5)  ΕΕ L 191 της 13.7.2001, σ. 45· απόφαση όπως τροποποιήθηκε από την απόφαση 2004/8/ΕΚ (ΕΕ L 3 της 7.1.2004, σ. 33).

      (6)  ΕΕ L 228 της 16.8.1973, σ. 3· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την πράξη προσχώρησης του 2003.

      (7)  ΕΕ L 375 της 31.12.1985, σ. 3· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2004/39/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 145 της 30.4.2004, σ. 1).

      (8)  ΕΕ L 374 της 31.12.1991, σ. 32· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1882/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 284 της 31.10.2003, σ. 1).

      (9)  ΕΕ L 228 της 11.8.1992, σ. 1· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2002/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 35 της 11.2.2003, σ. 1).

      (10)  ΕΕ L 141 της 11.6.1993, σ. 1· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2004/39/ΕΚ.

      (11)  ΕΕ L 135 της 31.5.1994, σ. 5· οδηγία όπως τροποποιήθηκε από την πράξη προσχώρησης του 2003.

      (12)  ΕΕ L 330 της 5.12.1998, σ. 1· οδηγία όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2002/87/ΕΚ.

      (13)  ΕΕ L 126 της 26.5.2000, σ. 1· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2004/69/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 125 της 28.4.2004, σ. 44).

      (14)  ΕΕ L 184 της 6.7.2001, σ. 1· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2004/109/ΕΚ (ΕΕ L 390 της 31.12.2004, σ. 38).

      (15)  ΕΕ L 345 της 19.12.2002, σ. 1· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2004/66/ΕΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 168 της 1.5.2004, σ. 35).

      (16)  ΕΕ L 184 της 17.7.1999, σ. 23.

      (17)  ΕΕ L 3 της 7.1.2004, σ. 36.

      (18)  ΕΕ L 3 της 7.1.2004, σ. 28.

      (19)  ΕΕ L 3 της 7.1.2004, σ. 34.

      (20)  ΕΕ L 96 της 12.4.2003, σ. 16.


title: Οδηγία 2013/51/Ευρατόμ του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2013 , περί θεσπίσεως απαιτήσεων προστασίας της υγείας του πληθυσμού από ραδιενεργές ουσίες που περιέχονται στο νερό ανθρώπινης κατανάλωσης

text:
               7.11.2013

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 296/12

         ΟΔΗΓΊΑ 2013/51/ΕΥΡΑΤΌΜ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
   της 22ας Οκτωβρίου 2013
   περί θεσπίσεως απαιτήσεων προστασίας της υγείας του πληθυσμού από ραδιενεργές ουσίες που περιέχονται στο νερό ανθρώπινης κατανάλωσης
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, και ιδίως τα άρθρα 31 και 32,
   Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία καταρτίστηκε κατόπιν γνωμοδότησης ομάδας που συγκρότησε η επιστημονική και τεχνική επιτροπή από επιστημονικούς εμπειρογνώμονες των κρατών μελών, βάσει του άρθρου 31 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
   Έχοντας υπόψη μετά από διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Η κατάποση νερού συγκαταλέγεται στις οδούς εισαγωγής ραδιενεργών ουσιών στο ανθρώπινο σώμα. Σύμφωνα με την οδηγία 96/29/Ευρατόμ του Συμβουλίου (2), η συμβολή κάθε πρακτικής που συνεπάγεται κίνδυνο από ιονίζουσες ακτινοβολίες στην έκθεση του κοινού στο σύνολό του πρέπει να διατηρείται στο χαμηλότερο εφικτό επίπεδο.

               (2)

               Λόγω της σημασίας την οποία έχει για την ανθρώπινη υγεία η ποιότητα του νερού που προορίζεται για ανθρώπινη κατανάλωση, επιβάλλεται να θεσπιστούν σε κοινοτικό επίπεδο ποιοτικά πρότυπα που να λειτουργούν ως δείκτες και να προβλεφθεί η παρακολούθηση της τήρησης των προτύπων αυτών.

               (3)

               Η οδηγία 98/83/ΕΚ του Συμβουλίου (3) περιλαμβάνει ενδεικτικές παραμέτρους για τις ραδιενεργές ουσίες στο παράρτημα I, μέρος Γ και τις σχετικές διατάξεις για την παρακολούθηση στο παράρτημα II. Πάντως, οι παράμετροι αυτές εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των βασικών κανόνων που ορίζονται στο άρθρο 30 της Συνθήκης Ευρατόμ.

               (4)

               Συνεπώς, οι απαιτήσεις σχετικά με την παρακολούθηση των επιπέδων ραδιενεργών ουσιών στο νερό ανθρώπινης κατανάλωσης πρέπει να θεσπιστούν με ειδικά νομοθετήματα που θα διασφαλίσουν την ενότητα, τη συνοχή και την πληρότητα της νομοθεσίας περί ακτινοπροστασίας βάσει της Συνθήκης Ευρατόμ.

               (5)

               Δεδομένου ότι η Κοινότητα είναι αρμόδια να θεσπίσει τα βασικά πρότυπα ασφαλείας για την προστασία της υγείας των εργαζομένων και του ευρέος κοινού από τους κινδύνους που προκύπτουν από ιοντίζουσες ακτινοβολίες, οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας υπερισχύουν των διατάξεων της οδηγίας 98/83/ΕΚ όσον αφορά τις απαιτήσεις για την προστασία της υγείας του πληθυσμού από ραδιενεργές ουσίες που περιέχονται στο νερό ανθρώπινης κατανάλωσης.

               (6)

               Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, τα καθήκοντα που επιβάλλονται στην Κοινότητα με το άρθρο 2 στοιχείο β) της Συνθήκης Ευρατόμ να θεσπίζει ομοιόμορφους κανόνες ασφαλείας για την προστασία της υγείας των εργαζομένων και του πληθυσμού δεν συνεπάγονται ότι ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να προβλέπει αυστηρότερα προστατευτικά μέτρα, εκτός εάν το ορίζουν ρητώς οι κανόνες. Δεδομένου ότι η παρούσα οδηγία προβλέπει ελάχιστους κανόνες, τα κράτη μέλη πρέπει να έχουν την ελευθερία να θεσπίζουν ή να διατηρούν αυστηρότερα μέτρα σχετικά με το αντικείμενο της παρούσας οδηγίας, χωρίς να θίγεται η ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων στην εσωτερική αγορά, όπως ορίζεται από τη νομολογία του Δικαστηρίου.

               (7)

               Οι παραμετρικές τιμές δεν θα πρέπει να θεωρούνται οριακές τιμές. Σε περίπτωση που από τον έλεγχο του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης προκύπτει η μη τήρηση κάποιας παραμετρικής τιμής, ενδιαφερόμενο κράτος μέλος θα πρέπει να εξετάζει αν αυτό δημιουργεί κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία για τον οποίο απαιτείται ανάληψη δράσης και, εν ανάγκη, να λαμβάνει διορθωτικά μέτρα με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας του νερού σε επίπεδο που συνάδει προς τις απαιτήσεις προστασίας της ανθρώπινης υγείας από την άποψη της ακτινοπροστασίας.

               (8)

               Η παρακολούθηση των νερών ανθρώπινης κατανάλωσης που τοποθετούνται σε φιάλες ή δοχεία και προορίζονται για πώληση, πλην των φυσικών μεταλλικών νερών, προκειμένου να ελεγχθεί αν τα επίπεδα ραδιενεργών ουσιών συνάδουν με τις παραμετρικές τιμές που καθορίζονται βάσει της παρούσας οδηγίας, θα πρέπει να διεξάγεται βάσει των αρχών της ανάλυσης κινδύνου και κρίσιμων σημείων ελέγχου (HACCP) σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 852/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4) και χωρίς να θίγονται οι αρχές των επισήμων ελέγχων όπως ορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 882/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5).

               (9)

               Το ευρύ κοινό θα πρέπει να ενημερώνεται επαρκώς και καταλλήλως σχετικά με την ποιότητα του νερού που προορίζεται για ανθρώπινη κατανάλωση.

               (10)

               Επιβάλλεται να εξαιρεθούν από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας τα φυσικά μεταλλικά νερά και τα νερά που αποτελούν φάρμακα, δεδομένου ότι για τα συγκεκριμένα είδη νερού έχουν θεσπιστεί ειδικοί κανόνες με την οδηγία 2009/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6) και την οδηγία 2001/83/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (7).

               (11)

               Όλα τα κράτη μέλη οφείλουν να θεσπίσουν προγράμματα παρακολούθησης για να ελέγχουν αν το νερό για ανθρώπινη κατανάλωση ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας.

               (12)

               Για την ανάλυση της ποιότητας του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης πρέπει να χρησιμοποιούνται μέθοδοι που να εξασφαλίζουν την αξιοπιστία και τη συγκρισιμότητα των λαμβανόμενων αποτελεσμάτων.

               (13)

               Λόγω της μεγάλης γεωγραφικής διακύμανσης στη φυσική παρουσία του ραδονίου, η Επιτροπή υιοθέτησε τη σύσταση 2001/928/Ευρατόμ (8), η οποία πραγματεύεται την ποιότητα των πηγών παροχής νερού που προορίζεται για ανθρώπινη κατανάλωση όσον αφορά το ραδόνιο και τα μακρόβια προϊόντα διάσπασης του ραδονίου. Είναι σκόπιμο να περιληφθούν αυτά τα ραδιονουκλεΐδια στο πεδίο της παρούσας οδηγίας.

               (14)

               Προκειμένου να διατηρείται η υψηλή ποιότητα του νερού που προορίζεται για ανθρώπινη κατανάλωση λόγω της σπουδαιότητάς του για την ανθρώπινη υγεία, τα παραρτήματα II και ΙΙΙ είναι απαραίτητο να ενημερώνονται τακτικά με βάση την επιστημονική και τεχνική πρόοδο.

               (15)

               Ο καθορισμός των συχνοτήτων δειγματοληψίας και ανάλυσης για τα νερά ανθρώπινης κατανάλωσης που τοποθετούνται σε φιάλες ή δοχεία και προορίζονται για πώληση, αποτελεί μεν αρμοδιότητα των κρατών μελών, είναι όμως σκόπιμο όσα κράτη μέλη υποχρεούνται να διεξάγουν ελέγχους του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης με σκοπό να εξακριβώνεται τυχόν ύπαρξη ραδονίου ή τριτίου ή να καθορίζουν την ενδεικτική δόση (ΕΔ), να προβλέπουν μία δειγματοληψία και ανάλυση τουλάχιστον ανά έτος,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
   Άρθρο 1
   Περιεχόμενο
   Η παρούσα οδηγία επιβάλλει απαιτήσεις προστασίας της υγείας του πληθυσμού από ραδιενεργές ουσίες που περιέχονται στο νερό ανθρώπινης κατανάλωσης. Ορίζει παραμέτρους και συχνότητες και μεθόδους για την παρακολούθηση των ραδιενεργών ουσιών.
   Άρθρο 2
   Ορισμοί
   Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
   1)   «νερό ανθρώπινης κατανάλωσης»:

               α)

               κάθε νερό, είτε στην αρχική του κατάσταση είτε μετά από επεξεργασία, που προορίζεται για πόση, μαγείρεμα, παρασκευή τροφίμων ή άλλους σκοπούς οικιακής χρήσης, ανεξάρτητα από την προέλευσή του και από το κατά πόσο παρέχεται μέσω δικτύου διανομής, από βυτίο ή σε φιάλες ή δοχεία·

               β)

               κάθε νερό που χρησιμοποιείται σε οποιαδήποτε επιχείρηση παραγωγής τροφίμων για τη μεταποίηση, επεξεργασία, διατήρηση ή εμπορία προϊόντων ή ουσιών που προορίζονται για ανθρώπινη κατανάλωση, εκτός εάν οι αρμόδιες εθνικές αρχές βεβαιωθούν ότι η ποιότητα του νερού δεν μπορεί να επηρεάσει την καταλληλότητα των τροφίμων στην τελική τους μορφή·

         2)   «ραδιενεργός ουσία»: κάθε ουσία που περιέχει ένα ή περισσότερα ραδιονουκλεΐδια, των οποίων η ραδιενέργεια ή η συγκέντρωση ραδιενέργειας δεν μπορεί να αγνοηθεί σε ό,τι αφορά την προστασία από τις ακτινοβολίες·
   3)   «ενδεικτική δόση» ή «ΕΔ»: η δεσμευθείσα ενεργός δόση στη διάρκεια ενός έτους λόγω κατάποσης του συνόλου των ραδιονουκλεϊδίων —φυσικών και τεχνητών— των οποίων η παρουσία ανιχνεύθηκε σε παροχή νερού που προορίζεται για ανθρώπινη κατανάλωση, με εξαίρεση το τρίτιο, το κάλιο-40, το ραδόνιο και τα βραχύβια προϊόντα διάσπασης του ραδονίου·
   4)   «παραμετρική τιμή»: η τιμή ραδιενεργών ουσιών σε νερό ανθρώπινης κατανάλωσης υπεράνω της οποίας τα κράτη μέλη αξιολογούν εάν η παρουσία ραδιενεργών ουσιών στο νερό ανθρώπινης κατανάλωσης δημιουργεί κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία για τον οποίο απαιτείται ανάληψη δράσεως και, εφόσον είναι αναγκαίο, λαμβάνουν διορθωτικά μέτρα με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας του νερού σε επίπεδο που συνάδει προς τις απαιτήσεις προστασίας της ανθρώπινης υγείας από την άποψη της προστασίας από τις ακτινοβολίες.
   Άρθρο 3
   Πεδίο εφαρμογής και εξαιρέσεις
   1.   Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται στο νερό ανθρώπινης κατανάλωσης.
   2.   Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται:

               α)

               στο φυσικό μεταλλικό νερό που αναγνωρίζεται ως τέτοιο από τις αρμόδιες εθνικές αρχές, σύμφωνα με την οδηγία 2009/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου·

               β)

               στα νερά που θεωρούνται φάρμακα κατά την έννοια της οδηγίας 2001/83/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

         3.   Τα κράτη μέλη μπορούν να εξαιρούν από την παρούσα οδηγία:

               α)

               το νερό που προορίζεται αποκλειστικά για σκοπούς για τους οποίους οι αρμόδιες αρχές κρίνουν ότι η ποιότητα του νερού δεν επηρεάζει, άμεσα ή έμμεσα, την υγεία του ενδιαφερόμενου ευρέος κοινού·

               β)

               το νερό ανθρώπινης κατανάλωσης που λαμβάνεται από συγκεκριμένη πηγή με παροχή κατά μέσο όρο κάτω των 10 m3 ημερησίως ή που εξυπηρετεί κάτω από 50 άτομα, εκτός εάν το νερό διατίθεται στο πλαίσιο εμπορικής ή δημόσιας δραστηριότητας.

         4.   Τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν τις εξαιρέσεις της παραγράφου 3 στοιχείο β) εξασφαλίζουν ότι:

               α)

               το ενδιαφερόμενο ευρύ κοινό ενημερώνεται σχετικά καθώς και για κάθε ενέργεια που μπορεί να αναληφθεί για να προστατευθεί η ανθρώπινη υγεία από τις δυσμενείς επιπτώσεις που οφείλονται στη μόλυνση του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης·

               β)

               επιπλέον, όταν αναφαίνεται δυνητικός κίνδυνος για την ανθρώπινη υγεία λόγω της ποιότητας του νερού αυτού, πρέπει να παρέχονται αμέσως οι κατάλληλες οδηγίες στο ενδιαφερόμενο ευρύ κοινό.

         Άρθρο 4
   Γενικές υποχρεώσεις
   Με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 6, παράγραφος 3, στοιχείο α) της οδηγίας 96/29/Ευρατόμ (9), τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για την κατάρτιση κατάλληλου προγράμματος παρακολούθησης του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης, προκειμένου να εξασφαλισθεί ότι σε περίπτωση μη τήρησης των παραμετρικών τιμών που καθορίζονται σύμφωνα με την παρούσα οδηγία:

               α)

               εκτιμάται αν η απουσία τήρησης δημιουργεί κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία για τον οποίο απαιτείται ανάληψη δράσεως· και

               β)

               λαμβάνονται, εφόσον είναι αναγκαίο, διορθωτικά μέτρα με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας του νερού σε επίπεδο που συνάδει προς τις απαιτήσεις προστασίας της ανθρώπινης υγείας από την άποψη της προστασίας από τις ακτινοβολίες.

         Άρθρο 5
   Παραμετρικές τιμές και σημεία συμμόρφωσης
   1.   Τα κράτη μέλη καθορίζουν παραμετρικές τιμές ο οποίες εφαρμόζονται στην παρακολούθηση των ραδιενεργών ουσιών που περιέχει το νερό ανθρώπινης κατανάλωσης σύμφωνα με το παράρτημα I.
   2.   Όταν η παρακολούθηση του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης διενεργείται σύμφωνα με τις απαιτήσεις του παραρτήματος II της παρούσας οδηγίας, το σημείο συμμόρφωσης είναι:

               α)

               για το νερό που παρέχεται μέσω δικτύου διανομής, το σημείο όπου το νερό βγαίνει από τις βρύσες από τις οποίες συνήθως λαμβάνεται·

               β)

               για το νερό που παρέχεται από βυτίο, το σημείο όπου το νερό βγαίνει από το βυτίο·

               γ)

               για νερό που τοποθετείται σε φιάλες ή δοχεία προς πώληση, το σημείο στο οποίο το νερό τοποθετείται σε φιάλες ή δοχεία·

               δ)

               για το νερό που χρησιμοποιείται σε επιχείρηση παραγωγής τροφίμων, το σημείο όπου το νερό χρησιμοποιείται στην επιχείρηση.

         3.   Τα σημεία τήρησης καθορίζονται στην παράγραφο 2 στοιχείο α) με την επιφύλαξη της επιλογής σημείου δειγματοληψίας, το οποίο μπορεί να είναι οποιοδήποτε σημείο εντός της ζώνης παροχής ή στις εγκαταστάσεις επεξεργασίας, υπό την προϋπόθεση ότι δεν υπάρχει δυσμενής μεταβολή της τιμής συγκέντρωσης από το σημείο δειγματοληψίας ως το σημείο τήρησης.
   Άρθρο 6
   Παρακολούθηση και ανάλυση
   1.   Τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να εξασφαλίζουν ότι η παρακολούθηση της παρουσίας ραδιενεργών ουσιών στο νερό ανθρώπινης κατανάλωσης διενεργείται σύμφωνα με τις στρατηγικές και τις συχνότητες παρακολουθήσεως που καθορίζονται στο παράρτημα II, προκειμένου να ελέγχεται εάν οι τιμές των ραδιενεργών ουσιών είναι σύμφωνες προς τις παραμετρικές τιμές που καθορίζονται βάσει του άρθρου 5 παράγραφος 1.
   Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η παρακολούθηση διενεργείται προκειμένου να εξασφαλίζεται ότι οι μετρούμενες τιμές που λαμβάνονται είναι αντιπροσωπευτικές της ποιότητας του νερού που καταναλώνεται καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Όσον αφορά το νερό που τοποθετείται σε φιάλες ή δοχεία και προορίζεται για πώληση, τα ανωτέρω ισχύουν χωρίς να θίγονται οι αρχές της ανάλυσης κινδύνου και κρίσιμων σημείων ελέγχου (HACCP) σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 852/2004 ούτε οι αρχές περί επίσημων ελέγχων ως έχουν στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 882/2004.
   2.   Η παρακολούθηση ως προς την ΕΔ και τα αναλυτικά χαρακτηριστικά επιδόσεων θα είναι σύμφωνη με τις απαιτήσεις του παραρτήματος III.
   3.   Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι κάθε εργαστήριο στο οποίο αναλύονται δείγματα διαθέτει σύστημα αναλυτικού ποιοτικού ελέγχου το οποίο υποβάλλεται σε έλεγχο από εξωτερικό οργανισμό εγκεκριμένο από την αρμόδια αρχή προς τον σκοπό αυτό.
   Άρθρο 7
   Διορθωτικά μέτρα και ειδοποίηση του ευρέος κοινού
   1.   Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε να διερευνάται αμέσως κάθε παράλειψη τήρησης παραμετρικής τιμής που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1, ώστε να εντοπίζονται τα αίτια.
   2.   Σε περίπτωση μη τήρησης παραμετρικής τιμής, το κράτος μέλος εκτιμά αν η παράλειψη αυτή εκθέτει σε κίνδυνο την ανθρώπινη υγεία για τον οποίο απαιτείται ανάληψη δράσης.
   3.   Σε περίπτωση ύπαρξης τέτοιου κινδύνου που αναφέρεται στην παράγραφο 2, το κράτος μέλος:

               α)

               λαμβάνει διορθωτικά μέτρα προκειμένου να συμμορφωθεί προς τις απαιτήσεις προστασίας της ανθρώπινης υγείας από την άποψη της προστασίας από τις ακτινοβολίες· και

               β)

               μεριμνά ώστε το ενδιαφερόμενο κοινό

                           i)

                           να ειδοποιείται για τον κίνδυνο και τα ληφθέντα διορθωτικά μέτρα, και

                           ii)

                           να ενημερώνεται για τυχόν πρόσθετα προληπτικά μέτρα που ενδέχεται να απαιτηθούν για την προστασία της ανθρώπινης υγείας από ραδιενεργές ουσίες.

         Άρθρο 8
   Μεταφορά στο εθνικό δίκαιο
   1.   Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο στις 28 Νοεμβρίου 2015, κοινοποιούν δε αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων.
   Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, παραπέμπουν στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από σχετική παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της παραπομπής καθορίζεται από τα κράτη μέλη.
   2.   Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
   Άρθρο 9
   Έναρξη ισχύος
   Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
   Άρθρο 10
   Παραλήπτες
   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Λουξεμβούργο, 22 Οκτωβρίου 2013.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         L. LINKEVIČIUS

      (1)  ΕΕ C 24 της 28.1.2012, σ. 122.

      (2)  Οδηγία 96/29/Ευρατόμ του Συμβουλίου, της 13ης Μαΐου 1996, για τον καθορισμό των βασικών κανόνων ασφάλειας για την προστασία της υγείας των εργαζομένων και του πληθυσμού από τους κινδύνους που προκύπτουν από ιονίζουσες ακτινοβολίες (ΕΕ L 159 της 29.6.1996, σ. 1).

      (3)  Οδηγία 98/83/ΕΚ του Συμβουλίου, της 3ης Νοεμβρίου 1998, σχετικά με την ποιότητα του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης σχετικά με τις ραδιενεργές ουσίες (ΕΕ L 330 της 5.12.1998, σ. 32).

      (4)  Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 852/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 2004 περί της υγιεινής τροφίμων (ΕΕ L 139 της 30.4.2004, σ. 1).

      (5)  Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 882/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τη διενέργεια επισήμων ελέγχων της συμμόρφωσης προς τη νομοθεσία περί ζωοτροφών και τροφίμων και προς τους κανόνες για την υγεία και την καλή διαβίωση των ζώων (ΕΕ L 165 της 30.4.2004, σ. 1).

      (6)  Οδηγία 2009/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 2009, σχετικά με την εκμετάλλευση και τη θέση στο εμπόριο των φυσικών μεταλλικών νερών (ΕΕ L 164 της 26.6.2009, σ. 45).

      (7)  Οδηγία 2001/83/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Νοεμβρίου 2001, περί κοινοτικού κώδικος για τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση (ΕΕ L 311 της 28.11.2001, σ. 67).

      (8)  Σύσταση 2001/928/Ευρατόμ της Επιτροπής, της 20ής Δεκεμβρίου 2001, περί της προστασίας του πληθυσμού από την έκθεση σε ραδόνιο στις παροχές πόσιμου νερού (ΕΕ L 344 της 28.12.2001, σ. 85).

      (9)  Οδηγία 96/29/Ευρατόμ του Συμβουλίου, της 13ης Μαΐου 1996, για τον καθορισμό των βασικών κανόνων ασφάλειας για την προστασία της υγείας των εργαζομένων και του πληθυσμού από τους κινδύνους που προκύπτουν από ιονίζουσες ακτινοβολίες (ΕΕ L 159 της 29.6.1996, σ. 1).

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I

         ΠΑΡΑΜΕΤΡΙΚΕΣ ΤΙΜΕΣ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗΣ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΟ ΡΑΔΟΝΙΟ, ΤΟ ΤΡΙΤΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΔ

                  Παράμετρος

                  Παραμετρική τιμή

                  Μονάδα

                  Σημειώσεις

                  Ραδόνιο

                  100

                  Bq/l

                  (Σημείωση 1)

                  Τρίτιο

                  100

                  Bq/l

                  (Σημείωση 2)

                  ΕΔ

                  0,10

                  mSv

                              α)

                              Τα κράτη μέλη δύνανται να ορίσουν για το ραδόνιο ένα επίπεδο το οποίο κρίνουν ότι δεν είναι σκόπιμο να υπερβαίνεται και εντός των ορίων του οποίου πρέπει να συνεχίζεται η βελτιστοποίηση της προστασίας, χωρίς να διακυβεύεται η παροχή νερού σε εθνική ή περιφερειακή κλίμακα. Το επίπεδο που ορίζει κάθε κράτος μέλος μπορεί να είναι υψηλότερο των 100 Bq/l αλλά χαμηλότερο των 1 000 Bq/l. Για απλούστευση της εθνικής νομοθεσίας, τα κράτη μέλη μπορούν να επιλέξουν να προσαρμόσουν την παραμετρική τιμή σε αυτό το επίπεδο.

                              β)

                              Τα διορθωτικά μέτρα κρίνονται αιτιολογημένα για λόγους προστασίας από την ακτινοβολία, χωρίς περαιτέρω εξέταση, όταν οι συγκεντρώσεις ραδονίου υπερβαίνουν τα 1 000 Bq/l.

                              Σημείωση 2:

                              Υψηλά επίπεδα τριτίου ενδέχεται να αποτελούν ένδειξη της παρουσίας άλλων τεχνητών ραδιονουκλεϊδίων. Εάν η συγκέντρωση τριτίου υπερβαίνει την παραμετρική τιμή της, απαιτείται ανάλυση της παρουσίας άλλων τεχνητών ραδιονουκλεϊδίων.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II

         ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΡΑΔΙΕΝΕΡΓΩΝ ΟΥΣΙΩΝ

      1.   Γενικές αρχές και συχνότητες παρακολούθησης

      Όλες οι παράμετροι για τις οποίες πρέπει να καθορισθούν παραμετρικές τιμές σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1 υπόκεινται σε παρακολούθηση. Ωστόσο, δεν απαιτείται έλεγχος ειδικής παραμέτρου όταν οι αρμόδιες αρχές μπορούν να αποφανθούν ότι, για χρονική περίοδο που καθορίζουν οι ίδιες, η εν λόγω παράμετρος δεν υπάρχει πιθανότητα να εμφανισθεί σε μία δεδομένη παροχή νερού ανθρώπινης κατανάλωσης σε συγκεντρώσεις οι οποίες θα μπορούσαν να υπερβούν την αντίστοιχη παραμετρική τιμή.
      Σε περίπτωση ραδιονουκλεϊδίων που υπάρχουν στη φύση, όταν προηγούμενα αποτελέσματα έχουν δείξει ότι η συγκέντρωση ραδιονουκλεϊδίων είναι σταθερή, η συχνότητα, κατά παρέκκλιση από τις ελάχιστες απαιτήσεις δειγματοληψίας του σημείου 6, αποφασίζεται από το κράτος μέλος λαμβανομένου υπόψη του κινδύνου για την ανθρώπινη υγεία. Τα κράτη μέλη δεν υποχρεούνται να παρακολουθούν το νερό ανθρώπινης κατανάλωσης σχετικά με την ύπαρξη ραδονίου ή τριτίου ή για τον καθορισμό της ενδεικτικής δόσης εφόσον έχουν βεβαιωθεί βάσει αντιπροσωπευτικών ερευνών, δεδομένων παρακολούθησης ή άλλων αξιόπιστων στοιχείων ότι, για χρονικό διάστημα καθοριζόμενο από τα ίδια, τα επίπεδα ραδονίου, τριτίου ή η υπολογιζόμενη ενδεικτική δόση θα παραμείνουν εντός των ορίων των αντίστοιχων παραμετρικών τιμών που απαριθμούνται στο παράρτημα I. Στην περίπτωση αυτή, ανακοινώνουν στην Επιτροπή τους λόγους για τους οποίους έλαβαν τη σχετική απόφασή τους και διαβιβάζουν στην Επιτροπή την απαραίτητη τεκμηρίωση θεμελίωσης της απόφασης, συμπεριλαμβανομένων των πορισμάτων τυχόν ερευνών, παρακολουθήσεων η εξετάσεων που διενεργήθηκαν. Εν προκειμένω δεν εφαρμόζονται οι διατάξεις σχετικά με τις ελάχιστες απαιτήσεις δειγματοληψίας και ανάλυσης του σημείου 6 του παρόντος παραρτήματος.
      2.   Ραδόνιο

      Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι αναλαμβάνονται αντιπροσωπευτικές έρευνες προκειμένου να καθοριστούν η κλίμακα και η φύση των πιθανών εκθέσεων σε ραδόνιο στο νερό ανθρώπινης κατανάλωσης που προέρχεται από διαφόρους τύπους πηγών υπόγειων υδάτων και φρεάτων σε διάφορες γεωλογικές περιοχές. Οι έρευνες αυτές σχεδιάζονται κατά τέτοιο τρόπον ώστε οι διάφορες παράμετροι, και ιδίως η γεωλογία και η υδρολογία της περιοχής, η ραδιενέργεια των πετρωμάτων ή του εδάφους και το είδος της γεώτρησης να μπορούν να προσδιοριστούν και να χρησιμοποιηθούν για τη δρομολόγηση περαιτέρω δράσης σε περιοχές με πιθανή υψηλότερη έκθεση. Η παρακολούθηση των συγκεντρώσεων ραδονίου επιχειρείται όταν υπάρχουν υπόνοιες, βάσει των αποτελεσμάτων αντιπροσωπευτικών ερευνών ή άλλων αξιόπιστων στοιχείων, ότι ενδέχεται να υπάρχει υπέρβαση της παραμετρικής τιμής που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1.
      3.   Τρίτιο

      Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι το πόσιμο νερό ανθρώπινης κατανάλωσης παρακολουθείται ως προς το τρίτιο, εφόσον υπάρχει στη λεκάνη υδρομαστεύσεως ανθρωπογενής πηγή τριτίου ή άλλων τεχνητών ραδιονουκλεϊδίων και δεν είναι δυνατόν να αποδειχθεί, βάσει άλλων προγραμμάτων επιτήρησης ή ερευνών, ότι τα επίπεδα τριτίου είναι χαμηλότερα από την παραμετρική τιμή που καθορίζεται στο παράρτημα I. Όταν απαιτείται παρακολούθηση ως προς το τρίτιο, αυτή διενεργείται με τις συχνότητες που καθορίζονται στον πίνακα που εμφαίνεται στο σημείο 6 του παρόντος παραρτήματος. Εάν το η συγκέντρωση τρίτιου υπερβαίνει την παραμετρική τιμή του, απαιτείται έρευνα της παρουσίας άλλων τεχνητών ραδιονουκλεϊδίων.
      4.   Ενδεικτική δόση

      Το νερό ανθρώπινης κατανάλωσης πρέπει να παρακολουθείται ως προς την ενδεικτική δόση, εφόσον υπάρχει πηγή τεχνητής ή αυξημένης φυσικής ραδιενέργειας και δεν είναι δυνατόν να αποδειχθεί, βάσει άλλων αντιπροσωπευτικών προγραμμάτων παρακολούθησης ή άλλων ερευνών, ότι τα επίπεδα ενδεικτικής δόσεως είναι χαμηλότερα από την παραμετρική τιμή που καθορίζεται στο παράρτημα I. Όταν απαιτείται παρακολούθηση των επιπέδων των τεχνητών ραδιονουκλεϊδίων, αυτή διενεργείται με την ελεγκτική συχνότητα που εμφαίνεται στον πίνακα που εμφαίνεται στο σημείο 6 του παρόντος παραρτήματος. Όταν απαιτείται παρακολούθηση των επιπέδων των φυσικών ραδιονουκλεϊδίων, κάθε κράτος μέλος καθορίζει τη συχνότητα της παρακολούθησης είτε της ολικής ακτινοβολίας α, είτε της ολικής ακτινοβολίας β, είτε των μεμονωμένων φυσικών ραδιονουκλεϊδίων ανάλογα με τη στρατηγική διαλογής που έχει υιοθετήσει (σύμφωνα με το παράρτημα III). Η συχνότητα παρακολούθησης ενδέχεται να κυμαίνεται μεταξύ μιας και μόνης δοκιμαστικής μέτρησης και των συχνοτήτων που καθορίζονται στον πίνακα που εμφαίνεται στο σημείο 6 του παρόντος παραρτήματος. Εφόσον απαιτείται μία και μόνη δοκιμαστική μέτρηση της φυσικής ραδιενέργειας, επιβάλλεται επαναληπτική δοκιμαστική μέτρηση, τουλάχιστον όποτε επέρχονται αλλαγές στην ύδρευση που είναι πιθανόν να επηρεάσουν τις συγκεντρώσεις ραδιονουκλεϊδίων στο νερό που προορίζεται για ανθρώπινη κατανάλωση.
      5.   Επεξεργασία των υδάτων

      Όταν αναλαμβάνεται επεξεργασία με στόχο να μειωθούν τα επίπεδα ραδιονουκλεϊδίων στο νερό ανθρώπινης κατανάλωσης, διενεργείται παρακολούθηση στις συχνότητες του πίνακα που εμφαίνεται στο σημείο 6 προκειμένου να εξασφαλίζεται η διαρκής αποτελεσματικότητα της επεξεργασίας αυτής.
      6.   Ελάχιστες συχνότητες δειγματοληψίας και ανάλυσης

      Η ελάχιστη συχνότητα δειγματοληψίας και αναλύσεων του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης που παρέχεται μέσω δικτύου διανομής ή από βυτίο ή χρησιμοποιείται σε επιχείρηση παραγωγής τροφίμων είναι εκείνη που εμφαίνεται στον ακόλουθο πίνακα:

         Πινακασ

         Ελάχιστες συχνότητες δειγματοληψίας και αναλύσεων του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης που παρέχεται μέσω δικτύου διανομής ή από βυτίο ή χρησιμοποιείται σε επιχείρηση παραγωγής τροφίμων

                  Όγκος νερού που διανέμεται ή παράγεται ημερησίως εντός της ζώνης ύδρευσης
                  (Σημειώσεις 1 και 2)
                  m3

                  Αριθμός δειγμάτων ανά έτος
                  (Σημειώσεις 3 και 4)

                  όγκος ≤ 100

                  (Σημείωση 5)

                  100 < όγκος ≤ 1 000

                  1

                  1 000 < όγκος ≤ 10 000

                  1
                  + 1 για κάθε κλάσμα του συνολικού όγκου ίσο με 3 300 m3/ημέρα ή μικρότερο

                  10 000 < όγκος ≤ 100 000

                  3
                  + 1 για κάθε κλάσμα του συνολικού όγκου ίσο με 10 000 m3/ημέρα ή μικρότερο

                  όγκος > 100 000

                  10
                  + 1 για κάθε κλάσμα του συνολικού όγκου ίσο με 25 000 m3/ημέρα ή μικρότερο

                              Σημείωση 1:

                              Ως ζώνη ύδρευσης νοείται μια γεωγραφικά οριοθετημένη περιοχή, εντός της οποίας το νερό ανθρώπινης κατανάλωσης προέρχεται από μία ή περισσότερες πηγές και εντός της οποίας η ποιότητα του νερού μπορεί να θεωρηθεί κατά προσέγγιση ομοιόμορφη.

                              Σημείωση 2:

                              Οι όγκοι υπολογίζονται ως μέσες τιμές ημερολογιακού έτους. Για τον καθορισμό της ελάχιστης συχνότητας, τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιούν τον αριθμό κατοίκων μιας ζώνης παροχής αντί του όγκου του νερού, θεωρώντας ότι κάθε άτομο καταναλίσκει 200 l/ημερησίως.

                              Σημείωση 3:

                              Στο μέτρο του δυνατού, ο αριθμός των δειγμάτων θα πρέπει να είναι χρονικά και χωρικά ισοκατανεμημένος.

                              Σημείωση 4:

                              Στην περίπτωση διαλείπουσας ύδρευσης σύντομης διάρκειας, η συχνότητα παρακολούθησης του νερού που διανέμεται με βυτία αποφασίζεται από τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη.

                              Σημείωση 5:

                              Η συχνότητα αποφασίζεται από τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη.

                        Τα κράτη μέλη καθορίζουν τη συχνότητα δειγματοληψίας του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης που τοποθετείται σε φιάλες ή δοχεία προς πώληση. Προς τούτο, τα κράτη μέλη μπορούν να λαμβάνουν υπόψη τον παραγόμενο όγκο νερού.

            7.   Καθορισμός μέσης τιμής

      Σε περίπτωση υπέρβασης παραμετρικής τιμής σε συγκεκριμένο δείγμα, τα κράτη μέλη καθορίζουν πόσες επαναληπτικές δειγματοληψίες χρειάζονται για να εξασφαλιστεί ότι οι μετρούμενες τιμές είναι αντιπροσωπευτικές της μέσης συγκέντρωσης ραδιενέργειας για ένα πλήρες έτος.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III

         ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ ΔΟΣΗ ΚΑΙ ΤΑ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΕΠΙΔΟΣΕΩΝ

      1.   Παρακολούθηση της τήρησης της ενδεικτικής δόσης

      Τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιούν ποικίλες αξιόπιστες στρατηγικές διαλογής για την ένδειξη της παρουσίας ραδιενέργειας στο νερό ανθρώπινης κατανάλωσης. Οι στρατηγικές αυτές μπορούν να περιλαμβάνουν διαλογή βάσει ορισμένων ραδιονουκλεϊδίων, ή διαλογή βάσει ενός συγκεκριμένου ραδιονουκλεϊδίου, ή διαλογή ως προς ολική ακτινοβολία α ή ολική ακτινοβολία β.
      α)   διαλογή βάσει ορισμένων ραδιονουκλεϊδίων ή διαλογή βάσει ενός συγκεκριμένου ραδιονουκλεϊδίου
      Εάν μία από τις συγκεντρώσεις ραδιενέργειας υπερβαίνει το 20 % της αντίστοιχης παράγωγης τιμής ή η συγκέντρωση τριτίου υπερβαίνει την αντίστοιχη παραμετρική τιμή που καθορίζεται στο παράρτημα I, απαιτείται ανάλυση επιπρόσθετων ραδιονουκλεϊδίων. Τα προς μέτρηση ραδιονουκλεΐδια καθορίζονται από τα κράτη μέλη, λαμβανομένων υπόψη όλων των κατάλληλων πληροφοριών σχετικά με τις πιθανές πηγές ραδιενέργειας.
      β)   στρατηγικές διαλογής ως προς την ολική ακτινοβολία α και την ολική ακτινοβολία β
      Τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιούν στρατηγικές διαλογής ως προς την ολική ακτινοβολία α και την ολική ακτινοβολία β (1) για την παρακολούθηση της ενδεικτικής παραμετρικής τιμής της ενδεικτικής δόσης.
      Προς τούτο καθορίζονται επίπεδα διαλογής ολικής ακτινοβολίας δραστηριότητος α ή ολικής ακτινοβολίας δραστηριότητος β. Το συνιστώμενο επίπεδο διαλογής ως προς την ολική ακτινοβολία δραστηριότητος α είναι 0,1 Bq/l. Το συνιστώμενο επίπεδο διαλογής ως προς την ολική ακτινοβολία δραστηριότητος β είναι 1,0 Bq/l.
      Εάν η ολική ακτινοβολία α και η ολική ακτινοβολία β δεν υπερβαίνουν τα 0,1 Bq/l και 1,0 Bq/l αντιστοίχως, τα κράτη μέλη μπορούν να τεκμαίρουν ότι η ενδεικτική δόση είναι μικρότερη από την παραμετρική τιμή του 0,1 mSv και δεν απαιτείται ραδιολογική έρευνα, εκτός εάν από άλλες πηγές πληροφοριών είναι γνωστή η παρουσία συγκεκριμένων ραδιονουκλεϊδίων στο νερό, τα οποία ενδέχεται να προκαλέσουν τιμές ενδεικτικής δόσεως υψηλότερες από 0,1 mSv.
      Εάν η ολική ακτινοβολία α υπερβαίνει το 0,1 Bq/l ή η ολική ακτινοβολία β υπερβαίνει το 1,0 Bq/l, επιβάλλεται ανάλυση για συγκεκριμένα ραδιονουκλεΐδια.
      Τα κράτη μέλη μπορούν να ορίζουν εναλλακτικά επίπεδα διαλογής ως προς την ολική ακτινοβολία δραστηριότητος α και την ολική ακτινοβολία δραστηριότητος β, εφόσον μπορούν να αποδείξουν ότι τα εναλλακτικά επίπεδα είναι σύμφωνα με την ενδεικτική δόση του 0,1 mSv.
      Τα προς μέτρηση ραδιονουκλεΐδια καθορίζονται από τα κράτη μέλη, λαμβανομένων υπόψη όλων των κατάλληλων πληροφοριών σχετικά με τις πιθανές πηγές ραδιενέργειας. Δεδομένου ότι υψηλά επίπεδα τριτίου ενδέχεται να αποτελούν ένδειξη της παρουσίας άλλων τεχνητών ραδιονουκλεϊδίων, το τρίτιο, η ολική ακτινοβολία α και η ολική ακτινοβολία β θα πρέπει να μετρώνται στο ίδιο δείγμα.
      2.   Υπολογισμός της ενδεικτικής δόσεως

      Η ενδεικτική δόση υπολογίζεται με τις μετρούμενες συγκεντρώσεις ραδιονουκλεϊδίων και τους συντελεστές δόσεως που καθορίζονται στο παράρτημα III πίνακας Α της οδηγίας 96/29/Ευρατόμ ή σε πιο πρόσφατες πηγές πληροφοριών που αναγνωρίζουν οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών, βάσει της ετήσιας κατανάλωσης νερού (730 l για τους ενήλικες). Εφόσον τηρείται η ακόλουθη ανισότητα, τα κράτη μέλη μπορούν να τεκμαίρουν ότι η ενδεικτική δόση είναι μικρότερη από την παραμετρική τιμή του 0,1 mSv και δεν απαιτείται περαιτέρω έρευνα:

      όπου:

                  Ci(obs)

                  =

                  παρατηρούμενη συγκέντρωση του ραδιονουκλεϊδίου i

                  Ci(der)

                  =

                  παράγωγη συγκέντρωση του ραδιονουκλεϊδίου i

                  n

                  =

                  αριθμός των ανιχνευόμενων ραδιονουκλεϊδίων

         Παράγωγες συγκεντρώσεις ραδιενέργειας στο νερό που προορίζεται για ανθρώπινη κατανάλωση
          (2)

                  Προέλευση

                  Ραδιονουκλεΐδιο

                  Παράγωγη συγκέντρωση

                  Φυσικό

                  U-238 (3)

                  3,0 Bq/l

                  U-234 (3)

                  2,8 Bq/l

                  Ra-226

                  0,5 Bq/l

                  Ra-228

                  0,2 Bq/l

                  Pb-210

                  0,2 Bq/l

                  Po-210

                  0,1 Bq/l

                  Τεχνητό

                  C-14

                  240 Bq/l

                  Sr-90

                  4,9 Bq/l

                  Pu-239/Pu-240

                  0,6 Bq/l

                  Am-241

                  0,7 Bq/l

                  Co-60

                  40 Bq/l

                  Cs-134

                  7,2 Bq/l

                  Cs-137

                  11 Bq/l

                  I-131

                  6,2 Bq/l

            3.   Χαρακτηριστικά επιδόσεων και μέθοδοι ανάλυσης

      Για τις ακόλουθες παραμέτρους και ραδιονουκλεΐδια, η χρησιμοποιούμενη αναλυτική μέθοδος πρέπει, τουλάχιστον, να καθιστά δυνατή τη μέτρηση συγκεντρώσεων δραστηριότητας με το κατωτέρω καθοριζόμενο όριο ανίχνευσης:

                  Παράμετροι και ραδιονουκλεΐδια

                  Όριο ανίχνευσης (Σημειώσεις 1, 2)

                  Σημειώσεις

                  Τρίτιο

                  10 Bq/l

                  Σημείωση 3

                  Ραδόνιο

                  10 Bq/l

                  Σημείωση 3

                  ολική ακτινοβολία δραστηριότητος α

                  0,04 Bq/l

                  Σημείωση 4

                  ολική ακτινοβολία δραστηριότητος β

                  0,4 Bq/l

                  Σημείωση 4

                  U-238

                  0,02 Bq/l

                  U-234

                  0,02 Bq/l

                  Ra-226

                  0,04 Bq/l

                  Ra-228

                  0,02 Bq/l

                  Σημείωση 5

                  Pb-210

                  0,02 Bq/l

                  Po-210

                  0,01 Bq/l

                  C-14

                  20 Bq/l

                  Sr-90

                  0,4 Bq/l

                  Pu-239/Pu-240

                  0,04 Bq/l

                  Am-241

                  0,06 Bq/l

                  Co-60

                  0,5 Bq/l

                  Cs-134

                  0,5 Bq/l

                  Cs-137

                  0,5 Bq/l

                  I-131

                  0,5 Bq/l

                              Σημείωση 1:

                              Το όριο ανίχνευσης υπολογίζεται σύμφωνα με το πρότυπο ISO 11929: Προσδιορισμός των χαρακτηριστικών ορίων (ελάχιστο όριο για τη λήψη αποφάσεων, όριο ανίχνευσης και περιθώριο αξιοπιστίας για μετρήσεις ιοντιζουσών ακτινοβολιών — Βασικές αρχές και εφαρμογή, με πιθανότητα σφάλματος 1ου και 2ου είδους 0,05 για κάθε περίπτωση.

                              Σημείωση 2:

                              Η αβεβαιότητα των μετρήσεων υπολογίζεται και αναφέρεται ως πλήρης τυπική αβεβαιότητα ή ως διευρυμένη τυπική αβεβαιότητα με συντελεστή διεύρυνσης 1,96, σύμφωνα με τον Οδηγό του Διεθνούς Οργανισμού Τυποποίησης (ISO) για την έκφραση της αβεβαιότητας των μετρήσεων

                              Σημείωση 3:

                              Το όριο ανίχνευσης για το τρίτιο και το ραδόνιο ανέρχεται σε 10 % της αντίστοιχης παραμετρικής τιμής των 100 Bq/l

                              Σημείωση 4:

                              Το όριο ανίχνευσης για την ολική ακτινοβολία α και την ολική ακτινοβολία β ανέρχεται σε 40 % των τιμών διαλογής 0,1 και 1,0 Bq/l, αντιστοίχως

                              Σημείωση 5:

                              Αυτό το όριο της ανίχνευσης εφαρμόζεται μόνον στην αρχική διαλογή ως προς την ενδεικτική δόση για νέα πηγή νερού· σε περίπτωση που ο αρχικός έλεγχος δείξει ότι δεν ευλογοφανής η υπέρβαση του 20 % της παράγωγης συγκέντρωσης για το Ra-228, το όριο ανίχνευσης μπορεί να αυξηθεί σε 0,08 Bq/l όσον αφορά τις τακτικές ειδικές κατά ραδιονουκλεΐδιο μετρήσεις Ra-228, έως ότου απαιτηθεί επακόλουθος επανέλεγχος.

         (1)  Όπου αυτό ενδείκνυται, η ολική ακτινοβολία β μπορεί να αντικατασταθεί από την υπολειμματική ακτινοβολία β κατόπιν αφαιρέσεως της συγκέντρωσης ραδιενέργειας καλίου-40.

         (2)  Ο παρών πίνακας περιλαμβάνει τιμές για τα πλέον διαδεδομένα φυσικά και τεχνητά ραδιονουκλεΐδια· πρόκειται για ακριβείς τιμές, υπολογιζόμενες ως προς δόση 0,1 mSv, ετήσια κατανάλωση 730 λίτρων και με τη χρήση των συντελεστών δόσεως που καθορίζονται στο παράρτημα III, πίνακας Α της οδηγίας 96/29/Ευρατόμ· οι παράγωγες συγκεντρώσεις ως ετήσια κατανάλωση 730 λίτρων και με τη χρήση των συντελεστών δόσεως που καθορίζονται στο παράρτημα III, πίνακας Α της οδηγίας 96/29/Ευρατόμ· οι παράγωγες συγκεντρώσεις ως

         (3)  Ο παρών πίνακας αναφέρεται αποκλειστικά στις ραδιολογικές ιδιότητες του ουρανίου και όχι στη χημική του τοξικότητα.


Avis juridique important

|

31983L0189

Οδηγία 83/189/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 28ης Μαρτίου 1983 για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 109 της 26/04/1983 σ. 0008 - 0012 Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 14 σ. 0034  Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 13 τόμος 14 σ. 0034  Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 12 σ. 0154  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 12 σ. 0154

ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 28ης Μαρτίου 1983 για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφώνΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως τα άρθρα 100 και 213,  την πρόταση της Επιτροπής (1),  τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (2),  τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (3),  Εκτιμώντας:  ότι ένα από τα θεμέλια της Κοινότητας είναι η απαγόρευση των ποσοτικών περιορισμών στις συναλλαγές εμπορευμάτων, καθώς και των μέτρων που έχουν ισοδύναμο αποτέλεσμα με τους ποσοτικούς αυτούς περιορισμούς- ότι τα εμπόδια στις συναλλαγές, τα οποία οφείλονται στις τεχνικές προδιαγραφές των προϊόντων, είναι παραδεκτά μόνον εάν είναι αναγκαία για την κάλυψη ορισμένων επιτακτικών αναγκών και εξυπηρετούν σκοπό γενικότερου ενδιαφέροντος, του οποίου αποτελούν  ουσιαστική εγγύηση- ότι η Επιτροπή πρέπει απαραίτητα να διαθέτει τις αναγκαίες πληροφορίες πριν από τη θέσπιση τεχνικών διατάξεων- ότι τα Κράτη μέλη, τα οποία οφείλουν, δυνάμει του άρθρου 5 της συνθήκης, να διευκολύνουν την Επιτροπή στην άσκηση του έργου της, οφείλουν να  της γνωστοποιούν τα σχέδιά τους στον τομέα των τεχνικών προδιαγραφών- ότι όλα τα Κράτη μέλη πρέπει, επίσης, να πληροφορούνται τις τεχνικές προδιαγραφές που σχεδιάζονται από άλλο Κράτος μέλος- ότι η Επιτροπή και τα Κράτη μέλη πρέπει, επιπλέον, να έχουν στη διάθεσή τους αρκετό χρόνο για να προτείνουν τροποποιήσεις του σχεδιαζόμενου μέτρου, ώστε να εξαλειφθούν ή να μειωθούν οι ενδεχόμενες δυσχέρειες στην ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων- ότι η Επιτροπή πρέπει ακόμη να έχει τη δυνατότητα να προτείνει ή να εκδίδει κοινοτική οδηγία που να ρυθμίζει το αντικείμενο του σχεδιαζόμενου εθνικού μέτρου- ότι και στις δύο παραπάνω περιπτώσεις, το εν λόγω Κράτος μέλος οφείλει, σύμφωνα με τις γενικές υποχρεώσεις του άρθρου 5 της συνθήκης, να αναβάλει για επαρκές χρονικό διάστημα την έναρξη ισχύος του σχεδιαζόμενου μέτρου, ώστε να είναι δυνατό να γίνει  κοινή εξέταση των προτεινόμενων τροποποιήσεων ή επεξεργασία της πρότασης οδηγίας του Συμβουλίου ή της οδηγίας της Επιτροπής- ότι οι προθεσμίες που προβλέπονται στη Συμφωνία των Αντιπροσώπων των Κυβερνήσεων των Κρατών μελών, συνελθόντων στα πλαίσια του  Συμβουλίου της 28ης Μαΐου 1969 για το status quo και την ενημέρωση της Επιτροπής (4), όπως τροποποιήθηκε με τη συμφωνία της 5ης Μαρτίου 1973 (5), αποδείχθηκαν ανεπαρκείς για τις συγκεκριμένες περιπτώσεις και, επομένως, πρέπει να προβλεφθούν μεγαλύτερες  προθεσμίες- ότι η διαδικασία του status quo και της ενημέρωσης της Επιτροπής, που περιέχεται στη συμφωνία της 28ης Μαΐου 1969, εξακολουθεί να ισχύει για τα προϊόντα που υπόκεινται σ' αυτήν και που δεν αποτελούν αντικείμενο της παρούσας οδηγίας- ότι τα εθνικά τεχνικά πρότυπα μπορούν στην πράξη να έχουν τα ίδια αποτελέσματα με τις τεχνικές προδιαγραφές, όσον αφορά την ελεύθερη διακίνηση των εμπορευμάτων- ότι είναι, κατά συνέπεια, αναγκαίο να εξασφαλιστεί η ενημέρωση της Επιτροπής ως προς τα σχέδια προτύπων, με όρους ανάλογους με αυτούς που ισχύουν για τις τεχνικές προδιαγραφές- ότι, δυνάμει του άρθρου 213 της συνθήκης, η Επιτροπή, για να εκπληρώσει τα  καθήκοντα που της έχουν ανατεθεί, μπορεί να συλλέγει οποιαδήποτε πληροφορία και να προβαίνει σε όλους τους αναγκαίους ελέγχους, στα όρια και με τις προϋποθέσεις που καθορίζει το Συμβούλιο κατά τις διατάξεις της συνθήκης- ότι τα Κράτη μέλη και οι οικείοι οργανισμοί τυποποιήσεως πρέπει επίσης να ενημερώνονται σχετικά με τα πρότυπα τα οποία σχεδιάζουν οι οργανισμοί τυποποιήσεως άλλων Κρατών μελών- ότι θα πρέπει να ιδρυθεί μια μόνιμη επιτροπή, τα μέλη της οποίας θα διορίζονται από τα Κράτη μέλη, και η οποία θα επιφορτισθεί με την υποβοήθηση της Επιτροπής στη μελέτη των σχεδίων εθνικών προτύπων και τη συνεργασία στις προσπάθειές της για τη μείωση  των τυχόν δυσχερειών στην ελεύθερη διακίνηση των προϊόντων,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:   Άρθρο 1  Κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας, νοούνται ως:  1. "τεχνικές προδιαγραφές", οι προδιαγραφές που περιέχονται σε έγγραφο με το οποίο ορίζονται τα απαιτούμενα χαρακτηριστικά ενός προϊόντος, όπως η ποιοτική στάθμη, η απόδοση, η ασφάλεια, οι διαστάσεις, καθώς και οι προδιαγραφές που ισχύουν για το προϊόν  όσον αφορά την ορολογία, τα σύμβολα, τις δοκιμές και μεθόδους δοκιμής, τη συσκευασία, το μαρκάρισμα και το ετικετάρισμα- 2. "πρότυπο", οι τεχνικές προδιαγραφές που έχουν εγκριθεί από αναγνωρισμένο οργανισμό τυποποίησης, για επανειλημμένη ή διαρκή εφαρμογή, οι οποίες όμως δεν τηρούνται υποχρεωτικά- 3. "πρόγραμμα τυποποίησης", το έγγραφο στο οποίο απαριθμούνται τα προϊόντα για τα οποία υπάρχει πρόθεση να καθιερωθεί ή να τροποποιηθεί ένα πρότυπο- 4. "σχέδιο προτύπου", το έγγραφο με το κείμενο των τεχνικών προδιαγραφών για καθορισμένο προϊόν, που σχεδιάζεται να εγκριθεί σύμφωνα με τη διαδικασία εθνικής τυποποίησης, όπως το κείμενο αυτό προκύπτει από τις προπαρασκευαστικές εργασίες και διανέμεται  προς σχολιασμό ή δημόσια έρευνα- 5. "τεχνικός κανόνας", οι τεχνικές προδιαγραφές, συμπεριλαμβανομένων των διοικητικών διατάξεων που ισχύουν γι' αυτές, η τήρηση των οποίων είναι υποχρεωτική, de jure ή de facto, για την εμπορία ή χρησιμοποίηση σε Κράτος μέλος ή σε μεγάλο τμήμα του  κράτους αυτού, με εξαίρεση τις προδιαγραφές που ορίζονται από τις αρχές τοπικής αυτοδιοίκησης- 6. "σχέδιο τεχνικού κανόνα", το κείμενο τεχνικών προδιαγραφών συμπεριλαμβανομένων και των διοικητικών διατάξεων, που καταρτίζεται για να καθιερώσει ή να συμβάλει στην τελική καθιέρωση των προδιαγραφών αυτών ως τεχνικών κανόνων, και το οποίο βρίσκεται σε  προπαρασκευαστικό στάδιο, κατά το οποίο μπορούν ακόμα να επέλθουν ουσιαστικές τροποποιήσεις- 7. "προϊόν", τα προϊόντα βιομηχανικής κατασκευής, με εξαίρεση τα γεωργικά προϊόντα κατά την έννοια του άρθρου 38 παράγραφος 1 της συνθήκης, τα είδη διατροφής που προορίζονται για ανθρώπους και ζώα, τα φάρμακα κατά την έννοια της οδηγίας 65/65/ΕΟΚ (6)  και τα καλλυντικά προϊόντα κατά την έννοια της οδηγίας 76/768/ΕΟΚ (7).   Άρθρο 2  1. Η Επιτροπή και οι οργανισμοί τυποποιήσεως που αναφέρονται στον κατάλογο 1 του παραρτήματος ενημερώνονται κάθε χρόνο, και το αργότερο στις 31 Ιανουαρίου, για τα προγράμματα τυποποιήσεως που καταρτίζουν οι εθνικοί οργανισμοί που αναφέρονται  στον κατάλογο 2 του παραρτήματος. Η ενημέρωση αυτή συμπληρώνεται κάθε τρίμηνο. Η Επιτροπή μπορεί να τροποποιήσει ή να συμπληρώσει τους καταλόγους αυτούς με βάση τις ανακοινώσεις των Κρατών μελών.  2. Τα προγράμματα τυποποιήσεως υποδηλώνουν συγκεκριμένα αν το πρότυπο αποτελεί:  - πιστή εισαγωγή διεθνούς ή ευρωπαϊκού προτύπου,  - εισαγωγή διεθνούς ή ευρωπαϊκού προτύπου με ορισμένες εθνικές αποκλίσεις ή τροποποιήσεις,  - νέο εθνικό πρότυπο,  - τροποποίηση εθνικού προτύπου.  Η Επιτροπή μπορεί, αφού συμβουλευθεί την επιτροπή την οποία αναφέρει το άρθρο 5, να καταρτίσει κανόνες κωδικοποιημένης παρουσίασης αυτών των στοιχείων, καθώς και σχέδιο και κριτήρια για την υποβολή των προγραμμάτων τυποποιήσεως, ώστε να διευκολύνεται η  σύγκριση μεταξύ τους.  3. Η Επιτροπή θέτει στη διάθεση των Κρατών μελών τις πληροφορίες αυτές, υπό μορφή που επιτρέπει τη σύγκριση μεταξύ των διαφόρων προγραμμάτων.   Άρθρο 3  Η Επιτροπή και οι οργανισμοί τυποποιήσεως ενημερώνονται για την επιθυμία ενός ή περισσότερων οργανισμών τυποποιήσεως:  - να συμμετάσχουν, παθητικά ή ενεργητικά (με αποστολή παρατηρητή) στις εργασίες άλλου οργανισμού τυποποιήσεως,  - να εκπονήσουν ένα ευρωπαϊκό πρότυπο ή οποιοδήποτε άλλο έγγραφο που να καθιερώνει ενιαίες τεχνικές προδιαγραφές.   Άρθρο 4  Οι οργανισμοί τυποποιήσεως που αναφέρονται στον κατάλογο 1 και η Επιτροπή λαμβάνουν κάθε τέσσερις τουλάχιστον μήνες όλα τα νέα σχέδια προτύπων, εκτός αν πρόκειται απλώς για πιστή εισαγωγή διεθνούς ή ευρωπαϊκού προτύπου.  Κατά την ανακοίνωση του σχεδίου αναφέρεται αν το πρότυπο θα αποτελεί:  - εισαγωγή διεθνούς ή ευρωπαϊκού προτύπου με ορισμένες εθνικές αποκλίσεις ή τροποποιήσεις,  - νέο εθνικό πρότυπο,  - τροποποίηση εθνικού προτύπου.   Άρθρο 5  Ιδρύεται μόνιμη επιτροπή αποτελούμενη από εκπροσώπους των Κρατών μελών, οι οποίοι μπορούν να υποβοηθούνται από εμπειρογνώμονες ή συμβούλους. Την προεδρία ασκεί ο εκπρόσωπος της Επιτροπής.  Η επιτροπή καταρτίζει τον εσωτερικό κανονισμό της.   Άρθρο 6  1. Η επιτροπή συνεδριάζει, τουλάχιστον δύο φορές το χρόνο, με τους αντιπροσώπους των οργανισμών τυποποίησης που αναφέρονται στον κατάλογο 1.  2. Η Επιτροπή παρουσιάζει στην επιτροπή έκθεση σχετικά με τη λειτουργία και εφαρμογή των προαναφερόμενων διαδικασιών, καθώς και προτάσεις που αποσκοπούν στην εξάλειψη των υφιστάμενων ή προβλεπόμεων εμποδίων κατά τις συναλλαγές.  3. Η επιτροπή παίρνει θέση ως προς τις ανακοινώσεις και προτάσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 2, και συγκεκριμένα μπορεί να προτρέψει σχετικά την Επιτροπή:  - να καλέσει τους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης να καταρτίσουν ένα ευρωπαϊκό πρότυπο μέσα σε μια καθορισμένη προθεσμία,  - να φροντίσει ώστε, εφόσον χρειάζεται, και προκειμένου να αποφευχθεί ο κίνδυνος των εμποδίων κατά τις συναλλαγές, να αποφασίσουν τα ενδιαφερόμενα Κράτη μέλη σε μια πρώτη φάση μεταξύ τους για τα κατάλληλα μέτρα,  - να λάβει κάθε κατάλληλο μέτρο.  4. Η Επιτροπή οφείλει να ζητεί τη γνώμη της επιτροπής:  α) πριν από κάθε τροποποίηση των καταλόγων που περιέχονται στο παράρτημα (άρθρο 2 παράγραφος 1)- β) κατά την κατάρτιση των κανόνων κωδικοποιημένης παρουσίασης των πληροφοριών και του σχεδίου και των κριτηρίων, σύμφωνα με τα οποία θα πρέπει να υποβάλλονται τα προγράμματα τυποποίησης (άρθρο 2 παράγραφος 2)- γ) κατά την επιλογή του πρακτικού συστήματος που θα πρέπει να εφαρμοσθεί για την ανταλλαγή πληροφοριών, που προβλέπει η παρούσα οδηγία, και των τροποποιήσεων που θα πρέπει, ενδεχομένως, να γίνουν σ' αυτό- δ) κατά την επανεξέταση της λειτουργίας του συστήματος, που θέτει σε εφαρμογή η παρούσα οδηγία (άρθρο 11).  5. Η Επιτροπή μπορεί να ζητεί τη γνώμη της επιτροπής για κάθε προσχέδιο τεχνικού κανόνα που λαμβάνει.  6. Η επιτροπή μπορεί, αν το ζητήσει ο πρόεδρός της ή ένα Κράτος μέλος, να επιληφθεί για κάθε ζήτημα που αφορά την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας.  7. Οι εργασίες της επιτροπής και οι πληροφορίες που της διαβιβάζονται είναι εμπιστευτικές.  Ωστόσο, η επιτροπή και οι εθνικές αρχές μπορούν, παίρνοντας τις αναγκαίες προφυλάξεις, να προσφεύγουν στην πραγματογνωμοσύνη φυσικών ή νομικών προσώπων του ιδιωτικού τομέα.   Άρθρο 7  1. Τα Κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε οι οργανισμοί τυποποίησης να μην καταρτίσουν ή εισαγάγουν πρότυπα στον σχετικό τομέα κατά τη διάρκεια της επεξεργασίας του ευρωπαϊκού προτύπου που αναφέρεται στο άρθρο 6 παράγραφος 3 πρώτη  περίπτωση. Η υποχρέωση αυτή λήγει εφόσον δεν υπάρξει ευρωπαϊκό πρότυπο έξι μήνες μετά την παρέλευση της προθεσμίας που προβλέπεται στην προαναφερόμενη διάταξη.  2. Η παράγραφος 1 δεν ισχύει για τις εργασίες των οργανισμών τυποποίησης οι οποίες αναλαμβάνονται ύστερα από αίτηση των δημοσίων αρχών προκειμένου να καταρτισθούν τεχνικές προδιαγραφές ή πρότυπο για καθορισμένα προϊόντα με στόχο την κατάρτιση τεχνικού  κανόνα για τα προϊόντα αυτά.  Τα Κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 1, κάθε αίτηση από τις αναφερόμενες στο προηγούμενο εδάφιο ως σχέδιο τεχνικού κανόνα και σημειώνουν τους λόγους που δικαιολογούν την κατάρτισή του.   Άρθρο 8  1. Τα Κράτη μέλη αμέσως ανακοινώνουν στην Επιτροπή κάθε σχέδιο τεχνικού κανόνα, εκτός αν πρόκειται απλώς για πιστή εισαγωγή διεθνούς ή ευρωπαϊκού προτύπου, οπότε αρκεί μια απλή ενημέρωση σχετικά με το εν λόγω πρότυπο. Επίσης απευθύνουν στην  Επιτροπή σύντομη ανακοίνωση των λόγων που καθιστούν αναγκαία την κατάρτιση ενός τέτοιου τεχνικού κανόνα, εκτός αν οι λόγοι αυτοί εμφαίνονται ήδη στο σχέδιο.  Η Επιτροπή γνωστοποιεί αμέσως το σχέδιο στα λοιπά Κράτη μέλη. Μπορεί επίσης να το υποβάλει προς γνωμοδότηση στην επιτροπή.  2. Η Επιτροπή και τα Κράτη μέλη μπορούν να απευθύνουν προς το Κράτος μέλος που γνωστοποίησε σχέδιο τεχνικού κανόνα, παρατηρήσεις που το εν λόγω Κράτος μέλος θα λάβει υπόψη στο μέτρο του δυνατού, αργότερα, κατά την τελική διατύπωση του τεχνικού κανόνα.  3. Τα Κράτη μέλη, μετά από ρητή αίτηση άλλου Κράτους μέλους ή της Επιτροπής, ανακοινώνουν το συντομότερο σ' αυτό το Κράτος μέλος και στην Επιτροπή το οριστικό κείμενο ενός τεχνικού κανόνα.  4. Οι πληροφορίες που παρέχονται δυνάμει του παρόντος άρθρου είναι εμπιστευτικές.  Ωστόσο, η επιτροπή και οι εθνικές αρχές μπορούν, παίρνοντας τις αναγκαίες προφυλάξεις, να προσφεύγουν στην πραγματογνωμοσύνη φυσικών ή νομικών προσώπων ιδιωτικού τομέα.   Άρθρο 9  1. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 2 που ακολουθεί, τα Κράτη μέλη αναβάλλουν, κατά έξι μήνες από την ημερομηνία της ανακοίνωσης που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 1, την έγκριση ενός σχεδίου τεχνικού κανόνα, εφόσον η Επιτροπή ή άλλο Κράτος  μέλος εκφέρουν, πριν από την πάροδο τριών μηνών από την εν λόγω ημερομηνία, λεπτομερώς αιτιολογημένη γνώμη, με την οποία κρίνεται αναγκαία η τροποποίηση του σχεδιαζόμενου μέτρου ώστε να εξαλειφθούν ή να περιορισθούν τα εμπόδια που το μέτρο αυτό θα  μπορούσε, ενδεχομένως, να δημιουργήσει στην ελεύθερη διακίνηση των αγαθών.  2. Η προθεσμία που αναφέρεται στην παράγραφο 1 είναι δωδεκάμηνη, αν πριν από την πάροδο τριών μηνών από την ανακοίνωση που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 1, η Επιτροπή γνωστοποιήσει την πρόθεσή της να προτείνει ή να εκδώσει οδηγία για το θέμα αυτό.  3. Οι διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 δεν ισχύουν στην περίπτωση που, για λόγους επείγουσας ανάγκης που έχουν σχέση με την προστασία της δημόσιας υγείας ή την ασφάλεια, ένα Κράτος μέλος πρέπει, σε πολύ σύντομα χρονικά περιθώρια, πράγμα που καθιστά  αδύνατες τις διαβουλεύσεις, να καταρτίσει τεχνικούς κανόνες προς άμεση ψήφιση και εφαρμογή. Στην ανακοίνωση που αναφέρεται στο άρθρο 8, το συγκεκριμένο αυτό Κράτος μέλος αναφέρει τους λόγους που δικαιολογούν τον επείγοντα χαρακτήρα των μέτρων.   Άρθρο 10  Τα άθρα 8 και 9 δεν εφαρμόζονται στην περίπτωση που τα Κράτη μέλη εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους όπως αυτές απορρέουν από τις κοινοτικές οδηγίες. Το ίδιο ισχύει για τις υποχρεώσεις που απορρέουν από διεθνή συμφωνία και οι οποίες οδηγούν στη  θέσπιση ενιαίων τεχνικών προδιαγραφών μέσα στην Κοινότητα.   Άρθρο 11  Το αργότερο τέσσερα χρόνια από την ημερομηνία κοινοποιήσεως της οδηγίας αυτής, η Επιτροπή, σε στενή συνεργασία με την επιτροπή του άρθρου 5, θα επανεξετάσει τη λειτουργία των διαδικασιών που προβλέπει η παρούσα οδηγία και θα υποβάλει, εφόσον  χρειαστεί, τις ενδεικνυόμενες τροποποιητικές προτάσεις.   Άρθρο 12  1. Τα Κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία σε προθεσμία 12 μηνών από την κοινοποίησή της και πληροφορούν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.  2. Τα Κράτη μέλη μεριμνούν για τη γνωστοποίηση προς την Επιτροπή του κειμένου των βασικών διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα τον οποίο διέπει η παρούσα οδηγία.   Άρθρο 13  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα Κράτη μέλη.  Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 28 Μαρτίου 1983.  Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος J. ERTL  (1) ΕΕ αριθ. C 253 της 1. 10. 1980, σ. 2.  (2) ΕΕ αριθ. C 144 της 15. 6. 1981, σ. 122.  (3) ΕΕ αριθ. C 159 της 29. 6. 1981, σ. 23.  (4) ΕΕ αριθ. C 76 της 17. 6. 1969, σ. 9.  (5) ΕΕ αριθ. C 9 της 15. 3. 1973, σ. 3.  (6) ΕΕ αριθ. 22 της 9. 2. 1965, σ. 369/65.  (7) ΕΕ αριθ. L 262 της 27. 9. 1976, σ. 169.      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ   ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ 1 Οργανισμοί τυποποίησης  AFNOR (Γαλλία):  Association francaise de normalisation,  Tour Europe, Cedex 7,  F-92080 Paris-La-Defense UTE (Γαλλία):  Union technique de l'electricite (UTE),  12, place des Etats-Unis,  F-75703 Paris Cedex 16 BSI (Ηνωμένο Βασίλειο):  British Standards Institution,  2 Park Street,  UK-London W1A 2BS BEC (Ηνωμένο Βασίλειο):  British Electrotechnical Committee,  British Standards Institution,  2 Park Street,  UK-London W1A 2BS DS (Δανία):  Dansk Standardiseringsrad,  Aurehojvej 12,  Postboks 77,  DK-2900 Hellerup 12 DEK (Δανία):  Dansk Elektroteknisk Komite (DEK),  Strandgade, 36 st.,  DK-1401 Kobenhavn K DIN (Γερμανία):  DIN Deutsches Institut fuer Normung e.V.,  Burggrafenstrasse 4-10,  Postfach 1107,  D-1000 Berlin 30 DKE (Γερμανία):  Deutsche Elektrotechnische Kommission im DIN und VDE (DKE),  Stresemannallee 15,  D-6000 Frankfurt am Main 70 ELOT (Ελλάδα):  Ελληνικός Οργανισμός Τυποποιήσεως (ΕΛΟΤ),  Διδότου 15,  Αθήνα 144, Ελλάς IBN (Βέλγιο):  Institut belge de normalisation,  Belgisch Instituut voor Normalisatie,  29, avenue de la Brabanconne (laan),  B-1040 Bruxelles/Brussel CEB (Βέλγιο):  Comite electrotechnique (CEB),  (Belgisch Elektrotechnische Comite (BEC)),  3, galerie Ravenstein, bte 11,  B-1000 Bruxelles IIRS (Ιρλανδία):  Institute for Industrial Research and Standards,  Ballymun Road,  IRL-Dublin 9 ETCI (Ιρλανδία):  Electro-Technical Council of Ireland (ETCI),  Institute for Industrial Research and Standards,  Ballymun Road,  IRL-Dublin 9 Λουξεμβούργο:  Inspection du travail et des mines,  2, rue des Girondins,  L-Luxembourg NNI (Κάτω Χώρες):  Nederlands Normalisatie Instituut,  Postbus 5059,  NL-2600 GB Delft NEC (Κάτω Χώρες):  Nederlands Elektrotechnisch Comite (NEC),  Kalfjeslaan 2,  NL-2623 AA Delft T UNI (Ιταλία):  Ente nazionale italiano di unificazione,  piazza Armando Diaz 2,  I-20123 Milano CEI (Ιταλία):  Comitato elettrotecnico italiano (CEI),  viale Monza 259,  I-20126 Milano CEN:  Comite europeen de normalisation,  rue de Brederode,  Bruxelles CENELEC:  Comite europeen de normalisation electrotechnique,  rue de Brederode,  Bruxelles  ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ 2 Εθνικοί οργανισμοί τυποποίησης στα Κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας  (Οι ίδιοι οργανισμοί του καταλόγου 1 εκτός από τους CEN και CENELEC)


Avis juridique important

|

31981L0577

Οδηγία 81/577/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 20ής Ιουλίου 1981 περί τροποποίησης της οδηγίας 74/408/ΕΟΚ περί προσέγγισης των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερόμενων στην εσωτερική διαρρύθμιση των οχημάτων με κινητήρα (αντοχή των καθισμάτων και της αγκυρώσεώς τους)

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 209 της 29/07/1981 σ. 0034 - 0034 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 11 σ. 0151  Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 11 σ. 0217  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 11 σ. 0151  Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 13 τόμος 11 σ. 0217

***** ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ  της 20ής Ιουλίου 1981  περί τροποποιήσεως της οδηγίας 74/408/ΕΟΚ περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των Κρατών μελών των αναφερόμενων στην εσωτερική διαρρύθμιση των οχημάτων με κινητήρα (αντοχή των καθισμάτων και της αγκυρώσεώς τους)  (81/577/ΕΟΚ)  ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος, και ιδίως το άρθρο 100,  την πρόταση της Επιτροπής (1),  τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (2),  τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (3),  Εκτιμώντας:  ότι η οδηγία 74/408/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 22ας Ιουλίου 1974 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των Κρατών μελών των αναφερόμενων στην εσωτερική διαρρύθμιση των οχημάτων με κινητήρα (αντοχή των καθισμάτων και της αγκυρώσεώς τους) (4), δεν επιτρέπει την έγκριση ΕΟΚ οχήματος, όσον αφορά την αντοχή των καθισμάτων και της αγκυρώσεώς τους, εάν τα καθίσματα αυτά φέρουν ενσωματωμένες αγκυρώσεις για ζώνες·  ότι για τα οχήματα, τα καθίσματα των οποίων φέρουν μία ή περισσότερες αγκυρώσεις για ζώνες, ώστε να βελτιωθεί η χρήση αυτών από περισσότερους ενήλικους επιβάτες και να αυξηθεί κατ' αυτό τον τρόπο το ποσοστό χρησιμοποιήσεως τέτοιων ζωνών, πρέπει, ήδη και προς το συμφέρον της οδικής ασφάλειας, να τροποποιηθεί η οδηγία 74/408/ΕΟΚ· ότι η τροποποίηση αυτή έχει καταστεί δυνατή λόγω της τεχνικής προόδου που σημειώθηκε στον τομέα της κατασκευής αυτοκινήτων,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:  Άρθρο 1  Η οδηγία 74/408/ΕΟΚ τροποποιείται ως εξής:  1. Στο άρθρο 1 η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:  «2. Η παρούσα οδηγία δεν έχει εφαρμογή ούτε στα πτυσσόμενα καθίσματα ούτε στα καθίσματα που βλέπουν προς τις πλευρές ή προς τα πίσω.»  2. Στο παράρτημα Ι το σημείο 2.7 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:  «2.7 Ως πτυσσόμενο κάθισμα νοείται βοηθητικό κάθισμα για περιστασιακή χρήση που συνήθως είναι αναδιπλωμένο·».  Άρθρο 2  Τα Κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία μέσα σε προθεσμία έξι μηνών από την κοινοποίησή της. Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.  Άρθρο 3  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα Κράτη μέλη.  Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 20 Ιουλίου 1981.  Για το Συμβούλιο  Ο Πρόεδρος  P. WALKER  (1) ΕΕ αριθ. C 87 της 9. 4. 1980, σ. 7.  (2) ΕΕ αριθ. C 265 της 13. 10. 1980, σ. 77.  (3) ΕΕ αριθ. C 230 της 8. 9. 1980, σ. 6.  (4) ΕΕ αριθ. L 221 της 12. 8. 1974, σ. 1.