Avis juridique important

|

31998L0064

Οδηγία 98/64/ΕΚ της Επιτροπής της 3ης Σεπτεμβρίου 1998 για τον καθορισμό κοινοτικών μεθόδων αναλύσεως για τον προσδιορισμό των αμινοξέων, των ακατέργαστων λιπαρών ουσιών και του olaquindox στις ζωοτροφές και για την τροποποίηση της οδηγίας 71/393/ΕΟΚ της Επιτροπής (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 257 της 19/09/1998 σ. 0014 - 0028

ΟΔΗΓΙΑ 98/64/ΕΚ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 3ης Σεπτεμβρίου 1998 για τον καθορισμό κοινοτικών μεθόδων αναλύσεως για τον προσδιορισμό των αμινοξέων, των ακατέργαστων λιπαρών ουσιών και του olaquindox στις ζωοτροφές και για την τροποποίηση της οδηγίας 71/393/ΕΟΚ της Επιτροπής (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,την οδηγία 70/373/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 1970, περί εισαγωγής τρόπων λήψεως δειγμάτων και μεθόδων κοινοτικής αναλύσεως για τον επίσημο έλεγχο των ζωοτροφών (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την πράξη προσχώρησης της Αυστρίας, της Φινλανδίας και της Σουηδίας, και ιδίως το άρθρο 2,Εκτιμώντας:ότι, η οδηγία 70/373/ΕΟΚ προβλέπει ότι ο επίσημος έλεγχος των ζωοτροφών προκειμένου να διαπιστώνεται κατά πόσο πληρούνται οι νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις όσον αφορά την ποιότητα και τη σύνθεση αυτών, πρέπει να πραγματοποιείται σύμφωνα με τις κοινοτικές μεθόδους δειγματοληψίας και ανάλυσης 7ότι, η οδηγία 79/373/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 2ας Απριλίου 1979, περί εμπορίας των σύνθετων ζωοτροφών (2), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 97/47/ΕΚ της Επιτροπής (3) και η οδηγία 93/74/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 13ης Σεπτεμβρίου 1993, για τις ζωοτροφές με τις οποίες επιδιώκονται στόχοι ιδιαίτερης διατροφής (4), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 96/25/ΕΚ (5) προβλέπουν τη δήλωση των αμινοξέων και των ακατέργαστων λιπαρών ουσιών στην επισήμανση των ζωοτροφών 7ότι, εξάλλου, η οδηγία 70/524/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Νοεμβρίου 1970, περί των προσθέτων υλών στις ζωοτροφές (6) όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 98/19/ΕΚ της Επιτροπής (7) προβλέπει ότι η περιεκτικότητα σε olaquindox πρέπει να αναφέρεται στην επισήμανση, εφόσον η ουσία αυτή προστίθεται στις σύνθετες ζωοτροφές 7ότι η δεύτερη οδηγία 71/393/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 18ης Νοεμβρίου 1971, περί καθορισμού κοινοτικών μεθόδων αναλύσεως για τον επίσημο έλεγχο των ζωοτροφών (8), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 84/4/ΕΟΚ (9), θεσπίζει μεθόδους ανάλυσης, μεταξύ άλλων για τον προσδιορισμό των ακατέργαστων λιπαρών ουσιών 7 ότι είναι σκόπιμο να τροποποιηθεί η αναφερθείσα μέθοδος 7ότι πρέπει να καθοριστούν οι κοινοτικοί μέθοδοι ανάλυσης για τον έλεγχο των εν λόγω ουσιών 7ότι τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής ζωοτροφών,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:Άρθρο 1 Τα κράτη μέλη ορίζουν ότι οι αναλύσεις που προβλέπονται για τον επίσημο έλεγχο των ζωοτροφών, όσον αφορά την περιεκτικότητά τους σε αμινοξέα, ακατέργαστες λιπαρές ουσίες και σε olaquindox πραγματοποιούνται σύμφωνα με τις μεθόδους που περιγράφονται στο παράρτημα.Άρθρο 2 Στο παράρτημα της οδηγίας 71/393/ΕΟΚ της Επιτροπής, το σημείο «4. Προσδιορισμός των ακατέργαστων λιπαρών ουσιών» αντικαθίσταται από το μέρος Β του παραρτήματος της παρούσας οδηγίας.Άρθρο 3 1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις τις αναγκαίες για τη συμμόρφωση με την παρούσα οδηγία έως τις 31 Δεκεμβρίου 1998. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν αμέσως σχετικά την Επιτροπή.Εφαρμόζουν τις εν λόγω διατάξεις από την 1η Ιανουαρίου 1999.Οι εν λόγω διατάξεις, κατά τη θέσπισή τους από τα κράτη μέλη, περιλαμβάνουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από ανάλογη παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Οι λεπτομέρειες σχετικά με την εν λόγω παραπομπή καθορίζονται από τα κράτη μέλη.2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των σημαντικότερων διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που καλύπτεται από την παρούσα οδηγία.Άρθρο 4 Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.Άρθρο 5 Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.Βρυξέλλες, 3 Σεπτεμβρίου 1998.Για την ΕπιτροπήFranz FISCHLERΜέλος της Επιτροπής(1) ΕΕ L 170 της 3. 8. 1970, σ. 2.(2) ΕΕ L 86 της 6. 4. 1979, σ. 30.(3) ΕΕ L 211 της 5. 8. 1997, σ. 45.(4) ΕΕ L 237 της 22. 9. 1993, σ. 23.(5) ΕΕ L 125 της 23. 5. 1996, σ. 35.(6) ΕΕ L 270 της 14. 12. 1970, σ. 1.(7) ΕΕ L 96 της 28. 3. 1998, σ. 39.(8) ΕΕ L 279 της 20. 12. 1971, σ. 7.(9) ΕΕ L 15 της 18. 1. 1984, σ. 28.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΤΜΗΜΑ Α ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΑΜΙΝΟΞΕΩΝ 1. Σκοπός και πεδίο εφαρμογής Η μέθοδος αναφέρεται στον προσδιορισμό των ελεύθερων (συνθετικών και φυσικών) και ολικών (ενωμένων σε πεπτίδια και ελευθέρων) αμινοξέων στις ζωοτροφές με αναλυτή αμινοξέων. Μπορεί να εφαρμοστεί στα ακόλουθα αμινοξέα: κυστ(ε)ίνη, μεθειονίνη, λυσίνη, θρεονίνη, αλανίνη, αργινίνη, ασπαραγινικό οξύ, γλουταμινικό οξύ, γλυκίνη, ιστιδίνη, ισολευκίνη, λευκίνη, φαινυλαλανίνη, προλίνη, σερίνη, τυροσίνη και βαλίνη.Η μέθοδος δεν κάνει διάκριση μεταξύ των αλάτων των αμινοξέων ούτε και μπορεί να επιτύχει διαφοροποίηση μεταξύ των μορφών D και L των αμινοξέων. Δεν είναι κατάλληλη για τον προσδιορισμό της τρυπτοφάνης και υδροξυλιωμένων παραγώγων των αμινοξέων.2. Αρχή 2.1. Ελεύθερα αμινοξέα Τα προστιθέμενα ελεύθερα αμινοξέα εκχυλίζονται με τη βοήθεια αραιού υδροχλωρικού οξέος. Τα συνεκχυλιζόμενα αζωτούχα μακρομόρια καθιζάνουν με σουλφοσαλικυλικό οξύ και απομακρύνονται με διήθηση. Το pH του διηθήματος ρυθμίζεται στο 2,20. Τα αμινοξέα διαχωρίζονται με χρωματογραφία ιοντοανταλλαγής και προσδιορίζονται δι' αντιδράσεως με νινυδρίνη και φωτομετρική ανίχνευση στα 570 nm.2.2. Ολικά αμινοξέα Ο τρόπος εργασίας εξαρτάται από τα εξεταζόμενα αμινοξέα. Η κυστ(ε)ίνη και η μεθειονίνη πρέπει να οξειδώνονται προς κυστεϊνικό οξύ και σουλφόνη μεθειονίνης πριν από την υδρόλυση. Η τυροσίνη πρέπει να προσδιορίζεται σε υδρόλυμα μη οξειδωμένων δειγμάτων. Όλα τα υπόλοιπα αμινοξέα που αναφέρονται στο σημείο 1 μπορούν να προσδιορίζονται είτε σε οξειδωμένο είτε σε μη οξειδωμένο δείγμα.Η οξείδωση πραγματοποιείται στους 0 °C με μείγμα υπερμυρμηκικού οξέος και φαινόλης. Η περίσσεια του οξειδωτικού αντιδραστηρίου αποσυντίθεται με διθειώδες νάτριο. Το δείγμα, οξειδωμένο ή μη, υδρολύεται με υδροχλωρικό οξύ (c = 6 mol/l) επί 23 ώρες. Το pH του υδρολύματος ρυθμίζεται στο 2,20. Τα αμινοξέα διαχωρίζονται με χρωματογραφία ιοντοανταλλαγής και προσδιορίζονται δι' αντιδράσεως με νινυδρίνη και φωτομετρική ανίχνευση στα 570 nm (440 nm στην περίπτωση της προλίνης).3. Αντιδραστήρια Χρησιμοποιείται δισαπεσταγμένο νερό ή νερό ισοδύναμης καθαριότητας (αγωγιμότητα NUM>A Χ E Χ MB Χ F>DEN>B Χ W Χ 1 000 = g αμινοξέος ανά kg δείγματοςΕάν χρησιμοποιείται εσωτερικό πρότυπο, πολλαπλασιάζουμε επί >NUM>D>DEN>C>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>Η κυστίνη και η κυστεΐνη προσδιορίζονται και οι δύο ως κυστεϊνικό οξύ σε υδρολύματα οξειδωμένου δείγματος, υπολογίζονται όμως ως κυστίνη (C6H12N2O4S2, MB 240,30) χρησιμοποιώντας την τιμή MB 120,15 (= 0,5 Χ 240,30).Η μεθειονίνη προσδιορίζεται ως σουλφόνη μεθειονίνης σε υδρολύματα οξειδωμένου δείγματος, υπολογίζεται όμως ως μεθειονίνη χρησιμοποιώντας την τιμή MB= 149,21 για τη μεθειονίνη.Η προστιθέμενη ελεύθερη μεθειονίνη προσδιορίζεται έπειτα από εκχύλιση ως μεθειονίνη. Για τον υπολογισμό, χρησιμοποιείται η ίδια τιμή MB.6.1. Ο ολικός μετά την αραίωση όγκος των εκχυλισμάτων (F) για τον προσδιορισμό των ελεύθερων αμινοξέων (5.2) υπολογίζεται ως εξής:F = 100 ml Χ>NUM>(10 ml + 5ml)>DEN>10 mlΧ>NUM>Vml>DEN>10 mlV = όγκος του τελικού εκχυλίσματος.7. Αξιολόγηση της μεθόδου Η μέθοδος δοκιμάστηκε σε διεθνή διεργαστηριακή σύγκριση που έγινε το 1990 χρησιμοποιώντας τέσσερις διαφορετικές ζωοτροφές (αναμεμειγμένη ζωοτροφή χοίρων, φύραμα πουλερικών, συμπύκνωμα πρωτεΐνης, προμείγματα). Τα αποτελέσματα, μετά την αφαίρεση των εκτός κλίμακας αποκλίσεων, της μέσης και της σταθερής απόκλισης δίδονται στον κατωτέρω πίνακα:>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>7.1. Επαναληψιμότητα Τιμές επαναληψιμότητας για τα εξετασθέντα αμινοξέα. Η επαναληψιμότητα εκφραζόμενη ως «τυπική απόκλιση εντός εργαστηρίου» της προαναφερθείσας διεργαστηριακής σύγκρισης, εμφαίνεται στους ακόλουθους πίνακες:>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>7.2. Αναπαραγωγιμότητα Τα σχετικά αποτελέσματα για την τυπική απόκλιση μεταξύ εργαστηρίων για την διεργαστηριακή σύγκριση που αναφέρθηκε παραπάνω, εμφαίνονται στον ακόλουθο πίνακα:>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>8. Χρήση υλικών αναφοράς Η σωστή εφαρμογή της μεθόδου ελέγχεται πραγματοποιώντας επανειλημμένες μετρήσεις των πιστοποιημένων υλικών αναφοράς που είναι διαθέσιμοι. Συνιστάται η διακρίβωση με πιστοποιημένο διάλυμα διακριβώσεων αμινοξέων.9. Παρατηρήσεις 9.1. Λόγω διαφορών μεταξύ αναλυτών αμινοξέων, ως κατευθυντήρια οδός πρέπει να χρησιμοποιούνται οι τελικές συγκεντρώσεις των διαλυμάτων διακρίβωσης των αμινοξέων (βλέπε σημεία 3.27.4 και 3.27.5) και του υδρολύματος (βλέπει σημείο 5.3.4).Το πεδίο της γραμμικής ανταπόκρισης της συσκευής, πρέπει να ελεγχθεί για αμινοξέα.Η πρότυπη διάλυση διαλύεται με ρυθμιστικό διάλυμα κιτρικού άλατος προκειμένου να παρουσιασθούν οι περιοχές αιχμής στο μέσο του πεδίου.9.2. Όταν για την ανάλυση των προϊόντων υδρόλυσης χρησιμοποιείται εξοπλισμός υγρής χρωματογραφίας υψηλής απόδοσης, οι πειραματικές συνθήκες πρέπει να βελτιστοποιούνται σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή.9.3. Με την εφαρμογή της μεθόδου σε ζωοτροφές που περιέχουν περισσότερο από 1 % χλωρίδιο (συμπυκνώματα, ανόργανες τροφές, συμπληρωματικές τροφές) θα μπορούσε να υπάρξει εκτίμηση κατωτέρα της κανονικής όσον αφορά τη μεθιονίνη και θα πρέπει να υπάρξει ειδική αγωγή.ΤΜΗΜΑ Β ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΚΑΤΕΡΓΑΣΤΩΝ ΕΛΑΙΩΝ ΚΑΙ ΛΙΠΩΝ 1. Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής Η παρούσα μέθοδος αποσκοπεί στον προσδιορισμό της περιεκτικότητας σε ακατέργαστα έλαια και λίπη των ζωοτροφών. Δεν καλύπτει την ανάλυση των ελαιούχων σπόρων και καρπών που καθορίζονται από τον κανονισμό του Συμβουλίου αριθ. 136/66/ΕΟΚ της 22ας Σεπτεμβρίου 1966.Η εφαρμογή μιας εκ των δύο κατωτέρω περιγραφομένων διαδικασιών εξαρτάται από τη φύση και τη σύνθεση της ζωοτροφής και το σκοπό για τον οποίο πραγματοποιείται η ανάλυση.1.1. Διαδικασία Α - Μέσες εκχυλιζόμενες ακατέργαστες λιπαρές ουσίες Εφαρμόζεται σε απλά υλικά φυτικής προελεύσεως, εξαιρέσει εκείνων που εντάσσονται στο πεδίο εφαρμογής της διαδικασίας Β.1.2. Διαδικασία B - Ολικά ακατέργαστα έλαια και λίπη Εφαρμόζεται σε απλά υλικά ζωικής προελεύσεως, και σε όλες τις σύνθετες τροφές. Εφαρμόζεται σε όλα εκείνα τα υλικά από τα οποία δεν είναι δυνατόν να εκχυλίζονται πλήρως έλαια και λιπαρές ουσίες χωρίς προκαταρκτική υδρόλυση, π.χ. γλυτένες, ζύμη, πρωτεΐνες γεωμήλων, και προϊόντα που υποβάλλονται σε εξώθηση, νιφαδοποίηση και εν θερμώ κατεργασία.1.3. Ερμηνεία των αποτελεσμάτων Σε κάθε περίπτωση κατά την οποία επιτυγχάνονται υψηλότερα αποτελέσματα με την εφαρμογή της διαδικασίας Β έναντι αυτών της διαδικασίας Α, ως ορθή τιμή γίνεται δεκτή ή επιτυγχανόμενη διά της διαδικασίας Β.2. Αρχή 2.1. Διαδικασία Α Το δείγμα υδρολύεται δι' αιθέρος. Το διαλυτικό μέσο απομακρύνεται με απόσταξη και το υπόλειμμα ξηραίνεται και ζυγίζεται.2.2. Διαδικασία Β Το δείγμα επεξεργάζεται με υδροχλωρικό οξύ υπό θέρμανση. Το μείγμα ψύχεται και φιλτράρεται. Το υπόλειμμα ξεπλένεται και ξηραίνεται και προσδιορίζεται σύμφωνα με τη μέθοδο Α.3. Αντιδραστήρια 3.1. Αιθέρας, διάστημα αναβράσεως: 40 μέχρι 60 °C. Ο δείκτης του βρωμίου πρέπει να είναι κατώτερος από 1 και το υπόλειμμα της εξατμίσεως κατώτερο από 2 mg/100 ml.3.2. Άνυδρο θειικό νάτριο.3.3. Υδροχλωρικό οξύ 3M.3.4. Επιβοηθητικό διηθήσεως, π.χ. γη διατόμων, Hyflo-supercel.4. Συσκευές 4.1. Συσκευή εκχυλίσεως. Εάν η συσκευή είναι εφοδιασμένη με σιφώνιο (συσκευή Soxhlet), η παροχή αναρροής ρυθμίζεται προς επίτευξη 10 στροφών τουλάχιστον ανά ώρα. Εφόσον χρησιμοποιείται συσκευή άνευ σιφωνίων, η παροχή του αναρρεούμενου υγρού πρέπει να είναι 10 ml περίπου ανά λεπτό.4.2. Φυσίγγια εκχυλίσεως, ελεύθερα ουσιών διαλυτών στον αιθέρα, των οποίων το πορώδες ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του σημείου 4.1.4.3. Ξηραντήρας, είτε κενού σε 75 °C ± 3 °C, είτε με ατμοσφαιρική πίεση σε 100 °C ± 3 °C.5. Διαδικασία 5.1. Διαδικασία Α (βλέπε σημείο 8.1) Ζυγίζονται 5 g δείγματος, με προσέγγιση 1 mg, εισάγονται εντός φυσιγγίου εκχυλίσεως (4.2) και καλύπτονται διά πώματος εκ βάμβακος απαλλαγμένου λιπαρών ουσιών.Τοποθετείται το φυσίγγιο εντός συσκευής εκχυλίσως (4.1) και εκχυλίζεται επί 6 ώρες με αιθέρα (3.1). Συλλέγεται το εκχύλισμα εντός ξηράς φιάλης (1), εφοδιασμένης μετά μερικών τεμαχίων κισσήρεως, της οποίας έχει ληφθεί το απόβαρο.Απομακρύνεται το διαλυτικό μέσο δι' αποστάξεως. Ξηραίνεται το υπόλειμμα επί μιάμιση ώρα τοποθετώντας τη φιάλη εντός ξηραντήρος (4.3). Ψύχεται εντός αποξηραντήρος και ζυγίζεται. Διενεργείται εκ νέου ξήρανση για 30 λεπτά προς επιβεβαίωση ότι το βάρος της λιπαράς ύλης παραμένει σταθερό (η απώλεια του βάρους μεταξύ δύο διαδοχικών ζυγισμάτων πρέπει να είναι κατώτερη του 1 mg).5.2. Διαδικασία B Ζυγίζονται 2,5 g δείγματος με προσέγγιση 1 ml (βλέπε παρατήρηση 8.2) και εισάγονται εντός γυαλίνου ποτηρίου ζέσεως των 400 ml ή εντός κωνικής φιάλης των 300 ml και προστίθενται 100 ml υδροχλωρικού οξέος 3M (3.3) και μερικά τεμάχια κισσήρεως. Καλύπτεται το υάλινο ποτήριο ζέσεως με ύαλο ωρολογίου ή εφοδιάζεται η κωνική φιάλη μετά καθέτου ψυκτήρος. Φέρεται το μείγμα σε ήπιο βρασμό με τη χρήση χαμηλής φλόγας ή θερμαντικής πλάκας και διατηρείται εκεί για μία ώρα. Αποφεύγεται η προσκόλληση του προϊόντος επί των πλευρών του υποδοχέως.Ψύχεται και προστίθεται ποσότητα επιβοηθητικού διηθήσεως (3.4), επαρκής προς αποφυγή κάθε απωλείας λιπαρής ύλης κατά τη διάρκεια της διηθήσεως. Διηθείται διά διπλού υγρανθέντος διηθητικού χάρτου ελεύθερου λιπαρών υλών. Εκπλύνεται το υπόλειμμα με ψυχρό ύδωρ μέχρις ουδετεροποιήσεως του διηθήματος. Η παρουσία αυτών διεκνύει ότι το δείγμα πρέπει να εκχυλιστεί δι' αιθέρος, κατά τη διαδικασία Α, προ της υδρολύσεως.Τοποθετείται ο διπλός διηθητικός χάρτης ο οποίος περιέχει το υπόλειμμα επί υάλου ωρολογίου και ξηραίνεται επί μία και ημίσεια ώρα εντός κλιβάνου αποξηράνσεων σε θερμοκρασία 100 °C ± 3 °C.Εισάγεται ο διπλός διηθητικός χάρτης και το ξηρό υπόλειμμα εντός φυσιγγίου εκχυλίσεως (4.2) και καλύπτεται διά πώματος εκ βάμβακος απαλλαγμένου λιπαρών ουσιών (4.1). Τοποθετείται το φυσίγγιον εντός συσκευής εκχυλίσεως και ακολουθείται ο τρόπος εργασίας όπως υποδεικνύεται στο σημείο 5.1, δεύτερη και τρίτη παράγραφος.6. Διατύπωση των αποτελεσμάτων Το αποτέλεσμα του ζυγίσματος εκφράζεται επί τοις εκατό επί του δείγματος.7. Επαναληπτικότητα Η διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων δύο παραλλήλων προσδιορισμών, διενεργουμένων επί του αυτού δείγματος, από τον ίδιο αναλυτή, δεν πρέπει να υπερβαίνει:- το 0,2 %, σε απόλυτη τιμή για περιεκτικότητες σε ακατέργαστα έλαια και λίπη μικρότερες του 5 %,- το 4,0 %, του μεγαλύτερου αποτελέσματος για περιεκτικότητα από 5 έως 10 %,- το 0,4 %, σε απόλυτη τιμή, για περιεκτικότητες μεγαλύτερες του 10 %.8. Παρατηρήσεις 8.1. Για τα προϊόντα με υψηλή περιεκτικότητα λιπαρών ουσιών, δυσκόλως κονιοποιούμενα ή μη κατάλληλα για λήψη μειωμένης και ομοιογενούς ποσότητας.Ζυγίζονται 20 g δείγματος με προσέγγιση 1 mg και αναμειγνύονται μετά ποσότητος 10 g ή περισσοτέρων ανύδρου θειικού νατρίου (3.2). Διενεργείται εκχύλιση δι' αιθέρος (3.1) όπως υποδεικνύεται στο σημείο 5.1. Συμπληρούται το επιτευχθέν εκχύλισμα έως 500 ml δι' αιθέρος (3.1) και αναμιγνύεται. Εισάγονται 50 ml του διαλύματος σε μικρή ξηρή φιάλη εφοδιασμένη με μερικά τεμάχια κισσήρεως της οποίας έχει ληφθεί το απόβαρο (2). Απομακρύνεται το διαλυτικό μέσο δι' αποστάξεως, ξηραίνεται και ακολουθείται ο τρόπος εργασίας όπως υποδεικνύεται στο σημείο 5.1 τελευταία παράγραφος.Απομακρύνεται το διαλυτικό μέσο του υπολείμματος της εκχυλίσεως, το οποίο ευρίσκεται εντός του φυσιγγίου, κονιοποιείται το υπόλοιπο σε κόκκους 1 mm, τοποθετείται εκ νέου εντός φυσιγγίου (άνευ προσθήκης θειικού νατρίου) και ακολουθείται ο τρόπος εργασίας όπως υποδεικνύεται στο σημείο 5.1 τελευταία παράγραφος.Η περιεκτικότης σε ακατέργαστες λιπαρές ύλες επί τοις εκατό του δείγματος εκφράζεται κατά τον τύπο:(10 a + b) Χ 5όπου:a = μάζα σε γραμμάρια του υπολείμματος της πρώτης εκχυλίσεως (χρησιμοποιηθέν μέρος του εκχυλίσματος),b = μάζα σε γραμμάρια του υπολείμματος του δευτέρου εκχυλίσματος.8.2. Η ποσότητα του δείγματος των χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρές ύλες προϊόντων δύναται να ανέρχεται σε 5 g.8.3. Τροφές ζώων συντροφιάς υψηλής περιεκτικότητας σε νερό πρέπει να αναμιγνύονται με άνυδρο θειικό νάτριο πριν από την υδρόλυση και την εκχύλιση σύμφωνα με τη διαδικασία Β.8.4. Στην παράγραφο 5.2, ενδέχεται να είναι αποτελεσματικότερη η χρήση θερμού ύδατος, αντί του ψυχρού, για την έκπλυση του υπολείμματος μετά τη διήθηση.8.5. Ο χρόνος ξήρανσης της μιάμισης ώρας είναι πιθανόν να πρέπει να παραταθεί για ορισμένες ζωοτροφές. Πρέπει να αποφεύγεται η υπερβολική ξήρανση, καθώς οδηγεί σε χαμηλές τιμές αποτελεσμάτων. Δύναται επίσης να χρησιμοποιηθεί φούρνος μικροκυμάτων.8.6. Αν η περιεκτικότητα σε ακατέργαστα έλαια και λίπη υπερβαίνει το 15 % συνιστάται, πριν από την υδρόλυση και εκχύλιση της διαδικασίας Β, η προεκχύλιση σύμφωνα με τη διαδικασία Α. Αυτό εξαρτάται σε κάποιο βαθμό από τη φύση της ζωοτροφής και τη φύση των ελαίων/λιπών που περιέχονται στις ζωοτροφές.ΤΜΗΜΑ Γ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ OLAQUINDOX (2-[N-2'-(υδροξυαιθυλο)καρβαμοϋλο]-3μεθυλοκινοξαλίνης-Ν1,N4-διοξείδιο) 1. Σκοπός και πεδίο εφαρμογής Αντικείμενο της παρούσας μεθόδου είναι ο ποσοτικός προσδιορισμός του olaquindox στις ζωοτροφές. Το κατώτερο όριο προσδιορισμού είναι 5mg/kg.2. Αρχή Το δείγμα εκχυλίζεται με μείγμα νερού-μεθανόλης. Η περιεκτικότητα σε olaquindox προσδιορίζεται με τη μέθοδο της υγρής χρωματογραφίας υψηλής απόδοσης (HPLC) ανάστροφης φάσεως χρησιμοποιώντας ανιχνευτή UV.3. Αντιδραστήρια 3.1. Μεθανόλη3.2. Μεθανόλη, καθαρότητας HPLC3.3. Νερό, καθαρότητας HPLC3.4. Κινητή φάση για HPLCΜείγμα νερού (3.3)-μεθανόλης (3.2), 900 + 100 (V + V).3.5. Πρότυπη ουσία: καθαρό olaquindox pur [2-/(N-2'-(υδροξυαίθυλο)καρβαμοϋλο] -3-μεθυλοκινοξαλίνης-N1,N4-διοξίδιο], E 851.3.5.1. Αρχικό πρότυπο διάλυμα 250 μg/mlΣε ογκομετρική φιάλη των 200 ml ζυγίζονται με ακρίβεια 0,1mg, 50 mg olaquindox (3.5) και προστίθενται 190 ml περίπου νερό. Κατόπιν, η φιάλη τοποθετείται για 20 min σε λουτρό υπερήχων (4.1). Μετά το λουτρό, το διάλυμα φέρεται σε θερμοκρασία δωματίου, συμπληρώνεται μέχρι τη χαραγή με νερό και ανακινείται για να αναμειχθεί. Η φιάλη τυλίγεται με ένα φύλλο αλουμινίου και φυλάσσεται σε ψυγείο. Να παρασκευάζεται φρέσκο κάθε μήνα.3.5.2. Ενδιάμεσο πρότυπο διάλυμα olaquindox, 25 μg/mlΣε ογκομετρική φιάλη των 100ml μεταφέρονται 10,0 ml του αρχικού πρότυπου διαλύματος (3.5.1) το διάλυμα συμπληρώνεται μέχρι τη χαραγή με την κινητή φάση (3.4) και ανακινείται για να αναμειχθεί καλά. Η φιάλη τυλίγεται με ένα φύλλο αλουμινίου και φυλάσσεται σε ψυγείο. Να παρασκευάζεται φρέσκο κάθε μήνα.3.5.3. Διαλύματα αναφοράς:Σε μία σειρά από ογκομετρικές φιάλες των 50 ml, μεταγγίζονται 1,0, 2,0, 5,0, 10,0, 15,0 και 20,0 ml του ενδιάμεσου πρότυπου διαλύματος (3.5.2). Τα διαλύματα συμπληρώνονται μέχρι τη χαραγή με την κινητή φάση (3.4), ανακινούνται και στη συνέχεια οι φιάλες τυλίγονται με ένα φύλλο αλουμινίου. Τα διαλύματα αυτά αντιστοιχούν σε 0,5, 1,0, 2,5, 5,0, 7,5 και 10,0 μg olaquindox ανά ml. Κάθε μέρα πρέπει να παρασκευάζονται φρέσκα διαλύματα.4. Συσκευές 4.1. Λουτρό υπερήχων4.2. Μηχανικός αναδευτήρας4.3. Εξοπλισμός για HPLC με ανιχνευτή υπεριώδους μεταβλητού μήκους κύματος ή με ανιχνευτή διόδων.4.3.1. Στήλη υγρής χρωματογραφίας, 250 mm Χ 4 mm, πληρωτικό υλικό C18, 10 μm ή ισοδύναμη με αυτή στήλη.4.4. Φίλτρα μεμβράνης, 0,45 μm.5. Τρόπος εργασίας Σημείωση: Το olaquindox παρουσιάζει ευαισθησία στο φως, γι' αυτό όλες οι εργασίες πρέπει να εκτελούνται με χαμηλό φωτισμό ή να χρησιμοποιούνται κιτρινωπά γυάλινα σκεύη.5.1. Γενικά5.1.1. Κατ' αρχήν, πρέπει να υποβάλλονται σε ανάλυση ένα τυφλό δείγμα για να επιβεβαιώνεται ότι αυτό είναι απηλλαγμένο από olaquindox ή άλλες παρεμβαίνουσες προσμίξεις.5.1.2. Πρέπει να εκτελείται δοκιμή ανάκτησης υποβάλλοντας σε ανάλυση το τυφλό olaquindox, παρόμοια με εκείνη του δείγματος. Για να επιτευχθεί εμπλουτισμός της τάξης των 50 mg/kg, σε κωνική φιάλη των 250 ml μεταφέρονται 10,0 ml του αρχικού προτύπου διαλύματος (3.5.1) και το διάλυμα εξατμίζεται μέχρις όγκου περίπου 0,5 ml. Προστίθενται 50 g του τυφλού, η φιάλη ανακινείται επισταμένως και αφήνεται σε ηρεμία για 10 λεπτά, ανακινώντας την και πάλι μερικές φορές πριν να προχωρήσουμε στο στάδιο της εκχύλισης (5.2).Σημείωση: Για τους σκοπούς της παρούσας μεθόδου, το τυφλό πρέπει να είναι παρόμοιου τύπου με εκείνον του δείγματος και να μην ανιχνεύεται σε αυτό olaquindox.5.2. Εκχύλιση Ζυγίζονται, με ακρίβεια 0,01 g περίπου 50 g του δείγματος. Η ποσότητα αυτή του δείγματος μεταφέρεται σε κωνική φιάλη των 1 000 ml, προστίθενται 100 ml μεθανόλης (3.1) και η φιάλη τοποθετείται για 5 λεπτά στο λουτρό υπερήχων (4.1). Προστίθενται 410 ml ύδατος και η φιάλη αφήνεται στο λουτρό υπερήχων για 15 λεπτά ακόμη. Η φιάλη απομακρύνεται από το λουτρό υπερήχων, το περιεχόμενο αναταράσσεται για 30 λεπτά στον αναδευτήρα (4.2) και διηθείται με πτυχωτό ηθμό. Μεταφέρονται 10ml του διηθήματος σε μια βαθμολογημένη φιάλη των 20 ml, συμπληρώνεται με νερό και αναμειγνύεται. Φιλτράρεται ένα κλάσμα μέσω φίλτρου μεμβράνης (4.4) (βλέπε σημείωση 9). Συνεχίζεται ο προσδιορισμός στην HPLC (5.3).5.3. Προσδιορισμός HPLC 5.3.1. Παράμετροι Για την εκτέλεση του προσδιορισμού συνιστάται η χρήση των παρακάτω συνθήκων, χωρίς να αποκλείεται η χρήση και άλλων συνθηκών υπό την προϋπόθεση ότι λαμβάνονται ισοδύναμα αποτελέσματα.>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>Ελέγχεται η σταθερότητα του χρωματογραφικού συστήματος, εγχύοντας επανειλημμένως το διάλυμα αναφοράς (3.5.3) που περιέχει 2,5 μg/ml, μέχρι να επιτευχθούν σταθερά ύψη κορυφών και χρόνοι κατακράτησης.5.3.2. Καμπύλη αναφοράς Κάθε διάλυμα αναφοράς (3.5.3) εγχύεται επανειλημμένως και προσδιορίζεται για κάθε συγκέντρωση το μέσο ύψος (εμβαδόν) των κορυφών. Η καμπύλη αναφοράς χαράσσεται θέτοντας τα μέσα ύψη (εμβαδά) των κορυφών των διαλυμάτων αναφοράς στον άξονα των τεταγμένων και τις αντίστοιχες συγκεντρώσεις σε μg/ml στον άξονα των τετμημένων.5.3.3. Δείγμα υπό μορφή διαλύματος Χρησιμοποιώντας τον ίδιο όγκο με εκείνο που χρησιμοποιείται και στην περίπτωση των διαλυμάτων αναφοράς, το δείγμα-διάλυμα (5,2) εγχύεται επανειλλημένως και προσδιορίζεται το μέσο ύψος (εμβαδόν) των κορυφών του olaquindox.6. Υπολογισμός των αποτελεσμάτων Η περιεκτικότητα σε olquindox του υπό μορφή διαλύματος δείγματος προσδιορίζεται σε μg/ml από το μέσω ύψος (εμβαδόν) των κορυφών του olaquindox του εν λόγω δείγματος, με τη βοήθεια της καμπύλης αναφοράς (5.3.2).Η περιεκτικότητα w του δείγματος σε olaquindox σε mg/kg υπολογίζεται με τον ακόλουθο τύπο:w = >NUM>c Χ 1 000>DEN>mόπου:c = η συγκέντρωση του olaquindox στο δείγμα διάλυμα (5.2) σε μg/mlm = η μάζα του εξεταζόμενου δείγματος σε g.7. Επιβεβαίωση της εγκυρότητας 7.1. Ταυτότητα Η ταυτότητα της αναλυόμενης ουσίας μπορεί να επιβεβαιωθεί με συγχρωματογραφία ή χρησιμοποιώντας ένα ανιχνευτή διόδων με τον οποίο συγκρίνονται τα φάσματα του υπό μορφή διαλύματος (5.2) και του διαλύματος αναφοράς (3.5.3) που περιέχει 5,0 μg/ml.7.1.1. Συγχρωματογραφία Δείγμα-διάλυμα (5.2) εμπλουτίζεται προσθέντοντας κατάλληλη ποσότητα διαλύματος αναφοράς (3.5.3). Η ποσότητα του προστιθέμενου olaquindox πρέπει να είναι παρόμοια με την ποσότητα του olaquindox που υπάρχει στο δείγμα (5,2).Θα πρέπει να εμφανίζεται ενίσχυση μόνο της κορυφής που αντιστοιχεί στο olaquindox ανάλογα τόσο με την προστεθείσα ποσότητα όσο και με την αραίωση του διαλύματος. Το εύρος της κορυφής, στο ήμισυ του ύψους της, πρέπει να κυμαίνεται στο ± 10 % του αρχικού εύρους της κορυφής του olaquindox του μη εμπλουτισμένου δείγματος (5,2).7.1.2. Ανίχνευση με ανιχνευτή διόδων Τα αποτελέσματα αξιολογούνται σύμφωνα με τα ακόλουθα κριτήρια:α) το μήκος κύματος της μέγιστης απορρόφησης του δείγματος και των πρότυπων φασμάτων, που αντιστοιχεί στο ανώτατο συμείο της κορυφής στο χρωματογράφημα, πρέπει να κυμαίνεται σε όριο που καθορίζονται από την αναλυτική ισχύ του συστήματος ανίχνευσης. Για ανίχνευση με διόδους, τα όρια αυτά είναι συνήθως ± 2 nm 7β) μεταξύ 200 και 400 nm, το δείγμα και τα πρότυπα φάσματα που αντιστοιχούν στο ανώτατο σημείο της κορυφής του χρωματογραφήματος, δεν πρέπει να διαφέρουν για τα μέρη εκείνα του φάσματος που εμπίπτουν στην περιοχή του 10-100 % σχετικής απορρόφησης. Το κριτήριο αυτό θεωρείται ότι πληρούται όταν τα εμφανιζόμενα μέγιστα είναι τα ίδια και σε κανένα από τα παρατηρούμενα σημεία η απόκλιση μεταξύ των δύο φασμάτων δεν υπερβαίνει το 15 % της απορρόφησης της πρότυπης αναλυόμενης ουσίας 7γ) μεταξύ 220 και 400 nm, τα φάσματα της ανωφέρειας, του ανώτατου σημείου και της κατωφέρειας της κορυφής που δίνει το δείγμα-διάλυμα δεν πρέπει να διαφέρουν μεταξύ τους στα σημεία εκείνα του φάσματος που εμπίπτουν στην περιοχή του 10-100 % σχετικής απορρόφησης. Το κριτήριο αυτό θεωρείται ότι πληρούται όταν τα εμφανιζόμενα μέγιστα είναι τα ίδια και όταν σε όλα τα παρατηρούμενα σημεία η απόκλιση μεταξύ των φασμάτων δεν υπερβαίνει το 15 % της απορρόφησης του φάσματος του ανώτατου σημείου της κορυφής.Εφόσον ένα οποιοδήποτε από τα παραπάνω κριτήρια δεν πληρούνται, τότε δεν μπορεί θεωρηθεί ότι βεβαιώθηκε η παρουσία της αναλυόμενης ουσίας.7.2. Επαναληψιμότητα Η διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων δύο παράλληλων προσδιορισμών που εκτελούνται στο ίδιο δείγμα δεν πρέπει να υπερβαίνει το 15 % σε σχέση με την υψηλότερη τιμή για συγκεντρώσεις olaquindox μεταξύ 10 και 200 mg/kg.7.3. Ανάκτηση Σε ένα εμπλουτισμένο τυφλό δείγμα, η ανάκτηση θα πρέπει να είναι τουλάχιστον 90 %.8. Αποτελέσματα συνεργατικής μελέτης Πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια της Κοινότητας συνεργατική μελέτη στην οποία 4 δείγματα χοιροτροφής, συμπεριλαμβανομένου και ενός τυφλού, αναλύθηκαν σε 13 εργαστήρια. Τα αποτελέσματα δίδονται κατωτέρω:>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>9. Παρατήρηση Αν και η μέθοδος δεν έχει αξιολογηθεί για τροφές περιέχουσες περισσότερο από 100 mg/kg olaquindox, είναι δυνατόν να επιτευχθούν ικανοποιητικά αποτελέσματα παίρνοντας μικρότερη ποσότητα δείγματος ή/και αραιώνοντας το εκχύλισμα (5.2) ώστε να επιτευχθούν συγκεντρώσεις μέσα στα όρια της καμπύλης αναφοράς (5.3.2).(1) Όταν η λιπαρά ύλη πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο μεταγενέστερων ποιοτικών εξετάσεων, τα τεμάχια κισσήρεως αντικαθίστανται από γυάλινες χάντρες.


Avis juridique important

|

31996L0010

Οδηγία 6/10/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαρτίου 1996, περί τροποποιήσεως της οδηγίας 89/647/ΕΟΚ καθόσον αφορά την εκ μέρους των αρμόδιων αρχών αναγνώριση του συμβατικού συμψηφισμού

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 085 της 03/04/1996 σ. 0017 - 0021

ΟΔΗΓΙΑ 96/10/ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 21ης Μαρτίου 1996 περί τροποποιήσεως της οδηγίας 89/647/ΕΟΚ καθόσον αφορά την εκ μέρους των αρμόδιων αρχών αναγνώριση του συμβατικού συμψηφισμούΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 57 παράγραφος 2,τη πρόταση της Επιτροπής (1),τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ιδρύματος (3),Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 189 Β της συνθήκης (4),Εκτιμώντας:ότι το παράρτημα ΙΙ της οδηγίας 89/647/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1989, σχετικά με το συντελεστή φερεγγυότητας των πιστωτικών ιδρυμάτων (5), ρυθμίζει τη μεταχείριση των εκτός ισολογισμού στοιχείων, που σχετίζονται με τα επιτόκια και τις τιμές συναλλάγματος, κατά τον υπολογισμό των κεφαλαιακών απαιτήσεων που επιβάλλονται στα πιστωτικά ιδρύματα 7ότι, προς εξασφάλιση της ομαλής λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς, και ιδίως των ίσων όρων ανταγωνισμού, τα κράτη μέλη επιδιώκουν την εκ μέρους των αρμόδιων αρχών τους ομοιόμορφη αξιολόγηση των συμφωνιών περί συμβατικού συμψηφισμού 7ότι η παρούσα οδηγία λαμβάνει υπόψη τις εργασίες ενός διεθνούς πλαισίου τραπεζικών εποπτικών αρχών σχετικά με την αναγνώριση του διμερούς συμψηφισμού από τις αρχές αυτές, και ιδίως με τη δυνατότητα υπολογισμού των κεφαλαιακών απαιτήσεων για ορισμένες συναλλαγές βάσει ενός καθαρού και όχι ενός ακαθάριστου ποσού, υπό τον όρον ότι υπάρχουν νομικά δεσμευτικές συμφωνίες που εξασφαλίζουν ότι ο σχετικός πιστωτικός κίνδυνος περιορίζεται στο καθαρό αυτό ποσό 7ότι οι κανόνες που προβλέπονται για την αναγνώριση του συμψηφισμού από τις εποπτικές αρχές σε ένα ευρύτερο διεθνές επίπεδο θα καταστήσουν δυνατή τη μείωση των κεφαλαιακών απαιτήσεων που επιβάλλονται σε ασκούντα διεθνή δραστηριότητα πιστωτικά ιδρύματα και ομίλους πιστωτικών ιδρυμάτων, εντός μεγάλου αριθμού τρίτων χωρών των οποίων τα πιστωτικά ιδρύματα ανταγωνίζονται τα κοινοτικά πιστωτικά ιδρύματα 7ότι μόνον η τροποποίηση της οδηγίας 89/647/ΕΟΚ μπορεί να παράσχει στα πιστωτικά ιδρύματα των κρατών μελών αντίστοιχη δυνατότητα αναγνώρισης του διμερούς συμψηφισμού από τις εποπτικές αρχές και να τους εξασφαλίσει κατ' αυτόν τον τρόπο ισότιμους όρους ανταγωνισμού 7 ότι οι εν λόγω κανόνες είναι καλά σταθμισμένοι και κατάλληλοι για την ενίσχυση της εφαρμογής των μέτρων προληπτικής εποπτείας στα πιστωτικά ιδρύματα 7ότι οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών θα πρέπει να μεριμνούν ώστε ο υπολογισμός των πρόσθετων ποσών να γίνεται βάσει των πραγματικών και όχι των φαινομενικών πλασματικών ποσών 7ότι, ενόψει των ανωτέρω, η παρούσα οδηγία είναι σύμφωνη με την αρχή της επικουρικότητας, διότι η επίτευξη του σκοπού της είναι δυνατή μόνο με εναρμονισμένη τροποποίηση της ισχύουσας κοινοτικής νομοθεσίας,ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:Άρθρο 1Το παράρτημα ΙΙ της οδηγίας 89/647/ΕΟΚ αντικαθίσταται από το παράρτημα της παρούσας οδηγίας.Άρθρο 2Το άρθρο 1 δεν θίγει την εκ μέρους των εποπτικών αρχών αναγνώριση των διμερών συμβάσεων ανανέωσης οφειλής που έχουν συναφθεί πριν από την έναρξη ισχύος των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων οι οποίες είναι αναγκαίες για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας.Άρθρο 31. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωσή τους προς την παρούσα οδηγία μετά την έναρξη ισχύος της και το αργότερο στις 30 Ιουνίου 1996. Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την αναφορά αυτή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Οι λεπτομερείς διατάξεις για την αναφορά αυτή καθορίζονται από τα κράτη μέλη.2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.Άρθρο 4Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.Άρθρο 5Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.Βρυξέλλες, 21 Μαρτίου 1996.Για το Ευρωπαϊκό ΚοινοβούλιοΟ ΠρόεδροςK. HΔNSCHΓια το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςA. GAMBINO(1) ΕΕ αριθ. C 142 της 25. 5. 1994, σ. 8 και ΕΕ αριθ. C 165 της 1. 7. 1995, σ. 6.(2) ΕΕ αριθ. C 393 της 31. 12. 1994, σ. 30.(3) Γνώμη που διατυπώθηκε στις 16 Ιανουαρίου 1995 (δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στην Επίσημη Εφημερίδα).(4) Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 16ης Φεβρουαρίου 1995 (ΕΕ αριθ. C 56 της 6. 3. 1995, σ. 79), κοινή θέση του Συμβουλίου της 5ης Σεπτεμβρίου 1995 (ΕΕ αριθ. C 288 της 30. 10. 1995, σ. 30) και απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 14ης Δεκεμβρίου 1995 (ΕΕ αριθ. C 17 της 22. 1. 1996). (Απόφαση του Συμβουλίου της 26ης Φεβρουαρίου 1996).(5) ΕΕ αριθ. L 386 της 30. 12. 1989, σ. 14. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 95/15/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ αριθ. L 125 της 8. 6. 1995, σ. 23).ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ «ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΕΚΤΟΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΠΟΥ ΣΧΕΤΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΕΠΙΤΟΚΙΑ ΚΑΙ ΤΙΜΕΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΟΣ1. ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΚΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΗΣ ΜΕΘΟΔΟΥΤα πιστωτικά ιδρύματα μπορούν, με την έγκριση των εποπτικών αρχών τους, να επιλέξουν μία από τις μεθόδους που περιγράφονται κατωτέρω, για τον υπολογισμό των κινδύνων που σχετίζονται με τις απαριθμούμενες στο παράρτημα ΙΙΙ συναλλαγές. Εξαιρούνται οι συμβάσεις επιτοκίου και τιμών συναλλάγματος που έχουν συναφθεί σε αναγνωρισμένα χρηματιστήρια, στα οποία οι συμβάσεις αυτές υπόκεινται καθημερινά σε υποχρεωτικά όρια καλύμματος (daily margin requirements), καθώς και οι συμβάσεις τιμών συναλλάγματος με αρχική διάρκεια 14 ημερολογιακών ημερών ή μικρότερη.2. ΜΕΘΟΔΟΙΜέθοδος 1: μέθοδος της αποτίμησης βάσει των τρεχουσών τιμών της αγοράς (mark-to-market)Στάδιο α): το τρέχον κόστος αντικατάστασης όλων των συμβάσεων με θετική αξία υπολογίζεται βάσει των τρεχουσών (αγοραίων) τιμών των συμβάσεων.Στάδιο β): για τον υπολογισμό του ενδεχόμενου μελλοντικού πιστωτικού ανοίγματος (1), τα ονομαστικά (πλασματικά) ποσά των συμβάσεων ή οι αξίες των υποκείμενων μέσων πολλαπλασιάζονται με τα ακόλουθα ποσοστά:>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>Στάδιο γ): το άθροισμα του τρέχοντος κόστους αντικατάστασης και του ενδεχόμενου μελλοντικού πιστωτικού ανοίγματος πολλαπλασιάζεται με τον κατ' άρθρο 6 συντελεστή στάθμισης κινδύνου του οικείου αντισυμβαλλόμενου.Μέθοδος 2: μέθοδος του "αρχικού ανοίγματος" (original exposure)Στάδιο α): το ονομαστικό (πλασματικό) ποσό κάθε σύμβασης πολλαπλασιάζεται με τα ακόλουθα ποσοστά:>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>Στάδιο β): το αρχικό άνοιγμα που υπολογίζεται κατ' αυτό τον τρόπο πολλαπλασιάζεται με τον κατ' άρθρο 6 συντελεστή στάθμισης κινδύνου των οικείων αντισυμβαλλόμενων.(1) Εκτός από τις συμβάσεις "κυμαινόμενου/κυμαινόμενου επιτοκίου" στο ίδιο νόμισμα για τις οποίες υπολογίζεται μόνο το τρέχον κόστος αντικατάστασης.3. ΣΥΜΒΑΤΙΚΟΣ ΣΥΜΨΗΦΙΣΜΟΣ (ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΟΦΕΙΛΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ ΣΥΜΨΗΦΙΣΜΟΥ)α) Μορφές συμψηφισμού που μπορούν να αναγνωρισθούν από τις αρμόδιες αρχέςΓια τους σκοπούς του παρόντος σημείου 3, "αντισυμβαλλόμενος" είναι ο φορέας (συμπεριλαμβανομένων και των φυσικών προσώπων), που έχει ικανότητα σύναψης συμφωνίας περί συμβατικού συμψηφισμού.Οι αρμόδιες αρχές είναι δυνατόν να αναγνωρίζουν ως στοιχεία ελάττωσης του κινδύνου τα ακόλουθα είδη συμβατικού συμψηφισμού:i) διμερείς συμβάσεις ανανέωσης οφειλής μεταξύ ενός πιστωτικού ιδρύματος και ενός αντισυμβαλλομένου του, βάσει των οποίων οι εκατέρωθεν απαιτήσεις και υποχρεώσεις συγχωνεύονται αυτομάτως, έτσι ώστε η ανανέωση αυτή να καταλήγει σε ένα και μόνο καθαρό ποσόν, οσάκις εφαρμόζεται ανανέωση, και συνεπώς γεννάται νέα νομικά δεσμευτική και ενιαία σύμβαση δια της οποίας αποσβέννυνται οι προϋπάρχουσες συμβάσεις,ii) άλλες διμερείς συμφωνίες συμψηφισμού μεταξύ του πιστωτικού ιδρύματος και του αντισυμβαλλομένου του.β) Προϋποθέσεις αναγνώρισηςΟι αρμόδιες αρχές μπορούν να αναγνωρίζουν το συμβατικό συμψηφισμό ως στοιχείο ελάττωσης του κινδύνου, μόνον εάν συντρέχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις:i) το πιστωτικό ίδρυμα έχει συνάψει με τον αντισυμβαλλόμενό του σύμβαση συμψηφισμού η οποία γεννά μια ενιαία νομική υποχρέωση περιέχουσα το σύνολο των καλυπτομένων συναλλαγών ούτως ώστε, στην περίπτωση που ο αντισυμβαλλόμενος δεν εκπληρώσει την παροχή είτε λόγω αδυναμίας είτε λόγω πτωχεύσεως ή εκκαθαρίσεως ή άλλων ανάλογων περιστάσεων, το πιστωτικό ίδρυμα να έχει δικαίωμα να λάβει ή υποχρέωση να καταβάλει μόνο το καθαρό αλγεβρικό άθροισμα των αγοραίων αξιών στις οποίες αποτιμώνται οι καλυπτόμενες επί μέρους συναλλαγές,ii) το πιστωτικό ίδρυμα έχει θέσει υπόψη των αρμοδίων αρχών γραπτές και αιτιολογημένες νομικές γνωμοδοτήσεις ούτως ώστε, αν υπάρξει νομική αμφισβήτηση, τα αρμόδια δικαστήρια και οι αρμόδιες διοικητικές αρχές να βρουν, στις περιπτώσεις τις περιγραφόμενες στο σημείο i), ότι οι απαιτήσεις και οι υποχρεώσεις του πιστωτικού ιδρύματος, θα περιορισθούν στο καθαρό άθροισμα, κατά τα οριζόμενα στο σημείο i), σύμφωνα με:- το δίκαιο του κράτους στο οποίο έχει συσταθεί ο αντισυμβαλλόμενος και, στην περίπτωση που συμμετέχει αλλοδαπό υποκατάστημα μιας εταιρείας, και σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους στο οποίο ευρίσκεται το υποκατάστημα,- το δίκαιο που διέπει κάθε επί μέρους καλυπτόμενη από τη σύμβαση συμψηφισμού συναλλαγή και- το δίκαιο που διέπει καθεμία από τις συμβάσεις ή συμφωνίες που απαιτούνται για την πραγματοποίηση του συμβατικού συμψηφισμού,iii) το πιστωτικό ίδρυμα έχει καθιερώσει διαδικασίες που εξασφαλίζουν ότι η εγκυρότης του συμβατικού συμψηφισμού εξακριβώνεται διαρκώς με γνώμονα τις εκάστοτε αλλαγές της οικείας νομοθεσίας.Οι αρμόδιες αρχές, αφού ζητήσουν τη γνώμη άλλων εμπλεκόμενων αρμόδιων αρχών, εφόσον απαιτείται, πρέπει να βεβαιωθούν ότι ο συμβατικός συμψηφισμός είναι έγκυρος σύμφωνα με το δίκαιο καθεμίας από τις χώρες που έχουν εν προκειμένω δικαιοδοσία. Εάν κάποια αρμόδια αρχή δεν βεβαιωθεί σχετικά, η συμφωνία περί συμβατικού συμψηφισμού δεν αναγνωρίζεται ως παράγοντας ελάττωσης του κινδύνου για κανέναν από τους συμβαλλομένους.Οι αρμόδιες αρχές μπορεί να δεχθούν αιτιολογημένες νομικές γνωμοδοτήσεις για κατηγορίες συμβατικού συμψηφισμού.Συμβάσεις περιέχουσες ρήτρα, σύμφωνα με την οποία επιτρέπεται στο συμβαλλόμενο τον εκπληρώνοντα τις υποχρεώσεις του να προβαίνει σε περιορισμένες μόνο καταβολές ή σε καμία καταβολή προς την περιουσία του περιελθόντος σε αδυναμία εκπλήρωσης των υποχρεώσεων του αντισυμβαλλομένου, ακόμα και αν ο τελευταίος είναι καθαρός πιστωτής (ρήτρα υπαναχώρησης ή walkaway clause), δεν αναγνωρίζονται ως στοιχεία ελάττωσης του κινδύνου.γ) Αποτελέσματα της αναγνώρισηςi) Συμβάσεις ανανέωσης οφειλήςΕπιτρέπεται η στάθμιση των ενιαίων καθαρών ποσών που καθορίζονται από τις συμβάσεις ανανέωσης οφειλής αντί των μεικτών ποσών. Κατά συνέπεια, σύμφωνα με την πρώτη μέθοδο:- κατά το στάδιο α): το τρέχον κόστος αντικατάστασης και- κατά το στάδιο β): τα ονομαστικά (πλασματικά) ποσά των συμβάσεων ή οι αξίες των υποκείμενων μέσων,μπορούν να υπολογισθούν λαμβανομένης υπόψη της σύμβασης ανανέωσης. Αν εφαρμοσθεί η δεύτερη μέθοδος, στο στάδιο α) για τον υπολογισμό του ονομαστικού (πλασματικού) ποσού μπορεί να ληφθεί υπόψη η σύμβαση ανανέωσης οφειλής. Ισχύουν τα ποσοστά του πίνακα 2.ii) Άλλες συμφωνίες συμψηφισμούΣύμφωνα με τη μέθοδο 1, κατά το στάδιο α), το τρέχον κόστος αντικατάστασης των συμβάσεων που περιλαμβάνονται στη σύμβαση συμψηφισμού μπορεί να υπολογισθεί λαμβανομένου υπόψη του τρέχοντος υποθετικού καθαρού κόστους αντικατάστασης το οποίο ορίζεται στη συμφωνία. Κατά το στάδιο β) τα ενιαία καθαρά ποσά μπορούν να λαμβάνονται υπόψη μόνο προκειμένου περί προθεσμιακών συμβάσεων συναλλάγματος και άλλων παρεμφερών συμβάσεων, στις οποίες το ονομαστικό (πλασματικό) κεφάλαιο ισοδυναμεί με ταμιακές ροές, και τα ποσά προς είσπραξη ή πληρωμή καθίστανται ληξιπρόθεσμα την αυτή ημερομηνία αξίας και για το αυτό νόμισμα:Σύμφωνα με τη μέθοδο 2, κατά το στάδιο α):- προκειμένου περί προθεσμιακών συμβάσεων συναλλάγματος και άλλων παρεμφερών συμβάσεων, στις οποίες το ονομαστικό (πλασματικό) κεφάλαιο ισοδυναμεί με ταμιακές ροές, οσάκις τα ποσά προς είσπραξη ή πληρωμή καθίστανται ληξιπρόθεσμα την αυτή ημερομηνία αξίας και για το αυτό νόμισμα, το ονομαστικό (πλασματικό) κεφάλαιο μπορεί να υπολογισθεί λαμβανομένης υπόψη της συμφωνίας συμψηφισμού 7 για όλες αυτές τις συμβάσεις ισχύει ο πίνακας 2,- προκειμένου περί οιωνδήποτε άλλων συμβάσεων συμπεριλαμβανομένων σε συμφωνία συμψηφισμού, τα εφαρμοστέα ποσοστά, δυνατόν να ελαττωθούν κατά τα εκτιθέμενα στον πίνακα 3:>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>»


Avis juridique important

|

31967L0227

Πρώτη οδηγία 67/227/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 11ης Απριλίου 1967 περί της εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. 071 της 14/04/1967 σ. 1301 - 1303 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 9 τόμος 1 σ. 0003  Δανική ειδική έκδοση: Σειρά I Κεφάλαιο 1967 σ. 0012  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 9 τόμος 1 σ. 0003  Αγγλική ειδική έκδοση: Σειρά I Κεφάλαιο 1967 σ. 0014  Ελληνική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 09 τόμος 1 σ. 0003  Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 09 τόμος 1 σ. 0003  Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 09 τόμος 1 σ. 0003

ΠΡΩΤΗ ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 11ης Απριλίου 1967 περί της εναρμονίσεως των νομοθεσιών των Κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιώνΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος, και ιδίως τα άρθρα 99 και 100,  την πρόταση της Επιτροπής,  τη γνώμη της Συνελεύσεως,  τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής,  Εκτιμώντας:  ότι βασικός σκοπός της συνθήκης είναι η δημιουργία, στο πλαίσιο μιας οικονομικής ενώσεως, μιας κοινής αγοράς με υγιείς όρους ανταγωνισμού και χαρακτηριστικά γνωρίσματα ανάλογα με εκείνα μιας εσωτερικής αγοράς- ότι η πραγματοποίηση αυτού του σκοπού προϋποθέτει την προηγουμένη εφαρμογή εντός των Κρατών μελών νομοθεσιών σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών, οι οποίες δεν νοθεύουν τους όρους ανταγωνισμού και δεν εμποδίζουν την ελεύθερη κυκλοφορία των  εμπορευμάτων και υπηρεσιών εντός της κοινής αγοράς- ότι οι εν ισχύι νομοθεσίες δεν ανταποκρίνονται στις προαναφερθείσες απαιτήσεις- ότι επομένως είναι προς το συμφέρον της κοινής αγοράς να πραγματοποιηθεί μία εναρμόνιση των νομοθεσιών περί των φόρων κύκλου εργασιών, με αντικειμενικό σκοπό την εξάλειψη  κατά το δυνατό των παραγόντων οι οποίοι δύνανται να νοθεύσουν τους όρους ανταγωνισμού, τόσο στο εθνικό, όσο και στο κοινοτικό πεδίο και μεταγενέστερο στόχο την κατάργηση των φορολογιών κατά την εισαγωγή και της μη φορολογίας ή επιστροφής των φόρων κατά  την εξαγωγή στις μεταξύ των Κρατών μελών συναλλαγές- ότι, κατόπιν γενομένων μελετών, φαίνεται ότι η εναρμόνιση αυτή πρέπει να καταλήξει στην εξάλειψη των σωρευτικών και επαναληπτικών φορολογικών συστημάτων και στην υιοθέτηση από όλα τα Κράτη μέλη ενός κοινού συστήματος φόρου προστιθεμένης αξίας- ότι το σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας φθάνει στην μεγαλύτερη απλούστευση και στην μεγαλύτερη ουδετερότητα, όταν ο φόρος εισπράττεται κατά τρόπο όσο το δυνατό γενικότερο και όταν το πεδίο εφαρμογής του περιλαμβάνει όλα τα στάδια της παραγωγής και  διανομής, όπως επίσης και τον τομέα παροχής υπηρεσιών- ότι είναι συνεπώς προς το συμφέρον της κοινής αγοράς και των Κρατών μελών να υιοθετηθεί ένα κοινό σύστημα, η εφαρμογή του οποίου να επεκτείνεται και στο λιανικό εμπόριο- ότι, εν τούτοις, η εφαρμογή του φόρου στο λιανικό εμπόριο δύναται σε ορισμένα Κράτη μέλη να προσκρούσει σε δυσχέρειες πρακτικής και πολιτικής φύσεως- ότι, για τον λόγο αυτό, πρέπει να αφεθεί στα Κράτη μέλη, με την επιφύλαξη προηγουμένης συνεννοήσεως,η  ευχέρεια να εφαρμόσουν το κοινό σύστημα, μόνο μέχρι και το στάδιο του χονδρικού εμπορίου και να εφαρμόσουν, κατά περίπτωση, στο στάδιο του λιανικού εμπορίου ή στο προ αυτού στάδιο, ένα αυτοτελή συμπληρωματικό φόρο- ότι είναι ανάγκη η εναρμόνιση να γίνει σταδιακά, αφού η εναρμόνιση των φόρων κύκλου εργασιών θα προκαλέσει στα Κράτη μέλη σημαντικές τροποποιήσεις στην διάρθρωση των φόρων τους και θα έχει αισθητές συνέπειες στον τομέα του προϋπολογισμού και στον  οικονομικό και τον κοινωνικό τομέα- ότι η αντικατάσταση των σωρευτικών και επαναληπτικών φορολογικών συστημάτων που ισχύουν στα περισσότερα Κράτη μέλη με το κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας πρέπει να καταλήξει σε ουδετερότητα ως προς τον ανταγωνισμό ακόμη και αν οι συντελεστές και  οι απαλλαγές δεν εναρμονίζονται κατά τον αυτό χρόνο, υπό την έννοια ότι στο εσωτερικό κάθε χώρας παρόμοια εμπορεύματα υπόκεινται στην αυτή φορολογική επιβάρυνση, οποιαδήποτε και αν είναι η έκταση του δικτύου παραγωγής και διανομής και ότι για τις  συναλλαγές το ποσό του φόρου, το οποίο βαρύνει τα εμπορεύματα, πρέπει να είναι γνωστό, ώστε να δύναται να πραγματοποιείται ακριβής συμψηφισμός αυτού του βάρους- ότι πρέπει λοιπόν να προβλεφθεί, σε μία πρώτη φάση, η υιοθέτηση από όλα τα Κράτη μέλη του  κοινού συστήματος φόρου προστιθεμένης αξίας, χωρίς συνακόλουθη εναρμόνιση των συντελεστών και των απαλλαγών- ότι δεν είναι δυνατό να προβλεφθεί από τώρα κατά ποίον τρόπο και εντός ποίας προθεσμίας η εναρμόνιση των φόρων κύκλου εργασιών δύναται να καταλήξει στην κατάργηση των φορολογιών κατά την εισαγωγή και της μη φορολογίας ή επιστροφής των φόρων κατά την  εξαγωγή στις μεταξύ των Κρατών μελών συναλλαγές- είναι επομένως προτιμότερο η δεύτερη φάση καθώς και τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν για την περίοδο αυτή να αποφασισθούν αργότερα, βάσει των προτάσεων, οι οποίες θα γίνουν από την Επιτροπή στο Συμβούλιο,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:   Άρθρο 1  Τα Κράτη μέλη αντικαθιστούν το παρόν σύστημά τους φόρων κύκλου εργασιών με το κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας, που ορίζεται στο άρθρο 2.  Ο νόμος, δια του οποίου σε κάθε Κράτος μέλος θα γίνει η αντικατάσταση αυτή, θα δημοσιευθεί το συντομότερο, ώστε να καταστεί δυνατό να ισχύσει από την ημερομηνία, η οποία θα καθορισθεί από το Κράτος μέλος, λαμβανομένης υπόψη της υφισταμένης καταστάσεως  της συγκυρίας, αλλά όχι αργότερα από την 1η Ιανουαρίου 1970.  Από της ενάρξεως της ισχύος του νόμου αυτού, το Κράτος μέλος δεν θα δύναται να διατηρεί ή να θεσπίζει μέτρα κατ' αποκοπήν συμψηφισμού κατά την εισαγωγή ή την εξαγωγή βάσει του φόρου κύκλου εργασιών στις μεταξύ των Κρατών μελών συναλλαγές.   Άρθρο 2  Η βασική αρχή του κοινού συστήματος του φόρου προστιθεμένης αξίας συνίσταται στην επιβολή επί των αγαθών και των υπηρεσιών ενός γενικού φόρου καταναλώσεως, ακριβώς αναλόγου προς την τιμή των αγαθών και των υπηρεσιών, όσος και αν είναι ο αριθμός  των συναλλαγών, οι οποίες διενεργούνται κατά την πορείαν της παραγωγής και της διανομής προ του σταδίου επιβολής του φόρου.  Σε κάθε συναλλαγή ο φόρος προστιθεμένης αξίας, υπολογιζόμενος επί της τιμής του αγαθού ή της υπηρεσίας, με τον εφαρμοστέο στο αγαθό αυτό ή στην υπηρεσία αυτή συντελεστή, είναι απαιτητός μετ' αφαίρεση του ποσού του φόρου προστιθεμένης αξίας, ο οποίος  επεβάρυνε άμεσα το κόστος των διαφόρων στοιχείων, τα οποία συνθέτουν την τιμή.  Το κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας εφαρμόζεται μέχρι και του σταδίου του λιανικού εμπορίου.  Μέχρι της στιγμής πάντως της καταργήσεως των φορολογιών κατά την εισαγωγή της μη φορολογίας ή της επιστροφής των φόρων κατά την εξαγωγή, στις μεταξύ των Κρατών μελών συναλλαγές τα Κράτη μέλη έχουν την ευχέρεια, με την επιφύλαξη της προβλεπομένης στο  άρθρο 5 συνεννοήσεως, να εφαρμόσουν το σύστημα τούτο μόνο μέχρι το στάδιο και του χονδρικού εμπορίου, και να εφαρμόσουν ενδεχομένως στο στάδιο του λιανικού εμπορίου ή στο προηγούμενο αυτού στάδιο, ένα αυτοτελή συμπληρωματικό φόρο.   Άρθρο 3  Το Συμβούλιο εκδίδει, προτάσει της Επιτροπής, μία δευτέρα οδηγία περί της διαρθρώσεως και των τρόπων εφαρμογής του κοινού συστήματος του φόρου προστιθεμένης αξίας.   Άρθρο 4  Προκειμένου να δοθεί στο Συμβούλιο η δυνατότητα να αποφανθεί επ' αυτού και, εάν αυτό είναι δυνατό, να λάβει αποφάσεις προ της λήξεως της μεταβατικής περιόδου, η Επιτροπή του υποβάλλει προ του τέλους του έτους 1968 προτάσεις, υποδεικνύοντας κατά  ποίο τρόπο και εντός ποίας προθεσμίας, η εναρμόνιση των φόρων κύκλου εργασιών δύναται να καταλήξει στον αντικειμενικό σκοπό της καταργήσεως των φορολογιών κατά την εισαγωγή και της μη φορολογίας ή της επιστροφής των φόρων κατά την εξαγωγή στις μεταξύ  Κρατών μελών συναλλαγές, εγγυωμένης της ουδετερότητος αυτών των φόρων, ως προς την καταγωγή των αγαθών και των παροχών υπηρεσιών.  Από την άποψη αυτή πρέπει να ληφθούν ιδίως υπόψη η σχέση μεταξύ των αμέσων και εμμέσων φόρων, που διαφέρει κατά Κράτη μέλη, τα αποτελέσματα της τροποποιήσεως των φορολογικών συστημάτων επί της φορολογικής πολιτικής και της πολιτικής προϋπολογισμού των  Κρατών μελών επίσης και η επιρροή, την οποία τα φορολογικά συστήματα ασκούν επί των όρων ανταγωνισμού και επί της κοινωνικής καταστάσεως στην Κοινότητα.   Άρθρο 5  Στην περίπτωση κατά την οποία ένα Κράτος μέλος σκοπεύει να κάνει χρήση της ευχέρειας της προβλεπόμενης στην τελευταία παράγραφο του άρθρου 2, απευθύνεται στην Επιτροπή εγκαίρως και προς τον σκοπό της εφαρμογής του άρθρου 102 της συνθήκης.   Άρθρο 6  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα Κράτη μέλη.  Έγινε στις Βρυξέλλες, την 11η Απριλίου 1967.  Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος R. VAN ELSLANDE.


title: Οδηγία 2005/9/ΕΚ της Επιτροπής, της 28ης Ιανουαρίου 2005, για την τροποποίηση της οδηγίας 76/768/ΕΟΚ του Συμβουλίου, σχετικά με τα καλλυντικά προϊόντα, με σκοπό την προσαρμογή του παραρτήματος VII στην τεχνική πρόοδοΚείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ

text:
               29.1.2005

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 27/46

         ΟΔΗΓΊΑ 2005/9/ΕΚ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
   της 28ης Ιανουαρίου 2005
   για την τροποποίηση της οδηγίας 76/768/ΕΟΚ του Συμβουλίου, σχετικά με τα καλλυντικά προϊόντα, με σκοπό την προσαρμογή του παραρτήματος VII στην τεχνική πρόοδο
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,
   την οδηγία 76/768/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουλίου 1976 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων στα καλλυντικά προϊόντα (1), και ιδίως το άρθρο 8 παράγραφος 2,
   Κατόπιν διαβούλευσης με την επιστημονική επιτροπή για τα καλλυντικά προϊόντα και τα μη εδώδιμα προϊόντα που προορίζονται για τους καταναλωτές,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Το μέρος 1 του παραρτήματος VII της οδηγίας 76/768/ΕΟΚ ορίζει κατάλογο φίλτρων υπεριωδών ακτίνων που επιτρέπεται να περιέχονται στα καλλυντικά προϊόντα.

               (2)

               Η επιστημονική επιτροπή για τα καλλυντικά προϊόντα και τα μη εδώδιμα προϊόντα που προορίζονται για τους καταναλωτές διατυπώνει τη γνώμη ότι η χρήση 2-[4-(διαιθυλαμινο)-2-υδροξυβενζοϋλο]-βενζοϊκού εξυλεστέρα σε ποσοστό έως και 10 % σε αντηλιακά προϊόντα, μεμονωμένα ή σε συνδυασμό με άλλους απορροφητές UV, είναι ασφαλής. Επομένως, ο 2-[4-(διαιθυλαμινο)-2-υδροξυβενζοϋλο]-βενζοϊκός εξυλεστέρας πρέπει να περιληφθεί στο παράρτημα VII του μέρους 1 της οδηγίας 76/768/ΕΟΚ με αύξοντα αριθμό 28.

               (3)

               Συνεπώς, η οδηγία 76/768/ΕΟΚ πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως.

               (4)

               Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής για τα καλλυντικά προϊόντα,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
   Άρθρο 1
   Το παράρτημα VΙΙ της οδηγίας 76/768/ΕΟΚ τροποποιείται σύμφωνα με το παράρτημα της παρούσας οδηγίας.
   Άρθρο 2
   1.   Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία πριν από τις 28 Ιουλίου 2005. Κοινοποιούν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων και έναν πίνακα αντιστοιχίας μεταξύ των εν λόγω διατάξεων και της παρούσας οδηγίας.
   Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις ανωτέρω διατάξεις, αυτές περιέχουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την αναφορά αυτή κατά την επίσημη έκδοσή τους. Ο τρόπος της αναφοράς αποφασίζεται από τα κράτη μέλη.
   2.   Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
   Άρθρο 3
   Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
   Άρθρο 4
   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 28 Ιανουαρίου 2005.

            Για την Επιτροπή

         Günter VERHEUGEN

            Αντιπρόεδρος

      (1)  ΕΕ L 262 της 27.9.1976, σ. 169· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2004/93/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 300 της 25.9.2004, σ. 13).
   ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
   Στο μέρος 1 του παραρτήματος VII της οδηγίας 76/768/ΕΟΚ, προστίθεται ο ακόλουθος αύξων αριθμός 28:

                  Αύξων αριθμός

                  Ουσία

                  Μέγιστη εγκεκριμένη συγκέντρωση

                  Περιορισμοί και απαιτήσεις

                  Όροι χρησιμοποίησης και προειδοποιήσεις που πρέπει να περιέχονται υποχρεωτικά στην επισήμανση

                  α

                  β

                  γ

                  δ

                  ε

                  «28

                  2-[4-(διαιθυλαμινο)-2-υδροξυβενζοϋλο]-βενζοϊκός εξυλεστέρας
                  (ονομασία INCI: Diethylamino Hydroxybenzoyl Hexyl Benzoate·
                  αριθ. CAS: 302776-68-7)

                  10 % στα αντηλιακά προϊόντα»


title: Οδηγία 2008/13/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2008 , σχετικά με την κατάργηση της οδηγίας 84/539/ΕΟΚ του Συμβουλίου για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα ηλεκτρολογικά μηχανήματα που χρησιμοποιούνται στην κτηνιατρική (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

text:
               19.3.2008

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 76/41

      ΟΔΗΓΊΑ 2008/13/ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ

   της 11ης Μαρτίου 2008
   σχετικά με την κατάργηση της οδηγίας 84/539/ΕΟΚ του Συμβουλίου για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα ηλεκτρολογικά μηχανήματα που χρησιμοποιούνται στην κτηνιατρική
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 95,
   την πρόταση της Επιτροπής,
   τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
   Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της συνθήκης (2),
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Οι κοινοτικές πολιτικές για τη βελτίωση της νομοθεσίας υπογραμμίζουν τη σημασία της απλούστευσης της εθνικής και της κοινοτικής νομοθεσίας ως βασικού στοιχείου για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων και για την επίτευξη των στόχων της ατζέντας της Λισσαβόνας.

               (2)

               Η μέθοδος αξιολόγησης της συμμόρφωσης που προβλέπει η οδηγία 84/539/ΕΟΚ του Συμβουλίου (3) δεν είναι πλέον αναγκαία για τους σκοπούς της εσωτερικής αγοράς και το εμπόριο με τρίτες χώρες.

               (3)

               Η λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και η προστασία των χρηστών και των ζώων μπορεί να εξασφαλιστεί καλύτερα με άλλη κοινοτική νομοθεσία.

               (4)

               Κατά συνέπεια, η οδηγία 84/539/ΕΟΚ θα πρέπει να καταργηθεί.

               (5)

               Η κατάργηση της οδηγίας 84/539/ΕΟΚ συνεπάγεται ότι, μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2008, το υπόδειγμα σήματος πιστότητας του παραρτήματος ΙΙΙ της εν λόγω οδηγίας δεν θα χρησιμοποιείται πλέον και ότι πρέπει αναλόγως να καταργηθούν οι αντίστοιχες εθνικές διατάξεις μεταφοράς της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη,

         ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
   Άρθρο 1
   Η οδηγία 84/539/ΕΟΚ καταργείται από τις 31 Δεκεμβρίου 2008.
   Άρθρο 2
   Τα κράτη μέλη θεσπίζουν και δημοσιεύουν τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωσή τους προς την παρούσα οδηγία, το αργότερο έως την 31η Δεκεμβρίου 2008. Κοινοποιούν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων και πίνακα αντιστοιχίας μεταξύ αυτών και της παρούσας οδηγίας.
   Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις ανωτέρω διατάξεις, αυτές περιέχουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την παραπομπή αυτή κατά την επίσημη έκδοσή τους. Ο τρόπος της παραπομπής αποφασίζεται από τα κράτη μέλη.
   Άρθρο 3
   Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

      Στρασβούργο, 11 Μαρτίου 2008.

            Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         H.-G. PÖTTERING

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         J. LENARČIČ

      (1)  Γνώμη της 16ης Ιανουαρίου 2008 (δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στην Επίσημη Εφημερίδα).

      (2)  Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 29ης Νοεμβρίου 2007 (δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στην Επίσημη Εφημερίδα) και απόφαση του Συμβουλίου της 14ης Φεβρουαρίου 2008.

      (3)  ΕΕ L 300 της 19.11.1984, σ. 179. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 807/2003 (ΕΕ L 122 της 16.5.2003, σ. 36).


title: Οδηγία 2010/45/EE του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2010 , για την τροποποίηση της οδηγίας 2006/112/ΕΚ σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας όσον αφορά τους κανόνες τιμολόγησης

text:
               22.7.2010

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 189/1

         ΟΔΗΓΊΑ 2010/45/EE ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
   της 13ης Ιουλίου 2010
   για την τροποποίηση της οδηγίας 2006/112/ΕΚ σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας όσον αφορά τους κανόνες τιμολόγησης
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 113,
   την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
   τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
   τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής,
   Αποφασίζοντας σύμφωνα με ειδική νομοθετική διαδικασία,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Η οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (1) προβλέπει προϋποθέσεις και κανόνες όσον αφορά τον φόρο προστιθέμενης αξίας (στο εξής «ΦΠΑ») σε σχέση με τα τιμολόγια, με σκοπό τη διασφάλιση της ομαλής λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς. Σύμφωνα με το άρθρο 237 της οδηγίας αυτής, η Επιτροπή υπέβαλε έκθεση με την οποία αναγνωρίζει, υπό το φως των τεχνολογικών εξελίξεων, ορισμένες δυσκολίες σε σχέση με την ηλεκτρονική τιμολόγηση και αναγνωρίζει, επίσης, ορισμένα άλλα σημεία όπου απαιτείται η απλούστευση των κανόνων για σκοπούς ΦΠΑ με σκοπό τη βελτίωση της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς.

               (2)

               Δεδομένου ότι απαιτείται επαρκής τήρηση αρχείων ώστε να είναι σε θέση τα κράτη μέλη να ελέγχουν τα αγαθά που διακινούνται προσωρινά από ένα κράτος μέλος σε άλλο, θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι η τήρηση αρχείων πρέπει να συμπεριλαμβάνει αναλυτικά δεδομένα για πραγματογνωμοσύνες σε αγαθά που διακινούνται προσωρινά μεταξύ κρατών μελών. Επίσης, η μεταφορά αγαθών σε άλλο κράτος μέλος για λόγους πραγματογνωμοσύνης δεν πρέπει να θεωρείται παράδοση αγαθών για τους σκοπούς του ΦΠΑ.

               (3)

               Οι κανόνες που αφορούν το απαιτητό του ΦΠΑ σε ενδοκοινοτικές παραδόσεις αγαθών και σε ενδοκοινοτικές αποκτήσεις αγαθών θα πρέπει να διευκρινιστούν προκειμένου να εξασφαλιστεί η ομοιομορφία των στοιχείων που υποβάλλονται στους ανακεφαλαιωτικούς πίνακες και η έγκαιρη ανταλλαγή πληροφοριών μέσω αυτών των πινάκων. Είναι επιπλέον σκόπιμο η συνεχής παράδοση αγαθών από ένα κράτος μέλος σε άλλο επί χρονικό διάστημα μεγαλύτερο του ενός ημερολογιακού μήνα να θεωρείται ότι έχει ολοκληρωθεί στο τέλος κάθε ημερολογιακού μήνα.

               (4)

               Προκειμένου να βοηθήσουν τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις οι οποίες αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην καταβολή ΦΠΑ προς την αρμόδια αρχή προτού λάβουν την πληρωμή από τους πελάτες τους, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν την ευχέρεια να επιτρέπουν την απόδοση του ΦΠΑ με τη χρήση καθεστώτος ταμειακής λογιστικής, το οποίο δίνει τη δυνατότητα στον παραδίδοντα ή παρέχοντα να καταβάλει τον ΦΠΑ στην αρμόδια αρχή όταν λάβει την πληρωμή για παράδοση αγαθών ή παροχή υπηρεσιών και το οποίο κατοχυρώνει το δικαίωμά του προς έκπτωση όταν πληρώνει για παράδοση αγαθών ή παροχή υπηρεσιών. Με αυτόν τον τρόπο θα πρέπει να δίνεται η δυνατότητα στα κράτη μέλη να θεσπίσουν προαιρετικό καθεστώς ταμειακής λογιστικής το οποίο δεν θα έχει αρνητικές επιπτώσεις στις ταμειακές ροές σε σχέση με τα έσοδά τους από τον ΦΠΑ.

               (5)

               Προκειμένου να παρασχεθεί στις επιχειρήσεις ασφάλεια δικαίου όσον αφορά τις υποχρεώσεις τιμολόγησης, θα πρέπει να αναφέρεται ρητώς ποίου κράτους μέλους οι κανόνες τιμολόγησης εφαρμόζονται.

               (6)

               Με σκοπό τη βελτίωση της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς, θα πρέπει να επιβληθεί εναρμονισμένη προθεσμία για την έκδοση τιμολογίου όσον αφορά ορισμένες διασυνοριακές παραδόσεις ή παροχές.

               (7)

               Ορισμένες απαιτήσεις αναφορικά με τις πληροφορίες που θα παρέχονται στα τιμολόγια θα πρέπει να τροποποιηθούν με σκοπό τον καλύτερο έλεγχο των φόρων, την πιο ομοιόμορφη μεταχείριση μεταξύ διασυνοριακών και εγχώριων παραδόσεων ή παροχών και την προώθηση της ηλεκτρονικής τιμολόγησης.

               (8)

               Δεδομένου ότι η χρήση της ηλεκτρονικής τιμολόγησης μπορεί να βοηθήσει τις επιχειρήσεις να μειώσουν το κόστος και να είναι πιο ανταγωνιστικές, οι ισχύουσες απαιτήσεις περί ΦΠΑ για την ηλεκτρονική τιμολόγηση θα πρέπει να αναθεωρηθούν για να αρθούν οι υφιστάμενες επιβαρύνσεις και φραγμοί. Τα χάρτινα και τα ηλεκτρονικά τιμολόγια θα πρέπει να τυγχάνουν ίσης μεταχείρισης και δεν θα πρέπει να αυξηθεί ο διοικητικός φόρτος επί των χάρτινων τιμολογίων.

               (9)

               Η ίση μεταχείριση θα πρέπει επίσης να εφαρμόζεται όσον αφορά τις αρμοδιότητες των φορολογικών αρχών. Οι αρμοδιότητές τους ως προς τον έλεγχο και τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των υποκειμένων στον φόρο θα πρέπει να εφαρμόζονται εξίσου, ανεξαρτήτως εάν ο υποκείμενος στον φόρο επιλέγει να εκδώσει χάρτινα ή ηλεκτρονικά τιμολόγια.

               (10)

               Τα τιμολόγια πρέπει να αντικατοπτρίζουν τις πραγματικές παραδόσεις ή παροχές και θα πρέπει συνεπώς να διασφαλίζεται η αυθεντικότητα, η ακεραιότητα και η αναγνωσιμότητά τους. Οι έλεγχοι των επιχειρήσεων μπορούν να χρησιμοποιούνται για την καθιέρωση αξιόπιστης διαδρομής ελέγχου που θα συνδέει τα τιμολόγια με τις παραδόσεις ή παροχές, διασφαλίζοντας με τον τρόπο αυτόν τη συμμόρφωση όλων των τιμολογίων (χάρτινων ή ηλεκτρονικών) προς τις απαιτήσεις αυτές.

               (11)

               Η αυθεντικότητα και η ακεραιότητα των ηλεκτρονικών τιμολογίων μπορεί επίσης να διασφαλίζεται με τη χρήση υφιστάμενων τεχνολογιών, όπως η ηλεκτρονική ανταλλαγή δεδομένων (EDI) και οι προηγμένες ηλεκτρονικές υπογραφές. Δεδομένου, ωστόσο, ότι υφίστανται και άλλες τεχνολογίες, δεν θα απαιτείται από τους υποκείμενους στον φόρο να χρησιμοποιούν κάποια συγκεκριμένη τεχνολογία ηλεκτρονικής τιμολόγησης.

               (12)

               Θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι, όταν ένας υποκείμενος στον φόρο αποθηκεύει ηλεκτρονικά τιμολόγια τα οποία έχει εκδώσει ή λάβει, παράλληλα με το κράτος μέλος στο έδαφος του οποίου είναι εγκατεστημένος ο υποκείμενος στον φόρο, δικαίωμα πρόσβασης σε αυτά τα τιμολόγια για σκοπούς ελέγχου θα πρέπει να έχει και το κράτος μέλος στο οποίο οφείλεται ο φόρος.

               (13)

               Δεδομένου ότι οι στόχοι της παρούσας οδηγίας σχετικά με την απλούστευση, τον εκσυγχρονισμό και την εναρμόνιση των κανόνων τιμολόγησης για σκοπούς ΦΠΑ δεν μπορούν να επιτευχθούν ικανοποιητικά από τα κράτη μέλη και μπορούν συνεπώς να επιτευχθούν καλύτερα σε ενωσιακό επίπεδο, η Ένωση μπορεί να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας του άρθρου 5 της Συνθήκης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως διατυπώνεται στο εν λόγω άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων αυτών.

               (14)

               Σύμφωνα με το σημείο 34 της διοργανικής συμφωνίας για τη βελτίωση της νομοθεσίας (2), τα κράτη μέλη παροτρύνονται να καταρτίζουν, προς ιδία χρήση, και προς όφελος της Ένωσης, τους δικούς τους πίνακες, οι οποίοι αποτυπώνουν, στο μέτρο του δυνατού, την αντιστοιχία της παρούσας οδηγίας με τα μέτρα μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο και να τους δημοσιοποιούν.

               (15)

               Ως εκ τούτου, η οδηγία 2006/112/ΕΚ θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
   Άρθρο 1
   Τροποποιήσεις της οδηγίας 2006/112/ΕΚ
   Η οδηγία 2006/112/ΕΚ τροποποιείται ως εξής:

               1)

               Στο άρθρο 17 παράγραφος 2, το στοιχείο στ) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

                           «στ)

                           την παροχή υπηρεσίας που πραγματοποιείται προς υποκείμενο στον φόρο, με αντικείμενο πραγματογνωμοσύνες ή εργασίες επί του αγαθού αυτού, η υλική εκτέλεση των οποίων πραγματοποιείται στο έδαφος του κράτους μέλους άφιξης της αποστολής ή της μεταφοράς του αγαθού, εφόσον μετά την εκτέλεση της πραγματογνωμοσύνης ή των εργασιών το αγαθό αποστέλλεται εκ νέου, με προορισμό τον ίδιο υποκείμενο στον φόρο, στο κράτος μέλος από το οποίο είχε αρχικά αποσταλεί ή μεταφερθεί,».

               2)

               Στο άρθρο 64, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
               «2.   Οι συνεχείς παραδόσεις αγαθών επί χρονική περίοδο μεγαλύτερη του ενός ημερολογιακού μήνα τα οποία αποστέλλονται ή μεταφέρονται σε κράτος μέλος άλλο από αυτό της αναχώρησης της αποστολής ή της μεταφοράς και τα οποία παραδίδονται με απαλλαγή από τον ΦΠΑ ή μεταφέρονται με απαλλαγή από τον ΦΠΑ σε άλλο κράτος μέλος από υποκείμενο στον φόρο για τις ανάγκες της επιχείρησής του, σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 138, θεωρείται ότι ολοκληρώνονται κατά τη λήξη κάθε ημερολογιακού μήνα, έως ότου ολοκληρωθεί η παράδοση αγαθών.
               Οι παροχές υπηρεσιών για τις οποίες ο φόρος οφείλεται από τον λήπτη των υπηρεσιών κατ’ εφαρμογή του άρθρου 196 και οι οποίες πραγματοποιούνται συνεχώς επί χρονική περίοδο μεγαλύτερη του έτους και δεν συνεπάγονται τμηματικές καταβολές έναντι λογαριασμού ή πληρωμές στη διάρκεια της περιόδου αυτής, θεωρείται ότι ολοκληρώνονται κατά τη λήξη κάθε ημερολογιακού έτους, εφόσον συνεχίζεται η παροχή υπηρεσιών.
               Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, πλην εκείνων που αναφέρονται στο πρώτο και το δεύτερο εδάφιο, οι παραδόσεις αγαθών και οι παροχές υπηρεσιών που πραγματοποιούνται συνεχώς επί μια χρονική περίοδο θεωρείται ότι ολοκληρώνονται ανά διαστήματα τουλάχιστον ετήσιας διάρκειας.».

               3)

               Στο άρθρο 66, το πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) και το δεύτερο εδάφιο αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:

                           «γ)

                           σε περίπτωση μη έκδοσης ή εκπρόθεσμης έκδοσης του τιμολογίου, εντός προκαθορισμένης προθεσμίας όχι αργότερα από τη λήξη της προθεσμίας για την έκδοση των τιμολογίων που επιβάλλουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 222 παράγραφος 2 ή, σε περίπτωση που δεν έχει επιβληθεί σχετική προθεσμία από το κράτος μέλος, εντός ορισμένης προθεσμίας από τον χρόνο κατά τον οποίο επήλθε η γενεσιουργός αιτία του φόρου.
                           Εντούτοις, η παρέκκλιση που προβλέπεται στο πρώτο εδάφιο δεν εφαρμόζεται όσον αφορά τις παροχές υπηρεσιών για τις οποίες ο λήπτης των υπηρεσιών είναι υπόχρεος του ΦΠΑ κατ’ εφαρμογή του άρθρου 196 και τις παραδόσεις ή μεταφορές αγαθών που προβλέπονται στο άρθρο 67.».

               4)

               Το άρθρο 67 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
               «Άρθρο 67
               Όταν, σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 138, αγαθά τα οποία αποστέλλονται ή μεταφέρονται σε κράτος μέλος άλλο από αυτό της αναχώρησης της αποστολής ή της μεταφοράς παραδίδονται με απαλλαγή από τον ΦΠΑ ή όταν αγαθά μεταφέρονται με απαλλαγή από τον ΦΠΑ σε άλλο κράτος μέλος από υποκείμενο στον φόρο για τις ανάγκες της επιχείρησής του, ο φόρος καθίσταται απαιτητός κατά την έκδοση του τιμολογίου ή κατά τη λήξη της προθεσμίας που προβλέπεται στο άρθρο 222 πρώτο εδάφιο, αν δεν έχει εκδοθεί τιμολόγιο έως την προθεσμία αυτή.
               Το άρθρο 64 παράγραφος 1, το άρθρο 64 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο και το άρθρο 65 δεν εφαρμόζονται όσον αφορά τις παραδόσεις και μεταφορές αγαθών που αναφέρονται στην πρώτη παράγραφο. ».

               5)

               Το άρθρο 69 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
               «Άρθρο 69
               Για τις ενδοκοινοτικές αποκτήσεις αγαθών, ο ΦΠΑ καθίσταται απαιτητός κατά την έκδοση του τιμολογίου ή κατά τη λήξη της προθεσμίας που προβλέπεται στο άρθρο 222 πρώτο εδάφιο, αν δεν έχει εκδοθεί τιμολόγιο έως την προθεσμία αυτή.».

               6)

               Στο άρθρο 91 παράγραφος 2, το δεύτερο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
               «Τα κράτη μέλη αποδέχονται αντί αυτής τη χρήση της πλέον πρόσφατης συναλλαγματικής ισοτιμίας που δημοσιεύθηκε από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα τη στιγμή κατά την οποία ο φόρος κατέστη απαιτητός. Η μετατροπή μεταξύ νομισμάτων διαφορετικών του ευρώ πραγματοποιείται βάσει της συναλλαγματικής ισοτιμίας του ευρώ για κάθε νόμισμα. Τα κράτη μέλη μπορούν να απαιτούν από τον υποκείμενο στον φόρο να τους κοινοποιεί τη χρήση της ως άνω επιλογής.
               Ωστόσο, για ορισμένες από τις πράξεις που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο ή για ορισμένες κατηγορίες υποκείμενων στον φόρο, τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόσουν την ισοτιμία η οποία καθορίζεται με βάση τις ισχύουσες κοινοτικές διατάξεις για τον υπολογισμό της δασμολογητέας αξίας.».

               7)

               Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
               «Άρθρο 167α
               Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν στο πλαίσιο προαιρετικού καθεστώτος ότι το δικαίωμα έκπτωσης ενός υποκείμενου στον φόρο, για τον οποίον ο ΦΠΑ καθίσταται απαιτητός μόνο σύμφωνα με το άρθρο 66 σημείο β), αναβάλλεται έως ότου ο ΦΠΑ για τα αγαθά που παραδίδονται ή τις υπηρεσίες που παρέχονται σε αυτόν καταβληθεί στον προμηθευτή του.
               Τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το προαιρετικό καθεστώς του πρώτου εδαφίου καθορίζουν ένα ανώτατο όριο για τους υποκείμενους στον φόρο οι οποίοι κάνουν χρήση του καθεστώτος στο έδαφός τους, βάσει του ετήσιου κύκλου εργασιών του υποκείμενου στον φόρο όπως ορίζεται στο άρθρο 288. Το εν λόγω ανώτατο όριο δεν μπορεί να υπερβαίνει τις 500 000 ευρώ ή το ισόποσο στο εθνικό νόμισμα. Τα κράτη μέλη δύνανται να αυξήσουν το όριο αυτό έως του ποσού των 2 000 000 ευρώ ή του ισόποσου στο εθνικό νόμισμα ύστερα από διαβούλευση με την επιτροπή ΦΠΑ. Ωστόσο, η διαβούλευση αυτή με την επιτροπή ΦΠΑ δεν απαιτείται για τα κράτη μέλη τα οποία εφαρμόζουν την 31η Δεκεμβρίου 2012 όριο το οποίο υπερβαίνει τις 500 000 ευρώ ή το ισόποσο σε εθνικό νόμισμα.
               Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την επιτροπή ΦΠΑ για τα εθνικά νομοθετικά μέτρα που θεσπίζουν κατ’ εφαρμογή του πρώτου εδαφίου.».

               8)

               Το άρθρο 178 τροποποιείται ως εξής:

                           α)

                           το στοιχείο α) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

                                       «α)

                                       για την προβλεπόμενη στο άρθρο 168 στοιχείο α) έκπτωση, όσον αφορά τις παραδόσεις αγαθών και τις παροχές υπηρεσιών, να κατέχει τιμολόγιο, το οποίο έχει εκδοθεί σύμφωνα με τα τμήματα 3 έως 6 του κεφαλαίου 3 του τίτλου XI,»·

                           β)

                           το σημείο γ) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

                                       «γ)

                                       για την προβλεπόμενη στο άρθρο 168 στοιχείο γ) έκπτωση, όσον αφορά τις ενδοκοινοτικές αποκτήσεις αγαθών, να έχει συμπεριλάβει στη δήλωση ΦΠΑ, που προβλέπεται στο άρθρο 250, όλα τα αναγκαία στοιχεία για τον υπολογισμό του ποσού του ΦΠΑ που οφείλεται με βάση τις ενδοκοινοτικές αποκτήσεις αγαθών που πραγματοποιεί και να κατέχει τιμολόγιο που εκδόθηκε σύμφωνα με τα τμήματα 3 έως 5 του κεφαλαίου 3 του τίτλου XI,».

               9)

               Το άρθρο 181 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
               «Άρθρο 181
               Τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν σε υποκείμενο στον φόρο, ο οποίος δεν διαθέτει τιμολόγιο που έχει εκδοθεί σύμφωνα με τα τμήματα 3 έως 5 του κεφαλαίου 3 του τίτλου ΧΙ, να προβαίνει στην έκπτωση του άρθρου 168 στοιχείο γ) για τις ενδοκοινοτικές αποκτήσεις αγαθών που πραγματοποιεί.».

               10)

               Στο άρθρο 197 παράγραφος 1, το στοιχείο γ) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

                           «γ)

                           το τιμολόγιο που εκδίδει ο μη εγκατεστημένος στο κράτος μέλος του αποκτώντος υποκείμενος στον φόρο καταρτίζεται σύμφωνα με τα τμήματα 3 έως 5 του κεφαλαίου 3.».

               11)

               Το άρθρο 217 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
               «Άρθρο 217
               Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, ως “ηλεκτρονικό τιμολόγιο” νοείται ένα τιμολόγιο που περιέχει τις απαιτούμενες σύμφωνα με την παρούσα οδηγία πληροφορίες και το οποίο έχει εκδοθεί και έχει ληφθεί σε οποιαδήποτε ηλεκτρονική μορφή.».

               12)

               Στο τμήμα 3 του κεφαλαίου 3 του τίτλου ΧΙ, παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
               «Άρθρο 219α
               Με την επιφύλαξη των άρθρων 244 έως 248, εφαρμόζονται τα εξής:

                           1)

                           Η τιμολόγηση διέπεται από τους κανόνες που ισχύουν στο κράτος μέλος στο οποίο θεωρείται ότι πραγματοποιείται η παράδοση των αγαθών ή η παροχή των υπηρεσιών, σύμφωνα με τις διατάξεις του τίτλου V.

                           2)

                           Κατά παρέκκλιση του σημείου 1), η τιμολόγηση διέπεται από τους κανόνες που ισχύουν στο κράτος μέλος στο οποίο ο προμηθευτής έχει την έδρα της οικονομικής δραστηριότητας ή τη μόνιμη εγκατάστασή του, από την οποία πραγματοποιείται η παράδοση ή παροχή, ή, ελλείψει τέτοιας έδρας ή μόνιμης εγκατάστασης, το κράτος μέλος της κατοικίας ή της συνήθους διαμονής του προμηθευτή, όπου:

                                       α)

                                       ο προμηθευτής δεν είναι εγκατεστημένος στο κράτος μέλος στο οποίο θεωρείται ότι πραγματοποιείται η παράδοση των αγαθών ή η παροχή των υπηρεσιών, σύμφωνα με τις διατάξεις του τίτλου V, ή η εγκατάστασή του στο εν λόγω κράτος μέλος δεν παρεμβαίνει στην παράδοση αγαθών ή παροχή υπηρεσιών κατά την έννοια του άρθρου 192α, και ο υπόχρεος του φόρου είναι ο αποκτών τα αγαθά ή ο λήπτης της παροχής των υπηρεσιών.
                                       Ωστόσο, όταν το τιμολόγιο εκδίδεται από τον πελάτη (αυτοτιμολόγηση), εφαρμόζεται το σημείο 1)·

                                       β)

                                       η παράδοση αγαθών ή η παροχή υπηρεσιών δεν θεωρείται ότι πραγματοποιείται εντός της Κοινότητας, σύμφωνα με τις διατάξεις του τίτλου V.».

               13)

               Το άρθρο 220 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
               «Άρθρο 220
               1.   Κάθε υποκείμενος στον φόρο οφείλει να εξασφαλίζει την έκδοση τιμολογίου από τον ίδιο, από τον αποκτώντα αγαθά ή τον λήπτη υπηρεσιών ή, στο όνομά του και για λογαριασμό του, από τρίτον, στις ακόλουθες περιπτώσεις:

                           1)

                           για τις παραδόσεις αγαθών ή τις παροχές υπηρεσιών, τις οποίες πραγματοποιεί προς άλλον υποκείμενο στον φόρο ή προς μη υποκείμενο στον φόρο νομικό πρόσωπο,

                           2)

                           για τις παραδόσεις αγαθών που προβλέπονται στο άρθρο 33,

                           3)

                           για τις παραδόσεις αγαθών που πραγματοποιούνται σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 138,

                           4)

                           για τις προκαταβολές που λαμβάνει πριν από την πραγματοποίηση των παραδόσεων αγαθών που προβλέπονται στα σημεία 1) και 2),

                           5)

                           για τις προκαταβολές που λαμβάνει από άλλον υποκείμενο στον φόρο ή από μη υποκείμενο στον φόρο νομικό πρόσωπο πριν από την ολοκλήρωση της παροχής υπηρεσιών.

                     2.   Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, και υπό την επιφύλαξη του άρθρου 221 παράγραφος 2, δεν απαιτείται η έκδοση τιμολογίου όσον αφορά παροχές υπηρεσιών απαλλασσόμενες σύμφωνα με το άρθρο 135 παράγραφος 1 στοιχεία α) έως ζ).».

               14)

               Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
               «Άρθρο 220α
               1.   Τα κράτη μέλη επιτρέπουν στους υποκείμενους στον φόρο να εκδίδουν απλουστευμένο τιμολόγιο σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες περιπτώσεις:

                           α)

                           όταν το ποσό του τιμολογίου δεν υπερβαίνει τα 100 ευρώ ή το αντίστοιχο ποσό στο εθνικό νόμισμα·

                           β)

                           όταν το εκδοθέν τιμολόγιο έχει τη μορφή εγγράφου ή μηνύματος που θεωρείται τιμολόγιο κατ’ εφαρμογή του άρθρου 219.

                     2.   Τα κράτη μέλη δεν επιτρέπουν στους υποκείμενους στον φόρο να εκδίδουν απλουστευμένο τιμολόγιο όταν τα τιμολόγια απαιτείται να εκδίδονται δυνάμει των σημείων 2) και 3) του άρθρου 220 παράγραφος 1 ή όταν η φορολογητέα παράδοση αγαθών ή παροχή υπηρεσιών πραγματοποιείται από υποκείμενο στον φόρο ο οποίος δεν είναι εγκατεστημένος στο κράτος μέλος στο οποίο οφείλεται ο φόρος, ή η εγκατάσταση του οποίου στο εν λόγω κράτος μέλος δεν παρεμβαίνει στην παράδοση κατά την έννοια του άρθρου 192α, και ο υπόχρεος του ΦΠΑ είναι ο αποκτών τα αγαθά ή ο λήπτης της παροχής των υπηρεσιών.».

               15)

               Τα άρθρα 221, 222, 223, 224 και 225 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
               «Άρθρο 221
               1.   Τα κράτη μέλη μπορούν να επιβάλλουν στους υποκείμενους στον φόρο την υποχρέωση έκδοσης τιμολογίου σύμφωνα με τις ενδείξεις που απαιτούνται δυνάμει των άρθρων 226 ή 226β για παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών, εκτός όσων προβλέπονται στο άρθρο 220 παράγραφος 1.
               2.   Τα κράτη μέλη μπορούν να επιβάλλουν στους υποκείμενους στον φόρο που έχουν την έδρα της οικονομικής τους δραστηριότητας στο έδαφός τους ή που διαθέτουν μόνιμη εγκατάσταση στο έδαφός τους από το οποίο πραγματοποιείται η παράδοση ή η παροχή την υποχρέωση να εκδίδουν τιμολόγιο σύμφωνα με τις λεπτομερείς απαιτήσεις των άρθρων 226 ή 226β όσον αφορά τις παροχές υπηρεσιών που απαλλάσσονται σύμφωνα με τα σημεία α) έως ζ) του άρθρου 135 παράγραφος 1 και τις οποίες οι εν λόγω υποκείμενοι σε φόρο πραγματοποιούν στο έδαφός τους ή εκτός της Κοινότητας.
               3.   Τα κράτη μέλη μπορούν να απαλλάσσουν τους υποκείμενους στον φόρο από την υποχρέωση που προβλέπεται στο άρθρο 220 παράγραφος 1 ή στο άρθρο 220α όσον αφορά την έκδοση τιμολογίου για παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών τις οποίες πραγματοποιούν στο έδαφός τους και οι οποίες απαλλάσσονται, με ή χωρίς δικαίωμα έκπτωσης του ΦΠΑ που καταβλήθηκε σε προηγούμενο στάδιο, σύμφωνα με τα άρθρα 110 και 111, το άρθρο 125 παράγραφος 1, το άρθρο 127, το άρθρο 128 παράγραφος 1, το άρθρο 132, το άρθρο 135 παράγραφος 1 στοιχεία η) έως ιβ), τα άρθρα 136, 371, 375, 376 και 377, το άρθρο 378 παράγραφος 2, το άρθρο 379 παράγραφος 2 και τα άρθρα 380 έως 390β.
               Άρθρο 222
               Για τις παραδόσεις αγαθών σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 138 ή για τις παροχές υπηρεσιών για τις οποίες ο ΦΠΑ οφείλεται από τον πελάτη κατ’ εφαρμογή του άρθρου 196, πρέπει να εκδίδεται τιμολόγιο το αργότερο τη 15η ημέρα του μήνα που ακολουθεί εκείνο κατά τον οποίο επήλθε η γενεσιουργός αιτία.
               Για άλλες παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών, τα κράτη μέλη μπορούν να επιβάλλουν στους υποκείμενους στον φόρο χρονικές προθεσμίες για την έκδοση τιμολογίων.
               Άρθρο 223
               Τα κράτη μέλη επιτρέπουν στους υποκείμενους στον φόρο να εκδίδουν συγκεντρωτικά τιμολόγια όπου εκτίθενται λεπτομερώς περισσότερες ξεχωριστές παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών, υπό την προϋπόθεση ότι ο ΦΠΑ επί των παραδόσεων ή παροχών που αναφέρονται στο συγκεντρωτικό τιμολόγιο καθίσταται απαιτητός στη διάρκεια του ίδιου ημερολογιακού μήνα.
               Με την επιφύλαξη του άρθρου 222, τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν να περιλαμβάνονται στα συγκεντρωτικά τιμολόγια και παραδόσεις ή παροχές για τις οποίες ο ΦΠΑ καθίσταται απαιτητός στη διάρκεια χρονικής περιόδου που υπερβαίνει τον έναν ημερολογιακό μήνα.
               Άρθρο 224
               Η έκδοση τιμολογίων από τον αποκτώντα ή τον λήπτη για παραδόσεις αγαθών ή υπηρεσίες που του παρέχει ένας υποκείμενος στον φόρο επιτρέπεται, όταν υπάρχει προηγούμενη συμφωνία μεταξύ των δύο μερών και με την προϋπόθεση ότι υφίσταται αποδοχή του κάθε τιμολογίου από τον υποκείμενο στον φόρο ο οποίος πραγματοποιεί την παράδοση των αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών. Τα κράτη μέλη μπορούν να απαιτούν ότι τα τιμολόγια αυτά πρέπει να εκδίδονται στο όνομα και για λογαριασμό του υποκείμενου στον φόρο.
               Άρθρο 225
               Τα κράτη μέλη μπορούν να επιβάλλουν στους υποκείμενους στον φόρο ειδικούς όρους, στην περίπτωση που ο τρίτος ή ο αποκτών αγαθά ή ο λήπτης υπηρεσιών που εκδίδει τα τιμολόγια είναι εγκατεστημένος σε χώρα με την οποία δεν υφίσταται νομική πράξη για την αμοιβαία συνδρομή ανάλογης έκτασης με αυτήν που προβλέπεται στην οδηγία 2010/24/ΕΕ (3) και στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1798/2003 (4).

               16)

               Το άρθρο 226 τροποποιείται ως εξής:

                           α)

                           παρεμβάλλεται το ακόλουθο σημείο:

                                       «7α)

                                       όταν ο ΦΠΑ καταστεί απαιτητός κατά τον χρόνο είσπραξης του τιμήματος σύμφωνα με το άρθρο 66 σημείο β) και το δικαίωμα έκπτωσης γεννάται κατά τον χρόνο κατά τον οποίο ο προς έκπτωση φόρος γίνεται απαιτητός, η αναφορά “Καθεστώς ταμειακής λογιστικής”,»·

                           β)

                           παρεμβάλλεται το ακόλουθο σημείο:

                                       «10α)

                                       όταν το τιμολόγιο εκδίδει ο αποκτών ή ο λήπτης παράδοσης ή παροχής αντί του προμηθευτή, η αναφορά “Αυτοτιμολόγηση”,»·

                           γ)

                           το σημείο 11 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

                                       «11)

                                       σε περίπτωση απαλλαγής, η αναφορά στην εφαρμοζόμενη διάταξη της παρούσας οδηγίας ή στην αντίστοιχη εθνική διάταξη ή κάθε άλλη αναφορά που υποδηλώνει ότι η παράδοση αγαθών ή η παροχή υπηρεσιών απαλλάσσεται,»·

                           δ)

                           παρεμβάλλεται το ακόλουθο σημείο:

                                       «11α)

                                       όταν ο λήπτης είναι υπόχρεος καταβολής του φόρου, η αναφορά “Αντίστροφη επιβάρυνση”,»·

                           ε)

                           τα σημεία 13 και 14 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:

                                       «13)

                                       σε περίπτωση εφαρμογής του καθεστώτος του περιθωρίου κέρδους των πρακτορείων ταξιδιών, η αναφορά “Καθεστώς περιθωρίου – Ταξιδιωτικά πρακτορεία”,

                                       14)

                                       σε περίπτωση εφαρμογής ενός από τα ειδικά καθεστώτα που ισχύουν στον τομέα των μεταχειρισμένων αγαθών και αντικειμένων καλλιτεχνικής, συλλεκτικής και αρχαιολογικής αξίας, η αναφορά “Καθεστώς περιθωρίου – Μεταχειρισμένα αγαθά”, “Καθεστώς περιθωρίου – Έργα τέχνης” ή «Καθεστώς περιθωρίου – Αντικείμενα συλλεκτικής και αρχαιολογικής αξίας» αντιστοίχως,».

               17)

               Παρεμβάλλονται τα ακόλουθα άρθρα:
               «Άρθρο 226α
               Όταν το τιμολόγιο εκδίδεται από υποκείμενο στον φόρο, ο οποίος δεν είναι εγκατεστημένος στο κράτος μέλος στο οποίο οφείλεται ο φόρος ή η εγκατάσταση του οποίου στο εν λόγω κράτος μέλος δεν παρεμβαίνει στην παράδοση κατά την έννοια του άρθρου 192α και ο οποίος πραγματοποιεί παράδοση αγαθών ή παροχή υπηρεσιών σε πελάτη ο οποίος είναι υπόχρεος πληρωμής του ΦΠΑ, ο υποκείμενος στον φόρο μπορεί να παραλείψει τις ενδείξεις που αναφέρονται στα σημεία 8), 9) και 10) του άρθρου 226 και να δηλώσει, αντ’ αυτών, τη βάση επιβολής του φόρου των προκείμενων αγαθών ή υπηρεσιών, αναφέροντας την ποσότητα ή έκταση και το είδος των παραδιδόμενων αγαθών ή των παρεχόμενων υπηρεσιών.
               Άρθρο 226β
               Όσον αφορά τα απλουστευμένα τιμολόγια τα οποία εκδίδονται δυνάμει των άρθρων 220α και 221 παράγραφοι 1 και 2, τα κράτη μέλη απαιτούν τουλάχιστον τις ακόλουθες ενδείξεις:

                           α)

                           ημερομηνία έκδοσης του τιμολογίου·

                           β)

                           προσδιοριστικά στοιχεία του υποκείμενου στον φόρο ο οποίος παραδίδει αγαθά ή παρέχει υπηρεσίες·

                           γ)

                           περιγραφή του τύπου των παραδιδόμενων αγαθών ή των παρεχόμενων υπηρεσιών·

                           δ)

                           ποσό του οφειλόμενου ΦΠΑ ή δεδομένα που επιτρέπουν τον υπολογισμό του·

                           ε)

                           όταν το τιμολόγιο που εκδόθηκε είναι έγγραφο ή μήνυμα που εξομοιώνεται με τιμολόγιο βάσει του άρθρου 219, ρητή και σαφή παραπομπή σε αυτό το αρχικό τιμολόγιο και τις συγκεκριμένες ενδείξεις που τροποποιούνται.

                     Τα κράτη μέλη δεν μπορούν να απαιτούν περισσότερες ενδείξεις στα τιμολόγια από εκείνες που προβλέπονται στα άρθρα 226, 227 και 230.».

               18)

               Το άρθρο 228 καταργείται.

               19)

               Το άρθρο 230 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
               «Άρθρο 230
               Τα ποσά που αναγράφονται στα τιμολόγια είναι δυνατόν να εκφράζονται σε οποιοδήποτε νόμισμα, με την προϋπόθεση ότι το ποσό του οφειλόμενου ή προς διακανονισμό ΦΠΑ εκφράζεται στο νόμισμα του κράτους μέλους, με τη χρήση του μηχανισμού μετατροπής ισοτιμιών που προβλέπεται στο άρθρο 91.».

               20)

               Το άρθρο 231 καταργείται.

               21)

               Ο τίτλος του τμήματος 5 του κεφαλαίου 3 του τίτλου ΧΙ αντικαθίσταται από τον ακόλουθο:

               22)

               Τα άρθρα 232 και 233 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
               «Άρθρο 232
               Η χρήση ηλεκτρονικού τιμολογίου υπόκειται στην αποδοχή του αποκτώντος τα αγαθά ή του λήπτη των υπηρεσιών.
               Άρθρο 233
               1.   Η αυθεντικότητα της προέλευσης, η ακεραιότητα του περιεχομένου και η αναγνωσιμότητα των τιμολογίων, σε χαρτί ή σε ηλεκτρονική μορφή, διασφαλίζεται από τη χρονική στιγμή της έκδοσής τους έως τη λήξη της περιόδου φύλαξής τους.
               Κάθε υποκείμενος στον φόρο ορίζει τον τρόπο διασφάλισης της αυθεντικότητας της προέλευσης, της ακεραιότητας του περιεχομένου και της αναγνωσιμότητάς του. Αυτό μπορεί να επιτυγχάνεται με οποιουσδήποτε ελέγχους των επιχειρήσεων οι οποίοι δημιουργούν μια αξιόπιστη διαδρομή ελέγχου μεταξύ τιμολογίου και παράδοσης αγαθών ή παροχής υπηρεσιών.
               Με τον όρο “αυθεντικότητα της προέλευσης” νοείται η διασφάλιση της ταυτότητας του προμηθευτή ή του εκδότη του τιμολογίου.
               Με τον όρο “ακεραιότητα του περιεχομένου” νοείται ότι το περιεχόμενο που απαιτείται σύμφωνα με την παρούσα οδηγία δεν έχει αλλοιωθεί.
               2.   Πλην των περιγραφομένων στην παράγραφο 1 τύπων ελέγχων των επιχειρήσεων, τα ακόλουθα αποτελούν παραδείγματα τεχνολογιών οι οποίες διασφαλίζουν την αυθεντικότητα της προέλευσης και την ακεραιότητα του περιεχομένου ενός ηλεκτρονικού τιμολογίου:

                           α)

                           προηγμένη ηλεκτρονική υπογραφή κατά την έννοια του σημείου 2 του άρθρου 2 της οδηγίας 1999/93/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 1999, σχετικά με το κοινοτικό πλαίσιο για ηλεκτρονικές υπογραφές (5), που να βασίζεται σε αναγνωρισμένο πιστοποιητικό και να δημιουργείται από ασφαλή διάταξη δημιουργίας υπογραφής κατά την έννοια των σημείων 6 και 10 του άρθρου 2 της οδηγίας 1999/93/ΕΚ·

                           β)

                           ηλεκτρονική ανταλλαγή δεδομένων (EDI), όπως αυτή ορίζεται στο άρθρο 2 του παραρτήματος Ι της σύστασης 94/820/ΕΚ της Επιτροπής, της 19ης Οκτωβρίου 1994, σχετικά με τις νομικές πτυχές της ηλεκτρονικής ανταλλαγής δεδομένων (6), όταν η συμφωνία σχετικά με αυτήν την ανταλλαγή προβλέπει τη χρησιμοποίηση διαδικασιών που να εξασφαλίζουν τη γνησιότητα της προέλευσης και την ακεραιότητα των δεδομένων.

               23)

               Το άρθρο 234 καταργείται.

               24)

               Τα άρθρα 235, 236 και 237 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
               «Άρθρο 235
               Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν ειδικούς όρους για τα ηλεκτρονικά τιμολόγια που εκδίδονται σχετικά με παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών που πραγματοποιούνται στο έδαφός τους, από χώρα με την οποία δεν υφίσταται νομική πράξη για την αμοιβαία συνδρομή ανάλογης έκτασης με την προβλεπόμενη από την οδηγία 2010/24/ΕΕ και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1798/2003.
               Άρθρο 236
               Στην περίπτωση που πλήθος τιμολογίων αποστέλλεται ή τίθεται στη διάθεση του ίδιου αποκτώντος αγαθά ή λήπτη υπηρεσιών, οι κοινές ενδείξεις στα διάφορα τιμολόγια είναι δυνατόν να παρατίθενται μία μόνο φορά, όταν είναι δυνατή η πρόσβαση στο σύνολο των πληροφοριών κάθε τιμολογίου.
               Άρθρο 237
               Έως τις 31 Δεκεμβρίου 2016 το αργότερο, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο συνολική έκθεση αξιολόγησης, βάσει ανεξάρτητης οικονομικής μελέτης, σχετικά με τον αντίκτυπο των κανόνων τιμολόγησης που ισχύουν από την 1η Ιανουαρίου 2013 και ιδίως όσον αφορά τον βαθμό στον οποίο πράγματι οδήγησαν σε μείωση της διοικητικής επιβάρυνσης των επιχειρήσεων, συνοδευόμενη, εφόσον χρειάζεται, από κατάλληλη πρόταση τροποποίησης των συγκεκριμένων κανόνων.».

               25)

               Το άρθρο 238 τροποποιείται ως εξής:

                           α)

                           η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
                           «1.   Έπειτα από διαβούλευση με την επιτροπή ΦΠΑ και με τις προϋποθέσεις που ενδεχομένως θεσπίζουν, τα κράτη μέλη μπορούν να ορίζουν ότι, στα τιμολόγια που αφορούν παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών, πρέπει να αναγράφονται μόνο τα στοιχεία που προβλέπονται στο άρθρο 226β, στις ακόλουθες περιπτώσεις:

                                       α)

                                       όταν το ποσό του τιμολογίου υπερβαίνει τα 100 ευρώ αλλά όχι τα 400 ευρώ, ή το αντίστοιχο ποσό στο εθνικό νόμισμα·

                                       β)

                                       όταν οι εμπορικές ή διοικητικές πρακτικές του συγκεκριμένου τομέα δραστηριότητας ή οι τεχνικές συνθήκες της έκδοσης των τιμολογίων αυτών καθιστούν ιδιαίτερα δυσχερή την τήρηση όλων των υποχρεώσεων των άρθρων 226 ή 230.»·

                           β)

                           η παράγραφος 2 διαγράφεται·

                           γ)

                           η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
                           «3.   Η απλούστευση που προβλέπεται στην παράγραφο 1 δεν εφαρμόζεται στην περίπτωση που απαιτείται η έκδοση τιμολογίων δυνάμει των σημείων 2) και 3) του άρθρου 220 παράγραφος 1 ή όταν η φορολογητέα παράδοση αγαθών ή παροχή υπηρεσιών πραγματοποιείται από υποκείμενο στον φόρο που δεν είναι εγκατεστημένος στο κράτος μέλος στο οποίο οφείλεται ο ΦΠΑ ή η εγκατάσταση του οποίου στο εν λόγω κράτος μέλος δεν παρεμβαίνει στην παράδοση ή παροχή κατά την έννοια του άρθρου 192α και ο υπόχρεος του ΦΠΑ είναι ο αποκτών τα αγαθά ή ο λήπτης της παροχής υπηρεσιών.».

               26)

               Το άρθρο 243 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
               «Άρθρο 243
               1.   Κάθε υποκείμενος στον φόρο οφείλει να τηρεί ειδικό βιβλίο καταχώρισης των αγαθών που έχουν αποσταλεί ή μεταφερθεί είτε από τον ίδιο είτε από τρίτον για λογαριασμό του, εκτός του εδάφους του κράτους μέλους αναχώρησης, αλλά στο εσωτερικό της Κοινότητας, για τις πράξεις που συνίστανται σε πραγματογνωμοσύνες επί των αγαθών αυτών ή εργασίες επί αυτών ή την προσωρινή χρησιμοποίησή τους, σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 2 στοιχεία στ), ζ) και η).
               2.   Κάθε υποκείμενος στον φόρο οφείλει να τηρεί επαρκώς λεπτομερή λογιστική που να επιτρέπει την ελεγκτική ταυτοποίηση των αγαθών που του έχουν αποσταλεί από άλλο κράτος μέλος, από υποκείμενο στον φόρο που διαθέτει αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ σε αυτό το άλλο κράτος μέλος ή για λογαριασμό του, και τα οποία αποτελούν αντικείμενο παροχής υπηρεσιών που συνίστανται σε πραγματογνωμοσύνες ή σε εργασίες που αφορούν τα εν λόγω αγαθά.».

               27)

               Το άρθρο 246 καταργείται.

               28)

               Στο άρθρο 247, οι παράγραφοι 2 και 3 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
               «2.   Προκειμένου να εξασφαλίζεται η τήρηση των απαιτήσεων που προβλέπονται στο άρθρο 233, το κράτος μέλος της παραγράφου 1 μπορεί να επιβάλλει τη διαφύλαξη των τιμολογίων που προβλέπονται στην παράγραφο 1 με την αρχική τους μορφή με την οποία διαβιβάσθηκαν ή τέθηκαν στη διάθεση του ενδιαφερομένου, σε χαρτί ή με ηλεκτρονικά μέσα. Μπορεί επίσης, όταν τα τιμολόγια διαφυλάσσονται με ηλεκτρονικά μέσα, να επιβάλλει την υποχρέωση να διαφυλάσσονται με ηλεκτρονικά μέσα και τα δεδομένα που εξασφαλίζουν τη γνησιότητα της προέλευσης και την ακεραιότητα του περιεχομένου κάθε τιμολογίου, όπως προβλέπεται στο άρθρο 233.
               3.   Το κράτος μέλος της παραγράφου 1 μπορεί να επιβάλλει ειδικούς όρους που να απαγορεύουν ή να περιορίζουν τη διαφύλαξη των τιμολογίων σε χώρα με την οποία δεν υφίσταται νομική πράξη σχετικά με την αμοιβαία συνδρομή ανάλογης έκτασης με την προβλεπόμενη από την οδηγία 2010/24/ΕΕ και από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1798/2003 και σχετικά με το δικαίωμα πρόσβασης με ηλεκτρονικά μέσα, τηλεφόρτωσης και χρήσης που προβλέπεται στο άρθρο 249.».

               29)

               Στο τμήμα 3 του κεφαλαίου 4 του τίτλου XI, παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
               «Άρθρο 248α
               Για λόγους ελέγχου, και όσον αφορά τα τιμολόγια παράδοσης αγαθών ή παροχής υπηρεσιών που πραγματοποιούνται στο έδαφός τους και τα τιμολόγια που λαμβάνονται από τους υποκείμενους στον φόρο που είναι εγκατεστημένοι στο έδαφός τους, τα κράτη μέλη μπορούν, για ορισμένους υποκείμενους στον φόρο ή σε ορισμένες περιπτώσεις, να απαιτούν μετάφραση στις επίσημες γλώσσες τους. Τα κράτη μέλη δεν μπορούν, ωστόσο, να επιβάλλουν γενικά τη μετάφραση των τιμολογίων.».

               30)

               Το άρθρο 249 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
               «Άρθρο 249
               Για σκοπούς ελέγχου, όταν ο υποκείμενος στον φόρο αποθηκεύει, με ηλεκτρονικά μέσα τα οποία εξασφαλίζουν πρόσβαση με απευθείας σύνδεση (on-line) πρόσβαση στα σχετικά δεδομένα, τιμολόγια τα οποία εκδίδει ή λαμβάνει, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους στο οποίο είναι εγκατεστημένος και, όταν ο ΦΠΑ οφείλεται σε ένα άλλο κράτος μέλος, οι αρμόδιες αρχές εκείνου του κράτους μέλους έχουν δικαίωμα πρόσβασης, λήψης και χρήσης αυτών των τιμολογίων.».

               31)

               Στο άρθρο 272 παράγραφος 1, το δεύτερο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
               «Τα κράτη μέλη δεν μπορούν να απαλλάσσουν τους υποκείμενους στον φόρο του πρώτου εδαφίου στοιχείο β) από τις υποχρεώσεις τιμολόγησης που ορίζονται στα τμήματα 3 έως 6 του κεφαλαίου 3 και στο τμήμα 3 του κεφαλαίου 4.».

         Άρθρο 2
   Μεταφορά στο εθνικό δίκαιο
   1.   Τα κράτη μέλη θεσπίζουν και δημοσιεύουν, το αργότερο έως τις 31 Δεκεμβρίου 2012, τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία. Ανακοινώνουν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων.
   Εφαρμόζουν τις εν λόγω διατάξεις από την 1η Ιανουαρίου 2013.
   Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις ανωτέρω διατάξεις, αυτές περιέχουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την αναφορά αυτήν κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της αναφοράς αποφασίζεται από τα κράτη μέλη.
   2.   Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των κύριων διατάξεων εθνικού δικαίου που θεσπίζουν στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.
   Άρθρο 3
   Έναρξη ισχύος
   Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
   Άρθρο 4
   Αποδέκτες
   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 13 Ιουλίου 2010.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         D. REYNDERS

      (1)  ΕΕ L 347 της 11.12.2006, σ. 1.

      (2)  ΕΕ C 321 της 31.12.2003, σ. 1.

      (3)  Οδηγία 2010/24/ΕΕ του Συμβουλίου, της 16ης Μαρτίου 2010, περί αμοιβαίας συνδρομής για την είσπραξη απαιτήσεων σχετικών με φόρους, δασμούς και άλλα μέτρα (ΕΕ L 84 της 31.3.2010, σ. 1).

      (4)  Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1798/2003 του Συμβουλίου, της 7ης Οκτωβρίου 2003, για τη διοικητική συνεργασία στον τομέα του φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 264 της 15.10.2003, σ. 1).».

      (5)  ΕΕ L 13 της 19.1.2000, σ. 12.

      (6)  ΕΕ L 338 της 28.12.1994, σ. 98.».