title: Οδηγία 2006/98/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 2006 , για την προσαρμογή ορισμένων οδηγιών στον τομέα της φορολογίας, λόγω της προσχώρησης της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας

text:
               20.12.2006

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 363/129

      ΟΔΗΓΊΑ 2006/98/ΕΚ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ

   της 20ής Νοεμβρίου 2006
   για την προσαρμογή ορισμένων οδηγιών στον τομέα της φορολογίας, λόγω της προσχώρησης της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη Συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,
   τη Συνθήκη για την προσχώρηση της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας (1), και ιδίως το άρθρο 4 παράγραφος 3,
   την Πράξη Προσχώρησης της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας, και ιδίως το άρθρο 56,
   την πρόταση της Επιτροπής,
   Εκτιμώντας τα εξής:

               (1)

               Σύμφωνα με το άρθρο 56 της Πράξης Προσχώρησης, όταν ορισμένες πράξεις παραμένουν σε ισχύ μετά την 1η Ιανουαρίου 2007 και πρέπει να προσαρμοστούν λόγω της προσχώρησης, οι δε σχετικές προσαρμογές δεν προβλέπονται από την Πράξη Προσχώρησης ή τα Παραρτήματά της, οι προς τούτο απαιτούμενες πράξεις εκδίδονται από το Συμβούλιο, εκτός εάν η αρχική πράξη είχε εκδοθεί από την Επιτροπή.

               (2)

               Σύμφωνα με την Τελική Πράξη της Διάσκεψης που εκπόνησε τη Συνθήκη Προσχώρησης, τα Υψηλά Συμβαλλόμενα Μέρη κατέληξαν σε πολιτική συμφωνία όσον αφορά δέσμη προσαρμογών στις πράξεις των οργάνων οι οποίες απαιτούνται λόγω της προσχώρησης και κάλεσαν το Συμβούλιο και την Επιτροπή να εγκρίνουν, πριν από την προσχώρηση, τις εν λόγω προσαρμογές οι οποίες θα συμπληρωθούν και θα επικαιροποιηθούν εφόσον απαιτείται, προκειμένου να ληφθεί υπόψη η εξέλιξη της νομοθεσίας της Ένωσης.

               (3)

               Επομένως, οι οδηγίες 69/335/ΕΟΚ (2), 77/388/ΕΟΚ (3), 77/799/ΕΟΚ (4), 79/1072/ΕΟΚ (5), 83/182/ΕΟΚ (6) 90/434/ΕΟΚ (7), 90/435/ΕΟΚ (8), 2003/48/ΕΚ (9) και 2003/49/ΕΚ (10) πρέπει να τροποποιηθούν αναλόγως,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
   Άρθρο 1
   Οι οδηγίες 69/335/ΕΟΚ, 77/388/ΕΟΚ, 77/799/ΕΟΚ, 79/1072/ΕΟΚ, 83/182/ΕΟΚ, 90/434/ΕΟΚ, 90/435/ΕΟΚ, 2003/48/ΕΚ και 2003/49/ΕΚ τροποποιούνται όπως ορίζεται στο παράρτημα.
   Άρθρο 2
   1.   Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία το αργότερο μέχρι την ημερομηνία προσχώρησης της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ανακοινώνουν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων καθώς και πίνακα αντιστοιχίας μεταξύ αυτών των διατάξεων και της παρούσας οδηγίας.
   Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις εν λόγω διατάξεις, οι τελευταίες αυτές περιέχουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της αναφοράς αποφασίζεται από τα κράτη μέλη.
   2.   Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
   Άρθρο 3
   Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει με την επιφύλαξη και από την ημερομηνία ενάρξεως ισχύος της Συνθήκης για την προσχώρηση της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας.
   Άρθρο 4
   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 20 Νοεμβρίου 2006.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         J. KORKEAOJA

      (1)  ΕΕ L 157, 21.6.2005, σ. 11.

      (2)  ΕΕ L 249 της 3.10.1969, σ. 25.

      (3)  ΕΕ L 145 της 13.6.1977, σ. 1.

      (4)  ΕΕ L 336 της 27.12.1977, σ. 15.

      (5)  ΕΕ L 331 της 27.12.1979, σ. 11.

      (6)  ΕΕ L 105 της 23.4.1983, σ. 59.

      (7)  ΕΕ L 225 της 20.8.1990, σ. 1.

      (8)  ΕΕ L 225 της 20.8.1990, σ. 6.

      (9)  ΕΕ L 157 της 26.6.2003, σ. 38.

      (10)  ΕΕ L 157 της 26.6.2003, σ. 49.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
      ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ

                  1.

                  31969 L 0335: Οδηγία 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Ιουλίου 1969, περί των εμμέσων φόρων των επιβαλλομένων επί των συγκεντρώσεων κεφαλαίων (ΕΕ L 249, 3.10.1969, σ. 25), όπως τροποποιήθηκε από:

                              —

                              11972 B: Πράξη περί των όρων προσχωρήσεως και των προσαρμογών των συνθηκών — Προσχώρηση του Βασιλείου της Δανίας, της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου (ΕΕ L 73, 27.3.1972, σ. 14),

                              —

                              31973 L 0079: Οδηγία 73/79/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 9.4.1973 (ΕΕ L 103, 18.4.1973, σ. 13),

                              —

                              31974 L 0553: Οδηγία 74/553/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 7.11.1974 (ΕΕ L 303, 13.11.1974, σ. 9),

                              —

                              11979 H: Πράξη περί των όρων προσχωρήσεως και των προσαρμογών των συνθηκών — Προσχώρηση της Ελληνικής Δημοκρατίας (ΕΕ L 291, 19.11.1979, σ. 17),

                              —

                              31985 L 0303: Οδηγία 85/303/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 10.6.1985 (ΕΕ L 156, 15.6.1985, σ. 23),

                              —

                              11985 I: την Πράξη περί των όρων προσχωρήσεως και των προσαρμογών των συνθηκών — Προσχώρηση του Βασιλείου της Ισπανίας και της Πορτογαλικής Δημοκρατίας (ΕΕ L 302, 15.11.1985, σ. 23),

                              —

                              11994 N: Πράξη περί των όρων προσχωρήσεως και των προσαρμογών των συνθηκών — Προσχώρηση της Δημοκρατίας της Αυστρίας, της Δημοκρατίας της Φινλανδίας και του Βασιλείου της Σουηδίας (ΕΕ C 241, 29.8.1994, σ. 21),

                              —

                              12003 T: Πράξη περί των όρων προσχωρήσεως της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Εσθονίας, της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Λετονίας, της Δημοκρατίας της Λιθουανίας, της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας, της Δημοκρατίας της Μάλτας, της Δημοκρατίας της Πολωνίας, της Δημοκρατίας της Σλοβενίας και της Σλοβακικής Δημοκρατίας και των προσαρμογών των Συνθηκών επί των οποίων βασίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ L 236, 23.9.2003, σ. 33).

                        Στο άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο α), προστίθενται τα εξής:
                  «Εταιρείες του βουλγαρικού δικαίου που αποκαλούνται:

                              —

                              “Акционерно дружество”

                              —

                              “Командитно дружество с акции”

                              —

                              “Дружество с ограничена отговорност”;

                        Εταιρείες του ρουμανικού δικαίου που αποκαλούνται:

                              —

                              “societăţi în nume colectiv”

                              —

                              “societăţi în comandită simplă”

                              —

                              “societăţi pe acţiuni”

                              —

                              “societăţi în comandită pe acţiuni”

                              —

                              “societăţi cu răspundere limitată”.»

                  2.

                  31977 L 0388: Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους του κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ L 145, 13.6.1977, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε από:

                              —

                              11979 H: Πράξη περί των όρων προσχωρήσεως και των προσαρμογών των συνθηκών — Προσχώρηση της Ελληνικής Δημοκρατίας (ΕΕ L 291, 19.11.1979, σ. 95),

                              —

                              31980 L 0368: Οδηγία 80/368/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 26.3.1980 (EE L 90, 3.4.1980, σ. 41),

                              —

                              31984 L 0386: Οδηγία 84/386/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 31.7.1984 (EE L 208, 3.8.1984, σ. 58),

                              —

                              11985 I: Πράξη περί των όρων προσχωρήσεως και των προσαρμογών των συνθηκών — Προσχώρηση του Βασιλείου της Ισπανίας και της Πορτογαλικής Δημοκρατίας (ΕΕ L 302, 15.11.1985, σ. 167),

                              —

                              31989 L 0465: Οδηγία 89/465/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 18.7.1989 (EE L 226, 3.8.1989, σ. 21),

                              —

                              31991 L 0680: Οδηγία 91/680/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 16.12.1991 (EE L 376, 31.12.1991, σ. 1),

                              —

                              31992 L 0077: Οδηγία 92/77/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 19.10.1992 (EE L 316, 31.10.1992, σ. 1),

                              —

                              31992 L 0111: Οδηγία 92/111/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 14.12.1992 (EE L 384, 30.12.1992, σ. 47),

                              —

                              31994 L 0004: Οδηγία 94/4/ΕΚ του Συμβουλίου της 14.2.1994 (EE L 60, 3.3.1994, σ. 14),

                              —

                              31994 L 0005: Οδηγία 94/5/ΕΚ του Συμβουλίου της 14.2.1994 (EE L 60, 3.3.1994, σ. 16),

                              —

                              31994 L 0076: Οδηγία 94/76/ΕΚ του Συμβουλίου της 22.12.1994 (EE L 365, 31.12.1994, σ. 53),

                              —

                              31995 L 0007: Οδηγία 95/7/ΕΚ του Συμβουλίου της 10.4.1995 (EE L 102, 5.5.1995, σ. 18),

                              —

                              31996 L 0042: Οδηγία 96/42/ΕΚ του Συμβουλίου της 25.6. 1996 (ΕΕ L 170, 9.7.1996, σ. 34),

                              —

                              31996 L 0095: Οδηγία 96/95/ΕΚ του Συμβουλίου της 20.12.1996 (EE L 338, 28.12.1996, σ. 89),

                              —

                              31998 L 0080: Οδηγία 98/80/ΕΚ του Συμβουλίου της 12.10.1998 (EE L 281, 17.10.1998, σ. 31),

                              —

                              31999 L 0049: Οδηγία 1999/49/ΕΚ του Συμβουλίου της 25.5.1999 (EE L 139, 2.6.1999, σ. 27),

                              —

                              31999 L 0059: Οδηγία 1999/59/ΕΚ του Συμβουλίου της 17.6.1999 (EE L 162, 26.6.1999, σ. 63),

                              —

                              31999 L 0085: Οδηγία 1999/85/ΕΚ του Συμβουλίου της 22.10.1999 (EE L 277, 28.10.1999, σ. 34),

                              —

                              32000 L 0017: Οδηγία 2000/17/ΕΚ του Συμβουλίου της 30.3.2000 (EE L 84, 5.4.2000, σ. 24),

                              —

                              32000 L 0065: Οδηγία 2000/65/ΕΚ του Συμβουλίου της 17.10.2000 (EE L 269, 21.10.2000, σ. 44),

                              —

                              32001 L 0004: Οδηγία 2001/4/ΕΚ του Συμβουλίου της 19.1.2001 (EE L 22, 24.1.2001, σ. 17),

                              —

                              32001 L 0115: Οδηγία 2001/115/ΕΚ του Συμβουλίου της 20.12. 2001 (ΕΕ L 15, 17.1.2002, σ. 24),

                              —

                              32002 L 0038: Οδηγία 2002/38/ΕΚ του Συμβουλίου της 7.5.2002 (EE L 128, 15.5.2002, σ. 41),

                              —

                              32002 L 0093: Οδηγία 2002/93/ΕΚ του Συμβουλίου της 3.12.2002 (EE L 331, 7.12.2002, σ. 27),

                              —

                              12003 T: Πράξη περί των όρων προσχωρήσεως της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Εσθονίας, της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Λετονίας, της Δημοκρατίας της Λιθουανίας, της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας, της Δημοκρατίας της Μάλτας, της Δημοκρατίας της Πολωνίας, της Δημοκρατίας της Σλοβενίας και της Σλοβακικής Δημοκρατίας και των προσαρμογών των Συνθηκών επί των οποίων βασίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ L 236, 23.9.2003, σ. 33),

                              —

                              32003 L 0092: Οδηγία 2003/92/ΕΚ του Συμβουλίου της 7.10.2003 (EE L 260, 11.10.2003, 8),

                              —

                              32004 L 0007: Οδηγία 2004/7/ΕΚ του Συμβουλίου της 20.1.2004 (EE L 27, 30.1.2004, σ. 44),

                              —

                              32004 L 0015: Οδηγία 2004/15/ΕΚ του Συμβουλίου της 10.2.2004 (EE L 52, 21.2.2004, σ. 61),

                              —

                              32004 L 0066: Οδηγία 2004/66/ΕΚ του Συμβουλίου της 26.4.2004 (EE L 168, 1.5.2004, σ. 35),

                              —

                              32005 L 0092: Οδηγία 2005/92/ΕΚ του Συμβουλίου της 12.12.2005 (EE L 345, 28.12.2005, σ. 19),

                              —

                              32006 L 0018: Οδηγία 2006/18/ΕΚ του Συμβουλίου της 14.2.2006 (EE L 51, 22.2.2006, σ. 12),

                              α)

                              Το άρθρο 28ιγ αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
                              «Άρθρο 28ιγ
                              Συντελεστής μετατροπής
                              Για τον καθορισμό των αντίστοιχων ποσών, στα εθνικά τους νομίσματα, εκφρασμένων σε ecu στο πλαίσιο του παρόντος Τίτλου, τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν το συντελεστή μετατροπής που ίσχυε στις 16 Δεκεμβρίου 1991. Εντούτοις, η Βουλγαρία, η Τσεχική Δημοκρατία, η Εσθονία, η Κύπρος, η Λετονία, η Λιθουανία, η Ουγγαρία, η Μάλτα, η Πολωνία, η Ρουμανία, η Σλοβενία και η Σλοβακία, χρησιμοποιούν το συντελεστή ισοτιμίας που ισχύει κατά την ημερομηνία προσχωρήσεώς τους.»

                              β)

                              Ο τίτλος στον ΤΙΤΛΟ XVI γ αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
                              Μεταβατικά μέτρα που εφαρμόζονται στα πλαίσια της προσχώρησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση της Αυστρίας, της Φινλανδίας και της Σουηδίας την 1η Ιανουαρίου 1995 και της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Εσθονίας, της Κύπρου, της Λετονίας, της Λιθουανίας, της Ουγγαρίας, της Μάλτας, της Πολωνίας, της Σλοβενίας και της Σλοβακίας την 1η Μαΐου 2004 και της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας την 1η Ιανουαρίου 2007».

                              γ)

                              Στον ΤΙΤΛΟ XVI γ, η δεύτερη περίπτωση του άρθρου 28 ιζ, παράγραφος 1, αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

                                          «—

                                          “νέα κράτη μέλη”: το έδαφος των κρατών μελών που έχουν προσχωρήσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση την 1η Ιανουαρίου 1995, την 1η Μαΐου 2004 και την 1η Ιανουαρίου 2007, όπως ορίζεται για κάθε ένα από αυτά τα κράτη μέλη στο άρθρο 3 της παρούσας οδηγίας,».

                              δ)

                              στον ΤΙΤΛΟ XVI γ, το τελευταίο εδάφιο του άρθρου 28 ιζ, παράγραφος 7, αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
                              «Αυτή η προϋπόθεση θεωρείται ότι πληρούται στις ακόλουθες περιπτώσεις:

                                          —

                                          όταν, για την Αυστρία, τη Φινλανδία και τη Σουηδία, η ημερομηνία της πρώτης θέσης σε κυκλοφορία του μεταφορικού μέσου είναι προγενέστερη της 1ης Ιανουαρίου 1987,

                                          —

                                          όταν, για την Τσεχική Δημοκρατία, την Εσθονία, την Κύπρο, τη Λετονία, τη Λιθουανία, την Ουγγαρία, τη Μάλτα, την Πολωνία, τη Σλοβενία και τη Σλοβακία, η ημερομηνία της πρώτης θέσης σε κυκλοφορία του μεταφορικού μέσου είναι προγενέστερη της 1ης Μαΐου 1996,

                                          —

                                          όταν, για τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, η ημερομηνία της πρώτης θέσης σε κυκλοφορία του μεταφορικού μέσου είναι προγενέστερη της 1ης Ιανουαρίου 1999,

                                          —

                                          όταν το ποσό του οφειλόμενου φόρου κατά την εισαγωγή είναι αμελητέο.».

                  3.

                  31977 L 0799: Οδηγία 77/799/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1977, σχετικά με την αμοιβαία συνδρομή των αρμοδίων αρχών των κρατών μελών στον τομέα των άμεσων φόρωνκαι των φόρων επί των ασφαλίστρων (ΕΕ L 336, 27.12.1977, σ. 15), όπως τροποποιήθηκε από:

                              —

                              11979 H: Πράξη περί των όρων προσχωρήσεως και των προσαρμογών των συνθηκών — Προσχώρηση της Ελληνικής Δημοκρατίας (ΕΕ L 291, 19.11.1979, σ. 17),

                              —

                              31979 L 1070: Οδηγία 79/1070/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 6.12.1979 (EE L 331, 27.12.1979, σ. 8),

                              —

                              11985 I: Πράξη περί των όρων προσχωρήσεως και των προσαρμογών των συνθηκών — Προσχώρηση του Βασιλείου της Ισπανίας και της Πορτογαλικής Δημοκρατίας (ΕΕ L 302, 15.11.1985, σ. 23),

                              —

                              31992 L 0012: Οδηγία 92/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 25.2.1992 (EE L 76, 23.3.1992, σ. 1),

                              —

                              11994 N: Πράξη περί των όρων προσχωρήσεως και των προσαρμογών των συνθηκών — Προσχώρηση της Δημοκρατίας της Αυστρίας, της Δημοκρατίας της Φινλανδίας και του Βασιλείου της Σουηδίας (ΕΕ C 241, 29.8.1994, σ. 21),

                              —

                              12003 T: Πράξη περί των όρων προσχωρήσεως της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Εσθονίας, της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Λετονίας, της Δημοκρατίας της Λιθουανίας, της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας, της Δημοκρατίας της Μάλτας, της Δημοκρατίας της Πολωνίας, της Δημοκρατίας της Σλοβενίας και της Σλοβακικής Δημοκρατίας και των προσαρμογών των Συνθηκών επί των οποίων βασίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ L 236, 23.9.2003, σ. 33),

                              —

                              32003 L 0093: Οδηγία 2003/93/ΕΚ του Συμβουλίου της 7.10.2003 (EE L 264, 15.10.2003, σ. 23),

                              —

                              32004 L 0056: Οδηγία 2004/56/ΕΚ του Συμβουλίου της 21.4.2004 (ΕΕ L 127, 29.4.2004, σ. 70),

                              —

                              32004 L 0106: Οδηγία 2004/106/ΕΚ του Συμβουλίου της 16.11.2004 (ΕΕ L 359, 4.12.2004, σ. 30).

                              α)

                              Στο άρθρο 1, παράγραφος 3 προστίθενται τα εξής:
                              «στη Βουλγαρία:
                              данък върху доходите на физическите лица
                              корпоративен данък
                              данъци, удържани при източника
                              алтернативни данъци на корпоративния данък
                              окончателен годишен (патентен) данък
                              για τη Ρουμανία:
                              impozitul pe venit
                              impozitul pe profit
                              impozitul pe veniturile obţinute din România de nerezidenţi
                              impozitul pe veniturile microîntreprinderilor
                              impozitul pe clădiri
                              impozitul pe teren».

                              β)

                              Στο άρθρο 1, παράγραφος 5 προστίθενται τα εξής:
                              «στη Βουλγαρία:
                              Изпълнителният директор на Националната агенция за приходите
                              για τη Ρουμανία:
                              Ministerul Finanţelor Publice or an authorised representative».

                  4.

                  31979 L 1072: Όγδοη οδηγία 79/1072/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 6ης Δεκεμβρίου 1979, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Τρόπος επιστροφής του φόρου προστιθεμένης αξίας στους υποκειμένους στο φόρο οι οποίοι δεν είναι εγκατεστημένοι στο εσωτερικό της χώρας (ΕΕ L 331, 27.12.1979, σ. 11), όπως τροποποιήθηκε από:

                              —

                              11985 I: Πράξη περί των όρων προσχωρήσεως και των προσαρμογών των συνθηκών — Προσχώρηση του Βασιλείου της Ισπανίας και της Πορτογαλικής Δημοκρατίας (ΕΕ L 302, 15.11.1985, σ. 23),

                              —

                              31986 L 0560: Οδηγία 86/560/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 17.11.1986 (ΕΕ L 326, 21.11.1986, σ. 40),

                              —

                              11994 N: Πράξη περί των όρων προσχωρήσεως και των προσαρμογών των συνθηκών — Προσχώρηση της Δημοκρατίας της Αυστρίας, της Δημοκρατίας της Φινλανδίας και του Βασιλείου της Σουηδίας (ΕΕ C 241, 29.8.1994, σ. 21),

                              —

                              12003 T: Πράξη περί των όρων προσχωρήσεως της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Εσθονίας, της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Λετονίας, της Δημοκρατίας της Λιθουανίας, της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας, της Δημοκρατίας της Μάλτας, της Δημοκρατίας της Πολωνίας, της Δημοκρατίας της Σλοβενίας και της Σλοβακικής Δημοκρατίας και των προσαρμογών των Συνθηκών επί των οποίων βασίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ L 236, 23.9.2003, σ. 33),

                              α)

                              Στο σημείο Δ του Παραρτήματος Γ, προστίθενται τα εξής:

                                          «—

                                          Βουλγαρία: …………,

                                          —

                                          Ρουμανία: …………».

                              β)

                              Στην πρώτη παράγραφο του σημείου Θ του Παραρτήματος Γ, προστίθενται τα εξής:
                              «βουλγαρικά λεβ …
                              ρουμανικά λέι …».

                              γ)

                              Στη δεύτερη παράγραφο του σημείου Θ του Παραρτήματος Γ, προστίθενται τα εξής:
                              «βουλγαρικά λεβ …
                              ρουμανικά λέι …».

                  5.

                  31983 L 0182: Οδηγία 83/182/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Μαρτίου 1983, για τις φορολογικές ατέλειες που εφαρμόζονται στο εσωτερικό της Κοινότητας στις προσωρινές εισαγωγές ορισμένων μεταφορικών μέσων (ΕΕ L 105, 23.4.1983, σ. 59), όπως τροποποιήθηκε από:

                              —

                              11985 I: Πράξη περί των όρων προσχωρήσεως και των προσαρμογών των συνθηκών — Προσχώρηση του Βασιλείου της Ισπανίας και της Πορτογαλικής Δημοκρατίας (ΕΕ L 302, 15.11.1985, σ. 23),

                              —

                              31991 L 0680: Οδηγία 91/680/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 16.12.1991 (EE L 376, 31.12.1991, σ. 1),

                              —

                              11994 N: Πράξη περί των όρων προσχωρήσεως και των προσαρμογών των συνθηκών — Προσχώρηση της Δημοκρατίας της Αυστρίας, της Δημοκρατίας της Φινλανδίας και του Βασιλείου της Σουηδίας (ΕΕ C 241, 29.8.1994, σ. 21),

                              —

                              12003 T: Πράξη περί των όρων προσχωρήσεως της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Εσθονίας, της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Λετονίας, της Δημοκρατίας της Λιθουανίας, της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας, της Δημοκρατίας της Μάλτας, της Δημοκρατίας της Πολωνίας, της Δημοκρατίας της Σλοβενίας και της Σλοβακικής Δημοκρατίας και των προσαρμογών των Συνθηκών επί των οποίων βασίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ L 236, 23.9.2003, σ. 33),

                        Στο Παράρτημα, προστίθενται τα εξής:
                  «ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ

                              —

                              данък върху превозните средства

                        ΡΟΥΜΑΝΙΑ

                              —

                              taxa asupra mijloacelor de transport (Codul Fiscal — art. 261- 265)

                              —

                              accize pentru autoturisme şi autoturisme de teren inclusive rulate (Codul Fiscal — art. 208, alin. 5 şi art. 210, alin. 1(b))».

                  6.

                  31990 L 0434: Οδηγία 90/434/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1990, σχετικά με το κοινό φορολογικό καθεστώς για τις συγχωνεύσεις, διασπάσεις, εισφορές ενεργητικού και ανταλλαγές μετοχών που αφορούν εταιρείες διαφορετικών κρατών μελών (ΕΕ L 225, 20.8.1990, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε από:

                              —

                              11994 N: Πράξη περί των όρων προσχωρήσεως και των προσαρμογών των συνθηκών — Προσχώρηση της Δημοκρατίας της Αυστρίας, της Δημοκρατίας της Φινλανδίας και του Βασιλείου της Σουηδίας (ΕΕ C 241, 29.8.1994, σ. 21),

                              —

                              12003 T: Πράξη περί των όρων προσχωρήσεως της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Εσθονίας, της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Λετονίας, της Δημοκρατίας της Λιθουανίας, της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας, της Δημοκρατίας της Μάλτας, της Δημοκρατίας της Πολωνίας, της Δημοκρατίας της Σλοβενίας και της Σλοβακικής Δημοκρατίας και των προσαρμογών των Συνθηκών επί των οποίων βασίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ L 236, 23.9.2003, σ. 33),

                              —

                              32005 L 0019: Οδηγία 2005/19/ΕΚ του Συμβουλίου της 17.2.2005 (ΕΕ L 58, 4.3.2005, σ. 19).

                              α)

                              Στο άρθρο 3, σημείο γ), προστίθενται τα εξής:

                                          «—

                                          корпоративен данък στη Βουλγαρία,

                                          —

                                          impozit pe profit στη Ρουμανία,».

                              β)

                              Στο Παράρτημα, προστίθενται τα εξής:

                                          «(αα)

                                          εταιρείες του βουλγαρικού δικαίου με την επωνυμία: “събирателното дружество”, “командитното дружество”“дружеството с ограничена отговорност”, “акционерното дружество”, “командитното дружество с акции”, “кооперации”, “кооперативни съюзи”, “държавни предприятия”“που έχουν συσταθεί βάσει του βουλγαρικού δικαίου και έχουν εμπορικό χαρακτήρα”

                                          (αβ)

                                          εταιρείες του ρουμανικού δικαίου με την επωνυμία: “societate pe acţiuni”, “societate în comandită pe acţiuni”, “societate cu răspundere limitată”.» .

                  7.

                  31990 L 0435: Οδηγία 90/435/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1990, σχετικά με το κοινό φορολογικό καθεστώς το οποίο ισχύει για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρείες διαφορετικών κρατών μελών (ΕΕ L 225, 20.8.1990, σ. 6), όπως τροποποιήθηκε από:

                              —

                              11994 N: Πράξη περί των όρων προσχωρήσεως και των προσαρμογών των συνθηκών — Προσχώρηση της Δημοκρατίας της Αυστρίας, της Δημοκρατίας της Φινλανδίας και του Βασιλείου της Σουηδίας (ΕΕ C 241, 29.8.1994, σ. 21),

                              —

                              12003 T: Πράξη περί των όρων προσχωρήσεως της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Εσθονίας, της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Λετονίας, της Δημοκρατίας της Λιθουανίας, της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας, της Δημοκρατίας της Μάλτας, της Δημοκρατίας της Πολωνίας, της Δημοκρατίας της Σλοβενίας και της Σλοβακικής Δημοκρατίας και των προσαρμογών των Συνθηκών επί των οποίων βασίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ L 236, 23.9.2003, σ. 33),

                              —

                              32003 L 0123: Οδηγία 2003/123/ΕΚ του Συμβουλίου της 22.12.2003 (ΕΕ L 7, 13.1.2004, σ. 41).

                              α)

                              Στο άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο (γ), προστίθενται τα εξής:

                                          «—

                                          корпоративен данък στη Βουλγαρία,

                                          —

                                          impozit pe profit στη Ρουμανία,».

                              β)

                              Το Παράρτημα αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

                                 «ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
                                 ΠΙΝΑΚΑΣ ΤΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ 2, ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 1, ΣΤΟΙΧΕΙΟ Α)

                                             α)

                                             οι εταιρείες που έχουν συσταθεί βάσει του κανονισμού (EΚ) αριθ. 2157/2001 του Συμβουλίου, της 8ης Οκτωβρίου 2001, περί του καταστατικού της ευρωπαϊκής εταιρείας (SE) και της οδηγίας 2001/86/EΚ του Συμβουλίου, της 8ης Οκτωβρίου 2001, για τη συμπλήρωση του καταστατικού της ευρωπαϊκής εταιρείας όσον αφορά τον ρόλο των εργαζομένων και οι συνεταιριστικές εταιρείες που έχουν συσταθεί βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1435/2003 του Συμβουλίου, της 22ας Ιουλίου 2003, περί του καταστατικού της ευρωπαϊκής συνεταιριστικής εταιρείας και της οδηγίας 2003/72/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Ιουλίου 2003, για τη συμπλήρωση του καταστατικού του ευρωπαϊκού συνεταιρισμού όσον αφορά τον ρόλο των εργαζομένων.

                                             β)

                                             Οι εταιρείες του βελγικού δικαίου που αποκαλούνται “société anonyme”/“naamloze vennootschap”, “société en commandite par actions”/“commanditaire vennootschap op aandelen”, “société privée à responsabilité limitée”/“besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid”“société coopérative à responsabilité limitée”/“coöperatieve vennootschap met beperkte aansprakelijkheid”, “société coopérative à responsabilité illimitée”/“coöperatieve vennootschap met onbeperkte aansprakelijkheid”, “société en nom collectif”/“vennootschap onder firma”, “société en commandite simple”/“gewone commanditaire vennootschap”, τα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου που έχουν υιοθετήσει μία από τις παραπάνω νομικές μορφές, καθώς και άλλες εταιρείες που έχουν συσταθεί βάσει του βελγικού δικαίου και υπόκειται σε φορολογία ανωνύμων εταιρειών στο Βέλγιο,

                                             γ)

                                             οι εταιρείες του βουλγαρικού δικαίου που αποκαλούνται:“събирателното дружество”, “командитното дружество”, “дружеството с ограничена отговорност”, “акционерното дружество”, “командитното дружество с акции”, “неперсонифицирано дружество”, “кооперации”, “кооперативни съюзи”“държавни предприятия” που έχουν συσταθεί βάσει του βουλγαρικού δικαίου και έχουν εμπορικό χαρακτήρα,

                                             δ)

                                             οι εταιρείες του τσεχικού δικαίου που αποκαλούνται: “akciová společnost”, “společnost s ručením omezeným”,

                                             ε)

                                             οι εταιρείες του δανικού δικαίου που αποκαλούνται “aktieselskab” και “anpartsselskab”. Οι άλλες εταιρείες που υπόκεινται στο φόρο σύμφωνα με το νόμο για τη φορολόγηση εταιρειών, στο βαθμό που το φορολογητέο εισόδημά τους υπολογίζεται και φορολογείται σύμφωνα με τους γενικούς κανόνες της φορολογικής νομοθεσίας που εφαρμόζονται στις “aktieselskaber”,

                                             στ)

                                             οι εταιρείες του γερμανικού δικαίου που αποκαλούνται “Aktiengesellschaft”, “Kommanditgesellschaft auf Aktien”, “Gesellschaft mit beschränkter Haftung”, “Versicherungsverein auf Gegenseitigkeit”, “Erwerbs und Wirtschaftsgenossenschaft”, “Betriebe gewerblicher Art von juristischen Personen des öffentlichen Rechts”, καθώς και άλλες εταιρείες που έχουν συσταθεί βάσει του γερμανικού δικαίου και υπόκεινται σε φορολογία ανωνύμων εταιρειών στη Γερμανία,

                                             ζ)

                                             οι εταιρείες του εσθονικού δικαίου που αποκαλούνται: “täisühing”, “usaldusühing”, “osaühing”, “aktsiaselts”, “tulundusühistu”;

                                             η)

                                             οι εταιρείες του ελληνικού δικαίου που αποκαλούνται “ανώνυμη εταιρεία”, “εταιρεία περιορισμένης ευθύνης (Ε.Π.Ε.)”, καθώς και άλλες εταιρείες που έχουν συσταθεί βάσει του ελληνικού δικαίου και υπόκεινται σε φορολογία ανωνύμων εταιρειών στην Ελλάδα,

                                             θ)

                                             οι εταιρείες του ισπανικού δικαίου που αποκαλούνται: “sociedad anónima”, “sociedad comanditaria por acciones”, “sociedad de responsabilidad limitada”, τα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου που λειτουργούν υπό καθεστώς ιδιωτικού δικαίου και άλλες οντότητες που έχουν συσταθεί βάσει του ισπανικού δικαίου και υπόκεινται σε φορολογία ανωνύμων εταιρειών (“impuesto sobre sociedades”) στην Ισπανία,

                                             ι)

                                             οι εταιρείες του γαλλικού δικαίου που αποκαλούνται “société anonyme”, “société en commandite par actions”, “société à responsabilité limitée”, “sociétés par actions simplifiées”, “sociétés d'assurances mutuelles”, “caisses d'épargne et de prévoyance”, “sociétés civiles” που υπόκεινται αυτόματα στο φόρο εταιρειών, οι “coopératives”, “unions de coopératives”, οι δημόσιοι οργανισμοί και επιχειρήσεις βιομηχανικού και εμπορικού χαρακτήρα, καθώς και άλλες εταιρείες που έχουν συσταθεί βάσει του γαλλικού δικαίου και υπόκεινται σε φορολογία ανωνύμων εταιρειών στη Γαλλία,

                                             ια)

                                             οι εταιρείες που έχουν συσταθεί ή είναι εγγεγραμμένες σύμφωνα με το ιρλανδικό δίκαιο, τα νομικά πρόσωπα που είναι εγγεγραμμένα υπό το καθεστώς του “Industrial and Provident Societies Act”, οι “building societies” που είναι εγγεγραμμένες υπό το καθεστώς των “Building Societies Acts” και οι “Trustee Savings Banks” κατά την έννοια του “Trustee Savings Banks Act, 1989”,

                                             ιβ)

                                             οι εταιρείες του ιταλικού δικαίου που αποκαλούνται “società per azioni”, “società in accomandita per azioni”, “società a responsibilità limitata”, “società cooperative”, “società di mutua assicurazione”, και οι δημόσιες και ιδιωτικές οντότητες των οποίων οι δραστηριότητες είναι, εξ ολοκλήρου ή κυρίως, εμπορικές,

                                             ιγ)

                                             στο κυπριακό δίκαιο: οι “εταιρείες”, όπως αυτές ορίζονται στους περί Φορολογίας του Εισοδήματος νόμους.

                                             ιδ)

                                             οι εταιρείες του λετονικού δικαίου που αποκαλούνται: “akciju sabiedrība”, “sabiedrība ar ierobežotu atbildību”;

                                             ιε)

                                             οι εταιρείες που έχουν συγκροτηθεί βάσει του λιθουανικού δικαίου,

                                             ιστ)

                                             οι εταιρείες του δικαίου του Λουξεμβούργου που αποκαλούνται“société anonyme”, “société en commandite par actions”, “société à responsabilité limitée”, “société coopérative”, “société coopérative organisée comme une société anonyme”, “association d'assurances mutuelles”, “association d'épargne-pension”, “entreprise de nature commerciale, industrielle ou minière de l'Etat, des communes, des syndicats de communes, des établissements publics et des autres personnes morales de droit public”, καθώς και άλλες εταιρείες που έχουν συσταθεί βάσει του δικαίου του Λουξεμβούργου και υπόκεινται σε φορολογία ανωνύμων εταιρειών στο Λουξεμβούργο,

                                             ιζ)

                                             οι εταιρείες του ουγγρικού δικαίου που αποκαλούνται: “közkereseti társaság”, “betéti társaság”, “közös vállalat”, “korlátolt felelősségű társaság”, “részvénytársaság”, “egyesülés”, “szövetkezet”;

                                             ιη)

                                             οι εταιρείες του μαλτέζικου δικαίου που αποκαλούνται: “Kumpaniji ta' Responsabilita' Limitata”, “Soċjetajiet en commandite li l-kapital tagħhom maqsum f'azzjonijiet”;

                                             ιθ)

                                             οι εταιρείες του ολλανδικού δικαίου που αποκαλούνται“naamloze vennnootschap”, “besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid”, “Open commanditaire vennootschap”, “Coöperatie”, “onderlinge waarborgmaatschappij”, “Fonds voor gemene rekening”, “vereniging op coöperatieve grondslag”, “vereniging welke op onderlinge grondslag als verzekeraar of kredietinstelling optreedt”, καθώς και άλλες εταιρείες που έχουν συσταθεί βάσει του ολλανδικού δικαίου και υπόκεινται σε φορολογία ανωνύμων εταιρειών στην Ολλανδία,

                                             κ)

                                             οι εταιρείες του αυστριακού δικαίου που αποκαλούνται“Aktiengesellschaft”, “Gesellschaft mit beschränkter Haftung”, “Versicherungsvereine auf Gegenseitigkeit”, “Erwerbs und Wirtschaftsgenossenschaften”, “Betriebe gewerblicher Art von Körperschaften des öffentlichen Rechts”, “Sparkassen”, καθώς και άλλες εταιρείες που έχουν συσταθεί βάσει του αυστριακού δικαίου και υπόκεινται σε φορολογία ανωνύμων εταιρειών στην Αυστρία,

                                             κα)

                                             οι εταιρείες του πολωνικού δικαίου που αποκαλούνται: “spółka akcyjna”, “spółka z ograniczoną odpowiedzialnością”;

                                             (κβ)

                                             οι εμπορικές ή οι εμπορικού χαρακτήρα αστικές εταιρείες, οι συνεταιρισμοί και οι δημόσιες επιχειρήσεις που έχουν συσταθεί βάσει του πορτογαλικού δικαίου,

                                             κγ)

                                             οι εταιρείες του ρουμανικού δικαίου που αποκαλούνται: “societăţi pe acţiuni”, “societăţi în comandită pe acţiuni”, “societăţi cu răspundere limitată”,

                                             κδ)

                                             οι εταιρείες του σλοβενικού δικαίου που αποκαλούνται: “delniška družba”, “komanditna družba”, “družba z omejeno odgovornostjo”,

                                             κε)

                                             οι εταιρείες του σλοβακικού δικαίου που αποκαλούνται: “akciová spoločnosť”, “spoločnosť s ručením obmedzeným”, “komanditná spoločnosť”,

                                             κστ)

                                             οι εταιρείες του φινλανδικού δικαίου που αποκαλούνται “osakeyhtiö”/“aktiebolag”, “osuuskunta”/“andelslag”,“säästöpankki”/“sparbank” και “vakuutusyhtiö”/“försäkringsbolag”,

                                             κζ)

                                             οι εταιρείες του σουηδικού δικαίου που αποκαλούνται “aktiebolag”, “försäkringsaktiebolag”, “ekonomiska föreningar”, “sparbanker”, “ömsesidiga försäkringsbolag”,

                                             (κη)

                                             οι εταιρείες που έχουν συσταθεί βάσει του δικαίου του Ηνωμένου Βασιλείου.».

                  8.

                  32003 L 0048: Οδηγία 2003/48/ΕΚ του Συμβουλίου, της 3ης Ιουνίου 2003, για τη φορολόγηση των υπό μορφή τόκων εισοδημάτων από αποταμιεύσεις (ΕΕ L 157, 26.6.2003, σ. 38), όπως τροποποιήθηκε από:

                              —

                              32004 L 0066: Οδηγία 2004/66/ΕΚ του Συμβουλίου της 26.4.2004 (EE L 168, 1.5.2004, σ. 35),

                              —

                              32004 D 0587: Απόφαση 2004/587/ΕΚ του Συμβουλίου της 19.7.2004 (ΕΕ L 257, 4.8.2004, σ. 7).

                        Στο παράρτημα, μεταξύ των καταχωρίσεων για το Βέλγιο και για την Ισπανία, παρεμβάλλονται τα εξής:

                              «Βουλγαρία

                              Общините (δήμοι)
                              Социалноосигурителни фондове (Ταμεία Κοινωνικής Ασφάλισης)»

                        και μεταξύ των καταχωρίσεων για την Πορτογαλία και τη Σλοβακία:

                              «Ρουμανία

                              autorităţile administraţiei publice locale (τοπικές αρχές δημόσιας διοίκησης)» .

                  9.

                  32003 L 0049: Οδηγία 2003/49/ΕΚ του Συμβουλίου, της 3ης Ιουνίου 2003, για την καθιέρωση κοινού συστήματος φορολόγησης των τόκων και των δικαιωμάτων που καταβάλλονται μεταξύ συνδεδεμένων εταιρειών διαφορετικών κρατών μελών (ΕΕ L 157, 26.6.2003, σ. 49), όπως τροποποιήθηκε από:

                              —

                              32004 L 0066: Οδηγία 2004/66/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 26.4.2004 (EE L 168, 1.5.2004, σ. 35),

                              —

                              32004 L 0076: Οδηγία 2004/76/ΕΚ του Συμβουλίου της 29.4.2004 (ΕΕ L 157, 30.4.2004, σ. 106).

                              α)

                              Στο άρθρο 3, στοιχείο (α), εδάφιο (iii) προστίθενται τα εξής:

                                          «—

                                          корпоративен данък στη Βουλγαρία,

                                          —

                                          impozit pe profit, impozitul pe veniturile obţinute din România de nerezidenţi στη Ρουμανία,».

                              β)

                              Στο Παράρτημα, προστίθενται τα εξής:

                                          «(αα)

                                          εταιρείες του βουλγαρικού δικαίου με την επωνυμία:“събирателното дружество”, “командитното дружество”“дружеството с ограничена отговорност”, “акционерното дружество”, “командитното дружество с акции”, “кооперации”, “кооперативни съюзи”, “държавни предприятия” που συστάθηκαν βάσει του βουλγαρικού δικαίου και έχουν εμπορικό χαρακτήρα,

                                          (αβ)

                                          εταιρείες του ρουμανικού δικαίου με την επωνυμία: “societate pe acţiuni”, “societate în comandită pe acţiuni”, “societate cu răspundere limitată”.» .


Avis juridique important

|

32001L0024

Οδηγία 2001/24/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Απριλίου 2001, για την εξυγίανση και την εκκαθάριση των πιστωτικών ιδρυμάτων

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 125 της 05/05/2001 σ. 0015 - 0023

Οδηγία 2001/24/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίουτης 4ης Απριλίου 2001για την εξυγίανση και την εκκαθάριση των πιστωτικών ιδρυμάτωνΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑÏΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 47 παράγραφος 2,την πρόταση της Επιτροπής(1),τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(2),τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ιδρύματος(3),Αποφασίζοντας με τη διαδικασία του άρθρου 251 της συνθήκης(4),Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Σύμφωνα με τους στόχους της συνθήκης, θα πρέπει να καταβληθεί προσπάθεια για την αρμονική και ισόρροπη ανάπτυξη των οικονομικών δραστηριοτήτων στο σύνολο της Κοινότητας με την κατάργηση όλων των εμποδίων στην ελευθερία εγκατάστασης και την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών στο εσωτερικό της Κοινότητας.(2) Παράλληλα με την κατάργηση αυτών των εμποδίων, θα πρέπει να ληφθεί πρόνοια σχετικά με την κατάσταση που ενδέχεται να δημιουργηθεί σε περίπτωση δυσχερειών ενός πιστωτικού ιδρύματος, ιδίως στην περίπτωση που το ίδρυμα αυτό έχει υποκαταστήματα σε άλλα κράτη μέλη.(3) Η οδηγία εγγράφεται στο κοινοτικό νομοθετικό πλαίσιο που δημιουργήθηκε με την οδηγία 2000/12/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Μαρτίου 2000, σχετικά με την πρόσβαση στη δραστηριότητα των πιστωτικών ιδρυμάτων και την άσκησή της(5). Εξ αυτού συνάγεται ότι, κατά την περίοδο της δραστηριότητάς του, το πιστωτικό ίδρυμα και τα υποκαταστήματά του αποτελούν μία ενιαία οντότητα, η οποία υπόκειται στην εποπτεία των αρμόδιων αρχών του κράτους όπου εκδόθηκε η άδεια λειτουργίας που ισχύει για όλη την Κοινότητα.(4) Θα ήταν ιδιαίτερα άσκοπο να εγκαταλείπεται η ενότητα που αποτελεί το ίδρυμα με τα υποκαταστήματά του, όταν είναι αναγκαίο να ληφθούν μέτρα εξυγίανσης ή να κινηθεί διαδικασία εκκαθάρισης.(5) Η έκδοση της οδηγίας 94/19/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ης Μαΐου 1994, περί των συστημάτων εγγυήσεως των καταθέσεων(6), η οποία θέσπισε την αρχή της υποχρεωτικής συμμετοχής των πιστωτικών ιδρυμάτων σε σύστημα εγγυήσεως του κράτους-μέλους καταγωγής, καθιστά επιτακτικότερη την ανάγκη αμοιβαίας αναγνώρισης των μέτρων εξυγίανσης και των διαδικασιών εκκαθάρισης.(6) Επιβάλλεται να ανατεθεί στις διοικητικές ή δικαστικές αρχές του κράτους μέλους καταγωγής, η αποκλειστική αρμοδιότητα να αποφασίζουν και να εφαρμόζουν τα μέτρα εξυγίανσης που προβλέπονται στη νομοθεσία και τα συναλλακτικά ήθη του εν λόγω κράτους μέλους. Λόγω της δυσχέρειας που παρουσιάζει η εναρμόνιση των νομοθεσιών και των συναλλακτικών ηθών των κρατών μελών, θα πρέπει να καθιερωθεί η αμοιβαία αναγνώριση, εκ μέρους των κρατών μελών, των μέτρων που λαμβάνει έκαστο εξ αυτών για να αποκαταστήσει τη βιωσιμότητα των ιδρυμάτων στα οποία έχει χορηγήσει άδεια.(7) Είναι απαραίτητο να εξασφαλισθεί ότι τα μέτρα εξυγίανσης που λαμβάνουν οι διοικητικές ή δικαστικές αρχές του κράτους μέλους καταγωγής, καθώς και τα μέτρα που λαμβάνουν τα πρόσωπα ή τα όργανα στα οποία οι αρχές αυτές αναθέτουν τη διαχείριση αυτών των μέτρων εξυγίανσης, παράγουν τα αποτελέσματά τους σε όλα τα κράτη μέλη, ακόμη και προκειμένου για μέτρα που καθιστούν δυνατή την αναστολή πληρωμών, την αναστολή εκτελεστικών μέτρων ή τη μείωση απαιτήσεων καθώς και οιοδήποτε μέτρο ικανό να θίξει προϋπάρχοντα δικαιώματα τρίτων.(8) Ορισμένα μέτρα, ιδίως όσα θίγουν τη λειτουργία της εσωτερικής δομής των πιστωτικών ιδρυμάτων ή τα δικαιώματα των διαχειριστών ή των μετόχων, δεν χρειάζεται να καλυφθούν από την παρούσα οδηγία για να παράγουν πλήρη αποτελέσματα στα κράτη μέλη, εφόσον, βάσει του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου, εφαρμοστέο είναι το δίκαιο του κράτους καταγωγής.(9) Για ορισμένα μέτρα, ιδίως για όσα έχουν σχέση με τη διατήρηση των προϋποθέσεων εκδόσεως άδειας λειτουργίας, ισχύει ήδη η αμοιβαία αναγνώριση, σύμφωνα με την οδηγία 2000/12/ΕΚ, εφόσον, κατά τη θέσπισή τους, δεν θίγουν προϋπάρχοντα δικαιώματα τρίτων.(10) Εν προκειμένω, τα πρόσωπα που συμμετέχουν στην εσωτερική λειτουργία των πιστωτικών ιδρυμάτων, καθώς και οι διαχειριστές και οι μέτοχοι των ιδρυμάτων αυτών, υπό την ιδιότητά τους αυτή, δεν πρέπει να θεωρούνται ως "τρίτοι" κατά την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας.(11) Στα κράτη μέλη όπου βρίσκονται υποκαταστήματα, απαιτείται δημόσια ανακοίνωση με την οποία να πληροφορούνται οι τρίτοι την εφαρμογή μέτρων εξυγίανσης, όταν αυτά τα μέτρα υπάρχει κίνδυνος να δημιουργήσουν προβλήματα στην άσκηση ορισμένων εκ των δικαιωμάτων τους.(12) Η αρχή της ίσης μεταχείρισης μεταξύ των πιστωτών, όσον αφορά τη δυνατότητά τους να ασκήσουν ένδικα μέσα, επιβάλλει στις διοικητικές ή δικαστικές αρχές του κράτους μέλους καταγωγής να λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε οι πιστωτές του κράτους μέλους υποδοχής να μπορούν να ασκήσουν τα δικαιώματά τους των ένδικων μέσων εντός της προβλεπόμενης προς τούτο προθεσμίας.(13) Πρέπει να προβλεφθεί ένας σχετικός συντονισμός του ρόλου των διοικητικών ή δικαστικών αρχών στον τομέα των μέτρων εξυγίανσης και των διαδικασιών εκκαθάρισης των εγκατεστημένων σε διαφορετικά κράτη μέλη υποκαταστημάτων των πιστωτικών ιδρυμάτων, η καταστατική έδρα των οποίων ευρίσκεται εκτός της Κοινότητας.(14) Εάν δεν έχουν ληφθεί μέτρα εξυγίανσης ή αν αυτά αποτύχουν, τα πιστωτικά ιδρύματα που αντιμετωπίζουν κρίση πρέπει να εκκαθαρίζονται. Θα πρέπει, στην περίπτωση αυτή, να προβλεφθούν ορισμένες διατάξεις με στόχο την αμοιβαία αναγνώριση των διαδικασιών εκκαθάρισης και των αποτελεσμάτων τους στην Κοινότητα.(15) Ο σημαντικός ρόλος που διαδραματίζουν οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής πριν από την έναρξη της διαδικασίας εκκαθάρισης, μπορεί να παρατείνεται κατά την εκκαθάριση για να καθίσταται δυνατή η ομαλή διεξαγωγή των διαδικασιών εκκαθάρισης.(16) Η ισότητα των πιστωτών απαιτεί να εκκαθαρίζεται το πιστωτικό ίδρυμα σύμφωνα με τις αρχές της ενότητας και της καθολικότητας, οι οποίες ορίζουν την αποκλειστική αρμοδιότητα των διοικητικών ή δικαστικών αρχών του κράτους μέλους καταγωγής και την αναγνώριση των αποφάσεών τους που πρέπει να μπορούν να παράγουν, χωρίς καμία άλλη διατύπωση, σε όλα τα άλλα κράτη μέλη, τα αποτελέσματα που τους αποδίδει το δίκαιο του κράτους μέλους καταγωγής, εκτός εάν η παρούσα οδηγία ορίζει άλλως.(17) Η εξαίρεση όσον αφορά τα αποτελέσματα των μέτρων εξυγίανσης και των διαδικασιών εκκαθάρισης, επί ορισμένων συμβάσεων και δικαιωμάτων, περιορίζεται επί των αποτελεσμάτων αυτών και δεν καλύπτει τα άλλα θέματα που αφορούν τα μέτρα εξυγίανσης και τις διαδικασίες εκκαθάρισης, όπως η αναγγελία, η εξέλεγξη, η αποδοχή και η σειρά κατάταξης των απαιτήσεων που απορρέουν από αυτές τις συμβάσεις και δικαιώματα και οι κανόνες κατανομής του προϊόντος και ρευστοποίησης των περιουσιακών στοιχείων, που διέπονται από το δίκαιο του κράτους μέλους καταγωγής.(18) Η εκούσια εκκαθάριση είναι δυνατή όταν το πιστωτικό ίδρυμα είναι φερέγγυο. Ωστόσο, οι διοικητικές ή δικαστικές αρχές του κράτους μέλους καταγωγής δύνανται, ενδεχομένως, να αποφασίζουν ένα μέτρο εξυγίανσης ή μια διαδικασία εκκαθάρισης, έστω και μετά την έναρξη εκούσιας εκκαθάρισης.(19) Η ανάκληση της τραπεζικής άδειας λειτουργίας είναι μία από τις αναγκαίες συνέπειες της θέσης σε εκκαθάριση πιστωτικού ιδρύματος. Ωστόσο, η εν λόγω ανάκληση δεν πρέπει να παρεμποδίζει τη συνέχιση ορισμένων δραστηριοτήτων του ιδρύματος εφόσον αυτό είναι αναγκαίο ή πρόσφορο για τις ανάγκες της εκκαθάρισης. Το κράτος μέλος καταγωγής μπορεί πάντως να εξαρτά τη συνέχιση της δραστηριότητας από τη συμφωνία και τον έλεγχο των αρμόδιων αρχών του.(20) Εξίσου σημαντική με τη δημόσια ανακοίνωση είναι η κατ' ιδίαν ενημέρωση των γνωστών πιστωτών, η οποία να τους επιτρέπει, εάν χρειασθεί, να αναγγέλουν τις απαιτήσεις τους ή να υποβάλλουν παρατηρήσεις σχετικά με τις απαιτήσεις τους εντός τακτής προθεσμίας. Αυτό δεν πρέπει να δημιουργεί διακρίσεις εις βάρος των πιστωτών που κατοικούν σε άλλο κράτος μέλος από το κράτος μέλος καταγωγής, βάσει του τόπου διαμονής τους ή της φύσης των απαιτήσεών τους. Η ενημέρωση των πιστωτών πρέπει να συνεχίζεται τακτικά και με τον κατάλληλο τύπο κατά τη διαδικασία εκκαθάρισης.(21) Αποκλειστικά και μόνο για τους σκοπούς της εφαρμογής των διατάξεων της παρούσας οδηγίας στα μέτρα εξυγίανσης και τις διαδικασίες εκκαθάρισης που αφορούν τα εγκατεστημένα στην Κοινότητα υποκαταστήματα πιστωτικού ιδρύματος, του οποίου η έδρα ευρίσκεται σε τρίτη χώρα, οι ορισμοί του "κράτους μέλους καταγωγής", των "αρμόδιων αρχών" και των "διοικητικών ή δικαστικών αρχών", συμπίπτουν με εκείνους του κράτους μέλους στο οποίο είναι εγκατεστημένο το υποκατάστημα.(22) Όταν πιστωτικό ίδρυμα, που έχει την έδρα του εκτός της Κοινότητας, διαθέτει υποκαταστήματα σε πολλά κράτη μέλη, κάθε υποκατάστημα τυγχάνει, όσον αφορά την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, εξατομικευμένης μεταχειρίσεως σ' αυτήν την περίπτωση, οι διοικητικές ή δικαστικές αρχές και οι αρμόδιες αρχές, καθώς και οι διαχειριστές και οι εκκαθαριστές καταβάλλουν προσπάθειες για τον συντονισμό των ενεργειών τους.(23) Μολονότι είναι σημαντικό να γίνει δεκτή η αρχή, βάσει της οποίας το δίκαιο του κράτους μέλους καταγωγής καθορίζει όλα τα αποτελέσματα των μέτρων εξυγίανσης ή των διαδικασιών εκκαθάρισης, δικονομικά ή ουσιαστικά, πρέπει ωστόσο να ληφθεί υπόψη ότι τα αποτελέσματα αυτά μπορεί να συγκρούονται με τους συνήθως ισχύοντες κανόνες στα πλαίσια της οικονομικής και χρηματοδοτικής δραστηριότητας του πιστωτικού ιδρύματος και των υποκαταστημάτων του στα άλλα κράτη μέλη. Η παραπομπή στη νομοθεσία άλλου κράτους μέλους αποτελεί ενίοτε αναγκαίο μέσο μετριασμού της αρχής της εφαρμογής του δικαίου του κράτους μέλους καταγωγής.(24) Ο μετριασμός αυτός είναι αναγκαίος ιδίως για να προστατεύονται οι εργαζόμενοι που συνδέονται με το ίδρυμα με σύμβαση εργασίας, να διασφαλίζονται οι συναλλαγές που αφορούν ορισμένα αγαθά και να διαφυλάσσεται το αδιάβλητο των οργανωμένων αγορών, οι οποίες λειτουργούν σύμφωνα με το δίκαιο ενός κράτους μέλους και στις οποίες διενεργούνται συναλλαγές με αντικείμενο χρηματοοικονομικά μέσα.(25) Οι συναλλαγές που πραγματοποιούνται στα πλαίσια συστήματος πληρωμής και διακανονισμού καλύπτονται από την οδηγία 98/26/ΕΟΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 1998, σχετικά με το αμετάκλητο του διακανονισμού στα συστήματα πληρωμών και στα συστήματα διακανονισμού αξιογράφων(7),(26) Η έκδοση της παρούσας οδηγίας δεν αναιρεί τις διατάξεις της οδηγίας 98/26/ΕΟΚ, κατά τις οποίες η διαδικασία αφερεγγυότητας δεν πρέπει να έχει καμία επίπτωση στο αντιτάξιμο των εντολών που έχουν εισαχθεί εγκύρως σε ένα σύστημα, ούτε στις εγγυήσεις που έχουν δοθεί σε ένα σύστημα.(27) Σε ορισμένα μέτρα εξυγίανσης ή διαδικασίες εκκαθάρισης προβλέπεται ο διορισμός προσώπου υπεύθυνου για τη διαχείριση των εν λόγω μέτρων ή διαδικασιών. Επομένως, η αναγνώριση του διορισμού του και των εξουσιών του σε όλα τα άλλα κράτη μέλη αποτελεί ουσιώδες στοιχείο για την υλοποίηση των αποφάσεων που λαμβάνονται στο κράτος μέλος καταγωγής επιβάλλεται ωστόσο να προσδιορισθεί εντός ποίων ορίων ασκούνται οι εξουσίες του όταν ενεργεί σε κράτος μέλος διαφορετικό από το κράτος μέλος καταγωγής.(28) Επιβάλλεται η προστασία των πιστωτών οι οποίοι συμβάλλονται με το το πιστωτικό ίδρυμα πριν από τη θέσπιση μέτρου εξυγίανσης ή την έναρξη διαδικασίας εκκαθάρισης, από τις διατάξεις περί ακυρότητας, ακυρωσίας ή κήρυξης του ανενεργού που προβλέπονται στο δίκαιο του κράτους μέλους καταγωγής, όταν ο έλκων όφελος εκ της συναλλαγής αποδεικνύει ότι, κατά το εφαρμοστέο επί της συναλλαγής δίκαιο, δεν υφίσταται, στη συγκεκριμένη περίπτωση, κανένα μέσο που να επιτρέπει την προσβολή της εν λόγω πράξης.(29) Επιβάλλεται να διαφυλλαχθεί η εμπιστοσύνη των τρίτων αγοραστών στο περιεχόμενο των δημόσιων βιβλίων ή των λογαριασμών ως προς ορισμένα στοιχεία του ενεργητικού που αποτελούν αντικείμενο εγγραφής στα εν λόγω δημόσια βιβλία ή λογαριασμούς και, κατ' επέκταση, των αγοραστών ακινήτων, ακόμη και μετά την έναρξη της διαδικασίας εκκαθάρισης ή τη λήψη μέτρου εξυγίανσης. Ο μόνος τρόπος για να διαφυλαχθεί η εμπιστοσύνη είναι να διέπεται το κύρος της κτήσης από το δίκαιο του τόπου όπου ευρίσκεται το ακίνητο ή του κράτους το οποίο επιτάσσει την τήρηση του δημόσιου βιβλίου ή του λογαριασμού.(30) Τα αποτελέσματα των μέτρων εξυγίανσης ή των διαδικασιών εκκαθάρισης επί εκκρεμοδικίας διέπονται από το δίκαιο του κράτους μέλους, στο οποίο εκκρεμεί η δίκη, κατ' εξαίρεση από την εφαρμογή της lex cοncursus τα αποτελέσματα αυτών των μέτρων και διαδικασιών επί των επιμέρους πράξεων αναγκαστικής εκτέλεσης που προκύπτουν από τις δίκες αυτές, διέπονται από το δίκαιο του κράτους μέλους καταγωγής, σύμφωνα με τον γενικό κανόνα που θέτει η παρούσα οδηγία.(31) Επιβάλλεται να προβλεφθεί ότι οι διοικητικές ή δικαστικές αρχές του κράτους μέλους καταγωγής ενημερώνουν αμελλητί τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής για τη λήψη μέτρου εξυγίανσης ή την έναρξη διαδικασίας εκκαθάρισης, ει δυνατόν πριν από τη λήψη του μέτρου ή την κίνηση της διαδικασίας ή, αν όχι, αμέσως μετά.(32) Το επαγγελματικό απόρρητο όπως ορίζεται στο άρθρο 30 της οδηγίας 2000/12/ΕΚ είναι ουσιώδες στοιχείο όλων των διαδικασιών ενημέρωσης ή διαβούλευσης. Για το λόγο αυτό, πρέπει να τηρείται από όλες τις διοικητικές αρχές στις διαδικασίες αυτές, ενώ οι δικαστικές αρχές εξακολουθούν να υπόκεινται, ως προς το σημείο αυτό, στις εθνικές διατάξεις που τις αφορούν,ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:ΤΙΤΛΟΣ IΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙΆρθρο 1Πεδίο εφαρμογής1. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται στα πιστωτικά ιδρύματα και τα υποκαταστήματά τους που έχουν συσταθεί σε κράτος μέλος διάφορο του κράτους μέλους της καταστατικής έδρας, όπως ορίζονται στο άρθρο 1 πρώτο και τρίτο σημείο της οδηγίας 2000/12/ΕΚ, υπό την επιφύλαξη των όρων και εξαιρέσεων που προβλέπονται στο άρθρο 2 παράγραφος 3 της ίδιας οδηγίας.2. Οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας που αφορούν τα υποκαταστήματα πιστωτικού ιδρύματος, η καταστατική έδρα του οποίου ευρίσκεται εκτός της Κοινότητας, εφαρμόζονται μόνον εάν υπάρχουν υποκαταστήματα του εν λόγω πιστωτικού ιδρύματος σε δύο τουλάχιστον κράτη μέλη της Κοινότητας.Άρθρο 2ΟρισμοίΚατά την έννοια της παρούσας οδηγίας, νοούνται ως:- "κράτος μέλος καταγωγής": το κράτος μέλος καταγωγής κατά την έννοια του άρθρου 1 σημείο 6 της οδηγίας 2000/12/ΕΚ,- "κράτος μέλος υποδοχής": το κράτος μέλος υποδοχής κατά την έννοια του άρθρου 1 σημείο 7 της οδηγίας 2000/12/ΕΚ,- "υποκατάστημα": υποκατάστημα κατά την έννοια του άρθρου 1 σημείο 3 της οδηγίας 2000/12/ΕΚ,- "αρχές αρμόδιες": οι αρμόδιες αρχές κατά την έννοια του άρθρου 1 σημείο 4 της οδηγίας 2000/12/ΕΚ,- "διαχειριστής": πρόσωπο ή όργανο, διοριζόμενο από τις διοικητικές ή δικαστικές αρχές, έργο του οποίου είναι η διαχείριση των μέτρων εξυγίανσης,- "διοικητικές ή δικαστικές αρχές": οι διοικητικές ή δικαστικές αρχές των κρατών μελών οι αρμόδιες για τα μέτρα εξυγίανσης ή για τις διαδικασίες εκκαθάρισης,- "μέτρα εξυγίανσης": τα μέτρα τα οποία έχουν σκοπό να διαφυλάξουν ή να αποκαταστήσουν την οικονομική κατάσταση πιστωτικού ιδρύματος και είναι δυνατόν να θίξουν προϋπάρχοντα δικαιώματα τρίτων, συμπεριλαμβανομένων των μέτρων που συνεπάγονται τη δυνατότητα αναστολής πληρωμών, αναστολής εκτελεστικών μέτρων ή μείωσης των απαιτήσεων,- "εκκαθαριστής": κάθε πρόσωπο ή όργανο διοριζόμενο από τις διοικητικές ή δικαστικές αρχές, έργο του οποίου είναι η διαχείριση των διαδικασιών εκκαθάρισης,- "διαδικασίες εκκαθάρισης": οι συλλογικές διαδικασίες τις οποίες κινούν και ελέγχουν οι διοικητικές ή δικαστικές αρχές κράτους μέλους με σκοπό τη ρευστοποίηση περιουσιακών στοιχείων υπό την εποπτεία των αρχών αυτών, ακόμη και όταν η διαδικασία αυτή περατώνεται με πτωχευτικό συμβιβασμό ή άλλο ανάλογο μέτρο,- "οργανωμένη αγορά": οργανωμένη αγορά κατά την έννοια του άρθρου 1 σημείο 13 της οδηγίας 93/22/ΕΟΚ,- "τίτλος": όλοι οι τίτλοι που αναφέρονται στο τμήμα Β του παραρτήματος της οδηγίας 93/22/ΕΟΚ.TITΛΟΣ IIΜΕΤΡΑ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗΣA. Πιστωτικά ιδρύματα με καταστατική έδρα εντός της ΚοινότηταςΆρθρο 3Λήψη μέτρων εξυγίανσης - εφαρμοστέο δίκαιο1. Οι διοικητικές ή δικαστικές αρχές του κράτους μέλους καταγωγής είναι οι μόνες αρμόδιες να αποφασίζουν για την εφαρμογή ενός ή περισσότερων μέτρων εξυγίανσης σε πιστωτικό ίδρυμα, συμπεριλαμβανομένων των υποκαταστημάτων των εγκατεστημένων σε άλλα κράτη μέλη.2. Τα μέτρα εξυγίανσης διέπονται από τους νόμους, κανονισμούς και διαδικασίες που ισχύουν στο κράτος μέλος καταγωγής, εκτός αν άλλως ορίζει η παρούσα οδηγία.Τα μέτρα εξυγίανσης παράγουν όλα τα αποτελέσματά τους σύμφωνα με το δίκαιο του εν λόγω κράτους μέλους σε ολόκληρη την Κοινότητα, χωρίς άλλες διατυπώσεις, καθώς και έναντι τρίτων στα άλλα κράτη μέλη, και αν ακόμη οι ισχύουσες διατάξεις του κράτους μέλους υποδοχής δεν προβλέπουν τέτοια μέτρα ή εξαρτούν την εφαρμογή τους από προϋποθέσεις οι οποίες δεν πληρούνται.Τα μέτρα εξυγίανσης παράγουν τα αποτελέσματά τους σε ολόκληρη την Κοινότητα μόλις παράγουν τα αποτελέσματά τους στο κράτος μέλος όπου έχουν ληφθεί.Άρθρο 4Ενημέρωση των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους υποδοχήςOι διοικητικές ή δικαστικές αρχές του κράτους μέλους καταγωγής υποχρεούνται να ενημερώνουν αμελλητί, με όλα τα μέσα, τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής για κάθε απόφασή τους να λάβουν μέτρα εξυγίανσης, καθώς και για τα συγκεκριμένα αποτελέσματα που θα μπορούσαν να έχουν αυτά τα μέτρα, ει δυνατόν πριν από τη λήψη τους ή, άλλως, αμέσως μετά. Η διαβίβαση γίνεται μέσω των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους καταγωγής.Άρθρο 5Ενημέρωση των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους καταγωγήςΕάν οι διοικητικές ή δικαστικές αρχές του κράτους μέλους υποδοχής κρίνουν απαραίτητη τη λήψη, στην επικράτειά τους, ενός ή περισσοτέρων μέτρων εξυγίανσης, υποχρεούνται να ενημερώσουν σχετικά τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής. Η διαβίβαση γίνεται μέσω των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους υποδοχής.Άρθρο 6Δημοσίευση1. Εφόσον η θέση σε εφαρμογή μέτρων εξυγίανσης που αποφασίσθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφοι 1 και 2, ενδέχεται να θίξει τα δικαιώματα τρίτων σε κράτος μέλος υποδοχής, και αν η απόφαση η οποία διατάσσει το μέτρο υπόκειται σε ένδικο μέσο στο κράτος μέλος καταγωγής, οι διοικητικές ή δικαστικές αρχές του κράτους μέλους καταγωγής, ο διαχειριστής ή κάθε πρόσωπο αρμόδιο για το σκοπό αυτό στο κράτος μέλος καταγωγής, οφείλουν να δημοσιεύουν απόσπασμα της απόφασής τους στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και σε δύο εφημερίδες που κυκλοφορούν σε όλη την επικράτεια κάθε κράτους μέλους υποδοχής, ώστε να είναι εφικτή η έγκαιρη άσκηση του ένδικου μέσου.2. Το προβλεπόμενο στην παράγραφο 1 απόσπασμα της απόφασης αποστέλλεται, το συντομότερο δυνατόν και με τον πλέον ενδεδειγμένο τρόπο, στο Γραφείο των Επίσημων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και στις δύο εφημερίδες που κυκλοφορούν σε όλη την επικράτεια κάθε κράτους μέλους υποδοχής.3. Το Γραφείο των Επίσημων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων δημοσιεύει το απόσπασμα το αργότερο δώδεκα ημέρες μετά την αποστολή του.4. Το δημοσιευόμενο απόσπασμα αποφάσεως πρέπει να αναφέρει, στην επίσημη γλώσσα ή στις επίσημες γλώσσες των οικείων κρατών μελών, ιδίως το αντικείμενο και τη νομική βάση της ληφθείσας απόφασης, την προθεσμία ασκήσεως ενδίκων μέσων, και δη μία ευκόλως κατανοητή ένδειξη της ημερομηνίας λήξεως των προθεσμιών αυτών, καθώς και την ακριβή διεύθυνση των διοικητικών ή δικαστικών αρχών που είναι αρμόδιες να αποφανθούν επί του ενδίκου μέσου.5. Τα μέτρα εξυγίανσης εφαρμόζονται ανεξάρτητα από τα μέτρα που προβλέπουν οι παράγραφοι 1 έως 3, και παράγουν πλήρη αποτελέσματα έναντι των πιστωτών, εκτός αν οι διοικητικές ή δικαστικές αρχές του κράτους μέλους καταγωγής ή το σχετικό με τα μέτρα αυτά δίκαιο του εν λόγω κράτους ορίζουν άλλως.Άρθρο 7Καθήκον ενημέρωσης των γνωστών πιστωτών και δικαίωμα αναγγελίας απαιτήσεων1. Εάν το δίκαιο του κράτους μέλους καταγωγής επιβάλλει την αναγγελία απαιτήσεως για την αναγνώρισή της ή προβλέπει την υποχρεωτική κοινοποίηση του μέτρου στους πιστωτές που έχουν σε αυτό το κράτος την κατοικία, τη συνήθη διαμονή ή την καταστατική έδρα τους, οι διοικητικές ή δικαστικές αρχές του κράτους μέλους καταγωγής ή ο διαχειριστής ενημερώνουν επίσης και όσους γνωστούς πιστωτές έχουν την κατοικία, τη συνήθη διαμονή ή την καταστατική έδρα τους στα άλλα κράτη μέλη, σύμφωνα με τις διαδικασίες του άρθρου 14 και του άρθρου 17 παράγραφος 1.2. Εάν το δίκαιο του κράτους μέλους καταγωγής παρέχει στους πιστωτές που έχουν σε αυτό το κράτος την κατοικία, τη συνήθη διαμονή ή την καταστατική έδρα τους, το δικαίωμα να αναγγέλλουν τις απαιτήσεις τους ή να υποβάλλουν παρατηρήσεις σχετικά με αυτές, τότε έχουν το αυτό δικαίωμα και οι πιστωτές που έχουν την κατοικία, τη συνήθη διαμονή ή την καταστατική έδρα τους στα άλλα κράτη μέλη. Το δικαίωμα αυτό ασκείται σύμφωνα με τις διαδικασίες του άρθρου 16 και του άρθρου 17 παράγραφος 2.B. Πιστωτικά ιδρύματα με καταστατική έδρα εκτός της ΚοινότηταςΆρθρο 8Υποκαταστήματα πιστωτικών ιδρυμάτων τρίτων χωρών1. Οι διοικητικές ή δικαστικές αρχές του κράτους μέλους υποδοχής υποκαταστήματος πιστωτικού ιδρύματος, του οποίου η καταστατική έδρα ευρίσκεται εκτός Κοινότητας, υποχρεούνται να ενημερώνουν αμελλητί, με όλα τα μέσα, τις αρμόδιες αρχές των άλλων κρατών μελών υποδοχής, όπου το ίδρυμα έχει δημιουργήσει υποκαταστήματα, τα οποία περιλαμβάνονται στον κατάλογο του άρθρου 11 της οδηγίας 2000/12/ΕΚ, τον δημοσιευόμενο ετησίως στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, για κάθε απόφασή τους να λάβουν μέτρα εξυγίανσης, καθώς και για τα συγκεκριμένα αποτελέσματα που θα μπορούσαν να έχουν αυτά τα μέτρα, ει δυνατόν πριν από τη λήψη τους ή, αν όχι, αμέσως μετά. Η διαβίβαση γίνεται μέσω των αρμόδιων αρχών του κράτους υποδοχής οι διοικητικές ή δικαστικές αρχές του οποίου αποφάσισαν την εφαρμογή του μέτρου.2. Οι διοικητικές ή δικαστικές αρχές που αναφέρονται στην παράγραφο 1 προσπαθούν να συντονίζουν τις ενέργειές τους.ΤΙΤΛΟΣ IIIΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗΣA. Πιστωτικά ιδρύματα με καταστατική έδρα εντός της ΚοινότηταςΆρθρο 9Έναρξη διαδικασίας εκκαθάρισης - Ενημέρωση των άλλων αρμόδιων αρχών1. Οι διοικητικές ή δικαστικές αρχές του κράτους μέλους καταγωγής οι οποίες είναι υπεύθυνες για την εκκαθάριση, είναι μόνες αρμόδιες να αποφασίζουν την έναρξη διαδικασίας εκκαθάρισης πιστωτικού ιδρύματος, συμπεριλαμβανομένων των υποκαταστημάτων των εγκατεστημένων σε άλλα κράτη μέλη.Η απόφαση περί ενάρξεως διαδικασίας εκκαθάρισης, την οποία λαμβάνει η διοικητική ή δικαστική αρχή του κράτους μέλους καταγωγής, αναγνωρίζεται, χωρίς άλλες διατυπώσεις, στο έδαφος όλων των άλλων κρατών μελών, στα οποία και παράγει αποτελέσματα μόλις η απόφαση αρχίσει να παράγει τα αποτελέσματά της στο κράτος μέλος έναρξης της διαδικασίας.2. Οι διοικητικές ή δικαστικές αρχές του κράτους μέλους καταγωγής οφείλουν να ενημερώνουν αμελλητί, με όλα τα μέσα, τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής για την απόφασή τους να κινήσουν διαδικασία εκκαθάρισης, καθώς και για τα συγκεκριμένα αποτελέσματα που θα μπορούσε να έχει αυτή η διαδικασία, ει δυνατόν πριν από την έναρξή της ή, άλλως, αμέσως μετά. Η διαβίβαση γίνεται μέσω των αρμόδιων αρχών του κράτους καταγωγής.Άρθρο 10Εφαρμοστέο δίκαιο1. Το πιστωτικό ίδρυμα εκκαθαρίζεται σύμφωνα με τους νόμους, κανονισμούς και διαδικασίες που ισχύουν στο κράτος μέλος καταγωγής, εκτός αν άλλως ορίζει η παρούσα οδηγία.2. Το δίκαιο του κράτους μέλους καταγωγής καθορίζει ιδίως τα εξής:α) τα περιουσιακά στοιχεία των οποίων απεκδύθη το πιστωτικό ίδρυμα και τη μεταχείριση των περιουσιακών στοιχείων τα οποία απέκτησε μετά την έναρξη της διαδικασίας εκκαθάρισης,β) τις εξουσίες του πιστωτικού ιδρύματος και τις εξουσίες του εκκαθαριστή,γ) τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες είναι παραδεκτός ένας συμψηφισμός,δ) τα αποτελέσματα της διαδικασίας εκκαθάρισης επί των υφισταμένων συμβάσεων, στις οποίες το πιστωτικό ίδρυμα είναι συμβαλλόμενο μέρος,ε) τα αποτελέσματα της διαδικασίας εκκαθάρισης επί των ατομικών διώξεων, εκτός εάν υφίσταται εκκρεμοδικία, όπως προβλέπεται στο άρθρο 32,στ) τις απαιτήσεις που πρέπει να αναγγελθούν στο παθητικό του πιστωτικού ιδρύματος και τη μεταχείριση των απαιτήσεων που προκύπτουν μετά την έναρξη της διαδικασίας εκκαθάρισης,ζ) τους κανόνες αναγγελίας, εξέλεγξης και αποδοχής των απαιτήσεων,η) τους κανόνες διανομής του προϊόντος της ρευστοποίησης των περιουσιακών στοιχείων, την κατάταξη των απαιτήσεων και τα δικαιώματα των πιστωτών οι οποίοι ικανοποιήθηκαν μερικώς, μετά την έναρξη της διαδικασίας εκκαθάρισης, δυνάμει εμπράγματου δικαιώματος ή μέσω συμψηφισμού,θ) τις προϋποθέσεις και τα αποτελέσματα της περάτωσης της διαδικασίας εκκαθάρισης, ιδίως δια πτωχευτικού συμβιβασμού,ι) τα δικαιώματα των πιστωτών μετά την περάτωση της διαδικασίας εκκαθάρισης,ια) τον καταλογισμό των εξόδων και δαπανών της διαδικασίας εκκαθάρισης,ιβ) τους κανόνες που άπτονται της ακυρότητας, ακυρωσίας και κήρυξης του ανενεργού των επιβλαβών για το σύνολο των πιστωτών δικαιοπραξιών.Άρθρο 11Γνωμοδότηση των αρμόδιων αρχών πριν από την εκούσια εκκαθάριση1. Τα καταστατικά όργανα πιστωτικού ιδρύματος οφείλουν να ζητούν, με τον πλέον ενδεδειγμένο τρόπο, τη γνώμη των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους καταγωγής, πριν να λάβουν απόφαση για εκούσια εκκαθάριση.2. Η εκούσια εκκαθάριση πιστωτικού ιδρύματος δεν κωλύει τη λήψη μέτρων εξυγίανσης ή την έναρξη διαδικασίας εκκαθάρισης.Άρθρο 12Ανάκληση της άδειας λειτουργίας πιστωτικού ιδρύματος1. Όταν αποφασίζεται η έναρξη διαδικασίας εκκαθάρισης πιστωτικού ιδρύματος ενώ δεν έχουν ληφθεί μέτρα εξυγίανσης, ή τα ληφθέντα έχουν αποτύχει, η άδεια λειτουργίας του εν λόγω ιδρύματος ανακαλείται, τηρουμένης ιδίως της διαδικασίας του άρθρου 22 παράγραφος 9 της οδηγίας 2000/12/ΕΚ.2. Η ανάκληση της άδειας λειτουργίας που προβλέπεται στην παράγραφο 1 δεν κωλύει τον αρμόδιο ή τους αρμόδιους για την εκκαθάριση να εξακολουθήσουν ορισμένες δραστηριότητες του πιστωτικού ιδρύματος, στο βαθμό που απαιτείται ή ενδείκνυται για τις ανάγκες της εκκαθάρισης.Το κράτος μέλος καταγωγής μπορεί να προβλέπει ότι οι δραστηριότητες αυτές ασκούνται με τη συγκατάθεση και υπό τον έλεγχο των αρμόδιων αρχών του εν λόγω κράτους μέλους.Άρθρο 13ΔημοσίευσηΗ δημόσια ανακοίνωση της απόφασης περί ενάρξεως της εκκαθαρίσεως εξασφαλίζεται από τους εκκαθαριστές ή οιαδήποτε διοικητική ή δικαστική αρχή, λαμβάνει δε χώρα δια καταχωρίσεως αποσπάσματος της απόφασης περί εκκαθαρίσεως στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και σε δύο εφημερίδες τουλάχιστον οι οποίες κυκλοφορούν στην επικράτεια κάθε κράτους μέλους υποδοχής.Άρθρο 14Ενημέρωση των γνωστών πιστωτών1. Μόλις αρχίσει η διαδικασία εκκαθάρισης, η διοικητική ή δικαστική αρχή του κράτους μέλους καταγωγής ή ο εκκαθαριστής ενημερώνει ταχέως και ατομικά τους πιστωτές οι οποίοι είναι γνωστοί και έχουν την κατοικία, τη συνήθη διαμονή ή την καταστατική έδρα τους σε άλλα κράτη μέλη, εκτός αν το δίκαιο του κράτους καταγωγής δεν απαιτεί αναγγελία της απαιτήσεως προκειμένου να αναγνωρισθεί.2. Η ενημέρωση αυτή γίνεται με την αποστολή σημειώματος το οποίο αναφέρει, μεταξύ άλλων, τις τηρητέες προθεσμίες, τις κυρώσεις που προβλέπονται ως προς τις προθεσμίες αυτές, το αρμόδιο όργανο ή αρχή προς το οποίο ή την οποία πρέπει να αναγγέλλονται οι απαιτήσεις ή οι παρατηρήσεις σχετικά με τις απαιτήσεις, καθώς και τα άλλα επιβεβλημένα μέτρα. Το σημείωμα αυτό αναφέρει επίσης αν οι πιστωτές, των οποίων οι απαιτήσεις έχουν προνόμιο ή εμπράγματη ασφάλεια, οφείλουν να προβαίνουν σε αναγγελία της απαιτήσεως.Άρθρο 15Εκπλήρωση παροχώνΟ προβαίνων σε εκπλήρωση παροχής προς ένα πιστωτικό ίδρυμα, το οποίο δεν είναι νομικό πρόσωπο και αποτελεί αντικείμενο διαδικασίας εκκαθάρισης που έχει αρχίσει σε άλλο κράτος μέλος, και όχι, όπως θα όφειλε, προς τον εκκαθαριστή της διαδικασίας αυτής, ελευθερώνεται εάν αγνοούσε την έναρξη της διαδικασίας. Μέχρις αποδείξεως του εναντίου, η άγνοια της έναρξης διαδικασίας εκκαθάρισης τεκμαίρεται, εφόσον η εκπλήρωση της παροχής έλαβε χώρα πριν από τα κατ' άρθρο 13 μέτρα δημοσιότητας. Εάν έλαβε χώρα μετά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 13 μέτρα δημοσιότητας, τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ότι ο εκπληρώσας τελούσε εν γνώσει της έναρξης της διαδικασίας.Άρθρο 16Δικαίωμα αναγγελίας απαιτήσεων1. Οι πιστωτές που έχουν την κατοικία, τη συνήθη διαμονή ή την καταστατική έδρα τους σε κράτος μέλος διάφορο του κράτους μέλους καταγωγής, καθώς και οι δημόσιες αρχές των κρατών μελών, δικαιούνται να αναγγέλλουν εγγράφως τις απαιτήσεις τους ή να υποβάλλουν εγγράφως παρατηρήσεις σχετικά με αυτές.2. Οι απαιτήσεις όλων των πιστωτών, οι οποίοι έχουν την κατοικία, τη συνήθη διαμονή ή την καταστατική έδρα τους σε κράτος μέλος διάφορο του κράτους μέλους καταγωγής, τυγχάνουν της αυτής μεταχείρισης και κατάταξης με τις ομοειδείς απαιτήσεις που τυχόν αναγγέλλουν πιστωτές που έχουν την κατοικία, τη συνήθη διαμονή ή την καταστατική έδρα τους στο κράτος μέλος καταγωγής.3. Εξαιρέσει των περιπτώσεων κατά τις οποίες το δίκαιο του κράτους μέλους καταγωγής προβλέπει την υποβολή παρατηρήσεων σχετικά με τις απαιτήσεις, ο πιστωτής αποστέλλει αντίγραφο των τυχόν αποδεικτικών στοιχείων και αναφέρει το είδος της απαιτήσεως, το χρόνο της γένεσής της και το ύψος της. Αναφέρει επίσης εάν διεκδικεί για την απαίτησή του κάποιο προνόμιο, εμπράγματη ασφάλεια ή επιφύλαξη κυριότητας καθώς και τα περιουσιακά στοιχεία τα οποία καλύπτονται από αυτή την ασφάλεια.Άρθρο 17Γλώσσες1. Η κατ' άρθρα 13 και 14 ενημέρωση πραγματοποιείται στην επίσημη γλώσσα ή σε μία από τις επίσημες γλώσσες του κράτους μέλους καταγωγής. Χρησιμοποιείται προς τούτο έντυπο που φέρει, σε όλες τις επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τον τίτλο "Πρόσκληση για αναγγελία απαιτήσεως τηρητέες προθεσμίες", ή, εάν το δίκαιο του κράτους μέλους καταγωγής προβλέπει την υποβολή παρατηρήσεων σχετικά με τις απαιτήσεις, τον τίτλο "Πρόσκληση υποβολής παρατηρήσεων σχετικά με απαίτηση τηρητέες προθεσμίες".2. Οι πιστωτές που έχουν την κατοικία, τη συνήθη διαμονή ή την καταστατική έδρα τους σε κράτος μέλος διάφορο του κράτους μέλους καταγωγής, μπορούν να αναγγέλουν την απαίτησή τους ή να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σχετικά με αυτήν, στην επίσημη γλώσσα ή σε μία από τις επίσημες γλώσσες του εν λόγω κράτους μέλους. Στην περίπτωση όμως αυτή, η αναγγελία της απαιτήσεως (ή η υποβολή παρατηρήσεων σχετικά με την απαίτηση) πρέπει να φέρει τον τίτλο "Αναγγελία απαιτήσεως" (ή "Υποβολή παρατηρήσεων σχετικά με τις απαιτήσεις"), στην επίσημη γλώσσα ή σε μία από τις επίσημες γλώσσες του κράτους μέλους καταγωγής. Είναι δυνατόν επίσης να υποχρεωθεί να προσκομίσει μετάφραση της αναγγελίας της απαιτήσεως ή της υποβολής των παρατηρήσεων επί των απαιτήσεων στη γλώσσα αυτή.Άρθρο 18Τακτική ενημέρωση των πιστωτώνΟι εκκαθαριστές ενημερώνουν τακτικά, και με τον κατάλληλο τρόπο, τους πιστωτές, ιδίως σχετικά με την πορεία της εκκαθάρισης.B. Πιστωτικά ιδρύματα με καταστατική έδρα εκτός ΚοινότηταςΆρθρο 19Υποκαταστήματα πιστωτικών ιδρυμάτων τρίτων χωρών1. Οι διοικητικές ή δικαστικές αρχές του κράτους μέλους υποδοχής υποκαταστήματος πιστωτικού ιδρύματος, του οποίου η καταστατική έδρα ευρίσκεται εκτός της Κοινότητας, υποχρεούνται να ενημερώνουν αμελλητί, με όλα τα μέσα, τις αρμόδιες αρχές των άλλων κρατών μελών υποδοχής όπου το ίδρυμα έχει συστήσει υποκαταστήματα, τα οποία περιλαμβάνονται στον κατάλογο που αναφέρεται στο άρθρο 11 της οδηγίας 2000/12/ΕΚ και δημοσιεύεται ετησίως στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, για την απόφασή τους να κινήσουν διαδικασία εκκαθάρισης, καθώς και για τα συγκεκριμένα αποτελέσματα που θα μπορούσε να έχει αυτή η διαδικασία, ει δυνατόν πριν από την έναρξή της ή, αν όχι, αμέσως μετά. H διαβίβαση πραγματοποιείται μέσω των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους υποδοχής το οποίο αναφέρεται το πρώτον.2. Οι διοικητικές ή δικαστικές αρχές οι οποίες αποφασίζουν την έναρξη διαδικασίας εκκαθάρισης ενός υποκαταστήματος πιστωτικού ιδρύματος του οποίου η καταστατική έδρα ευρίσκεται εκτός της Κοινότητας, ενημερώνουν τις αρμόδιες αρχές των άλλων κρατών μελών υποδοχής σχετικά με την έναρξη διαδικασίας εκκαθάρισης και την ανάκληση της άδειας.Η διαβίβαση πραγματοποιείται μέσω των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους υποδοχής που αποφάσισε την έναρξη της διαδικασίας.3. Οι προβλεπόμενες στην παράγραφο 1 διοικητικές ή δικαστικές αρχές προσπαθούν να συντονίζουν τις ενέργειές τους.Οι τυχόν εκκαθαριστές προσπαθούν επίσης να συντονίζουν τις ενέργειές τους.ΤΙΤΛΟΣ IVKOIΝΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΠΕΡΙ ΜΕΤΡΩΝ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗΣΆρθρο 20Αποτελέσματα επί ορισμένων συμβάσεων και δικαιωμάτωνΤα αποτελέσματα ενός μέτρου εξυγίανσης ή της έναρξης μιας διαδικασίας εκκαθάρισης:α) επί των συμβάσεων και σχέσεων εργασίας, διέπονται αποκλειστικά από το δίκαιο του κράτους μέλους το οποίο διέπει τη σύμβαση εργασίας,β) επί συμβάσεως, η οποία παρέχει δικαίωμα καρπώσεως ακινήτου ή κτήσεως κυριότητας επ' αυτού, διέπονται αποκλειστικά από το δίκαιο του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου ευρίσκεται το ακίνητο. Το δίκαιο αυτό ορίζει και εάν ένα περιουσιακό στοιχείο είναι κινητό ή ακίνητο,γ) επί των δικαιωμάτων επί ακινήτου, πλοίου ή αεροσκάφους τα οποία χρήζουν καταχωρήσεως σε δημόσιο βιβλίο, διέπονται αποκλειστικά από το δίκαιο του κράτους μέλους το οποίο επιτάσσει την τήρηση του βιβλίου,Άρθρο 21Εμπράγματα δικαιώματα τρίτων1. Η θέση σε εφαρμογή μέτρων εξυγίανσης ή η έναρξη διαδικασίας εκκαθάρισης δεν θίγουν το εμπράγματο δικαίωμα πιστωτού ή τρίτου επί ενσωμάτων ή ασωμάτων αντικειμένων, κινητών ή ακινήτων (τόσο συγκεκριμένων περιουσιακών στοιχείων όσο και περιουσίας ως συνόλου, η σύνθεση του οποίου τροποποιείται), τα οποία ανήκουν στο πιστωτικό ίδρυμα και ευρίσκονται στο έδαφος άλλου κράτους μέλους κατά τη στιγμή της θέσης σε εφαρμογή των μέτρων αυτών ή της έναρξης της ενλόγω διαδικασίας.2. Τα δικαιώματα της παραγράφου 1 είναι ιδίως:α) το δικαίωμα απευθείας ή μέσω τρίτου διάθεσης περιουσιακού στοιχείου και ικανοποίησης από το τίμημα ή τις προσόδους του, ιδίως δυνάμει ενεχύρου ή υποθήκης·β) το αποκλειστικό δικαίωμα είσπραξης μιας απαίτησης, ιδίως το δικαίωμα το οποίο είναι ασφαλισμένο είτε με ενέχυρο, αντικείμενο του οποίου είναι η απαίτηση είτε με εκχώρηση της απαίτησης αυτής·γ) το δικαίωμα διεκδίκησης του περιουσιακού στοιχείου εις χείρας οιουδήποτε κατέχοντος ή καρπουμένου αντίθετα προς την επιθυμία του δικαιούχου ή/και επιστροφής του στον διεκδικούντα·δ) το εμπράγματο δικαίωμα καρπώσεως περιουσιακού στοιχείου.3. Το δικαίωμα, που εγγράφεται σε δημόσιο βιβλίο και είναι αντιτάξιμο έναντι τρίτων, βάσει του οποίου δύναται να αποκτηθεί εμπράγματο δικαίωμα κατά την έννοια της παραγράφου 1, εξομοιώνεται προς εμπράγματο δικαίωμα.4. Η παράγραφος 1 δεν κωλύει τις αγωγές για αναγνώριση της ακυρότητας, ακυρωσίας ή κήρυξης του ανενεργού, κατά το άρθρο 10 παράγραφος 2 στοιχείο ιβ).Άρθρο 22Επιφύλαξη κυριότητας1. Η θέση εφαρμογή μέτρων εξυγίανσης ή η έναρξη διαδικασίας εκκαθάρισης κατά πιστωτικού ιδρύματος που αγοράζει ένα περιουσιακό στοιχείο δεν θίγουν τα δικαιώματα του πωλητή, που βασίζονται σε επιφύλαξη κυριότητας, εάν, κατά την στιγμή της θέσης σε εφαρμογή των μέτρων αυτών ή της έναρξης της εν λόγω διαδικασίας, το περιουσιακό στοιχείο ευρίσκεται στο έδαφος κράτους μέλους άλλου από το κράτος μέλος της θέση σε εφαρμογή των μέτρων αυτών ή της έναρξης της εν λόγω διαδικασίας.2. Η θέση σε εφαρμογή των μέτρων εξυγίανσης ή η έναρξη της διαδικασίας εκκαθάρισης κατά πιστωτικού ιδρύματος που πωλεί ένα περιουσιακό στοιχείο, μετά την παράδοση αυτού του περιουσιακού στοιχείου, δεν συνιστά λόγο λύσεως ή καταγγελίας της πώλησης και δεν εμποδίζει τον αγοραστή να αποκτήσει την κυριότητα του πωληθέντος, εάν κατά τη στιγμή της θέσης σε εφαρμογή αυτών των μέτρων εξυγίανσης ή της έναρξης της εν λόγω διαδικασίας, το περιουσιακό στοιχείο ευρίσκεται στο έδαφος κράτους μέλους άλλου από το κράτος μέλος της θέσης σε εφαρμογή των μέτρων αυτών ή της έναρξης της εν λόγω διαδικασίας.3. Οι παράγραφοι 1 και 2 δεν κωλύουν τις αγωγές αναγνώρισης της ακυρότητας, ακυρωσίας ή κήρυξης του ανενεργού κατά το άρθρο 10 παράγραφος 2 στοιχείο ιβ).Άρθρο 23Συμψηφισμός1. Η θέση σε εφαρμογή μέτρων εξυγίανσης ή η έναρξη της διαδικασίας εκκαθάρισης δεν θίγουν το δικαίωμα πιστωτή να ζητήσει τον συμψηφισμό της απαίτησής του με την απαίτηση του πιστωτικού ιδρύματος, εφόσον ο συμψηφισμός αυτός επιτρέπεται από το εφαρμοστέο στην απαίτηση του πιστωτικού ιδρύματος δίκαιο.2. Η παράγραφος 1 δεν κωλύει τις αγωγές αναγνώρισης της ακυρότητας, ακυρωσίας ή κήρυξης του ανενεργού, κατά το άρθρο 10 παράγραφος 2 στοιχείο ιβ).Άρθρο 24Lex rei sitaeΗ άσκηση των δικαιωμάτων κυριότητας ή άλλων δικαιωμάτων επί τίτλων, η ύπαρξη ή μεταβίβαση των οποίων προϋποθέτει την εγγραφή τους σε δημόσιο βιβλίο, λογαριασμό ή κεντρικό σύστημα καταθέσεων, τηρούμενο ή ευρισκόμενο σε κράτος μέλος, διέπεται από το δίκαιο του κράτους μέλους, στο οποίο τηρείται ή ευρίσκεται το δημόσιο βιβλίο, ο λογαριασμός ή το κεντρικό σύστημα καταθέσεων στο οποίο έχουν εγγραφεί αυτά τα δικαιώματα.Άρθρο 25Σύμφωνα συμψηφισμού και μετατροπής χρέουςΤα σύμφωνα συμψηφισμού και μετατροπής χρέους ("netting agreements"), διέπονται αποκλειστικά από το δίκαιο που εφαρμόζεται στη σύμβαση που διέπει τα σύμφωνα αυτά.Άρθρο 26Σύμφωνα επαναγοράςΥπό την επιφύλαξη του άρθρου 24, τα σύμφωνα επαναγοράς ("repurchase agreements") διέπονται αποκλειστικά από το δίκαιο που εφαρμόζεται στη σύμβαση που διέπει τα σύμφωνα αυτά.Άρθρο 27Οργανωμένη αγοράΥπό την επιφύλαξη του άρθρου 24, οι συναλλαγές που διενεργούνται στο πλαίσιο οργανωμένης αγοράς διέπονται αποκλειστικά από το δίκαιο που εφαρμόζεται στη σύμβαση που διέπει τις συναλλαγές αυτές.Άρθρο 28Απόδειξη του διορισμού εκκαθαριστή1. Ο διορισμός διαχειριστή ή εκκαθαριστή αποδεικνύεται με την προσκόμιση επικυρωμένου αντιγράφου της απόφασης διορισμού ή με οποιαδήποτε άλλη βεβαίωση της διοικητικής ή δικαστικής αρχής του κράτους μέλους καταγωγής.Είναι δυνατό να απαιτηθεί μετάφραση στην επίσημη γλώσσα ή σε μία από τις επίσημες γλώσσες του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου ο διαχειριστής ή ο εκκαθαριστής προτίθεται να ενεργήσει. Δεν απαιτείται νομιμοποίηση ή άλλη ανάλογη διατύπωση.2. Οι διαχειριστές και οι εκκαθαριστές μπορούν να ασκούν εντός όλων των κρατών μελών όλες τις εξουσίες που μπορούν να ασκούν στο κράτος μέλος καταγωγής. Μπορούν επιπλέον να ορίζουν πρόσωπα για να τους επικουρούν ή, ενδεχομένως, να τους εκπροσωπούν κατά την εκτέλεση του μέτρου εξυγίανσης ή της διαδικασίας εκκαθάρισης, ιδίως στα κράτη μέλη υποδοχής, και ιδίως για να βοηθούν τη διευθέτηση των δυσχερειών που τυχόν συναντούν οι πιστωτές του κράτους μέλους υποδοχής.3. Κατά την άσκηση των εξουσιών του, ο διαχειριστής ή ο εκκαθαριστής τηρεί το δίκαιο του κράτους μέλους στο οποίο προτίθεται να ενεργήσει, ιδίως τις διαδικασίες ρευστοποίησης των περιουσιακών στοιχείων ενημέρωσης των μισθωτών εργαζομένων. Οι εξουσίες αυτές δεν μπορούν να περιλαμβάνουν δικαίωμα χρήσης βίας ούτε δικαίωμα λήψης απόφασης επί νομικής διαδικασίας ή διαφοράς.Άρθρο 29Εγγραφή σε δημόσιο βιβλίο1. Ο διαχειριστής, ο εκκαθαριστής και κάθε διοικητική ή δικαστική αρχή του κράτους μέλους καταγωγής, μπορεί να ζητεί την καταχώρηση του μέτρου εξυγίανσης ή της απόφασης περί ενάρξεως διαδικασίας εκκαθάρισης στο κτηματολόγιο, στο μητρώο των εμπόρων και σε κάθε άλλο δημόσιο βιβλίο το οποίο τηρείται στα άλλα κράτη μέλη.Πάντως, κάθε κράτος μέλος μπορεί να προβλέπει την υποχρεωτική εγγραφή. Στην περίπτωση αυτή, η αναφερόμενη στο πρώτο εδάφιο αρχή ή πρόσωπο πρέπει να λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα για τη εξασφάλιση της εγγραφής αυτής.2. Τα έξοδα καταχώρησης θεωρούνται ως έξοδα και δαπάνες της διαδικασίας.Άρθρο 30Επιβλαβείς πράξεις1. Το άρθρο 10 δεν ισχύει για τους κανόνες περί ακυρότητας, ακυρωσίας ή ανενεργού πράξεων που είναι επιβλαβείς για το σύνολο των πιστωτών, εάν ο καθ' έλκων όφελος από τις πράξεις αυτές αποδείξει ότι:- η πράξη η επιβλαβής για το σύνολο των πιστωτών διέπεται από το δίκαιο κράτους μέλους διάφορου του κράτους μέλους καταγωγής, και ότι- το δίκαιο αυτό δεν προβλέπει, στη συγκεκριμένη περίπτωση, κανένα μέσο προσβολής της πράξης αυτής.2. Εάν ένα μέτρο εξυγίανσης που ελήφθη από δικαστική αρχή θέτει κανόνες περί ακυρότητας, ακυρωσίας ή κήρυξης του ανενεργού των πράξεων που είναι επιβλαβείς για το σύνολο των πιστωτών και έχουν πραγματοποιηθεί πριν από τη λήψη του μέτρου, το άρθρο 3 παράγραφος 2 δεν εφαρμόζεται στις περιπτώσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου.Άρθρο 31Προστασία τρίτωνΕάν το πιστωτικό ίδρυμα, μετά τη λήψη μέτρου εξυγίανσης ή την έναρξη της διαδικασίας εκκαθάρισης, συνάψει δικαιοπραξία δια της οποίας διατίθενται εξ επαχθούς αιτίας:- ακίνητο, ή- πλοίο ή αεροσκάφος εγγραφόμενο υποχρεωτικά σε δημόσιο βιβλίο, ή- τίτλοι ή δικαιώματα επ'αυτών των τίτλων, για την ύπαρξη ή τη μεταβίβαση των οποίων απαιτείται η εγγραφή σε δημόσιο βιβλίο ή λογαριασμό ή οι οποίοι τοποθετούνται σε κεντρικό σύστημα καταθέσεων που τηρείται ή ευρίσκεται σε κράτος μέλος,το κύρος της δικαιοπραξίας διέπεται από το δίκαιο του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου ευρίσκεται το ακίνητο αυτό ή το οποίο επιτάσσει την τήρηση του εν λόγω βιβλίου, λογαριασμού ή συστήματος καταθέσεων.Άρθρο 32ΕκκρεμοδικίαΤα αποτελέσματα των μέτρων εξυγίανσης ή της διαδικασίας εκκαθάρισης επί εκκρεμούς δίκης με αντικείμενο πράγμα ή δικαίωμα των οποίων απεκδύθη το πιστωτικό ίδρυμα, διέπονται αποκλειστικά από το δίκαιο του κράτους μέλους, στο οποίο υφίσταται η εκκρεμοδικία.Άρθρο 33Επαγγελματικό απόρρητοΌλα τα πρόσωπα, τα οποία καλούνται να λάβουν ή να δώσουν πληροφορίες στο πλαίσιο των διαδικασιών ενημέρωσης ή διαβουλεύσεων που προβλέπονται στα άρθρα 4, 5, 8, 9, 11 και 19, δεσμεύονται από το επαγγελματικό απόρρητο, σύμφωνα με τους κανόνες και τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 30 της οδηγίας 2000/12/ΕΚ, εξαιρέσει των δικαστικών αρχών, για τις οποίες εφαρμόζονται οι ισχύουσες εθνικές διατάξεις.ΤΙΤΛΟΣ VΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣΆρθρο 34Εφαρμογή1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία μέχρι τις 5 Μαΐου 2004. Πληροφορούν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.Οι εθνικές διατάξεις που θεσπίζονται κατ' εφαρμογή της παρούσας οδηγίας εφαρμόζονται μόνον στα μέτρα εξυγίανσης που λαμβάνονται και τις διαδικασίες εκκαθάρισης που αρχίζουν μετά την ημερομηνία η οποία αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο. Μέτρα που ελήφθησαν ή διαδικασίες που άρχισαν πριν από την ημερομηνία αυτή, εξακολουθούν να διέπονται από το δίκαιο που ίσχυε κατά τη λήψη του μέτρου ή την έναρξη της διαδικασίας.2. Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την αναφορά αυτή, κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Οι λεπτομερείς διατάξεις για την αναφορά αυτή καθορίζονται από τα κράτη μέλη.3. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπει η παρούσα οδηγία.Άρθρο 35Έναρξη ισχύοςΗ παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.Άρθρο 36ΑποδέκτεςΗ παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.Λουξεμβούργο, 4 Απριλίου 2001.Για το Ευρωπαϊκό ΚοινοβούλιοΗ ΠρόεδροςN. FontaineΓια το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςB. Rosengren(1) ΕΕ C 356 της 31.12.1985, σ. 55 καιΕΕ C 36 της 8.2.1988, σ. 1.(2) ΕΕ C 263 της 20.10.1986, σ. 13.(3) ΕΕ C 332 της 30.10.1998, σ. 13.(4) Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 13ης Μαρτίου 1987 (ΕΕ C 99 της 13.4.1987, σ. 211), η οποία επιβεβαιώθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 1993 (EE C 342 της 20.12.1993, σ. 30), κοινή θέση του Συμβουλίου της 17ης Ιουλίου 2000 (ΕΕ C 300 της 20.10.2000, σ. 13) και απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 16ης Ιανουαρίου 2001 (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα). Απόφαση του Συμβουλίου της 12ης Μαρτίου 2001.(5) ΕΕ L 126 της 26.5.2000, σ. 1· οδηγία όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2000/28/ΕΚ (ΕΕ L 275 της 27.10.2000, σ. 37).(6) ΕΕ L 135 της 31.5.1994, σ. 5.(7) ΕΕ L 166 της 11.6.1998, σ. 45.


Avis juridique important

|

31991L0633

Οδηγία 91/633/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 3ης Δεκεμβρίου 1991 για την εφαρμογή της οδηγίας 89/299/ΕΟΚ σχετικά με τα ίδια κεφάλαια των πιστωτικών ιδρυμάτων

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 339 της 11/12/1991 σ. 0033 - 0034 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 6 τόμος 3 σ. 0087  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 6 τόμος 3 σ. 0087

ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ  της 3ης Δεκεμβρίου 1991  για την εφαρμογή της οδηγίας 89/299/ΕΟΚ σχετικά με τα ίδια κεφάλαια των πιστωτικών ιδρυμάτων  (91/633/ΕΟΚ)ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας,  την οδηγία 89/299/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 17ης Απριλίου 1989 σχετικά με τα ίδια κεφάλαια των πιστωτικών ιδρυμάτων (1), και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 2,  την πρόταση της Επιτροπής,  Εκτιμώντας:  ότι η οδηγία 89/299/ΕΟΚ δίνει τον ορισμό των ιδίων κεφαλαίων των πιστωτικών ιδρυμάτων και ορίζει τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να υπολογίζεται το συνολικό ύψος τους-  ότι επειδή η υπαγωγή των κεφαλαίων για γενικούς τραπεζικούς κυνδύνους κατά την έννοια του άρθρου 38 της οδηγίας 86/635/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 8ης Δεκεμβρίου 1986 σχετικά με τους ετήσιους και τους ενοποιημένους λογαριασμούς των τραπεζών και άλλων  χρηματοδοτικών ιδρυμάτων (2) δεν έχει καθορισθεί οριστικά, το άρθρο 6 παράγραφος 2 της οδηγίας 89/299/ΕΟΚ προβλέπει ότι εντός έξι μηνών από την έναρξη ισχύος των μέτρων εφαρμογής, η Επιτροπή προτείνει, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 8, την οριστική  υπαγωγή αυτού του στοιχείου είτε στα βασικά είτε στα συμπληρωματικά ίδια κεφάλαια-  ότι, η συμβουλευτική τραπεζική επιτροπή έχει εκφράσει τη γνώμη της και ότι λαμβάνοντας υπόψη τα αποτελέσματα των συζητήσεων σε ευρύτερο διεθνές επίπεδο καθώς και σύμφωνα με τον τρόπο αντιμετώπισης των κεφαλαίων για γενικούς τραπεζικούς κινδύνους σε  διεθνή κλίμακα, αυτά τα κεφάλαια περιλαμβάνονται στην κατηγορία των βασικών ιδίων κεφαλαίων-  ότι είναι σκόπιμο να τροποποιηθεί αναλόγως η οδηγία 89/299/ΕΟΚ,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:  Άρθρο 1  Το άρθρο 6 της οδηγίας 89/299/ΕΟΚ τροποποιείται ως εξής:  1. Η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από την ακόλουθη παράγραφο:  "1. Τα στοιχεία που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 σημεία 3 και 5 έως 8, υπόκεινται στους ακόλουθους περιορισμούς:  α) το σύνολο των σημείων 3 και 5 έως 8 δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει το 100 %, κατ' ανώτατο όριο, των σημείων 1 συν 2 και 4 μείον 9, 10 και 11-  β) το σύνολο των σημείων 7 και 8 δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει ένα ανώτατο όριο που αντιστοιχεί στο 50 % των σημείων 1 συν 2 και 4 μείον 9, 10 και 11-  γ) το σύνολο των σημείων 12 και 13 αφαιρείται από το σύνολο των σημείων."  2. Το άρθρο 6 παράγραφος 2 καταργείται.  Άρθρο 2  1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε εφαρμογή τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία πριν από την 1η Ιανουαρίου 1993. Ενημερώνουν αμέσως σχετικά την Επιτροπή.  2. Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις διατάξεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1, οι τελευταίες αυτές περιέχουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Οι λεπτομέρειες σχετικά με αυτήν την  παραπομπή καθορίζονται από τα κράτη μέλη.  3. Τα κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.  Άρθρο 3  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη. Βρυξέλλες, 3 Δεκεμβρίου 1991. Για το Συμβούλιο  Ο Πρόεδρος  B. de VRIES   (1) ΕΕ αριθ. L 124 της 5. 5. 1989, σ. 16. (2) ΕΕ αριθ. L 372 της 31. 12. 1986, σ. 1.


title: Οδηγία 2009/115/ΕΚ της Επιτροπής, της 31ης Αυγούστου 2009 , για την τροποποίηση της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου ώστε να καταχωριστεί η ουσία methomyl ως δραστική ουσία (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

text:
               1.9.2009

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 228/17

      ΟΔΗΓΊΑ 2009/115/ΕΚ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

   της 31ης Αυγούστου 2009
   για την τροποποίηση της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου ώστε να καταχωριστεί η ουσία methomyl ως δραστική ουσία
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,
   την οδηγία 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1991, σχετικά με τη διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων (1), και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 1,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Οι κανονισμοί της Επιτροπής (ΕΚ) αριθ. 451/2000 (2) και (ΕΚ) αριθ. 703/2001 (3) καθορίζουν λεπτομερείς κανόνες για την εφαρμογή του δεύτερου σταδίου του προγράμματος εργασίας που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 2 της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ και θεσπίζουν κατάλογο δραστικών ουσιών που πρέπει να αξιολογηθούν με σκοπό την ενδεχόμενη καταχώρισή τους στο παράρτημα Ι της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ. Ο εν λόγω κατάλογος περιλαμβάνει την ουσία methomyl. Με την απόφαση 2007/628/ΕΚ της Επιτροπής (4) αποφασίστηκε να μην περιληφθεί η ουσία methomyl στο παράρτημα I της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ.

               (2)

               Σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 2 της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ ο αρχικός κοινοποιών υπέβαλε νέα αίτηση ζητώντας την εφαρμογή της ταχείας διαδικασίας που προβλέπεται στα άρθρα 14 έως 19 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 33/2008 της Επιτροπής, της 17ης Ιανουαρίου 2008, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου όσον αφορά την καθιέρωση συνήθους και ταχείας διαδικασίας εκτίμησης των δραστικών ουσιών που συμπεριλαμβάνονταν στο πρόγραμμα εργασίας το οποίο αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 2 της εν λόγω οδηγίας, αλλά δεν έχουν περιληφθεί στο παράρτημα I (5).

               (3)

               Η αίτηση υποβλήθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο που είχε οριστεί κράτος μέλος-εισηγητής με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 451/2000. Τηρήθηκε ο χρονικός περιορισμός για την ταχεία διαδικασία. Οι προδιαγραφές της δραστικής ουσίας και οι προβλεπόμενες χρήσεις είναι ίδιες με εκείνες που περιέχονται στην απόφαση 2007/628/ΕΚ. Η αίτηση αυτή συμφωνεί επίσης με τις υπόλοιπες ουσιώδεις και διαδικαστικές απαιτήσεις του άρθρου 15 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 33/2008.

               (4)

               Το Ηνωμένο Βασίλειο αξιολόγησε τα νέα στοιχεία και δεδομένα που υπέβαλε ο κοινοποιών και συνέταξε συμπληρωματική έκθεση στις 15 Μαΐου 2008.

               (5)

               Η συμπληρωματική έκθεση αξιολόγησης υποβλήθηκε σε εξέταση από ομοτίμους από τα κράτη μέλη και την ΕΑΑΤ και υποβλήθηκε στην Επιτροπή στις 19 Δεκεμβρίου 2008 με τη μορφή επιστημονικής έκθεσης της ΕΑΑΤ για την ουσία methomyl (6). Η εν λόγω έκθεση επανεξετάστηκε από τα κράτη μέλη και την Επιτροπή στο πλαίσιο της μόνιμης επιτροπής για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων και οριστικοποιήθηκε στις 12 Ιουνίου 2009 με τη μορφή έκθεσης επανεξέτασης της Επιτροπής για την ουσία methomyl.

               (6)

               Η νέα αξιολόγηση από το κράτος μέλος-εισηγητής και το νέο συμπέρασμα της EFSA επικεντρώνεται στις επιφυλάξεις που υπαγορεύουν τη μη συμπερίληψή της. Αφορούν κυρίως τη μη αποδεκτή έκθεση του χρήστη, τη μη εξαγωγή συμπερασμάτων όσον αφορά την αξιολόγηση της έκθεσης για τους εργαζομένους και τους περαστικούς και τον υψηλό βαθμό κινδύνου που συνεπάγεται για τα πτηνά, τους υδρόβιους οργανισμούς, τις μέλισσες και άλλα μη στοχευόμενα αρθρόποδα.

               (7)

               Ο κοινοποιών υπέβαλε νέο φάκελο με νέα δεδομένα και στοιχεία και πραγματοποιήθηκε νέα αξιολόγηση που συμπεριλήφθηκε στη συμπληρωματική έκθεση και στην επιστημονική έκθεση της EFSA για την ουσία methomyl. Ως εκ τούτου, καταδείχθηκε ότι είναι δυνατή η επίτευξη αποδεκτών επιπέδων έκθεσης του χρήστη, εάν χρησιμοποιείται προστατευτικός εξοπλισμός επιπλέον εκείνου που αναφέρεται στον αρχικό φάκελο. Όσον αφορά τον κίνδυνο για τους εργαζομένους και τους παρευρισκομένους, διασαφηνίστηκε ότι οι χρήσεις που προβλέπονται στον νέο φάκελο που υποβλήθηκε δεν αναμένεται να ενέχουν μη αποδεκτούς κινδύνους. Τέλος, ο κίνδυνος για τα πτηνά, τα θηλαστικά, τους υδρόβιους οργανισμούς, τις μέλισσες και τα μη στοχευόμενα αρθρόποδα είναι δυνατό να θεωρηθεί αποδεκτός, υπό την προϋπόθεση ότι εφαρμόζεται ο χαμηλότερος προβλεπόμενος συντελεστής εφαρμογής και ότι ισχύουν μέτρα διαχείρισης του κινδύνου.

               (8)

               Συνεπώς, τα πρόσθετα στοιχεία που προσκόμισε ο κοινοποιών επιτρέπουν την εξάλειψη των συγκεκριμένων λόγων ανησυχίας που οδήγησαν στη μη καταχώριση. Δεν ανέκυψαν άλλα επιστημονικά ερωτήματα.

               (9)

               Από τις διάφορες εξετάσεις που έγιναν προέκυψε ότι τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα που περιέχουν methomyl είναι δυνατόν να πληρούν, γενικά, τις απαιτήσεις του άρθρου 5 παράγραφος 1 στοιχεία α) και β) της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ, ιδίως όσον αφορά τις χρήσεις που εξετάστηκαν και αναλύθηκαν στην έκθεση επανεξέτασης της Επιτροπής. Συνεπώς, είναι σκόπιμο να καταχωριστεί η ουσία methomyl στο παράρτημα I, ώστε να εξασφαλιστεί ότι σε όλα τα κράτη μέλη οι εγκρίσεις φυτοπροστατευτικών προϊόντων που περιέχουν την εν λόγω δραστική ουσία μπορούν να χορηγούνται σύμφωνα με τις διατάξεις της εν λόγω οδηγίας.

               (10)

               Ωστόσο, για να αποκλειστεί ο κίνδυνος σκόπιμης ή συμπτωματικής δηλητηρίασης, είναι σκόπιμο να προβλεφθεί η ενσωμάτωση παραγόντων απώθησης ή/και εμετικών παραγόντων στα φυτοπροστατευτικά προϊόντα που περιέχουν την ουσία methomyl και να επιτρέπεται η χρήση μόνο από επαγγελματίες.

               (11)

               Ως εκ τούτου, είναι σκόπιμο να τροποποιηθεί αναλόγως η οδηγία 91/414/ΕΟΚ.

               (12)

               Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
   Άρθρο 1
   Το παράρτημα I της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ τροποποιείται όπως ορίζεται στο παράρτημα της παρούσας οδηγίας.
   Άρθρο 2
   Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο έως τις 31 Ιανουαρίου 2010. Ανακοινώνουν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων καθώς και πίνακα αντιστοιχίας μεταξύ αυτών των διατάξεων και της παρούσας οδηγίας.
   Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις εν λόγω διατάξεις, αυτές περιέχουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την αναφορά αυτή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος πραγματοποίησης αυτής της αναφοράς καθορίζεται από τα κράτη μέλη.
   Άρθρο 3
   Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την 1η Σεπτεμβρίου 2009.
   Άρθρο 4
   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 31 Αυγούστου 2009.

            Για την Επιτροπή

         Ανδρούλλα ΒΑΣΙΛΕΊΟΥ

            Μέλος της Επιτροπής

      (1)  ΕΕ L 230 της 19.8.1991, σ. 1.

      (2)  ΕΕ L 55 της 29.2.2000, σ. 25.

      (3)  ΕΕ L 98 της 7.4.2001, σ. 6.

      (4)  ΕΕ L 255 της 29.9.2007, σ. 40.

      (5)  ΕΕ L 15 της 18.1.2008, σ. 5.

      (6)  Επιστημονική Έκθεση ΕFSA (2008) 222 — Συμπέρασμα σχετικά με την επανεξέταση από ομοτίμους της αξιολόγησης κινδύνου από την παρουσία της δραστικής ουσίας methomyl στα φυτοφάρμακα (οριστικοποιήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2008).

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
      Στο τέλος του πίνακα του παραρτήματος I της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ προστίθεται η ακόλουθη εγγραφή:

                     Αριθ.

                     Κοινή ονομασία, Αριθμοί αναγνώρισης

                     Ονομασία IUPAC

                     Καθαρότητα ( (1)

                     Έναρξη ισχύος

                     Λήξη της καταχώρισης

                     Ειδικοί όροι

                     «Methomyl
                     Αριθ. CAS: 16752-77-50
                     Αριθ. CIPAC: 264

                     S-methyl (EZ)-N-(methylcarbamoyloxy)thioacetimidate

                     ≥ 980 g/kg

                     1η Σεπτεμβρίου 2009

                     31 Αυγούστου 2019

                     ΜΕΡΟΣ A
                     Επιτρέπονται μόνο χρήσεις εν είδει εντομοκτόνου για λαχανικά και σε τιμές που δεν υπερβαίνουν το 0,25 kg δραστικής ουσίας ανά εκτάριο ανά χρήση και για 2 κατ’ ανώτατο όριο χρήσεις ανά εποχή.
                     Οι άδειες πρέπει να δίνονται αποκλειστικά σε επαγγελματίες χρήστες.
                     ΜΕΡΟΣ Β
                     Για την εφαρμογή των ενιαίων αρχών του παραρτήματος VI πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα συμπεράσματα της έκθεσης επανεξέτασης για την ουσία methomyl, και ιδίως τα προσαρτήματα I και II αυτής, όπως οριστικοποιήθηκαν από τη μόνιμη επιτροπή για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων στις 12 Ιουνίου 2009.
                     Κατά τη συνολική αυτή αξιολόγηση τα κράτη μέλη πρέπει να αποδίδουν ιδιαίτερη προσοχή στα εξής:

                                 —

                                 στην ασφάλεια του χειριστή. Οι εγκεκριμένοι όροι χρήσης πρέπει να προβλέπουν τη χρήση κατάλληλου ατομικού εξοπλισμού προστασίας· πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στην έκθεση των χρηστών που χρησιμοποιούν επινώτιο εξοπλισμό ή άλλου είδους εξοπλισμό που χρησιμοποιείται με το χέρι,

                                 —

                                 στην προστασία των πτηνών,

                                 —

                                 στην προστασία των υδρόβιων οργανισμών· οι όροι έγκρισης πρέπει να περιλαμβάνουν, κατά περίπτωση, μέτρα μετριασμού του κινδύνου, όπως ζώνες προστασίας και αποφύσια για τη μείωση απορροής και εκτροπής,

                                 —

                                 στην προστασία των μη στοχευόμενων αρθροπόδων, συμπεριλαμβανομένων των μελισσών· θα εφαρμόζονται μέτρα περιορισμού του κινδύνου, ώστε να αποφεύγεται η επαφή με μέλισσες.

                           Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι χημικές ενώσεις που βασίζονται στην ουσία methomyl περιέχουν παράγοντες απώθησης ή/και εμετικούς παράγοντες.
                     Οι όροι έγκρισης θα περιλαμβάνουν περαιτέρω μέτρα μείωσης του κινδύνου, κατά περίπτωση.»

         (1)  Περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τα χαρακτηριστικά και τις προδιαγραφές της δραστικής ουσίας παρέχονται στην έκθεση επανεξέτασης.