Avis juridique important

|

32001L0009

Οδηγία 2001/9/ΕΚ της Επιτροπής, της 12ης Φεβρουαρίου 2001, για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 96/96/ΕΚ του Συμβουλίου για την προσέγγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τον τεχνικό έλεγχο των μηχανοκίνητων οχημάτων και των ρυμουλκουμένων τους (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 048 της 17/02/2001 σ. 0018 - 0019

Οδηγία 2001/9/ΕΚ της Επιτροπήςτης 12ης Φεβρουαρίου 2001για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 96/96/ΕΚ του Συμβουλίου για την προσέγγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τον τεχνικό έλεγχο των μηχανοκίνητων οχημάτων και των ρυμουλκουμένων τους(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,την οδηγία 96/96/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1996, για την προσέγγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τον τεχνικό έλεγχο των μηχανοκίνητων οχημάτων και των ρυμουλκουμένων τους(1), όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 1999/52/ΕΚ της Επιτροπής(2), και ιδίως το άρθρο 8,Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Τα προγράμματα Auto-Oil ξεκίνησαν το 1992, με σκοπό να αποτελέσουν την αναλυτική βάση για να καθορισθούν πρότυπα εκπομπών από οχήματα και πρότυπα ποιότητας των καυσίμων για το έτος 2000 και εφεξής, προκειμένου να επιτευχθούν στόχοι ποιότητας του αέρα, με ιδιαίτερη έμφαση στη μείωση των εκπομπών από τις οδικές μεταφορές. Επεσήμαναν δε ότι τα πρότυπα συντήρησης των μηχανοκινήτων οχημάτων συνιστούν βασικό παράγοντα των επιπτώσεων της κυκλοφορίας στην ποιότητα του αέρα.(2) Η οδηγία 96/96/ΕΚ καθορίζει τις δοκιμές που πρέπει να διεξάγονται κατά τον περιοδικό τεχνικό έλεγχο, ώστε να διαπιστώνεται ότι οι εκπομπές τόσο από βενζινοκίνητα, όσο και από ντιζελοκίνητα οχήματα βρίσκονται ακόμη εντός αποδεκτών ορίων.(3) Η περιεκτικότητα σε μονοξείδιο του άνθρακα των εκπομπών από την εξάτμιση βενζινοκίνητων οχημάτων, εφοδιασμένων με ορισμένα συστήματα μετεπεξεργασίας των προϊόντων της εξάτμισης (πρότυπο Euro I), πρέπει να ελέγχεται τόσο σε χαμηλές, όσο και σε υψηλές στροφές του κινητήρα.(4) Η οδηγία 98/69/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 1998, σχετικά με τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν κατά της ατμοσφαιρικής ρύπανσης από τις εκπομπές των οχημάτων με κινητήρα και με την τροποποίηση της οδηγίας 70/220/ΕΟΚ του Συμβουλίου(3) απαιτεί την εισαγωγή, από το 2000, ενσωματωμένων συστημάτων διάγνωσης (OBD) σε βενζινοκίνητα οχήματα και ελαφρά επαγγελματικά οχήματα, με σκοπό την παρακολούθηση της λειτουργίας του συστήματος ελέγχου εκπομπών του οχήματος εν λειτουργία. Ομοίως, θα απαιτηθούν συστήματα OBD για νέα ντιζελοκίνητα οχήματα από το 2003.(5) Η ανάπτυξη OBD που να είναι σε θέση να παρακολουθούν και να καταγράφουν βλάβες του οχήματος κατά τη λειτουργία αναμένεται να μειώσει, στο μέλλον, το χάσμα μεταξύ συνθηκών δοκιμής και πραγματικής λειτουργίας.(6) Η παρούσα οδηγία καθιστά περιττό τον έλεγχο βενζινοκίνητων οχημάτων σε χαμηλές στροφές βραδυπορείας, με αποτέλεσμα να καταστεί λιγότερο πολύπλοκη η δοκιμή, αλλά να αυξηθεί η ακρίβεια, με την παρακολούθηση της λειτουργίας του συστήματος OBD του οχήματος.(7) Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας σχεττκά με τον τεχνικό έλεγχο των μηχανοκίνητων οχημάτων και των ρυμουλκουμένων τους, η οποία έχει συσταθεί βάσει του άρθρου 8 της οδηγίας 96/96/ΕΚ,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:Άρθρο 1Η οδηγία 96/96/ΕΚ τροποποιείται όπως ορίζεται στο παράρτημα της παρούσας οδηγίας.Άρθρο 2Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο ένα έτος μετά την έναρξη ισχύος της οδηγίας. Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις εν λόγω διατάξεις, οι τελευταίες αυτές περιέχουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της παραπομπής καθορίζεται από τα κράτη μέλη.Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.Άρθρο 3Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.Άρθρο 4Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.Βρυξέλλες, 12 Φεβρουαρίου 2001.Για την ΕπιτροπήLoyola De PalacioΑντιπρόεδρος(1) ΕΕ L 46 της 17.2.1997, σ. 1.(2) ΕΕ L 142 της 5.6.1999, σ. 26.(3) ΕΕ L 350 της 28.12.1998, σ. 1.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤο σημείο 8.2.1 β) 4 του παραρτήματος ΙΙ της οδηγίας 96/96/ΕΚ αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: "4. Εκπομπές στην απόληξη του συστήματος εξατμίσεων - οριακές τιμέςα) Μέτρηση με τον κινητήρα σε κατάσταση βραδυπορείας:Η μέγιστη επιτρεπόμενη περιεκτικότητα των καυσαερίων σε CO είναι εκείνη που καθορίζει ο κατασκευαστής του οχήματος. Σε περίπτωση που η τιμή αυτή δεν είναι γνωστή, η περιεκτικότητα σε CO δεν πρέπει να υπερβαίνει το 0,5 % κατ' όγκο.β) Μέτρηση κατά τη λειτουργία του αποσυμπλεγμένου κινητήρα σε επιταχυνόμενη (ρελαντί) βραδυπορεία. Η ταχύτητα περιστροφής του κινητήρα πρέπει να είναι τουλάχιστον 2000 στροφές/min:Η μέγιστη επιτρεπόμενη περιεκτικότητα των καυσαερίων σε CO είναι εκείνη που καθορίζει ο κατασκευαστής του οχήματος σε επιταχυνόμενη (ρελαντί) βραδυπορεία. Σε περίπτωση που η τιμή αυτή δεν είναι γνωστή, η περιεκτικότητα σε CO δεν πρέπει να υπερβαίνει το 0,3 % κατ' όγκο.Η αναλογία αέρα/καυσίμου, λάμδα είναι = 1 +- 3 % ή σύμφωνη με τις προδιαγραφές του κατασκευαστή.γ) Για μηχανοκίνητα οχήματα εφοδιασμένα με ενσωματωμένα συστήματα διάγνωσης σύμφωνα με την οδηγία 98/69/ΕΚ, τα κράτη μέλη δύνανται, εναλλακτικά προς τη δοκιμή που ορίζεται στο στοιχείο α), να προσδιορίσουν την ορθή λειτουργία του συστήματος εκπομπών μέσω της κατάλληλης ανάγνωσης της διάταξης OBD και ταυτόχρονου ελέγχου της ορθής λειτουργίας του συστήματος OBD."


Avis juridique important

|

32003L0027

Οδηγία 2003/27/ΕΚ της Επιτροπής, της 3ης Απριλίου 2003, για την προσαρμογή της οδηγίας 96/96/ΕΚ στην τεχνική πρόοδο όσον αφορά τις δοκιμές των εκπομπών καυσαερίων των μηχανοκίνητων οχημάτων (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 090 της 08/04/2003 σ. 0041 - 0044

Οδηγία 2003/27/ΕΚ της Επιτροπήςτης 3ης Απριλίου 2003για την προσαρμογή της οδηγίας 96/96/ΕΚ στην τεχνική πρόοδο όσον αφορά τις δοκιμές των εκπομπών καυσαερίων των μηχανοκίνητων οχημάτων(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,την οδηγία 96/96/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2001, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τον τεχνικό έλεγχο των μηχανοκίνητων οχημάτων και των ρυμουλκουμένων τους(1), όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2001/11/ΕΚ της Επιτροπής(2), και ιδίως το άρθρο 7 παράγραφος 2,Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Στα προγράμματα Auto-Oil, τα οποία άρχισαν το 1992 ως αναλυτική βάση για τον καθορισμό των προτύπων εκπομπών των οχημάτων και των προτύπων ποιότητας των καυσίμων για το έτος 2000 και εφεξής, για να επιτευχθούν οι στόχοι ποιότητας του αέρα με μείωση ιδίως των εκπομπών από τις οδικές μεταφορές, βασικός παράγοντας των επιπτώσεων της κυκλοφορίας στην ποιότητα του αέρα θεωρείται το πρότυπο συντήρησης των μηχανοκινήτων οχημάτων.(2) Η οδηγία 96/96/ΕΚ προδιαγράφει τις δοκιμές που πρέπει να διενεργούνται κατά τον περιοδικό τεχνικό έλεγχο για να διαπιστώνεται εάν οι εκπομπές τόσο από βενζινοκίνητα, όσο και από πετρελαιοκίνητα οχήματα παραμένουν εντός των αποδεκτών ορίων.(3) Η Επιτροπή συνέστησε μια ομάδα εργασίας από εμπειρογνώμονες της διεθνούς επιτροπής ελέγχου μηχανοκίνητων οχημάτων (CITA) και άλλων σχετικών οργανισμών, η οποία συνεδρίασε κατά τη διάρκεια του 2000. Η ομάδα εξέτασε τις επιλογές μεταβολής των ορίων για τις δοκιμές εκπομπών που προδιαγράφουν η οδηγία 96/96/EΚ και η οδηγία 2000/30/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Ιουνίου 2000, για τον καθ' οδόν τεχνικό έλεγχο των οχημάτων εμπορικής χρήσεως που κυκλοφορούν στην Κοινότητα(3), προκειμένου να προσδιορίσει εάν είναι δυνατόν να επιτευχθούν μεγαλύτερα περιβαλλοντικά οφέλη. Η ομάδα κατέληξε ότι τα σημερινά προδιαγραφόμενα όρια είναι πολύ ανώτερα εκείνων που μπορεί να επιτύχει στην πράξη ένα όχημα εφόσον συντηρείται σωστά: τα σημερινά όρια δεν είναι επομένως τόσο αποτελεσματικά όσο θα έπρεπε για να διευκολυνθεί ο εντοπισμός των οχημάτων που προκαλούν μεγάλες εκπομπές, π.χ. οχήματα των οποίων οι εκπομπές καυσαερίων είναι τουλάχιστον 50 % περισσότερες από τις προσδοκώμενες για ένα σωστά συντηρούμενο όχημα.(4) Η επιτροπή για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας σχετικά με τον τεχνικό έλεγχο των μηχανοκίνητων οχημάτων και των ρυμουλκουμένων τους, η οποία έχει συσταθεί βάσει του άρθρου 8 της οδηγίας 96/96/ΕΚ, συμφωνεί με τα μέτρα που προβλέπει η παρούσα οδηγία,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:Άρθρο 1Το παράρτημα ΙΙ της οδηγίας 96/96/ΕΚ τροποποιείται όπως ορίζεται στο παράρτημα της παρούσας οδηγίας.Άρθρο 21. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία το αργότερο έως την 1η Ιανουαρίου 2004. Ενημερώνουν αμέσως σχετικά την Επιτροπή.Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι διατάξεις που θεσπίζουν σχετικά να περιέχουν ή να συνοδεύονται κατά την επίσημη δημοσίευσή τους από παραπομπή στην παρούσα οδηγία. Ο τρόπος της παραπομπής καθορίζεται από τα κράτη μέλη.2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.Άρθρο 3Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.Άρθρο 4Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.Βρυξέλλες, 3 Απριλίου 2003.Για την ΕπιτροπήLoyola De PalacioΑντιπρόεδρος(1) ΕΕ L 46 της 17.2.1997, σ. 1.(2) ΕΕ L 48 της 17.2.2001, σ. 20.(3) ΕΕ L 203 της 10.8.2000, σ. 1.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤο τέταρτο εδάφιο του σημείου 7.10 του παραρτήματος ΙΙ της οδηγίας 96/96/ΕΚ αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:"- ελέγχεται εάν στην πράξη οι διατάξεις περιορισμού της ταχύτητας εμποδίζουν τα οχήματα που αναφέρονται στα άρθρα 2 και 3 της οδηγίας 92/6/ΕΟΚ να υπερβαίνουν τις προδιαγραφόμενες τιμές."Το σημείο 8.2 του παραρτήματος II της οδηγίας 96/96/ΕΚ τροποποιείται ως εξής:"8.2. Εκπομπές καυσαερίων8.2.1. Μηχανοκίνητα οχήματα με κινητήρα επιβαλλόμενης ανάφλεξης (βενζινοκινητήρας)α) Όταν οι εκπομπές δεν ρυθμίζονται από προηγμένο σύστημα ελέγχου των εκπομπών, όπως τριοδικό καταλυτικό μετατροπέα κλειστού κυκλώματος ελεγχόμενο με αισθητήρα λάμδα:1. Οπτική εξέταση του συστήματος εξάτμισης για να ελεγχθεί εάν το σύστημα είναι πλήρες και εάν υπάρχουν διαρροές.2. Οπτική εξέταση του εκ κατασκευής εξοπλισμού ελέγχου των εκπομπών, εφόσον υπάρχει, για να ελεγχθεί εάν το σύστημα είναι πλήρες και σε καλή κατάσταση και εάν υπάρχουν διαρροές.Ύστερα από κάποιο εύλογο χρονικό διάστημα που απαιτείται για να φθάσει ο κινητήρας στην κανονική κατάσταση λειτουργίας (λαμβανομένων υπόψη των συστάσεων του κατασκευαστή), μετράται σε κατάσταση βραδυπορείας του κινητήρα (χωρίς φορτίο) η περιεκτικότητα των εκπομπών σε μονοξείδιο του άνθρακα (CO).Η μέγιστη επιτρεπόμενη περιεκτικότητα των καυσαερίων σε CO είναι εκείνη που ορίζει ο κατασκευαστής του οχήματος. Σε περίπτωση που δεν είναι γνωστό το δεδομένο αυτό ή όταν οι αρμόδιες υπηρεσίες των κρατών μελών αποφασίζουν να μην χρησιμοποιήσουν το εν λόγω δεδομένο ως τιμή αναφοράς, η περιεκτικότητα των καυσαερίων σε CO δεν πρέπει να υπερβαίνει:i) για τα οχήματα που ταξινομήθηκαν ή τέθηκαν σε κυκλοφορία για πρώτη φορά στο χρονικό διάστημα μεταξύ της ημερομηνίας από την οποία τα κράτη μέλη απαιτούν τα οχήματα αυτά να είναι σύμφωνα προς την οδηγία 70/220/ΕΟΚ(1) και 1ης Οκτωβρίου 1986: CO - 4,5 % κατ' όγκο,ii) για τα οχήματα που ταξινομήθηκαν ή τέθηκαν σε κυκλοφορία για πρώτη φορά μετά την 1η Οκτωβρίου 1986: CO - 3,5 % κατ' όγκο.β) Όταν οι εκπομπές καυσαερίων ρυθμίζονται από κάποιο προηγμένο σύστημα ελέγχου των εκπομπών, όπως τριοδικό καταλυτικό μετατροπέα ελεγχόμενο με αισθητήρα λάμδα:1. Οπτική εξέταση του συστήματος εξάτμισης για να ελεγχθεί εάν το σύστημα είναι πλήρες και σε καλή κατάσταση και εάν υπάρχουν διαρροές.2. Οπτική εξέταση του εκ κατασκευής εξοπλισμού ελέγχου των εκπομπών, εφόσον υπάρχει, για να ελεγχθεί εάν το σύστημα είναι πλήρες και σε καλή κατάσταση και εάν υπάρχουν διαρροές.3. Προσδιορισμός της απόδοσης του συστήματος ελέγχου των εκπομπών του οχήματος, με μέτρηση της τιμής λάμδα και της περιεκτικότητας των καυσαερίων σε CO σύμφωνα με το τμήμα 4 ή σύμφωνα με τις διαδικασίες που προτείνει ο κατασκευαστής και έχουν γίνει δεκτές κατά την έγκριση τύπου. Για κάθε δοκιμή, ο κινητήρας του οχήματος πρέπει να φθάσει στην κανονική κατάσταση λειτουργίας σύμφωνα με τις συστάσεις του κατασκευαστή.4. Εκπομπές στο σωλήνα εξάτμισης - οριακές τιμέςΗ μέγιστη επιτρεπόμενη περιεκτικότητα των καυσαερίων σε CO είναι εκείνη που καθορίζει ο κατασκευαστής του οχήματος. Σε περίπτωση που το δεδομένο αυτό δεν είναι γνωστό, η περιεκτικότητα των καυσαερίων σε CO δεν πρέπει να υπερβαίνει:i) Μέτρηση με τον κινητήρα σε βραδυπορεία:Η μέγιστη επιτρεπόμενη περιεκτικότητα των καυσαερίων σε CO δεν πρέπει να υπερβαίνει το 0,5 % κατ' όγκο και για τα οχήματα που έχουν λάβει έγκριση τύπου σύμφωνα με τις οριακές τιμές της στήλης A ή Β του πίνακα στο τμήμα 5.3.1.4 του παραρτήματος I της οδηγίας 70/220/EΟΚ, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 98/69/EΚ(2) ή μεταγενέστερα, η μέγιστη περιεκτικότητα σε CO δεν πρέπει να υπερβαίνει το 0,3 % κατ' όγκο. Όταν δεν είναι δυνατή η αναγνώριση σύμφωνα με την οδηγία 70/220/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 98/69/EΚ, τα ανωτέρω εφαρμόζονται στα οχήματα που ταξινομήθηκαν ή τέθηκαν για πρώτη φορά σε κυκλοφορία μετά την 1η Ιουλίου 2002.ii) Μέτρηση με υψηλές στροφές βραδυπορεία (χωρίς φορτίο), οι στροφές του κινητήρα πρέπει να είναι τουλάχιστον 2000 ΣΑΛ:Μέγιστη περιεκτικότητα σε CO: 0,3 % κατ' όγκο και για τα οχήματα που έχουν λάβει έγκριση τύπου σύμφωνα με τις οριακές τιμές της στήλης A του πίνακα στο τμήμα 5.3.1.4 του παραρτήματος I της οδηγίας 70/220/EΟΚ, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 98/69/EΚ ή μεταγενέστερα, η μέγιστη περιεκτικότητα σε CO δεν πρέπει να υπερβαίνει το 0,2 % κατ' όγκο. Όταν δεν είναι δυνατή η αναγνώριση σύμφωνα με την οδηγία 70/220/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 98/69/EΚ, τα ανωτέρω εφαρμόζονται στα οχήματα που ταξινομήθηκαν ή τέθηκαν για πρώτη φορά σε κυκλοφορία μετά την 1η Ιουλίου 2002.Λάμδα: 1 ± 0,03 ή όπως προβλέπουν οι προδιαγραφές του κατασκευαστή.iii) Για μηχανοκίνητα οχήματα με ενσωματωμένα συστήματα διάγνωσης (ΟΒD) σύμφωνα με την οδηγία 70/220/ΕΟΚ (όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 98/69/ΕΚ και τις επακόλουθες τροποποιήσεις της), τα κράτη μέλη μπορούν, εναλλακτικά προς τη δοκιμή που ορίζεται στο σημείο i), να προσδιορίζουν την ορθή λειτουργία του συστήματος εκπομπών με κατάλληλη ανάγνωση της διάταξης OBD και ταυτόχρονο έλεγχο της ορθής λειτουργίας του συστήματος OBD.8.2.2. Μηχανοκίνητα οχήματα με πετρελαιοκινητήρα (ανάφλεξη διά συμπιέσεως)α) Μέτρηση της θολερότητας των καυσαερίων κατά την ελεύθερη επιτάχυνση του κινητήρα (χωρίς φορτίο από την ταχύτητα βραδυπορείας έως την ταχύτητα στην οποία ανακόπτεται η παροχή καυσίμου) με το μοχλό ταχυτήτων στο νεκρό σημείο και το συμπλέκτη συμπλεγμένο.β) Προετοιμασία του οχήματος:1. Τα οχήματα μπορούν να υποβάλλονται σε δοκιμή χωρίς προετοιμασία, μολονότι για λόγους ασφαλείας πρέπει να ελέγχεται εάν έχει θερμανθεί ο κινητήρας και εάν είναι σε εν γένει ικανοποιητική κατάσταση από μηχανολογική άποψη.2. Εξαιρέσει όσων προδιαγράφονται στο στοιχείο δ) σημείο 5 κατωτέρω, δεν απορρίπτεται κανένα όχημα εκτός εάν έχει υποβληθεί σε προετοιμασία σύμφωνα με τις κατωτέρω απαιτήσεις.i) Ο κινητήρας πρέπει να έχει θερμανθεί πλήρως, επί παραδείγματι η θερμοκρασία του ελαίου του κινητήρα, όταν μετράται με καθετήρα στο σωλήνα στάθμης του ελαίου, πρέπει να είναι τουλάχιστον 80 °C, ή χαμηλότερη, εφόσον αυτή είναι η φυσιολογική θερμοκρασία λειτουργίας, ή η θερμοκρασία του συγκροτήματος του κινητήρα, όταν μετράται με τη στάθμη της υπερέρυθρης ακτινοβολίας, να είναι τουλάχιστον ισοδύναμη. Εάν, λόγω του σχήματος του οχήματος, η μέτρηση αυτή είναι πρακτικά αδύνατη, η φυσιολογική θερμοκρασία λειτουργίας του κινητήρα μπορεί να επιτευχθεί με άλλα μέσα, π.χ. με τη λειτουργία του ανεμιστήρα του κινητήρα.ii) Το σύστημα εξάτμισης πρέπει να έχει καθαρισθεί με τουλάχιστον τρεις κύκλους ελεύθερης επιτάχυνσης ή με άλλη ανάλογη μέθοδο.γ) Διαδικασία δοκιμής:1. Οπτική εξέταση του εκ κατασκευής εξοπλισμού ελέγχου των εκπομπών, εφόσον υπάρχει, για να ελεγχθεί εάν το σύστημα είναι πλήρες και σε καλή κατάσταση και εάν υπάρχουν διαρροές.2. Ο κινητήρας, και ο τυχόν υπερτροφοδότης, πρέπει να είναι σε κατάσταση βραδυπορείας πριν από την έναρξη κάθε κύκλου ελεύθερης επιτάχυνσης. Για τα βαρέα πετρελαιοκίνητα οχήματα, αυτό σημαίνει αναμονή επί τουλάχιστον 10 δευτερόλεπτα από την άφεση του επιταχυντή.3. Κατά την έναρξη κάθε κύκλου ελεύθερης επιτάχυνσης πρέπει το ποδόπληκτρο του επιταχυντή να πιέζεται πλήρως και γρήγορα (σε χρόνο κάτω του 1 δευτερολέπτου), βαθμιαία και όχι απότομα ώστε να επιτευχθεί η μέγιστη παροχή από την αντλία έγχυσης.4. Κατά τη διάρκεια κάθε κύκλου ελεύθερης επιτάχυνσης, ο κινητήρας πρέπει να φθάνει την ταχύτητα αποκοπής ή, στα οχήματα με αυτόματη μετάδοση της κίνησης, την ταχύτητα που προδιαγράφει ο κατασκευαστής ή εφόσον δεν διατίθενται τα δεδομένα αυτά, τα 2/3 της ταχύτητας αποκοπής, πριν αφεθεί ο επιταχυντής. Αυτό μπορεί να ελεγχθεί π.χ. με παρακολούθηση της ταχύτητας του κινητήρα ή με την πάροδο ικανού χρόνου μεταξύ αρχικής ενεργοποίησης του επιταχυντή και άφεσής του, ο οποίος στην περίπτωση των οχημάτων των κατηγοριών 1 και 2 του παραρτήματος 1 πρέπει να είναι τουλάχιστον 2 δευτερόλεπτα.δ) Οριακές τιμές1. Η συγκέντρωση δεν πρέπει να υπερβαίνει εκείνη που αναγράφεται στην πινακίδα σύμφωνα με την οδηγία 72/306/ΕΟΚ(3).2. Σε περίπτωση που το δεδομένο αυτό δεν είναι γνωστό ή όταν οι αρμόδιες υπηρεσίες των κρατών μελών αποφασίσουν να μην το χρησιμοποιήσουν ως τιμή αναφοράς, το επίπεδο συγκέντρωσης δεν πρέπει να υπερβαίνει εκείνο που προδιαγράφεται από τον κατασκευαστή ή τις ακόλουθες οριακές τιμές του συντελεστή απορρόφησης:Μέγιστος συντελεστής απορρόφησης για:- πετρελαιοκινητήρες με φυσική αναρρόφηση = 2,5 m-1,- πετρελαιοκινητήρες με υπερπλήρωση = 3,0 m-1,- το όριο των 1,5 m-1 ισχύει για τα κάτωθι οχήματα που έλαβαν έγκριση τύπου σύμφωνα με τις οριακές τιμές της:α) στήλης B του πίνακα στο τμήμα 5.3.1.4 του παραρτήματος I της οδηγίας 70/220/EΟΚ, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 98/69/EΚ - (Ελαφρά πετρελαιοκίνητα οχήματα επαγγελματικής χρήσης-Euro4)·β) στήλης B1 των πινάκων στο τμήμα 6.2.1 του παραρτήματος I της οδηγίας 88/77/EΟΚ, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 1999/96/EΚ(4) - (Βαρέα πετρελαιοκίνητα οχήματα επαγγελματικής χρήσης-Euro4)·γ) στήλης B2 των πινάκων στο τμήμα 6.2.1 του παραρτήματος I της οδηγίας 88/77/EΟΚ, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 1999/96/EΚ - (Βαρέα πετρελαιοκίνητα οχήματα επαγγελματικής χρήσης-Euro5)·δ) στήλης C των πινάκων στο τμήμα 6.2.1 του παραρτήματος I της οδηγίας 88/77/EΟΚ, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 1999/96/EΚ - Βαρέα οχήματα επαγγελματικής χρήσης-EEV)ή τις οριακές τιμές σε μεταγενέστερες τροποποιήσεις της οδηγίας 70/220/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 98/69/ΕΚ, ή τις οριακές τιμές σε μεταγενέστερες τροποποιήσεις της οδηγίας 88/77/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 1999/96/ΕΚ, ή τιμές ισοδύναμες αν χρησιμοποιείται άλλου τύπου μηχανή από εκείνη που χρησιμοποιείται για τον έγκριση τύπου ΕΚ.Όταν δεν είναι δυνατή η αναγνώριση σύμφωνα με το τμήμα 5.3.1.4 του παραρτήματος Ι της οδηγίας 70/220/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 98/69/ΕΚ, ή με το τμήμα 6.2.1 του παραρτήματος Ι της οδηγίας 88/77/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 1999/96/ΕΚ, τα ανωτέρω εφαρμόζονται στα οχήματα που θα ταξινομηθούν ή θα τεθούν για πρώτη φορά σε κυκλοφορία μετά την 1η Ιουλίου 2008.3. Τα οχήματα που ταξινομήθηκαν ή τέθηκαν σε κυκλοφορία για πρώτη φορά πριν από την 1η Ιανουαρίου 1980 απαλλάσσονται των απαιτήσεων αυτών.4. Όχημα απορρίπτεται μόνον εφόσον η μέση αριθμητική τιμή τριών τουλάχιστον κύκλων ελεύθερης επιτάχυνσης, υπερβαίνει την οριακή τιμή. Για τον υπολογισμό επιτρέπεται να απορριφθούν μετρήσεις που παρεκκλίνουν σημαντικά από τη μετρηθείσα μέση τιμή ή το αποτέλεσμα οιουδήποτε άλλου στατιστικού υπολογισμού που λαμβάνει υπόψη τη σκέδαση των μετρήσεων. Τα κράτη μέλη μπορούν να περιορίσουν τον αριθμό των κύκλων δοκιμής.5. Επίσης για να αποφεύγονται άσκοπες δοκιμές, τα κράτη μέλη μπορούν, κατά παρέκκλιση των διατάξεων του τμήματος 2.2 στοιχείο δ) σημείο 4, να εγκρίνουν τα οχήματα στα οποία μετρήθηκαν τιμές σημαντικά κατώτερες των οριακών τιμών ύστερα από λιγότερους από τρεις κύκλους ελεύθερης επιτάχυνσης ή μετά τους κύκλους καθαρισμού (ή άλλης ισοδύναμης μεθόδου) που προδιαγράφονται στο τμήμα 2.2 στοιχείο δ) σημείο 2ii). Επίσης για να αποφεύγονται άσκοπες δοκιμές, τα κράτη μέλη μπορούν, κατά παρέκκλιση των διατάξεων του τμήματος 2.2 στοιχείο δ) σημείο 4, να εγκρίνουν τα οχήματα στα οποία μετρήθηκαν τιμές σημαντικά κατώτερες των οριακών τιμών μετά από λιγότερους από τρεις κύκλους ελεύθερης επιτάχυνσης ή μετά τους κύκλους καθαρισμού (ή άλλης ισοδύναμης μεθόδου) που προδιαγράφονται στο τμήμα 2.2 στοιχείο δ) σημείο 2ii).8.2.3. Εξοπλισμός δοκιμώνΟι εκπομπές των οχημάτων ελέγχονται με τη βοήθεια συσκευών που επιτρέπουν να εξακριβώνεται η τήρηση των οριακών τιμών που ορίζονται ή αναφέρονται από τον κατασκευαστή.8.2.4. Στην περίπτωση που, κατά την έγκριση τύπου ΕΚ, τα οχήματα ορισμένου τύπου δεν μπόρεσαν να ανταποκριθούν στις οριακές τιμές που ορίζει η παρούσα οδηγία, τα κράτη μέλη μπορούν να ορίσουν ανώτερες τιμές για τα εν λόγω οχήματα με βάση αποδείξεις που προσκομίζει ο κατασκευαστής. Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή η οποία με τη σειρά της ενημερώνει τα υπόλοιπα κράτη μέλη."(1) ΕΕ L 76 της 9.3.1970, σ. 1.(2) ΕΕ L 350 της 28.12.1998, σ. 1.(3) ΕΕ L 190 της 20.8.1972, σ. 1.(4) ΕΕ L 44 της 16.2.2000, σ. 1.


Avis juridique important

|

31994L0019

Οδηγία 94/19/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 30ής Μαΐου 1994 περί των συστημάτων εγγύησης των καταθέσεων

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 135 της 31/05/1994 σ. 0005 - 0014 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 6 τόμος 4 σ. 0227  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 6 τόμος 4 σ. 0227

ΟΔΗΓΙΑ 94/19/ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ  ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 30ής Μαΐου 1994 περί των συστημάτων εγγυήσεως των καταθέσεων ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 57 παράγραφος  2 πρώτη και τρίτη πρόταση, την πρόταση της Επιτροπής (1), τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2), Αποφασίζοντας με τη διαδικασία του άρθρου 189 Β της συνθήκης (3), Εκτιμώντας: ότι, σύμφωνα με τους στόχους της συνθήκης, πρέπει να προαχθεί η αρμονική ανάπτυξη των  δραστηριοτήτων των πιστωτικών ιδρυμάτων σε ολόκληρη την Κοινότητα με την εξάλειψη όλων των  περιορισμών του δικαιώματος εγκαταστάσεως και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών και με την ταυτόχρονη  ενίσχυση της σταθερότητας του τραπεζικού συστήματος και της προστασίας των αποταμιευτών 7 ότι, παράλληλα με την εξάλειψη των περιορισμών των δραστηριοτήτων των πιστωτικών ιδρυμάτων, πρέπει  να ληφθεί μέριμνα για την αντιμετώπιση της κατάστασης που ενδέχεται να προκύψει σε περίπτωση κατά  την οποία καταστούν μη διαθέσιμες οι καταθέσεις πισωτικού ιδρύματος με υποκαταστήματα σε άλλα κράτη  μέλη 7 ότι είναι απαραίτητο να εξασφαλιστεί, ανεξαρτήτως του τόπου όπου ευρίσκονται οι καταθέσεις  εντός της Κοινότητας, ένα εναρμονισμένο ελάχιστο επίπεδο προστασίας των καταθέσεων 7 ότι η σημασία  της προστασίας των καταθέσεων για την ολοκλήρωση της ενιαίας τραπεζικής αγοράς είναι εξίσου  ουσιώδης με εκείνη των κανόνων προληπτικής εποπτείας 7 ότι, με την παύση των εργασιών ενός αφερέγγυου πιστωτικού ιδρύματος, οι καταθέτες υποκαταστημάτων  εγκατεστημένων σε κράτος μέλος άλλος από εκείνο της έδρας του πιστωτικού ιδρύματος πρέπει να  προστατεύονται από το ίδιο σύστημα εγγύησης όπως οι υπόλοιποι καταθέτες του ιδρύματος 7 ότι το κόστος, για τα πιστωτικά ιδρύματα, της συμμετοχής σε ένα σύστημα εγγύησης είναι ασυγκρίτως  χαμηλότερο από το κόστος μιας γενικευμένης απόσυρσης τραπεζικών καταθέσεων, όχι μόνο από ένα  πιστωτικό ίδρυμα που θα αντιμετώπιζε δυσχέρειες αλλά επίσης και από υγιή πιστωτικά ιδρύματα,  κατόπιν απώλειας της εμπιστοσύνης των καταθετών στη σταθερότητα του τραπεζικού συστήματος 7 ότι η δράση που ανέλαβαν τα κράτη μέλη κατόπιν της σύστασης 87/63/ΕΟΚ της Επιτροπής της 22ας  Δεκεμβρίου 1986 σχετικά με τη δημιουργία συστημάτων εγγύησης καταθέσεων στην Κοινότητα (4) δεν  επέτυχε πλήρως το επιθυμητό αποτέλεσμα 7 ότι αυτή η κατάσταση μπορεί να αποδειχθεί επιζήμια για την  ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς 7 ότι η δεύτερη οδηγία 89/646/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 15ης Δεκεμβρίου 1984 για το συντονισμό των  νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την ανάληψη και την άσκηση  δραστηριότητας πιστωτικού ιδρύματος και την τροποποίηση της οδηγίας 77/780/ΕΟΚ (5), η οποία  προβλέπει ένα σύστημα ενιαίας άδειας λειτουργίας και εποπτείας των πιστωτικών ιδρυμάτων από τις  αρχές του κράτους μέλους καταγωγής, άρχισε να ισχύει από την 1η Ιανουαρίου 1993 7 ότι ένα υποκατάστημα δεν χρειάζεται πλέον άδεια λειτουργίας στα κράτη μέλη υποδοχής, διότι η ενιαία  άδεια λειτουργίας ισχύει για ολόκληρη την Κοινότητα, και η φερεγγυότητά του θα ελέγχεται από τις  αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του 7 ότι η κατάσταση αυτή δικαιολογεί την κάλυψη όλων  των υποκαταστημάτων του αυτού πιστωτικού ιδρύματος που δημιουργούνται στην Κοινότητα, από ένα  ενιαίο σύστημα εγγύησης 7 ότι το σύστημα αυτό πρέπει να είναι το υφιστάμενο, για την εν λόγω  κατηγορία ιδρυμάτων, στο κράτος της έδρας του ιδρύματος αυτού, λόγω ιδίως της υφιστάμενης σχέσης  μεταξύ της εποπτείας όσον αφορά τη φερεγγυότητα υποκαταστήματος και της συμμετοχής του σε σύστημα  εγγύησης των καταθέσεων 7 ότι η εναρμόνιση πρέπει να περιοριστεί στα κύρια στοιχεία των συστημάτων εγγύησης των καταθέσεων  και να διασφαλίζει, σε συντομότατο χρονικό διάστημα, πληρωμή σύμφωνα με την εγγύηση η οποία έχει  υπολογιστεί βάσει ενός ελάχιστου εναρμονισμένου ύψους 7 ότι τα συστήματα εγγύησης των καταθέσεων πρέπει να παρεμβαίνουν μόλις καθίστανται μη διαθέσιμες οι  καταθέσεις 7 ότι είναι σκόπιμο να εξαιρεθούν από την κάλυψη, ιδίως οι ιδίω ονόματι και για ίδιο λογαριασμό,  καταθέσεις των πιστωτικών ιδρυμάτων 7 ότι τούτο δεν πρέπει να θίγει το δικαίωμα των συστημάτων  εγγύησης να λαμβάνουν τα μέτρα που ενδεχομένως απαιτούνται για τη διάσωση πιστωτικού ιδρύματος το  οποίο αντιμετωπίζει δυσχέρειες 7 ότι η εναρμόνιση των συστημάτων εγγύησης των καταθέσεων στην Κοινότητα δεν θίγει τα υφιστάμενα  συστημάτων που λειτουργούν με γνώμονα την προστασία των πιστωτικών ιδρυμάτων, εγγυώμενα ιδίως τη  φερεγγυότητα και τη ρευστότητά τους, προκειμένου να αποφευχθεί να καταστούν μη διαθέσιμες οι  καταθέσεις των εν λόγω πιστωτικών ιδρυμάτων, συμπεριλαμβανομένων των καταθέσεων σε υποκαταστήματα  εγκατεστημένα σε άλλα κράτη μέλη 7 ότι οι αρμόδιες αρχές μπορεί να κρίνουν, υπό ορισμένες  προϋποθέσεις, ότι τα εν λόγω εναλλακτικά συστήματα, τα οποία υπηρετούν διαφορετικό στόχο  προστασίας, ανταποκρίνονται στους σκοπούς της παρούσας οδηγίας 7 ότι εναπόκειται στις αρμόδιες  αρχές να κρίνουν αν οι προϋποθέσεις αυτές τηρούνται 7 ότι ορισμένα κράτη μέλη διαθέτουν συστήματα προστασίας των καταθέσεων λειτουργούντα υπό την ευθύνη  επαγγελματικών οργανώσεων, ενώ άλλα κράτη μέλη διαθέτουν συστήματα που έχουν θεσπιστεί και  ρυθμίζονται από νομοθετικές διατάξεις, και ορισμένα συστήματα, παρόλο που έχουν συσταθεί διά της  συμβατικής οδού, ρυθμίζονται εν μέρει από το νόμο 7 ότι αυτές οι διαφορές μεταξύ καθεστώτων θέτουν  πρόβλημα μόνο σε περίπτωση υποχρεωτικής συμμετοχής και αποκλεισμού από το σύστημα 7 ότι είναι,  συνεπώς, ανάγκη να προβλεφθούν διατάξεις οι οποίες να περιορίζουν τις εξουσίες των συστημάτων στα  θέματα αυτά 7 ότι η διατήρηση στην Κοινότητα συστημάτων που προσφέρουν κάλυψη καταθέσεων υψηλότερη από το  εναρμονισμένο ελάχιστο ύψος μπορεί να οδηγήσει στην ύπαρξη, στον ίδιο γεωγραφικό χώρο, διαφορετικών  επιπέδων αποζημίωσης και άνισων όρων ανταγωνισμού μεταξύ των εθνικών πιστωτικών ιδρυμάτων και των  υποκαταστημάτων πιστωτικών ιδρυμάτων άλλων κρατών μελών 7 ότι πρέπει, για να αντιμετωπιστούν τα  μειονεκτήματα αυτά, να επιτραπεί η συμμετοχή των υποκαταστημάτων στο σύστημα της χώρας υποδοχής  ώστε να μπορούν να προσφέρουν στους καταθέτες τους τις ίδιες εγγυήσεις με εκείνες που προσφέρει το  σύστημα της χώρας υποδοχής 7 ότι, μετά από ορισμένα έτη, η Επιτροπή είναι σκόπιμο να αναφέρει την  έκταση στην οποία τα υποκαταστήματα έκαναν χρήση αυτής της δυνατότητας και τις δυσκολίες που  αντιμετώπισαν ενδεχομένως τα υποκαταστήματα ή τα συστήματα εγγύησης κατά την εφαρμογή αυτών των  διατάξεων 7 ότι δεν αποκλείεται να παρέχει το ίδιο το σύστημα του κράτους μέλους καταγωγής  συμπληρωματική κάλυψη, υπό την επιφύλαξη των όρων τους οποίους το σύστημα έχει ενδεχομένως  καθορίσει 7 ότι θα μπορούσαν να δημιουργηθούν διαταράξεις της αγοράς οφειλόμενες σε υποκαταστήματα πιστωτικών  ιδρυμάτων που παρέχουν ύψος κάλυψης υψηλότερο από εκείνο που παρέχουν τα πιστωτικά ιδρύματα τα  οποία έχουν άδεια λειτουργίας στο κράτος μέλος υποδοχής τους 7 ότι το ύψος ή το πεδίο της κάλυψης  που παρέχουν τα συστήματα εγγύησης δεν πρέπει να καταστούν μέσο ανταγωνισμού 7 ότι, τουλάχιστον  κατά τη διάρκεια περιόδου, πρέπει συνεπώς να ορισθεί ότι το ύψος και το πεδίο της κάλυψης που  παρέχει το σύστημα εγγύησης του κράτους μέλους καταγωγής στους καταθέτες υποκαταστημάτων  εγκατεστημένων σε άλλο κράτος μέλος δεν επιτρέπεται να υπερβαίνουν το ανώτατο ύψος και πεδίο που  παρέχει το αντίστοιχο σύστημα του κράτους μέλους υποδοχής 7 ότι, μετά από ορισμένα έτη, πρέπει να  εξετασθούν οι ενδεχόμενες διαταράξεις της αγοράς, βάσει της αποκτηθείσας πείρας και υπό το πρίσμα  των εξελίξεων στον τραπεζικό τομέα 7 ότι η παρούσα οδηγία απαιτεί κατ' αρχήν από όλα τα πιστωτικά ιδρύματα να συμμετέχουν σε ένα σύστημα  εγγύησης των καταθέσεων 7 ότι οι οδηγίες που διέπουν την ανάληψη και άσκηση δραστηριότητας από τα  πιστωτικά ιδρύματα η έδρα των οποίων ευρίσκεται σε τρίτη χώρα και, ιδίως, η πρώτη οδηγία 77/780/ΕΟΚ  του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 1977 περί του συντονισμού των νομοθετικών, κανονιστικών και  διοικητικών διατάξεων που αφορούν την ανάληψη και την άσκηση της δραστηριότητας πιστωτικού  ιδρύματος (1) επιτρέπουν στα κράτη μέλη να αποφασίζουν εάν και υπό ποιους όρους θα επιτρέπουν στα  υποκαταστήματα των εν λόγω πιστωτικών ιδρυμάτων να ασκούν δραστηριότητα στο έδαφός τους 7 ότι υπέρ  των υποκαταστημάτων αυτών δεν θα ισχύει η ελεύθερη παροχή υπηρεσιών, σύμφωνα με το άρθρο 59  παράγραφος 2 της συνθήκης, ούτε το δικαίωμα εγκαταστάσεως σε κράτος μέλος εκτός εκείνων στα οποία  είναι εγκατεστημένα 7 ότι, κατά συνέπεια, το κράτος μέλος που επιτρέπει τέτοια υποκαταστήματα  πρέπει να αποφασίζει πώς θα εφαρμόζει τις αρχές της παρούσας οδηγίας στα εν λόγω υποκαταστήματα  σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1 της οδηγίας 77/780/ΕΟΚ και λαμβανομένης υπόψη της ανάγκης να  προστατεύονται οι καταθέτες και να διατηρηθεί η ακεραιότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος 7 ότι  είναι ουσιαστικό οι καταθέτες αυτών των υποκαταστημάτων να έχουν πλήρη γνώση των εγγυήσεων που τους  αφορούν 7 ότι, αφενός, το ελάχιστο ύψος εγγύησης της παρούσας οδηγία δεν πρέπει να αφήνει απροστάτευτο μεγάλο  μέρος των καταθέσεων προς όφελος τόσο της προστασίας των καταναλωτών όσο και της σταθερότητας του  χρηματοπιστωτικού συστήματος 7 ότι, αφετέρου, δεν θα ήταν σκόπιμο να επιβάλλεται σε όλη την  Κοινότητα επίπεδο προστασίας, το οποίο ενδέχεται, σε ορισμένες περιπτώσεις, να έχει ως αποτέλεσμα  να ενθαρρύνει την επισφαλή διοίκηση των πιστωτικών ιδρυμάτων 7 ότι πρέπει να ληφθεί υπόψη το κόστος  της χρηματοδότησης των συστημάτων 7 ότι φαίνεται εύλογο να καθοριστεί το εναρμονισμένο ελάχιστο  ύψος της εγγύησης σε 20 000 Ecu 7 ότι θα είναι ενδεχομένως αναγκαίες περιορισμένες μεταβατικές  ρυθμίσεις προκειμένου τα συστήματα να συμμορφωθούν προς το ποσό αυτό 7 ότι ορισμένα κράτη μέλη παρέχουν στους καταθέτες υψηλότερη κάλυψη από το εναρμονισμένο ελάχιστο  ύψος εγγύησης της παρούσας οδηγίας 7 ότι δεν φαίνεται σκόπιμο να απαιτηθεί η τροποποίηση, ως προς  το εν λόγω σημείο, των συστημάτων αυτών, ορισμένα από τα οποία θεσπίστηκαν πρόσφατα κατ' εφαρμογήν  της σύστασης 87/63/ΕΟΚ 7 ότι, όταν ένα κράτος μέλος κρίνει ότι ορισμένες ειδικώς απαριθμούμενες κατηγορίες καταθέσεων ή  καταθετών δεν χρειάζονται ιδιαίτερη προστασία, πρέπει να μπορεί να τις εξαιρεί από την εγγύηση που  προσφέρουν τα συστήματα εγγύησης των καταθέσεων 7 ότι, σε ορισμένα κράτη μέλη, προκειμένου να ενθαρρύνονται οι καταθέτες να προσέχουν την ποιότητα  των πιστωτικών ιδρυμάτων, οι μη διαθέσιμες καταθέσεις δεν επιστρέφονται εξ ολοκλήρου 7 ότι τέτοιες  πρακτικές πρέπει να περιορίζονται σε σχέση με καταθέσεις κατώτερες του ελάχιστου εναρμονισμένου  ύψους 7 ότι μάλλον έχει ακολουθηθεί η αρχή του εναρμονισμένου ελάχιστου ύψους ανά καταθέτη και όχι ανά  κατάθεση 7 ότι είναι ως εκ τούτου σκόπιμο να ληφθούν υπόψη οι καταθέσεις καταθετών που είτε δεν  αναφέρονται ως δικαιούχοι του λογαριασμού είτε δεν είναι οι μόνοι δικαιούχοι 7 ότι το ύψος αυτό  πρέπει επομένως να εφαρμόζεται για κάθε καταθέτη του οποίου διαπιστώνεται η ταυτότητα 7 ότι αυτό  ωστόσο δεν ισχύει στην περίπτωση των οργανισμών συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες, οι οποίοι  υπόκεινται σε ειδικούς κανόνες προστασίας που δεν υπάρχουν για τις προαναφερθείσες καταθέσεις 7 ότι η πληροφόρηση των καταθετών αποτελεί ουσιαστικό στοιχείο για την προστασία τους και πρέπει  συνεπώς να θεσπιστεί γι' αυτή ένας ελάχιστος αριθμός διατάξεων αναγκαστικού δικαίου 7 ότι, ωστόσο,  η ανεξέλεγκτη, στα πλαίσια διαφημίσεων, χρήση πληροφοριών για το ποσό και το πεδίο ενός συστήματος  εγγύησης των καταθέσεων θα μπορούσε να υπονομεύσει τη σταθερότητα του τραπεζικού συστήματος ή να  κλονίσει την εμπιστοσύνη των καταθετών 7 ότι τα κράτη μέλη πρέπει, ως εκ τούτου, να εφαρμόζουν  κανόνες προς περιορισμό παρομοίων πληροφοριών 7 ότι, σε ειδικές περιπτώσεις, σε ορισμένα κράτη μέλη, στα οποία δεν υπάρχει σύστημα εγγύησης των  καταθέσεων για ορισμένες κατηγορίες πιστωτικών ιδρυμάτων, τα οποία δεν δέχονται παρά ελάχιστο  μερίδιο των καταθέσεων, η δημιουργία ενός τέτοιου συστήματος μπορεί, σε ορισμένες περιπτώσεις, να  απαιτήσει μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από αυτό που έχει ορισθεί για τη μεταφορά της παρούσας  οδηγίας 7 ότι, στις περιπτώσεις αυτές, είναι ίσως αιτιολογημένη μια μεταβατική παρέκκλιση από την  υποχρέωση συμμετοχής σε ένα σύστημα εγγύησης των καταθέσεων 7 ότι, εντούτοις, αν τα πιστωτικά αυτά  ιδρύματα δρουν στο εξωτερικό, ένα κράτος μέλος δικαιούται να απαιτήσει από αυτά να συμμετάσχουν σε  ένα σύστημα εγγύησης των καταθέσεων, το οποίο έχει θεσπίσει 7 ότι, στα πλαίσια της παρούσας οδηγίας, δεν είναι απαραίτητο να εναρμονισθούν οι μέθοδοι  χρηματοδότησης των συστημάτων εγγύησης των καταθέσεων ή των ίδιων των πιστωτικών ιδρυμάτων,  δεδομένου ότι, αφενός, το κόστος της χρηματοδότησης των συστημάτων αυτών πρέπει να βαρύνει, κατ'  αρχήν, τα ίδια τα πιστωτικά ιδρύματα και, αφετέρου, η χρηματοδοτική ικανότητα των συστημάτων αυτών  πρέπει να είναι ανάλογη των υποχρεώσεών τους 7 ότι, ωστόσο, αυτό δεν πρέπει να θέτει σε κίνδυνο τη  σταθερότητα του τραπεζικού συστήματος του συγκεκριμένου κράτους μέλους 7 ότι η παρούσα οδηγία δεν μπορεί να προβλέπει ευθύνη των κρατών μελών ή των αρμόδιων αρχών τους  έναντι των καταθετών, εφόσον έχουν μεριμνήσει για τη θέσπιση ή την επίσημη αναγνώριση ενός ή  περισσοτέρων συστημάτων εγγύησης των καταθέσεων ή των ίδιων των πιστωτικών ιδρυμάτων ώστε να  εξασφαλίζεται η αποζημίωση ή η προστασία των καταθετών υπό τους όρους που προβλέπονται στην παρούσα  οδηγία 7 ότι η προστασία των καταθέσεων αποτελεί ουσιώδες στοιχείο της ολοκλήρωσης της εσωτερικής αγοράς και  απαραίτητο συμπλήρωμα του συστήματος εποπτείας των πιστωτικών ιδρυμάτων, λόγω της αλληλεγγύης που  επιβάλλει μεταξύ όλων των πιστωτικών ιδρυμάτων μιας δεδομένης χρηματοπιστωτικής αγοράς σε περίπτωση  που ένα ίδρυμα αδυνατεί να τηρήσει τις υποχρεώσεις του, ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ: Άρθρο 1 Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας νοούνται ως: 1. «κατάθεση»: το πιστωτικό υπόλοιπο, που προκύπτει από κεφάλαια κατατεθειμένα σε λογαριασμό ή από  μεταβατικές καταστάσεις απορρέουσες από συνήθεις τραπεζικές συναλλαγές και το οποίο το πιστωτικό  ίδρυμα πρέπει να επιστρέψει βάσει των ισχυόντων νόμιμων και συμβατικών όρων, καθώς και χρέη για τα  οποία το εν λόγω πιστωτικό ίδρυμα έχει εκδόσει παραστατικούς τίτλους. Τα μερίδια οικοδομικών συνεταιρισμών του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας, εκτός από εκείνα που  έχουν χαρακτήρα κεφαλαίου και καλύπτονται από το άρθρο 2, αντιμετωπίζονται ως καταθέσεις. Οι ομολογίες που πληρούν τους όρους του άρθρου 22 παράγραφος 4 της οδηγίας 85/611/ΕΟΚ του  Συμβουλίου της 10ης Δεκεμβρίου 1985 για το συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών  διατάξεων σχετικά με ορισμένους οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων σε κνητές αξίες (ΟΣΕΚΑ) (1) δεν  θεωρούνται ως καταθέσεις. Για τον υπολογισμό του πιστωτικού υπολοίπου, τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τους κανόνες και τις  διατάξεις περί συμψηφισμού και ανταπαιτήσεων, σύμφωνα με τους νομικούς και συμβατικούς όρους που  ισχύουν για την κατάθεση 7 2. «κοινός λογαριασμός»: λογαριασμός που ανοίγεται στο όνομα δύο ή περισσοτέρων προσώπων ή επί του  οποίου δύο ή περισσότερα πρόσωπα έχουν δικαιώματα, και ο οποίος μπορεί να κινηθεί με την υπογραφή  ενός ή περισσοτέρων από τα πρόσωπα αυτά 7 3. «μη διαθέσιμη κατάθεση»: μια κατάθεση που οφείλεται, είναι ληξιπρόθεσμη και δεν έχει καταβληθεί  από πιστωτικό ίδρυμα βάσει των ισχυόντων νόμιμων και συμβατικών όρων και i) είτε οι αρμόδιες αρχές έχουν διαπιστώσει ότι, κατά τη γνώμη τους, το οικείο πιστωτικό ίδρυμα δεν  φαίνεται προς το παρόν ικανό να επιστρέψει την κατάθεση, για λόγους που έχουν άμεση σχέση με την  οικονομική του κατάσταση, και δεν προβλέπεται ότι θα καταστεί ικανό στο προσεχές μέλλον. Οι αρμόδιες αρχές προβαίνουν στη διαπίστωση αυτή το συντομότερο δυνατό και το αργότερο εντός 21  ημερών από τη στιγμή κατά την οποία απεδείχθη για πρώτη φορά ότι το πιστωτικό ίδρυμα δεν έχει  επιστρέψει τις ληξιπρόθεσμες και απαιτητές καταθέσεις, ii) είτε δικαστική αρχή, βασιζόμενη σε λόγους που έχουν άμεση σχέση με την οικονομική κατάσταση του  πιστωτικού ιδρύματος, έλαβε απόφαση, η οποία έχει ως αποτέλεσμα την αναστολή της ικανότητας των  καταθετών να εγείρουν αξιώσεις έναντι του ιδρύματος, εάν αυτό συμβεί πριν την προαναφερόμενη  διαπίστωση 7 4. «πιστωτικό ιδρυμα»: η επιχείρηση, η δραστηριότητα της οποίας συνίσταται στο να δέχεται  καταθέσεις ή άλλα επιστρεπτέα κεφάλαια από το κοινό και να χορηγεί πιστώσεις για λογαριασμό της 7 5. «υποκατάστημα»: έδρα εκμεταλλεύσεως, που αποτελεί ένα, άνευ νομικής προσωπικότητας, τμήμα  πιστωτικού ιδρύματος και πραγματοποιεί αμέσως, εν όλω ή εν μέρει, τις συμφυείς προς τη  δραστηριότητα των πιστωτικών ιδρυμάτων πράξεις 7 οσαδήποτε υποκαταστήματα δημιουργούνται στο αυτό  κράτος μέλος από πιστωτικό ίδρυμα το οποίο έχει την έδρα του σε άλλο κράτος μέλος θεωρούνται ως ένα  και μόνο υποκατάστημα. Άρθρο 2 Εξαιρούνται από οποιαδήποτε επιστροφή από τα συστήματα εγγύησης των καταθέσεων τα ακόλουθα: - με την επιφύλαξη της παραγράφου 3 του άρθρου 8, οι καταθέσεις που γίνονται από άλλα πιστωτικά  ιδρύματα στο όνομά τους και για δικό τους λογαριασμό, - όλοι οι τίτλοι οι οποίοι εμπίπτουν στον ορισμό των «ιδίων κεφαλαίων», του άρθρου 2 της οδηγίας  89/299/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 17ης Απριλίου 1989 σχετικά με τα ίδια κεφάλαια των πιστωτικών  ιδρυμάτων (1), - οι καταθέσεις οι απορρέουσες από συναλλαγές σε σχέση με τις οποίες εξεδόθη καταδικαστική ποινική  απόφαση για νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, όπως ορίζεται από το άρθρο 1 της  οδηγίας 91/308/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 10ης Ιουνίου 1991 για την πρόληψη της χρησιμοποίησης του  χρηματοπιστωτικού συστήματος για τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες (2). Άρθρο 3 1. Κάθε κράτος μέλος φροντίζει να συσταθούν και να αναγνωριστούν επίσημα στο έδαφός του ένα ή  περισσότερα συστήματα εγγύησης των καταθέσεων. Εκτός από τις περιπτώσεις που προβλέπονται στο  δεύτερο εδάφιο και στην παράγραφο 4, πιστωτικό ίδρυμα με άδεια λειτουργίας στο εν λόγω κράτος μέλος  σύμφωνα με το άρθρο 3 της οδηγίας 77/780/ΕΟΚ δεν δικαιούται να δέχεται καταθέσεις αν δεν είναι  μέλος συστήματος εγγύησης των καταθέσεων. Ένα κράτος μέλος μπορεί, ωστόσο, να απαλλάσσει ένα πιστωτικό ίδρυμα από την υποχρέωση συμμετοχής σε  σύστημα εγγύησης των καταθέσεων, εάν το εν λόγω πιστωτικό ίδρυμα είναι εντεταγμένο σε ένα σύστημα  που το προστατεύει ως πιστωτικό ίδρυμα και εγγυάται ιδίως τη ρευστότητα και τη φερεγγυότητά του,  εξασφαλίζοντας έτσι στους καταθέτες προστασία τουλάχιστον ισοδύναμη με εκείνη που προσφέρει ένα  σύστημα εγγυήσεως των καταθέσεων, και που, σύμφωνα με τη γνώμη των αρμοδίων αρχών, πληροί τις εξής  προϋποθέσεις: - το σύστημα υπάρχει και έχει αναγνωρισθεί επίσημα κατά την έκδοση της παρούσας οδηγίας, - το σύστημα έχει ως αντικείμενο να προλαμβάνει ώστε οι καταθέσεις σε πιστωτικά ιδρύματα που  υπάγονται στο σύστημα να μην καθίστανται μη διαθέσιμες, και να διαθέτει τα απαιτούμενα προς τούτο  μέσα, - το σύστημα δεν συνίσταται σε εγγύηση παρεχόμενη από το ίδιο το κράτος μέλος ή τις τοπικές ή  περιφερειακές αρχές του σε πιστωτικό ίδρυμα, - το σύστημα εξασφαλίζει την πληροφόρηση των καταθετών σύμφωνα με τους τρόπους και τους όρους που  προβλέπει το άρθρο 9. Όσα κράτη μέλη κάνουν χρήση της δυνατότητας αυτής ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή, κοινοποιώντας  ιδίως τα χαρακτηριστικά αυτών των συστημάτων προστασίας και τα πιστωτικά ιδρύματα που καλύπτονται  από αυτά, καθώς και τις μεταγενέστερες τροποποιήσεις των πληροφοριών που έχουν διαβιβάσει. Η  Επιτροπή ενημερώνει σχετικά τη Συμβουλευτική Επιτροπή Τραπεζών. 2. Εάν ένα πιστωτικό ίδρυμα δεν τηρεί τις υποχρεώσεις που υπέχει ως μέλος συστήματος εγγύησης των  καταθέσεων, απευθύνεται κοινοποίηση στις αρμόδιες αρχές που χορήγησαν την άδεια λειτουργίας, οι  οποίες, σε συνεργασία με το σύστημα εγγύησης, λαμβάνουν όλα τα κατάλληλα μέτρα, περιλαμβανομένης  της επιβολής κυρώσεων, για να εξασφαλίσουν ότι το πιστωτικό ίδρυμα τηρεί τις υποχρεώσεις του. 3. Εάν, παρά τα μέτρα αυτά, το πιστωτικό ίδρυμα δεν τηρεί τις υποχρεώσεις, του, το σύστημα μπορεί,  εφόσον η εθνική νομοθεσία επιτρέπει τον αποκλεισμό μέλους, και με τη ρητή συναίνεση των αρμόδιων  αρχών, να ειδοποιεί εντός προθεσμίας δώδεκα μηνών τουλάχιστον ότι προτίθεται να αποκλείσει το  πιστωτικό ίδρυμα από τη συμμετοχή του στο σύστημα. Οι καταθέσεις που έγιναν πριν από τη λήξη της  προθεσμίας εξακολουθούν να καλύπτονται πλήρως από το σύστημα. Εάν, μετά την πάροδο της προθεσμίας,  το πιστωτικό ίδρυμα δεν έχει τηρήσει τις υποχρεώσεις του, το σύστημα εγγύησης μπορεί, πάντα με τη  ρητή συναίνεση των αρμόδιων αρχών, να προβεί σε αποκλεισμό του. 4. Εφόσον το επιτρέπει η εθνική νομοθεσία, και με τη ρητή συγκατάθεση των αρμόδιων αρχών που  χορήγησαν την άδεια λειτουργίας, ένα πιστωτικό ίδρυμα που αποκλείσθηκε από σύστημα εγγύησης των  καταθέσεων μπορεί να συνεχίσει να δέχεται καταθέσεις εάν, πριν από τον αποκλεισμό του, έχει  συστήσει εναλλακτική εγγύηση που εξασφαλίζει στους καταθέτες ύψος και πεδίο προστασίας τουλάχιστον  ίσο με εκείνο που προσφέρει το επίσημα αναγνωρισμένο σύστημα. 5. Εάν ένα πιστωτικό ίδρυμα για το οποίο υπάρχει πρόθεση αποκλεισμού δυνάμει της παραγράφου 3  αδυνατεί να συστήσει εναλλακτική εγγύηση σύμφωνα με τους όρους που εκτίθενται στην παράγραφο 4, οι  αρμόδιες αρχές που χορήγησαν την άδεια λειτουργίας του την ανακαλούν αμέσως. Άρθρο 4 1. Τα συστήματα εγγύησης των καταθέσεων που έχουν συσταθεί και αναγνωρισθεί επίσημα σε κράτος μέλος  σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 1 καλύπτουν τους καταθέτες υποκαταστημάτων τα οποία έχουν  δημιουργήσει τα πιστωτικά ιδρύματα σε άλλα κράτη μέλη. Έως τις 31 Δεκεμβρίου 1999, ούτε το ύψος ούτε το πεδίο, συμπεριλαμβανομένου του ποσοστού, της  παρεχόμενης κάλυψης δεν υπερβαίνουν το ανώτατο ύψος ή πεδίο κάλυψης που παρέχει το αντίστοιχο  σύστημα εγγυήσεως στο έδαφος του κράτους μέλους υποδοχής. Πριν την ημερομηνία αυτή, η Επιτροπή συντάσσει έκθεση βάσει της κτηθείσας πείρας κατά την εφαρμογή  του δεύτερου εδαφίου και εξετάζει αν πρέπει να εξακολουθήσουν να ισχύουν οι σχετικές ρυθμίσεις. Εάν  ενδείκνυται, η Επιτροπή υποβάλλει πρόταση οδηγίας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο, με  αντικείμενο την παράταση της ισχύος τους. 2. Όταν το ύψος ή/και το πεδίο, περιλαμβανομένου του ποσοστού, της κάλυψης που προσφέρουν τα  συστήματα εγγύησης στο κράτος μέλος υποδοχής, υπερβαίνουν το ύψος ή/και το πεδίο της κάλυψης που  παρέχεται στο κράτος μέλος όπου το πιστωτικό ίδρυμα έχει λάβει άδεια λειτουργίας, το κράτος μέλος  υποδοχής εξασφαλίζει ότι υπάρχει ένα επίσημα αναγνωρισμένο σύστημα εγγύησης των καταθέσεων στο  έδαφός του στο οποίο ένα υποκατάστημα μπορεί να συμμετάσχει εθελουσίως προκειμένου να συμπληρώσει  την εγγύηση η οποία ήδη ισχύει υπέρ των καταθετών του δυνάμει της συμμετοχής του στο σύστημα του  κράτους μέλους καταγωγής του. Το σύστημα εγγύησης των καταθέσεων, στο οποίο μπορεί να συμμετάσχει το υποκατάστημα, πρέπει να  καλύπτει την κατηγορία ιδρυμάτων στην οποία αυτό ανήκει ή στην οποία με την μεγαλύτερη προσέγγιση  αντιστοιχεί, στο κράτος μέλος υποδοχής. 3. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, για την κατά την παράγραφο 2 συμμετοχή των υποκαταστημάτων στο  σύστημα εγγύησης των καταθέσεων ενός κράτους μέλους υποδοχής, θεσπίζονται όροι αντικειμενικοί και  γενικής εφαρμογής. Η αποδοχή εξαρτάται από το αν πληρούνται οι σχετικές υποχρεώσεις συμμετοχής,  συμπεριλαμβανομένης, ιδίως, της καταβολής των ενδεχομένων εισφορών και άλλων δαπανών. Τα κράτη  μέλη, κατά την εφαρμογή της παρούσας παραγράφου, ακολουθούν τις κατευθυντήριες αρχές που εκτίθενται  στο παράρτημα ΙΙ. 4. Εάν ένα υποκατάστημα στο οποίο επετράπη η προαιρετική συμμετοχή βάσει της παραγράφου 2 δεν τηρεί  τις υποχρεώσεις που υπέχει ως μέλος του συστήματος εγγύησης των καταθέσεων, απευθύνεται κοινοποίηση  στις αρμόδιες αρχές που χορήγησαν την άδεια λειτουργίας, οι οποίες, σε συνεργασία με το σύστημα  εγγύησης, λαμβάνουν όλα τα κατάλληλα μέτρα για να εξασφαλισθεί η τήρηση των προαναφερομένων  υποχρεώσεων. Εάν, παρά τα μέτρα αυτά, το υποκατάστημα δεν πληροί τις προαναφερόμενες υποχρεώσεις και μετά πάροδο  τουλάχιστον δωδεκάμηνης προθεσμίας, το σύστημα εγγύησης μπορεί, εφόσον συγκατατίθενται οι αρμόδιες  αρχές που χορήγησαν την άδεια λειτουργίας, να αποκλείσει το υποκατάστημα. Οι καταθέσεις που έγιναν  πριν από την ημερομηνία του αποκλεισμού εξακολουθούν να καλύπτονται από το προαιρετικό σύστημα  μέχρι τις ημερομηνίες κατά τις οποίες καθίστανται απαιτητές. Οι καταθέτες ενημερώνονται για την  αφαίρεση της συμπληρωματικής κάλυψης. 5. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση έως τις 31 Δεκεμβρίου 1999 το αργότερο για τη λειτουργία των  παραγράφων 2, 3 και 4 και, εφόσον ενδείκνυται, προτείνει σχετικές τροποποιήσεις. Άρθρο 5 Οι καταθέσεις που υφίστανται κατά το χρόνο της ανάκλησης της άδειας ενός πιστωτικού ιδρύματος το  οποίο έλαβε αυτή την άδεια σύμφωνα με το άρθρο 3 της οδηγίας 77/780/ΕΟΚ εξακολουθούν να καλύπτονται  από το σύστημα εγγύησης. Άρθρο 6 1. Τα κράτη μέλη ελέγχουν κατά πόσον τα υποκαταστήματα που ιδρύονται από πιστωτικά ιδρύματα με έδρα  εκτός της Κοινότητας έχουν κάλυψη ισοδύναμη με εκείνη της παρούσας οδηγίας. Εφόσον δεν συμβαίνει αυτό, τα κράτη μέλη δύνανται να ορίζουν, με την επιφύλαξη του άρθρου 9  παράγραφος 1 της οδηγίας 77/780/ΕΟΚ, ότι τα υποκαταστήματα που ιδρύονται από πιστωτικά ιδρύματα με  έδρα εκτός της Κοινότητας πρέπει να συμμετέχουν σε σύστημα εγγύησης των καταθέσεων που λειτουργεί  στην επικράτειά τους. 2. Στους καταθέτες και υποψήφιους καταθέτες των υποκαταστημάτων πιστωτικού ιδρύματος η έδρα του  οποίου ευρίσκεται εκτός Κοινότητας, πρέπει να δίδονται από το πιστωτικό ίδρυμα όλες οι σχετικές  πληροφορίες σχετικά με τις ρυθμίσεις εγγύησης που καλύπτουν τις καταθέσεις τους. 3. Οι πληροφορίες που αναφέρει η παράγραφος 2 διατίθενται στην επίσημη γλώσσα ή στις επίσημες  γλώσσες του κράτους μέλους στο οποίο είναι εγκατεστημένο το υποκατάστημα, όπως προβλέπει η εθνική  νομοθεσία, διατυπώνονται δε κατά τρόπο σαφή και κατανοητό. Άρθρο 7 1. Τα συστήματα εγγύησης των καταθέσεων καθορίζουν ότι το σύνολο των καταθέσεων κάθε καταθέτη  πρέπει να καλύπτεται μέχρι ποσού 20 000 Ecu σε περίπτωση που οι καταθέσεις καθίστανται μη  διαθέσιμες. Έως τις 31 Δεκεμβρίου 1999 και εφόσον κατά την έκδοση της παρούσας οδηγίας οι καταθέσεις δεν  καλύπτονται μέχρι ποσού 20 000 Ecu, τα κράτη μέλη δύνανται να διατηρήσουν το ανώτατο ποσό των  εθνικών τους συστημάτων εγγύησης, χωρίς όμως το ποσό αυτό να είναι μικρότερο των 15 000 Ecu. 2. Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέψουν ότι ορισμένοι καταθέτες ή ορισμένες καταθέσεις εξαιρούνται  από την εγγύηση ή ότι η παρεχόμενη εγγύηση είναι χαμηλότερη. Ο κατάλογος αυτών των εξαιρέσεων  περιλαμβάνεται στο παράρτημα Ι. 3. Το παρόν άρθρο δεν παρεμποδίζει τη διατήρηση ή τη θέσπιση διατάξεων, οι οποίες παρέχουν  υψηλότερη ή ευρύτερη κάλυψη των καταθέσεων. Τα συστήματα εγγύησης των καταθέσεων μπορούν, ιδίως, να  καλύπτουν πλήρως ορισμένα είδη καταθέσεων για κοινωνικούς λόγους. 4. Τα κράτη μέλη μπορούν να περιορίζουν την προβλεπόμενη στην παράγραφο 1 ή στην παράγραφο 3  εγγύηση σε συγκεκριμένο ποσοτό των καταθέσεων. Ωστόσο, το εγγυημένο ποσοστό πρέπει να ισοδυναμεί ή  να υπερβαίνει το 90 % των συνολικών καταθέσεων, έως ότου το ποσό που θα καταβληθεί βάσει της  εγγύησης να φθάσει το ποσό που αναφέρεται στην παράγραφο 1. 5. Το ποσό που αναφέρεται στην πρώτη παράγραφο επανεξετάζεται περιοδικά κια τουλάχιστον κάθε πέντε  χρόνια από την Επιτροπή. Η Επιτροπή υποβάλλει, ενδεχομένως, πρόταση οδηγίας στο Ευρωπαϊκό  Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο για την αναπροσαρμογή του ποσού που αναφέρεται στην πρώτη παράγραφο  λαμβάνοντας υπόψη ιδίως την εξέλιξη του τραπεζικού τομέα και την οικονομική και νομισματική  κατάσταση στην Κοινότητα. Η πρώτη επανεξέταση θα γίνει πέντε έτη μετά το τέλος της περιόδου που  αναφέρεται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο. 6. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε ο έχων δικαίωμα αποζημίωσης καταθέτης να δικαιούται να στραφεί κατά  του συστήματος εγγύησης των καταθέσεων. Άρθρο 8 1. Τα όρια του άρθρου 7 παράγραφοι 1, 3 και 4 ισχύουν για το σύνολο των καταθέσεων που διατηρούνται  στο ίδιο πιστωτικό ίδρυμα, ανεξάρτητα από τον αριθμό των καταθέσεων, το νόμισμα και τον τόπο  κατάθεσης εντός της Κοινότητας. 2. Το μερίδιο που αναλογεί σε κάθε καταθέτη κοινού λογαριασμού υπεισέρχεται στον υπολογισμό των  ορίων που προβλέπονται από το άρθρο 7 παράγραφοι 1, 3 και 4. Αν δεν υπάρχει ειδική πρόβλεψη, ο λογαριασμός κατανέμεται ισόποσα μεταξύ των καταθετών. Τα κράτη μέλη μπορούν να ορίσουν ότι οι καταθέσεις σε λογαριασμό του οποίου δύο ή περισσότερα  πρόσωπα είναι δικαιούχοι υπό την ιδιότητά τους ως εταίροι προσωπικής εταιρίας, ένωσης, ή οντότητας  παρόμοιου χαρακτήρα, χωρίς νομική προσωπικότητα, είναι δυνατόν να ενοποιούνται και να θεωρούνται ως  κατάθεση ενός καταθέτη, για τον υπολογισμό των ορίων του άρθρου 7 παράγραφοι 1, 3 και 4. 3. Όταν ο καταθέτης δεν είναι ο απόλυτος δικαιούχος των ποσών που έχουν κατατεθεί στο λογαριασμό,  από την εγγύηση καλύπτεται ο απόλυτος δικαιούχος, εφόσον η ταυτότητά του διαπιστώνεται ή μπορεί να  διαπιστωθεί πριν από την ημερομηνία κατά την οποίαν οι αρμόδιες αρχές προβαίνουν στη διαπίστωση που  προβλέπεται στο άρθρο 1 εδάφιο 3 σημείο i) ή η δικαστική αρχή λάβει την απόφαση που προβλέπεται στο  άρθρο 1 εδάφιο 3 σημείο ii). Εάν υπάρχουν πολλοί απόλυτοι δικαιούχοι, κατά τον υπολογισμό των ορίων  που προβλέπονται στο άρθρο 7 παράγραφοι 1, 3 και 4, λαμβάνεται υπόψη το μερίδιο που αναλογεί στον  καθένα δυνάμει των ρυθμίσεων που διέπουν τη διαχείριση των ποσών. Η παρούσα διάταξη δεν εφαρμόζεται στους οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων. Άρθρο 9 1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι το πιστωτικό ίδρυμα τηρεί στη διάθεση των καταθετών και των  υποψηφίων καταθετών τις αναγκαίες πληροφορίες για τον προσδιορισμό του συστήματος εγγύησης των  καταθέσεων στο οποίο συμμετέχει το ίδρυμα και τα υποκαταστήματά του εντός της Κοινότητας ή  οιαδήποτε άλλη εναλλακτική ρύθμιση που προβλέπεται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο ή  παράγραφος 4. Οι καταθέτες ενημερώνονται για τις διατάξεις που διέπουν το σύστημα εγγύησης των  καταθέσεων ή οιεσδήποτε άλλες ισχύουσες εναλλακτικές ρυθμίσεις, συμπεριλαμβανομένου του ποσού και  του πεδίου της παρεχόμενης από το σύστημα εγγύησης κάλυψης. Οι πληροφορίες παρέχονται σε πλήρως  κατανοητή μορφή. Παρέχονται επίσης πληροφορίες κατόπιν αιτήσεως σχετικά με τις προϋποθέσεις και τις διατυπώσεις  αποζημίωσης. 2. Οι πληροφορίες της παραγράφου 1 διατίθενται στην επίσημη γλώσσα ή στις επίσημες γλώσσες του  κράτους μέλους στο οποίο είναι εγκατεστημένο το υποκατάστημα, όπως προβλέπει η εθνική νομοθεσία. 3. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν κανόνες που περιορίζουν τη χρησιμοποίηση των πληροφοριών της παραγράφου  1 σε διαφημίσεις ώστε να μη θίγεται εξαιτίας της η σταθερότητα του τραπεζικού συστήματος ή να μην  κλονίζεται η εμπιστοσύνη των καταθετών. Ειδικότερα, τα κράτη μέλη μπορούν να περιορίζουν τη  διαφήμιση σε απλή μνεία του συστήματος εγγύησης στο οποίο ανήκει το πιστωτικό ίδρυμα. Άρθρο 10 1. Τα συστήματα εγγύησης των καταθέσεων πρέπει να είναι σε θέση να πληρώσουν τις δεόντως  αποδεδειγμένες απαιτήσεις καταθετών που αφορούν μη διαθέσιμες καταθέσεις εντός τριμήνου από την  ημερομηνία κατά την οποία οι αρμόδιες αρχές προέβησαν στη διαπίστωση που αναφέρεται στο άρθρο 1  εδάφιο 3 σημείο i) ή, η δικαστική αρχή έλαβε την απόφαση που περιγράφεται στο άρθρο 1 εδάφιο 3  σημείο ii). 2. Σε όλως έκτακτες περιστάσεις, το σύστημα εγγύησης μπορεί να ζητήσει από τις αρμόδιες αρχές  παράταση της προθεσμίας, για ειδικές περιπτώσεις. Η εν λόγω παράταση δεν πρέπει να είναι μεγαλύτερη  από τρεις μήνες. Οι αρμόδιες αρχές μπορούν, κατόπιν αιτήσεως του συστήματος εγγύησης, να  παραχωρήσουν δύο το πολύ παρατάσεις, από τις οποίες καμία δεν επιτρέπεται να είναι μεγαλύτερη από  τρεις μήνες. 3. Το σύστημα εγγύησης δεν μπορεί να επικαλεσθεί την προθεσμία των παραγράφων 1 και 2 για να  αρνηθεί το ευεργέτημα της εγγύησης σε καταθέτη ο οποίος δεν ήταν σε θέση να απαιτήσει εγκαίρως την  πληρωμή του δυνάμει της εγγύησης. 4. Τα έγγραφα τα σχετικά με τους όρους και τις διατυπώσεις που πρέπει να τηρηθούν για να καταβληθεί  η πληρωμή δυνάμει της εγγύησης που αναφέρεται στην παράγραφο 1 συντάσσονται κατά τρόπο λεπτομερή,  στην επίσημη γλώσσα ή στις επίσημες γλώσσες του κράτους μέλους στο οποίο βρίσκεται η καλυπτόμενη  από την εγγύηση κατάθεση και όπως ορίζει το εθνικό δίκαιο. 5. Παρά την προθεσμία των παραγράφων 1 και 2, σε περίπτωση καταθέτη ή άλλου δικαιούχου ή έχοντος  συμφέρον σε ποσά κατατεθειμένα σε λογαριασμό, ο οποίος βαρύνεται με κατηγορία σχετική με  νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, όπως ορίζεται από το άρθρο 1 της οδηγίας  91/308/ΕΟΚ, το σύστημα εγγύησης μπορεί να αναστέλλει οιαδήποτε καταβολή, εν αναμονή της απόφασης  του δικαστηρίου. Άρθρο 11 Υπό την επιφύλαξη άλλων δικαιωμάτων που ενδεχομένως έχουν δυνάμει του εθνικού δικαίου, τα συστήματα  που προβαίνουν σε πληρωμές σύμφωνα με την εγγύηση έχουν το δικαίωμα υποκατάστασης στα δικαιώματα  των καταθετών κατά την εκκαθάριση και για ποσό ίσο προς τις πληρωμές τους. Άρθρο 12 Παρά το άρθρο 3, τα πιστωτικά ιδρύματα που έχουν άδεια λειτουργίας στην Ισπανία ή στην Ελλάδα, τα  οποία απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙΙ εξαιρούνται από την υποχρέωση συμμετοχής σε ένα σύστημα  εγγύησης των καταθέσεων έως τις 31 Δεκεμβρίου 1999. Τα πιστωτικά αυτά ιδρύματα ενημερώνουν ρητώς τους καταθέτες και τους υποψήφιους καταθέτες τους  σχετικά με το γεγονός ότι δεν είναι μέλη κανενός συστήματος εγγύησης των καταθέσεων. Κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής, αν αυτά τα πιστωτικά ιδρύματα ιδρύσουν ή έχουν ιδρύσει  υποκατάστημα σε άλλο κράτος μέλος, αυτό το κράτος μπορεί να απαιτήσει να συμμετάσχει το εν λόγω  υποκατάστημα, υπό τις προϋποθέσεις του άρθρου 4 παράγραφοι 2, 3 και 4, σε σύστημα εγγύησης των  καταθέσεων υφιστάμενο στην επικράτειά του. Άρθρο 13 Η Επιτροπή αναφέρει στον κατάλογο των εγκεκριμένων πιστωτικών ιδρυμάτων, τον οποίο υποχρεούται να  καταρτίσει σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 7 της οδηγίας 77/780/ΕΟΚ, το καθεστώς κάθε πιστωτικού  ιδρύματος όσον αφορά την παρούσα οδηγία. Άρθρο 14 1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις  για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία μέχρι την 1η Ιουλίου 1995. Πληροφορούν αμέσως την  Επιτροπή σχετικά. Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή  συνοδεύονται από παρόμοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Οι λεπτομέρειες της αναφοράς  αυτής θεσπίζονται από τα κράτη μέλη. 2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου  που θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία. Άρθρο 15 Η παρούσα οδηγία τίθεται σε ισχύ την ημέρα δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών  Κοινοτήτων. Άρθρο 16 Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη. Βρυξέλλες, 30 Μαΐου 1994. Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Ο Πρόεδρος E. KLEPSCH Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος Γ. ΡΩΜΑΙΟΣ (1) ΕΕ αριθ. C 163 της 30. 6. 1992, σ. 6, και ΕΕ αριθ. C 178 της 30. 6. 1993,  σ. 14. (2) ΕΕ αριθ. C 332 της 16. 12. 1992, σ. 13. (3) ΕΕ αριθ. C 115 της 26. 4. 1993, σ. 96, και απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 9ης Μαρτίου  1994 (ΕΕ αριθ. C 91 της 28. 3. 1994). (4) ΕΕ αριθ. L 33 της 4. 2. 1987, σ. 16. (5) ΕΕ αριθ. L 386 της 30. 12. 1989, σ. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 92/30/ΕΟΚ (ΕΕ  αριθ. L 110 της 28. 4. 1992, σ. 52). (1) ΕΕ αριθ. L 322 της 17. 12. 1977, σ. 30. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία  89/646/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. 386, της 30. 12. 1989, σ. 1). (1) ΕΕ αριθ. L 375 της 31. 12. 1985, σ. 3. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία  88/220/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. L 100 της 19. 4. 1988, σ. 31). (1) ΕΕ αριθ. L 124 της 5. 5. 1989, σ. 16. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία  92/16/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. L 75 της 21. 3. 1992, σ. 48). (2) ΕΕ αριθ. L 166 της 28. 6. 1991, σ. 77.  ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι Κατάλογος των εξαιρέσεων που αναφέρει το άρθρο 7 παράγραφος 2 1. Καταθέσεις  των χρηματοδοτικών ιδρυμάτων που ορίζονται στο άρθρο 1 παράγραφος 6 της οδηγίας 89/646/ΕΟΚ. 2. Καταθέσεις των ασφαλιστικών επιχειρήσεων. 3. Καταθέσεις του Δημοσίου και των κεντρικών διοικήσεων. 4. Καταθέσεις των περιφερειακών, επαρχιακών, δημοτικών ή κοινοτικών αρχών. 5. Καταθέσεις των οργανισμών συλλογικών επενδύσεων. 6. Καταθέσεις των συνταξιοδοτικών ταμείων. 7. Καταθέσεις των διοικητικών στελεχών, των διευθυνόντων, των εταίρων που ευθύνονται προσωπικά, των  εταίρων που κατέχουν τουλάχιστον το 5 % του κεφαλαίου του πιστωτικού ιδρύματος, των προσώπων που  είναι επιφορτισμένα με το νομικό έλεγχο των λογαριασμών του πιστωτικού ιδρύματος καθώς και των  καταθετών που έχουν τις ίδιες ιδιότητες σε άλλες εταιρείες του ιδίου ομίλου. 8. Καταθέσεις στενών συγγενών και τρίτων που ενεργούν για λογαριασμό των καταθετών τους οποίους  αναφέρει το σημείο 7. 9. Καταθέσεις άλλων εταιρειών του ιδίου ομίλου. 10. Μη ονομαστικές καταθέσεις. 11. Καταθέσεις για τις οποίες ο καταθέτης έχει ατομικώς συμφωνήσει με το πιστωτικό ίδρυμα επιτόκια  και οικονομικά πλεονεκτήματα που συνέβαλαν στην επιδείνωση της χρηματοοικονομικής κατάστασης αυτού  του πιστωτικού ιδρύματος. 12. Πιστωτικοί τίτλοι εκδοθέντες από το εν λόγω πιστωτικό ίδρυμα και οφειλές που προέκυψαν από  αποδοχές ιδίων συναλλαγματικών και γραμματίων. 13. Καταθέσεις σε νομίσματα εκτός: - των κοινοτικών, - του Ecu. 14. Καταθέσεις εταιρειών οι οποίες λόγω του μεγέθους τους δεν επιτρέπεται να συντάσσουν συνοπτικό  ισολογισμό σύμφωνα με το άρθρο 11 της τέταρτης οδηγίας 78/660/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 25ης Ιουλίου  1978, που βασίζεται στο άρθρο 54 παράγραφος 3 στοιχείο ζ) της συνθήκης περί των ετησίων λογαριασμών  εταιριών ορισμένων μορφών (1). (1) ΕΕ αριθ. L 222 της 14. 8. 1978, σ. 11. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την  οδηγία 90/605/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. L 317 της 16. 11. 1990, σ. 10).  ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ Κατευθυντήριες αρχές Εάν ένα υποκατάστημα ζητήσει να συμμετάσχει στο  σύστημα του κράτους μέλους υποδοχής για συμπληρωματική κάλυψη, το σύστημα κράτους μέλους υποδοχής  θεσπίζει διμερώς με το σύστημα του κράτους μέλους καταγωγής τους κατάλληλους κανόνες και  διαδικασίες για την καταβολή αποζημιώσεως στους καταθέτες του υποκαταστήματος αυτού. Κατά τη  θέσπιση των διαδικασιών, καθώς και κατά τον προσδιορισμό των όρων συμμετοχής του υποκαταστήματος  (όπως αναφέρει το άρθρο 4 παράγραφος 2), ισχύουν οι ακόλουθες αρχές: α) το σύστημα του κράτους μέλους υποδοχής διατηρεί πλήρως το δικαίωμα να επιβάλλει τους δικούς του  αντικειμενικούς και γενικής εφαρμογής κανόνες στη συμμετοχή πιστωτικών ιδρυμάτων να απαιτεί την  παροχή σχετικών πληροφοριών και να επαληθεύει τις πληροφορίες αυτές με τις αρμόδιες αρχές του  κράτους μέλους καταγωγή 7 β) το σύστημα του κράτους μέλους υποδοχής ικανοποιεί τις αξιώσεις για συμπληρωματική αποζημίωση  εφόσον λάβει δήλωση των αρμοδίων αρχών του κράτους μέλους καταγωγής ότι οι καταθέσεις δεν είναι  διαθέσιμες. Το σύστημα του κράτους μέλους υποδοχής διατηρεί πλήρως το δικαίωμα να εξακριβώνει κατά  πόσον ο καταθέτης νομιμοποιείται σύμφωνα με τους δικούς του βασικούς κανόνες και διαδικασίες,  προτού καταβάλλει συμπληρωματική αποζημίωση 7 γ) τα συστήματα του κράτους μέλους καταγωγής και του κράτους μέλους υποδοχής συνεργάζονται πλήρως  μεταξύ τους προκειμένου να εξασφαλίσουν ότι οι καταθέτες αποζημιώνονται αμέσως και κατά το  ενδεδειγμένο ποσόν. Ιδιαίτερα δε συμφωνούν όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίον η ύπαρξη  ανταπαιτήσεως, η οποία μπορεί να προταθεί για συμψηφισμό στα πλαίσια ενός από τα δύο συστήματα,  επηρεάζει την αποζημίωση που καταβάλλεται από κάθε σύστημα στον καταθέτη 7 δ) τα συστήματα του κράτους μέλους υποδοχής δικαιούνται να χρεώνουν τα υποκαταστήματα για τη  συμπληρωματική κάλυψη κατά τον ενδεδειγμένο τρόπο που λαμβάνει υπόψη την εγγύηση τη  χρηματοδοτούμενη από το σύστημα του κράτους μέλους καταγωγής. Προκειμένου να διευκολυνθεί η χρέωση,  το σύστημα του κράτους μέλους υποδοχής μπορεί να θεωρήσει ότι η ευθύνη του περιορίζεται πάντοτε στη  διαφορά μεταξύ της εγγύησης που προσφέρει και της εγγύησης που παρέχει το κράτος μέλος καταγωγής,  ανεξαρτήτως του κατά πόσον το κράτος μέλος καταγωγής καταβάλλει όντως αποζημίωση για τις καταθέσεις  που υφίστανται στο έδαφος του κράτους μέλους υποδοχής.  ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΙ Κατάλογος των πιστωτικών ιδρυμάτων που αναφέρει το άρθρο 12 α) Οι  εξειδικευμένες κατηγορίες ισπανικών ιδρυμάτων το νομικό καθεστώς των οποίων τελεί υπό αναθεώρηση  και τα οποία έχουν λάβει άδεια λειτουργίας ως: - Entitades de Financiaciσn o Factoring, - Sociedades de Arrendamiento Financiero, - Sociedades de Crιdito Hipotecario 7 β) τα ακόλουθα κρατικά πιστωτικά ιδρύματα της Ισπανίας: - Banco de Crιdito Agrμcola, SA, - Banco Hipotecario de Espaρa, SA, - Banco de Crιdito Local, SA 7 γ) οι εξής ελληνικοί πιστωτικοί συνεταιρισμοί: - Πιστωτικός συνεταιρισμός Λαμίας, - Πιστωτικός συνεταιρισμός Ιωαννίνων, - Πιστωτικός συνεταιρισμός Ξυλοκάστρου, καθώς επίσης και εκείνοι εκ των κατωτέρω απαριθμουμένων, παρεμφερούς φύσεως, πιστωτικών  συνεταιρισμών, οι οποίοι έχουν ή βρίσκονται στη διαδικασία λήψης άδειας λειτουργίας κατά την  ημερομηνία έκδοσης της παρούσας οδηγίας: - Πιστωτικός συνεταιρισμός Χανίων, - Πιστωτικός συνεταιρισμός Ηρακλείου, - Πιστωτικός συνεταιρισμός Μαγνησίας, - Πιστωτικός συνεταιρισμός Λάρισσας, - Πιστωτικός συνεταιρισμός Πατρών, - Πιστωτικός συνεταιρισμός Θεσσαλονίκης.


Avis juridique important

|

31968L0363

Οδηγία 68/363/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 15ης Οκτωβρίου 1968 περί της πραγματοποιήσεως του δικαιώματος εγκαταστάσεως και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών στον τομέα των μη μισθωτών δραστηριοτήτων που υπάγονται στο λιανικό εμπόριο (ex ομάδα 612 ΔΤΤΒ)

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 260 της 22/10/1968 σ. 0001 - 0005 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 6 τόμος 1 σ. 0064  Δανική ειδική έκδοση: Σειρά I Κεφάλαιο 1968(II) σ. 0488  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 6 τόμος 1 σ. 0064  Αγγλική ειδική έκδοση: Σειρά I Κεφάλαιο 1968(II) σ. 0496  Ελληνική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 06 τόμος 1 σ. 0087  Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 06 τόμος 1 σ. 0086  Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 06 τόμος 1 σ. 0086

ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 15ης Οκτωβρίου 1968 περί της πραγματοποιήσεως του δικαιώματος εγκαταστάσεως και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών στον τομέα των μη μισθωτών δραστηριοτήτων, που υπάγονται στο λιανικό εμπόριο (ex ομάδα 612 ΔΤΤΒ)ΤΟ  ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος, και ιδίως τα άρθρα 54 παράγραφοι 2 και 3 και το άρθρο 63 παράγραφοι 2 και 3,  το γενικό πρόγραμμα για την κατάργηση των περιορισμών στην ελευθερία εγκαταστάσεως(1), και ιδίως τον Τίτλο IV/Γ,  το γενικό πρόγραμμα για την κατάργηση των περιορισμών στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών(2), και ιδίως τον Τίτλο V/Γ,  την πρόταση της Επιτροπής,  τη γνώμη της Συνελεύσεως(3),  τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(4),  Εκτιμώντας:  ότι τα γενικά προγράμματα προβλέπουν την κατάργηση, μετά το τέλος του δευτέρου έτους του δευτέρου σταδίου της μεταβατικής περιόδου και προ του τέλους του δευτέρου σταδίου, κάθε διακριτικής μεταχειρίσεως που βασίζεται στην ιθαγένεια και αφορά την  εγκατάσταση και την παροχή υπηρεσιών στον τομέα του λιανικού εμπορίου- ότι λόγω των υφισταμένων διαφορών μεταξύ των Κρατών μελών, στα θέματα του λιανικού εμπορίου, είναι συμφέρον να καθορίζονται όσο το δυνατόν λεπτομερέστερα οι δραστηριότητες στις οποίες εφαρμόζεται η παρούσα οδηγία- ότι με μεταγενέστερη οδηγία θα ελευθερωθούν οι εμπορικές δραστηριότητες των πλανοδίων εμπόρων, καθώς και των προσώπων που πωλούν σε υπαίθριες αγορές και εκείνων που πωλούν σε στεγασμένες αγορές, όχι όμως από μόνιμες εγκαταστάσεις- ότι οι δραστηριότητες εκμισθώσεως αγαθών, που δεν επαναλαμβάνονται σε άλλες οδηγίες, εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παρούσης οδηγίας,  ότι είναι δυνατόν η μεταπώληση ή εκμίσθωση αγαθών να μη γίνεται μόνο προς ιδιώτες ή οικογένειες για την προσωπική τους κατανάλωση, αλλά επίσης προς μικρούς καταναλωτές για την ικανοποίηση των επαγγελματικών τους αναγκών, όταν η μεταπώληση αυτή ή η  εκμίσθωση έχει δευτερεύουσα σημασία σε σχέση προς το σύνολο των δραστηριοτήτων του εμπόρου λιανικής πωλήσεως- ότι εμπίπτουν επίσης στο πεδίο εφαρμογής της παρούσης οδηγίας, η μεταπώληση ή η εκμίσθωση εμπορευμάτων που έχουν υποστεί μεταποίηση, επεξεργασία ή συσκευασία, όταν οι εργασίες αυτές είναι οι συνήθεις στον κλάδο του εν λόγω εμπορίου- ότι το άρθρο 2 παράγραφος 3 της οδηγίας του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1964 περί πραγματοποιήσεως του δικαιώματος εγκαταστάσεως και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών για τις μη μισθωτές δραστηριότητες στις εξορυκτικές βιομηχανίες (Κλάσεις 11 19 ΔΤΤΒ)(5)  και το άρθρο 2 παράγραφος 2 της οδηγίας του Συμβουλίου της 17ης Ιουλίου 1964(6), περί της πραγματοποιήσεως του δικαιώματος εγκαταστάσεως και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών για τις μη μισθωτές μεταποιητικές δραστηριότητες που εμπίπτουν στις κλάσεις  23-40 ΔΤΤΒ (βιομηχανία και βιοτεχνία) περιορίζουν το δικαίωμα του παραγωγού, που εγκαθίσταται με την ιδιότητα αυτή σε άλλο Κράτος μέλος και πωλεί τα δικά του προϊόντα στο Κράτος αυτό, στην πώληση σε ένα και μόνον κατάστημα στη χώρα παραγωγής, μέχρις  ότου με άλλες οδηγίες ελευθερωθεί η εμπορία των εν λόγω προϊόντων- ότι η έναρξη ισχύος της παρούσης οδηγίας θα έχει σαν αποτέλεσμα να ελευθερωθεί το λιανικό εμπόριο μεγάλου αριθμού προϊόντων- ότι ως εκ τούτου για τα προϊόντα αυτά δεν θα εφαρμόζεται πλέον ο περιορισμός της πωλήσεως σε ένα και μόνο κατάστημα στη χώρα  παραγωγής, ότι συνεπώς, ο παραγωγός που εγκαθίσταται σε άλλο Κράτος μέλος βάσει των οδηγιών του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1964, που αναφέρονται ανωτέρω, δύναται βάσει των ιδίων αυτών οδηγιών, να πωλεί τα δικά του προϊόντα από περισσότερα του ενός  καταστήματα στο Κράτος αυτό μέλος, εφ' όσον το εμπόριο ελευθερώνεται- ότι, η παρούσα οδηγία πρέπει επίσης να έχει ως αποτέλεσμα να επιτρέπεται στους βιομηχάνους ή βιοτέχνες, να εγκαθίστανται σε άλλο Κράτος μέλος όχι σαν παραγωγοί, αλλά για να πωλούν τα δικά τους προϊόντα απ' ευθείας στον τελικό καταναλωτή σε ένα ή  περισσότερα καταστήματα, εφ' όσον το λιανικό εμπόριο των προϊόντων αυτών ελευθερώνεται από την παρούσα οδηγία- ότι πρέπει επίσης να συμπεριλαμβάνονται στο πεδίο εφαρμογής της παρούσης οδηγίας οι δραστηριότητες λιανικής πωλήσεως με πλειστηριασμό- ότι η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται στο λιανικό εμπόριο φαρμάκων και φαρμακευτικών προϊόντων- ότι σύμφωνα με τα γενικά προγράμματα, οι δραστηριότητες αυτές θα ελευθερωθούν μεταγενέστερα- ότι λαμβάνοντας υπόψη τις υφιστάμενες μεταξύ Κρατών μελών διαφορές σε ότι αφορά την οργάνωση της λιανικής πωλήσεως του καπνού και άλατος, συντρέχει λόγος οι δραστηριότητες αυτές να εξαιρεθούν από το πεδίο εφαρμογής της παρούσης οδηγίας- ότι η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται στο λιανικό εμπόριο τοξικών προϊόντων ή παθογόνων ουσιών- ότι στα Κράτη μέλη για τις δραστηριότητες αυτές τίθενται ιδιαίτερα προβλήματα που αφορούν την προστασία της δημόσιας υγείας, λόγω των εν ισχύι νομοθετικών,  κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων- ότι πρέπει σύμφωνα με τις διατάξεις του γενικού προγράμματος για την κατάργηση των περιορισμών στο δικαίωμα εγκαταστάσεως οι περιορισμοί που αφορούν την ευχέρεια συμμετοχής σε επαγγελματικές οργανώσεις να καταργηθούν κατά το μέτρο που οι επαγγελματικές  δραστηριότητες του ενδιαφερομένου συνεπάγονται άσκηση της ευχέρειας αυτής- ότι το καθεστώς που εφαρμόζεται στους εργαζόμενους μισθωτούς που συνοδεύουν τον παρέχοντα υπηρεσίες ή ενεργούν για λογαριασμό του, διέπεται από τις διατάξεις που θεσπίσθηκαν κατ' εφαρμογή των άρθρων 48 και 49 της συνθήκης- ότι θεσπίσθηκαν ή θα θεσπισθούν ιδιαίτερες οδηγίες, που θα εφαρμόζονται σε όλες τις μη μισθωτές δραστηριότητες σ' ότι αφορά τις διατάξεις σχετικά με την διακίνηση και διαμονή των δικαιούχων, καθώς και, όπου είναι απαραίτητο, οδηγίες για τον συντονισμό  των εγγυήσεων, τις οποίες τα Κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρίες για την προστασία των συμφερόντων των εταίρων και των τρίτων- ότι, επιπλέον, σε μερικά Κράτη μέλη το λιανικό εμπόριο ορισμένων προϊόντων διέπεται σε διατάξεις σχετικές με την πρόσβαση στο επάγγελμα, ενώ άλλα Κράτη θα θέσουν σε ισχύ όπου είναι απαραίτητο παρόμοια νομοθεσία- ότι ως εκ τούτου ορισμένα μεταβατικά  μέτρα που προορίζονται να διευκολύνουν την ανάληψη και άσκηση του επαγγέλματος από υπηκόους άλλων Κρατών μελών, θα αποτελέσουν αντικείμενο ιδιαίτερης οδηγίας,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:   Άρθρο 1  Τα Κράτη μέλη καταργούν όσον αφορά τα φυσικά πρόσωπα και τις εταιρίες, που προβλέπονται στον Τίτλο I των γενικών προγραμμάτων για την κατάργηση των περιορισμών στην ελευθερία εγκαταστάσεως και στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών (που στο εξής  καλούνται "δικαιούχοι"), τους περιορισμούς που αναφέρονται στον Τίτλο III των εν λόγω προγραμμάτων, όσον αφορά την ανάληψη και άσκηση των δραστηριοτήτων, που καθορίζονται στα άρθρα 2 και 3.   Άρθρο 2  1. Οι διατάξεις της παρούσης οδηγίας εφαρμόζονται στις μη μισθωτές δραστηριότητες που υπάγονται στο λιανικό εμπόριο (ΔΤΤΒ Κλάσις 612)(7) με εξαίρεση το λιανικό εμπόριο των φαρμάκων και φαρμακευτικών προϊόντων, των τοξικών προϊόντων και των  παθογόνων ουσιών καθώς και του καπνού και του άλατος.  Οι διατάξεις της παρούσης οδηγίας δεν εφαρμόζονται επί των εμπορικών δραστηριοτήτων των πλανοδίων εμπόρων. Δεν εφαρμόζονται επίσης επί των δραστηριοτήτων αυτών, που πωλούν σε υπαίθριες αγορές ούτε εκείνων που πωλούν σε στεγασμένες αγορές όχι όμως από  μόνιμες εγκαταστάσεις, έστω και αν οι δραστηριότητες αυτές δεν υπάγονται σε διατάξεις εσωτερικού δικαίου περί πλανοδίων εμπόρων.  Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται στην εξέταση των οργάνων οράσεως και ακοής ή άλλων οργάνων ή μελών του ανθρωπίνου σώματος, που γίνεται για τον σκοπό της προσαρμογής, εφαρμογής και πωλήσεως διορθωτικών συσκευών των οπτικών και ακουστικών ατελειών ή  ορθοπεδικών μηχανημάτων.  2. Κατά την έννοια της παρούσης οδηγίας ασκεί δραστηριότητα χονδρικού εμπορίου κάθε φυσικό πρόσωπο ή εταιρία που κατά σύνηθες επάγγελμα αγοράζει εμπορεύματα επ' ονόματί του και για λογαριασμόν του και τα μεταπωλεί απ' ευθείας στον τελικό καταναλωτή.  Τα εμπορεύματα μπορούν να μεταπωληθούν είτε στην αυτή κατάσταση, είτε κατόπιν μεταποιήσεως, επεξεργασίας ή συσκευασίας, όπως συνήθως γίνεται στο λιανικό εμπόριο.  3. Οι διατάξεις της παρούσης οδηγίας εφαρμόζονται επίσης στις δραστηριότητες λιανικής πωλήσεως των κατασκευαστών, οι οποίοι χωρίς να είναι εγκατεστημένοι με την ιδιότητα αυτή στην χώρα υποδοχής, πωλούν οι ίδιοι τα προϊόντα τους, στην χώρα αυτή, στον  τελικό καταναλωτή.  4. Οι διατάξεις της παρούσης οδηγίας εφαρμόζονται επίσης, με τους ίδιους όρους όπως και στις δραστηριότητες πωλήσεως που αναφέρονται στις προηγούμενες παραγράφους, στις δραστηριότητες εκμισθώσεως αγαθών, κατά το μέτρο που οι δραστηριότητες αυτές δεν  υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής άλλων οδηγιών. Ο πίνακας των δραστηριοτήτων εκμισθώσεως που εξαιρούνται βάσει των ανωτέρω περιλαμβάνονται στο παράρτημα.   Άρθρο 3  Οι διατάξεις της παρούσης οδηγίας εφαρμόζονται επίσης και στις μη μισθωτές δραστηριότητες διαμεσολαβητών, οι οποίοι συνήθως και κατ' επάγγελμα ενεργούν για λογαριασμό τρίτων λιανικές πωλήσεις με πλειστηριασμό.   Άρθρο 4  Εξαιρούνται της εφαρμογής των διατάξεων της παρούσης οδηγίας σε ότι αφορά το ενδιαφερόμενο Κράτος μέλος, οι δραστηριότητες που συνδέονται με την άσκηση δημοσίας εξουσίας στο Κράτος αυτό. Οι δραστηριότητες αυτές είναι οι ακόλουθες:  στην Γαλλία:  Η πώληση με πλειστηριασμό εμπορευμάτων ή άλλων κινητών πραγμάτων από τις officiers publics ή officiers ministeriels- στην Ιταλία:  Η πώληση με πλειστηριασμό εμπορευμάτων από mediatori, κατά την άσκηση δημοσίας εξουσίας- στη Γερμανία, στο Βέλγιο, στο Λουξεμβούργο και στις Κάτω Χώρες:  Η συμμετοχή δικαστικών υπαλλήλων και συμβολαιογράφων σε πωλήσεις με πλειστηριασμό (court bailiffs and notaries).   Άρθρο 5  1. Ειδικώτερα τα Κράτη μέλη καταργούν εκείνους ιδίως τους περιορισμούς οι οποίοι:  α) παρακωλύουν την εγκατάσταση δικαιούχων ή την παροχή υπ' αυτών υπηρεσιών στην χώρα υποδοχής υπό τους αυτούς όρους και τα αυτά δικαιώματα όπως και οι ημεδαποί- β) απορρέουν από διοικητική πρακτική η οποία έχει ως αποτέλεσμα την διακριτική σε σχέση με τους ημεδαπούς μεταχείριση των δικαιούχων.  2. Μεταξύ των περιορισμών που πρέπει να καταργηθούν συμπεριλαμβάνονται ειδικώτερα εκείνοι οι οποίοι αποτελούν αντικείμενο διατάξεων που εμποδίζουν ή περιορίζουν την εγκατάσταση των δικαιούχων ή την υπ' αυτών παροχή υπηρεσιών όπως:  α) στο Βέλγιο:  - η υποχρέωση κατοχής επαγγελματικής ταυτότητος (carte professionelle) (Άρθρο I του Νόμου της 19 Φεβρουαρίου 1965)- β) στην Γερμανία:  - το γεγονός ότι η παροχή αδείας για τη λιανική πώληση εκρηκτικών όταν αφορά αλλοδαπούς, υπάγεται σε ορισμένα μεν κρατίδια - Laender στην απόδειξη της αναγκαιότητος σε άλλα δε κρατίδια στην υποχρέωση να παραμένουν επί τρία έτη τουλάχιστον στην  Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας- - η υποχρέωση κατοχής από τα φυσικά πρόσωπα γερμανικής υπηκοότητας για τη λιανική πώληση όπλων και πυρομαχικών κατά την έννοια του Waffengesetz της 13 Μαρτίου 1938, Waffengesetz παράγραφος 7 αριθ. 2 και παράγραφος 3 αριθ. 2- - η απαγόρευση της χορηγήσεως αδείας λιανικής πωλήσεως όπλων και πυρομαχικών σε αλλοδαπά και ημεδαπά νομικά πρόσωπα, των οποίων το μεγαλύτερο μέρος του κεφαλαίου ευρίσκεται υπό αλλοδαπό έλεγχο (παράγραφος 10 της εκτελεστικής διατάξεως του Waffengesetz  της 19 Μαρτίου 1938)- γ) στην Γαλλία:  - η υποχρέωση κατοχής δελτίου ταυτότητος αλλοδαπού εμπόρου carte d'identite d'etranger commercant - (decret-loi της 12 Νοεμβρίου 1938 Νόμος της 8 Οκτωβρίου 1940)- - ο αποκλεισμός από το δικαίωμα ανανεώσεως εμπορικών μισθώσεων (decret της 30 Σεπτεμβρίου 1953, άρθρο 38)- - ο όρος αμοιβαιότητος που επιβάλλεται σε αλλοδαπούς για να ασκήσουν εμπόριο ταχυδρομικών περιστεριών (Νόμος της 27 Ιουνίου 1957, decret της 22 Απριλίου 1958)- - η υποχρέωση ότι τα πρόσωπα στα οποία πρόκειται να χορηγηθεί άδεια εμπορίας πυροβόλων όπλων για αμυντικούς σκοπούς και των πυρομαχικών τους πρέπει να έχουν γαλλική υπηκοότητα (ή, σε περίπτωση εταιριών, να παρέχεται απόδειξη της γαλλικής υπηκοότητας για  τους εταίρους, τους ομόρρυθμους, τους ετερόρρυθμους και τους διαχειριστές προσωπικών εταιριών καθώς και για τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου και τους διευθυντές μετοχικών εταιριών), (άρθρο 2, του decret-loi της 18 Απριλίου 1939, άρθρο I του decret A  της 14 Αυγούστου 1939, άρθρα 9 και 6 του decret B της 14 Αυγούστου 1939)- - η υποχρέωση στην περίπτωση των εταιριών που κατέχουν ειδική άδεια εισαγωγής και διαθέσεως παραγώγων πετρελαίου, να έχει τη γαλλική υπηκοότητα ο πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου, ο πρόεδρος γενικός διευθυντής καθώς και η πλειοψηφία των μελών του  διοικητικού συμβουλίου και η υποχρέωση του κατόχου τέτοιας αδείας, να προορίζει έναν ορισμένο αριθμό ανωτέρων θέσεων για υπαλλήλους γαλλικής υπηκοότητας στο διοικητικό, τεχνικό και εμπορικό τμήμα της επιχειρήσεως (decret No 65-144 της 26 Φεβρουαρίου  1965)- δ) στην Ιταλία:  - οι αλλοδαποί που επιθυμούν να αναλάβουν και ασκήσουν δραστηριότητες σε σχέση με εμπόριο ταχυδρομικών περιστεριών πρέπει να έχουν ειδική άδεια (Νόμος της 13 Δεκεμβρίου 1928 αριθ. 3086)- ε) στο Λουξεμβούργο:  - η υποχρέωση κατοχής αδείας περιορισμένης χρονικής ισχύος που χορηγείται σε αλλοδαπούς (άρθρο 21 του Νόμου της 2 Ιουνίου 1962).   Άρθρο 6  1. Τα Κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι δικαιούχοι να έχουν το δικαίωμα συμμετοχής σε επαγγελματικές οργανώσεις όπως και οι ημεδαποί.  2. Σε περίπτωση εγκαταστάσεως, το δικαίωμα συμμετοχής στις οργανώσεις αυτές συνεπάγεται το δικαίωμα εκλογής ή το δικαίωμα διορισμού σε διοικητικές θέσεις των οργανώσεων αυτών. Οι διοικητικές αυτές θέσεις πάντως είναι δυνατόν να προορίζονται για τους  ημεδαπούς, εφ' όσον η οργάνωση αυτή μετέχει δυνάμει διατάξεως νομοθετικού ή κανονιστικού χαρακτήρα στην άσκηση δημοσίας εξουσίας.  3. Στο Μέγα Δουκάτο του Λουξεμβούργου η ιδιότης του μέλους του Εμπορικού Επιμελητηρίου και του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου δεν δίνει στους δικαιούχους το δικαίωμα συμμετοχής στην ανάδειξη των διοικητικών οργάνων των Επιμελητηρίων αυτών.   Άρθρο 7  Ουδέν Κράτος μέλος παρέχει στους υπηκόους του, που μεταβαίνουν σε άλλο Κράτος μέλος με σκοπό την άσκηση μιας από τις δραστηριότητες που αναφέρονται στα άρθρα 2 και 3 οποιαδήποτε βοήθεια, που μπορεί να νοθεύσει τους όρους εγκαταστάσεως.   Άρθρο 8  1. Αν Κράτος μέλος υποδοχής απαιτεί από τους υπηκόους του, για την πρόσβαση σε μία από τις δραστηριότητες που αναφέρεται στα άρθρα 2 και 3, απόδειξη εντιμότητος καθώς και απόδειξη μη κηρύξεως σε πτώχευση, ή μία από τις αποδείξεις αυτές, το εν  λόγω Κράτος δέχεται ως επαρκή απόδειξη, προκειμένου για υπηκόους άλλων Κρατών μελών, την προσαγωγή αποσπάσματος ποινικού μητρώου, ελλείψει δε τούτου, ενός ισοδυνάμου εγγράφου που έχει εκδοθεί από αρμόδια δικαστική ή διοικητική αρχή της χώρας καταγωγής ή  προελεύσεως από το οποίο να προκύπτει ότι οι απαιτήσεις αυτές ικανοποιούνται.  Αν η χώρα καταγωγής ή προελεύσεως δεν χορηγεί τέτοιο έγγραφο όσον αφορά την μη πτώχευση, τούτο είναι δυνατόν να αντικατασταθεί από ένορκη δήλωση του ενδιαφερομένου ενώπιον αρμοδίας δικαστικής ή διοικητικής αρχής, συμβολαιογράφου ή αρμοδίου  επαγγελματικού ή εμπορικού οργανισμού της χώρας καταγωγής ή προελεύσεως.  2. Αν το Κράτος μέλος υποδοχής απαιτεί από τους υπηκόους του, για την πρόσβαση στη δραστηριότητα του λιανικού εμπορίου όπλων, πυρομαχικών ή εκρηκτικών και για την λιανική πώληση οινοπνευματωδών ποτών και γάλακτος χύμα, ορισμένες προϋποθέσεις ήθους ή  εντιμότητος των οποίων η απόδειξη δεν μπορεί να προκύψει από το έγγραφο που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο, το Κράτος αυτό δέχεται ως επαρκή απόδειξη για τους υπηκόους των άλλων Κρατών μελών, πιστοποιητικό εκδιδόμενο από αρμόδια δικαστική ή  διοικητική αρχή της χώρας καταγωγής ή προελεύσεως, που να πιστοποιεί ότι οι όροι αυτοί ικανοποιούνται. Τα πιστοποιητικά αυτά αναφέρονται σε συγκεκριμένα γεγονότα, που λαμβάνονται υπ' όψη στη χώρα υποδοχής.  3. Τα έγγραφα που εκδίδονται σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 2 δεν είναι δυνατόν να υποβληθούν μετά την πάροδο τριών μηνών από την ημερομηνία εκδόσεώς τους.  4. Τα Κράτη μέλη ορίζουν εντός της προθεσμίας που προβλέπεται στο άρθρο 9, τις αρχές και τους οργανισμούς που είναι αρμόδιοι για την έκδοση των εγγράφων αυτών, ενημερώνουν δε αμέσως περί αυτού τα άλλα Κράτη μέλη και την Επιτροπή.  5. Όταν στο Κράτος μέλος υποδοχής πρέπει να αποδειχθεί η οικονομική ικανότητα, το Κράτος αυτό θεωρεί τις βεβαιώσεις που χορηγούνται από τις τράπεζες της χώρας καταγωγής ή προελεύσεως ισοδύναμες με εκείνες που χορηγούνται στην επικράτειά του.   Άρθρο 9  Τα Κράτη μέλη λαμβάνουν τα μέτρα που είναι τα αναγκαία για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία εντός έξη μηνών από της κοινοποιήσεώς της και ενημερώνουν αμέσως περί αυτού την Επιτροπή.   Άρθρο 10  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα Κράτη μέλη.  Έγινε στο Λουξεμβούργο, στις 15 Οκτωβρίου 1968.  Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος G. SEDATI  (1) ΕΕ αριθ. 2 της 15.1.1962, σ. 36/62.  (2) ΕΕ αριθ. 2 της 15.1.1962, σ. 32/62.  (3) ΕΕ αριθ. 187 της 9.11.1965, σ. 2914/65.  (4) ΕΕ αριθ. 199 της 20.11.1965, σ. 3009/65.  (5) ΕΕ αριθ. 117 της 23.7.1964, σ. 1871/64.  (6) ΕΕ αριθ. 117 της 23.7.1964, σ. 1880/64.  (7) Στατιστικό γραφείο των Ηνωμένων Εθνών, Στατιστικές μελέτες, Σειρά Μ, Αριθ. 4, Θεώρ. 1 (Νέα Υόρκη, 1958).      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ   Δραστηριότητες εξαιρούμενες του αντικειμένου της παρούσης οδηγίας (Άρθρο 2 παράγραφος 4 δεύτερη πρόταση)   "" ID="1">012> ID="2">Εκμίσθωση γεωργικών μηχανημάτων"> ID="1">640> ID="2">Συναλλαγές επί ακινήτων, εκμισθώσεις"> ID="1">713> ID="2">Εκμίσθωση αυτοκινήτων, αμαξών και αλόγων"> ID="1">718> ID="2">Εκμίσθωση αμαξοστοιχιών και βαγονίων">  ID="1">839> ID="2">Εκμίσθωση μηχανολογικού εξοπλισμού γραφείων"> ID="1">841> ID="2">Κρατήσεις θέσεων κινηματογράφου και εκμίσθωση κινηματογραφικών ταινιών"> ID="1">842> ID="2">Κρατήσεις θέσεων θεάτρου και εκμίσθωση θεατρικού εξοπλισμού"> ID="1">843>  ID="2">Εκμίσθωση σκαφών, ποδηλάτων και μηχανημάτων τυχερών παιγνίων με κερματοδέκτη"> ID="1">853> ID="2">Εκμίσθωση επιπλωμένων δωματίων"> ID="1">854> ID="2">Εκμίσθωση οικιακού ρουχισμού"> ID="1">859> ID="2">Εκμίσθωση ρουχισμού">


Avis juridique important

|

31978L0206

Οδηγία 78/206/ΕΟΚ της Επιτροπής της 7ης Φεβρουαρίου 1978 περί δασμολογικής μεταχειρίσεως των εμπορευμάτων που επανεισάγονται στην αυτή κατάσταση που εξήχθησαν στα πλαίσια του καθεστώτος της τελειοποιήσεως προς επανεισαγωγή

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 062 της 04/03/1978 σ. 0040 - 0040 Ελληνική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 02 τόμος 6 σ. 0138  Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 02 τόμος 4 σ. 0250  Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 02 τόμος 4 σ. 0250

ΟΔΗΓΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 7ης Φεβρουαρίου 1978 περί δασμολογικής μεταχειρίσεως των εμπορευμάτων που επανεισάγονται στην αυτή κατάσταση που εξήχθησαν στα πλαίσια του καθεστώτος της τελειοποιήσεως προς επανεισαγωγήΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ  ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος,  την οδηγία αριθ. 76/119/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 18ης Δεκεμβρίου 1975 περί της εναρμονίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν το καθεστώς της τελειοποιήσεως προς επανεισαγωγή(1), και ιδίως το άρθρο 14,  Εκτιμώντας:  ότι κατά τους όρους των άρθρων 10 και 11 της ανωτέρω οδηγίας, η μερική ή ολική απαλλαγή από τους εισαγωγικούς δασμούς πραγματοποιείται αφαιρώντας από το ποσόν των εισαγωγικών δασμών των αναφερομένων στα επανεισαγόμενα προϊόντα το ποσόν των εισαγωγικών  δασμών οι οποίοι θα εφαρμόζονταν στα προσωρινά εξαγόμενα εμπορεύματα εάν είχαν εισαχθεί στην Κοινότητα από την χώρα όπου απετέλεσαν αντικείμενο εργασίας τελειοποιήσεως ή της τελευταίας εργασίας τελειοποιήσεως- ότι η εφαρμογή των διατάξεων αυτών, στην περίπτωση όπου τα εμπορεύματα επανεισάγονται στην αυτή κατάσταση, κατόπιν αδείας η οποία χορηγήθηκε από τις αρμόδιες αρχές βάσει του άρθρου 8 της οδηγίας δεν είναι αναγκαία και ότι ο τελωνισμός των εμπορευμάτων  αυτών δύναται να απλοποιηθεί εξομοιώνοντας αυτά τα εμπορεύματα με επιστρεφόμενα εμπορεύματα ότι πρέπει κατά συνέπεια, να προβλεφθεί όπως η δασμολογική τους μεταχείριση καθορισθεί με τους αυτούς όρους οι οποίοι προβλέπονται για τα επιστρεφόμενα  εμπορεύματα, σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 754/76 του Συμβουλίου της 25ης Μαρτίoυ 1976 περί της δασμολογικής μεταχειρίσεως της εφαρμοζομένης στα επιστρεφόμενα στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητος εμπορεύματα(2) και τους κανονισμούς  εφαρμογής αυτού, παρά τις διατάξεις του άρθρου 2, παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 754/76- ότι οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας είναι σύμφωνες με τη γνώμη της Επιτροπής των τελωνειακών καθεστώτων τελειοποιήσεως,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:   Άρθρο 1  Η δασμολογική μεταχείριση η οποία εφαρμόζεται στα εμπορεύματα τα οποία επανεισάγονται στην αυτή κατάσταση στην οποία εξήχθησαν κατόπιν αδείας η οποία χορηγείται από τις αρμόδιες αρχές βάσει του άρθρου 8 της οδηγίας 76/119/ΕΟΚ, καθορίζεται με  τις αυτές προϋποθέσεις με εκείνες που προβλέπονται για τα επιστρεφόμενα εμπορεύματα σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 754/76 και τους κανονισμούς εφαρμογής του.   Άρθρο 2  1. Τα Κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία το αργότερο την 1η Μαρτίου 1978. Αυτά πληροφορούν αμέσως την Επιτροπή.  2. Η Επιτροπή κοινοποιεί αυτές τις πληροφορίες στα άλλα Κράτη μέλη.   Άρθρο 3  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα Κράτη μέλη.  Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 7 Φεβρουαρίου 1978.  Για την Επιτροπή Etienne DAVIGNON Μέλος της Επιτροπής  (1) ΕΕ αριθ. Ν 24 της 30.1.1976, σ. 58.  (2) EΕ αριθ. Ν 89 της 2.4.1976, σ. 1.