Avis juridique important

|

31985L0490

Τετάρτη οδηγία 85/490/ΕΟΚ της Επιτροπής της 11ης Οκτωβρίου 1985 για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τις μεθόδους ανάλυσης που είναι αναγκαίες για τον έλεγχο της σύστασης των καλλυντικών προϊόντων

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 295 της 07/11/1985 σ. 0030 - 0045 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 14 σ. 0192  Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 15 τόμος 6 σ. 0115  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 14 σ. 0192  Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 15 τόμος 6 σ. 0115

***** ΤΕΤΑΡΤΗ ΟΔΗΓΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  της 11ης Οκτωβρίου 1985  για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τις μεθόδους ανάλυσης που είναι αναγκαίες για τον έλεγχο της σύστασης των καλλυντικών προϊόντων  (85/490/ΕΟΚ)  Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας,  την οδηγία 76/768/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 27ης Ιουλίου 1976 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων στα καλλυντικά προϊόντα (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 85/391/ΕΟΚ (2), και ιδίως το άρθρο 8 παράγραφος 1,  Εκτιμώντας:  ότι η οδηγία 76/768/ΕΟΚ προβλέπει επίσημους ελέγχους των καλλυντικών προϊόντων οι οποίοι αποβλέπουν στην εξακρίβωση της τήρησης των προϋποθέσεων που προβλέπονται από τις κοινοτικές διατάξεις σχετικά με τη σύσταση των καλλυντικών προϊόντων·  ότι πρέπει να καθοριστούν, το ταχύτερο δυνατό, όλες οι αναγκαίες μέθοδοι ανάλυσης και ότι έχουν ήδη πραγματοποιηθεί τρία στάδια για την επίτευξη του σκοπού αυτού με τη θέσπιση ορισμένων μεθόδων στις οδηγίες της Επιτροπής 80/1335/ΕΟΚ (3), 82/434/ΕΟΚ (4) και 83/514/ΕΟΚ (5)· ότι ο καθορισμός των μεθόδων ποιοτικού και ποσοτικού προσδιορισμού του 1-(4-αμινοβενζοϊκού) ποσοτικού προσδιορισμού της χλωροβουτανόλης, ποιοτικού και ποσοτικού προσδιορισμού της κινίνης, ποιοτικού και ποσοτικού προσδιορισμού των ανόργανων θειωδών και όξινων θειωδών, ποιοτικού και ποσοτικού προσδιορισμού των χλωρικών αλάτων των αλκαλίων, ποιοτικού και ποσοτικού προσδιορισμού του ιωδικού νατρίου αποτελούν το τέταρτο στάδιο.  ότι τα μέτρα που προβλέπονται από την παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 76/768/ΕΟΚ,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:  Άρθρο 1  Τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε κατά τους επίσημους ελέγχους των καλλυντικών προϊόντων:  - ο ποιοτικός και ο ποσοτικός προσδιορισμός του 1-(4-αμινοβενζοϊκού) γλυκερινεστέρα,  - ο ποσοτικός προσδιορισμός της χλωροβουτανόλης,  - ο ποιοτικός και ο ποσοτικός προσδιορισμός της κινίνης,  - ο ποιοτικός και ο ποσοτικός προσδιορισμός των ανοργάνων θειωδών και όξινων θειωδών,  - ο ποιοτικός και ο ποσοτικός προσδιορισμός των χλωρικών αλάτων των αλκαλίων,  - ο ποιοτικός και ο ποσοτικός προσδιορισμός του ιωδικού νατρίου,  να πραγματοποιούνται σύμφωνα με τις μεθόδους που περιγράφονται στο παράρτημα.  Άρθρο 2  Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθούν με τις διατάξεις τις παρούσας οδηγίας, το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 1986. Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή.  Άρθρο 3  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.  Βρυξέλλες, 11 Οκτωβρίου 1985.  Για την Επιτροπή  Stanley CLINTON DAVIS  Μέλος της Επιτροπής  (1) ΕΕ αριθ. L 262 της 27. 9. 0976, σ. 169.  (2) ΕΕ αριθ. L 224 της 22. 8. 1985, σ. 40.  (3) ΕΕ αριθ. L 383 της 31. 12. 1980, σ. 27.  (4) ΕΕ αριθ. L 185 της 30. 6. 1982, σ. 1.  (5) ΕΕ αριθ. L 291 της 24. 10. 1983, σ. 9.  ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ  ΠΟΙΟΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΟΣ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ 1-(4-ΑΜΙΝΟΒΕΝΖΟΪΚΟΥ) ΓΛΥΚΕΡΙΝΕΣΤΕΡΑ  Α. ΠΟΙΟΤΙΚΟΣ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ  1.2 // 1.   // ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ   //   // Η μέθοδος αυτή μπορεί να εφαρμοσθεί για τον ποιοτικό προσδιορισμό του 1-(4 αμινοβενζοϊκού) γλυκερινεστέρα ή 4-αμινοβενζοϊκού α-μονογλυκερινεστέρα. Μπορεί, επίσης, να πιστοποιηθεί η ύπαρξη του 4-αμινοβενζοϊκού αιθυλίου (βενζοκαΐνη INN) που μπορεί να συνυπάρχει σαν πρόσμειξη.   // 2.   // ΑΡΧΗ   //   // Ο ποιοτικός προσδιορισμός γίνεται με χρωματογραφία λεπτής στιβάδας σε πλάκα silicagel με φθορίζοντα δείκτη. Η ελεύθερη πρωτοταγής αμινομάδα ανιχνεύεται σε σχηματισμό ενός διαζοχρώματος στην πλάκα.   // 3.   // ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΗΡΙΑ   //  // Όλα τα αντιδραστήρια πρέπει να είναι αναλυτικού βαθμού καθαρότητας.   // 3.1.   // Διαλύτης: κυκλοεξάνιο-ισοπροπανόλη-σταθεροποιημένο διχλωρομεθάνιο: 48-64-9 (v/v/v).   // 3.2.   // Διαλύτης αναπτύξεως: πετρελαϊκός αιθέρας-βενζόλιο-ακετόνη-διάλυμα ΝΗ3 (τουλάχιστον 25 % NH3): 35-35-35-21 (v/v/v/v).   // 3.3.   // Διαλύτης εμφανίσεως: α) 1,0 g νιτρώδες νάτριο σε 100 ml HCl 1 M, που παρασκευάζεται τη στιγμή της χρησιμοποίησης· β) 0,2 g ναφθόλη -2 σε 100 ml KOH 1 M.   // 3.4.   // Πρότυπα διαλύματα: 4-αμινοβενζοϊκός α-μονογλυκερινεστέρας: 0,050 g σε 100 ml διαλύτη 3.1. 4-αμινοβενζοϊκό αιθύλιο: 0,050 g σε 100 ml διαλύτη 3.1.  // 3.5.   // Πλάκες silicagel 60 F254, πάχους 0,25 mm διαστάσεων 20  x  20 cm.   // 4.   // ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ   // 4.1.  // Συνήθης εξοπλισμός για χρωματογραφία λεπτής στιβάδας.  // 4.2.   // Δονητής υπερήχων.   // 4.3.   // Φίλτρο millipore FH 0,5 μm ή ισοδύναμο.   // 5.   // ΤΡΟΠΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ   // 5.1.  // Παρασκευή δείγματος   //   // Ζυγίζονται 1,5 g του προς ανάλυση προϊόντος σε ογκομετρική φιάλη των 10 ml με εσμυρισμένο πώμα και συμπληρώνεται μέχρι τη χαραγή με το διαλύτη 3.1. Πωματίζεται η φιάλη και αφήνεται επί μία ώρα σε θερμοκρασία περιβάλλοντος σε δονητή υπερήχων (4.2.) Διηθείται από φίλτρο millipore (4.3.) και το διήθημα χρησιμοποιείται για τη χρωματογραφία.   // 5.2.   // Χρωματογραφία λεπτής στιβάδας  //   // Τοποθετούνται 10 μl διηθήματος (5.1) και 10 μl από καθένα των προτύπων διαλυμάτων (3.4) στην πλάκα (3.5).   //  // Αναπτύσσεται το χρωματογράφημα μέχρι ύψος 15 cm σε θάλαμο κεκορεσμένο με διαλύτη (3.2). Ξηραίνεται η πλάκα σε θερμοκρασία περιβάλλοντος.   // 5.3.   // Εμφάνιση   // 5.3.1.   // Η πλάκα παρατηρείται σε υπεριώδες φως στα 254 nm.   // 5.3.2.   // Η τελείως ξηρή πλάκα ψεκάζεται με το διάλυμα 3.3 στοιχείο α).  //   // Αφήνεται να ξηρανθεί σε θερμοκρασία περιβάλλοντος επί ένα λεπτό και αμέσως ψεκάζεται με διάλυμα 3.3 στοιχείο β).  //   // Η πλάκα ξηραίνεται σε κλίβανο στους 60 °C. Οι κηλίδες εμφανίζονται πορτοκαλόχρωμες με τις ακόλουθες τιμές Rf: 4-αμινοβενζοϊκός α-μονογλυκερινεστέρας 0,07· 4-αμινοβενζοϊκό αιθύλιο 0,55.  Β. ΠΟΣΟΤΙΚΟΣ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ  1.2 // 1.   // ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ   //   // Η μέθοδος αυτή περιγράφει τον προσδιορισμό (4-αμινοβενζοϊκός α-μονογλυκερινεστέρας). Με την ίδια μέθοδο είναι δυνατό να προσδιοριστεί και το 4-αμινοβενζοϊκό αιθύλιο. Προσδιορίζεται κατ' ανώτατο όριο 5 % (m/m) 4-αμινοβενζοϊκού α-μονογλυκερινεστέρα και 1 % (m/m) 4-αμινοβενζοϊκού αιθυλίου.  // 2.   // ΟΡΙΣΜΟΣ   //   // Η περιεκτικότητα του 4-αμινοβενζοϊκού α-μονογλυκερινεστέρα και του 4-αμινοβενζοϊκού αιθυλίου που προσδιορίζεται με τη μέθοδο αυτή εκφράζεται σε ποσοστό επί τοις εκατό ανά μάζα (% mm) του προϊόντος.   // 3.  // ΑΡΧΗ   //   // Το προς ανάλυση προϊόν διασπείρεται σε μεθανόλη και μετά κατάλληλη επεξεργασία του γίνεται ο προσδιορισμός με υγρή χρωματογραφία υψηλής πιέσεως (HPLC).  // 4.   // ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΗΡΙΑ   //   // Όλα τα αντιδραστήρια πρέπει να είναι αναλυτικού βαθμού καθαρότητας και κατάλληλα για HPLC.  // 4.1.   // Μεθανόλη.   // 4.2.   // Δισοξινο-ορθοφωσφορικό κάλιο KH2PO4.   // 4.3.   // Οξικός ψευδάργυρος: Zn (CH3COO)2 · 2H2O.   // 4.4.   // Οξικό οξύ: d 20  4 = 1,05.   // 4.5.  // Σιδηροκυανιούχο κάλιο: Κ4 [Fe(CN)6] · 3H2O.   // 4.6.  // 4-υδροξυβενζοϊκό αιθύλιο.   // 4.7.   // 4-αμινοβενζοϊκός α-μονογλυκερινεστέρας.   // 4.8.   // 4-αμινοβενζοϊκό αιθύλιο (βενζοκαΐνη).   // 4.9.   // Ρυθμιστικό διάλυμα φωσφορικών (0,02 M): 2,72 g δισόξνο-ορθο-φωσφορικού καλίου (4.2) διαλύονται σε ένα λίτρο νερού.   // 4.10.   // Διαλύτης εκλούσεως: ρυθμιστικό διάλυμα φωσφορικών (4.9)-μεθανόλη (4.1): 61-39 (v/v).   //   // Η σύνθεση της κινητής φάσης μπορεί να αλλάξει, με σκοπό να επιτευχθεί βαθμός διαχωρισμού R ίσος ή μεγαλύτερος του 1,5.  1.2.3.4 //   //   // R = 2   // d'R2 - d'R1 W1 + W2   //   // όπου:   //   //  1.2.3 //   // R1 R1 και R2   // = χρόνοι κατακρατήσεως σε min για τις δύο κορυφές·  //   // W1 και W2   // = το εύρος των αντιστοίχων κορυφών του δείγματος στο μέσο του ύψους εκφρασμένο σε mm·   //   // d'  // = η ταχύτητα του χαρτιού σε mm/min.  1.2 // 4.11.  // Φυλασσόμενο διάλυμα 4-αμινοβενζοϊκού α-μονογλυκερινεστέρα: ζυγίζονται επακριβώς 40 mg περίπου 4-αμινοβενζοϊκού α-μονογλυκερινεστέρα και φέρονται σε ογκομετρική φιάλη των 100 ml. Διαλύονται σε 40 ml μεθανόλης (4.1) συμπληρώνεται η φιάλη μέχρι τη χαραγή με το ρυθμιστικό διάλυμα (4.9) και αναμιγνύεται.   // 4.12.   // Φυλασσόμενο διάλυμα 4-αμινοβενζοϊκού αιθυλίου: ζυγίζονται επακριβώς 40 mg περίπου 4-αμινοβενζοϊκού αιθυλίου και φέρονται σε ογκομετρική φιάλη των 100 ml. Διαλύονται σε 40 ml μεθανόλης (4.1) και συμπληρώνεται η φιάλη μέχρι τη χαραγή με το ρυθμιστικό διάλυμα (4.9) και αναμειγνύεται.   // 4.13.   // Διάλυμα εσωτερικού προτύπου: Ζυγίζονται επακριβώς 50 mg περίπου 4-υδροξυβενζοϊκού αιθυλίου (4.6) και διαλύονται σε 40 ml μεθανόλης (4.1). Το διάλυμα μεταγγίζεται σε ογκομετρική φιάλη των 100 ml, συμπληρώνεται η φιάλη μέχρι τη χαραγή με το ρυθμιστικό διάλυμα (4.9) και αναμειγνύεται.   // 4.14.   // Πρότυπα διαλύματα: Παρασκευάζονται τέσσερα πρότυπα διαλύματα δια διαλύσεως στο διαλύτη εκλούσεως (4.10), σύμφωνα με τον πιο κάτω πίνακα: 1.2,3.4,5.6,7 //    //   //   //   // Πρότυπο  διάλυμα   // 4-αμινοβενζοϊκός  α-μονογλυκερινεστέρας   // 4-αμινοβενζοϊκό  αιθύλιο   // 4-υδροξυ-βενζοϊκό  αιθύλιο   //  //  // 1.2.3.4.5.6.7 //  // ml (4.11)   // μg/ml (*)  // ml (4.12)   // μg/ml (*)   // ml (4.13)   // μg/ml (*)  //    //   //   //   //   //   //   // Ι   // 2   // 8   // 2  // 8   // 10   // 50   // ΙΙ   // 4   // 16   // 3   // 12  // 10   // 50   // ΙΙΙ   // 6   // 24   // 4   // 16   // 10  // 50   // IV   // 10   // 40   // 5   // 20   // 10   // 50  //    //   //   //   //   //   //  1.2 //   // (*) Αυτές οι τιμές δίνονται ενδεικτικά και αντιστοιχούν στις ακριβείς μάζες των διαλυμάτων 4.11, 4.12 και 4.13.   //   // Σημείωση: Τα διαλύματα αυτά μπορούν να ληφθούν με διαφορετικό τρόπο.   //  //  // 4.15.   // Διάλυμα Carrez I: 26,5 g σιδηροκυανιούχου καλίου (4.5) διαλύονται σε απεσταγμένο νερό και συμπληρώνεται ο όγκος στα 250 ml.   // 4.16.   // Διάλυμα Carrez II: 54,9 g οξικού ψευδαργύρου (4.3) και 7,5 ml οξικού οξέος (4.4) διαλύονται σε νερό και συμπληρώνεται ο όγκος στα 250 ml.   // 4.17.   // Lichrosorb R-18 ή ισοδύναμο των 5 μm.   // 5.   // ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ  // 5.1.   // Συνήθης εργαστηριακός εξοπλισμός.   // 5.2.  // Συσκευή υγρής χρωματογραφίας υψηλής πιέσεως με ανιχνευτή υπεριώδους ακτινοβολίας μεταβλητού μήκους κύματος και θερμοστάστη ρυθμισμένο στους 45 °C.   // 5.3.   // Στήλη από ανοξείδωτο χάλυβα:   //   // μήκος: 250 mm,   //   // εσωτερική διάμετρος: 4,6 mm,   //   // υλικό πληρώσεως: Lichrosorb RP-18 (4.17).   // 5.4.   // Λουτρό υπερήχων.   // 6.   // ΤΡΟΠΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ   // 6.1.   // Προετοιμασία δείγματος   // 6.1.1.  // Περίπου 1 g δείγματος ζυγίζεται επακριβώς σε ποτήρι των 100 ml και προσθέτονται 10 ml μεθανόλης (4.1).   // 6.1.2.  // Τοποθετείται το ποτήρι σε λουτρό υπερήχων (5.4) επί 20 λεπτά προς σχηματισμό εναιωρήματος. Το εναιώρημα που επιτυγχάνεται μ' αυτό τον τρόπο μεταφέρεται ποσοτικά σε ογκομετρική φιάλη των 100 ml με τη βοήθεια 75 ml διαλύτη εκλούσεως (4.10). Προσθέτονται διαδοχικά 1 ml διαλύματος Carrez I (4.15) και 1 ml διαλύματος Carrez II (4.16) και αναμειγνύεται μετά από κάθε προσθήκη. Συμπληρώνεται η φιάλη μέχρι τη χαραγή με διαλύτη εκλούσεως (4.10), αναμειγνύεται πάλι και διηθείται από χάρτινο πτυχωτό ηθμό.   // 6.1.3.   // 3 ml του διηθήματος 6.1.2 και 5 ml του διαλύματος εσωτερικού προτύπου (4.13) φέρονται σε σιφώνιο σε ογκομετρική φιάλη των 50 ml, συμπληρώνεται μέχρι τη χαραγή με διαλύτη εκλούσεως (4.10), αναμειγνύεται. Το διάλυμα αυτό χρησιμοποιείται για τη χρωματογραφική ανάλυση που περιγράφεται στην παράγραφο 6.2.  // 6.2.   // Χρωματογραφία   // 6.2.1.   // Ρυθμίζεται η ταχύτητα ροής της κινητικής φάσης (4.10) στα 1,2 ml/min και τοποθετείται η στήλη σε θερμοκρασία 45 °C.   // 6.2.2.  // Τοποθετείται ο ανιχνευτής (5.2) στα 274 nm.   // 6.2.3.  // Με μικροσύριγγα ενίενται 20 μl του διαλύματος (6.1.3) στο χρωματογράφο και μετράται το εμβαδόν των κορυφών.   // 6.3.  // Καμπύλη αναφοράς   // 6.3.1.   // Ενίενται 20 μl από καθένα από τα πρότυπα διαλύματα (4.14) και μετράται το εμβαδόν των κορυφών.   // 6.3.2.   // Για κάθε συγκέντρωση υπολογίζεται η σχέση μεταξύ των εμβαδών των κορυφών του 4-αμινοβενζοϊκού α-μονογλυκερινεστέρα και εκείνων του εσωτερικού προτύπου. Οι σχέσεις αυτές σημειώνονται στον άξονα των Y και οι σχέσεις των αντιστοίχων μαζών στον άξονα των Χ.   // 6.3.3.   // Γίνεται το ίδιο και για το 4-αμινοβενζοϊκό αιθύλιο.   // 7.  // ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΙ   // 7.1.   // Από την καμπύλη αναφοράς 6.3 ευρίσκεται η σχέση των μαζών (Rp1, Rp2) που αντιστοιχεί στη σχέση των εμβαδών των κορυφών που υπολογίστηκαν στο 6.2.3,  //   // όπου:   //   // Rp1 = μάζα 4-αμινοβενζοϊκού α-μονογλυκερινεστέρα/μάζα 4-υδροξυβενζοϊκού αιθυλίου·  //  // Rp2 = μάζα 4-αμινοβενζοϊκού αιθυλίου/μάζα 4-υδροξυβενζοϊκού αιθυλίου.  // 7.2.   // Από την ευρεθείσα σχέση των μαζών υπολογίζεται η εκατοστιαία περιεκτικότητα (% m/m) του 4-αμινοβενζοϊκού α-μονογλυκερινεστέρα και του 4-αμινοβενζοϊκού αιθυλίου με τους παρακάτω τύπους:   //   // g % (m/m) 4-αμινοβενζοϊκός α-μονογλυκερινεστέρας = Rp1  x  q  6 p   //   // g % (m/m) 4-αμινοβενζοϊκό αιθύλιο = Rp2  x  q  6 p   //   // όπου:   //  // q = η ποσότητα του 4-υδροξυβενζοϊκού αιθυλίου (εσωτερικό πρότυπο) σε mg που ζυγίστηκε στο 4.13·   //   // p = ποσότητα δείγματος σε g που ζυγίστηκε στο 6.1.1.   // 8.  // ΕΠΑΝΑΛΗΨΙΜΟΤΗΤΑ (1)   // 8.1.   // Για περιεκτικότητα 4-αμινοβενζοϊκού α-μονογλυκερινεστέρα 5 % (m/m) η διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων δύο παραλλήλων προσδιορισμών που έγιναν στο ίδιο δείγμα δεν πρέπει να υπερβαίνει το 0,25 %.  // 8.2.   // Για περιεκτικότητα 4-αμινοβενζοϊκού αιθυλίου 1 % ( m/m) η διαφορά των αποτελεσμάτων μεταξύ δύο παραλλήλων προσδιορισμών που έγιναν στο ίδιο δείγμα δεν πρέπει να υπερβαίνει το 0,10 %.   // 9.   // ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ   // 9.1.  // Πριν γίνει ο προσδιορισμός ελέγχεται εάν το δείγμα περιέχει ουσίες που ενδέχεται να συμπέσουν με την κορυφή του εσωτερικού προτύπου (4-αμινοβενζοϊκού αιθυλίου) στο χρωματογράφημα.  // 9.2.   // Για τον έλεγχο της απουσίας προσμείξεων, επαναλαμβάνεται ο προσδιορισμός, μεταβάλλοντας την αναλογία της μεθανόλης στην κινητή φάση κατά 10 %.  ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΧΛΩΡΟΒΟΥΤΑΝΟΛΗΣ  1.2 // 1.   // ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ   //   // Η μέθοδος αυτή μπορεί να εφαρμοσθεί για τον προσδιορισμό της χλωροβουτανόλης σε συγκέντρωση μέχρι 0,5 % (m/m) σε όλα τα καλλυντικά προϊόντα εκτός των αεροζόλ.   // 2.   // ΟΡΙΣΜΟΣ  //   // Η περιεκτικότητα της χλωροβουτανόλης που προσδιορίζεται με τη μέθοδο αυτή εκφράζεται σε ποσοστό επί τοις εκατό ανά μάζα του προϊόντος (% m/m).   // 3.   // ΑΡΧΗ   //  // Ο προσδιορισμός γίνεται με τη μέθοδο της αερίου χρωματογραφίας μετά κατάλληλη κατεργασία του προς ανάλυση προϊόντος και χρησιμοποίηση της 2,2,2-τριχλωροαιθανόλης ως εσωτερικού προτύπου.   // 4.   // ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΗΡΙΑ   //   // Όλα τα αντιδραστήρια πρέπει να είναι αναλυτικού βαθμού καθαρότητας.   // 4.1.   // Χλωροβουτανόλη 1,1,1 τριχλωρο-2-μεθυλοπροπανόλη-2.   // 4.2.  // 2,2,2-τριχλωροαιθανόλη   // 4.3.   // Απόλυτη αιθανόλη.  // 4.4.   // Πρότυπο διάλυμα χλωροβουτανόλης: 0,025 g σε 100 ml αιθανόλη (4.3) (m/v).   // 4.5.   // Πρότυπο διάλυμα 2,2,2-τριχλωροαιθανόλης: 0,004 g σε 100 ml αιθανόλη (4.3) (m/v ).   // 5.   // ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ   // 5.1.   // Συνήθης εργαστηριακός εξοπλισμός.   // 5.2.   // Συσκευή αερίου χρωματογραφίας με ανιχνευτή ηλεκτρονίων 63 Ni.   // 6.   // ΤΡΟΠΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ  // 6.1.   // Προετοιμασία του δείγματος   //   // 0,1 έως 0,3 g δείγματος ζυγίζονται με ακρίβεια και φέρονται σε ογκομετρική φιάλη των 100 ml. Διαλύονται σε αιθανόλη (4.3), προστίθεται 1 ml του διαλύματος εσωτερικού προτύπου (4.5) και συμπληρώνεται ο όγκος μέχρι τη χαραγή με αιθανόλη.   // 6.2.   // Συνθήκες της αερίου χρωματογραφίας   // 6.2.1.  // Οι συνθήκες εργασίας πρέπει να είναι τέτοιες ώστε ο βαθμός διαχωρισμού R της στήλης να είναι ίσος ή μεγαλύτερος του 1,5. 1.2.3.4 //   //   // R = 2   // d'R2 - d'R1 W1 + W2  1.2.3 //  // όπου:   //   //   // R1, R2   // = οι χρόνοι κατακρατήσεως σε min για 2 συνεχόμενες κορυφές·   //   // W1, W2   // = το εύρος των αντιστοίχων κορυφών στο μέσο του ύψους εκφρασμένο σε mm·   //   // d'   // = η ταχύτητα του χαρτιού σε mm/min. 1.2 // 6.2.2.   // Το αποτέλεσμα αυτό λαμβάνεται υπό τις ακόλουθες συνθήκες εργασίας:  1.2.3 //    //   //   // Στήλη   // Ι   // ΙΙ   //  //  //  // Υλικό   // γυαλί   // ανοξείδωτος χάλυβας  // Μήκος   // 1,80 m   // 3 m   // Εσωτερκή διάμετρος   // 3 mm   // 3 mm   // Υλικό πληρώσεως   // 10 % carbowax 20 M TPA επί Gaschrom Q 80-100 mesh   // 5 % OV 17 επί chromosorb WAW DMCS 80 έως 100 mesh   // Προετοιμασία   // 2 έως 3 ημέρες στους 190 ° C   // -   // Θερμοκρασίες:   //   //   // - σημείο εγχύσεως   // 200 °C   // 150 °C   // - στήλη   // 150 °C   // 100 °C   // - ανιχνευτής   // 200 °C   // 150 °C   // Φέρον αέριο   // άζωτο   // αργό-μεθάνιο (95/5 v/v)   // Ταχύτητα ροής   // 35 ml/min   // 32 ml/min   //    //   //  1.2 // 6.3.   // Καμπύλη αναφοράς   //   // Σε πέντε ογκομετρικές φιάλες των 100 ml φέρεται 1 ml διαλύματος εσωτερικού προτύπου (4.5) και 0,20, 0,30, 0,40, 0,50 και 0,60 ml του διαλύματος 4.4 αντίστοιχα, συμπληρώνονται οι φιάλες μέχρι τη χαραγή με αιθανόλη (4.3) και αναμιγνύονται.   //   // Εγχύεται 1 μl από το καθένα από τα πιο πάνω διαλύματα στο χρωματογράφο με τις συνθήκες εργασίας που περιγράφονται στο σημείο 6.2.2 και χαράσσεται η καμπύλη αναφοράς τοποθετώντας στον άξονα των Χ τη σχέση των μαζών χλωροβουτανόλης/2,2,2-τριχλωροαιθανόλης και στον άξονα των Ψ τη σχέση των αντιστοίχων εμβαδών των κορυφών.  // 6.4.   // Εγχύεται 1 μl από το διάλυμα που έχει ληφθεί στο σημείο 6.1 και τηρούνται οι συνθήκες που περιγράφονται στο σημείο 6.2.2.   // 7.   // ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΙ   // 7.1.   // Από την καμπύλη αναφοράς (6.3) υπολογίζεται η ποσότητα a, που εκφράζεται σε μg χλωροβουτανόλης στο διάλυμα 6.1.   // 7.2.  // Η περιεκτικότητα της χλωροβουτανόλης στο δείγμα % m/m υπολογίζεται σύμφωνα με τον τύπο:  1.2.3.4.5.6 //   //   // % χλωροβουτανόλη (m/m) =   // a  x  102 p  x  106   // =   // a p  x  104  1.2 // 8.   // ΕΠΑΝΑΛΗΨΙΜΟΤΗΤΑ (1)   //   // Για περιεκτικότητα σε χλωροβουτανόλη 0,5 % (m/m) η διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων δύο παραλλήλων προσδιορισμών που πραγματοποιήθηκαν στο ίδιο δείγμα δεν πρέπει να υπερβαίνει το 0,01 %.   //   // Παρατήρηση   //   // Αν το αποτέλεσμα είναι ίσο με ή υπερβαίνει την ανώτατη επιτρεπτή συγκέντρωση, θα πρέπει να αναζητηθεί ενδεχόμενη παρουσία προσμείξεων.  (1) Σύμφωνα με το πρότυπο ISO 5725.  (1) Σύμφωνα με το πρότυπο ISO 5725.  ΠΟΙΟΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΟΣ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΚΙΝΙΝΗΣ  Α. ΠΟΙΟΤΙΚΟΣ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ  1.2 // 1.   // ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ   //   // Η μέθοδος αυτή χρησιμοποιείται για την ανίχνευση της κινίνης σε σαμπουάν και λοσιόν μαλλιών.   // 2.   // ΑΡΧΗ   //   // Η κινίνη ανιχνεύεται με χρωματογραφία λεπτής στιβάδας σε πλάκα silicagel από τον κυανούν φθορισμό που παρουσιάζει σε όξινες συνθήκες στα 360 nm.   //   // Για επιβεβαίωση ο φθορισμός αυτός εξαλείφεται με ατμούς βρωμίου και ακολούθως με ατμούς αμμωνίας εμφανίζεται κίτρινος φθορισμός.   // 3.  // ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΉΡΙΑ   //   // Όλα τα αντιδρστήρια πρέπει να είναι αναλυτικού βαθμού καθαρότητας.   // 3.1.   // Πλάκες silicagel χωρίς δείκτη φθορισμού, πάχους 0,25 mm και διαστάσεων 20  x  20 cm.   // 3.2.   // Διαλύτης αναπτύξεως: τολουόλιο/διαιθυλαιθέρας/διχλωρομεθάνιο/διαιθυλαμίνη 20-20-20-8 (v/v/v/v).   // 3.3.   // Μεθανόλη.   // 3.4.   // Θειικό οξύ 96 % (d 20  4 = 1,84).   // 3.5.   // Διαιθυλαιθέρας.   // 3.6.   // Αντιδραστήριο εμφάνισης: 5 ml θειικού οξέος (3.4) προστίθενται προσεκτικά σε 95 ml διαιθυλαιθέρα (3.5) υπό ψύξη.   // 3.7.   // Βρώμιο.  // 3.8.   // Διάλυμα αμμωνίας 28 % (d 20  4 = 0,90).   // 3.9.   // Άνυδρη κινίνη.   // 3.10.   // Πρότυπο διάλυμα: ζυγίζονται επακριβώς περίπου 100 mg άνυδρης κινίνης (3.9) και διαλύονται με μεθανόλη μέσα σε ογκομετρική φιάλη των 100 ml.   // 4.  // ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ   // 4.1.   // Συνήθης εξοπλισμός για χρωματογραφία λεπτής στιβάδας.   // 4.2.   // Λουτρό υπερήχων.  // 4.3.   // Φίλτρα millipore FH 0,5 μm ή αντίστοιχα με κατάλληλη συσκευή διηθήσεως.   // 5.   // ΤΡΟΠΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ  // 5.1.   // Προετοιμασία του δείγματος   //   // Ζυγίζεται επακριβώς ποσότητα καλλυντικού προϊόντος που ενδέχεται να περιέχει περίπου 100 mg κινίνης. Φέρεται μέσα σε ογκομετρική φιάλη των 100 ml, διαλύεται και συμπληρώνεται η φιάλη μέχρι τη χαραγή με μεθανόλη (3.3) Πωματίζεται και αφήνεται σε συσκευή υπερήχων. (4.2) για μια ώρα σε θερμοκρασία δωματίου. Διηθείται με φίλτρο (4.3) και το διήθημα χρησιμοποιείται για τη χρωματογραφία.   // 5.2.   // Χρωματογραφία λεπτής στιβάδας  //   // Τοποθετούνται στην πλάκα silicagel (3.1) 1 μl προτύπου διαλύματος (3.10) και 1 μl διαλύματος δείγματος (5.1). Αναπτύσσεται το χρωματογράφημα σε απόσταση 15 cm με διαλύτη 3.2 σε θάλαμο κεκορεσμένο με το διαλύτη (3.2).   // 5.3.  // Εμφάνιση   // 5.3.1.   // Ξηραίνεται η πλάκα σε θερμοκρασία δωματίου.   // 5.3.2.   // Ψεκάζεται με αντιδραστήριο 3.6.  // 5.3.3   // Η πλάκα ξηραίνεται επί μία ώρα σε θερμοκρασία δωματίου.   // 5.3.4.   // Παρατηρείται σε υπεριώδες φως μήκους κύματος 360 m. Η κινίνη εμφανίζεται ως φθορίζουσα έντονη κυανή κηλίδα.   //   // Στον πίνακα που ακολουθεί δίνονται οι τιμές Rf των κυριοτέρων αλκαλοειδών συγγενών της κινίνης, όταν αναπτύσσονται με το διαλύτη 3.2.  1.2.3 //    //   //   //  // Αλκαλοειδή   // Rf  //  //  //  //  // Κινίνη   // 0,20   //  // Κινιδίνη   // 0,29   //   // Κιγχονίνη   // 0,33   //  // Κιγχονιδίνη   // 0,27   //   // Υδροκινιδίνη   // 0,17  //    //   // 1.2 // 5.3.5.   // Για επιβεβαίωση της παρουσίας της κινίνης, η πλάκα εκτίθεται σε ατμούς βρωμίου (3.7) για μία περίπου ώρα με αποτέλεσμα την εξαφάνιση του φθορισμού. Όταν η ίδια πλάκα εκτεθεί σε ατμούς αμμωνίας (3.8) οι κηλίδες επενεμφανίζονται με καστανό χρώμα. Τέλος, όταν η πλάκα ξαναεξετασθεί στο υπεριώδες φως στα 360 nm εμφανίζεται κιτρινωπός φθορισμός.   //   // Όριο ανιχνεύσεως: 0,1 μg κινίνης.  Β. ΠΟΣΟΤΙΚΟΣ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ  1.2 // 1.   // ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ   //   // Η μέθοδος αυτή περιγράφει τον ποσοτικό προσδιορισμό της κινίνης στα σαμπουάν και στις λοσιόν μαλλιών. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον προσδιορισμό μέγιστης συγκέντρωσης 0,5 % (m/m) στα σαμπουάν και 0,2 % (m/m) στις λοσιόν μαλλιών.   // 2.  // ΟΡΙΣΜΟΣ   //   // Η περιεκτικότητα της κινίνης που προσδιορίζεται με αυτή τη μέθοδο εκφράζεται σε ποσοστό επί τοις % ανά μάζα προϊόντος (% m/m).   // 3.   // ΑΡΧΗ   //   // Μετά από κατάλληλη κατεργασία του προς ανάλυση προϊόντος, ο ποσοτικός προσδιορισμός γίνεται με υγρή χρωματογραφία υψηλής πιέσεως (HPLC).   // 4.   // ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΗΡΙΑ   //   // Όλα τα αντιδραστήρια πρέπει να είναι αναλυτικού βαθμού καθαρότητας και κατάλληλα για HPLC.   // 4.1.   // Ακετονιτρίλιο.   // 4.2.  // Δισόξινο φωσφορικό κάλιο KH2PO4.   // 4.3.   // Ορθοφωσφορικό οξύ 85 % (d 20  4 = 1,7).  // 4.4.   // Βρωμιούχο τετραμεθυλαμμώνιο.   // 4.5.   // Άνυδρος κινίνη.   // 4.6.  // Μεθανόλη.   // 4.7.   // Διάλυμα ορθοφωσφορικού οξέος 0,1 Μ: διαλύονται 11,53 g ορθοφωσφορικού οξέος (4.3) σε 1 000 ml απεσταγμένου νερού μέσα σε ογκομετρική φιάλη.   // 4.8.  // Διάλυμα δισόξινου φωσφορικού καλίου 0,1 Μ: διαλύονται 13,6 g δισόξινου φωσφορικού καλίου (4.2) σε 1 000 ml απεσταγμένου νερού μέσα σε ογκομετρική φιάλη.   // 4.9.   // Διάλυμα βρωμιούχου τετραμεθυλαμμωνίου: διαλύονται 15,40 g βρωμιούχου τετραμεθυλαμμωνίου (4.4) σε 1 000 ml απεσταγμένου νερού μέσα σε ογκομετρική φιάλη.   // 4.10.   // Διαλύτης εκλούσεως: ορθοφωσφορικό οξύ 0,1 Μ (4.3)-δισόξινο φωσφορικό κάλιο 0,1 Μ (4.2)-βρωμιούχο τετραμεθυλαμμώνιο 0,1 Μ (4.4)-νερό για HPLC -ακετονιτρίλιο (4.1): 10-50-100-340-90 (v/v/v/v/v). Η σύνθεση της κινητής φάσεως μπορεί να αλλάξει με σκοπό να πετύχουμε βαθμό διαχωρισμού R  1,5.  1.2.3.4 //   //   // R = 2   // d'R2 - d'R1 W1 + W2  1.2.3 //   // όπου:   //   //   // R1 και R2  // = οι χρόνοι κατακρατήσεως εκφρασμένοι σε λεπτά για δύο συνεχόμενες κορυφές·   //   // W1 και W2   // = το εύρος κορυφών στο μέσο του ύψους εκφρασμένο σε mm·   //   // d'   // = η ταχύτητα του χαρτιού σε mm/min.  1.2 // 4.11.   // Silice κατεργασμένη με octadecylsilanisee, 10 mm.   // 4.12.  // Διαλύματα προτύπου: ζυγίζονται απακριβώς περίπου 5, 10, 15 και 20 mg κινίνης (4.5) σε μια σειρά ογκομετρικών φιαλών των 100 ml. Συμπληρώνονται μέχρι τη χαραγή με μεθανόλη (4.6) και ανακινείται το περιεχόμενο των φιαλών μέχρι διαλύσεως της κινίνης. Διηθείται το καθένα από τα πιο πάνω δείγματα από φίλτρο (5.5) των 0,5 μm.   // 5.   // ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ   // 5.1.  // Συνήθης εργαστηριακός εξοπλισμός.   // 5.2.   // Λουτρό υπερήχων.   // 5.3.   // Συσκευή υγρής χρωματογραφίας υψηλής πιέσεως με ανιχνευτή υπεριώδους ακτινοβολίας μεταβαλλομένου μήκους κύματος.   // 5.4.   // Στήλη από ανοξείδωτο χάλυβα:  //   // μήκος: 25 cm,   //   // εσωτερική διάμετρος: 4,6 mm,  //   // υλικό πληρώσεως: silice κατεργασμένη με octadecylsilanisee (4.11).   // 5.5.   // Φίλτρο millipore FH 0,5 μm ή αντίστοιχο, με κατάλληλη συσκευή διηθήσεως.  // 6.   // ΤΡΟΠΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ   // 6.1.   // Προετοιμασία του δείγματος   //   // Ζυγίζεται επακριβώς κατάλληλη ποσότητα δείγματος που αντιστοιχεί σε 10,0 mg περίπου ανύδρου κινίνης μέσα σε ογκομετρική φιάλη των 100 ml. Προστίθενται 20 ml μεθανόλης (4.6) και τοποθετείται η φιάλη σε λουτρό υπερήχων (5.2) επί 20 λεπτά. Συμπρληρώνεται η φιάλη μέχρι τη χαραγή με μεθανόλη (4.6) Αναμειγνύεται το διάλυμα και διηθείται μια ποσότητα με το φίλτρο (5.5).   // 6.2.   // Συνθήκες χρωματογραφίας   //   // - Ταχύτητα κινητής φάσης (4.10): 1,0 ml/min.   //   // - Ανιχνευτής: 332 nm.   //   // - Ενιέμενος όγκος: 10,0 μl του διηθημένου διαλύματος (6.1).   //   // - Μέτρηση του εμβαδού των κορυφών.   // 6.3.   // Καμπύλη αναφοράς   //   // Ενίεται, τουλάχιστον τρεις φορές, 10 μl από το καθένα από τα διαλύματα προτύπου (4.12), μετράται το εμβαδόν των κορυφών και υπολογίζεται ο μέσος όρος των εμβαδών για κάθε συκγέντρωση.   //   // Χαράσσεται η καμπύλη αναφοράς.   // 7.  // ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ   // 7.1.   // Από την καμπύλη αναφοράς (6.3) προσδιορίζεται η ποσότητα της ανύδρου κινίνης, εκφραζόμενη σε μg , που περιέχεται στον όγκο που ενέθηκε.   // 7.2.   // Η συγκέντρωση της ανύδρου κινίνης στο δείγμα, εκφραζόμενη σε ποσοστό μάζας επί τοις εκατό, ευρίσκεται από τον ακόλουθο τύπο:   //   // % (m/m) ανύδρου κινίνης = Β  Α   //  // όπου:   //   // Β = η ποσότητα σε μg ανύδρου κινίνης που περιέχεται σε 10 μl του διηθημένου διαλύματος (6.1.1)·  //   // Α = η μάζα του δείγματος (6.1) σε g.   // 8.  // ΕΠΑΝΑΛΗΨΙΜΟΤΗΤΑ (1)   //   // Για περιεκτικότητα ανύδρου κινίνης της τάξεως του 0,5 % (m/m), η διαφορά μεατξύ των αποτελεσμάτων δύο παραλλήλων προσδιορισμών που πραγματοποιήθηκαν στο ίδιο δείγμα δεν πρέπει να υπερβαίνει το 0,02 %.   //   // Για περιεκτικότητα ανύδρου κινίνης της τάξεως του 0,2 % (m/m), η διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων δύο παραλλήλων προσδιορισμών που πραγματοποιήθηκαν στο ίδιο δείγμα δεν πρέπει να υπερβαίνει το 0,01 %.  ΠΟΙΟΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΟΣ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΑΝΟΡΓΑΝΩΝ ΘΕΙΩΔΩΝ ΚΑΙ ΟΞΙΝΩΝ ΘΕΙΩΔΩΝ  ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ  Η μέθοδος περιγράφει τον ποιοτικό και ποσοτικό προσδιορισμό των ανόργανων θειωδών και όξινων θειωδών στα καλλυντικά προϊόντα. Είναι κατάλληλη μόνο για προϊόντα που έχουν υδατική ή αλκοολική φάση και για συγκέντρωση μέχρι 0,2 % εκφραζόμενη σε διοξείδιο του θείου.  Α. ΠΟΙΟΤΙΚΟΣ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ  1.2 // 1.   // ΑΡΧΗ   //   // Το δείγμα θερμαίνεται με υδροχλωρικό οξύ και το απελευθερούμενο διοξείδιο του θείου ανιχνεύεται από την οσμή του ή από τη δράση του πάνω σε δείκτη χάρτου.   // 2.   // ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΗΡΙΑ   //   // Όλα τα αντιδραστήρια πρέπει να είναι αναλυτικού βαθμού καθαρότητας.  // 2.1.   // Υδροχλωρικό οξύ (4 Μ).   // 2.2.  // Αμυλο-ιωδικός χάρτης ή άλλος κατάλληλος χάρτινος δείκτης.  // 3.   // ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ   // 3.1.   // Συνήθης εργαστηριακός εξοπλισμός.   // 3.2.   // Σφαιρική φιάλη (25 mg) εφοδιασμένη με μικρό κάθετο ψυκτήρα.   // 4.   // ΤΡΟΠΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ   // 4.1.   // Ποσότητα δείγματος 2,5 g περίπου τοποθετείται στη φιάλη (3.2) με 10 ml υδροχλωρικό οξύ (2.1).   // 4.2.  // Αναμειγύεται και θερμαίνεται μέχρι βρασμού.   // 4.3.  // Γίνεται έλεγχος της έκλυσης του διοξειδίου του θείου από την οσμή ή με το δείκτη χάρτου (2.2).  Β. ΠΟΣΟΤΙΚΟΣ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ  1.2 // 1.   // ΟΡΙΣΜΟΣ   //   // Η περιεκτικότητα του δείγματος σε θειώδη ή όξινα θειώδη που προσδιορίζεται με αυτή τη μέθοδο εκφράζεται σε ποσοστό επί τοις εκατό μάζας διοξειδίου του θείου.   // 2.   // ΑΡΧΗ   //   // Το δείγμα οξινίζεται και το απελευθερούμενο διοξείδιο του θείου αποστάζεται σε διάλυμα υπεροξειδίου του υδρογόνου. Το θειικό οξύ που σχηματίζεται ογκομετρείται με τιτλοδοτημένο διάλυμα υδροξειδίου του νατρίου.   // 3.   // ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΗΡΙΑ   //   // Όλα τα αντιδραστήρια πρέπει να είναι αναλυτικού βαθμού καθαρότητας.   // 3.1.  // Υπεροξείδιο του υδρογόνου 0,2 % (m/v). Παρασκευάζεται την ημέρα της χρησιμοποίησης.   // 3.2.   // Ορθοφωσφορικό οξύ (d 25  4 = 1,75).   // 3.3.   // Μεθανόλη.   // 3.4.  // Τιτλοδοτημένο διάλυμα υδροξειδίου του νατρίου (0,01 Μ).  // 3.5.   // Άζωτο.   // 3.6.   // Δείκτης: μείγμα 1: 1 (v/v) ερυθρού του μεθυλίου (0,03 % m/v σε αιθανόλη) και κυανού του μεθυλενίου (0,05 % m/v σε αιθανόλη).   //   // Το διάλυμα διηθείται.   // 4.   // ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ   // 4.1.   // Συνήθης εργαστηριακός εξοπλισμός.   // 4.2.   // Συσκευή αποστάξεως (βλέπε σχήμα).   // 5.   // ΤΡΟΠΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ   // 5.1.  // Ποσότητα δείγματος 2,5 g περίπου ζυγίζονται επακριβώς και εισάγεται στη συσκευή απόσταξης Α (βλέπε σχήμα).   // 5.2.  // Προσθέτονται 60 ml νερού και 50 ml μεθανόλης (3.3) και αναμειγύονται.   // 5.3.   // 10 ml υπεροξειδίου του υδρογόνου (3.1.), 60 ml νερού και μερικές σταγόνες δείκτη (3.6) τοποθετούνται στον υποδοχέα της απόσταξης D (βλέπε σχήμα). Προσθέτονται μερικές σταγόνες υδροξειδίου του νατρίου (3.4) μέχρις ότου ο δείκτης γίνει πράσινος.   // 5.4.  // Επαναλαμβάνεται το 5.3 στην πλυντρίδα ασφαλείας Ε (βλέπε σχήμα).   // 5.5.   // Συνδέεται η συσκευή και ρυθμίζεται η ροή του αζώτου (3.5.) σε περίπου 60 φυσαλίδες το λεπτό.   // 5.6.  // Χύνονται 15 ml ορθοφωσφορικού οξέος (3.2) από τη χοάνη μέσα στη φιάλη απόσταξης Α.   // 5.7.   // Θερμαίνεται ισχυρά μέχρι βρασμού και μετά αφήνεται σε ήπιο βρασμό επί 30 λεπτά συνολικά.   // 5.8.   // Αποσυνδέεται ο υποδοχέας απόσταξης D. Εκπλένεται ο σωλήνας. Ακολουθεί ογκομέτρηση με διάλυμα υδροξειδίου του νατρίου (3.4) μέχρις ότου ο δείκτης (3.6) γίνει πράσινος.  // 6.   // ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΙ   //   // Η περιεκτικότητα του δείγματος σε θειώδη ή όξινα θειώδη ανά μάζα υπολογίζεται από τον τύπο:  1.2.3.4 //   //   // % m/m διοξειδίου του θείου =  // 3,2 MV m  1.2 //   // όπου:   //   // Μ = μοριακή συγκέντρωση του διαλύματος υδροξειδίου του νατρίου (3.4)·   //  // V = όγκος (σε ml) υδροξειδίου του νατρίου (3.4.) που απαιτείται για την ογκομέτρηση (5.8)·   //   // m = μάζα (σε g) του δείγματος (5.1).   // 7.   // ΕΠΑΝΑΛΗΨΙΜΟΤΗΤΑ (1)   //  // Για περιεκτικότητα διοξειδίου του θείου 0,2 % m/m, η διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων δύο παραλλήλων προσδιορισμών που πραγματοποιήθηκαν στο ίδιο δείγμα δεν πρέπει να υπερβαίνει το 0,006 %.  (1) Σύμφωνα με το πρότυπο ISO 5725.  (1) Σύμφωνα με το πρότυπο ISO 5725.  Συσκευή απόσταξης διοξειδίου του θείου κατά Tanner  Όλες οι διαστάσεις δίνονται σε mm ΠΟΙΟΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΟΣ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΧΛΩΡΙΚΩΝ ΑΛΑΤΩΝ ΤΩ ΑΛΚΑΛΙΩΝ  ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ  Η μέθοδος περιγράφει τον ποιοτικό και ποσοτικό προσδιορισμό των χλωρικών στις οδοντόπαστες και άλλα καλλυντικά προϊόντα.  Α. ΠΟΙΟΤΙΚΟΣ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ  1.2 // 1.   // ΑΡΧΗ   //   // Τα χλωρικά άλατα διαχωρίζονται από τα άλλα αλογονικά με χρωματογραφία λεπτής στιβάδας και ανιχνεύονται από την οξείδωση του ιωδιούχου καλίου σε ιώδιο.  // 2.   // ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΗΡΙΑ   //   // Όλα τα αντιδραστήρια πρέπει να είναι αναλυτικού βαθμού καθαρότητας.   // 2.1.  // Διαλύματα αναφοράς: πρόσφατα υδατικά διαλύματα χλωρικού, βρωμικού και ιωδικού καλίου (0,2 % m/v).   // 2.2.  // Διαλύτης αναπτύξεως: διάλυμα αμμωνίας (28 % m/v )/ακετόνη/βουτανόλη (60-130-30 v/v/v).   // 2.3.   // Υδατικό διάλυμα ιωδιούχου καλίου (5 % m/v).   // 2.4.   // Διάλυμα αμύλου (1 έως 5 % m/v).   // 2.5.   // Υδροχλωρικό οξύ, Μ.  // 2.6.   // Έτοιμες προς χρήση πλάκες επιστρωμένες με λεπτή στιβάδα κυτταρίνης (πάχος 0,25 mm).   // 3.   // ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ  //   // Συνήθης εξοπλισμός για χρωματογραφία λεπτής στιβάδας.  // 4.   // ΤΡΟΠΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ   // 4.1.   // Ποσότητα δείγματος 1 g περίπου εκχυλίζεται με νερό, διηθείται και αραιώνεται περίπου στα 25 ml.   // 4.2.   // Τοποθετείται στη πλάκα (2.6) ξεχωριστά από 2 μl του διαλύματος (4.1) και των τριών διαλυμάτων αναφοράς (2.1).   // 4.3.   // Η πλάκα (2.6) τοποθετείται σε θάλαμο και αναπτύσσεται με ανιούσα χρωματογραφία μέχρι τα τρία τέταρτα περίπου του ύψους της με διαλύτη (2.2).   // 4.4.   // Η πλάκα αποσείρεται από το θάλαμο και αφήνεται να εξατμισθεί ο διαλύτης (αυτό μπορεί να διαρκέσει μέχρι δύο ώρες).   // 4.5.   // Αρχικά ψεκάζεται η πλάκα με ιωδιούχο κάλιο (2.3) και αφήνεται να ξηρανθεί επί πεντάλεπτο περίπου.   // 4.6.   // Στη συνέχεια ψεκάζεται με διάλυμα αμύλου (2.4) και αφήνεται να ξηρανθεί επί πεντάλεπτο περίπου.  // 4.7.   // Τέλος ψεκάζεται με υδροχλωρικό οξύ (2.5).   // 5.   // ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ   //   // Η παρουσία χλωρικών αλάτων πιστοποιείται με την εμφάνιση κυανής (ή ενδεχομένως καστανής) κηλίδας μετά μισή ώρα. Οι τιμές των Rf είναι οι εξής: 1.2.3 //    //   //   //   // Ουσία   // Rf  //  //  //  //  // Ιωδικά   // 0 έως 0,2   //  // Βρωμικά   // 0,5 έως 0,6   //   // Χλωρικά   // 0,7 έως 0,8   //    //   //  1.2 //   // Πρέπει να σημειωθεί ότι τα βρωμικά και ιωδικά άλατα δίνουν αμέσως αντίδραση και ότι δεν πρέπει να γίνεται σύγχιση μεταξύ των κηλίδων των βρωμικών και χλωρικών ενώσεων.  Β. ΠΟΣΟΤΙΚΟΣ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ  1.2 // 1.   // ΟΡΙΣΜΟΣ   //   // Η περιεκτικότητα των χλωρικών αλάτων που προσδιορίζεται με τη μέθοδο αυτή εκφράζεται σε ποσοστό επί τοις εκατό μάζας χλωρικών.   // 2.   // ΑΡΧΗ  //   // Τα χλωρικά άλατα ανάγονται από σκόνη ψευδαργύρου σε όξινο περιβάλλον. Τα σχηματιζόμενα χλωριούχα άλατα μετρώνται με ποτενσιομετρική ογκομέτρηση χρησιμοποιώντας διάλυμα νιτρικού αργύρου. Ένας ανάλογος προσδιορισμός πριν από την αναγωγή ελέγχει την πιθανή παρουσία αλογονούχων ενώσεων.   // 3.  // ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΗΡΙΑ   //   // Όλα τα αντιδραστήρια πρέπει να είναι αναλυτικού βαθμού καθαρότητας.   // 3.1.   // Οξικό οξύ 80 % m/m.   // 3.2.   // Σκόνη ψευδαργύρου.   // 3.3.  // Τιτλοδοτημένο διάλυμα νιτρικού αργύρου 0,1 Μ.   // 4.  // ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ   // 4.1.   // Συνήθης εργαστηριακός εξοπλισμός.   // 4.2.   // Ποτενσιόμετρο με ηλεκτρόδιο ενδείξεως αργύρου.  // 5.   // ΤΡΟΠΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ   // 5.1.   // Προετοιμασία του δείγματος   //   // Ζυγίζεται επακριβώς ποσότητα δείγματος (m) 2 g περίπου σε σωλήνα φυγοκέντρου. Προστίθενται περίπου 15 ml οξικού οξέος (3.1) και αναμειγνύεται προσεκτικά. Αφήνεται επί 30 λεπτά και φυγοκεντρείται επί 15 λεπτά στις 2 000 στροφές/λεπτό. Μεταφέρεται το υπερκείμενο διάλυμα σε ογκομετρική φιάλη των 50 ml. Επαναλαμβάνεται δύο φορές η φυγοκέντρηση με προσθήκη 15 ml. Επαναλαμβάνεται δύο φορές η φυγοκέντρηση με προσθήκη 15 ml οξικού οξέος (3.1) στο ίζημα. Συλλέγεται το διάλυμα που περιέχει τα χλωρικά άλατα στην ίδια ογκομετρική φιάλη και συμπληρώνεται με οξικό οξύ (3.1) μέχρι τη χαραγή.   // 5.2.   // Αναγωγή των χλωρικών   //   // Σε 20 ml από το διάλυμα (5.1) προστίθενται 0,6 g σκόνης ψευδαργύρου (3.2). Φέρονται σε βρασμό σε φιάλη με κάθετο ψυκτήρα. Μετά 30 λεπτά βρασμού, το διάλυμα ψύχεται και διηθείται. Εκπλύνεται η φιάλη με νερό. Τα εκπλύματα διηθούνται και συνενώνονται με το διήθημα.   // 5.3   // Ποσοτικός προσδιορισμός των χλωριούχων  //   // Το διάλυμα (5.2) ογκομετρείται με νιτρικό άργυρο (3.3) με τη βοήθεια ποτενσιομέτρου (4.2). Κατά τον ίδιο τρόπο ογκομετρούνται 20 ml του διαλύματος (5.1) με νιτρικό άργυρο (3.3).   //   // Εάν το προϊόν περιέχει παράγωγα βρωμίου ή ιωδίου, τα οποία μετά την αναγωγή μπορεί να απελευθερώσουν βρωμιούχα ή ιωδιούχα, η καμπύλη ογκομετρήσεως θα παρουσιάσει πολλά σημεία καμπής. Στην περίπτωση αυτή, ο όγκος του διαλύματος νιτρικού αργύρου (3.3) που αντιστοιχεί στα χλωριούχα είναι η διαφορά του τελευταίου και του προτελευταίου σημείου καμπής.   // 6.   // ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ   //   // Η περιεκτικότητα των χλωρικών στο δείγμα (% m/m) υπολογίζεται από τον τύπο: 1.2.3.4 //   //   // % χλωρικά (Clo3 -) m/m =   // 20,9 (V - V') M m   //   // όπου:   //   //  1.2.3 //   // V   // = ο όγκος (ml) του διαλύματος νιτρικού αργύρου (3.3) που χρησιμοποιήθηκε για την ογκομέτρηση του διαλύματος (5.2)·   //  // V'   // = ο όγκος (ml) του διαλύματος νιτρικού αργύρου (3.3) που χρησιμοποιήθηκε για την ογκομέτρηση του διαλύματος (5.1)·   //   // Μ   // = η μοριακότητα (molarity) του διαλύματος νιτρικού αργύρου (3.3)·   //   // m   // = η μάζα (g ) του δείγματος (5.1).  1.2 // 7.   // ΕΠΑΝΑΛΗΨΙΜΟΤΗΤΑ (1)  //   // Για περιεκτικότητα χλωρικών 3 έως 5 % m/m, διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων δύο παραλλήλων προσδιορισμών που πραγματοποιήθηκαν στο ίδιο δείγμα δεν πρέπει να υπερβαίνει το 0,07 % m/m.  ΠΟΙΟΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΟΣ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΙΩΔΙΚΟΥ ΝΑΤΡΙΟΥ  ΣΚΟΠΟΣ ΚΑΙ ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ  Η μέθοδος περιγράφει τον ποιοτικό και ποσοτικό προσδιορισμό του ιωδικού νατρίου στα καλλυντικά που εκπλένονται μετά τη χρήση τους.  Α. ΠΟΙΟΤΙΚΟΣ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ  1.2 // 1.   // ΑΡΧΗ.   //   // Το ιωδικό νάτριο διαχωρίζεται από τα άλλα αλογονικά με χρωματογραφία λεπτής στιβάδας και ανιχνεύεται με την οξείδωση των ιωδιούχων σε ιώδιο.   // 2.  // ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΗΡΙΑ   //   // Όλα τα αντιδραστήρια πρέπει να είναι αναλυτικού βαθμού καθαρότητας.   // 2.1.   // Διαλύματα αναφοράς. Υδατικά διαλύματα χλωρικού, βρωμικού και ιωδικού καλίου (0,01 % mn) παρασκευασμένα πρόσφατα.   // 2.2.  // Διαλύτης ανάπτυξης.   //   // Διάλυμα αμμωνίας (28 % m/v )/ακετόνη/βουτανόλη (60/130/30 v/v/v).   // 2.3   // Υδατικό διάλυμα ιωδιούχου καλίου (5 % m/v).   // 2.4.   // Διάλυμα αμύλου (1 μέχρι 5 % m/v).   // 2.5.   // Υδροχλωρικό οξύ, Μ.  // 3.   // ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ   // 3.1.   // Έτοιμες πλάκες κυτταρίνης για χρωματογραφία λεπτής στιβάδας (0,25 mm).   // 3.2.  // Συνήθης εργαστηριακός εξοπλισμός για χρωματογραφία λεπτής στιβάδας.   // 4.   // ΤΡΟΠΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ   // 4.1.   // 1 g δείγματος εκχυλίζεται με νερό, διηθείται και αραιώνεται στα 10 ml περίπου.   // 4.2.   // Τοποθετούνται 2 μl αυτού του διαλύματος στη γραμμή εκκινήσεως της πλάκας (3.1) μαζί με 2 μl από το καθένα από τα διαλύματα αναφοράς (2.1).   // 4.3.  // Τοποθετείται η πλάκα σε θάλαμο και αναπτύσσεται με ανιούσα χρωματογραφία κατά τα τρία τέταρτα περίπου του μήκους της πλάκας με το διαλύτη (2.2).   // 4.4.   // Απομακρύνεται η πλάκα από το θάλαμο και αφήνεται να εξατμισθεί ο διαλύτης σε θερμοκρασία περιβάλλοντος (αυτό μπορεί να διαρκέσει μέχρι δύο ώρες).   // 4.5.   // Ψεκάζεται η πλάκα με ιωδιούχο κάλιο (2.3) και αφήνεται να ξηρανθεί επί πέντε λεπτά περίπου.   // 4.6.  // Ψεκάζεται με διάλυμα αμύλου (2.4) και αφήνεται να ξηρανθεί επί πέντε λεπτά περίπου.   // 4.7.   // Τέλος ψεκάζεται με υδροχλωρικό οξύ (2.5).   // 5.   // ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ   //   // Εάν υπάρχουν ιωδικά άλατα εμφανίζεται αμέσως κυανή κηλίδα με τιμή Rf περίπου 0 έως 0,2 (το χρώμα της κηλίδας μπορεί να είναι καστανό ή να γίνει καστανό κατά τη παραμονή).   //   // Θα πρέπει να σημειωθεί ότι τα βρωμικά δίνουν αμέσως αντίδραση με τιμές Rf 0,5 έως 0,6 ενώ τα χλωρικά μετά 30 λεπτά περίπου, με τιμές Rf 0,7 έως 0,8.  Β. ΠΟΣΟΤΙΚΟΣ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ  1.2 // 1.   // ΟΡΙΣΜΟΣ   //   // Η περιεκτικότητα του δείγματος σε ιωδικό νάτριο που προσδιορίζεται με αυτή τη μέθοδο εκφράζεται σε ποσοστό επί τοις εκατό μάζας ιωδικού νατρίου.  // 2.   // ΑΡΧΗ   //   // Το ιωδικό νάτριο διαλύεται στο νερό και προσδιορίζεται με υγρή χρωματογραφία υψηλής πιέσεως (HPLC) με χρησιμοποίηση, εν σειρά, μιας στήλης ανεστραμένης φάσης C18 και μιας ανιο-ανταλλακτικής στήλης.  // 3.   // ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΗΡΙΑ   //   // Όλα τα αντιδραστήρια πρέπει να είναι αναλυτικού βαθμού καθαρότητας και κατάλληλα για υγρή χρωματογραφία υψηλής πιέσεως (HPLC).   // 3.2.   // Υδροχλωρικό οξύ, 4Μ.   // 3.2.   // Υδατικό διάλυμα θειώδους νατρίου, 5 % m/v.   // 3.3.   // Φυλασσόμενο διάλυμα ιωδικού νατρίου.   //  // Παρασκευάζεται διάλυμα που να περιέχει 50 mg ιωδικού νατρίου σε 100 ml νερού.   // 3.4.   // Δισόξυνο ορθοφωσφορικό κάλιο.   // 3.5.   // Όξινο ορθοφωσφορικό νάτριο. 2Η2Ο.  // 3.6.   // HPLC κινητή φάση: 3,88 g δισόξυνου ορθοφωσφορικού καλίου (3.4) και 1,19 g μονόξινου ορθοφωσφορικού νατρίου 2Η2Ο (3.5) διαλύονται σε ένα λίτρο νερού.   //   // Το pH του προκύπτοντος διαλύματος είναι 6,2.   // 3.7.   // pH-μετρικός χάρτης γενικής χρήσης, pH 1-11.   // 4.   // ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ   //  // Συνήθης εργαστηριακός εξοπλισμός.   // 4.1.   // Κυκλικός χάρτινος ηθμός, διαμέτρου 110 mm, Schleicher και Schull αριθ. 575 ή ανάλογος.   // 4.2.   // Συσκευή υγρής χρωματογραφίας υψηλής πιέσεως με ανιχνευτή μεταβλητού μήκους κύματος.  // 4.3.   // Στήλες: μήκος 120 mm, εσωτερική διάμετρος 4,6 mm. Δύο στήλες συνδεδεμένες σειρά, η πρώτη necleosil (R) 5 C18 ή ανάλογη, η δεύτερη vydac, TM-301-SB ή ανάλογη.   // 5.  // ΤΡΟΠΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ   // 5.1.   // Προετοιμασία των δειγμάτων  // 5.1.1.   // Υγρά δείγματα (σαμπουάν)   //   // Ζυγίζεται επακριβώς ποσότητα δείγματος 1 g περίπου σε βαθμολογημένο γυάλινο σωλήνα με εσμυρισμένο πώμα ή σε ογκομετρική φιάλη των 10 ml. Συμπληρώνεται με νερό μέχρι τη χαραγή, αναμειγνύεται και εάν είναι απαραίτητο διηθείται.   //   // Προσδιορίζεται η ποσότητα των ιωδικών ανιόντων στο διάλυμα με τη βοήθεια χρωματογραφίας υψηλής πίεσης σε υγρή φάση, όπως περιγράφεται στην παράγραφο 5.2.   // 5.1.2.   // Στερεά δείγματα (σαπούνι)  //   // Το δείγμα λεπτοτεμαχίζεται ζυγίζεται επακριβώς ποσότητα 1 g περίπου. Φέρεται σε βαθμολογημένο γυάλινο κύλινδρο των 100 ml με εσμυρισμένο πώμα.   //   // Συμπληρώνεται μέχρι 50 ml με νερό και ανακινείται ισχυρά επί ένα λεπτό. Φυγοκεντρείται ή διηθείται από διηθητικό χαρτί ή αφήνεται το μείγμα να παραμείνει τουλάχιστον μία νύχτα. Το ζελατινώδες διάλυμα ανακινείται ισχυρά και διηθείται από διηθητικό χαρτί (4.1). Στο διήθημα γίνεται ο ποσοτικός προσδιορισμός των ιωδικών με HPLC όπως περιγράφεται στην παράγραφο 5.2.   // 5.2.   // Χρωματογραφία   //   // Ταχύτητα ροής: 1 ml/min.   //  // Μήκος κύματος ανιχνευτή: 210 nm.   //   // Ενιέμενος όγκος: 10 ml.   //   // Μέτρηση: εμβαδόν της κορυφής.   // 5.3.  // Βαθμονόμηση   //   // Λαμβάνονται από το φυλασσόμενο διάλυμα (3.3) 1,0 - 2,0 - 5,0 - 10,0 και 20,0 ml αντίστοιχα σε ογκομετρικές φιάλες των 50 ml.   //   // Συμπληρώνονται μέχρι την χαραγή και αναμειγνύονται.   //   // Τα διαλύματα που επιτυγχάνονται περιέχουν 0,01 - 0,02 - 0,05 - 0,10 και 0,20 mg ιωδικού νατρίου ανά ml αντίστοιχα.   //   // Ποσότητα 10 μl από κάθε διάλυμα αναφοράς ενίεται στο χρωματογράφο (4.3). Προσδιορίζεται το εμβαδόν των κορυφών για τα ιωδικά άλατα και χαράζεται η καμπύλη που απεικονίζει τη σχέση του εμβαδού των κορυφών με τη συγκέντρωση του ιωδικού νατρίου.  // 6.   // ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΙ   //   // Υπολογίζεται η περιεκτικότητα του ιωδικού νατρίου επί τοις εκατό ανά μάζα (% m/m) από τον τύπο:  1.2.3.4 //   //   // % (m/m) ιωδικού νατρίου =   // Vc 10 m   //   // όπου:   //   //  1.2.3 //   // m   // = η μάζα, σε γραμμάρια, του προς εξέταση δείγματος (5.1)·   //   // V  // = ο συνολικός όγκος του διαλύματος του δείγματος, σε ml που λαμβάνεται, όπως περιγράφεται στο 5.1·   //   // c   // = η συγκέντρωση, σε mg/ml ιωδικού νατρίου, όπως προκύπτει από την καμπύλη αναφοράς (5.3).  1.2 // 7.   // ΕΠΑΝΑΛΗΨΙΜΟΤΗΤΑ (1)  //   // Για περιεκτικότητα ιωδικού νατρίου 0,1 % (m/m), η διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων δύο παραλλήλων προσδιορισμών που πραγματοποιούνται στο ίδιο δείγμα δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 0,002 %.   // 8.   // ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗ   // 8.1.   // Αρχή   //  // Στο οξινισμένο διάλυμα του καλλυντικού, τα ιωδικά (ΙΟ3-) ανάγονται προς ιωδιούχα (Ι-) από τα θειώδη και το προκύπτον διάλυμα εξέταζεται με HPLC. Αν μετά την κατεργασία με θειώδη μια κορυφή με χρόνο κατακράτησης αντίστοιχο προς το χρόνο κατακράτησης των ιωδικών εξαφανιστεί, η αρχική αυτή κορυφή μπορεί κατά πάσα πιθανότητα να αποδοθεί στα ιωδικά.   // 8.2.  // ΤΡΟΠΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ   //   // 5 ml του διαλύματος του δείγματος που λαμβάνεται, όπως περιγράφεται στη παράγραφο 5.1, φέρονται σε κωνική φιάλη.   //   // Ρυθμίζεται το pH του διαλύματος σε τιμή 3 ή μικρότερη με υδροχλωρικό οξύ (3.1) και pH-μετρικό χάρτη (3.7).   //   // Προστίθενται 3 σταγόνες διαλύματος θειώδους νατρίου (3.2) και αναμειγνύεται.   //   // Ενίεται ποσότητα 10 μl από το διάλυμα στον υγρό χρωματογράφο (4.2). Συγκρίνεται αυτό το χρωματογράφημα με το χρωματογράφημα που λαμβάνεται, όπως περιγράφεται στη παράγραφο 5, για το ίδιο δείγμα.  (1) Σύμφωνα με το πρότυπο ISO 5725.  (1) Σύμφωνα με το πρότυπο ISO 5725.


title: Οδηγία 2009/106/ΕΚ της Επιτροπής, της 14ης Αυγούστου 2009 , για τροποποίηση της οδηγίας 2001/112/ΕΚ του Συμβουλίου για τους χυμούς φρούτων και ορισμένα ομοειδή προϊόντα που προορίζονται για τη διατροφή του ανθρώπου

text:
               15.8.2009

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 212/42

      ΟΔΗΓΊΑ 2009/106/ΕΚ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

   της 14ης Αυγούστου 2009
   για τροποποίηση της οδηγίας 2001/112/ΕΚ του Συμβουλίου για τους χυμούς φρούτων και ορισμένα ομοειδή προϊόντα που προορίζονται για τη διατροφή του ανθρώπου
   Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,
   την οδηγία 2001/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2001, για τους χυμούς φρούτων και ορισμένα ομοειδή προϊόντα που προορίζονται για τη διατροφή του ανθρώπου (1), και ιδίως το άρθρο 7,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Προκειμένου να αυξηθεί η ελεύθερη κυκλοφορία των χυμών φρούτων και ορισμένων ομοειδών προϊόντων στο εσωτερικό της Κοινότητας, η οδηγία 2001/112/ΕΚ θέσπισε ειδικές διατάξεις για την παραγωγή, τη σύνθεση και την επισήμανση των συγκεκριμένων προϊόντων. Οι εν λόγω κανόνες πρέπει να προσαρμόζονται στην τεχνική πρόοδο και να λαμβάνουν υπόψη τις εξελίξεις των σχετικών διεθνών προδιαγραφών, ιδίως την προδιαγραφή Codex για τους χυμούς και τα νέκταρ φρούτων (προδιαγραφή Codex 247-2005), η οποία εγκρίθηκε από την επιτροπή κώδικα τροφίμων κατά την εικοστή όγδοη συνεδρίασή της, στις 4 με 9 Ιουλίου 2005, και τον κώδικα πρακτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης Επιχειρήσεων Παραγωγής Φρουτοχυμών (AIJN).

               (2)

               Η εν λόγω προδιαγραφή Codex καθορίζει ειδικότερα τις παραμέτρους ποιότητας και τις απαιτήσεις επισήμανσης για τους χυμούς φρούτων και τα ομοειδή προϊόντα. Ο Κώδικας Πρακτικής της AIJN καθορίζει επίσης τις παραμέτρους ποιότητας για τους χυμούς φρούτων από συμπυκνωμένο χυμό και χρησιμοποιείται διεθνώς ως προδιαγραφή αναφοράς για την αυτορρύθμιση στη βιομηχανία των χυμών φρούτων. Η οδηγία 2001/112/ΕΚ πρέπει να εναρμονιστεί, στο μέτρο του δυνατού, με τις εν λόγω προδιαγραφές.

               (3)

               Η προδιαγραφή Codex ορίζει ότι το προϊόν που λαμβάνεται από την ανασύσταση συμπυκνωμένου χυμού φρούτων περιγράφεται ως «χυμός φρούτων από συμπυκνωμένο χυμό». Η αντίστοιχη προδιαγραφή επισήμανσης σε κοινοτικό επίπεδο πρέπει επίσης να χρησιμοποιεί τους εν λόγω διεθνώς αναγνωρισμένους όρους. Προκειμένου να διασφαλισθεί η συνοχή της επισήμανσης σε όλα τα κράτη μέλη, οι γλωσσικές εκδόσεις πρέπει να τροποποιηθούν όπου κρίνεται αναγκαίο ώστε να συμμορφωθούν προς τη διατύπωση Codex.

               (4)

               Η προδιαγραφή Codex και ο κώδικας πρακτικής της AIJN ορίζουν επίσης τις ελάχιστες τιμές Brix για έναν κατάλογο χυμών φρούτων από συμπυκνωμένο χυμό· δεδομένου ότι οι εν λόγω τιμές διευκολύνουν τον έλεγχο των ελάχιστων απαιτήσεων ποιότητας, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στο βαθμό που αντιστοιχούν στις τιμές αναφοράς που χρησιμοποιούνται στην Κοινότητα.

               (5)

               Η οδηγία 2001/112/ΕΚ πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως.

               (6)

               Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
   Άρθρο 1
   Η οδηγία 2001/112/ΕΚ τροποποιείται ως εξής:

               1.

               Στο άρθρο 3 παράγραφος 6, η διατύπωση «παρασκευασμένο από συμπυκνωμένο(-ους) χυμό(-ούς)» και «παρασκευασμένο εν μέρει από συμπυκνωμένο(-ους) χυμό(-ούς)» αντικαθίσταται από τη διατύπωση «από συμπυκνωμένο(-ους) χυμό(-ούς)» και «εν μέρει από συμπυκνωμένο(-ους) χυμό(-ούς)» αντιστοίχως.

               2.

               Στο παράρτημα I μέρος I (ορισμοί), στην παράγραφο 1 στοιχείο β) το δεύτερο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο:
               «Το λαμβανόμενο με τον τρόπο αυτό προϊόν πρέπει να παρουσιάζει οργανοληπτικά και αναλυτικά χαρακτηριστικά τουλάχιστον ισοδύναμα με εκείνα του μέσου τύπου χυμού που λαμβάνεται από φρούτα του ίδιου είδους κατά την έννοια του στοιχείου α). Οι ελάχιστες τιμές Brix για τους χυμούς φρούτων από συμπυκωνμένο χυμό παρατίθενται στο παράρτημα V».

               3.

               Το παράρτημα της παρούσας οδηγίας προστίθεται ως παράρτημα V.

         Άρθρο 2
   Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ, έως την 1η Ιανουαρίου 2011, τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία. Κοινοποιούν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων.
   Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, περιλαμβάνουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους.
   Ο τρόπος της αναφοράς αποφασίζεται από τα κράτη μέλη.
   Άρθρο 3
   Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την έβδομη ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
   Άρθρο 4
   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 14 Αυγούστου 2009.

            Για την Επιτροπή

         Mariann FISCHER BOEL

            Μέλος της Επιτροπής

      (1)  ΕΕ L 10 της 12.1.2002, σ. 58.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

            «ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V

                        Κοινή ονομασία φρούτου

                        Βοτανική ονομασία

                        Ελάχιστες τιμές Brix για ανασυσταθέντες χυμούς φρούτων και ανασυσταθέντα πολτό φρούτου

                        Μήλο

                           Malus domestica Borkh.

                        11,2

                        Βερίκοκο

                           Prunus armeniaca L.

                        11,2

                        Μπανάνα (**)

                           Musa sp.

                        21,0

                        Μαύρο φραγκοστάφυλο (*)

                           Ribes nigrum L.

                        11,6

                        Σταφύλι (*)

                           Vitis vinifera L. ή τα υβρίδιά του

                           Vitis labrusca L. ή τα υβρίδιά του

                        15,9

                        Γκρέιπ-φρουτ

                           Citrus x paradise Macfad.

                        10,0

                        Γκουάβα

                           Psidium guajava L.

                        9,5

                        Λεμόνι

                           Citrus limon (L.) Burm.f.

                        8,0

                        Μάνγκο (**)

                           Mangifera indica L.

                        15,0

                        Πορτοκάλι

                           Citrus sinensis (L.) Osbeck

                        11,2

                        Καρποί της πασιφλώρας

                           Passiflora edulis Sims

                        13,5

                        Ροδάκινο

                           Prunus persica (L.) Batsch var. persica

                        10,0

                        Αχλάδι

                           Pyrus communis L.

                        11,9

                        Ανανάς (*)

                           Ananas comosus (L.) Merr.

                        12,8

                        Σμέουρο

                           Rubus idaeus L.

                        7,0

                        Βύσσινο

                           Prunus cerasus L.

                        13,5

                        Φράουλα

                           Fragaria x ananassa Duch.

                        7,0

                        Μανταρίνι

                           Citrus reticulata Blanco

                        11,2

                        Εάν ένας χυμός από συμπυκνωμένο χυμό λαμβάνεται από φρούτο το οποίο δεν αναφέρεται στον ανωτέρω κατάλογο, η ελάχιστη τιμή Brix του ανασυσταθέντος χυμού θα είναι η τιμή Brix του χυμού που ελήφθη από το φρούτο που χρησιμοποιήθηκε για την παραγωή του συμπυκνωμένου χυμού.
                        Για τα προϊόντα που επισημαίνονται με έναν αστερίσκο (*), τα οποία παράγονται ως χυμός, η ελάχιστη σχετική πυκνότητα καθορίζεται με βάση τη σχέση προς νερό 20/20 °C.
                        Για τα προϊόντα που επισημαίνονται με δύο αστερίσκους (**), τα οποία παράγονται ως πολτός, καθορίζεται μόνο μια ελάχιστη μη διορθωμένη τιμή Brix (χωρίς διόρθωση της οξύτητας).
                        Όσον αφορά το μαύρο φραγκοστάφυλο, τη γκουάβα, το μάνγκο και τους καρπούς της πασιφλώρας, οι ελάχιστες τιμές Brix ισχύουν μόνο για τους ανασυσταθέντες χυμούς φρούτων και τον ανασυσταθέντα πολτό φρούτου που παράγονται εντός της Κοινότητας.»


Avis juridique important

|

32004L0060

Οδηγία 2004/60/ΕΚ της Επιτροπής, της 23ης Απριλίου 2004, για τροποποίηση της οδηγίας 91/414/EOK του Συμβουλίου ώστε να καταχωρισθεί η quinoxyfen ως δραστική ουσία (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 120 της 24/04/2004 σ. 0039 - 0042

Οδηγία 2004/60/ΕΚ της Επιτροπήςτης 23ης Απριλίου 2004για τροποποίηση της οδηγίας 91/414/EOK του Συμβουλίου ώστε να καταχωρισθεί η quinoxyfen ως δραστική ουσία(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)H ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,την οδηγία 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1991, σχετικά με τη διάθεση φυτοπροστατευτικών προϊόντων στην αγορά(1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2004/30/ΕΚ της Επιτροπής(2), και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 1,Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 6 παράγραφος 2 της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ, το Ηνωμένο Βασίλειο παρέλαβε, την 1η Αυγούστου 1995, αίτηση της Dow Elanco Europe (νυν Dow Agro Sciences) για την καταχώρηση της δραστικής ουσίας quinoxyfen στο παράρτημα I της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ. Με την απόφαση 96/457/EΟΚ της Επιτροπής(3) επιβεβαιώθηκε ότι ο φάκελος ήταν "πλήρης", υπό την έννοια πως θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι καταρχήν καλύπτονται ικανοποιητικά, όσον αφορά τα δεδομένα και τις πληροφορίες, οι απαιτήσεις των παραρτημάτων ΙΙ και ΙΙΙ της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ.(2) Για την ανωτέρω δραστική ουσία αξιολογήθηκαν οι επενέργειες στην ανθρώπινη υγεία και στο περιβάλλον, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 6 παράγραφοι 2 και 4 της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ, για τις χρήσεις που προτείνονται από τον αιτούντα. Το κράτος μέλος που έχει ορισθεί εισηγητής υπέβαλε στην Επιτροπή, στις 11 Οκτωβρίου 1996, σχέδιο έκθεσης αξιολόγησης για την ουσία.(3) Το σχέδιο έκθεσης αξιολόγησης εξετάσθηκε από τα κράτη μέλη και την Επιτροπή στο πλαίσιο της μόνιμης επιτροπής για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων. Η εξέταση ολοκληρώθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2003 υπό τη μορφή εκθέσεων ανασκόπησης της Επιτροπής για τη quinoxyfen.(4) Tα έγγραφα και οι πληροφορίες υποβλήθηκαν επίσης στην επιστημονική επιτροπή φυτών για χωριστή γνωμοδότηση. Η εν λόγω επιτροπή κλήθηκε να σχολιάσει τη συσσώρευση της ουσίας στο έδαφος και τις πιθανές επιπτώσεις της στο περιβάλλον. Στη γνώμη της(4) η επιτροπή επισήμανε ότι οι διαθέσιμες μελέτες και η επί του πεδίου μελέτη σχετικά με την αποδόμηση οργανικής ύλης ("litter bag study - μελέτη του σάκου απορριμμάτων") ειδικότερα δεν κατέδειξαν κατά τρόπο πειστικό αποδεκτή επίπτωση στο περιβάλλον, κυρίως λόγω ανεπαρκούς στατιστικής δύναμης της πειραματικής σχεδίασης. Η επιτροπή επισήμανε επίσης ότι κλάσμα της χρησιμοποιούμενης quinoxyfen μπορεί να εξαερώνεται μετά την εφαρμογή σε καλλιέργεια. Αν και τα διαθέσιμα αποτελέσματα δείχνουν ταχεία αποδόμηση της ουσίας στον αέρα, η επιτροπή πρότεινε να επαναληφθούν οι μετρήσεις της ημιζωής αφού αναπτυχθούν κατάλληλα συστήματα για την εκτίμηση των κινδύνων που συνεπάγεται για το περιβάλλον η διά αέρος μεταφορά προϊόντων φυτοπροστασίας. Η σύσταση αυτή της επιτροπή ελήφθη υπόψη στην έκθεση ανασκόπησης της δραστικής ουσίας.H επί του πεδίου μελέτη σχετικά με τη διάσπαση οργανικής ύλης επαναλήφθηκε με αναβαθμισμένο πρωτόκολλο δοκιμασίας. Δεν ανιχνεύτηκε επίδραση quinoxyfen στην αποδόμηση οργανικής ύλης.(5) Σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 4 της οδηγίας 91/414/EΟΚ και υπό το πρίσμα πιθανής απορριπτικής απόφασης σχετικά με τη quinoxyfen η Επιτροπή διοργάνωσε τριμερή συνεδρίαση με τον κύριο φορέα που υπέβαλε στοιχεία και το κράτος μέλος - εισηγητή στις 13 Φεβρουαρίου 2003. Ο εν λόγω φορέας υπέβαλε περαιτέρω στοιχεία προκειμένου να ανταποκριθεί στις αρχικές ανησυχίες.(6) Από τις διάφορες εξετάσεις που πραγματοποιήθηκαν σε φυτοπροστατευτικά προϊόντα που περιέχουν quinoxyfen προέκυψε ότι μπορεί να αναμένεται πως, σε γενικές γραμμές, πληρούνται οι απαιτήσεις που θεσπίζονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχεία α) και β) και στο άρθρο 5 παράγραφος 3 της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ, ιδίως όσον αφορά τις χρήσεις οι οποίες εξετάστηκαν και παρουσιάστηκαν λεπτομερώς στην έκθεση ανασκόπησης της Επιτροπής. Ως εκ τούτου είναι σκόπιμο να καταχωρηθεί η quinoxyfen στο παράρτημα Ι, ώστε σε όλα τα κράτη μέλη οι άδειες για τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα που περιέχουν αυτήν την δραστική ουσία να μπορούν να χορηγούνται σύμφωνα με τις διατάξεις της εν λόγω οδηγίας.(7) Για τη σωστή εφαρμογή, εκ μέρους των κρατών μελών, ορισμένων τμημάτων των ενιαίων αρχών που ορίζονται στην οδηγία 91/414/ΕΟΚ απαιτείται έκθεση ανασκόπησης της Επιτροπής. Συνεπώς, είναι σκόπιμο να οριστεί ότι τα κράτη μέλη θα εξασφαλίζουν τη διαθεσιμότητα ή τη διάθεση της τελικής έκθεσης ανασκόπησης, εξαιρουμένων των εμπιστευτικών πληροφοριών υπό την έννοια του άρθρου 14 της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ, σε κάθε ενδιαφερόμενο μέρος.(8) Μετά την καταχώριση, απαιτείται μια εύλογη χρονική περίοδος ώστε να μπορέσουν τα κράτη μέλη να εφαρμόσουν τις διατάξεις της οδηγίας για τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα που περιέχουν quinoxyfen, και ιδίως να επανεξετάσουν υφιστάμενες προσωρινές εγκρίσεις και, το αργότερο μέχρι το τέλος του εν λόγω χρονικού διαστήματος, να μετατρέψουν τις εγκρίσεις αυτές σε πλήρεις εγκρίσεις, να τις τροποποιήσουν ή να τις ανακαλέσουν σύμφωνα με τις διατάξεις της οδηγίας 91/414/EΟΚ.(9) Ως εκ τούτου, είναι σκόπιμο να τροποποιηθεί αναλόγως η οδηγία 91/414/EΟΚ.(10) Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:Άρθρο 1Το παράρτημα I της οδηγίας 91/414/EΟΚ τροποποιείται όπως ορίζεται στο παράρτημα της παρούσας οδηγίας.Άρθρο 2Τα κράτη μέλη θεσπίζουν και δημοσιεύουν το αργότερο στις 28 Φεβρουαρίου 2005 τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία. Ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή.Εφαρμόζουν τις διατάξεις αυτές από την 1η Μαρτίου 2005.Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τα μέτρα, τα τελευταία περιλαμβάνουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της παραπομπής καθορίζεται από τα κράτη μέλη.Άρθρο 31. Τα κράτη μέλη επανεξετάζουν την έγκριση για κάθε φυτοπροστατευτικό προϊόν που περιέχει quinoxyfen ώστε να διασφαλίζεται ότι τηρούνται, όσον αφορά αυτήν τη δραστική ουσία, οι όροι που καθορίζονται στο παράρτημα I της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ. Όπου απαιτείται, τροποποιούν ή ανακαλούν την έγκριση σύμφωνα με την οδηγία 91/414/ΕΟΚ πριν από τις 28 Φεβρουαρίου 2005.2. Για εγκεκριμένο φυτοπροστατευτικό προϊόν που περιέχει quinoxyfen είτε ως τη μοναδική δραστική ουσία είτε μαζί με άλλες δραστικές ουσίες που περιλαμβάνονται στο παράρτημα Ι της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ έως τις 31 Αυγούστου 2004, τα κράτη μέλη επαναξιολογούν, το προϊόν σύμφωνα με τις ενιαίες αρχές που ορίζονται στο παράρτημα VI της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ, με βάση φάκελο που ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του παρατήματος ΙΙΙ της εν λόγω οδηγίας. Με βάση την αξιολόγηση αυτή, καθορίζεται κατά πόσον το προϊόν πληροί τους όρους του άρθρου 4 παράγραφος 1 στοιχεία β), γ), δ) και ε) της οδηγίας 91/414/EΟΚ. Εφόσον είναι αναγκαίο, και έως τις 28 Φεβρουαρίου 2006 το αργότερο, τροποποιούν ή ανακαλούν την έγκριση για κάθε φυτοπροστατευτικό προϊόν του είδους αυτού.Άρθρο 4Η παρούσα οδηγία τίθεται σε ισχύ την 1η Σεπτεμβρίου 2004.Άρθρο 5Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.Βρυξέλλες, 23 Απριλίου 2004.Για την ΕπιτροπήDavid ByrneΜέλος της Επιτροπής(1) ΕΕ L 230 της 19.8.1991, σ. 1.(2) ΕΕ L 77 της 13.3.2004, σ. 50.(3) ΕΕ L 189 της 30.7.1996, σ. 112.(4) Γνώμη της επιστημονικής επιτροπής φυτών όσον αφορά την καταχώριση της quinoxyfen στο παράρτημα Ι της οδηγίας 91/414/EΟΚ του Συμβουλίου, σχετικά με τη διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων SCP/QUINOX/002-τελικό, εγκρίθηκε στις 7 Mαρτίου 2001.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΣτο τέλος του πίνακα του παραρτήματος Ι προστίθεται η ακόλουθη σειρά:">ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>"


Avis juridique important

|

32001L0060

Οδηγία 2001/60/ΕΚ της Επιτροπής, της 7ης Αυγούστου 2001, περί προσαρμογής στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 1999/45/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών που αφορούν την ταξινόμηση, συσκευασία και επισήμανση των επικίνδυνων παρασκευασμάτων (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 226 της 22/08/2001 σ. 0005 - 0006

Οδηγία 2001/60/ΕΚ της Επιτροπήςτης 7ης Αυγούστου 2001περί προσαρμογής στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 1999/45/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών που αφορούν την ταξινόμηση, συσκευασία και επισήμανση των επικίνδυνων παρασκευασμάτων(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,την οδηγία 1999/45/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαΐου 1999, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών που αφορούν την ταξινόμηση, συσκευασία και επισήμανση των επικίνδυνων παρασκευασμάτων(1), και ιδίως το άρθρο 20,Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Η οδηγία 98/98/ΕΚ της Επιτροπής(2) περί προσαρμογής στην τεχνική πρόοδο, για 25η φορά, της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ του Συμβουλίου(3), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2000/33/ΕΚ της Επιτροπής(4), προβλέπει νέα κριτήρια και μια νέα φράση R (R67) για τους ατμούς που μπορεί να προκαλέσουν υπνηλία και ζάλη. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να συμπληρωθούν οι διατάξεις του παραρτήματος V της οδηγίας 1999/45/ΕΚ.(2) Η οδηγία 2001/59/ΕΚ της Επιτροπής(5) εισάγει νέα διατύπωση για τη φράση R40 όταν χαρακτηρίζει τις καρκινογόνες ουσίες κατηγορίας 3. Συνεπώς, η παλιά διατύπωση της φράσης R40 θα αναφέρεται τώρα ως R68 και θα εξακολουθήσει να χρησιμοποιείται για τις μεταλλαξιογόνες ουσίες κατηγορίας 3 και για ορισμένες ουσίες με μη θανατηφόρα μη αντιστρέψιμα αποτελέσματα. Ως εκ τούτου, είναι απαραίτητο να τροποποιηθούν οι αναφορές στην R40 του παραρτήματος II της οδηγίας 1999/45/ΕΚ.(3) Η οδηγία 2001/59/ΕΚ εισάγει στο παράρτημα VI της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ σαφέστερες αναφορές στην ταξινόμηση των ουσιών και παρασκευασμάτων για τα διαβρωτικά αποτελέσματα. Ως εκ τούτου, είναι απαραίτητο να συμπληρωθεί το παράρτημα II της οδηγίας 1999/45/ΕΚ αναλόγως.(4) Είναι γνωστό ότι τα παρασκευάσματα κονίας που περιέχουν χρώμιο (VI) μπορεί, σε ορισμένες περιπτώσεις, να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις. Ως εκ τούτου, κρίνεται επιθυμητό να απαιτηθεί προειδοποιητική επισήμανση για τα παρασκευάσματα αυτά συμπληρώνοντας το παράρτημα V της οδηγίας 1999/45/ΕΚ.(5) Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο των οδηγιών σχετικά με την άρση των τεχνικών εμποδίων στο εμπόριο των επικίνδυνων ουσιών και παρασκευασμάτων, η οποία συστάθηκε με το άρθρο 20 της οδηγίας 1999/45/ΕΚ,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:Άρθρο 1Η οδηγία 1999/45/ΕΚ τροποποιείται ως εξής:1. Στο παράρτημα II μέρος Α:- στο σημείο 3.3, ο όρος "R40" αντικαθίσταται από τον "R68",- στο σημείο 8.2, ο όρος "R40" αντικαθίσταται από τον "R68" κάθε φορά που εμφανίζεται.2. Στο παράρτημα II μέρος Β:- στο σημείο 2.1 (συμπεριλαμβανομένου του πίνακα ΙΙ), ο όρος "R40" αντικαθίσταται από τον "R68" κάθε φορά που εμφανίζεται,- στο σημείο 2.2 (συμπεριλαμβανομένου του πίνακα ΙΙ), ο όρος "R40" αντικαθίσταται από τον "R68" κάθε φορά που εμφανίζεται,- στο σημείο 6.1, ο όρος "R40" αντικαθίσταται από τον "R68" τη δεύτερη φορά που εμφανίζεται (δηλαδή σε σχέση με το μεταλλαξιογόνο κατηγορία 3),- στον πίνακα VI, ο όρος "R40" αντικαθίσταται από τον "R68" στην τέταρτη σειρά πρώτη και τρίτη στήλη (δηλαδή σε σχέση με τις μεταλλαξιογόνες ουσίες κατηγορίας 3),- στο σημείο 6.2, ο όρος "R40" αντικαθίσταται από τον "R68" τη δεύτερη φορά που εμφανίζεται (δηλαδή σε σχέση με το μεταλλαξιογόνο κατηγορία 3),- στον πίνακα VI Α, ο όρος "R40" αντικαθίσταται από τον "R68" στην τέταρτη σειρά, πρώτη και τρίτη στήλη (δηλαδή σε σχέση με τις μεταλλαξιογόνες ουσίες κατηγορίας 3).3. Οι πίνακες IV και IV Α του παραρτήματος II μέρος Β της οδηγίας 1999/45/ΕΚ συμπληρώνονται με την ακόλουθη σημείωση: ">ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>Σημείωση:Η απλή εφαρμογή της συμβατικής μεθόδου στα παρασκευάσματα που περιέχουν ουσίες οι οποίες ταξινομούνται ως διαβρωτικές ή ερεθιστικές μπορεί να οδηγήσει σε υποταξινόμηση ή υπερταξινόμηση του κινδύνου αν δεν ληφθούν υπόψη και άλλοι σχετικοί παράγοντες (π.χ. το pH του παρασκευάσματος). Ως εκ τούτου, κατά την ταξινόμηση της διαβρωτικότητας πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η συμβουλή που δίνεται στο σημείο 3.2.5 του παραρτήματος VI της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ και στο άρθρο 6 παράγραφος 3 δεύτερη και τρίτη περίπτωση της εν λόγω οδηγίας."Άρθρο 2Το παράρτημα V B της οδηγίας 1999/45/ΕΚ συμπληρώνεται με την προσθήκη νέων σημείων 11 και 12 όπως στο παράρτημα Ι της παρούσας οδηγίας.Άρθρο 31. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία μέχρι τις 30 Ιουλίου 2002 το αργότερο. Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.2. Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1:α) στα παρασκευάσματα που δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με τη διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων(6) ή της οδηγίας 98/8/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη διάθεση βιοκτόνων στην αγορά(7) από τις 30 Ιουλίου 2002·β) και στα παρασκευάσματα που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ ή της οδηγίας 98/8/ΕΚ από τις 30 Ιουλίου 2004.3. Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις εν λόγω διατάξεις, οι τελευταίες αυτές περιέχουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της παραπομπής καθορίζεται από τα κράτη μέλη.Άρθρο 4Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.Άρθρο 5Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.Βρυξέλλες, 7 Αυγούστου 2001.Για την ΕπιτροπήErkki LiikanenΜέλος της Επιτροπής(1) ΕΕ L 200 της 30.7.1999, σ. 1.(2) ΕΕ L 355 της 30.12.1998, σ. 1.(3) ΕΕ 196 της 16.8.1967, σ. 1.(4) ΕΕ L 136 της 8.6.2000, σ. 90.(5) ΕΕ L 225 της 21.8.2001, σ. 1.(6) ΕΕ L 230 της 19.8.1991, σ. 1.(7) ΕΕ L 123 της 24.4.1998, σ. 1.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤα ακόλουθα σημεία 11 και 12 προστίθενται στο παράρτημα V Β της οδηγίας 1999/45/ΕΚ: "11. Παρασκευάσματα που περιέχουν μια ουσία που χαρακτιρίζονται από τη φράση R67: οι ατμοί μπορεί να προκαλέσουν υπνηλία και ζάληΌταν ένα παρασκεύασμα περιέχει μία ή περισσότερες ουσίες που χαρακτηρίζονται από τη φράση R67, η ετικέτα του παρασκευάσματος πρέπει να φέρει τη διατύπωση της φράσης αυτής όπως ορίζεται στο παράρτημα ΙΙΙ της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ, όταν η συνολική συγκέντρωση των ουσιών αυτών που περιέχονται στο παρασκεύασμα είναι μεγαλύτερη ή ίση από 15 %, εκτός εάν:- το παρασκεύασμα ταξινομείται ήδη με τις φράσεις R20, R23, R26, R68/20, R39/23 ή R39/26,- ή το παρασκεύασμα είναι σε συσκευσία που δεν υπερβαίνει τα 125 ml.12. Κονίες και παρασκευάσματα κονιώνΗ συσκευασία των κονιών και των παρασκευασμάτων κονιών που περιέχουν διαλυτό χρώμιο (VI) σε ποσοστό άνω του 0,0002 % επί του συνολικού βάρους της κονίας σε ξηρά μορφή πρέπει να φέρουν την επιγραφή: "Περιέχει χρώμιο (VI). Μπορεί να προκαλέσει αλλεργική αντίδραση" εκτός εάν το παρασκεύασμα ταξινομείται και επισημαίνεται ήδη ως ευαισθητοποιός ουσία με τη φράση R43."


Avis juridique important

|

31985L0467

Οδηγία 85/467/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 1ης Οκτωβρίου 1985 για την έκτη τροποποίηση (PCB/PCT) της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ περί της προσέγγισης των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών που αφορούν περιορισμούς κυκλοφορίας στην αγορά και χρήσης μερικών επικινδύνων ουσιών και παρασκευασμάτων

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 269 της 11/10/1985 σ. 0056 - 0058 Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 19 σ. 0017  Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 13 τόμος 19 σ. 0017  Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 14 σ. 0189  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 14 σ. 0189

***** ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ  της 1ης Οκτωβρίου 1985  για την έκτη τροποποίηση (PCB/PCT) της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ περί προσεγγίσεως των νομοθετικών κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών που αφορούν περιορισμούς κυκλοφορίας στην αγορά και χρήσεως μερικών επικινδύνων ουσιών και παρασκευασμάτων  (85/467/ΕΟΚ)  ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 100,  την πρόταση της Επιτροπής,  τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (1),  τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),  Εκτιμώντας:  ότι τα πολυχλωριωμένα διφαινύλια (PCB) και τα πολυχλωριωμένα τριφαινύλια (PCT) μπορούν να αποτελούν σοβαρούς κινδύνους για την υγεία και για το περιβάλλον·  ότι γενικά, παρά τον περιορισμό της χρησιμοποίησης των PCB/PCT που επιβλήθηκε από την οδηγία 76/769/ΕΟΚ (3), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 83/478/ΕΟΚ (4), δεν διαπιστώθηκε κανένα σημάδι αισθητής υποχώρησης της ρύπανσης του περιβάλλοντος από τα PCB και PCT και ότι σε περιπτώσεις πυρκαϊών μπορούν να προκληθούν πολύ τοξικές εκπομπές· ότι επομένως το κατώφλιο του 0,1 % κατά βάρος PCB/PCT στα παρασκευάσματα, το οποίο καθορίστηκε από την οδηγία 76/769/ΕΟΚ, πρέπει να μειωθεί ουσιωδώς·  ότι από τότε που εκδόθηκε η οδηγία 76/769/ΕΟΚ έχουν αναπτυχθεί υποκατάστατα προϊόντα που θεωρούνται ως λιγότερο επικίνδυνα για τον άνθρωπο και το περιβάλλον· ότι, κατά συνέπεια, δεν δικαιολογείται πλέον η διατήρηση της κυκλοφορίας των PCB/PCT στην αγορά, παρά μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις χρονικά περιορισμένες·  ότι η χρήση των PCB/PCT σε ορισμένες εν λειτουργία εγκαταστάσεις και συσκευές πρέπει να επιτραπεί μέχρι την εξάλειψή τους ή μέχρι το τέλος της διάρκειας ζωής αυτών των εγκαταστάσεων και συσκευών· ότι τα κράτη μέλη μπορούν εντούτοις να απαγορεύσουν στο έδαφός τους τη χρήση των PCB/PCT πριν από το τέλος της διάρκειας ζωής των συσκευών και εγκαταστάσεων αυτών ·  ότι πρέπει να επιτραπεί στα κράτη μέλη να εγκρίνουν εξαιρέσεις από την απαγόρευση χρήσης των PCB και PCT ως βασικών και ως ενδιάμεσων προϊόντων, εφόσον πληρούνται ορισμένες προϋποθέσεις και ιδίως εφόσον τα κράτη μέλη κρίνουν ότι δεν υπάρχει κίνδυνος για τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον·  ότι προς το παρόν δεν είναι εφικτή μια γενικότερη απαγόρευση χρήσης των PCB/PCT αλλά ότι, ωστόσο, η παρούσα οδηγία αποτελεί ένα σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση αυτή,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:  Άρθρο 1  1. Στο παράρτημα Ι της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ, το σημείο 1 αντικαθίσταται από το κείμενο που παρατίθεται στο παράρτημα της παρούσας οδηγίας.  2. Το παράρτημα ΙΙ της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ τροποποιείται ως εξής:  - τα παρόν κείμενο του παραρτήματος γίνεται το μέρος Α του παραρτήματος,  - προστίθεται το παρακάτω μέρος Β:  «Β. Ειδικές διατάξεις σχετικά με την επισήμανση των προϊόντων που περιέχουν PCB και PCT  Με την επιφύλαξη των διατάξεων άλλων οδηγιών που αφορούν την επισήμανση των επικίνδυνων ουσιών και παρασκευασμάτων, τα κράτη μέλη μπορούν να ορίσουν ότι επάνω στις συσκευές και εγκαταστάσεις που περιέχουν PCB και PCT, θα αναγράφονται και ενδείξεις που αφορούν τη διάθεση των PCB και PCT, καθώς και τη συντήρηση και χρησιμοποίηση των συσκευών και εγκαταστάσεων που περιέχουν τις ουσίες αυτές. Οι ενδείξεις αυτές πρέπει να μπορούν να διαβάζονται οριζόντια, όταν το αντικείμενο που περιέχει τα PCB και PCT είναι κανονικά τοποθετημένο. Η επιγραφή πρέπει να διακρίνεται σαφώς πάνω στο φόντο της.  Τα κράτη μέλη μπορούν να απαιτήσουν η επιγραφή αυτή να είναι συντεταγμένη σε γλώσσα κατανοητή στην επικράτειά τους.»  Άρθρο 2  1. Τα κράτη μέλη παίρνουν τα κατάλληλα μέτρα για να συμμορφωθούν με την οδηγία αυτή, το αργότερο στις 30 Ιουνίου 1986. Ειδοποιούν αμελλητί την Επιτροπή.  2. Τα κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν σχετικά με τον τομέα που διέπεται από την οδηγία αυτή.  Άρθρο 3  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.  Λουξεμβούργο, 1 Οκτωβρίου 1985.  Για το Συμβούλιο  Ο Πρόεδρος  J.F. POOS  (1) ΕΕ αριθ. C 141 της 10. 6. 1985, σ. 76.  (2) ΕΕ αριθ. C 104 της 25. 4. 1985, σ. 1.  (3) ΕΕ αριθ. L 262 της 27. 9. 1976, σ. 201.  (4) ΕΕ αριθ. L 263 της 24. 9. 1983, σ. 33.   ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ  1.2 //   //   // Ονομασία της ουσίας,  των ομάδων ουσιών και  των παρασκευασμάτων   // Όροι περιορισμού   //   //   // 1. - Πολυχλωριωμένα διφαινύλια (PCB) πλην των μονο- και διχλωριωμένων διφαινυλίων  - Πολυχλωριωμένα τριφαινύλια (PCT)  - Παρασκευάσματα, στα οποία συμπεριλαμβάνονται και τα χρησιμοποιημένα έλαια, που περιέχουν PCB ή PCT σε αναλογία μεγαλύτερη του 0,01 % κατά βάρος  // Δεν επιτρέπονται. Επιτρέπονται, ωστόσο, στις ακόλουθες κατηγορίες και υπό τους εξής όρους:  1. μέχρι τις 30 Ιουνίου 1986 το αργότερο: ηλεκτρικές συσκευές κλειστού συστήματος, μετασχηματιστές, αντιστάσεις και επαγωγείς,  2. μέχρι τις 30 Ιουνίου 1986 το αργότερο: μεγάλοι πυκνωτές (συνολικού βάρους Ε 1 kg),  3. μέχρι τις 30 Ιουνίου 1986 το αργότερο: μικροί πυκνωτές, (αρκεί το PCB να έχει μεγίστη περιεκτικότητα σε χλώριο 43 % και να μην περιέχει περισσότερο του 3,5 % διφαινύλια πενταχλωριωμένα ή ανώτερου βαθμού χλωριώσεως),  //   // 4. μέχρι τις 30 Ιουνίου 1986 το αργότερο: υγρά μεταδόσεως θερμότητας σε κλειστού κυκλώματος εγκαταστάσεις μεταφοράς θερμότητας,  //   // 5. μέχρι τις 30 Ιουνίου 1986 το αργότερο: υδραυλικά υγρά χρησιμοποιούμενα σε υπόγειους εξοπλισμούς ορυχείων.  //   // - Η χρήση των συσκευών, εγκαταστάσεων και υγρών που αναφέρονται στα παραπάνω σημεία 1 έως 5 και βρίσκονται σε λειτουργία στις 30 Ιουνίου 1986, θα εξακολουθήσει να επιτρέπεται μέχρι την εξάλειψή τους ή μέχρι το τέλος της διάρκειας ζωής τους.  //   // - Τα κράτη μέλη μπορούν, ωστόσο, για λόγους που έχουν σχέση με την προστασία της υγείας και του περιβάλλοντος, να απαγορεύουν στο έδαφός τους τη χρήση αυτών των συσκευών, εγκαταστάσεων και υγρών πριν από την εξάλειψή τους ή πριν από το τέλος της διάρκειας ζωής τους.  //   // - Από τις 30 Ιουνίου 1986 απαγορεύεται η διάθεση στην αγορά μεταχειρισμένων αντικειμένων των συσκευών, εγκαταστάσεων και υγρών που δεν προορίζονται για εξάλειψη.  //   // - Στην περίπτωση που τα κράτη μέλη κρίνουν ότι για τεχνικούς λόγους δεν είναι δυνατό να χρησιμοποιηθούν υποκατάστατα προϊόντα, μπορούν να συνεχίσουν να επιτρέπουν τη χρήση PCB/PCT και των παρασκευασμάτων τους εφόσον προορίζονται αποκλειστικά, υπό κανονικές συνθήκες συντήρησης υλικού, για να συμπληρώσουν τη στάθμη υγρών που περιέχουν PCB σε υπάρχουσες εγκαταστάσεις που λειτουργούν καλά και που έχουν αγορασθεί πριν από την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας·  //   // 6. μέχρι τις 30 Ιουνίου 1986 το αργότερο: βασικά και ενδιάμεσα προϊόντα προοριζόμενα να μεταποιηθούν σε άλλα προϊόντα, τα οποία δεν υπόκεινται στις απαγορευτικές διατάξεις της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ και των οδηγιών που την τροποποίησαν μεταγενέστερα. Μετά τις 30 Ιουνίου 1986 τα κράτη μέλη μπορούν, με την προϋπόθεση να απευθύνουν προηγουμένως αιτιολογημένη ανακοίνωση στην Επιτροπή, να επιτρέπουν παρεκκλίσεις όσον αφορά την απαγόρευση της διάθεσης στην αγορά και της χρησιμοποίησης των βασικών και ενδιάμεσων αυτών προϊόντων, εφόσον κρίνουν ότι οι παρεκκλίσεις αυτές δεν συνεπάγονται επικίνδυνα αποτελέσματα για την υγεία και το περιβάλλον.  //   //