Avis juridique important

|

31993L0050

Οδηγία 93/50/ΕΟΚ της Επιτροπής της 24ης Ιουνίου 1993 για τον προσδιορισμό ορισμένων φυτών που δεν περιλαμβάνονται στο παράρτημα V μέρος Α της οδηγίας 77/93/ΕΟΚ του Συμβουλίου των οποίων οι παραγωγοί ή οι αποθήκες, ή τα κέντρα διανομής, στις ζώνες παραγωγής των εν λόγω φυτών, πρέπει να καταγράφονται σε επίσημο μητρώο

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 205 της 17/08/1993 σ. 0022 - 0023 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 3 τόμος 51 σ. 0184  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 3 τόμος 51 σ. 0184

ΟΔΗΓΙΑ 93/50/ΕΟΚ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 24ης Ιουνίου 1993 για τον προσδιορισμό ορισμένων φυτών που δεν περιλαμβάνονται στο παράρτημα V μέρος Α της οδηγίας 77/93/ΕΟΚ του Συμβουλίου των οποίων οι παραγωγοί ή οι αποθήκες, ή τα κέντρα διανομής, στις ζώνες  παραγωγής των εν λόγω φυτών, πρέπει να καταγράφονται σε επίσημο μητρώοΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας,  την οδηγία 77/93/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Δεκεμβρίου 1976 περί των μέτρων προστασίας κατά της εισαγωγής στην Κοινότητα οργανισμών επιβλαβών για τα φυτά ή τα φυτικά προϊόντα και κατά της εξάπλωσής τους στην Κοινότητα (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία  από την οδηγία 93/19/ΕΟΚ (2), και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 5 και το άρθρο 6 παράγραφος 7 πέμπτο εδάφιο,  Εκτιμώντας:  ότι, για την παραγωγή ορισμένων προϊόντων που δεν περιλαμβάνονται στον κατάλογο του παραρτήματος V μέρος Α της εν λόγω οδηγίας, όπως γεωμήλων εκτός των γεωμήλων σποράς, ή φρούτων των ειδών Citrus L., Fortunella Swingle, Poncirus Raf., και των υβριδίων  τους, τα οποία δεν έχουν προσβληθεί ή μολυνθεί από τους επιβλαβείς οργανισμούς που αναφέρονται στην οδηγία 77/93/ΕΟΚ, καθώς και για τον επαρκή έλεγχο της εν λόγω παραγωγής από τα κράτη μέλη, είναι απαραίτητο να περιληφθούν οι παραγωγοί των  προαναφερθέντων προϊόντων ή, στις περιπτώσεις που είναι περισσότερο εφικτό, οι συνεταιριστικές αποθήκες ή τα κέντρα διανομής στις ζώνες παραγωγής των εν λόγω προϊόντων, σε επίσημο τοπικό, περιφερειακό ή εθνικό μητρώο- ότι τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της Μόνιμης Φυτοϋγειονομικής Επιτροπής,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:  Άρθρο 1  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν την εγγραφή των παραγωγών, ή των συνεταιριστικών αποθηκών, ή των κέντρων διανομής στις ζώνες παραγωγής των προϊόντων που περιλαμβάνονται στο παράρτημα της παρούσας οδηγίας σε ένα επίσημο, τοπικό, περιφερειακό ή εθνικό  μητρώο.  Άρθρο 2  1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τους νόμους, τους κανονισμούς ή τις διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας κατά την ημερομηνία που αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 της οδηγίας 91/683/ΕΟΚ του Συμβουλίου  (3). Τα κράτη μέλη ενημερώνουν σχετικά και χωρίς καθυστέρηση την Επιτροπή.  Κατά την έγκρισή τους από τα κράτη μέλη τα εν λόγω μέτρα περιλαμβάνουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την εν λόγω αναφορά με την ευκαιρία της επίσημης δημοσίευσής τους. Οι μέθοδοι με τις οποίες πραγματοποιείται η εν λόγω αναφορά  καθορίζεται από τα κράτη μέλη.  2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν αμέσως στην Επιτροπή όλες τις νομοθετικές διατάξεις που εγκρίνουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία. Η Επιτροπή ενημερώνει σχετικά τα λοιπά κράτη μέλη.  Άρθρο 3  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.  Βρυξέλλες, 24 Ιουνίου 1993.  Για την Επιτροπή Rene STEICHEN Μέλος της Επιτροπής (1) ΕΕ αριθ. L 26 της 31. 1. 1977, σ. 20.  (2) ΕΕ αριθ. L 96 της 22. 4. 1993, σ. 33.  (3) ΕΕ αριθ. L 376 της 31. 12. 1991, σ. 29.    ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ  1. Κόνδυλοι Solanum tuberosum L., εκτός των γεωμήλων σποράς.  2. Φρούτα των ειδών Citrus L., Fortunella Swingle, Poncirus Raf., καθώς και τα υβρίδιά τους.


title: Οδηγία 2006/67/ΕΚ του Συμβουλίου, της  24ης Ιουλίου 2006 , περί υποχρεώσεως διατηρήσεως ενός ελαχίστου επιπέδου αποθεμάτων αργού πετρελαίου ή/και προϊόντων πετρελαίου από τα κράτη μέλη (κωδικοποιημένη έκδοση)   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

text:
               8.8.2006

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 217/8

      ΟΔΗΓΊΑ 2006/67/ΕΚ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ

   της 24ης Ιουλίου 2006
   περί υποχρεώσεως διατηρήσεως ενός ελαχίστου επιπέδου αποθεμάτων αργού πετρελαίου ή/και προϊόντων πετρελαίου από τα κράτη μέλη
   (κωδικοποιημένη έκδοση)
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 100,
   την πρόταση της Επιτροπής,
   τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (1),
   τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               H οδηγία 68/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1968, περί υποχρεώσεως διατηρήσεως ενός ελαχίστου επιπέδου αποθεμάτων αργού πετρελαίου ή/και προϊόντων πετρελαίου από τα κράτη μέλη της ΕΟΚ (3), έχει επανειλημμένα τροποποιηθεί κατά τρόπο ουσιαστικό (4). Είναι, ως εκ τούτου, σκόπιμη, για λόγους σαφήνειας και ορθολογισμού, η κωδικοποίηση της εν λόγω οδηγίας.

               (2)

               Το αργό πετρέλαιο και τα εισαγόμενα προϊόντα πετρελαίου καταλαμβάνουν σημαντική θέση στον εφοδιασμό της Κοινότητος σε ενεργειακά προϊόντα. Κάθε δυσκολία, ακόμα και παροδική, που έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση των προμηθειών των ανωτέρω προϊόντων που προέρχονται από τρίτες χώρες ή τη σημαντική αύξηση της τιμής τους στις διεθνείς αγορές, είναι δυνατόν να προκαλέσει σοβαρές διαταραχές στην οικονομική δραστηριότητα της Κοινότητος. Πρέπει, συνεπώς, η Κοινότητα να είναι σε θέση να εξουδετερώνει ή τουλάχιστον να μειώνει τις δυσμενείς επιπτώσεις αυτού του ενδεχόμενου.

               (3)

               Μία κρίση εφοδιασμού είναι δυνατόν να εμφανισθεί με τρόπο απρόβλεπτο. Είναι, συνεπώς, απαραίτητο να ληφθούν από τώρα τα αναγκαία μέτρα για την αντιμετώπιση των ενδεχομένων ελλείψεων.

               (4)

               Για το σκοπό αυτό, είναι απαραίτητο να ενισχυθεί η ασφάλεια του εφοδιασμού των κρατών μελών με αργό πετρέλαιο και προϊόντα πετρελαίου με τη δημιουργία και τη διατήρηση ενός ελαχίστου επιπέδου αποθεμάτων των κυριοτέρων προϊόντων πετρελαίου.

               (5)

               Οι λεπτομέρειες οργάνωσης των πετρελαιϊκών αποθεμάτων δεν πρέπει να βλάψουν την καλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.

               (6)

               Με την οδηγία 73/238/ΕΟΚ (5), το Συμβούλιο εξέδωσε τα κατάλληλα μέτρα, ιδίως σχετικά με την άντληση από τα αποθέματα πετρελαίου, τα οποία πρέπει να λαμβάνονται σε περίπτωση δυσχερειών εφοδιασμού της Κοινότητας σε αργό πετρέλαιο και πετρελαιϊκά προϊόντα· τα κράτη μέλη ανέλαβαν δεσμεύσεις της αυτής φύσεως στο πλαίσιο της συμφωνίας για το «Διεθνές Πρόγραμμα Ενέργειας».

               (7)

               Είναι αναγκαίο να υπάρχουν αποθέματα στη διάθεση των κρατών μελών για την αντιμετώπιση δυσκολιών στον εφοδιασμό με πετρέλαιο. Τα κράτη μέλη πρέπει να έχουν την εξουσία και την ικανότητα να ελέγχουν τη χρήση των αποθεμάτων έτσι ώστε να μπορούν να τα θέτουν ταχύτατα στη διάθεση των τομέων στους οποίους είναι πιο πιεστικές οι ανάγκες εφοδιασμού σε πετρέλαιο.

               (8)

               Οι οργανωτικοί διακανονισμοί για τη διατήρηση αποθεμάτων πρέπει να εξασφαλίζουν τη διαθεσιμότητα των αποθεμάτων και την προσιτότητά τους στον καταναλωτή.

               (9)

               Οι οργανωτικοί διακανονισμοί για τη διατήρηση αποθεμάτων είναι σκόπιμο να είναι διαφανείς, εξασφαλίζοντας το δίκαιο και αμερόληπτο επιμερισμό του βάρους της υποχρέωσης διατήρησης των αποθεμάτων. Τα κράτη μέλη μπορούν να παρέχουν στους ενδιαφερομένους πληροφορίες σχετικά με το κόστος της διατήρησης αποθεμάτων πετρελαίου.

               (10)

               Προκειμένου να οργανώνουν τη διατήρηση αποθεμάτων, τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιούν σύστημα με βάση την ανάθεση, εν όλω ή εν μέρει, της υποχρέωσης διατήρησης αποθεμάτων σε φορέα ή οντότητα. Το τυχόν υπόλοιπο πρέπει να διατηρείται από τις εταιρίες διύλισης και τους άλλους παράγοντες της αγοράς. Η εταιρική σχέση μεταξύ του κράτους και του ιδιωτικού τομέα έχει ουσιαστική σημασία για τη λειτουργία αποδοτικών και αξιόπιστων μηχανισμών διατήρησης αποθεμάτων.

               (11)

               Η εγχώρια παραγωγή συμβάλλει από μόνη της στην ασφάλεια του εφοδιασμού. Η εξέλιξη της πετρελαιοαγοράς μπορεί να δικαιολογήσει τη χορήγηση κατάλληλης παρέκκλισης από την υποχρέωση διατήρησης αποθεμάτων πετρελαίου για όσα κράτη μέλη έχουν εγχώρια πετρελαιοπαραγωγή. Σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, τα κράτη μέλη μπορούν να εξαιρούν ορισμένες επιχειρήσεις από την υποχρέωση διατήρησης αποθεμάτων για ποσότητα που δεν υπερβαίνει την ποσότητα των προϊόντων που παράγουν οι επιχειρήσεις αυτές από το αργό πετρέλαιο εγχώριας παραγωγής.

               (12)

               Είναι σκόπιμο να υιοθετηθούν προσεγγίσεις που ήδη ακολουθούνται από την Κοινότητα και τα κράτη μέλη στο πλαίσιο των διεθνών υποχρεώσεων και συμφωνιών τους. Λόγω των μεταβολών στον τρόπο κατανάλωσης πετρελαίου, τα καύσιμα των διεθνών αεροπορικών μεταφορών έχουν καταστεί σημαντική συνιστώσα της κατανάλωσης αυτής.

               (13)

               Είναι ανάγκη να προσαρμοσθούν και να απλουστευθούν οι κοινοτικές διαδικασίες για τη σύνταξη στατιστικών δελτίων που αφορούν τα αποθέματα πετρελαίου.

               (14)

               Τα αποθέματα πετρελαίου μπορούν, κατ’ αρχήν, να διατηρούνται οπουδήποτε στην Κοινότητα και, ως εκ τούτου, είναι σκόπιμο να διευκολύνεται η εγκατάσταση αποθεμάτων έξω από την εθνική επικράτεια. Οι αποφάσεις για τη διατήρηση αποθεμάτων έξω από την εθνική επικράτεια είναι αναγκαίο να λαμβάνονται από την κυβέρνηση του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους ανάλογα με τις ανάγκες του και τις παραμέτρους ασφάλειας του εφοδιασμού. Στην περίπτωση αποθεμάτων που τηρούνται στη διάθεση άλλης επιχείρησης, φορέα ή οντότητας, απαιτούνται λεπτομερέστεροι κανόνες οι οποίοι να εξασφαλίζουν τη διαθεσιμότητα και την προσιτότητα των αποθεμάτων σε περίπτωση δυσχερειών προμήθειας πετρελαίου.

               (15)

               Προκειμένου να εξασφαλισθεί η ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, είναι σκόπιμο να προωθηθεί η χρήση συμφωνιών μεταξύ κρατών μελών όσον αφορά το στοιχειώδες ύψος των αποθεμάτων ώστε να προάγεται η χρήση των δυνατοτήτων αποθήκευσης σε άλλα κράτη μέλη. Εναπόκειται στα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη να αποφασίζουν τη σύναψη των συμφωνιών αυτών.

               (16)

               Είναι σκόπιμο να ενισχυθεί η διοικητική εποπτεία των αποθεμάτων και να καθιερωθούν αποτελεσματικοί μηχανισμοί για τον έλεγχο και την επαλήθευση των αποθεμάτων. Απαιτείται να προβλεφθεί σύστημα κυρώσεων για την επιβολή ενός τέτοιου ελέγχου.

               (17)

               Το Συμβούλιο θα πρέπει να ενημερώνεται τακτικά για την κατάσταση των αποθεμάτων ασφαλείας στην Κοινότητα.

               (18)

               Δεδομένου ότι ο στόχος της προτεινόμενης δράσης, δηλαδή η διατήρηση υψηλού επιπέδου ασφάλειας αποθεμάτων πετρελαίου, εντός της Κοινότητας, μέσω αξιόπιστων και διάφανων μηχανισμών βασισμένων στην αλληλεγγύη των κρατών μελών, ενώ παράλληλα τηρούνται οι κανόνες της εσωτερικής αγοράς και του ανταγωνισμού, μπορεί να επιτευχθεί καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο, η Κοινότητα μπορεί να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας του άρθρου 5 της συνθήκης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας του ιδίου άρθρου, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία για την επίτευξη του στόχου αυτού όρια.

               (19)

               Η παρούσα οδηγία δεν θίγει τις υποχρεώσεις των κρατών μελών όσον αφορά στις προθεσμίες ενσωμάτωσης στο εθνικό δίκαιο των οδηγιών που εμφαίνονται στο παράρτημα Ι μέρος Β,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
   Άρθρο 1
   1.   Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις κατάλληλες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις ώστε να διατηρούν εντός της Κοινότητας, για κάθε κατηγορία προϊόντων πετρελαίου που απαριθμούνται στο άρθρο 2, επί μονίμου βάσεως και με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 10, ένα επίπεδο αποθεμάτων προϊόντων πετρελαίου, το οποίο να αντιστοιχεί τουλάχιστον σε ενενήντα ημέρες μέσης ημερήσιας εσωτερικής κατανάλωσης του προηγουμένου ημερολογιακού έτους που αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 2.
   2.   Το μέρος της εσωτερικής κατανάλωσης που καλύπτεται από παράγωγα πετρελαίου παραγόμενα εγχωρίως από το οικείο κράτος μέλος, μπορεί να αφαιρείται από την εν λόγω κατανάλωση έως ένα ποσοστό 25 %, κατ’ ανώτατο όριο. Η εσωτερική κατανομή του αποτελέσματος αυτής της αφαίρεσης αποφασίζεται από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος.
   Άρθρο 2
   Για τον υπολογισμό της εσωτερικής κατανάλωσης, καθορίζονται οι εξής κατηγορίες προϊόντων:

               α)

               βενζίνες αυτοκινήτων και καύσιμα αεροπλάνων (βενζίνη αεροπλάνων, καύσιμα αεριοπροωθουμένων τύπου βενζίνης)·

               β)

               ντήζελ (gas-oil, diesel-oil), φωτιστικό πετρέλαιο και καύσιμο αεριοπροωθουμένων τύπου κηροζίνης·

               γ)

               μαζούτ (fuel-oils).

         Στον υπολογισμό της εσωτερικής κατανάλωσης, δεν περιλαμβάνονται τα καύσιμα των ποντοπόρων πλοίων.
   Άρθρο 3
   1.   Τα κατά το άρθρο 1 διατηρούμενα αποθέματα ευρίσκονται πλήρως στη διάθεση των κρατών μελών σε περίπτωση που ανακύπτουν δυσκολίες στην προμήθεια πετρελαίου. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι διαθέτουν τις νόμιμες εξουσίες για να αποφασίζουν τη διάθεση των αποθεμάτων σε τέτοιες περιστάσεις.
   Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν τη διαθεσιμότητα και προσιτότητα των αποθεμάτων αυτών, θεσπίζουν δε ρυθμίσεις οι οποίες επιτρέπουν την εξακρίβωση, τη λογιστική καταχώρηση και τον έλεγχο των αποθεμάτων.
   2.   Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν την εφαρμογή δίκαιων και αμερόληπτων όρων στα μέτρα διατήρησης των αποθεμάτων τους.
   Το κόστος που συνεπάγεται η διατήρηση αποθεμάτων σύμφωνα με το άρθρο 1, προσδιορίζεται με διαφάνεια. Εν προκειμένω, τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίζουν μέτρα ώστε να λαμβάνουν κατάλληλα στοιχεία σχετικά με το κόστος διατήρησης αποθεμάτων σύμφωνα με το άρθρο 1 και να παρέχουν αυτές τις πληροφορίες στους ενδιαφερομένους.
   3.   Προκειμένου να τηρούν τις απαιτήσεις των παραγράφων 1 και 2, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να προσφύγουν σε φορέα ή οντότητα διατήρησης αποθεμάτων, ο οποίος θα είναι υπεύθυνος για τη διατήρηση του συνόλου ή μέρους των αποθεμάτων.
   Δύο ή περισσότερα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να προσφύγουν σε κοινό φορέα ή οντότητα διατήρησης αποθεμάτων. Στην περίπτωση αυτή, τα κράτη μέλη αυτά είναι από κοινού υπεύθυνα για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που απορρέουν από την παρούσα οδηγία.
   Άρθρο 4
   1.   Στο τέλος κάθε μηνός, τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή στατιστικό δελτίο των υφιστάμενων αποθεμάτων, το οποίο καταρτίζεται σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 2 και το άρθρο 6, και στο οποίο αναφέρεται ο αριθμός των ημερών μέσης κατανάλωσης του προηγούμενου ημερολογιακού έτους, στον οποίο αντιστοιχούν τα αποθέματα αυτά. Το δελτίο αυτό υποβάλλεται το αργότερο την εικοστή πέμπτη ημέρα του δεύτερου μήνα μετά τον μήνα αναφοράς.
   2.   Η υποχρέωση των κρατών μελών να διατηρούν αποθέματα βασίζεται στην εσωτερική κατανάλωση του προηγούμενου ημερολογιακού έτους. Στην αρχή κάθε ημερολογιακού έτους, και το αργότερο έως τις 31 Μαρτίου, τα κράτη μέλη προβαίνουν σε νέα εκτίμηση της υποχρέωσής τους για τη διατήρηση αποθεμάτων και εξασφαλίζουν ότι συμμορφούνται προς τις νέες τους υποχρεώσεις κάθε έτος το συντομότερο δυνατόν και, οπωσδήποτε, το αργότερο έως τις 31 Ιουλίου.
   3.   Στο στατιστικό δελτίο, τα αποθέματα καυσίμων αεριωθουμένων τύπου κηροζίνης αναφέρονται χωριστά στην κατηγορία που προβλέπεται στο άρθρο 2 στοιχείο β).
   Άρθρο 5
   1.   Τα αποθέματα που απαιτούνται βάσει της υποχρέωσης που ορίζει το άρθρο 1, μπορούν να διατηρούνται υπό τη μορφή αργού πετρελαίου και ενδιάμεσων προϊόντων, καθώς και υπό τη μορφή τελικών προϊόντων.
   2.   Στο στατιστικό δελτίο των υφιστάμενων στο τέλος κάθε μηνός αποθεμάτων:

               α)

               τα τελικά προϊόντα υπολογίζονται με την πραγματική τους ποσότητα·

               β)

               το αργό πετρέλαιο και τα ενδιάμεσα προϊόντα υπολογίζονται:

                           i)

                           είτε βάσει της ποσοτικής αναλογίας κάθε κατηγορίας προϊόντων που παρήχθησαν κατά το προηγούμενο ημερολογιακό έτος στα διυλιστήρια του οικείου κράτους μέλους,

                           ii)

                           είτε βάσει των προγραμμάτων παραγωγής των διυλιστηρίων του οικείου κράτους μέλους για το τρέχον έτος,

                           iii)

                           είτε βάσει του λόγου της συνολικής ποσότητας προϊόντων που υπόκεινται στην υποχρέωση διατήρησης αποθεμάτων και που έχουν παραχθεί κατά το προηγούμενο ημερολογιακό έτος στο οικείο κράτος μέλος, προς τη συνολική ποσότητα αργού πετρελαίου που χρησιμοποιήθηκε κατά το ίδιο έτος, έως το 40 % το πολύ της συνολικής υποχρέωσης διατήρησης αποθεμάτων της πρώτης και δεύτερης κατηγορίας (βενζίνες και πετρέλαια εσωτερικής καύσης (gas-oils) και το 50 % το πολύ της τρίτης κατηγορίας (πετρέλαια εξωτερικής καύσης (fuel-oils).

         3.   Όταν προορίζονται για μεταποίηση σε τελικά προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 2, τα συστατικά μειγμάτων μπορούν να αντικαθιστούν τα προϊόντα για τη μεταποίηση των οποίων προορίζονται.
   Άρθρο 6
   1.   Για τον υπολογισμό του ελαχίστου επιπέδου αποθεμάτων που προβλέπονται στο άρθρο 1, στο στατιστικό δελτίο περιλαμβάνονται μόνον οι ποσότητες που διατηρούνται σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 1.
   2.   Υπό τους όρους που αναφέρονται στην παράγραφο 1, δύνανται να συμπεριλαμβάνονται στα αποθέματα:

               α)

               οι ποσότητες στα πετρελαιοφόρα πλοία που έχουν προσεγγίσει ένα λιμένα προκειμένου να εκφορτώσουν, εφόσον έχουν συμπληρωθεί οι λιμενικές διατυπώσεις·

               β)

               οι αποθηκευμένες ποσότητες στους λιμένες εκφόρτωσης·

               γ)

               οι ποσότητες που περιέχονται σε δεξαμενές στην είσοδο των πετρελαιαγωγών·

               δ)

               οι ποσότητες που περιέχονται στις δεξαμενές των διυλιστηρίων, με εξαίρεση τις ποσότητες που ευρίσκονται στους αγωγούς και τις εγκαταστάσεις επεξεργασίας·

               ε)

               οι ποσότητες που ευρίσκονται στους αποθηκευτικούς χώρους των διυλιστηρίων, των επιχειρήσεων εισαγωγής, αποθήκευσης, ή χονδρικής διανομής·

               στ)

               οι ποσότητες που ευρίσκονται στους αποθηκευτικούς χώρους, μεγάλων καταναλωτών, σύμφωνα με τις εθνικές διατάξεις για την υποχρέωση διατήρησης μονίμων αποθεμάτων·

               ζ)

               οι ποσότητες που μεταφέρονται σε φορτηγίδες και ακτοπλοϊκά πλοία εντός των εθνικών συνόρων, επί των οποίων είναι δυνατόν να γίνεται έλεγχος από τις αρμόδιες αρχές και οι οποίες δύνανται να καταστούν αμέσως διαθέσιμες.

         3.   Από το στατιστικό δελτίο εξαιρούνται ιδίως το εγχώριο αργό πετρέλαιο που δεν έχει ακόμη αντληθεί, οι προμήθειες με προορισμό τις δεξαμενές ποντοπόρων πλοίων, οι προμήθειες σε άμεση διαμετακόμιση εκτός των αποθεμάτων που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 1, οι προμήθειες σε πετρελαιαγωγούς, σε βυτιοφόρα οδικά και σιδηροδρομικά οχήματα, στις δεξαμενές αποθήκευσης των πρατηρίων, και όσες διατηρούνται από μικροκαταναλωτές.
   Επίσης, από το στατιστικό δελτίο εξαιρούνται οι ποσότητες που διατηρούνται από τις ένοπλες δυνάμεις και οι ποσότητες που διατηρούνται για λογαριασμό τους από τις εταιρείες πετρελαίου.
   Άρθρο 7
   1.   Για τους σκοπούς εφαρμογής της παρούσας οδηγίας, είναι δυνατόν να δημιουργούνται αποθέματα, δυνάμει διακυβερνητικών συμφωνιών, στην επικράτεια ενός κράτους μέλους για λογαριασμό επιχειρήσεων ή φορέων/οντοτήτων, εγκατεστημένων σε άλλο κράτος μέλος. Η κυβέρνηση του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους είναι αρμόδια για να αποφασίζει εάν μέρος των αποθεμάτων του θα διατηρείται εκτός της εθνικής του επικράτειας.
   Το κράτος μέλος, στην επικράτεια του οποίου διατηρούνται τα αποθέματα δυνάμει μιας τέτοιας συμφωνίας, δεν αντιτίθεται στη μεταφορά των εν λόγω αποθεμάτων στα άλλα κράτη μέλη για λογαριασμό των οποίων διατηρούνται τα αποθέματα δυνάμει της συμφωνίας αυτής. Το εν λόγω κράτος μέλος ελέγχει τα αποθέματα αυτά σύμφωνα με τις διαδικασίες που ορίζει η εν λόγω συμφωνία αλλά δεν τα συμπεριλαμβάνει στο στατιστικό του δελτίο. Το κράτος μέλος, για λογαριασμό του οποίου διατηρούνται τα αποθέματα, μπορεί να τα συμπεριλάβει στο στατιστικό του δελτίο.
   Μαζί με το στατιστικό δελτίο, έκαστο κράτος μέλος αποστέλλει στην Επιτροπή έκθεση σχετικά με τα αποθέματα που διατηρούνται στην επικράτειά του για λογαριασμό άλλου κράτους μέλους, καθώς και σχετικά με τα αποθέματα που διατηρούνται σε άλλα κράτη μέλη για λογαριασμό του. Και στις δύο περιπτώσεις, στην έκθεση αναφέρεται ο τόπος αποθήκευσης ή/και οι εταιρείες που κρατούν τα αποθέματα, η ποσότητα και η κατηγορία αποθηκευμένου προϊόντος ή αργού πετρελαίου.
   2.   Τα σχέδια των συμφωνιών που αναφέρονται στη παράγραφο 1 αποστέλλονται στην Επιτροπή η οποία μπορεί να γνωστοποιεί σχόλια στις οικείες κυβερνήσεις. Οι συμφωνίες, μόλις συναφθούν, κοινοποιούνται στην Επιτροπή, η οποία τις γνωστοποιεί στα άλλα κράτη μέλη.
   Οι συμφωνίες αυτές πρέπει να πληρούν τους ακόλουθους όρους:

               α)

               πρέπει να αφορούν το αργό πετρέλαιο και τα πάσης φύσεως προϊόντα πετρελαίου που αναφέρονται στην παρούσα οδηγία·

               β)

               πρέπει να καθορίζουν όρους και διακανονισμούς για τη διατήρηση αποθεμάτων με σκοπό τη διασφάλιση ελέγχου και διαθεσιμότητας των εν λόγω αποθεμάτων·

               γ)

               πρέπει να αναφέρουν τις διαδικασίες για τον έλεγχο και την εξακρίβωση των προβλεπόμενων αποθεμάτων, μεταξύ άλλων δε τις μεθόδους για τη διενέργεια των επιθεωρήσεων και τη σχετική συνεργασία·

               δ)

               πρέπει να συνάπτονται, κατά γενικό κανόνα, για απεριόριστη διάρκεια·

               ε)

               πρέπει να αναφέρουν ότι, εφόσον προβλέπεται δυνατότητα μονομερούς καταγγελίας, η δυνατότητα αυτή δεν ασκείται σε περίπτωση κρίσεως εφοδιασμού και ότι, οπωσδήποτε, η Επιτροπή ενημερώνεται εκ των προτέρων για κάθε καταγγελία.

         3.   Όταν αποθέματα δημιουργούμενα με βάση τέτοιες συμφωνίες δεν ανήκουν στην επιχείρηση ή στο φορέα/οντότητα, που υπέχει υποχρέωση τήρησης αποθεμάτων, αλλά τηρούνται στη διάθεση της εν λόγω επιχείρησης ή του φορέα/οντότητας, από μια άλλη επιχείρηση ή φορέα/οντότητα, πρέπει να πληρούνται οι ακόλουθοι όροι:

               α)

               η δικαιούχος επιχείρηση ή ο φορέας/οντότητα πρέπει να διατηρεί το συμβατικό δικαίωμα να αποκτήσει τα αποθέματα αυτά καθ’ όλη τη διάρκεια ισχύος της σύμβασης· η μέθοδος καθορισμού της τιμής για την απόκτηση αυτή, πρέπει να συμφωνείται μεταξύ των ενδιαφερομένων μερών·

               β)

               η ελάχιστη διάρκεια ισχύος αυτής της σύμβασης πρέπει να είναι ενενήντα ημέρες·

               γ)

               πρέπει να καθορίζονται ο τόπος αποθήκευσης ή/και οι εταιρείες που κρατούν τα αποθέματα στη διάθεση της δικαιούχου επιχείρησης ή φορέα/οντότητας, καθώς και η ποσότητα και η κατηγορία προϊόντος ή αργού πετρελαίου που αποθηκεύεται στον τόπο αυτόν·

               δ)

               η πραγματική διαθεσιμότητα των αποθεμάτων υπέρ της δικαιούχου επιχείρησης ή του φορέα/οντότητας πρέπει να εξασφαλίζεται, συνεχώς καθ’ όλη την περίοδο ισχύος της σύμβασης, από την επιχείρηση ή τον φορέα/οντότητα που κρατεί τα αποθέματα στη διάθεση της δικαιούχου επιχείρησης ή του φορέα/οντότητας·

               ε)

               η επιχείρηση ή ο φορέας/οντότητα, που κρατεί τα αποθέματα στη διάθεση της δικαιούχου επιχείρησης ή του φορέα/οντότητας, πρέπει να υπάγεται στη δικαιοδοσία του κράτους μέλους στην επικράτεια του οποίου ευρίσκονται τα αποθέματα καθ’ όσον αφορά τις νομικές εξουσίες αυτού του κράτους μέλους για τον έλεγχο και την επαλήθευση της ύπαρξης των αποθεμάτων.

         Άρθρο 8
   Τα κράτη μέλη θεσπίζουν όλες τις αναγκαίες διατάξεις και λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίζουν τον έλεγχο και την εποπτεία των αποθεμάτων. Εγκαθιστούν μηχανισμούς για να επαληθεύουν τα αποθέματα σύμφωνα με την παρούσα οδηγία.
   Άρθρο 9
   Τα κράτη μέλη καθορίζουν τις κυρώσεις που επιβάλλονται στις παραβιάσεις των εθνικών διατάξεων που έχουν θεσπισθεί κατ’ εφαρμογή της παρούσας οδηγίας και λαμβάνουν κάθε αναγκαίο μέτρο για την εφαρμογή των εν λόγω διατάξεων. Οι ούτως προβλεπόμενες κυρώσεις πρέπει να είναι αποτελεσματικές, ανάλογες και αποτρεπτικές.
   Άρθρο 10
   1.   Σε περίπτωση εμφάνισης δυσχερειών στον εφοδιασμό της Κοινότητος με πετρέλαιο, η Επιτροπή οργανώνει διαβουλεύσεις μεταξύ των κρατών μελών κατόπιν αιτήσεως ενός από αυτά, ή με δική της πρωτοβουλία.
   2.   Εκτός από ειδικές επείγουσες περιπτώσεις ή προκειμένου να καλυφθούν μικρής σημασίας τοπικές ανάγκες, τα κράτη μέλη δεν αντλούν, πριν από τις αναφερόμενες στην παράγραφο 1 διαβουλεύσεις, ποσότητες από τα αποθέματα, εφόσον αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα τη μείωσή τους κάτω από το ελάχιστο υποχρεωτικό επίπεδο.
   3.   Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή για κάθε άντληση που πραγματοποιούν από τα εφεδρικά αποθέματα και αναφέρουν όσο το δυνατόν συντομότερα:

               α)

               την ημερομηνία κατά την οποία τα αποθέματα μειώνονται κάτω από το υποχρεωτικό ελάχιστο επίπεδο·

               β)

               τα αίτια αυτής της άντλησης·

               γ)

               τα μέτρα τα οποία, ενδεχομένως, έχουν ληφθεί για την ανασυγκρότηση των αποθεμάτων·

               δ)

               αν είναι δυνατόν, την πιθανή εξέλιξη των αποθεμάτων κατά τη διάρκεια της περιόδου κατά την οποία αυτά παραμένουν κάτω από το υποχρεωτικό ελάχιστο επίπεδο.

         Άρθρο 11
   Η Επιτροπή υποβάλλει τακτικά στο Συμβούλιο έκθεση για την κατάσταση των αποθεμάτων που έχουν συσταθεί στην Κοινότητα, και ιδίως, ανάλογα με την περίπτωση, για την ανάγκη εναρμόνισης προκειμένου να εξασφαλισθεί ο έλεγχος και η επίβλεψη των αποθεμάτων.
   Άρθρο 12
   Η οδηγία 68/414/ΕΟΚ καταργείται, με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων των κρατών μελών όσον αφορά στις προθεσμίες ενσωμάτωσης στο εθνικό δίκαιο και εφαρμογής των οδηγιών που εμφαίνονται στο παράρτημα Ι μέρος Β.
   Οι αναφορές στην καταργούμενη οδηγία θεωρούνται ότι γίνονται στη παρούσα οδηγία και διαβάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας του παραρτήματος ΙΙ.
   Άρθρο 13
   Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
   Άρθρο 14
   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 24 Ιουλίου 2006.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         M. PEKKARINEN

      (1)  ΕΕ C 226 Ε της 15.9.2005, σ. 44.

      (2)  ΕΕ C 112 της 30.4.2004, σ. 39.

      (3)  ΕΕ L 308 της 23.12.1968, σ. 14. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 98/93/ΕΚ (ΕΕ L 358 της 31.12.1998, σ. 100).

      (4)  Βλ. παράρτημα Ι, μέρος Α.

      (5)  ΕΕ L 228 της 16.8.1973, σ. 1.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι
      ΜΕΡΟΣ A
      Καταργούμενη οδηγία με τις τροποποιήσεις της

                  Οδηγία 68/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου

                  (ΕΕ L 308 της 23.12.1968, σ. 14)

                  Οδηγία 72/425/ΕΟΚ του Συμβουλίου

                  (ΕΕ L 291 της 28.12.1972, σ. 154)

                  Οδηγία 98/93/ΕΚ του Συμβουλίου

                  (ΕΕ L 358 της 31.12.1998, σ. 100)

      ΜΕΡΟΣ B
      Προθεσμίες ενσωμάτωσης στο εθνικό δίκαιο
      (κατά το άρθρο 12)

                  Οδηγίες

                  Λήξη προθεσμίας ενσωμάτωσης

                  Ημερομηνία εφαρμογής

                  68/414/ΕΟΚ

                  1η Ιανουαρίου 1971

                  1η Ιανουαρίου 1971

                  98/93/ΕΚ

                  1η Ιανουαρίου 2000 (1)

         (1)  1η Ιανουαρίου 2003 για την Ελληνική Δημοκρατία όσον αφορά τις υποχρεώσεις της οδηγίας 98/93/ΕΚ για το συνυπολογισμό στην εσωτερική κατανάλωση των καυσίμων για τη διεθνή αεροπορία. Βλ. άρθρο 4 της οδηγίας 98/93/ΕΚ.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ
      Πίνακας αντιστοιχίας

                  Οδηγία 68/414/ΕΟΚ

                  Παρούσα οδηγία

                  Άρθρο 1

                  Άρθρο 1

                  Άρθρο 2 πρώτο εδάφιο εισαγωγική περίοδος

                  Άρθρο 2 πρώτο εδάφιο εισαγωγική περίοδος

                  Άρθρο 2 πρώτο εδάφιο πρώτη περίπτωση

                  Άρθρο 2 πρώτο εδάφιο στοιχείο α)

                  Άρθρο 2 πρώτο εδάφιο δεύτερη περίπτωση

                  Άρθρο 2 πρώτο εδάφιο στοιχείο β)

                  Άρθρο 2 πρώτο εδάφιο τρίτη περίπτωση

                  Άρθρο 2 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ)

                  Άρθρο 2 δεύτερο εδάφιο

                  Άρθρο 2 δεύτερο εδάφιο

                  Άρθρο 3

                  Άρθρο 3

                  Άρθρο 4 πρώτο εδάφιο

                  Άρθρο 4 παράγραφος 1

                  Άρθρο 4 δεύτερο εδάφιο

                  Άρθρο 4 παράγραφος 2

                  Άρθρο 4 τρίτο εδάφιο

                  Άρθρο 4 παράγραφος 3

                  Άρθρο 5 πρώτο εδάφιο

                  Άρθρο 5 παράγραφος 1

                  Άρθρο 5 δεύτερο εδάφιο εισαγωγική περίοδος πρώτo τμήμα της φράσης

                  Άρθρο 5 παράγραφος 2 εισαγωγική περίοδος

                  Άρθρο 5 δεύτερο εδάφιο εισαγωγική περίοδος δεύτερο τμήμα της φράσης

                  Άρθρο 5 παράγραφος 2 στοιχείο α)

                  Άρθρο 5 δεύτερο εδάφιο εισαγωγική περίοδος τρίτο τμήμα της φράσης

                  Άρθρο 5 παράγραφος 2 στοιχείο β) εισαγωγική περίοδος

                  Άρθρο 5 δεύτερο εδάφιο πρώτη περίπτωση

                  Άρθρο 5 παράγραφος 2 στοιχείο β) σημείο i)

                  Άρθρο 5 δεύτερο εδάφιο δεύτερη περίπτωση

                  Άρθρο 5 παράγραφος 2 στοιχείο β) σημείο ii)

                  Άρθρο 5 δεύτερο εδάφιο τρίτη περίπτωση

                  Άρθρο 5 παράγραφος 2 στοιχείο β) σημείο iii)

                  Άρθρο 5 τρίτο εδάφιο

                  Άρθρο 5 παράγραφος 3

                  Άρθρο 6 παράγραφος 1

                  Άρθρο 6 παράγραφος 1

                  Άρθρο 6 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο

                  Άρθρο 7 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο

                  Άρθρο 6 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο

                  Άρθρο 7 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο

                  Άρθρο 6 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο

                  Άρθρο 7 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο

                  Άρθρο 6 παράγραφος 2 τέταρτο εδάφιο

                  Άρθρο 7 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο

                  Άρθρο 6 παράγραφος 2 πέμπτο εδάφιο εισαγωγική περίοδος

                  Άρθρο 7 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο εισαγωγική περίοδος

                  Άρθρο 6 παράγραφος 2 πέμπτο εδάφιο πρώτη περίπτωση

                  Άρθρο 7 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο στοιχείο α)

                  Άρθρο 6 παράγραφος 2 πέμπτο εδάφιο δεύτερη περίπτωση

                  Άρθρο 7 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο στοιχείο β)

                  Άρθρο 6 παράγραφος 2 πέμπτο εδάφιο τρίτη περίπτωση

                  Άρθρο 7 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο στοιχείο γ)

                  Άρθρο 6 παράγραφος 2 πέμπτο εδάφιο τέταρτη περίπτωση

                  Άρθρο 7 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο στοιχείο δ)

                  Άρθρο 6 παράγραφος 2 πέμπτο εδάφιο πέμπτη περίπτωση

                  Άρθρο 7 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο στοιχείο ε)

                  Άρθρο 6 παράγραφος 2 έκτο εδάφιο εισαγωγική περίοδος

                  Άρθρο 7 παράγραφος 3 εισαγωγική περίοδος

                  Άρθρο 6 παράγραφος 2 έκτο εδάφιο πρώτη περίπτωση

                  Άρθρο 7 παράγραφος 3 στοιχείο α)

                  Άρθρο 6 παράγραφος 2 έκτο εδάφιο δεύτερη περίπτωση

                  Άρθρο 7 παράγραφος 3 στοιχείο β)

                  Άρθρο 6 παράγραφος 2 έκτο εδάφιο τρίτη περίπτωση

                  Άρθρο 7 παράγραφος 3 στοιχείο γ)

                  Άρθρο 6 παράγραφος 2 έκτο εδάφιο τέταρτη περίπτωση

                  Άρθρο 7 παράγραφος 3 στοιχείο δ)

                  Άρθρο 6 παράγραφος 2 έκτο εδάφιο πέμπτη περίπτωση

                  Άρθρο 7 παράγραφος 3 στοιχείο ε)

                  Άρθρο 6 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο εισαγωγική φράση

                  Άρθρο 6 παράγραφος 2 εισαγωγική περίοδος

                  Άρθρο 6 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο πρώτη περίπτωση

                  Άρθρο 6 παράγραφος 2 στοιχείο α)

                  Άρθρο 6 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο δεύτερη περίπτωση

                  Άρθρο 6 παράγραφος 2 στοιχείο β)

                  Άρθρο 6 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο τρίτη περίπτωση

                  Άρθρο 6 παράγραφος 2 στοιχείο γ)

                  Άρθρο 6 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο τέταρτη περίπτωση

                  Άρθρο 6 παράγραφος 2 στοιχείο δ)

                  Άρθρο 6 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο πέμπτη περίπτωση

                  Άρθρο 6 παράγραφος 2 στοιχείο ε)

                  Άρθρο 6 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο έκτη περίπτωση

                  Άρθρο 6 παράγραφος 2 στοιχείο στ)

                  Άρθρο 6 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο έβδομη περίπτωση

                  Άρθρο 6 παράγραφος 2 στοιχείο ζ)

                  Άρθρο 6 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο πρώτη φράση

                  Άρθρο 6 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο

                  Άρθρο 6 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο δεύτερη φράση

                  Άρθρο 6 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο

                  Άρθρο 6α

                  Άρθρο 8

                  Άρθρο 6β

                  Άρθρο 9

                  Άρθρο 7 πρώτο εδάφιο

                  Άρθρο 10 παράγραφος 1

                  Άρθρο 7 δεύτερο εδάφιο

                  Άρθρο 10 παράγραφος 2

                  Άρθρο 7 τρίτο εδάφιο εισαγωγική περίοδος

                  Άρθρο 10 παράγραφος 3 εισαγωγική περίοδος

                  Άρθρο 7 τρίτο εδάφιο πρώτη περίπτωση

                  Άρθρο 10 παράγραφος 3 στοιχείο α)

                  Άρθρο 7 τρίτο εδάφιο δεύτερη περίπτωση

                  Άρθρο 10 παράγραφος 3 στοιχείο β)

                  Άρθρο 7 τρίτο εδάφιο τρίτη περίπτωση

                  Άρθρο 10 παράγραφος 3 στοιχείο γ)

                  Άρθρο 7 τρίτο εδάφιο τέταρτη περίπτωση

                  Άρθρο 10 παράγραφος 3 στοιχείο δ)

                  Άρθρο 8

                  —

                  —

                  Άρθρο 11

                  —

                  Άρθρο 12

                  —

                  Άρθρο 13

                  Άρθρο 9

                  Άρθρο 14

                  —

                  Παράρτημα Ι

                  —

                  Παράρτημα ΙΙ


Avis juridique important

|

31993L0104

Οδηγία 93/104/ΕΚ του Συμβουλίου της 23ης Νοεμβρίου 1993 σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 307 της 13/12/1993 σ. 0018 - 0024

ΟΔΗΓΙΑ 93/104/ΕΚ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 23ης Νοεμβρίου 1993 σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίαςΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 118 Α,  την πρόταση της Επιτροπής(1) ,  Σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο(2) ,  Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(3) ,  Εκτιμώντας:  ότι το άρθο 118 Α της συνθήκης προβλέπει ότι το Συμβούλιο θεσπίζει, με οδηγία, της ελάχιστες προδιαγραφές για να προωθήσει την καλυτέρευση, ιδίως, του χώρου της εργασίας, με στόχο την εξασφάλιση υψηλότερου επιπέδου προστασίας της ασφάλειας και της  υγείας των εργαζομένων- ότι, σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο, στις οδηγίες αυτές αποφεύγεται η επιβολή διοικητικών, οικονομικών και νομικών εξαναγκασμών οι οποίοι θα εμπόδιζαν τη δημιουργία και ανάπτυξη των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων- ότι οι διατάξεις της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 12ης Ιουνίου 1989 σχετικά με την εφαρμογή μέτρων για την προώθηση της βελτίωσης της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων κατά την εργασία(4)  εφαρμόζονται πλήρως στους τομείς που καλύπτει η  παρούσα οδηγία, με την επιφύλαξη των περισσότερο περιοριστικών ή/και ειδικών διατάξεων αυτής- ότι ο κοινοτικός χάρτης των θεμελιωδών κοινωνικών δικαιωμάτων των εργαζομένων, που εγκρίθηκε κατά το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στο Στρασβούργο, στις 9 Δεκεμβρίου 1989, από τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων ένδεκα κρατών μελών, διακηρύσσει συγκεκριμένα στο  σημείο 7 πρώτο εδάφιο, στο σημείο 8 και στο σημείο 19 πρώτο εδάφιο ότι:   "7.  Η δημιουργία της εσωτερικής αγοράς πρέπει να οδηγήσει σε βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και εργασίας των εργαζομένων στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Αυτό θα επιτευχθεί με την προοδευτική προσέγγιση των εν λόγω συνθηκών, ιδίως όσον αφορά τη διάρκεια και  τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας και τις μορφές εργασίας, εκτός της εργασίας αορίστου χρόνου, όπως η εργασία ορισμένου χρόνου, η εργασία με μερική απασχόληση, η προσωρινή εργασία και η εποχική εργασία.  8.  Κάθε εργαζόμενος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας έχει δικαίωμα εβδομαδιαίας ανάπαυσης και ετήσιας άδειας μετ' αποδοχών, ως προς τη διάρκεια των οποίων θα πρέπει να επιτευχθεί προοδευτική προσέγγιση, σύμφωνα με τα ισχύοντα σε κάθε κράτος.  19.  Κάθε εργαζόμενος πρέπει να απολαύει ικανοποιητικών συνθηκών προστασίας της υγείας και της ασφαλείας του στο χώρο εργασίας. Πρέπει να λαμβάνονται τα απαιτούμενα μέτρα με σκοπό να συνεχιστεί η προοδευτική εναρμόνιση των συνθηκών που επικρατούν στον  τομέα αυτόν"- ότι η βελτίωση της ασφάλειας, της υγιεινής και της υγείας των εργαζομένων κατά την εργασία είναι στόχος ο οποίος δεν μπορεί να εξαρτάται από καθαρά οικονομικές εκτιμήσεις- ότι η παρούσα οδηγία αποτελεί συγκεκριμένο στοιχείο στα πλαίσια της υλοποίησης της κοινωνικής διάστασης της εσωτερικής αγοράς- ότι η θέσπιση ελάχιστων προδιαγραφών για την οργάνωση του χρόνου εργασίας μπορεί να βελτιώσει τις συνθήκες εργασίας στην Κοινότητα- ότι, για την εξασφάλιση της υγείας και ασφάλειας των εργαζομένων στην Κοινότητα, οι εργαζόμενοι πρέπει να διαθέτουν ορισμένες ελάχιστες περιόδους ανάπαυσης - ημερήσιας, εβδομαδιαίας και ετήσιας - καθώς και κατάλληλα διαλείμματα εργασίας- ότι θα πρέπει  να προβλέπεται σχετικά και μια μέγιστη κατ' εβδομάδα διάρκεια εργασίας- ότι οι αρχές του Διεθνούς οργανισμού εργασίας ως προς την οργάνωση του χρόνου εργασίας, περιλαμβανομένης και της νυκτερινής, πρέπει να συνεκτιμηθούν- ότι, όσον αφορά την περίοδο εβδομαδιαίας ανάπαυσης, πρέπει να ληφθεί δεόντως υπόψη η ποικιλομορφία των πολιτιστικών, εθνικών, θρησκευτικών και άλλων παραγόντων στα κράτη μέλη- ότι, ιδιαιτέρως, εναπόκειται σε κάθε κράτος μέλος να αποφασίσει τελικά εάν  και σε ποιο βαθμό πρέπει να περιλαμβάνεται η Κυριακή στην εβδομαδιαία ανάπαυση- ότι από σχετικές μελέτες έχει αποδειχθεί ότι ο ανθρώπινος οργανισμός είναι πιο ευαίσθητος κατά τη διάρκεια της νύχτας στις περιβαλλοντικές οχλήσεις και σε ορισμένες επαχθείς μορφές οργάνωσης της εργασίας καθώς και ότι μακριές περίοδοι νυκτερινής  εργασίας είναι επιζήμιες για την υγεία των εργαζομένων και μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο την ασφάλειά τους στην εργασία- ότι θα πρέπει να περιορίζεται η διάρκεια της νυκτερινής και της υπερωριακής εργασίας και να προβλέπεται ότι, όταν ο εργοδότης χρησιμοποιεί τακτικά εργαζομένους τη νύχτα, ενημερώνει σχετικά τις αρμόδιες αρχές, εφόσον του το ζητήσουν- ότι είναι σημαντικό οι εργαζόμενοι τη νύχτα να δικαιούνται δωρεάν ιατρική εξέταση πριν αναλάβουν νυκτερινή εργασία και κατά τακτά χρονικά διαστήματα στη συνέχεια και, σε περίπτωση που έχουν προβλήματα υγείας, να μετατίθενται, στο μέτρο του δυνατού, σε  κατάλληλη θέση ημερήσιας εργασίας- ότι η κατάσταση των εργαζόμενων τη νύχτα και των εργαζόμενων σε βάρδιες απαιτεί προσαρμογή του επιπέδου προστασίας, όσον αφορά την ασφάλεια και την υγεία, στη φύση της εργασίας τους, καθώς και την αποτελεσματική οργάνωση και λειτουργία των υπηρεσιών και  των μέσων προστασίας και πρόληψης- ότι ο τρόπος εργασίας μπορεί να θίξει την ασφάλεια και την υγεία των εργαζομένων- ότι στην οργάνωση της εργασίας με έναν ορισμένο ρυθμό πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η γενική αρχή της προσαρμογής της εργασίας στον άνθρωπο- ότι, λόγω της ιδιομορφίας της εργασίας, ίσως χρειαστεί να ληφθούν χωριστά μέτρα οργάνωσης του χρόνου εργασίας σε ορισμένους τομείς ή δραστηριότητες εκτός του τομέα εφαρμογής της παρούσας οδηγίας- ότι, λαμβάνοντας υπόψη τα θέματα που είναι δυνατόν να ανακύψουν από την οργάνωση του χρόνου εργασίας, φαίνεται σκόπιμο να προβλέπεται μια κάποια ελαστικότητα στην εφαρμογή ορισμένων διατάξεων της παρούσας οδηγίας, εξασφαλίζοντας παράλληλα την τήρηση των  αρχών της προστασίας της ασφάλειας και υγείας των εργαζομένων- ότι θα πρέπει να επιτραπούν παρεκκλίσεις από ορισμένες διατάξεις της παρούσας οδηγίας, εκ μέρους των κρατών μελών ή των κοινωνικών εταίρων, αναλόγως- ότι, κατά γενικό κανόνα, σε περίπτωση παρέκκλισης, πρέπει να χορηγούνται στους οικείους εργαζομένους  ισοδύναμες περίοδοι αντισταθμιστικής ανάπαυσης,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:   ΤΜΗΜΑ Ι ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ - ΟΡΙΣΜΟΙ   Άρθρο 1  Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής 1.  Η παρούσα οδηγία καθορίζει τις στοιχειώδεις προδιαγραφές ασφάλειας και υγείας όσον αφορά την οργάνωση του χρόνου εργασίας.  2.  Εφαρμόζεται:  α) στις ελάχιστες περιόδους ημερήσιας και εβδομαδιαίας ανάπαυσης και ετήσιας άδειας, στο χρόνο διαλείμματος και στη μέγιστη εβδομαδιαία διάρκεια εργασίας και β) σε ορισμένες πλευρές της νυκτερινής εργασίας, της κατά βάρδιες εργασίας και του ρυθμού εργασίας.  3.  Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται σε όλους τους ιδιωτικούς ή δημόσιους τομείς δραστηριοτήτων, κατά την έννοια του άρθρου 2 της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ, με την επιφύλαξη του άρθρου 17 της παρούσας οδηγίας, εξαιρουμένων των αεροπορικών, σιδηροδρομικών, οδικών,  θαλάσσιων, ποτάμιων και λιμναίων μεταφορών, της θαλάσσιας αλιείας και λοιπών θαλασσίων δραστηριότητων, καθώς και των ασκούμενων ιατρών.  4.  Οι διατάξεις της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ εφαρμόζονται πλήρως στα θέματα που αναφέρει η παράγραφος 2, με την επιφύλαξη περιοριστικότερων ή/και ειδικότερων διατάξεων της παρούσας οδηγίας.   Άρθρο 2  Ορισμοί Κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας, νοούνται ως:  1. "χρόνος εργασίας": κάθε περίοδος κατά, τη διάρκεια της οποίας ο εργαζόμενος ευρίσκεται στην εργασία, στη διάθεση του εργοδότη, και ασκεί τη δραστηριότητα ή τα καθήκοντά του, σύμφωνα με τις εθνικές νομοθεσίες ή/και πρακτικές- 2. "περίοδος ανάπαυσης": κάθε περίοδος που δεν είναι χρόνος εργασίας- 3. "νυχτερινή περίοδος": κάθε περίοδος επτά τουλάχιστον ωρών, όπως ορίζεται από την εθνική νομοθεσία, η οποία πρέπει πάντως να περιλαμβάνει το διάστημα μεταξύ 24.00 και 05.00- 4. "εργαζόμενος τη νύκτα":  α) αφενός, κάθε εργαζόμενος κατά την νυχτερινή περίοδο επί τρεις τουλάχιστον ώρες του ημερήσιου κανονικού χρόνου εργασίας του και,  β) αφετέρου, κάθε εργαζόμενος ο οποίος ενδέχεται να πραγματοποιεί κατά τη νυχτερινή περίοδο ένα ορισμένο τμήμα του ετήσιου χρόνου εργασίας του, το οποίο ορίζεται κατ' επιλογή του οικείου κράτους μέλους:  i) από την εθνική νομοθεσία, ύστερα από διαβούλευση με τους κοινωνικούς εταίρους ή ii) με συλλογικές συμβάσεις ή με συμφωνίες μεταξύ κοινωνικών εταίρων σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο- 5. "εργασία κατά βάρδιες": κάθε μέθοδος οργάνωσης της ομαδικής εργασίας κατά την οποία οι εργαζόμενοι διαδέχονται ο ένας τον άλλον στις ίδιες θέσεις εργασίας με ορισμένο ρυθμό, περιλαμβανομένου του ρυθμού περιτροπής, και η οποία μπορεί να είναι συνεχής  ή ασυνεχής, πράγμα το οποίο υποχρεώνει τους εργαζόμενους να επιτελούν μια εργασία σε διαφορετικές ώρες σε μια δεδομένη περίοδο ημερών ή εβδομάδων- 6. "εργαζόμενος σε βάρδιες": κάθε εργαζόμενος με ωράριο που εντάσσεται σε πρόγραμμα εργασίας κατά βάρδιες.   ΤΗΜΗΑ ΙΙ ΕΛΑΧΙΣΤΕΣ ΠΕΡΙΟΔΟΙ ΑΝΑΠΑΥΣΗΣ - ΑΛΛΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ   Άρθρο 3  Ημερήσια ανάπαυση Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τα αναγκαία μέτρα ώστε κάθε εργαζόμενος να διαθέτει, ανά εικοσιτετράωρο, περίοδο ανάπαυσης ελάχιστης διάρκειας ένδεκα συναπτών ωρών.   Άρθρο 4  Διαλείμματα Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να εξασφαλίζεται για κάθε εργαζόμενο χρόνος διαλείμματος όταν ο χρόνος ημερήσιας εργασίας υπερβαίνει τις έξι ώρες. Οι τεχνικές λεπτομέρειες του διαλείμματος και ιδίως η διάρκεια και οι όροι χορήγησής του  καθορίζονται από συλλογικές συμβάσεις ή από συμφωνίες μεταξύ κοινωνικών εταίρων ή, ελλείψει αυτών, από την εθνική νομοθεσία.   Άρθρο 5  Εβδομαδιαία ανάπαυση Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τα αναγκαία μέτρα ώστε κάθε εργαζόμενος να διαθέτει, ανά περίοδο επτά ημερών, μια ελάχιστη περίοδο συνεχούς ανάπαυσης εικοσιτεσσάρων ωρών, στις οποίες προστίθενται οι ένδεκα ώρες ημερήσιας ανάπαυσης οι οποίες προβλέπονται στο  άρθρο 3.  Η ελάχιστη περίοδος ανάπαυσης που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο συμπεριλαμβάνει, κατ' αρχήν, την Κυριακή.  Αν δικαιολογείται για αντικειμενικούς ή τεχνικούς λόγους ή από τις συνθήκες οργάνωσης της εργασίας μπορεί να ορισθεί ελάχιστη περίοδος ανάπαυσης εικοσιτεσσάρων ωρών.   Άρθρο 6  Μέγιστη εβδομαδιαία διάρκεια εργασίας Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τα αναγκαία μέτρα ώστε, σε συνάρτηση με τις επιταγές προστασίας της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων:  1. η εβδομαδιαία διάρκεια εργασίας να περιορίζεται με νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις ή με συλλογικές συμβάσεις ή συμφωνίες μεταξύ κοινωνικών εταίρων- 2. ο χρόνος εργασίας να μην υπερβαίνει, ανά επταήμερο, τις 48 ώρες κατά μέσον όρο, συμπεριλαμβανομένων των υπερωριών.   Άρθρο 7  Ετήσια άδεια 1.  Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να παρέχεται σε όλους τους εργαζομένους ετήσια άδεια μετ' αποδοχών διάρκειας τουλάχιστον τεσσάρων εβδομάδων, σύμφωνα με τους όρους που προβλέπουν οι εθνικές νομοθεσίες ή/και πρακτικές για την απόκτηση  του σχετικού δικαιώματος και τη χορήγηση της άδειας.  2.  Η ελάχιστη περίοδος ετήσιας άδειας μετ' αποδοχών μπορεί να αντικατασταθεί από χρηματική αποζημίωση μόνον σε περίπτωση τερματισμού της εργασιακής σχέσης.   ΤΜΗΜΑ ΙΙΙ ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΕΡΓΑΣΙΑ - ΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΤΑ ΒΑΡΔΙΕΣ - ΡΥΘΜΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ   Άρθρο 8  Διάρκεια της νυχτερινής εργασίας Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε:  1. ο κανονικός χρόνος νυκτερινής εργασίας να μην υπερβαίνει, κατά μέσον όρο, τις οκτώ ώρες ανά εικοσιτετράωρο- 2. οι εργαζόμενοι τη νύχτα των οποίων η εργασία ενέχει ιδιαίτερους κινδύνους ή σημαντική σωματική ή πνευματική ένταση να μην εργάζονται περισσότερο από οκτώ ώρες κατά τη διάρκεια εικοσιτετράωρης περιόδου κατά την οποία πραγματοποιούν νυκτερινή εργασία.   Για τους σκοπούς του παρόντος σημείου, η εργασία που ενέχει ιδιαίτερους κινδύνους ή σημαντική σωματική ή πνευματική ένταση ορίζεται από τις εθνικές νομοθεσίες ή/και πρακτικές ή από συλλογικές συμβάσεις ή από συμφωνίες μεταξύ κοινωνικών εταίρων,  λαμβανομένων υπόψη των επιπτώσεων και των κινδύνων που συνδέονται με τη νυκτερινή εργασία.   Άρθρο 9  Ιατρική εξέταση και μετάθεση των εργαζομένων τη νύχτα σε θέση ημερήσιας εργασίας 1.  Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τα αναγκαία μέτρα ώστε:  α) οι εργαζόμενοι τη νύχτα να δικαιούνται δωρεάν ιατρική εξέταση, πριν την ανάληψη της εργασίας αυτής και κατά τακτά χρονικά διαστήματα στη συνέχεια- β) οι εργαζόμενοι τη νύχτα που υποφέρουν από προβλήματα υγείας που αποδεδειγμένως οφείλονται στη νυχτερινή εργασία να μετατίθενται, όποτε είναι δυνατόν, σε θέση ημερήσιας εργασίας για την οποία είναι κατάλληλοι.  2.  Η δωρεάν ιατρική εξέταση που αναφέρει η παράγραφος 1 στοιχείο α) διέπεται από το ιατρικό απόρρητο.  3.  Η δωρεάν ιατρική εξέταση που αναφέρει η παράγραφος 1 στοιχείο α) μπορεί να εντάσσεται σε εθνικό σύστημα υγείας.   Άρθρο 10  Εγγυήσεις για νυχτερινή εργασία Τα κράτη μέλη μπορούν να θέτουν ως προϋπόθεση της νυκτερινής εργασίας ορισμένων κατηγοριών εργαζομένων ορισμένες εγγυήσεις, υπό όρους που καθορίζονται από τις εθνικές νομοθεσίες ή/και πρακτικές, για τους εργαζόμενους οι οποίοι διατρέχουν κίνδυνο  ασφαλείας ή υγείας οφειλόμενο στη νυκτερινή εργασία.   Άρθρο 11  Ενημέρωση σε περίπτωση που χρησιμοποιούνται εργαζόμενοι τη νύχτα τακτικά Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τα αναγκαία μέτρα ώστε ο εργοδότης που χρησιμοποιεί εργαζομένους τη νύχτα τακτικά να ενημερώνει τις αρμόδιες αρχές εφόσον το ζητήσουν.   Άρθρο 12  Προστασία της ασφάλειας και της υγείας Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τα αναγκαία μέτρα ώστε:  1. οι εργαζόμενοι τη νύχτα και οι εργαζόμενοι σε βάρδιες να απολαύουν προστασίας της υγείας και της ασφάλειάς τους, ανάλογης προς τη φύση της εργασίας τους- 2. οι κατάλληλες υπηρεσίες ή μέτρα προστασίας και πρόληψης στον τομέα της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων τη νύχτα και των εργαζομένων σε βάρδιες να είναι ισοδύναμα με τα προσφερόμενα στους άλλους εργαζομένους και να είναι διαθέσιμα ανά πάσα  στιγμή.   Άρθρο 13  Ρυθμός εργασίας Τα κρατή μέλη θεσπίζουν τα αναγκαία μέτρα ώστε ο εργοδότης που προτίθεται να οργανώσει την εργασία με έναν ορισμένο ρυθμό να λαμβάνει υπόψη τη γενική αρχή της προσαρμογής της εργασίας στον άνθρωπο, ιδίως προκειμένου να περιοριστεί η μονότονη και η  ρυθμική εργασία, σε συνάρτηση με το είδος της δραστηριότητας και τις απαιτήσεις ασφάλειας και υγείας, ιδιαίτερα όσον αφορά τα διαλείμματα του χρόνου εργασίας.   ΤΜΗΜΑ ΙV ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ   Άρθρο 14  Ειδικότερες κοινοτικές διατάξεις Οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας δεν εφαρμόζονται εφόσον άλλες κοινοτικές πράξεις περιλαμβάνουν ειδικότερες διατάξεις για ορισμένες επαγγελματικές ασχολίες ή δραστηριότητες.   Άρθρο 15  Ευνοϊκότερες διατάξεις Η παρούσα οδηγία δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη να εφαρμόζουν ή να θεσπίζουν ευνοϊκότερες νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις για την προστασία της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων ή να ευνοούν ή να επιτρέπουν την εφαρμογή  ευνοϊκότερων συλλογικών συμβάσεων ή συμφωνιών μεταξύ κοινωνικών εταίρων για την προστασία της ασφάλειας και της υγείας των εργραζομένων.   Άρθρο 16  Περίοδοι αναφοράς Τα κράτη μέλη μπορούν να ορίζουν:  1. για την εφαρμογή του άρθρου 5 (εβδομαδιαία ανάπαυση), περίοδο αναφοράς η οποία δεν υπερβαίνει τις 14 μέρες- 2. για την εφαρμογή του άρθου 6 (ανώτατη εβδομαδιαία διάρκεια εργασίας), περίοδο αναφοράς η οποία δεν υπερβαίνει τους τέσσερις μήνες.  Οι περίοδοι ετήσιας άδειας μετ' αποδοχών, κατά το άρθρο 7, και οι περίοδοι αδείας ασθενείας δεν συνεκτιμώνται ή είναι ουδέτερες, όσον αφορά τον υπολογισμό του μέσου όρου- 3. για την εφαρμογή του άρθρου 8 (διάρκεια νυχτερινής εργασίας), περίοδο αναφοράς που καθορίζεται ύστερα από διαβούλευση με τους κοινωνικούς εταίρους ή με συλλογικές συμβάσεις ή συμφωνίες που συνάπτονται σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο μεταξύ  κοινωνικών εταίρων.  Εάν η ελάχιστη περίοδος εικοσιτετράωρης εξδομαδιαίας ανάπαυσης που απαιτείται από το άρθρο 5 εμπίπτει σ' αυτή την περίοδο αναφοράς, δεν λαμβάνεται υπόψη για τον υπολογισμό του μέσου όρου.   Άρθρο 17  Παρεκκλίσεις 1.  Τα κράτη μέλη, τηρώντας τις γενικές αρχές για την προστασία της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων, μπορούν να παρεκκλίνουν από τα άρθρα 3, 4, 5, 6, 8 και 16 εφόσον η διάρκεια του χρόνου εργασίας, λόγω των ιδιαιτεροτήτων της ασκούμενης  δραστηριότητας, δεν υπολογίζεται ή/και δεν προκαθορίζεται ή μπορεί να καθορίζεται από τους ίδιους τους εργαζόμενους, ιδίως δε εφόσον πρόκειται για:  α) διευθυντικά στελέχη ή άλλα πρόσωπα εξουσιοδοτημένα να λαμβάνουν αποφάσεις αυτόνομα- β) οικογενειακό προσωπικό ή γ) εργαζόμενους στον τελετουργικό τομέα των εκκλησίων και των θρησκευτικών κοινοτήτων.  2.  Επιτρέπονται επίσης παρεκκλίσεις μέσω της νομοθετικής, κανονιστικής ή διοικητικής οδού ή με συλλογικές συμβάσεις ή με συμφωνίες μεταξύ κοινωνικών εταίρων, υπό τον όρο ότι στους οικείους εργαζομένους χορηγούνται ισοδύναμες περίοδοι αντισταθμιστικής  ανάπαυσης ή ότι, σε εξαιρετικές περιπτώσεις όπου είναι αντικειμενικώς αδύνατη η χορήγηση ισοδύναμων περιόδων αντισταθμιστικής ανάπαυσης, παρέχεται κατάλληλη προστασία στους οικείους εργαζομένους:  2.1. από τα άρθρα 3, 4, 5, 8 και 16:  α) για τις δραστηριότητες που χαρακτηρίζονται από την απόσταση ανάμεσα στους τόπους εργασίας και κατοικίας του εργαζομένου, ή ανάμεσα στους διάφορους τόπους εργασίας αυτού- β) για τις δραστηριότητες φύλαξης, επίβλεψης και εικοσιτετράωρης παρουσίας που χαρακτηρίζονται από την ανάγκη εξασφάλισης της προστασίας των αγαθών και των προσώπων, ιδίως όταν πρόκειται για φύλακες και θυρωρούς ή επιχειρήσεις φύλαξης- γ) για τις δραστηριότητες που χαρακτηρίζονται από την ανάγκη να εξασφαλιστεί η συνέχεια της υπηρεσίας ή της παραγωγής, ιδίως:  i) για τις υπηρεσίες τις σχετικές με την υποδοχή, τη νοσηλεία ή/και την περίθαλψη που παρέχονται από νοσοκομεία ή παρόμοια ιδρύματα, από ιδρύματα διαμονής και από φυλακές,  ii) για εργαζόμενους στους λιμένες και τους αερολιμένες,  iii) για τις υπηρεσίες τύπου, ραδιοφωνίας, τηλεόρασης, κινηματογράφου, ταχυδρομείων ή τηλεπικοινωνιών, τις υπηρεσίες ασθενοφόρων, τις πυροσβεστικές υπηρεσίες ή την πολιτική άμυνα,  iv) για υπηρεσίες παραγωγής, μεταφοράς και διανομής φωταερίου, ύδατος ή ηλεκτρισμού, τις υπηρεσίες αποκομιδής οικιακών απορριμμάτων ή τις εγκαταστάσεις αποτέφρωσης,  v) για τις βιομηχανίες όπου είναι αδύνατο να διακοπεί η εργασία για τεχνικούς λόγους,  vi) για τις δραστηριότητες έρευνας και ανάπτυξης,  vii) για τη γεωγρία- δ) σε περίπτωση προβλέψιμης αύξησης του φόρτου εργασίας, ιδίως:  i) στη γεωργία,  ii) στον τουρισμό ή iii) στα ταχυδρομεία- 2.2. από τα άρθρα 3, 4, 5, 8 και 16:  α) στις περιστάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 4 της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ- β) στην περίπτωση ατυχήματος ή επικείμενου ατυχήματος- 2.3. από τα άρθρα 3 και 5:  α) για την εργασία κατά βάρδιες, κάθε φορά που ο εργαζόμενος αλλάζει βάρδια και δεν μπορεί να έχει ανάμεσα στο τέλος μιας βάρδιας και στην αρχή της επόμενης περιόδου ημερήσιας ή/και εβδομαδιαίας ανάπαυσης- β) για τις δραστηριότητες που χαρακτηρίζονται από τμηματικές περιόδους ημερήσιας εργασίας, ιδίως προσωπικού το οποίο ασχολείται με δραστηριότητες καθαρισμού.  3.  Παρεκκλίσεις από τα άρθρα 3, 4, 5, 8 και 16 επιτρέπονται με συλλογικές συμβάσεις ή με συμφωνίες μεταξύ κοινωνικών εταίρων σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο ή, σύμφωνα με τους κανόνες που θέτουν αυτοί, με συλλογικές συμβάσεις ή συμφωνίες που  συνάπτονται μεταξύ τους σε κατώτερο επίπεδο.  Τα κράτη μέλη που δεν διαθέτουν νομικό σύστημα που να εξασφαλίζει τη σύναψη συλλογικών συμβάσεων ή συμφωνιών μεταξύ κοινωνικών εταίρων σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο στα θέματα που καλύπτει η παρούσα οδηγία ή τα κράτη μέλη που διαθέτουν ειδικό προς  τούτο νομικό πλαίσιο και εντός των ορίων αυτών δύνανται σύμφωνα με τις εθνικές νομοθεσίες ή/και πρακτικές να επιτρέπουν παρεκκλίσεις από τα άρθρα 3, 4, 5, 8 και 16 με συλλογικές συμβάσεις ή συμφωνίες που συνάπτονται μεταξύ κοινωνικών εταίρων στο  κατάλληλο συλλογικό επίπεδο.  Οι παρεκκλίσεις που προβλέπονται στο πρώτο και δεύτερο εδάφιο γίνονται δεκτές μόνον εφόσον χορηγούνται στους οικείους εργαζομένους ισοδύναμες περίοδοι αντισταθμιστικής ανάπαυσης ή εφόσον, σε εξαιρετικές περιπτώσεις όπου είναι αντικειμενικώς αδύνατη η  χορήγηση ισοδύναμων περιόδων αντισταθμιστικής ανάπαυσης, παρέχεται στους εν λόγω εργαζομένους κατάλληλη προστασία.  Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν κανόνες:  - για την εφαρμογή της παρούσας παραγράφου από τους κοινωνικούς εταίρους και - για την επέκταση σε άλλους εργαζομένους των διατάξεων των συλλογικών συμβάσεων ή συμφωνιών που συνάπτονται σύμφωνα με την παρούσα παράγραφο, σύμφωνα με τις εθνικές νομοθεσίες ή/και πρακτικές.  4.  Η ευχέρεια παρέκκλισης από το άρθρο 16 σημείο 2 που προβλέπεται στην παράγραφο 2 σημεία 2.1 και 2.2 και στην παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου δεν επιτρέπεται να καταλήγει σε περίοδο αναφοράς που να υπερβαίνει τους έξι μήνες.  Ωστόσο, τα κράτη μέλη δύνανται, τηρώντας πάντα τις γενικές αρχές προστασίας της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων, να επιτρέπουν, για αντικειμενικούς ή τεχνικούς λόγους ή για λόγους οργάνωσης της εργασίας, να καθορίζονται από τις συλλογικές  συμβάσεις ή συμφωνίες μεταξύ κοινωνικών εταίρων περίοδοι αναφοράς που να μην υπερβαίνουν οπωσδήποτε τους δώδεκα μήνες.  Πριν από την παρέλευση 7 ετών από την ημερομηνία που προβλέπεται στο άρθρο 18 παράγραφος 1 στοιχείο α), το Συμβούλιο, ύστερα από πρόταση της Επιτροπής, συνοδευόμενη από έκθεση αξιολόγησης, επανεξετάζει τις διατάξεις της παρούσας παραγράφου και  αποφασίζει για τη συνέχεια που πρέπει να δώσει.   Άρθρο 18  Τελικές διατάξεις 1. α) Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο στις 23 Νοεμβρίου 1996 ή βεβαιώνονται το αργότερο κατά την ημερομηνία αυτή ότι οι  κοινωνικοί εταίροι θέτουν σ' εφαρμογή κατόπιν συμφωνίας τις αναγκαίες διατάξεις- τα κράτη μέλη οφείλουν να λάβουν κάθε αναγκαίο μέτρο ώστε να μπορούν ανά πάσα στιγμή να εγγυηθούν τα επιβαλλόμενα από την παρούσα οδηγία αποτελέσματα.  β) i) Εντούτοις, ένα κράτος μέλος δύναται να μην εφαρμόσει το άρθρο 6, τηρώντας πάντα τις γενικές αρχές προστασίας της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων, εφόσον λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα ώστε να εξασφαλίζεται ότι:  - ο εργοδότης δεν ζητά από τον εργαζόμενο να εργαστεί περισσότερες από 48 ώρες ανά επταήμερο, περίοδο που υπολογίζεται ως μέσος όρος της κατά το άρθρο 16 σημείο 2 περιόδου αναφοράς, εκτός αν ο εργαζόμενος συναινεί για την παροχή της εργασίας αυτής,  - ο εργαζόμενος δεν υφίσταται καμία ζημία αν δεν δεχθεί να εκτελέσει την εργασία αυτή,  - ο εργοδότης τηρεί και ενημερώνει αρχείο για όλους τους εργαζομένους που παρέχουν τέτοια εργασία,  - το αρχείο είναι στη διάθεση των αρμόδιων αρχών οι οποίες δικαιούνται να απαγορεύουν ή να περιορίζουν τη δυνατότητα υπέρβασης της ανώτατης εβδομαδιαίας διάρκειας εργασίας, για λόγους ασφάλειας ή/και υγείας των εργαζομένων,  - ύστερα από αίτηση των αρμοδίων αρχών, ο εργοδότης τους παρέχει πληροφορίες σχετικά με τη συναίνεση των εργαζομένων για την παροχή εργασίας υπερβαινούσας τις 48 ώρες ανά επταήμερο, υπολογιζομένης ως μέσος όρος της κατά το άρθρο 16 σημείο 2 περιόδου  αναφοράς.  Πριν από τη λήξη επταετούς περιόδου υπολογιζομένης από τη λήξη της τριετούς προθεσμίας που αναφέρεται στο στοιχείο α), το Συμβούλιο, ύστερα από πρόταση της Επιτροπής, που συνοδεύεται από έκθεση αξιολόγησης, επανεξετάζει τις διατάξεις του παρόντος  σημείου i) και αποφασίζει για τη συνέχεια που θα δώσει στο ζήτημα- ii) επίσης, όσον αφορά την εφαρμογή του άρθρου 7, τα κράτη μέλη δύνανται να κάνουν χρήση ανώτατης μεταβατικής περιόδου διάρκειας τριών ετών που αρχίζει από την ημερομηνία που αναφέρεται στο στοιχείο α), υπό όρον ότι, κατά τη μεταβατική αυτή περίοδο:  - ο εργαζόμενος παίρνει ετήσια άδεια μετ' αποδοχών διάρκειας τριών εβδομάδων, σύμφωνα με τους όρους λήψης και χορήγησης που προβλέπονται από τις εθνικές νομοθεσίες ή/και πρακτικές και - η διάρκειας τριών εβδομάδων ετήσια άδεια μετ' αποδοχών δεν αντικαθίσταται από χρηματικό αντάλλαγμα, εκτός αν λύεται η σχέση εργασίας.  γ) Τα κράτη μέλη ενημερώνουν πάραυτα την Επιτροπή.  2.  Οι διατάξεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Οι λεπτομερείς διατάξεις για την αναφορά αυτή καθορίζονται από  τα κράτη μέλη.  3.  Μη θιγομένου του δικαιώματος των κρατών μελών να εκπονήσουν, προϊούσης της κατάστασης, διαφορετικές νομοθετικές, κανονιστικές και συμβατικές διατάξεις περί των χρόνων εργασίας, εφόσον οι ελάχιστες απαιτήσεις της οδηγίας αυτής τηρούνται, η εφαρμογή  της παρούσας οδηγίας δεν συνιστά δικαιολογία για μια υποβάθμιση της γενικής προστασίας των εργαζομένων.  4.  Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των διατάξεων εσωτερικού δικαίου που έχουν ήδη θεσπίσει ή που θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.  5.  Τα κράτη μέλη υποβάλλουν ανά πενταετία στην Επιτροπή έκθεση σχετικά με την πρακτική εφαρμογή των διατάξεων της παρούσας οδηγίας, αναφέροντας τις απόψεις των κοινωνικών εταίρων.  Η Επιτροπή ενημερώνει σχετικά το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και τη συμβουλευτική επιτροπή για την ασφάλεια, την υγιεινή και την προστασία της υγείας στον τόπο εργασίας.  6.  Η Επιτροπή υποβάλλει ανά πενταετία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή έκθεση για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, λαμβάνοντας υπόψη της τις παραγράφους 1, 2, 3, 4 και 5.   Άρθρο 19  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.  Βρυξέλλες, 23 Νοεμβρίου 1993.  Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος M. SMET  (1) ΕΕ αριθ. C 254 της 9. 10. 1990, σ. 4.  (2) ΕΕ αριθ. C 72 της 18. 3. 1991, σ. 95, και απόφαση της 27ης Οκτωβρίου 1993 (δεν δημοσιεύθηκε ακόμα στην Επίσημη Εφημερίδα).  (3) ΕΕ αριθ. C 60 της 8. 3. 1991, σ. 26.  (4) ΕΕ αριθ. L 183 της 29. 6. 1989, σ. 1.