title: Οδηγία 2008/8/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Φεβρουαρίου 2008 , για την τροποποίηση της οδηγίας 2006/112/ΕΚ όσον αφορά τον τόπο παροχής υπηρεσιών

text:
               20.2.2008

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 44/11

      ΟΔΗΓΊΑ 2008/8/ΕΚ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ

   της 12ης Φεβρουαρίου 2008
   για την τροποποίηση της οδηγίας 2006/112/ΕΚ όσον αφορά τον τόπο παροχής υπηρεσιών
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ιδίως το άρθρο 93,
   την πρόταση της Επιτροπής,
   τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (1),
   τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Η υλοποίηση της εσωτερικής αγοράς, η παγκοσμιοποίηση, η απορρύθμιση και οι τεχνολογικές μεταβολές προκάλεσαν όλες μαζί τεράστιες αλλαγές στον όγκο και στη διάρθρωση των συναλλαγών στον τομέα των υπηρεσιών. Είναι όλο και περισσότερο δυνατή η παροχή ορισμένων υπηρεσιών εξ αποστάσεως. Ως εκ τούτου, με την πάροδο του χρόνου έχουν ληφθεί διάφορα κατά περίπτωση μέτρα για την αντιμετώπιση της κατάστασης και σήμερα πολλές συγκεκριμένες υπηρεσίες φορολογούνται στην πραγματικότητα με βάση την αρχή του προορισμού.

               (2)

               Για να λειτουργήσει ορθά η εσωτερική αγορά, θα πρέπει να τροποποιηθεί η οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας (3), όσον αφορά τον τόπο παροχής υπηρεσιών, σύμφωνα με τη στρατηγική της Επιτροπής για τον εκσυγχρονισμό και την απλούστευση της λειτουργίας του κοινού συστήματος ΦΠΑ.

               (3)

               Για όλες τις παροχές υπηρεσιών, τόπος φορολογίας θα έπρεπε, καταρχήν, να είναι ο τόπος στον οποίο πραγματοποιείται η κατανάλωση. Αλλά ακόμα και αν τροποποιηθεί κατ’ αυτόν τον τρόπο ο γενικός κανόνας σχετικά με τον τόπο παροχής υπηρεσιών, ορισμένες εξαιρέσεις από το γενικό αυτό κανόνα εξακολουθούν να είναι απαραίτητες τόσο για διοικητικούς λόγους όσο και για πολιτικούς λόγους.

               (4)

               Για τις υπηρεσίες που παρέχονται σε υποκείμενους στο φόρο, ο γενικός κανόνας σχετικά με τον τόπο παροχής των υπηρεσιών θα πρέπει να βασίζεται στον τόπο εγκατάστασης του λήπτη και όχι στον τόπο εγκατάστασης του παρέχοντος τις υπηρεσίες. Για τον καθορισμό των κανόνων σχετικά με τον τόπο παροχής των υπηρεσιών και προκειμένου να ελαχιστοποιηθούν οι επιβαρύνσεις των επιχειρήσεων, τα πρόσωπα που είναι υποκείμενα στο φόρο τα οποία ασκούν επίσης μη υποκείμενες σε φόρο δραστηριότητες, θα πρέπει να θεωρούνται ως υποκείμενα στο φόρο για όλες τις υπηρεσίες που τους παρέχονται. Ομοίως, μη υποκείμενα στο φόρο νομικά πρόσωπα που διαθέτουν αριθμό μητρώου ΦΠΑ, θα πρέπει να θεωρούνται ως υποκείμενα στο φόρο. Οι ρυθμίσεις αυτές, σύμφωνα με τους συνήθεις κανόνες, δεν θα πρέπει να επεκτείνονται στην παροχή υπηρεσιών που δέχεται ένα υποκείμενο στο φόρο πρόσωπο για προσωπική του χρήση ή για προσωπική χρήση των υπαλλήλων του.

               (5)

               Όταν οι υπηρεσίες παρέχονται σε μη υποκείμενους στο φόρο, γενικός κανόνας θα πρέπει να εξακολουθήσει να είναι ότι τόπος παροχής των υπηρεσιών είναι ο τόπος όπου βρίσκεται η έδρα της οικονομικής δραστηριότητας του παρέχοντος τις υπηρεσίες.

               (6)

               Σε ορισμένες περιπτώσεις, δεν εφαρμόζονται οι γενικοί κανόνες σχετικά με τον τόπο παροχής των υπηρεσιών τόσο για τους υποκείμενους, όσο και για τους μη υποκείμενους στο φόρο, αλλά θα πρέπει να εφαρμόζονται ειδικές εξαιρέσεις. Οι εξαιρέσεις αυτές θα πρέπει να βασίζονται κυρίως στα ισχύοντα κριτήρια και να εκφράζουν την αρχή της φορολογίας στον τόπο κατανάλωσης, χωρίς να επιβάλλουν δυσανάλογες διοικητικές επιβαρύνσεις σε ορισμένους επιχειρηματίες.

               (7)

               Εάν ο υποκείμενος στο φόρο λαμβάνει υπηρεσίες από πρόσωπο μη εγκατεστημένο στο ίδιο κράτος μέλος, τότε είναι υποχρεωτικός σε ορισμένες περιπτώσεις ο μηχανισμός αντιστροφής της επιβάρυνσης, δηλαδή ο υποκείμενος στο φόρο θα πρέπει να υπολογίσει μόνος του το οφειλόμενο ποσό ΦΠΑ για τις εν λόγω υπηρεσίες.

               (8)

               Προκειμένου να απλοποιηθούν οι υποχρεώσεις των επιχειρήσεων οι οποίες ασκούν οικονομικές δραστηριότητες σε κράτη μέλη όπου δεν έχουν την έδρα τους, θα πρέπει να προβλεφθεί καθεστώς που να τους δίνει τη δυνατότητα εγγραφής στα φορολογικά μητρώα και υποβολής περιοδικών δηλώσεων σε ένα και μόνο σημείο ηλεκτρονικής επαφής. Έως ότου θεσπισθεί το καθεστώς αυτό, θα πρέπει να χρησιμοποιείται το καθεστώς που υιοθετήθηκε για να διευκολύνει τους μη εγκατεστημένους στην Κοινότητα υποκείμενους στο φόρο να συμμορφώνονται προς τις φορολογικές υποχρεώσεις τους.

               (9)

               Προκειμένου να διευκολυνθεί η ορθή εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, κάθε υποκείμενος στο φόρο που διαθέτει αριθμό μητρώου ΦΠΑ θα πρέπει να υποβάλλει ανακεφαλαιωτικό πίνακα των υποκείμενων στο φόρο και των μη υποκείμενων στο φόρο νομικών προσώπων που διαθέτουν αριθμό μητρώου ΦΠΑ, στα οποία έχει παράσχει φορολογητέες υπηρεσίες οι οποίες εμπίπτουν στο μηχανισμό αντιστροφής της επιβάρυνσης.

               (10)

               Μερικές από τις αλλαγές που επέρχονται ως προς τον τόπο παροχής υπηρεσιών θα μπορούσαν να έχουν σημαντική επίπτωση στον προϋπολογισμό των κρατών μελών. Για να διασφαλισθεί μια ομαλή μετάβαση, οι αλλαγές αυτές θα πρέπει να εισαχθούν σταδιακά.

               (11)

               Σύμφωνα με το σημείο 34 της διοργανικής συμφωνίας για τη βελτίωση της νομοθεσίας (4) τα κράτη μέλη, με σκοπό ίδιο και κοινοτικό συμφέρον, ενθαρρύνονται να συντάσσουν τους δικούς τους πίνακες που εμφανίζουν, κατά το δυνατόν, την αντιστοιχία ανάμεσα στην παρούσα οδηγία και τα μέτρα μεταφοράς της, και να τους δημοσιοποιούν.

               (12)

               Η οδηγία 2006/112/ΕΚ θα πρέπει συνεπώς να τροποποιηθεί αναλόγως,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
   Άρθρο 1
   Από 1ης Ιανουαρίου 2009, η οδηγία 2006/112/ΕΚ τροποποιείται ως εξής:

               1.

               Στο άρθρο 56, η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
               «3.   Οι διατάξεις της παραγράφου 1 στοιχεία ι) και ια) και της παραγράφου 2 εφαρμόζονται έως τις 31 Δεκεμβρίου 2009.».

               2.

               Στο άρθρο 57, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
               «2.   Η παράγραφος 1 εφαρμόζεται έως τις 31 Δεκεμβρίου 2009.».

               3.

               Στο άρθρο 59, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
               «2.   Έως τις 31 Δεκεμβρίου 2009 τα κράτη μέλη εφαρμόζουν το άρθρο 58 στοιχείο β), στην περίπτωση ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών υπηρεσιών που περιλαμβάνονται στο άρθρο 56 παράγραφος 1 στοιχείο ι) και που παρέχονται προς μη υποκείμενους στο φόρο που είναι εγκατεστημένοι ή έχουν την κατοικία τους ή τη συνήθη διαμονή τους σε κράτος μέλος, από υποκείμενο στο φόρο που έχει την έδρα της οικονομικής δραστηριότητάς του ή τη μόνιμη εγκατάσταση από την οποία παρέχονται οι υπηρεσίες εκτός Κοινότητας ή, σε περίπτωση έλλειψης τέτοιας έδρας ή μόνιμης εγκατάστασης, έχει την κατοικία του ή τη συνήθη διαμονή του εκτός της Κοινότητας.».

               4.

               Το άρθρο 357 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
               «Άρθρο 357
               Το παρόν κεφάλαιο εφαρμόζεται έως τις 31 Δεκεμβρίου 2014.».

         Άρθρο 2
   Από 1ης Ιανουαρίου 2010, η οδηγία 2006/112/ΕΚ τροποποιείται ως εξής:

               1.

               Το κεφάλαιο 3 του τίτλου V αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
               «ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
               Τόπος παροχής υπηρεσιών
               Τμήμα 1
               Ορισμοί
               Άρθρο 43
               Για τους σκοπούς της εφαρμογής των σχετικών με τον τόπο παροχής υπηρεσιών διατάξεων:

                           1.

                           υποκείμενος στο φόρο ο οποίος ασκεί επίσης δραστηριότητες ή πραγματοποιεί συναλλαγές που δεν θεωρούνται φορολογητέες παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 1 θεωρείται ως υποκείμενος στο φόρο όσον αφορά όλες τις υπηρεσίες που παρέχονται σε αυτόν·

                           2.

                           μη υποκείμενο στο φόρο νομικό πρόσωπο το οποίο διαθέτει αριθμό μητρώου ΦΠΑ θεωρείται ως υποκείμενος στο φόρο.

                     Τμήμα 2
               Γενικοί κανόνες
               Άρθρο 44
               Ο τόπος παροχής υπηρεσιών σε υποκείμενο στο φόρο, ο οποίος ενεργεί υπό την ιδιότητα αυτή, είναι ο τόπος όπου το εν λόγω πρόσωπο έχει την έδρα της οικονομικής του δραστηριότητας. Ωστόσο, εάν οι υπηρεσίες αυτές παρέχονται σε μόνιμη εγκατάσταση του υποκείμενου στο φόρο που βρίσκεται σε τόπο διαφορετικό από τον τόπο όπου έχει την έδρα της οικονομικής του δραστηριότητας, ως τόπος παροχής των υπηρεσιών αυτών θεωρείται ο τόπος όπου βρίσκεται η μόνιμη εγκατάστασή του. Ελλείψει τέτοιας έδρας ή μόνιμης εγκατάστασης, ως τόπος παροχής υπηρεσιών θεωρείται ο τόπος της μόνιμης κατοικίας ή της συνήθους διαμονής του υποκείμενου στο φόρο στον οποίο παρέχονται οι υπηρεσίες.
               Άρθρο 45
               Ο τόπος παροχής υπηρεσιών σε μη υποκείμενο στο φόρο είναι ο τόπος της έδρας της οικονομικής δραστηριότητας του παρέχοντος τις υπηρεσίες. Ωστόσο, εάν οι υπηρεσίες αυτές παρέχονται από μόνιμη εγκατάσταση του παρόχου που βρίσκεται σε τόπο διαφορετικό από τον τόπο της έδρας της οικονομικής του δραστηριότητας, ως τόπος παροχής των υπηρεσιών αυτών θεωρείται ο τόπος όπου βρίσκεται η μόνιμη αυτή εγκατάσταση. Ελλείψει τέτοιας έδρας ή μόνιμης εγκατάστασης, ως τόπος παροχής υπηρεσιών θεωρείται ο τόπος της μόνιμης κατοικίας ή της συνήθους διαμονής του παρέχοντος.
               Τμήμα 3
               Ειδικές διατάξεις
               Υποτμήμα 1
               Παροχή υπηρεσιών από μεσάζοντες
               Άρθρο 46
               Τόπος παροχής υπηρεσιών σε μη υποκείμενους στο φόρο από μεσάζοντα που ενεργεί στο όνομα και για λογαριασμό τρίτου είναι ο τόπος στον οποίο πραγματοποιήθηκε η πράξη στην οποία παρεμβαίνει ο μεσάζων σύμφωνα με τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας.
               Υποτμήμα 2
               Παροχή υπηρεσιών σχετικών με ακίνητα
               Άρθρο 47
               Ο τόπος παροχής υπηρεσιών σχετικών με ακίνητα, περιλαμβανομένων των υπηρεσιών εμπειρογνωμόνων και κτηματομεσιτών, της παροχής καταλύματος στον ξενοδοχειακό τομέα ή σε τομείς παρεμφερούς χαρακτήρα, όπως σε κατασκηνώσεις διακοπών ή σε τοποθεσίες που έχουν διαμορφωθεί για να χρησιμοποιηθούν ως κατασκήνωση, της παροχής του δικαιώματος χρήσης ακινήτου και της παροχής υπηρεσιών για την προετοιμασία και συντονισμό κατασκευαστικών εργασιών, όπως παραδείγματος χάριν οι υπηρεσίες αρχιτεκτόνων ή επιχειρήσεων επίβλεψης, είναι ο τόπος όπου κείται το ακίνητο.
               Υποτμήμα 3
               Παροχή υπηρεσιών μεταφοράς
               Άρθρο 48
               Τόπος παροχής υπηρεσιών μεταφοράς επιβατών είναι ο τόπος όπου πραγματοποιείται η μεταφορά, ανάλογα με τις διανυθείσες αποστάσεις.
               Άρθρο 49
               Τόπος παροχής υπηρεσιών μεταφοράς αγαθών, πλην της ενδοκοινοτικής μεταφοράς αγαθών προς μη υποκείμενους στο φόρο, είναι ο τόπος όπου πραγματοποιείται η μεταφορά, ανάλογα με τις διανυθείσες αποστάσεις.
               Άρθρο 50
               Τόπος παροχής υπηρεσιών ενδοκοινοτικής μεταφοράς αγαθών προς μη υποκείμενους στο φόρο είναι ο τόπος αναχώρησης.
               Άρθρο 51
               Ως “ενδοκοινοτική μεταφορά αγαθών” νοείται κάθε μεταφορά αγαθών της οποίας ο τόπος αναχώρησης και ο τόπος άφιξης βρίσκονται στα εδάφη δύο διαφορετικών κρατών μελών.
               Ως “τόπος αναχώρησης” νοείται ο τόπος όπου αρχίζει πραγματικά η μεταφορά των αγαθών, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι διαδρομές που πραγματοποιούνται προς τον τόπο όπου βρίσκονται τα αγαθά, και ως “τόπος άφιξης” νοείται ο τόπος όπου περατώνεται πραγματικά η μεταφορά των αγαθών.
               Άρθρο 52
               Τα κράτη μέλη μπορούν να μην επιβάλλουν ΦΠΑ στο τμήμα εκείνο της ενδοκοινοτικής μεταφοράς αγαθών προς μη υποκείμενους στο φόρο που εκτελείται πάνω από ύδατα που δεν αποτελούν τμήμα του εδάφους της Κοινότητας.
               Υποτμήμα 4
               Παροχές πολιτιστικών, καλλιτεχνικών, αθλητικών, επιστημονικών, εκπαιδευτικών, ψυχαγωγικών και παρόμοιων υπηρεσιών, υπηρεσίες παρεπόμενες της μεταφοράς και πραγματογνωμοσύνες και εργασίες που αφορούν κινητά αγαθά
               Άρθρο 53
               Τόπος παροχής υπηρεσιών οι οποίες αφορούν πολιτιστικές, καλλιτεχνικές, αθλητικές, επιστημονικές, εκπαιδευτικές, ψυχαγωγικές ή παρόμοιες δραστηριότητες, όπως εμπορικές και άλλες εκθέσεις, περιλαμβανομένων των υπηρεσιών των διοργανωτών τέτοιων δραστηριοτήτων, καθώς και της παροχής παρεπόμενων προς τις υπηρεσίες αυτές υπηρεσιών, είναι ο τόπος στον οποίο πράγματι λαμβάνουν χώρα αυτές οι εκδηλώσεις.
               Άρθρο 54
               Τόπος παροχής των ακόλουθων υπηρεσιών προς μη υποκείμενους στο φόρο είναι ο τόπος στον οποίο πράγματι εκτελούνται οι υπηρεσίες αυτές:

                           α)

                           παρεπόμενες της μεταφοράς δραστηριότητες, όπως η φόρτωση, εκφόρτωση και διευθέτηση των μεταφερόμενων ειδών και παρόμοιες δραστηριότητες·

                           β)

                           πραγματογνωμοσύνες ή εργασίες που αφορούν κινητά ενσώματα αγαθά.

                     Υποτμήμα 5
               Παροχή υπηρεσιών εστιατορίου και εστίασης
               Άρθρο 55
               Τόπος παροχής υπηρεσιών εστιατορίου και εστίασης (catering), άλλων από τις πράγματι εκτελούμενες επί πλοίων, αεροπλάνων ή τρένων κατά τη διάρκεια τμήματος μεταφοράς επιβατών που διενεργείται εντός της Κοινότητας, είναι ο τόπος στον οποίο πράγματι εκτελούνται οι υπηρεσίες αυτές.
               Υποτμήμα 6
               Μίσθωση μεταφορικών μέσων
               Άρθρο 56
               1.   Τόπος βραχυχρόνιας μίσθωσης μεταφορικού μέσου είναι ο τόπος όπου το μεταφορικό μέσο τίθεται πράγματι στη διάθεση του πελάτη.
               2.   Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, ως “βραχυχρόνια” νοείται η συνεχής κατοχή ή χρήση μεταφορικού μέσου για διάστημα που δεν υπερβαίνει τις τριάντα ημέρες, ενώ, όσον αφορά τα πλωτά μέσα, η συνεχής κατοχή ή χρήση για διάστημα που δεν υπερβαίνει τις ενενήντα ημέρες.
               Υποτμήμα 7
               Παροχή υπηρεσιών εστιατορίου και εστίασης για κατανάλωση σε πλοία, αεροσκάφη ή τρένα
               Άρθρο 57
               1.   Τόπος παροχής των υπηρεσιών εστιατορίων και εστίασης οι οποίες εκτελούνται πράγματι μέσα σε πλοία, αεροσκάφη ή τρένα κατά τη διάρκεια τμήματος μιας μεταφοράς επιβατών που διενεργείται εντός της Κοινότητας, είναι το σημείο αναχώρησης της μεταφοράς επιβατών.
               2.   Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, ως “τμήμα μεταφοράς επιβατών που διενεργείται εντός της Κοινότητας” νοείται το τμήμα της μεταφοράς που πραγματοποιείται, χωρίς ενδιάμεση στάση εκτός της Κοινότητας, μεταξύ του σημείου αναχώρησης και του σημείου άφιξης της μεταφοράς επιβατών.
               Ως “σημείο αναχώρησης της μεταφοράς επιβατών” νοείται το πρώτο προγραμματισμένο σημείο επιβίβασης επιβατών εντός της Κοινότητας, ενδεχομένως μετά από ενδιάμεση στάση εκτός της Κοινότητας.
               Ως “σημείο άφιξης της μεταφοράς επιβατών” νοείται το τελευταίο προγραμματισμένο σημείο αποβίβασης εντός της Κοινότητας επιβατών που έχουν επιβιβασθεί εντός της Κοινότητας, ενδεχομένως πριν από ενδιάμεση στάση εκτός της Κοινότητας.
               Εάν πρόκειται για μεταφορά με επιστροφή, η διαδρομή της επιστροφής θεωρείται ως αυτοτελής μεταφορά.
               Υποτμήμα 8
               Παροχή ηλεκτρονικών υπηρεσιών σε μη υποκείμενους στο φόρο
               Άρθρο 58
               Τόπος παροχής ηλεκτρονικά παρεχόμενων υπηρεσιών, ιδίως των προβλεπόμενων στο παράρτημα ΙΙ, σε μη υποκείμενο στο φόρο ο οποίος είναι εγκατεστημένος σε κράτος μέλος ή έχει τη μόνιμη κατοικία ή τη συνήθη διαμονή του σε κράτος μέλος, από υποκείμενο στο φόρο που έχει την έδρα της επιχείρησής του εκτός της Κοινότητας ή διαθέτει μόνιμη εγκατάσταση εκτός της Κοινότητας από την οποία παρέχεται η υπηρεσία ή, ελλείψει τέτοιας έδρας ή μόνιμης εγκατάστασης, έχει τη μόνιμη κατοικία ή τη συνήθη διαμονή του εκτός της Κοινότητας, είναι ο τόπος εγκατάστασης ή μόνιμης κατοικίας ή συνήθους διαμονής του μη υποκείμενου στο φόρο.
               Το γεγονός ότι ο παρέχων την υπηρεσία και ο λήπτης επικοινωνούν μέσω του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου δεν σημαίνει υποχρεωτικά ότι πρόκειται για υπηρεσία παρεχόμενη ηλεκτρονικά.
               Υποτμήμα 9
               Παροχή υπηρεσιών σε μη υποκείμενους στο φόρο εκτός της Κοινότητας
               Άρθρο 59
               Τόπος παροχής των κατωτέρω υπηρεσιών, οι οποίες παρέχονται σε μη υποκείμενο στο φόρο ο οποίος είναι εγκατεστημένος ή έχει τη μόνιμη κατοικία του ή τη συνήθη διαμονή του εκτός της Κοινότητας, είναι ο τόπος στον οποίο το πρόσωπο αυτό είναι εγκατεστημένο ή έχει τη μόνιμη κατοικία του ή τη συνήθη διαμονή του:

                           α)

                           μεταβίβαση και παραχώρηση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, δικαιωμάτων εκ διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, αδειών εκμετάλλευσης, βιομηχανικών και εμπορικών σημάτων και άλλων παρόμοιων δικαιωμάτων·

                           β)

                           διαφημιστικές υπηρεσίες·

                           γ)

                           παροχή υπηρεσιών από συμβούλους, μηχανικούς, γραφεία μελετών, δικηγόρους, λογιστές και άλλες παρόμοιες υπηρεσίες, καθώς και επεξεργασία δεδομένων και παροχή πληροφοριών·

                           δ)

                           ανάληψη υποχρέωσης για μη άσκηση επαγγελματικής δραστηριότητας, εν όλω ή εν μέρει, ή δικαιώματος προβλεπόμενου στο παρόν άρθρο·

                           ε)

                           τραπεζικές, χρηματοοικονομικές και ασφαλιστικές εργασίες, συμπεριλαμβανομένων των εργασιών αντασφάλισης, με εξαίρεση τη μίσθωση χρηματοθυρίδων·

                           στ)

                           διάθεση προσωπικού·

                           ζ)

                           μίσθωση ενσώματων κινητών αγαθών, με εξαίρεση όλα τα μεταφορικά μέσα·

                           η)

                           παροχή πρόσβασης στα συστήματα διανομής φυσικού αερίου και ηλεκτρικής ενέργειας καθώς και μεταφοράς ή διοχέτευσης μέσω των συστημάτων αυτών και παροχή άλλων υπηρεσιών που συνδέονται άμεσα με αυτές·

                           θ)

                           τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες·

                           ι)

                           ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές υπηρεσίες·

                           ια)

                           ηλεκτρονικά παρεχόμενες υπηρεσίες και ιδίως εκείνες που προβλέπονται στο παράρτημα ΙΙ.

                     Το γεγονός ότι ο παρέχων την υπηρεσία και ο λήπτης επικοινωνούν μέσω του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου δεν σημαίνει υποχρεωτικά ότι πρόκειται για υπηρεσία παρεχόμενη ηλεκτρονικά.
               Υποτμήμα 10
               Πρόληψη της διπλής φορολογίας ή της μη φορολογίας
               Άρθρο 59α
               Για την αποφυγή διπλής φορολογίας, μη φορολόγησης ή στρεβλώσεων του ανταγωνισμού, τα κράτη μέλη μπορούν, όσον αφορά τις υπηρεσίες των οποίων ο τόπος παροχής διέπεται από τα άρθρα 44, 45, 56 και 59, να θεωρούν ότι:

                           α)

                           ο τόπος παροχής μιας ή και όλων αυτών των υπηρεσιών, ο οποίος βρίσκεται στο εσωτερικό της χώρας, βρίσκεται εκτός της Κοινότητας, όταν η πραγματική χρησιμοποίηση και εκμετάλλευση των υπηρεσιών πραγματοποιείται εκτός της Κοινότητας·

                           β)

                           ο τόπος παροχής μιας ή και όλων αυτών των υπηρεσιών, ο οποίος βρίσκεται εκτός της Κοινότητας, βρίσκεται στο εσωτερικό της χώρας, όταν η πραγματική χρησιμοποίηση και εκμετάλλευση των υπηρεσιών πραγματοποιείται στο εσωτερικό της χώρας.

                     Ωστόσο, η παρούσα διάταξη δεν εφαρμόζεται στις ηλεκτρονικά παρεχόμενες υπηρεσίες, όταν οι υπηρεσίες αυτές παρέχονται σε μη υποκείμενους στο φόρο που δεν είναι εγκατεστημένοι εντός της Κοινότητας.
               Άρθρο 59β
               Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν το άρθρο 59α στοιχείο β) στις τηλεπικοινωνιακές και ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές υπηρεσίες, που προβλέπονται στο άρθρο 59 πρώτο εδάφιο στοιχείο ι), που παρέχονται σε μη υποκείμενο στο φόρο ο οποίος είναι εγκατεστημένος σε κράτος μέλος ή έχει τη μόνιμη κατοικία ή τη συνήθη διαμονή του σε κράτος μέλος, από υποκείμενο στο φόρο που έχει την έδρα της επιχείρησής του εκτός της Κοινότητας ή διαθέτει μόνιμη εγκατάσταση εκτός της Κοινότητας από την οποία παρέχεται η υπηρεσία ή, ελλείψει τέτοιας έδρας ή μόνιμης εγκατάστασης, έχει τη μόνιμη κατοικία ή τη συνήθη διαμονή του εκτός της Κοινότητας.».

               2.

               Στο άρθρο 98 παράγραφος 2, το δεύτερο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
               «Οι μειωμένοι συντελεστές δεν εφαρμόζονται στις ηλεκτρονικά παρεχόμενες υπηρεσίες.».

               3.

               Η εισαγωγική πρόταση του άρθρου 170 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
               «Κάθε υποκείμενος στο φόρο ο οποίος, κατά την έννοια του άρθρου 1 της οδηγίας 86/560/ΕΟΚ (5), του άρθρου 2 σημείο 1 και του άρθρου 3 της οδηγίας 2008/9/ΕΚ (6) και του άρθρου 171 της παρούσας οδηγίας, δεν είναι εγκατεστημένος στο κράτος μέλος στο οποίο πραγματοποιεί αγορές αγαθών και υπηρεσιών ή εισαγωγές αγαθών που επιβαρύνονται με ΦΠΑ, δικαιούται επιστροφή του φόρου αυτού στο μέτρο που τα αγαθά και οι υπηρεσίες χρησιμοποιούνται για τις εξής πράξεις:

               4.

               Το άρθρο 171 τροποποιείται ως εξής:

                           α)

                           η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
                           «1.   Η επιστροφή του ΦΠΑ στους υποκείμενους στο φόρο, που δεν είναι εγκατεστημένοι στο κράτος μέλος όπου πραγματοποιούν αγορές αγαθών και υπηρεσιών ή εισαγωγές αγαθών που επιβαρύνονται με φόρο, αλλά είναι εγκατεστημένοι σε άλλο κράτος μέλος, πραγματοποιείται σύμφωνα με τις λεπτομερείς διαδικασίες που προβλέπονται από την οδηγία 2008/9/ΕΚ.»·

                           β)

                           η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
                           «3.   Η οδηγία 86/560/ΕΟΚ δεν εφαρμόζεται:

                                       α)

                                       σε ποσά ΦΠΑ τα οποία σύμφωνα με τη νομοθεσία του κράτους μέλους επιστροφής έχουν εσφαλμένα τιμολογηθεί·

                                       β)

                                       σε ποσά ΦΠΑ που έχουν τιμολογηθεί για παραδόσεις αγαθών που απαλλάσσονται ή μπορούν να απαλλάσσονται από το φόρο, σύμφωνα με το άρθρο 138 ή το άρθρο 146 παράγραφος 1 στοιχείο β).».

               5.

               Προστίθεται το ακόλουθο άρθρο 171α:
               «Άρθρο 171α
               Τα κράτη μέλη μπορούν, αντί να χορηγούν επιστροφή ΦΠΑ σύμφωνα με τις οδηγίες 86/560/ΕΟΚ ή 2008/9/ΕΚ που αφορά παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών σε υποκείμενο στο φόρο, για τις οποίες ο υποκείμενος στο φόρο είναι υπόχρεος για την καταβολή του φόρου σύμφωνα με τα άρθρα 194 έως 197 ή 199, να επιτρέπουν την έκπτωση του φόρου αυτού, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 168. Οι ισχύοντες περιορισμοί σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 2 και το άρθρο 4 παράγραφος 2 της οδηγίας 86/560/ΕΟΚ, μπορούν να διατηρηθούν.
               Για το σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να εξαιρούν τον υποκείμενο στο φόρο που είναι υπόχρεος για την καταβολή του φόρου από τη διαδικασία επιστροφής του φόρου σύμφωνα με τις οδηγίες 86/560/ΕΟΚ ή 2008/9/ΕΚ.».

               6.

               Στο τμήμα 1 του κεφαλαίου 1 του τίτλου ΧΙ προστίθεται το ακόλουθο άρθρο 192α:
               «Άρθρο 192α
               Για την εφαρμογή του παρόντος τμήματος, ένας υποκείμενος στο φόρο που έχει μόνιμη εγκατάσταση στο έδαφος του κράτους μέλους όπου οφείλεται ο φόρος, θεωρείται ως υποκείμενος στο φόρο μη εγκατεστημένος εντός του εν λόγω κράτους μέλους όταν πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:

                           α)

                           πραγματοποιεί φορολογητέα παράδοση αγαθών ή παροχή υπηρεσιών στο κράτος μέλος αυτό·

                           β)

                           η ενδεχόμενη εγκατάσταση που ο προμηθευτής ή ο παρέχων διατηρεί στο κράτος μέλος αυτό δεν παρεμβαίνει στην εν λόγω παράδοση αγαθών ή παροχή υπηρεσιών.».

               7.

               Το άρθρο 196 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
               «Άρθρο 196
               Ο ΦΠΑ οφείλεται από τον υποκείμενο στο φόρο ή από το μη υποκείμενο στο φόρο νομικό πρόσωπο που διαθέτει αριθμό μητρώου ΦΠΑ, προς τον οποίο παρέχονται οι υπηρεσίες που καλύπτονται από το άρθρο 44, εφόσον οι υπηρεσίες αυτές παρέχονται από υποκείμενο στο φόρο μη εγκατεστημένο στο εσωτερικό του εν λόγω κράτους μέλους.».

               8.

               Στο άρθρο 214 προστίθενται τα ακόλουθα στοιχεία:

                           «δ)

                           κάθε υποκείμενος στο φόρο, ο οποίος λαμβάνει στο αντίστοιχο έδαφός τους, υπηρεσίες για τις οποίες είναι υπόχρεος για την καταβολή του ΦΠΑ σύμφωνα με το άρθρο 196·

                           ε)

                           κάθε υποκείμενος στο φόρο, εγκατεστημένος στο αντίστοιχο έδαφός τους, ο οποίος παρέχει υπηρεσίες εντός του εδάφους άλλου κράτους μέλους, για τις οποίες υπόχρεος για την καταβολή του ΦΠΑ είναι αποκλειστικά ο λήπτης σύμφωνα με το άρθρο 196.».

               9.

               Το άρθρο 262 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
               «Άρθρο 262
               Κάθε υποκείμενος στο φόρο που διαθέτει αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ οφείλει να υποβάλλει ανακεφαλαιωτικό πίνακα με τα ακόλουθα:

                           α)

                           τους αποκτώντες που διαθέτουν αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ, στους οποίους παρέδωσε αγαθά με τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 138 παράγραφος 1 και παράγραφος 2 στοιχείο γ)·

                           β)

                           τα πρόσωπα που διαθέτουν αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ, στα οποία παρέδωσε αγαθά που είχε αποκτήσει στο πλαίσιο των ενδοκοινοτικών αποκτήσεων σύμφωνα με το άρθρο 42·

                           γ)

                           τα υποκείμενα στο φόρο πρόσωπα και τα μη υποκείμενα στο φόρο νομικά πρόσωπα που διαθέτουν αριθμό μητρώου ΦΠΑ, στα οποία έχει παράσχει υπηρεσίες, εκτός των υπηρεσιών που απαλλάσσονται από την καταβολή ΦΠΑ στο κράτος μέλος στο οποίο είναι φορολογητέα η συναλλαγή, και για τις οποίες ο λήπτης των υπηρεσιών είναι υπόχρεος για την καταβολή του φόρου σύμφωνα με το άρθρο 196.».

               10.

               Στο άρθρο 264, η παράγραφος 1 τροποποιείται ως εξής:

                           α)

                           τα στοιχεία α) και β) αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:

                                       «α)

                                       ο αριθμός φορολογικού μητρώου ΦΠΑ που ο υποκείμενος στο φόρο διαθέτει στο κράτος μέλος στο οποίο πρέπει να υποβληθεί ο ανακεφαλαιωτικός πίνακας, με τον οποίο έχει πραγματοποιήσει παραδόσεις αγαθών σύμφωνα με τους όρους του άρθρου 138 παράγραφος 1 ή παροχές φορολογούμενων υπηρεσιών σύμφωνα με τους όρους του άρθρου 44·

                                       β)

                                       ο αριθμός φορολογικού μητρώου ΦΠΑ τον οποίο διαθέτει κάθε αγοραστής αγαθών ή κάθε λήπτης υπηρεσιών σε κράτος μέλος άλλο από εκείνο στο οποίο πρέπει να υποβληθεί ο ανακεφαλαιωτικός πίνακας και βάσει του οποίου του παραδόθηκαν τα αγαθά ή του παρασχέθηκαν οι υπηρεσίες·»·

                           β)

                           το στοιχείο δ) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

                                       «δ)

                                       για κάθε έναν αγοραστή αγαθών ή λήπτη υπηρεσιών, τη συνολική αξία των παραδόσεων αγαθών και τη συνολική αξία των παροχών υπηρεσιών που πραγματοποιήθηκαν από τον υποκείμενο στο φόρο·».

               11.

               Το άρθρο 358 τροποποιείται ως εξής:

                           α)

                           το σημείο 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

                                       «2.

                                       “ηλεκτρονικές υπηρεσίες” και “ηλεκτρονικά παρεχόμενες υπηρεσίες”: οι υπηρεσίες που προβλέπονται στο άρθρο 59 πρώτο εδάφιο στοιχείο ια),»·

                           β)

                           το σημείο 4 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

                                       «4.

                                       “κράτος μέλος κατανάλωσης”: το κράτος μέλος στο οποίο θεωρείται ότι πραγματοποιείται η παροχή ηλεκτρονικών υπηρεσιών σύμφωνα με το άρθρο 58,».

               12.

               Στο παράρτημα ΙΙ, ο τίτλος αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
               «ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΟΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΩΣ ΠΑΡΕΧΟΜΕΝΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ 58 ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ια) ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΕΔΑΦΙΟΥ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 59».

         Άρθρο 3
   Από 1ης Ιανουαρίου 2011, τα άρθρα 53 και 54 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:

      «Άρθρο 53
      Τόπος παροχής υπηρεσιών που αφορούν την πρόσβαση σε πολιτιστικές, καλλιτεχνικές, αθλητικές, επιστημονικές, εκπαιδευτικές, ψυχαγωγικές ή συναφείς εκδηλώσεις, όπως είναι οι εμπορικές και άλλες εκθέσεις, καθώς και παρεπόμενων υπηρεσιών σχετικά με την πρόσβαση, που παρέχονται σε υποκείμενους στο φόρο, είναι ο τόπος στον οποίο πράγματι λαμβάνουν χώρα αυτές οι εκδηλώσεις.
      Άρθρο 54
      1.   Τόπος παροχής υπηρεσιών οι οποίες αφορούν πολιτιστικές, καλλιτεχνικές, αθλητικές, επιστημονικές, εκπαιδευτικές, ψυχαγωγικές ή παρόμοιες δραστηριότητες, όπως εμπορικές και άλλες εκθέσεις, περιλαμβανομένων των υπηρεσιών των διοργανωτών τέτοιων δραστηριοτήτων, καθώς και παροχής παρεπόμενων προς τις υπηρεσίες αυτές υπηρεσιών, που παρέχονται σε μη υποκείμενους στο φόρο, είναι ο τόπος στον οποίο πράγματι λαμβάνουν χώρα αυτές οι εκδηλώσεις.
      2.   Τόπος παροχής των ακόλουθων υπηρεσιών προς μη υποκείμενους στο φόρο είναι ο τόπος στον οποίο πράγματι εκτελούνται οι υπηρεσίες αυτές:

                  α)

                  παρεπόμενες της μεταφοράς δραστηριότητες, όπως η φόρτωση, εκφόρτωση και διευθέτηση των μεταφερόμενων ειδών και παρόμοιες δραστηριότητες·

                  β)

                  πραγματογνωμοσύνες ή εργασίες που αφορούν κινητά ενσώματα αγαθά.».

   Άρθρο 4
   Από 1ης Ιανουαρίου 2013, η παράγραφος 2 του άρθρου 56 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

      «2.   Τόπος μίσθωσης, εκτός από τη βραχυχρόνια μίσθωση, μεταφορικού μέσου σε μη υποκείμενο στο φόρο, είναι ο τόπος εγκατάστασης ή μόνιμης κατοικίας ή συνήθους διαμονής του λήπτη.
      Στην περίπτωση ωστόσο σκάφους αναψυχής που μισθώνεται σε μη υποκείμενο στο φόρο, εκτός από τη βραχυχρόνια μίσθωση, τόπος μίσθωσης είναι ο τόπος που το σκάφος αναψυχής τίθεται πράγματι στη διάθεση του λήπτη, όταν ο παρέχων παρέχει πράγματι την υπηρεσία αυτή από την έδρα της επιχείρησής του ή από μία μόνιμη εγκατάσταση που βρίσκεται στον τόπο αυτόν.
      3.   Για τους σκοπούς των παραγράφων 1 και 2, ως “βραχυχρόνια” νοείται η συνεχής κατοχή ή χρήση του μεταφορικού μέσου για διάστημα που δεν υπερβαίνει τις τριάντα ημέρες, ενώ, όσον αφορά τα πλωτά μέσα, η συνεχής κατοχή ή χρήση για διάστημα που δεν υπερβαίνει τις ενενήντα ημέρες.».

   Άρθρο 5
   Από 1ης Ιανουαρίου 2015, η οδηγία 2006/112/ΕΚ τροποποιείται ως εξής:

               1.

               Στον τίτλο V κεφάλαιο 3 τμήμα 3, το υποτμήμα 8 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
               «Υποτμήμα 8
               Παροχή τηλεπικοινωνιακών, ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών και ηλεκτρονικών υπηρεσιών σε μη υποκείμενους στο φόρο
               Άρθρο 58
               Τόπος παροχής των ακόλουθων υπηρεσιών σε μη υποκείμενο στο φόρο είναι ο τόπος εγκατάστασης ή μόνιμης κατοικίας ή συνήθους διαμονής αυτού του προσώπου:

                           α)

                           τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες·

                           β)

                           ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές υπηρεσίες·

                           γ)

                           ηλεκτρονικά παρεχόμενες υπηρεσίες και ιδίως εκείνες που προβλέπονται στο παράρτημα ΙΙ.

                     Το γεγονός ότι ο παρέχων την υπηρεσία και ο λήπτης επικοινωνούν μέσω του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου δε σημαίνει υποχρεωτικά ότι πρόκειται για υπηρεσία παρεχόμενη ηλεκτρονικά.».

               2.

               Στο άρθρο 59, διαγράφονται τα στοιχεία θ), ι) και ια) του πρώτου εδαφίου και το δεύτερο εδάφιο.

               3.

               Το άρθρο 59α αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
               «Άρθρο 59α
               Για την αποφυγή διπλής φορολογίας, μη φορολόγησης ή στρεβλώσεων του ανταγωνισμού, τα κράτη μέλη μπορούν, όσον αφορά τις υπηρεσίες των οποίων ο τόπος παροχής διέπεται από τα άρθρα 44, 45, 56, 58 και 59, να θεωρούν ότι:

                           α)

                           ο τόπος παροχής μιας ή όλων αυτών των υπηρεσιών, ο οποίος βρίσκεται στο εσωτερικό της χώρας, βρίσκεται εκτός της Κοινότητας, όταν η πραγματική χρησιμοποίηση και εκμετάλλευση των υπηρεσιών πραγματοποιείται εκτός της Κοινότητας·

                           β)

                           ο τόπος παροχής μιας ή όλων αυτών των υπηρεσιών, ο οποίος βρίσκεται εκτός της Κοινότητας, βρίσκεται στο εσωτερικό της χώρας, όταν η πραγματική χρησιμοποίηση και εκμετάλλευση των υπηρεσιών πραγματοποιείται στο εσωτερικό της χώρας.».

               4.

               Το άρθρο 59β καταργείται.

               5.

               Στο άρθρο 204 παράγραφος 1, το τρίτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
               «Εντούτοις, τα κράτη μέλη δεν μπορούν να εφαρμόζουν την επιλογή που προβλέπεται στο δεύτερο εδάφιο στους υποκείμενους στο φόρο που δεν είναι εγκατεστημένοι εντός της Κοινότητας, όπως ορίζονται στο σημείο 1 του άρθρου 358α, οι οποίοι έχουν επιλέξει το ειδικό καθεστώς των τηλεπικοινωνιακών, ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών ή ηλεκτρονικών υπηρεσιών.».

               6.

               Στον τίτλο ΧΙΙ, η επικεφαλίδα του κεφαλαίου 6 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

               «Ειδικά καθεστώτα για μη εγκατεστημένους υποκείμενους στο φόρο που παρέχουν τηλεπικοινωνιακές, ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές ή ηλεκτρονικές υπηρεσίες σε μη υποκείμενους στο φόρο».

               7.

               Το άρθρο 357 καταργείται.

               8.

               Το άρθρο 358 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
               «Άρθρο 358
               Για τους σκοπούς του παρόντος κεφαλαίου και με την επιφύλαξη άλλων κοινοτικών διατάξεων, νοούνται ως:

                           1.

                           “τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες” και “ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές υπηρεσίες”, οι υπηρεσίες που προβλέπονται στο άρθρο 58 πρώτο εδάφιο στοιχεία α) και β)·

                           2.

                           “ηλεκτρονικές υπηρεσίες” και “ηλεκτρονικά παρεχόμενες υπηρεσίες”, οι υπηρεσίες που προβλέπονται στο άρθρο 58 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ)·

                           3.

                           “κράτος μέλος κατανάλωσης”, το κράτος μέλος στο οποίο θεωρείται ότι πραγματοποιείται η παροχή των τηλεπικοινωνιακών, ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών ή ηλεκτρονικών υπηρεσιών σύμφωνα με το άρθρο 58·

                           4.

                           “δήλωση ΦΠΑ”, η δήλωση που περιλαμβάνει τις απαραίτητες πληροφορίες για τον προσδιορισμό του ποσού του ΦΠΑ που οφείλεται σε κάθε κράτος μέλος.»

               9.

               Στον τίτλο ΧΙΙ κεφάλαιο 6, η επικεφαλίδα του τμήματος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

               «Ειδικό καθεστώς για τηλεπικοινωνιακές, ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές ή ηλεκτρονικές υπηρεσίες που παρέχονται από υποκείμενους στο φόρο μη εγκατεστημένους εντός της Κοινότητας».

               10.

               Στον τίτλο ΧΙΙ κεφάλαιο 6 τμήμα 2 προστίθεται το ακόλουθο άρθρο 358α:
               «Άρθρο 358α
               Για τους σκοπούς του παρόντος τμήματος και με την επιφύλαξη άλλων κοινοτικών διατάξεων, νοούνται ως:

                           1.

                           “μη εγκατεστημένος στην Κοινότητα υποκείμενος στο φόρο”, ο υποκείμενος στο φόρο που δεν διατηρεί την έδρα της οικονομικής δραστηριότητάς του ούτε μόνιμη εγκατάσταση στο έδαφος της Κοινότητας και ο οποίος δεν απαιτείται να διαθέτει γι’ άλλο λόγο αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ·

                           2.

                           “κράτος μέλος εγγραφής”, το κράτος μέλος το οποίο επιλέγει ο μη εγκατεστημένος υποκείμενος στο φόρο για να δηλώσει την έναρξη των δραστηριοτήτων του ως υποκείμενου στο φόρο στο έδαφος της Κοινότητας, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος τμήματος.».

               11.

               Τα άρθρα 359 έως 365 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
               «Άρθρο 359
               Τα κράτη μέλη επιτρέπουν σε κάθε μη εγκατεστημένο υποκείμενο στο φόρο ο οποίος παρέχει τηλεπικοινωνιακές, ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές ή ηλεκτρονικές υπηρεσίες σε μη υποκείμενο στο φόρο, που είναι εγκατεστημένος ή έχει τον τόπο της κατοικίας του ή της συνήθους διαμονής του σε κράτος μέλος, να χρησιμοποιεί το παρόν ειδικό καθεστώς. Το εν λόγω ειδικό καθεστώς ισχύει για όλες τις υπηρεσίες που παρέχονται με τον τρόπο αυτό εντός της Κοινότητας.
               Άρθρο 360
               Ο μη εγκατεστημένος υποκείμενος στο φόρο υποχρεούται να γνωστοποιεί στο κράτος μέλος εγγραφής την έναρξη των δραστηριοτήτων του, ως υποκείμενου στο φόρο, την παύση ή τη μεταβολή αυτών κατά τρόπο ώστε να μην πληροί πλέον τις απαιτούμενες προϋποθέσεις για την υπαγωγή του στο παρόν ειδικό καθεστώς. Η γνωστοποίηση αυτή πραγματοποιείται με ηλεκτρονικά μέσα.
               Άρθρο 361
               1.   Οι πληροφορίες που πρέπει να παρέχει ο μη εγκατεστημένος στην Κοινότητα υποκείμενος στο φόρο προς το κράτος μέλος εγγραφής, όταν αρχίζει τη φορολογητέα δραστηριότητά του, περιλαμβάνουν τα ακόλουθα στοιχεία:

                           α)

                           ονοματεπώνυμο·

                           β)

                           ταχυδρομική διεύθυνση·

                           γ)

                           ηλεκτρονικές διευθύνσεις καθώς και ιστοσελίδες του Διαδικτύου·

                           δ)

                           τυχόν εθνικό αριθμό φορολογικού μητρώου·

                           ε)

                           δήλωση ότι δεν διαθέτει αριθμό ΦΠΑ εντός της Κοινότητας.

                     2.   Ο μη εγκατεστημένος υποκείμενος στο φόρο κοινοποιεί στο κράτος μέλος εγγραφής κάθε τυχόν αλλαγή των πληροφοριακών στοιχείων που έχει γνωστοποιήσει.
               Άρθρο 362
               Το κράτος μέλος εγγραφής χορηγεί στο μη εγκατεστημένο στην Κοινότητα υποκείμενο στο φόρο ατομικό αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ και του κοινοποιεί με ηλεκτρονικά μέσα τον αριθμό που του χορηγήθηκε. Τα κράτη μέλη κατανάλωσης, στηριζόμενα στις πληροφορίες βάσει των οποίων πραγματοποιήθηκε η εγγραφή, μπορούν να χρησιμοποιούν δικά τους συστήματα εγγραφής.
               Άρθρο 363
               Το κράτος μέλος εγγραφής διαγράφει τον μη εγκατεστημένο στην Κοινότητα υποκείμενο στο φόρο από το φορολογικό μητρώο στις ακόλουθες περιπτώσεις:

                           α)

                           εάν το εν λόγω πρόσωπο γνωστοποιήσει στο κράτος μέλος ότι δεν παρέχει πλέον τηλεπικοινωνιακές, ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές ή ηλεκτρονικές υπηρεσίες·

                           β)

                           εάν μπορεί με άλλο τρόπο να συναχθεί ότι η φορολογητέα του δραστηριότητα έχει τερματισθεί·

                           γ)

                           εάν ο υποκείμενος δεν πληροί πλέον τις αναγκαίες προϋποθέσεις για την υπαγωγή του στο παρόν ειδικό καθεστώς·

                           δ)

                           εάν συστηματικά δεν συμμορφώνεται προς τους κανόνες που διέπουν το ειδικό αυτό καθεστώς.

                     Άρθρο 364
               Ο μη εγκατεστημένος στην Κοινότητα υποκείμενος στο φόρο υποβάλλει με ηλεκτρονικά μέσα, στο κράτος μέλος εγγραφής, δήλωση ΦΠΑ για κάθε ημερολογιακό τρίμηνο, είτε έχουν παρασχεθεί τηλεοπτικές, ραδιοφωνικές, τηλεοπτικές ή ηλεκτρονικές υπηρεσίες είτε όχι. Η δήλωση υποβάλλεται εντός είκοσι ημερών από το τέλος της φορολογικής περιόδου την οποία καλύπτει η δήλωση.
               Άρθρο 365
               Στη δήλωση ΦΠΑ αναγράφεται ο αριθμός φορολογικού μητρώου και, για κάθε κράτος μέλος κατανάλωσης στο οποίο οφείλεται ΦΠΑ, η συνολική αξία, χωρίς ΦΠΑ, των παροχών τηλεπικοινωνιακών, ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών και ηλεκτρονικών υπηρεσιών που πραγματοποιήθηκαν κατά τη φορολογική περίοδο και το συνολικό για κάθε συντελεστή ποσό του αντίστοιχου φόρου. Πρέπει επίσης να αναφέρονται στη δήλωση οι ισχύοντες φορολογικοί συντελεστές και το συνολικό ποσό του φόρου που οφείλεται.».

               12.

               Η παράγραφος 1 του άρθρου 366 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
               «1.   Η δήλωση ΦΠΑ συμπληρώνεται σε ευρώ.
               Τα κράτη μέλη που δεν έχουν υιοθετήσει το ευρώ μπορούν να απαιτούν τη συμπλήρωση της δήλωσης ΦΠΑ στο εθνικό τους νόμισμα. Εάν η παροχή υπηρεσιών έχει πραγματοποιηθεί σε άλλα νομίσματα, κατά τη συμπλήρωση της δήλωσης ΦΠΑ, ο μη εγκατεστημένος στην Κοινότητα υποκείμενος στο φόρο χρησιμοποιεί τη συναλλαγματική ισοτιμία που ισχύει την τελευταία ημέρα της φορολογικής περιόδου.».

               13.

               Τα άρθρα 367 και 368 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
               «Άρθρο 367
               Ο μη εγκατεστημένος στην Κοινότητα υποκείμενος στο φόρο καταβάλλει το φόρο προστιθεμένης αξίας, με αναφορά στη σχετική δήλωση ΦΠΑ, συγχρόνως με την υποβολή της δήλωσης, και το αργότερο κατά την εκπνοή της προθεσμίας υποβολής της δήλωσης.
               Η καταβολή γίνεται σε τραπεζικό λογαριασμό σε ευρώ που ορίζεται από το κράτος μέλος εγγραφής. Τα κράτη μέλη που δεν έχουν υιοθετήσει το ευρώ μπορούν να απαιτούν να γίνεται η καταβολή σε τραπεζικό λογαριασμό στο νόμισμά τους.
               Άρθρο 368
               Ο μη εγκατεστημένος στην Κοινότητα υποκείμενος στο φόρο ο οποίος χρησιμοποιεί το παρόν ειδικό καθεστώς δεν εκπίπτει κανένα ποσό ΦΠΑ με βάση το άρθρο 168 της παρούσας οδηγίας. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 1 παράγραφος 1 της οδηγίας 86/560/ΕΟΚ, στον εν λόγω υποκείμενο στο φόρο επιστρέφεται ο φόρος σύμφωνα με την προαναφερθείσα οδηγία. Το άρθρο 2 παράγραφοι 2 και 3 και το άρθρο 4 παράγραφος 2 της οδηγίας 86/560/ΕΟΚ δεν εφαρμόζονται στις επιστροφές που σχετίζονται με τηλεπικοινωνιακές, ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές και ηλεκτρονικές υπηρεσίες οι οποίες καλύπτονται από το ειδικό αυτό καθεστώς.».

               14.

               Η παράγραφος 1 του άρθρου 369 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
               «1.   Ο μη εγκατεστημένος στην Κοινότητα υποκείμενος στο φόρο υποχρεούται να καταχωρίζει στα λογιστικά βιβλία τις πράξεις που υπάγονται στο παρόν ειδικό καθεστώς. Οι καταχωρίσεις αυτές πρέπει να είναι αρκετά λεπτομερείς, ώστε να επιτρέπουν στις φορολογικές αρχές του κράτους μέλους κατανάλωσης να επαληθεύουν την ακρίβεια της δήλωσης ΦΠΑ.».

               15.

               Στο κεφάλαιο 6 του τίτλου ΧΙΙ, προστίθεται το ακόλουθο τμήμα 3:
               «Τμήμα 3
               Ειδικό καθεστώς για τηλεπικοινωνιακές, ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές ή ηλεκτρονικές υπηρεσίες που παρέχονται από υποκείμενους στο φόρο εγκατεστημένους εντός της Κοινότητας αλλά μη εγκατεστημένους στο κράτος μέλος κατανάλωσης
               Άρθρο 369α
               Για τους σκοπούς του παρόντος τμήματος και με την επιφύλαξη άλλων κοινοτικών διατάξεων, θεωρούνται ως:

                           1.

                           “υποκείμενος στο φόρο μη εγκατεστημένος στο κράτος μέλος κατανάλωσης”, υποκείμενος στο φόρο που έχει την έδρα της οικονομικής δραστηριότητάς του ή μόνιμη εγκατάσταση εντός της Κοινότητας αλλά δεν έχει την έδρα της οικονομικής δραστηριότητάς του, ούτε μόνιμη εγκατάσταση στο έδαφος του κράτους μέλους κατανάλωσης·

                           2.

                           “κράτος μέλος εγγραφής”, το κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται η έδρα της οικονομικής δραστηριότητας του υποκείμενου στο φόρο ή, εάν η έδρα της οικονομικής του δραστηριότητας δεν βρίσκεται στην Κοινότητα, το κράτος μέλος όπου έχει μόνιμη εγκατάσταση.

                     Στην περίπτωση που ο υποκείμενος στο φόρο δεν έχει την έδρα της οικονομικής του δραστηριότητας στην Κοινότητα αλλά έχει περισσότερες από μία μόνιμες εγκαταστάσεις στην Κοινότητα, κράτος μέλος εγγραφής είναι το κράτος μέλος με μόνιμη εγκατάσταση στο οποίο ο υποκείμενος στο φόρο δηλώνει ότι θα κάνει χρήση αυτού του ειδικού καθεστώτος. Ο υποκείμενος στο φόρο δεσμεύεται από αυτή την απόφαση για το συγκεκριμένο ημερολογιακό έτος και για τα δύο επόμενα ημερολογιακά έτη.
               Άρθρο 369β
               Τα κράτη μέλη επιτρέπουν σε κάθε υποκείμενο στο φόρο μη εγκατεστημένο στο κράτος μέλος κατανάλωσης ο οποίος παρέχει τηλεπικοινωνιακές, ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές ή ηλεκτρονικές υπηρεσίες σε μη υποκείμενο στο φόρο, ο οποίος είναι εγκατεστημένος ή έχει τον τόπο της κατοικίας του ή της συνήθους διαμονής του σε κράτος μέλος, να χρησιμοποιεί το παρόν ειδικό καθεστώς. Το εν λόγω ειδικό καθεστώς εφαρμόζεται για όλες τις υπηρεσίες που παρέχονται με τον τρόπο αυτό εντός της Κοινότητας.
               Άρθρο 369γ
               Ο μη εγκατεστημένος στο κράτος μέλος κατανάλωσης υποκείμενος στο φόρο υποχρεούται να γνωστοποιεί στο κράτος μέλος εγγραφής την έναρξη των δραστηριοτήτων του που υπάγονται στο ειδικό αυτό καθεστώς, ως υποκείμενου στο φόρο, την παύση και τη μεταβολή αυτών κατά τρόπο ώστε να μην πληροί πλέον τις απαιτούμενες προϋποθέσεις για την υπαγωγή του στο παρόν ειδικό καθεστώς. Η γνωστοποίηση αυτή πραγματοποιείται με ηλεκτρονικά μέσα.
               Άρθρο 369δ
               Ο υποκείμενος στο φόρο που χρησιμοποιεί το παρόν ειδικό καθεστώς εγγράφεται, για φορολογητέες συναλλαγές στο πλαίσιο αυτού του καθεστώτος, μόνον στο κράτος μέλος εγγραφής. Προς το σκοπό αυτό, το κράτος μέλος χρησιμοποιεί τον προσωπικό αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ που έχει ήδη χορηγηθεί στον υποκείμενο στο φόρο όσον αφορά τις υποχρεώσεις του στα πλαίσια του εσωτερικού συστήματος.
               Τα κράτη μέλη κατανάλωσης, στηριζόμενα στις πληροφορίες βάσει των οποίων πραγματοποιήθηκε η εγγραφή, μπορούν να χρησιμοποιούν δικά τους συστήματα εγγραφής.
               Άρθρο 369ε
               Το κράτος μέλος εγγραφής εξαιρεί τον υποκείμενο σε φόρο που δεν είναι εγκατεστημένος στο κράτος μέλος κατανάλωσης από το ειδικό καθεστώς στις ακόλουθες περιπτώσεις:

                           α)

                           εάν το εν λόγω πρόσωπο κοινοποιήσει ότι δεν παρέχει πλέον τηλεπικοινωνιακές, ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές ή ηλεκτρονικές υπηρεσίες·

                           β)

                           εάν μπορεί με άλλο τρόπο να συναχθεί ότι οι φορολογητέες του δραστηριότητες που υπάγονται στο ειδικό αυτό καθεστώς έχουν τερματισθεί·

                           γ)

                           εάν ο υποκείμενος δεν πληροί πλέον τις προϋποθέσεις που είναι αναγκαίες για την υπαγωγή του στο παρόν ειδικό καθεστώς·

                           δ)

                           εάν συστηματικά δεν συμμορφώνεται προς τους κανόνες που αφορούν το ειδικό αυτό καθεστώς.

                     Άρθρο 369στ
               Ο υποκείμενος στο φόρο που δεν είναι εγκατεστημένος στο κράτος μέλος κατανάλωσης υποβάλλει με ηλεκτρονικό τρόπο, στο κράτος μέλος εγγραφής, δήλωση φόρου προστιθεμένης αξίας για κάθε ημερολογιακό τρίμηνο, είτε έχουν παρασχεθεί τηλεπικοινωνιακές, ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές ή ηλεκτρονικές υπηρεσίες είτε όχι. Η δήλωση υποβάλλεται εντός είκοσι ημερών από το τέλος της φορολογικής περιόδου την οποία καλύπτει η δήλωση.
               Άρθρο 369ζ
               Στη δήλωση ΦΠΑ αναγράφεται ο αριθμός φορολογικού μητρώου που προβλέπεται στο άρθρο 369δ και, για κάθε κράτος μέλος κατανάλωσης στο οποίο οφείλεται ΦΠΑ, η συνολική αξία, χωρίς ΦΠΑ, των παροχών τηλεπικοινωνιακών, ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών και ηλεκτρονικών υπηρεσιών που πραγματοποιήθηκαν κατά τη φορολογική περίοδο και το συνολικό για κάθε συντελεστή ποσό του αντίστοιχου φόρου. Πρέπει επίσης να αναφέρονται στη δήλωση οι ισχύοντες συντελεστές ΦΠΑ και το συνολικό ποσό του ΦΠΑ που οφείλεται.
               Εάν ο υποκείμενος στο φόρο έχει μία ή περισσότερες μόνιμες εγκαταστάσεις εκτός από εκείνη που έχει στο κράτος μέλος εγγραφής από τις οποίες παρέχονται οι υπηρεσίες, στη δήλωση ΦΠΑ, πέραν των πληροφοριών που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο, αναγράφεται επιπλέον η συνολική αξία των τηλεπικοινωνιακών, ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών ή ηλεκτρονικών υπηρεσιών που υπάγονται στο παρόν ειδικό καθεστώς, για κάθε κράτος μέλος στο οποίο ο υποκείμενος στο φόρο έχει εγκατάσταση, μαζί με τον ατομικό αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ ή τον αριθμό φορολογικής εγγραφής της εγκατάστασης αυτής, και κατά κράτος μέλος κατανάλωσης.
               Άρθρο 369η
               1.   Η δήλωση ΦΠΑ συμπληρώνεται σε ευρώ.
               Τα κράτη μέλη που δεν έχουν υιοθετήσει το ευρώ μπορούν να απαιτούν τη συμπλήρωση της δήλωσης ΦΠΑ στο εθνικό τους νόμισμα. Εάν η παροχή υπηρεσιών έχει πραγματοποιηθεί σε άλλα νομίσματα, κατά τη συμπλήρωση της δήλωσης ΦΠΑ, ο υποκείμενος στο φόρο που δεν είναι εγκατεστημένος στο κράτος μέλος κατανάλωσης χρησιμοποιεί τη συναλλαγματική ισοτιμία που ισχύει την τελευταία ημέρα της φορολογικής περιόδου.
               2.   Η μετατροπή γίνεται σύμφωνα με τις συναλλαγματικές ισοτιμίες που δημοσίευσε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα την ημέρα εκείνη ή, εάν δεν υπήρξε δημοσίευση τη συγκεκριμένη ημέρα, τις ισοτιμίες της επόμενης ημέρας δημοσίευσης.
               Άρθρο 369θ
               Ο υποκείμενος στο φόρο που δεν είναι εγκατεστημένος στο κράτος μέλος κατανάλωσης καταβάλλει το φόρο προστιθεμένης αξίας, με αναφορά στη σχετική δήλωση ΦΠΑ, συγχρόνως με την υποβολή της δήλωσης, και το αργότερο κατά την εκπνοή της προθεσμίας υποβολής της δήλωσης.
               Η καταβολή γίνεται σε τραπεζικό λογαριασμό σε ευρώ που ορίζεται από το κράτος μέλος εγγραφής. Τα κράτη μέλη που δεν έχουν υιοθετήσει το ευρώ μπορούν να απαιτούν να γίνεται η καταβολή σε τραπεζικό λογαριασμό στο νόμισμά τους.
               Άρθρο 369ι
               Ο υποκείμενος στο φόρο που δεν είναι εγκατεστημένος στο κράτος μέλος κατανάλωσης ο οποίος χρησιμοποιεί το παρόν ειδικό καθεστώς δεν εκπίπτει κανένα ποσό ΦΠΑ εισροών, όσον αφορά τις δραστηριότητές του που υπάγονται σε αυτό το καθεστώς, με βάση το άρθρο 168 της παρούσας οδηγίας. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 2 σημείο 1 και το άρθρο 3 της οδηγίας 2008/9/ΕΚ, στον εν λόγω υποκείμενο στο φόρο επιστρέφεται ο φόρος σύμφωνα με την οδηγία αυτή.
               Εάν ο υποκείμενος στο φόρο που δεν είναι εγκατεστημένος στο κράτος μέλος κατανάλωσης και ο οποίος χρησιμοποιεί το παρόν ειδικό καθεστώς ασκεί επίσης στο κράτος μέλος κατανάλωσης δραστηριότητες μη υπαγόμενες σε αυτό το καθεστώς ως προς τις οποίες υποχρεούται να διαθέτει αριθμό μητρώου ΦΠΑ, εκπίπτει το ΦΠΑ, που αφορά τις φορολογούμενες δραστηριότητές του που υπάγονται στο παρόν ειδικό καθεστώς, με τη δήλωση ΦΠΑ την οποία υποβάλλει σύμφωνα με το άρθρο 250.
               Άρθρο 369ια
               1.   Ο υποκείμενος στο φόρο που δεν είναι εγκατεστημένος στο κράτος μέλος κατανάλωσης υποχρεούται να καταχωρίζει στα λογιστικά βιβλία τις πράξεις που υπάγονται στο παρόν ειδικό καθεστώς. Οι καταχωρίσεις αυτές πρέπει να είναι αρκετά λεπτομερείς, ώστε να επιτρέπουν στις φορολογικές αρχές του κράτους μέλους κατανάλωσης να επαληθεύουν την ακρίβεια της δήλωσης ΦΠΑ.
               2.   Οι καταχωρίσεις της παραγράφου 1 πρέπει να διατίθενται, έπειτα από αίτηση, με ηλεκτρονικά μέσα, στο κράτος μέλος κατανάλωσης και στο κράτος μέλος εγγραφής.
               Οι καταχωρίσεις αυτές διαφυλάσσονται για διάστημα δέκα ετών, το οποίο αρχίζει από τις 31 Δεκεμβρίου του έτους κατά το οποίο πραγματοποιήθηκε η πράξη.».

               16.

               Η επικεφαλίδα του παραρτήματος ΙΙ αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
               «ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΟΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΠΟΥ ΠΑΡΕΧΟΝΤΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ ΚΑΙ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ 58 ΠΡΩΤΟ ΕΔΑΦΙΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ γ)».

         Άρθρο 6
   Η Επιτροπή θα υποβάλει, πριν από τις 31 Δεκεμβρίου 2014, έκθεση σχετικά με τη δυνατότητα αποτελεσματικής εφαρμογής του κανόνα που θεσπίζεται στο άρθρο 5 όσον αφορά την παροχή τηλεπικοινωνιακών, ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών και ηλεκτρονικά παρεχόμενων υπηρεσιών σε μη υποκείμενους στο φόρο και σχετικά με το κατά πόσον ο κανόνας αυτός θα αντιστοιχεί ακόμη στην εφαρμοζόμενη, κατά το χρόνο αυτό, γενική πολιτική όσον αφορά τον τόπο παροχής των υπηρεσιών.
   Άρθρο 7
   1.   Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με τα άρθρα 1 έως 5 της παρούσας οδηγίας από τις αντίστοιχες ημερομηνίες που προβλέπονται στις διατάξεις αυτές. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά.
   Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις ανωτέρω διατάξεις, αυτές περιέχουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την παραπομπή αυτή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της παραπομπής αποφασίζεται από τα κράτη μέλη.
   2.   Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των κύριων διατάξεων εθνικού δικαίου που θεσπίζουν στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.
   Άρθρο 8
   Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
   Άρθρο 9
   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 12 Φεβρουαρίου 2008.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         A. BAJUK

      (1)  ΕΕ C 104 Ε της 30.4.2004, σ. 143 και γνώμη της 16ης Μαΐου 2006 (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα).

      (2)  ΕΕ C 117 της 30.4.2004, σ. 15 και ΕΕ C 195 της 18.8.2006, σ. 54.

      (3)  ΕΕ L 347 της 11.12.2006, σ. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2007/75/ΕΚ (ΕΕ L 346 της 29.12.2007, σ. 13).

      (4)  ΕΕ C 321 της 31.12.2003, σ. 1.

      (5)  Δέκατη τρίτη οδηγία 86/560/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Νοεμβρίου 1986, για την εναρμόνιση των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — τρόπος επιστροφής του φόρου προστιθέμενης αξίας στους υποκείμενους στο φόρο που δεν είναι εγκατεστημένοι σε έδαφος της Κοινότητας (ΕΕ L 326 της 21.11.1986, σ. 40).

      (6)  Οδηγία 2008/9/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Φεβρουαρίου 2008, για τον καθορισμό λεπτομερών κανόνων σχετικά με την επιστροφή του φόρου προστιθέμενης αξίας που προβλέπεται στην οδηγία 2006/112/ΕΚ σε υποκείμενους στο φόρο μη εγκατεστημένους στο κράτος μέλος επιστροφής αλλά εγκατεστημένους σε άλλο κράτος μέλος (ΕΕ L 44 της 20.2.2008, σ. 23).».


title: Οδηγία 2012/22/ΕΕ της Επιτροπής, της 22ας Αυγούστου 2012 , για τροποποίηση της οδηγίας 98/8/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου με σκοπό την καταχώριση του ανθρακικού διδεκυλοδιμεθυλαμμωνίου (DDA Carbonate) ως δραστικής ουσίας στο παράρτημα I  Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ

text:
               23.8.2012

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 227/7

         ΟΔΗΓΊΑ 2012/22/ΕΕ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
   της 22ας Αυγούστου 2012
   για τροποποίηση της οδηγίας 98/8/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου με σκοπό την καταχώριση του ανθρακικού διδεκυλοδιμεθυλαμμωνίου (DDA Carbonate) ως δραστικής ουσίας στο παράρτημα I
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
   Έχοντας υπόψη την οδηγία 98/8/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 1998, για τη διάθεση βιοκτόνων στην αγορά (1), και ιδίως το άρθρο 11 παράγραφος 4,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Στις 17 Ιανουαρίου 2007, το Ηνωμένο Βασίλειο παρέλαβε αίτηση, την οποία υπέβαλε η εταιρεία Lonza σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 της οδηγίας 98/8/ΕΚ, για την καταχώριση της δραστικής ουσίας ανθρακικό διδεκυλοδιμεθυλαμμώνιο (DDA Carbonate) στο παράρτημα I για χρήση στον τύπο προϊόντων 8, συντηρητικά ξύλου, που ορίζεται στο παράρτημα V της οδηγίας 98/8/ΕΚ. Το ανθρακικό διδεκυλοδιμεθυλαμμώνιο δεν κυκλοφορούσε στην αγορά ως δραστική ουσία βιοκτόνου κατά την ημερομηνία που αναφέρεται στο άρθρο 34 παράγραφος 1 της οδηγίας 98/8/ΕΚ.

               (2)

               Το Ηνωμένο Βασίλειο, αφού διενήργησε αξιολόγηση, υπέβαλε στην Επιτροπή, στις 11 Νοεμβρίου 2010, την έκθεσή του, συνοδευόμενη από σύσταση.

               (3)

               Στις 2 Μαρτίου 2012, τα κράτη μέλη και η Επιτροπή εξέτασαν την έκθεση στο πλαίσιο της μόνιμης επιτροπής για τα βιοκτόνα προϊόντα και οι διαπιστώσεις της εξέτασης ενσωματώθηκαν σε έκθεση αξιολόγησης.

               (4)

               Από τις διενεργηθείσες αξιολογήσεις συνάγεται ότι τα βιοκτόνα που χρησιμοποιούνται ως συντηρητικά ξύλου και περιέχουν ανθρακικό διδεκυλοδιμεθυλαμμώνιο αναμένεται να ικανοποιούν τις απαιτήσεις του άρθρου 5 της οδηγίας 98/8/ΕΚ. Είναι επομένως σκόπιμο να καταχωριστεί το ανθρακικό διδεκυλοδιμεθυλαμμώνιο στο παράρτημα I της εν λόγω οδηγίας για χρήση στον τύπο προϊόντων 8.

               (5)

               Δεν αξιολογήθηκαν σε ενωσιακό επίπεδο όλες οι πιθανές χρήσεις. Δεν εξετάστηκε, λόγου χάριν, η χρήση από μη επαγγελματίες. Είναι επομένως σκόπιμο να απαιτείται να αξιολογούν τα κράτη τις χρήσεις ή τα σενάρια έκθεσης, καθώς και τους κινδύνους για τους ανθρώπινους πληθυσμούς και τα στοιχεία του περιβάλλοντος, που δεν έχουν καλυφθεί αντιπροσωπευτικά από την εκτίμηση κινδύνων σε ενωσιακό επίπεδο, και κατά την έγκριση των προϊόντων, να εξασφαλίζουν τη λήψη των κατάλληλων μέτρων ή την επιβολή ειδικών όρων για τον περιορισμό των εντοπισμένων κινδύνων ώστε να φθάσουν σε αποδεκτά επίπεδα.

               (6)

               Λαμβανομένων υπόψη των κινδύνων που εντοπίστηκαν για την υγεία του ανθρώπου, είναι σκόπιμο να απαιτείται για τους βιομηχανικούς χρήστες ο καθορισμός ασφαλών επιχειρησιακών διαδικασιών και η χρησιμοποίηση των προϊόντων με κατάλληλα μέσα ατομικής προστασίας, εκτός εάν στην αίτηση έγκρισης του προϊόντος καταδεικνύεται ότι είναι εφικτός ο περιορισμός των κινδύνων σε αποδεκτά επίπεδα με άλλα μέσα.

               (7)

               Λαμβανομένων υπόψη των κινδύνων που εντοπίστηκαν για τα υδάτινα και χερσαία στοιχεία του περιβάλλοντος, είναι σκόπιμο να απαιτούνται η διεξαγωγή της βιομηχανικής εφαρμογής σε περίκλειστους χώρους ή σε στεγανές σκληρές επιφάνειες με προστατευτικό τοιχίο, η αποθήκευση της πρόσφατα κατεργασμένης με το προϊόν ξυλείας, μετά την κατεργασία, κάτω από υπόστεγο ή/και σε στεγανές σκληρές επιφάνειες και η συλλογή για επαναχρησιμοποίηση ή τελική διάθεση των ενδεχόμενων απωλειών από την εφαρμογή προϊόντων που χρησιμοποιούνται ως συντηρητικά ξύλου και περιέχουν ανθρακικό διδεκυλοδιμεθυλαμμώνιο.

               (8)

               Εντοπίστηκαν μη αποδεκτοί κίνδυνοι για το περιβάλλον στις περιπτώσεις κατά τις οποίες ξύλο που έχει υποστεί κατεργασία με εμβάπτιση σε ανθρακικό διδεκυλοδιμεθυλαμμώνιο είναι συνεχώς εκτεθειμένο στις καιρικές συνθήκες ή εκτίθεται συχνά στην υγρασία (κατηγορία χρήσης 3 κατά τον ορισμό του ΟΟΣΑ (2)), καθώς και στις περιπτώσεις χρήσης ξύλου κατεργασμένου με ανθρακικό διδεκυλοδιμεθυλαμμώνιο για υπαίθριες κατασκευές κοντά σε νερό ή πάνω από νερό (σενάριο για τις γέφυρες στην κατηγορία χρήσης 3 κατά τον ορισμό του ΟΟΣΑ (3)) ή επαφής του εν λόγω ξύλου με γλυκό νερό (κατηγορία χρήσης 4b κατά τον ορισμό του ΟΟΣΑ (4)). Είναι επομένως σκόπιμο να απαιτείται να μην εγκρίνονται προϊόντα για την κατεργασία ξύλου που προορίζεται για τις χρήσεις αυτές, εκτός εάν υποβάλλονται στοιχεία που καταδεικνύουν ότι το προϊόν θα ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις τόσο του άρθρου 5, όσο και του παραρτήματος VI της οδηγίας 98/8/ΕΚ, εάν είναι απαραίτητο με την εφαρμογή κατάλληλων μέτρων μετριασμού του κινδύνου.

               (9)

               Για να εξασφαλιστεί η ισότιμη αντιμετώπιση στην ενωσιακή αγορά των βιοκτόνων του τύπου προϊόντων 8 που περιέχουν τη δραστική ουσία ανθρακικό διδεκυλοδιμεθυλαμμώνιο και να διευκολυνθεί, γενικότερα, η εύρυθμη λειτουργία της αγοράς βιοκτόνων, οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας θα πρέπει να εφαρμοστούν ταυτόχρονα σε όλα τα κράτη μέλη.

               (10)

               Πρέπει να προβλέπεται ένα εύλογο χρονικό διάστημα πριν από την καταχώριση δραστικής ουσίας στο παράρτημα I της οδηγίας 98/8/ΕΚ, ώστε να παρέχεται η δυνατότητα στα κράτη μέλη να θέσουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την εν λόγω οδηγία.

               (11)

               Κατά συνέπεια, θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως η οδηγία 98/8/ΕΚ.

               (12)

               Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής για τα βιοκτόνα προϊόντα,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
   Άρθρο 1
   Το παράρτημα I της οδηγίας 98/8/ΕΚ τροποποιείται σύμφωνα με το παράρτημα της παρούσας οδηγίας.
   Άρθρο 2
   1.   Τα κράτη μέλη θεσπίζουν και δημοσιεύουν, το αργότερο έως τις 31 Ιανουαρίου 2013, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία.
   Εφαρμόζουν τις διατάξεις αυτές από την 1η Φεβρουαρίου 2013.
   Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις ανωτέρω διατάξεις, αυτές περιέχουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την αναφορά αυτή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της αναφοράς αποφασίζεται από τα κράτη μέλη.
   2.   Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
   Άρθρο 3
   Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
   Άρθρο 4
   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 22 Αυγούστου 2012.

            Για την Επιτροπή

            Ο Πρόεδρος

         José Manuel BARROSO

      (1)  ΕΕ L 123 της 24.4.1998, σ. 1.

      (2)  OECD series on emission scenario documents, Number 2, Emission Scenario Document for Wood Preservatives, part 2, σ. 64 (σειρά εγγράφων του ΟΟΣΑ για τα σενάρια εκπομπών).

      (3)  Βλέπε υποσημείωση 2.

      (4)  Βλέπε υποσημείωση 2.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
      Στο παράρτημα I της οδηγίας 98/8/ΕΚ προστίθεται η ακόλουθη εγγραφή:

                     Αριθμός

                     Κοινή ονομασία

                     Ονομασία IUPAC
                     Αριθμοί αναγνώρισης

                     Ελάχιστη καθαρότητα της δραστικής ουσίας στο βιοκτόνο, όπως διατίθεται στην αγορά

                     Ημερομηνία καταχώρισης

                     Προθεσμία συμμόρφωσης με το άρθρο 16 παράγραφος 3 (στην περίπτωση των προϊόντων που περιέχουν περισσότερες της μιας δραστικές ουσίες, η προθεσμία συμμόρφωσης με το άρθρο 16 παράγραφος 3 είναι εκείνη που καθορίζεται στην τελευταία από τις αποφάσεις καταχώρισης των δραστικών ουσιών τους)

                     Ημερομηνία λήξης της καταχώρισης

                     Τύπος προϊόντων

                     Ειδικές διατάξεις (1)

                     «58

                     ανθρακικό διδεκυλοδιμεθυλαμμώνιο (DDA Carbonate)

                     Μάζα αντίδρασης ανθρακικού N,N-διδεκυλο-N,N-διμεθυλαμμωνίου και όξινου ανθρακικού N,N-διδεκυλο-N,N-διμεθυλαμμωνίου
                     Αριθ. ΕΚ: 451-900-9
                     Αριθ. CAS: 894406-76-9

                     Επί ξηρού: 740 g/kg

                     1η Φεβρουαρίου 2013

                     Δεν έχει εφαρμογή

                     31 Ιανουαρίου 2023

                     8

                     Η εκτίμηση κινδύνων σε ενωσιακό επίπεδο δεν κάλυψε όλες τις πιθανές χρήσεις· ορισμένες εξαιρέθηκαν, όπως η χρήση από μη επαγγελματίες. Κατά την εξέταση των αιτήσεων έγκρισης προϊόντων σύμφωνα με το άρθρο 5 και το παράρτημα VI, τα κράτη μέλη αξιολογούν, εφόσον έχει σημασία για το συγκεκριμένο προϊόν, τις χρήσεις ή τα σενάρια έκθεσης, καθώς και τους κινδύνους για τους ανθρώπινους πληθυσμούς και τα στοιχεία του περιβάλλοντος, που δεν έχουν καλυφθεί αντιπροσωπευτικά από την εκτίμηση κινδύνων σε ενωσιακό επίπεδο.
                     Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι εγκρίσεις να υπόκεινται στους ακόλουθους όρους:

                                 1.

                                 για τους βιομηχανικούς χρήστες, καθορίζονται ασφαλείς επιχειρησιακές διαδικασίες και τα προϊόντα χρησιμοποιούνται με κατάλληλα μέσα ατομικής προστασίας, εκτός εάν στην αίτηση έγκρισης του προϊόντος καταδεικνύεται ότι είναι εφικτός ο περιορισμός των κινδύνων σε αποδεκτά επίπεδα με άλλα μέσα·

                                 2.

                                 οι ετικέτες και, εφόσον παρέχονται, τα δελτία δεδομένων ασφαλείας των εγκεκριμένων προϊόντων υποδεικνύουν τη διεξαγωγή της βιομηχανικής εφαρμογής σε περίκλειστους χώρους ή σε στεγανές σκληρές επιφάνειες με προστατευτικό τοιχίο, την αποθήκευση της πρόσφατα κατεργασμένης με το προϊόν ξυλείας, μετά την κατεργασία, κάτω από υπόστεγο ή/και σε στεγανές σκληρές επιφάνειες, ώστε να αποτρέπονται οι άμεσες απώλειες στο έδαφος ή στα ύδατα, και τη συλλογή για επαναχρησιμοποίηση ή τελική διάθεση των ενδεχόμενων απωλειών από την εφαρμογή του προϊόντος·

                                 3.

                                 δεν εγκρίνονται προϊόντα για την κατεργασία ξύλου που πρόκειται να έρχεται σε επαφή με γλυκό νερό ή να χρησιμοποιηθεί σε υπαίθριες κατασκευές κοντά σε νερό ή πάνω από νερό ή για την κατεργασία, με εμβάπτιση, ξύλου που πρόκειται να είναι συνεχώς εκτεθειμένο στις καιρικές συνθήκες ή να εκτίθεται συχνά στην υγρασία, εκτός εάν υποβάλλονται στοιχεία που καταδεικνύουν ότι το προϊόν θα ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του άρθρου 5 και του παραρτήματος VI, εάν είναι απαραίτητο με την εφαρμογή κατάλληλων μέτρων μετριασμού του κινδύνου.»

         (1)  Για την τήρηση των κοινών αρχών του παραρτήματος VI, το περιεχόμενο και τα συμπεράσματα των εκθέσεων αξιολόγησης διατίθενται στον δικτυακό τόπο της Επιτροπής: http://ec.europa.eu/comm/environment/biocides/index.htm


title: Οδηγία 2006/22/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της  15ης Μαρτίου 2006 , για καθορισμό ελάχιστων προϋποθέσεων για την εφαρμογή των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 και (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85 του Συμβουλίου σχετικά με την κοινωνική νομοθεσία όσον αφορά δραστηριότητες οδικών μεταφορών και για την κατάργηση της οδηγίας 88/599/ΕΟΚ του Συμβουλίου   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) -  Δηλώσεις

text:
               11.4.2006

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 102/35

      ΟΔΗΓΊΑ 2006/22/ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ

   της 15ης Μαρτίου 2006
   για καθορισμό ελάχιστων προϋποθέσεων για την
   εφαρμογή των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 και (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85
   του Συμβουλίου σχετικά με την κοινωνική νομοθεσία όσον αφορά δραστηριότητες οδικών μεταφορών και για την κατάργηση της οδηγίας 88/599/ΕΟΚ του Συμβουλίου
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 71 παράγραφος 1,
   την πρόταση της Επιτροπής,
   τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
   Αφού ζητήθηκε η γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών,
   Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της συνθήκης (2), υπό το πρίσμα του κοινού σχεδίου που εγκρίθηκε από την επιτροπή συνδιαλλαγής στις 8 Δεκεμβρίου 2005,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Οι κανονισμοί (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1985, για την εναρμόνιση ορισμένων κοινωνικών διατάξεων στον τομέα των οδικών μεταφορών (3) και (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1985, σχετικά με τη συσκευή ελέγχου στον τομέα των οδικών μεταφορών (4) καθώς και η οδηγία 2002/15/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2002, για την οργάνωση του χρόνου εργασίας των εκτελούντων κινητές δραστηριότητες οδικών μεταφορών (5) έχουν μεγάλη σημασία για τη δημιουργία κοινής αγοράς υπηρεσιών εσωτερικών μεταφορών, για την οδική ασφάλεια και για τις συνθήκες εργασίας.

               (2)

               Στη Λευκή Βίβλο «Η ευρωπαϊκή πολιτική μεταφορών με ορίζοντα το έτος 2010: η ώρα των επιλογών», η Επιτροπή μνημονεύει την ανάγκη να καταστούν αυστηρότεροι οι έλεγχοι και οι κυρώσεις, ειδικότερα όσον αφορά την κοινωνική νομοθεσία στον τομέα των δραστηριοτήτων οδικών μεταφορών, και συγκεκριμένα να αυξηθεί ο αριθμός των ελέγχων, να ενθαρρύνονται οι συστηματικές ανταλλαγές πληροφοριών μεταξύ κρατών μελών, να συντονίζονται οι ενέργειες επιθεώρησης και να προωθείται η κατάρτιση των ελεγκτών.

               (3)

               Κατόπιν τούτου, είναι αναγκαίο να εξασφαλίζεται η ορθή εφαρμογή και η εναρμονισμένη ερμηνεία των κοινωνικών κανόνων στις οδικές μεταφορές με τον καθορισμό ελάχιστων απαιτήσεων για τον ομοιόμορφο και αποτελεσματικό έλεγχο εκ μέρους των κρατών μελών της συμμόρφωσης προς τις σχετικές διατάξεις. Οι έλεγχοι αυτοί θα πρέπει να χρησιμεύουν στη μείωση και την πρόληψη των παραβάσεων. Εξάλλου, θα πρέπει να θεσπισθεί μηχανισμός ο οποίος να εξασφαλίζει ότι οι επιχειρήσεις με υψηλή επικινδυνότητα θα ελέγχονται στενότερα και συχνότερα.

               (4)

               Οι κίνδυνοι που προκύπτουν από την υπερβολική κούραση των οδηγών θα πρέπει επίσης να αντιμετωπιστούν με την εφαρμογή της οδηγίας 2002/15/ΕΚ.

               (5)

               Τα μέτρα που προβλέπει η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να οδηγήσουν μόνον σε μεγαλύτερη οδική ασφάλεια, αλλά θα πρέπει επίσης να συμβάλλουν στην εναρμόνιση των συνθηκών εργασίας στην Κοινότητα και στην εξασφάλιση ίσων συνθηκών για όλους.

               (6)

               Η αντικατάσταση του αναλογικού ταχογράφου από ψηφιακό θα δημιουργήσει προοδευτικά τη δυνατότητα να ελέγχονται μεγαλύτερες ποσότητες δεδομένων, ταχύτερα και ακριβέστερα, και, κατ’ αυτόν τον τρόπο, θα επιτρέψει στα κράτη μέλη να αυξήσουν τον αριθμό των πραγματοποιούμενων ελέγχων. Όσον αφορά τους ελέγχους, το ποσοστό ημερών εργασίας των οδηγών οχημάτων που εμπίπτουν στο πεδίο της κοινωνικής νομοθεσίας, οι οποίοι ελέγχονται, θα πρέπει συνεπώς να αυξηθεί βαθμιαία σε 4 %.

               (7)

               Σε ό, τι αφορά την εφαρμογή των συστημάτων ελέγχου, στόχος θα πρέπει να είναι η ανάπτυξη εθνικών λύσεων με σκοπό την επίτευξη ευρωπαϊκής διαλειτουργικότητας και εφαρμογής των διατάξεων.

               (8)

               Στη διάθεση όλων των ελεγκτικών μονάδων θα πρέπει να τίθενται επαρκές τυποποιημένο υλικό και κατάλληλες νομικές εξουσίες, ώστε να τους παρέχεται η δυνατότητα να εκτελούν τα καθήκοντά τους αποτελεσματικά και αποδοτικά.

               (9)

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να επιδιώκουν να εξασφαλίζουν, με την επιφύλαξη της ορθής εκτέλεσης των καθηκόντων που επιβάλλει η παρούσα οδηγία, ότι οι έλεγχοι καθ’ οδόν διενεργούνται αποτελεσματικά και ταχέως, ώστε ο έλεγχος να ολοκληρώνεται το συντομότερο δυνατόν και με τη μικρότερη δυνατή καθυστέρηση του οδηγού.

               (10)

               Σε κάθε κράτος μέλος θα πρέπει να υπάρχει ενιαίος φορέας ενδοκοινοτικού συνδέσμου με άλλες αρμόδιες αρχές. Ο φορέας αυτός θα πρέπει επίσης να συλλέγει τα σχετικά στατιστικά στοιχεία. Τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να εφαρμόζουν στην επικράτειά τους συνεκτική εθνική στρατηγική ελέγχου και δύνανται να ορίζουν ενιαίο φορέα για τον συντονισμό της εφαρμογής της.

               (11)

               Η συνεργασία μεταξύ αρχών επιβολής του νόμου των κρατών μελών θα πρέπει να προωθείται περαιτέρω με συντονισμένους ελέγχους, κοινές πρωτοβουλίες κατάρτισης, την ηλεκτρονική ανταλλαγή πληροφοριών και την ανταλλαγή επιχειρησιακών πληροφοριών και εμπειρίας.

               (12)

               Η βέλτιστη πρακτική σε ενέργειες επιβολής του νόμου στον τομέα των οδικών μεταφορών, ειδικότερα για την εξασφάλιση εναρμονισμένης προσέγγισης του θέματος της απόδειξης σχετικά με την ετήσια άδεια ή την άδεια ασθενείας οδηγού, θα πρέπει να διευκολύνεται και να προωθείται μέσω ενός φόρουμ για τις αρχές επιβολής του νόμου των κρατών μελών.

               (13)

               Τα απαιτούμενα μέτρα για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας θεσπίζονται σύμφωνα με την απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή (6).

               (14)

               Δεδομένου ότι ο στόχος της παρούσας οδηγίας, ήτοι ο καθορισμός σαφών κοινών κανόνων σχετικά με τους ελάχιστους όρους για τον έλεγχο της ορθής και ομοιόμορφης εφαρμογής των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 και (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85 καθώς και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 561/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2006, για την εναρμόνιση ορισμένων κοινωνικών διατάξεων στον τομέα των οδικών μεταφορών και για την τροποποίηση των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85 και (ΕΚ) αριθ. 2135/98 καθώς και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 (7) του Συμβουλίου, δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη και, μπορεί συνεπώς, λόγω της ανάγκης συντονισμένης διεθνικής δράσης, να επιτευχθεί καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο, η Κοινότητα μπορεί να λάβει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας του άρθρου 5 της συνθήκης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας του ιδίου άρθρου, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του στόχου αυτού.

               (15)

               Η οδηγία 88/599/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Νοεμβρίου 1988, σχετικά με τυποποιημένες διαδικασίες ελέγχου για την εφαρμογή των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 και (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85 (8), θα πρέπει, κατά συνέπεια, να καταργηθεί,

         ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
   Άρθρο 1
   Αντικείμενο
   Η παρούσα οδηγία καθορίζει τις ελάχιστες προϋποθέσεις για την εφαρμογή των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 και (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85.
   Άρθρο 2
   Συστήματα ελέγχου
   1.   Τα κράτη μέλη οργανώνουν σύστημα κατάλληλων και τακτικών ελέγχων της ορθής και συνεπούς εφαρμογής, κατά τα αναφερόμενα στο άρθρο 1, τόσο καθ’ οδόν όσο και στις εγκαταστάσεις των επιχειρήσεων όλων των κατηγοριών μεταφορών.
   Οι έλεγχοι αυτοί καλύπτουν ετησίως ευρεία και αντιπροσωπευτική διατομή μετακινούμενων εργαζομένων, οδηγών, επιχειρήσεων και οχημάτων όλων των κατηγοριών μεταφορών που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 και (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85.
   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι, στην επικράτειά τους, εφαρμόζεται συνεκτική εθνική στρατηγική επιβολής του νόμου. Προς τον σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη μπορούν να ορίζουν συντονιστικό φορέα όσον αφορά τα μέτρα που λαμβάνονται δυνάμει των άρθρων 4 και 6· στην περίπτωση αυτή ενημερώνονται σχετικά η Επιτροπή και τα λοιπά κράτη μέλη.
   2.   Εφόσον αυτό δεν έχει συμβεί ήδη, τα κράτη μέλη χορηγούν στους αρμόδιους για την επιθεώρηση υπαλλήλους, έως την 1η Μαΐου 2007, κάθε κατάλληλη νομική εξουσία, ούτως ώστε να μπορούν να ασκήσουν τα καθήκοντα επιθεώρησης που τους έχουν ανατεθεί βάσει της παρούσας οδηγίας.
   3.   Κάθε κράτος μέλος οργανώνει τους ελέγχους κατά τρόπο ώστε, από την 1η Μαΐου 2006, να ελέγχεται τουλάχιστον το 1 % των ημερών που εργάσθηκαν οι οδηγοί οχημάτων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 και (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85. Το ποσοστό αυτό θα αυξηθεί τουλάχιστον σε 2 % από την 1η Ιανουαρίου 2008 και σε 3 % από την 1η Ιανουαρίου 2010.
   Από την 1η Ιανουαρίου 2012, το ελάχιστο αυτό ποσοστό μπορεί να αυξηθεί στο 4 % από την Επιτροπή, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 12 παράγραφος 2, υπό την προϋπόθεση ότι τα στατιστικά στοιχεία που συλλέγονται δυνάμει του άρθρου 3 αποδεικνύουν ότι, κατά μέσο όρο, άνω των 90 % όλων των ελεγχόμενων οχημάτων διαθέτει ψηφιακό ταχογράφο. Κατά τη λήψη της απόφασης αυτής, η Επιτροπή λαμβάνει επίσης υπόψη την αποτελεσματικότητα των υφιστάμενων μέτρων επιβολής του νόμου, ιδίως τη διαθεσιμότητα δεδομένων ψηφιακού ταχογράφου στις εγκαταστάσεις των επιχειρήσεων.
   Τουλάχιστον το 15 % του συνολικού αριθμού των εργάσιμων ημερών που ελέγχονται, ελέγχεται καθ’ οδόν, και τουλάχιστον το 30 % ελέγχεται στις εγκαταστάσεις των επιχειρήσεων. Από την 1η Ιανουαρίου 2008, τουλάχιστον το 30 % του συνολικού αριθμού των εργάσιμων ημερών που ελέγχονται ελέγχεται καθ’ οδόν, και τουλάχιστον το 50 % ελέγχεται στις εγκαταστάσεις των επιχειρήσεων.
   4.   Οι πληροφορίες οι οποίες υποβάλλονται στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85, περιλαμβάνουν τον αριθμό των οδηγών που ελέγχθηκαν καθ’ οδόν, τον αριθμό των ελέγχων σε εγκαταστάσεις επιχειρήσεων, τον αριθμό των εργάσιμων ημερών που ελέγχθηκαν και τον αριθμό καθώς και τη φύση των παραβάσεων που αναφέρθηκαν, διευκρινίζοντας ταυτόχρονα εάν πρόκειται για μεταφορά προσώπων ή εμπορευμάτων.
   Άρθρο 3
   Στατιστικά στοιχεία
   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι τα στατιστικά στοιχεία που συλλέγονται κατά τους ελέγχους που οργανώνονται σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφοι 1 και 3, κατατάσσονται στις ακόλουθες κατηγορίες:

               α)

               όσον αφορά τους καθ’ οδόν ελέγχους:

                           i)

                           τύπος οδού, δηλαδή αν πρόκειται για αυτοκινητόδρομο, εθνική ή επαρχιακή οδό και χώρα άδειας κυκλοφορίας του επιθεωρηθέντος οχήματος, προκειμένου να αποφεύγονται οι διακρίσεις,

                           ii)

                           τύπος αναλογικού ή ψηφιακού ταχογράφου·

               β)

               όσον αφορά τους ελέγχους σε εγκαταστάσεις επιχειρήσεων:

                           i)

                           είδος μεταφορικής δραστηριότητας, δηλαδή κατά πόσον πρόκειται για διεθνή ή εσωτερική μεταφορά· μεταφορά επιβατών ή εμπορευμάτων· μεταφορά για ίδιο λογαριασμό ή για λογαριασμό τρίτου,

                           ii)

                           μέγεθος στόλου της εταιρείας,

                           iii)

                           τύπος αναλογικού ή ψηφιακού ταχογράφου.

         Τα εν λόγω στατιστικά αυτά στοιχεία υποβάλλονται στην Επιτροπή ανά διετία και δημοσιεύονται σε έκθεση.
   Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών τηρούν αρχείο των δεδομένων που συγκεντρώνονται κατά το προηγούμενο έτος.
   Οι επιχειρήσεις που ευθύνονται για τους οδηγούς διατηρούν, επί περίοδο ενός έτους, όλα τα έγγραφα, πρωτόκολλα και άλλα σχετικά στοιχεία που τους διαβιβάζουν οι αρχές επιβολής, για τους ελέγχους που έγιναν στον επιχειρησιακό τους χώρο ή/και στους οδηγούς τους καθ’ οδόν.
   Τυχόν περαιτέρω απαιτούμενη διευκρίνιση των ορισμών των κατηγοριών που αναφέρονται στα στοιχεία α) και β) διατυπώνεται από την Επιτροπή σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 12 παράγραφος 2.
   Άρθρο 4
   Έλεγχοι καθ’ οδόν
   1.   Οι καθ’ οδόν έλεγχοι οργανώνονται σε διαφορετικά σημεία και οποιαδήποτε ώρα και καλύπτουν ένα αρκετά εκτεταμένο τμήμα του οδικού δικτύου ώστε να είναι δύσκολη η αποφυγή σημείων ελέγχου.
   2.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι:

               α)

               προβλέπονται αρκετά σημεία ελέγχου σε υφιστάμενες και σχεδιαζόμενες οδούς ή πλησίον αυτών και, εάν καθίσταται απαραίτητο, ως σημεία ελέγχου μπορούν να χρησιμεύσουν και άλλοι ασφαλείς χώροι σε αυτοκινητοδρόμους καθώς και χώροι στάθμευσης·

               β)

               οι έλεγχοι διενεργούνται με δειγματοληπτικό εκ περιτροπής σύστημα, τηρώντας την κατάλληλη γεωγραφική ισορροπία.

         3.   Τα στοιχεία που πρέπει να ελέγχονται στους καθ’ οδόν ελέγχους καθορίζονται στο μέρος Α του παραρτήματος I. Οι έλεγχοι είναι δυνατόν να επικεντρώνονται σε συγκεκριμένο στοιχείο, εφόσον το απαιτούν οι περιστάσεις.
   4.   Με την επιφύλαξη του άρθρου 9 παράγραφος 2, οι καθ’ οδόν έλεγχοι διενεργούνται χωρίς διάκριση. Ειδικότερα, οι ελεγκτές δεν κάνουν διακρίσεις για κανέναν από τους ακόλουθους λόγους:

               α)

               τη χώρα αριθμού κυκλοφορίας του οχήματος·

               β)

               τη χώρα διαμονής του οδηγού·

               γ)

               τη χώρα εγκατάστασης της επιχείρησης·

               δ)

               την αφετηρία και τον προορισμό της μετακίνησης·

               ε)

               τον τύπο αναλογικού ή ψηφιακού ταχογράφου.

         5.   Ο ελεγκτής είναι εφοδιασμένος με:

               α)

               κατάλογο των βασικών στοιχείων που πρέπει να ελεγχθούν, κατά τα οριζόμενα στο μέρος Α του παραρτήματος I·

               β)

               τυποποιημένο εξοπλισμό για τον έλεγχο, κατά τα οριζόμενα στο παράρτημα II.

         6.   Εάν, σε κάποιο κράτος μέλος, τα πορίσματα καθ’ οδόν ελέγχου σε οδηγό οχήματος με αριθμό κυκλοφορίας άλλου κράτους μέλους παρέχουν βάσιμες υπόνοιες ότι σημειώθηκαν παραβάσεις οι οποίες δεν είναι δυνατόν να διαπιστωθούν κατά τον έλεγχο λόγω έλλειψης των απαραίτητων στοιχείων, οι αρμόδιες αρχές των ενδιαφερομένων κρατών μελών συνδράμουν η μια την άλλη για τη διευκρίνιση της κατάστασης.
   Άρθρο 5
   Συντονισμένοι έλεγχοι
   Τα κράτη μέλη πραγματοποιούν, τουλάχιστον έξι φορές το χρόνο, συντονισμένους καθ’ οδόν ελέγχους οδηγών και οχημάτων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 και (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85. Αυτοί οι έλεγχοι πραγματοποιούνται ταυτόχρονα από τις αρχές επιβολής του νόμου δύο ή περισσοτέρων κρατών μελών, καθεμία από τις οποίες ενεργεί εντός της επικρατείας της.
   Άρθρο 6
   Έλεγχοι στις εγκαταστάσεις επιχειρήσεων
   1.   Οι έλεγχοι στις εγκαταστάσεις επιχειρήσεων προγραμματίζονται λαμβάνοντας υπόψη την προηγούμενη εμπειρία όσον αφορά τις διάφορες κατηγορίες μεταφορών και επιχειρήσεων. Έλεγχοι διενεργούνται επίσης σε περιπτώσεις που έχουν εντοπιστεί καθ’ οδόν σοβαρές παραβάσεις των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 ή (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85.
   2.   Οι έλεγχοι στις εγκαταστάσεις περιλαμβάνουν τα στοιχεία που παρατίθενται στα μέρη Α και Β του παραρτήματος I.
   3.   Οι ελεγκτές είναι εφοδιασμένοι με:

               α)

               κατάλογο των βασικών στοιχείων που πρέπει να ελεγχθούν, όπως ορίζονται στα μέρη Α και Β του παραρτήματος I·

               β)

               τυποποιημένο εξοπλισμό ελέγχου, όπως ορίζεται στο παράρτημα II.

         4.   Κατά τον έλεγχο, οι ελεγκτές του κράτους μέλους λαμβάνουν υπόψη τις πληροφορίες που παρέχονται από τον αναφερόμενο στο άρθρο 7 παράγραφος 1 σύνδεσμο ελέγχου άλλου κράτους μέλους σχετικά με τις δραστηριότητες της εν λόγω επιχείρησης σε αυτό το άλλο κράτος μέλος.
   5.   Για τους σκοπούς των παραγράφων 1 έως 4, οι έλεγχοι που διενεργούνται στις εγκαταστάσεις των αρμοδίων αρχών, με βάση τα σχετικά έγγραφα ή στοιχεία που χορηγούν οι επιχειρήσεις μετά από αίτηση των εν λόγω αρχών, ισοδυναμούν με ελέγχους που διενεργούνται στις εγκαταστάσεις επιχειρήσεων.
   Άρθρο 7
   Ενδοκοινοτικός σύνδεσμος
   1.   Τα κράτη μέλη ορίζουν έναν φορέα με τα ακόλουθα καθήκοντα:

               α)

               να εξασφαλίζει το συντονισμό με αντίστοιχους φορείς στα λοιπά ενδιαφερόμενα κράτη μέλη όσον αφορά τις δράσεις που αναλαμβάνονται δυνάμει του άρθρου 5·

               β)

               να διαβιβάζει στην Επιτροπή τα ανά διετία στατιστικά στοιχεία δυνάμει του άρθρου 16 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85·

               γ)

               να είναι ο κύριος υπεύθυνος για την παροχή συνδρομής στις αρμόδιες αρχές άλλων κρατών μελών σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 6.

         Ο φορέας αντιπροσωπεύεται στην επιτροπή που αναφέρεται στο άρθρο 12 παράγραφος 1.
   2.   Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τον ορισμό του φορέα αυτού και η Επιτροπή ενημερώνει σχετικά τα λοιπά κράτη μέλη.
   3.   Η ανταλλαγή στοιχείων, εμπειρίας και πληροφοριών μεταξύ κρατών μελών προωθείται ενεργά, κατά κύριο λόγο αλλά όχι αποκλειστικά, μέσω της επιτροπής που αναφέρεται στο άρθρο 12 παράγραφος 1 και μέσω κάθε παρόμοιου φορέα που είναι δυνατόν να ορίσει η Επιτροπή σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 12 παράγραφος 2.
   Άρθρο 8
   Ανταλλαγή πληροφοριών
   1.   Πληροφορίες που έχουν ανταλλαγεί διμερώς δυνάμει του άρθρου 17 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 ή του άρθρου 19 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85, ανταλλάσσονται μεταξύ των καθορισμένων φορέων που έχουν κοινοποιηθεί στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 2:

               α)

               τουλάχιστον μία φορά ανά εξάμηνο μετά την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας·

               β)

               μετά από σχετική αίτηση κράτους μέλους σε συγκεκριμένες περιπτώσεις.

         2.   Τα κράτη μέλη επιδιώκουν να εγκαταστήσουν συστήματα για την ηλεκτρονική ανταλλαγή πληροφοριών. Σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 12 παράγραφος 2, η Επιτροπή καθορίζει κοινή μεθοδολογία για την αποτελεσματική ανταλλαγή πληροφοριών.
   Άρθρο 9
   Σύστημα αποτίμησης επικινδυνότητας
   1.   Τα κράτη μέλη εισάγουν σύστημα αποτίμησης επικινδυνότητας για τις επιχειρήσεις ανάλογα με τον σχετικό αριθμό και τη σοβαρότητα των παραβάσεων των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 ή (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85, τις οποίες διαπράττει μια συγκεκριμένη επιχείρηση. Η Επιτροπή υποστηρίζει τον διάλογο μεταξύ των κρατών μελών ώστε να υπάρξει συνέπεια μεταξύ των συστημάτων αποτίμησης επικινδυνότητας.
   2.   Οι επιχειρήσεις υψηλής επικινδυνότητας ελέγχονται στενότερα και συχνότερα. Τα κριτήρια και οι λεπτομέρειες εφαρμογής του εν λόγω συστήματος αποτελούν αντικείμενο συζητήσεων στο πλαίσιο της επιτροπής που αναφέρεται στο άρθρο 12, προκειμένου να θεσπισθεί σύστημα ανταλλαγής πληροφοριών για τις βέλτιστες πρακτικές.
   3.   Ένας αρχικός κατάλογος παραβάσεων των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 και (ΕΟΚ) 3821/85 ορίζεται στο παράρτημα ΙΙΙ.
   Για να παράσχει κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με την αξιολόγηση των παραβάσεων των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 και (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85, η Επιτροπή δύναται, όπου κρίνεται απαραίτητο, να τροποποιεί το παράρτημα ΙΙΙ σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 12, παράγραφος 2, για τη θέσπιση κατευθυντηρίων γραμμών σχετικά με την κοινή κλίμακα παραβάσεων, οι οποίες θα χωρίζονται ανά κατηγορίες, ανάλογα με τη βαρύτητά τους.
   Η κατηγορία που αφορά τις πιο σοβαρές παραβάσεις θα πρέπει να περιλαμβάνει και περιπτώσεις όπου η παράβαση των αντίστοιχων διατάξεων των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 και (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85 δημιουργεί σοβαρό κίνδυνο θανάτου ή σοβαρού προσωπικού τραυματισμού.
   Άρθρο 10
   Έκθεση
   Μέχρι την 1η Μαΐου 2009 η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έκθεση στην οποία αναλύονται οι κυρώσεις για σοβαρές παραβάσεις που προβλέπονται στη νομοθεσία των κρατών μελών.
   Άρθρο 11
   Βέλτιστη πρακτική
   1.   Σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 12 παράγραφος 2, η Επιτροπή χαράσσει κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τη βέλτιστη πρακτική επιβολής του νόμου.
   Οι εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές δημοσιεύονται σε έκθεση της Επιτροπής ανά διετία.
   2.   Τα κράτη μέλη εκπονούν κοινά προγράμματα κατάρτισης σχετικά με τη βέλτιστη πρακτική που διοργανώνονται τουλάχιστον μία φορά το χρόνο και διευκολύνουν τις ανταλλαγές προσωπικού των αντίστοιχων φορέων τους για ενδοκοινοτικό σύνδεσμο με ομολόγους τους σε άλλα κράτη μέλη, τουλάχιστον μία φορά τον χρόνο.
   3.   Σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 12 παράγραφος 2 η Επιτροπή εκπονεί ηλεκτρονικό έγγραφο, δυνάμενο να εκτυπωθεί, το οποίο χρησιμοποιείται όταν ο οδηγός είναι σε άδεια λόγω ασθενείας ή σε ετήσια άδεια, ή όταν ο οδηγός έχει οδηγήσει άλλο όχημα που εξαιρείται από το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85, κατά την περίοδο που αναφέρεται στο άρθρο 15 παράγραφος 7 πρώτο εδάφιο πρώτη περίπτωση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85.
   4.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι ελεγκτές είναι καλά καταρτισμένοι για την εκτέλεση των καθηκόντων τους.
   Άρθρο 12
   Διαδικασία επιτροπής
   1.   Η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή που συστάθηκε δυνάμει του άρθρου 18 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85.
   2.   Οσάκις γίνεται αναφορά στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζονται τα άρθρα 5 και 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 8 αυτής.
   Η προθεσμία που προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 6 της απόφασης 1999/468/ΕΚ ορίζεται τρίμηνη.
   3.   Η επιτροπή θεσπίζει τον εσωτερικό της κανονισμό.
   Άρθρο 13
   Εκτελεστικά μέτρα
   Κατόπιν αιτήματος κράτους μέλους ή εξ ιδίας πρωτοβουλίας η Επιτροπή θεσπίζει, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 12 παράγραφος 2, εκτελεστικά μέτρα, ιδίως με έναν από τους ακόλουθους στόχους:

               α)

               την προαγωγή κοινής προσέγγισης για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας·

               β)

               την ενθάρρυνση συνεκτικής προσέγγισης και εναρμονισμένης ερμηνείας του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3820/85 από τις αρχές επιβολής του νόμου·

               γ)

               τη διευκόλυνση του διαλόγου μεταξύ του τομέα μεταφορών και των αρχών επιβολής του νόμου.

         Άρθρο 14
   Διαπραγματεύσεις με τρίτες χώρες
   Μόλις αρχίσει να ισχύει η παρούσα οδηγία, η Επιτροπή προσέρχεται σε διαπραγματεύσεις με τις ενδιαφερόμενες τρίτες χώρες ενόψει της εφαρμογής κανόνων ισοδύναμων προς τους κανόνες που θεσπίζονται με την παρούσα οδηγία.
   Έως την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων αυτών τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή, όπως καθορίζεται στο άρθρο 16 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85, στοιχεία για τους ελέγχους που διενεργήθηκαν σε οχήματα από τρίτες χώρες.
   Άρθρο 15
   Ενημέρωση των παραρτημάτων
   Οι τροποποιήσεις των παραρτημάτων οι οποίες είναι αναγκαίες για την προσαρμογή τους στις εξελίξεις της βέλτιστης πρακτικής, θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 12 παράγραφος 2.
   Άρθρο 16
   Μεταφορά στο εθνικό δίκαιο
   1.   Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία μέχρι την 1η Απριλίου 2007. Ανακοινώνουν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων καθώς και τον πίνακα αντιστοιχίας μεταξύ των εν λόγω διατάξεων και των διατάξεων της παρούσας οδηγίας.
   Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από τέτοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της αναφοράς καθορίζεται από τα κράτη μέλη.
   2.   Τα κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
   Άρθρο 17
   Κατάργηση
   1.   Η οδηγία 88/599/ΕΟΚ καταργείται.
   2.   Οι αναφορές στην καταργηθείσα οδηγία θεωρούνται ότι γίνονται στην παρούσα οδηγία.
   Άρθρο 18
   Έναρξη ισχύος
   Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

   Άρθρο 19
   Αποδέκτες
   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Στρασβούργο, 15 Μαρτίου 2006.

            Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         J. BORRELL FONTELLES

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         H. WINKLER

      (1)  ΕΕ C 241 της 28.9.2004, σ. 65.

      (2)  Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 20ής Απριλίου 2004 (ΕΕ C 104 Ε της 30.4.2004, σ. 385), κοινή θέση του Συμβουλίου της 9ης Δεκεμβρίου 2004 (ΕΕ C 63 Ε της 15.3.2005, σ. 1) και θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 13ης Απριλίου 2005 (ΕΕ C 33 Ε της 9.2.2006, σ. 415). Νομοθετικό ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 2ας Φεβρουαρίου 2006 και απόφαση του Συμβουλίου της 2ας Φεβρουαρίου 2006.

      (3)  ΕΕ L 370 της 31.12.1985, σ. 1· κανονισμός όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2003/59/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 226 της 10.9.2003, σ. 4).

      (4)  ΕΕ L 370 της 31.12.1985, σ. 8· κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 432/2004 της Επιτροπής (ΕΕ L 71 της 10.3.2004, σ. 3).

      (5)  ΕΕ L 80 της 23.3.2002, σ. 35.

      (6)  ΕΕ L 184 της 17.7.1999, σ. 23.

      (7)  ΕΕ L 102 της 11.4.2006, σ. 1.

      (8)  ΕΕ L 325 της 29.11.1988, σ. 55· οδηγία όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2135/98 (ΕΕ L 274 της 9.10.1998, σ. 1).

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι
      ΜΕΡΟΣ A
      ΕΛΕΓΧΟΙ ΚΑΘ'ΟΔΟΝ
      Κατά τους καθ' οδόν ελέγχους, πρέπει να καλύπτονται, εν γένει, τα ακόλουθα στοιχεία:

                  1.

                  ημερήσιες και εβδομαδιαίες περίοδοι οδήγησης, διαλείμματα και ημερήσιες και εβδομαδιαίες περίοδοι ανάπαυσης· επίσης τα φύλλα καταγραφής των προηγούμενων ημερών που πρέπει να φέρονται επί του οχήματος σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85 ή/και τα δεδομένα που έχουν καταχωρηθεί για το αυτό χρονικό διάστημα στην κάρτα οδηγού ή/και στη μνήμη της συσκευής ελέγχου σύμφωνα με το παράρτημα II της παρούσας οδηγίας ή/και στις εκτυπώσεις·

                  2.

                  για την περίοδο την αναφερόμενη στο άρθρο 15 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85, περιπτώσεις κατά τις οποίες σημειώνεται υπέρβαση της επιτρεπόμενης ταχύτητας του οχήματος, η οποία ορίζεται ως κάθε περίοδος διάρκειας άνω του 1 λεπτού κατά την οποία η ταχύτητα του οχήματος υπερβαίνει τα 90 km/h για οχήματα κατηγορίας N3 ή τα 105 km/h για οχήματα κατηγορίας M3 [οι κατηγορίες N3 και M3 ορίζονται στο παράρτημα ΙΙ μέρος Α της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 6ης Φεβρουαρίου 1970, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν στην έγκριση των οχημάτων με κινητήρα και των ρυμουλκουμένων τους (1)]·

                  3.

                  ανάλογα με την περίπτωση, στιγμιαίες ταχύτητες του οχήματος οι οποίες έχουν καταγραφεί από τη συσκευή ελέγχου κατά τη χρήση του οχήματος σε διάστημα όχι μεγαλύτερο από τις προηγούμενες 24 ώρες·

                  4.

                  ορθή λειτουργία της συσκευής ελέγχου (εντοπισμός ενδεχόμενης αντικανονικής χρησιμοποίησης της συσκευής ή/και της κάρτας οδηγού ή/και των φύλλων καταγραφής) ή, ανάλογα με την περίπτωση, παρουσία των εγγράφων που αναφέρονται στο άρθρο 14 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85.

            ΜΕΡΟΣ B
      ΕΛΕΓΧΟΙ ΣΤΙΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ
      Επιπλέον των στοιχείων που αναγράφονται στο μέρος Α, στις εγκαταστάσεις των επιχειρήσεων ελέγχονται τα ακόλουθα στοιχεία:

                  1.

                  εβδομαδιαίες περίοδοι ανάπαυσης και εβδομαδιαίος χρόνος οδήγησης μεταξύ των εν λόγω περιόδων ανάπαυσης·

                  2.

                  τήρηση του δεκαπενθήμερου ορίου των ωρών οδήγησης·

                  3.

                  φύλλα καταγραφής, δεδομένα και εκτυπώσεις της μονάδας οχήματος και της κάρτας του οδηγού.

            Τα κράτη μέλη μπορούν, εάν το κρίνουν σκόπιμο, να ελέγχουν τη συνυπευθυνότητα άλλων ηθικών αυτουργών ή συνεργών στην αλυσίδα μεταφοράς, όπως φορτωτές, μεταφορείς ή συμβαλλόμενοι, σε περίπτωση εντοπισμού παράβασης, συμπεριλαμβανόμενης της επαλήθευσης ότι οι συμβάσεις για την παροχή της υπηρεσίας μεταφοράς επιτρέπουν τη συμμόρφωση προς τους κανονισμούς (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 και (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85.

         (1)  ΕΕ L 42 της 23.2.1970, σ. 1· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2006/28/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 65 της 7.3.2006, σ. 27).

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ
      Τυποποιημένος εξοπλισμός που πρέπει να διατίθεται στις μονάδες ελέγχου
      Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι στις μονάδες ελέγχου που εκτελούν τα καθήκοντα που αναφέρονται στο παράρτημα I, διατίθεται ο ακόλουθος τυποποιημένος εξοπλισμός:

                  1.

                  εξοπλισμός ικανός να τηλεφορτώνει δεδομένα από τη μονάδα οχήματος και την κάρτα οδηγού του ψηφιακού ταχογράφου, να αναγιγνώσκει δεδομένα, να αναλύει δεδομένα ή/και να διαβιβάζει ευρήματα προς κεντρική βάση δεδομένων για ανάλυση·

                  2.

                  εξοπλισμός για τον έλεγχο των φύλλων ταχογράφου.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΙ
      Παραβάσεις
      Σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 3 και για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, ο ακόλουθος μη εξαντλητικός κατάλογος αποτελεί κατευθυντήρια γραμμή για το τι θα πρέπει να θεωρείται παράβαση:

                  1.

                  υπέρβαση του μέγιστου χρόνου οδήγησης σε ημερήσια, εβδομαδιαία ή δεκαπενθήμερη βάση·

                  2.

                  παραβίαση του ελάχιστου ημερήσιου ή εβδομαδιαίου χρόνου ανάπαυσης·

                  3.

                  παραβίαση του ελάχιστου χρόνου διαλείμματος·

                  4.

                  εγκατάσταση ταχογράφου χωρίς τήρηση των απαιτήσεων του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85.

         ΔΗΛΏΣΕΙΣ

      Αναφορικά με την ταξινόμηση σοβαρών παραβιάσεων, η Επιτροπή δηλώνει ότι, κατά τη γνώμη της, μεταξύ των σοβαρών παραβιάσεων του κανονισμού για την εναρμόνιση ορισμένων κοινωνικών διατάξεων στον τομέα των οδικών μεταφορών περιλαμβάνονται:

                  1.

                  υπέρβαση κατά 20 % και πλέον του μέγιστου χρόνου οδήγησης σε ημερήσια, εξαήμερη ή δεκαπενθήμερη βάση·

                  2.

                  καταπάτηση του ελάχιστου ημερήσιου ή εβδομαδιαίου χρόνου ανάπαυσης κατά 20 % και πλέον·

                  3.

                  καταπάτηση του ελάχιστου χρόνου διακοπής κατά 33 % και πλέον· και

                  4.

                  εγκατάσταση ταχογράφου χωρίς τήρηση των απαιτήσεων του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85 του Συμβουλίου.

            Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη καταβάλλουν κάθε προσπάθεια για να διασφαλίσουν ότι, εντός δύο ετών από τη θέση σε ισχύ της παρούσας οδηγίας, οι διατάξεις της AETR συμμορφούνται με τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας. Στην περίπτωση που δεν καθίσταται δυνατή η εναρμόνιση στη συγκεκριμένη χρονική περίοδο, η Επιτροπή προτείνει κατάλληλα μέτρα για την αντιμετώπιση της.