title: Οδηγία 2011/7/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2011 , για την καταπολέμηση των καθυστερήσεων πληρωμών στις εμπορικές συναλλαγές  Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ

text:
               23.2.2011

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 48/1

         ΟΔΗΓΊΑ 2011/7/ΕΕ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
   της 16ης Φεβρουαρίου 2011
   για την καταπολέμηση των καθυστερήσεων πληρωμών στις εμπορικές συναλλαγές
   (αναδιατύπωση)
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 114,
   Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
   Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (2),
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Πρόκειται να γίνουν αρκετές ουσιαστικές αλλαγές στην οδηγία 2000/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 2000, για την καταπολέμηση των καθυστερήσεων πληρωμών στις εμπορικές συναλλαγές (3). Για λόγους σαφήνειας και εξορθολογισμού, είναι επιθυμητή η αναδιατύπωση των εν λόγω διατάξεων.

               (2)

               Η πλειονότητα των αγαθών και των υπηρεσιών παρέχονται στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς από οικονομικούς φορείς σε άλλους οικονομικούς φορείς και σε δημόσιες αρχές με προθεσμιακή πληρωμή, βάσει της οποίας ο προμηθευτής παρέχει στον πελάτη του χρόνο να πληρώσει το τιμολόγιο, όπως έχει συμφωνηθεί μεταξύ των μερών ή όπως καθορίζεται στο τιμολόγιο του προμηθευτή ή όπως ορίζεται από τη νομοθεσία.

               (3)

               Πολλές πληρωμές στις εμπορικές συναλλαγές μεταξύ των οικονομικών φορέων ή μεταξύ των οικονομικών φορέων και των δημόσιων αρχών γίνονται αργότερα από την ημερομηνία που έχει συμφωνηθεί στη σύμβαση ή που καθορίζεται στους γενικούς εμπορικούς όρους. Παρά το γεγονός ότι τα αγαθά έχουν παραδοθεί ή οι υπηρεσίες έχουν παρασχεθεί, πολλά από τα αντίστοιχα τιμολόγια πληρώνονται πολύ αργότερα από την προθεσμία τους. Αυτού του είδους οι καθυστερήσεις πληρωμών επηρεάζουν αρνητικά τη ρευστότητα και περιπλέκουν τη χρηματοοικονομική διαχείριση των επιχειρήσεων. Επηρεάζουν, επίσης, την ανταγωνιστικότητα και την αποδοτικότητά τους, όταν ο πιστωτής υποχρεώνεται να ζητήσει εξωτερική χρηματοδότηση λόγω των καθυστερήσεων πληρωμών. Ο κίνδυνος αρνητικών επιπτώσεων αυξάνεται κατά πολύ σε περιόδους οικονομικής κάμψης, όταν η πρόσβαση σε χρηματοδότηση είναι δυσκολότερη.

               (4)

               Ο δικαστικός διακανονισμός των απαιτήσεων που συνδέονται με τις καθυστερήσεις πληρωμών διέπεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (4), τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 805/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, για τη θέσπιση ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου για μη αμφισβητούμενες αξιώσεις (5), τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1896/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, για τη θέσπιση διαδικασίας ευρωπαϊκής διαταγής πληρωμής (6), και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 861/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Ιουλίου 2007, για τη θέσπιση ευρωπαϊκής διαδικασίας μικροδιαφορών (7). Ωστόσο, είναι αναγκαίο να θεσπιστούν συμπληρωματικές διατάξεις, με σκοπό την αποτροπή των καθυστερήσεων πληρωμών στις εμπορικές συναλλαγές.

               (5)

               Οι επιχειρήσεις θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να συναλλάσσονται σε όλη την εσωτερική αγορά υπό συνθήκες που να διασφαλίζουν ότι οι διασυνοριακές συναλλαγές δεν συνεπάγονται μεγαλύτερους κινδύνους από τις εγχώριες πωλήσεις. Η εφαρμογή ουσιωδώς διαφορετικών κανόνων για τις εγχώριες και τις διασυνοριακές συναλλαγές θα οδηγούσε σε στρεβλώσεις του ανταγωνισμού.

               (6)

               Η Επιτροπή, με την ανακοίνωση της 25ης Ιουνίου 2008 με τίτλο «Προτεραιότητα στις μικρές επιχειρήσεις — Μια “Small Business Act” για την Ευρώπη», υπογράμμισε την ανάγκη να διευκολυνθεί η πρόσβαση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων (ΜΜΕ) στη χρηματοδότηση και να αναπτυχθεί ένα νομικό και επιχειρηματικό περιβάλλον το οποίο να ευνοεί τις έγκαιρες πληρωμές στις εμπορικές συναλλαγές. Θα πρέπει να επισημανθεί ότι οι δημόσιες αρχές έχουν ιδιαίτερη ευθύνη στο πλαίσιο αυτό. Τα κριτήρια για τον καθορισμό των ΜΜΕ καθορίζονται με τη σύσταση 2003/361/ΕΚ της Επιτροπής, της 6ης Μαΐου 2003, σχετικά με τον ορισμό των πολύ μικρών, των μικρών και των μεσαίων επιχειρήσεων (8).

               (7)

               Μία από τις προτεραιότητες που περιλαμβάνονται στην ανακοίνωση της Επιτροπής της 26ης Νοεμβρίου 2008 με τίτλο «Ένα Ευρωπαϊκό σχέδιο για την ανάκαμψη της οικονομίας» συνίσταται στη μείωση του διοικητικού φόρτου και την προώθηση της επιχειρηματικότητας μέσω, μεταξύ άλλων, της καταρχήν εξασφάλισης ότι εξοφλούνται τα τιμολόγια για τα αγαθά και τις υπηρεσίες, περιλαμβανομένων και των τιμολογίων των ΜΜΕ, εντός ενός μηνός, ώστε να αντιμετωπιστούν οι περιορισμοί ρευστότητας.

               (8)

               Το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας θα πρέπει να περιορίζεται στις πληρωμές που γίνονται ως αμοιβή για εμπορικές συναλλαγές. Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να διέπει τις συναλλαγές με τους καταναλωτές, τους τόκους που καταβάλλονται σε σχέση με άλλες πληρωμές, π.χ. πληρωμές δυνάμει της νομοθεσίας για τις επιταγές και τις συναλλαγματικές ή τις πληρωμές στο πλαίσιο αποζημίωσης, συμπεριλαμβανομένων των πληρωμών από τις ασφαλιστικές εταιρείες. Επίσης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να εξαιρούν οφειλές που αποτελούν αντικείμενο διαδικασίας αφερεγγυότητας, συμπεριλαμβανομένων διαδικασιών αναδιάρθρωσης χρέους.

               (9)

               Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να διέπει όλες τις εμπορικές συναλλαγές, ανεξαρτήτως του εάν αυτές διενεργούνται μεταξύ ιδιωτικών ή δημόσιων επιχειρήσεων ή μεταξύ επιχειρήσεων και δημόσιων αρχών, δεδομένου ότι οι δημόσιες αρχές προβαίνουν σε σημαντικό όγκο πληρωμών προς τις επιχειρήσεις. Κατά συνέπεια, θα πρέπει επίσης να διέπει όλες τις εμπορικές συναλλαγές μεταξύ των κύριων αναδόχων και των προμηθευτών και υπεργολάβων τους.

               (10)

               Το γεγονός ότι τα ελευθέρια επαγγέλματα εμπίπτουν στην παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να οδηγεί τα κράτη μέλη να τα αντιμετωπίζουν ως επιχειρήσεις ή εμπόρους για σκοπούς άσχετους με το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.

               (11)

               Στην παράδοση αγαθών και στην παροχή υπηρεσιών έναντι αμοιβής που εμπίπτουν στην παρούσα οδηγία θα πρέπει επίσης να συμπεριληφθούν η σχεδίαση και η εκτέλεση δημόσιων έργων και κτιρίων και τα έργα πολιτικού μηχανικού.

               (12)

               Η καθυστέρηση πληρωμής αποτελεί παράβαση συμβατικής υποχρέωσης η οποία έχει γίνει οικονομικά ελκυστική για τους οφειλέτες στα περισσότερα κράτη μέλη λόγω των χαμηλών ή των ανύπαρκτων τόκων υπερημερίας που επιβάλλονται στις καθυστερήσεις πληρωμών και/ή της βραδύτητας των διαδικασιών είσπραξης. Για να αναστραφεί η τάση αυτή και για να αποθαρρύνονται οι καθυστερήσεις, απαιτείται αποφασιστική μεταστροφή προς την υιοθέτηση νοοτροπίας έγκαιρης πραγματοποίησης των πληρωμών, τέτοια που, μεταξύ άλλων, να θεωρείται πάντα ο αποκλεισμός του δικαιώματος χρέωσης τόκου κατάφωρα καταχρηστική συμβατική ρήτρα ή πρακτική. Η μεταστροφή αυτή θα πρέπει να συμπεριλαμβάνει τον καθορισμό ειδικών ρυθμίσεων σχετικά με τις προθεσμίες πληρωμής και την αποζημίωση των πιστωτών για τις δαπάνες που υφίστανται, επίσης δε θα πρέπει στο πλαίσιο αυτό ο αποκλεισμός του δικαιώματος αποζημίωσης για τα έξοδα είσπραξης να θεωρείται καταφανώς καταχρηστικός.

               (13)

               Θα πρέπει κατά συνέπεια να προβλεφθεί ότι οι συμβατικές προθεσμίες πληρωμής μεταξύ επιχειρήσεων δεν μπορούν, κατά γενικό κανόνα, να υπερβαίνουν τις 60 ημερολογιακές ημέρες. Μπορεί, ωστόσο, να υπάρξουν περιπτώσεις κατά τις οποίες οι επιχειρήσεις χρειάζονται μεγαλύτερες προθεσμίες πληρωμής, για παράδειγμα όταν οι επιχειρήσεις επιθυμούν να παράσχουν εμπορική πίστη στους πελάτες τους. Θα πρέπει, επομένως, να διατηρηθεί η δυνατότητα των μερών να συμφωνούν ρητά για προθεσμίες πληρωμής μεγαλύτερες των 60 ημερών, εφόσον η παράταση αυτή δεν είναι κατάφωρα καταχρηστική για τον πιστωτή.

               (14)

               Για λόγους συνέπειας της ενωσιακής νομοθεσίας, για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας θα πρέπει να ισχύσει ο ορισμός της «αναθέτουσας αρχής» της οδηγίας 2004/17/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των ταχυδρομικών υπηρεσιών (9), και της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (10).

               (15)

               Οι οφειλόμενοι νόμιμοι τόκοι υπερημερίας θα πρέπει να υπολογίζονται σε ημερήσια βάση ως απλοί τόκοι, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1182/71 του Συμβουλίου, της 3ης Ιουνίου 1971, περί καθορισμού των κανόνων που εφαρμόζονται στις προθεσμίες, ημερομηνίες και διορίες (11).

               (16)

               Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να υποχρεώνει τους πιστωτές να απαιτούν τόκους υπερημερίας. Σε περίπτωση εκπρόθεσμης πληρωμής, η παρούσα οδηγία θα πρέπει να επιτρέπει στον πιστωτή να χρεώνει τόκους υπερημερίας χωρίς προηγούμενη όχληση για μη εκτέλεση ή άλλη παρεμφερή ειδοποίηση προς τον οφειλέτη σχετικά με την υποχρέωσή του να πληρώσει.

               (17)

               Οι πληρωμές που πραγματοποιεί ο οφειλέτης θα πρέπει να θεωρούνται εκπρόθεσμες, για τον σκοπό της τεκμηρίωσης απαίτησης τόκων υπερημερίας, εφόσον ο πιστωτής δεν έχει στη διάθεσή του το οφειλόμενο ποσό κατά την καταληκτική ημερομηνία, ενώ έχει εκπληρώσει τις νομικές και συμβατικές υποχρεώσεις του.

               (18)

               Τα τιμολόγια θεμελιώνουν απαίτηση πληρωμής και συνιστούν σημαντικά έγγραφα στην αλυσίδα των συναλλαγών που αφορούν την προμήθεια αγαθών και υπηρεσιών, μεταξύ άλλων για τον προσδιορισμό προθεσμιών πληρωμής. Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, τα κράτη μέλη θα πρέπει να προωθήσουν συστήματα που να παρέχουν ασφάλεια δικαίου όσον αφορά την ακριβή ημερομηνία παραλαβής των τιμολογίων από τους οφειλέτες, συμπεριλαμβανομένου του τομέα της ηλεκτρονικής τιμολόγησης, στον οποίο η παραλαβή τιμολογίων θα μπορούσε να δημιουργεί ηλεκτρονικό τεκμήριο και ο οποίος υπάγεται εν μέρει στις διατάξεις περί τιμολόγησης της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (12).

               (19)

               Είναι αναγκαία η ικανή αποζημίωση των πιστωτών για τα έξοδα είσπραξης που οφείλονται στις καθυστερήσεις πληρωμών, ώστε να αποτρέπονται τέτοιου είδους καθυστερήσεις. Τα έξοδα είσπραξης θα πρέπει, επίσης, να περιλαμβάνουν την είσπραξη του διοικητικού κόστους και την αποζημίωση για το εσωτερικό κόστος που οφείλεται στην καθυστέρηση της πληρωμής για την οποία η παρούσα οδηγία θα πρέπει να καθορίσει ελάχιστο κατ’ αποκοπήν ποσό το οποίο θα μπορεί να αθροίζεται με τον τόκο υπερημερίας. Η αντιστάθμιση σε μορφή κατ’ αποκοπήν ποσού θα πρέπει να αποσκοπεί στον περιορισμό του διοικητικού και του εσωτερικού κόστους που συνεπάγεται η είσπραξη. Η αποζημίωση για τα έξοδα είσπραξης θα πρέπει να καθορίζεται με την επιφύλαξη των εθνικών διατάξεων, σύμφωνα με τις οποίες το εθνικό δικαστήριο μπορεί να χορηγεί στον πιστωτή αποζημίωση για κάθε πρόσθετη ζημία που συνδέεται με την καθυστερημένη πληρωμή του οφειλέτη.

               (20)

               Εκτός από την απαίτηση καταβολής κατ’ αποκοπήν ποσού για τα έξοδα είσπραξης, οι πιστωτές θα πρέπει να έχουν και δικαίωμα αποζημίωσης για τα άλλα έξοδα είσπραξης που προκύπτουν εξαιτίας της υπερημερίας του οφειλέτη. Στα εν λόγω έξοδα θα πρέπει να συγκαταλέγονται ιδίως αυτά που προέκυψαν για τους πιστωτές εξαιτίας της χρήσης δικηγόρου ή οργανισμού είσπραξης οφειλών.

               (21)

               Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να θίγει το δικαίωμα των κρατών μελών να προβλέπουν ως αποζημίωση για το κόστος είσπραξης ποσά κατ’ αποκοπήν υψηλότερα και συνεπώς ευνοϊκότερα για τον πιστωτή ή να αυξάνουν τα ποσά αυτά, μεταξύ άλλων προκειμένου να συμβαδίζουν με τον πληθωρισμό.

               (22)

               Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να εμποδίζει την πραγματοποίηση πληρωμών με δόσεις ή κλιμακωτών πληρωμών. Ωστόσο, κάθε δόση ή πληρωμή θα πρέπει να καταβάλλεται σύμφωνα με τους συμφωνημένους όρους και να υπόκειται στους κανόνες περί εκπρόθεσμων πληρωμών που περιλαμβάνονται στην παρούσα οδηγία.

               (23)

               Κατά γενικό κανόνα, οι δημόσιες αρχές διαθέτουν ασφαλέστερες, προβλέψιμες και συνεχείς ροές εσόδων συγκριτικά με τις επιχειρήσεις. Επιπλέον, πολλές δημόσιες αρχές μπορούν να λάβουν χρηματοδοτήσεις με ελκυστικότερους όρους από τις επιχειρήσεις. Παράλληλα, οι δημόσιες αρχές εξαρτώνται λιγότερο από ό,τι οι επιχειρήσεις από τη διαμόρφωση σταθερών εμπορικών σχέσεων για την επίτευξη των στόχων τους. Οι μεγάλες προθεσμίες πληρωμής και οι καθυστερήσεις στις πληρωμές από δημόσιες αρχές, για εμπορεύματα και υπηρεσίες, προκαλούν αδικαιολόγητο κόστος για τις επιχειρήσεις. Επομένως, είναι σκόπιμο να καθιερωθούν ειδικοί κανόνες για τις εμπορικές συναλλαγές που αφορούν την πώληση εμπορευμάτων ή την παροχή υπηρεσιών από επιχειρήσεις σε δημόσιες αρχές, οι οποίοι θα πρέπει να προβλέπουν ειδικότερα προθεσμίες πληρωμής κατά κανόνα όχι μεγαλύτερες από 30 ημερολογιακές ημέρες, εκτός αν στη σύμβαση προβλέπεται ρητά μεγαλύτερη προθεσμία η οποία τεκμηριώνεται αντικειμενικά υπό το πρίσμα του ιδιαίτερου χαρακτήρα ή των ειδικών χαρακτηριστικών της σύμβασης, και, σε κάθε περίπτωση, όχι μεγαλύτερες από 60 ημερολογιακές ημέρες.

               (24)

               Θα πρέπει, ωστόσο, να ληφθεί υπόψη η ιδιαίτερη κατάσταση των δημόσιων αρχών που ασκούν οικονομική δραστηριότητα βιομηχανικού ή εμπορικού χαρακτήρα, προσφέροντας αγαθά ή υπηρεσίες στην αγορά ως δημόσιες επιχειρήσεις. Για τον σκοπό αυτόν, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν, κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις, να παρατείνουν τη συμβατική προθεσμία σε 60 ημερολογιακές ημέρες το πολύ.

               (25)

               Ιδιαίτερη ανησυχία σε σχέση με την καθυστέρηση πληρωμής προκαλεί η κατάσταση των υπηρεσιών υγείας σε μεγάλο αριθμό κρατών μελών. Τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης, ως θεμελιώδες συστατικό μέρος της κοινωνικής υποδομής στην Ευρώπη, υποχρεώνονται συχνά να προσαρμόζουν τις ιδιαίτερες ατομικές ανάγκες στα οικονομικά τους, δεδομένου ότι η Ευρώπη γηράζει δημογραφικά, οι προσδοκίες αυξάνονται και η ιατρική προοδεύει. Όλα τα συστήματα έχουν να αντιμετωπίσουν την πρόκληση της κατά προτεραιότητα προώθησης της υγειονομικής μέριμνας κατά τρόπο που να εξισορροπεί τις ανάγκες των επιμέρους ασθενών με τους διαθέσιμους οικονομικούς πόρους. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να είναι συνεπώς σε θέση να δίνουν στους δημόσιους φορείς παροχής ιατρικής μέριμνας τη δυνατότητα κάποιας ευελιξίας όσον αφορά την εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους. Για τον σκοπό αυτόν, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να παρατείνουν τη συμβατική προθεσμία σε 60 ημερολογιακές ημέρες το πολύ. Ωστόσο, τα κράτη μέλη θα πρέπει να καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να διασφαλίζουν ότι οι πληρωμές στον κλάδο υγειονομικής περίθαλψης θα γίνονται εντός των συμβατικών προθεσμιών πληρωμής.

               (26)

               Προκειμένου να μην υπονομευτεί η επίτευξη του στόχου της παρούσας οδηγίας, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μεριμνήσουν ώστε η μέγιστη διάρκεια της διαδικασίας αποδοχής ή επαλήθευσης στις εμπορικές συναλλαγές να μην υπερβαίνει, κατά γενικό κανόνα, τις 30 ημερολογιακές ημέρες. Θα πρέπει, πάντως, να είναι δυνατόν η διαδικασία επαλήθευσης να υπερβαίνει τις 30 ημερολογιακές ημέρες, για παράδειγμα στην περίπτωση ιδιαίτερα σύνθετων συμβάσεων, αν τούτο συμφωνείται ρητά στη σύμβαση και σε οποιαδήποτε έγγραφα της διαδικασίας προσφορών και δεν είναι κατάφωρα καταχρηστικό για τον πιστωτή.

               (27)

               Τα θεσμικά όργανα της Ένωσης βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση με τις δημόσιες αρχές των κρατών μελών όσον αφορά τις χρηματοδοτικές και εμπορικές σχέσεις τους. Ο κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (13), καθορίζει ότι οι πράξεις εκκαθάρισης, εντολής πληρωμής και πληρωμής των δαπανών από τα θεσμικά όργανα της Ένωσης πρέπει να ολοκληρώνονται εντός των χρονικών ορίων που καθορίζουν οι κανόνες εφαρμογής του. Οι εν λόγω κανόνες εφαρμογής προσδιορίζονται σήμερα με τον κανονισμό (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2342/2002 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 2002, για τη θέσπιση των κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002 του Συμβουλίου, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (14), και καθορίζουν τις περιπτώσεις στις οποίες δικαιούνται τόκους υπερημερίας οι πιστωτές οι πληρωμές προς τους οποίους καθυστερούν. Στο πλαίσιο της τακτικής επανεξέτασης των κανονισμών αυτών, θα πρέπει να διασφαλιστεί ότι οι μέγιστες προθεσμίες πληρωμής για τα θεσμικά όργανα της Ένωσης ευθυγραμμίζονται με τις νόμιμες προθεσμίες που ισχύουν για τις δημόσιες αρχές σύμφωνα με την παρούσα οδηγία.

               (28)

               Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να απαγορεύει την κατάχρηση της ελευθερίας των συμβάσεων εις βάρος του πιστωτή. Κατά συνέπεια, όταν ένας όρος σύμβασης ή μια πρακτική σε σχέση με την ημερομηνία ή την προθεσμία πληρωμής, το επιτόκιο υπερημερίας ή την αποζημίωση για το κόστος είσπραξης δεν δικαιολογείται με βάση τους όρους που ισχύουν για τον οφειλέτη ή εξυπηρετεί κυρίως τον σκοπό της εξασφάλισης μεγαλύτερης ρευστότητας για τον οφειλέτη εις βάρος του πιστωτή, μπορεί να θεωρηθεί υπό την έννοια αυτή ότι προβλέπεται καταχρηστικώς. Προς τούτο, και σύμφωνα με το ακαδημαϊκό «σχέδιο κοινού πλαισίου αναφοράς», τυχόν συμβατικός όρος ή πρακτική που παρεκκλίνει κατάφωρα από τα συναλλακτικά ήθη και αντιβαίνει στην καλή πίστη και τη συναλλακτική δεοντολογία θα πρέπει να θεωρείται ότι προβλέπεται καταχρηστικώς για τον πιστωτή. Ειδικότερα, ο πλήρης αποκλεισμός του δικαιώματος χρέωσης τόκων θα πρέπει να θεωρείται πάντοτε κατάφωρα καταχρηστικός, ενώ ο αποκλεισμός του δικαιώματος αποζημίωσης για τα έξοδα είσπραξης να εικάζεται ως καταφανώς καταχρηστικός. Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να θίγει τις εθνικές διατάξεις σχετικά με τον τρόπο σύναψης των συμβάσεων ή τις διατάξεις που ρυθμίζουν την ισχύ συμβατικών ρητρών που είναι καταχρηστικές για τον οφειλέτη.

               (29)

               Στο πλαίσιο της έντασης των προσπαθειών για την πρόληψη της κατάχρησης της συμβατικής ελευθερίας εις βάρος των πιστωτών, οργανώσεις επίσημα αναγνωρισμένες ότι εκπροσωπούν επιχειρήσεις και οργανώσεις που έχουν έννομο συμφέρον στην εκπροσώπηση επιχειρήσεων θα πρέπει να μπορούν να προσφεύγουν σε εθνικά δικαστήρια ή διοικητικές αρχές για να αποτρέπουν τη συνέχιση της εφαρμογής συμβατικών όρων ή πρακτικών κατάφωρα καταχρηστικών για τον πιστωτή.

               (30)

               Ως συμβολή στην επίτευξη του στόχου της παρούσας οδηγίας, τα κράτη μέλη θα πρέπει να προωθήσουν τη διάδοση ορθών πρακτικών, μεταξύ άλλων με την ενθάρρυνση της δημοσίευσης καταλόγου συνεπών πληρωτών.

               (31)

               Είναι επιθυμητό να εξασφαλισθεί στους πιστωτές η δυνατότητα να επικαλούνται ρήτρα παρακράτησης της κυριότητας σε όλη την Ένωση κατά τρόπο που δεν εισάγει διακριτική μεταχείριση, εφόσον η ρήτρα παρακράτησης της κυριότητας είναι έγκυρη με βάση τις εφαρμοστέες εθνικές διατάξεις που ορίζει το ιδιωτικό διεθνές δίκαιο.

               (32)

               Η παρούσα οδηγία απλώς ορίζει τον όρο «εκτελεστός τίτλος» αλλά δεν θα πρέπει να ρυθμίζει τις διάφορες διαδικασίες αναγκαστικής εκτέλεσης τέτοιου τίτλου, ούτε τους όρους σύμφωνα με τους οποίους μπορεί να διακοπεί ή να ανασταλεί η αναγκαστική εκτέλεση τέτοιου τίτλου.

               (33)

               Οι συνέπειες των καθυστερήσεων πληρωμών μπορούν να λειτουργήσουν αποτρεπτικά μόνον αν συνοδεύονται από ταχείες και αποτελεσματικές για τον πιστωτή διαδικασίες είσπραξης. Σύμφωνα με την αρχή της αποφυγής των διακρίσεων, που καθορίζεται στο άρθρο 18 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στις διαδικασίες αυτές θα πρέπει να έχουν πρόσβαση όλοι οι πιστωτές που είναι εγκατεστημένοι στην Ένωση.

               (34)

               Προκειμένου να διευκολυνθεί η συμμόρφωση προς τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας, τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενθαρρύνουν την προσφυγή σε διαμεσολάβηση ή άλλα μέσα εναλλακτικής επίλυσης διαφορών. Η οδηγία 2008/52/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2008, για ορισμένα θέματα διαμεσολάβησης σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (15), ήδη θεσπίζει το πλαίσιο για συστήματα διαμεσολάβησης σε επίπεδο Ένωσης, ιδίως όσον αφορά διασυνοριακές διαφορές, χωρίς να εμποδίζει την εφαρμογή του σε εσωτερικά συστήματα διαμεσολάβησης. Τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να ενθαρρύνουν τα ενδιαφερόμενα μέρη να καταρτίσουν εθελοντικούς κώδικες συμπεριφοράς, ιδίως ως συμβολή στην εφαρμογή της παρούσας οδηγίας.

               (35)

               Είναι αναγκαίο να διασφαλιστεί ότι οι διαδικασίες είσπραξης για μη αμφισβητούμενες απαιτήσεις που συνδέονται με καθυστερήσεις πληρωμών στις εμπορικές συναλλαγές ολοκληρώνονται εντός βραχείας προθεσμίας, μεταξύ άλλων με την εφαρμογή ταχείας διαδικασίας και ανεξάρτητα από το ποσό της οφειλής.

               (36)

               Δεδομένου ότι ο στόχος της παρούσας οδηγίας, ήτοι η καταπολέμηση των καθυστερήσεων πληρωμών στην εσωτερική αγορά, δεν είναι δυνατόν να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη και, συνεπώς, δύναται, λόγω της κλίμακας και των αποτελεσμάτων της, η Ένωση μπορεί να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας του άρθρου 5 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας του ίδιου άρθρου, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του εν λόγω στόχου.

               (37)

               Η υποχρέωση μεταφοράς της παρούσας οδηγίας στην εθνική νομοθεσία θα πρέπει να περιοριστεί στις διατάξεις που αντιπροσωπεύουν ουσιώδη αλλαγή ως προς την οδηγία 2000/35/ΕΚ. Η υποχρέωση μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο των διατάξεων που δεν τροποποιούνται απορρέει από την εν λόγω οδηγία.

               (38)

               Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να θίγει τις υποχρεώσεις των κρατών μελών όσον αφορά τις προθεσμίες μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο και εφαρμογής της οδηγίας 2000/35/ΕΚ.

               (39)

               Σύμφωνα με το σημείο 34 της διοργανικής συμφωνίας για τη βελτίωση της νομοθεσίας (16), τα κράτη μέλη παροτρύνονται να καταρτίζουν, προς ιδία χρήση και προς όφελος της Ένωσης, τους δικούς τους πίνακες, οι οποίοι αποτυπώνουν, στο μέτρο του δυνατού, την αντιστοιχία της παρούσας οδηγίας με τα μέτρα που έλαβαν για τη μεταφορά της στο εθνικό δίκαιο και να δημοσιοποιούν τους εν λόγω πίνακες,

         ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
   Άρθρο 1
   Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής
   1.   Σκοπός της παρούσας οδηγίας είναι η καταπολέμηση των καθυστερήσεων πληρωμών στις εμπορικές συναλλαγές, προκειμένου να διασφαλιστεί η απρόσκοπτη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και να ενισχυθεί με τον τρόπο αυτόν η ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων, ιδιαίτερα των ΜΜΕ.
   2.   Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται σε όλες τις πληρωμές που έχουν χαρακτήρα αμοιβής στο πλαίσιο εμπορικών συναλλαγών.
   3.   Τα κράτη μέλη μπορούν να εξαιρούν οφειλές που αποτελούν αντικείμενο διαδικασίας αφερεγγυότητας κατά του οφειλέτη, συμπεριλαμβανομένων διαδικασιών αναδιάρθρωσης χρέους.
   Άρθρο 2
   Ορισμοί
   Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
   1)   «εμπορική συναλλαγή»: κάθε συναλλαγή μεταξύ επιχειρήσεων ή μεταξύ επιχειρήσεων και δημόσιων αρχών, η οποία οδηγεί στην παράδοση αγαθών ή στην παροχή υπηρεσιών έναντι αμοιβής·
   2)   «δημόσια αρχή»: κάθε αναθέτουσα αρχή, όπως ορίζουν το άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο α) της οδηγίας 2004/17/ΕΚ και το άρθρο 1 παράγραφος 9 της οδηγίας 2004/18/ΕΚ, ανεξαρτήτως του αντικειμένου ή της αξίας της σύμβασης·
   3)   «επιχείρηση»: οιαδήποτε οργάνωση εκτός των δημόσιων αρχών, που ενεργεί στα πλαίσια της ανεξάρτητης οικονομικής ή επαγγελματικής της δραστηριότητας, ακόμη και αν η δραστηριότητα αυτή ασκείται από ένα και μόνο πρόσωπο·
   4)   «καθυστέρηση πληρωμής»: η μη πραγματοποίηση πληρωμής μέσα στη συμβατική η εκ του νόμου προθεσμία, εφόσον πληρούνται οι όροι του άρθρου 3 παράγραφος 1 ή του άρθρου 4 παράγραφος 1·
   5)   «τόκος υπερημερίας»: ο νόμιμος τόκος υπερημερίας ή ο τόκος με επιτόκιο που έχει συμφωνηθεί μεταξύ επιχειρήσεων, υπό τους όρους που καθορίζονται στο άρθρο 7·
   6)   «νόμιμος τόκος υπερημερίας»: ο απλός τόκος για την καθυστερημένη πληρωμή σε επιτόκιο το οποίο είναι ίσο προς το σύνολο του επιτοκίου αναφοράς συν οκτώ τουλάχιστον επιπλέον ποσοστιαίες μονάδες·
   7)   «επιτόκιο αναφοράς»: ένα από τα ακόλουθα:

               i)

               το επιτόκιο που ορίζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για τις πλέον πρόσφατες βασικές της πράξεις αναχρηματοδότησης ή

               ii)

               το οριακό επιτόκιο το οποίο προκύπτει από τη διαδικασία της προσφοράς με κυμαινόμενο επιτόκιο για τις πλέον πρόσφατες βασικές πράξεις αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας·

         8)   «οφειλόμενο ποσό»: το κυρίως ποσό που θα έπρεπε να έχει καταβληθεί μέσα στη συμβατική ή τη νόμιμη προθεσμία πληρωμής, συμπεριλαμβανομένων των εφαρμοζόμενων φόρων, δασμών, τελών ή επιβαρύνσεων που καθορίζονται στο τιμολόγιο ή την ισοδύναμη απαίτηση πληρωμής·
   9)   «παρακράτηση της κυριότητας»: κάθε συμβατική συμφωνία, με βάση την οποία ο πωλητής διατηρεί την κυριότητα των πωλουμένων αγαθών μέχρις ότου εξοφληθεί πλήρως το τίμημα·
   10)   «εκτελεστός τίτλος»: κάθε απόφαση ή διαταγή πληρωμής που εκδίδεται από δικαστήριο ή άλλη αρμόδια αρχή, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που είναι προσωρινά εκτελεστές, είτε προς άμεση καταβολή είτε κατά δόσεις, η οποία παρέχει τη δυνατότητα στον πιστωτή να απαιτήσει την είσπραξη του χρέους με αναγκαστική εκτέλεση έναντι του οφειλέτη.
   Άρθρο 3
   Εμπορικές συναλλαγές μεταξύ επιχειρήσεων
   1.   Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, στις εμπορικές συναλλαγές μεταξύ επιχειρήσεων, ο πιστωτής δικαιούται τόκο υπερημερίας χωρίς να απαιτείται όχληση, εφόσον πληρούνται οι εξής όροι:

               α)

               ο πιστωτής έχει εκπληρώσει τις συμβατικές και νομικές του υποχρεώσεις· και

               β)

               ο πιστωτής δεν έχει λάβει το οφειλόμενο ποσό εγκαίρως, εκτός εάν ο οφειλέτης δεν ευθύνεται για την καθυστέρηση.

         2.   Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι το επιτόκιο αναφοράς που εφαρμόζεται:

               α)

               για το πρώτο εξάμηνο του σχετικού έτους είναι το επιτόκιο που ίσχυε την 1η Ιανουαρίου του εν λόγω έτους·

               β)

               για το δεύτερο εξάμηνο του σχετικού έτους είναι το επιτόκιο που ίσχυε την 1η Ιουλίου του εν λόγω έτους.

         3.   Εφόσον πληρούνται οι όροι της παραγράφου 1, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν τα ακόλουθα:

               α)

               ότι ο πιστωτής έχει δικαίωμα τόκου υπερημερίας από την ημέρα που ακολουθεί την ημερομηνία πληρωμής ή το τέλος της προθεσμίας πληρωμής που ορίζει η σύμβαση·

               β)

               εφόσον η ημερομηνία ή η προθεσμία πληρωμής δεν ορίζεται στη σύμβαση, ότι ο πιστωτής έχει δικαίωμα τόκου υπερημερίας κατά την εκπνοή οιουδήποτε από τα εξής χρονικά όρια:

                           i)

                           30 ημερολογιακές ημέρες από την ημερομηνία παραλαβής από τον οφειλέτη του τιμολογίου ή άλλης ισοδύναμης αίτησης για πληρωμή·

                           ii)

                           εφόσον η ημερομηνία παραλαβής του τιμολογίου ή της ισοδύναμης αίτησης για πληρωμή δεν είναι βέβαιη, 30 ημερολογιακές ημέρες από την ημερομηνία παραλαβής των αγαθών ή παροχής των υπηρεσιών·

                           iii)

                           εφόσον ο οφειλέτης παραλάβει το τιμολόγιο ή την ισοδύναμη αίτηση για πληρωμή πριν από τα αγαθά ή τις υπηρεσίες, 30 ημερολογιακές ημέρες από την ημερομηνία παραλαβής των αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών·

                           iv)

                           εφόσον προβλέπεται από τον νόμο ή τη σύμβαση διαδικασία αποδοχής ή επαλήθευσης, με την οποία διαπιστώνεται η αντιστοιχία των αγαθών ή υπηρεσιών με τα οριζόμενα στη σύμβαση, και εάν ο οφειλέτης παραλάβει το τιμολόγιο ή την ισοδύναμη αίτηση για πληρωμή νωρίτερα από την ημερομηνία ή την ίδια ημερομηνία κατά την οποία διενεργείται η αποδοχή ή η επαλήθευση, 30 ημερολογιακές ημέρες από την ημερομηνία αυτή.

         4.   Όταν προβλέπεται διαδικασία αποδοχής ή επαλήθευσης, με την οποία διαπιστώνεται η αντιστοιχία των αγαθών ή υπηρεσιών με τα οριζόμενα στη σύμβαση, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η μέγιστη διάρκεια της εν λόγω διαδικασίας δεν υπερβαίνει τις 30 ημερολογιακές ημέρες από την ημερομηνία παραλαβής των αγαθών ή των υπηρεσιών, εκτός εάν ρητά συμφωνήθηκε διαφορετικά στο κείμενο της σύμβασης και υπό την προϋπόθεση ότι δεν είναι κατάφωρα καταχρηστική για τον πιστωτή υπό την έννοια του άρθρου 7.
   5.   Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η προθεσμία πληρωμής που καθορίζεται στη σύμβαση δεν υπερβαίνει τις 60 ημερολογιακές ημέρες, εκτός εάν ρητά συμφωνήθηκε διαφορετικά στο κείμενο της σύμβασης και υπό την προϋπόθεση ότι δεν είναι κατάφωρα καταχρηστική για τον πιστωτή υπό την έννοια του άρθρου 7.
   Άρθρο 4
   Συναλλαγές μεταξύ επιχειρήσεων και δημόσιων αρχών
   1.   Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, κατά τις εμπορικές συναλλαγές στις οποίες ο οφειλέτης είναι δημόσια αρχή, ο πιστωτής δικαιούται, κατά την εκπνοή της προθεσμίας που ορίζουν οι παράγραφοι 3, 4 ή 6, νόμιμο τόκο υπερημερίας, χωρίς να απαιτείται όχληση, εφόσον πληρούνται οι εξής όροι:

               α)

               ο πιστωτής έχει εκπληρώσει τις συμβατικές και νομικές του υποχρεώσεις· και

               β)

               ο πιστωτής δεν έχει λάβει το οφειλόμενο ποσό εγκαίρως, εκτός εάν ο οφειλέτης δεν ευθύνεται για την καθυστέρηση.

         2.   Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι το επιτόκιο αναφοράς που εφαρμόζεται:

               α)

               για το πρώτο εξάμηνο του σχετικού έτους είναι το επιτόκιο που ίσχυε την 1η Ιανουαρίου του εν λόγω έτους·

               β)

               για το δεύτερο εξάμηνο του σχετικού έτους είναι το επιτόκιο που ίσχυε την 1η Ιουλίου του εν λόγω έτους.

         3.   Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι στις εμπορικές συναλλαγές στις οποίες ο οφειλέτης είναι δημόσια αρχή:

               α)

               η προθεσμία πληρωμής δεν υπερβαίνει κανένα από τα ακόλουθα χρονικά όρια:

                           i)

                           30 ημερολογιακές ημέρες από την ημερομηνία παραλαβής από τον οφειλέτη του τιμολογίου ή άλλης ισοδύναμης αίτησης για πληρωμή·

                           ii)

                           εφόσον η ημερομηνία παραλαβής του τιμολογίου ή της ισοδύναμης αίτησης για πληρωμή δεν είναι βέβαιη, 30 ημερολογιακές ημέρες από την ημερομηνία της παραλαβής των αγαθών ή της παροχής των υπηρεσιών·

                           iii)

                           εφόσον ο οφειλέτης παραλάβει το τιμολόγιο ή την ισοδύναμη αίτηση για πληρωμή πριν από τα αγαθά ή τις υπηρεσίες, 30 ημερολογιακές ημέρες από την ημερομηνία της παραλαβής των αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών·

                           iv)

                           εφόσον προβλέπεται από τον νόμο ή τη σύμβαση διαδικασία αποδοχής ή επαλήθευσης, με την οποία διαπιστώνεται η αντιστοιχία των αγαθών ή υπηρεσιών με τα οριζόμενα στη σύμβαση, και εάν ο οφειλέτης παραλάβει το τιμολόγιο ή την ισοδύναμη αίτηση για πληρωμή νωρίτερα από την ημερομηνία ή την ίδια ημερομηνία κατά την οποία διενεργείται η αποδοχή ή η επαλήθευση, 30 ημερολογιακές ημέρες από την ημερομηνία αυτή·

               β)

               η ημερομηνία παραλαβής του τιμολογίου δεν αποτελεί αντικείμενο συμβατικής συμφωνίας μεταξύ του οφειλέτη και του πιστωτή.

         4.   Τα κράτη μέλη μπορούν να παρατείνουν τις προθεσμίες της παραγράφου 3 στοιχείο α) σε 60 το πολύ ημερολογιακές ημέρες, για:

               α)

               κάθε δημόσια αρχή που ασκεί οικονομική δραστηριότητα βιομηχανικής ή εμπορικής φύσης, με την προσφορά αγαθών και υπηρεσιών στην αγορά, και η οποία υπόκειται, ως δημόσια επιχείρηση, στις απαιτήσεις διαφάνειας της οδηγίας 2006/111/ΕΚ της Επιτροπής, της 16ης Νοεμβρίου 2006, για τη διαφάνεια των οικονομικών σχέσεων μεταξύ των κρατών μελών και των δημοσίων επιχειρήσεων καθώς και για τη χρηματοοικονομική διαφάνεια εντός ορισμένων επιχειρήσεων (17)·

               β)

               δημόσιες επιχειρήσεις που παρέχουν υγειονομική μέριμνα και είναι κατάλληλα αναγνωρισμένες για τον σκοπό αυτόν.

         Αν κράτος μέλος αποφασίσει να παρατείνει τις προθεσμίες σύμφωνα με την παρούσα παράγραφο, διαβιβάζει στην Επιτροπή έκθεση σχετικά με την εν λόγω παράταση μέχρι τις 16 Μαρτίου 2018.
   Στη βάση αυτή, η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, με την οποία αναφέρει ποια κράτη μέλη έχουν παρατείνει τις προθεσμίες τους σύμφωνα με την παρούσα παράγραφο και λαμβάνοντας υπόψη τον αντίκτυπο στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, ιδίως για τις ΜΜΕ. Η έκθεση αυτή συνοδεύεται ενδεχομένως από κατάλληλες προτάσεις.
   5.   Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η μέγιστη διάρκεια της διαδικασίας αποδοχής ή επαλήθευσης κατά την παράγραφο 3 στοιχείο α) σημείο iv) δεν υπερβαίνει τις 30 ημερολογιακές ημέρες από την ημερομηνία παραλαβής των αγαθών ή των υπηρεσιών, εκτός εάν ρητά συμφωνήθηκε διαφορετικά στο κείμενο της σύμβασης και σε οποιαδήποτε έγγραφα υποβολής προσφοράς και με την προϋπόθεση ότι δεν είναι κατάφωρα καταχρηστική για τον πιστωτή υπό την έννοια του άρθρου 7.
   6.   Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η προθεσμία πληρωμής που ορίζεται στη σύμβαση δεν είναι μεγαλύτερη από τα χρονικά όρια που προβλέπονται στην παράγραφο 3, εκτός εάν ρητά συμφωνήθηκε διαφορετικά στο κείμενο της σύμβασης και με την προϋπόθεση ότι τούτο δικαιολογείται αντικειμενικά από την ιδιαίτερη φύση ή τα χαρακτηριστικά της σύμβασης και ότι σε κάθε περίπτωση η προθεσμία δεν υπερβαίνει τις 60 ημερολογιακές ημέρες.
   Άρθρο 5
   Χρονοδιαγράμματα πληρωμής
   Η παρούσα οδηγία ισχύει με την επιφύλαξη της δυνατότητας των συμβαλλομένων να συμφωνήσουν, τηρουμένων των σχετικών διατάξεων της εφαρμοστέας εθνικής νομοθεσίας, σε χρονοδιαγράμματα πληρωμής που θα προβλέπουν την καταβολή του οφειλόμενου ποσού σε δόσεις. Στις περιπτώσεις αυτές, εάν οποιαδήποτε από τις δόσεις δεν καταβληθεί έως τη συμφωνημένη ημερομηνία, ο τόκος και η αποζημίωση που προβλέπει η παρούσα οδηγία υπολογίζονται με αποκλειστική βάση τα ληξιπρόθεσμα ποσά.
   Άρθρο 6
   Αποζημίωση για τα έξοδα είσπραξης
   1.   Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, εφόσον καθίσταται απαιτητός τόκος υπερημερίας σε εμπορικές συναλλαγές σύμφωνα με το άρθρο 3 ή το 4, ο πιστωτής δικαιούται να λάβει από τον οφειλέτη τουλάχιστον το σταθερό ποσό των 40 ευρώ.
   2.   Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι το κατά την παράγραφο 1 κατ’ αποκοπήν ποσό είναι απαιτητό χωρίς να απαιτείται όχληση και ως αποζημίωση για τα έξοδα είσπραξης του πιστωτή.
   3.   Ο πιστωτής δικαιούται, επιπλέον του κατά την παράγραφο 1 κατ’ αποκοπήν ποσού, να ζητήσει από τον οφειλέτη εύλογη αποζημίωση για οποιαδήποτε σχετικά υπολειπόμενα έξοδα είσπραξης πάνω από το κατ’ αποκοπήν ποσό, που οφείλονται στην καθυστερημένη πληρωμή του οφειλέτη. Τούτο θα μπορούσε να περιλαμβάνει δαπάνες που οφείλονται, μεταξύ άλλων, στη χρήση δικηγόρου ή οργανισμού είσπραξης οφειλών.
   Άρθρο 7
   Καταχρηστικοί όροι συμβάσεων και πρακτικές
   1.   Τα κράτη μέλη προβλέπουν ότι συμβατικός όρος ή πρακτική που αφορά την ημερομηνία ή την προθεσμία πληρωμής, το επιτόκιο για την καθυστέρηση της πληρωμής ή την αποζημίωση για τα έξοδα είσπραξης είτε δεν έχει εκτελεστό χαρακτήρα είτε γεννά αξίωση αποζημίωσης, εάν έχει κατάφωρα καταχρηστικό χαρακτήρα για τον πιστωτή.
   Για την εκτίμηση του τυχόν καταχρηστικού χαρακτήρα συμβατικού όρου ή πρακτικής για τον πιστωτή, υπό την έννοια του πρώτου εδαφίου, συνεκτιμώνται όλες οι περιστάσεις της υπόθεσης, συμπεριλαμβανομένων:

               α)

               τυχόν κατάφωρης παρέκκλισης από τα συναλλακτικά ήθη, αντίθετης προς την καλή πίστη και τη συναλλακτική δεοντολογία·

               β)

               της φύσης του προϊόντος ή της υπηρεσίας· και

               γ)

               του εάν ο οφειλέτης διαθέτει οιονδήποτε αντικειμενικό λόγο απόκλισης από τον νόμιμο τόκο υπερημερίας, από την προθεσμία πληρωμής κατά το άρθρο 3 παράγραφος 5, το άρθρο 4 παράγραφος 3 στοιχείο α), το άρθρο 4 παράγραφος 4 και το άρθρο 4 παράγραφος 6 ή από το κατ’ αποκοπήν ποσό κατά το άρθρο 6 παράγραφος 1.

         2.   Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, συμβατικός όρος ή πρακτική που αποκλείει τη χρέωση τόκου για την καθυστέρηση της πληρωμής θεωρείται ότι έχει κατάφωρα καταχρηστικό χαρακτήρα.
   3.   Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, συμβατικός όρος ή πρακτική που αποκλείει την αποζημίωση για τα έξοδα είσπραξης σύμφωνα με το άρθρο 6 θεωρείται ότι έχει κατάφωρα καταχρηστικό χαρακτήρα.
   4.   Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν, προς όφελος των δανειστών και των ανταγωνιστών, την ύπαρξη επαρκών και αποτελεσματικών μέσων ώστε να αποτρέπεται η συνέχιση της χρησιμοποίησης συμβατικών όρων και πρακτικών κατάφωρα καταχρηστικών κατά την έννοια της παραγράφου 1.
   5.   Στα μέσα κατά την παράγραφο 4 περιλαμβάνονται διατάξεις βάσει των οποίων οργανώσεις που είναι επισήμως αναγνωρισμένες ότι εκπροσωπούν τα συμφέροντα επιχειρήσεων ή έχουν έννομο συμφέρον προς τούτο μπορούν να προσφύγουν, σύμφωνα με την ισχύουσα εθνική νομοθεσία, στα δικαστήρια ή στα αρμόδια διοικητικά όργανα ισχυριζόμενες ότι συμβατικοί όροι ή πρακτικές έχουν κατάφωρα καταχρηστικό χαρακτήρα υπό την έννοια της παραγράφου 1, ώστε να μπορούν να εφαρμόσουν κατάλληλα και αποτελεσματικά μέσα για να αποτραπεί η χρήση τους.
   Άρθρο 8
   Διαφάνεια και αυξημένη επίγνωση
   1.   Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν πλήρη διαφάνεια όσον αφορά τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την παρούσα οδηγία, μεταξύ άλλων με τη δημοσίευση του ισχύοντος νόμιμου επιτοκίου υπερημερίας.
   2.   Η Επιτροπή δημοσιεύει στο διαδίκτυο λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τα νόμιμα επιτόκια που ισχύουν σε όλα τα κράτη μέλη σε περίπτωση καθυστέρησης πληρωμής στο πλαίσιο εμπορικών συναλλαγών.
   3.   Τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν, εφόσον απαιτείται, τον ειδικευμένο τύπο, εκστρατείες πληροφόρησης ή κάθε άλλο αποτελεσματικό μέσο για να αποκτήσουν οι επιχειρήσεις αυξημένη επίγνωση των τρόπων επανόρθωσης για τις καθυστερήσεις πληρωμής μεταξύ επιχειρήσεων.
   4.   Τα κράτη μέλη μπορούν να ενθαρρύνουν την κατάρτιση κωδίκων έγκαιρης πληρωμής, με πρόβλεψη σαφώς καθορισμένων προθεσμιών πληρωμής και κατάλληλης διαδικασίας για τη διευθέτηση κάθε διαμφισβητούμενης πληρωμής, ή κάθε πρωτοβουλία που αντιμετωπίζει το κρίσιμο ζήτημα των καθυστερήσεων πληρωμής και συμβάλλει στην καλλιέργεια νοοτροπίας έγκαιρων πληρωμών που υποστηρίζει τον στόχο της παρούσας οδηγίας.
   Άρθρο 9
   Παρακράτηση της κυριότητας
   1.   Τα κράτη μέλη ορίζουν, σύμφωνα με τις εφαρμοστέες εθνικές διατάξεις ιδιωτικού διεθνούς δικαίου, ότι ο πωλητής διατηρεί την κυριότητα των αγαθών μέχρις ότου εξοφληθεί πλήρως το τίμημα, εφόσον έχει συμφωνηθεί ρητώς μεταξύ του αγοραστή και του πωλητή, πριν από την παράδοση των αγαθών, ρήτρα παρακράτησης της κυριότητας.
   2.   Τα κράτη μέλη δύνανται να θεσπίσουν ή να διατηρήσουν διατάξεις όσον αφορά τις προκαταβολές πληρωμών οι οποίες έχουν ήδη πραγματοποιηθεί από τον οφειλέτη.
   Άρθρο 10
   Διαδικασίες είσπραξης για μη αμφισβητούμενες απαιτήσεις
   1.   Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι εκτελεστός τίτλος μπορεί να εκδίδεται, μεταξύ άλλων με ταχεία διαδικασία και ασχέτως του ύψους της οφειλής, κανονικά εντός 90 ημερολογιακών ημερών από την κατάθεση της αγωγής ή αίτησης του δανειστή στο δικαστήριο ή σε άλλη αρμόδια αρχή, εφόσον δεν υπάρχει αμφισβήτηση της οφειλής ή πτυχών της. Τα κράτη μέλη ανταποκρίνονται στην υποχρέωση αυτή σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, τους κανονισμούς και τις διοικητικές διατάξεις τους.
   2.   Οι εθνικές νομοθεσίες και οι εθνικές κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις πρέπει να επιβάλλουν τους ίδιους όρους σε όλους τους πιστωτές που είναι εγκατεστημένοι στην Ένωση.
   3.   Κατά τον υπολογισμό της κατά την παράγραφο 1 προθεσμίας δεν λαμβάνονται υπόψη τα εξής:

               α)

               οι προθεσμίες κοινοποίησης ή επίδοσης εγγράφων·

               β)

               οι καθυστερήσεις για τις οποίες ευθύνεται ο πιστωτής, όπως ο χρόνος που δαπανάται για τη διόρθωση αιτήσεων.

         4.   Το παρόν άρθρο εφαρμόζεται με την επιφύλαξη των διατάξεων του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1896/2006.
   Άρθρο 11
   Έκθεση
   Έως τις 16 Μαρτίου 2016, η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. Η έκθεση συνοδεύεται ενδεχομένως από τις κατάλληλες προτάσεις.
   Άρθρο 12
   Μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο
   1.   Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν προς τα άρθρα 1 έως 8 και το άρθρο 10 έως τις 16 Μαρτίου 2013. Κοινοποιούν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων.
   Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την αναφορά αυτήν κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Περιλαμβάνουν επίσης δήλωση που διευκρινίζει ότι οι αναφορές στην καταργούμενη οδηγία, οι οποίες περιέχονται στις ισχύουσες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις, νοούνται ως αναφορές στην παρούσα οδηγία. Ο τρόπος αυτής της αναφοράς και της διατύπωσης αυτής της δήλωσης καθορίζεται από τα κράτη μέλη.
   2.   Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα τον οποίο διέπει η παρούσα οδηγία.
   3.   Τα κράτη μέλη μπορούν να διατηρήσουν σε ισχύ ή να θεσπίσουν διατάξεις ευνοϊκότερες για τον πιστωτή από τις διατάξεις που απαιτούνται για τη συμμόρφωση με την παρούσα οδηγία.
   4.   Κατά τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο, τα κράτη μέλη αποφασίζουν σχετικά με την εξαίρεση συμβάσεων που έχουν συναφθεί πριν από τις 16 Μαρτίου 2013.
   Άρθρο 13
   Κατάργηση
   Η οδηγία 2000/35/ΕΚ καταργείται από τις 16 Μαρτίου 2013, με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων των κρατών μελών όσον αφορά τις προθεσμίες για τη μεταφορά της στο εθνικό δίκαιο και την εφαρμογή της. Εντούτοις, παραμένει σε ισχύ για συμβάσεις που συνήφθησαν πριν από την εν λόγω ημερομηνία στις οποίες η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 4.
   Οι αναφορές στην καταργούμενη οδηγία λογίζονται ως αναφορές στην παρούσα οδηγία και νοούνται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας που παρατίθεται στο παράρτημα.
   Άρθρο 14
   Έναρξη ισχύος
   Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

   Άρθρο 15
   Αποδέκτες
   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Στρασβούργο, 16 Φεβρουαρίου 2011.

            Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         J. BUZEK

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         MARTONYI J.

      (1)  ΕΕ C 255 της 22.9.2010, σ. 42.

      (2)  Θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 20ής Οκτωβρίου 2010 (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα) και απόφαση του Συμβουλίου της 24ης Ιανουαρίου 2001.

      (3)  ΕΕ L 200 της 8.8.2000, σ. 35.

      (4)  ΕΕ L 12 της 16.1.2001, σ. 1.

      (5)  ΕΕ L 143 της 30.4.2004, σ. 15.

      (6)  ΕΕ L 399 της 30.12.2006, σ. 1.

      (7)  ΕΕ L 199 της 31.7.2007, σ. 1.

      (8)  ΕΕ L 124 της 20.5.2003, σ. 36.

      (9)  ΕΕ L 134 της 30.4.2004, σ. 1.

      (10)  ΕΕ L 134 της 30.4.2004, σ. 114.

      (11)  ΕΕ L 124 της 8.6.1971, σ. 1.

      (12)  ΕΕ L 347 της 11.12.2006, σ. 1.

      (13)  ΕΕ L 248 της 16.9.2002, σ. 1.

      (14)  ΕΕ L 357 της 31.12.2002, σ. 1.

      (15)  ΕΕ L 136 της 24.5.2008, σ. 3.

      (16)  ΕΕ C 321 της 31.12.2003, σ. 1.

      (17)  ΕΕ L 318 της 17.11.2006, σ. 17.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

         Πίνακας αντιστοιχίας

                  Οδηγία 2000/35/ΕΚ

                  Παρούσα οδηγία

                  —

                  Άρθρο 1 παράγραφος 1

                  Άρθρο 1

                  Άρθρο 1 παράγραφος 2

                  Άρθρο 2 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο

                  Άρθρο 2 σημείο 1

                  Άρθρο 2 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο

                  Άρθρο 2 σημείο 2

                  Άρθρο 2 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο

                  Άρθρο 2 σημείο 3

                  Άρθρο 2 παράγραφος 2

                  Άρθρο 2 σημείο 4

                  —

                  Άρθρο 2 σημείο 5

                  —

                  Άρθρο 2 σημείο 6

                  —

                  Άρθρο 2 σημείο 7 εισαγωγικό μέρος

                  —

                  Άρθρο 2 σημείο 8

                  Άρθρο 2 παράγραφος 3

                  Άρθρο 2 σημείο 9

                  Άρθρο 2 παράγραφος 4

                  Άρθρο 2 σημείο 7 στοιχείο α)

                  Άρθρο 2 παράγραφος 5

                  Άρθρο 2 σημείο 10

                  Άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο α)

                  Άρθρο 3 παράγραφος 3 στοιχείο α)

                  Άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο β) εισαγωγικό μέρος

                  Άρθρο 3 παράγραφος 3 στοιχείο β) εισαγωγικό μέρος

                  Άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο β) σημείο i)

                  Άρθρο 3 παράγραφος 3 στοιχείο β) σημείο i)

                  Άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο β) σημείο ii)

                  Άρθρο 3 παράγραφος 3 στοιχείο β) σημείο ii)

                  Άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο β) σημείο iii)

                  Άρθρο 3 παράγραφος 3 στοιχείο β) σημείο iii)

                  Άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο β) σημείο iv)

                  Άρθρο 3 παράγραφος 3 στοιχείο β) σημείο iv)

                  —

                  Άρθρο 3 παράγραφος 4

                  —

                  Άρθρο 3 παράγραφος 5

                  Άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο γ)

                  Άρθρο 3 παράγραφος 1

                  Άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο δ) πρώτη και τρίτη περίοδος

                  —

                  Άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο δ) δεύτερη περίοδος

                  Άρθρο 2 σημείο 7 στοιχείο β)

                  —

                  Άρθρο 3 παράγραφος 2

                  —

                  Άρθρο 4

                  —

                  Άρθρο 5

                  —

                  Άρθρο 6 παράγραφος 1

                  —

                  Άρθρο 6 παράγραφος 2

                  Άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο ε)

                  Άρθρο 6 παράγραφος 3

                  Άρθρο 3 παράγραφος 2

                  —

                  Άρθρο 3 παράγραφος 3

                  Άρθρο 7 παράγραφος 1

                  —

                  Άρθρο 7 παράγραφος 2

                  —

                  Άρθρο 7 παράγραφος 3

                  Άρθρο 3 παράγραφος 4

                  Άρθρο 7 παράγραφος 4

                  Άρθρο 3 παράγραφος 5

                  Άρθρο 7 παράγραφος 5

                  —

                  Άρθρο 8

                  Άρθρο 4

                  Άρθρο 9

                  Άρθρο 5 παράγραφοι 1, 2 και 3

                  Άρθρο 10 παράγραφοι 1, 2 και 3

                  Άρθρο 5 παράγραφος 4

                  —

                  —

                  Άρθρο 10 παράγραφος 4

                  —

                  Άρθρο 11

                  Άρθρο 6 παράγραφος 1

                  —

                  —

                  Άρθρο 12 παράγραφος 1

                  Άρθρο 6 παράγραφος 2

                  Άρθρο 12 παράγραφος 3

                  Άρθρο 6 παράγραφος 3

                  Άρθρο 1 παράγραφος 3

                  Άρθρο 6 παράγραφος 4

                  Άρθρο 12 παράγραφος 2

                  Άρθρο 6 παράγραφος 5

                  —

                  —

                  Άρθρο 12 παράγραφος 4

                  —

                  Άρθρο 13

                  Άρθρο 7

                  Άρθρο 14

                  Άρθρο 8

                  Άρθρο 15

                  —

                  Παράρτημα


Avis juridique important

|

32004L0002

Οδηγία 2004/2/ΕΚ της Επιτροπής, της 9ης Ιανουαρίου 2004, που τροποποιεί τις οδηγίες του Συμβουλίου 86/362/ΕΟΚ, 86/363/ΕΟΚ και 90/642/ΕΟΚ σχετικά με τα ανώτατα όρια καταλοίπων fenamiphos (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 014 της 21/01/2004 σ. 0010 - 0018

Οδηγία 2004/2/ΕΚ της Επιτροπήςτης 9ης Ιανουαρίου 2004που τροποποιεί τις οδηγίες του Συμβουλίου 86/362/ΕΟΚ, 86/363/ΕΟΚ και 90/642/ΕΟΚ σχετικά με τα ανώτατα όρια καταλοίπων fenamiphos(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,την οδηγία 86/362/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Ιουλίου 2003, που αφορά τον καθορισμό των ανωτάτων περιεκτικοτήτων για τα κατάλοιπα φυτοφαρμάκων μέσα και πάνω στα σιτηρά(1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2003/62/ΕΚ της Επιτροπής(2), και ιδίως το άρθρο 10,την οδηγία 86/363/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Ιουλίου 2003, που αφορά τον καθορισμό των ανωτάτων περιεκτικοτήτων για τα κατάλοιπα φυτοφαρμάκων πάνω και μέσα στα τρόφιμα ζωικής προέλευσης(3), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2003/60/ΕΚ της Επιτροπής(4), και ιδίως το άρθρο 10,την οδηγία 90/642/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 1990, που αφορά τον καθορισμό των ανώτατων περιεκτικοτήτων για τα κατάλοιπα φυτοφαρμάκων επάνω ή μέσα σε ορισμένα προϊόντα φυτικής προέλευσης, συμπεριλαμβανομένων των οπωροκηπευτικών(5), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2003/69/ΕΚ της Επιτροπής(6), και ιδίως το άρθρο 7,Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Για τα σιτηρά και ορισμένα προϊόντα φυτικής προέλευσης, περιλαμβανομένων των οπωροκηπευτικών, τα ανώτατα όρια καταλοίπων αντικατοπτρίζουν τη χρήση των ελαχίστων ποσοτήτων φυτοφαρμάκων που είναι αναγκαία για την αποτελεσματική προστασία των φυτών και τα οποία εφαρμόζονται κατά τρόπο ώστε η ποσότητα των καταλοίπων να είναι η μικρότερη δυνατή και αποδεκτή από πρακτική και τοξικολογική άποψη, λαμβάνοντας υπόψη ιδίως την προστασία του περιβάλλοντος και την εκτιμώμενη λήψη μέσω της διατροφής από τους καταναλωτές. Στην περίπτωση τροφίμων ζωικής προέλευσης, τα ανώτατα όρια καταλοίπων αντικατοπτρίζουν την κατανάλωση από τα ζώα σιτηρών και προϊόντων φυτικής προέλευσης που έχουν υποστεί επεξεργασία με φυτοφάρμακα και, ενδεχομένως, τις άμεσες επιπτώσεις από τη χρήση κτηνιατρικών φαρμάκων. Τα κοινοτικά ανώτατα όρια καταλοίπων (ΑΟΚ) αντιπροσωπεύουν τις μέγιστες ποσότητες των εν λόγω καταλοίπων που είναι δυνατόν να ανιχνευθούν στα γεωργικά προϊόντα όταν οι παραγωγοί ακολουθούν τις ορθές γεωργικές πρακτικές.(2) Τα ΑΟΚ για τα φυτοφάρμακα αποτελούν αντικείμενο συνεχούς εξέτασης και τροποποιούνται για να ληφθούν υπόψη νέες πληροφορίες και στοιχεία. Τα ανώτατα όρια καταλοίπων (ΑΟΚ) καθορίζονται στο κατώτερο όριο αναλυτικού προσδιορισμού όταν από την επιτρεπόμενη χρήση των προϊόντων φυτοπροστασίας δεν προκύπτουν ανιχνεύσιμες ποσότητες καταλοίπων φυτοφαρμάκων μέσα ή πάνω στα τρόφιμα, ή όταν δεν επιτρέπεται η χρήση τους, ή όταν οι χρήσεις που έχουν επιτραπεί από τα κράτη μέλη δεν στηρίζονται στα απαιτούμενα στοιχεία, ή όταν οι χρήσεις τους σε τρίτες χώρες, οι οποίες (χρήσεις) συνεπάγονται την παρουσία καταλοίπων μέσα ή πάνω σε τρόφιμα που είναι δυνατόν να διατεθούν στο εμπόριο στην κοινοτική αγορά, δεν στηρίζονται στα εν λόγω αναγκαία στοιχεία.(3) Για το fenamiphos ένα κράτος μέλος πληροφόρησε την Επιτροπή ότι επιθυμεί να αναθεωρήσει τα εθνικά ΑΟΚ, σύμφωνα με το άρθρο 8 της οδηγίας 90/642/ΕΟΚ, λόγω ανησυχιών σχετικά με την έκθεση των καταναλωτών. Σχετική πρόταση για την αναθεώρηση των κοινοτικών ΑΟΚ υποβλήθηκε στην Επιτροπή.(4) Η έκθεση των καταναλωτών, καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής τους και βραχυπρόθεσμα, στο fenamiphos που καλύπτει η παρούσα οδηγία μέσω τροφίμων εκτιμήθηκε και αξιολογήθηκε σύμφωνα με τις διαδικασίες και πρακτικές που χρησιμοποιούνται στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, λαμβάνοντας υπόψη τις κατευθυντήριες γραμμές της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας(7). Υπολογίστηκε ότι τα ΑΟΚ που καθορίζονται στην παρούσα οδηγία δεν θα οδηγήσουν σε απαράδεκτη έκθεση των καταναλωτών.(5) Στις περιπτώσεις που κρίθηκε αναγκαίο, η οξεία έκθεση των καταναλωτών στα φυτοφάρμακα αυτά μέσω των τροφίμων, που ενδέχεται να περιέχουν κατάλοιπα των εν λόγω φυτοφαρμάκων, εκτιμήθηκε και αξιολογήθηκε σύμφωνα με τις διαδικασίες και πρακτικές που χρησιμοποιούνται στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, λαμβανομένων υπόψη των κατευθυντηρίων γραμμών που δημοσιεύτηκαν από την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας. Συμπεραίνεται πως η παρουσία των καταλοίπων φυτοφαρμάκων σε επίπεδο ίσο ή κατώτερο από τα ΑΟΚ που καθορίζονται στην παρούσα οδηγία δεν προκαλούν οξείες τοξικές επιδράσεις.(6) Ζητήθηκε η γνώμη των εμπορικών εταίρων της Κοινότητας στο πλαίσιο του Παγκοσμίου Οργανισμού Εμπορίου σχετικά με τα ΑΟΚ που καθορίζονται στην παρούσα οδηγία και ελήφθησαν υπόψη οι παρατηρήσεις τους.(7) Έχουν ληφθεί υπόψη οι γνώμες της επιστημονικής επιτροπής φυτών, και ιδίως οι συμβουλές και συστάσεις σχετικά με τη μεθοδολογία που πρέπει να εφαρμοσθεί για την προστασία των καταναλωτών από τα γεωργικά προϊόντα στα οποία έχουν χρησιμοποιηθεί φυτοφάρμακα.(8) Συνεπώς, τα παραρτήματα των οδηγιών 86/362/ΕΟΚ, 86/363/ΕΟΚ και 90/642/ΕΟΚ πρέπει να τροποποιηθούν αναλόγως.(9) Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:Άρθρο 1Στο παράρτημα ΙΙ μέρος Α της οδηγίας 86/362/ΕΟΚ, προστίθενται οι ακόλουθες σειρές:">ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>"Άρθρο 2Στο παράρτημα ΙΙ μέρος Β της οδηγίας 86/363/ΕΟΚ, προστίθεται η ακόλουθη σειρά:">ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>"Άρθρο 3Το παράρτημα ΙΙ της oδηγίας 90/642/ΕΟΚ τροποποιείται ως εξής:"Τα ΑΟΚ για τα fenamiphos στο παράρτημα της παρούσας οδηγίας προστίθενται στα ΑΟΚ του παραρτήματος της οδηγίας 90/642/ΕΟΚ."Άρθρο 4Τα κράτη μέλη θεσπίζουν και δημοσιεύουν τις διατάξεις που απαιτούνται για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία έως τις 31 Ιουλίου 2004. Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.Εφαρμόζουν τις διατάξεις αυτές από την 1η Αυγούστου 2004.Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις εν λόγω διατάξεις, οι διατάξεις αυτές περιέχουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της παραπομπής καθορίζεται από τα κράτη μέλη.Άρθρο 5Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την έβδομη ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.Άρθρο 6Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.Βρυξέλλες, 9 Ιανουαρίου 2004.Για την ΕπιτροπήDavid ByrneΜέλος της Επιτροπής(1) ΕΕ L 221 της 7.8.1986, σ. 37.(2) ΕΕ L 154 της 21.6.2003, σ. 70.(3) ΕΕ L 221 της 7.8.1986, σ. 43.(4) ΕΕ L 155 της 24.6.2003, σ. 15.(5) ΕΕ L 350 της 14.12.1990, σ. 71.(6) ΕΕ L 175 της 15.7.2003, σ. 37.(7) (Αναθεωρημένες) κατευθυντήριες γραμμές για την πρόβλεψη της λήψης καταλοίπων φυτοφαρμάκων μέσω της διατροφής, που καταρτίστηκαν από το πρόγραμμα GEMS/Food (πρόγραμμα παρακολούθησης και αξιολόγησης της μόλυνσης των τροφίμων του παγκόσμιου συστήματος επιτήρησης περιβάλλοντος) σε συνεργασία με την επιτροπή του Codex για τα κατάλοιπα φυτοφαρμάκων, που δημοσιεύτηκαν από την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας το 1997 (WHO/FSF/FOS/97.7).ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ">ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>"


Avis juridique important

|

31977L0794

Οδηγία 77/794/ΕΟΚ της Επιτροπής της 4ης Νοεμβρίου 1977 περί καθορισμού των αναγκαίων πρακτικών τρόπων για την εφαρμογή ορισμένων διατάξεων της οδηγίας 76/308/ΕΟΚ «περί αμοιβαίας συνδρομής για την είσπραξη των απαιτήσεων που προκύπτουν από πράξεις που αποτελούν μέρος του συστήματος χρηματοδοτήσεως του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων, καθώς και των γεωργικών εισφορών και των δασμών»

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 333 της 24/12/1977 σ. 0011 - 0019 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 2 τόμος 2 σ. 0098  Ελληνική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 02 τόμος 4 σ. 0237  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 2 τόμος 2 σ. 0098  Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 02 τόμος 4 σ. 0189  Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 02 τόμος 4 σ. 0189

ΟΔΗΓΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 4ης Νοεμβρίου 1977 περί καθορισμού των αναγκαίων πρακτικών τρόπων για την εφαρμογή ορισμένων διατάξεων της οδηγίας 76/308/ΕΟΚ "περί αμοιβαίας συνδρομής για την είσπραξη των απαιτήσεων που προκύπτουν από πράξεις που  αποτελούν μέρος του συστήματος χρηματοδοτήσεως του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων, καθώς και των γεωργικών εισφορών και των δασμών"Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος,  την οδηγία 76/308/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 15ης Μαρτίου 1976 περί αμοιβαίας συνδρομής για την είσπραξη των απαιτήσεων που προκύπτουν από πράξεις που αποτελούν μέρος του συστήματος χρηματοδοτήσεως του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και  Εγγυήσεων, καθώς και των γεωργικών εισφορών και των δασμών(1), και ιδίως το άρθρο 22 παράγραφος 1,  Εκτιμώντας:  ότι η ανωτέρω οδηγία καθιέρωσε ένα σύστημα αμοιβαίας συνδρομής μεταξύ των αρμοδίων αρχών των Κρατών μελών με σκοπό τη διαβίβαση στην αιτούσα αρχή όλων των πληροφοριών που δύνανται να της είναι χρήσιμες, την κοινοποίηση στον ενδιαφερόμενο πράξεων ή  αποφάσεων που τον αφορούν, τη λήψη συντηρητικών μέτρων και την είσπραξη από την αρμοδία αρχή απαιτήσεων για λογαριασμό της αιτούσης αρχής- ότι πρέπει να καθορισθούν οι πρακτικοί τρόποι της λειτουργίας της αμοιβαίας αυτής συνδρομής σε κάθε ένα απ' αυτούς τους τομείς, ώστε να της δοθεί όλη η επιθυμητή αποτελεσματικότητα- ότι τα μέτρα που προβλέπονται από την παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής εισπράξεως,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:   Άρθρο 1  1. Η παρούσα οδηγία προσδιορίζει τους πρακτικούς τρόπους εφαρμογής του άρθρου 4 παράγραφοι 2 και 4, του άρθρου 5 παράγραφοι 2 και 3, του άρθρου 3 παράγραφοι 1, 3 και 5 και των άρθρων 9 και 12 παράγραφος 1 της οδηγίας 76/308/ΕΟΚ, που κατωτέρω  καλείται βασική οδηγία.  2. Η παρούσα οδηγία καθορίζει ακόμη τους πρακτικούς τρόπους τους σχετικούς με τη μετατροπή, τη μεταβίβαση ποσών που εισπράττονται και τον προσδιορισμό ενός ελάχιστου ποσού απαιτήσεων οι οποίες δύνανται να δώσουν αφορμή για μία αίτηση συνδρομής.   ΤΙΤΛΟΣ I Αίτηση πληροφοριών   Άρθρο 2  1. Η αίτηση πληροφοριών που αναφέρεται στο άρθρο 4 της βασικής οδηγίας γίνεται εγγράφως σύμφωνα με το πρότυπο του παραρτήματος Ι. Φέρει την επίσημη σφραγίδα της αιτούσης αρχής και υπογράφεται από υπάλληλο της τελευταίας προσηκόντως  εξουσιοδοτημένο για τη διατύπωση της αιτήσεως αυτής.  2. Η αιτούσα αρχή σημειώνει, κατά περίπτωση, στην αίτησή της πληροφοριών, κάθε άλλη αρμόδια αρχή στην οποία έχει απευθύνει παρόμοια αίτηση πληροφοριών.   Άρθρο 3  Η αίτηση πληροφοριών δύναται να αφορά:  α) είτε τον ίδιο τον κύριο οφειλέτη,  β) είτε κάθε άλλο πρόσωπο υπόχρεο πληρωμής της απαντήσεως κατ' εφαρμογή των διατάξεων που ισχύουν στο Κράτος μέλος όπου η αιτούσα αρχή έχει την έδρα της.  Όταν η αιτούσα αρχή γνωρίζει ότι τρίτο πρόσωπο έχει στην κατοχή του περιουσιακά στοιχεία που ανήκουν στο ένα ή στο άλλο πρόσωπο από τα αναφερόμενα στην προηγούμενη παράγραφο, η αίτηση δύναται να αφορά τον τρίτο αυτό κάτοχο.   Άρθρο 4  Η αρμόδια αρχή γνωρίζει εγγράφως (εάν είναι δυνατόν με ΤΕΛΕΞ) την λήψη της αιτήσεως πληροφοριών εντός της συντομότερης δυνατής προθεσμίας και, κατά πάσα περίπτωση, εντός επτά ημερών από την ημέρα της λήψεως αυτής.   Άρθρο 5  1. Η αρμόδια αρχή διαβιβάζει στην αιτούσα αρχή τις αιτούμενες πληροφορίες ευθύς ως τις λαμβάνει.  2. Στην περίπτωση κατά την οποία όλες ή μέρος των αιτουμένων πληροφοριών, αναλόγως της συγκεκριμένης περιπτώσεως, δεν είναι δυνατό να ληφθούν μέσα σ' εύλογη προθεσμία, η αρμόδια αρχή πληροφορεί σχετικά την αιτούσα αρχή, αναφέροντας τους λόγους της  καταστάσεως αυτής.  Οπωσδήποτε, κατά τη λήξη της προθεσμίας έξη μηνών από τη χρονολογία της γνωστοποιήσεως της λήψεως της αιτήσεως, η αρμόδια αρχή πληροφορεί την αιτούσα αρχή για το αποτέλεσμα των ερευνών που πραγματοποίησε προκειμένου να λάβει τις αιτούμενες πληροφορίες.   Εν όψει των πληροφοριών που κοινοποιούνται σ' αυτή από την αρμόδια αρχή, η αιτούσα αρχή δύναται να ζητήσει από την τελευταία να συνεχίσει τις έρευνές της. Η αίτηση αυτή πρέπει να γίνει εγγράφως (εάν είναι δυνατό με ΤΕΛΕΞ) εντός προθεσμίας δύο μηνών από  τη λήψη της γνωστοποιήσεως του αποτελέσματος των ερευνών που πραγματοποιήθηκαν από την αρμόδια αρχή. Η διεκπεραίωση της αιτήσεως γίνεται από την αρμόδια αρχή σύμφωνα με τις διατάξεις που προβλέπονται για την αρχική αίτηση.   Άρθρο 6  Όταν η αρμόδια αρχή αποφασίσει να μη δώσει ευνοϊκή συνέχεια στην αίτηση πληροφοριών που της έχει απευθυνθεί, γνωστοποιεί εγγράφως στην αιτούσα αρχή τους λόγους που αντίκεινται στην ικανοποίηση της αιτήσεως και αναφέρεται ρητώς στις διατάξεις  του άρθρου 4 της βασικής οδηγίας που επικαλείται. Η γνωστοποίηση αυτή πρέπει να γίνεται από την αρμόδια αρχή μόλις λάβει την απόφασή της και, κατά πάσα περίπτωση, πριν λήξει προθεσμία έξη μηνών από την χρονολογία γνωστοποιήσεως λήψεως της αιτήσεως.   Άρθρο 7  Η αιτούσα αρχή δύναται κάθε στιγμή να αποσύρει την αίτηση πληροφοριών που διαβίβασε στην αρμόδια αρχή. Η σχετική απόφαση κοινοποιείται εγγράφως (εάν είναι δυνατό με ΤΕΛΕΞ) στην αρμόδια αρχή.   ΤΙΤΛΟΣ II Αίτηση κοινοποιήσεως   Άρθρο 8  Η αίτηση κοινοποιήσεως που αναφέρεται στο άρθρο 5 της βασικής οδηγίας πρέπει να γίνεται εγγράφως σε δύο αντίτυπα σύμφωνα με το πρότυπο του παραρτήματος II. Φέρει την επίσημη σφραγίδα της αιτούσης αρχής και υπογράφεται από υπάλληλο της  τελευταίας προσηκόντως εξουσιοδοτημένο να διατυπώνει μία τέτοια αίτηση.  Στην αίτηση του προηγούμενου εδαφίου πρέπει να επισυνάπτεται σε δύο αντίτυπα η πράξη (ή η απόφαση) που ζητείται η κοινοποίησή της.   Άρθρο 9  Η αίτηση κοινοποιήσεως δύναται να αφορά κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο σύμφωνα με τις διατάξεις που ισχύουν στο Κράτος μέλος όπου η αιτούσα αρχή έχει την έδρα της, πρέπει να λαμβάνει γνώση μιας πράξεως ή αποφάσεως που το αφορά.   Άρθρο 10  1. Αμέσως μετά τη λήψη της αιτήσεως κοινοποιήσεως, η αρμόδια αρχή λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα για να κάνει αυτή την κοινοποίηση σύμφωνα με τις διατάξεις που ισχύουν στο Κράτος μέλος όπου έχει την έδρα της.  2. Η αρμόδια αρχή πληροφορεί την αιτούσα αρχή για την χρονολογία της κοινοποιήσεως αμέσως μόλις αυτή πραγματοποιηθεί. Η πληροφορία αυτή γίνεται με την επαναποστολή στην αιτούσα αρχή του ενός από τα αντίτυπα της αιτήσεώς της προσηκόντως συμπληρωμένου με  την παράθεση της βεβαιώσεως στο πίσω μέρος του εγγράφου.   ΤΙΤΛΟΣ III Αίτηση εισπράξεως και/ή λήψεως συντηρητικών μέτρων   Άρθρο 11  1. Η αίτηση εισπράξεως και/ή λήψεως συντηρητικών μέτρων που αναφέρεται στα άρθρα 6 και 13 της βασικής οδηγίας γίνεται εγγράφως σύμφωνα με το πρότυπο του παραρτήματος III. Περιέχει τη δήλωση ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στη  βασική οδηγία για την κίνηση της διαδικασίας της αμοιβαίας συνδρομής, φέρει την επίσημη σφραγίδα της αιτούσης αρχής και υπογράφεται από ένα υπάλληλο της τελευταίας προσηκόντως εξουσιοδοτημένο να κάνει τέτοια αίτηση.  2. Ο εκτελεστός τίτλος που επισυνάπτεται στην αίτηση εισπράξεως και/ή της λήψεως συντηρητικών μέτρων δύναται να εκδίδεται συνολικά για περισσότερες απαιτήσεις εφ' όσον αφορά το αυτό πρόσωπο.  Για την εφαρμογή των άρθρων 12 έως 19, το σύνολο των απαιτήσεων που αποτελούν αντικείμενο του αυτού εκτελεστού τίτλου θεωρούνται ότι συνιστούν μία μόνη απαίτηση.   Άρθρο 12  1. Η αίτηση εισπράξεως και/ή λήψεως συντηρητικών μέτρων δύναται να αφορά:  α) είτε τον ίδιο τον κύριο οφειλέτη,  β) είτε κάθε άλλο πρόσωπο υπόχρεο για την πληρωμή της απαιτήσεως κατ' εφαρμογή των διατάξεων που ισχύουν στο Κράτος μέλος όπου η αιτούσα αρχή έχει την έδρα της.  2. Αν συντρέχει περίπτωση, η αιτούσα αρχή υποδεικνύει στην αρμόδια αρχή τα περιουσιακά στοιχεία των προσώπων των αναφερομένων στην παράγραφο 1, που, καθόσον γνωρίζει, βρίσκονται στην κατοχή τρίτου προσώπου.   Άρθρο 13  1. Η αιτούσα αρχή υποδεικνύει τα ποσά της απαιτήσεως προς είσπραξη, τόσο στο νόμισμα του Κράτους μέλους όπου έχει την έδρα της, όσο και στο νόμισμα του Κράτους μέλους όπου η αρμόδια αρχή έχει την έδρα της.  2. Η τιμή του συναλλάγματος που λαμβάνεται για την εφαρμογή της παραγράφου 1 είναι η τελευταία τρέχουσα τιμή πωλήσεως που διαπιστώνεται στην ή στις πιο αντιπροσωπευτικές αγορές συναλλάγματος του Κράτους μέλους όπου η αιτούσα αρχή έχει την έδρα της κατά  τη χρονολογία της υπογραφής της αιτήσεως.   Άρθρο 14  Η αρμόδια αρχή γνωρίζει εγγράφως (αν είναι δυνατό με ΤΕΛΕΞ) τη λήψη της αιτήσεως εισπράξεως και/ή λήψεως συντηρητικών μέτρων, εντός της συντομότερης δυνατής προθεσμίας και κατά πάσα περίπτωση εντός επτά ημερών από την ημέρα της λήψεώς της.   Άρθρο 15  Όταν, αναλόγως της συγκεκριμένης περιπτώσεως, το όλο ή μέρος της απαιτήσεως δεν δύναται να εισπραχθεί μέσα σε εύλογη προθεσμία, η αρμόδια αρχή πληροφορεί σχετικώς την αιτούσα αρχή, αναφέροντας τους λόγους της καταστάσεως αυτής. Το ίδιο γίνεται  στην περίπτωση που η λήψη συντηρητικών μέτρων δεν δύναται να πραγματοποιηθεί σε εύλογη προθεσμία αναλόγως της περιπτώσεως.  Κατά πάσα περίπτωση, κατά την λήξη προθεσμίας ενός έτους από την χρονολογία γνωστοποιήσεως της λήψεως της αιτήσεως, η αρμόδια αρχή πληροφορεί την αιτούσα αρχή για το αποτέλεσμα της διαδικασίας εισπράξεως και/ή λήψεως των συντηρητικών μέτρων.  Η αιτούσα αρχή, λαμβάνοντας υπόψη τις πληροφορίες που κοινοποιούνται σ' αυτή από την αρμόδια αρχή, δύναται να ζητήσει από την τελευταία να συνεχίσει τη διαδικασία εισπράξεως και/ή λήψεως συντηρητικών μέτρων που εκίνησε. Η αίτηση αυτή πρέπει να γίνεται  εγγράφως (αν είναι δυνατό με ΤΕΛΕΞ) εντός προθεσμίας δύο μηνών από τη λήψη της γνωστοποιήσεως του αποτελέσματος της διαδικασίας εισπράξεως και/ή της λήψεως των συντηρητικών μέτρων, που κινήθηκε από την αρμόδια αρχή. Εξετάζεται από αυτή σύμφωνα με τις  διατάξεις που προβλέπονται για την αρχική αίτηση.   Άρθρο 16  Κάθε αγωγή αμφισβητήσεως της απαιτήσεως ή του τίτλου που επιτρέπει την εκτέλεση της εισπράξεώς της η οποία ασκείται στο Κράτος μέλος όπου η αιτούσα αρχή έχει την έδρα της κοινοποιείται εγγράφως (αν είναι δυνατό με ΤΕΛΕΞ) από την αιτούσα αρχή  στην αρμόδια αρχή αμέσως μόλις αυτή πληροφορηθεί γι' αυτή.   Άρθρο 17  1. Αν η αίτηση εισπράξεως και/ή λήψεως συντηρητικών μέτρων καθίσταται χωρίς αντικείμενο λόγω πληρωμής της απαιτήσεως ακυρώσεώς της ή για οποιονδήποτε άλλο λόγο, η αιτούσα αρχή πληροφορεί αμέσως εγγράφως (αν είναι δυνατό με ΤΕΛΕΞ) την αρμόδια  αρχή ώστε η τελευταία να αποσύρει την αγωγή που άσκησε.  2. Όταν το ποσό της απαιτήσεως που αποτέλεσε αντικείμενο της αιτήσεως εισπράξεως και/ή της λήψεως συντηρητικών μέτρων τροποποιείται για οποιοδήποτε λόγο, η αιτούσα αρχή πληροφορεί αμέσως εγγράφως (αν είναι δυνατό με ΤΕΛΕΞ) την αρμόδια αρχή.  Αν η τροποποίηση συνίσταται σε μείωση του ποσού της απαιτήσεως η αρμόδια αρχή συνεχίζει την αγωγή που άσκησε για την είσπραξη και/ή τη λήψη συντηρητικών μέτρων, η αγωγή όμως αυτή περιορίζεται στο ποσό που απομένει προς είσπραξη. Αν κατά το χρόνο που η  αρμόδια αρχή πληροφορείται για τη μείωση του ποσού της απαιτήσεως, η είσπραξη του αρχικού ποσού έχει ήδη πραγματοποιηθεί από αυτή χωρίς η διαδικασία μεταβιβάσεως η αναφερόμενη στο άρθρο 18 να έχει κινηθεί, η αρμόδια αρχή ενεργεί την απόδοση του επιπλέον  ληφθέντος στον δικαιούχο.  Αν η τροποποίηση συνίσταται σε αύξηση του ποσού της απαιτήσεως, η αιτούσα αρχή απευθύνει το συντομότερο στην αρμόδια αρχή συμπληρωματική αίτηση εισπράξεως και/ή λήψεως συντηρητικών μέτρων. Η συμπληρωματική αυτή αίτηση εξετάζεται από την αρμόδια αρχή,  κατά το μέτρο του δυνατού, μαζί με την αρχική αίτηση της αιτούσης αρχής. Όταν, λαμβάνοντας υπόψη την πρόοδο της διαδικασίας που άρχισε, η συνένωση της συμπληρωματικής αιτήσεως με την αρχική αίτηση είναι αδύνατη, η αρμόδια αρχή υποχρεούται να δώσει  συνέχεια στη συμπληρωματική αίτηση εφ' όσον αυτή αφορά ποσό ίσο ή μεγαλύτερο απ' αυτό που αναφέρεται στο άρθρο 20.  3. Για τη μετατροπή του τροποποιημένου ποσού της απαιτήσεως στο νόμισμα του Κράτους μέλους όπου η αρμόδια αρχή έχει την έδρα της, η αιτούσα αρχή κάνει χρήση της τιμής συναλλάγματος που χρησιμοποίησε για την αρχική αίτησή της.   Άρθρο 18  Κάθε εισπραττόμενο από την αρμόδια αρχή ποσό συμπεριλαμβανομένων κατά περίπτωση των τόκων που αναφέρονται στο άρθρο 9 παράγραφος 2 της βασικής οδηγίας, αποτελεί αντικείμενο μεταφοράς προς την αιτούσα αρχή στο νόμισμα του Κράτους μέλους όπου η  αρμόδια αρχή έχει την έδρα της. Η μεταφορά αυτή πρέπει να γίνεται εντός του μηνός που ακολουθεί τη χρονολογία πραγματοποιήσεως της εισπράξεως.   Άρθρο 19  Εξαιρέσει των ποσών που εισπράττονται ενδεχομένως από την αρμόδια αρχή για τόκους οι οποίοι αναφέρονται στο άρθρο 9 παράγραφος 2 της βασικής οδηγίας, η απαίτηση θεωρείται ότι εισπράχθηκε κατά το ποσό που εκφράζεται σε εθνικό νόμισμα του  Κράτους μέλους όπου η αρμόδια αρχή έχει την έδρα της με βάση την τιμή συναλλάγματος που αναφέρεται στο άρθρο 13 παράγραφος 2.   ΤΙΤΛΟΣ IV Γενικές και τελικές διατάξεις   Άρθρο 20  1. Αίτηση συνδρομής δύναται να γίνει από την αιτούσα αρχή είτε για μία και μόνη απαίτηση, είτε για περισσότερες απαιτήσεις, από τη στιγμή κατά την οποία αυτές βαρύνουν το ίδιο πρόσωπο.  2. Δεν δύναται να γίνει αίτηση συνδρομής εάν το ποσό της ή των απαιτήσεων που αφορά αυτή είναι μικρότερο των 750 Ευρωπαϊκών λογιστικών μονάδων.   Άρθρο 21  Οι πληροφορίες και άλλα στοιχεία που γνωστοποιούνται από την αρμόδια αρχή στην αιτούσα αρχή συντάσσονται στην επίσημη γλώσσα ή σε μία από τις επίσημες γλώσσες του Κράτους μέλους όπου η αρμόδια αρχή έχει την έδρα της.   Άρθρο 22  Τα Κράτη μέλη θέτουν σ' εφαρμογή τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο την 1η Ιανουαρίου 1978.   Άρθρο 23  Κάθε Κράτος μέλος πληροφορεί την Επιτροπή για τα μέτρα που λαμβάνει για την εφαρμογή της οδηγίας αυτής. Η Επιτροπή γνωστοποιεί τις πληροφορίες αυτές στα άλλα Κράτη μέλη.   Άρθρο 24  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα Κράτη μέλη.  Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 4 Νοεμβρίου 1977.  Για την Επιτροπή Ettienne DAVIGNON Μέλος της Επιτροπής  (1) ΕΕ αριθ. Ν 73 της 19.3.1976, σ. 18     ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I   ΟΔΗΓΙΑ 76/308/ΕΟΚ (Άρθρο 4)        ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II   ΟΔΗΓΙΑ 76/308/ΕΟΚ (Άρθρο 5)    ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ        ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III   ΟΔΗΓΙΑ 76/308/ΕΟΚ (Άρθρα 6 έως 13)


Avis juridique important

|

31976L0895

Οδηγία 76/895/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 23ης Νοεμβρίου 1976 περί του καθορισμού της μεγίστης περιεκτικότητος για τα κατάλοιπα των φυτοφαρμάκων επί και εντός των οπωροκηπευτικών

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 340 της 09/12/1976 σ. 0026 - 0031 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 3 τόμος 7 σ. 0206  Ελληνική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 03 τόμος 16 σ. 0179  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 3 τόμος 7 σ. 0206  Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 03 τόμος 11 σ. 0084  Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 03 τόμος 11 σ. 0084

ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 23ης Νοεμβρίου 1976 περί του καθορισμού της μεγίστης περιεκτικότητος για τα κατάλοιπα των φυτοφαρμάκων επί και εντός των οπωροκηπευτικώνΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος, και ιδίως τα άρθρα 43 και 100,  την πρόταση της Επιτροπής,  τη γνώμη της Συνελεύσεως(1),  τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(2),  Εκτιμώντας:  ότι η φυτική παραγωγή κατέχει πολύ σημαντική θέση στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα- ότι η απόδοση της παραγωγής αυτής θίγεται σταθερά από τους επιβλαβείς οργανισμούς του φυτικού και ζωικού βασιλείου καθώς και από τους ιούς- ότι η προστασία των φυτών κατά των οργανισμών αυτών είναι απολύτως αναγκαία όχι μόνο για την αποφυγή μειώσεως της αποδόσεως, αλλ' ακόμη για την αύξηση της παραγωγικότητος της γεωργίας- ότι η χρησιμοποίηση χημικών φυτοφαρμάκων αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μέσα για την προστασία των φυτών και των φυτικών προϊόντων από τις επιδράσεις των επιβλαβών αυτών οργανισμών- ότι, όμως, τα φυτοφάρμακα αυτά δεν έχουν μόνο ευνοϊκές επιπτώσεις στην φυτική παραγωγή, δεδομένου ότι, κατά γενικό κανόνα, πρόκειται για τοξικές ουσίες ή για παρασκευάσματα με επικίνδυνα αποτελέσματα- ότι μεγάλος αριθμός από τα φυτοφάρμακα αυτά ή από τα προϊόντα του μετασχηματισμού τους, ή της υποβαθμίσεώς τους μπορούν να έχουν επιβλαβή αποτελέσματα για τους καταναλωτές φυτικών προϊόντων- ότι τα φυτοφάρμακα αυτά δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται υπό συνθήκες που μπορούν να προκαλέσουν κίνδυνο για την υγεία των ανθρώπων και των ζώων- ότι σε ορισμένα Κράτη μέλη υπάρχουν διαφορετικές μέθοδοι για την πρόληψη του κινδύνου αυτού και ότι πολλά από αυτά τα κράτη έχουν καθορίσει διάφορα επίπεδα όσον αφορά τη μεγίστη περιεκτικότητα σε κατάλοιπα ορισμένων φυτοφαρμάκων, επί και εντός των  ψεκασθέντων φυτών και φυτικών προϊόντων, ενώ πρέπει να τηρούνται τα επίπεδα αυτά κατά την κυκλοφορία των σχετικών προϊόντων- ότι οι διαφορές μεταξύ των Κρατών μελών για τις μέγιστες αποδεκτές περιεκτικότητες σε κατάλοιπα φυτοφαρμάκων δύναται να συμβάλλουν στη δημιουργία εμποδίων στις συναλλαγές, με αποτέλεσμα να παρεμπoδίζουν την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων στο  εσωτερικό της Κοινότητος- ότι πρέπει, για το λόγο αυτόν, να καθορισθούν ορισμένες μέγιστες περιεκτικότητες που να μπορούν να εφαρμοσθούν από τα Κράτη μέλη- ότι, με τον καθορισμό αυτών των μεγίστων περιεκτικοτήτων, είναι απαραίτητο να συμβιβασθούν οι ανάγκες της φυτικής παραγωγής και οι επιταγές της προστασίας της ανθρώπινης υγείας και της υγείας των ζώων- ότι, σε πρώτο στάδιο, θα πρέπει να καθορισθούν τέτοιες μέγιστες περιεκτικότητες για τα κατάλοιπα ορισμένων φυτοφαρμάκων επί και εντός των οπωροκηπευτικών, λαμβάνοντας υπόψη ότι τα οπωροκηπευτικά προορίζονται γενικά για την ανθρώπινη διατροφή ή,  περιστασιακά, για τη διατροφή ζώων- ότι οι μέγιστες αυτές περιεκτικότητες πρέπει να αποτελέσουν το χαμηλότερο δυνατό επίπεδο- ότι είναι σημαντικό να εξασφαλισθεί η ελεύθερη κυκλοφορία στο σύνολο της Κοινότητος για τα προϊόντα που έχουν περιεκτικότητα σε κατάλοιπα ορισμένων φυτοφαρμάκων κατώτερη ή ίση προς τα ανώτατα όρια που καθορίζονται στο παράρτημα II- ότι πρέπει συγχρόνως  να δύνανται τα Κράτη μέλη να επιτρέπουν, άνευ διακρίσεως και στις περιπτώσεις που το κρίνουν δικαιολογημένο, την κυκλοφορία στο έδαφός τους προϊόντων που έχουν περιεκτικότητα ανώτερη από τα εν λόγω ανώτατα όρια, ανεξαρτήτως του αν ορίζουν τα κράτη αυτά  μέγιστες περιεκτικότητες για τα προϊόντα αυτά ή όχι- ότι δεν είναι αναγκαίο να εφαρμοσθούν οι διατάξεις που προβλέπονται από την παρούσα οδηγία στα οπωροκηπευτικά που προορίζονται για εξαγωγή προς τις τρίτες χώρες- ότι, πάντως, οι περιεκτικότητες που καθορίζονται στο παράρτημα II είναι ενδεχόμενο να αποδειχθούν αιφνιδίως επικίνδυνες για την υγεία των ανθρώπων και των ζώων- ότι κρίνεται, ως εκ τούτου, αναγκαίο, να επιτραπεί στα Κράτη μέλη να περιορίσουν προσωρινά  στην περίπτωση αυτή τις περιεκτικότητες αυτές- ότι ενδείκνυται, στην περίπτωση αυτή, να καθιερωθεί στενή συνεργασία μεταξύ των Κρατών μελών και της Επιτροπής στα πλαίσια της Μόνιμης Φυτοϋγειονομικής Επιτροπής- ότι, στο μέτρο που τα Κράτη μέλη καθορίζουν μέγιστες περιεκτικότητες για τα προϊόντα που τίθενται σε κυκλοφορία στο έδαφός τους, οφείλουν να εξακριβώσουν αν τηρήθηκαν οι περιεκτικότητες αυτές με επίσημους ελέγχους που πραγματοποιούνται δειγματοληπτικά- ότι, στην περίπτωση αυτή, οι επίσημοι έλεγχοι πρέπει να πραγματοποιούνται σύμφωνα με κοινοτικούς τρόπους δειγματοληψίας και μεθόδους αναλύσεως- ότι ο καθορισμός των τρόπων δειγματοληψίας και των μεθόδων αναλύσεως αποτελεί μέτρο εφαρμογής τεχνικού και επιστημονικού χαρακτήρα- ότι, για να διευκολυνθεί η υιοθέτησή τους πρέπει να προβλεφθεί ότι οι κανόνες σχετικά με τις δειγματοληψίες και τις  αναλύσεις αυτές θα θεσπίζονται σύμφωνα με διαδικασία η οποία καθιερώνει στενή συνεργασία μεταξύ των Κρατών μελών και της Επιτροπής στα πλαίσια της Μόνιμης Φυτοϋγειονομικής Επιτροπής- ότι οι τροποποιήσεις των παραρτημάτων, λόγω του κατά βάση τεχνικού χαρακτήρα αυτών των τελευταίων, πρέπει να διευκολύνονται με συνοπτική διαδικασία,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:   Άρθρο 1  Η παρούσα οδηγία αφορά τα προϊόντα που προορίζονται για ανθρώπινη διατροφή ή, αν και περιστασιακά, για τη διατροφή των ζώων, τα οποία υπάγονται στις κλάσεις του Κοινού Δασμολογίου που περιλαμβάνονται στο παράρτημα I, εφ' όσον κατάλοιπα των  φυτοφαρμάκων που απαριθμούνται στο παράρτημα II ευρίσκονται επί ή εντός των προϊόντων αυτών.   Άρθρο 2  1. Κατά την έννοια της παρούσης οδηγίας, ως κατάλοιπα φυτοφαρμάκων νοούνται τα υπόλοιπα των φυτοφαρμάκων και των ενδεχομένων τοξικών προϊόντων μετασχηματισμού τους ή υποβαθμίσεώς τους που απαριθμούνται στο παράρτημα II, τα οποία ευρίσκονται επί  ή εντός των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 1.  2. Κατά την έννοια της παρούσης οδηγίας, ως είσοδος στην κυκλοφορία νοείται κάθε διάθεση εξ επαχθούς ή χαριστικής αιτίας των προϊόντων που αναφέρονται στα άρθρο 1, μετά τη συγκομιδή τους.   Άρθρο 3  1. Τα Κράτη μέλη δεν δύνανται να απαγορεύσουν ή να εμποδίσουν τη θέση σε κυκλοφορία στο έδαφός τους, προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 1 λόγω της παρουσίας καταλοίπων φυτοφαρμάκων, αν η ποσότητα των καταλοίπων αυτών δεν υπερβαίνει τις  μέγιστες περιεκτικότητες που καθορίζονται στο παράρτημα II.  2. Τα Κράτη μέλη δύνανται, στις περιπτώσεις που το κρίνουν δικαιολογημένο, να επιτρέψουν τη θέση σε κυκλοφορία στο έδαφός τους προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 1, τα οποία περιέχουν κατάλοιπα φυτοφαρμάκων σε ποσότητες ανώτερες από εκείνες που  καθορίζονται στο παράρτημα II.  3. Τα Κράτη μέλη ενημερώνουν τα άλλα Κράτη μέλη και την Επιτροπή για την εφαρμογή των παραγράφων 1 και 2.   Άρθρο 4  1. Όταν Κράτος μέλος θεωρεί ότι μεγίστη περιεκτικότητα που καθορίζεται στο παράρτημα II προκαλεί κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία ή την υγεία των ζώων εκτός από τους επιβλαβείς οργανισμούς, το Κράτος μέλος αυτό δύναται να την περιορίσει  προσωρινά στο έδαφός του. Στην περίπτωση αυτή, ανακοινώνει αμελλητί στα λοιπά Κράτη μέλη και στην Επιτροπή τα ληφθέντα μέτρα, συνοδευόμενα από αιτιολογική έκθεση.  2. Κατά τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 8, αποφασίζεται αν οι μέγιστες περιεκτικότητες που καθορίζονται στο παράρτημα II, πρέπει να τροποποιηθούν. Κατά το χρονικό διάστημα που καμμία απόφαση δεν ελήφθη είτε από το Συμβούλιο είτε από την  Επιτροπή, σύμφωνα με την προαναφερθείσα διαδικασία, το Κράτος μέλος δύναται να διατηρήσει τα μέτρα τα οποία έχει θέσει σε εφαρμογή.   Άρθρο 5  Με την επιφύλαξη του άρθρου 4, το Συμβούλιο, προτάσει της Επιτροπής, καθορίζει τις τροποποιήσεις που θα γίνουν στα παραρτήματα. Για τις τροποποιήσεις αυτές, λαμβάνονται ιδίως υπόψη η κατάσταση των τεχνικών και επιστημονικών γνώσεων καθώς και οι  υγειονομικές και γεωργικές ανάγκες.   Άρθρο 6  1. Τα Κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα χρήσιμα μέτρα ώστε με επίσημες δειγματοληψίες να ελέγχεται η τήρηση των μεγίστων περιεκτικοτήτων που καθορίζονται σύμφωνα με την παρούσα οδηγία.  2. Τα Κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα χρήσιμα μέτρα ώστε στην περίπτωση που τα προϊόντα που προβλέπονται στο άρθρο 1 υπόκεινται στον έλεγχο που προβλέπεται στην παράγραφο 1, η δειγματοληψία και οι ποιοτικές και ποσοτικές αναλύσεις των καταλοίπων των  φυτοφαρμάκων να πραγματοποιούνται κατά τους τρόπους και τις μεθόδους που καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 7.   Άρθρο 7  1. Στην περίπτωση που γίνεται αναφορά στη διαδικασία που καθορίζεται στο παρόν άρθρο, η Μόνιμη Φυτοϋγειονομική Επιτροπή που συστήνεται δυνάμει της αποφάσεως 76/894/ΕΟΚ(3), στο εξής καλουμένη η "επιτροπή", συγκαλείται αμελλητί από τον πρόεδρο  αυτής, είτε με δική του πρωτοβουλία είτε κατόπιν αιτήσεως Κράτους μέλους.  2. Στην επιτροπή, οι ψήφοι των Κρατών μελών σταθμίζονται σύμφωνα με το άρθρο 148 παράγραφος 2 της συνθήκης. Ο πρόεδρος δεν ψηφίζει.  3. Ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει σχέδιο των μέτρων που πρέπει να ληφθούν. Η επιτροπή διατυπώνει τη γνώμη της για τα μέτρα αυτά εντός προθεσμίας δύο ημερών. Αποφασίζει με πλειοψηφία σαράντα μιας ψήφων.  4. Η Επιτροπή θεσπίζει τα μέτρα και τα θέτει σε άμεση εφαρμογή όταν αυτά είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής. Αν δεν είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής ή ελλείψει γνώμης, η Επιτροπή υποβάλλει αμέσως στο Συμβούλιο πρόταση περί των μέτρων που  πρέπει να ληφθούν. Το Συμβούλιο θεσπίζει τα μέτρα και τα θέτει σε άμεση εφαρμογή όταν αυτά είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής. Αν δεν είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής ή ελλείψει γνώμης, η Επιτροπή υποβάλλει αμέσως στο Συμβούλιο πρόταση περί  των μέτρων που πρέπει να ληφθούν. Το Συμούλιο θεσπίζει τα μέτρα με ειδική πλειοψηφία.  Αν μετά την πάροδο προθεσμίας τριών μηνών από της ημερομηνίας της συγκλήσεώς του το Συμβούλιο δεν εθέσπισε μέτρα, η Επιτροπή θεσπίζει τα προταθέντα μέτρα και τα θέτει σε άμεση εφαρμογή, εκτός από την περίπτωση που το Συμβούλιο αποφασίζει με απλή  πλειοψηφία κατά των εν λόγω μέτρων.   Άρθρο 8  1. Στην περίπτωση που γίνεται αναφορά στη διαδικασία που καθορίζεται στο παρόν άρθρο, η επιτροπή συγκαλείται αμελλητί από τον πρόεδρο, είτε με δική του πρωτοβουλία, είτε κατόπιν αιτήσεως Κράτους μέλους.  2. Στην επιτροπή, οι ψήφοι των Κρατών μελών σταθμίζονται σύμφωνα με το άρθρο 148 παράγραφος 2 της συνθήκης. Ο πρόεδρος δεν ψηφίζει.  3. Ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει σχέδιο για τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν. Η επιτροπή διατυπώνει τη γνώμη της για τα μέτρα αυτά εντός προθεσμίας δύο ημερών. Αποφασίζει με πλειοψηφία σαράντα μιας ψήφων.  4. Η Επιτροπή θεσπίζει τα μέτρα και τα θέτει σε άμεση εφαρμογή, όταν είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής. Αν δεν είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής, ή ελλείψη γνώμης, η Επιτροπή υποβάλλει αμέσως στο Συμβούλιο πρόταση για τα μέτρα που πρέπει να  ληφθούν. Το Συμβούλιο θεσπίζει τα μέτρα με ειδική πλειοψηφία.  Αν μετά την πάροδο προθεσμίας δεκαπέντε ημερών από της ημερομηνίας συγκλήσεώς του, το Συμβούλιο δεν εθέσπισε μέτρα, η Επιτροπή θεσπίζει τα προτεινόμενα μέτρα και τα θέτει σε άμεση εφαρμογή εκτός από την περίπτωση που το Συμβούλιο αποφασίζει με απλή  πλειοψηφία κατά των εν λόγω μέτρων.   Άρθρο 9  Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται στα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 1, όταν αποδεικνύεται τουλάχιστο από κατάλληλη ένδειξη ότι προορίζονται για εξαγωγή σε τρίτες χώρες.   Άρθρο 10  Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται με την επιφύλαξη των διατάξεων της Κοινότητος περί των κοινών κανόνων ποιότητος για τα οπωροκηπευτικά.   Άρθρο 11  Τα Κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία εντός προθεσμίας δύο ετών από της κοινοποιήσεώς της, και πληροφορούν περί τούτου αμέσως την Επιτροπή.   Άρθρο 12  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα Κράτη μέλη.  Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 23 Σεπτεμβρίου 1976.  Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος A. P. L. M. M. van der STEE  (1) ΕΕ αριθ. Α 97 της 28.7.1969, σ. 35.  (2) ΕΕ αριθ. Α 40 της 25.3.1969, σ. 4.  (3) ΕΕ αριθ. Ν 340 της 9.12.1976, σ. 25.      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I   Κατάλογος των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 1   "" ID="1">07.01 Β> ID="2">Κράμβαι, νωπαί ή διατετηρημέναι δι'απλής ψύξεως"> ID="1">07.01 Γ> ID="2">Σπανάκια, νωπά ή διατετηρημένα δι'απλής ψύξεως"> ID="1">07.01 Δ> ID="2">Σαλατικά, περιλαμβανομένων και των αντιδιών και των ραδικίων, νωπά ή  διατετηρημένα δι'απλής ψύξεως"> ID="1">07.01 Ε> ID="2">Αγκιναροειδή και αγριοαγκινάρες, νωπαί ή διατετηρημέναι δι'απλής ψύξεως"> ID="1">07.01 Ζ> ID="2">Λαχανικά λοβοφόρα, μετά κόκκων ή λοβών, νωπά ή διατετηρημένα δι'απλής ψύξεως"> ID="1">07.01 Η>  ID="2">Καρόττα, γογγύλια, τεύτλα δια σαλάτας, τρογοπώγωνες, σέλινα, ραφανίδες και άλλαι παρόμοιοι εδώδιμαι ρίζαι, νωπαί ή διατετηρημέναι δι'απλής ψύξεως"> ID="1">07.01 Θ> ID="2">Κρόμμυα, ασκαλώνια και σκόρδα, νωπά ή διατετηρημένα δι'απλής ψύξεως">  ID="1">07.01 Ι> ID="2">Πράσσα και παρόμοια (σκορδόπρασσα, πρασσουλίδες κλπ.), νωπά ή διατετηρημένα δι'απλής ψύξεως"> ID="1">07.01 Κ> ID="2">Σπαράγγια, νωπά ή διατετηρημένα δι'απλής ψύξεως"> ID="1">07.01 Λ> ID="2">Αγκινάρες, νωπαί ή διατετηρημέναι  δι'απλής ψύξεως"> ID="1">07.01 Μ> ID="2">Τομάται, νωπαί ή διατετηρημέναι δι'απλής ψύξεως"> ID="1">07.01 Ν> ID="2">Ελαίαι, νωπαί ή διατετηρημέναι δι'απλής ψύξεως"> ID="1">07.01 Ξ> ID="2">Κάππαρις, νωπή ή διατετηρημένη δι'απλής ψύξεως"> ID="1">07.01  Ο> ID="2">Αγγούρια και αγγουράκια, νωπά ή διατετηρημένα δι'απλής ψύξεως"> ID="1">07.01 Π> ID="2">Μανιτάρια και ύδνα, νωπά ή διατετηρημένα δι'απλής ψύξεως"> ID="1">07.01 Ρ> ID="2">Μάραθον, νωπόν ή διατετηρημένον δι'απλής ψύξεως"> ID="1">07.01 Σ>  ID="2">Γλυκοπιπεριές, νωπαί ή διατετηρημέναι δι'απλής ψύξεως"> ID="1">07.01 Τ> ID="2">Λοιπά λαχανικά και φυτά εδώδιμα, νωπά ή διατετηρημένα δι'απλής ψύξεως"> ID="1">ex 07.02> ID="2">Λαχανικά και φυτά εδώδιμα μη βεβρασμένα, κατεψυγμένα"> ID="1">ex  08.01> ID="2">Χουρμάδες, μπανάνες, ανανάδες, μάγγαι, μαγγούσται, αχλάδια των ποικιλιών avocats και goyanes, κάρυα κοκκοφοινίκων, κάρυα Βραζιλίας, κάρυα ανακαρδιοειδών, νωπά άνευ κελύφους ή αποφλοιωμένα"> ID="1">ex 08.02> ID="2">Εσπεριδοειδή, νωπά(1)">  ID="1">ex 08.03> ID="2">Σύκα νωπά(1)"> ID="1">ex 08.04> ID="2">Σταφυλαί, νωπαί(1)"> ID="1">ex 08.05> ID="2">Καρποί κελυφωτοί (έτεροι των της κλάσεως 08.01), νωποί(1), άνευ του κελύφους του φλοιού των"> ID="1">08.06> ID="2">Μήλα, απίδια (αχλάδια) και  κυδώνια, νωπά(1)"> ID="1">08.07> ID="2">Οπώραι μετά πυρήνος, νωπαί(1)"> ID="1">08.08> ID="2">Οπώραι τύπου χαμαικεράσων, κουμάρων, φράουλας, μούρων κλπ., νωπαί(1)"> ID="1">08.09> ID="2">Έτεραι νωπαί οπώραι(1)"> ID="1">ex 08.10> ID="2">Καρποί μη  βεβρασμένοι, κατεψυγμένοι, άνευ προσθήκης σακχάρεως"">   (1) Οι διατετηρημένοι δι'απλής ψύξεως καρποί και οπώραι εξομοιούνται με τους νωπούς καρπούς και οπώρας.     ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II    Πίνακας των καταλοίπων φυτοφαρμάκων και της μεγίστης περιεκτικότητος αυτών  >(1)"> ID="1">-> ID="2">Αμιτρόλο> ID="3">3-amino-H 1,2,4-triazole> ID="4">μηδέν(2)"> ID="1">-> ID="2">Αραμάιτ> ID="3">Sulfite de 2-(4-terbuty L-phenoxy)-l-methylethyle et de 2  chlorosthyle.> ID="4">μηδέν(2)"> ID="1">-> ID="2">Ατραζίνη> ID="3">2-chloro-4-ethylamino-6-isopropylamino-1-3,5-triazine> ID="4">1,0"> ID="1">15/60> ID="2">Αζινφώς-Αιθύλ> ID="3">dithiophosphate de 0,0-diethyle και τους (3,4 didhydro-4-OXO-  1,2,3-benzo-triazine-3-yl)-methyle> ID="4" ASSV="2" ACCV="2.3.4">χωριστά ή μαζί: μηδέν(2): λαχανικά-ρίζαι εξαιρέσει του πετροσέλινου 0,4: λοιπά προϊόντα"> ID="1">15/42> ID="2">Αζινφώς-μεθύλ> ID="3">dithiophosphate de 0,0-diethyle του S-(4-OXO-3,4 didhydro-1,2,3-benzotriazine-3-yl)-methyle"> ID="1">6/20> ID="2">Μπαρμπάν> ID="3">N-(3-chlorophenyl carbamate 4-chloro-2-butynyle>  ID="4">0,1"> ID="1" ASSV="2">609/21> ID="2" ASSV="2">Μπιναπακρύλ> ID="3" ASSV="2">3,3-dimethylacrylate του 2,4 dinitro-6-(l-methyl-propyl) phenyl > ID="4">μηδέν(2): καρότα"> ID="4">0,3: λοιπά προϊόντα"> ID="1">-> ID="2">Καντέϊν>  ID="3">N-(trichloromethyltio) cyclo-hexene-1, 2-dicarboximibe> ID="4">15,0"> ID="1" ASSV="2">6/11> ID="2" ASSV="2">Καρμπαρίλ> ID="3" ASSV="2">N-methylearbonate του l-naphtyle> ID="4">2,5: βερύκοκκα, μήλα, αχλάδια, ροδάκινα, σταφύλια, δαμάσκηνα,  σαλατικά, λάχανα"> ID="4">1,2: λοιπά προϊόντα"> ID="1">620/6> ID="2">Χλωρμπενζάϊντ> ID="3">sulfure του 4-chlorobenzyl και του 4-chlorophenyle> ID="4">1,5"> ID="1">620/4> ID="2">Χλωρφενσόν> ID="3">4-chlorobenzensulfonate και του 4-chlorophenyle>  ID="4">1,5"> ID="1">-> ID="2">Χλωροβενζιλέντ> ID="3">4,4-dichlorobenzilate d'ethyle> ID="4">1,5"> ID="1">6/22> ID="2">Χλωροξουρόν> ID="3">4-(4-(4-chlorophenoxy)-phenyl)-3,3-dimethyluree> ID="4">0,2"> ID="1">15/33> ID="2">Διμετόνς-μεθύλ>  ID="3">Thiophosbate 0,0-dimethyle και του S-(2-ethylthio-2 ethyle> ID="4" ASSV="2" ACCV="2.3.4">χωριστά ή μαζί:  μηδέν(2): καρότα 04: λοιπά προϊόντα υπολογιζόμενο σε βτεμετόν μεθυλοσουλφύνην)"> ID="1">15/49> ID="2">Οξυδιμετόν-μεθύλ> ID="3">thiophosphate 0,0-dimethyle και του S-(2-ethylsulfinyl-ethyle)"> ID="2">Ντεμετόν-S μεθυλοσουλφύνη> ID="3">Thiophosbate του 0,0-dimethyle του  S-ethylsulfonile"> ID="1">6/19> ID="2">Διαλέϊτ> ID="3">di-isopropylthiocarbamate S-(2,3-dichloro-allyle)> ID="4">0,05"> ID="1">607/24> ID="2">Διχλωροπρόπ> ID="3">acide 2-(2,4-dichlorophenoxy) propionique> ID="4">0,05"> ID="1">15/55> ID="2">Διμεθοέϊτ>  ID="3">thiophosphate του 0,0-aimethale S-(N-methylcarbamoylmethyle)> ID="4">1,5(3)"> ID="1">-> ID="2">Ομεθοέϊτ> ID="3">thiophosphate 0,0-dimethyle S-(N-methylcarbamoyl-methyle)> ID="4">0,4"> ID="1">609/23> ID="2">Νταϊνυσέμπ>  ID="3">2,4-dinitro-6-(1-methylpropyl-phenol)> ID="4">0,05"> ID="1" ASSV="2">-> ID="2" ASSV="2">Ντοντίν> ID="3" ASSV="2">acetate-de-N-dodecyl-guanidine> ID="4">1,0: οπώραι"> ID="4">μηδέν(2): λοιπά προϊόντα"> ID="1" ASSV="2">602/33> ID="2"  ASSV="2">Ενδοσουλφάν> ID="3" ASSV="2">6,7,8,9,10,10-hexachloro-1,5,5a,6,9,9c-hexahydro-6,9-methano-3-oxo-2,3,4-benzodioxathiepine> ID="4">02: καρότα"> ID="4">0,5: λοιπά προϊόντα"> ID="1">602/32> ID="2">Εντρίν> ID="3">1,2,3,4,10,10-hexachloro- 6,7,  -epoxy-1,4,4a,5,6,7,8,8a-octahydro- 1,4-endo-5,8-endodimethano-naphthalene> ID="4">μηδέν(2)"> ID="1">15/56> ID="2">Φένχλωροφώς> ID="3">thiophosphate 0,0-dimethyle 0-(2,4,5-trichlorophenyle)> ID="4">0,5"> ID="1">15/58> ID="2">Φενιτροθείον>  ID="3">thiophosphate de 0,0-dimethyle 0-(3-methyl-4-nitrophenyle).> ID="4">0,5"> ID="1">15/61> ID="2">Φορμοθείον> ID="3">ditiophosphate de 0,0-dimethyle et de S-(N-formyl-N-methyl-carbamoy-methyle)> ID="4">0,1"> ID="1">-> ID="2">->  ID="3">1,1-dichloro-2,2-bis (4-ethylphenyle) ethane> ID="4">10,0"> ID="1" ASSV="3">602/23> ID="2" ASSV="3">Λιντέϊν> ID="3" ASSV="3">gamma-1,2,3,4,5,6,-hexachlorocyclohexane> ID="4">2,0: φυλλώδη λαχανικά"> ID="4">0,1: καρόττα"> ID="4">1,5: λοιπά  προϊόντα"> ID="1" ASSV="2">15/44> ID="2">Malαthion> ID="3">dithiophosphate de 0,0-dimethyle et de S-(1,2-dicar-boethoxyethyle)> ID="4" ASSV="2" ACCV="2.3.4">3,0: λαχανικά εξαιρέσει των ριζωδών λαχανικών 0,5: λοιπά προϊόντα"> ID="2">συμπεριλαμβανομένου Μαλαοξόν> ID="3">thiophosphate de 0,0-dimethyle et de S-(1,2-dicarboethoxyethyle)"> ID="1">-> ID="2">Μεθοξυχλώρ> ID="3">1,1,1,trichloro-2,2-bis (4-methoxyphenyl)-ethane> ID="4">10,0"> ID="1" ASSV="2">15/37> ID="2">Παραθείον> ID="3">thiophosphate de  0,0-diethyle et de 0-(-4-nitrophenyle)> ID="4" ASSV="2" ACCV="2.3.4">0,5"> ID="2">συμπεριλαμβανομένου Παραοξόν> ID="3">phosphate de 0,0-dimethyle et de 0,4-nitrophenyle"> ID="1" ASSV="2">15/36> ID="2">Παραθείον μεθύλ> ID="3">thiophosphate de 0,0-dimethyle et de 0-4-nitrophenyle> ID="4" ASSV="2" ACCV="2.3.4">0,15"> ID="2">περιλαμβανομένου Παραοξόν μεθύλ> ID="3">phosphate de 0,0-dimethyle et de 0,4-nitrophenyle"> ID="1">15/22> ID="2">Φωσφαμιντόν> ID="3">phosphate de dimethyle et de 2-chloro-2-diethylcarbanoyl-1-methyle-vinyle> ID="4">0,15"> ID="1">607/21> ID="2">Φολπέτ>  ID="3">N-trichloromethylthiophtalimide > ID="4">15,0"> ID="1">-> ID="2">Προποξούρ> ID="3">N-methylcarbamate de 2-iso-propoxyphenyle> ID="4">3,0"> ID="1">15/27> ID="2">t.E.P.P.> ID="3">pyrophosphate de tetraethyle> ID="4">μηδέν(2)"> ID="1"  ASSV="2">6/5> ID="2" ASSV="2">Θηρέϊμ> ID="3" ASSV="2">disulfure de tetramethylhiurame> ID="4">3,8: φράουλες, σταφύλια"> ID="4">3,0: λοιπά προϊόντα"> ID="1">602/24> ID="2">Τοξαφέν> ID="3">camphene chlore (67-69% de chlore)> ID="4">0,4"> ID="1">15/21>  ID="2">Τριφλωρφόν> ID="3">(1-hydroxy-2,2,2,-trichlorethyl) prosphonate de dimethyle> ID="4">0,5"">   (1) Αριθμοθέτηση του παραρτήματος 1 της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 1967 περί της προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων ως προς την κατάταξη, συσκευασία και σήμανση των επικινδύνων ουσιών  (ΕΕ αριθ. 196 της 16.8.1967, σ. 5), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 75/409/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. Ν.183 της 14.7.1975, σ. 22). (2) Αμελητέα κατάλοιπα μη υπερβαίνοντα το κατώτερο όριο ευαισθησίας, της μεθόδου προσδιορισμού, είναι ανεκτά. (3) Ενδεχομένως περιλαμβάνεται, η μεγίστη περιεκτικότητα των 0,4 ppm (μέρη στο εκατομμύριο) που καθορίζεται για το omethoate.