Avis juridique important

|

31987L0101

Οδηγία 87/101/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 1986 για την τροποποίηση της οδηγίας 75/439/ΕΟΚ περί της διάθεσης των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 042 της 12/02/1987 σ. 0043 - 0047 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 15 τόμος 7 σ. 0197  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 15 τόμος 7 σ. 0197

***** ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ  της 22ας Δεκεμβρίου 1986  για την τροποποίηση της οδηγίας 75/439/ΕΟΚ περί διαθέσεως των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων  (87/101/ΕΟΚ)  ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως τα άρθρα 100 και 235,  την πρόταση της Επιτροπής (1),  τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (2),  τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (3),  Εκτιμώντας:  ότι η οδηγία 75/439/ΕΟΚ του Συμβουλίου (4) προβλέπει υποχρέωση των κρατών μελών να λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για την εξασφάλιση της συλλογής και αβλαβούς διαθέσεως των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων και ότι, στο μέτρο του δυνατού, αυτή η διάθεση πρέπει να γίνεται με επαναχρησιμοποίηση (αναγέννηση ή/και καύση για άλλους σκοπούς εκτός από την καταστροφή)·  ότι η αναγέννηση αποτελεί γενικώς πιο ορθολογική αξιοποίηση των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων, αν ληφθεί υπόψη η εξοικονόμηση ενέργειας που έτσι μπορεί να προκύψει· ότι θα πρέπει, κατά συνέπεια, να δοθεί προτεραιότητα στην κατεργασία των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων με αναγέννηση εφόσον οι τεχνικές, οικονομικές και οργανωτικές συνθήκες το επιτρέπουν·  ότι σύμφωνα με την ισχύουσα σήμερα κοινοτική νομοθεσία, τα κράτη μέλη μπορούν, υπό ορισμένες συνθήκες, να απαγορεύσουν την καύση χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων στην επικράτεια τους· ότι η παρούσα οδηγία δεν αποσκοπεί στην τροποποίηση αυτού του καθεστώτος·  ότι η καύση των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων παράγει καυσαέρια τα οποία είναι επιβλαβή για το περιβάλλον όταν η εκπομπή τους υπερβαίνει ορισμένα ποσοστά· ότι πρέπει, συνεπώς, να ληφθούν μέτρα για τον καθορισμό των όρων που πρέπει να πληροί η καύση·  ότι είναι επιθυμητό να βελτιωθεί η αποτελεσματικότητα της συλλογής των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων και να γίνουν αυστηρότεροι οι έλεγχοι σ' αυτόν τον τομέα·  ότι λόγω του ιδιαίτερα επικίνδυνου χαρακτήρα των PCB/PCT (πολυχλωροδιφαινύλια/πολυχλωροτριφαινύλια) είναι αναγκαίο να τροποποιηθεί επί το αυστηρότερο η κοινοτική νομοθεσία η σχετική με την καύση ή την αναγέννηση χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων που έχουν μολυνθεί από τις ουσίες αυτές·  ότι τα κράτη μέλη πρέπει να έχουν τη δυνατότητα, στα πλαίσια των διατάξεων της συνθήκης, να λαμβάνουν αυστηρότερα μέτρα για την προστασία του περιβάλλοντος,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:  Άρθρο 1  Η οδηγία 75/439/ΕΟΚ τροποποιείται ως εξής:  1. Τα άρθρα 1 έως 6 αντικαθίστανται από τα παρακάτω:  «Άρθρο 1  Για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας νοούνται ως:  - χρησιμοποιημένα ορυκτέλαια:  κάθε βιομηχανικό ή λιπαντικό έλαιο ορυκτής βάσης το οποίο κατέστη ακατάλληλο για τη χρήση για την οποία προοριζόταν αρχικά, και κυρίως τα χρησιμοποιημένα λάδια κινητήρων εσωτερικής καύσεως και κιβωτίων ταχυτήτων και τα ορυκτέλαια μηχανών, στροβίλων και υδραυλικών συστημάτων,  - διάθεση:  η κατεργασία ή η καταστροφή των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων, καθώς και η αποθήκευση ή η εναπόθεση τους επάνω ή μέσα στο έδαφος,  - κατεργασία:  οι πράξεις που αποσκοπούν στην επαναχρησιμοποίηση των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων, δηλαδή η αναγέννηση και η καύση,  - αναγέννηση:  κάθε διεργασία που επιτρέπει την παραγωγή βασικών ορυκτελαίων με κάθαρση χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων και που συνεπάγεται ιδίως το διαχωρισμό των προσμείξεων, των προϊόντων οξείδωσης και των προσθέτων που περιέχουν αυτά τα ορυκτέλαια,  - καύση:  η χρήση των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων ως καυσίμων με κατάλληλη ανάκτηση της παραγόμενης θερμότητας,  - συλλογή:  το σύνολο των πράξεων με τις οποίες γίνεται η μεταφορά των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων από τους κατόχους στις επιχειρήσεις διάθεσης των ορυκτελαίων αυτών.  Άρθρο 2  Με την επιφύλαξη των διατάξεων της οδηγίας 78/319/ΕΟΚ (1), τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίζεται η συλλογή και διάθεση των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων χωρίς να προκύπτει για τον άνθρωπο και το περιβάλλον ζημία που θα μπορούσε να αποφευχθεί.  (1) ΕΕ αριθ. L 84 της 31. 3. 1978, σ. 43.  Άρθρο 3  1. Εφόσον δεν υπάρχουν εμπόδια τεχνικής, οικονομικής και οργανωτικής φύσης, τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να δίδεται προτεραιότητα στην κατεργασία των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων με αναγέννηση.  2. Όταν δεν γίνεται αναγέννηση των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων, λόγω των εμποδίων που αναφέρονται στην παραπάνω παράγραφο, τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε κάθε επεξεργασία των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων με καύση να πραγματοποιείται με όρους αποδεκτούς από την άποψη του περιβάλλοντος, κατ' εφαρμογή των διατάξεων της οδηγίας αυτής, υπό τον όρο ότι η καύση αυτή είναι εφικτή από τεχνική, οικονομική και οργανωτική άποψη.  3. Όταν δεν χρησιμοποιείται ούτε η μέθοδος της αναγέννησης ούτε η μέθοδος της καύσης των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων για τους λόγους που αναφέρονται στις παραπάνω παραγράφους 1 και 2, τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να εξασφαλίσουν την ακίνδυνη καταστροφή τους ή την ελεγχόμενη αποθήκευση ή εναπόθεσή τους.  Άρθρο 4  Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να απαγορευθεί:  α) οποιαδήποτε απόρριψη χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων στα εγχώρια επιφανειακά ύδατα, στα χωρικά θαλάσσια ύδατα, στα υπόγεια ύδατα και στα αποχετευτικά συστήματα·  β) οποιαδήποτε εναπόθεση ή/και απόρριψη χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων που έχουν επιβλαβείς επιπτώσεις επί του εδάφους, όπως και κάθε ανεξέλεγκτη απόρριψη καταλοίπων που προέρχονται από την επεξεργασία χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων·  γ) οποιαδήποτε επεξεργασία χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων η οποία προκαλεί ρύπανση της ατμόσφαιρας που υπερβαίνει το όριο που καθορίζεται από τις ισχύουσες διατάξεις.  Άρθρο 5  1. Αν απαιτείται για τους στόχους της παρούσας οδηγίας και με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 2, τα κράτη μέλη θέτουν σε εφαρμογή προγράμματα ευαισθητοποίησης και διαφώτισης του κοινού για την εξασφάλιση της κατάλληλης αποθήκευσης και της όσο το δυνατόν πληρέστερης συλλογής των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων.  2. Σε περίπτωση που οι στόχοι που καθορίζονται στα άρθρα 2, 3 και 4 δεν μπορούν να επιτευχθούν αλλιώς, τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε μία ή περισσότερες επιχειρήσεις να πραγματοποιούν τη συλλογή των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων που δίδονται σε αυτές από τους κατόχους τους ή/και τη διάθεση τους, ενδεχομένως, στην περιοχή που τους έχει οριστεί από τις αρμόδιες αρχές.  3. Για την επίτευξη των στόχων των άρθρων 2 και 4, τα κράτη μέλη μπορούν να ορίζουν ότι η κατεργασία των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων θα γίνεται με ένα συγκεκριμένο τρόπο από τους αναφερόμενους στο άρθρο 3. Προς το σκοπό αυτό μπορούν να θεσπίζουν κατάλληλους ελέγχους.  4. Για να εξασφαλίζεται η τήρηση των μέτρων που λαμβάνονται δυνάμει του άρθρου 4, όλες οι επιχειρήσεις που συλλέγουν χρησιμοποιημένα ορυκτέλαια πρέπει να καταγράφονται και να υπόκεινται σε κατάλληλο έλεγχο των αρμοδίων εθνικών αρχών, ενδεχομένως δε και σε σύστημα αδειών.  Άρθρο 6  1. Για την τήρηση των μέτρων που λαμβάνονται δυνάμει του άρθρου 4, κάθε επιχείρηση που αναλαμβάνει τη διάθεση χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων πρέπει να λαμβάνει σχετική άδεια. Η άδεια αυτή χορηγείται, εφόσον χρειάζεται, μετά από εξέταση των εγκαταστάσεων.  2. Με την επιφύλαξη των απαιτήσεων που προβλέπονται από τις εθνικές και κοινοτικές διατάξεις που αποβλέπουν σε στόχο διαφορετικό από το στόχο της παρούσας οδηγίας, η άδεια χορηγείται στις επιχειρήσεις που προβαίνουν σε αναγέννηση χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων ή χρησιμοποιούν χρησιμοποιημένα ορυκτέλαια ως καύσιμα μόνον εφόσον η αρμόδια αρχή βεβαιωθεί ότι έχουν ληφθεί όλα τα κατάλληλα μέτρα προστασίας της υγείας και του περιβάλλοντος, καθώς και ότι χρησιμοποιήθηκε η τελειότερη διαθέσιμη τεχνολογία, όταν δεν συνεπάγεται υπερβολικό κόστος.  Άρθρο 7  Κατά την αναγέννηση των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων, τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα ώστε: α) η λειτουργία της εγκατάστασης όπου αναγεννώνται τα χρησιμοποιημένα ορυκτέλαια να μην προκαλεί στο περιβάλλον ζημιές που θα μπορούσαν να αποφευχθούν.  Για το σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη βεβαιώνονται ότι οι κίνδυνοι που συνδέονται με την ποσότητα των καταλοίπων της αναγέννησης και με τις τοξικές και επικίνδυνες ιδιότητες τους περιορίζονται στο ελάχιστο και ότι τα κατάλοιπα αυτά διατίθενται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 9 της οδηγίας 78/319/ΕΟΚ·  β) τα βασικά ορυκτέλαια, που προκύπτουν από την αναγέννηση, να μην αποτελούν τοξικά και επικίνδυνα απόβλητα όπως ορίζονται στο άρθρο 1 στοιχείο β) της οδηγίας 78/319/ΕΟΚ και να μην περιέχουν πολυχλωροδιφαινύλια/πολυχλωροτριφαινύλια (PCB/PCT) σε ποσοστό μεγαλύτερο από τις οριακές τιμές που καθορίζει το άρθρο 10.  Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν τα μέτρα αυτά στην Επιτροπή. Με βάση τις πληροφορίες αυτές, η Επιτροπή θα υποβάλει στο Συμβούλιο, μέσα σε πέντε χρόνια από την κοινοποίηση της παρούσας οδηγίας, έκθεση και ενδεχομένως τις κατάλληλες προτάσεις.  Άρθρο 8  1. Με την επιφύλαξη της οδηγίας 84/360/ΕΟΚ (1) και του άρθρου 3 παράγραφος 1 της παρούσας οδηγίας, όταν τα χρησιμοποιημένα ορυκτέλαια χρησιμοποιούνται ως καύσιμα, τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε η λειτουργία της εγκατάστασης να μην προκαλεί σημαντική ατμοσφαιρική ρύπανση, ιδίως με την εκπομπή ουσιών που αναφέρονται στο παράρτημα. Προς το σκοπό αυτό:  α) τα κράτη μέλη βεβαιώνονται ότι, στην περίπτωση καύσης ορυκτελαίων από εγκαταστάσεις θερμικής ισχύος τουλάχιστον 3 MW βάσει της χαμηλότερης θερμογόνου ικανότητας (LHV) τηρούνται οι οριακές τιμές εκπομπής του παραρτήματος αυτού.  Τα κράτη μέλη μπορούν, ανά πάσα στιγμή, να καθορίζουν αυστηρότερες οριακές τιμές από αυτές που περιλαμβάνονται στο παράρτημα. Μπορούν επίσης να καθορίζουν οριακές τιμές για άλλες ουσίες και παραμέτρους που δεν περιλαμβάνονται στο παράρτημα·  β) τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα μέτρα που θεωρούν αναγκαία ώστε η καύση των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων σε εγκαταστάσεις θερμικής ισχύος μικρότερης από 3 MW βάσει της χαμηλότερης θερμογόνου ικανότητας (LHV) να ελέγχεται δεόντως.  Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν τα μέτρα αυτά στην Επιτροπή. Με βάση τις πληροφορίες αυτές η Επιτροπή θα υποβάλει στο Συμβούλιο, εντός πέντε ετών από την κοινοποίηση της παρούσας οδηγίας, έκθεση που θα συνοδεύεται, αν απαιτείται, από κατάλληλες προτάσεις.  2. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν επιπλέον ότι:  α) τα κατάλοιπα καύσης των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων διατίθενται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 9 της οδηγίας 78/319/ΕΟΚ·  β) τα χρησιμοποιημένα ορυκτέλαια που χρησιμοποιούνται ως καύσιμα δεν αποτελούν επικίνδυνα και τοξικά απόβλητα, όπως καθορίζονται στο άρθρο 1 στοιχείο β) της οδηγίας 78/319/ΕΟΚ, και δεν περιέχουν συγκεντρώσεις PCB/PCT μεγαλύτερες από 50 ppm.  3. Η τήρηση των οριακών τιμών που ορίζονται στο παράρτημα μπορεί να διασφαλίζεται, εναλλακτικά, με ένα κατάλληλο σύστημα ελέγχου των συγκεντρώσεων ρυπαντών στα προοριζόμενα για καύση χρησιμοποιημένα ορυκτέλαια, ή μείγματα χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων με άλλα υγρά καύσιμα, αφού ληφθούν υπόψη τα τεχνικά χαρακτηριστικά των εγκαταστάσεων.  Στην περίπτωση των εγκαταστάσεων όπου από τη θέρμανση προϊόντων μπορεί να προκληθεί επιπρόσθετη εκπομπή ουσιών από τις απαριθμούμενες στο παράρτημα, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν, μέσω ενός ορισμένου συστήματος ελέγχου, ότι η αναλογία των ουσιών αυτών που προέρχονται από την καύση χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων δεν υπερβαίνει τις οριακές τιμές που ορίζονται στο παράρτημα.  (1) ΕΕ αριθ. L 188 της 16. 7. 1984, σ. 20.»  2. Το άρθρο 7 παίρνει τον αριθμό 9.  3. Τα άρθρα 8 και 9 απαλείφονται.  4. Παρεμβάλλεται το εξής νέο άρθρο 10:  «Άρθρο 10  1. Κατά την αποθήκευση και τη συλλογή, οι κάτοχοι και οι ασχολούμενοι με τη συλλογή δεν πρέπει να αναμειγνύουν τα χρησιμοποιημένα ορυκτέλαια με PCB και PCT κατά την έννοια της οδηγίας 76/403/ΕΟΚ (1) ούτε με τοξικά και επικίνδυνα απόβλητα κατά την έννοια της οδηγίας 78/319/ΕΟΚ.  2. Με την επιφύλαξη των διατάξεων της παραγράφου 3, στα χρησιμοποιούμενα ορυκτέλαια που περιέχουν πάνω από 50 ppm PCB/PCT εφαρμόζονται οι διατάξεις της οδηγίας 76/403/ΕΟΚ.  Τα κράτη μέλη λαμβάνουν επίσης τα απαραίτητα ειδικά τεχνικά μέτρα για να εξασφαλίζεται η διάθεση όλων των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων που περιέχουν PCB/PCT χωρίς να προκαλούνται στον άνθρωπο και στο περιβάλλον ζημίες που θα μπορούσαν να αποφευχθούν.  3. Η αναγέννηση των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων που περιέχουν PCB ή PCT επιτρέπεται εφόσον οι μέθοδοι αναγέννησης επιτρέπουν είτε την καταστροφή των πολυχλωροδιφαινυλίων και πολυχλωροτριφαινυλίων είτε τη μείωσή τους ούτως ώστε τα αναγεννημένα ορυκτέλαια να μην περιέχουν περισσότερο PCB/PTC από το ανώτατο όριο που σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 50 ppm.  4. Οι μέθοδοι μέτρησης αναφοράς για τον καθορισμό της περιεκτικότητας των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων σε PCB/PCT ορίζονται από την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αφού ζητηθεί η γνώμη της επιτροπής για την προσαρμογή στην τεχνολογική πρόοδο που συστάθηκε με το άρθρο 18 της οδηγίας 78/319/ΕΟΚ. 5. Η διάθεση των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων που έχουν μολυνθεί από ουσίες που χαρακτηρίζονται ως τοξικά και επικίνδυνα απόβλητα κατά το άρθρο 1 στοιχείο β) της οδηγίας 78/319/ΕΟΚ διενεργείται σύμφωνα με τις διατάξεις της οδηγίας αυτής.  (1) ΕΕ αριθ. L 108 της 26. 4. 1976, σ. 41.»  5. Το άρθρο 10 παίρνει τον αριθμό 11.  6. Το άρθρο 11 παίρνει τον αριθμό 12 και τροποποιείται ως εξής:  «Άρθρο 12  Κάθε επιχείρηση που συλλέγει, έχει στην κατοχή της ή/και διαθέτει χρησιμοποιημένα ορυκτέλαια, πρέπει να ανακοινώνει στις αρμόδιες αρχές, κατόπιν αιτήσεώς τους, όλες τις πληροφορίες για τη συλλογή ή/και τη διάθεση ή την εναπόθεση των χρησιμοποιημένων αυτών ορυκτελαίων ή και των καταλοίπων τους.»  7. Το άρθρο 12 παίρνει τον αριθμό 13 και τροποποιείται ως εξής:  «Άρθρο 13  1. Οι προβλεπόμενες στο άρθρο 6 επιχειρήσεις ελέγχονται περιοδικά από το κράτος μέλος ιδίως ως προς τη συμμόρφωσή τους προς τους όρους της άδειας.  2. Οι αρμόδιες αρχές εξετάζουν την εξέλιξη της τεχνολογίας ή/και του περιβάλλοντος προκειμένου να αναθεωρηθεί, εάν χρειάζεται, η άδεια που έχει χορηγηθεί σε μια επιχείρηση σύμφωνα με την παρούσα οδηγία.»  8. Τα άρθρα 13 και 14 παίρνουν τους αριθμούς 14 και 15 αντιστοίχως.  9. Προστίθεται το εξής νέο άρθρο 16:  «Άρθρο 16  Τα κράτη μέλη μπορούν να λαμβάνουν μέτρα αυστηρότερα από τα μέτρα της παρούσας οδηγίας για την προστασία του περιβάλλοντος, εφόσον δεν παραβιάζονται οι διατάξεις της συνθήκης.  Τα μέτρα αυτά μπορούν, με τους ίδιους όρους να περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων, και την απαγόρευση της καύσης των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων.»  10. Τα άρθρα 15 και 16 παίρνουν τους αριθμούς 17 και 18 αντιστοίχως,  11. Προστίθεται το παράρτημα της παρούσας οδηγίας.  Άρθρο 2  Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία από 1ης Ιανουαρίου 1990 και ενημερώνουν αμέσως σχετικά την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.  Άρθρο 3  Οι διατάξεις τις οποίες τα κράτη μέλη θεσπίζουν δυνάμει της παρούσας οδηγίας επιτρέπεται να εφαρμοστούν προοδευτικά στις επιχειρήσεις που προβλέπονται στο άρθρο 6 της οδηγίας 75/439/ΕΟΚ και που ήδη υφίστανται κατά το χρόνο κοινοποίησης της παρούσας οδηγίας, εντός προθεσμίας επτά ετών από την κοινοποίηση αυτή (1).  Άρθρο 4  Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή τα κείμενα των σημαντικότερων διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.  Άρθρο 5  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται προς τα κράτη μέλη.  Βρυξέλλες, 22 Δεκεμβρίου 1986.  Για το Συμβούλιο  Ο Πρόεδρος  G. SHAW  (1) ΕΕ αριθ. C 58 της 6. 3. 1985, σ. 3.  (2) ΕΕ αριθ. C 255 της 13. 10. 1986, σ. 269.  (3) ΕΕ αριθ. C 330 της 20. 12. 1985, σ. 32.  (4) ΕΕ αριθ. L 194 της 25. 7. 1975, σ. 23.  (1) Η παρούσα οδηγία κοινοποιήθηκε στα κράτη μέλη στις 13 Ιανουαρίου 1987.  ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ  Οριακές τιμές (1) εκπομπής ορισμένων ουσιών που εκπέμπονται κατά την καύση χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων σε εγκαταστάσεις θερμικής δυναμικότητας τουλάχιστον 3 MW (LHV)  1,3.4,6 //  //  // Ρυπαντής   // Οριακή τιμή  mg/Nm3   //  //  // 1.2,3.4,6 //  // Cd   // 0,5   //  // Ni   // 1   //  //  // 1.2.3.4.5.6 //  //  //  // είτε (2)   // είτε (2)   //   //   //   //   //   //   //   //   // Cr   //   //  // Cr   //   //   // Cu   //   // 1,5   // Cu   //   //   // V   //   //   // V   // 5   //   // Pb   //   // 5   // Pb 1.2.3.4,6 //  // Cl   // (3)   // 100   //  // F   // (4)   // 5   //  // SO2   // (5)   // - 1,2.3.4,6 // Κονιορτός (σύνολο)   // (5)   // -   //  //  // (1) Οι οριακές αυτές τιμές των οποίων δεν πρέπει να σημειώνεται υπέρβαση κατά την καύση των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων, εμφαίνουν την καταμετρηθείσα στα καυσαέρια συγκέντρωση εκπομπών των ανωτέρω ουσιών ως προς τον όγκο των καυσαερίων υπό κανονικές συνθήκες (273 Κ, 1013 hPa), μετά από αφαίρεση της εμπεριεχομένης υγρασίας και της τεκμαρτής περιεκτικότητας των καυσαερίων σε οξυγόνο 3 %.  Στην περίπτωση του άρθρου 8 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο, η περιεκτικότητα σε οξυγόνο πρέπει να είναι η περιεκτικότητα που αντιστοιχεί σε κανονικές συνθήκες λειτουργίας στην συγκεκριμένη βιομηχανική διαδικασία.  (2) Στα κράτη μέλη εναπόκειται να καθορίσουν, ποια από αυτές τις εναλλακτικές οριακές τιμές θα εφαρμόζονται στη χώρα τους.  (3) Ανόργανες αέριες ενώσεις χλωρίου, εκφρασμένες σε υδροχλώριο,  (4) Ανόργανες αέρες ενώσεις φθορίου, εκφρασμένες σε υδροφθορικό οξύ.  (5) Δεν είναι δυνατόν να οριστούν οριακές τιμές για τις ουσίες αυτές στην παρούσα φάση. Τα κράτη μέλη θα ορίσουν ανεξάρτητα τα πρότυπα εκπομπών τέτοιων ουσιών βάσει των διατάξεων της οδηγίας 80/779/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. L 229 της 30. 8. 1980, σ. 30.).  ΔΗΛΩΣΗ ΣΤΑ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ  Επί του άρθρου 10 παράγραφος 3 της οδηγίας 75/439/ΕΟΚ  Το Συμβούλιο θεωρεί ότι το όριο που αναφέρεται στο άρθρο 10 παράγραφος 3, αποτελεί πράγματι το ανώτατο όριο όσον αφορά το προϊόν της μεθόδου αναγέννησης. Έχοντας κατά νου ότι είναι επιθυμητή, στο μέτρο του δυνατού, η εξάλειψη των συγκεντρώσεων PCB/PCT από το περιβάλλον, το Συμβούλιο καλεί τα κράτη μέλη να καταβάλουν κάθε προσπάθεια ώστε να παραμένουν αρκετά κάτω από το όριο αυτό. Καλεί επίσης την Επιτροπή να επανεξετάσει αυτό το όριο και να υποβάλει τις ενδεικνυόμενες προτάσεις για νέο όριο μέσα σε πέντε έτη από την κοινοποίηση της παρούσας οδηγίας.


title: Οδηγία 2011/51/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2011 , που τροποποιεί την οδηγία 2003/109/ΕΚ του Συμβουλίου επεκτείνοντας το πεδίο εφαρμογής της και στους δικαιούχους διεθνούς προστασίας  Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ

text:
               19.5.2011

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 132/1

         ΟΔΗΓΊΑ 2011/51/ΕΕ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
   της 11ης Μαΐου 2011
   που τροποποιεί την οδηγία 2003/109/ΕΚ του Συμβουλίου επεκτείνοντας το πεδίο εφαρμογής της και στους δικαιούχους διεθνούς προστασίας
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 79 παράγραφος 2 στοιχεία α) και β),
   Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
   Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (1),
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Η οδηγία 2003/109/ΕΚ του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με το καθεστώς υπηκόων τρίτων χωρών οι οποίοι είναι επί μακρόν διαμένοντες (2), δεν εφαρμόζεται στους δικαιούχους διεθνούς προστασίας όπως ορίζονται στην οδηγία 2004/83/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως προσφύγων ή ως προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους και το περιεχόμενο της χορηγούμενης προστασίας (3).

               (2)

               Η προοπτική προσκτήσεως του καθεστώτος του επί μακρόν διαμένοντος σε ένα κράτος μέλος ύστερα από ορισμένο χρόνο αποτελεί σημαντικό στοιχείο για την πλήρη ένταξη των δικαιούχων διεθνούς προστασίας στο κράτος μέλος διαμονής.

               (3)

               Το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος για τους δικαιούχους διεθνούς προστασίας είναι σημαντικό και για την προώθηση της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής, θεμελιώδους στόχου της Ένωσης κατά τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

               (4)

               Οι δικαιούχοι διεθνούς προστασίας θα πρέπει να μπορούν να αποκτήσουν το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος στο κράτος μέλος που τους έχει χορηγήσει διεθνή προστασία με τις ίδιες προϋποθέσεις που ισχύουν και για άλλους υπηκόους τρίτων χωρών.

               (5)

               Επειδή οι δικαιούχοι διεθνούς προστασίας έχουν το δικαίωμα να διαμένουν σε κράτος μέλος άλλο από εκείνο που τους χορήγησε τη διεθνή προστασία, είναι αναγκαίο να εξασφαλιστεί ότι τα κράτη μέλη αυτά θα πληροφορούνται το ιστορικό σχετικά με τη διεθνή προστασία των ενδιαφερομένων ώστε να μπορούν να ανταποκρίνονται στις υποχρεώσεις τους σχετικά με τον σεβασμό της αρχής της μη επαναπροώθησης.

               (6)

               Οι δικαιούχοι διεθνούς προστασίας που είναι επί μακρόν διαμένοντες θα πρέπει, υπό ορισμένους όρους, να έχουν την ίδια μεταχείριση με τους πολίτες του κράτους μέλους διαμονής τους όσον αφορά ευρύ φάσμα οικονομικών και κοινωνικών θεμάτων, ώστε το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος να αποτελέσει αληθινό εργαλείο ένταξής τους στην κοινωνία όπου κατοικούν.

               (7)

               H ίση μεταχείριση των δικαιούχων διεθνούς προστασίας στο κράτος μέλος που τους χορήγησε την προστασία θα πρέπει να γίνεται με την επιφύλαξη των δικαιωμάτων και των ευεργετημάτων που εγγυάται η οδηγία 2004/83/ΕΚ και η σύμβαση περί του καθεστώτος των Προσφύγων της 28ης Ιουλίου 1951, όπως τροποποιήθηκε από το πρωτόκολλο που υπεγράφη στη Νέα Υόρκη στις 31 Ιανουαρίου 1967 (η «σύμβαση της Γενεύης»).

               (8)

               Οι όροι που θέτει η οδηγία 2003/109/ΕΚ όσον αφορά το δικαίωμα ενός επί μακρόν διαμένοντος να κατοικεί σε άλλο κράτος μέλος και να αποκτήσει το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος εκεί θα πρέπει να εφαρμόζονται κατά τον ίδιο τρόπο σε όλους τους υπηκόους τρίτων χωρών που έχουν αποκτήσει το καθεστώς αυτό.

               (9)

               Η μεταφορά της ευθύνης για την προστασία των δικαιούχων διεθνούς προστασίας είναι εκτός του πεδίου εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.

               (10)

               Όταν ένα κράτος μέλος προτίθεται να απελάσει, για έναν λόγο που προκύπτει από την οδηγία 2003/109/ΕΚ, έναν δικαιούχο διεθνούς προστασίας που έχει αποκτήσει εκεί το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος, το πρόσωπο αυτό θα πρέπει να απολαύει της προστασίας από επαναπροώθηση που διασφαλίζει η οδηγία 2004/83/ΕΚ και το άρθρο 33 της σύμβασης της Γενεύης. Για τον σκοπό αυτό, αν το πρόσωπο απολαύει διεθνούς προστασίας σε κράτος μέλος άλλο από αυτό στο οποίο διαμένει επί του παρόντος με καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος, είναι αναγκαίο να προβλεφθεί ότι μπορεί να απελαθεί μόνο προς το κράτος μέλος που του έχει χορηγήσει προστασία και ότι το κράτος αυτό υποχρεούται στην επανεισδοχή του εν λόγω προσώπου, εκτός εάν η επαναπροώθηση επιτρέπεται δυνάμει της οδηγίας 2004/83/ΕΚ. Οι ίδιες εγγυήσεις θα πρέπει να ισχύουν και για δικαιούχο διεθνούς προστασίας που διαμένει αλλά δεν έχει ακόμη αποκτήσει καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος σε ένα δεύτερο κράτος μέλος.

               (11)

               Όταν η απέλαση δικαιούχου διεθνούς προστασίας εκτός της επικρατείας της Ένωσης επιτρέπεται σύμφωνα με την οδηγία 2004/83/ΕΚ, τα κράτη μέλη θα πρέπει να υποχρεούνται να διασφαλίζουν ότι λαμβάνονται όλες οι πληροφορίες από τις σχετικές πηγές, συμπεριλαμβανομένων, όταν απαιτείται, των πληροφοριών από το κράτος μέλος που χορήγησε τη διεθνή προστασία και ότι εξετάζονται προσεκτικά ώστε να διασφαλιστεί ότι η απόφαση περί απέλασης του δικαιούχου είναι σύμφωνη με το άρθρο 4 και το άρθρο 19 παράγραφος 2 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

               (12)

               Η παρούσα οδηγία σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και τηρεί τις αρχές που αναγνωρίζονται από το άρθρο 6 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και από τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ειδικότερα από το άρθρο 7.

               (13)

               Σύμφωνα με το σημείο 34 της διοργανικής συμφωνίας για τη βελτίωση της νομοθεσίας (4), τα κράτη μέλη παροτρύνονται να καταρτίσουν, προς ιδία χρήση και προς όφελος της Ένωσης, τους δικούς τους πίνακες οι οποίοι θα αποτυπώνουν, στο μέτρο του δυνατού, την αντιστοιχία μεταξύ της παρούσας οδηγίας με τα μέτρα μεταφοράς της στο εθνικό δίκαιο, και να τους δημοσιοποιήσουν.

               (14)

               Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου αριθ. 21 για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας όσον αφορά τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, το οποίο προσαρτάται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και τη ΣΛΕΕ, και με την επιφύλαξη του άρθρου 4 του εν λόγω πρωτοκόλλου, τα συγκεκριμένα κράτη μέλη δεν συμμετέχουν στην έκδοση της παρούσας οδηγίας και δεν δεσμεύονται από αυτήν ούτε υπόκεινται στην εφαρμογή της.

               (15)

               Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου αριθ. 22 για τη θέση της Δανίας, προσαρτημένου στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Δανία δεν συμμετέχει στη θέσπιση της παρούσας οδηγίας και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της,

         ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
   Άρθρο 1
   Η οδηγία 2003/109/ΕΚ τροποποιείται ως ακολούθως:

               1)

               Στο άρθρο 2, το στοιχείο στ) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
               «στ)   “διεθνής προστασία”: διεθνής προστασία όπως ορίζεται στο άρθρο 2 στοιχείο α) της οδηγίας 2004/83/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως προσφύγων ή ως προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους (5).

               2)

               Το άρθρο 3 τροποποιείται ως ακολούθως:

                           α)

                           Στην παράγραφο 2, τα στοιχεία γ) και δ) αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:

                                       «γ)

                                       έχουν λάβει την άδεια να διαμένουν σε κράτος μέλος δυνάμει μορφών προστασίας εκτός της διεθνούς προστασίας ή έχουν υποβάλει αίτηση για άδεια να παραμείνουν για τον ίδιο λόγο και αναμένουν απόφαση σχετικά με το καθεστώς τους·

                                       δ)

                                       έχουν υποβάλει αίτηση για διεθνή προστασία και η αίτησή τους δεν έχει ακόμα αποτελέσει αντικείμενο οριστικής απόφασης·».

                           β)

                           Στην παράγραφο 3, το στοιχείο γ) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

                                       «γ)

                                       της Ευρωπαϊκής σύμβασης περί εγκαταστάσεως της 13ης Δεκεμβρίου 1955, του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη της 18ης Οκτωβρίου 1961, του τροποποιημένου Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη της 3ης Μαΐου 1987, της Ευρωπαϊκής σύμβασης για το Νομικό Καθεστώς των Διακινούμενων Εργαζομένων της 24ης Νοεμβρίου 1977, και της παραγράφου 11 του παραρτήματος της σύμβασης για τους Πρόσφυγες της 28ης Ιουλίου 1951, όπως τροποποιήθηκε από το πρωτόκολλο που υπεγράφη στη Νέα Υόρκη στις 31 Ιανουαρίου 1967, και της Ευρωπαϊκής συμφωνίας για τη Μεταφορά της Ευθύνης για τους Πρόσφυγες της 16ης Οκτωβρίου 1980.».

               3)

               Το άρθρο 4 τροποποιείται ως ακολούθως:

                           α)

                           Παρεμβάλλεται η ακόλουθη παράγραφος:
                           «1α.   Τα κράτη μέλη δεν χορηγούν το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος βάσει της διεθνούς προστασίας σε περίπτωση ανάκλησης ή τερματισμού της διεθνούς προστασίας ή άρνησης της ανανέωσής της όπως ορίζεται στο άρθρο 14 παράγραφος 3 και στο άρθρο 19 παράγραφος 3 της οδηγίας 2004/83/ΕΚ.».

                           β)

                           Στην παράγραφο 2 προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:
                           «Όσον αφορά τα πρόσωπα στα οποία έχει χορηγηθεί διεθνής προστασία, στον υπολογισμό της περιόδου της παραγράφου 1 λαμβάνεται υπόψη τουλάχιστον το ήμισυ της περιόδου μεταξύ της ημερομηνίας υποβολής της αίτησης διεθνούς προστασίας βάσει της οποίας χορηγήθηκε η διεθνής προστασία και της ημερομηνίας έκδοσης της άδειας παραμονής κατ’ άρθρο 24 της οδηγίας 2004/83/ΕΚ, ή ολόκληρη η περίοδος, εφόσον υπερβαίνει τους δεκαοκτώ μήνες.».

               4)

               Στο άρθρο 8 προστίθενται οι ακόλουθες παράγραφοι:
               «4.   Όταν κράτος μέλος εκδίδει άδεια διαμονής μακράς διαρκείας στην ΕΕ σε υπήκοο τρίτης χώρας στον οποίο χορήγησε διεθνή προστασία, αναγράφεται στην άδεια διαμονής μακράς διαρκείας στην ΕΕ που του έχει χορηγηθεί η ακόλουθη παρατήρηση υπό τον τίτλο “Παρατηρήσεις”: “Έχει χορηγηθεί διεθνής προστασία από … [ονομασία του κράτους μέλους] στις [ημερομηνία]”.
               5.   Όταν η άδεια διαμονής μακράς διαρκείας στην ΕΕ εκδίδεται από δεύτερο κράτος μέλος σε υπήκοο τρίτης χώρας που έχει ήδη άδεια διαμονής μακράς διαρκείας στην ΕΕ εκδοθείσα από άλλο κράτος μέλος, η οποία περιλαμβάνει την παρατήρηση που αναφέρεται στην παράγραφο 4, το δεύτερο κράτος μέλος αναγράφει την ίδια αυτή παρατήρηση στην άδεια διαμονής μακράς διαρκείας στην ΕΕ.
               Πριν το δεύτερο κράτος μέλος αναγράψει την παρατήρηση που αναφέρεται στην παράγραφο 4, ζητεί από το κράτος μέλος που αναφέρεται στην παρατήρηση να παράσχει πληροφορίες σχετικά με το εάν ο επί μακρόν διαμένων απολαύει ακόμα διεθνούς προστασίας. Το κράτος μέλος που αναφέρεται στην παρατήρηση απαντά το αργότερο έναν μήνα μετά την παραλαβή της αίτησης παροχής πληροφοριών. Αν η διεθνής προστασία έχει αρθεί με οριστική απόφαση, το δεύτερο κράτος μέλος δεν αναγράφει την παρατήρηση αυτή.
               6.   Όταν, σύμφωνα με τα σχετικά διεθνή νομοθετήματα ή την εθνική νομοθεσία, η ευθύνη για τη διεθνή προστασία του επί μακρόν διαμένοντος μεταφέρεται στο δεύτερο κράτος μέλος μετά την έκδοση της άδειας διαμονής μακράς διαρκείας στην ΕΕ κατά την παράγραφο 5, το δεύτερο κράτος μέλος τροποποιεί αναλόγως, εντός τριών μηνών από τη μεταφορά της ευθύνης, την παρατήρηση που αναφέρεται στην παράγραφο 4.».

               5)

               Στο άρθρο 9 παρεμβάλλεται η ακόλουθη παράγραφος:
               «3α.   Τα κράτη μέλη μπορούν να άρουν το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος υπηκόου τρίτης χώρας σε περίπτωση ανάκλησης, τερματισμού ή άρνησης της ανανέωσης της διεθνούς προστασίας όπως ορίζεται στα άρθρα 14 παράγραφος 3 και 19 παράγραφος 3 της οδηγίας 2004/83/ΕΚ εάν το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος έχει αποκτηθεί βάσει της διεθνούς προστασίας.».

               6)

               Στο άρθρο 11 παρεμβάλλεται η ακόλουθη παράγραφος:
               «4α.   Όσον αφορά το κράτος μέλος που χορήγησε διεθνή προστασία, οι παράγραφοι 3 και 4 εφαρμόζονται με την επιφύλαξη της οδηγίας 2004/83/ΕΚ.».

               7)

               Το άρθρο 12 τροποποιείται ως ακολούθως:

                           α)

                           Παρεμβάλλονται οι ακόλουθες παράγραφοι:
                           «3α.   Στην περίπτωση που κράτος μέλος αποφασίσει την απέλαση επί μακρόν διαμένοντος, του οποίου η άδεια διαμονής μακράς διαρκείας στην ΕΕ περιλαμβάνει την παρατήρηση που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 4, ζητεί από το κράτος μέλος που αναφέρεται στην παρατήρηση να επιβεβαιώσει εάν το εν λόγω άτομο εξακολουθεί να δικαιούται διεθνούς προστασίας στο εν λόγω κράτος μέλος. Το κράτος μέλος που αναφέρεται στην παρατήρηση απαντά εντός μηνός από την παραλαβή της αίτησης παροχής πληροφοριών.
                           3β.   Εάν ο επί μακρόν διαμένων εξακολουθεί να δικαιούται διεθνούς προστασίας στο κράτος μέλος που αναφέρεται στην παρατήρηση, απελαύνεται στο εν λόγω κράτος μέλος, το οποίο, με την επιφύλαξη των εφαρμοστέων ενωσιακών ή εθνικών νομοθεσιών και της αρχής της ενότητας της οικογένειας, επιτρέπει άμεσα την επανεισδοχή του δικαιούχου και των μελών της οικογενείας του χωρίς διατυπώσεις.
                           3γ.   Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 3β, το κράτος μέλος που έχει αποφασίσει να απελάσει κάτοικο μακράς διαρκείας, διατηρεί το δικαίωμα, σύμφωνα με τις διεθνείς του υποχρεώσεις, να απομακρύνει τον επί μακρόν διαμένοντα σε χώρα διαφορετική από το κράτος μέλος που χορήγησε διεθνή προστασία, εφόσον ο τελευταίος πληροί τους όρους του άρθρου 21 παράγραφος 2 της οδηγίας 2004/83/ΕΚ.».

                           β)

                           Προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος 6:
                           «6.   Το παρόν άρθρο θα ισχύει υπό την επιφύλαξη του άρθρου 21 παράγραφος 1 της οδηγίας 2004/83/ΕΚ.».

               8)

               Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
               «Άρθρο 19α
               Τροποποιήσεις αδειών διαμονής μακράς διάρκειας επί μακρόν διαμένοντος στην ΕΕ
               1.   Αν η άδεια διαμονής μακράς διάρκειας επί μακρόν διαμένοντος στην ΕΕ περιλαμβάνει την παρατήρηση που αναφέρεται στην παράγραφο 4 του άρθρου 8, και εφόσον, σύμφωνα με τη σχετική διεθνή ή εθνική νομοθεσία, η ευθύνη για τη διεθνή προστασία του επί μακρόν παραμένοντος έχει μεταφερθεί σε δεύτερο κράτος μέλος προτού το κράτος μέλος αυτό εκδώσει την άδεια διαμονής μακράς διαρκείας στην ΕΕ που αναφέρεται στην παράγραφο 5 του άρθρου 8, το δεύτερο κράτος μέλος ζητεί από το κράτος μέλος που έχει εκδώσει την άδεια διαμονής του επί μακρόν διαμένοντος στην ΕΕ να τροποποιήσει αναλόγως την παρατήρηση.
               2.   Αν χορηγείται διεθνής προστασία στον επί μακρόν διαμένοντα στο δεύτερο κράτος μέλος πριν το κράτος μέλος αυτό εκδώσει άδεια διαμονής μακράς διαρκείας στην ΕΕ που αναφέρεται στην παράγραφο 5 του άρθρου 8, το κράτος μέλος αυτό ζητεί από το κράτος μέλος που έχει εκδώσει την άδεια διαμονής του επί μακρόν διαμένοντος στην ΕΕ να την τροποποιήσει ούτως ώστε να περιληφθεί και η παρατήρηση που αναφέρεται στην παράγραφο 4 του άρθρου 8.
               3.   Μετά την αίτηση που αναφέρεται στις παραγράφους 1 και 2, το κράτος μέλος που έχει εκδώσει την άδεια διαμονής του επί μακρόν διαμένοντος στην ΕΕ εκδίδει την τροποποιημένη άδεια διαμονής μακράς διαρκείας στην ΕΕ εντός τριών μηνών από την παραλαβή της αίτησης από το δεύτερο κράτος μέλος κατά τις παραγράφους 1 και 2.».

               9)

               Στο άρθρο 22 παρεμβάλλεται η ακόλουθη παράγραφος:
               «3α.   Εκτός εάν εν τω μεταξύ έχει αρθεί η διεθνής προστασία ή εάν το πρόσωπο για το οποίο πρόκειται εμπίπτει σε μία από τις κατηγορίες που ορίζονται στο άρθρο 21 παράγραφος 2 της οδηγίας 2004/83/ΕΚ, η παράγραφος 3 του παρόντος άρθρου δεν εφαρμόζεται σε υπηκόους τρίτων χωρών των οποίων η άδεια διαμονής μακράς διαρκείας στην ΕΕ που εκδίδεται από το πρώτο κράτος μέλος περιλαμβάνει την παρατήρηση που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 4 του παρόντος άρθρου.
               Η παρούσα παράγραφος ισχύει υπό την επιφύλαξη του άρθρου 21 παράγραφος 1 της οδηγίας 2004/83/ΕΚ.».

               10)

               Στο άρθρο 25, το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
               «Τα κράτη μέλη ορίζουν σημεία επαφής αρμόδια για την παραλαβή και διαβίβαση των πληροφοριών και εγγράφων που αναφέρονται στα άρθρα 8, 12, 19, 19α, 22 και 23.».

         Άρθρο 2
   1.   Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία έως τις 20 Μαΐου 2013. Ενημερώνουν αμέσως στην Επιτροπή σχετικώς.
   Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, περιλαμβάνουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την αναφορά αυτή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος αναφοράς αποφασίζεται από τα κράτη μέλη.
   2.   Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
   Άρθρο 3
   Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
   Άρθρο 4
   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη σύμφωνα με τις Συνθήκες.

      Στρασβούργο, 11 Μαΐου 2011.

            Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         J. BUZEK

            Για το Συμβούλιο

            Η Πρόεδρος

         GYŐRI E.

      (1)  Θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 14ης Δεκεμβρίου 2010 (δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα) και απόφαση του Συμβουλίου της 11ης Απριλίου 2011.

      (2)  ΕΕ L 16 της 23.1.2004, σ. 44.

      (3)  ΕΕ L 304 της 30.9.2004, σ. 12.

      (4)  ΕΕ C 321 της 31.12.2003, σ. 1.

      (5)  ΕΕ L 304 της 30.9.2004, σ. 12.»·


Avis juridique important

|

31969L0335

Οδηγία 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 17ης Ιουλίου 1969 περί των εμμέσων φόρων των επιβαλλομένων επί των συγκεντρώσεων κεφαλαίων

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 249 της 03/10/1969 σ. 0025 - 0029 Δανική ειδική έκδοση: Σειρά I Κεφάλαιο 1969(II) σ. 0405  Αγγλική ειδική έκδοση: Σειρά I Κεφάλαιο 1969(II) σ. 0412  Ελληνική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 09 τόμος 1 σ. 0020  Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 09 τόμος 1 σ. 0022  Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 09 τόμος 1 σ. 0022

ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 17ης Ιουλίου 1969 περί των εμμέσων φόρων των επιβαλλομένων επί των συγκεντρώσεων κεφαλαίωνΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος, και ιδίως τα άρθρα 99 και 100,  την πρόταση της Επιτροπής,  τη γνώμη της Συνελεύσεως(1),  τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(2),  Εκτιμώντας:  ότι σκοπός της συνθήκης είναι η δημιουργία μιας οικονομικής ενώσεως με χαρακτηριστικά γνωρίσματα ανάλογα με εκείνα μιας εσωτερικής αγοράς και ότι μία από τις βασικές προϋποθέσεις για να επιτευχθεί τούτο είναι η προώθηση της ελευθέρας κινήσεως τως  κεφαλαίων- ότι οι έμμεσοι φόροι, οι επιβαλλόμενοι επί των συγκεντρώσεων κεφαλαίων, οι οποίοι ισχύουν σήμερα στα Κράτη μέλη, ήτοι ο φόρος ο οποίος επιβάλλεται επί των εταιρικών εισφορών και ο φόρος χαρτοσήμου επί των τίτλων, δημιουργούν διακρίσεις, διπλές  φορολογίες και ανισότητες, οι οποίες εμποδίζουν την ελευθέρα κυκλοφορία των κεφαλαίων και οι οποίες, συνεπώς, πρέπει να εξαλειφθούν δια της εναρμονίσεως- ότι η εναρμόνιση των φόρων αυτών, οι οποίοι επιβάλλονται επί των συγκεντρώσεων κεφαλαίων, πρέπει να διαμορφωθεί κατά τρόπο, ώστε οι συνέπειες επί του προϋπολογισμού για Κράτη μέλη να περιορίζονται στο ελάχιστο- ότι η είσπραξη του φόρου χαρτοσήμου από ένα Κράτος μέλος επί των τίτλων των άλλων Κρατών μελών, οι οποίοι έχουν εισαχθεί ή εκδοθεί στην επικράτειά του, είναι αντίθετη προς την έννοια μιας κοινής αγοράς, με χαρακτηριστικά γνωρίσματα μιας εσωτερικής  αγοράς- ότι εξάλλου κατέστη φανερό, ότι η διατήρηση του φόρου χαρτοσήμου επί των τίτλων των κρατικών εκδόσεων δανείων, ως και επί της εισαγωγής ή εκδόσεως στην αγορά ενός Κράτους μέλους ξένων τίτλων, δεν είναι επιθυμητή από οικονομικής απόψεως και  απομακρύνεται, εξάλλου, από την κατεύθυνση, την οποία ακολουθεί το φορολογικό δίκαιο των Κρατών μελών στο πεδίο αυτό- ότι, υπό τις προϋποθέσεις αυτές, πρέπει να καταργηθεί ο φόρος χαρτοσήμου επί των τίτλων, τόσο επί εκείνων, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν ίδια κεφάλαια εταιριών, όσο και επί εκείνων, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν δανειακά κεφάλαια, ανεξαρτήτως προελεύσεως- ότι η έννοια μιας κοινής αγοράς, με χαρακτηριστικά γνωρίσματα εσωτερικής αγοράς, προϋποθέτει ότι η εφαρμογή επί των κεφαλαίων, τα οποία συγκεντρώνονται στο πλαίσιο μιας εταιρίας, ενός φόρου επί των συγκεντρώσεων κεφαλαίων, δεν πρέπει να επιβάλλεται παρά  μόνο μία φορά στο πλαίσιο της κοινής αγοράς και ότι η φορολογία αυτή, για να μη διαταράσσει την κυκλοφορία των κεφαλαίων, πρέπει να ευρίσκεται στο αυτό επίπεδο σε όλα τα Κράτη μέλη- ότι, λοιπόν, πρέπει να γίνει εναρμόνιση του φόρου τούτου, τόσον όσον αφορά την μορφή του, όσον και τους συντελεστές του- ότι η διατήρηση άλλων εμμέσων φόρων που παρουσιάζουν τα ίδια χαρακτηριστικά με τον φόρο εισφοράς ή τον φόρο χαρτοσήμου επί των τίτλων, κινδυνεύει να θέσει εκ νέου υπό αμφισβήτηση τους σκοπούς, οι οποίοι επιδιώκονται από τα μέτρα τα οποία προβλέπονται  από την παρούσα οδηγία και ότι επομένως η κατάργησή τους είναι επιβεβλημένη,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:   Άρθρο 1  Τα Κράτη μέλη εισπράττουν φόρο επί των εισφορών σε κεφαλαιουχικές εταιρίες εναρμονισμένο σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 2 έως 9, ο οποίος ονομάζεται φόρος εισφοράς.   Άρθρο 2  1. Οι πράξεις, οι υποκείμενες στον φόρο εισφοράς, φορολογούνται μόνον στο Κράτος μέλος, στο έδαφος του οποίου ευρίσκεται η έδρα της πραγματικής διοικήσεως της κεφαλαιουχικής εταιρίας κατά την στιγμή κατά την οποία διενεργούνται οι πράξεις  αυτές.  2. Όταν η έδρα της πραγματικής διοικήσεως μιας κεφαλαιουχικής εταιρίας ευρίσκεται σε τρίτη χώρα και η καταστατική έδρα της σε Κράτος μέλος, οι πράξεις οι οποίες υπόκεινται στον φόρο εισφοράς φορολογούνται στο Κράτος μέλος, όπου ευρίσκεται η καταστατική  έδρα.  3. Όταν η καταστατική έδρα και η έδρα της πραγματικής διοικήσεως μιας κεφαλαιουχικής εταιρίας ευρίσκονται σε τρίτη χώρα, η θέση στην διάθεση ενός υποκαταστήματος, το οποίο ευρίσκεται σε Κράτος μέλος, επενδεδυμένων κεφαλαίων ή κεφαλαίων προς  εκμετάλλευση, δύναται να φορολογηθεί στο Κράτος μέλος, στο έδαφος του οποίου ευρίσκεται το υποκατάστημα.   Άρθρο 3  1. Κατά την έννοια της παρούσης οδηγίας, ως κεφαλαιουχικές εταιρίες νοούνται:  α) οι εταιρίες του βελγικού, γερμανικού, γαλλικού, ιταλικού, λουξεμβουργιανού και ολλανδικού δικαίου, που ονομάζονται αντιστοίχως:  - societe anonyme/naamloze vennootschap, Aktiengesellschaft, societe anonyme, societa per azioni, societe anonyme, naamloze vennootschap,  - societe en commandite par actions/commanditaire vennootschap op aandelen, Kommanditgesellschaft auf Aktien, societe en commandite par actions, societe in accomandita per azioni, societe en commandite par actions, commanditaire vennootschap op  aandelen,  - societe de personnes a responsabilite limitee/personenvennootschap met beperkte aansprakelijkheid, Gesellschaft mit beschraenkter Haftung, societe a responsabilite limitee, societa a responsabilita limitata, societe a responsabilite limitee- β) κάθε εταιρία, ένωση προσώπων ή νομικό πρόσωπο, των οποίων τα μερίδια, τα αντιπροσωπεύοντα κεφάλαιο ή εταιρική εισφορά, δύνανται να αποτελέσουν αντικείμενο διαπραγματεύσεως στο χρηματιστήριο- γ) κάθε εταιρία, ένωση προσώπων ή νομικό πρόσωπο, που επιδιώκουν σκοπούς κερδοσκοπικούς, των οποίων τα μέλη έχουν το δικαίωμα να εκχωρούν άνευ προηγουμένης εγκρίσεως τα εταιρικά τους μερίδια σε τρίτους και δεν ευθύνονται για τα χρέη της εταιρίας, της  ενώσεως προσώπων ή του νομικού προσώπου, παρά μόνο κατά το μέτρο της εισφοράς τους.  2. Εξομοιούται προς κεφαλαιουχικές εταιρίες για την εφαρμογή της παρούσης οδηγίας κάθε άλλη εταιρία, ένωση προσώπων ή νομικό πρόσωπο, που επιδιώκουν σκοπούς κερδοσκοπικούς. Εν τούτοις ένα Κράτος μέλος δύναται να μη τις θεωρεί ως κεφαλαιουχικές εταιρίες  για την είσπραξη του φόρου εισφοράς.   Άρθρο 4  1. Υπόκεινται στο φόρο εισφοράς οι ακόλουθες πράξεις:  α) η σύσταση κεφαλαιουχικής εταιρίας- β) η μετατροπή σε κεφαλαιουχική εταιρία μιας εταιρίας, ενώσεως προσώπων ή νομικού προσώπου, που δεν είναι κεφαλαιουχική εταιρία- γ) η αύξηση του εταιρικού κεφαλαίου μιας κεφαλαιουχικής εταιρίας δι' εισφορών σε είδος, οποιασδήποτε μορφής- δ) η αύξηση της εταιρικής περιουσίας μιας κεφαλαιουχικής εταιρίας δι' εισφορών σε είδος, οποιασδήποτε μορφής, αμοιβομένων όχι δια μεριδίων αντιπροσωπευτικών του εταιρικού κεφαλαίου ή της εταιρικής περιουσίας, αλλά δια δικαιωμάτων της ιδίας φύσεως προς  εκείνα των εταίρων, όπως το δικαίωμα ψήφου, το δικαίωμα συμμετοχής στα κέρδη ή στο εκκαθαριστικό υπόλοιπο- ε) η μεταφορά από τρίτη χώρα σε Κράτος μέλος της έδρας της πραγματικής διευθύνσεως εταιρίας, ενώσεως προσώπων ή νομικού προσώπου, των οποίων η καταστατική έδρα ευρίσκεται σε τρίτη χώρα και που θεωρούνται, για την καταβολή του φόρου εισφοράς ως  κεφαλαιουχικές εταιρίες στο Κράτος μέλος αυτό- ζ) η μεταφορά από Κράτος μέλος σε άλλο Κράτος μέλος της έδρας της πραγματικής διευθύνσεως μιας εταιρίας, ενώσεως προσώπων ή νομικού προσώπου, που θεωρείται, για την καταβολή του φόρου εισφοράς, ως κεφαλαιουχική εταιρία στο Κράτος μέλος αυτό, ενώ δεν  θεωρείται ως κεφαλαιουχική εταιρία στο άλλο Κράτος μέλος- η) η μεταφορά από ένα Κράτος μέλος σε άλλο Κράτος μέλος της καταστατικής έδρας μιας εταιρίας, συνεταιρισμού ή νομικού προσώπου, των οποίων η έδρα της πραγματικής διευθύνσεως ευρίσκεται σε τρίτη χώρα και που θεωρούνται, για την καταβολή του φόρου  εισφοράς ως κεφαλαιουχικές εταιρίες στο Κράτος μέλος αυτό, ενώ δεν θεωρούνται ως κεφαλαιουχικές εταιρίες στο άλλο Κράτος μέλος.  2. Δύνανται να υπαχθούν στον φόρο εισφοράς οι κατωτέρω πράξεις:  α) η αύξηση του εταιρικού κεφαλαίου μιας κεφαλαιουχικής εταιρίας δια της κεφαλαιοποιήσεως κερδών, αποθεματικών ή προβλέψεων- β) η αύξηση της εταιρικής περιουσίας μιας κεφαλαιουχικής εταιρίας δια παροχών πραγματοποιουμένων από ένα εταίρο, οι οποίες δεν επιφέρουν αύξηση του εταιρικού κεφαλαίου, αλλά έχουν ως αντιπαροχή μεταβολή των εταιρικών δικαιωμάτων ή δύνανται να επιφέρουν  αύξηση της αξίας των εταιρικών μεριδίων- γ) το δάνειο, το οποίο συνάπτει μία κεφαλαιουχική εταιρία, εφόσον ο πιστωτής έχει δικαίωμα επί ενός ποσοστού των εταιρικών κερδών- δ) το δάνειο το οποίο συνάπτει μια κεφαλαιουχική εταιρία με ένα εταίρο, με την σύζυγο ή τέκνο ενός εταίρου, καθώς επίσης το δάνειο που συνάπτεται με τρίτο πρόσωπο, εάν τούτο είναι εγγυημένο από ένα εταίρο, υπό τον όρο ότι τα δάνεια αυτά έχουν την ιδία  λειτουργία με την αύξηση του εταιρικού κεφαλαίου.  3. Δεν θεωρείται σύσταση κατά την έννοια της παραγράφου 1 περίπτωση α) οποιαδήποτε μεταβολή της συστατικής πράξεως ή του καταστατικού μιας κεφαλαιουχικής εταιρίας και ιδίως:  α) η μετατροπή μιας κεφαλαιουχικής εταιρίας σε κεφαλαιουχική εταιρία άλλου τύπου- β) η μεταφορά από ένα Κράτος μέλος σε άλλο Κράτος μέλος της έδρας, της πραγματικής διευθύνσεως ή της καταστατικής έδρας μιας εταιρίας, ενώσεως προσώπων ή νομικού προσώπου, που θεωρούνται για την είσπραξη του φόρου εισφοράς ως κεφαλαιουχικές εταιρίες, σε  κάθε ένα από τα ως άνω Κράτη μέλη- γ) η μεταβολή του εταιρικού σκοπού μιας κεφαλαιουχικής εταιρίας- δ) η παράταση της διαρκείας μιας κεφαλαιουχικής εταιρίας.   Άρθρο 5  1. Ο φόρος εκκαθαρίζεται:  α) στην περίπτωση της συστάσεως κεφαλαιουχικής εταιρίας, αυξήσεως του εταιρικού της κεφαλαίου ή της εταιρικής της περιουσίας, δηλαδή πράξεων αναφερομένων στο άρθρο 4 παράγραφος 1 περιπτώσεις α), γ), και δ), επί της πραγματικής αξίας των αγαθών  οποιασδήποτε φύσεως, τα οποία έχουν εισφερθεί ή πρέπει να εισφερθούν από τους εταίρους, αφού αφαιρεθούν οι υποχρεώσεις οι οποίες έχουν αναληφθεί και οι επιβαρύνσεις στις οποίες έχει υποβληθεί η εταιρία εξ αφορμής κάθε μιας εισφοράς στα Κράτη μέλη έχουν  την ευχέρεια να εισπράττουν τον φόρο εισφοράς κατά τον ρυθμό πραγματοποιήσεως των καταβολών- β) στην περίπτωση μετατροπής σε κεφαλαιουχική εταιρία ή μεταφοράς της έδρας της πραγματικής διευθύνσεως ή της καταστατικής έδρας μιας κεφαλαιουχικής εταιρίας, δηλαδή πράξεων που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 περιπτώσεις β), ε), στ), ζ) και η),  επί της πραγματικής αξίας των κάθε φύσεως αγαθών, τα οποία ανήκουν στην εταιρία κατά την στιγμή της μετατροπής ή της μεταφοράς, αφού αφαιρεθούν οι υποχρεώσεις και τα έξοδα, που την επιβαρύνουν την στιγμή εκείνη- γ) στην περίπτωση αυξήσεως του εταιρικού κεφαλαίου δια της κεφαλαιοποιήσεως κερδών, αποθεματικών ή προβλέψεων, που αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 2 περίπτωση α), επί του ονομαστικού ποσού της αυξήσεως αυτής- δ) στην περίπτωση της αυξήσεως της εταιρικής περιουσίας, που αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 2 περίπτωση β), επί της πραγματικής αξίας των γενομένων παροχών, αφού αφαιρεθούν οι υποχρεώσεις, οι οποίες ανελήφθησαν και τα έξοδα, τα οποία βαρύνουν την  εταιρία λόγω των παροχών αυτών- ε) στην περίπτωση δανείων, τα οποία αναφέρονται στο άρθρο 4, παράγραφος 2 περιπτώσεις γ) και δ), επί του ονομαστικού ποσού του δανείου, το οποίο έχει συναφθεί.  2. Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 περιπτώσεις α), β) και γ), το ποσό επί του οποίου εκκαθαρίζεται ο φόρος δεν δύναται πάντως να είναι μικρότερος από την πραγματική αξία των εταιρικών μεριδίων, τα οποία έχουν δοθεί ή τα οποία ανήκουν  σε κάθε εταίρο ή ακόμη από την ονομαστική αξία των εταιρικών αυτών μεριδίων, αν αυτή είναι μεγαλυτέρα από την πραγματική αξία.  3. Το ποσό επί του οποίου ο φόρος εκκαθαρίζεται στην περίπτωση αυξήσεως του εταιρικού κεφαλαίου δεν συμπεριλαμβάνει:  - το ποσό των ιδίων περουσιακών στοιχείων της κεφαλαιουχικής εταιρίας, τα οποία έχουν διατεθεί για την αύξηση του εταιρικού κεφαλαίου και έχουν ήδη υποβληθεί στον φόρο εισφοράς,  - το ποσό των δανείων, τα οποία έχουν συναφθεί από την κεφαλαιουχική εταιρία και μετατραπεί σε εταιρικά μερίδια και τα οποία έχουν ήδη υποβληθεί στον φόρο εισφοράς.   Άρθρο 6  1. Κάθε Κράτος μέλος δύναται να εξαιρέσει από την φορολογητέα βάση, την καθοριζομένη σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 5, το ποσό της εισφοράς, το οποίο καταβάλλει εταίρος, ο οποίος φέρει απεριόριστη ευθύνη, για τις υποχρεώσεις μιας  κεφαλαιουχικής εταιρίας, καθώς επίσης και το ποσοστό συμμετοχής του εταίρου αυτού στην εταιρική περιουσία.  2. Αν Κράτος μέλος κάμει χρήση της ευχερείας, της προβλεπομένης από την παράγραφο 1, σε φόρο εισφοράς υπόκεινται:  - η μεταφορά της έδρας της πραγματικής διευθύνσεως της κεφαλαιουχικής εταιρίας σε άλλο Κράτος μέλος, το οποίο δεν κάνει χρήση αυτής της ευχέρειας,  - η μεταφορά της καταστατικής έδρας της κεφαλαιουχικής εταιρίας, της οποίας η έδρα της πραγματικής διευθύνσεως ευρίσκεται σε τρίτη χώρα, σε άλλο Κράτος μέλος το οποίο δεν κάνει χρήση αυτής της ευχερείας,  - κάθε πράξη, δια της οποίας η ευθύνη ενός εταίρου περιορίζεται στην συμμετοχή του στο εταιρικό κεφάλαιο, ιδίως όταν ο περιορισμός της ευθύνης προκύπτει από μία μετατροπή της κεφαλαιουχικής εταιρίας σε κεφαλαιουχική εταιρία διαφορετικού τύπου.  Ο φόρος εισφοράς εκκαθαρίζεται σε όλες αυτές τις περιπτώσεις βάσει της αξίας του ποσοστού της εταιρικής περιουσίας που ανήκει στους εταίρους, οι οποίοι ευθύνονται απεριορίστως για τις υποχρεώσεις της κεφαλαιουχικής εταιρίας.   Άρθρο 7  1. Μέχρι της ενάρξεως της ισχύος των διατάξεων, οι οποίες θα θεσπισθούν από το Συμβούλιο σύμφωνα με την παράγραφο 2:  α) ο συντελεστής του φόρου εισφοράς δεν είναι δυνατό να υπερβεί το 2 % ούτε να είναι μικρότερος του 1 %- β) ο συντελεστής αυτός μειώνεται κατά 50 % ή και περισσότερο, όταν μία ή περισσότερες κεφαλαιουχικές εταιρίες εισφέρουν το σύνολο της περιουσίας τους ή ένα ή περισσοτέρους τομείς της δραστηριότητός τους, σε μία ή περισσότερες συνιστώμενες ή υφιστάμενες  κεφαλαιουχικές εταιρίες.  Η μείωση αυτή προϋποθέτει ότι:  - για τις εισφορές, έναντι των οποίων παρέχονται ως αντάλλαγμα αποκλειστικώς εταιρικά μερίδια, τα Κράτη μέλη θα έχουν την ευχέρεια να επεκτείνουν τη χορήγηση μειώσεως στις περιπτώσεις, όπου έναντι των εισφορών παρέχονται εταιρικά μερίδια, συγχρόνως δε  καταβάλλεται σε μετρητά κατ' ανώτατο όριο ποσοστό 10 % της ονομαστικής τους αξίας,  - οι εταιρίες, οι οποίες συμμετέχουν στην ανωτέρω πράξη, πρέπει να έχουν την έδρα της πραγματικής τους διευθύνσεως ή την καταστατική τους έδρα στο έδαφος ενός Κράτους μέλους- γ) ο συντελεστής του φόρου εισφοράς είναι δυνατό να μειωθεί σε 0,50 % μέχρι της 1ης Ιανουαρίου 1971 και σε 1% από της ημερομηνίας αυτής σε περίπτωση συστάσεως ή αυξήσεως του εταιρικού κεφαλαίου εταιριών χαρτοφυλακίου οι οποίες έχουν ως μοναδικό σκοπό  την συμμετοχή σε άλλες επιχειρήσεις, καθώς και την διαχείριση και αξιοποίηση της συμμετοχής αυτής, υπό τον όρο ότι οι εταιρίες αυτές δεν έχουν ιδία βιομηχανική ή εμπορική δραστηριότητα και δεν εκμεταλλεύονται εμπορική επιχείρηση, συναλλασσομένη με το  κοινό.  2. Για να δυνηθεί το Συμβούλιο να καθορίσει τους κοινούς συντελεστές του φόρου εισφοράς προ της μεταβατικής περιόδου, η Επιτροπή θα υποβάλει στο Συμβούλιο πρόταση, σχετική προς αυτό το θέμα, προ της 1ης Ιανουαρίου 1973.  3. Σε περίπτωση αυξήσεως του εταιρικού κεφαλαίου, σύμφωνα προς το άρθρο 4 παράγραφος 1 περίπτωση γ), που πραγματοποιείται κατόπιν μειώσεως του εταιρικού κεφαλαίου λόγω ζημιών, ο συντελεστής είναι δυνατό να μειωθεί για το τμήμα της αυξήσεως, το οποίο  αναλογεί στην μείωση του κεφαλαίου, υπό τον όρο ότι αυτή η αύξηση πραγματοποιείται εντός τεσσάρων ετών μετά τη μείωση του κεφαλαίου.  4. Αν Κράτος μέλος κάμει χρήση της ευχερείας, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 4 παράγραφος 2, δύναται να εισπραχθεί φόρος εισφοράς με μειωμένο συντελεστή.   Άρθρο 8  Ένα Κράτος μέλος δύναται να απαλλάξει πλήρως ή μερικώς από τον φόρο εισφοράς τις πράξεις, που προβλέπονται στο άρθρο 4, παράγραφος 1 και 2 και οι οποίες αφορούν:  - τις κεφαλαιουχικές εταιρίες, οι οποίες παρέχουν υπηρεσίες κοινής ωφελείας, όπως οι επιχειρήσεις δημοσίων μεταφορών, οι λιμενικές επιχειρήσεις ή επιχειρήσεις παροχής ύδατος, αερίου ή ηλεκτρικού, σε περίπτωση κατά την οποία το Κράτος ή τοπικοί  οργανισμοί, κατέχουν τουλάχιστο το ήμισυ του εταιρικού κεφαλαίου,  - τις κεφαλαιουχικές εταιρίες, οι οποίες σύμφωνα με το καταστατικό τους και στην πράξη, επιδιώκουν αποκλειστικώς και αμέσως σκοπούς μορφωτικούς, φιλανθρωπικούς, αλληλοβοηθείας και εκπαιδευτικούς.   Άρθρο 9  Ορισμένες κατηγορίες πράξεων ή κεφαλαιουχικών εταιριών δύνανται να αποτελέσουν αντικείμενο απαλλαγών, μειώσεων ή επαυξήσεων των συντελεστών για λόγους φορολογικής δικαιοσύνης ή για λόγους κοινωνικούς ή για να δυνηθεί Κράτος μέλος να  αντιμετωπίσει ειδικές καταστάσεις. Το Κράτος μέλος, το οποίο προτίθεται να λάβει τέτοια μέτρα, ειδοποιεί την Επιτροπή εντός ευλόγου χρόνου προς τον σκοπό της εφαρμογής του άρθρου 102 της συνθήκης.   Άρθρο 10  Πλην του φόρου εισφοράς, τα Κράτη μέλη δεν εισπράττουν, όσον αφορά τις εταιρίες, ενώσεις προσώπων ή νομικά πρόσωπα, που επιδιώκουν κερδοσκοπικούς σκoπούς, κανένα φόρο υπό οποιαδήποτε μορφή:  α) για τις πράξεις, οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 4- β) για τις εισφορές, δάνεια ή παροχές, που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο των πράξεων των αναφερομένων στο άρθρο 4- γ) για την καταχώριση ή για οποιαδήποτε άλλη διατύπωση η οποία αποτελεί προϋπόθεση για την εκτέλεση μιας δραστηριότητος, και στην οποία μία εταιρία, ένωση προσώπων ή νομικό πρόσωπο, που επιδιώκουν κερδοσκοπικούς σκοπούς, δύναται να υπόκειται λόγω της  νομικής της μορφής.   Άρθρο 11  Τα Κράτη μέλη δεν υποβάλλουν σε οποιοδήποτε φόρο οποιαδήποτε μορφή:  α) την δημιουργία, έκδοση, εισαγωγή στο χρηματιστήριο ή θέση σε κυκλοφορία ή διαπραγμάτευση μετοχών, μεριδίων ή άλλων τίτλων ιδίας φύσεως, καθώς και τα πιστοποιητικά, τα παραστατικά των τίτλων αυτών, όποιος και αν είναι ο εκδότης τους- β) τα δάνεια, συμπεριλαμβανομένων των παγίων δανείων, τα οποία συνάπτονται υπό μορφή εκδόσεως ομολογιών ή άλλων διαπραγματευσίμων τίτλων, όποιος και αν είναι ο εκδότης τους και όλες τις σχετικές διατυπώσεις, όπως την δημιουργία, έκδοση, εισαγωγή στο  χρηματιστήριο, κυκλοφορία ή διαπραγμάτευση αυτών των ομολογιών ή άλλων διαπραγματευσίμων τίτλων.   Άρθρο 12  1. Κατά παρέκκλιση από τις διατάξεις των άρθρων 10 και 11, τα Κράτη μέλη δύνανται να εισπράξουν:  α) φόρους μεταβιβάσεως επί κινητών αξιών, που εισπράττονται κατ'αποκοπή ή όχι- β) φόρους μεταβιβάσεως, συμπεριλαμβανομένων των φόρων δημοσιότητος επί ακινήτων, επί της εισφοράς σε εταιρίες, ενώσεις προσώπων ή νομικά πρόσωπα, που επιδιώκουν σκοπούς κερδοσκοπικούς ακινήτων ή επιχειρήσεων ευρισκομένων στην επικράτειά τους- γ) φόρους μεταβιβάσεως, συμπεριλαμβανομένων των φόρων δημοσιότητος, επί ακινήτων, που αποτελούν αντικείμενο εισφοράς σε εταιρία, συνεταιρισμό ή νομικό πρόσωπο, που επιδιώκουν σκοπούς κερδοσκοπικούς, στο μέτρο που η μεταβίβαση των αγαθών αυτών έχει  αντάλλαγμα διάφορο από την χορήγηση εταιρικών μεριδίων- δ) φόρους, οι οποίοι επιβάλλονται επί συστάσεως, εγγραφής ή άρσεως προνομίων και υποθηκών- ε) φόρους, οι οποίοι έχουν ανταποδοτικό χαρακτήρα- στ) τον φόρο προστιθεμένης αξίας.  2. Οι φόροι και τα τέλη, που αναφέρονται στην παράγραφο 1 περιπτώσεις β), γ), δ) και ε) είναι οι αυτοί είτε ευρίσκεται η έδρα της πραγματικής διευθύνσεως ή η καταστατική έδρα της εταιρίας, συνεταιρισμού ή νομικού προσώπου, που επιδιώκουν κερδοσκοπικούς  σκοπούς, στην επικράτεια του Κράτους, το οποίο εισπράττει τον φόρο, είτε όχι. Οι φόροι αυτοί δεν δύνανται επίσης να είναι μεγαλύτεροι από εκείνους οι οποίοι επιβάλλονται για παρόμοιες πράξεις στο Κράτος μέλος, το οποίο εισπράττει τον φόρο.   Άρθρο 13  Τα Κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 1972 τις νομοθετικές και διοικητικές διατάξεις, οι οποίες είναι απαραίτητες για την εφαρμογή των διατάξεων της παρούσης οδηγίας και ενημερώνουν αμέσως σχετικά την Επιτροπή.   Άρθρο 14  Τα Κράτη μέλη μεριμνούν να γνωστοποιήσουν στην Επιτροπή το κείμενο των βασικών διατάξεων εσωτερικού δικαίου, που εκδίδουν μεταγενέστερα, στο πεδίο το οποίο διέπεται από την παρούσα οδηγία.   Άρθρο 15  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα Κράτη μέλη.  Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 17 Ιουλίου 1969.  Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος H. J. WITTEVEEN  (1) ΕΕ αριθ. 119 της 3. 7. 1965, σ. 2057/65.  (2) ΕΕ αριθ. 134 της 28. 7. 1965, σ. 2227/65.


Avis juridique important

|

31989L0429

Οδηγία 89/429/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Ιουνίου 1989 σχετικά με τη μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης που προκαλείται από τις νέες εγκαταστάσεις καύσης αστικών απορριμμάτων

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 203 της 15/07/1989 σ. 0050 - 0054 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 15 τόμος 9 σ. 0081  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 15 τόμος 9 σ. 0081

***** ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ  της 21ης Ιουνίου 1989  σχετικά με τη μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης που προκαλείται από τις νέες εγκαταστάσεις καύσης αστικών απορριμμάτων  (89/429/ΕΟΚ)  ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 130 Ρ,  την πρόταση της Επιτροπής (1),  τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (2),  τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (3),  Εκτιμώντας:  ότι τα προγράμματα δράσης των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων σε θέματα περιβάλλοντος του 1973 (4), 1977 (5), 1983 (6) και 1987 (7) υπογραμμίζουν τη σημασία της πρόληψης και της ελάττωσης της ρύπανσης της ατμόσφαιρας·  ότι στο ψήφισμα του Συμβουλίου της 19ης Οκτωβρίου 1987 σχετικά με το πρόγραμμα δράσης σε θέματα περιβάλλοντος για την περίοδο 1987-1992 (7) δηλώνεται ότι είναι σκόπιμο να συγκεντρωθεί η κοινοτική δράση, μεταξύ άλλων, στην εφαρμογή κατάλληλων προδιαγραφών με στόχο τη διασφάλιση μιας αποτελεσματικής προστασίας της δημόσιας υγείας και του περιβάλλοντος·  ότι στην οδηγία 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 15ης Ιουλίου 1975 περί των στερεών αποβλήτων (8) προβλέπεται ότι τα απορρίμματα (στερεά απόβλητα) διατίθενται χωρίς να θέτουν σε κίνδυνο την υγεία του ανθρώπου και χωρίς να βλάπτουν το περιβάλλον· ότι, για το λόγο αυτόν, η εν λόγω οδηγία επιβάλλει, για κάθε εγκατάσταση ή επιχείρηση επεξεργασίας των απορριμμάτων, τη χορήγηση ειδικής άδειας από την αρμόδια αρχή όπου καθορίζονται, μεταξύ άλλων, τα προληπτικά μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται·  ότι η οδηγία 84/360/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1984 σχετικά με την καταπολέμηση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης που προέρχεται από βιομηχανικές εγκαταστάσεις (9) προβλέπει ότι τα κράτη μέλη εφαρμόζουν πολιτικές και στρατηγικές στις οποίες περιλαμβάνονται κατάλληλα μέτρα, προκειμένου να προσαρμόσουν προοδευτικά τις υπάρχουσες εγκαταστάσεις στην τελειότερη διαθέσιμη τεχνολογία που δεν συνεπάγεται υπερβολική αύξηση του κόστους· ότι οι εν λόγω διατάξεις εφαρμόζονται ιδίως σε ό,τι αφορά τις υπάρχουσες εγκαταστάσεις καύσης αστικών απορριμμάτων·  ότι η οδηγία 84/360/ΕΟΚ προβλέπει ότι, εάν χρειάζεται, το Συμβούλιο κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής καθορίζει με ομοφωνία τις οριακές τιμές εκπομπής οι οποίες βασίζονται στην καλύτερη διαθέσιμη τεχνολογία που δεν συνεπάγεται υπερβολική αύξηση του κόστους και στις κατάλληλες τεχνικές και μεθόδους μέτρησης·  ότι η καύση των αστικών απορριμμάτων παράγει εκπομπές ουσιών οι οποίες δύνανται να προκαλέσουν ρύπανση της ατμοσφαιρικής και μέσω αυτής βλάβες στην υγεία του ανθρώπου και στο περιβάλλον· ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, η ρύπανση αυτή μπορεί να έχει διαμεθοριακό χαρακτήρα·  ότι οι τεχνικές ελάττωσης των εκπομπών ορισμένων ρύπων που προέρχονται από τις εγκαταστάσεις καύσης των αστικών απορριμμάτων έχουν αναπτυχθεί σε ικανοποιητικό βαθμό· ότι μπορούν να εφαρμοστούν στις υπάρχουσες εγκαταστάσεις καύσης σταδιακά, λαμβάνοντας υπόψη τα τεχνικά χαρακτηριστικά των εγκαταστάσεων και το ότι είναι σκόπιμο να μη συνεπιφέρουν υπερβολική αύξηση του κόστους· ότι οι τεχνικές αυτές επιτρέπουν την επίτευξη συγκεντρώσεων ρύπων στα αέρια της καύσης οι οποίες δεν υπερβαίνουν ορισμένες οριακές τιμές·  ότι σε όλα τα κράτη μέλη υπάρχουν νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις σχετικά με την καταπολέμηση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης που προέρχεται από σταθερές εγκαταστάσεις και ότι σε πολλά κράτη μέλη υπάρχουν ιδιαίτερες διατάξεις που εφαρμόζονται στις εγκαταστάσεις καύσης των αστικών απορριμμάτων·  ότι, με τη θέσπιση οριακών τιμών εκπομπής και άλλων απαιτήσεων για την πρόληψη της ρύπανσης, η Κοινότητα συμβάλλει στην ενίσχυση της αποτελεσματικότητας της δράσης που έχει αναληφθεί από τα κράτη μέλη για την καταπολέμηση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης που προέρχεται από τις εγκαταστάσεις καύσης των αστικών απορριμμάτων·  ότι, προκειμένου να εξασφαλισθεί γρήγορα η αποτελεσματική προστασία του περιβάλλοντος, είναι σκόπιμο να καθοριστούν εύθετες προθεσμίες για την προσαρμογή των υπαρχουσών εγκαταστάσεων καύσης στην τελειότερη διαθέσιμη τεχνολογία χωρίς υπερβολική αύξηση του κόστους· ότι είναι σκόπιμο να ισχύουν εντέλει οι ίδιοι όροι σ' όλες τις υπάρχουσες εγκαταστάσεις καύσης αστικών απορριμμάτων με εκείνους που ισχύουν, ανάλογα με την κατηγορία της καθεμιάς για τις νέες εγκαταστάσεις·  ότι οι απαιτήσεις που πρέπει να επιβληθούν στις υπάρχουσες εγκαταστάσεις οφείλουν να περιλάβουν την υποχρέωση ταυτόχρονης τήρησης των οριακών τιμών για τις εκπομπές των σημαντικότερων ρύπων και των κατάλληλων συνθηκών καύσης· ότι, κατά τον καθορισμό αυτών των συνθηκών καύσης, θα πρέπει να ληφθούν υπόψη ενδεχόμενες σημαντικές τεχνικές δυσκολίες· ότι ενδείκνυται να προβλεφθούν μέτρα και κατάλληλοι έλεγχοι στις εγκαταστάσεις καύσης και ότι θα πρέπει το κοινό να ενημερώνεται επί των εξαχθέντων αποτελεσμάτων·  ότι πρέπει να ληφθεί υπόψη το πρόβλημα των εκπομπών διοξίνων και φουρανίου·  ότι παράλληλα με τον καθορισμό των οριακών τιμών εκπομπής ρύπων θα πρέπει να ενθαρρυνθεί η ανάπτυξη και η διάδοση των γνώσεων και χρήσης της «καθαρής» τεχνολογίας, ως μέρους των προληπτικών προσπαθειών για την καταπολέμηση της ρύπανσης του περιβάλλοντος στην Κοινότητα, ιδίως όσον αφορά τη διάθεση των απορριμμάτων·  ότι, σύμφωνα με το άρθρο 130 Σ της συνθήκης, η θέσπιση των κοινοτικών αυτών διατάξεων δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη να διατηρούν ή να θεσπίζουν αυστηρότερα μέτρα για την προστασία του περιβάλλοντος που δεν αντίκεινται στη συνθήκη,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:  Άρθρο 1  Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας νοείται ως:  1. «Ατμοσφαιρική ρύπανση»: η άμεση ή έμμεση εισαγωγή στην ατμόσφαιρα, από τον άνθρωπο, ουσιών ή ενέργειας με βλαβερές επιπτώσεις που μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο την υγεία του ανθρώπου, να βλάψουν τους βιολογικούς πόρους και τα οικοσυστήματα, να φθείρουν τα υλικά αγαθά και να θίξουν ή να παραβλάψουν την ψυχαγωγική λειτουργία, καθώς και τις άλλες νόμιμες χρήσεις του περιβάλλοντος.  2. «Οριακή τιμή εκπομπής»: η συγκέντρωση ή/και η μάζα ρυπαντικών ουσιών, υπέρβαση της οποίας δεν επιτρέπεται στις εκπομπές εγκαταστάσεων για μια ορισμένη χρονική περίοδο.  3. «Αστικά απορρίμματα»: τα οικιακά απορρίμματα, καθώς και τα απορρίμματα των εμπορικών καταστημάτων, γραφείων ή εμπορικών επιχειρήσεων ή άλλα απορρίμματα που μπορούν ως εκ της φύσεως ή της συνθέσεώς τους να εξομοιωθούν προς τα οικιακά απορρίμματα.  4. «Εγκατάσταση καύσης αστικών απορριμμάτων»: κάθε τεχνικός εξοπλισμός που χρησιμοποιείται για την καύση των αστικών απορριμμάτων, με ή χωρίς ανάκτηση της παραγόμενης θερμότητας καύσης, εκτός από τις εγκαταστάσεις που προορίζονται ειδικά για την καύση των ιλύων καθαρισμού, των χημικών, τοξικών και επικίνδυνων αποβλήτων, των απορριμμάτων που προέρχονται από ιατρικές δραστηριότητες νοσοκομείων ή άλλων ειδικών απορριμμάτων, στην ξηρά όπως και στη θάλασσα, ακόμη και όταν στις εγκαταστάσεις αυτές μπορούν να καίγονται και αστικά απορρίμματα.  Ο παρών ορισμός καλύπτει το χώρο και το σύνολο της εγκατάστασης που αποτελείται από τον καυστήρα και τα συστήματα τροφοδοσίας του με απορρίμματα, με καύσιμα και με αέρα, καθώς και τις συσκευές και εγκαταστάσεις για τον έλεγχο των λειτουργιών της καύσης και τη συνεχή καταγραφή και παρακολούθηση των συνθηκών καύσης.  5. «Υπάρχουσα εγκατάσταση»: εγκατάσταση καύσης των αστικών απορριμμάτων της οποίας η άδεια λειτουργίας χορηγείται πριν από την 1η Δεκεμβρίου 1990.  6. «Ονομαστικό δυναμικό» της εγκατάστασης καύσης: το άθροισμα του δυναμικού καύσης των καμίνων που αποτελούν την εγκατάσταση, όπως προβλέπεται από τον κατασκευαστή και επιβεβαιώνεται από το χειριστή, αφορύ ληφθεί ιδιαίτερα υπόψη η θερμική ισχύς των απορριμμάτων, εκφραζόμενη ως ποσότητα των καιομένων ανά ώρα απορριμμάτων.  Άρθρο 2  Σύμφωνα με το άρθρο 13 της οδηγίας 84/360/ΕΟΚ, τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα ώστε η εκμετάλλευση των υπαρχουσών εγκαταστάσεων καύσης αστικών απορριμμάτων να υπόκειται:  α) στην περίπτωση εγκαταστάσεων που το ονομαστικό τους δυναμικό ισούται ή υπερβαίνει τους 6 τόνους απορριμμάτων ανά ώρα: το αργότερο, την 1η Δεκεμβρίου 1996, στους ίδιους όρους με εκείνους που επιβάλλονται στις νέες εγκαταστάσεις καύσης του ίδιου δυναμικού, σύμφωνα με την οδηγία 89/369/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 8ης Ιουνίου 1989 σχετικά με την πρόληψη της ατμοσφαιρικής ρύπανσης που προκαλείται από τις νέες εγκαταστάσεις καύσης αστικών απορριμμάτων (1), εκτός από τις διατάξεις του άρθρου 4, που αντικαθίστανται από τις διατάξεις του άρθρου 4 της παρούσας οδηγίας·  β) Στην περίπτωση άλλων εγκαταστάσεων:  i) το αργότερο την 1η Δεκεμβρίου 1995, στους όρους που καθορίζονται από τα άρθρα 3 μέχρι 7 της παρούσας οδηγίας,  ii) το αργότερο την 1η Δεκεμβρίου 2000, στους ίδιους πόρους με αυτούς που επιβάλλονται στις νέες εγκαταστάσεις καύσης του ίδιου δυναμικού σύμφωνα με την οδηγία 89/369/ΕΟΚ, εκτός από τις διατάξεις του άρθρου 4 που αντικαθίστανται από εκείνες του άρθρου 4 της παρούσας οδηγίας.  Οι αρμόδιες αρχές μεριμνούν ώστε η ενδεχόμενη προσαρμογή των υπαρχουσών εγκαταστάσεων, που έχει αποφασισθεί λαμβάνοντας υπόψη τη διάρκεια της εναπομένουσας ζωής τους και τις προθεσμίες και όρους που καθορίζονται από την παρούσα οδηγία, να λάβει χώρα το συντομότερο δυνατόν.  Άρθρο 3  1. Το αργότερο την 1η Δεκεμβρίου 1995 στις υπάρχουσες εγκαταστάσεις καύσης των αστικών απορριμμάτων εφαρμόζονται οι ακόλουθες οριακές τιμές εκπομπής, αναγόμενες στις ακόλουθες συνθήκες: θερμοκρασία 273 Κ, πίεση 101,3 kPa, 11 % οξυγόνο ή 9 % CO2, ξηρού αερίου:  α) εγκαταστάσεις που το ονομαστικό τους δυναμικό είναι κατώτερο των 6 τόνων απορριμμάτων ανά ώρα αλλά είναι ίσο ή υπερβαίνει τον 1 τόνο ανά ώρα  - συνολικός κονιορτός = 100 mg/Nm3·  β) εγκαταστάσεις που το ονομαστικό τους δυναμικό είναι κατώτερο του 1 τόνου απορριμμάτων ανά ώρα  - συνολικός κονιορτός = 600 mg/Nm3.  2. Στην περίπτωση των εγκαταστάσεων με ονομαστικό δυναμικό κατώτερο του 1 τόνου ανά ώρα, οι οριακές τιμές εκπομπής μπορούν να αναφέρονται σε περιεκτικότητα σε οξυγόνο 17 %. Στην περίπτωση αυτή, οι τιμές συγκέντρωσης δεν μπορούν να υπερβούν τις τιμές που καθορίζονται στην παράγραφο 1 διηρημένες δια του 2,5.  3. Οι αρμόδιες αρχές καθορίζουν, εφόσον το κρίνουν αναγκαίο, όρια εκπομπής για τους ρύπους που δεν αναφέρονται στην παράγραφο 1 λαμβάνοντας υπόψη τη σύνθεση των καιόμενων απορριμάτων και τα χαρακτηριστικά της εγκατάστασης καύσης. Προκειμένου να καθορίσουν αυτές τις οριακές τιμές εκπομπής, οι αρχές λαμβάνουν υπόψη της πιθανές βλαβερές συνέπειες των εξεταζόμενων ρύπων για τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον και τη χρήση της τελειότερης διαθέσιμης τεχνολογίας που δεν συνεπάγεται υπερβολικό κόστος. Μπορούν ειδικότερα να καθορίζουν τις οριακές τιμές εκπομπής για τις διοξίνες και τα φουράνια.  Άρθρο 4  1. α) Το αργότερο την 1η Δεκεμβρίου 1996 οι υπάρχουσες εγκαταστάσεις καύσης αστικών απορριμάτων με δυναμικό 6 τόνους ανά ώρα και άνω οφείλουν να τηρούν τις ακόλουθες συνθήκες καύσης: τα αέρια που προέρχονται από την καύση των απορριμάτων πρέπει να φθάνουν, μετά την τελευταία εισαγωγή αέρα καύσεως και ακόμα στις πιο αντίξοες συνθήκες, σε θερμοκρασία 850° C τουλάχιστον, παρουσία 6 % τουλάχιστον οξυγόνου επί δύο τουλάχιστον δευτερόλεπτα. Σε περίπτωση πάντως σημαντικών τεχνικών δυσχερειών, η τήρηση του χρόνου των δύο δευτερολέπτων πρέπει να εφαρμόζεται το αργότερο από τη στιγμή που γίνεται η ανανέωση των κιβάνων·  β) το αργότερο την 1η Δεκεμβρίου 1995 οι λοιπές υπάρχουσες εγκαταστάσεις οφείλουν να τηρούν τις ακόλουθες συνθήκες καύσης: τα αέρια που προέρχονται από την καύση των απορριμάτων πρέπει να φθάνουν, μετά την τελευταία εισαγωγή αέρα καύσεως και ακόμα στις πιο αντίξοες συνθήκες, σε θερμοκρασία 850° C τουλάχιστον, παρουσία 6 % τουλάχιστον οξυγόνου και αυτό επί επαρκές χρονικό διάστημα η διάρκεια του οποίου θα καθοριστεί από τις αρμόδιες αρχές.  2. Εντός των προθεσμιών που καθορίζονται στην παράγραφο 1 για κάθε κατηγορία εγκαταστάσεων αντίστοιχα, κάθε υπάρχουσα εγκατάσταση πρέπει να τηρεί κατά τη λειτουργία της μια οριακή τιμή 100 mg/Nm3 όσον αφορά τη συγκέντρωση μονοξειδίου του άνθρακα (CO) στα αέρια καύσεως.  Το όριο αυτό αναφέρεται στις ακόλουθες συνθήκες: θερμοκρασία 273 Κ, πίεση 101,3 kPa, 11 % οξυγόνο ή 9 % CO2, ξηρό αέριο.  3. Μπορούν να γίνουν δεκτοί όροι διαφορετικοί από αυτούς που καθορίζονται στην παράγραφο 1, εάν οι κλίβανοι καύσης ή οι εγκαταστάσεις επεξεργασίας των αερίων καύσης χρησιμοποιούν κατάλληλες τεχνικές, με την προϋπόθεση ότι με την χρησιμοποίηση αυτών των τεχνικών τα επίπεδα πολυχλωροδιβενζοδιοξίνων (PCDD) και πολυχλωροδιβενζοφουρανίων (PCDF) που εκπέμπονται, είναι ίσα ή κατώτερα από τα επίπεδα που επιτυγχάνονται με τους τεχνικούς όρους που καθορίζονται στην παράγραφο 1.  Οι αποφάσεις που λαμβάνονται κατ' εφαρμογή της παρούσας παραγράφου ανακοινώνονται στην Επιτροπή από τις αρμόδιες αρχές που έχουν οριστεί για το σκοπό αυτόν από τα κράτη μέλη.  Άρθρο 5  1. Τα επίπεδα θερμοκρασίας και η περιεκτικότητα σε οξυγόνο που καθορίζονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1, είναι ελάχιστες τιμές οι οποίες πρέπει να τηρούνται συνεχώς κατά τη λειτουργία της εγκατάστασης.  2. Η συγκέντρωση μονοξειδίου του άνθρακα (CO) η οποία καθορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 2 αντιστοιχεί:  α) στην περίπτωση των εγκαταστάσεων ονομαστικού δυναμικού ίσου ή ανώτερου των 6 τόνων ανά ώρα, στην οριακή τιμή για το μέσο ωριαίο όρο. Εξάλλου τουλάχιστον το 90 % όλων των μετρήσεων που πραγματοποιούνται κατά τη διάρκεια περιόδου 24 ωρών πρέπει να είναι κατώτερες από 150 mg/Nm3·  β) στην περίπτωση των εγκαταστάσεων ονομαστικού δυναμικού κατώτερου των 6 τόνων ανά ώρα αλλά τουλάχιστον 1 τόνου ανά ώρα, στην οριακή τιμή για το ωριαίο μέσο όρο·  γ) στην περίπτωση των εγκαταστάσεων ονομαστικού δυναμικού κατώτερου του ενός τόνου ανά ώρα, στην οριακή τιμή για τον ημερήσιο μέσο όρο. Οι προαναφερόμενοι μέσοι όροι υπολογίζονται λαμβάνοντας υπόψη μόνο τις ώρες πραγματικής λειτουργίας της εγκατάστασης, συμπεριλαμβανομένων των χρονικών περιόδων έναρξης και παύσης της λειτουργίας των κλιβάνων.  3. Στην περίπτωση του κονιορτού, όταν απαιτείται η συνεχής μέτρηση σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 6:  α) κανένας από τους κινητούς επταήμερους μέσους όρους των τιμών συγκέντρωσης γι' αυτές τις ουσίες δεν πρέπει να υπερβαίνει την αντίστοιχη οριακή τιμή·  β) κανένας από τους ημερίσιους μέσους όρους των τιμών συγκέντρωσης που μετρούνται γι' αυτές τους ουσίες δεν πρέπει να υπερβαίνει κατά περισσότερο από 30 % την αντίστοιχη οριακή τιμή.  Για τον υπολογισμό των μέσων όρων που αναφέρονται ανωτέρω λαμβάνονται υπόψη αποκλειστικά οι περίοδοι πραγματικής λειτουργίας της εγκατάστασης, περιλαμβανομένων των χρονικών περιόδων της έναρξης και της παύσης της λειτουργίας των κλιβάνων.  4. Στην περίπτωση του ολικού κονιορτού, όταν απαιτούνται σύμφωνα με το άρθρο 6 περιοδικές μετρήσεις, οι τιμές των συγκεντρώσεων που προκύπτουν από τη διεξαγωγή των μετρήσεων που καθορίζονται από τις αρμόδιες αρχές δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 6 παράγραφοι 3, 4 και 5, δεν πρέπει να υπερβαίνουν την οριακή τιμή.  Άρθρο 6  1. Το αργότερο την 1η Δεκεμβρίου 1995, θα απαιτούνται οι ακόλουθες μετρήσεις για τις υπάρχουσες εγκαταστάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 2 στοιχείο β):  α) συγκεντρώσεις ορισμένων ουσιών στα αέρια της καύσης:  i) μετρούνται και καταγράφονται συνεχώς οι συγκεντρώσεις συνολικού κονιορτού, μονοξειδίου του άνθρακα (CO) και οξυγόνου, όταν το ονομαστικό δυναμικό της εγκατάστασης είναι ίσο ή ανώτερο από 1 τόνο ανά ώρα,  ii) μετρούνται περιοδικά οι συγκεντρώσεις ολικού κονιορτού, οξυγόνου και μονοξειδίου του άνθρακα (CO), όταν το ονομαστικό δυναμικό των υπαρχουσών εγκαταστάσεων είναι κατώτερω από 1 τόνο απορριμάτων ανά ώρα·  β) παράμετροι εκμετάλλευσης:  i) μετρούνται και καταγράφονται συνεχώς η θερμοκρασία των αερίων στην περιοχή όπου πληρούνται οι συνθήκες που επιβάλλονται από το άρθρο 4 παράγραφος 1,  ii) ο χρόνος παραμονής των αερίων καύσης στην ελάχιστη θερμοκρασία των 850° C, που καθορίζεται από το άρθρο 4 παράγραφος 1, στις πλέον αντίξοες συνθήκες εκμετάλλευσης που προβλέπονται για την εγκατάσταση, πρέπει να επαληθεύεται καταλλήλως, τουλάχιστον μία φορά μετά την ενδεχόμενη αναπροσαρμογή της εγκατάστασης και, σε κάθε περίπτωση, πριν από την 1η Δεκεμβρίου 1995.  2. Τα αποτελέσματα των μετρήσεων που ορίζονται στην παράγραφο 1 ανάγονται στις ακόλουθες συνθήκες:  - θερμοκρασία 273 Κ, πίεση 101,3 kPa, 11 % οξυγόνου ή 9 % CO2 , ξηρό αέριο.  Μπορεί πάντως σε περίπτωση εφαρμογής του άρθρου 3 παράγραφος 2 να αναχθούν στις ακόλουθες συνθήκες:  - θερμοκρασία 273 Κ, πίεση 101,3 kPa, 17 % οξυγόνου, ξηρό αέριο.  3. Τα αποτελέσματα των μετρήσεων καταγράφονται, γίνονται αντικείμενο επεξεργασίας και παρουσιάζονται με τρόπο ώστε οι αρμόδιες αρχές να μπορούν να εξακριβώνουν την τήρηση των επιβαλλόμενων όρων, σύμφωνα με διαδικασίες που καθόρισαν οι ίδιες οι αρχές.  4. Οι διαδικασίες, οι μέθοδοι και ο εξοπλισμός δειγματοληψίας και μετρήσεων που χρησιμοποιούνται, προκειμένου να τηρηθούν οι υποχρεώσεις που καθορίζονται από την παράγραφο 1, όπως και η θέση των σημείων δειγματοληψίας ή μετρήσεων, θα πρέπει να έχουν την προηγούμενη έγκριση των αρμοδίων αρχών.  5. Στην περίπτωση των περιοδικών μετρήσεων, καθορίζονται κατάλληλα προγράμματα μετρήσεων από τις αρμόδιες αρχές, κατά τρόπο ώστε να εξασφαλίζεται ότι τα αποτελέσματα είναι αντιπροσωπευτικά του συνήθους επιπέδου εκπομπής των εξεταζόμενων ουσιών.  Τα λαμβανόμενα αποτελέσματα θα πρέπει να επιτρέπουν την εξακρίβωση της τήρησης των εφαρμοζομένων οριακών τιμών.  Άρθρο 7  1. Σε περίπτωση που οι μετρήσεις δείχνουν ότι οι οριακές τιμές που καθορίζονται από την παρούσα οδηγία έχουν ξεπεραστεί, η αρμόδια αρχή ενημερώνεται σχετικά το συντομώτερο δυνατόν. Μεριμνά ώστε η συγκεκριμένη εγκατάσταση να μη συνεχίζει τη λειτουργία της όσο δεν τηρούνται οι προδιαγραφές εκπομπών και λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να επέλθουν οι απαραίτητες τροποποιήσεις στην εγκατάσταση ή να παύσει η λειτουργία της.  2. Οι αρμόδιες αρχές καθορίζουν την ανώτατη επιτρεπόμενη περίοδο των τεχνικά αναπόφευχτων στάσεων λειτουργίας των συστημάτων καθορισμού κατά την διάρκεια των οποίων οι συγκεντρώσεις στα ατμοσφαιρικά απόβλητα, των ουσιών των οποίων αυτά τα συστήματα επιδιώκουν τη μείωση, υπερβαίνουν τις προβλεπόμενες οριακές τιμές. Σε περίπτωση βλάβης, ο χειριστής περιορίζει ή διακόπτει τις λειτουργίες από τη στιγμή που αυτό είναι εφικτό και μέχρι τη στιγμή που είναι εφικτή η αποκατάσταση της κανονικής λειτουργίας. Η εγκατάσταση δεν είναι δυνατόν σε καμία περίπτωση να υπερβεί τις 16 ώρες αδιάκοπης λειτουργίας, η δε συνολική διάρκειά της σε διάστημα ενός έτους πρέπει να είναι κατώτερη από 200 ώρες.  Η περιεκτικότητα σε κονιορτό των αποβλήτων για τις περιόδους που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να υπερβεί τα 600 mg/Nm3 και πρέπει επίσης να τηρούνται όλοι οι υπόλοιποι όροι, ιδίως αυτοί που αφορούν την καύση. Άρθρο 8  Με την επιφύλαξη των διατάξεων που εφαρμόζονται σχετικά με το εμπορικό απόρρητο, οι πληροφορίες σχετικά με τις υποχρεώσεις που επιβάλλονται στις υπάρχουσες εγκαταστάσεις καύσης σύμφωνα με την παρούσα οδηγία και τα αποτελέσματα των ελέγχων που προβλέπονται στα άρθρα 5 και 6 πρέπει να τίθενται στη διάθεση του κοινού, σύμφωνα με τις κατάλληλες διαδικασίες και τη μορφή που καθορίζουν οι αρμόδιες αρχές.  Άρθρο 9  Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα, προκειμένου να εξακριβώνεται από τις αρμόδιες αρχές η τήρηση των όρων που επιβάλλονται στις υπάρχουσες εγκαταστάσεις καύσης σύμφωνα με την παρούσα οδηγία.  Άρθρο 10  1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία πριν από την 1η Δεκεμβρίου 1990. Πληροφορούν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.  2. Τα κράτη μέλη φροντίζουν να ανακοινώσουν στην Επιτροπή τα κείμενα των διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.  Άρθρο 11  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.  Λουξεμβούργο, 21 Ιουνίου 1989.  Για το Συμβούλιο  Ο Πρόεδρος  C. ARANZADI  (1) ΕΕ αριθ. C 75 της 23. 3. 1988, σ. 8.  (2) ΕΕ αριθ. C 69 της 20. 3. 1989, σ. 223.  (3) ΕΕ αριθ. C 318 της 12. 12. 1988, σ. 3.  (4) ΕΕ αριθ. C 112 της 20. 12. 1973, σ. 1.  (5) ΕΕ αριθ. C 139 της 13. 6. 1977, σ. 1.  (6) ΕΕ αριθ. C 46 της 17. 2. 1983, σ. 1.  (7) ΕΕ αριθ. C 328 της 7. 12. 1987, σ. 1.  (8) ΕΕ αριθ. L 194 της 25. 7. 1975, σ. 47.  (9) ΕΕ αριθ. L 188 της 16. 7. 1984, σ. 20.  (1) ΕΕ αριθ. L 163 της 14. 6. 1989, σ. 32.


Avis juridique important

|

31988L0366

Οδηγία 88/366/ΕΟΚ της Επιτροπής της 17ης Μαΐου 1988 για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 77/649/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί προσέγγισης των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν το οπτικό πεδίο του οδηγού των οχημάτων με κινητήρα

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 181 της 12/07/1988 σ. 0040 - 0044 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 17 σ. 0072  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 17 σ. 0072

***** ΟΔΗΓΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  της 17ης Μαΐου 1988  για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 77/649/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν το οπτικό πεδίο του οδηγού των οχημάτων με κινητήρα  (88/366/ΕΟΚ)  Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας,  την οδηγία 70/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 6ης Φεβρουαρίου 1970 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν την έγκριση των οχημάτων με κινητήρα και των ρυμουλκουμένων τους (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 87/403/ΕΟΚ (2), και ιδίως το άρθρο 11,  την οδηγία 77/649/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 27ης Σεπτεμβρίου 1977 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με το οπτικό πεδίο του οδηγού των οχημάτων με κινητήρα (3), όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 81/643/ΕΟΚ (4), και ιδίως το άρθρο 5,  Εκτιμώντας:  ότι η τεχνική κατασκευής οχημάτων έχει εξελιχθεί, ιδίως σαν αποτέλεσμα ερευνών στον τομέα της αεροδυναμικής για την εξοικονόμηση καυσίμου, οπότε συχνά οι ορθοστάτες του αλεξήνεμου κατασκευάζονται αρκετά επικλινείς· ότι είναι σκόπιμο να τροποποιηθούν οι ισχύουσες σήμερα προδιαγραφές σχετικά με τη διοφθαλμική παρεμπόδιση από τους ορθοστάτες του αλεξήνεμου ώστε να μειωθούν οι δυσκολίες που συναντούν οι κατασκευαστές προκειμένου να επιτύχουν στα οχήματα βέλτιστο συντελεστή διείσδυσης (Cx)·  ότι η πρακτική εμπειρία έχει αποδείξει την ανάγκη να τροποποιηθούν και ορισμένες προδιαγραφές που αφορούν τις « κεραίες ραδιοφώνου» και τους αγωγούς «συστημάτων κατά του σχηματισμού συμπυκνώσεων και πάγου» οι οποίοι είναι τοποθετημένοι στο αλεξήνεμο ώστε να είναι δυνατή αφενός η πιστή και σε ευρεία κλίμακα λήψη με τρόπο που να ανταποκρίνεται στις πλέον τελειοποιημένες εγκαταστάσεις ραδιοφώνου αυτοκινήτου και αφετέρου η ικανοποιητικότερη και αποδοτικότερη αντιμετώπιση του πάγου και των συμπυκνωμάτων στα αλεξήνεμα ενώ συγχρόνως θα εξασφαλίζεται καλή ορατότητα χωρίς να τίθενται εμπόδια στο οπτικό πεδίο·  ότι οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας είναι σύμφωνες με τη γνώμη της Επιτροπής για την Προσαρμογή στην Τεχνική Πρόοδο των Οδηγιών που αφορούν τον Περιορισμό των Τεχνικών Εμποδίων στις Συναλλαγές στον Τομέα των Αυτοκινήτων Οχημάτων,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:  Άρθρο 1  Ο κατάλογος παραρτημάτων καθώς και τα παραρτήματα Ι και IV της οδηγίας 77/649/ΕΟΚ τροποποιούνται σύμφωνα με το παράρτημα της παρούσας οδηγίας.  Άρθρο 2  Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία το αργότερο μέχρι την 1η Οκτωβρίου 1988. Πληροφορούν αμέσως σχετικά την Επιτροπή.  Άρθρο 3  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.  Βρυξέλλες, 17 Μαΐου 1988.  Για την Επιτροπή  COCKFIELD  Αντιπρόεδρος  (1) ΕΕ αριθ. L 42 της 23. 2. 1970, σ. 1.  (2) ΕΕ αριθ. L 220 της 8. 8. 1987, σ. 44.  (3) ΕΕ αριθ. L 267 της 19. 10. 1977, σ. 1.  (4) ΕΕ αριθ. L 231 της 15. 8. 1981, σ. 41.  ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ  Ο πίνακας παραρτημάτων τροποποιείται ως εξής:  Μετά το παράρτημα ΙΙΙ προστίθεται:  «Συμπληρωματικό παράρτημα: εικόνες 1 και 2».  Μετά το παράρτημα IV προστίθεται:  «Συμπληρωματικό παράρτημα: εικόνες 1 έως 7».  Το παράρτημα Ι τροποποιείται ως εξής:  Τα σημεία 5.1.2 έως 5.1.2.1.2 αντικαθίστανται από τα ακόλουθα:  1.2 // «5.1.2.   // Η γωνία παρεμπόδισης των ορθοστατών "Α", όπως περιγράφεται στο σημείο 5.1.2.1, δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 6 ° (βλέπε παράρτημα IV, συμπληρωματικό παράρτημα, εικόνα 3).   //   // Η γωνία παρεμπόδισης του ορθοστάτη "Α" προς το μέρος του επιβάτη, όπως αυτή περιγράφεται στο σημείο 5.1.2.1.2, δεν απαιτείται να είναι καθορισμένη όταν οι δύο ορθοστάτες τοποθετούνται συμμετρικά σε σχέση με το κατακόρυφο επίπεδο το διερχόμενο από το διαμήκη άξονα του αυτοκινήτου.   // 5.1.2.1.  // Για κάθε ορθοστάτη "Α", η γωνία παρεμπόδισης μετριέται αν τεθούν η μια επί της άλλης δύο οριζόντιες τομές που ορίζονται ως εξής:   //   // Τομή 1: Από το σημείο Pm, που κείται στη θέση η οποία προσδιορίζεται στο σημείο 5.3.1.1, σχεδιάζεται επίπεδο που σχηματίζει γωνία 2 ° προς τα άνω σε σχέση με το οριζόντιο επίπεδο το οποίο διέρχεται από το σημείο Pm και προς τα εμπρός. Προσδιορίζεται η οριζόντια τομή του ορθοστάτη "Α" μέχρι το πιο απομακρυσμένο σημείο της τομής του ορθοστάτη "Α" και του κεκλιμένου επιπέδου (βλέπε παράρτημα IV, συμπληρωματικό παράρτημα, εικόνα 2).   //  // Τομή 2: Η ίδια διαδικασία επαναλαμβάνεται λαμβάνοντας επίπεδο που σχηματίζει γωνία 5 ° προς τα κάτω σε σχέση με το οριζόντιο επίπεδο το διερχόμενο από το σημείο Pm προς τα εμπρός (βλέπε παράρτημα IV, συμπληρωματικό παράρτημα, εικόνα 2).   // 5.1.2.1.1.   // Η γωνία παρεμπόδισης του ορθοστάτη "Α" προς την πλευρά του οδηγού είναι η γωνία που σχηματίζεται στην κάτοψη και προκύπτει από ημιευθεία με αρχή το E2 και παράλληλη προς την εφαπτομένη που συνδέει το E1 με το εξωτερικό άκρο της τομής S2 και την εφαπτομένη που συνδέει το E2 με το εξωτερικό άκρο της τομής S1 (βλέπε παράρτημα IV, συμπληρωματικό παράρτημα, εικόνα 3).   // 5.1.2.1.2.   // Η γωνία παρεμπόδισης του ορθοστάτη "Α" προς την πλευρά του επιβάτη είναι η γωνία που σχηματίζεται στην κάτοψη και προκύπτει από την εφαπτομένη η οποία συνδέει το E3 με το εξωτερικό άκρο της τομής S1 και την ημιευθεία με αρχή το E3 και είναι παράλληλη προς την εφαπτομένη που συνδέει το E4 με το εξωτερικό άκρο της τομής S2 (βλέπε παράρτημα IV, συμπληρωματικό παράρτημα, εικόνα 3).»  Το σημείο 5.1.3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο:  1.2 // «5.1.3.   // Εξαιρούμενων των παρεμποδίσεων οι οποίες προκαλούνται από τους ορθοστάτες "Α", τους ορθοστάτες διαχωρισμού των μικρών πρόσθιων παραθύρων - σταθερών ή κινητών - , ή των πλευρικών παραθύρων, τις εξωτερικές κεραίες ραδιοφώνου, τα κάτοπτρα οδήγησης και τους υαλοκαθαριστήρες, δεν πρέπει να υπάρχει οποιαδήποτε άλλη παρεμπόδιση στο άμεσο οπτικό πεδίο του οδηγού σε γωνία 180 ° προς τα εμπρός κάτω από οριζόντιο επίπεδο το οποίο διέρχεται από το σημείο V1 και πάνω από τρία επίπεδα που διέρχονται από το σημείο V2, από τα οποία το ένα είναι κάθετο στο επίπεδο Χ - Ζ και κεκλιμένο κατά 4° προς τα εμπρός κάτω από το οριζόντιο και τα άλλα δύο κάθετα προς το επίπεδο Υ - Ζ και έχουν κλίση 4° κάτω της οριζοντίου (βλέπε παράρτημα IV, εικόνα 4).   //   // Δεν θεωρούνται παρεμποδίσεις του οπτικού πεδίου:   //   // - οι αγωγοί που αποτελούν ραδιοφωνικές κεραίες και είναι τοποθετημένοι εντός της μάζας ή τυπωμένοι και των οποίων το πλάτος δεν υπερβαίνει:   //   // - αγωγοί εντός της μάζας: 0,5 χιλιοστόμετρα,   //   // - τυπωμένοι αγωγοί: 1,0 χιλιοστόμετρο.   //   // Οι αγωγοί αυτοί δεν πρέπει να διέρχονται μέσω της ζώνης Α, όπως η ζώνη αυτή ορίζεται στην οδηγία 78/318/ΕΟΚ περί των διατάξεων υαλοκαθαριστήρα και εκτοξευτήρα ύδατος των οχημάτων με κινητήρα (1). Πάντως, μέσω της ζώνης Α μπορούν να διέρχονται τρεις αγωγοί ραδιοφωνικής κεραίας εφόσον το πλάτος τους δεν υπερβαίνει το 0,5 χιλιοστόμετρο.   //  // - εντός της ζώνης Α οι αγωγοί "κατά του σχηματισμού συμπυκνώσεων και πάγου" τοποθετούμενοι κανονικά σε διάταξη " ζίγκζάγκ" ή ημιτονοειδώς και έχουν διαστάσεις:   //   // - μέγιστο φαινόμενο πλάτος: 0,030 χιλιοστόμετρα,   //   // - μέγιστη πυκνότητα αγωγών:   //   // - εφόσον οι αγωγοί είναι κατακόρυφοι: 8/cm,   //   // - εφόσον οι αγωγοί είναι οριζόντιοι: 5/cm.»  Το σημείο 5.3.1.1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο:  1.2 // «5.3.1.1.   // Στον πίνακα ΙΙ εμφαίνονται οι βασικές συντεταγμένες για προβλεπόμενη γωνία ερεισινώτου 25 °. Η θετική έννοια των συντεταγμένων φαίνεται στο παράρτημα IV, συμπληρωματικό παράρτημα, εικόνα 1.   //   // Το σημείο Pm είναι το σημείο τομής της ευθείας P1 P2 και του διαμήκους κατακόρυφου επιπέδου που διέρχεται από το σημείο R.  ΠΙΝΑΚΑΣ ΙΙ  1.2.3.4.5 //  //  //  //  //  //  // Σημείο Ρ   // Χ   // Υ  // Ζ   //    //   //   //   //   //   // P1   // 35 mm   // - 20 mm   // 627 mm   //    //   //   //   //   //   // P2  // 63 mm   // 47 mm   // 627 mm   //    //   //   //   //  //   // Pm   // 43,36 mm   // 0 mm   // 627 mm »   //    //  //   //   //  Το σημείο 5.5.2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο:  1.2 // «5.5.2.   // Η ευθεία που ενώνει τα Ε1 και Ε2 στρέφεται περί το Ρ1 μέχρις ότου η εφαπτομένη που συνδέει το Ε1 με το εξωτερικό άκρο της τομής 2 του ορθοστάτη "Α" της πλευράς του οδηγού σχηματίζει γωνία 90° με την ευθεία Ε1 - Ε2 (βλέπε παράρτημα IV, συμπληρωματικό παράρτημα, εικόνα 3).»  Τα σημεία 5.5.2.1 και 5.5.2.2 διαγράφονται.  Το σημείο 5.5.4 αντικαθίσταται από το ακόλουθο:  1.2 // «5.5.4.   // Η ευθεία Ε3 - Ε4 στρέφεται περί το Ρ2 μέχρις ότου η εφαπτομένη που συνδέει το σημείο Ε4 με το εξωτερικό άκρο της τομής 2 του ορθοστάτη "Α" της πλευράς του επιβάτη σχηματίζει γωνία 90° με την ευθεία Ε3 - Ε4 (βλέπε παράρτημα IV, συμπληρωματικό παράρτημα, εικόνα 3).»  Το σημείο 6.1.4 αντικαθίσταται από το ακόλουθο:  1.2 // «6.1.4.   // Η γωνία παρεμπόδισης (βλέπε 5.1.2) μετριέται επί των κεκλιμένων επιπέδων όπως αναφέρεται στο παράρτημα IV, συμπληρωματικό παράρτημα, εικόνα 2. Η σχέση μεταξύ Ρ1 και Ρ2 που συνδέονται προς τα Ε1 και Ε2 και Ε3 και Ε4 αντίστοιχα φαίνεται στο παράρτημα IV, συμπληρωματικό παράρτημα, εικόνα 5.»  Τα σημεία 6.1.4.1 και 6.1.4.2 αντικαθίστανται από τα ακόλουθα:  1.2 // «6.1.4.1.   // Η ευθεία Ε1 - Ε2 πρέπει να έχει την περιγραφόμενη στο σημείο 5.5.2 κατεύθυνση. Κατόπιν μετριέται σύμφωνα με τα οριζόμενα στο σημείο 5.1.2.1.1 η γωνία παρεμπόδισης του ορθοστάτη "Α" προς την πλευρά του οδηγού.  // 6.1.4.2.   // Η ευθεία Ε3 - Ε4 πρέπει να έχει την περιγραφόμενη στο σημείο 5.5.4 κατεύθυνση. Κατόπιν μετριέται σύμφωνα με τα οριζόμενα στο σημείο 5.1.2.1.2 η γωνία παρεμπόδισης του ορθοστάτη "Α" προς την πλευρά του επιβάτη.»  Προστίθεται το ακόλουθο νέο σημείο 6.1.5:  1.2 // «6.1.5.   // Ο κατασκευστής μπορεί να μετρά τη γωνία παρεμπόδισης είτε επί του οχήματος είται στα σχέδια. Σε περίπτωση αμφιβολίας, οι τεχνικές υπηρεσίες μπορεί να απαιτήσουν την πραγματοποίηση δοκιμών επί του οχήματος.»  Το παράρτημα IV τροποποιείται ως εξής:  Πριν από τις εικόνες αναγράφεται η φράση «Συμπληρωματικό παράρτημα».  Η εικόνα 2 αντικαθίσταται από την εικόνα 2 που ακολουθεί:  «Εικόνα 2  » Μετά την εικόνα 2, να προστεθεί η κατωτέρω νέα εικόνα 3:  «Εικόνα 3  παράλληλη προς την  Γωνία παρεμπόδισης  του ορθοστάτη "Α" προς  την πλευρά του επιβάτη  Γωνία παρεμπόδισης  του ορθοστάτη "Α" προς  την πλευρά του οδηγού  παράλληλη προς την»  Οι εικόνες 3, 4, 5, και 6 γίνονται αντίστοιχα 4, 5, 6 και 7.  (1) ΕΕ αριθ. L 81 της 28. 3. 1978, σ. 49.