title: Οδηγία 2009/148/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009 , για την προστασία των εργαζομένων από τους κινδύνους που οφείλονται στην έκθεσή τους στον αμίαντο κατά τη διάρκεια της εργασίας (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

text:
               16.12.2009

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 330/28

      ΟΔΗΓΊΑ 2009/148/ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ

   της 30ής Νοεμβρίου 2009
   για την προστασία των εργαζομένων από τους κινδύνους που οφείλονται στην έκθεσή τους στον αμίαντο κατά τη διάρκεια της εργασίας
   (κωδικοποιημένη έκδοση)
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 137 παράγραφος 2,
   την πρόταση της Επιτροπής,
   τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
   αφού ζήτησε τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών,
   Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της συνθήκης (2),
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Η οδηγία 83/477/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Σεπτεμβρίου 1983, για την προστασία των εργαζομένων από τους κινδύνους που οφείλονται στην έκθεσή τους στον αμίαντο κατά τη διάρκεια της εργασίας (δεύτερη ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 8 της οδηγίας 80/1107/ΕΟΚ) (3), έχει τροποποιηθεί επανειλημμένα (4) και ουσιωδώς. Είναι, ως εκ τούτου, σκόπιμη, για λόγους σαφήνειας και ορθολογισμού, η κωδικοποίηση της εν λόγω οδηγίας.

               (2)

               Ο αμίαντος είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο υλικό, που μπορεί να προκαλέσει σοβαρές ασθένειες και απαντά σε μεγάλο αριθμό καταστάσεων εργασίας, με αποτέλεσμα πολλοί εργαζόμενοι να είναι εκτεθειμένοι σε ενδεχόμενο κίνδυνο της υγείας τους. Ο κροκιδόλιθος θεωρείται ως ένα ιδιαιτέρως επικίνδυνο είδος αμιάντου.

               (3)

               Οι επιστημονικές γνώσεις που είναι σήμερα διαθέσιμες δεν επιτρέπουν τον ορισμό επιπέδου κάτω από το οποίο οι κίνδυνοι για την υγεία δεν θα υπάρχουν πια, αλλά ελαττώνοντας την έκθεση στον αμίαντο ελαττώνεται και ο κίνδυνος πρόκλησης ασθενειών που σχετίζονται με αυτόν. Είναι επομένως αναγκαία η εκπόνηση ειδικών εναρμονισμένων μέτρων σχετικά με την προστασία των εργαζομένων από τον αμίαντο. Η παρούσα οδηγία περιλαμβάνει τις ελάχιστες προδιαγραφές που θα επανεξεταστούν βάσει της εμπειρίας που αποκτήθηκε και της εξέλιξης της τεχνικής στον τομέα αυτό.

               (4)

               Η οπτική μικροσκοπία, αν και δεν επιτρέπει τη μέτρηση των μικροτέρων ινών που είναι βλαπτικές για την υγεία, είναι η μέθοδος που χρησιμοποιείται περισσότερο για την κανονική μέτρηση του αμιάντου.

               (5)

               Τα προληπτικά μέτρα για την προστασία της υγείας των εργαζομένων που εκτίθενται στον αμίαντο και η προβλεπόμενη υποχρέωση για τα κράτη μέλη στο θέμα της παρακολούθησης της υγείας των εργαζομένων αυτών έχουν μεγάλη σημασία.

               (6)

               Για να εξασφαλισθεί η σαφήνεια του ορισμού των ινών πρέπει να διατυπωθούν ορισμοί είτε βάσει ορυκτολογικών χαρακτηριστικών είτε βάσει του οικείου αριθμού CAS (Chemical Abstract Service).

               (7)

               Με την επιφύλαξη των λοιπών κοινοτικών διατάξεων σχετικά με την εμπορία και τη χρήση του αμιάντου, ένας περιορισμός των δραστηριοτήτων που συνεπάγονται έκθεση στον αμίαντο θα διαδραματίσει πολύ σημαντικό ρόλο στην πρόληψη των ασθενειών που οφείλονται στην έκθεση αυτή.

               (8)

               Το σύστημα κοινοποίησης των δραστηριοτήτων που συνεπάγονται έκθεση στον αμίαντο θα πρέπει να προσαρμοστεί στις νέες εργασιακές καταστάσεις.

               (9)

               Η απαγόρευση της εφαρμογής αμιάντου με ψεκασμό (flocage) δεν επαρκεί για να εμποδιστεί η απελευθέρωση ινών αμιάντου στην ατμόσφαιρα. Πρέπει επίσης να απαγορευθούν οι δραστηριότητες που εκθέτουν τους εργαζομένους σε ίνες αμιάντου κατά την εξαγωγή του αμιάντου, την παρασκευή και τη μεταποίηση προϊόντων αμιάντου ή την παρασκευή και τη μεταποίηση προϊόντων που περιέχουν ηθελημένα προστεθείσες ίνες αμιάντου, δεδομένου ότι το επίπεδο έκθεσής τους είναι υψηλό και η πρόληψή της δυσχερής.

               (10)

               Βάσει των πλέον πρόσφατων τεχνικών γνώσεων, πρέπει να ορισθεί η μεθοδολογία δειγματοληψίας για τη μέτρηση της περιεκτικότητας του αέρα σε αμίαντο, καθώς και η μέθοδος μέτρησης των ινών.

               (11)

               Έστω και αν δεν έχει ακόμη καταστεί δυνατό να καθοριστεί η ελάχιστη τιμή έκθεσης κάτω από την οποία ο αμίαντος δεν είναι καρκινογόνος, πρέπει να μειωθεί στο ελάχιστο η έκθεση των εργαζομένων στον αμίαντο στο πλαίσιο της εργασίας τους.

               (12)

               Πριν από την έναρξη των εργασιών αφαίρεσης αμίαντου, οι εργοδότες πρέπει να είναι υποχρεωμένοι να εντοπίζουν την παρουσία ή την κατά τεκμήριο παρουσία αμίαντου στα κτίρια ή τις εγκαταστάσεις και να κοινοποιούν τις σχετικές πληροφορίες στα λοιπά άτομα που ενδέχεται να εκτεθούν στον αμίαντο μέσω της χρήσης αμιάντου, των εργασιών συντήρησης ή άλλων δραστηριοτήτων εντός ή επί των κτιρίων.

               (13)

               Πρέπει απαραιτήτως να εξασφαλίζεται ότι οι κατεδαφίσεις ή οι εργασίες αφαίρεσης αμίαντου πραγματοποιούνται από επιχειρήσεις που γνωρίζουν όλες τις προφυλάξεις που πρέπει να λαμβάνονται για την προστασία των εργαζομένων.

               (14)

               Θα πρέπει να εξασφαλίζεται ειδική εκπαίδευση των εργαζομένων που εκτίθενται ή ενδέχεται να εκτεθούν στον αμίαντο, η οποία θα συμβάλει σημαντικά στη μείωση των κινδύνων που συνδέονται με αυτή την έκθεση.

               (15)

               Με σκοπό την έγκαιρη διάγνωση των παθήσεων που συνδέονται με τον αμίαντο πρέπει να προβλεφθούν πρακτικές συστάσεις για την κλινική παρακολούθηση των εκτιθεμένων εργαζομένων σύμφωνα με τις τελευταίες ιατρικές γνώσεις.

               (16)

               Δεδομένου ότι ο στόχος της προτεινόμενης δράσης, ήτοι η βελτιωμένη προστασία των εργαζομένων από τους κινδύνους από την έκθεσή τους στον αμίαντο, δεν μπορεί να επιτευχθεί ικανοποιητικά από τα κράτη μέλη και μπορεί συνεπώς, λόγω των διαστάσεων και των επιπτώσεων της δράσης, να επιτευχθεί καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο, η Κοινότητα μπορεί να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας του άρθρου 5 της συνθήκης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας του ιδίου άρθρου η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία προς επίτευξη του στόχου αυτού όρια.

               (17)

               Οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας συνιστούν συγκεκριμένο στοιχείο υλοποίησης της κοινωνικής διάστασης της εσωτερικής αγοράς. Οι διατάξεις αυτές περιορίζονται στο ελάχιστο προκειμένου να μην παρακωλύουν άσκοπα τη δημιουργία και ανάπτυξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

               (18)

               Με την παρούσα οδηγία δεν πρέπει να θίγονται οι υποχρεώσεις των κρατών μελών όσον αφορά στις προθεσμίες μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο των οδηγιών που εμφαίνονται στο παράρτημα ΙΙ μέρος Β,

         ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
   Άρθρο 1
   1.   Η παρούσα οδηγία έχει ως αντικείμενο την προστασία των εργαζομένων από τους κινδύνους για την υγεία τους, περιλαμβανομένης και της πρόληψης των κινδύνων αυτών, που προέρχονται ή μπορούν να προέλθουν από την έκθεση, κατά τη διάρκεια της εργασίας, στον αμίαντο.
   Η παρούσα οδηγία θεσπίζει την οριακή τιμή της έκθεσης αυτής καθώς και άλλες ειδικές διατάξεις.
   2.   Η παρούσα οδηγία δεν θίγει την ευχέρεια των κρατών μελών να εφαρμόζουν ή να θεσπίζουν νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις οι οποίες θα εξασφαλίζουν ισχυρότερη προστασία των εργαζομένων, ιδίως όσον αφορά την αντικατάσταση του αμιάντου με υποκατάστατα λιγότερο επικίνδυνα.
   Άρθρο 2
   Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, ο όρος «αμίαντος» υποδηλώνει τα ακόλουθα ινώδη πυριτικά άλατα:

               α)

               τον ακτινολίτη, αριθ. CAS (5) 77536-66-4·

               β)

               τον γρουνερίτη (αμοσίτη), αριθ. CAS (5) 12172-73-5·

               γ)

               τον ανθόφυλλο, αριθ. CAS (5) 77536-67-5·

               δ)

               τον χρυσότιλο, αριθ. CAS (5) 12001-29-5·

               ε)

               τον κροκιδόλιθο, αριθ. CAS (5) 12001-28-4·

               στ)

               τον τρεμολίτη, αριθ. CAS (5) 77536-68-6.

         Άρθρο 3
   1.   Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται στις δραστηριότητες κατά τις οποίες οι εργαζόμενοι εκτίθενται ή μπορεί να εκτεθούν κατά την εργασία τους στη σκόνη που προέρχεται από τον αμίαντο ή από υλικά που περιέχουν αμίαντο.
   2.   Για κάθε δραστηριότητα που μπορεί να παρουσιάσει κίνδυνο έκθεσης στη σκόνη που προέρχεται από τον αμίαντο ή από υλικά που περιέχουν αμίαντο, ο κίνδυνος αυτός πρέπει να εκτιμάται με τρόπο που θα επιτρέπει να προσδιοριστεί η φύση και ο βαθμός της έκθεσης των εργαζομένων στη σκόνη που προέρχεται από τον αμίαντο ή από υλικά που περιέχουν αμίαντο.
   3.   Στις περιπτώσεις σποραδικής έκθεσης των εργαζομένων της οποίας η ένταση είναι μειωμένη και εφόσον προκύπτει σαφώς από τα αποτελέσματα της εκτίμησης των κινδύνων της παραγράφου 2 ότι δεν θα υπάρξει υπέρβαση της οριακής τιμής έκθεσης στον αμίαντο στη ζώνη εργασίας, τα άρθρα 4, 18 και 19 μπορούν να μην εφαρμόζονται όταν η εργασία αφορά:

               α)

               σύντομες και ασυνεχείς δραστηριότητες συντήρησης κατά τις οποίες η εργασία αφορά μόνο μη εύθρυπτα υλικά·

               β)

               την απομάκρυνση, χωρίς καταστροφή, των μη φθαρμένων υλικών στα οποία οι ίνες αμιάντου είναι στέρεα συνδεδεμένες μέσα σε μια μήτρα·

               γ)

               την περίκλειση σε κάψες και μανδύες των αμιαντούχων υλικών σε καλή κατάσταση·

               δ)

               την επιθεώρηση και έλεγχο του αέρα και τη λήψη δειγμάτων για την ανίχνευση της παρουσίας αμιάντου σε κάποιο υλικό.

         4.   Τα κράτη μέλη, κατόπιν διαβούλευσης με τους κοινωνικούς εταίρους σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία και πρακτική, θεσπίζουν πρακτικές κατευθυντήριες γραμμές για τον καθορισμό της σποραδικής και μειωμένης έντασης έκθεσης, όπως προβλέπεται στην παράγραφο 3.
   5.   Η εκτίμηση στην οποία αναφέρεται η παράγραφος 2 αποτελεί αντικείμενο διαβούλευσης με τους εργαζόμενους ή/και με τους εκπροσώπους τους στην επιχείρηση ή την εγκατάσταση και αναθεωρείται όταν υπάρχουν λόγοι να πιστεύεται ότι δεν είναι σωστή ή όταν μεσολαβεί ουσιαστική μεταβολή στην εργασία.
   Άρθρο 4
   1.   Υπό την επιφύλαξη του άρθρου 3 παράγραφος 3, λαμβάνονται τα μέτρα που αναφέρονται στις παραγράφους 2 έως 5.
   2.   Οι δραστηριότητες οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 καλύπτονται από ένα σύστημα κοινοποιήσεως το οποίο διαχειρίζεται η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους.
   3.   Η κατά την παράγραφο 2 κοινοποίηση γίνεται από τον εργοδότη προς την αρμόδια αρχή του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους προτού αρχίσουν οι εργασίες, σύμφωνα με τις εθνικές νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις.
   Η κοινοποίηση αυτή πρέπει τουλάχιστον να περιλαμβάνει συνοπτική περιγραφή:

               α)

               της τοποθεσίας του εργοταξίου·

               β)

               των χρησιμοποιούμενων ή χειριζόμενων τύπων και ποσοτήτων αμιάντου·

               γ)

               των δραστηριοτήτων και των εφαρμοζόμενων μεθόδων·

               δ)

               του αριθμού των ενεχόμενων εργαζομένων·

               ε)

               της ημερομηνίας έναρξης και της διάρκειας των εργασιών·

               στ)

               των μέτρων που λαμβάνονται για να περιοριστεί η έκθεση των εργαζομένων στον αμίαντο.

         4.   Οι εργαζόμενοι ή/και οι εκπρόσωποί τους στην επιχείρηση ή την εγκατάσταση έχουν πρόσβαση στο έγγραφο που αποτελεί το αντικείμενο της κοινοποίησης η οποία αναφέρεται στην παράγραφο 2 και αφορά την επιχείρησή τους ή την εγκατάσταση σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία.
   5.   Όποτε μια μεταβολή των συνθηκών εργασίας ενδέχεται να συνεπάγεται σημαντική αύξηση της έκθεσης σε σκόνη αμιάντου ή υλικών που περιέχουν αμίαντο, πρέπει να γίνεται νέα κοινοποίηση.
   Άρθρο 5
   Απαγορεύεται η εφαρμογή του αμιάντου με ψεκασμό (flocage) καθώς και οι δραστηριότητες που συνεπάγονται την ενσωμάτωση μονωτικών ή ηχομονωτικών υλικών χαμηλής πυκνότητας (κατώτερη του 1 g/cm3) που περιέχον αμίαντο.
   Με την επιφύλαξη της εφαρμογής άλλων κοινοτικών διατάξεων σχετικών με την εμπορία και χρήση του αμιάντου, απαγορεύονται οι δραστηριότητες που εκθέτουν τους εργαζόμενους σε ίνες αμιάντου κατά την εξόρυξη του αμιάντου ή κατά την παρασκευή και μεταποίηση προϊόντων αμιάντου ή την παρασκευή και μεταποίηση προϊόντων που περιέχουν ηθελημένα προστεθέντα αμίαντο, με εξαίρεση την επεξεργασία και την υγειονομική ταφή προϊόντων που προέρχονται από κατεδάφιση και από αφαίρεση του αμιάντου.
   Άρθρο 6
   Για όλες τις δραστηριότητες που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1, η έκθεση των εργαζομένων σε σκόνη αμίαντου ή υλικά που περιέχουν αμίαντο στο χώρο εργασίας πρέπει να μειωθεί στο ελάχιστο και οπωσδήποτε κάτω από την οριακή τιμή του άρθρου 8, ιδιαίτερα μέσω των ακόλουθων μέτρων:

               α)

               ο αριθμός των εργαζομένων που εκτίθενται ή ενδέχεται να εκτεθούν σε σκόνη ή σε υλικά που περιέχουν αμίαντο πρέπει να περιορίζεται στο ελάχιστο δυνατό·

               β)

               οι μέθοδοι εργασίας πρέπει να έχουν σχεδιαστεί κατά τρόπον ώστε να μην παράγεται σκόνη αμιάντου ή, εάν αυτό δεν είναι εφικτό, να μην εισέρχεται σκόνη αμιάντου στον αέρα·

               γ)

               όλες οι εγκαταστάσεις και οι εξοπλισμοί που χρησιμεύουν για την επεξεργασία του αμιάντου πρέπει να μπορούν να καθαρίζονται και να συντηρούνται αποτελεσματικά και τακτικά·

               δ)

               ο αμίαντος ή τα υλικά που απελευθερώνουν σκόνη αμιάντου ή περιέχουν αμίαντο πρέπει να αποθηκεύονται και να μεταφέρονται σε κατάλληλες κλειστές συσκευασίες·

               ε)

               τα απόβλητα πρέπει να συλλέγονται και να απομακρύνονται από το χώρο εργασίας το ταχύτερο δυνατόν, σε κατάλληλη κλειστή συσκευασία με επισήμανση στην οποία να αναφέρεται ότι περιέχουν αμίαντο· το μέτρο αυτό δεν ισχύει για τις εξορυκτικές δραστηριότητες· τα εν λόγω απόβλητα υφίστανται στη συνέχεια επεξεργασία σύμφωνα με την οδηγία 91/689/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 1991, για τα επικίνδυνα απόβλητα (6).

         Άρθρο 7
   1.   Αναλόγως των αποτελεσμάτων της αρχικής εκτιμήσεως των κινδύνων και για να τηρείται η οριακή τιμή κατά το άρθρο 8, πραγματοποιούνται τακτικά μετρήσεις της περιεκτικότητας του αέρα σε ίνες αμιάντου στο χώρο της εργασίας.
   2.   Οι δειγματοληψίες πρέπει να είναι αντιπροσωπευτικές της προσωπικής έκθεσης των εργαζομένων στη σκόνη αμιάντου ή υλικών που περιέχουν αμίαντο.
   3.   Οι δειγματοληψίες πραγματοποιούνται αφού ζητηθεί η γνώμη των εργαζομένων ή/και των εκπροσώπων τους στην επιχείρηση ή την εγκατάσταση.
   4.   Η συλλογή δειγμάτων διεξάγεται από ειδικευμένο προσωπικό. Στη συνέχεια, τα δείγματα αναλύονται σύμφωνα με την παράγραφο 6 σε εργαστήρια τα οποία διαθέτουν τον κατάλληλο εξοπλισμό για τη μέτρηση των ινών.
   5.   Η διάρκεια των δειγματοληψιών πρέπει να είναι τόση ώστε να είναι εφικτός ο προσδιορισμός της αντιπροσωπευτικής έκθεσης για οκτάωρη περίοδο αναφοράς (μια βάρδια), είτε διά μετρήσεως είτε με χρονικώς σταθμισμένο υπολογισμό.
   6.   Η μέτρηση των ινών πραγματοποιείται κατά προτίμηση με μικροσκόπιο αντίθεσης φάσης (PCM), σύμφωνα με τη μέθοδο που συνιστά η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (ΠΟΥ), από το 1997 (7), ή με οιαδήποτε άλλη μέθοδο ισοδύναμου αποτελέσματος.
   Για τη μέτρηση του αμίαντου στον αέρα βάσει του πρώτου εδαφίου λαμβάνονται υπόψη μόνο οι ίνες μήκους ανώτερου των 5 μικρομέτρων και πλάτους μικρότερου των 3 μικρομέτρων, με λόγο μήκους/πλάτους μεγαλύτερο του 3:1.
   Άρθρο 8
   Οι εργοδότες μεριμνούν ώστε κανένας εργαζόμενος να μην εκτίθεται σε ατμόσφαιρα με περιεκτικότητα σε αμίαντο μεγαλύτερη των 0,1 ινών ανά cm3 ως χρονικώς σταθμισμένο μέσο όρο για 8 ώρες (TWA).
   Άρθρο 9
   Οι τροποποιήσεις που είναι αναγκαίες για την προσαρμογή του παραρτήματος Ι της παρούσας οδηγίας στην τεχνική πρόοδο εγκρίνονται με τη διαδικασία στην οποία παραπέμπει το άρθρο 17 της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Ιουνίου 1989, σχετικά με την εφαρμογή μέτρων για την προώθηση της βελτίωσης της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων κατά την εργασία (8).
   Άρθρο 10
   1.   Σε περίπτωση υπέρβασης της οριακής τιμής του άρθρου 8, πρέπει να εντοπίζονται τα αίτια της υπέρβασης αυτής και να λαμβάνονται το συντομότερο δυνατό τα κατάλληλα διορθωτικά μέτρα.
   Η εργασία στη μολυσμένη περιοχή μπορεί να συνεχιστεί μόνον εάν ληφθούν κατάλληλα μέτρα για την προστασία των οικείων εργαζομένων.
   2.   Αμέσως μετά γίνεται νέος προσδιορισμός της περιεκτικότητας του αέρα σε αμίαντο, ώστε να εξακριβώνεται η αποτελεσματικότητα των μέτρων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου 1.
   3.   Όταν η έκθεση δεν μπορεί να περιοριστεί με άλλα μέσα και η οριακή τιμή απαιτεί τη χρήση ατομικού προστατευτικού αναπνευστικού εξοπλισμού, η χρήση του εξοπλισμού αυτού δεν επιτρέπεται να είναι μόνιμη και πρέπει να περιορίζεται, για κάθε εργαζόμενο, στον απολύτως αναγκαίο ελάχιστο χρόνο. Κατά τη διάρκεια εργασιών με ατομική αναπνευστική συσκευή προβλέπονται, αναλόγως της φυσικής και κλιματολογικής επιβάρυνσης και, ενδεχομένως, κατόπιν διαβούλευσης με τους εργαζομένους ή/και τους εκπροσώπους τους, οι απαραίτητες περίοδοι ανάπαυσης σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία και πρακτική.
   Άρθρο 11
   Πριν από την έναρξη των εργασιών κατεδάφισης ή συντήρησης, οι εργοδότες λαμβάνουν κάθε ενδεδειγμένο μέτρο για τον εντοπισμό των υλικών που ενδέχεται να περιέχουν αμίαντο, ζητώντας, εφόσον χρειάζεται, πληροφορίες από τους ιδιοκτήτες των χώρων.
   Εάν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ως προς την παρουσία αμίαντου σε ένα υλικό ή σε ένα κτίριο, εφαρμόζεται η παρούσα οδηγία.
   Άρθρο 12
   Για ορισμένες δραστηριότητες, όπως κατεδάφιση, αφαίρεση αμιάντου, επισκευή και συντήρηση κατά τις οποίες προβλέπεται υπέρβαση των οριακών τιμών που καθορίζονται στο άρθρο 8 παρά τη χρήση τεχνικών προληπτικών μέτρων για τον περιορισμό της συγκέντρωσης αμίαντου στον αέρα, ο εργοδότης καθορίζει τα μέτρα προστασίας των εργαζομένων όταν αυτοί εκτελούν τέτοιες εργασίες, ιδίως δε τα ακόλουθα:

               α)

               οι εργαζόμενοι λαμβάνουν κατάλληλες αναπνευστικές συσκευές και άλλες ατομικές προστατευτικές συσκευές τις οποίες οφείλουν να φορούν·

               β)

               τοποθετούνται πινακίδες που επισημαίνουν ότι προβλέπεται η υπέρβαση της οριακής τιμής του άρθρου 8· και

               γ)

               αποφεύγεται ο διασκορπισμός της σκόνης αμιάντου ή αμιαντούχων υλικών εκτός του χώρου εργασίας.

         Πριν από τις δραστηριότητες αυτές, ζητείται η γνώμη των εργαζόμενων ή/και των εκπροσώπων τους στην επιχείρηση ή την εγκατάσταση για τα μέτρα αυτά.
   Άρθρο 13
   1.   Προτού αρχίσουν οι εργασίες για την κατεδάφιση ή για την απομάκρυνση του αμιάντου ή/και υλικών που περιέχουν αμίαντο από κτίρια, κατασκευές, συσκευές και εγκαταστάσεις, καθώς και από πλοία, καταρτίζεται σχέδιο εργασίας.
   2.   Το σχέδιο που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρέπει να προβλέπει τα απαραίτητα μέτρα για την ασφάλεια και την υγεία των εργαζομένων στο χώρο εργασίας.
   Το σχέδιο πρέπει ιδίως να προβλέπει ότι:

               α)

               ο αμίαντος ή/και τα αμιαντούχα υλικά απομακρύνονται πριν από την εφαρμογή των τεχνικών κατεδάφισης, εκτός αν η εν λόγω απομάκρυνση ενδέχεται να προκαλέσει μεγαλύτερο κίνδυνο για τους εργαζόμενους παρά εάν ο αμίαντος ή/και τα αμιαντούχα υλικά δεν μετακινηθούν·

               β)

               χορηγείται ο ατομικός εξοπλισμός προστασίας που αναφέρεται στο άρθρο 12 πρώτο εδάφιο στοιχείο α) αν χρειάζεται·

               γ)

               μετά τον τερματισμό των έργων κατεδάφισης ή των εργασιών αφαίρεσης αμιάντου, εξασφαλίζεται ότι δεν υπάρχουν κίνδυνοι οφειλόμενοι στην έκθεση στον αμίαντο στον χώρο εργασίας, σύμφωνα με τις εθνικές νομοθεσίες και πρακτικές.

         Κατόπιν αιτήσεως των αρμόδιων αρχών, το σχέδιο πρέπει να περιέχει πληροφορίες σχετικά με τα ακόλουθα σημεία:

               α)

               τη φύση και την πιθανή διάρκεια των εργασιών·

               β)

               τον τόπο εκτέλεσης των εργασιών·

               γ)

               τις χρησιμοποιούμενες μεθόδους όταν οι εργασίες συνεπάγονται το χειρισμό αμιάντου ή υλικών που περιέχουν αμίαντο·

               δ)

               τα χαρακτηριστικά των εξοπλισμών που χρησιμοποιούνται για:

                           i)

                           την προστασία και την απολύμανση του προσωπικού που έχει αναλάβει τις εργασίες·

                           ii)

                           την προστασία των λοιπών προσώπων που βρίσκονται στο χώρο των εργασιών ή κοντά στο χώρο αυτό.

         3.   Κατόπιν αιτήσεως των αρμόδιων αρχών, το σχέδιο που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρέπει να τους κοινοποιείται πριν από την έναρξη των προβλεπόμενων εργασιών.
   Άρθρο 14
   1.   Ο εργοδότης υποχρεούται να παρέχει κατάλληλη εκπαίδευση σε όλους τους εργαζομένους που εκτίθενται, ή ενδέχεται να εκτεθούν, σε σκόνη αμιάντου ή υλικών που περιέχουν αμίαντο. Η εκπαίδευση παρέχεται δωρεάν για τους εργαζομένους και σε τακτικά χρονικά διαστήματα.
   2.   Το περιεχόμενο της εκπαίδευσης πρέπει να είναι εύκολα κατανοητό από τους εργαζόμενους, πρέπει δε να τους επιτρέπει να αποκτούν τις απαιτούμενες γνώσεις και ικανότητες όσον αφορά την πρόληψη και την ασφάλεια, ιδίως δε σχετικά με:

               α)

               τις ιδιότητες του αμίαντου και τις επιπτώσεις του για την υγεία, επίσης όταν συνδυάζεται με κάπνισμα·

               β)

               τα είδη προϊόντων ή υλικών που πιθανώς περιέχουν αμίαντο·

               γ)

               τις εργασίες που ενδέχεται να συνεπάγονται έκθεση στον αμίαντο και τη σημασία των προληπτικών ελέγχων για τον περιορισμό της έκθεσης στο ελάχιστο·

               δ)

               τις ασφαλείς πρακτικές εργασίας, τους ελέγχους και τον εξοπλισμό προστασίας·

               ε)

               τον κατάλληλο ρόλο, την εκλογή, την επιλογή, τους περιορισμούς και την ορθή χρήση του αναπνευστικού εξοπλισμού·

               στ)

               τις διαδικασίες έκτακτης ανάγκης·

               ζ)

               τις διαδικασίες απορρύπανσης·

               η)

               τη διάθεση των αποβλήτων·

               θ)

               τις απαιτήσεις ιατρικής επίβλεψης.

         3.   Εκπονούνται πρακτικές κατευθυντήριες γραμμές σε κοινοτικό επίπεδο για την εκπαίδευση των εργαζομένων σε εργασίες απομάκρυνσης του αμιάντου.
   Άρθρο 15
   Πριν από την εκτέλεση κατεδαφιστικών έργων ή εργασιών αφαίρεσης αμιάντου, οι επιχειρήσεις πρέπει να αποδεικνύουν τις ικανότητές τους στον τομέα αυτόν και οι αποδείξεις αυτές πρέπει να είναι σύμφωνες με τις εθνικές νομοθεσίες ή/και πρακτικές.
   Άρθρο 16
   1.   Για κάθε δραστηριότητα που αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 1, και με επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 3 παράγραφος 3, λαμβάνονται τα κατάλληλα μέτρα ώστε:

               α)

               οι χώροι όπου διεξάγονται οι δραστηριότητες αυτές:

                           i)

                           να είναι σαφώς οριοθετημένοι και να έχουν εμφανή σήμανση με πινακίδες προειδοποίησης·

                           ii)

                           να μην είναι προσιτοί σε άλλους εργαζόμενους εκτός από εκείνους οι οποίοι πρέπει να μπαίνουν στους χώρους αυτούς, λόγω της εργασίας τους ή των καθηκόντων τους·

                           iii)

                           να αποτελούν χώρους όπου απαγορεύεται το κάπνισμα·

               β)

               να διευθετούνται κατάλληλοι χώροι όπου οι εργαζόμενοι μπορούν να τρώγουν και να πίνουν χωρίς κίνδυνο να μολυνθούν από τη σκόνη αμιάντου·

               γ)

               να τίθενται στη διάθεση των εργαζομένων κατάλληλα ενδύματα εργασίας ή προστασίας· αυτά τα ενδύματα εργασίας ή προστασίας να παραμένουν στο χώρο της επιχείρησης· να είναι, όμως, δυνατό να δίνονται για καθάρισμα σε πλυντήρια που διαθέτουν τον απαιτούμενο για το σκοπό αυτό εξοπλισμό και βρίσκονται έξω από την επιχείρηση, εφόσον η επιχείρηση δεν προβαίνει η ίδια στον καθαρισμό· στην περίπτωση αυτή, η μεταφορά των ενδυμάτων εκτελείται σε κλειστά κιβώτια·

               δ)

               να παρέχονται ξεχωριστοί χώροι φύλαξης για τα ενδύματα εργασίας ή προστασίας αφενός και για τα κοινά ενδύματα αφετέρου·

               ε)

               να τίθενται στη διάθεση των εργαζομένων κατάλληλες και επαρκείς εγκαταστάσεις υγιεινής, οι οποίες πρέπει να περιλαμβάνουν και ντους στην περίπτωση εργασιών που παράγουν σκόνη·

               στ)

               ο προστατευτικός εξοπλισμός να τοποθετείται σε καθορισμένο σημείο, να ελέγχεται και να καθαρίζεται μετά από κάθε χρήση και να λαμβάνονται τα κατάλληλα μέτρα ώστε ο ελαττωματικός εξοπλισμός να επιδιορθώνεται ή να αντικαθίσταται πριν ξαναχρησιμοποιηθεί.

         2.   Το κόστος των μέτρων που λαμβάνονται κατ’ εφαρμογή των διατάξεων της παραγράφου 1 δεν είναι δυνατό να βαρύνει τους εργαζομένους.
   Άρθρο 17
   1.   Για κάθε δραστηριότητα που αναφέρεται στο άρθρο 3, παράγραφος 1 λαμβάνονται τα κατάλληλα μέτρα ώστε, τόσο οι εργαζόμενοι όσο και οι εκπρόσωποί τους στην επιχείρηση ή την εγκατάσταση, να πληροφορούνται ικανοποιητικά:

               α)

               τους πιθανούς κινδύνους για την υγεία που συνεπάγεται η έκθεση στη σκόνη που προέρχεται από τον αμίαντο ή από υλικά που περιέχουν αμίαντο·

               β)

               την ύπαρξη κανονιστικών οριακών τιμών και την ανάγκη για έλεγχο της ατμόσφαιρας·

               γ)

               τις επιταγές των μέτρων υγιεινής, στις οποίες περιλαμβάνεται και η απαγόρευση του καπνίσματος·

               δ)

               τις προφυλάξεις που πρέπει να λαμβάνονται όσον αφορά τη χρήση προστατευτικού εξοπλισμού και ενδυμάτων·

               ε)

               τις ειδικές προφυλάξεις που αποσκοπούν στην ελαχιστοποίηση της έκθεσης στον αμίαντο.

         2.   Εκτός από τα μέτρα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 και με την επιφύλαξη του άρθρου 3 παράγραφος 3, λαμβάνονται κατάλληλα μέτρα ώστε:

               α)

               οι εργαζόμενοι ή/και οι εκπρόσωποί τους στην επιχείρηση ή την εγκατάσταση να μπορούν να λαμβάνουν γνώση των αποτελεσμάτων των μετρήσεων της περιεκτικότητας του αέρα σε αμίαντο και να τους δίνονται εξηγήσεις σχετικά με τη σημασία των αποτελεσμάτων αυτών·

               β)

               αν τα αποτελέσματα υπερβαίνουν την οριακή τιμή του άρθρου 8, οι οικείοι εργαζόμενοι καθώς και οι αντιπρόσωποί τους στην επιχείρηση ή την εγκατάσταση να ενημερώνονται το συντομότερο δυνατό για τις υπερβάσεις αυτές και τις αιτίες τους και να ζητείται η γνώμη των εργαζομένων ή/και των αντιπροσώπων τους στην επιχείρηση ή την εγκατάσταση σχετικά με τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν ή, αν η κατάσταση είναι επείγουσα, να λαμβάνουν γνώση των ληφθέντων μέτρων.

         Άρθρο 18
   1.   Με την επιφύλαξη του άρθρου 3 παράγραφος 3, λαμβάνονται τα μέτρα που αναφέρονται στις παραγράφους 2 έως 5.
   2.   Για κάθε εργαζόμενο πρέπει να υπάρχει διαθέσιμη εκτίμηση της κατάστασης της υγείας του πριν αρχίσει να εκτίθεται στη σκόνη που προέρχεται από αμίαντο ή από υλικά που περιέχουν αμίαντο.
   Η εκτίμηση αυτή πρέπει να περιλαμβάνει ειδική εξέταση του θώρακα. Στο παράρτημα I δίδονται επιπλέον συστάσεις πρακτικού χαρακτήρα των οποίων μπορούν να κάνουν χρήση τα κράτη μέλη για την κλινική παρακολούθηση των εργαζομένων· οι συστάσεις αυτές προσαρμόζονται στην τεχνική πρόοδο σύμφωνα με τη διαδικασία στην οποία παραπέμπει το άρθρο 17 της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ.
   Πρέπει να διατίθεται νέα εκτίμηση μία τουλάχιστον φορά κάθε τρία έτη για όσο διάστημα διαρκεί η έκθεση στον αμίαντο.
   Για κάθε εργαζόμενο καταρτίζεται ατομικός ιατρικός φάκελος σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία και/ή την πρακτική.
   3.   Με βάση την κλινική παρακολούθηση που αναφέρεται στην παράγραφο 2, δεύτερο εδάφιο, ο γιατρός ή η αρχή που είναι αρμόδια για την ιατρική παρακολούθηση των εργαζομένων, σύμφωνα με τις εθνικές νομοθεσίες, αποφαίνεται σχετικά με τα τυχόν ατομικά προστατευτικά ή προληπτικά μέτρα που πρέπει να ληφθούν ή προσδιορίζει τα μέτρα αυτά.
   Τα εν λόγω μέτρα μπορούν να περιλαμβάνουν, ανάλογα με την περίπτωση, την απαγόρευση της έκθεσης του οικείου εργαζόμενου στη σκόνη που προέρχεται από τον αμίαντο ή από υλικά που περιέχουν αμίαντο.
   4.   Πρέπει να παρέχονται πληροφορίες και συμβουλές στους εργαζομένους όσον αφορά κάθε εκτίμηση της υγείας τους στην οποία μπορούν να υποβάλλονται μετά το πέρας της έκθεσης.
   Ο εγκεκριμένος ιατρός ή η εγκεκριμένη υπηρεσία ιατρικής επίβλεψης των εργαζομένων μπορούν να ορίσουν την παράταση της ιατρικής επίβλεψης και μετά το πέρας της έκθεσης, για διάστημα που κρίνουν αναγκαίο για τη διαφύλαξη της υγείας του συγκεκριμένου προσώπου.
   Η παράταση της επίβλεψης γίνεται σύμφωνα με τις εθνικές νομοθεσίες ή/και πρακτικές.
   5.   Ο ενδιαφερόμενος εργαζόμενος ή ο εργοδότης μπορούν να ζητήσουν την αναθεώρηση των εκτιμήσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 3, σύμφωνα με τις εθνικές νομοθεσίες.
   Άρθρο 19
   1.   Με την επιφύλαξη του άρθρου 3 παράγραφος 3, λαμβάνονται τα μέτρα που αναφέρονται στις παραγράφους 2, 3 και 4.
   2.   Ο εργοδότης οφείλει να εγγράφει τους εργαζομένους που καλούνται να ασκήσουν τις δραστηριότητες που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 σε μητρώο, αναφέροντας τη φύση και τη διάρκεια των δραστηριοτήτων τους καθώς και την έκθεση στον αμίαντο την οποία έχουν υποστεί. Ο ιατρός ή/και η αρμόδια για την ιατρική παρακολούθηση αρχή έχουν πρόσβαση στο μητρώο αυτό. Κάθε εργαζόμενος έχει πρόσβαση στα αποτελέσματα του μητρώου που σχετίζονται με αυτόν προσωπικά. Οι εργαζόμενοι ή/και οι εκπρόσωποί τους στην επιχείρηση ή την εγκατάσταση έχουν πρόσβαση στα συλλογικά και ανώνυμα στοιχεία που περιέχει το μητρώο αυτό.
   3.   Το μητρώο που αναφέρεται στην παράγραφο 2 και οι ατομικοί ιατρικοί φάκελοι που αναφέρονται στο άρθρο 18 παράγραφος 2 τέταρτο εδάφιο φυλάσσονται για σαράντα τουλάχιστον έτη μετά το πέρας της έκθεσης στον αμίαντο, σύμφωνα με τις εθνικές νομοθεσίες ή/και πρακτικές.
   4.   Αν η επιχείρηση παύσει τη δραστηριότητά της, τα έγγραφα που αναφέρονται στην παράγραφο 3 τίθενται στη διάθεση της αρμόδιας αρχής σύμφωνα με τις εθνικές νομοθεσίες ή/και πρακτικές.
   Άρθρο 20
   Τα κράτη μέλη προβλέπουν τις κατάλληλες κυρώσεις, οι οποίες εφαρμόζονται σε περίπτωση παράβασης της εθνικής νομοθεσίας που θεσπίζεται βάσει της παρούσας οδηγίας. Οι κυρώσεις αυτές πρέπει να είναι αποτελεσματικές, ανάλογες και αποτρεπτικές.
   Άρθρο 21
   Τα κράτη μέλη τηρούν μητρώο των αναγνωρισμένων κρουσμάτων αμιάντωσης και μεσοθηλιώματος.
   Άρθρο 22
   Τα κράτη μέλη υποβάλλουν ανά πενταετία στην Επιτροπή έκθεση εφαρμογής της παρούσας οδηγίας, υπό μορφή ειδικού κεφαλαίου της ενιαίας έκθεσης που προβλέπεται στο άρθρο 17α παράγραφοι 1, 2 και 3 της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ και η οποία χρησιμεύει ως βάση για την αξιολόγηση από την Επιτροπή σύμφωνα με την παράγραφο 4 του εν λόγω άρθρου 17α.
   Άρθρο 23
   Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή τις διατάξεις εσωτερικού δικαίου που εκδίδουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
   Άρθρο 24
   Η οδηγία 83/477/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε με τις οδηγίες που παρατίθενται στο παράρτημα ΙΙ καταργείται, με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων των κρατών μελών όσον αφορά στις προθεσμίες ενσωμάτωσης στο εθνικό δίκαιο των οδηγιών που εμφαίνονται στο παράρτημα II μέρος Β.
   Οι αναφορές στην καταργούμενη οδηγία νοούνται ως αναφορές στην παρούσα οδηγία και διαβάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας του παραρτήματος III.
   Άρθρο 25
   Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
   Άρθρο 26
   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 30 Νοεμβρίου 2009.

            Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         J. BUZEK

            Για το Συμβούλιο

            Η Πρόεδρος

         B. ASK

      (1)  Γνώμη της 10ης Ιουνίου 2009 (που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στην Επίσημη Εφημερίδα).

      (2)  Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 20ής Οκτωβρίου 2009 (που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στην Επίσημη Εφημερίδα) και απόφαση του Συμβουλίου της 26ης Νοεμβρίου 2009.

      (3)  ΕΕ L 263 της 24.9.1983, σ. 25.

      (4)  Βλέπε παράρτημα II μέρος Α.

      (5)  Αριθμός μητρώου CAS (Chemical Abstract Service).

      (6)  ΕΕ L 377 της 31.12.1991, σ. 20.

      (7)  Καθορισμός της συγκέντρωσης αιωρούμενων ινών στον αέρα. Συνιστώμενη μέθοδος: μικροσκόπηση με διάταξη αντίθετης φάσης (μέτρηση με φίλτρο μεμβράνης). ISBN 92 4 154496 1, ΠΟΥ, Γενεύη 1997.

      (8)  ΕΕ L 183 της 29.6.1989, σ. 1.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I

         Πρακτικές συστάσεις για την κλινική παρακολούθηση των εργαζομένων κατά το άρθρο 18 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο

                  1.

                  Σύμφωνα με τις σημερινές γνώσεις μας, η έκθεση σε ίνες αμιάντου μπορεί να προκαλέσει τις ακόλουθες παθήσεις:

                              —

                              αμιάντωση,

                              —

                              μεσοθηλίωμα,

                              —

                              καρκίνο του πνεύμονα,

                              —

                              γαστρεντερικό καρκίνωμα.

                  2.

                  Ο ιατρός ή/και η αρχή που είναι αρμόδια για την ιατρική παρακολούθηση των εργαζομένων που εκτίθενται στον αμίαντο πρέπει να γνωρίζει τις συνθήκες και τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες πραγματοποιήθηκε η έκθεση κάθε εργαζομένου.

                  3.

                  H εξέταση της υγείας των εργαζομένων πραγματοποιείται σύμφωνα με τις αρχές και την πρακτική της εργασιακής ιατρικής και περιλαμβάνει τουλάχιστον τα ακόλουθα μέτρα:

                              —

                              κατάρτιση του ιατρικού και επαγγελματικού φακέλου του εργαζομένου,

                              —

                              προσωπική συνέντευξη,

                              —

                              γενική κλινική εξέταση και ιδίως του θώρακα,

                              —

                              εξέταση της αναπνευστικής λειτουργίας (σπειρομέτρηση και καμπύλη ροής όγκου).

                        Ο ιατρός ή/και η αρμόδια αρχή για την επίβλεψη της υγείας αποφασίζει τη διεξαγωγή περαιτέρω εξετάσεων, όπως κυτταρολογικές εξετάσεις των πτυέλων, ακτινολογική εξέταση του θώρακα ή αξονική τομογραφία, σύμφωνα με τις πλέον πρόσφατες γνώσεις στον τομέα της εργασιακής ιατρικής.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II
      ΜΕΡΟΣ Α

         Καταργούμενη οδηγία με κατάλογο των διαδοχικών τροποποιήσεών της

         (κατά το άρθρο 24)

                  Οδηγία 83/477/ΕΟΚ του Συμβουλίου
                  (ΕΕ L 263 της 24.9.1983, σ. 25).

                  Οδηγία 91/382/ΕΟΚ του Συμβουλίου
                  (ΕΕ L 206 της 29.7.1991, σ. 16).

                  Οδηγία 98/24/ΕΚ του Συμβουλίου
                  (ΕΕ L 131 της 5.5.1998, σ. 11).

                  Μόνο όσον αφορά το άρθρο 13 παράγραφος 2

                  Οδηγία 2003/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
                  (ΕΕ L 97 της 15.4.2003, σ. 48).

                  Οδηγία 2007/30/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
                  (ΕΕ L 165 της 27.6.2007, σ. 21).

                  Μόνον όσον αφορά το άρθρο 2 παράγραφος 1

            ΜΕΡΟΣ B

         Κατάλογος καταληκτικών ημερομηνιών ενσωμάτωσης στο εθνικό δίκαιο

         (κατά το άρθρο 24)

                  Οδηγία

                  Λήξη προθεσμίας ενσωμάτωσης

                  83/477/ΕΟΚ

                  31 Δεκεμβρίου 1986 (1)

                  91/382/ΕΟΚ

                  1 Ιανουαρίου 1993 (2)

                  98/24/ΕΚ

                  5 Μαΐου 2001

                  2003/18/ΕΚ

                  14 Απριλίου 2006

                  2007/30/ΕΚ

                  31 Δεκεμβρίου 2012

         (1)  H ημερομηνία αυτή αντικαθίσταται από τις 31 Δεκεμβρίου 1989, όσον αφορά τις εξορυκτικές δραστηριότητες του αμιάντου.

         (2)  Η καταληκτική ημερομηνία ενσωμάτωσης της οδηγίας για την Ελληνική Δημοκρατία είναι η 1η Ιανουαρίου 1996. Ωστόσο, η ημερομηνία ενσωμάτωσης των διατάξεων που αφορούν τις εξορυκτικές δραστηριότητες του αμιάντου είναι η 1η Ιανουαρίου 1996 για όλα τα κράτη μέλη και η 1η Ιανουαρίου 1999 για την Ελληνική Δημοκρατία.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΙ

         Πίνακας αντιστοιχίας

                  Οδηγία 83/477/ΕΟΚ

                  Παρούσα οδηγία

                  Άρθρο 1 παράγραφος 1

                  Άρθρο 1 παράγραφος 1

                  Άρθρο 1 παράγραφος 2

                  —

                  Άρθρο 1 παράγραφος 3

                  Άρθρο 1 παράγραφος 2

                  Άρθρο 2 πρώτη έως έκτη περίπτωση

                  Άρθρο 2 στοιχεία α) έως στ)

                  Άρθρο 3 παράγραφοι 1 έως 3

                  Άρθρο 3 παράγραφοι 1 έως 3

                  Άρθρο 3 παράγραφος 3α

                  Άρθρο 3 παράγραφος 4

                  Άρθρο 3 παράγραφος 4

                  Άρθρο 3 παράγραφος 5

                  Άρθρο 4 εισαγωγική φράση

                  Άρθρο 4 παράγραφος 1

                  Άρθρο 4 σημείο 1

                  Άρθρο 4 παράγραφος 2

                  Άρθρο 4 σημείο 2

                  Άρθρο 4 παράγραφος 3

                  Άρθρο 4 σημείο 3

                  Άρθρο 4 παράγραφος 4

                  Άρθρο 4 σημείο 4

                  Άρθρο 4 παράγραφος 5

                  Άρθρο 5

                  Άρθρα 5

                  Άρθρο 6 σημεία 1 έως 5

                  Άρθρο 6 στοιχεία α) έως ε)

                  Άρθρα 7 και 8

                  Άρθρα 7 και 8

                  Άρθρο 9 παράγραφος 2

                  Άρθρο 9

                  Άρθρο 10

                  Άρθρο 10

                  Άρθρο 10α

                  Άρθρο 11

                  Άρθρο 11 παράγραφοι 1 και 2

                  Άρθρο 12 πρώτο και δεύτερο εδάφιο

                  Άρθρο 12 παράγραφος 1

                  Άρθρο 13 παράγραφος 1

                  Άρθρο 12 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο

                  Άρθρο 13 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο

                  Άρθρο 12 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο πρώτη περίπτωση

                  Άρθρο 13 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο στοιχείο α)

                  Άρθρο 12 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο δεύτερη περίπτωση

                  Άρθρο 13 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο στοιχείο β)

                  Άρθρο 12 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο τρίτη περίπτωση

                  Άρθρο 13 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο στοιχείο γ)

                  Άρθρο 12 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο πρώτη περίπτωση

                  Άρθρο 13 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο στοιχείο α)

                  Άρθρο 12 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο δεύτερη περίπτωση

                  Άρθρο 13 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο στοιχείο β)

                  Άρθρο 12 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο τρίτη περίπτωση

                  Άρθρο 13 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο στοιχείο γ)

                  Άρθρο 12 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο τέταρτη περίπτωση

                  Άρθρο 13 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο στοιχείο δ)

                  Άρθρο 12 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο τέταρτη περίπτωση πρώτη υποπερίπτωση

                  Άρθρο 13 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο στοιχείο δ) σημείο i)

                  Άρθρο 12 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο τέταρτη περίπτωση δεύτερη υποπερίπτωση

                  Άρθρο 13 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο στοιχείο δ) σημείο ii)

                  Άρθρο 12 παράγραφος 3

                  Άρθρο 13 παράγραφος 3

                  Άρθρο 12α

                  Άρθρο 14

                  Άρθρο 12β

                  Άρθρο 15

                  Άρθρο 13 παράγραφος 1 στοιχείο α)

                  Άρθρο 16 παράγραφος 1 στοιχείο α)

                  Άρθρο 13 παράγραφος 1 στοιχείο β)

                  Άρθρο 16 παράγραφος 1 στοιχείο β)

                  Άρθρο 13 παράγραφος 1 στοιχείο γ) σημεία i) και ii)

                  Άρθρο 16 παράγραφος 1 στοιχείο γ)

                  Άρθρο 13 παράγραφος 1 στοιχείο γ) σημείο iii)

                  Άρθρο 16 παράγραφος 1 στοιχείο δ)

                  Άρθρο 13 παράγραφος 1 στοιχείο γ) σημείο iv)

                  Άρθρο 16 παράγραφος 1 στοιχείο ε)

                  Άρθρο 13 παράγραφος 1 στοιχείο γ) σημείο v)

                  Άρθρο 16 παράγραφος 1 στοιχείο στ)

                  Άρθρο 13 παράγραφος 2

                  Άρθρο 16 παράγραφος 2

                  Άρθρο 14 παράγραφος 1 εισαγωγική φράση

                  Άρθρο 17 παράγραφος 1 εισαγωγική φράση

                  Άρθρο 14 παράγραφος 1 πρώτη έως πέμπτη περίπτωση

                  Άρθρο 17 παράγραφος 1 στοιχεία α) έως ε)

                  Άρθρο 14 παράγραφος 2

                  Άρθρο 17 παράγραφος 2

                  Άρθρο 15, εισαγωγική φράση

                  Άρθρο 18 παράγραφος 1

                  Άρθρο 15 σημεία 1 έως 4

                  Άρθρο 18 παράγραφοι 2 έως 5

                  Άρθρο 16, εισαγωγική φράση

                  Άρθρο 19 παράγραφος 1

                  Άρθρο 16 σημεία 1 έως 3

                  Άρθρο 19 παράγραφοι 2 έως 4

                  Άρθρο 16α

                  Άρθρο 20

                  Άρθρο 17

                  Άρθρο 21

                  Άρθρο 17α

                  Άρθρο 22

                  Άρθρο 18 παράγραφος 1

                  —

                  Άρθρο 18 παράγραφος 2

                  Άρθρο 23

                  —

                  Άρθρο 24

                  —

                  Άρθρο 25

                  Άρθρο 19

                  Άρθρο 26

                  Παράρτημα ΙΙ

                  Παράρτημα Ι

                  —

                  Παράρτημα ΙΙ

                  —

                  Παράρτημα ΙΙΙ


Avis juridique important

|

31997L0005

Οδηγία 97/5/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 27ης Ιανουαρίου 1997 για τις διασυνοριακές μεταφορές πιστώσεων

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 043 της 14/02/1997 σ. 0025 - 0030

ΟΔΗΓΙΑ 97/5/ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 27ης Ιανουαρίου 1997 για τις διασυνοριακές μεταφορές πιστώσεωνΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 100 Α,την πρόταση της Επιτροπής (1),τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ιδρύματος,Αποφασίζοντας με τη διαδικασία του άρθρου 189 Β της συνθήκης (3), αφού έλαβαν υπόψη το κοινό σχέδιο που εγκρίθηκε από την επιτροπή συνδιαλλαγής στις 22 Νοεμβρίου 1996,Εκτιμώντας:(1) ότι ο όγκος των διασυνοριακών πληρωμών αυξάνεται, καθώς η ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς και η πρόοδος προς την πλήρη οικονομική και νομισματική ένωση οδηγεί στην αύξηση των συναλλαγών και της κυκλοφορίας των προσώπων εντός της Κοινότητας 7 ότι, λόγω του όγκου και της αξίας τους, οι διασυνοριακές μεταφορές πιστώσεων αντιπροσωπεύουν ουσιαστικό τμήμα των εν λόγω διασυνοριακών πληρωμών 7(2) ότι έχει ζωτική σημασία για τα άτομα και τις επιχειρήσεις, και ιδίως τις μικρομεσαίες, να μπορούν να πραγματοποιούν ταχείες, αξιόπιστες και μη δαπανηρές μεταφορές πιστώσεων ανά την Κοινότητα 7 ότι, σύμφωνα με την ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Κοινότητας στα συστήματα διασυνοριακών μεταφορών πιστώσεων (4), η αύξηση του ανταγωνισμού στην αγορά των μεταφορών πιστώσεων θα οδηγήσει σε βελτίωση των υπηρεσιών και μείωση των τιμών 7(3) ότι η παρούσα οδηγία σκοπεύει να συνεχίσει την πρόοδο που έχει επιτευχθεί ως προς την ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς, ιδίως δε ως προς την ελευθέρωση των κινήσεων κεφαλαίων, ενόψει της υλοποίησης της οικονομικής και νομισματικής ένωσης 7 ότι οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας πρέπει να εφαρμόζονται στις μεταφορές πιστώσεων που πραγματοποιούνται στα νομίσματα των κρατών μελών και σε Ecu 7(4) ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο ψήφισμά του της 12ης Φεβρουαρίου 1993 (5), ζήτησε να εκπονηθεί οδηγία του Συμβουλίου η οποία να καθορίζει κανόνες διαφάνειας και ποιότητας περί την εκτέλεση των διασυνοριακών πληρωμών 7(5) ότι τα θέματα που καλύπει η παρούσα οδηγία πρέπει να ρυθμιστούν χωριστά από τα θέματα συστεμικού χαρακτήρα που εξετάζονται ακόμα στην Επιτροπή 7 ότι μπορεί να αποδειχθεί αναγκαία η υποβολή νέας πρότασης με αντικείμενο αυτά τα συστημικά θέματα, ιδίως το πρόβλημα της ολοκλήρωσης των πληρωμών (settlement finality) 7(6) ότι ο στόχος της παρούσας οδηγίας είναι η βελτίωση των υπηρεσιών διασυνοριακών μεταφορών πιστώσεων, ούτως ώστε να βοηθηθεί ο Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ίδρυμα (ΕΝΙ) να ολοκληρώσει το έργο του για την προώθηση της αποτελεσματικότητας των διασυνοριακών μεταφορών πιστώσεων, ενόψει της προετοιμασίας της τρίτης φάσης της οικονομικής και νομισματικής ένωσης 7(7) ότι, προς εκπλήρωση των στόχων που διαλαμβάνονται στην αιτιολογική σκέψη (2), η παρούσα οδηγία προσιδιάζει να εφαρμόζεται σε μεταφορές πιστώσεων που είναι κάτω των 50 000 Ecu 7(8) ότι, σύμφωνα με το άρθρο 3 Β τρίτο εδάφιο της συνθήκης και προς εξασφάλιση διαφάνειας, η παρούσα οδηγία καθορίζει τις ελάχιστες απαιτήσεις που είναι αναγκαίες για την εξασφάλιση επαρκούς επιπέδου πληροφόρησης των πελατών, τόσο πριν όσο και μετά την εκτέλεση της διασυνοριακής μεταφοράς πιστώσεως 7 ότι οι απαιτήσεις αυτές περιλαμβάνουν τη μνεία των διαδικασιών έγερσης αξίωσης και προσφυγής, οι οποίες προσφέρονται στους πελάτες, καθώς και των λεπτομερειών της πρόσβασης στις διαδικασίες αυτές 7 ότι η παρούσα οδηγία καθορίζει ελάχιστες απαιτήσεις για την εκτέλεση, ιδίως από άποψη ποιότητας, με τις οποίες πρέπει να συμμορφώνονται τα ιδρύματα που παρέχουν υπηρεσίες διασυνοριακών μεταφορών πιστώσεων, συμπεριλαμβανομένης της υποχρέωσης εκτέλεσης της διασυνοριακής μεταφοράς πίστωσης σύμφωνα με τις οδηγίες του πελάτη 7 ότι η παρούσα οδηγία πληροί τις προϋποθέσεις που απορρέουν από τις αρχές που περιέχονται στη σύσταση 90/109/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 14ης Φεβρουαρίου 1990, σχετικά με τη διαφάνεια των τραπεζικών όρων που εφαρμόζονται στις διασυνοριακές χρηματοοικονομικές συναλλαγές (6) 7 ότι η παρούσα οδηγία δεν θίγει τις διατάξεις της οδηγίας 91/308/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Ιουνίου 1991, για την πρόληψη της χρησιμοποίησης του χρηματοπιστωτικού συστήματος για τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότες (7) 7(9) ότι η παρούσα οδηγία πρέπει να συμβάλει στη σύντμηση της προθεσμίας εντός της οποίας πρέπει να εκτελούνται οι διασυνοριακές μεταφορές πιστώσεων και να ενθαρρύνει τα ιδρύματα που ήδη τις εκτελούν ταχύτατα, να διατηρήσουν αυτή την πρακτική 7(10) ότι, στην έκθεση που θα υποβάλει η Επιτροπή στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο εντός προθεσμίας δύο ετών μετά τη θέση σε εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, θα πρέπει να εξετάσει όλως ιδιαιτέρως το θέμα της τηρητέας προθεσμίας, εάν δεν έχει συμφωνηθεί προθεσμία μεταξύ του εντολέα και του ιδρύματός του, λαμβάνοντας υπόψη την τεχνική πρόοδο και τις συνθήκες που επικρατούν σε κάθε κράτος μέλος 7(11) ότι τα ιδρύματα θα πρέπει να έχουν υποχρέωση αποκατάστασης σε περίπτωση μη ολοκλήρωσης της μεταφοράς πίστωσης 7 ότι αυτή η υποχρέωση αποκατάστασης θα μπορούσε να δημιουργήσει ευθύνη για το ίδρυμα η οποία, αν δεν περιορισθεί, υπάρχει κίνδυνος να επηρεάσει την ικανότητα του ιδρύματος να πληροί τις προϋποθέσεις φερεγγυότητας 7 ότι, ως εκ τούτου, η υποχρέωση αποκατάστασης προσιδιάζει να εφαρμόζεται μέχρι του ποσού των 12 500 Ecu 7(12) ότι το άρθρο 8 δεν θίγει τις γενικές διατάξεις του εθνικού δικαίου, βάσει των οποίων ένα ίδρυμα ευθύνεται έναντι του εντολέα, εάν δεν ολοκληρωθεί μια διασυνοριακή μεταφορά πίστωσης λόγω λάθους του εν λόγω ιδρύματος 7(13) ότι είναι αναγκαίο να επισημανθούν, μεταξύ των περιστάσεων τις οποίες είναι δυνατόν να αντιμετωπίζουν τα ιδρύματα που συμμετέχουν στην εκτέλεση διασυνοριακής μεταφοράς πίστωσης, συμπεριλαμβανομένων των περιστάσεων που έχουν σχέση με αφερεγγυότητα, οι περιστάσεις ανωτέρας βίας, και ότι, προς τούτο, προσιδιάζει να χρησιμοποιείται ο ορισμός της ανωτέρας βίας που παρατίθεται στο άρθρο 4 παράγραφος 6 της οδηγίας 90/314/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 1990, για τα οργανωμένα ταξίδια και τις οργανωμένες διακοπές και περιηγήσεις (8) 7(14) ότι πρέπει να υπάρχουν, στο επίπεδο των κρατών μελών, πρόσφορες και επαρκείς διαδικασίες έγερσης αξίωσης και προσφυγής για την επίλυση των τυχόν διαφορών μεταξύ πελατών και ιδρυμάτων, χρησιμοποιώντας τις υφιστάμενες διαδικασίες ανάλογα με την περίπτωση,ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:ΤΜΗΜΑ Ι ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ Άρθρο 1 Πεδίο εφαρμογής Οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας εφαρμόζονται επί των διασυνοριακών μεταφορών πιστώσεων που διεξάγονται στα νομίσματα των κρατών μελών και σε Ecu και δεν υπερβαίνουν το ισοδύναμο ποσό των 50 000 Ecu, τις οποίες εντέλλονται πρόσωπα μη αναφερόμενα στο άρθρο 2 στοιχεία α), β) και γ), και οι οποίες εκτελούνται από πιστωτικά και άλλα ιδρύματα.Άρθρο 2 Ορισμοί Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, νοούνται ως:α) «πιστωτικό ίδρυμα»: ίδρυμα όπως ορίζεται στο άρθρο 1 της οδηγίας 77/780/ΕΟΚ (9), καθώς και το ευρισκόμενο στην Κοινότητα υποκατάστημα, όπως ορίζεται στο άρθρο 1 τρίτη περίπτωση της εν λόγω οδηγίας, πιστωτικού ιδρύματος έχοντος την εταιρική του έδρα εκτός της Κοινότητας, το οποίο, στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του, εκτελεί διασυνοριακές μεταφορές πιστώσεων 7β) «άλλο ίδρυμα»: κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, το οποίο δεν είναι πιστωτικό ίδρυμα αλλά, στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του, εκτελεί διασυνοριακές μεταφορές πιστώσεων 7γ) «χρηματοπιστωτικό ίδρυμα»: ίδρυμα όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3604/93 του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 1993, για τον προσδιορισμό των εννοιών που είναι αναγκαίες για την εφαρμογή της απαγόρευσης της προνομιακής πρόσβασης που αναφέρεται στο άρθρο 104 Α της συνθήκης (10) 7δ) «ίδρυμα»: πιστωτικό ή άλλο ίδρυμα. Για τους σκοπούς των άρθρων 6, 7, και 8, τα υποκαταστήματα ενός και του αυτού πιστωτικού ιδρύματος, τα οποία ευρίσκονται σε διαφορετικά κράτη μέλη και συμμετέχουν στην εκτέλεση διασυνοριακής μεταφοράς πίστωσης, λογίζονται ως χωριστά ιδρύματα 7ε) «ενδιάμεσο ίδρυμα»: ίδρυμα διάφορο του ιδρύματος του εντολέως ή του δικαιούχου το οποίο συμμετέχει στην εκτέλεση διασυνοριακής μεταφοράς πίστωσης 7στ) «διασυνοριακή μεταφορά πίστωσης»: πράξη πραγματοποιούμενη με πρωτοβουλία του εντολέα μέσω ιδρύματος ή υποκαταστήματος ιδρύματος, ευρισκόμενου σε κράτος μέλος, με σκοπό να τεθεί στη διάθεση του δικαιούχου χρηματικό ποσό σε ένα ίδρυμα ή υποκατάστημα ιδρύματος, ευρισκόμενο σε άλλο κράτος μέλος. Ο εντολέας και ο δικαιούχος είναι δυνατόν να είναι ένα και το αυτό πρόσωπο 7ζ) «εντολή διασυνοριακής μεταφοράς πίστωσης»: η άνευ όρων εντολή εκτελέσεως διασυνοριακής μεταφοράς πιστώσεως, που εκδίδεται απ' ευθείας, υπό οιαδήποτε μορφή, από έναν εντολέα προς ένα ίδρυμα 7η) «εντολέας»: φυσικό ή νομικό πρόσωπο που εντέλλεται την εκτέλεση διασυνοριακής μεταφοράς πίστωσης υπέρ ενός δικαιούχου 7θ) «δικαιούχος»: ο τελικός αποδέκτης μιας διασυνοριακής πίστωσης, το αντιστοιχούν ποσό της οποίας τίθεται στη διάθεσή του σε ένα λογαριασμό, στον οποίο έχει δικαίωμα 7ι) «πελάτης»: ο εντολέας ή ο δικαιούχος, ανάλογα με την περίπτωση 7ια) «επιτόκιο αναφοράς»: επιτόκιο που αντιστοιχεί σε αποζημίωση και καθορίζεται σύμφωνα με τους κανόνες που ισχύουν στο κράτος μέλος όπου ευρίσκεται το ίδρυμα που πρέπει να καταβάλει την αποζημίωση στον πελάτη 7ιβ) «ημερομηνία αποδοχής»: η ημερομηνία κατά την οποία πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις οι απαιτούμενες από ένα ίδρυμα για την εκτέλεση εντολής διασυνοριακής μεταφοράς πίστωσης, και οι οποίες έχουν σχέση με την ύπαξη επαρκούς αντικρύσματος και με τις πληροφορίες που απαιτούνται για την εκτέλεση της εντολής αυτής.ΤΜΗΜΑ ΙΙ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΤΩΝ ΟΡΩΝ ΤΩΝ ΔΙΑΣΥΝΟΡΙΑΚΩΝ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ ΠΙΣΤΩΣΕΩΝ Άρθρο 3 Πληροφορίες που παρέχονται εκ των υστέρων σχετικά με τους όρους των διασυνοριακών μεταφορών πιστώσεων Τα ιδρύματα θέτουν στη διάθεση των πελατών τους και των δυνητικών πελατών τους, εγγράφως, συμπεριλαμβανομένων, κατά περίπτωση, των ηλεκτρονικών μέσων, και υπό μορφή ευχερώς κατανοητή, τις πληροφορίες σχετικά με τους όρους των διασυνοριακών μεταφορών πιστώσεων. Οι πληροφορίες αυτές περιέχουν οπωσδήποτε:- ένδειξη της προθεσμίας που απαιτείται ώστε, εις εκτέλεση εντολής διασυνοριακής μεταφοράς πιστώσεως που δίδεται προς το ίδρυμα, να πιστωθεί το ποσό στο λογαριασμό του ιδρύματος του δικαιούχου. Αναφέρεται σαφώς πότε αρχίζει η προθεσμία.- ένδειξη της προθεσμίας που απαιτείται ώστε, σε περίπτωση άφιξης διασυνοριακής μεταφοράς πίστωσης, να πιστωθεί το ποσό στο λογαριασμό του δικαιούχου μετά την πίστωσή του στο λογαριασμό του ιδρύματος,- τον τρόπο υπολογισμού των κάθε είδους προμηθειών και εξόδων που πρέπει να καταβάλλει ο πελάτης στο ίδρυμα, συμπεριλαμβανομένων, κατά περίπτωση, των ποσοστών επιβάρυνσης,- την τυχόν υπάχουσα ημερομηνία αξίας-έναρξης τοκοφορίας, την οποία εφαρμόζει το ίδρυμα,- ένδειξη των διαδικασιών έγερσης αξίωσης και προσφυγής οι οποίες είναι στη διάθεση των πελατών καθώς και του τρόπου πρόσβασης των πελατών σ' αυτές,- ένδειξη των χρησιμοποιούμενων συναλλαγματικών ισοτιμιών αναφοράς.Άρθρο 4 Πληροφορίες παρεχόμενες μετά τη διασυνοριακή μεταφορά πίστωσης Τα ιδρύματα παρέχουν στους πελάτες τους μετά την εκτέλεση ή την άφιξη διασυνοριακής μεταφοράς πίστωσης, εκτός αν υπάρχει ρητή παραίτηση του πελάτη, σαφείς πληροφορίες εγγράφως, συμπεριλαμβανομένων, κατά περίπτωση, των ηλεκτρονικών μέσων, και υπό μορφή ευχερώς κατανοητή. Οι πληροφορίες αυτές παρέχουν οπωσδήποτε:- στοιχεία που θα επιτρέπουν στον πελάτη να εξακριβώσει τη διασυνοριακή μεταφορά πιστώσεως,- το αρχικό ποσό της διασυνοριακής μεταφοράς πιστώσεως,- το ποσό των κάθε είδους εξόδων και προμηθειών που βαρύνουν τον πελάτη,- την τυχόν υπάρχουσα ημερομηνία αξίας-έναρξης τοκοφορίας, την οποία εφαρμόζει το ίδρυμα.Εάν ο εντολέας διευκρίνισε ότι τα έξοδα της διασυνοριακής μεταφοράς πίστωσης θα πρέπει να φέρει, εν όλω ή εν μέρει, ο δικαιούχος, το ίδρυμα του τελευταίου οφείλει να τον ενημερώσει.Σε περίπτωση μετατροπής νομίσματος, το ίδρυμα που την πραγματοποίησε ενημερώνει τον πελάτη του για τη χρησιμοποιηθείσα συναλλαγματική ισοτιμία.ΤΜΗΜΑ ΙΙΙ ΕΛΑΧΙΣΤΕΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΙΣ ΔΙΑΣΥΝΟΡΙΑΚΕΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ ΠΙΣΤΩΣΕΩΝ Άρθρο 5 Ανάληψη ειδικών υποχρεώσεων από το ίδρυμα Το ίδρυμα υποχρεούται, εφόσον το ζητήσει ο πελάτης σε σχέση με διασυνοριακή μεταφορά πιστώσεως επακριβώς περιγραφόμενη, να δεσμευθεί ως προς την προθεσμία εκτέλεσης αυτής της μεταφοράς πιστώσεως και ως προς τις προμήθειες και τα έξοδα που απορρέουν απ' αυτήν, εξαιρέσει των όσων έχουν σχέση με την εφαρμοστέα συναλλαγματική ισοτιμία, εκτός εάν το προαναφερθέν ίδρυμα δεν επιθυμεί συναλλαγή με τον πελάτη.Άρθρο 6 Υποχρεώσεις σχετικά με τις προθεσμίες 1. Το ίδρυμα του εντολέα υποχρεούται να εκτελέσει τη διασυνοριακή μεταφορά πιστώσεως εντός της προθεσμίας που έχει συμφωνήσει με τον εντολέα.Σε περίπτωση μη τήρησης της συμφωνηθείσας προθεσμίας ή, ελλείψει συμφωνηθείσας προθεσμίας, εάν, έως το τέλος της πέμπτης εργάσιμης για τις τράπεζες ημέρας μετά την ημερομηνία αποδοχής της εντολής διασυνοριακής μεταφοράς πιστώσεως, το ποσό δεν έχει πιστωθεί στο λογαριασμό του ιδρύματος του δικαιούχου, ο εντολέας αποζημιώνεται από ίδρυμά του.Η αποζημίωση συνίσταται στην καταβολή τόκου που υπολογίζεται επί του ποσού της διασυνοριακής μεταφοράς πιστώσεως με εφαρμογή του επιτοκίου αναφοράς για την περίοδο μεταξύ:- της λήξης της συμφωνηθείσας προθεσμίας ή, ελλείψει συμφωνηθείσας προθεσμίας, του τέλους της πέμπτης εργάσιμης για τις τράπεζες ημέρας μετά την ημερομηνία αποδοχής της εντολής διασυνοριακής μεταφοράς πίστωσης, αφενός, και- της ημερομηνίας κατά την οποία το ποσό πιστώνεται στο λογαριασμό του ιδρύματος του δικαιούχου, αφετέρου.Ομοίως, εάν η μη εκτέλεση της διασυνοριακής μεταφοράς πιστώσεως εντός της συμφωνηθείσας προθεσμίας ή, ελλείψει συμφωνηθείσας συμφωνίας, πριν από το τέλος της πέμπτης εργάσιμης ημέρας μετά την ημερομηνία αποδοχής της εντολής διασυνοριακής μεταφοράς πιστώσεως, οφείλεται σε ενδιάμεσο ίδρυμα, τότε το ενδιάμεσο ίδρυμα έχει υποχρέωση αποζημίωσης του ιδρύματος του εντολέα.2. Το ίδρυμα του δικαιούχου υποχρεούται να θέσει το ποσό της διασυνοριακής μεταφοράς πιστώσεως στη διάθεση του δικαιούχου εντός της προθεσμίας που έχει συμφωνήσει μ' αυτόν.Σε περίπτωση μη τήρησης της συμφωνηθείσας προθεσμίας ή, ελλείψει συμφωνηθείσας προθεσμίας, όταν στο τέλος της πρώτης εργάσιμης για τις τράπεζες ημέρας μετά την ημερομηνία κατά την οποία το ποσό πιστώθηκε στο λογαριασμό του ιδρύματος του δικαιούχου, το ποσό δεν έχει πιστωθεί στο λογαριασμό του δικαιούχου, το ίδρυμα του δικαιούχου τον αποζημιώνει.Η αποζημίωση συνίσταται στην καταβολή τόκου που υπολογίζεται επί του ποσού της διασυνοριακής μεταφοράς πιστώσεως, βάσει του επιτοκίου αναφοράς, για την περίοδο μεταξύ:- της λήξης της συμφωνηθείσας προθεσμίας ή, ελλείψει συμφωνηθείσας προθεσμίας, του τέλους της πέμπτης εργάσιμης για τις τράπεζες ημέρας μετά την ημερομηνία κατά την οποία το ποσό πιστώθηκε στο λογαριασμό του δικαιούχου, αφενός, και- της ημερομηνίας κατά την οποία το ποσό πιστώνεται στο λογαριασμό του δικαιούχου, αφετέρου.3. Δεν οφείλεται αποζημίωση κατ' εφαρμογή των παραγράφων 1 και 2 εάν το ίδρυμα του εντολέα ή, αντιστοίχως, το ίδρυμα του δικαιούχου, αποδείξει ότι η καθυστέρηση οφείλεται στον εντολέα ή, αντιστοίχως, στο δικαιούχο.4. Οι παράγραφοι 1, 2 και 3 ουδόλως θίγουν τα λοιπά δικαιώματα των πελατών και των ιδρυμάτων που έλαβαν μέρος στην εκτέλεση της εντολής διασυνοριακής μεταφοράς πιστώσεως.Άρθρο 7 Υποχρέωση εκτέλεσης τη διασυνοριακής μεταφοράς πιστώσεως σύμφωνα με τις οδηγίες 1. Το ίδρυμα του εντολέα, κάθε ενδιάμεσο ίδρυμα και το ίδρυμα του δικαιούχου, με την ημερομηνία αποδοχής της εντολής διασυνοριακής μεταφοράς πιστώσεως, υποχρεούνται να την εκτελέσουν για ολόκληρο το ποσό της, εκτός εάν ο εντολέας ορίσει ότι τα έξοδα της διασυνοριακής μεταφοράς πιστώσεως βαρύνουν, εν όλω ή εν μέρει, το δικαιούχο.Το πρώτο εδάφιο δεν θίγει τη δυνατότητα του πιστωτικού ιδρύματος του δικαιούχου και του καταλογίσει τα έξοδα διαχείρισης του λογαριασμού του, σύμφωνα με τους κανόνες και τις πρακτικές που τυγχάνουν εφαρμογής. Δεν επιτρέπεται όμως στο ίδρυμα να χρησιμοποιεί τον εν λόγω καταλογισμό εξόδων για να παρακάμπτει τις υποχρεώσεις που του επιβάλλει το εν λόγω εδάφιο.2. Υπό την επιφύλαξη κάθε άλλης δυνατής αξίωσης, όταν το ίδρυμα του εντολέα ή ένα ενδιάμεσο ίδρυμα προβαίνει σε μείωση του ποσού της διασυνοριακής μεταφοράς πιστώσεως κατά παράβαση της παραγράφου 1, το ίδρυμα του εντολέα υποχρεούται, εφόσον το ζητήσει ο εντολέας, να καταβάλει, στο ακέραιο και με δικές τους δαπάνες, το παρακρατηθέν ποσό στον δικαιούχο, εκτός εάν ο εντολέας ζητήσει να πιστωθεί αυτός με το εν λόγω ποσό.Εάν ενδιάμεσο ίδρυμα προβαίνει σε μείωση του ποσού κατά παράβαση της παραγράφου 1, υποχρεούται να καταβάλει το παρακρατηθέν ποσό, στο ακέραιο και με δικές του δαπάνες, στο ίδρυμα του εντολέα ή, εάν το ίδρυμα του εντολέα το ζητήσει, στο δικαιούχο της διασυνοριακής μεταφοράς πιστώσεως.3. Όταν η αθέτηση της υποχρέωσης εκτέλεσης της εντολής διασυνοριακής μεταφοράς πιστώσεως, σύμφωνα με τις οδηγίες του εντολέα, οφείλεται στο ίδρυμα του δικαιούχου, και υπό την επιφύλαξη κάθε άλλης δυνατής αξίωσης, το ίδρυμα του δικαιούχου να του επιστρέψει, με δικές του δαπάνες, κάθε ποσό αδικαιολογήτως παρακρατηθέν.Άρθρο 8 Υποχρέωση των ιδρυμάτων προς αποκατάσταση σε περίπτωση μη ολοκλήρωσης της μεταφοράς πιστώσεως 1. Εάν, κατόπιν εντολής διασυνοριακής μεταφοράς πιστώσεως, που έχει γίνει αποδεκτή από το ίδρυμα του εντολέα, το αντιστοιχούν ποσό δεν πιστωθεί στο λογαριασμό του ιδρύματος του δικαιούχου, και υπό την επιφύλαξη κάθε άλλης δυνατής αξίωσης, το ίδρυμα του εντολέα υποχρεούται να το πιστώσει με το ποσό της διασυνοριακής μεταφοράς πιστώσεως, με ανώτατο όριο τα 12 500 Ecu, προσαυξημένο:-με τον τόκο του ποσού της διασυνοριακής μεταφοράς πιστώσεως, υπολογιζόμενο με το επιτόκιο αναφοράς, για την περίοδο μεταξύ της ημερομηνίας της εντολής της διασυνοριακής μεταφοράς πιστώσεως και της ημερομηνίας της πιστώσεως, και- με το ποσό των εξόδων της διασυνοριακής μεταφοράς πιστώσεως τα οποία έχει καταβάλει ο εντολέας.Τα ποσά αυτά τίθενται στη διάθεση του εντολέα εντός προθεσμίας 14 εργάσιμων για τις τράπεζες ημερών από την ημερομηνία κατά την οποία υπέβαλε την αίτηση του ο εντολέας, εκτός αν εν των μεταξύ πιστώθηκε ο λογαριασμός του ιδρύματος του δικαιούχου με το ποσό που αντιστοιχεί στην εντολή της διασυνοριακής μεταφοράς πιστώσεως.Η αίτηση αυτή δεν μπορεί να υποβληθεί πριν λήξει η προθεσμία εκτέλεσης της διασυνοριακής μεταφοράς πιστώσεως η συμφωνηθείσα μεταξύ του ιδρύματος του εντολέα και του εντολέα, ή ελλείψει συμφωνηθείσας προθεσμίας, η προθεσμία του άρθρου 6 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο.Ομοίως, κάθε ενδιάμεσο ίδρυμα το οποίο έχει αποδεχθεί την εντολή διασυνοριακής μεταφοράς πιστώσεως, υποχρεούται να αποδώσει, ιδία δαπάνη, το ποσό της εν λόγω μεταφοράς πιστώσεως, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών εξόδων και τόκων, στο ίδρυμα το οποίο του έδωσε εντολή να την εκτελέσει. Εάν η διασυνοριακή μεταφορά πιστώσεως δεν έχει ολοκληρωθεί λόγω λάθους ή παραλείψεως στις οδηγίες του τελευταίου αυτού ιδρύματος, τότε το ενδιάμεσο ίδρυμα πρέπει προσπαθήσει, στο μέτρο του δυνατού, να αποδώσει το ποσό της διασυνοριακής μεταφοράς πιστώσεως.2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, εάν η διασυνοριακή μεταφορά πιστώσεως δεν ολοκληρωθεί λόγω της μη εκτέλεσής της εκ μέρους ενδιάμεσου ιδρύματος επιλεγέντος από το ίδρυμα του δικαιούχου, το τελευταίο αυτό ίδρυμα υποχρεούται να θέσει στη διάθεση του δικαιούχου το ποσό μέχρι 12 500 Ecu.3. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, εάν η διασυνοριακή μεταφορά πιστώσεως δεν ολοκληρωθεί λόγω λάθους ή παραλείψεως στις οδηγίες του εντολέα προς το ίδρυμά του ή λόγω μη εκτέλεσης της εντολής της διασυνοριακής μεταφοράς πιστώσεως από ενδιάμεσο ίδρυμα ρητώς επιλεγέν από τον εντολέα, το ίδρυμα του εντολέα και τα άλλα ιδρύματα που μεσολάβησαν πρέπει να προσπαθήσουν, κατά το δυνατόν, ώστε να αποδώσουν το ποσό της μεταφοράς πιστώσεως.Όταν το ίδρυμα του εντολέα ανακτήσει το ποσό, υποχρεούται να το πιστώσει στον εντολέα. Τα ιδρύματα, συμπεριλαμβανομένου του ιδρύματος του εντολέα, δεν υποχρεούνται στην περίπτωση αυτή να επιστρέψουν τα έξοδα και να καταβάλουν τους ληξιπρόθεσμους τόκους και μπορούν να παρακρατήσουν τα έξοδα ανάκτησης εφόσον αυτά προσδιορίζονται.Άρθρο 9 Ανωτέρα βία Υπό την επιφύλαξη των διατάξεων της οδηγίας 91/308/ΕΟΚ, τα ιδρύματα που συμμετέχουν στην εκτέλεση εντολής διασυνοριακής μεταφοράς πιστώσεως ελευθερώνονται από τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στις διατάξεις της παρούσας οδηγίας, στο βαθμό που μπορούν να επικαλεστούν λόγους ανωτέρας βίας, δηλαδή σε περιστάσεις που είναι ξένες προς τη βούληση εκείνου που τις επικαλείται, ασυνήθεις και απρόβλεπτες, των οποίων οι συνέπειες δεν θα μπορούσαν να αποφευχθούν όσο επιμέλεια και αν είχε καταβληθεί, σχετικούς προς τις διατάξεις της.Άρθρο 10 Επίλυση των διαφορών Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε να υπάρχουν πρόσφορες και επαρκείς διαδικασίες έγερσης αξίωσης και προσφυγής για την επίλυση των τυχόν διαφορών μεταξύ του εντολέα και του ιδρύματός του ή μεταξύ του δικαιούχου και του ιδρύματός του, χρησιμοποιώντας τις υφιστάμενες διαδικασίες, ανάλογα με την περίπτωση.ΤΜΗΜΑ IV ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ Άρθρο 11 Θέση σε εφαρμογή 1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο έως τις 14 Αυγούστου 1999. Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Οι λεπτομερείς ρυθμίσεις για την αναφορά αυτή καθορίζονται από τα κράτη μέλη.2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών νομοθετικών, κανονιστικών ή διοικητικών διατάξεων τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.Άρθρο 12 Έκθεση προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο Το αργότερο δύο έτη μετά την ημερομηνία θέσης σε εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, η Επιτροπή υποβάλει έκθεση προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, συνοδευόμενη, εφόσον κριθεί σκόπιμο, από προτάσεις για την αναθεώρησή της.Η έκθεση αυτή πρέπει, βάσει της κατάστασης που υφίσταται σε κάθε κράτος μέλος και των επελθουσών τεχνικών εξελίξεων, να πραγματεύεται όλως ιδιαιτέρως το ζήτημα της προθεσμίας την οποία προβλέπει το άρθρο 6 παράγραφος 1.Άρθρο 13 Έναρξη ισχύος Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.Άρθρο 14 Αποδέκτες Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.Βρυξέλλες, 27 Ιανουαρίου 1997.Για το Ευρωπαϊκό ΚοινοβούλιοΟ ΠρόεδροςJ. M. GIL-ROBLESΓια το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςG. ZALM(1) ΕΕ αριθ. C 360 της 17. 12. 1994, σ. 13, και ΕΕ αριθ. C 199 της 3. 8. 1995, σ. 16.(2) ΕΕ αριθ. C 236 της 11. 9. 1995, σ. 1.(3) Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 19ης Μαΐου 1995 (ΕΕ αριθ. C 151 της 19. 6. 1995, σ. 370), κοινή θέση του Συμβουλίου, της 4ης Δεκεμβρίου 1995 (ΕΕ αριθ. C 353 της 30. 12. 1995, σ. 52) και απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 13ης Μαρτίου 1996 (ΕΕ αριθ. C 96 της 1. 4. 1996, σ. 74). Απόφαση του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1996, και απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 16ης Ιανουαρίου 1997.(4) ΕΕ αριθ. C 251 της 27. 9. 1995, σ. 3.(5) ΕΕ αριθ. C 72 της 15. 3. 1993, σ. 158.(6) ΕΕ αριθ. L 67 της 15. 3. 1990, σ. 39.(7) ΕΕ αριθ. L 166 της 28. 6. 1991, σ. 77.(8) ΕΕ αριθ. L 158 της 23. 6. 1990, σ. 59.(9) ΕΕ αριθ. L 322 της 17. 12. 1977, σ. 30 7 οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 95/26/ΕΚ (ΕΕ αριθ. L 168 της 18. 7. 1995, σ. 7).(10) ΕΕ αριθ. L 332 της 31. 12. 1993, σ. 4.ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ - ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ, ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και η Επιτροπή σημειώνουν την επιθυμία των κρατών μελών να προσπαθήσουν να θέσουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι απαραίτητες προκειμένου να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία έως την 1η Ιανουαρίου 1999.