Avis juridique important

|

31971L0393

Δεύτερη οδηγία 71/393/ΕΟΚ της Επιτροπής της 18ης Νοεμβρίου 1971 περί καθορισμού κοινοτικών μεθόδων αναλύσεως για τον επίσημο έλεγχο των ζωοτροφών

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 279 της 20/12/1971 σ. 0007 - 0018 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 3 τόμος 4 σ. 0049  Δανική ειδική έκδοση: Σειρά I Κεφάλαιο 1971(III) σ. 0858  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 3 τόμος 4 σ. 0049  Αγγλική ειδική έκδοση: Σειρά I Κεφάλαιο 1971(III) σ. 0987  Ελληνική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 03 τόμος 7 σ. 0084  Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 03 τόμος 5 σ. 0117  Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 03 τόμος 5 σ. 0117

ΔΕΥΤΕΡΗ ΟΔΗΓΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 18ης Νοεμβρίoυ 1971 περί καθορισμού κοινοτικών μεθόδων αναλύσεως για τον επίσημο έλεγχο των ζωοτροφώνΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος,  την οδηγία του Συμβουλίου της 20ής Ιουλίου 1970 περί εισαγωγής κοινοτικών τρόπων λήψεως δειγμάτων και μεθόδων αναλύσεως για τον επίσημο έλεγχο των ζωοτροφών(1), και ιδίως το άρθρο 2 αυτής,  Εκτιμώντας:  ότι η ανωτέρω οδηγία προβλέπει ότι, προκειμένου να διαπιστωθεί αν οι όροι που έχουν καθορισθεί δυνάμει νομοθετικών, κανονιστικών ή διοικητικών διατάξεων για την ποιότητα και τη σύνθεση των ζωοτροφών γίνονται σεβαστοί, οι επίσημοι έλεγχοι των ζωοτροφών  διενεργούνται κατά τους κοινοτικούς τρόπους λήψεως των δειγμάτων και των μεθόδων αναλύσεως- ότι η οδηγία της Επιτροπής της Κοινότητος αριθ. 71/250/ΕΟΚ της 15ης Ιουνίου 1971(2), έχει ήδη καθορίσει ορισμένο αριθμό κοινοτικών μεθόδων αναλύσεως- ότι λαμβανομένης υπόψη της προόδου των εργασιών η οποία έχει έκτοτε πραγματοποιηθεί, αρμόζει να  απευθύνει δεύτερη σειρά μεθόδων- ότι τα προβλεπόμενα με την οδηγία αυτή μέτρα είναι σύμφωνα με τη γνώμη της Μονίμου Επιτροπής Ζωοτροφών,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:   Άρθρο 1  Τα Κράτη μέλη καθορίζουν ότι οι αναλύσεις, για τον επίσημο έλεγχο των ζωοτροφών σε ό,τι αφορά τις περιεκτικότητες αυτών σε υγρασία, πτητικές αζωτούχες βάσεις, ολικό φώσφορο και ακατέργαστες λιπαρές ύλες, διενεργούνται κατά τις μεθόδους οι  οποίες περιγράφονται στο παράρτημα της οδηγίας αυτής.  Οι γενικές διατάξεις, οι οποίες αναφέρονται στο μέρος I του παραρτήματος (εισαγωγή) της πρώτης οδηγίας της Επιτροπής της 15ης Ιουνίου 1971 περί καθορισμού κοινοτικών μεθόδων αναλύσεως για τον επίσημο έλεγχο των ζωοτροφών, εφαρμόζονται στις μεθόδους οι  οποίες περιγράφονται στο παράρτημα της οδηγίας αυτής.   Άρθρο 2  Τα Κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ, την 1η Ιανουαρίου 1973 το αργότερο, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις, για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία. Ενημερώνουν αμέσως περί αυτού την Επιτροπή.   Άρθρο 3  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα Κράτη μέλη.  Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 18 Νοεμβρίου 1971,  Για την Επιτροπή Ο Πρόεδρος Franco M. MALFATTI  (1) ΕΕ αριθ. Ν 170 της 3.8.1970, σ. 2.  (2) ΕΕ αριθ. Ν 155 της 12.7.1971, σ. 13.      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ   I. ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΥΓΡΑΣΙΑΣ  1. Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής Η μέθοδος επιτρέπει τον προσδιορισμό της περιεκτικότητας σε υγρασία των ζωοτροφών. Η μέθοδος δεν αφορά την ανάλυση των γαλακτομικών προϊόντων σαν απλών ζωικών προϊόντων διατροφής, την ανάλυση των μεταλλικών ουσιών και των μειγμάτων, τα οποία στην ουσία  αποτελούνται από μεταλλικές ουσίες, καθώς και την ανάλυση των ελαιούχων σπόρων και καρπών οι οποίοι καθορίζονται με τον κανονισμό του Συμβουλίου (ΕΟΚ) αριθ. 136/66 της 22ας Σεπτεμβρίου 1966 περί εγκαθιδρύσεως κοινής οργανώσεως της αγοράς στον τομέα των  λιπαρών ουσιών(1). Ο προσδιορισμός της περιεκτικότητας σε υγρασία των ελαιούχων σπόρων και καρπών αποτελεί αντικείμενο του παραρτήματος III του κανονισμού της Επιτροπής (ΕΟΚ) αριθ. 1470/68 της 23ης Σεπτεμβρίου 1968 περί της λήψεως και της ελαττώσεως των  δειγμάτων, ως και περί προσδιορισμού της περιεκτικότητος σε έλαιο, σε προσμείξεις και σε υγρασία των ελαιούχων σπόρων(2).  2. Αρχή Το δείγμα ξηραίνεται με καθορισμένες συνθήκες οι οποίες διαφέρουν αναλόγως της φύσεως της ζωοτροφής. Η απώλεια μάζης προσδιορίζεται δια ζυγίσεως. Είναι απαραίτητο να διενεργείται προκαταρκτική ξήρανση, όταν πρόκειται για στερεά τροφή, η οποία έχει υψηλή  περιεκτικότητα σε υγρασία.  3. Συσκευές 3.1. Τριβείο αποτελούμενο εξ υλικού το οποίο δεν απορροφά υγρασία, ευκόλου καθορισμού, επιτρέποντος ταχεία και ομοιόμορφη τριβή άνευ προκλήσεως παραγωγής αξιολόγου θερμότητος, αποφεύγοντος κατά το δυνατό περισσότερο την επαφή μετά του εξωτερικού αέρος  και ανταποκρινομένου στις ανάγκες οι οποίες επισημαίνονται εις 4.1.1 και 4.1.2 (π.χ. σφυριά ή μικροτριβεία ψυχόμενα δι' ύδατος, κωνικοί λυόμενοι μύλοι, τριβεία βραδείας κινήσεως ή οδοντωτών δίσκων).  3.2. Χημικός ζυγός ακριβείας 0,5 mg.  3.3. Ξηροί υποδοχείς (κάψαι) εξ ανοξείδωτου μετάλλου ή εξ υάλου, εφοδιασμένοι μετά καλύμματος το οποίο εξασφαλίζει αεροστεγές κλείσιμο. Ωφέλιμος επιφάνεια επιτρέπουσα την επίτευξη κατανομής της ποσότητας του δείγματος της τάξεως των 0,3g ανά cm2.  3.4. Ισοθερμικός κλίβανος αποξηράνσεως (+-1 oC) ηλεκτρικής θερμάνσεως, εξασφαλίζων ταχεία ρύθμιση της θερμοκρασίας και επαρκώς αεριζόμενος(3).  3.5. Ξηραντήρας κενού, ρυθμιζομένης ηλεκτρικής θερμάνσεως, εφοδιασμένος με αντλία ελαίου και μηχανισμού εισαγωγής ξηρού θερμού αέρος ή αφυδατικού μέσου (π.χ. οξειδίου του ασβεστίου).  3.6. Αποξηραντήρας μετά παχείας διατρήτου μεταλλικής πλακός, ή πλακός εκ πορσελάνης περιεχούσης εν δραστικό αφυδατικό μέσο.  4. Τρόπος εργασίας ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Οι περιγραφόμενες εντός του κεφαλαίου τούτου εργασίες πρέπει να διενεργούνται αμέσως μετά το άνοιγμα των δεμάτων τα οποία περιέχουν τα δείγματα. Οι αναλύσεις πρέπει να διενεργούνται τουλάχιστον διττώς.  4.1. Προετοιμασία 4.1.1. Τροφές εξαιρέσει εκείνων οι οποίες μνημονεύονται εις 4.1.2. και 4.1.3 Λαμβάνεται ποσότητα δείγματος τουλάχιστον 50 g. Αν είναι απαραίτητο κονιοποιείται ή συνθλίβεται κατά τον ενδεδειγμένο τρόπο προς αποφυγή κάθε μεταβολής της περιεκτικότητας σε υγρασία (ίδε 6).  4.1.2. Σιτηρά και χονδράλευρα Λαμβάνεται ποσότητα τουλάχιστον 50 γραμ. δείγματος.  Αλέθεται κατά τρόπο ώστε τα μόρια αυτού να διέρχονται τουλάχιστον κατά 50% δια μέσου κοσκίνου των 0,5 mm και να μη συγκρτείται σε κόσκινο μετά στρογγυλών ανοιγμάτων 1 mm περισσότερο του 10% του απορρίμματος.  4.1.3. Ρευστές τροφές ή πάστες, τροφές αποτελούμενες ουσιωδώς εκ λιπαρών υλών Λαμβάνεται και ζυγίζεται ποσότητα δείγματος 25 γραμ. περίπου με προσέγγιση 10 mg, προστίθεται η ενδεδειγμένη ποσότητα ανύδρου άμμου η οποία έχει ζυγισθεί με προσέγγιση 10mg και αναμιγνύεται μέχρις επιτεύξεως ενός ομοιογενούς προϊόντος.  4.2. Αποξήρανση 4.2.1. Τροφές εξαιρέσει εκείνων οι οποίες μνημονεύονται εις 4.2.2 και 4.2.3 Λαμβάνεται το απόβαρο ενός υποδοχέως (3.3) μετά του καλύμματος αυτού, με προσέγγιση 0,5 mg. Ζυγίζεται ποσότητα 5 γραμ. περίπου δείγματος, με προσέγγιση 1mg εντός του υποδοχέως του οποίου το απόβαρο έχει ληφθεί και κατανέμεται ομοιομόρφως. Τοποθετείται ο  υποδοχεύς άνευ του καλύμματος αυτού εντός του κλιβάνου αποξηράνσεως ο οποίος έχει προηγουμένως θερμανθεί σε 103 oC. Προς αποφυγή μεγάλης πτώσεως της θερμοκρασίας του κλιβάνου αποξηράνσεως εισάγεται ο υποδοχεύς κατά το δυνατό ταχύτερο. Αφήνεται να  ξηρανθεί επί τέσσερες ώρες από τη στιγμή κατά την οποία η θερμοκρασία του κλιβάνου αποξηράνσεως έχει επανέλθει στους 103 oC. Επανατοποθετείται το κάλυμμα επί του υποδοχέως, εξάγεται ούτος εκ κλιβάνου αποξηράνσεως, αφήνεται να ψυχθεί επί 30 έως 45 πρώτα  λεπτά εντός του ξηραντήρος (3.6) και ζυγίζεται με προσέγγιση 1 mg περίπου.  Στην περίπτωση κατά την οποία οι τροφές συνίστανται ουσιωδώς εκ λιπαρών υλών διενεργείται συμπληρωματική ξήρανση 30 πρώτων λεπτών εντός του κλιβάνου αποξηράνσεως σε 103 oC. Η διαφορά μεταξύ των δύο ζυγίσεων δεν πρέπει να υπερβαίνει το 0,1% της υγρασίας.   4.2.2. Σιτηρά, άλευρα, χονδροκομμένα άλευρα και σιμιγδάλια.  Λαμβάνεται το απόβαρο ενός υποδοχέως (3.3) μετά του καλύμματος αυτού, με προσέγγιση 0,5 mg. Ζυγίζεται ποσότητα 5 γραμ. περίπου κονιοποιημένη δείγματος, με προσέγγιση 1mg, εντός του υποδοχέως του οποίου το απόβαρο έχει ληφθεί και κατανέμεται ομοιομόρφως.  Τοποθετείται ο υποδοχεύς άνευ του σκεπάστρου εντός του κλιβάνου αποξηράνσεως ο οποίος έχει προηγουμένως θερμανθεί σε 130 oC. Προς αποφυγή μεγάλης πτώσεως της θερμοκρασίας του κλιβάνου αποξηράνσεως, εισάγεται ο υποδοχεύς κατά το δυνατό ταχύτερο. Αφήνεται  να ξηρανθεί επί δύο ώρες μετρουμένων από τη στιγμή κατά την οποία η θερμοκρασία του κλιβάνου αποξηράνσεως έχει επανέλθει στους 130 oC. Επανατοποθετείται το κάλυμμα επί του υποδοχέως, εξάγεται ούτος εκ του κλιβάνου αποξηράνσεως, αφήνεται να ψυχθεί επί 30  έως 45 πρώτα λεπτά εντός του αποξηραντήρος (3.6) και ζυγίζεται με προσέγγιση 1 mg περίπου.  4.2.3. Σύνθετες τροφές περιέχουσες περισσότερο του 4% σακχαρόζης ή λακτόζη- απλές τροφές όπως χαρούπια, αφυδατωμένα προϊόντα σιτηρών, φύτρα βύνης, λοβοί τεύτλων, διαλυτοί ιχθείς και σάκχαρις. Σύνθετες τροφές περιέχουσες πλέον του 25% μεταλλικά άλατα  περιλαμβανομένου του ύδατος κρυσταλλοποιήσεως.  Λαμβάνεται το απόβαρο ενός υποδοχέως (3.3) μετά του καλύμματος αυτού, με προσέγγιση 0,5 mg. Ζυγίζεται ποσότητα 5 γραμ. περίπου δείγματος, με προσέγγιση 1 mg, εντός του υποδοχέως του οποίου το απόβαρο έχει ληφθεί και κατανέμεται ομοιομόρφως. Τοποθετείται  ο υποδοχέας χωρίς το σκέπαστρο εντός του ξηραντηρίου κενού (3.5), ο οποίος έχει προηγουμένως θερμανθεί σε θερμοκρασία 80 μέχρι 85 oC.  Προς αποφυγή μεγάλης πτώσεως της θερμοκρασίας του ξηραντηρίου εισάγεται ο υποδοχέα κατά το δυνατό ταχύτερο. Επιφέρεται πίεση 100 Torrs και αφήνεται να ξηρανθεί στην πίεση αυτήν επί τέσσερεις ώρες, είτε σε ξηρό και θερμό ρεύμα αέρος, είτε με τη χρήση  αφυδατικού μέσου (300 γραμ. περίπου δια 20 δείγματα). Στην τελευταία περίπτωση διακόπτεται η σύνδεση μετά της αντλίας κενού όταν η ανωτέρω πίεση έχει επιτευχθεί. Μετράται η διάρκεια ξηράνσεως από της στιγμής κατά την οποία η θερμοκρασία του ξηραντηρίου  έχει επανέλθει στους 80 έως 85 oC. Επαναφέρεται ακολούθως το ξηραντήριο με προφύλαξη σε ατμοσφαιρική πίεση. Ανοίγεται το ξηραντήριο, καλύπτεται αμέσως ο υποδοχέας μετά του καλύμματος αυτού, εξάγεται υποδοχέας εκ του ξηραντηρίου, αφήνεται να ψυχθεί επί  30 έως 45 πρώτα λεπτά εντός του αποξηραντηρίου (3.6.) και ζυγίζεται με προσέγγιση 1mg. Διενεργείται συμπληρωματική ξήρανση 30 πρώτων λεπτών εντός του ξηραντηρίου κενού σε θερμοκρασία 80 έως 85 oC και ζυγίζεται εκ νέου. Η διαφορά μεταξύ των δύο ζυγίσεων  δεν πρέπει να υπερβαίνει το 0,1% της υγρασίας.  4.3. Προκαταρκτική ξήρανση.  4.3.1. Τροφές εξαιρέσει εκείνων οι οποίες μνημονεύονται εις 4.3.2 Οι στερεές τροφές των οποίων η περιεκτικότητα σε υγρασία είναι υψηλή και η κονιοποίηση καθίστατι δύσκολη πρέπει να υφίστανται προκαταρκτική ξήρανση ως ακολούθως:  Ζυγίζεται ποσότης 50 γραμ. μη κονιοποιημένου δείγματος (μία χονδρική σύνθλιψη δύναται να διενεργηθεί, στην περίπτωση των συμπιεσμένων ή συσσωματωμένων τροφών, εφ' όσον είναι απαραίτητο) εντός καταλλήλου υποδοχέως (π.χ. πλακός εξ αλουμινίου των 20x12 cm  μετά τοιχωμάτων 0,5 gm). Αφήνεται να ξηρανθεί εντός κλιβάνου αποξηράνσεως σε θερμοκρασία 60 έως 70 oC, μέχρις ότου η περιεκτικότητα σε υγρασία κατέλθει σε μία τιμή κυμαινομένη μεταξύ 8 και 12%. Εξάγεται εκ του κλιβάνου αποξηράνσεως, αφήνεται να ψυχθεί  άνευ καλύμματος εντός του εργαστηρίου επί μία ώρα και ζυγίζεται με προσέγγιση 10mg. Κονιοποιείται αμέσως κατόπιν όπως υποδεικνύεται εις 4.1.1 και διενεργείται η ξήρανση όπως υποδεικνύεται εις 4.2.1 ή 4.2.3 αναλόγως της φύσεως της τροφής.  4.3.2. Σιτηρά Οι καρποί οι οποίοι έχουν ποσοστό υγρασίας ανώτερο του 17% πρέπει να υφίστανται προκαταρκτική ξήρανση ως ακολούθως:  Ζυγίζεται ποσότης 50 γραμ. μη αλεσμένου σπόρου εντός καταλλήλου υποδοχέως (π.χ. πλακός εξ αλουμινίου των 20x12 cm μετά τοιχωμάτων 0,5 cm). Αφήνεται να ξηρανθεί εντός κλιβάνου αποξηράνσεως επί 5 έως 7 πρώτα λεπτά σε θερμοκρασία 130 oC. Εξάγεται εκ του  κλιβάνου αποξηράνσεως, αφήνεται να ψυχθεί άνευ καλύμματος εντός του εργαστηρίου επί δύο ώρες και ζυγίζεται με προσέγγιση 10 mg. Αλέθεται αμέσως κατόπιν όπως υποδεικνύεται εις 4.1.2 και διενεργείται η ξήρανση όπως υποδεικύεται εις 4.2.2.  5. Υπολογισμός των αποτελεσμάτων Η περιεκτικότητα σε υγρασία επί τοις εκατό του δείγματος παρέχεται δια των κάτωθι τύπων:  5.1. Αποξήρανση άνευ προκαταρκτικής ξηράνσεως (Ε   Μ)-  όπου:  Ε = αρχική μάζα, σε γραμμάρια, της ποσότητας του δείγματος,  m = μάζα, σε γραμμάρια, της ξηρανθείσης ποσότητας του δείγματος.  5.2. Αποξήρανση μετά προκαταρτικής ξηράνσεως [ + E   M]  = 100 (1   ) όπου:  Ε =αρχική μάζα σε γραμμάρια της ποσότητας του δείγματος,  Μ =μάζα σε γραμμάρια της ποσότητας του δείγματος κατόπιν προκαταρκτικής ξηράνσεως,  Μ =μάζα σε γραμμάρια της ποσότητας του δείγματος κατόπιν κονιοποιήσεως ή αλέσεως,  m =μάζα σε γραμμάρια της ξηρανθείσης ποσότητας του δείγματος.  5.3. Επαναληπτικότητα Η διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων των διενεργουμένων δύο παραλλήλων προσδιορισμών επί του αυτού δείγματος δεν πρέπει να υπερβαίνει το 0,2% της υγρασίας.  6. Παρατήρηση Αν η κονιοποίηση αποδεικνύεται απαραίτητος και αν προκύπτει ότι τούτο εξασκεί κάποια μεταβολή της περιεκτικότητας σε υγρασία του προϊόντος, τα αποτελέσματα της αναλύσεως, τα οποία αναφέρονται στα συστατικά της τροφής, πρέπει να προσαρμόζονται αναλόγως  της περιεκτικότητας σε υγρασία του αρχικού δείγματος.   II. ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΠΤΗΤΙΚΩΝ ΑΖΩΤΟΥΧΩΝ ΒΑΣΕΩΝ Α. ΔΙΑ ΜΙΚΡΟΔΙΑΧΥΣΕΩΣ  1. Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής Η μέθοδος επιτρέπει τον προσδιορισμό της περιεκτικότητας σε πτητικές αζωτούχες βάσεις, εκπεφρασμένης σε αμμωνία.  2. Αρχή Το δείγμα εκχυλίζεται δι'ύδατος και το διάλυμα διαυγάζεται και διηθείται. Οι πτητικές αζωτούχες βάσεις αντικαθίστανται δια μικροδιαχύσεως με τη χρήση διαλύματος ανθρακικού καλίου, συλλέγονται σε διάλυμα βορικού οξέος και τιτλοδοτούνται δια θειικού  οξέος.  3. Αντιδραστήρια 3.1. Διάλυμα τριχλωροξεικού οξέος 20% (κ.ο.).  3.2. Δείκτης: Διαλύονται 33 mg πρασίνου της βρωμοκρεμόλης και 65 mg ερυθρού του μεθυλίου εντός 100 ml αιθανόλης 95-96% (κ.ο.).  3.3. Διάλυμα βορικού οξέος: Εντός ογκομετρικής φιάλης ενός λίτρου, διαλύονται 10 γραμ. βορικού οξέος χ.κ. εις 200 ml αιθανόλης 95-96% (κ.ο.) και 700 ml ύδατος. Προστίθενται 10ml δείκτου (3.2). Αναμιγνύονται και ρυθμίζεται, εφ' όσον είναι απαραίτητο, ο  χρωματισμός του διαλύματος σε ανοικτό ερυθρό με προσθήκη διαλύματος υδροξειδίου του νατρίου. Εν (1) ml του διαλύματος τούτου επιτρέπει τη δέσμευση κατ' ανώτατο όριο 300 mg NH3.  3.4. Κεκορεσμένο διάλυμα ανθρακικού καλίου: Ποσότης 100 γραμ. ανθρακικού καλίου χ.κ. διαλύεται εντός 100 ml ζέοντος ύδατος. Αφήνεται να ψυχθεί και διηθείται.  3.5. Θειικό οξύ 0,02 N.  4. Συσκευές 4.1. Αναμίκτης (ανατροπεύς): 35 έως 40 περίπου στροφών ανά πρώτο λεπτό.  4.2. Κύτταρα Conway (ιδέ σχήμα), εξ υάλου ή πλαστικής ύλης.  4.3. Μικροπροχοΐδες, διαβαθμισμέναι σε 1/100 ml.  5. Τρόπος εργασίας Ζυγίζεται ποσότητα 10 γραμ. δείγματος, με προσέγγιση 1 ml και εισάγεται μετά 100 ml ύδατος εντός ογκομετρικής φιάλης των 200 ml. Αναμιγνύεται στον αναμίκτη επί 30 πρώτα λεπτά. Προστίθενται 50 ml διαλύματος τριχλωροξεικού οξέος, συμπληρούται ο όγκος  δι'ύδατος, ανακινείται ισχυρώς και διηθείται δια πτυχωτού ηθμού.  Εισάγεται δια του σιφωνίου 1 ml διαλύματος βορικού οξέος (3.3) εντός του κεντρικού τμήματος του κυττάρου Conway και 1 ml του διηθήματος του δείγματος εντός της στεφάνης του κυττάρου. Καλύπτεται μερικώς με τη βοήθεια του λιπανθέντος καλύμματος. Αφήνεται  να πέσει ταχέως εντός του δακτύλου 1 ml κεκορεσμένου διαλύματος ανθρακικού καλίου (3.4) και κλείεται το κάλυμμα αεροστεγώς. Το κύτταρο ταράσσεται μετά προσοχής κατ' οριζόντιο περιστροφική κίνηση για την εξασφαλίση της αναμίξεως των δύο αντιδραστηρίων.  Αφήνεται προς επώασιν επί τέσσερεις ώρες, τουλάχιστο σε θερμοκρασία δωματίου ή επί μίαν ώρα σε 40 oC.  Τιτλοδοτούνται οι πτητικές βάσεις εντός του διαλύματος βορικού οξέος δια θειικού οξέος 0,02 Ν (3.5), χρησιμοποιόντας μικροπροχίδιο (4.3).  Διενεργείται τυφλό πείραμα εφαρμόζοντας τον αυτό τρόπο εργασίας εν απουσία του προς ανάλυση δείγματος.  6. Υπολογισμός των αποτελεσμάτων Ένα (1) ml H2SO4 0,02 N αντιστοιχεί εις 0,34 mg αμμωνίας.  Το αποτέλεσμα εκφράζεται επί τοις εκατό του δείγματος.  Επαναληπτικότητα Η διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων των δύο διενεργουμένων παραλλήλων προσδιορισμών επί του αυτού δείγματος δεν πρέπει να υπερβαίνει το 10% σε σχετική τιμή για περιεκτικότητα σε αμμωνία μικρότερη του 1,0%, 0,1% σε απόλυτο τιμή για περιεκτικότητες σε  αμμωνία ίσες ή υψηλότερες του 1,0%.  7. Παρατήρηση Αν η περιεκτικότητα του δείγματος σε αμμωνία είναι υψηλότερη του 0,6% αραιώνεται το αρχικό διήθημα.   ΚΥΤΤΑΡΟΝ CONWAY Κλίμαξ 1:1    Β. ΔΙ' ΑΠΟΣΤΑΞΕΩΣ  1. Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής Η μέθοδος επιτρέπει τον προσδιορισμό της περιεκτικότητας σε πτητικές αζωτούχες βάσεις, εκπεφρασμένες σε αμμωνία, των ιχθυαλεύρων τα οποία πρακτικώς δεν περιέχουν ουρία. Αύτη δεν είναι εφαρμόσιμος για περιεκτικότητες σε αμμωνία μικρότερη των 0,25%.  2. Αρχή Το δείγμα εκχυλίζεται δι' ύδατος και το διάλυμα διαυγάζεται και διηθείται. Οι πτητικές αζωτούχες βάσεις αντικαθίστανται στο σημείο ζέσεως με την προσθήκη οξειδίου του μαγνησίου και συλλέγονται εντός καθορισμένης ποσότητας θειικού οξέος, η περίσσεια του  οποίου επανατιτλοδοτείται με διάλυμα υδροξειδίου του νατρίου.  3. Αντιδραστήρια 3.1. Διάλυμα τριχλωροξεικού οξέος 20% (κ.ο.).  3.2. Οξείδιο του μαγνησίου χ.κ.  3.3. Αντιαφρώδες γαλάκτωμα (σιλικόλη επί παραδείγματι).  3.4. Θειικό οξύ 0,1 Ν.  3.5. Διάλυμα υδροξειδίου του νατρίου 0,1 N.  3.6. Διάλυμα 0,3% (κ.ο.) ερυθρού του μεθυλίου εντός αιθανόλης 95-96% (κ.ο.) 4. Συσκευές 4.1. Αναμίκτης (ανατροπεύς): 35 έως 40 περίπου στροφών ανά πρώτο λεπτό.  4.2. Συσκευή αποστάξεως τύπου Kjeldahl.  5. Τρόπος εργασίας Ζυγίζεται ποσότητα 10 γραμ. δείγματος με προσέγγιση 1 mg και εισάγεται μετά 100 ml ύδατος εντός ογκομετρικής φιάλης των 200 ml. Αναμιγνύεται στον αναμίκτη επί 30 πρώτα λεπτά, προστίθενται 50 ml διαλύματος τριχλωροξεικού οξέος, συμπληρούται ο όγκος  δι'ύδατος, ανακινείται ισχυρώς και διηθείται δια πτυχωτού ηθμού.  Λαμβάνεται ποσότητα διαυγούς διηθήματος αναλόγως της υποτιθεμένης περιεκτικότητος σε πτητικές αζωτούχες βάσεις (100 ml ενδείκνυται γενικώς). Αραιούται στα 200 ml και προστίθενται 2 γραμ. οξειδίου του μαγνησίου (3.2) και ορισμένες σταγόνες αντιαφρώδους  γαλακτώματος (3.3). Αποστάζονται 150 ml περίπου του διαλύματος εντός συσκευής τύπου Kjeldahl και συλλέγεται το απόσταγμα, εντός κωνικής φιάλης περιεχούσης επακριβώς μετρηθέντα όγκο (25 έως 50 ml) θειικού οξέος 0,1 Ν (3.4). Κατά τη διάρκεια της  αποστάξεως, αποφεύγεται υπερθέμανση των πλευρών. Βράζεται το διάλυμα θειικού οξεος επί 2 πρώτα λεπτά, ψύχεται και επανατιτλοδοτείται η περίσσεια θειικού οξέος με το διάλυμα υδροξειδίου του νατρίου 0,1 N (3.5) παρουσία του δείκτου ερυθρού του μεθυλίου  (3.6).  Διενεργείται τυφλό πείραμα εφαρμόζοντας τον αυτό τρόπο εργασίας εν απουσία του δείγματος προς ανάλυση.  6. Υπολογισμός των αποτελεσμάτων Εν (1) ml Η1SΟ4 0,1 N αντιστοιχεί εις 1,7, mg αμμωνίας. Το αποτέλεσμα εκφράζεται επί τοις εκατό του δείγματος.  Επαναληπτικότητα Η διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων των δύο διενεργουμένων παραλλήλων προσδιορισμών επί του αυτού δείγματος δεν πρέπει να υπερβαίνει, σε σχετική τιμή, το 10% της αμμωνίας.   III. ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΟΛΙΚΟΥ ΦΩΣΦΟΡΙΚΟΥ Φωτομετρική μέθοδος   1. Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής Η μέθοδος επιτρέπει τον προσδιορισμό της περιεκτικότητας σε ολικό φώσφορο των ζωοτροφών. Ενδείκνυται ιδιαιτέρως για την ανάλυση προϊόντων πτωχών σε φώσφορο. Επί ορισμένων περιπτώσεων (προϊόντων πλουσίων σε φώσφορο) μία μέθοδος σταθμικής αναλύσεως είναι  δυνατό να εφαρμοσθεί.  2. Αρχή Το δείγμα μεταλλοποιείται, είτε δια της ξηράς οδού (ξηράς καύσεως) (εις την περίπτωση των οργανικών τροφών), είτε δια της υγράς οδού (εις την περίπτωση των μεταλλικών ενώσεων και των ρευστών τροφών) και φέρεται σε όξινο διάλυμα. Το διάλυμα κατεργάζεται  δια μολυβδοβαναδικού αντιδραστηρίου. Η οπτική πυκνότητα του κιτρίνου διαλύματος το οποίο ούτως σχηματίζεται μετράται υπό φασματοφωτομέτρου σε 430 mm.  3. Αντιδραστήρια.  3.1. Ανθρακικό ασβέστιο χ.κ.  3.2. Υδροχλωρικό οξύ χ.κ., d=1,1 (6 N περίπου).  3.3. Νιτρικό οξύ χ.κ. d=1,045.  3.4. Νιτρικό οξύ χ.κ. d=1,38 και 1,42.  3.5. Θειικό οξύ χ.κ. d=1,84.  3.6. Μολυβδοβαναδικό αντιδραστήριο: Αναμιγνύονται 200 ml διαλύματος επταμολυβδαινικού αμμωνίου (3.6.1), 200 ml διαλύματος μονοβαναδικού αμμωνίου (3.6.2) και 134 ml νιτρικού οξέος (3.4) εντός ογκομετρικής φιάλης ενός λίτρου. Συμπληρούται ο όγκος δι'  ύδατος.  3.6.1. Διάλυμα επταμολυβδαινικού αμμωνίου: Διαλύονται εντός θερμού ύδατος 100 γραμ. επταμολυβδαινικού αμμωνίου χ.κ.(NH4)6M07 O24 4H2O. Προστίθενται 10 ml αμμωνίας (D: 0,91) και συμπληρούται μέχρις ενός λίτρου δι' ύδατος.  3.6.2. Διάλυμα μονοβαναδικού αμμωνίου: Διαλύονται εντός 400 ml θερμού ύδατος 2,35 γραμ. μονοβαναδικού αμμωνίου χ.κ. NH4VO3.. Προστίθενται βραδέως και εν ανακινήσει 20 ml αραιού νιτρικού οξέος (7ml HNO3(3.4)+13 mlH2 και συμπληρούνται μέχρις ενός λίτρου  ύδατος.  3.7. Πρότυπο διάλυμα ενός (1) mg φωσφόρου ανά ml: Διαλύεται εντός ύδατος ποσότης 4,387 γραμ. δισοξίνου φωσφορικού καλίου χ.κ. KH2PO4.. Συμπληρούται μέχρις ενός λίτρου δι' ύδατος.  4. Συσκευές 4.1. Χωνευτήρια αποτεφρώσεως εκ χαλαζίου πορσελάνης.  4.2. Ηλεκτρική κάμινος μετά διαμερισμάτων εφοδιασμένη μετά θερμοστάτου ρυθμισθέντος εις 550 oC.  4.3. Φιάλη Kjeldahl των 250 ml.  4.4. Ογκομετρικές φιάλες και σιφώνια ακριβείας.  4.5. Φασματοφωτόμετρο 4.6. Δοκιμαστικοί σωλήνες διαμέτρου 16 mm περίπου μετά εσμυριδωμένων στομίων (πωλάτων) διαμέτρου 14,5 mm. Δυναμικότης 25 έως 30 ml.  5. Τρόπος εργασίας 5.1. Παρασκευή του διαλύματος.  Αναλόγως της φύσεως του δείγματος, παρασκευάζεται διάλυμα όπως υποδεικνύεται εις 5.1.1. ή 5.1.2.  5.1.1. Γενική περίπτωση.  Ζυγίζεται ένα (1) γραμμάριο ή περισσότερο δείγματος με προσέγγιση 1 mg. Η ποσότητα του δείγματος εισάγεται εντός φιάλης Kjeldahl, προστίθεται ποσότητα 20 ml θειικού οξέος (3.5), ανακινειται προς πλήρη διαποτισμό των υλών μετά του οξέος και προς αποφυγή  επικαθίσεως αυτών επί των πλευρών της φιάλης, θερμαίνεται και διατηρείται επί 10 πρώτα λεπτά σε κατάσταση βρασμού. Αφήνεται να ψυχθεί ελαφρώς, προστίθεται 2 ml νιτρικού οξέος (3.4),θερμαίνεται ηπίως, αφήνεται να ψυχθεί ελαφρώς, προστίθεται εκ νέου ολίγο  νιτρικό οξύ (3.4) και θερμαίνεται μέχρι βρασμού. Επαναλαμβάνονται οι αυτές ενέργειες μέχρις επιτεύξεως αχρώμου διαλύματος. Ψύχεται, προστίθεται ολίγον ύδωρ, μεταγγίζεται το υγρόν εντός ογκομετρικής φιάλης των 500 ml, εκπλύνοντας την φιάλη kjeldahl δια  θερμού ύδατος. Αφήνεται να ψυχθεί, συμπληρούται ο όγκος δι' ύδατος, ομοιογενοποιείται και διηθείται.  5.1.2. Δείγματα περιέχοντα οργανικάς ύλας και ελεύθερα δισοξίνου φωσφορικού ασβεστίου και μαγνησίου Ζυγίζονται 2,5 γραμ. περίπου δείγματος, με προσέγγιση 1 mg, εντός χωνευτηρίου αποτεφρώσεως. Η ποσότητα του δείγματος αναμιγνύεται μέχρι πλήρους αναμίξεως μεθ' ενός (1) γραμμαρίου ανθρακικού ασβεστίου (3.1.). Ασβεστοποιείται εντός της καμίνου εις 550 oC  +- 5 oC μέχρις επιτεύξεως λευκής ή φαιάς τέφρας (μικρά ποσότης άνθρακος δεν εμπνέει ανησυχίας).  Μεταγγίζεται η τέφρα εντός υαλίνου ποτηρίου ζέσεως των 250 ml. Προστίθενται 20 ml ύδατος και υδροχλωρικό οξύ (3.2) μέχρι παύσεως του αφρισμού. Προστίθενται ακολούθως έτερα 10 ml υδροχλωρικού οξέος (3.2). Φέρεται το υάλινο ποτήριο ζέσεως επί αμμολούτρου  και εξατμίζεται μέχρι ξηράνσεως προς αδιαλυτοποίηση του χαλαζία.  Επαναδιαλύεται το υπόλειμμα δια 10 ml νιτρικού οξέος (3.3) και βράζεται επί του αμμολούτρου επί 5 πρώτα λεπτά, άνευ εξατμίσεως μέχρι ξηράνσεως. Μεταγγίζεται το υγρό εντός ογκομετρικής φιάλης των 500 ml, εκπλύνοντας το υάλινο ποτήριο ζέσεως πλειστάκις  δια θερμού ύδατος. Αφήνεται να ψυχθεί, συμπληρούται ο όγκος δι'ύδατος, ομοιογενοποιείται και διηθείται.  5.2. Ανάπτυξη του χρωματισμού και μέτρηση της οπτικής πυκνότητος.  Αραιούται μέρος της ποσότητος του επιτευχθέντος εις 5.1.1 ή 5.1.2 διηθήματος προς επίτευξη συγκεντρώσεως φωσφόρου μέχρι 40 mg/ml κατ' ανώτατο όριο. Εισάγονται 10 ml του διαλύματος τούτου εντός δοκιμαστικού σωλήνος (4.6) και προστίθενται 10 ml του  μολυβδοβαναδικού αντιδραστηρίου (3.6). Ομοιογενοποιείται και αφήνεται σε ηρεμία επί 10 πρώτα λεπτά σε θερμοκρασία τουλάχιστον 20 oC. Μετράται η οπτική πυκνότητα με το φασματοφωτόμετρο σε 430 mm δια συγκρίσεως μετά διαλύματος επιτευχθέντος δια προσθήκης  10ml μολυβδοβαναδικού αντιδραστηρίου (3.6) σε 10 ml ύδατος.  5.3. Καμπύλη μετρήσεων.  Παρασκευάζονται βάσει του προτύπου διαλύματος (3.7) διαλύματα περιέχοντα αντιστοίχως 5,10 20,30 και 40 mg φωσφόρου ανά ml. Λαμβάνονται 10 ml εξ εκάστου των διαλυμάτων τούτων στα οποία προστίθενται 10ml μολυβδοβαναδικού αντιδραστηρίου (3.6).  Ομοιογενοποιούνται και αφήνονται σε ηρεμία επί 10 πρώτα λεπτά σε θερμοκρασία τουλάχιστον 20 oC. Μετράται η οπτική πυκνότητα υπό τις συνθήκες οι οποίες καθορίζονται εις 5.2. Σύρεται η καμπύλη μετρήσεων φέρουσα επί της τεταγμένης τις αντιστοιχούσεως  ποσότητες φωσφόρου. Η καμπύλη είναι γραμμική για συγκεντρώσεις κυμαινομένας μεταξύ 0 και 40 mg/ml.  6. Υπολογισμός των αποτελεσμάτων Προσδιορίζεται η ποσότητα φωσφόρου εντός της ποσότητας δείγματος δι'αναφοράς στην καμπύλη μετρήσεων. Το αποτέλεσμα εκφράζεται επί τοις εκατό του δείγματος.  Επαναληπτικότητα Η διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων των πραγματοποιουμένων δύο παραλλήλων προσδιορισμών επί του αυτού δείγματος δεν πρέπει να υπερβαίνει το 3% σε σχετική τιμή για περιεκτικότητα σε φώσφορο μικρότερες του 5%, 0,15% σε απόλυτη τιμή για περιεκτικότητες σε  φώσφορο ίσες ή μεγαλύτερες του 5%.   IV. ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΚΑΤΕΡΓΑΣΤΩΝ ΛΙΠΑΡΩΝ ΟΥΣΙΩΝ  1. Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής Η μέθοδος επιτρέπει τον προσδιορισμό της περιεκτικότητας σε ακατέργαστες λιπαρές ύλες των ζωοτροφών. Δεν αφορά την ανάλυση των ελαιούχων σπόρων και καρπών οι οποίοι καθορίζονται από τον κανονισμό του Συμβουλίου αριθ. 136/66/ΕΟΚ της 22ας Σεπτεμβρίου  1966. Ο προσδιορισμός της περιεκτικότητας σε έλαιο των προϊόντων αυτών αποτελεί αντικείμενο του παραρτήματος V του κανονισμού της Επιτροπής αριθ. 1470/68 της 23ης Σεπτεμβρίου 1968. Προβλέπονται δύο μέθοδοι αναλόγως της φύσεως της τροφής.  1.1. Μέθοδος Α (εκχύλισις δι'αιθέρος). Εφαρμόζεται σε όλες τις τροφές εκτός εκείνων οι οποίες μνημονεύονται εις 1.2.  1.2. Μέθοδος Β: Εφαρμόζεται για τροφές των οποίων οι λιπαρές ουσίες δεν είναι δυνατό να εκχυλισθούν πλήρως δι' αιθέρος χωρίς προκαταρκτική υδρόλυση, για τροφές ζωικής προελεύσεως, για γλουτένες, για απεξηραμμένους πολτούς γεωμήλων, απεξηραμμένη  εκχυλισθείσα βύνη και απεξηραμμένα απορρίμματα αποστάξεως, για απεξηραμμένη ζύμη, για απορρίμματα μπισκότων, αρτοποιΐας και μαγειρευμένων τροφών γαλακτοκομικών προϊόντων και τροφίμων τα οποία περιέχουν υψηλό ποσοστό εξ αυτών (τουλάχιστον 40%) και για  σύνθετες τροφές εμπλουτισμένες με λίπη.  2. Αρχή 2.1. Μέθοδος Α: Οι λιπαρές ύλες εκχυλίζονται με αιθέρα. Το διαλυτικό μέσο απομακρύνεται με απόσταξη και το υπόλειμμα ξηραίνεται και ζυγίζεται.  2.2. Μέθοδος Β: Το δείγμα υδρολύεται σε θερμό δι' υδροχλωρικού οξέος. Το διάλυμα ψύχεται και διηθείται. Το υπόλειμμα, αφού εκπλυθεί και ξηρανθεί, υπόκειται σε εκχύλιση δι' αιθέρος κατά τη μέθοδο Α.  3. Αντιδραστήρια 3.1. Άνυδρος αιθέρας, d: 0,720, Σ.Ζ: 34,5 oC, πρακτικώς ελεύθερος υπεροξειδίου.  3.2. Άνυδρο θειικό νάτριο χ.κ.  3.3. Υδροχλωρικό οξύ 3 Ν.  3.4. Επιβοηθητικό διηθήσεως π.χ. γη διατόμων, Hyflo-Supercel.  3.5. Τετραχλωριούχος άνθραξ χ.κ.  4. Συσκευές 4.1. Συσκευή εκχυλίσεως τύπου Soxhlet ή ισοδύναμος συσκευή.  4.2. Συσκευή θερμάνσεως μη δυνάμενη να εκραγεί με ρυθμιζόμενη θερμοκρασία.  4.3. Ξηραντήρας κενού (μικροτέρου των 100 Torrs).  5. Τρόπος εργασίας (μεθοδολογία) 5.1. Μέθοδος Α (ιδέ παρατήρηση 7.1) Ζυγίζονται 5 γραμ. δείγματος, με προσέγγιση 1 mg και αναμιγνύονται σε 2 μέχρι 3 γραμ. (ή περισσότερα, εφ' όσον είναι απαραίτητο) ανύδρου θειικού νατρίου (3.2). Εισάγεται το μίγμα εντός φυσιγγίου εκχυλίσεως ελευθέρου λιπαρών ουσιών και καλύπτεται δια  πώματος εκ βάμβακος απαλλαγμένου λιπαρών ουσιών. (Το μίγμα δύναται ενδεχομένως να παρασκευασθεί εντός του φυσιγγίου).  Τοποθετείται το φυσίγγιον εντός συσκευής εκχυλίσεως (4.1) και εκχυλίζεται το μίγμα επί έξι ώρες με αιθέρα (3.1). Εφ' όσον χρησιμοποιείται συσκευή εκχυλίσεως τύπου Soxhlet, ρυθμίζεται η θέρμανση προς επίτευξη 15 λήψεων δια σιφωνίου (εκσιφωνισμών) ανά  ώρα. Συλλέγεται το αιθέριο εκχύλισμα εντός ξηράς φιάλης εφοδιασμένης μετά μερικών τεμαχίων κισσήρεως (4) της οποίας έχει ληφθεί το απόβαρο.  Απομακρύνεται ο αιθέρας δι' αποστάξεως και ακολούθως ξηραίνεται το υπόλειμμα της εξατμίσεως επί μία και ημίσεια ώρα εντός του ξηραντήρος κενού (4.3) σε θερμοκρασία 75 oC. Ψύχεται εντός αποξηραντήρος και ζυγίζεται. Διενεργείται δευτέρα ξήρανση επί 30  πρώτα λεπτά προς επιβεβαίωση ότι το βάρος της λιπαράς ύλης παραμένει σταθερό (η απώλεια του βάρους πρέπει να είναι μικρότερη του ενός (1) χιλιοστογράμμου).  5.2. Μέθοδος Β Ζυγίζονται 2,5 γραμ. δείγματος (ιδέ παρατήρηση 7.2) με προσέγγιση 1 mg και εισάγονται εντός υαλίνου ποτηρίου ζέσεως των 400 ml, ή εντός κωνικής φιάλης (Erlenmeyer) των 300 ml. Προστίθενται 100 ml υδροχλωρικού οξέος 3Ν (3.3) και μερικά τεμάχια κισσήρεως.  Καλύπτεται το υάλινο ποτήριο ζέσεως μεθ'υάλου ωρολογίου ή εφοδιάζεται η κωνική φιάλη μετά καθέτου ψυκτήρος. Φέρεται το μείγμα σε ήπιο βρασμό με τη χρήση χαμηλής φλόγας ή θερμαντικής πλακός και διατηρείται εκεί για μία ώρα. Αποφεύγεται η προσκόλληση του  προϊόντος επί των πλευρών του υποδοχέως. Ψύχεται και προστίθεται ποσότητα επιβοηθητικού διηθήσεως (3.4) επαρκής προς αποφυγή κάθε απωλείας λιπαρής ύλης κατά τη διάρκεια της διηθήσεως. Διηθείται δια διπλού υγρανθέντος διηθητικού χάρτου ελευθέρου λιπαρών  υλών.  Εκπλύνεται το υπόλειμμα με το ψυχρό ύδωρ μέχρις εξαφανίσεως της οξίνου αντιδράσεως. Ελέγχεται η απουσία λιπαρών υλών εκ του διηθήματος. Η παρουσία αυτών εντός του διηθήματος δεικνύει ότι το δείγμα πρέπει να εκχυλισθεί δι' αιθέρος, κατά τη μέθοδο η οποία  υποδεικνύεται εις 5.1 προ της υδρολύσεως. Τοποθετείται ο διπλός διηθητικός χάρτης ο οποίος περιέχει το υπόλειμμα επί υάλου ωρολογίου και ξηραίνεται επί μία και ημίσεια ώρα εντός του κλιβάνου αποξηράνσεων σε θερμοκρασία 95 έως 98 oC.  Εισάγεται ο διπλός διηθητικός χάρτης και το ξηρό υπόλειμμα εντός φυσιγγίου εκχυλίσεως, εκχυλίζεται αυτό με αιθέρα και ακολουθείται ο τρόπος εργασίας όπως υποδεικνύεται εις 5.1. δεύτερη παράγραφος.  6. Υπολογισμός των αποτελεσμάτων Το αποτέλεσμα εκφράζεται επί τοις εκατό του δείγματος.  Επαναληπτικότητα Η διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων των διενεργουμένων δύο παραλλήλων προσδιορισμών επί του αυτού δείγματος δεν πρέπει να υπερβαίνει το 0,3% της λιπαράς ύλης.  7. Παρατηρήσεις 7.1. Δια τα προϊόντα με υψηλή περιεκτικότητα λιπαρών ουσιών, δυσκόλως κονιοποιούμενα ή μη κατάλληλα για τη λήψη μειωμένης και ομοιογενούς ποσότητας δείγματος, διενεργούνται τα κάτωθι: Ζυγίζεται ποσότης 20 γραμμ. δείγματος με προσέγγιση 1 mg και  αναμιγνύεται μετά ποσότητος 10 γραμ ή περισσοτέρων ανύδρου θειικού νατρίου (3.2). Διενεργείται εκχύλιση δι' αιθέρος (3.1) όπως υποδεικνύεται εις 5.1. Συμπληρούται το επιτευχθέν εκχύλισμα έως 500 ml δια τετραχλωριούχου άνθρακος (3.5) και  ομοιογενοποιείται. Λαμβάνονται 50 ml του διαλύματος και φέρονται μέσα σε μικρή ξηρή φιάλη, εφοδιασμένη με μερικά τεμάχια κισσήρεως(5) της οποίας έχει ληφθεί το απόβαρο. Απομακρύνεται το διαλυτικό μέσο δι' αποστάξεως ξηραίνεται και ακολουθείται ο τρόπος  εργασίας όπως υποδεικνύεται εις 5.1 τελευταία παράγραφος. Απομακρύνεται το διαλυτικό μέσο του υπολείμματος της εκχυλίσεως το οποίο ευρίσκεται εντός του φυσιγγίου και κονιοποιείται το υπόλειμμα με λεπτότητα (σε κόκκους) ενός (1) χιλιοστομέτρου.  Τοποθετείται εκ νέου το προϊόν εντός του φυσιγγίου εκχυλίσεως (άνευ προσθήκης θειικού νατρίου) εκχυλίζεται δι' αιθέρος και ακολουθείται ο τρόπος εργασίας όπως υποδεικνύεται εις 5.1 δευτέρα και τρίτη παραγράφους.  Το αποτέλεσμα υπολογίζεται, επί τοις εκατό του δείγματος λαμβάνοντας υπόψη το χρησιμοποιηθέν μέρος της ποσότητας κατά την πρώτη εκχύλιση, κατά τον κάτωθι τύπο:  (10 αxβ)-5 όπου:  α = αιθέριο εκχύλισμα σε γραμμάρια του χρησιμοποιηθέντος μέρους της ποσότητας κατόπιν της πρώτης εκχυλίσεως,  β = αιθέριο εκχύλισμα σε γραμμάρια κατόπιν της δεύτερης εκχυλίσεως.  7.2. Η ποσότητα του δείγματος των πτωχών σε λιπαρές ύλες προϊόντων δύναται να ανέρχεται σε 5 γραμμάρια.    (1) ΕΕ αριθ. 172 της 30.9.1966. σ. 3025/66.  (2) ΕΕ αριθ. Ν 239 της 28.9.1968. σ. 2.  (3) Για την ξήρανση των σιτηρών καθώς και των αλεύρων, χονδραλεύρων και σιμιγδαλιών, ο κλίβανος αποξηράνσεως πρέπει να έχει θερμική απόδοση τοιαύτη ώστε ρυθμιζόμενος εκ των προτέρων στη θερμοκρασία των 13 oC, να δύναται να επανακτήσει τη θερμοκρασία  αυτή νωρίτερα των 45 πρώτων λεπτών κατόπιν της τοποθετήσεως σ'αυτό του μεγαλύτερου δυνατού αριθμού των δειγμάτων για ταυτόχρονο ξήρανση. Ο αερισμός του κλιβάνου αποξηράνσεως πρέπει να είναι τέτοιος ώστε όλα μαζί τα δείγματα μαλακού σίτου, που είναι  δυνατό να χωρέσουν, ξηραινόμενα επί δύο ώρες να δίδουν αποτελέσματα τα οποία να παρουσιάζουν διαφορά κατώτερη του 0,15% σε σχέση με τα αποτελέσματα που επιτυγχάνονται μετά τετράωρο ξήρανση.  (4) Όταν η λιπαρά ύλη πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο μεταγενεστέρων ποιοτικών εξετάσεων, τα τεμάχια κισσήρεως αντικαθίστανται από υάλινες χάνδρες.  (5) Όταν η λιπαρά ύλη πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο μεταγενεστέρων ποιοτικών εξετάσεων, τα τεμάχια κισσήρεως, αντικαθίστανται από υάλινες χάνδρες.


Avis juridique important

|

31989L0465

Δέκατη όγδοη οδηγία 89/465/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 18ης Ιουλίου 1989 για την εναρμόνιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τους φόρους κύκλου εργασιών: κατάργηση ορισμένων παρεκκλίσεων προβλεπομένων από το άρθρο 28 παράγραφος 3 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 226 της 03/08/1989 σ. 0021 - 0022 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 9 τόμος 2 σ. 0014  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 9 τόμος 2 σ. 0014

ΔΕΚΑΤΗ ΟΓΔΟΗ ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 18ης Ιουλίου 1989 για την εναρμόνιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τους φόρους κύκλου εργασιών : κατάργηση ορισμένων παρεκκλίσεων προβλεπομένων από το άρθρο^28 παράγραφος^3 της έκτης οδηγίας  77/388/ΕΟΚ ( 89/465/ΕΟΚ ) ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙKΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  ιΕχοντας υπόψη :  τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο^99,  την πρόταση της Επιτροπής^(1 ),  τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου^(2 ),  τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής^(3 ),  Εκτιμώντας :  ότι το άρθρο 28 παράγραφος 3 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1977 για την εναρμόνιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τους φόρους κύκλου εργασιών - κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας : ομοιόμορφη φορολογική  βάση^(4 ), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την πράξη προσχώρησης της Ισπανίας και Πορτογαλίας, επιτρέπει στα κράτη μέλη να εφαρμόσουν ορισμένες παρεκκλίσεις από το κανονικό καθεστώς του κοινού συστήματος του ΦΠΑ κατά τη διάρκεια μεταβατικής περιόδου   ότι η διάρκεια της μεταβατικής αυτής περιόδου έχει ορισθεί αρχικά σε πέντε έτη  ότι το Συμβούλιο έχει δεσμευθεί να αποφασίσει, πριν από τη λήξη αυτής της περιόδου, βάσει προτάσεως της Επιτροπής σχετικά με την ενδεχόμενη κατάργηση ορισμένων ή όλων των  παρεκκλίσεων αυτών  ότι πολλές από αυτές τις παρεκκλίσεις δημιουργούν, στα πλαίσια του συστήματος των ιδίων πόρων των Κοινοτήτων, δυσκολίες στον υπολογισμό των αντισταθμισμάτων που προβλέπονται από τον κανονισμό ( ΕΟΚ, Ευρατόμ ) αριθ.^1553/89 του Συμβουλίου για το ομοιόμορφο  οριστικό καθεστώς εισπράξεως των ιδίων πόρων που προέρχονται από το φόρο προστιθέμενης αξίας^(5 )  ότι, για να εξασφαλισθεί η καλύτερη λειτουργία αυτού του συστήματος, ενδείκνυται να καταργηθούν οι εν λόγω παρεκκλίσεις  ότι η κατάργηση των παρεκκλίσεων αυτών θα συμβάλει επίσης στην εξασφάλιση μεγαλύτερης ουδετερότητας του συστήματος του φόρου προστιθέμενης αξίας σε κοινοτική κλίμακα  ότι πρέπει να καταργηθούν ορισμένες από τις παρεκκλίσεις αυτές από την 1η Ιανουαρίου 1990, την 1η Ιανουαρίου 1991, την 1η Ιανουαρίου 1992 και την 1η Ιανουαρίου 1993 αντίστοιχα   ΕΕ αριθ . C 183 της 11 . 7 . 1987, σ . 9 .   ότι, λαμβάνοντας υπόψη τις διατάξεις της πράξης προσχωρήσεως, η Πορτογαλική Δημοκρατία μπορεί να αναβάλει, μέχρι την 1η Ιανουαρίου 1994 το αργότερο, την κατάργηση της απαλλαγής των πράξεων που αναφέρονται στο παράρτημα ΣΤ σημεία^3 και 9 της οδηγίας  77/388/ΕΟΚ  ότι ενδείκνυται να επανεξετάσει το Συμβούλιο, πριν από την 1η Ιανουαρίου 1991, με βάση έκθεση της Επιτροπής, την κατάσταση όσον αφορά τις άλλες παρεκκλίσεις που προβλέπονται στο άρθρο^28 παράγραφος^3 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, περιλαμβανομένης και αυτής  που αναφέρεται στο άρθρο^1 σημείο^1 δεύτερο εδάφιο της παρούσας οδηγίας και να αποφασίσει, με βάση πρόταση της Επιτροπής, σχετικά με την κατάργηση αυτών των παρεκκλίσεων, λαμβάνοντας υπόψη τις στρεβλώσεις του ανταγωνισμού που προέκυψαν από την εφαρμογή  τους ή που θα μπορούσαν να προκύψουν ενόψει της ολοκλήρωσης της εσωτερικής αγοράς,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ :    Άρθρο 1 Η οδηγία 77/388/ΕΟΚ τροποποιείται ως εξής :  1 . ^Στο παράρτημα Ε, οι πράξεις που ορίζονται στα σημεία^1, 3 έως 6, 8, 9, 10, 12, 13 και 14 διαγράφονται από την 1η Ιανουαρίου 1990 .  Τα κράτη μέλη τα οποία την 1η Ιανουαρίου 1989 εφήρμοσαν το φόρο προστιθέμενης αξίας στις πράξεις που απαριθμούνται στο παράρτημα^Ε σημεία^4 και 5, μπορούν να εφαρμόζουν τους όρους του άρθρου^13 σημείο^Α παράγραφος^2 στοιχείο^α ) τελευταία περίπτωση και  για όλες τις παροχές υπηρεσιών και παραδόσεις αγαθών που αναφέρονται στο άρθρο^13 σημείο^Α παράγραφος^1 στοιχεία^ιγ ) και ιδ ), εκ μέρους των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου .  2 . ^Στο παράρτημα ΣΤ :  α ) ^Οι πράξεις που αναφέρονται στα σημεία^3, 14 και 18 έως 22 διαγράφονται από την 1η Ιανουαρίου 1990  β) ^οι πράξεις που αναφέρονται στα σημεία^4, 13, 15 και 24 διαγράφονται από την 1η Ιανουαρίου 1991  γ ) ^η πράξη που αναφέρεται στο σημείο^9 διαγράφεται από την 1η Ιανουαρίου 1992  δ ) ^η πράξη που αναφέρεται στο σημείο ΙΙ διαγράφεται από την 1η Ιανουαρίου 1993 .  Άρθρο 2 Η Πορτογαλική Δημοκρατία μπορεί να αναβάλει ως την 1η Ιανουαρίου 1994 το αργότερο τις ημερομηνίες που προβλέπονται στο άρθρο^1 σημείο^2 στοιχείο^α ) για τη διαγραφή του σημείου^3 του παραρτήματος ΣΤ, και στο άρθρο^1 σημείο^2 στοιχείο^γ ) για τη  διαγραφή του σημείου^9 του παραρτήματος^ΣΤ .  Άρθρο 3 Πριν από την 1η Ιανουαρίου 1991 το Συμβούλιο, με βάση έκθεση της Επιτροπής, επανεξετάζει την κατάσταση όσον αφορά τις άλλες παρεκκλίσεις που προβλέπονται στο άρθρο^28 παράγραφος^3 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, συμπεριλαμβανομένης της παρεκκλίσεως που  αναφέρεται στο σημείο^1 δεύτερο εδάφιο της παρούσας οδηγίας, και αποφασίζει, μετά από πρόταση της Επιτροπής, για την κατάργηση των παρεκκλίσεων αυτών, λαμβάνοντας υπόψη τις στρεβλώσεις του ανταγωνισμού που προέκυψαν από την εφαρμογή τους ή που θα υπήρχε  κίνδυνος να εμφανιστούν ενόψει της ολοκληρώσεως της εσωτερικής αγοράς .  Άρθρο 4 Ως προς τις πράξεις που ορίζονται στα άρθρα^1, 2 και 3, τα κράτη μέλη έχουν την ευχέρεια να λάβουν μέτρα σχετικά με το δικαίωμα έκπτωσης του φόρου προστιθέμενης αξίας, ώστε να αποτραπεί, εν όλω ή εν μέρει, το ενδεχόμενο προνομιακής μεταχείρισης ή αδικαιολόγητης ζημίας των φορολογουμένων .  Άρθρο 5 1 .  Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τα απαραίτητα μέτρα, προκειμένου να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο μέχρι τις ημερομηνίες που προβλέπουν τα άρθρα^1 και^2 .  2 .  Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που διέπει η παρούσα οδηγία .  Άρθρο 6 Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη .   Βρυξέλλες, 18 Ιουλίου 1989 .  Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος R . DUMAS  ( 1 ) ΕΕ αριθ . C 347 της 29 . 12 . 1984, σ . 3, και(2 ) ΕΕ αριθ . C 125 της 11 . 5 . 1987, σ . 27 . ( 3 ) ΕΕ αριθ . C 218 της 29 . 8 . 1985, σ . 11 . ( 4 ) ΕΕ αριθ . L 145 της 13 . 6 . 1977, σ . 1 . ( 5 ) ΕΕ αριθ . L 155 της 7 . 6 . 1989, σ . 9 .


Avis juridique important

|

31976L0308

Οδηγία 76/308/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 15ης Μαρτίου 1976 περί της αμοιβαίας συνδρομής για την είσπραξη απαιτήσεων που προκύπτουν από ενέργειες οι οποίες αποτελούν μέρος του συστήματος χρηματοδοτήσεως του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων καθώς και από γεωργικές εισφορές και δασμούς

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 073 της 19/03/1976 σ. 0018 - 0023 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 2 τόμος 2 σ. 0066  Ελληνική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 02 τόμος 2 σ. 0126  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 2 τόμος 2 σ. 0066  Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 02 τόμος 3 σ. 0046  Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 02 τόμος 3 σ. 0046

ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 15ης Μαρτίου 1976 περί της αμοιβαίας συνδρομής για την είσπραξη απαιτήσεων που προκύπτουν από ενέργειες οι οποίες αποτελούν μέρος του συστήματος χρηματοδοτήσεως του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και  Εγγυήσεων καθώς και από γεωργικές εισφορές και δασμούςΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος, και ιδίως το άρθρο 100,  τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 729/70 του Συμβουλίου της 21ης Απριλίου 1970 περί χρηματοδοτήσεως της κοινής γεωργικής πολιτικής (1), όπως τροποποιήθηκε για τελευταία φορά από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2788/72 (2), και ιδίως το άρθρο 8 παράγραφος 3,  την πρόταση της Επιτροπής,  τη γνώμη της Συνελεύσεως (3),  τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (4),  Εκτιμώντας:  ότι στο παρόν στάδιο η απαίτηση που απορρέει από τίτλο εκδιδόμενο από τις αρχές Κράτους μέλους, δεν δύναται να εισπράττεται σε άλλο Κράτος μέλος- ότι οι εθνικές διατάξεις στον τομέα των εισπράξεων, από μόνο το γεγονός του περιορισμού του πεδίου εφαρμογής τους στο εθνικό έδαφος, αποτελούν εμπόδιο στην εγκαθίδρυση και τη λειτουργία της κοινής αγοράς- ότι η κατάσταση αυτή δεν επιτρέπει την ολική και δίκαιη εφαρμογή των κοινοτικών ρυθμίσεων, ιδίως στον τομέα της κοινής γεωργικής πολιτικής και ότι διευκολύνει την πραγματοποίηση δολίων ενεργειών- ότι είναι συνεπώς αναγκαίο να θεσπισθούν κοινοί κανόνες αμοιβαίας συνδρομής στον τομέα της εισπράξεως- ότι οι κανόνες αυτοί πρέπει να εφαρμόζονται για την είσπραξη τόσο των απαιτήσεων που απορρέουν από τα διάφορα μέτρα που αποτελούν μέρος του συστήματος ολικής ή μερικής χρηματοδοτήσεως του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων, όσο  και των γεωργικών εισφορών και των δασμών κατά την έννοια του άρθρου 2 της αποφάσεως 70/243/ΕΚΑΧ, ΕΟΚ, Ευρατόμ της 21ης Απριλίου 1970 περί της αντικαταστάσεως των χρηματικών εισφορών των Κρατών μελών με ίδιους πόρους των Κοινοτήτων (5), και του άρθρου  128 της πράξεως προσχωρήσεως- ότι οι κανόνες αυτοί πρέπει επίσης να εφαρμόζονται για την είσπραξη τόκων και δαπανών σχετικά με αυτές τις απαιτήσεις- ότι η αμοιβαία συνδρομή πρέπει να συνίσταται για την αρμόδια αρχή αφ' ενός στην παροχή από την αρμόδια αρχή προς την αιτούσα αρχή των χρήσιμων στην τελευταία, πληροφοριών για την είσπραξη των απαιτήσεων που γεννώνται στο Κράτος μέλος όπου έχει την έδρα  της και στην κοινοποίηση στον οφειλέτη όλων των εγγράφων των σχετιζομένων με τέτοιες απαιτήσεις που απορρέουν απ' αυτό το Κράτος μέλος, και αφ' ετέρου στην είσπραξη, αιτήσει της αιτούσης αρχής, απαιτήσεων που γεννώνται στο Κράτος μέλος όπου αυτή η  τελευταία έχει την έδρα της- ότι οι διαφορετικές αυτές μορφές συνδρομής πρέπει να παρέχονται από την αρμόδια αρχή μέσα σε πνεύμα σεβασμού των νομοθετικών, κανονιστικών ή διοικητικών διατάξεων που ισχύουν στα θέματα αυτά στο Κράτος μέλος όπου έχει την έδρα της- ότι πρέπει να προσδιορίζονται οι προϋποθέσεις σύμφωνα με τις οποίες θα συντάσσονται οι αιτήσεις συνδρομής από την αιτούσα αρχή και να καθορίζονται περιοριστικώς οι ιδιαίτερες περιστάσεις που επιτρέπουν, στην μία ή στην άλλη περίπτωση, στην αρμόδια αρχή,  να μην προωθήσει την αίτηση- ότι όταν προβαίνει για λογαριασμό της αιτούσης αρχής στην είσπραξη απαιτήσεως, η αρμόδια αρχή πρέπει να δύναται, αν οι διατάξεις που ισχύουν στο Κράτος μέλoς όπου έχει την έδρα της το επιτρέπουν και σε συμφωνία με την αιτούσα αρχή να παρέχει στον  οφειλέτη προθεσμία πληρωμής ή πληρωμή με δόσεις- ότι οι τόκοι που ενδεχομένως θα εισπραχθούν εξ αιτίας των ευκολιών αυτών πληρωμής πρέπει να μεταφέρονται στο Κράτος μέλος όπου η αιτούσα αρχή έχει την έδρα της- ότι μετά αιτιολογημένη αίτηση της αιτούσης αρχής, η αρμόδια αρχή πρέπει κι' αυτή να δύναται, στο μέτρο που το επιτρέπουν οι διατάξεις που ισχύουν στο Κράτος μέλος όπου αυτή έχει την έδρα της, να λαμβάνει συντηρητικά μέτρα για να εγγυηθεί την είσπραξη  των απαιτήσεων που γεννήθηκαν στο αιτούν Κράτος μέλος- ότι δεν πρέπει όμως οι απαιτήσεις αυτές να απολαμβάνουν κανένα προνόμιο στο Κράτος μέλος όπου η αρμόδια αρχή έχει την έδρα της- ότι κατά τη διάρκεια της διαδικασίας εισπράξεως στο Κράτος μέλος όπου η αρμόδια αρχή έχει την έδρα της, είναι δυνατόν ν' αμφισβητηθεί από τον ενδιαφερόμενο η απαίτηση ή ο τίτλος που επιτρέπει την εκτέλεσή της και που εκδόθηκε στο Κράτος μέλος όπου η  αιτούσα αρχή έχει την έδρα της- ότι γι' αυτή την περίπτωση πρέπει να προβλεφθεί ότι η αμφισβήτηση πρέπει να φέρεται ενώπιον του αρμόδιου οργάνου του Κράτους μέλους όπου η αιτούσα αρχή έχει την έδρα της και ότι η αρμόδια αρχή πρέπει να αναστέλλει τη  διαδικασία εκτελέσεως που κίνησε μέχρι την έκδοση της αποφάσεως του αρμοδίου αυτού οργάνου- ότι πρέπει να προβλεφθεί ότι τα έγγραφα και οι πληροφορίες που γνωστοποιούνται στο πλαίσιο της αμοιβαίας συνδρομής στον τομέα της εισπράξεως δεν δύνανται να χρησιμοποιούνται για άλλους σκοπούς- ότι οι διατάξεις της οδηγίας αυτής δεν πρέπει να έχουν ως αποτέλεσμα τον περιορισμό της αμοιβαίας συνδρομής που μερικά Κράτη μέλη παρέχουν με βάση διμερείς ή πολυμερείς συμφωνίες ή διευθετήσεις- ότι ενδιαφέρει να εξασφαλισθεί μία αρμονική λειτουργία της αμοιβαίας συνδρομής και να προβλεφθεί για το σκοπό αυτό κοινοτική διαδικασία που επιτρέπει να ορισθούν οι πρακτικοί τρόποι εφαρμογής της σε εύλογες προθεσμίες- ότι είναι αναγκαίο να συσταθεί μία  επιτροπή για να οργανώσει στενή και αποτελεσματική συνεργασία μεταξύ των Κρατών μελών και της Επιτροπής στο τομέα αυτό,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:   Άρθρο 1  Η παρούσα οδηγία καθορίζει τους κανόνες που πρέπει να περιέχουν οι νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις των Κρατών μελών, ώστε να εξασφαλίζεται η είσπραξη σε κάθε Κράτος μέλος των απαιτήσεων που προβλέπονται στο άρθρο 2 και  γεννήθηκαν σε άλλο Κράτος μέλος.   Άρθρο 2  Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται σε όλες τις απαιτήσεις που αφορούν:  α) τις επιστροφές, παρεμβάσεις και άλλα μέτρα που αποτελούν μέρος του συστήματος ολικής ή μερικής χρηματοδοτήσεως του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων, περιλαμβανομένων και των ποσών τα οποία πρέπει να εισπραχθούν στο πλαίσιο  αυτών των ενεργειών- β) τις γεωργικές εισφορές, κατά την έννοια του άρθρου 2 περίπτωση α) της αποφάσεως 70/243/ΕΚΑΧ, ΕΟΚ, Ευρατόμ και του άρθρου 128 περίπτωση α) της πράξεως προσχωρήσεως- γ) τους δασμούς, κατά την έννοια του άρθρου 2 περίπτωση β) της εν λόγω αποφάσεως και του άρθρου 128 περίπτωση β) της πράξεως προσχωρήσεως- δ) τα έξοδα και τους τόκους που έχουν σχέση με την είσπραξη των ανωτέρω απαιτήσεων.   Άρθρο 3  Κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας νοείται ως:  - "αιτούσα αρχή" η αρμόδια αρχή ενός Κράτους μέλους που κάνει αίτηση συνδρομής σχετική με απαίτηση που προβλέπεται στο άρθρο 2- - "αρμόδια αρχή" η αρχή Κράτους μέλους στην οποία απευθύνεται η αίτηση συνδρομής.   Άρθρο 4  1. Κατόπιν αιτήσεως της αιτούσης αρχής, η αρμόδια αρχή της γνωστοποιεί τις πληροφορίες που της είναι χρήσιμες για την είσπραξη μιας απαιτήσεως.  Για να αποκτήσει τις πληροφορίες αυτές η αρμόδια αρχή ασκεί τις εξουσίες που προβλέπονται από τις νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις που εφαρμόζονται για την είσπραξη παρόμοιων απαιτήσεων που γεννήθηκαν στο Κράτος μέλος όπου έχει την έδρα  της.  2. Η αίτηση πληροφοριών περιέχει το όνομα και τη διεύθυνση του προσώπου το οποίο αφορούν οι πληροφορίες που παρέχονται καθώς και τη φύση και το ποσό της απαιτήσεως για την οποία διατυπώνεται η αίτηση.  3. Η αρμόδια αρχή δεν υποχρεώνεται να διαβιβάζει πληροφορίες:  α) που δεν θα ήταν σε θέση να έχει για την είσπραξη παρόμοιων απαιτήσεων που γεννήθηκαν στο Κράτος μέλος όπου έχει την έδρα της- β) που θ' απεκάλυπταν εμπορικό, βιομηχανικό ή επαγγελματικό απόρρητο- ή γ) που η γνωστοποίησή τους θα προσέβαλε την ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη αυτού του Κράτους.  4. Η αρμόδια αρχή πληροφορεί την αιτούσα αρχή για τους λόγους που είναι αντίθετοι στην ικανοποίηση της αιτήσεως πληροφοριών.   Άρθρο 5  1. Κατόπιν αιτήσεως της αιτούσης αρχής, η αρμόδια αρχή κοινοποιεί στον παραλήπτη, κατά τους κανόνες που ισχύουν για την κοινοποίηση αντιστοίχων πράξεων στο Κράτος μέλος όπου έχει την έδρα της, όλες τις πράξεις και αποφάσεις, περιλαμβανομένων  και των δικαστικών, που αναφέρονται σε μία απαίτηση ή στην είσπραξή της και προέρχονται από το Κράτος μέλος όπου η αιτούσα αρχή έχει την έδρα της.  2. Η αίτηση κοινοποιήσεως περιέχει το όνομα και τη διεύθυνση του παραλήπτου, τη φύση και το αντικείμενο της πράξεως ή της αποφάσεως προς κοινοποίηση και, αν συντρέχει περίπτωση, το όνομα και τη διεύθυνση του οφειλέτου και την απαίτηση που αναφέρεται  στην πράξη ή την απόφαση, καθώς και κάθε χρήσιμη πληροφορία.  3. Η αρμόδια αρχή πληροφορεί αμέσως την αιτούσα αρχή περί της συνεχείας που δόθηκε στην αίτηση κοινοποιήσεως και, ειδικότερα, περί της χρονολογίας κατά την οποία η απόφαση ή η πράξη διαβιβάσθηκε στον παραλήπτη.   Άρθρο 6  1. Κατόπιν αιτήσεως της αιτούσης αρχής, η αρμόδια αρχή εισπράττει, κατά τις νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις που εφαρμόζονται για την είσπραξη παρόμοιων απαιτήσεων που γεννήθηκαν στο Κράτος μέλος όπου έχει την έδρα της, τις  απαιτήσεις που αποτελούν το αντικείμενο τίτλου ο οποίος επιτρέπει την εκτέλεση.  2. Για το σκοπό αυτό, κάθε απαίτηση που αποτελεί αντικείμενο αιτήσεως εισπράξεως εξετάζεται ως απαίτηση του Κράτους μέλους όπου η αρμόδια αρχή έχει την έδρα της, με επιφύλαξη της εφαρμογής του άρθρου 12.   Άρθρο 7  1. Η αίτηση εισπράξεως μιας απαιτήσεως την οποία η αιτούσα αρχή απευθύνει στην αρμόδια αρχή πρέπει να συνοδεύεται από ένα επίσημο αντίτυπο ή ακριβές κυρωμένο αντίγραφο του τίτλου που επιτρέπει την εκτέλεσή της, και εκδόθηκε στο Κράτος μέλος  όπου η αιτούσα αρχή έχει την έδρα της και, αν συντρέχει περίπτωση, από το πρωτότυπο ή από ακριβές κυρωμένο αντίγραφο άλλων εγγράφων που είναι αναγκαία για την είσπραξη.  2. Η αιτούσα αρχή δύναται να κάνει αίτηση εισπράξεως μόνον:  α) αν η απαίτηση ή ο τίτλος που επιτρέπει την εκτέλεσή της δεν αμφισβητείται στο Κράτος μέλος όπου έχει την έδρα της- β) όταν κίνησε στο Κράτος μέλος όπου έχει την έδρα της τη διαδικασία εισπράξεως, η οποία δύναται να ασκηθεί με βάση τον τίτλο που αναφέρεται στην παράγραφο 1 και τα ληφθέντα μέτρα δεν κατέληξαν στην ολική πληρωμή της απαιτήσεως.  3. Η αίτηση εισπράξεως περιέχει το όνομα και τη διεύθυνση του ενδιαφερομένου προσώπου, τη φύση της απαιτήσεως, το ποσό του κεφαλαίου και των οφειλομένων τόκων και εξόδων καθώς και κάθε άλλη χρήσιμη πληροφορία.  4. Η αίτηση εισπράξεως περιέχει επίσης δήλωση της αιτούσης αρχής που προσδιορίζει τη χρονολογία από την οποία είναι δυνατή η εκτέλεση κατά τους κανόνες δικαίου που ισχύουν στο Κράτος μέλος όπου έχει την έδρα της και που βεβαιώνει ότι πληρούνται οι όροι  που προβλέπονται στην παράγραφο 2.  5. Η αιτούσα αρχή, μόλις λάβει σχετικά γνώση, απευθύνει στην αρμόδια αρχή όλες τις χρήσιμες πληροφορίες που αναφέρονται στην υπόθεση η οποία αποτέλεσε την αιτία της αιτήσεως εισπράξεως.   Άρθρο 8  Ο τίτλος που επιτρέπει την εκτέλεση της απαιτήσεως, αν συντρέχει περίπτωση και σύμφωνα με τις διατάξεις που ισχύουν στο Κράτος μέλος όπου η αρμόδια αρχή έχει την έδρα της, επικυρώνεται, αναγνωρίζεται, συμπληρώνεται ή αντικαθίσταται από τίτλο  που επιτρέπει την εκτέλεσή του στο έδαφος του Κράτους μέλους.  Η επικύρωση, η αναγνώριση, η συμπλήρωση ή η αντικατάσταση του τίτλου πρέπει να γίνουν το δυνατό συντομότερο μετά την παραδοχή της αιτήσεως εισπράξεως. Δεν δύνανται να αποκρουσθούν αν ο τίτλος, που επιτρέπει την εκτέλεση στο Κράτος μέλος όπου η αιτούσα  αρχή έχει την έδρα της, περιέχει όλα τα τυπικά στοιχεία.  Στην περίπτωση που η πλήρωση μιας των διαπιστώσεων αυτών δίνει αφορμή σε εξέταση ή αμφισβήτηση της απαιτήσεως ή του τίτλου που επιτρέπει την εκτέλεση και εκδόθηκε από την αιτούσα αρχή, εφαρμόζεται το άρθρο 12.   Άρθρο 9  1. Η είσπραξη πραγματοποιείται στο νόμισμα του Κράτους μέλους όπου η αρμόδια αρχή έχει την έδρα της.  2. Η αρμόδια αρχή δύναται, αν οι νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις που ισχύουν στο Κράτος μέλος όπου έχει την έδρα της το επιτρέπουν, και κατόπιν διαβουλεύσεως με την αιτούσα αρχή, να παρέχει στον οφειλέτη προθεσμία πληρωμής ή να  επιτρέπει πληρωμή σε δόσεις. Οι τόκοι που εισπράττονται από την αρμόδια αρχή λόγω της προθεσμίας πληρωμής μεταφέρονται στο Κράτος μέλος όπου η αιτούσα αρχή έχει την έδρα της.  Mεταφέρεται ακόμη στο Κράτος μέλος όπου η αιτούσα αρχή έχει την έδρα της κάθε άλλος τόκος που εισπράττεται λόγω καθυστερημένης πληρωμής δυνάμει των νομοθετικών, κανονιστικών ή διοικητικών διατάξεων που ισχύουν στο Κράτος μέλος όπου η αρμόδια αρχή έχει  την έδρα της.   Άρθρο 10  Οι απαιτήσεις προς είσπραξη δεν έχουν κανένα προνόμιο στο Κράτος μέλος όπου η αρμόδια αρχή έχει την έδρα της.   Άρθρο 11  Η αρμόδια αρχή πληροφορεί αμέσως την αιτούσα αρχή περί της συνεχείας που δόθηκε στην αίτηση εισπράξεως.   Άρθρο 12  1. Αν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας εισπράξεως η απαίτηση ή ο τίτλος που επιτρέπει την εκτέλεση της εισπράξεώς της και που εκδόθηκε στο Κράτος μέλος όπου η αιτούσα αρχή έχει την έδρα της αμφισβητούνται από ένα ενδιαφερόμενο η αγωγή φέρεται  απ' αυτόν ενώπιον του αρμοδίου οργάνου του Κράτους μέλους όπου η αιτούσα αρχή έχει την έδρα της, σύμφωνα με τους κανόνες δικαίου που ισχύουν στο τελευταίο. Η αγωγή αυτή πρέπει να κοινοποιείται από την αιτούσα αρχή στην αρμόδια αρχή. Δύναται ακόμη να  κοινοποιείται σ' αυτή από τον ενδιαφερόμενο.  2. Μόλις γίνει στην αρμόδια αρχή η κοινοποίηση που προβλέπεται στην παράγραφο 1, είτε από την αιτούσα αρχή είτε από τον ενδιαφερόμενο, αυτή αναστέλλει την διαδικασία εκτελέσεως εν αναμονή της αποφάσεως του αρμοδίου καθ' ύλη οργάνου. Αν το κρίνει  αναγκαίο και με επιφύλαξη του άρθρου 13, δύναται να λάβει συντηρητικά μέτρα για να εγγυηθεί την είσπραξη εφ' όσον οι νομοθετικές ή κανονιστικές διατάξεις που ισχύουν στο Κράτος μέλος όπου έχει την έδρα της το επιτρέπουν για παρόμοιες απαιτήσεις.  3. Όταν η αμφισβήτηση στρέφεται κατά των μέτρων εκτελέσεως που λαμβάνονται στο Κράτος μέλος όπου η αρμόδια αρχή έχει την έδρα της, η αγωγή φέρεται ενώπιον του αρμοδίου οργάνου αυτού του Κράτους μέλους σύμφωνα με τις νομοθετικές και κανονιστικές  διατάξεις του.  4. Όταν το αρμόδιο όργανο, ενώπιον του οποίου φέρεται η αγωγή κατά την παράγραφο 1, είναι πολιτικό ή διοικητικό δικαστήριο, η απόφαση του δικαστηρίου αυτού, εφ' όσον είναι ευνοϊκή για την αιτούσα αρχή και επιτρέπει την είσπραξη της απαιτήσεως στο Κράτος  μέλος όπου η αιτούσα αρχή έχει την έδρα της, αποτελεί τον "τίτλο που επιτρέπει την εκτέλεση" κατά την έννοια των άρθρων 6, 7 και 8 και η είσπραξη της απαιτήσεως διενεργείται με βάση αυτή την απόφαση.   Άρθρο 13  Με αιτιολογημένη αίτηση της αιτούσης αρχής, η αρμόδια αρχή λαμβάνει συντηρητικά μέτρα για να εγγυηθεί την είσπραξη απαιτήσεως εφ' όσον οι νομοθετικές ή κανονιστικές διατάξεις που ισχύουν στο όπου έχει την έδρα της το επιτρέπουν.  Για τη θέση σ' εφαρμογή της πρώτης παραγράφου, τα άρθρα 6, 7 παράγραφοι 1, 3 και 5 και τα άρθρα 8, 11, 12 και 14 εφαρμόζονται τηρουμένων των αναλογιών.   Άρθρο 14  Η αρμόδια αρχή δεν υποχρεώνεται:  α) να χορηγεί την συνδρομή που προβλέπεται στα άρθρα 6 έως 13 αν η είσπραξη της απαιτήσεως είναι ικανή, λόγω της καταστάσεως του οφειλέτου, να προκαλέσει σοβαρές οικονομικές ή κοινωνικές δυσχέρειες στο Κράτος μέλος όπου έχει την έδρα της- β) να προβαίνει στην είσπραξη της απαιτήσεως όταν η αιτούσα αρχή δεν εξάντλησε, στο έδαφος του Κράτους μέλους όπου έχει την έδρα της, τα μέσα εκτελέσεως της εν λόγω απαιτήσεως.  Η αρμόδια αρχή πληροφορεί την αιτούσα αρχή περί των λόγων που αντιτίθενται στην ικανοποίηση της αιτήσεως συνδρομής. Η αιτιολογημένη αυτή άρνηση κοινοποιείται και στην Επιτροπή.   Άρθρο 15  1. Τα θέματα που αφορούν την παραγραφή διέπονται αποκλειστικά από τους κανόνες δικαίου που ισχύουν στο Κράτος μέλος όπου η αιτούσα αρχή έχει την έδρα της.  2. Οι πράξεις εισπράξεως που πραγματοποιούνται από την αρμόδια αρχή σύμφωνα με την αίτηση συνδρομής και που, αν είχαν πραγματοποιηθεί από την αιτούσα αρχή, θα είχαν ως αποτέλεσμα την αναστολή ή την διακοπή της παραγραφής κατά τους κανόνες δικαίου που  ισχύουν στο Κράτος μέλος όπου η αιτούσα αρχή έχει την έδρα της, θεωρούνται, όσον αφορά αυτό το αποτέλεσμα, ότι έχουν πραγματοποιηθεί σ' αυτό το τελευταίο Κράτος.   Άρθρο 16  Τα έγγραφα και οι πληροφορίες που κοινοποιούνται στην αρμόδια αρχή κατ' εφαρμογή της παρούσης οδηγίας, δύνανται να κοινοποιούνται απ' αυτή μόνον:  α) στο πρόσωπο που αναφέρεται στην αίτηση συνδρομής- β) στα πρόσωπα και στις αρχές που είναι επιφορτισμένα με την είσπραξη των απαιτήσεων και μόνο για το σκοπό αυτό- γ) στις δικαστικές αρχές που έχουν επιληφθεί της εκδικάσεως των υποθέσεων που αφορούν την είσπραξη των απαιτήσεων.   Άρθρο 17  Οι αιτήσεις συνδρομής και τα έγγραφα που επισυνάπτονται συνοδεύονται από μετάφραση στην επίσημη γλώσσα ή σε μία από τις επίσημες γλώσσες του Κράτους μέλους όπου η αρμόδια αρχή έχει την έδρα της, με την επιφύλαξη της ευχέρειας για την τελευταία  αυτή αρχή να παραιτείται της μεταφράσεως.   Άρθρο 18  Τα Κράτη μέλη παραιτούνται αμοιβαία κάθε αξιώσεως αναζητήσεως των εξόδων που προκύπτουν από την αμοιβαία συνδρομή που παρέχουν κατ' εφαρμογή της οδηγίας αυτής.  Εν τούτοις, το Κράτος μέλος όπου η αιτούσα αρχή έχει την έδρα της παραμένει υπεύθυνο απέναντι στο Κράτος μέλος όπου η αρμόδια αρχή έχει την έδρα της, για τις χρηματικές συνέπειες των αγωγών που αναγνωρίσθηκαν μη βάσιμες ως προς την ύπαρξη της απαιτήσεως  ή ως προς το κύρος του τίτλου που εκδόθηκε από την αιτούσα αρχή.   Άρθρο 19  Τα Κράτη μέλη κοινοποιούν μεταξύ τους τον κατάλογο των αρχών που είναι εξουσιοδοτημένες να διατυπώνουν ή να λαμβάνουν αιτήσεις συνδρομής.   Άρθρο 20  1. Ιδρύεται Επιτροπή Εισπράξεως, που ονομάζεται εφεξής "η επιτροπή" και αποτελείται από εκπροσώπους των Κρατών μελών και προεδρεύεται από εκπρόσωπο της Επιτροπής.  2. Η επιτροπή αυτή καταρτίζει τον κανονισμό της.   Άρθρο 21  Η επιτροπή δύναται να εξετάζει κάθε ζήτημα σχετικό με την εφαρμογή της οδηγίας αυτής που υποβάλλεται από τον πρόεδρό της, είτε με πρωτοβουλία του είτε μετά από αίτηση του εκπροσώπου του Κράτους μέλους.   Άρθρο 22  1. Οι πρακτικοί τρόποι για την εφαρμογή του άρθρου 4 παράγραφοι 2 και 4, του άρθρου 5 παράγραφοι 2 και 3, του άρθρου 7 παράγραφοι 1, 3 και 5, των άρθρων 9 και 11 και του άρθρου 12 παράγραφος 1, καθώς και εκείνοι περί μετατροπής, μεταφοράς  εισπραττομένων ποσών και προσδιορισμού ενός ελαχίστου ποσού των απαιτήσεων που δύνανται να γίνουν αντικείμενο αιτήσεως συνδρομής, καθορίζονται κατά την διαδικασία των παραγράφων 2 και 3.  2. Ο εκπρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει στην επιτροπή σχέδιο διατάξεων που πρέπει να εκδοθούν. Η επιτροπή εκφέρει τη γνώμη της για το σχέδιο σε προθεσμία που ο πρόεδρος δύναται να ορίσει σε συνάρτηση με το επείγον του υπόψη θέματος. Η επιτροπή  αποφασίζει με πλειοψηφία 41 ψήφων. Οι ψήφοι των Κρατών μελών σταθμίζονται κατά το άρθρο 148 παράγραφος 2 της συνθήκης. Ο πρόεδρος δεν ψηφίζει.  3. α) Η Επιτροπή θεσπίζει τις ανωτέρω διατάξεις όταν είναι σύμφωνες με τη γνώμη της επιτροπής.  β) Όταν οι ανωτέρω διατάξεις δεν είναι σύμφωνες με τη γνώμη της επιτροπής ή αν δεν εκφέρεται γνώμη, η Επιτροπή υποβάλλει αμέσως στο Συμβούλιο πρόταση σχετική με τις προς έκδοση διατάξεις. Το Συμβούλιο αποφασίζει με ειδική πλειοψηφία.  γ) Αν, σε τρεις μήνες από τότε που επελήφθη το Συμβούλιο, τούτο δεν αποφάσισε, οι προτεινόμενες διατάξεις θεσπίζονται από την Επιτροπή.   Άρθρο 23  Οι διατάξεις της οδηγίας αυτής δεν εμποδίζουν την παροχή ευρυτέρας αμοιβαίας συνδρομής που μερικά Κράτη μέλη παρέχουν ή ήθελαν παράσχει το ένα στο άλλο δυνάμει συμφωνιών ή διευθετήσεων, περιλαμβανομένης και της συνδρομής για την κοινοποίηση  των δικαστικών ή εξωδικαστικών πράξεων.   Άρθρο 24  Τα Κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο την 1η Ιανουαρίου 1978.   Άρθρο 25  Κάθε Κράτος μέλος πληροφορεί την Επιτροπή για τα μέτρα που λαμβάνει για την εφαρμογή της οδηγίας αυτής. Η Επιτροπή γνωστοποιεί τις πληροφορίες αυτές στα άλλα Κράτη μέλη.   Άρθρο 26  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα Κράτη μέλη.  Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 15 Μαρτίου 1976.  Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος R. VOUEL  (1) ΕΕ αριθ. Ν 94 της 28.4.1970, σ. 13.  (2) ΕΕ αριθ. Ν 925 της 30.12.1972, σ. 1.  (3) ΕΕ αριθ. Α 19 της 12.4.1973, σ. 38.  (4) ΕΕ αριθ. Α 69 της 28.8.1973, σ. 3.  (5) ΕΕ αριθ. Ν 94 της 28.4.1970, σ. 19.


title: Οδηγία 2008/9/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Φεβρουαρίου 2008 , για τον καθορισμό λεπτομερών κανόνων σχετικά με την επιστροφή του φόρου προστιθέμενης αξίας, που προβλέπεται στην οδηγία 2006/112/ΕΚ, σε υποκείμενους στο φόρο μη εγκατεστημένους στο κράτος μέλος επιστροφής αλλά εγκατεστημένους σε άλλο κράτος μέλος

text:
               20.2.2008

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 44/23

      ΟΔΗΓΊΑ 2008/9/ΕΚ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ

   της 12ης Φεβρουαρίου 2008
   για τον καθορισμό λεπτομερών κανόνων σχετικά με την επιστροφή του φόρου προστιθέμενης αξίας, που προβλέπεται στην οδηγία 2006/112/ΕΚ, σε υποκείμενους στο φόρο μη εγκατεστημένους στο κράτος μέλος επιστροφής αλλά εγκατεστημένους σε άλλο κράτος μέλος
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 93,
   την πρόταση της Επιτροπής,
   τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (1),
   τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Δημιουργούνται σοβαρά προβλήματα για τις διοικητικές αρχές των κρατών μελών και για τις επιχειρήσεις από τους κανόνες εφαρμογής που καθορίζονται στην οδηγία 79/1072/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 6ης Δεκεμβρίου 1979, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Τρόπος επιστροφής του φόρου προστιθέμενης αξίας στους υποκείμενους στο φόρο οι οποίοι δεν είναι εγκατεστημένοι στο εσωτερικό της χώρας (3).

               (2)

               Οι ρυθμίσεις που περιέχονται στην εν λόγω οδηγία πρέπει να τροποποιηθούν ως προς τις προθεσμίες εντός των οποίων πρέπει να κοινοποιούνται στις επιχειρήσεις οι αποφάσεις που αφορούν την επιστροφή του φόρου. Ταυτόχρονα θα πρέπει να προβλεφθεί ότι και οι επιχειρήσεις οφείλουν να παρέχουν απαντήσεις εντός καθορισμένων προθεσμιών στις αρμόδιες αρχές. Επιπλέον είναι σκόπιμο να απλουστευθεί και να εκσυγχρονισθεί η διαδικασία επιτρέποντας τη χρήση σύγχρονων τεχνολογιών.

               (3)

               Η νέα διαδικασία θα ενισχύσει τη θέση των επιχειρήσεων, αφού τα κράτη μέλη οφείλουν να καταβάλλουν τόκο εάν η επιστροφή πραγματοποιηθεί καθυστερημένα, ενώ θα ενισχυθεί και το δικαίωμα των επιχειρήσεων να καταφεύγουν σε ένδικα μέσα.

               (4)

               Για λόγους σαφήνειας και καλύτερης κατανόησης, η διάταξη περί της εφαρμογής της οδηγίας 79/1072/ΕΟΚ που μέχρι τώρα περιεχόταν στην οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (4), θα πρέπει να ενσωματωθεί πλέον στην παρούσα οδηγία.

               (5)

               Δεδομένου ότι οι στόχοι της παρούσας οδηγίας είναι αδύνατον να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και συνεπώς, δύνανται λόγω του εύρους της δράσης, να επιτευχθούν καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο, η Κοινότητα μπορεί να λάβει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας που διατυπώνεται στο άρθρο 5 της συνθήκης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως διατυπώνεται στο εν λόγω άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων αυτών.

               (6)

               Σύμφωνα με το άρθρο 34 της διοργανικής συμφωνίας για τη βελτίωση της νομοθεσίας (5), τα κράτη μέλη, με σκοπό ίδιο και προς κοινοτικό συμφέρον, ενθαρρύνονται να συντάσσουν τους δικούς τους πίνακες που απεικονίζουν, κατά το δυνατόν, την αντιστοιχία ανάμεσα στην παρούσα οδηγία και τα μέτρα μεταφοράς της, και να τους δημοσιοποιούν.

               (7)

               Η οδηγία 79/1072/ΕΟΚ θα πρέπει συνεπώς να καταργηθεί, με την επιφύλαξη των αναγκαίων μεταβατικών μέτρων για τις αιτήσεις επιστροφής που υποβάλλονται πριν από την 1η Ιανουαρίου 2010,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
   Άρθρο 1
   Η παρούσα οδηγία καθορίζει τους λεπτομερείς κανόνες σχετικά με την επιστροφή του φόρου προστιθέμενης αξίας που προβλέπεται στο άρθρο 170 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ σε υποκείμενους στο φόρο μη εγκατεστημένους στο κράτος μέλος επιστροφής, οι οποίοι πληρούν τις προϋποθέσεις του άρθρου 3.
   Άρθρο 2
   Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:

               1.

               ως «υποκείμενος στο φόρο μη εγκατεστημένος στο κράτος μέλος επιστροφής» νοείται κάθε υποκείμενος στο φόρο κατά την έννοια του άρθρου 9 παράγραφος 1 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, ο οποίος είναι εγκατεστημένος όχι στο κράτος μέλος επιστροφής, αλλά εγκατεστημένος στο έδαφος άλλου κράτους μέλους·

               2.

               ως «κράτος μέλος επιστροφής» νοείται το κράτος μέλος στο οποίο επιβλήθηκε ο φόρος προστιθέμενης αξίας στον υποκείμενο στο φόρο τον μη εγκατεστημένο στο κράτος μέλος επιστροφής για αγαθά ή υπηρεσίες που παρασχέθηκαν σε αυτόν από άλλους υποκείμενους στο φόρο στο εν λόγω κράτος μέλος ή για την εισαγωγή αγαθών στο εν λόγω κράτος μέλος·

               3.

               ως «περίοδος επιστροφής» νοείται η αναφερόμενη στο άρθρο 16 περίοδος που καλύπτεται από την αίτηση επιστροφής·

               4.

               ως «αίτηση επιστροφής» νοείται η αίτηση για την επιστροφή του φόρου προστιθέμενης αξίας που έχει επιβληθεί στον υποκείμενο στο φόρο ο οποίος δεν είναι εγκατεστημένος στο κράτος μέλος επιστροφής, για αγαθά ή υπηρεσίες που παρασχέθηκαν σε αυτόν από άλλους υποκείμενους στο φόρο στο εν λόγω κράτος μέλος ή για την εισαγωγή αγαθών στο εν λόγω κράτος μέλος·

               5.

               ως «αιτών» νοείται ο μη εγκατεστημένος στο κράτος μέλος επιστροφής υποκείμενος στο φόρο, ο οποίος υποβάλλει την αίτηση επιστροφής.

         Άρθρο 3
   Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται για οποιονδήποτε υποκείμενο στο φόρο μη εγκατεστημένο στο κράτος μέλος επιστροφής, ο οποίος πληροί τις ακόλουθες προϋποθέσεις:

               α)

               κατά την περίοδο επιστροφής δεν διατηρούσε στο κράτος μέλος επιστροφής την έδρα της οικονομικής του δραστηριότητας ή μόνιμη εγκατάσταση από την οποία πραγματοποιούσε επιχειρηματικές πράξεις ή, σε περίπτωση μη ύπαρξης τέτοιας έδρας ή μόνιμης εγκατάστασης, την κατοικία ή τον τόπο της συνήθους διαμονής του·

               β)

               κατά την περίοδο επιστροφής δεν πραγματοποίησε παράδοση αγαθών ή παροχή υπηρεσιών που να θεωρείται ότι πραγματοποιήθηκε στο κράτος μέλος επιστροφής, με εξαίρεση τις ακόλουθες πράξεις:

                           i)

                           παροχή υπηρεσιών μεταφοράς και συναφείς προς αυτές υπηρεσίες, που απαλλάσσονται δυνάμει των άρθρων 144, 146, 148, 149, 151, 153, 159 ή 160 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ·

                           ii)

                           παραδόσεις αγαθών και παροχές υπηρεσιών σε πρόσωπο που υπέχει υποχρέωση πληρωμής φόρου προστιθέμενης αξίας σύμφωνα με τα άρθρα 194 έως 197 και το άρθρο 199 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.

         Άρθρο 4
   Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται όσον αφορά:

               α)

               ποσά φόρου προστιθέμενης αξίας τα οποία, σύμφωνα με τη νομοθεσία του κράτους μέλους επιστροφής, έχουν τιμολογηθεί εσφαλμένα·

               β)

               ποσά φόρου προστιθέμενης αξίας που έχουν τιμολογηθεί για παραδόσεις αγαθών που πρέπει ή μπορεί να απαλλάσσονται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 138 ή του άρθρου 146 παράγραφος 1 στοιχείο β) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.

         Άρθρο 5
   Κάθε κράτος μέλος επιστρέφει σε κάθε υποκείμενο στο φόρο μη εγκατεστημένο στο κράτος μέλος επιστροφής κάθε ποσό φόρου προστιθέμενης αξίας ο οποίος επιβλήθηκε για αγαθά που παραδόθηκαν ή υπηρεσίες που παρασχέθηκαν σε αυτόν από άλλους υποκείμενους στο φόρο στο εν λόγω κράτος μέλος ή για την εισαγωγή αγαθών στο εν λόγω κράτος μέλος, εφόσον τα εν λόγω αγαθά και υπηρεσίες χρησιμοποιούνται στο πλαίσιο των κατωτέρω πράξεων:

               α)

               πράξεων που αναφέρονται στο άρθρο 169 στοιχεία α) και β) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ·

               β)

               πράξεων που απευθύνονται σε πρόσωπο το οποίο είναι υπόχρεο στην πληρωμή φόρου προστιθέμενης αξίας σύμφωνα με τα άρθρα 194 έως 197 και το άρθρο 199 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, όπως εφαρμόζεται στο κράτος μέλος επιστροφής.

         Με την επιφύλαξη του άρθρου 6, για το σκοπό της παρούσας οδηγίας, η ύπαρξη αξίωσης για επιστροφή του φόρου επί των εισροών προσδιορίζεται σύμφωνα με την οδηγία 2006/112/ΕΚ όπως εφαρμόζεται στο κράτος μέλος επιστροφής.
   Άρθρο 6
   Για να δικαιούται την επιστροφή στο κράτος μέλος επιστροφής, ο υποκείμενος στο φόρο μη εγκατεστημένος στο κράτος μέλος επιστροφής πρέπει να διενεργεί πράξεις που παρέχουν δικαίωμα έκπτωσης στο κράτος μέλος εγκατάστασης.
   Όταν υποκείμενος στο φόρο μη εγκατεστημένος στο κράτος μέλος επιστροφής διενεργεί, στο κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένος, τόσο πράξεις που παρέχουν, όσο και πράξεις που δεν παρέχουν δικαίωμα προς έκπτωση σε αυτό το κράτος μέλος, το κράτος μέλος επιστροφής μπορεί να επιστρέψει, από το επιστρεπτέο ποσό που προκύπτει δυνάμει του άρθρου 5, μόνο το ποσοστό φόρου προστιθέμενης αξίας που αναλογεί στις πράξεις που παρέχουν δικαίωμα προς έκπτωση σύμφωνα με το άρθρο 173 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, όπως αυτή εφαρμόζεται στο κράτος μέλος εγκατάστασης.
   Άρθρο 7
   Για να επιτύχει επιστροφή φόρου προστιθέμενης αξίας στο κράτος μέλος επιστροφής, ο υποκείμενος στο φόρο ο μη εγκατεστημένος στο κράτος μέλος επιστροφής απευθύνει ηλεκτρονική αίτηση επιστροφής στο εν λόγω κράτος μέλος υποβάλλοντάς την στο κράτος μέλος εγκατάστασής του μέσω της ηλεκτρονικής δικτυακής πύλης που έχει εγκαταστήσει το εν λόγω κράτος μέλος.
   Άρθρο 8
   1.   Η αίτηση επιστροφής περιέχει τις ακόλουθες πληροφορίες:

               α)

               το όνομα του αιτούντος και την πλήρη διεύθυνσή του·

               β)

               διεύθυνση για επαφή με ηλεκτρονικά μέσα·

               γ)

               περιγραφή της επιχειρηματικής δραστηριότητας του αιτούντος για την οποία αποκτήθηκαν τα αγαθά ή οι υπηρεσίες·

               δ)

               την περίοδο επιστροφής που καλύπτει η αίτηση·

               ε)

               δήλωση του αιτούντος για τη μη παράδοση αγαθών και μη παροχή υπηρεσιών που θεωρείται ότι έχουν παραδοθεί ή παρασχεθεί στο κράτος επιστροφής κατά την περίοδο επιστροφής, πέραν των πράξεων του άρθρου 3 στοιχείο β) σημεία i) και ii)·

               στ)

               τον αριθμό μητρώου φόρου προστιθέμενης αξίας του αιτούντος ή τον αριθμό φορολογικής εγγραφής του· και

               ζ)

               στοιχεία τραπεζικού λογαριασμού, μεταξύ των οποίων τους κωδικούς ΙΒΑΝ και BIC.

         2.   Εκτός των στοιχείων που απαριθμούνται στην παράγραφο 1, η αίτηση επιστροφής πρέπει να περιλαμβάνει, για κάθε κράτος μέλος επιστροφής και για κάθε τιμολόγιο ή παραστατικό εισαγωγής, τα κατωτέρω στοιχεία:

               α)

               το όνομα και την πλήρη διεύθυνση του προμηθευτή·

               β)

               με εξαίρεση την περίπτωση εισαγωγής, τον αριθμό μητρώου φόρου προστιθέμενης αξίας ή τον αριθμό φορολογικής εγγραφής του προμηθευτή, τον οποίο του έχει χορηγήσει το κράτος μέλος επιστροφής σύμφωνα με τα άρθρα 239 και 240 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ·

               γ)

               με εξαίρεση την περίπτωση εισαγωγής, το πρόθεμα του κράτους μέλους επιστροφής σύμφωνα με το άρθρο 215 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ·

               δ)

               την ημερομηνία και τον αριθμό του τιμολογίου ή του παραστατικού εισαγωγής·

               ε)

               τη βάση επιβολής του φόρου και το ποσό του φόρου προστιθέμενης αξίας, εκφραζόμενα στο νόμισμα του κράτους μέλους επιστροφής·

               στ)

               το ποσό του φόρου προστιθέμενης αξίας που εκπίπτει, υπολογιζόμενο σύμφωνα με το άρθρο 5 και το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 6, εκφρασμένο στο νόμισμα του κράτους μέλους επιστροφής·

               ζ)

               κατά περίπτωση, την αναλογία έκπτωσης που υπολογίζεται δυνάμει του άρθρου 6, εκφραζόμενη σε ποσοστό επί τοις εκατό·

               η)

               τη φύση των αποκτηθέντων αγαθών και υπηρεσιών, περιγραφόμενη σύμφωνα με τους κωδικούς του άρθρου 9.

         Άρθρο 9
   1.   Στην αίτηση επιστροφής το είδος των αγαθών και υπηρεσιών που αποκτήθηκαν ταξινομείται βάσει των κάτωθι κωδικών:

               1

               =

               καύσιμα,

               2

               =

               μίσθωση μεταφορικών μέσων,

               3

               =

               δαπάνες που αφορούν μεταφορικά μέσα (πέραν των αγαθών και των υπηρεσιών που αναφέρονται στους κωδικούς 1 και 2),

               4

               =

               ποσά για διόδια και τέλη χρησιμοποίησης των οδών,

               5

               =

               ταξιδιωτικά έξοδα, λ.χ. κόμιστρα ταξί, ναύλοι μέσων μαζικής μεταφοράς,

               6

               =

               κατάλυμα,

               7

               =

               τρόφιμα, ποτά και υπηρεσίες εστιατορίου,

               8

               =

               συμμετοχή σε εμπορικές και άλλες εκθέσεις,

               9

               =

               έξοδα για είδη πολυτελείας, διασκέδαση και ψυχαγωγία,

               10

               =

               άλλα.

         Σε περίπτωση που χρησιμοποιείται ο κωδικός 10, πρέπει να δηλώνεται το είδος των παραδοθέντων αγαθών ή των υπηρεσιών που παρασχέθηκαν.
   2.   Το κράτος μέλος επιστροφής μπορεί να ζητήσει από τον αιτούντα να παράσχει με ηλεκτρονικά μέσα συμπληρωματικές κωδικοποιημένες πληροφορίες για κάθε κωδικό της παραγράφου 1 στο μέτρο που οι πληροφορίες αυτές είναι απαραίτητες λόγω τυχόν περιορισμών του δικαιώματος έκπτωσης σύμφωνα με τις διατάξεις της οδηγίας 2006/112/ΕΚ όπως εφαρμόζεται στο κράτος μέλος επιστροφής ή για την εφαρμογή σχετικής παρέκκλισης που χορηγεί το κράτος μέλος επιστροφής στο πλαίσιο των άρθρων 395 ή 396 της ίδιας οδηγίας.
   Άρθρο 10
   Το κράτος μέλος επιστροφής μπορεί, μη θιγομένων των κατά το άρθρο 20 αιτήσεων παροχής στοιχείων, να ζητήσει από τον αιτούντα να υποβάλει με ηλεκτρονικά μέσα, μαζί με την αίτησή του, αντίγραφο του τιμολογίου ή παραστατικού εισαγωγής εφόσον η βάση υπολογισμού του φόρου σε ένα τιμολόγιο ή παραστατικό εισαγωγής αφορά ποσό τουλάχιστον 1 000 ευρώ ή το ισόποσο στο εθνικό νόμισμα. Εφόσον το τιμολόγιο αφορά καύσιμα, αυτό το κατώτατο όριο είναι 250 ευρώ ή το ισόποσο στο εθνικό νόμισμα.
   Άρθρο 11
   Το κράτος μέλος επιστροφής μπορεί να απαιτεί από τον αιτούντα να υποβάλει περιγραφή της επιχειρηματικής του δραστηριότητας βάσει εναρμονισμένων κωδικών, που καθορίζονται από το άρθρο 34α παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1798/2003 (6).
   Άρθρο 12
   Το κράτος μέλος επιστροφής μπορεί να ορίζει ποια γλώσσα ή ποιες γλώσσες μπορούν να χρησιμοποιούνται από τον αιτούντα για την παροχή πληροφοριών στην αίτηση επιστροφής ή άλλων πρόσθετων πληροφοριών.
   Άρθρο 13
   Εάν μετά την υποβολή της αίτησης επιστροφής η αναλογία έκπτωσης αναπροσαρμοσθεί σύμφωνα με το άρθρο 175 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, ο αιτών προβαίνει στη διόρθωση του ποσού που ζήτησε ή που έχει ήδη καταβληθεί.
   Η διόρθωση στην αίτηση επιστροφής πραγματοποιείται εντός του ημερολογιακού έτους που έπεται της εν λόγω περιόδου επιστροφής ή –εάν ο αιτών δεν υποβάλει αιτήσεις επιστροφής κατά τη διάρκεια του συγκεκριμένου ημερολογιακού έτους– με την υποβολή χωριστής δήλωσης μέσω της ηλεκτρονικής δικτυακής πύλης που έχει δημιουργήσει το κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένος.
   Άρθρο 14
   1.   Η αίτηση επιστροφής πρέπει να αφορά:

               α)

               αγορά αγαθών ή υπηρεσιών που έχει τιμολογηθεί κατά την περίοδο επιστροφής, εφόσον ο φόρος είχε καταστεί απαιτητός πριν ή κατά τη στιγμή της τιμολόγησης, ή αγορά ως προς την οποία ο φόρος κατέστη απαιτητός κατά την περίοδο επιστροφής, εφόσον για την αγορά αυτή είχε εκδοθεί τιμολόγιο πριν ο φόρος καταστεί απαιτητός·

               β)

               εισαγωγή αγαθών που πραγματοποιήθηκε κατά την περίοδο επιστροφής.

         2.   Επιπροσθέτως των πράξεων που αναφέρει η παράγραφος 1, η αίτηση επιστροφής μπορεί να αφορά τιμολόγια ή παραστατικά εισαγωγής που δεν συμπεριλαμβάνονταν σε προηγούμενες αιτήσεις επιστροφής και αφορούν πράξεις που πραγματοποιήθηκαν κατά το εν λόγω ημερολογιακό έτος.
   Άρθρο 15
   1.   Η αίτηση επιστροφής υποβάλλεται στο κράτος μέλος της εγκατάστασης έως τις 30 Σεπτεμβρίου του ημερολογιακού έτους που ακολουθεί την περίοδο επιστροφής. Η αίτηση επιστροφής θεωρείται ότι έχει υποβληθεί μόνον εφόσον ο αιτών έχει δηλώσει όλα τα στοιχεία που απαιτούν τα άρθρα 8, 9 και 11.
   2.   Το κράτος μέλος εγκατάστασης διαβιβάζει, χωρίς καθυστέρηση, στον αιτούντα ηλεκτρονική βεβαίωση παραλαβής.
   Άρθρο 16
   Η περίοδος επιστροφής δεν πρέπει να υπερβαίνει ένα ημερολογιακό έτος ούτε να είναι μικρότερη των τριών ημερολογιακών μηνών. Οι αιτήσεις επιστροφής δύναται ωστόσο να αφορούν περίοδο μικρότερη των τριών μηνών, εφόσον η περίοδος αυτή αντιστοιχεί στο υπόλοιπο ενός ημερολογιακού έτους.
   Άρθρο 17
   Εάν η αίτηση επιστροφής αφορά περίοδο επιστροφής μικρότερη από ένα ημερολογιακό έτος αλλά όχι μικρότερη των τριών μηνών, το ποσό του φόρου προστιθέμενης αξίας που αφορά η αίτηση επιστροφής δεν μπορεί να είναι μικρότερο από 400 ευρώ ή το ισόποσο στο εκάστοτε εθνικό νόμισμα.
   Εάν η αίτηση επιστροφής αφορά περίοδο επιστροφής ενός ημερολογιακού έτους ή το υπόλοιπο ενός ημερολογιακού έτους, το ποσό του φόρου προστιθέμενης αξίας δεν μπορεί να είναι μικρότερο από 50 ευρώ ή το ισόποσο στο εκάστοτε εθνικό νόμισμα.
   Άρθρο 18
   1.   Το κράτος μέλος εγκατάστασης δεν διαβιβάζει την αίτηση στο κράτος μέλος επιστροφής εφόσον κατά την περίοδο επιστροφής ο αιτών, στο κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένος:

               α)

               δεν είναι υποκείμενος στο φόρο προστιθέμενης αξίας·

               β)

               πραγματοποιεί αποκλειστικά και μόνο παράδοση αγαθών ή παροχή υπηρεσιών που απαλλάσσονται από το φόρο προστιθέμενης αξίας χωρίς δικαίωμα έκπτωσης του φόρου αυτού που είχε καταβληθεί στο προηγούμενο στάδιο δυνάμει των άρθρων 132, 135, 136, 371, των άρθρων 374 έως 377, του άρθρου 378 παράγραφος 2 στοιχείο α), του άρθρου 379 παράγραφος 2 ή των άρθρων 380 έως 390 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ ή των διατάξεων στην πράξη προσχώρησης του 2005 με τις οποίες προβλέπονται οι ίδιες απαλλαγές·

               γ)

               υπάγεται σε καθεστώς φοροαπαλλαγής για μικρές επιχειρήσεις σύμφωνα με τα άρθρα 284, 285 και 287 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ·

               δ)

               υπάγεται στο κοινό κατ’ αποκοπήν καθεστώς για αγρότες σύμφωνα με τα άρθρα 296 έως 305 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.

         2.   Το κράτος μέλος εγκατάστασης κοινοποιεί με ηλεκτρονικά μέσα στον αιτούντα την κατά την παράγραφο 1 απόφασή του.
   Άρθρο 19
   1.   Το κράτος μέλος επιστροφής γνωστοποιεί χωρίς καθυστέρηση στον αιτούντα με ηλεκτρονικά μέσα την ημερομηνία κατά την οποία παρέλαβε την αίτηση.
   2.   Το κράτος μέλος επιστροφής κοινοποιεί στον αιτούντα την απόφασή του σχετικά με την έγκριση ή απόρριψη της αίτησης επιστροφής εντός τετραμήνου από τη λήψη της στο εν λόγω κράτος μέλος.
   Άρθρο 20
   1.   Σε περιπτώσεις που το κράτος μέλος επιστροφής εκτιμά ότι δεν διαθέτει το σύνολο των σχετικών πληροφοριών στις οποίες θα βασισθεί η απόφασή του σχετικά με την αίτηση επιστροφής του συνολικού ποσού ή μέρους αυτού, μπορεί να ζητήσει με ηλεκτρονικά μέσα πρόσθετες πληροφορίες, ιδίως από τον αιτούντα ή από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους εγκατάστασης, εντός του τετραμήνου που ορίζεται στο άρθρο 19 παράγραφος 2. Σε περίπτωση που οι πρόσθετες πληροφορίες ζητηθούν από πρόσωπο άλλο πλην του αιτούντος ή αρμόδιας αρχής κράτους μέλους, η αίτηση παροχής στοιχείων γίνεται ηλεκτρονικά μόνον εφόσον ο παραλήπτης της αίτησης διαθέτει τα ανάλογα μέσα.
   Εάν κρίνεται απαραίτητο, το κράτος μέλος επιστροφής μπορεί να ζητήσει και νέες πρόσθετες πληροφορίες.
   Στις πρόσθετες πληροφορίες που ζητούνται σύμφωνα με την παρούσα παράγραφο μπορεί να περιλαμβάνεται επίσης –σε περίπτωση που το κράτος μέλος επιστροφής έχει βάσιμες αμφιβολίες για την εγκυρότητα ή ακρίβεια συγκεκριμένης αξίωσης– το πρωτότυπο ή αντίγραφο του οικείου τιμολογίου ή παραστατικού εισαγωγής. Σε αυτή την περίπτωση τα κατώτατα όρια που προβλέπει το άρθρο 10 δεν ισχύουν.
   2.   Το κράτος μέλος επιστροφής πρέπει να λάβει τις πληροφορίες που ζητήθηκαν βάσει της παραγράφου 1 εντός ενός μηνός από την άφιξη της αίτησης παροχής στοιχείων στο πρόσωπο προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση αυτή.
   Άρθρο 21
   Όταν το κράτος μέλος επιστροφής ζητά πρόσθετες πληροφορίες, κοινοποιεί στον αιτούντα την απόφασή του να εγκρίνει την επιστροφή ή να απορρίψει τη σχετική αίτηση εντός διμήνου από την παραλαβή των απαιτούμενων πληροφοριών ή, αν δεν έχει λάβει απάντηση στο αίτημά του περί παροχής πληροφοριών, εντός διμήνου από τη λήξη της προθεσμίας που προβλέπει το άρθρο 20 παράγραφος 2. Ωστόσο, η διαθέσιμη περίοδος για την απόφαση επιστροφής του συνολικού ποσού ή μέρους αυτού ανέρχεται πάντοτε σε έξι τουλάχιστον μήνες από την ημερομηνία λήψης της αίτησης από το κράτος μέλος επιστροφής.
   Σε περίπτωση που το κράτος μέλος επιστροφής ζητήσει και άλλες πρόσθετες πληροφορίες, κοινοποιεί στον αιτούντα την απόφαση σχετικά με την επιστροφή του συνολικού ποσού ή μέρους αυτού εντός οκτώ μηνών από τη λήψη της αίτησης από το εν λόγω κράτος μέλος.
   Άρθρο 22
   1.   Σε περίπτωση έγκρισης της αίτησης επιστροφής, η επιστροφή του ποσού που εγκρίθηκε πραγματοποιείται από το κράτος μέλος επιστροφής το αργότερο εντός δέκα εργάσιμων ημερών από τη λήξη της προθεσμίας που αναφέρεται στο άρθρο 19 παράγραφος 2 ή, σε περίπτωση που ζητήθηκαν πρόσθετες ή και άλλες πρόσθετες πληροφορίες, από τη λήξη της αντίστοιχης προθεσμίας του άρθρου 21.
   2.   Η επιστροφή καταβάλλεται στο κράτος μέλος επιστροφής ή, κατόπιν αιτήσεως του αιτούντος, σε οποιοδήποτε άλλο κράτος μέλος. Στην τελευταία περίπτωση, το κράτος μέλος επιστροφής αφαιρεί κάθε τραπεζική επιβάρυνση για τη μεταφορά από το ποσό που πρέπει να επιστραφεί στον αιτούντα.
   Άρθρο 23
   1.   Σε περίπτωση που η αίτηση επιστροφής απορρίπτεται εν όλω ή εν μέρει, το κράτος μέλος επιστροφής κοινοποιεί στον αιτούντα τους λόγους της απόρριψης, μαζί με την απόφαση.
   2.   Τα μέσα προσφυγής κατά των αποφάσεων απόρριψης μιας αίτησης επιστροφής μπορούν να ασκούνται από τον αιτούντα ενώπιον των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους επιστροφής, σύμφωνα με τις διατυπώσεις και μέσα στις προθεσμίες που προβλέπονται για την άσκηση των αντίστοιχων μέσων από πρόσωπα εγκατεστημένα στο εν λόγω κράτος μέλος.
   Εάν, σύμφωνα με τη νομοθεσία του κράτους μέλους επιστροφής, η μη λήψη απόφασης σχετικά με την αίτηση επιστροφής εντός των προθεσμιών που ορίζονται στην παρούσα οδηγία δεν θεωρείται ούτε έγκριση ούτε απόρριψη, ο αιτών πρέπει να μπορεί να ασκήσει και αυτός τις εκάστοτε διοικητικές ή ένδικες διαδικασίες που μπορούν να ασκηθούν στην ίδια περίπτωση από τους υποκείμενους στο φόρο τους εγκατεστημένους στο εν λόγω κράτος μέλος. Εάν δεν υπάρχουν τέτοιες διαδικασίες, τότε η μη λήψη απόφασης για την αίτηση επιστροφής εντός της καθορισμένης προθεσμίας λογίζεται ως απόρριψη της αίτησης.
   Άρθρο 24
   1.   Στην περίπτωση που μια επιστροφή εκμαιεύθηκε με απάτη ή άλλα αθέμιτα μέσα, η αρμόδια αρχή στο κράτος μέλος επιστροφής προβαίνει αμέσως στην αναζήτηση των ποσών που καταβλήθηκαν αχρεωστήτως στον αιτούντα, καθώς και τυχόν προσαυξήσεων και τόκων που επιβλήθηκαν σύμφωνα με την ισχύουσα διαδικασία στο κράτος μέλος επιστροφής, με την επιφύλαξη των διατάξεων περί αμοιβαίας συνδρομής για την είσπραξη του φόρου προστιθέμενης αξίας.
   2.   Σε περίπτωση που επιβλήθηκε διοικητική κύρωση ή υποχρέωση καταβολής τόκων αλλά το σχετικό ποσό δεν έχει ακόμη καταβληθεί, το κράτος μέλος επιστροφής μπορεί να αναστείλει κάθε περαιτέρω επιστροφή προς τον ενδιαφερόμενο υποκείμενο στο φόρο μέχρι του ύψους του οφειλόμενου ποσού.
   Άρθρο 25
   Το κράτος μέλος επιστροφής λαμβάνει υπόψη του ως μείωση ή αύξηση του επιστρεφόμενου ποσού τη διόρθωση που πραγματοποιείται όσον αφορά παλαιότερη αίτηση επιστροφής σύμφωνα με το άρθρο 13, ή, όταν υποβάλλεται χωριστή δήλωση, καταβάλλει ή εισπράττει χωριστά τη διόρθωση αυτή.
   Άρθρο 26
   Το κράτος μέλος επιστροφής καταβάλλει τόκο στον αιτούντα επί του ποσού της οφειλόμενης επιστροφής αν η επιστροφή καταβληθεί μετά την καταληκτική ημερομηνία πληρωμής βάσει του άρθρου 22 παράγραφος 1.
   Εάν ο αιτών δεν υποβάλει στο κράτος μέλος επιστροφής εντός των προβλεπομένων προθεσμιών τις πρόσθετες ή τις άλλες πρόσθετες πληροφορίες που του ζήτησε, δεν εφαρμόζεται η πρώτη παράγραφος. Δεν εφαρμόζεται επίσης μέχρις ότου τα έγγραφα τα οποία υποβάλλονται ηλεκτρονικά σύμφωνα με το άρθρο 10 παραληφθούν από το κράτος μέλος επιστροφής.
   Άρθρο 27
   1.   Ο τόκος υπολογίζεται από την επομένη της καταληκτικής ημερομηνίας πληρωμής της επιστροφής σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 1 έως την ημέρα πραγματοποίησης της επιστροφής.
   2.   Το επιτόκιο είναι ίσο προς το επιτόκιο που εφαρμόζεται στις επιστροφές φόρου προστιθέμενης αξίας σε υποκείμενους στο φόρο εγκατεστημένους στο κράτος μέλος επιστροφής σύμφωνα με το εσωτερικό δίκαιο του εν λόγω κράτους μέλους.
   Εάν στην εθνική νομοθεσία δεν προβλέπεται η καταβολή τόκου όσον αφορά επιστροφές σε εγκατεστημένα πρόσωπα υποκείμενα στο φόρο, ο οφειλόμενος τόκος ισούται προς τον τόκο ή ισοδύναμη επιβάρυνση που εφαρμόζει το κράτος μέλος επιστροφής όσον αφορά τους τόκους υπερημερίας για την καταβολή του φόρου προστιθέμενης αξίας από τους υποκείμενους στο φόρο.
   Άρθρο 28
   1.   Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται όσον αφορά τις αιτήσεις επιστροφής που υποβάλλονται μετά την 31η Δεκεμβρίου 2009.
   2.   Η οδηγία 79/1072/ΕΟΚ καταργείται από 1ης Ιανουαρίου 2010. Ωστόσο, οι διατάξεις της συνεχίζουν να εφαρμόζονται όσον αφορά τις αιτήσεις επιστροφής που υποβάλλονται πριν την 1η Ιανουαρίου 2010.
   Οι παραπομπές στην καταργούμενη οδηγία θεωρούνται ως παραπομπές στην παρούσα οδηγία εκτός αν πρόκειται για αιτήσεις επιστροφής που υποβάλλονται πριν από την 1η Ιανουαρίου 2010.
   Άρθρο 29
   1.   Τα κράτη μέλη θεσπίζουν από την 1η Ιανουαρίου 2010 τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία από την 1η Ιανουαρίου 2010 και ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.
   Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις εν λόγω διατάξεις, οι τελευταίες περιέχουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της παραπομπής καθορίζεται από τα κράτη μέλη.
   2.   Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των βασικών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στο πεδίο που καλύπτει η παρούσα οδηγία.
   Άρθρο 30
   Η παρούσα οδηγία τίθεται σε ισχύ από την ημέρα δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
   Άρθρο 31
   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 12 Φεβρουαρίου 2008.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         A. BAJUK

      (1)  ΕΕ C 285 Ε της 22.11.2006, σ. 122.

      (2)  ΕΕ C 28 της 3.2.2006, σ. 86.

      (3)  ΕΕ L 331 της 27.12.1979, σ. 11. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2006/98/ΕΚ (ΕΕ L 363 της 20.12.2006, σ. 129).

      (4)  ΕΕ L 347 της 11.12.2006, σ. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2007/75/ΕΚ (ΕΕ L 346 της 29.12.2007, σ. 13).

      (5)  ΕΕ C 321 της 31.12.2003, σ. 1.

      (6)  ΕΕ L 264 της 15.10.2003, σ. 1.