Avis juridique important

|

31985L0503

Πρώτη οδηγία 85/503/ΕΟΚ της Επιτροπής της 25ης Οκτωβρίου 1985 σχετικά με μεθόδους ανάλυσης των βρώσιμων καζεϊνών και καζεϊνικών αλάτων

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 308 της 20/11/1985 σ. 0012 - 0024 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 14 σ. 0208  Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 19 σ. 0020  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 14 σ. 0208  Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 13 τόμος 19 σ. 0020

***** ΠΡΩΤΗ ΟΔΗΓΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  της 25ης Οκτωβρίου 1985  σχετικά με μεθόδους ανάλυσης των βρώσιμων καζεϊνών και καζεϊνικών αλάτων  (85/503/ΕΟΚ)  Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας,  την οδηγία 83/417/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 25ης Ιουλίου 1983 για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με ορισμένες πρωτεΐνες του γάλακτος, καζεΐνες και καζεϊνικά άλατα που προορίζονται για την ανθρώπινη διατροφή (1), και ιδίως το άρθρο 9 στοιχείο β),  Εκτιμώντας:  ότι το άρθρο 9 στοιχείο β) της οδηγίας 83/417/ΕΟΚ προβλέπει ότι πρέπει να καθοριστούν κοινοτικοί μέθοδοι ανάλυσης για τον έλεγχο της σύνθεσης ορισμένων βρώσιμων καζεϊνών και καζεϊνικών αλάτων·  ότι είναι δυνατό να θεσπιστεί μια πρώτη σειρά μεθόδων για τις οποίες οι σχετικές μελέτες έχουν ήδη ολοκληρωθεί·  ότι τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της Μόνιμης Επιτροπής Τροφίμων,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:  Άρθρο 1  Τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι αναλύσεις που είναι απαραίτητες για τον έλεγχο της τήρησης των κριτηρίων του παραρτήματος Ι διεξάγονται σύμφωνα με τις μεθόδους του παραρτήματος ΙΙ.  Άρθρο 2  Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία το αργότερο την 1η Μαΐου 1987. Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.  Άρθρο 3  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.  Βρυξέλλες, 25 Οκτωβρίου 1985.  Για την Επιτροπή  COCKFIELD  Αντιπρόεδρος  (1) ΕΕ αριθ. L 237 της 26. 8. 1983, σ. 25.  ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι  ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΣΠΙΣΗ ΚΟΙΝΟΤΙΚΩΝ ΜΕΘΟΔΩΝ ΑΝΑΛΥΣΗΣ ΤΩΝ ΒΡΩΣΙΜΩΝ ΚΑΖΕΪΝΩΝ ΚΑΙ ΚΑΖΕΪΝΙΚΩΝ ΑΛΑΤΩΝ  Ι. Γενικές διατάξεις  ΙΙ. Προσδιορισμός της υγρασίας των:  - όξινων καζεϊνών, με τη μέθοδο 1 του παραρτήματος ΙΙ,  - καζεϊνών της πυτιάς, με τη μέθοδο Ι του παραρτήματος ΙΙ,  - καζεϊνικών αλάτων, με τη μέθοδο 1 του παραρτήματος ΙΙ.  ΙΙΙ. Προσδιορισμός της περιεκτικότητας σε πρωτεΐνες των:  - όξινων καζεϊνών, με τη μέθοδο 2 του παραρτήματος ΙΙ,  - καζεϊνών της πυτιάς, με τη μέθοδο 2 του παραρτήματος ΙΙ,  - καζεϊνικών αλάτων, με τη μέθοδο 2 του παραρτήματος ΙΙ.  IV. Προσδιορισμός της ελεύθερης οξύτητας:  - όξινων καζεϊνών, με τη μέθοδο 3 του παραρτήματος ΙΙ,  V. Προσδιορισμός της τέφρας:  - όξινων καζεϊνών, με τη μέθοδο 4 του παραρτήματος ΙΙ,  - καζεϊνών της πυτιάς, με τη μέθοδο 5 του παραρτήματος ΙΙ.  VI. Προσδιορισμός του pH των:  - όξινων καζεϊνών, με τη μέθοδο 6 του παραρτήματος ΙΙ.  ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ  ΜΕΘΟΔΟΙ ΑΝΑΛΥΣΗΣ ΤΗΣ ΣΥΝΘΕΣΗΣ ΤΩΝ ΒΡΩΣΙΜΩΝ ΚΑΖΕΪΝΩΝ ΚΑΙ ΚΑΖΕΪΝΙΚΩΝ ΑΛΑΤΩΝ  ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ  1.2 // 1.   // ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΚΟΥ ΔΕΙΓΜΑΤΟΣ   // 1.1.  // Γενικά   //   // Το βάρος του δείγματος για εργαστηριακή ανάλυση πρέπει να είναι τουλάχιστον 200 g.   // 1.2.  // Προετοιμασία του δείγματος για εργαστηριακή ανάλυση  // 1.2.1.   // Το δείγμα αναμειγνύεται καλά μετά από θραύση των σβώλων ανακινώντας ισχυρά, πολλές φορές και αναστρέφοντας το δοχείο (εάν είναι αναγκαίο ολόκληρο το δείγμα μεταφέρεται σε αεροστεγές δοχείο διπλασίου όγκου από το δείγμα το οποίο επιτρέπει την εκτέλεση της εργασίας αυτής).   // 1.2.2.  // Περίπου 50 g από το καλά αναμεμειγμένο δείγμα (1.2.1) μεταφέρονται στο κόσκινο (3.3).   // 1.2.3.   // Εάν η ποσότητα των 50 g διέρχεται εξ ολοκλήρου ή σχεδόν εξ ολοκλήρου (τουλάχιστον 95 % κατά βάρος) από το κόσκινο (3.3), χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό το δείγμα που ετοιμάστηκε στο στάδιο 1.2.1.   // 1.2.4.   // Σε αντίθετη περίπτωση, η ποσότητα των 50 g αλέθεται στην αλεστική συσκευή (3.4) μέχρις ότου ανταποκριθεί στο κριτήριο που απαιτείται για το κοσκίνισμα (1.2.3). Το κοσκινισμένο δείγμα μεταφέρεται αμέσως σε αεροστεγές δοχείο κατάλληλης χωρητικότητας (διπλασίου όγκου από το δείγμα) και αναμειγνύεται καλά ανακινώντας πολλές φορές και αναστρέφοντας το δοχείο. Κατά την εργασία αυτή λαμβάνονται προφυλάξεις για να μη μεταβληθεί η υγρασία του προϊόντος.  // 1.2.5.   // Ο προσδιορισμός πρέπει να αρχίσει αμέσως μετά την ετοιμασία του δείγματος.   // 1.3.   // Δοχεία   //   // Το δείγμα φυλάσσεται πάντα σε αεροστεγές και υδατοστεγές δοχείο.  // 2.   // ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΗΡΙΑ   // 2.1.   // Νερό   // 2.1.1.  // Το νερό που χρησιμοποιείται γαι διάλυση, αραίωση η έκπλυση πρέπει να είναι απεσταγμένο ή απιονισμένο αντίστοιχης τουλάχιστον καθαρότητας.   // 2.1.2.   // Κάθε φορά που γίνεται λόγος για «διάλυση» ή «αραίωση», χωρίς περαιτέρω διευκρίνιση, εννοείται ότι πρόκειται για «διάλυση σε νερό» ή «αραίωση με νερό ».   // 2.2.   // Χημικές ουσίες   //   // Όλες οι χημικές ουσίες πρέπει να είναι γνωστής αναλυτικής καθαρότητας, εκτός αν προβλέπεται διαφορετικά.   // 3.   // ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ   // 3.1.  // Κατάλογος σκευών   //   // Οι κατάλογοι σκευών περιέχουν μόνο σκεύη που προορίζονται για ειδική χρήση ή που πρέπει να πληρούν ειδικές προδιαγραφές.   // 3.2.   // Αναλυτικός ζυγός  //   // Ζυγός κατάλληλος για τη ζύγιση τουλάχιστον 0,1 mg.  // 3.3.   // Κόσκινο   //   // Τα κόσκινα που θα χρησιμοποιηθούν πρέπει να είναι εφοδιασμένα με σκέπασμα, να έχουν διάμετρο 200 mm και να είναι κατασκευασμένα από συρμάτινο δικτυωτό πλέγμα ανοίγματος 500 mm. Η επιτρεπόμενη ανοχή για τη διάμετρο και το άνοιγμα του δικτυωτού είναι αυτή που προβλέπεται από το πρότυπο ISO 3310/1 (test sieves -technical requirements and testing - part 1; metal wire cloth, ISO 3310/1-1975).   // 3.4.   // Αλεστική συσκευή   //   // Για την άλεση του εργαστηριακού δείγματος, εφόσον είναι αναγκαίο (βλέπε 1.2.4) χωρίς να προκληθεί έκλυση υπερβολικής θερμότητας ούτε απώλεια ή απορρόφηση υγρασίας. Δεν είναι δυνατό να χρησιμοποιηθεί σφυρόμυλος για το σκοπό αυτό.  // 4.   // ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ   // 4.1.  // Αποτελέσμτα   //   // Το αποτέλεσμα που αναφέρεται στο πρωτόκολλο της ανάλυσης είναι ο μέσος όρος των αποτελεσμάτων δύο προσδιορισμών που ανταποκρίνονται στα κριτήρια επαναληψιμότητας της μεθόδου.   // 4.2.   // Υπολογισμός του ποσοστού επί τοις εκατό   //   // Αν δεν προβλέπεται διαφορετικά, το αποτέλεσμα υπολογίζεται σε εκατοστιαίο ποσοστό της μάζας του δείγματος.   // 5.   // ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΑΝΑΛΥΣΗΣ   //  // Στο πρωτόκολλο αναφέρονται η μέθοδος ανάλυσης που εφαρμόστηκε, καθώς και τα αποτελέσματα που έχουν ληφθεί.   //  // Επίσης, αναφέρονται όλες οι λεπτομέρειες του τρόπου εργασίας οι οποίες δεν διευκρινίζονται στη μέθοδο ανάλυσης ή που είναι προαιρετικές και όλες οι συνθήκες που ενδέχεται να έχουν επηρεάσει τα ληφθέντα αποτελέσματα. Το πρωτόκολλο περιέχει όλες τις πληροφορίες που είναι αναγκαίες για την πλήρη ταυτοποίηση του δείγματος.  ΜΕΘΟΔΟΣ 1  ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΥΓΡΑΣΙΑΣ  1.2 // 1.   // ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ   //   // Η μέθοδος αυτή προσδιορίζει την υγρασία των:   //   // - όξινων καζεϊνών,   //   // - καζεϊνών της πυτιάς,   //   // - καζεϊνικών αλάτων.   // 2.   // ΟΡΙΣΜΟΣ   //  // Περιεκτικότητα των καζεϊνών και καζεϊνικών αλάτων σε υγρασία: η απώλεια της μάζας όπως αυτή προσδιορίζεται από την περιγραφόμενη μέθοδο.   // 3.   // ΑΡΧΗ   //   // Η υπολειμματική μάζα ενός δείγματος προσδιορίζεται μετά από ξήρανση μέχρι σταθερού βάρους, σε πυριαντήριο υπό ατμοσφαιρική πίεση και σε θερμοκρασία 102 ± 1 °C Η απώλεια της μάζας υπολογίζεται σε εκατοστιαίο ποσοστό της μάζας του δείγματος.  // 4.   // ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ   // 4.1.   // Αναλυτικός ζυγός  // 4.2.   // Κάψες με επίπεδο πυθμένα κατασκευασμένες από υλικό ανθεκτικό στη διάβρωση που ενδέχεται να προκληθεί από τις συνθήκες της δοκιμασίας όπως π.χ. νικέλιο, αργίλιο, ανοξείδωτο χάλυβα ή γυαλί. Οι κάψες πρέπει να φέρουν σκέπασμα το οποίο να εφαρμόζει καλά αλλά και να αφαιρείται εύκολα. Διαστάσεις: διάμετρος 60 έως 80 mm και βάθος 25 mm περίπου.   // 4.3.  // Πυριαντήριο υπό ατμοσφαιρική πίεση, καλά αεριζόμενο εφοδιασμένο με θερμοστάτη και ρυθμισμένο σε θερμοκρασία 102 ± 1 °C. Η θερμοκρασία πρέπει να διατηρείται ομοιόμορφη στον εσωτερικό χώρο του πυριαντηρίου.   // 4.4.   // Ξηραντήρας εφοδιασμένος με προσφάτως ενεργοποιημένο silica gel και με υγρομετρικό δείκτη ή αντίστοιχο ξηραντικό μέσο.   // 4.5.  // Όργανα κατάλληλα για τη μετακίνηση των καψών, π.χ. λαβίδες εργαστηρίου.   // 5.   // ΤΡΟΠΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ   // 5.1.  // Προετοιμασία του δείγματος   //   // Όπως περιγράφεται στο σημείο 1.2 των γενικών διατάξεων.  // 5.2.   // Προετοιμασία της κάψας   // 5.2.1.   // Η ακάλυπτη κάψα και το σκέπασμά της (4.2) τοποθετούνται στο πυριαντήριο (4.3) στους 102 ± 1 °C επί μία τουλάχιστον ώρα.  // 5.2.2.   // Η κάψα σκεπάζεται και τοποθετείται στον ξηραντήρα (4.4) μέχρις ότου ψυχθεί και αποκτήσει τη θερμοκρασία της αίθουσας ζυγίσεως. Ζυγίζεται με προσέγγιση 0,1 mg (M0).  // 5.3.   // Δείγμα   //   // Φέρονται 3 έως 5 g από το αρχικό δείγμα (5.1) στην κάψα η οποία καλύπτεται με το σκέπασμα και ζυγίζεται με προσέγγιση 0,1 mg (M1).   // 5.4.  // Προσδιορισμός   // 5.4.1.   // Αφαιρείται το σκέπασμα, και η κάψα και το σκέπασμα τοποθετούνται στο πυριαντήριο (4.3) σε θερμοκρασία 102 ± 1 °C για τέσσερις ώρες.   // 5.4.2.   // Η κάψα καλύπτεται και πάλι με το σκέπασμά της και τοποθετείται στον ξηραντήρα έως ότου ψυχθεί και αποκτήσει τη θερμοκρασία της αίθουσας ζυγίσεως.   //   // Ζυγίζεται με προσέγγιση 0,1 mg.  // 5.4.3.   // Αφαιρείται το σκέπασμα, και η κάψα και το σκέπασμα τοποθετούνται στο πυριαντήριο για μία ώρα. Το στάδιο 5.4.2. επαναλαμβάνεται.   // 5.4.4.   // Αν η μετρούμενη μάζα στο σημείο 5.4.3. είναι μικρότερη από τη μάζα που ελήφθη στο σημείο 5.4.2. περισσότερο από 1 mg, το στάδιο 5.4.3. επαναλαμβάνεται.   //   // Αν σημειωθεί αύξηση της μάζας τότε στον υπολογισμό (6.1) λαμβάνεται υπόψη η χαμηλότερη μετρηθείσα τιμή της μάζας.   //   // Το τελικό βάρος συμβολίζεται ως Μ2 g.   //   // Η συνολική διάρκεια της ξήρανσης δεν πρέπει να υπερβεί τις έξι ώρες.   // 6.   // ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ  // 6.1.   // Μέθοδος υπολογισμού   //   // Η απώλεια της μάζας κατά την ξήρανση του δείγματος, εκφραζόμενη σε εκατοστιαίο ποσοστό μάζας, υπολογίζεται από τον τύπο:  1.2.3.4 //   //  // Μ1 - Μ2  Μ1 - Μ0   //  x  100  1.2 //   // όπου:   //   // Μ0 = η μάζα σε g της κάψας και του σκεπάσματός της μετά το στάδιο 5.2.  //   // Μ1 = η μάζα σε g της κάψας, του σκεπάσματος και του δείγματος πριν από την ξήρανση (στάδιο 5.3).   //  // Μ2 = η μάζα σε g της κάψας, του σκεπάσματος και του δείγματος μετά την ξήρανση (στάδιο 5.4.3 ή 5.4.4).   //  // Υπολογίζεται η απώλεια κατά την ξήρανση με προσέγγιση 0,01 %.   // 6.2.   // Επαναληψιμότητα   //   // Η διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων δύο προσδιορισμών που πραγματοποιήθηκαν ταυτόχρονα ή με μικρή διαφορά χρόνου, στο ίδιο δείγμα υπό τις ίδιες συνθήκες και από τον ίδιο αναλυτή δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 0.1 g υγρασίας για 100 g προϊόντος.   //  // Αυτή η επαναληψιμότητα πρέπει να επιτυγχάνεται στις 95 % των περιπτώσεων που η μέθοδος εκτελείται κανονικά.  ΜΕΘΟΔΟΣ 2  ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΕ ΠΡΩΤΕΪΝΕΣ  1.2 // 1.   // ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ   //   // Η μέθοδος αυτή προσδιορίζει την περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες των:  //   // - όξινων καζεϊνών,   //   // - καζεϊνών της πυτιάς,  //   // - καζεϊνικών αλάτων,   //   // πλην εκείνων που περιέχουν καζεϊνικό αμμώνιο ή άλλες ενώσεις του αμμωνίου ή του αζώτου.  // 2.   // ΟΡΙΣΜΟΣ   //   // Περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες: η περιεκτικότητα σε άζωτο, όπως προσδιορίζεται από την περιγραφόμενη μέθοδο, πολλαπλασιαζόμενη κατόπιν επί 6,38 και εκφραζόμενη σε εκατοστιαίο ποσοστό μάζας.   // 3.   // ΑΡΧΗ  //   // Λαμβάνεται ορισμένη ποσότητα δείγματος η οποία κατεργάζεται με μείγμα θειικού καλίου και θειικού οξέος παρουσία καταλύτη θειικού χαλκού (ΙΙ) προκειμένου να μετατραπεί το οργανικό άζωτο σε αμμωνιακό άζωτο. Η αμμωνία αποστάζεται, δεσμεύεται από διάλυμα βορικού οξέος και ογκομετρείται με τιτλοδοτημένο διάλυμα υδροχλωρικού οξέος.   //   // Η λαμβανόμενη περιεκτικότητα σε άζωτο πολλαπλασιάζεται επί 6,38 για να υπολογισθεί η περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες.   // 4.  // ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΗΡΙΑ   // 4.1.   // Πυκνό θειικό οξύ, S2O: 1,84 g/ml   // 4.2.   // Άνυδρο θειικό κάλιο (K2SO4).   // 4.3.  // Ένυδρος θειικός χαλκός (ΙΙ) (Cu SO4 5 H2O).   // 4.4.  // Σακχαρόζη (C12H22O11).   // 4.5.   // Διάλυμα βορικού οξέος 40 g/l.   // 4.6.   // Πυκνό υδατικό διάλυμα υδροξειδίου του νατρίου 30 % (m/m) απηλλαγμένο ανθρακικών.   // 4.7.  // Πρότυπο ογκομετρικό διάλυμα υδροχλωρικού οξέος 0,1 mol/l  // 4.8.   // Σύνθετος δείκτης: αναμειγνύονται ίσοι όγκοι διαλύματος 2 g/l ερυθρού 1 g/l κυανού του μεθολίου σε αιθανόλη τουλάχιστον 95 % (v/v) και διαλύματος 1 g/l κυανού του μεθυλενίου σε αιθανόλη τουλάχιστον 95 % (v/v).   // 5.  // ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ   // 5.1.   // Αναλυτικός ζυγός   // 5.2.  // Φιάλη Kjeldahl, χωρητικότητας 500 ml.   // 5.3.  // Συσκευή «καύσεως» (digestion apparatus). Τοποθετείται η φιάλη Kjeldahl (5.2) κεκλιμένη. Η συσκευή φέρει διάταξη θερμάνσεως η οποία δεν θερμαίνει το τμήμα της φιάλης που βρίσκεται πάνω από την επιφάνεια των υγρών.   // 5.4.  // Ψυκτήρας με εσωτερικό κατακόρυφο σωλήνα.   // 5.5.  // Σωλήνας εκροής εφοδιασμένος με σφαιρίδιο ασφαλείας και συνδεδεμένος με το κάτω άκρο του ψυκτήρα (5.4) μέσω γυάλινου εσμυρισμένου συνδέσμου ή μέσω ελαστικού σωλήνα. Στη δεύτερη περίπτωση τα δύο γυάλινα άκρα πρέπει να βρίσκονται το ένα κοντά στο άλλο.   // 5.6.   // Σφαιρική προέκταση συνδεδεμένη με την φιάλη Kjeldahl (5.2) και τον ψυκτήρα (5.4) μέσω μαλακών, στεγανών ελαστικών ή άλλων πωμάτων.   // 5.7.   // Κωνική φιάλη, χωρητικότητος 500 ml.   // 5.8.   // Ογκομετρικοί κύλινδροι των 50 ml και 100 ml.   // 5.9.   // Προχοΐδα των 50 ml με διαβαθμίσεις ανά 0,1 ml.   // 5.10.   // Βοηθητικά μέσα βρασμού   // 5.10.1.   // Για την «καύση»: μικρά τεμάχια σκληρής πορσελάνης ή γυάλινοι σβώλοι.   // 5.10.2.   // Για την απόσταξη: τεμάχια πρόσφατα αποτεφρωμένης ελαφρόπετρας.   // 6.  // ΤΟΠΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ   // 6.1.   // Προετοιμασία του δείγματος  //   // Όπως περιγράφεται στη σημείο 1.2 των γενικών διατάξεων.  // 6.2.   // Ανίχνευση της παρουσίας αμμωνιακού αζώτου   //  // Αν υπάρχουν υποψίες για παρουσία καζεϊνικού αμμωνίου ή άλλων αμμωνιακών ενώσεων, διεξάγεται η ακόλουθη δοκιμασία: σε μικρή κωνική φιάλη φέρονται 1 g δείγματος, 10 ml νερού και 100 mg οξειδίου του μαγνησίου.   //   // Τα τοιχώματα της φιάλης εκπλένονται έως ότου απομακρυνθεί από αυτά όλο το οξείδιο του μαγνησίου που ενδέχεται να έχει επικαθίσει, και κατόπιν η φιάλη πωματίζεται με πώμα από φελό. Μεταξύ του πώματος και του στομίου της φιάλης τοποθετείται υγρός χάρτης ηλιοτροπίου. Το περιεχόμενο της φιάλης αναδεύεται προσεκτικά και η φιάλη θερμαίνεται σε υδατόλουτρο 60 έως 65 °C. Ο κυανούς χρωματισμός του χάρτη ηλιοτροπίου εντός 15 λεπτών δηλώνει την παρουσία αμμωνίας. Στην περίπτωση αυτή η μέθοδος δεν είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί.   // 6.3.   // Λευκός προσδιορισμός   //  // Παράλληλα με τον προσδιορισμό της περιεκτικότητας του δείγματος σε άζωτο, διεξάγεται λευκός προσδιορισμός με 0,5 g σακχαρόζης (4.4), αντί του δείγματος, χρησιμοποιώντας τις ίδιες ποσότητες αντιδραστηρίων και ακολουθώντας την ίδια διαδικασία που περιγράφεται στο σημείο 6.5.   //   // Αν κατά τον λευκό προσδιορισμό χρησιμοποιηθούν περισσότερα από 0,5 ml οξέος 0,1 mol/l για την ογκομέτρηση, τότε τα αντιδραστήρια ελέγχονται και όσα κριθούν ακάθαρτα καθαρίζονται ή αντικαθίστανται.   // 6.4.  // Δείγμα   //   // 0,3 έως 0,4 g από το αρχικό δείγμα (6.1) ζυγίζονται με ακρίβεια 0,1 mg και μεταφέρονται σε φιάλη Kjeldahl (5.2).   // 6.5.   // Προσδιορισμός   // 6.5.1.  // Στη φιάλη Kjeldahl φέρονται μερικά τεμάχια πορσελάνης ή μερικοί γυάλινοι σβώλοι (5.10.1), καθώς και περίπου 10 g ανύδρου θειικού καλίου (4.2).   //   // Προστίθενται 0,2 g θειικού χαλκού (ΙΙ) (4.3) και το στόμιο της φιάλης εκπλένεται με λίγο νερό. Προστίθενται 20 ml πυκνού θειικού οξέος (4.1) και το περιεχόμενο της φιάλης αναδεύεται.   //   // Η φιάλη θερμαίνεται ήπια στη συσκευή «καύσεως» (5.3) έως ότου εξαφανιστούν οι φυσαλλίδες. Ακολούθως υποβάλλεται σε ήπιο βρασμό έως ότου το διάλυμα καταστεί διαυγές και η ελαφριά κυανοπράσινη χροιά παραμείνει σταθερή.   //   // Κατά τη διάρκεια της θέρμανσης η φιάλη αναδεύεται τακτικά. Ο βρασμός συνεχίζεται και η θερμοκρασία ρυθμίζεται έτσι ώστε οι ατμοί να συμπυκνώνονται στο κέντρο του στομίου της φιάλης. Η θέρμανση συνεχίζεται επί 90 λεπτά αποφεύγοντας κάθε τοπική υπερθέρμανση.   //   // Η φιάλη αφήνεται να ψυχθεί σε θερμοκρασία δωματίου. Προστίθενται προσεκτικά 200 ml νερού και μερικά τεμάχια ελαφρόπετρας (5.10.2). Αναδεύεται και αφήνεται πάλι να ψυχθεί.  // 6.5.2.   // Στην κωνική φιάλη (5.7) φέρονται 50 ml διαλύματος βορικού οξέος (4.5) και τέσσερις σταγόνες δείκτη (4.8). Η φιάλη αναδεύεται και τοποθετείται κάτω από τον ψυκτήρα (5.4.) έτσι ώστε το άκρο του σωλήνα εκροής (5.5) να είναι βυθισμένο στο διάλυμα του βορικού οξέος. Με τη βοήθεια ογκομετρικού κυλίνδρου (5.8) προστίθενται στη φιάλη Kjeldahl 80 ml διαλύματος υδροξειδίου του νατρίου (4.6). Κατά την εργασία αυτή η φιάλη κρατείται κεκλιμένη έτσι ώστε το διάλυμα του υδροξειδίου του νατρίου να εκρέει στο τοίχωμα της φιάλης και να εναποτίθεται στον πυθμένα.   //   // Η φιάλη Kjeldahl συνδέεται αμέσως με τον ψυκτήρα μέσω της σφαιρικής προέκτασης (5.6).  //   // Περιστρέφεται σιγά σιγά για να αναμειχθεί το περιεχόμενο. Υποβάλλεται αρχικά σε ήπιο βρασμό προκειμένου να αποφευχθεί αφρισμός. Η απόσταξη συνεχίζεται κατά τρόπο ώστε να συλλέγονται 150 ml αποστάγματος σε διάστημα 30 λεπτών περίπου. Η θερμοκρασία του αποστάγματος πρέπει να είναι μικρότερη από 25 °C. Δύο λεπτά περίπου πριν από το τέλος της απόσταξης η κωνική φιάλη μετακινείται προς τα κάτω ώστε το άκρο του σωλήνα εκροής να μην είναι πια βυθισμένο στο διάλυμα του οξέος. Το άκρο του σωλήνα εκπλένεται με λίγο νερό. Η θέρμανση διακόπτεται, ο σωλήνας εκροής αφαιρείται, τα εσωτερικά του τοιχώματα εκπλένονται με λίγο νερό, ενώ τα νερά της εκπλύσεως συλλέγονται στην κωνική φιάλη.   // 6.5.3.   // Το απόσταγμα που βρίσκεται μέσα στην κωνική φιάλη ογκομετρείται με πρότυπο ογκομετρικό διάλυμα υδροχλωρικού οξέος (4.7).   // 7.   // ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ   // 7.1.   // Τύπος και μέθοδος υπολογισμού  //   // Η περιεκτικότητα του δείγματος σε πρωτεΐνες, εκφραζόμενη σε εκατοστιαίο ποσοστό μάζας, ισούται προς: 1.2.3.4.5 //   //   // (V1 - V2)  x  Τ  x  14  x  100  x  6,38  m  x  1000   // =   // 8,932 (V1 - V2)  x  Τ  m  1.2 //  // Όπου:  1.2.3 //   // V1   // = Ο όγκος σε ml του προτύπου ογκομετρικού διαλύματος υδροχλωρικού οξέος (4.7) που χρησιμοποιήθηκε για τον προσδιορισμό (6.5).   //   // V2   // = ο όγκος σε ml του προτύπου ογκομετρικού διαλύματος υδροχλωρικού οξέος (4.7) που χρησιμοποιήθηκε για το λευκό προσδιορισμό (6.3).   //   // Τ   // = η συγκέντρωση του προτύπου ογκομετρικού διαλύματος υδροχλωρικού οξέος (4.7) σε mol/l.  //   // Μ   // = η μάζα του δείγματος σε γραμμάρια.  1.2 //  // Η περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες υπολογίζεται με προσέγγιση 0,1 %.   // 7.2.   // Επαναληψιμότητα   //   // Η διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων δύο προσδιορισμών που πραγματοποιήθηκαν ταυτόχρονα ή με μικρή διαφορά χρόνου στο ίδιο δείγμα, υπό τις ίδιες συνθήκες και υπό τον ίδιο αναλυτή δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 0,5 g πρωτεϊνών για 100 g προϊόντος.  //   // Αυτή η επαναληψιμότητα πρέπει να επιτυγχάνεται στις 95 % των περιπτώσεων που η μέθοδος εκτελείται κανονικά.  ΜΕΘΟΔΟΣ 3  ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΟΞΥΤΗΤΑΣ  1.2 // 1.   // ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ   //   // Η μέθοδος αυτή προσδιορίζει την ελεύθερη οξύτητα των όξινων καζεϊνών.   // 2.   // ΟΡΙΣΜΟΣ   //   // Ελεύθερη οξύτητα των καζεϊνών: ο όγκος σε ml προτύπου διαλύματος υδροξειδίου του νατρίου 0,1 mol/l ο οποίος απαιτείται για να εξουδετερώσει υδατικό εκχύλισμα 1 g προϊόντος.   // 3.   // ΑΡΧΗ   //  // Λαμβάνεται υδατικό εκχύλισμα του δείγματος στους 60 °C και διηθείται. Το διήθημα ογκομετρείται με πρότυπο διάλυμα υδροξειδίου του νατρίου και με τη βοήθεια δείκτη φαινολοφθαλεΐνης.   // 4.   // ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΗΡΙΑ   //   // Το νερό που θα χρησιμοποιηθεί κατά την εκτέλεση της μεθόδου ή κατά την παρασκευή των αντιδραστηρίων πρέπει να έχει απαλλαγεί από το διοξείδιο του άνθρακα. Αυτό επιτυγχάνεται με βρασμό δέκα λεπτά πριν από τη χρησιμοποίησή του.   // 4.1.   // Διάλυμα υδροξειδίου του νατρίου 0.1 mol/L.   // 4.2.   // Διάλυμα φαινολοφθαλεΐνης το οποίο θα χρησιμοποιηθεί ως δείκτης: 10 g/l αιθανόλης (95 % v/v) εξουδετερωμένο ως προς τον δείκτη.   // 5.   // ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ   // 5.1.   // Αναλυτικός ζυγός   // 5.2.  // Κωνική φιάλη των 500 ml με εσμυρισμένο πώμα.   // 5.3.  // Σιφώνιο πληρώσεως χωρητικότητας 100 ml.   // 5.4.  // Σιφώνιο για τη μέτρηση 0,5 ml δείκτη (4.2).   // 5.5.  // Κωνική φιάλη των 250 ml.   // 5.6.   // Ογκομετρικός κύλινδρος των 250 ml.   // 5.7.   // Προχοΐδα με διαβαθμίσεις ανά 0,1 ml.   // 5.8.   // Υδατόλουτρο με ρυθμιζόμενη θερμοκρασία στους 60 ± 2 °C.   // 5.9.   // Κατάλληλος ηθμός.  // 6.   // ΤΡΟΠΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ   // 6.1.   // Προετοιμασία του δείγματος   //   // Όπως περιγράφεται στο σημείο 1.2 των γενικών διατάξεων.  // 6.2.   // ΔΕΙΓΜΑ   //   // Ζυγίζονται περίπου 10 g από το αρχικό δείγμα (6.1) με προσέγγιση 10 mg και φέρονται σε κωνική φιάλη (5.2.).   // 6.3.   // Προσδιορισμός   //   // Με τη βοήθεια του ογκομετρικού κυλίνδρου των 250 ml (5.6) φέρονται στη φιάλη 200 ml νερού το οποίο έχει υποβληθεί πρόσφατα σε βρασμό και έχει ψυχθεί και το οποίο έχει θερμανθεί προηγουμένως στους 60 °C. Η φιάλη πωματίζεται, αναδεύεται και τοποθετείται στο υδατόλουτρο στους 60 °C επί 30 λεπτά. Η φιάλη ανακινείται κάθε δέκα λεπτά περίπου.   //   // Το περιεχόμενο της φιάλης διηθείται και το διήθημα αφήνεται να ψυχθεί στους 20 °C περίπου. Το διήθημα πρέπει να είναι διαυγές.   //   // Με τη βοήθεια του σιφωνίου (5.3) 100 ml ψυχθέντος διηθήματος μεταφέρονται στην κωνική φιάλη (5.5). Προστίθενται 0,5 ml διαλύματος δείκτη φαινολοφθαλεΐνης (4.2) με το σιφώνιο (5.4).  //   // Ακολουθεί ογκομέτρηση με το πρότυπο ογκομετρικό διάλυμα υδροξειδίου του νατρίου (4.1) έως ότου εμφανιστεί απαλός ροδόχρους χρωματισμός ο οποίος παραμένει σταθερός επί 30 δευτερόλεπτα τουλάχιστον. Υπολογίζεται και καταγράφεται με προσέγγιση 0,01 ml ο όγκος του διαλύματος υδροξειδίου του νατρίου που χρησιμοποιήθηκε.   // 7.   // ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ   // 7.1.   // Τύπος και μέθοδος υπολογισμού  //   // Η ελεύθερη οξύτητα της καζεΐνης ισούται προς: 1.2.3 //   //   // 20  x  V  x  Τ  m   //   // όπου:   //  1.2.3 //   // V =   // ο όγκος σε ml του χρησιμοποιηθέντος ογκομετρικού διαλύματος υδροξειδίου του νατρίου (4.1.)   //   // Τ =   // η συγκέντρωση σε mol/l του προτύπου ογκομετρικού διαλύματος υδροξειδίου του νατρίου (4.1).   //   // m =   // η μάζα σε γραμμάρια του δείγματος.  1.2 //  // Η ελεύθερη οξύτητα υπολογίζεται με ακρίβεια εκατοστού.  // 7.2.   // Επαναληψιμότητα   //   // Η διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων δύο προσδιορισμών που πραγματοποιήθηκαν ταυτόχρονα στο ίδιο δείγμα υπό τις ίδιες συνθήκες και από τον ίδιο αναλυτή δεν πρέπει να υπερβαίνει 0,02 ml διαλύματος υδροξειδίου του νατρίου 0,1 mol/l για 1 g προϊόντος.   //  // Αυτή η επαναληψιμότητα πρέπει να επιτυγχάνεται στα 95 % των περιπτώσεων που η μέθοδος εκτελείται κανονικά.  ΜΕΘΟΔΟΣ 4  ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΤΕΦΡΑΣ (περιλαμβανομένου του P2O5)  1.2 // 1.   // ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ   //   // Η μέθοδος προσδιορίζει την περιεκτικότητα της τέφρας (περιλαμβανομένου του P2O5) των όξινων καζεϊνών.   // 2.  // ΟΡΙΣΜΟΣ   //   // Περιεκτικτότητα σε τέφρα (περιλαμβανομένου του P2O5): η περιεκτικότητα σε τέφρα όπως προσδιορίζεται από την περιγραφόμενη μέθοδο.   // 3.   // ΑΡΧΗ  //   // Ορισμένη ποσότητα δείγματος αποτεφρώνεται στους 825 ± 25 °C παρουσία οξεικού μαγνησίου προκειμένου να δεσμεύσει το σύνολο του φωσφόρου οργανικής προέλευσης. Η τελική τέφρα υπολογίζεται μετά από ζύγιση του υπολείμματος και αφαίρεση της μάζας της τέφρας που οφείλεται στο οξεικό μαγνήσιο.   // 4.  // ΑΝΤΙΦΔΡΑΣΤΗΡΙΑ   // 4.1.   // Διάλυμα ένυδρου οξεικού μαγνησίου 120 g/l. Διαλύονται σε νερό 120 g ένυδρου οξεικού μαγνησίου (Mg(CH3CO)2 x 4H2O] και αραιώνονται μέχρι τελικού όγκου l l.   // 5.   // ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ   // 5.1.   // Αναλυτικός ζυγός   // 5.2.   // Σιφώνιο πληρώσεως 5 ml.   // 5.3.  // Κάψες από διοξείδιο του πυριτίου ή λευκόχρυσου διαμέτρου 70 mm περίπου και βάθους 25 έως 50 mm.   // 5.4.   // Πυριατήριο ρυθμιζόμενο στους 102 ± 1 °C.   // 5.5.   // Ηλεκτρικός κλίβανος ρυθμιζόμενος στους 825 ± 25 °C.   // 5.6.  // Υδατόλουτρο  // 5.7.   // Ξηραντήρας εφοδιασμένος με προσφάτως ενεργοποιημένο silica gel και με υγρομετρικό δείκτη ή αντίστοιχο ξηραντικό μέσο.   // 6.   // ΤΡΟΠΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ  // 6.1.   // Προετοιμασία του δείγματος   //   // Όπως περιγράφεται στο σημείο 1.2 των γενικών διατάξεων.   // 6.2.  // Προετοιμασία των καψών   //   // Δύο κάψες (Α, Β) (5.3) θερμαίνονται στον ηλεκτρικό κλίβανο (5.5) στους 825 ± 25 °C επί 30 λεπτά. Οι κάψες αφήνονται στη συνέχεια να ψυχθούν στον ξηραντήρα (5.7) έως ότου αποκτήσουν τη θερμοκρασία της αίθουσας ζυγίσεως και ζυγίζονται με ακρίβεια 0,1 mg.   // 6.3.  // Δείγμα   //   // Περίπου 3 g από το αρχικό δείγμα (6.1) ζυγίζονται με προσέγγιση 0,1 mg είτε απευθείας είτε υπολογίζοντας τη διαφορά μέσα σε μια από τις προετοιμασμένες κάψες (Α).   // 6.4.   // Προοσδιορισμός   //   // Με τη βοήθεια του σιφωνίου (5.2) προστίθενται στην κάψα (Α) ακριβώς 5 ml διαλύματος οξεικού μαγνησίου (4.1), έτσι ώστε να διαβραχεί όλο το δείγμα και αφήνεται σε ηρεμία επί 20 λεπτά.   //  // Στην άλλη κάψα (Β) που έχει ετοιμαστεί προστίθενται με σιφώνιο (5.2) ακριβώς 5 ml διαλύματος οξεικόυ μαγνησίου (4.1).  //   // Το περιεχόμενο των δύο καψών (Α και Β) εξατμίζεται μέχρι ξηρού στο ζέον υδατόλουτρο (5.6).   //   // Οι δύο κάψες τοποθετούνται επί 30 λεπτά στο πυριατήριο (5.4) του οποίου η θερμοκρασία είναι ρυθμισμένη στους 102 ± 1 °C.   //   // Η κάψα Α θερμαίνεται με το περιεχόμενό της πάνω από χαμηλή φλόγα ή πάνω σε θερμαντική πλάκα ή κάτω από λάμπα υπερύθρου ακτινοβολίας, έως ότου το δείγμα απανθρακωθεί πλήρως προσέχοντας όμως να μην αναφλεγεί.   //   // Οι δύο κάψες (Α και Β) τοποθετούνται στον ηλεκτρικό κλίβανο (5.5) του οποίου η θερμοκρασία είναι ρυθμισμένη στους 825 ± 25 °C επί μία ώρα τουλάχιστον μέχρι πλήρους εξαφανίσεως του άνθρακα από την κάψα Α.   //   // Κατόπιν οι δύο κάψες αφήνονται να ψυχθούν στον ξηραντήρα (5.7) έως ότου αποκτήσουν τη θερμοκρασία της αίθουσας ζυγίσεως και ζυγίζονται με προσέγγιση 0,1 mg.   //   // Οι διαδικασίες της θέρμανσης για περίπου 30 λεπτά στον ηλεκτρικό κλίβανο (5.5) της ψύξης και της ζύγισης επαναλαμβάνονται μέχρις ότου η μάζα παραμείνει σταθερά ή μέχρις ότου αρχίσει να αυξάνεται. Καταγράφεται η μικρότερη τιμή μάζας που έχει ληφθεί.   // 7.   // ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ   // 7.1.   // Μέθοδος υπολογισμού   //   // Η τέφρα του δείγματος, συμπεριλαμβανομένου και του P2O5, εκφραζομένη σε εκατοστιαίο ποσοστό μάζας ισούται προς:  1.2.3.4 //   //   // (m1 - m2) - (m 3 - m4)  m0   //  x  100  1.2 //   // όπου :   //   // m0 = η μάζα σε g του δείγματος.   //   // m1 = η μάζα σε g της κάψας Α και του υπολείμματός της.   //   // m2 = η μάζα σε g της προετοισμασμένης κάψας Α.   //   // m3 = η μάζα σε g της κάψας Β και του υπολείμματός της.   //   // m4 = η μάζα σε g της προετοιμασμένης κάψας Β.   //   // Η ελεύθερη οξύτητα υπολογίζεται με ακρίβεια εκατοστού.   // 7.2.  // Επαναληψιμότητα   //   // Η διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων προσδιορισμού που πραγματοποιήθηκαν ταυτόχρονα ή με μικρή διαφορά χρόνου στο ίδιο δείγμα από τον ίδιο αναλυτή και υπό τις ίδιες συνθήκες δεν πρέπει να υπερβαίνει το 0,1 g για 100 g προϊόντος.   //   // Αυτή η επαναληψιμότητα πρέπει να επιτυχγάνεται στα 95 % των περιπτώσεων που η μέθοδος εκτελείται κανονικά.  ΜΕΘΟΔΟΣ 5  ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΤΕΦΡΑΣ (περιλαμβανομένου του P2O5)  1.2 // 1.   // ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ   //   // Η μέθοδος αυτή προσδιορίζει την περιεκτικότητα σε τέφρα των καζεϊνών της πυτιάς.   // 2.   // ΟΡΙΣΜΟΣ   //   // Η περιεκτικότητα σε τέφρα (περιλμβανομένου του P2O5), δηλαδή η περιεκτικότητα σε τέφρα όπως προσδιορίζεται στην περιγραφόμενη μέθοδο.   // 3.   // ΑΡΧΗ   //   // Ορισμένη ποσότητα δείγματος αποτεφρώνεται στους 825 ± 25 °C μέχρι σταθερής μάζας. Το υπόλειμμα προσδιορίζεται με ζύγιση και υπολογίζεται ωε εκατοστιαίο ποσοστό της μάζας του δείγματος.   // 4.  // ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ   // 4.   // Αναλυτικός ζυγός   // 4.2.  // Κάψα από διοξείδιο του πυριτίου ή λευκόχρυσο διαμέτρου 70 mm περίπου και βάθους 25 έως 50 mm.   // 4.3.   // Ηλεκτρικός κλίβανος με δυνατότητα κυκλοφορίας αέρα, ρυθμιζόμενος στους 825 ± 25 °C.   // 4.4.   // Ξηραντήρας εφοδιασμένος με πρόσφατα ενεργοποιημένο silica gel και με υγρομετρικό δείκτη ή αντίστοιχο ξηραντικό μέσο.   // 5.   // ΤΡΟΠΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ  // 5.1.   // Προετοιμασία του δείγματος   //   // Όπως περιγράφεται στο σημείο 1.2 των γενικών διατάξεων.   // 5.2.  // Προετοιμασία της κάψας   //   // Η κάψα (4.2) θερμαίνεται στον ηλεκτρικό κλίβανο (4.3) στους 825 ± 25 °C επί 30 λπετά. Κατόπιν μεταφέρεται στον ξηραντήρα (4.4) και αφήνεται να ψυχθεί μέχρις ότου αποκτήσει τη θερμοκρασία της αίθουσας ζύγισης και ζυγίζεται με προσέγγιση 0,1 mg.   // 5.3.   // Δείγμα   //  // Περίπου τρία γραμμάρια από το αρχικό δείγμα (5.1) ζυγίζονται με προσέγγιση 0,1 mg απευθείας, υπολογίζοντας τη διαφορά μέσα στην προετοιμασμένη κάψα.   // 5.4.  // Προσδιορισμός   //   // Η κάψα θερμαίνεται με το περιεχόμενό της πάνω από χαμηλή φλόγα ή πάνω σε θερμαντική πλάκα ή λάμπα έως ότου το δείγμα απανθρακωθεί πλήρως προσέχοντας όμως να μην αναφλεγεί.   //   // Κατόπιν τοποθετείται στον ηλεκτρικό κλίβανο (4.3), του οποίου η θερμοκρασία είναι ρυθμισμένη στους 825 ± 25 °C, επί μία ώρα τουλάχιστον, μέχρι πλήρους εξαφάνισης του άνθρακα από την κάψα. Η κάψα αφήνεται στη συνέχεια να ψυχθεί στον ξηραντήρα (4.4) έως ότου αποκτήσει τη θερμοκρασία της αίθουσας ζύγισης και ζυγίζεται με προσέγγιση 0,1 mg.   //   // Επαναλαμβάνεται η θέρμανση στον ηλεκτρικό κλίβανο (4.3), για 30 περίπου λεπτά, η ψύξη και το ζύγισμα, μέχρι να παραμείνει η μάζα σταθερή στο 1 mg ή να αρχίσει να αυξάνει.   //   // Καταγράφεται η ελάχιστη τιμή της μάζας.   // 6.   // ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ  // 6.1.   // Μέθοδος υπολογισμού και τύπος   //   // Η τέφρα του δείγματος, περιλαμβανομένου του P2O5, εκφραζόμενη σε εκατοστιαίο ποσοστό μάζας ισούται προς:  1.2.3.4 //   //   // m 1 - m2  m0   //  x  100 1.2 //  // όπου:   //   // m0 = η μάζα σε γραμμάρια του δείγματος.   //   // m1 = η μάζα σε γραμμάρια της κάψας του υπολείμματος.   //   // m2 = η μάζα σε γραμμάρια της προετοιμασμένης κάψας.   //   // Το τελικό αποτέλεσμα παρέχεται με προσέγγιση 0,01 %.   // 6.2.   // Επαναληψιμότητα   //  // Η διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων δύο προσδιορισμών που πραγματοποιήθηκαν ταυτόχρονα ή με μικρή διαφορά χρόνου, στο ίδιο δείγμα από τον ίδιο αναλύτη και υπό τις ίδιες συνθήκες, δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 0,15 g της τέφρας για 100 g προϊόντος.   //   // Αυτή η επαναληψιμότητα πρέπει να επιτυγχάνεται στο 95 % των περιπτώσεων που η μέθοδος εκτελείται κανονικά.  ΜΕΘΟΔΟΣ 6  ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ pH  1.2 // 1.   // ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ   //   // Η παρούσα μέθοδος καθορίζει το pH των καζεϊνικών αλάτων.   // 2.  // ΟΡΙΣΜΟΣ   //   // pH καζεϊνικών αλάτων θεωρείται το pH υδατικού εκχυλίσματος καζεϊνικού άλατος στους 20 °C, όπως προσδιορίζεται από την περιγραφόμενη μέθοδο.   // 3.   // ΑΡΧΗ  //   // Ηλεκτρομετρικός προσδιορισμός του pH υδατικού καζεϊνικού άλατος με τη βοήθεια pH-μέτρου.   // 4.  // ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΗΡΙΑ   //   // Το νερό που θα χρησιμοποιηθεί για την παρασκευή αντιδραστηρίων ή για την εκτέλεση της ανάλυσης (6) πρέπει να είναι προσφάτως αποσταγμένο και να προφυλάσσεται από ενδεχόμενη απορρόφηση διοξειδίου του άνθρακος.   // 4.1.  // Ρυθμιστικά διαλύματα για τη βαθμονόμηση του πεχαμέτρου (5.2). Δύο πρότυπα ρυθμιστικά διαλύματα, το pH των οποίων έχει προσδιοριστεί μέχρι το δεύτερο δεκαδικό ψηφίο και είναι αντίστοιχα στους 20 °C ανώτερο και κατώτερο από το pH του δείγματος, π.χ. ένα ρυθμιστικό διάλυμα φθαλικών με pH 4 περίπου και ένα ρυθμιστικό διάλυμα τετραβορικού νατρίου με pH 9 περίπου.   // 5.   // ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ   // 5.1.   // Ζυγός με ακρίβεια 0,1 g.   // 5.2.   // πεχάμετρο ελάχιστης ευαισθησίας 0,05 μονάδες pH με κατάλληλα ρυθμισμένο ηλεκτρόδιο, π.χ. υάλου και ηλεκτρόδιο καλομέλανος ή άλλο ηλεκτρόδιο αναφοράς.   // 5.3   // Θερμόμετρο ακριβείας 0,5 °C.   // 5.4.   // Κωνική φιάλη χωρητικότητας 100 ml με εσμυρισμένο πώμα.   // 5.5.   // Ποτήρι ζέσεως χωρητικότητας 50 ml.   // 5.6.   // Αναμεικτήρας (mixer)   // 5.7.   // Ποτήρι για τον αναμεικτήρα (5.6) χωρητικότητας τουλάχιστον 250 ml.   // 6.   // ΤΡΟΠΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ   // 6.1.  // Προετοιμασία του δείγματος   //   // Όπως περιγράφεται στο σημείο 1.2 των γενικών διατάξεων.  // 6.2.   // Προσδιορισμός   // 6.2.1.   // Ρύθμιση πεχάμετρου   //   // Η θερμοκρασία των διαλυμάτων αναφοράς (4.1) φέρεται στους 20 °C και το πεχάμετρο ρυθμίζεται σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή.   //   // Σημειώσεις   //   // 1. Η ρύθμιση πραγματοποιείται 20 λεπτά μετά την τοποθέτηση των κανονικών φιαλών (βλέπε σημείο 6.2.2).   //   // 2. Στην περίπτωση που αναλύεται σειρά δειγμάτων, η ρύθμιση του πεχάμετρου πρέπει να ελέγχεται τουλάχιστον κάθε μισή ώρα με ένα ή περισσότερα πρότυπα ρυθμιστικά διαλύματα.   // 6.2.2.   // Προετοιμασία τους προς ανάλυση δείγματος   //   // Στο ποτήρι (5.7) φέρονται 95 ml νερού και 5 g δείγματος (6.1) και αναμειγνύονται στον αναμεικτήρα επί 30 δευτερόλεπτα. Το ποτήρι αφήνεται κατόπιν σε ηρεμία επί 20 λεπτά στους 20 °C σκεπασμένο με ύαλο ωρολογίου.  // 6.2.3.   // Μέτρηση του pH   // 6.2.3.1.   // Περίπου 20 ml διαλύματος φέρονται στο ποτήρι (5.5) και αμέσως προσδιορίζεται το pH του υγρού με τη βοήθεια του πεχάμετρου (5.2) του οποίου το γυάλινο ηλεκρόδιο έχει προηγουμένως εκπλυθεί προσεκτικά με νερό.   // 6.2.3.2.   // Μέτρηση της τιμής του pH.   // 7.  // ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ   // 7.1.   // Καταγραφή της τιμής του pH.   // 7.1.   // Σημειώνεται η ένδειξη του πεχάμετρου με δύο τουλάχιστον δεκαδικά ψηφία. Η τιμή αυτή αντιπροσωπεύει το pH του υδατικού διαλύματος του καζεϊνικού άλατος.   // 7.2.   // Επαναληψιμότητα   //   // Η διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων δύο προσδιορισμών που πραγματοποιήθηκαν ταυτόχρονα ή με μικρή διαφορά χρόνου, στο ίδιο δείγμα υπό τις ίδιες συνθήκες και από τον ίδιο αναλυτή, δεν υπερβαίνει τις 0,05 μονάδες pH.   //   // Αυτή η επαναληψιμότητα πρέπει να επιτυγχάνεται στα 95 % των περιπτώσεων που η μέθοδος εκτελείται κανονικά.


Avis juridique important

|

31959L0221

Οδηγίες περί καθορισμού των βασικών κανόνων προστασίας της υγείας του πληθυσμού και των εργαζομένων έναντι των κινδύνων που προκύπτουν από ιοντίζουσες ακτινοβολίες

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. 011 της 20/02/1959 σ. 0221 - 0239 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 15 τόμος 1 σ. 0003  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 15 τόμος 1 σ. 0003  Ελληνική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 05 τόμος 4 σ. 0224  Δανική ειδική έκδοση: Σειρά I Κεφάλαιο 1959-1962 σ. 0007  Αγγλική ειδική έκδοση: Σειρά I Κεφάλαιο 1959-1962 σ. 0007

ΟΔΗΓΙΕΣ περί καθορισμού των βασικών κανόνων προστασίας της υγείας του πληθυσμού και των εργαζομένων έναντι των κινδύνων που προκύπτουν από ιοντίζουσες ακτινοβολίεςΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ ΑΤΟΜΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ,  Έχοντας υπόψη:  τις διατάξεις της συνθήκης, και ιδίως τα άρθρα 30 και 31,  τη γνώμη της ομάδος προσωπικοτήτων που ορίσθηκαν από την Επιστημονική και Τεχνική Επιτροπή μεταξύ των επιστημόνων εμπειρογνωμόνων των Κρατών Μελών,  τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής,  την πρόταση της Επιτροπής, κατόπιν διαβουλεύσεων με τη Συνέλευση,  Εκτιμώντας:  ότι πρέπει να καθορισθούν οι βασικοί κανόνες προστασίας της υγείας του πληθυσμού και των εργαζομένων έναντι των κινδύνων που προκύπτουν από ιοντίζουσες ακτινοβολίες, όπως προβλέπονται στη συνθήκη, για να δυνηθεί κάθε Κράτος Μέλος να θεσπίσει, κατά το  άρθρο 33 της συνθήκης, τις κατάλληλες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις, ώστε να εξασφαλισθεί η τήρηση των βασικών αυτών κανόνων, να λάβει τα αναγκαία μέτρα για την εκπαίδευση, την παιδεία και την επαγγελματική κατάρτιση, και να  θεσπίσει τις διατάξεις αυτές σε εναρμόνιση προς τις εφαρμοζόμενες εν προκειμένω στα λοιπά Κράτη Μέλη- ότι η προστασία της υγείας των εργαζομένων και του πληθυσμού απαιτεί να υπόκειται σε ρυθμίσεις κάθε δραστηριότητα η οποία εγκυμονεί κίνδυνο, και προκύπτει από ιοντίζουσες ακτινοβολίες- ότι οι βασικοί κανόνες πρέπει να προσαρμόζονται προς τους όρους χρησιμοποιήσεως της πυρηνικής ενεργείας και ότι ποικίλλουν, αναλόγως, αν πρόκειται για την προσωπική ασφάλεια των επαγγελματικώς εκτιθεμένων ή για την προστασία ειδικών ομάδων του πληθυσμού  ή για την προστασία του πληθυσμού στο σύνολό του- ότι η προστασία της υγείας του πληθυσμού συνεπάγεται ένα σύστημα επιβλέψεως, ελέγχου και επεμβάσεως σε περίπτωση ατυχήματος- ότι η προστασία της υγείας των εργαζομένων, απαιτεί ιατρική επίβλεψη και φυσική επίβλεψη για την προστασία από τις ακτινοβολίες,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΙΣ ΠΑΡΟΥΣΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ:   ΤΙΤΛΟΣ 1 Ορισμοί   Άρθρο 1  Για την εφαρμογή αυτών των οδηγιών, οι ακόλουθοι όροι νοούνται ως εξής:    1 - Φυσικοί και ραδιολογικοί όροι "Μέγιστη επιτρεπτή συγκέντρωση ραδιονουκλεϊδίου" είναι η συγκέντρωση του νουκλεϊδίου αυτού στον εισπνεόμενο αέρα και στο πόσιμο νερό, εκφραζόμενη σε μονάδα ραδιενεργείας ανά μονάδα όγκου, η οποία αποδίδει τη μέγιστη επιτρεπτή δόση υπό συνθήκες συνεχούς  εκθέσεως.  "Μόλυνση" είναι μία ραδιενεργός μόλυνση, δηλαδή η μόλυνση υλικού ή επιφανείας από ραδιενεργούς ουσίες.  Στην ειδική περίπτωση των εργαζομένων, η μόλυνση αυτή περιλαμβάνει και την εξωτερική μόλυνση του δέρματος και την εσωτερική μόλυνση που επέρχεται μέσω οποιασδήποτε οδού (εισπνοή, κατάποση, απορρόφηση μέσω του δέρματος κλπ.).  "Διάσπαση" είναι η αυτόματη διάσπαση του πυρήνος ενός ατόμου, με αποτέλεσμα την εκπομπή είτε ενός σωματιδίου, είτε ενός φωτονίου είτε ενός σωματιδίου και ενός φωτονίου.  "Φυσικό υπόστρωμα ακτινοβολίας" είναι το σύνολο των ιοντιζουσών ακτινοβολιών που προέρχονται από φυσικές γήινες και κοσμικές πηγές.  "Ενσωμάτωση" είναι η εσωτερική μόλυνση κατά την οποία ραδιενεργοί ουσίες μετέχουν στο μεταβολισμό του οργανισμού.  "Έκθεση" είναι κάθε έκθεση σε ιοντίζουσες ακτινοβολίες, διακρίνεται δε σε εξωτερική έκθεση, κατά την οποία η πηγή ακτινοβολίας ευρίσκεται εκτός του σώματος και σε εσωτερική έκθεση, που οφείλεται στην ενσωμάτωση ραδιενεργών ουσιών.  "Σχεδιασμένη ειδική έκθεση" είναι η ολική έκθεση σε ιοντίζουσες ακτινοβολίες ενός επαγγελματικώς εκτιθεμένου ατόμου, η οποία εκ των προτέρων έχει μελετηθεί και έχει γίνει αποδεκτή ως κίνδυνος.  "Νουκλεΐδιο" είναι το άτομο, οριζόμενο από την ατομική του μάζα, τον ατομικό του αριθμό και την ενεργειακή του κατάσταση.  "Ιοντίζουσες ακτινοβολίες" είναι οι ηλεκτρομαγνητικές ακτινοβολίες (φωτόνια ή κβάντα ακτίνων Χ ή γάμμα) ή σωματιδιακές ακτινοβολίες (σωματίδια άλφα, βήτα, ηλεκτρόνια, ποζιτρόνια, πρωτόνια, νετρόνια και βαρέα σωματίδια) ικανές να προξενήσουν το  σχηματισμό ιόντων.  "Ραδιενέργεια" είναι το φαινόμενο της αυτόματης διασπάσεως ενός νουκλεϊδίου, με την εκπομπή ενός σωματιδίου ή ενός φωτονίου, που καταλήγει στο σχηματισμό ενός νέου νουκλεϊδίου.  "Ραδιοτοξικότητα" είναι η τοξικότητα που οφείλεται στις ιοντίζουσες ακτινοβολίες, οι οποίες εκπέμπονται από το ενσωματωμένο ραδιενεργό στοιχείο. Η ραδιοτοξικότητα δεν συνδέεται μόνο με τα ραδιενεργά χαρακτηριστικά, αλλά εξαρτάται επίσης από το  μεταβολισμό του στοιχείου μέσα στον οργανισμό ή μέσα στο όργανο και, συνεπώς, με τη χημική και φυσική του κατάσταση.  "Πηγή" είναι συσκευή ή ουσία ικανή να εκπέμπει ιοντίζουσες ακτινοβολίες.  "Κλειστή πηγή" είναι πηγή αποτελούμενη από ραδιενεργούς ουσίες, σταθερώς ενσωματωμένες εντός στερεών, μη ραδιενεργών υλικών, ή σφραγισμένη εντός μη ραδιενεργού περιβλήματος, το οποίο παρουσιάζει ικανή αντοχή, ώστε να εμποδίζει, υπό κανονικές συνθήκες  χρήσεως, οποιαδήποτε διασπορά ραδιενεργών ουσιών και κάθε δυνατή μόλυνση.  "Ανοικτή πηγή" είναι πηγή αποτελούμενη από ραδιενεργούς ουσίες σε τέτοια μορφή ώστε να μην είναι δυνατόν να αποτρέπεται η διασπορά ραδιενεργών ουσιών και ο κίνδυνος μολύνσεως.  "Ραδιενεργός ουσία" είναι κάθε ουσία που εμφανίζει το φαινόμενο της ραδιενεργείας.    2 - Λοιποί όροι "Ατύχημα" είναι απρόβλεπτο γεγονός, το οποίο συνεπάγεται κίνδυνο εκθέσεως που υπερβαίνει τις μέγιστες επιτρεπτές δόσεις.  "Ιατρική επίβλεψη" είναι το σύνολο των ιατρικών εξετάσεων και μέτρων που λαμβάνονται από τον εξουσιοδοτημένο ιατρό, για την επίβλεψη της υγείας των εργαζομένων, με σκοπό την προστασία τους από τις ιοντίζουσες ακτινοβολίες, και για να εξασφαλιστεί η  τήρηση των βασικών κανόνων.  "Φυσική επίβλεψη" είναι το σύνολο των μετρήσεων και των προσδιορισμών που πραγματοποιούνται για την προστασία της υγείας του πληθυσμού και των εργαζομένων από τις ιοντίζουσες ακτινοβολίες, και για να εξασφαλισθεί η τήρηση των βασικών κανόνων.  "Ειδικευμένος εμπειρογνώμων" είναι πρόσωπο που διαθέτει τις απαιτούμενες γνώσεις και εκπαίδευση για τη μέτρηση ιοντιζουσών ακτινοβολιών ώστε να δίδει τις κατάλληλες συμβουλές, προς εξασφάλιση αποτελεσματικής προστασίας των ατόμων και ορθής λειτουργίας  των εγκαταστάσεων προστασίας, και του οποίου η ειδίκευση αναγνωρίζεται από την αρμόδια αρχή.  "Ειδικές ομάδες του πληθυσμού"- οι ομάδες αυτές περιλαμβάνουν:  α) άτομα τα οποία εισέρχονται κατά διαστήματα στην ελεγχόμενη κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους, αλλά δεν θεωρούνται ως επαγγελματικώς εκτιθέμενα άτομα- β) άτομα τα οποία χειρίζονται συσκευές που εκπέμπουν ιοντίζουσες ακτινοβολίες ή περιέχουν ραδιενεργούς ουσίες σε ποσότητες τέτοιες που η εκπεμπόμενη ακτινοβολία δεν συνεπάγεται την υπέρβαση της μέγιστης επιτρεπτής δόσεως για άτομα αυτής της κατηγορίας- γ) άτομα που διαμένουν στη γειτονία ελεγχόμενης περιοχής, και ως εκ τούτου μπορεί να υπόκεινται σε έκθεση ανώτερη από εκείνη που καθορίστηκε για τον πληθυσμό στο σύνολό του.  "Εξουσιοδοτημένος ιατρός" είναι ο υπεύθυνος ιατρός για την ιατρική επίβλεψη, του οποίου η ειδίκευση και καταλληλότητα αναγνωρίζονται και βεβαιώνονται από τις αρμόδιες αρχές.  "Επαγγελματικώς εκτιθέμενα άτομα" είναι άτομα τα οποία συνήθως εκτελούν εργασία σε ελεγχόμενη περιοχή, που τα εκθέτει σε κινδύνους από ιοντίζουσες ακτινοβολίες.  "Ελεγχόμενη περιοχή" είναι ορισμένη περιοχή μέσα στην οποία υπάρχει πηγή ιοντιζουσών ακτινοβολιών και στην οποία επαγγελματικώς εκτιθέμενα άτομα δύνανται να δεχθούν δόση ανώτερη από 1,5 rem ανά έτος. Στην περιοχή αυτή εφαρμόζεται φυσική και ιατρική  επίβλεψη για την προστασία από τις ακτινοβολίες.  "Επιβλεπόμενη περιοχή" είναι κάθε περιοχή περιβάλλουσα την ελεγχόμενη περιοχή, όπου υπάρχει μονίμως κίνδυνος υπερβάσεως της μεγίστης επιτρεπτής δόσεως για τον πληθυσμό, και στην οποία εφαρμόζεται φυσική επίβλεψη προστασίας από ακτινοβολίες.    3 - Μονάδες και σύμβολα "Curie" είναι η ποσότητα του ραδιονουκλεϊδίου στην οποία ο αριθμός των διασπάσεων ανά δευτερόλεπτο είναι 3,7 x 1010. Αυτή είναι η μονάδα ραδιενεργείας. Το "kilocurie" ισούται με 103 curie και τα υποπολλαπλάσια: το "millicurie", mc, ισούται με 10 3 curie  και το "microcurie" ισούται με 10 6 curie.  "Rad" είναι η μονάδα της απορροφούμενης δόσεως: 1 rad = 100 ergs ανά γραμμάριο ακτινοβοληθέντος υλικού στο θεωρούμενο σημείο.  "Rem" αντιστοιχεί στην ποσότητα των ιοντιζουσών ακτινοβολιών η οποία, όταν απορροφηθεί από το ανθρώπινο σώμα, παράγει το ίδιο βιολογικό αποτέλεσμα με εκείνο που παράγεται στον ίδιο ιστό από την απορρόφηση ενός rad ακτίνων Χ.  Οι ακτίνες Χ που λαμβάνονται ως αναφορά, είναι εκείνες που παράγουν μέσο ειδικό ιονισμό ίσο προς 100 ζεύγη ιόντων ανά μικρόν διαδρομής στο νερό. Αυτό αντιστοιχεί σε ακτίνες Χ περίπου 250 kV.  "Roentgen" είναι η ποσότητα των ακτίνων Χ ή γάμμα, των οποίων η αντίστοιχη σωματιδιακή εκπομπή, μέσα σε 0,001293 γραμμάρια αέρος, παράγει στον αέρα ιόντα με ποσότητα ηλεκτρικού φορτίου, θετικού ή αρνητικού, ίση προς μία ηλεκτροστατική μονάδα.    4 - Ραδιενέργεια και δόσεις "Ραδιενέργεια" είναι ο αριθμός των διασπάσεων ανά μονάδα χρόνου- η ραδιενέργεια εκφράζεται σε "curie".  "Απορροφούμενη δόση" είναι το ποσό της ενεργείας που μεταδίδεται από τα ιοντίζοντα σωματίδια στη μονάδα μάζας του ακτινοβοληθέντος υλικού στο θεωρούμενο σημείο, ανεξαρτήτως του τύπου της χρησιμοποιούμενης ιοντίζουσας ακτινοβολίας. Η μονάδα της  απορροφούμενης δόσεως είναι το "rad".  "Δόση εκθέσεως" των ακτίνων Χ ή γάμμα σε ένα ορισμένο σημείο είναι το μέτρο της ακτινοβολίας σε συνάρτηση με την ικανότητά της να προκαλεί ιοντισμό. Η μονάδα της δόσεως εκθέσεως στις ακτίνες Χ ή γάμμα είναι το "roentgen" (r).  "Ατομική δόση" είναι η δόση των ιοντιζουσών ακτινοβολιών που λαμβάνεται από ένα άτομο κατά τη διάρκεια μιας δεδομένης χρονικής περιόδου.  "Ολοκληρωτική απορροφούμενη δόση" είναι η ολική ποσότητα ενεργείας που μεταδίδεται στο υλικό από τα ιοντίζοντα σωματίδια σε ολόκληρη τη θεωρούμενη περιοχή.  Η μονάδα της ολοκληρωτικής απορροφούμενης δόσεως είναι το "gramme-rad".  "Σχετική βιολογική επίδραση" (ΣΒΕ) αντιστοιχεί στο λόγο μιας δόσεως ακτίνων Χ, που λαμβάνεται ως αναφορά προς τη δόση της θεωρούμενης ιοντίζουσας ακτινοβολίας η οποία προκαλεί το ίδιο βιολογικό αποτέλεσμα. Οι παραδεκτές τιμές της ΣΒΕ για τους διαφόρους  τύπους ακτινοβολίας δίδονται στον ακόλουθο πίνακα:   "" ID="1">Ακτίνες Χ και γάμμα, ηλεκτρόνια και ακτίνες βήτα όλων των ενεργειών> ID="2">1> ID="3">Ολόσωμη έκθεση (κρίσιμο όργανο: αιμοποιητικοί ιστοί)"> ID="1">Ταχέα νετρόνια και πρωτόνια μέχρι 10 MeV> ID="2">10> ID="3">Ολόσωμη έκθεση (κρίσιμη  αντίδραση: δημιουργία καταρράκτη)"> ID="1">Σωματίδια άλφα εκπεμπόμενα από φυσικά ραδιενεργά στοιχεία> ID="2">10> ID="3">Καρκινογένεση"> ID="1">Βαρείς πυρήνες ανακρούσεως> ID="2">20> ID="3">Δημιουργία καταρράκτη"> "Βιολογικά ενεργός δόση" καλούμενη "δόση ΣΒΕ" καθορίζεται από το γινόμενο της απορροφούμενης δόσεως σε rad επί το συντελεστή ΣΒΕ. Η δόση ΣΒΕ εκφράζεται σε "rem".  "Μέγιστες επιτρεπτές δόσεις με επαρκή ασφάλεια" είναι οι δόσεις των ιοντιζουσών ακτινοβολιών οι οποίες με τα σημερινά δεδομένα των γνώσεών μας δεν αναμένεται να προκαλέσουν σημαντικές διαταραχές στο άτομο, οποτεδήποτε κατά τη διάρκεια της ζωής του, ή  στον πληθυσμό.  Οι δόσεις αυτές υπολογίζονται λαμβάνοντας υπόψη τις ακτινοβολίες που λαμβάνονται από τα άτομα ή τον πληθυσμό, εξαιρουμένων εκείνων που οφείλονται στο φυσικό υπόστρωμα ακτινοβολιών και στις ιατρικές εξετάσεις και θεραπείες.  "Σωρευτική δόση" εκφράζει το άθροισμα όλων των δόσεων που προστίθενται με την πάροδο του χρόνου, τις οποίες ένα άτομο έχει δεχθεί από οποιαδήποτε πηγή, εξαιρουμένων εκείνων που οφείλονται στο φυσικό υπόστρωμα ακτινοβολιών και στις ιατρικές εξετάσεις και  θεραπείες.  "Δόση πληθυσμού" είναι η δόση των ιοντιζουσών ακτινοβολιών που λαμβάνεται από τον πληθυσμό κατά μία δεδομένη χρονική περίοδο και σταθμίζεται σε σχέση με τα δημογραφικά δεδομένα.   ΤΙΤΛΟΣ II Πεδίο εφαρμογής   Άρθρο 2  Οι παρούσες οδηγίες εφαρμόζονται στην παραγωγή, την επεξεργασία, το χειρισμό, τη χρησιμοποίηση, την κατοχή, την αποθήκευση, τη μεταφορά και την απόρριψη των φυσικών και τεχνητών ραδιενεργών ουσιών, καθώς και σε κάθε άλλη δραστηριότητα που  εγκυμονεί κίνδυνο προερχόμενο από ιοντίζουσες ακτινοβολίες.   Άρθρο 3  Κάθε Κράτος Μέλος υποβάλλει σε υποχρέωση δηλώσεως την άσκηση των δραστηριοτήτων που προβλέπονται στο ανωτέρω άρθρο 2, και στις περιπτώσεις που καθορίζονται από κάθε Κράτος Μέλος, οι δραστηριότητες αυτές υποβάλλονται, ανάλογα με το βαθμό του  κινδύνου που προκύπτει από αυτές, σε υποχρέωση προηγουμένης αδείας.   Άρθρο 4  Το καθεστώς δηλώσεως και προηγουμένης αδείας δύναται να μην εφαρμοσθεί για την περίπτωση των:  α) ραδιενεργών ουσιών που η ραδιενέργειά τους είναι μικρότερη από 0,1 microcurie. Η τιμή αυτή εφαρμόζεται στα πλέον υψηλής τοξικότητος ραδιονουκλεΐδια. Άλλες τιμές προσδιορίζονται για κάθε περίπτωση σε σχέση με τη σχετική ραδιοτοξικότητα και τις  πληροφορίες που δίδονται στους πίνακες του παραρτήματος I αυτών των οδηγιών- β) ραδιενεργών ουσιών που η συγκέντρωσή τους είναι κατώτερη των 0,002 microcurie ανά γραμμάριο και στερεών φυσικών ραδιενεργών ουσιών των οποίων η συγκέντρωση είναι μικρότερη του 0,01 microcurie ανά γραμμάριο- γ) συσκευών που εκπέμπουν ιοντίζουσες ακτινοβολίες, τύπου εγκεκριμένου από τις αρμόδιες αρχές, υπό τον όρο ότι τα ραδιενεργά υλικά είναι αποτελεσματικά προστατευμένα από κάθε επαφή ή διαρροή και ότι ο ρυθμός της εκπεμπόμενης δόσεως, πάντοτε και σε  οποιοδήποτε σημείο, ευρισκόμενο σε απόσταση 0,1 του μέτρου από την εξωτερική επιφάνεια της συσκευής, δεν υπερβαίνει τα 0,1 millirem ανά ώρα.   Άρθρο 5  Εκτός των περιπτώσεων απαγορεύσεως που προβλέπονται από την εθνική νομοθεσία, προηγούμενη άδεια πρέπει να απαιτείται για:  α) τη χρήση ραδιενεργών ουσιών για ιατρικούς σκοπούς- β) την προσθήκη ραδιενεργών ουσιών στην παρασκευή τροφίμων, φαρμακευτικών προϊόντων, καλλυντικών και προϊόντων οικιακής χρήσεως και το χειρισμό αυτών των τροφίμων, φαρμάκων και προϊόντων- γ) τη χρησιμοποίηση ραδιενεργών ουσιών στην κατασκευή παιχνιδιών.   ΤΙΤΛΟΣ III Μέγιστες επιτρεπτές δόσεις με επαρκή ασφάλεια   Άρθρο 6    1 - Η έκθεση προσώπων και ο αριθμός των εκτιθεμένων ατόμων σε ιοντίζουσες ακτινοβολίες πρέπει να περιορίζονται κατά το δυνατόν.    2 - Άτομα ηλικίας μικρότερης των 18 ετών, δεν επιτρέπεται να τοποθετούνται σε εργασία που συνεπάγεται επαγγελματική έκθεση στον κίνδυνο από ιοντίζουσες ακτινοβολίες.    3 - Οι γυναίκες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή του θηλασμού δεν πρέπει να γίνονται δεκτές σε εργασίες που συνεπάγονται κίνδυνο αυξημένης εκθέσεως.   ΚΕΦΑΛΑΙΟ I Μέγιστες επιτρεπτές δόσεις για επαγγελματικώς εκτιθέμενα άτομα   Άρθρο 7   ΟΛΟΣΩΜΗ ΕΚΘΕΣΗ    1 - Η μέγιστη επιτρεπτή δόση για ένα άτομο επαγγελματικώς εκτιθέμενο εκφράζεται σε rem και υπολογίζεται σε συνάρτηση με την ηλικία του και τη μέση ετήσια δόση των 5 rem.  Η μέγιστη επιτρεπτή δόση για ένα άτομο επαγγελματικώς εκτιθέμενο, ορισμένης ηλικίας, υπολογίζεται από τον βασικό τύπο:   "" ID="1" ASSV="3" ACCV="3.1.2">όπου> ID="2">D = (N-18)"> ID="2">D = η δόση σε rem"> ID="2">N = η ηλικία σε έτη."> Η δόση D είναι εκείνη που λαμβάνεται στην πραγματικότητα από τα αιμοποιητικά όργανα, τις γονάδες και τους φακούς των οφθαλμών.    2 - Τα προστατευτικά συστήματα βασίζονται στη μέση εβδομαδιαία δόση των 0,1 rem.    3 - Η μέγιστη σωρευτική δόση για κάθε περίοδο δεκατριών συνεχών εβδομάδων δεν δύναται να υπερβαίνει τα 3 rem. Τα ακόλουθα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό της δόσεως:  α) Άτομα ηλικίας 18 ετών και άνω μπορεί να δεχθούν την σωρευτική δόση 3 rem (κατανεμημένη στην περίοδο των 13 διαδοχικών εβδομάδων) υπό την προϋπόθεση ότι τηρείται ο βασικός τύπος και ότι η σωρευτική δόση κατά τη διάρκεια ενός έτους δεν υπερβαίνει ποτέ  τα 12 rem.  Η εφ' άπαξ λήψη της δόσεως 3 rem δύναται να γίνει αποδεκτή μόνο κατ' εξαίρεση.  β) Όταν η προηγουμένως σωρευθείσα δόση είναι με βεβαιότητα γνωστή και είναι κατώτερη της δόσεως που υπολογίζεται από τον βασικό τύπο, είναι δυνατόν να γίνει αποδεκτή η σώρευση δόσεων με ρυθμό 3 rem ανά 13 εβδομάδες, για τόσο διάστημα ώστε να μην γίνεται  υπέρβαση της μέγιστης επιτρεπτής δόσεως που υπολογίζεται από τον βασικό τύπο.  γ) Όταν η προηγουμένως σωρευθείσα δόση δεν είναι γνωστή με βεβαιότητα, γίνεται παραδεκτό ότι αυτή είναι ίση με τη μέγιστη επιτρεπτή δόση, που υπολογίζεται από τον βασικό τύπο.  δ) Όταν η προηγουμένως σωρευθείσα δόση είναι γνωστή με βεβαιότητα και αντιστοιχεί σε κανόνες που ίσχυαν την εποχή που οι προτεινόμενες μέγιστες επιτρεπτές δόσεις ήταν μεγαλύτερες από αυτές που υπολογίζονται από τον βασικό τύπο, ο υπολογισμός εκτελείται  όπως προβλέπεται στο προηγούμενο εδάφιο.   Άρθρο 8   ΣΧΕΔΙΑΣΜΕΝΗ ΕΙΔΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ  Στην περίπτωση σχεδιασμένης ειδικής εκθέσεως δύναται να επιτραπεί η δόση 12,5 rem για άτομα επαγγελματικώς εκτιθέμενα. Η δόση αυτή δεν μπορεί να ληφθεί παρά μόνο μία φορά κατά τη διάρκεια της ζωής- περιλαμβάνεται στη μέγιστη  επιτρεπτή δόση που υπολογίζεται από τον βασικό τύπο. Ενδεχόμενη υπέρβαση σε σχέση με τη μέγιστη επιτρεπτή ολική δόση που υπολογίζεται με τον βασικό τύπο δεν λαμβάνεται υπόψη.  Οι γυναίκες που δεν έχουν υπερβεί την ηλικία αναπαραγωγής δεν δύνανται να υποβάλλονται σε σχεδιασμένη ειδική έκθεση.   Άρθρο 9   ΟΛΟΣΩΜΗ ΕΚΘΕΣΗ ΟΦΕΙΛΟΜΕΝΗ ΣΕ ΑΤΥΧΗΜΑ  Όπου υπάρχει έκθεση οφειλόμενη σε ατύχημα ατόμου επαγγελματικώς εκτιθεμένου, μία δόση μεταξύ 3 και 25 rem, υπό την προϋπόθεση ότι λαμβάνεται εφ' άπαξ κατά τη διάρκεια της ζωής, προστίθεται στη μέγιστη επιτρεπτή  σωρευτική δόση που αντιστοιχεί στην ηλικία του ατόμου και υπολογίζεται σύμφωνα με τον βασικό τύπο. Κάθε υπέρβαση σε σχέση με τη μέγιστη ολική δόση δεν λαμβάνεται υπόψη.   Άρθρο 10   ΜΕΡΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ  Στην περίπτωση μερικής εκθέσεως του σώματος, κατά τη διάρκεια της οποίας το σύνολο των δόσεων που λαμβάνονται από τα αιμοποιητικά όργανα, τις γονάδες και τους φακούς των οφθαλμών, δεν υπερβαίνει τα όρια που καθορίζονται από τον βασικό  τύπο, η μέγιστη επιτρεπτή δόση καθορίζεται ως ακολούθως:  α) για εξωτερικές εκθέσεις των άκρων (χειρών και αντιβραχιόνων, ποδών και αστραγάλων), 15 rem ανά 13 εβδομάδες και 60 rem ετησίως- β) για εξωτερικές εκθέσεις ολοκλήρου του δέρματος, 8 rem ανά 13 εβδομάδες και 30 rem ετησίως- γ) για εκθέσεις των εσωτερικών οργάνων, εξαιρουμένων των αιμοποιητικών οργάνων, των γονάδων και των φακών των οφθαλμών, 4 rem ανά 13 εβδομάδες και 15 rem ετησίως.   ΚΕΦΑΛΑΙΟ II Μέγιστες επιτρεπτές δόσεις για τις ειδικές ομάδες του πληθυσμού   Άρθρο 11  α) Για άτομα που ανήκουν στις ειδικές ομάδες του πληθυσμού, κατά την έννοια του άρθρου 1 παράγραφος 2 εδάφιο 5 περιπτώσεις α) και β), η μέγιστη επιτρεπτή δόση καθορίζεται σε 1,5 rem ετησίως- η εν λόγω δόση είναι η δόση που πραγματικά  λαμβάνεται από τα αιμοποιητικά όργανα, τις γονάδες και τους φακούς των οφθαλμών.  β) Για άτομα που ανήκουν στις ειδικές ομάδες του πληθυσμού, κατά την έννοια του άρθρου 1 παράγραφος 2 εδάφιο 5 περίπτωση γ), η μέγιστη επιτρεπτή δόση καθορίζεται σε 0,5 rem ετησίως- η εν λόγω δόση είναι η δόση που πραγματικά λαμβάνεται από τα  αιμοποιητικά όργανα, τις γονάδες και τους φακούς των οφθαλμών.   ΚΕΦΑΛΑΙΟ III Μέγιστη επιτρεπτή δόση για τον πληθυσμό στο σύνολό του   Άρθρο 12  Για τον πληθυσμό στο σύνολό του, η μέγιστη επιτρεπτή δόση κατ' άτομο, σωρευμένη μέχρι ηλικίας 30 ετών, είναι 5 rem. Αυτή η δόση πρέπει, με στάθμιση, να λαμβάνει υπόψη τις δόσεις που έχουν ληφθεί από τα επαγγελματικώς εκτιθέμενα πρόσωπα και από  τις ειδικές ομάδες του πληθυσμού. Δεν λαμβάνει υπόψη τις εκθέσεις που οφείλονται στο φυσικό υπόστρωμα ακτινοβολιών και στις ιατρικές εξετάσεις και θεραπείες.   ΤΙΤΛΟΣ IV Μέγιστη επιτρεπτή έκθεση και μόλυνση   Άρθρο 13    1 - "Μέγιστη επιτρεπτή έκθεση" σημαίνει την εξωτερική έκθεση κατανεμημένη στο σώμα για μια χρονική περίοδο και η οποία αποδίδει, σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα των γνώσεων, τη μέγιστη επιτρεπτή δόση στο μεμονωμένο άτομο ή στον πληθυσμό.    2 - Οι εκθέσεις εκφράζονται, αναλόγως της περιπτώσεως, σε δόση εκθέσεως, δόση μετρούμενη στον αέρα και σε ροή σωματιδίων.    3 - Ο πίνακας του παραρτήματος 2 αυτών των οδηγιών δίδει την αντιστοιχία μεταξύ της ροής νετρονίων και της μέγιστης επιτρεπτής δόσεως για τα επαγγελματικώς εκτιθέμενα άτομα.   Άρθρο 14    1 - "Μέγιστη επιτρεπτή μόλυνση" σημαίνει αυτή η μόλυνση για την οποία οι ποσότητες των ραδιονουκλεϊδίων που υπάρχουν στον εισπνεόμενο αέρα ή στο πόσιμο νερό δεν υπερβαίνουν τις μέγιστες επιτρεπτές συγκεντρώσεις που καθορίζονται στον πίνακα 3  του παραρτήματος αυτών των οδηγιών.    2 - Οι συγκεντρώσεις εκφράζονται σε ραδιενέργεια ανά μονάδα όγκου.    3 - Ο πίνακας του παραρτήματος 3 δίδει τις συγκεντρώσεις που αντιστοιχούν στη μέγιστη επιτρεπτή δόση για τα επαγγελματικώς εκτιθέμενα άτομα.    4 - Στην περίπτωση μολύνσεως που προκύπτει από την ενσωμάτωση στο ίδιο όργανο μίγματος ραδιονουκλεϊδίων, η φύση των οποίων είναι γνωστή, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η σωρευτική δράση των εκθέσεων τις οποίες αυτά προκαλούν.    5 - Στην περίπτωση μολύνσεως ενός μόνον οργάνου από μίγμα ραδιονουκλεϊδίων, η φύση των οποίων είναι γνωστή, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη, για τον υπολογισμό των μεγίστων επιτρεπτών συγκεντρώσεων, το άθροισμα των εκθέσεων που προκύπτουν από τα διάφορα  νουκλεΐδια.    6 - Η περίπτωση της μολύνσεως διαφόρων οργάνων δια της ενσωματώσεως ενός μίγματος ραδιονουκλεϊδίων θεωρείται ως ολική έκθεση.    7 - Στην περίπτωση μολύνσεως δι' ενός μίγματος ραδιονουκλεϊδίων αγνώστου συνθέσεως, οι τιμές που χρησιμοποιούνται είναι εκείνες που αναγράφονται στον πίνακα του παραρτήματος 3 για οποιοδήποτε μίγμα ραδιονουκλεϊδίων που εκπέμπουν σωματίδια βήτα και  γάμμα, και για οποιοδήποτε μίγμα ραδιονουκλεϊδίων που εκπέμπουν σωματίδια άλφα.   Άρθρο 15  Όταν η έκθεση των επαγγελματικώς εκτιθεμένων ατόμων περιορίζεται σε 40 ώρες εβδομαδιαίως, οι συγκεντρώσεις που αναφέρονται στον πίνακα του παραρτήματος 3 για τον εισπνεόμενο αέρα δύνανται να πολλαπλασιάζονται με το 3. Στην περίπτωση που άτομα  παραμένουν για περιορισμένη χρονική περίοδο μέσα σε ατμόσφαιρα μολυσμένη με ραδιενεργό ουσία, ο συντελεστής διορθώσεως δύναται να είναι μεγαλύτερος του 3, ανάλογα με το χρόνο εκθέσεως, οπωσδήποτε όμως δεν δύναται ποτέ να υπερβαίνει το 10.   Άρθρο 16  Οι τιμές των μεγίστων επιτρεπτών εκθέσεων και μολύνσεων, οι σχετικές με συνθήκες διαφορετικές από αυτές της ολικής εκθέσεως των επαγγελματικώς εκτιθεμένων ατόμων, υπολογίζονται από τις μέγιστες επιτρεπτές δόσεις, όπως καθορίζονται στον τίτλο  III. Στο εξωτερικό των ελεγχομένων περιοχών, οι μέγιστες επιτρεπτές συγκεντρώσεις που προσδιορίζουν τις μέγιστες επιτρεπτές μολύνσεις καθορίζονται στο ένα δέκατο των τιμών που αναγράφονται στον πίνακα του παραρτήματος 3.   Άρθρο 17  Προκειμένου να εξασφαλισθεί η προστασία της υγείας του πληθυσμού σε συνάρτηση με τις μέγιστες επιτρεπτές δόσεις που καθορίζονται στα άρθρα 11 και 12 και τις μέγιστες επιτρεπτές εκθέσεις και μολύνσεις που αναφέρονται στα άρθρα 13, 14, 15 και  16, κάθε Κράτος Μέλος λαμβάνει μέτρα επιβλέψεως, επιθεωρήσεως και επεμβάσεως σε περίπτωση ατυχήματος.    1 - Επίβλεψη είναι το σύνολο των μέτρων και ελέγχων τα οποία χρησιμεύουν για την ανίχνευση και την εξουδετέρωση των συντελεστών οι οποίοι, κατά την παραγωγή και τη χρήση των ιοντιζουσών ακτινοβολιών, ή κατά την εκτέλεση μιας οποιασδήποτε εργασίας που  συνεπάγεται έκθεση στη δράση τους, μπορούν να δημιουργήσουν κίνδυνο από ακτινοβολίες για τον πληθυσμό. Η έκταση των λαμβανομένων προφυλάξεων εξαρτάται από το μέγεθος των κινδύνων από ακτινοβολίες, ιδιαιτέρως στην περίπτωση ατυχήματος, και από την  πυκνότητα του πληθυσμού.    2 - Η επίβλεψη εκτελείται:  α) στις "επιβλεπόμενες περιοχές", δηλαδή στις περιοχές στις οποίες η προστασία βασίζεται στην τήρηση της μέγιστης επιτρεπτής δόσεως των 0,5 rem ετησίως που καθορίζεται στο άρθρο 11 παράγραφος β), για άτομα που ανήκουν στην ειδική ομάδα του πληθυσμού που  διαμένει στη γειτονία της ελεγχόμενης περιοχής- β) για ολόκληρη την έκταση, για την οποία η μέγιστη επιτρεπτή δόση είναι εκείνη που καθορίστηκε για τον πληθυσμό στο σύνολό του.    3 - Η επίβλεψη πρέπει να περιλαμβάνει την εξέταση και τον έλεγχο των μέσων προστασίας καθώς και την εκτέλεση του προσδιορισμού των δόσεων για την προστασία του πληθυσμού.  α) Η εξέταση και ο έλεγχος των μέσων προστασίας περικλείει μεταξύ άλλων:  1. Την εξέταση και την προηγούμενη έγκριση των μελετών των εγκαταστάσεων που συνεπάγονται κίνδυνο ακτινοβολίας και των τόπων στους οποίους προτείνεται να γίνουν αυτές οι εγκαταστάσεις.  2. Την έγκριση των νέων εγκαταστάσεων, όσον αφορά την προστασία από κάθε είδους ακτινοβολία ή μόλυνση, που ενδέχεται να υπερβεί την περίμετρο της εγκαταστάσεως, λαμβάνοντας υπόψη τις δημογραφικές, μετεωρολογικές, γεωλογικές και υδρολογικές συνθήκες.  3. Την εξακρίβωση της αποτελεσματικότητος των τεχνικών μέσων προστασίας.  4. Την έγκριση από απόψεως φυσικού ελέγχου των εγκαταστάσεων μετρήσεως της ακτινοβολίας και της μολύνσεως.  5. Την εξακρίβωση της καλής καταστάσεως λειτουργίας και ορθής χρησιμοποιήσεως των οργάνων μετρήσεως.  β) Οι προσδιορισμοί των δόσεων που πρέπει να γίνονται για την προστασία του πληθυσμού περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων:  1. Τον υπολογισμό της εξωτερικής εκθέσεως, με ένδειξη της ποιότητος της εξεταζομένης ακτινοβολίας και, κατά περίπτωση, τον προσδιορισμό της δόσεως εκθέσεως, της μετρούμενης δόσεως στον αέρα, ή της ροής.  2. Τον υπολογισμό των ραδιενεργών μολύνσεων, με ένδειξη της φύσεως και της φυσικής και χημικής καταστάσεως των ραδιενεργών μολυντικών ουσιών, καθώς και τον προσδιορισμό της ραδιενέργειας των ραδιενεργών ουσιών και της συγκεντρώσεώς τους (ανά μονάδα  όγκου στον αέρα και στο νερό, ανά μονάδα επιφανείας στο έδαφος και ανά μονάδα βάρους στα βιολογικά δείγματα και στα δείγματα τροφών).  3. Τον υπολογισμό της "δόσεως πληθυσμού", λαμβάνοντας υπόψη τις συνθήκες εκθέσεως, και σταθμίζοντάς την σε σχέση με τα δημογραφικά δεδομένα. Ιδιαιτέρως, δόσεις που οφείλονται σε έκθεση σε διάφορες πηγές ακτινοβολιών πρέπει να προστίθενται κατά το μέτρο  του δυνατού.  γ) Η συχνότητα των υπολογισμών καθορίζεται κατά τρόπο ώστε να εξασφαλίζεται σε κάθε περίπτωση η τήρηση των βασικών κανόνων.  δ) Τα έγγραφα σχετικά με τη μέτρηση της εξωτερικής εκθέσεως ή της ραδιενεργού μολύνσεως, μαζί με τα αποτελέσματα του υπολογισμού της δόσεως που έχει λάβει ο πληθυσμός, πρέπει να φυλάσσονται σε αρχείο.    4 - Κάθε Κράτος Μέλος καθιερώνει ένα σύστημα επιθεωρήσεως, προκειμένου να ασκεί την επίβλεψη της προστασίας της υγείας του πληθυσμού και να προωθεί όλα τα μέτρα επιβλέψεως και επεμβάσεως, κάθε φορά που αυτά θεωρούνται αναγκαία.    5 - α) Στην περίπτωση που συμβαίνει ένα ατύχημα, τα Κράτη Μέλη:  1. προβλέπουν τα μέτρα που πρέπει να λάβει η αρμόδια αρχή- 2. καθορίζουν και εγκαθιστούν το μηχανισμό επεμβάσεως με το προσωπικό και υλικό που είναι αναγκαία για τη διαφύλαξη και διατήρηση της υγείας του πληθυσμού.  β) Τα Κράτη Μέλη υποχρεούνται να ανακοινώνουν στην Επιτροπή τις διατάξεις που θεσπίζουν κατ' εφαρμογή της παραγράφου α) περιπτώσεις 1 και 2.  γ) Κάθε ατύχημα που συνεπάγεται έκθεση του πληθυσμού, πρέπει να δηλώνεται επειγόντως, όταν οι περιστάσεις το απαιτούν, στα γειτονικά Κράτη Μέλη και στην Επιτροπή της Ευρατόμ.   ΤΙΤΛΟΣ V Βασικές αρχές επιβλέψεως της υγείας των εργαζομένων   Άρθρο 18    1 - Η επίβλεψη της υγείας των εργαζομένων στις ελεγχόμενες περιοχές συνίσταται από τη φυσική επίβλεψη για την προστασία από τις ακτινοβολίες και από την ιατρική επίβλεψη.    2 - Ένα σύστημα ή συστήματα επιθεωρήσεως καθιερώνονται από κάθε Κράτος Μέλος με σκοπό την επιτήρηση αυτής της επιβλέψεως και την προώθηση των μέτρων επιβλέψεως και επεμβάσεως όπου είναι ανάγκη.   ΚΕΦΑΛΑΙΟ I Φυσική επίβλεψη για την προστασία από τις ακτινοβολίες   Άρθρο 19  Φυσική επίβλεψη για την προστασία διασφαλίζεται με ειδικευμένους εμπειρογνώμονες των οποίων η ειδίκευση αναγνωρίζεται από την αρμόδια αρχή. Η έκταση των χρησιμοποιουμένων μέσων πρέπει να εξαρτάται από το μέγεθος των εγκαταστάσεων, και η  ποικιλία και η ποιότητα των μέσων πρέπει να είναι συνάρτηση των κινδύνων των συνδεομένων με τις εργασίες που συνεπάγονται έκθεση σε ιοντίζουσες ακτινοβολίες.   Άρθρο 20  Η φυσική επίβλεψη για την προστασία περιλαμβάνει:    1 - Τον καθορισμό και τη σήμανση των ελεγχομένων περιοχών, ήτοι των περιοχών στις οποίες είναι δυνατόν να γίνει υπέρβαση της μεγίστης επιτρεπτής δόσεως 1,5 rem ετησίως, που καθορίζεται στο άρθρο 11 παράγραφος α) για τις ειδικές ομάδες του πληθυσμού,  και μέσα στις οποίες η προστασία βασίζεται στην τήρηση των μεγίστων επιτρεπτών δόσεων για τα επαγγελματικώς εκτιθέμενα άτομα, που καθορίζονται στο κεφάλαιο I του τίτλου III.    2 - Την εξέταση και τον έλεγχο των μέσων προστασίας, που περιλαμβάνουν:  α) τον έλεγχο και την προηγούμενη έγκριση για τις μελέτες των μονάδων που συνεπάγονται κίνδυνο ακτινοβολίας, καθώς και για την τοποθέτησή τους εντός της εγκαταστάσεως- β) την έγκριση νέων εγκαταστάσεων από απόψεως φυσικής επιβλέψεως- γ) την εξακρίβωση της αποτελεσματικότητος των τεχνικών μέσων προστασίας- δ) την εξακρίβωση της καλής καταστάσεως λειτουργίας των οργάνων μετρήσεως και ορθής χρησιμοποιήσεώς τους.    3 - Τους ακόλουθους υπολογισμούς:  α) τον υπολογισμό των εκθέσεων στις θεωρούμενες θέσεις με ένδειξη της φύσεως και, όπου απαιτείται, της ποιότητος της εν λόγω ακτινοβολίας, προκειμένου να καταστεί δυνατό να λαμβάνεται υπόψη η σχετική βιολογική επίδραση (ΣΒΕ) των ιοντιζουσών ακτινοβολιών  και, αναλόγως της περιπτώσεως, τον προσδιορισμό της δόσεως εκθέσεως, της μετρουμένης δόσεως στον αέρα ή της ροής- β) τον υπολογισμό των ραδιενεργών μολύνσεων, με ένδειξη της φύσεως και της φυσικής και χημικής καταστάσεως των ραδιενεργών μολυντικών ουσιών καθώς και τον προσδιορισμό της ραδιενεργείας τους και της συγκεντρώσεώς τους ανά μονάδα όγκου και ανά μονάδα  επιφανείας- γ) τον υπολογισμό της ληφθείσης ατομικής ολοσώμου δόσεως, αναλόγως του τρόπου που συνέβη η έκθεση. Η σωρευτική ατομική δόση των ατόμων που εκτίθενται σε εξωτερική ακτινοβόληση πρέπει να υπολογίζεται με τη βοήθεια ενός ή περισσοτέρων ατομικών μετρητών  ακτινοβολίας τους οποίους μονίμως φέρει το άτομο. Ο υπολογισμός της ατομικής δόσεως ατόμων τα οποία δύνανται να εκτίθενται σε εσωτερική ακτινοβόληση πρέπει να γίνεται με οποιαδήποτε φυσική και ιατρική μέθοδο που επιτρέπει τον υπολογισμό της  ενσωματώσεως.   Άρθρο 21  Η συχνότητα των υπολογισμών καθορίζεται κατά τέτοιο τρόπο ώστε να εξασφαλίζεται σε κάθε περίπτωση η τήρηση των βασικών κανόνων.   Άρθρο 22    1 - Η καταγραφή των αποτελεσμάτων του υπολογισμού των ατομικών δόσεων φυλάσσεται καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής του ατόμου και οπωσδήποτε τουλάχιστον για διάστημα τριάντα ετών μετά την παύση της εργασίας η οποία συνεπάγεται έκθεση σε  ιοντίζουσες ακτινοβολίες.    2 - Τα αποτελέσματα των υπολογισμών των εκθέσεων και των ραδιενεργών μολύνσεων, καθώς και τα ληφθέντα μέτρα, φυλάσσονται σε αρχείο.   ΚΕΦΑΛΑΙΟ II Ιατρική επίβλεψη   Άρθρο 23  Η ιατρική επίβλεψη των εργαζομένων διασφαλίζεται από εξουσιοδοτημένους ιατρούς.   Άρθρο 24    1 - Κανείς εργαζόμενος δεν δύναται να τοποθετηθεί ή να παραμείνει σε εργασία που συνεπάγεται έκθεση σε ιοντίζουσες ακτινοβολίες εφ' όσον τα αποτελέσματα των ιατρικών εξετάσεων δεν το επιτρέπουν.    2 - Τα Κράτη Μέλη θεσπίζουν τις διαδικασίες προσφυγής κατά των πορισμάτων που αναφέρονται στην παράγραφο 1.   Άρθρο 25  Η ιατρική επίβλεψη των εργαζομένων περιλαμβάνει:    1 - Ιατρική εξέταση εν όψει προσλήψεως α) Η εξέταση αυτή περιλαμβάνει πλήρες ιατρικό ιστορικό του ατόμου, στο οποίο λαμβάνονται υπόψη όλες οι ενδεχόμενες προηγούμενες εκθέσεις σε ακτινοβολία και μία γενική κλινική εξέταση με όλες τις άλλες εξετάσεις που είναι αναγκαίες για την εκτίμηση της  καταστάσεως των οργάνων και των λειτουργιών που ενδέχεται να υποστούν την πιο μεγάλη επίδραση από την έκθεση σε ακτινοβολίες.  β) Ο ιατρός που πραγματοποιεί την εξέταση οφείλει να γνωρίζει τα αρχικά καθήκοντα και κάθε αλλαγή στα καθήκοντα του εργαζομένου, καθώς και τις εκθέσεις που συνεπάγονται αυτά.  γ) Τα Κράτη Μέλη καταρτίζουν για καθοδήγηση των εξουσιοδοτημένων ιατρών πίνακα ενδεικτικό των κριτηρίων καταλληλότητος.    2 - Περιοδικές ή ειδικές ιατρικές εξετάσεις για την εκτίμηση της καταστάσεως των πλέον ραδιοευαισθήτων οργάνων και λειτουργιών α) Η συχνότητα των εξετάσεων αυτών εξαρτάται από τις συνθήκες εργασίας και από την κατάσταση της υγείας του εργαζομένου. Το διάστημα μεταξύ δύο διαδοχικών εξετάσεων, το οποίο δεν πρέπει να υπερβαίνει το έτος, ελαττώνεται για όλες τις περιπτώσεις που το  απαιτούν οι συνθήκες εκθέσεως ή η κατάσταση της υγείας του εργαζομένου.  β) Ο εξουσιοδοτημένος ιατρός παρατείνει την ιατρική επίβλεψη μετά την παύση της εργασίας, επί όσο χρονικό διάστημα θεωρεί αναγκαίο για την διαφύλαξη της υγείας του ενδιαφερομένου.  γ) Η ακόλουθη ιατρική ταξινόμηση έχει υιοθετηθεί για εργασία που συνεπάγεται κινδύνους από ακτινοβολίες:  1. εργαζόμενοι ακατάλληλοι για εργασία, οι οποίοι πρέπει να απομακρυνθούν από τον κίνδυνο- 2. εργαζόμενοι υπό παρακολούθηση, των οποίων η ικανότητα να αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο πρέπει να αποδειχθεί- 3. εργαζόμενοι κατάλληλοι, ικανοί να συνεχίσουν να αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο που συνεπάγονται τα καθήκοντά τους- 4. εργαζόμενοι υπό ιατρική επίβλεψη μετά την παύση εργασίας που συνεπάγεται έκθεση σε ιοντίζουσες ακτινοβολίες.    3 - Ειδική επίβλεψη α) Ειδική επίβλεψη παρέχεται στις περιπτώσεις σοβαρής εξωτερικής εκθέσεως και στις περιπτώσεις μολύνσεως του εργαζομένου.  β) Οι περιοδικές ιατρικές εξετάσεις συμπληρώνονται με όλες τις εξετάσεις, μέτρα απομολύνσεως και επείγουσες ιατρικές θεραπείες τις οποίες ο ιατρός κρίνει αναγκαίες.  γ) Ο ιατρός αποφασίζει για την παραμονή του εργαζομένου στη θέση του, για την απομάκρυνσή του, για την απομόνωσή του και για την παροχή επείγουσας ιατρικής θεραπείας.  δ) Κάθε εργαζόμενος που λαμβάνει εξωτερική ακτινοβολία λόγω ατυχήματος, υπερβαίνουσα τα 25 rem, ή εσωτερική μόλυνση ατυχήματος, πρέπει να υποβάλλεται σε ιατρική επίβλεψη.   Άρθρο 26    1 - Ανοίγεται ιατρικός φάκελος για κάθε εργαζόμενο, ο οποίος ενημερώνεται και ο οποίος φυλάσσεται σε αρχείο καθ'όλη τη διάρκεια της ζωής του ενδιαφερομένου, και οπωσδήποτε για διάστημα τουλάχιστον τριάντα ετών μετά την παύση της εργασίας που  συνεπάγεται έκθεση σε ιοντίζουσες ακτινοβολίες.    2 - Ο ιατρικός φάκελος περιλαμβάνει τις πληροφορίες σχετικά με τα καθήκοντα του εργαζομένου, τις ληφθείσες ατομικές δόσεις από τον εργαζόμενο και τα αποτελέσματα των ιατρικών εξετάσεων.    3 - Τα Κράτη Μέλη καθορίζουν τα πρακτικά μέτρα που θα διευκολύνουν την τακτική ενημέρωση του ιατρικού φακέλου κάθε εργαζομένου. Εξασφαλίζουν επίσης την ελεύθερη κυκλοφορία στο εσωτερικό της Κοινότητος όλων των πληροφοριών που αφορούν τα καθήκοντα του  εργαζομένου και τις ληφθείσες δόσεις.   Άρθρο 27  Κάθε εργαζόμενος που ενδέχεται να εκτεθεί σε κίνδυνο ακτινοβολίας πρέπει να πληροφορείται περί των κινδύνων για την υγεία του, τους οποίους συνεπάγεται η εργασία, των προφυλάξεων που πρέπει να λαμβάνονται και της σπουδαιότητος της τηρήσεως των  ιατρικών απαιτήσεων.   Άρθρο 28  Οι παρούσες οδηγίες απευθύνονται σε όλα τα Κράτη Μέλη.  Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 2 Φεβρουαρίου 1959.  Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος COUVE DE MURVILLE    ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1   1. Σχετική ραδιοτοξικότητα των νουκλεϊδίων  Η παραδεκτή ταξινόμηση των ραδιενεργών νουκλεϊδίων αναλόγως της σχετικής ραδιοτοξικότητος είναι η ακόλουθη:  Α. Πολύ υψηλή ραδιοτοξικότητα Sr90 + Y90, Po210, At211, Ra226 + θυγατρικά προϊόντα, Ac227, Pu239, (1)Am241, Cm242 Β. Υψηλή ραδιοτοξικότητα Ca45, (1)Fe59, Sr89, Y91, Ru106 + Rh106, I131, (1)BA140 + La140, Ce144 + (1)Pr144, Sm151, (1)Eu154, (1)Tm170, Pb210 + Bi210 (Ra D + E), (1)U233, (1)Th234 + (1)Pa244 Γ. Μέτρια ραδιοτοξικότητα (1)Na24, P32, S35, Cl36, (1)K42, (1)Sc46, Sc47, Sc48, (1)V48, (1)Mn56, Fe55, (1)Co60, Ni59, (1)Cu64, (1)Zn65, (1)Ga72, (1)As76, (1)Rb86, (1)Zr95, (1)Nb95, (1)Mo99, Tc96, (1)Rh105, Pd103 + Rh103, (1)Ag105, Ag111, Cd109, (1)Ag109, (1)Sn113, (1)Te127,  (1)Te129, Cs137 + (1)Ba137, Pr143, Pm147, (1)Ho166, (1)Lu177, (1)Ta182, (1)W181, (1)Re183, (1)Ir190, (1)Ir192, (1)Pt191, (1)Pt193, (1)Au196, (1)Au198, (1)Au199, (1)Tl200, (1)Tl202, Tl204, (1)Pb203 Δ. Χαμηλή ραδιοτοξικότηταH3, (1)Be7, C14, F18, (1)Cr51, Ge71, (1)Tl201  2. Ραδιενέργεια υπό την οποία είναι δυνατόν να μην απαιτείται επίσημη άδεια  Οι ραδιενέργειες που αντιστοιχούν στη γραμμοσκιασμένη ζώνη είναι εκείνες για τις οποίες είναι δυνατόν να μην απαιτείται επίσημη άδεια.     (1) = Ραδιονουκλεΐδια που εκπέμπουν γάμμα ακτινοβολία.       ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 2    Ο πίνακας δίνει την αντιστοιχία της ροής νετρονίων προς τη μέγιστη επιτρεπτή δόση για τα επαγγελματικώς εκτιθέμενα άτομα (40 ώρες ανά εβδομάδα)  "" ID="1">0-025 eV> ID="2">700"> ID="1">10 eV> ID="2">700"> ID="1">10 KeV> ID="2">350"> ID="1">0-1 MeV>  ID="2">70"> ID="1">0-5 MeV> ID="2">30"> ID="1">1 MeV> ID="2">20"> ID="1">2 MeV> ID="2">12"> ID="1">3-10 MeV> ID="2">10">      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 3    Μέγιστη επιτρεπτή συγκέντρωση ραδιονουκλεϊδίων στον εισπνεόμενο αέρα και στο πόσιμο νερό για συνεχή έκθεση επαγγελματικώς εκτιθεμένων ατόμων (Ο πίνακας βασίζεται στις συστάσεις της Διεθνούς Επιτροπής Ραδιολογικής Προστασίας της 1ης Δεκεμβρίου 1954)  (1)() "" ID="1" ASSV="2">1> ID="2" ASSV="2">H3 (HTO or H32Ο)> ID="3" ASSV="2">Ολόκληρο το σώμα (ΓΕ) (2)()> ID="4">0-2> ID="5">10 5"> ID="4">0-2> ID="5">10 5"> ID="1" ASSV="2">4> ID="2">Be7> ID="3">Οστά> ID="4">1> ID="5">5 . 10 6"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">2 . 10 2> ID="5">3 . 10 6"> ID="1"  ASSV="2">6> ID="2" ASSV="2">C14 (CO2 στον αέρα)> ID="3">Λίπος> ID="4">3 . 10 3> ID="5">10 5"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">6 . 10 2> ID="5">10 5"> ID="1" ASSV="2">9> ID="2" ASSV="2">F18> ID="3">Οστά> ID="4">0-2> ID="5">3 . 10 5"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4"" 0-2> ID="5"" 3 . 10 5"> ID="1"  ASSV="2">11> ID="2" ASSV="2">Na24> ID="3" ASSV="2">Ολόκληρο το σώμα (ΓΕ)> ID="4">8 . 10 3> ID="5">2 . 10 6"> ID="4">8 . 10 3> ID="5">10 6"> ID="1" ASSV="2">15> ID="2" ASSV="2">P32> ID="3">Οστά> ID="4">2 . 10 4> ID="5">10 7"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">8 .  10 4> ID="5">10 7"> ID="1" ASSV="2">16> ID="2" ASSV="2">S23> ID="3">Δέρμα> ID="4">5 . 10 3> ID="5">10 6"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">6 . 10 3> ID="5">10 6"> ID="1" ASSV="2">17> ID="2" ASSV="2">Cl36> ID="3" ASSV="2">Ολόκληρο το σώμα (ΓΕ)> ID="4">4 10 3>  ID="5">6 . 10 7"> ID="4">10 2> ID="5">2 . 10 6"> ID="1" ASSV="2">19> ID="2" ASSV="2">K42> ID="3">Μυς> ID="4">10 2> ID="5">2 . 10 6"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">3 . 10 3> ID="5">6 . 10 7"> ID="1" ASSV="2">20> ID="2" ASSV="2">Ca45> ID="3">Οστά> ID="4">10 4>  ID="5">8 . 10 9"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">2 . 10 2> ID="5">3 . 10 6"> ID="1" ASSV="3">21> ID="2" ASSV="3">Sc46> ID="3">Σπλην> ID="4">0-4> ID="5">7 . 10 8"> ID="3">Ήπαρ> ID="4">0-3> ID="5">5 . 10 8"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">4 . 10 4> ID="5">7 . 10 8">  ID="1" ASSV="3">21> ID="2" ASSV="3">Sc47> ID="3">Σπλην> ID="4">4> ID="5">9 . 10 7"> ID="3">Ήπαρ> ID="4">3> ID="5">6 . 10 7"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">9 . 10 4> ID="5">2 . 10 7"> ID="1" ASSV="3">21> ID="2" ASSV="3">Sc48> ID="3">Σπλην> ID="4">3> ID="5">6 .  10 7"> ID="3">Ήπαρ> ID="4">1> ID="5">3 . 10 7"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">4 . 10 4> ID="5">7 . 10 8"> ID="1" ASSV="2">23> ID="2" ASSV="2">V48> ID="3">Οστά> ID="4">0-3> ID="5">6 . 10 7"> ID="3">(ΓΕ)(2)()> ID="4">3 . 10 4> ID="5">5 . 10 8"> ID="1"  ASSV="2">24> ID="2" ASSV="2">Cr51> ID="3">Νεφροί> ID="4">0-7> ID="5">10 5"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">2 . 10 2> ID="5">4 . 10 6"> ID="1" ASSV="3">25> ID="2" ASSV="3">Mn56> ID="3">Νεφροί> ID="4">0-15> ID="5">4 . 10 6"> ID="3">Ήπαρ> ID="4">0-4> ID="5">4 . 10  6"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">3 . 10 3> ID="5">5 . 10 7"> ID="1" ASSV="2">26> ID="2" ASSV="2">Fe55> ID="3">Αίμα> ID="4">5 . 10 3> ID="5">7 . 10 7"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">0-1> ID="5">2 . 10 5"> ID="1" ASSV="2">26> ID="2" ASSV="2">Fe59> ID="3">Αίμα> ID="4">10  4> ID="5">2 . 10 8"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">3 . 10 3> ID="5">5 . 10 7"> ID="1" ASSV="2">27> ID="2" ASSV="2">Co60> ID="3">Ήπαρ> ID="4">2 . 10 2> ID="5">10 6"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">4 . 10 4> ID="5">8 . 10 8"> ID="1" ASSV="2">28> ID="2" ASSV="2">Ni59>  ID="3">Ήπαρ> ID="4">0-3> ID="5">2 . 10 5"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">4 . 10 3> ID="5">7 . 10 7"> ID="1" ASSV="2">29> ID="2" ASSV="2">Cu64> ID="3">Ήπαρ> ID="4">6 . 10 2> ID="5">5 . 10 6"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">5 . 10 2> ID="5">9 . 10 7"> ID="1" ASSV="2">30>  ID="2" ASSV="2">Zn65> ID="3">Οστά> ID="4">6 . 10 2> ID="5">2 . 10 6"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">2 . 10 3> ID="5">4 . 10 7"> ID="1" ASSV="2">31> ID="2" ASSV="2">Ga72> ID="3">Οστά> ID="4">3> ID="5">10 6"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">5 . 10 4> ID="5">10 7"> ID="1"  ASSV="2">32> ID="2" ASSV="2">Ge71> ID="3">Νεφροί> ID="4">10> ID="5">4 . 10 5"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">2 . 10 2> ID="5">3 . 10 6"> ID="1" ASSV="2">33> ID="2" ASSV="2">As76> ID="3">Νεφροί> ID="4">0-2> ID="5">2 . 10 6"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">2 . 10 4>  ID="5">4 . 10 8"> ID="1" ASSV="2">37> ID="2" ASSV="2">Rb86> ID="3">Μυς> ID="4">3 . 10 3> ID="5">4 . 10 7"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">3 . 10 3> ID="5">4 . 10 7"> ID="1" ASSV="2">38> ID="2" ASSV="2">Sr89> ID="3">Οστά> ID="4">7 . 10 5> ID="5">2 . 10 8">  ID="3">(ΓΕ)> ID="4">7 . 10 4> ID="5">10 7"> ID="1" ASSV="2">38> ID="2" ASSV="2">Sr90 + Y90(3)> ID="3">Οστά> ID="4">8 . 10 7> ID="5">2 . 10 10"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">10 3> ID="5">2 . 10 7"> ID="1" ASSV="2">39> ID="2" ASSV="2">Y91> ID="3">Οστά> ID="4">4  . 10 2> ID="5">9 . 10 9"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">3 . 10 4> ID="5">5 . 10 8"> ID="1" ASSV="2">40> ID="2" ASSV="2">Zr95 + Nb95> ID="3">Οστά> ID="4">0-4> ID="5">8 . 10 8"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">6 . 10 4> ID="5">10 7"> ID="1" ASSV="2">41> ID="2"  ASSV="2">Nb95> ID="3">Οστά> ID="4">2 . 10 3> ID="5">2 . 10 7"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">2 . 10 3> ID="5">3 . 10 7"> ID="1" ASSV="2">42> ID="2" ASSV="2">Mo99> ID="3">Οστά> ID="4">5> ID="5">6 . 10 4"> ID="3">(ΓΕ)(2)()> ID="4">3 . 10 3> ID="5">5 . 10 7">  ID="1" ASSV="2">43> ID="2" ASSV="2">Tc96> ID="3">Νεφροί> ID="4">3 . 10 2> ID="5">3 . 10 6"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">10 3> ID="5">2 . 10 7"> ID="1" ASSV="2">44> ID="2" ASSV="2">Ru106 + Rh106(3)> ID="3">Νεφροί> ID="4">0-1> ID="5">3 . 10 8"> ID="3">(ΓΕ)>  ID="4">10 4> ID="5">2 . 10 8"> ID="1" ASSV="2">45> ID="2" ASSV="2">Rh105> ID="3">Νεφροί> ID="4">0-4> ID="5">2 . 10 6"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">10 3> ID="5">2 . 10 7"> ID="1" ASSV="2">46> ID="2" ASSV="2">Pd103 + Rh103(3)> ID="3">Νεφροί> ID="4">10 2>  ID="5">8 . 10 7"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">5 . 10 3> ID="5">9 . 10 7"> ID="1" ASSV="2">47> ID="2" ASSV="2">Ag105> ID="3">Ήπαρ> ID="4">2> ID="5">10 5"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">4 . 10 4> ID="5">7 . 10 8"> ID="1" ASSV="2">47> ID="2" ASSV="2">Ag111> ID="3">Ήπαρ>  ID="4">5> ID="5">3 . 10 5"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">5 . 10 4> ID="5">8 . 10 8"> ID="1" ASSV="2">48> ID="2" ASSV="2">Cd109 + Ag109(3)> ID="3">Ήπαρ> ID="4">7 . 10 2> ID="5">7 . 10 8"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">0-7> ID="5">10 4"> ID="1" ASSV="2">50> ID="2"  ASSV="2">Sn113> ID="3">Οστά> ID="4">0-2> ID="5">6 . 10 7"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">2 . 10 3> ID="5">3 . 10 7"> ID="1" ASSV="2">52> ID="2" ASSV="2">Te127> ID="3">Νεφροί> ID="4">3 . 10 2> ID="5">10 7"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">7 . 10 4> ID="5">10 7"> ID="1"  ASSV="2">52> ID="2" ASSV="2">Te129> ID="3">Νεφροί> ID="4">10 2> ID="5">4 . 10 8"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">2 . 10 4> ID="5">4 . 10 8"> ID="1" ASSV="2">53> ID="2" ASSV="2">I131> ID="3">Θυρεοειδής> ID="4">6 . 10 5> ID="5">6 . 10 9"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4"" 6  . 10 5> ID="5"" 6 . 10 9"> ID="1">54> ID="2">Xe133> ID="3">Ολόκληρο το σώμα (ΓΕ)> ID="4">4 . 10 3> ID="5">4 . 10 6"> ID="1">54> ID="2">Xe135> ID="3">Ολόκληρο το σώμα> ID="4">10 3> ID="5">2 . 10 6"> ID="1" ASSV="2">55> ID="2" ASSV="2">Cs137 +  Ba137(3)> ID="3">Μυς> ID="4">2 . 10 3> ID="5">2 . 10 7"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">2 . 10 3> ID="5">2 . 10 7"> ID="1" ASSV="2">56> ID="2" ASSV="2">Ba140 + La140(3)> ID="3">Οστά> ID="4">5 . 10 4> ID="5">2 . 10 8"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">3 . 10 4> ID="5">6 . 10  8"> ID="1" ASSV="2">57> ID="2" ASSV="2">La140> ID="3">Οστά> ID="4">0-3> ID="5">4 . 10 7"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">3 . 10 4> ID="5">5 . 10 8"> ID="1" ASSV="2">58> ID="2" ASSV="2">Ce144 + Pr144(3)> ID="3">Οστά> ID="4">8 . 10 3> ID="5">2 . 10 9">  ID="3">(ΓΕ)> ID="4">10 4> ID="5">2 . 10 8"> ID="1" ASSV="2">59> ID="2" ASSV="2">Pr143> ID="3">Οστά> ID="4">8 . 10 2> ID="5">2 . 10 7"> ID="3">(ΓΕ)(2)()> ID="4">5 . 10 4> ID="5">9 . 10 8"> ID="1" ASSV="2">61> ID="2" ASSV="2">Pm147> ID="3">Οστά>  ID="4">0-2> ID="5">4 . 10 8"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">2 . 10 3> ID="5">4 . 10 7"> ID="1" ASSV="2">62> ID="2" ASSV="2">Sm151> ID="3">Οστά> ID="4">5 . 10 2> ID="5">3 . 10 9"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">8 . 10 3> ID="5">10 6"> ID="1" ASSV="2">63> ID="2"  ASSV="2">Eu154> ID="3">Οστά> ID="4">10 2> ID="5">2 . 10 9"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">4 . 10 4> ID="5">8 . 10 8"> ID="1" ASSV="2">67> ID="2" ASSV="2">Ho166> ID="3">Οστά> ID="4">5> ID="5">8 . 10 7"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">5 . 10 4> ID="5">8 . 10 8"> ID="1"  ASSV="2">69> ID="2" ASSV="2">Tm170> ID="3">Οστά> ID="4">6 . 10 2> ID="5">10 8"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">5 . 10 4> ID="5">8 . 10 8"> ID="1" ASSV="2">71> ID="2" ASSV="2">Lu177> ID="3">Οστά> ID="4">6> ID="5">10 6"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">10 3> ID="5">2 . 10  7"> ID="1" ASSV="2">73> ID="2" ASSV="2">Ta182> ID="3">Ήπαρ> ID="4">10 1> ID="5">2 . 10 8"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">5 . 10 4> ID="5">9 . 10 8"> ID="1" ASSV="2">74> ID="2" ASSV="2">W181> ID="3">Οστά> ID="4">0-1> ID="5">5 . 10 6"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">7 .  10 4> ID="5">10 7"> ID="1" ASSV="3">75> ID="2" ASSV="3">Re183> ID="3">Θυρεοειδής> ID="4">9 . 10 2> ID="5">9 . 10 6"> ID="3">Δέρμα> ID="4">0-3> ID="5">3 . 10 5"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">2 . 10 3> ID="5">4 . 10 7"> ID="1" ASSV="3">77> ID="2"  ASSV="3">Ir190> ID="3">Νεφροί> ID="4">10 2> ID="5">8 . 10 7"> ID="3">Σπλην> ID="4">0-2> ID="5">10 6"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">3 . 10 3> ID="5">6 . 10 7"> ID="1" ASSV="3">77> ID="2" ASSV="3">Ir192> ID="3">Νεφροί> ID="4">9 . 10 4> ID="5">5 . 10 8">  ID="3">Σπλην> ID="4">6 . 10 3> ID="5">3 . 10 8"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">5 . 10 4> ID="5">9 . 10 8"> ID="1" ASSV="2">78> ID="2" ASSV="2">Pt191> ID="3">Νεφροί> ID="4">6 . 10 3> ID="5">2 . 10 7"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">7 . 10 4> ID="5">10 7"> ID="1"  ASSV="2">78> ID="2" ASSV="2">Pt193> ID="3">Νεφροί> ID="4">5 . 10 3> ID="5">2 . 10 7"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">9 . 10 4> ID="5">2 . 10 7"> ID="1" ASSV="3">79> ID="2" ASSV="3">Au196> ID="3">Ήπαρ> ID="4">5 . 10 2> ID="5">2 . 10 7"> ID="3">Νεφροί> ID="4">5 .  10 3> ID="5">2 . 10 7"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">2 . 10 3> ID="5">4 . 10 7"> ID="1" ASSV="3">79> ID="2" ASSV="3">Au198> ID="3">Ήπαρ> ID="4">4 . 10 2> ID="5">2 . 10 7"> ID="3">Νεφροί> ID="4">3 . 10 3> ID="5">10 7"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">6 . 10 4> ID="5">10  7"> ID="1" ASSV="3">79> ID="2" ASSV="3">Au199> ID="3">Ήπαρ> ID="4">9 . 10 2> ID="5">4 . 10 7"> ID="3">Νεφροί> ID="4">8 . 10 3> ID="5">3 . 10 7"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">2 . 10 3> ID="5">3 . 10 7"> ID="1" ASSV="2">81> ID="2" ASSV="2">Tl200> ID="3">Μυς>  ID="4">2 . 10 2> ID="5">2 . 10 6"> ID="3">(ΓΕ)(2)()> ID="4">10 3> ID="5">2 . 10 7"> ID="1" ASSV="2">81> ID="2" ASSV="2">Tl201> ID="3">Μυς> ID="4">8 . 10 2> ID="5">7 . 10 6"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">9 . 10 3> ID="5">2 . 10 6"> ID="1" ASSV="2">81> ID="2"  ASSV="2">Tl202> ID="3">Μυς> ID="4">2 . 10 2> ID="5">2 . 10 6"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">5 . 10 3> ID="5">9 . 10 7"> ID="1" ASSV="2">81> ID="2" ASSV="2">Tl204> ID="3">Μυς> ID="4">8 . 10 3> ID="5">8 . 10 7"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">10 3> ID="5">2 . 10 7">  ID="1" ASSV="2">82> ID="2" ASSV="2">Pb203> ID="3">Οστά> ID="4">0-1> ID="5">7 . 10 6"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">2 . 10 3> ID="5">4 . 10 7"> ID="1" ASSV="2">82> ID="2" ASSV="2">Pb210 + θυγ. προϊόντα (3)()> ID="3">Οστά> ID="4">2 . 10 6> ID="5">8 . 10 11">  ID="3">(ΓΕ)> ID="4">3 . 10 3> ID="5">4 . 10 7"> ID="1" ASSV="2">84> ID="2" ASSV="2">Po210 (διαλ.)> ID="3">Σπλην> ID="4">3 . 10 5> ID="5">5 . 10 10"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">3 . 10 6> ID="5">5 . 10 10"> ID="1">84> ID="2">Po210 (αδιαλ.)> ID="3">Πνεύμονες>  ID="4">-> ID="5">10 10"> ID="1" ASSV="2">85> ID="2" ASSV="2">At211> ID="3">Θυρεοειδής> ID="4">3 . 10 6> ID="5">5 . 10 10"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4"" 3 . 10 6> ID="5"" 5 . 10 10"> ID="1">86> ID="2">Rn220 + θυγ. προϊόντα> ID="3">Πνεύμονες> ID="4">->  ID="5">10 7"> ID="1">86> ID="2">Rn222 + θυγ. προϊόντα> ID="3">Πνεύμονες> ID="4">-> ID="5">10 7"> ID="1">88> ID="2">Ra226 + 55% θυγ. προϊόντα (3)()> ID="3">Οστά> ID="4">4 . 10 8> ID="5">8 . 10 12"> ID="1" ASSV="2">89> ID="2" ASSV="2">Ac227 + θυγ.  προϊόντα (3)()> ID="3">Οστά> ID="4">3 . 10 6> ID="5">4 . 10 12"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">6 . 10 5> ID="5">10 8"> ID="1" ASSV="2">90> ID="2" ASSV="2">Th-φυσικό (4)()> ID="3">Οστά> ID="4">5 . 10 7> ID="5">3 . 10 11"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">10 6> ID="5">2 . 10  10"> ID="1">90> ID="2">Th-φυσικό (αδιάλ.)> ID="3">Πνεύμονες> ID="4">-> ID="5">3 . 10 11"> ID="1" ASSV="2">90> ID="2" ASSV="2">Th234 + Pa234(3)> ID="3">Οστά> ID="4">5 . 10 2> ID="5">10 8"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">2 . 10 4> ID="5">3 . 10 8"> ID="1"  ASSV="2">92> ID="2" ASSV="2">U φυσικό (διαλ.) (4)()> ID="3">Νεφροί> ID="4">10 4> ID="5">3 . 10 11"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">2 . 10 6> ID="5">3 . 10 10"> ID="1">92> ID="2">U φυσικό (αδιάλ.)> ID="3">Πνεύμονες> ID="4">-> ID="5">3 . 10 11"> ID="1"  ASSV="2">92> ID="2" ASSV="2">U233 (διαλ.)> ID="3">Οστά> ID="4">1-5 . 10 4> ID="5">3 . 10 11"> ID="3">(ΓΕ)(2)()> ID="4">3 . 10 6> ID="5">5 . 10 10"> ID="1">92> ID="2">U233 (αδιαλ.)> ID="3">Πνεύμονες> ID="4">-> ID="5">3 . 10 11"> ID="1" ASSV="2">94>  ID="2" ASSV="2">Pu239 (διαλ.)> ID="3">Οστά> ID="4">6 . 10 6> ID="5">2 . 10 12"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">3 . 10 6> ID="5">2 . 10 12"> ID="1">94> ID="2">Pu239 (αδιάλ.)> ID="3">Πνεύμονες> ID="4">-> ID="5">2 . 10 12"> ID="1" ASSV="2">95> ID="2"  ASSV="2">Am241> ID="3">Οστά> ID="4">2 . 10 4> ID="5">4 . 10 11"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">3 . 10 6> ID="5">5 . 10 10"> ID="1" ASSV="2">96> ID="2" ASSV="2">Cm242> ID="3">Οστά> ID="4">10 3> ID="5">2 . 10 10"> ID="3">(ΓΕ)> ID="4">2 . 10 6> ID="5">4 . 10  10"> ID="1" ASSH="3">Κάθε μίγμα προϊόντων σχάσεως (βήτα, γάμμα)> ID="4">10 7> ID="5">10 9"> ID="1" ASSH="3">Κάθε μίγμα ραδιονουκλεϊδίων που εκπέμπει σωματίδια άλφα> ID="4">10 7> ID="5">5 . 10 12"">  (1)() Γενική σημείωση: Ο πίνακας αυτός είναι προσωρινός. Πρέπει να αναθεωρηθεί σύντομα σε συνάρτηση με τα νέα συμπεράσματα της Διεθνούς Επιτροπής Ραδιολογικής Προστασίας. Κατά τη χρήση του πίνακα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι οι τιμές που  περιέχει έχουν υπολογισθεί με βάση το παλιό πρότυπο 0,3 rem εβδομαδιαίως. Ως εκ τούτου, στην περίπτωση ραδιοστοιχείων που είναι κατανεμημένα σε όλο το σώμα, οι τιμές για τις μέγιστες επιτρεπτές συγκεντρώσεις πρέπει να διαιρεθούν δια του 3 για να είναι  σύμφωνες με τα νέα πρότυπα που αναφέρονται στον τίτλο III αυτών των οδηγιών.  (2)() (ΓΕ) σημαίνει γαστρεντερικός σωλήνας.  (3)() Οι τιμές σε microcuries και microcuries/ml δίνονται για το μητρικό στοιχείο. Τα θυγατρικά προϊόντα θεωρούνται ότι φθάνουν στο κατάλληλο κλάσμα της καταστάσεως ισορροπίας με το μητρικό στοιχείο, αφού αυτό απορροφηθεί από το σώμα.  (4)() Το curie του φυσικού ουρανίου θεωρείται ότι αντιστοιχεί σε 3,7 . 10 1 διασπάσεις ανά δευτερόλεπτο του C238, σε 3,7 . 10 1 διασπάσεις ανά δευτερόλεπτο του C234 και σε 9 . 10 8 διασπάσεις ανά δευτερόλεπτο του C235. Θεωρείται ότι ένα curie του  φυσικού θορίου αντιστοιχεί σε 3,7 . 10 1 διασπάσεις ανά δευτερόλεπτο του Th232 και 3,7 . 10 1 διασπάσεις ανά δευτερόλεπτο του Th228. Θεωρείται ότι κανένα από τα άλλα θυγατρικά προϊόντα των C238 και Th232 δεν είναι παρόντα τη στιγμή της καταπόσεως ή της  εισπνοής.