Avis juridique important

|

32001L0113

Οδηγία 2001/113/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2001, για τις μαρμελάδες, τα ζελέ και τις μαρμελάδες εσπεριδοειδών καθώς και την κρέμα καστάνου που προορίζονται για τη διατροφή του ανθρώπου

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 010 της 12/01/2002 σ. 0067 - 0072

Οδηγία 2001/113/ΕΚ του Συμβουλίουτης 20ής Δεκεμβρίου 2001για τις μαρμελάδες, τα ζελέ και τις μαρμελάδες εσπεριδοειδών καθώς και την κρέμα καστάνου που προορίζονται για τη διατροφή του ανθρώπουΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛIΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 37,την πρόταση της Επιτροπής(1),τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου(2),τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(3),Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Ορισμένες κάθετες οδηγίες περί τροφίμων θα πρέπει να απλουστευθούν ώστε να λαμβάνονται υπόψη μόνον οι βασικές απαιτήσεις τις οποίες πρέπει να πληρούν τα καλυπτόμενα από τις εν λόγω οδηγίες προϊόντα για να μπορούν να κυκλοφορούν ελεύθερα στην εσωτερική αγορά, σύμφωνα με τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Εδιμβούργου της 11ης και 12ης Δεκεμβρίου 1992, όπως επιβεβαιώθηκαν από τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου των Βρυξελλών της 10ης και 11ης Δεκεμβρίου 1993.(2) Η οδηγία 79/693/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Iουλίου 1979, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τις μαρμελάδες, τους ζελέδες και τις μαρμελάδες εσπεριδοειδών καθώς και την κρέμα καστάνου(4), αιτιολογήθηκε από το γεγονός ότι, οι διαφορές μεταξύ των εθνικών νομοθεσιών που αφορούν τα συγκεκριμένα προϊόντα ήταν δυνατόν να δημιουργήσουν άνισες συνθήκες ανταγωνισμού, με αποτέλεσμα την παραπλάνηση των καταναλωτών, και, ως εκ τούτου, να έχουν άμεση επίπτωση στην εγκαθίδρυση και τη λειτουργία της κοινής αγοράς.(3) Κατά συνέπεια, η οδηγία 79/693/ΕΟΚ θέσπισε ορισμούς και κοινούς κανόνες για τη σύνθεση, τις προδιαγραφές παρασκευής και την επισήμανση των συγκεκριμένων προϊόντων, ώστε να εξασφαλιστεί η ελεύθερη κυκλοφορία τους στο εσωτερικό της Κοινότητας.(4) Η οδηγία 79/693/ΕΟΚ θα πρέπει να ευθυγραμμιστεί με τη γενική κοινοτική νομοθεσία περί τροφίμων, ιδίως δε τη νομοθεσία για την επισήμανση, τις χρωστικές, τα γλυκαντικά και τα άλλα επιτρεπόμενα πρόσθετα, και, για λόγους σαφήνειας, θα πρέπει να αναδιατυπωθεί, προκειμένου να καταστούν σαφέστεροι οι κανόνες παρασκευής και οι όροι εμπορίας των μαρμελάδων, των ζελέ και των μαρμελάδων εσπεριδοειδών καθώς και της κρέμας καστάνου που προορίζονται για ανθρώπινη διατροφή.(5) Οι γενικοί κανόνες επισήμανσης των τροφίμων που θεσπίζονται με την οδηγία 2000/13/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(5), θα πρέπει να εφαρμόζονται υπό ορισμένες προϋποθέσεις.(6) Για να ληφθούν υπόψη οι υπάρχουσες εθνικές παραδόσεις που ακολουθούνται κατά την παρασκευή των μαρμελάδων, των ζελέ και των μαρμελάδων εσπεριδοειδών καθώς και της κρέμας καστάνου, επιβάλλεται να διατηρηθούν οι ισχύουσες εθνικές διατάξεις που επιτρέπουν την εμπορία προϊόντων της κατηγορίας αυτής με μειωμένη περιεκτικότητα σε σάκχαρα.(7) Σύμφωνα με τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας που καθιερώνονται με το άρθρο 5 της συνθήκης, ο στόχος του καθορισμού κοινών ορισμών και κανόνων για τα συγκεκριμένα προϊόντα και της ευθυγράμμισης των διατάξεων με τη γενική κοινοτική νομοθεσία για τα τρόφιμα δεν είναι δυνατόν να επιτευχθεί από τα κράτη μέλη επαρκώς και, συνεπώς, λόγω του χαρακτήρα της παρούσας οδηγίας, μπορεί να επιτευχθεί καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο. Η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του εν λόγω στόχου.(8) Τα απαιτούμενα μέτρα για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας θα πρέπει να θεσπιστούν σύμφωνα με την απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή(6).(9) Για να αποτραπεί η δημιουργία νέων εμποδίων στην ελεύθερη κυκλοφορία, τα κράτη μέλη δεν θα πρέπει να θεσπίζουν, για τα εν λόγω προϊόντα, εθνικές διατάξεις μη προβλεπόμενες από την παρούσα οδηγία,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓIΑ:Άρθρο 1Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται στα προϊόντα που ορίζονται στο παράρτημα I.Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται στα προϊόντα που προορίζονται για την παρασκευή αρτοσκευασμάτων ζαχαροπλαστικής, προϊόντων ζαχαροπλαστικής ή προϊόντων μπισκοτοποιίας.Άρθρο 2Η οδηγία 2000/13/ΕΚ εφαρμόζεται στα προϊόντα που ορίζονται στο παράρτημα I, υπό τους εξής όρους:1. Οι ονομασίες προϊόντων που απαριθμούνται στο παράρτημα I χρησιμοποιούνται μόνον για τα προϊόντα που περιλαμβάνονται σε αυτό και πρέπει να χρησιμοποιούνται στο εμπόριο για την περιγραφή τους.Ωστόσο, οι ονομασίες προϊόντων που χρησιμοποιούνται στο παράρτημα I μπορεί να χρησιμοποιούνται ως συμπλήρωμα της ονομασίας και σύμφωνα με την πρακτική που εφαρμόζεται για να περιγράφονται άλλα προϊόντα που δεν μπορούν να εκληφθούν ως προϊόντα του παραρτήματος I.2. Οι ονομασίες προϊόντων συμπληρώνονται με την αναγραφή του ή των χρησιμοποιούμενων φρούτων, κατά φθίνουσα τάξη της κατά βάρος αναλογίας των χρησιμοποιούμενων πρώτων υλών. Ωστόσο, στα προϊόντα που παρασκευάζονται από τρία ή περισσότερα φρούτα, η μνεία των χρησιμοποιούμενων φρούτων μπορεί να αντικαθίσταται από την ένδειξη "διάφορα φρούτα", από ανάλογη ένδειξη, ή από τον αριθμό των χρησιμοποιούμενων φρούτων.3. Στην επισήμανση πρέπει να αναγράφεται η περιεκτικότητα σε φρούτα με την ένδειξη "παρασκευασμένο από ... γραμ. φρούτων ανά 100 γραμ." τελικού προϊόντος, μετά από αφαίρεση, κατά περίπτωση, του βάρους του νερού που έχει χρησιμοποιηθεί για την παρασκευή των υδατικών εκχυλισμάτων.4. Στην επισήμανση πρέπει να αναγράφεται η συνολική περιεκτικότητα σε σάκχαρα με την ένδειξη "ολική περιεκτικότητα σε σάκχαρα ... γραμ. ανά 100 γραμ.", όπου ο αναφερόμενος αριθμός αντιπροσωπεύει την τιμή που προσδιορίζεται με διαθλασιμετρία επί του τελικού προϊόντος, στους 20 °C, με ανοχή ± 3 βαθμούς διαθλασιμετρίας.Ωστόσο, δεν επιβάλλεται η αναγραφή της περιεκτικότητας σε σάκχαρα όταν στην επισήμανση περιλαμβάνεται διαθρεπτικός ισχυρισμός για τα σάκχαρα κατ' εφαρμογή της οδηγίας 90/496/ΕΟΚ(7).5. Οι ενδείξεις που προβλέπονται στο σημείο 3 και στο πρώτο εδάφιο του σημείου 4, πρέπει να αναγράφονται με ιδιαίτερα ευδιάκριτους χαρακτήρες στο ίδιο οπτικό πεδίο με την ονομασία του προϊόντος.6. Όταν η περιεκτικότητα σε κατάλοιπα διοξειδίου του θείου υπερβαίνει τα 10 mg/kg, η παρουσία του πρέπει να αναγράφεται στον κατάλογο των συστατικών κατά παρέκκλιση του άρθρου 6 παράγραφος 4 της οδηγίας 2000/13/ΕΚ.Άρθρο 3Για τα προϊόντα που ορίζονται στο παράρτημα Ι, τα κράτη μέλη δεν θεσπίζουν εθνικές διατάξεις που δεν προβλέπονται από την παρούσα οδηγία.Άρθρο 4Με την επιφύλαξη της οδηγίας 89/107/ΕΟΚ(8) ή των διατάξεων για την εφαρμογή της, για την παρασκευή των προϊόντων που ορίζονται στο παράρτημα I μπορούν να χρησιμοποιούνται μόνο τα απαριθμούμενα στο παράρτημα II συστατικά και οι πρώτες ύλες που ανταποκρίνονται στο παράρτημα III.Άρθρο 5Τα απαιτούμενα μέτρα για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας όσον αφορά τα θέματα που αναφέρονται κατωτέρω, θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία της κανονιστικής επιτροπής που αναφέρεται στο άρθρο 6 παράγραφος 2:- ευθυγράμμιση της παρούσας οδηγίας με τη γενική κοινοτική νομοθεσία περί τροφίμων,- προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο.Άρθρο 61. Η Επιτροπή επικουρείται από τη μόνιμη επιτροπή τροφίμων, καλούμενη στο εξής "επιτροπή", η οποία έχει συσταθεί με το άρθρο 1 της απόφασης 69/414/ΕΟΚ(9).2. Όταν γίνεται αναφορά στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζονται τα άρθρα 5 και 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ.Η περίοδος που προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 6 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, ορίζεται σε τρεις μήνες.3. Η επιτροπή θεσπίζει τον εσωτερικό της κανονισμό.Άρθρο 7Η οδηγία 79/693/ΕΟΚ καταργείται από τις 12 Ιουλίου 2003.Οι παραπομπές στην καταργούμενη οδηγία, λογίζονται ως παραπομπές στην παρούσα οδηγία.Άρθρο 8Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία, πριν από τις 12 Ιουλίου 2003. Πληροφορούν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.Οι διατάξεις εφαρμόζονται κατά τρόπον ώστε:- να επιτρέπεται η εμπορία των προϊόντων που ορίζονται στο παράρτημα I, εφόσον ανταποκρίνονται στους ορισμούς και τους κανόνες που προβλέπονται από την παρούσα οδηγία, από τις 12 Ιουλίου 2003,- να απαγορεύεται η εμπορία των προϊόντων που δεν ανταποκρίνονται στην παρούσα οδηγία, από τις 12 Ιουλίου 2004.Ωστόσο, η εμπορία προϊόντων τα οποία δεν ανταποκρίνονται στην παρούσα οδηγία αλλά στα οποία έχει τεθεί επισήμανση πριν από τις 12 Ιουλίου 2004, σύμφωνα με την οδηγία 79/693/ΕΟΚ, επιτρέπεται μέχρι εξαντλήσεως των αποθεμάτων.Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Οι λεπτομέρειες αυτής της αναφοράς αυτής καθορίζονται από τα κράτη μέλη.Άρθρο 9Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.Άρθρο 10Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.Βρυξέλλες, 20 Δεκεμβρίου 2001.Για το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςC. Picqué(1) ΕΕ C 231 της 9.8.1996, σ. 27.(2) ΕΕ C 279 της 1.10.1999, σ. 95.(3) ΕΕ C 56 της 24.2.1997, σ. 20.(4) ΕΕ L 205 της 13.8.1979, σ. 5· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 88/593/ΕΟΚ (ΕΕ L 318 της 25.11.1988, σ. 44).(5) ΕΕ L 109 της 6.5.2000, σ. 29.(6) ΕΕ L 184 της 17.7.1999, σ. 23.(7) ΕΕ L 276 της 6.10.1990, σ. 40.(8) ΕΕ L 40 της 11.2.1989, σ. 27· οδηγία όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 94/34/ΕΚ (ΕΕ L 237 της 10.7.1994, σ. 1).(9) ΕΕ L 291 της 19.11.1969, σ. 9.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IΟΝΟΜΑΣΙΕΣ, ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΚΑI ΟΡIΣΜΟI ΤΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝI. ΟΡIΣΜΟI- Η "μαρμελάδα" είναι μείγμα, με την κατάλληλη πηκτωματώδη υφή, σακχάρων, πούλπας ή/και πολτού από ένα ή περισσότερα είδη φρούτων και νερού. Ωστόσο, η μαρμελάδα από εσπεριδοειδή μπορεί να παρασκευάζεται από ολόκληρα φρούτα, κομμένα σε λωρίδες ή/και σε φέτες.>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>- Η "μαρμελάδα" έξτρα είναι μείγμα, με την κατάλληλη πηκτωματώδη υφή, σακχάρων και μη συμπυκνωμένης πούλπας ενός ή περισσοτέρων ειδών φρούτων και νερού. Ωστόσο, η μαρμελάδα έξτρα από κυνόρροδα καθώς και η μαρμελάδα έξτρα χωρίς κουκούτσια από σμέουρα (φραμπουάζ), μούρα, μαύρα φραγκοστάφυλα, μυρτίδια και κόκκινα φραγκοστάφυλα μπορούν να προέρχονται εξ ολοκλήρου ή εν μέρει από μη συμπυκνωμένο πολτό των φρούτων αυτών. Η μαρμελάδα έξτρα από εσπεριδοειδή μπορεί να παρασκευάζεται από ολόκληρα φρούτα, κομμένα σε λωρίδες ή/και σε φέτες.Τα παρακάτω φρούτα δεν μπορούν να χρησιμοποιούνται σε μείγμα με άλλα φρούτα για την παρασκευή μαρμελάδας έξτρα: μήλα, αχλάδια, συμπύρηνα δαμάσκηνα, πεπόνια, καρπούζια, σταφύλια, κολοκύθες, αγγούρια και ντομάτες.>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>- Το ζελέ είναι ένα επαρκώς πηκτωματώδες μείγμα σακχάρων και χυμού ή/και υδατικού εκχυλίσματος από ένα ή περισσότερα είδη φρούτων.Η ποσότητα χυμού ή/και υδατικού εκχυλίσματος που χρησιμοποιείται για την παρασκευή 1000 gr τελικού προϊόντος δεν πρέπει να είναι μικρότερη από εκείνη που καθορίζεται για την παρασκευή μαρμελάδας. Οι ποσότητες αυτές υπολογίζονται αφού αφαιρεθεί το βάρος του νερού που έχει χρησιμοποιηθεί για την παρασκευή των υδατικών εκχυλισμάτων.- Ωστόσο, στην περίπτωση του "ζελέ έξτρα", η ποσότητα χυμού φρούτων ή/και υδατικού εκχυλίσματος που χρησιμοποιείται για την παρασκευή 1000 gr τελικού προϊόντος δεν πρέπει να είναι μικρότερη από εκείνη που καθορίζεται για την παρασκευή μαρμελάδας έξτρα. Οι ποσότητες αυτές υπολογίζονται αφού αφαιρεθεί το βάρος του νερού που έχει χρησιμοποιηθεί για την παρασκευή των υδατικών εκχυλισμάτων. Τα παρακάτω φρούτα δεν μπορούν να χρησιμοποιούνται σε μείγμα με άλλα φρούτα για την παρασκευή ζελέ έξτρα: μήλα, αχλάδια, συμπύρηνα δαμάσκηνα, πεπόνια, καρπούζια, σταφύλια, κολοκύθες, αγγούρια και ντομάτες.- Η "μαρμελάδα εσπεριδοειδών" είναι μείγμα, με την κατάλληλη πηκτωματώδη σύσταση, νερού, σακχάρων και ενός ή περισσοτέρων από τα ακόλουθα προϊόντα που λαμβάνονται από εσπεριδοειδή: πούλπα, πολτός, χυμός, υδατικό εκχύλισμα και φλοιοί.Η ποσότητα εσπεριδοειδών που χρησιμοποιείται για την παρασκευή 1000 gr τελικού προϊόντος δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 200 gr, από τα οποία τουλάχιστον 75 gr πρέπει να προέρχονται από το ενδοκάρπιο.- Η ονομασία "μαρμελάδα-ζελέ εσπεριδοειδών" χαρακτηρίζει προϊόν απαλλαγμένο από το σύνολο των αδιάλυτων υλών, με εξαίρεση ενδεχομένως μικρές ποσότητες λεπτοτεμαχισμένου φλοιού.- Η κρέμα κάστανου είναι το μείγμα με την κατάλληλη υφή, νερού, σακχάρων και τουλάχιστον 380 gr πολτού από κάστανα (Castanea satiνa) ανά 1000 gr τελικού προϊόντος.II. Τα προϊόντα που ορίζονται στο μέρος I πρέπει να έχουν περιεκτικότητα σε διαλυτή ξηρά ουσία, προσδιοριζόμενη με διαθλασιμετρία, ίση τουλάχιστον προς 60 %, εκτός από τα προϊόντα στα οποία τα σάκχαρα έχουν αντικατασταθεί εν μέρει ή εξ ολοκλήρου από γλυκαντικά.Ωστόσο, με την επιφύλαξη του άρθρου 5 παράγραφος 1 της οδηγίας 2000/13/ΕΚ και για να ληφθούν υπόψη ορισμένες ειδικές περιπτώσεις, τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν τη χρήση των αποκλειστικών ονομασιών για τα προϊόντα τα οποία ορίζονται στο μέρος I και των οποίων η περιεκτικότητα σε διαλυτή ξηρά ουσία δεν υπερβαίνει το 60 %.III. Στην περίπτωση μειγμάτων φρούτων, οι ελάχιστες περιεκτικότητες που καθορίζονται στο μέρος I για τα διάφορα είδη φρούτων, μειώνονται κατ' αναλογία προς τα χρησιμοποιούμενα ποσοστά.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IIΣτα προϊόντα που ορίζονται στο παράρτημα I μπορούν να προστίθενται τα ακόλουθα συστατικά:- μέλι, όπως ορίζεται στην οδηγία 2001/110/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2001, για το μέλι(1): σε όλα τα προϊόντα για την ολική ή μερική αντικατάσταση των σακχάρων,- χυμός φρούτων: μόνο σε μαρμελάδα,- χυμός εσπεριδοειδών σε προϊόντα που λαμβάνονται από άλλα φρούτα: μόνο σε μαρμελάδα, μαρμελάδα έξτρα, ζελέ και ζελέ έξτρα,- χυμός ερυθρών καρπών: μόνο σε μαρμελάδα και μαρμελάδα έξτρα από κυνόρροδα, φράουλες, σμέουρα (φραμπουάζ), κοκκινοπράσινα φραγκοστάφυλα, κόκκινα φραγκοστάφυλα, δαμάσκηνα και ραβέντι,- χυμός ερυθρών τεύτλων: μόνο σε μαρμελάδα και ζελέ από φράουλες, σμέουρα (φραμπουάζ), κοκκινοπράσινα φραγκοστάφυλα, κόκκινα φραγκοστάφυλα και δαμάσκηνα,- αιθέρια έλαια εσπεριδοειδών: μόνο στη μαρμελάδα εσπεριδοειδών και στη μαρμελάδα-ζελέ εσπεριδοειδών,- βρώσιμα έλαια και λίπη ως αντιαφριστικοί παράγοντες: σε όλα τα προϊόντα,- υγρή πηκτίνη: σε όλα τα προϊόντα,- φλοιοί εσπεριδοειδών: σε μαρμελάδα, μαρμελάδα έξτρα, ζελέ και ζελέ έξτρα,- φύλλα του Pelargonium odoratissimum: σε μαρμελάδα, μαρμελάδα έξτρα, ζελέ και ζελέ έξτρα από κυδώνια,- οινοπνευματώδη, οίνος και οίνος λικέρ, καρποί με κέλυφος, αρωματικά φυτά, μπαχαρικά, βανίλλια και εκχυλίσματα βανίλλιας: σε όλα τα προϊόντα,- βανιλλίνη: σε όλα τα προϊόντα.(1) Βλέπε σελίδα 47 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IIIA. ΟΡIΣΜΟIΓια τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, εφαρμόζονται οι ακόλουθοι ορισμοί:1. Φρούτο:- ο νωπός, υγιής, αναλλοίωτος καρπός από τον οποίο δεν έχει αφαιρεθεί κανένα βασικό συστατικό και ο οποίος βρίσκεται στο κατάλληλο στάδιο ωρίμανσης, όπως λαμβάνεται μετά από καθαρισμό και απομάκρυνση όλων των μη βρώσιμων μερών και των ξένων υλών,- για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, εξομοιώνονται προς τα φρούτα οι ντομάτες, τα βρώσιμα μέρη των μίσχων του φυτού ραβέντι, τα καρότα, οι γλυκοπατάτες, τα αγγούρια, οι κολοκύθες, τα πεπόνια και τα καρπούζια,- ο όρος "ζιγγίβερι" δηλώνει τις διατηρημένες ή νωπές βρώσιμες ρίζες του φυτού ζιγγίβερι. Το ζιγγίβερι μπορεί να είναι αποξηραμένο ή διατηρημένο σε σιρόπι.2. Πούλπα (φρούτων):Το βρώσιμο μέρος του ολόκληρου φρούτου, ενδεχομένως, αποφλοιωμένο, χωρίς φλούδα, αποπυρηνωμένο, χωρίς κουκούτσια και τα παρόμοια, το οποίο μπορεί να έχει τεμαχιστεί ή συνθλιβεί αλλά δεν έχει πολτοποιηθεί.3. Πολτός (φρούτων):Το βρώσιμο μέρος του ολόκληρου φρούτου, αποφλοιωμένο, χωρίς φλούδα, αποπυρηνωμένο, χωρίς κουκούτσια και τα παρόμοια, εάν χρειάζεται, το οποίο έχει πολτοποιηθεί με κοσκίνισμα ή άλλη παρεμφερή επεξεργασία.4. Υδατικό εκχύλισμα (φρούτων):Το υδατικό εκχύλισμα φρούτων το οποίο, με την επιφύλαξη των αναπόφευκτων απωλειών σύμφωνα με την κατάλληλη πρακτική παρασκευής, περιέχει όλα τα υδατοδιαλυτά συστατικά των χρησιμοποιούμενων φρούτων.5. ΣάκχαραΤα επιτρεπόμενα σάκχαρα είναι:1. τα σάκχαρα που ορίζονται στην οδηγία 2001/111/EK(1),2. το σιρόπι φρουκτόζης,3. τα σάκχαρα που εξάγονται από φρούτα,4. η μερικώς επεξεργασμένη (καστανή) ζάχαρη.B. ΕΠΕΞΕΡΓΑΣIΑ ΤΩΝ ΠΡΩΤΩΝ ΥΛΩΝ1. Τα προϊόντα που ορίζονται στο μέρος Α σημεία 1, 2, 3 και 4 μπορούν να υποβάλλονται στις ακόλουθες επεξεργασίες:- επεξεργασίες εν θερμώ ή εν ψυχρώ,- λυοφιλοίωση,- συμπύκνωση, στο μέτρο που προσφέρονται προς τούτο από τεχνική άποψη.- εξαιρουμένων των πρώτων υλών που χρησιμοποιούνται για την παρασκευή προϊόντων "έξτρα": χρησιμοποίηση διοξειδίου του θείου (Ε 220) ή των αλάτων του (Ε 221, Ε 222, Ε 223, Ε 224, Ε 226 και Ε 227) ως βοήθημα για την παρασκευή εφόσον δεν σημειώνεται υπέρβαση της μέγιστης περιεκτικότητας σε διοξείδιο του θείου που ορίζεται από την οδηγία 95/2/ΕΚ στα τελικά προϊόντα που ορίζονται στο μέρος I του παραρτήματος I.2. Τα βερίκοκα και τα δαμάσκηνα που προορίζονται για την παρασκευή μαρμελάδας μπορούν να υποβάλλονται και σε άλλες επεξεργασίες αφυδάτωσης πλην της λυοφιλοίωσης.3. Οι φλοιοί εσπεριδοειδών μπορούν να διατηρούνται σε άλμη.(1) Βλέπε σελίδα 53 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας.


title: Οδηγία 2007/12/ΕΚ της Επιτροπής, της 26ης Φεβρουαρίου 2007 , για την τροποποίηση ορισμένων παραρτημάτων της οδηγίας 90/642/ΕΟΚ του Συμβουλίου όσον αφορά τον καθορισμό των ανώτατων επιπέδων υπολειμμάτων των φυτοφαρμάκων penconazole, benomyl και carbendazim (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

text:
               27.2.2007

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 59/75

      ΟΔΗΓΊΑ 2007/12/ΕΚ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

   της 26ης Φεβρουαρίου 2007
   για την τροποποίηση ορισμένων παραρτημάτων της οδηγίας 90/642/ΕΟΚ του Συμβουλίου όσον αφορά τον καθορισμό των ανώτατων επιπέδων υπολειμμάτων των φυτοφαρμάκων penconazole, benomyl και carbendazim
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,
   την οδηγία 90/642/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 1990, που αφορά τον καθορισμό των ανώτατων περιεκτικοτήτων για τα υπολείμματα φυτοφαρμάκων επάνω ή μέσα σε ορισμένα προϊόντα φυτικής προέλευσης, συμπεριλαμβανομένων των οπωροκηπευτικών (1), και ιδίως το άρθρο 7,
   την οδηγία 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1991, σχετικά με τη διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων (2), και ιδίως το άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο στ),
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Σύμφωνα με την οδηγία 91/414/ΕΟΚ, αρμόδια για την έγκριση της χρήσης φυτοπροστατευτικών προϊόντων σε συγκεκριμένες καλλιέργειες είναι τα κράτη μέλη. Οι εν λόγω εγκρίσεις πρέπει να βασίζονται στην αξιολόγηση των συνεπειών που έχουν τα εν λόγω προϊόντα στην υγεία του ανθρώπου, στην υγεία των ζώων και στο περιβάλλον. Μεταξύ των στοιχείων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στις εν λόγω αξιολογήσεις συγκαταλέγονται η έκθεση του χειριστή και των παρευρισκομένων, οι συνέπειες για το χερσαίο και το υδάτινο περιβάλλον και τον αέρα, καθώς επίσης και οι συνέπειες που έχει για τον άνθρωπο και τα ζώα η κατανάλωση υπολειμμάτων ευρισκομένων σε καλλιέργειες στις οποίες χρησιμοποιήθηκαν φυτοφάρμακα.

               (2)

               Τα ανώτατα όρια υπολειμμάτων (ΑΟΥ) αντικατοπτρίζουν τη χρήση των ελάχιστων ποσοτήτων φυτοφαρμάκων που είναι αναγκαίες για την αποτελεσματική προστασία των φυτών και οι οποίες εφαρμόζονται κατά τρόπον ώστε η ποσότητα του υπολείμματος να είναι η ελάχιστη δυνατή και τοξικολογικώς αποδεκτή, ιδίως όσον αφορά την εκτιμώμενη λήψη μέσω της διατροφής.

               (3)

               Τα ανώτατα όρια υπολειμμάτων για τα φυτοφάρμακα που καλύπτονται από την οδηγία 90/642/EOK πρέπει να παρακολουθούνται συνεχώς και μπορούν να τροποποιηθούν για να λάβουν υπόψη νέες ή τροποποιημένες χρήσεις. Έχουν κοινοποιηθεί στην Επιτροπή πληροφορίες για νέες ή τροποποιημένες χρήσεις που θα οδηγήσουν σε αλλαγές όσον αφορά τα όρια υπολειμμάτων για τα φυτοφάρμακα penconazole, benomyl και carbendazim.

               (4)

               Η διά βίου έκθεση των καταναλωτών στα εν λόγω φυτοφάρμακα μέσω τροφίμων που ενδέχεται να περιέχουν υπολείμματα των φυτοφαρμάκων αυτών αξιολογήθηκε και εκτιμήθηκε σύμφωνα με τις διαδικασίες και τις πρακτικές που χρησιμοποιούνται στην Κοινότητα, λαμβανομένων υπόψη των κατευθυντήριων γραμμών που έχει δημοσιεύσει η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (3).

               (5)

               Στην περίπτωση των benomyl και carbendazim για τα οποία υπάρχει δόση αναφοράς οξείας έκθεσης (ΔΑΟΕ), η οξεία έκθεση των καταναλωτών μέσω κάθε τροφίμου που ενδέχεται να περιέχει υπολείμματα τέτοιων φυτοφαρμάκων έχει αξιολογηθεί και έχει εκτιμηθεί σύμφωνα με τις διαδικασίες και τις μεθόδους που χρησιμοποιούνται σήμερα στην Κοινότητα, λαμβανομένων υπόψη των κατευθυντήριων γραμμών που έχει δημοσιεύσει η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας. Συνεκτιμήθηκαν οι απόψεις της επιστημονικής επιτροπής φυτών (ΕΕΦ), και ιδίως οι συμβουλές και οι συστάσεις της σχετικά με την προστασία των καταναλωτών από τρόφιμα που έχουν υποβληθεί σε επεξεργασία με φυτοφάρμακα (4). Με βάση την αξιολόγηση της λήψης μέσω της διατροφής, πρέπει να καθοριστούν, για τα εν λόγω φυτοφάρμακα, ΑΟΥ που να εξασφαλίζουν ότι δεν θα υπάρξει υπέρβαση της ΔΑΟΕ. Στην περίπτωση των άλλων ουσιών, η αξιολόγηση των διαθέσιμων πληροφοριών έδειξε ότι δεν απαιτείται ΔΑΟΕ και ότι, συνεπώς, δεν χρειάζεται βραχυπρόθεσμη αξιολόγηση.

               (6)

               Στην περίπτωση νέων ΑΟΥ για τα benomyl και carbendazim όσον αφορά τα εσπεριδοειδή ο αιτών ανέλαβε να υποβάλει τα επιπλέον απαιτούμενα δεδομένα έως τον Δεκέμβριο του 2007. Τα δεδομένα που ήδη διατίθενται δείχνουν ότι τα προτεινόμενα ΑΟΥ είναι ασφαλή για τους καταναλωτές.

               (7)

               Τα ΑΟΥ πρέπει καθορίζονται στο κατώτατο όριο αναλυτικού προσδιορισμού, όταν οι εγκεκριμένες χρήσεις φυτοπροστατευτικών προϊόντων δεν οδηγούν σε ανιχνεύσιμα επίπεδα υπολειμμάτων φυτοφαρμάκων μέσα ή επάνω στα τρόφιμα ή όταν δεν υπάρχουν εγκεκριμένες χρήσεις ή όταν οι χρήσεις για τις οποίες έχουν χορηγήσει έγκριση τα κράτη μέλη δεν συνοδεύονται από τα αναγκαία στοιχεία ή όταν οι χρήσεις σε τρίτες χώρες που οδηγούν σε υπολείμματα μέσα ή επάνω σε τρόφιμα τα οποία μπορεί να τεθούν σε κυκλοφορία στην κοινοτική αγορά δεν συνοδεύονται από τα αναγκαία στοιχεία.

               (8)

               Επομένως, πρέπει να καθοριστούν νέα ΑΟΥ για τα φυτοφάρμακα αυτά.

               (9)

               Επομένως, η οδηγία 90/642/ΕΟΚ πρέπει να τροποποιηθεί ανάλογα.

               (10)

               Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
   Άρθρο 1
   Το παράρτημα II της οδηγίας 90/642/ΕΟΚ τροποποιείται σύμφωνα με το παράρτημα της παρούσας οδηγίας.
   Άρθρο 2
   1.   Τα κράτη μέλη θεσπίζουν και δημοσιεύουν, το αργότερο έως τις 27 Αυγούστου 2007, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία. Ανακοινώνουν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων καθώς και πίνακα αντιστοιχίας μεταξύ των διατάξεων αυτών και της παρούσας οδηγίας.
   Εφαρμόζουν τις διατάξεις αυτές από τις 28 Αυγούστου 2007.
   2.   Κατά τη θέσπισή τους από τα κράτη μέλη, οι διατάξεις που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 πρέπει να περιέχουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή να συνοδεύονται από την παραπομπή αυτή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της παραπομπής αυτής καθορίζεται από τα κράτη μέλη.
   3.   Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
   Άρθρο 3
   Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
   Άρθρο 4
   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 26 Φεβρουαρίου 2007.

            Για την Επιτροπή

         Μάρκος ΚΥΠΡΙΑΝΟΫ

            Μέλος της Επιτροπής

      (1)  ΕΕ L 350 της 14.12.1990, σ. 71. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2006/92/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 311 της 10.11.2006, σ. 31).

      (2)  ΕΕ L 230 της 19.8.1991, σ. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2007/6/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 43 της 15.2.2007, σ. 13).

      (3)  Κατευθυντήριες γραμμές για την πρόβλεψη της λήψης υπολειμμάτων φυτοφαρμάκων μέσω της διατροφής (αναθεωρημένες), οι οποίες καταρτίστηκαν στα πλαίσια του GEMS/Food Programme σε συνεργασία με την επιτροπή του Codex για τα υπολείμματα φυτοφαρμάκων και δημοσιεύθηκαν από την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας το 1997 (WHO/FSF/FOS/97.7).

      (4)  Γνώμη σχετικά με θέματα που αφορούν την τροποποίηση των παραρτημάτων των οδηγιών 86/362/ΕΟΚ, 86/363/ΕΟΚ και 90/642/ΕΟΚ του Συμβουλίου (γνώμη την οποία διατύπωσε η ΕΕΦ στις 14 Ιουλίου 1998)· Γνώμη σχετικά με τα μεταβλητά υπολείμματα φυτοφαρμάκων στα οπωροκηπευτικά (Γνώμη που εξέφρασε η ΕΕΦ στις 14 Ιουλίου 1998) http://europa.eu.int/comm/food/fs/sc/scp/outcome_ppp_en.html

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
      Στο μέρος A του παραρτήματος ΙΙ της οδηγίας 90/642/ΕΟΚ, οι στήλες για τα penconazole, benomyl και carbendazim αντικαθίστανται ως εξής:

                     Υπολείμματα φυτοφαρμάκων και ανώτατα όρια υπολειμμάτων (mg/kg)

                     Ομάδες προϊόντων και παραδείγματα μεμονωμένων προϊόντων για τα οποία ισχύουν τα ΑΟΥ

                     Penconazole

                     Άθροισμα benomyl και carbendazim, εκφρασμένο ως carbendazim

               «1.   Καρποί, νωποί, αποξηραμένοι ή άψητοι, συντηρούμενοι με απλή ψύξη, χωρίς προσθήκη ζάχαρης· καρποί με κέλυφος

                                 i)

                                 ΕΣΠΕΡΙΔΟΕΙΔΗ

                     0,05 (1)

                     0,5 (2)

                     Γκρέιπ-φρουτ

                     Λεμόνια

                     Γλυκολέμονα

                     Μανταρίνια (συμπεριλαμβάνονται οι κλημεντίνες και τα παρόμοια υβρίδια)

                     Πορτοκάλια

                     Φράπες

                     Άλλα

                                 ii)

                                 ΑΚΡΟΔΡΥΑ (με ή χωρίς κέλυφος)

                     0,05 (1)

                     0,1 (1)

                     Αμύγδαλα

                     Καρύδια Βραζιλίας

                     Καρύδια ανακαρδιοειδών

                     Κάστανα

                     Καρύδα

                     Φουντούκια

                     Μακαντάμια

                     Καρύδια πεκάν

                     Κουκουνάρια

                     Φιστίκια

                     Κοινά καρύδια

                     Άλλα

                                 iii)

                                 ΜΗΛΟΕΙΔΗ

                     0,2

                     0,2

                     Μήλα

                     Αχλάδια

                     Κυδώνια

                     Άλλα

                                 iv)

                                 ΠΥΡΗΝΟΚΑΡΠΑ

                     Βερίκοκα

                     0,1

                     0,2

                     Κεράσια

                     0,5

                     Ροδάκινα (συμπεριλαμβάνονται τα νεκταρίνια και τα παρόμοια υβρίδια)

                     0,1

                     0,2

                     Δαμάσκηνα

                     0,5

                     Άλλα

                     0,05 (1)

                     0,1 (1)

                                 v)

                                 ΜΟΥΡΑ ΚΑΙ ΜΙΚΡΟΙ ΚΑΡΠΟΙ

                                 α)

                                 Επιτραπέζια και οινοποιήσιμα σταφύλια

                     0,2

                     Επιτραπέζια σταφύλια

                     0,3

                     Οινοποιήσιμα σταφύλια

                     0,5

                                 β)

                                 Φράουλες (εκτός από τις αγριοφράουλες)

                     0,5

                     0,1 (1)

                                 γ)

                                 Καρποί βάτου (εκτός από τους άγριους)

                     0,05 (1)

                     0,1 (1)

                     Βατόμουρα

                     Καρποί ασπροβατομουριάς

                     Φράουλες-βατόμουρα

                     Σμέουρα

                     Άλλα

                                 δ)

                                 Άλλοι μικροί καρποί και μούρα (εκτός από τους άγριους)

                     0,1 (1)

                     Μύρτιλλα (καρποί του είδους vaccinium myrtillus)

                     Μύρτιλλα μακρόκαρπα

                     Φραγκοστάφυλα (κόκκινα, άσπρα ή μαύρα)

                     0,5

                     Πράσινα φραγκοστάφυλα

                     Άλλα

                     0,05 (1)

                                 ε)

                                 Άγρια μούρα και άγριοι καρποί

                     0,05 (1)

                     0,1 (1)

                                 vi)

                                 ΔΙΑΦΟΡΑ

                     0,05 (1)

                     Αβοκάντο

                     Μπανάνες

                     Χουρμάδες

                     Σύκα

                     Ακτινίδια

                     Κουμκουάτ

                     Λίτσι

                     Μάνγκο

                     Ελιές (επιτραπέζιες)

                     Ελιές (για την παραγωγή ελαιόλαδου)

                     Παπάγια

                     0,2

                     Καρποί της Πασιφλώρας

                     Ανανάδες

                     Ρόδια

                     Άλλα

                     0,1 (1)

               2.   Λαχανικά, νωπά ή άβραστα, κατεψυγμένα ή αποξηραμένα

                                 i)

                                 ΡΙΖΩΜΑΤΩΔΗ ΚΑΙ ΚΟΝΔΥΛΩΔΗ ΛΑΧΑΝΙΚΑ

                     0,05 (1)

                     0,1 (1)

                     Παντζάρια

                     Καρότα

                     Μανιόκα (cassava)

                     Ρεπανοσέλινα

                     Ραπάνια

                     Κόνδυλοι ηλίανθου

                     Παστινάκη

                     Ρίζες μαϊντανού

                     Ραπάνια

                     Λαγόχορτα

                     Γλυκοπατάτες

                     Γουλιά λευκόσαρκα

                     Γογγύλια

                     Κόνδυλοι της διοσκορέας

                     Άλλα

                                 ii)

                                 ΒΟΛΒΩΔΗ ΛΑΧΑΝΙΚΑ

                     0,05 (1)

                     0,1 (1)

                     Σκόρδο

                     Κρεμμύδια

                     Ασκαλώνια

                     Φρέσκα κρεμμύδια (ανοιξιάτικα)

                     Άλλα

                                 iii)

                                 ΚΑΡΠΟΦΟΡΑ ΛΑΧΑΝΙΚΑ

                                 α)

                                 Σολανώδη

                     Ντομάτες

                     0,1

                     0,5

                     Πιπεριές

                     0,2

                     Μελιτζάνες

                     0,1

                     0,5

                     Μπάμιες

                     2

                     Άλλα

                     0,05 (1)

                     0,1 (1)

                                 β)

                                 Κολοκυνθοειδή με βρώσιμο φλοιό

                     0,1

                     0,1 (1)

                     Αγγούρια

                     Αγγουράκια

                     Κολοκυθάκια

                     Άλλα

                                 γ)

                                 Κολοκυνθοειδή με μη βρώσιμο φλοιό

                     0,1

                     0,1 (1)

                     Πεπόνια

                     Κολοκύθες

                     Καρπούζια

                     Άλλα

                                 δ)

                                 Γλυκό καλαμπόκι

                     0,05 (1)

                     0,1 (1)

                                 iv)

                                 ΚΡΑΜΒΕΣ

                     0,05 (1)

                                 α)

                                 Ανθοκράμβες

                     0,1 (1)

                     Μπρόκολα (περιλαμβανομένης της ποικιλίας Calabrese)

                     Κουνουπίδια

                     Άλλα

                                 β)

                                 Κεφαλωτές κράμβες

                     Λαχανάκια Βρυξελλών

                     0,5

                     Λάχανα

                     Άλλα

                     0,1 (1)

                                 γ)

                                 Φυλλώδεις κράμβες

                     0,1 (1)

                     Λάχανο του είδους “Κίνας”

                     Λαχανίδες

                     Άλλα

                                 δ)

                                 Γογγυλοκρά μβες

                     0,1 (1)

                                 v)

                                 ΦΥΛΛΩΔΗ ΛΑΧΑΝΙΚΑ ΚΑΙ ΝΩΠΑ ΑΡΩΜΑΤΙΚΑ ΦΥΤΑ

                     0,05 (1)

                     0,1 (1)

                                 α)

                                 Μαρούλια και παρόμοια

                     Κάρδαμο

                     Λυκοτρίβολο

                     Μαρούλια

                     Σκαρόλα (πικρίδα)

                     Ρόκα

                     Φύλλα και μίσχοι του κραμβολαχάνου

                     Άλλα

                                 β)

                                 Σπανάκι και παρόμοια

                     Σπανάκι

                     Τεύτλα με βρώσιμα φύλλα (chard)

                     Άλλα

                                 γ)

                                 Νεροκάρδαμο

                                 δ)

                                 Ραδίκι Witloof

                                 ε)

                                 Αρωματικά φυτά

                     Σκαντζίκι (Φραγκομαϊντανός)

                     Σχοινόπρασο

                     Μαϊντανός

                     Φύλλα σέλινου

                     Άλλα

                                 vi)

                                 ΛΑΧΑΝΙΚΑ ΚΟΒΟΦΟΡΑ (νωπά)

                     0,05 (1)

                     Φασόλια (με λοβό)

                     0,2

                     Φασόλια (χωρίς λοβό)

                     Μπιζέλια (με λοβό)

                     0,2

                     Μπιζέλια (χωρίς λοβό)

                     Άλλα

                     0,1 (1)

                                 vii)

                                 ΣΤΕΛΕΧΩΔΗ ΛΑΧΑΝΙΚΑ (νωπά)

                     0,1 (1)

                     Σπαράγγια

                     Άγριες αγγινάρες

                     Σέλινο

                     Μάραθο

                     Αγκινάρες

                     0,2

                     Πράσα

                     Ραβέντι

                     Άλλα

                     0,05 (1)

                                 viii)

                                 ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ

                     0,05 (1)

                     0,1 (1)

                                 α)

                                 Καλλιεργούμενα μανιτάρια

                                 β)

                                 Άγρια μανιτάρια

                                 3.

                                 Όσπρια

                     0,05 (1)

                     0,1 (1)

                     Φασολάκια

                     Φακές

                     Μπιζέλια

                     Λούπινα

                     Άλλα

                                 4.

                                 Ελαιούχοι σπόροι

                     0,05 (1)

                     Λιναρόσπορος

                     Αραχίδες

                     Σπόροι παπαρούνας

                     Σπόροι σησαμιού

                     Σπόροι ηλίανθου

                     Σπέρματα ελαιοκράμβης

                     Σπόροι σόγιας

                     0,2

                     Σπόροι σιναπιού

                     Βαμβακόσπορος

                     Σπόροι κάνναβης

                     Άλλα

                     0,1 (1)

                                 5.

                                 Πατάτες

                     0,05 (1)

                     0,1 (1)

                     Πρώιμα γεώμηλα

                     Όψιμα γεώμηλα

                                 6.

                                 Τσάι (φύλλα και μίσχοι αποξηραμένοι, που έχουν υποστεί ζύμωση ή όχι, φυτών του γένους Camellia sinensis)

                     0,1 (1)

                     0,1 (1)

                                 7.

                                 Λυκίσκοι (αποξηραμένοι), συμπεριλαμβανομένων των δισκίων λυκίσκου και της μη συμπυκνωμένης σκόνης

                     0,5

                     0,1 (1)

         (1)  Υποδηλώνει το κατώτατο όριο αναλυτικού προσδιορισμού.

         (2)  Σημαίνει ότι το ανώτατο όριο υπολειμμάτων καθορίστηκε προσωρινά έως την 31η Δεκεμβρίου 2007 εν αναμονή της υποβολής στοιχείων από τον αιτούντα. Αν δεν παραληφθούν στοιχεία έως την ημερομηνία αυτή, το ΑΟΥ θα ανακληθεί με οδηγία ή κανονισμό.»


title: Οδηγία (ΕΕ) 2015/1480 της Επιτροπής, της 28ης Αυγούστου 2015, για την τροποποίηση ορισμένων παραρτημάτων των οδηγιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 2004/107/ΕΚ και 2008/50/ΕΚ, οι οποίες ορίζουν τους κανόνες σχετικά με τις μεθόδους αναφοράς, την επικύρωση των δεδομένων και την τοποθεσία των σημείων δειγματοληψίας για την εκτίμηση της ποιότητας του ατμοσφαιρικού αέρα (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

text:
               29.8.2015

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 226/4

         ΟΔΗΓΊΑ (ΕΕ) 2015/1480 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
   της 28ης Αυγούστου 2015
   για την τροποποίηση ορισμένων παραρτημάτων των οδηγιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 2004/107/ΕΚ και 2008/50/ΕΚ, οι οποίες ορίζουν τους κανόνες σχετικά με τις μεθόδους αναφοράς, την επικύρωση των δεδομένων και την τοποθεσία των σημείων δειγματοληψίας για την εκτίμηση της ποιότητας του ατμοσφαιρικού αέρα
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
   Έχοντας υπόψη την οδηγία 2004/107/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 2004, σχετικά με το αρσενικό, το κάδμιο, τον υδράργυρο, το νικέλιο και τους πολυκυκλικούς αρωματικούς υδρογονάνθρακες στον ατμοσφαιρικό αέρα (1), και ιδίως το άρθρο 4 παράγραφος 15,
   Έχοντας υπόψη την οδηγία 2008/50/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2008, για την ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα και για καθαρότερο αέρα για την Ευρώπη (2), και ιδίως το άρθρο 28 παράγραφος 1,
   Λαμβάνοντας υπόψη τα ακόλουθα:

               (1)

               Σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 15 της οδηγίας 2004/107/ΕΚ, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 219/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (3), η Επιτροπή έχει το δικαίωμα να τροποποιεί ορισμένες διατάξεις των παραρτημάτων IV και V.

               (2)

               Στο παράρτημα IV της οδηγίας 2004/107/ΕΚ ορίζονται στόχοι ποιότητας δεδομένων που πρέπει να επικαιροποιηθούν, ώστε να υπάρχει μεγαλύτερη σαφήνεια.

               (3)

               Στο παράρτημα V της οδηγίας 2004/107/ΕΚ ορίζονται οι μέθοδοι αναφοράς για την εκτίμηση των συγκεντρώσεων, και οι εν λόγω μέθοδοι πρέπει να επικαιροποιηθούν, ώστε να ληφθεί υπόψη η εξέλιξη των σχετικών προτύπων.

               (4)

               Σύμφωνα με το άρθρο 28 παράγραφος 1 της οδηγίας 2008/50/ΕΚ, η Επιτροπή έχει το δικαίωμα να τροποποιεί ορισμένες διατάξεις των παραρτημάτων I, ΙΙΙ, VΙ και ΙΧ.

               (5)

               Στο τμήμα Γ του παραρτήματος I της οδηγίας 2008/50/ΕΚ ορίζονται κριτήρια για τη διασφάλιση της ποιότητας κατά την εκτίμηση της ποιότητας του ατμοσφαιρικού αέρα για τα οποία πρέπει να γίνουν διασαφηνίσεις και να προστεθούν διατάξεις, αφού ληφθούν υπόψη τα προγράμματα διασφάλισης ποιότητας που διοργανώνονται από το Κοινό Κέντρο Ερευνών της Επιτροπής και αφού θεσπιστεί η υποχρέωση επανεξέτασης του συστήματος ποιοτικού ελέγχου, έτσι ώστε να διασφαλίζεται διαρκώς η ακρίβεια των συσκευών παρακολούθησης.

               (6)

               Στα τμήματα Γ και Δ του παραρτήματος III της οδηγίας 2008/50/ΕΚ θεσπίζονται κριτήρια για τη χωροθέτηση των σημείων δειγματοληψίας, για τα οποία πρέπει να γίνουν διασαφηνίσεις και να προστεθούν διατάξεις, με βάση την εμπειρία που αποκτήθηκε από την εφαρμογή της οδηγίας.

               (7)

               Στο τμήμα Α του παραρτήματος VI της οδηγίας 2008/50/ΕΚ ορίζεται η μέθοδος αναφοράς για τη μέτρηση ορισμένων ρύπων, η οποία πρέπει να τροποποιηθεί με βάση την εμπειρία που αποκτήθηκε από την εφαρμογή της οδηγίας και αφού ληφθούν υπόψη τα πιο πρόσφατα πρότυπα για τη δειγματοληψία και τη μέτρηση των αιωρουμένων σωματιδίων.

               (8)

               Σύμφωνα με την κοινή πολιτική δήλωση των κρατών μελών και της Επιτροπής, της 28ης Σεπτεμβρίου 2011, σχετικά με επεξηγηματικά έγγραφα (4), τα κράτη μέλη δεσμεύθηκαν να επισυνάπτουν, στις περιπτώσεις που κρίνεται απαραίτητο, μαζί με την κοινοποίηση των μέτρων μεταφοράς μιας οδηγίας στο εθνικό τους δίκαιο, ένα ή περισσότερα έγγραφα στα οποία να επεξηγείται η σχέση μεταξύ των στοιχείων της οδηγίας και των αντίστοιχων μερών των πράξεων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο.

               (9)

               Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής για την ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
   Άρθρο 1
   Τα παραρτήματα IV και V της οδηγίας 2004/107/ΕΚ τροποποιούνται σύμφωνα με το παράρτημα I της παρούσας οδηγίας.
   Άρθρο 2
   Τα παραρτήματα I, III, VI και IX της οδηγίας 2008/50/ΕΚ τροποποιούνται σύμφωνα με το παράρτημα II της παρούσας οδηγίας.
   Άρθρο 3
   Οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας θα πρέπει να εξετάζονται σε συνδυασμό με τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 765/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5), ιδίως όσον αφορά τη διαπίστευση των φορέων αξιολόγησης της συμμόρφωσης, και δεν προστίθεται καμία παρέκκλιση ή εξαίρεση αναφορικά με τον ανωτέρω κανονισμό.
   Άρθρο 4
   1.   Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο έως την 31η Δεκεμβρίου 2016. Ανακοινώνουν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων.
   Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις εν λόγω διατάξεις, αυτές περιέχουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την αναφορά αυτή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της αναφοράς αποφασίζεται από τα κράτη μέλη.
   2.   Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
   Άρθρο 5
   Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
   Άρθρο 6
   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 28 Αυγούστου 2015.

            Για την Επιτροπή

            Ο Πρόεδρος

         Jean-Claude JUNCKER

      (1)  ΕΕ L 23 της 26.1.2005, σ. 3.

      (2)  ΕΕ L 152 της 11.6.2008, σ. 1.

      (3)  Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 219/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2009, για την προσαρμογή στην απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, ορισμένων πράξεων που υπόκεινται στη διαδικασία του άρθρου 251 της συνθήκης, όσον αφορά την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο — Προσαρμογή στην κανονιστική διαδικασία με έλεγχο — Μέρος Δεύτερο (ΕΕ L 87 της 31.3.2009, σ. 109).

      (4)  ΕΕ C 369 της 17.12.2011, σ. 14.

      (5)  Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 765/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Ιουλίου 2008, για τον καθορισμό των απαιτήσεων διαπίστευσης και εποπτείας της αγοράς όσον αφορά την εμπορία προϊόντων και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 339/93 του Συμβουλίου (ΕΕ L 218 της 13.8.2008, σ. 30).

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I
      Η οδηγία 2004/107/ΕΚ τροποποιείται ως εξής:

                  1)

                  Το τμήμα I του παραρτήματος IV τροποποιείται ως εξής:

                              α)

                              Ο πίνακας αντικαθίσταται από τον ακόλουθο πίνακα:

                                          «Βενζο(a)πυρένιο

                                          Αρσενικό, κάδμιο και νικέλιο

                                          Πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες εκτός του βενζο(a)πυρενίου, συνολικός αέριος υδράργυρος

                                          Συνολική απόθεση

                                                      —

                                                      Αβεβαιότητα

                                          Σταθερές και ενδεικτικές μετρήσεις

                                          50 %

                                          40 %

                                          50 %

                                          70 %

                                          Προσομοίωση μέσω μοντέλων

                                          60 %

                                          60 %

                                          60 %

                                          60 %

                                                      —

                                                      Ελάχιστη συλλογή δεδομένων

                                          90 %

                                          90 %

                                          90 %

                                          90 %

                                                      —

                                                      Ελάχιστη χρονική κάλυψη

                                          Σταθερές μετρήσεις (1)

                                          33 %

                                          50 %

                                          Ενδεικτικές μετρήσεις (1)
                                              (2)

                                          14 %

                                          14 %

                                          14 %

                                          33 %

                              β)

                              Στο τρίτο εδάφιο διαγράφεται η ακόλουθη περίοδος:
                              «24ωρη δειγματοληψία συνίσταται επίσης για τις μετρήσεις συγκεντρώσεων αρσενικού, καδμίου και νικελίου.».

                              γ)

                              Μετά το τρίτο εδάφιο εισάγεται το ακόλουθο κείμενο:
                              «Οι διατάξεις για μεμονωμένα δείγματα στο προηγούμενο εδάφιο εφαρμόζονται επίσης για το αρσενικό, το κάδμιο, το νικέλιο και τον συνολικό αέριο υδράργυρο. Επιπλέον, επιτρέπεται επιμέρους δειγματοληψία των φίλτρων των ΑΣ10 για μέταλλα για περαιτέρω ανάλυση, υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχουν στοιχεία που αποδεικνύουν ότι το επιμέρους δείγμα είναι αντιπροσωπευτικό του συνόλου και ότι, όσον αφορά την ευαισθησία ανίχνευσης, επιτυγχάνονται οι στόχοι σχετικά με την ποιότητα των δεδομένων. Επιτρέπεται εβδομαδιαία δειγματοληψία αντί της ημερήσιας δειγματοληψίας για μέταλλα σε ΑΣ10, με την προϋπόθεση ότι τηρούνται οι προδιαγραφές όσον αφορά τα χαρακτηριστικά της συλλογής.».

                  2)

                  Τα τμήματα I έως IV του παραρτήματος V αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
                  «I.   Μέθοδος αναφοράς για τη δειγματοληψία και την ανάλυση του αρσενικού, του καδμίου και του νικελίου στον ατμοσφαιρικό αέρα

                  Η μέθοδος αναφοράς για τη δειγματοληψία του αρσενικού, του καδμίου και του νικελίου στον ατμοσφαιρικό αέρα περιγράφεται στο πρότυπο EN 12341:2014. Η μέθοδος αναφοράς για τη μέτρηση του αρσενικού, του καδμίου και του νικελίου στον ατμοσφαιρικό αέρα περιγράφεται στο πρότυπο EN 14902:2005 “Ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα — Πρότυπη μέθοδος αναφοράς για τη μέτρηση των Pb, Cd, As και Ni του κλάσματος ΑΣ10 των αιωρουμένων σωματιδίων”.
                  Κάθε κράτος μέλος μπορεί επίσης να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε άλλη μέθοδο για την οποία μπορεί να αποδείξει ότι δίνει αποτελέσματα ισοδύναμα προς τα αποτελέσματα της ανωτέρω μεθόδου.
                  II.   Μέθοδος αναφοράς για τη δειγματοληψία και την ανάλυση των πολυκυκλικών αρωματικών υδρογονανθράκων στον ατμοσφαιρικό αέρα

                  Η μέθοδος αναφοράς για τη δειγματοληψία των πολυκυκλικών αρωματικών υδρογονανθράκων στον ατμοσφαιρικό αέρα περιγράφεται στο πρότυπο EN 12341:2014. Η μέθοδος αναφοράς για τη μέτρηση του βενζο(a)πυρενίου στον ατμοσφαιρικό αέρα περιγράφεται στο πρότυπο EN 15549:2008 “Ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα — Τυποποιημένη μέθοδος για τη μέτρηση της συγκέντρωσης βενζο(a)πυρενίου στον ατμοσφαιρικό αέρα”. Εφόσον δεν υπάρχει τυποποιημένη μέθοδος CEN για τους υπόλοιπους πολυκυκλικούς αρωματικούς υδρογονάνθρακες που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 8, τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιούν εθνικές πρότυπες μεθόδους ή πρότυπες μεθόδους ISO, όπως το πρότυπο ISO 12884.
                  Κάθε κράτος μέλος μπορεί επίσης να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε άλλη μέθοδο για την οποία μπορεί να αποδείξει ότι δίνει αποτελέσματα ισοδύναμα προς τα αποτελέσματα της ανωτέρω μεθόδου.
                  III.   Μέθοδος αναφοράς για τη δειγματοληψία και την ανάλυση του υδραργύρου στον ατμοσφαιρικό αέρα

                  Η μέθοδος αναφοράς για τη μέτρηση των συγκεντρώσεων του συνολικού αέριου υδραργύρου στον ατμοσφαιρικό αέρα περιγράφεται στο πρότυπο EN 15852:2010 “Ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα — Πρότυπη μέθοδος αναφοράς για τη μέτρηση του συνολικού αέριου υδραργύρου”.
                  Κάθε κράτος μέλος μπορεί επίσης να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε άλλη μέθοδο για την οποία μπορεί να αποδείξει ότι δίνει αποτελέσματα ισοδύναμα προς τα αποτελέσματα της ανωτέρω μεθόδου.
                  IV.   Μέθοδος αναφοράς για τη δειγματοληψία και την ανάλυση της απόθεσης αρσενικού, καδμίου, νικελίου, υδραργύρου και πολυκυκλικών αρωματικών υδρογονανθράκων

                  Η μέθοδος αναφοράς για τον καθορισμό της απόθεσης αρσενικού, καδμίου και νικελίου περιγράφεται στο πρότυπο EN 15841:2009 “Ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα — Πρότυπη μέθοδος για τον προσδιορισμό του αρσενικού, του καδμίου, του μολύβδου και του νικελίου στην ατμοσφαιρική απόθεση”.
                  Η μέθοδος αναφοράς για τον καθορισμό της απόθεσης υδραργύρου περιγράφεται στο πρότυπο EN 15853:2010 “Ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα — Πρότυπη μέθοδος για τον προσδιορισμό της απόθεσης υδραργύρου”.
                  Η μέθοδος αναφοράς για τον προσδιορισμό των αποθέσεων του βενζο(a)πυρενίου και των υπόλοιπων πολυκυκλικών υδρογονανθράκων που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 8 περιγράφεται στο πρότυπο EN 15980:2011 “Ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα. Προσδιορισμός της απόθεσης βενζο[a]ανθρακενίου, βενζο[b]φλουορανθενίου, βενζο[j]φλουορανθενίου, βενζο[k]φλουορανθενίου, βενζο[a]πυρενίου, διβενζο[a,h]ανθρακενίου και ινδενο[1,2,3-cd]πυρενίου”.»

         (1)  Κατανέμονται καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου, ώστε να αντανακλούν τις διακυμάνσεις των διαφόρων κλιματικών συνθηκών και ανθρωπογενών δραστηριοτήτων.

         (2)  Ενδεικτικές μετρήσεις, δεδομένου ότι αποτελούν μετρήσεις οι οποίες, αν και διενεργούνται σε λιγότερο τακτική βάση, ανταποκρίνονται στους λοιπούς στόχους ποιότητας των δεδομένων.».

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II
      Η οδηγία 2008/50/ΕΚ τροποποιείται ως εξής:

                  1)

                  Το τμήμα Γ του παραρτήματος I αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
                  «Γ.   Διασφάλιση της ποιότητας κατά την εκτίμηση της ποιότητας του ατμοσφαιρικού αέρα. Επικύρωση δεδομένων

                              1.

                              Για να εξασφαλισθούν η ακρίβεια των μετρήσεων και η συμμόρφωση προς τους στόχους για την ποιότητα των δεδομένων που αναφέρονται στο τμήμα Α, οι ενδεδειγμένες αρμόδιες αρχές και φορείς που ορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 3 εξασφαλίζουν:

                                          i)

                                          την ιχνηλασιμότητα όλων των μετρήσεων που εκτελούνται για την εκτίμηση της ποιότητας του ατμοσφαιρικού αέρα, σύμφωνα με τα άρθρα 6 και 9, σύμφωνα με τις απαιτήσεις που καθορίζονται στο εναρμονισμένο πρότυπο για τα εργαστήρια δοκιμών και διακριβώσεων·

                                          ii)

                                          ότι οι φορείς που εκμεταλλεύονται δίκτυα και μεμονωμένους σταθμούς έχουν καθιερώσει σύστημα διασφάλισης και ελέγχου της ποιότητας, το οποίο προβλέπει τακτική συντήρηση ώστε να εξασφαλίζεται η ακρίβεια των συσκευών μέτρησης. Το σύστημα ποιότητας επανεξετάζεται όποτε κρίνεται απαραίτητο και τουλάχιστον κάθε πέντε έτη από το σχετικό εθνικό εργαστήριο αναφοράς·

                                          iii)

                                          ότι έχει καθιερωθεί διαδικασία ελέγχου/διασφάλισης της ποιότητας για τη συλλογή δεδομένων και την υποβολή εκθέσεων και ότι οι φορείς στους οποίους έχει ανατεθεί το έργο αυτό συμμετέχουν ενεργά στα αντίστοιχα προγράμματα διασφάλισης της ποιότητας που καλύπτουν το σύνολο της Ένωσης·

                                          iv)

                                          ότι τα εθνικά εργαστήρια αναφοράς ορίζονται από την κατάλληλη αρμόδια αρχή ή φορέα σύμφωνα με το άρθρο 3 και είναι πιστοποιημένα για τις μεθόδους αναφοράς που αναφέρονται στο παράρτημα VI, τουλάχιστον για τους ρύπους των οποίων οι συγκεντρώσεις είναι μεγαλύτερες του κατώτατου ορίου εκτίμησης, σύμφωνα με το σχετικό εναρμονισμένο πρότυπο για τα εργαστήρια δοκιμών και διακριβώσεων τα στοιχεία αναφοράς του οποίου δημοσιεύθηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 9 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 765/2008 για τον καθορισμό των απαιτήσεων διαπίστευσης και εποπτείας της αγοράς. Τα εν λόγω εργαστήρια είναι επίσης υπεύθυνα για τον συντονισμό των προγραμμάτων διασφάλισης της ποιότητας, που εφαρμόζονται σε ολόκληρη την Ένωση, στην επικράτεια κάθε κράτους μέλους, και τα οποία οργανώνονται από το Κοινό Κέντρο Ερευνών της Επιτροπής, ενώ παράλληλα είναι υπεύθυνα για τον συντονισμό της ορθής εφαρμογής των μεθόδων αναφοράς και της εξακρίβωσης της ισοδυναμίας των μεθόδων που δεν είναι μέθοδοι αναφοράς σε εθνικό επίπεδο. Τα εθνικά εργαστήρια αναφοράς που είναι υπεύθυνα για τη διοργάνωση διεργαστηριακής σύγκρισης σε εθνικό επίπεδο θα πρέπει επίσης να είναι πιστοποιημένα σύμφωνα με το σχετικό εναρμονισμένο πρότυπο για διεργαστηριακό έλεγχο ικανότητας·

                                          v)

                                          ότι τα εθνικά εργαστήρια αναφοράς συμμετέχουν τουλάχιστον κάθε τρία έτη στα προγράμματα για τη διασφάλιση της ποιότητας που εφαρμόζονται σε όλη την Ένωση και τα οποία διοργανώνονται από το Κοινό Κέντρο Ερευνών της Επιτροπής. Εάν η συμμετοχή αυτή δεν φέρει τα αναμενόμενα αποτελέσματα, τότε το εθνικό εργαστήριο θα πρέπει να υποδείξει κατά την επόμενη συμμετοχή του στη διεργαστηριακή σύγκριση ικανοποιητικά μέτρα εξυγίανσης αλλά και να υποβάλλει σχετική έκθεση στο Κοινό Κέντρο Ερευνών·

                                          vi)

                                          ότι τα εθνικά εργαστήρια αναφοράς στηρίζουν το έργο που επιτελείται από το ευρωπαϊκό δίκτυο των εθνικών εργαστηρίων αναφοράς που έχει συσταθεί από την Επιτροπή.

                              2.

                              Όλα τα υποβαλλόμενα δυνάμει του άρθρου 27 δεδομένα θεωρούνται έγκυρα, εκτός από τα δεδομένα που έχουν χαρακτηρισθεί προσωρινά.».

                  2)

                  Το παράρτημα III τροποποιείται ως εξής:

                              α)

                              Το τμήμα Γ τροποποιείται ως εξής:

                                          i)

                                          Η πρώτη και η δεύτερη περίπτωση του πρώτου εδαφίου αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:

                                                      «—

                                                      η ροή γύρω από το στόμιο του σωλήνα δειγματοληψίας θα πρέπει να είναι ανεμπόδιστη (σε γενικές γραμμές θα πρέπει να είναι ελεύθερη σε τόξο τουλάχιστον 270° ή 180° για σημεία δειγματοληψίας στην οικοδομική γραμμή), χωρίς εμπόδια που να επηρεάζουν τη ροή του αέρα κοντά στο στόμιο του σωλήνα δειγματοληψίας (δηλαδή συνήθως σε απόσταση μερικών μέτρων από κτίρια, μπαλκόνια, δέντρα και άλλα εμπόδια και τουλάχιστον 0,5 m από το πλησιέστερο κτίριο για τα αντιπροσωπευτικά σημεία δειγματοληψίας της ποιότητας του αέρα στην οικοδομική γραμμή).

                                                      —

                                                      γενικά, το σημείο εισόδου του δείγματος πρέπει να απέχει 1,5 m (ζώνη αναπνοής) έως 4 m πάνω από το έδαφος. Μπορεί επίσης να ενδείκνυται η τοποθέτηση σε υψηλότερο σημείο, εάν ο σταθμός είναι αντιπροσωπευτικός ευρύτερης περιοχής, και κάθε απόκλιση πρέπει να τεκμηριώνεται πλήρως.».

                                          ii)

                                          Η πέμπτη περίπτωση του πρώτου εδαφίου αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

                                                      «—

                                                      για όλους τους ρύπους, οι καθετήρες δειγματοληψίας που καλύπτουν την οδική κυκλοφορία πρέπει να τοποθετούνται σε απόσταση τουλάχιστον 25 m από το όριο των κύριων οδικών κόμβων και να μην υπερβαίνουν τα 10 m από το ρείθρο του οδοστρώματος. Ο όρος “κύριος οδικός κόμβος” αναφέρεται εν προκειμένω σε μια διασταύρωση στην οποία διακόπτεται η ροή της κυκλοφορίας και προκαλούνται διαφορετικές εκπομπές (στάση και επιτάχυνση) από το υπόλοιπο τμήμα της οδού.».

                                          iii)

                                          Προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:
                                          «Κάθε παρέκκλιση από τα κριτήρια που ορίζονται στο παρόν τμήμα πρέπει να τεκμηριώνεται πλήρως μέσω των διαδικασιών που περιγράφονται στο τμήμα Δ.».

                              β)

                              Το τμήμα Δ αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
                              «Δ.   Τεκμηρίωση και επανεξέταση της επιλογής τοποθεσιών

                              Οι αρμόδιες αρχές που είναι υπεύθυνες για την εκτίμηση της ποιότητας του αέρα για όλες τις ζώνες και τους οικισμούς πρέπει να συντάσσουν αναλυτικές αναφορές σχετικά με τις διαδικασίες επιλογής θέσεων δειγματοληψίας και να καταγράφουν πληροφορίες, έτσι ώστε να συμβάλλουν στον σχεδιασμό του δικτύου και στην επιλογή των τοποθεσιών για όλους τους σταθμούς παρακολούθησης. Οι αναφορές που συντάσσονται πρέπει να περιλαμβάνουν φωτογραφίες του περιβάλλοντος χώρου των σταθμών παρακολούθησης και λεπτομερείς χάρτες. Όταν σε μια ζώνη ή σε έναν οικισμό χρησιμοποιούνται πρόσθετες μέθοδοι, οι αναφορές πρέπει να περιλαμβάνουν λεπτομέρειες σχετικά με τις εν λόγω μεθόδους και πληροφορίες σχετικά με το πώς πληρούνται τα κριτήρια που ορίζονται στο άρθρο 7 παράγραφος 3. Πρέπει να γίνεται επικαιροποίηση και αναθεώρηση των αναφορών τουλάχιστον κάθε 5 έτη, έτσι ώστε να διασφαλίζεται ότι τα κριτήρια επιλογής, ο σχεδιασμός του δικτύου και οι τοποθεσίες των σταθμών παρακολούθησης εξακολουθούν να ισχύουν και να πληρούν τα κριτήρια με την πάροδο του χρόνου. Οι αναφορές πρέπει να υποβάλλονται στην Επιτροπή εντός 3 μηνών μετά την υποβολή του σχετικού αιτήματος.».

                  3)

                  Το παράρτημα VI τροποποιείται ως εξής:

                              α)

                              Το τμήμα Α αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
                              «Α.   Μέθοδοι αναφοράς για τη μέτρηση των συγκεντρώσεων διοξειδίου του θείου, διοξειδίου του αζώτου και οξειδίων του αζώτου, σωματιδίων (ΑΣ10 και ΑΣ2,5), μολύβδου, βενζολίου, μονοξειδίου του άνθρακα και όζοντος

                              1.   Μέθοδος αναφοράς για τη μέτρηση του διοξειδίου του θείου

                              Η μέθοδος αναφοράς για τη μέτρηση του διοξειδίου του θείου περιγράφεται στο πρότυπο EN 14212:2012 “Ατμοσφαιρικός αέρας — Πρότυπη μέθοδος μέτρησης συγκέντρωσης του διοξειδίου του θείου με φθορισμό υπεριώδους”.
                              2.   Μέθοδος αναφοράς για τη μέτρηση του διοξειδίου του αζώτου και των οξειδίων του αζώτου

                              Η μέθοδος αναφοράς για τη μέτρηση του διοξειδίου του αζώτου και των οξειδίων του αζώτου περιγράφεται στο πρότυπο EN 14211:2012 “Ατμοσφαιρικός αέρας — Πρότυπη μέθοδος μέτρησης της συγκέντρωσης διοξειδίου του αζώτου και μονοξειδίου του αζώτου με χημειοφωταύγεια”.
                              3.   Μέθοδος αναφοράς για τη δειγματοληψία και τη μέτρηση του μολύβδου (αμετάβλητο)

                              4.   Μέθοδος αναφοράς για τη δειγματοληψία και τη μέτρηση των ΑΣ10

                              Η μέθοδος αναφοράς για τη δειγματοληψία και τη μέτρηση των σωματιδίων ΑΣ10 περιγράφεται στο πρότυπο EN12341:2014 “Ατμοσφαιρικός αέρας — Πρότυπη σταθμική μέθοδος για τον προσδιορισμό του κλάσματος μάζας των ΑΣ10 ή ΑΣ2,5 των αιωρουμένων σωματιδίων”.
                              5.   Μέθοδος αναφοράς για τη δειγματοληψία και τη μέτρηση των ΑΣ2,5

                              Η μέθοδος αναφοράς για τη δειγματοληψία και τη μέτρηση των σωματιδίων ΑΣ2,5 περιγράφεται στο πρότυπο EN12341:2014 “Ατμοσφαιρικός αέρας — Πρότυπη σταθμική μέθοδος για τον προσδιορισμό του κλάσματος μάζας των ΑΣ10 ή ΑΣ2,5 των αιωρουμένων σωματιδίων”.
                              6.   Μέθοδος αναφοράς για τη δειγματοληψία και τη μέτρηση του βενζολίου (αμετάβλητο)

                              7.   Μέθοδος αναφοράς για τη μέτρηση του μονοξειδίου του άνθρακα

                              Η μέθοδος αναφοράς για τη μέτρηση του μονοξειδίου του άνθρακα περιγράφεται στο πρότυπο ΕΝ 14626:2012 “Ατμοσφαιρικός αέρας — Πρότυπη μέθοδος για τη μέτρηση της συγκέντρωσης του μονοξειδίου του άνθρακα με υπέρυθρη φασματοσκοπία δίχως διασπορά”.
                              8.   Μέθοδος αναφοράς για τη μέτρηση του όζοντος

                              Η μέθοδος αναφοράς για τη μέτρηση του όζοντος περιγράφεται στο πρότυπο EN 14625:2012 “Ατμοσφαιρικός αέρας — Πρότυπη μέθοδος για τη μέτρηση της συγκέντρωσης του όζοντος με φωτομετρία υπεριώδους ακτινοβολίας”.».

                              β)

                              Το τμήμα Δ διαγράφεται.

                              γ)

                              Το τμήμα Ε αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
                              «Όταν αποδεικνύεται ότι ο εξοπλισμός πληροί τις απαιτήσεις απόδοσης των μεθόδων αναφοράς που παρατίθενται στο τμήμα Α του παρόντος παραρτήματος, οι αρμόδιες αρχές και οι οργανισμοί που έχουν οριστεί δυνάμει του άρθρου 3 αποδέχονται τις εκθέσεις δοκιμής που έχουν εκδοθεί σε άλλα κράτη μέλη από εργαστήρια που έχουν πιστοποίηση σύμφωνα με το σχετικό εναρμονισμένο πρότυπο για τα εργαστήρια δοκιμών και διακριβώσεων.
                              Οι λεπτομερείς εκθέσεις δοκιμής και όλα τα αποτελέσματα των δοκιμών πρέπει να είναι διαθέσιμα στις άλλες αρμόδιες αρχές ή στους αρμόδιους οργανισμούς. Οι εκθέσεις δοκιμής πρέπει να αποδεικνύουν ότι ο εξοπλισμός πληροί όλες τις απαιτήσεις απόδοσης, ακόμη και όταν επικρατούν ειδικές περιβαλλοντικές και τοπικές συνθήκες σε ένα κράτος μέλος και δεν πληρούνται οι συνθήκες για τις οποίες έχει ήδη δοκιμαστεί και εγκριθεί ο εξοπλισμός σε άλλο κράτος μέλος.».

                  4)

                  Το τμήμα Α του παραρτήματος IX αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
                  «Α.   Ελάχιστος αριθμός σημείων δειγματοληψίας για σταθερές μετρήσεις συγκεντρώσεων όζοντος

                  Ο ελάχιστος αριθμός σημείων δειγματοληψίας για σταθερές συνεχείς μετρήσεις για την εκτίμηση της συμμόρφωσης με τις τιμές στόχους, τους μακροπρόθεσμους στόχους και τα όρια ενημέρωσης και συναγερμού, όταν οι εν λόγω μετρήσεις είναι η αποκλειστική πηγή πληροφοριών.

                              Πληθυσμός (× 1 000)

                              Οικισμός (1)

                              Άλλες ζώνες (1)

                              Μη εκτεθειμένος αγροτικός

                              < 250

                              1

                              1 σταθμός/50 000 km2 ως μέση πυκνότητα για όλες τις ζώνες ανά χώρα (2)

                              < 500

                              1

                              2

                              < 1 000

                              2

                              2

                              < 1 500

                              3

                              3

                              < 2 000

                              3

                              4

                              < 2 750

                              4

                              5

                              < 3 750

                              5

                              6

                              > 3 750

                              Ένας επιπλέον σταθμός ανά 2 εκατ. κατοίκους

                              Ένας επιπλέον σταθμός ανά 2 εκατ. κατοίκους

         (1)  Τουλάχιστον 1 σταθμός σε περιοχές όπου είναι πιθανή η έκθεση του πληθυσμού στις υψηλότερες συγκεντρώσεις όζοντος. Στους οικισμούς, τουλάχιστον 50 % των σταθμών τοποθετούνται σε προαστιακές περιοχές.

         (2)  Για πολύπλοκα πεδία συνιστάται 1 σταθμός ανά 25 000 km2.».


title: Οδηγία (EE) 2017/774 της Επιτροπής, της 3ης Μαΐου 2017, για την τροποποίηση, με σκοπό την έγκριση ειδικών οριακών τιμών για τις χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται σε παιχνίδια, του προσαρτήματος Γ του παραρτήματος II της οδηγίας 2009/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την ασφάλεια των παιχνιδιών, όσον αφορά την ουσία φαινόλη (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ )

text:
               4.5.2017

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 115/47

         ΟΔΗΓΊΑ (EE) 2017/774 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
   της 3ης Μαΐου 2017
   για την τροποποίηση, με σκοπό την έγκριση ειδικών οριακών τιμών για τις χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται σε παιχνίδια, του προσαρτήματος Γ του παραρτήματος II της οδηγίας 2009/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την ασφάλεια των παιχνιδιών, όσον αφορά την ουσία φαινόλη
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
   Έχοντας υπόψη την οδηγία 2009/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 2009, σχετικά με την ασφάλεια των παιχνιδιών (1), και ιδίως το άρθρο 46 παράγραφος 2,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Προκειμένου να εξασφαλιστεί υψηλό επίπεδο προστασίας των παιδιών από τους κινδύνους που συνδέονται με τις χημικές ουσίες που περιέχονται σε παιχνίδια, η οδηγία 2009/48/ΕΚ θεσπίζει ορισμένες απαιτήσεις για τις χημικές ουσίες όπως αυτές που έχουν ταξινομηθεί ως καρκινογόνες, μεταλλαξιογόνες ή τοξικές για την αναπαραγωγή (CMR), σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1272/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (2), καθώς και για τις αλλεργιογόνους αρωματικές ουσίες και ορισμένα στοιχεία. Επιπλέον, η οδηγία 2009/48/ΕΚ εξουσιοδοτεί την Επιτροπή να εγκρίνει ειδικές οριακές τιμές για χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται σε παιχνίδια που προορίζονται για παιδιά ηλικίας κάτω των 36 μηνών και σε άλλα παιχνίδια που προορίζονται να μπαίνουν στο στόμα, για να εξασφαλίζεται η ενδεδειγμένη προστασία στην περίπτωση παιχνιδιών με υψηλό βαθμό έκθεσης. Η έγκριση των εν λόγω οριακών τιμών συνεπάγεται την εγγραφή τους στο προσάρτημα Γ του παραρτήματος II της οδηγίας 2009/48/ΕΚ.

               (2)

               Για ορισμένες χημικές ουσίες οι οριακές τιμές που ισχύουν σήμερα είτε είναι υπερβολικά υψηλές με βάση τα διαθέσιμα επιστημονικά αποδεικτικά στοιχεία είτε δεν υπάρχουν. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να εγκριθούν για τις εν λόγω χημικές ουσίες ειδικές οριακές τιμές που θα λαμβάνουν υπόψη τις απαιτήσεις συσκευασίας για τα τρόφιμα, καθώς και τις διαφορές μεταξύ παιχνιδιών και υλικών που έρχονται σε επαφή με τρόφιμα.

               (3)

               Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συγκρότησε την ομάδα εμπειρογνωμόνων για την ασφάλεια των παιχνιδιών, για να της παρέχει συμβουλές κατά την προετοιμασία των νομοθετικών προτάσεων και πρωτοβουλιών πολιτικής στον τομέα της ασφάλειας των παιχνιδιών. Η αποστολή της υποομάδας για τα «χημικά προϊόντα» της εν λόγω ομάδας είναι να παρέχει τέτοιες συμβουλές όσον αφορά τις χημικές ουσίες που μπορούν να χρησιμοποιούνται σε παιχνίδια.

               (4)

               Η φαινόλη (αριθ. CAS 108-95-2) χρησιμοποιείται ως μονομερές σε φαινολικές ρητίνες που χρησιμοποιούνται στην κατασκευή ξύλου συγκολλημένου με ρητίνη (3) για παιχνίδια. Η αποδόμηση των φαινολικών αντιοξειδωτικών που περιέχονται σε πολυμερή μπορεί να αποτελέσει περαιτέρω πηγή φαινόλης στα παιχνίδια (4). Η φαινόλη έχει ανιχνευτεί σε εκπομπές από κονσόλες παιχνιδιών (5), σε μία από τις έξι σκηνές/σήραγγες-παιχνίδια που υποβλήθηκαν σε ανάλυση (6) και σε μεμβράνες συσκευασίας (7)· η ουσία αυτή έχει αποτελέσει αντικείμενο δοκιμών σε παιχνίδια που χρησιμοποιούνται στο μπάνιο και σε άλλα φουσκωτά παιχνίδια (8) και θεωρείται ότι περιέχεται σε πολυμερές του χλωριούχου βινυλίου (PVC) (9). Η φαινόλη θα μπορούσε επίσης να χρησιμοποιηθεί ως συντηρητικό σε υγρά παιχνίδια με βάση το νερό, όπως τα παιχνίδια για δημιουργία φυσαλίδων ή τα υγρά μελάνια με βάση το νερό (π.χ. μαρκαδόροι) (10).

               (5)

               Στις συζητήσεις της σχετικά με τη φαινόλη, η υποομάδα «χημικά προϊόντα» βασίστηκε στα ευρωπαϊκά πρότυπα EN 71-9:2005+A1:2007, EN 71-10:2005 και EN 71-11:2005. Τα πρότυπα αυτά αφορούν την παρουσία φαινόλης στα υλικά παιχνιδιών (EN 71-9:2005+A1:2007) και προβλέπουν ειδικές μεθόδους προετοιμασίας του δείγματος (EN 71-10:2005) και μετρήσεων (EN 71-11:2005). Το πρότυπο EN 71-11:2005 επαναλαμβάνει και ορίζει λεπτομερώς οριακές τιμές για τη φαινόλη στα υλικά παιχνιδιών όπως καθορίζονται στο EN 71-9:2005+A1:2007, δηλαδή 15 mg/l (όριο μετανάστευσης) για τη φαινόλη ως μονομερές και 10 mg/kg (όριο περιεκτικότητας) για τη φαινόλη ως συντηρητικό σε υγρά υλικά παιχνιδιών.

               (6)

               Η υποομάδα «χημικά προϊόντα» έλαβε επίσης υπόψη της τη σύσταση της επιστημονικής επιτροπής για την υγεία και τους περιβαλλοντικούς κινδύνους (ΕΕΥΠΚ) σύμφωνα με την οποία η τιμή του ορίου μετανάστευσης του 15 mg/l για τη φαινόλη που προβλέπεται στο υφιστάμενο ευρωπαϊκό πρότυπο θα πρέπει να μειωθεί τουλάχιστον κατά συντελεστή 2, ώστε να επιτευχθεί ένα περιθώριο έκθεσης της τάξης του 100 το οποίο θα μπορούσε να θεωρηθεί επαρκές (11).

               (7)

               Η υποομάδα «χημικά προϊόντα» έλαβε επίσης υπόψη της τη γνώμη της ομάδας της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSΑ) για τα υλικά επαφής με τα τρόφιμα, τα ένζυμα, τις αρωματικές ύλες και τα βοηθητικά επεξεργασίας (CEF), η οποία μείωσε την ανεκτή ημερήσια πρόσληψη (TDI) φαινόλης από 1,5 mg/kg σωματικού βάρους ανά ημέρα σε 0,5 mg/kg σωματικού βάρους ανά ημέρα (12).

               (8)

               Η φαινόλη ταξινομείται βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1272/2008 ως μεταλλαξιογόνος ουσία κατηγορίας 2. Σύμφωνα με το σημείο 5 του μέρους III του παραρτήματος II της οδηγίας 2009/48/ΕΚ, οι μεταλλαξιογόνες ουσίες της κατηγορίας 2, όπως η φαινόλη, δύνανται να είναι παρούσες στα παιχνίδια σε συγκεντρώσεις ίσες ή μικρότερες από τις σχετικές συγκεντρώσεις που καθορίζονται για την ταξινόμηση των μειγμάτων που τις περιέχουν, ήτοι 1 %, το οποίο ισοδυναμεί με 10 000 mg/kg (όριο περιεκτικότητας). Η οδηγία 2009/48/ΕΚ δεν προβλέπει επί του παρόντος όριο μετανάστευσης για τη φαινόλη.

               (9)

               Με βάση τα ανωτέρω, η υποομάδα «χημικά προϊόντα» συνέστησε, κατά τις συνεδριάσεις της στις 26 Μαρτίου 2014 και στις 18 Φεβρουαρίου 2015, να περιοριστεί η φαινόλη που περιέχεται στα παιχνίδια σε 5 mg/l (όριο μετανάστευσης) όταν αναλύεται σε πολυμερή υλικά και σε μέγιστη συγκέντρωση 10 mg/kg (όριο περιεκτικότητας) όταν αναλύεται ως συντηρητικό, καθώς εξυπακούεται ότι το όριο περιεκτικότητας των 10 mg/kg συνιστά στην πράξη απαγόρευση της χρήσης της. Οι αναλύσεις θα πρέπει να διενεργούνται σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά πρότυπα EN 71-10:2005 και EN 71-11:2005.

               (10)

               Ενώ υπάρχει γενικό όριο μετανάστευσης για τη φαινόλη ως μονομερές όσον αφορά τη χρήση σε ορισμένα υλικά που έρχονται σε επαφή με τρόφιμα, οι βασικές παραδοχές για τον υπολογισμό του εν λόγω ορίου μετανάστευσης είναι διαφορετικές από εκείνες για το όριο μετανάστευσης για τη φαινόλη ως μονομερές στα παιχνίδια. Η χρήση της φαινόλης ως συντηρητικού δεν υπόκειται σε ρύθμιση όσον αφορά τα υλικά που έρχονται σε επαφή με τρόφιμα.

               (11)

               Με βάση τα ανωτέρω, το προσάρτημα Γ του παραρτήματος II της οδηγίας 2009/48/ΕΚ θα πρέπει να τροποποιηθεί, ώστε να περιλαμβάνει ένα όριο μετανάστευσης, καθώς και ένα όριο περιεκτικότητας για τη φαινόλη στα παιχνίδια.

               (12)

               Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής που συστάθηκε βάσει του άρθρου 47 της οδηγίας 2009/48/ΕΚ,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
   Άρθρο 1
   Στο προσάρτημα Γ του παραρτήματος II της οδηγίας 2009/48/ΕΚ προστίθεται η ακόλουθη εγγραφή:

                  Ουσία

                  Αριθ. CAS

                  Οριακή τιμή

                  «Φαινόλη

                  108-95-2

                  5 mg/l (όριο μετανάστευσης) στα πολυμερή υλικά σύμφωνα με τις μεθόδους που ορίζονται στα πρότυπα EN 71-10:2005 και EN 71-11:2005.
                  10 mg/kg (όριο περιεκτικότητας) ως συντηρητικό σύμφωνα με τις μεθόδους που καθορίζονται στα πρότυπα EN 71-10:2005 και EN 71-11:2005.»

   Άρθρο 2
   1.   Τα κράτη μέλη θεσπίζουν και δημοσιεύουν το αργότερο στις 4 Νοεμβρίου 2018 τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία. Ανακοινώνουν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων.
   Εφαρμόζουν τις διατάξεις αυτές από τις 4 Νοεμβρίου 2018.
   Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Οι λεπτομερείς διατάξεις για την αναφορά αυτή καθορίζονται από τα κράτη μέλη.
   2.   Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
   Άρθρο 3
   Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
   Άρθρο 4
   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 3 Μαΐου 2017.

            Για την Επιτροπή

            Ο Πρόεδρος

         Jean-Claude JUNCKER

      (1)  ΕΕ L 170 της 30.6.2009, σ. 1.

      (2)  Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1272/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, για την ταξινόμηση, την επισήμανση και τη συσκευασία των ουσιών και των μειγμάτων, την τροποποίηση και την κατάργηση των οδηγιών 67/548/ΕΟΚ και 1999/45/ΕΚ και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1907/2006 (ΕΕ L 353 της 31.12.2008, σ. 1).

      (3)  Edmonds, E. (2013), Occurrence of Phenol and Formaldehyde in Toys (Η παρουσία της φαινόλης και της φορμαλδεΰδης στα παιχνίδια). Έκθεση που διενεργήθηκε για λογαριασμό της Toy Industries of Europe, σ. 4.

      (4)  Βλέπε υποσημείωση 3, σ. 5 και 8.

      (5)  Δανική Υπηρεσία Προστασίας του Περιβάλλοντος (EPA) (2003), Emission and evaluation of chemical substances from selected electrical and electronic products (Εκπομπές και αξιολόγηση χημικών ουσιών από επιλεγμένα ηλεκτρικά και ηλεκτρονικά προϊόντα). Survey of chemical substances in consumer products (Έρευνα για τις χημικές ουσίες που περιέχονται στα καταναλωτικά προϊόντα), έρευνα αριθ. 32-2003, σ. 47. http://eng.mst.dk/media/mst/69115/32.pdf

      (6)  Δανική EPA (2004), Release of chemical substances from tents and tunnels for children (Έκλυση χημικών ουσιών από σκηνές και σήραγγες για τα παιδιά). Mapping of Chemical Substances in Consumer Products (Χαρτογράφηση των χημικών ουσιών σε καταναλωτικά προϊόντα), έρευνα αριθ. 46, 2004. http://eng.mst.dk/media/mst/69127/46.pdf

      (7)  Bundesinstitut für Risikobewertung (2009), Limit values for phenol in food-contact articles and toys are to be updated (Πρέπει να επικαιροποιηθούν οι οριακές τιμές για τη φαινόλη που περιέχεται σε αντικείμενα που έρχονται σε επαφή με τρόφιμα και στα παιχνίδια). Γνώμη αριθ. 038/2009, 18 Αυγούστου 2009. http://www.bfr.bund.de/cm/349/limit_values_for_phenol_in_food_contact_articles_and_toys_are_to_be_updated.pdf

      (8)  Voedsel en Waren Autoriteit (2004), Market Surveillances on Toy Safety (Εποπτεία της αγοράς για την ασφάλεια των παιχνιδιών). Έκθεση αριθ. ND04o063/01. https://www.nvwa.nl/binaries/nvwa/documenten/communicatie/inspectieresultaten/consument/2016m/market-surveillances-on-toy-safety/ND04o063-01_speelgoed.pdf

      (9)  Suortti, T. (1990), «Determination of phenol in poly(vinyl chloride)» (Προσδιορισμός της φαινόλης στο πολυβινυλοχλωρίδιο), J Chromatogr. 16 Μαΐου 1990, 507:417-20. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/2380304

      (10)  CEN TC 52 (2002), Τελική έκθεση των εργασιών της CEN/TC 52/WG 9 — εκτίμηση κινδύνου. Σύμβαση BC/CEN/97/29.1.1. Αύγουστος 2002, σ. 85.

      (11)  Επιστημονική επιτροπή για την υγεία και τους περιβαλλοντικούς κινδύνους (ΕΕΥΠΚ), Γνωμοδότηση σχετικά με την «απάντηση της CEN στη γνώμη της ΕΕΤΟΠ σχετικά με την αξιολόγηση της έκθεσης της CEN σχετικά με την αξιολόγηση του κινδύνου των οργανικών χημικών ουσιών στα παιχνίδια», εκδόθηκε στις 29 Μαΐου 2007, σ. 8 και 9.

      (12)  Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA), «Scientific Opinion on the toxicological evaluation of phenol» (Επιστημονική γνωμοδότηση σχετικά με την τοξικολογική αξιολόγηση της φαινόλης), EFSA Journal 2013·11(4):3189 [44 σελ.]. http://www.efsa.europa.eu/en/efsajournal/pub/3189.htm


Avis juridique important

|

31974L0562

Οδηγία 74/562/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 12ης Νοεμβρίου 1974 περί προσβάσεως στο επάγγελμα του μεταφορέα επιβατών στον τομέα των εσωτερικών και διεθνών οδικών μεταφορών

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 308 της 19/11/1974 σ. 0023 - 0027 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 7 τόμος 1 σ. 0160  Ελληνική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 07 τόμος 1 σ. 0236  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 7 τόμος 1 σ. 0160  Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 07 τόμος 2 σ. 0025  Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 07 τόμος 2 σ. 0025

ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 12ης Νοεμβρίου 1974 περί προσβάσεως στο επάγγελμα του μεταφορέα επιβατών στον τομέα των εσωτερικών και διεθνών οδικών μεταφορώνΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος, και ιδίως το άρθρο 75,  την πρόταση της Επιτροπής,  τη γνώμη της Συνελεύσεως(1),  τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(2),  Εκτιμώντας:  ότι η οργάνωση της αγοράς των μεταφορών είναι ένα από τα αναγκαία στοιχεία για την εφαρμογή της κοινής πολιτικής μεταφορών που προβλέπεται στη συνθήκη- ότι η λήψη μέτρων που αποβλέπουν στο συντονισμό των όρων για την πρόσβαση στο επάγγελμα του μεταφορέα επιβατών είναι δυνατό να ευνοήσει την πραγματική άσκηση του δικαιώματος εγκαταστάσεως- ότι προέχει να προβλεφθεί η καθιέρωση κοινών κανόνων για την πρόσβαση στο επάγγελμα του μεταφορέα επιβατών στον τομέα των εσωτερικών και διεθνών οδικών μεταφορών, για να εξασφαλισθεί άνοδος της επαγγελματικής στάθμης των μεταφορέων και ότι η άνοδος αυτή  δύναται να συμβάλλει στην εξυγίανση της αγοράς, στη βελτίωση της ποιότητος της παρεχόμενης υπηρεσίας προς το συμφέρον των χρησιμοποιούντων τις μεταφορές και της οικονομίας στο σύνολό της, καθώς και σε μεγαλύτερη οδική ασφάλεια- ότι κατά συνέπεια οι κανόνες σχετικά με την πρόσβαση στο επάγγελμα του οδικού μεταφορέα επιβατών πρέπει να αναφέρονται στην αξιοπιστία, στην οικονομική επιφάνεια και στην επαγγελματική ικανότητα του μεταφορέα- ότι εν τούτοις δεν είναι αναγκαίο να περιληφθούν σε αυτούς τους κοινούς κανόνες ορισμένες κατηγορίες μεταφορών οι οποίες είναι περιορισμένης οικονομικής σημασίας- ότι πρέπει να θεσπισθούν μεταβατικές διατάξεις που να επιτρέπουν στα Κράτη μέλη να προσαρμόσουν την εθνική τους νομοθεσία στους κανόνες της Κοινότητος- ότι η εναρμόνιση των όρων για την εφαρμογή των κοινών κανόνων καθιστά αναγκαία την καθιέρωση διαδικασίας κοινοτικών διαβουλεύσεων για τα εθνικά μέτρα που πρέπει σχετικά να ληφθούν,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:   Άρθρο 1  1. Η πρόσβαση στο επάγγελμα του οδικού μεταφορέα επιβατών διέπεται από τις διατάξεις τις οποίες εκδίδουν τα Κράτη μέλη σύμφωνα με τους κοινούς κανόνες της παρούσας οδηγίας.  2. Κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας ως "επάγγελμα οδικού μεταφορέα επιβατών" νοείται η δραστηριότης κάθε φυσικού προσώπου ή κάθε επιχειρήσεως που εκτελεί επιβατικές μεταφορές για το κοινό ή για ορισμένες κατηγορίες επιβατών, με οχήματα τα οποία  κατασκευάσθηκαν και εξοπλίσθηκαν κατά τέτοιο τρόπο ώστε να είναι σε θέση να μεταφέρουν περισσότερα από εννέα άτομα-συμπεριλαμβανομένου και του οδηγού-και τα οποία προορίζονται για το σκοπό αυτόν, έναντι κομίστρου το οποίο καταβάλλεται από το  μεταφερόμενο ή το διοργανωτή της μεταφοράς.  Κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας νοείται ως "επιχείρηση" κάθε οργανισμός ή ένωση προσώπων με ή χωρίς νομική προσωπικότητα, είτε έχει είτε δεν έχει κερδοσκοπικό σκοπό, καθώς και κάθε δημόσιος οργανισμός που έχει δική του νομική προσωπικότητα ή που  εξαρτάται από αρχή η οποία έχει νομική προσωπικότητα.  3. Τα Κράτη μέλη δύνανται, κατόπιν διαβουλεύσεως με την Επιτροπή, να εξαιρούν από την εφαρμογή του συνόλου ή μέρους των διατάξεων της παρούσας οδηγίας τα φυσικά πρόσωπα ή τις επιχειρήσεις που εκτελούν αποκλειστικά ορισμένες οδικές επιβατικές μεταφορές  για μη εμπορικούς σκοπούς, ή των οποίων η κυρία δραστηριότης δεν είναι οι οδικές επιβατικές μεταφορές, αν αυτή η μεταφορική τους δραστηριότης έχει μικρή μόνο επίπτωση στην αγορά μεταφορών.   Άρθρο 2  1. Τα φυσικά πρόσωπα ή οι επιχειρήσεις οι οποίες επιθυμούν να ασκήσουν το επάγγελμα του οδικού μεταφορέα επιβατών οφείλουν:  α) να παρέχουν εχέγγυα αξιοπιστίας- β) να διαθέτουν την κατάλληλη οικονομική επιφάνεια- γ) να πληρούν την προϋπόθεση επαγγελματικής ικανότητος.  Αν ο αιτών είναι φυσικό πρόσωπο που δεν πληροί την προϋπόθεση που προβλέπεται στην περίπτωση γ), οι αρμόδιες αρχές δύνανται παρ' όλα αυτά να του επιτρέψουν να ασκήσει το επάγγελμα του μεταφορέα υπό την προϋπόθεση ότι θα υποδείξει στις αρχές αυτές άλλο  πρόσωπο το οποίο πληροί τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στις περιπτώσεις α) και γ) και το οποίο διευθύνει πραγματικά και μόνιμα τις δραστηριότητες μεταφοράς της επιχειρήσεως.  Αν ο αιτών είναι επιχείρηση, ένα από τα φυσικά πρόσωπα τα οποία διευθύνουν πραγματικά και μόνιμα τις δραστηριότητες μεταφοράς της επιχειρήσεως πρέπει να πληροί τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στις περιπτώσεις α) και γ). Τα Κράτη μέλη δύνανται επίσης  να απαιτούν όπως και άλλα πρόσωπα στην επιχείρηση πληρούν την προϋπόθεση που προβλέπεται στην περίπτωση α).  2. Μέχρι να επιτευχθεί συντονισμός, κάθε Κράτος μέλος καθορίζει τις προϋποθέσεις αξιοπιστίας τις οποίες πρέπει να πληροί ο αιτών και ενδεχομένως τα φυσικά πρόσωπα που αναφέρονται στην παράγραφο 1.  3. Η κατάλληλη οικονομική επιφάνεια συνίσταται στην ύπαρξη των αναγκαίων οικονομικών πόρων που εξασφαλίζουν την έναρξη της λειτουργίας και την καλή διαχείρηση της επιχειρήσεως. Μέχρι να επιτευχθεί συντονισμός, κάθε Κράτος μέλος καθορίζει τις διατάξεις  και τις μεθόδους αποδείξεως που είναι δυνατό να ορισθούν για το σκοπό αυτόν.  4. Η προϋπόθεση επαγγελματικής ικανότητος συνίσταται στην κατοχή γνώσεων στα θέματα που αναφέρονται στον πίνακα του παραρτήματος, οι οποίες βεβαιώθηκαν από την αρχή ή το όργανο που ορίσθηκε για το σκοπό αυτόν από κάθε Κράτος μέλος. Οι αναγκαίες γνώσεις  αποκτώνται είτε με την παρακολούθηση κύκλου μαθημάτων είτε με την πρακτική εμπειρία σε επιχείρηση μεταφορών, ή με συνδυασμό και των δύο. Τα Κράτη μέλη δύνανται να εξαιρέσουν από την εφαρμογή αυτών των διατάξεων τους κατόχους ορισμένων διπλωμάτων  ανωτέρας ή επαγγελματικής εκπαιδεύσεως, η κατοχή των οποίων συνεπάγεται άρτια γνώση των αντικειμένων που αναφέρονται στον πίνακα του παραρτήματος.  Η κατοχή πιστοποιητικού που εκδίδεται από την αρχή ή το όργανο που αναφέρεται στο προηγούμενο εδάφιο αποτελεί απόδειξη επαγγελματικής ικανότητος.   Άρθρο 3  1. Τα Κράτη μέλη καθορίζουν τους όρους βάσει των οποίων, κατά παρέκκλιση από το άρθρο 2 παράγραφος 1, μία επιχείρηση οδικών επιβατικών μεταφορών δύναται να λειτουργήσει προσωρινά, για μια περίοδο ενός έτους το πολύ, η οποία δύναται να παραταθεί  σε ειδικές περιπτώσεις δεόντως αιτιολογημένες για άλλους έξι μήνες κατ' ανώτατο όριο, ήτοι σε περίπτωση θανάτου ή φυσικής ή δικαιοπρακτικής ανικανότητος του φυσικού προσώπου που ασκεί τη δραστηριότητα του μεταφορέα ή του φυσικού προσώπου το οποίο πληροί  τις προϋποθέσεις του άρθρου 2 παράγραφος 1 περιπτώσεις α) και γ).  2. Οι αρμόδιες αρχές των Κρατών μελών δύνανται εν τούτοις, κατ' εξαίρεση και σε ορισμένες ειδικές περιπτώσεις, να επιτρέψουν οριστικά σε πρόσωπο που δεν πληροί την προϋπόθεση της επαγγελματικής ικανότητος η οποία αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1  περίπτωση γ) να προβαίνει στην εκμετάλλευση της επιχειρήσεως μεταφορών υπό τον όρο ότι το πρόσωπο αυτό έχει πρακτική εμπειρία τριών τουλάχιστον ετών στην τρέχουσα διαχείριση της επιχειρήσεως.   Άρθρο 4  1. Τα φυσικά πρόσωπα και οι επιχειρήσεις που αποδεικνύουν ότι προ της 1ης Ιανουαρίου 1978 τους είχε επιτραπεί, βάσει της εθνικής νομοθεσίας Κράτους μέλους, να ασκούν το επάγγελμα του μεταφορέα επιβατών στον τομέα των εσωτερικών και/ή των  διεθνών οδικών μεταφορών απαλλάσσονται από την υποχρέωση να αποδείξουν ότι πληρούν κατά περίπτωση τις προϋποθέσεις των διατάξεων που προβλέπονται στο άρθρο 2.  2. Εν τούτοις τα φυσικά πρόσωπα τα οποία μετά την 31η Δεκεμβρίου 1974 και προ της 1ης Ιανουαρίου 1978:  - θα έχουν την άδεια να ασκούν το επάγγελμα του οδικού μεταφορέα επιβατών χωρίς να έχουν, βάσει της εθνικής νομοθεσίας, αποδείξει την επαγγελματική τους ικανότητα- ή - θα έχουν ορισθεί για να διευθύνουν πραγματικά και μόνιμα τις δραστηριότητες μεταφορών μιας επιχειρήσεως,  πρέπει να πληρούν προ της 1ης Ιανουαρίου 1980 την προϋπόθεση επαγγελματικής ικανότητος που αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 4 εδάφιο τρίτο.  Η ίδια προϋπόθεση απαιτείται για την περίπτωση που προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος 4 εδάφιο τρίτο.   Άρθρο 5  1. Οι αποφάσεις που λαμβάνονται από τις αρμόδιες αρχές των Κρατών μελών δυνάμει των μέτρων που θεσπίσθηκαν βάσει της παρούσας οδηγίας και οι οποίες συνεπάγονται την απόρριψη αιτήσεως για άδεια εξασκήσεως του επαγγέλματος του οδικού μεταφορέα  επιβατών πρέπει να είναι αιτιολογημένες.  2. Τα Κράτη μέλη φροντίζουν ώστε οι αρμόδιες αρχές να μπορούν να αφαιρούν την άδεια ασκήσεως του επαγγέλματος του οδικού μεταφορέα επιβατών όταν διαπιστώνουν ότι δεν πληρούνται πλέον οι προϋποθέσεις των διατάξεων του άρθρου 2 παράγραφος 1 περιπτώσεις  α), β) ή γ), με επιφύλαξη να προβλέπουν ενδεχομένως εύλογη προθεσμία για την πρόσληψη αντικαταστάτου.  3. Τα Κράτη μέλη εξασφαλίζουν στα φυσικά πρόσωπα ή στις επιχειρήσεις που αναφέρονται στη παρούσα οδηγία τη δυνατότητα να προασπίζουν τα συμφέροντά τους με κάθε πρόσφορο μέσο έναντι των αποφάσεων που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2.   Άρθρο 6  1. Τα Κράτη μέλη, κατόπιν διαβουλεύσεως με την Επιτροπή και προ της 1ης Ιανουαρίου 1977, λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, και ιδίως του άρθρου 2 παράγραφος 4.  2. Τα Κράτη μέλη φροντίζουν ώστε η πρώτη δοκιμασία για την εξακρίβωση των γνώσεων που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 4 να λάβει χώρα προ της 1ης Ιανουαρίου 1978.   Άρθρο 7  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα Κράτη μέλη.  Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 12 Νοεμβρίου 1974.  Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος J. SAUNAGNARGUES  (1) ΕΕ αριθ. Α 17 της 12.2.1969, σ. 6.  (2) EΕ αριθ. Α 26 της 28.2.1969, σ. 8.      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ   ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΑΝΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ 2 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 4   Οι γνώσεις που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για τη διαπίστωση της επαγγελματικής ικανότητος πρέπει να αναφέρονται τουλάχιστον στα θέματα του παρόντος καταλόγου. Πρέπει να περιγράφονται λεπτομερώς και να έχουν καθορισθεί ή εγκριθεί από τις αρμόδιες  εθνικές αρχές. Πρέπει να είναι αφομοιώσεις από πρόσωπα των οποίων η μόρφωση αντιστοιχεί στο επίπεδο αποφοίτου της υποχρεωτικής εκπαιδεύσεως.  Α. ΘΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΥΠΟΧΡΕΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΟΙ ΜΕΤΑΦΟΡΕΙΣ ΠΟΥ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΕΚΤΕΛΟΥΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ 1. Δίκαιο Στοιχεία αστικού, εμπορικού, κοινωνικού και φορολογικού δικαίου των οποίων η γνώση είναι αναγκαία για την άσκηση του επαγγέλματος και τα οποία αναφέρονται ιδίως:  - στις συμβάσεις γενικά- - στις συμβάσεις μεταφοράς και ιδιαίτερα στην ευθύνη του μεταφορέα (φύση και όρια)- - στις εμπορικές εταιρίες- - στα εμπορικά βιβλία- - στη νομοθεσία που διέπει τους όρους εργασίας και την κοινωνική ασφάλιση- - στα φορολογικά συστήματα.  2. Εμπορική και οικονομική διαχείριση της επιχειρήσεως - τρόποι πληρωμής και χρηματοδοτήσεως- - υπολογισμός των εξόδων διαχειρίσεως- - καθεστώς των τιμολογίων, των κομίστρων και των όρων μεταφοράς- - εμπορική λογιστική- - ασφαλίσεις- - τιμολόγια-  πρακτορεία ταξειδίων.  3. Ρύθμιση των υπηρεσιών οδικών επιβατικών μεταφορών - δημιουργία υπηρεσιών μεταφοράς και κατάρτιση σχεδίων μεταφοράς- - όροι εκτελέσεως επιβατικών μεταφορών- - διατάξεις σχετικές με την πρόσβαση στο επάγγελμα και την άσκησή του- - έγγραφα μεταφοράς.  4. Τεχνικές προδιαγραφές και τεχνική εκμετάλλευση - επιλογή των οχημάτων- - παραλαβή και εγγραφή των οχημάτων- - προδιαγραφές συντηρήσεως των οχημάτων.  5. Οδική ασφάλεια - νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που εφαρμόζονται στην κυκλοφορία- - κυκλοφοριακή ασφάλεια- - οδική γεωγραφία- - πρόληψη ατυχημάτων και μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται σε περίπτωση ατυχήματος.