Avis juridique important

|

31992L0121

Οδηγία 92/121/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Δεκεμβρίου 1992 σχετικά με την εποπτεία και τον έλεγχο των μεγάλων χρηματοδοτικών ανοιγμάτων των πιστωτικών ιδρυμάτων

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 029 της 05/02/1993 σ. 0001 - 0008 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 6 τόμος 3 σ. 0208  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 6 τόμος 3 σ. 0208

ΟΔΗΓΙΑ 92/121/ΕΟΚ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 21ης Δεκεμβρίου 1992 σχετικά με την εποπτεία και τον έλεγχο των μεγάλων χρηματοδοτικών ανοιγμάτων των πιστωτικών ιδρυμάτωνΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 57 παράγραφος 2 πρώτη και τρίτη πρόταση,  την πρόταση της Επιτροπής (1),  Σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (2),  Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (3),  Εκτιμώντας:  ότι η παρούσα οδηγία εντάσσεται στους στόχους που εκτίθενται στη Λευκή Βίβλο της Επιτροπής για την ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς- ότι πρέπει να εναρμονισθούν οι ουσιώδεις κανόνες εποπτείας των μεγάλων χρηματοδοτικών ανοιγμάτων των πιστωτικών ιδρυμάτων- ότι είναι σημαντικό να δοθεί στα κράτη μέλη η δυνατότητα να θεσπίσουν αυστηρότερες διατάξεις από τις διατάξεις που προβλέπονται  από την παρούσα οδηγία- ότι, για την παρούσα οδηγία ζητήθηκε η γνώμη της συμβουλευτικής επιτροπής τραπεζών η οποία, σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 4 της οδηγίας 77/780/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 1977 περί του συντονισμού των νομοθετικών, κανονιστικών και  διοικητικών διατάξεων που αφορούν την ανάληψη και την άσκηση της δραστηριότητας πιστωτικού ιδρύματος (4), έχει την αρμοδιότητα να υποβάλει οποιαδήποτε πρόταση στην Επιτροπή για το συντονισμό των συντελεστών που εφαρμόζονται στα κράτη μέλη- ότι η εποπτεία και ο έλεγχος των χρηματοδοτικών ανοιγμάτων των πιστωτικών ιδρυμάτων αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της εποπτείας τους- ότι η υπερβολική συγκέντρωση χρηματοδοτικών ανοιγμάτων σε ένα μόνο πελάτη ή σε μία μόνο ομάδα συνδεδεμένων πελατών μπορεί  να οδηγήσει σε απαράδεκτη πιθανότητα ζημιών- ότι μια τέτοια κατάσταση μπορεί να θεωρηθεί επιζήμια για τη φερεγγυότητα ενός πιστωτικού ιδρύματος- ότι η κοινή προσέγγιση σχετικά με την εποπτεία και τον έλεγχο των μεγάλων χρηματοδοτικών ανοιγμάτων των πιστωτικών ιδρυμάτων εισήχθη αρχικά μέσω της σύστασης 87/62/ΕΟΚ της Επιτροπής (5)- ότι το μέσο αυτό επελέγη επειδή επέτρεπε τη σταδιακή προσαρμογή  των υφισταμένων συστημάτων και την καθιέρωση νέων συστημάτων χωρίς να διαταραχθεί το τραπεζικό σύστημα της Κοινότητας- ότι, μετά την πρώτη αυτή φάση, θεωρείται πλέον σκόπιμο να θεσπιστεί μια δεσμευτική πράξη που θα εφαρμόζεται σε όλα τα πιστωτικά  ιδρύματα της Κοινότητας- ότι, επειδή όντως τα πιστωτικά ιδρύματα, σε μια ενιαία τραπεζική αγορά, ευρίσκονται σε άμεσο ανταγωνισμό μεταξύ τους, θα πρέπει να υπάρχει αντιστοιχία των υποχρεώσεων σχετικά με την εποπτεία που ισχύουν στο σύνολο της Κοινότητας- ότι, για το σκοπό αυτό,  τα κριτήρια που εφαρμόζονται για τον καθορισμό της συγκέντρωσης των χρηματοδοτικών ανοιγμάτων πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο δεσμευτικών νομικών κανόνων στο επίπεδο της Κοινότητας και δεν πρέπει να επαφίνεται αποκλειστικά στην κρίση των κρατών μελών-  ότι η θέσπιση κοινών κανόνων θα εξυπηρετήσει καλύτερα τα συμφέροντα της Κοινότητας, δεδομένου ότι θα αποφευχθούν οι διαφορές στους όρους ανταγωνισμού ενώ ταυτόχρονα θα ενισχυθεί το τραπεζικό σύστημα της Κοινότητας- ότι, όσον αφορά την ακριβή λογιστική τεχνική που θα χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό των χρηματοδοτικών ανοιγμάτων, γίνεται αναφορά στις διατάξεις της οδηγίας 86/635/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 8ης Δεκεμβρίου 1986 για τους ετήσιους και ενοποιημένους  λογαριασμούς των τραπεζών και λοιπών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων (6)- ότι η οδηγία 89/647/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 18ης Δεκεμβρίου 1989 σχετικά με το συντελεστή φερεγγυότητας των πιστωτικών ιδρυμάτων (7), περιλαμβάνει ονοματολογία των πιστωτικών κινδύνων που αντιμετωπίζουν τα πιστωτικά ιδρύματα- ότι πρέπει συνεπώς να  χρησιμοποιηθεί αυτή η ονοματολογία για τον ορισμό των χρηματοδοτικών ανοιγμάτων για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας- ότι δεν πρέπει όμως να γίνει αναφορά κατ' αρχήν στις σταθμίσεις ούτε στους βαθμούς κινδύνου που θεσπίζονται από την εν λόγω οδηγία-  ότι, πράγματι, αυτές οι σταθμίσεις και βαθμοί κινδύνου σχεδιάστηκαν προκειμένου να διασφαλιστεί γενικά η φερεγγυότητα για την κάλυψη των πιστωτικών κινδύνων των πιστωτικών ιδρυμάτων- ότι, στα πλαίσια μιας ρύθμισης σχετικά με τα μεγάλα χρηματοδοτικά  ανοίγματα, στόχος είναι να περιοριστεί ο μέγιστος κίνδυνος ζημιών ενός πιστωτικού ιδρύματος από έναν πελάτη ή ομάδα συνδεδεμένων πελατών- ότι πρέπει, συνεπώς, να υιοθετηθεί μια συνετή προσέγγιση που να αποσκοπεί στο να λαμβάνεται κατά γενικό κανόνα  υπόψη η ονομαστική αξία των χρηματοδοτικών ανοιγμάτων, χωρίς εφαρμογή σταθμίσεων ή βαθμών κινδύνου- ότι, όταν ένα πιστωτικό ίδρυμα αναλαμβάνει χρηματοδοτικό άνοιγμα έναντι της μητρικής του επιχείρησης ή έναντι των άλλων θυγατρικών αυτής της μητρικής επιχείρησης, πρέπει να επιδεικνύεται ιδιαίτερη σύνεση- ότι η διαχείριση χρηματοδοτικών ανοιγμάτων που  αναλαμβάνονται από τα πιστωτικά ιδρύματα πρέπει να γίνεται εντελώς αυτόνομα, στο πλαίσιο της τήρησης των αρχών της υγιούς τραπεζικής διαχείρισης, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη κανένας παράγοντας ξένος προς αυτές τις αρχές- ότι η δεύτερη οδηγία 89/646/ΕΟΚ  του Συμβουλίου της 15ης Δεκεμβρίου 1989 για το συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την ανάληψη και την άσκηση δραστηριότητας πιστωτικού ιδρύματος (8), προβλέπει ότι, στην περίπτωση του η επιρροή που ασκείται  από τα πρόσωπα τα οποία κατέχουν, άμεσα ή έμμεσα, ειδική συμμετοχή σε πιστωτικό ίδρυμα είναι δυνατόν να αποβεί εις βάρος της συνετής και χρηστής διαχείρισης του ιδρύματος, οι αρμόδιες αρχές λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα για να τερματιστεί αυτή η  κατάσταση- ότι, στον τομέα των μεγάλων χρηματοδοτικών ανοιγμάτων, ενδείκνυται επίσης να προβλεφθούν ειδικοί κανόνες για τα χρηματοδοτικά ανοίγματα που αναλαμβάνονται από ένα πιστωτικό ίδρυμα έναντι επιχειρήσεων του ιδίου ομίλου και, στη συγκεκριμένη  περίπτωση, αυστηρότεροι κανόνες περιορισμού γι' αυτά τα χρηματοδοτικά ανοίγματα σε σχέση με τα άλλα χρηματοδοτικά ανοίγματα- ότι αυτός ο αυστηρότερος περιορισμός δεν πρέπει, πάντως, να εφαρμόζεται όταν η μητρική επιχείρηση είναι χρηματοδοτική εταιρεία ή  πιστωτικό ίδρυμα, και οι άλλες θυγατρικές είναι πιστωτικά ιδρύματα, χρηματοδοτικά ιδρύματα, ή επιχειρήσεις παροχής επικουρικών τραπεζικών υπηρεσιών, εφόσον όλες αυτές οι επιχειρήσεις υπόκεινται στην εποπτεία σε ενοποιημένη βάση του πιστωτικού ιδρύματος-  ότι, σ' αυτήν την περίπτωση, η εποπτεία σε ενοποιημένη βάση του κατ' αυτόν τον τρόπο διαμορφωθέντος συνόλου επιτρέπει την άσκηση επαρκώς αποτελεσματικής εποπτείας, χωρίς να είναι απαραίτητο να προβλεφθούν αυστηρότεροι κανόνες για τον περιορισμό των  χρηματοδοτικών ανοιγμάτων- ότι, επίσης, αυτό θα ενθαρρύνει τους τραπεζικούς ομίλους να οργανώσουν τις διαρθρώσεις τους κατά τρόπο που να καθίσταται δυνατή η άσκηση της εποπτείας σε ενοποιημένη βάση, πράγμα επιθυμητό δεδομένου ότι έτσι θα είναι δυνατό να  ασκείται πληρέστερη εποπτεία- ότι, προκειμένου να εξασφαλιστεί η αρμονική εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, πρέπει να επιτραπεί στα κράτη μέλη να προβλέψουν την εφαρμογή των νέων ορίων σε δύο στάδια- ότι, για τα μικρότερα πιστωτικά ιδρύματα, μια μεγαλύτερη μεταβατική περίοδος μπορεί να  δικαιολογηθεί, δεδομένου ότι η ταχύτερη εφαρμογή του κανόνα του 25 % θα περιόριζε πολύ απότομα την πιστωτική τους δραστηριότητα- ότι, με την οδηγία 89/646/ΕΟΚ, ανατέθηκαν στην Επιτροπή εκτελεστικές αρμοδιότητες της ίδιας φύσης με εκείνες τις οποίες διατήρησε το Συμβούλιο στην οδηγία 89/299/ΕΟΚ, σχετικά με τα ίδια κεφάλαια των πιστωτικών ιδρυμάτων (9)- ότι, λαμβανομένων υπόψη των ιδιαιτεροτήτων του εν λόγω τομέα, πρέπει να ανατεθεί στην επιτροπή, που προβλέπεται στο άρθρο 22 της οδηγίας 89/646/ΕΟΚ, η αποστολή να επικουρεί την Επιτροπή κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων που της ανατίθενται, σύμφωνα με τη  διαδικασία του άρθρου 2 [διαδικασία ΙΙΙ, εναλλακτική διατύπωση β)], της απόφασης 87/373/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 13ης Ιουλίου 1987 για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή (10)- ότι, όσον αφορά την εποπτεία των μεγάλων χρηματοδοτικών ανοιγμάτων σχετικά με τις δραστηριότητες οι οποίες κυρίως υπόκεινται στους κινδύνους της αγοράς, ο απαραίτητος συντονισμός των μεθόδων εποπτείας μπορεί να εξασφαλίζεται βάσει κοινοτικής πράξης για  την επάρκεια των ίδιων κεφαλαίων των εταιρειών επενδύσεων και των πιστωτικών ιδρυμάτων- ότι αυτό συνεπάγεται ότι, μέχρις ότου θεσπιστούν κοινοτικές διατάξεις σχετικά με τα προαναφερόμενα μεγάλα χρηματοδοτικά ανοίγματα, η εποπτεία των μεγάλων  χρηματοδοτικών ανοιγμάτων που αφορούν τις δραστηριότητες οι οποίες κυρίως υπόκεινται στους κινδύνους της αγοράς, όπως το χαρτοφυλάκιο διαπραγματεύσεων, οι δεσμεύσεις για την αναδοχή της έκδοσης τίτλων και οι απαιτήσεις που αφορούν το διακανονισμό  συναλλαγών επί τίτλων, μπορεί να αφεθεί στις αρμόδιες αρχές κάθε κράτους μέλους,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ: Άρθρο 1  Ορισμοί Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, νοούνται ως:  α)   πιστωτικό ίδρυμα:  ένα πιστωτικό ίδρυμα κατά την έννοια του άρθρου 1 πρώτη περίπτωση της οδηγίας 77/780/ΕΟΚ, συμπεριλαμβανομένων των υποκαταστημάτων του ιδρύματος αυτού σε τρίτες χώρες, καθώς και κάθε ιδιωτική ή δημόσια επιχείρηση,  συμπεριλαμβανομένων των υποκαταστημάτων της, που ανταποκρίνεται στον ορισμό του άρθρου 1 πρώτη περίπτωση της οδηγίας 77/780/ΕΟΚ και έχει λάβει άδεια λειτουργίας σε τρίτη χώρα- β) αρμόδιες αρχές:  οι αρμόδιες αρχές κατά την έννοια του άρθρου 1 ένατη περίπτωση της οδηγίας 92/30/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 6ης Απριλίου 1992 σχετικά με την εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων σε ενοποιημένη βάση (11)- γ) μητρική επιχείρηση:  η μητρική επιχείρηση κατά την έννοια του άρθρου 1 έβδομη περίπτωση της οδηγίας 92/30/ΕΟΚ- δ) θυγατρική:  η θυγατρική επιχείρηση κατά την έννοια του άρθρου 1 όγδοη περίπτωση της οδηγίας 92/30/ΕΟΚ- ε) χρηματοδοτική εταιρεία:  η επιχείρηση κατά την έννοια του άρθρου 1 τρίτη περίπτωση της οδηγίας 92/30/ΕΟΚ- στ) χρηματοδοτικό ίδρυμα:  η επιχείρηση κατά την έννοια του άρθρου 1 δεύτερη περίπτωση της οδηγίας 92/30/ΕΟΚ- ζ) επιχείρηση παροχής επικουρικών τραπεζικών υπηρεσιών:  η επιχείρηση κατά την έννοια του άρθρου 1 πέμπτη περίπτωση της οδηγίας 92/30/ΕΟΚ- η) χρηματοδοτικά ανοίγματα:  τα στοιχεία ενεργητικού και τα εκτός ισολογισμού στοιχεία που αναφέρονται στο άρθρο 6 και στα παραρτήματα Ι και ΙΙΙ της οδηγίας 89/647/ΕΟΚ, χωρίς εφαρμογή των συντελεστών στάθμισης ή βαθμών κινδύνου που προβλέπονται από τις  διατάξεις αυτές- τα χρηματοδοτικά ανοίγματα που αναφέρονται στο παράρτημα ΙΙΙ υπολογίζονται σύμφωνα με μια από τις μεθόδους που περιγράφονται στο παράρτημα ΙΙ της ίδιας οδηγίας, χωρίς εφαρμογή των συντελεστών στάθμισης που προβλέπονται για κάθε  κατηγορία αντισυμβαλλομένου- όλα τα στοιχεία που καλύπτονται κατά 100 % από ίδια κεφάλαια, μπορούν, με τη συμφωνία των αρμόδιων αρχών, να εξαιρούνται από τον ορισμό των χρηματοδοτικών ανοιγμάτων, εφόσον τα κεφάλαια αυτά δεν λαμβάνονται υπόψη για τον  υπολογισμό του συντελεστή φερεγγυότητας και των άλλων συντελεστών εποπτείας που προβλέπονται στις κοινοτικές πράξεις- στα χρηματοδοτικά ανοίγματα δεν συμπεριλαμβάνονται:  -  στην περίπτωση των πράξεων συναλλάγματος, τα χρηματοδοτικά ανοίγματα που προκύπτουν κατά τη συνήθη πορεία του διακανονισμού, κατά την περίοδο των 48 ωρών μετά την πληρωμή ή  - στην περίπτωση συναλλαγών για την αγοραπωλησία τίτλων, τα χρηματοδοτικά ανοίγματα που προκύπτουν κατά τη συνήθη πορεία του διακανονισμού στις πέντε εργάσιμες ημέρες που ακολουθούν την ημερομηνία πληρωμής ή την παράδοση των τίτλων, ανάλογα με το ποιο  από τα δύο γίνεται νωρίτερα- θ) ζώνη Α:  η ζώνη που αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 δεύτερη περίπτωση της οδηγίας 89/647/ΕΟΚ- ι) ζώνη Β:  η ζώνη που αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 τρίτη περίπτωση της οδηγίας 89/647/ΕΟΚ- κ) ίδια κεφάλαια:  τα ίδια κεφάλαια ενός πιστωτικού ιδρύματος κατά την έννοια της οδηγίας 89/299/ΕΟΚ- λ) έλεγχος:  η σχέση που υφίσταται μεταξύ μιας μητρικής και μιας θυγατρικής επιχείρησης, όπως αυτή ορίζεται στο άρθρο 1 της οδηγίας 83/349/ΕΟΚ, ή παρεμφερής σχέση μεταξύ οιουδήποτε φυσικού ή νομικού προσώπου και μιας επιχείρησης- μ) ομάδα συνδεδεμένων πελατών:  - είτε δύο ή περισσότερα πρόσωπα, φυσικά ή νομικά, τα οποία, πλην αντιθέτου αποδείξεως, αντιπροσωπεύουν έναν ενιαίο κίνδυνο διότι το ένα κατέχει, άμεσα ή έμμεσα, εξουσία ελέγχου επί του άλλου ή των άλλων,   - είτε δύο ή περισσότερα πρόσωπα, φυσικά ή νομικά, μεταξύ των οποίων δεν υπάρχει σχέση ελέγχου κατά την έννοια της πρώτης περίπτωσης, αλλά τα οποία θεωρούνται ως αποτελούντα έναν ενιαίο κίνδυνο διότι συνδέονται μεταξύ τους κατά τρόπο ώστε να είναι  πιθανό ότι, εάν ένα από αυτά αντιμετωπίζει χρηματοοικονομικά προβλήματα, το άλλο ή όλα τα άλλα θα αντιμετωπίσουν δυσκολίες εξόφλησης. Άρθρο 2  Πεδίο εφαρμογής Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται στα πιστωτικά ιδρύματα τα οποία έχουν λάβει την άδεια λειτουργίας που αναφέρεται στο άρθρο 3 της οδηγίας 77/780/ΕΟΚ.  Ωστόσο, τα κράτη μέλη μπορούν να μην εφαρμόζουν την παρούσα οδηγία:  α)  στα ιδρύματα που αναφέρονται στον κατάλογο του άρθρου 2 παράγραφος 2 της οδηγίας 77/780/ΕΟΚ- β) στα ιδρύματα κράτους μέλους τα οποία, όπως ορίζονται στο άρθρο 2 παράγραφος 4 στοιχείο α) της οδηγίας 77/780/ΕΟΚ, συνδέονται με κεντρικό οργανισμό εγκατεστημένο σ' αυτό το ίδιο κράτος μέλος, εφόσον, υπό την επιφύλαξη της εφαρμογής της παρούσας  οδηγίας στον κεντρικό οργανισμό, το σύνολο, που αποτελείται από τον κεντρικό οργανισμό και τα συνδεδεμένα ιδρύματα, υπόκειται σε ενοποιημένη εποπτεία. Άρθρο 3  Η κοινοποίηση των μεγάλων χρηματοδοτικών ανοιγμάτων 1.  Ένα χρηματοδοτικό άνοιγμα ενός πιστωτικού ιδρύματος σε έναν πελάτη ή σε μια ομάδα συνδεδεμένων πελατών θεωρείται μεγάλο χρηματοδοτικό άνοιγμα όταν η αξία του φθάσει ή υπερβεί το 10 % των ιδίων κεφαλαίων του.  2.  Για όλα τα μεγάλα χρηματοδοτικά ανοίγματα, κατά την έννοια της παραγράφου 1, το πιστωτικό ίδρυμα απευθύνει κοινοποίηση στις αρμόδιες αρχές. Τα κράτη μέλη προβλέπουν ότι η κοινοποίηση αυτή πραγματοποιείται, κατ' επιλογήν τους, σύμφωνα με μία από τις  ακόλουθες δύο διαδικασίες:  -  κοινοποίηση όλων των μεγάλων χρηματοδοτικών ανοιγμάτων τουλάχιστον μία φορά κατ' έτος, συνοδευόμενη από την ανακοίνωση, κατά τη διάρκεια του έτους, κάθε νέου μεγάλου χρηματοδοτικού ανοίγματος και κάθε αύξησης υπαρχόντων μεγάλων χρηματοδοτικών  ανοιγμάτων κατά τουλάχιστον 20 % σε σχέση με την τελευταία ανακοίνωση,  - κοινοποίηση όλων των μεγάλων χρηματοδοτικών ανοιγμάτων τουλάχιστον τέσσερις φορές κατ' έτος.  3.  Μπορούν, ωστόσο, να απαλλαγούν από την υποχρέωση κοινοποίησης κατά της έννοια της παραγράφου 2, τα χρηματοδοτικά ανοίγματα που εξαιρούνται βάση του άρθρου 4 παράγραφος 7 στοιχεία α), β), γ), δ), στ), ζ) και η). Η συχνότητα κοινοποίησης που  προβλέπεται στην παράγραφο 2 δεύτερη περίπτωση του παρόντος άρθρου μπορεί να περιοριστεί σε δύο φορές το χρόνο για τα χρηματοδοτικά ανοίγματα που προβλέπονται στο άρθρο 4 παράγραφος 7 στοιχεία ε), θ), ι), κ), λ), μ), ν), ξ), ο), π), ρ) και σ) καθώς και  στις παραγράφους 8, 9 και 10.  4.  Οι αρμόδιες αρχές απαιτούν να έχει κάθε πιστωτικό ίδρυμα ασφαλείς διοικητικές και λογιστικές διαδικασίες και επαρκείς μηχανισμούς εσωτερικού ελέγχου για την επισήμανση και τη λογιστική καταγραφή όλων των μεγάλων χρηματοδοτικών ανοιγμάτων και των  επακόλουθων μεταβολών τους, όπως ορίζει και απαιτεί η παρούσα οδηγία, καθώς και για την εποπτεία αυτών των χρηματοδοτικών ανοιγμάτων λαμβάνοντας υπόψη την πολιτική που ακολουθεί το πιστωτικό ίδρυμα σε θέματα χρηματοδοτικών ανοιγμάτων.  Όταν ένα πιστωτικό ίδρυμα επικαλείται το ευεργέτημα της παραγράφου 3, διατηρεί τα στοιχεία τα σχετικά με τους λόγους που επικαλέστηκε επί ένα έτος από το γενεσιουργό γεγονός της απαλλαγής, ώστε να μπορούν οι αρμόδιες αρχές να ελέγξουν το βάσιμο της  απαλλαγής αυτής. Άρθρο 4  Όρια μεγάλων χρηματοδοτικών ανοιγμάτων 1.  Τα πιστωτικά ιδρύματα δεν δύνανται να έχουν, ως προς ένα πελάτη ή μια ομάδα συνδεδεμένων πελατών, χρηματοδοτικά ανοίγματα των οποίων το συνολικό ποσό υπερβαίνει το 25 % των ιδίων κεφαλαίων.  2.  Όταν αυτός ο πελάτης ή η ομάδα συνδεδεμένων πελατών είναι η μητρική επιχείρηση ή η θυγατρική του πιστωτικού ιδρύματος, ή/και μια ή περισσότερες από τις θυγατρικές αυτής της μητρικής επιχείρησης, το ποσοστό που προβλέπεται στην παράγραφο 1 μειώνεται  σε 20 %. Ωστόσο, τα κράτη μέλη δύνανται να μην επιβάλουν το εν λόγω όριο του 20 % στα χρηματοδοτικά ανοίγματα, προς αυτούς του πελάτες, υπό την προϋπόθεση ότι θα προβλέπουν ιδιαίτερο έλεγχο των συγκεκριμένων χρηματοδοτικών ανοιγμάτων μέσω άλλων μέτρων ή  διαδικασιών. Ενημερώνουν την Επιτροπή και τη συμβουλευτική επιτροπή τραπεζών για το περιεχόμενο αυτών των μέτρων ή διαδικασιών.  3.  Ένα πιστωτικό ίδρυμα δεν μπορεί να αναλαμβάνει μεγάλα χρηματοδοτικά ανοίγματα των οποίων το συνολικό ποσό υπερβαίνει το 800 % των ιδίων κεφαλαίων του.  4.  Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν αυστηρότερα όρια από τα όρια που προβλέπονται στις παραγράφους 1, 2 και 3.  5.  Ένα πιστωτικό ίδρυμα οφείλει, όσον αφορά τα χρηματοδοτικά ανοίγματα που αναλαμβάνει, να τηρεί μονίμως τα όρια που καθορίζονται στις παραγράφους 1, 2 και 3. Εάν, σε εξαιρετική περίπτωση, τα αναληφθέντα χρηματοδοτικά ανοίγματα υπερβαίνουν τα εν λόγω  όρια, αυτό πρέπει να κοινοποιείται αμέσως στις αρμόδιες αρχές οι οποίες δύνανται, εφόσον το δικαιολογούν οι περιστάσεις, να παράσχουν περιορισμένη προθεσμία προκειμένου το πιστωτικό ίδρυμα να συμμορφωθεί προς τα όρια.  6.  Τα κράτη μέλη μπορούν να απαλλάσσουν πλήρως ή μερικώς από την εφαρμογή των παραγράφων 1, 2 και 3, τα χρηματοδοτικά ανοίγματα που αναλαμβάνει ένα πιστωτικό ίδρυμα έναντι της μητρικής του επιχείρησης, των άλλων θυγατρικών της μητρικής επιχείρησης, και  των δικών του θυγατρικών, εφόσον οι επιχειρήσεις αυτές υπόκεινται στην εποπτεία επί ενοποιημένης βάσεως, στην οποία υπόκειται και το εν λόγω πιστωτικό ίδρυμα, σύμφωνα με την οδηγία 92/30/ΕΟΚ ή με τους ισοδύναμους κανόνες που ισχύουν σε τρίτη χώρα.  7.  Τα κράτη μέλη μπορούν να εξαιρούν, εν όλω ή εν μέρει, από την εφαρμογή των παραγράφων 1, 2 και 3, τα ακόλουθα χρηματοδοτικά ανοίγματα:  α)   στοιχεία ενεργητικού που αντιπροσωπεύουν απαιτήσεις έναντι κεντρικών διοικήσεων ή κεντρικών τραπεζών της ζώνης Α- β) στοιχεία ενεργητικού που αντιπροσωπεύουν απαιτήσεις έναντι των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων- γ)  στοιχεία ενεργητικού που αντιπροσωπεύουν απαιτήσεις οι οποίες καλύπτονται ρητά από εγγύηση των κεντρικών διοικήσεων ή των κεντρικών τραπεζών της ζώνης Α, καθώς και των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων- δ) άλλα ανοίγματα έναντι, ή καλυπτόμενα από την εγγύηση, των κεντρικών διοικήσεων ή των κεντρικών τραπεζών της ζώνης Α, ή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων- ε) στοιχεία ενεργητικού που αντιπροσωπεύουν απαιτήσεις και άλλα χρηματοδοτικά ανοίγματα έναντι των κεντρικών διοικήσεων ή των κεντρικών τραπεζών της ζώνης Β, εκφρασμένες και, ενδεχομένως, χρηματοδοτούμενες στο νόμισμα του δανειζομένου- στ) στοιχεία ενεργητικού και άλλα χρηματοδοτικά ανοίγματα επαρκώς εξασφαλισμένα, κατά την κρίση των αρμόδιων αρχών, με ενεχυρίαση τίτλων που έχουν εκδοθεί από τις κεντρικές διοικήσεις ή τις κεντρικές τράπεζες της ζώνης Α, από τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες ή  από τις τοπικές ή περιφερειακές διοικήσεις των κρατών μελών σχετικά με τις οποίες εφαρμόζεται, σε θέματα φερεγγυότητας, στάθμιση 0 % σύμφωνα με το άρθρο 7 της οδηγίας 89/647/ΕΟΚ- ζ) στοιχεία ενεργητικού και άλλα ανοίγματα επαρκώς εξασφαλισμένα, κατά την κρίση των αρμόδιων αρχών, με κατάθεση ρευστών διαθέσιμων στο δανειοδοτούν ίδρυμα ή στο πιστωτικό ίδρυμα που είναι η μητρική επιχείρηση ή θυγατρική του δανειοδοτούντος ιδρύματος- η) στοιχεία ενεργητικού και άλλα ανοίγματα επαρκώς εξασφαλισμένα, κατά την κρίση των αρμόδιων αρχών, με πιστοποιητικά καταθέσεων που έχουν εκδοθεί από το δανειοδοτούν ίδρυμα ή από πιστωτικό ίδρυμα το οποίο είναι η μητρική επιχείρηση ή θυγατρική του  δανειοδοτούντος ιδρύματος, και κατατεθεί σε οποιοδήποτε από αυτά- θ) στοιχεία ενεργητικού που αντιπροσωπεύουν απαιτήσεις και άλλα χρηματοδοτικά ανοίγματα έναντι πιστωτικών ιδρυμάτων, προθεσμίας λήξης ενός έτους ή μικρότερης, και τα οποία δεν αποτελούν ίδια κεφάλαια αυτών των ιδρυμάτων κατά την έννοια της οδηγίας  89/299/ΕΟΚ- ι) στοιχεία ενεργητικού που αντιπροσωπεύουν απαιτήσεις και άλλα χρηματοδοτικά ανοίγματα, με προθεσμία λήξης ενός έτους ή μικρότερη, εξασφαλισμένα σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 2 της οδηγίας 89/647/ΕΟΚ, έναντι ιδρυμάτων που δεν είναι πιστωτικά  ιδρύματα αλλά πληρούν τους όρους της παραγράφου αυτής- κ) εμπορικά και άλλα ανάλογα γραμμάτια, προθεσμίας λήξης ενός έτους ή μικρότερης, που φέρουν οπισθογράφηση άλλου πιστωτικού ιδρύματος- λ) ομολογίες κατά την έννοια του άρθρου 22 παράγραφος 4 της οδηγίας 85/611/ΕΟΚ (12)- μ) μέχρι μεταγενέστερου συντονισμού, συμμετοχές σε ασφαλιστικές εταιρείες που αναφέρονται στο άρθρο 12 παράγραφος 3 της οδηγίας 89/646/ΕΟΚ, έως το 40 % το πολύ των ιδίων κεφαλαίων του συμμετέχοντος πιστωτικού ιδρύματος- ν) στοιχεία ενεργητικού που αντιπροσωπεύουν απαιτήσεις έναντι περιφερειακών ή κεντρικών πιστωτικών ιδρυμάτων με τα οποία το δανειοδοτούν πιστωτικό ίδρυμα είναι συνδεδεμένο, στο πλαίσιο δικτύου, δυνάμει νομικών ή καταστατικών διατάξεων και τα οποία είναι  υπεύθυνα, κατ' εφαρμογή αυτών των διατάξεων, να προβαίνουν σε συμψηφισμό των ρευστών διαθεσίμων μεταξύ των ιδρυμάτων που συμμετέχουν στο δίκτυο- ξ) χρηματοδοτικά ανοίγματα επαρκώς εξασφαλισμένα, κατά την κρίση των αρμοδίων αρχών, με ενεχυρίαση τίτλων άλλων από αυτούς που αναφέρονται στο στοιχείο στ), υπό τον όρο ότι οι τίτλοι αυτοί δεν εκδίδονται ούτε από το ίδιο το πιστωτικό ίδρυμα ή τη μητρική  του επιχείρηση ή μία από τις θυγατρικές τους, ούτε από τον εν λόγω πελάτη ή όμιλο συνδεδεμένων πελατών. Οι τίτλοι που ενεχυριάζονται πρέπει να αποτιμώνται στην τιμή αγοράς, να έχουν υπεραξία σε σχέση με εξασφαλιζόμενα χρηματοδοτικά ανοίγματα και να  είναι είτε εισηγμένοι σε χρηματιστήριο είτε πράγματι διαπραγματεύσιμοι και κανονικά εισηγμένοι σε αγορά που λειτουργεί μέσω αναγνωρισμένων επαγγελματιών φορέων που εξασφαλίζουν, κατά την κρίση των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους καταγωγής του  πιστωτικού ιδρύματος, τη δυνατότητα καθορισμού αντικειμενικής τιμής που επιτρέπει να εξακριβώνεται, οποιαδήποτε στιγμή, η υπεραξία αυτών των τίτλων. Απαιτείται υπεραξία 100 %- εντούτοις, η υπεραξία αυτή είναι 150 % στην περίπτωση μετοχών και 50 % στην  περίπτωση ομολογιών εκδιδομένων από τα πιστωτικά ιδρύματα και τις περιφερειακές ή τοπικές αρχές των κρατών μελών εκτός από αυτά που προβλέπονται στο άρθρο 7 της οδηγίας 89/647/ΕΟΚ, και, στην περίπτωση ομολογιών εκδιδόμενων από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα  Επενδύσεων και από τις πολυμερείς τράπεζες ανάπτυξης κατά την έννοια του άρθρου 2 της οδηγίας 89/647/ΕΟΚ του Συμβουλίου. Οι τίτλοι που ενεχυριάζονται δεν μπορούν να αποτελούν ίδια κεφάλαια πιστωτικών ιδρυμάτων κατά την έννοια της οδηγίας 89/299/ΕΟΚ- ο) ενυπόθηκα δάνεια επί κατοικιών για τα οποία, κατά την κρίση των αρμόδιων αρχών, η παρεχόμενη ασφάλεια είναι επαρκής καθώς και συναλλαγές χρηματοδοτικής μίσθωσης (leasing), βάσει των οποίων ο εκμισθωτής διατηρεί την πλήρη κυριότητα της μισθωμένης  κατοικίας ενόσω ο μισθωτής δεν έχει ασκήσει την προαίρεση αγοράς του, και στις δύο περιπτώσεις έως 50 % της αξίας της συγκεκριμένης κατοικίας. Η αξία του ακινήτου υπολογίζεται, κατά την κρίση των αρμοδίων αρχών, με βάση αυστηρούς κανόνες αξιολόγησης, οι  οποίοι προβλέπονται από νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις. Η αξιολόγηση γίνεται τουλάχιστον μία φορά κατ' έτος. Για τους σκοπούς του παρόντος σημείου, θεωρείται ως κατοικία η κατοικία την οποία καταλαμβάνει ή θα καταλάβει ή θα εκμισθώσει  ο δανειζόμενος- π) 50 % τω στοιχείων εκτός ισολογισμού, περιορισμένου κινδύνου, που αναφέρονται στο παράρτημα Ι της οδηγίας 89/647/ΕΟΚ- ρ) με τη συμφωνία των αρμόδιων αρχών, οι εγγυήσεις εκτός από τις εγγυήσεις πιστώσεων, οι οποίες έχουν νομοθετική ή κανονιστική βάση και τις οποίες παρέχουν στους πελάτες μέλη τους οι εταιρείες αμοιβαίων εγγυήσεων που θεωρούνται ως πιστωτικά ιδρύματα  κατά την έννοια του άρθρου 1 στοιχείο α), υπό την επιφύλαξη στάθμισης 20 % του ποσού τους.  Τα κράτη μέλη πληροφορούν την Επιτροπή ότι κάνουν χρήση αυτής της ευχέρειας, προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι δεν προκαλούνται στρεβλώσεις του ανταγωνισμού. Το αργότερο πέντε έτη μετά την έκδοση της παρούσας οδηγίας, η Επιτροπή υποβάλλει στο Συμβούλιο  έκθεση η οποία συνοδεύεται, αν είναι αναγκαίο, από τις κατάλληλες προτάσεις- σ) τα στοιχεία εκτός ισολογισμού με χαμηλό κίνδυνο που αναφέρονται στο παράρτημα Ι της οδηγίας 89/647/ΕΟΚ, εφόσον έχει συναφθεί με τον πελάτη ή  την ομάδα συνδεδεμένων πελατών, συμφωνία που προβλέπει ότι το χρηματοδοτικό άνοιγμα μπορεί να υπάρχει μόνον  εφόσον ελεγχθεί ότι δεν θα οδηγήσει σε υπέρβαση των ορίων που ορίζονται στο άρθρο 4 παράγραφοι 1, 2 και 3.  8.  Τα κράτη μέλη μπορούν, για την εφαρμογή των παραγράφων 1, 2 και 3, να ορίσουν συντελεστή στάθμισης 20 % για τα στοιχεία ενεργητικού που αντιπροσωπεύουν απαιτήσεις, καθώς και τα άλλα χρηματοδοτικά ανοίγματα, έναντι ή καλυπτόμενα από την εγγύηση των  περιφερειακών και τοπικών διοικήσεων των κρατών μελών- ωστόσο, τα κράτη μέλη μπορούν, υπό τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 7 της οδηγίας 89/647/ΕΟΚ, να μειώσουν το συντελεστή αυτό σε 0 %.  9.  Τα κράτη μέλη μπορούν, για την εφαρμογή των παραγράφων 1, 2 και 3, να ορίσουν συντελεστή στάθμισης 20 % στα στοιχεία του ενεργητικού που αντιπροσωπεύουν απαιτήσεις καθώς και σε άλλα χρηματοδοτικά ανοίγματα έναντι πιστωτικών ιδρυμάτων με προθεσμία  λήξης άνω του έτους αλλά μικρότερη ή ίση της τριετίας, και συντελεστή στάθμισης 50 % στα στοιχεία του ενεργητικού που αντιπροσωπεύουν απαιτήσεις έναντι πιστωτικών ιδρυμάτων με προθεσμία λήξης άνω της τριετίας, υπό τον όρο ότι οι τελευταίες αυτές  αντιπροσωπεύονται από χρεωστικούς τίτλους που έχουν εκδοθεί από πιστωτικό ίδρυμα και ότι επίσης, κατά την κρίση των αρμοδίων αρχών, οι χρεωστικοί αυτοί τίτλοι είναι πράγματι διαπραγματεύσιμοι σε αγορά αποτελούμενη από επαγγελματίες φορείς και ότι  υπόκεινται σε καθημερινή τιμολόγηση στην αγορά αυτή ή η έκδοση των οποίων έχει επιτραπεί από τις αρμόδιες αρχές του κράτους καταγωγής του εκδίδοντος πιστωτικού ιδρύματος. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, τα στοιχεία αυτά δεν μπορούν να αντιπροσωπεύουν  ίδια κεφάλαια κατά την έννοια της οδηγίας 89/299/ΕΟΚ.  10.  Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 7 σημείο i) και της παραγράφου 9, τα κράτη μέλη μπορούν να υποβάλουν σε στάθμιση 20 % τα στοιχεία του ενεργητικού που αντιπροσωπεύουν απαιτήσεις και άλλα χρηματοδοτικά ανοίγματα έναντι πιστωτικών ιδρυμάτων,  ανεξαρτήτως της διάρκείας τους.  11.  Όταν ένα χρηματοδοτικό άνοιγμα έναντι ενός πελάτη καλύπτεται από εγγύηση τρίτου, ή με ενεχυρίαση τίτλων που εκδίδονται από τρίτον υπό τους όρους της παραγράφου 7 στοιχείο ξ), τα κράτη μέλη μπορούν:  -  να θεωρήσουν ότι το χρηματοδοτικό άνοιγμα υφίσταται έναντι τρίτου και όχι έναντι του πελάτη, εάν καλύπτεται, κατά την κρίση των αρμόδιων αρχών, από την άμεση και άνευ όρων εγγύηση αυτού του τρίτου,  - να θεωρήσουν ότι το χρηματοδοτικό άνοιγμα υφίσταται έναντι του τρίτου και όχι έναντι του πελάτη, εάν το χρηματοδοτικό άνοιγμα που ορίζεται στην παράγραφο 7 στοιχείο ξ), καλύπτεται με ενεχυρίαση υπό τους όρους που προβλέπονται στη διάταξη αυτή.  12.  Το αργότερο μέσα σε προθεσμία πέντε ετών μετά την ημερομηνία που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 1, το Συμβούλιο εξετάζει, βάσει εκθέσεως της Επιτροπής, τη μεταχείριση των διατραπεζικών χρηματοδοτικών ανοιγμάτων που προβλέπεται στην παράγραφο 7  στοιχείο θ) και στις παραγράφους 9 και 10. Το Συμβούλιο αποφασίζει, κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής, τις ενδεχόμενες τροποποιήσεις που πρέπει να γίνουν. Άρθρο 5  Εποπτεία σε ενοποιημένη και μη ενοποιημένη βάση 1.  Όταν το πιστωτικό ίδρυμα δεν είναι ούτε μητρική επιχείρηση ούτε θυγατρική, η εποπτεία της τήρησης των υποχρεώσεων που ορίζονται από τα άρθρα 3 και 4 ή από κάθε άλλη εφαρμοστέα κοινοτική διάταξη, ασκείται σε μη ενοποιημένη βάση.  2.  Στις άλλες περιπτώσεις, η εποπτεία της τήρησης των υποχρεώσεων που ορίζονται στα άρθρα 3 και 4 ή σε κάθε άλλη εφαρμοστέα κοινοτική διάταξη, ασκείται σε ενοποιημένη βάση σύμφωνα με την οδηγία 92/30/ΕΟΚ.  3.  Τα κράτη μέλη μπορούν να μην επιβάλλουν την άσκηση εποπτείας όσον αφορά την τήρηση των υποχρεώσεων που ορίζονται στα άρθρα 3 και 4 ή σε κάθε άλλη εφαρμοστέα κοινοτική διάταξη, σε μεμονωμένη ή εν μέρει ενοποιημένη βάση, όταν πρόκειται για πιστωτικό  ίδρυμα το οποίο, ως μητρική επιχείρηση, υπάγεται σε εποπτεία σε ενοποιημένη βάση, και για τις θυγατρικές του εν λόγω πιστωτικού ιδρύματος οι οποίες υπάγονται στην άδεια λειτουργίας και εποπτεία τους και συμπεριλαμβάνονται στην εποπτεία σε ενοποιημένη  βάση.  Μπορούν επίσης να μην ασκούν την εποπτεία αυτή εφόσον η μητρική επιχείρηση είναι χρηματοδοτική εταιρεία, εγκατεστημένη στο ίδιο κράτος μέλος με το πιστωτικό ίδρυμα, υπό τον όρο ότι η εν λόγω εταιρεία υπάγεται στην ίδια εποπτεία με αυτή που ασκείται επί  των πιστωτικών ιδρυμάτων.  Στις περιπτώσεις του πρώτου και δευτέρου εδαφίου, πρέπει να ληφθούν μέτρα για να εξασφαλιστεί η ικανοποιητική κατανομή των χρηματοδοτικών ανοιγμάτων εντός του ομίλου.  4.  Σε περίπτωση που ένα πιστωτικό ίδρυμα, του οποίου η μητρική επιχείρηση είναι πιστωτικό ίδρυμα, έχει λάβει άδεια λειτουργίας και εδρεύει σε άλλο κράτος μέλος, οι αρμόδιες αρχές που έχουν χορηγήσει αυτή την άδεια λειτουργίας απαιτούν την τήρηση των  υποχρεώσεων που ορίζονται στα άρθρα 3 και 4 ή σε κάθε άλλη εφαρμοστέα κοινοτική διάταξη, σε μεμονωμένη ή, κατά περίπτωση, σε εν μέρει ενοποιημένη βάση.  5.  Παρά τις απαιτήσεις της παραγράφου 4, οι αρχές που είναι αρμόδιες για τη χορήγηση άδειας λειτουργίας σε θυγατρική μητρικής επιχείρησης που είναι πιστωτικό ίδρυμα, έχει άδεια λειτουργίας και εδρεύει σε άλλο κράτος μέλος, μπορούν να μεταβιβάζουν, μέσω  διμερούς συμφωνίας, την ευθύνη της εποπτείας της τήρησης των υποχρεώσεων που  ορίζονται στα άρθρα 3 και 4 ή σε κάθε άλλη εφαρμοστέα κοινοτική διάταξη, στις αρμόδιες αρχές που έχουν χορηγήσει την άδεια λειτουργίας στη μητρική επιχείρηση και ασκούν την  εποπτεία της. Η Επιτροπή και η συμβουλευτική επιτροπή τραπεζών πρέπει να ενημερώνονται για την ύπαρξη και το περιεχόμενο τέτοιων συμφωνιών. Άρθρο 6  Μεταβατικές διατάξεις σχετικά με τα υπερβολικά χρηματοδοτικά ανοίγματα 1.  Εάν, κατά την ημερομηνία δημοσίευσης της παρούσας οδηγίας στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ένα πιστωτικό ίδρυμα έχει ήδη αναλάβει χρηματοδοτικό άνοιγμα ή ανοίγματα που υπερβαίνουν είτε τα όρια των μεγάλων χρηματοδοτικών ανοιγμάτων  είτε το συνολικό όριο των μεγάλων χρηματοδοτικών ανοιγμάτων, που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία, οι αρμόδιες αρχές απαιτούν από το ενδιαφερόμενο πιστωτικό ίδρυμα να λάβει τα αναγκαία μέτρα για να επαναφέρει το εν λόγω χρηματοδοτικό άνοιγμα ή ανοίγματα  στο επίπεδο που προβλέπει η παρούσα οδηγία.  2.  Η διαδικασία για την προσαρμογή του χρηματοδοτικού ανοίγματος ή ανοιγμάτων στο επιτρεπόμενο επίπεδο, καθορίζεται, εγκρίνεται, εφαρμόζεται και ολοκληρώνεται εντός της προθεσμίας που οι αρμόδιες αρχές θεωρούν ενδεδειγμένη, λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές  της ορθής διαχείρισης και του θεμιτού ανταγωνισμού. Οι αρμόδιες αρχές πληροφορούν την Επιτροπή και τη συμβουλευτική επιτροπή τραπεζών για το χρονοδιάγραμμα της γενικής διαδικασίας που έχει καθοριστεί.  3.  Ένα πιστωτικό ίδρυμα δεν μπορεί να λαμβάνει μέτρα που έχουν ως αποτέλεσμα την αύξηση των χρηματοδοτικών ανοιγμάτων που αναφέρονται στην παράγραφο 1, σε σχέση με το ποσό στο οποίο είχαν ανέλθει κατά την ημερομηνία δημοσίευσης της παρούσας οδηγίας  στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.  4.  Η προθεσμία που καθορίζεται δυνάμει της παραγράφου 2 λήγει, το αργότερο, στις 31 Δεκεμβρίου 2001. Τα χρηματοδοτικά ανοίγματα μεγαλύτερης διάρκειας, τους συμβατικούς όρους των οποίων υποχρεούται να τηρεί το δανειοδοτούν πιστωτικό ίδρυμα, μπορούν να  συνεχισθούν μέχρι την εν λόγω λήξη.  5.  Έως τις 31 Δεκεμβρίου 1998, τα κράτη μέλη μπορούν να αυξήσουν το όριο που ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σε 40 % και το όριο που ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 2 σε 30 %. Στις περιπτώσεις αυτές και με την επιφύλαξη των παραγράφων 1, 2, 3 και 4,  η προθεσμία μέσα στην οποία τα υφιστάμενα χρηματοδοτικά ανοίγματα, κατά τη λήξη αυτής της περιόδου, πρέπει να επανέλθουν στα επίπεδα που προβλέπει το άρθρο 4 λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 2001.  6.  Εφόσον πρόκειται για πιστωτικά ιδρύματα των οποίων τα ίδια κεφάλαια, κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 1 της οδηγίας 89/299/ΕΟΚ, δεν υπερβαίνουν τα 7 εκατομμύρια Ecu, και μόνο στην περίπτωση τέτοιων ιδρυμάτων, τα κράτη μέλη δύνανται να  παρατείνουν τις προθεσμίες της παραγράφου 5 κατά πέντε έτη. Τα κράτη μέλη τα  οποία κάνουν χρήση της ευχέρειας που προβλέπει η παρούσα παράγραφος μεριμνούν για την αποφυγή στρεβλώσεων του ανταγωνισμού και ενημερώνουν την Επιτροπή καθώς και τη  συμβουλευτική επιτροπή τραπεζών για τα μέτρα που λαμβάνουν προς το σκοπό αυτό.  7.  Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στις παραγράφους 5 και 6, ένα χρηματοδοτικό άνοιγμα μπορεί να θεωρείται ως μεγάλο εφόσον η αξία του ισούται με ή υπερβαίνει το 15 % των ιδίων κεφαλαίων.  8.  Έως τις 31 Δεκεμβρίου 2001, τα κράτη μέλη μπορούν να αντικαθιστούν, τη συχνότητα κοινοποίησης μεγάλων χρηματοδοτικών ανοιγμάτων, που αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 δεύτερη περίπτωση, από συχνότητα κοινοποίησης τουλάχιστον δύο φορές το έτος.  9.  Τα κράτη μέλη μπορούν να εξαιρούν, πλήρως ή εν μέρει, από το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 4 παράγραφοι 1, 2 και 3, τα χρηματοδοτικά ανοίγματα τα οποία αναλαμβάνει πιστωτικό ίδρυμα και τα οποία συνίστανται σε ενυπόθηκα δάνεια, κατά την έννοια του  άρθρου 11 παράγραφος 4 της οδηγίας 89/647/ΕΟΚ, συναπτόμενα εντός οκτώ ετών από την ημερομηνία που ορίζεται στο άρθρο 8 παράγραφος 1 της παρούσας οδηγίας, καθώς και τις συναλλαγές χρηματοδοτικής μίσθωσης επί ακινήτων κατά την έννοια του άρθρου 11  παράγραφος 5 της οδηγίας 89/647/ΕΟΚ συναπτόμενες εντός οκτώ ετών από την ημερομηνία που οφείλεται στο άρθρο 8 παράγραφος 1 της παρούσας οδηγίας, ανερχόμενα, και στις δύο περιπτώσεις, μέχρι του 50 % της αξίας του οικείου ακινήτου.  10.  Με την επιφύλαξη των διατάξεων της παραγράφου 4 και έως τις 31 Δεκεμβρίου 1998, η Πορτογαλία μπορεί να εξαιρεί, πλήρως ή εν μέρει, από την εφαρμογή του άρθρου 4 παράγραφοι 1 και 3, τα χρηματοδοτικά ανοίγματα τα οποία έχει αναλάβει πιστωτικό ίδρυμα  έναντι της Πορτογαλικής Εταιρείας Ηλεκτρισμού ("Electricidaole de Portugal") (EDP) και της Petrogal. Άρθρο 7  Μεταγενέστερες τροποποιήσεις 1.  Οι τεχνικές τροποποιήσεις σχετικά με τα κατωτέρω σημεία, θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στην παράγραφο 2:  -  αποσαφήνιση των ορισμών προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι εξελίξεις που παρατηρούνται στις χρηματοπιστωτικές αγορές,  - αποσαφήνιση των ορισμών ώστε να εξασφαλιστεί η ομοιόμορφη εφαρμογή της παρούσας οδηγίας,  - ευθυγράμμιση της ορολογίας και της διατύπωσης των ορισμών προς μεταγενέστερες πράξεις που αφορούν τα πιστωτικά ιδρύματα και συναφή θέματα.  - αποσαφήνιση των απαλλαγών που προβλέπονται στο άρθρο 4 παράγραφοι 5 έως 10.  2.  Η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή που προβλέπεται στο άρθρο 22 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο της οδηγίας 89/646/ΕΟΚ.  Ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει στην εν λόγω επιτροπή σχέδιο των ληπτέων μέτρων. Η επιτροπή διατυπώνει τη γνώμη της για το σχέδιο αυτό μέσα σε προθεσμία που μπορεί να ορίσει ο πρόεδρος ανάλογα με τον επείγοντα χαρακτήρα του θέματος. Η γνώμη  διατυπώνεται με την πλειοψηφία που προβλέπεται στο άρθρο 148 παράγραφος 2 της συνθήκης, για την έκδοση των αποφάσεων που καλείται να λάβει το Συμβούλιο μετά από πρόταση της Επιτροπής. Κατά τη ψηφοφορία στην επιτροπή, οι ψήφοι των αντιπροσώπων των κρατών  μελών σταθμίζονται σύμφωνα με το προαναφερόμενο άρθρο. Ο πρόεδρος δεν λαμβάνει μέρος στη ψηφοφορία.  Η Επιτροπή θεσπίζει τα σχεδιαζόμενα μέτρα όταν είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής.  Όταν τα σχεδιαζόμενα μέτρα δεν είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής, ή ελλείψει γνώμης, η Επιτροπή υποβάλλει χωρίς καθυστέρηση στο Συμβούλιο πρόταση σχετικά με τα ληπτέα μέτρα. Το Συμβούλιο αποφασίζει με ειδική πλειοψηφία.  Εάν το Συμβούλιο δεν αποφασίσει εντός τριών μηνών από την ημερομηνία υποβολής του θέματος στο Συμβούλιο, τα προτεινόμενα μέτρα θεσπίζονται από την Επιτροπή, εκτός εάν το Συμβούλιο απορρίψει τα μέτρα αυτά με απλή πλειοψηφία. Άρθρο 8  Τελικές διατάξεις 1.  Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου  να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία πριν από την 1η Ιανουαρίου 1994. Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.  Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της αναφοράς αυτής καθορίζεται από τα κράτη μέλη.  2.  Τα κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.  3.  Έως ότου θεσπιστούν κοινοτικές διατάξεις όσον αφορά την εποπτεία σε ενοποιημένη ή μη ενοποιημένη βάση των μεγάλων χρηματοδοτικών ανοιγμάτων σχετικά με τις δραστηριότητες οι οποίες κυρίως υπόκεινται στους κινδύνους της αγοράς, τα κράτη μέλη  αντιμετωπίζουν αυτά τα μεγάλα χρηματοδοτικά ανοίγματα βάσει μεθόδων που καθορίζονται λαμβάνοντας υπόψη την ιδιαίτερη φύση αυτών των κινδύνων. Άρθρο 9  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.  Βρυξέλλες, 21 Δεκεμβρίου 1992.  Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος D. HURD      (1) ΕΕ αριθ. C 123 της 9. 5. 1991, σ. 18, και ΕΕ αριθ. C 175 της 11. 7. 1992, σ. 4.  (2) ΕΕ αριθ. C 150 της 15. 6. 1992, σ. 74 και ΕΕ αριθ. C 337 της 21. 12. 1992.  (3) ΕΕ αριθ. C 339 της 31. 12. 1991, σ. 35.  (4) ΕΕ αριθ. L 322 της 17. 12. 1977, σ. 30. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 89/646/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. L 386 της 30. 12. 1989, σ. 1).  (5) ΕΕ αριθ. L 33 της 4. 2. 1987, σ. 10.  (6) ΕΕ αριθ. L 372 της 31. 12. 1986, σ. 1.  (7) ΕΕ αριθ. L 386 της 30. 12. 1989, σ. 14.  (8) ΕΕ αριθ. L 386 της 30. 12. 1989, σ. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 92/30/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. L 110 της 28. 4. 1992, σ. 52).  (9) ΕΕ αριθ. L 124 της 5. 5. 1989, σ. 16.  (10) ΕΕ αριθ. L 197 της 18. 7. 1987, σ. 33.  (11) ΕΕ αριθ. L 110 της 28. 4. 1992, σ. 52.  (12) ΕΕ αριθ. L 375 της 31. 12. 1985, σ. 3. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 88/220/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. L 100 της 19. 4. 1988, σ. 31).


Avis juridique important

|

31992L0031

Οδηγία 92/31/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 28ης Απριλίου 1992 για την τροποποίηση της οδηγίας 89/336/ΕΟΚ για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την ηλεκτρομαγνητική συμβατότητα

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 126 της 12/05/1992 σ. 0011 - 0011 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 22 σ. 0040  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 22 σ. 0040

ΟΔΗΓΙΑ 92/31/ΕΟΚ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ  της 28ης Απριλίου 1992  για την τροποποίηση της οδηγίας 89/336/ΕΟΚ για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την ηλεκτρομαγνητική συμβατότηταΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 100Α,  την πρόταση της Επιτροπής (1),  Σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (2),  Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (3),  Εκτιμώντας:  ότι η οδηγία 89/336/ΕΟΚ (4) προβλέπει πλήρη εναρμόνιση στο θέμα της ηλεκτρομαγνητικής συμβατότητας-  ότι, για να εξασφαλιστεί ενιαία εφαρμογή της εν λόγω οδηγίας, είναι σημαντικό να υπάρχουν εναρμονισμένα πρότυπα και ότι τα πρότυπα αυτά δεν θα είναι διαθέσιμα την ημερομηνία θέσης σε εφαρμογή της οδηγίας-  ότι η εν λόγω οδηγία δεν προβλέπει κατάλληλη μεταβατική περίοδο κατά την οποία θα επιτρέπεται η διάθεση στην αγορά συσκευών κατασκευασμένων σύμφωνα με τις εθνικές ρυθμίσεις που ισχύουν πριν την ημερομηνία θέσης σε εφαρμογή της προαναφερόμενης οδηγίας-  ότι οι κατασκευαστές πρέπει να έχουν τον απαιτούμενο χρόνο προκειμένου να διατεθεί στην αγορά το απόθεμα συσκευών-  ότι συντρέχει λόγος να τροποποιηθεί αναλόγως η οδηγία 89/336/ΕΟΚ,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:  Άρθρο 1  Η οδηγία 89/336/ΕΟΚ τροποποιείται ως εξής:  1. στο άρθρο 10, η παράγραφος 3 καταργείται-  2. στο άρθρο 12 παράγραφος 1, προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:  "Ωστόσο, τα κράτη μέλη επιτρέπουν, για ένα χρονικό διάστημα μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1995, τη διάθεση στην αγορά ή/και τη λειτουργία συσκευών στις οποίες αναφέρεται η παρούσα οδηγία και οι οποίες συμφωνούν με τις εθνικές ρυθμίσεις που ισχύουν στο έδαφος  τους στις 30 Ιουνίου 1992."  Άρθρο 2  1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν και δημοσιεύουν τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία, το αργότερο εντός τριών μηνών από την έκδοσή της. Πληροφορούν αμέσως την Επιτροπή  σχετικά.  Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Οι λεπτομερείς διατάξεις της αναφοράς αυτής εκδίδονται από τα κράτη μέλη.  Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τις διατάξεις αυτές το αργότερο έξι μήνες μετά την έκδοση της παρούσας οδηγίας.  2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.  Άρθρο 3  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη. Λουξεμβούργο, 28 Απριλίου 1992. Για το Συμβούλιο  Ο Πρόεδρος  Arlindo MARQUES CUNHA   (1) ΕΕ αριθ. C 126 της 21. 6. 1991, σ. 7. (2) ΕΕ αριθ. C 13 της 20. 1. 1992, σ. 506 και ΕΕ αριθ. C 94 της 13. 4. 1992. (3) ΕΕ αριθ. C 339 της 31. 12. 1991, σ. 1. (4) ΕΕ αριθ. L 139 της 23. 5. 1989, σ. 19. Οδηγία που τροποποιήθηκε από την  οδηγία 91/263/ΕΟΚ (αριθ. L 128 της 23. 5. 1991, σ. 1).


title: Οδηγία 2014/85/ΕΕ της Επιτροπής, της 1ης Ιουλίου 2014 , σχετικά με την τροποποίηση της οδηγίας 2006/126/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την άδεια οδήγησης  Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ

text:
               2.7.2014

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 194/10

         ΟΔΗΓΊΑ 2014/85/ΕΕ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
   της 1ης Ιουλίου 2014
   σχετικά με την τροποποίηση της οδηγίας 2006/126/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την άδεια οδήγησης
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
   Έχοντας υπόψη την οδηγία 2006/126/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2006, για την άδεια οδήγησης (1), και ιδίως το άρθρο 8,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Έχει σημειωθεί σημαντική βελτίωση όσον αφορά την ασφάλεια των σηράγγων εντός της Ένωσης, μεταξύ άλλων δυνάμει της οδηγίας 2004/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (2). Προκειμένου να αξιοποιηθεί πλήρως η βελτίωση αυτή, είναι απαραίτητο να εξασφαλιστεί ότι οι οδηγοί γνωρίζουν και κατανοούν τις αρχές της ασφαλούς οδήγησης σε σήραγγες και ότι μπορούν να τις εφαρμόσουν στην οδική τους συμπεριφορά. Κατά συνέπεια, οι απαιτήσεις για θεωρητικές και πρακτικές εξετάσεις που προβλέπονται στην οδηγία 91/439/ΕΟΚ του Συμβουλίου (3) τροποποιήθηκαν αναλόγως με την οδηγία 2008/65/ΕΚ της Επιτροπής (4)· θα πρέπει να τροποποιηθούν αντιστοίχως και οι απαιτήσεις της αναδιατυπωμένης οδηγίας 2006/126/ΕΚ.

               (2)

               Από την έκδοση της οδηγίας 2006/126/ΕΚ έχει σημειωθεί πρόοδος των επιστημονικών γνώσεων σχετικά με τις παθήσεις που επηρεάζουν την ικανότητα οδήγησης, ιδίως όσον αφορά την αξιολόγηση τόσο των συναφών κινδύνων για την οδική ασφάλεια όσο και της αποτελεσματικότητας των θεραπειών που αποσκοπούν στην πρόληψη των εν λόγω κινδύνων. Πολλές πρόσφατα δημοσιευμένες μελέτες και έρευνες επιβεβαιώνουν ότι το σύνδρομο αποφρακτικής άπνοιας του ύπνου συνιστά έναν από τους κυριότερους παράγοντες κινδύνου για τροχαία ατυχήματα. Συνεπώς, η εν λόγω πάθηση δεν μπορεί πλέον να αγνοείται στο πλαίσιο της κοινοτικής νομοθεσίας σχετικά με τις άδειες οδήγησης.

               (3)

               Η οδηγία 2006/126/ΕΚ πρέπει, επομένως, να τροποποιηθεί με στόχο την προσαρμογή του παραρτήματος III στην επιστημονική και τεχνική πρόοδο.

               (4)

               Έχουν εντοπιστεί λάθη διατύπωσης στο παράρτημα II της οδηγίας 2006/126/ΕΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2012/36/ΕΕ της Επιτροπής (5), τα οποία πρέπει να διορθωθούν.

               (5)

               Σύμφωνα με την κοινή πολιτική δήλωση των κρατών μελών και της Επιτροπής, της 28ης Σεπτεμβρίου 2011, σχετικά με τα επεξηγηματικά έγγραφα (6), τα κράτη μέλη ανέλαβαν να συνοδεύουν, στις περιπτώσεις όπου αιτιολογείται, την κοινοποίηση των μέτρων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο με ένα ή περισσότερα έγγραφα στα οποία θα επεξηγείται η σχέση μεταξύ των συστατικών στοιχείων μιας οδηγίας και των αντίστοιχων μερών των πράξεων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο.

               (6)

               Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής για τις άδειες οδήγησης,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
   Άρθρο 1
   Τα παραρτήματα II και III της οδηγίας 2006/126/ΕΚ τροποποιούνται σύμφωνα με το παράρτημα της παρούσας οδηγίας.
   Άρθρο 2
   1.   Τα κράτη μέλη θεσπίζουν και δημοσιεύουν, το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 2015, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία. Ανακοινώνουν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων.
   Εφαρμόζουν τις διατάξεις αυτές από τις 31 Δεκεμβρίου 2015.
   Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις εν λόγω διατάξεις, αυτές περιέχουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την αναφορά αυτή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της αναφοράς αποφασίζεται από τα κράτη μέλη.
   2.   Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
   Άρθρο 3
   Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
   Άρθρο 4
   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 1η Ιουλίου 2014.

            Για την Επιτροπή,

            εξ ονόματος του Προέδρου,

         Siim KALLAS

            Αντιπρόεδρος

      (1)  ΕΕ L 403 της 30.12.2006, σ. 18.

      (2)  Οδηγία 2004/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με τις ελάχιστες απαιτήσεις ασφαλείας για τις σήραγγες του Διευρωπαϊκού Οδικού Δικτύου (ΕΕ L 167 της 30.4.2004, σ. 39).

      (3)  Οδηγία 91/439/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουλίου 1991, για την άδεια οδήγησης (ΕΕ L 237 της 24.8.1991, σ. 1).

      (4)  Οδηγία 2008/65/ΕΚ της Επιτροπής, της 27ης Ιουνίου 2008, για την τροποποίηση της οδηγίας 91/439/ΕΟΚ για την άδεια οδήγησης (ΕΕ L 168 της 28.6.2008, σ. 36).

      (5)  Οδηγία 2012/36/ΕΕ της Επιτροπής, της 19ης Νοεμβρίου 2012, για την τροποποίηση της οδηγίας 2006/126/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την άδεια οδήγησης (ΕΕ L 321 της 20.11.2012, σ. 54).

      (6)  ΕΕ C 369 της 17.12.2011, σ. 14.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

                  1.

                  Το παράρτημα II της οδηγίας 2006/126/ΕΚ τροποποιείται ως εξής:

                              α)

                              το σημείο 2.1.3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

                                          «2.1.3

                                          οδός:

                                                      —

                                                      οι πλέον σημαντικές αρχές για την τήρηση ασφαλούς απόστασης μεταξύ των οχημάτων, των αποστάσεων πέδησης και το κράτημα επί της οδού υπό ποικίλες καιρικές και οδικές συνθήκες,

                                                      —

                                                      παράγοντες κινδύνου κατά την οδήγηση σχετιζόμενοι με ποικίλες οδικές συνθήκες, ιδίως όπως αυτές αλλάζουν αναλόγως των καιρικών συνθηκών και του χρόνου εντός της ημέρας ή της νύκτας,

                                                      —

                                                      χαρακτηριστικά των διαφόρων τύπων οδών και σχετικές απαιτήσεις σύμφωνα με τον νόμο,

                                                      —

                                                      ασφαλής οδήγηση μέσα σε οδικές σήραγγες·»·

                              β)

                              το σημείο 5.1.3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

                                          «5.1.3.

                                          Ειδικές διατάξεις για τα οχήματα των κατηγοριών C, CE, D και DE
                                          Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν ότι για τα οχήματα με αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων δεν σημειώνεται περιορισμός στην άδεια οδήγησης οχήματος των κατηγοριών C, CE, D ή DE κατά το σημείο 5.1.2, εφόσον ο υποψήφιος είναι ήδη κάτοχος άδειας οδήγησης οχήματος με χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων τουλάχιστον των εξής κατηγοριών: B, BE, C, CE, C1, C1E, D, DE, D1 ή D1E, και έχει εκτελέσει τις ενέργειες που περιγράφονται στο σημείο 8.4 κατά τη διάρκεια της εξέτασης προσόντων και συμπεριφοράς.»·

                              γ)

                              το σημείο 6.3.8 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

                                          «6.3.8.

                                          Ειδικά οδικά χαρακτηριστικά (εφόσον υπάρχουν): ισόπεδοι κυκλικοί κόμβοι· διέλευση ισόπεδης σιδηροδρομικής διάβασης· στάσεις τραμ/λεωφορείων· διαβάσεις πεζών· οδήγηση σε απότομη ανωφέρεια/κατωφέρεια· σήραγγες·»·

                              δ)

                              το σημείο 7.4.8 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

                                          «7.4.8

                                          Ειδικά οδικά χαρακτηριστικά (εφόσον υπάρχουν): ισόπεδοι κυκλικοί κόμβοι, διέλευση ισόπεδης σιδηροδρομικής διάβασης· στάσεις τραμ/λεωφορείων· διαβάσεις πεζών· οδήγηση σε απότομη ανωφέρεια/κατωφέρεια· σήραγγες·»·

                              ε)

                              το σημείο 8.3.8 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

                                          «8.3.8.

                                          Ειδικά οδικά χαρακτηριστικά (εφόσον υπάρχουν): ισόπεδοι κυκλικοί κόμβοι, διέλευση ισόπεδης σιδηροδρομικής διάβασης· στάσεις τραμ/λεωφορείων· διαβάσεις πεζών· οδήγηση σε απότομη ανωφέρεια/κατωφέρεια· σήραγγες·».

                  2.

                  Στο παράρτημα III της οδηγίας 2006/126/ΕΚ, το τμήμα 11 («ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ») αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
                  «ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ ΚΑΙ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΑΠΟΦΡΑΚΤΙΚΗΣ ΑΠΝΟΙΑΣ ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ
                  ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ

                              11.1.

                              Η άδεια οδήγησης δεν πρέπει ούτε να χορηγείται ούτε να ανανεώνεται στους υποψηφίους ή τους οδηγούς που πάσχουν από σοβαρή νευρολογική πάθηση, εκτός εάν η αίτηση υποστηρίζεται από έγκυρη ιατρική γνωμάτευση.
                              Προς τον σκοπό αυτό, οι νευρολογικές διαταραχές που οφείλονται σε παθήσεις ή εγχειρήσεις του κεντρικού ή του περιφερειακού νευρικού συστήματος, και οι οποίες εκφράζονται με αισθητικά ή κινητικά συμπτώματα που διαταράσσουν την ισορροπία και τον συντονισμό, πρέπει να αντιμετωπίζονται ανάλογα με τις λειτουργικές δυνατότητες και την εξελιξιμότητά τους. Στις περιπτώσεις αυτές, η χορήγηση ή η ανανέωση άδειας οδήγησης μπορεί να εξαρτάται από περιοδικές εξετάσεις, σε περίπτωση κινδύνου επιδείνωσης.

                        ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΑΠΟΦΡΑΚΤΙΚΗΣ ΑΠΝΟΙΑΣ ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ

                              11.2.

                              Στις παραγράφους που ακολουθούν, το μέτριο σύνδρομο αποφρακτικής άπνοιας στον ύπνο αντιστοιχεί σε 15-29 άπνοιες και υπόπνοιες ανά ώρα (δείκτης απνοιών-υποπνοιών) και το σοβαρό σύνδρομο αποφρακτικής άπνοιας στον ύπνο αντιστοιχεί σε δείκτη απνοιών-υποπνοιών 30 και άνω, ενώ και οι δύο τύποι του συνδρόμου συνδέονται με υπερβολική ημερήσια υπνηλία.

                              11.3.

                              Οι υποψήφιοι ή οι οδηγοί για τους οποίους είναι πιθανή διάγνωση μέτριου ή σοβαρού συνδρόμου αποφρακτικής άπνοιας στον ύπνο παραπέμπονται για περαιτέρω έγκυρη ιατρική γνωμάτευση πριν τη χορήγηση ή την ανανέωση άδειας οδήγησης. Μπορεί να συστηθεί στους υποψηφίους ή τους οδηγούς να μην οδηγούν έως ότου επιβεβαιωθεί η διάγνωση.

                              11.4.

                              Η άδεια οδήγησης μπορεί να χορηγείται στους υποψηφίους ή τους οδηγούς που πάσχουν από μέτριο ή σοβαρό σύνδρομο αποφρακτικής άπνοιας στον ύπνο εφόσον παρουσιάζουν επαρκή έλεγχο της κατάστασής τους, ακολουθούν την ενδεδειγμένη θεραπεία και παρουσιάζουν, βάσει έγκυρης ιατρικής γνωμάτευσης, βελτίωση τυχόν συμπτωμάτων υπνηλίας.

                              11.5.

                              Οι υποψήφιοι ή οι οδηγοί με μέτριο ή σοβαρό σύνδρομο αποφρακτικής άπνοιας στον ύπνο οι οποίοι ακολουθούν θεραπεία υποβάλλονται σε τακτικές ιατρικές εξετάσεις ανά διαστήματα που δεν υπερβαίνουν τα τρία έτη για τους οδηγούς της ομάδας 1 και το ένα έτος για τους οδηγούς της ομάδας 2, ούτως ώστε να εκτιμάται κατά πόσον ακολουθούν τη θεραπεία, η ανάγκη συνέχισης της θεραπείας και η συνεχής επαγρύπνηση.».


title: Οδηγία 2011/85/ΕΕ του Συμβουλίου, της 8ης Νοεμβρίου 2011 , σχετικά με τις απαιτήσεις για τα δημοσιονομικά πλαίσια των κρατών μελών

text:
               23.11.2011

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 306/41

         ΟΔΗΓΊΑ 2011/85/ΕΕ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
   της 8ης Νοεμβρίου 2011
   σχετικά με τις απαιτήσεις για τα δημοσιονομικά πλαίσια των κρατών μελών
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 126 παράγραφος 14 τρίτο εδάφιο,
   Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (1),
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (2),
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Είναι αναγκαίο να αξιοποιηθεί η πείρα που εκτήθη κατά την πρώτη δεκαετία λειτουργίας της οικονομικής και νομισματικής ένωσης. Οι πρόσφατες οικονομικές εξελίξεις έχουν θέσει την άσκηση της δημοσιονομικής πολιτικής σε ολόκληρη την Ένωση αντιμέτωπη με νέες προκλήσεις και κατέδειξαν την ανάγκη ενίσχυσης της εθνικής αποδοχής και ενιαίων απαιτήσεων όσον αφορά τους κανόνες και τις διαδικασίες που διαμορφώνουν τα δημοσιονομικά πλαίσια των κρατών μελών. Συγκεκριμένα, είναι αναγκαίο να διευκρινιστεί τι πρέπει να πράττουν οι εθνικές αρχές για να συμμορφώνονται με τις διατάξεις του πρωτοκόλλου αριθ. 12 σχετικά με τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος, που προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΤΕΕ) και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), και ιδίως με το άρθρο 3.

               (2)

               Οι κυβερνήσεις των κρατών μελών και οι υποτομείς τους διαθέτουν δημόσια λογιστικά συστήματα που περιλαμβάνουν στοιχεία όπως τήρηση λογιστικών βιβλίων, εσωτερικό έλεγχο, χρηματοοικονομική αναφορά και λογιστικό έλεγχο. Τα συστήματα αυτά θα πρέπει να διακρίνονται από τα στατιστικά δεδομένα που αφορούν τα αποτελέσματα των δημόσιων οικονομικών βάσει στατιστικών μεθοδολογιών, και από τις προγνώσεις ή την κατάρτιση του προϋπολογισμού, που αφορούν τα μελλοντικά δημόσια οικονομικά.

               (3)

               Πλήρεις και αξιόπιστες πρακτικές δημόσιας λογιστικής για όλους τους υποτομείς του δημοσίου είναι προϋπόθεση για την παραγωγή στατιστικών υψηλής ποιότητας, οι οποίες θα είναι συγκρίσιμες μεταξύ των κρατών μελών. Ο εσωτερικός έλεγχος θα πρέπει να διασφαλίζει ότι οι ισχύοντες κανόνες εφαρμόζονται σε όλους τους υποτομείς της γενικής κυβέρνησης. Ο ανεξάρτητος λογιστικός έλεγχος που διεξάγεται από δημόσια θεσμικά όργανα όπως Ελεγκτικά Συνέδρια ή ιδιωτικοί ελεγκτικοί φορείς θα πρέπει να ενθαρρύνει τις βέλτιστες διεθνείς πρακτικές.

               (4)

               Η διαθεσιμότητα δημοσιονομικών δεδομένων έχει καίρια σημασία για την ορθή λειτουργία του πλαισίου δημοσιονομικής εποπτείας στην Ένωση. Η τακτική διάθεση αξιόπιστων δημοσιονομικών δεδομένων εγκαίρως αποτελεί το βασικό στοιχείο της κατάλληλης παρακολούθησης στον σωστό χρόνο, πράγμα το οποίο, στη συνέχεια, παρέχει τη δυνατότητα για άμεσες ενέργειες, σε περίπτωση μη αναμενόμενων δημοσιονομικών εξελίξεων. Στοιχείο καίριας σημασίας για τη διασφάλιση της ποιότητας των δημοσιονομικών δεδομένων είναι η διαφάνεια, η οποία πρέπει να συνεπάγεται τακτική δημοσίευση των δεδομένων αυτών.

               (5)

               Όσον αφορά τις στατιστικές, με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 223/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2009, σχετικά με τις ευρωπαϊκές στατιστικές (3) θεσπίστηκε νομοθετικό πλαίσιο για την παραγωγή ευρωπαϊκών στατιστικών, με σκοπό τη διαμόρφωση, την εφαρμογή, την παρακολούθηση και την αξιολόγηση των πολιτικών της Ένωσης. Στον εν λόγω κανονισμό καθορίστηκαν επίσης οι αρχές που διέπουν την ανάπτυξη, παραγωγή και διάδοση των ευρωπαϊκών στατιστικών: επαγγελματική ανεξαρτησία, αμεροληψία, αντικειμενικότητα, αξιοπιστία, στατιστικό απόρρητο και σχέση κόστους-αποτελεσματικότητας, με επακριβή ορισμό εκάστης από αυτές τις βασικές αρχές. Με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 479/2009 του Συμβουλίου, της 25ης Μαΐου 2009, για την εφαρμογή του πρωτοκόλλου σχετικά με τη διαδικασία του υπερβολικού ελλείμματος το οποίο προσαρτάται στη Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (4), ενισχύθηκαν οι εξουσίες της Επιτροπής όσον αφορά την επαλήθευση των στατιστικών δεδομένων που χρησιμοποιούνται στη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος.

               (6)

               Οι ορισμοί των όρων «δημόσιος και δημοσιονομικός», «έλλειμμα» και «επένδυση» προσδιορίζονται στο πρωτόκολλο αριθ. 12 σχετικά με τη διαδικασία του υπερβολικού ελλείμματος, με παραπομπή στο Ευρωπαϊκό Σύστημα Ολοκληρωμένων Οικονομικών Λογαριασμών (ΕΣΟΛ), το οποίο αντικαταστάθηκε από το ευρωπαϊκό σύστημα εθνικών και περιφερειακών λογαριασμών της Κοινότητας, όπως θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2223/96 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 1996, περί του ευρωπαϊκού συστήματος εθνικών και περιφερειακών λογαριασμών της Κοινότητας (5), (ΕΣΟΛ 95).

               (7)

               Η διαθεσιμότητα και ποιότητα των δεδομένων του ΕΣΟΛ 95 έχει καθοριστική σημασία για την ορθή λειτουργία του πλαισίου δημοσιονομικής εποπτείας της ΕΕ. Το ΕΣΟΛ 95 βασίζεται σε πληροφορίες που παρέχονται σε βάση δεδουλευμένων. Ωστόσο, τα δημοσιονομικά στατιστικά δεδομένα που υπολογίζονται σε βάση δεδουλευμένων βασίζονται στην προηγούμενη συλλογή ταμειακών δεδομένων ή στις ισοδύναμες τιμές τους. Αυτά μπορούν να επιτελέσουν σημαντικό ρόλο ώστε να βελτιωθεί εγκαίρως η δημοσιονομική παρακολούθηση, προκειμένου να αποφεύγεται ο καθυστερημένος εντοπισμός σημαντικών δημοσιονομικών σφαλμάτων. Η διαθεσιμότητα χρονολογικών σειρών με ταμειακά δεδομένα για τις δημοσιονομικές εξελίξεις μπορεί να αποκαλύψει χαρακτηριστικά που να δικαιολογούν στενότερη εποπτεία. Τα προς δημοσιοποίηση δημοσιονομικά δεδομένα σε ταμειακή βάση (ή οι ισοδύναμες τιμές από τα δημόσια λογιστικά συστήματα αν τα δημοσιονομικά δεδομένα σε ταμειακή βάση δεν είναι διαθέσιμα) θα πρέπει να περιλαμβάνουν τουλάχιστον συνολικό ισοζύγιο, συνολικά έσοδα και συνολικές δαπάνες. Σε αιτιολογημένες περιπτώσεις, π.χ. αν υπάρχει μεγάλος αριθμός τοπικών κρατικών οργανισμών, η έγκαιρη δημοσίευση δεδομένων μπορεί να στηριχθεί σε κατάλληλες τεχνικές υπολογισμού βάσει δείγματος οργανισμών, ενώ σε μεταγενέστερη αναθεώρηση θα χρησιμοποιούνται πλήρη δεδομένα.

               (8)

               Οι μεροληπτικές και μη ρεαλιστικές μακροοικονομικές και δημοσιονομικές προγνώσεις μπορούν να υπονομεύσουν σημαντικά την αποτελεσματικότητα του δημοσιονομικού σχεδιασμού και, κατά συνέπεια, να εμποδίσουν την τήρηση της δημοσιονομικής πειθαρχίας, ενώ η διαφάνεια και η συζήτηση των μεθοδολογιών πρόγνωσης είναι δυνατόν να αυξήσουν σημαντικά την ποιότητα των μακροοικονομικών και δημοσιονομικών προγνώσεων για τον δημοσιονομικό σχεδιασμό.

               (9)

               Αποφασιστική για την εξασφάλιση της χρησιμοποίησης ρεαλιστικών προγνώσεων κατά την άσκηση της δημοσιονομικής πολιτικής είναι η διαφάνεια, η οποία θα πρέπει να συνεπάγεται τη δημοσιοποίηση όχι μόνο της επίσημης μακροοικονομικής και δημοσιονομικής πρόγνωσης που έχει προετοιμαστεί για τον δημοσιονομικό σχεδιασμό, αλλά και των μεθοδολογιών, των παραδοχών και των συναφών παραμέτρων επί των οποίων βασίσθηκαν οι προγνώσεις αυτές.

               (10)

               Αναλύσεις ευαισθησίας και αντίστοιχες δημοσιονομικές προβλέψεις, που συμπληρώνουν το πιθανότερο μακροοικονομικό δημοσιονομικό σενάριο, επιτρέπουν να αναλυθεί το πώς θα εξελίσσονταν οι κυριότερες δημοσιονομικές μεταβλητές υπό διαφορετικές παραδοχές για τους συντελεστές ανάπτυξης και τα επιτόκια και, επομένως, μειώνουν σημαντικά το ενδεχόμενο να τεθεί σε κίνδυνο η δημοσιονομική πειθαρχία από σφάλματα πρόγνωσης.

               (11)

               Οι προγνώσεις της Επιτροπής και οι πληροφορίες σχετικά με τα μοντέλα επί των οποίων βασίζονται μπορούν να αποτελέσουν για τα κράτη μέλη χρήσιμο σημείο αναφοράς για το πιθανότερο μακροοικονομικό δημοσιονομικό τους σενάριο, ενισχύοντας το κύρος των προγνώσεων που χρησιμοποιούν για τον δημοσιονομικό σχεδιασμό. Ωστόσο, ο βαθμός στον οποίο τα κράτη μέλη μπορεί να αναμένεται να συγκρίνουν τις προγνώσεις που χρησιμοποιούν για τον δημοσιονομικό σχεδιασμό με τις προγνώσεις της Επιτροπής ποικίλλει ανάλογα με το χρονοδιάγραμμα της κατάρτισης των προγνώσεων και τη συγκρισιμότητα των μεθοδολογιών πρόγνωσης και των παραδοχών. Οι προγνώσεις άλλων ανεξάρτητων φορέων μπορούν επίσης να προσφέρουν χρήσιμους δείκτες επιδόσεων.

               (12)

               Σημαντικές διαφορές μεταξύ του μακροοικονομικού δημοσιονομικού σεναρίου που επελέγη και των προγνώσεων της Επιτροπής θα πρέπει να περιγράφονται κατά τρόπο τεκμηριωμένο, ιδίως εάν το επίπεδο ή η εξέλιξη των μεταβλητών των εξωτερικών παραδοχών αποκλίνουν σημαντικά από τις τιμές που περιλαμβάνονται στις προγνώσεις της Επιτροπής.

               (13)

               Δεδομένης της αλληλεξάρτησης των προϋπολογισμών των κρατών μελών και του προϋπολογισμού της Ένωσης, η Επιτροπή, για να υποστηρίζει τα κράτη μέλη κατά την προετοιμασία των δημοσιονομικών τους προγνώσεων, θα πρέπει να παρέχει προγνώσεις για τις δαπάνες της ΕΕ με βάση το επίπεδο δαπανών που έχει προγραμματιστεί στο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο.

               (14)

               Για να διευκολυνθεί η παραγωγή των προγνώσεων που χρησιμοποιούνται για τον δημοσιονομικό σχεδιασμό και να αποσαφηνίζονται οι διαφορές μεταξύ των προγνώσεων της Επιτροπής και των κρατών μελών, κάθε κράτος μέλος θα πρέπει κάθε έτος να έχει τη δυνατότητα να συζητεί με την Επιτροπή τις παραδοχές επί των οποίων στηρίζεται η προετοιμασία των μακροοικονομικών και δημοσιονομικών προγνώσεων.

               (15)

               Η ποιότητα των επίσημων μακροοικονομικών και δημοσιονομικών προβλέψεων ενισχύεται καθοριστικά από την τακτική, αμερόληπτη και περιεκτική αξιολόγηση βασισμένη σε αντικειμενικά κριτήρια. Η διεξοδική αξιολόγηση περιλαμβάνει ενδελεχή έλεγχο των οικονομικών παραδοχών, σύγκριση με τις προγνώσεις που έχουν καταρτίσει άλλοι οργανισμοί και αξιολόγηση των επιδόσεων προηγουμένων προγνώσεων.

               (16)

               Δεδομένου ότι τα δημοσιονομικά πλαίσια των κρατών μελών που βασίζονται σε κανόνες είναι αποδεδειγμένης αποτελεσματικότητας για την ενίσχυση της αποδοχής από κάθε κράτος μέλος των δημοσιονομικών κανόνων της ΕΕ και για την προώθηση της δημοσιονομικής πειθαρχίας, οι αυστηροί ανά χώρα αριθμητικοί δημοσιονομικοί κανόνες, συνεπείς με τους δημοσιονομικούς στόχους στο επίπεδο της Ένωσης, θα πρέπει να αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο του ενισχυμένου πλαισίου δημοσιονομικής εποπτείας της Ένωσης. Οι αυστηροί αριθμητικοί δημοσιονομικοί κανόνες θα πρέπει να διαθέτουν σαφώς διατυπωμένο καθορισμό στόχων καθώς και μηχανισμούς αποτελεσματικής και έγκαιρης παρακολούθησης. Οι κανόνες αυτοί θα πρέπει να βασίζονται σε αξιόπιστη και ανεξάρτητη ανάλυση από ανεξάρτητους φορείς ή φορείς με λειτουργική αυτονομία έναντι των δημοσιονομικών αρχών των κρατών μελών. Επιπλέον, η πείρα από τις πολιτικές έχει δείξει ότι, για να λειτουργήσουν αποτελεσματικά οι αριθμητικοί δημοσιονομικοί κανόνες, η μη συμμόρφωση πρέπει να επισύρει συνέπειες, έστω κι αν αυτό συνίσταται στο να αποκτήσει απλώς κακή φήμη ένα κράτος.

               (17)

               Δυνάμει του πρωτοκόλλου αριθ. 15 για ορισμένες διατάξεις που αφορούν το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας που επισυνάπτεται στην ΣΕΕ και στην ΣΛΕΕ, οι τιμές αναφοράς που αναφέρονται στο πρωτόκολλο αριθ. 12 σχετικά με τη διαδικασία του υπερβολικού ελλείμματος, το οποίο επισυνάπτεται στις συνθήκες αυτές, δεν δεσμεύουν άμεσα το Ηνωμένο Βασίλειο. Δεν εφαρμόζεται κατά συνέπεια στο Ηνωμένο Βασίλειο η υποχρέωση των κρατών μελών να διαθέτουν αριθμητικούς δημοσιονομικούς κανόνες που προωθούν αποτελεσματικά τη συμμόρφωση με τις ειδικές τιμές αναφοράς για το υπερβολικό έλλειμμα ούτε η σχετική υποχρέωση να είναι σύμφωνοι οι πολυετείς στόχοι των μεσοπρόθεσμων δημοσιονομικών πλαισίων προς τους κανόνες αυτούς.

               (18)

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να αποφεύγουν φιλοκυκλικές δημοσιονομικές πολιτικές, οι δε προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης θα πρέπει να είναι εντονότερες σε ευνοϊκές οικονομικές περιόδους. Η σαφής διατύπωση των αριθμητικών δημοσιονομικών κανόνων συντελεί στην επίτευξη αυτών των στόχων και θα πρέπει να αντικατοπτρίζεται στην ετήσιο νόμο περί προϋπολογισμού των κρατών μελών.

               (19)

               Ο εθνικός δημοσιονομικός σχεδιασμός μπορεί να είναι συνεπής τόσο με το προληπτικό όσο και με το διορθωτικό σκέλος του συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης μόνον εφόσον υιοθετεί μια πολυετή προοπτική και επιδιώκει, ειδικότερα, την επίτευξη των μεσοπρόθεσμων δημοσιονομικών στόχων. Τα μεσοπρόθεσμα δημοσιονομικά πλαίσια συντελούν κατ’ εξοχήν στο να διασφαλιστεί ότι τα δημοσιονομικά πλαίσια των κρατών μελών συνάδουν με τη νομοθεσία της Ένωσης. Στο πνεύμα του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών (6) και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1467/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την επιτάχυνση και τη διασαφήνιση της εφαρμογής της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος (7), τα προληπτικά και τα διορθωτικά μέρη του συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης δεν θα πρέπει να εξετάζονται μεμονωμένα.

               (20)

               Μολονότι η έγκριση του ετήσιου νόμου περί προϋπολογισμού αποτελεί το βασικό στάδιο της διαδικασίας του προϋπολογισμού κατά το οποίο λαμβάνονται σημαντικές δημοσιονομικές αποφάσεις στα κράτη μέλη, τα περισσότερα δημοσιονομικά μέτρα έχουν δημοσιονομικές συνέπειες που υπερβαίνουν κατά πολύ τον ετήσιο δημοσιονομικό κύκλο. Ως εκ τούτου, η μονοετής προοπτική δεν αποτελεί επαρκή βάση για ορθές δημοσιονομικές πολιτικές. Προκειμένου να ενσωματωθεί η πολυετής δημοσιονομική προοπτική του πλαισίου δημοσιονομικής εποπτείας της Ένωσης, η κατάρτιση του ετήσιου νόμου περί προϋπολογισμού θα πρέπει να βασίζεται σε πολυετή δημοσιονομικό σχεδιασμό, που να απορρέει από το μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό πλαίσιο.

               (21)

               Αυτό το μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό πλαίσιο πρέπει να περιέχει, μεταξύ άλλων, προβλέψεις για κάθε σημαντικό στοιχείο δαπανών και εσόδων για το δημοσιονομικό έτος και πέραν αυτού σε βάση αμετάβλητης πολιτικής. Κάθε κράτος μέλος πρέπει να είναι σε θέση να ορίζει καταλλήλως τις αμετάβλητες πολιτικές και ο ορισμός πρέπει να δημοσιοποιείται μαζί με τις συναφείς παραδοχές, μεθοδολογίες και σχετικές παραμέτρους.

               (22)

               Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να εμποδίζει καμία νέα κυβέρνηση κράτους μέλους να επικαιροποιεί το μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό πλαίσιο ώστε αυτό να αντανακλά τις νέες της πολιτικές προτεραιότητες. Στην περίπτωση αυτή, η νέα κυβέρνηση επισημαίνει τις διαφορές με το προηγούμενο μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό πλαίσιο.

               (23)

               Οι διατάξεις του πλαισίου δημοσιονομικής εποπτείας, που προβλέπεται στη ΣΛΕΕ, και ιδίως το σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, ισχύουν για το δημόσιο στο σύνολό του που περιλαμβάνει τους υποτομείς «κεντρική διοίκηση», «διοίκηση ομόσπονδων κρατιδίων», «τοπική αυτοδιοίκηση» και «οργανισμοί κοινωνικής ασφάλισης», όπως ορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2223/96.

               (24)

               Σημαντικός αριθμός κρατών μελών έχουν προβεί σε αξιοσημείωτη δημοσιονομική αποκέντρωση, με μεταβίβαση δημοσιονομικών εξουσιών σε υποεθνικό επίπεδο. Ο ρόλος των εν λόγω υποεθνικών κυβερνήσεων στη διασφάλιση της τήρησης του συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης έχει ήδη αυξηθεί σε μεγάλο βαθμό, θα πρέπει δε να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στη δέουσα υπαγωγή όλων των υποτομέων του δημοσίου στο πεδίο εφαρμογής των υποχρεώσεων και των διαδικασιών που προβλέπονται στα εθνικά δημοσιονομικά πλαίσια, ιδίως, αλλά όχι αποκλειστικά, στα προαναφερθέντα κράτη μέλη.

               (25)

               Για να προωθήσουν αποτελεσματικά τη δημοσιονομική πειθαρχία και τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών, τα δημοσιονομικά πλαίσια θα πρέπει να καλύπτουν συνολικά τα δημόσια οικονομικά. Για τον λόγο αυτό, θα πρέπει να τύχουν ιδιαίτερης προσοχής οι συναλλαγές των οργανισμών και ταμείων του δημοσίου που δεν αποτελούν μέρος των τακτικών προϋπολογισμών σε επίπεδο υποτομέα και οι οποίες έχουν άμεσο ή μεσοπρόθεσμο αντίκτυπο στις δημοσιονομικές θέσεις των κρατών μελών. Ο συνδυασμένος αντίκτυπός τους στα ισοζύγια γενικής κυβέρνησης και στο χρέος πρέπει να παρουσιάζεται στο πλαίσιο των ετήσιων δημοσιονομικών διαδικασιών και των μεσοπρόθεσμων δημοσιονομικών σχεδίων.

               (26)

               Ομοίως, η ύπαρξη ενδεχόμενων υποχρεώσεων χρήζει ιδιαίτερης προσοχής. Ειδικότερα, οι ενδεχόμενες υποχρεώσεις περιλαμβάνουν πιθανές δεσμεύσεις που εξαρτώνται από το αν θα συμβεί κάποιο αβέβαιο μελλοντικό γεγονός ή παρούσες δεσμεύσεις όπου η πληρωμή δεν είναι πιθανή ή το ποσό μιας πιθανής πληρωμής δεν μπορεί να αποτιμηθεί με αξιοπιστία. Περιλαμβάνουν λόγου χάρη σχετικές πληροφορίες για κρατικές εγγυήσεις, μη εξυπηρετούμενα δάνεια και υποχρεώσεις που απορρέουν από τη λειτουργία των δημόσιων επιχειρήσεων, συμπεριλαμβανομένων, όπου κρίνεται σκόπιμο, της πιθανότητας εκτέλεσής τους και της ενδεχόμενης ημερομηνίας πραγματοποίησης της δαπάνης των ενδεχόμενων υποχρεώσεων. Ευαισθησίες της αγοράς θα πρέπει να λαμβάνονται δεόντως υπόψη.

               (27)

               Η Επιτροπή θα πρέπει να παρακολουθεί τακτικά την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. Πρέπει να εντοπίζονται και να ανταλλάσσονται βέλτιστες πρακτικές σχετικά με τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας που αφορούν τις διάφορες πτυχές των εθνικών δημοσιονομικών πλαισίων.

               (28)

               Δεδομένου ότι ο στόχος της παρούσας οδηγίας, συγκεκριμένα η ομοιόμορφη συμμόρφωση με τη δημοσιονομική πειθαρχία, όπως απαιτείται βάσει της ΣΛΕΕ, είναι αδύνατον να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη και δύναται, συνεπώς, να επιτευχθεί καλύτερα σε ενωσιακό επίπεδο, η Ένωση μπορεί να λάβει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας που διατυπώνεται στο άρθρο 5 της ΣΕΕ. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως διατυπώνεται στο εν λόγω άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του στόχου αυτού.

               (29)

               Σύμφωνα με το σημείο 34 της διοργανικής συμφωνίας για τη βελτίωση της νομοθεσίας (8), τα κράτη μέλη ενθαρρύνονται να καταρτίζουν προς ιδία χρήση, και προς όφελος της Ένωσης, τους δικούς τους πίνακες, οι οποίοι αποτυπώνουν, στο μέτρο του δυνατού, την αντιστοιχία της παρούσας οδηγίας με τα μέτρα μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο και να τους δημοσιοποιούν,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
   ΚΕΦΑΛΑΙΟ I

      ΘΕΜΑ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ

   Άρθρο 1
   Η παρούσα οδηγία καθορίζει λεπτομερείς κανόνες σχετικά με τα αναγκαία χαρακτηριστικά των δημοσιονομικών πλαισίων των κρατών μελών, προκειμένου να διασφαλίζεται ότι τα κράτη μέλη θα συμμορφώνονται προς τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη ΣΛΕΕ όσον αφορά την αποφυγή υπερβολικών κρατικών ελλειμμάτων.
   Άρθρο 2
   Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, ισχύουν οι ορισμοί των όρων «δημόσιος και δημοσιονομικός», «έλλειμμα» και «επένδυση» που παρατίθενται στο άρθρο 2 του πρωτοκόλλου αριθ. 12 σχετικά με τη διαδικασία του υπερβολικού ελλείμματος, το οποίο προσαρτάται στη ΣΕΕ και στη ΣΛΕΕ. Εν προκειμένω ισχύει επίσης ο ορισμός των υποτομέων του δημοσίου, ως εκτίθεται στο σημείο 2.70 του παραρτήματος Α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2223/96.
   Επιπλέον ισχύει ο ακόλουθος ορισμός:
   ως «δημοσιονομικό πλαίσιο» νοείται ένα σύνολο ρυθμίσεων, διαδικασιών, κανόνων και θεσμικών οργάνων που αποτελούν τη βάση για την άσκηση της δημοσιονομικής πολιτικής του δημοσίου, και ιδίως:

               α)

               συστήματα δημοσιονομικής λογιστικής και στατιστικής αναφοράς·

               β)

               κανόνες και διαδικασίες που διέπουν την κατάρτιση προγνώσεων για τον δημοσιονομικό σχεδιασμό·

               γ)

               αριθμητικοί δημοσιονομικοί κανόνες ανά χώρα, οι οποίοι συμβάλλουν ώστε η άσκηση της δημοσιονομικής πολιτικής των κρατών μελών να είναι συνεπής με τις αντίστοιχες υποχρεώσεις τους βάσει της ΣΛΕΕ που εκφράζονται ως συνοπτικός δείκτης δημοσιονομικών επιδόσεων, όπως είναι το δημοσιονομικό έλλειμμα, ο δημόσιος δανεισμός, το δημόσιο χρέος ή μια σημαντική συνιστώσα τους·

               δ)

               δημοσιονομικές διαδικασίες οι οποίες περιλαμβάνουν διαδικαστικούς κανόνες που ρυθμίζουν όλα τα στάδια της διαδικασίας του προϋπολογισμού·

               ε)

               μεσοπρόθεσμα δημοσιονομικά πλαίσια, ως ειδικό σύνολο εθνικών δημοσιονομικών διαδικασιών που επεκτείνουν τον ορίζοντα χάραξης της δημοσιονομικής πολιτικής πέραν του ετήσιου δημοσιονομικού κύκλου και συνεπάγονται επίσης τον καθορισμό πολιτικών προτεραιοτήτων και μεσοπρόθεσμων δημοσιονομικών στόχων·

               στ)

               ρυθμίσεις για την ανεξάρτητη παρακολούθηση και ανάλυση, ώστε να ενισχυθεί η διαφάνεια των στοιχείων της διαδικασίας του προϋπολογισμού·

               ζ)

               μηχανισμοί και κανόνες που ρυθμίζουν τις δημοσιονομικές σχέσεις μεταξύ των δημόσιων αρχών στους υποτομείς του δημοσίου.

         ΚΕΦΑΛΑΙΟ II

      ΛΟΓΙΣΤΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΕΣ

   Άρθρο 3
   1.   Όσον αφορά τα εθνικά δημόσια λογιστικά συστήματα, τα κράτη μέλη διαθέτουν δημόσια λογιστικά συστήματα τα οποία καλύπτουν συνολικά και συστηματικά όλους τους υποτομείς της γενικής κυβέρνησης και περιέχουν τις αναγκαίες πληροφορίες για την παραγωγή δεδομένων δεδουλευμένων προκειμένου να εκπονηθούν δεδομένα βάσει του ΕΣΟΛ 95. Τα εν λόγω δημόσια λογιστικά συστήματα υπόκεινται σε εσωτερικό έλεγχο και ανεξάρτητο λογιστικό έλεγχο.
   2.   Τα κράτη μέλη μεριμνούν για την έγκαιρη και τακτική δημοσίευση δημοσιονομικών δεδομένων για όλους τους υποτομείς της γενικής κυβέρνησης όπως ορίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2223/96. Ειδικότερα, τα κράτη μέλη δημοσιεύουν:

               α)

               δημοσιονομικά δεδομένα σε ταμειακή βάση (ή την ισοδύναμη τιμή από τα δημόσια λογιστικά συστήματα αν τα δημοσιονομικά δεδομένα σε ταμειακή βάση δεν είναι διαθέσιμα) με την εξής συχνότητα:

                           —

                           ανά μήνα για την κεντρική διοίκηση, τη διοίκηση ομόσπονδων κρατιδίων και τους υποτομείς κοινωνικής ασφάλισης, πριν από το τέλος του επόμενου μήνα και

                           —

                           ανά τρίμηνο, για τον υποτομέα της τοπικής αυτοδιοίκησης, πριν το τέλος του επόμενου τριμήνου·

               β)

               λεπτομερή πίνακα αντιστοιχίας, όπου εμφαίνεται η μεθοδολογία μετάβασης από δεδομένα σε ταμειακή βάση (ή τις ισοδύναμες τιμές από τα δημόσια λογιστικά συστήματα αν τα δημοσιονομικά δεδομένα σε ταμειακή βάση δεν είναι διαθέσιμα) σε δεδομένα βάσει του ΕΣΟΛ 95.

         ΚΕΦΑΛΑΙΟ III

      ΠΡΟΓΝΩΣΕΙΣ

   Άρθρο 4
   1.   Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε ο δημοσιονομικός σχεδιασμός να βασίζεται σε ρεαλιστικές μακροοικονομικές και δημοσιονομικές προγνώσεις, χρησιμοποιώντας τις πλέον επίκαιρες πληροφορίες. Ο δημοσιονομικός σχεδιασμός βασίζεται στο πιθανότερο μακροοικονομικό δημοσιονομικό σενάριο ή σε επιφυλακτικότερο σενάριο. Οι μακροοικονομικές και δημοσιονομικές προγνώσεις συγκρίνονται με τις πλέον επικαιροποιημένες προγνώσεις της Επιτροπής και, ενδεχομένως, τις προγνώσεις άλλων ανεξάρτητων οργανισμών. Σημαντικές διαφορές μεταξύ του μακροοικονομικού δημοσιονομικού σεναρίου που επελέγη και των προγνώσεων της Επιτροπής πρέπει να περιγράφονται κατά τρόπο τεκμηριωμένο, ιδίως εάν το επίπεδο ή η εξέλιξη των μεταβλητών των εξωτερικών παραδοχών αποκλίνουν σημαντικά από τις τιμές που περιλαμβάνονται στις προγνώσεις της Επιτροπής.
   2.   Η Επιτροπή προβαίνει σε δημοσιοποίηση των μεθοδολογιών, υποθέσεων και σχετικών παραμέτρων πάνω στις οποίες στηρίζονται οι μακροοικονομικές και δημοσιονομικές προγνώσεις της.
   3.   Η Επιτροπή, προκειμένου να υποστηρίζει τα κράτη μέλη κατά την προετοιμασία των δημοσιονομικών τους προγνώσεων, παρέχει προγνώσεις για τις δαπάνες της ΕΕ με βάση το επίπεδο δαπανών που έχει προγραμματιστεί στο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο.
   4.   Στο πλαίσιο μιας ανάλυσης ευαισθησίας, οι μακροοικονομικές και δημοσιονομικές προγνώσεις εξετάζουν την πορεία των κύριων δημοσιονομικών μεταβλητών υπό διαφορετικές παραδοχές για τους συντελεστές ανάπτυξης και τα επιτόκια. Το φάσμα των εναλλακτικών παραδοχών που χρησιμοποιούνται στις μακροοικονομικές και δημοσιονομικές προγνώσεις προσδιορίζεται με γνώμονα τις επιδόσεις των προηγούμενων προγνώσεων και επιδιώκει να λαμβάνει υπόψη σχετικά σενάρια κινδύνου.
   5.   Τα κράτη μέλη διευκρινίζουν ποιο όργανο είναι αρμόδιο για την κατάρτιση των μακροοικονομικών και δημοσιονομικών προγνώσεων και δημοσιεύουν τις επίσημες μακροοικονομικές και δημοσιονομικές προγνώσεις που καταρτίζονται για τον δημοσιονομικό σχεδιασμό, συμπεριλαμβανομένων των μεθοδολογιών, παραδοχών και σχετικών παραμέτρων στις οποίες στηρίζονται οι εν λόγω προγνώσεις. Τουλάχιστον κάθε έτος τα κράτη μέλη και η Επιτροπή διεξάγουν τεχνικό διάλογο σχετικά με τις παραδοχές στις οποίες στηρίζεται η προετοιμασία των μακροοικονομικών και δημοσιονομικών προγνώσεων.
   6.   Οι μακροοικονομικές και δημοσιονομικές προγνώσεις για τον δημοσιονομικό σχεδιασμό υποβάλλονται σε τακτική, αμερόληπτη και περιεκτική αξιολόγηση βάσει αντικειμενικών κριτηρίων συμπεριλαμβανομένης της εκ των υστέρων αξιολόγησης. Τα αποτελέσματα της εν λόγω αξιολόγησης δημοσιοποιούνται και λαμβάνονται δεόντως υπόψη στις μελλοντικές μακροοικονομικές και δημοσιονομικές προγνώσεις. Εάν η αξιολόγηση εντοπίσει μια σημαντική μεροληπτική αντιμετώπιση που επηρεάζει τις μακροοικονομικές προγνώσεις για μια περίοδο τουλάχιστον τεσσάρων συναπτών ετών, το ενεχόμενο κράτος μέλος λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα και τα δημοσιοποιεί.
   7.   Τα επίπεδα τριμήνου όσον αφορά το χρέος και το έλλειμμα των κρατών μελών δημοσιοποιούνται από την Επιτροπή (Eurostat) ανά τρίμηνο.
   ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV

      ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ

   Άρθρο 5
   Κάθε κράτος μέλος διαθέτει τους αντίστοιχους αριθμητικούς δημοσιονομικούς κανόνες που προωθούν αποτελεσματικά, σε ένα πολυετές πλαίσιο ολόκληρης της γενικής κυβέρνησης, τη συμμόρφωση προς τις αντίστοιχες εκ της ΣΛΕΕ υποχρεώσεις του στον τομέα της δημοσιονομικής πολιτικής. Οι εν λόγω κανόνες προωθούν συγκεκριμένα:

               α)

               συμμόρφωση με τις τιμές αναφοράς για το έλλειμμα και το χρέος, οι οποίες καθορίζονται σύμφωνα με τη ΣΛΕΕ·

               β)

               την υιοθέτηση ενός ορίζοντα πολυετούς δημοσιονομικού σχεδιασμού, που συμπεριλαμβάνει την τήρηση των μεσοπρόθεσμων δημοσιονομικών στόχων του κράτους μέλους.

         Άρθρο 6
   1.   Υπό την επιφύλαξη των διατάξεων της ΣΛΕΕ σχετικά με το πλαίσιο δημοσιονομικής εποπτείας της Ένωσης, οι ανά χώρα αριθμητικοί δημοσιονομικοί κανόνες περιέχουν διευκρινίσεις για τα ακόλουθα στοιχεία:

               α)

               τον καθορισμό στόχου και πεδίου εφαρμογής των κανόνων·

               β)

               αποτελεσματική και έγκαιρη παρακολούθηση της συμμόρφωσης με τους κανόνες βάσει αξιόπιστης και ανεξάρτητης ανάλυσης που να διενεργείται από ανεξάρτητους φορείς ή φορείς στους οποίους εξασφαλίζεται λειτουργική αυτονομία έναντι των δημοσιονομικών αρχών των κρατών μελών·

               γ)

               τις συνέπειες σε περίπτωση μη συμμόρφωσης.

         2.   Σε περίπτωση που οι αριθμητικοί δημοσιονομικοί κανόνες περιέχουν ρήτρες διαφυγής, αυτές πρέπει να προβλέπουν περιορισμένο αριθμό ειδικών περιστάσεων που συνάδουν με τις υποχρεώσεις του κράτους μέλους που απορρέουν από τη ΣΛΕΕ στον τομέα της δημοσιονομικής πολιτικής και αυστηρές διαδικασίες, στις οποίες επιτρέπεται προσωρινή μη συμμόρφωση με τον κανόνα.
   Άρθρο 7
   Ο ετήσιος νόμος περί προϋπολογισμού των κρατών μελών αντικατοπτρίζει τους ανά χώρα ισχύοντες αριθμητικούς δημοσιονομικούς κανόνες τους.
   Άρθρο 8
   Τα άρθρα 5 έως 7 δεν εφαρμόζονται στο Ηνωμένο Βασίλειο.
   ΚΕΦΑΛΑΙΟ V

      ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΑ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΑ ΠΛΑΙΣΙΑ

   Άρθρο 9
   1.   Τα κράτη μέλη διαμορφώνουν ένα αξιόπιστο, αποτελεσματικό μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό πλαίσιο, το οποίο προβλέπει την υιοθέτηση δημοσιονομικού σχεδιασμού με χρονικό ορίζοντα τουλάχιστον τριών ετών, ούτως ώστε να διασφαλίζεται ότι ο εθνικός δημοσιονομικός σχεδιασμός εντάσσεται σε μια προοπτική πολυετούς δημοσιονομικού σχεδιασμού.
   2.   Τα μεσοπρόθεσμα δημοσιονομικά πλαίσια περιλαμβάνουν διαδικασίες προκειμένου να καθορίζονται τα ακόλουθα στοιχεία:

               α)

               συνολικοί και διαφανείς πολυετείς δημοσιονομικοί στόχοι ως προς το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης, το δημόσιο χρέος και οιονδήποτε άλλον συνοπτικό δημοσιονομικό δείκτη, όπως οι δαπάνες, οι οποίοι διασφαλίζουν τη συνέπειά τους με τους ισχύοντες αριθμητικούς δημοσιονομικούς κανόνες, όπως προβλέπονται στο ισχύον κεφάλαιο IV·

               β)

               προβλέψεις για κάθε σημαντικό στοιχείο δαπανών και εσόδων της γενικής κυβέρνησης με περισσότερες διευκρινίσεις για το επίπεδο της κεντρικής διοίκησης και της κοινωνικής ασφάλισης, για το δημοσιονομικό έτος και πέραν αυτού, σε βάση αμετάβλητων πολιτικών·

               γ)

               περιγραφή των μεσοπρόθεσμα προβλεπόμενων πολιτικών που έχουν αντίκτυπο στα οικονομικά του δημοσίου, με ανάλυση ανά σημαντικό στοιχείο εσόδων και δαπανών, όπου καταδεικνύεται το πώς θα επιτευχθεί η προσαρμογή προς τους μεσοπρόθεσμους δημοσιονομικούς στόχους, σε σύγκριση με τις προβλέψεις σε βάση αμετάβλητων πολιτικών·

               δ)

               αξιολόγηση σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο οι προβλεπόμενες πολιτικές, υπό το φως του άμεσου μακροπρόθεσμου αντικτύπου τους στα οικονομικά της γενικής κυβέρνησης, πρόκειται να επηρεάσουν τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών.

         3.   Οι προβλέψεις που εγκρίνονται εντός των μεσοπρόθεσμων δημοσιονομικών πλαισίων βασίζονται σε ρεαλιστικές μακροοικονομικές και δημοσιονομικές προγνώσεις, σύμφωνα με το κεφάλαιο III.
   Άρθρο 10
   Ο ετήσιος νόμος περί προϋπολογισμού συνάδει με τις διατάξεις που απορρέουν από το μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό πλαίσιο. Ειδικότερα, οι προβλέψεις εσόδων και δαπανών και οι προτεραιότητες που καθορίζονται στο μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό πλαίσιο, όπως διευκρινίζεται στο άρθρο 9 παράγραφος 2, αποτελούν τη βάση για την κατάρτιση του ετήσιου προϋπολογισμού. Για κάθε απόκλιση από τις εν λόγω διατάξεις δίνονται οι δέουσες επεξηγήσεις.
   Άρθρο 11
   Ουδεμία διάταξη της παρούσας οδηγίας εμποδίζει μια νέα κυβέρνηση κράτους μέλους να επικαιροποιεί το οικείο μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό πλαίσιο ώστε αυτό να αντανακλά τις νέες της πολιτικές προτεραιότητες, Στην περίπτωση αυτή η νέα κυβέρνηση επισημαίνει τις διαφορές με το προηγούμενο μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό πλαίσιο.
   ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI

      ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΟΛΙΚΟ ΕΥΡΟΣ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΩΝ ΠΛΑΙΣΙΩΝ

   Άρθρο 12
   Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε όλα τα μέτρα που λαμβάνουν, προκειμένου να συμμορφωθούν με τα κεφάλαια II, III και IV, να εμφανίζουν συνέπεια μεταξύ όλων των υποτομέων του δημοσίου και να τους καλύπτουν συνολικά. Αυτό απαιτεί, ιδίως, συνέπεια των λογιστικών κανόνων και διαδικασιών και ακεραιότητα των συστημάτων συλλογής και επεξεργασίας δεδομένων που στηρίζουν τους κανόνες και τις διαδικασίες.
   Άρθρο 13
   1.   Τα κράτη μέλη δημιουργούν κατάλληλους μηχανισμούς συντονισμού μεταξύ των υποτομέων του δημοσίου, ώστε να εξασφαλίζεται συνολική και συνεκτική κάλυψη όλων των υποτομέων του δημοσίου στον δημοσιονομικό σχεδιασμό, στους ανά χώρα αριθμητικούς δημοσιονομικούς κανόνες και στην κατάρτιση των δημοσιονομικών προγνώσεων, καθώς και στον καθορισμό του πολυετούς σχεδιασμού, όπως προβλέπεται ιδίως στο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο.
   2.   Για να προωθηθεί η υποχρέωση δημοσιονομικής λογοδοσίας, καθορίζονται σαφώς οι δημοσιονομικές ευθύνες των δημόσιων αρχών στους διάφορους υποτομείς του δημοσίου.
   Άρθρο 14
   1.   Όλοι οι οργανισμοί και τα ταμεία του δημοσίου που δεν αποτελούν μέρος των τακτικών προϋπολογισμών σε επίπεδο υποτομέα πρέπει να προσδιορίζονται και να παρουσιάζονται από τα κράτη μέλη μαζί με άλλες σχετικές πληροφορίες, στο πλαίσιο των ετήσιων δημοσιονομικών διαδικασιών. Ο συνδυασμένος αντίκτυπός των ανωτέρω οργανισμών και ταμείων στα ισοζύγια του δημοσίου και στο χρέος πρέπει να παρουσιάζονται στο πλαίσιο των ετήσιων δημοσιονομικών διαδικασιών και των μεσοπρόθεσμων δημοσιονομικών σχεδίων.
   2.   Τα κράτη μέλη δημοσιεύουν λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τον αντίκτυπο των φορολογικών δαπανών στα έσοδα.
   3.   Για όλους τους υποτομείς της γενικής κυβέρνησης, τα κράτη μέλη δημοσιεύουν σχετικές πληροφορίες για τις ενδεχόμενες υποχρεώσεις οι οποίες είναι πιθανό να έχουν σημαντικό αντίκτυπο στους προϋπολογισμούς του δημοσίου, συμπεριλαμβανομένων των κρατικών εγγυήσεων, των μη εξυπηρετούμενων δανείων και των υποχρεώσεων που απορρέουν από τη λειτουργία των δημόσιων επιχειρήσεων, όπως και για την έκτασή τους. Τα κράτη μέλη δημοσιεύουν επίσης πληροφορίες για τις συμμετοχές της γενικής κυβέρνησης στο κεφάλαιο ιδιωτικών και δημόσιων επιχειρήσεων για σημαντικά από οικονομικής απόψεως ποσά.
   ΚΕΦΑΛΑΙΟ VII

      ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

   Άρθρο 15
   1.   Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις διατάξεις που απαιτούνται για τη συμμόρφωσή τους προς την παρούσα οδηγία το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 2013. Ανακοινώνουν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων. Το Συμβούλιο παροτρύνει τα κράτη μέλη να καταρτίζουν, προς ιδία χρήση και προς όφελος της Ένωσης, τους δικούς τους πίνακες, οι οποίοι αποτυπώνουν, στο μέτρο του δυνατού, την αντιστοιχία της παρούσας οδηγίας με τα μέτρα μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο, και να τους δημοσιοποιούν.
   2.   Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις εν λόγω διατάξεις, αυτές περιέχουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την παραπομπή αυτή κατά την επίσημη έκδοσή τους. Ο τρόπος της παραπομπής προσδιορίζεται από τα κράτη μέλη.
   3.   Η Επιτροπή καταρτίζει ενδιάμεση έκθεση προόδου σχετικά με την εφαρμογή των κυριότερων διατάξεων της παρούσας οδηγίας βάσει των σχετικών πληροφοριών που παρέχονται από τα κράτη μέλη την οποία υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο το αργότερο στις 14 Δεκεμβρίου 2012.
   4.   Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
   Άρθρο 16
   1.   Μέχρι τις 14 Δεκεμβρίου 2018, η Επιτροπή δημοσιεύει αξιολόγηση σχετικά με την καταλληλότητα της παρούσας οδηγίας.
   2.   Στην αξιολόγηση αποτιμάται, μεταξύ άλλων η καταλληλότητα:

               α)

               των στατιστικών απαιτήσεων για όλους τους υποτομείς της κυβέρνησης·

               β)

               της σχεδίασης και της αποτελεσματικότητας των αριθμητικών δημοσιονομικών κανόνων στα κράτη μέλη·

               γ)

               του γενικού επιπέδου διαφάνειας των δημόσιων οικονομικών στα κράτη μέλη.

         3.   Η Επιτροπή πρέπει να προβεί το αργότερο έως τις 31 Δεκεμβρίου 2012 σε αξιολόγηση της καταλληλότητας των διεθνών λογιστικών προτύπων του δημόσιου τομέα για τα κράτη μέλη.
   Άρθρο 17
   Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
   Άρθρο 18
   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 8 Νοεμβρίου 2011.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         J. VINCENT-ROSTOWSKI

      (1)  Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 28ης Σεπτεμβρίου 2011 (δεν δημοσιεύθηκε ακόμα στην Επίσημη Εφημερίδα).

      (2)  ΕΕ C 150 της 20.5.2011, σ. 1.

      (3)  ΕΕ L 87 της 31.3.2009, σ. 164.

      (4)  ΕΕ L 145 της 10.6.2009, σ. 1.

      (5)  ΕΕ L 310 της 30.11.1996, σ. 1.

      (6)  ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1.

      (7)  ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 6.

      (8)  ΕΕ C 321 της 31.12.2003, σ. 1.