title: Οδηγίας 2008/60/ΕΚ της Επιτροπής, της 17ης Ιουνίου 2008 , για τη θέσπιση ειδικών κριτηρίων καθαρότητας για τα γλυκαντικά που χρησιμοποιούνται στα τρόφιμα (Κωδικοποιημένη έκδοση) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

text:
               18.6.2008

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 158/17

      ΟΔΗΓΊΑΣ 2008/60/ΕΚ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

   της 17ης Ιουνίου 2008
   για τη θέσπιση ειδικών κριτηρίων καθαρότητας για τα γλυκαντικά που χρησιμοποιούνται στα τρόφιμα
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   (Κωδικοποιημένη έκδοση)
   Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,
   την οδηγία 89/107/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Δεκεμβρίου 1988 για την προσέγγιση τω νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα πρόσθετα που μπορούν να χρησιμοποιούνται στα τρόφιμα τα οποία προορίζονται για την ανθρώπινη διατροφή (1), και ιδίως το άρθρο 3, παράγραφος 3, στοιχείο α),
   Εκτιμώντας τα εξής:

               (1)

               Η οδηγία 95/31/ΕΚ της Επιτροπής της 5ης Ιουλίου 1995, για τη θέσπιση ειδικών κριτηρίων καθαρότητας για τα γλυκαντικά που χρησιμοποιούνται στα τρόφιμα (2), έχει τροποποιηθεί επανειλημμένα (3) και ουσιωδώς. Είναι, ως εκ τούτου, σκόπιμη, για λόγους σαφήνειας και ορθολογισμού, η κωδικοποίηση της εν λόγω οδηγίας.

               (2)

               Είναι αναγκαίο να θεσπιστούν κριτήρια καθαρότητας για όλα τα γλυκαντικά που απαριθμούνται στην οδηγία 94/35/ΕΚ του Συμβουλίου της 30ής Ιουνίου 1994 για τα γλυκαντικά που προορίζονται να χρησιμοποιηθούν στα τρόφιμα (4).

               (3)

               Είναι αναγκαίο να ληφθούν υπόψη οι προδιαγραφές και τεχνικές ανάλυσης γλυκαντικών όπως αυτές εκτίθενται στον Codex Alimentarius που έχει εκπονήσει η κοινή επιτροπή εμπειρογνωμόνων των FAO/WHO για τα πρόσθετα τροφίμων (JEFCA).

               (4)

               Πρόσθετα τροφίμων που παρασκευάζονται με μεθόδους παραγωγής ή από πρώτες ύλες σημαντικά διαφορετικές από εκείνες που αξιολογούνται από την επιστημονική επιτροπή για την ανθρώπινη διατροφή ή διαφορετικές από τις αναφερόμενες στην παρούσα οδηγία, πρέπει να παραπέμπονται στην Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων για αξιολόγηση ασφαλείας, με ιδιαίτερη έμφαση στα κριτήρια καθαρότητας.

               (5)

               Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων.

               (6)

               Η παρούσα οδηγία δεν θίγει τις υποχρεώσεις των κρατών μελών όσον αφορά στις προθεσμίες ενσωμάτωσης στο εθνικό δίκαιο των οδηγιών που εμφαίνονται στο παράρτημα ΙΙ, μέρος Β,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
   Άρθρο 1
   Τα κριτήρια καθαρότητας που αναφέρονται στο άρθρο 3, παράγραφος 3, στοιχείο α), της οδηγίας 89/107/ΕΟΚ που εφαρμόζονται στα γλυκαντικά τα οποία αναφέρονται στην οδηγία 94/35/ΕΟΚ, περιγράφονται στο παράρτημα Ι της παρούσας οδηγίας.
   Άρθρο 2
   Η οδηγία 95/31/ΕΚ όπως τροποποιήθηκε με τις οδηγίες που παρατίθενται στο παράρτημα ΙΙ, μέρος Α, καταργείται, με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων των κρατών μελών όσον αφορά στις προθεσμίες ενσωμάτωσης στο εθνικό δίκαιο των οδηγιών που εμφαίνονται στο παράρτημα ΙΙ, μέρος Β.
   Οι αναφορές στην καταργούμενη οδηγία θεωρούνται ότι γίνονται στην παρούσα οδηγία και διαβάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας που εμφαίνεται στο παράρτημα ΙΙΙ.
   Άρθρο 3
   Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα μετά τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
   Άρθρο 4
   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 17 Ιουνίου 2008.

            Για την Επιτροπή

            Ο Πρόεδρος

         José Manuel BARROSO

      (1)  ΕΕ L 40, 11.2.1989, σ. 27. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1882/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 284, 31.10.2003, σ. 1).

      (2)  ΕΕ L 178, 28.7.1995, σ. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2006/128/ΕΚ (ΕΕ L 346, 9.12.2006, σ. 6).

      (3)  Βλ. παράρτημα ΙΙ, μέρος Α.

      (4)  ΕΕ L 237, 10.9.1994, σ. 3. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2006/52/ΕΚ (ΕΕ L 204, 26.7.2006, σ. 10).

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι
      E 420 (i) —   ΣΟΡΒΙΤΟΛΗ

                     Συνώνυμα

                  D-γλυκιτόλη, D-σορβιτόλη

                  Ορισμός

                  Χημική ονομασία

                  D-γλυκιτόλη

                  Einecs

                  200-061-5

                  Χημικός τύπος

                  C6H14O6

                  Σχετικό μοριακό βάρος

                  182,17

                  Δοκιμασία

                  Ελάχιστη περιεκτικότητα σε ολικές γλυκιτόλες 97 % και σε D-σορβιτόλη 91 % επί ξηρού βάρους.
                  Οι γλυκιτόλες είναι ενώσεις με συντακτικό τύπο CH2OH-(CHOH)n-CH2OH, όπου «n» θετικός ακέραιος.

                     Περιγραφή

                  Λευκή υγροσκοπική σκόνη, κρυσταλλική σκόνη, νιφάδες ή κόκκοι με γλυκιά γεύση.

                  Ταυτοποίηση

                              A.

                              Διαλυτότητα

                  Ευδιάλυτη στο νερό, ελαφρώς διαλυτή σε αιθανόλη.

                              B.

                              Περιοχή τήξεως

                  88 °C-102 °C

                              Γ.

                              Μονοβενζυλιδενο-παράγωγο της σορβιτόλης

                  Σε 5 g του δείγματος προστίθενται 7 ml της μεθανόλης, 1 ml βενζαλδεΰδης και 1 ml υδροχλωρικού οξέος. Αναμειγνύονται και αναταράσσονται σε μηχανικό αναδευτήρα μέχρι να εμφανιστούν κρύσταλλοι. Ακολουθεί διήθηση με τη βοήθεια αναρρόφησης και οι κρύσταλλοι διαλύονται σε 20 ml ζέοντος ύδατος που περιέχει 1 g όξινου ανθρακικού νατρίου, ακολουθεί διήθηση ενώ ακόμη είναι ζεστό, το διήθημα ψύχεται, διηθείται με αναρρόφηση, πλένεται με 5 ml μείγματος μεθανόλης και νερού (1:2) και ξηραίνεται στον αέρα. Οι λαμβανόμενοι κρύσταλλοι τήκονται μεταξύ 173 °C και 179 °C.

                  Καθαρότητα

                  Περιεκτικότητα σε νερό

                  Το ανώτερο 1 % (μέθοδος Karl Fischer)

                  Θειική τέφρα

                  Το ανώτερο 0,1 % επί ξηρού βάρους

                  Ανάγοντα σάκχαρα

                  Το ανώτερο 0,3 % εκφρασμένα σε γλυκόζη επί ξηρού βάρους

                  Ολικά σάκχαρα

                  Το ανώτερο 1 % εκφρασμένα σε γλυκόζη επί ξηρού βάρους

                  Χλωριούχα

                  Το ανώτερο 50 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Θειικά

                  Το ανώτερο 100 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Νικέλιο

                  Το ανώτερο 2 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Αρσενικό

                  Το ανώτερο 3 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Μόλυβδος

                  Το ανώτερο 1 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Βαρέα μέταλλα

                  Το ανώτερο 10 mg/kg εκφρασμένα σε Pb επί ξηρού βάρους

            E 420 (ii) —   ΣΙΡΟΠΙ ΣΟΡΒΙΤΟΛΗΣ

                     Συνώνυμα

                  Σιρόπι D-γλυκιτόλης

                  Ορισμός

                  Χημική ονομασία

                  Σιρόπι σορβιτόλης που παρασκευάζεται με υδρογόνωση σιροπίου γλυκόζης και αποτελείται από D-σορβιτόλη, D-μαννιτόλη και υδρογονωμένους σακχαρίτες.
                  Το μέρος του προϊόντος που δεν είναι D-σορβιτόλη, αποτελείται κυρίως από υδρογονωμένους ολιγοσακχαρίτες που σχηματίζονται με την υδρογόνωση του σιροπίου γλυκόζης που χρησιμοποιείται ως πρώτη ύλη (περίπτωση στην οποία το σιρόπι δεν κρυσταλλώνει) ή μαννιτόλη. Μπορεί να υπάρχουν και μικρές ποσότητες από γλυκιτόλες με n ≤ 4. Οι γλυκιτόλες είναι ενώσεις με συντακτικό τύπο CH2OH-(CHOH)n-CH2OH, όπου «n» θετικός ακέραιος.

                  Einecs

                  270-337-8

                  Δοκιμασία

                  Ελάχιστη περιεκτικότητα σε ολικές γλυκιτόλες 69 % και σε D-σορβιτόλη 50 % επί ξηρού βάρους.

                     Περιγραφή

                  Διαυγές, άχρωμο υδατικό διάλυμα με γλυκιά γεύση.

                  Ταυτοποίηση

                              A.

                              Διαλυτότητα

                  Αναμείξιμο με νερό, με γλυκερίνη και με προπανοδιόλη 1,2

                              B.

                              Περιοχή τήξεως

                  Σε 5 g του δείγματος, προστίθενται 7 ml μεθανόλης, 1 ml βενζαλδεΰδης και 1 ml υδροχλωρικού οξέος. Αναμειγνύονται και αναταράσσονται σε μηχανικό αναδευτήρα μέχρι να εμφανιστούν κρύσταλλοι. Ακολουθεί διήθηση με τη βοήθεια αναρρόφησης και στη συνέχεια οι κρύσταλλοι διαλύονται σε 20 ml ζέοντος ύδατος που περιέχει 1 g όξινου ανθρακικού νατρίου και ακολουθεί διήθηση ενώ το διάλυμα είναι ακόμη ζεστό. Το διήθημα ψύχεται, διηθείται με αναρρόφηση, πλένεται με 5 ml μείγματος μεθανόλης-νερού (1:2) και ξηραίνεται στον αέρα. Οι λαμβανόμενοι κρύσταλλοι τήκονται μεταξύ 173 °C και 179 °C.

                  Καθαρότητα

                  Περιεκτικότητα σε νερό

                  Το ανώτερο 31 % (μέθοδος Karl Fischer)

                  Θειική τέφρα

                  Το ανώτερο 0,1 % επί ξηρού βάρους

                  Ανάγοντα σάκχαρα

                  Το ανώτερο 0,3 % εκφρασμένα σε γλυκόζη επί ξηρού βάρους

                  Χλωριούχα

                  Το ανώτερο 50 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Θειικά

                  Το ανώτερο 100 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Νικέλιο

                  Το ανώτερο 2 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Αρσενικό

                  Το ανώτερο 3 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Μόλυβδος

                  Το ανώτερο 1 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Βαρέα μέταλλα

                  Το ανώτερο 10 mg/kg εκφρασμένα σε Pb επί ξηρού βάρους

            E 421 —   ΜΑΝΝΙΤΟΛΗ

            I.   ΜΑΝΝΙΤΟΛΗ

                     Συνώνυμα

                  D-μαννιτόλη

                     Ορισμός

                  Παρασκευάζεται με καταλυτική υδρογόνωση διαλυμάτων υδατανθράκων που περιέχουν γλυκόζη ή/και φρουκτόζη

                  Χημική ονομασία

                  D-μαννιτόλη

                  Einecs

                  200-711-8

                  Χημικός τύπος

                  C6H14O6

                  Μοριακό βάρος

                  182,2

                  Δοκιμασία

                  Ελάχιστη περιεκτικότητα σε ολικές γλυκιτόλες 96,0 % και μέγιστη περιεκτικότητα 102 % επί ξηρού

                     Περιγραφή

                  Λευκή, άοσμη, κρυσταλλική σκόνη

                  Ταυτοποίηση

                              A.

                              Διαλυτότητα

                  Διαλυτή στο νερό, πολύ λίγο διαλυτή σε αιθανόλη, πρακτικώς αδιάλυτη σε αιθέρα

                              B.

                              Περιοχή τήξεως

                  Μεταξύ 164 και 169 °C

                              Γ.

                              Χρωματογραφία λευκής στιβάδας

                  Ικανοποιεί τη δοκιμή

                              D.

                              Ειδική στροφική ικανότητα

                  [a] 20
                     D: + 23 ° έως + 25 ° (βορικό διάλυμα)

                              E.

                              pH

                  Μεταξύ 5 και 8
                  Προστίθεται 0,5 ml κεκορεσμένου διαλύματος χλωριούχου καλίου σε 10 ml διαλύματος 10 % βάρος κατά όγκο και στη συνέχεια μετράται το pH

                  Καθαρότητα

                  Απώλεια κατά την ξήρανση

                  Το ανώτερο 0,3 % (105 °C, 4 ώρες)

                  Ανάγοντα σάκχαρα

                  Το ανώτερο 0,3 % (εκφρασμένα σε γλυκόζη)

                  Ολικά σάκχαρα

                  Το ανώτερο 1 % (εκφρασμένα σε γλυκόζη)

                  Θειική τέφρα

                  Το ανώτερο 0,1 %

                  Χλωριούχα

                  Το ανώτερο 70 mg/kg

                  Θειικά

                  Το ανώτερο 100 mg/kg

                  Νικέλιο

                  Το ανώτερο 2 mg/kg

                  Μόλυβδος

                  Το ανώτερο 1 mg/kg

            II.   ΜΑΝΝΙΤΟΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΖΟΜΕΝΗ ΜΕ ΖΥΜΩΣΗ

                     Συνώνυμα

                  D-μαννιτόλη

                     Ορισμός

                  Παρασκευάζεται με ασυνεχή ζύμωση κάτω από αερόβιες συνθήκες με τη χρήση συμβατικού στελέχους του ζυμομύκητα Zygosaccharomyces rouxii

                  Χημική ονομασία

                  D-μαννιτόλη

                  Einecs

                  200-711-8

                  Χημικός τύπος

                  C6H14O6

                  Μοριακό βάρος

                  182,2

                  Δοκιμασία

                  Ελάχιστη περιεκτικότητα 99 % επί ξηρού

                     Περιγραφή

                  Λευκή, άοσμη, κρυσταλλική σκόνη

                  Ταυτοποίηση

                              A.

                              Διαλυτότητα

                  Διαλυτή στο νερό, πολύ λίγο διαλυτή στην αιθανόλη, πρακτικώς αδιάλυτη σε αιθέρα

                              B.

                              Περιοχή τήξεως

                  Μεταξύ 164 και 169 °C

                              Γ.

                              Χρωματογραφία λεπτής στιβάδας

                  Ικανοποιεί τη δοκιμή

                              D.

                              Ειδική στροφική ικανότητα

                  [a] 20
                     D: + 23 ° έως + 25 ° (βορικό διάλυμα)

                              E.

                              pH

                  Μεταξύ 5 και 8
                  Προστίθεται 0,5 ml κεκορεσμένου διαλύματος χλωριούχου καλίου σε 10 ml διαλύματος 10 % βάρος κατά όγκο του δείγματος και στη συνέχεια μετράται το pH

                  Καθαρότητα

                  Αραβιτόλη

                  Το ανώτερο 0,3 %

                  Απώλεια κατά την ξήρανση

                  Το ανώτερο 0,3 % (105 °C, 4 ώρες)

                  Ανάγοντα σάκχαρα

                  Το ανώτερο 0,3 % (εκφρασμένα σε γλυκόζη)

                  Ολικά σάκχαρα

                  Το ανώτερο 1 % (εκφρασμένα σε γλυκόζη)

                  Θειική τέφρα

                  Το ανώτερο 0,1 %

                  Χλωριούχα

                  Το ανώτερο 70 mg/kg

                  Θειικά

                  Το ανώτερο 100 mg/kg

                  Μόλυβδος

                  Το ανώτερο 1 mg/kg

                  Αερόβια μεσοφιλικά βακτήρια

                  Το ανώτερο 103/g κατ' ανώτατο όριο

                  Κολοβακτηρίδια

                  Απουσία σε 10 g

                     Salmonella

                  Απουσία σε 10 g

                     E. coli

                  Απουσία σε 10 g

                     Staphylococcus aureus

                  Απουσία σε 10 g

                     Pseudomonas aeruginosa

                  Απουσία σε 10 g

                  Μούχλες

                  Όχι περισσότερες από 100/g

                  Ζυμομύκητες

                  Όχι περισσότερες από 100/g

            E 950 —   ΑΚΕΣΟΥΛΦΑΜΙΚΟ ΚΑΛΙΟ

                     Συνώνυμα

                  Ακεσουλφαμικό κάλιο, άλας καλίου του 3,4-διυδρο-6-μεθυλ-1,2,3-οξαθειαζιν-4-ονο-2,2-διοξειδίου

                  Ορισμός

                  Χημική ονομασία

                  Άλας καλίου του 6-μεθυλ-1,2,3-οξαθειαζιν-4(3H)-ονο-2,2-διοξειδίου

                  Einecs

                  259-715-3

                  Χημικός τύπος

                  C4H4KNO4S

                  Μοριακό βάρος

                  201,24

                  Δοκιμασία

                  Ελάχιστη περιεκτικότητα σε C4H4KNO4S, 99 % επί ξηρού

                     Περιγραφή

                  Άοσμη, λευκή, κρυσταλλική σκόνη. Περίπου 200 φορές γλυκύτερο από τη σακχαρόζη.

                  Ταυτοποίηση

                              A.

                              Διαλυτότητα

                  Πολύ ευδιάλυτο στο νερό, πολύ λίγο διαλυτό σε αιθανόλη

                              B.

                              Απορρόφηση στο υπεριώδες

                  Μέγιστο απορρόφησης στα 227 ± 2nm για διάλυμα 10 mg σε 1 000 ml νερό

                              Γ.

                              Θετική δοκιμή για κάλιο

                  Ικανοποιεί τη δοκιμή (ελέγξτε το λαμβανόμενο κατάλοιπο με ανάφλεξη 2 g του δείγματος)

                              D.

                              Δοκιμή καθίζησης

                  Προσθέστε λίγες σταγόνες διαλύματος 10 % κοβαλτιεξανιτρώδους νατρίου σε διάλυμα που περιέχει 0,2 g δείγματος, 2 ml οξικού οξέος και 2 ml νερού. Παράγεται κίτρινο ίζημα

                  Καθαρότητα

                  Απώλεια κατά την ξήρανση

                  Το ανώτερο 1 % (105 °C, 2 ώρες)

                  Οργανικές προσμίξεις

                  Ικανοποιεί τη δοκιμή για 20 mg/kg συστατικών ενεργών στο υπεριώδες

                  Φθοριούχα

                  Το ανώτερο 3 mg/kg

                  Μόλυβδος

                  Το ανώτερο 1 mg/kg

            E 951 —   ΑΣΠΑΡΤΑΜΗ

                     Συνώνυμα

                  Ασπαρτυλο-φαινυλαλανινο μεθυλεστέρας

                  Ορισμός

                  Χημική ονομασία

                  N-L-α (Ασπαρτυλο-L-φαινυλαλανινο-1-μεθυλεστέρας Ν-μεθυλεστέρας του 3-αμινο-Ν-(α-καρβομεθοξυ-φαιναιθυλο)-ηλεκτραμικού οξέος.

                  Einecs

                  245-261-3

                  Χημικός τύπος

                  C14H18N2O5

                  Σχετικό μοριακό βάρος

                  294,31

                  Δοκιμασία

                  Ελάχιστη περιεκτικότητα σε C14H18N2O5, 98 % και μέγιστη 102 % επί ξηρού.

                     Περιγραφή

                  Λευκή, άοσμη, κρυσταλλική σκόνη με γλυκιά γεύση. Περίπου 200 φορές γλυκύτερη από τη σακχαρόζη.

                  Ταυτοποίηση

                  Διαλυτότητα

                  Ελαφρώς διαλυτή στο νερό και σε αιθανόλη

                  Καθαρότητα

                  Απώλεια κατά την ξήρανση

                  Το ανώτερο 4,5 % (105 °C, 4 ώρες)

                  Θειική τέφρα

                  Το ανώτερο 0,2 % επί ξηρού βάρους

                  pH

                  Μεταξύ 4,5 και 6,0 (διάλυμα 1 στα 125)

                  Διαπερατότητα

                  Η διαπερατότητα διαλύματος 1 % σε 2Ν υδροχλωρικό οξύ, προσδιοριζόμενη σε κυψελίδα 1 cm στα 430 nm με κατάλληλο φασματοφωτόμετρο και με 2Ν υδροχλωρικό οξύ ως διάλυμα αναφοράς, είναι κατ’ελάχιστο 0,95, ισοδύναμη σε απορρόφηση 0,022 περίπου κατ’ανώτατο όριο.

                  Ειδική στροφική ικανότητα

                  [α]D
                     20: + 14,5 έως + 16,5 °.
                  Προσδιορίζεται σε διάλυμα 4 % σε μυρμηγκικό οξύ 15Ν εντός 30 λεπτών από την παρασκευή του διαλύματος του δείγματος.

                  Αρσενικό

                  Το ανώτερο 3 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Μόλυβδος

                  Το ανώτερο 1 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Βαρέα μέταλλα

                  Το ανώτερο 10 mg/kg εκφρασμένα σε Pb επί ξηρού βάρους

                  5-βενζυλο-3,6-διοξο-πιπεραζινοξικό οξύ

                  Το ανώτερο 1,5 % επί ξηρού βάρους

            E 952 —   ΚΥΚΛΑΜΙΚΟ ΟΞΥ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΤΑ Na ΚΑΙ Ca ΑΛΑΤΑ ΑΥΤΟΥ

            (I)   ΚΥΚΛΑΜΙΚΟ ΟΞΥ

                     Συνώνυμα

                  Κυκλοεξυλοσουλφαμικό οξύ, κυκλαμικά

                  Ορισμός

                  Χημική ονομασία

                  Κυκλοεξανοσουλφαμικό οξύ, κυκλοεξυλαμινοσουλφονικό οξύ

                  Einecs

                  202-898-1

                  Χημικός τύπος

                  C6H13NO3S

                  Σχετικό μοριακό βάρος

                  179,24

                  Δοκιμασία

                  Ελάχιστη περιεκτικότητα 98 % και μέγιστη το ισοδύναμο του 102 % σε C6H13NO3S επί ξηρού

                     Περιγραφή

                  Πρακτικώς άχρωμη, λευκή κρυσταλλική σκόνη με γλυκόξινη γεύση. Περίπου 40 φορές γλυκύτερο από τη σακχαρόζη.

                  Ταυτοποίηση

                              A.

                              Διαλυτότητα

                  Διαλυτό στο νερό και σε αιθανόλη.

                              B.

                              Δοκιμή καθίζησης

                  Διάλυμα 2 % οξινίζεται με υδροχλωρικό οξύ, προστίθεται 1 ml ενός κατά προσέγγιση γραμμομοριακού υδατικού διαλύματος χλωριούχου βαρίου και εφόσον θολώσει ή σχηματιστεί ίζημα διηθείται. Στο διαυγές διάλυμα προστίθεται 1 ml διαλύματος νιτρώδους νατρίου 10 %. Σχηματίζεται λευκό ίζημα.

                  Καθαρότητα

                  Απώλεια κατά την ξήρανση

                  Το ανώτερο 1 % (105 °C, 1 ώρα)

                  Σελήνιο

                  Το ανώτερο 30 mg/kg εκφρασμένα σε Se επί ξηρού βάρους

                  Μόλυβδος

                  Το ανώτερο 1 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Βαρέα μέταλλα

                  Το ανώτερο 10 mg/kg εκφρασμένα σε Pb επί ξηρού βάρους

                  Αρσενικό

                  Το ανώτερο 3 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Κυκλοεξυλαμίνη

                  Το ανώτερο 10 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Δικυκλοεξυλαμίνη

                  Το ανώτερο 1 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Ανιλίνη

                  Το ανώτερο 1 mg/kg επί ξηρού βάρους

            (II)   ΚΥΚΛΑΜΙΚΟ ΝΑΤΡΙΟ

                     Συνώνυμα

                  Κυκλαμικά, άλας νατρίου του κυκλαμικού οξέος

                  Ορισμός

                  Χημική ονομασία

                  Κυκλοεξανοσουλφαμικό νάτριο, κυκλοεξυλοσουλφαμικό νάτριο

                  Einecs

                  205-348-9

                  Χημικός τύπος

                  C6H12NNaO3S και η διένυδρη μορφή C6H12NNaO3S·2H2O

                  Σχετικό μοριακό βάρος

                  201,22 για την άνυδρη μορφή,
                  237,22 για την ένυδρη μορφή.

                  Δοκιμασία

                  98 % κατ' ελάχιστο όριο και 102 % κατ' ανώτατο όριο επί ξηρού
                  Για τη διένυδρη μορφή: 84 % κατ' ελάχιστο όριο επί ξηρού

                     Περιγραφή

                  Λευκοί, άοσμοι κρύσταλλοι ή κρυσταλλική σκόνη. Περίπου 30 φορές γλυκύτερο από τη σακχαρόζη.

                  Ταυτοποίηση

                  Διαλυτότητα

                  Διαλυτό στο νερό, πρακτικώς αδιάλυτο σε αιθανόλη.

                  Καθαρότητα

                  Απώλεια κατά την ξήρανση

                  Το ανώτερο 1 % (105 °C, 1 ώρα)
                  Για τη διένυδρη μορφή, το ανώτερο 15,2 % (105 °C, 2 ώρες)

                  Σελήνιο

                  Το ανώτερο 30 mg/kg εκφρασμένα σε Se επί ξηρού βάρους

                  Αρσενικό

                  Το ανώτερο 3 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Μόλυβδος

                  Το ανώτερο 1 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Βαρέα μέταλλα

                  Το ανώτερο 10 mg/kg εκφρασμένα σε Pb επί ξηρού βάρους

                  Κυκλοεξυλαμίνη

                  Το ανώτερο 10 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Δικυκλοεξυλαμίνη

                  Το ανώτερο 1 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Ανιλίνη

                  Το ανώτερο 1 mg/kg επί ξηρού βάρους

            (III)   ΚΥΚΛΑΜΙΚΟ ΑΣΒΕΣΤΙΟ

                     Συνώνυμα

                  Κυκλαμικά, άλας ασβεστίου του κυκλαμικού οξέος

                  Ορισμός

                  Χημική ονομασία

                  Κυκλοεξανοσουλφαμικό ασβέστιο, κυκλοεξυλοσουλφαμικό ασβέστιο

                  Einecs

                  205-349-4

                  Χημικός τύπος

                  C12H24CaN2O6S2·2H2O

                  Σχετικό μοριακό βάρος

                  432,57

                  Δοκιμασία

                  Το ελάχιστο 98 % και το ανώτερο 101 % επί ξηρού.

                     Περιγραφή

                  Λευκοί, άχρωμοι κρύσταλλοι ή κρυσταλλική σκόνη. Περίπου 30 φορές γλυκύτερο από τη σακχαρόζη.

                  Ταυτοποίηση

                  Διαλυτότητα

                  Διαλυτό στο νερό, ελάχιστα διαλυτό σε αιθανόλη.

                  Καθαρότητα

                  Απώλεια κατά την ξήρανση

                  Το ανώτερο 1 % (105 °C, 1 ώρα)
                  Για τη διένυδρη μορφή, το ανώτερο 8,5 % (140 °C, 4 ώρες)

                  Σελήνιο

                  Το ανώτερο 30 mg/kg εκφρασμένα σε Se επί ξηρού βάρους

                  Αρσενικό

                  Το ανώτερο 3 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Μόλυβδος

                  Το ανώτερο 1 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Βαρέα μέταλλα

                  Το ανώτερο 10 mg/kg εκφρασμένα σε Pb επί ξηρού βάρους

                  Κυκλοεξυλαμίνη

                  Το ανώτερο 10 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Δικυκλοεξυλαμίνη

                  Το ανώτερο 1 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Ανιλίνη

                  Το ανώτερο 1 mg/kg επί ξηρού βάρους

            E 953 —   ΙΣΟΜΑΛΤ

                     Συνώνυμα

                  Υδρογονωμένη ισομαλτουλόζη, υδρογονωμένη παλατινόζη.

                  Ορισμός

                  Χημική ονομασία

                  Η ισομαλτ είναι ένα μείγμα υδρογονωμένων μονο- και δισακχαριτών με βασικά συστατικά τους δισακχαρίτες:

                              6-O-α-D-γλυκοπυρανοζυλ-D-σορβιτόλη (1,6-GPS) και

                              διένυδρη1-O-α-D-γλυκοπυρανοζυλ-D-μαννιτόλη (1,1-GPM)

                  Χημικός τύπος

                  6-O-α-D-γλυκοπυρανοζυλ-D-σορβιτόλη: C12H24O11

                  Διένυδρη 1-O-α-D-γλυκοπυρανοζυλ-D-μαννιτόλη: C12H24O11.2H2O

                  Σχετικό μοριακό βάρος

                  6-O-α-D-γλυκοπυρανοζυλ-D-σορβιτόλη: 344,32 Διένυδρη
                  1-O-α-D-γλυκοπυρανοζυλ-D-μαννιτόλη:380,32

                  Δοκιμασία

                  Περιεκτικότητα σε υδρογονωμένους μονο- και δισακχαρίτες τουλάχιστον 98 % και σε μείγμα 6-O-α-D-γλυκοπυρανοζυλ-D-σορβιτόλης και διένυδρης 1-O-α-D-γλυκοπυρανοζυλ-D-μαννιτόλης τουλάχιστον 86 %, προσδιοριζόμενη επί ξηράς ουσίας.

                     Περιγραφή

                  Άοσμη, λευκή κρυσταλλική μάζα, ελαφρώς υγροσκοπική.

                  Ταυτοποίηση

                              A.

                              Διαλυτότητα

                  Διαλυτή στο νερό, πολύ λίγο διαλυτή σε αιθανόλη.

                              B.

                              Χρωματογραφία λεπτής στιβάδας

                  Ανάλυση με χρωματογραφία λεπτής στιβάδας με πλάκα επιστρωμένη με silica gel χρωματογραφικής ποιότητας πάχους περίπου 0,2 mm. Οι βασικές κηλίδες στο χρωματογράφημα αντιστοιχούν στις 1,1-GPM και 1,6-GPS.

                  Καθαρότητα

                  Υγρασία

                  Το ανώτερο 7 % (μέθοδος Karl Fischer).

                  Θειική τέφρα

                  Το ανώτερο 0,05 % επί ξηράς ουσίας.

                  D-μαννιτόλη

                  Το ανώτερο 3 %.

                  D-Σορβιτόλη

                  Το ανώτερο 6 %.

                  Ανάγοντα σάκχαρα

                  Το ανώτερο 0,3 % εκφρασμένα σε γλυκόζη επί ξηρού βάρους.

                  Νικέλιο

                  Το ανώτερο 2 mg/kg επί ξηρού βάρους.

                  Αρσενικό

                  Το ανώτερο 3 mg/kg επί ξηρού βάρους.

                  Μόλυβδος

                  Το ανώτερο 1 mg/kg επί ξηρού βάρους.

                  Βαρέα μέταλλα (ως Pb).

                  Το ανώτερο 10 mg/kg επί ξηρού βάρους.

            E 954 —   ΣΑΚΧΑΡΙΝΗ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΤΑ ΝΑΤΡΙΟΥ, ΚΑΛΙΟΥ ΚΑΙ ΑΣΒΕΣΤΙΟΥ ΑΛΑΤΑ ΤΗΣ

            (I)   ΣΑΚΧΑΡΙΝΗ

                  Ορισμός

                  Χημική ονομασία

                  3-οξο-2,3-διυδροβενζο(d)ισοθειαζολο-1,1-διοξείδιο

                  Einecs

                  201-321-0

                  Χημικός τύπος

                  C7H5NO3S

                  Σχετικό μοριακό βάρος

                  183,18

                  Δοκιμασία

                  Ελάχιστη περιεκτικότητα σε C7H5NO3S 99 % και μέγιστη 101 % επί ξηρού.

                     Περιγραφή

                  Λευκοί κρύσταλλοι ή λευκή κρυσταλλική σκόνη, άοσμη ή με ελαφρά αρωματική οσμή και με γλυκιά γεύση ακόμη και σε πολύ αραιά διαλύματα. Περίπου 300 έως 500 φορές γλυκύτερη από τη σακχαρόζη.

                  Ταυτοποίηση

                  Διαλυτότητα

                  Πολύ λίγο διαλυτή στο νερό, διαλυτή σε αλκαλικά διαλύματα, λίγο διαλυτή στην αιθανόλη.

                  Καθαρότητα

                  Απώλεια κατά την ξήρανση

                  Το ανώτερο 1 % (105 °C, 2 ώρες)

                  Περιοχή τήξεως

                  226 °C έως 230 °C

                  Θειική τέφρα

                  Το ανώτερο 0,2 % επί ξηρού βάρους

                  Βενζοϊκό και σαλικυλικό οξύ

                  Σε 10 ml διαλύματος 1 προς 20, οξινισμένο προηγουμένως με 5 σταγόνες οξικού οξέος προστίθενται 3 σταγόνες ενός κατά προσέγγιση γραμμομοριακού υδατικού διαλύματος χλωριούχου τρισθενούς σιδήρου. Δεν εμφανίζεται ίζημα ή ιώδης χρώση.

                     o-Τολουολοσουλφοναμίδιο

                  Το ανώτερο 10 mg/kg επί ξηρού βάρους

                     p-Τολουολοσουλφοναμίδιο

                  Το ανώτερο 10 mg/kg επί ξηρού βάρους

                     p-σουλφοναμίδιο του βενζοϊκού οξέος

                  Το ανώτερο 25 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Ευκόλως απανθρακούμενες ουσίες

                  Απουσία

                  Αρσενικό

                  Το ανώτερο 3 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Σελήνιο

                  Το ανώτερο 30 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Μόλυβδος

                  Το ανώτερο 1 mg/kg επί ξηρού βάρους

            II.   ΣΑΚΧΑΡΙΝΙΚΟ ΝΑΤΡΙΟ

                     Συνώνυμα

                  Σακχαρίνη, άλας νατρίου της σακχαρίνης

                  Ορισμός

                  Χημική ονομασία

                  o-Βενζοσουλφιμιδικό νάτριο, άλας νατρίου της 2,3-διυδρο-3-οξοβενζισοσουλφοναζόλης, διένυδρο άλας νατρίου του 1,2-βενζισοθειαζολιν-3-ονο-1,1-διοξειδίου

                  Einecs

                  204-886-1

                  Χημικός τύπος

                  C7H4NNaO3S·2H2O

                  Σχετικό μοριακό βάρος

                  241,19

                  Δοκιμασία

                  Ελάχιστη περιεκτικότητα σε C7H4NNaO3S 99 % και μέγιστη 101 % επί ξηρού

                     Περιγραφή

                  Λευκοί κρύσταλλοι ή λευκή κρυσταλλική, εξανθούσα σκόνη, άοσμη ή με ελαφρά οσμή και με εντόνως γλυκιά γεύση, ακόμη και σε πολύ αραιά διαλύματα. Περίπου 300 έως 500 φορές γλυκύτερο από τη σακχαρόζη σε αραιά διαλύματα.

                  Ταυτοποίηση

                  Διαλυτότητα

                  Εύκολα διαλυτό στο νερό, λίγο διαλυτό στην αιθανόλη.

                  Καθαρότητα

                  Απώλεια κατά την ξήρανση

                  Το ανώτερο 15 % (120 °C, 4 ώρες)

                  Βενζοϊκό και σαλικυλικό οξύ

                  Σε 10 ml διαλύματος 1 προς 20, οξινισμένο προηγουμένως με 5 σταγόνες οξικού οξέος, προστίθενται 3 σταγόνες ενός κατά προσέγγιση γραμμομοριακού υδατικού διαλύματος χλωριούχου τρισθενούς σιδήρου. Δεν εμφανίζεται ίζημα ή ιώδης χρώση.

                     o-Τολουολοσουλφοναμίδιο

                  Το ανώτερο 10 mg/kg επί ξηρού βάρους

                     p-Τολουολοσουλφοναμίδιο

                  Το ανώτερο 10 mg/kg επί ξηρού βάρους

                     p-σουλφοναμίδιο του βενζοϊκού οξέος

                  Το ανώτερο 25 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Ευκόλως απανθρακούμενες ουσίες

                  Απουσία

                  Αρσενικό

                  Το ανώτερο 3 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Σελήνιο

                  Το ανώτερο 30 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Μόλυβδος

                  Το ανώτερο 1 mg/kg επί ξηρού βάρους

            (III)   ΣΑΚΧΑΡΙΝΙΚΟ ΑΣΒΕΣΤΙΟ

                     Συνώνυμα

                  Σακχαρίνη, άλας ασβεστίου της σακχαρίνης

                  Ορισμός

                  Χημική ονομασία

                  o-Βενζοσουλφιμιδικό ασβέστιο, άλας ασβεστίου της 2,3-διυδρο-3-οξοβενζισοσουλφοναζόλης, ένυδρο (2:7) άλας ασβεστίου του 1,2-βενζισοθειαζολιν-3-ονο-1,1-διοξειδίου

                  Einecs

                  229-349-9

                  Χημικός τύπος

               C14H8CaN2O6S2·3
                     H2O

                  Σχετικό μοριακό βάρος

                  467,48

                  Δοκιμασία

                  Ελάχιστη περιεκτικότητα σε C14H8CaN2O6S2 95 % επί ξηρού.

                     Περιγραφή

                  Λευκοί κρύσταλλοι ή λευκή κρυσταλλική σκόνη, άοσμη ή με ελαφρά οσμή και με εντόνως γλυκιά γεύση, ακόμη και σε πολύ αραιά διαλύματα. Περίπου 300 έως 500 φορές γλυκύτερο από τη σακχαρόζη σε αραιά διαλύματα.

                  Ταυτοποίηση

                  Διαλυτότητα

                  Εύκολα διαλυτό στο νερό, διαλυτό στην αιθανόλη.

                  Καθαρότητα

                  Απώλεια κατά την ξήρανση

                  Το ανώτερο 13,5 % (120 °C, 4 ώρες)

                  Βενζοϊκό και σαλικυλικό οξύ

                  Σε 10 ml διαλύματος 1 προς 20, οξινισμένο προηγουμένως με 5 σταγόνες οξικού οξέος, προστίθενται 3 σταγόνες ενός κατά προσέγγιση γραμμομοριακού υδατικού διαλύματος χλωριούχου τρισθενούς σιδήρου. Δεν εμφανίζεται ίζημα ή ιώδης χρώση.

                     o-Τολουολοσουλφοναμίδιο

                  Το ανώτερο 10 mg/kg επί ξηρού βάρους

                     p-Τολουολοσουλφοναμίδιο

                  Το ανώτερο 10 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  p-σουλφοναμίδιο του βενζοϊκού οξέος

                  Το ανώτερο 25 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Ευκόλως απανθρακούμενες ουσίες

                  Απουσία

                  Αρσενικό

                  Το ανώτερο 3 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Σελήνιο

                  Το ανώτερο 30 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Μόλυβδος

                  Το ανώτερο 1 mg/kg επί ξηρού βάρους

            (IV)   ΣΑΚΧΑΡΙΝΙΚΟ ΚΑΛΙΟ

                     Συνώνυμα

                  Σακχαρίνη, άλας καλίου της σακχαρίνης

                  Ορισμός

                  Χημική ονομασία

                  o-Βενζοσουλφιμιδικό κάλιο, άλας καλίου της 2.3-διυδρο-3-οξοβενζισο-σουλφοναζόλης, μονοένυδρο άλας καλίου του 1,2-βενζισοθειαζολιν-3-ονο-1,1-διοξειδίου.

                  Einecs

                  Χημικός τύπος

                  C7H4KNO3S·Η2O

                  Σχετικό μοριακό βάρος

                  239,77

                  Δοκιμασία

                  Ελάχιστη περιεκτικότητα σε C7H4KNO3S 99 %, και μέγιστη 101 % επί ξηρού.

                     Περιγραφή

                  Λευκοί κρύσταλλοι ή λευκή κρυσταλλική σκόνη, άοσμη ή με ελαφρά οσμή και με εντόνως γλυκιά γεύση, ακόμη και σε πολύ αραιά διαλύματα. Περίπου 300 έως 500 φορές γλυκύτερο από τη σακχαρόζη.

                  Ταυτοποίηση

                  Διαλυτότητα

                  Εύκολα διαλυτό στο νερό, ελάχιστα διαλυτό στην αιθανόλη.

                  Καθαρότητα

                  Απώλεια κατά την ξήρανση

                  Το ανώτερο 8 % (120 °C, 4 ώρες)

                  Βενζοϊκό και σαλικυλικό οξύ

                  Σε 10 ml διαλύματος 1 προς 20, οξινισμένο προηγουμένως με 5 σταγόνες οξικού οξέος, προστίθενται 3 σταγόνες ενός κατά προσέγγιση γραμμομοριακού υδατικού διαλύματος χλωριούχου τρισθενούς σιδήρου. Δεν εμφανίζεται ίζημα ή ιώδης χρώση.

                     o-Τολουολοσουλφοναμίδιο

                  Το ανώτερο 10 mg/kg επί ξηρού βάρους

                     p-Τολουολοσουλφοναμίδιο

                  Το ανώτερο 10 mg/kg επί ξηρού βάρους

                     p-σουλφοναμίδιο του βενζοϊκού οξέος

                  Το ανώτερο 25 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Ευκόλως απανθρακούμενες ουσίες

                  Απουσία

                  Αρσενικό

                  Το ανώτερο 3 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Σελήνιο

                  Το ανώτερο 30 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Μόλυβδος

                  Το ανώτερο 1 mg/kg επί ξηρού βάρους

            E 955 —   ΣΟΥΚΡΑΛΟΖΗ

                     Συνώνυμα

                  4,1′,6′- τριχλωρογαλακτοσουκρόζη

                  Ορισμός

                  Χημική ονομασία

                  1,6-διχλωρο-1,6-διδεοξυ-β-D-φρουκτοφουρανοζυλο-4-χλωρο-4-δεοξυ-α-D-γαλακτοπυρανοζίτης

                  Einecs

                  259-952-2

                  Χημικός τύπος

                  C12H19Cl3O8

                  Μοριακό βάρος

                  397,64

                  Δοκιμασία

                  Ελάχιστη περιεκτικότητα σε C12H19Cl3O8 98 % και μέγιστη 102 %, επί ξηρού.

                     Περιγραφή

                  Λευκή έως υπόλευκη, σχεδόν άοσμη κρυσταλλική σκόνη.

                  Ταυτοποίηση

                              A.

                              Διαλυτότητα

                  Ευδιάλυτη στο νερό, τη μεθανόλη και την αιθανόλη.
                  Ελαφρώς διαλυτή στον οξικό αιθυλεστέρα.

                              B.

                              Υπέρυθρη απορρόφηση

                  Το φάσμα υπερύθρου της διασποράς του δείγματος σε βρωμιούχο κάλιο δείχνει σχετικά μέγιστα σε παρόμοιους κυματαριθμούς με εκείνα του φάσματος αναφοράς που λαμβάνεται με τη χρήση ενός προτύπου αναφοράς της σουκραλόζης.

                              Γ.

                              Χρωματογραφία λεπτής στιβάδας

                  Η κύρια κηλίδα στο διάλυμα δοκιμής έχει την ίδια τιμή Rf με εκείνη της κύριας κηλίδας του πρότυπου διαλύματος A που χρησιμοποιείται ως αναφορά στη δοκιμή για άλλους χλωριωμένους δισακχαρίτες. Αυτό το πρότυπο διάλυμα παράγεται διαλύοντας 1,0 gr ενός προτύπου αναφοράς της σουκραλόζης σε 10 ml μεθανόλης.

                              Δ.

                              Ειδική στροφική ικανότητα

                  [α] 20
                     D = + 84,0 ° έως + 87,5 ° υπολογιζόμενη επί ξηρού
                  (διάλυμα 10 % βάρος κατά όγκο)

                  Καθαρότητα

                  Περιεκτικότητα σε νερό

                  Το ανώτερο 2,0 % (μέθοδος Karl Fischer)

                  Θειική τέφρα

                  Το ανώτερο 0,7 %

                  Άλλοι χλωριωμένοι δισακχαρίτες

                  Το ανώτερο 0,5 %

                  Χλωριωμένοι μονοσακχαρίτες

                  Το ανώτερο 0,1 %

                  Οξείδιο τριφαινυλοφωσφίνης

                  Το ανώτερο 150 mg/kg

                  Μεθανόλη

                  Το ανώτερο 0,1 %

                  Μόλυβδος

                  Το ανώτερο 1 mg/kg

            E 957 —   ΘΑΥΜΑΤΙΝΗ

                     Συνώνυμα

                  Ορισμός

                  Χημική ονομασία

                  Η θαυματίνη λαμβάνεται με υδατική εκχύλιση (pH 2,5-4,0) των επισπέρμων του καρπού του φυσικού στελέχους του Thaumatococcus daniellii (Benth) και αποτελείται ουσιαστικά από τις πρωτεΐνες θαυματίνη I και θαυματίνη II μαζί με μικρότερες ποσότητες συστατικών του φυτού που προέρχονται από την πρώτη ύλη.

                  Einecs

                  258-822-2

                  Χημικός τύπος

                  Πολυπεπτίδιο από 207 αμινοξέα

                  Σχετικό μοριακό βάρος

                  Θαυματίνη I 22209
                  Θαυματίνη II 22293

                  Δοκιμασία

                  Ελάχιστη περιεκτικότητα σε άζωτο 16 % επί ξηρού ισοδύναμη με ελάχιστη περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες 94 % (Ν × 5,8).

                     Περιγραφή

                  Άοσμη σκόνη με κρεμ χρώμα και με έντονα γλυκιά γεύση. Περίπου 2 000 έως 3 000 φορές γλυκύτερη από τη σακχαρόζη.

                  Ταυτοποίηση

                  Διαλυτότητα

                  Ευδιάλυτη στο νερό, αδιάλυτη σε ακετόνη.

                  Καθαρότητα

                  Απώλεια κατά την ξήρανση

                  Το ανώτερο 9 % (105 °C μέχρι σταθερού βάρους)

                  Υδατάνθρακες

                  Το ανώτερο 3 % επί ξηρού βάρους

                  Θειική τέφρα

                  Το ανώτερο 2 % επί ξηρού βάρους

                  Αργίλιο

                  Το ανώτερο 100 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Αρσενικό

                  Το ανώτερο 3 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Μόλυβδος

                  3 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Μικροβιολογικά κριτήρια

                  Ολικός αριθμός αεροβίων μικροβίων: μέγιστο 1 000/g Escherichia Coli: απουσία στο σε 1 g

            E 959 —   ΝΕΟΕΣΠΕΡΙΔΙΝΟ ΔΙΥΔΡΟΧΑΛΚΟΝΗ

                     Συνώνυμα

                  Νεοεσπεριδινοδιυδροχαλκόνη, NHDC, εσπερετίνη, διυδροχαλκον-4′-β-νεοεσπεριδοσίδη, νεοεσπεριδίνη DC

                  Ορισμός

                  Χημική ονομασία

                  2-Ο-α-L-ραμνοπυρανοζυλ-4-β-D-πυρανοζυλ-εσπερετίνη διυδροχαλκόνη· λαμβάνεται με καταλυτική υδρογόνωση της νεοεσπεριδίνης.

                  Einecs

                  243-978-6

                  Χημικός τύπος

                  C28H36O15

                  Σχετικό μοριακό βάρος

                  612,6

                  Δοκιμασία

                  Ελάχιστη περιεκτικότητα 96 % επί ξηρού.

                     Περιγραφή

                  Υπόλευκη, άοσμη, κρυσταλλική σκόνη με χαρακτηριστική εντόνως γλυκιά γεύση. Περίπου 1 000 έως 1 800 φορές γλυκύτερο από τη σακχαρόζη.

                  Ταυτοποίηση

                              A.

                              Διαλυτότητα

                  Εύκολα διαλυτή σε ζεστό νερό, ελάχιστα διαλυτή σε κρύο νερό, και πρακτικώς αδιάλυτη σε αιθέρα και βενζόλιο.

                              B.

                              Μέγιστη απορρόφηση στο υπεριώδες

                  282-283 nm για διάλυμα 2 mg σε 100 ml μεθανόλης

                              Γ.

                              Δοκιμασία Neu

                  Διαλύονται περίπου 10 mg νεοεσπεριδίνης DC σε 1 ml μεθανόλης και προστίθεται 1 ml μεθανολικού διαλύματος βορικού 2-αμιναιθυλοδιφαινυλίου. Εμφανίζεται έντονη κίτρινη χρώση.

                  Καθαρότητα

                  Απώλεια κατά την ξήρανση

                  Το ανώτερο 11 % (105 °C, 3 ώρες)

                  Θειική τέφρα

                  Το ανώτερο 0,2 % επί ξηρού βάρους

                  Αρσενικό

                  Το ανώτερο 3 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Μόλυβδος

                  Το ανώτερο 2 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Βαρέα μέταλλα

                  Το ανώτερο 10 mg/kg εκφρασμένα σε Pb επί ξηρού βάρους

            E 962 —   ΑΛΑΣ ΑΣΠΑΡΤΑΜΗΣ- ΑΚΕΣΟΥΛΦΑΜΗΣ

                     Συνώνυμα

                  Ασπαρτάμη- ακεσουλφάμη. Άλας ασπαρτάμης- ακεσουλφάμης

                     Ορισμός

                  Το άλας παρασκευάζεται με τη θέρμανση ενός διαλύματος 2 προς 1 περίπου (βάρος/βάρος) ασπαρτάμης και του μετά καλίου άλατος της ακεσουλφάμης με όξινο pH μέχρι να σχηματιστεί κρυστάλλωση. Το κάλιο και η υγρασία εκδιώκονται. Το προϊόν είναι πιο σταθερό από την ασπαρτάμη μόνη της.

                  Χημική ονομασία

                  Άλας του 6-μεθυλ-1,2,3-οξαθειαζιν-4(3H)-ονο-2,2-διοξειδίου του L-φαινυλαλανυλ-2-μεθυλ-L-α-ασπαρτικού οξέος.

                  Χημικός τύπος

                  C18H23O9N3S

                  Μοριακό βάρος

                  457,46

                  Δοκιμασία

                  63,0 % έως 66,0 % ασπαρτάμη (επί ξηρού) και 34,0 % έως 37,0 % ακεσουλφάμη (όξινη μορφή επί ξηρού)

                     Περιγραφή

                  Λευκή, άοσμη, κρυσταλλική σκόνη.

                  Ταυτοποίηση

                              A.

                              Διαλυτότητα

                  Λίγο διαλυτό στο νερό, πολύ λίγο διαλυτό στην αιθανόλη.

                              B.

                              Διαπερατότητα

                  Η διαπερατότητα διαλύματος 1 % σε νερό, προσδιοριζόμενη σε κυψελίδα 1 cm στα 430 nm με κατάλληλο φασματοφωτόμετρο με νερό ως διάλυμα αναφοράς, είναι κατ' ελάχιστο 0,95, ισοδύναμη με απορρόφηση 0,022 περίπου κατ' ανώτατο όριο.

                              Γ.

                              Ειδική στροφική ικανότητα

                  [α] 20
                     D = + 14,5 ° έως + 16,5 °
                  Προσδιορίζεται σε συγκέντρωση 6,2 g σε 100 ml μυρμηκικού οξέος (15N) εντός 30 λεπτών από την παρασκευή του διαλύματος. Η υπολογιζόμενη ειδική στροφική ικανότητα διαιρείται διά 0,646 για να διορθωθεί ως προς την περιεκτικότητα σε ασπαρτάμη του άλατος ασπαρτάμης-ακεσουλφάμης

                  Καθαρότητα

                  Απώλεια κατά την ξήρανση

                  Το ανώτερο 0,5 % (105 °C, 4 ώρες)

                  5-βενζυλο-3,6-διοξο-2-πιπεραζινοξικό οξύ

                  Το ανώτερο 0,5 %

                  Μόλυβδος

                  Το ανώτερο 1 mg/kg

            E 965 (i) —   ΜΑΛΤΙΤΟΛΗ

                     Συνώνυμα

                  D-μαλτιτόλη, υδρογονωμένη μαλτόζη

                  Ορισμός

                  Χημική ονομασία

                  (α)-D-γλυκοπυρανοζυλο-1,4-D-γλυκιτόλη

                  Einecs

                  209-567-0

                  Χημικός τύπος

                  C12H24O11

                  Σχετικό μοριακό βάρος

                  344,31

                  Δοκιμασία

                  Ελάχιστη περιεκτικότητα σε D-μαλτιτόλη C12H24O11, 98 % επί ξηρού.

                     Περιγραφή

                  Λευκή κρυσταλλική σκόνη με γλυκιά γεύση.

                  Ταυτοποίηση

                              A.

                              Διαλυτότητα

                  Ευδιάλυτη στο νερό, ελαφρώς διαλυτή σε αιθανόλη.

                              B.

                              Περιοχή τήξεως

                  148 °C έως 151 °C

                              Γ.

                              Ειδική στροφική ικανότητα

                  [α]D
                     20 = + 105,5 ° έως + 108,5 ° (διάλυμα 5 % βάρος κατά όγκο)

                  Καθαρότητα

                  Περιεκτικότητα σε νερό

                  Το ανώτερο 1 % (μέθοδος Karl Fischer)

                  Θειική τέφρα

                  Το ανώτερο 0,1 % επί ξηρού βάρους

                  Ανάγοντα σάκχαρα

                  Το ανώτερο 0,1 % εκφρασμένα σε γλυκόζη επί ξηρού βάρους

                  Χλωριούχα

                  Το ανώτερο 50 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Θειικά

                  Το ανώτερο 100 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Νικέλιο

                  Το ανώτερο 2 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Αρσενικό

                  Το ανώτερο 3 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Μόλυβδος

                  Το ανώτερο 1 mg/kg επί ξηρού βάρους

            E 965 (ii) —   ΣΙΡΟΠΙ ΜΑΛΤΙΤΟΛΗΣ

                     Συνώνυμα

                  Υδρογονωμένο σιρόπι γλυκόζης υψηλής περιεκτικότητας σε μαλτόζη, υδρογονωμένο σιρόπι γλυκόζης

                     Ορισμός

                  Μείγμα αποτελούμενο κυρίως από μαλτιτόλη με σορβιτόλη και υδρογονωμένους ολιγο- και πολυσακχαρίτες. Παρασκευάζεται με καταλυτική υδρογόνωση σιροπίου γλυκόζης υψηλής περιεκτικότητας σε μαλτόζη ή με υδρογόνωση των επιμέρους συστατικών του και ανάμειξη. Το προϊόν διατίθεται στο εμπόριο τόσο υπό μορφή σιροπίου όσο και ως στερεό προϊόν

                  Δοκιμασία

                  Ελάχιστη περιεκτικότητα σε ολικούς υδρογονωμένους σακχαρίτες 99 % επί ξηρού και ελάχιστη περιεκτικότητα σε μαλτιτόλη 50 % επί ξηρού

                     Περιγραφή

                  Άχρωμα και άοσμα, διαυγή ιξώδη υγρά ή λευκές κρυσταλλικές μάζες

                  Ταυτοποίηση

                              A.

                              Διαλυτότητα

                  Ευδιάλυτο στο νερό, ελαφρώς διαλυτό σε αιθανόλη.

                              B.

                              Χρωματογραφία λεπτής στιβάδας

                  Ικανοποιεί τη δοκιμή

                  Καθαρότητα

                  Περιεκτικότητα σε νερό

                  Το ανώτερο 31 % (Karl Fischer)

                  Ανάγοντα σάκχαρα

                  Το ανώτερο 0,3 % (εκφρασμένα σε γλυκόζη)

                  Θειική τέφρα

                  Το ανώτερο 0,1 %

                  Χλωριούχα

                  Το ανώτερο 50 mg/kg

                  Θειικά

                  Το ανώτερο 100 mg/kg

                  Νικέλιο

                  Το ανώτερο 2 mg/kg

                  Μόλυβδος

                  Το ανώτερο 1 mg/kg

            E 966 —   ΛΑΚΤΙΤΟΛΗ

                     Συνώνυμα

                  Λακτίτης, λακτοζιτόλη, λακτοβιοσίτης

                  Ορισμός

                  Χημική ονομασία

                  4-O-β-D-γαλακτοπυρανοζυλο-D-γλυκιτόλη

                  Einecs

                  209-566-5

                  Χημικός τύπος

                  C12H24O11

                  Σχετικό μοριακό βάρος

                  344,32

                  Δοκιμασία

                  Ελάχιστη περιεκτικότητα σε λακτιτόλη, 95 % επί ξηρού βάρους.

                     Περιγραφή

                  Κρυσταλλικές σκόνες ή άχρωμα διαλύματα με γλυκιά γεύση. Οι κρυσταλλικές σκόνες ευρίσκονται σε άνυδρη, μονοένυδρη και διένυδρη μορφή.

                  Ταυτοποίηση

                              A.

                              Διαλυτότητα

                  Ευδιάλυτη στο νερό

                              B.

                              Ειδική στροφική ικανότητα

                  [α]D
                     20 = + 13 ° έως + 16° υπολογιζόμενη επί ξηρού (υδατικό διάλυμα 10 % βάρος κατά όγκο.)

                  Καθαρότητα

                  Περιεκτικότητα σε νερό

                  Κρυσταλλικά προϊόντα το ανώτερο 10,5 % (μέθοδος Karl Fischer)

                  Άλλες πολυόλες

                  Το ανώτερο 2,5 % επί ξηρού βάρους

                  Ανάγοντα σάκχαρα

                  Το ανώτερο 0,2 % εκφρασμένα σε γλυκόζη επί ξηρού βάρους

                  Χλωριούχα

                  Το ανώτερο 100 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Θειικά

                  Το ανώτερο 200 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Θειική τέφρα

                  Το ανώτερο 0,1 % επί ξηρού βάρους

                  Νικέλιο

                  Το ανώτερο 2 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Αρσενικό

                  Το ανώτερο 3 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Μόλυβδος

                  Το ανώτερο 1 mg/kg επί ξηρού βάρους

            E 967 —   ΞΥΛΙΤΟΛΗ

                     Συνώνυμα

                  Ξυλιτόλη, ξυλίτης

                  Ορισμός

                  Χημική ονομασία

                  D-ξυλιτόλη

                  Einecs

                  201-788-0

                  Χημικός τύπος

                  C5H12O5

                  Σχετικό μοριακό βάρος

                  152,15

                  Δοκιμασία

                  Ελάχιστη περιεκτικότητα σε ξυλιτόλη, 98,5 % επί ξηρού.

                     Περιγραφή

                  Λευκή, κρυσταλλική σκόνη, πρακτικώς άοσμη με πολύ γλυκιά γεύση.

                  Ταυτοποίηση

                              A.

                              Διαλυτότητα

                  Ευδιάλυτη στο νερό, ελάχιστα διαλυτή σε αιθανόλη.

                              B.

                              Περιοχή τήξεως

                  Μεταξύ 92 °C-96 °C

                              Γ.

                              pH

                  5-7 (υδατικό διάλυμα 10 % κ.β.)

                  Καθαρότητα

                  Απώλεια κατά την ξήρανση

                  Το ανώτερο 0,5 % (ξηραίνεται 0,5 g δείγματος εν κενώ υπεράνω φωσφόρου στους 60 °C επί 4 ώρες)

                  Θειική τέφρα

                  Το ανώτερο 0,1 % επί ξηρού βάρους

                  Ανάγοντα σάκχαρα

                  Το ανώτερο 0,2 % εκφρασμένα σε γλυκόζη επί ξηρού βάρους

                  Άλλες πολυυδρικές αλκοόλες

                  Το ανώτερο 1 % επί ξηρού βάρους

                  Νικέλιο

                  Το ανώτερο 2 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Αρσενικό

                  Το ανώτερο 3 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Μόλυβδος

                  Το ανώτερο 1 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Βαρέα μέταλλα

                  Το ανώτερο 10 mg/kg εκφρασμένα σε Pb επί ξηρού βάρους

                  Χλωριούχα

                  Το ανώτερο 100 mg/kg επί ξηρού βάρους

                  Θειικά

                  Το ανώτερο 200 mg/kg επί ξηρού βάρους

            E 968 —   ΕΡΥΘΡΙΤΟΛΗ

                     Συνώνυμα

                  Μεσο-ερυθριτόλη, Τετραϋδροξυβουτάνιο, Ερυθρίτης

                     Ορισμός

                  Λαμβάνεται με ζύμωση πηγής υδατανθράκων με τη βοήθεια ασφαλών, οσμόφιλων ζυμομυκήτων, κατάλληλων για τρόφιμα, όπως είναι ο Moniliella pollinis ή ο Trichosporonoides megachilensis, και στη συνέχεια με καθαρισμό και ξήρανση

                  Χημική ονομασία

                  1,2,3,4-Βουτανοτετρόλη

                  Einecs

                  205-737-3

                  Χημικός τύπος

                  C4H10O4

                  Μοριακό βάρος

                  122,12

                  Δοκιμασία

                  Ελάχιστη περιεκτικότητα 99 % μετά την ξήρανση

                     Περιγραφή

                  Λευκοί, άοσμοι, μη υγροσκοπικοί κρύσταλλοι , ανθεκτικοί στη θερμότητα, με γλυκύτητα που ανέρχεται περίπου στο 60-80 % της γλυκύτητας της σακχαρόζης.

                  Ταυτοποίηση

                              A.

                              Διαλυτότητα

                  Εύκoλα διαλυτή στο νερό, ελάχιστα διαλυτή στην αιθανόλη, αδιάλυτη στον διαιθυλαιθέρα.

                              B.

                              Περιοχή τήξεως

                  119-123 °C

                  Καθαρότητα

                  Απώλεια κατά την ξήρανση

                  Το ανώτερο 0,2 % (70 °C, έξι ώρες, σε ξηραντήρα κενού)

                  Θειική τέφρα

                  Το ανώτερο 0,1 %

                  Ανάγοντα σάκχαρα

                  Το ανώτερο 0,3 %, εκφρασμένα σε D-γλυκόζη

                  Ριβιτόλη και γλυκερίνη

                  Το ανώτερο 0,1 %

                  Μόλυβδος

                  Το ανώτερο 0,5 mg/kg

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ
      ΜΕΡΟΣ Α
      Καταργούμενη οδηγία με κατάλογο των διαδοχικών της τροποποιήσεων
      (που αναφέρονται στο άρθρο 2)

                  Οδηγία 95/31/ΕΚ της Επιτροπής

                  (ΕΕ L 178 της 28.7.1995, σ. 1)

                  Οδηγία 98/66/ΕΚ της Επιτροπής

                  (ΕΕ L 257 της 19.9.1998, σ. 35)

                  Οδηγία 2000/51/ΕΚ της Επιτροπής

                  (ΕΕ L 198 της 4.8.2000, σ. 41)

                  Οδηγία 2001/52/ΕΚ της Επιτροπής

                  (ΕΕ L 190 της 12.7.2001, σ. 18)

                  Οδηγία 2004/46/ΕΚ της Επιτροπής

                  (ΕΕ L 114 της 21.4.2004, σ. 15)

                  Οδηγία 2006/128/ΕΚ της Επιτροπής

                  (ΕΕ L 346 της 9.12.2006, σ. 6)

            ΜΕΡΟΣ B
      Κατάλογος καταληκτικών ημερομηνιών ενσωμάτωσης στο εθνικό δίκαιο
      (που αναφέρονται στο άρθρο 2)

                  Οδηγία

                  Λήξη προθεσμίας ενσωμάτωσης

                  95/31/ΕΚ

                  1η Ιουλίου 1996 (1)

                  98/66/ΕΚ

                  1η Ιουλίου 1999

                  2000/51/ΕΚ

                  30ή Ιουνίου 2001

                  2001/52/ΕΚ

                  30ή Ιουνίου 2002

                  2004/46/ΕΚ

                  1η Απριλίου 2005

                  2006/128/ΕΚ

                  15η Φεβρουαρίου 2008

         (1)  Σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 2 της οδηγίας 95/31/ΕΚ, προϊόντα μη συμμορφούμενα προς την παρούσα οδηγία, τα οποία κυκλοφόρησαν στην αγορά ή επισημάνθηκαν προ της 1ης Ιουλίου 1996, μπορούν να διακινούνται μέχρις εξαντλήσεως των αποθεμάτων.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΙ
      Πίνακας αντιστοιχίας

                  Οδηγία 95/31/ΕΚ

                  Παρούσα οδηγία

                  Άρθρο 1, παράγραφος 1

                  Άρθρο 1

                  Άρθρο 1, παράγραφος 2

                  —

                  Άρθρο 2

                  —

                  —

                  Άρθρο 2

                  Άρθρο 3

                  Άρθρο 3

                  Άρθρο 4

                  Άρθρο 4

                  Παράρτημα

                  Παράρτημα Ι

                  —

                  Παράρτημα ΙΙ

                  —

                  Παράρτημα ΙΙΙ


Avis juridique important

|

32003L0081

Οδηγία 2003/81/ΕΚ της Επιτροπής, της 5ης Σεπτεμβρίου 2003, για τροποποίηση της οδηγίας 91/414/EOK του Συμβουλίου ώστε να καταχωρισθούν οι molinate, thiram και ziram ως δραστικές ουσίες (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 224 της 06/09/2003 σ. 0029 - 0031

Οδηγία 2003/81/ΕΚ της Επιτροπήςτης 5ης Σεπτεμβρίου 2003για τροποποίηση της οδηγίας 91/414/EOK του Συμβουλίου ώστε να καταχωρισθούν οι molinate, thiram και ziram ως δραστικές ουσίες(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,την οδηγία 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1991, σχετικά με τη διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων(1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2003/79/ΕΚ της Επιτροπής(2), και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 1,Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3600/92 της Επιτροπής, της 11ης Δεκεμβρίου 1992, σχετικά με τον καθορισμό των λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του πρώτου σταδίου του προγράμματος εργασίας που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 2 της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου της σχετικής με τη διάθεση φυτοπροστατευτικών προϊόντων στην αγορά(3) όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2266/2000(4), θεσπίζει κατάλογο δραστικών ουσιών που πρέπει να αξιολογηθούν ενόψει της ενδεχόμενης καταχώρισής τους στο παράρτημα Ι της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ. Ο κατάλογος αυτός περιλαμβάνει τις ουσίες molinate, thiram και ziram.(2) Για τις εν λόγω δραστικές ουσίες αξιολογήθηκαν οι επενέργειες στην ανθρώπινη υγεία και στο περιβάλλον, σύμφωνα με τις διατάξεις που θεσπίζονται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3600/92, για μια σειρά χρήσεων που προτάθηκαν από τους κοινοποιούντες. Με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 933/94 της Επιτροπής, της 27ης Απριλίου 1994, που αφορά τον καθορισμό των δραστικών ουσιών των φυτοπροστατευτικών προϊόντων και των εισηγουμένων κρατών μελών για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3600/92(5), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2230/95(6), τα ακόλουθα κράτη μέλη ορίστηκαν εισηγητές και υπέβαλαν τις σχετικές εκθέσεις αξιολόγησης και συστάσεις στην Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3600/92. Για το molinate κράτος μέλος εισηγητής ορίστηκε η Πορτογαλία και στις 30 Νοεμβρίου 1998 υποβλήθηκαν όλες οι σχετικές πληροφορίες. Για το thiram κράτος μέλος εισηγητής ορίστηκε το Βέλγιο και στις 15 Ιανουαρίου 1998 υποβλήθηκαν όλες οι σχετικές πληροφορίες. Για το ziram κράτος μέλος εισηγητής ορίστηκε το Βέλγιο και στις 9 Ιουνίου 1998 υποβλήθηκαν όλες οι σχετικές πληροφορίες.(3) Οι εν λόγω εκθέσεις αξιολόγησης έχουν εξετασθεί από τα κράτη μέλη και την Επιτροπή στο πλαίσιο της μόνιμης επιτροπής για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων.(4) Οι ανασκοπήσεις όλων των δραστικών ουσιών ολοκληρώθηκαν στις 4 Ιουλίου 2003, υπό τη μορφή έκθεσης ανασκόπησης της Επιτροπής για τις ουσίες molinate, thiram και ziram.(5) Από τις ανασκοπήσεις των molinate, thiram και ziram δεν προέκυψαν εκκρεμή θέματα ή προβλήματα τα οποία να απαιτούν τη γνωμοδότηση της επιστημονικής επιτροπής φυτών.(6) Από τις διάφορες εξετάσεις που πραγματοποιήθηκαν προέκυψε ότι τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα που περιέχουν τις ουσίες molinate, thiram ή ziram μπορεί να πληρούν γενικά τις απαιτήσεις που θεσπίζονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχεία α) και β) της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ, ιδίως όσον αφορά τις χρήσεις οι οποίες εξετάστηκαν και παρουσιάστηκαν λεπτομερώς στις εκθέσεις ανασκόπησης της Επιτροπής. Ως εκ τούτου, είναι σκόπιμο να καταχωρισθούν αυτές οι δραστικές ουσίες στο παράρτημα Ι, ώστε να εξασφαλιστεί ότι σε όλα τα κράτη μέλη οι άδειες για φυτοπροστατευτικά προϊόντα που περιέχουν τις δραστικές αυτές ουσίες μπορούν να χορηγούνται σύμφωνα με τις διατάξεις της εν λόγω οδηγίας.(7) Πριν από την καταχώριση μιας δραστικής ουσίας στο παράρτημα I, πρέπει να μεσολαβήσει εύλογο χρονικό διάστημα που θα επιτρέψει στα κράτη μέλη και στα ενδιαφερόμενα μέρη να προετοιμαστούν για να ανταποκριθούν στις νέες απαιτήσεις που θα προκύψουν από την καταχώριση.(8) Μετά την καταχώριση, απαιτείται μια εύλογη χρονική περίοδος εντός της οποίας τα κράτη μέλη πρέπει να εφαρμόσουν τις διατάξεις της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ σχετικά με τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα που περιέχουν τις ουσίες molinate, thiram ή ziram και ειδικότερα, να επανεξετάσουν τις υφιστάμενες άδειες και να εξασφαλίσουν ότι πληρούνται οι όροι σχετικά με αυτές τις δραστικές ουσίες που ορίζονται στο παράρτημα Ι της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ. Θα πρέπει να προβλεφθεί μακρύτερη χρονική περίοδος εντός της οποίας μπορεί να υποβληθεί και αξιολογηθεί πλήρης φάκελος για κάθε φυτοπροστατευτικό προϊόν σύμφωνα με τις ενιαίες αρχές της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ.(9) Ως εκ τούτου, είναι σκόπιμο να τροποποιηθεί αναλόγως η οδηγία 91/414/EΟΚ.(10) Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:Άρθρο 1Το παράρτημα I της οδηγίας 91/414/EΟΚ τροποποιείται σύμφωνα με το παράρτημα της παρούσας οδηγίας.Άρθρο 2Τα κράτη μέλη εκδίδουν και δημοσιεύουν, το αργότερο στις 31 Ιανουαρίου 2005, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία. Πληροφορούν αμέσως σχετικά την Επιτροπή.Εφαρμόζουν τις διατάξεις αυτές από την 1η Φεβρουαρίου 2005.Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις εν λόγω διατάξεις, οι τελευταίες αυτές περιέχουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της παραπομπής καθορίζεται από τα κράτη μέλη.Άρθρο 31. Τα κράτη μέλη επανεξετάζουν την άδεια για κάθε φυτοπροστατευτικό προϊόν που περιέχει molinate, thiram ή ziram, για να εξασφαλίσουν ότι πληρούνται οι όροι σχετικά με τις εν λόγω δραστικές ουσίες που ορίζονται στο παράρτημα Ι της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ. Εφόσον είναι αναγκαίο, τροποποιούν ή ανακαλούν την άδεια, το αργότερο στις 31 Ιανουαρίου 2005.2. Τα κράτη μέλη για κάθε εγκεκριμένο φυτοπροστατευτικό προϊόν που περιέχει molinate, thiram ή ziram, είτε ως τη μόνη δραστική ουσία είτε μαζί με άλλες δραστικές ουσίες οι οποίες περιλαμβάνονται όλες στο παράρτημα Ι της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ, το αργότερο έως τις 31 Ιουλίου 2004, αξιολογούν εκ νέου το προϊόν σύμφωνα με τις ενιαίες αρχές που προβλέπονται στο παράρτημα VI της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ, βάσει φακέλου που ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του παραρτήματος III της οδηγίας αυτής. Με βάση την αξιολόγηση αυτή, τα κράτη μέλη αποφασίζουν εάν το προϊόν πληροί τους όρους του άρθρου 4 παράγραφος 1 στοιχεία β), γ), δ) και ε) της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ. Εφόσον είναι αναγκαίο τροποποιούν ή ανακαλούν την άδεια, το αργότερο στις 31 Ιουλίου 2008.Άρθρο 4Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την 1η Αυγούστου 2004.Άρθρο 5Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.Βρυξέλλες, 5 Σεπτεμβρίου 2003.Για την ΕπιτροπήDavid ByrneΜέλος της Επιτροπής(1) ΕΕ L 230 της 19.8.1991, σ. 1.(2) ΕΕ L 205 της 14.8.2003, σ. 16.(3) ΕΕ L 366 της 15.12.1992, σ. 10.(4) ΕΕ L 259 της 13.10.2000, σ. 27.(5) ΕΕ L 107 της 28.4.1994, σ. 8.(6) ΕΕ L 225 της 22.9.1995, σ. 1.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΣτο τέλος του πίνακα του παραρτήματος Ι της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ προστίθενται οι ακόλουθες εγγραφές">ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>"


title: Οδηγία 2006/110/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 2006 , για την προσαρμογή ορισμένων οδηγιών στον τομέα των στατιστικών, λόγω της προσχώρησης της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας

text:
               20.12.2006

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 363/418

      ΟΔΗΓΊΑ 2006/110/ΕΚ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ

   της 20ής Νοεμβρίου 2006
   για την προσαρμογή ορισμένων οδηγιών στον τομέα των στατιστικών, λόγω της προσχώρησης της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη Συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,
   τη Συνθήκη για την προσχώρηση της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας (1), και ιδίως το άρθρο 4 παράγραφος 3,
   την Πράξη Προσχώρησης της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας, και ιδίως το άρθρο 56,
   την πρόταση της Επιτροπής,
   Εκτιμώντας τα εξής:

               (1)

               Σύμφωνα με το άρθρο 56 της Πράξης Προσχώρησης, όταν ορισμένες πράξεις παραμένουν σε ισχύ μετά την 1η Ιανουαρίου 2007 και πρέπει να προσαρμοστούν λόγω της προσχώρησης, οι δε σχετικές προσαρμογές δεν προβλέπονται από την Πράξη Προσχώρησης ή τα Παραρτήματά της, οι προς τούτο απαιτούμενες πράξεις εκδίδονται από το Συμβούλιο, εκτός εάν η αρχική πράξη είχε εκδοθεί από την Επιτροπή.

               (2)

               Σύμφωνα με την Τελική Πράξη της Διάσκεψης που εκπόνησε τη Συνθήκη Προσχώρησης, τα Υψηλά Συμβαλλόμενα Μέρη κατέληξαν σε πολιτική συμφωνία όσον αφορά δέσμη προσαρμογών στις πράξεις των οργάνων οι οποίες απαιτούνται λόγω της προσχώρησης και κάλεσαν το Συμβούλιο και την Επιτροπή να εγκρίνουν, πριν από την προσχώρηση, τις εν λόγω προσαρμογές οι οποίες θα συμπληρωθούν και θα επικαιροποιηθούν εφόσον απαιτείται, προκειμένου να ληφθεί υπόψη η εξέλιξη της νομοθεσίας της Ένωσης.

               (3)

               Επομένως, οι οδηγίες 95/57/ΕΚ (2) και 2001/109/ΕΚ (3) πρέπει να τροποποιηθούν αναλόγως,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
   Άρθρο 1
   Οι οδηγίες 95/57/ΕΚ και 2001/109/ΕΚ τροποποιούνται όπως ορίζεται στο Παράρτημα.
   Άρθρο 2
   1.   Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο μέχρι την ημερομηνία προσχώρησης της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ανακοινώνουν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων καθώς και πίνακα αντιστοιχίας μεταξύ αυτών των διατάξεων και της παρούσας οδηγίας.
   Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις ανωτέρω διατάξεις, αυτές περιέχουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την αναφορά αυτή κατά την επίσημη έκδοσή τους. Ο τρόπος της αναφοράς αποφασίζεται από τα κράτη μέλη.
   2.   Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
   Άρθρο 3
   Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει με την επιφύλαξη και από την ημερομηνία ενάρξεως ισχύος της Συνθήκης για την προσχώρηση της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας.
   Άρθρο 4
   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 20ής Νοεμβρίου 2006.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         J. KORKEAOJA

      (1)  ΕΕ L 157 της 21.6.2005, σ. 11.

      (2)  ΕΕ L 291 της 6.12.1995, σ. 32.

      (3)  ΕΕ L 13 της 16.1.2002, σ. 21.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
      ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΕΣ

                  1.

                  31995 L 0057: Οδηγία 95/57/ΕΚ του Συμβουλίου, της 23ης Νοεμβρίου 1995, σχετικά με τη συλλογή στατιστικών στοιχείων στον τομέα του τουρισμού (ΕΕ L 291, 6.12.1995, σ. 32), όπως τροποποιήθηκε από:

                              —

                              12003 T: Πράξη περί των όρων προσχωρήσεως της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Εσθονίας, της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Λετονίας, της Δημοκρατίας της Λιθουανίας, της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας, της Δημοκρατίας της Μάλτας, της Δημοκρατίας της Πολωνίας, της Δημοκρατίας της Σλοβενίας και της Σλοβακικής Δημοκρατίας και των προσαρμογών των Συνθηκών επί των οποίων βασίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ L 236, 23.9.2003, σ. 33),

                              —

                              32003 R 1882: Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1882/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 29.9.2003 (ΕΕ L 284, 31.10.2003, σ. 1),

                              —

                              32004 D 0883: Απόφαση 2004/883/ΕΚ της Επιτροπής της 10.12.2004 (ΕΕ L 373, 21.12.2004, σ. 69).

                        Στο Παράρτημα το τμήμα με τον τίτλο «Κατάταξη σε παγκόσμιες γεωγραφικές ζώνες» αντικαθίσταται ως εξής:
                  «ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΣΕ ΠΑΓΚΟΣΜΙΕΣ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΕΣ ΖΩΝΕΣ
                  1.   Στατιστικές της προσφοράς
                  Παγκόσμιο σύνολο
                  Σύνολο Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου
                  Σύνολο Ευρωπαϊκής Ένωσης (27)
                  Βέλγιο
                  Βουλγαρία
                  Τσεχική Δημοκρατία
                  Δανία
                  Γερμανία
                  Εσθονία
                  Ελλάδα
                  Ισπανία
                  Γαλλία
                  Ιρλανδία
                  Ιταλία
                  Κύπρος
                  Λετονία
                  Λιθουανία
                  Λουξεμβούργο
                  Ουγγαρία
                  Μάλτα
                  Κάτω Χώρες
                  Αυστρία
                  Πολωνία
                  Πορτογαλία
                  Ρουμανία
                  Σλοβενία
                  Σλοβακία
                  Φινλανδία
                  Σουηδία
                  Ηνωμένο Βασίλειο
                  Σύνολο ΕΖΕΣ
                  Ισλανδία
                  Νoρβηγία
                  Ελβετία (συμπ. Λιχτενστάιν)
                  Σύνολο άλλων ευρωπαϊκών χωρών
                  εκ των οποίων:

                              Ρωσία

                              Τουρκία

                              Ουκρανία

                        Σύνολο Αφρικής
                  εκ των οποίων:

                              Νότιος Αφρική

                        Σύνολο Βορείου Αμερικής
                  εκ των οποίων:

                              Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής

                              Καναδάς

                        Σύνολο Νοτίου και Κεντρικής Αμερικής
                  εκ των οποίων:

                              Βραζιλία

                        Σύνολο Ασίας
                  εκ των οποίων:

                              Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας

                              Ιαπωνία

                              Δημοκρατία της Νοτίου Κορέας

                        Σύνολο Αυστραλίας, Ωκεανίας και άλλων εδαφών
                  εκ των οποίων:

                              Αυστραλία

                        Δεν προσδιορίζονται
                  2.   Στατιστικές της ζήτησης
                  Παγκόσμιο σύνολο
                  Σύνολο Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου
                  Σύνολο Ευρωπαϊκής Ένωσης (27)
                  Βέλγιο
                  Βουλγαρία
                  Τσεχική Δημοκρατία
                  Δανία
                  Γερμανία
                  Εσθονία
                  Ελλάδα
                  Ισπανία
                  Γαλλία
                  Ιρλανδία
                  Ιταλία
                  Κύπρος
                  Λετονία
                  Λιθουανία
                  Λουξεμβούργο
                  Ουγγαρία
                  Μάλτα
                  Κάτω Χώρες
                  Αυστρία
                  Πολωνία
                  Πορτογαλία
                  Ρουμανία
                  Σλοβενία
                  Σλοβακία
                  Φινλανδία
                  Σουηδία
                  Ηνωμένο Βασίλειο
                  Σύνολο ΕΖΕΣ
                  Ισλανδία
                  Νoρβηγία
                  Ελβετία (συμπ. Λιχτενστάιν)
                  Σύνολο άλλων ευρωπαϊκών χωρών
                  εκ των οποίων:

                              Ρωσία

                              Τουρκία

                        Σύνολο Αφρικής
                  εκ των οποίων:

                              Νότιος Αφρική

                              Χώρες του Μαγκρέμπ

                        Σύνολο Βορείου Αμερικής
                  εκ των οποίων:

                              Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής

                        Σύνολο Νοτίου και Κεντρικής Αμερικής
                  εκ των οποίων:

                              Αργεντινή

                              Βραζιλία

                        Σύνολο Ασίας
                  εκ των οποίων:

                              Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας

                              Ιαπωνία

                              Δημοκρατία της Νοτίου Κορέας

                        Σύνολο Αυστραλίας, Ωκεανίας και άλλων εδαφών
                  εκ των οποίων:

                              Αυστραλία

                        Δεν προσδιορίζονται»

                  2.

                  32001 L 0109: Οδηγία 2001/109/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 2001, για τις στατιστικές έρευνες που θα διενεργηθούν από τα κράτη μέλη για τον προσδιορισμό του δυναμικού παραγωγής των δενδρώνων ορισμένων ειδών οπωροφόρων δένδρων (ΕΕ L 13, 16.1.2002, σ. 21), όπως τροποποιήθηκε από:

                              —

                              12003 T: Πράξη περί των όρων προσχωρήσεως της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Εσθονίας, της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Λετονίας, της Δημοκρατίας της Λιθουανίας, της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας, της Δημοκρατίας της Μάλτας, της Δημοκρατίας της Πολωνίας, της Δημοκρατίας της Σλοβενίας και της Σλοβακικής Δημοκρατίας και των προσαρμογών των Συνθηκών επί των οποίων βασίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ L 236, 23.9.2003, σ. 33),

                              —

                              32006 D 0128: Απόφαση 2006/128/ΕΚ της Επιτροπής της 3.2.2006 (ΕΕ L 51, 22.2.2006, σ. 21).

                        Το Παράρτημα αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

                     «ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
                     ΕΙΔΗ ΠΟΥ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΤΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ ΣΤΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ

                                 Μήλα

                                 Αχλάδια

                                 Ροδάκινα

                                 Βερίκοκα

                                 Πορτοκάλια

                                 Λεμόνια

                                 Μικρόκαρπα
                                 εσπεριδοειδή

                                 Βέλγιο

                                 x

                                 x

                                 Βουλγαρία

                                 x

                                 x

                                 x

                                 x

                                 Τσεχική Δημοκρατία

                                 x

                                 x

                                 x

                                 x

                                 Δανία

                                 x

                                 x

                                 Γερμανία

                                 x

                                 x

                                 Εσθονία

                                 x

                                 Ελλάδα

                                 x

                                 x

                                 x

                                 x

                                 x

                                 x

                                 x

                                 Ισπανία

                                 x

                                 x

                                 x

                                 x

                                 x

                                 x

                                 x

                                 Γαλλία

                                 x

                                 x

                                 x

                                 x

                                 x

                                 x

                                 x

                                 Ιρλανδία

                                 x

                                 Ιταλία

                                 x

                                 x

                                 x

                                 x

                                 x

                                 x

                                 x

                                 Κύπρος

                                 x

                                 x

                                 x

                                 x

                                 x

                                 x

                                 x

                                 Λετονία

                                 x

                                 x

                                 Λιθουανία

                                 x

                                 x

                                 Λουξεμβούργο

                                 x

                                 x

                                 Ουγγαρία

                                 x

                                 x

                                 x

                                 x

                                 Μάλτα

                                 x

                                 x

                                 x

                                 Κάτω Χώρες

                                 x

                                 x

                                 Αυστρία

                                 x

                                 x

                                 x

                                 x

                                 Πολωνία

                                 x

                                 x

                                 x (1)

                                 x (1)

                                 Πορτογαλία

                                 x

                                 x

                                 x

                                 x

                                 x

                                 x

                                 x

                                 Ρουμανία

                                 x (1)

                                 x (1)

                                 x (1)

                                 x (1)

                                 Σλοβενία

                                 x

                                 x

                                 x

                                 x

                                 Σλοβακία

                                 x

                                 x

                                 x

                                 x

                                 Φινλανδία

                                 x

                                 Σουηδία

                                 x

                                 x

                                 Ηνωμένο Βασίλειο

                                 x

                                 x

         (1)  δεν διεξάγονται έρευνες για: την ηλικία των δένδρων, την πυκνότητα φύτευσης, τις ποικιλίες οπωροφόρων»


Avis juridique important

|

31993L0017

Οδηγία 93/17/ΕΟΚ της Επιτροπής της 30ής Μαρτίου 1993 περί καθορισμού των κοινοτικών κλάσεων βασικών σπόρων γεωμήλων, των προϋποθέσεων και του χαρακτηρισμού που ισχύουν για τις κλάσεις αυτές

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 106 της 30/04/1993 σ. 0007 - 0010 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 3 τόμος 49 σ. 0133  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 3 τόμος 49 σ. 0133

ΟΔΗΓΙΑ 93/17/ΕΟΚ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 30ής Μαρτίου 1993 περί καθορισμού των κοινοτικών κλάσεων βασικών σπόρων γεωμήλων, των προϋποθέσεων και του χαρακτηρισμού που ισχύουν για τις κλάσεις αυτέςΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας,  την οδηγία 66/403/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 1966 περί εμπορίας σπόρων γεωμήλων προς φύτευση (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 93/3/ΕΟΚ της Επιτροπής (2), και ιδίως το άρθρο 3 παράγραφος 3,  Εκτιμώντας:  ότι προκειμένου να εφαρμοσθούν, σε ένα χώρο χωρίς εσωτερικά σύνορα, όπου διασφαλίζεται η ελεύθερη κυκλοφορία των αγαθών σύμφωνα με τις διατάξεις της συνθήκης, οι διατάξεις της οδηγίας 66/403/ΕΟΚ όσον αφορά την εμπορία, στο σύνολο ή σε μέρος του εδάφους  ενός ή περισσοτέρων κρατών μελών, σπόρων γεωμήλων που πληρούν αυστηρότερες προϋποθέσεις από τις προβλεπόμενες στα παραρτήματα Ι και ΙΙ της εν λόγω οδηγίας, είναι σκόπιμο να καθοριστούν οι κοινοτικές κλάσεις βασικών σπόρων γεωμήλων, καθώς και οι  προϋποθέσεις και χαρακτηρισμοί που ισχύουν για τις κλάσεις αυτές- ότι τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με την γνώμη της Μόνιμης Επιτροπής Σπόρων προς Σπορά και Γεωργικών, Δενδροκηπευτικών και Δασικών Φυτών προς Φύτευση,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ: Άρθρο 1  1. Καθορίζονται κοινοτικές κλάσεις βασικών σπόρων γεωμήλων. Σπόροι γεωμήλων επιλέξιμοι για τις κλάσεις αυτές είναι εκείνοι οι οποίοι πληρούν τις προϋποθέσεις για επίσημη πιστοποίηση ως "βασικοί σπόροι γεωμήλων" κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 1  σημείο Α της οδηγίας 66/403/ΕΟΚ, ανταποκρίνονται στις προϋποθέσεις της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου και έχει διαπιστωθεί με επίσημη εξέταση ότι ανταποκρίνονται στις εν λόγω προϋποθέσεις.  2. Οι προϋποθέσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 είναι οι ακόλουθες:  α) οι φυτοϋγειονομικές προϋποθέσεις που καθορίζονται στις οδηγίες:  - 69/464/ΕΟΚ του Συμβουλίου (3),   - 69/465/ΕΟΚ του Συμβουλίου (4),   - 77/93/ΕΟΚ του Συμβουλίου (5),   - 80/665/ΕΟΚ του Συμβουλίου (6)- β) οι σπόροι γεωμήλων πρέπει να προέρχονται από υλικό το οποίο ανταποκρίνεται στις προϋποθέσεις που καθορίζονται στο παράρτημα Ι και να ανταποκρίνονται στις πρόσθετες ή αυστηρότερες προϋποθέσεις που καθορίζονται στο παράρτημα ΙΙ. Άρθρο 2  1. Ο χαρακτηρισμός των κοινοτικών κλάσεων βασικών σπόρων γεωμήλων είναι:  α) είτε "κλάση ΕΟΚ 1" στην περίπτωση που πληρούνται οι προϋποθέσεις που καθορίζονται στο παράρτημα Ι εκτός του σημείου 3.3 στοιχείο β) και στο παράρτημα ΙΙ σημείο 1- β) είτε "κλάση ΕΟΚ 2" στην περίπτωση που πληρούνται οι προϋποθέσεις που καθορίζονται στο παράρτημα Ι εκτός του σημείου 3.3 στοιχείο α) και στο παράρτημα ΙΙ σημείο 2- γ) είτε "κλάση ΕΟΚ 3" στην περίπτωση που πληρούνται οι προϋποθέσεις που καθορίζονται στο παράρτημα Ι εκτός του σημείου 3.3 στοιχείο α) και στο παράρτημα ΙΙ σημείο 3.  Ο χαρακτηρισμός αναγράφεται στην επίσημη ετικέτα που προβλέπεται στο παράρτημα ΙΙΙ της οδηγίας 66/403/ΕΟΚ, υπό το λήμμα "κλάση".  2. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή ως προς την έκταση εφαρμογής των αντίστοιχων κοινοτικών κλάσεων κατά την πιστοποίηση της δικής τους παραγωγής. Άρθρο 3  1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία πριν από την ημερομηνία που προβλέπεται για τη θέση σε εφαρμογή της οδηγίας 91/683/ΕΟΚ του Συμβουλίου  (7). Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.  Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις εν λόγω διατάξεις, αυτές περιέχουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της παραπομπής αποφασίζεται από τα κράτη μέλη.  2. Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου, τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία. Άρθρο 4  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.  Βρυξέλλες, 30 Μαρτίου 1993. Για την Επιτροπή Rene STEICHEN Μέλος της Επιτροπής (1) ΕΕ αριθ. 125 της 11. 7. 1966, σ. 2320/66.  (2) ΕΕ αριθ. L 54 της 5. 3. 1993, σ. 21.  (3) ΕΕ αριθ. L 323 της 24. 12. 1969, σ. 1.  (4) ΕΕ αριθ. L 323 της 24. 12. 1969, σ. 3.  (5) ΕΕ αριθ. L 26 της 31. 1. 1977, σ. 20.  (6) ΕΕ αριθ. L 180 της 14. 7. 1980, σ. 30.  (7) ΕΕ αριθ. L 376 της 31. 12. 1991, σ. 29.    ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I   ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΛΗΡΟΙ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΑΠΟ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΟΙ ΚΟΙΝΟΤΙΚΕΣ ΚΛΑΣΕΙΣ ΒΑΣΙΚΩΝ ΣΠΟΡΩΝ ΓΕΩΜΗΛΩΝ  1. Όπου χρησιμοποιούνται μέθοδοι μικροπολλαπλασιασμού, συμπεριλαμβανομένης της τεχνικής του μεριστήματος:  1.1. ο μητρικός κόνδυλος πρέπει να είναι απαλλαγμένος από τους κάτωθι επιβλαβείς οργανισμούς:  α) Erwinia carotovora var. atroseptica-  β) Erwinia chrysanthemi-  γ) Ιός που προκαλεί το καρούλιασμα των φύλλων των γεωμήλων-  δ) Ιός των γεωμήλων Α-  ε) Ιός των γεωμήλων Μ-  στ) Ιός των γεωμήλων S-  ζ) Ιός των γεωμήλων Χ-  η) Ιός των γεωμήλων Y.   Η πλήρωση των ανωτέρω προϋποθέσεων διαπιστώνεται με επίσημη δοκιμασία ή δοκιμασία υπό επίσημη εποπτεία σύμφωνα με τις κατάλληλες μεθόδους- 1.2. το υλικό που πολλαπλασιάζεται in vitro και προέρχεται από τον μητρικό κόνδυλο πρέπει να συμμορφώνεται με τις προϋποθέσεις του ανωτέρω σημείου 1.1. Εντούτοις, οι απαιτήσεις για υποχρεωτική επίσημη δοκιμασία ή δοκιμασία υπό επίσημη εποπτεία δεν έχουν  εφαρμογή.  2. Όπου χρησιμοποιείται η μέθοδος κλωνικής επιλογής, το αρχικό φυτό και οι κόνδυλοι που προέρχονται άμεσα από αυτό πρέπει:  2.1. να είναι απαλλαγμένα από τους επιβλαβείς οργανισμούς που απαριθμούνται ανωτέρω στο σημείο 1.1. Η πλήρωση των προϋποθέσεων από το στοιχείο γ) έως το στοιχείο η) διαπιστώνεται με επίσημη δοκιμασία ή δοκιμασία υπό επίσημη εποπτεία σύμφωνα με τις  κατάλληλες μεθόδους- 2.2. να έχουν αναπτυχθεί σε καλλιέργεια η οποία ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του κατωτέρω σημείου 3.  3. Οι καλλιέργειες πρέπει:  3.1. να γίνονται σε έδαφος όπου έχουν παρέλθει τουλάχιστον τρία έτη από την τελευταία καλλιέργεια γεωμήλων- 3.2. να είναι απομονωμένες από καλλιέργειες κατώτερου καθεστώτος με επαρκή για την απομόνωση απόσταση. Η πλήρωση της απαίτησης αυτής ελέγχεται με επίσημο καλλιεργητικό έλεγχο- 3.3. όσον αφορά την μελάνωση:  α) να είναι απαλλαγμένες από μελάνωση στην περίπτωση της "κλάσης ΕΟΚ 1" ή  β) να περιέχουν σε ποσοστό κατώτερο από 0,25 % φυτά προσβεβλημένα από μελάνωση στην περίπτωση της "κλάσης ΕΟΚ 2" και της "κλάσης ΕΟΚ 3".   Η πλήρωση της προϋπόθεσης αυτής ελέγχεται με επίσημο καλλιεργητικό έλεγχο- 3.4. να περιέχουν σε ποσοστό κατώτερο από 0,1 % φυτά που παρουσιάζουν συμπτώματα μόλυνσης από ιούς. Η πλήρωση της προϋπόθεσης αυτής ελέγχεται με επίσημο καλλιεργητικό έλεγχο ο οποίος συμπληρώνεται, σε περίπτωση αμφιβολίας, με εργαστηριακές δοκιμασίες  των φύλλων σύμφωνα με τις κατάλληλες μεθόδους- 3.5. όπου προβλέπεται επίσημος καλλιεργητικός έλεγχος, να υποβάλλονται σε δύο τουλάχιστον επισήμους καλλιεργητικούς ελέγχους- 3.6. να υπόκεινται στο χαμηλότερο δυνατό όριο όσον αφορά το μέγιστο αριθμό πολλαπλασιασμών, λαμβανομένων υπόψη των συνθηκών παραγωγής.       ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II   ΠΡΟΣΘΕΤΕΣ Ή ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΕΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΛΗΡΟΥΝ Η ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΜΕΡΙΔΕΣ ΤΩΝ ΚΟΙΝΟΤΙΚΩΝ ΚΛΑΣΕΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΣΠΟΡΩΝ ΓΕΩΜΗΛΩΝ  1. "Κλάση ΕΟΚ 1" 1.1. Η καλλιέργεια πρέπει:  1.1.1. να γίνεται σε έδαφος όπου έχουν παρέλθει τουλάχιστον τρία έτη από την τελευταία καλλιέργεια γεωμήλων- 1.1.2. να είναι απαλλαγμένη από φυτά προσβεβλημένα από μελάνωση. Η πλήρωση της προϋπόθεσης αυτής ελέγχεται με επίσημο καλλιεργητικό έλεγχο- 1.1.3. να περιέχει σε ποσοστό κατώτερο από 0,5 % φυτά που παρουσιάζουν συμπτώματα μόλυνσης από ιούς. Η πλήρωση της προϋπόθεσης αυτής ελέγχεται με επίσημο καλλιεργητικό έλεγχο ο οποίος συμπληρώνεται, σε περίπτωση αμφιβολίας, με εργαστηριακές δοκιμασίες  των φύλλων σύμφωνα με τις κατάλληλες μεθόδους- 1.1.4. όπου προβλέπεται επίσημος καλλιεργητικός έλεγχος, να υποβάλλεται σε δύο τουλάχιστον επισήμους καλλιεργητικούς ελέγχους- 1.1.5. να υπόκειται στο χαμηλότερο δυνατό όριο όσον αφορά τον μέγιστο αριθμό πολλαπλασιασμών, λαμβανομένων υπόψη των συνθηκών παραγωγής.  1.2. Οι μερίδες δεν πρέπει:  1.2.1. να περιέχουν σε ποσοστό μεγαλύτερο από 1 % του βάρους τους χώμα και ξένα σώματα. Η πλήρωση της προϋπόθεσης αυτής ελέγχεται με επίσημη εξέταση- 1.2.2. να περιέχουν σε ποσοστό μεγαλύτερο από 0,5 % του βάρους τους κονδύλους προσβεβλημένους από ξηρά ή υγρά σήψη. Η πλήρωση της προϋπόθεσης αυτής ελέγχεται με επίσημη εξέταση.  2. "Κλάση ΕΟΚ 2" Εφαρμόζονται οι προϋποθέσεις που καθορίζονται στο σημείο 1, με εξαίρεση το σημείο 1.1.2. Το όριο των προσβεβλημένων από μελάνωση φυτών δεν υπερβαίνει το 0,5 %.  3. "Κλάση ΕΟΚ 3" Εφαρμόζονται οι προϋποθέσεις που καθορίζονται στο σημείο 1, με εξαίρεση τα σημεία 1.1.2 και 1.1.3.  Το όριο των προσβεβλημένων από μελάνωση φυτών δεν υπερβαίνει το 1 %. Το όριο των φυτών που παρουσιάζουν συμπτώματα προσβολής από ιούς δεν υπερβαίνει το 1 %.