title: Οδηγία 2009/75/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009 , σχετικά με τις διατάξεις προστασίας σε περίπτωση ανατροπής των γεωργικών ή δασικών ελκυστήρων με τροχούς (στατικές δοκιμές) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

text:
               3.10.2009

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 261/40

      ΟΔΗΓΊΑ 2009/75/ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ

   της 13ης Ιουλίου 2009
   σχετικά με τις διατάξεις προστασίας σε περίπτωση ανατροπής των γεωργικών ή δασικών ελκυστήρων με τροχούς (στατικές δοκιμές)
   (κωδικοποιημένη έκδοση)
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 95,
   την πρόταση της Επιτροπής,
   τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
   Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της συνθήκης (2),
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Η οδηγία 79/622/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 1979, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων στις διατάξεις προστασίας σε περίπτωση ανατροπής των γεωργικών η δασικών ελκυστήρων με τροχούς (στατικές δοκιμές) (3) έχει τροποποιηθεί επανειλημμένα και ουσιωδώς (4). Είναι, ως εκ τούτου, σκόπιμη, για λόγους σαφήνειας και ορθολογισμού, η κωδικοποίηση της εν λόγω οδηγίας.

               (2)

               Η οδηγία 79/622/ΕΟΚ είναι μία από τις επιμέρους οδηγίες του συστήματος έγκρισης τύπου ΕΚ που προβλεπόταν από την οδηγία 74/150/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 4ης Μαρτίου 1974, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την έγκριση τόπου γεωργικών ή δασικών ελκυστήρων, όπως αντικαταστάθηκε με την οδηγία 2003/37/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Μαΐου 2003, σχετικά με την έγκριση τύπου γεωργικών ή δασικών ελκυστήρων, των ρυμουλκουμένων και των εναλλάξιμων ρυμουλκούμενων μηχανημάτων τους, καθώς και των συστημάτων, κατασκευαστικών στοιχείων και χωριστών τεχνικών ενοτήτων των οχημάτων αυτών (5) και θεσπίζει τις τεχνικές προδιαγραφές σχετικά με τον σχεδιασμό και την κατασκευή των γεωργικών ή δασικών ελκυστήρων όσον αφορά τις διατάξεις προστασίας σε περίπτωση ανατροπής (στατικές δοκιμές). Αυτές οι τεχνικές προδιαγραφές αφορούν την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών ενόψει της εφαρμογής, για κάθε τύπο ελκυστήρα, της διαδικασίας έγκρισης τύπου ΕΚ που προβλέπεται από την οδηγία 2003/37/ΕΚ. Κατά συνέπεια, οι διατάξεις της οδηγίας 2003/37/ΕΚ σχετικά με τους γεωργικούς και δασικούς ελκυστήρες, τα ρυμουλκούμενά τους και τα εναλλάξιμα ρυμουλκούμενα μηχανήματά καθώς και τα συστήματα, τα κατασκευαστικά στοιχεία και τις χωριστές τεχνικές ενότητες των οχημάτων εφαρμόζονται στην παρούσα οδηγία.

               (3)

               Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να θίξει τις υποχρεώσεις των κρατών μελών όσον αφορά τις προθεσμίες ενσωμάτωσης στο εθνικό δίκαιο των οδηγιών που εμφαίνονται στο παράρτημα Χ μέρος Β,

         ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
   Άρθρο 1
   Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται επί των ελκυστήρων που καθορίζει το άρθρο 2 στοιχείο ι) της οδηγίας 2003/37/ΕΚ, οι οποίοι έχουν τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:

               α)

               απόσταση εκ του εδάφους 1 000 χιλιοστόμετρα κατά μέγιστο όριο·

               β)

               σταθερό εύρος μεταξύ των τροχών ή ρυθμιζόμενο εύρος μεταξύ των τροχών ενός εκ των κινητηρίων αξόνων τουλάχιστον 1 150 χιλιοστόμετρα·

               γ)

               δυνατότητα να είναι εφοδιασμένοι διαμιάς διατάξεως συζεύξεως πολλαπλών σημείων για μεταθέσιμα εργαλεία και διαμιάς διατάξεως έλξεως·

               δ)

               μάζα μεγαλύτερη ή ίση προς 800 χιλιόγραμμα, αντιστοιχούσα σε μάζα κενού οχήματος του ελκυστήρα, όπως προβλέπει το σημείο 2.1.1 του παραρτήματος I της οδηγίας 2003/37/ΕΚ, συμπεριλαμβανομένων της διατάξεως προστασίας σε περίπτωση ανατροπής, τοποθετημένης συμφώνως προς την παρούσα οδηγία, και των ελαστικών της μεγαλύτερης διαμέτρου που συνιστά ο κατασκευαστής.

         Άρθρο 2
   1.   Κάθε κράτος μέλος επικυρώνει κάθε τύπο διατάξεως προστασίας σε περίπτωση ανατροπής καθώς και της στερεώσεώς της επί του ελκυστήρα, συμφώνα με τις προβλεπόμενες στα παραρτήματα I έως V προδιαγραφές κατασκευής και δοκιμής.
   2.   Το κράτος μέλος το οποίο προέβη στην επικύρωση ΕΚ λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα για να επιβλέπει, εφόσον τούτο είναι αναγκαίο, την πιστότητα της κατασκευής προς τον τύπο που έχει επικυρωθεί, εν ανάγκη σε συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές των άλλων κρατών μελών. Η επίβλεψη αυτή περιορίζεται σε δειγματοληψίες.
   Άρθρο 3
   Τα κράτη μέλη χορηγούν στον κατασκευαστή ελκυστήρα ή στον κατασκευαστή διατάξεως προστασίας σε περίπτωση ανατροπής, ή στους αντίστοιχους εντολοδόχους τους, ένα σήμα επικυρώσεως ΕΚ σύμφωνο προς το πρότυπο που καθορίζεται στο παράρτημα VI για κάθε τύπο διατάξεως προστασίας σε περίπτωση ανατροπής ως επίσης και της στερεώσεώς της επί του ελκυστήρα που επικυρώνουν βάσει του άρθρου 2.
   Τα κράτη μέλη θεσπίζουν όλες τις αναγκαίες διατάξεις για να εμποδίσουν τη χρήση σημάτων που δύνανται να προκαλέσουν σύγχυση μεταξύ των διατάξεων αυτών, ο τύπος των οποίων έχει επικυρωθεί βάσει του άρθρου 2, και άλλων διατάξεων.
   Άρθρο 4
   Τα κράτη μέλη δεν δύνανται να απαγορεύουν τη διάθεση στην αγορά των διατάξεων προστασίας σε περίπτωση ανατροπής καθώς και της στερέωσής τους επί του ελκυστήρα για λόγους που αφορούν την κατασκευή τους, εφόσον αυτές φέρουν το σήμα επικυρώσεως ΕΚ.
   Πάντως, ένα κράτος μέλος δύναται να απαγορεύει τη διάθεση στην αγορά διατάξεων που φέρουν το σήμα επικυρώσεως ΕΚ, οι οποίες δεν συμμορφώνονται εκ συστήματος προς τον τύπο που έχει επικυρωθεί.
   Το εν λόγω κράτος μέλος πληροφορεί αμέσως τα άλλα κράτη μέλη και την Επιτροπή περί των ληφθέντων μέτρων και καθορίζει τους λόγους της απόφασης του.
   Άρθρο 5
   Οι αρμόδιες αρχές κάθε κράτους μέλους αποστέλλουν στις αντίστοιχες αρμόδιες αρχές των άλλων κρατών μελών, εντός προθεσμίας ενός μηνός, αντίγραφο των δελτίων επικυρώσεως ΕΚ, το πρότυπο των οποίων παρουσιάζεται στο παράρτημα VII, που έχουν συνταχθεί για κάθε τύπο διατάξεως προστασίας σε περίπτωση ανατροπής την οποία επικυρώνουν ή αρνούνται να επικυρώσουν.
   Άρθρο 6
   1.   Αν το κράτος μέλος το οποίο χορήγησε την επικύρωση ΕΚ διαπιστώσει ότι πολλές εκ των διατάξεων προστασίας σε περίπτωση ανατροπής καθώς και της στερέωσής τους επί του ελκυστήρα που φέρουν το αυτό σήμα επικυρώσεως Ε δεν είναι σύμφωνες προς τον τύπο που έχει επικυρώσει, λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλισθεί η πιστότητα της παραγωγής προς τον τύπο που έχει επικυρωθεί.
   Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αυτού πληροφορούν τις αντίστοιχες αρχές των άλλων κρατών μελών περί των ληφθέντων μέτρων, τα οποία δύνανται να επεκταθούν, όταν πρόκειται για σοβαρή και επαναλαμβανομένη έλλειψη πιστότητος, μέχρι την ανάκληση της επικυρώσεως ΕΚ.
   Οι εν λόγω αρχές λαμβάνουν τα ίδια μέτρα αν πληροφορηθούν από τις αρμόδιες αρχές άλλου κράτους μέλους την ύπαρξη τέτοιας έλλειψης πιστότητας.
   2.   Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών αλληλοενημερώνονται, εντός προθεσμίας ενός μηνός, για την ανάκληση της χορηγηθείσας επικυρώσεως ΕΚ, καθώς και για τους λόγους που δικαιολογούν το μέτρο αυτό.
   Άρθρο 7
   Κάθε απόφαση συνεπαγόμενη άρνηση ή ανάκληση επικυρώσεως ΕΚ ή απαγόρευση διάθεσης στην αγορά ή χρήσης, ληφθείσα βάσει των θεσπισθέντων διατάξεων κατ’ εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, αναφέρει λεπτομερώς τους λόγους επί των οποίων βασίζεται.
   Η απόφαση αυτή κοινοποιείται στον ενδιαφερόμενο με μνεία των υφισταμένων ενδίκων μέσων βάσει της ισχυούσης στα κράτη μέλη νομοθεσίας και των προθεσμιών εντός των οποίων τα ένδικα αυτά μέσα δύνανται να ασκηθούν.
   Άρθρο 8
   1.   Τα κράτη μέλη δεν δύνανται να αρνούνται να χορηγήσουν επικύρωση ΕΚ ή να εκδώσουν το έγγραφο που προβλέπεται στο άρθρο 2 στοιχείο κα) της οδηγίας 2003/37/ΕΚ, ή να χορηγήσουν εθνική επικύρωση τύπου ενός ελκυστήρα για λόγους που αφορούν τις διατάξεις προστασίας σε περίπτωση ανατροπής, εφόσον πληρούνται οι προδιαγραφές των παραρτημάτων Ι έως ΙΧ.
   2.   Τα κράτη μέλη δεν δύνανται να χορηγούν το έγγραφο που προβλέπεται στο άρθρο 2 στοιχείο κα) της οδηγίας 2003/37/ΕΚ, για έναν τύπο ελκυστήρος, εάν αυτός δεν πληροί τις προδιαγραφές της παρούσας οδηγίας.
   Τα κράτη μέλη δύνανται να αρνούνται να χορηγήσουν εθνική επικύρωση τύπου για έναν τύπο ελκυστήρος, εάν αυτός δεν πληροί τις προδιαγραφές της παρούσας οδηγίας.
   Άρθρο 9
   Τα κράτη μέλη δεν δύνανται να αρνηθούν την καταχώριση στα μητρώα, ούτε να απαγορεύσουν την πώληση, την πρώτη θέση σε κυκλοφορία ή τη χρήση των ελκυστήρων για λόγους που αφορούν τις διατάξεις προστασίας σε περίπτωση ανατροπής, εάν αυτοί ανταποκρίνονται στις προδιαγραφές των παραρτημάτων Ι έως ΙΧ.
   Άρθρο 10
   Στο πλαίσιο της επικύρωσης ΕΚ, κάθε ελκυστήρας κατά το άρθρο 1 πρέπει να είναι εφοδιασμένος με διάταξη προστασίας σε περίπτωση ανατροπής που ανταποκρίνεται στις προδιαγραφές των παραρτημάτων I έως IV.
   Πάντως, οι ελκυστήρες που προσδιορίζονται στο άρθρο 1 της οδηγίας 2009/57/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τις διατάξεις προστασίας σε περίπτωση ανατροπής των γεωργικών ή δασικών ελκυστήρων με τροχούς (6), δύνανται να είναι εφοδιασμένοι, στο πλαίσιο της επικύρωσης ΕΚ, με διάταξη προστασίας σε περίπτωση ανατροπής που ανταποκρίνεται στις προδιαγραφές των παραρτημάτων I έως IV της εν λόγω οδηγίας.
   Άρθρο 11
   Οι αναγκαίες τροποποιήσεις για την προσαρμογή στην τεχνολογική πρόοδο των διατάξεων των παραρτημάτων Ι έως ΙΧ εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία στην οποία παραπέμπει το άρθρο 20 παράγραφος 2 της οδηγίας 2003/37/ΕΚ.
   Άρθρο 12
   Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
   Άρθρο 13
   Η οδηγία 79/622/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε με τις πράξεις που παρατίθενται στο παράρτημα Χ, μέρος Α, καταργείται, με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων των κρατών μελών όσον αφορά στις προθεσμίες ενσωμάτωσης στο εθνικό δίκαιο των οδηγιών που εμφαίνονται στο παράρτημα Χ, μέρος Β.
   Οι αναφορές στην καταργούμενη οδηγία θεωρούνται ως αναφορές στην παρούσα οδηγία και διαβάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας του παραρτήματος ΧΙ.
   Άρθρο 14
   Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
   Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2010.
   Άρθρο 15
   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 13 Ιουλίου 2009.

            Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         H.-G. PÖTTERING

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         E. ERLANDSSON

      (1)  ΕΕ C 211 της 19.8.2008, σ. 17.

      (2)  Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 17ης Ιουνίου 2008 (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα) και απόφαση του Συμβουλίου της 22ας Ιουνίου 2009.

      (3)  ΕΕ L 179 της 17.7.1979, σ. 1.

      (4)  Παράρτημα Χ μέρος Α.

      (5)  ΕΕ L 171 της 9.7.2003, σ. 1.

      (6)  Βλέπε σελίδα 1 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας.

      ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΩΝ

                     ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I

               Προϋποθέσεις επικύρωσης ΕΚ

                     ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II

               Συνθήκες των δοκιμών αντοχής των δομών προστασίας και της στερέωσής τους επί του ελκυστήρα

                     ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III

               Διαδικασία δοκιμής

                     ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV

               Εικόνες

                     ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V

               Υπόδειγμα του πρακτικού περί των δοκιμών επικύρωσης ΕΚ για δομή προστασίας (θάλαμος ή πλαίσιο ασφαλείας) όσον αφορά στην αντοχή της ως επίσης και στην αντοχή της στερέωσής της επί του ελκυστήρα (στατικές δοκιμές)

                     ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VI

               Σήμανση

                     ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VII

               Υπόδειγμα δελτίου επικύρωσης ΕΚ

                     ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VIII

               Προϋποθέσεις έγκρισης ΕΚ

                     ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IX

               Υπόδειγμα παραρτήματος στο δελτίο επικύρωσης ΕΚ τύπου ελκυστήρα όσον αφορά στην αντοχή των δομών προστασίας (θάλαμος ή πλαίσιο ασφαλείας) ως επίσης και της στερέωσής τους επί του ελκυστήρα (στατικές δοκιμές)

                     ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ X

                  Μέρος A: Καταργούμενη οδηγία με κατάλογο των διαδοχικών τροποποιήσεών της
                  Μέρος Β: Κατάλογος προθεσμιών ενσωμάτωσης στο εθνικό δίκαιο

                     ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΧΙ

               Πίνακας αντιστοιχίας

         ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I

            Προϋποθέσεις επικύρωσης εκ κατασκευαστικού στοιχείου

         1.   ΟΡΙΣΜΟΣ

                     1.1.

                     Ως διάταξη προστασίας σε περίπτωση ανατροπής (θάλαμος ή πλαίσιο ασφαλείας), επονομαζόμενη κατωτέρω «δομή προστασίας», νοούνται οι προβλεπόμενες δομές επί ελκυστήρα που έχουν ως βασικό στόχο να αποσοβήσουν ή να περιορίσουν τους κινδύνους που διατρέχει ο οδηγός σε περίπτωση ανατροπής του ελκυστήρα κατά τη διάρκεια της κανονικής του χρήσεως.

                     1.2.

                     Οι αναφερόμενες στο σημείο 1.1 δομές χαρακτηρίζονται από το γεγονός ότι, κατά τη διάρκεια των προβλεπομένων στα παραρτήματα II και III δοκιμών, εμφανίζουν ελεύθερο χώρο επαρκώς μεγάλο για την προστασία του οδηγού.

               2.   ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ

                     2.1.

                     Όλες οι δομές προστασίας ως επίσης και η στερέωσή τους επί του ελκυστήρα πρέπει να έχουν σχεδιασθεί και κατασκευασθεί κατά τέτοιο τρόπο ώστε να εξασφαλίζουν το βασικό σκοπό που υποδεικνύεται στο σημείο 1.

                     2.2.

                     Ο όρος αυτός θεωρείται ότι πληρούται αν τηρούνται οι προδιαγραφές των παραρτημάτων II και III.

               3.   ΑΙΤΗΣΗ ΕΠΙΚΥΡΩΣΗΣ ΕΚ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΟΥ ΣΤΟΙΧΕΙΟΥ

                     3.1.

                     Η αίτηση επικύρωσης ΕΚ κατασκευαστικού στοιχείου όσον αφορά την αντοχή των δομών προστασίας ως επίσης και της στερεώσεώς τους επί του ελκυστήρα παρουσιάζεται υπό του κατασκευαστού του ελκυστήρα ή υπό του κατασκευαστού της δομής προστασίας ή υπό των αντιστοίχων εντολοδόχων τους.

                     3.2.

                     Η αίτηση επικύρωσης ΕΚ κατασκευαστικού στοιχείου συνοδεύεται από τα ακόλουθα στοιχεία, εις τριπλούν, και από τις ακόλουθες ενδείξεις:

                                 —

                                 σχέδιο, μετά κλίμακος ή ενδείξεως των διαστάσεων, της διατάξεως του συνόλου της δομής προστασίας. Ειδικότερα, το σχέδιο αυτό πρέπει να αναπαράγει τη λεπτομέρεια των εξαρτημάτων στερεώσεως,

                                 —

                                 φωτογραφίες της πλευράς και της οπισθίας όψεως, υποδεικνύουσες τις λεπτομέρειες στερεώσεως,

                                 —

                                 σύντομη περιγραφή της δομής προστασίας περιλαμβάνουσα τον τύπο κατασκευής, τα συστήματα στερεώσεως επί του ελκυστήρα και, αν είναι αναγκαίο, τις λεπτομέρειες επενδύσεως, τα μέσα προσβάσεως και τις δυνατότητες απελευθερώσεως, επεξηγήσεις για την εσωτερική επένδυση, ιδιομορφίες που είναι ικανές να εμποδίσουν τις διαδοχικές ανατροπές του ελκυστήρα και λεπτομέρειες για το σύστημα θερμάνσεως και αερισμού,

                                 —

                                 δεδομένα σχετικά με τα χρησιμοποιούμενα υλικά για τις δομές και τα στοιχεία στερεώσεως της δομής προστασίας (βλέπε παράρτημα V).

                     3.3.

                     Ελκυστήρας αντιπροσωπευτικός του τύπου ελκυστήρα για τον οποίο προορίζεται η δομή προστασίας που πρέπει να επικυρωθεί παρουσιάζεται στην τεχνική υπηρεσία την επιφορτισμένη με τις δοκιμές επικύρωσης. Ο ελκυστήρας αυτός είναι εφοδιασμένος διά της δομής προστασίας.

                     3.4.

                     Ο κάτοχος της επικύρωσης ΕΚ κατασκευαστικού στοιχείου δύναται να ζητήσει να επεκταθεί αυτή η επικύρωση σε άλλους τύπους ελκυστήρων. Οι αρμόδιες αρχές που εχορήγησαν την αρχική επικύρωση ΕΚ κατασκευαστικού στοιχείου χορηγούν την αιτουμένη επέκταση αν η δομή προστασίας και ο (οι) τύπος(-οι) ελκυστήρος για τον οποίο αιτείται η επέκταση της αρχικής επικύρωσης ΕΚ ανταποκρίνεται στις ακόλουθες προϋποθέσεις:

                                 —

                                 η μάζα του μη ερματισμένου ελκυστήρα, προσδιοριζομένη στο παράρτημα II σημείο 1.3, δεν υπερβαίνει πλέον του 5 % τη μάζα αναφοράς που χρησιμοποιείται για τη δοκιμή,

                                 —

                                 ο τρόπος στερεώσεως και τα σημεία τοποθετήσεως επί του ελκυστήρα είναι ταυτόσημα,

                                 —

                                 τα στοιχεία που τον συνθέτουν, ως ο προφυλακτήρας ιλύος και το κάλυμμα, που δύνανται να χρησιμεύσουν ως φορείς της δομής προστασίας, είναι ταυτόσημα,

                                 —

                                 η θέση και οι βασικές διαστάσεις του καθίσματος στο εσωτερικό της δομής προστασίας και οι σχετικές θέσεις της δομής προστασίας και του ελκυστήρα πρέπει να είναι τέτοιες ώστε η ζώνη απελευθερώσεως να εξακολουθεί να προστατεύεται από τη δομή κατά τη διάρκεια των διαφόρων φάσεων των δοκιμών οποιεσδήποτε και αν είναι οι υφιστάμενες παραμορφώσεις.

               4.   ΕΠΙΓΡΑΦΕΣ

                     4.1.

                     Κάθε δομή προστασίας, σύμφωνη προς τον επικυρωθέντα τύπο, πρέπει να φέρει τις ακόλουθες επιγραφές:

                                 4.1.1.

                                 βιομηχανικό ή εμπορικό σήμα·

                                 4.1.2.

                                 σήμα επικύρωσης ΕΚ κατασκευαστικού στοιχείου σύμφωνο προς το υπόδειγμα που παρουσιάζεται στο παράρτημα VΙ·

                                 4.1.3.

                                 αριθμό σειράς της δομής προστασίας·

                                 4.1.4.

                                 σήμα και τύπο(-ους) ελκυστήρων για τους οποίους προορίζεται η δομή προστασίας.

                     4.2.

                     Όλες αυτές οι ενδείξεις πρέπει να παρουσιάζονται επί μικρής πινακίδος.

                     4.3.

                     Οι επιγραφές πρέπει να είναι ορατές, ευανάγνωστες και ανεξίτηλες.

         ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II

            Συνθήκες των δοκιμών αντοχής των δομών προστασίας και της στερέωσής τους επί του ελκυστήρα

         1.   ΓΕΝΙΚΟΤΗΤΕΣ
         1.1.   Σκοπός των δοκιμών
         Οι πραγματοποιούμενες με τη βοήθεια ειδικών διατάξεων δοκιμές προορίζονται να υποκαταστήσουν τις επιβαλλόμενες στη δομή προστασίας σε περίπτωση ανατροπής του ελκυστήρος φορτίσεως. Οι δοκιμές αυτές, περιγραφόμενες στο παράρτημα III, πρέπει να επιτρέπουν τις παρατηρήσεις επί της αντοχής της δομής προστασίας και των στερεώσεων τους επί του ελκυστήρα ως επίσης και παντός τμήματος του ελκυστήρος που μεταβιβάζει το φορτίο δοκιμής.
         1.2.   Προετοιμασία των δοκιμών
         1.2.1.   Η δομή προστασίας πρέπει να είναι σύμφωνη προς τις εξειδικεύσεις της παραγωγής σε σειρά. Στερεώνεται, συμφώνως προς την υποδεικνυόμενη υπό των κατασκευαστών μέθοδο, σε έναν από τους ελκυστήρες για τους οποίους έχει σχεδιασθεί. Για τη δοκιμή δεν είναι αναγκαίο να διατίθεται ελκυστήρας πλήρης. Πάντως, η δομή προστασίας και τα προς έλεγχο τμήματα του ελκυστήρα στα οποία αυτή η δομή στερεώνεται πρέπει να αποτελούν εγκατάσταση κατάλληλη για τη διενέργεια των δοκιμών, ονομαζομένη κατωτέρω «σύνολο».
         1.2.2.   Το σύνολο πρέπει να στερεώνεται επί του πάγκου δοκιμής κατά τέτοιο τρόπο ώστε υπό την επίδραση της φορτίσεως τα στοιχεία που συνδέουν το σύνολο με τον πάγκο δοκιμής να μην υπόκεινται παρά σε ελάχιστες παραμορφώσεις σε σχέση προς τη δομή προστασίας. Η μέθοδος στερεώσεως του συνόλου επί της πλακός του οριζοντίου τμήματος του καθίσματος δεν πρέπει να μεταβάλλει την αντίσταση του συνόλου.
         1.2.3.   Το σύνολο πρέπει να συγκρατείται και να στερεώνεται ή να τροποποιείται κατά τέτοιο τρόπο ώστε όλη η δύναμη δοκιμής να απορροφάται υπό της δομής προστασίας και τα σημεία στηρίξεώς της, στα άκαμπτα στοιχεία του ελκυστήρα.
         1.2.3.1.   Για να τηρηθούν οι προδιαγραφές του σημείου 1.2.3, η τροποποίηση πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα να ασφαλίζει κάθε σύστημα αναρτήσεως του ελκυστήρα, σε κίνηση κατά τρόπο ώστε αυτός να μην απορροφά κανένα κλάσμα της ενεργείας δοκιμής.
         1.2.4.   Για τις δοκιμές, ο ελκυστήρας πρέπει να είναι εξοπλισμένος με όλα τα εξαρτήματα της παραγωγής σε σειρά που είναι δυνατόν να επηρεάζουν την αντίσταση της δομής προστασίας ή που είναι δυνατόν να είναι αναγκαία στη δοκιμή αντιστάσεως.
         Τα εξαρτήματα που δύνανται να προξενούν κινδύνους εντός της ζώνης απελευθερώσεως πρέπει επίσης να υπάρχουν για να είναι δυνατόν να εξετασθεί εάν πληρούνται οι απαιτούμενες στο σημείο 4 προϋποθέσεις.
         Κατά τη διάρκεια των δοκιμών αφαιρούνται όλα τα στοιχεία τα οποία θα μπορούσε να αφαιρέσει ο ίδιος ο οδηγός κατά τη χρήση. Σε περίπτωση που οι πόρτες και τα παράθυρα μπορούν να παραμείνουν ανοικτά ή να αφαιρεθούν κατά τη χρήση, πρέπει να παραμείνουν ανοικτά ή να αφαιρεθούν κατά τη διάρκεια των δοκιμών, ούτως ώστε να μην αυξάνεται η αντίσταση της δομής προστασίας. Εάν, στη θέση αυτή, παρουσιάζουν κίνδυνο για τον οδηγό σε περίπτωση ανατροπής του ελκυστήρα, αυτό πρέπει να αναφέρεται στην έκθεση δοκιμής.
         1.3.   Μάζα του ελκυστήρα
         Η μάζα αναφοράς που χρησιμοποιείται στις σχέσεις (βλέπε παράρτημα III) για τον υπολογισμό των ενεργειών και της δυνάμεως συνθλίψεως, είναι τουλάχιστον αυτή που ορίζεται στο σημείο 2.1.1 του παραρτήματος I της οδηγίας 2003/37/ΕΚ (δηλαδή χωρίς τα προαιρετικά εξαρτήματα αλλά στην οποία περιλαμβάνεται το ύδωρ ψύξεως, τα λιπαντικά, τα καύσιμα, τα εργαλεία και ο οδηγός), συν τη δομή προστασίας και μείον 75 χιλιόγραμμα.
         Δεν λαμβάνονται υπόψη το προαιρετικό εμπρόσθιο ή οπίσθιο έρμα, το έρμα των ελαστικών, τα φερόμενα όργανα και εξοπλισμοί ή κάθε ειδικό όργανο.
         2.   ΣΥΝΟΛΟ ΣΥΣΚΕΥΩΝ ΚΑΙ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ
         2.1.   Δοκιμές οριζοντίων φορτίσεων (πλευρικής και διαμήκους)
         2.1.1.   Υλικό, εξοπλισμός και διατάξεις αγκυρώσεως που εξασφαλίζουν τη σταθερή στερέωση του συνόλου επί της πλακός του οριζοντίου τμήματος του καθίσματος, ανεξαρτήτως των ελαστικών, αν υπάρχουν.
         2.1.2.   Διάταξη που επιτρέπει να εφαρμοσθεί οριζόντια δύναμη επί της δομής προστασίας, όπως αυτή που παρουσιάζεται στις εικόνες 1 και 2 του παραρτήματος IV, μέσω άκαμπτης δοκού.
         2.1.2.1.   Η κατακόρυφη διάσταση του άκρου της άκαμπτης δοκού πρέπει να είναι 150 χιλιοστόμετρα.
         2.1.2.2.   Πρέπει να ληφθεί πρόνοια ώστε η φόρτιση να κατανέμεται ομοιομόρφως κατά την κάθετο επί τη διεύθυνση της φορτίσεως καθ’ όλο το μήκος δοκού της οποίας το μήκος περιέχεται μεταξύ 250 και 700 χιλιοστομέτρων και έχει εντός των ορίων αυτών μήκος ακριβώς πολλαπλάσιο των 50 χιλιοστομέτρων.
         2.1.2.3.   Τα άκρα της δοκού τα ευρισκόμενα σε επαφή μετά της δομής προστασίας πρέπει να είναι καμπύλα, με μέγιστη ακτίνα 50 χιλιοστομέτρων.
         2.1.2.4.   Σταυρωτές ή ισοδύναμες αρθρώσεις πρέπει να έχουν τοποθετηθεί για να αποφευχθεί το γεγονός ότι η φόρτιση θα προξενήσει περιστροφή ή μετατόπιση της διατάξεως σε κατεύθυνση διάφορη από αυτή την κατεύθυνση της φορτίσεως.
         2.1.2.5.   Αν το σύνολο των μελών της δομής προστασίας που υφίστανται τη φόρτιση δεν είναι ευθύγραμμο εντός του οριζοντίου επιπέδου και κάθετο στη διεύθυνση της φορτίσεως, το διάστημα πληρούται κατά τρόπον ώστε η φόρτιση να κατανέμεται επί αυτού του μήκους.
         2.1.3.   Εξοπλισμός προοριζόμενος για τη μέτρηση, εντός του ορίου των τεχνικών δυνατοτήτων, της ενέργειας που απορροφάται από τη δομή προστασίας και των ακάμπτων τμημάτων του ελκυστήρα στα οποία έχει στερεωθεί, παραδείγματος χάρη διά της μετρήσεως της εφαρμοζομένης δυνάμεως και της μετατοπίσεως του σημείου εφαρμογής της κατά τη διεύθυνση της δυνάμεως σε σχέση προς ένα σημείο του πλαισίου του ελκυστήρα.
         2.1.4.   Διατάξεις με σκοπό να προσδιορίσουν ότι κανένα τμήμα της δομής προστασίας δεν έχει εισχωρήσει εντός της ζώνης απελευθερώσεως κατά τη διάρκεια της δοκιμής. Διάταξη σύμφωνη προς αυτές των εικόνων 6 του παραρτήματος IV δύναται να χρησιμοποιηθεί για τον σκοπό αυτό.
         2.2.   Δοκιμές συνθλίψεως (οπίσθια και εμπρόσθια)
         2.2.1.   Υλικό, εξοπλισμός και διατάξεις αγκυρώσεως κατάλληλες να στερεώσουν ασφαλώς τον ελκυστήρα επί της πλακός του οριζοντίου τμήματος του καθίσματος, ανεξαρτήτως των ελαστικών.
         2.2.2.   Διατάξεις που επιτρέπουν να εφαρμοσθεί κατακόρυφη δύναμη επί της δομής προστασίας, όπως δεικνύεται στην εικόνα 3 του παραρτήματος IV, της άκαμπτης δοκού συνθλίψεως εχούσης πλάτος 250 χιλιοστομέτρων.
         2.2.3.   Εξοπλισμός προοριζόμενος για τη μέτρηση της ολικής εφαρμοζομένης κατακόρυφης δυνάμεως.
         2.2.4.   Διατάξεις με σκοπό να προσδιορίσουν ότι κανένα τμήμα της δομής προστασίας δεν έχει εισχωρήσει εντός της ζώνης απελευθερώσεως κατά τη διάρκεια της δοκιμής. Διάταξη σύμφωνη προς αυτές των εικόνων 6α, 6β και 6γ του παραρτήματος IV δύναται να χρησιμοποιηθεί για τον σκοπό αυτό.
         2.3.   Ανοχή επί των μετρήσεων
         2.3.1.   Διαστάσεις: ± 3 χιλιοστόμετρα.
         2.3.2.   Παραμόρφωση: ± 3 χιλιοστόμετρα.
         2.3.3.   Μάζα του ελκυστήρα: ± 20 χιλιόγραμμα.
         2.3.4.   Φορτίσεις και δυνάμεις: ± 2 %.
         2.3.5.   Διεύθυνση της φορτίσεως: απόκλιση από τις οριζόντιες και κατακόρυφες που εξειδικεύονται στο παράρτημα III:

                     —

                     στην αρχή της δοκιμής, υπό μηδενική φόρτιση ± 2 μοίρες,

                     —

                     κατά τη διάρκεια της δοκιμής, υπό φόρτιση 10 μοίρες άνωθεν της οριζοντίου και 20 μοίρες κάτωθεν της οριζοντίου. Οι αποκλίσεις αυτές πρέπει να ελαττωθούν όσον είναι δυνατόν καθ’ όλη τη μέτρηση.

               3.   ΔΟΚΙΜΕΣ
         3.1.   Γενικότητες
         3.1.1.   Διεξαγωγή των δοκιμών
         3.1.1.1.   Οι δοκιμές διενεργούνται κατά την ακόλουθη σειρά:

                     3.1.1.1.1.

                     Κατά μήκος φόρτιση (βλέπε παράρτημα III σημείο 1.2):
                     Για τους ελκυστήρες, των οποίων τουλάχιστον το 50 % της μάζας ως αυτή προσδιορίζεται στο σημείο 1.3 κατανέμεται στους οπίσθιους τροχούς, η κατά μήκος φόρτιση εφαρμόζεται εκ των όπισθεν (περίπτωση 1). Για τους άλλους ελκυστήρες, η διαμήκης φόρτιση εφαρμόζεται εκ των έμπροσθεν (περίπτωση 2).

                     3.1.1.1.2.

                     Πρώτη δοκιμή συνθλίψεως:
                     Η πρώτη δοκιμή συνθλίψεως πραγματοποιείται στο άκρο της δομής στην οποία εφαρμόζεται η διαμήκης φόρτιση, δηλαδή:

                                 —

                                 στο οπίσθιο τμήμα στην περίπτωση 1 (βλέπε παράρτημα III σημείο 1.5), ή

                                 —

                                 στο εμπρόσθιο τμήμα στην περίπτωση 2 (βλέπε παράρτημα III σημείο 1.6).

                     3.1.1.1.3.

                     Πλευρική φόρτιση (βλέπε παράρτημα III σημείο 1.3)

                     3.1.1.1.4.

                     Δεύτερη δοκιμή συνθλίψεως:
                     Η δεύτερη δοκιμή συνθλίψεως πραγματοποιείται στο αντίθετο προς αυτό που εφαρμόζεται η διαμήκης φόρτιση άκρο της δομής, δηλαδή:

                                 —

                                 στο εμπρόσθιο τμήμα στην περίπτωση 1 (βλέπε παράρτημα III σημείο 1.6), ή

                                 —

                                 στο οπίσθιο τμήμα στην περίπτωση 2 (βλέπε παράρτημα III σημείο 1.5).

                     3.1.1.1.5.

                     Δεύτερη δοκιμή διαμήκους φορτίσεως (βλέπε παράρτημα III σημείο 1.7):
                     Δεύτερη δοκιμή πραγματοποιείται επί των εφοδιασμένων με ανατρεπόμενη δομή προστασίας ελκυστήρων, αν η διαμήκης φόρτιση (βλέπε σημείο 3.1.1.1.1) δεν εφαρμόζεται κατά τη διεύθυνση που θα είχε ως αποτέλεσμα την ανατροπή της δομής προστασίας.

               3.1.1.2.   Αν τυχόν τμήμα του εξοπλισμού στερεώσεως μετατοπίζεται ή θραύεται κατά τη διάρκεια της δοκιμής, αυτή επαναρχίζει.
         3.1.1.3.   Δεν είναι παραδεκτές ούτε επισκευές, ούτε ρυθμίσεις στον ελκυστήρα ή στη δομή προστασίας κατά τη διάρκεια των δοκιμών.
         3.1.2.   Απομάκρυνση των τροχών
         Οι τροχοί έχουν αποτεθεί ή απομακρυνθεί κατά τέτοιο τρόπο ώστε ουδεμία αλληλεπίδραση μετά της δομής προστασίας να είναι δυνατόν να δημιουργηθεί κατά τη διάρκεια των δοκιμών.
         3.1.3.   Κατάργηση των στοιχείων που δεν δημιουργούν κινδύνους
         Όλα τα στοιχεία του ελκυστήρα και της δομής προστασίας που, ως πλήρεις μονάδες συνιστούν παράγοντα προστασίας για τον οδηγό —στα οποία περιλαμβάνεται η διάταξη προστασίας κατά της κακοκαιρίας— παρέχονται μετά του ελκυστήρα με σκοπό τον έλεγχο επικύρωσης.
         Η δομή προστασίας που υπόκειται στις δοκιμές είναι δυνατόν να μην είναι εξοπλισμένη δι’ αλεξηνέμου, πλευρικών ή οπισθίων υαλοπινάκων, εξ υάλων ασφαλείας ή άλλου παρομοίου υλικού, ή τυχόν αποσπώμενων τοιχωμάτων, εξοπλισμών ή επιφερομένων τα οποία ουδόλως αποτελούν παράγοντα ενισχύσεως της δομής και τα οποία δεν δημιουργούν κινδύνους σε περίπτωση ανατροπής.
         3.1.4.   Σύνολο συσκευών μετρήσεως
         Η δομή προστασίας πρέπει να είναι εξοπλισμένη με τα αναγκαία όργανα για τη λήψη των απαιτουμένων για τη χάραξη του διαγράμματος δύναμη + παραμορφώσεις (βλέπε εικόνα 4 του παραρτήματος IV) δεδομένων. Οι ολικές και παραμένουσες παραμορφώσεις της δομής προστασίας μετρούνται και σημειώνονται για κάθε φάση της δοκιμής (βλέπε εικόνα 5 του παραρτήματος IV).
         3.1.5.   Διεύθυνση της φορτίσεως
         Όταν η θέση του καθίσματος δεν είναι εντός του στο μέσο του ελκυστήρα επιπέδου ή/και όταν η αντοχή της δομής προστασίας είναι ασύμμετρη, η πλευρική φόρτιση εφαρμόζεται επί της πλευράς η οποία στην πλειονότητα των περιπτώσεων, προεκτείνεται επί της ζώνης απελευθερώσεως κατά τη διάρκεια των δοκιμών (βλέπε επίσης παράρτημα III σημείο 1.3).
         4.   ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΑΠΟΔΟΧΗΣ
         4.1.   Μία δομή προστασίας παρουσιασθείσα προς επικύρωση ΕΚ θεωρείται ότι πληροί τις εξειδικεύσεις ως προς την αντοχή αν, μετά τις δοκιμές πληροί τις ακόλουθες προϋποθέσεις:

                     4.1.1.

                     Δομή προστασίας δεν εισχωρεί σε κανένα τμήμα της ζώνης απελευθερώσεως που περιγράφεται στο σημείο 3.2 του παραρτήματος III ή προστατεύει πάντοτε αυτή τη ζώνη απελευθερώσεως κατά τη διάρκεια των δοκιμών που περιγράφονται στα σημεία 1.2, 1.3, 1.5, 1.6, και κατά περίπτωση στο σημείο 1.7 του παραρτήματος III.
                     Αν έχει πραγματοποιηθεί δοκιμή υπερφορτίσεως, η εφαρμοζόμενη δύναμη κατά τη διάρκεια της φάσεως κατά την οποία η ειδική ενέργεια απορροφάται πρέπει να είναι μεγαλύτερη από 0,8 της Fmax που εμφανίζεται ταυτοχρόνως κατά τη διάρκεια της κύριας δοκιμής και της σχετικής δοκιμής υπερφορτίσεως (βλέπε εικόνες 4β και 4γ του παραρτήματος IV).

                     4.1.2.

                     Κατά τη διάρκεια των δοκιμών, η δομή προστασίας δεν πρέπει να εξασκεί ουδεμία τάση επί της δομής του καθίσματος.

                     4.1.3.

                     Κατά τη στιγμή όπου επιτυγχάνεται η απαιτούμενη ενέργεια σε κάθε προδιαγραφόμενη δοκιμή οριζοντίων φορτίσεων, η δύναμη πρέπει να είναι μεγαλύτερη του 0,8 Fmax.

               4.2.   Εξ άλλου δεν πρέπει να υπάρχει κανένα στοιχείο που να παρουσιάζει ιδιαίτερο κίνδυνο για τον οδηγό, παραδείγματος χάρη ανεπαρκής επένδυση επί της εσωτερικής πλευράς της συσκευής ή σε κάθε άλλο σημείο στο οποίο ο οδηγός κινδυνεύει να προσκρούσει την κεφαλή.
         5.   ΠΡΑΚΤΙΚΟ ΔΟΚΙΜΗΣ
         5.1.   Το πρακτικό δοκιμής επισυνάπτεται στο δελτίο επικύρωσης ΕΚ που προβλέπεται στο παράρτημα VII. Υπόδειγμα του πρακτικού παρουσιάζεται στο παράρτημα V. Το πρακτικό πρέπει να περιέχει:

                     5.1.1.

                     Γενική περιγραφή του σχήματος και της κατασκευής της δομής προστασίας (βλέπε παράρτημα V περί των υποχρεωτικών διαστάσεων), στην οποία περιλαμβάνονται οι κανονικές προσβάσεις και η έξοδος κινδύνου, οι διατάξεις οι σχετικές με το σύστημα θερμάνσεως και εξαερισμού και οι άλλες διευθετήσεις όταν υφίστανται που είναι δυνατόν να επιδράσουν επί της ζώνης απελευθερώσεως ή να δημιουργήσουν κίνδυνο.

                     5.1.2.

                     Τις υποδείξεις που αφορούν κάθε ειδική διάταξη, ιδίως για να αποτραπούν οι διαδοχικές ανατροπές του ελκυστήρος.

                     5.1.3.

                     Σύντομη ένδειξη πάσης εσωτερικής επενδύσεως.

                     5.1.4.

                     Την ένδειξη του τύπου αλεξηνέμου και των χρησιμοποιουμένων υαλοπινάκων, ως επίσης και παντός σήματος έγκρισης ΕΚ ή άλλου ενσωματωμένου σήματος.

               5.2.   Στην περίπτωση επεκτάσεως της επικύρωσης ΕΚ για άλλους τύπους ελκυστήρων, το πρακτικό πρέπει να φέρει την ακριβή αναφορά του πρακτικού της αρχικής επικύρωσης ΕΚ ως επίσης και τις ακριβείς ενδείξεις που αφορούν στις καθοριζόμενες στο παράρτημα I σημείο 3.4 προϋποθέσεις.
         5.3.   Το πρακτικό πρέπει να καθιστά δυνατή τη σαφή εξακρίβωση του τύπου ελκυστήρα (σήμα, τύπος και εμπορική επωνυμία κ.λπ.) που χρησιμοποιείται κατά τις δοκιμές και τους τύπους για τους οποίους προορίζεται η δομή προστασίας.
         6.   ΣΥΜΒΟΛΑ

                     mt

                     =

                     μάζα αναφοράς του ελκυστήρα (χιλιόγραμμα), όπως αυτή προσδιορίζεται στο σημείο 1.3.

                     D

                     =

                     παραμόρφωση (σε χιλιοστόμετρα) της διατάξεως στο σημείο εφαρμογής της φορτίσεως εντός του άξονα εφαρμογής της.

                     D'

                     =

                     παραμόρφωση (σε χιλιοστόμετρα) της διατάξεως για την απαιτούμενη υπολογιζόμενη ενέργεια.

                     F

                     =

                     δύναμη στατικής φορτίσεως (N: newtons).

                     Fmax

                     =

                     μεγίστη στατική δύναμη φορτίσεως που εμφανίζεται κατά την εφαρμογή της φορτίσεως (Ν), εξαιρέσει της υπερφορτίσεως.

                     F'

                     =

                     δύναμη για την απαιτούμενη υπολογιζόμενη ενέργεια.

                     F-D

                     =

                     καμπύλη δυνάμεως/παραμορφώσεως.

                     Eis

                     =

                     ενέργεια εισόδου που πρέπει να απορροφηθεί κατά την εφαρμογή της πλευρικής φορτίσεως, (J: joules).

                     Εil 1

                     =

                     ενέργεια εισόδου που πρέπει να απορροφηθεί κατά την εφαρμογή της διαμήκους φορτίσεως (J).

                     Eil 2

                     =

                     ενέργεια εισόδου που πρέπει να απορροφηθεί κατά την εφαρμογή της δευτέρας διαμήκους φορτίσεως (J).

                     Fr

                     =

                     δύναμη εφαρμοζόμενη στο οπίσθιο τμήμα κατά τη δοκιμή συνθλίψεως (Ν).

                     Ff

                     =

                     δύναμη εφαρμοζόμενη στο εμπρόσθιο τμήμα κατά τη δοκιμή συνθλίψεως (Ν).

         ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III

            ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΔΟΚΙΜΗΣ

         1.   ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ ΦΟΡΤΙΣΗ ΚΑΙ ΔΟΚΙΜΕΣ ΣΥΝΘΛΙΨΕΩΣ
         1.1.   Γενικές προϋποθέσεις των δοκιμών οριζόντιας φορτίσεως
         1.1.1.   Οι εφαρμοζόμενες στη δομή προστασίας φορτίσεις κατανέμονται μέσω άκαμπτης δοκού συμφώνου προς τις προδιαγραφές του σημείου 2.1.2 του παραρτήματος II, διευθετημένης καθέτως προς τη διεύθυνση εφαρμογής της φορτίσεως, της άκαμπτης αυτής δοκού δυναμένης να είναι εφοδιασμένη διά διατάξεως προοριζομένης να την εμποδίσει να ολισθήσει πλευρικώς. Η ταχύτης παραμορφώσεως υπό φόρτιση δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 5 χιλιοστόμετρα ανά δευτερόλεπτο. Κατά την εφαρμογή της φορτίσεως, για να εξασφαλισθεί η ακρίβεια των μετρήσεων, οι τιμές των F και D σημειώνονται ταυτοχρόνως για τις αυξήσεις της παραμορφώσεως που είναι μικρότερες ή ίσες προς 15 χιλιοστόμετρα. Εφ’ όσον η φόρτιση έχει αρχίσει να εφαρμόζεται, δεν πρέπει να ελαττωθεί μέχρι του πέρατος της δοκιμής. Πάντως, επιτρέπεται να σταματήσει να αυξάνεται, αν είναι αναγκαίο, παραδείγματος χάρη για την καταγραφή των μετρήσεων.
         1.1.2.   Αν το σύνολο των μελών της δομής που δέχεται τη φόρτιση είναι στρογγυλευμένο, οι προβλεπόμενες στο σημείο 2.1.2.5 του παραρτήματος II προδιαγραφές πρέπει να τηρούνται. Η εφαρμογή της φορτίσεως πρέπει πάντως να ανταποκρίνεται επίσης στις απαιτήσεις του ανωτέρω σημείου 1.1.1 και του σημείου 2.1.2 του παραρτήματος II.
         1.1.3.   Αν δεν υφίσταται ανθεκτικό σύνολο μελών στο σημείο εφαρμογής, είναι δυνατόν να αποκατασταθούν οι προϋποθέσεις δοκιμής διά της χρησιμοποιήσεως δοκού επενδύσεως που δεν πρέπει πάντως να ενισχύσει τη δομή προστασίας.
         1.1.4.   Η δομή προστασίας ελέγχεται οπτικώς στο τέλος κάθε δοκιμής μετά την αφαίρεση της φορτίσεως. Εάν έχουν δημιουργηθεί ρήγματα ή σχισμές κατά τη δοκιμή φορτίσεως, πραγματοποιείται η δοκιμή υπερφορτίσεως που καθορίζεται στο κατωτέρω σημείο 1.4, πριν να εφαρμοσθεί η επομένη φόρτιση με την υποδεικνυομένη στο σημείο 3.1.1.1 του παραρτήματος II σειρά.
         1.2.   Διαμήκης φόρτιση (βλέπε εικόνα 2 του παραρτήματος IV)
         Η φόρτιση εφαρμόζεται οριζοντίως, κατά γραμμές παράλληλες προς το κατακόρυφο στο μέσο του ελκυστήρα επίπεδο.
         Για τους ελκυστήρες, στους οποίους τουλάχιστον 50 % της μάζας, όπως αυτή ορίζεται στο σημείο 1.3 του παραρτήματος II, κείται επί των οπισθίων τροχών, η οπίσθια διαμήκης φόρτιση και η πλευρική φόρτιση εφαρμόζονται εκατέρωθεν του διαμήκους μέσου επιπέδου της δομής προστασίας. Για τους ελκυστήρες, στους οποίους τουλάχιστον 50 % της μάζας κείται επί των εμπροσθίων τροχών, η εμπρόσθια διαμήκης φόρτιση εφαρμόζεται στην ιδία πλευρά του διαμήκους μέσου επιπέδου της δομής προστασίας, στην οποία εφαρμόζεται η πλευρική φόρτιση.
         Εφαρμόζεται επί της ανωτέρας διαδοκίδας της δομής προστασίας (δηλαδή στο τμήμα που προορίζεται να αγγίξει πρώτο το έδαφος σε περίπτωση ανατροπής).
         Το σημείο εφαρμογής της φορτίσεως κείται σε απόσταση που αντιστοιχεί στο ένα έκτο του πλάτους της κορυφής της δομής προστασίας, μετρουμένης προς το εσωτερικό εκ της εξωτερικής γωνίας. Το σημειούμενο πλάτος της δομής προστασίας πρέπει να αντιστοιχεί στην απόσταση που χωρίζει δύο γραμμές παράλληλες προς το κατακόρυφο στο μέσο του ελκυστήρα επίπεδο και οι οποίες αγγίζουν τα εξωτερικά άκρα της δομής προστασίας εντός του οριζόντιου επιπέδου που αγγίζει την ανώτερη πλευρά των ανωτέρων διαδοκίδων.
         Το μήκος της δοκού δεν πρέπει να είναι μικρότερο από το ένα τρίτο του πλάτους της δομής προστασίας (όπως αυτή περιγράφεται προηγουμένως) ούτε μεγαλύτερο των 49 χιλιοστομέτρων από το ελάχιστο αυτό.
         Η διαμήκης φόρτιση εφαρμόζεται εκ του οπίσθιου ή του εμπροσθίου τμήματος, όπως διευκρινίζεται στο σημείο 3.1.1.1 του παραρτήματος II.
         Η δοκιμή σταματά όταν:

                     α)

                     η ενέργεια παραμορφώσεως που απορροφάται από τη δομή προστασίας είναι ίση ή μεγαλύτερη από την απαιτούμενη ενέργεια εισόδου Eil 1 (όπου Eil 1 = 1,4 mt)·

                     β)

                     η δομή προστασίας εισχωρεί εντός της ζώνης απελευθερώσεως ή αφήνει τη ζώνη αυτή άνευ προστασίας.

               1.3.   Πλευρική Φόρτιση (βλέπε εικόνα 1 του παραρτήματος IV)
         Η φόρτιση εφαρμόζεται οριζοντίως και καθέτως προς το στο μέσο του ελκυστήρα κατακόρυφο επίπεδο. Εφαρμόζεται στο ανώτερο άκρο της δομής προστασίας σε απόσταση 300 χιλιοστομέτρων έμπροσθεν του σημείου αναφοράς του καθίσματος, του καθίσματος όντος στην πλέον οπισθοχωρημένη θέση του (βλέπε σημείο 2.3.1). Αν η δομή προστασίας παρουσιάζει επί της πλευράς προεξοχή που θα αγγίξει το έδαφος πρώτη σε περίπτωση ανατροπής, η φόρτιση εφαρμόζεται στο σημείο αυτό. Στην περίπτωση ελκυστήρα με περιστρεφόμενη θέση οδήγησης, το φορτίο εφαρμόζεται στο ανώτερο άκρο της δομής προστασίας στο μέσο της απόστασης μεταξύ των δύο σημείων αναφοράς του καθίσματος.
         Το μήκος της δοκού δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 700 χιλιοστόμετρα. Πρέπει πάντως να είναι επίσης όσον το δυνατόν μακρύτερη.
         Η δοκιμή σταματά όταν:

                     α)

                     η ενέργεια παραμορφώσεως που απορροφάται από τη δομή προστασίας είναι ίση ή μεγαλύτερη προς την απαιτούμενη ενέργεια εισόδου Eis (όπου Eis = 1,75 mt)· ή

                     β)

                     η δομή προστασίας εισχωρεί εντός της ζώνης απελευθερώσεως ή αφήνει τη ζώνη αυτή άνευ προστασίας.

               1.4.   Δοκιμή υπερφόρτισης (βλέπε εικόνες 4α, 4β και 4γ του παραρτήματος IV)
         1.4.1.   Η δοκιμή υπερφόρτισης πρέπει να εκτελείται εφόσον η δύναμη μειωθεί άνω των 3 % κατά τη διάρκεια του τελευταίου 5 % της επιτευχθείσας παραμόρφωσης, όταν η απαιτούμενη ενέργεια απορροφάται από την κατασκευή (βλέπε εικόνα 4β).
         1.4.2.   Η δοκιμή της υπερφορτίσεως συνίσταται στη συνέχιση εφαρμογής της οριζόντιας φορτίσεως με αυξήσεις που αντιστοιχούν στο 5 % της αρχικά απαιτούμενης ενέργειας, μέχρι μεγίστου ποσοστού 20 % της προστιθέμενης ενέργειας (βλέπε εικόνα 4γ).
         1.4.2.1.   Η δοκιμή υπερφορτίσεως είναι ικανοποιητική, αν μετά από κάθε αύξηση 5 %, 10 % ή 15 % της απαιτούμενης ενέργειας, η δύναμη μειώνεται λιγότερο από 3 % για αύξηση 5 % και εφόσον η δύναμη παραμένει ανώτερη του 0,8 Fmax.
         1.4.2.2.   Η δοκιμή υπερφορτίσεως είναι ικανοποιητική, αν μετά την απορρόφηση από τη δομή 20 % της προστιθέμενης ενέργειας, η δύναμη παραμένει ανώτερη του 0,8 Fmax.
         1.4.2.3.   Τα επιπλέον ρήγματα ή σχισμές ή/και η εισχώρηση εντός της ζώνης απελευθερώσεως ή η απουσία προστασίας της ζώνης αυτής, ως επακόλουθο ελαστικής παραμορφώσεως, επιτρέπονται κατά τη διάρκεια της δοκιμής υπερφορτίσεως. Εντούτοις, μετά την παύση της φορτίσεως, η δομή δεν πρέπει να εισχωρήσει εντός της ζώνης και η ζώνη πρέπει να είναι τελείως προστατευμένη.
         1.5.   Οπισθία σύνθλιψη
         Η δοκός τοποθετείται επί της ανωτέρω διαδοκίδος της ευρισκομένης στην πλέον οπίσθια θέση της δομής προστασίας. Η συνισταμένη των δυνάμεων συνθλίψεως κείται εντός του διαμήκους κατακορύφου επιπέδου αναφοράς. Εφαρμόζεται δύναμη Fr = 20 mt.
         Όταν το οπίσθιο τμήμα της οροφής της δομής προστασίας δεν δύναται να αντέχει όλη τη δύναμη συνθλίψεως, η δύναμη αυτή πρέπει να εφαρμοσθεί μέχρις ότου η οροφή παραμορφωθεί κατά τρόπον ώστε να συμπίπτει με το επίπεδο που συνδέει το ανώτερο τμήμα της δομής προστασίας με το οπίσθιο τμήμα του ελκυστήρα το ικανό να αντέξει το βάρος του ελκυστήρα σε περίπτωση ανατροπής. Εν συνεχεία η δύναμη αφαιρείται και ο ελκυστήρας ή η δύναμη συνθλίψεως επαναφέρεται στη θέση της κατά τέτοιο τρόπο ώστε η δοκός να ευρεθεί υπεράνω του σημείου της δομής προστασίας που είναι ικανό να αντέξει τον ελκυστήρα πλήρως ανεστραμένο. Τότε εφαρμόζεται η δύναμη Fr.
         Η δύναμη Fr εφαρμόζεται τουλάχιστον επί πέντε δευτερόλεπτα μετά την εξαφάνιση πάσης παραμορφώσεως αντιληπτής διά του οφθαλμού.
         Η δοκιμή σταματά αν η δομή εισχωρεί εντός της ζώνης απελευθερώσεως ή αφήνει τη ζώνη αυτή άνευ προστασίας.
         1.6.   Εμπρόσθια σύνθλιψη
         Η δοκός τοποθετείται επί της ανωτέρας διαδοκίδος της ευρισκομένης στην πλέον εμπροσθία θέση της δομής προστασίας. Η συνισταμένη των δυνάμεων συνθλίψεως κείται εντός του διαμήκους κατακορύφου επιπέδου αναφοράς. Εφαρμόζεται δύναμη Ff = 20 mt.
         Όταν το εμπρόσθιο τμήμα της οροφής της δομής προστασίας δεν δύναται να αντέχει όλη τη δύναμη συνθλίψεως, η δύναμη αυτή πρέπει να εφαρμοσθεί μέχρις ότου η οροφή να παραμορφωθεί κατά τρόπο ώστε να συμπίπτει με το επίπεδο που συνδέει το ανώτερο τμήμα της δομής προστασίας με το εμπρόσθιο τμήμα του ελκυστήρα το ικανό να αντέξει το βάρος του ελκυστήρα σε περίπτωση ανατροπής. Στη συνέχεια η δύναμη αφαιρείται και ο ελκυστήρας ή η δύναμη συνθλίψεως επαναφέρεται στη θέση του κατά τέτοιο τρόπο ώστε η δοκός να ευρεθεί υπεράνω του σημείου της δομής προστασίας που είναι τότε ικανό να αντέξει τον ελκυστήρα πλήρως ανεστραμένο. Τότε εφαρμόζεται η δύναμη Ff.
         Η δύναμη F εφαρμόζεται επί πέντε τουλάχιστον δευτερόλεπτα μετά την εξαφάνιση κάθε παραμορφώσεως αντιληπτής διά του οφθαλμού.
         Η δοκιμή σταματά αν η δομή εισχωρεί εντός της ζώνης απελευθερώσεως ή αφήνει τη ζώνη αυτή άνευ προστασίας.
         1.7.   Δεύτερη διαμήκης φόρτιση
         Η φόρτιση εφαρμόζεται οριζοντίως, κατά γραμμή παράλληλη προς το κατακόρυφο στο μέσον του ελκυστήρα επίπεδο.
         Η δεύτερη κατά μήκος φόρτιση εφαρμόζεται εκ των όπισθεν ή εκ των έμπροσθεν, ως εξειδικεύεται στο σημείο 3.1.1.1 του παραρτήματος II.
         Εφαρμόζεται κατά τη διεύθυνση την αντίθετη προς την εφαρμογή της διαμήκους φορτίσεως που προβλέπεται στο σημείο 1.2 και στην πλέον απομεμακρυσμένη γωνία αυτής της ιδίας διαμήκους φορτίσεως.
         Εφαρμόζεται επί της ανωτέρας διαδοκίδος της δομής προστασίας (δηλαδή στο τμήμα που θα αγγίξει το έδαφος πρώτο σε περίπτωση ανατροπής).
         Το σημείο εφαρμογής της φορτίσεως κείται σε απόσταση που αντιστοιχεί στο ένα έκτο του πλάτους της κορυφής της δομής προστασίας, μετρουμένης προς το εσωτερικό εκ της εξωτερικής γωνίας. Το σημειούμενο πλάτος της δομής προστασίας πρέπει να αντιστοιχεί στην απόσταση που χωρίζει δύο γραμμές παράλληλες προς το κατακόρυφο στο μέσο του ελκυστήρα επίπεδο και οι οποίες αγγίζουν τα εξωτερικά άκρα της δομής προστασίας εντός του οριζοντίου επιπέδου που αγγίζει την ανώτερη πλευρά των ανωτέρων διαδοκίδων.
         Το μήκος της δοκού δεν πρέπει να είναι μικρότερο από το ένα τρίτο του πλάτους της δομής προστασίας (ως αυτή περιγράφεται προηγουμένως), ούτε μεγαλύτερο πλέον των 49 χιλιοστομέτρων από αυτό το ελάχιστο.
         Η δοκιμή σταματά όταν:

                     α)

                     η ενέργεια παραμορφώσεως που απορροφάται υπό της δομής προστασίας είναι ίση ή μεγαλύτερη προς την απαιτουμένη ενέργεια εισόδου Eil 2 (όπου Eil 2 = 0,35 mt)·

                     β)

                     η δομή προστασίας εισχωρεί εντός της ζώνης απελευθερώσεως ή αφήνει τη ζώνη αυτή άνευ προστασίας.

               2.   ΖΩΝΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕΩΣ
         2.1.   Η ζώνη απελευθερώσεως απεικονίζεται στην εικόνα 6 του παραρτήματος IV και προσδιορίζεται σε σχέση προς κατακόρυφο επίπεδο αναφοράς γενικώς κατά μήκος του ελκυστήρα και διερχόμενο από σημείο αναφοράς του καθίσματος, που περιγράφεται στο σημείο 2.3, και το κέντρο του πηδαλίου. Το επίπεδο αναφοράς θεωρείται ότι μετατοπίζεται οριζοντίως μετά του καθίσματος και του πηδαλίου κατά την εφαρμογή των φορτίσεων αλλά παραμένει κάθετο στην οροφή του ελκυστήρα ή της δομής προστασίας, αν η διάταξη αυτή έχει τοποθετηθεί ελαστικώς.
         Όταν το πηδάλιο είναι ρυθμιζόμενο, πρέπει να ευρίσκεται στην κανονική του θέση για τον οδηγό καθήμενο.
         2.2.   Τα όρια της ζώνης εξειδικεύονται ως ακολούθως:
         2.2.1.   κατακόρυφα επίπεδα κείμενα σε απόσταση 250 χιλιοστομέτρων από κάθε πλευρά του επιπέδου αναφοράς, περιοριζόμενα προς τα άνω σε 300 χιλιοστόμετρα υπεράνω του σημείου αναφοράς του καθίσματος·
         2.2.2.   παράλληλα επίπεδα εκτεινόμενα εκ του ανωτέρου άκρου των αναφερομένων στο σημείο 2.2.1 επιπέδων μέχρις μεγίστου ύψους 900 χιλιοστομέτρων υπεράνω του σημείου αναφοράς του καθίσματος και κεκλιμένα κατά τέτοιο τρόπο ώστε το ανώτερο άκρο του επιπέδου επί της πλευράς στην οποία εφαρμόζεται η πλευρική φόρτιση να ευρίσκεται σε απόσταση τουλάχιστον 100 χιλιοστομέτρων εκ του επιπέδου αναφοράς·
         2.2.3.   οριζόντιο επίπεδο κείμενο σε απόσταση 900 χιλιοστομέτρων υπεράνω του σημείου αναφοράς του καθίσματος·
         2.2.4.   κεκλιμένο επίπεδο κάθετο στο επίπεδο αναφοράς το οποίο περιέχει σημείο που κείται σε κατακόρυφη απόσταση 9 χιλιοστομέτρων υπεράνω του σημείου αναφοράς του καθίσματος και το σημείο που ευρίσκεται στην πλέον οπισθοχωρημένη θέση της ερεισινώτου του καθίσματος·
         2.2.5.   επιφάνεια, καμπύλη εφόσον απαιτείται, της οποίας οι γενέτειρες είναι κάθετες στο επίπεδο αναφοράς, προεκτεινομένη προς τα κάτω εκ του πλέον, οπισθοχωρημένου σημείου του καθίσματος και παραμένουσα σε επαφή, καθ’ όλο το μήκος της, μετά της πλάτης του καθίσματος·
         2.2.6.   καμπυλόγραμμη επιφάνεια, κάθετη στο επίπεδο αναφοράς, που έχει ακτίνα 120 χιλιοστομέτρων και είναι εφαπτομένη στα αναφερόμενα στα σημεία 2.2.3 και 2.2.4 επίπεδα·
         2.2.7.   καμπυλόγραμμη επιφάνεια, κάθετη στο επίπεδο αναφοράς, που έχει ακτίνα 900 χιλιοστομέτρων και προεκτείνουσα κατά 400 χιλιοστόμετρα προς τα εμπρός το αναφερόμενο στο σημείο 2.2.3 επίπεδο στο οποίο είναι εφαπτομένη σε σημείο κείμενο σε απόσταση 150 χιλιοστομέτρων έμπροσθεν του σημείου αναφοράς του καθίσματος·
         2.2.8.   κεκλιμένο επίπεδο κάθετο στο επίπεδο αναφοράς που συναντά την αναφερόμενη στο σημείο 2.2.7 επιφάνεια στο εμπρόσθιό της άκρο και διέρχεται σε απόσταση 40 χιλιοστομέτρων εκ του πηδαλίου διευθύνσεως. Στην περίπτωση πηδαλίου σε ανυψωμένη θέση, το επίπεδο αυτό αντικαθίσταται υπό επιπέδου παραλλήλου προς την αναφερόμενη στο σημείο 2.2.7 επιφάνεια·
         2.2.9.   κατακόρυφο επίπεδο, κάθετο στο επίπεδο αναφοράς και κείμενο σε απόσταση 40 χιλιοστομέτρων έμπροσθεν του πηδαλίου διευθύνσεως·
         2.2.10.   οριζόντιο επίπεδο που διέρχεται από το σημείο αναφοράς του καθίσματος·
         2.2.11.   στην περίπτωση ελκυστήρα με περιστρεφόμενη θέση οδήγησης, η ζώνη απελευθέρωσης είναι η περιβάλλουσα των δύο ζωνών απελευθέρωσης των οριζομένων με βάση τις δύο διαφορετικές θέσεις του πηδαλίου και του καθίσματος·
         2.2.12.   στην περίπτωση ελκυστήρα δυνάμενου να εξοπλισθεί με προαιρετικά καθίσματα, κατά τη διάρκεια των δοκιμών χρησιμοποιείται η περιβάλλουσα που προκύπτει από το συνδυασμό των σημείων αναφοράς του καθίσματος για το σύνολο των επιλογών που προτείνονται για το κάθισμα. Η δομή προστασίας δεν πρέπει να εισχωρεί στο εσωτερικό της σύνθετης ζώνης απελευθέρωσης που αντιστοιχεί στα διάφορα αυτά σημεία αναφοράς του καθίσματος·
         2.2.13.   σε περίπτωση που, μετά τη διενέργεια της δοκιμής, προταθεί νέα δυνατότητα ρύθμισης του καθίσματος, πραγματοποιείται υπολογισμός προκειμένου να διαπιστωθεί κατά πόσον η ζώνη απελευθέρωσης γύρω από το νέο σημείο αναφοράς του καθίσματος βρίσκεται στο εσωτερικό της προγενέστερα προσδιορισθείσας περιβάλλουσας. Εάν όχι, πρέπει να πραγματοποιηθεί νέα δοκιμή.
         2.3.   Θέση που ευρίσκεται το κάθισμα και σημείο αναφοράς του καθίσματος
         2.3.1.   Για να προσδιορισθεί η ζώνη απελευθερώσεως στο σημείο 2.1, το κάθισμα κείται στο πλέον οπισθοχωρημένο σημείο όλων των οριζοντίων ρυθμίσεων. Είναι τοποθετημένο στην πλέον υψηλή θέση της κατακόρυφης ρυθμίσεως όταν αυτή είναι ανεξάρτητη της ρυθμίσεως της οριζοντίου θέσεως.
         Το σημείο αναφοράς λαμβάνεται με τη βοήθεια της συσκευής που απεικονίζεται στο παράρτημα IV, εικόνες 7 και 8, και υποκαθιστά την κατάληψη του καθίσματος από άνδρα. Η συσκευή αποτελείται σανίδος παριστώσης το οριζόντιο τμήμα του καθίσματος και υπό άλλων σανίδων που παριστούν το ερεισίνωτο. Η κατωτέρα σανίδα του καθίσματος αρθρούται στη στάθμη των λαγονίων ακρολοφίων (Α) και των νεφρών (Β), του ύψους της αρθρώσεως αυτής (Β) δυναμένου να ρυθμιστεί.
         2.3.2.   Ως σημείο αναφοράς νοείται το σημείο τομής του διαμήκους επιπέδου του διερχομένου διά του μέσου του καθίσματος μετά του επιπέδου του εφαπτομένου στη βάση της ράχης και οριζοντίου επιπέδου. Αυτό το οριζόντιο επίπεδο συναντά την κατώτερη επιφάνεια της σανίδος του οριζοντίου τμήματος του καθίσματος σε απόσταση 150 χιλιοστομέτρων έμπροσθεν του αναφερομένου ανωτέρω εφαπτομένου επιπέδου.
         2.3.3.   Όταν το κάθισμα περιλαμβάνει σύστημα αναρτήσεως, και το σύστημα αυτό δύναται ή μη να προσαρμόζεται συναρτήσει του βάρους του οδηγού, το κάθισμα πρέπει να έχει στερεωθεί στο μέσο της διαδρομής της αναρτήσεως.
         Η συσκευή τοποθετείται επί του καθίσματος. Εν συνεχεία φορτίζεται διά δυνάμεως 550 newtons σε σημείο κείμενο σε απόσταση 50 χιλιοστομέτρων έμπροσθεν της αρθρώσεως (Α) και τα δύο τμήματα της σανίδος-ερεισινώτου πιέζονται ελαφρώς και εφαπτομενικώς προς το ερεισίνωτο του καθίσματος.
         2.3.4.   Αν δεν είναι δυνατόν να προσδιορισθούν οι εφαπτόμενες σε κάθε στάθμη του ερεισινώτου (άνωθεν και κάτωθεν της περιοχής των νεφρών), πρέπει να πραγματοποιηθούν οι ακόλουθες διευθετήσεις:

                     2.3.4.1.

                     όταν ουδεμία εφαπτομένη δεν είναι δυνατή στο κατώτερο τμήμα: το κατώτερο τμήμα της σανίδος-ερεισίνωτο στηρίζεται κατακορύφως στο ερεισίνωτο του καθίσματος·

                     2.3.4.2.

                     όταν ουδεμία εφαπτομένη δεν είναι δυνατή στο ανώτερο τμήμα: η άρθρωση (Β) στερεούται σε ύψος 230 χιλιοστομέτρων υπεράνω του σημείου αναφοράς του καθίσματος, αν το κατώτερο τμήμα της σανίδος-ερεισίνωτο είναι κατακόρυφο. Τα δύο τμήματα της σανίδος-ερεισίνωτο πιέζονται ελαφρώς προς το ερεισίνωτο του καθίσματος.

               3.   ΕΛΕΓΧΟΙ ΚΑΙ ΜΕΤΡΗΣΕΙΣ ΠΡΟΣ ΕΚΤΕΛΕΣΗ
         3. 1.   Ζώνη απελευθερώσεως
         Κατά τη διάρκεια κάθε δοκιμής, εξετάζεται η δομή προστασίας για να εξακριβωθεί αν οιοδήποτε τμήμα της εν λόγω δομής έχει εισχωρήσει εντός ζώνης απελευθερώσεως πέριξ του καθίσματος του οδηγού, συμφώνως προς τον παρεχόμενο στο σημείο 2.1 προσδιορισμό. Εξ άλλου, εξετάζεται η δομή προστασίας για να εξακριβωθεί αν οιοδήποτε τμήμα της ζώνης απελευθερώσεως δεν προστατεύεται πλέον από τη δομή προστασίας. Προς το σκοπό αυτό, θεωρείται ως μη προστατευόμενο πλέον υπό της δομής προστασίας κάθε τμήμα της ζώνης απελευθερώσεως το οποίο θα έλθει σε επαφή μετ’ επιπέδου εδάφους αν ο ελκυστήρας ανετρέπετο προς την πλευρά στην οποία εφηρμόσθη η φόρτιση. Τα ελαστικά και το εύρος μεταξύ των ιχνών τροχών θεωρούνται συγκαταλεγόμενοι μεταξύ των ασθενεστέρων σημείων που υποδεικνύονται από τον κατασκευαστή.
         3.2.   Τελική μόνιμη παραμόρφωση
         Στο τέλος των δοκιμών σημειούται η τελική μόνιμη παραμόρφωση της δομής προστασίας. Προς τον σκοπό αυτό, σημειούται πρό της ενάρξεως των δοκιμών η θέση των κυρίων μελών της δομής προστασίας σε σχέση προς το σημείο αναφοράς του καθίσματος.

         ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV

            ΕΙΚΟΝΕΣ

                     Εικόνα 1

                     :

                     Σημείο εφαρμογής της πλευρικής φορτίσεως

                     Εικόνα 2

                     :

                     Σημείο εφαρμογής της οπίσθιας διαμήκους φορτίσεως

                     Εικόνα 3

                     :

                     Παράδειγμα χρησιμοποιουμένης διατάξεως για τη δοκιμή συνθλίψεως

                     Εικόνα 4α

                     :

                     Καμπύλη δυνάμεως/παραμορφώσεως — μη αναγκαία δοκιμή υπερφορτίσεως

                     Εικόνα 4β

                     :

                     Καμπύλη δυνάμεως/παραμορφώσεως — αναγκαία δοκιμή υπερφορτίσεως

                     Εικόνα 4γ

                     :

                     Καμπύλη δυνάμεως/παραμορφώσεως — δοκιμή υπερφορτίσεως προς συνέχιση

                     Εικόνα 5

                     :

                     Επεξήγηση των όρων μόνιμη, ελαστική και ολική παραμόρφωση

                     Εικόνα 6α

                     :

                     Πλευρική όψη της ζώνης απελευθερώσεως

                     Εικόνα 6β

                     :

                     Όψη της ζώνης απελευθερώσεως εκ των έμπροσθεν/όπισθεν

                     Εικόνα 6γ

                     :

                     Ισομετρική όψη

                     Εικόνα 7

                     :

                     Συσκευή προσδιορισμού του σημείου αναφοράς του καθίσματος

                     Εικόνα 8

                     :

                     Μέθοδος προσδιορισμού του σημείου αναφοράς του καθίσματος.

         ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V

         ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VI

            ΣΗΜΑΝΣΗ

         Το σήμα επικύρωσης ΕΚ αποτελείται εξ ορθογωνίου, στο εσωτερικό του οποίου ευρίσκεται το γράμμα «e», ακολουθούμενο από τον διακριτικό αριθμό του κράτους μέλους που χορήγησε την επικύρωση:
         1. για τη Γερμανία
         2. για τη Γαλλία
         3. για την Ιταλία
         4. για τις Κάτω Χώρες
         5. για τη Σουηδία
         6. για το Βέλγιο
         7. για την Ουγγαρία
         8. για την Τσεχική Δημοκρατία
         9. για την Ισπανία
         11. για το Ηνωμένο Βασίλειο
         12. για την Αυστρία
         13. για το Λουξεμβούργο
         17. για τη Φινλανδία
         18. για τη Δανία
         19. για τη Ρουμανία
         20. για την Πολωνία
         21. για την Πορτογαλία
         23. για την Ελλάδα
         24. για την Ιρλανδία
         26. για τη Σλοβενία
         27. για τη Σλοβακία
         29. για την Εσθονία
         32. για τη Λεττονία
         34. για τη Βουλγαρία
         36. για τη Λιθουανία
         49. για την Κύπρο
         50. για τη Μάλτα
         Και από τον αριθμό επικύρωσης ΕΚ που αντιστοιχεί στον αριθμό του δελτίου επικύρωσης ΕΚ του συνταχθέντος για τον τύπο της δομής προστασίας όσον αφορά την αντοχή της και στην αντοχή της στερεώσεώς της επί του ελκυστήρα, τοποθετημένου σε τυχούσα θέση πλησίον του ορθογωνίου.

            Παράδειγμα σήματος επικύρωσης ΕΚ κατασκευαστικού στοιχείου

         Το σήμα επικύρωσης ΕΚ κατασκευαστικού στοιχείου συμπληρώνεται από το προστιθέμενο σύμβολο «S»

         ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VII

         ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VIII

            Προϋποθέσεις επικύρωσεις ΕΚ

                     1.

                     Η αίτηση επικύρωσης ΕΚ τύπου ελκυστήρα όσον αφορά στην αντοχή της δομής προστασίας και της στερεώσεώς της επί του ελκυστήρα υποβάλλεται από τον κατασκευαστή του ελκυστήρα ή τον εντολοδόχο του.

                     2.

                     Στην επιφορτισμένη με τις δοκιμές εγκρίσεως τεχνική υπηρεσία πρέπει να παρουσιασθεί ελκυστήρας αντιπροσωπευτικός του προς επικύρωση τύπου επί του οποίου έχουν τοποθετηθεί η δομή προστασίας και η στερέωσή της, δεόντως επικυρωμένες.

                     3.

                     Η επιφορτισμένη με τις δοκιμές εγκρίσεως τεχνική υπηρεσία εξακριβώνει αν ο τύπος δομής προστασίας που έχει επικυρωθεί προορίζεται προς συναρμολόγηση επί του τύπου ελκυστήρα για τον οποίο αιτείται η έγκριση. Εξακριβώνει ιδίως αν η στερέωση της δομής προστασίας αντιστοιχεί προς αυτή που εδοκιμάσθη κατά την επικύρωση ΕΚ.

                     4.

                     Ο κάτοχος της επικύρωσης ΕΚ δύναται να ζητήσει την επέκταση αυτής και για άλλους τύπους δομών προστασίας.

                     5.

                     Οι αρμόδιες αρχές χορηγούν αυτή την επέκταση υπό τις ακόλουθες προϋποθέσεις:

                                 5.1.

                                 ο νέος τύπος δομής προστασίας και η στερέωσή του επί του ελκυστήρα απετέλει αντικείμενο επικυρώσεως ΕΚ κατασκευαστικού στοιχείου·

                                 5.2.

                                 έχει σχεδιασθεί για να τοποθετηθεί επί του τύπου ελκυστήρα για τον οποίο αιτείται η επέκταση της επικύρωσης ΕΚ·

                                 5.3.

                                 η στερέωση της δομής προστασίας επί του ελκυστήρα αντιστοιχεί σ’ αυτή η οποία εδοκιμάσθη κατά την επικύρωση ΕΚ.

                     6.

                     Δελτίο σύμφωνο προς το υπόδειγμα που εμφαίνεται στο παράρτημα IX επισυνάπτεται στο δελτίο επικύρωσης ΕΚ για κάθε έγκριση ή επέκταση εγκρίσεως που χορηγήθηκε ή απορρίφθηκε.

                     7.

                     Αν η αίτηση επικύρωσης ΕΚ τύπου ελκυστήρα υποβάλλεται ταυτοχρόνως μετά της αιτήσεως επικυρώσεως ΕΚ τύπου δομής προστασίας προοριζομένου να τοποθετηθεί επί του τύπου ελκυστήρα για τον οποίο αιτείται η επικύρωση ΕΚ, δεν πραγματοποιούνται οι προβλεπόμενοι στα σημεία 2 και 3 έλεγχοι.

         ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IX

         ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ X
         ΜΕΡΟΣ A

            Καταργούμενη οδηγία με κατάλογο των διαδοχικών τροποποιήσεών της

         (κατά το άρθρο 13)

                     Οδηγία 79/622/ΕΟΚ του Συμβουλίου
                     (ΕΕ L 179 της 17.7.1979, σ. 1).

                     Οδηγία 82/953/ΕΟΚ της Επιτροπής
                     (ΕΕ L 386 της 31.12.1982, σ. 31)

                     Σημείο IX.A.15.ζ) του παραρτήματος I της πράξης προσχώρησης του 1985
                     (ΕΕ L 302 της 15.11.1985, σ. 213)

                     Οδηγία 87/354/ΕΟΚ του Συμβουλίου
                     (ΕΕ L 192 της 11.7.1987, σ. 43)

                     Μόνον όσον αφορά τις παραπομπές στην οδηγία 79/622/ΕΟΚ με το άρθρο 1 και το παράρτημα, σημείο 9, στοιχείο η)

                     Οδηγία 88/413/ΕΟΚ της Επιτροπής
                     (ΕΕ L 200 της 26.7.1988, σ. 32)

                     Σημείο XI.Γ.II.4 του παραρτήματος I της πράξης προσχώρησης του 1994
                     (ΕΕ C 241 της 29.8.1994, σ. 206)

                     Οδηγία 1999/40/ΕΚ της Επιτροπής
                     (ΕΕ L 124 της 18.5.1999, σ. 11)

                     Σημείο I.A.29 του παραρτήματος II της πράξης προσχώρησης του 2003
                     (ΕΕ L 236 της 23.9.2003, σ. 61)

                     Οδηγία 2006/96/ΕΚ του Συμβουλίου
                     (ΕΕ L 363 της 20.12.2006, σ. 81)

                     Μόνον όσον αφορά τις παραπομπές στην οδηγία 79/622/ΕΟΚ με το άρθρο 1 και το παράρτημα, σημείο Α.28

               ΜΕΡΟΣ B

            Κατάλογος προθεσμιών ενσωμάτωσης στο εθνικό δίκαιο

         (κατά το άρθρο 13)

                     Οδηγία

                     Λήξη προθεσμίας ενσωμάτωσης

                     79/622/ΕΟΚ

                     27η Δεκεμβρίου 1980

                     82/953/ΕΟΚ

                     30ή Σεπτεμβρίου 1983 (1)

                     87/354/ΕΟΚ

                     31η Δεκεμβρίου 1987

                     88/413/ΕΟΚ

                     30ή Σεπτεμβρίου 1988 (2)

                     1999/40/ΕΚ

                     30ή Ιουνίου 2000 (3)

                     2006/96/ΕΚ

                     31η Δεκεμβρίου 2006

            (1)  Σύμφωνα με το άρθρο 2 της οδηγίας 82/953/ΕΟΚ:

            «1.   Από την 1η Οκτωβρίου 1983, τα κράτη μέλη δεν μπορούν:

                        —

                        ούτε να αρνηθούν, για έναν τύπο ελκυστήρα, την έγκριση ΕΟΚ ή την έκδοση του εγγράφου το οποίο προβλέπεται στο άρθρο 10 παράγραφος 1 τελευταία περίπτωση της οδηγίας 74/150/ΕΟΚ ή την έγκριση εθνικής ισχύος,

                        —

                        ούτε να απαγορεύσουν τη θέση σε κυκλοφορία των ελκυστήρων,

                  εφόσον η διάταξη προστασίας, σε περίπτωση ανατροπής, του εν λόγω τύπου ελκυστήρα ή των εν λόγω ελκυστήρων, ανταποκρίνεται στις διατάξεις της παρούσας οδηγίας.
            2.   Από την 1η Οκτωβρίου 1984, τα κράτη μέλη:

                        —

                        δεν μπορούν πλέον να εκδίδουν το έγγραφο το οποίο προβλέπεται στο άρθρο 10 παράγραφος 1 τελευταία περίπτωση της οδηγίας 74/150/ΕΟΚ για έναν τύπο ελκυστήρος του οποίου η διάταξη προστασίας, σε περίπτωση ανατροπής, δεν ανταποκρίνεται στις διατάξεις της παρούσας οδηγίας,

                        —

                        μπορούν να αρνηθούν την έγκριση εθνικής ισχύος τύπου ελκυστήρος του οποίου η διάταξη προστασίας, σε περίπτωση ανατροπής, δεν ανταποκρίνεται στις διατάξεις της παρούσας οδηγίας.

                  3.   Από την 1η Οκτωβρίου 1985, τα κράτη μέλη μπορούν να απαγορεύσουν την πρώτη θέση σε κυκλοφορία ελκυστήρων των οποίων η διάταξη προστασίας, σε περίπτωση ανατροπής, δεν ανταποκρίνεται προς τις προδιαγραφές της παρούσας οδηγίας.
            4.   Οι διατάξεις των παραγράφων 1 έως 3 εφαρμόζονται με την επιφύλαξη των διατάξεων της οδηγίας 77/536/ΕΟΚ.».

            (2)  Σύμφωνα με το άρθρο 2 της οδηγίας 88/413/ΕΟΚ:

            «1.   Τα κράτη μέλη δεν δύνανται από 1ης Οκτωβρίου 1988:

                        —

                        να αρνηθούν, για τύπο ελκυστήρος, την έγκριση τύπου ΕΟΚ ή την έκδοση του εγγράφου που προβλέπεται στην τελευταία περίπτωση του άρθρου 10 παράγραφος 1 της οδηγίας 74/150/ΕΟΚ, ή την έγκριση τύπου από εθνικής πλευράς,

                        —

                        να απαγορεύουν τη θέση σε κυκλοφορία ελκυστήρος,

                  εφόσον οι διατάξεις προστασίας σε περίπτωση ανατροπής αυτού του τύπου του ελκυστήρα ή αυτών των ελκυστήρων ανταποκρίνονται στις διατάξεις της παρούσας οδηγίας.
            2.   Τα κράτη μέλη από 1ης Οκτωβρίου 1989:

                        —

                        δεν μπορούν πλέον να εκδίδουν το έγγραφο που προβλέπεται στην τελευταία περίπτωση του άρθρου 10 παράγραφος 1 της οδηγίας 74/150/ΕΟΚ, για έναν τύπο ελκυστήρος του οποίου η διάταξη προστασίας, σε περίπτωση ανατροπής, δεν ανταποκρίνεται στις διατάξεις της παρούσας οδηγίας,

                        —

                        δύνανται να αρνούνται την έγκριση από εθνικής πλευράς τύπου ελκυστήρος του οποίου η διάταξη προστασίας, σε περίπτωση ανατροπής, δεν ανταποκρίνεται στις διατάξεις της παρούσας οδηγίας.».

            (3)  Σύμφωνα με το άρθρο 2 της οδηγίας 1999/40/ΕΚ:

            «1.   Από την 1η Ιουλίου 2000, τα κράτη μέλη δεν δύνανται:

                        —

                        να αρνούνται, για τύπο ελκυστήρος, να χορηγήσουν έγκριση ΕΚ τύπου ή να εκδώσουν το έγγραφο που προβλέπεται στο άρθρο 10 παράγραφος 1 τρίτη περίπτωση της οδηγίας 74/150/ΕΟΚ, ή να χορηγήσουν εθνική έγκριση τύπου,

                        —

                        να απαγορεύουν τη θέση σε κυκλοφορία ελκυστήρων,

                  εάν οι ελκυστήρες αυτοί πληρούν τις προδιαγραφές της οδηγίας 79/622/ΕΟΚ, όπως αυτή τροποποιείται με την παρούσα οδηγία.
            2.   Από την 1η Ιανουαρίου 2001, τα κράτη μέλη:

                        —

                        δεν δύνανται πλέον να εκδίδουν το έγγραφο που προβλέπεται στο άρθρο 10 παράγραφος 1 τρίτη περίπτωση της οδηγίας 74/150/ΕΟΚ, για τύπο ελκυστήρος, εάν αυτός δεν ανταποκρίνεται στις προδιαγραφές της οδηγίας 79/622/ΕΟΚ, όπως τροποποιείται με την παρούσα οδηγία,

                        —

                        δύνανται να αρνούνται να χορηγήσουν εθνική έγκριση τύπου, για τύπο ελκυστήρος, εάν αυτός δεν ανταποκρίνεται στις προδιαγραφές της οδηγίας 79/622/ΕΟΚ, όπως τροποποιείται με την παρούσα οδηγία.».

         ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ XI

            ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΙΑΣ

                     Οδηγία 79/622/ΕΟΚ

                     Οδηγία 1999/40/ΕΚ

                     Παρούσα οδηγία

                     Άρθρα 1 και 2

                     Άρθρα 2 και 3

                     Άρθρο 3 παράγραφος 1

                     Άρθρο 4 πρώτο εδάφιο

                     Άρθρο 3 παράγραφος 2

                     Άρθρο 4 δεύτερο και τρίτο εδάφιο

                     Άρθρα 4 και 5

                     Άρθρα 5 και 6

                     Άρθρο 6 πρώτη πρόταση

                     Άρθρο 7 πρώτο εδάφιο

                     Άρθρο 6 δεύτερη πρόταση

                     Άρθρο 7 δεύτερο εδάφιο

                     Άρθρο 2

                     Άρθρο 8

                     Άρθρο 8

                     Άρθρο 9

                     Άρθρο 9 εισαγωγική φράση

                     Άρθρο 1 εισαγωγική φράση

                     Άρθρο 9 πρώτη περίπτωση

                     Άρθρο 1 στοιχείο α)

                     Άρθρο 9 δεύτερη περίπτωση

                     Άρθρο 1 στοιχείο β)

                     Άρθρο 9 τρίτη περίπτωση

                     Άρθρο 1 στοιχείο γ)

                     Άρθρο 9 τέταρτη περίπτωση

                     Άρθρο 1 στοιχείο δ)

                     Άρθρα 10 και 11

                     Άρθρα 10 και 11

                     Άρθρο 12 παράγραφος 1

                     —

                     Άρθρο 12 παράγραφος 2

                     Άρθρο 12

                     —

                     Άρθρα 13 και 14

                     Άρθρο 13

                     Άρθρο 15

                     Παραρτήματα I έως ΙΧ

                     Παραρτήματα I έως ΙΧ

                     —

                     Παράρτημα Χ

                     —

                     Παράρτημα ΧΙ


Δεκάτη οδηγία 70/50/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 20ής Δεκεμβρίου 1974, περί τροποποίησης των παραρτημάτων της Οδηγίας του Συμβουλίου, της 23ης Νοεμβρίου 1970, όσον αφορά τα πρόσθετα στις ζωοτροφές


title: Οδηγία 2006/116/EK του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006 , για τη διάρκεια προστασίας του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας και ορισμένων συγγενικών δικαιωμάτων (κωδικοποίηση)

text:
               27.12.2006

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 372/12

      ΟΔΗΓΊΑ 2006/116/EK ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ

   της 12ης Δεκεμβρίου 2006
   για τη διάρκεια προστασίας του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας και ορισμένων συγγενικών δικαιωμάτων
   (κωδικοποίηση)
   ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 47, παράγραφος 2, το άρθρο 55 και το άρθρο 95,
   την πρόταση της Επιτροπής,
   τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
   Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της Συνθήκης (2),
   Εκτιμώντας τα εξής:

               (1)

               Η οδηγία 93/98/EOK του Συμβουλίου, της 29ης Οκτωβρίου 1993, περί εναρμονίσεως της διάρκειας προστασίας του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας και ορισμένων συγγενών δικαιωμάτων (3), έχει τροποποιηθεί (4) ουσιαστικά. Είναι, ως εκ τούτου, σκόπιμη, για λόγους σαφήνειας και ορθολογισμού, η κωδικοποίηση της εν λόγω οδηγίας.

               (2)

               Η Σύμβαση της Βέρνης για την προστασία των λογοτεχνικών και καλλιτεχνικών έργων και η διεθνής σύμβαση περί της προστασίας των ερμηνευτών ή εκτελεστών καλλιτεχνών, των παραγωγών φωνογραφημάτων και των οργανισμών ραδιοτηλεόρασης (Σύμβαση της Ρώμης), καθορίζουν μόνον την ελάχιστη διάρκεια προστασίας των δικαιωμάτων στα οποία αναφέρονται, αφήνοντας στα συμβαλλόμενα κράτη την ευχέρεια να χορηγούν προστασία μεγαλύτερης διάρκειας. Ορισμένα κράτη μέλη έχουν κάνει χρήση αυτής της ευχέρειας. Εξάλλου, ορισμένα κράτη μέλη δεν είναι ακόμα μέλη της σύμβασης της Ρώμης.

               (3)

               Υπάρχουν, κατά συνέπεια, διαφορές ανάμεσα στις εθνικές νομοθεσίες που διέπουν τη διάρκεια προστασίας του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας και των συγγενικών δικαιωμάτων, οι οποίες είναι ικανές να θίξουν την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων και την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών και να νοθεύσουν τους όρους ανταγωνισμού στην κοινή αγορά. Πρέπει, ως εκ τούτου, για να εξασφαλιστεί η καλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, να εναρμονιστούν οι νομοθεσίες των κρατών μελών, έτσι ώστε να είναι ίδια η διάρκεια προστασίας σ' ολόκληρη την Κοινότητα.

               (4)

               Είναι σημαντικό να οριστεί όχι μόνον η διάρκεια προστασίας καθαυτή, αλλά και ορισμένες λεπτομέρειες εφαρμογής, όπως η ημερομηνία από την οποία αρχίζει να υπολογίζεται κάθε διάρκεια προστασίας.

               (5)

               Οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας δεν θα πρέπει να θίγουν την υπό των κρατών μελών εφαρμογή του άρθρου 14α, παράγραφος 2, στοιχεία β), γ) και δ) και παράγραφος 3 της Σύμβασης της Βέρνης.

               (6)

               Η ελάχιστη διάρκεια προστασίας που καθορίστηκε από τη Σύμβαση της Βέρνης, ήτοι η ζωή του δημιουργού συν πενήντα χρόνια μετά το θάνατό του, απέβλεπε στην προστασία του δημιουργού και των δύο πρώτων γενεών των κατιόντων του. Ο μέσος όρος ζωής στην Κοινότητα αυξήθηκε, έτσι ώστε η διάρκεια αυτή να μην επαρκεί πλέον για να καλύπτει δύο γενεές.

               (7)

               Ορισμένα κράτη μέλη παρατείνουν τη διάρκεια πέραν των πενήντα ετών μετά το θάνατο του δημιουργού, προκειμένου να αντισταθμίσουν της επιπτώσεις που είχαν οι παγκόσμιοι πόλεμοι στην εκμετάλλευση των έργων.

               (8)

               Όσον αφορά τη διάρκεια προστασίας των συγγενικών δικαιωμάτων, ορισμένα κράτη μέλη έχουν επιλέξει διάρκεια προστασίας πενήντα ετών από τη νόμιμη δημοσίευση ή τη νόμιμη παρουσίαση στο κοινό.

               (9)

               Η διπλωματική συνδιάσκεψη του Δεκεμβρίου 1996, υπό την αιγίδα του Παγκόσμιου Οργανισμού Πνευματικής Ιδιοκτησίας (ΠΟΠΙ) οδήγησε στην έκδοση της συνθήκης ΠΟΠΙ για τις ερμηνείες και εκτελέσεις και τα φωνογραφήματα, όσον αφορά την προστασία των ερμηνευτών ή εκτελεστών καλλιτεχνών και των παραγωγών φωνογραφημάτων. Η συνθήκη αυτή είναι σημαντική ανανέωση της διεθνούς προστασίας των συγγενικών δικαιωμάτων.

               (10)

               Ο σεβασμός που οφείλεται στα κεκτημένα δικαιώματα αποτελεί μία από τις γενικές αρχές του δικαίου που προστατεύει η κοινοτική έννομη τάξη. Ως εκ τούτου, η διάρκεια προστασίας του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας και των συγγενικών δικαιωμάτων που έχει θεσπιστεί με το κοινοτικό δίκαιο δεν μπορεί να αποδυναμώσει την προστασία της οποίας απολάμβαναν οι δικαιούχοι στην Κοινότητα πριν από την έναρξη ισχύος της οδηγίας 93/98/ΕΟΚ. Προκειμένου να περιοριστούν στο ελάχιστο οι συνέπειες των μεταβατικών μέτρων και για να μπορέσει να λειτουργήσει στην πράξη η εσωτερική αγορά, συντρέχει λόγος η διάρκεια προστασίας να καλύπτει μεγαλύτερες χρονικές περιόδους.

               (11)

               Το επίπεδο προστασίας του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας και των συγγενικών δικαιωμάτων πρέπει να είναι υψηλό, δεδομένου ότι τα εν λόγω δικαιώματα αποτελούν τη βάση της πνευματικής δημιουργίας. Η προστασία τους εξασφαλίζει τη διατήρηση και την ανάπτυξη της δημιουργικότητας προς το συμφέρον των δημιουργών, της παραγωγής πολιτιστικών αγαθών, των καταναλωτών και ολόκληρου του κοινωνικού συνόλου.

               (12)

               Για να καθιερωθεί υψηλό επίπεδο προστασίας, το οποίο να ανταποκρίνεται συγχρόνως τόσο στις απαιτήσεις της εσωτερικής αγοράς όσο και στην ανάγκη δημιουργίας νομικού πλαισίου που να ευνοεί την αρμονική ανάπτυξη της λογοτεχνικής και καλλιτεχνικής δημιουργικότητας στην Κοινότητα, η διάρκεια προστασίας του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας πρέπει να εναρμονιστεί σε εβδομήντα έτη μετά το θάνατο του δημιουργού ή σε εβδομήντα έτη αφότου το έργο κατέστη νομίμως προσιτό στο κοινό, και η διάρκεια προστασίας των συγγενικών δικαιωμάτων σε πενήντα έτη μετά το γενεσιουργό γεγονός.

               (13)

               Οι συλλογές προστατεύονται σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 5, της Σύμβασης της Βέρνης όταν, λόγω της επιλογής και διαρρυθμίσεως του περιεχομένου τους, αποτελούν πνευματικές δημιουργίες. Τα έργα αυτά προστατεύονται ως τοιαύτα, υπό την επιφύλαξη του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας όσον αφορά καθένα από τα έργα που αποτελούν τμήμα αυτών των συλλογών. Συνεπώς, για τα έργα που περιλαμβάνονται σε συλλογές, πρέπει να μπορούν να ισχύουν ειδικές διάρκειες προστασίας.

               (14)

               Σε όλες τις περιπτώσεις που έχει εξακριβωθεί ότι ένα ή περισσότερα φυσικά πρόσωπα είναι δημιουργοί, η διάρκεια προστασίας πρέπει να υπολογίζεται από το θάνατό τους. Το θέμα της πατρότητας του συνόλου ή μέρους ενός έργου αποτελεί πραγματικό περιστατικό που θα πρέπει, ενδεχομένως, να αποφασίζεται από τα εθνικά δικαστήρια.

               (15)

               Σύμφωνα με τη Σύμβαση της Βέρνης και τη Σύμβαση της Ρώμης, η διάρκεια προστασίας πρέπει να υπολογίζεται από 1ης Ιανουαρίου του έτους το οποίο ακολουθεί το σχετικό γενεσιουργό γεγονός.

               (16)

               H προστασία των φωτογραφιών στα κράτη μέλη διέπεται από ποικίλα καθεστώτα. Πρωτότυπο κατά την έννοια της Σύμβασης της Βέρνης θεωρείται το φωτογραφικό έργο που είναι αποτέλεσμα προσωπικής πνευματικής εργασίας του δημιουργού του και αντανακλά την προσωπικότητά του, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη άλλα κριτήρια όπως η αξία ή ο σκοπός. Η προστασία άλλων φωτογραφιών πρέπει να μπορεί να ρυθμίζεται από το εθνικό δίκαιο.

               (17)

               Για να αποφευχθούν διαφορές στη διάρκεια προστασίας, όσον αφορά τα συγγενή δικαιώματα, είναι ανάγκη να προβλεφθεί η αυτή χρονική αφετηρία για τον υπολογισμό της διάρκειας σε ολόκληρη την Κοινότητα. Η ερμηνεία, η εκτέλεση, η υλική ενσωμάτωση, η μετάδοση, η νόμιμη δημοσίευση και η νόμιμη παρουσίαση στο κοινό, δηλαδή ο τρόπος με τον οποίο καθίσταται ένα αντικείμενο συγγενικού δικαιώματος αντιληπτό, καθ' οιονδήποτε τρόπο, στους ανθρώπους εν γένει, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό της διάρκειας προστασίας, ανεξάρτητα από τη χώρα όπου πραγματοποιείται η εν λόγω ερμηνεία ή εκτέλεση, υλική ενσωμάτωση, μετάδοση, νόμιμη δημοσίευση ή νόμιμη παρουσίαση στο κοινό.

               (18)

               Τα δικαιώματα των ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών επί των εκπομπών τους, ανεξάρτητα αν αυτές μεταδίδονται ενσυρμάτως ή εναέρια, συμπεριλαμβανομένης της καλωδιακής ή της δορυφορικής μετάδοσης, δεν πρέπει να είναι διηνεκή. Για το λόγο αυτό, είναι απαραίτητο η διάρκεια της προστασίας να αρχίζει μόνον από την πρώτη μετάδοση συγκεκριμένης εκπομπής. Η διάταξη αυτή έχει την έννοια ότι πρέπει να αποφευχθεί η έναρξη νέας προθεσμίας σε περιπτώσεις όπου μία εκπομπή είναι ίδια με κάποια προηγούμενη.

               (19)

               Τα κράτη μέλη πρέπει να παραμένουν ελεύθερα να διατηρούν ή να θεσπίζουν άλλα δικαιώματα συγγενή προς το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας, ιδίως σε σχέση με την προστασία σχολιασμένων και επιστημονικών δημοσιεύσεων. Για να εξασφαλιστεί η διαφάνεια σε κοινοτικό επίπεδο, είναι πάντως απαραίτητη η ενημέρωση της Επιτροπής από τα κράτη μέλη που θεσπίζουν νέα συγγενικά δικαιώματα.

               (20)

               Είναι χρήσιμο να διευκρινιστεί ότι η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται στο ηθικό δικαίωμα.

               (21)

               Για τα έργα, η χώρα προέλευσης των οποίων είναι τρίτη χώρα, κατά την έννοια της Σύμβασης της Βέρνης, και ο δημιουργός των οποίων δεν είναι υπήκοος της Κοινότητας, συντρέχει λόγος να εφαρμόζεται η σύγκριση ανάμεσα στις διάρκειες προστασίας, χωρίς όμως η παρεχόμενη στην Κοινότητα διάρκεια να μπορεί να υπερβαίνει τη διάρκεια που καθορίζει η παρούσα οδηγία.

               (22)

               Όταν ο δικαιούχος δεν είναι υπήκοος της Κοινότητας, αλλά δικαιούται προστασίας δυνάμει διεθνούς συμφωνίας, η διάρκεια προστασίας των συγγενικών δικαιωμάτων πρέπει να είναι η ίδια με αυτή που ορίζεται από την παρούσα οδηγία, χωρίς όμως να μπορεί να υπερβαίνει τη διάρκεια προστασίας που καθορίζεται στη χώρα της οποίας ο δικαιούχος είναι υπήκοος.

               (23)

               Η σύγκριση ανάμεσα στις διάρκειες προστασίας δεν πρέπει να καταλήγει σε σύγκρουση των κρατών μελών με τις διεθνείς υποχρεώσεις τους.

               (24)

               Τα κράτη μέλη πρέπει να παραμένουν ελεύθερα να θεσπίζουν διατάξεις σχετικά με την ερμηνεία, προσαρμογή και περαιτέρω εκτέλεση συμβάσεων για την εκμετάλλευση προστατευομένων έργων και άλλων αντικειμένων προστασίας, οι οποίες είχαν συναφθεί πριν από την παράταση της διάρκειας προστασίας η οποία προκύπτει από την παρούσα οδηγία.

               (25)

               Ο σεβασμός των κεκτημένων δικαιωμάτων και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης αποτελεί μέρος της κοινοτικής έννομης τάξης. Τα κράτη μέλη πρέπει να μπορούν, ιδίως, να προβλέπουν ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας και τα συγγενικά δικαιώματα τα οποία αποκαθίστανται κατ' εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, δεν μπορούν να καταλήγουν σε πληρωμές καταβαλλόμενες από πρόσωπα που καλόπιστα ανέλαβαν την εκμετάλλευση των έργων τον καιρό που τα εν λόγω έργα ήσαν κτήμα του δημοσίου.

               (26)

               Η παρούσα οδηγία δεν θίγει τις υποχρεώσεις των κρατών μελών όσον αφορά τις κατά το Παράρτημα Ι, Μέρος Β, προθεσμίες ενσωμάτωσης στο εσωτερικό δίκαιο και εφαρμογής των οδηγιών,

         ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
   Άρθρο 1
   Διάρκεια των δικαιωμάτων του δημιουργού
   1.   Τα δικαιώματα ενός δημιουργού λογοτεχνικού ή καλλιτεχνικού έργου κατά την έννοια του άρθρου 2 της Σύμβασης της Βέρνης προστατεύονται καθ’όλη τη διάρκεια της ζωής του δημιουργού και εβδομήντα έτη μετά το θάνατό του, ανεξάρτητα από την ημερομηνία κατά την οποία το έργο κατέστη νομίμως προσιτό στο κοινό.
   2.   Σε περίπτωση έργου κοινής δημιουργίας, η διάρκεια που αναφέρεται στην παράγραφο 1 υπολογίζεται από το θάνατο του τελευταίου επιζώντος δημιουργού.
   3.   Για τα ανώνυμα ή ψευδώνυμα έργα, η διάρκεια προστασίας είναι εβδομήντα έτη αφότου το έργο κατέστη νομίμως προσιτό στο κοινό. Πάντως, όταν το υιοθετηθέν από το δημιουργό ψευδώνυμο δεν αφήνει καμία αμφιβολία για την ταυτότητα του ή αν ο δημιουργός αποκαλύψει την ταυτότητα του κατά την περίοδο που αναφέρεται στη πρώτη πρόταση, εφαρμόζεται η διάρκεια της προστασίας που ορίζεται στη παράγραφο 1.
   4.   Όταν σε κράτος μέλος προβλέπονται ιδιαίτερες διατάξεις σχετικά με το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας όσον αφορά τα συλλογικά έργα ή για τον ορισμό νομικού προσώπου ως δικαιούχου, η διάρκεια προστασίας υπολογίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 3, εκτός εάν είναι εξακριβωμένη η ταυτότητα των φυσικών προσώπων που δημιούργησαν το έργο στις μορφές του έργου που κατέστησαν προσιτές στο κοινό. Η παρούσα παράγραφος ισχύει με την επιφύλαξη των δικαιωμάτων των συγγραφέων με εξακριβωμένη ταυτότητα, των οποίων οι προσδιορισμένες συμβολές περιλαμβάνονται στα έργα αυτά στις εν λόγω συμβολές, εφαρμόζεται η παράγραφος 1 ή η παράγραφος 2.
   5.   Όταν ένα έργο δημοσιεύεται σε τόμους, τμήματα, τεύχη, αριθμούς ή επεισόδια, και η διάρκεια προστασίας αρχίζει από τη στιγμή που το έργο κατέστη νομίμως προσιτό στο κοινό, η διάρκεια προστασίας υπολογίζεται για κάθε μέρος χωριστά.
   6.   Στην περίπτωση έργων, η διάρκεια προστασίας των οποίων δεν έχει υπολογιστεί μετά το θάνατο του δημιουργού ή των δημιουργών και τα οποία δεν κατέστησαν νομίμως προσιτά στο κοινό μέσα σε εβδομήντα χρόνια από τη δημιουργία τους, η προστασία λήγει.
   Άρθρο 2
   Κινηματογραφικά ή οπτικοακουστικά έργα
   1.   Ο κύριος σκηνοθέτης ενός κινηματογραφικού ή οπτικοακουστικού έργου θεωρείται ως δημιουργός του ή ένας από τους δημιουργούς του. Τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα να ορίσουν και άλλους συνδημιουργούς.
   2.   Η διάρκεια προστασίας ενός κινηματογραφικού ή οπτικοακουστικού έργου λήγει εβδομήντα έτη μετά το θάνατο του τελευταίου επιζώντος μεταξύ των ακόλουθων προσώπων, είτε τα πρόσωπα αυτά έχουν ορισθεί συνδημιουργοί είτε όχι: του κύριου σκηνοθέτη, του σεναριογράφου, του συγγραφέα των διαλόγων και του συνθέτη της μουσικής που γράφτηκε ειδικά για να χρησιμοποιηθεί στο κινηματογραφικό ή οπτικοακουστικό έργο.
   Άρθρο 3
   Διάρκεια των συγγενικών δικαιωμάτων
   1.   Τα δικαιώματα των ερμηνευτών ή εκτελεστών καλλιτεχνών αποσβέννυνται πενήντα χρόνια μετά την ημερομηνία της ερμηνείας ή εκτέλεσης. Ωστόσο, αν εντός της περιόδου αυτής γίνει νόμιμη δημοσίευση ή νόμιμη παρουσίαση στο κοινό της υλικής ενσωμάτωσης της εν λόγω ερμηνείας ή εκτέλεσης, τα δικαιώματα αποσβέννυνται πενήντα χρόνια από την ημερομηνία της πρώτης αυτής δημοσίευσης ή της πρώτης αυτής παρουσίασης στο κοινό, ανάλογα με το ποια έγινε πρώτη.
   2.   Τα δικαιώματα των παραγωγών φωνογραφημάτων λήγουν πενήντα έτη μετά την πραγματοποίηση της υλικής ενσωμάτωσης. Ωστόσο, εάν το φωνογράφημα έχει δημοσιευθεί νομίμως στη διάρκεια της περιόδου αυτής, τα δικαιώματα λήγουν πενήντα έτη από την ημερομηνία της πρώτης νόμιμης δημοσίευσης. Εάν δεν έχει πραγματοποιηθεί νόμιμη δημοσίευση κατά την περίοδο που μνημονεύεται στην πρώτη πρόταση και εάν το φωνογράφημα έχει παρουσιαστεί νομίμως στο κοινό κατά την περίοδο αυτή, τα δικαιώματα λήγουν πενήντα έτη από την ημερομηνία της πρώτης νόμιμης παρουσίασης στο κοινό.
   Ωστόσο, αν τα δικαιώματα των παραγωγών φωνογραφημάτων, λόγω λήξεως της διάρκειας προστασίας που τους αναγνωρίσθηκε δυνάμει του άρθρου 3, παράγραφος 2, της οδηγίας 93/98/ΕΟΚ, πριν τροποποιηθεί από την οδηγία 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για τη διάρκεια προστασίας του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας και ορισμένων συγγενικών δικαιωμάτων, δεν προστατεύονταν πια στις 22 Δεκεμβρίου 2002, η παρούσα παράγραφος δεν μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την εκ νέου προστασία τους.
   3.   Τα δικαιώματα των παραγωγών της πρώτης υλικής ενσωμάτωσης ταινίας αποσβέννυνται πενήντα χρόνια από την ενσωμάτωση. Ωστόσο, αν εντός της περιόδου αυτής γίνει νόμιμη δημοσίευση ή νόμιμη παρουσίαση της ταινίας στο κοινό, τα δικαιώματα αποσβέννυνται πενήντα χρόνια μετά την ημερομηνία της πρώτης αυτής δημοσίευσης ή της πρώτης αυτής παρουσίασης στο κοινό, ανάλογα με το ποια έγινε πρώτη. Ως «ταινία» νοείται κινηματογραφικό ή οπτικοακουστικό έργο ή κινούμενες εικόνες, ανεξάρτητα από το αν συνοδεύονται από ήχο ή όχι.
   4.   Τα δικαιώματα των ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών αποσβέννυνται πενήντα χρόνια μετά την πρώτη μετάδοση μιας εκπομπής, είτε αυτή μεταδίδεται ενσυρμάτως είτε ασυρμάτως, συμπεριλαμβανομένης της καλωδιακής ή δορυφορικής μετάδοσης.
   Άρθρο 4
   Προστασία προτέρως αδημοσίευτων έργων
   Κάθε πρόσωπο το οποίο, μετά τη λήξη της προστασίας του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας, για πρώτη φορά δημοσιεύει νομίμως ή παρουσιάζει νομίμως στο κοινό, έργο προτέρως αδημοσίευτο, δικαιούται προστασίας ανάλογης με τα οικονομικά δικαιώματα του δημιουργού. Η διάρκεια προστασίας των δικαιωμάτων αυτών είναι είκοσι πέντε έτη από τη στιγμή που για πρώτη φορά το έργο δημοσιεύθηκε νομίμως ή παρουσιάστηκε νομίμως στο κοινό.
   Άρθρο 5
   Σχολιασμένες και επιστημονικές δημοσιεύσεις
   Τα κράτη μέλη μπορούν να προστατεύουν τις σχολιασμένες και επιστημονικές δημοσιεύσεις έργων που έχουν γίνει κτήμα του δημοσίου. Η μέγιστη διάρκεια προστασίας αυτών των δικαιωμάτων είναι τριάντα έτη από τη στιγμή που το έργο δημοσιεύθηκε νομίμως για πρώτη φορά.
   Άρθρο 6
   Προστασία των φωτογραφιών
   Οι φωτογραφίες που είναι πρωτότυπες, με την έννοια ότι είναι αποτέλεσμα προσωπικής πνευματικής εργασίας του δημιουργού τους, προστατεύονται σύμφωνα με το άρθρο 1. Η παροχή της προστασίας δεν εξαρτάται από την εφαρμογή κανενός άλλου κριτηρίου. Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν την προστασία άλλων φωτογραφιών.
   Άρθρο 7
   Προστασία έναντι τρίτων χωρών
   1.   Όταν η χώρα προελεύσεως ενός έργου, κατά την έννοια της Σύμβασης της Βέρνης, είναι τρίτη χώρα και ο δημιουργός του έργου δεν είναι υπήκοος της Κοινότητας, η διάρκεια προστασίας την οποία χορηγούν τα κράτη μέλη λήγει κατά την ημερομηνία λήξεως της προστασίας που χορηγείται στη χώρα προελεύσεως του έργου, χωρίς να είναι δυνατή υπέρβαση της διάρκειας που καθορίζεται με το άρθρο 1.
   2.   Οι διάρκειες προστασίας που καθορίζονται με το άρθρο 3 ισχύουν και για τους δικαιούχους που δεν είναι υπήκοοι της Κοινότητας, εφόσον τα κράτη μέλη τους χορηγούν προστασία. Ωστόσο, με την επιφύλαξη των διεθνών υποχρεώσεων των κρατών μελών, η διάρκεια προστασίας που χορηγείται από τα κράτη μέλη δεν μπορεί να λήγει αργότερα από την ημερομηνία λήξης της προστασίας που χορηγείται στη χώρα της οποίας ο δικαιούχος είναι υπήκοος και δεν μπορεί να υπερβαίνει την προβλεπόμενη από το άρθρο 3 διάρκεια.
   3.   Κράτη μέλη τα οποία ιδίως λόγω των διεθνών τους υποχρεώσεων, χορηγούσαν στις 29 Οκτωβρίου 1993 προστασία μεγαλύτερης διάρκειας από εκείνη η οποία απορρέει, ενδεχομένως, από τις διατάξεις των παραγράφων 1 και 2, μπορούν να διατηρούν αυτή την προστασία έως τη σύναψη διεθνών συμφωνιών για τη διάρκεια προστασίας του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας ή των συγγενικών δικαιωμάτων.
   Άρθρο 8
   Υπολογισμός των προθεσμιών
   Οι διάρκειες που καθορίζονται από την παρούσα οδηγία υπολογίζονται από την 1η Ιανουαρίου του έτους που έπεται του γενεσιουργού γεγονότος.
   Άρθρο 9
   Ηθικό δικαίωμα
   Η παρούσα οδηγία δεν θίγει τις περί ηθικού δικαιώματος διατάξεις των κρατών μελών.
   Άρθρο 10
   Χρονική ισχύς
   1.   Όταν η διάρκεια προστασίας, η οποία είναι μεγαλύτερη από την αντίστοιχη διάρκεια που προβλέπεται από την παρούσα οδηγία, είχε ήδη αρχίσει σε κράτος μέλος την 1η Ιουλίου 1995, η παρούσα οδηγία δεν έχει ως αποτέλεσμα τη σύντμηση αυτής της διάρκειας προστασίας στο εν λόγω κράτος μέλος.
   2.   Η διάρκεια προστασίας που προβλέπεται από την παρούσα οδηγία εφαρμόζεται σε όλα τα έργα και αντικείμενα προστασίας που προστατεύονταν σε ένα τουλάχιστον κράτος μέλος, κατά την ημερομηνία που αναφέρεται στην παράγραφο 1, κατ' εφαρμογή εθνικών διατάξεων για το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας ή τα συγγενικά δικαιώματα, ή πληρούν τα κριτήρια προστασίας βάσει της οδηγίας [92/100/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 1992, για τη διάρκεια προστασίας του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας και ορισμένων συγγενικών δικαιωμάτων] (5).
   3.   Η παρούσα οδηγία ισχύει υπό την επιφύλαξη των πράξεων εκμετάλλευσης που έλαβαν χώρα πριν από την ημερομηνία που αναφέρεται στην παράγραφο 1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις αναγκαίες διατάξεις προκειμένου να προστατεύουν, ιδίως, τα κεκτημένα δικαιώματα τρίτων.
   4.   Τα κράτη μέλη μπορούν να μην εφαρμόζουν τις διατάξεις του άρθρου 2, παράγραφος 1, στα κινηματογραφικά ή οπτικοακουστικά έργα τα οποία παρήχθησαν πριν από την 1η Ιουλίου 1994.
   Άρθρο 11
   Κοινοποίηση και ανακοίνωση
   1.   Τα κράτη μέλη κοινοποιούν πάραυτα στην Επιτροπή κάθε κυβερνητικό σχέδιο για τη χορήγηση νέων συγγενικών δικαιωμάτων, προσδιορίζοντας τους βασικούς λόγους που δικαιολογούν την εισαγωγή τους και την προβλεπόμενη διάρκεια προστασίας τους.
   2.   Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή τα κείμενα των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στο πεδίο που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
   Άρθρο 12
   Κατάργηση
   Η οδηγία 93/98/ΕΟΚ καταργείται, με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων των κρατών μελών όσον αφορά τις κατά το Παράρτημα Ι, Μέρος Β, προθεσμίες ενσωμάτωσης στο εσωτερικό δίκαιο και εφαρμογής των οδηγιών.
   Οι αναφορές στην καταργούμενη οδηγία θεωρούνται ότι γίνονται στην παρούσα οδηγία και διαβάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας που εμφαίνεται στο Παράρτημα ΙΙ.
   Άρθρο 13
   Έναρξη ισχύος
   Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
   Άρθρο 14
   Αποδέκτες
   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Στρασβούργο, της 12 Δεκεμβρίου 2006.

            Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         J. BORRELL FONTELLES

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         H. PEKKARINEN

      (1)  Γνώμη της 26ης Οκτωβρίου 2006 (δεν δημοσιεύθηκε ακόμα στην Επίσημη Εφημερίδα).

      (2)  Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 12ης Οκτωβρίου 2006 (δεν δημοσιεύθηκε ακόμα στην Επίσημη Εφημερίδα) και απόφαση του Συμβουλίου της 30ής Νοεμβρίου 2006.

      (3)  ΕΕ L 290, 24.11.1993, σ. 9. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 167, 22.6.2001, σ. 10).

      (4)  Βλ. Παράρτημα Ι, Μέρος Α.

      (5)  ΕΕ L 346 της 27.11.1992, σ. 61. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2001/29/ΕΚ.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι
      ΜΕΡΟΣ Α
      Καταργούμενη οδηγία με την τροποποίησή της

                  Οδηγία 93/98/ΕΟΚ του Συμβουλίου
                  (ΕΕ L 290 της 24.11.1993, σ. 9)

                  μόνο το άρθρο 11, παράγραφος 2

                  Οδηγία 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
                  (ΕΕ L 167 της 22.6.2001, σ. 10)

            ΜΕΡΟΣ B
      Κατάλογος ημερομηνιών ενσωμάτωσης στο εσωτερικό δίκαιο και εφαρμογής

         (που αναφέρονται στο άρθρο 12)

                  Οδηγία

                  Λήξη προθεσμίας ενσωμάτωσης

                  Ημερομηνία εφαρμογής

                  93/98/ΕΟΚ

                  1η Ιουλίου 1995 (Άρθρα 1 έως 11)

                  19 Νοεμβρίου 1993 (άρθρο 12)
                  1η Ιουλίου 1997 το αργότερο, όσον αφορά το άρθρο 2, παράγραφος 1 (άρθρο 10, παράγραφος 5)

                  2001/29/EK

                  22 Δεκεμβρίου 2002

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ
      ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΙΑΣ

                  Οδηγία 93/98/ΕΟΚ

                  Παρούσα οδηγία

                  Άρθρα 1 έως 9
                  Άρθρο 10, παράγραφοι 1 έως 4
                  Άρθρο 10, παράγραφος 5
                  Άρθρο 11
                  Άρθρο 12
                  Άρθρο 13, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο
                  Άρθρο 13, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο
                  Άρθρο 13, παράγραφος 1, τρίτο εδάφιο
                  Άρθρο 13, παράγραφος 2
                  —
                  —
                  Άρθρο 14
                  —
                  —

                  Άρθρα 1 εώς 9
                  Άρθρο 10, παράγραφοι 1 έως 4
                  —
                  —
                  Άρθρο 11, παράγραφος 1
                  —
                  —
                  Άρθρο 11, παράγραφος 2
                  —
                  Άρθρο 12
                  Άρθρο 13
                  Άρθρο 14
                  Παράρτημα I
                  Παράρτημα II


Avis juridique important

|

31974L0152

Οδηγία 74/152/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 4ης Μαρτίου 1974 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων στη μεγίστη εκ κατασκευής ταχύτητα και στις εξέδρες φορτώσεως των γεωργικών ή δασικών ελκυστήρων με τροχούς

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 084 της 28/03/1974 σ. 0033 - 0035 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 3 σ. 0250  Ελληνική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 2 σ. 0234  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 3 σ. 0250  Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 3 σ. 0206  Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 13 τόμος 3 σ. 0206

ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 4ης Μαρτίου 1974 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των Κρατών μελών των αναφερομένων στη μεγίστη εκ κατασκευής ταχύτητα και στις εξέδρες φορτώσεως των γεωργικών ή δασικών ελκυστήρων με τροχούςΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ  ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος, και ιδίως το άρθρο 100,  την πρόταση της Επιτροπής,  τη γνώμη της Συνελεύσεως(1),  τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(2),  Εκτιμώντας:  ότι οι τεχνικές προδιαγραφές των εθνικών νομοθεσιών τις οποίες πρέπει να πληρούν οι ελκυστήρες αναφέρονται μεταξύ άλλων, στη μεγίστη εκ κατασκευής ταχύτητα και στις εξέδρες φορτώσεως- ότι οι προδιαγραφές αυτές διαφέρουν μεταξύ των κρατών μελών και ως εκ τούτου είναι ανάγκη να θεσπισθούν οι προδιαγραφές από όλα τα Κράτη μέλη είτε συμπληρωματικά είτε σε αντικατάσταση των ισχυουσών ρυθμίσεών τους, ιδίως για να καταστεί δυνατή η εφαρμογή  για κάθε τύπο ελκυστήρα, της διαδικασίας εγκρίσεως ΕΟΚ η οποία ρυθμίζεται από την οδηγία του Συμβουλίου της 4ης Μαρτίου 1974 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των Κρατών μελών των αναφερομένων στην έγκριση των γεωργικών ή δασικών ελκυστήρων(3) με  τροχούς,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:   Άρθρο 1  1. Ως "ελκυστήρας (γεωργικός ή δασικός)" νοείται κάθε όχημα με κινητήρα, με τροχούς ή ερπύστριες, έχον τουλάχιστον δύο άξονες, του οποίου η λειτουργία συνίσταται βασικά στην ισχύ έλξεώς του και το οποίο είναι ειδικά σχεδιασμένο για να σύρει,  ωθεί, φέρει ή θέτει σε κίνηση ορισμένα εργαλεία, μηχανές ή ρυμουλκούμενα προοριζόμενα για χρήση στη γεωργική ή δασική εκμετάλλευση. Είναι δυνατό να διαρρυθμισθεί για να μεταφέρει φορτίο και συνοδούς.  2. Η παρούσα οδηγία δεν έχει εφαρμογή ειμή μόνο επί ελκυστήρων των καθοριζομένων στην παράγραφο 1 και φερόντων ελαστικά, δύο άξονες και εκ κατασκευής μεγίστη ταχύτητα από 6 ώς 25 χμ/ω.   Άρθρο 2  Τα Κράτη μέλη δεν δύνανται να αρνηθούν την έγκριση ΕΟΚ ούτε την έγκριση από εθνικής πλευράς ενός ελκυστήρα για λόγους που αναφέρονται στη μεγίστη εκ κατασκευής ταχύτητα ή τις εξέδρες φορτώσεως αν αυτές ανταποκρίνονται στις αναφερόμενες στο  παράρτημα προδιαγραφές.   Άρθρο 3  Τα Κράτη μέλη δεν δύνανται να αρνηθούν την καταχώρηση στα μητρώα ή να απαγορεύουν την πώληση, την έναρξη κυκλοφορίας ή τη χρήση των ελκυστήρων για λόγους που αναφέρονται στη μέγιστη εκ κατασκευής ταχύτητα ή στις εξέδρες ο φορτώσεως, αν αυτές  ανταποκρίνονται στις αναφερόμενες στο παράρτημα προδιαγραφές.   Άρθρο 4  1. Τα Κράτη μέλη δεν δύνανται να απαγορεύουν, ούτε να αξιώνουν τον εξοπλισμό των ελκυστήρων δια μίας ή περισσοτέρων εξεδρών φορτώσεως.  2. Δεν δύνανται να απαγορεύουν τη μεταφορά επί των εξέδρων αυτών, προϊόντων για τα οποία αποδέχονται να μεταφέρονται επί ρυμουλκουμένων χρησιμοποιουμένων για τη γεωργική ή δασική εκμετάλλευση- εντός των προβλεπομένων από τον καρασκευαστή ορίων,  επιτρέπουν μέγιστο φορτίο τουλάχιστον 80 % του βάρους χωρίς φορτίο του ελκυστήρα σε κατάσταση κινήσεως.   Άρθρο 5  Οι αναγκαίες τροποποιήσεις προς προσαρμογή των προδιαγραφών του παραρτήματος στην τεχνική πρόοδο θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία των προβλεπομένων στο άρθρο 13 της οδηγίας του Συμβουλίου περί της εγκρίσεως γεωργικών ή δασικών ελκυστήρων με  τροχούς.   Αρθρο 6  1. Τα Κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις διατάξεις που είναι αναγκαίες για να προσαρμοσθούν με την παρούσα οδηγία εντός προθεσμίας δεκαοκτώ μηνών από της κοινοποιήσεώς της και ενημερώνουν επ' αυτών αμέσως την Επιτροπή.  2. Τα Κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων του εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.   Άρθρο 7  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα Κράτη μέλη.  Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 4 Μαρτίου 1974.  Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος W. SCHELL  (1) ΕΕ αριθ. 28 της 17.2.1967, σ. 462/67.  (2) ΕΕ αριθ. 42 της 7.3.1967, σ. 620/67.  (3) EΕ αριθ. Ν 84 της 28.3.1974, σ. 10.      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ  1. ΜΕΓΙΣΤΗ ΕΚ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΤΑΧΥΤΗΤΑ 1.1. Κατά τη διαδικασία εγκρίσεως, η μέση ταχύτητα μετρείται επί μιας ευθυγράμμου βάσεως, διατρεχομένης κατά τις δύο διευθύνσεις κινήσεως του ελκυστήρος έχοντος αναπτύξει την ταχύτητά του τη χρονική στιγμή που θεωρείται ως στιγμή εκκινήσεως. Το έδαφος  της βάσεως αυτής είναι σταθεροποιημένο. Η βάση έχει μήκος τουλάχιστον 100 μ και είναι επίπεδη με δυνατότητα, πάντως, να έχει τμήματα με κλίση 1,5 % κατά μέγιστο όριο.  1.2. Κατά τη διάρκεια της δοκιμής ο ελκυστήρας είναι κενός, σε κατάσταση κινήσεως, χωρίς έρμα ούτε ειδικό εξοπλισμό και η πίεση των ελαστικών είναι η προδιαγραφομένη για τη χρήση επί του οδοστρώματος.  1.3. Κατά τη διάρκεια της δοκιμής ο ελκυστήρας είναι εφοδιασμένος με καινουργή ελαστικά της μεγαλυτέρας προβλεπομένης από τον κατασκευαστή για τον ελκυστήρα διαστάσεως.  1.4. Ο λόγος υποπολλαπλασιασμού που χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της δοκιμής είναι αυτός που έχει ως αποτέλεσμα την ανάπτυξη της μεγίστης ταχύτητος του οχήματος και ο μοχλός χειρισμού της τροφοδοτήσεως σε καύσιμο ρυθμίζεται στο μέγιστο.  1.5. Για να ληφθούν υπόψη τα διάφορα συμφυή σφάλματα, ιδιαιτέρως στη διαδικασία μετρήσεως και στην αύξηση του ρυθμού λειτουργίας του κινητήρα όταν είναι μερικώς φορτωμένος επιτρέπεται κατά την έγκριση η μετρουμένη ταχύτητα να υπερβαίνει κατά 10 % την  τιμή των 25 χμ/ω.  1.6. Για να δυνηθούν αι αρμόδιες για την έγκριση των ελκυστήρων αρχές να υπολογίσουν τη μεγίστη θεωρητική ταχύτητα τούτων, οι κατασκευαστές προσδιορίζουν ενδεικτικώς το λόγο υποπολλαπλασιασμού, την αληθή μετακίνηση των κινητηρίων τροχών για μια πλήρη  στροφή και τον αριθμό των στροφών του κινητήρα σε μεγίστη ισχύ με το μοχλό χειρισμού της τροφοδοτήσεως σε καύσιμο ρυθμισμένο στο μέγιστο και το ρυθμιστή, αν υφίσταται, ρυθμισμένο όπως προβλέπεται από τον κατασκευαστή.  2. ΕΞΕΔΡΑ ΦΟΡΤΩΣΕΩΣ 2.1. Το κέντρο βάρους της εξέδρας κείται μεταξύ των αξόνων.  2.2 Οι διαστάσεις της εξέδρας είναι τέτοιες ώστε:  - το μήκος δεν υπερβαίνει κατά 1,4 φορά το μεγαλύτερο εμπρόσθιο ή οπίσθιο εύρος του ελκυστήρα,  - το πλάτος δεν υπερβαίνει το μέγιστο πλάτος απ' άκρον σε άκρο του μη εξοπλισμένου ελκυστήρα.  2.3. Η εξέδρα διαρρυθμίζεται συμμετρικά ως προς το διάμηκες στο μέσο του ελκυστήρα επίπεδο.  2.4. Το επίπεδο φορτώσεως ευρίσκεται κατά μέγιστο όριο σε απόσταση 150 μ υπεράνω του εδάφους.  2.5. Η τοποθέτηση και ο τύπος της εξέδρας είναι τέτοιος ώστε με μία κανονική φόρτωση το πεδίο ορατότητος του οδηγού να παραμένει ικανοποιητικό και οι διαφορές σύμφωνες προς τους κανονισμούς διατάξεις φωτισμού και φωτεινής σηματοδοτήσεως να δύνανται να  εξακολουθήσουν να πληρούν τη λειτουργία τους.  2.6. Η εξέδρα φορτώσεως δύναται να μετατοπίζεται. Η πρόσδεση στον ελκυστήρα είναι τέτοια ώστε να απομακρύνεται κάθε κίνδυνος τυχαίας αποσυνδέσεως.