title: Οδηγία 2009/25/ΕΚ της Επιτροπής, της 2ας Απριλίου 2009 , για την τροποποίηση της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου όσον αφορά τη χρήση της δραστικής ουσίας pyraclostrobin (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

text:
               3.4.2009

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 91/20

      ΟΔΗΓΊΑ 2009/25/ΕΚ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

   της 2ας Απριλίου 2009
   για την τροποποίηση της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου όσον αφορά τη χρήση της δραστικής ουσίας pyraclostrobin
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,
   την οδηγία 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1991, σχετικά με τη διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων (1), και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο δεύτερη περίπτωση,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Με την οδηγία 2004/30/ΕΚ της Επιτροπής (2), η ουσία pyraclostrobin συμπεριλήφθηκε ως δραστική ουσία στο παράρτημα Ι της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ.

               (2)

               Κατά την υποβολή της αίτησης για συμπερίληψη της ουσίας pyraclostrobin, η εταιρεία παρασκευής BASF SE (στο εξής «ο κοινοποιών») υπέβαλε στοιχεία σχετικά με τις χρήσεις της ουσίας για την καταπολέμηση ορισμένων μυκήτων. Τα στοιχεία αυτά τεκμηρίωναν το γενικό συμπέρασμα σύμφωνα με το οποίο μπορεί να αναμένεται ότι τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα που περιέχουν pyraclostrobin πληρούν τις απαιτήσεις ασφάλειας του άρθρου 5 παράγραφος 1 στοιχεία α) και β) της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ. Κατά συνέπεια, η ουσία pyraclostrobin συμπεριλήφθηκε στο παράρτημα Ι της εν λόγω οδηγίας με την ειδική διάταξη ότι τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν τη χρήση της μόνον ως μυκητοκτόνου.

               (3)

               Πέραν του ελέγχου των μυκήτων για ορισμένες γεωργικές χρήσεις, ο κοινοποιών υπέβαλε αίτηση για τροποποίηση των προαναφερόμενων ειδικών διατάξεων, προκειμένου να επιτραπεί η χρήση του pyraclostrobin ως ρυθμιστή της ανάπτυξης των φυτών. Για να τεκμηριώσει την εν λόγω επέκταση της χρήσης, ο κοινοποιών υπέβαλε συμπληρωματικές πληροφορίες.

               (4)

               Η Γερμανία αξιολόγησε τις πληροφορίες και τα στοιχεία που υπέβαλε ο κοινοποιών. Τον Οκτώβριο του 2008 η Γερμανία ενημέρωσε την Επιτροπή σχετικά με τα συμπεράσματά της, σύμφωνα με τα οποία η αιτούμενη επέκταση της χρήσης δεν δημιουργεί κανένα πρόσθετο κίνδυνο, πέραν αυτών που έχουν ήδη ληφθεί υπόψη στις ειδικές διατάξεις για το pyraclostrobin στο παράρτημα I της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ και στην έκθεση ανασκόπησης της Επιτροπής για την εν λόγω ουσία. Συγκεκριμένα, η επέκταση δεν συνεπάγεται τροποποίηση των παραμέτρων εφαρμογής όπως καθορίζονται στις ειδικές διατάξεις του παραρτήματος Ι της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ.

               (5)

               Ως εκ τούτου, κρίνεται δικαιολογημένη η τροποποίηση των ειδικών διατάξεων για το pyraclostrobin.

               (6)

               Επομένως, είναι σκόπιμο να τροποποιηθεί αναλόγως η οδηγία 91/414/ΕΟΚ.

               (7)

               Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
   Άρθρο 1
   Το παράρτημα Ι της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ τροποποιείται σύμφωνα με το παράρτημα της παρούσας οδηγίας.
   Άρθρο 2
   Τα κράτη μέλη θεσπίζουν και δημοσιεύουν, το αργότερο έως τις 3 Αυγούστου 2009, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία. Ανακοινώνουν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων καθώς και πίνακα αντιστοιχίας μεταξύ αυτών των διατάξεων και των διατάξεων της παρούσας οδηγίας.
   Εφαρμόζουν τις διατάξεις αυτές από τις 4 Αυγούστου 2009.
   Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις εν λόγω διατάξεις, αυτές περιέχουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την αναφορά αυτή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος πραγματοποίησης αυτής της αναφοράς καθορίζεται από τα κράτη μέλη.
   Άρθρο 3
   Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
   Άρθρο 4
   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 2 Απριλίου 2009.

            Για την Επιτροπή

         Ανδρούλλα ΒΑΣΙΛΕΊΟΥ

            Μέλος της Επιτροπής

      (1)  ΕΕ L 230 της 19.8.1991, σ. 1.

      (2)  ΕΕ L 77 της 13.3.2004, σ. 50.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
      Στο παράρτημα I της οδηγίας 91/414/ΕΚ, η σειρά 82 αντικαθίσταται από τα εξής:

                     «82

                     Pyraclostrobin
                     Αριθ. CAS 175013-18-0
                     Αριθ. CIPAC 657

                     (Ν-μεθοξυ)καρβαμιδικό μεθυλο-N-{2-[1-(4-χλωροφαινυλο)-1H-πυραζολ-3-υλοξυμεθυλο]φαινύλιο}

                     975 g/kg
                     Η πρόσμειξη λόγω παραγωγικής διαδικασίας θειικός διμεθυλεστέρας (dimethyl sulfate/DMS) θεωρείται ότι προκαλεί τοξικολογικές ανησυχίες και δεν πρέπει να υπερβαίνει τη συγκέντρωση του 0,0001 % στο τεχνικό προϊόν.

                     1η Ιουνίου 2004

                     31 Μαΐου 2014

                     Επιτρέπεται να χρησιμοποιείται μόνον ως μυκητοκτόνο ή ως ρυθμιστής της ανάπτυξης των φυτών.
                     Για την εφαρμογή των ενιαίων αρχών του παραρτήματος VI πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα συμπεράσματα της έκθεσης ανασκόπησης για το pyraclostrobin, και ιδίως των προσαρτημάτων I και II, όπως οριστικοποιήθηκε στο πλαίσιο της μόνιμης επιτροπής για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων στις 28 Νοεμβρίου 2003. Στη συνολική αυτή εκτίμηση τα κράτη μέλη:

                                 —

                                 πρέπει να δίνουν ιδιαίτερη προσοχή στην προστασία των υδρόβιων οργανισμών, και ιδιαίτερα των ψαριών,

                                 —

                                 πρέπει να δίνουν ιδιαίτερη προσοχή στην προστασία των χερσαίων αρθροπόδων και γεωσκωλήκων.

                           Πρέπει να εφαρμόζονται μέτρα περιορισμού του κινδύνου, όπου ενδείκνυται.
                     Τα κράτη μέλη πληροφορούν την Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 5, σχετικά με την προδιαγραφή του τεχνικού υλικού όπως παράγεται για εμπορικούς σκοπούς.»


title: Οδηγία 2006/5/ΕΚ της Επιτροπής, της  17ης Ιανουαρίου 2006 , για την τροποποίηση της οδηγίας 91/414/EOK του Συμβουλίου ώστε να καταχωριστεί η ουσία warfarin ως δραστική ουσία   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

text:
               18.1.2006

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 12/17

      ΟΔΗΓΊΑ 2006/5/ΕΚ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

   της 17ης Ιανουαρίου 2006
   για την τροποποίηση της οδηγίας 91/414/EOK του Συμβουλίου ώστε να καταχωριστεί η ουσία warfarin ως δραστική ουσία
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,
   την οδηγία 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1991, σχετικά με τη διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων (1), και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 1,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3600/92 της Επιτροπής, της 11ης Δεκεμβρίου 1992, σχετικά με τον καθορισμό των λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του πρώτου σταδίου του προγράμματος εργασίας που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 2 της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με τη διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων (2), θεσπίζει κατάλογο δραστικών ουσιών που πρέπει να αξιολογηθούν με σκοπό την ενδεχόμενη καταχώρισή τους στο παράρτημα I της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ. Ο εν λόγω κατάλογος περιλαμβάνει την ουσία warfarin.

               (2)

               Για την ουσία warfarin εκτιμήθηκαν οι επιπτώσεις για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον, σύμφωνα με τις διατάξεις που θεσπίζονται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3600/92, για μια σειρά χρήσεων που προτάθηκαν από τους κοινοποιούντες. Με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 933/94 της Επιτροπής, της 27ης Απριλίου 1994, που αφορά τον καθορισμό των δραστικών ουσιών των φυτοπροστατευτικών προϊόντων και των εισηγουμένων κρατών μελών για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3600/92 της Επιτροπής (3), η Ιρλανδία ορίστηκε εισηγούμενο κράτος μέλος. Η Ιρλανδία υπέβαλε στις 8 Μαΐου 1996 στην Επιτροπή τη σχετική έκθεση αξιολόγησης και συστάσεις, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3600/92.

               (3)

               Η έκθεση αξιολόγησης εξετάστηκε από τα κράτη μέλη και την Επιτροπή στο πλαίσιο της μόνιμης επιτροπής για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων. Η εξέταση ολοκληρώθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2005 υπό τη μορφή έκθεσης ανασκόπησης της Επιτροπής για την ουσία warfarin.

               (4)

               Η έκθεση για την ουσία warfarin, καθώς και άλλες πληροφορίες, υποβλήθηκαν επίσης στη φυτοϋγειονομική επιστημονική επιτροπή. Από την επιτροπή αυτή ζητήθηκε να σχολιάσει κατά πόσο είναι αποδεκτή η χρήση κλινικών δεδομένων που προκύπτουν κατόπιν επαναλαμβανόμενης χρήσης της ουσίας warfarin ως αντιπηκτικού στην ιατρική για τον καθορισμό της ημερήσιας αποδεκτής πρόσληψης (ΗΑΠ) και του αποδεκτού επιπέδου έκθεσης των χειριστών (ΑΕΕΧ). Η επιστημονική επιτροπή στη γνωμοδότησή της (4) καταλήγει στο συμπέρασμα ότι δεν είναι αναγκαίο να καθοριστεί ΗΑΠ για την ουσία warfarin. Επιπλέον, είναι πιθανόν τα διαθέσιμα δεδομένα από την εκτεταμένη κλινική χρήση της warfarin ως αντιπηκτικού μέσου να υποστηρίξουν τον καθορισμό ορίου ΗΑΠ, εάν αυτό κριθεί αναγκαίο. Όριο ΑΕΕΧ μπορεί επίσης να καθοριστεί με βάση τα δεδομένα για τον άνθρωπο, λαμβανομένου υπόψη ότι στα ποντίκια το 15 % περίπου της δόσης απορροφάται διά του δέρματος.

               (5)

               Από τις διάφορες εξετάσεις φάνηκε ότι τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα που περιέχουν warfarin ενδέχεται να πληρούν, γενικά, τις απαιτήσεις του άρθρου 5 παράγραφος 1 στοιχεία α) και β) της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ, ιδίως όσον αφορά τις χρήσεις που εξετάστηκαν και αναλύθηκαν στην έκθεση ανασκόπησης της Επιτροπής. Συνεπώς, είναι σκόπιμο να καταχωριστεί η warfarin στο παράρτημα I, ώστε να εξασφαλιστεί ότι σε όλα τα κράτη μέλη οι εγκρίσεις προϊόντων φυτοπροστασίας που περιέχουν την ουσία warfarin μπορούν να χορηγούνται σύμφωνα με τις διατάξεις της εν λόγω οδηγίας.

               (6)

               Η ουσία warfarin χρησιμοποιείται ως τρωκτικοκτόνο. Όλες οι άλλες δραστικές ουσίες που χρησιμοποιούνται ως τρωκτικοκτόνα καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1112/2002 της Επιτροπής, της 20ής Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση των λεπτομερών κανόνων εφαρμογής της τέταρτης φάσης του προγράμματος εργασίας που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 2 της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου (5). Επιπλέον, η εν λόγω ουσία βρίσκεται αυτή τη στιγμή υπό αξιολόγηση στο πλαίσιο της οδηγίας 98/8/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 1998, για τη διάθεση βιοκτόνων στην αγορά (6). Όπως και όλες οι ουσίες που περιλαμβάνονται στο παράρτημα Ι της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ, η κατάσταση της ουσίας warfarin είναι δυνατόν να επανεξετάζεται σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 5 της εν λόγω οδηγίας εάν υπάρξουν νέα στοιχεία, ιδίως από την αξιολόγηση παρόμοιων ουσιών ή από την αξιολόγηση της ίδιας της warfarin σύμφωνα με την οδηγία 98/8/ΕΚ.

               (7)

               Η εμπειρία από προηγούμενες προσθήκες στο παράρτημα Ι της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ δραστικών ουσιών που αξιολογούνται στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3600/92 έχει δείξει ότι μπορούν να προκύψουν δυσκολίες ως προς την ερμηνεία των καθηκόντων των κατόχων των ισχυουσών εγκρίσεων όσον αφορά την πρόσβαση στα δεδομένα. Συνεπώς, για να αποφευχθούν περαιτέρω δυσκολίες φαίνεται ότι είναι αναγκαίο να διασαφηνιστούν τα καθήκοντα των κρατών μελών, ιδίως το καθήκον να επαληθεύουν ότι ο κάτοχος μιας έγκρισης αποδεικνύει την πρόσβαση σε φάκελο που πληροί τις απαιτήσεις του παραρτήματος ΙΙ της εν λόγω οδηγίας. Ωστόσο, η διευκρίνιση αυτή δεν επιβάλει νέες υποχρεώσεις στα κράτη μέλη ούτε στους κατόχους εγκρίσεων σε σύγκριση με τις οδηγίες που έχουν εκδοθεί έως τώρα για την τροποποίηση του παραρτήματος Ι.

               (8)

               Πριν από την καταχώριση μιας δραστικής ουσίας στο παράρτημα Ι πρέπει να μεσολαβήσει εύλογο χρονικό διάστημα που θα επιτρέψει στα κράτη μέλη και στα ενδιαφερόμενα μέρη να προετοιμαστούν για να ανταποκριθούν στις νέες απαιτήσεις που θα προκύψουν από την καταχώριση.

               (9)

               Με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων που ορίζονται στην οδηγία 91/414/ΕΟΚ ως αποτέλεσμα της καταχώρισης μιας δραστικής ουσίας στο παράρτημα I, πρέπει να παρέχεται στα κράτη μέλη περίοδος έξι μηνών μετά την καταχώριση για να επανεξετάσουν τις υφιστάμενες άδειες κυκλοφορίας φυτοπροστατευτικών προϊόντων που περιέχουν warfarin ώστε να εξασφαλίζεται ότι πληρούνται οι απαιτήσεις που θεσπίζονται στην οδηγία 91/414/ΕΟΚ, ιδίως στο άρθρο 13, και οι συναφείς όροι που καθορίζονται στο παράρτημα I. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να τροποποιούν, να αντικαθιστούν ή να ανακαλούν, ανάλογα με την περίπτωση, τις υπάρχουσες εγκρίσεις σύμφωνα με τις διατάξεις της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ. Κατά παρέκκλιση από την ανωτέρω προθεσμία, μεγαλύτερη προθεσμία θα πρέπει να προβλεφθεί για την υποβολή και αξιολόγηση του πλήρους φακέλου του παραρτήματος III κάθε φυτοπροστατευτικού προϊόντος για κάθε χρήση για την οποία προορίζεται σύμφωνα με τις ενιαίες αρχές της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ.

               (10)

               Συνεπώς, κρίνεται σκόπιμο να τροποποιηθεί ανάλογα η οδηγία 91/414/ΕΟΚ.

               (11)

               Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
   Άρθρο 1
   Το παράρτημα Ι της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ τροποποιείται όπως ορίζεται στο παράρτημα της παρούσας οδηγίας.
   Άρθρο 2
   Τα κράτη μέλη θεσπίζουν και δημοσιεύουν έως τις 31 Μαρτίου 2007 το αργότερο τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία. Κοινοποιούν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων καθώς και έναν πίνακα αντιστοιχίας μεταξύ των εν λόγω διατάξεων και των διατάξεων της παρούσας οδηγίας.
   Εφαρμόζουν τις διατάξεις αυτές από την 1η Απριλίου 2007.
   Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της αναφοράς αποφασίζεται από τα κράτη μέλη.
   Άρθρο 3
   1.   Τα κράτη μέλη, σύμφωνα με την οδηγία 91/414/ΕΟΚ, τροποποιούν ή αποσύρουν, κατά περίπτωση, τις ισχύουσες εγκρίσεις φυτοπροστατευτικών προϊόντων που περιέχουν την ουσία warfarin ως δραστική ουσία πριν από την 31η Μαρτίου 2007. Έως την ημερομηνία αυτή, εξακριβώνουν, ιδιαίτερα, ότι πληρούνται οι όροι του παραρτήματος Ι της εν λόγω οδηγίας σχετικά με την ουσία warfarin, με εξαίρεση αυτούς του τμήματος Β της καταχώρισης που αφορά την εν λόγω δραστική ουσία και ότι οι κάτοχοι εγκρίσεων διαθέτουν ή έχουν πρόσβαση σε φάκελο, που πληροί τις απαιτήσεις που παραρτήματος ΙΙ της εν λόγω οδηγίας, σύμφωνα με τους όρους του άρθρου 13.
   2.   Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, για κάθε εγκεκριμένο φυτοπροστατευτικό προϊόν που περιέχει warfarin είτε ως μόνη δραστική ουσία είτε μαζί με άλλες δραστικές ουσίες οι οποίες έχουν περιληφθεί στο παράρτημα I της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2006 το αργότερο, τα κράτη μέλη επαναξιολογούν το προϊόν σύμφωνα με τις ενιαίες αρχές που προβλέπονται στο παράρτημα VI της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ, με βάση φάκελο ο οποίος πληροί τις απαιτήσεις του παραρτήματος III της εν λόγω οδηγίας και λαμβάνουν υπόψη το μέρος Β της καταχώρισης στο παράρτημα Ι της εν λόγω οδηγίας σχετικά με το warfarin. Με βάση την αξιολόγηση αυτή, διαπιστώνουν αν το προϊόν πληροί τους όρους του άρθρου 4 παράγραφος 1 στοιχεία β), γ), δ) και ε) της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ.
   Ύστερα από τον προσδιορισμό αυτό τα κράτη μέλη:

               α)

               σε περίπτωση που ένα προϊόν περιέχει warfarin ως τη μόνη δραστική ουσία, κατά περίπτωση, τροποποιούν ή ανακαλούν την άδεια έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2010 το αργότερο· ή

               β)

               στην περίπτωση προϊόντος που περιέχει warfarin ως δραστική ουσία σε συνδυασμό με άλλες δραστικές ουσίες, τροποποιούν ή ανακαλούν, ανάλογα με την περίπτωση, την έγκριση έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2010 ή έως την ημερομηνία που έχει οριστεί για τέτοιου είδους τροποποίηση ή ανάκληση στη σχετική οδηγία ή στις σχετικές οδηγίες για την προσθήκη της εν λόγω ουσίας ή των εν λόγω ουσιών στο παράρτημα I της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ, ανάλογα με το ποια ημερομηνία είναι μεταγενέστερη.

         Άρθρο 4
   Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την 1η Οκτωβρίου 2006.
   Άρθρο 5
   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 17 Ιανουαρίου 2006.

            Για την Επιτροπή

         Μάρκος ΚΥΠΡΙΑΝΟΫ

            Μέλος της Επιτροπής

      (1)  ΕΕ L 230 της 19.8.1991, σ. 1· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 396/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 70 της 16.3.2005, σ. 1).

      (2)  ΕΕ L 366 της 15.12.1992, σ. 10· κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2266/2000 (ΕΕ L 259 της 13.10.2000, σ. 27).

      (3)  ΕΕ L 107 της 28.4.1994, σ. 8· κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2230/95 (ΕΕ L 225 της 22.9.1995, σ. 1).

      (4)  Γνώμη της φυτοϋγειονομικής επιστημονικής επιτροπής όσον αφορά την ενδεχόμενη καταχώριση της ουσίας warfarin στο παράρτημα Ι της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με τη διάθεση φυτοπροστατευτικών προϊόντων στην αγορά· SCP/WARFAR/002 τελικό, εκδόθηκε στις 6 Ιουνίου 2000.

      (5)  ΕΕ L 168 της 27.6.2002, σ. 14.

      (6)  ΕΕ L 123 της 24.4.1998, σ. 1· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1882/2003 (ΕΕ L 284 της 31.10.2003, σ. 1).

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

         Στο τέλος του πίνακα του παραρτήματος Ι της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ προστίθενται οι ακόλουθες εγγραφές

                     Αριθ.

                     Κοινή ονομασία, Αριθμοί ταυτοποίησης

                     Ονομασία IUPAC

                     Καθαρότητα (1)

                     Έναρξη ισχύος

                     Λήξη της καταχώρισης

                     Ειδικές διατάξεις

                     «XX

                     Warfarin
                     Αριθ. CAS 81-81-2
                     Αριθ. CIPAC 70

                     (RS)-4-υδροξυ-3-(3-οξο-1-φαινυλοβουτυλο)κουμαρίνη 3-(α-ακετονυλο-βενζυλο)-4-υδροξυκουμαρίνη

                     ≥ 990 g/kg

                     1η Οκτωβρίου 2006

                     30ή Σεπτεμβρίου 2013

                     ΜΕΡΟΣ A
                     Επιτρέπονται μόνο οι χρήσεις ως τρωκτικοκτόνου με τη μορφή προπαρασκευασμένων δολωμάτων, εάν τοποθετούνται κατάλληλα σε ειδικής κατασκευής χοάνες.
                     ΜΕΡΟΣ B
                     Για την εφαρμογή των ενιαίων αρχών του παραρτήματος VI πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα συμπεράσματα της έκθεσης ανασκόπησης για την ουσία warfarin, και ιδίως τα προσαρτήματα I και II αυτής, όπως οριστικοποιήθηκαν από τη μόνιμη επιτροπή για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων στις 23 Σεπτεμβρίου 2005. Σε αυτήν τη γενική αξιολόγηση τα κράτη μέλη πρέπει να αποδώσουν ιδιαίτερη προσοχή στην προστασία των χειριστών, των πτηνών και των θηλαστικών που δεν αποτελούν στόχο.
                     Θα πρέπει να εφαρμόζονται, όποτε ενδείκνυται, μέτρα άμβλυνσης του κινδύνου.».

         (1)  Περαιτέρω λεπτομέρειες σχετικά με την ταυτότητα και τις προδιαγραφές της δραστικής ουσίας δίνονται στην έκθεση ανασκόπησης.


Avis juridique important

|

31975L0084

Έκτη οδηγία 75/84/ΕΟΚ της Επιτροπής της 20ής Δεκεμβρίου 1974 περί καθορισμού των κοινοτικών μεθόδων αναλύσεως για τον επίσημο έλεγχο των ζωοτροφών

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 032 της 05/02/1975 σ. 0026 - 0033 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 3 τόμος 6 σ. 0045  Ελληνική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 03 τόμος 11 σ. 0198  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 3 τόμος 6 σ. 0045  Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 03 τόμος 8 σ. 0079  Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 03 τόμος 8 σ. 0079

ΕΚΤΗ ΟΔΗΓΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 20ής Δεκεμβρίου 1974 περί καθορισμού των κοινοτικών μεθόδων αναλύσεων για τον επίσημο έλεγχο των ζωοτροφώνΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος,  την οδηγία του Συμβουλίου της 20ής Ιουλίου 1970 περί εισαγωγής μεθόδων λήψεως δειγμάτων και κοινοτικών μεθόδων αναλύσεως για τον επίσημο έλεγχο των ζωοτροφών(1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την πράξη(2) τη συνημμένη στη συνθήκη προσχωρήσεως νέων  Κρατών Μελών στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα και στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ατομικής Ενεργείας(3), που υπεγράφη στις Βρυξέλλες, την 22αΙανουαρίου 1972, και ιδίως το άρθρο 2,  Εκτιμώντας:  ότι η ανωτέρω οδηγία προβλέπει, ότι ο επίσημος έλεγχος των ζωοτροφών, για να διαπιστωθεί εάν οι προδιαγεγγραμμένοι όροι, δυνάμει νομοθετικών, κανονιστικών ή διοικητικών διατάξεων που αφορούν την ποιότητα και τη σύνθεση των ζωοτροφών τηρούνται,  διεξάγεται σύμφωνα με τις μεθόδους λήψεως δειγμάτων και τις κοινοτικές μεθόδους αναλύσεως- ότι οι οδηγίες αριθ. 71/250/ΕΟΚ, αριθ. 71/393/ΕΟΚ, αριθ. 72/199/ΕΟΚ, αριθ. 73/46/ΕΟΚ, αριθ. 74/203/ΕΟΚ της Επιτροπής της 15ης Ιουνίου 1971(4), της 18ης Νοεμβρίου 1971(5), της 27ης Απριλίου 1972(6), της 5ης Δεκεμβρίου 1972(7) και της 25ης Μαρτίου  1974(8), έχουν ήδη καθορίσει έναν ορισμένο αριθμό κοινοτικών μεθόδων αναλύσεως- ότι, λαμβανομένης υπόψη της προόδου των εργασιών που μέχρι τότε έχουν πραγματοποιηθεί, αρμόζει να εκδοθεί έκτη σειρά μεθόδων- ότι τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της Μονίμου Επιτροπής Ζωοτροφών,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:   Άρθρο 1  Τα Κράτη Μέλη ορίζουν να γίνονται οι αναλύσεις για τον επίσημο έλεγχο των ζωοτροφών, όσον αφορά την περιεκτικότητά τους σε βουκινολαϊκό, σουλφακινοξαλίνη και φουραζολιδόνη, σύμφωνα με τις μεθόδους που περιγράφονται στο παράρτημα της παρούσας  οδηγίας.  Οι γενικές διατάξεις που αναγράφονται στο μέρος 1 (εισαγωγή) του παραρτήματος της πρώτης οδηγίας αριθ. 71/250/ΕΟΚ της Επιτροπής της 15ης Ιουνίου 1971, εκτός του μέρους που αφορά την προπαρασκευή του δείγματος για ανάλυση, εφαρμόζονται στις μεθόδους που  περιγράφονται στο παράρτημα της παρούσας οδηγίας.   Άρθρο 2  Τα Κράτη Μέλη θέτουν σε ισχύ, το αργότερο μέχρι την 1η Νοεμβρίου 1975, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωσή τους με τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας. Ενημερώνουν γι' αυτό αμέσως την Επιτροπή.   Άρθρο 3  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα Κράτη Μέλη.  Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 20 Δεκεμβρίου 1974.  Για την Επιτροπή Ο Πρόεδρος Francois-Xavier ORTOLI  (1) ΕΕ αριθ. Ν 170 της 3.8.1970, σ. 2.  (2) ΕΕ αριθ. Ν 73 της 27.3.1972, σ. 14.  (3) ΕΕ αριθ. Ν 73 της 27.3.1972, σ. 5.  (4) ΕΕ αριθ. Ν 155 της 12.7.1971, σ. 13.  (5) ΕΕ αριθ. Ν 279 της 20.12.1971, σ. 7.  (6) ΕΕ αριθ. Ν 123 της 29.5.1972, σ. 6.  (7) ΕΕ αριθ. Ν 83 της 30.3.1973, σ. 21.  (8) ΕΕ αριθ. Ν 108 της 22.4.1974, σ. 7.      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ   I. ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΒΟΥΚΙΝΟΛΑΪΚΟΥ (BUQUINOLATE) (καρβοξυλική αιθυλο-4-υδροξυ-6,7-δισοβουτοξυ-3-κινολεΐνη)  1. Αντικείμενο και τομέας εφαρμογής Η μέθοδος επιτρέπει τον ποσοτικό προσδιορισμό του βουκινολαϊκού στις ζωοτροφές, στις συμπεκυκνωμένες ζωοτροφές και στα προμείγματα. Το κατώτερο όριο της ποσοτικής αναλύσεως είναι της τάξεως των 10 ppm. Το δεκοκιναϊκό (decoquinate) υπεισέρχεται στη  μέθοδο αναλύσεως.  2. Αρχή Το δείγμα εκχυλίζεται με χλωροφόρμιο. Το εκχύλισμα εξατμίζεται χωρίς να μείνει μέρος υγρού, το υπόλειμμα παραλαμβάνεται με χλωροφόρμιο και το διάλυμα χρησιμοποιείται σε χρωματογραφία λεπτής στιβάδος. Το βουκινολαϊκό παραλαμβάνεται με αιθανόλη και  ανιχνεύεται με φασματοφωτομετρική μέθοδο φθορισμού, συγκριτικά με διαλύματα γνωστής περιεκτικότητος (πρότυπα).  3. Αντιδραστήρια 3.1. Χλωροφόρμιο για χημικές αναλύσεις (pro analysi).  3.2. Αιθανόλη 96% (0/0) για χημικές αναλύσεις (pro analysi).  3.3. Μείγμα χλωροφορμίου και αιθανόλης: αναμιγνύουμε 10 μέρη όγκου χλωροφορμίου (3.1) και 1 μέρος όγκου αιθανόλης (3.2).  3.4. Αιθανόλη 80% (0/0) για χημικές αναλύσεις (pro analysi).  3.5. Sillica gel G, για χρωματογραφία σε λεπτή στιβάδα.  3.6. Ουσία γνωστής περιεκτικότητος: καθαρό βουκινολαϊκό.  3.7. Διαλύματα γνωστής περιεκτικότητας (πρότυπα):  3.7.1. Διάλυμα γνωστής περιεκτικότητος βουκινολαϊκού 0,2 mg/ml: Ζυγίζουμε 50 mg με ακρίβεια 0,1 mg της ουσίας γνωστής περιεκτικότητας (3.6). Διαλύουμε σε χλωροφόρμιο (3.1) εντός ογκομετρικής φιάλης των 250 ml θερμαίνοντας εντός υδρολούτρου εις 50oC. Το  διάλυμα αφίεται να κρυώσει σε θερμοκρασία δωματίου, συμπληρώνεται σε όγκο με χλωροφόρμιο (3.1) και αναμειγνύεται καλώς.  3.7.2. Πρότυπα διαλύματα εργασίας: Παραλαμβάνουμε όγκους αντίστοιχα 5, 10, 15, 20, και 25 ml του διαλύματος (3.7.1) και τοποθετούμε αυτούς εντός ογκομετρικών φιαλών των 25 ml. Ο όγκος συμπληρούται, μέχρι χαραγής, με χλωροφόρμιο (3.1) και αναμειγνύεται  καλώς. Τα διαλύματα αυτά παρασκευάζονται αμέσως πριν από τη χρήση τους. Περιέχουν αντίστοιχα 0,04, 0,08, 0,12, 0,16 και 0,20 mg βουκινολαϊκού ανά ml.  4. Εργαστηριακός εξοπλισμός 4.1. Κωνικές φιάλες των 50 και 250 ml με εσμυρισμένα πώματα.  4.2. Ανακινητής.  4.3. Φυγόκεντρος με δοκιμαστικούς σωλήνες των 15 ml εφοδιασμένους με εσμυρισμένα πώματα.  4.4. Υδρόλουτρο εις 50oC.  4.5. Εξοπλισμός για χρωματογραφία λεπτής στιβάδος.  4.6. Υάλινες πλάκες για χρωματογραφία λεπτής στιβάδος, 200x200 mm, οι οποίες προετοιμάζονται ως ακολούθως: Στις πλάκες απλώνεται ομοιόμορφα ένα στρώμα 0,5 mm πάχους, από silica gel G (3.5) και κατόπιν αφήνεται να στεγνώσει επί 15 λεπτά, στον αέρα. Εν  συνεχεία, τοποθετούνται επί δίωρο εντός πυριατηρίου ξηράνσεως (4.11) και κατόπιν μεταφέρονται εντός ξηραντήρος, εφοδιασμένου μετά αφυδατωμένης ποσότητος silica gel. Έτοιμες πλάκες δύνανται να χρησιμοποιηθούν, εφ' όσον δίδουν αποτελέσματα παρόμοια  εκείνων των πλακών, οι οποίες έχουν υποστεί την ως άνω διαδικασία.  4.7. Μικροσιφώνια των 0,50 ml.  4.8. Συλλέκτης ζωνών για χρωματογραφία λεπτής στιβάδος.  4.9. Λαμπτήρ υπεριωδών ακτίνων, μικρού μήκους κύματος.  4.10. Φασματοφωτόμετρο φθορισμού, εφοδιασμένο με λαμπτήρα xenon και με δύο μονοχρωματιστές (monochromators).  4.11. Πυριατήριο ξηράνσεως μετ εξαεριστήρος και ρυθμισμένο στους 100oC.  4.12. Περιστρεφόμενος εξατμιστής-συμπυκνωτής, για την εξάτμιση υπό κενό, μετά φιάλης των 250 ml.  5. Τρόπος εργασίας 5.1. Προετοιμασία δείγματος Το δείγμα αλέθεται σε βαθμό ώστε να δύναται εξ ολοκλήρου να περνά από κόσκινο, διαμέτρου οπών 1 mm (σύμφωνα με τις προδιαγραφές του ISO R 565).  5.2. Εκχύλιση Ζυγίζουμε με ακρίβεια 1 mg, μία ποσότητα δείγματος που έχει λεπτοαλεσθεί και ομοιογενοποιηθεί περιέχουσα 1,25 mg περίπου βουκινολαϊκού. Εισάγουμε το ληφθέν δείγμα σε κωνική φιάλη των 250 ml (4.1) και προσθέτουμε 100 ml χλωροφόρμιο (3.1). Αναμειγνύουμε,  πωματίζουμε την φιάλη και ανακινούμε επί 1 περίπου ώρα με τη βοήθεια ανακινητήρος (4.2). Αφήνουμε για καθίζηση, διηθούμε και απορρίπτουμε τα πρώτα ml του διηθήματος.  Μεταφέρουμε 80 ml του καθαρού διηθήματος σε ποτήρι ζέσεως των 150 ml ή σε φιάλη του περιστρεφόμενου εξατμιστού-συμπυκνωτού (4.12). Εξατμίζουμε σχεδόν μέχρι ξηρού σε υδρόλουτρο (4.4), και το ελαιώδες ίζημα διαλύεται με επανειλημμένες χρήσεις μερικών  millilitres χλωροφορμίου (3.1). Ακολουθεί ποσοτική μεταφορά των υγρών σε ογκομετρική φιάλη των 10 ml χρησιμοποιώντας χωνί με λεπτό αυχένα. Συμπληρώνουμε σε όγκο με χλωροφόρμιο (3.1) και αναμειγνύουμε. Αν το διάλυμα δεν είναι διαφανές, φυγοκεντρούμε επί  3 λεπτά σε 3 000 στροφές/λεπτό σε πωματισμένο σωλήνα.  5.3 Χρωματογραφία λεπτής στιβάδος Τοποθετούμε με ακρίβεια, σε πλάκα κατάλληλη για χρωματογραφία λεπτής στιβάδας (4.6) με τη βοήθεια μικροσιφωνίου (4.7) και σε απόσταση 2 cm σταγόνες των 0,25 ml του εκχυλίσματος του ληφθέντος στο 5.2 και από τα πέντε πρότυπα διαλύματα εργασίας (3.7.2).  Ακολουθεί εμφάνιση του χρωματογραφήματος με χλωροφόρμιο (3.1) μέχρις ότου το μέτωπο του διαλύτου φθάσει πρακτικά το ανώτερο άκρο της πλακός, εν συνεχεία δε ξηραίνουμε με τη βοήθεια ρεύματος αέρος. Εμφανίζεται εν συνεχεία με μείγμα χλωροφορμίου/αιθανόλης  (3.3), μέχρις ότου το μέτωπο του διαλύτου έχει διανύσει περί τα 12 εκατοστά. Αφήνουμε να εξατμισθούν οι διαλύτες. Ακτινοβολούμε το χρωματογράφημα με υπεριώδες φως (4.9) και καθορίζουμε τα όρια των κηλίδων του βουκινολαϊκού (τιμή Rf: 0,4-0,6), με τη  βοήθεια βελόνας.  5.4. Παραλαβή Παραλαμβάνουμε το silica gel από κάθε σημειωμένη ζώνη με τη βοήθεια ενός συλλέκτη ζωνών (4.8) και την τοποθετούμε σε σωλήνες φυγοκεντρήσεως (4.3). Προσθέτουμε, σε κάθε σωλήνα 10,0 ml αιθανόλης (3.4) ανακινούμε επί 20 λεπτά και φυγοκεντρούμε επί 5 λεπτά  σε 3 000 στροφές/λεπτό. Μεταγγίζουμε το καθαρό διάλυμα σε κωνικές φιάλες των 50 ml (4.1).  5.5. Μέτρηση φθορισμού Ρυθμίζουμε στα 100 την κλίμακα του φασματοφωτομέτρου φθορισμού (4.10) με τη βοήθεια των υγρών εκπλύσεως (5.4), των προερχομένων από το πρότυπο διάλυμα με τη μεγαλύτερη συγκέντρωση, χρησιμοποιούντες, για τη διέγερση, το μήκος κύματος μεταξύ 200 και 280  mm που δίδει τον πλέον έντονο φθορισμό και, για την εκπομπή, το μήκος κύματος των 375 mm.  Μετράμε, με αυτές τις συνθήκες, την ένταση φθορισμού των υγρών εκπλύσεως των άλλων δειγμάτων (5.4). Προσδιορίζουμε, από τις ανευρεθείσες τιμές, την ποσότητα (Α) του βουκινολαϊκού σε mg την αντιστοιχούσα σε 10 ml του παρεληφθέντος δείγματος του  προερχομένου από το αρχικό δείγμα.  6. Υπολογισμός των αποτελεσμάτων Το περιεχόμενο βουκινολαϊκού σε mg/kg δείγματος, δίδεται με τον τύπο:  - 50 000 όπου:  A= ποσότητα βουκινολαϊκού σε mg προσδιορισθείσα με τη φασματομετρική μέθοδο φθορισμού.  P= βάρος σε g του παραληφθέντος δείγματος.  7. Επαναληψιμότητα Η διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων δύο παραλλήλων προσδιορισμών που πραγματοποιούνται στο ίδιο δείγμα δέον να μην υπερβαίνει:  το 50% σε σχέση με το μεγαλύτερο αποτέλεσμα, για περιεκτικότητες σε βουκινολαϊκό που κυμαίνονται μεταξύ 10 και 20 ppm- 10 ppm σε απόλυτο τιμή για περιεκτικότητες που κυμαίνονται μεταξύ 20 και 100 ppm- το 10% σε σχέση με το μεγαλύτερο αποτέλεσμα, για περιεκτικότητες που κυμαίνονται μεταξύ 100 και 5 000 ppm- 500 ppm σε απόλυτο τιμή για περιεκτικότητες που κυμαίνονται μεταξύ 5 000 και 10 000 ppm- το 5% σε σχέση με το μεγαλύτερο αποτέλεσμα, για περιεκτικότητες ανώτερες των 10 000 ppm.   2. ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΣΟΥΛΦΟΚΙΝΟΞΑΛΙΝΗΣ (SHLPHAQUINOXALINE) (2-σουλφανιλοαμιδοκινοξαλίνη)  1. Αντικείμενο και τομέας εφαρμογής Η μέθοδος επιτρέπει τον ποσοτικό προσδιορισμό της σουλφοκινοξαλίνης στις ζωοτροφές στις συμπεπυκνωμένες ζωοτροφές και στα προμίγματα. Το κατώτερο όριο της ποσοτικής αναλύσεως είναι της τάξεως των 20 ppm. Άλλα σουλφοναμίδια, όπως και το αρσανιλικό οξύ,  υπεισέρχονται στη μέθοδο αναλύσεως.  2. Αρχή Το δείγμα υποβάλλεται σε εκχύλιση με διμεθυλοφορμαμίδη και χλωροφόρμιο. Η σουλφακινοξαλίνη υδρολύεται σε αλκαλικό διάλυμα. Κατόπιν εξουδετερώσεως, το σχηματιζόμενο αμινοπαραγωγό είναι διαζωτούχο και συνδυάζεται με την Ν-(1-ναφθυλο)αιθυλενοδιαμίνη. Η  οπτική πυκνότης του διαλύματος μετράται στα 545 nm.  3. Αντιδραστήρια 3.1. Ν, Ν-διμεθυλοφορμαμίδη, για χημικές αναλύσεις (P.A.).  3.2. Χλωροφόρμιο, για χημικές αναλύσεις (P.A.).  3.3. Απόλυτος αιθανόλη.  3.4. Αλκαλικό διάλυμα: Διαλύουμε σε ύδωρ 10 γρ. υδροξειδίου του νατρίου (P.A.) και 25 γρ. χλωριούχου νατρίου (P.A.). Συμπληρώνουμε έως 500 ml με ύδωρ και αναμειγνύουμε.  3.5. Υδροχλωρικό οξύ πυκνό (P.A.) (πυκνότης d = 1,18).  3.6. Διάλυμα 0,1% (B/O) νιτρώδους νατρίου: Διαλύουμε στο ύδωρ 100 mg νιτρώδους νατρίου (P.A.), συμπληρώνουμε έως τα 100 ml με ύδωρ και αναμειγνύουμε. Παρασκευάζεται αμέσως πριν από τη χρήση.  3.7. Διάλυμα σουλφαμιδικού αμμωνίου 0,5% (B/O): Διαλύουμε σε ύδωρ 500 mg σουλφαμιδικού αμμωνίου (P.A.), συμπληρώνουμε έως τα 100 ml με ύδωρ και αναμειγνύουμε. Παρασκευάζεται αμέσως πριν από τη χρήση.  3.8. Διάλυμα διυδροχλωρικού άλατος της Ν-(1-ναφθυλο)αιθυλενοδιαμίνης 0,1% (B/O): Διαλύουμε εντός υδροχλωρικού οξέος (P.A.) 0,1%(O/O) 100mg του διυδροχλωρικού άλατος της Ν-(1-ναφθυλο)αιθυλενοδιαμίνης (P.A.), συμπληρούμε έως τα 100 ml με το αυτό οξύ και  αναμειγνύουμε. Παρασκευάζεται αμέσως πριν από τη χρήση.  3.9. Ουσία γνωστής περιεκτικότητος- καθαρή σουλφακινοξαλίνη.  3.10. Διάλυμα γνωστής περιεκτικότητος: Ζυγίζουμε, με ακρίβεια 0,1 mg, 250 mg της ουσίας γνωστής περιεκτικότητος (3.9). Διαλύουμε σε 50 ml διάλυμα υδροξειδίου του νατρίου (διάλυμα 25 ml υδροξειδίου του νατρίου P.A.-25 ml ύδωρ), συμπληρούμε έως 500 ml με  ύδωρ και αναμειγνύουμε. Λαμβάνουμε 5,0 ml από το διάλυμα τούτο και αραιώνουμε στα 100 ml με ύδωρ. 1 ml αυτού του διαλύματος περιέχει 25 μικρογραμμάρια σουλφακινοξαλίνης.  4. Εργαστηριακός εξοπλισμός 4.1. Κωνικές φιάλες των 250 ml (με εσμυρισμένα πώματα).  4.2. Ανακινητής.  4.3. Χοάνη διηθήσεως, πορώδους 3, διάμετρος: 80 mm, με φιάλη κενού.  4.4. Διαχωριστικές φιάλες των 250 ml.  4.5. Ογκομετρικές φιάλες των 50, 100, 250 και 500 ml.  4.6. Δοκιμαστικοί σωλήνες, 150 mmx25 mm.  4.7. Υδρόλουτρο με ζέον ύδωρ.  4.8. Φασματοφωτόμετρο με κυψελίδες πάχους 20 mm.  5. Τρόπος εργασίας 5.1. Προετοιμασία του δείγματος Το δείγμα αλέθεται σε βαθμό ώστε να δύναται εξ ολοκλήρου να περνά από κόσκινο διαμέτρου οπών 1 mm (σύμφωνα με τις προδιαγραφές του ISO R 565).  5.2. Εκχύλιση Ζυγίζουμε με ακρίβεια 1 mg μία ποσότητα από το λεπτοαλεσμένο και ομογενοποιημένο δείγμα περιέχουσα 0,25 έως 1,25 mg σουλφακινοξαλίνης. Τοποθετούμε το δείγμα σε κωνική φιάλη των 250 ml (4.1) και προσθέτουμε 20 ml N, Ν-διμεθυλοφορμαμίδης (3.1).  Αναμειγνύουμε και θερμαίνουμε 20 λεπτά σε υδρόλουτρο (4.7). Αφήνουμε να κρυώσει σε ψυχρό ρεύμα αέρος. Προσθέτουμε 60 ml χλωροφορμίου (3.2), πωματίζουμε τη φιάλη και ανακινούμε 30 λεπτά με τη βοήθεια ανακινητήρος (4.2).  Διηθούμε το υγρό στη χοάνη διηθήσεως (4.3), σε συνθήκες ηπίας αναρροφήσεως. Ξεπλένουμε τη φιάλη με τέσσερις όγκους των 5 ml χλωροφορμίου (3.2) και κάθε φορά μεταφέρουμε τα υγρά καθαρισμού εντός της χοάνης διηθήσεως. Μεταφέρουμε στη συνέχεια το διήθημα  σε διαχωριστική φιάλη (4.4), ξεπλένουμε τη φιάλη 15 ml περίπου χλωροφορμίου (3.2) και μεταφέρουμε το υγρό στη διαχωριστική φιάλη.  5.3. Υδρόλυση Προσθέτουμε στη διαχωριστική φιάλη 50 ml αλκαλικού διαλύματος (3.4) και 5 ml αιθανόλης (3.3). Αναμειγνύουμε καλώς, αποφεύγοντες τη δημιουργία γαλακτώματος, είτε αναστρέφοντες τη φιάλη είκοσι περίπου φορές, είτε περιστρέφοντες τη φιάλη περί τον άξονά  της. Αφήνουμε στη συνέχεια το υγρό να ηρεμήσει, μέχρι τον πλήρη διαχωρισμό των δύο φάσεων (ο διαχωρισμός έχει γίνει πλήρως μετά από 15 λεπτά περίπου).  Μεταφέρουμε την ανώτερη φάση (υδάτινο στρώμα) εντός ογκομετρικής φιάλης των 250 ml (4.5). Εκχυλίζουμε εκ νέου τη χλωροφορμική φάση με τρεις ακόμη όγκους αλκαλικού διαλύματος, των 50 ml κάθε φορά (3.4) και μεταφέρουμε μετά από κάθε εκχύλιση το υδατικό  εκχύλισμα στην ογκομετρική φιάλη. Συμπληρώνουμε σε όγκο έως της χαραγής, με ύδωρ και αναμειγνύουμε.  Μεταφέρουμε 25 ml του διαλύματος αυτού εντός ογκομετρικής φιάλης των 50 ml (4.5), προσθέτουμε 5 ml υδροχλωρικού οξέος (3.5), συμπληρώνουμε σε όγκο με ύδωρ έως της χαραγής, και αναμειγνύουμε. Διηθούμε, αν παραστεί ανάγκη, και απομακρύνουμε τα 15 πρώτα ml  του διηθήματος. Τοποθετούμε από 10 ml του διαλύματος σε δύο δοκιμαστικούς σωλήνες (4.6), Α και Β.  5.4. Ανάπτυξη χρώματος και μέτρηση της οπτικής πυκνότητος Προσθέτουμε σε κάθε δοκιμαστικό σωλήνα 2 ml διαλύματος νιτρώδους νατρίου (3.6), ανακινούμε και αφήνουμε να ηρεμήσουν για 3 λεπτά. Προσθέτουμε 2 ml διαλύματος σουλφαμιδικού αμμωνίου (3.7), αφήνουμε να ηρεμήσει για 2 λεπτά. Προσθέτουμε στη συνέχεια 1 ml  διαλύματος του υδροχλωρικού άλατος της Ν-(1-ναφθυλο)αιθυλενοδιαμίνης (3.8) στο σωλήνα Α και 1 ml ύδωρ στο σωλήνα Β. Αναμειγνύουμε πολύ καλά το περιεχόμενο κάθε σωλήνα. Συνδέουμε τους σωλήνες με αντλία ύδατος, με τη βοήθεια αρμών από καουτσούκ, και  εφαρμόζουμε ένα ελαφρό κενό για να απομακρύνουμε το διαλελυμένο άζωτο.  Μετράμε 10 λεπτά αργότερα τις οπτικές πυκνότητες Ε Α και Ε Β των διαλυμάτων στο φασματοφωτόμετρο (4.8), σε μήκος κύματος 545 nm χρησιμοποιώντας σαν "λευκό" ύδωρ. Βάσει των τιμών Ε Α και Ε Β καθορίζουμε την ποσότητα (Α) της σουλφακινοξαλίνης, η οποία  ευρίσκεται στο διάλυμα του δείγματος, λαμβάνοντες υπόψη την καμπύλη βαθμολογήσεως (5.5) που έχει εκ των προτέρων καθορισθεί.  5.5. Καθορισμός καμπύλης βαθμολογήσεως Τοποθετούμε σε ογκομετρικές φιάλες των 100 ml (4.5) ποσότητες αντιστοίχως 2, 4, 6, 8 και 10 ml του γνωστού διαλύματος (3.10), οι οποίες αντιστοιχούν σε 50, 100, 150, 200 και 250 μικρογραμμάρια σουλφακινοξαλίνης. Προσθέτουμε 8 ml υδροχλωρικού οξέος (3.5)  σε εκάστη φιάλη, συμπληρούμε κατόγκο με ύδωρ και ανακινούμε.  Λαμβάνουμε 10 ml από κάθε φιάλη (τούτο αντιστιχεί σε 5,10,15,20 και 25 μικρογραμμάρια σουλφακινοξαλίνης) και τα τοποθετούμε σε δοκιμαστικούς σωλήνες (4.6). Αναπτύσουμε το χρώμα όπως αναφέρεται στο 5.4, πρώτη παράγραφος. Μετράμε στη συνέχεια τις οπτικές  πυκνότητες, σε 545 nm χρησιμοποιώντας σαν "λευκό" ύδωρ. Σχηματίζουμε την καμπύλη βαθμολογήσεως, θέτοντες στον άξονα των συντεταγμένων τις τιμές της οπτικής πυκνότητος και στον άξονα των συντετμημένων τις αντιστοιχούσες ποσότητες σουλφακινοξαλίνης σε  μικρογραμμάρια.  6. Υπολογισμός των αποτελεσμάτων Η περιεκτικότητα της σουλφακινοξαλίνης σε mg/kg του δείγματος, δίδεται από τον τύπο:  -50 όπου:  A = ποσότης σε μικρογραμμάρια της σουλφακινοξαλίνης, καθορισθείσα με τη φωτομετρική μέθοδο.  P = βάρος σε γραμμάρια του ληφθέντος δείγματος.  7. Επαναληπτικότης Η διαφορά στα αποτελέσματα δύο παραλλήλων προσδιορισμών, γενομένων στο αυτό δείγμα, δεν πρέπει να υπερβαίνει:  10 ppm σε απόλυτο τιμή για περιεκτικότητες σουλφακινοξαλίνης περιλαμβανόμενες μεταξύ 20 και 100 ppm- το 10%, σε σχέση με το μεγαλύτερο αποτέλεσμα για περιεκτικότητες μεταξύ 100 και 5 000 ppm- 500 ppm σε απόλυτο τιμή για περιεκτικότητες μεταξύ 5 000 και 10 000 ppm- το 5%, σε σχέση με το αποτέλεσμα, για περιεκτικότητες ανώτερες των 10 000 ppm.   3. ΠΟΣΟΤΙΚΟΣ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΦΟΥΡΑΖΟΛΙΔΟΝΗΣ [Ν-(5-νιτρο-2-φουρφουριλιδενο)-3-αμινο-2-οξαζολιδόνη]  1. Αντικείμενο και τομέας εφαρμογής Η μέθοδος επιτρέπει τον ποσοτικό προσδιορισμό της φουραζολιδόνης στις ζωοτροφές, στις συμπεπυκνωμένες ζωοτροφές και στα προμείγματα. Το κατώτερο όριο της ποσοτικής αναλύσεως είναι της τάξεως των 10 ppm.  2. Αρχή Η φουραζολιδόνη εκχυλίζεται με ακετόνη μετά από προηγούμενη αφαίρεση των λιπαρών ουσιών του δείγματος με πετρελαϊκό αιθέρα. Το εκχύλισμα κλασματοποιείται με χρωματογραφία κολώνας (στήλης) από οξείδιο του αργιλίου και η φουραζολιδόνη απομακρύνεται με  ακετόνη. Το διάλυμα εξατμίζεται μέχρι ξηρού και λαμβάνεται με αμυλική αλκοόλη. Η φουραζολιδόνη εκχυλίζεται με ένα διάλυμα ουρίας και η οπτική πυκνότητα του εκχυλίσματος μετράται σε μήκος κύματος 375 nm.  3. Αντιδραστήρια 3.1. Ακετόνη για χημικές ενώσεις (P.A.).  3.2. Οξείδιο του αργιλίου για χρωματογραφία, ουδέτερο, μεγέθους σωματιδίων, 100 έως 240 mesh, παρασκευαζόμενο ως εξής: αναμειγνύουμε 500 γρ. οξειδίου του αργιλίου σε 11 ύδατος θερμού απεσταγμένου, αφήνουμε να καθιζήσει και μεταγγίζεται το υπερκείμενο  υγρό. Επαναλαμβάνουμε δύο φορές την εργασία αυτή και διηθούμε στη συνέχεια σε χοάνη Buchner. Ξηραίνουμε το οξείδιο του αργιλίου στους 105oC μέχρι σταθερού βάρους.  3.3. Οξικό άμυλο για χημικές αναλύσεις (P.A.).  3.4. Αμυλική αλκοόλη P.A. (συνιστώνται τα μείγματα ισομερών).  3.5. Πετρελαϊκός αιθήρ (σημείο βρασμού 40-60oC).  3.6. Διάλυμα ουρίας. Αναμειγνύουμε 90 g ουρίας P.A. σε 100 ml ύδατος, θερμαίνουμε ελαφρώς μέχρι πλήρους διαλύσεως.  3.7. Ουσία γνωστής περιεκτικότητος: φουραζολιδόνη καθαρή.  3.8. Διάλυμα γνωστής περιεκτικότητος: ζυγίζουμε, με ακρίβεια 0,1 mg, 25 mg της γνωστής ουσίας (3.7), διαλύουμε σε ακετόνη (3.1), σε ογκομετρική φιάλη των 250 ml (4.1), συμπληρώνουμε σε όγκο με ακετόνη (3.1) και αναμειγνύουμε. Ένα (1) ml του διαλύματος  αυτού περιέχει 100 μικρογραμμάρια φουραζολιδόνης.  4. Εργαστηριακός εξοπλισμός 4.1. Ογκομετρικές φιάλες σκοτεινού χρώματος 100 και 250 ml.  4.2. Διαχωριστικές χοάνες σκοτεινού χρώματος, 100 ml.  4.3. Συσκευή εκχυλίσεως π.χ. Soxhlet ή Twisselmann.  4.4. Φύσιγγες εκχυλίσεως 25x80 mm ή 25x100 mm.  4.5. Στήλες χρωματογραφίας, από ύαλο, εσωτερικής διαμέτρου 10 mm και μήκους 300 mm.  4.6. Υδρόλουτρο με ζέον ύδωρ.  4.7. Φασματοφωτόμετρο με κυψελίδες πάχους 10 mm.  5. Τρόπος εργασίας Σημείωση: Όλες οι εργασίες πρέπει να διεξάγονται σε χώρους, που προστατεύονται από το απ ευθείας προσπίπτον φως.  5.1. Προετοιμασία του δείγματος Το δείγμα αλέθεται σε βαθμό ώστε να δύναται εξ ολοκλήρου να περνά από κόσκινο διαμέτρου οπών 1 mm (σύμφωνα με τις προδιαγραφές του ISO R 565).  5.2. Εκχύλιση Ζυγίζουμε, με ακρίβεια 1 mg, 5 έως 20 g από το λεπτοαλεσμένο και ομογενοποημένο δείγμα (περιέχοντος κατά το μέγιστον 1 mg φουραζολιδόνης), εντός φυσίγγων εκχυλίσεως (4.4). Τοποθετούμε αυτά σε συσκευή εκχυλίσεως και εκχυλίζουμε με πετρελαϊκό αιθέρα  (3.5). Για τη συσκευή Soxhlet, 13 έως 17 ανακυκλώσεις του διαλύτου είναι απαραίτητοι. Για τις άλλες συσκευές η διάρκεια της εκχυλίσεως δεν δύναται να είναι κατώτερη των 30 λεπτών. Αποσύρουμε στη συνέχεια τη φύσιγγα εκχυλίσεως από τη συσκευή,  απομακρύνουμε το υπόλοιπο του διαλύτου και ξηραίνουμε το δοχείο και το περιεχόμενό του με τη βοήθεια ρεύματος θερμού αέρος.  Τοποθετούμε στη συνέχεια τη φύσιγγα εκχυλίσεως και το περιεχόμενό της σε καθαρή συσκευή εκχυλίσεως και εκχυλίζουμε με ακετόνη (3.1). Για τη συσκευή Soxhlet, 25 ανακυκλώσεις του διαλύτου τουλάχιστον είναι απαραίτητοι. Για τις άλλες συσκευές, οι  απαραίτητες συνθήκες για την επίτευξη πλήρους εκχυλίσεως θα πρέπει να τύχουν προηγουμένου προσδιορισμού. Εξατμίζουμε το εκχύλισμα της ακετόνης σε υδρόλουτρο (4.6) μέχρις όγκου 5-10 ml και αφήνουμε να ψυχθεί στη θερμοκρασία του περιβάλλοντος.  5.3. Χρωματογραφία Θέτουμε πώμα από υαλοβάμβακα στο κατώτερο άκρο μιας στήλης χρωματογραφίας (4.5) και συσσωρεύουμε πιέζοντας με κατάλληλη ράβδο ώστε να επιτύχουμε πάχος 2-3 mm. Παρασκευάζουμε στη συνέχεια αιώρημα οξειδίου του αργιλίου (3.2) με ακετόνη (3.1), τοποθετούμε  το αιώρημα στη στήλη και αφήνουμε να καθιζήσει. Η κατά τέτοιο τρόπο παρασκευαζομένη στήλη πρέπει να έχει ύψος 200 mm περίπου. Αφήνουμε να φτάσει η ακετόνη έως την ανώτερη επιφάνεια της στήλης.  Μεταφέρουμε το εκχύλισμα της ακετόνης το παρασκευασθέν σε 5.2 στη στήλη, εκπλύνουμε τη φιάλη με ακετόνη πολλές φορές (3.1) και τοποθετούμε επίσης τα υγρά εκπλύσεως στη στήλη. Τοποθετούμε κατάλληλη φιάλη κάτω από τη στήλη και παραλαμβάνουμε τη  φουραζολιδόνη με ακετόνη ((3.1). Ο συνολικός όγκος της χρησιμοποιουμένης ακετόνης, περιλαμβανόμενης και αυτής η οποία χρησιμοποιήθηκε για εκπλύσεις, πρέπει να είναι 150 ml περίπου.  5.4. Εκχύλιση και μέτρηση της οπτικής πυκνότητος Εξατμίζουμε το εκχύλισμα το ληφθέν σε 5.3 έως ξηρού σε υδρόλουτρο (4.6).(Αναλόγως της περιπτώσεως είναι δυνατό να παραλάβουμε μικρή ποσότητα διακετόνης-αλκοόλης, προϊόν συμπυκνώσεως της ακετόνης στα οξείδια του αργιλίου, η οποία δεν παρεμποδίζει τις  περαιτέρω εκχυλίσεις). Διαλύουμε το υπόλειμμα σε 10 ml αμυλικής αλκοόλης (3.4) και μεταφέρουμε το διάλυμα σε διαχωριστική χοάνη (4.2). Εκπλύνουμε τη φιάλη κατ' επανάληψη με 10 ml οξικό άμυλο (3.3) και 10 ml διάλυμα ουρίας (3.6), μεταγγίζουμε τα  διαλύματα στη διαχωριστική χοάνη και ανακινούμε ισχυρά επί δύο λεπτά.  Αφήνουμε να ηρεμήσει 3-4 λεπτά και παραλαμβάνουμε στη συνέχεια την υδατική φάση σε ογκομετρική φιάλη των 100 ml (4.1). Επαναλαμβάνουμε την έκπλυση και την εκχύλιση τέσσερις φορές, με 10 ml κάθε φορά, από διάλυμα ουρίας (3.6) και συλλέγουμε κάθε φορά την  υδατική φάση στην ογκομετρική φιάλη. Συμπληρώνουμε το περιεχόμενο της φιάλης έως τα 100 ml με διάλυμα ουρίας (3.6) και αναμειγνύουμε. Μετράμε την οπτική πυκνότητα σε φασματοφωτόμετρο (4.7) σε μήκος κύματος 375 nm συγκριτικά με διάλυμα ουρίας (3.6).  Προσδιορίζουμε την ποσότητα της φουραζολιδόνης κάνοντας αναφορά στην καμπύλη βαθμολογήσεως (5.5).  5.5. Καθορισμός καμπύλης βαθμολογήσεως Ετοιμάζουμε τέσσερις στήλες χρωματογραφίας σύμφωνα με τον τρόπο παρασκευής που περιεγράφει στην 5.3 πρώτη παράγραφος. Τοποθετούμε με τη βοήθεια σιφωνίου στις στήλες όγκους αντιστοίχως 2,5, 5, 7,5 και 10 ml του διαλύματος γνωστής περιεκτικότητος (3.8).  Εκχυλίζουμε κάθε στήλη με 150 ml ακετόνη (3.1) και συνεχίζουμε κατά τρόπο που περιγράφεται στην 5.4. Σχηματίζουμε την καμπύλη βαθμολογήσεως, θέτοντες στον άξονα των συντεταγμένων τις τιμές της οπτικής πυκνότητος και στον άξονα των συντετμημένων τις  αντιστοιχούσες ποσότητες φουραζολιδόνης σε μικρογραμμάρια.  6. Υπολογισμός αποτελεσμάτων Η περιεκτικότητα της φουραζολιδόνης σε mg/kg του δείγματος, δίδεται από τον τύπο  όπου:  A =ποσότης σε μικρογραμμάρια της φουραζολιδόνης, προσδιορισθείσης με τη φωτομετρική μέθοδο.  P =βάρος σε g του ληφθέντος δείγματος.  7. Επαναληπτικότης Η διαφορά μεταξύ αποτελεσμάτων δύό παραλλήλων προσδιορισμών, γενομένων επί του αυτού δείγματος, δεν πρέπει να υπερβαίνει:  το 50%, σε σχέση με το μεγαλύτερο αποτέλεσμα, για περιεκτικότητες σε φουραζολιδόνη που κυμαίνονται μεταξύ 10 και 20 ppm- 10 ppm σε απόλυτο τιμή για περιεκτικότητες μεταξύ 20 και 100 ppm- το 10%, σε σχέση με το μεγαλύτερο αποτέλεσμα, για περιεκτικότητες μεταξύ 100 και 5 000 ppm- 500 ppm σε απόλυτο τιμή για περιεκτικότητες μεταξύ 5 000 και 10 000 ppm- το 5%, σε σχέση με το μεγαλύτερο αποτέλεσμα, για περιεκτικότητες ανώτερες των 10 000 ppm.


title: Οδηγία 2014/57/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Απριλίου 2014 , περί ποινικών κυρώσεων για την κατάχρηση αγοράς (οδηγία για την κατάχρηση αγοράς)

text:
               12.6.2014

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 173/179

         ΟΔΗΓΊΑ 2014/57/ΕΕ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
   της 16ης Απριλίου 2014
   περί ποινικών κυρώσεων για την κατάχρηση αγοράς (οδηγία για την κατάχρηση αγοράς)
   ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 83 παράγραφος 2,
   Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
   Μετά τη διαβίβαση του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (1),
   Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),
   Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (3),
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Για μια ενοποιημένη και αποτελεσματική χρηματοπιστωτική αγορά και για ενισχυμένη εμπιστοσύνη των επενδυτών, η αγορά πρέπει να είναι ακεραία. Η ομαλή λειτουργία των αγορών κινητών αξιών και η διατήρηση της εμπιστοσύνης του κοινού προς αυτές είναι απαραίτητες για την οικονομική ανάπτυξη και την ευημερία. Η κατάχρηση αγοράς θίγει την ακεραιότητα των χρηματοπιστωτικών αγορών και την εμπιστοσύνη του κοινού στις κινητές αξίες, τα παράγωγα μέσα και τα κριτήρια αξιολόγησης.

               (2)

               Η οδηγία 2003/6/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4) συμπλήρωσε και επικαιροποίησε το νομοθετικό πλαίσιο της Ένωσης για την προστασία της ακεραιότητας της αγοράς. Επίσης επέβαλλε στα κράτη μέλη την υποχρέωση να διασφαλίσουν ότι οι αρμόδιες αρχές διαθέτουν τις εξουσίες έρευνας και εντοπισμού των καταχρήσεων αγοράς. Μη θιγομένου του δικαιώματος των κρατών μελών να επιβάλλουν ποινικές κυρώσεις, η οδηγία 2003/6/ΕΚ απαιτούσε επίσης από τα κράτη μέλη να εξασφαλίζουν ότι θα μπορούν να ληφθούν τα κατάλληλα διοικητικά μέτρα ή να επιβληθούν κατάλληλες διοικητικές κυρώσεις κατά των υπευθύνων παραβίασης των εθνικών διατάξεων εφαρμογής της οδηγίας αυτής.

               (3)

               Η έκθεση της 25ης Φεβρουαρίου 2009 της Ομάδας Υψηλού Επιπέδου για τη χρηματοπιστωτική εποπτεία στην ΕΕ, υπό την προεδρία του Jacques de Larosière (η «Ομάδα de Larosière») διατύπωσε τη σύσταση ότι ένα άρτιο εποπτικό πλαίσιο επιχειρηματικών δραστηριοτήτων του χρηματοπιστωτικού τομέα πρέπει να στηρίζεται σε ισχυρά συστήματα εποπτείας και κυρώσεων. Για τον σκοπό αυτό, η Ομάδα de Larosière θεώρησε ότι οι εποπτικές αρχές πρέπει να διαθέτουν επαρκείς εξουσίες δράσης και ότι πρέπει να υπάρχουν ταυτόσημα, ισχυρά και αποτρεπτικά συστήματα κυρώσεων για κάθε οικονομικό έγκλημα, με κυρώσεις αποτελεσματικές που θα διαφυλάξουν την ακεραιότητα της αγοράς. Η Ομάδα de Larosière κατέληξε ότι, κατά γενικό κανόνα, τα καθεστώτα κυρώσεων στα κράτη μέλη είναι αδύναμα και ανομοιογενή.

               (4)

               Για την καλή λειτουργία ενός νομοθετικού πλαισίου για τις καταχρήσεις αγοράς χρειάζεται η αποτελεσματική εφαρμογή του. Η αξιολόγηση των εθνικών καθεστώτων διοικητικών κυρώσεων βάσει της οδηγίας 2003/6/ΕΚ κατέδειξε ότι δεν διέθεταν όλες οι εθνικές αρμόδιες αρχές ένα πλήρες σύνολο αρμοδιοτήτων ώστε να μπορούν να αντιμετωπίζουν τις καταχρήσεις αγοράς επιβάλλοντας την κατάλληλη κύρωση. Ειδικότερα, δεν είχαν θεσπίσει όλα τα κράτη μέλη χρηματικές διοικητικές κυρώσεις όσον αφορά τις πράξεις κατόχων εμπιστευτικών πληροφοριών και τις πράξεις χειραγώγησης της αγοράς, το δε επίπεδο των κυρώσεων διέφερε σημαντικά μεταξύ των κρατών μελών. Μία νέα νομοθετική πράξη είναι, επομένως, απαραίτητη για τη διασφάλιση ενιαίων ελάχιστων κανόνων σε ολόκληρη την Ένωση.

               (5)

               Η θέσπιση των διοικητικών κυρώσεων από τα κράτη μέλη έχει έως τώρα αποδειχθεί ανεπαρκής ώστε να διασφαλιστεί η συμμόρφωση με τους κανόνες για την πρόληψη και την καταπολέμηση των καταχρήσεων αγοράς.

               (6)

               Είναι βασικό να ενισχυθεί η συμμόρφωση προς τους κανόνες για τις καταχρήσεις αγοράς διά ποινικών κυρώσεων, οι οποίες θα αντικατοπτρίζουν μια ισχυρότερη κοινωνική απαξία από την εκφραζομένη διά της επιβολής διοικητικών ποινών. Η ποινικοποίηση τουλάχιστον στις σοβαρές μορφές καταχρήσεων αγοράς σημασιοδοτεί σαφώς, από άποψη δικαίου, τις συμπεριφορές αυτές οι οποίες θεωρούνται απαράδεκτες και απευθύνει ένα μήνυμα στο κοινό και τους επίδοξους παραβάτες ότι οι αρμόδιες αρχές λαμβάνουν πολύ σοβαρά υπόψη τις συμπεριφορές αυτές.

               (7)

               Δεν έχουν προβλέψει όλα τα κράτη μέλη ποινικές κυρώσεις για ορισμένες μορφές σοβαρών παραβάσεων της εθνικής νομοθεσίας εφαρμογής της οδηγίας 2003/6/ΕΚ. Οι διαφορετικές αυτές προσεγγίσεις από τα κράτη μέλη υπονομεύουν την ομοιομορφία των όρων λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς και μπορούν να ενθαρρύνουν ορισμένα πρόσωπα στη διάπραξη καταχρήσεων αγοράς στα κράτη μέλη εκείνα που δεν έχουν ποινικοποιήσει τα εν λόγω αδικήματα. Επιπλέον, δεν έχει υπάρξει μέχρι τώρα σε όλη την Ένωση συμφωνία επί των ορισμών των συμπεριφορών εκείνων οι οποίες στοιχειοθετούν σοβαρές παραβάσεις των κανόνων για τις καταχρήσεις αγοράς. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να καθοριστούν ελάχιστοι κανόνες όσον αφορά τον ορισμό των ποινικών αδικημάτων που διαπράττονται από φυσικά πρόσωπα, την ευθύνη των νομικών προσώπων καθώς και τις σχετικές ποινικές κυρώσεις. Η ύπαρξη κοινών ελάχιστων κανόνων θα καταστήσει επίσης δυνατή τη χρήση αποτελεσματικότερων μεθόδων έρευνας και αποτελεσματικής συνεργασίας τόσο εντός όσο και μεταξύ των κρατών μελών. Από τις συνέπειες της χρηματοπιστωτικής κρίσης, φάνηκε ότι n χειραγώγηση της αγοράς δύναται να ζημιώσει σημαντικά τις ζωές εκατ. ανθρώπων. Το πρόσφατο σκάνδαλο Libor, το οποίο απετέλεσε σοβαρή περίπτωση χειραγώγησης ενός κριτηρίου αξιολόγησης, κατέδειξε ότι ανάλογα προβλήματα και κενά κλονίζουν σοβαρά την εμπιστοσύνη στις αγορές και μπορούν να οδηγήσουν σε σημαντικές απώλειες για τους επενδυτές και σε στρεβλώσεις της πραγματικής οικονομίας. Η απουσία κοινής ποινικής αντιμετωπίσεως στην Ένωση παρέχει στους δράστες, σε περίπτωση καταχρήσεων αγοράς, τη δυνατότητα να επωφελούνται από το επιεικέστερο σύστημα ορισμένων κρατών μελών. Η επιβολή ποινικών κυρώσεων για τις περιπτώσεις κατάχρησης της αγοράς θα έχει μεγαλύτερο αποτρεπτικό αποτέλεσμα στους επίδοξους παραβάτες.

               (8)

               Η πρόβλεψη από όλα τα κράτη μέλη ποινικών κυρώσεων τουλάχιστον για τα σοβαρά αδικήματα κατάχρησης αγοράς είναι συνεπώς απαραίτητη για μια αποτελεσματική εφαρμογή της ενωσιακής πολιτικής για την καταπολέμηση των καταχρήσεων αγοράς.

               (9)

               Προκειμένου το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας να ευθυγραμμιστεί με αυτό του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 596/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5), οι συναλλαγές επί ιδίων μετοχών σε προγράμματα επαναγοράς και οι συναλλαγές σε κινητές αξίες ή συνδεόμενα με αυτές μέσα για τη σταθεροποίηση των κινητών αξιών, καθώς και οι συναλλαγές, εντολές ή συμπεριφορές που εντάσσονται στο πλαίσιο της πολιτικής νομισματικής διαχείρισης ή διαχείρισης δημόσιου χρέους και οι δραστηριότητες που αναφέρονται σε δικαιώματα εκπομπής στο πλαίσιο άσκησης της κλιματικής πολιτικής της Ένωσης και δραστηριότητες στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής της Ένωσης και της κοινής αλιευτικής πολιτικής της Ένωσης, θα πρέπει να εξαιρούνται από την παρούσα οδηγία.

               (10)

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να υποχρεούνται να προβλέψουν ότι τουλάχιστον σοβαρές περιπτώσεις πράξεων προσώπων που κατέχουν εμπιστευτικές πληροφορίες, η χειραγώγηση της αγοράς και η παράνομη δημοσιοποίηση εμπιστευτικών πληροφοριών, συνιστούν ποινικά αδικήματα εφόσον διαπράττονται εκ προθέσεως.

               (11)

               Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, οι πράξεις προσώπων που κατέχουν εμπιστευτικές πληροφορίες και η παράνομη δημοσιοποίηση εμπιστευτικών πληροφοριών θα πρέπει να θεωρούνται επιζήμιες σε περιπτώσεις όπως εκείνες όπου υπάρχει σοβαρός αντίκτυπος για την ακεραιότητα της αγοράς, το πραγματικό ή δυνητικό κέρδος που αποκομίζεται ή η ζημία που αποφεύγεται, το επίπεδο των ζημιών που προκαλούνται στην αγορά, ή η συνολική αξία των χρηματοπιστωτικών μέσων που διαπραγματεύονται είναι υψηλή. Άλλες συνθήκες που θα μπορούσαν επίσης να ληφθούν υπόψη είναι επί παραδείγματι η διάπραξη του αδικήματος στο πλαίσιο μιας εγκληματικής οργάνωσης ή το γεγονός ότι ο ύποπτος ή κατηγορούμενος τέτοιας αξιόποινης πράξης είναι υπότροπος.

               (12)

               Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, η χειραγώγηση της αγοράς θα πρέπει να θεωρείται σοβαρή σε περιπτώσεις μεταξύ άλλων που υπάρχει σοβαρός αντίκτυπος στην ακεραιότητα της αγοράς, το πραγματικό ή δυνητικό κέρδος που προσκομίζεται ή ζημία που αποφεύγεται, το επίπεδο της ζημίας που προκλήθηκε στην αγορά, το επίπεδο της μεταβολής της αξίας του χρηματοπιστωτικού μέσου ή του συμβολαίου άμεσης παράδοσης επί εμπορευμάτων ή το ύψος των κονδυλίων που χρησιμοποιήθηκαν αρχικά είναι υψηλό ή όταν η χειραγώγηση διαπράττεται από πρόσωπο που απασχολείται ή εργάζεται στον χρηματοπιστωτικό τομέα ή σε εποπτική ή ρυθμιστική αρχή.

               (13)

               Λόγω των δυσμενών επιπτώσεων που έχουν για την ακεραιότητα των χρηματοπιστωτικών αγορών και την εμπιστοσύνη των επενδυτών στις αγορές αυτές οι απόπειρες κατάχρησης εμπιστευτικών πληροφοριών και χειραγώγησης της αγοράς, οι εν λόγω συμπεριφορές θα πρέπει επίσης να διώκονται ποινικώς.

               (14)

               Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να υποχρεώνει τα κράτη μέλη να προβλέπουν ποινικές κυρώσεις στο εθνικό τους δίκαιο όσον αφορά πράξεις προσώπων που συνιστούν κατάχρηση εμπιστευτικών πληροφοριών, χειραγώγηση της αγοράς και παράνομη δημοσιοποίηση εμπιστευτικών πληροφοριών, οι οποίες εμπίπτουν στην παρούσα οδηγία. Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να δημιουργεί υποχρεώσεις όσον αφορά την επιβολή σχετικών κυρώσεων ή την εφαρμογή οιουδήποτε άλλου διαθέσιμου συστήματος επιβολής του νόμου σε συγκεκριμένες περιπτώσεις.

               (15)

               Η παρούσα οδηγία θα πρέπει επίσης να επιβάλλει στα κράτη μέλη να κολάζουν ποινικώς και την υποκίνηση και συνέργεια στη διάπραξη των ποινικών αδικημάτων.

               (16)

               Προκειμένου οι κυρώσεις για τα αδικήματα της παρούσης οδηγίας να είναι αποτελεσματικές και αποτρεπτικές, στην παρούσα οδηγία θα πρέπει να τεθεί ένα ελάχιστο όριο για τη μέγιστη διάρκεια φυλάκισης.

               (17)

               Για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το νομικό πλαίσιο που έχει τεθεί με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 596/2014, και τα μέτρα εφαρμογής του.

               (18)

               Για μια αποτελεσματική εφαρμογή της ευρωπαϊκής πολιτικής για τη διασφάλιση της ακεραιότητας των χρηματοπιστωτικών αγορών, όπως αυτή εκτίθεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 596/2014, τα κράτη μέλη θα πρέπει να επεκτείνουν την ευθύνη για αδικήματα της παρούσης οδηγίας και σε νομικά πρόσωπα, μέσω της επιβολής ποινικών ή μη ποινικών κυρώσεων ή άλλων αποτελεσματικών, αναλογικών και αποτρεπτικών μέτρων, όπως εκείνα που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 596/2014. Οι εν λόγω κυρώσεις και τα άλλα μέτρα μπορούν να περιλαμβάνουν τη δημοσίευση μιας τελεσίδικης απόφασης σχετικά με μία κύρωση συμπεριλαμβανομένης και της γνωστοποίησης της ταυτότητας του ενεχόμενου νομικού προσώπου, λαμβανομένων υπόψη των θεμελιωδών δικαιωμάτων, της αρχής της αναλογικότητας, των κινδύνων για τη σταθερότητα των χρηματοπιστωτικών αγορών και των εκκρεμουσών ερευνών. Τα κράτη μέλη θα πρέπει, κατά περίπτωση και εφόσον προβλέπεται από την εθνική τους νομοθεσία ποινική ευθύνη νομικών προσώπων, να επεκτείνουν την εν λόγω ποινική ευθύνη και επί των αδικημάτων που προβλέπει η παρούσα οδηγία. Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να εμποδίζει τα κράτη μέλη να δημοσιεύουν τελεσίδικες αποφάσεις σχετικά με την ευθύνη ή τις κυρώσεις.

               (19)

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα προκειμένου οι διωκτικές και δικαστικές αρχές ή άλλες υπηρεσίες που είναι αρμόδιες για τη διερεύνηση ή δίωξη των αδικημάτων της παρούσης οδηγίας να έχουν στη διάθεσή τους αποτελεσματικά ανακριτικά μέσα. Λαμβανομένης, μεταξύ άλλων, υπόψη της αρχής της αναλογικότητας, η χρήση των μέσων αυτών, κατά το εθνικό δίκαιο, θα πρέπει να είναι ανάλογη προς τη φύση και τη βαρύτητα των αξιόποινων πράξεων που διερευνώνται.

               (20)

               Δεδομένου ότι η παρούσα οδηγία προβλέπει ελάχιστους κανόνες, τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα να θεσπίζουν ή να διατηρούν αυστηρότερους ποινικούς κανόνες για τις καταχρήσεις αγοράς.

               (21)

               Τα κράτη μέλη μπορούν, για παράδειγμα, να προβλέπουν ότι πράξεις χειραγώγησης της αγοράς συνιστούν ποινικό αδίκημα, εφόσον γίνονται από ελαφρά ή βαρεία αμέλεια.

               (22)

               Οι εκ της παρούσης οδηγίας υποχρεώσεις να προβλεφθούν στο εθνικό δίκαιο ποινές σε φυσικά πρόσωπα και κυρώσεις σε νομικά πρόσωπα δεν απαλλάσσουν τα κράτη μέλη από την υποχρέωση να προβλέπουν στο εθνικό δίκαιο διοικητικές κυρώσεις και άλλα μέτρα για τις παραβιάσεις που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 596/2014 εκτός αν τα κράτη μέλη έχουν αποφασίσει, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 596/2014, να θεσπίσουν μόνο ποινικές κυρώσεις για τέτοιες παραβάσεις στο εθνικό τους δίκαιο.

               (23)

               Το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας καθορίζεται κατά τρόπον που να συμπληρώνει και να εξασφαλίζει την αποτελεσματική εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 596/2014. Ενώ ένα αδίκημα πρέπει να είναι αξιόποινο, δυνάμει της παρούσας οδηγίας εφόσον διαπράττεται εκ προθέσεως και, τουλάχιστον σε σοβαρές περιπτώσεις, η επιβολή κυρώσεων για παράβαση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 596/2014 δεν προϋποθέτει ότι η πρόθεση έχει αποδειχθεί ή ότι έχει χαρακτηρισθεί ως σοβαρό. Κατά την εφαρμογή του εθνικού δικαίου μεταφοράς της παρούσας οδηγίας, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίζουν ότι η επιβολή ποινικών κυρώσεων επί αδικημάτων κατά την παρούσα οδηγία και διοικητικών κυρώσεων σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 596/2014 δεν συνεπάγεται παραβίαση της αρχής κατά την οποία δεν χωρεί νέα δίωξη για το ίδιο αδίκημα (ne bis in idem).

               (24)

               Με την επιφύλαξη των γενικών κανόνων του εθνικού ποινικού δικαίου για την εφαρμογή και την εκτέλεση ποινών σύμφωνα με τα πραγματικά περιστατικά της κάθε υπόθεσης, οι επιβαλλόμενες κυρώσεις θα πρέπει να είναι αναλογικές και να λαμβάνονται υπόψη τα κέρδη που έχουν αποκομιστεί ή οι ζημίες που έχουν αποφευχθεί από τα άτομα που θεωρούνται υπεύθυνα καθώς και η ζημία που έχει προκαλέσει το αδίκημα σε άλλα άτομα και ενδεχομένως στη λειτουργία των αγορών ή της ευρύτερης οικονομίας.

               (25)

               Δεδομένου ότι ο στόχος της παρούσας οδηγίας, δηλαδή να εξασφαλιστεί η ύπαρξη σε όλη την Ένωση ποινικών κυρώσεων για τουλάχιστον τα σοβαρά αδικήματα κατάχρησης αγοράς, δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη και κατά συνέπεια, λόγω των διαστάσεων και των επιπτώσεων της παρούσας οδηγίας, μπορεί να επιτευχθεί καλύτερα σε ενωσιακό επίπεδο, η Ένωση μπορεί να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας που προβλέπεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ). Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως ορίζεται στο ίδιο άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη αυτού του στόχου.

               (26)

               Η αύξηση των διασυνοριακών δραστηριοτήτων απαιτεί αποτελεσματική και αποδοτική συνεργασία μεταξύ των εθνικών αρχών που είναι αρμόδιες για την έρευνα και τη δίωξη των αδικημάτων κατάχρησης της αγοράς. Η οργάνωση και οι αρμοδιότητες των εθνικών αρχών στα διάφορα κράτη μέλη δεν θα πρέπει να παρεμποδίζουν τη συνεργασία μεταξύ τους.

               (27)

               Η παρούσα οδηγία σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και τηρεί τις αρχές που αναγνωρίζονται στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης («Χάρτης»), όπως αυτά κατοχυρώνονται στη ΣΕΕ. Πιο συγκεκριμένα, θα πρέπει να εφαρμόζεται με τον δέοντα σεβασμό του δικαιώματος προστασίας προσωπικών δεδομένων (άρθρο 8), του δικαιώματος στην ελευθερία της έκφρασης και πληροφόρησης (άρθρο 11), της ελευθερίας του επιχειρείν (άρθρο 16), του δικαιώματος λυσιτελούς προσφυγής και δίκαιας δίκης (άρθρο 47), του τεκμηρίου αθωότητας και του δικαιώματος υπεράσπισης (άρθρο 48), των αρχών της νομιμότητας και της αναλογικότητας αξιοποίνων πράξεων και ποινών (άρθρο 49) και του δικαιώματος του προσώπου να μην δικάζεται ή να μην τιμωρείται δύο φορές στο πλαίσιο ποινικών διαδικασιών για την ίδια αξιόποινη πράξη (άρθρο 50).

               (28)

               Κατά την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν τα δικονομικά δικαιώματα των υπόπτων ή των κατηγορουμένων στο πλαίσιο ποινικών διαδικασιών. Οι υποχρεώσεις τους βάσει της παρούσας οδηγίας δεν θίγουν τις υποχρεώσεις τους βάσει της ενωσιακής νομοθεσίας σχετικά με τα δικονομικά δικαιώματα στο πλαίσιο ποινικών διαδικασιών. Η παρούσα οδηγία δεν έχει σκοπό να περιορίσει την ελευθερία του Τύπου ή την ελευθερία της έκφρασης στα μέσα ενημέρωσης, στον βαθμό που οι ελευθερίες αυτές κατοχυρώνονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στα κράτη μέλη, ειδικότερα δυνάμει του άρθρου 11 του Χάρτη και άλλων σχετικών διατάξεων. Αυτό θα πρέπει να τονισθεί ιδίως όσον αφορά τη δημοσιοποίηση εμπιστευτικών πληροφοριών σύμφωνα με τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας που ρυθμίζουν μια τέτοια δημοσιοποίηση.

               (29)

               Με την επιφύλαξη του άρθρου 4 του πρωτοκόλλου αριθ. 21 για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας όσον αφορά τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, που έχει προσαρτηθεί στη ΣΕΕ και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), το Ηνωμένο Βασίλειο δεν θα συμμετάσχει στη θέσπιση της παρούσας οδηγίας και συνεπώς δεν δεσμεύεται από την εφαρμογή της ούτε υπόκειται σε αυτήν.

               (30)

               Σύμφωνα με τα άρθρα 1, 2, 3 και 4 του πρωτοκόλλου αριθ. 21 για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας όσον αφορά τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, το οποίο προσαρτάται στη ΣΕΕ και στη ΣΛΕΕ, η Ιρλανδία δήλωσε ότι επιθυμεί να συμμετάσχει στην έκδοση και την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας.

               (31)

               Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου αριθ. 22 για τη θέση της Δανίας, που έχει προσαρτηθεί στη ΣΕΕ και στη ΣΛΕΕ, η Δανία δεν συμμετέχει στη θέσπιση της οδηγίας και συνεπώς δεν δεσμεύεται από την εφαρμογή της ούτε υπόκειται σε αυτήν.

               (32)

               Ο Ευρωπαίος Επόπτης Προστασίας Δεδομένων γνωμοδότησε στις 10 Φεβρουαρίου 2012 (6),

         ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
   Άρθρο 1
   Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής
   1.   Με την παρούσα οδηγία θεσπίζονται ελάχιστοι κανόνες σε θέματα ποινικών κυρώσεων για πράξεις προσώπων που κατέχουν εμπιστευτικές πληροφορίες, για παράνομη δημοσιοποίηση εμπιστευτικών πληροφοριών και για τη χειραγώγηση της αγοράς, για να διασφαλισθεί η ακεραιότητα των χρηματοπιστωτικών αγορών στην Ένωση και να ενισχυθεί η προστασία και η εμπιστοσύνη των επενδυτών στις εν λόγω αγορές.
   2.   Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται:

               α)

               στα χρηματοπιστωτικά μέσα τα εισηγμένα προς διαπραγμάτευση σε ρυθμιζόμενη αγορά ή για τα οποία έχει υποβληθεί αίτηση εισαγωγής σε ρυθμιζόμενη αγορά·

               β)

               στα χρηματοπιστωτικά μέσα που έχουν εισαχθεί προς διαπραγμάτευση, που είναι δεκτά για διαπραγμάτευση ή για τα οποία έχει ζητηθεί η εισαγωγή προς διαπραγμάτευση σε έναν πολυμερή μηχανισμό διαπραγμάτευσης (ΠΜΔ)·

               γ)

               στα χρηματοπιστωτικά μέσα που αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης σε οργανωμένο μηχανισμό διαπραγμάτευσης (ΟΜΔ)·

               δ)

               στα χρηματοπιστωτικά μέσα που δεν καλύπτονται από τα στοιχεία α), β) ή γ), των οποίων η τιμή ή η αξία εξαρτάται από ή έχει επίπτωση στην τιμή ή την αξία ενός χρηματοπιστωτικού μέσου που αναφέρεται στα εν λόγω στοιχεία, συμπεριλαμβανομένων, ενδεικτικά, συμφωνιών ανταλλαγής κινδύνου αθέτησης ή συμβάσεων επί διαφοράς.

         Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται επίσης σε συμπεριφορές και συναλλαγές, περιλαμβανομένων των προσφορών, οι οποίες είναι συναφείς με δημοπρατήσεις σε χώρους πλειστηριασμού εγκεκριμένους ως ρυθμιζόμενη αγορά δικαιωμάτων εκπομπής ή άλλων εκπλειστηριαζόμενων προϊόντων βασιζόμενων στα δικαιώματα αυτά, περιλαμβανομένης της περίπτωσης που τα εκπλειστηριαζόμενα προϊόντα δεν είναι χρηματοπιστωτικά μέσα, κατά τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1031/2010 της Επιτροπής (7). Τηρουμένων των τυχόν ειδικών διατάξεων που αναφέρονται σε προσφορές υποβαλλόμενες στο πλαίσιο πλειοδοτικής διαδικασίας, κάθε υποχρέωση ή διάταξη της παρούσας οδηγίας η οποία αναφέρεται σε εντολές διαπραγμάτευσης εφαρμόζεται στις εν λόγω προσφορές.
   3.   Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται:

               α)

               στις πράξεις επί ιδίων μετοχών στο πλαίσιο προγραμμάτων επαναγοράς, όταν οι εν λόγω πράξεις διενεργούνται κατά το άρθρο 5 παράγραφοι 1, 2 και 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 596/2014·

               β)

               στις πράξεις επί κινητών αξιών ή συνδεόμενων με αυτές μέσων για τη σταθεροποίηση των κινητών αξιών, όπως αναφέρονται στα στοιχεία α) και β) του άρθρου 3 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 596/2014 όταν οι εν λόγω πράξεις διενεργούνται κατά το άρθρο 5 παράγραφοι 4 και 5 του ανωτέρω κανονισμού·

               γ)

               στις συναλλαγές, εντολές ή ενέργειες που διεξάγονται στο πλαίσιο της διαχείρισης της νομισματικής πολιτικής, της συναλλαγματικής ισοτιμίας ή του δημόσιου χρέους, κατά το άρθρο 6 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 596/2014, στις εντολές συναλλαγών ή συμπεριφορές που διεξάγονται κατά το άρθρο 6 παράγραφος 2, στις δραστηριότητες στο πλαίσιο άσκησης της κλιματικής πολιτικής της Ένωσης, κατά το άρθρο 6 παράγραφος 3, ή στις δραστηριότητες στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής της Ένωσης ή της κοινής αλιευτικής πολιτικής της Ένωσης κατά το άρθρο 6 παράγραφος 4 του εν λόγω κανονισμού.

         4.   Το άρθρο 5 εφαρμόζεται επίσης:

               α)

               σε συμβάσεις άμεσης παράδοσης εμπορευμάτων, που δεν είναι ενεργειακά προϊόντα χονδρικής πώλησης, εάν η συναλλαγή, εντολή ή άλλη ενέργεια έχει ή ενδέχεται ή πρόκειται να έχει επίπτωση στην τιμή ή αξία ενός χρηματοπιστωτικού μέσου που αναφέρεται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου·

               β)

               σε είδη χρηματοπιστωτικών μέσων, συμπεριλαμβανομένων συμβάσεων παραγώγων ή παράγωγων μέσων για τη μεταφορά πιστωτικού κινδύνου, εάν η συναλλαγή, εντολή, προσφορά ή άλλη ενέργεια έχει επίπτωση στην τιμή ή την αξία συμβολαίου άμεσης παράδοσης επί εμπορευμάτων του οποίου η τιμή ή η αξία εξαρτάται από την τιμή ή την αξία των εν λόγω χρηματοπιστωτικών μέσων·

               γ)

               σε συμπεριφορά σε σχέση με τα κριτήρια αναφοράς.

         5.   Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται σε κάθε συναλλαγή, εντολή ή ενέργεια που αφορά κάθε χρηματοπιστωτικό μέσο, όπως ορίζεται στις παραγράφους 2 και 4 του παρόντος άρθρου, ανεξάρτητα από το αν η εν λόγω συναλλαγή, εντολή ή ενέργεια λαμβάνει χώρα σε χώρο διαπραγμάτευσης.
   Άρθρο 2
   Ορισμοί
   Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:

               1)

               «χρηματοπιστωτικό μέσο», χρηματοπιστωτικό μέσο κατά την έννοια του σημείου 15 του άρθρου 4 παράγραφος 1 της οδηγίας 2014/65/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (8)·

               2)

               «συμβόλαιο άμεσης παράδοσης επί εμπορευμάτων», συμβόλαιο άμεσης παράδοσης επί εμπορευμάτων κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 1 σημείο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 596/2014·

               3)

               «πρόγραμμα επαναγοράς», οι συναλλαγές σε ίδιες μετοχές κατά τα άρθρα 21 έως 27 της οδηγίας 2012/30/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (9)·

               4)

               «εμπιστευτικές πληροφορίες», πληροφορίες κατά την έννοια του άρθρου 7 παράγραφοι 1 έως 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 596/2014·

               5)

               «δικαίωμα εκπομπής», δικαίωμα εκπομπής όπως ορίζεται στο παράρτημα I τμήμα Γ σημείο 11 της οδηγίας 2014/65/ΕΕ·

               6)

               «κριτήριο αξιολόγησης», κριτήριο αξιολόγησης κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 1 σημείο 29 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 596/2014·

               7)

               «αποδεκτές πρακτικές αγοράς», συγκεκριμένες πρακτικές στην αγορά οι οποίες γίνονται αποδεκτές από την αρμόδια αρχή κράτους μέλους κατά το άρθρο 13 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 596/2014·

               8)

               «σταθεροποίηση», η σταθεροποίηση κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 2 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 596/2014·

               9)

               «ρυθμιζόμενη αγορά», ρυθμιζόμενη αγορά κατά την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 1 σημείο 21 της οδηγίας 2014/65/ΕΕ·

               10)

               «πολυμερής μηχανισμός διαπραγμάτευσης» ή «ΠΜΔ», ο πολυμερής μηχανισμός διαπραγμάτευσης όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 22 της οδηγίας 2014/65/ΕΕ·

               11)

               «οργανωμένος μηχανισμός διαπραγμάτευσης» ή «ΟΜΔ», ο οργανωμένος μηχανισμός διαπραγμάτευσης όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 23 της οδηγίας 2014/65/ΕΕ·

               12)

               «τόπος διαπραγμάτευσης», ο τόπος διαπραγμάτευσης κατά την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 1 σημείο 24 της οδηγίας 2014/65/ΕΕ·

               13)

               «ενεργειακό προϊόν χονδρικής πώλησης», ενεργειακό προϊόν χονδρικής πώλησης όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1227/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (10)·

               14)

               «εκδότης», ο εκδότης κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 1 σημείο 21 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 596/2014.

         Άρθρο 3
   Πράξεις προσώπων που κατέχουν εμπιστευτικές πληροφορίες, σύσταση ή ενθάρρυνση προσώπου να συμμετάσχει σε κατάχρηση εμπιστευτικών πληροφοριών
   1.   Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα δέοντα μέτρα προκειμένου να εξασφαλίζεται ότι πράξεις προσώπων που συνιστούν κατάχρηση εμπιστευτικών πληροφοριών και η σύσταση σε άλλο πρόσωπο ή η παρακίνησή του να συμμετέχει σε κατάχρηση εμπιστευτικών πληροφοριών όπως αναφέρεται στις παραγράφους 2 έως 8, συνιστούν ποινικά αδικήματα τουλάχιστον σε σοβαρές περιπτώσεις και εφόσον διαπράττονται εκ προθέσεως.
   2.   Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, κατάχρηση εμπιστευτικών πληροφοριών διαπράττεται όταν ένα πρόσωπο κατέχει εμπιστευτικές πληροφορίες και τις χρησιμοποιεί αγοράζοντας ή πουλώντας, για ίδιο λογαριασμό ή για λογαριασμό τρίτου, άμεσα ή έμμεσα, χρηματοπιστωτικά μέσα στα οποία αφορούν οι εν λόγω πληροφορίες.
   3.   Το παρόν άρθρο εφαρμόζεται σε κάθε πρόσωπο που κατέχει εμπιστευτικές πληροφορίες λόγω του ότι το πρόσωπο αυτό:

               α)

               είναι μέλος των διοικητικών, διευθυντικών ή εποπτικών οργάνων του εκδότη ή συμμετέχων σε αγορά δικαιωμάτων εκπομπής·

               β)

               είναι κάτοχος συμμετοχής στο κεφάλαιο του εκδότη ή συμμετέχων σε αγορά δικαιωμάτων εκπομπής·

               γ)

               έχει πρόσβαση στις πληροφορίες κατά την εργασία ή την άσκηση επαγγέλματος ή καθηκόντων· ή

               δ)

               εμπλέκεται σε εγκληματικές δραστηριότητες.

         Το παρόν άρθρο εφαρμόζεται επίσης σε κάθε πρόσωπο το οποίο έχει αποκτήσει εμπιστευτικές πληροφορίες, υπό περιστάσεις διαφορετικές από εκείνες του πρώτου εδαφίου, όταν γνωρίζει ότι πρόκειται για πληροφορίες εμπιστευτικές.
   4.   Η χρήση εμπιστευτικών πληροφοριών μέσω ακύρωσης ή τροποποίησης μιας εντολής σχετικά με ένα χρηματοπιστωτικό μέσο που αφορούν οι πληροφορίες, εάν η εντολή εστάλη πριν αποκτήσει το πρόσωπο τις εμπιστευτικές πληροφορίες, θεωρείται επίσης πράξη προσώπου που κατέχει εμπιστευτικές πληροφορίες.
   5.   Όσον αφορά πλειστηριασμούς δικαιωμάτων εκπομπής ή άλλων εκπλειστηριαζόμενων προϊόντων που βασίζονται σε αυτά, οι οποίοι λαμβάνουν χώρα κατά τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1031/2010, η χρήση εμπιστευτικών πληροφοριών που αναφέρεται στην παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου περιλαμβάνει επίσης υποβολή, τροποποίηση ή απόσυρση μιας προσφοράς για ίδιο λογαριασμό του προσώπου που κατέχει εμπιστευτικές πληροφορίες ή για λογαριασμό τρίτου.
   6.   Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, η υπόδειξη να πραγματοποιήσει άλλο πρόσωπο πράξεις βάσει εμπιστευτικών πληροφοριών ή η παρότρυνση άλλου προσώπου να πραγματοποιήσει πράξεις βάσει εμπιστευτικών πληροφοριών, ανακύπτει στις περιπτώσεις στις οποίες το εν λόγω πρόσωπο κατέχει εμπιστευτικές πληροφορίες και:

               α)

               συνιστά, βάσει των εν λόγω πληροφοριών, σε άλλο πρόσωπο να αγοράσει ή να διαθέσει χρηματοπιστωτικά μέσα τα οποία αφορούν οι εν λόγω πληροφορίες, ή παροτρύνει το εν λόγω πρόσωπο να προβεί στην εν λόγω αγορά ή διάθεση· ή

               β)

               συνιστά σε άλλο πρόσωπο, βάσει των εν λόγω πληροφοριών, να ακυρώσει ή να τροποποιήσει μια εντολή σε σχέση με χρηματοπιστωτικό μέσο το οποίο αφορούν οι εν λόγω πληροφορίες, ή παροτρύνει το εν λόγω πρόσωπο να προβεί στην εν λόγω ακύρωση ή τροποποίηση.

         7.   Η συμμόρφωση προς τις συστάσεις ή παροτρύνσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 6 ισοδυναμεί με πράξη προσώπου που κατέχει εμπιστευτικές πληροφορίες, εάν το πρόσωπο που ακολουθεί τη σύσταση ή την παρότρυνση γνωρίζει ότι αυτή βασίζεται σε εμπιστευτικές πληροφορίες.
   8.   Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, το γεγονός και μόνον ότι ένα πρόσωπο έχει ή είχε στην κατοχή του εμπιστευτικές πληροφορίες δεν συνεπάγεται ότι το πρόσωπο αυτό έχει χρησιμοποιήσει τις πληροφορίες αυτές και κατά συνέπεια έχει διενεργήσει πράξεις που συνιστούν κατάχρηση εμπιστευτικών πληροφοριών στη βάση της απόκτησης ή διάθεσης, αν η ενέργειά του θεωρείται θεμιτή συμπεριφορά βάσει του άρθρου 9 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 596/2014.
   Άρθρο 4
   Παράνομη δημοσιοποίηση εμπιστευτικών πληροφοριών
   1.   Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα δέοντα μέτρα για να εξασφαλίζεται ότι η παράνομη δημοσιοποίηση εμπιστευτικών πληροφοριών, όπως αναφέρεται στις παραγράφους 2 έως 5, αποτελεί ποινικό αδίκημα τουλάχιστον σε σοβαρές περιπτώσεις και εφόσον διαπράττεται εκ προθέσεως.
   2.   Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, παράνομη δημοσιοποίηση εμπιστευτικών πληροφοριών υπάρχει όταν ένα πρόσωπο κατέχει εμπιστευτικές πληροφορίες και τις γνωστοποιεί σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, εκτός εάν η γνωστοποίηση γίνεται κατά την άσκηση της εργασίας, του επαγγέλματος ή των καθηκόντων του, καθώς και αν η δημοσιοποίηση χαρακτηρίζεται ως διερεύνηση της αγοράς κατά το άρθρο 11 παράγραφοι 1 έως 8 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 596/2014.
   3.   Το παρόν άρθρο ισχύει για κάθε άτομο που υπάγεται στις καταστάσεις ή περιστάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 3.
   4.   Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, η επακολουθούσα δημοσιοποίηση των συστάσεων ή παροτρύνσεων κατ’ άρθρο 3 παράγραφος 6 ισοδυναμεί με παράνομη δημοσιοποίηση εμπιστευτικών πληροφοριών δυνάμει του παρόντος άρθρου, εάν το πρόσωπο που δημοσιοποιεί τη σύσταση ή την παρότρυνση γνωρίζει ότι αυτή βασίζεται σε εμπιστευτικές πληροφορίες.
   5.   Το παρόν άρθρο εφαρμόζεται σύμφωνα με την ανάγκη προστασίας της ελευθερίας του Τύπου και της ελευθερίας της έκφρασης.
   Άρθρο 5
   Χειραγώγηση της αγοράς
   1.   Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα δέοντα μέτρα για να εξασφαλίζεται ότι η χειραγώγηση της αγοράς, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 2, συνιστά ποινικό αδίκημα τουλάχιστον σε σοβαρές περιπτώσεις και εφόσον διαπράττεται εκ προθέσεως.
   2.   Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, η χειραγώγηση αγοράς συνίσταται στις ακόλουθες δραστηριότητες:

               α)

               πραγματοποίηση συναλλαγής, αποστολή εντολής διαπραγμάτευσης ή οποιαδήποτε άλλη συμπεριφορά ή δραστηριότητα η οποία:

                           i)

                           παρέχει ψευδείς ή παραπλανητικές ενδείξεις σχετικά με την προσφορά, τη ζήτηση ή την τιμή ενός χρηματοπιστωτικού μέσου ή μιας συναφούς με αυτό σύμβασης χρηματιστηριακού εμπορεύματος τοις μετρητοίς· ή

                           ii)

                           διαμορφώνει σε μη κανονικό ή σε τεχνητό επίπεδο την τιμή ενός ή περισσότερων χρηματοπιστωτικών μέσων ή ενός συναφούς με αυτά συμβολαίου άμεσης παράδοσης επί εμπορευμάτων·

                     εκτός εάν οι λόγοι για την ενέργεια αυτή του προσώπου που πραγματοποίησε τη συναλλαγή ή έδωσε τις εντολές διαπραγμάτευσης είναι νόμιμοι και οι εν λόγω συναλλαγές ή εντολές διαπραγμάτευσης είναι σύμφωνες με αποδεκτές πρακτικές της αγοράς στον σχετικό τόπο διαπραγμάτευσης·

               β)

               πραγματοποίηση συναλλαγής, διαβίβαση εντολής διαπραγμάτευσης ή οποιαδήποτε άλλη δραστηριότητα ή συμπεριφορά η οποία επηρεάζει την τιμή ενός ή περισσότερων χρηματοπιστωτικών μέσων ή συναφούς με αυτά συμβολαίου άμεσης παράδοσης επί εμπορευμάτων, με χρησιμοποίηση εικονικής διάταξης ή κάθε άλλης μορφής παραπλάνηση ή τέχνασμα·

               γ)

               διάδοση πληροφοριών μέσω των μέσων μαζικής ενημέρωσης, συμπεριλαμβανομένου του διαδικτύου, ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο, που παρέχουν ψευδείς ή παραπλανητικές ενδείξεις σχετικά με την προσφορά, τη ζήτηση ή την τιμή ενός χρηματοπιστωτικού μέσου ή συναφούς με αυτά συμβολαίου άμεσης παράδοσης επί εμπορευμάτων, ή η διαμόρφωση σε μη κανονικό ή σε τεχνητό επίπεδο της τιμής ενός ή περισσότερων χρηματοπιστωτικών μέσων ή ενός συναφούς με αυτά συμβολαίου άμεσης παράδοσης επί εμπορευμάτων, όταν τα εν λόγω πρόσωπα προσπορίζονται από τη διάδοση των εν λόγω πληροφοριών ίδιο ή υπέρ τρίτου πλεονέκτημα ή όφελος· ή

               δ)

               η διαβίβαση ψευδών ή παραπλανητικών πληροφοριών, ή η διενέργεια ψευδών ή παραπλανητικών εισροών, ή κάθε άλλη συμπεριφορά συνεπαγομένη τη χειραγώγηση του τρόπου υπολογισμού του κριτηρίου αξιολόγησης.

         Άρθρο 6
   Υποκίνηση, συνέργεια και απόπειρα
   1.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι η υποκίνηση και η συνέργεια στη διάπραξη των αδικημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφοι 2 έως 5 και στα άρθρα 4 και 5, τιμωρούνται ως ποινικά αδικήματα.
   2.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι η απόπειρα διάπραξης οιουδήποτε αδικήματος από τα αναφερόμενα στο άρθρο 3 παράγραφοι 2 έως 5 και 7 και στο άρθρο 5, τιμωρείται ως ποινικό αδίκημα.
   3.   Το άρθρο 3 παράγραφος 8 εφαρμόζεται αναλόγως.
   Άρθρο 7
   Ποινικές κυρώσεις σε φυσικά πρόσωπα
   1.   Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσουν ότι τα αδικήματα που αναφέρονται στα άρθρα 3 έως 6 τιμωρούνται με αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές ποινικές κυρώσεις.
   2.   Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσουν ότι τα αδικήματα που αναφέρονται στα άρθρα 3 και 5 τιμωρούνται με στερητική της ελευθερίας ποινή, το ανώτατο όριο της οποίας ανέρχεται τουλάχιστον σε τέσσερα έτη.
   3.   Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσουν ότι το αδίκημα του άρθρου 4 τιμωρούνται με μέγιστη ποινή φυλάκισης τουλάχιστον δύο ετών.
   Άρθρο 8
   Ευθύνη νομικών προσώπων
   1.   Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσουν ότι τα νομικά πρόσωπα μπορούν να υπέχουν ευθύνη για τα αδικήματα που αναφέρονται στα άρθρα 3 έως 6 τα οποία διαπράττονται προς όφελός τους από οποιοδήποτε πρόσωπο, είτε ενεργεί ατομικά είτε ως μέλος οργάνου του νομικού προσώπου και το οποίο κατέχει ιθύνουσα θέση εντός του νομικού προσώπου, με την ιδιότητα:

               α)

               εντολοδόχου εκπροσώπησης του νομικού προσώπου·

               β)

               πληρεξούσιου λήψης αποφάσεων εξ ονόματος του νομικού προσώπου· ή

               γ)

               πληρεξούσιου άσκησης ελέγχου εντός του νομικού προσώπου.

         2.   Τα κράτη μέλη λαμβάνουν επίσης τα αναγκαία μέτρα ώστε τα νομικά πρόσωπα να είναι δυνατό να καθίστανται υπεύθυνα στις περιπτώσεις που λόγω πλημμελούς εποπτείας ή ελέγχου, οφειλόμενης σε πρόσωπο που αναφέρεται στην παράγραφο 1, κατέστη δυνατή η διάπραξη αδικήματος που αναφέρεται στα άρθρα 3 έως 6, επ’ ωφελεία του νομικού προσώπου, από πρόσωπο που υπόκειται στην εξουσία αυτού.
   3.   Η δυνάμει των παραγράφων 1 και 2 ευθύνη των νομικών προσώπων δεν αποκλείει την άσκηση ποινικής δίωξης εναντίον των φυσικών προσώπων που είναι φυσικοί αυτουργοί, ηθικοί αυτουργοί ή συνεργοί στα αδικήματα που αναφέρονται στα άρθρα 3 έως 6.
   Άρθρο 9
   Κυρώσεις κατά νομικών προσώπων
   Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίζουν ότι νομικό πρόσωπο που υπέχει ευθύνη κατά το άρθρο 8 υπόκειται σε αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές κυρώσεις, στις οποίες περιλαμβάνονται χρηματικά πρόστιμα με ποινικό ή μη χαρακτήρα και, ενδεχομένως, άλλες κυρώσεις, όπως:

               α)

               αποκλεισμός από παροχές ή ενισχύσεις του δημοσίου·

               β)

               μέτρα προσωρινής ή οριστικής απαγόρευσης της άσκησης εμπορικής δραστηριότητας·

               γ)

               θέση υπό δικαστική εποπτεία·

               δ)

               δικαστική λύση·

               ε)

               προσωρινή ή οριστική διακοπή λειτουργίας των εγκαταστάσεων που χρησιμοποιήθηκαν για την τέλεση του αδικήματος.

         Άρθρο 10
   Δικαιοδοσία
   1.   Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για τη θέσπιση της δικαιοδοσίας τους σε σχέση με τα αδικήματα που αναφέρονται στα άρθρα 3 έως 6 εφόσον το αδίκημα έχει διαπραχθεί:

               α)

               εξ ολοκλήρου ή εν μέρει εντός της επικράτειάς τους· ή

               β)

               από υπήκοό τους, τουλάχιστον σε περιπτώσεις κατά τις οποίες η πράξη θεωρείται ποινικό αδίκημα στον τόπο όπου διαπράχθηκε.

         2.   Το κράτος μέλος ενημερώνει την Επιτροπή σχετικά με την απόφασή του να θεμελιώσει περαιτέρω δικαιοδοσία για τα αδικήματα που αναφέρονται στα άρθρα 3 έως 6 τα οποία έχουν διαπραχθεί εκτός του εδάφους του, όταν:

               α)

               ο δράστης είναι συνήθης κάτοικος στην επικράτειά του· ή

               β)

               το αδίκημα διαπράττεται προς όφελος νομικού προσώπου εγκατεστημένου στο έδαφός του.

         Άρθρο 11
   Εκπαίδευση
   Με την επιφύλαξη της δικαστικής ανεξαρτησίας και των διαφορών στην οργάνωση των συστημάτων απονομής δικαιοσύνης ανά την Ένωση, τα κράτη μέλη ζητούν από τους υπευθύνους για την κατάρτιση των δικαστών, των εισαγγελέων, των αστυνομικών, των δικαστικών υπαλλήλων και των υπαλλήλων των αρμόδιων αρχών που συμμετέχουν σε ποινικές διαδικασίες και έρευνες, να παράσχουν κατάλληλη εκπαίδευση λαμβάνοντας υπόψη τους στόχους της παρούσας οδηγίας.
   Άρθρο 12
   Έκθεση
   Έως τις 4 Ιουλίου 2018, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έκθεση επί της εφαρμογής της παρούσας οδηγίας και, αν παρίσταται ανάγκη, επί του κατά πόσον είναι απαραίτητη η τροποποίησή της, ιδίως όσον αφορά την ερμηνεία των σοβαρών περιπτώσεων του άρθρου 3 παράγραφος 1, του άρθρου 4 παράγραφος 1 και του άρθρου 5 παράγραφος 1, το επίπεδο των ποινικών κυρώσεων που προβλέπουν τα κράτη μέλη και το βαθμό υλοποίησης των προαιρετικών στοιχείων που αναφέρονται στην παρούσα οδηγία.
   Η έκθεση της Επιτροπής συνοδεύεται, ενδεχομένως, από νομοθετική πρόταση.
   Άρθρο 13
   Μεταφορά της οδηγίας
   1.   Τα κράτη μέλη θεσπίζουν και δημοσιεύουν, το αργότερο εντός τις 3 Ιουλίου 2016, τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που καθίστανται αναγκαίες για τη συμμόρφωσή τους με την παρούσα οδηγία. Ανακοινώνουν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των συγκεκριμένων διατάξεων.
   Εφαρμόζουν τις διατάξεις αυτές από τις 3 Ιουλίου 2016 με την επιφύλαξη της έναρξης ισχύος του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 596/2014.
   Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις εν λόγω διατάξεις, αυτές περιέχουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την αναφορά αυτή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Οι λεπτομερείς διατάξεις για την αναφορά αυτή καθορίζονται από τα κράτη μέλη.
   2.   Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εθνικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
   Άρθρο 14
   Έναρξη ισχύος
   Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
   Άρθρο 15
   Αποδέκτες
   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη σύμφωνα με τις Συνθήκες.

      Στρασβούργο, 16 Απριλίου 2014.

            Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         M. SCHULZ

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         Δ. ΚΟΥΡΚΟΥΛΑΣ

      (1)  ΕΕ C 161 της 7.6.2012, σ. 3.

      (2)  ΕΕ C 181 της 21.6.2012, σ. 64.

      (3)  Θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 4ης Φεβρουαρίου 2014 (δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα) και απόφαση του Συμβουλίου της 14ης Απριλίου 2014.

      (4)  Οδηγία 2003/6/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2003, για τις πράξεις προσώπων που κατέχουν εμπιστευτικές πληροφορίες και τις πράξεις χειραγώγησης της αγοράς (κατάχρηση αγοράς) (ΕΕ L 96 της 12.4.2003, σ. 16).

      (5)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 596/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Απριλίου 2014, περί ποινικών κυρώσεων για την κατάχρηση αγοράς (οδηγία για την κατάχρηση αγοράς) και την κατάργηση της οδηγίας 2003/6/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και των οδηγιών 2003/124/ΕΚ, 2003/125/ΕΚ και 2004/72/ΕΚ της Επιτροπής (βλέπε σελίδα 1 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας).

      (6)  ΕΕ C 177 της 20.6.2012, σ. 1.

      (7)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1031/2010 της Επιτροπής, της 12ης Νοεμβρίου 2010, για τον χρόνο διεξαγωγής, τη διαχείριση και τις λοιπές πτυχές των πλειστηριασμών δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου κατ’ εφαρμογήν της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας (ΕΕ L 302 της 18.11.2010, σ. 1).

      (8)  Οδηγία 2014/65/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαΐου 2014, για τις αγορές χρηματοπιστωτικών μέσων και την τροποποίηση της οδηγίας 2011/61/ΕΕ και της οδηγίας 2002/92/ΕΚ (βλέπε σελίδα 349 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας).

      (9)  Οδηγία 2012/30/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2012, περί συντονισμού των εγγυήσεων που απαιτούνται στα κράτη μέλη εκ μέρους των εταιρειών, κατά την έννοια του άρθρου 54 δεύτερο εδάφιο της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για την προστασία των συμφερόντων των εταίρων και των τρίτων, με σκοπό να καταστούν οι εγγυήσεις αυτές ισοδύναμες όσον αφορά τη σύσταση ανωνύμων εταιρειών και τη διατήρηση και τις μεταβολές του κεφαλαίου τους (ΕΕ L 315 της 14.11.2012, σ. 74).

      (10)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1227/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2011, για την ακεραιότητα και τη διαφάνεια στη χονδρική αγορά ενέργειας (ΕΕ L 326 της 8.12.2011, σ. 1).