Avis juridique important

|

31973L0046

Τετάρτη οδηγία 73/46/ΕΟΚ της Επιτροπής της 5ης Δεκεμβρίου 1972 περί καθορισμού κοινοτικών μεθόδων αναλύσεως για τον επίσημο έλεγχο των ζωοτροφών

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 083 της 30/03/1973 σ. 0021 - 0034 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 3 τόμος 5 σ. 0115  Ελληνική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 03 τόμος 9 σ. 0114  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 3 τόμος 5 σ. 0115  Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 03 τόμος 6 σ. 0230  Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 03 τόμος 6 σ. 0230

++++ΤΕΤΑΡΤΗ ΟΔΗΓΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  της 5ης Δεκεμβρίου 1972  περί καθορισμού κοινοτικών μεθόδων αναλύσεως για τον επίσημο έλεγχο των ζωοτροφών  ( 73/46 / ΕΟΚ )  Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ,  Εχοντας υπόψη :  τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος ,  την οδηγία του Συμβουλίου της 20ης Ιουλίου 1970 περί εισαγωγής κοινοτικών τρόπων λήψεων δειγμάτων και μεθόδων αναλύσεως για τον επίσημο έλεγχο των ζωοτροφών ( 1 ) , όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 72/275 / ΕΟΚ της 20ης Ιουλίου 1972 ( 2 ) , και ιδίως το άρθρο 2 ,  Εκτιμώντας :  ότι η ανωτέρω οδηγία προβλέπει ότι οι επίσημοι έλεγχοι των ζωοτροφών για να διαπιστωθεί αν οι όροι , οι οποίοι έχουν καθορισθεί δυνάμει νομοθετικών , κανονιστικών ή διοικητικών διατάξεων , για την ποιότητα και τη σύνθεση των ζωοτροφών τηρούνται κατά τους κοινοτικούς τρόπους λήψεως δειγμάτων και τις κοινοτικές μεθόδους αναλύσεως   ότι οι οδηγίες της Επιτροπής 71/250 / ΕΟΚ , 71/393 / ΕΟΚ και 72/199 / ΕΟΚ της 15ης Ιουνίου 1971 ( 3 ) , της 18ης Νοεμβρίου 1971 ( 4 ) και της 27ης Απριλίου 1972 ( 5 ) , έχουν ήδη καθορίσει ορισμένο αριθμό κοινοτικών μεθόδων αναλύσεως  ότι η πρόοδος της εργασίας που έχει γίνει από τότε καθιστά αναγκαία την καθιέρωση τετάρτης σειράς μεθόδων   ότι τα προβλεπόμενα στην παρούσα οδηγία μέτρα είναι σύμφωνα με τη γνώμη της Μόνιμης Επιτροπής Ζωοτροφών ,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ :  Αρθρο 1  Τα Κράτη Μέλη καθορίζουν ότι οι αναλύσεις για τους επισήμους ελέγχους των ζωοτροφών σχετικά με τις περιεκτικότητες σε υγρασία των ζωικών και φυτικών λιπών και ελαίων , καθώς και τις περιεκτικότητες σε μαγνήσιο και σε ινώδεις ουσίες των ζωοτροφών διενεργούνται κατά τις μεθόδους οι οποίες περιγράφονται στο παράρτημα Ι της παρούσας οδηγίας .  Οι γενικές διατάξεις οι οποίες αναφέρονται στο μέρος Ι ( εισαγωγή ) του παραρτήματος της πρώτης οδηγίας της Επιτροπής 71/250 / ΕΟΚ της 15ης Ιουνίου 1971 , εφαρμόζονται στις μεθόδους οι οποίες περιγράφονται στο παράρτημα Ι της παρούσας οδηγίας .  Αρθρο 2  Τα Κράτη Μέλη καθορίζουν ότι οι αναλύσεις για τους επισήμους ελέγχους των ζωοτροφών σχετικά με τις περιεκτικότητες αυτών σε ρητινόλη ( βιταμίνη Α ) , θειαμίνη ( ανευρίνη , βιταμίνη Β1 ) , ασκορβικό οξύ και δεϋδρο - ασκορβικό οξύ ( βιταμίνη C ) , διενεργούνται κατά τις μεθόδους οι οποίες περιγράφονται στο παράρτημα ΙΙ της παρούσας οδηγίας .  Οι γενικές διατάξεις οι οποίες αναφέρονται στο μέρος Ι ( εισαγωγή ) του παραρτήματος της πρώτης οδηγίας της Επιτροπής 71/250 / ΕΟΚ της 15ης Ιουνίου 1971 , εκτός του μέρους το οποίο αναφέρεται στην προετοιμασία του προς ανάλυση δείγματος , εφαρμόζονται στις μεθόδους οι οποίες περιγράφονται στο παράρτημα ΙΙ της παρούσας οδηγίας .  Αρθρο 3  Τα Κράτη Μέλη θέτουν σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 1974 το αργότερο τις αναγκαίες νομοθετικές , κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας . Ενημερώνουν αμέσως περί αυτού την Επιτροπή .  Αρθρο 4  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα Κράτη Μέλη .  Εγινε στις Βρυξέλλες , στις 5 Δεκεμβρίου 1972 .  Για την Επιτροπή  Ο Πρόεδρος  S.L . MANSHOLT  ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι  1 . ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΟΤΗΤΟΣ ΣΕ ΥΓΡΑΣΙΑ ΤΩΝ ΖΩΙΚΩΝ ΚΑΙ ΦΥΤΙΚΩΝ ΛΙΠΩΝ ΚΑΙ ΕΛΑΙΩΝ  1 . Αντικείμενο και τομέας εφαρμογής  Η μέθοδος επιτρέπει τον προσδιορισμό της περιεκτικότητος σε υγρασία ( ύδωρ και άλλες πτητικές ουσίες ) των ζωικών και φυτικών λιπών και ελαίων .  2 . Αρχή  Το δείγμα υφίσταται ξήρανση σε 103 ° C μέχρι σταθερού βάρους . Η απώλεια βάρους προσδιορίζεται διά ζυγίσεως .  3 . Συσκευές  3 . 1 . Υποδοχέας ( κάψα ) επιπέδου πυθμένος από ανθεκτικό σε οξείδωση υλικό , διαμέτρου 8 έως 9 cm και ύψους περίπου 3 cm .  3 . 2 . Υδραργυρικό θερμόμετρο με ενισχυμένο βολβό και θάλαμο διαστολής στο άνω άκρο , διαβαθμισμένο μεταξύ 80 ° C περίπου έως 110 ° C τουλάχιστον , μήκους 10 cm περίπου .  3 . 3 . Αμμόλουτρο ή θερμαινόμενη ηλεκτρική πλάκα .  3 . 4 . Ξηραντήρας που περιέχει δραστικό αφυδατικό μέσο .  3 . 5 . Αναλυτικός ζυγός .  4 . Τρόπος εργασίας  Ζυγίζεται ποσότητα δείγματος 20 g περίπου , με προσέγγιση 1 mg , ομογενοποιείται εντός του ξηρού υποδοχέα ( 3.1 ) , του οποίου έχει ληφθεί το απόβαρο και ο οποίος περιέχει το θερμόμετρο ( 3.2 ) . Θερμαίνεται επί του αμμολούτρου ή επί της θερμαινομένης πλακός ( 3 . 3 ) , ανακινώντας σταθερά με το θερμόμετρο έτσι ώστε η θερμοκρασία να ανέλθει στους 90 ° C εντός 7 περίπου λεπτών .  Μειώνεται η ένταση της θερμάνσεως , ανάλογα με τη συχνότητα ανόδου των φυσαλλίδων από τον πυθμένα του υποδοχέα . Η θερμοκρασία δεν πρέπει να υπερβεί τους 105 ° C . Συνεχίζεται η ανακίνηση αποξύνοντας τον πυθμένα του υποδοχέα μέχρι να παύσουν να δημιουργούνται φυσαλλίδες .  Για να εξασφαλισθεί η πλήρης απομάκρυνση της υγρασίας , επαναλαμβάνεται πολλές φορές η θέρμανση στους 103 ° C ± 2 ° C , με ψύξη στους 93 ° C μεταξύ των διαδοχικών θερμάνσεων . Ακολούθως αφήνεται να ψυχθεί εντός του ξηραντήρος ( 3 . 4 ) μέχρι θερμοκρασίας δωματίου και ζυγίζεται . Επαναλαμβάνεται η εργασία αυτή μέχρις ότου η απώλεια μάζας μεταξύ δύο διαδοχικών ζυγίσεων να μην υπερβαίνει τα 2 mg .  Σημείωση : Αύξηση της μάζας του δείγματος κατόπιν επανειλημμένων θερμάνσεων δείχνει οξείδωση του λίπους . Στην περίπτωση αυτή το αποτέλεσμα υπολογίζεται από τη ζύγιση η οποία διενεργείται αμέσως πριν αρχίσει να αυξάνεται η μάζα .  5 . Υπολογισμός των αποτελεσμάτων  Η επί τοις εκατό περιεκτικότητα σε υγρασία του δείγματος δίδεται από τον τύπο :  ( Μ1 - Μ2 )  100 / Μ0  όπου :  Μ0 = μάζα , σε γραμμάρια , της ποσότητος του δείγματος .  Μ1 = μάζα , σε γραμμάρια , του υποδοχέα και του περιεχομένου του πριν από τη θέρμανση .  Μ2 = μάζα , σε γραμμάρια , του υποδοχέα και του περιεχομένου μετά τη θέρμανση .  Αποτελέσματα μικρότερα των 0,05 % πρέπει να καταχωρούνται με την ένδειξη " μικρότερα των 0,05 % " .  Επαναληπτικότητα  Η διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων δύο παραλλήλων προσδιορισμών που έγιναν στο ίδιο δείγμα δεν πρέπει να υπερβαίνει το 0,05 % , σε απόλυτη τιμή .  2 . ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΜΑΓΝΗΣΙΟΥ  - με φασματοφωτομετρία ατομικής απορροφήσεως -  1 . Αντικείμενο και τομέας εφαρμογής  Η μέθοδος επιτρέπει τον προσδιορισμό του μαγνησίου στις ζωοτροφές . Ενδείκνυται ιδιαίτερα για τον προσδιορισμό των περιεκτικοτήτων σε μαγνήσιο που είναι μικρότερες του 5 % .  2 . Αρχή  Το δείγμα αποτεφρώνεται και διαλύεται μέσα σε αραιό υδροχλωρικό οξύ . Εφ ' όσον δεν περιέχει οργανικές ουσίες διαλύεται απευθείας μέσα σε αραιό υδροχλωρικό οξύ . Το διάλυμα αραιώνεται και η περιεκτικότητα σε μαγνήσιο προσδιορίζεται με φασματοφωτομετρία ατομικής απορροφήσεως στα 285,2 nm , διά συγκρίσεως με πρότυπα διαλύματα .  3 . Αντιδραστήρια  3 . 1 . Υδροχλωρικό οξύ p.a . d : 1,16 .  3 . 2 . Υδροχλωρικό οξύ p.a . d : 1,19 .  3 . 3 . Μαγνήσιο σε ταινία ή σε σύρμα ή θειικό μαγνήσιο MgSO4  7 H2O a.p . αποξηραμένο σε κενό , σε θερμοκρασία δωματίου .  3 . 4 . Διάλυμα άλατος στροντίου ( χλωριούχου ή νιτρικού ) 2,5 % ( w/v ) σε στρόντιο ( = 76,08 g SrCl2  6 H2O p.a . , ή 60  38 g Sr ( NO3 ) 2 p.a . ) .  3 . 5 . Πρότυπο διάλυμα μαγνησίου : ζυγίζεται 1 g μαγνησίου ( 3 . 3 ) , με προσέγγιση 1 mg αφού προηγουμένως απαλλαγεί προσεκτικά από το επίστρωμα του οξειδίου του , ή αντίστοιχη ποσότητα θειικού μαγνησίου ( 3 . 3 ) . Εισάγεται σε ογκομετρική φιάλη των 1 000 ml , προστίθενται 80 mg υδροχλωρικού οξέος ( 3 . 1 ) , αφήνεται να διαλυθεί και συμπληρώνεται μέχρι 1 000 ml , προστίθενται 80 mg υδροχλωρικού οξέος ( 3 . 1 ) , αφήνεται να διαλυθεί και συμπληρώνεται μέχρι 1 000 ml με ύδωρ . 1 ml διαλύματος αυτού περιέχει 1 000 mg μαγνησίου .  4 Συσκευές  4 . 1 . Χωνευτήρια αποτεφρώσεως από πλατίνα , χαλαζία ή πορσελάνη .  4 . 2 . Ηλεκτρικός κλίβανος με θερμοστάτη .  4 . 3 . Φασματοφωτόμετρο ατομικής απορροφήσεως .  5 . Τρόπος εργασίας  5 . 1 . Παρασκευή του διαλύματος του δείγματος  5 . 1 . 1 Ζωοτροφές αποτελούμενες αποκλειστικά από ανόργανες ουσίες  Ζυγίζονται 5 g δείγματος με προσέγγιση 1 mg και εισάγονται εντός ογκομετρικής φιάλης των 500 ml με 250 έως 300 ml ύδατος . Προστίθενται 40 ml υδροχλωρικού οξέος ( 3 . 1 ) , φέρεται σε βρασμό και διατηρείται το υγρό σε ήπιο βρασμό επί 30 λεπτά . Αφήνεται να ψυχθεί , συμληρώνεται ο όγκος με ύδωρ , ομογενοποιείται και διηθείται σε ξηρό υάλινο ποτήρι ζέσεως με ξηρό πτυχωτό ηθμό . Απορρίπτονται τα πρώτα 30 ml του διηθήματος . Παρουσία διοξειδίου του πυριτίου κατεργάζονται 5 g του δείγματος με επαρκή ποσότητα ( 15 μέχρι 30 ml ) υδροχλωρικού οξέος ( 3 . 2 ) και εξατμίζεται μέχρι ξηρού σε υδρόλουτρο . Συνεχίζεται η διαδικασία , όπως υποδεικνύεται στην 5 . 1 . 2 από την τρίτη φράση και μετέπειτα .  5 . 1 . 2 Ζωοτροφές αποτελούμενες κυρίως από ανόργανες ουσίες .  Ζυγίζονται 5 g δείγματος με προσέγγιση 1 mg εντός χωνευτηρίου και αποτεφρώνονται σε 550 ° C στον ηλεκτρικό κλίβανο , μέχρι να ληφθεί τέφρα απαλλαγμένη ανθρακωδών σωματιδίων . Για την απομάκρυνση του διοξειδίου του πυριτίου προστίθεται στην τέφρα επαρκής ποσότητα ( 15 μέχρι 30 ml ) υδροχλωρικού οξέος ( 3 . 2 ) και εξατμίζεται μέχρι ξηρού σε υδρόλουτρο . Αποξηραίνεται ακολούθως επί μία ώρα εντός πυριαντηρίου στους 105 ° C . Επαναλαμβάνεται η κατεργασία του υπολείμματος με 10 ml υδροχλωρικού οξέος ( 3 . 1 ) και μεταφέρεται με τη χρήση θερμού ύδατος εντός ογκομετρικής φιάλης των 500 ml . Φέρεται σε βρασμό , αφήνεται να ψυχθεί και συμπληρώνεται ο όγκος με ύδωρ . Ομογενοποιείται και διηθείται σε ξηρό υάλινο ποτήρι ζέσεως , με ξηρό πτυχωτό ηθμό . Απορρίπτονται τα πρώτα 30 ml του διηθήματος .  5 . 1 . 3 Ζωοτροφές αποτελούμενες κυρίως από οργανικές ουσίες .  Ζυγίζονται 5 g δείγματος με προσέγγιση 1 mg εντός χωνευτηρίου και αποτεφρώνονται στον κλίβανο , στους 550 ° C , μέχρι να ληφθεί τέφρα απαλλαγμένη ανθρακωδών σωματιδίων . Επαναλαμβάνεται η κατεργασία της τέφρας με 5 ml υδροχλωρικού οξέος ( 3 . 2 ) , εξατμίζεται μέχρι ξηρού σε υδρόλουτρο και ξηραίνεται ακολούθως επί μία ώρα εντός πυριαντηρίου στους 105 ° C , προς αδιαλυτοποίηση του διοξειδίου του πυριτίου . Επαναλαμβάνεται η κατεργασία του υπολείμματος με 5 mg υδροχλωρικού οξέος ( 3 . 1 ) , και μεταφέρεται με τη χρήση θερμού ύδατος εντός ογκομετρικής φιάλης των 250 ml , φέρεται σε βρασμό , αφήνεται να ψυχθεί και συμπληρούται ο όγκος με ύδωρ . Ομογενοποιείται και διηθείται σε ξηρό υάλινο ποτήρι ζέσεως  με ξηρό πτυχωτό ηθμό . Απορρίπτονται τα πρώτα 30 ml του διηθήματος .  5 . 2 Μέτρηση της ατομικής απορροφήσεως  Παρασκευάζονται , διά αραιώσεως του προτύπου διαλύματος ( 3 . 5 ) δι ' ύδατος , τουλάχιστον 5 διαλύματα αναφοράς με αυξανόμενες συγκεντρώσεις , που εκλέγονται συναρτήσει της βελτίστης ( optimum ) ζώνης μετρήσεων του φασματοφωτομέτρου . Προστίθενται σε κάθε διάλυμα 10 ml διαλύματος άλατος στροντίου ( 3 . 4 ) και ακολούθως συμπληρώνεται ο όγκος μέχρις 100 ml με ύδωρ . Αραιώνεται με ύδωρ μέρος της ποσότητος του ληφθέντος διηθήματος στην 5 . 1 . 1 , 5 . 1 . 2 ή 5 . 1 . 3 κατά τρόπο επιτρέποντα την επίτευξη συγκεντρώσεως μαγνησίου η οποία να ευρίσκεται μέσα στα όρια της συγκεντρώσεως των διαλυμάτων αναφοράς . Η συγκέντρωση του υδροχλωρικού οξέος του διαλύματος αυτού δεν πρέπει να υπερβαίνει το 0,4 Ν . Προστίθενται 10 ml διαλύματος άλατος στροντίου ( 3,4 ) και ακολούθως συμπληρώνεται ο όγκος μέχρι 100 ml δι ' ύδατος . Μετράται η απορρόφηση του προς προσδιορισμό διαλύματος και των διαλυμάτων αναφοράς σε μήκος κύματος 285,2 nm .  6 . Υπολογισμός των αποτελεσμάτων  Η ποσότητα μαγνησίου του δείγματος υπολογίζεται από τα διαλύματα αναφοράς . Το αποτέλεσμα εκφράζεται επί τοις εκατό του δείγματος .  Επαναληπτικότητα  Η διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων δύο παραλλήλων προσδιορισμών που έγιναν στο ίδιο δείγμα δεν πρέπει να υπερβαίνει το 5 % , σε σχετική τιμή .  3 . ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΙΝΩΔΩΝ ΟΥΣΙΩΝ  1 . Αντικείμενο και τομέας εφαρμογής  Η μέθοδος επιτρέπει τον προσδιορισμό των εντός των ζωοτροφών οργανικών υλών , των ελευθέρων λιπών και αδιαλύτων σε όξινα ή αλκαλικά μέσα , που συμβατικά ονομάζονται ινώδεις ουσίες .  2 . Αρχή  Το δείγμα , ενδεχομένως απολιπανθέν , κατεργάζεται διαδοχικά με ζέοντα διαλύματα θειικού οξέος και υδροξειδίου του νατρίου καθορισμένης συγκεντρώσεως . Το υπόλειμμα διαχωρίζεται διά διηθήσεως παρουσία αμιάντου , εκπλύνεται , ξηραίνεται , ζυγίζεται και αποτεφρώνεται στους 900 ° C . Η απώλεια βάρους που προκύπτει από την αποτέφρωση αντιστοιχεί στις ινώδεις ουσίες του δείγματος .  3 . Αντιδραστήρια  3 . 1 Θειικό οξύ 0,26 Ν .  3 . 2 . Κατειργασμένος αμίαντος : προστίθενται σε χρησιμοποιουμένη μορφή αμιάντου για χωνευτήρια Gooch πενταπλάσιο του βάρους αυτού αραιό υδροχλωρικό οξύ ( 1 όγκος υδροχλωρικού οξέος , d : 1,19 + 3 όγκοι ύδατος ) . Βράζεται το μίγμα επί 45 λεπτά περίπου , αφήνεται να ψυχθεί και διηθείται σε χωνί διηθήσεως Buchner . Εκπλύνεται το υπόλειμμα πρώτα με ύδωρ , μέχρις εξαφανίσεως του υδροχλωρικού οξέος εντός του ύδατος εκπλύσεως και ακολούθως με ακετόνη ( 3 . 6 ) . Ξηραίνεται ο αμίαντος εντός πυριαντηρίου και ακολούθως πυρώνεται επί 2 ώρες σε 900 ° C . Αφήνεται να ψυχθεί και διατηρείται σε πωματισμένη φιάλη . Ο αμίαντος , κατειργασμένος κατ ' αυτό τον τρόπο δύναται να χρησιμοποιηθεί πολλές φορές . Αυτός πρέπει να ανταποκρίνεται στις προδιαγραφές οι οποίες δίδονται στο 5 . 1 αναφορικά με το τυφλό πείραμα .  3 . 3 . Αντιαφριτικό γαλάκτωμα ( σιλικόνη για παράδειγμα ) .  3 . 4 . Διάλυμα υδροξειδίου του καλίου 0,23 Ν .  3 . 5 . Υδροχλωρικό οξύ 0,5 Ν .  3 . 6 . Καθαρή ακετόνη .  3 . 7 . Καθαρός διαιθυλικός αιθέρας .  4 . Συσκευές  4 . 1 . Υάλινα ποτήρια ζέσεως των 600 ml τουλάχιστο , με χαραγή στο επίπεδο των 200 ml .  4 . 2 . Δίσκοι από πορσελάνη διαμέτρου 80 mm περίπου , πάχους 4 mm περίπου διάτρητοι με 32 περίπου οπές διαμέτρου 4 mm περίπου .  4 . 3 . Φιάλες κενού των 2 λίτρων περίπου μετά πώματος εκ καουτσούκ , με χαραγή στο επίπεδο των 800 ml και εφοδιασμένες με υάλινο χωνί διηθήσεως διαμέτρου 120 mm .  4 . 4 . Διηθητικές πλάκες διαμέτρου 40 mm περίπου , πάχους 4 mm περίπου , με επικλινή χείλη ώστε να εφαρμόζουν στον κώνο του χωνίου διηθήσεως ( 4 . 3 ) , διάτρητες με 16 περίπου οπές διαμέτρου 4 mm περίπου και καλυμμένες με μεταλλικό δικτυωτό πλέγμα μετ ' ανοιγμάτων πλευράς 1 mm περίπου . Οι πλάκες και τα μεταλλικά πλέγματα πρέπει να είναι αμετάβλητα σε οξέα και αλκάλια .  4 . 5 . Χωνευτήρια αποτεφρώσεως από πλατίνα ή από χαλαζία .  4 . 6 . Ηλεκτρικός κλίβανος με θερμοστάτη .  4 . 7 . Ξηραντήρας .  4 . 8 . Ηθμός από αμίαντο : Παρασκευάζεται αιώρημα 2 g αμιάντου ( 3.2 ) σε 100 ml ύδατος .  Διηθείται υπό κενό επί διηθητικής πλάκας καλυμμένης διά μεταλλικού πλέγματος ( 4 . 4 ) και φέρεται εντός του χωνίου διηθήσεως μίας φιάλης κενού ( 4 . 3 ) . Συλλέγεται το διήθημα και επαναλαμβάνεται η διήθησή του με το ίδιο φίλτρο διηθήσεως . Το διήθημα απορρίπτεται .  5 . Τρόπος εργασίας  Ζυγίζονται 3 g δείγματος , με προσέγγιση 1 mg και 2 g κατειργασμένου αμιάντου ( 3 . 2 ) , σε υάλινο ποτήρι ζέσεως ( 4 . 1 ) , προστίθενται 200 ml θειικού οξέος ( 3 . 1 ) και μερικές σταγόνες αντιαφριτικού γαλακτώματος ( 3 . 3 ) . Φέρεται ταχέως σε βρασμό και αφήνεται να βράσει επί 30 λεπτά ακριβώς . Για να διατηρηθεί ο όγκος σταθερός , καλύπτεται το υάλινο ποτήρι ζέσεως με μία ψυκτική διάταξη , όπως μία φιάλη στρογγυλού πυθμένος των 500 ml στην οποία κυκλοφορεί ψυχρό ύδωρ . Διακόπτεται ο βρασμός με την προσθήκη 50 ml περίπου ψυχρού ύδατος και διηθείται αμέσως υπό κενό με φίλτρο αμιάντου που έχει παρασκευασθεί όπως υποδεικνύεται στο 4 . 8 .  Εκπλύνεται το υπόλειμμα διά 5 δόσεων των 100 ml περίπου πολύ θερμού ύδατος ώστε να ληφθεί τελικά όγκος διηθήματος 800 ml . Μεταφέρεται το υπόλειμμα ποσοτικώς σε υάλινο ποτήρι ζέσεως ( 4 . 1 ) στο οποίο έχει προηγουμένως προστεθεί δίσκος πορσελάνης ( 4 . 2 ) προς ρύθμιση του βρασμού . Προστίθενται 200 ml διαλύματος υδροξειδίου του καλίου ( 3 . 4 ) . Φέρεται ταχέως σε βρασμό και αφήνεται να βράσει επί 30 λεπτά ακριβώς . Προστίθενται 50 ml περίπου ψυχρού ύδατος και διηθείται αμέσως υπό κενό με νέο φίλτρο αμιάντου που έχει παρασκευασθεί όπως υποδεικνύεται στο 4 . 8 . Εκπλύνεται το υπόλειμμα με πολύ ψυχρό ύδωρ μέχρις ουδετέρας αντιδράσεως του ύδατος εκπλύσεως ( δοκιμή με χάρτη ηλιοτροπίου ) , και ακολούθως 3 φορές με ακετόνη ( 3 . 6 ) ( συνολικά 100 ml ακετόνης περίπου ) .  Μεταφέρεται το υπόλειμμα ποσοτικώς εντός χωνευτηρίου ( 4 . 5 ) , τεμαχίζεται , εφ ' όσον παρίσταται ανάγκη , και ξηραίνεται σε πυριαντήριο στους 130 ° C μέχρι σταθερού βάρους . Ψύχεται στον ξηραντήρα και ζυγίζεται ταχέως . Εισάγεται ακολούθως το χωνευτήριο στον κλίβανο ( 4 . 6 ) και αφήνεται να αποτεφρωθή επί 30 λεπτά στους 900 ° C . Ψύχεται στον ξηραντήρα και ζυγίζεται ταχέως .  Διενεργείται τυφλό πείραμα εφαρμόζοντας τον ίδιο τρόπο εργασίας στον κατειργασμένο αμίαντο ( 3 . 2 ) , απουσία του δείγματος . Η απώλεια βάρους η οποία προκύπτει από την πύρωση των 6 g αμιάντου δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 10 mg .  6 . Υπολογισμός των αποτελεσμάτων  Η περιεκτικότητα σε ινώδεις ουσίες επί τοις εκατό του δείγματος δίδεται από τον τύπο :   ( α - β ) . 100 / 3  όπου :  α = απώλεια βάρους κατά την αποτέφρωση , κατά τη διάρκεια του προσδιορισμού .  β = απώλεια βάρους κατά την πύρωση , κατά τη διάρκεια του τυφλού πειράματος .  Επαναληπτικότητα  Η διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων δύο παραλλήλων προσδιορισμών που έγιναν στο ίδιο δείγμα δεν πρέπει να υπερβαίνει το :  0,3 σε απόλυτη τιμή , για περιεκτικότητες σε ινώδεις ουσίες μικρότερες του 10 %   3 % σε σχετική τιμή , για περιεκτικότητες σε ινώδεις ουσίες ίσες ή υψηλότερες του 10 % .  7 . Παρατηρήσεις  7 . 1 . Οι ζωοτροφές που περιέχουν περισσότερο του 10 % λιπαρές ουσίες πρέπει να απολιπαίνονται προ της αναλύσεως με διαιθυλικό αιθέρα . Προς τούτο , ποσότητα του δείγματος ( 3 g ζυγισμένα με προσέγγιση 1 mg ) φέρεται επί ηθμού αμιάντου ( 4 . 8 ) . Καλύπτεται 3 φορές με 50 ml περίπου αιθέρος ( 3 . 7 ) και διηθείται κάθε φορά υπό κενό προσεκτικά . Μεταφέρεται ποσοτικώς η ποσότητα του απολιπανθέντος δείγματος , καθώς και ο αμίαντος σε υάλινο ποτήρι ζέσεως ( 4 . 1 ) και συνεχίζεται η ανάλυση όπως υποδεικνύεται στο 5 .  7 . 2 . Οι ζωοτροφές που περιέχουν λιπαρές ουσίες οι οποίες δεν είναι δυνατό να εκχυλισθούν αμέσως πρέπει να απολιπαίνονται όπως υποδεικνύεται στο 7 . 1 και να υφίστανται επί πλέον , μία νέα απολίπανση αφού εκπλυθεί το υπόλειμμα εκ της οξίνου κατεργασίας .  Προς τούτο εκπλύνεται το υπόλειμμα από την κατεργασία αυτή τρεις φορές με ακετόνη ( 3 . 6 ) ( εν όλω 100 ml ) , και ακολούθως τρεις φορές με 50 ml αιθέρος ( 3 . 7 ) , την κάθε φορά . Μεταφέρεται κατόπιν το υπόλειμμα ποσοτικώς σε υάλινο ποτήρι ζέσεως ( 4 . 1 ) και συνεχίζεται η ανάλυση όπως υποδεικνύεται στο 5 δεύτερη παράγραφος ( κατεργασία με διάλυμα υδροξειδίου του καλίου ) .  7 . 3 . Στην περίπτωση των πλουσίων σε ασβέστιο ζωοτροφών ( περισσότερο του 2 % σε ασβέστιο ) , η ποσότητα του δείγματος ( 3 g ζυγισμένα με προσέγγιση 1 mg ) φέρεται σε υάλινο ποτήρι ζέσεως ( 4 . 1 ) με 100 ml υδροχλωρικού οξέος 0,5 Ν ( 3 . 5 ) και αφήνεται σε ηρεμία εν ψυχρώ επί 5 λεπτά . Διηθείται αμέσως και εκπλύνεται με ψυχρό ύδωρ . Ως βοηθητικό της διηθήσεως χρησιμοποιούνται τα 2 g αμιάντου τα οποία προβλέπονται για το βρασμό με θειικό οξύ . Αν η διήθηση αποδεικνύεται δύσκολη , αραιώνεται το αιώρημα με ακετόνη . Συνεχίζεται ακολούθως η διαδικασία όπως υποδεικνύεται στο 5 .  ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ  1 . ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΡΗΤΙΝΟΛΗΣ ( RETINOL ) ( ΒΙΤΑΜΙΝΗΣ Α )  1 . Αντικείμενο και τομέας εφαρμογής  Η μέθοδος επιτρέπει τον προσδιορισμό της ρητινόλης ( Retinol ) ( Βιταμίνη Α ) εντός των ζωοτροφών , των συμπυκνωμάτων και των προμιγμάτων . Το κατώτατο όριο του προσδιορισμού είναι 10 000 IU/kg για ζωοτροφές εντόνως κεχρωσμένες και 4 000 IU/kg για τα λοιπά προϊόντα ( 6 ) . Τα προϊόντα κατατάσσονται σε δύο ομάδες , αναλόγως της υποτιθεμένης περιεκτικότητος αυτών σε ρητινόλη :  Ομάδα Α : Περιεκτικότητες μικρότερες των 200 000 IU/kg   Ομάδα Β : Περιεκτικότητες ίσες ή υψηλότερες των 200 000 IU/kg .  2 . Αρχή  Το δείγμα υφίσταται υδρόλυση εν θερμώ με διάλυμα υδροξειδίου του καλίου εντός αιθανολικού μέσου και παρουσία αντιοξειδωτικού μέσου ή σε ατμόσφαιρα αζώτου . Το μίγμα υπόκειται σε εκχύλιση με 1,2 - διχλωροαιθάνιο . Το εκχύλισμα εξατμίζεται εν ξηρώ και επαναλαμβάνεται η επεξεργασία με πετρελαϊκό αιθέρα . Το διάλυμα χρωματογραφείται επί στήλης οξειδίου του αργιλίου ( για τα προϊόντα της ομάδος Β , η χρωματογραφία απαιτείται μόνο σε ορισμένες περιπτώσεις ) . Για τα προϊόντα της ομάδος Α , η ρητινόλη προσδιορίζεται με φασματοφωτομέτρηση σε 610 nm κατόπιν της αναπτύξεως εγχρώμου συμπλόκου κατά την αντίδραση του Carr - Price . Για τα προϊόντα της ομάδος Β με φασματοφωτομέτρηση στο UV σε 325 nm .  3 . Αντιδραστήρια  α ) χρησιμοποιούμενα για ανάλυση προϊόντων των ομάδων Α και Β .  3 . 1 . Αιθανόλη 96 % ( κ.ο . ) .  3 . 2 . Διάλυμα 10 % ( κ.ο . ) ασκορβικού νατρίου a.p, ή  3 . 3 . Καθαρισμένο άζωτο .  3 . 4 . Διάλυμα 50 % ( κ.ο . ) υδροξειδίου του καλίου a.p .  3 . 5 . Διάλυμα υδροξειδίου του καλίου 1 N a.p .  3 . 6 . Διάλυμα υδροξειδίου του καλίου 0,5 N a.p .  3 . 7 . 1,2 - διχλωραιθάνιο a.p .  3 . 8 . Πετρελαϊκός αιθέρας , σημείο ζέσεως : 30 - 50 ° C . Εφ ' όσον παρίσταται ανάγκη , καθαρίζεται ως ακολούθως : Ανακινούνται 1 000 ml πετρελαϊκού αιθέρα με δόσεις 20 ml πυκνού θειικού οξέος μέχρι του σημείου κατά το οποίο το οξύ παραμένει άχρουν . Απομακρύνεται το οξύ και εκπλύνεται ο αιθέρας διαδοχικά με 500 ml ύδατος , δύο φορές με 250 ml διαλύματος 10 % υδροξειδίου του νατρίου και τρεις φορές με 500 ml ύδατος . Απομακρύνεται η υδατική στιβάδα , ξηραίνεται ο αιθέρας επί μία ώρα επί ενεργού άνθρακος και ανύδρου θειικού νατρίου , διηθείται και αποστάζεται .  3 . 9 . Οξείδιο του αργιλίου , τυποποιημένο κατά Brockmann : πυρώνεται επί 8 ώρες σε 750 ° C , ψύχεται σε ξηραντήρα και διατηρείται σε υάλινη φιάλη φαιού χρώματος μετά εσμυρισμένου πώματος . Πριν χρησιμοποιηθεί σε χρωματογραφία υγραίνεται ως ακολούθως : Εισάγονται σε υάλινη φιάλη φαιού χρώματος 10 g οξειδίου του αργιλίου και 0,7 ml ύδατος , η φιάλη πωματίζεται ερμητικά , επαναθερμαίνεται επί 5 λεπτά εντός ζέοντος υδρολούτρου με ισχυρή ανακίνηση . Αφήνεται να ψυχθεί ενώ ανακινείται . Ελέγχεται η δραστικότητα του παρασκευασθέντος κατ ' αυτόν τον τρόπον οξειδίου του αργιλίου διά της αναλύσεως κατά 5 . 3 και 5 . 4 γνωστής ποσότητος προτύπου ρητινόλης ( 3 . 17 ) .  3 . 10 Βασικό οξείδιο του αργιλίου , βαθμός δραστικότητος 1 .  3 . 11 . Καθαρός διαιθυλικός αιθέρας : απομακρύνονται τα υπεροξείδια και τα ίχνη ύδατος με χρωματογραφία επί στήλης βασικού οξειδίου του αργιλίου ( 3 . 10 ) ( 25 g οξειδίου του αργιλίου σε 250 ml αιθέρα ) .  3 . 12 . Διαλύματα πετρελαϊκού αιθέρος ( 3 . 8 ) σε 4 , 8 , 12 , 16 και 20 % ( ο.ο . ) αιθέρος ( 3 . 11 ) .  3 . 13 . Διάλυμα θειούχου νατρίου 0,5 mole εντός γλυκερίνης 70 % ( ο.ο . ) παρασκευασθέν εκ θειούχου νατρίου a.p .  β ) χρησιμοποιούμενα αποκλειστικά για ανάλυση προϊόντων της ομάδος Α  3 . 14 Κρυσταλλώσιμο βενζόλιο a.p .  3 . 15 . Χλωροφόρμιο a.p . : απομακρύνεται η αιθανόλη , το φωσγένιο και τα ίχνη ύδατος με χρωματογραφία στήλης βασικού οξειδίου του αργιλίου ( 3 . 10 ) ( 50 g οξειδίου του αργιλίου σε 200 ml χλωροφορμίου ) . Ενδείκνυται να χρωματογραφούνται για δεύτερη φορά τα 50 πρώτα ml .  3 . 16 . Αντιδραστήριο Carr - Price : ανακινούνται 25 g περίπου τριχλωριούχου αντιμονίου a.p . ( διατηρημένου σε ξηραντήρα ) με 100 ml χλωροφορμίου ( 3 . 15 ) μέχρι κορεσμού του διαλύματος . Ελαφρά απόθεση τριχλωριούχου αντιμονίου δεν ενοχλεί . Προστίθενται 2 ml οξικού ανυδρίτου a.p . Διατηρείται σε ψυγείο μέσα σε υάλινη φιάλη φαιού χρώματος με εσμυρισμένο πώμα . Διάρκεια διατηρήσεως : πολλές εβδομάδες .  3 . 17 . Πρότυπος ρητινόλη , ελεγχόμενη με φασματοφωτομέτρηση .  γ ) χρησιμοποιούμενα αποκλειστικά για ανάλυση προϊόντων της ομάδος Β  3 . 18 . Ισοπροπανόλη χρωματογραφίας .  4 . Συσκευές  4 . 1 . Υδρόλουτρο  4 . 2 . Περιστροφική συσκευή εξατμίσεως σε κενό με σφαιρικές φιάλες διαφόρου χωρητικότητος .  4 . 3 . Υάλινοι σωλήνες χρωματογραφίας ( μήκος : 300 mm  εσωτερική διάμετρος : 13 mm περίπου ) .  4 . 4 . Φασματοφωτόμετρο με κυψελίδες 10 mm πάχους ( από χαλαζία για μετρήσεις σε UV ) .  4 . 5 . Λαμπτήρες UV , 365 nm .  5 . Τρόπος εργασίας  Σημείωση : Ολες οι εργασίες πρέπει να διενεργούνται μακριά από το ελεύθερο φως , ενδεχομένως σε χώρο εφοδιασμένο με φαιά ύαλο .  5 . 1 Ποσότητα δείγματος  Λαμβάνεται ποσότητα δείγματος , λεπτοτεμαχισμένη , αναλογική της υποτιθεμένης περιεκτικότητος σε βιταμίνη Α , ως εξής :  0,1 έως 1 g για συμπυκνώματα ζωοτροφών ( περιεκτικότητες ανώτερες των 20 000 / g )   3,0 έως 5,0 g , για προμίγματα ( περιεκτικότητα κυμαινόμενη μεταξύ 400 και 20 000 IU / g )   10 έως 20 g για ανόργανα μίγματα   30 g για προϊόντα της ομάδος Α .  Εισάγεται αμέσως η ποσότητα του δείγματος σε φιάλη 500 ml με εσμυρισμένο πώμα .  5 . 2 Υδρόλυση και εκχύλιση ( 7 )  Προστίθενται διαδοχικά στην ποσότητα του δείγματος 40 ml αιθανόλης ( 3 . 1 ) , 2 ml διαλύματος ασκορβικού νατρίου ( 3 . 2 ) , ( 8 ) 10 ml διαλύματος υδροξειδίου του καλίου ( 3 . 4 ) και 2 ml διαλύματος θειούχου νατρίου ( 3 . 13 ) .  Θερμαίνεται επί 30 λεπτά σε 70 - 80 ° C σε κάθετο ψυκτήρα και αφήνεται ακολούθως να ψυχθεί σε ρεύμα ύδατος . Προστίθενται 50 ml αιθανόλης ( 3 . 1 ) και 100 ml ( λαμβανόμενα με σιφώνιο ) 1,2 - διχλωραιθανίου ( 3 . 7 ) . Ανακινείται ισχυρά και εκχύνεται το επιπλέον υγρό εντός διαχωριστική χοάνης . Προστίθενται στη διαχωριστική χοάνη 150 ml διαλύματος υδροξειδίου του καλίου ( 3 . 5 ) , ανακινείται επί 10 δευτερόλεπτα και αφήνεται σε ηρεμία μέχρι διαχωρισμού των στιβάδων . Συλλέγεται η στιβάς διχλωραιθανίου ( κατωτέρα στιβάς ) εντός διαχωριστικής χοάνης , προστίθενται 40 ml διαλύματος υδροξειδίου του καλίου ( 3 . 6 ) , ανακινείται επί 10 δευτερόλεπτα και αφήνεται σε ηρεμία μέχρι διαχωρισμού των στιβάδων . Συλλέγεται η στιβάς διχλωραιθανίου σε διαχωριστική χοάνη και εκπλύνεται 6 έως 8 φορές με δόσεις 40 ml ύδατος , μέχρις εξαφανίσεως του αλκάλεως ( δοκιμασία φαινολοφθαλεϊνης ) . Συλλέγεται η στιβάς διχλωραιθανίου και απομακρύνονται τα τελευταία ίχνη ύδατος με λωρίδες διηθητικού χάρτου .  Εξατμίζεται εν ξηρώ μέρος της ποσότητος του διαλύματος σε κενό και επί υδρολούτρου σε θερμοκρασία 40 ° C . Κατεργάζεται ταχέως το υπόλειμμα με 5 ml πετρελαϊκού αιθέρα ( 3 . 8 ) .  Για τα προϊόντα της ομάδος Α διενεργείται χρωματογραφία όπως υποδεικνύεται στο 5 . 3 . 1 .  Για τα προϊόντα της ομάδος Β , μεταφέρεται το διάλυμα σε ογκομετρική φιάλη των 50 ml , συμπληρώνεται ο όγκος με πετρελαϊκό αιθέρα ( 3 . 8 ) , ομογενοποιείται και μετράται η οπτική πυκνότητα όπως αναφέρεται στο 5 . 4 . 2 .  5 . 3 .  Χρωματογραφία  5 . 3 . 1 Προϊόντα της ομάδος Α  Σωλήνας χρωματογραφίας ( 4 . 3 ) πληρούται μέχρις ύψους 200 mm με οξείδιο του αργιλίου ( 3 . 9 ) , προηγουμένως εμποτισμένου με πετρελαϊκό αιθέρα ( 3 . 8 ) . Εισάγεται εντός του σωλήνα το ληφθέν στο 5 . 2 διάλυμα και προστίθενται αμέσως 20 ml πετρελαϊκού αιθέρα ( 3 . 8 ) . Εκλούεται διαδοχικά με δόσεις των 10 ml διαλυμάτων πετρελαϊκού αιθέρα σε 4 , 8 , 12 , 16 και 20 % αιθέρα ( 3 . 12 ) υπό πίεση ή μερικό κενό , ενώ η ταχύτητα ροής είναι 2 έως 3 σταγόνες ανά δευτερόλεπτο .  Αρχικά εκλούεται το καροτένιο ( 9 ) . Η ρητινόλη εκλούεται γενικώς με διάλυμα πετρελαϊκού αιθέρα σε 20 % αιθέρα ( 3 . 12 ) . Η έκλουση ελέγχεται με λαμπτήρα UV ( βραχεία ακτινοβολία της στήλης με λαμπτήρα υδραργύρου ) . Η ζώνη φθορισμού της ρητινόλης διαχωρίζεται ευκρινώς από τις κίτρινες ζώνες της ξανθοφύλλης οι οποίες την ακολουθούν . Συλλέγεται το κλάσμα της εκλούσεως το οποίο περιέχει τη ρητινόλη σε κωνική φιάλη Erlenmeyer .  5 . 3 . 2 Προϊόντα της ομάδος Β  Χρωματογραφία πρέπει να διενεργείται μόνον εφ ' όσον οι μετρήσεις της οπτικής πυκνότητος οι οποίες ελήφθησαν στο 5 . 4 . 2 δεν είναι σύμφωνες προς τις προδιαγραφές οι οποίες υποδεικνύονται στο 5 . 4 . 2 .  Εάν η χρωματογραφία αποδειχθεί απαραίτητη , εισάγεται εντός της χρωματογραφικής στήλης μέρος της ποσότητος του διαλύματος εντός πετρελαϊκού αιθέρα που έχει ληφθεί στο 5 . 2 , και περιέχει περίπου 500 IU ρητινόλης και χρωματογραφείται όπως υποδεικνύεται στο 5 . 3 . 1 .  5 . 4 Μέτρηση της οπτικής πυκνότητος  5 . 4 . 1 Προϊόντα της ομάδος Α  Εξατμίζεται εν ψυχρώ και υπό κενό η διάλυση που περιέχει τη ρητινόλη , η ληφθείσα στο 5 . 3 . 1 . Επαναλαμβάνεται η επεξεργασία του υπολείμματος με 2 ml βενζολίου ( 3 . 14 ) . Λαμβάνονται 0,3 ml του διαλύματος αυτού και προστίθενται 3 ml αντιδραστηρίου Carr - Price ( 3 . 16 ) . Αναπτύσσεται κυανούς χρωματισμός . Μετράται η οπτική πυκνότητα στο φασματοφωτόμετρο σε 610 nm , 30 δευτερόλεπτα ακριβώς μετά την έναρξη της αντιδράσεως . Προσδιορίζεται η περιεκτικότητα σε ρητινόλη με την αναφορά σε πρότυπο καμπύλη η οποία ελήφθη από διαλύματα βενζολίου αυξανομένων συγκεντρώσεων σε πρότυπο ρητινόλη κατειργασμένα με το αντιδραστήριο Carr - Price ( 2 έως 16 IU προτύπου βιταμίνης Α ( 3 . 17 ) με 0,3 ml βενζολίου ( 3 . 14 ) + 3 ml αντιδραστηρίου Carr - Price ( 3 . 16 ) . Η πρότυπος καμπύλη πρέπει να ελέγχεται κανονικά και τακτικά με τη χρήση του προτύπου και εντός προσφάτως παρασκευασθέντος διαλύματος αντιδραστηρίου Carr - Price .  5 . 4 . 2 Προϊόντα της ομάδας Β  Λαμβάνεται μέρος της ποσότητος του διαλύματος σε πετρελαϊκό αιθέρα το οποίο ελήφθη στο 5 . 2 , περιέχον περίπου 200 IU ρητινόλης . Εξατμίζεται εν ξηρώ και εν κενώ και επαναλαμβάνεται η κατεργασία του υπολείμματος με 25 ml ισοπροπανόλης ( 3 . 18 ) . Μετράται η οπτική πυκνότητα στο φασματοφωτόμετρο σε 325 , 310 και 334 nm . Το μέγιστο της απορροφήσεως κείται στα 325 nm . Η περιεκτικότητα του διαλύματος σε ρητινόλη Α υπολογίζεται ως ακολούθως :  Ε 325 18,30 = IU ρητινόλης  Εν τούτοις , οι σχέσεις των οπτικών πυκνοτήτων  Ε 310 : Ε 325 και Ε 334 : Ε 325  πρέπει να είναι 6 : 7 = 0,857  Εάν μία των σχέσεων τούτων αποκλίνει ουσιωδώς από την τιμή αυτή ( < 0.830 ή > 0,880 ) , πρέπει να προηγείται της μετρήσεως των οπτικών πυκνοτήτων χρωματογραφία κατά τη μέθοδο που υποδεικνύεται στο 5 . 3 . 2 . Εάν η μέτρηση των οπτικών πυκνοτήτων η οποία διενεργείται μετά από τη χρωματογραφία δείχνει ότι οι ανωτέρω αναφερόμενες σχέσεις αποκλίνουν ακόμη ουσιωδώς από την τιμή 0.857 ( < 0,830 ή > 0,880 ) , ο προσδιορισμός πρέπει να διενεργηθεί κατά τη μέθοδο που υποδεικνύεται για τα προϊόντα της ομάδος Α .  6 . Υπολογισμός των αποτελεσμάτων  Η περιεκτικότητα σε ρητινόλη του δείγματος υπολογίζεται με βάση το βάρος της ποσότητος του δείγματος και των διενεργουμένων αραιώσεων κατά τη διάρκεια της αναλύσεως . Το αποτέλεσμα εκφράζεται σε IU ρητινόλης ανά χιλιόγραμμο .  Επαναληπτικότητα  Η διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων δύο παραλλήλων προσδιορισμών που έγιναν στο ίδιο δείγμα δεν πρέπει να υπερβαίνει το :  - 20 % σε σχετική τιμή για περιεκτικότητες σε ρητινόλη μικρότερες των 75 000 IU/kg   - 15 000 IU για περιεκτικότητες που κυμαίνονται μεταξύ 75 000 και 150 000 IU/kg   - 10 % σε σχετική τιμή για περιεκτικότητες που κυμαίνονται μεταξύ 150 000 και 250 000 IU/kg   - 250 000 IU για περιεκτικότητες που κυμαίνονται μεταξύ 25 000 και 50 000 IU/kg   - 5 % σε σχετική τιμή για περιεκτικότητες ανώτερες των 500 000 IU/kg .  2 . ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΜΙΝΗΣ ( ΑΝΕΥΡΙΝΗΣ , ΒΙΤΑΜΙΝΗΣ Β1 )  1 . Αντικείμενο και τομέας εφαρμογής .  Η μέθοδος επιτρέπει τον προσδιορισμό της θειαμίνης ( ανευρίνης , βιταμίνης Β1 ) εντός των ζωοτροφών , των συμπυκνωμάτων ζωοτροφών και των προμιγμάτων . Το κατώτερο όριο του προσδιορισμού είναι 5 ppm .  2 . Αρχή  Το δείγμα κατεργάζεται εν θερμώ με αραιό θειικό οξύ και ακολούθως υδρολύεται διά της ενζυματικής οδού . Το διάλυμα το οποίο λαμβάνεται υποβάλλεται σε αλκαλική οξείδωση . Το σχηματιζόμενο θειόχρωμα εκχυλίζεται με ισοβουτανόλη και προσδιορίζεται διά φθοριομετρίας .  3 . Αντιδραστήρια  3 . 1 . Πρότυπο διάλυμα θειαμίνης σε 100 μg / ml : Διαλύονται 112,3 mg πολύ καθαρής υδροχλωρικής θειαμίνης , ξηρανθείσης προηγουμένως εν κενώ μέχρι σταθερού βάρους , εντός 1 000 ml θειικού οξέος 0,2 Ν ( 3 . 2 ) . Το διάλυμα τούτο διατηρούμενο σε ψυχρό και σκοτεινό μέρος , παραμένει σταθερό επί ένα μήνα .  3 . 2 . Θειικό οξύ 0,2 Ν .  3 . 3 . Καθαρό πυροθειώδες νάτριο , Na2S2O5 .  3 . 4 . Διάλυμα 20 % ( κ.ο ) σιδηροκυανιούχου καλίου a.p .  3 . 5 . Διάλυμα 25 % ( κ.ο ) υδροξειδίου του καλίου a.p .  3 . 6 . Οξειδωτικό μίγμα : Αναμιγνύονται 2 ml διαλύματος σιδηροκυανιούχου καλίου ( 3 . 4 ) με 48 ml διαλύματος υδροξειδίου του καλίου  ( 3 . 5 ) . Το μίγμα αυτό δεν διατηρείται πέραν των τεσσάρων ωρών .  3 . 7 . Ισοβουτανόλη a.p .  3 . 8 . Διάλυμα οξικού νατρίου 2,5 Ν .  3 . 9 . Πολυενζυματικό παρασκεύασμα περιέχον πρωτεάση , φωσφατάση και αμυλάση ( π.χ . clarase ) .  3 . 10 . Αιθανόλη 96 % ( κ.ο . )  Συσκευές  4 . 1 . Υδρόλουτρο .  4 . 2 . Φυγόκεντρος ( 3 500 στροφών ανά λεπτό ) με σωλήνες των 30 έως 50 ml εφοδιασμένους με εσμυρισμένα πώματα .  4 . 3 . Φθοριόμετρο .  5 . Τρόπος εργασίας  5 . 1 . Ενζυματική υδρόλυση  Εισάγονται εντός δύο ογκομετρικών φιαλών Α και Β των 250 ml ίσες ποσότητες λεπτοτεμαχισμένου δείγματος , περιέχουσες 100 μg περίπου θειαμίνης και 125 ml θειικού οξέος ( 3 . 2 ) . Προστίθεται επί πλέον , μόνο στη φιάλη Α 1,0 ml προτύπου διαλύματος ( 3 . 1 ) ( εσωτερικό πρότυπο ) .  Ανακινούνται ισχυρά , φέρονται οι φιάλες επί ζέοντος υδρολούτρου και παραμένουν εκεί επί 15 λεπτά ανακινώντας από καιρού σε καιρό . Αφήνονται να ψυχθούν μέχρι τους 45 ° C περίπου . Προστίθενται σε κάθε φιάλη 20 ml διαλύματος οξικού νατρίου ( 3 . 8 ) και 0,5 g πολυενζυματικού παρασκευάσματος ( 3 . 9 ) και αφήνονται ακολούθως σε ηρεμία επί 20 λεπτά σε θερμοκρασία δωματίου . Προστίθενται 20 ml διαλύματος οξικού νατρίου ( 3 . 8 ) , συμπληρούται ο όγκος με ύδωρ , ομογενοποιείται και διηθείται . Συλλέγονται τα διηθήματα Α και Β κατόπιν απορρίψεως των 15 αρχικών ml . Παρασκευάζονται τα κάτωθι διαλύματα :  5 . 1 . 1 . Διάλυμα μάρτυς Τ  Εισάγονται σε σωλήνα φυγοκεντρήσεως ( 4 . 2 ) 5 ml διηθήματος Α και 10 mg περίπου πυροθειώδους νατρίου ( 3 . 3 ) . Εμβαπτίζεται ο σωλήνας επί 15 λεπτά εντός ζέοντος υδρολούτρου και αφήνεται ακολούθως να ψυχθεί σε θερμοκρασία δωματίου .  5 . 1 . 2 . Διάλυμα Α ( εσωτερικού προτύπου ) και Β ( δείγματος )  Εισάγονται 5 ml του διηθήματος Α εντός σωλήνος φυγοκεντρήσεως ( 4 . 2 ) και 5 ml του διηθήματος Β εντός ετέρου σωλήνος φυγοκεντρήσεως ( 4 . 2 ) .  5 . 2 . Οξείδωση  Προστίθενται στα διαλύματα Τ , Α και Β , 5 ml οξειδωτικού μίγματος ( 3 . 6 ) και μετά πάροδο ενός λεπτού 10 ml ισοβουτανόλης ( 3 . 7 ) . Πωματίζονται οι σωλήνες και ανακινούνται ισχυρά επί 5 δευτερόλεπτα . Αφήνονται σε ηρεμία επί ένα λεπτό και φυγοκεντρούνται προς διαχωρισμό των στιβάδων . Λαμβάνονται εντός εκάστου σωλήνος 5 ml εκ της υπερκειμένης στιβάδος ισοβουτανόλης , εισάγονται ακολούθως εντός ογκομετρικών φιαλών των 25 ml , συμπληρούται ο όγκος με αιθανόλη ( 3 . 10 ) και ομογενοποιούνται ( = εκχυλίσματα Τ , Α και Β ) .  5 . 3 . Μέτρηση του φθορισμού  Οι μετρήσεις διενεργούνται σε μήκος κύματος στο οποίο το φθοριόμετρο δίδει μία βέλτιστη απάντηση στο φθορισμό του θειοχρώματος . Η ακτινοβολία πραγματοποιείται σε 365 nm περίπου .  Ρυθμίζεται το όργανο στο μηδέν με τη χρήση του εκχυλίσματος Τ . Μετράται η ένταση φθορισμού των εκχυλισμάτων Α και Β .  6 . Υπολογισμός των αποτελεσμάτων  Η περιεκτικότητα της θειαμίνης σε mg ανά χιλιόγραμμο δείγματος δίδεται από τον τύπο :  δ X β / ( α - β ) γ  όπου :  α = ένταση φθορισμού του εκχυλίσματος Α ( εσωτερικού προτύπου )   β = ένταση φθορισμού του εκχυλίσματος Β ( δείγματος )   γ = βάρος της ποσότητος του δείγματος σε γραμμάρια   δ = ποσότητα θειαμίνης σε mg η οποία προστίθεται στην ποσότητα του δείγματος ( εσωτερικού προτύπου )   Επαναληπτικότητα  Η διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων δύο παραλλήλων προσδιορισμών που έγιναν ίδιο δείγμα δεν πρέπει να υπερβαίνει το :  10 % σε σχετική τιμή , για περιεκτικότητες μικρότερες των 500 ppm , και  5 % σε σχετική τιμή , για περιεκτικότητες ίσες ή μεγαλύτερες των 500 ppm .  3 . ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΣΚΟΡΒΙΚΟΥ ΟΞΕΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΕΥΔΡΟ-ΑΣΚΟΡΒΙΚΟΥ ΟΞΕΟΣ( ΒΙΤΑΜΙΝΗ C )  1 . Αντικείμενο και τομέας εφαρμογής  Η μέθοδος επιτρέπει τον προσδιορισμό της συνολικής ποσότητος του ασκορβικού και του δεϋδρο - ασκορβικού οξέoς ( βιταμίνη C ) εντός των ζωοτροφών , των συμπυκνωμάτων ζωοτροφών και των προμιγμάτων . Το κατώτατο όριο του προσδιορισμού είναι 5 ppm . Τα προϊόντα κατατασσονται σε δύο ομάδες , αναλόγως της υποτιθέμενης περιεκτικότητος αυτών σε βιταμίνη C :  Ομάδα Α : περιεκτικότητες μικρότερες των 10 g/kg   Ομάδα Β : περιεκτικότητες ίσες ή υψηλότερες των 10 g/kg .  2 . Αρχή  Το δείγμα , αφού τεθεί σε αιώρηση εντός αραιού διαλύματος μεταφωσφορικού οξέος , υπόκειται σε εκχύλιση με χλωροφόρμιο . Η υδατική στιβάδα κατεργάζεται με διάλυμα 2 , 6 - διχλωροφαινόλης - ινδοφαινόλης , προς μετατροπή του ασκορβικού οξέος σε δεϋδρο - ασκορβικό οξύ και ακολούθως με διάλυμα 2 , 4 - δινιτροφαινυλυδραζίνης . Η σχηματιζόμενη υδραζόνη εκχυλίζεται με διάλυμα οξικού αιθυλεστέρος , ανύδρου οξικού οξέος ( glacial ) και ακετόνης . Το διάλυμα χρωματογραφείται σε στήλη silicagel , η διάλυση εξατμίζεται μέχρι ξηρού και το υπόλειμμα διαλύεται σε αραιό θειικό οξύ . Η οπτική πυκνότητα του διαλύματος μετράται με φωτόμετρο σε 509 nm .  Για τα προϊόντα της ομάδος Α , η διάλυση , η προερχόμενη από χρωματογραφία σε στήλη υπόκειται επί πλέον σε χρωματογραφία λεπτής στιβάδος για την απομόνωση της υδραζόνης .  3 . Αντιδραστήρια  3 . 1 . Πρότυπο διάλυμα 0,05 % L - ασκορβικού οξέος : διαλύονται 50 mg L - ασκορβικού οξέος a.p . εντός 20 ml περίπου διαλύματος μεταφωσφορικού οξέος ( 3 . 2 ) και συμπληρούται έως 100 ml με ύδωρ . Παρασκευάζεται αμέσως προ της χρήσεως .  3 . 2 . Διάλυμα 10 % ( κ.ο . ) μεταφωσφορικού οξέος : διαλύονται εντός ύδατος 200 g μεταφωσφορικού οξέος a.p . , κονιοποιημένου σε ιγδίο και συμπληρούται έως 2 000 ml με ύδωρ . Διατηρείται σε 4 ° C . Ανανεούται μετά από παρέλευση μιας εβδομάδος .  3 . 3 Χλωροφόρμιο a.p .  3 . 4 . Διάλυμα 0,5 % ( κ.ο . ) 2,6 - διχλωροφαινόλης - ινδοφαινόλης a.p . Παρασκευάζεται αμέσως προ της χρήσεως .  3 . 5 . Βοηθητικό διηθήσεως ( S και S . αριθ . 121 ή ισοδύναμο ) .  3 . 6 . Οξινο διάλυμα 2 % ( κ.ο ) 2,4 - δινιτροφαινυλυδραζίνης : διαλύονται 2 g 2,4 - δινιτροφαινυλυδραζίνης εντός 100 ml αραιού θειικού οξέος ( 25 ml θειικού οξέος a.p . , d : 1,84 , αραιωμένο σε 100 ml με ύδωρ ) . Το διάλυμα αυτό , σε ψυχρό μέρος διατηρείται επί μία εβδομάδα .  3 . 7 . Αζωτο , ή  3 . 8 . Διοξείδιο του άνθρακος .  3 . 9 . Μίγμα οξικού αιθυλεστέρα a.p. / ανύδρου οξικού οξέος ( glacial ) / ακετόνης a.p . : 96/2/2 κατ ' όγκον .  3 . 10 Μίγμα διχλωρομεθανίου a.p. / ανύδρου οξικού οξέος ( glacial ) : 97/3 κατ ' όγκον .  3 . 11 . Silicagel μέγεθος κόκκων : 0,05 έως 0,2 mm .  3 . 12 . Silicagel H , κατά Stahl , δια χρωματογραφία λεπτής στιβάδος .  3 . 13 . Αραιό θειικό οξύ : εισάγονται 105 ml ύδατος εντός ογκομετρικής φιάλης των 200 ml , συμπληρούται ο όγκος διά θειικού οξέος a.p . , d : 1,84 .  3 . 14 . Διαλύτης εκλούσεως για χρωματογραφία λεπτής στιβάδος : αναμιγνύονται 75 ml αιθέρα a.p . , 25 ml , οξικού αιθυλεστέρα a.p . και 4,0 ml οξικού οξέος 96 % ( κ.ο . ) a.p . Ανανεούται μετά από 2 έως 3 χρωματογραφίες .  4 . Συσκευές  4 . 1 . Υδρόλουτρο ρυθμισμένο στους 20 ° C με υπερθερμοστάτη .  4 . 2 . Φυγοκεντρική συσκευή ( 3 500 t / m ) με σωλήνες των 40 έως 50 ml , εφοδιασμένους με εσμυρισμένα πώματα .  4 . 3 . Περιστροφική συσκευή εξατμίσεως εν κενώ μετά φιαλών των 250 ml .  4 . 4 . Υάλινοι σωλήνες χρωματογραφίας ( μήκος : 100 mm , εσωτερική διάμετρος : 20 mm ) μετά πλακός εκ πεφρυγμένης υάλου ( π.χ . σωλήνες Allihn ) .  4 . 5 . Φασματοφωτόμετρο ή χρωματόμετρο με φίλτρα και με κυψελίδες 10 mm πάχους .  4 . 6 . Συσκευή για χρωματογραφία λεπτής στιβάδος , με πλάκες silicagel ( 3 . 12 ) , πάχος στιβάδος 0,5 έως 0,6 mm ( ενδείκνυνται οι έτοιμες προς χρήση πλάκες ) . Ξηραίνονται οι πλάκες επί 2 ώρες και 30 λεπτά έως 3 ώρες εντός πυριαντηρίου στους 120 - 130 ° C . Αφήνονται να ψυχθούν και διατηρούνται ακολούθως σε ξηραντήρα τουλάχιστον επί 24 ώρες προ της χρήσεως .  4 . 7 . Πυριαντήριο ρυθμισμένο στους 120 - 130 ° C .  5 . Τρόπος εργασίας  5 . 1 . Εκχύλιση  Εισάγονται εντός δύο ογκομετρικών φιαλών Α και Β , των 250 ml μετά εσμυρισμένων πωμάτων , ίσες ποσότητες λεπτοτεμαχισμένου δείγματος , που περιέχουν 200 mg περίπου βιταμίνης C .  Προστίθενται μόνον στη φιάλη Α , 0,4 ml προτύπου διαλύματος ( 3 . 1 ) και ομογενοποιούνται ανακινώντας ελαφρώς ( εσωτερικό πρότυπο ) .  Προστίθενται μέσα σε κάθε φιάλη 30 ml χλωροφορμίου ( 3 . 3 ) και 25 ml διαλύματος μεταφωσφορικού οξέος ( 3 . 2 ) σε θερμοκρασία 4 ° C . Ανακινούνται επ ' ολίγον και αφήνονται ακολούθως σε ηρεμία επί 10 έως 15 λεπτά . Προστίθενται 25 ml ύδατος , πωματίζονται οι φιάλες , ανακινούνται ισχυρά επί 10 δευτερόλεπτα και αφήνονται σε ηρεμία επί 10 έως 15 λεπτά εντός υδρολούτρου ( 4 . 1 ) . Φυγοκεντρούνται για διαχωρισμό της υδατικής στιβάδος από τη στιβάδα χλωροφορμίου . Οι εργασίες , όπως υποδεικνύονται ανωτέρω , διενεργούνται συγχρόνως επί των υδατικών εκχυλισμάτων Α ( εσωτερικό πρότυπο ) και Β .  5 . 2 . Οξείδωση  Λαμβάνονται δια σιφωνίου 40 ml από την υπερκείμενη υδατική στιβάδα ( ελαφρώς θολή ) που ελήφθη στο 5 . 1 , εισάγονται εντός σωλήνα αντιδράσεως με εσμυρισμένο πώμα , προστίθενται 0,5 έως 1 ml διαλύματος 2,6 - διχλωροφαινόλης - ινδοφαινόλης ( 3 . 4 ) και ομογενοποιούνται . Σχηματίζεται ερυθρός χρωματισμός ο οποίος πρέπει να διατηρηθεί επί 15 λεπτά τουλάχιστον . Προστίθενται ακολούθως 300 mg βοηθητικού διηθήσεως ( 3 . 5 ) , ανακινείται και διηθείται δια ξηρού πτυχωτού φίλτρου . Το διήθημα δεν πρέπει υποχρεωτικά να είναι διαυγές .  5 . 3 . Αντίδραση με 2,4 - δινιτροφαινυλυδραζίνη και εκχύλιση της υδραζόνης  Λαμβάνονται δια σιφωνίου 10 ml εκ του διηθήματος που ελήφθη στο 5 . 2 , εισάγονται εντός σωλήνα φυγοκεντρήσεως ( 4 . 2 ) , προστίθενται 2 ml διαλύματος 2,4 - δινιτριφαινυλυδραζίνης ( 3 . 6 ) και ομογενοποιούνται . Διοχετεύεται ταχέως εντός του σωλήνα ρεύμα αζώτου ( 3 . 7 ) ή διοξειδίου του άνθρακος ( 3 . 8 ) , πωματίζεται ο σωλήνας και εμβαπτίζεται επί 15 ώρες περίπου ( μία νύκτα ) εντός υδρολούτρου ( 4 . 1 ) .  Προστίθενται ακολούθως 3 ml ύδατος , 20 ml μίγματος οξικού αιθυλεστέρα / ανύδρου οξικού οξέος ( glacial ) / ακετόνης ( 3 . 9 ) και 800 mg περίπου βοηθητικού διηθήσεως ( 3 . 5 ) . Πωματίζεται ο σωλήνας , ανακινείται ισχυρά επί 30 δευτερόλεπτα και φυγοκεντρείται . Εισάγονται 15 ml από την υπερκείμενη στιβάδα εντός φιάλης εξατμίσεως και εξατμίζονται υπό μειωμένη πίεση εντός της περιστροφικής συσκευής εξατμίσεως ( 4 . 3 ) μέχρι λήψεως ελαιώδους υπολείμματος . Διαλύεται το υπόλειμμα εντός 2 ml μίγματος οξικού αιθυλεστέρα / ανύδρου οξικού οξέος / ακετόνης ( 3 . 9 ) επαναθερμαίνοντας έως 50 ° C , αφήνεται να ψυχθεί , προστίθενται 10 ml μίγματος διχλωρομεθανίου / ανύδρου οξικού οξέος ( 3 . 10 ) και ομογενοποιούνται .  5 . 4 . Χρωματογραφίας στήλης  Σωλήνας χρωματογραφίας ( 4 . 4 ) πληρούται μέχρις ύψους 30 mm με μίγμα διχλωρομεθανίου / ανύδρου οξικού οξέος ( 3 . 10 ) . Φέρεται σε αιώρηση ( ανακινώντας ισχυρά ) 5 g silicagel ( 3 . 11 ) εντός 30 ml μίγματος διχλωρομεθανίου / ανύδρου οξικού οξέος ( 3 . 10 ) και προστίθενται το αιώρημα εντός του σωλήνα . Αφήνεται να καθιζάνει και συμπιέζεται ακολούθως υπό ελαφρά πίεση αζώτου ( 3 . 7 ) . Προστίθεται εντός του σωλήνα το ληφθέν διάλυμα στο 5 . 3 , εκπλύνεται η φιάλη με μικρή ποσότητα μίγματος διχλωρομεθανίου / ανύδρου οξικού οξέος ( 3 . 10 ) και μεταφέρεται εντός του σωλήνα , πληρούται ακολούθως αυτός με το μίγμα ( 3 . 10 ) και συνεχίζεται η έκπλυση της στήλης με το ίδιο μίγμα ( 3 έως 4 δόσεις των 5 ml περίπου ) μέχρι λήψεως άχροης διαλύσεως . Απορρίπτεται το μέρος της διαλύσεως το οποίο είναι χρωματισμένο κίτρινο .  Διαλύεται η ερυθρωπή ζώνη στην κορυφή της στήλης δια μίγματος οξικού αιθυλεστέρα / ανύδρου οξικού οξέος / ακετόνης ( 3 . 9 ) , συλλέγεται η διάλυση και εξατμίζεται εν ξηρώ .  5 . 4 . 1 . Για τα προϊόντα της ομάδος Α ( περιεκτικοτήτων σε βιταμίνη C μικροτέρων των 10 g/kg ) διαλύεται το υπόλειμμα εντός 2,0 ml μίγματος οξικού αιθυλεστέρα / ανύδρου οξικού οξέος / ακετόνης ( 3 . 9 ) και διενεργείται αμέσως χρωματογραφία λεπτής στιβάδος όπως υποδεικνύεται στο 5 . 5 .  5 . 4 . 2 . Για τα προϊόντα της ομάδος Β ( περιεκτικοτήτων σε βιταμίνη C ίσων ή υψηλοτέρων των 10 g/kg ) , επαναλαμβάνεται η κατεργασία του ελαιώδους υπολείμματος δια 4,0 ml αραιού θεικού οξέος ( 3 . 13 ) , ανακινείται ισχυρώς ώστε να διαλυθεί πλήρως το υπόλειμμα και μετράται η οπτική πυκνότητα όπως υποδεικνύεται στο 5 . 6 .  5 . 5 . Χρωματογραφία λεπτής στιβάδος .  Οι κατωτέρω υποδεικνυόμενες εργασίες πραγματοποιούνται εις διπλούν . Εναποτίθενται υπό μορφή γραμμής επί της πλάκας για χρωματογραφία λεπτής στιβάδος ( 4 . 6 ) 0,5 ml διαλύματος το οποίο ελήφθη στο 5 . 4 . 1 . Εμφανίζεται επί 20 λεπτά τουλάχιστον με τον διαλύτη εκλούσεως ( 3 . 14 ) , εντός κεκορεσμένης δεξαμενής , μέχρι πλήρους διαχωρισμού της ροδόχροης ζώνης υδραζόνης . Αφήνεται να ξηρανθεί η πλάκα στον αέρα . Οριοθετείται η ροδόχροη ζώνη , αποξέεται με σπάτουλα και η κονιοποιημένη μάζα μεταφέρεται ποσοτικώς εντός σωλήνα χρωματογραφίας ( 4 . 4 ) .  Διαλύεται διαδοχικά μία φορά δια 2 ml και δύο φορές δια 1,5 ml μίγματος οξικού αιθυλεστέρα / ανύδρου οξεικού οξέος / ακετόνης ( 3 . 9 ) . Συλλέγεται η διάλυση εντός μικρής φιάλης ( το τελευταίο μέρος πρέπει να είναι άχρουν ) . Εξατμίζεται μέχρι ξηρού , επαναλαμβάνεται η κατεργασία του ελαιώδους υπολείμματος με 4,0 ml αραιού θειικού οξέος ( 3 . 13 ) , ανακινείται ισχυρά προς πλήρη διάλυση του υπολείμματος και μετράται η οπτική πυκνότητα .  5 . 6 . Μέτρηση της οπτικής πυκνότητος .  Μετράται η οπτική πυκνότητα με φωτόμετρο σε 509 nm , 20 έως 30 λεπτά μετά τη διάλυση του υπολείμματος με θειικό οξύ . Οι μετρήσεις διενεργούνται δια συγκρίσεως με αραιό θειικό οξύ ( 3 . 13 ) .  5 . 7 . Τυφλό πείραμα .  Διενεργείται τυφλό πείραμα ακολουθώντας τον ίδιο τρόπο εργασία απουσία δείγματος .  6 . Υπολογισμός των αποτελεσμάτων  Η περιεκτικότητα σε g βιταμίνης C ανά kg δείγματος δίδεται από τον τύπο :  ( γ - α ) X 2 / ( β - γ ) X 10δ  όπου :  α = οπτική πυκνότητα του τυφλού διαλύματος   β = οπτική πυκνότητα του προτύπου εσωτερικού διαλύματος   γ = οπτική πυκνότητα του διαλύματος του δείγματος   δ = βάρος σε γραμμάρια της ποσότητος του δείγματος .  Επαναληπτικότητα  Η διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων δύο παραλλήλων προσδιορισμών που έγιναν στο ίδιο δείγμα δεν πρέπει να υπερβαίνει :  το 10 % σε σχετική τιμή , για περιεκτικότητες σε βιταμίνη C μικρότερες των 10 g/kg και  5 % σε σχετική τιμή , για περιεκτικότητες ίσες ή υψηλότερες των 10 g/kg .  Σημείωση : a.p . = " για ανάλυση " ή χημικώς καθαρό .  ( 1 ) ΕΕ αριθ . Ν 170 της 3.8.1970 , σ . 2 .  ( 2 ) ΕΕ αριθ . Ν 171 της 29.7.1972 , σ . 39 .  ( 3 ) ΕΕ αριθ . Ν 155 της 12.7.1971 , σ . 13 .  ( 4 ) ΕΕ αριθ . Ν 279 της 20.12.1971 , σ . 7 .  ( 5 ) ΕΕ αριθ . Ν 123 της 29.5.1972 , σ . 6 .  ( 6 ) IU = 0,3 μg ρητινόλης  ( 7 ) Για υποκατάστατα γάλακτος και προϊόντα που έχουν τάση να σχηματίζουν συσσωματώματα ή να διογκώνονται διπλασιάζεται η ποσότητα των αντιδραστηρίων των υποδεικνυομένων στο 5 . 2 πρώτη και δεύτερη παράγραφος .  ( 8 ) Η προσθήκη ασκορβικού νατρίου δεν είναι απαραίτητη όταν η υδρόλυση διενεργείται σε ατμόσφαιρα αζώτου .  ( 9 ) Η περιεκτικότητα σε καροτένιο δύναται να προσδιορισθεί με μέτρηση της οπτικής πυκνότητος σε 450 nm :  Ε 1 % / 1 cm = 2 600


Avis juridique important

|

31982L0891

Έκτη οδηγία 82/891/EOK του Συμβουλίου της 17ης Δεκεμβρίου 1982 βασιζόμενη στο άρθρο 54 παράγραφος 3 περίπτωση ζ) της συνθήκης για τη διάσπαση των ανωνύμων εταιρειών

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 378 της 31/12/1982 σ. 0047 - 0054 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 17 τόμος 1 σ. 0041  Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 17 τόμος 1 σ. 0111  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 17 τόμος 1 σ. 0041  Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 17 τόμος 1 σ. 0111

ΕΚΤΗ ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 17ης Δεκεμβρίου 1982 βασιζόμενη στο άρθρο 54 παράγραφος 3 περίπτωση ζ) της συνθήκης για τη διάσπαση των ανωνύμων εταιρειώνΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 54 παράγραφος 3 περίπτωση ζ),  την πρόταση της Επιτροπής(1),  τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου(2),  τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(3),  Εκτιμώντας:  ότι ο συντονισμός που προβλέπεται στο άρθρο 54 παράγραφος 3 περίπτωση ζ) και στο γενικό πρόγραμμα για την κατάργηση των περιορισμών της ελευθερίας εγκατάστασης(4) έχει αρχίσει με την οδηγία 68/151/ΕΟΚ(5)- ότι ο συντονισμός αυτός εξακολούθησε με την οδηγία 77/91/ΕΟΚ(6), όσον αφορά τη σύσταση της ανώνυμης εταιρείας καθώς και τη διατήρηση και τις μεταβολές του κεφαλαίου της,. με την οδηγία 78/660/ΕΟΚ(7), όσον αφορά τους ετήσιους λογαριασμούς εταιρειών  ορισμένων μορφών, και με την οδηγία 78/855/ΕΟΚ(8), όσον αφορά τις συγχωνεύσεις ανωνύμων εταιρειών- ότι η οδηγία 78/855/ΕΟΚ έχει ρυθμίσει μόνον τα σχετικά με τις συγχωνεύσεις των ανωνύμων εταιρειών και με ορισμένες συναφείς πράξεις- ότι, πάντως, η πρόταση της Επιτροπής αναφερόταν και στη διάσπαση- ότι υπέρ της ρύθμισης της διάσπασης είχαν ταχθεί,  ακόμη, και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή- ότι η συγγένεια μεταξύ συγχώνευσης και διάσπασης υποκρύπτει τον κίνδυνο να παρακαμφθούν οι εγγυήσεις που παρέχει η οδηγία 78/855/ΕΟΚ, αν δεν προβλεφθεί ισοδύναμη προστασία σε περίπτωση διάσπασης- ότι η προστασία των συμφερόντων των εταίρων και των τρίτων επιβάλλει το συντονισμό των νομοθεσιών των Κρατών μελών σχετικά με τη διάσπαση των ανωνύμων εταιρειών όταν τα Κράτη μέλη την επιτρέπουν- ότι, στα πλαίσια του συντονισμού αυτού, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να εξασφαλιστεί όσο το δυνατόν επαρκής και αντικειμενική ενημέρωση των μετόχων των εταιρειών που συμμετέχουν στη διάσπαση και κατάλληλη προστασία των δικαιωμάτων τους- ότι η προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταφοράς επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων αυτών ρυθμίζεται σήμερα από την οδηγία 77/187/ΕΟΚ(9)- ότι οι πιστωτές, ομολογιούχοι ή όχι, και οι κομιστές άλλων τίτλων των εταιρειών που συμμετέχουν στη διάσπαση πρέπει να προστατεύονται, ώστε να μη βλάπτονται από την πραγματοποίηση της διάσπασης- ότι η δημοσιότητα που προβλέπει η οδηγία 68/151/ΕΟΚ πρέπει να επεκταθεί στις πράξεις τις σχετικές με τη διάσπαση ώστε οι τρίτοι να είναι επαρκώς ενημερωμένοι- ότι οι εγγυήσεις που εξασφαλίζονται στους εταίρους και στους τρίτους στα πλαίσια της διαδικασίας διάσπασης είναι αναγκαίο να επεκταθούν σε ορισμένες νομικές πράξεις οι οποίες έχουν σε ουσιώδη σημεία ανάλογα χαρακτηριστικά με τα χαρακτηριστικά της  διάσπασης, ώστε να μη μπορεί η προστασία αυτή να καταστρατηγηθεί- ότι πρέπει, προκειμένου να εξασφαλιστεί η νομική ασφάλεια στις σχέσεις τόσο ανάμεσα στις εταιρείες που συμμετέχουν στη διάσπαση όσο και ανάμεσα σε αυτές και τους τρίτους, καθώς και ανάμεσα στους μετόχους, να περιοριστούν οι περιπτώσεις ακυρότητας και να  θεσπιστεί, αφενός, η αρχή της άρσης των ελαττωμάτων της διάσπασης κάθε φορά που είναι δυνατή και, αφετέρου, βραχεία προθεσμία για την επίκληση της ακυρότητας,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:   Άρθρο 1  1. Όταν τα Κράτη μέλη επιτρέπουν στις υπαγόμενες στη νομοθεσία τους εταιρείες, που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 της οδηγίας 78/855/ΕΟΚ, τη διάσπαση μέσω απορρόφησης, η οποία ορίζεται στο άρθρο 2 της παρούσας οδηγίας, υποβάλλουν την  πράξη αυτή στις διατάξεις του κεφαλαίου I της τελευταίας αυτής οδηγίας.  2. Όταν τα Κράτη μέλη επιτρέπουν στις αναφερόμενες στην παράγραφο 1 εταιρείες τη διάσπαση μέσω σύστασης νέων εταιρειών, η οποία ορίζεται στο άρθρο 21, υποβάλλουν την πράξη αυτή στις διατάξεις του κεφαλαίου II.  3. Όταν τα Κράτη μέλη επιτρέπουν στις εταιρείες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 να συνδυάζουν τη διάσπαση μέσω απορρόφησης, που ορίζεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1, με τη διάσπαση μέσω σύστασης μιας ή περισσότερων νέων εταιρειών, που ορίζεται στο άρθρο  21 παράγραφος 1, εφαρμόζουν σχετικά τις διατάξεις του κεφαλαίου I και το άρθρο 22.  4. Οι παράγραφοι 2 και 3 του άρθρου 1 της οδηγίας 78/855/ΕΟΚ εφαρμόζονται σχετικά.   ΚΕΦΑΛΑΙΟ I Διάσπαση μέσω απορρόφησης   Άρθρο 2  1. Κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας, θεωρείται διάσπαση μέσω απορρόφησης η πράξη με την οποία, μετά από λύση και χωρίς να τεθεί σε εκκαθάριση, μια εταιρεία μεταβιβάζει σε διάφορες εταιρείες το σύνολο της περιουσίας της, ενεργητικό και  παθητικό, μέσω διανομής στους μετόχους της μετοχών των εταιρειών οι οποίες λαμβάνουν τις εταιρικές εισφορές που προκύπτουν από τη διάσπαση, αποκαλούμενες εφεξής "επωφελούμενες εταιρείες", και ενδεχομένως συμψηφιστικού ποσού σε μετρητά, που δεν θα  υπερβαίνει το 10% της ονομαστικής αξίας των μετοχών που διατέθηκαν, ή, σε περίπτωση που δεν υπάρχει ονομαστική αξία, της λογιστικής τους αξίας.  2. Η παράγραφος 2 του άρθρου 3 της οδηγίας 78/855/ΕΟΚ εφαρμόζεται σχετικά.  3. Στα σημεία που η παρούσα οδηγία παραπέμπει στην οδηγία 78/855/ΕΟΚ, η έκφραση "εταιρείες που συγχωνεύονται" υποδηλώνει τις εταιρείες που συμμετέχουν στη διάσπαση, η έκφραση "απορροφώμενη εταιρεία" καθεμιά από τις επωφελούμενες εταιρείες και η έκφραση  "σχέδιο συγχώνευσης" το σχέδιο διάσπασης.   Άρθρο 3  1. Τα όργανα διοίκησης ή διεύθυνσης των εταιρειών που συμμετέχουν στη διάσπαση συντάσσουν γραπτό σχέδιο διάσπασης.  2. Το σχέδιο διάσπασης αναφέρει τουλάχιστον:  α) τη μορφή, την επωνυμία και την έδρα των εταιρειών που συμμετέχουν στη διάσπαση- β) τη σχέση ανταλλαγής των μετοχών και ενδεχομένως το ύψος του συμψηφιστικού ποσού σε μετρητά- γ) τον τρόπο διαθέσεως των μετοχών των επωφελούμενων εταιρειών- δ) την ημερομηνία από την οποία οι μετοχές αυτές παρέχουν δικαίωμα συμμετοχής στα κέρδη, καθώς και κάθε λεπτομέρεια σχετική με αυτό το διακαίωμα- ε) την ημερομηνία από την οποία οι πράξεις της διασπώμενης εταιρείας θεωρούνται, από λογιστική άποψη, ότι έχουν ενεργηθεί για λογαριασμό μιας των επωφελούμενων εταιρειών- στ) τα δικαιώματα που εξασφαλίζονται από τις επωφελούμενες εταιρείες στους μετόχους που έχουν ειδικά δικαιώματα και στους κομιστές εκ τίτλων διαφορετικών από τις μετοχές, ή τα μέτρα που προτείνονται γι'αυτούς- ζ) όλα τα ιδιαίτερα πλεονεκτήματα που παρέχονται στους εμπειρογνώμονες σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 1, καθώς και στα μέλη των οργάνων διοίκησης, διεύθυνσης, εποπτείας ή ελέγχου των εταιρειών που συμμετέχουν στη διάσπαση- η) την ακριβή περιγραφή και κατανομή των στοιχείων του ενεργητικού και του παθητικού που πρέπει να μεταβιβαστούν σε καθεμιά από τις επωφελούμενες εταιρείες θ) την κατανομή στους μετόχους της διασπώμενης εταιρείας των μετοχών των επωφελούμενων εταιρειών, καθώς και το κριτήριο στο οποίο βασίζεται η κατανομή αυτή.  3. α) Όταν ένα στοιχείο ενεργητικού δεν χορηγείται σε κανέναν βάσει του σχεδίου διάσπασης και εφόσον η ερμηνεία του σχεδίου αυτου δεν δίνει τη δυνατότητα να αποφασιστεί πως πρέπει να κατανεμηθεί, το στοιχείο αυτο ή η αντίστοιχη αξία του κατανέμεται  μεταξύ όλων των επωφελούμενων εταιρειών, ανάλογα με το καθαρό ενεργητικό που διανέμεται στην καθεμιά σύμφωνα με το σχέδιο διάσπασης.  β) Όταν ένα στοιχείο του παθητικού δεν χορηγείται σε κανέναν βάσει του σχεδίου διάσπασης και εφόσον η ερμηνεία του σχεδίου αυτού δεν δίνει τη δυνατότητα να αποφασιστεί πως πρέπει να κατανεμηθεί, καθεμιά από τις επωφελούμενες εταιρείες ευθύνεται σε  ολόκληρο. Η νομοθεσία των Κρατών μελών μπορεί να προβλέπει ότι η ευθύνη σε ολόκληρο περιορίζεται στο καθαρό ενεργητικό που χορηγείται σε κάθε επωφελούμενη εταιρεία.   Άρθρο 4  Το σχέδιο διάσπασης πρέπει να δημοσιευθεί κατά τη διαδικασία που προβλέπεται από τη νομοθεσία κάθε Κράτους μέλους, σύμφωνα με το άρθρο 3 της οδηγίας 68/151/ΕΟΚ(10), για καθεμιά από τις εταιρείες που συμμετέχουν στη διάσπαση, ένα μήνα  τουλάχιστον πριν από την ημερομηνία κατά την οποία θα συνεδριάσει η γενική συνέλευση που καλείται να αποφανθεί ως προς το σχέδιο διάσπασης.   Άρθρο 5  1. Η διάσπαση απαιτεί τουλάχιστον την έγκριση της γενικής συνέλευσης καθεμιάς από τις εταιρείες που συμμετέχουν στη διάσπαση. Το άρθρο 7 της οδηγίας 78/855/ΕΟΚ εφαρμόζεται όσον αφορά την πλειοψηφία που απαιτείται για τις αποφάσεις αυτές, το  πεδίο εφαρμογής τους καθώς και την ανάγκη χωριστής ψηφοφορίας.  2. Όταν οι μετοχές των επωφελουμένων εταιρειών δεν χορηγούνται στους μετόχους της διασπώμενης εταιρείας κατ' αναλογία των δικαιωμάτων τους στο κεφάλαιό της, τα Κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν ότι οι μειοψηφούντες μέτοχοι της εταιρείας αυτής μπορούν να  ασκήσουν το δικαίωμα εξαγοράς των μετοχών τους. Στην περίπτωση αυτή, έχουν αξίωση για ποσό ανάλογο προς την αξία των μετοχών τους. Σε περίπτωση διαφωνίας για το ποσό αυτό, πρέπει το τελευταίο να μπορεί να καθορίζεται από το δικαστήριο.   Άρθρο 6  Η νομοθεσία Κράτους μέλους μπορεί να μην επιβάλλει την έγκριση της διάσπασης από τη γενική συνέλευση επωφελούμενης εταιρείας, αν εκπληρούνται οι ακόλουθοι όροι:  α) η δημοσιότητα που προβλέπεται στο άρθρο 4 πραγματοποιείται, για την επωφελούμενη εταιρεία, ένα μήνα τουλάχιστον πριν από την ημερομηνία συνεδρίασης της γενικής συνέλευσης της διασπώμενης εταιρείας που καλείται να αποφανθεί ως προς το σχέδιο  διάσπασης- β) όλοι οι μέτοχοι της επωφελούμενης εταιρείας έχουν το δικαίωμα, ένα μήνα τουλάχιστον πριν από την ημερομηνία που αναφέρεται στην περίπτωση α), να λάβουν γνώση, στην έδρα αυτής της εταιρείας, των εγγράφων που αναφέρονται στο άρθρο 9 παράγραφος 1- γ) ένας ή περισσότεροι μέτοχοι της επωφελούμενης εταιρείας, οι οποίοι διαθέτουν μετοχές που αναλογούν σ' ένα ελάχιστο ποσοστό του καλυφθέντος κεφαλαίου, πρέπει να έχουν το δικαίωμα να συγκαλέσουν γενική συνέλευση της επωφελούμενης εταιρείας που καλείται  να εγκρίνει τη διάσπαση. Το ελάχιστο αυτό ποσοστό δεν μπορεί να είναι ανώτερο από 5%. Εντούτοις, τα Κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν ότι οι μετοχές χωρίς δικαίωμα ψήφου εξαιρούνται από τον υπολογισμό του ποσοστού αυτού.   Άρθρο 7  1. Τα όργανα διοίκησης ή διεύθυνσης κάθε μιας από τις εταιρείες που συμμετέχουν στη διάσπαση, συντάσσουν λεπτομερή γραπτή έκθεση που εξηγεί και δικαιολογεί από νομική και οικονομική άποψη το σχέδιο διάσπασης και, ειδικά, τη σχέση ανταλλαγής των  μετοχών καθώς και το κριτήριο κατανομής τους.  2. Η έκθεση αναφέρει επιπλέον τις ενδεχόμενες ειδικές δυσκολίες εκτίμησης.  Αναφέρει την κατάρτιση της έκθεσης για την εξακρίβωση των εταιρικών εισφορών σε είδος, προβλεπόμενη στο άρθρο 27 παράγραφος 2 της οδηγίας 77/91/ΕΟΚ(11) για τις επωφελούμενες εταιρείες καθώς και το βιβλίο όπου πρέπει να εγγραφεί η έκθεση αυτή.  3. Τα όργανα διοίκησης ή διεύθυνσης της διασπώμενης εταιρείας υποχρεούνται να ενημερώσουν τη γενική συνέλευση της διασπώμενης εταιρείας καθώς και τα όργανα διεύθυνσης ή διοίκησης των επωφελούμενων εταιρειών, για να ενημερώσουν τις γενικές συνελεύσεις  των εταιρειών τους, σχετικά με κάθε σημαντική μεταβολή του ενεργητικού και του παθητικού που σημειώθηκε ανάμεσα στην ημερομηνία κατάρτισης του σχεδίου διάσπασης και την ημερομηνία της γενικής συνέλευσης της εταιρείας που καλείται να αποφανθεί ως προς το  σχέδιο διάσπασης.   Άρθρο 8  1. Για κάθε μία από τις εταιρείες που συμμετέχουν στη διάσπαση, ένας ή περισσότεροι ανεξάρτητοι εμπειρογνώμονες, που ορίζονται από δικαστική ή διοικητική αρχή, εξετάζουν το σχέδιο διάσπασης και συντάσσουν γραπτή έκθεση για τους μετόχους.  Εντούτοις, η νομοθεσία Κράτους μέλους μπορεί να προβλέπει το διορισμό ενός ή περισσότερων ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων για όλες τις εταιρείες που συμμετέχουν στη διάσπαση, αν αυτός ο διορισμός, μετά από κοινή αίτηση των εταιρειών αυτών, γίνεται από  δικαστική ή διοικητική αρχή. Οι εμπειρογνώμονες αυτοί μπορούν να είναι, κατά τη νομοθεσία κάθε Κράτους μέλους, φυσικά ή νομικά πρόσωπα ή εταιρείες.  2. Οι παράγραφοι 2 και 3 του άρθρου 10 της οδηγίας 78/855/ΕΟΚ εφαρμόζονται σχετικά.  3. Τα Κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν ότι η έκθεση για την εξακρίβωση των εταιρικών εισφορών σε είδος, προβλεπόμενη στο άρθρο 27 παράγραφος 2 της οδηγίας 77/91/ΕΟΚ, και η έκθεση για το σχέδιο διάσπασης, αναφερόμενη στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου,  καταρτίζονται από τον ίδιο ή τους ίδιους εμπειρογνώμονες.   Άρθρο 9  1. Κάθε μέτοχος έχει το δικαίωμα, τουλάχιστον ένα μήνα πριν από την ημερομηνία συνεδρίασης της γενικής συνέλευσης που καλείται να αποφανθεί ως προς το σχέδιο διάσπασης, να λάβει γνώση στην έδρα της εταιρείας τουλάχιστον των ακολούθων εγγράφων:   α) του σχεδίου διάσπασης- β) των ετήσιων λογαριασμών καθώς και των εκθέσεων διαχείρισης των τριών τελευταίων εταιρικών χρήσεων των εταιρειών που συμμετέχουν στη διάσπαση- γ) της λογιστικής κατάστασης που έχει συνταχθεί για ημερομηνία που δεν μπορεί να είναι προγενέστερη από την πρώτη ημέρα του τρίτου μήνα πριν την ημερομηνία του σχεδίου διάσπασης, στην περίπτωση που οι τελευταίοι ετήσιοι λογαριασμοί αναφέρονται σε  εταιρική χρήση η οποία έχει λήξει τουλάχιστον προ έξι μηνών από την ημερομηνία αυτή- δ) των κατά το άρθρο 7 παράγραφος 1 εκθέσεων των οργάνων διοίκησης ή διεύθυνσης των εταιρειών που συμμετέχουν στη διάσπαση- ε) των εκθέσεων που αναφέρονται στο άρθρο 8.  2. Η λογιστική κατάσταση που προβλέπεται στην παράγραφο 1 περίπτωση γ) συντάσσεται σύμφωνα με τις ίδιες μεθόδους και παρουσιάζεται με τον ίδιο τρόπο όπως ο τελευταίος ετήσιος ισολογισμός.  Εντούτοις, η νομοθεσία Κράτους μέλους μπορεί να προβλέπει:  α) ότι δεν είναι απαραίτητο να γίνει νέα πραγματική απογραφή- β) ότι οι εκτιμήσεις που εμφαίνονται στον τελευταίο ισολογισμό τροποποιούνται μόνο κατά τη μεταβολή των εγγραφών. Εντούτοις, θα ληφθούν υπόψη:  - οι ενδιάμεσες αποσβέσεις και προβλέψεις,  - οι σημαντικές αλλαγές πραγματικής αξίας που δεν προκύπτουν από τις εγγραφές.  3. Κάθε μέτοχος μπορεί να λάβει πλήρες αντίγραφο ή, αν το επιθυμεί, απόσπασμα των εγγράφων που προβλέπονται στην παράγραφο 1, ατελώς και με απλή αίτηση.   Άρθρο 10  Τα Κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν να μην εφαρμόζονται το άρθρο 7, το άρθρο 8 παράγραφοι 1 και 2, και το άρθρο 9 παράγραφος 1 περιπτώσεις γ), δ), ε), αν όλοι οι μέτοχοι ή οι κομιστές άλλων τίτλων που παρέχουν δικαίωμα ψήφου στις εταιρείες που  συμμετέχουν στη διάσπαση, παραιτηθούν από το σχετικό τους δικαίωμα.   Άρθρο 11  Η προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε καθεμιά από τις εταιρείες που συμμετέχουν στη διάσπαση ρυθμίζεται σύμφωνα με την οδηγία 77/187/ΕΟΚ(12).   Άρθρο 12  1. Στις νομοθεσίες των Κρατών μελών πρέπει να προβλέπεται κατάλληλο σύστημα προστασίας των συμφερόντων των πιστωτών των εταιρειών που συμμετέχουν στη διάσπαση για τις απαιτήσεις που γεννώνται πριν από τη δημοσίευση του σχεδίου διάσπασης και  δεν έχουν καταστεί ληξιπρόθεσμες κατά τη δημοσίευση αυτή.  2. Για το σκοπό αυτό, οι νομοθεσίες των Κρατών μελών προβλέπουν τουλάχιστον ότι οι πιστωτές αυτοί έχουν το δικαίωμα να λάβουν κατάλληλες εγγυήσεις, όταν η οικονομική κατάσταση της διασπώμενης εταιρείας, καθώς και της εταιρείας που σύμφωνα με το σχέδιο  διάσπασης θα αναδεχθεί την υποχρέωση καθιστούν απαραίτητη την προστασία αυτή και εφόσον οι εν λόγω πιστωτές δεν διαθέτουν ήδη παρόμοιες εγγυήσεις.  3. Σε περίπτωση που δεν έχει ικανοποιηθεί πιστωτής εταιρείας στην οποία η υποχρέωση έχει μεταβιβασθεί, σύμφωνα με το σχέδιο διάσπασης, ευθύνονται για την υποχρέωση αυτή οι επωφελούμενες εταιρείες σε ολόκληρο. Τα Κράτη μέλη μπορούν να περιορίσουν την  ευθύνη αυτή στο ύψος του καθαρού ενεργητικού που διανέμεται σε κάθε μία των λοιπών εταιρειών εκτός εκείνης στην οποία μεταβιβάσθηκε η υποχρέωση. Τα Κράτη μέλη δύνανται να μην εφαρμόσουν την παρούσα παράγραφο, όταν η διάσπαση υπόκειται στον έλεγχο  δικαστικής αρχής σύμφωνα με το άρθρο 23 και όταν μία πλειοψηφία πιστωτών, αντιπροσωπεύουσα τα τρία τέταρτα του συνολικού ποσού των απαιτήσεων, ή μία πλειοψηφία κατηγορίας πιστωτών της διασπώμενης εταιρείας, αντιπροσωπεύουσα τα τρία τέταρτα του συνολικού  ποσού των απαιτήσεων της κατηγορίας αυτής, παραιτήθηκε, κατά τη διάρκεια γενικής συνέλευσης που έχει συγκληθεί σύμφωνα με το άρθρο 23 παράγραφος 1 περίπτωση γ), από την επίκληση αυτής της σε ολόκληρο ευθύνης.  4. Η παράγραφος 3 του άρθρου 13 της οδηγίας 78/855/ΕΟΚ εφαρμόζεται σχετικά.  5. Με την επιφύλαξη των διατάξεων των σχετικών με τη συλλογική άσκηση του δικαιώματός των, εφαρμόζονται οι παράγραφοι 1 έως 4 στους ομολογιούχους των εταιρειών που συμμετέχουν στη διάσπαση, εκτός αν η διάσπαση εγκρίθηκε είτε από τη γενική συνέλευση των  ομολογιούχων, όταν η εθνική νομοθεσία προβλέπει παρόμοια συνέλευση, είτε ατομικά από κάθε ομολογιούχο δανειστή.  6. Τα Κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν ότι οι επωφελούμενες εταιρείες ευθύνονται σε ολόκληρο για τις υποχρεώσεις της διασπώμενης εταιρείας. Στην περίπτωση αυτή, μπορούν να μην εφαρμόσουν τις προηγούμενες παραγράφους.  7. Όταν ένα Κράτος μέλος συνδυάζει το σύστημα προστασίας των πιστωτών, αναφερόμενο στις παραγράφους 1 έως 5, με την σε ολόκληρο ευθύνη των επωφελούμενων εταιρειών, αναφερόμενη στην παράγραφο 6, μπορεί να περιορίσει την ευθύνη αυτή στο καθαρό ενεργητικό  που διανέμεται σε καθεμιά από τις εταιρείες αυτές.   Άρθρο 13  Οι κομιστές άλλων τίτλων εκτός από μετοχές, από τους οποίους απορρέουν ειδικά δικαιώματα, πρέπει να έχουν, στο πλαίσιο των επωφελούμενων εταιρειών έναντι των οποίων μπορούν να επικαλεσθούν τους τίτλους αυτούς σύμφωνα με το σχέδιο διάσπασης,  δικαιώματα τουλάχιστον ισοδύναμα με εκείνα που είχαν στη διασπώμενη εταιρεία, εκτός αν η τροποποίηση των δικαιωμάτων αυτών έχει εγκριθεί από συνέλευση των κομιστών των τίτλων αυτών, εφόσον το εθνικό δίκαιο προβλέπει παρόμοια συνέλευση, ή από τους  κομιστές των τίτλων αυτών ατομικά, ή επίσης αν οι κομιστές αυτοί έχουν δικαίωμα εξαγοράς των τίτλων τους.   Άρθρο 14  Αν η νομοθεσία ενός Κράτους μέλους δεν προβλέπει για τις διασπάσεις προληπτικό δικαστικό ή διοικητικό έλεγχο νομιμότητας, ή αν αυτός ο έλεγχος δεν καλύπτει όλες τις αναγκαίες για τη διάσπαση πράξεις, εφαρμόζεται το άρθρο 16 της οδηγίας  78/855/ΕΟΚ.   Άρθρο 15  Οι νομοθεσίες των Κρατών μελών ορίζουν την ημερομηνία από την οποία η διάσπαση παράγει αποτελέσματα.   Άρθρο 16  1. Η διάσπαση πρέπει να δημοσιευθεί κατά τη διαδικασία που προβλέπεται από τη νομοθεσία κάθε Κράτους μέλους, σύμφωνα με το άρθρο 3 της οδηγίας 68/151/ΕΟΚ, για καθεμιά από τις εταιρείες που συμμετέχουν στη διάσπαση.  2. Τις διατυπώσεις δημοσιότητας που αφορούν τη διασπώμενη εταιρεία μπορεί να ενεργήσει καθεμιά από τις επωφελούμενες εταιρείες.   Άρθρο 17  1. Η διάσπαση συνεπάγεται αυτοδίκαια και ταυτόχρονα τα ακόλουθα αποτελέσματα:  α) τη μεταβίβαση, τόσο μεταξύ της διασπώμενης εταιρείας και των επωφελούμενων εταιρειών, όσο και έναντι των τρίτων, του συνόλου της περιουσίας, ενεργητικού και παθητικού, της διασπώμενης εταιρείας στις επωφελούμενες εταιρείες- η μεταβίβαση αυτή γίνεται  υπό μορφή μεριδίων και σύμφωνα με την κατανομή που προβλέπεται στο σχέδιο διάσπασης ή στο άρθρο 3 παράγραφος 3- β) οι μέτοχοι της διασπώμενης εταιρείας γίνονται μέτοχοι μίας ή περισσότερων επωφελούμενων εταιρειών σύμφωνα με την κατανομή που προβλέπεται στο σχέδιο διάσπασης- γ) η διασπώμενη εταιρεία παύει να υπάρχει.  2. Οι μετοχές επωφελούμενης εταιρείας δεν επιτρέπεται να ανταλλαγούν έναντι μετοχών της διασπώμενης εταιρείας που βρίσκονται στην κατοχή:  α) είτε της ίδιας της επωφελούμενης εταιρείας ή προσώπου που ενεργεί εξ ονόματός του αλλά για λογαριασμό της εταιρείας αυτής- β) είτε της ίδιας της διασπώμενης εταιρείας ή προσώπου που ενεργεί εξ ονόματός του αλλά για λογαριασμό της εταιρείας αυτής.  3. Δεν θίγονται οι νομοθεσίες των Κρατών μελών που απαιτούν ιδιαίτερες διατυπώσεις ώστε να αντιτάσσεται έναντι τρίτων η μεταβίβαση ορισμένων περιουσιακών στοιχείων, δικαιωμάτων ή υποχρεώσεων που εισφέρονται από τη διασπώμενη εταιρεία. Η ή οι  επωφελούμενες εταιρείες στις οποίες μεταβιβάζονται αυτά τα περιουσιακά στοιχεία, δικαιώματα ή υποχρεώσεις σύμφωνα με το σχέδιο διάσπασης ή με το άρθρο 3 παράγραφος 3, μπορούν να προβούν οι ίδιες στις διατυπώσεις αυτές- εντούτοις, η νομοθεσία των Κρατών  μελών μπορεί να επιτρέπει στη διασπώμενη εταιρεία να συνεχίσει να ενεργεί τις διατυπώσεις αυτές για ένα περιορισμένο χρονικό διάστημα το οποίο δεν μπορεί να είναι, εκτός από εξαιρετικές περιπτώσεις, μεγαλύτερο από έξι μήνες μετά την ημερομηνία κατά την  οποία η διάσπαση αρχίζει να παράγει αποτελέσματα.   Άρθρο 18  Οι νομοθεσίες των Κρατών μελών ρυθμίζουν, τουλάχιστον, την αστική ευθύνη εξ υπαιτίου συμπεριφοράς των μελών του οργάνου διοίκησης ή διεύθυνσης της διασπώμενης εταιρείας έναντι των μετόχων της εταιρείας αυτής κατά την προετοιμασία και την  πραγματοποίηση της διάσπασης, καθώς και την αστική ευθύνη εξ υπαιτίου συμπεριφοράς κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους των εμπειρογνωμόνων στους οποίους ανατέθηκε να συντάξουν γι' αυτή την εταιρεία την έκθεση που προβλέπεται στο άρθρο 8.   Άρθρο 19  1. Οι νομοθεσίες των Κρατών μελών μπορούν να ρυθμίζουν το καθεστώς των ακυροτήτων της διάσπασης μόνο υπό τις ακόλουθες προϋποθέσεις:  α) η ακυρότητα πρέπει να κηρύσσεται με δικαστική απόφαση- β) η ακυρότητα διάσπασης που άρχισε να παράγει αποτελέσματα κατά την έννοια του άρθρου 15 μπορεί να κηρυχθεί μόνο για έλλειψη είτε προληπτικού δικαστικού ή διοικητικού ελέγχου νομιμότητας, είτε δημοσίου εγγράφου, ή αν αποδειχθεί ότι η απόφαση της  γενικής συνέλευσης είναι άκυρη ή ακυρώσιμη δυνάμει του εθνικού δικαίου- γ) η αγωγή για ακύρωση δεν μπορεί να ασκηθεί μετά την παρέλευση προθεσμίας έξι μηνών από την ημερομηνία κατά την οποία η διάσπαση μπορεί να αντιταχθεί έναντι εκείνου που επικαλείται την ακυρότητα ή αν ο λόγος ακυρότητας έχει αρθεί- δ) αν είναι δυνατό να αρθούν οι λόγοι για τους οποίους είναι δυνατή η κήρυξη της ακυρότητας της διάσπασης, το αρμόδιο δικαστήριο παρέχει στις αρμόδιες εταιρείες προθεσμία αποκατάστασης- ε) η δικαστική απόφαση που κηρύσσει την ακυρότητα της διάσπασης δημοσιεύεται κατά τη διαδικασία που προβλέπεται από τη νομοθεσία κάθε Κράτους μέλους, σύμφωνα με το άρθρο 3 της οδηγίας 68/151/ΕΟΚ- στ) η τριτανακοπή, όταν προβλέπεται από τη νομοθεσία Κράτους μέλους, δεν είναι δεκτή μετά τη λήξη προθεσμίας έξι μηνών από τη δημοσίευση, σύμφωνα με την οδηγία 68/151/ΕΟΚ της δικαστικής αποφάσεως- γ) η απόφαση που κηρύσσει την ακυρότητα της διάσπασης δεν θίγει αφ' εαυτής το κύρος των υποχρεώσεων που δημιουργήθηκαν υπέρ ή σε βάρος της επωφελούμενης εταιρείας πριν από τη δημοσίευση της αποφάσεως και μετά την ημερομηνία που προβλέπεται από το άρθρο  15- η) καθεμιά από τις επωφελούμενες εταιρείες ευθύνεται για τις υποχρεώσεις που δημιουργούνται σε βάρος της μετά την ημερομηνία κατά την οποία η διάσπαση παράγει αποτελέσματα και πριν από την ημερομηνία κατά την οποία δημοσιεύτηκε η απόφαση που κηρύσσει  την ακυρότητα της διάσπασης. Η διασπώμενη εταιρεία ευθύνεται επίσης για τις υποχρεώσεις αυτές- στις νομοθεσίες των Κρατών μελών είναι δυνατόν να προβλέπεται ότι η ευθύνη αυτή περιορίζεται στο καθαρό ενεργητικό που μεταβιβάστηκε στην επωφελούμενη  εταιρεία σε βάρος της οποίας δημιουργήθηκαν αυτές οι υποχρεώσεις.  2. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 1 περίπτωση α), η νομοθεσία Κράτους μέλους μπορεί επίσης να προβλέπει την κήρυξη της ακυρότητας της διάσπασης από διοικητική αρχή, αν μπορεί να ασκηθεί προσφυγή κατά της αποφάσεως αυτής ενώπιον δικαστικής αρχής. Οι  περιπτώσεις β), δ), ε), στ), ζ) και η) εφαρμόζονται κατ' αναλογία για τη διοικητική αρχή. Η διαδικασία αυτή για την ακύρωση δεν μπορεί να ακολουθηθεί μετά την παρέλευση προθεσμίας έξι μηνών από την ημερομηνία που προβλέπεται από το άρθρο 15.  3. Δεν θίγονται οι διατάξεις των Κρατών μελών σχετικά με την ακυρότητα διάσπασης που κηρύσσεται κατά τη διαδικασία άλλου ελέγχου, πλην του προληπτικού δικαστικού ή διοικητικού ελέγχου νομιμότητας.   Άρθρο 20  Σε περίπτωση που όλες οι μετοχές της διασπώμενης εταιρείας και οι άλλοι τίτλοι της που παρέχουν δικαίωμα ψήφου στη γενική συνέλευση ανήκουν στις επωφελούμενες εταιρείες, στο σύνολό τους, τα Κράτη μέλη μπορούν, με την επιφύλαξη του άρθρου 6, να  μην επιβάλλουν την έγκριση της διάσπασης από τη γενική συνέλευση της διασπώμενης εταιρείας, όταν πληρούνται τουλάχιστον οι ακόλουθες προϋποθέσεις:  α) η στο άρθρο 4 προβλεπόμενη δημοσιότητα, πρέπει να έχει τηρηθεί για κάθε μία από τις εταιρείες που συμμετέχουν στη διάσπαση τουλάχιστον ένα μήνα πριν η διάσπαση παράγει αποτελέσματα- β) όλοι οι μέτοχοι των εταιρειών που συμμετέχουν στην διάσπαση έχουν το δικαίωμα τουλάχιστον ένα μήνα πριν η διάσπαση παράγει αποτελέσματα να λάβουν γνώση, στην έδρα της εταιρείας τους, των εγγράφων που αναφέρονται στο άρθρο 9 παράγραφος 1. Το άρθρο 9  παράγραφοι 2 και 3 εφαρμόζεται αναλόγως- γ) ένας ή περισσότεροι μέτοχοι της διασπώμενης εταιρείας, διαθέτοντες μετοχές που αντιπροσωπεύουν ένα ελάχιστο ποσοστό του καλυφθέντος κεφαλαίου, πρέπει να έχουν το δικαίωμα να ζητήσουν τη σύγκληση της γενικής συνελεύσεως της διασπώμενης εταιρείας για  να αποφανθεί σχετικά με την έγκριση του σχεδίου διάσπασης. Το ελάχιστο αυτό ποσοστό δεν μπορεί να είναι ανώτερο από 5%. Εντούτοις, τα Κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν ότι οι μετοχές χωρίς δικαίωμα ψήφου εξαιρούνται από τον υπολογισμό του ποσοστού  αυτού- δ) σε περίπτωση που δεν έχει συγκληθεί γενική συνέλευση της διασπώμενης εταιρείας για να αποφανθεί σχετικά με την έγκριση του σχεδίου διάσπασης, η ενημέρωση που αναφέρεται στο άρθρο 7 παράγραφος 3 αφορά κάθε σπουδαία τροποποίηση του ενεργητικού και  παθητικού που έλαβε χώρα μετά την ημερομηνία που συντάχθηκε το σχέδιο διάσπασης.   ΚΕΦΑΛΑΙΟ II Διάσπαση μέσω σύστασης νέων εταιρειών   Άρθρο 21  1. Κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας, θεωρείται διάσπαση μέσω σύστασης νέων εταιρειών η πράξη με την οποία μία εταιρεία, μετά από λύση και χωρίς να τεθεί σε εκκαθάριση, μεταβιβάζει σε περισσότερες νέες εταιρείες το σύνολο της περιουσίας  της, ενεργητικό και παθητικό, μέσω διανομής στους μετόχους της μετοχών των επωφελούμενων εταιρειών και ενδεχομένως ενός συμψηφιστικού ποσού σε μετρητά που δεν υπερβαίνει το 10% της ονοματικής αξίας των μετοχών που διατέθηκαν ή, αν δεν υπάρχει ονομαστική  αξία, της λογιστικής τους αξίας.  2. Το άρθρο 4 παράγραφος 2 της οδηγίας 78/855/ΕΟΚ εφαρμόζεται σχετικά.   Άρθρο 22  1. Τα άρθρα 3, 4, 5 και 7, το άρθρο 8 παράγραφοι 1 και 2, καθώς και τα άρθρα 9 ως 19 της παρούσας οδηγίας, εφαρμόζονται στη διάσπαση μέσω σύστασης νέων εταιρειών με την επιφύλαξη των άρθρων 11 και 12 της οδηγίας 68/151/ΕΟΚ. Για την εφαρμογή  αυτή, η έκφραση "εταιρεία που συμμετέχει στη διάσπαση", σημαίνει τη διασπώμενη εταιρεία και η έκφραση "επωφελούμενη εταιρεία" υποδηλώνει καθεμιά από τις νέες εταιρείες.  2. Στο σχέδιο διάσπασης αναφέρονται, εκτός από τις ενδείξεις που ορίζει το άρθρο 3 παράγραφος 2, ο τύπος, η επωνυμία και η έδρα κάθε νέας εταιρείας.  3. Το σχέδιο διάσπασης και, εφόσον αποτελούν αντικείμενο ξεχωριστής πράξης, η συστατική πράξη ή σχέδιο συστατικής πράξης και το καταστατικό ή σχέδιο καταστατικού της νέας εταιρείας εγκρίνονται από τη γενική συνέλευση της διασπώμενης εταιρείας.  4. Στις νομοθεσίες των Κρατών μελών είναι δυνατόν να προβλέπεται ότι η έκθεση για την εξακρίβωση των εισφορών σε είδος, προβλεπόμενη στο άρθρο 10 της οδηγίας 77/91/ΕΟΚ, καθώς και η έκθεση για το σχέδιο διάσπασης, αναφερόμενη στο άρθρο 8 παράγραφος 1 της  παρούσας οδηγίας, συντάσσονται από τον ίδιο ή τους ίδιους εμπειρογνώμονες.  5. Τα Κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν ότι ούτε το άρθρο 8 ούτε, όσον αφορά την έκθεση εμπειρογνωμόνων, το άρθρο 9 εφαρμόζονται όταν οι μετοχές κάθε μιας από τις νέες εταιρείες διανέμονται στους μετόχους της διασπώμενης εταιρείας σε αναλογία με τα  δικαιώματά τους στο κεφάλαιο της εταιρείας αυτής.   ΚΕΦΑΛΑΙΟ III Διάσπαση υποκείμενη στον έλεγχο δικαστικής αρχής   Άρθρο 23  1. Τα Κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν την παράγραφο 2, όταν η διάσπαση υπόκειται στον έλεγχο δικαστικής αρχής η οποία έχει την αρμοδιότητα:  α) να συγκαλέσει γενική συνέλευση των μετόχων της διασπώμενης εταιρείας προκειμένου να αποφανθεί για τη διάσπαση- β) να εξασφαλίσει ότι οι μέτοχοι κάθε εταιρείας που συμμετέχει στη διάσπαση έλαβαν ή μπορούν να προμηθευτούν τουλάχιστον τα έγγραφα που αναφέρονται στο άρθρο 9, μέσα σε προθεσμία αρκετή για να μπορέσουν να τα εξετάσουν έγκαιρα πριν από την ημερομηνία  της γενικής συνέλευσης της εταιρείας τους που θα κληθεί να αποφανθεί για τη διάσπαση- όταν ένα Κράτος μέλος κάνει χρήση της ευχέρειας που προβλέπεται στο άρθρο 6, η προθεσμία πρέπει να είναι αρκετή ώστε οι μέτοχοι των εταιρειών οι οποίες λαμβάνουν τις  εισφορές που προκύπτουν από τη διάσπαση να μπορούν να ασκήσουν τα δικαιώματα που τους παρέχει το τελευταίο αυτό άρθρο- γ) να συγκαλέσει κάθε είδους συνέλευση των πιστωτών κάθε εταιρείας από αυτές που συμμετέχουν στη διάσπαση, προκειμένου να αποφανθούν για τη διάσπαση- δ) να εξασφαλίσει ότι οι πιστωτές κάθε εταιρείας που συμμετέχει στη διάσπαση έλαβαν ή μπορούν να προμηθευτούν τουλάχιστον το σχέδιο διάσπασης μέσα σε προθεσμία αρκετή για να μπορέσουν να το εξετάσουν έγκαιρα πριν απο την ημερομηνία που αναφέρεται  παραπάνω στην περίπτωση β)- ε) να εγκρίνει το σχέδιο διάσπασης.  2. Όταν η δικαστική αρχή διαπιστώνει ότι πληρούνται οι όροι της παραγράφου 1 περιπτώσεις β) και δ) και ότι δεν θα υποστούν καμιά ζημιά οι μέτοχοι και οι πιστωτές, μπορεί να απαλλάξει τις εταιρείες που συμμετέχουν στη διάσπαση από την υποχρέωση να  εφαρμόζουν:  α) το άρθρο 4, υπό τον όρο ότι το κατάλληλο σύστημα προστασίας των συμφερόντων των πιστωτών που αναφέρεται στο άρθρο 12 παράγραφος 1 καλύπτει όλες τις απαιτήσεις, ανεξάρτητα από την ημερομηνία κατά την οποία αυτές γεννήθηκαν- β) τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 6 περιπτώσεις α) και β), όταν ένα Κράτος μέλος κάνει χρήση της ευχέρειας που προβλέπεται στο άρθρο 6- γ) το άρθρο 9 όσον αφορά την προθεσμία και τις λεπτομέρειες που έχουν καθοριστεί ώστε οι μέτοχοι να λαμβάνουν γνώση των εγγράφων που αναφέρονται στο ίδιο άρθρο.   ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV Άλλες πράξεις που εξομοιώνονται με διάσπαση   Άρθρο 24  Όταν η νομοθεσία ενός Κράτους μέλους επιτρέπει, για μια από τις πράξεις που προβλέπονται στο άρθρο 1, το συμψηφιστικό ποσό σε μετρητά να υπερβαίνει το ποσοστό του 10%, τότε εφαρμόζονται τα κεφάλαια I, II και III.   Άρθρο 25  Εφόσον η προθεσμία Κράτους μέλους επιτρέπει μια από τις πράξεις που προβλέπονται στο άρθρο 1, χωρις η διασπώμενη εταιρεία να πάψει να υφίσταται, εφαρμόζονται τα κεφάλαια I, II και III, εκτός από το άρθρο 17 παράγραφος 1 περίπτωση γ).   ΚΕΦΑΛΑΙΟ V Τελικές διατάξεις   Άρθρο 26  1. Τα Κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ πριν από την 1η Ιανουαρίου 1986 τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία, εφόσον κατά την ημερομηνία αυτή επιτρέπουν πράξεις στις οποίες η  οδηγία αυτή εφαρμόζεται. Πληροφορούν αμέσως την Επιτροπή.  2. Εφόσον ένα Κράτος μέλος επιτρέψει τη διάσπαση μετά την ημερομηνία που προβλέπεται στην παράγραφο 1, θέτει σε ισχύ τις διατάξεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 κατά την ημερομηνία κατά την οποία επιτρέπει την πράξη αυτή. Πληροφορεί αμέσως την  Επιτροπή.  3. Εντούτοις, μπορεί να προβλεφθεί προθεσμία πέντε ετών από την έναρξη ισχύος των διατάξεων που προβλέπονται στην παράγραφο 1 για την εφαρμογή των διατάξεων αυτών στις "unregistered companies" του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας.  4. Τα Κράτη μέλη μπορούν να μην εφαρμόσουν τα άρθρα 12 και 13 όσον αφορά τους κατόχους ομολογιών και άλλων τίτλων μετατρέψιμων σε μετοχές αν, κατά το χρόνο κατά τον οποίο τίθενται σε ισχύ οι διατάξεις που προβλέπονται στην παράγραφο 1 ή 2, οι όροι  έκδοσης έχουν καθορίσει εκ των προτέρων τη θέση αυτών των κατόχων τίτλων σε περίπτωση διάσπασης.  5. Τα Κράτη μέλη μπορούν να μην εφαρμόσουν την παρούσα οδηγία στις διασπάσεις και στις πράξεις που εξομοιώνονται με διασπάσεις αν, για την προετοιμασία ή την πραγματοποίησή τους, έχει ήδη λάβει χώρα μια πράξη ή ένας διαδικαστικός τύπος που ορίζει η  εθνική νομοθεσία, κατά το χρόνο κατά τον οποίο τίθενται σε ισχύ οι διατάξεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 ή 2.   Άρθρο 27  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα Κράτη μέλη.  Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 17 Δεκεμβρίου 1982.  Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος H. CHRISTOPHERSEN  (1) ΕΕ αριθ. C 89 της 14. 7. 1970, σ. 20.  (2) ΕΕ αριθ. C 129 της 11. 12. 1972, σ. 50 και ΕΕ αριθ. C 95 της 28. 4. 1975, σ. 12.  (3) ΕΕ αριθ. C 88 της 6. 9. 1971, σ. 18.  (4) ΕΕ αριθ. 2 της 15. 1. 1962, σ. 36/62.  (5) ΕΕ αριθ. L 65 της 14. 3. 1968, σ. 8.  (6) ΕΕ αριθ. L 26 της 31. 1. 1977, σ. 1.  (7) ΕΕ αριθ. L 222 της 14. 8. 1978, σ. 11.  (8) ΕΕ αριθ. L 295 της 20. 10. 1978, σ. 36.  (9) ΕΕ αριθ. L 61 της 5. 3. 1977, σ. 26.  (10) ΕΕ αριθ. L 65 της 14. 3. 1968, σ. 9.  (11) ΕΕ αριθ. L 26 της 31. 1. 1977, σ. 1.  (12) ΕΕ αριθ. L 61 της 5. 3. 1977, σ. 26.