Avis juridique important

|

31981L0712

Πρώτη οδηγία 81/712/EOK της Επιτροπής της 28ης Ιουλίου 1981 περί καθορισμού των κοινοτικών μεθόδων ανάλυσης για τον έλεγχο των κριτηρίων καθαρότητας ορισμένων πρόσθετων υλών που χρησιμοποιούνται στα τρόφιμα

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 257 της 10/09/1981 σ. 0001 - 0027 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 11 σ. 0154  Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 11 σ. 0220  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 11 σ. 0154  Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 13 τόμος 11 σ. 0220

 ΠΡΩΤΗ ΟΔΗΓΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ   της 28ης Ιουλίου 1981   περί καθορισμού των κοινοτικών μεθόδων  αναλύσεως για τον έλεγχο των κριτηρίων  καθαρότητας ορισμένων πρόσθετων υλών  που χρησιμοποιούνται στα τρόφιμα    ( 81/712/ΕΟΚ )   Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ,   Έχοντας υπόψη ,   τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής  Οικονομικής Κοινότητος ,   την οδηγία του Συμβουλίου της 23ης Οκτωβρίου  1962 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των Κρατών  μελών σχετικά με τις χρωστικές ύλες που  επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται στα  τρόφιμα (1) , όπως τροποποιήθηκε τελευταία από  την οδηγία 78/144/ΕΟΚ (2) , και ιδίως το  άρθρο 11 παράγραφος 2 ,   την οδηγία 64/54/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 5ης  Νοεμβρίου 1963 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών  των Κρατών μελών σχετικά με τα συντηρητικά  που επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται στα  τρόφιμα (3) , όπως τροποποιήθηκε τελευταία από  την οδηγία 79/40/ΕΟΚ (4) , και ιδίως το  άρθρο 8 παράγραφος 2 ,   την οδηγία 70/357/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 13ης  Ιουλίου 1970 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών  των Κρατών μελών σχετικά με τις ουσίες που  έχουν αντιοξειδωτικά αποτελέσματα και  επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται στα τρόφιμα (5) ,  όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία  78/143/ΕΟΚ (6) , και ιδίως το άρθρο 5  παράγραφος 2 ,   Εκτιμώντας :   ότι οι διατάξεις αυτές προβλέπουν ότι τα  γενικά και ειδικά κριτήρια καθαρότητας των  εν λόγω πρόσθετων υλών ελέγχονται βάσει  κοινοτικών μεθόδων αναλύσεως .   ότι πρέπει να εκδοθεί μία πρώτη σειρά  μεθόδων των οποίων έληξε η μελέτη .   ότι οι μέθοδοι αναλύσεως της παρούσας  οδηγίας συμφωνούν με τη γνώμη της Μόνιμης  Επιτροπής Τροφίμων ,   ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ :   Άρθρο 1   Τα Κράτη μέλη επιβάλλουν τη χρήση των  μεθόδων που περιγράφονται στο παράρτημα II  και υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής του  παραρτήματος I της παρούσας οδηγίας ,  για τις αναλύσεις που είναι αναγκαίες  για τον έλεγχο των γενικών και ειδικών  κριτηρίων καθαρότητας ορισμένων πρόσθετων  υλών .   Άρθρο 2   Τα Κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις  αναγκαίες νομοθετικές , κανονιστικές και  διοικητικές διατάξεις προκειμένου να  συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία το  αργότερο στις 20 Φεβρουαρίου 1983 και  ενημερώνουν αμέσως περί αυτού την  Επιτροπή .   Άρθρο 3   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα Κράτη  μέλη .   Έγινε στις Βρυξέλλες , στις 28 Ιουλίου 1981 .   Για την Επιτροπή   Karl-Heinz NARJES   Μέλος της Επιτροπής   (1) ΕΕ αριθ. 115 της 11 . 11 . 1962 , σ. 2645/62 .   (2) ΕΕ αριθ. L 44 της 15 . 2 . 1978 , σ. 20 .   (3) ΕΕ αριθ. 12 της 27 . 1 . 1964 , σ. 161/64 .   (4) ΕΕ αριθ. L 13 της 19 . 1 . 1979 , σ. 50 .   (5) ΕΕ αριθ. L 157 της 18 . 7 . 1970 , σ. 31 .   (6) ΕΕ αριθ. L 44 της 15 . 2 . 1978 , σ. 18 .   ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I   ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΩΝ ΚΟΙΝΟΤΙΚΩΝ ΜΕΘΟΔΩΝ ΑΝΑΛΥΣΕΩΣ ΓΙΑ  ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΩΝ ΚΡΙΤΗΡΙΩΝ ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑΣ ΟΡΙΣΜΕΝΩΝ  ΠΡΟΣΘΕΤΩΝ ΥΛΩΝ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΣΤΑ ΤΡΟΦΙΜΑ   I . ΕΙΣΑΓΩΓΗ   ...   II . ΧΡΩΣΤΙΚΕΣ ΥΛΕΣ   II.1 . Προσδιορισμός των ουσίων που  μπορούν να ληφθούν κατόπιν εκχυλίσεως με  διαιθυλικό αιθέρα από τις διαλυτές  στο νερό οργανοσουλφονικές χρωστικές  ύλες που χρησιμοποιούνται στα τρόφιμα .  Παράρτημα II , μέθοδος 1 .   III . ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΑ   III.1 . Προσδιορισμός του μυρμηκικού  οξέος , των μυρμηκικών αλάτων και  άλλων οξειδούμενων προσμίξεων εντός του  οξικού οξέος ( Ε 260 ) , του οξικού καλίου  ( Ε 261 ) , του διοξικού νατρίου ( Ε 262 ) και  του οξικού ασβεστίου ( Ε 263 ) . Παράρτημα II ,  μέθοδος 2 .   III.2 . Προσδιορισμός των μη πτητικών  ουσίων εντός του προπιονικού οξέος ( Ε 280 ) .  Παράρτημα II , μέθοδος 3 .   III.3 . Προσδιορισμός της απώλειας  μάζας κατά την ξήρανση του νιτρώδους  νατρίου ( Ε 250 ) . Παράρτημα II , μέθοδος 4 .   III.4 . Ανίχνευση του σαλικυλικού οξέος  εντός του π-υροξυ-βενζοϊκου αιθυλεστέρα  ( Ε 214 ) , του μετά νατρίου παραγώγου του  π-υδροξυ-βενζοϊκου αιθυλεστέρα ( Ε 215 ) , του  π-υδροξυ-βενζοϊκου προπυλεστέρα-κ ( Ε 216 ) ,  του μετά νατρίου παραγώγου του π-υδροξυ-βενζοϊκού  προπυλεστέρα-κ ( Ε 217 ) , του π-υδροξυ-βενζοϊκού  μεθυλεστέρα ( Ε 218 ) και του μετά νατρίου  παραγώγου του π-υδροξυ-βενζοϊκού μεθυλεστέρα  ( Ε 219 ) . Παράρτημα II , μέθοδος 5 .   III.5 . Προσδιορισμός του ελεύθερου  οξικού οξέος εντός του διοξικού νατρίου  ( Ε 262 ) . Παράρτημα II , μέθοδος 6 .   III.6 . Προσδιορισμός του οξικού νατρίου  εντός του διοξικού νατρίου ( Ε 262 ) .  Παράρτημα II , μέθοδος 7 .   III.7 . Ανίχνευση των αλδεϋδών  εντός του σορβικού οξέος ( Ε 200 ) , των μετά  νατρίου , καλίου ή ασβεστίου σορβικών αλάτων  ( Ε 201 , Ε 202 , Ε 203 ) και του προπιονικού οξέος  ( Ε 280 ) . Παράρτημα II , μέθοδος 8 .   IV . ΜΕΣΑ ΜΕ ΑΝΤΙΟΞΕΙΔΩΤΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ   IV.1 . Προσδιορισμός του δείκτου ομάδων  των υπεροξειδίων των λεκιθινών ( Ε 322 ) .  Παράρτημα II , μέθοδος 9 .   IV.2 . Προσδιορισμός της περιεκτικότητος  των λεκιθινών ( Ε 322 ) σε αδιάλυτες στο  τολουόλιο ουσίες . Παράρτημα II ,  μέθοδος 10 .   IV.3 . Ανίχνευση των αναγωγικών ουσίων  εντός των γαλακτικών αλάτων νατρίου ,  καλίου και ασβεστίου ( Ε 325 , Ε 326 , Ε 327 ) .  Παράρτημα II , μέθοδος 11 .   IV.4 . Προσδιορισμός των πτητικών οξέων  εντός του ορθοφωσφορικού οξέος ( Ε 338 ) .  Παράρτημα II , μέθοδος 12 .   IV.5 . Ανίχνευση των νιτρικών αλάτων  εντός του ορθοφωσφορικού οξέος ( Ε 338 ) .  Παράρτημα II , μέθοδος 13 .   IV.6 . Προσδιορισμός των αδιάλυτων στο  νερό ουσιών που εμφανίζονται εντός των  ορθοφωσφορικών αλάτων : δισόξινο φωσφορικό  νάτριο , μονόξινο φωσφορικό νάτριο ,  φωσφορικό νάτριο , διόξινο φωσφορικό κάλιο ,  μονόξινο φωσφορικό κάλιο και φωσφορικό  κάλιο ( Ε 339(i) , Ε 339(ii) , Ε 339(iii) ,  Ε 340(i) , Ε 340(ii) , Ε 340(iii) . Παράρτημα  II , μέθοδος 14 .   V . ΓΕΝΙΚΟΤΗΤΕΣ   V.1 . Προσδιορισμός του pH των πρόσθετων  στα τρόφιμα υλών . Παράρτημα II , μέθοδος 15 .   ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II   ΜΕΘΟΔΟΙ ΑΝΑΛΥΣΕΩΣ ΣΧΕΤΙΚΗΣ ΜΕ ΤΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ  ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΘΕΤΩΝ ΥΛΩΝ   ΕΙΣΑΓΩΓΗ   1 . Προετοιμασία του δείγματος   1.1 . Γενικότητες   Η μάζα του εργαστηριακού δείγματος , που  προορίζεται για ανάλυση , πρέπει κανονικά  να είναι ίση προς 50 g εκτός αν , για  κάποιο ειδικό προσδιορισμό , απαιτείται  σημαντικότερη ποσότητα .   1.2 . Προετοιμασία του δείγματος   Το δείγμα πρέπει να ομογενοποιηθεί πριν  από την ανάλυση .   1.3 . Διατήρηση   Το δείγμα αφού ετοιμαστεί σύμφωνα με τα  ανωτέρω , διατηρείται πάντοτε σε ερμητικά  κλεισμένο δοχείο , για να αποφευχθεί κάθε  αλλοίωση .   2 . Αντιδραστήρια   2.1 . Νερό   2.1.1 . Κάθε φορά που αναφέρεται η λέξη  νερό για τα διαλύματα , τις αραιώσεις ή  τις εκπλύσεις , πρόκειται πάντα για  απεσταγμένο νερό ή για απιονισμένο  νερό αντίστοιχης καθαρότητας .   2.1.2 . Κάθε φορά που αναφέρεται η  λέξη « διάλυμα » ή « αραίωση » ,  χωρίς να αναφέρεται αντιδραστήριο ,  πρόκειται για υδατικό διάλυμα .   2.2 . Χημικά προϊόντα   Όλα τα χημικά προϊόντα πρέπει να είναι  αναλυτικής καθαρότητας πλην αντίθετων  ενδείξεων .   3 . Συσκευές   3.1 . Κατάλογος συσκευών   Ο αναφερόμενος στον κατάλογο τω υλικών  εξοπλισμός είναι ειδικής χρήσεως με  ιδιαίτερα χαρακτηριστικά .   3.2 . Αναλυτικός ζυγός   Με τον όρο αναλυτικός ζυγός νοείται ζυγός  με ευαισθησία τουλάχιστον ίση προς  0,1 mg .   4 . Διατύπωση των αποτελεσμάτων   4.1 . Αποτελέσματα   Το αποτέλεσμα που αναφέρεται στο  δελτίο αναλύσεως είναι η μέση τιμή  που λαμβάνεται από δύο τουλάχιστον  προσδιορισμούς , των οποίων η επαναληπτικότητα  είναι ικανοποιητική .   4.2 . Υπολογισμός του ποσοστού επί τοις  εκατό   Πλην ιδιαιτέρων οδηγιών , τα αποτελέσματα  εκφράζονται σε ποσοστά επί τοις εκατό  ( m/m ) του αρχικού δείγματος , όπως αυτό  έφθασε στο εργαστήριο .   4.3 . Αριθμός δεκαδικών ψηφίων   Το αποτέλεσμα δεν πρέπει να εκφράζεται  με αριθμό που φέρει περισσότερα δεκαδικά  ψηφία απ’ όσα επιτρέπει η ακρίβεια  της μεθόδου .   ΜΕΘΟΔΟΣ 1   ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΟΥΣΙΩΝ , ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ  ΛΗΦΘΟΥΝ ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΚΧΥΛΙΣΕΩΣ ΜΕ ΔΙΑΙΘΥΛΙΚΟ ΑΙΘΕΡΑ ,  ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΙΑΛΥΤΕΣ ΣΤΟ ΝΕΡΟ ΟΡΓΑΝΟΣΟΥΛΦΟΝΙΚΕΣ  ΧΡΩΣΤΙΚΕΣ ΥΛΕΣ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΣΤΑ ΤΡΟΦΙΜΑ   1 . Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής   Η μέθοδος επιτρέπει τον προσδιορισμό των  ουσίων , που μπορούν να ληφθούν κατόπιν  εκχυλίσεως με διαιθυλικό αιθέρα ,  από τις χρωστικές οργανοσουλφονικές ύλες ,  τις διαλυτές σε νερό , ελλείψει  υποστρώματος .   2 . Ορισμός   Με τη μέθοδο που περιγράφεται κατωτέρω  προσδιορίζεται η περιεκτικότητα σε ουσίες  που λαμβάνονται κατόπιν εκχυλίσεως με  διαιθυλικό αιθέρα .   3 . Αρχή   Εκχύλιση της χρωστικής με διαιθυλικό  αιθέρα και ζύγιση του ξηρού ιζήματος  μετά από εξάτμιση του αιθέρα .   4 . Αντιδραστήρια   4.1 . Ξηρός διαιθυλικός αιθέρας απαλλαγμένος  υπεροξειδίων ( η ξήρανση επιτυγχάνεται με  πρόσφατα πυρωμένο χλωριούχο ασβέστιο ) .   5 . Συσκευές   5.1 . Συσκευή Soxhlet με  σφαιρική φιάλη .   5.2 . Ξηραντήρας με Silika gel  ( SiO2 ) σε άνυδρη κατάσταση , ή με  άλλο αντίστοιχο υγροσκοπικό μέσο και  εφοδιασμένος με δείκτη υγρασίας .   5.3 . Αναλυτικός ζυγός .   5.4 . Κλίβανος ρυθμισμένος στους 85 ± 2 ° C .   6 . Εκτέλεση του πειράματος   10 g χρωστικών υλών ζυγίζονται , με  προσέγγιση 10 mg , επί χάρτινου ηθμού .  Ο χάρτινος ηθμός διπλώνεται και εισάγεται  εντός χάρτινου κυλίνδρου που σφραγίζεται  με βάμβακα απαλλαγμένο από λιπαρές  ουσίες . Η εκχύλιση πραγματοποιείται με  διαιθυλικό αιθέρα ( 4.1 ) επί 6 ώρες  εντός συσκευής εκχυλίσεως Soxhlet  ( 5.1 ) . Πραγματοποιείται εξάτμιση σε  όσο το δυνατόν χαμηλότερη θερμοκρασία . Η  σφαιρική φιάλη της συσκευής Soxhlet ,  αφού ζυγιστεί καταλλήλως μαζί με το υπόλειμμα ,  τοποθετείται στον κλίβανο ( 5.4 ) . Ξηραίνεται  στους 85 ± 2 ° C επί είκοσι λεπτά .  Το υπόλειμμα αφήνεται να ψυχθεί ,  καλυμμένο με ύαλο ωρολογίου , σε  ξηραντήρα ( 5.2 ) και στη συνέχεια ζυγίζονται  η σφαιρική φιάλη και το υπόλειμμα .   Η ξήρανση και η ζύγιση επαναλαμβάνονται  μέχρις ότου η διαφορά μεταξύ δύο  διαδοχικών ζυγίσεων είναι μικρότερη των 0,5 mg .  Υποθέτοντας μία πιθανή αύξηση της μάζας ,  για τον υπολογισμό θα ληφθεί υπόψη  ο μικρότερος αριθμός που θα καταγραφεί .   7 . Διατύπωση των αποτελεσμάτων   7.1 . Τύπος και τρόπος υπολογισμού   Η περιεκτικότητα σε ουσίες που  εκχυλίζονται με αιθέρα υπολογίζεται  σε ποσοστά επί τοις εκατό του δείγματος ,  βάσει του κατωτέρω τύπου :    ( m1 X 100 ) /m0   όπου :   m1 = μάζα , σε γραμμάρια , του ιζήματος  μετά από εξάτμιση ,   m0 = αρχική μάζα , σε γραμμάρια , της  ποσότητας του δείγματος που χρησιμοποιήθηκε .   7.2 . Επαναληπτικότητα   Η διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων δύο  παράλληλων προσδιορισμών , που πραγματοποιούνται  συγχρόνως , υπό τις ίδιες συνθήκες , από  το ίδιο άτομο και με το ίδιο δείγμα , δεν  πρέπει να υπερβαίνει τα 20 mg για  100 g δείγματος .   ΜΕΘΟΔΟΣ 2   ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΜΥΡΜΗΚΙΚΟΥ ΟΞΕΟΣ , ΤΩΝ  ΜΥΡΜΗΚΙΚΩΝ ΑΛΑΤΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΟΞΕΙΔΟΥΜΕΝΩΝ ΠΡΟΣΜΙΞΕΩΝ  ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΟΞΙΚΟΥ ΟΞΕΟΣ ( Ε 260 ) , ΤΟΥ ΟΞΙΚΟΥ ΚΑΛΙΟΥ  ( Ε 261 ) , ΤΟΥ ΔΙΟΞΙΚΟΥ ΝΑΤΡΙΟΥ ( Ε 262 ) ΚΑΙ ΤΟΥ  ΟΞΙΚΟΥ ΑΣΒΕΣΤΙΟΥ ( Ε 263 )   1 . Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής   Η μέθοδος επιτρέπει τον προσδιορισμό  του μυρμηκικού οξέος , των μυρμηκικών αλάτων  και άλλων οξειδούμενων προσμίξεων ,  υπολογιζόμενων σε μυρμηκικό οξύ , εντός :    - του οξικού οξέος ( Ε 260 ) ,    - του οξικού καλίου ( Ε 261 ) ,    - του διοξικού νατρίου ( Ε 262 ) ,    - του οξικού ασβεστίου ( Ε 263 ) .   2 . Ορισμός   Με τη μέθοδο που περιγράφεται  κατωτέρω προσδιορίζεται η περιεκτικότητα  σε μυρμηκικό οξύ , σε μυρμηκικά άλατα  και σε άλλες οξειδούμενες προσμίξεις .   3 . Αρχή   Μετά από κατεργασία του προς ανάλυση  δείγματος με περίσσεια υπερμαγγανικού  καλίου σε αλκαλικό περιβάλλον , λαμβάνεται  διοξείδιο του μαγγανίου . Το τελευταίο  καθώς και η περίσσεια του υπερμαγγανικού  καλίου ογκομετρούνται με ιωδιομετρία ,  αφού προηγουμένως το διάλυμα καταστεί όξινο .  Η συγκέντρωση των οξειδούμενων προσμίξεων  εκφράζεται σε μυρμηκικό οξύ .   4 . Αντιδραστήρια   4.1 . Ιωδιούχο κάλιο .   4.2 . Υπερμαγγανικό κάλιο 0,02 mol/l .   4.3 . Ανθρακικό νάτριο ( άνυδρο ) .   4.4 . Θειοθειϊκό νάτριο , 0,1 mol/l .   4.5 . Διάλυμα αμύλου ( περίπου 1 % m/v ) .   4.6 . Αραιωμένο διάλυμα θειϊκού οξέος :  90 ml θειϊκού οξέος ( ρ20 = 1,84 g/ml )  στο οποίο προστίθεται νερό μέχρι το 11 .   5 . Συσκευές   5.1 . Ζέον υδρόλουτρο .   5.2 . Αναλυτικός ζυγός .   6 . Εκτέλεση του πειράματος   Στην περίπτωση που το προς ανάλυση  δείγμα παρουσιάζεται με τη μορφή  ελεύθερου οξέος , 10 g , ζυγιζόμενα  με προσέγγιση 10 mg , διαλύονται σε  70 ml νερού , όπου προστίθεται διάλυμα ,  περιέχον 10 g άνυδρου ανθρακικού νατρίου  ( 4.3 ) διαλυμένου σε 30 ml νερού . Αν το  δείγμα παρουσιάζεται με τη μορφή άλατος ,  10 g , ζυγισμένα με προσέγγιση 10 mg ,  διαλύονται σε 100 ml νερού όπου προστίθεται  1 g άνυδρου ανθρακικού νατρίου ( 4.3 )  αναδεύοντας μέχρι πλήρους διαλύσεως .  Προστίθεται 20 ml υπερμαγγανικού καλίου  0,02 mol/l ( 4.2 ) και το όλο διάλυμα  θερμαίνεται σε ζέον υδρόλουτρο επί  15 λεπτά . Το διάλυμα αφήνεται να ψυχθεί  και στη συνέχεια προστίθενται 50 ml  αραιού θειϊκού οξέος και ( 4.6 ) 0,5 g  ιωδιούχου καλίου ( 4.1 ) Το μείγμα  αναδεύεται μέχρι διαλύσεως του ιζήματος  του διοξειδίου του μαγγανίου . Ογκομετρείται  με διάλυμα θειϊκού νατρίου 0,1 mol/l  ( 4.4 ) μέχρις ότου το διάλυμα χρωσθεί ελαφρώς  κίτρινο , οπότε προστίθενται μερικώς  σταγόνες διαλύματος αμύλου ( 4.5 )  και συνεχίζεται η ογκομέτρηση μέχρι  πλήρους αποχρωματισμού .   7 . Διατύπωση των αποτελεσμάτων   7.1 . Τύπος και τρόπος υπολογισμού   Το ποσοστό μυρμηκικού οξέος , μυρμηκικών  αλάτων και άλλων οξειδούμενων προσμίξεων  υπολογίζεται σε μυρμηκικό οξύ βάσει  του κατωτέρου τύπου :    ( 2,3 b/m0 ) x ( 100a/b - V )   όπου :   a = μοριακότητα του υπερμαγγανικού καλίου ,   b = μοριακότητα του θειοθειϊκού νατρίου ,   m0 = αρχική μάζα του δείγματος σε  γραμμάρια ,   V = όγκος , σε ml , του θειοθειϊκού νατρίου  ( 0,1 mol/l ) που χρησιμοποιείται για  την ογκομέτρηση .   7.2 . Επαναληπτικότητα   Η διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων  δύο παράλληλων προσδιορισμών , που  πραγματοποιούνται συγχρόνως , υπό τις ίδιες  συνθήκες , από το ίδιο άτομο και με το  ίδιο μείγμα , δεν πρέπει να υπερβαίνει τα  5 mg για 100 g δείγματος .   8 . Παρατηρήσεις   8.1 . Σε 10 g δείγματος , 11,3 ml  θειοθεϊκού νατρίου 0,1 mol/l  ισοδυναμούν με 0,2 % μυρμηκικού οξέος .   8.2 . Απουσία μυρμηκικών αλάτων , ο  όγκος του θειοθεϊκού νατρίου ανέρχεται σε  20 ml , αλλά αν υπάρχει πάνω από  0,27 % ( m/m ) μυρμηκικού οξέος , η  περίσσεια KMnO4 δεν επαρκεί και ο  λαμβανόμενος όγκος του θειοθεϊκού οξέος  σταθεροποιείται στα 8 ml . Στην περίπτωση  αυτή , επαναλάβατε τον προσδιορισμό  χρησιμοποιώντας μικρότερη ποσότητα δείγματος .   ΜΕΘΟΔΟΣ 3   ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΜΗ ΠΤΗΤΙΚΩΝ ΟΥΣΙΩΝ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ  ΠΡΟΠΙΟΝΙΚΟΥ ΟΞΕΟΣ ( Ε 280 )   1 . Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής   Η μέθοδος επιτρέπει τον ποσοτικό  προσδιορισμό των μη πτητικών ουσίων εντός  του προπιονικού οξέος ( Ε 280 ) .   2 . Ορισμός   Με τη μέθοδο που περιγράφεται κατωτέρω  προσδιορίζεται η περιεκτικότητα του προπιονικού  οξέος σε μη πτητικές ουσίες .   3 . Αρχή   Το δείγμα εξατμίζεται και ξηραίνεται  στους 103 ± 2 ° C . Το ίζημα αναλύεται  με βαρυμετρία .   4 . Συσκευές   4.1 . Κάψα από διοξείδιο του πυριτίου  ή λευκόχρυσο , για 100 g δείγματος .   4.2 . Ηλεκτρικός κλίβανος , ρυθμισμένος  στους 103 ± 2 ° C .   4.3 . Αναλυτικός ζυγός .   4.4 . Ζέον υδρόλουτρο .   4.5 . Ξηραντήρας με Silica gel  ( SiO2 ) σε άνυδρη κατάσταση ή με  άλλο αντίστοιχο υγροσκοπικό μέσο και  εφοδιασμένος με δείκτη υγρασίας .   5 . Εκτέλεση του πειράματος   Ζυγίζονται 100 g περίπου προπιονικού  οξέος με προσέγγιση 0,1 g σε κάψα  ( 4.1 ) που έχει ξηρανθεί καταλλήλως και  της οποίας έχει προσδιορισθεί η τάρα .  Εντός ζέοντος υδρόλουτρου και κάτω  από απαγωγέα υφίσταται εξάτμιση .  Όταν εξατμιστεί όλο το προπιονικό οξύ , το  υπόλειμμα υφίσταται ξήρανση επί 1 ώρα  εντός κλιβάνου ( 4.2 ) στους 103 ± 2 ° C .  Στη συνέχεια τοποθετείται σε ξηραντήρα μέχρις  ότου ψυχθεί . Ζυγίζεται . Η όλη διαδικασία  επαναλαμβάνεται μέχρις ότου η διαφορά  μεταξύ δύο διαδοχικών ζυγίσεων δεν  υπερβαίνει τα 0,5 mg : Υποθέτοντας  μία πιθανή αύξηση της μάζας , για τον  υπολογισμό θα ληφθεί υπόψη ο μικρότερος  αριθμός που θα καταγραφεί .   6 . Διατύπωση των αποτελεσμάτων   6.1 . Τύπος και τρόπος υπολογισμού   Η επί τοις εκατό περιεκτικότητα του  δείγματος σε μη πτητικές ουσίες  υπολογίζεται βάσει του κατωτέρω τύπου :    ( 100 x m1 ) /m0   όπου :   m1 = μάζα του υπολείμματος της εξατμίσεως ,  σε γραμμάρια ,   m0 = αρχική μάζα της ποσότητας του  δείγματος που χρησιμοποιήθηκε , σε  γραμμάρια .   6.2 . Επαναληπτικότητα   Η διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων  δύο παράλληλων προσδιορισμών που πραγματοποιούνται  συγχρόνως , υπό τις ίδιες συνθήκες , από  το ίδιο άτομο και με το ίδιο δείγμα , δεν  πρέπει να υπερβαίνει τα 5 mg για  100 g δείγματος .   ΜΕΘΟΔΟΣ 4   ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΜΑΖΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΞΗΡΑΝΣΗ ΤΟΥ  ΝΙΤΡΩΔΟΥΣ ΝΑΤΡΙΟΥ ( Ε 250 )   1 . Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής   Η μέθοδος επιτρέπει τον προσδιορισμό  της απώλειας μάζας κατά την ξήρανση του  νιτρώδους νατρίου ( Ε 250 ) .   2 . Ορισμός   Με τη μέθοδο που περιγράφεται κατωτέρω  προσδιορίζεται η περιεκτικότητα σε υγρασία  του νιτρώδους νατρίου , η οποία  αντιστοιχεί στην απώλεια μάζας του  τελευταίου .   3 . Αρχή   Προσδιορισμός της απώλειας μάζας μετά  από θέρμανση στους 103 ± 2 ° C .   4 . Συσκευές   4.1 . Ηλεκτρικός κλίβανος , ρυθμισμένος  στους 103 ± 2 ° C .   4.2 . Γυάλινο σκευος με επίπεδο πυθμένα ,  διαμέτρου 60-80 mm και με τοιχώματα  ύψους τουλάχιστον 25 mm , εφοδιασμένο με  καπάκι .   4.3 . Ξηραντήρας με Silika gel  ( SiO2 ) σε άνυδρη κατάσταση ή με άλλο  αντίστοιχο υγροσκοπικό μέσο και  εφοδιασμένος με δείκτη υγρασίας .   4.4 . Αναλυτικός ζυγός .   5 . Εκτέλεση του πειράματος   Αφαιρείται το καπάκι του γυάλινου σκεύους  ( 4.2 ) και σκεύος και καπάκι τοποθετούνται  επί μία ώρα εντός κλιβάνου ( 4.1 ) ,  ρυθμισμένου στους 103 ± 2 ° C . Το  καπάκι επανατοποθετείται επί του σκεύους ( 4.2 )  και αφήνονται να ψυχθούν , μέχρις ότου  φτάσουν τη θερμοκρασία του περιβάλλοντος ,  μέσα σε ξηραντήρα ( 4.3 ) . Το σκευος με  το καπάκι του ( 4.2 ) ζυγίζονται με  προσέγγιση 10 mg . Εντός του σκεύους ,  με το καπάκι του , ζυγίζονται 10 g  δείγματος με προσέγγιση 10 mg . Αφού  αφαιρεθεί το καπάκι , σκεύος και καπάκι  τοποθετούνται επί μία ώρα σε κλίβανο ( 4.1 ) ,  ρυθμισμένο στους 103 ± 2 ° C . Το καπάκι  τοποθετείται επί του σκεύους , που  αφήνεται να ψυχθεί , μέσα στον ξηραντήρα  ( 4.3 ) , επί μία ώρα μέχρις ότου φτάσει  τη θερμοκρασία του περιβάλλοντος . Στη  συνέχεια ζυγίζεται με προσέγγιση 10 mg . Οι  τρεις τελευταίες διαδικασίες ( θέρμανση , ψύξη ,  ζύγιση ) επαναλαμβάνονται μέχρις ότου η  διαφορά μάζας μεταξύ δύο διαδοχικών μετρήσεων  δεν υπερβαίνει τα 10 mg . Υποθέτοντας  τυχόν αύξηση της μάζας , για τον υπολογισμό  θα ληφθεί υπόψη ο μικρότερος αριθμός  που θα καταγραφεί .   6 . Διατύπωση των αποτελεσμάτων   6.1 . Τύπος και τρόπος υπολογισμού   Η επί τοις εκατό ( m/m ) απώλεια  μάζας του δείγματος , κατά την ξήρανση ,  υπολογίζεται βάσει του κατωτέρω τύπου :    ( 100 x ( m2 - m3 ) ) / ( m2 - m1 )   όπου :   m1 = η μάζα του σκεύους , σε γραμμάρια ,   m2 = η μάζα , σε γραμμάρια , του  σκεύους μαζί με το δείγμα , πριν από  την ξήρανση ,   m3 = η μάζα , σε γραμμάρια , του σκεύους  μαζί με το δείγμα , μετά την ξήρανση .   6.2 . Επαναληπτικότητα   Η διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων  δύο παράλληλων προσδιορισμών , που πραγματοποιούνται  συγχρόνως , υπό τις ίδιες συνθήκες , από  το ίδιο άτομο και με το ίδιο δείγμα , δεν  πρέπει να υπερβαίνει τα 100 mg για  100 g δείγματος .   ΜΕΘΟΔΟΣ 5   ΑΝΙΧΝΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΑΛΙΚΥΛΙΚΟΥ ΟΞΕΟΣ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ  π-ΥΔΡΟΞΥ-ΒΕΝΖΟΪΚΟΥ ΑΙΘΥΛΕΣΤΕΡΑ ( Ε 214 ) , ΤΟΥ ΜΕΤΑ  ΝΑΤΡΙΟΥ ΠΑΡΑΓΩΓΟΥ ΤΟΥ π-ΥΔΡΟΞΥ-ΒΕΝΖΟΪΚΟΥ  ΑΙΘΥΛΕΣΤΕΡΑ ( Ε 215 ) , ΤΟΥ π-ΥΔΡΟΞΥ-ΒΕΝΖΟΪΚΟΥ  ΠΡΟΠΥΛΕΣΤΕΡΑ-κ ( Ε 216 ) , ΤΟΥ ΜΕΤΑ ΝΑΤΡΙΟΥ  ΠΑΡΑΓΩΓΟΥ ΤΟΥ π-ΥΔΡΟΞΥ-ΒΕΝΖΟΪΚΟΥ ΠΡΟΠΥΛΕΣΤΕΡΑ-κ  ( Ε 217 ) , ΤΟΥ π-ΥΔΡΟΞΥ-ΒΕΝΖΟΪΚΟΥ ΜΕΘΥΛΕΣΤΕΡΑ ( Ε 218 )  ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΕΤΑ ΝΑΤΡΙΟΥ ΠΑΡΑΓΩΓΟΥ ΤΟΥ π-ΥΔΡΟΞΥ-ΒΕΝΖΟΪΚΟΥ  ΜΕΘΥΛΕΣΤΕΡΑ ( Ε 219 )   1 . Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής   Η μέθοδος επιτρέπει την ανίχνευση του  σαλικυλικού οξέος εντός του π-υδροξυ-βενζοϊκού  αιθυλεστέρα ( Ε 214 ) , του π-υδροξυ-βενζοϊκού  προπυλεστέρα-κ ( Ε 216 ) , του π-υδροξυ-βενζοϊκού  μεθυλεστέρα ( Ε 218 ) και των μετά νατρίου  παραγώγων αυτών ( Ε 215 , Ε 217 και Ε 219 ) .   2 . Ορισμός   Με τη μέθοδο που περιγράφεται κατωτέρω  προσδιορίζεται το όριο ανιχνεύσεως του  σαλυκιλικού οξέος .   3 . Αρχή   Διάλυμα σαλικυλικού οξέος λαμβάνει ,  παρουσία εναμμωνίου θειϊκού σιδήρου ( III ) ,  μωβ χροιά , της οποίας η ένταση συγκρίνεται  με εκείνη του διαλύματος αναφοράς .   4 . Αντιδραστήρια   4.1 . Διάλυμα 0,2 % ( m/v ) εναμμωνίου  θειϊκού σιδήρου ( III ) : 0,2 g  εναμμωνίου θειϊκού σιδήρου ( III )  με 12 μόρια κρυσταλλικού νερού διαλύονται  σε 50 ml νερού προστίθενται 10 ml  νιτρικού οξέος αραιωμένου προς 10 %  ( v/v ) και στη συνέχεια προστίθεται νερό  μέχρι τα 100 ml .   4.2 . Αιθανόλη , 95 % ( v/v ) .   4.3 . Διάλυμα σαλικυλικού οξέος  περιεκτικότητος 0,1 g/l .   4.4 . Θειϊκό οξύ , 1 mol/l .   5 . Συσκευές   5.1 . Σωλήνας Nessle ολικής  χωρητικότητας 60 ml περίπου , βαθμολογημένος  μέχρι τα 50 ml .   6 . Εκτέλεση του πειράματος   6.1 . Δείγματα του π-υδροξυ-βενζοϊκού  αιθυλεστέρα , του π-υδροξυ-βενζοϊκού  προπυλεστέρα-κ και του π-υδροξυ-βενζοϊκού  μεθυλεστέρα   6.1.1 . 0,1 g του προς ανάλυση  δείγματος , που ζυγίστηκε με προσέγγιση 1 mg  διαλύεται εντός 10 ml αιθανόλης 95 %  ( v/v ) ( 4.2 ) . Το διάλυμα αυτό  μεταφέρεται σε βαθμολογημένο σωλήνα  Nessler ( 5.1 ) και προστίθεται νερό  μέχρι τα 50 ml . Μετά από ανατάραξη  του μείγματος προστίθεται 1 ml διαλύματος  εναμμωνίου θειϊκού σιδήρου ( III )  ( 4.1 ) . Το μείγμα αναταράζεται εκ νέου  και αφήνεται να ηρεμήσει επί ένα  λεπτό .   6.1.2 . Κατά τον ίδιο τρόπο ετοιμάζεται  διάλυμα αναφοράς , όπως περιγράφεται στο 6.1.1  χρησιμοποιώντας 1 ml από το διάλυμα  του σαλικυλικού οξέος ( 4.3 ) αντί και  στη θέση του δείγματος .   6.1.3 . Γίνεται σύγκριση μεταξύ της χροιας  του δοκιμαστικού σωλήνα που περιέχει το προς  ανάλυση δείγμα και εκείνης του διαλύματος  αναφοράς .   6.2 . Δείγματα των μετά νατρίου παραγώγων  του π-υδροξυ-βενζοϊκού μεθυλεστέρα , αιθυλεστέρα  και κ-προπυλεστέρα .   6.2.1 . Επαναλαμβάνεται η διαδικασία που  περιγράφεται στο 6.1.1 καθιστώντας το  διάλυμα όξινο ( pH = 5 ) με προσθήκη  θειϊκού οξέος 1 mol/I ( 4.4 ) πριν  από την αραίωση μέχρι 50 ml .   6.2.2 . Επαναλαμβάνεται η διαδικασία που  περιγράφεται στο 6.1.2 .   6.2.3 . Επαναλαμβάνεται η διαδικασία που  περιγράφεται στο 6.1.3 .   7 . Διατύπωση των αποτελεσμάτων   7.1 . Ερμηνεία της δοκιμασίας ανιχνεύσεως   Αν η μωβ χροιά του δοκιμαστικού σωλήνα που  περιέχει το προς ανάλυση δείγμα είναι  πιο έντονη από εκείνη του διαλύματος  αναφοράς το πείραμα θεωρείται ότι έχει  θετικά αποτελέσματα και το δείγμα περιέχει  πλέον του 0,1 % σαλικυλικού οξέος .   7.2 . Ευαισθησία   Το όριο ανιχνεύσεως , που μπορεί να  προσδιοριστεί με τη μέθοδο αυτή , είναι  30 mg σαλικυλικού οξέος για 100 g  δείγματος .   7.3 . Παρατήρηση   Τα αποτελέσματα δύο παράλληλων  προσδιορισμών που πραγματοποιήθηκαν συγχρόνως ,  υπό τις ίδιες συνθήκες , από το ίδιο  άτομο και με το ίδιο δείγμα , πρέπει να  είναι ταυτόσημα .   ΜΕΘΟΔΟΣ 6   ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΟΞΙΚΟΥ ΟΞΕΟΣ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ  ΔΙΟΞΙΚΟΥ ΝΑΤΡΙΟΥ ( Ε 262 )   1 . Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής   Η παρούσα μέθοδος επιτρέπει την  ανίχνευση οξικού οξέος εντός του  διοξικού νατρίου ( Ε 262 ) .   2 . Ορισμός   Με τη μέθοδο που περιγράφεται κατωτέρω  προσδιορίζεται η περιεκτικότητα σε οξικό  οξύ .   3 . Αρχή   Εξουδετέρωση του οξικού οξέος με  καυστικό νάτριο παρουσία φαινολοφθαλεΐνης .   4 . Αντιδραστήρια   4.1 . Διάλυμα 1 % ( m/v ) φαινολοφθαλεΐνης  με αιθανόλη .   4.2 . Καυστικό νάτριο 1 mol/l .   5 . Συσκευές   5.1 . Αναλυτικός ζυγός .   6 . Εκτέλεση του πειράματος   Ζυγίζονται 3 g περίπου του προς ανάλυση  δείγματος , με προσέγγιση 1 mg και  διαλύονται εντός 50 ml νερού .  Προστίθενται δύο έως τρεις σταγόνες  διαλύματος φαινολοφθαλεΐνης ( 4.1 ) και  γίνεται ογκομέτρηση με καυστικό νάτριο  1 mol/l ( 4.2 ) μέχρις ότου η κόκκινη  χροιά που οφείλεται στη μετατροπή  της φαινολοφθαλεΐνης διατηρηθεί επί πέντε  δευτερόλεπτα .   7 . Διατύπωση των αποτελεσμάτων   7.1 . Τύπος και τρόπος υπολογισμού   Η επί τοις εκατό ( m/m ) περιεκτικότητα  του δείγματος σε οξικό οξύ υπολογίζεται  βάσει του κατωτέρω τύπου .    ( 6,005 x V x c ) /m0   όπου :   V = ο όγκος , σε ml , του διαλύματος  καυστικού νατρίου που χρησιμοποιήθηκε για  την ογκομέτρηση ( 4.2 . ) ,  c = η μοριακότητα του διαλύματος του  καυστικού νατρίου , σε mol/l ,   m0 = η αρχική μάζα , σε γραμμάρια ,  του δείγματος .   7.2 . Επαναληπτικότητα   Η διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων δύο  παράλληλων προσδιορισμών , που πραγματοποιούνται  συγχρόνως , υπό τις ίδιες συνθήκες , από  το ίδιο άτομο και με το ίδιο δείγμα , δεν  πρέπει να υπερβαίνει τα 500 mg για  100 g δείγματος .   8 . Παρατήρηση   Απαιτούνται 20 ml καυστικού νατρίου  1 mol/l για την ογκομέτρηση 3 g  δείγματος που περιέχει 40 % οξικό οξύ .   ΜΕΘΟΔΟΣ 7   ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΟΞΙΚΟΥ ΝΑΤΡΙΟΥ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΔΙΟΞΙΚΟΥ  ΝΑΤΡΙΟΥ ( Ε 262 )   1 . Αντικείμενο και πεδίο Εφαρμογής   Η παρούσα μέθοδος επιτρέπει τον  προσδιορισμό του οξικού νατρίου και του  νερού , υπό τη μορφή οξικών αλάτων ,  εντός του διοξικού νατρίου ( Ε 262 ) .   2 . Ορισμός   Με τον όρο « περιεκτικότητα σε οξικό  νάτριο » νοείται η περιεκτικότητα σε  οξικό νάτριο και νερό , εκφρασμένη  σε οξικό νάτριο , όπως προσδιορίζεται  από την κατωτέρω μέθοδο .   3 . Αρχή   Κατάλληλη αραίωση του δείγματος με  ψυχρό οξικό οξύ και ογκομέτρηση με  διάλυμα αναφοράς υπερχλωρικού οξέος  παρουσία δείκτου violet  cristallise .   4 . Αντιδραστήρια   4.1 . Ψυχρό οξικό οξύ ( ρ20 ° C =  1,049 g/ml για ογκομέτρηση σε μη υδατικό  περιβάλλον ) .   4.2 . Violet cristallise CI n 42555  υπό τη μορφή διαλύματος με 0,2 %  ( m/v ) εντός ψυχρού οξικού οξέος .   4.3 . Φθαλικό κάλιο , C8H5KO4 .   4.4 . Ανυδρίτης του οξικού οξέος  (CH3CO)2O .   4.5 . Υπερχλωρικό οξύ , 0,1 mol/l  εντός ψυχρού οξικού οξέος . Το διάλυμα  ετοιμάζεται και βαθμολογείται ως  ακολούθως :   Ζυγίζονται P g διαλύματος υπερχλωρικού  οξέος εντός βαθμολογημένης  σφαιρικής φιάλης των 1 000 ml εφοδιασμένου  με εσμυρισμένο γυάλινο πώμα .   Τα P g υπολογίζονται βάσει του τύπου :   P = 1 004,6/m   όπου :   m : η συγκέντρωση του υπερχλωρικού  οξέος επί τοις εκατό ( m/m ) ,  που προσδιορίζεται με ογκομέτρηση  ( 70-72 % ( m/m ) είναι η πιο κατάλληλη  συγκέντρωση ) .   Προστίθενται 100 ml περίπου ψυχρού  οξικού οξέος και στη συνέχεια Q g  σε μικρές διαδοχικές ποσότητες ανυδρίτου  του οξικού οξέος . Το μείγμα αναδεύεται  και ψύχεται συνεχώς κατά τη διάρκεια  των διεργασιών προσθήκης .   ’ = ( 567 x P ) - 5 695/a   όπου :   P = η ζυγισμένη ποσότητα σε  γραμμάρια του υπερχλωρικού οξέος ,   a = η επί τοις εκατό συγκέντρωση  ( m/m ) του ανυδρίτου του οξικού οξέος .   Η σφαιρική φιάλη σφραγίζεται και  αφήνεται επί 24 ώρες μακριά από το  φως . Προστίθεται κατόπιν αρκετό ψυχρό  οξικό οξύ για να ληφθεί διάλυμα  1 000 ml . Το διάλυμα που παρασκευάζεται  με τον τρόπο αυτό είναι σχεδόν άνυδρο .  Το διάλυμα ρυθμίζεται με φθαλικό κάλιο  κατά τον ακόλουθο τρόπο :   Ζυγίζονται περίπου 0,2 g φθαλικού καλίου ,  με προσέγγιση 0,1 mg , που έχουν υποστεί  κατάλληλη ξήρανση στους 110 ° C επί  δύο ώρες και διαλύονται εντός 25 ml  ψυχρού οξικού οξέος εντός κωνικής  φιάλης , θερμαίνοντας σιγά σιγά . Το  διάλυμα ψύχεται . Προστίθενται δύο σταγόνες  του διαλύματος που περιέχει 0,2 % ( m/v )  violet cristallise ( 4.2 )  εντός ψυχρού οξικού οξέος και  ογκομετρείται με διάλυμα υπερχλωρικού οξέος  μέχρις ότου το χρώμα του δείκτου μετατραπεί  σε ανοιχτό πράσινο .   Διεξάγεται τυφλή ογκομέτρηση με τον  ίδιο όγκο και το αριθμητικό αποτέλεσμα  του τυφλού προσδιορισμού αφαιρείται από εκείνο  του αρχικού προσδιορισμού . 20,42 mg φθαλικού  καλίου αντιστοιχούν σε 1 ml υπερχλωρικού  οξέος 0,1 mol/l .   5 . Συσκευές   5.1 . Αναλυτικός ζυγός .   6 . Εκτέλεση του πειράματος   Ζυγίζονται περίπου 0,2 g δείγματος με  προσέγγιση 0,5 mg και διαλύονται εντός  50 ml ψυχρού οξέος ( 4.1 ) . Προστίθενται  μερικές σταγόνες του δείκτου violet  cristallise ( 4.2 ) και  το διάλυμα ογκομετρείται με διάλυμα  υπερχλωρικού οξέος 0,1 mol/l  ( 4.5 ) μέχρις ότου το χρώμα του δείκτου  αλλάξει προς ανοικτό πράσινο .   7 . Διατύπωση των αποτελεσμάτων   7.1 . Τύπος και τρόπος υπολογισμού   Η επί τοις εκατό ( m/m ) περιεκτικότητα  του δείγματος σε οξικό νάτριο , όπως  ορίζεται στο τμήμα 2 ( ορισμός ) ,  υπολογίζεται βάσει του κατωτέρω τύπου :    ( 8,023 x V x c ) /m0   όπου :   V = ο όγκος του υπερχλωρικού οξέος  ( 4.5 ) που χρησιμοποιήθηκε για την  ογκομέτρηση ,   c = η μοριακότητα του υπερχλωρικού  οξέος ( 4.5 ) ,   m0 = η αρχική μάζα του δείγματος σε  γραμμάρια .   7.2 . Επαναληπτικότητα   Η διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων  δύο παράλληλων προσδιορισμών , που  πραγματοποιούνται συγχρόνως , υπό τις  ίδιες συνθήκες , από το ίδιο άτομο και  με το ίδιο δείγμα , δεν πρέπει να  υπερβαίνει τα 1,5 g για 100 g δείγματος .   8 . Παρατηρήσεις   Τα αντιδραστήρια που χρησιμοποιούνται  στη μέθοδο αυτή είναι τοξικά και  εκρηκτικά . Πρέπει λοιπόν να χρησιμοποιούνται  με προσοχή .   ΜΕΘΟΔΟΣ 8   ΑΝΙΧΝΕΥΣΗ ΤΩΝ ΑΛΔΕΫΔΩΝ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΣΟΡΒΙΚΟΥ  ΟΞΕΟΣ ( Ε 200 ) , ΤΩΝ ΜΕΤΑ ΝΑΤΡΙΟΥ , ΚΑΛΙΟΥ ,  Η ΑΣΒΕΣΤΙΟΥ ΣΟΡΒΙΚΩΝ ΑΛΑΤΩΝ ( Ε 201 , Ε 202 ,  Ε 203 ) ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΡΟΠΙΟΝΙΚΟΥ ΟΞΕΟΣ ( Ε 280 )   1 . Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής   Η παρούσα μέθοδος επιτρέπει την  ανίχνευση των αλδεϋδών , εκφρασμένων  σε φορμαλδεΰδη , εντός :    - του σορβικού οξέος ( Ε 200 ) ,    - των μετά νατρίου , καλίου ή ασβεστίου  σορβικών αλάτων ( Ε 201 , Ε 202 , Ε 203 ) ,    - του προπιονικού οξέος ( Ε 280 ) .   2 . Ορισμός   Προσδιορισμός του ορίου ανιχνεύσεως . Η  συγκέντρωση των αλδεϋδών , εκφρασμένη  σε φορμαλδεΰδη , λαμβάνεται με τη μέθοδο  που περιγράφεται κατωτέρω .   3 . Αρχή   Αντίδραση των αλδεϋδών του προς  ανάλυση διαλύματος με το αντιδραστήριο  Schiff και σύγκριση της εντάσεως  της κόκκινης χροιάς διαλύματος φορμαλδεΰδης ,  διάλυμα αναφοράς , που περιέχει το  αντιδραστήριο Schiff .   4 . Αντιδραστήρια   4.1 . Διάλυμα αναφοράς που περιέχει  0,01 mg φορμαλδεΰδης ανά ml , που  παρασκευάζεται δια διαλύσεως πυκνού  διαλύματος φορμαλδεΰδης ( 400 mg/ml ) .   4.2 . Αντιδραστήριο Schiff .   5 . Εκτέλεση του πειράματος   5.1 . Ζυγίζεται 1 g δείγματος με  προσέγγιση 1 mg . Προστίθενται 100 ml  νερού . Το διάλυμα αναταράσσεται . Αν  θεωρηθεί αναγκαίο το διάλυμα διηθείται και  προτίθεται σε 1 ml του διηθήματος ή  του διαλύματος 1 ml αντιδραστηρίου  Schiff ( 4.2 ) . Αλλούθε , σε 1 ml  του διαλύματος αναφοράς που περιέχει τη  φορμαλδεΰδη ( 4.1 ) προστίθεται 1 ml του  αντιδραστηρίου Schiff ( 4.2 )   5.2 . Η χροιά του διαλύματος που  περιέχει το προς ανάλυση δείγμα  συγκρίνεται με εκείνη του διαλύματος  αναφοράς .   6 . Διατύπωση των αποτελεσμάτων   6.1 . Ερμηνεία της δοκιμασίας ανιχνεύσεως   Αν η κόκκινη χροιά του δοκιμαστικού σωλήνα  που περιέχει το προς ανάλυση δείγμα  είναι πιο έντονη από εκείνη του  δοκιμαστικού σωλήνα που περιέχει το  διάλυμα αναφοράς , η δοκιμασία είναι  θετική και το δείγμα περιέχει πλέον του  0,1 % αλδεΰδης εκφρασμένης σε φορμαλεΰδη .   6.2 . Ευαισθησία   Το όριο ανιχνεύσεως , που μπορεί  να προσδιοριστεί με τη μέθοδο αυτή ,  είναι 30 mg φορμαλδεΰδης για 100 g  δείγματος .   6.3 . Παρατήρηση   Τα αποτελέσματα δύο παράλληλων  προσδιορισμών , που πραγματοποιήθηκαν συγχρόνως ,  υπό τις ίδιες συνθήκες , από το ίδιο  άτομο και με το ίδιο δείγμα , πρέπει να  είναι ταυτόσημα .   ΜΕΘΟΔΟΣ 9   ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΔΕΙΚΤΟΥ ΥΠΕΡΟΞΕΙΔΙΩΝ ΤΩΝ ΛΕΚΙΘΙΝΩΝ  ( Ε 322 )   1 . Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής   Η παρούσα μέθοδος επιτρέπει τον  προσδιορισμό του δείκτου υπεροξειδίων των  λεκιθινών ( Ε 322 ) .   2 . Ορισμός   Με τη μέθοδο που περιγράφεται κατωτέρω  προσδιορίζεται ο δείκτης υπεροξειδίων των  λεκιθινών .   3 . Αρχή   Οξείδωση του ιωδιούχου καλίου από  τα υπεροξείδια των λεκιθινών και ογκομέτρηση  του ελευθερούμενου ιωδίου με θειοθειϊκό  νάτριο .   4 . Αντιδραστήρια   4.1 . Ψυχρό οξικό οξύ .   4.2 . Χλωροφόρμιο .   4.3 . Ιωδιούχο κάλιο .   4.4 . Θειοθειϊκό νάτριο 0,1 mol/l  η 0,01 mol/l .   4.5 . Διάλυμα αμύλου ( περίπου 1 % m/v ) .   5 . Συσκευές   5.1 . Αναλυτικός ζυγός .   5.2 . Συσκευή ( βλέπε σχήμα ) που αποτελείται  από :   5.2.1 . σφαιρική φιάλη ( με σφαιρικό  πυθμένα ) , χωρητικότητος 100 ml .   5.2.2 . κάθετο ψυκτήρα .   5.2.3 . γυάλινο σωλήνα μήκους 250 mm  και εσωτερικής διαμέτρου 22 mm , με  εσμυρισμένα άκρα .   5.2.4 . μικρό ποτήρι ζέσεως , εξωτερικών  διαστάσεων : 35-50 mm ύψος και 20 mm  διάμετρος .   6 . Εκτέλεση του πειράματος   6.1 . Εντός σφαιρικής φιάλης 100 ml  ( 5.2.1 . ) τοποθετούνται 10 ml ψυχρού  οξικού οξέος ( 4.1 ) και 10 ml  χλωροφορμίου ( 4.2 ) . Τοποθετούνται ο γυάλινος  σωλήνας ( 5.2.3 ) και ο κάθετος ψυκτήρας  ( 5.2.2 ) .   Το μείγμα φέρεται βραδέως στο σημείο  βρασμού , επί δύο λεπτά , για να  απαλλαγεί από τον εν διαλύσει αέρα .  1 g ιωδιούχου καλίου ( 4.3 ) διαλύεται σε  1,3 ml νερού και το διάλυμα αυτό  προστίθεται στη σφαιρική φιάλη ( 5.2.1 )  φροντίζοντας να μη διακοπεί ο βρασμός . Αν  τη στιγμή αυτή εμφανιστεί μία κίτρινη  χροιά μέσα στη σφαιρική φιάλη , το  πείραμα θεωρείται ότι απέτυχε και πρέπει  να επαναληφθεί με προσφάτως παρασκευασθέντα  αντιδραστήρια .   6.2 . Στη συνέχεια , μετά από δύο  λεπτά βρασμού , προστίθεται στη σφαιρική  φιάλη ( 5.2.1 ) 1 g του προς ανάλυση  δείγματος , ζυγισμένο με προσέγγιση 1 mg ,  φροντίζοντας και πάλι να μη διακοπεί ο  βρασμός . Για το σκοπό αυτό το δείγμα  τίθεται σε μικρό ποτήρι ζέσεως ( 5.2.4 ) που  εισάγεται εντός της σφαιρικής φιάλης  από το γυάλινο σωλήνα ( 5.2.3 ) με τη  βοήθεια σύρματος του οποίου το κάτω  άκρο προσαρμόζεται στο εν λόγω ποτήρι  ζέσεως ( βλ. σχημα ) . Ο ψυκτήρας μπορεί  να απομακρυνθεί όσο διαρκεί η ταχεία αυτή  δοκιμασία . Ο βρασμός διατηρείται επί  τρία - τέσσερα ακόμα λεπτά . Στη  συνέχεια παύει η θέρμανση , απομακρύνεται  αμέσως ο ψυκτήρας ( 5.2.2 ) και προστίθενται  ταχέως 50 ml νερού από το γυάλινο  σωλήνα ( 5.2.3 ) . Αφαιρείται ο γυάλινος  σωλήνας ( 5.2.3 ) και ψύχεται η σφαιρική  φιάλη ( 5.2.1 ) κάτω από τρεχούμενο νερό  μέχρις ότου φτάσει στη θερμοκρασία δωματίου .  Ογκομετρείται με θειοθειϊκό νάτριο  ( 0,1 mol/l η 0,01 mol/l ) ( 4.4 )  μέχρις ότου αποχρωματιστεί το υδάτινο  στρώμα . Ακριβώς πριν από το τέλος  της ογκομετρήσεως προστίθεται 1 ml  διαλύματος αμύλου ( 4.5 ) και η  ογκομέτρηση συνεχίζεται μέχρις ότου εξαφανιστεί  η μπλέ χροιά . Κατά τη διάρκεια της  ογκομετρήσεως , η σφαιρική φιάλη ( 5.2.1 )  αναταράζεται καλά ώστε να εξέλθει  πλήρως το ιώδιο από το μη υδάτινο  στρώμα .   6.3 . Να εκτελεσθεί τυφλή ογκομέτρηση  σύμφωνα με το 6.1 και 6.2 .   7 . Διατύπωση των αποτελεσμάτων   7.1 . Τύπος και τρόπος υπολογισμού   Ο δείκτης υπεροξειδίων του δείγματος ,  σε χιλιοστοϊσοδύναμα ανά χιλιόγραμμο  υπολογίζεται βάσει του τύπου :    ( 1 000 x α x ( V1 - V2 ) ) /m0   όπου :   V1 = ο όγκος , σε ml , του διαλύματος  του θειοθειϊκού άλατος που χρησιμοποιήθηκε  για την ογκομέτρηση του δείγματος  σύμφωνα με το ( 6.2 ) ,   V2 = ο όγκος , σε ml , του διαλύματος  του θειοθειϊκού άλατος που χρησιμοποιήθηκε  για τον τυφλό προσδιορισμό σύμφωνα με  το ( 6.3 ) ,   a = η συγκέντρωση του διαλύματος του  θειοθειϊκού νατρίου σε mol/l ,   m0 = η αρχική μάζα του δείγματος  σε γραμμάρια .   7.2 . Επαναληπτικότητα   Η διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων δύο  παράλληλων προσδιορισμών που πραγματοποιούνται  συγχρόνως , υπό τις ίδιες συνθήκες , από  το ίδιο άτομο και με το ίδιο δείγμα , δεν  πρέπει να υπερβαίνει τα 0,5 χιλιοστοϊσοδύναμα  ανά χιλιόγραμμο του δείγματος .   8 . Παρατηρήσεις   8.1 . Η εκλογή της συγκεντρώσεως του  χρησιμοποιούμενου θειοθειϊκού νατρίου εξαρτάται  από το αποσκοπούμενο αποτέλεσμα . Αν  χρησιμοποιηθούν λιγότερα από 0,5 ml  διαλύματος θειοθειϊκού νατρίου 0,1 mol/l ,  ο προσδιορισμός επαναλαμβάνεται χρησιμοποιώντας  διάλυμα θειοθειϊκού άλατος 0,01 mol/l .   8.2 . Η ανάλυση εκτελείται μακριά από  το έντονο φως .   Συσκευή για τον προσδιορισμό του δείκτου  υπεροξειδίων των λεκιθινών : Βλέπε Ε.Ε.   ΜΕΘΟΔΟΣ 10   ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΟΤΗΤΟΣ ΤΩΝ ΛΕΚΙΘΙΝΩΝ  ( Ε 322 ) ΣΕ ΑΔΙΑΛΥΤΕΣ ΣΤΟ ΤΟΛΟΥΟΛΙΟ ΟΥΣΙΕΣ   1 . Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής   Η παρούσα μέθοδος επιτρέπει τον  προσδιορισμό των αδιάλυτων στο τουλουόλιο  ουσίων εντός των λεκιθινών ( Ε 322 ) .   2 . Ορισμός   Με τη μέθοδο που περιγράφεται κατωτέρω  προσδιορίζεται η περιεκτικότητα σε ουσίες  αδιάλυτες στο τουλουόλιο .   3 . Αρχή   Διήθηση των αδιάλυτων στο τολουόλιο  προσμίξεων και ξήρανση του υπολείμματος .   4 . Αντιδραστήρια   4.1 . Τολουόλιο .   5 . Συσκευές   5.1 . Ηθμός από φρυγμένο γυαλί G 3  των 30 ml ή ισοδυνάμου μεγέθους πόρων .   5.2 . Θερμοηλεκτρικός κλίβανος , ρυθμισμένος  στους 103 ± 2 ° C .   5.3 . Υδρόλουτρο του οποίου η  θερμοκρασία δεν υπερβαίνει τους 60 ° C .   5.4 . Ξηραντήρας με Silica gel  ( SiO2 ) σε άνυδρη κατάσταση ή με  άλλο αντίστοιχο υγροσκοπικό μέσο και  εφοδιασμένος με δείκτη υγρασίας .   5.5 . Κωνική φιάλη των 500 ml .   5.6 . Αντλία κενού .   5.7 . Αναλυτικός ζυγός .   6 . Εκτέλεση του πειράματος   6.1 . Ο ηθμός από φρυγμένο γυαλί ,  των 30 ml ( 5.1 ) , υφίσταται ξήρανση  εντός κλιβάνου ρυθμισμένου στους  103 ± 2 ° C ( 5.2 ) . Ο ηθμός αφήνεται  να ψυχθεί σε ξηραντήρα ( 5.4 ) και ζυγίζεται .   6.2 . Αναδεύεται το δείγμα της λεκιθίνης  μετά από θέρμανση σε υδρόλουτρο ( 5.3 ) ,  εφ’ όσον αυτό έχει θεωρηθεί αναγκαίο .  Εντός κωνικής φιάλης ( 5.5 ) ζυγίζονται ,  με προσέγγιση 1 mg , περίπου 10 g του  δείγματος . Προστίθενται 100 ml  τολουολίου ( 4.1 ) και το μείγμα αναδεύεται  μέχρις ότου διαλυθεί όλη η λεκιθίνη . Το  διάλυμα διηθείται μέσω του ηθμού από  φρυγμένο γυαλί ( 5.1 ) , με 25 ml  τουλουολίου ( 4.1 ) εκπλύνεται η κωνική  φιάλη ( 5.5 ) . Τα διαλύματα εκπλύσεως  διηθούνται μέσω του ηθμού ( 5.1 ) . Η  διαδικασία αυτή επαναλαμβάνεται με νέα  ποσότητα 25 ml τολουαλίου ( 4.1 ) . Ο  ηθμός αφαιρείται και το τολουόλιο  απορροφάται υπό κενό .   6.3 . Ο ηθμός ( 5.1 ) με το υπόλειμμα  υφίστανται ξήρανση στους 103 ± 2 ° C  επί 2 ώρες στον κλίβανο ( 5.2 ) . Ο ηθμός  αφήνεται να ψηχθεί στον ξηραντήρα ( 5.4 )  και στη συνέχεια ζυγίζεται .   6.4 . Το 6.3 επαναλαμβάνεται μέχρις ότου  η διαφορά μεταξύ δύο διαδοχικών ζυγίσεων  δεν υπερβαίνει τα 0,5 mg .   Υποθέτοντας μία πιθανή αύξηση της μάζας ,  για τον υπολογισμό θα ληφθεί υπόψη ο  μικρότερος αριθμός που θα καταγραφεί .   7 . Διατύπωση των αποτελεσμάτων   7.1 . Τύπος και τρόπος υπολογισμού   Η περιεκτικότητα σε αδιάλυτες στο  τολουόλιο ουσίες υπολογίζεται βάσει  του τύπου :    ( 100 ( m2 - m1 ) ) /m0   όπου :   m1 = η μάζα του κενού ηθμού ( 6.1 )  εκφρασμένη σε γραμμάρια ,   m2 = η μάζα του ηθμού μαζί με το  υπόλειμμα ( 6.4 ) εκφρασμένη σε γραμμάρια ,   m0 = η αρχική μάζα του δείγματος  εκφρασμένη σε γραμμάρια .   7.2 . Επαναληπτικότητα   Η διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων  δύο παράλληλων προσδιορισμών , που  πραγματοποιούνται συγχρόνως , υπό τις  ίδιες συνθήκες , από το ίδιο άτομο και με  το ίδιο δείγμα , δεν πρέπει να υπερβαίνει  τα 30 mg για 100 g δείγματος .   ΜΕΘΟΔΟΣ 11   ΑΝΙΧΝΕΥΣΗ ΤΩΝ ΑΝΑΓΩΓΙΚΩΝ ΟΥΣΙΩΝ ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ  ΓΑΛΑΚΤΙΚΩΝ ΑΛΑΤΩΝ ΝΑΤΡΙΟΥ , ΚΑΛΙΟΥ ΚΑΙ ΑΣΒΕΣΤΙΟΥ  ( Ε 325 , Ε 326 , Ε 327 )   1 . Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής   Η μέθοδος επιτρέπει τον ποιοτικό  προσδιορισμό των αναγωγικών ουσίων :    - του γαλακτικού νατρίου ( Ε 325 ) ,    - του γαλακτικού καλίου ( Ε 326 ) και    - του γαλακτικού ασβεστίου ( Ε 327 ) .   2 . Ορισμός   Κατά το πείραμα προσδιορισμού του ορίου  ανιχνεύσεως με αναγωγή του αντιδραστηρίου  Fehling , το δείγμα αντιδρά με  το αντιδραστήριο Fehling υπό  τις συνθήκες που περιγράφονται κατωτέρω .   3 . Αρχή   Αναγωγή του αντιδραστηρίου Fehling  από αναγωγικές ουσίες . Παρόμοιες  ουσίες αποτελούνται γενικά από  αναγωγικά σάκχαρα .   4 . Αντιδραστήρια   4.1 . Αντιδραστήριο Fehling Α  ( διαλύονται 6,93 g ένυδρου θειϊκού χαλκού  ( CuSO4 · 5H2O ) εντός νερού  και προστίθεται νερό μέχρι τα 100 ml ) .   4.2 . Αντιδραστήριο Fehling Β  ( διαλύονται 34,6 g μετά νατρίου και  καλίου ένυδρο τρυγικό άλας ) ( KNaC4H4O6  · 4 H2O ) και 10 g καυστικού νατρίου  εντός νερού και προστίθεται νερό  μέχρι τα 100 ml ) .   5 . Εκτέλεση του πειράματος   Διαλύεται 1 g δείγματος , ζυγισμένου  με προσέγγιση 1 mg , εντός 10 ml  ζεστού νερού . Προστίθενται 2 ml αντιδραστηρίου  Fehling Α ( 4.1 ) και 2 ml  αντιδραστηρίου Fehling Β ( 4.2 ) .  Παρατηρείται αν επέρχεται αλλαγή της  χροιάς μετά από ζέση του μείγματος επί  ένα λεπτό . Η καθίζηση θειϊκού ασβεστίου  που συμβαίνει μερικές φορές δεν επηρεάζει  τη μέθοδο .   6 . Διατύπωση των αποτελεσμάτων   6.1 . Ερμηνεία της δοκιμασίας ανιχνεύσεως   Αν παρατηρηθεί αλλαγή του χρώματος μετά  τη ζέση ( 5 ) , η δοκιμασία είναι θετική  και επομένως υπάρχουν αναγωγικές ουσίες .   6.2 . Ευαισθησία   Το όριο ανιχνεύσεως των αναγωγικών  ουσίων είναι 100 mg γλυκόζης σε 100 g  δείγματος .   6.3 . Παρατηρήσεις   6.3.1 . Τα αποτελέσματα δύο παράλληλων  προσδιορισμών , που πραγματοποιήθηκαν  συγχρόνως , υπό τις ίδιες συνθήκες , από  το ίδιο άτομο και με το ίδιο δείγμα ,  πρέπει να είναι ταυτόσημα .   6.3.2 . Αν το δείγμα περιέχει 2 % γλυκόζη ,  τότε αντιδρά όλο το αντιδραστήριο  Fehling .   ΜΕΘΟΔΟΣ 12   ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΠΤΗΤΙΚΩΝ ΟΞΕΩΝ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ  ΟΡΘΟΦΩΣΦΟΡΙΚΟΥ ΟΞΕΟΣ ( Ε 338 )   1 . Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής   Η μέθοδος επιτρέπει την ανίχνευση  των πτητικών οξέων εντός του ορθοφωσφορικού  οξέος ( Ε 338 ) , εκφρασμένων σε οξικό  οξύ .   2 . Ορισμός   Με τη μέθοδο που περιγράφεται κατωτέρω  προσδιορίζεται η περιεκτικότητα σε  πτητικά οξέα , εκφρασμένων σε οξικό  οξύ .   3 . Αρχή   Διάλυση του δείγματος και απόσταξη του  διαλύματος . Ογκομέτρηση του αποστάγματος  με διάλυμα καυστικού νατρίου και υπολογισμός  της οξύτητος εκφρασμένης σε οξικό οξύ .   4 . Αντιδραστήρια   4.1 . Διάλυμα 1 % ( m/v ) φαινολοφθαλεΐνης  σε αιθανόλη .   4.2 . Καυστικό νάτριο , 0,01 mol/l .   5 . Συσκευές   5.1 . Σφαιρική φιάλη αποστάξεως με  ατμοπαγίδα .   6 . Εκτέλεση του πειράματος   Ζυγίζονται 60 g δείγματος με προσέγγιση  50 mg και τοποθετούνται εντός σφαιρικής  φιάλης αποστάξεως με ατμοπαγίδα ( 5.1 )  όπου προστίθενται 75 ml νερού που  έχει προσφάτως υποστεί ζέση και στη  συνέχεια έχει ψυχθεί , αναδεύεται το  διάλυμα και αποστάζονται 50 ml από  αυτό . Στο απόσταγμα προστίθενται μερικές  σταγόνες διαλύματος φαινολοφθαλεΐνης ( 4.1 )  και γίνεται ογκομέτρηση με διάλυμα καυστικού  νατρίου 0,01 mol/l ( 4.2 ) μέχρις ότου  η πρώτη κόκκινη χροιά διατηρηθεί επί  10 δευτερόλεπτα .   7 . Διατύπωση των αποτελεσμάτων   7.1 . Τύπος και τρόπος υπολογισμού   Η περιεκτικότητα σε πτητικά οξέα ,  εκφρασμένη σε mg/kg οξέος  υπολογίζεται βάσει του τύπου :    ( 600 x V ) /m0   όπου :   V = ο όγκος σε ml του διαλύματος  καυστικού νατρίου 0,01 mol/l που  χρησιμοποιήθηκε για την εξουδετέρωση ,   m0 = η μάζα σε γραμμάρια του δείγματος  του ορθοφωσφορικού οξέος .   7.2 . Επαναληπτικότητα   Η διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων δύο  παράλληλων προσδιορισμών , που πραγματοποιούνται  συγχρόνως , υπό τις ίδιες συνθήκες , από  το ίδιο άτομο και με το ίδιο δείγμα , δεν  πρέπει να υπερβαίνει το 1 mg για  100 g δείγματος .   ΜΕΘΟΔΟΣ 13   ΑΝΙΧΝΕΥΣΗ ΤΩΝ ΝΙΤΡΙΚΩΝ ΑΛΑΤΩΝ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ  ΟΡΘΟΦΩΣΦΟΡΙΚΟΥ ΟΞΕΟΣ ( Ε 338 )   1 . Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής   Η παρούσα μέθοδος επιτρέπει την  ανίχνευση των νιτρικών αλάτων εντός  του ορθοφωσφορικού οξέος ( Ε 338 ) .   2 . Ορισμός   Με τη μέθοδο που περιγράφεται κατωτέρω  προσδιορίζεται το όριο ανιχνεύσεως των  νιτρικών αλάτων εκφρασμένων σε νιτρικά  άλατα νατρίου .   3 . Αρχή   Σε όξινο περιβάλλον , που επιτυγχάνεται  με πυκνό διάλυμα θειϊκού οξέος , προστίθεται  στο δείγμα ινδικοκαρμίνιο . Αποχρωματισμός  με οξείδωση , οφειλόμενη σε οξειδούμενες  ουσίες και συγκεκριμένα στα νιτρικά άλατα .   4 . Αντιδραστήρια   4.1 . Διάλυμα ινδικοκαρμινίου περιεκτικότητος  0,18 % ( m/v ) : διαλύονται 0,18 g  ινδικου-διθειϊκού νατρίου εντός 100 ml  νερού .   4.2 . Διάλυμα 0,05 % ( m/v ) χλωριούχου  νατρίου .   4.3 . Πυκνό θειϊκό οξύ ( ρ20 =  1,84 g/ml ) .   5 . Εκτέλεση του πειράματος   2 ml του προς ανάλυση δείγματος  διαλύονται εντός διαλύματος χλωριούχου  νατρίου ( 4.2 ) μέχρις όγκου 10 ml .  Προστίθενται 0,1 ml διαλύματος  ινδικοκαρμινίου ( 4.1 ) και 10 ml  πυκνού θειϊκού οξέος ( 4.3 ) στάγδην και  με σύγχρονη ψύξη . Να σημειωθεί αν η  μπλε χροιά του διαλύματος διατηρείται επί  5 λεπτά .   6 . Διατύπωση των αποτελεσμάτων   6.1 . Ερμηνεία της δοκιμασίας ανιχνεύσεως   Αν η μπλε χροιά εξαφανισθεί εντελώς  εντός 5 λεπτών , το πείραμα είναι θετικό  και η περιεκτικότητα σε οξειδούμενες  ουσίες , εκφρασμένες σε νιτρικά άλατα  νατρίου , υπερβαίνει τα 5 mg/kg  δείγματος .   6.2 . Παρατηρήσεις   6.2.1 . Να πραγματοποιηθεί μία τυφλή  δοκιμασία των αντιδραστηρίων .   6.2.2 . Τα αποτελέσματα των δύο παράλληλων  προσδιορισμών που πραγματοποιούνται συγχρόνως ,  υπό τις ίδιες συνθήκες , από το ίδιο  άτομο , επί του ιδίου δείγματος , πρέπει  να είναι ταυτόσημα .   6.2.3 . Το διάλυμα του ινδικοκαρμινίου  δεν πρέπει να ετοιμαστεί πριν από  60 ημέρες .   6.2.4 . Το θετικό αποτέλεσμα σημαίνει  ότι το δείγμα μπορεί να περιέχει νιτρικά  άλατα και άλλες οξειδούμενες ουσίες . Το  πείραμα πρέπει να επαναληφθεί χρησιμοποιώντας  τη μέθοδο ISO 3709 ( 1976 ) « φωσφορικό  οξύ για βιομηχανική χρήση ( περιλαμβανομένης  και της βιομηχανίας τροφίμων ) - ποσοτική  ανάλυση του οξειδίου του αζώτου -  φασματομετρική μέθοδος με ξυλενόλη 3,4 » .   ΜΕΘΟΔΟΣ 14   ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΔΙΑΛΥΤΩΝ ΣΤΟ ΝΕΡΟ ΟΥΣΙΩΝ  ΠΟΥ ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΟΡΘΟΦΩΣΦΟΡΙΚΩΝ  ΑΛΑΤΩΝ : ΔΙΣΟΞΙΝΟ ΦΩΣΦΟΡΙΚΟ ΝΑΤΡΙΟ , ΜΟΝΟΞΙΝΟ  ΦΩΣΦΟΡΙΚΟ ΝΑΤΡΙΟ , ΦΩΣΦΟΡΙΚΟ ΝΑΤΡΙΟ , ΔΙΣΟΞΙΝΟ  ΦΩΣΦΟΡΙΚΟ ΚΑΛΙΟ , ΜΟΝΟΞΙΝΟ ΦΩΣΦΟΡΙΚΟ ΚΑΛΙΟ ΚΑΙ  ΦΩΣΦΟΡΙΚΟ ΚΑΛΙΟ ( Ε 339 i , Ε 399 ii ,  Ε 399 iii , Ε 340 i , Ε 340 ii ,  Ε 340 iii )   1 . Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής   Η μέθοδος επιτρέπει τον προσδιορισμό  των αδιάλυτων στο νερό ουσίων που  υπάρχουν στο :    - δισόξινο φωσφορικό νάτριο ( Ε 399 i ) ,    - μονόξινο φωσφορικό νάτριο ( Ε 399 ii ) ,    - φωσφορικό νάτριο ( Ε 399 iii ) ,    - δισόξινο φωσφορικό κάλιο ( Ε 340 i ) ,    - μονόξινο φωσφορικό κάλιο ( Ε 340 ii ) ,    - φωσφορικό κάλιο ( Ε 340 iii ) .   2 . Ορισμός   Με τη μέθοδο περιγράφεται κατωτέρω  προσδιορίζεται η περιεκτικότητα σε  αδιάλυτες στο νερό ουσίες .   3 . Αρχή   Διάλυση του δείγματος στο νερό και  διήθηση των αδιάλυτων ουσίων . Ξήρανση  του υπολείμματος που εκφράζεται σε  αδιάλυτες στο νερό ουσίες .   4 . Συσκευές   4.1 . Ηθμός εκ πορώδους πορσελάνης G 3  ή ισοδυνάμου μεγέθους πόρων .   4.2 . Ξηραντήρας με Silica gel  ( SiO2 ) , σε άνυδρη κατάσταση ή  με άλλο αντίστοιχο υγροσκοπικό μέσο  και εφοδιασμένος με δείκτη υγρασίας .   4.3 . Ηλεκτρικός κλίβανος , ρυθμισμένος  στους 103 ± 2 ° C .   4.4 . Ποτήρι των 400 ml από πολυπροπυλένιο .   4.5 . Ζέον υδρόλουτρο .   5 . Εκτέλεση του πειράματος   Διαλύονται 10 g δείγματος φωσφορικού άλατος ,  ζυγισμένα με προσέγγιση 10 mg , εντός  100 ml ζεστού νερού σε ποτήρι από  πολυπροπυλένιο ( 4.4 ) και διατηρείται εντός  του ζέοντος υδρόλουτρου ( 4.5 ) επί 15 λεπτά .  Το διάλυμα διηθείται μέσω του ηθμού ( 4.1 )  που έχει προηγουμένως υποστεί έκπλυση ,  ξήρανση και ζύγιση . Το αδιάλυτο  υπόλειμμα υφίσταται έκλουση με ζεστό  νερό και ξηραίνεται εντός του κλιβάνου  ( 4.3 ) στους 103 ± 2 ° C . Μετά από  πλήρη ξήρανση , που διαρκεί δύο ώρες ,  αφήνεται να ψυχθεί εντός του ξηραντήρα  και ζυγίζεται . Η ξήρανση θεωρείται  πλήρης όταν η διαφορά μεταξύ δύο  διαδοχικών ζυγίσεων δεν υπερβαίνει τα  0,5 mg . Υποθέτοντας μια πιθανή  αύξηση της μάζας , για τον υπολογισμό  θα ληφθεί υπόψη ο μικρότερος αριθμός  που θα καταγραφεί .   6 . Διατύπωση των αποτελεσμάτων   6.1 . Τύπος και τρόπος υπολογισμού   Η περιεκτικότητα του δείγματος σε  αδιάλυτες στο νερό ουσίες υπολογίζεται  βάσει του κατωτέρω τύπου :    ( m1/m0 ) x 100   όπου :   m1 = η μάζα σε γραμμάρια του δείγματος  μετά την ξήρανση .   m0 = η μάζα σε γραμμάρια του δείγματος .   6.2 . Επαναληπτικότητα   Η διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων δύο  παράλληλων προσδιορισμών , που πραγματοποιούνται  συγχρόνως , υπό τις ίδιες συνθήκες ,  από το ίδιο άτομο και με το ίδιο δείγμα ,  δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 10 mg  για 100 g δείγματος .   ΜΕΘΟΔΟΣ 15   ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ pH ΤΩΝ ΠΡΟΣΘΕΤΩΝ ΣΤΑ  ΤΡΟΦΙΜΑ ΥΛΩΝ  1 . Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής   Η μέθοδος αναφέρει σε γενικές  γραμμές τον προσδιορισμό του pH των  προσθέτων στα τρόφιμα υλών .   2 . Ορισμός   Με τη μέθοδο που περιγράφεται κατωτέρω  προσδιορίζεται το pH της προσθέτου ύλης .   3 . Αρχή   Το pH υδατικού διαλύματος ή υδατικής  αραίωσης προσδιορίζεται συμβατικά με ένα  γυάλινο ηλεκτρόδιο , ένα ηλεκτρόδιο  αναφοράς και ένα πεχάμετρο .   4 . Αντιδραστήρια   4.1.1 . Ρυθμιστικό διάλυμα , με pH 6,88  στους 20 ° C , αποτελούμενο από ίσους  όγκους δισόξινου φωσφορικού καλίου ( KH2PO4 )  0,055 mol/l και ένυδρου μονόξινου  φωσφορικού νατρίου ( Na2HPO4 · 2H2O )  0,05 mol/l .   4.1.2 . Ρυθμιστικό διάλυμα , με pH 4  στους 20 ° C , αποτελούμενο από  φθαλικό κάλιο ( C8H5KO4 ) ,  0,05 mol/l .   4.1.3 . Ρυθμιστικό διάλυμα με pH 9,22  στους 20 ° C , αποτελούμενο από  βορικό νάτριο ( Na2B4O7 · 10H2O )  mol/l .   4.2 . Διάλυμα χλωριούχου καλίου ( KCl )  3 mol/l ή κορεσμένο διάλυμα χλωριούχου  καλίου για την πλήρωση των ηλεκτροδίων  αναφοράς ή κάθε άλλο κατάλληλο διάλυμα που  υποδεικνύει ο κατασκευαστής των  ηλεκτροδίων .   4.3 . Αποσταγμένο νερό , απαλλαγμένο  διοξειδίου του άνθρακος , με pH 5 και 6 .   5 . Συσκευές   5.1 . Πεχάμετρο με ακρίβεια 0,01 μονάδων  pH .   5.2 . Ηλεκτρόδιο , είτε σειρά γυάλινων  ηλεκτροδίων συνδεδεμένων μεταξύ τους , είτε  μονοδικό γυάλινο ηλεκτρόδιο και  ηλεκτρόδιο αναφοράς με κατάλληλες  λαβίδες .   5.3 . Μαγνητικός αναδευτήρας εφοδιασμένος  με διάταξη θερμάνσεως .   5.4 . Θερμόμετρο , βαθμολογημένο από 0 °  μέχρι 100 ° C .   6 . Εκτέλεση του πειράματος   6.1 . Ρύθμιση του πεχαμέτρου   Τα γυάλινα ηλεκτρόδια συναρμολογούνται  σύμφωνα με τις υποδείξεις του κατασκευαστού .  Η ρύθμιση των γυάλινων ηλεκτροδίων  ελέγχεται τακτικά επί της κλίμακος του  πεχαμέτρου μέσω ρυθμιστικών διαλυμάτων των  οποίων το ακριβές pH είναι γνωστό .   Τα ηλεκτρόδια εκπλύνονται με νερό και  σκουπίζονται προσεκτικά με μαλακό ύφασμα  ή , ακόμα καλύτερα , εκπλύνονται με  νερό και στη συνέχεια εκπλύνονται  επί δύο συνεχόμενες φορές με το  προς μέτρηση διάλυμα ή το ρυθμιστικό  διάλυμα και τοποθετούνται εντός του προς  μέτρηση διαλύματος ή του ρυθμιστικού  διαλύματος .   Αν το προς μέτρηση διάλυμα έχει όξινο  pH , χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο του pH  τα ρυθμιστικά διαλύματα με pH 4 ( 4.1.2 )  και με pH 6,88 ( 4.1.1 ) .   Αν το προς μέτρηση διάλυμα έχει βασικό  pH , χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο του  pH τα ρυθμιστικά διαλύματα με pH 9,22  ( 4.1.3 ) και με 6,88 ( 4.1.1 ) .   6.2 . Προσδιορισμός του προς μέτρηση  διαλύματος   Η συγκέντρωση του προς μέτρηση διαλύματος  ή η παρασκευή του διαλύματος που θα  ληφθεί υπόψη πρέπει να είναι σύμφωνες  με την κοινοτική οδηγία που αφορά  τις πρόσθετες στα τρόφιμα ύλες .   Το προς μέτρηση διάλυμα παρασκευάζεται  με το αποσταγμένο νερό ( 4.3 ) στους  20 ° C με συνεχή ανάδευση . Παύει η  ανάδευση και τα γυάλινα ηλεκτρόδια  ( 5.2 ) τοποθετούνται εντός του διαλύματος .  Μετά από δύο λεπτά το pH  αναγιγνώσκεται επί του πεχαμέτρου ( 5.1 )   7 . Διατύπωση των αποτελεσμάτων   7.1 . Επαναληπτικότητα   Η διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων δύο  παράλληλων προσδιορισμών , που πραγματοποιούνται  συγχρόνως , υπό τις ίδιες συνθήκες , από  το ίδιο άτομο και με το ίδιο δείγμα ,  δεν πρέπει να υπερβαίνει τις  0,05 μονάδες pH .   8 . Παρατηρήσεις   Η μέθοδος αυτή εφαρμόζεται μόνο για  τα κριτήρια του pH που ελήφθησαν  υπόψη στις κοινοτικές οδηγίες των  προσθέτων στα τρόφιμα υλών όπου οι  πρόσθετες ύλες διαλύονται με νερό ή  αποτελούν υδατικά διαλύματα .


Avis juridique important

|

31979L0641

Οδηγία 79/641/ΕΟΚ της Επιτροπής της 27ης Ιουλίου 1979 περί τροποποιήσεως των οδηγιών 66/401/ΕΟΚ, 66/402/ΕΟΚ, 69/208/ΕΟΚ και 70/458/ΕΟΚ του Συμβουλίου «περί εμπορίας των σπόρων προς σπορά των κτηνοτροφικών φυτών, των σπόρων των σιτηρών, των σπόρων των ελαιούχων και ινωδών φυτών και των σπόρων των κηπευτικών»

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 183 της 19/07/1979 σ. 0013 - 0016 Ελληνική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 03 τόμος 25 σ. 0230  Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 03 τόμος 16 σ. 0163  Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 03 τόμος 16 σ. 0163  Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 3 τόμος 11 σ. 0032  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 3 τόμος 11 σ. 0032

ΟΔΗΓΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 27ης Ιουλίου 1979 περί τροποποιήσεως των οδηγιών 66/401/ΕΟΚ, 66/402/ΕΟΚ, 69/208/ΕΟΚ και 70/458/ΕΟΚ του Συμβουλίου "περί εμπορίας των σπόρων προς σπορά των κτηνοτροφικών φυτών, των σπόρων των σιτηρών, των σπόρων των  ελαιούχων και ινωδών φυτών και των σπόρων των κηπευτικών"Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος,  την οδηγία 66/401/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 1966 περί εμπορίας των σπόρων προς σπορά των κτηνοτροφικών φυτών(1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 78/1020/ΕΟΚ(2) και ιδίως το άρθρο 2, παράγραφος 1 α) και το άρθρο 21α,  την οδηγία 66/402/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 1966 περί εμπορίας των σπόρων προς σπορά σιτηρών(3) όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 78/1020/ΕΟΚ, και ιδίως το άρθρο 2, παράγραφος 1 α) και το άρθρο 21α,  την οδηγία 69/208/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 30ής Ιουνίου 1969 περί εμπορίας των σπόρων των ελαιούχων και ινωδών φυτών(4), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 78/1020/ΕΟΚ και ιδίως το άρθρο 2, παράγραφος 1 α) και το άρθρο 20α, την οδηγία 70/458/ΕΟΚ  του Συμβουλίου της 29ης Σεπτεμβρίου 1970 περί εμπορίας των σπόρων προς σπορά των κηπευτικών(5), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 78/692/ΕΟΚ(6), και ιδίως το άρθρο 2, παράγραφος 1 α) και το άρθρο 40α,  Εκτιμώντας:  ότι λόγω της εξελίξεως των επιστημονικών γνώσεων ορισμένες από τις ονομασίες της βοτανολογίας που χρησιμοποιούνται στις οδηγίες περί εμπορίας των σπόρων απεδείχθησαν λανθασμένες ή αβεβαίας γνησιότητος- ότι ενδείκνυται επομένως να προσαρμοσθούν οι ονομασίες αυτές σε ονομασίες που είναι φυσιολογικά αποδεκτές στο διεθνή τομέα- ότι πρέπει ως εκ τούτου να τροποποιηθούν οι οδηγίες 66/401/ΕΟΚ, 66/402/ΕΟΚ, 69/208/ΕΟΚ και 70/458/ΕΟΚ περί εμπορίας των σπόρων των κτηνοτροφικών φυτών, των σπόρων των σιτηρών, των σπόρων των ελαιούχων και ινωδών φυτών και των σπόρων των κηπευτικών- ότι ορισμένες διατάξεις των οδηγιών που αναφέρονται ανωτέρω όπως και της οδηγίας 70/451/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί του κοινού καταλόγου των ποικιλιών των ειδών των γεωργικών φυτών(7), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 78/55/ΕΟΚ του Συμβουλίου(8),  χρησιμοποιούν την έννοια του είδους, καθορίζοντας κατ' αυτό τον τρόπο το πεδίο εφαρμογής αυτών των διατάξεων- ότι οι αλλαγές που επιφέρει η παρούσα οδηγία στην ονοματολογία δεν επηρεάζουν την ερμηνεία των εν λόγω διατάξεων- ότι τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της Μόνιμης Επιτροπής Σπόρων προς Σπορά και Γεωργικών, Δενδροκηπευτικών και Δασικών Φυτών προς Φύτευση,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:   Άρθρο 1  Η οδηγία 66/401/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί εμπορίας των σπόρων των κτηνοτροφικών φυτών τροποποιείται ως ακολούθως:  1. Στο άρθρο 2 παράγραφος 1 μέρος Α υπό α), οι ακόλουθες ονομασίες των ειδών:  Agrostis canina L. ssp. canina Hwd. - Agrostide de chiens,  Arrhenatherum elatius (L.) J. and C. Presl. - Fromental,  Phleum bertolinii DC - Fleole βολβώδης,  Trisetum flavescens (L.) Pal. Beauv. - Κιτρινωπή βρώμη,  αντικαθίστανται από τις ονομασίες:  Agrostis canina L. - Agraside de chiens,  Arrhenatherum elatius (L.) Beauv. ex. K. & K. Presl. - Fromental,  Phleum bertolonii D.C. - Fleole bubbeuse.  Trisetum flavescens (L.) Beauv.   Κιτρινωπή βρώμη.  2. Στο άρθρο 2 παράγραφος 1 Α υπό β), οι ονομασίες των ακολούθων ειδών:  Medicago varia Martyn - Luzerne,  Onobrychis sativa Lam. - Sainfoin,  Pisum arvense L. - Κτηνοτροφικά μπιζέλια,  Trigonella foenum graecum L. - Fenugrec,  αντικαθίστανται από τις ονομασίες:  Μedicago x varia Martyn - Luzerne,  Onobrychis viciifolia Scop. - Sainfoin,  Pisum sativum L. (partim) - Pois fourrager,  Trigonella foenum graecum L. - Funugrec.  3. Στο άρθρο 2, παράγραφος 1 μέρος Α υπό β), οι ονομασίες των ακολούθων ειδών:  Vicia faba L. ssp. faba var. equina Pers. - Feverole με μεγάλους σπόρους,  Vicia faba L. var minor (Peterm.) Bull - Feverole με μικρούς σπόρους,  αντικαθίστανται από την ονομασία:  Vicia faba L. (partim) - Feverole.  4. Στο άρθρο 3, παράγραφος 1, οι ονομασίες των ακολούθων ειδών:  Medicago varia Martyn,  Pisum arvense L.,  αντικαθίστανται από τις ονομασίες:  Medicago x varia Martyn,  Pisum sativum L.  5. Στο παράρτημα I, σημεία 2 και 4, και στο παράρτημα II, μέρος I, σημείο 1 και μέρος II, σημείο 1, η ονομασία του κατωτέρω είδους:  Pisum arvense,  αντικαθίσταται με την ονομασία:  Pisum sativum.  6. Στο παράρτημα II, μέρος I, σημείο 2 υπό Α και μέρος II, σημείο 2 υπό Α και στο παράρτημα III, οι ονομασίες των ακολούθων ειδών:  Agrostis canina ssp. canina,  Medicago varia,  Onobrychis sativa,  Pisum arvense,  αντικαθίστανται με τις ονομασίες:  Agrostis canina,  Medicago x varia,  Onobrychis viciifolia,  Pisum sativum.  7. Στο παράρτημα II, μέρος I, σημείο 2 υπό Α και μέρος II, σημείο 2 υπό Α και στο παράρτημα III, οι ονομασίες των ακολούθων ειδών:  Vicia faba ssp. var. equina,  Vicia faba var. minor,  αντικαθίστανται από την ονομασία:  Vicia faba 8. Στο παράρτημα II, μέρος I, σημείο 2 υπό Β, υπό ε), οι ονομασίες των ακολούθων ειδών:  Pisum arvense,  Vicia faba spp.,  αντικαθίστανται από τις ονομασίες:  Pisum sativum,  Vicia faba.   Άρθρο 2  Η οδηγία 66/402/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί εμπορίας των σπόρων προς σπορά σιτηρών τροποποιείται ως ακολούθως:  1. Στο άρθρο 2 παράγραφος 1, μέρος Α, οι δύο ονομασίες των ακολούθων ειδών:  Hordeum distichum L. - Βρώμη σε δύο σειρές.  Hordeum polystichum L. - Escourgeon,  αντικαθίστανται από την ονομασία:  Hordcum vulgare L. - Βρώμη.  2. Στο άρθρο 2, παράγραφος 1, μέρος Α, οι ονομασίες των ακολούθων ειδών:  Triticum aestivum L. - Μαλακός σίτος Triticum durum L. - Σκληρός σίτος αντικαθίστανται από τις ονομασίες:  Triticum aestivum L. emend. Fiori et Paol. - Μαλακός σίτος,  Triticum durum Deof. - Σκληρός σίτος.  3. Στο παράρτημα I, σημείο 5, υπό Β υπό α), στο παράρτημα II, σημείο 1, υπό Α και σημείο 2 υπό Α και στο παράρτημα III, οι ονομασίες των ακολούθων ειδών:  Hordeum distichum,  Hordeum polystichum,  αντικαθίστανται από την ονομασία:  Hordeum vulgare.   Άρθρο 3  Η οδηγία 69/208/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί εμπορίας σπόρων προς σπορά των ελαιούχων και ινωδών φυτών τροποποιείται ως ακολούθως:  1. Οι ακόλουθες ονομασίες αντικαθιστούν τις απαριθμούμενες ονομασίες στο άρθρο 2, παράγραφος 1 υπό Α:  Arachis hypogaea L. - Αραχίδη,  Brassica juncea L. Czern. και Coss. in Czern. - Καφέ μουστάρδα,  Brassica napus L. ssp. oleifera (Metzg.) Sinsk. - Ράφανος Brassica nigra (L.) W. Koch. - Μαύρη μουστάρδα,  Brassica rapa L. (partim). - Γογγύλι,  Cannabis sativa L. - Κάνναβις,  Carum carvi L. - Κύμινο,  Glycine max. (L.) Merr. - Σόγια,  Gossypium spp. - Βαμβάκι,  Helianthus annuus L. - Ηλιοτρόπιο,  Linum usitatissimum L. - Λινό υφαντουργίας, λινό από ελαιούχα φυτά,  Papaver somniferum L. - Oeillette,  Sinapis alba L. - Λευκή μουστάρδα.  2. Στο άρθρο 3, παράγραφος 1, η ονομασία του ακόλουθου είδους:  Brassica campestris L. ssp. oleifera (Metzg.) Sinsk καταργείται.  Η ονομασία:  Brassica rapa L. (Partim) προστίθεται μετά την ονομασία:  Brassica napus L. ssp. oleifera (Metzg.) Sinsk.  3. Στο παράρτημα I, σημείο 2, η ονομασία του ακόλουθου είδους:  Brassica napus oleifera,  αντικαθίσταται από την ονομασία:  Brassica napus ssp. oleifera.  4. Στο παράρτημα II, μέρος I, σημείο 3 υπό Α, η ονομασία του ακόλουθου είδους:  Brassica campestris ssp. oleifera καταργείται.  Η ονομασία:  Brassica rapa προστίθεται μετά την ονομασία:  Brassica napus ssp. oleifera.  5. Στο παράρτημα III, η ονομασία του ακόλουθου είδους:  Brassica campestris spp. oleifera αντικαθίστανται από την ονομασία:  Brassica rapa.   Άρθρο 4  Η οδηγία 70/458/ΕΟΚ του Συμβουλίου, περί εμπορίας των σπόρων προς σπορά κηπευτικών, τροποποιείται ως ακολούθως:  Citrulus vulgaris L. - Καρπούζι,  Daucus carota L. ssp. sativus (Hoffm.) Hayek - Καρότο,  Petroselinum hortense Hoffm. - Μαϊνδανός,  Pisum sativum L. (excl. P. arvense L.) - Μπιζέλι,  Valerianella locusta (L.) Betcke (V. olitoria Polt.) - Σμύρνιον,  Vicia faba major L.- Κουκιά,  αντικαθίστανται από τις ονομασίες:  Citrullus lanatus (Thunb.) Matsum & Nakai - Καρπούζι,  Daucus carota L. - Καρότο,  Petroselinum crispum (Mill.) Nym. ex A.W. Hill - Μαϊνδανός,  Pisum sativum L. (partim) - Μπιζέλι, εξαιρέσει των μπιζελιών για ζωοτροφές,  Valerianella locusta (L.) Laterr. - Σμύρνιον,  Vicia faba L. (partim) - Κουκιά.  2. Στο άρθρο 2, παράγραφος 1, μέρος Α, η ονομασία του ακόλουθου είδους:  Solanum Lycopersicum L. (Lycopersicum esculentum Mill.) - Ντομάτα, καταργείται.  Η ονομασία:  Lycopersicon lycopersicum (L.) Karst. ex Farwell - Ντομάτα, προστίθεται μετά την ονομασία:  Lactuca sativa L. - Μαρούλι.  3. Στο παράρτημα II, σημείο 3 υπό α) και στο παράρτημα III, σημείο 2, οι ακόλουθες ονομασίες:  Citrullus vulgaris,  Petroselinum hortense,  Solanum lycopersicum,  αντικαθίστανται από τις ονομασίες:  Citrullus lanatus,  Petroselinum crispum,  Lycopersicon lycopersicum.   Άρθρο 5  Οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας δεν θίγουν την εφαρμογή των άλλων διατάξεων των οδηγιών 66/401/ΕΟΚ, 66/402/ΕΟΚ, 69/208/ΕΟΚ και 70/458/ΕΟΚ και των διατάξεων της οδηγίας 70/457/ΕΟΚ.   Άρθρο 6  Τα Κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές, διοικητικές διατάξεις προς συμμόρφωση στην παρούσα οδηγία με ισχύ την 1η Ιουλίου 1980. Πληροφορούν περί αυτού αμέσως την Επιτροπή.   Άρθρο 7  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα Κράτη μέλη.  Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 27 Ιουνίου 1979.  Για την Επιτροπή Finn GUNDELACH Αντιπρόεδρος  (1) ΕΕ αριθ. 125 της 11.7.1966, σ. 2298/66.  (2) ΕΕ αριθ. Ν 350 της 14.12.1978, σ. 27.  (3) ΕΕ αριθ. 125 της 11.7.1966, σ. 2309/66.  (4) ΕΕ αριθ. Ν 169 της 10.7.1969, σ. 3.  (5) ΕΕ αριθ. Ν 225 της 12.10.1970, σ. 7.  (6) ΕΕ αριθ. Ν 236 της 26.8.1978, σ. 13.  (7) ΕΕ αριθ. Ν 225 της 12.10.1970, σ. 1.  (8) ΕΕ αριθ. Ν 16 της 20.1.1978, σ. 23.


Avis juridique important

|

31986L0403

Οδηγία 86/403/ΕΟΚ της Επιτροπής της 28ης Ιουλίου 1986 για την τροποποίηση των παραρτημάτων της οδηγίας 70/524/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί των προσθέτων υλών στη διατροφή των ζώων

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 233 της 20/08/1986 σ. 0016 - 0018 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 3 τόμος 21 σ. 0249  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 3 τόμος 21 σ. 0249

***** ΟΔΗΓΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  της 28ης Ιουλίου 1986  για την τροποποίηση των παραρτημάτων της οδηγίας 70/524/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί των προσθέτων υλών στη διατροφή των ζώων  (86/403/ΕΟΚ)  Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας,  την οδηγία 70/524/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 23ης Νοεμβρίου 1970 περί των προσθέτων υλών στη διατροφή των ζώων (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 86/300/ΕΟΚ της Επιτροπής (2), και ιδίως το άρθρο 7,  Εκτιμώντας:  ότι οι διατάξεις της οδηγίας 70/524/ΕΟΚ προβλέπουν ότι το περιεχόμενο των παραρτημάτων πρέπει να προσαρμόζεται συνεχώς στην εξέλιξη των επιστημονικών και τεχνικών γνώσεων· ότι τα εν λόγω παραρτήματα έχουν κωδικοποιηθεί με την οδηγία 85/429/ΕΟΚ της Επιτροπής (3)·  ότι ορισμένα πρόσθετα των οποίων η χρήση για ορισμένους σκοπούς επιτρεπόταν σε εθνικό επίπεδο αποτέλεσαν αντικείμενο πολλών δοκιμασιών· ότι από τις μελέτες που πραγματοποιήθηκαν και την πείρα που αποκτήθηκε προκύπτει ότι η κυκλοφορία των προσθέτων αυτών μπορεί να επιτραπεί σε όλη την Κοινότητα όσον αφορά τις προβλεπόμενες χρήσεις τους·  ότι δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί η μελέτη των διαφόρων προσθέτων που περιλαμβάνονται στο παράρτημα ΙΙ και των οποίων η χρήση σε εθνικό επίπεδο είναι δυνατό να επιτραπεί· ότι, για το λόγο αυτό, είναι αναγκαίο να παραταθεί η διάρκεια της αδείας των ουσιών αυτών για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα·  ότι τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία ανταποκρίνονται στη γνώμη της Μόνιμης Επιτροπής Ζωοτροφών,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:  Άρθρο 1  Τα παραρτήματα της οδηγίας 70/524/ΕΟΚ τροποποιούνται σύμφωνα με το παράρτημα της παρούσας οδηγίας.  Άρθρο 2  Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθούν με τις διατάξεις του άρθρου 1, το αργότερο στις 3 Δεκεμβρίου 1986, και ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.  Άρθρο 3  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.  Βρυξέλλες, 28 Ιουλίου 1986.  Για την Επιτροπή  Frans ANDRIESSEN  Αντιπρόεδρος  (1) ΕΕ αριθ. L 270 της 14. 12. 1970, σ. 1.  (2) ΕΕ αριθ. L 189 της 11. 7. 1986, σ. 42.  (3) ΕΕ αριθ. L 245 της 12. 9. 1985, σ. 1.  ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ  1. Στο παράρτημα Ι:  α) στο τμήμα Ζ «Συντηρητικά»:  αα) το κείμενο του αριθμού ΕΟΚ Ε 240 «Φορμαλδεΰδη» συμπληρώνεται ως εξής:  1.2.3.4.5.6.7.8 //  //  //  //  //  //  //  //  // «Αριθμός  ΕΟΚ   // Πρόσθετο   // Χημικός χαρακτηρισμός,  περιγραφή   // Είδος ή κατηγορία  ζώων   // Μέγιστη ηλικία   // Ελάχιστη  περιεκτι-  κότητα   // Μέγιστη  περιεκτι-  κότητα   // Άλλες διατάξεις 1.2.3.4.5.6,7.8 //  //  //  //  //  //  //  //  //  //  //  //  / /   mg/kg πλήρους  ζωοτροφής  //  //  //  //  //  //  //  //  // 1.2.3.4.5.6.7.8 //  //  //  / / Όλα   τα είδη ή όλες οι κατηγορίες ζώων   // -   // -   // -  // Μόνο για εναποθήκευση σε σιλό»   //    //   //   //   //  //   //   //  ββ) προστίθενται οι ακόλουθοι αριθμοί ΕΟΚ:  1.2.3.4.5.6.7.8 //  //  //  //  //  //  //  //  // «Αριθμός  ΕΟΚ   // Πρόσθετο   // Χημικός χαρακτηρισμός,  περιγραφή   // Είδος ή κατηγορία  ζώων   // Μέγιστη ηλικία   // Ελάχιστη  περιεκτι-  κότητα   // Μέγιστη  περιεκτι-  κότητα   // Άλλες διατάξεις 1.2.3.4.5.6,7.8 //  //  //  //  //  //  //  //  //  //  //  //  / /   mg/kg πλήρους  ζωοτροφής   //  //  //  //  //  //  //  //  // 1.2.3.4.5.6.7.8 // Ε 507  // Υδροχλωρικό οξύ   // HCl   // Όλα τα είδη ή όλες οι κατηγορίες ζώων   // -   // -   // -   // Μόνο για εναποθήκευση σε σιλό   // Ε 513   // Θειικό οξύ   // H2SO4   // Όλα τα είδη ή όλες οι κατηγορίες ζώων   // -   // -   // -   // Μόνο για εναποθήκευση σε σιλό»   //    //   //   //   //   //   //   //  β) στο τμήμα Θ «Ιχνοστοιχεία» προστίθενται οι ακόλουθοι αριθμοί ΕΟΚ:  1.2.3.4.5 //  //  //  //  //  // «Αριθμός  ΕΟΚ   // Στοιχείο   // Πρόσθετο   // Χημικός χαρακτηρισμός   // Μέγιστη περιεκτικότητα του στοιχείου  σε mg/kg πλήρους ζωοτροφής   //  //  //  //  //  // Ε 7   // Μολυβδαίνιο - Μο  // Μολυβδαινικό αμμώνιο   // (NH4)6Mo7O24 · 4 H2O   // 2,5 (συνολικά)   //   //   // Μολυβδαινικό νάτριο   // Na2MoO4 · 2 H2O   //   // Ε 8   // Σελήνιο - Se   // Σεληνιώδες νάτριο   // Na2SeO3   // 0,5 (συνολικά)»   //   //   // Σεληνιακό νάτριο  // Na2SeO4   //   //    //   //   //   //  γ) στο τμήμα ΙΒ «Συνδετικά, αντισυσσωματικά και θρομβωτικά μέσα»:  αα) το κείμενο του αριθμού ΕΟΚ Ε 560 «Φυσικό μείγμα (περίπου 1/1) στεατίτη και χλωρίτη, απηλλαγμένο αμιάντου» τροποποιείται ως εξής:  ααα) οι ενδείξεις που αναγράφονται στη στήλη «Πρόσθετο» αντικαθίστανται από τις ακόλουθες ενδείξεις:  «Φυσικό μείγμα στεατίτη και χλωρίτη»,  βββ) στη στήλη «Χημικός χαρακτηρισμός, περιγραφή», προστίθενται οι ακόλουθες ενδείξεις:  «Φυσικά μείγματα στεατίτη και χλωρίτη, απηλλαγμένα αμιάντου, έχοντα ελάχιστη καθαρότητα 85 %»·  ββ) προστίθεται ο ακόλουθος αριθμός ΕΟΚ:  1.2.3.4.5.6.7.8 //  //  //  //  //  //  //  //  // «Αριθμός  ΕΟΚ   // Πρόσθετο   // Χημικός χαρακτηρισμός,  περιγραφή   // Είδος ή κατηγορία  ζώων   // Μέγιστη ηλικία   // Ελάχιστη  περιεκτι-  κότητα   // Μέγιστη  περιεκτι-  κότητα   // Άλλες διατάξεις 1.2.3.4.5.6,7.8 //  //  //  //  //  //  //  //  //  //  //  //  / /   mg/kg πλήρους  ζωοτροφής   //  //  //  //  //  //  //  //  // 1.2.3.4.5.6.7.8 // Ε 558  // Βεντονίτης και μοντμοριλλονίτης   // -  // Όλα τα είδη ή όλες οι κατηγορίες ζώων   // -   // -   // 20 000   // - Όλες οι ζωοτροφές  Το ανακάτεμα με προσθήκες ομάδας αντιβιοτικών κοκκιδιοστατικών και άλλων φαρμακευτικών ουσιών απαγορεύεται εκτός στην περίπτωση της τηλοσίνης, monensin-sodium, ipronidazol και lasalocid-sodium.   //   //   //   //   //  //   //   // - Ένδειξη στην ετικέτα του συγκεκριμένου ονόματος του προσθέτου.»   //    //   //   //   //   //   //   //  2. Στο παράρτημα ΙΙ:  α) στο τμήμα Α «Αντιβιοτικά», η ημερομηνία «3. 12. 1986» που αναγράφεται στη στήλη «Διάρκεια αδείας» αντικαθίσταται από την ημερομηνία «30. 11. 1987» για τον αριθμό 21 «Virginiamycine»·  β) στο τμήμα ΣΤ «Χρωστικές ύλες συμπεριλαμβανομένων των πηγμένων», η ημερομηνία «3. 12. 1986» που αναγράφεται στη στήλη «Διάρκεια αδείας» αντικαθίσταται από την ημερομηνία «30. 11. 1987» για τον αριθμό 2 «Canthaxanthine»·  γ) στο τμήμα Ι «Αυξητικοί παράγοντες», η ημερομηνία «3. 12. 1986» που αναγράφεται στη στήλη «Διάρκεια αδείας» αντικαθίσταται από την ημερομηνία «30. 11. 1987» για τον αριθμό 1 «Nitrovine»·  δ) στο τμήμα ΙΒ «Συνδετικά, αντισυσσωματικά και θρομβωτικά μέσα», η ημερομηνία «3. 12. 1986» που αναγράφεται στη στήλη « Διάρκεια αδείας» αντικαθίσταται από την ημερομηνία «30. 11. 1987 » για τον αριθμό 5 «Περλίτης».


Avis juridique important

|

31971L0304

Οδηγία 71/304/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 26ης Ιουλίου 1971 περί καταργήσεως των περιορισμών στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών στον τομέα των συμβάσεων δημοσίων έργων και στην ανάθεση συμβάσεων δημοσίων έργων μέσω πρακτορείων ή υποκαταστημάτων

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 185 της 16/08/1971 σ. 0001 - 0004 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 6 τόμος 1 σ. 0107  Δανική ειδική έκδοση: Σειρά I Κεφάλαιο 1971(II) σ. 0610  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 6 τόμος 1 σ. 0107  Αγγλική ειδική έκδοση: Σειρά I Κεφάλαιο 1971(II) σ. 0678  Ελληνική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 17 τόμος 1 σ. 0003  Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 06 τόμος 1 σ. 0129  Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 06 τόμος 1 σ. 0129

ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 26ης Ιουλίου 1971 περί της καταργήσεως των περιορισμών στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών στον τομέα των συμβάσεων δημοσίων έργων και στην ανάθεση συμβάσεων δημοσίων έργων μέσω πρακτορείων ή υποκαταστημάτωνΤΟ  ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη,  τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος, και ιδίως τα άρθρα 54 παράγραφος 2 και 63 παράγραφος 2,  το γενικό πρόγραμμα για την κατάργηση των περιορισμών στην ελευθερία εγκαταστάσεως(1), και ιδίως τον Τίτλο IV/B,  το γενικό πρόγραμμα για την κατάργηση των περιορισμών στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών(2), και ιδίως τον Τίτλο V/C ε) 1,  την πρόταση της Επιτροπής τη γνώμη της Συνελεύσεως(3),  τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(4),  Εκτιμώντας:  ότι ο τρόπος πραγματοποιήσεως της ελευθερίας εγκαταστάσεως και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών και οι λεπτομέρειες εφαρμογής των μεταβατικών διατάξεων έχουν ήδη καθορισθεί όσον αφορά τις μη μισθωτές δραστηριότητες που απαριθμούνται στην κλάση 40 της  ΔΤΤΒ (Διεθνής ταξινόμηση τύπου κατά βιομηχανία) από τις οδηγίες 64/427/ΕΟΚ και 64/429/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1964(5)- ότι σύμφωνα προς τις ανωτέρω οδηγίες οι αναθέτουσες αρχές δεν δύνανται να επιβάλλουν στα φυσικά ή νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου με τα οποία έχουν συνάψει σύμβαση καμία διάκριση που να βασίζεται στην υπηκοότητα των υπεργολάβων- ότι οι μόνοι  περιορισμοί που επιτρέπονται προσωρινά αφορούν τη συμμετοχή σε συμβάσεις δημοσίων έργων υπό μορφή παροχής υπηρεσιών ή δια μέσου πρακτορείων ή υποκαταστημάτων- ότι κατά συνέπεια οι διατάξεις των οδηγιών αυτών έχουν γενική εφαρμογή, πράγμα που καθιστά  περιττή την επανάληψή τους στην παρούσα οδηγία- ότι οι συμβάσεις έργων της κλάσεως 40 της ΔΤΤΒ μπορούν να συναφθούν ή να εκτελεσθούν από οργανισμούς οι οποίοι είναι δικαιούχοι παραχωρήσεων από το Κράτος, από περιφερειακές ή τοπικές αρχές ή από άλλα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου- ότι επομένως η  παρούσα οδηγία πρέπει να περιλαμβάνει στο αντικείμενό της τις συμβάσεις αυτές οι οποίες αντιπροσωπεύουν σημαντικό αριθμό έργων- ότι ελλείψει τούτου, η έκταση της εφαρμογής της θα ήταν σημαντικά περιορισμένη- ότι η συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητος Ατομικής Ενεργείας περιλαμβάνει στο άρθρο 97 ειδική διάταξη περί κατασκευής πυρηνικών εγκαταστάσεων επιστημονικού ή βιομηχανικού χαρακτήρα- ότι κατά το άρθρο 232 της συνθήκης περί ιδρύσεως της  Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος, οι αμέσως ανωτέρω περιπτώσεις πρέπει να εξαιρεθούν από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας- ότι από τότε που υιοθετήθησαν τα γενικά προγράμματα έχει καταρτισθεί για την ΕΟΚ ιδιαίτερη ονοματολογία των βιομηχανικών δραστηριοτήτων με τίτλο "Ονοματολογία των Βιομηχανιών που είναι εγκατεστημένες στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες" (ΟΒΕΚ)- ότι η  ονοματολογία αυτή περιλαμβάνει αναφορές στις εθνικές ονοματολογίες και είναι επομένως καλύτερα προσαρμοσμένη στις ανάγκες των Κρατών Μελών από την ονοματολογία της ΔΤΤΒ (Διεθνής ταξινόμηση τύπου κατά βιομηχανία όλων των κλάδων οικονομικής  δραστηριότητος)- ότι κατά συνέπεια η ονοματολογία ΟΒΕΚ πρέπει να υιοθετηθεί, εφ'όσον αυτό δεν θα έχει ως αποτέλεσμα την τροποποίηση του χρονοδιαγράμματος το οποίο έχει τεθεί στα γενικά προγράμματα και αναφέρεται στην ονοματολογία της ΔΤΤΒ- ότι η χρήση  της ονοματολογίας ΟΒΕΚ στην παρούσα οδηγία δεν μπορεί να έχει τέτοιο αποτέλεσμα- ότι συχνά γίνεται μνεία των τεχνικών προδιαγραφών στις συμβάσεις των δημοσίων έργων- ότι το Συμβούλιο στη δήλωσή του κατά την υιοθέτηση των γενικών προγραμμάτων όρισε ότι οι τεχνικές προδιαγραφές πρέπει να μην περιλαμβάνουν ρήτρα που να συνεπάγεται  διακριτική μεταχείριση- ότι επομένως ενδείκνυται να περιληφθούν ορισμένες διευκρινίσεις ως προς το θέμα αυτό στην παρούσα οδηγία- ότι οι διατάξεις οι οποίες εφαρμόζονται σε όλες τις μη μισθωτές δραστηριότητες και έχουν σχέση με τη διακίνηση και διαμονή των δικαιούχων της ελευθερίας εγκαταστάσεως και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών αποτελούν ή πρόκειται να αποτελέσουν αντικείμενο  ιδιαίτερων οδηγιών, και ότι το καθεστώς που εφαρμόζεται στους μισθωτούς εργαζομένους οι οποίοι συνοδεύουν τον παρέχοντα υπηρεσίες ή ενεργούν για λογαριασμό του, ρυθμίζεται από τις διατάξεις οι οποίες έχουν θεσπισθεί κατ'εφαρμογή των άρθρων 48 και 49 της  συνθήκης,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:   Άρθρο 1  Τα Κράτη Μέλη καταργούν υπέρ των φυσικών προσώπων και των εταιριών που αναφέρονται σε κάθε έναν από τους Τίτλους I των γενικών προγραμμάτων και που ενεργούν ως παρέχοντες υπηρεσίες ή ενεργούν μέσω πρακτορείων ή υποκαταστημάτων, που στο εξής  καλούνται δικαιούχοι, τους περιορισμούς που αναφέρονται στους Τίτλους III των γενικών προγραμμάτων, και αφορούν την πρόσβαση, την ανάθεση την εκτέλεση ή συμμετοχή στην εκτέλεση συμβάσεων δημοσίων έργων για λογαριασμό του Κράτους ή περιφερειακών ή  τοπικών αρχών ή νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου.   Άρθρο 2  1. Οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας εφαρμόζονται στις μη μισθωτές δραστηριότητες που αναφέρονται στο Παράρτημα I του γενικού προγράμματος για την κατάργηση των περιορισμών στην ελευθερία εγκαταστάσεως κλάση 40. Οι δραστηριότητες αυτές  αντιστοιχούν σε εκείνες που απαριθμούνται στην κλάση 40 της "Ονοματολογίας των Βιομηχανιών που είναι εγκατεστημένες στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες" (ΟΒΕΚ) και επαναλαμβάνονται στο παράρτημα της παρούσας οδηγίας,  2. Η οδηγία δεν εφαρμόζεται:  α) στις βιομηχανικές εγκαταστάσεις φύσεως μηχανολογικής, ηλεκτρολογικής και παραγωγής ενεργείας, με εξαίρεση του μέρους των εγκαταστάσεων αυτών το οποίο ανήκει στον τομέα της τεχνικής δομικών κατασκευών- β) στην κατασκευή πυρηνικών εγκαταστάσεων επιστημονικού ή βιομηχανικού χαρακτήρα- γ) στα έργα εκσκαφών, γεωτρήσεως, εκβαθύνσεως και εκκενώσεως των εκχωματώσεων τα οποία εκτελούνται με σκοπό την εξαγωγή ορυκτών (εξορυκτικές βιομηχανίες).   Άρθρο 3  1. Τα Κράτη Μέλη καταργούν εκείνους ιδίως τους περιορισμούς οι οποίοι:  α) Παρακωλύουν τη παροχή υπηρεσιών από τους δικαιούχους υπό τους αυτούς όρους και τα αυτά δικαιώματα όπως και οι ημεδαποί. Μεταξύ των περιορισμών που πρέπει να καταργηθούν περιλαμβάνονται ειδικότερα οι νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις,  ή διοικητικές πρακτικές οι οποίες επιβάλλουν ή επιτρέπουν την εφαρμογή διακριτικής μεταχειρίσεως εις βάρος των δικαιούχων εκ μέρους φυσικών ή νομικών προσώπων με τα οποία συνήφθη σύμβαση με βάση την οποία τους έχει ανατεθεί η εκτέλεση ή εκμετάλλευση  έργων ή η διαχείριση δημοσίων υπηρεσιών, βάσει παραχωρήσεως ειδικών ή αποκλειστικών δικαιωμάτων για συμβάσεις τις οποίες τα πρόσωπα αυτά μπορούν με τη σειρά τους να συνάψουν κατά την εκτέλεση των έργων αυτών.  β) Απορρέουν από διοικητική πρακτική που έχει ως αποτέλεσμα τη διακριτική σε σχέση με τους ημεδαπούς μεταχείριση των δικαιούχων.  γ) Απορρέουν από διατάξεις ή πρακτικές οι οποίες αν και εφαρμόζονται χωρίς διάκριση υπηκοότητος παρακωλύουν εν τούτοις αποκλειστικά ή κυρίως την επαγγελματική δραστηριότητα των υπηκόων των άλλων Κρατών Μελών. Στους περιορισμούς υπό κατάργηση  περιλαμβάνονται ιδίως οι τεχνικές προδιαγραφές που έχουν αποτέλεσμα διακριτικής μεταχειρίσεως. Δεν θεωρούνται πάντως ότι έχουν αυτό το αποτέλεσμα όταν δικαιολογούνται από το αντικείμενο της συμβάσεως.  2. Τα Κράτη Μέλη φροντίζουν ώστε:  α) Σε περίπτωση εκτελέσεως έργων στο έδαφός τους οι δικαιούχοι να μπορούν να λαμβάνουν διάφορες μορφές πιστώσεων, ενισχύσεων και επιχορηγήσεις που προβλέπονται για το σκοπό αυτόν από τις δημόσιες αρχές με τους ίδιους όρους όπως και οι ημεδαποί.  β) Οι δικαιούχοι να μπορούν να χρησιμοποιούν χωρίς περιορισμούς και εν πάση περιπτώσει με τους ίδιους όρους όπως οι ημεδαποί τις δυνατότητες εφοδιασμού επί των οποίων το Κράτος ασκεί ακόμη έλεγχο, και τις οποίες έχουν ανάγκη για την εκτέλεση της  συμβάσεώς τους.   Άρθρο 4  Τα Κράτη Μέλη λαμβάνουν μέτρα που είναι αναγκαία για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία εντός προθεσμίας δώδεκα μηνών από της κοινοποιήσεώς της και ενημερώνουν αμέσως περί αυτού την Επιτροπή.   Άρθρο 5  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα Κράτη Μέλη.  Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 26 Ιουλίου 1971.  Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος A. MORO  (1) ΕΕ αριθ. 2 της 15.1.1962, σ. 36/62.  (2) ΕΕ αριθ. 2 της 15.1.1962, σ. 32/62.  (3) ΕΕ αριθ. 62 της 12.4.1965, σ. 883/65.  (4) ΕΕ αριθ. 13 της 29.1.1965, σ. 158/65.  (5) ΕΕ αριθ. 117 της 23.7.1964, σ. 1863/64 και 1880/64.      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ   ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ που αντιστοιχούν στην Ονοματολογία των Βιομηχανιών που είναι εγκατεστημένες στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες (ΟΒΕΚ)   "" ID="1">40> ID="4">Κατασκευές και έργα πολιτικού μηχανικού"> ID="2">400> ID="4">Κατασκευές και έργα πολιτικού μηχανικού χωρίς ειδίκευση Κατεδαφίσεις"> ID="3">400.1> ID="4">Μη ειδικευμένες κατασκευές"> ID="3">400.2> ID="4">Κατεδαφίσεις"> ID="2">401> ID="4">Κατασκευές οικοδομών (κατοικιών ή άλλων)"> ID="3">401.1> ID="4">Γενικές οικοδομικές εργασίες"> ID="3">401.2> ID="4">Κατασκευή  στεγών"> ID="3">401.3> ID="4">Κατασκευή καπνοδόχων και εστιών"> ID="3">401.4> ID="4">Κατασκευή μονώσεων"> ID="3">401.5> ID="4">Ανακαίνιση και συντήρηση προσόψεων"> ID="3">401.6> ID="4">Κατασκευή ικριωμάτων"> ID="3">401.7> ID="4">Άλλες οικοδομικές  δραστηριότητες (περιλαμβάνουσες κατασκευή φερόντων οργανισμών)"> ID="2">402> ID="4">Έργα πολιτικού μηχανικού: Κατασκευή οδών, γεφυρών, σιδηροδρομικών γραμμών κλπ."> ID="3">402.1> ID="4">Γενικά έργα πολιτικού μηχανικού"> ID="3">402.2> ID="4">Επίγεια  χωματουργικά έργα"> ID="3">402.3> ID="4">Κατασκευές τεχνικών έργων επί της ξηράς (επίγειαι ή υπόγειαι)"> ID="3">402.4> ID="4">Κατασκευή διωρύγων και λιμενικών έργων"> ID="3">402.5> ID="4">Οδοποιία - Αστική και Υπεραστική - (περιλαμβάνουσα κατασκευή  αεροδρομίων)"> ID="3">402.6> ID="4">Εξειδικευμένες δραστηριότητες σε άλλους τομείς έργων πολιτικού μηχανικού (περιλαμβάνουσες την εγκατάσταση οδικής σημάνσεως και σηματοδοτήσεως και θαλασσίων σημάνσεων, εγκατάσταση αγωγών για αέριο, ύδωρ και  υδρογονάνθρακες και εγκατάσταση γραμμών μεταφοράς ηλεκτρικής ενεργείας και τηλεπικοινωνιακών δικτύων)"> ID="2">403> ID="4">Εργασίες εγκαταστάσεων"> ID="3">403.1> ID="4">Γενικές εγκαταστάσεις"> ID="3">403.2> ID="4">Παροχές (αερίου, ύδατος και  εγκαταστάσεις ειδών υγιεινής)"> ID="3">403.3> ID="4">Εγκατάσταση θερμάνσεως και αερισμού (εγκαταστάσεις κεντρικής θερμάνσεως, κλιματισμού και αερισμού)"> ID="3">403.4> ID="4">Μόνωση από θερμότητα, ήχο και δονήσεις"> ID="3">403.5> ID="4">Ηλεκτρικές  εγκαταστάσεις"> ID="3">403.6> ID="4">Εγκατάσταση κεραιών, αλεξικεραύνων, τηλεφώνων κλπ."> ID="2">404> ID="3">Εργασίες ολοκληρώσεως"> ID="3">404.1> ID="4">Γενικές εργασίες ολοκληρώσεως"> ID="3">404.2> ID="4">Γύψινες εργασίες"> ID="3">404.3>  ID="4">Εργασίες από ξύλο με ειδική αναφορά στην τοποθέτηση (περιλαμβάνουσα την τοποθέτηση ξύλινων δαπέδων)"> ID="3">404.4> ID="4">Βαφές και υαλοπίνακες, στίλβωση, τοποθέτηση ταπετσαρίας"> ID="3">404.5> ID="4">Επενδύσεις και επικαλύψεις δαπέδων και  τοίχων (επενδύσεις με πλακίδια, άλλα υλικά επικαλύψεως δαπέδων και κολλητών επενδύσεων)"> ID="3">404.6> ID="4">Διάφορες εργασίες ολοκληρώσεως (συμπεριλαμβάνεται η τοποθέτηση εστιών κλπ.)">


Avis juridique important

|

31982L0894

Οδηγία 82/894/EOK του Συμβουλίου της 21ης Δεκεμβρίου 1982 για την κοινοποίηση των ασθενειών των ζώων μέσα στην Κοινότητα

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 378 της 31/12/1982 σ. 0058 - 0062 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 3 τόμος 15 σ. 0215  Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 03 τόμος 26 σ. 0227  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 3 τόμος 15 σ. 0215  Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 03 τόμος 26 σ. 0227

ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 21ης Δεκεμβρίου 1982 για την κοινοποίηση των ασθενειών των ζώων μέσα στην ΚοινότηταΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος, και ιδίως τα άρθρα 43 και 100,  την πρόταση της Επιτροπής,  τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου(1),  τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(2),  Εκτιμώντας:  ότι η Κοινότητα έχει ρυθμίσει τις ενδοκοινοτικές συναλλαγές βοοειδών και χοιροειδών, νωπών κρεάτων, νωπών κρεάτων πουλερικών και προϊόντων με βάση το κρέας- ότι η εμφάνιση ή η παρουσία ορισμένων μολυσματικών ασθενειών των ζώων εγκυμονεί κίνδυνο για το ζωικό κεφάλαιο της Κοινότητας, λόγω, ιδίως, της μετάδοσής τους κατά τις ενδοκοινοτικές συναλλαγές- ότι η ταχεία και ακριβής πληροφόρηση είναι απαραίτητη για  την εφαρμογή των διαφόρων μέτρων προστασίας που προβλέπονται από την κοινοτική ρύθμιση- ότι κάθε Κράτος μέλος κοινοποιεί στα άλλα Κράτη μέλη και στην Επιτροπή την εμφάνιση και την εξαφάνιση ορισμένων ασθενειών στο έδαφός του, σύμφωνα με το άρθρο 9 της οδηγίας 64/432/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 26ης Ιουνίου 1964 περί προβλημάτων υγειονομικού  ελέγχου στον τομέα των ενδοκοινοτικών συναλλαγών βοοειδών και χοιροειδών(3), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 80/1274/ΕΟΚ(4), το άρθρο 11 της οδηγίας 71/118/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 15ης Φεβρουαρίου 1971 περί υγειονομικών προβλημάτων στον τομέα  των συναλλαγών νωπών κρεάτων πουλερικών(5), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 80/216/ΕΟΚ(6), το άρθρο 7 της οδηγίας 72/461/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 1972 περί προβλημάτων υγειονομικού ελέγχου στον τομέα των ενδοκοινοτικών  συναλλαγών νωπών κρεάτων(7), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 80/1099/ΕΟΚ(8), και το άρθρο 7 της οδηγίας 80/215/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 22ας Ιανουαρίου 1980 περί προβλημάτων υγειονομικού ελέγχου στον τομέα ενδοκοινοτικών συναλλαγών προϊόντων  με βάση το κρέας(9), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 80/1100/ΕΟΚ(10)- ότι πρέπει να προσδιορισθούν η μέθοδος κοινοποιήσεως και οι ασθένειες που θα κοινοποιούνται, και να γίνεται περιοδικά ανασκόπηση της καταστάσεως σε κάθε Κράτος μέλος- ότι, με βάση την πείρα που θα αποκτηθεί σχετικά με την προαναφερθείσα κοινοποίηση, θα γίνει προσαρμογή στις τεχνικές απαιτήσεις σύμφωνα με μια διαδικασία στενής συνεργασίας μεταξύ των Κρατών μελών και της Επιτροπής,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:   Άρθρο 1  1. Η παρούσα οδηγία αφορά την κοινοποίηση:  - της εμφανίσεως μιας από τις ασθένειες που αναφέρονται στο παράρτημα I,  - της άρσης των περιορισμών   μετά την εξάλειψη της τελευταίας εστίας   που εφαρμόζονται μετά την εμφάνιση μιας από τις ασθένειες που αναφέρονται στο παράρτημα I.  2. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται με την επιφύλαξη των ειδικών διατάξεων που αφορούν την πληροφόρηση σε θέματα εναρμονίσεως των μέτρων για την εξάλειψη ή/και την προφύλαξη σχετικά με τις ασθένειες των ζώων.   Άρθρο 2  Κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας νοούνται ως:  α) "εκμετάλλευση": η γεωργική ή άλλη εγκατάσταση που βρίσκεται στο έδαφος Κράτους μέλους και στην οποία διατηρούνται ή εκτρέφονται ζώα- β) "περίπτωση": η επίσημη διαπίστωση για κάθε ζώο ή σφαγείο μιας από τις ασθένειες που αναφέρονται στο παράρτημα I- γ) "εστία": η εκμετάλλευση ή ο χώρος που βρίσκεται στο έδαφος της Κοινότητας στον οποίο συγκεντρώνονται ζώα και πιστοποιήθηκαν επισήμως μια ή περισσότερες περιπτώσεις- δ) "κύρια εστία": κάθε εστία η οποία δεν συνδέεται επιζωοτικά με προηγούμενη εστία που διαπιστώθηκε στην αυτή περιοχή Κράτους μέλους, όπως καθορίζεται στο άρθρο 2 της οδηγίας 64/432/ΕΟΚ ή η πρώτη εμφάνιση σε διαφορετική περιοχή του ίδιου Κράτους μέλους.    Άρθρο 3  1. Κάθε Κράτος μέλος κοινοποιεί απευθείας στην Επιτροπή και τα Κράτη μέλη εντός 24 ωρών:  - την πρώτη εστία μιας από τις ασθένειες που αναφέρονται στο παράρτημα I, που διαπιστώθηκε στο έδαφός του,  - την άρση -μετά την εξάλειψη της τελευταίας εστίας- των περιορισμών που εφαρμόζονται στο έδαφός του, μετά την εμφάνιση μιας από τις ασθένειες που αναφέρονται στο παράρτημα I.  2. Οι κοινοποιήσεις της παραγράφου 1 αφορούν τις πληροφορίες που αναφέρονται στο παράρτημα II και γίνονται τηλετυπικώς.  3. Στην περίπτωση κλασικής πανώλης των χοίρων, οι πληροφορίες που παρέχονται σύμφωνα με την οδηγία 80/217/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 22ας Ιανουαρίου 1980 περί θεσπίσεως κοινοτικών μέτρων για την καταπολέμηση της κλασικής πανώλης των χοίρων(11), όπως  τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 80/1274/ΕΟΚ(12), είναι επαρκείς.   Άρθρο 4  1. Με την επιφύλαξη των διατάξεων που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2, κάθε Κράτος μέλος κοινοποιεί απευθείας στην Επιτροπή, τουλάχιστον την πρώτη εργάσιμη ημέρα κάθε εβδομάδας, τις δευτερεύουσες εστίες μιας από τις ασθένειες που  αναφέρονται στο παράρτημα I, οι οποίες διαπιστώθηκαν στο έδαφός του.  Η παραπάνω κοινοποίηση καλύπτει την εβδομάδα που τελειώνει τα μεσάνυκτα της Κυριακής που προηγείται της κοινοποιήσεως.  Η Επιτροπή προβαίνει στον ενδεχόμενο συσχετισμό μεταξύ των διαφόρων στοιχείων των πληροφοριών και τις ανακοινώνει στις κτηνιατρικές υπηρεσίες κάθε Κράτους μέλους.  2. Το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν λαμβάνει κοινοποίηση σημαίνει ότι καμία δευτερεύουσα εστία δεν έχει εμφανισθεί κατά την περίοδο που αναφέρεται στην παράγραφο 1 δεύτερο εδάφιο.  3. Όλες οι κοινοποιήσεις της παραγράφου 1 αφορούν τις πληροφορίες του παραρτήματος II και γίνονται τηλετυπικώς.   Άρθρο 5  1. Πριν από την έναρξη εφαρμογής της παρούσας οδηγίας, καθορίζεται ο κωδικοποιημένος τύπος με τον οποίο διαβιβάζονται οι πληροφορίες που αναφέρονται στο παράρτημα II σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 6.  2. Σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 6 είναι δυνατό να αποφασισθεί:  - η συμπλήρωση ή η τροποποίηση των παραρτημάτων,  - ότι, υπό την επιφύλαξη του άρθρου 4 και λαμβάνοντας υπόψη τη συγκεκριμένη ασθένεια και την ειδική επιζωοτική της εξέλιξη, τροποποιείται προσωρινά το πεδίο αναφοράς, το περιεχόμενο και η συχνότητα των κοινοποιήσεων.   Άρθρο 6  1. Στην περίπτωση που γίνεται αναφορά στη διαδικασία που ορίζεται στο παρόν άρθρο, η Μόνιμη Κτηνιατρική Επιτροπή, που έχει συσταθεί με την απόφαση του Συμβουλίου της 15ης Οκτωβρίου 1968, στο εξής αποκαλούμενη "επιτροπή", συγκαλείται αμέσως από  τον πρόεδρό της, είτε με δική του πρωτοβουλία είτε μετά από αίτηση Κράτους μέλους.  2. Στην επιτροπή, οι ψήφοι των Κρατών μελών σταθμίζονται σύμφωνα με το άρθρο 148 παράγραφος 2 της συνθήκης. Ο πρόεδρος δεν ψηφίζει.  3. Ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει σχέδιο για τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν. Η επιτροπή διατυπώνει τη γνώμη της για τα μέτρα αυτά εντός προθεσμίας που μπορεί να ορίζει ο πρόεδρος, ανάλογα με τον επείγοντα χαρακτήρα των προς εξέταση θεμάτων.  Αποφαίνεται με πλειοψηφία 45 ψήφων.  4. Η Επιτροπή θεσπίζει τα μέτρα και τα θέτει σε άμεση εφαρμογή, όταν είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής. Αν δεν είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής, ή ελλείψει γνώμης, η Επιτροπή υποβάλλει αμέσως στο Συμβούλιο πρόταση σχετική με τα μέτρα που  πρέπει να ληφθούν. Το Συμβούλιο θεσπίζει τα μέτρα με ειδική πλειοψηφία.  Αν κατά τη λήξη προθεσμίας τριών μηνών από την ημερομηνία κατά την οποία συνεκλήθη το Συμβούλιο δεν έχει θεσπίσει μέτρα, η Επιτροπή θεσπίζει τα προτεινόμενα μέτρα και τα θέτει αμέσως σ' εφαρμογή, εκτός από την περίπτωση κατά την οποία το Συμβούλιο έχει  αποφανθεί με απλή πλειοψηφία κατά των εν λόγω μέτρων.   Άρθρο 7  Τα Κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο την 1η Ιανουαρίου 1984 και πληροφορούν σχετικά αμέσως την Επιτροπή.   Άρθρο 8  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα Κράτη μέλη.  Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 21 Δεκεμβρίου 1982.  Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος O. MOLLER  (1) Γνώμη που διατυπώθηκε στις 12/13 Απριλίου 1982 (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα).  (2) ΕΕ αριθ. C 112 της 3. 5. 1982, σ. 4.  (3) ΕΕ αριθ. 121 της 29. 7. 1964, σ. 1977/64.  (4) ΕΕ αριθ. L 375 της 31. 12. 1980, σ. 75.  (5) ΕΕ αριθ. L 55 της 8. 3. 1971, σ. 23.  (6) ΕΕ αριθ. L 47 της 21. 2. 1980, σ. 8.  (7) ΕΕ αριθ. L 302 της 31. 12. 1972, σ. 24.  (8) ΕΕ αριθ. L 325 της 1. 12. 1980, σ. 14.  (9) EΕ αριθ. L 47 της 21. 2. 1980, σ. 4.  (10) ΕΕ αριθ. L 325 της 1. 12. 1980, σ. 16.  (11) EΕ αριθ. L 47 της 21. 2. 1980, σ. 11.  (12) ΕΕ αριθ. L 375 της 31. 12. 1980, σ. 75.      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I   Ασθένειες που αποτελούν το αντικείμενο της κοινοποιήσεως  Αφθώδης πυρετός Πανώλη των βοοειδών Μεταδοτική πλευροπνευμονία των βοοειδών Καταρροϊκός πυρετός των προβάτων (κυανή γλώσσα) Κυστιώδης ασθένεια των χοίρων Κλασική πανώλη των χοίρων Αφρικανική πανώλη των χοίρων Μεταδοτική παράλυση των χοίρων (ασθένεια του Teschen) Φυσαλιδώδης στοματίτις Πανώλη των πουλερικών Ασθένεια του Newcastle      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II   Πληροφορίες που παρέχονται στα πλαίσια της κοινοποιήσεως  1. Πληροφορίες που απαιτούνται σύμφωνα με το άρθρο 3 κατά την εμφάνιση των κυρίων εστιών των ασθενειών που αναφέρονται στο παράρτημα I:  1. Ημερομηνία αποστολής 2. Ώρα αποστολής 3. Όνομα του Κράτους μέλους 4. α) Ονομασία της ασθένειας β) Τύπος του ιού κατά περίπτωση 5. Ημερομηνία πιστοποιήσεως 6. Γεωγραφική τοποθεσία της εκμεταλλεύσεως 7. Αριθμός των ύποπτων ζώων στις εκμεταλλεύσεις: α) βοοειδή, β) χοίροι, γ) πρόβατα, δ) αίγες, ε) πουλερικά 8. Αριθμός των σφαγέντων ζώων: α) βοοειδή, β) χοίροι, γ) πρόβατα, δ) αίγες, ε) πουλερικά 9. Αριθμός των καταστραφέντων σφαγίων: α) βοοειδή, β) χοίροι, γ) πρόβατα, δ) αίγες, ε) πουλερικά.  2. Πληροφορίες που απαιτούνται σύμφωνα με το άρθρο 4 κατά την εμφάνιση δευτερευουσών εστιών των ασθενειών που αναφέρονται στο παράρτημα I:  1. Ημερομηνία αποστολή 2. Ώρα αποστολής 3. Όνομα του Κράτους μέλους 4. Για κάθε ασθένεια που κοινοποιείται:  α) Ονομασία της ασθένειας β) Αριθμός των εστιών.  3. Πληροφορίες που απαιτούνται, σύμφωνα με το άρθρο 3, κατά την άρση των περιορισμών που εφαρμόζονται σε Κράτος μέλος μετά την εξάλειψη της τελευταίας εστίας των ασθενειών του παραρτήματος I:  1. Ημερομηνία αποστολής 2. Ώρα αποστολής 3. Όνομα του Κράτους μέλους 4. Ονομασία της ασθένειας 5. Ημερομηνία άρσεως των περιορισμών.