Avis juridique important

|

31992L0015

Οδηγία 92/15/ΕΟΚ της Επιτροπής της 11ης Μαρτίου 1992 για τροποποίηση της οδηγίας 83/229/ΕΟΚ του Συμβουλίου για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα υλικά και αντικείμενα από υμένα αναγεννημένης κυτταρίνης, που προορίζονται να έλθουν σε επαφή με τα τρόφιμα

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 102 της 16/04/1992 σ. 0044 - 0046

ΟΔΗΓΙΑ 92/15/ΕΟΚ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  της 11ης Μαρτίου 1992  για τροποποίηση της οδηγίας 83/229/ΕΟΚ του Συμβουλίου για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα υλικά και αντικείμενα από υμένα αναγεννημένης κυτταρίνης, που  προορίζονται να έλθουν σε επαφή με τα τρόφιμαΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας,  την οδηγία 89/109/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Δεκεμβρίου 1988 για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα υλικά και αντικείμενα που προορίζονται να έλθουν σε επαφή με τα τρόφιμα (1), και ιδίως το άρθρο 3 παράγραφος 2,  Εκτιμώντας:  ότι το άρθρο 2 της οδηγίας 89/109/ΕΟΚ ορίζει ότι τα σχετικά υλικά και αντικείμενα, στην τελική μορφή τους, δεν πρέπει να μεταφέρουν στα τρόφιμα συστατικά σε ποσότητα που μπορεί να είναι επικίνδυνη για την ανθρώπινη υγεία ή να επιφέρει απαράδεκτη  μεταβολή στη σύσταση των τροφίμων-  ότι η γραπτή δήλωση που αναφέρεται στο άρθρο 6 παράγραφος 5 της οδηγίας 89/109/ΕΟΚ πρέπει να προβλέπεται σε περίπτωση επαγγελματικής χρήσης υμένων αναγεννημένης κυτταρίνης για υλικά και αντικείμενα που προορίζονται να έλθουν σε επαφή με τα τρόφιμα,  εκτός εκείνων που είναι, από τη φύση τους, προφανές ότι προορίζονται για τη χρήση αυτή-  ότι το άρθρο 4 παράγραφος 2 της οδηγίας 83/229/ΕΟΚ του Συμβουλίου (2), όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 86/338/ΕΟΚ (3), παρέχει στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να αποφασίζουν σχετικά με τη χρησιμοποίηση των φθαλικών εστέρων, έως ότου υπάρξουν αποτελέσματα  από τις επιστημονικές έρευνες για την εντόπιση των κινδύνων που συνεπάγεται η χρήση των εν λόγω ουσιών-  ότι τα διαθέσιμα επιστημονικά δεδομένα επιτρέπουν πλέον τον καθορισμό των ορίων κάτω από τα οποία η έκθεση του ανθρώπου στις ουσίες αυτές δεν ενέχει κανέναν κίνδυνο για την υγεία και ότι, επομένως, οι ουσίες αυτές πρέπει να επιτραπούν σε όλη την  Κοινότητα-  ότι στα πρόσθετα που επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται στην παρασκευή των επιχρισμάτων που προορίζονται για την επικάλυψη του υμένα αναγεννημένης κυτταρίνης, είναι σκόπιμο να συγκαταλέγονται και τα πρόσθετα που χρησιμοποιούνται στην παρασκευή του εν λόγω  υμένα  ότι με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία, είναι δυνατόν να επιτραπεί η χρήση ορισμένων νέων ουσιών-  ότι σύμφωνα με το άρθρο 3 της οδηγίας 89/109/ΕΟΚ, πραγματοποιήθηκαν διαβουλεύσεις με την επιστημονική επιτροπή τροφίμων όσον αφορά τις διατάξεις που ενδέχεται να επηρεάζουν τη δημόσια υγεία-  ότι τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της Μόνιμης Επιτροπής Τροφίμων,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:  Άρθρο 1  Η οδηγία 83/229/ΕΟΚ τροποποιείται ως εξής:  1. Παρεμβάλλεται το ακόλουθο νέο άρθρο 3α:  "Άρθρο 3α  1. Κατά τα διάφορα στάδια της εμπορίας εκτός εκείνου της λιανικής πώλησης, τα υλικά και αντικείμενα από υμένα αναγεννημένης κυτταρίνης που προορίζονται να έρθουν σε επαφή με τρόφιμα πρέπει να συνοδεύονται από γραπτή δήλωση σύμφωνα με το άρθρο 6  παράγραφος 5 της οδηγίας 89/109/ΕΟΚ (*).  2. Η παράγραφος 1 δεν εφαρμόζεται στα υλικά και αντικείμενα από υμένα αναγεννημένης κυτταρίνης τα οποία είναι, από τη φύση τους, προφανές ότι προορίζονται να έρθουν σε επαφή με τρόφιμα.   (*) ΕΕ αριθ. L 40 της 11. 2. 1989, σ. 38."  2. Στο άρθρο 4, η παράγραφος 2 διαγράφεται.  3. Στο παράρτημα ΙΙ μέρος πρώτο στη στήλη "Ονομασίες", προστίθεται το γράμμα "Β" πριν από τους υποτίτλους: "1. Υγραντές" και "2. Έτερα πρόσθετα".  4. Στο παράρτημα ΙΙ μέρος πρώτο στήλη "Ονομασίες", στο σημείο "Β.1. Υγραντές", η ακόλουθη περίπτωση παρεμβάλλεται μετά το σορβίτη: "τετρααιθυλινογλυκόλη".  5. Στο παράρτημα ΙΙ μέρος πρώτο στήλη "Ονομασίες", σημείο "Β.2. Έτερα πρόσθετα, τρίτη κατηγορία - προσδετικά μέσα":  α) η ακόλουθη νέα περίπτωση παρεμβάλλεται μετά την πρώτη περίπτωση:  "- προϊόντα συμπυκνώσεως μελαμίνης-ουρίας-φορμαλδεΰδης τροποποιημένα με τρις(2-υδροξυαιθυλ)αμίνη"-  β) στο ύψος αυτής της περίπτωσης, προστίθενται τα ακόλουθα στη στήλη "Περιορισμοί":  "Περιεκτικότητα σε ελεύθερη φορμαλδεΰδη επί της όψεως που βρίσκεται σε επαφή με τα τρόφιμα  "0,5 mg/dm2.  Περιεκτικότητα σε ελεύθερη μελαμίνη επί της όψεως που βρίσκεται σε επαφή με τα τρόφιμα  "0,3 mg/dm2."  6. Στο παράρτημα ΙΙ μέρος δεύτερο,  α) στη στήλη "Ονομασίες", προστίθεται το γράμμα "Γ" πριν από τους υποτίτλους "1. Πολυμερή", "2. Ρητίνες" και "3. Πλαστικοποιητές"-  β) στη στήλη "Ονομασίες" σημείο "Γ.3. Πλαστικοποιητές", διαγράφονται οι ακόλουθες ουσίες:  "- φθαλικό βουτυλο-μεθυλο-καρβοξυβουτύλιο [= Γλυκολικό βουτυλο-φθαλικό-βουτύλιο]  - φθαλικό δι-ισοβουτύλιο  - φθαλικό δι-(μεθυλο-κυκλοεξύλιο) και τα ισομερή του = [Φθαλικό σεξτόλιο]  - Φθαλικό μεθυλ-μεθυλο-καρβοξυαιθύλιο [= Γλυκολικό μεθυλο-φθαλυ-αιθύλιο]"-  γ) στη στήλη "Περιορισμοί" σημείο "Γ.3. Πλαστικοποιητές", για την ουσία "- Φθαλικό Βουτυλοβενζύλιο" προστίθενται τα ακόλουθα:  " " 2 mg/dm2 στο επίχρισμα επί της όψεως που βρίσκεται σε επαφή με τα τρόφιμα"-  δ) στη στήλη "Περιορισμοί" σημείο "Γ.3. πλαστικοποιητές" για την ουσία "φθαλικό δι-η-βουτύλιο" προστίθενται τα ακόλουθα:  " " 3 mg/dm2 στο επίχρισμα επί της όψεως που βρίσκεται σε επαφή με τα τρόφιμα"-  ε) στη στήλη "Περιορισμοί" σημείο "Γ.3. Πλαστικοποιητές" για την ουσία "φθαλικό δικυκλοεξύλιο" προστίθενται τα ακόλουθα:  " " 4 mg/dm2 στο επίχρισμα επί της όψεως που βρίσκεται σε επαφή με τα τρόφιμα"-  στ) στις στήλες "Ονομασίες" και "Περιορισμοί" παρεμβάλλονται, μετά το σημείο "Γ.3. Πλαστικοποιητές", τα ακόλουθα:     "Γ.4. Άλλα πρόσθετα:   6 mg/dm2 συνολικά στον μη επικαλυμμένο υμένα αναγεννημένης κυτταρίνης, συμπεριλαμβανομένου και του επιχρίσματος επί της όψεως που βρίσκεται σε επαφή με τα τρόφιμα    Γ.4.1. Πρόσθετα  περιλαμβανό-  μενα στο πρώτο μέρος:  ίδιοι ειδικοί περιορισμοί με το πρώτο μέρος (οι ποσότητες σε mg/dm2, ωστόσο αναφέρονται στο μη επικαλυμμένο υμένα αναγεννημένης κυτταρίνης, συμπεριλαμβανομένου και του επιχρίσματος επί της όψεως που βρίσκεται σε επαφή με τα  τρόφιμα"- ζ) στη στήλη "Ονομασίες", ο υπότιτλος "4. Ειδικά πρόσθετα για βερνίκια" αντικαθίσταται από τον ακόλουθο υπότιτλο: "Γ.4.2. Ειδικά πρόσθετα για επιχρίσματα"-  η) στο ύψος του υπότιτλου "Γ.4.2. Ειδικά πρόσθετα για επιχρίσματα" το κείμενο της στήλης "Περιορισμοί" αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: "Η ποσότητα της ουσίας ή των ομάδων ουσιών σε κάθε περίπτωση δεν δύναται να υπερβεί τα 2 mg/dm2 (ή ένα  χαμηλότερο όριο όπου καθορίζεται) στο επίχρισμα επί της όψεως που βρίσκεται σε επαφή με τα τρόφιμα"-  θ) ο υπότιτλος "Δ. Διαλύτες" αντικαθίσταται από τον υπότιτλο "Γ.5. Διαλύτες".  Άρθρο 2  1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο στις 30 Ιουνίου 1993. Πληροφορούν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.  Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τις εν λόγω διατάξεις ως εξής:  - επιτρέπουν, το αργότερο στις 30 Ιουλίου 1993, το εμπόριο και τη χρήση των υμένων αναγεννημένης κυτταρίνης που ανταποκρίνονται στην οδηγία 83/229/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε από την παρούσα οδηγία,  - απαγορεύουν, από την 1η Ιουλίου 1994, το εμπόριο και τη χρήση των υμένων αναγεννημένης κυτταρίνης που προορίζονται να έρθουν σε επαφή με τρόφιμα και που δεν ανταποκρίνονται στην οδηγία 83/229/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε από την παρούσα οδηγία.  2. Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις διατάξεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1, αυτές περιέχουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της παραπομπής αποφασίζεται από τα κράτη μέλη.  Άρθρο 3  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη. Βρυξέλλες, 11 Μαρτίου 1992. Για την Επιτροπή  Martin BANGEMANN  Αντιπρόεδρος   (1) ΕΕ αριθ. L 40 της 11. 2. 1989, σ. 38. (2) ΕΕ αριθ. L 123 της 11. 5. 1983, σ. 31. (3) ΕΕ αριθ. L 228 της 14. 8. 1986, σ. 32.


title: Οδηγία 2004/101/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 27ης Οκτωβρίου 2004 για την τροποποίηση της οδηγίας 2003/87/ΕΚ σχετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας, όσον αφορά τους μηχανισμούς έργων του πρωτοκόλλου του ΚιότοΚείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ

text:
               13.11.2004

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 338/18

      ΟΔΗΓΊΑ 2004/101/ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ

   της 27ης Οκτωβρίου 2004
   για την τροποποίηση της οδηγίας 2003/87/ΕΚ σχετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας, όσον αφορά τους μηχανισμούς έργων του πρωτοκόλλου του Κιότο
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 175 παράγραφος 1,
   την πρόταση της Επιτροπής,
   τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
   Αφού ζήτησαν τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών,
   Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της συνθήκης (2),
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Η οδηγία 2003/87/ΕΚ (3) καθιερώνει σύστημα εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας («Κοινοτικό σύστημα»), για να προωθήσει τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου κατά τρόπο αποδοτικό από πλευράς κόστους και οικονομικώς αποτελεσματικό, αναγνωρίζοντας ότι, μακροπρόθεσμα, οι συνολικές εκπομπές αερίων θερμοκηπίου θα πρέπει να μειωθούν κατά 70 % περίπου σε σχέση με τα επίπεδα του 1990. Αποσκοπεί να συμβάλει στην εκπλήρωση των δεσμεύσεων της Κοινότητας και των κρατών μελών της να μειώσουν τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο, το οποίο εγκρίθηκε με την απόφαση 2002/358/ΕΚ του Συμβουλίου, της 25ης Απριλίου 2002, για την έγκριση, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, του πρωτοκόλλου του Κιότο στη σύμβαση-πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για τις κλιματικές μεταβολές και την από κοινού τήρηση των σχετικών δεσμεύσεων (4).

               (2)

               Κατά την οδηγία 2003/87/ΕΚ, η αναγνώριση πιστωτικών μορίων που απορρέουν από βασιζόμενους σε σχέδια μηχανισμούς για την εκπλήρωση των δεσμεύσεων από το 2005 θα αυξήσει την αποδοτικότητα, από πλευράς κόστους, της επίτευξης μειώσεων των παγκοσμίων εκπομπών αερίων θερμοκηπίου και θα προβλεφθεί σε διατάξεις για τη σύνδεση των βασιζόμενων σε σχέδια μηχανισμών του Κιότο, συμπεριλαμβανομένων της κοινής εφαρμογής (JI) και του μηχανισμού καθαρής ανάπτυξης (CDM), με το κοινοτικό σύστημα.

               (3)

               Η σύνδεση των βασιζόμενων σε έργα μηχανισμών του Κιότο με το κοινοτικό σύστημα διασφαλίζει την περιβαλλοντική του ακεραιότητα, και συγχρόνως προσφέρει την ευκαιρία να χρησιμοποιούνται τα πιστωτικά μόρια εκπομπής που δημιουργούνται από δραστηριότητες έργων επιλέξιμων βάσει των άρθρων 6 και 12 του πρωτοκόλλου του Κιότο, ώστε να εκπληρώνονται οι υποχρεώσεις των κρατών μελών εκμετάλλευσης βάσει του άρθρου 12 παράγραφος 3 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ. Έτσι θα διευρυνθεί το φάσμα επιλογών συμμόρφωσης, με χαμηλό κόστος, στο πλαίσιο του κοινοτικού συστήματος, γεγονός το οποίο θα οδηγήσει σε μείωση του συνολικού κόστους συμμόρφωσης προς το πρωτόκολλο του Κιότο, με ταυτόχρονη βελτίωση της ρευστότητας στην κοινοτική αγορά δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου. Με την τόνωση της ζήτησης για πιστωτικά μόρια από JI, οι κοινοτικές εταιρείες θα επενδύσουν στην ανάπτυξη και τη μεταφορά προηγμένων περιβαλλοντικώς ορθών τεχνολογιών και τεχνογνωσίας. Θα τονωθεί επίσης η ζήτηση για πιστωτικά μόρια από τον CDM και έτσι θα βοηθηθούν οι αναπτυσσόμενες χώρες που φιλοξενούν έργα CDM να επιτύχουν τους στόχους τους για αειφόρο ανάπτυξη.

               (4)

               Επιπλέον της χρήσης των βασιζόμενων σε έργα μηχανισμών του Κιότο από την Κοινότητα και τα κράτη μέλη της, καθώς και από εταιρείες και φυσικά πρόσωπα εκτός του κοινοτικού συστήματος, οι εν λόγω μηχανισμοί θα πρέπει να συνδέονται με το κοινοτικό σύστημα, με τρόπο που να εξασφαλίζεται η συμβατότητα με τη σύμβαση-πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για τις κλιματικές μεταβολές (UNFCCC) και το πρωτόκολλο του Κιότο και με μεταγενέστερες αποφάσεις που λαμβάνονται βάσει αυτού, καθώς και με τους στόχους και την αρχιτεκτονική του κοινοτικού συστήματος και των διατάξεων που θεσπίζονται με την οδηγία 2003/87/ΕΚ.

               (5)

               Τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν σε φορείς εκμετάλλευσης από το 2005 να χρησιμοποιούν πιστοποιημένες μειώσεις εκπομπών (CER) και από το 2008 να χρησιμοποιούν μονάδες μείωσης των εκπομπών (ERU) εντός του κοινοτικού συστήματος. Η χρήση CER και ERU εκ μέρους των φορέων εκμετάλλευσης από το 2008 μπορεί να επιτρέπεται μέχρι ένα ποσοστό της κατανομής σε κάθε εγκατάσταση, το οποίο προσδιορίζεται από κάθε κράτος μέλος στο εθνικό του σχέδιο κατανομής. Η χρήση πραγματοποιείται μέσω της εκχώρησης και της άμεσης παράδοσης δικαιώματος σε αντάλλαγμα CER ή ERU. Δικαίωμα που εκχωρήθηκε σε αντάλλαγμα CER ή ERU αντιστοιχεί σε αυτή την CER ή ERU.

               (6)

               Ο κανονισμός της Επιτροπής σχετικά με τυποποιημένο και ασφαλές σύστημα μητρώων, ο οποίος πρόκειται να εγκριθεί σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 3 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ και το άρθρο 6 παράγραφος 1 της απόφασης αριθ. 280/2004/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, σχετικά με μηχανισμό παρακολούθησης των εκπομπών αερίων που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου στην Κοινότητα και εφαρμογής του πρωτοκόλλου του Κιότο (5), θα προβλέπει τις σχετικές διεργασίες και διαδικασίες στο σύστημα μητρώων για τη χρήση CER κατά την περίοδο 2005-2007 και εφεξής, και για τη χρήση των ERU κατά την περίοδο 2008-2012 και εφεξής.

               (7)

               Κάθε κράτος μέλος θα αποφασίζει το όριο για τη χρήση των CER και ERU από δραστηριότητες έργου, λαμβάνοντας καταλλήλως υπόψη τις σχετικές διατάξεις του πρωτοκόλλου του Κιότο και των συμφωνιών του Μαρακές, προς εκπλήρωση των εκεί προβλεπομένων απαιτήσεων ότι η χρήση των μηχανισμών θα πρέπει να είναι συμπληρωματική της εσωτερικής δράσης. Επομένως, η εγχώρια δράση θα αποτελεί σημαντικό στοιχείο της πραγματοποιούμενης προσπάθειας.

               (8)

               Σύμφωνα με την UNFCCC και το πρωτόκολλο του Κιότο, καθώς και τις μεταγενέστερες αποφάσεις που εγκρίθηκαν βάσει αυτών, τα κράτη μέλη πρέπει να αποφεύγουν να χρησιμοποιούν τις CER και τις ERU που προκύπτουν από πυρηνικές εγκαταστάσεις προκειμένου να ανταποκριθούν στις δεσμεύσεις που ανέλαβαν βάσει του άρθρου 3 παράγραφος 1 του πρωτοκόλλου του Κιότο και της απόφασης 2002/358/ΕΚ.

               (9)

               Οι αποφάσεις 15/CP.7 και 19/CP.7, που ελήφθησαν σύμφωνα με την UNFCCC και το πρωτόκολλο του Κιότο, τονίζoυν ότι η ακεραιότητα του περιβάλλοντος πρέπει να επιτευχθεί, μεταξύ άλλων, με ασφαλείς όρους, κανόνες και κατευθυντήριες γραμμές για τους μηχανισμούς, με αποτελεσματικές και σταθερές αρχές και κανόνες για τη χρήση γης, την αλλαγή της χρήσης γης και τις δραστηριότητες έργων δασοκομίας, ενώ λαμβάνουν υπόψη τα ζητήματα της μη μονιμότητας, της προσθετικότητας, των διαρροών, των αβεβαιοτήτων και των κοινωνικοοικονομικών και περιβαλλοντικών επιπτώσεων, συμπεριλαμβανομένων των επιπτώσεων στη βιοποικιλότητα και στα φυσικά οικοσυστήματα, σε συνδυασμό με τις δραστηριότητες δάσωσης και αναδάσωσης. Η Επιτροπή θα πρέπει να συνεκτιμήσει, κατά την αναθεώρηση της οδηγίας 2003/87/ΕΚ το 2006, τεχνικές διατάξεις που αφορούν τον προσωρινό χαρακτήρα των πιστωτικών μορίων και το όριο του 1 % για την επιλεξιμότητα όσον αφορά τις δραστηριότητες έργων που σχετίζονται με τη χρήση γης, την αλλαγή της χρήσης γης και τη δασοκομία, όπως θεσπίζονται με την απόφαση 17/CP.7, καθώς επίσης και διατάξεις σχετικά με το αποτέλεσμα της αξιολόγησης των ενδεχομένων κινδύνων οι οποίοι συνδέονται με τη χρήση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών και την πιθανή διείσδυση ξένων ειδών από τις δραστηριότητες δάσωσης και αναδάσωσης, προκειμένου να επιτραπεί σε φορείς εκμετάλλευσης να χρησιμοποιούν, από το 2008, τις CER και ERU που προκύπτουν από δραστηριότητες έργων που σχετίζονται με τη χρήση γης, την αλλαγή της χρήσης γης και τη δασοκομία στο κοινοτικό σύστημα, σύμφωνα με τις αποφάσεις που ελήφθησαν δυνάμει της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο.

               (10)

               Προκειμένου να αποφεύγεται η διπλή μέτρηση, δεν θα πρέπει να εκχωρούνται μονάδες μείωσης των εκπομπών και πιστοποιημένες μειώσεις εκπομπών ως αποτέλεσμα δραστηριοτήτων έργων που αναλαμβάνονται εντός της Κοινότητας και που επίσης καταλήγουν σε μείωση, ή περιορισμό, των εκπομπών από εγκαταστάσεις καλυπτόμενες από την οδηγία 2003/87/ΕΚ, εκτός εάν ανάλογος αριθμός δικαιωμάτων διαγραφεί από το μητρώο του κράτους μέλους προέλευσης των CER και ERU.

               (11)

               Σύμφωνα με τις σχετικές συνθήκες προσχώρησης, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το κοινοτικό κεκτημένο προκειμένου να καθορισθούν οι γραμμές βάσης για δραστηριότητες έργων που αναλαμβάνονται σε χώρες υπό προσχώρηση στην Ένωση.

               (12)

               Κράτος μέλος που επιτρέπει σε ιδιωτικούς ή δημόσιους φορείς να συμμετέχουν σε δραστηριότητες έργων παραμένει υπεύθυνο για την εκπλήρωση των υποχρεώσεών του δυνάμει της UNFCCC και του πρωτοκόλλου του Κιότο και θα πρέπει συνεπώς να εξασφαλίζει ότι η συμμετοχή αυτή συνάδει προς τις σχετικές κατευθύνσεις, όρους και διαδικασίες που εγκρίθηκαν με βάση την UNFCCC και το πρωτόκολλο του Κιότο.

               (13)

               Σύμφωνα με την UNFCCC, το πρωτόκολλο του Κιότο και κάθε μεταγενέστερη απόφαση που λαμβάνεται για την εφαρμογή τους, η Επιτροπή και τα κράτη μέλη θα πρέπει να υποστηρίζουν δραστηριότητες ανάπτυξης υποδομής σε αναπτυσσόμενες χώρες και χώρες με μεταβατική οικονομία, ώστε να τις βοηθήσουν να επωφελούνται πλήρως από την JI και τον CDM κατά τρόπο που να ενισχύει τις στρατηγικές τους για αειφόρο ανάπτυξη. Η Επιτροπή θα πρέπει να επανεξετάζει και να ενημερώνει για τις προσπάθειες στα θέματα αυτά.

               (14)

               Τα κριτήρια και οι κατευθυντήριες γραμμές βάσει των οποίων εξετάζεται αν τα έργα παραγωγής υδροηλεκτρικής ενέργειας συνεπάγονται αρνητικές περιβαλλοντικές ή κοινωνικές επιπτώσεις, έχουν καθορισθεί από την Παγκόσμια Επιτροπή για τα Φράγματα, με την ετήσια έκθεσή της του Νοεμβρίου 2000 «Φράγματα και Ανάπτυξη - Νέο πλαίσιο λήψεως αποφάσεων», από τον ΟΟΣΑ και από την Παγκόσμια Τράπεζα.

               (15)

               Εφόσον η συμμετοχή σε δραστηριότητες έργων JI και CDM είναι προαιρετική, θα πρέπει να ενισχυθεί η περιβαλλοντική και κοινωνική ευθύνη και λογοδοσία των εταιρειών, σύμφωνα με την παράγραφο 17 του σχεδίου εφαρμογής της Παγκόσμιας Διάσκεψης Κορυφής για την αειφόρο ανάπτυξη. Από την άποψη αυτή, θα πρέπει να παρακινηθούν οι εταιρείες να βελτιώσουν τις κοινωνικές και περιβαλλοντικές επιδόσεις των δραστηριοτήτων JI και CDM στις οποίες συμμετέχουν.

               (16)

               Οι πληροφορίες για τις δραστηριότητες έργων στις οποίες συμμετέχει ένα κράτος μέλος ή ιδιωτικοί ή δημόσιοι φορείς κατόπιν αδείας του κράτους μέλους, θα πρέπει να είναι προσβάσιμες στο κοινό σύμφωνα με την οδηγία 2003/4/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2003, σχετικά με την πρόσβαση του κοινού σε περιβαλλοντικές πληροφορίες (6).

               (17)

               Η Επιτροπή, στις εκθέσεις της σχετικά με την εμπορία δικαιωμάτων εκπομπών και τη χρήση πιστωτικών μορίων από δραστηριότητες έργων, μπορεί να περιλαμβάνει αναφορές στις επιπτώσεις στην αγορά ηλεκτρισμού.

               (18)

               Μετά τη θέση σε ισχύ του πρωτοκόλλου του Κιότο, η Επιτροπή θα πρέπει να εξετάσει κατά πόσον είναι δυνατή η σύναψη συμφωνιών με τις χώρες που απαριθμούνται στο παράρτημα Β του πρωτοκόλλου του Κιότο, οι οποίες δεν επικύρωσαν το πρωτόκολλο ακόμα, που θα προβλέπουν την αναγνώριση δικαιωμάτων μεταξύ του κοινοτικού συστήματος και των υποχρεωτικών συστημάτων εμπορίας εκπομπών αερίων θερμοκηπίου που θέτουν όριο στα απόλυτα όρια εκπομπών και έχουν καθιερωθεί στις εν λόγω χώρες.

               (19)

               Δεδομένου ότι ο στόχος της προτεινόμενης δράσης, ήτοι η δημιουργία σύνδεσης μεταξύ των βασιζόμενων σε έργα μηχανισμών του πρωτοκόλλου του Κιότο και του κοινοτικού συστήματος, είναι αδύνατον να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη μεμονωμένα, και δύναται συνεπώς, λόγω της διάστασης και των αποτελεσμάτων της παρούσας δράσης, να επιτευχθεί καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο, η Κοινότητα μπορεί να λάβει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας του άρθρου 5 της συνθήκης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως διατυπώνεται στο ίδιο άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του στόχου αυτού.

               (20)

               Θα πρέπει, επομένως, να τροποποιηθεί αναλόγως η οδηγία 2003/87/ΕΚ,

         ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
   Άρθρο 1
   Τροποποιήσεις της οδηγίας 2003/87/ΕΚ
   Η οδηγία 2003/87/ΕΚ τροποποιείται ως εξής:

               1.

               Στο άρθρο 3, προστίθενται τα ακόλουθα στοιχεία:

                           «ια)

                           “μέρος του παραρτήματος Ι”: το συμβαλλόμενο μέρος που αναφέρεται στο παράρτημα Ι της σύμβασης-πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για τις κλιματικές μεταβολές (UNFCCC), το οποίο έχει επικυρώσει το πρωτόκολλο του Κιότο, όπως ορίζεται στο άρθρο 1 σημείο 7 του πρωτοκόλλου του Κιότο·

                           ιβ)

                           “δραστηριότητα έργου”: δραστηριότητα έργου που έχει εγκριθεί από ένα ή περισσότερα μέρη του παραρτήματος Ι, κατ’ άρθρο 6 ή 12 του πρωτοκόλλου του Κιότο και των αποφάσεων που λαμβάνονται βάσει της UNFCCC και του πρωτοκόλλου του Κιότο·

                           ιγ)

                           “μονάδα μείωσης των εκπομπών” (emission reduction unit – “ERU”): μονάδα που εκχωρείται κατ’ άρθρο 6 του πρωτοκόλλου του Κιότο και των αποφάσεων που λαμβάνονται βάσει της UNFCCC και του πρωτοκόλλου του Κιότο·

                           ιδ)

                           “πιστοποιημένη μείωση των εκπομπών” (certified emission reduction – “CER”): μονάδα που εκχωρείται κατ’ άρθρο 12 του πρωτοκόλλου του Κιότο και των αποφάσεων που λαμβάνονται βάσει της UNFCCC και του πρωτοκόλλου του Κιότο.»

               2.

               Παρεμβάλλονται τα ακόλουθα άρθρα μετά το άρθρο 11:
               «Άρθρο 11α
               Χρήση των CER και ERU από δραστηριότητες έργων στο κοινοτικό σύστημα
               1.   Με την επιφύλαξη της παραγράφου 3, τα κράτη μέλη δύνανται να επιτρέπουν σε φορείς εκμετάλλευσης να χρησιμοποιούν CER και ERU από δραστηριότητες έργων στο κοινοτικό σύστημα, κατά τη διάρκεια εκάστης περιόδου που προβλέπει το άρθρο 11 παράγραφος 2 μέχρι ένα ποσοστό της κατανομής δικαιωμάτων σε κάθε εγκατάσταση, το οποίο προσδιορίζει κάθε κράτος μέλος στο εθνικό του σχέδιο κατανομής για την εν λόγω περίοδο. Αυτό πραγματοποιείται με την εκχώρηση και την άμεση παράδοση δικαιώματος από το κράτος μέλος σε αντάλλαγμα CER ή ERU την οποία κατέχει ο εν λόγω φορέας εκμετάλλευσης στο εθνικό μητρώο του οικείου κράτους μέλους.
               2.   Με την επιφύλαξη της παραγράφου 3, κατά την περίοδο που προβλέπει το άρθρο 11 παράγραφος 1 τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν σε φορείς εκμετάλλευσης να χρησιμοποιούν CER από δραστηριότητες έργου στο κοινοτικό σύστημα. Αυτό πραγματοποιείται με την εκχώρηση και την άμεση παράδοση δικαιώματος από το κράτος μέλος σε αντάλλαγμα CER. Τα κράτη μέλη ακυρώνουν CER οι οποίες έχουν χρησιμοποιηθεί από τους φορείς εκμετάλλευσης κατά την περίοδο που προβλέπει το άρθρο 11 παράγραφος 1.
               3.   Όλες οι CER και ERU που εκχωρούνται και δύνανται να χρησιμοποιηθούν σύμφωνα με την UNFCCC και το πρωτόκολλο του Κιότο και τις μεταγενέστερες αποφάσεις που λαμβάνονται βάσει αυτών, μπορούν να χρησιμοποιούνται στο κοινοτικό σύστημα:

                           α)

                           με την εξαίρεση ότι, επειδή αναγνωρίζεται ότι, σύμφωνα με την UNFCCC και το πρωτόκολλο του Κιότο και των μεταγενεστέρων αποφάσεων που λαμβάνονται βάσει αυτών, τα κράτη μέλη πρέπει να αποφεύγουν να χρησιμοποιούν τις πιστοποιημένες μειώσεις εκπομπών και τις μονάδες μείωσης των εκπομπών που προκύπτουν από πυρηνικές εγκαταστάσεις προκειμένου να ανταποκριθούν στις δεσμεύσεις που ανέλαβαν βάσει του άρθρου 3 παράγραφος 1 του πρωτοκόλλου του Κιότο και βάσει της απόφασης 2002/358/ΕΚ, οι φορείς εκμετάλλευσης πρέπει να αποφεύγουν να χρησιμοποιούν τις πιστοποιημένες μειώσεις εκπομπών και τις μονάδες μείωσης των εκπομπών που προκύπτουν από παρόμοιες εγκαταστάσεις στο κοινοτικό σύστημα κατά την περίοδο που αναφέρεται στο άρθρο 11 παράγραφος 1 και κατά την πρώτη πενταετή περίοδο βάσει του άρθρου 11 παράγραφος 2
                           και

                           β)

                           με την εξαίρεση ότι οι CER και ERU προκύπτουν από δραστηριότητες χρήσης γης, αλλαγής της χρήσης γης και δασοκομίας.

                     Άρθρο 11β
               Δραστηριότητες έργων
               1.   Τα κράτη μέλη λαμβάνουν κάθε αναγκαίο μέτρο προκειμένου να εξασφαλίζουν ότι οι γραμμές βάσης για τις δραστηριότητες έργων, όπως ορίζονται με μεταγενέστερες αποφάσεις που λαμβάνονται βάσει της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο, οι οποίες αναλαμβάνονται σε χώρες που έχουν υπογράψει συνθήκη προσχώρησης στην Ένωση, είναι απολύτως σύμφωνες με το κοινοτικό κεκτημένο, συμπεριλαμβανομένων των προσωρινών παρεκκλίσεων που ορίζονται σε αυτή τη συνθήκη προσχώρησης.
               2.   Εκτός των περιπτώσεων που προβλέπονται στις παραγράφους 3 και 4, τα κράτη μέλη που φιλοξενούν δραστηριότητες έργων φροντίζουν να μην εκχωρούνται ERU ή CER για μειώσεις ή περιορισμούς των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από εγκαταστάσεις που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.
               3.   Μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2012, για τις δραστηριότητες έργων JI και CDM που μειώνουν ή περιορίζουν άμεσα τις εκπομπές μιας εγκατάστασης που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας, μπορούν να εκχωρούνται ERU και CER μόνο εφόσον ακυρωθούν ισάριθμα δικαιώματα από τον φορέα εκμετάλλευσης της συγκεκριμένης εγκατάστασης.
               4.   Μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2012, για τις δραστηριότητες έργων JI και CDM που μειώνουν ή περιορίζουν έμμεσα τις εκπομπές εγκαταστάσεων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας, μπορούν να εκχωρούνται ERU και CER μόνον εφόσον ακυρωθούν ισάριθμα δικαιώματα από το εθνικό μητρώο του κράτους μέλους προέλευσης των ERU ή CER.
               5.   Τα κράτη μέλη που επιτρέπουν σε ιδιωτικούς ή δημόσιους φορείς να συμμετέχουν σε δραστηριότητες έργων διατηρούν την ευθύνη της εκπλήρωσης των υποχρεώσεών τους δυνάμει της UNFCCC και του πρωτοκόλλου του Κιότο και πρέπει να εξασφαλίζουν ότι αυτή η συμμετοχή είναι συμβατή με τις σχετικές κατευθυντήριες γραμμές, τους όρους και τις διαδικασίες που εγκρίθηκαν με βάση την UNFCCC και το πρωτόκολλο του Κιότο.
               6.   Σε περίπτωση δραστηριοτήτων υδροηλεκτρικών έργων με δυνατότητα παραγωγής άνω των 20 MW, τα κράτη μέλη, όταν εγκρίνουν ανάλογες δραστηριότητες έργων, εξασφαλίζουν ότι, κατά την εκτέλεση αυτών των δραστηριοτήτων έργων, γίνονται σεβαστά σχετικά διεθνή κριτήρια και κατευθυντήριες γραμμές, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που περιέχονται στην έκθεση του Νοεμβρίου 2000 της Παγκόσμιας Επιτροπής για τα Φράγματα “Φράγματα και Ανάπτυξη - Νέο πλαίσιο λήψεως αποφάσεων”.
               7.   Οι διατάξεις για την εφαρμογή των παραγράφων 3 και 4, ιδίως σε σχέση με την αποφυγή της διπλής μέτρησης, και οιαδήποτε διάταξη απαιτείται για την εφαρμογή της παραγράφου 5, δυνάμει της οποίας το μέρος υποδοχής πληροί όλες τις απαιτήσεις επιλεξιμότητας για τις δραστηριότητες έργου JI, υιοθετούνται σύμφωνα με το άρθρο 23 παράγραφος 2.»

               3.

               Το άρθρο 17 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
               «Άρθρο 17
               Πρόσβαση σε πληροφορίες
               Οι αποφάσεις σχετικά με την κατανομή των δικαιωμάτων, οι πληροφορίες σχετικά με δραστηριότητες έργων, στις οποίες συμμετέχει ένα κράτος μέλος ή εξουσιοδοτεί ιδιωτικούς ή δημόσιους φορείς να συμμετάσχουν και οι εκθέσεις για τις εκπομπές που απαιτούνται στο πλαίσιο της άδειας εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, και φυλάσσονται από την αρμόδια αρχή, τίθενται στη διάθεση του κοινού σύμφωνα με την οδηγία 2003/4/ΕΚ.»

               4.

               Στο άρθρο 18, προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:
               «Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ιδιαίτερα τον συντονισμό μεταξύ της συντονιστικής αρχής που ορίζουν για την έγκριση των δραστηριοτήτων έργων, σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχείο α) του πρωτοκόλλου του Κιότο, και της εθνικής αρχής που ορίζουν για την εφαρμογή του άρθρου 12 του πρωτοκόλλου του Κιότο, αντιστοίχως, οι οποίες ορίζονται σύμφωνα με μεταγενέστερες αποφάσεις που λαμβάνονται βάσει της UNFCCC και του πρωτοκόλλου του Κιότο.»

               5.

               Στο άρθρο 19 παράγραφος 3, προστίθεται η ακόλουθη φράση:
               «Ο εν λόγω κανονισμός περιλαμβάνει επίσης διατάξεις που αφορούν τη χρήση και τον εντοπισμό των CER και ERU στο κοινοτικό σύστημα και την παρακολούθηση του επιπέδου της χρήσης αυτής.»

               6.

               Το άρθρο 21 τροποποιείται ως εξής:

                           α)

                           στην παράγραφο 1, η δεύτερη φράση αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
                           «Στην έκθεση αποδίδεται ιδιαίτερη προσοχή στις ρυθμίσεις για την κατανομή των δικαιωμάτων, τη χρήση των ERU και CER στο κοινοτικό σύστημα, τη λειτουργία των εθνικών μητρώων, την εφαρμογή των κατευθυντήριων γραμμών για την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων, την εξακρίβωση, καθώς και σε θέματα σχετικά με τη συμμόρφωση προς την οδηγία και με τη φορολογική μεταχείριση των δικαιωμάτων, εάν υπάρχει.»

                           β)

                           η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
                           «3.   Η Επιτροπή οργανώνει ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των αρμοδίων αρχών των κρατών μελών όσον αφορά εξελίξεις σχετικές με θέματα κατανομής δικαιωμάτων, χρήσης των ERU και CER στο κοινοτικό σύστημα, λειτουργίας μητρώων, παρακολούθησης, υποβολής εκθέσεων, εξακρίβωσης και συμμόρφωσης με την παρούσα οδηγία.»

               7.

               Μετά το άρθρο 21, παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
               «Άρθρο 21α
               Υποστήριξη δραστηριοτήτων ανάπτυξης υποδομής
               Σύμφωνα με την UNFCCC, το πρωτόκολλο του Κιότο και κάθε μεταγενέστερη απόφαση που λαμβάνεται για την εφαρμογή τους, η Επιτροπή και τα κράτη μέλη προσπαθούν να υποστηρίζουν δραστηριότητες ανάπτυξης υποδομής σε αναπτυσσόμενες χώρες και χώρες με μεταβατική οικονομία, ώστε να τις βοηθήσουν να επωφελούνται πλήρως από την JI και τον CDM, κατά τρόπο που να ενισχύει τις στρατηγικές τους για αειφόρο ανάπτυξη, καθώς και να διευκολύνουν τη συμμετοχή φορέων στην ανάπτυξη και την υλοποίηση έργων JI και CDM.»

               8.

               Το άρθρο 30 τροποποιείται ως εξής:

                           α)

                           στην παράγραφο 2, το στοιχείο δ) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

                                       «δ)

                                       τη χρήση πιστωτικών μορίων από δραστηριότητες έργου, συμπεριλαμβανομένης της ανάγκης για εναρμόνιση της επιτρεπόμενης χρήσης ERU και CER στο κοινοτικό σύστημα·»

                           β)

                           στην παράγραφο 2, προστίθενται τα ακόλουθα στοιχεία:

                                       «ιβ)

                                       τις επιπτώσεις των μηχανισμών έργων στις χώρες υποδοχής, και ιδίως στους αναπτυξιακούς τους στόχους, εφόσον έχουν εγκριθεί JI και CDM δραστηριότητες υδροηλεκτρικών έργων με δυνατότητα παραγωγής άνω των 500 MW που έχουν αρνητικές περιβαλλοντικές ή κοινωνικές επιπτώσεις, και τη μελλοντική χρήση των CER και ERU που προκύπτουν από παρόμοιες δραστηριότητες υδροηλεκτρικών έργων στο κοινοτικό σύστημα·

                                       ιγ)

                                       την υποστήριξη δραστηριοτήτων ανάπτυξης υποδομής σε αναπτυσσόμενες χώρες και χώρες με μεταβατική οικονομία·

                                       ιδ)

                                       τις λεπτομέρειες εφαρμογής και τις διαδικασίες για την έγκριση εκ μέρους των κρατών μελών, από το 2008, εγχωρίων δραστηριοτήτων έργου και για την εκχώρηση δικαιωμάτων σε σχέση με τις μειώσεις ή τους περιορισμούς εκπομπών που προκύπτουν από τέτοιες δραστηριότητες·

                                       ιε)

                                       τις τεχνικές διατάξεις που αφορούν τον προσωρινό χαρακτήρα των πιστωτικών μορίων και το όριο του 1 % για την επιλεξιμότητα σε ό,τι αφορά τη χρήση γης, την αλλαγή της χρήσης γης και τις δραστηριότητες έργων δασοκομίας, όπως θεσπίζονται με την απόφαση 17/CP.7, καθώς επίσης και τις διατάξεις σχετικά με το αποτέλεσμα της αξιολόγησης των ενδεχομένων κινδύνων οι οποίοι συνδέονται με τη χρήση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών και την πιθανή διείσδυση ξένων ειδών από τις δραστηριότητες δάσωσης και αναδάσωσης, προκειμένου να επιτραπεί σε φορείς εκμετάλλευσης να χρησιμοποιούν, από το 2008, τις CER και ERU που προκύπτουν από δραστηριότητες έργων που σχετίζονται με τη χρήση γης, την αλλαγή χρήσης γης και τη δασοκομία στο κοινοτικό σύστημα, σύμφωνα με τις αποφάσεις που ελήφθησαν σύμφωνα με τη UNFCCC ή το πρωτόκολλο του Κιότο.»

                           γ)

                           η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
                           «3.   Πριν από κάθε περίοδο που προβλέπει το άρθρο 11 παράγραφος 2 κάθε κράτος μέλος δημοσιεύει στο εθνικό του σχέδιο κατανομής τη χρήση των ERU και των CER στην οποία προτίθεται να προβεί, καθώς και το ποσοστό της κατανομής σε κάθε εγκατάσταση μέχρι το ύψος του οποίου οι φορείς εκμετάλλευσης έχουν δικαίωμα να χρησιμοποιούν τις ERU και τις CER στο κοινοτικό σύστημα κατά την εν λόγω περίοδο. Η συνολική χρήση ERU και CER πρέπει να είναι συνεπής προς τις σχετικές υποχρεώσεις συμπληρωματικότητας δυνάμει του πρωτοκόλλου του Κιότο και της UNFCCC καθώς και των αποφάσεων που ελήφθησαν δυνάμει αυτών.
                           Τα κράτη μέλη, σύμφωνα με το άρθρο 3 της απόφασης αριθ. 280/2004/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για μηχανισμό παρακολούθησης των εκπομπών αερίων που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου στην Κοινότητα και εφαρμογής του πρωτοκόλλου του Κιότο (7), ανακοινώνουν, ανά διετία, στην Επιτροπή σε ποιο βαθμό η εσωτερική δράση αποτελεί πράγματι σημαντικό στοιχείο των προσπαθειών που ανελήφθησαν σε εθνικό επίπεδο και σε ποιο βαθμό η χρήση μηχανισμών έργου είναι πράγματι συμπληρωματική προς την εγχώρια δράση, καθώς και την μεταξύ τους αναλογία, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του πρωτοκόλλου του Κιότο και των μεταγενεστέρων αποφάσεων που ελήφθησαν δυνάμει αυτού. Η Επιτροπή συντάσσει σχετική έκθεση σύμφωνα με το άρθρο 5 της εν λόγω απόφασης. Υπό το πρίσμα της έκθεσης αυτής, η Επιτροπή υποβάλλει, εάν χρειάζεται, νομοθετικές ή άλλες προτάσεις με σκοπό τη συμπλήρωση των διατάξεων που θεσπίζονται εκ μέρους των κρατών μελών, ώστε να εξασφαλίσει ότι η χρήση των μηχανισμών είναι συμπληρωματική προς την εσωτερική δράση εντός της Κοινότητας.»

               9.

               Στο παράρτημα ΙΙΙ, προστίθεται το ακόλουθο σημείο:

                           «12.

                           Το σχέδιο ορίζει το ανώτατο ποσό CER και ERU που μπορεί να χρησιμοποιηθεί από φορείς εκμετάλλευσης εντός του κοινοτικού συστήματος ως ποσοστό της κατανομής των δικαιωμάτων σε κάθε εγκατάσταση. Το ποσοστό συνάδει προς τις υποχρεώσεις συμπληρωματικότητας δυνάμει του πρωτοκόλλου του Κιότο και των αποφάσεων που ελήφθησαν δυνάμει της UNFCCC και του πρωτοκόλλου του Κιότο.»

         Άρθρο 2
   Εφαρμογή
   1.   Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο στις 13 Νοεμβρίου 2005. Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.
   Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της αναφοράς αυτής καθορίζεται από τα κράτη μέλη.
   2.   Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των διατάξεων εσωτερικού δικαίου, τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπει η παρούσα οδηγία. Η Επιτροπή ενημερώνει τα άλλα κράτη μέλη σχετικά.
   Άρθρο 3
   Θέση σε ισχύ
   Η παρούσα οδηγία τίθεται σε ισχύ την ημέρα της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

   Άρθρο 4
   Αποδέκτες
   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Στρασβούργο, 27 Οκτωβρίου 2004.

            Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         J. BORRELL FONTELLES

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         A. NICOLAI

      (1)  ΕΕ C 80 της 30.3.2004, σ. 61.

      (2)  Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 20ής Απριλίου 2004 (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα) και απόφαση του Συμβουλίου της 13ης Σεπτεμβρίου 2004 (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα).

      (3)  ΕΕ L 275 της 25.10.2003, σ. 32.

      (4)  ΕΕ L 130 της 15.5.2002, σ. 1.

      (5)  ΕΕ L 49 της 19.2.2004, σ. 1.

      (6)  ΕΕ L 41 της 14.2.2003, σ. 26.

      (7)  ΕΕ L 49 της 19.2.2004, σ. 1.


title: Οδηγία 2008/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008 , σχετικά με τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών

text:
               24.12.2008

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 348/98

      ΟΔΗΓΊΑ 2008/115/ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ

   της 16ης Δεκεμβρίου 2008
   σχετικά με τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών
   ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 63 παράγραφος 3 στοιχείο β),
   την πρόταση της Επιτροπής,
   Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της Συνθήκης (1),
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Τάμπερε, στις 15 και 16 Οκτωβρίου 1999, καθιέρωσε μια συνεκτική προσέγγιση στον τομέα της μετανάστευσης και του ασύλου, η οποία αντιμετωπίζει από κοινού τη θέσπιση ενός κοινού συστήματος παροχής ασύλου, τη χάραξη πολιτικής περί νόμιμης μετανάστευσης και την καταπολέμηση της παράνομης μετανάστευσης.

               (2)

               Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο των Βρυξελλών της 4ης και 5ης Νοεμβρίου 2004 ζήτησε την καθιέρωση μιας αποτελεσματικής πολιτικής απομάκρυνσης και επαναπατρισμού, με βάση κοινούς κανόνες, ώστε οι ενδιαφερόμενοι να επιστρέφουν με ανθρώπινους όρους και με πλήρη σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειάς τους.

               (3)

               Στις 4 Μαΐου 2005, η Επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης υιοθέτησε «Είκοσι κατευθυντήριες αρχές σχετικά με την αναγκαστική επιστροφή».

               (4)

               Θα πρέπει να θεσπισθούν σαφείς, διαφανείς και δίκαιοι κανόνες για τη χάραξη μιας αποτελεσματικής πολιτικής περί επιστροφής, απαραίτητο στοιχείο για την καλή διαχείριση της μεταναστευτικής πολιτικής.

               (5)

               Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να θεσπίσει ένα οριζόντιο σύνολο κανόνων που θα εφαρμόζονται σε όλους τους υπηκόους τρίτων χωρών οι οποίοι δεν πληρούν ή δεν πληρούν πλέον τις προϋποθέσεις εισόδου, παραμονής ή διαμονής σε ένα κράτος μέλος.

               (6)

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να μεριμνούν ώστε η παύση της παράνομης παραμονής υπηκόων τρίτων χωρών να διενεργείται με δίκαιη και διαφανή διαδικασία. Σύμφωνα με τις γενικές αρχές του δικαίου της ΕΕ, οι αποφάσεις δυνάμει της παρούσας οδηγίας θα πρέπει να λαμβάνονται κατά περίπτωση και να βασίζονται σε αντικειμενικά κριτήρια που να συνεπάγονται ότι η εκτίμηση θα πρέπει να υπερβαίνει το απλό γεγονός της παράνομης διαμονής. Όταν χρησιμοποιούν τυποποιημένα έντυπα για τις αποφάσεις περί επιστροφής, κυρίως αποφάσεις επιστροφής και, εάν εκδοθούν, αποφάσεις απαγόρευσης εισόδου και αποφάσεις απομάκρυνσης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να τηρούν αυτή την αρχή και να συμμορφώνονται πλήρως με όλες τις εφαρμοστέες διατάξεις της παρούσας οδηγίας.

               (7)

               Υπογραμμίζεται η ανάγκη για κοινοτικές και διμερείς συμφωνίες επανεισδοχής με τρίτες χώρες για τη διευκόλυνση της διαδικασίας επιστροφής. Η διεθνής συνεργασία με τις χώρες καταγωγής σε όλα τα στάδια της διαδικασίας επιστροφής αποτελεί προϋπόθεση για τη διασφάλιση βιώσιμης επιστροφής.

               (8)

               Αναγνωρίζεται ότι είναι νόμιμο τα κράτη μέλη να επιστρέφουν τους παρανόμως διαμένοντες υπηκόους τρίτων χωρών, υπό την προϋπόθεση ότι εφαρμόζονται δίκαια και αποτελεσματικά συστήματα ασύλου, τα οποία τηρούν πλήρως την αρχή της μη επαναπροώθησης.

               (9)

               Σύμφωνα με την οδηγία 2005/85/ΕΚ του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2005, σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές για τις διαδικασίες με τις οποίες τα κράτη μέλη χορηγούν και ανακαλούν το καθεστώς του πρόσφυγα (2), υπήκοος τρίτης χώρας ο οποίος έχει υποβάλει αίτηση για άσυλο σε ένα κράτος μέλος δεν θα πρέπει να θεωρείται ότι διαμένει παράνομα στο έδαφος του εν λόγω κράτους μέλους μέχρι να εκδοθεί απόφαση που να απορρίπτει την αίτηση, ή απόφαση που να του/της στερεί το δικαίωμα να διαμείνει ως αιτών άσυλο.

               (10)

               Εφόσον δεν υπάρχουν εύλογες υπόνοιες ότι αυτό θα υπονόμευε τους στόχους της διαδικασίας επιστροφής, θα ήταν προτιμότερη η οικειοθελής επιστροφή παρά η αναγκαστική, και θα πρέπει να προβλέπεται σχετική προθεσμία οικειοθελούς αναχώρησης. Παράταση της προθεσμίας οικειοθελούς αναχώρησης θα πρέπει να προβλέπεται όταν κρίνεται απαραίτητη λόγω των ιδιαιτέρων συνθηκών μιας συγκεκριμένης περίπτωσης. Προκειμένου να προωθηθεί η οικειοθελής επιστροφή, τα κράτη μέλη θα πρέπει να προβλέπουν ενισχυμένη συνδρομή και παροχή συμβουλών κατά την επιστροφή και να αξιοποιούν, κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο, τις σχετικές δυνατότητες χρηματοδότησης που παρέχονται στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Ταμείου Επιστροφής.

               (11)

               Θα πρέπει να θεσπισθεί ένα σύνολο ελάχιστων κοινών νομικών εγγυήσεων όσον αφορά τις αποφάσεις επιστροφής, ώστε να διασφαλίζεται η αποτελεσματική προστασία των συμφερόντων των ενδιαφερομένων. Η απαραίτητη νομική αρωγή θα πρέπει να παρέχεται σε εκείνους που στερούνται επαρκών πόρων. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ορίζουν στην εθνική τους νομοθεσία σε ποιες περιπτώσεις η νομική αρωγή κρίνεται απαραίτητη.

               (12)

               Θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η κατάσταση των υπηκόων τρίτων χωρών που παραμένουν παράνομα, αλλά δεν μπορούν ακόμη να απομακρυνθούν. Οι βασικές συνθήκες διαβίωσής τους θα πρέπει να ορίζονται σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία. Προκειμένου τα πρόσωπα αυτά να είναι σε θέση να αποδεικνύουν την ειδική τους κατάσταση σε περίπτωση διοικητικών ή άλλων ελέγχων, θα πρέπει να τους παρέχεται γραπτή βεβαίωση σχετικά με την κατάστασή τους. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διαθέτουν ευρεία διακριτική ευχέρεια σχετικά με τον τύπο και τη μορφή της γραπτής βεβαίωσης, και θα πρέπει να μπορούν να την περιλαμβάνουν σε αποφάσεις περί επιστροφής που εκδίδονται βάσει της παρούσας οδηγίας.

               (13)

               Η χρήση αναγκαστικών μέτρων θα πρέπει να υπόκειται ρητά στις αρχές της αναλογικότητας και της αποτελεσματικότητας όσον αφορά τα χρησιμοποιούμενα μέσα και τους επιδιωκόμενους στόχους. Θα πρέπει να θεσπισθούν ελάχιστες εγγυήσεις για την εκτέλεση της αναγκαστικής επιστροφής, λαμβανομένης υπόψη της αποφάσεως 2004/573/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, περί διοργάνωσης κοινών πτήσεων για την απομάκρυνση από το έδαφος δύο ή περισσοτέρων κρατών μελών, υπηκόων τρίτων χωρών για τους οποίους έχουν εκδοθεί ατομικές αποφάσεις απομάκρυνσης (3). Τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να βασίζονται σε διάφορες δυνατότητες για να ελέγχουν την αναγκαστική επιστροφή.

               (14)

               Θα πρέπει να δοθεί ευρωπαϊκή διάσταση στα αποτελέσματα των εθνικών μέτρων επιστροφής με τη θέσπιση απαγόρευσης της εισόδου που δεν θα επιτρέπει την είσοδο και τη διαμονή στο έδαφος όλων των κρατών μελών. Η διάρκεια της απαγόρευσης εισόδου θα πρέπει να καθορίζεται λαμβανομένων δεόντως υπόψη όλων των σχετικών περιστάσεων κάθε μεμονωμένης περίπτωσης και κανονικά δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τα πέντε χρόνια. Στο πλαίσιο αυτό, θα πρέπει να λαμβάνεται ιδιαιτέρως υπόψη το γεγονός ότι ο υπήκοος τρίτης χώρας έχει ήδη καταστεί αντικείμενο περισσοτέρων της μιας αποφάσεων επιστροφής ή απομάκρυνσης ή έχει εισέλθει στο έδαφος ενός κράτους μέλους κατά τη διάρκεια απαγόρευσης εισόδου.

               (15)

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να αποφασίσουν κατά πόσον η επανεξέταση αποφάσεων που αφορούν την επιστροφή συνεπάγονται την εξουσία της αρχής ή του οργάνου που προβαίνει στην επανεξέταση να λαμβάνει απόφαση και ως προς την ουσία της επιστροφής, σε αντικατάσταση της προηγούμενης απόφασης.

               (16)

               Η χρήση της κράτησης με σκοπό την απομάκρυνση θα πρέπει να είναι περιορισμένη και να υπόκειται στην αρχή της αναλογικότητας όσον αφορά τα χρησιμοποιούμενα μέσα και τους επιδιωκόμενους στόχους. Η κράτηση δικαιολογείται μόνο για την προετοιμασία της επιστροφής ή για την εκτέλεση της διαδικασίας απομάκρυνσης και εφόσον δεν αρκεί η εφαρμογή λιγότερο αναγκαστικών μέτρων.

               (17)

               Οι υπήκοοι τρίτων χωρών που τίθενται υπό κράτηση θα πρέπει να τυγχάνουν ανθρώπινης και αξιοπρεπούς μεταχείρισης, με σεβασμό των θεμελιωδών τους δικαιωμάτων και σύμφωνα με το διεθνές και εθνικό δίκαιο. Με την επιφύλαξη της αρχικής σύλληψης από τις αρχές επιβολής του νόμου, που ρυθμίζεται από την εθνική νομοθεσία, η κράτηση θα πρέπει κατά κανόνα να γίνεται σε ειδικές εγκαταστάσεις κράτησης.

               (18)

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν ταχεία πρόσβαση στις πληροφορίες σχετικά με τις απαγορεύσεις εισόδου που εκδίδονται από άλλα κράτη μέλη. Αυτή η ανταλλαγή πληροφοριών θα πρέπει να γίνεται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1987/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τη δημιουργία, τη λειτουργία και τη χρήση του Συστήματος Πληροφοριών Σένγκεν δεύτερης γενιάς (SIS II) (4).

               (19)

               Η συνεργασία μεταξύ των θεσμικών οργάνων που συμμετέχουν σε όλα τα επίπεδα της διαδικασίας επιστροφής και η ανταλλαγή και προαγωγή βέλτιστων πρακτικών θα πρέπει να συνοδεύουν την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας και να διασφαλίζουν ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία.

               (20)

               Δεδομένου ότι ο στόχος της παρούσας οδηγίας, ήτοι η θέσπιση κοινών κανόνων για την επιστροφή, την απομάκρυνση, τη χρήση αναγκαστικών μέτρων, την κράτηση και τις απαγορεύσεις εισόδου, δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη και, κατά συνέπεια, λόγω των διαστάσεων και των αποτελεσμάτων της, μπορεί να επιτευχθεί καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο, η Κοινότητα μπορεί να λάβει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας που προβλέπεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, που διατυπώνεται στο ίδιο άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του στόχου αυτού.

               (21)

               Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εφαρμόζουν την παρούσα οδηγία χωρίς να εισάγουν διακρίσεις λόγω φύλου, φυλής, χρώματος, εθνικής ή κοινωνικής προέλευσης, γενετικών χαρακτηριστικών, γλώσσας, θρησκείας ή πεποιθήσεων, πολιτικών φρονημάτων ή άλλης γνώμης, ιδιότητας μέλους εθνικής μειονότητας, περιουσίας, γέννησης, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού.

               (22)

               Σύμφωνα με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού (1989), τα κράτη μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν πρωτίστως υπόψη το «συμφέρον του παιδιού» κατά την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, τα κράτη μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν πρωτίστως υπόψη το σεβασμό της οικογενειακής ζωής κατά την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας.

               (23)

               Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων που απορρέουν από τη Σύμβαση της Γενεύης, της 28ης Ιουλίου 1951, περί του καθεστώτος των Προσφύγων, όπως τροποποιήθηκε από το Πρωτόκολλο της Νέας Υόρκης της 31ης Ιανουαρίου 1967.

               (24)

               Η παρούσα οδηγία σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και τις αρχές που αναγνωρίζονται ιδίως από τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

               (25)

               Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του Πρωτοκόλλου για τη θέση της Δανίας, που προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, η Δανία δεν συμμετέχει στη θέσπιση της παρούσας οδηγίας και δεν δεσμεύεται από αυτήν, ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της. Δεδομένου ότι η παρούσα οδηγία αναπτύσσει περαιτέρω,στον βαθμό που εφαρμόζεται σε υπηκόους τρίτων χωρών οι οποίοι δεν πληρούν ή δεν πληρούν πλέον τις προϋποθέσεις εισόδου σύμφωνα με τον Κώδικα Συνόρων του Σένγκεν (5), το κεκτημένο Σένγκεν, βάσει των διατάξεων του Τίτλου IV του Τρίτου Μέρους της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, η Δανία αποφασίζει, σύμφωνα με το άρθρο 5 του προαναφερθέντος Πρωτοκόλλου, εντός προθεσμίας έξι μηνών από την έκδοση της παρούσας οδηγίας, εάν θα τη μεταφέρει ή όχι στο εθνικό της δίκαιο.

               (26)

               Η παρούσα οδηγία, -στον βαθμό που εφαρμόζεται σε υπηκόους τρίτων χωρών οι οποίοι δεν πληρούν ή δεν πληρούν πλέον τις προϋποθέσεις εισόδου σύμφωνα με τον Κώδικα Συνόρων του Σένγκεν,- αναπτύσσει περαιτέρω το κεκτημένο Σένγκεν στο οποίο το Ηνωμένο Βασίλειο δεν συμμετέχει, σύμφωνα με την απόφαση 2000/365/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 2000, σχετικά με το αίτημα του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας να συμμετέχει σε ορισμένες από τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν (6)· επιπλέον, σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του Πρωτοκόλλου για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας που προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και με την επιφύλαξη του άρθρου 4 του Πρωτοκόλλου αυτού, το Ηνωμένο Βασίλειο δεν συμμετέχει στη θέσπιση της παρούσας οδηγίας και, συνεπώς, δεν δεσμεύεται από αυτή ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της.

               (27)

               Η παρούσα οδηγία στον βαθμό που εφαρμόζεται σε υπηκόους τρίτων χωρών οι οποίοι δεν πληρούν ή δεν πληρούν πλέον τις προϋποθέσεις εισόδου σύμφωνα με τον Κώδικα Συνόρων του Σένγκεν, αναπτύσσει περαιτέρω το κεκτημένο Σένγκεν στο οποίο η Ιρλανδία δεν συμμετέχει, σύμφωνα με την απόφαση 2002/192/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Φεβρουαρίου 2002, σχετικά με το αίτημα της Ιρλανδίας να συμμετέχει σε ορισμένες από τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν (7)· επιπλέον σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του Πρωτοκόλλου για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας, που προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και με την επιφύλαξη του άρθρου 4 του Πρωτοκόλλου αυτού, η Ιρλανδία δεν συμμετέχει στη θέσπιση της παρούσας οδηγίας και, συνεπώς, δεν δεσμεύεται από αυτήν, ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της.

               (28)

               Όσον αφορά την Ισλανδία και τη Νορβηγία, η παρούσα οδηγία αναπτύσσει περαιτέρω, στον βαθμό που εφαρμόζεται σε υπηκόους τρίτων χωρών οι οποίοι δεν πληρούν ή δεν πληρούν πλέον τις προϋποθέσεις εισόδου σύμφωνα με τον Κώδικα Συνόρων του Σένγκεν το κεκτημένο Σένγκεν κατά την έννοια της συμφωνίας που έχει συναφθεί από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη Δημοκρατία της Ισλανδίας και το Βασίλειο της Νορβηγίας για τη σύνδεση των δύο αυτών κρατών, με την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν, που εμπίπτει στον τομέα που προβλέπεται στο άρθρο 1, σημείο Γ της απόφασης 1999/437/ΕΚ του Συμβουλίου (8), σχετικά με ορισμένες λεπτομέρειες εφαρμογής της συμφωνίας αυτής.

               (29)

               Όσον αφορά την Ελβετία, η παρούσα οδηγία, στον βαθμό που εφαρμόζεται σε υπηκόους τρίτων χωρών οι οποίοι δεν πληρούν ή δεν πληρούν πλέον τις προϋποθέσεις εισόδου σύμφωνα με τον Κώδικα Συνόρων του Σένγκεν -, αναπτύσσει περαιτέρω το κεκτημένο Σένγκεν κατά την έννοια της συμφωνίας η οποία συνήφθη μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν, οι οποίες εμπίπτουν στον τομέα του άρθρου 1, σημείο Γ της απόφασης 1999/437/ΕΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2008/146/ΕΚ του Συμβουλίου (9), για τη σύναψη εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας της εν λόγω συμφωνίας.

               (30)

               Όσον αφορά το Λιχτενστάιν, η παρούσα οδηγία, στον βαθμό που εφαρμόζεται σε υπηκόους τρίτων χωρών οι οποίοι δεν πληρούν ή δεν πληρούν πλέον τις προϋποθέσεις εισόδου σύμφωνα με τον Κώδικα Συνόρων του Σένγκεν,- αναπτύσσει περαιτέρω τις διατάξεις του κεκτημένου Σένγκεν, κατά την έννοια του Πρωτοκόλλου το οποίο συνήφθη μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και του Πριγκηπάτου του Λιχτενστάιν για την προσχώρηση του Πριγκηπάτου του Λιχτενστάιν στη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν, οι οποίες εμπίπτουν στον τομέα του άρθρου 1, σημείο Γ της απόφασης 1999/437/ΕΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2008/261/ΕΚ του Συμβουλίου (10), για την υπογραφή, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και για την προσωρινή εφαρμογή ορισμένων διατάξεων του εν λόγω Πρωτοκόλλου,

         ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
   ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
   ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
   Άρθρο 1
   Αντικείμενο
   Η παρούσα οδηγία θεσπίζει τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες που εφαρμόζουν τα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών, σύμφωνα με τα θεμελιώδη δικαιώματα, ως γενικές αρχές του κοινοτικού και του διεθνούς δικαίου, συμπεριλαμβανομένων των υποχρεώσεων προστασίας των προσφύγων και των υποχρεώσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
   Άρθρο 2
   Πεδίο εφαρμογής
   1.   Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται στους παρανόμως διαμένοντες στο έδαφος κράτους μέλους υπηκόους τρίτης χώρας.
   2.   Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να μην εφαρμόσουν την παρούσα οδηγία στους υπηκόους τρίτων χωρών, οι οποίοι:

               α)

               υπόκεινται σε απαγόρευση εισόδου, σύμφωνα με το άρθρο 13 του Κώδικα Συνόρων του Σένγκεν, ή συλλαμβάνονται ή παρακολουθούνται από τις αρμόδιες αρχές σε σχέση με παράνομη χερσαία, θαλάσσια ή εναέρια διέλευση των εξωτερικών συνόρων κράτους μέλους και στους οποίους δεν έχει, εν συνεχεία, χορηγηθεί άδεια ή δικαίωμα να παραμείνουν στο εν λόγω κράτος μέλος,

               β)

               υπόκεινται σε απόφαση επιστροφής ως ποινική κύρωση ή ως συνέπεια ποινικής κύρωσης, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, ή υπόκεινται σε διαδικασίες έκδοσης.

         3.   Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται σε πρόσωπα που απολαύουν του κοινοτικού δικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 5 του Κώδικα Συνόρων του Σένγκεν.
   Άρθρο 3
   Ορισμοί
   Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, νοούνται ως:

               1.

               «υπήκοος τρίτης χώρας»: κάθε πρόσωπο που δεν είναι πολίτης της Ένωσης κατά την έννοια του άρθρου 17, παράγραφος 1 της Συνθήκης και δεν απολαύει του κοινοτικού δικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας, όπως ορίζεται στο άρθρο 2, παράγραφος 5 του Κώδικα Συνόρων του Σένγκεν,

               2.

               «παράνομη παραμονή»: παρουσία στο έδαφος κράτους μέλους υπηκόου τρίτης χώρας που δεν πληροί, ή δεν πληροί πλέον, τις προϋποθέσεις εισόδου, όπως ορίζονται στο άρθρο 5 του Κώδικα Συνόρων του Σένγκεν ή τις λοιπές προϋποθέσεις εισόδου, παραμονής ή διαμονής στο εν λόγω κράτος μέλος,

               3.

               «επιστροφή»: διαδικασία επανόδου υπηκόου τρίτης χώρας - είτε με οικειοθελή συμμόρφωσή του προς την υποχρέωση επιστροφής είτε αναγκαστικά:

                           —

                           στη χώρα καταγωγής του/της, ή

                           —

                           σε χώρα διέλευσης σύμφωνα με κοινοτικές ή διμερείς συμφωνίες επανεισδοχής ή άλλες ρυθμίσεις, ή

                           —

                           σε άλλη τρίτη χώρα, στην οποία ο εν λόγω υπήκοος τρίτης χώρας αποφασίζει εθελοντικά να επιστρέψει και στην οποία γίνεται δεκτός/-ή,

               4.

               «απόφαση επιστροφής»: διοικητική ή δικαστική απόφαση ή πράξη με την οποία κηρύσσεται ή αναφέρεται ως παράνομη η παραμονή υπηκόου τρίτης χώρας και του επιβάλλεται ή αναφέρεται υποχρέωση επιστροφής,

               5.

               «απομάκρυνση»: εκτέλεση της υποχρέωσης επιστροφής, και συγκεκριμένα φυσική μεταφορά εκτός του κράτους μέλους,

               6.

               «απαγόρευση εισόδου»: διοικητική ή δικαστική απόφαση ή πράξη με την οποία απαγορεύεται η είσοδος και η παραμονή στο έδαφος των κρατών μελών για ορισμένο χρονικό διάστημα, συνοδευόμενη από απόφαση επιστροφής,

               7.

               «κίνδυνος διαφυγής»: η ύπαρξη λόγων, σε ατομική περίπτωση, βάσει αντικειμενικών κριτηρίων οριζομένων από το δίκαιο, οι οποίοι οδηγούν στην εικασία ότι υπήκοος τρίτης χώρας υποκείμενος σε διαδικασίες επιστροφής μπορεί να διαφύγει,

               8.

               «οικειοθελής αναχώρηση»: η τήρηση της υποχρέωσης επιστροφής εντός της προθεσμίας που ορίζεται για τον σκοπό αυτό στην απόφαση επιστροφής,

               9.

               «ευάλωτα άτομα»: ανήλικοι, μη συνοδευόμενοι ανήλικοι, μειονεκτούντα άτομα, ηλικιωμένοι, έγκυοι, μόνοι γονείς που συνοδεύουν ανήλικα τέκνα και θύματα βασανιστηρίων, βιασμών ή άλλης σοβαρής μορφής ψυχολογικής, σωματικής ή σεξουαλικής βίας.

         Άρθρο 4
   Ευνοϊκότερες διατάξεις
   1.   Η παρούσα οδηγία ισχύει υπό την επιφύλαξη ευνοϊκότερων διατάξεων:

               α)

               διμερών ή πολυμερών συμφωνιών μεταξύ της Κοινότητας, ή της Κοινότητας και των κρατών μελών της, και μίας ή περισσότερων τρίτων χωρών,

               β)

               διμερών ή πολυμερών συμφωνιών μεταξύ ενός ή περισσότερων κρατών μελών και μίας ή περισσότερων τρίτων χωρών.

         2.   Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται με την επιφύλαξη διατάξεως ευνοϊκότερης για τους υπηκόους τρίτων χωρών που περιέχεται στο κοινοτικό κεκτημένο περί μετανάστευσης και ασύλου.
   3.   Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται με την επιφύλαξη του δικαιώματος των κρατών μελών να θεσπίζουν ή να διατηρούν σε ισχύ διατάξεις που είναι ευνοϊκότερες για τα πρόσωπα στα οποία εφαρμόζονται, υπό τον όρο ότι οι εν λόγω διατάξεις είναι συμβατές με την παρούσα οδηγία.
   4.   Όσον αφορά τους υπηκόους τρίτων χωρών που εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο α), τα κράτη μέλη:

               α)

               μεριμνούν ώστε η μεταχείριση και το επίπεδο προστασίας τους να μην είναι λιγότερο ευνοϊκά από τα προβλεπόμενα στο άρθρο 8, παράγραφοι 4 και 5 (περιορισμοί της χρήσης αναγκαστικών μέτρων), το άρθρο 9, παράγραφος 2, πρώτη περίπτωση (αναβολή της απομάκρυνσης), το άρθρο 14, παράγραφος 1, στοιχεία β) και δ),(επείγουσα υγειονομική περίθαλψη και συνυπολογισμός των αναγκών των ευάλωτων ατόμων) και τα άρθρα 16 και 17 (όροι κράτησης), και

               β)

               τηρούν την αρχή της μη επαναπροώθησης.

         Άρθρο 5
   Μη επαναπροώθηση, βέλτιστα συμφέροντα του παιδιού, οικογενειακή ζωή και κατάσταση της υγείας
   Κατά την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, τα κράτη μέλη λαμβάνουν δεόντως υπόψη:

               α)

               τα βέλτιστα συμφέροντα του παιδιού,

               β)

               την οικογενειακή ζωή,

               γ)

               την κατάσταση της υγείας του συγκεκριμένου υπηκόου τρίτης χώρας,

         και τηρούν την αρχή της μη επαναπροώθησης.
   ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
   ΠΑΥΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ ΠΑΡΑΜΟΝΗΣ
   Άρθρο 6
   Απόφαση επιστροφής
   1.   Τα κράτη μέλη εκδίδουν απόφαση επιστροφής για υπηκόους τρίτης χώρας που διαμένουν παράνομα στο έδαφός τους, με την επιφύλαξη των εξαιρέσεων που προβλέπονται στις παραγράφους 2έως 5.
   2.   Οι υπήκοοι τρίτων χωρών, οι οποίοι διαμένουν παρανόμως στο έδαφος κράτους μέλους και διαθέτουν έγκυρο τίτλο διαμονής ή άλλη άδεια που παρέχει δικαίωμα παραμονής και έχει εκδοθεί από άλλο κράτος μέλος, υποχρεούνται να μεταβαίνουν αμέσως στο έδαφος αυτού του άλλου κράτους μέλους. Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης του υπηκόου τρίτης χώρας με την παρούσα απαίτηση ή όταν η άμεση αναχώρηση του υπηκόου τρίτης χώρας απαιτείται από λόγους εθνικής ασφάλειας ή δημόσιας τάξης, εφαρμόζεται η παράγραφος 1.
   3.   Τα κράτη μέλη μπορούν να μην εκδίδουν απόφαση επιστροφής για υπήκοο τρίτης χώρας που διαμένει παρανόμως στο έδαφός τους, εφόσον άλλο κράτος μέλος αναλαμβάνει τον εν λόγω υπήκοο τρίτης χώρας δυνάμει διμερών συμφωνιών ή διευθετήσεων που ισχύουν κατά την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας οδηγίας. Στην περίπτωση αυτή, το κράτος μέλος που αναλαμβάνει τον συγκεκριμένο υπήκοο τρίτης χώρας εφαρμόζει την παράγραφο 1.
   4.   Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν, ανά πάσα στιγμή, να χορηγήσουν αυτόνομη άδεια διαμονής ή άλλη άδεια που παρέχει δικαίωμα παραμονής για λόγους φιλευσπλαχνίας, ανθρωπιστικούς ή άλλους λόγους, σε υπήκοο τρίτης χώρας ο οποίος διαμένει παράνομα στο έδαφός τους. Στην περίπτωση αυτή, δεν εκδίδεται απόφαση επιστροφής. Εφόσον η απόφαση επιστροφής έχει ήδη εκδοθεί, τότε αυτή ανακαλείται ή αναστέλλεται για τη διάρκεια ισχύος του τίτλου διαμονής ή άλλης άδειας που παρέχει δικαίωμα παραμονής.
   5.   Εφόσον εκκρεμεί διαδικασία ανανέωσης τίτλου διαμονής ή οποιασδήποτε άλλης άδειας που παρέχει δικαίωμα παραμονής σε υπήκοο τρίτης χώρας, ο οποίος διαμένει παράνομα στο έδαφος κράτους μέλους, τότε το εν λόγω κράτος μέλος εξετάζει το ενδεχόμενο να μην εκδώσει απόφαση επιστροφής έως ότου ολοκληρωθεί η εκκρεμούσα διαδικασία, με την επιφύλαξη της παραγράφου 6.
   6.   Η παρούσα οδηγία δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη να λαμβάνουν απόφαση ως προς τη λήξη της νόμιμης παραμονής μαζί με απόφαση επιστροφής και/ή απόφαση απομάκρυνσης και/ή απαγόρευση εισόδου, στο πλαίσιο ατομικής διοικητικής ή δικαστικής απόφασης ή πράξης, όπως προβλέπεται στην εθνική τους νομοθεσία, με την επιφύλαξη των δικονομικών εγγυήσεων του Κεφαλαίου ΙΙΙ και δυνάμει άλλων συναφών διατάξεων του κοινοτικού και εθνικού δικαίου.
   Άρθρο 7
   Οικειοθελής αναχώρηση
   1.   Η απόφαση περί επιστροφής προβλέπει κατάλληλο χρονικό διάστημα για την οικειοθελή αναχώρηση που κυμαίνεται μεταξύ επτά και τριάντα ημερών, με την επιφύλαξη των εξαιρέσεων που αναφέρονται στις παραγράφους 2 και 4. Τα κράτη μέλη δύνανται να προβλέπουν, στην εθνική τους νομοθεσία, ότι το χρονικό αυτό διάστημα χορηγείται μόνο κατόπιν αιτήσεως του συγκεκριμένου υπηκόου τρίτης χώρας. Εν τοιαύτη περιπτώσει, τα κράτη μέλη ενημερώνουν τους ενδιαφερομένους υπηκόους τρίτων χωρών σχετικά με τη δυνατότητα υποβολής τέτοιας αίτησης.
   Το χρονικό διάστημα που προβλέπεται στο πρώτο εδάφιο δεν αποκλείει τη δυνατότητα των υπηκόων τρίτων χωρών να αναχωρήσουνε νωρίτερα.
   2.   Εφόσον απαιτείται, τα κράτη μέλη μπορούν να παρατείνουν την προθεσμία οικειοθελούς αναχώρησης για κατάλληλο χρονικό διάστημα, λαμβάνοντας υπόψη τις ειδικές περιστάσεις της συγκεκριμένης περίπτωσης, όπως τη διάρκεια της παραμονής, την ύπαρξη παιδιών που φοιτούν σε σχολείο και την ύπαρξη άλλων οικογενειακών και κοινωνικών δεσμών.
   3.   Ορισμένες υποχρεώσεις που στοχεύουν στην αποφυγή κινδύνου διαφυγής, όπως η τακτική εμφάνιση ενώπιον των αρχών, η κατάθεση κατάλληλης οικονομικής εγγύησης, η κατάθεση εγγράφων ή η υποχρέωση παραμονής σε ορισμένο μέρος, μπορούν να επιβάλλονται για όλη τη διάρκεια του χρονικού διαστήματος που προβλέπεται για την οικειοθελή αναχώρηση.
   4.   Εάν υπάρχει κίνδυνος διαφυγής, ή εάν αίτηση για νόμιμη παραμονή έχει απορριφθεί ως προδήλως αβάσιμη ή δολία, ή εάν το συγκεκριμένο πρόσωπο αποτελεί κίνδυνο για τη δημόσια ασφάλεια, τη δημόσια τάξη ή την εθνική ασφάλεια, τα κράτη μέλη μπορούν να μη χορηγούν χρονικό διάστημα οικειοθελούς αναχώρησης ή μπορούν να χορηγούν χρονικό διάστημα κάτω των επτά ημερών.
   Άρθρο 8
   Απομάκρυνση
   1.   Τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να εκτελέσουν την απόφαση επιστροφής, εάν δεν έχει χορηγηθεί χρονικό διάστημα οικειοθελούς αναχώρησης σύμφωνα με το άρθρο 7, παράγραφος 4 ή εάν ο συγκεκριμένος υπήκοος δεν έχει συμμορφωθεί με την υποχρέωση επιστροφής εντός της προθεσμίας οικειοθελούς αναχώρησης που έχει χορηγηθεί σύμφωνα με το άρθρο 7.
   2.   Εάν το κράτος μέλος έχει χορηγήσει χρονικό διάστημα οικειοθελούς αναχώρησης σύμφωνα με το άρθρο 7, η απόφαση επιστροφής μπορεί να εκτελείται μόνο μετά τη λήξη του χρονικού διαστήματος, εκτός εάν, κατά τη διάρκεια αυτού του χρονικού διαστήματος, ανακύψει οιοσδήποτε από τους κινδύνους που ορίζονται στο άρθρο 7, παράγραφος 4.
   3.   Τα κράτη μέλη μπορούν να εκδίδουν χωριστή διοικητική ή δικαστική απόφαση ή πράξη με την οποία διατάσσεται η απομάκρυνση.
   4.   Εφόσον τα κράτη μέλη εφαρμόζουν - ως έσχατη λύση - αναγκαστικά μέτρα για την εκτέλεση της απόφασης απομάκρυνσης υπηκόου τρίτης χώρας, ο οποίος ανθίσταται σε αυτήν, τα εν λόγω μέτρα πρέπει να είναι αναλογικά και οιοσδήποτε χρησιμοποιούμενος καταναγκασμός να μην υπερβαίνει εύλογη ισχύ. Τα μέτρα αυτά εφαρμόζονται κατά τα προβλεπόμενα από την εθνική νομοθεσία, σύμφωνα με τα θεμελιώδη δικαιώματα και με τον δέοντα σεβασμό της αξιοπρέπειας και της σωματικής ακεραιότητας του συγκεκριμένου υπηκόου τρίτης χώρας.
   5.   Σε περίπτωση απομάκρυνσης με αεροπορική πτήση, τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη τις κοινές κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τα μέτρα ασφαλείας των κοινών απομακρύνσεων δια αέρος, που προσαρτώνται στην απόφαση 2004/573/ΕΚ.
   6.   Τα κράτη μέλη προβλέπουν αποτελεσματικό σύστημα ελέγχου της αναγκαστικής επιστροφής.
   Άρθρο 9
   Αναβολή της απομάκρυνσης
   1.   Τα κράτη μέλη αναβάλλουν την απομάκρυνση:

               α)

               όταν αυτή παραβιάζει την αρχή της μη επαναπροώθησης, ή

               β)

               ενόσω παρέχεται ανασταλτικό αποτέλεσμα σύμφωνα με το άρθρο 13, παράγραφος 2.

         2.   Τα κράτη μέλη μπορούν να αναβάλουν την απομάκρυνση για εύλογο χρονικό διάστημα, λαμβάνοντας υπόψη τις ειδικές περιστάσεις της συγκεκριμένης περίπτωσης. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν ιδίως υπόψη:

               α)

               τη φυσική ή διανοητική κατάσταση του υπηκόου τρίτης χώρας,

               β)

               τεχνικούς λόγους, όπως η απουσία μέσων μεταφοράς ή η έλλειψη δυνατότητας απομάκρυνσης λόγω αδυναμίας διαπίστωσης της ταυτότητας.

         3.   Εάν αναβληθεί η απομάκρυνση κατά τα προβλεπόμενα από τις παραγράφους 1 και 2, μπορεί να επιβάλλονται στον υπήκοο τρίτης χώρας οι υποχρεώσεις που ορίζονται στο άρθρο 7, παράγραφος 3.
   Άρθρο 10
   Επιστροφή και απομάκρυνση ασυνόδευτων ανηλίκων
   1.   Πριν αποφασισθεί η έκδοση απόφαση επιστροφής έναντι ασυνόδευτου ανηλίκου, παρέχεται βοήθεια από κατάλληλους φορείς άλλους από τις αρχές που διενεργούν την επιστροφή, λαμβανομένων δεόντως υπόψη των βέλτιστων συμφερόντων του παιδιού.
   2.   Πριν απομακρυνθεί ασυνόδευτος ανήλικος από το έδαφος κράτους μέλους, οι αρχές του κράτους μέλους αυτού εξακριβώνουν ότι ο ασυνόδευτος ανήλικος θα επιστραφεί σε μέλος της οικογένειάς του/της, ορισθέντα κηδεμόνα ή κατάλληλες εγκαταστάσεις υποδοχής στο κράτος επιστροφής.
   Άρθρο 11
   Απαγόρευση εισόδου
   1.   Οι αποφάσεις επιστροφής συνοδεύονται από απαγόρευση εισόδου:

               α)

               εφόσον δεν έχει χορηγηθεί χρονικό διάστημα οικειοθελούς αναχώρησης, ή

               β)

               εφόσον δεν έχει εκπληρωθεί η υποχρέωση επιστροφής.

         Σε άλλες περιπτώσεις, οι αποφάσεις επιστροφής μπορούν να συνοδεύονται από απαγόρευση εισόδου.
   2.   Η διάρκεια της απαγόρευσης εισόδου καθορίζεται λαμβανομένων δεόντως υπόψη όλων των σχετικών περιστάσεων κάθε μεμονωμένης περίπτωσης και, κανονικά, δεν υπερβαίνει τα πέντε χρόνια. Είναι δυνατόν, ωστόσο, να υπερβαίνει την πενταετία, αν ο υπήκοος της τρίτης χώρας αντιπροσωπεύει σοβαρή απειλή για τη δημόσια τάξη, τη δημόσια ασφάλεια ή την εθνική ασφάλεια.
   3.   Τα κράτη μέλη εξετάζουν την ανάκληση ή την αναστολή απαγόρευσης εισόδου, όταν υπήκοος τρίτης χώρας για τον οποίο έχει εκδοθεί η απαγόρευση αυτή σύμφωνα με την παράγραφο 1, δεύτερο εδάφιο, μπορεί να αποδείξει ότι έχει αναχωρήσει από το έδαφος κράτους μέλους συμμορφούμενος πλήρως με απόφαση επιστροφής.
   Τα θύματα παράνομης διακίνησης ανθρώπων στα οποία έχει χορηγηθεί άδεια παραμονής σύμφωνα με την απόφαση 2004/81/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με τον τίτλο παραμονής που χορηγείται στους υπηκόους τρίτων χωρών θύματα εμπορίας ανθρώπων ή συνέργειας στη λαθρομετανάστευση, οι οποίοι συνεργάζονται με τις αρμόδιες αρχές (11), δεν υπόκεινται σε απαγόρευση εισόδου με την επιφύλαξη της παραγράφου 1, πρώτο εδάφιο, στοιχείο β),και υπό τον όρο ότι ο υπήκοος τρίτης χώρας δεν αποτελεί απειλή για τη δημόσια τάξη, τη δημόσια ασφάλεια ή την εθνική ασφάλεια.
   Τα κράτη μέλη μπορούν να μην εκδίδουν, να ανακαλούν ή να αναστέλλουν απαγόρευση εισόδου σε μεμονωμένες περιπτώσεις για ανθρωπιστικούς λόγους.
   Τα κράτη μέλη μπορούν να ανακαλούν ή να αναστέλλουν απαγόρευση εισόδου σε μεμονωμένες περιπτώσεις ή σε ορισμένες κατηγορίες περιπτώσεων για άλλους λόγους.
   4.   Όταν κράτος μέλος εξετάζει την έκδοση άδειας παραμονής ή άλλης άδειας που παρέχει δικαίωμα διαμονής σε υπήκοο τρίτης χώρας στον οποίον έχει επιβληθεί απαγόρευση εισόδου από άλλο κράτος μέλος, συνεννοείται πρώτα με το κράτος μέλος που εξέδωσε την απαγόρευση εισόδου και λαμβάνει υπόψη τα συμφέροντά του σύμφωνα με το άρθρο 25 της Σύμβασης για την εφαρμογή της Συμφωνίας του Σένγκεν (12).
   5.   Οι παράγραφοι 1 έως 4 εφαρμόζονται με την επιφύλαξη του δικαιώματος διεθνούς προστασίας, όπως ορίζεται στο άρθρο 2, στοιχείο α) της οδηγίας 2004/83/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως προσφύγων ή ως προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους (13), στα κράτη μέλη.
   ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
   ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ
   Άρθρο 12
   Μορφή
   1.   Οι αποφάσεις επιστροφής και —, εάν έχουν εκδοθεί, — οι αποφάσεις απαγόρευσης εισόδου και οι αποφάσεις απομάκρυνσης εκδίδονται εγγράφως και περιλαμβάνουν τους νομικούς και πραγματικούς λόγους καθώς και πληροφορίες για τα διαθέσιμα ένδικα μέσα.
   Οι πληροφορίες σχετικά με τους λόγους μπορούν πράγματι να είναι περιορισμένες, εφόσον το εθνικό δίκαιο επιτρέπει τον περιορισμό του δικαιώματος ενημέρωσης, ιδίως για τη διαφύλαξη της εθνικής ασφάλειας, της άμυνας και της δημόσιας ασφάλειας και για την πρόληψη, τη διερεύνηση, τον εντοπισμό και τη δίωξη αξιόποινων πράξεων.
   2.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν, κατόπιν αιτήματος, τη γραπτή ή προφορική μετάφραση των βασικών σημείων των αποφάσεων επιστροφής, κατά τα αναφερόμενα στην παράγραφο 1, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών σχετικά με τα διαθέσιμα ένδικα μέσα, σε γλώσσα που κατανοεί ή θεωρείται ευλόγως ότι κατανοεί ο υπήκοος τρίτης χώρας.
   3.   Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να μην εφαρμόσουν την παράγραφο 2 όσον αφορά υπηκόους τρίτης χώρας που έχουν εισέλθει παράνομα στο έδαφος κράτους μέλους και δεν τους έχει χορηγηθεί, εν συνεχεία, άδεια ή δικαίωμα να παραμείνουν στο εν λόγω κράτος μέλος.
   Στην περίπτωση αυτή, οι αποφάσεις που αφορούν την επιστροφή, κατά τα αναφερόμενα στην παράγραφο 1, εκδίδονται μέσω τυποποιημένου εντύπου που προβλέπεται από την εθνική νομοθεσία.
   Τα κράτη μέλη καθιστούν διαθέσιμα γενικά ενημερωτικά φυλλάδια στα οποία εξηγούνται τα βασικά στοιχεία του τυποποιημένου εντύπου σε τουλάχιστον πέντε από τις γλώσσες τις οποίες χρησιμοποιούν συχνότερα ή κατανοούν καλύτερα οι λαθρομετανάστες που εισέρχονται στο συγκεκριμένο κράτος μέλος.
   Άρθρο 13
   Ένδικα μέσα
   1.   Στον ενδιαφερόμενο υπήκοο τρίτης χώρας διατίθεται αποτελεσματικό ένδικο μέσο το οποίο του επιτρέπει να προσφεύγει κατά των αποφάσεων που αφορούν την επιστροφή ή να ζητεί την επανεξέτασή τους, όπως αναφέρεται στο άρθρο 12, παράγραφος 1, ενώπιον αρμόδιας δικαστικής ή διοικητικής αρχής ή αρμόδιου οργάνου που απαρτίζεται από μέλη αμερόληπτα και απολαύοντα εχέγγυα ανεξαρτησίας.
   2.   Η αρχή ή το όργανο που αναφέρεται στην παράγραφο 1 έχει την εξουσία να επανεξετάζει αποφάσεις που αφορούν την επιστροφή, όπως αναφέρονται στο άρθρο 12, παράγραφος 1, συμπεριλαμβανομένης της δυνατότητας προσωρινής αναστολής της επιβολής της εφαρμογής τους, εκτός εάν ισχύει ήδη προσωρινή αναστολή δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας.
   3.   Ο ενδιαφερόμενος υπήκοος τρίτης χώρας δύναται να ζητεί νομικές συμβουλές, εκπροσώπηση από δικηγόρο και, εν ανάγκη, γλωσσική συνδρομή.
   4.   Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η απαραίτητη νομική αρωγή ή/και εκπροσώπηση παρέχεται κατόπιν αιτήσεως δωρεάν σύμφωνα με την ισχύουσα εθνική νομοθεσία ή τις διατάξεις περί νομικής αρωγής και δύνανται να ορίζουν ότι η δωρεάν νομική αρωγή ή/και εκπροσώπηση υπόκειται στους όρους του άρθρου 15, παράγραφοι 3 έως 6 της οδηγίας 2005/85/ΕΚ.
   Άρθρο 14
   Εγγυήσεις ενόψει της επιστροφής
   1.   Τα κράτη μέλη, με εξαίρεση την κατάσταση που καλύπτεται από τα άρθρα 16 και 17, μεριμνούν ώστε να λαμβάνονται κατά το δυνατόν υπόψη οι ακόλουθες αρχές σε σχέση με υπηκόους τρίτων χωρών κατά το χρονικό διάστημα οικειοθελούς αναχώρησης,το οποίο χορηγείται σύμφωνα με το άρθρο 7 και κατά τα χρονικά διαστήματα για τα οποία αναβάλλεται η απομάκρυνση σύμφωνα με το άρθρο 9:

               α)

               εξασφαλίζεται η οικογενειακή ενότητα με μέλη της οικογένειας που ευρίσκονται στο έδαφος του κράτους μέλους,

               β)

               παρέχονται επείγουσα υγειονομική περίθαλψη και κάθε απαραίτητη θεραπευτική αγωγή,

               γ)

               παρέχεται στους ανηλίκους πρόσβαση στο βασικό εκπαιδευτικό σύστημα, ανάλογα με τη διάρκεια της διαμονής τους,

               δ)

               λαμβάνονται υπόψη οι ιδιαίτερες ανάγκες των ευάλωτων ατόμων.

         2.   Τα κράτη μέλη παρέχουν στα αναφερόμενα στην παράγραφο 1 πρόσωπα γραπτή βεβαίωση, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, ότι η περίοδος οικειοθελούς αναχώρησης έχει παραταθεί σύμφωνα με το άρθρο 7, παράγραφος 2 ή ότι η απόφαση επιστροφής δεν θα εκτελεσθεί προσωρινά.
   ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
   ΚΡΑΤΗΣΗ ΕΝΟΨΕΙ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗΣ
   Άρθρο 15
   Κράτηση
   1.   Εκτός εάν στη συγκεκριμένη περίπτωση δύνανται να εφαρμοσθούν αποτελεσματικά άλλα επαρκή αλλά λιγότερο αναγκαστικά μέτρα, τα κράτη μέλη μπορούν να θέτουν απλώς υπό κράτηση υπήκοο τρίτης χώρας υποκείμενο σε διαδικασίες επιστροφής, για την προετοιμασία της επιστροφής και/ή τη διεκπεραίωση της διαδικασίας απομάκρυνσης, ιδίως όταν:

               α)

               υπάρχει κίνδυνος διαφυγής, ή

               β)

               ο συγκεκριμένος υπήκοος τρίτης χώρας αποφεύγει ή παρεμποδίζει την προετοιμασία της επιστροφής ή τη διαδικασία απομάκρυνσης.

         Οιαδήποτε κράτηση έχει τη μικρότερη δυνατή διάρκεια και διατηρείται μόνο καθόσον χρόνο η διαδικασία απομάκρυνσης εξελίσσεται και εκτελείται με τη δέουσα επιμέλεια.
   2.   Η κράτηση διατάσσεται από τις διοικητικές ή δικαστικές αρχές.
   Η κράτηση διατάσσεται εγγράφως και συνοδεύεται από πραγματική και νομική αιτιολόγηση.
   Όταν η διαταγή κράτησης εκδίδεται από διοικητικές αρχές, τα κράτη μέλη:

               α)

               είτε προβλέπουν την ταχεία δικαστική επανεξέταση της νομιμότητας της κράτησης που αποφασίζεται το συντομότερο δυνατό μετά την έναρξη της κράτησης,

               β)

               είτε χορηγούν στο συγκεκριμένο υπήκοο τρίτης χώρας το δικαίωμα να κινήσει διαδικασία για την ταχεία δικαστική επανεξέταση της νομιμότητας της κράτησής του που αποφασίζεται το συντομότερο δυνατό μετά την έναρξη της σχετικής διαδικασίας· εν τοιαύτη περιπτώσει, τα κράτη μέλη ενημερώνουν αμέσως τους ενδιαφερομένους υπηκόους τρίτων χωρών σχετικά με τη δυνατότητα διεξαγωγής τέτοιας διαδικασίας.

         Ο συγκεκριμένος υπήκοος τρίτης χώρας απολύεται αμέσως εάν η κράτηση δεν είναι νόμιμη.
   3.   Εν πάση περιπτώσει, η απόφαση κράτησης επανεξετάζεται ανά εύλογα χρονικά διαστήματα είτε κατ’ αίτηση του συγκεκριμένου υπηκόου τρίτης χώρας είτε αυτεπαγγέλτως. Σε περίπτωση παραταθείσας διάρκειας κράτησης, η επανεξέταση εποπτεύεται από δικαστική αρχή.
   4.   Οσάκις καθίσταται πρόδηλο ότι δεν υφίσταται πλέον λογικά προοπτική απομάκρυνσης για νομικούς ή άλλους λόγους ή όταν παύουν να ισχύουν οι όροι της παραγράφου 1, η κράτηση παύει να δικαιολογείται και το συγκεκριμένο πρόσωπο απολύεται αμέσως.
   5.   Η κράτηση εξακολουθεί καθ’ όλη τη χρονική περίοδο κατά την οποία πληρούνται οι όροι της παραγράφου 1 και είναι αναγκαία για να διασφαλισθεί η επιτυχής απομάκρυνση. Κάθε κράτος μέλος καθορίζει περιορισμένη περίοδο κράτησης, η οποία δεν μπορεί να υπερβαίνει το εξάμηνο.
   6.   Τα κράτη μέλη δεν μπορούν να παρατείνουν το χρονικό διάστημα που αναφέρεται στην παράγραφο 5 παρά μόνο για περιορισμένο χρόνο που δεν υπερβαίνει τους δώδεκα μήνες σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο σε περιπτώσεις κατά τις οποίες, παρ’ όλες τις εύλογες προσπάθειές τους, η επιχείρηση απομάκρυνσης είναι πιθανόν να διαρκέσει περισσότερο επειδή:

               α)

               ο συγκεκριμένος υπήκοος της τρίτης χώρας αρνείται να συνεργασθεί, ή

               β)

               καθυστερεί η λήψη αναγκαίων εγγράφων από τρίτες χώρες.

         Άρθρο 16
   Όροι κράτησης
   1.   Η κράτηση λαμβάνει χώρα κατά κανόνα σε ειδικές εγκαταστάσεις κράτησης. Οσάκις κράτος μέλος δεν μπορεί να εξασφαλίσει διαμονή σε ειδικές εγκαταστάσεις κράτησης και είναι υποχρεωμένο να χρησιμοποιεί σωφρονιστικό κατάστημα, οι υπό κράτηση υπήκοοι τρίτων χωρών κρατούνται χωριστά από τους κρατουμένους του κοινού δικαίου.
   2.   Επιτρέπεται στους υπό κράτηση υπηκόους τρίτων χωρών, κατόπιν αιτήματος, να έρχονται, εν ευθέτω χρόνω, σε επαφή με τους νόμιμους αντιπροσώπους τους, τα μέλη της οικογένειάς τους και τις αρμόδιες προξενικές αρχές.
   3.   Δίδεται ιδιαίτερη προσοχή στις περιπτώσεις ευάλωτων ατόμων. Παρέχονται επείγουσα υγειονομική περίθαλψη και η απαραίτητη θεραπευτική αγωγή.
   4.   Οι σχετικές και αρμόδιες, εθνικές, διεθνείς και μη κυβερνητικές οργανώσεις και όργανα έχουν τη δυνατότητα να επισκέπτονται τις εγκαταστάσεις κράτησης που αναφέρονται στην παράγραφο 1, στο βαθμό που χρησιμοποιούνται για την κράτηση υπηκόων τρίτων χωρών σύμφωνα με το παρόν κεφάλαιο. Οι επισκέψεις αυτές μπορούν να υπόκεινται σε αδειοδότηση.
   5.   Οι υπό κράτηση υπήκοοι τρίτων χωρών λαμβάνουν συστηματικά πληροφορίες στις οποίες επεξηγείται ο κανονισμός που εφαρμόζεται στην εγκατάσταση και ορίζονται τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις τους. Οι πληροφορίες αυτές περιλαμβάνουν στοιχεία περί του δικαιώματός τους, κατά το εθνικό δίκαιο, να έρχονται σε επαφή με τις οργανώσεις και τα όργανα που αναφέρονται στην παράγραφο 4.
   Άρθρο 17
   Κράτηση ανηλίκων και οικογενειών
   1.   Οι ασυνόδευτοι ανήλικοι και οι οικογένειες με ανηλίκους κρατούνται μόνο ως έσχατη λύση και για το ελάχιστο απαιτούμενο χρονικό διάστημα.
   2.   Στις οικογένειες που κρατούνται εν αναμονή απομάκρυνσης παρέχεται χωριστό κατάλυμα το οποίο εξασφαλίζει επαρκής ιδιωτική ζωή.
   3.   Οι υπό κράτηση ανήλικοι έχουν τη δυνατότητα να ασχολούνται με δραστηριότητες ελεύθερου χρόνου, όπως δραστηριότητες παιχνιδιού και ψυχαγωγικές δραστηριότητες που αρμόζουν στην ηλικία τους, και, ανάλογα με τη διάρκεια της παραμονής τους, έχουν πρόσβαση στην εκπαίδευση.
   4.   Στους ασυνόδευτους ανηλίκους παρέχεται κατά το δυνατόν κατάλυμα σε ιδρύματα τα οποία διαθέτουν προσωπικό και εγκαταστάσεις που λαμβάνουν υπόψη τις ανάγκες προσώπων της ηλικίας τους.
   5.   Τα βέλτιστα συμφέροντα του παιδιού λαμβάνονται πρωτίστως υπόψη κατά την κράτηση ανηλίκων εν αναμονή απομάκρυνσης.
   Άρθρο 18
   Καταστάσεις έκτακτης ανάγκης
   1.   Σε περιπτώσεις κατά τις οποίες ο εξαιρετικά υψηλός αριθμός υπηκόων τρίτων χωρών προς επιστροφή δημιουργεί απρόβλεπτο υψηλό φόρτο για το δυναμικό της εγκατάστασης κράτησης κράτους μέλους ή στο διοικητικό ή δικαστικό προσωπικό του, το εν λόγω κράτος μέλος μπορεί, ενόσω η έκτακτη κατάσταση διαρκεί, να αποφασίσει να παράσχει μεγαλύτερες προθεσμίες δικαστικής εξέτασης από τις προβλεπόμενες από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 15, παράγραφος 2, τρίτο εδάφιο και να λαμβάνει επείγοντα μέτρα όσον αφορά τις συνθήκες κράτησης, κατά παρέκκλιση από τα προβλεπόμενα στο άρθρο 16, παράγραφος 1 και στο άρθρο 17, παράγραφος 2.
   2.   Το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, οσάκις προσφεύγει σε σχετικά έκτακτα μέτρα, ενημερώνει την Επιτροπή. Ενημερώνει επίσης την Επιτροπή μόλις παύσουν να ισχύουν οι λόγοι για την εφαρμογή αυτών των έκτακτων μέτρων.
   3.   Ουδεμία διάταξη του παρόντος άρθρου ερμηνεύεται ως επιτρέπουσα στα κράτη μέλη να παρεκκλίνουν από τη γενική υποχρέωσή τους να λαμβάνουν όλα τα κατάλληλα μέτρα, είτε γενικά είτε ειδικά, ώστε να εξασφαλίζεται η εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους δυνάμει της παρούσας οδηγίας.
   ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
   ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
   Άρθρο 19
   Υποβολή εκθέσεων
   Η Επιτροπή υποβάλλει, ανά τριετία, εκθέσεις προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας στα κράτη μέλη και προτείνει, ενδεχομένως, τροποποιήσεις.
   Η Επιτροπή υποβάλλει για πρώτη φορά έκθεση μέχρι τις 24 Δεκεμβρίου 2013, με επίκεντρο εν προκειμένω ιδίως την εφαρμογή του άρθρου 11, του άρθρου 13, παράγραφος 4 και του άρθρου 15 στα κράτη μέλη. Αναφορικά με το άρθρο 13, παράγραφος 4 η Επιτροπή αξιολογεί τις πρόσθετες δημοσιονομικές και διοικητικές επιπτώσεις στα κράτη μέλη.
   Άρθρο 20
   Μεταφορά
   1.   Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία μέχρι τις 24 Δεκεμβρίου 2010. Αναφορικά με το άρθρο 13, παράγραφος 4 τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ και δημοσιεύουν τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία μέχρι τις 24 Δεκεμβρίου 2011. Ανακοινώνουν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων.
   Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της αναφοράς καθορίζεται από τα κράτη μέλη.
   2.   Τα κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των κυρίων διατάξεων εσωτερικού δικαίου που εκδίδουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
   Άρθρο 21
   Σχέση με τη Σύμβαση Σένγκεν
   Η παρούσα οδηγία αντικαθιστά τις διατάξεις των άρθρων 23 και 24 της Σύμβασης για την εφαρμογή της Συμφωνίας του Σένγκεν.
   Άρθρο 22
   Έναρξη ισχύος
   Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα μετά τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
   Άρθρο 23
   Αποδέκτες
   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη σύμφωνα με τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.

      Στρασβούργο, 16 Δεκεμβρίου 2008.

            Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         H.-G. PÖTTERING

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         B. LE MAIRE

      (1)  Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 18ης Ιουνίου 2008 (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα) και απόφαση του Συμβουλίου της 9ης Δεκεμβρίου 2008.

      (2)  ΕΕ L 326 της 13.12.2005, σ. 13.

      (3)  ΕΕ L 261 της 6.8.2004, σ. 28.

      (4)  ΕΕ L 381 της 28.12.2006, σ. 4.

      (5)  Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 562/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2006, για τη θέσπιση του κοινοτικού κώδικα σχετικά με το καθεστώς διέλευσης προσώπων από τα σύνορα (κώδικας συνόρων του Σένγκεν) (ΕΕ L 105 της 13.4.2006, σ. 1).

      (6)  ΕΕ L 131 της 1.6.2000, σ. 43.

      (7)  ΕΕ L 64 της 7.3.2002, σ. 20.

      (8)  ΕΕ L 176 της 10.7.1999, σ. 31.

      (9)  ΕΕ L 53 της 27.2.2008, σ. 1.

      (10)  ΕΕ L 83 της 26.3.2008, σ. 3.

      (11)  ΕΕ L 261 της 6.8.2004, σ. 19.

      (12)  ΕΕ L 239 της 22.9.2000, σ. 19.

      (13)  ΕΕ L 304 της 30.9.2004, σ. 12.


Avis juridique important

|

31975L0439

Οδηγία 75/439/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 16ης Ιουνίου 1975 περί διαθέσεως των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 194 της 25/07/1975 σ. 0023 - 0025 Ελληνική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 15 τόμος 1 σ. 0077  Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 15 τόμος 1 σ. 0091  Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 15 τόμος 1 σ. 0091  Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 15 τόμος 1 σ. 0229  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 15 τόμος 1 σ. 0229

ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 16ης Ιουνίου 1975 περί διαθέσεως των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίωνΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος, και ιδίως τα άρθρα 100 και 235,  τη γνώμη της Συνελεύσεως (1),  τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),  Εκτιμώντας:  ότι οποιαδήποτε διαφορά μεταξύ των διατάξεων που ήδη εφαρμόζονται ή αυτών που ευρίσκονται στο στάδιο της προετοιμασίας στα διάφορα Κράτη μέλη για τη διάθεση των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων δύναται να δημιουργήσει ανίσους όρους ανταγωνισμού και να έχει  ως εκ τούτου άμεση επίπτωση στη λειτουργία της κοινής αγοράς- ότι είναι λοιπόν σκόπιμο να γίνει στον εν λόγω τομέα η προσέγγιση των νομοθεσιών που προβλέπεται στο άρθρο 100 της συνθήκης- ότι φαίνεται αναγκαίο όπως η προσέγγιση αυτή των νομοθεσιών συνοδεύεται από κοινοτική δράση που θα αποβλέπει στην πραγματοποίηση με μία ευρύτερη ρύθμιση ενός από τους στόχους της Κοινότητος στον τομέα της προστασίας του περιβάλλοντος- ότι πρέπει συνεπώς  να προβλεφθούν για το σκοπό αυτό ορισμένες ειδικές διατάξεις- ότι αφού οι απαιτούμενες για το σκοπό αυτό εξουσίες δράσεως δεν προεβλέφθησαν στην συνθήκη, πρέπει να γίνει χρήση του άρθρου 235 της συνθήκης- ότι κάθε ρύθμιση σχετική με τη διάθεση των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων πρέπει να έχει σαν ένα από τους βασικούς της στόχους την προστασία του περιβάλλοντος από τα επιβλαβή αποτελέσματα τα οποία προκαλούνται από την απόρριψη, την εναπόθεση ή την  επεξεργασία των εν λόγω ορυκτελαίων- ότι η επαναχρησιμοποίηση των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων δύναται να συμβάλλει στην πολιτική εφοδιασμού σε καύσιμα- ότι το πρόγραμμα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στον τομέα του περιβάλλοντος (3) τονίζει τη σπουδαιότητα του προβλήματος της διαθέσεως των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων χωρίς να προξενηθεί βλάβη στο περιβάλλον- ότι οι ποσότητες των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων και ειδικότερα των γαλακτωμάτων έχουν αυξηθεί στην Κοινότητα- ότι ένα αποτελεσματικό και συνεπές σύστημα για την επεξεργασία των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων που να μην εμποδίζει τις ενδοκοινοτικές συναλλαγές ούτε να επηρεάζει τους όρους του ανταγωνισμού, θα πρέπει να εφαρμοσθεί για όλα τα προϊόντα αυτά, ακόμη και  σε εκείνα που συντίθεται μόνον εν μέρει από ορυκτέλαια καθώς και να προβλέπει την αβλαβή επεξεργασία τους με όρους οικονομικά ικανοποιητικούς- ότι ένα τέτοιο σύστημα θα έπρεπε να ρυθμίζει την επεξεργασία, την απόρριψη, την εναπόθεση και τη συλλογή των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων και να προβλέπει ένα σύστημα παροχής αδειών για τις επιχειρήσεις οι οποίες διαθέτουν τα ως άνω ορυκτέλαια, τη  συλλογή ή και την υποχρεωτική διάθεση αυτών σε ορισμένες περιπτώσεις, καθώς και τις κατάλληλες διαδικασίες ελέγχου- ότι σε περίπτωση που ορισμένες επιχειρήσεις είναι υποχρεωμένες να συλλέγουν και/ή να διαθέτουν τα χρησιμοποιημένα ορυκτέλαια, πρέπει να είναι δυνατή η αποζημίωσή τους για το μέρος των σχετικών εξόδων τους που δεν καλύπτεται από τα έσοδά τους και ότι η  αποζημίωση αυτή μπορεί μεταξύ άλλων να χρηματοδοτείται με μία επιβάρυνση των καινούριων ή αναγεννημένων ορυκτελαίων,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:   Άρθρο 1  Για την εφαρμογή της παρούσης οδηγίας με τον όρο "χρησιμοποιημένα ορυκτέλαια" νοείται κάθε χρησιμοποιημένο ημίρευστο ή ρευστό προϊόν που συντίθεται εν όλω ή εν μέρει από ορυκτό ή συνθετικό ορυκτέλαιο, περιλαμβανομένων και των πετρελαιοειδών  καταλοίπων των δεξαμενών, των μιγμάτων ελαίου και ύδατος και των γαλακτωμάτων.   Άρθρο 2  Τα Κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για την εξασφάλιση της αβλαβούς συλλογής και διαθέσεως των χρησιμποιημένων ορυκτελαίων.   Άρθρο 3  Τα Κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να πραγματοποιηθεί, όσο είναι δυνατόν, η διάθεση των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων με επαναχρησιμοποίηση (αναγέννηση ή καύση για άλλους σκοπούς εκτός από την καταστροφή).   Άρθρο 4  Τα Κράτη Μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να απαγορευθεί:  1. Κάθε απόρριψη χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων στα εσωτερικά επιφανειακά ύδατα, υπόγεια ύδατα, παράκτια ύδατα και ύδατα αποχετευτικών συστημάτων.  2. Κάθε εναπόθεση ή και απόρριψη χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων που έχουν επιβλαβή αποτελέσματα επί του εδάφους, όπως και κάθε ανεξέλεγκτη απόρριψη καταλοίπων που προέρχονται από τη μετατροπή των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων.  3. Κάθε επεξεργασία χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων η οποία προκαλεί ρύπανση της ατμοσφαίρας και υπερβαίνει το όριο που καθορίζεται από τις ισχύουσες διατάξεις.   Άρθρο 5  Σε περίπτωση που οι στόχοι που καθορίζονται στα άρθρα 2, 3 και 4 δεν δύνανται να επιτευχθούν αλλιώς τα Κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε μία ή περισσότερες επιχειρήσεις να πραγματοποιήσουν τη συλλογή των προϊόντων που δίδονται σ'αυτές  από τους κατόχους τους ή/και στη διάθεση αυτών κατά περίπτωση στη ζώνη που τους έχει παραχωρηθεί από τις αρμόδιες αρχές.   Άρθρο 6  Για την τήρηση των μέτρων που λαμβάνονται δυνάμει του άρθρου 4, κάθε επιχείρηση που διαθέτει τα χρησιμοποιημένα ορυκτέλαια πρέπει να λάβει σχετική άδεια.  Η άδεια αυτή χορηγείται από την αρμόδια αρχή μετά από εξέταση των εγκαταστάσεων που περιλαμβάνει τους όρους που απαιτούνται από τους κανόνες της τεχνικής.   Άρθρο 7  Οποιοσδήποτε κατέχει χρησιμοποιημένα ορυκτέλαια αν δεν είναι σε θέση να συμμορφωθεί προς τα μέτρα τα λαμβανόμενα δυνάμει του άρθρου 4, πρέπει να τα θέσει στη διάθεση της ή των επιχειρήσεων οι οποίες προβλέπονται στο άρθρο 5.   Άρθρο 8  Οι κάτοχοι ορισμένων ποσοτήτων χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων τα οποία περιέχουν ακάθαρτες προσμίξεις, που υπερβαίνουν ορισμένα ποσοστά, πρέπει να τα κατεργασθούν και να τα αποθηκεύσουν χωριστά.  Οι αρμόδιες αρχές καθορίζουν ενδεχομένως ανά κατηγορία προϊόντων τις ποσότητες και τα ποσοστά που προβλέπονται στο εδάφιο 1.   Άρθρο 9  Οι επιχειρήσεις οι οποίες συλλέγουν ή και διαθέτουν χρησιμοποιημένα ορυκτέλαια πρέπει να πραγματοποιούν τις εργασίες αυτές με τέτοιον τρόπο ώστε να αποφεύγονται βλάβες του ύδατος, του αέρος και του εδάφους.   Άρθρο 10  Κάθε εγκατάσταση η οποία παράγει, συλλέγει ή/και διαθέτει μία ποσότητα χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων μεγαλύτερη της καθοριζομένης από κάθε Κράτος μέλος αλλά που δεν υπερβαίνει τα 500 λίτρα κατ' έτος πρέπει:  - να τηρεί βιβλίο καταγραφής της ποσότητος, ποιότητος, προελεύσεως και εναποθέσεως των εν λόγω ορυκτελαίων καθώς και της παραδόσεώς τους και παραλαβής τους, αναφέροντας, ιδίως, την ημερομηνία αυτών των τελευταίων, ή - και να γνωστοποιεί τα στοιχεία αυτά στην αρμόδια αρχή κατόπιν αιτήσεώς της.  Τα Κράτη μέλη εξουσιοδοτούνται να καθορίζουν την ποσότητα των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων σύμφωνα προς το εδάφιο 1 και σε σχέση με ίση ποσότητα καινούριου ορυκτελαίου, που υπολογίζεται σύμφωνα με ένα λογικό σνντελεστή μετατροπής.   Άρθρο 11  Κάθε επιχείρηση η οποία διαθέτει χρησιμοποιημένα ορυκτέλαια πρέπει να ανακοινώνει στις αρμόδιες αρχές, κατόπιν αιτήσεώς τους, όλες τις πληροφορίες περί της διαθέσεως ή εναποθέσεως των χρησιμοποιημένων αυτών ορυκτελαίων ή και των καταλοίπων  τους.   Άρθρο 12  Οι προβλεπόμενες στο άρθρο 6 επιχειρήσεις ελέγχονται περιοδικά από την αρμόδια αρχή, ιδίως ως προς τη συμμόρφωσή τους προς τους όρους της αδείας.   Άρθρο 13  Σε αντιστάθμιση των υποχρεώσεων που τους επιβάλλονται από τα Κράτη μέλη κατ' εφαρμογήν του άρθρου 5, μπορούν να χορηγηθούν αποζημιώσεις στις επιχειρήσεις συλλογής ή/και διαθέσεως για τις παρασχεθείσες υπηρεσίες. Οι αποζημιώσεις αυτές δεν  μπορούν να υπερβαίνουν τα πράγματι διαπιστωθέντα ετήσια ακάλυπτα έξοδα της επιχειρήσεως, λαμβανομένου υπόψη ενός λογικού κέρδους.  Οι ως άνω αποζημιώσεις δεν πρέπει να δημιουργούν σημαντικές διαταραχές στον ανταγωνισμό ούτε να δημιουργούν τεχνητές διακινήσεις ανταλλαγής των προϊόντων.   Άρθρο 14  Η χρηματοδότηση των αποζημιώσεων μπορεί να καλύπτεται, μεταξύ άλλων, με επιβάρυνση της τιμής των προϊόντων τα οποία μετά τη χρήση τους μετασχηματίζονται σε χρησιμοποιημένα ορυκτέλαια ή με επιβαρύνσεις των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων.  Η χρηματοδότηση των αποζημιώσεων πρέπει να είναι σύμφωνη με την αρχή "ο ρυπαίνων πληρώνει".   Άρθρο 15  Κάθε Κράτος μέλος ανακοινώνει περιοδικά στην Επιτροπή τις τεχνικές του γνώσεις και την εμπειρία και τα αποτελέσματα τα οποία απορρέουν από την εφαρμογή των μέτρων τα οποία ελήφθησαν δυνάμει της παρούσης οδηγίας.  Η Επιτροπή διαβιβάζει στα Κράτη μέλη γενική περίληψη των ως άνω πληροφοριών.   Άρθρο 16  Ανά τριετία τα Κράτη μέλη συντάσσουν έκθεση επί της καταστάσεως της διαθέσεως των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων των χωρών τους και τη διαβιβάζουν στην Επιτροπή.   Άρθρο 17  Τα Κράτη μέλη εφαρμόζουν τα αναγκαία μέτρα για τη συμμόρφωσή τους με την παρούσα οδηγία εντός προθεσμίας είκοσι τεσσάρων μηνών από της κοινοποιήσεώς της και ενημερώνουν σχετικά αμέσως την Επιτροπή.   Άρθρο 18  Οι διατάξεις που υιοθετούνται από τα Κράτη μέλη δυνάμει της παρούσης οδηγίας δύνανται να εφαρμοσθούν προοδευτικά στις επιχειρήσεις που προβλέπονται στο άρθρο 6 και που υφίστανται κατά το χρόνο κοινοποιήσεως της παρούσης οδηγίας, εντός  προθεσμίας τεσσάρων ετών από την κοινοποίηση αυτή.   Άρθρο 19  Τα Κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή τα κείμενα των σπουδαιοτέρων διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.   Άρθρο 20  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται προς όλα τα Κράτη μέλη.  Έγινε στο Λουξεμβούργο, στις 16 Ιουνίου 1975.  Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος R. RYAN  (1) ΕΕ αριθ. Α 85 της 18.7.1974, σ. 6.  (2) ΕΕ αριθ. Α 125 της 16.10.1974, σ. 33 (3) ΕΕ αριθ. Α 112 της 20.12.1973, σ. 3.