title: Οδηγία 2004/103/ΕΚ της Επιτροπής, της 7ης Οκτωβρίου 2004, σχετικά με τους ελέγχους ταυτότητας και τους φυτοϋγειονομικούς ελέγχους φυτών, φυτικών προϊόντων και άλλων αντικειμένων, που απαριθμούνται στο μέρος Β του παραρτήματος V της οδηγίας 2000/29/ΕΚ του Συμβουλίου, οι οποίοι μπορεί να διενεργηθούν σε τόπο διαφορετικό από το σημείο εισόδου στην Κοινότητα ή σε παρακείμενο τόπο, καθώς και σχετικά με τον καθορισμό των όρων για τους εν λόγω ελέγχους

text:
               12.10.2004

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 313/16

         ΟΔΗΓΊΑ 2004/103/ΕΚ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
   της 7ης Οκτωβρίου 2004
   σχετικά με τους ελέγχους ταυτότητας και τους φυτοϋγειονομικούς ελέγχους φυτών, φυτικών προϊόντων και άλλων αντικειμένων, που απαριθμούνται στο μέρος Β του παραρτήματος V της οδηγίας 2000/29/ΕΚ του Συμβουλίου, οι οποίοι μπορεί να διενεργηθούν σε τόπο διαφορετικό από το σημείο εισόδου στην Κοινότητα ή σε παρακείμενο τόπο, καθώς και σχετικά με τον καθορισμό των όρων για τους εν λόγω ελέγχους
   Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,
   την οδηγία 2000/29/ΕΚ του Συμβουλίου, της 8ης Μαΐου 2000, περί μέτρων κατά της εισαγωγής στην Κοινότητα οργανισμών επιβλαβών για τα φυτά ή τα φυτικά προϊόντα και κατά της εξάπλωσής τους στο εσωτερικό της Κοινότητας (1), και ιδίως το άρθρο 13γ παράγραφος 2 στοιχεία δ) και ε) και παράγραφος 4 τέταρτο και πέμπτο εδάφιο,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Σύμφωνα με την οδηγία 2000/29/EK, τα φυτά, τα φυτικά προϊόντα ή τα άλλα αντικείμενα που απαριθμούνται στο μέρος Β του παραρτήματος V, που προέρχονται από τρίτες χώρες, πρέπει καταρχήν να υποβάλλονται σε ελέγχους ταυτότητας και φυτοϋγειονομικούς ελέγχους στο σημείο εισόδου στην Κοινότητα ή σε παρακείμενο τόπο.

               (2)

               Σε περίπτωση διαμετακόμισης μη κοινοτικών προϊόντων, οι εν λόγω έλεγχοι ταυτότητας και οι φυτοϋγειονομικοί έλεγχοι μπορούν επίσης να διεξάγονται στις εγκαταστάσεις του επίσημου φορέα του τόπου προορισμού ή σε οποιαδήποτε άλλο παρακείμενο τόπο· σε ορισμένες άλλες περιπτώσεις, οι εν λόγω έλεγχοι μπορούν να διεξάγονται στον τόπο προορισμού, όπως και σε τόπο παραγωγής, εφόσον παρέχονται οι σχετικές εγγυήσεις και τα έγγραφα σχετικά με τη μεταφορά των φυτών, των φυτικών προϊόντων ή των άλλων αντικειμένων.

               (3)

               Είναι απαραίτητο να διευκρινιστούν οι περιπτώσεις κατά τις οποίες οι έλεγχοι ταυτότητας και οι φυτοϋγειονομικοί έλεγχοι μπορούν να διεξάγονται στον τόπο προορισμού.

               (4)

               Για να εξασφαλισθεί ότι δεν υπάρχει κίνδυνος εξάπλωσης επιβλαβών οργανισμών κατά τη μεταφορά, πρέπει να προβλέπονται διατάξεις ή ειδικές εγγυήσεις και έγγραφα σχετικά με τη μεταφορά.

               (5)

               Πρέπει να καθορισθούν ελάχιστοι όροι για την πραγματοποίηση των ελέγχων ταυτότητας και των φυτοϋγειονομικών ελέγχων όσον αφορά τις τεχνικές απαιτήσεις που ισχύουν για τους αρμόδιους επίσημους φορείς τους υπεύθυνους για την επιθεώρηση στους τόπους προορισμού, καθώς και όσον αφορά τις εγκαταστάσεις, τα εργαλεία και τον εξοπλισμό που δίνουν στους εν λόγω αρμόδιους επίσημους φορείς τη δυνατότητα να διεξάγουν τους ελέγχους ταυτότητας και τους φυτοϋγειονομικούς ελέγχους.

               (6)

               Είναι απαραίτητο να καθορισθούν λεπτομερείς κανόνες σχετικά με τη συνεργασία μεταξύ των επίσημων αρμόδιων φορέων και των τελωνείων, καθώς και τα υποδείγματα των εγγράφων που θα χρησιμοποιούνται στο πλαίσιο της εν λόγω συνεργασίας, τα μέσα διαβίβασης των εν λόγω εγγράφων και τις διαδικασίες για την ανταλλαγή πληροφοριών.

               (7)

               Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης φυτοϋγειονομικής επιτροπής,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
   Άρθρο 1
   1.   Η παρούσα οδηγία ισχύει για τα φυτά, τα φυτικά προϊόντα ή τα άλλα αντικείμενα που προέρχονται από τρίτες χώρες, τα οποία απαριθμούνται στο μέρος Β του παραρτήματος V της οδηγίας 2000/29/ΕΚ (εφεξής καλούμενα «σχετικά προϊόντα»). Στις περιπτώσεις και υπό τις προϋποθέσεις που προσδιορίζονται στην παρούσα οδηγία, τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίζουν ότι οι επιθεωρήσεις που αναφέρονται στο άρθρο 13α παράγραφος 1 στοιχείο β) σημεία ii) και iii) της οδηγίας 2000/29/ΕΚ για τα σχετικά προϊόντα μπορούν να διεξαχθούν σε άλλο τóπo. Σε περίπτωση διαμετακόμισης μη κοινοτικών προϊόντων, όπως αναφέρεται στο άρθρο 13γ παράγραφος 2 στοιχείο γ) της οδηγίας 2000/29/EK, ο έλεγχος μπορεί να διεξαχθεί στις εγκαταστάσεις του επίσημου φορέα προορισμού ή σε οποιοδήποτε παρακείμενο τόπο, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις της παραγράφου 2. Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 13γ παράγραφος 2 στοιχείο δ) της οδηγίας 2000/29/EK, η επιθεώρηση μπορεί να πραγματοποιηθεί στον τόπο προορισμού, όπως και στον τόπο παραγωγής, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις της παραγράφου 2.
   2.   Οι προϋποθέσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 είναι:

               α)

               όταν οι αρμόδιοι επίσημοι φορείς του σημείου εισόδου και προορισμού αποφασίζουν, εφόσον είναι απαραίτητο μέσω συμφωνίας μεταξύ των αρμόδιων επίσημων φορέων των κρατών μελών, ότι οι έλεγχοι ταυτότητας και οι φυτοϋγειονομικοί έλεγχοι (εφεξής καλούμενοι έλεγχοι) μπορούν να πραγματοποιηθούν διεξοδικότερα σε τόπο διαφορετικό από το σημείο εισόδου στην Κοινότητα ή σε παρακείμενο τόπο
               και

               β)

               όταν ο εισαγωγέας ή ένα άλλο πρόσωπο υπεύθυνο για το χώρο ή τις εγκαταστάσεις διεξαγωγής των ελέγχων (εφεξής καλούμενος «αιτών») μιας αποστολής που αποτελείται από τα σχετικά προϊόντα έχει λάβει έγκριση, στο πλαίσιο της διαδικασίας έγκρισης που καθορίζεται στο άρθρο 2 παράγραφος 2, για την πραγματοποίηση των ελέγχων σε «εγκεκριμένο τόπο επιθεώρησης», ο οποίος είναι είτε:

                           —

                           στην περίπτωση διαμετακόμισης μη κοινοτικών προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 13γ παράγραφος 2 στοιχείο γ) της 2000/29/ΕΚ,

                                       —

                                       οι εγκαταστάσεις του επίσημου φορέα του τόπου προορισμού, ή

                                       —

                                       τόπος πλησίον των εν λόγω εγκαταστάσεων, που καθορίζεται ή εγκρίνεται από τις τελωνειακές αρχές και από τον αρμόδιο επίσημο φορέα, είτε

                           —

                           στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 13γ παράγραφος 2 στοιχείο δ) της οδηγίας 2000/29/ΕΚ,

                                       —

                                       τόπος προορισμού εγκεκριμένος από τον αρμόδιο επίσημο φορέα και τις τελωνειακές αρχές τις αρμόδιες για την περιοχή στην οποία ευρίσκεται αυτός ο τόπος προορισμού,

                     και

               γ)

               όταν παρέχονται συγκεκριμένες εγγυήσεις και έγγραφα όσον αφορά τη μεταφορά αποστολής που αποτελείται από τα σχετικά προϊόντα (εφεξής καλούμενη «η αποστολή») στον εγκεκριμένο τόπο επιθεώρησης και, όπου απαιτείται, πληρούνται οι ελάχιστες προϋποθέσεις όσον αφορά την αποθήκευση των εν λόγω προϊόντων στους συγκεκριμένους τόπους επιθεώρησης.

         3.   Οι ειδικές εγγυήσεις, τα έγγραφα και οι ελάχιστες προϋποθέσεις για τις οποίες γίνεται λόγος στην παράγραφο 2 στοιχείο γ) είναι οι εξής:

               α)

               η συσκευασία της αποστολής ή τα χρησιμοποιούμενα μέσα μεταφοράς για την αποστολή κλείνονται ή σφραγίζονται έτσι ώστε τα σχετικά προϊόντα να μην συνεπάγονται προσβολή ή μόλυνση κατά τη μεταφορά τους στον εγκεκριμένο τόπο επιθεώρησης και η ταυτότητά τους να παραμείνει αναλλοίωτη. Σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις οι αρμόδιοι επίσημοι φορείς του κράτους μέλους ενδέχεται να επιτρέπουν αποστολές, οι οποίες δεν είναι κλεισμένες ούτε σφραγισμένες, με την προϋπόθεση ότι τα σχετικά προϊόντα δεν συνεπάγονται προσβολή ή μόλυνση κατά τη μεταφορά τους στον εγκεκριμένο τόπο επιθεώρησης·

               β)

               η αποστολή διαβιβάζεται στον εγκεκριμένο τόπο επιθεώρησης. Δεν επιτρέπεται καμία αλλαγή του τόπου επιθεώρησης, εκτός από την περίπτωση έγκρισης εκ μέρους των σχετικών επίσημων φορέων του σημείου εισόδου και αιτούμενου προορισμού και των τελωνειακών αρχών των κατά τόπο αρμόδιων για τον αιτούμενο χώρο επιθεώρησης·

               γ)

               η αποστολή συνοδεύεται από «φυτοϋγειονομικό έγγραφο μεταφοράς», με την επιφύλαξη των πιστοποιητικών που ορίζονται στο άρθρο 13 παράγραφος 1 της οδηγίας 2000/29/EK, και περιλαμβάνει τις απαιτούμενες πληροφορίες σύμφωνα με το υπόδειγμα του παραρτήματος της παρούσας οδηγίας· το έγγραφο πρέπει να συμπληρώνεται με ευανάγνωστα κεφαλαία γράμματα ιδιοχείρως ή δακτυλογραφημένα ή με τη βοήθεια ηλεκτρονικού υπολογιστού κατόπιν συμφωνίας με τους αρμόδιους επίσημους φορείς του σημείου εισόδου και προορισμού και να συντάσσεται σε μία τουλάχιστον επίσημη γλώσσα της Κοινότητας·

               δ)

               οι σχετικοί τίτλοι του εγγράφου που αναφέρεται στην παράγραφο 3 στοιχείο γ) συμπληρώνονται και υπογράφονται από τον εισαγωγέα της αποστολής υπό την επίβλεψη του σχετικού αρμόδιου επίσημου φορέα του σημείου εισόδου·

               ε)

               στις περιπτώσεις που απαριθμούνται στην παράγραφο 2 στοιχείο β) δεύτερο εδάφιο η αποθήκευση της αποστολής στον εγκεκριμένο χώρο επιθεώρησης πραγματοποιείται έτσι ώστε να διαχωρίζεται αυτή τόσο από τα κοινοτικά προϊόντα όσο και από αποστολές που έχουν προσβληθεί ή για τις οποίες υπάρχει υπόνοια ότι έχουν προσβληθεί από επιβλαβείς οργανισμούς.

         Άρθρο 2
   1.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν τη θέσπιση της διαδικασίας έγκρισης, όπως αναφέρεται στις παραγράφους 2, 3 και 4, έτσι ώστε να αξιολογείται και, εφόσον είναι απαραίτητο, να επικυρώνεται η καταλληλότητα, από φυτοϋγειονομική άποψη, για τη διεξαγωγή ελέγχων των τόπων που προτείνονται ως εγκεκριμένοι τόποι επιθεώρησης.
   2.   Η διαδικασία που αναφέρεται στην παράγραφο 1 προβλέπει ότι για τη διεξαγωγή ελέγχων σε εγκεκριμένους τόπους επιθεώρησης, ο ενδιαφερόμενος υποβάλλει αίτηση στους αρμόδιους επίσημους φορείς που είναι υπεύθυνοι για τη διεξαγωγή τέτοιων ελέγχων με την οποία ζητεί τη διεξαγωγή των ελέγχων σε χώρους που αναφέρονται στην αίτηση.
   3.   Η αίτηση περιλαμβάνει τεχνικό φάκελο που παρέχει τις απαραίτητες πληροφορίες για την αξιολόγηση της καταλληλότητας των προτεινόμενων τόπων ως εγκεκριμένων τόπων επιθεώρησης και ειδικότερα:

               α)

               πληροφορίες σχετικά με τα σχετικά προϊόντα που πρόκειται να εισαχθούν και τους χώρους όπου αυτά θα αποθηκευτούν ή θα διατηρηθούν εν αναμονή των τελικών αποτελεσμάτων των ελέγχων, και ιδίως σχετικά με τους τρόπους εξασφάλισης του διαχωρισμού που αναφέρεται στο άρθρο 1 παράγραφος 3 στοιχείο ε) και

               β)

               σχετικά αποδεικτικά στοιχεία, εφόσον απαιτείται, στις περιπτώσεις που τα σχετικά προϊόντα προορίζονται για πρόσωπο που ορίζεται ως «εγκεκριμένος παραλήπτης» και πληρούν τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 406 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93 της Επιτροπής (2) ή εφόσον οι συγκεκριμένοι χώροι υπόκεινται σε έγκριση όπως αναφέρεται στο άρθρο 497 του εν λόγω κανονισμού.

         4.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι η αίτηση που αναφέρεται στην παράγραφο 2 καταχωρίζεται σε επίσημο μητρώο αιτήσεων και ότι οι αρμόδιοι επίσημοι φορείς προβαίνουν στις ακόλουθες ενέργειες:

               α)

               εξετάζουν τις πληροφορίες που περιλαμβάνει η αίτηση·

               β)

               αξιολογούν την καταλληλότητα διεξαγωγής των ελέγχων στους προτεινόμενους τόπους επιθεώρησης, οι οποίοι πρέπει να πληρούν τουλάχιστον τις ελάχιστες προϋποθέσεις που εμφαίνονται στην παράγραφο 3 στοιχεία β) και γ) του παραρτήματος της οδηγίας 98/22/ΕΚ της Επιτροπής (3), ή άλλες περαιτέρω απαιτήσεις τις οποίες τα κράτη μέλη ενδέχεται να επιβάλλουν χωρίς διακρίσεις και οι οποίες αιτιολογούνται έτσι ώστε να πραγματοποιούνται αποτελεσματικές επιθεωρήσεις.

               γ)

               απαντούν στον αιτούντα είτε:

                           i)

                           ότι η αίτηση γίνεται δεκτή και ότι οι σχετικοί τόποι ορίζονται ως εγκεκριμένοι τόποι επιθεώρησης, είτε

                           ii)

                           ότι η αίτηση απορρίπτεται, αναφέροντας και τη σχετική αιτιολόγηση.

         5.   Τα κράτη μέλη τηρούν και διαθέτουν στην Επιτροπή και στα κράτη μέλη, εφόσον τους ζητηθεί, ενημερωμένο κατάλογο των εγκεκριμένων τόπων επιθεώρησης.
   6.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι αρμόδιοι επίσημοι φορείς λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα εφόσον διαπιστώνεται ότι υπάρχουν στοιχεία που εμποδίζουν την ομαλή διεξαγωγή των ελέγχων στους εγκεκριμένους τόπους επιθεώρησης που ευρίσκονται στο έδαφός τους.
   Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή και στα κράτη μέλη όλες τις σημαντικές περιπτώσεις μη συμμόρφωσης με τους όρους που ισχύουν για τους εγκεκριμένους τόπους επιθεώρησης.
   Άρθρο 3
   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι ο εισαγωγέας των αποστολών για τις οποίες αποφασίσθηκε ότι μπορούν να ελεγχθούν σε εγκεκριμένους τόπους επιθεώρησης υπόκειται στις υποχρεώσεις που προβλέπονται παρακάτω, με την επιφύλαξη εκείνων που ήδη έχουν θεσπισθεί με την οδηγία 92/90/ΕΟΚ της Επιτροπής (4):

               α)

               ο εισαγωγέας κοινοποιεί εγκαίρως την εισαγωγή των σχετικών προϊόντων στον αρμόδιο επίσημο φορέα του τόπου προορισμού, η δε κοινοποίηση περιλαμβάνει συγκεκριμένα:

                           i)

                           την ονομασία, τη διεύθυνση και την τοποθεσία του εγκεκριμένου τόπου επιθεώρησης,

                           ii)

                           την προγραμματισμένη ημερομηνία και ώρα άφιξης των σχετικών προϊόντων στον εγκεκριμένο τόπο επιθεώρησης,

                           iii)

                           εφόσον υπάρχει, τον αύξοντα αριθμό του φυτοϋγειονομικού εγγράφου μεταφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 1 παράγραφος 3 στοιχείο γ),

                           iv)

                           εφόσον υπάρχει, την ημερομηνία και τον τόπο σύνταξης του φυτοϋγειονομικού εγγράφου μεταφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 1 παράγραφος 3 στοιχείο γ),

                           v)

                           την επωνυμία, τη διεύθυνση και τον επίσημο αριθμό καταχώρισης του εισαγωγέα,

                           vi)

                           τον αριθμό αναφοράς του φυτοϋγειονομικού πιστοποιητικού ή/και του φυτοϋγειονομικού πιστοποιητικού επανεξαγωγής, ή κάθε άλλου απαιτούμενου φυτοϋγειονομικού εγγράφου·

               β)

               ο εισαγωγέας κοινοποιεί στον αρμόδιο επίσημο φορέα προορισμού οιεσδήποτε αλλαγές σε σχέση με τις παρεχόμενες πληροφορίες σύμφωνα με το στοιχείο α).

         Άρθρο 4
   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι έλεγχοι των σχετικών προϊόντων, που πραγματοποιούνται στον εγκεκριμένο τόπο επιθεώρησης, πληρούν τουλάχιστον τις ελάχιστες προϋποθέσεις που καθορίζονται στην παράγραφο 1, στην παράγραφο 2 και στο στοιχείο α) της παραγράφου 3 του παραρτήματος της οδηγίας 98/22/ΕΚ της Επιτροπής, ή άλλες περαιτέρω απαιτήσεις τις οποίες τα κράτη μέλη ενδέχεται να επιβάλλουν χωρίς διακρίσεις και οι οποίες αιτιολογούνται έτσι ώστε να πραγματοποιούνται αποτελεσματικές επιθεωρήσεις.
   Άρθρο 5
   Τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίζουν επιπρόσθετες προϋποθέσεις που κρίνονται απαραίτητες, έτσι ώστε ένας προτεινόμενος τόπος να εγκριθεί ως τόπος επιθεώρησης.
   Άρθρο 6
   1.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν, εφόσον συντρέχει περίπτωση, τη συνεργασία μεταξύ:

               α)

               του επίσημου φορέα του σημείου εισόδου και του επίσημου φορέα προορισμού·
               και

               β)

               του επίσημου φορέα του σημείου εισόδου και του επίσημου φορέα προορισμού·
               και

               γ)

               του επίσημου φορέα προορισμού και του τελωνείου προορισμού·
               και

               δ)

               του επίσημου φορέα του σημείου εισόδου και του τελωνείου προορισμού

         μέσω της ανταλλαγής των σχετικών πληροφοριών για τα φυτά, τα φυτικά προϊόντα ή τα άλλα αντικείμενα που προορίζονται για εισαγωγή, τη συσκευασία τους και τα μέσα μεταφοράς σε γραπτή ή ηλεκτρονική μορφή χρησιμοποιώντας το φυτοϋγειονομικό έγγραφο μεταφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 1 παράγραφος 3 στοιχείο γ).
   2.   Σε περίπτωση που το σημείο εισόδου των σχετικών προϊόντων στην Κοινότητα και ο εγκεκριμένος τόπος επιθεώρησης βρίσκονται σε διαφορετικά κράτη μέλη, είναι δυνατόν να διαβιβασθεί η αποστολή και να διενεργηθούν οι έλεγχοι σε εγκεκριμένο τόπο επιθεώρησης κατόπιν συμφωνίας μεταξύ των αρμόδιων επίσημων φορέων των συγκεκριμένων κρατών μελών. Τα στοιχεία της συμφωνίας μεταξύ των αρμόδιων επίσημων φορέων των συγκεκριμένων κρατών μελών καταχωρίζονται στο φυτοϋγειονομικό έγγραφο μεταφοράς.
   3.   Μετά τον έλεγχο των προϊόντων στον εγκεκριμένο τόπο επιθεώρησης, ο αρμόδιος φορέας προορισμού πιστοποιεί με τη χρήση υπηρεσιακής σφραγίδας και την αναγραφή ημερομηνίας στο φυτοϋγειονομικό έγγραφο μεταφοράς ότι οι σχετικοί έλεγχοι ταυτότητας και οι φυτοϋγειονομικοί έλεγχοι που αναφέρονται στο άρθρο 13α παράγραφος 1 στοιχείο β) σημεία ii) και iii) της οδηγίας 2000/29/ΕΚ έχουν διενεργηθεί. Το τελικό αποτέλεσμα των εν λόγω ελέγχων σημειώνεται στο πλαίσιο με την επικεφαλίδα «απόφαση». Η εν λόγω διάταξη ισχύει, mutatis mutandis, εφόσον τηρηθούν επίσης οι έλεγχοι των εγγράφων τεκμηρίωσης που αναφέρονται στο άρθρο 13γ παράγραφος 2 στοιχείο α) της οδηγίας 2000/29/EK.
   4.   Εάν το αποτέλεσμα των ελέγχων που αναφέρονται στην παράγραφο 3 συνεπάγεται τη μνεία «αποδέσμευση», η αποστολή και το συνοδευτικό φυτοϋγειονομικό έγγραφο μεταφοράς υποβάλλονται στις τελωνειακές αρχές τις κατά τόπον αρμόδιες για τον «εγκεκριμένο τόπο επιθεώρησης», έτσι ώστε να μπορεί να υποβληθεί η αποστολή στη σχετική τελωνειακή διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 13 παράγραφος 1 της οδηγίας 2000/29/ΕΚ. Το φυτοϋγειονομικό έγγραφο μεταφοράς δεν απαιτείται πλέον να συνοδεύει την αποστολή και το έγγραφο αυτό ή αντίγραφό του διατηρείται τουλάχιστον επί 1 έτος από τον επίσημο αρμόδιο φορέα του σημείου προορισμού.
   5.   Εάν το αποτέλεσμα των ελέγχων που αναφέρονται στην παράγραφο 3 συνεπάγεται υποχρέωση διακίνησης των σχετικών προϊόντων από την Κοινότητα σε προορισμό εκτός Κοινότητας, αυτά παραμένουν υπό τελωνειακή εποπτεία μέχρις ότου πραγματοποιηθεί η επανεξαγωγή των εν λόγω προϊόντων.
   Άρθρο 7
   Η παρούσα οδηγία θα αναθεωρηθεί έως την 1η Ιανουαρίου 2007 το αργότερο.
   Άρθρο 8
   1.   Τα κράτη μέλη εκδίδουν και δημοσιεύουν, το αργότερο έως τις 31 Δεκεμβρίου 2004 τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία. Ανακοινώνουν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των διατάξεων και τον πίνακα αντιστοιχίας μεταξύ των εν λόγω διατάξεων και των διατάξεων της παρούσας οδηγίας.
   Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τις εν λόγω διατάξεις από την 1η Ιανουαρίου 2005.
   Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Οι λεπτομερείς διατάξεις για την αναφορά αυτή καθορίζονται από τα κράτη μέλη.
   2.   Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
   Άρθρο 9
   Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
   Άρθρο 10
   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 7 Οκτωβρίου 2004.

            Για την Επιτροπή

         David BYRNE

            Μέλος της Επιτροπής

      (1)  ΕΕ L 169 της 10.7.2000, σ. 1· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2004/70/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 127 της 29.4.2004, σ. 97).

      (2)  ΕΕ L 253 της 11.10.1993, σ. 1· κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2286/2003 (ΕΕ L 343 της 31.12.2003, σ. 1).

      (3)  ΕΕ L 126 της 28.4.1998, σ. 26.

      (4)  ΕΕ L 344 της 26.11.1992, σ. 38.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ


Avis juridique important

|

31992L0086

Δεκάτη πέμπτη οδηγία 92/86/ΕΟΚ της Επιτροπής της 21ης Οκτωβρίου 1992 για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο των παραρτημάτων ΙΙ, ΙΙΙ, IV, V, VI και VII της οδηγίας 76/768/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων στα καλλυντικά προϊόντα

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 325 της 11/11/1992 σ. 0018 - 0022 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 23 σ. 0199  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 23 σ. 0199

ΔΕΚΑΤΗ ΠΕΜΠΤΗ ΟΔΗΓΙΑ 92/86/ΕΟΚ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣτης 21ης Οκτωβρίου 1992 για την προσαρμογή  στην τεχνική πρόοδο των παραρτημάτων II, III, IV, V, VI, και VII της οδηγίας 76/768/ΕΟΚ του  Συμβουλίου περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερόμενων στα καλλυντικά  προϊόντα Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, την οδηγία 76/768/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 27ης Ιουλίου 1976 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των  κρατών μελών των αναφερομένων στα καλλυντικά προϊόντα  (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την  οδηγία 92/8/ΕΟΚ της Επιτροπής  (2), και ιδίως το άρθρο 8 παράγραφος 2, Εκτιμώντας: ότι, βάσει των διαθέσιμων στοιχείων, ορισμένες χρωστικές ουσίες, άλλες ουσίες, συντηρητικά και  φίλτρα υπερύθρων, που επιτρέπονται προσωρινά, μπορούν να επιτραπούν οριστικά, ενώ άλλες πρέπει να  απαγορευτούν οριστικά ή να παραταθεί για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα η επιτρεπόμενη χρήση τους 7  ότι, για λόγους προστασίας της δημόσιας υγείας, πρέπει να απαγορευτεί η χρήση του  1,2-εποξυβουτάνιου, του CI 1516585, του γαλακτικού στροντίου, του νιτρικού στροντίου, του  πολυκαρβονικού στροντίου, της πραμοκαΐνης, της 4-αιθοξυ-m-φαινυλενοδιαμίνης και των αλάτων της, της  2,4-διαμινοφαινυλαιθανόλης και των αλάτων της, της κατεχόλης, της πυρογαλλόλης, των νιτροδοαμινών  και των διαλκανολαμινών 7 ότι, βάσει των πιο πρόσφατων επιστημονικών και τεχνικών ερευνών, μπορεί  να επιτραπεί στα καλλυντικά προϊόντα, με ορισμένους περιορισμούς και όρους και με την υποχρέωση  αναγραφής στην επισήμανση ορισμένων προειδοποιήσεων για την προστασία της υγείας, η χρήση του  χλωρίδιου του στροντίου, του οξικού στροντίου, των διαλκανολαμίδιων λιπαρών οξέων, των  μονοαλκανολαμινών, των τριαλκανολαμινών και του ένυδρου πυριτικού μαγνήσιου 7 ότι, βάσει των πιο  πρόσφατων επιστημονικών και τεχνικών ερευνών, μπορεί να επιτραπεί, με ορισμένους περιορισμούς και  όρους, η χρήση του καρβαμιδικού 3-ιωδο-2-προπυνυλοβουτυλίου και του υδροξυμεθυλαμινοξικού νατρίου,  έως τις 30 Ιουνίου 1993, ως συντηρητικών 7 ότι τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι  σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο των οδηγιών που αποβλέπουν  στην εξάλειψη των τεχνικών εμποδίων στις συναλλαγές στον τομέα των καλλυντικών προϊόντων, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ: Άρθρο 1 Η οδηγία 76/768/ΕΟΚ τροποποιείται ως εξής: 1.  στο παράρτημα ΙΙ, προστίθενται οι ακόλουθοι αριθμοί: «400  1,2-Εποξυβουτάνιο 401.  Χρωστική CI 15585 402.  Γαλακτικό στρόντιο 403.  Νιτρικό στρόντιο  404.  Πολυκαρβονικό στρόντιο 405.  Πραμοκαΐνη 406.  4-Αιθοξυ-m-φαινυλενοδιαμίνη και τα άλατά της  407.  2,4-Διαμινο-φαινυλαιθανόλη και τα άλατά της 408.  Κατεχόλη 409.  Πυρογαλλόλη 410.   Νιτροδοαμίνες 411.  Δευτεροταγείς διαλκανολαμίνες» 7 2.  στο παράρτημα ΙΙΙ, πρώτο μέρος: α)  προστίθενται οι ακόλουθοι αύξοντες αριθμοί: >ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>β)  ο αύξων αριθμός 20 διαγράφεται 7 γ)  η φράση «συνιστάται δοκιμή ευαισθητότητος»  της στήλης ζ), στοιχεία α) και β) των αυξόντων αριθμών 8, 9 και 10, διαγράφεται 7 δ)  ο αριθμός 12  αντικαθίσταται από τον ακόλουθο αριθμό: >ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>3.  στο παράρτημα ΙΙΙ, δεύτερο μέρος,  διαγράφεται ο αριθμός 2 7 4.  στο παράρτημα IV, πρώτο μέρος: α)  προστίθεται ο ακόλουθος αριθμός: >ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>β)  η φράση «βλέπε παράρτημα IV, δεύτερο μέρος»  της στήλης «άλλοι περιορισμοί και απαιτήσεις» των αριθμών CI 73900 και CI 74180, διαγράφεται 7 5.   στο παράρτημα IV, δεύτερο μέρος, οι χωριστικές CI 26100, CI 73900, CI 74180, CI 15585 και Solvent  Yellow 98 διαγράφονται 7 6.  στο παράρτημα V, ο αύξων αριθμός 5 αντικαθίσταται από το ακόλουθο  κείμενο: «5.  Το στρόντιο και οι ενώσεις του, εκτός από το γαλακτικό στρόντιο, το νιτρικό στρόντιο και το  πολυακαρβονικό στρόντιο που περιέχονται στο παράρτημα ΙΙ, το σουλφίδιο στροντίου, το χλωρίδιο του  στροντίου και το οξικό στρόντιο, με τους όρους που προβλέπονται στο παράρτημα ΙΙΙ (πρώτο μέρος) και  τα βερνίκια, χρώματα ή άλατα στροντίου των χρωστικών που αναφέρονται με την ένδειξη  (3) στο  παράρτημα IV (πρώτο μέρος)» 7 7.  στο παράρτημα VI, πρώτο μέρος: α)  ο περιορισμός «να μην χρησιμοποιείται στα προϊόντα αντηλιακής προστασίας» στον αύξοντα αριθμό  36 αντικαθίσταται από τον περιορισμό «να μην χρησιμοποιείται στα προϊόντα αντιηλιακής προστασίας με  συγκέντρωση μεγαλύτερη του 0,025  %» 7 β)  προστίθεται η ακόλουθη ουσία: >ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>8.  στο  παράρτημα VI, δεύτερο μέρος: α)  η ημερομηνία «30 Ιουνίου 1992» αντικαθίσταται από την ημερομηνία «30 Ιουνίου 1993» για τους  αύξοντες αριθμούς 2, 21, 26 και 27 7 β)  η ημερομηνία «31 Δεκεμβρίου 1992» αντικαθίσταται από την  ημερομηνία «30 Ιουνίου 1993» για τον αύξοντα αριθμό 28 7 γ)  ο αύξων αριθμός 20 διαγράφεται 7 δ)   ο αύξων αριθμός 15 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: >ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>ε)  ο αύξων αριθμός 16  αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: >ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>στ)  προστίθενται οι ακόλουθοι αύξοντες  αριθμοί: >ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>9.  στο παράρτημα VII, πρώτο μέρος: α)  διαγράφονται οι αύξοντες αριθμοί 1, 4 και 16 7 β)  η ημερομηνία «30 Ιουνίου 1992»  αντικαθίσταται από την ημερομηνία «30 Ιουνίου 1993» για τους αύξοντες αριθμούς 2, 5, 6, 12, 13, 17,  24, 25, 26, 28, 29, 31 και 32. Άρθρο 2 1.  Με την επιφύλαξη των ημερομηνιών που αναφέρονται στο  άρθρο 1, τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε, από την 1η Ιουλίου 1993, όσον αφορά τις  ουσίες που απαριθμούνται στο άρθρο 1, ούτε οι παραγωγοί ούτε και οι εισαγωγείς που είναι  εγκατεστημένοι στην Κοινότητα να διαθέτουν στην αγορά προϊόντα που δεν πληρούν τις διατάξεις της  παρούσας οδηγίας. 2.  Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε, μετά την 1η Ιουλίου 1994, τα προϊόντα που  αναφέρονται στην παράγραφο 1 και περιέχουν τις ουσίες που απαριθμούνται στο άρθρο 1, να μην είναι  δυνατό να πωλούνται ή να χορηγούνται στον τελικό καταναλωτή, εάν δεν πληρούν τις διατάξεις της  παρούσας οδηγίας. Άρθρο 3 1.  Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές,  κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο στις  30 Ιουνίου 1993. Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά. Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις εν λόγω διατάξεις, αυτές περιέχουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή  συνοδεύονται από παρόμοια παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της παραπομπής  καθορίζεται από τα κράτη μέλη. 2.  Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες  θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία. Άρθρο 4 Η παρούσα οδηγία απευθύνεται  στα κράτη μέλη. Βρυξέλλες, 21 Οκτωβρίου 1992. Για την Επιτροπή Karel VAN MIERT  Μέλος της Επιτροπής


title: Οδηγία 2009/66/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009 , σχετικά με το σύστημα διευθύνσεως των γεωργικών ή δασικών ελκυστήρων με τροχούς (κωδικοποιημένη έκδοση) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

text:
               1.8.2009

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 201/11

      ΟΔΗΓΊΑ 2009/66/ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ

   της 13ης Ιουλίου 2009
   σχετικά με το σύστημα διευθύνσεως των γεωργικών ή δασικών ελκυστήρων με τροχούς
   (κωδικοποιημένη έκδοση)
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 95,
   την πρόταση της Επιτροπής,
   τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
   Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 251 της συνθήκης (2),
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               H οδηγία 75/321/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 20ής Μαΐου 1975, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων στο σύστημα διευθύνσεως των γεωργικών ή δασικών ελκυστήρων με τροχούς (3), έχει επανειλημμένα τροποποιηθεί κατά τρόπο ουσιαστικό (4). Είναι, ως εκ τούτου, σκόπιμη, για λόγους σαφήνειας και ορθολογισμού, η κωδικοποίηση της εν λόγω οδηγίας.

               (2)

               Η οδηγία 75/321/ΕΟΚ είναι μία από τις επιμέρους οδηγίες του συστήματος έγκρισης ΕΚ τύπου που προβλεπόταν από την οδηγία 74/150/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 4ης Μαρτίου 1974, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων στην έγκριση των γεωργικών ή δασικών ελκυστήρων, η οποία αντικαταστάθηκε από την οδηγία 2003/37/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Μαΐου 2003, σχετικά με την έγκριση τύπου γεωργικών ή δασικών ελκυστήρων, των ρυμουλκουμένων και των εναλλάξιμων ρυμουλκούμενων μηχανημάτων τους, καθώς και των συστημάτων, κατασκευαστικών στοιχείων και χωριστών τεχνικών ενοτήτων των οχημάτων αυτών (5) και θεσπίζει τις τεχνικές προδιαγραφές σχετικά με τον σχεδιασμό και την κατασκευή των γεωργικών ή δασικών ελκυστήρων όσον αφορά το σύστημα διευθύνσεως. Αυτές οι τεχνικές προδιαγραφές αφορούν την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών ενόψει της εφαρμογής, για κάθε τύπο ελκυστήρα, της διαδικασίας έγκρισης ΕΚ τύπου που προβλέπεται από την οδηγία 2003/37/ΕΚ. Κατά συνέπεια, οι διατάξεις της οδηγίας 2003/37/ΕΚ σχετικά τους γεωργικούς και δασικούς ελκυστήρες, τα ρυμουλκούμενά τους και τα εναλλάξιμα ρυμουλκούμενα μηχανήματα καθώς και τα συστήματα, τα κατασκευαστικά στοιχεία και τις χωριστές τεχνικές ενότητες των οχημάτων εφαρμόζονται στην παρούσα οδηγία.

               (3)

               Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να θίξει τις υποχρεώσεις των κρατών μελών όσον αφορά τις προθεσμίες ενσωμάτωσης στο εθνικό δίκαιο και εφαρμογής των οδηγιών που εμφαίνονται στο παράρτημα ΙΙ μέρος Β,

         ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
   Άρθρο 1
   1.   Ως «ελκυστήρας» (γεωργικός ή δασικός) νοείται κάθε μηχανοκίνητο όχημα, με τροχούς ή ερπύστριες, που έχει τουλάχιστον δύο άξονες, του οποίου η λειτουργία έγκειται βασικά στην ισχύ έλξης του και το οποίο είναι ειδικά σχεδιασμένο για να έλκει, ωθεί, φέρει ή θέτει σε κίνηση ορισμένα εργαλεία, μηχανές ή ρυμουλκούμενα προοριζόμενα για χρήση στη γεωργική ή δασική εκμετάλλευση. Είναι δυνατόν να διαρρυθμισθεί για να μεταφέρει φορτίο και συνοδούς.
   2.   Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται μόνο στους οριζόμενους στην παράγραφο 1 ελκυστήρες που κινούνται με ελαστικά, και έχουν εκ κατασκευής μέγιστη ταχύτητα από 6 έως 40 km/h.
   Άρθρο 2
   1.   Τα κράτη μέλη δεν δύνανται να αρνηθούν ούτε την έγκριση ΕΚ τύπου ούτε τη χορήγηση του εγγράφου που προβλέπεται στο άρθρο 2 σημείο κα) της οδηγίας 2003/37/ΕΚ, ούτε την εθνική έγκριση τύπου για έναν τύπο ελκυστήρα, για λόγους συστήματος διεύθυνσης, αν αυτό τηρεί τις προδιαγραφές του παραρτήματος Ι.
   2.   Τα κράτη μέλη δεν δύνανται να χορηγήσουν το έγγραφο του άρθρου 2 σημείο κα) της οδηγίας 2003/37/ΕΚ για έναν τύπο ελκυστήρα αν δεν τηρεί τις προδιαγραφές της παρούσας οδηγίας.
   Τα κράτη μέλη δύνανται να αρνηθούν την εθνική έγκριση τύπου για έναν τύπο ελκυστήρα αν δεν τηρεί τις προδιαγραφές της παρούσας οδηγίας.
   Άρθρο 3
   Τα κράτη μέλη δεν δύνανται να αρνηθούν την καταχώριση στα μητρώα ούτε να απαγορεύσουν την πώληση, την πρώτη θέση σε κυκλοφορία ή τη χρήση των ελκυστήρων για λόγους που αναφέρονται στο σύστημα διευθύνσεως, αν αυτό ανταποκρίνεται στις σημειούμενες στο παράρτημα Ι προδιαγραφές.
   Άρθρο 4
   Οι αναγκαίες τροποποιήσεις για την προσαρμογή των προδιαγραφών του παραρτήματος Ι στην τεχνική πρόοδο θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 20 παράγραφος 3 της οδηγίας 2003/37/ΕΚ.
   Άρθρο 5
   Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων του εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
   Άρθρο 6
   Η οδηγία 75/321/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε με τις οδηγίες που παρατίθενται στο παράρτημα ΙΙ, μέρος Α, καταργείται, με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων των κρατών μελών όσον αφορά τις προθεσμίες ενσωμάτωσης στο εθνικό δίκαιο και εφαρμογής των οδηγιών που εμφαίνονται στο παράρτημα ΙΙ, μέρος Β.
   Οι αναφορές στην καταργούμενη οδηγία θεωρούνται ότι γίνονται στη παρούσα οδηγία και διαβάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας που εμφαίνεται στο παράρτημα ΙΙΙ.
   Άρθρο 7
   Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
   Εφαρμόζεται από 1ης Ιανουαρίου 2010.
   Άρθρο 8
   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 13 Ιουλίου 2009.

            Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         H.-G. PÖTTERING

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         E. ERLANDSSON

      (1)  ΕΕ C 161 της 13.7.2007, σ. 38.

      (2)  Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 19ης Ιουνίου 2007 (ΕΕ C 146 Ε της 12.6.2008, σ. 73) και απόφαση του Συμβουλίου της 22ας Ιουνίου 2009.

      (3)  ΕΕ L 147 της 9.6.1975, σ. 24.

      (4)  Βλέπε παράρτημα ΙΙ μέρος Α.

      (5)  ΕΕ L 171 της 9.7.2003, σ. 1.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι
      1.   ΟΡΙΣΜΟΙ
      1.1.   «Σύστημα διευθύνσεως»

      Ως «σύστημα διευθύνσεως» νοείται ο πλήρης μηχανισμός ο οποίος έχει ως λειτουργία την αλλαγή της διευθύνσεως της κινήσεως του ελκυστήρα.
      Το σύστημα διευθύνσεως δύναται να περιέχει:

                  —

                  το όργανο χειρισμού,

                  —

                  τη μετάδοση,

                  —

                  τους κατευθυντήριους τροχούς,

                  —

                  κατά περίπτωση, έναν ειδικό μηχανισμό για την παραγωγή βοηθητικής ενεργείας ή ανεξαρτήτου ενεργείας.

            1.1.1.   «Όργανο χειρισμού»
      Ως «όργανο χειρισμού» νοείται το εξάρτημα που χειρίζεται απευθείας ο οδηγός για να διευθύνει τον ελκυστήρα.
      1.1.2.   «Μετάδοση»
      Ως «μετάδοση» νοείται το σύνολο των στοιχείων των περιεχομένων μεταξύ του οργάνου χειρισμού και των κατευθυντηρίων τροχών εκτός των ειδικών μηχανισμών, όπως ορίζονται στο σημείο 1.1.4. Η μετάδοση δύναται να είναι μηχανική, υδραυλική, δι’ αέρος, ηλεκτρική ή σύνθετη.
      1.1.3.   «Κατευθυντήριοι τροχοί»
      Ως «κατευθυντήριοι τροχοί» νοούνται:

                  —

                  οι τροχοί των οποίων η διεύθυνση σε σχέση με τον ελκυστήρα δύναται να μεταβληθεί αμέσως ή εμμέσως για να επιτευχθεί η αλλαγή διευθύνσεως της κινήσεως του ελκυστήρα,

                  —

                  όλοι οι τροχοί των αρθρωτών ελκυστήρων,

                  —

                  οι τροχοί των ελκυστήρων των οποίων η αλλαγή διευθύνσεως επιτυγχάνεται διά διαφοροποιήσεως της ταχύτητος των τροχών του αυτού άξονα.

            Οι αυτοκατευθυντήριοι τροχοί δεν είναι κατευθυντήριοι τροχοί.
      1.1.4.   «Ειδικός μηχανισμός»
      Ως «ειδικός μηχανισμός» νοείται το τμήμα του συστήματος διευθύνσεως διά του οποίου παράγεται η βοηθητική ή ανεξάρτητη ενέργεια. Η βοηθητική ενέργεια και η ανεξάρτητη ενέργεια δύνανται να παραχθούν δι’ ενός συστήματος μηχανικού, υδραυλικού, δι’ αέρος, ηλεκτρικού ή συνθέτου (παραδείγματος χάριν, διά αντλίας ελαίου, αεραντλίας, συσσωρευτού κ.λπ.).
      1.2.   «Διάφορες κατηγορίες συστημάτων διευθύνσεως»

                  1.2.1.

                  Αναλόγως της προελεύσεως της απαραιτήτου ενεργείας για τη στροφή των κατευθυντηρίων τροχών διακρίνονται οι ακόλουθες κατηγορίες συστημάτων διευθύνσεως:

                              1.2.1.1.

                              Σύστημα χειροκινήτου διευθύνσεως, στο οποίο η ενέργεια αυτή παρέχεται αποκλειστικώς υπό της μυϊκής ενεργείας του οδηγού.

                              1.2.1.2.

                              Σύστημα υποβοηθουμένης διευθύνσεως, στο οποίο η ενέργεια αυτή παρέχεται υπό της μυϊκής ενεργείας του οδηγού και υπό ειδικών μηχανισμών, όπως ορίζονται στο σημείο 1.1.4.
                              Τα συστήματα διευθύνσεως στα οποία η ενέργεια παρέχεται αποκλειστικώς, υπό κανονικές συνθήκες, υπό των ειδικών μηχανισμών, όπως ορίζονται στο σημείο 1.1.4 αλλά τα οποία καθιστούν δυνατή, σε περίπτωση βλάβης των ειδικών αυτών μηχανισμών, τη χρησιμοποίηση της μυϊκής ενέργειας του οδηγού για τη διεύθυνση του ελκυστήρα, θεωρούνται ως «συστήματα υποβοηθουμένης διευθύνσεως».

                              1.2.1.3.

                              Σύστημα διευθύνσεως με σερβομηχανισμό, στο οποίο η ενέργεια αυτή παρέχεται αποκλειστικώς υπό των ειδικών μηχανισμών, όπως ορίζονται στο σημείο 1.1.4.

            1.3.   «Προσπάθεια στο όργανο χειρισμού»

      Ως «προσπάθεια στο όργανο χειρισμού» νοείται η εφαρμοζομένη υπό του οδηγού προσπάθεια επί του οργάνου χειρισμού για να ελέγχεται η διεύθυνση του ελκυστήρα:
      2.   ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ, ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΩΣ ΚΑΙ ΕΛΕΓΧΟΥ
      2.1.   Γενική προδιαγραφή

                  2.1.1.

                  Το σύστημα διευθύνσεως πρέπει να εγγυάται μια άνετη και ασφαλή οδήγηση του ελκυστήρα και να ανταποκρίνεται στις αναφερόμενες στο σημείο 2.2 ειδικές προδιαγραφές.

            2.2.   Ειδικές προδιαγραφές

      2.2.1.   Όργανο χειρισμού

                  2.2.1.1.

                  Το όργανο χειρισμού πρέπει να είναι ευχερές στη χρήση και να δράττεται εύκολα. Πρέπει να είναι σχεδιασμένο κατά τέτοιον τρόπο ώστε να επιτρέπει μία προοδευτική στροφή. Η φορά της κινήσεως του οργάνου χειρισμού πρέπει να αντιστοιχεί στην επιθυμητή αλλαγή της διευθύνσεως του ελκυστήρα.

                  2.2.1.2.

                  Η απαραίτητη προσπάθεια στο όργανο χειρισμού για τη διαγραφή τη στιγμή της στροφής ενός κύκλου ακτίνος 12 μέτρων, του ελκυστήρα ερχομένου από την εφαπτόμενη γραμμή, δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 25 daN. Στα συστήματα υποβοηθουμένης διευθύνσεως σε περίπτωση βλάβης της βοηθητικής ενεργείας, τα οποία δεν είναι ενσωματωμένα σε άλλες διατάξεις, η προσπάθεια στο όργανο χειρισμού δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 60 daN.

                  2.2.1.3.

                  Για τον έλεγχο της αναφερομένης στο σημείο 2.2.1.2 προδιαγραφής διαγράφεται από τον ελκυστήρα επί ξηράς, επιπέδου και καλής προσφύσεως οδού μία σπειροειδής γραμμή με ταχύτητα 10 χιλιομέτρων ανά ώρα εκκινώντας εκ μιας ευθείας γραμμής. Μέχρι τη στιγμή κατά την οποίαν το όργανο χειρισμού διέρχεται εκ της θέσεως η οποία αντιστοιχεί στην εγγραφή του ελκυστήρα σε κύκλο ακτίνος 12 μέτρων σημειώνεται η προσπάθεια στο όργανο χειρισμού. Η διάρκεια χειρισμού (διαρρέων χρόνος μεταξύ της στιγμής κατά την οποίαν αρχίζει η δράση επί του οργάνου χειρισμού και της στιγμής κατά την οποίαν επιτυγχάνεται η θέση μετρήσεως) δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 5 δευτερόλεπτα στις κανονικές περιπτώσεις και τα 8 δευτερόλεπτα σε περίπτωση βλάβης του ειδικού μηχανισμού. Πρέπει να πραγματοποιηθεί μία προς τα δεξιά και μία προς τα αριστερά στροφή.
                  Κατά τη διάρκεια της δοκιμής, ο ελκυστήρας πρέπει να είναι φορτωμένος στο τεχνικά αποδεκτό ολικό βάρος του, η δε κατανομή του βάρους αυτού μεταξύ των αξόνων και η πίεση των ελαστικών να αντιστοιχούν στις παρεχόμενες υπό του κατασκευαστού ενδείξεις.

            2.2.2.   Μετάδοση

                  2.2.2.1.

                  Τα συστήματα διευθύνσεως δεν πρέπει να περιέχουν ούτε ηλεκτρικές μεταδόσεις ούτε μεταδόσεις που χρησιμοποιούν αποκλειστικώς αέρα.

                  2.2.2.2.

                  Οι μεταδόσεις πρέπει να είναι σχεδιασμένες κατά τρόπον ώστε να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις της λειτουργίας. Πρέπει να είναι ευκόλου προσβάσεως για τη συντήρηση και τον έλεγχο.

                  2.2.2.3.

                  Όταν δεν πρόκειται περί καθαρών υδραυλικών μηχανισμών μεταδόσεως, η οδήγηση του ελκυστήρα πρέπει να εξασφαλισθεί ακόμη και στην περίπτωση βλάβης των οργάνων της υδραυλικής ή δι’ αέρος μεταδόσεως.

                  2.2.2.4.

                  Τα συστήματα διευθύνσεως με όργανα μεταδόσεως καθαρώς υδραυλικά και οι ειδικοί μηχανισμοί τους, όπως ορίζονται στο σημείο 1.1.4, πρέπει να πληρούν τις ακόλουθες προϋποθέσεις:

                              2.2.2.4.1.

                              Ένας ή περισσότεροι μηχανισμοί περιορισμού πιέσεως πρέπει να προστατεύουν το σύνολο ή ένα τμήμα του κυκλώματος από μία υπερβολική πίεση.

                              2.2.2.4.2.

                              Οι μηχανισμοί περιορισμού πιέσεως πρέπει να είναι ρυθμισμένοι κατά τρόπον ώστε να μην υπερβαίνουν την πίεση Τ την ίση προς την υποδεικνυομένη από τον κατασκευαστή μεγίστη πίεση λειτουργίας.

                              2.2.2.4.3.

                              Τα χαρακτηριστικά και οι διαστάσεις των σωληνώσεων πρέπει να είναι τέτοια, ώστε οι σωληνώσεις να ανθίστανται σε τετραπλάσια της Τ πιέσεως (πίεση ρυθμίσεως των μηχανισμών περιορισμού πιέσεως) και οι σωληνώσεις πρέπει να είναι διευθετημένες σε προστατευμένες θέσεις κατά τρόπον ώστε να περιορίζονται στο ελάχιστο οι κίνδυνοι ρήξεως λόγω συγκρούσεως ή συμπλέξεως και να δύνανται να θεωρηθούν αμελητέοι οι κίνδυνοι ρήξεως διά τριβής.

            2.2.3.   Κατευθυντήριοι τροχοί

                  2.2.3.1.

                  Όλοι οι τροχοί δύνανται να είναι κατευθυντήριοι.

            2.2.4.   Ειδικοί μηχανισμοί

                  2.2.4.1.

                  Οι οριζόμενοι στο σημείο 1.1.4 ειδικοί μηχανισμοί, που χρησιμοποιούνται στις κατηγορίες των συστημάτων διευθύνσεως που ορίζονται στα σημεία 1.2.1.2 και 1.2.1.3, είναι δεκτοί υπό τις ακόλουθες προϋποθέσεις:

                              2.2.4.1.1.

                              Αν ο ελκυστήρας είναι εφοδιασμένος διά συστημάτων υποβοηθουμένης διευθύνσεως οριζομένων στο σημείο 1.2.1.2, η οδήγηση του ελκυστήρα πρέπει να εξασφαλίζεται ακόμη και σε περίπτωση βλάβης των ειδικών μηχανισμών, ως τούτο έχει ήδη καθορισθεί στο σημείο 2.2.1.2. Όταν ένα σύστημα υποβοηθουμένης διευθύνσεως δεν διαθέτει δική του πηγή ενεργείας, πρέπει να περιέχει μία αποθήκη ενεργείας. Η αποθήκη αυτή δύναται να αντικατασταθεί υπό ενός αυτονόμου μηχανισμού εξασφαλίζοντος την τροφοδοσία σε ενέργεια του συστήματος διευθύνσεως κατά προτεραιότητα σε σχέση προς τα άλλα συστήματα που συνδέονται στην κοινή πηγή ενεργείας. Με την επιφύλαξη των διατάξεων της οδηγίας 76/432/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 6ης Απριλίου 1976, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων στην πέδηση των γεωργικών ή δασικών ελκυστήρων με τροχούς (1), αν υπάρχει υδραυλική σύνδεση μεταξύ του υδραυλικού συστήματος διευθύνσεως και του υδραυλικού συστήματος πεδήσεως, και αν τα δύο ως άνω συστήματα τροφοδοτούνται από την ίδια πηγή ενέργειας, η δύναμη για την ενεργοποίηση του συστήματος διευθύνσεως δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 40 daN σε περίπτωση βλάβης του ενός ή των δύο συστημάτων. Αν η χρησιμοποιούμενη ενέργεια είναι η του πεπιεσμένου αέρος, η αποθήκη του πεπιεσμένου αέρος πρέπει να προφυλάσσεται υπό μιας βαλβίδος φραγμού μονής κατευθύνσεως.
                              Όταν η ενέργεια χορηγείται αποκλειστικώς, υπό κανονικές συνθήκες, υπό των ειδικών μηχανισμών, όπως ορίζονται στο σημείο 1.1.4, το σύστημα υποβοηθουμένης διευθύνσεώς πρέπει να είναι εφοδιασμένο δι’ ενός οπτικού ή ακουστικού σήματος το οποίο αρχίζει να λειτουργεί όταν σε περίπτωση βλάβης αυτών των ειδικών μηχανισμών η προσπάθεια επί των οργάνων χειρισμού υπερβαίνει τα 25 daN.

                              2.2.4.1.2.

                              Όταν ο ελκυστήρας είναι εφοδιασμένος διά σερβοσυστημάτων διευθύνσεως προσδιοριζόμενων στο σημείο 1.2.1.3, τα οποία είναι δεκτά αν έχουν μία καθαρώς υδραυλική μετάδοση, πρέπει να είναι δυνατόν σε περίπτωση βλάβης του ειδικού μηχανισμού ή του κινητήρα, να πραγματοποιηθούν με τη βοήθεια ενός βοηθητικού ειδικού μηχανισμού οι δύο περιγραφόμενοι στο σημείο 2.2.1.3 χειρισμοί. Ο βοηθητικός ειδικός μηχανισμός δύναται να είναι μία αποθήκη πεπιεσμένου αέρος ή πεπιεσμένου αερίου. Μία αντλία ελαίου ή ένας συμπιεστής δύνανται να χρησιμοποιηθούν ως βοηθητικός ειδικός μηχανισμός, αν η θέση σε κίνηση του μηχανισμού τούτου συνδέεται με την κίνηση των τροχών του ελκυστήρα και αν δεν είναι δυνατόν να αποσυμπλεχθεί. Σε περίπτωση βλάβης του ειδικού μηχανισμού ένα οπτικό ή ακουστικό σήμα πρέπει να επισημαίνει τη βλάβη αυτή.

                                          2.2.4.1.2.1.

                                          Αν ο ειδικός μηχανισμός λειτουργεί δι’ αέρος, πρέπει να είναι εφοδιασμένος διά μιας αποθήκης πεπιεσμένου αέρος προφυλασσομένης υπό μιας βαλβίδος φραγμού μονής κατευθύνσεως. Η χωρητικότητα της εν λόγω αποθήκης του πεπιεσμένου αέρος πρέπει να υπολογισθεί κατά τρόπον ώστε τουλάχιστον επτά πλήρεις στροφές (απ’ άκρο σ’ άκρο) να είναι δυνατές, πριν η πίεση της αποθήκης πέσει στο ήμισυ της πιέσεως λειτουργίας της. Η δοκιμή πρέπει να πραγματοποιηθεί χωρίς οι κατευθυντήριοι τροχοί να είναι ακίνητοι επί του εδάφους.

         (1)  ΕΕ L 122 της 8.5.1976, σ. 1.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ
      ΜΕΡΟΣ A

         Καταργούμενη οδηγία με τις διαδοχικές τροποποιήσεις της

         (κατά το άρθρο 6)

                  Οδηγία 75/321/ΕΟΚ του Συμβουλίου
                  (ΕΕ L 147 της 9.6.1975, σ. 24)

                  Οδηγία 82/890/ΕΟΚ του Συμβουλίου
                  (ΕΕ L 378 της 31.12.1982, σ. 45)

                  μόνον όσον αφορά τις αναφορές στην οδηγία 75/321/ΕΟΚ με το άρθρο 1 παράγραφος 1

                  Οδηγία 88/411/ΕΟΚ της Επιτροπής
                  (ΕΕ L 200 της 26.7.1988, σ. 30)

                  Οδηγία 97/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
                  (ΕΕ L 277 της 10.10.1997, σ. 24)

                  μόνον όσον αφορά τις αναφορές στην οδηγία 75/321/ΕΟΚ με το άρθρο 1 πρώτη περίπτωση

                  Οδηγία 98/39/ΕΚ της Επιτροπής
                  (ΕΕ L 170 της 16.6.1998, σ. 15)

            ΜΕΡΟΣ B

         Κατάλογος ημερομηνιών ενσωμάτωσης στο εθνικό δίκαιο και εφαρμογής

         (κατά το άρθρο 6)

                  Οδηγία

                  Λήξη προθεσμίας ενσωμάτωσης

                  Ημερομηνία εφαρμογής

                  75/321/ΕΟΚ

                  22α Νοεμβρίου 1976

                  —

                  82/890/ΕΟΚ

                  22α Ιουνίου 1984

                  —

                  88/411/ΕΟΚ

                  30ή Σεπτεμβρίου 1988 (1)

                  —

                  97/54/ΕΚ

                  22α Σεπτεμβρίου 1998

                  23η Σεπτεμβρίου 1998

                  98/39/ΕΚ

                  30ή Απριλίου 1999 (2)

                  —

         (1)  Σύμφωνα με το άρθρο 2 της οδηγίας 88/411/ΕΟΚ:

         «1.   Τα κράτη μέλη δεν δύνανται από 1ης Οκτωβρίου 1988:

                     —

                     να αρνηθούν, για τύπο ελκυστήρα, την έγκριση ΕΟΚ τύπου ή την έκδοση του εγγράφου του δελτίου έγκρισης που προβλέπεται στην τελευταία περίπτωση του άρθρου 10 παράγραφος 1 τελευταία περίπτωση της οδηγίας 74/150/ΕΟΚ ή την έγκριση από εθνικής πλευράς, ούτε

                     —

                     να απαγορεύουν τη θέση ελκυστήρων σε κυκλοφορία για πρώτη φορά,

               αν το σύστημα διευθύνσεως αυτού του τύπου ελκυστήρα ή αυτών των ελκυστήρων ανταποκρίνεται στις διατάξεις της παρούσας οδηγίας.
         2.   Τα κράτη μέλη από 1ης Οκτωβρίου 1989:

                     —

                     δεν θα εκδίδουν πλέον το έγγραφο του δελτίου έγκρισης που προβλέπεται στην τελευταία περίπτωση του άρθρου 10 παράγραφος 1 τελευταία περίπτωση της οδηγίας 74/150/ΕΟΚ για έναν τύπο ελκυστήρα του οποίου το σύστημα διευθύνσεως δεν ανταποκρίνεται στις διατάξεις της παρούσας οδηγίας,

                     —

                     δύνανται να αρνούνται την έγκριση από εθνικής πλευράς ενός τύπου ελκυστήρα του οποίου το σύστημα διευθύνσεως δεν ανταποκρίνεται στις διατάξεις της παρούσας οδηγίας.».

         (2)  Σύμφωνα με το άρθρο 2 της οδηγίας 98/39/ΕΚ:

         «1.   Από 1ης Μαΐου 1999, τα κράτη μέλη δεν δύνανται:

                     —

                     ούτε να απορρίπτουν, για συγκεκριμένο τύπο ελκυστήρα, την έγκριση ΕΚ ή την έκδοση του εγγράφου που προβλέπεται στο άρθρο 10 παράγραφος 1 τρίτη περίπτωση της οδηγίας 74/150/ΕΟΚ, ή την έγκριση σε εθνικό επίπεδο,

                     —

                     ούτε να απαγορεύουν την πρώτη θέση σε κυκλοφορία των ελκυστήρων,

               εφόσον οι εν λόγω ελκυστήρες ανταποκρίνονται στις προδιαγραφές της οδηγίας 75/321/ΕΟΚ, όπως τροποποιείται με την παρούσα οδηγία.
         2.   Από 1ης Οκτωβρίου 1999, τα κράτη μέλη:

                     —

                     δεν δύνανται πλέον να εκδίδουν το έγγραφο που προβλέπεται στο άρθρο 10 παράγραφος 1 τρίτη περίπτωση της οδηγίας 74/150/ΕΟΚ για συγκεκριμένο τύπο ελκυστήρα, εφόσον αυτός δεν ανταποκρίνεται στις προδιαγραφές της οδηγίας 75/321/ΕΟΚ, όπως τροποποιείται με την παρούσα οδηγία,

                     —

                     δύνανται να απορρίπτουν την έγκριση τύπου σε εθνικό επίπεδο συγκεκριμένου τύπου ελκυστήρα ο οποίος δεν ανταποκρίνεται στις προδιαγραφές της οδηγίας 75/321/ΕΟΚ, όπως τροποποιείται με την παρούσα οδηγία.».

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΙ

         Πίνακας αντιστοιχίας

                  Οδηγία 75/321/ΕΟΚ

                  Οδηγία 98/39/ΕΚ

                  Παρούσα οδηγία

                  Άρθρο 1

                  Άρθρο 1

                  Άρθρο 2

                  Άρθρο 2

                  Άρθρα 3 και 4

                  Άρθρα 3 και 4

                  Άρθρο 5 παράγραφος 1

                  —

                  Άρθρο 5 παράγραφος 2

                  Άρθρο 5

                  —

                  Άρθρο 6

                  —

                  Άρθρο 7

                  Άρθρο 6

                  Άρθρο 8

                  Παράρτημα

                  Παράρτημα Ι

                  —

                  Παράρτημα ΙΙ

                  —

                  Παράρτημα ΙΙΙ


title: Οδηγία 2004/86/ΕΚ της Επιτροπής, της 5ης Ιουλίου 2004, για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 93/93/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με τη μάζα και τις διαστάσεις των δικύκλων ή τρικύκλων οχημάτων με κινητήρα

text:
               7.7.2004

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 236/12

         ΟΔΗΓΊΑ 2004/86/ΕΚ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
   της 5ης Ιουλίου 2004
   για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 93/93/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με τη μάζα και τις διαστάσεις των δικύκλων ή τρικύκλων οχημάτων με κινητήρα
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,
   την οδηγία 93/93/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Οκτωβρίου 1993, σχετικά με τη μάζα και τις διαστάσεις των δικύκλων ή τρικύκλων οχημάτων με κινητήρα (1), και ιδίως το άρθρο 3,
   την οδηγία 2002/24/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 2002, για την έγκριση τύπου δικύκλων ή τρικύκλων οχημάτων με κινητήρα και την κατάργηση της οδηγίας 92/61/ΕΟΚ του Συμβουλίου (2), και ιδίως το άρθρο 17,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Η οδηγία 93/93/ΕΟΚ είναι μία από τις ειδικές οδηγίες στο πλαίσιο της κοινοτικής διαδικασίας έγκρισης τύπου σύμφωνα με την οδηγία 2002/24/ΕΚ. Συνεπώς, οι διατάξεις της οδηγίας 2002/24/ΕΚ που αφορούν συστήματα, κατασκευαστικά στοιχεία και χωριστές τεχνικές μονάδες για οχήματα ισχύουν για την οδηγία 93/93/ΕΟΚ.

               (2)

               Για την ορθή λειτουργία του πλήρους συστήματος έγκρισης τύπου, πρέπει να διασαφηνιστούν και να συμπληρωθούν ορισμένες απαιτήσεις στην οδηγία 93/93/ΕΟΚ.

               (3)

               Για το σκοπό αυτό, είναι αναγκαίο να διευκρινιστεί ότι οι μάζες των αντικαταστάσιμων υπερκατασκευών για τετράκυκλα των κατηγοριών L6e και L7e, που προορίζονται για τη μεταφορά εμπορευμάτων, πρέπει να θεωρούνται ως μέρος του ωφέλιμου βάρους και όχι να περιλαμβάνονται στη μάζα εν κενώ.

               (4)

               Συνεπώς η οδηγία 93/93/ΕΟΚ πρέπει να τροποποιηθεί ανάλογα.

               (5)

               Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο η οποία συστάθηκε δυνάμει του άρθρου 13 της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου (3),

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
   Άρθρο 1
   Το παράρτημα της οδηγίας 93/93/ΕΟΚ τροποποιείται σύμφωνα με το παράρτημα της παρούσας οδηγίας.
   Άρθρο 2
   1.   Από την 1η Ιανουαρίου 2005, τα κράτη μέλη δεν μπορούν, για λόγους που αφορούν τη μάζα και τις διαστάσεις των δίκυκλων ή τρίκυκλων οχημάτων με κινητήρα, των οποίων οι μάζες και οι διαστάσεις συμμορφώνονται προς τις απαιτήσεις της οδηγίας 93/93/ΕΟΚ, όπως αυτή τροποποιείται από την παρούσα οδηγία:

               α)

               να αρνηθούν τη χορήγηση έγκρισης τύπου ΕΚ ή εθνικής έγκρισης τύπου για ένα τέτοιου τύπου όχημα·

               β)

               να απαγορεύσουν την ταξινόμηση, την πώληση ή τη θέση σε κυκλοφορία ενός τέτοιου τύπου οχήματος.

         2.   Από την 1η Ιουλίου 2005, εφόσον δεν πληρούνται οι απαιτήσεις της οδηγίας 93/93/ΕΟΚ, όπως αυτή τροποποιείται από την παρούσα οδηγία τα κράτη μέλη δεν χορηγούν έγκριση τύπου ΕΚ για όλους τους νέους τύπους δίκυκλων ή τρίκυκλων οχημάτων με κινητήρα, για λόγους που αφορούν τη μάζα ή και τις διαστάσεις.
   Άρθρο 3
   1.   Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωση προς την παρούσα οδηγία το αργότερο έως τις 31 Δεκεμβρίου 2004. Ανακοινώνουν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων και τον πίνακα αντιστοιχίας μεταξύ αυτών των διατάξεων και της παρούσας οδηγίας.
   Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις εν λόγω διατάξεις, οι τελευταίες αυτές περιέχουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος αυτής της αναφοράς καθορίζεται από τα κράτη μέλη.
   2.   Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
   Άρθρο 4
   Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
   Άρθρο 5
   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 5 Ιουλίου 2004.

            Για την Επιτροπή

         Erkki LIIKANEN

            Μέλος της Επιτροπής

      (1)  ΕΕ L 311 της 14.12.1993, σ. 76· οδηγία όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2001/78/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 285 της 29.10.2001, σ. 1).

      (2)  ΕΕ L 124 της 9.5.2002, σ. 1· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2003/77/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 211 της 21.8.2003, σ. 24).

      (3)  ΕΕ L 42 της 23.2.1970, σ. 1· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2004/3/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 49 της 19.2.2004, σ. 36).

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
      Το σημείο 1.5 του παραρτήματος της οδηγίας 93/93/ΕΟΚ αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

         1.5.   μάζα εν κενώ:
         η μάζα του οχήματος έτοιμου προς κανονική χρήση και εφοδιασμένου με τους ακόλουθους εξοπλισμούς:

                     —

                     πρόσθετος εξοπλισμός που απαιτείται μόνο για τη δεδομένη κανονική χρήση,

                     —

                     πλήρης ηλεκτρικός εξοπλισμός, συμπεριλαμβανομένων των διατάξεων φωτισμού και σηματοδότησης που παρέχει ο κατασκευαστής,

                     —

                     όργανα και διατάξεις που απαιτούνται από τον νόμο, βάσει του οποίου μετράται η μάζα εν κενώ του οχήματος,

                     —

                     τα κατάλληλα συμπληρώματα σε υγρά για να εξασφαλιστεί η καλή λειτουργία όλων των μερών του οχήματος.

               1.5.1.   Στην περίπτωση οχημάτων των κατηγοριών L6e και L7e τα οποία προορίζονται για τη μεταφορά εμπορευμάτων και έχουν σχεδιαστεί έτσι ώστε να μπορούν να εξοπλιστούν με αφαιρούμενες υπερκατασκευές, η συνολική μάζα των υπερκατασκευών αυτών δεν λαμβάνεται υπόψη κατά τον υπολογισμό της μάζας εν κενώ και θεωρείται μέρος του ωφέλιμου φορτίου.
         Στην περίπτωση αυτή, πρέπει να πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:

                     α)

                     ο βασικός τύπος του οχήματος (πλαίσιο με θάλαμο οδήγησης), στον οποίο έχει σχεδιαστεί να προσαρμοστεί η προαναφερθείσα υπερκατασκευή, πρέπει να πληροί όλες τις καθιερωμένες προδιαγραφές για τις κατηγορίες L6e και L7e «Τετράκυκλα οχήματα για τη μεταφορά εμπορευμάτων» (συμπεριλαμβανομένου του ορίου των 350 kg για τη μάζα εν κενώ για τα οχήματα της κατηγορίας L6e και του ορίου των 550 kg για τη μάζα εν κενώ για τα οχήματα της κατηγορίας L7e)·

                     β)

                     μια υπερκατασκευή θεωρείται αντικαταστάσιμη εάν μπορεί να αφαιρεθεί εύκολα από το πλαίσιο με θάλαμο οδήγησης χωρίς τη χρήση εργαλείων·

                     γ)

                     όσον αφορά την υπερκατασκευή, ο κατασκευαστής του οχήματος αναφέρει στο δελτίο πληροφοριών, του οποίου υπόδειγμα περιέχεται στο παράρτημα II της οδηγίας 2002/24/ΕΚ, τις μέγιστες επιτρεπόμενες διαστάσεις, τη μάζα, τα όρια για τη θέση του κέντρου βάρους καθώς και σχέδιο με τη θέση των διατάξεων στερέωσης.

            Σημείωση: Το απλό καύσιμο και το μείγμα καυσίμου/ελαίου δεν συνυπολογίζονται στη μέτρηση αλλά τα στοιχεία όπως το οξύ του συσσωρευτή, το υγρό για τα υδραυλικά κυκλώματα, το ψυκτικό μέσο και το έλαιο του κινητήρα πρέπει να συνυπολογίζονται.».


Avis juridique important

|

31980L1263

Πρώτη οδηγία 80/1263/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 4ης Δεκεμβρίου 1980 περί καθιερώσεως κοινοτικής αδείας οδηγήσεως

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 375 της 31/12/1980 σ. 0001 - 0015 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 7 τόμος 2 σ. 0171  Ελληνική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 10 σ. 0089  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 7 τόμος 2 σ. 0171  Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 07 τόμος 2 σ. 0259  Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 07 τόμος 2 σ. 0259

ΠΡΩΤΗ ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 4ης Δεκεμβρίου 1980 περί καθιερώσεως κοινοτικής αδείας οδηγήσεωςΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος και ιδίως το άρθρο 75 παράγραφος 1 περίπτωση γ),  την πρόταση της Επιτροπής,  τη γνώμη της Συνελεύσεως(1),  τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(2),  Εκτιμώντας:  ότι, στα πλαίσια των σκοπών της κοινής πολιτικής μεταφορών, για να γίνει πιο ασφαλής η οδική κυκλοφορία και για να διευκολυνθεί η κυκλοφορία των προσώπων που εγκαθίστανται σε άλλο Κράτος Μέλος από εκείνο στο οποίο έδωσαν εξετάσεις για την απόκτηση  αδείας οδηγήσεως ή των προσώπων που δικαιούνται στο εσωτερικό της Κοινότητος, είναι σκόπιμο να καθιερωθεί μια κοινοτική άδεια οδηγήσεως- ότι η καθιέρωση κοινοτικής άδειας οδηγήσεως προϋποθέτει την εναρμόνιση των υπαρχόντων εθνικών συστημάτων εξετάσεων οδηγήσεως και ότι ο στόχος αυτός μόνο σταδιακά μπορεί να πραγματοποιηθεί- ότι το πρώτο στάδιο αυτής της εναρμονίσεως μπορεί να επιτευχθεί  με την κατάρτιση ενός κοινοτικού υποδείγματος εθνικής άδειας οδηγήσεως, την αμοιβαία αναγνώριση από τα Κράτη Μέλη των εθνικών αδειών οδηγήσεως και την αλλαγή των αδειών όταν οι κάτοχοί τους αλλάζουν τόπο διαμονής ή εργασίας από ένα Κράτος Μέλος σε  άλλο- ότι το κοινοτικό υπόδειγμα εθνικής αδείας οδηγήσεως πρέπει να έχει ως βάση εκείνο της τελικής πράξεως της συμβάσεως περί της οδικής κυκλοφορίας που καταρτίσθηκε στη Βιέννη, τον Νοέμβριο του 1968, από τη διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την οδική  κυκλοφορία- ότι τόσο η αμοιβαία αναγνώριση των αδειών οδηγήσεως, που εκδίδονται από τα διάφορα Κράτη Μέλη, όσο και η αλλαγή της αδείας, στην περίπτωση που ο κάτοχός της αλλάζει τόπο διαμονής ή εργασίας από μία χώρα της Κοινότητος σε άλλη, προϋποθέτουν μία πρώτη  εναρμόνιση των διατάξεων που αφορούν την έκδοση και ισχύ των αδειών- ότι, με την επιφύλαξη των οριστικών διατάξεων που θα θεσπίσει το Συμβούλιο για τις κατηγορίες οχημάτων, είναι σκόπιμο να θεσπισθούν κοινοί κανόνες σχετικά με την ισχύ των αδειών οδηγήσεως των διαφόρων κατηγοριών οχημάτων, έτσι ώστε η άδεια κατά το  κοινοτικό υπόδειγμα να χορηγείται υπό παρεμφερείς προϋποθέσεις- ότι, πάντως, στο πλαίσιο αυτής της πρώτης εναρμονίσεως και εν αναμονή θεσπίσεως του οριστικού συστήματος, είναι σκόπιμο να γίνει δεκτό ότι τα Κράτη Μέλη δύνανται να καθορίζουν τις προϋποθέσεις που αφορούν την ηλικία και τη διάρκεια ισχύος των αδειών,  καθώς και υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να παρεκκλίνουν από τις κατηγορίες, τις ταχύτητες και τις προϋποθέσεις ισχύος που προβλέπονται από αυτή την οδηγία και κατά περίπτωση να ελέγχουν την τήρηση των προσθέτων όρων που απαιτούνται για την αλλαγή των  αδειών οδηγήσεως ορισμένων κατηγοριών οχημάτων- ότι είναι σκόπιμο να πραγματοποιηθεί το συντομότερο δυνατό μία περαιτέρω εναρμόνιση των κανόνων που αφορούν τις εξετάσεις των υποψηφίων οδηγών και την έκδοση των αδειών οδηγήσεως,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:   Άρθρο 1  Τα Κράτη Μέλη καθιερώνουν μια εθνική άδεια οδηγήσεως κατά το κοινοτικό υπόδειγμα του άρθρου 2. Η άδεια οδηγήσεως κατά το κοινοτικό υπόδειγμα, με την επιφύλαξη του άρθρου 8, παρέχει στον κάτοχό της το δικαίωμα να οδηγεί, τόσο στο εσωτερικό της  χώρας όσο και διεθνώς, οχήματα των κατηγοριών, για τις οποίες η άδεια αυτή έχει εκδοθεί.  Η άδεια οδηγήσεως κατά το κοινοτικό υπόδειγμα εκδίδεται από τα Κράτη Μέλη σύμφωνα με τις διατάξεις της παρούσης οδηγίας.   Άρθρο 2  Η άδεια οδηγήσεως του άρθρου 1 εκδίδεται σύμφωνα με το υπόδειγμα του παραρτήματος I.  Στο ελλειψοειδές σχήμα της πρώτης σελίδας του υποδείγματος πρέπει να εγγράφεται το διακριτικό σήμα του Κράτους Μέλους που εκδίδει την άδεια.  Κατόπιν διαβουλεύσεως με την Επιτροπή, τα Κράτη Μέλη μπορούν να επιφέρουν στο υπόδειγμα του παραρτήματος I τις τροποποιήσεις που είναι αναγκαίες:  - για την επεξεργασία των στοιχείων του διπλώματος από ηλεκτρονικό υπολογιστή,  - για την εγγραφή στην άδεια οδηγήσεως των κατηγοριών οχημάτων που κατ' εφαρμογή του άρθρου 9, διαφέρουν από τις κατηγορίες που προβλέπονται στο άρθρο 3.  Τα Κράτη Μέλη θεσπίζουν όλες τις αναγκαίες διατάξεις για να αποφευχθεί ο κίνδυνος πλαστογραφήσεως των αδειών οδηγήσεως.   Άρθρο 3  1. Με την επιφύλαξη των οριστικών διατάξεων που θα θεσπισθούν από το Συμβούλιο σχετικά με τις κατηγορίες οχημάτων, η άδεια οδηγήσεως του άρθρου 1 παρέχει στον κάτοχό της το δικαίωμα να οδηγεί σε δημόσιους δρόμους οχήματα των ακολούθων  κατηγοριών:  κατηγορία Α: μοτοσυκλέττες με ή χωρίς καλάθι κατηγορία Β: αυτοκίνητα εκτός από εκείνα της κατηγορίας Α, των οποίων το ανώτατο επιτρεπόμενο βάρος δεν υπερβαίνει τα 3 500 χλγρ. και ο αριθμός των θέσεων, εκτός από τη θέση του οδηγού, δεν υπερβαίνει τις 8- κατηγορία Γ: αυτοκίνητα που προορίζονται για τη μεταφορά εμπορευμάτων με ανώτατο επιτρεπόμενο βάρος περισσότερο από 3 500 χλγρ.- κατηγορία Δ: αυτοκίνητα που προορίζονται για τη μεταφορά προσώπων και έχουν περισσότερες από 8 θέσεις εκτός από τη θέση του οδηγού- κατηγορία Ε: συνδυασμοί οχημάτων, ο ελκυστήρας των οποίων υπάγεται στην κατηγορία ή στις κατηγορίες Β, Γ ή Δ για τις οποίες ισχύει η άδεια του οδηγού αλλά που οι ίδιοι οι συνδυασμοί δεν υπάγονται στην κατηγορία ή στις κατηγορίες αυτές.  2. Για την εφαρμογή της παραγράφου 1:  α) στα αυτοκίνητα της κατηγορίας Β που αναφέρονται παραπάνω μπορεί να προσαρτηθεί ρυμουλκούμενο όχημα με ανώτατο επιτρεπόμενο βάρος μέχρι 750 χλγρ. Μπορεί επίσης να προσαρτηθεί ρυμουλκούμενο όχημα με ανώτατο επιτρεπόμενο βάρος μέχρι 750 χλγρ., εφόσον  πληρούνται και οι ακόλουθες πρoϋποθέσεις:  - το ανώτατο επιτρεπόμενο βάρος του ρυμουλκουμένου δεν υπερβαίνει το απόβαρο του αυτοκινήτου, και - το ανώτατο επιτρεπόμενο βάρος του συνδυασμού οχημάτων δεν υπερβαίνει τα 3 500 χλγρ.  β) στα αυτοκίνητα των κατηγοριών Γ και Δ μπορεί να προσαρτηθεί ρυμουλκούμενο με ανώτατο επιτρεπόμενο βάρος μέχρι 750 χλγρ.  3. Για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου:  - ο όρος "μοτοσυκλέττα" υποδηλώνει κάθε δίκυκλο ή τρίκυκλο όχημα με ανώτατη ταχύτητα εκ κατασκευής περισσότερη από 50 χλμ. την ώρα, ή, αν πρόκειται για όχημα με θερμικό κινητήρα προωθήσεως, με χωρητικότητα κυλίνδρων περισσότερη από 50 κ.κ. Αν πρόκειται  για τρίκυκλο όχημα το απόβαρό του πρέπει να μην υπερβαίνει τα 400 χλγρ.  - ο όρος "μηχανοκίνητο όχημα" υποδηλώνει κάθε όχημα με κινητήρα προωθήσεως και αυτοκινούμενο, εκτός από τα οχήματα που κινούνται πάνω σε σιδηροτροχιές- - ο όρος "αυτοκίνητο" υποδηλώνει τα μηχανοκίνητα οχήματα, εκτός από τις μοτοσυκλέτες, που χρησιμοποιούνται κανονικά για την οδική μεταφορά προσώπων ή πραγμάτων ή για την οδική έλξη οχημάτων που χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά προσώπων ή πραγμάτων. Ο  όρος αυτός περιλαμβάνει τα τρόλεϋ, τα οχήματα δηλαδή που συνδέονται με γραμμή ηλεκτρικού ρεύματος και δεν κινούνται πάνω σε σιδηροτροχιές. Δεν περιλαμβάνει τους γεωργικούς και δασικούς εκλυστήρες- - ο όρος "γεωργικός ή δασικός ελκυστήρας" υποδηλώνει κάθε μηχανοκίνητο όχημα με τροχούς ή ερπύστριες, που έχει δύο τουλάχιστον άξονες και η κύρια λειτουργία του συνίσταται στην ελκτική του δύναμη- έχει σχεδιασθεί ειδικά για να έλκει, να ωθεί, να  μεταφέρει ή να θέτει σε κίνηση ορισμένα εργαλεία, μηχανήματα ή ρυμουλκούμενα οχήματα που χρησιμοποιούνται στις γεωργικές ή δασικές εργασίες και η χρησιμοποίησή του για την οδική μεταφορά προσώπων ή πραγμάτων ή για την οδική έλξη οχημάτων που  χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά προσώπων ή πραγμάτων έχει μόνο δευτερεύοντα χαρακτήρα.   Άρθρο 4  1. Η ισχύς της αδείας οδηγήσεως που προβλέπεται από το άρθρο 1 καθορίζεται ως εξής:  α) οι άδειες που χορηγούνται για τις κατηγορίες Γ και Δ, ισχύουν επίσης και για την οδήγηση οχημάτων της κατηγορίας Β- β) η άδεια που χορηγείται για την κατηγορία Ε ισχύει για την οδήγηση συνδυασμού οχημάτων με την επιφύλαξη των διατάξεων της περιπτώσεως γ)- γ) η άδεια για τα οχήματα της κατηγορίας Ε χορηγείται μόνο στους οδηγούς που έχουν ήδη το δικαίωμα να οδηγούν οχήματα των κατηγοριών Β, Γ ή Δ.  2. Οι άδειες που χορηγούνται σε άτομα έχοντα αναπηρία φέρουν ειδική ένδειξη που ορίζει τους όρους με τους οποίους τα άτομα αυτά έχουν το δικαίωμα να οδηγούν.   Άρθρο 5  1. Με την επιφύλαξη του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 543/69 του Συμβουλίου της 25ης Μαρτίου 1969 περί εναρμονίσεως ορισμένων διατάξεων κοινωνικού περιεχομένου στον τομέα των οδικών μεταφορών(3), κάθε Κράτος Μέλος ορίζει το ελάχιστο όριο  ηλικίας που απαιτείται για τη χορήγηση άδειας οδηγήσεως.  2. Τα Κράτη Μέλη δύνανται να μην αναγνωρίσουν στην επικράτειά τους την ισχύ οποιασδήποτε αδείας οδηγήσεως που χορηγήθηκε σε άτομα ηλικίας κάτω των 18 ετών.   Άρθρο 6  1. Για την έκδοση άδειας οδηγήσεως απαιτείται επίσης:  α) ο υποψήφιος να έχει επιτύχει σε μια πρακτική και θεωρητική εξέταση και να εκπληρώνει ορισμένες προϋποθέσεις υγείας, τα ελάχιστα όρια των οποίων δεν μπορούν να διαφέρουν ουσιαστικά από εκείνα που καθορίζονται στα παραρτήματα II και III- β) ο υποψήφιος να έχει τη διαμονή του στο έδαφος του Κράτους Μέλους, το οποίο εκδίδει την άδεια, εφ' όσον αυτό προβλέπεται από την νομοθεσία του εν λόγω Κράτους.  2. Κατά την έκδοση αδειών οδηγήσεως τα Κράτη Μέλη δύνανται να εφαρμόζουν τις σχετικές διατάξεις της εθνικής τους νομοθεσίας, που αναφέρονται σε προϋποθέσεις άλλες από αυτές της παραγράφου Ι του παρόντος άρθρου.   Άρθρο 7  Με την επιφύλαξη των διατάξεων που θα θεσπίσει σχετικά το Συμβούλιο, κάθε Κράτος Μέλος διατηρεί το δικαίωμα να καθορίζει, σύμφωνα με τα εθνικά κριτήρια, τη διάρκεια ισχύος των αδειών οδηγήσεως κατά το κοινοτικό υπόδειγμα, τις οποίες εκδίδει ή  αλλάζει σύμφωνα με το άρθρο 8.   Άρθρο 8  Τα Κράτη Μέλη θεσπίζουν τις αναγκαίες διατάξεις ώστε αν ο κάτοχος ισχυούσης εθνικής αδείας ή αδείας κατά το κοινοτικό υπόδειγμα που έχει εκδοθεί από ένα Κράτος Μέλος, αποκτήσει διαμονή σε ένα άλλο Κράτος Μέλος, η άδειά του να διατηρεί την ισχύ  της για διάστημα ενός έτους, κατ' ανώτατο όριο, από την απόκτηση της νέας διαμονής. Εντός αυτής της προθεσμίας και αφού ο κάτοχος υποβάλει σχετική αίτηση και καταθέσει την άδειά του, το κράτος της νέας διαμονής του χορηγεί άδεια οδηγήσεως (κατά το  κοινοτικό υπόδειγμα) της αντίστοιχης κατηγορίας ή κατηγοριών χωρίς να τηρηθούν οι προϋποθέσεις του άρθρου 6. Πάντως το Κράτος Μέλος μπορεί να αρνηθεί την αλλαγή της αδείας στην περίπτωση που η εθνική του νομοθεσία, συμπεριλαμβανομένων των απαιτουμένων  προϋποθέσεων υγείας, αποκλείει τη χορήγηση της αδείας.  Πριν από την αλλαγή ο αιτών πρέπει να δηλώσει ότι η άδεια οδηγήσεως εξακολουθεί να ισχύει. Εναπόκειται στο Κράτος Μέλος που προβαίνει στην αλλαγή να εξακριβώσει, κατά περίπτωση, αν αυτή η δήλωση είναι αληθής. Το Κράτος Μέλος που προβαίνει στην αλλαγή  αποστέλλει την παλιά άδεια οδηγήσεως στις αρχές του Κράτους Μέλους που την εξέδωσε.  2. Τα Κράτη Μέλη που, βάσει του άρθρου 9, δεν δέχονται τις κατηγορίες Γ, Δ και Ε όπως καθορίζονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 δύνανται:  - είτε να αλλάξουν τις άδειες των κατηγοριών Γ, Δ και Ε όπως ορίζει η παράγραφος 1 του παρόντος άρθρου,  - είτε να ζητήσουν από τον αιτούντα να αποδείξει την πείρα του ως οδηγός αυτοκινήτου και στην περίπτωση αυτή να του χορηγήσουν άδεια οδηγήσεως οχημάτων της εθνικής κατηγορίας για την οποία απέδειξε ότι έχει επαρκή πείρα, ή οχημάτων μιας κατώτερης  κατηγορίας.  Σε κάθε περίπτωση τα κράτη αυτά χορηγούν στον αιτούντα άδεια οδηγήσεως των οχημάτων της κατώτερης εθνικής κατηγορίας που αντιστοιχεί στις κατηγορίες Γ, Δ και Ε που καθορίζονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1.  Αν ο οδηγός δεν έχει ζητήσει την αλλαγή της αδείας του, τα κράτη αυτά αναγνωρίζουν ότι έχει ισοδύναμη τουλάχιστον ισχύ με τις άδειες της κατώτερης αντίστοιχης εθνικής κατηγορίας κατά τη διάρκεια του έτους μετά την απόκτηση της νέας διαμονής.  3. Όταν ένα Κράτος Μέλος αλλάζει άδεια που έχει εκδοθεί από τρίτη χώρα με άδεια οδηγήσεως κατά το κοινοτικό υπόδειγμα, η αλλαγή αυτή πρέπει να αναγράφεται στην άδεια όπως και κάθε μεταγενέστερη ανανέωση ή αντικατάσταση. Σε περίπτωση μεταγενέστερης  αλλαγής της αδείας τα Κράτη Μέλη δεν είναι υποχρεωμένα να εφαρμόσουν την παράγραφο 1. Πάντως, άδεια οδηγήσεως κατά το κοινοτικό υπόδειγμα χορηγείται μόνο εφ' όσον η εκθοδείσα από τρίτη χώρα άδεια οδηγήσεως έχει παραδοθεί στις αρμόδιες αρχές του Κράτος  Μέλους που την εκδίδει.   Άρθρο 9  Μέχρι θεσπίσεως του οριστικού καθεστώτος, τα Κράτη Μέλη δύνανται κατόπιν διαβουλεύσεως με την Επιτροπή να παρεκκλίνουν, υπό την προϋπόθεση ότι αυτό αναγράφεται στην άδεια, από τις διατάξεις της παρούσης οδηγίας όσον αφορά:  - τις κατηγορίες που καθορίζονται στο άρθρο 3, παράγραφος 1- - τις ταχύτητες που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 3, περίπτωση 1, με την προϋπόθεση ότι προβλέπουν μικρότερες ταχύτητες- - τις προϋποθέσεις ισχύος που προβλέπονται στο άρθρο 4.  Επί πλέον σε περίπτωση που οι εθνικές κατηγορίες διαφέρουν, τα Κράτη Μέλη καθορίζουν κατά τη διαδικασία του άρθρου 12 την αντιστοιχία μεταξύ των διαφόρων κατηγοριών.   Άρθρο 10  Το Συμβούλιο μετά από πρόταση της Επιτροπής, θα προβεί, το συντομότερο δυνατόν, σε περαιτέρω εναρμόνιση των κανόνων που αφορούν τις εξετάσεις των υποψηφίων οδηγών και την έκδοση των αδειών οδηγήσεως, με στόχο, μεταξύ άλλων, να γίνει στο μέλλον  πιο ασφαλής η οδική κυκλοφορία στο σύνολο της Κοινότητος.   Άρθρο 11  Τα Κράτη Μέλη καθορίζουν τις λεπτομέρειες αντικαταστάσεως των εν ισχύϊ εθνικών αδειών οδηγήσεως που έχουν εκδώσει, με άδειες κατά το κοινοτικό υπόδειγμα της αντίστοιχης κατηγορίας ή κατηγοριών. Η αντικατάσταση αυτή γίνεται χωρίς συμμετοχή στις  εξετάσεις που προβλέπει το άρθρο 6, κατόπιν καταθέσεως της παλιάς αδείας και ανταλλαγής με αυτήν.   Άρθρο 12  1. Κατόπιν διαβουλεύσεως με την Επιτροπή, τα Κράτη Μέλη θεσπίζουν έγκαιρα, το αργότερο μέχρι τις 30 Ιουνίου 1982, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις για την εφαρμογή της παρούσης οδηγίας από 1ης Ιανουαρίου 1983.  2. Παρ' όλα αυτά, ένα Κράτος Μέλος δύναται, με την επιφύλαξη των άλλων διατάξεων της παρούσης οδηγίας, να ορίσει ότι οι άδειες οδηγήσεως κατά το κοινοτικό υπόδειγμα θα αρχίσουν να εκδίδονται σε μια μεταγενέστερη ημερομηνία αλλά όχι αργότερα από την 1η  Ιανουαρίου 1986.  3. Για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας τα Κράτη Μέλη παρέχουν αμοιβαία τη συνδρομή τους.   Άρθρο 13  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα Κράτη Μέλη.  Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 4 Δεκεμβρίου 1980.  Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος J. BARTHEL  (1) ΕΕ αριθ. Α 238 της 11.10.1976, σ. 43.  (2) ΕΕ αριθ. Α 197 της 23.8.1976, σ. 32.  (3) ΕΕ αριθ. Ν 77 της 29.3.1969, σ. 49.      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I   ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ ΑΔΕΙΑΣ ΟΔΗΓΗΣΕΩΣ (1)   Επεξηγηματικές σημειώσεις για το υπόδειγμα αδείας οδηγήσεως της σελίδος 1 1. Το χρώμα της κοινοτικής αδείας είναι ροζ.  2. Στο εξώφυλλο:  - η μνεία του ονόματος του εκδίδοντος την άδεια Κράτους Μέλους είναι προαιρετική,  - στο ελλειψοειδές σχήμα εγγράφεται το διακριτικό σήμα του Κράτους Μέλους που εκδίδει την άδεια,  - η ένδειξη "άδεια οδηγήσεως" αναγράφεται με κεφαλαία στη γλώσσα ή στις γλώσσες του Κράτους Μέλους που εκδίδει την άδεια, και μετά το απαραίτητο διάστημα αναγράφεται με μικρά τυπογραφικά στοιχεία σε όλες τις άλλες γλώσσες των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων- - η ένδειξη "υπόδειγμα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων" αναγράφεται στη γλώσσα ή στις γλώσσες του Κράτους Μέλους που εκδίδει την άδεια.  3. Το περιεχόμενο των άλλων σελίδων συντάσσεται στη γλώσσα ή στις γλώσσες του Κράτους Μέλους που εκδίδει την άδεια.  4. Η σελίδα που επιγράφεται "Συμπληρωματικά στοιχεία" προορίζεται για την αναγραφή, κατά περίπτωση, περιορισμών ή επεκτάσεων των προϋποθέσεων ισχύος της άδειας. Στην ίδια σελίδα μπορεί επίσης να αναγραφεί και η διάρκεια ισχύος της αδείας σε περίπτωση  που ποικίλλει.    Συμπληρωματικά στοιχεία  "" ID="1">Ισχύει μέχρι:> ID="2">Ανανεώθηκε μέχρι:"> ID="1">..........> ID="2">........."> ID="1">Ημερομ. εκδόσεως> ID="2">ημερομ. ....."> 5. Άλλες παρατηρήσεις μπορούν να καταχωρηθούν στις κενές σελίδες. Τα Κράτη Μέλη μπορούν, κατά περίπτωση, να αναγράψουν κατηγορίες που δεν προβλέπονται από την παρούσα οδηγία ή υποδιαιρέσεις των κατηγοριών Α, Β, Γ, Δ, και Ε στην αντίστοιχη σελίδα.  6. Τα Κράτη Μέλη έχουν τη δυνατότητα.  - να καταργήσουν τη φωτογραφία- - να αντικαταστήσουν την κατοικία με την ταχυδρομική διεύθυνση- - να αντικαταστήσουν την ημερομηνία εκδόσεως με την ημερομηνία ενάρξεως ισχύος της αδείας.   ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΑΔΕΙΑΣ ΟΔΗΓΗΣΕΩΣ ΚΑΤΑ ΤΟ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ: ΒΕΛΓΙΚΗ ΑΔΕΙΑ (ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΑ)     (1) Στη σελίδα 6 αυτού του παραρτήματος αναγράφονται οι επεξηγηματικές σημειώσεις για το κοινοτικό υπόδειγμα αδείας οδηγήσεως. Στη σελίδα 7 αυτού του παραρτήματος υπάρχει παράδειγμα αδείας οδηγήσεως κατά το κοινοτικό υπόδειγμα (Βελγική άδεια).       ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II   ΕΛΑΧΙΣΤΕΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΩΝ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ ΟΔΗΓΩΝ   ΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΗ  Τρόπος διεξαγωγής 1. Η θεωρητική εξέταση θα διεξάγεται κατά τρόπο που θα είναι δυνατό να διαπιστώνεται αν ο υποψήφιος έχει την απαιτούμενη γνώση και κατανόηση των θεμάτων που απαριθμούνται στις παραγράφους 2 και 3 του παρόντος παραρτήματος.  Περιεχόμενο 2. Γνώση και κατανόηση των σχετικών ρυθμίσεων και ειδικότερα των διατάξεων που αφορούν τη χρήση των οχημάτων της κατηγορίας που αντιστοιχεί στον τύπο της ζητούμενης αδείας:  2.1. Γνώση και κατανόηση των κανόνων οδικής κυκλοφορίας, της φωτεινής σηματοδοτήσεως, της κατακόρυφης και οριζόντιας σημάνσεως και της σημασίας τους- 2.2. Στοιχειώδης γνώση και κατανόηση των τεχνικών κανονισμών που αφορούν την ασφάλεια των οχημάτων που βρίσκονται σε κυκλοφορία- 2.3. Γνώση και κατανόηση των κανόνων που αφορούν τον οδηγό σχετικά με την ασφάλεια της οδικής κυκλοφορίας. Για τους οδηγούς των κατηγοριών Γ και Δ μόνο, συμπεριλαμβάνονται και οι κανόνες που αφορούν τις ώρες εργασίας και τις περιόδους αναπαύσεως- 2.4. Γνώση και κατανόηση των κανόνων που ορίζουν τι πρέπει να κάνει ο οδηγός σε περίπτωση ατυχήματος.  3. Γνώση και κατανόηση άλλων τομέων:  3.1. Επαρκής γνώση και κατανόηση της σπουδαιότητας των ζητημάτων ασφαλείας της οδικής κυκλοφορίας και ειδικώς των ακόλουθων παραγόντων ατυχημάτων:  3.1.1. Κίνδυνοι που προέρχονται από τον τρόπο οδηγήσεως, όπως ο κίνδυνος κατά την προσπέραση, η εσφαλμένη εκτίμηση της ταχύτητας (επιπτώσεις στην απόσταση πεδήσεως και ασφαλείας), η επίδραση των ατμοσφαιρικών συνθηκών (χιόνι, βροχή, ομίχλη, πλάγιος  άνεμος, υδρολίσθηση), η συμπεριφορά των άλλων ατόμων που χρησιμοποιούν το δρόμο και ιδιαίτερα των ηλικιωμένων και των παιδιών- 3.1.2. Παράγοντες που ενδέχεται να αμβλύνουν την προσοχή του οδηγού και τη φυσική και πνευματική του ικανότητα, όπως κούραση, αρρώστεια, οινόπνευμα, ναρκωτικά κλπ:  3.1.3. Παράγοντες ασφαλείας σχετικά με το φορτίο του οχήματος και τα μεταφερόμενα πρόσωπα.  3.2. Μόνο για τα οχήματα των κατηγοριών Α και Β: βασική γνώση των εξαρτημάτων του οχήματος που έχουν ουσιαστική σημασία για την προστασία των επιβατών και την ασφάλεια της οδικής κυκλοφορίας, όπως τα φρένα, τα ελαστικά, η στάθμη των ορυκτελαίων, οι  ζώνες ασφαλείας κλπ:  Μόνο για τα οχήματα των κατηγοριών Γ, Δ και Ε: γνώση της λειτουργίας και απλής συντηρήσεως των εξαρτημάτων που προαναφέρθηκαν και όλων των άλλων μηχανισμών και εξαρτημάτων του αυτοκινήτου που έχουν ιδιαίτερη σημασία από άποψη ασφαλείας- 3.3. Γνώση των μέτρων που πρέπει να ληφθούν, κατά περίπτωση, για τη βοήθεια των θυμάτων οδικών ατυχημάτων.   ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΗ  Το όχημα και ο εξοπλισμός του 4. Αν ο υποψήφιος εξεταστεί σε όχημα με αυτόματη αλλαγή ταχυτήτων αυτό αναγράφεται στην άδεια που του χορηγείται με βάση αυτή την εξέταση.  - Οχήματα της κατηγορίας Γ: το ανώτατο επιτρεπόμενο βάρος δεν θα είναι κατώτερο από 7 000 χλγρ:  - Οχήματα της κατηγορίας Δ: οι θέσεις δεν θα είναι λιγότερες από 28 και το μήκος του οχήματος μικρότερο από 7 μ:  - Οχήματα της κατηγορίας Ε: εάν ο ελκυστήρας ανήκει στην κατηγορία Γ και δεν πρόκειται για ημιρυμουλκούμενο όχημα, το ρυμουλκούμενο όχημα θα έχει τουλάχιστον δύο άξονες που θα απέχουν μεταξύ τους περισσότερο από 1 μέτρο.  Περιεχόμενο 5. Χειρισμός του οχήματος: οι κυριώτεροι ελιγμοί που θα πρέπει να πραγματοποιήσει ο υποψήφιος για να αποδείξει ότι έχει τον έλεγχο του οχήματος είναι οι ακόλουθοι:  5.1. Ξεκίνημα σε ανηφόρα- 5.2. Μόνο για τα οχήματα των κατηγοριών Β, Γ, Δ και Ε: οπισθοπορεία και στροφή κατά την οπισθοπορεία- 5.3. Πέδηση και στάση σε διάφορες ταχύτητες, περιλαμβάνεται και η διακοπή πορείας σε εκτάκτες περιπτώσεις εφ' όσον οι συνθήκες του δρόμου και της κυκλοφορίας το επιτρέπουν- 5.4. Μόνο για τα οχήματα των κατηγοριών Β, Γ, Δ και Ε πλάγια στάθμευση σε ανηφόρα ή σε κατηφόρα- 5.5. Στροφή 180o σε περιορισμένο χώρο- 5.6. Μόνο για τα οχήματα της κατηγορίας Α: οδήγηση με μικρή ταχύτητα.  6. Συμπεριφορά κατά την κυκλοφορία Θα πρέπει κυρίως να διαπιστωθεί αν ο υποψήφιος:  6.1. Οδηγεί το αυτοκίνητό του στο σωστό μέρος του οδοστρώματος- 6.2. Παίρνει σωστά τις δεξιές και αριστερές στροφές- 6.3. Εκτελεί σωστά τους χειρισμούς αλλαγής λωρίδας και κατευθύνσεως στις διασταυρώσεις- 6.4. Προσέχει την κυκλοφορία- 6.5. Συμπεριφέρεται σωστά στις διασταυρώσεις λαμβάνοντας υπόψη όλες τις κινήσεις των άλλων ατόμων που χρησιμοποιούν το δρόμο και ιδίως αν τηρεί τις προτεραιότητες- 6.6. Προσαρμόζει την ταχύτητά του στις περιστάσεις- 6.7. Χρησιμοποιεί τους καθρέφτες του αυτοκινήτου- 6.8. Σηματοδοτεί σωστά τους χειρισμούς που προτίθεται να κάνει- 6.9. Ξέρει να θέτει σε λειτουργία τα φώτα του οχήματος, τους μηχανισμούς προειδοποιήσεως και τους άλλους βοηθητικούς μηχανισμούς- 6.10. Οδηγεί με την απαιτούμενη σύνεση και προσοχή για τους πεζούς και τα άλλα άτομα που χρησιμοποιούν το δρόμο- 6.11. Συμπεριφέρεται σωστά απέναντι στα δημόσια συγκοινωνιακά οχήματα- 6.12. Συμμορφώνεται με τη φωτεινή σηματοδότηση και τις υποδείξεις των αστυφυλάκων τροχαίας κινήσεως- 6.13. Αντιδρά σωστά στα καθορισμένα από τη νομοθεσία σήματα των άλλων ατόμων που χρησιμοποιούν το δρόμο- 6.14. Συμμορφώνεται με την οριζόντια και κατακόρυφη σήμανση και προσέχει τις διαβάσεις των πεζών- 6.15. Τηρεί επαρκή απόσταση από το όχημα που προηγείται και από τα οχήματα που κινούνται παράλληλα με το δικό του- 6.16. Εκτελεί τους σωστούς χειρισμούς κατά την προσπέραση.  6.17. Χρησιμοποιεί σωστά τη ζώνη ασφαλείας εφ' όσον η τοποθέτησή της στο όχημα είναι υποχρεωτική.  Σειρά διεξαγωγής των επιμέρους δοκιμασιών της πρακτικής εξετάσεως 7. Το τμήμα της πρακτικής εξετάσεως που περιγράφεται στην παράγραφο 5 θα πρέπει, εφόσον αυτό είναι δυνατό, να προηγηθεί εκείνου που περιγράφεται στην παράγραφο 6.  Διάρκεια της εξετάσεως 8. Η διάρκεια της εξετάσεως και η απόσταση που θα διανύσει ο υποψήφιος οδηγός πρέπει να είναι επαρκείς για να διαπιστωθεί η ικανότητα εκτελέσεως των επί μέρους δοκιμασιών των παραγράφων 5 και 6. Η διάρκεια του τμήματος της εξετάσεως που περιγράφεται  στην παράγραφο 6 πρέπει να είναι μεγαλύτερη από 30 λεπτά και σε καμμιά περίπτωση δεν μπορεί να είναι μικρότερη από 20 λεπτά.  Τόπος διεξαγωγής της πρακτικής εξετάσεως 9. Το τμήμα της εξετάσεως που περιγράφεται στην παράγραφο 5 μπορεί να διεξαχθεί σε ειδικό εξεταστικό χώρο. Στην περίπτωση αυτή πρέπει να τεθούν επακριβώς καθορισμένα κριτήρια που θα επιτρέψουν την αντικειμενική εκτίμηση της ικανότητας του υποψήφιου να  χειρίζεται το όχημα. Το τμήμα της εξετάσεως που προβλέπεται στην παράγραφο 6 πρέπει, εφ' όσον αυτό είναι δυνατό, να διεξαχθεί σε δρόμους που βρίσκονται έξω από τις κατοικημένες περιοχές, σε αυτοκινητόδρομους καθώς και μέσα στην αστική κυκλοφορία.       ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III   ΕΛΑΧΙΣΤΕΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΣΩΜΑΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΗΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΟΣ  ΟΡΙΣΜΟΙ 1. Για τους σκοπούς του παρόντος παραρτήματος οι οδηγοί κατατάσσονται σε δύο ομάδες:  1.1. Ομάδα 1: οδηγοί οχημάτων των κατηγοριών Α και Β- 1.2. Ομάδα 2: οδηγοί οχημάτων των κατηγοριών Γ, Δ και Ε.  2. Κατ' αναλογία, οι υποψήφιοι για έκδοση ή ανανέωση άδειας οδηγήσεως κατατάσσονται στην ομάδα στην οποία θα ανήκουν μετά την έκδοση ή την ανανέωση της άδειας.  ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ 3. Ομάδα 1: Οι υποψήφιοι υποχρεούνται να υποβληθούν σε ιατρική εξέταση αν, κατά την εκπλήρωση των απαιτούμενων διατυπώσεων ή κατά τη διάρκεια των εξετάσεων στις οποίες πρέπει να συμμετάσχουν για την απόκτηση της άδειας, διαπιστωθεί ότι παρουσιάζουν μία  ή περισσότερες από τις ανικανότητες που αναφέρονται στο παρόν παράρτημα για την ομάδα αυτή.  4. Ομάδα 2: Οι υποψήφιοι υποχρεούνται να υποβληθούν σε ιατρική εξέταση, πριν από την πρώτη έκδοση αδείας και στη συνέχεια να υποβάλλονται στις περιοδικές εξετάσεις που πιθανόν προβλέπονται από την εθνική νομοθεσία.  Όραση 5. Όλοι οι υποψήφιοι αδείας οδηγήσεως πρέπει να υποβληθούν σε εξέταση από κατάλληλα ειδικευμένο προσωπικό. Στις αμφισβητούμενες περιπτώσεις η εξέταση πρέπει να γίνει από αρμόδια ιατρική αρχή. Κατά την εξέταση της οράσεως πρέπει να δοθεί ιδιαίτερο βάρος  στην οξύτητα της οράσεως, στο οπτικό πεδίο, στην οπτική ικανότητα κατά τη νύχτα, στις προοδευτικά επιδεινούμενες οφθαλμικές παθήσεις κλπ. Αν η αρχή που εκδίδει την άδεια θεωρεί απαραίτητη για την οδήγηση τη χρήση διορθωτικών φακών, αυτό πρέπει να  αναγράφεται στην άδεια οδηγήσεως.  6. Ομάδα 1: Οι οδηγοί αυτής της ομάδας πρέπει να υποβληθούν σε εξέταση της οράσεως το αργότερο σε ηλικία 70 ετών αν και θα ήταν προτιμότερο η εξέταση αυτή να γίνει νωρίτερα. Στη συνέχεια οι εξετάσεις πρέπει να επαναλαμβάνονται περιοδικά στα κατάλληλα  διαστήματα. Στην περίπτωση οδηγών ή υποψηφίων που είναι τουλάχιστον 40 ετών και παρά τη χρήση διορθωτικών φακών έχουν όραση κατώτερη από την κανονική, ενώ ταυτόχρονα εκπληρώνουν τις ελάχιστες προϋποθέσεις που αναγράφονται στις παραγράφους 6.1. και 6.2,  αναζητείται η αιτία της ελαττώσεως της οράσεως πριν από την έκδοση ή την ανανέωση της αδείας. Αν διαπιστωθεί ή πιθανολογείται η ύπαρξη κάποιας οφθαλμικής παθήσεως οι περιοδικές εξετάσεις πρέπει να γίνονται σε συχνά διαστήματα.  6.1. Οι υποψήφιοι για την έκδοση ή ανανέωση αδείας οδηγήσεως πρέπει να έχουν οξύτητα οράσεως, με διορθωτικούς φακούς αν είναι απαραίτητο, τουλάχιστον 0,4 και κατά προτίμηση μεγαλύτερη στο υγιέστερο μάτι ή τουλάχιστον 0,5 και στα δύο μάτια μαζί και  τουλάχιστον 0,2, εξακριβωμένη μετά από ιατρική εξέταση στο ασθενέστερο μάτι. Άδεια οδηγήσεως δεν χορηγείται ούτε ανανεώνεται αν διαπιστωθεί μετά από ιατρική εξέταση ότι η όραση του υποψήφιου ή του οδηγού έχει ελαττωθεί περισσότερο από 20 βαθμούς στο  κροταφικό μέρος του οπτικού του πεδίου ή αν ο υποψήφιος ή ο οδηγός πάσχει από διπλωπία ή αμφοτεροφθάλμιο ελάττωμα της οράσεως.  6.2. Αν οι υποψήφιοι ή οι οδηγοί δεν βλέπουν από το ένα μάτι, είναι δυνατόν να τους χορηγηθεί άδεια οδηγήσεως ή να ανανεωθεί η υφιστάμενη άδεια με την προϋπόθεση ότι αρμόδια ιατρική αρχή θα πιστοποιήσει ότι η κατάσταση αυτή της μονοφθαλμίας προϋπάρχει  ήδη για αρκετό διάστημα ώστε ο ενδιαφερόμενος να έχει προσαρμοστεί σ' αυτήν και ότι η οξύτητα της οράσεως, με διορθωτικούς φακούς αν είναι απαραίτητο, είναι τουλάχιστον 0,8. Αυτά τα πρόσωπα πρέπει να έχουν απεριόριστο πεδίο οράσεως από αυτό το μάτι.  7. Ομάδα 2: Οι υποψήφιοι και οι οδηγοί αυτής της ομάδας πρέπει να υποβληθούν σε εξέταση της οράσεως κατά την αίτηση εκδόσεως άδειας οδηγήσεως- στη συνέχεια θα ήταν σκόπιμο η εξέταση αυτή να επαναλαμβάνεται σε περιοδικά χρονικά διαστήματα. Στην περίπτωση  οδηγών ή υποψηφίων που είναι τουλάχιστον 40 ετών και παρά τη χρήση διορθωτικών φακών έχουν όραση κατώτερη από την κανονική ενώ ταυτόχρονα εκπληρώνουν τις ελάχιστες προϋποθέσεις της κατωτέρω παραγράφου 7.1, αναζητείται η αιτία της ελαττώσεως της οράσεως  πριν από την έκδοση ή ανανεώση της αδείας.  7.1. Οι υποψήφιοι για έκδοση ή ανανέωση αδείας οδηγήσεως, πρέπει να έχουν αμφοτερόφθαλμη όραση και οξύτητα οράσεως, με διορθωτικούς φακούς αν είναι αναγκαίο, τουλάχιστον 0,75 στο υγιέστερο μάτι και τουλάχιστον 0,5 στο ασθενέστερο μάτι. Αν ο  ενδιαφερόμενος χρησιμοποιεί διορθωτικούς φακούς, η όρασή του χωρίς αυτούς δεν πρέπει να είναι κατώτερη από 0,1. Η χρήση των φακών πρέπει να είναι ικανοποιητικά ανεκτή από τον ενδιαφερόμενο. Άδεια οδηγήσεως δεν χορηγείται ούτε ανανεώνεται αν ο υποψήφιος  ή ο οδηγός έχει ελαττωμένο οπτικό πεδίο ή αν πάσχει από διπλωπία ή αμφοτεροφθάλμιο ελάττωμα της οράσεως.  7.2. Η χρησιμοποίηση φακών επαφής από τους οδηγούς αυτής της ομάδας μπορεί να επιτραπεί αν υπάρχει σύμφωνη γνώμη της αρμόδιας ιατρικής αρχής.  Ακοή 8. Άδεια οδηγήσεως δεν χορηγείται ούτε ανανεώνεται σε υποψήφιο ή οδηγό της ομάδας 2 αν η ακοή του είναι τόσο κακή ώστε να επιδρά δυσμενώς στην εκπλήρωση των καθηκόντων του.  Γενική κατάσταση και σωματικές αναπηρίες 9. Ομάδα 1: Άδεια οδηγήσεως χωρίς περιοριστικούς όρους δεν χορηγείται ούτε ανανεώνεται σε σωματικά μειονεκτούντες υποψηφίους οδηγούς εκτός αν υποβληθούν σε εξέταση οδηγήσεως και διαπιστωθεί ότι έχουν την ικανότητα να οδηγούν όχημα με συνήθη μηχανισμό  κινήσεως.  9.1. Άδειες οδηγήσεως με περιοριστικούς όρους είναι δυνατόν να χορηγηθούν ή να ανανεωθούν σε σωματικά μειονεκτούντες υποψήφιους ή οδηγούς εφ' όσον τα οχήματα που οδηγούν είναι προσαρμοσμένα στην κατάστασή τους. Κάθε περιορισμός που αναγράφεται στην  άδεια οδηγήσεως πρέπει να διευκρινίζει το είδος της μετατροπής που πρέπει να γίνει στο όχημα.  9.2. Σε περίπτωση αμφιβολίας, ο υποψήφιος, κατόπιν ιατρικής εξετάσεως από την αρμόδια αρχή θα υποβληθεί σε μια πρακτική εξέταση για να εξακριβωθούν οι ικανότητές του, και στη συνέχεια, είναι δυνατό να εκδοθεί μια άδεια περιορισμένης ισχύος, εάν είναι  σκόπιμο, έτσι ώστε να είναι δυνατή η παρακολούθηση της περιπτώσεώς του. Η εκτίμηση των σωματικών αναπηριών πρέπει να βασίζεται κυρίως σε κριτήρια κινητικότητας, που να επιτρέπουν να εξακριβωθεί αν η διαπιστωμένη αναπηρία ενδέχεται για ένα μεγάλο χρονικό  διάστημα να εμποδίσει έναν αποτελεσματικό και ταχύ ελιγμό ή να επηρεάσει δυσμενώς το χειρισμό των μηχανισμών ελέγχου, ιδίως σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης.  10. Ομάδα 2: Άδεια οδηγήσεως δεν χορηγείται ούτε ανανεώνεται στους υποψήφιους ή τους οδηγούς που πάσχουν από αναπηρία η οποία ενδέχεται να εμποδίσει την ορθή και ακίνδυνη οδήγηση οχήματος.  10.1. Η ιατρική εξέταση των υποψηφίων ή των οδηγών πρέπει να καλύπτει το σύνολο των κινήσεων του σώματος - μυϊκή δύναμη, έλεγχος και συντονισμός - ιδιαίτερα όσον αφορά τα άνω και κάτω άκρα.  10.2. Όταν μια αναπηρία, που υπάρχει κίνδυνος να εμποδίζει την ορθή και ακίνδυνη οδήγηση οχήματος, προκληθεί μετά τη χορήγηση της αδείας, ο οδηγός οφείλει να σταματήσει να οδηγεί και να υποβληθεί σε εξέταση που θα πραγματοποιήσει η αρμόδια ιατρική αρχή.   Καρδιοαγγειακές παθήσεις 11. Άδεια οδηγήσεως δεν χορηγείται ούτε ανανεώνεται σε υποψήφιους ή οδηγούς που υποφέρουν από καρδιοαγγειακές παθήσεις, εκτός αν η αίτηση βασίζεται σε αρμοδίως χορηγουμένη ιατρική γνωμάτευση.  12. Όσον αφορά τους υποψήφιους ή τους οδηγούς της ομάδας 2, η αρμόδια ιατρική αρχή πρέπει να λάβει υπόψη της, τους πρόσθετους κινδύνους, που μπορεί να προκύψουν από την οδήγηση των οχημάτων που εμπίπτουν σε αυτή την ομάδα.  Ενδοκρινικές ανωμαλίες 13. Η νομοθεσία των Κρατών Μελών πρέπει να περιλαμβάνει κατάλληλες διατάξεις σχετικά με την έκδοση και ανανέωση αδειών οδηγήσεως σε άτομα που πάσχουν από σοβαρές ενδοκρινικές ανωμαλίες εκτός από το διαβήτη.  14. Ομάδα 1: Άδεια οδηγήσεως δεν χορηγείται, ούτε ανανεώνεται σε διαβητικούς υποψήφιους ή οδηγούς που πάσχουν από οφθαλμικές, νευρικές ή καρδιοαγγειακές επιπλοκές ή από μη αντιρροπηθείσα οξέωση.  14.1. Άδεια οδηγήσεως περιορισμένης διαρκείας είναι δυνατό να χορηγηθεί ή να ανανεωθεί σε διαβητικούς υποψήφιους ή οδηγούς, εφ' όσον δεν παρουσιάζουν καμμία από τις επιπλοκές που προαναφέρθηκανα στην παράγραφο 14, με την προϋπόθεση ότι βρίσκονται κάτω  από ιατρική παρακολούθηση.  15. Ομάδα 2: Άδεια οδηγήσεως δεν χορηγείται ούτε ανανεώνεται σε διαβητικούς υποψήφιους ή οδηγούς που έχουν ανάγκη θεραπείας με ινσουλίνη.  Παθήσεις του νευρικού συστήματος 16. Άδεια οδηγήσεως δεν χορηγείται ούτε ανανεώνεται σε υποψήφιους ή οδηγούς οι οποίοι πάσχουν:  α) από εγκεφαλίτιδα, σκλήρυνση κατά πλάκας, βαρειάς μορφής μυασθένεια ή κληρονομικές παθήσεις του νευρικού συστήματος, που συνεπάγονται προοδευτική μυϊκή ατροφία ή συγγενείς μυοτονικές ανωμαλίες- β) από ασθένειες του περιφερειακού νευρικού συστήματος- ή γ) από τραυματισμούς του κεντρικού ή περιφερειακού νευρικού συστήματος, εκτός αν η αίτηση βασίζεται σε αρμοδίως χορηγουμένη ιατρική γνωμάτευση και οι ενδιαφερόμενοι είναι σε θέση να χειρίζονται με ασφάλεια τους μηχανισμούς ελέγχου του οχήματος και να  τηρούν τους κανόνες οδικής κυκλοφορίας. Οι περιπτώσεις αυτές πρέπει να επανεξετάζονται περιοδικά.  17. Ομάδα 1: Άδεια οδηγήσεως δεν χορηγείται ούτε ανανεώνεται σε επιληπτικούς υποψήφιους ή οδηγούς. Η εθνική νομοθεσία είναι δυνατό να προβλέπει ότι μπορεί να χορηγηθεί άδεια οδηγήσεως σε άτομα που υπέφεραν στο παρελθόν από επιληψία και δεν έχουν  παρουσιάσει κρίσεις για μεγάλο χρονικό διάστημα (π.χ. δύο χρόνια) κατόπιν ιατρικής γνωματεύσεως χορηγουμένης αρμοδίως.  17.1. Άδεια οδηγήσεως δεν χορηγείται ούτε ανανεώνεται σε υποψήφιους ή οδηγούς που υποφέρουν από εγκεφαλοαγγειακές παθήσεις, εκτός αν η αίτηση συνοδεύεται από αρμοδίως χορηγουμένη ιατρική γνωμάτευση και με την προϋπόθεση ότι έχουν γίνει οι αναγκαίες  αναδιατάξεις ή μετατροπές των μηχανισμών ελέγχου του οχήματος ή ότι χρησιμοποιείται ο κατάλληλος ειδικός τύπος οχήματος. Οι άδειες που εκδίδονται ή ανανεώνονται στις περιπτώσεις αυτές ισχύουν για περιορισμένο χρονικό διάστημα που εξαρτάται από την  ιατρική γνωμάτευση.  17.2. Άδεια χορηγήσεως δεν χορηγείται ούτε ανανεώνεται σε υποψήφιους ή οδηγούς που πάσχουν από βλάβη του νωτιαίου μυελού, η οποία έχει προκαλέσει παραπληγία, εκτός αν το όχημα είναι εφοδιασμένο με ειδικούς μηχανισμούς ελέγχου.  18. Ομάδα 2: Άδεια οδηγήσεως δεν χορηγείται ούτε ανανεώνεται σε υποψήφιους ή οδηγούς οι οποίοι πάσχουν ή έπασχαν στο παρελθόν από επιληψία, εγκεφαλοαγγειακή πάθηση ή βλάβη του νωτιαίου μυελού που έχει προκαλέσει παραπληγία.  Διανοητικές διαταραχές 19. Άδεια οδηγήσεως δεν χορηγείται ούτε ανανεώνεται σε υποψήφιους ή οδηγούς οι οποίοι:  α) πάσχουν από διανοητικές διαταραχές που οφείλονται σε ασθένειες, τραυματισμούς ή χειρουργικές επεμβάσεις στο κεντρικό νευρικό σύστημα- β) παρουσιάζουν μεγάλη διανοητική καθυστέρηση- γ) υποφέρουν από ψύχωση που έχει προκαλέσει ιδίως γενική παράλυση- ή δ) υποφέρουν από νευροψυχικές διαταραχές ή διαταραχές της προσωπικότητας, εκτός αν η αίτηση συνοδεύεται από αρμοδίως χορηγουμένη ιατρική γνωμάτευση.  20. Όσον αφορά τους υποψήφιους ή τους οδηγούς της ομάδας 2, η αρμόδια ιατρική αρχή πρέπει να λάβει υπόψη της, τους πρόσθετους κινδύνους που μπορεί να προκύψουν από την οδήγηση των οχημάτων που εμπίπτουν στην ομάδα αυτή.  Οινόπνευμα 21. Άδεια οδηγήσεως δεν χορηγείται, ούτε ανανεώνεται σε υποψήφιους ή οδηγούς που πάσχουν από χρόνιο αλκοολισμό. Αν η αίτηση συνoδεύεται από αρμοδίως χορηγουμένη ιατρική γνωμάτευση είναι δυνατό να χορηγηθεί ή να ανανεωθεί άδεια οδηγήσεως περιορισμένης  διαρκείας σε υποψήφιους ή οδηγούς που έπασχαν στο παρελθόν από χρόνιο αλκοολισμό, οι περιπτώσεις αυτές πρέπει να επανεξετάζονται περιοδικά.  22. Όσον αφορά τους υποψήφιους ή τους οδηγούς της ομάδας 2, η αρμόδια ιατρική αρχή πρέπει να λάβει υπόψη της τους πρόσθετους κινδύνους που είναι δυνατό να προκύψουν από την οδήγηση των οχημάτων που εμπίπτουν στην ομάδα αυτή.  Ναρκωτικά και φάρμακα 23. Κατάχρηση ναρκωτικών: άδεια οδηγήσεως δεν χορηγείται ούτε ανανεώνεται σε υποψήφιους ή οδηγούς που βρίσκονται σε κατάσταση εξαρτήσεως από ψυχότροπες ουσίες.  24. Τακτική λήψη ναρκωτικών ή φαρμάκων: άδεια οδηγήσεως δεν χορηγείται ούτε ανανεώνεται σε υποψήφιους ή οδηγούς που παίρνουν τακτικά ναρκωτικά για θεραπευτικούς λόγους ή φάρμακα που ενδέχεται να επηρεάσουν δυσμενώς την ικανότητά τους να οδηγούν χωρίς  κίνδυνο, εκτός αν η αίτησή τους συνοδεύεται από αρμοδίως χορηγουμένη ιατρική γνωμάτευση- 24.1. Όσον αφορά τους υποψήφιους ή τους οδηγούς της ομάδας 2, η αρμόδια ιατρική αρχή πρέπει να λάβει υπόψη της τους πρόσθετους κινδύνους που είναι δυνατό να προκύψουν από την οδήγηση των οχημάτων που εμπίπτουν στην ομάδα αυτή.  Ασθένειες του αίματος 25. Άδεια οδηγήσεως δεν χορηγείται ούτε ανανεώνεται στους υποψήφιους ή οδηγούς που πάσχουν από σοβαρές ασθένειες του αίματος, εκτός αν η αίτηση συνοδεύεται από επίσημη ιατρική γνωμάτευση χορηγουμένη αρμοδίως.  Παθήσεις του γεννητικού ουροποιητικού συστήματος26. Άδεια οδηγήσεως δεν χορηγείται ούτε ανανεώνεται σε υποψήφιους ή οδηγούς που πάσχουν από σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια.  ΑΝΑΚΛΗΣΗ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΟΔΗΓΗΣΕΩΣ 27. Η εθνική νομοθεσία πρέπει να περιλαμβάνει διατάξεις για την ανάκληση της άδειας οδηγήσεως, κατόπιν αρμοδίως χορηγουμένης ιατρικής γνωματεύσεως, όταν οι αρμόδιες αρχές πληροφορηθούν ότι η κατάσταση της υγείας του κατόχου της είναι τέτοια ώστε αίτηση  χορηγήσεως ή ανανεώσεως της άδειας δεν θα γινόταν δεκτή.  ΛΟΙΠΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ i) Οι διατάξεις του παρόντος παραρτήματος δεν εμποδίζουν τα Κράτη Μέλη να ορίσουν ότι οδηγός που απέκτησε άδεια οδηγήσεως πριν από την 1η Ιανουαρίου 1983 με προϋποθέσεις λιγότερο αυστηρές από αυτές που προβλέπονται στο παρόν παράρτημα, μπορεί να  ανανεώνει περιοδικά την άδειά του με τις προϋποθέσεις που ισχύουν όταν την απέκτησε.  ii) Τα Κράτη Μέλη μπορούν να παρεκκλίνουν από τις διατάξεις του παρόντος παραρτήματος εφ' όσον, ανάλογα με την ανάπτυξη της ιατρικής επιστήμης, οι παρεκκλίσεις αυτές συμβιβάζονται με τους κανόνες που περιέχονται στο παράρτημα. Οι παρεκκλίσεις αυτές  εφαρμόζονται μόνο αν οι αιτούντες έχουν υποβληθεί σε ιατρική εξέταση και βασίζουν την αίτησή τους σε ιατρική γνωμάτευση χορηγουμένη αρμοδίως.