Avis juridique important

|

31977L0094

Οδηγία 77/94/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Δεκεμβρίου 1976 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα τρόφιμα που προορίζονται για ειδική διατροφή

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 026 της 31/01/1977 σ. 0055 - 0058 Ελληνική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 03 τόμος 17 σ. 0038  Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 7 σ. 0003  Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 13 τόμος 7 σ. 0003

ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 21ης Δεκεμβρίου 1976 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των Κρατών μελών σχετικά με τα τρόφιμα που προορίζονται για ειδική διατροφήΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος και ιδίως το άρθρο 100,  την πρόταση της Επιτροπής,  τη γνώμη της Συνελεύσεως(1),  τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(2),  Εκτιμώντας:  ότι oι διαφορές μεταξύ των εθνικών νομοθεσιών σχετικά με τα τρόφιμα που προορίζονται για ειδική διατροφή εμποδίζουν την ελεύθερη κυκλοφορία τους, δύνανται να δημιουργήσουν άνισους όρους ανταγωνισμού και έχουν συνεπώς άμεση επίπτωση στη δημιουργία και τη  λειτουργία της κοινής αγοράς- ότι είναι αναγκαία επομένως η προσέγγιση των νομοθεσιών αυτών- ότι η προσέγγιση αυτή προϋποθέτει σε πρώτο στάδιο τη διατύπωση ενός κοινού ορισμού, τον προσδιορισμό των καταλλήλων μέτρων για την προστασία του καταναλωτή από τυχόν εξαπάτησή του όσον αφορά τη φύση των εν λόγω προϊόντων, καθώς και τον προσδιορισμό  κανόνων σχετικά με τη σήμανση των προϊόντων αυτών- ότι σε δεύτερο στάδιο, το Συμβούλιο θα πρέπει να θεσπίσει τους ορισμούς και να προσδιορίσει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά για ορισμένες ομάδες από τα προϊόντα αυτά- ότι ο όρος "διαιτητικός" (ή "διαίτης") δεν έχει την ίδια παραδοχή σε όλα τα Κράτη μέλη και ότι αυτά πρέπει να είναι σε θέση να λαμβάνουν υπόψη τις συνήθειες χρήσεως που επικρατούν κατά την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας- ότι τα προϊόντα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι τρόφιμα των οποίων η σύνθεση και η επεξεργασία πρέπει να είναι ιδιαίτερα μελετημένες, ώστε να ανταποκρίνονται στις ειδικές διατροφικές ανάγκες των προσώπων για τα οποία κυρίως προορίζονται- ότι  μπορεί συνεπώς να χρειαστεί να προβλεφθούν παρεκκλίσεις, για να επιτευχθεί ο ειδικός διατροφικός τους σκοπός- ότι ο καθορισμός των διαδικασιών που είναι σχετικές με τη δειγματοληψία και των μεθόδων αναλύσεως των αναγκαίων για τον έλεγχο, αφ' ενός των προϊόντων προσθήκης και αφ' ετέρου της συνθέσεως και των χαρακτηριστικών παρασκευής των διαφόρων κατηγοριών  τροφών που προορίζονται για ειδική διατροφή, είναι μέτρο τεχνικού χαρακτήρα και αρμόζει να ανατεθεί η θέσπισή του στην Επιτροπή, προκειμένου να απλοποιηθεί και να επιταχυνθεί η διαδικασία- ότι σε όλες τις περιπτώσεις, στις οποίες το Συμβούλιο αναθέτει στην Επιτροπή αρμοδιότητες για την εφαρμογή των κανόνων που έχουν θεσπισθεί στον τομέα των τροφίμων για ανθρώπινη κατανάλωση, πρέπει να προβλεφθεί μια διαδικασία που να καθιερώνει στενή  συνεργασία μεταξύ των Κρατών μελών και της Επιτροπής στα πλαίσια της Μόνιμης Επιτροπής Τροφίμων,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ  Άρθρο 1  1. Η παρούσα οδηγία αφορά τα τρόφιμα που προορίζονται για ειδική διατροφή.  2. α) Τα τρόφιμα που προορίζονται για ειδική διατροφή είναι τρόφιμα, τα οποία λόγω της ιδιαίτερης συνθέσεώς τους ή της ιδιαίτερης επεξεργασίας κατά την παρασκευή τους, διακρίνονται σαφώς από τα τρόφιμα συνήθους καταναλώσεως, ανταποκρίνονται στον  δηλούμενο διατροφικό προορισμό τους και διατίθενται στο εμπόριο κατά τρόπο που υποδηλώνει την καταλληλότητά τους αυτή.  β) Η ειδική διατροφή πρέπει να ανταποκρίνεται στις ιδιαίτερες διατροφικές ανάγκες:  ι) ορισμένων κατηγοριών προσώπων, των οποίων η λειτουργία αφομοιώσεως ή ο μεταβολισμός έχουν διαταραχθεί, ή ιι) ορισμένων κατηγοριών προσώπων που βρίσκονται σε ιδιαίτερες φυσιολογικές συνθήκες και τα οποία, για το λόγο αυτό, μπορούν να ωφεληθούν ιδιαίτερα από την ελεγχόμενη λήψη ορισμένων ουσιών μέσα στις τροφές, ή ιιι) υγιών βρεφών και νηπίων.  3. Το Συμβούλιο, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 100 της συνθήκης, θεσπίζει με οδηγίες τις ειδικές διατάξεις που θα εφαρμόζονται σε ορισμένες ομάδες προϊόντων που καθορίζονται στο παρόν άρθρο (ειδικές οδηγίες).   Άρθρο 2  1. Η φύση ή η σύνθεση των προϊόντων που προβλέπονται στο άρθρο 1, πρέπει να είναι τέτοια, ώστε τα προϊόντα αυτά να είναι κατάλληλα για τον ιδιαίτερο διατροφικό σκοπό για τον οποίο προορίζονται.  2. Τα προϊόντα που προβλέπονται στο πρώτο άρθρο δύνανται να χαρακτηρίζονται με τις ενδείξεις "διαιτητικό" ή "διαίτης".  Τα Κράτη μέλη μπορούν εν τούτοις να περιορίσουν τη χρήση των ενδείξεων αυτών στα προϊόντα που προβλέπονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 υπό β) (ι) ή υπό β) (ι) και (ιι).  3. Τα Κράτη μέλη απαγορεύουν στο εμπόριο τροφίμων συνήθους καταναλώσεως και σε ό,τι αφορά τη διαφήμιση των εν λόγω τροφίμων:  α) τη χρησιμοποίηση των ενδείξεων "διαιτητικό" ή "διαίτης", μόνων ή σε συνδυασμό με άλλους όρους, για τον προσδιορισμό των τροφίμων αυτών- β) όλες τις άλλες ενδείξεις ή κάθε παρουσίαση που είναι δυνατό να δώσουν την εντύπωση ότι πρόκειται για προϊόν από τα οριζόμενα στο άρθρο 1.  4. Εν τούτοις, σύμφωνα με τις ειδικές οδηγίες ή αν δεν υπάρχουν τέτοιες οδηγίες, σύμφωνα με τις εθνικές διατάξεις, είναι δυνατό τρόφιμα συνήθους καταναλώσεως, κατάλληλα για ειδική διατροφή, να φέρουν ένδειξη της ιδιότητάς τους αυτής.  Οι ίδιες διατάξεις δύνανται να καθορίζουν τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες επιτρέπεται η ένδειξη αυτή.   Άρθρο 3  Τα προϊόντα που προβλέπονται στο άρθρο 1 πρέπει επίσης να ανταποκρίνονται στις υποχρεωτικές διατάξεις που εφαρμόζονται στα τρόφιμα συνήθους καταναλώσεως εκτός σε ότι αφορά τις μετατροπές που έχουν επέλθει σ' αυτά, για να είναι σύμφωνα με τους  ορισμούς που προβλέπονται στο άρθρο 1 και υπό τον όρο ότι οι μετατροπές αυτές επιτρέπονται από τις ειδικές οδηγίες ή, αν δεν υπάρχουν τέτοιες οδηγίες, από τις εθνικές διατάξεις.   Άρθρο 4  1. Η σήμανση ενός προϊόντος που προβλέπεται στο άρθρο 1, ο τρόπος διενεργείας αυτής, η παρουσίαση και η διαφήμιση που το αφορούν, δεν πρέπει να αποδίδουν στο προϊόν αυτό ιδιότητες προλήψεως, θεραπείας ή ιάσεως μιας ανθρώπινης νόσου ούτε να  επικαλούνται τις ιδιότητες αυτές.  Οι ειδικές οδηγίες ή, αν δεν υπάρχουν, οι εθνικές διατάξεις δύνανται να προβλέπουν παρεκκλίσεις από το πρώτο εδάφιο σε εξαιρετικές και σαφώς καθορισμένες περιπτώσεις.  2. Οι ειδικές οδηγίες ή, αν δεν υπάρχουν, οι εθνικές διατάξεις καθορίζουν τους όρους, σύμφωνα με τους οποίους κατά τη σήμανση, την παρουσίαση και τη διαφήμιση είναι δυνατό να γίνεται αναφορά σε ειδική δίαιτα ή σε κατηγορία προσώπων, για τα οποία  προορίζεται ένα προϊόν που αναγράφεται στο άρθρο 1.  3. Η παράγραφος 1 δεν εμποδίζει τη διάδοση κάθε χρήσιμης πληροφορίας ή συστάσεως, που προορίζεται αποκλειστικά για πρόσωπα ειδικευμένα στον τομέα της ιατρικής, της διατροφής ή της φαρμακευτικής.   Άρθρο 5  1. Οι διατάξεις που αφορούν τη σήμανση των τροφίμων γενικά ή ορισμένων τροφίμων συνήθους καταναλώσεως εφαρμόζονται στα προϊόντα που προβλέπονται στο άρθρο 1.  2. Η σήμανση των προϊόντων που προβλέπονται στο άρθρο 1 περιλαμβάνει επιπλέον τις ακόλουθες ενδείξεις:  α) τα ιδιαίτερα διατροφικά χαρακτηριστικά που πρέπει να συνοδεύουν την ονομασία. Εν τούτοις, στην περίπτωση των προϊόντων που προβλέπονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 περίπτωση β) (ιιι), η μνεία αυτή μπορεί να αντικατασταθεί από την ένδειξη του προορισμού  τους- β) τα ιδιαίτερα στοιχεία ποιοτικής και ποσοτικής συνθέσεως ή την ειδική μέθοδο παρασκευής που δίνουν στο προϊόν τα ιδιαίτερα διατροφικά χαρακτηριστικά του- γ) την παρεχόμενη ενέργεια εκφρασμένη σε kj και kcal καθώς και την περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες, πρωτεΐνες και λίπη ανά 100g ή 100ml του προϊόντος όπως διατίθεται στο εμπόριο και υπολογισμένη στην ποσότητα που προτείνεται για κατανάλωση (δόση), αν το  προϊόν προσφέρεται με τέτοιο τρόπο.  Εν τούτοις αν η ενέργεια είναι κατώτερη από 50 kj (12 kcal) ανά 100g ή 100ml του προϊόντος, όπως διατίθεται στο εμπόριο, οι ανωτέρω ενδείξεις μπορούν να αντικατασταθούν είτε από την ένδειξη "ενέργεια κάτω των 50 kj (12 Kcal) ανά 100g" είτε από την  ένδειξη "ενέργεια κάτω των 50 kj (12 kcal) ανά 100ml"- δ) την καθαρή ποσότητα- ε) τις ενδείξεις που ενδεχομένως προβλέπονται από τις ειδικές οδηγίες ή, αν δεν υπάρχουν τέτοιες οδηγίες, από τις εθνικές διατάξεις.  3. Η παρούσα οδηγία δεν θίγει τις εθνικές νομοθεσίες που επιβάλλουν την αναγραφή:  - καταλόγου συστατικών, περιλαμβανομένων και των προσθέτων,  - μιας χρονολογίας.   Άρθρο 6  1. Τα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 1 δεν είναι δυνατό να διατεθούν στο εμπόριο παρά μόνο προσυσκευασμένα και κατά τρόπο ώστε η συσκευασία να τα καλύπτει πλήρως.  2. Εν τούτοις, δύνανται τα Κράτη μέλη να προβλέπουν παρεκκλίσεις όσον αφορά το λιανικό εμπόριο- στην περίπτωση αυτή πρέπει το προϊόν κατά τη διάθεσή του στην κατανάλωση να συνοδεύεται από τις ενδείξεις που αναφέρονται στο άρθρο 5.   Άρθρο 7  1. Με την επιφύλαξη των άρθρων 3, 5 και 12, τα Κράτη μέλη θεσπίζουν όλες τις κατάλληλες διατάξεις, ώστε το εμπόριο των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 1 και που είναι σύμφωνα με τους ορισμούς και τους κανόνες που προβλέπει η παρούσα οδηγία  ή οι ειδικές οδηγίες, να μην παρεμποδίζεται από την εφαρμογή μη εναρμονισμένων εθνικών διατάξεων που ρυθμίζουν τη σύνθεση, τα χαρακτηριστικά παρασκευής, τη συσκευασία ή τη σήμανση αυτών μόνο των προϊόντων ή των τροφίμων γενικά.  2. Η παράγραφος 1 δεν εφαρμόζεται στις μη εναρμονισμένες διατάξεις που δικαιολογούνται από λόγους:  - προστασίας της δημόσιας υγείας,  - καταστολής της απάτης, υπό τον όρο ότι οι διατάξεις αυτές δεν παρεμποδίζουν την εφαρμογή των ορισμών και των κανόνων που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία,  - προστασίας της βιομηχανικής και εμπορικής ιδιοκτησίας, των ενδείξεων προελεύσεως, της ονομασίας προελεύσεως και καταστολής του αθεμίτου ανταγωνισμού.   Άρθρο 8  1. Το Συμβούλιο, αποφαινόμενο ομόφωνα επί προτάσεως της Επιτροπής, καθορίζει, εφ' όσον είναι αναγκαίο τα κριτήρια καθαρότητας των ουσιών με ειδικό διατροφικό σκοπό και των προσθέτων, των οποίων η χρήση επιτρέπεται σε κάθε μία από τις ομάδες των  προϊόντων που προβλέπονται στο άρθρο 1.  2. Σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 9 καθορίζονται:  α) οι τρόποι δειγματοληψίας και οι μέθοδοι αναλύσεως, οι αναγκαίες για τον έλεγχο των κριτηρίων καθαρότητας που προβλέπονται στην παράγραφο 1- β) οι τρόποι δειγματοληψίας και οι μέθοδοι αναλύσεως, οι αναγκαίες για τον έλεγχο της συνθέσεως και των χαρακτηριστικών παρασκευής των διαφόρων ομάδων προϊόντων που προβλέπονται στο άρθρο 1- σ' αυτά περιλαμβάνεται ο καθορισμός των ελαττωμάτων και των  ελαττωματικών μονάδων.   Άρθρο 9  1. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες γίνεται προσφυγή στη διαδικασία του παρόντος άρθρου, η Μόνιμη Επιτροπή Τροφίμων που συστήθηκε με την απόφαση του Συμβουλίου της 13ης Νοεμβρίου 1969, στο εξής καλουμένη "επιτροπή", συγκαλείται από τον πρόεδρό  της είτε με πρωτοβουλία του ιδίου είτε μετά από αίτηση του αντιπροσώπου ενός Κράτους μέλους.  2. Ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει στην επιτροπή σχέδιο των μέτρων τα οποία πρέπει να ληφθούν. Η επιτροπή γνωμοδοτεί σχετικά με το σχέδιο αυτό εντός προθεσμίας, την οποία ορίζει ο πρόεδρος ανάλογα με το επείγον του κρινομένου θέματος. Η επιτροπή  αποφαίνεται με πλειοψηφία σαράντα μιας ψήφων. Οι ψήφοι των Κρατών μελών σταθμίζονται όπως προβλέπεται στο άρθρο 148 παράγραφος 2 της συνθήκης. Ο πρόεδρος δεν ψηφίζει.  3. α) Η Επιτροπή θεσπίζει τα προτεινόμενα μέτρα, εφ' όσον αυτά είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής.  β) Εφ' όσον τα προτεινόμενα μέτρα δεν είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής ή, στην περίπτωση μη υπάρξεως γνώμης, η Επιτροπή υποβάλλει χωρίς καθυστέρηση στο Συμβούλιο πρόταση σχετικά με τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν. Το Συμβούλιο αποφαίνεται με  ειδική πλειοψηφία.  γ) Αν κατά τη λήξη προθεσμίας τριών μηνών από τη σύγκληση του Συμβουλίου, αυτό δεν έχει αποφανθεί, τα προτεινόμενα μέτρα θεσπίζονται από την Επιτροπή.   Άρθρο 10  Το άρθρο 9 εφαρμόζεται για ένα χρονικό διάστημα δεκαοκτώ μηνών, που υπολογίζεται από την ημερομηνία κατά την οποία η επιτροπή συνεκλήθη για πρώτη φορά, κατ' εφαρμογή του άρθρου 9 παράγραφος 1.   Άρθρο 11  Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται στα προϊόντα που προορίζονται για εξαγωγή έξω από την Κοινότητα.   Άρθρο 12  Εντός προθεσμίας δεκαοκτώ μηνών, που υπολογίζεται από την κοινοποίηση της παρούσας οδηγίας, τα Κράτη μέλη τροποποιούν, αν χρειάζεται, τις νομοθεσίες τους προκειμένου να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία και πληροφορούν αμέσως την Επιτροπή  περί αυτού. Η κατά τα ανωτέρω τροποποιημένη νομοθεσία εφαρμόζεται κατά τρόπον ώστε:  - να επιτρέπεται το εμπόριο προϊόντων που είναι σύμφωνα με την παρούσα οδηγία, δύο έτη μετά την κοινοποίηση αυτής χωρίς να θίγονται οι εθνικές διατάξεις οι οποίες εφαρμόζονται όπου δεν υπάρχουν ειδικές οδηγίες,  - να απαγορεύεται το εμπόριο προϊόντων που δεν είναι σύμφωνα με την παρούσα οδηγία, τρία έτη μετά την κοινοποίησή της.   Άρθρο 13  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα Κράτη μέλη.  Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 21 Δεκεμβρίου 1976.  Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος A.P.L.M.M. van der STEE  (1) ΕΕ αριθ. Α 139 της 28.10.1969, σ. 39.  (2)ΕΕ αριθ. Α 10 της 27.1.1970, σ. 27.


Avis juridique important

|

31985L0432

Οδηγία 85/432/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 16ης Σεπτεμβρίου 1985 για το συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν ορισμένες δραστηριότητες στον τομέα της φαρμακευτικής

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 253 της 24/09/1985 σ. 0034 - 0036 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 6 τόμος 2 σ. 0111  Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 06 τόμος 3 σ. 0025  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 6 τόμος 2 σ. 0111  Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 06 τόμος 3 σ. 0025

***** ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ  της 16ης Σεπτεμβρίου 1985  για το συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν ορισμένες δραστηριότητες στον τομέα της φαρμακευτικής  (85/432/ΕΟΚ)  ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και ιδίως τα άρθρα 49 και 57,  την πρόταση της Επιτροπής (1),  τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (2),  τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (3),  Εκτιμώντας:  ότι οι κάτοχοι διπλωμάτων πιστοποιητικών, ή άλλων τίτλων φαρμακευτικής είναι, πράγματι, ειδικοί στον τομέα των φαρμάκων και πρέπει να έχουν, κατ' αρχήν, δυνατότητα προσβάσεως σε ένα ελάχιστο πεδίο δραστηριοτήτων στον τομέα αυτό· ότι με προσδιορισμό του ελάχιστου αυτού πεδίου, η παρούσα οδηγία αφενός μεν δεν συνεπάγεται τον περιορισμό του πεδίου απασχολήσεως των φαρμακοποιών στα κράτη μέλη, ιδίως όσον αφορά τις αναλύσεις ιατρικής βιολογίας, αφετέρου δε, δεν δημιουργεί κανένα μονοπώλιο σε όφελος των εν λόγω επαγγελματιών, εφόσον η δημιουργία ενός τέτοιου μονοπωλίου συνεχίζει να αποτελεί αποκλειστική αρμοδιότητα των κρατών μελών·  ότι, εξάλλου, η παρούσα οδηγία δεν εξασφαλίζει το συντονισμό όλων των προϋποθέσεων εισόδου και ασκήσεως δραστηριοτήτων στον φαρμακευτικό τομέα· ότι, ιδίως, η γεωγραφική κατανομή των φαρμακείων και η μονοπωλιακή διάθεση φαρμάκων αποτελούν ακόμη, αρμοδιότητα των κρατών μελών·  ότι για την πραγματοποίηση της αμοιβαίας αναγνωρίσεως διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων φαρμακευτικής, όπως αυτή ορίζεται στην οδηγία 85/433/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 16ης Σεπτεμβρίου 1985 για την αμοιβαία αναγνώριση των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων φαρμακευτικής και η οποία περιλαμβάνει μέτρα για τη διευκόλυνση της πραγματικής ασκήσεως του δικαιώματος εγκαταστάσεως (4), η σημαντική αντιστοιχία της εκπαιδεύσεως στα κράτη μέλη επιτρέπει να περιορισθεί ο συντονισμός στον τομέα αυτό στην τήρηση ελαχίστων κοινών κανόνων και να αφεθούν τα κράτη μέλη ελεύθερα στην περαιτέρω οργάνωση της εκπαιδεύσεώς τους·  ότι η παρούσα οδηγία δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη να απαιτούν συμπληρωματικά εκπαιδευτικά κριτήρια για την είσοδο στις δραστηριότητες οι οποίες δεν περιλαμβάνονται στο ελάχιστο πεδίο των συντονισμένων δραστηριοτήτων· ότι, κατά συνέπεια, το κράτος μέλος υποδοχής, που απαιτεί την ύπαρξη των προϋποθέσεων αυτών, είναι δυνατό να εφαρμόζει τα ίδια κριτήρια και για τους υπηκόους των κρατών μελών οι οποίοι είναι κάτοχοι ενός από τα διπλώματα που αναφέρονται στο άρθρο 4 της οδηγίας 85/433/ΕΟΚ του Συμβουλίου·  ότι ο προβλεπόμενος από την παρούσα οδηγία συντονισμός αφορά την επαγγελματική ειδίκευση· ότι, όσον αφορά αυτή την ειδίκευση, η πλειονότητα των κρατών μελών δεν κάνει επί του παρόντος διάκριση μεταξύ αυτών που ασκούν τη δραστηριότητά τους σαν μισθωτοί και εκείνων που την ασκούν σαν ανεξάρτητοι επαγγελματίες· ότι, κατά συνέπεια είναι απαραίτητο να επεκταθεί η εφαρμογή της παρούσας οδηγίας στους επαγγελματίες μισθωτούς·  ότι στα κράτη μέλη αναπτύσσονται συμπληρωματικοί εκπαιδευτικοί τομείς που συνδέονται με ορισμένους τομείς της φαρμακευτικής και που έχουν σκοπό να εμβαθύνουν ορισμένες από τις γνώσεις που αποκτώνται κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης για το επάγγελμα του φαρμακοποιού· ότι υπό αυτές τις συνθήκες, ενόψει της αμοιβαίας αναγνώρισης των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων ειδικευμένου φαρμακοποιού και προκειμένου να υπάρξει κάποια ισοτέλεια μεταξύ όλων των επαγγελματιών, υπηκόων των κρατών μελών, μέσα στην Κοινότητα, πρέπει να υπάρξει κάποιος συντονισμός των συνθηκών εκπαίδευσης των ειδικευμένων φαρμακοποιών εφόσον υπάρχουν ειδικεύσεις κοινές σε περισσότερα του ενός κράτη μέλη και εφόσον οι ειδικεύσεις αυτές, χωρίς να αποτελούν προϋπόθεση για την πρόσβαση στις δραστηριότητες που περιλαμβάνονται στο ελάχιστο πεδίο συντονισμένων δραστηριοτήτων, ενδέχεται να αποτελέσουν προϋπόθεση για την απόκτηση τίτλου εξειδίκευσης· ότι ο συντονισμός αυτός δεν φαίνεται εφικτός στο παρόν στάδιο αλλά ότι αποτελεί μαζί με τη σχετική αμοιβαία αναγνώριση, στόχο που πρέπει να επιτευχθεί το γρηγορότερο δυνατόν,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:  Άρθρο 1  1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν στους κατόχους διπλώματος, πιστοποιητικού ή άλλου τίτλου φαρμακευτικής, πανεπιστημιακού ή αναγνωρισμένου ισοδυνάμου επιπέδου, οι οποίοι πληρούν τις προβλεπόμενες στο άρθρο 2 προϋποθέσεις, τουλάχιστον το δικαίωμα της εισόδου και άσκησης των δραστηριοτήτων που αναφέρονται στην παράγραφο 2 με την επιφύλαξη, ενδεχομένως, ότι είναι δυνατόν να απαιτείται προηγούμενη επαγγελματική άσκηση ή συμπληρωματική επαγγελματική πείρα.  2. Οι δραστηριότητες που αναφέρονται στην πρώτη παράγραφο είναι:  - οι δραστηριότητες υπευθύνου για τον καθορισμό της φαρμακευτικής μορφής των φαρμάκων,  - οι δραστηριότητες υπευθύνου για την παρασκευή και τον έλεγχο των φαρμάκων,  - οι δραστηριότητες υπευθύνου για το εργαστήριο ελέγχου φαρμάκων,  - οι δραστηριότητες υπευθύνου για την αποθήκευση, τη διατήρηση και τη διανομή των φαρμάκων στο στάδιο της χονδρικής πώλησης,  - οι δραστηριότητες υπευθύνου για την παρασκευή και τη λιανική διάθεση των φαρμάκων στα φαρμακεία,  - οι δραστηριότητες υπευθύνου για τη νοσοκομειακή φαρμακευτική,  - οι δραστηριότητες για την επιστημονική ενημέρωση του ιατρικού σώματος και του φαρμακευτικού σώματος σχετικά με τα φάρμακα.  3. Εάν κατά την έκδοση της παρούσας οδηγίας ισχύει σε ένα κράτος μέλος το σύστημα συμμετοχής σε διαγωνισμό με εξετάσεις για την επιλογή, μεταξύ των κατόχων διπλώματος, πιστοποιητικού ή άλλου τίτλου φαρμακευτικής που αναφέρονται στην παράγραφο 1, αυτών στους οποίους θα δοθεί άδεια για τη δημιουργία των νέων φαρμακείων που αποφασίστηκε να ανοίξουν στα πλαίσια ενός εθνικού συστήματος γεωγραφικής κατανομής, το εν λόγω κράτος μέλος μπορεί, κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, να διατηρήσει το διαγωνισμό αυτό και να επιβάλει τη συμμετοχή των πολιτών άλλων κρατών μελών οι οποίοι έχουν διπλώματα, πιστοποιητικά ή άλλους τίτλους σπουδών φαρμακευτικής που προβλέπονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 και στο άρθρο 6 της οδηγίας 85/433/ΕΟΚ.  Άρθρο 2  Τα κράτη μέλη εξαρτούν τη χορήγηση διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων που αναφέρονται στο πρώτο άρθρο από τις εξής τουλάχιστον προϋποθέσεις:  1. Η εκπαίδευση, μετά το πέρας της οποίας χορηγείται δίπλωμα, πιστοποιητικό ή άλλος τίτλος εγγυάται:  α) επαρκή γνώση των υλών που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή των φαρμάκων,  β) επαρκή γνώση της φαρμακευτικής τεχνολογίας και του φυσικού, χημικού, βιολογικού και μικροβιολογικού ελέγχου των φαρμάκων,  γ) επαρκή γνώση του μεταβολισμού και των αποτελεσμάτων των φαρμάκων και της δράσης των τοξικών ουσιών, καθώς και της χρήσης των φαρμάκων,  δ) επαρκή γνώση η οποία επιτρέπει την αξιολόγηση των επιστημονικών δεδομένων για τα φάρμακα ώστε βάσει αυτής να μπορεί να παρέχονται οι κατάλληλες πληροφορίες,  ε) επαρκή γνώση των νόμιμων και άλλων προϋποθέσεων για την άσκηση φαρμακευτικών δραστηριοτήτων.  2. Προϋπόθεση για την πρόσβαση σ' αυτή την εκπαίδευση είναι η κατοχή διπλώματος ή πιστοποιητικού που επιτρέπει την είσοδο, για τις εν λόγω σπουδές, στα πανεπιστημιακά ή αναγνωρισμένα ισοδύναμα ιδρύματα ενός κράτους μέλους.  3. Το δίπλωμα, πιστοποιητικό ή άλλος τίτλος χορηγείται μετά από περάτωση κύκλου εκπαίδευσης τουλάχιστον 5 ετών, ο οποίος περιλαμβάνει:  - τουλάχιστον 4 έτη πλήρους θεωρητικής και πρακτικής εκπαιδεύσεως σε πανεπιστήμιο ή άλλο ισοδύναμο ανώτερο ίδρυμα ή σε ανώτερο ινστιτούτο επιπέδου το οποίο αναγνωρίζεται ως ισοδύναμο ή υπό την εποπτεία ενός πανεπιστημίου,  - τουλάχιστον 6 μήνες πρακτικής ασκήσεως σε φαρμακείο ανοικτό στο κοινό ή σε νοσοκομείο υπό την εποπτεία της φαρμακευτικής υπηρεσίας του νοσοκομείου αυτού. 4. Κατά παρέκκλιση όσων προβλέπονται στο σημείο 3:  α) αν κατά την έκδοση της παρούσας οδηγίας συνυπάρχουν σε ένα κράτος μέλος δύο κύκλοι εκπαιδεύσεως από τους οποίους ο ένας διαρκεί 5 έτη και ο άλλος 4 έτη, το δίπλωμα, πιστοποιητικό ή άλλος τίτλος που χορηγείται μετά το πέρας του κύκλου εκπαιδεύσεως των 4 ετών θεωρείται ότι πληροί την προϋπόθεση της χρονικής διάρκειας που αναφέρεται στο σημείο 3, εφόσον τα διπλώματα, πιστοποιητικά ή άλλοι τίτλοι που χορηγούνται με το πέρας των δύο κύκλων εκπαιδεύσεως αναγνωρίζονται ως ισοδύναμοι από το κράτος αυτό,  β) αν, ελλείψει θέσεων αρκετών στα ανοικτά για το κοινό φαρμακεία ή στα νοσοκομεία που βρίσκονται κοντά στα εκπαιδευτικά ιδρύματα, ένα κράτος μέλος δεν είναι σε θέση να εξασφαλίσει την εξάμηνο πρακτική άσκηση, μπορεί να προβλέπει επί πενταετή περίοδο μετά τη λήξη της περιόδου του άρθρου 5 ότι, όχι περισσότερο του μισού χρόνου της εκπαίδευσης αυτής, πρέπει να αφορά δραστηριότητα φαρμακοποιού σε επιχείρηση παρασκευής φαρμάκων.  5. Ο κύκλος εκπαίδευσης που αναφέρεται στο σημείο 3 περιλαμβάνει θεωρητική και πρακτική εκπαίδευση που καλύπτει τουλάχιστον την εξής ύλη:  - Φυτική και Ζωική Βιολογία  - Φυσική  - Γενική και Ανόργανη Χημεία  - Οργανική Χημεία  - Αναλυτική Χημεία  - Φαρμακευτική Χημεία, συμπεριλαμβανομένης και της ανάλυσης φαρμάκων  - Γενική και Εφαρμοσμένη (ιατρική) Βιοχημεία  - Ανατομία και Φυσιολογία· ιατρική ορολογία  - Μικροβιολογία  - Φαρμακολογία και Φαρμακοθεραπεία  - Φαρμακευτική Τεχνολογία - Τοξικολογία  - Φαρμακογνωσία  - Νομοθεσία και, ενδεχομένως, επαγγελματική δεοντολογία.  Η κατανομή μεταξύ θεωρητικής και πρακτικής εκπαίδευσης πρέπει, για κάθε ύλη, να αποδίδει αρκετή σημασία στη θεωρία ώστε να διατηρηθεί ο πανεπιστημιακός χαρακτήρας της εκπαίδευσης.  Άρθρο 3  Τρία χρόνια το αργότερο μετά τη λήξη της προθεσμίας που προβλέπεται στο άρθρο 5, η Επιτροπή υποβάλλει στο Συμβούλιο τις δέουσες προτάσεις σχετικά με την ειδίκευση στη νοσοκομειακή φαρμακευτική και ιδίως στον τομέα της νοσοκομειακής φαρμακευτικής. Το Συμβούλιο εξετάζει τις προτάσεις αυτές εντός προθεσμίας ενός έτους.  Άρθρο 4  Η παρούσα οδηγία ισχύει επίσης για τους πολίτες των κρατών μελών, οι οποίοι, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 του Συμβουλίου της 15ης Οκτωβρίου 1968 για την ελεύθερη διακίνηση των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας (1), ασκούν ή θα ασκήσουν, ως μισθωτοί, μια από τις δραστηριότητες που αναφέρονται στο άρθρο 1 της οδηγίας 85/433/ΕΟΚ.  Άρθρο 5  1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα μέτρα που είναι αναγκαία για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία πριν από την 1η Οκτωβρίου 1987 και αμέσως ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή.  2. Τα κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή τις ουσιώδεις διατάξεις εσωτερικού δικαίου που εκδίδουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.  Άρθρο 6  Αν κατά την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας παρουσιάζονται σε ορισμένους τομείς μείζονες δυσχέρειες για ένα κράτος μέλος, η Επιτροπή εξετάζει τις δυσχέρειες αυτές σε συνεργασία με το εν λόγω κράτος και λαμβάνει τη γνώμη της Φαρμακευτικής Επιτροπής που έχει συσταθεί με την απόφαση του Συμβουλίου 75/320/ΕΟΚ (2).  Εφόσον παραστεί ανάγκη, η Επιτροπή υποβάλλει στο Συμβούλιο τις κατάλληλες προτάσεις.  Άρθρο 7  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.  Λουξεμβούργο, 16 Σεπτεμβρίου 1985.  Για το Συμβούλιο  Ο Πρόεδρος  M. FISCHBACH  (1) ΕΕ αριθ. C 35 της 18. 2. 1981, σ. 3.  (2) ΕΕ αριθ. C 277 της 17. 10. 1983, σ. 160.  (3) ΕΕ αριθ. C 230 της 10. 9. 1981, σ. 10.  (4) Βλέπε σελίδα 37 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας.  (1) ΕΕ αριθ. L 257 της 19. 10. 1968, σ. 2.  (2) ΕΕ αριθ. L 147 της 9. 6. 1975, σ. 23.


Avis juridique important

|

31976L0432

Οδηγία 76/432/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 6ης Απριλίου 1976 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων στην πέδηση των γεωργικών ή δασικών ελκυστήρων με τροχούς

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 122 της 08/05/1976 σ. 0001 - 0014 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 5 σ. 0003  Ελληνική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 3 σ. 0206  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 5 σ. 0003  Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 5 σ. 0005  Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 13 τόμος 5 σ. 0005

ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 6ης Απριλίου 1976 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των Κρατών μελών των αναφερομένων στην πέδηση των γεωργικών ή δασικών ελκυστήρων με τροχούςΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος, και ιδίως το άρθρο 100,  την πρόταση της Επιτροπής,  τη γνώμη της Συνελεύσεως(1),  τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(2)Εκτιμώντας:  ότι οι τεχνικές προδιαγραφές των εθνικών νομοθεσιών που πρέπει να πληρούν οι ελκυστήρες αναφέρονται μεταξύ άλλων στην πέδηση- ότι οι προδιαγραφές αυτές διαφέρουν από το ένα Κράτος μέλος στο άλλο και ως εκ τούτου είναι ανάγκη να θεσπισθούν οι ίδιες προδιαγραφές από όλα τα Κράτη μέλη, είτε συμπληρωματικά είτε σε αντικατάσταση ισχυουσών ρυθμίσεων, ιδίως για να καταστεί δυνατή η  εφαρμογή, για κάθε τύπο ελκυστήρα, της διαδικασίας εγκρίσεως ΕΟΚ που αποτελεί το αντικείμενο της οδηγίας 74/150/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 4ης Μαρτίου 1974 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των Κρατών μελών των αναφερομένων στην έγκριση των γεωργικών ή  δασικών ελκυστήρων με τροχούς(3)- ότι οι εναρμονισμένες προδιαγραφές έχουν ως βασικό σκοπό να εξασφαλίσουν την οδική κυκλοφορία καθώς και την ασφάλεια της εργασίας σε όλη την επικράτεια της Κοινότητος- ότι η προσέγγιση των εθνικών νομοθεσιών περί των ελκυστήρων περιλαμβάνει την αναγνώριση μεταξύ Κρατών μελών των πραγματοποιουμένων ελέγχων από καθένα από αυτά με βάση τις κοινές προδιαγραφές- ότι ένα τέτοιο σύστημα για να λειτουργήσει καλά προϋποθέτει  την εφαρμογή των προδιαγραφών αυτών από όλα τα Κράτη μέλη και από την ίδια ημερομηνία,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:   Άρθρο 1  1. Ως "ελκυστήρας (γεωργικός ή δασικός)" νοείται κάθε όχημα με κινητήρα, τροχούς ή ερπύστριες, έχον τουλάχιστον δύο άξονες, του οποίου η λειτουργία έγκειται βασικά στην ισχύ έλξεώς του και το οποίο είναι ειδικά σχεδιασμένο για να έλκει, ωθεί,  φέρει ή θέτει σε κίνηση ορισμένα εργαλεία, μηχανές ή ρυμουλκούμενα προοριζόμενα για χρήση στη γεωργική ή δασική εκμετάλλευση. Είναι δυνατό να διαρρυθμισθεί για να μεταφέρει φορτίο και συνοδούς.  2. Η παρούσα οδηγία δεν έχει εφαρμογή παρά μόνο στους ελκυστήρες που καθορίζονται στη παράγραφο 1, που φέρουν ελαστικά και έχουν δύο άξονες και μία εκ κατασκευής μέγιστη ταχύτητα από 6 ως 25 χμ/ω.   Άρθρο 2  Τα Κράτη μέλη δεν δύνανται να αρνηθούν την έγκριση ΕΟΚ ούτε την έγκριση από εθνικής πλευράς ενός ελκυστήρα για λόγους που αφορούν στις διατάξεις πεδήσεώς του, αν ο ελκυστήρας είναι εφοδιασμένος με τις προβλεπόμενες στα παραρτήματα I έως IV  διατάξεις και αν οι διατάξεις ανταποκρίνονται στις προδιαγραφές που αναφέρονται στα ίδια παραρτήματα.   Άρθρο 3  Τα Κράτη μέλη δεν δύνανται να αρνηθούν την καταχώριση στα μητρώα ή να απαγορεύσουν την πώληση, την έναρξη κυκλοφορίας ή τη χρήση των ελκυστήρων για λόγους που αναφέρονται στις διατάξεις πεδήσεως, αν οι ελκυστήρες αυτοί είναι εφοδιασμένοι με τις  προβλεπόμενες στα παραρτήματα I έως IV διατάξεις και αν οι διατάξεις αυτές ανταποκρίνονται στις αναφερόμενες στα ίδια παραρτήματα προδιαγραφές.   Άρθρο 4  Το Κράτος μέλος που χορήγησε την έγκριση ΕΟΚ λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα για να ενημερώνεται επί πάσης τροποποιήσεως ενός των στοιχείων ή ενός των χαρακτηριστικών τα οποία αναφέρονται στο παράρτημα I σημείο 1.1. Οι αρμόδιες αρχές αυτού του  Κράτους μέλους εκτιμούν αν πρέπει να προβούν σε νέες δοκιμές επί του τροποποιουμένου τύπου ελκυστήρα, που να συνοδεύονται από ένα νέο πρακτικό. Σε περίπτωση που θα προκύψει εκ των δοκιμών ότι οι προδιαγραφές της παρούσας οδηγίας δεν τηρήθηκαν, δεν  επιτρέπεται η τροποποίηση.   Άρθρο 5  Οι αναγκαίες τροποποιήσεις προς προσαρμογή των προδιαγραφών των παραρτημάτων στην τεχνολογική πρόοδο εκδίδονται σύμφωνα με την προβλεπόμενη στο άρθρο 13 της οδηγίας 74/150/ΕΟΚ διαδικασία.   Άρθρο 6  1. Τα Κράτη μέλη θεσπίζουν και δημοσιεύουν προ της 1ης Ιανουαρίου 1977 τις διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία και ενημερώνουν αμέσως επ' αυτών την Επιτροπή.  Εφαρμόζουν τις διατάξεις αυτές από 1ης Οκτωβρίου 1977.  2. Από της κοινοποιήσεως της παρούσας οδηγίας, τα Κράτη μέλη μεριμνούν για την ενημέρωση της Επιτροπής εγκαίρως, ώστε να δυνηθεί να υποβάλει τις παρατηρήσεις της επί παντός σχεδίου νομοθετικών, κανονιστικών, ή διοικητικών διατάξεων που σκοπεύουν να  θεσπίσουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.   Άρθρο 7  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα Κράτη μέλη.  Έγινε στο Λουξεμβούργο, στις 6 Απριλίου 1976.  Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος G. THORN  (1) ΕΕ αριθ. Α 5 της 8. 1. 1975, σ. 54.  (2) ΕΕ αριθ. Α 62 της 15.3.1975, σ. 29.  (3) ΕΕ αριθ. Ν 84 της 28. 3. 1974, σ. 10.      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I   ΟΡΙΣΜΟΙ, ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΚΡΙΣΕΩΣ ΕΟΚ, ΕΓΚΡΙΣΗ ΕΟΚ, ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΚΑΙ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΩΣ  1. ΟΡΙΣΜΟΙ 1.1. Τύπος ελκυστήρα όσον αφορά το σύστημα πεδήσεως Ως "τύπος ελκυστήρα όσον αφορά το σύστημα πεδήσεως" νοούνται οι ελκυστήρες που δεν παρουσιάζουν μεταξύ τους βασικές διαφορές- οι διαφορές αυτές δύνανται να αναφέρονται ιδίως στα ακόλουθα:  1.1.1. βάρος χωρίς φορτίο, όπως ορίζεται στο σημείο 1.18,  1.1.2. μέγιστο βάρος, όπως ορίζεται στο σημείο 1.16,  1.1.3. κατανομή του βάρους επί των αξόνων,  1.1.4. τεχνικά αποδεκτό μέγιστο βάρος επί κάθε άξονος,  1.1.5. μεγίστη ταχύτητα εκ κατασκευής,  1.1.6. σύστημα πεδήσεως διαφόρου τύπου (ιδίως, παρουσία ή όχι του εξοπλισμού για την πέδηση ενός ρυμουλκουμένου),  1.1.7. αριθμό και διάταξη των υπό πέδηση αξόνων,  1.1.8. τύπο κινητήρα,  1.1.9. ολικό υποπολλαπλασιασμό της μεταδόσεως που αντιστοιχεί στη μεγίστη ταχύτητα,  1.1.10. διαστάσεις των ελαστικών των υπό πέδηση αξόνων.  1.2. Διάταξη πεδήσεως Ως "διάταξη πεδήσεως" νοείται το σύνολο των οργάνων που η λειτουργία τους αποσκοπεί στη μείωση ή βαθμιαία εκμηδένιση της ταχύτητος ενός εν κινήσει ελκυστήρα ή τη συγκράτηση αυτού ακινήτου αν βρίσκεται ήδη εν στάσει. Οι λειτουργίες αυτές εξειδικεύονται  στο σημείο 4.1.2. Η διάταξη αποτελείται εκ του οργάνου χειρισμού, της μεταδόσεως και της κυρίως πέδης.  1.3. Ρυθμιζόμενη πέδηση Ως "ρυθμιζόμενη πέδηση" νοείται η πέδηση κατά την οποία, στο εσωτερικό του κανονικού πεδίου λειτουργίας της διατάξεως, κατά τη σύσφιξη ή την αποσύσφιξη των πεδών:  1.3.1. ο οδηγός δύναται, κάθε στιγμή, να αυξήσει ή να ελαττώσει τη δύναμη πεδήσεως δια της δράσεως επί του οργάνου χειρισμού,  1.3.2. η δύναμη πεδήσεως δρα κατά την ίδια διεύθυνση με τη δράση επί του οργάνου χειρισμού (μονότονος λειτουργία),  1.3.3. είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί εύκολα μία επαρκώς λεπτή ρύθμιση της δυνάμεως πεδήσεως.  1.4. Όργανο χειρισμού Ως "όργανο χειρισμού" νοείται το εξάρτημα το τιθεμένο σε ενέργεια απευθείας από τον οδηγό για να δώσει στη μετάδοση την απαραίτητη για την πέδηση ή τον έλεγχο της πεδήσεως ενέργεια.  Η ενέργεια αυτή δύναται να είναι είτε η μυϊκή ενέργεια του οδηγού, είτε μία άλλη πηγή ενεργείας ελεγχομένη από τον οδηγό, είτε ένας συνδυασμός αυτών των διαφόρων κατηγοριών ενεργειών.  1.5. Μετάδοση Ως "μετάδοση" νοείται το σύνολο των στοιχείων τα οποία υπάρχουν μεταξύ του οργάνου χειρισμού και της πέδης και τα οποία τα συνδέουν κατά λειτουργικό τρόπο. Η μετάδοση δύναται να είναι μηχανική, υδραυλική, δι' αέρος, ηλεκτρική ή μικτή. Όταν η πέδηση  εφασφαλίζεται ή υποβοηθείται υπό μιας ανεξαρτήτου του οδηγού πηγής ενεργείας αλλά ελεγχομένης υπ' αυτού, η εφεδρεία ενεργείας που διαθέτει η διάταξη αποτελεί επίσης τμήμα της μεταδόσεως.  1.6. Πέδη Ως "πέδη" νοείται το όργανο στο οποίο αναπτύσσονται οι αντιτιθέμενες στην κίνηση του ελκυστήρα δυνάμεις. Η πέδη δύναται να είναι τύπου δια τριβής (όταν οι δυνάμεις δημιουργούνται διά της τριβής μεταξύ δύο εξαρτημάτων ευρισκομένων σε σχετική μεταξύ των  κίνηση και ανηκόντων αμφοτέρων στον ελκυστήρα), ηλεκτρικού (όταν οι δυνάμεις δημιουργούνται διά ηλεκτρομαγνητικής δράσεως μεταξύ δύο στοιχείων ευρισκομένων σε σχετική μεταξύ τους κίνηση, που δεν ευρίσκονται σε επαφή, και ανηκόντων αμφοτέρων στον  ελκυστήρα), με ρευστό (όταν οι δυνάμεις αναπτύσσονται διά της δράσεως ενός ρευστού ευρισκομένου μεταξύ δύο στοιχείων σε σχετική κίνηση και ανηκόντων αμφοτέρων στον ελκυστήρα), κινητήρος (όταν οι δυνάμεις προέρχονται εκ μιας τεχνικής αυξήσεως της  επιβραδυτικής δράσεως του κινητήρα η οποία μεταδίδεται στους τροχούς).  Μία διάταξη που εμπλέκει μηχανικώς το σύστημα μεταδόσεως του ελκυστήρα αλλά η οποία δεν δύναται να χρησιμοποιηθεί όταν ο ελκυστήρας είναι σε κίνηση θεωρείται ως πέδη σταθμεύσεως.  1.7. Διατάξεις πεδήσεως διαφόρων τύπων Ως "διατάξεις πεδήσεως διαφόρων τύπων" νοούνται οι διατάξεις οι οποίες παρουσιάζουν μεταξύ τους βασικές διαφορές που δύνανται να αναφέρονται ιδίως επί των ακολούθων σημείων:  1.7.1. διατάξεις των οποίων ένα ή περισσότερα στοιχεία έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά, ιδίως όσον αφορά τα υλικά, το σχήμα ή το μέγεθος,  1.7.2. διατάξεις των οποίων τα στοιχεία συνδυάζονται κατά διαφορετικό τρόπο.  1.8 "Στοιχείο διατάξεως πεδήσεως" Ως "στοιχείο διατάξεως πεδήσεως" νοείται ένα από τα μεμονωμένα συστατικά των οποίων το σύνολο σχηματίζει τη διάταξη πεδήσεως.  1.9. "Συνεχής πέδηση" Ως "συνεχής πέδηση" νοείται η πέδηση επί ενός συνόλου οχημάτων η οποία επιτυγχάνεται διά της χρήσεως εγκαταστάσεως που έχει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:  1.9.1. μοναδικό όργανο χειρισμού επί του οποίου ο οδηγός, ευρισκόμενος στη θέση του οδηγήσεως, ενεργεί προοδευτικά με ένα μόνο χειρισμό,  1.9.2. η χρησιμοποιουμένη για την πέδηση των οχημάτων, που αποτελούν το σύνολο, ενέργεια παρέχεται από την αυτή πηγή ενεργείας (η οποία δύναται να είναι η μυϊκή δύναμη του οδηγού).  1.9.3. η εγκατάσταση πεδήσεως εξασφαλίζει, ταυτόχρονα ή με κατάλληλη χρονική ακολουθία, την πέδηση καθενός από τα οχήματα που σχηματίζουν το σύνολο, ανεξάρτητα από τη σχετική θέση τους.  1.10. "Ημισυνεχής πέδηση" Ως "ημισυνεχής πέδηση" νοείται η πέδηση επί των συνόλων των οχημάτων που επιτυγχάνεται διά της χρήσεως εγκαταστάσεως που έχει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:  1.10.1. μοναδικό όργανο χειρισμού επί του οποίου ο οδηγός, ευρισκόμενος στη θέση του οδηγήσεως, ενεργεί προοδευτικά με ένα μόνο χειρισμό,  1.10.2. η χρησιμοποιουμένη για την πέδηση των οχημάτων, που αποτελούν το σύνολο, ενέργεια παρέχεται από πολλές διαφορετικές πηγές ενεργείας (η μία εξ αυτών δύναται να είναι η μυϊκή δύναμη του οδηγού),  1.10.3. η εγκατάσταση πεδήσεως εξασφαλίζει, ταυτόχρονα ή με κατάλληλη χρονική ακολουθία, την πέδηση καθενός από τα οχήματα που σχηματίζουν το σύνολο, ανεξάρτητα από τη σχετική θέση τους.  1.11. "Ανεξάρτητη υποβοηθούμενη πέδηση" Ως "ανεξάρτητη υποβοηθούμενη πέδηση" νοείται η πέδηση επί ενός συνόλου οχημάτων η οποία επιτυγχάνεται διά διατάξεων που παρουσιάζουν τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:  1.11.1. το όργανο χειρισμού της πέδης του οχήματος ελκυστήρα είναι ανεξάρτητο του οργάνου χειρισμού της πεδήσεως των ρυμουλκουμένων οχημάτων. Αυτό το τελευταίο όργανο χειρισμού είναι εν πάση περιπτώσει τοποθετημένο επί του ελκυστήρα σε τρόπο ώστε ο  οδηγός από τη θέση του οδηγήσεως να δύναται να ενεργεί εύκολα επ' αυτού,  1.11.2. η χρησιμοποιουμένη ενέργεια για την πέδηση των ρυμουλκουμένων οχημάτων δεν δύναται να είναι η μυϊκή δύναμη του οδηγού.  1.12. "Ανεξάρτητη πέδηση" Ως "ανεξάρτητη πέδηση" νοείται η πέδηση επί ενός συνόλου οχημάτων η οποία επιτυγχάνεται διά διατάξεων που παρουσιάζουν τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:  1.12.1. το όργανο χειρισμού της πέδης του οχήματος ελκυστήρα είναι ανεξάρτητο του οργάνου χειρισμού της πεδήσεως των ρυμουλκουμένων οχημάτων. Το τελευταίο αυτό όργανο χειρισμού είναι εν πάση περιπτώσει τοποθετημένο επί του ελκυστήρα σε τρόπο ώστε ο  οδηγός να δύναται να ενεργεί εύκολα επ' αυτού εκ της θέσεώς του οδηγήσεως,  1.12.2. η χρησιμοποιουμένη για την πέδηση των ρυμουλκουμένων οχημάτων ενέργεια είναι η μυϊκή δύναμη του οδηγού.  1.13. "Αυτόματη πέδηση" Ως "αυτόματη πέδηση" νοείται η πέδηση του ή των ρυμουλκουμένων οχημάτων που εμφανίζεται αυτόματα, κατόπιν αποχωρισμού των στοιχείων του συνόλου των συζευγμένων οχημάτων, συμπεριλαμβανομένης και της ρήξεως της συζεύξεως, χωρίς να μηδενισθεί η  αποτελεσματικότητα της πεδήσεως του υπολοίπου συνόλου.  1.14. "Πέδηση αδρανείας" Ως "πέδηση αδρανείας" νοείται η πέδηση η πραγματοποιουμένη διά χρησιμοποιήσεως των δυνάμεων οι οποίες εμφανίζονται όταν το ρυμουλκούμενο όχημα πλησιάζει τον ελκυστήρα.  1.15. "Ελκυστήρας με φορτίο" Ως "ελκυστήρας με φορτίο" νοείται, εκτός ειδικών ενδείξεων, ο ελκυστήρας ο φορτωμένος κατά τρόπο ώστε να επιτυγχάνεται το μέγιστο βάρος του.  1.16. "Μέγιστο βάρος" Ως "μέγιστο βάρος" νοείται το μέγιστο τεχνικά αποδεκτό βάρος που δηλώνεται από τον κατασκευαστή (το βάρος αυτό δύναται να είναι ανώτερο του μεγίστου επιτρεπομένου βάρους).  1.17. "Ελκυστήρας χωρίς φορτίο" Ως "ελκυστήρας χωρίς φορτίο" νοείται ο ευρισκόμενος σε ετοιμότητα κινήσεως ελκυστήρας, με πλήρεις τις αποθήκες και το ψυγείο, μεθ' οδηγού βάρους 75 χιλιογράμμων, άνευ συνοδών ή προαιρετικών εξαρτημάτων ή φορτίου.  1.18. "Βάρος χωρίς φορτίο" Ως "βάρος χωρίς φορτίο" νοείται το βάρος του ελκυστήρα χωρίς φορτίο.  2. ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΚΡΙΣΕΩΣ ΕΟΚ 2.1. Η αίτηση εγκρίσεως ΕΟΚ ενός τύπου ελκυστήρα που αφορά στο σύστημα πεδήσεως πρέπει να υποβάλλεται από τον κατασκευαστή ή τον εντολοδόχο του.  2.2. Πρέπει να συνοδεύεται από τα αναφερόμενα κατωτέρω έγγραφα, εις τριπλούν, και από τις ακόλουθες ενδείξεις:  2.2.1. περιγραφή του τύπου ελκυστήρα ως προς τις αναφερόμενες στα σημεία 1.1.1. ως 1.1.10 ενδείξεις. Πρέπει να υποδεικνύονται οι αριθμοί και/ή τα σύμβολα τα αποδιδόμενα από τον κατασκευαστή ή τον εντολοδόχο του στον τύπο ελκυστήρα,  2.2.2. κατάλογο δεόντως πιστοποιημένων στοιχείων που αποτελούν τη διάταξη πεδήσεως,  2.2.3. σχήμα της διατάξεως πεδήσεως με ένδειξη της θέσεως καθενός των στοιχείων αυτών επί του ελκυστήρα, ώστε να επιτρέπεται ο εντοπισμός και η αναγνώριση των διαφόφων στοιχείων.  2.3. Πρέπει να παρουσιασθεί εξάλλου:  2.3.1. ένας ελκυστήρας αντιπροσωπευτικός του προς έγκριση τύπου ελκυστήρα,  2.3.2. αν ζητηθούν, σχέδια σε μέγιστο τύπο χάρτου Α4 (210 χιλιοστόμετρα x 297 χιλιοστόμετρα) ή διπλωμένα στο σχήμα αυτό και υπό κατάλληλη κλίμακα.  3. ΕΓΚΡΙΣΗ ΕΟΚ Ένα δελτίο σύμφωνα προς το απεικονιζόμενο στο παράρτημα V υπόδειγμα συμπληρώνεται και επισυνάπτεται στο δελτίο εγκρίσεως ΕΟΚ.  4. ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΚΑΙ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΩΣ 4.1. Γενικότητες 4.1.1. Διάταξη πεδήσεως 4.1.1.1. Η διάταξη πεδήσεως πρέπει να έχει σχεδιασθεί, κατασκευασθεί και τοποθετηθεί κατά τέτοιον τρόπο ώστε, υπό κανονικές συνθήκες χρήσεως και παρ' όλους τους κραδασμούς στους οποίους δύναται να υποβληθεί, ο ελκυστήρας να δύναται να πληροί τις  κατωτέρω προδιαγραφές.  4.1.1.2. Ειδικότερα η διάταξη πεδήσεως πρέπει να έχει σχεδιασθεί, κατασκευασθεί και τοποθετηθεί κατά τρόπο ώστε να ανθίσταται στα φαινόμενα διαβρώσεως που εμφανίζονται κατά τη χρησιμοποίησή του και τα οποία δύναται να οδηγήσουν σε αιφνίδια πτώση της  αποτελεσματικότητος της πεδήσεως.  4.1.2. Λειτουργίες της διατάξεως πεδήσεως Η διάταξη πεδήσεως οποία προσδιορίζεται στο σημείο 1.2 πρέπει να πληροί τις ακόλουθες προϋποθέσεις:  4.1.2.1. Κυρίως πέδηση 4.1.2.1.1. Η κυρίως πέδηση πρέπει να επιτρέπει τον έλεγχο της κινήσεως του ελκυστήρα και να τον σταματά κατά τρόπο ασφαλή,ταχύ και αποτελεσματικό στις αποδεκτές εκ κατασκευής ταχύτητες, με όλο το επιτρεπόμενο φορτίο και σε ανιούσα ή κατιούσα κλίση. Η  λειτουργία της πρέπει να είναι ρυθμιζομένη. Οι προϋποθέσεις αυτές θεωρείται ότι πληρούνται αν τηρούνται οι προδιαγραφές του παραρτήματος II.  Ο οδηγός πρέπει να δύναται να επενεργεί επί της πεδήσεως εκ της θέσεώς του, διατηρών τον έλεγχο του οργάνου διευθύνσεως του ελκυστήρα διά μιας τουλάχιστον χειρός. Η κυρίως πέδη του ελκυστήρα δύναται να απαρτίζεται εκ μιας δεξιάς διατάξεως και εκ μιας  αριστεράς διατάξεως. Αυτοί οι μηχανισμοί πρέπει να δύνανται να συμπλέκονται κατά τρόπο ώστε να τίθενται σε κίνηση δι' ενός μόνο χειρισμού. Η σύμπλεξη αυτή πρέπει να είναι δυνατόν να καταργείται.  Κάθε διάταξη, δεξιά ή αριστερά, πρέπει να διαθέτει ένα σύστημα ρυθμίσεως που δύναται να είναι χειροκίνητο ή αυτόματο, κατά τρόπο ώστε να είναι δυνατό να πραγματοποιείται μία ευχερής ρύθμιση του συστήματος εξισορροπήσεως των πεδών.  4.1.2.2. Πέδηση σταθμεύσεως 4.1.2.2.1. Η πέδηση σταθμεύσεως πρέπει να επιτρέπει τη συγκράτηση του ελκυστήρα ακινήτου σε μία ανιούσα ή κατιούσα κλίση, ακόμη και εν απουσία του οδηγού, ενώ τα ενεργά στοιχεία σ' αυτή την περίπτωση παραμένουν σε θέση συσφίξεως διά μιας διατάξεως  καθαρά μηχανικής δράσεως.  Τούτο δύναται να επιτευχθεί διά μιας πέδης που δρα επί της μεταδόσεως. Ο οδηγός πρέπει να δύναται να επιτύχει την πέδηση αυτή εκ της θέσεώς του οδηγήσεως, επιτρεπομένης μιας επαναλαμβανομένης δράσεως για να επιτευχθεί η προδιαγραφομένη  αποτελεσματικότητα.  4.2. Χαρακτηριστικά των διατάξεων πεδήσεως 4.2.1. Το σύνολο των διατάξεων πεδήσεως διά των οποίων είναι εφοδιασμένος ο ελκυστήρας πρέπει να πληροί τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για την κυρίως πέδηση, την εφεδρική και την πέδηση σταθμεύσεως.  4.2.2. Οι διατάξεις που εξασφαλίζουν την κυρίως πέδηση, την εφεδρική και την πέδηση σταθμεύσεως δύνανται να έχουν κοινά τμήματα, υπό την επιφύλαξη να πληρούν τις ακόλουθες προδιαγραφές:  4.2.2.1. πρέπει να υπάρχουν επ' αυτών τουλάχιστον δύο όργανα χειρισμού ανεξάρτητα το ένα του άλλου, προσπελάσιμα στον οδηγό εκ της θέσεώς του οδηγήσεως. Η απαραίτητη αυτή προϋπόθεση πρέπει να τηρείται, ακόμη και αν ο οδηγός φέρει ζώνη ασφαλείας,  4.2.2.2. σε περίπτωση θραύσεως παντός στοιχείου της διατάξεως πεδήσεως εκτός των πεδών (υπό την έννοια του σημείου 1.6) ή σε οποιαδήποτε άλλη βλάβη της διατάξεως κυρίως πεδήσεως (κακή λειτουργία, μερική ή ολική εξάντληση ενός αποθέματος ενεργείας),  πρέπει να είναι δυνατόν να σταματήσει προοδευτικά ο ελκυστήρας μέχρι της ολικής στάσεως αυτού με μία επιβράδυνση τουλάχιστον ίση προς το 50% της προδιαγραφομένης στο σημείο 2.1.1 του παραρτήματος II τιμής.  Η ανωτέρω προϋπόθεση πρέπει να πραγματοποιείται διά μιας παραμενούσης πεδήσεως επί των τροχών των ευρισκομένων εκατέρωθεν του διαμέσου διαμήκους επιπέδου (χωρίς ο ελκυστήρας να εγκαταλείψει την τροχιά του).  Για την εφαρμογή του παρόντος σημείου, τα σύνολα μοχλός-μοχλίσκος ή τα παρόμοια, με τα οποία ενεργοποιούνται οι πέδες, δεν θεωρούνται ως υποκείμενα, ενδεχομένως, σε θραύση.  4.2.3. Ακόμη και αν χρησιμοποιείται μία ενέργεια διάφορος της μυϊκής ενεργείας του οδηγού, η πηγή ενεργείας (παραδείγματος χάρη, η υδραυλική αντλία, συμπιεστής αέρος κλπ.) δύναται να είναι μοναδική αν πληρούνται οι προδιαγραφές του σημείου 4.2.2.  4.2.4. Η διάταξη κυρίως πεδήσεως πρέπει να ενεργεί επί των τροχών τουλάχιστον ενός άξονα.  4.2.5. Η ενέργεια πεδήσεως της διατάξεως κυρίως πεδήσεως πρέπει να κατανέμεται μεταξύ των τροχών του ιδίου άξονα κατά συμμετρικό τρόπο σε σχέση προς το διάμηκες στο μέσο του ελκυστήρα επίπεδο.  4.2.6. Η διάταξη κυρίως πεδήσεως και η διάταξη πεδήσεως σταθμεύσεως πρέπει να ενεργούν επί των υπό πέδηση επιφανειών των συνδεομένων μετά των τροχών κατά συνεχή τρόπο διά μέσου εξαρτημάτων αρκούντως ανθεκτικών. Καμία υπό πέδηση επιφάνεια δεν πρέπει να  αποσυνδέεται από τους τροχούς. Όταν η πέδηση εφαρμόζεται επί ενός μόνο άξονα, το διαφορικό δεν πρέπει να είναι τοποθετημένο μεταξύ της κυρίως πέδης και του τροχού. Όταν η πέδηση εφαρμόζεται επί δύο αξόνων, το διαφορικό δύναται να είναι τοποθετημένο  μεταξύ της κυρίως πέδης και του τροχού επί ενός εκ των δύο αξόνων.  4.2.7. Η φθορά των πεδών πρέπει να είναι δυνατόν να αντισταθμίζεται ευχερώς δι' ενός συστήματος ρυθμίσεως χειροκίνητου ή αυτόματου. Επί πλέον το όργανο χειρισμού και τα στοιχεία της μεταδόσεως και των πεδών πρέπει να διαθέτουν μία εφεδρεία διαδρομής  τέτοια ώστε, μετά από θέρμανση των πεδών ή μετά έναν ορισμένο βαθμό φθοράς των επιφανειών τριβής, η αποτελεσματικότητα της πεδήσεως να εξασφαλίζεται χωρίς την ανάγκη αμέσου ρυθμίσεως.  4.2.8. Στις διατάξεις πεδήσεως υδραυλικής μεταδόσεως, οι οπές πληρώσεως των δεξαμενών υγρού πρέπει να είναι προσπελάσιμες. Επί πλέον, τα περιέχοντα το απόθεμα του υγρού δοχεία πρέπει να έχουν κατασκευασθεί με τρόπο ώστε να επιτρέπουν, χωρίς να είναι  απαραίτητο να ανοιχθούν, έναν ευχερή έλεγχο της στάθμης του αποθέματος.  4.2.9. Κάθε ελκυστήρας εξοπλισμένος διά πέδης ενεργοποιουμένης από μία αποθήκη ενεργείας πρέπει να είναι εφοδιασμένος   στην περίπτωση κατά την οποία η πέδηση με την προδιαγραφόμενη αποτελεσματικότητα είναι αδύνατη χωρίς την παρεμβολή της συσσωρευμένης  ενέργειας   διά μιας διατάξεως συναγερμού επί πλέον του μανομέτρου, που να δείχνει οπτικά ή ακουστικά ότι η ενέργεια σε ένα τυχόν τμήμα της εγκαταστάσεως πριν από το διανομέα περιορίσθηκε σε τιμή μικρότερη ή ίση προς 65% της κανονικής της τιμής.  Η διάταξη αυτή πρέπει να είναι συνδεδεμένη απευθείας και μονίμως στο κύκλωμα.  4.2.10. Με την επιφύλαξη των επιβαλλομένων προϋποθέσεων στο σημείο 4.1.2.1, όταν η παρεμβολή μιας βοηθητικής πηγής ενεργείας είναι απαταίτητη στη λειτουργία μιας διατάξεως πεδήσεως, το απόθεμα ενεργείας πρέπει να είναι τέτοιο ώστε σε περίπτωση παύσεως  της λειτουργίας του κινητήρα, η αποτελεσματικότητα της πεδήσεως να είναι αρκετή ώστε να σταματήσει ο ελκυστήρας υπό τις προδιαγραφόμενες προϋποθέσεις.  4.2.11. Οι βοηθητικοί μηχανισμοί δεν δύνανται να αντλούν την ενέργεία τους παρά μόνο με συνθήκες τέτοιες ώστε η λειτουργία τους να μη δύναται να συμβάλλει, ακόμη και σε περίπτωση βλάβης της πηγής ενεργείας, στη μείωση των αποθεμάτων ενεργείας που  τροφοδοτούν τις διατάξεις πεδήσεως κάτω της υποδεικνυομένης στο σημείο 4.2.9. στάθμης.       ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II   ΔΟΚΙΜΕΣ ΠΕΔΗΣΕΩΣ ΚΑΙ ΕΠΙΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΠΕΔΗΣΕΩΣ  1. ΔΟΚΙΜΕΣ ΠΕΔΗΣΕΩΣ 1.1. Γενικότητες 1.1.1. Η αποτελεσματικότητα μιας διατάξεως κυρίως πεδήσεως βασίζεται επί της μέσης επιβραδύνσεως υπολογιζομένης βάσει της αποστάσεως πεδήσεως. Η απόσταση πεδήσεως είναι η καλυπτομένη υπό του ελκυστήρα απόσταση από τη στιγμή κατά την οποία ο οδηγός  αρχίζει να δρα επί του οργάνου χειρισμού της διατάξεως μέχρι τη στιγμή κατά την οποία ο ελκυστήρας ακινητοποιείται.  Η αποτελεσματικότητα μιας διατάξεως πεδήσεως σταθμεύσεως βασίζεται στην ικανότητα να διατηρήσει τον ελκυστήρα ακίνητο σε μία ανιούσα ή κατιούσα κλίση.  1.1.2. Για την έγκριση παντός ελκυστήρα, η αποτελεσματικότητα της πεδήσεως μετράται κατά τη διάρκεια των δοκιμών επί οδού. Οι δοκιμές αυτές πρέπει να πραγματοποιούνται υπό τις ακόλουθες συνθήκες:  1.1.2.1. ο ελκυστήρας πρέπει να ευρίσκεται υπό τις συνθήκες βάρους που υποδεικνύονται για κάθε τύπο δοκιμής. Οι συνθήκες αυτές πρέπει να αναφέρονται στο πρακτικό της δοκιμής,  1.1.2.2. κατά τη διάρκεια των δοκιμών, η εφαρμοζομένη επί του οργάνου χειρισμού δύναμη για την επίτευξη της προδιαγραφομένης αποτελεσματικότητος δεν πρέπει να υπερβαίνει την τιμή των 60 da N επί των ποδοπλήκτρων οργάνων και των 40 da N επί των  χειροκινήτων οργάνων,  1.1.2.3. η οδός πρέπει να έχει μία επιφάνεια που να παρέχει καλές συνθήκες προσφύσεως,  1.1.2.4. οι δοκιμές πρέπει να πραγματοποιούνται χωρίς άνεμο που να δύναται να επηρεάσει τα αποτελέσματα,  1.1.2.5. στην αρχή των δοκιμών, τα ελαστικά πρέπει να είναι ψυχρά και να έχουν την προδιαγραφόμενη πίεση για το πραγματικά φερόμενο φορτίο υπό των τροχών σε στατικές συνθήκες,  1.1.2.6. η προδιαγραφόμενη αποτελεσματικότητα πρέπει να επιτυγχάνεται άνευ εμπλοκής των τροχών, χωρίς ο ελκυστήρας να εγκαταλείπει την τροχιά του και χωρίς ανωμάλους κραδασμούς.  1.1.3. Κατά τη διάρκεια των δοκιμών, ο ελκυστήρας είναι εξοπλισμένος με τα τμήματα των διατάξεων πεδήσεως που ενδεχομένως προβλέπονται από τον κατασκευαστή για τα ρυμουλκούμενα οχήματα όπως προσδιορίζεται στα σημεία 1.9, 1.10, 1.11 και 1.12 του  παραρτήματος I.  1.2. Δοκιμή τύπου 0 (συνήθης δοκιμή της αποτελεσματικότητας με τις πέδες ψυχρές) 1.2.1. Γενικότητες 1.2.1.1. Οι πέδες πρέπει να είναι ψυχρές στην αρχή της δοκιμής.  Μία πέδη θεωρείται ότι είναι ψυχρή, αν πληρούται ένας από τους ακόλουθους όρους:  1.2.1.1.1. η θερμοκρασία, μετρουμένη στο δίσκο ή στο εξωτερικό του τυμπάνου, είναι κατώτερη των 100o C,  1.2.1.1.2. στην περίπτωση των απολύτως ενσωματωμένων πεδών, συμπεριλαμβανομένης της περιπτώσεως των βυθισμένων εντός ελαίου πεδών, η θερμοκρασία, μετρουμένη στο εξωτερικό του ελαιοδοχείου, είναι κατώτερη των 50o C,  1.2.1.1.3. οι πέδες δεν έχουν χρησιμοποιηθεί επί μία ώρα.  1.2.1.2. Κατά τη διάρκεια της δοκιμής πεδήσεως, οι μη υπό πέδηση άξονες, εφ' όσον δύνανται να αποσυμπλεχθούν, δεν πρέπει να συνδέονται προς τους υπό πέδηση άξονες.  1.2.1.3. Η δοκιμή πρέπει να πραγματοποιείται υπό τις ακόλουθες συνθήκες:  1.2.1.3.1. ο ελκυστήρας πρέπει να είναι φορτωμένος στο μέγιστο βάρος του, με τον μη υπό πέδηση άξονα φορτωμένο στο μέγιστο τεχνικώς αποδεκτό βάρος του και τους τροχούς του υπό πέδηση άξονα εξοπλισμένους δι' ελαστικών των μεγαλυτέρων προβλεπομένων  διαστάσεων από τον κατασκευαστή.  Για τους ελκυστήρες με όλους τους τροχούς υπό πέδηση, ο εμπρόσθιος άξονας πρέπει να είναι φορτωμένος στο μέγιστο τεχνικώς αποδεκτό βάρος του.  1.2.1.3.2. η δοκιμή πρέπει να επαναλαμβάνεται με έναν χωρίς φορτίο ελκυστήρα ο οποίος δεν έχει επ' αυτού παρά τον οδηγό και ενδεχομένως ένα πρόσωπο επιφορτισμένο να παρακολουθεί τα αποτελέσματα της δοκιμής και πρέπει να πραγματοποιείται με τον ελκυστήρα  τον εξοπλισμένο δι' ελαστικών των μεγαλυτέρων προβλεπομένων διαστάσεων υπό του κατασκευαστού,  1.2.1.3.3. τα προδιαγραφόμενα όρια για την ελάχιστη αποτελεσματικότητα, είτε για τη δοκιμή χωρίς φορτίο, είτε για τη δοκιμή με φορτίο, είναι τα αναφερόμενα στο σημείο 2.1.1,  1.2.1.3.4. η οδός πρέπει να είναι οριζόντια.  1.2.2. Η δοκιμή του τύπου 0 πρέπει να πραγματοποιείται:  1.2.2.1. στη μεγίστη εκ κατασκευής ταχύτητα, με κινητήρα αποσυμπλεγμένο,  1.2.2.2. είναι αποδεκτή μία ανοχή +- 10% όσον αφορά την ταχύτητα δοκιμής,  1.2.2.3. πρέπει να επιτευχθεί η προδιαγραφόμενη ελαχίστη αποτελεσματικότητα.  1.3. Δοκιμή του τύπου I (δοκιμή απωλείας αποτελεσματικότητας) 1.3.1. Οι φορτωμένοι ελκυστήρες δοκιμάζονται κατά τέτοιον τρόπο ώστε η απορρόφηση ενεργείας να είναι ισοδύναμη με αυτή που πραγματοποιείται στον αυτό χρόνο για έναν ελκυστήρα με φορτίο, οδηγούμενο με μία σταθεροποιημένη ταχύτητα στα 80%+-5% της  προβλεπομένης για τη δοκιμή του τύπου 0 ταχύτητας, επί μιας διαδρομής ενός χιλιομέτρου σε κατωφέρεια με κλίση 10% του κινητήρα όντος αποσυμπλεγμένου.  1.3.2. Στο τέλος της δοκιμής, μετρείται υπό τις συνθήκες δοκιμής του τύπου 0 με κινητήρα αποσυμπλεγμένο (ενώ οι συνθήκες θερμοκρασίας είναι προφανώς διαφορετικές) η παραμένουσα αποτελεσματικότητα της διατάξεως κυρίως πεδήσεως.  2. ΕΠΙΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΠΕΔΗΣΕΩΣ 2.1. Διάταξη κυρίως πεδήσεως 2.1.1. Οι κυρίως πέδες των εκλυστήρων πρέπει να εξασφαλίζουν:  2.1.1.1. υπό τις προβλεπόμενες για τη δοκιμή του τύπου 0 συνθήκες, μία ελαχίστη μέση επιβράδυνση, υπολογιζομένη βάσει της αποστάσεως πεδήσεως, 2,4 m/s 2 2.1.1.2. μετά τη δοκιμή του τύπου I, μία παραμένουσα αποτελεσματικότητα η οποία δεν πρέπει να είναι κατωτέρα του 75% της προδιαγραφομένης, ούτε του 60% της διαπιστωθείσης τιμής κατά τη δοκιμή του τύπου 0 (με κινητήρα αποσυμπλεγμένο).  2.2. Διατάξεις πεδήσεως σταθμεύσεως 2.2.1. Η διάταξη πεδήσεως σταθμεύσεως, ακόμη και αν συνδυάζεται με μία από τις άλλες διατάξεις πεδήσεως, πρέπει να δύναται να συγκρατήσει σε στάση το φορτωμένο ελκυστήρα επί ανωφερείας ή κατωφερείας κλίσεως 15%.  2.2.2. Επί των ελκυστήρων στους οποίους επιτρέπεται να συζευχθούν ένα ή περισσότερα ρυμουλκούμενα, η διάταξη πεδήσεως σταθμεύσεως του ελκυστήρα πρέπει να δύναται να συγκρατήσει σε στάση επί ανιούσας ή κατιούσας κλίσεως 12% ένα σύνολο αποτελούμενο εξ  ενός χωρίς φορτίο ελκυστήρα και ενός μη υπό πέδηση ρυμουλκουμένου του αυτού βάρους (όχι ανωτέρου των 3 τόνων).  2.2.3. Μία διάταξη πεδήσεως σταθμεύσεως η οποία πρέπει να ενεργοποιηθεί πολλές φορές πριν να επιτευχθεί η προδιαγραφόμενη αποτελεσματικότητα είναι δυνατόν να είναι αποδεκτή.       ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III   ΠΕΔΕΣ ΕΛΑΤΗΡΙΟΥ  1. ΟΡΙΣΜΟΣ Οι "πέδες ελατηρίου" είναι μηχανισμοί για τους οποίους η απαραίτητη προς πέδηση ενέργεια παρέχεται από ένα ή περισσότερα ελατήρια που λειτουργούν ως συσσωρευτές ενεργείας.  2. ΕΙΔΙΚΕΣ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ 2.1. Η πέδη ελατηρίου δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για την κυρίως πέδηση.  2.2. Για όλες τις τιμές της πιέσεως που είναι δυνατό να συναντηθούν στο κύκλωμα τροφοδοτήσεως του θαλάμου συμπιέσεως, μία ελαφρά διακύμανση της πιέσεως αυτής δεν πρέπει να προκαλέσει μία ισχυρά διακύμανση της δυνάμεως πεδήσεως.  2.3. Το κύκλωμα τροφοδοτήσεως του θαλάμου συμπιέσεως των ελατηρίων πρέπει να περιέχει ένα απόθεμα ενεργείας το οποίο δεν θα τροφοδοτεί κανέναν άλλο μηχανισμό ή εξοπλισμό. Η προδιαγραφή αυτή δεν εφαρμόζεται όταν τα ελατήρια δύνανται να συγκρατηθούν  συμπιεσμένα διά της χρησιμοποιήσεως τουλάχιστον δύο ανεξαρτήτων μεταξύ τους συστημάτων.  2.4. Ο μηχανισμός πρέπει να έχει κατασκευασθεί κατά τέτοιον τρόπο ώστε να είναι δυνατό να συσφιχθούν και να αποσυσφιχθούν οι πέδες τουλάχιστον τρις, εκκινώντας εκ μιας αρχικής πιέσεως, στο θάλαμο συμπιέσεως των ελατηρίων, ίσης προς τη μεγίστη  προβλεπόμενη πίεση. Ο όρος αυτός πρέπει να πληρούται εφ' όσον οι πέδες είναι ρυθμισμένες με τη μεγαλύτερη ακρίβεια.  2.5. Η πίεση στο θάλαμο συμπιέσεως, από της οποίας τα ελατήρια αρχίζουν να δρουν επί των πεδών, οι οποίες πρέπει να είναι ρυθμισμένες με τη μεγαλύτερη ακρίβεια, δεν πρέπει να είναι ανώτερη του 80% της ελαχίστης διαθεσίμου πιέσεως κανονικής λειτουργίας.   2.6. Αν η πίεση στο θάλαμο συμπιέσεως των ελατηρίων κατέρχεται στο επίπεδο της τιμής κατά την οποία τα στοιχεία των πεδών τίθενται σε κίνηση, μία οπτική ή ακουστική διάταξη συναγερμού πρέπει να τίθεται σε λειτουργία. Με την επιφύλαξη ότι πληρούται ο  όρος αυτός, η εν λόγω διάταξη συναγερμού δύναται να είναι η ίδια με την προβλεπόμενη στο σημείο 4.2.9. του παραρτήματος I.  2.7. Όταν ένας ελκυστήρας για τον οποίο επιτρέπεται να έλκει ένα ρυμουλκούμενο με πέδηση συνεχή ή ημισυνεχή είναι εξοπλισμένος με πέδες ελατηρίου, η αυτόματη λειτουργία αυτών των πεδών ελατηρίου πρέπει να επιφέρει τη λειτουργία των πεδών του ελκομένου  οχήματος.  3. ΣΥΣΤΗΜΑ ΑΠΟΣΥΣΦΙΞΕΩΣ 3.1. Οι πέδες ελατηρίου πρέπει να είναι κατασκευασμένες κατά τέτοιον τρόπο ώστε, σε περίπτωση βλάβης, να είναι δυνατό να αποσυσφίγγονται χωρίς να πρέπει να χρησιμοποιείται το κανονικό όργανο χειρισμού τους. Ο όρος αυτός δύναται να πληρούται διά μιας  βοηθητικής διατάξεως (δι' αέρος, μηχανικής κλπ.).  3.2. Αν η ενεργοποίηση της αναφερομένης στο σημείο 3.1. διατάξεως απαιτεί ένα εργαλείο ή μία κλείδα, αυτά πρέπει να ευρίσκονται επί του ελκυστήρα.       ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV   ΠΕΔΗΣΗ ΣΤΑΘΜΕΥΣΕΩΣ ΔΙΑ ΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΣ ΤΩΝ ΚΥΛΙΝΔΡΩΝ  1. ΟΡΙΣΜΟΣ Ως "μηχανική ασφάλιση των κυλίνδρων των πεδών" νοείται ένας μηχανισμός ο οποίος εξασφαλίζει τη λειτουργία της πεδήσεως σταθμεύσεως ενσφηνώνοντας μηχανικά τη ράβδο του εμβόλου της πέδης.  Η μηχανική ασφάλιση επιτυγχάνεται δια εκκενώσεως του συμπιεσμένου αέρος του περιεχομένου εντός του θαλάμου της ασφαλίσεως.  Είναι σχεδιασμένη κατά τρόπο ώστε να δύναται να απασφαλισθεί όταν ο θάλαμος ασφαλίσεως επανατίθεται υπό πίεση.  2. ΕΙΔΙΚΕΣ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ 2.1. Όταν η πίεση στο θάλαμο ασφαλίσεως πλησιάζει τη στάθμη την αντιστοιχούσα προς τη μηχανική ασφάλιση, μία οπτική ή ακουστική διάταξη συναγερμού πρέπει να τίθεται σε λειτουργία.  2.2. Για τους κυλίνδρους τους εξοπλισμένους δι' ενός μηχανισμού μηχανικής ασφαλίσεως, η μετατόπιση του εμβόλου της πέδης πρέπει να δύναται να εξασφαλίζεται με δύο αποθέματα ενεργείας.  2.3. Ο ασφαλιζόμενος κύλινδρος της πέδης δεν δύναται να απασφαλισθεί παρά μόνο εάν είναι εξασφαλισμένο ότι η πέδη δύναται να λειτουργήσει εκ νέου μετά την απασφάλιση αυτή.  2.4. Σε περίπτωση βλάβης της πηγής ενεργείας που τροφοδοτεί το θάλαμο ασφαλίσεως, πρέπει να προβλέπεται ένας βοηθητικός μηχανισμός απασφαλίσεως (παραδείγματος χάρη μηχανικός ή δι' αέρος) ο οποίος να χρησιμοποιεί, παραδείγματος χάρη, τον περιεχόμενο σε  ένα ελαστικό του ελκυστήρα αέρα.       ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V   ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ    "" ID="1">Άξονας 1"> ID="1">Άξονας 2">   "" ID="1">Διαστάσεις των ελαστικών">   "" ID="1">18.1.1. Δοκιμή του τύπου 0" ID="1">Χωρίς φορτίο"> ID="1">Με φορτίο"" ID="1">18.1.2. Δοκιμή του τύπου I">


Avis juridique important

|

31980L0511

Οδηγία 80/511/ΕΟΚ της Επιτροπής της 2ας Μαΐου 1980 περί παροχής αδείας σε ορισμένες περιπτώσεις για τη θέση σε εμπορία συνθέτων ζωοτροφών σε συσκευασίες ή δοχεία μη κλειστά

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 126 της 21/05/1980 σ. 0014 - 0014 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 3 τόμος 12 σ. 0035  Ελληνική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 03 τόμος 28 σ. 0171  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 3 τόμος 12 σ. 0035  Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 03 τόμος 18 σ. 0019  Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 03 τόμος 18 σ. 0019

ΟΔΗΓΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 2ας Μαΐου 1980 περί παροχής αδείας σε ορισμένες περιπτώσεις για τη θέση σε εμπορία συνθέτων ζωοτροφών σε συσκευασίες ή δοχεία μη κλειστάΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος,  την οδηγία αριθ. 79/373/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 2ας Απριλίου 1979 περί της εμπορίας συνθέτων ζωοτροφών(1), και ιδίως το άρθρο 4,  Εκτιμώντας:  ότι, σύμφωνα με την οδηγία αριθ. 79/373/ΕΟΚ, οι σύνθετες τροφές πρέπει, κατά γενικό κανόνα, να τίθενται σε εμπορία σε συσκευασίες ή δοχεία κλειστά- ότι, εν τούτοις, προβλέπεται ότι μπορεί να συμφωνηθούν σε κοινοτικό επίπεδο αποκλίσεις από την αρχή  αυτή- ότι οι νομοθεσίες που ισχύουν τώρα στα διάφορα Κράτη Μέλη απαλλάσσουν, σε ορισμένες περιπτώσεις, το εμπόριο από την υποχρέωση της εμπορίας των συνθέτων τροφών σε συσκευασίες ή δοχεία κλειστά- ότι είναι σκόπιμο, ως εκ τούτου, για να διευκολυνθεί η θέση  σε εφαρμογή των διατάξεων της οδηγίας αριθ. 79/373/ΕΟΚ, να καθορισθούν σε κοινοτικό επίπεδο οι παρεκκλίσεις που φαίνονται δικαιολογημένες από γενικά αίτια πρακτικής ή οικονομικής φύσεως- ότι για να υπάρχει εγγύηση ότι η ταυτότητα και η ποιότητα των συνθέτων τροφών είναι εξασφαλισμένες σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις σημάνσεως, είναι αναγκαίο να γίνει διάκριση των περιπτώσεων όπου, κατά παρέκκλιση των ισχυουσών διατάξεων, οι σύνθετες  τροφές μπορούν να τίθενται σε εμπορία χύμα ή σε μη κλειστά δοχεία, από τις περιπτώσεις όπου οι σύνθετες τροφές μπορούν να τίθενται σε εμπορία όχι μόνο χύμα, αλλά και σε συσκευασίες ή δοχεία μη κλειστά- ότι τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της Μόνιμης Επιτροπής Ζωοτροφών,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:   Άρθρο 1  1. Τα Κράτη Μέλη ορίζουν ότι οι σύνθετες τροφές δύνανται να τεθούν σε εμπορία χύμα ή σε συσκευασίες ή δοχεία μη κλειστά, όταν πρόκειται:  α) για παραδόσεις μεταξύ παραγωγών συνθέτων τροφών- β) για παραδόσεις παραγωγών συνθέτων τροφών στις επιχειρήσεις συσκευασίας- γ) για σύνθετες τροφές που προήλθαν από ανάμιξη σπόρων ή ολοκλήρων καρπών- δ) για πλάκες ή λίθους που προορίζονται για να λείχονται από τα ζώα- ε) για μικρές ποσότητες συνθέτων τροφών προορισμένων για τον τελικό χρήστη των οποίων το βάρος δεν υπερβαίνει τα 50 κιλά, με την προϋπόθεση ότι προέρχονται απ' ευθείας από μία συσκευασία ή ένα δοχείο που πριν το άνοιγμα ανταποκρινόταν στις διατάξεις του  άρθρο 4 παράγραφος 1 της οδηγίας αριθ. 79/373/ΕΟΚ.  2. Τα Κράτη Μέλη ορίζουν ότι οι σύνθετες τροφές δύνανται να τίθενται σε εμπορία χύμα ή σε δοχεία μη κλειστά, αλλά σε καμιά περίπτωση σε συσκευασίες μη κλειστές, όταν πρόκειται:  α) για σύνθετες τροφές που παραδίδονται άμεσα από τον παραγωγό των τροφών στον τελικό χρήστη- β) για τροφές που περιέχουν μελάσσα και αποτελούνται κατά μέγιστο από τρία συστατικά- γ) για συσσωματωμένες τροφές που παρουσιάζονται υπό μορφή σβώλων.   Άρθρο 2  Τα Κράτη Μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωση με την παρούσα οδηγία την 1η Ιανουαρίου 1980 και ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή περί αυτού.   Άρθρο 3  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα Κράτη Μέλη.  Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 2 Μαΐου 1980.  Για την Επιτροπή Finn GUNDELACH Αντιπρόεδρος  (1) ΕΕ αριθ. Ν 86 της 6.4.1979, σ. 30.