Avis juridique important

|

31984L0360

Οδηγία 84/360/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1984 σχετικά με την καταπολέμηση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης από βιομηχανικές εγκαταστάσεις

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 188 της 16/07/1984 σ. 0020 - 0025 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 15 τόμος 4 σ. 0199  Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 15 τόμος 5 σ. 0043  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 15 τόμος 4 σ. 0199  Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 15 τόμος 5 σ. 0043

ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 28ης Ιουνίου 1984 σχετικά με την καταπολέμηση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης που προέρχεται από βιομηχανικές εγκαταστάσειςΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως τα άρθρα 100 και 235,  την πρόταση της Επιτροπής(1),  τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου(2),  τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(3),  Εκτιμώντας:  ότι τα προγράμματα δράσης των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στον τομέα του περιβάλλοντος του 1973(4), 1977(5) και 1983(6) καταδεικνύουν τη σημασία της πρόληψης και της μείωσης της ατμοσφαιρικής ρύπανσης- ότι, ιδίως, το πρόγραμμα δράσης του 1973 καθώς και εκείνο του 1977 προβλέπουν, προσέτι, την αντικειμενική εκτίμηση των κινδύνων με τους οποίους επιβαρύνει η ατμοσφαιρική ρύπανση την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον, τη θέσπιση ποιοτικών στόχων καθώς  και τη θέσπιση προτύπων ποιότητας, ιδίως, για έναν αριθμό ρυπαντών του αέρα, οι οποίοι θεωρούνται ως οι πιο επικίνδυνοι- ότι, κατ' εφαρμογή των προγραμμάτων αυτών, έχουν ήδη εκδοθεί από το Συμβούλιο μερικές οδηγίες- ότι και η Κοινότητα έγινε μέρος της σύμβασης για τη διαμεθοριακή ρύπανση της ατμόσφαιρας σε μεγάλη απόσταση με την απόφαση 81/462/ΕΟΚ(7)- ότι το πρόγραμμα δράσης του 1983, οι γενικοί προσανατολισμοί του οποίου έχουν εγκριθεί από το Συμβούλιο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και τους αντιπροσώπους των κυβερνήσεων των κρατών μελών, οι οποίοι συνέρχονται στα πλαίσια του Συμβουλίου, προβλέπει ότι η  Επιτροπή θα συνεχίσει τις προσπάθειές της για τη θέσπιση προτύπων ποιότητας του αέρα και ότι θα πρέπει, ενδεχομένως, να προσανατολιστεί προς τη θέσπιση προτύπων εκπομπής για ορισμένους τύπους πηγών εκπομπής- ότι σε όλα τα κράτη μέλη υπάρχουν νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για την καταπολέμηση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης της προερχόμενης από μόνιμες βιομηχανικές εγκαταστάσεις και ότι, σε ορισμένα κράτη μέλη, οι υπάρχουσες διατάξεις  βρίσκονται υπό τροποποίηση- ότι στα διάφορα κράτη μέλη οι ανομοιομορφίες μεταξύ των ισχυουσών διατάξεων ή εκείνων που βρίσκονται υπό τροποποίηση, όσον αφορά την καταπολέμηση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης που προέρχεται από βιομηχανικές εγκαταστάσεις, μπορούν να δημιουργήσουν άνισες  συνθήκες ανταγωνισμού και, εξ αυτού του γεγονότος, να έχουν άμεση επίπτωση στη λειτουργία της κοινής αγοράς- ότι πρέπει, λοιπόν, να προχωρήσουμε στον τομέα αυτό στην προσέγγιση των νομοθεσιών, όπως προβλέπεται στο άρθρο 100 της συνθήκης- ότι ένας από τους ουσιαστικούς στόχους της Κοινότητος είναι να προάγει την αρμονική ανάπτυξη των οικονομικών δραστηριοτήτων στο σύνολο της Κοινότητας και μια συνεχή και ισόρροπη επέκταση, στόχοι οι οποίοι δεν μπορούν να γίνουν κατανοητοί χωρίς  καταπολέμηση των ρυπάνσεων και των οχλήσεων, ούτε χωρίς τη βελτίωση της ποιότητας ζωής και της προστασίας του περιβάλλοντος- ότι είναι επιθυμητό και αναγκαίο να συμβάλει η Κοινότητα στην ενίσχυση της αποτελεσματικότητας της καταπολέμησης, από τα κράτη μέλη, της ατμοσφαιρικής ρύπανσης που προέρχεται από μόνιμες βιομηχανικές εγκαταστάσεις- ότι προς το σκοπό αυτό επιβάλλεται η εισαγωγή ορισμένων αρχών για την εφαρμογή συνόλου μέτρων και διαδικασιών σχετικά με την πρόληψη και τη μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης που προέρχεται από βιομηχανικές εγκαταστάσεις στο εσωτερικό της Κοινότητας- ότι η προσπάθεια της Κοινότητας για την εισαγωγή των αρχών αυτών δεν μπορεί παρά να είναι σταδιακή, λαμβανομένων υπόψη του πολυσύνθετου των καταστάσεων και των ουσιωδών αρχών επί των οποίων βασίζονται οι διάφορες εθνικές πολιτικές- ότι πρέπει, σε πρώτο στάδιο, να θεσπιστεί ένα γενικό πλαίσιο το οποίο θα επιτρέπει στα κράτη μέλη να προσαρμόζουν, αν χρειάζεται, τις υπάρχουσες διατάξεις τους στις επιλεχθείσες στο κοινοτικό επίπεδο αρχές- ότι, συνεπώς, φαίνεται αναγκαίο να θεσπίσουν  τα κράτη μέλη σύστημα κατά το οποίο θα υποβάλλονται στη χορήγηση προηγούμενης άδειας η εκμετάλλευση, καθώς και η ουσιώδης μετατροπή των μόνιμων βιομηχανικών εγκαταστάσεων που μπορούν να προκαλέσουν ατμοσφαιρική ρύπανση- ότι, εξάλλου, πρέπει να μπορεί να χορηγείται άδεια από τις αρμόδιες εθνικές διοικήσεις μόνον όταν πληρούνται μερικές προϋποθέσεις, δηλ. ιδίως όταν έχουν ληφθεί όλα τα κατάλληλα προληπτικά μέτρα και η εκμετάλλευση της εγκατάστασης δεν συνεπάγεται  σημαντική ατμοσφαιρική ρύπανση- ότι πρέπει να είναι δυνατόν να εφαρμόζονται ειδικές διατάξεις στις ιδιαίτερα μολυσμένες ζώνες, καθώς και στις ζώνες που πρέπει να προστατεύονται ειδικά- ότι οι κανόνες που εφαρμόζονται στον τομέα των διαδικασιών για την άδεια και του καθορισμού των εκπομπών πρέπει να ικανοποιούν ορισμένες απαιτήσεις- ότι οι αρμόδιες αρχές πρέπει να εξετάζουν την ανάγκη να επιβάλλουν, σε ορισμένες καταστάσεις, συμπληρωματικούς όρους, οι οποίοι όμως δεν θα συνεπάγονται υπερβολικό κόστος για την ενδιαφερόμενη επιχείρηση- ότι ενδείκνυται, η εφαρμογή των διατάξεων που θα ληφθούν δυνάμει της παρούσας οδηγίας στις υπάρχουσες εγκαταστάσεις, να είναι σταδιακή και να λαμβάνονται, ιδίως, υπόψη τα τεχνικά χαρακτηριστικά και ο οικονομικός αντίκτυπος- ότι πρέπει, για τη διευκόλυνση της εφαρμογής των μέτρων που αποσκοπούν στην πρόληψη και τη μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, καθώς και την ανάπτυξη της προληπτικής τεχνολογίας, να προβλεφθεί συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής.  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:   Άρθρο 1  Στόχος της παρούσας οδηγίας είναι η θέσπιση πρόσθετων μέτρων και διαδικασιών με σκοπό την πρόληψη ή τη μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης που προέρχεται από βιομηχανικές εγκαταστάσεις στο εσωτερικό της Κοινότητας, ιδιαίτερα από εκείνες που  ανήκουν στις κατηγορίες του παραρτήματος I.   Άρθρο 2  Κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας, νοείται ως:  1. Ατμοσφαιρική ρύπανση: η άμεση ή η έμμεση εισαγωγή στον ατμοσφαιρικό αέρα, από τον άνθρωπο, ουσιών ή ενέργειας με βλαβερές επιπτώσεις που μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο την υγεία του ανθρώπου, να βλάψουν τους βιολογικούς πόρους και τα οικοσυστήματα, να  φθείρουν τα υλικά αγαθά και να θίξουν ή να παραβλάψουν την ψυχαγωγική λειτουργία, καθώς και τις άλλες νόμιμες χρήσεις του περιβάλλοντος.  2. Εγκατάσταση: κάθε κτιριακή ή άλλη μόνιμη εγκατάσταση που χρησιμεύει για σκοπούς βιομηχανικούς ή κοινής ωφέλειας, η οποία ενδέχεται να προκαλέσει ατμοσφαιρική ρύπανση.  3. Υπάρχουσα εγκατάσταση: η εγκατάσταση που λειτουργεί πριν από την 1η Ιουλίου 1987 ή η οποία κατασκευάστηκε ή στην οποία χορηγήθηκε άδεια πριν από την ημερομηνία αυτή.  4. Οριακή τιμή ποιότητας του αέρα: η συγκέντρωση ρυπαντικών ουσιών στον αέρα για μια ορισμένη περίοδο, η υπέρβαση της οποίας δεν επιτρέπεται.  5. Οριακή τιμή εκπομπής: η συγκέντρωση ή/και η μάζα ρυπαντικών ουσιών στις εκπομπές εγκαταστάσεων για μια ορισμένη περίοδο, η υπέρβαση των οποίων δεν επιτρέπεται.   Άρθρο 3  1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα ώστε η εκμετάλλευση των εγκαταστάσεων οι οποίες υπάγονται στις κατηγορίες που αναφέρονται στο παράρτημα I να υπόκειται σε εκ των προτέρων χορήγηση αδείας από τις αρμόδιες αρχές. Ήδη κατά το  σχεδιασμό των εγκαταστάσεων πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ότι είναι απαραίτητο να τηρούνται οι όροι που ορίζονται για την άδεια αυτή.  2. Η άδεια απαιτείται και στην περίπτωση ουσιώδους μετατροπής κάθε είδους εγκαταστάσεων οι οποίες υπάγονται στις κατηγορίες που αναφέρονται στο παράρτημα I ή οι οποίες, μετά τη μετατροπή αυτή, θα υπαχθούν στις κατηγορίες αυτές.  3. Τα κράτη μέλη μπορούν να υπάγουν και άλλες κατηγορίες εγκαταστάσεων στην υποχρέωση λήψης αδείας ή, όταν οι διατάξεις εθνικού δικαίου το προβλέπουν, στην υποχρέωση υποβολής προηγούμενης δήλωσης.   Άρθρο 4  Με την επιφύλαξη των απαιτήσεων που προβλέπουν οι εθνικές και κοινοτικές διατάξεις σχετικά με στόχους διαφορετικούς από το στόχο της παρούσας οδηγίας, η άδεια χορηγείται μόνον εφόσον η αρμόδια αρχή διαπιστώσει:  1. ότι έχουν ληφθεί όλα τα κατάλληλα μέτρα για την πρόληψη της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, συμπεριλαμβανομένης της χρησιμοποίησης της καλύτερης διαθέσιμης τεχνολογίας, με τον όρο ότι η εφαρμογή τέτοιων μέτρων δεν συνεπάγεται υπερβολικό κόστος,  2. ότι η εκμετάλλευση της εγκατάστασης δεν θα προκαλέσει σημαντική ατμοσφαιρική ρύπανση, κυρίως με την εκπομπή των ουσιών που απαριθμούνται στο παράρτημα II,  3. ότι δεν θα σημειωθεί υπέρβαση καμιάς από τις ισχύουσες οριακές τιμές εκπομπής,  4. ότι θα ληφθούν υπόψη όλες οι ισχύουσες οριακές τιμές ποιότητας του αέρα.   Άρθρο 5  Τα κράτη μέλη μπορούν:  - να καθρίζουν τις ζώνες που είναι ιδιαίτερα μολυσμένες, για τις οποίες μπορεί να επιβάλλεται η τήρηση οριακών τιμών εκπομπής αυστηρότερων από τις τιμές που ορίζει το άρθρο 4,  - να καθορίζουν τις ζώνες οι οποίες πρέπει να προστατεύονται ειδικά, για τις οποίες μπορεί να επιβάλλεται η τήρηση οριακών τιμών ποιότητας του αέρα και οριακών τιμών εκπομπής αυστηρότερων από τις τιμές που ορίζει το άρθρο 4,  - να αποφασίζουν ότι, στο εσωτερικό των προαναφερόμενων ζωνών, μπορούν να κατασκευάζονται ή να λειτουργούν εγκαταστάσεις συγκεκριμένων κατηγοριών, που περιλαμβάνονται στο παράρτημα I, μόνον εφόσον πληρούνται ειδικές προϋποθέσεις.   Άρθρο 6  Η αίτηση για χορήγηση άδειας περιλαμβάνει περιγραφή της εγκατάστασης με τα στοιχεία που είναι απαραίτητα για τη λήψη της απόφασης για τη χορήγηση της άδειας σύμφωνα μέ τα άρθρα 3 και 4.   Άρθρο 7  Με την επιφύλαξη των διατάξεων που ισχύουν για το εμπορικό απόρρητο, τα κράτη μέλη ανταλλάσσουν πληροφορίες, μεταξύ τους και με την Επιτροπή, για τις εμπειρίες και τις γνώσεις τους σχετικά με τα μέτρα πρόληψης και μείωσης της ατμοσφαιρικής  ρύπανσης, καθώς και τις μεθόδους, τον τεχνικό εξοπλισμό και τις οριακές τιμές ποιότητας του αέρα και της εκπομπής.   Άρθρο 8  1. Το Συμβούλιο αποφαινόμενο ομόφωνα ύστερα από πρόταση της Επιτροπής, καθορίζει, αν χρειάζεται, οριακές τιμές εκπομπής οι οποίες βασίζονται στην καλύτερη διαθέσιμη τεχνολογία και οι οποίες δεν συνεπάγονται υπερβολικό κόστος και προς το σκοπό  αυτό λαμβάνει υπόψη τη φύση, τις ποσότητες και τον επιβλαβή χαρακτήρα των συγκεκριμένων εκπομπών.  2. Το Συμβούλιο αποφαινόμενο ομόφωνα, ύστερα από πρόταση της Επιτροπής, καθορίζει την τεχνική και τις αντίστοιχες μεθόδους μέτρησης και εκτίμησης.   Άρθρο 9  1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι αιτήσεις για χορήγηση άδειας και οι αποφάσεις των αρμόδιων αρχών τίθενται στη διάθεση του ενδιαφερόμενου κοινού σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται στην εθνική  νομοθεσία.  2. Η παράγραφος 1 εφαρμόζεται με την επιφύλαξη των ειδικών, εθνικών ή κοινοτικών, διατάξεων που αφορουν την εκτίμηση των επιπτώσεων των δημόσιων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον και με την προϋπόθεση της τήρησης των διατάξεων που ισχύουν για το  εμπορικό απόρρητο.   Άρθρο 10  Τα κράτη μέλη θέτουν στη διάθεση των άλλων ενδιαφερόμενων κρατών μελών, ως βάση κάθε απαραίτητης διαβούλευσης στο πλαίσιο των διμερών σχέσεών τους, τις ίδιες πληροφορίες με τις πληροφορίες που παρέχουν στους υπηκόους τους.   Άρθρο 11  Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις αναγκαίες διατάξεις για τον προσδιορισμό των εκπομπών που προέρχονται από τις εγκαταστάσεις, προκειμένου να ελέγχεται η τήρηση των υποχρεώσεων που αναφέρονται στο άρθρο 4. Οι μέθοδοι προσδιορισμού πρέπει να έχουν  εγκριθεί από τις αρμόδιες αρχές.   Άρθρο 12  Τα κράτη μέλη παρακολουθούν την εξέλιξη της καλύτερης διαθέσιμης τεχνολογίας και της κατάστασης του περιβάλλοντος.  Με βάση την εξέταση αυτή, επιβάλλουν, αν χρειάζεται, στις εγκαταστάσεις στις οποίες έχει χορηγηθεί άδεια σύμφωνα με τη παρούσα οδηγία, κατάλληλους όρους, αφού λάβουν υπόψη, αφενός, την εξέλιξη αυτή και, αφετέρου, τη σκοπιμότητα του να μην προκύπτει  υπερβολικό κόστος όσον αφορά τις προαναφερόμενες εγκαταστάσεις, λαμβάνοντας υπόψη κυρίως την οικονομική κατάσταση των επιχειρήσεων που ανήκουν στην υπό εξέταση κατηγορία.   Άρθρο 13  Με βάση την εξέταση της εξέλιξης της καλύτερης διαθέσιμης τεχνολογίας και της κατάστασης του περιβάλλοντος, τα κράτη μέλη εφαρμόζουν πολιτικές και στρατηγικές που περιλαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα, για να προσαρμοστούν σταδιακά οι υφιστάμενες  εγκαταστάσεις, οι οποίες υπάγονται στις κατηγορίες που αναφέρονται στο παράρτημα I, στην καλύτερη διαθέσιμη τεχνολογία, λαμβάνοντας υπόψη κυρίως:  - τα τεχνικά χαρακτηριστικά της εγκατάστασης,  - το ποσοστό χρησιμοποίησης και την υπόλοιπη διάρκεια ζωής της εγκατάστασης,  - τη φύση και το μέγεθος των ρυπαντικών εκπομπών της εγκατάστασης,  - τη σκοπιμότητα του να μην προκύπτει υπερβολικό κόστος για την εν λόγω εγκατάσταση, λαμβάνοντας υπόψη, ιδίως, την οικονομική κατάσταση των επιχειρήσεων της υπό εξέταση κατηγορίας.   Άρθρο 14  Τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίζουν, για την προστασία της δημόσιας υγείας και του περιβάλλοντος, αυστηρότερες διατάξεις από τις προβλεπόμενες στην παρούσα οδηγία.   Άρθρο 15  Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται στις βιομηχανικές εγκαταστάσεις που εξυπηρετούν την εθνική άμυνα.   Άρθρο 16  1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο στις 30 Ιουνίου 1987 και αμέσως ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή.  2. Τα κράτη μέλη φροντίζουν να ανακοινώσουν στην Επιτροπή τα κείμενα των διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.   Άρθρο 17  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.  Λουξεμβούργο, 28 Ιουνίου 1984.  Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος H. BOUCHARDEAU  (1) ΕΕ αριθ. C 139 της 27. 5. 1983, σ. 5.  (2) ΕΕ αριθ. C 342 της 19. 12. 1983, σ. 160.  (3) ΕΕ αριθ. C 23 της 30. 1. 1984, σ. 27.  (4) ΕΕ αριθ. C 112 της 20. 12. 1973, σ. 1.  (5) ΕΕ αριθ. C 139 της 13. 6. 1977, σ. 1.  (6) ΕΕ αριθ. C 46 της 17. 2. 1983, σ. 1.  (7) ΕΕ αριθ. L 171 της 27. 6. 1981, σ. 11.      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I   ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ (1) που εμπίπτουν στις διατάξεις του άρθρου 3  1. Βιομηχανία ενέργειας 1.1. Εργοστάσια οπτανθρακοποίησης 1.2. Διϋλιστήρια αργού πετρελαίου (εκτός από τις επιχειρήσεις που παράγουν μόνο λιπαντικά από το αργό πετρέλαιο) 1.3. Εγκαταστάσεις αεριοποίησης και υγροποίησης του άνθρακα 1.4. Θερμοηλεκτρικοί σταθμοί (εκτός των πυρηνικών σταθμών ηλεκτροπαραγωγής) και άλλες εγκαταστάσεις καύσης με ονομαστική θερμική ισχύ άνω των 50 MW 2. Παραγωγή και μεταποίηση των μετάλλων 2.1. Εγκαταστάσεις φρύξης και επίτηξης με ετήσια παραγωγική ικανότητα άνω των 1 000 τόνων μεταλλεύματος 2.2. Πλήρεις εγκαταστάσεις παραγωγής ακατέργαστου χυτοσιδήρου και ακατέργαστου χάλυβα 2.3. Χυτήρια σιδηρούχων μετάλλων με εγκαταστάσεις τήξης με συνολική παραγωγική ικανότητα άνω των 5 τόνων 2.4. Εγκαταστάσεις παραγωγής και τήξης μη σιδηρούχων μετάλλων, που διαθέτουν εγκαταστάσεις με ολική παραγωγική ικανότητα άνω του 1 τόνου για τα βαρέα μέταλλα και άνω των 500 kg για τα ελαφρά μέταλλα 3. Βιομηχανίες των μη μεταλλικών ορυκτών προϊόντων 3.1. Εγκαταστάσεις παραγωγής τσιμέντου και ασβέστου με περιστροφικούς κλιβάνους 3.2. Εγκαταστάσεις παραγωγής και μεταποίησης αμιάντου και κατασκευής προϊόντων με βάση τον αμίαντο 3.3. Εγκαταστάσεις παραγωγής ινών υάλου και ινών από πετρώματα 3.4. Εργοστάσια υαλουργίας (υάλου συνήθους και ειδικής) με ετήσια παραγωγική ικανότητα άνω των 5 000 τόνων 3.5. Βιομηχανία κεραμεικών ειδών, και ιδίως πυρίμαχων πλίνθων, οξύμαχων σωλήνων, βαρέων πλίνθων δαπέδου και επενδύσεων, καθώς και κεράμων 4. Χημική βιομηχανία 4.1. Χημικές εγκαταστάσεις για την παραγωγή ολεφινών, παραγώγων των ολεφινών, μονομερών και πολυμερών 4.2. Χημικές εγκαταστάσεις για την παραγωγή άλλων ενδιάμεσων οργανικών προϊόντων 4.3. Εγκαταστάσεις παραγωγής ανόργανων χημικών προϊόντων βάσης 5. Διάθεση των αποβλήτων 5.1. Εγκαταστάσεις καύσης τοξικών και επικινδύνων αποβλήτων 5.2. Εγκαταστάσεις επεξεργασίας άλλων στερεών και υγρών αποβλήτων με καύση 6. Διάφορες βιομηχανίες Εγκαταστάσεις παραγωγής χημικού χαρτοπολτού με ετήσια παραγωγική ικανότητα 25 000 τόνων ή περισσότερο   (1) Τα κατώτατα όρια που αναφέρονται σε αυτό το παράρτημα αφορούν την παραγωγική ικανότητα.      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II   ΠΙΝΑΚΑΣ ΤΩΝ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΩΝ ΡΥΠΑΝΤΙΚΩΝ ΟΥΣΙΩΝ κατά την έννοια του άρθρου 4 σημείο 2  1. Διοξείδιο του θείου και άλλες ενώσεις του θείου 2. Οξείδια του αζώτου και άλλες ενώσεις του αζώτου 3. Μονοξείδιο του άνθρακα 4. Οργανικές ουσίες, ιδίως οι υδρογονάνθρακες (εκτός του μεθανίου) 5. Βαρέα μέταλλα και ενώσεις των βαρέων μετάλλων 6. Σκόνες, αμίαντος, (αιωρούμενα σωματίδια και ίνες), ίνες υάλου και πετρωμάτων 7. Χλώριο και ενώσεις του χλωρίου 8. Φθόριο και ενώσεις του φθορίου


Avis juridique important

|

31992L0081

Οδηγία 92/81/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 19ης Οκτωβρίου 1992 για την εναρμόνιση των διαρθρώσεων των ειδικών φόρων κατανάλωσης που επιβάλλονται στα πετρελαιοειδή

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 316 της 31/10/1992 σ. 0012 - 0015 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 9 τόμος 2 σ. 0091  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 9 τόμος 2 σ. 0091

ΟΔΗΓΙΑ 92/81/ΕΟΚ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ  της 19ης Οκτωβρίου 1992  για την εναρμόνιση των διαρθρώσεων των ειδικών φόρων κατανάλωσης που επιβάλλονται στα πετρελαιοειδήΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 99,  την πρόταση της Επιτροπής (1),  τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (2),  τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (3),  Εκτιμώντας:  ότι η οδηγία 92/12/ΕΟΚ (4) θεσπίζει διατάξεις περί των γενικών ρυθμίσεων όσον αφορά τα προϊόντα που υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης-  ότι η οδηγία 92/82/ΕΟΚ (5) θεσπίζει διατάξεις σχετικά με τους ελάχιστους συντελεστές ειδικού φόρου κατανάλωσης που ισχύει για ορισμένα πετρελαιοειδή-  ότι για την ορθή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς είναι σημαντικό να δοθούν κοινοί ορισμοί για όλα τα πετρελαιοειδή προϊόντα, τα οποία θα υπόκεινται στο γενικό σύστημα παρακολούθησης των ειδικών φόρων κατανάλωσης-  ότι είναι σκόπιμο οι εν λόγω ορισμοί να βασίζονται σε εκείνους της συνδυασμένης ονοματολογίας που θα ισχύουν κατά την ημερομηνία έκδοσης της οδηγίας-  ότι είναι αναγκαίο να θεσπιστούν ορισμένες υποχρεωτικές εξαιρέσεις σε κοινοτικό επίπεδο-  ότι ενδείκνυται, εντούτοις, να επιτραπεί στα κράτη μέλη η προαιρετική εφαρμογή ορισμένων άλλων εξαιρέσεων ή μειωμένων συντελεστών εντός του εδάφους τους, όταν αυτό δεν προκαλεί στρεβλώσεις του ανταγωνισμού-  ότι είναι αναγκαίο να προβλεφθεί διαδικασία με την οποία θα επιτρέπεται η θέσπιση περαιτέρω εξαιρέσεων ή εφαρμογής μειωμένων συντελεστών-  ότι είναι αναγκαίο να προβλεφθεί διαδικασία αναθεώρησης όλων των εξαιρέσεων ή μειωμένων συντελεστών που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία,ώστε να παρακολουθείται η συνεχής δυνατότητά τους να συμβαδίζουν με την ορθή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:  Ι. Πεδίο εφαρμογής   Άρθρο 1  1. Τα κράτη μέλη επιβάλλουν στα πετρελαιοειδή ειδικό φόρο κατανάλωσης σύμφωνα με την παρούσα οδηγία.  2. Τα κράτη μέλη καθορίζουν τους συντελεστές τους σύμφωνα με την οδηγία 92/82/ΕΟΚ για την προσέγγιση των συντελεστών των ειδικών φόρων κατανάλωσης στα πετρελαιοειδή.  Άρθρο 2  1. Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας ο όρος "πετρελαιοειδή" καλύπτει:  α) τα προϊόντα που περιλαμβάνει ο κωδικός ΣΟ 2706-  β) τα προϊόντα που περιλαμβάνουν οι κωδικοί ΣΟ 2707 10, 2707 30, 2707 50, 2707 91 00,2707 99, (εκτός από τους κωδικούς ΣΟ 2707 99 30, 2707 99 50 και 2707 99 70)-  γ) τα προϊόντα που περιλαμβάνει ο κωδικός ΣΟ 2709-  δ) τα προϊόντα που περιλαμβάνει ο κωδικός ΣΟ 2710-  ε) τα προϊόντα που περιλαμβάνει ο κωδικός ΣΟ 2711, συμπεριλαμβανομένου και του χημικώς καθαρού μεθανίου και προπανίου, όχι όμως του φυσικού αερίου-  στ) τα προϊόντα που περιλαμβάνουν οι κωδικοί ΣΟ 2712 10, 2712 20 00, 2712 90 31, 2712 90 33, 2712 99 39, 2712 90 90-  ζ) τα προϊόντα που περιλαμβάνει ο κωδικός ΣΟ 2713, εκτός των ρητινωδών προϊόντων, των χρησιμοποιημένων αποχρωστικών χωμάτων, των όξινων και των βασικών καταλοίπων-  η) τα προϊόντα που περιλαμβάνει ο κωδικός ΣΟ 2715-  θ) τα προϊόντα που περιλαμβάνει ο κωδικός ΣΟ 2901-  ι) τα προϊόντα που περιλαμβάνουν οι κωδικοί ΣΟ 2902 11 00, 2902 19 90, 2902 20, 2902 30, 2902 41 00, 2902 42 00, 2902 43 00 και 2902 44-  ια) τα προϊόντα που περιλαμβάνει ο κωδικός ΣΟ 3403 11 00 και 3403 19-  ιβ) τα προϊόντα που περιλαμβάνει ο κωδικός ΣΟ 3811-  ιγ) τα προϊόντα που περιλαμβάνει ο κωδικός ΣΟ 3817.  Τα πετρελαιοειδή, εκτός από εκείνα για τα οποία ορίζεται ένα συγκεκριμένο επίπεδο φόρου στην οδηγία 92/82/ΕΟΚ, υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης εάν προορίζονται να χρησιμοποιηθούν, προσφέρονται προς πώληση ή χρησιμοποιούνται ως καύσιμα θέρμανσης ή  ως καύσιμα κινητήρων. Ο συντελεστής του επιβλητέου φόρου καθορίζεται, ανάλογα με τη χρήση, με βάση το συντελεστή για το ισοδύναμο καύσιμο θέρμανσης ή καύσιμο κινητήρων.  3. Εκτός από τα φορολογητέα προϊόντα τα οποία στην παράγραφο 1, κάθε προϊόν το οποίο προορίζεται να χρησιμοποιηθεί, προσφέρεται προς πώληση ή χρησιμοποιείται ως καύσιμο κινητήρων ή ως πρόσθετο ή προκειμένου να αυξήσει τον τελικό όγκο του καυσίμου  κινητήρων, φορολογείται ως καύσιμο κινητήρων. Κάθε άλλος υδρογονάνθρακας, εκτός από τον άνθρακα, τον λιγνίτη, την τύρφη ή άλλους παρόμοιους στερεούς υδρογονάνθρακες ή το φυσικό αέριο, που προορίζεται να χρησιμοποιηθεί, προσφέρεται προς πώληση ή  χρησιμοποιείται για θέρμανση, φορολογείται με βάση τον συντελεστή για το αντίστοιχο πετρελαιοειδές.  Ωστόσο, ο άνθρακας, ο λιγνίτης, η τύρφη ή άλλοι παρόμοιοι στερεοί υδρογονάνθρακες ή το φυσικό αέριο μπορούν να φορολογούνται σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 3 της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ.  4. Οι κωδικοί αριθμοί της συνδυασμένης ονοματολογίας που περιλαμβάνονται στην παράγραφο 1 αναφέρονται στο κείμενο της συνδυασμένης ονοματολογίας το οποίο ισχύει κατά την ημερομηνία έκδοσης της παρούσας οδηγίας.  ΙΙ. Προσδιορισμός του ειδικού φόρου κατανάλωσης  Άρθρο 3  1. Σε κάθε κράτος μέλος τα πετρελαιοειδή υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης ο οποίος υπολογίζεται ανά 1 000 λίτρα προϊόντος σε θερμοκρασία 15 βαθμών Κελσίου. Ωστόσο, για τα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 και τα οποία  χρησιμοποιούνται ως βαρέα πετρέλαια καθώς και για το υγραέριο και το μεθάνιο, ο ειδικός φόρος κατανάλωσης υπολογίζεται ανά 1 000 χιλιόγραμμα.  2. Τα κράτη μέλη μπορούν να υπολογίζουν τον ειδικό φόρο κατανάλωσης για τα βαρέα πετρέλαια, το υγραέριο και το μεθάνιο με τρόπο άλλο από εκείνο που προβλέπεται στην παράγραφο 1. Στην περίπτωση αυτή, υποχρεούνται να υπολογίζουν τον ειδικό φόρο ανάλογα με  τις ποσότητες.  Άρθρο 4  1. Εκτός από τις γενικές διατάξεις οι οποίες καθορίζουν τη γενεσιουργό αιτία και τους όρους καταβολής του ειδικού φόρου κατανάλωσης που καθορίζονται στην οδηγία 92/12/ΕΟΚ, ο ειδικός φόρος κατανάλωσης για τα πετρελαιοειδή καθίσταται επίσης  απαιτητός στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 3 της παρούσας οδηγίας.  2. Τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να ορίζουν ότι ο ειδικός φόρος κατανάλωσης που βαρύνει τα πετρελαιοειδή καθίσταται απαιτητός όταν διαπιστώνεται ότι δεν πληρούται ή δεν πληρούται πλέον κάποιος όρος τελικής χρήσης που προβλέπουν εθνικές διατάξεις για τη  χρήση μειωμένου συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης ή για την πλήρη απαλλαγή.  3. Η κατανάλωση πετρελαιοειδών μέσα σε μια εγκατάσταση παραγωγής τους δεν θεωρείται ως γενεσιουργός αιτία ειδικού φόρου κατανάλωσης, εφόσον η κατανάλωση γίνεται για τους σκοπούς της παραγωγής αυτής.  Ωστόσο, σε περίπτωση που η κατανάλωση αυτή γίνεται για σκοπούς ξένους προς την παραγωγή αυτή, και ειδικότερα για την κίνηση οχημάτων, θεωρείται ως γενεσιουργός αιτία ειδικού φόρου κατανάλωσης.  Άρθρο 5  1. Με την επιφύλαξη του άρθρου 6, η εγκατάσταση στην οποία τα προϊόντα τα οποία αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 παρασκευάζονται ή υπόκεινται σε ειδική κατεργασία κατά την έννοια της συμπληρωματικής σημείωσης 4 του κεφαλαίου 27 της  συνδυασμένης ονοματολογίας, θεωρείται ως εγκατάσταση παραγωγής πετρελαιοειδών.  2. Με την επιφύλαξη των περί κυκλοφορίας κανόνων που ορίζονται στην οδηγία 92/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου, τα κράτη μέλη δεν είναι υποχρεωμένα να θεωρούν ως "εγκαταστάσεις παραγωγής πετρελαιοειδών" τις εγκαταστάσεις στις οποίες τα μόνα παρασκευαζόμενα  προϊόντα είναι πετρελαιοειδή για τα οποία δεν καθορίζεται επίπεδο ειδικού φόρου κατανάλωσης στην οδηγία 92/82/ΕΟΚ.  Άρθρο 6  Τα κράτη μέλη δεν υποχρεούνται να θεωρούν ως "παραγωγή πετρελαιοειδών":  α) τις επεξεργασίες κατά τη διάρκεια των οποίων παράγονται παρεμπιπτόντως ορισμένες μικρές ποσότητες πετρελαιοειδών-  β) τις πράξεις με τις οποίες ο χρήστης ενός πετρελαιοειδούς καθιστά δυνατή την επαναχρησιμοποίησή του μέσα στη δική του επιχείρηση, εφόσον τα ποσά των ειδικών φόρων κατανάλωσης τα οποία έχουν ήδη καταβληθεί για το συγκεκριμένο προϊόν δεν είναι μικρότερα  από το ποσό των ειδικών φόρων κατανάλωσης που θα οφειλόταν εάν το επαναχρησιμοποιημένο προϊόν υπέκειτο εκ νέου στον ειδικό φόρο κατανάλωσης-  γ) την πράξη η οποία συνίσταται στην ανάμειξη, εκτός του χώρου μιας εγκατάστασης παραγωγής ή μιας αποθήκης τελωνειακής αποταμίευσης, πετρελαιοειδών με άλλα πετρελαιοειδή ή άλλες ουσίες εφόσον:  i) έχει προηγουμένως καταβληθεί ο ειδικός φόρος κατανάλωσης επί των βασικών συστατικών και  ii) το καταβληθέν ποσό δεν είναι μικρότερο από το ποσό του ειδικού φόρου κατανάλωσης το οποίο θα οφειλόταν για το μείγμα.  Η πρώτη προϋπόθεση δεν ισχύει όταν το μείγμα απαλλάσσεται για μια συγκεκριμένη χρήση.  Άρθρο 7  Σε περίπτωση μεταβολής ενός ή περισσότερων συντελεστών του ειδικού φόρου κατανάλωσης, στα αποθέματα πετρελαιοειδών τα οποία διατίθενται στην κατανάλωση μπορεί να επιβληθεί αυξημένος ή μειωμένος ειδικός φόρος κατανάλωσης.  Άρθρο 8  1. Εκτός από τις γενικές διατάξεις της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ σχετικά με τις απαλλασσόμενες χρήσεις των προϊόντων που υπόκεινται στον ειδικό φόρο κατανάλωσης και με την επιφύλαξη τυχόν άλλων κοινοτικών διατάξεων, τα κράτη μέλη απαλλάσσουν τα  κατωτέρω προϊόντα από τον εναρμονισμένο ειδικό φόρο κατανάλωσης, υπό τους όρους τους οποίους αυτά καθορίζουν, προκειμένου να εξασφαλίσουν την ορθή και καθαρή εφαρμογή των απαλλαγών αυτών και να προλάβουν την φοροδιαφυγή, τη φοροαποφυγή ή τις  καταχρήσεις:  α) τα πετρελαιοειδή τα οποία χρησιμοποιούνται για άλλο σκοπό εκτός από καύσιμα κινητήρων ή καύσιμα θέρμανσης-  β) τα πετρελαιοειδή τα οποία παραδίδονται με σκοπό τη χρησιμοποίησή τους ως καυσίμων για τις αεροπορικές μεταφορές, εκτός από τις ιδιωτικές πτήσεις αναψυχής.  Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας η έκφραση "ιδιωτικές πτήσεις αναψυχής" σημαίνει τη χρησιμοποίηση αεροσκάφους από τον ιδιοκτήτη του ή από το φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο χρησιμοποιεί βάσει μισθώσεως ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο, για μη  εμπορικούς σκοπούς, και ειδικότερα όταν δεν πρόκειται για τη μεταφορά επιβατών ή εμπορευμάτων ή για την παροχή υπηρεσιών επ' ανταλλάγματι ή για τις ανάγκες των δημόσιων αρχών.  Τα κράτη μέλη μπορούν να περιορίζουν το πεδίο εφαρμογής αυτής της απαλλαγής στην παράδοση ειδικού καυσίμου αεροθουμένων (κωδικός ΣΟ 2710 00 51)-  γ) τα πετρελαιοειδή που παραδίδονται για να χρησιμοποιηθούν ως καύσιμο για την ναυσιπλοΐα στα ύδατα της Κοινότητας (συμπεριλαμβανομένης της αλιείας), εκτός από την περίπτωση της χριμοποίησής τους σε ιδιωτικά σκάφη αναψυχής.  Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, η έκφραση "ιδιωτικό σκάφος αναψυχής" αναφέρεται σε οποιοδήποτε σκάφος χρησιμοποιείται από τον ιδιοκτήτη του ή από το φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο έχει τη χρήση του δυνάμει μισθώσεως ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο,  για μη εμπορικούς σκοπούς και ειδικότερα όταν δεν πρόκειται για τη μεταφορά επιβατών ή εμπορευμάτων ή για την παροχή υπηρεσιών επ' ανταλλάγματι, ή για τις ανάγκες των δημόσιων αρχών.  2. Με την επιφύλαξη άλλων κοινοτικών διατάξεων, τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγούν πλήρεις ή μερικές απαλλαγές ή μειώσεις των συντελεστών του ειδικού φόρου κατανάλωσης για τα πετρελαιοειδή τα οποία χρησιμοποιούνται υπό φορολογικό έλεγχο:  α) για την παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος και σε μονάδες συνδυασμένης παραγωγής ηλεκτρισμού και θερμότητας-  β) για την εσωτερική ναυσιπλοΐα, εξαιρουμένων των ιδιωτικών σκαφών αναψυχής-  γ) στις σιδηροδρομικές μεταφορές επιβατών και εμπορευμάτων-  δ) στον τομέα των προτύπων σχεδίων για την τεχνολογική ανάπτυξη λιγότερο ρυπαντικών προϊόντων, και ειδικότερα σε σχέση με καύσιμα από ανανεώσιμες πηγές-  ε) στον τομέα της κατασκευής, εξέλιξης, δοκιμής και συντήρησης αεροσκαφών και πλοίων-  στ) αποκλειστικά στη γεωργία, τη δενδροκομία, τη δασοκομία και την ποτάμια ή λιμναία ιχθυοκαλλιέργεια-  ζ) για τη βυθοκόρηση εσωτερικών πλωτών οδών και λιμένων.  3. Τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να εφαρμόζουν στο σύνολο ή σε μέρος των παρακάτω βιομηχανικών και εμπορικών χρήσεων μειωμένο φορολογικό συντελεστή, στο πετρέλαιο ντίζελ, ή/και το υγραέριο ή/και το μεθάνιο ή/και την κιροζίνη που χρησιμοποιούνται υπό  φορολογικό έλεγχο εφόσον ο συντελεστής αυτός δεν είναι μικρότερος από τον ελάχιστο συντελεστή που καθορίζεται στην οδηγία 91/82/ΕΟΚ για την προσέγγιση των συντελεστών του ειδικού φόρου κατανάλωσης για τα πετρελαιοειδή:  α) κινητήρες σταθερής θέσης,  β) εξοπλισμός και μηχανήματα χρησιμοποιούμενα σε οικοδομές, έργα πολιτικού μηχανισμού και δημόσια έργα-  γ) οχήματα που σύμφωνα με τον προορισμό τους χρησιμοποιούνται εκτός οδικών αξόνων ή τα οποία δεν έχουν λάβει άδεια για κύρια χρήση στις δημόσιες οδούς.  4. Το Συμβούλιο, αποφασίζοντας ομόφωνα έπειτα από πρόταση της Επιτροπής, μπορεί να εξουσιοδοτήσει οποιοδήποτε κράτος μέλος να χορηγήσει περαιτέρω απαλλαγές ή μειώσεις για λόγους ειδικής πολιτικής.  Το κράτος που σκοπεύει να εισαγάγει τέτοια μέτρα ενημερώνει σχετικά την Επιτροπή και τις παρέχει όλες τις συναφείς ή αναγκαίες πληροφορίες. Η Επιτροπή ενημερώνει τα άλλα κράτη μέλη για το προτεινόμενο μέτρο σ' ένα μήνα.  Το Συμβούλιο θεωρείται ότι εγκρίνει τη σχεδιαζόμενη εξαίρεση ή μείωση εάν, σε δύο μήνες από την κατά το δεύτερο εδάφιο ενημέρωση των άλλων κρατών μελών, ούτε η Επιτροπή ούτε κανένα κράτος μέλος φέρει το θέμα ενώπιον του Συμβουλίου.  5. Εάν η Επιτροπή κρίνει ότι δεν είναι δυνατόν να διατηρηθούν πλέον οι απαλλαγές ή οι μειώσεις οι οποίες προβλέπονται στην παράγραφο 4, κυρίως για λόγους αθέμιτου ανταγωνισμού ή στρέβλωσης της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς, ή για λόγους που  συνδέονται με την κοινοτική πολιτική για την προστασία του περιβάλλοντος, υποβάλλει τις κατάλληλες προτάσεις στο Συμβούλιο. Το Συμβούλιο αποφασίζει ομόφωνα σχετικά με τις προτάσεις αυτές.  6. Εν πάση περιπτώσει, το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 1996, το Συμβούλιο θα εξετάσει την κατάσταση όσον αφορά τις απαλλαγές ή μειώσεις της παραγράφου 4, βάσει έκθεσης της Επιτροπής και θα καθορίσει ομόφωνα μετά από πρόταση της Επιτροπής, και αφού  ζητήσει τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, εάν είναι σκόπιμο να τροποποιηθούν, να καταργηθούν ή να επεκταθούν εν όλω ή εν μέρει.  7. Το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 1997, το Συμβούλιο θα εξετάσει τις απαλλαγές που προβλέπονται στην παράγραφο 1 στοιχείο β) και στην παράγραφο 2 στοιχείο β) με βάση έκθεση της Επιτροπής και συνεκτιμώντας το εξωτερικό κόστος που προκαλούν τα μεταφορικά  αυτά μέσα και τις οικολογικές επιπτώσεις και αποφασίζει ομόφωνα, έπειτα από πρόταση της Επιτροπής, την κατάργηση ή τροποποίηση των απαλλαγών αυτών.  8. Τα κράτη μέλη έχουν την ευχέρεια να εφαρμόσουν τις απαλλαγές ή μειώσεις του συντελεστή των ειδικών φόρων κατανάλωσης που αναφέρονται στην παράγραφο 4 με επιστροφή ήδη καταβληθέντων ειδικών φόρων κατανάλωσης.  ΙΙΙ. Έλεγχοι  Άρθρο 9  Το Συμβούλιο, βάσει πρότασης της Επιτροπής, θεσπίζει ομόφωνα, μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1992 το αργότερο, τους κοινοτικούς κανόνες σχετικά με το χρωματισμό και τη σήμανση των πετρελαιοειδών τα οποία απαλλάσσονται από το φόρο ή τα οποία υπόκεινται  σε μειωμένο συντελεστή ως θερμαντικά καύσιμα ή ως καύσιμα κινητήρων.  IV. Τελικές διατάξεις  Άρθρο 10  1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 1992. Ενημερώνουν αμέσως σχετικά την Επιτροπή.  Όταν τα κράτη μέλη, θεσπίζουν τις διατάξεις του εδαφίου 1, οι διατάξεις αυτές αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος αυτής της αναφοράς ορίζεται από τα κράτη μέλη.  2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.  Άρθρο 11  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη. Λουξεμβούργο, 19 Οκτωβρίου 1992. Για το Συμβούλιο  Ο Πρόεδρος  J. COPE   (1) ΕΕ αριθ. C 322 της 21. 12. 1990, σ. 18. (2) ΕΕ αριθ. C 183 της 15. 7. 1991, σ. 289. (3) ΕΕ αριθ. C 69 της 18. 3. 1991, σ. 25. (4) ΕΕ αριθ. L 76 της 23. 3. 1992, σ. 1. (5) Βλέπε σελίδα 19 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας.


Avis juridique important

|

31962L2005

Πρώτη οδηγία του Συμβουλίου περί θεσπίσεως ορισμένων κοινών κανόνων για τις διεθνείς μεταφορές (οδικές μεταφορές εμπορευμάτων για λογαριασμό τρίτων)

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. 070 της 06/08/1962 σ. 2005 - 2006 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 7 τόμος 1 σ. 0030  Δανική ειδική έκδοση: Σειρά I Κεφάλαιο 1959-1962 σ. 0237  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 7 τόμος 1 σ. 0030  Αγγλική ειδική έκδοση: Σειρά I Κεφάλαιο 1959-1962 σ. 0267  Ελληνική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 07 τόμος 1 σ. 0028  Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 07 τόμος 1 σ. 0055  Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 07 τόμος 1 σ. 0055

ΠΡΩΤΗ ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ περί θεσπίσεως ορισμένων κοινών κανόνων για τις διεθνείς μεταφορές (οδικές μεταφορές εμπορευμάτων για λογαριασμό τρίτων)ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ,  Έχοντας υπόψη :  τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος, και ιδίως το άρθρο 75 παράγραφος 1,  την πρόταση της Επιτροπής,  τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής,  τη γνώμη της Συνελεύσεως,  Εκτιμώντας :  ότι η καθιέρωση κοινής πολιτικής μεταφορών περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τη θέσπιση κοινών κανόνων για τις διεθνείς οδικές μεταφορές εμπορευμάτων που εκτελούνται από ή προς την επικράτεια Κράτους μέλους ή διέρχονται από την επικράτεια ενός ή περισσοτέρων  Κρατών μελών- ότι η προοδευτική πραγματοποίηση της κοινής αγοράς δεν πρέπει να παρεμποδίζεται από εμπόδια που ανακύπτουν στον τομέα των μεταφορών- ότι είναι αναγκαίο να εξασφαλισθεί προοδευτική επέκταση των διεθνών οδικών μεταφορών εμπορευμάτων, λαμβανομένων υπόψη  των απαιτήσεων εκ της αναπτύξεως των συναλλαγών και του εμπορίου στο εσωτερικό της Κοινότητος,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ :   Άρθρο 1  1. Κάθε Κράτος μέλος οφείλει, το αργότερο μέχρι τέλους του 1962 και σύμφωνα με τους όρους που καθορίζονται στις παραγράφους 2 και 3 του παρόντος άρθρου, να ελευθερώσει τις διεθνείς οδικές μεταφορές εμπορευμάτων για λογαριασμό τρίτων προς άλλα  Κράτη μέλη, οι οποίες αποτελούν το αντικείμενο των παραρτημάτων I και II της παρούσης οδηγίας και εκτελούνται προς ή από την επικράτειά του ή διέρχονται από αυτήν υπό διαμετακόμιση.  2. Οι μεταφορές που αποτελούν το αντικείμενο του παραρτήματος II απαλλάσονται από οποιοδήποτε καθεστώς ποσοστώσεων ή αδειών.  3. Οι μεταφορές που αποτελούν το αντικείμενο του παραρτήματος II δεν πρέπει πλέον να υπάγονται σε καθεστώς ποσοστώσεων. Δύνανται όμως να εξακολουθήσουν να υπάγονται σε καθεστώς αδειών, εφ' όσον από αυτό δεν προκύπτει ποσοτικός περιορισμός- στην  περίπτωση αυτή κάθε Κράτος μέλος φροντίζει ώστε οι αποφάσεις επί των αιτήσεων προς έκδοση αδείας να λαμβάνονται εντός 5 ημερών από της υποβολής της αιτήσεως.  4. Τα δύο παραρτήματα αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της παρούσης οδηγίας.   Άρθρο 2  Τα Κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή τα μέτρα που έλαβαν για να εξασφαλισθεί η εφαρμογή της παρούσης οδηγίας, εντός 3 μηνών από την έναρξη της ισχύος της και σε κάθε περίπτωση προ του τέλους του έτους 1962.   Άρθρο 3  Η παρούσα οδηγία δεν τροποποιεί τις προϋποθέσεις από τις οποίες κάθε Κράτος μέλος εξαρτά τη χορήγηση στους υπηκόους του της αδείας για την άσκηση των δραστηριοτήτων που αναφέρονται στην οδηγία αυτή.   Άρθρο 4  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα Κράτη μέλη.  Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 23 Ιουλίου 1962.  Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος E. COLOMBO    ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I   Μεταφορές που πρέπει να ελευθερωθούν από κάθε σύστημα ποσοστώσεων και αδειών  1. Παραμεθόριες μεταφορές εντός ζώνης που εκτείνεται εκατέρωθεν των συνόρων σε βάθος 25 χιλιομέτρων σε ευθεία γραμμή υπό τον όρο ότι το συνολικό μήκος της μεταφοράς δεν  υπερβαίνει τα 50 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή.  2. Έκτακτες μεταφορές εμπορευμάτων προς και από αεροδρόμια, σε περίπτωση εκτροπής των αεροπορικών γραμμών από τα δρομολόγιά τους.  3. Μεταφορές αποσκευών με ρυμουλκούμενα συνδεόμενα με τα οχήματα που προορίζονται για την μεταφορά επιβατών και μεταφορές αποσκευών με κάθε είδους οχήματα προς και από αεροδρόμια.  4. Μεταφορές ταχυδρομείου.  5. Μεταφορές οχημάτων που έχουν υποστεί βλάβες ή ζημίες.  6. Μεταφορές απορριμάτων και ακαθαρσιών.  7. Μεταφορές πτωμάτων ζώων για εκδορά.  8. Μεταφορές μελισσών και ιχθυδίων.  9. Μεταφορές νεκρών.       ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II   Μεταφορές που πρέπει να ελευθερωθούν από κάθε σύστημα ποσοστώσεων, αλλά που δύνανται να εξακολουθούν να υπάγονται σε καθεστώς αδειών σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 3 της παρούσης οδηγίας  1. Μεταφορές από Κράτος μέλος προς παραμεθόριο ζώνη ομόρου  Κράτους μέλους, η οποία εκτείνεται σε βάθος 25 χιλιομέτρων σε ευθεία γραμμή από τα κοινά τους σύνορα.  2. Μεταφορές εμπορευμάτων με αυτοκίνητα οχήματα των οποίων το συνολικό μικτό βάρος με πλήρες φορτίο, συμπεριλαμβανομένου και του βάρους των ρυμουλκουμένων, δεν υπερβαίνει τους 6 τόννους.  3. Μεταφορές αντικειμένων και έργων τέχνης για να εκτεθούν ή να πωληθούν.  4. Έκτακτες μεταφορές αντικειμένων και υλικού που προορίζονται αποκλειστικά για διαφήμηση ή ενημέρωση.  5. Μετακομίσεις που γίνονται από επιχειρήσεις που διαθέτουν ειδικό προσωπικό και υλικό για το σκοπό αυτόν.  6. Μεταφορές υλικού, εξαρτημάτων και ζώων προς ή από θεατρικές, μουσικές, αθλητικές εκδηλώσεις, κινηματογραφικές παραστάσεις ή παραστάσεις τσίρκου, εμποροπανηγύρεις ή πανηγύρεις όπως και ραδιοφωνικές ηχογραφήσεις και κινηματογραφικές ή τηλεοπτικές  λήψεις.