Avis juridique important

|

31984L0386

Δέκατη οδηγία 84/386/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 31ης Ιουλίου 1984 για την εναρμόνιση των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών, η οποία τροποποιεί την οδηγία 77/388/ΕΟΚ - Επιβολή του φόρου προστιθεμένης αξίας στις μισθώσεις ενσωμάτων κινητών αγαθών

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 208 της 03/08/1984 σ. 0058 - 0058 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 9 τόμος 1 σ. 0122  Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 09 τόμος 1 σ. 0170  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 9 τόμος 1 σ. 0122  Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 09 τόμος 1 σ. 0170

***** ΔΕΚΑΤΗ ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ  της 31ης Ιουλίου 1984  για την εναρμόνιση των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών, η οποία τροποποιεί την οδηγία 77/388/ΕΟΚ - Επιβολή του φόρου προστιθεμένης αξίας στις μισθώσεις ενσωμάτων κινητών αγαθών  (84/386/ΕΟΚ)  ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρα 99 και 100,  την έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1977 περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών - Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, ομοιόμορφη φορολογική βάση (1),  την πρόταση της Επιτροπής (2),  τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (3),  τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (4),  Εκτιμώντας:  ότι, κατ' εφαρμογή του άρθρου 4 παράγραφος 2 της προαναφερόμενης οδηγίας, η μίσθωση ενσώματου κινητού αγαθού αποτελεί οικονομική δραστηριότητα στην οποία επιβάλλεται φόρος προστιθέμενης αξίας·  ότι η εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 9 παράγραφος 1 της παραπάνω οδηγίας στη μίσθωση ενσώματου κινητού αγαθού μπορεί να προκαλέσει σημαντικές στρεβλώσεις του ανταγωνισμού, στην περίπτωση που ο εκμισθωτής και ο μισθωτής είναι εγκατεστημένοι σε διαφορετικά κράτη μέλη και οι επιβαλλόμενοι φορολογικοί συντελεστές διαφέρουν από το ένα κράτος μέλος στο άλλο·  ότι, συνεπώς, πρέπει να ορισθεί ότι ο τόπος παροχής υπηρεσιών είναι το μέρος όπου ο μισθωτής έχει την έδρα της οικονομικής δραστηριότητάς του ή, μόνιμη εγκατάσταση για την οποία παρασχέθηκε η υπηρεσία, ή, ελλείψει αυτών, ο τόπος κατοικίας ή συνήθους διαμονής του μισθωτή·  ότι, πάντως, όσον αφορά τη μίσθωση μεταφορικών μέσων, πρέπει, για λόγους ελέγχου, να εφαρμόζεται αυστηρά το εν λόγω άρθρο 9 παράγραφος 1, καθορίζοντας ως τόπο παροχής αυτών των υπηρεσιών τον τόπο του παρέχοντος την υπηρεσία,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:  Άρθρο 1  Η οδηγία 77/388/ΕΟΚ τροποποιείται ως εξής:  1. στο άρθρο 9 παράγραφος 2, το σημείο δ) καταργείται·  2. στο άρθρο 9 παράγραφος 2 σημείο ε), προστίθεται η ακόλουθη περίπτωση:  «- η μίσθωση ενσώματων κινητών αγαθών εξαιρέσει όλων των μεταφορικών μέσων.»·  3. στο άρθρο 9 παράγραφος 3, η φράση «καθώς και τις μισθώσεις ενσώματων κινητών αγαθών» αντικαθίσταται από τη φράση «καθώς και τις μισθώσεις μεταφορικών μέσων».  Άρθρο 2  1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο την 1η Ιουλίου 1985.  2. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με τις διατάξεις που θεσπίζουν για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. Η Επιτροπή εμημερώνει σχετικά τα άλλα κράτη μέλη.  Άρθρο 3  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.  Βρυξέλλες, 31 Ιουλίου 1984.  Για το Συμβούλιο  Ο Πρόεδρος  J. O'KEEFFE  (1) ΕΕ αριθ. L 145 της 13. 6. 1977, σ. 1.  (2) ΕΕ αριθ. C 116 της 9. 5. 1979, σ. 4.  (3) ΕΕ αριθ. C 4 της 7. 1. 1980, σ. 63.  (4) ΕΕ αριθ. C 297 της 28. 11. 1979, σ. 16.


Avis juridique important

|

31984L0414

Οδηγία 84/414/ΕΟΚ της Επιτροπής της 18ης Ιουλίου 1984 για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 76/764/ΕΟΚ σχετικά με τα ιατρικά θερμόμετρα υδραργύρου εξ υάλου με διάταξη σταθεροποιήσεως της μέγιστης θερμοκρασίας

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 228 της 25/08/1984 σ. 0025 - 0030 Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 16 σ. 0036  Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 13 τόμος 16 σ. 0036

***** ΟΔΗΓΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  της 18ης Ιουλίου 1984  για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 76/764/ΕΟΚ σχετικά με τα ιατρικά θερμόμετρα υδραργύρου εξ υάλου με διάταξη σταθεροποιήσεως της μέγιστης θερμοκρασίας  (84/414/ΕΟΚ)  Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας,  την οδηγία 71/316/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 26ης Ιουλίου 1971, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τις κοινές διατάξεις για τα όργανα μέτρησης και για τις μεθόδους μετρολογικού ελέγχου (1), όπως τελευταία τροποποιήθηκε από την οδηγία 83/575/ΕΟΚ (2), και ιδίως το άρθρο 17,  Εκτιμώντας:  ότι, από η θέσπιση της οδηγίας 76/764/ΕΟΚ σχετικά με τα ιατρικά θερμόμετρα υδραργύρου εξ υάλου με διάταξη σταθεροποιήσεως της μεγίστης θερμοκρασίας (3) όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 83/128/ΕΟΚ (4) έχουν αναπτυχθεί νέες τεχνικές στον τομέα αυτόν και ότι οι τεχνικές αυτές κατέστησαν αναγκαία τη διενέργεια συμπληρωματικών ελέγχων με σκοπό την εξέταση της ποιότητας της χρησιμοποιουμένης υάλου· ότι τα παραρτήματα της εν λόγω οδηγίας πρέπει συνεπώς να προσαρμοστούν και να τροποποιηθούν σε πολλά σημεία· ότι για λόγους σαφήνειας πρέπει επομένως να θεσπιστεί ένα κωδικοποιημένο κείμενο των παραρτημάτων αυτών·  ότι οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας είναι σύμφωνες με τη γνώμη της Επιτροπής για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο των οδηγιών που αποσκοπούν στην εξάλειψη των τεχνικών εμποδίων στις συναλλαγές στον τομέα των οργάνων μέτρησης,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:  Άρθρο 1  Τα παραρτήματα Ι και ΙΙ της οδηγίας 76/764/ΕΟΚ του Συμβουλίου αντικαθίστανται από τα παραρτήματα της παρούσας οδηγίας.  Άρθρο 2  Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία την 1η Ιανουαρίου 1986. Ενημερώνουν αμέσως περί αυτού την Επιτροπή.  Άρθρο 3  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.  Βρυξέλλες, 18 Ιουλίου 1984.  Για την Επιτροπή  Karl-Heinz NARJES  Μέλος της Επιτροπής  (1) ΕΕ αριθ. L 202 της 6. 9. 1971, σ. 1.  (2) ΕΕ αριθ. L 332 της 28. 11. 1983, σ. 43.  (3) ΕΕ αριθ. L 262 της 27. 9. 1976, σ. 139.  (4) ΕΕ αριθ. L 91 της 9. 4. 1983, σ. 29.   ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι  1.2 // 1.  // ΜΟΝΑΔΑ ΜΕΤΡΗΣΗΣ ΤΗΣ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑΣ  //   // Η χρησιμοποιουμένη μονάδα μέτρησης της θερμοκρασίας για τη διαβάθμιση των θερμομέτρων είναι ο βαθμός Κελσίου.  // 2.  // ΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΒΑΘΜΙΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΙΡΕΣΗ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΚΑΣ  //   // Η θερμομετρική διαβάθμιση εκτείνεται τουλάχιστον από τους 35,5 °C ως τους 42,0 °C και η κάθε βαθμίδα ισοδυναμεί με 0,1 °C.  // 3.  // ΤΥΠΟΙ  // 3.1.  // Τα θερμόμετρα δύνανται να είναι πρισματικού τύπου ή με περίβλημα.  // 3.1.1.  // Στα θερμόμετρα πρισματικού τύπου, η κλίμακα είναι απ' ευθείας χαραγμένη πάνω στο σωληνίσκο.  // 3.1.2.  // Στα θερμόμετρα με περίβλημα, η κλίμακα είναι χαραγμένη πάνω σε πλακίδιο το οποίο είναι στερεωμένο κατά μήκος πίσω από τον τριχοειδή σωλήνα· ο τριχοειδής σωλήνας και το πλακίδιο που φέρει την κλίμακα περικλείονται σε διαφανή σωλήνα, στεγανά συνδεδεμένο με το βολβό, σχηματίζοντας προστατευτικό περίβλημα.  // 3.2.  // Τα θερμόμετρα είναι εφοδιασμένα με διάταξη σταθεροποίησης της μεγίστης θερμοκρασίας, η οποία εμποδίζει τη στήλη του υδραργύρου να κατέλθει αφ' εαυτής, όταν το θερμόμετρο ψυχθεί εκ νέου.  // 4.  // ΥΛΙΚΑ  // 4.1.  // Ο βολβός των θερμομέτρων κατασκευάζεται από ύαλο που πληροί τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στο παράρτημα ΙΙ. Η ύαλος αυτή επισημαίνεται κατά τρόπο ευκρινή και ανεξίτηλο:  // 4.1.1.  // είτε με σήμα που ενσωματώνει ο κατασκευαστής της υάλου πάνω στην ύαλο κατά τρόπο ώστε να παραμένει ευδιάκριτο πάνω στο βολβό μετά την κατασκευή του θερμομέτρου.  // 4.1.2.  // είτε με σήμα που επιλέγεται από τον κατασκευαστή της υάλου, τίθεται από τον κατασκευαστή του θερμομέτρου και καθορίζει σαφώς τον τύπο της υάλου που έχει χρησιμοποιηθεί. Η συμφωνία της υάλου αυτής με αυτή που έχει εγκριθεί σύμφωνα με τις διατάξεις του σημείου 11.1.1 βεβαιούται με πιστοποιητικό πιστότητας που παρέχεται από τον κατασκευαστή της υάλου.  // 4.2.  // Η ύαλος που χρησιμοποιείται για τη διάταξη σταθεροποίησης της μεγίστης θερμοκρασίας και για τον τριχοειδή σωλήνα πρέπει να παρουσιάζει ανθεκτικότητα στην υδρόλυση σύμφωνα με τις διατάξεις του παραρτήματος ΙΙ σημείο 1.  // 4.3.  // Το πλακίδιο που φέρει την κλίμακα των θερμομέτρων με περίβλημα πρέπει να είναι από οπαλίνα, μέταλλο ή υλικό το οποίο παρουσιάζει ανάλογη σταθερότητα διαστάσεων.  // 4.4.  // Τα περίβλημα των θερμομέτρων με περίβλημα είναι κατασκευασμένο από ύαλο.  // 5.  // ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ  // 5.1.  // Το θερμόμετρο δεν πρέπει να παρουσιάζει ατέλειες που θα ήταν δυνατόν να παρεμποδίσουν την ομαλή λειτουργία του ή να παραπλανήσουν όσους το χρησιμοποιούν.  // 5.2.  // Τα άκρα του θερμομέτρου πρέπει να έχουν σχήμα τέτοιο ώστε να αποφεύγεται κάθε κίνδυνος ατυχήματος κατά τη χρήση του.  // 5.3.  // Ο τριχοειδής σωλήνας πρέπει να επιτρέπει την εύκολη διάκριση της στήλης υδραργύρου, καθ' όλο το μήκος της, υπό μία και την αυτή γωνία, καθώς και τον μηνίσκο του υδραργύρου.  //   // Το σχήμα του πρέπει να είναι είτε πρισματικό, ώστε να παρέχει μεγεθυντικό αποτέλεσμα, είτε τέτοιο που να εξασφαλίζει την ίδια ακριβώς ευχέρεια ανάγνωσης.  // 5.4.  // Ο υδράργυρος πρέπει να είναι αρκούντως καθαρός και ξηρός. Ο βολβός, ο τριχοειδής σωλήνας και ο υδράργυρος πρέπει να είναι απαλλαγμένοι αερίων, θραυσμάτων υάλου και ξένων σωμάτων, ώστε να εξασφαλίζεται η ορθή λειτουργία του θερμομέτρου.  // 5.5.  // Η άνοδος της στάθμης της στήλης υδραγύρου κατά την αργή θέρμανση του θερμομέτρου, πρέπει να γίνεται κατά τρόπο ομοιόμορφο, χωρίς σημαντικά άλματα. Όταν το θερμόμετρο θερμανθεί τουλάχιστον στους 37 °C και στη συνέχεια ψυχθεί σε θερμοκρασία χαμηλότερη από την κατώτερη τιμή της κλίμακας, η στάθμη της στήλης υδραργύρου πρέπει να κατέρχεται κάτω από τη γραμμή που φέρει την κατώτερη αρίθμηση όταν ο υδράργυρος υποβληθεί σε επιτάχυνση 600 m/s2, εφαρμοζομένη στη βάση του βολβού.  // 5.6.  // Στα θερμόμετρα με περίβλημα, το πλακίδιο που φέρει την κλίμακα τοποθετείται έτσι ώστε να εφάπτεται του τριχοειδούς σωλήνα και στερεώνεται καλά στο περίβλημα έτσι ώστε να μην υφίσταται μετακίνηση ως προς τον τριχοειδή. Η θέση του πλακιδίου σημειώνεται, κατά τρόπον ώστε οι μετακινήσεις του πλακιδίου σε σχέση με τον τριχοειδή σωλήνα να διαπιστώνονται ευχερώς, χάρις σε ανεξίτηλη γραμμή που χαράσσεται στο περίβλημα, στο επίπεδο μιας από τις αριθμημένες υποδιαιρέσεις της κλίμακας, ή με ανάλογη μέθοδο.  // 5.7.  // Το περίβλημα των θερμομέτρων με περίβλημα πρέπει να είναι απαλλαγμένο υγρασίας, υδραργύρου, υπολειμμάτων υάλου και ξένων σωμάτων.  // 6.  // ΔΙΑΒΑΘΜΙΣΗ ΚΑΙ ΑΡΙΘΜΗΣΗ  // 6.1.  // Η διαβάθμιση χαράσσεται ευκρινώς και ομοιόμορφα. Η διαβάθμιση και η αρίθμηση χαράσσονται ή εκτυπώνονται κατά τρόπο ευδιάκριτο και ανεξίτηλο.  // 6.2.  // Η απόσταση μεταξύ δύο διαδοχικών χαραγών της βαθμίδας πρέπει να είναι τουλάχιστον 0,5 mm για τα θερμόμετρα πρισματικού τύπου και 0,6 mm τουλάχιστον για τα θερμόμετρα με περίβλημα.  // 6.3.  // Οι χαραγές είναι κάθετες προς τον άξονα του θερμομέτρου και το πάχος τους δεν υπερβαίνει το ένα πέμπτο του μήκους της βαθμίδας αυξημένο κατά 0,05 mm στα θερμόμετρα με περίβλημα, και το ένα τέταρτο του μήκους της βαθμίδας, αυξημένο κατά 0,05 mm στα θερμόμετρα πρισματικού τύπου.  //   // Οι χαραγές που αντιστοιχούν στους βαθμούς και στους μισούς βαθμούς έχουν μεγαλύτερο μήκος από τις άλλες.  // 6.4.  // Οι χαραγές που αντιστοιχούν στους βαθμούς είναι αριθμημένες. Όσον αφορά τα θερμόμετρα πρισματικού τύπου, η αρίθμηση της χαραγής που αντιστοιχεί στους 37 °C είναι προαιρετική και μπορεί να ρυθμιστεί κατά εναλλακτικό τρόπο, όπως προβλέπεται στο σημείο 6.5.  // 6.5.  // Η χαραγή που αντιστοιχεί στη θερμοκρασία των 37 °C είναι δυνατόν να γίνει με διαφορετικό χρώμα από αυτό της αρίθμησης, ή/και με πρόσθετη σήμανση.  // 6.6.  // Οι χαραγές και οι αριθμοί τοποθετούνται κατά τρόπον ώστε να είναι δυνατή η παρατήρησή τους συγχρόνως με τη στήλη υδραργύρου.  // 7.  // ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ  // 7.1.  // Οι ακόλουθες ενδείξεις πρέπει να αναγράφονται, κατά τρόπο ανεξίτηλο, στο σωληνίσκο, εάν πρόκειται για θερμόμετρο πρισματικού τύπου ή στο πλακίδιο που φέρει την κλίμακα, εάν πρόκειται για θερμόμετρο με περίβλημα:  // 7.1.1.  // Η ένδειξη του συμβόλου της μονάδας μέτρησης της θερμοκρασίας «°C».  // 7.1.2.  // Σύμφωνα με το σημείο 3.5 του παραρτήματος Ι της οδηγίας 71/316/ΕΟΚ, το σήμα έγκρισης προτύπου ΕΟΚ δύναται, κατά παρέκκλιση του γενικού κανόνα που διατυπώνεται στο σημείο 3.1 του ιδίου παραρτήματος, να αποτελείται από τις ακόλουθες ενδείξεις και με την ακόλουθη σειρά:  //   // - το τυποποιημένο γράμμα ε,  //   // - το (α) διακριτικό (α) γράμμα (τα), του κράτους μέλους που έχει χορηγήσει την έγκριση ΕΟΚ,  //   // - έτος έγκρισης,  //   // - ένδειξη που καθορίζεται από την υπηρεσία που χορήγησε την έγκριση ΕΟΚ, διαχωριζόμενη σαφώς από το έτος έγκρισης.  // 7.1.3.  // Το σήμα αναγνώρισης του κατασκευαστή ή η εταιρική επωνυμία του.  // 7.1.4.  // Τα σήμα που προβλέπεται στο σημείο 4.1.2, κατά περίπτωση.  // 7.2.  // Είναι δυνατόν να αναγραφούν και άλλες ενδείξεις υπό τον όρο ότι δεν υπάρχει κίνδυνος να παραπλανήσουν αυτόν που χρησιμοποιεί το θερμόμετρο, ή να δυσχεράνουν την ανάγνωση των ενδείξεων.  //   // Ο χρόνος που απαιτείται για την μέτρηση δεν πρέπει να αναγράφεται πάνω στο θερμόμετρο.  // 8.  // ΜΕΓΙΣΤΑ ΑΝΕΚΤΑ ΣΦΑΛΜΑΤΑ  //   // Τα μέγιστα ανεκτά σφάλματα είναι της τάξης του + 0,10 °C και - 0,15 °C. Οι τιμές αυτές ισχύουν για σταθεροποιημένες ενδείξεις του θερμομέτρου.  //   // Ως σταθεροποιημένη ένδειξη νοείται η ένδειξη θερμομέτρου, το οποίο, αφού εξισώθηκε θερμικά με υδρόλουτρο του οποίου η θερμοκρασία κείται στην περιοχή της διαβάθμισης του θερμομέτρου, έχει ψυχθεί σε θερμοκρασία μεταξύ 15 °C και 30 °C.  // 9.  // ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΕΜΒΥΘΙΣΗΣ  //   // Η ένδειξη θερμομέτρου αρχικής θερμοκρασίας t1(15 °C  micro  t1 micro  30 °C), το οποίο βυθίζεται σε υδρόλουτρο σταθερής θερμοκρασίας (35,5 °C  micro t2 micro  42,0 °C), το οποίο έχει αναδευτεί καλά, ανασύρεται μετά πάροδο 20 δευτερολέπτων και ψύχεται στη θερμοκρασία του περιβάλλοντος (15 °C έως 30 °C), πρέπει να πληροί τους ακόλουθους όρους:  //   // 1. να βρίσκεται στα όρια των μεγίστων ανεκτών σφαλμάτων,  //   // 2. να μην απέχει από τη σταθεροποιημένη ένδειξη της θερμοκρασίας t2 πέραν του 0,005 ( t2 - t1).  // 10.  // ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΣΗΜΑΤΟΣ ΑΡΧΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΟΚ  // 10.1.  // Στο σωληνίσκο των θερμομέτρων πρισματικού τύπου, και στο περίβλημα των θερμομέτρων με περίβλημα, πρέπει να προβλέπεται θέση για την εναπόθεση του σήματος αρχικού ελέγχου ΕΟΚ.  // 10.2.  // Σύμφωνα με το σημείο 3.1.1 του παραρτήματος ΙΙ της οδηγίας 71/316/ΕΟΚ, το σήμα δύναται, κατά παρέκκλιση του γενικού κανόνα που διατυπώνεται στο σημείο 3 του ιδίου παραρτήματος, να αποτελείται από τα τις ακόλουθες ενδείξεις, με την ακόλουθη σειρά:  //   // - το μικρό γράμμα «ε»,  //   // - το (α) διακριτικό (ά) γράμμα (τα) του κράτους μέλους όπου έχει πραγματοποιηθεί ο αρχικός έλεγχος,  //   // - το έτος ελέγχου,  //   // - εάν αυτό είναι αναγκαίο, το διακριτικό αριθμό του γραφείου ελέγχου, διαχωριζόμενο σαφώς από το έτος ελέγχου.  // 10.3.  // Στην περίπτωση που η σήμανση πραγματοποιείται με τη μέθοδο της εκτόξευσης άμμου, τα γράμματα και οι αριθμοί πρέπει να διαχωρίζονται κατά τρόπον ώστε να μη παρεμποδίζεται η ανάγνωσή τους.  // 11.  // ΕΓΚΡΙΣΗ ΠΡΟΤΥΠΟΥ ΕΟΚ ΚΑΙ ΑΡΧΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΕΟΚ  // 11.1.  // Έγκριση προτύπου ΕΟΚ  // 11.1.1.  // Κατά την έγκριση προτύπου ΕΟΚ, τα θερμόμετρα πρέπει να εξετάζονται, προκειμένου να διαπιστωθεί αν ανταποκρίνεται προς τους τεχνικούς και μετρολογικούς όρους που τίθενται στο παρόν παράρτημα. Επιπλέον, πρέπει να πραγματοποιούνται οι δοκιμές που προβλέπονται στο παράρτημα ΙΙ.  // 11.1.2.  // Κάθε κατασκευαστής θερμομέτρων που χρησιμοποιεί για την κατασκευή του βολβού ύαλο, που δεν έχει σημανθεί από τον κατασκευαστή της υάλου, πρέπει να ανακοινώσει στην αρμόδια υπηρεσία το σήμα που αναφέρεται στο σημείο 4.1.2 και τη χημική σύσταση αυτής της υάλου, την οποία εγγυάται ο κατασκευαστής της υάλου.  // 11.2.  // Αρχικός έλεγχος ΕΟΚ  //   // Ο αρχικός έλεγχος ΕΟΚ συνίσταται στο να διαπιστωθεί η συμφωνία των θερμομέτρων με το εγκεκριμένο πρότυπο.  // 11.2.1.  // Για να εξακριβωθεί η συμφωνία των θερμομέτρων με τις διατάξεις των σημείων 8 και 9 του παρόντος παραρτήματος πραγματοποιείται η ακόλουθη δοκιμασία:  //   // Τα θερμόμετρα ελέγχονται σε υδρόλουτρα που έχουν υποστεί καλή ανάδευση, ως προς πρότυπα θερμόμετρα.  //  // Ο έλεγχος αυτός πραγματοποιείται σε δύο τουλάχιστον θερμοκρασίες που διαφέρουν μεταξύ τους κατά 4 °C τουλάχιστον, και οι οποίες κείνται μεταξύ 35,5 °C και 42,0 °C.  //   // Η διάρκεια εμβύθισης είναι 20 s για τη μια θερμοκρασία και 40 s για την άλλη, με περιοδική εναλλαγή των θερμοκρασιών ή της διάρκειας εμβύθισης.  //   // Η ανάγνωση των ενδείξεων των θερμομέτρων, τα οποία φέρονται σε κατακόρυφη θέση, πραγματοποιείται πάντα μετά την έξοδό τους από το υδρόλουτρο και αφού επανέλθουν στη θερμοκρασία του περιβάλλοντος.  //  // Η ακρίβεια με την οποία καθορίζεται το σφάλμα δεν είναι μεγαλύτερη των 0,03 °C.  // 11.2.2.  // Όταν ο βολβός των θερμομέτρων έχει κατασκευαστεί από ύαλο επί της οποίας δεν έχει τεθεί αναγνωριστικό σήμα από τον κατασκευαστή της υάλου:  //  // α) πρέπει να υπάρχει στη διάθεση της αρμόδιας υπηρεσίας το πιστοποιητικό που προβλέπεται στο σημείο 4.1.2. για τα θερμόμετρα που υποβάλλονται σε αρχικό έλεγχο ΕΟΚ·  //   // β) πραγματοποιείται, ανά χρονικά διαστήματα και με πρωτοβουλία της αρμόδιας υπηρεσίας, ανάλυση που επιτρέπει τον προσδιορισμό της χημικής σύστασης της υάλου του βολβού ενός θερμομέτρου που υποβάλλεται σε αρχικό έλεγχο ΕΟΚ, ώστε να εξακριβώνεται η συμφωνία της με την εγκεκριμένη ύαλο.   ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ  ΟΡΟΙ ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΛΗΡΟΙ Η ΥΑΛΟΣ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΩΝ ΒΟΛΒΩΝ  1.2 // 1.  // ΑΝΘΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΥΔΡΟΛΥΣΗ  //   // Όσον αφορά την ανάλυση της υάλου σύμφωνα με τις διατάξεις του προτύπου ISD 719 - 1981 (προσδιορισμός της ανθεκτικότητας της υάλου σε κόκκους έναντι της υδρόλυσης στους 98 °C), η ποσότητα αλκάλεως που διαλύεται ανά 1 g υάλου, αντιστοιχεί σε 263,5 μg Να2Ο κατ' ανώτατο όριο.  // 2.  // ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΕΣΗΣ ΠΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΜΗΔΕΝΟΣ  //   // Ο προσδιορισμός της μέσης πτώσης του μηδενός γίνεται με κατάλληλα θερμόμετρα που δεν διαθέτουν διάταξη σταθεροποίησης της μεγίστης ένδειξης και είναι κατασκευασμένα από την προς έλεγχο ύαλο, σύμφωνα με τις προδιαγραφές που καθορίζει η αρμόδια υπηρεσία.  // 2.1.  // Η μέση πτώση του μηδενός, προσδιοριζόμενη σύμφωνα με τη μέθοδο που περιγράφεται στη συνέχεια, είναι κατ' ανώτατο όριο 0,05 °C.  // 2.2.  // Τα δοκιμαστικά θερμόμετρα πρέπει να πληρούν τους ακόλουθους όρους:  // 2.2.1.  // Έκταση της κλίμακας: από - 3,0 °C έως + 3,0 °C τουλάχιστον.  // 2.2.2.  // Η βαθμίδα ισοδυναμεί με 0,02 °C, 0,05 °C ή 0,1 °C.  // 2.2.3.  // Το μήκος της βαθμίδας πρέπει να ανέρχεται σε 0,7 mm τουλάχιστον για τα θερμόμετρα με περίβλημα και 1,0 mm τουλάχιστων για τα θερμόμετρα πρισματικού τύπου.  // 2.2.4.  // Ο θάλαμος διαστολής πρέπει να είναι αρκετά μεγάλος ώστε να είναι δυνατή η θέρμανση των θερμομέτρων μέχρι τους 400 °C χωρίς να υποστούν βλάβη.  // 2.3.  // Επιβάλλεται ο έλεγχος κάθε δοκιμαστικού θερμομέτρου όσον αφορά την καλή σταθεροποίησή του, σύμφωνα με τις ακόλουθες διατάξεις:  // 2.3.1.  // Τα θερμόμετρο θερμαίνεται σε θερμικό σύστημα (λουτρό ή κλίβανος) από τη θερμοκρασία περιβάλλοντος έως τους 350 °C ± 10 °C και παραμένει στη θερμοκρασία αυτή επί 5 λεπτά τουλάχιστον. Στη συνέχεια, ενώ η θερμοκρασία του θερμικού συστήματος μειώνεται κατά 10 έως 15 °C/n, ψύχεται στο θερμικό σύστημα μέχρι τους 50 °C.  // 2.3.2.  // Όταν το θερμόμετρο φθάσει σε θερμοκρασία 50 °C, αποσύρεται από το θερμικό σύστημα και προσδιορίζεται η διόρθωση στους 0 °C του θερμομέτρου (τιμή Κ1).  // 2.3.3.  // Στη συνέχεια, το θερμόμετρο θερμαίνεται για δεύτερη φορά σε θερμικό σύστημα στους 350 °C ± 10 °C και διατηρείται στη θερμοκρασία αυτή επί 24 ώρες. Ακολούθως το θερμόμετρο ψύχεται μέχρι τους 50 °C όπως προβλέπεται στο σημείο 2.3.1.  // 2.3.4.  // Όταν το θερμόμετρο φθάσει σε θερμοκρασία 50 °C, αποσύρεται από το θερμικό σύστημα και προσδιορίζεται εκ νέου η διόρθωση στους 0 °C (τιμή Κ2).  // 2.3.5.  // Η απόλυτη τιμή της απόκλισης μεταξύ Κ2 και Κ1 πρέπει να είναι  0,15 °C. Τα θερμόμετρα που δεν πληρούν τον όρο αυτό δεν μπορούν να χρησιμοποιούνται για τον προσδιορισμό της πτώσης του μηδενός.  // 2.4.  // Διεξαγωγή των δοκιμασιών  // 2.4.1.  // Πρέπει να χρησιμοποιούνται τουλάχιστον τρία θερμόμετρα που ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις της δοκιμασίας σταθεροποίησης που προβλέπεται από το σημείο 2.3 και που, μετά τον προσδιορισμό του Κ2, δεν έχουν θερμανθεί πέραν της θερμοκρασίας περιβάλλοντος.  // 2.4.2.  // Καθένα από τα θερμόμετρα αυτά πρέπει να ελέγχεται τουλάχιστον τρεις φορές βάσει των διατάξεων των σημείων 2.4.2.1 έως 2.4.2.3.  // 2.4.2.1.  // Το θερμόμετρο διατηρείται επί μία εβδομάδα σε θερμοκρασία μεταξύ 20 °C και 25 °C. Στο τέλος της εβδομάδας, προσδιορίζεται η διόρθωση στους 0 °C (τιμή Κ3).  // 2.4.2.2.  // Στη συνέχεια το θερμόμετρο διατηρείται σε λουτρό δοκιμασίας 100 °C ± 1 °C επί 30 λεπτά, και ακολούθως ανασύρεται από αυτό. Το θερμόμετρο πρέπει να ψυχθεί στον αέρα. Κατά τη διάρκεια της ψύξης του μέχρι τη θερμοκρασία περιβάλλοντος, ο βολβός του δεν πρέπει να έλθει σε επαφή με άλλα αντικείμενα.  // 2.4.2.3.  // Το αργότερο 15 λεπτά μετά την έξοδο του θερμομέτρου από το λουτρό δοκιμασίας προσδιορίζεται η διόρθωση στους 0 °C. Η τιμή της διόρθωσης αυτής ορίζεται ως Κ4.  // 2.4.3.  // Επαναλαμβάνονται οι περιγραφόμενες στα σημεία 2.4.2.1 έως 2.4.2.3 εργασίες και λαμβάνεται σειρά n διαφορών.  //   // Κ4- Κ3, Κ6-Κ5, . . . . K2 n + 2 -K2 n + 1, που αποτελούν τις τιμές της πτώσης του μηδενός του θερμομέτρου, που ελήφθησαν κατά την πρώτη, δεύτερη και αντιστοίχως την n-οστή σειρά μετρήσεων.  // 2.4.4.  // Όταν έχουν διενεργηθεί n σειρές μετρήσεων με m δοκιμαστσικά θερμόμετρα, η μέση πτώση του μηδενός των θερμομέτρων αυτών, εκφράζεται ως εξής: 1.2.3.4.5.6 //   // 1  m 1n  // m  Σ  i = 1  //  [  // (K4 (i) - K3 (i) ) + (K6 (i) - K5 (i) ) + . . . + (K2 n + 2 (i) - K2 n + 1 (i) )  //  ] 1.2 //   // Σύμφωνα με τα σημεία 2.4.1 και 2.4.2, για τα m και n πρέπει να πληρούνται οι συνθήκες  //   // m  3 και n  3   //   // Η απόκλιση τετραγώνου της μέσης πτώσης του μηδενός, όπως έχει προσδιοριστεί σύμφωνα με τις ανωτέρω διατάξεις, δεν είναι δυνατόν να υπερβαίνει τον 0,01 °C.


title: Οδηγία 2004/87/ΕΚ της Επιτροπής, της 7ης Σεπτεμβρίου 2004, για την τροποποίηση της οδηγίας 76/768/ΕΟΚ σχετικά με τα καλλυντικά προϊόντα, με σκοπό την προσαρμογή του παραρτήματος ΙΙΙ στην τεχνική πρόοδο Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ

text:
               8.9.2004

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 287/4

      ΟΔΗΓΊΑ 2004/87/ΕΚ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

   της 7ης Σεπτεμβρίου 2004
   για την τροποποίηση της οδηγίας 76/768/ΕΟΚ σχετικά με τα καλλυντικά προϊόντα, με σκοπό την προσαρμογή του παραρτήματος ΙΙΙ στην τεχνική πρόοδο
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,
   την οδηγία 76/768/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουλίου 1976, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων στα καλλυντικά προϊόντα (1), και ιδίως το άρθρο 8 παράγραφος 2,
   Κατόπιν διαβούλευσης με την επιστημονική επιτροπή για τα καλλυντικά προϊόντα και τα μη εδώδιμα προϊόντα που προορίζονται για τους καταναλωτές,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Τον Απρίλιο του 2002, η Επιτροπή συμπεριέλαβε στο μέρος 2 του παραρτήματος ΙΙΙ της οδηγίας 76/768/ΕΟΚ 60 χρωστικές για βαφή μαλλιών με αύξοντες αριθμούς 1 έως 60. Εφόσον χρειάζονταν περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την ασφάλεια αυτών των βαφών μαλλιών για να ολοκληρώσει την αξιολόγηση κινδύνου η επιστημονική επιτροπή για τα καλλυντικά προϊόντα και τα μη εδώδιμα προϊόντα που προορίζονται για τους καταναλωτές, οι βαφές αυτές επιτρέπονται προσωρινά να χρησιμοποιούνται στα καλλυντικά προϊόντα έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2004.

               (2)

               Τον Δεκέμβριο του 2002, η επιστημονική επιτροπή για τα καλλυντικά προϊόντα και τα μη εδώδιμα προϊόντα που προορίζονται για τους καταναλωτές καθόρισε τις βασικές απαιτήσεις για τη διεξαγωγή μιας σύγχρονης αξιολόγησης του κινδύνου των βαφών μαλλιών. Κατόπιν της διαδικασίας διαβούλευσης με τα κράτη μέλη και τα ενδιαφερόμενα μέρη, συμφωνήθηκε τον Δεκέμβριο του 2003 να οριστεί προθεσμία έως τον Ιούλιο του 2005 για την υποβολή των συμπληρωματικών πληροφοριών για τις βαφές μαλλιών που πληρούν τις νέες απαιτήσεις. Συνεπώς, πρέπει να παραταθεί η περίοδος κατά την οποία αυτές οι βαφές μαλλιών περιέχονται στο μέρος 2 του παραρτήματος ΙΙΙ της οδηγίας 76/768/ΕΟΚ.

               (3)

               Ως εκ τούτου, η οδηγία 76/768/ΕΟΚ πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως.

               (4)

               Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής για τα καλλυντικά προϊόντα,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
   Άρθρο 1
   Στο μέρος 2 του παραρτήματος ΙΙΙ της οδηγίας 76/768/ΕΟΚ, η ημερομηνία «30.9.2004» στη στήλη για τους αύξοντες αριθμούς 1 έως 60 αντικαθίσταται από «31.12.2005».
   Άρθρο 2
   1.   Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία μέχρι την 1η Οκτωβρίου 2004 το αργότερο. Ανακοινώνουν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των διατάξεων αυτών και τον πίνακα αντιστοιχίας των εν λόγω διατάξεων και των διατάξεων της παρούσας οδηγίας.
   Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, περιέχουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Οι λεπτομερείς διατάξεις για την αναφορά αυτή καθορίζονται από τα κράτη μέλη.
   2.   Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των κύριων διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
   Άρθρο 3
   Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
   Άρθρο 4
   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 7 Σεπτεμβρίου 2004.

            Για την Επιτροπή

         Olli REHN

            Μέλος της Επιτροπής

      (1)  ΕΕ L 262 της 27.9.1976, σ. 169· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2003/83/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 238 της 25.9.2003, σ. 23).


title: Οδηγία 2008/66/ΕΚ της Επιτροπής, της 30ής Ιουνίου 2008 , για την τροποποίηση της οδηγίας 91/414/EOK του Συμβουλίου ώστε να καταχωριστούν οι ουσίες bifenox, diflufenican, fenoxaprop-P, fenpropidin και quinoclamine ως δραστικές ουσίες (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

text:
               1.7.2008

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 171/9

      ΟΔΗΓΊΑ 2008/66/ΕΚ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

   της 30ής Ιουνίου 2008
   για την τροποποίηση της οδηγίας 91/414/EOK του Συμβουλίου ώστε να καταχωριστούν οι ουσίες bifenox, diflufenican, fenoxaprop-P, fenpropidin και quinoclamine ως δραστικές ουσίες
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,
   την οδηγία 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1991, σχετικά με τη διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων (1), και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 1,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Οι κανονισμοί της Επιτροπής (ΕΚ) αριθ. 451/2000 (2) και (ΕΚ) αριθ. 1490/2002 (3) καθορίζουν λεπτομερείς κανόνες για την εφαρμογή του τρίτου σταδίου του προγράμματος εργασίας που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 2 της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ και θεσπίζουν κατάλογο δραστικών ουσιών που πρέπει να αξιολογηθούν με σκοπό την ενδεχόμενη καταχώρισή τους στο παράρτημα Ι της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ. Ο κατάλογος αυτός περιλαμβάνει τις ουσίες bifenox, diflufenican, fenoxaprop-P, fenpropidin και quinoclamine.

               (2)

               Για τις εν λόγω δραστικές ουσίες εκτιμήθηκαν οι επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία και στο περιβάλλον σύμφωνα με τις διατάξεις που θεσπίζονται στους κανονισμούς (ΕΚ) αριθ. 451/2000 και (ΕΚ) αριθ. 1490/2002 για μια σειρά χρήσεων που προτάθηκαν από τους κοινοποιούντες. Επιπλέον, οι εν λόγω κανονισμοί ορίζουν τα κράτη μέλη-εισηγητές που πρέπει να υποβάλουν τις σχετικές εκθέσεις αξιολόγησης και συστάσεις στην Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (ΕΑΑΤ) σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1490/2002. Για την ουσία bifenox, κράτος μέλος-εισηγητής ορίστηκε το Βέλγιο και όλες οι σχετικές πληροφορίες υποβλήθηκαν στις 4 Ιουλίου 2005. Για την diflufenican, κράτος μέλος-εισηγητής ορίστηκε το Ηνωμένο Βασίλειο και την 1η Αυγούστου 2005 υποβλήθηκαν όλες οι σχετικές πληροφορίες. Για την ουσία fenoxaprop-P, κράτος μέλος-εισηγητής ορίστηκε η Αυστρία και, στις 2 Μαΐου 2005, υποβλήθηκαν όλες οι σχετικές πληροφορίες. Για τις ουσίες fenpropidin και quinoclamine, κράτος μέλος-εισηγητής ήταν η Σουηδία και όλες οι σχετικές πληροφορίες υποβλήθηκαν στις 24 Ιουνίου 2005 και στις 15 Ιουνίου 2005 αντίστοιχα.

               (3)

               Οι εκθέσεις αξιολόγησης εξετάστηκαν στο πλαίσιο ανασκόπησης από ομοτίμους από τα κράτη μέλη και την ΕΑΑΤ και υποβλήθηκαν στην Επιτροπή στις 14 Νοεμβρίου 2007 για την ουσία quinoclamine, στις 29 Νοεμβρίου 2007 για τις ουσίες bifenox και fenoxaprop-P και στις 17 Δεκεμβρίου 2007 για τις ουσίες diflufenican και fenpropidin, με τη μορφή επιστημονικών εκθέσεων της ΕΑΑΤ (4). Οι εν λόγω εκθέσεις επανεξετάστηκαν από τα κράτη μέλη και την Επιτροπή στο πλαίσιο της μόνιμης επιτροπής για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων και οριστικοποιήθηκαν στις 14 Μαρτίου 2008 με τη μορφή εκθέσεων ανασκόπησης της Επιτροπής για τις ουσίες bifenox, diflufenican, fenoxaprop-P, fenpropidin και quinoclamine.

               (4)

               Από τις διάφορες εξετάσεις που πραγματοποιήθηκαν προέκυψε ότι τα προϊόντα φυτοπροστασίας που περιέχουν bifenox, diflufenican, fenoxaprop-P, fenpropidin και quinoclamine αναμένεται να πληρούν, γενικά, τις προϋποθέσεις που ορίζονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχεία α) και β) της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ, ιδίως όσον αφορά τις χρήσεις που εξετάζονται και περιγράφονται λεπτομερώς στις εκθέσεις ανασκόπησης της Επιτροπής. Ως εκ τούτου, είναι σκόπιμο να καταχωριστούν αυτές οι δραστικές ουσίες στο παράρτημα Ι, ώστε να εξασφαλιστεί ότι σε όλα τα κράτη μέλη οι εγκρίσεις για φυτοπροστατευτικά προϊόντα που περιέχουν αυτές τις δραστικές ουσίες μπορούν να χορηγούνται σύμφωνα με τις διατάξεις της εν λόγω οδηγίας.

               (5)

               Με την επιφύλαξη αυτών των συμπερασμάτων, κρίνεται σκόπιμο να συγκεντρωθούν περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με ορισμένα συγκεκριμένα σημεία. Το άρθρο 6 παράγραφος 1 της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ ορίζει ότι η καταχώριση μιας δραστικής ουσίας στο παράρτημα I ενδέχεται να υπόκειται σε προϋποθέσεις. Επομένως είναι σκόπιμο να υποβληθούν η μεν ουσία bifenox σε περαιτέρω δοκιμές ώστε να επιβεβαιωθεί η αξιολόγηση του κινδύνου για καταναλωτές και ο μακροπρόθεσμος κίνδυνος για φυτοφάγα θηλαστικά και η δε ουσία fenpropidin σε περαιτέρω δοκιμές για την επιβεβαίωση της αξιολόγησης κινδύνου όσον αφορά τη μακροπρόθεσμη επικινδυνότητα για φυτοφάγα και εντομοφάγα πτηνά και να υποβληθούν οι σχετικές μελέτες από τους κοινοποιούντες φορείς.

               (6)

               Πριν από την καταχώριση μιας δραστικής ουσίας στο παράρτημα Ι πρέπει να μεσολαβήσει εύλογο χρονικό διάστημα που θα επιτρέψει στα κράτη μέλη και στα ενδιαφερόμενα μέρη να προετοιμαστούν για να ανταποκριθούν στις νέες απαιτήσεις που θα προκύψουν από την καταχώριση.

               (7)

               Με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων που ορίζονται στην οδηγία 91/414/ΕΟΚ ως αποτέλεσμα της καταχώρισης μιας δραστικής ουσίας στο παράρτημα I, πρέπει να παρέχεται στα κράτη μέλη περίοδος έξι μηνών μετά την καταχώριση για να επανεξετάσουν τις υφιστάμενες εγκρίσεις φυτοπροστατευτικών προϊόντων που περιέχουν bifenox, diflufenican, fenoxaprop-P, fenpropidin και quinoclamine, ώστε να εξασφαλίζεται ότι πληρούνται οι απαιτήσεις που θεσπίζονται στην οδηγία 91/414/ΕΟΚ, ιδίως στο άρθρο 13, και οι συναφείς όροι που καθορίζονται στο παράρτημα I. Τα κράτη μέλη πρέπει να τροποποιούν, να αντικαθιστούν ή να ανακαλούν, ανάλογα με την περίπτωση, τις υπάρχουσες εγκρίσεις σύμφωνα με τις διατάξεις της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ. Κατά παρέκκλιση από την ανωτέρω προθεσμία, μεγαλύτερη προθεσμία πρέπει να προβλεφθεί για την υποβολή και αξιολόγηση του πλήρους φακέλου του παραρτήματος III κάθε φυτοπροστατευτικού προϊόντος για κάθε χρήση για την οποία προορίζεται σύμφωνα με τις ενιαίες αρχές της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ.

               (8)

               Η εμπειρία από προηγούμενες καταχωρίσεις στο παράρτημα Ι της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ δραστικών ουσιών που αξιολογήθηκαν στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3600/92 της Επιτροπής (5) έχει δείξει ότι μπορεί να προκύψουν δυσκολίες ως προς την ερμηνεία των καθηκόντων των κατόχων υφιστάμενων εγκρίσεων όσον αφορά την πρόσβαση στα δεδομένα. Συνεπώς, για να αποφευχθούν περαιτέρω δυσκολίες, κρίνεται αναγκαίο να αποσαφηνιστούν τα καθήκοντα των κρατών μελών, ιδίως το καθήκον να επαληθεύουν ότι ο κάτοχος μιας έγκρισης αποδεικνύει την πρόσβαση σε φάκελο που πληροί τις απαιτήσεις του παραρτήματος ΙΙ της εν λόγω οδηγίας. Ωστόσο, αυτή η διευκρίνιση δεν επιβάλλει νέες υποχρεώσεις στα κράτη μέλη ή στους κατόχους εγκρίσεων σε σύγκριση με τις οδηγίες που έχουν εγκριθεί έως σήμερα για την τροποποίηση του παραρτήματος I.

               (9)

               Ως εκ τούτου, είναι σκόπιμο να τροποποιηθεί αναλόγως η οδηγία 91/414/ΕΟΚ.

               (10)

               Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
   Άρθρο 1
   Το παράρτημα I της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ τροποποιείται όπως ορίζεται στο παράρτημα της παρούσας οδηγίας.
   Άρθρο 2
   Τα κράτη μέλη θεσπίζουν και δημοσιεύουν έως τις 30 Ιουνίου 2009 το αργότερο τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία. Ανακοινώνουν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων, καθώς και πίνακα αντιστοιχίας μεταξύ αυτών και της παρούσας οδηγίας.
   Εφαρμόζουν τις διατάξεις αυτές από την 1η Ιουλίου 2009.
   Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Οι λεπτομερείς διατάξεις για την αναφορά αυτή καθορίζονται από τα κράτη μέλη.
   Άρθρο 3
   1.   Τα κράτη μέλη, σύμφωνα με την οδηγία 91/414/ΕΟΚ, τροποποιούν ή ανακαλούν, κατά περίπτωση, τις ισχύουσες εγκρίσεις φυτοπροστατευτικών προϊόντων που περιέχουν τις ουσίες bifenox, diflufenican, fenoxaprop-P, fenpropidin και quinoclamine ως δραστικές ουσίες έως τις 30 Ιουνίου 2009.
   Έως την ημερομηνία αυτή, εξακριβώνουν, ειδικότερα, ότι πληρούνται οι όροι του παραρτήματος Ι της εν λόγω οδηγίας σχετικά με τις ουσίες bifenox, diflufenican, fenoxaprop-P, fenpropidin και quinoclamine, με εξαίρεση αυτούς του τμήματος Β της καταχώρισης που αφορά την εν λόγω δραστική ουσία και ότι ο κάτοχος έγκρισης διαθέτει ή έχει πρόσβαση σε φάκελο που πληροί τις απαιτήσεις που παραρτήματος ΙΙ της εν λόγω οδηγίας, σύμφωνα με τους όρους του άρθρου 13 της εν λόγω οδηγίας.
   2.   Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, για κάθε εγκεκριμένο φυτοπροστατευτικό προϊόν που περιέχει bifenox, diflufenican, fenoxaprop-P, fenpropidin και quinoclamine είτε ως μόνη δραστική ουσία είτε μαζί με άλλες δραστικές ουσίες οι οποίες έχουν καταχωριστεί στο παράρτημα I της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ έως τις 31 Δεκεμβρίου 2008 το αργότερο, τα κράτη μέλη επαναξιολογούν το προϊόν σύμφωνα με τις ενιαίες αρχές που προβλέπονται στο παράρτημα VI της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ, με βάση φάκελο ο οποίος πληροί τις απαιτήσεις του παραρτήματος III της εν λόγω οδηγίας και λαμβάνοντας υπόψη το μέρος Β της καταχώρισης στο παράρτημα Ι της εν λόγω οδηγίας σχετικά με τις ουσίες bifenox, diflufenican, fenoxaprop-P, fenpropidin και quinoclamine αντίστοιχα. Με βάση την αξιολόγηση αυτή, διαπιστώνουν αν το προϊόν πληροί τους όρους του άρθρου 4 παράγραφος 1 στοιχεία β), γ), δ) και ε) της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ.
   Ύστερα από τον προσδιορισμό αυτό τα κράτη μέλη:

               α)

               σε περίπτωση που ένα προϊόν περιέχει bifenox, diflufenican, fenoxaprop-P, fenpropidin και quinoclamine ως τη μόνη δραστική ουσία τροποποιούν ή ανακαλούν, κατά περίπτωση, την έγκριση έως τις 31 Δεκεμβρίου 2012 το αργότερο· ή

               β)

               σε περίπτωση που ένα προϊόν περιέχει bifenox, diflufenican, fenoxaprop-P, fenpropidin και quinoclamine ως μία από πολλές δραστικές ουσίες τροποποιούν ή ανακαλούν, κατά περίπτωση, την έγκριση έως τις 31 Δεκεμβρίου 2012 ή έως την ημερομηνία που έχει οριστεί για μια τέτοια τροποποίηση ή ανάκληση στην αντίστοιχη οδηγία ή οδηγίες με τις οποίες καταχωρίστηκε η σχετική ουσία ή ουσίες στο παράρτημα Ι της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ, εφόσον η τελευταία είναι μεταγενέστερη.

         Άρθρο 4
   Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την 1η Ιανουαρίου 2009.
   Άρθρο 5
   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 30 Ιουνίου 2008.

            Για την Επιτροπή

         Ανδρούλλα ΒΑΣΙΛΕΊΟΥ

            Μέλος της Επιτροπής

      (1)  ΕΕ L 230 της 19.8.1991, σ. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2008/45/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 94 της 5.4.2008, σ. 21).

      (2)  ΕΕ L 55 της 29.2.2000, σ. 25. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1044/2003 (ΕΕ L 151 της 19.6.2003, σ. 32).

      (3)  ΕΕ L 224 της 21.8.2002, σ. 23. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1095/2007 (ΕΕ L 246 της 21.9.2007, σ. 19).

      (4)  Επιστημονική έκθεση ΕΑΑΤ (2007) 119, 1-84, Συμπεράσματα σχετικά με την επιστημονική επανεξέταση της εκτίμησης του κινδύνου από φυτοπροστατευτικά προϊόντα όσον αφορά τη δραστική ουσία bifenox (τελική μορφή: 29 Νοεμβρίου 2007).

      Επιστημονική έκθεση ΕΑΑΤ (2007) 122, 1-84, Συμπεράσματα σχετικά με την επιστημονική επανεξέταση της εκτίμησης του κινδύνου από φυτοπροστατευτικά προϊόντα όσον αφορά τη δραστική ουσία pyrimethanil (τελική μορφή: 17 Δεκεμβρίου 2007).

      Επιστημονική έκθεση ΕΑΑΤ (2007) 121, 1-76, Συμπεράσματα σχετικά με την επιστημονική επανεξέταση της εκτίμησης του κινδύνου από φυτοπροστατευτικά προϊόντα όσον αφορά τη δραστική ουσία fenoxaprop-P (τελική μορφή: 29 Νοεμβρίου 2007).

      Επιστημονική έκθεση ΕΑΑΤ (2007) 124, 1-84, Συμπεράσματα σχετικά με την επιστημονική επανεξέταση της εκτίμησης του κινδύνου από φυτοπροστατευτικά προϊόντα όσον αφορά τη δραστική ουσία fenpropidin (τελική μορφή: 17 Δεκεμβρίου, αναθεώρηση: 29 Ιανουαρίου 2008 με διορθώσεις εσφαλμένων υπολογισμών για την αξιολόγηση του κινδύνου σε υδάτινο περιβάλλον).

      Επιστημονική έκθεση ΕΑΑΤ (2007) 117, 1-70, Συμπεράσματα σχετικά με την επιστημονική επανεξέταση της εκτίμησης του κινδύνου από φυτοπροστατευτικά προϊόντα όσον αφορά τη δραστική ουσία quinoclamine (τελική μορφή: 14 Νοεμβρίου 2007).

      (5)  ΕΕ L 366 της 15.12.1992, σ. 10. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 416/2008 (ΕΕ L 125 της 9.5.2008, σ. 25).

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
      Στο τέλος του πίνακα του παραρτήματος I της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ προστίθεται η ακόλουθη εγγραφή:

                     Αριθ.

                     Κοινή ονομασία, αριθμοί ταυτοποίησης

                     Ονομασία IUPAC

                     Καθαρότητα (1)

                     Έναρξη ισχύος

                     Λήξη της καταχώρισης

                     Ειδικές διατάξεις

                     «186

                     Bifenox
                     Αριθ. CAS 42576-02-3
                     Αριθ. CIPAC 413

                        5-(2,4-διχλωροφαινοξυ)-2-νιτροβενζοϊκό μεθυλο

                     ≥ 970 g/kg προσμείξεις:

                                 ανώτατο όριο 3 g/kg 2,4-διχλωροφαινόλη

                                 ανώτατο όριο 6 g/kg 2,4-διχλωροανισόλη

                     1 Ιανουαρίου 2009

                     31 Δεκεμβρίου 2018

                     ΜΕΡΟΣ A
                     Επιτρέπεται να χρησιμοποιείται μόνον ως ζιζανιοκτόνο.
                     ΜΕΡΟΣ Β
                     Για την εφαρμογή των ενιαίων αρχών του παραρτήματος VI πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα συμπεράσματα της έκθεσης ανασκόπησης για την ουσία bifenox, και ιδίως τα προσαρτήματα I και II αυτής, όπως οριστικοποιήθηκαν από τη μόνιμη επιτροπή για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων στις 14 Μαρτίου 2008.
                     Κατά τη συνολική αυτή αξιολόγηση τα κράτη μέλη πρέπει να αποδίδουν ιδιαίτερη προσοχή στα εξής:

                                 —

                                 στην ασφάλεια των χειριστών και στην εξασφάλιση ότι οι όροι χρήσης προβλέπουν τη χρήση κατάλληλου ατομικού εξοπλισμού προστασίας,

                                 —

                                 στην έκθεση των καταναλωτών μέσω της τροφής σε υπολείμματα bifenox σε προϊόντα ζωικής προέλευσης και σε επακολουθούσες εναλλασσόμενες καλλιέργειες.

                           Τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη ζητούν να υποβληθούν:

                                 —

                                 πληροφορίες σχετικά με τα υπολείμματα της ουσίας bifenox και του μεταβολίτη της, του υδροξυ bifenox οξέος, σε τρόφιμα ζωικής προέλευσης καθώς και για τα υπολείμματα σε εναλλασσόμενες καλλιέργειες,

                                 —

                                 πληροφορίες για την περαιτέρω αντιμετώπιση του μακροπρόθεσμου κινδύνου για φυτοφάγα θηλαστικά από τη χρήση της ουσίας bifenox.

                           Εξασφαλίζουν ότι ο φορέας κοινοποίησης παρέχει αυτά τα επιβεβαιωτικά στοιχεία και τις πληροφορίες στην Επιτροπή, εντός δύο ετών από την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας.

                     187

                     Diflufenican
                     Αριθ. CAS 83164-33-4
                     Αριθ. CIPAC 462

                        2,4 δίφθορο-2-(α, α, α, τρίφθορο-m-τολυλοξυ) νικοτινανιλιδίνη

                     ≥ 970 g/kg

                     1 Ιανουαρίου 2009

                     31 Δεκεμβρίου 2018

                     ΜΕΡΟΣ A
                     Επιτρέπεται να χρησιμοποιείται μόνον ως ζιζανιοκτόνο.
                     ΜΕΡΟΣ Β
                     Για την εφαρμογή των ενιαίων αρχών του παραρτήματος VI πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα συμπεράσματα της έκθεσης ανασκόπησης για την ουσία diflufenican, και ιδίως τα προσαρτήματα I και II αυτής, όπως οριστικοποιήθηκαν από τη μόνιμη επιτροπή για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων στις 14 Μαρτίου 2008.
                     Κατά τη συνολική αυτή αξιολόγηση τα κράτη μέλη πρέπει να αποδίδουν ιδιαίτερη προσοχή στα εξής:

                                 —

                                 στην προστασία των υδρόβιων οργανισμών. Εφαρμογή μέτρων άμβλυνσης του κινδύνου, όπως ζώνες απομόνωσης, όπου ενδείκνυται

                                 —

                                 στην προστασία μη στοχευόμενων φυτών. Εφαρμογή μέτρων άμβλυνσης του κινδύνου, όπως επιτόπου ζώνη προστασίας όπου δεν πραγματοποιούνται ψεκασμοί, όπου ενδείκνυται.

                     188

                     Fenoxaprop-P
                     Αριθ. CAS 113158-40-0
                     Αριθ. CIPAC 484

                        (R)-2[4-[(χλωρο-2-βενζοξαζολυλ)οξύ]-φαινοξυ]-προπανοϊκό οξύ

                     ≥ 920 g/kg

                     1 Ιανουαρίου 2009

                     31 Δεκεμβρίου 2018

                     ΜΕΡΟΣ A
                     Επιτρέπεται να χρησιμοποιείται μόνον ως ζιζανιοκτόνο.
                     ΜΕΡΟΣ Β
                     Για την εφαρμογή των ενιαίων αρχών του παραρτήματος VI, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα συμπεράσματα της έκθεσης ανασκόπησης για την fenoxaprop-P, και ιδίως των προσαρτημάτων I και II αυτού, όπως οριστικοποιήθηκαν στο πλαίσιο της μόνιμης φυτοϋγειονομικής επιτροπής στις 14 Μαρτίου 2008.
                     Κατά τη συνολική αυτή αξιολόγηση τα κράτη μέλη πρέπει να αποδίδουν ιδιαίτερη προσοχή στα εξής:

                                 —

                                 στην ασφάλεια των χειριστών και στην εξασφάλιση ότι οι όροι χρήσης προβλέπουν τη χρήση κατάλληλου ατομικού εξοπλισμού προστασίας,

                                 —

                                 στην προστασία μη στοχευόμενων φυτών,

                                 —

                                 στην παρουσία της ασφαλέστερης ουσίας σε σύνθετα προϊόντα, όσον αφορά την έκθεση των χειριστών, των εργαζομένων και των παρευρισκομένων,

                                 —

                                 στην ανθεκτικότητα της ουσίας και ορισμένων προϊόντων της αποικοδόμησής της σε ψυχρότερες ζώνες και σε περιοχές στις οποίες ενδέχεται να υπάρξουν αναερόβιες συνθήκες.

                           Οι όροι έγκρισης πρέπει να περιλαμβάνουν, κατά περίπτωση, μέτρα άμβλυνσης του κινδύνου.

                     189

                     Fenpropidin
                     Αριθ. CAS 67306-00-7
                     Αριθ. CIPAC 520

                        (R,S)-1-[3-(4-τετρα-βουτυλοφαινυλο)-2-μεθυλοπροπυλο]-πιπεριδίνη

                     ≥ 960 g/kg (ρακεμικό μείγμα)

                     1 Ιανουαρίου 2009

                     31 Δεκεμβρίου 2018

                     ΜΕΡΟΣ A
                     Επιτρέπεται να χρησιμοποιείται μόνον ως μυκητοκτόνο.
                     ΜΕΡΟΣ Β
                     Για την εφαρμογή των ενιαίων αρχών του παραρτήματος VI πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα συμπεράσματα της έκθεσης ανασκόπησης για την ουσία fenpropidin, και ιδίως τα προσαρτήματα I και II αυτής, όπως οριστικοποιήθηκαν από τη μόνιμη επιτροπή για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων στις 14 Μαρτίου 2008.
                     Κατά τη συνολική αυτή αξιολόγηση τα κράτη μέλη πρέπει να αποδίδουν ιδιαίτερη προσοχή στα εξής:

                                 —

                                 στην ασφάλεια των χειριστών και των εργαζομένων και στην εξασφάλιση ότι οι όροι χρήσης προβλέπουν τη χρήση κατάλληλου ατομικού εξοπλισμού προστασίας,

                                 —

                                 στην προστασία των υδρόβιων οργανισμών και στην εξασφάλιση ότι οι όροι χορήγησης της αδείας περιλαμβάνουν, κατά περίπτωση, μέτρα άμβλυνσης του κινδύνου, όπως ζώνες απομόνωσης.

                           Τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη ζητούν να υποβληθούν:

                                 —

                                 πληροφορίες για την περαιτέρω αντιμετώπιση του μακροπρόθεσμου κινδύνου για φυτοφάγα και εντομοφάγα πτηνά από τη χρήση της ουσίας fenpropidin.

                           Εξασφαλίζουν ότι ο φορέας κοινοποίησης παρέχει αυτά τα επιβεβαιωτικά στοιχεία και τις πληροφορίες στην Επιτροπή, εντός δύο ετών από την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας.

                     190

                     Quinoclamine
                     Αριθ. CAS 2797-51-5
                     Αριθ. CIPAC 648

                        2-αμινο-3-χλωρο-1,4-ναφθοκινόνη

                     ≥ 965 g/kg προσμείξεις:
                     Dichlone (2,3-διχλωρο-1,4-ναφθοκινόνη) 15 g/kg κατ’ ανώτατο όριο

                     1 Ιανουαρίου 2009

                     31 Δεκεμβρίου 2018

                     ΜΕΡΟΣ A
                     Επιτρέπεται να χρησιμοποιείται μόνον ως ζιζανιοκτόνο.
                     ΜΕΡΟΣ Β
                     Κατά την αξιολόγηση αιτήσεων για την έγκριση φυτοπροστατευτικών προϊόντων που περιέχουν quinoclamine, για χρήσεις εκτός από τη χρήση σε καλλωπιστικά φυτά και φυτά φυτωρίων, τα κράτη μέλη δίνουν ιδιαίτερη προσοχή στα κριτήρια του άρθρου 4 παράγραφος 1 στοιχείο β) και εξασφαλίζουν την υποβολή όλων των απαραίτητων στοιχείων και πληροφοριών πριν από την έκδοση της έγκρισης.
                     Για την εφαρμογή των ενιαίων αρχών του παραρτήματος VI πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα συμπεράσματα της έκθεσης ανασκόπησης για την ουσία quinoclamine, και ιδίως τα προσαρτήματα I και II αυτής, όπως οριστικοποιήθηκαν από τη μόνιμη επιτροπή για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων στις 14 Μαρτίου 2008.
                     Κατά τη συνολική αυτή αξιολόγηση τα κράτη μέλη πρέπει να αποδίδουν ιδιαίτερη προσοχή στα εξής:

                                 —

                                 στην ασφάλεια των χειριστών, των εργαζομένων και των παρευρισκομένων και στην εξασφάλιση ότι οι όροι χρήσης προβλέπουν τη χρήση κατάλληλου ατομικού εξοπλισμού προστασίας,

                                 —

                                 στην προστασία των υδρόβιων οργανισμών,

                                 —

                                 στην προστασία πτηνών και μικρών θηλαστικών.

                           Οι όροι χρήσης περιλαμβάνουν, κατά περίπτωση, κατάλληλα μέτρα άμβλυνσης του κινδύνου.

         (1)  Περαιτέρω λεπτομέρειες σχετικά με την ταυτότητα και τις προδιαγραφές της δραστικής ουσίας δίνονται στην έκθεση ανασκόπησης.»


title: Οδηγία 2008/100/ΕΚ της Επιτροπής, της 28ης Οκτωβρίου 2008 , για την τροποποίηση της οδηγίας 90/496/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με τους κανόνες της διατροφικής επισήμανσης των τροφίμων, όσον αφορά τις συνιστώμενες ημερήσιες τροφικές δόσεις, τους συντελεστές μετατροπής σε ενεργειακή αξία και τους ορισμούς (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

text:
               29.10.2008

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 285/9

      ΟΔΗΓΊΑ 2008/100/ΕΚ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

   της 28ης Οκτωβρίου 2008
   για την τροποποίηση της οδηγίας 90/496/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με τους κανόνες της διατροφικής επισήμανσης των τροφίμων, όσον αφορά τις συνιστώμενες ημερήσιες τροφικές δόσεις, τους συντελεστές μετατροπής σε ενεργειακή αξία και τους ορισμούς
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,
   την οδηγία 90/496/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Σεπτεμβρίου 1990, σχετικά με τους κανόνες επισήμανσης των τροφίμων όσον αφορά τις τροφικές τους ιδιότητες (1), και ιδίως το άρθρο 1 παράγραφος 4 στοιχεία α) και ι) και το άρθρο 5 παράγραφος 2,
   Μετά από διαβούλευση με την Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Η οδηγία 90/496/ΕΟΚ αναφέρει ότι οι εδώδιμες (τροφικές) ίνες θα πρέπει να οριστούν.

               (2)

               Οι προϋποθέσεις για τη χρήση ισχυρισμών επί θεμάτων διατροφής όπως «πηγή εδώδιμων ινών» ή «υψηλή περιεκτικότητα σε εδώδιμες ίνες» καθορίζονται στο παράρτημα του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1924/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τους ισχυρισμούς επί θεμάτων διατροφής και υγείας που διατυπώνονται για τα τρόφιμα (2).

               (3)

               Για λόγους σαφήνειας και συνέπειας με άλλη κοινοτική νομοθεσία που αναφέρεται στην ίδια έννοια, είναι απαραίτητο να διατυπωθεί ορισμός των «εδώδιμων ινών».

               (4)

               Ο ορισμός των εδώδιμων (τροφικών) ινών θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη το σχετικό έργο του Codex Alimentarius και τη δήλωση για τις εδώδιμες ίνες από την αρμόδια για τα διαιτητικά προϊόντα, τη διατροφή και τις αλλεργίες επιστημονική ομάδα της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων, δήλωση η οποία διατυπώθηκε στις 6 Ιουλίου 2007.

               (5)

               Οι εδώδιμες ίνες καταναλώνονται παραδοσιακά ως φυτικές ύλες και έχουν μία ή περισσότερες ωφέλιμες επιδράσεις στη φυσιολογία του οργανισμού όπως: μειώνουν το χρόνο διάβασης του εντέρου, αυξάνουν τον όγκο των κοπράνων, ζυμώνονται από την κολονική μικροχλωρίδα, μειώνουν την ολική χοληστερόλη στο αίμα, μειώνουν τα επίπεδα χοληστερόλης LDL στο αίμα, μειώνουν τα μεταγευματικά επίπεδα γλυκόζης στο αίμα ή μειώνουν τα επίπεδα της ινσουλίνης στο αίμα. Πρόσφατα επιστημονικά στοιχεία δείχνουν ότι παρόμοιες ωφέλιμες επιδράσεις στη φυσιολογία του οργανισμού μπορούν να έχουν άλλα υδατανθρακικά πολυμερή που δεν πέπτονται και δεν υπάρχουν σε φυσική μορφή στα τρόφιμα, όπως καταναλώνονται. Επομένως, ο ορισμός των εδώδιμων ινών είναι σκόπιμο να περιλαμβάνει τα υδατανθρακικά πολυμερή που έχουν μία ή περισσότερες ωφέλιμες επιδράσεις στη φυσιολογία του οργανισμού.

               (6)

               Τα υδατανθρακικά πολυμερή φυτικής προέλευσης που ανταποκρίνονται στον ορισμό των τροφικών ινών μπορεί να είναι στενά συνδεδεμένα μέσα στο φυτό με λιγνίνη ή άλλα μη υδατανθρακικά συστατικά, όπως είναι οι φαινολικές ενώσεις, οι κηροί, οι σαπωνίνες, τα άλατα φυτικού οξέος, η κυτίνη, οι φυτοστερόλες. Οι ουσίες αυτές, όταν είναι στενά συνδεδεμένες με υδατανθρακικά πολυμερή φυτικής προέλευσης και εκχυλίζονται μαζί με τα υδατανθρακικά πολυμερή για ανάλυση των εδώδιμων ινών, μπορούν να θεωρούνται εδώδιμες ίνες. Ωστόσο, όταν οι ουσίες αυτές διαχωρίζονται από τα υδατανθρακικά πολυμερή και προστίθενται σε τρόφιμο, δεν θα πρέπει να θεωρούνται εδώδιμες ίνες.

               (7)

               Για να ληφθούν υπόψη οι νέες επιστημονικές και τεχνικές εξελίξεις, υπάρχει ανάγκη τροποποίησης του καταλόγου των συντελεστών μετατροπής σε ενεργειακή αξία.

               (8)

               Η έκθεση του Οργανισμού Επισιτισμού και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO) με θέμα ένα τεχνικό εργαστήριο για την ενέργεια που δίνουν τα τρόφιμα –τις μεθόδους ανάλυσης και τους συντελεστές μετατροπής– αναφέρει ότι το 70 % των εδώδιμων ινών σε παραδοσιακά τρόφιμα θεωρείται αποδομήσιμο. Συνεπώς, είναι σκόπιμο να καθοριστεί ότι η μέση ενεργειακή αξία των εδώδιμων ινών θα πρέπει να είναι 8 kJ/g (2 kcal/g).

               (9)

               Η ερυθριτόλη μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε μεγάλη ποικιλία τροφίμων και αντικαθιστά, μεταξύ άλλων χρήσεων, θρεπτικά συστατικά όπως η ζάχαρη στις περιπτώσεις που είναι επιθυμητή χαμηλότερη ενεργειακή αξία.

               (10)

               Η ερυθριτόλη είναι πολυόλη και, σύμφωνα με τους ισχύοντες κανόνες που ορίζονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 της οδηγίας 90/496/ΕΟΚ, η ενεργειακή της αξία υπολογίζεται με εφαρμογή των συντελεστών μετατροπής για τις πολυόλες, συγκεκριμένα 10 kJ/g (2,4 kcal/g). Η χρήση του προαναφερόμενου συντελεστή μετατροπής σε ενεργειακή αξία δεν κατατοπίζει πλήρως τον καταναλωτή σχετικά με τη μειωμένη ενεργειακή αξία ενός προϊόντος η οποία επιτυγχάνεται με τη χρήση ερυθριτόλης στην παραγωγή του. Η επιστημονική επιτροπή τροφίμων, στη γνωμοδότηση που εξέδωσε για την ερυθριτόλη στις 5 Μαρτίου 2003, σημειώνει ότι η ενέργεια που παρέχεται από την ερυθριτόλη είναι λιγότερη από 0,9 kJ/g (λιγότερη από 0,2 kcal/g). Συνεπώς, είναι σκόπιμο να θεσπιστεί κατάλληλος συντελεστής μετατροπής σε ενεργειακή αξία για την ερυθριτόλη.

               (11)

               Στο παράρτημα της οδηγίας 90/496/ΕΟΚ αναγράφονται οι βιταμίνες και τα ανόργανα άλατα που μπορούν να δηλωθούν στη διατροφική επισήμανση, καθορίζεται η συνιστώμενη ημερήσια δόση τους (ΣΗΔ) και περιλαμβάνεται ένας κανόνας σχετικά με το ποια θεωρείται σημαντική ποσότητα. Ο σκοπός αυτού του καταλόγου των συνιστώμενων ημερήσιων δόσεων είναι να παράσχει τιμές για τη διατροφική επισήμανση και τον τρόπο υπολογισμού της σημαντικής ποσότητας.

               (12)

               Ο κανόνας για τη σημαντική ποσότητα, όπως ορίζεται στο παράρτημα της οδηγίας 90/496/ΕΟΚ, αποτελεί κανόνα αναφοράς στον οποίο παραπέμπει άλλη κοινοτική νομοθεσία και συγκεκριμένα το άρθρο 8 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 10ης Ιουνίου 2002, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί των συμπληρωμάτων διατροφής (3), το παράρτημα του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1924/2006 και το άρθρο 6 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1925/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με την προσθήκη βιταμινών και ανόργανων συστατικών και ορισμένων άλλων ουσιών στα τρόφιμα (4).

               (13)

               Οι συνιστώμενες ημερήσιες δόσεις που αναγράφονται στο παράρτημα της οδηγίας 90/496/ΕΟΚ βασίζονται στη σύσταση που διατυπώθηκε από τη συνεδρίαση διαβούλευσης με τους εμπειρογνώμονες του FAO και της ΠΟΥ στο Ελσίνκι το 1988.

               (14)

               Για να εξασφαλίζεται συνέπεια με άλλη κοινοτική νομοθεσία, ο ισχύων κατάλογος βιταμινών και ανόργανων αλάτων και των συνιστώμενων ημερήσιων δόσεών τους θα πρέπει να ενημερωθεί με βάση τις επιστημονικές εξελίξεις από το 1988 και μετά.

               (15)

               Η επιστημονική επιτροπή τροφίμων, στη γνωμοδότηση για την αναθεώρηση των τιμών αναφοράς στη διατροφική επισήμανση που εξέδωσε στις 5 Μαρτίου 2003, συμπεριέλαβε τιμές αναφοράς για ενηλίκους στην επισήμανση. Η γνωμοδότηση καλύπτει τις βιταμίνες και τα ανόργανα άλατα που αναγράφονται στο παράρτημα Ι της οδηγίας 2002/46/ΕΚ και στο παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1925/2006.

               (16)

               Συνεπώς, το παράρτημα της οδηγίας 90/496/ΕΟΚ πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως.

               (17)

               Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
   Άρθρο 1
   Η οδηγία 90/496/ΕΟΚ τροποποιείται ως εξής:

               1.

               Στο άρθρο 1 παράγραφος 4 στοιχείο ι), προστίθεται η ακόλουθη φράση:
               «Ο ορισμός της ουσίας και, ενδεχομένως, των μεθόδων ανάλυσης περιλαμβάνεται στο παράρτημα ΙΙ·».

               2.

               Στο άρθρο 5 παράγραφος 1, προστίθενται οι ακόλουθες περιπτώσεις:

                           «—

                           εδώδιμες (τροφικές) ίνες 2 kcal/g – 8 kJ/g

                           —

                           ερυθριτόλη 0 kcal/g – 0 kJ/g.»

               3.

               Το παράρτημα αντικαθίσταται από το κείμενο του παραρτήματος Ι της παρούσας οδηγίας.

               4.

               Προστίθεται το κείμενο του παραρτήματος ΙΙ της παρούσας οδηγίας.

         Άρθρο 2
   1.   Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία πριν από τις 31 Οκτωβρίου 2009 το αργότερο. Κοινοποιούν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων καθώς και έναν πίνακα αντιστοιχίας μεταξύ αυτών των διατάξεων και των διατάξεων της παρούσας οδηγίας.
   Εφαρμόζουν τις διατάξεις αυτές κατά τρόπο ώστε να απαγορεύσουν, με ισχύ από τις 31 Οκτωβρίου 2012, τις συναλλαγές προϊόντων που δεν συμμορφώνονται με την οδηγία 90/496/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε με την παρούσα οδηγία.
   Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις ανωτέρω διατάξεις, αυτές περιέχουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την αναφορά αυτή κατά την επίσημη έκδοσή τους. Ο τρόπος της αναφοράς αποφασίζεται από τα κράτη μέλη.
   2.   Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
   Άρθρο 3
   Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
   Άρθρο 4
   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 28 Οκτωβρίου 2008.

            Για την Επιτροπή

         Ανδρούλλα ΒΑΣΙΛΕΊΟΥ

            Μέλος της Επιτροπής

      (1)  ΕΕ L 276 της 6.10.1990, σ. 40.

      (2)  ΕΕ L 12 της 18.1.2007, σ. 3.

      (3)  ΕΕ L 183 της 12.7.2002, σ. 51.

      (4)  ΕΕ L 404 της 30.12.2006, σ. 26.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι
      Το παράρτημα της οδηγίας 90/496/ΕΚ αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

            «ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I
            Βιταμίνες και ανόργανα άλατα που μπορούν να αναφέρονται και συνιστώμενες ημερήσιες τροφικές δόσεις (ΣΗΔ)

                        Βιταμίνη Α (μg)

                        800

                        Βιταμίνη D (μg)

                        5

                        Βιταμίνη Ε (mg)

                        12

                        Βιταμίνη K (μg)

                        75

                        Βιταμίνη C (mg)

                        80

                        Θειαμίνη (mg)

                        1,1

                        Ριβοφλαβίνη (mg)

                        1,4

                        Νιασίνη (mg)

                        16

                        Βιταμίνη Β6 (mg)

                        1,4

                        Φολικό οξύ (μg)

                        200

                        Βιταμίνη B12 (μg)

                        2,5

                        Βιοτίνη (μg)

                        50

                        Παντοθενικό οξύ (mg)

                        6

                        Κάλιο (mg)

                        2 000

                        Χλώριο (mg)

                        800

                        Ασβέστιο (mg)

                        800

                        Φωσφόρος (mg)

                        700

                        Μαγνήσιο (mg)

                        375

                        Σίδηρος (mg)

                        14

                        Ψευδάργυρος (mg)

                        10

                        Χαλκός (mg)

                        1

                        Μαγγάνιο (mg)

                        2

                        Φθόριο (mg)

                        3,5

                        Σελήνιο (μg)

                        55

                        Χρώμιο (μg)

                        40

                        Μολυβδαίνιο (μg)

                        50

                        Ιώδιο (μg)

                        150

                  Κατά κανόνα, η ποσότητα που θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για να αποφασιστεί ποια θεωρείται σημαντική ποσότητα αντιστοιχεί στο 15 % της συνιστώμενης δόσης όπως αυτή καθορίζεται στο παρόν παράρτημα για 100 g ή 100 ml ή ανά συσκευασία αν η συσκευασία περιέχει μία μόνο μερίδα.».

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ
      Προστίθεται το ακόλουθο παράρτημα ΙΙ στην οδηγία 90/496/ΕΟΚ:

            «ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II
            Ορισμός των ουσιών που συνιστούν εδώδιμες (τροφικές) ίνες και μέθοδοι ανάλυσης όπως αναφέρεται στο άρθρο 1 παράγραφος 4 στοιχείο ι)
            Ορισμός των ουσιών που συνιστούν εδώδιμες ίνες
            Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας νοούνται ως “εδώδιμες ίνες” τα υδατανθρακικά πολυμερή με τρία ή περισσότερα μονομερή, που δεν πέπτονται ούτε απορροφώνται από το λεπτό έντερο του ανθρώπινου οργανισμού και εμπίπτουν στις ακόλουθες κατηγορίες:

                        —

                        εδώδιμα υδατανθρακικά πολυμερή που απαντώνται σε φυσική μορφή στα τρόφιμα όπως καταναλώνονται,

                        —

                        εδώδιμα υδατανθρακικά πολυμερή που έχουν ληφθεί από πρώτες ύλες τροφίμων με φυσικά, ενζυματικά ή χημικά μέσα και έχουν ωφέλιμη επίδραση στη φυσιολογία του οργανισμού, η οποία έχει καταδειχθεί με επιστημονικά στοιχεία γενικής αποδοχής,

                        —

                        εδώδιμα συνθετικά υδατανθρακικά πολυμερή που έχουν ωφέλιμη επίδραση στη φυσιολογία του οργανισμού, η οποία έχει καταδειχθεί με επιστημονικά στοιχεία γενικής αποδοχής.».