title: Οδηγία 2006/129/ΕΚ της Επιτροπής, της 8ης Δεκεμβρίου 2006 , για την τροποποίηση και τη διόρθωση της οδηγίας 96/77/ΕΚ της Επιτροπής σχετικά με τη θέσπιση ειδικών κριτηρίων καθαρότητας για τα πρόσθετα τροφίμων πλην των χρωστικών και των γλυκαντικών υλών   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

text:
               9.12.2006

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 346/15

      ΟΔΗΓΊΑ 2006/129/ΕΚ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

   της 8ης Δεκεμβρίου 2006
   για την τροποποίηση και τη διόρθωση της οδηγίας 96/77/ΕΚ της Επιτροπής σχετικά με τη θέσπιση ειδικών κριτηρίων καθαρότητας για τα πρόσθετα τροφίμων πλην των χρωστικών και των γλυκαντικών υλών
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,
   την οδηγία 89/107/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα πρόσθετα που μπορούν να χρησιμοποιούνται στα τρόφιμα τα οποία προορίζονται για την ανθρώπινη διατροφή (1), και ιδίως το άρθρο 3 παράγραφος 3 στοιχείο α),
   Μετά από διαβούλευση με την Επιστημονική Επιτροπή Τροφίμων και την Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (ΕΑΑΤ),
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Η οδηγία 96/77/ΕΚ της Επιτροπής, της 2ας Δεκεμβρίου 1996, σχετικά με τη θέσπιση ειδικών κριτηρίων καθαρότητας για τα πρόσθετα τροφίμων πλην των χρωστικών και των γλυκαντικών υλών (2), ορίζει τα κριτήρια καθαρότητας για ορισμένα πρόσθετα τροφίμων που αναφέρονται στην οδηγία 95/2/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Φεβρουαρίου 1995, για τα πρόσθετα τροφίμων πλην των χρωστικών και των γλυκαντικών (3).

               (2)

               Κρίνεται σκόπιμο να αποσυρθούν τα κριτήρια καθαρότητας για τις ουσίες E 216 p-υδροξυβενζοϊκό προπύλιο και E 217 άλας με νάτριο του p-υδροξυβενζοϊκού προπυλίου, η χρήση των οποίων ως πρόσθετων τροφίμων δεν επιτρέπεται πλέον.

               (3)

               Ορισμένες γλωσσικές εκδόσεις της οδηγίας 96/77/ΕΚ περιέχουν λάθη ως προς τις ακόλουθες ουσίες: E 307 άλφα-τοκοφερόλη, E 315 ερυθορβικό οξύ, E 415 ξανθανικό κόμμι. Τα εν λόγω λάθη πρέπει να διορθωθούν. Επιπλέον, είναι αναγκαίο να ληφθούν υπόψη οι προδιαγραφές και οι αναλυτικές τεχνικές που καθορίζονται στον Codex Alimentarius για τα πρόσθετα, όπως διαμορφώθηκαν από την κοινή επιτροπή εμπειρογνωμόνων για τα πρόσθετα τροφίμων των FAO/WHO (Joint FAO/WHO Expert Committee on Food Additives — JECFA). Συγκεκριμένα κατά περίπτωση, τα ειδικά κριτήρια καθαρότητας προσαρμόστηκαν ώστε να αντικατοπτρίσουν τα όρια των μεμονωμένων βαρέων μετάλλων ενδιαφέροντος. Για λόγους σαφήνειας πρέπει να αντικατασταθεί ολόκληρο το κείμενο ως προς τις εν λόγω ουσίες.

               (4)

               Πρέπει να τροποποιηθεί το επίπεδο θειικής τέφρας στα κριτήρια καθαρότητας στην ουσία E 472 γ εστέρες του κιτρικού οξέος με μονο- και διγλυκερίδια λιπαρών οξέων, προκειμένου να καλυφθούν τα προϊόντα που έχουν εξουδετερωθεί εν μέρει ή πλήρως.

               (5)

               Πρέπει να εξασφαλιστεί ότι η ουσία E 559 πυριτικό αργίλιο παράγεται από ακατέργαστο καολινιτικό άργιλο που δεν έχει μολυνθεί από διοξίνες. Επομένως, η παρουσία διοξίνης στον ακατέργαστο καολινιτικό άργιλο πρέπει να περιορίζεται στο χαμηλότερο δυνατό επίπεδο.

               (6)

               Είναι αναγκαίο να καθοριστούν προδιαγραφές για τα νέα πρόσθετα τροφίμων που εγκρίνονται δυνάμει της οδηγίας 2006/52/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Ιουλίου 2006, σχετικά με την τροποποίηση της οδηγίας 95/2/ΕΚ για τα πρόσθετα τροφίμων πλην των χρωστικών και των γλυκαντικών, και της οδηγίας 94/35/ΕΚ για τα γλυκαντικά που προορίζονται να χρησιμοποιηθούν στα τρόφιμα: E 319 τριτοταγής βουτυλο-υδροκινόνη (TBHQ), E 426 ημικυτταρίνη σόγιας, E 462 αιθυλοκυτταρίνη, E 586 4-εξυλορεσορκινόλη, E 1204 πουλουλάνη και το E 1452 οκτενυληλεκτρικό αμυλοαργίλιο.

               (7)

               Επομένως, η οδηγία 96/77/ΕΚ πρέπει να τροποποιηθεί και να διορθωθεί ανάλογα.

               (8)

               Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
   Άρθρο 1
   Το παράρτημα της οδηγίας 96/77/ΕΚ τροποποιείται και διορθώνεται σύμφωνα με το παράρτημα της παρούσας οδηγίας.
   Άρθρο 2
   1.   Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο μέχρι 15 Φεβρουαρίου 2008. Ανακοινώνουν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των διατάξεων αυτών και τον πίνακα αντιστοιχίας μεταξύ των εν λόγω διατάξεων και της παρούσας οδηγίας.
   Όταν τα κράτη μέλη θεσπίσουν τις εν λόγω διατάξεις, αυτές θα πρέπει να περιέχουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή θα πρέπει να συνοδεύονται από τέτοια παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της παραπομπής αυτής αποφασίζεται από τα κράτη μέλη.
   2.   Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
   Άρθρο 3
   Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
   Άρθρο 4
   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 8 Δεκεμβρίου 2006.

            Για την Επιτροπή

         Μάρκος ΚΥΠΡΙΑΝΟΫ

            Μέλος της Επιτροπής

      (1)  ΕΕ L 40 της 11.2.1989, σ. 27. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1882/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 284 της 31.10.2003, σ. 1).

      (2)  ΕΕ L 339 της 30.12.1996, σ. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2004/45/ΕΚ (ΕΕ L 113 της 20.4.2004, σ. 19).

      (3)  ΕΕ L 61 της 18.3.1995, σ. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2006/52/ΕΚ (ΕΕ L 204 της 26.7.2006, σ. 10).

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
      Το παράρτημα της οδηγίας 96/77/ΕΚ τροποποιείται και διορθώνεται ως εξής:

                  1.

                  Τα κείμενα που αφορούν το p-υδροξυβενζοϊκό προπύλιο E 216 και το άλας με νάτριο του p-υδροξυβενζοϊκού προπυλίου E 217 διαγράφονται.

                  2.

                  Το κείμενο που αφορά την άλφα-τοκoφερόλη E 307 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

                              «E 307 ΑΛΦΑ-ΤΟΚΟΦΕΡΟΛΗ

                                 Συνώνυμα

                              DL- α-τοκoφερόλη

                              Ορισμός

                              Χημική ονομασία

                              DL-5,7,8-τριμεθυλo-τoκόλη
                              DL-2,5,7,8-τετραμεθυλο-2-(4′,8′,12′-τριμεθυλοτρι-δεκατριυλο)-χρωμανόλη-6

                              Αριθ. EINECS

                              233-466-0

                              Χημικός τύπος

                              C29H50O2

                              Μοριακό βάρος

                              430,71

                              Δοκιμασία

                              Περιεκτικότητα τουλάχιστον 96 %

                                 Περιγραφή

                              Υποκίτρινο έως κεχριμπαρόχρωμο, σχεδόν άοσμο, διαυγές παχύρρευστο έλαιο που, όταν εκτεθεί στον αέρα ή στο φως, οξειδώνεται και αμαυρώνεται

                              Ταυτοποίηση

                                          A.

                                          Διαλυτότητα

                              Αδιάλυτο σε νερό, ευδιάλυτο σε αιθανόλη, αναμείξιμο με αιθέρα

                                          B.

                                          Φασματoφωτoμετρία

                              Μέγιστο απορρόφησης σε απόλυτη αιθανόλη σε μήκος κύματος 292 nm περίπου

                              Καθαρότητα

                              Δείκτης διάθλασης

                              nD20
                                  1,503-1,507

                              Ειδική απορρόφηση E1 %
                                 1 cm σε αιθανόλη

                              E1 %
                                 1 cm (292 nm) 72-76
                              (0,01 g σε 200 ml απόλυτης αιθανόλης)

                              Θειική τέφρα

                              0,1 % κατ’ ανώτατο όριο

                              Ειδική στροφική ικανότητα

                              [α]25
                                 D0° ± 0,05° (διάλυμα σε χλωροφόρμιο σε αναλογία 1:10)

                              Μόλυβδος

                              2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο»

                  3.

                  Το κείμενο που αφορά το ερυθορβικό οξύ E 315 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

                              «E 315 ΕΡΥΘΟΡΒΙΚΟ ΟΞΥ

                                 Συνώνυμα

                              Ισoασκoρβικό oξύ
                              D-αραβοασκoρβικό oξύ

                              Ορισμός

                              Χημική ονομασία

                              γ-λακτόvη τoυ D-ερυθρo-εξεν-2-ικoύ oξέoς
                              Ισoασκoρβικό oξύ
                              D-ισoασκoρβικό oξύ

                              Αριθ. EINECS

                              201-928-0

                              Χημικός τύπος

                              C6H8O6

                              Μοριακό βάρος

                              176,13

                              Δοκιμασία

                              Περιεκτικότητα τουλάχιστον 98 % σε άνυδρη ουσία

                                 Περιγραφή

                              Λευκό έως υποκίτρινο κρυσταλλικό στερεό που, όταν εκτεθεί στο φως, αμαυρώνεται σταδιακά

                              Ταυτοποίηση

                                          A.

                                          Πεδίο τιμών σημείου τήξης

                              164 °C έως 172 °C περίπου με διάσπαση

                                          B.

                                          Θετική δοκιμή ασκορβικού οξέος/χρωστική αντίδραση

                              Καθαρότητα

                              Απώλεια κατά την ξήρανση

                              0,4 % κατ’ ανώτατο όριο μετά από ξήρανση υπό ελαττωμένη πίεση με silica gel για 3 ώρες

                              Θειική τέφρα

                              0,3 % κατ’ ανώτατο όριο

                              Ειδική στροφική ικανότητα

                              [α]25D υδατικού διαλύματος συγκεντρώσεως 10 % (w/v) μεταξύ – 16,5° και – 18,0°

                              Οξαλικά ιόντα

                              Σε διάλυμα 1 g της ουσίας σε 10 ml νερού, προστίθενται 2 σταγόνες παγόμορφου οξικού οξέος και 5 ml διαλύματος οξικού ασβεστίου συγκεντρώσεως 10 %. Το διάλυμα πρέπει να παραμένει διαυγές

                              Μόλυβδος

                              2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο»

                  4.

                  Το ακόλουθο κείμενο που αφορά την τριτοταγή βουτυλο-υδροκινόνη (TBHQ) E 319 παρεμβάλλεται μετά το ερυθορβικό νάτριο E 316:

                              «E 319 ΤΡΙΤΟΤΑΓΗΣ ΒΟΥΤΥΛΟ-ΥΔΡΟΚΙΝΟΝΗ (TBHQ)

                                 Συνώνυμα

                              TBHQ

                              Ορισμός

                              Χημικές ονομασίες

                              Tert- βουτυλο-1,4-βενζοδιόλη
                              2-(1,1-διμεθυλαιθυλο)-1,4-βενζοδιόλη

                              Αριθ. EINECS

                              217-752-2

                              Χημικός τύπος

                              C10H14O2

                              Μοριακό βάρος

                              166,22

                              Δοκιμασία

                              Περιεκτικότητα τουλάχιστον 99 % σε C10H14O2

                                 Περιγραφή

                              Λευκό κρυσταλλικό στερεό με χαρακτηριστική οσμή

                              Ταυτοποίηση

                                          A.

                                          Διαλυτότητα

                              Πρακτικά αδιάλυτο σε νερό, ευδιάλυτο σε αιθανόλη

                                          B.

                                          Σημείο τήξης

                              126,5 °C ή περισσότερο

                                          Γ.

                                          Φαινολικές προσμείξεις

                              Διαλύστε περίπου 5 mg του δείγματος σε 10 ml μεθανόλης και προσθέστε 10,5 ml διαλύματος διμεθυλαμίνης (αναλογία 1:4). Παράγεται χρώμα κόκκινο προς ροδόχρουν

                              Καθαρότητα

                                 Tert-βουτυλο-p-βενζοκινόνη

                              0,2 % κατ’ ανώτατο όριο

                              2,5-δι-tert-βουτυλυδροκινόνη

                              0,2 % κατ’ ανώτατο όριο

                              Υδροξυκινόνη

                              0,1 % κατ’ ανώτατο όριο

                              Τολουόλιο

                              25 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

                              Μόλυβδος

                              2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο»

                  5.

                  Το κείμενο που αφορά το ξανθανικό κόμμι E 415 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

                              «E 415 ΞΑΝΘΑΝΙΚΟ ΚΟΜΜΙ

                                 Ορισμός

                              Το ξανθανικό κόμμι είναι ένας μακρομοριακός πολυσακχαρίτης, που λαμβάνεται με ζύμωση καθαρής καλλιέργειας υδατανθράκων με φυσικά στελέχη του βακτηριδίου Xanthomonas campestris, ακολουθούμενη από καθαρισμό με εκχύλιση με αιθανόλη ή προπανόλη-2, ξήρανση και άλεση. Περιέχει ως κύριες δομικές μονάδες εξόζης D-γλυκόζη και D-μαννόζη μαζί με D-γλυκουρονικό οξύ και πυροσταφυλικό οξύ και παρασκευάζεται σε μορφή αλάτων με νάτριο, κάλιο ή ασβέστιο. Τα διαλύματά του είναι ουδέτερα

                              Μοριακό βάρος

                              Περίπου 1 000 000

                              Αριθ. EINECS

                              234-394-2

                              Δοκιμασία

                              Η ξηρά ουσία παρέχει τουλάχιστον 4,2 % και όχι άνω του 5 % CO2, που αντιστοιχεί σε περιεκτικότητα σε ξανθανικό κόμμι 91 % έως 108 %

                                 Περιγραφή

                              Σκόνη χρώματος κρεμ

                              Ταυτοποίηση

                                          A.

                                          Διαλυτότητα

                              Διαλυτό σε νερό, αδιάλυτο σε αιθανόλη

                              Καθαρότητα

                              Απώλεια κατά την ξήρανση

                              Το ανώτερο 15 % (105 °C, 2 1/2 ώρες)

                              Ολική τέφρα

                              16 % κατ’ ανώτατο όριο, επί ξηράς ουσίας προσδιοριζόμενης με πύρωση στους 650 °C μετά από ξήρανση στους 105 °C για 4 ώρες

                              Πυροσταφυλικό οξύ

                              1,5 % ή περισσότερο

                              Άζωτο

                              1,5 % κατ’ ανώτατο όριο

                              Αιθανόλη και προπανόλη 2

                              500 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο, ξεχωριστά ή σε συνδυασμό

                              Μόλυβδος

                              2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

                              Συνολικός αριθμός μικροοργανισμών

                              5 000 αποικίες ανά γραμμάριο κατ’ ανώτατο όριο

                              Ζυμομύκητες και ευρωτομύκητες

                              300 αποικίες ανά γραμμάριο κατ’ ανώτατο όριο

                                 E. coli

                              Απουσία σε 5 g

                                 Salmonella spp.

                              Απουσία σε 10 g

                                 Xanthomonas campestris

                              Απουσία ζωντανών κυττάρων σε 1 g»

                  6.

                  Το ακόλουθο κείμενο που αφορά την ημικυτταρίνη σόγιας E 426 παρεμβάλλεται μετά τη γλυκομαννάνη konjac E 425(ii):

                              «E 426 ΗΜΙΚΥΤΤΑΡΙΝΗ ΣΟΓΙΑΣ

                                 Συνώνυμα

                                 Ορισμός

                              Η ημικυτταρίνη σόγιας είναι εξευγενισμένος υδατοδιαλυτός πολυσακχαρίτης που λαμβάνεται από ίνες σόγιας που απαντούν στη φύση με εκχύλιση με ζεστό νερό

                              Χημικές ονομασίες

                              Εξευγενισμένος υδατοδιαλυτός πολυσακχαρίτης σόγιας
                              Υδατοδιαλυτές ίνες σόγιας

                              Δοκιμασία

                              Ελάχιστη περιεκτικότητα σε υδατάνθρακα 74 %

                                 Περιγραφή

                              Ρέουσα αποξηραμένη με ψεκασμό λευκή σκόνη

                              Ταυτοποίηση

                                          A.

                                          Διαλυτότητα

                              Διαλυτή σε θερμό και κρύο νερό χωρίς σχηματισμό πηκτωμάτων

                              pH διαλύματος συγκεντρώσεως 1 %

                              5,5 ± 1,5

                                          B.

                                          ιξώδες διαλύματος 10 %

                              200 mPa.s κατ’ ανώτατο όριο

                              Καθαρότητα

                              Απώλεια κατά την ξήρανση

                              7 % κατ’ ανώτατο όριο (105 °C, 4 h)

                              Πρωτεΐνη

                              14 % κατ’ ανώτατο όριο

                              Ολική τέφρα

                              9,5 % κατ’ ανώτατο όριο (600 °C, 4 h)

                              Αρσενικό

                              2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

                              Μόλυβδος

                              5 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

                              Υδράργυρος

                              1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

                              Κάδμιο

                              1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

                              Συνολικός αριθμός μικροοργανισμών

                              3 000 αποικίες ανά γραμμάριο, κατ’ ανώτατο όριο

                              Ζυμομύκητες και ευρωτομύκητες

                              100 αποικίες ανά γραμμάριο, κατ’ ανώτατο όριο

                                 E. Coli

                              Απουσία σε 10 g»

                  7.

                  Το ακόλουθο κείμενο που αφορά την αιθυλοκυτταρίνη E 462 παρεμβάλλεται μετά τη μεθυλοκυτταρίνη E 461:

                              «E 462 ΑΙΘΥΛΟΚΥΤΤΑΡΙΝΗ

                                 Συνώνυμα

                              Αιθυλαιθέρας κυτταρίνης

                                 Ορισμός

                              Η αιθυλοκυτταρίνη είναι κυτταρίνη που λαμβάνεται απευθείας από ινώδη μέρη φυτών και αιθεροποιείται εν μέρει με αιθύλια

                              Χημικές ονομασίες

                              Αιθυλαιθέρας κυτταρίνης

                              Χημικός τύπος

                              Τα πολυμερή περιέχουν ομάδες υποκατεστημένου ανυδριτικού παραγώγου της γλυκόζης με τον ακόλουθο γενικό τύπο:
                              C6H7O2(OR1)(OR2) όπου R1 και R2 μπορούν να είναι:

                                          —

                                          H

                                          —

                                          CH2CH3

                              Δοκιμασία

                              Περιεκτικότητα σε αιθοξύλια (-OC2H5) τουλάχιστον 44 % και όχι παραπάνω από 50 % σε αιθοξύλια επί ξηράς ουσίας (που ισοδυναμεί με 2,6 αιθοξύλια κατ’ ανώτατο όριο ανά μονάδα ανυδρογλυκόζης)

                                 Περιγραφή

                              Ελαφρώς υγροσκοπική, λευκή έως υπόλευκη, άοσμη και άγευστη σκόνη

                              Ταυτοποίηση

                                          A.

                                          Διαλυτότητα

                              Πρακτικά αδιάλυτη στο νερό, σε γλυκερίνη και σε προπανοδιόλη-1,2, αλλά διαλυτή σε διάφορες αναλογίες σε ορισμένους οργανικούς διαλύτες ανάλογα με το περιεχόμενο σε αιθοξύλια. Η αιθυλοκυτταρίνη που περιέχει αιθοξύλια σε ποσοστό μικρότερο από 46-48 % είναι ευδιάλυτη σε τετραϋδροφουράνιο, σε οξικό μεθύλιο, σε χλωροφόρμιο και σε μείγματα αρωματικών υδρογονανθράκων-αιθανόλης. Η αιθυλοκυτταρίνη που περιέχει αιθοξύλια σε ποσοστό ίσο ή μεγαλύτερο από 46-48 % είναι ευδιάλυτη σε αιθανόλη, σε μεθανόλη, σε τολουόλιο, σε χλωροφόρμιο και σε οξικό αιθύλιο

                                          B.

                                          Δοκιμή σχηματισμού μεμβράνης

                              Διαλύστε 5g του δείγματος σε 95g μείγματος τολουολίου και αιθανόλης, αναλογίας 80:20 (w/w). Σχηματίζεται ένα διαυγές, σταθερό, ελαφρώς κίτρινο διάλυμα. Ρίξτε λίγα ml του διαλύματος σε γυάλινο πιάτο και αφήνετε τον διαλύτη να εξατμιστεί. Σχηματίζεται μια πυκνή, σκληρή, συνεχής, διαφανής μεμβράνη. Η μεμβράνη είναι εύφλεκτη

                              Καθαρότητα

                              Απώλεια κατά την ξήρανση

                              3 % κατ’ ανώτατο όριο (105 °C, 2 h)

                              Θειική τέφρα

                              0,4 % κατ’ ανώτατο όριο

                              pH κολλοειδούς διαλύματος συγκεντρώσεως 1 %

                              Ουδέτερο σε βάμμα ηλιοτροπίου

                              Αρσενικό

                              3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

                              Μόλυβδος

                              2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

                              Υδράργυρος

                              1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

                              Κάδμιο

                              1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο»

                  8.

                  Το κείμενο που αφορά τους κιτρικούς εστέρες των μονο- και διγλυκεριδίων των λιπαρών οξέων E 472γ αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

                              «E 472γ ΚΙΤΡΙΚΟΙ ΕΣΤΕΡΕΣ ΤΩΝ ΜΟΝΟ- ΚΑΙ ΔΙΓΛΥΚΕΡΙΔΙΩΝ ΤΩΝ ΛΙΠΑΡΩΝ ΟΞΕΩΝ

                                 Συνώνυμα

                              Citrem
                              Εστέρες του κιτρικού οξέος με μονο- και διγλυκερίδια
                              Κιτρογλυκερίδια
                              Μονο- και διγλυκερίδια λιπαρών οξέων εστεροποιημένα με κιτρικό οξύ

                                 Ορισμός

                              Μεικτοί εστέρες της γλυκερίνης με κιτρικό οξύ και λιπαρά οξέα που απαντούν στα εδώδιμα λίπη και έλαια. Τα προϊόντα αυτά είναι δυνατόν να περιέχουν μικρές ποσότητες ελεύθερης γλυκερίνης, ελευθέρων λιπαρών οξέων, ελεύθερου κιτρικού οξέος και ελευθέρων γλυκεριδίων και να έχουν εξουδετερωθεί, πλήρως ή εν μέρει, με υδροξείδιο του νατρίου ή υδροξείδιο του καλίου

                                 Περιγραφή

                              Υγρά έως κηρώδη στερεά ή ημιστερεά, των οποίων το χρώμα ποικίλλει από υποκίτρινο έως ανοικτό καφέ

                              Ταυτοποίηση

                                          A.

                                          Θετικές δοκιμές γλυκερίνης, λιπαρών οξέων και κιτρικού οξέος

                                          B.

                                          Διαλυτότητα

                              Αδιάλυτοι σε κρύο νερό
                              Κολλοειδώς διαλυτοί σε ζεστό νερό
                              Διαλυτοί σε λίπη και έλαια
                              Αδιάλυτοι σε ψυχρή αιθανόλη

                              Καθαρότητα

                              Άλλα οξέα πλην του κιτρικού και των λιπαρών

                              Μη ανιχνεύσιμα

                              Ελεύθερη γλυκερίνη

                              2 % κατ’ ανώτατο όριο

                              Ολική γλυκερίνη

                              Τουλάχιστον 8 % και όχι άνω του 33 %

                              Ολικό κιτρικό οξύ

                              Τουλάχιστον 13 % και όχι άνω του 50 %

                              Θειική τέφρα (προσδιοριζόμενη στους 800 ± 25 °C)

                              Μη εξουδετερωμένα προϊόντα: 0,5 % κατ’ ανώτατο όριο
                              Μερικώς ή πλήρως εξουδετερωμένα προϊόντα: 10 % κατ’ ανώτατο όριο

                              Μόλυβδος

                              2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

                              Ελεύθερα λιπαρά οξέα

                              3 % κατ’ ανώτατο όριο, εκφρασμένα σε ελαϊκό οξύ

                                 Τα κριτήρια καθαρότητας ισχύουν για το πρόσθετο απαλλαγμένο από άλατα λιπαρών οξέων με νάτριο, κάλιο και ασβέστιο, αν και επιτρέπεται η παρουσία αυτών των ουσιών σε μέγιστη αναλογία 6 % (εκφρασμένη σε ελαϊκό νάτριο).»

                  9.

                  Το κείμενο που αφορά το πυριτικό αργίλιο (καολίνης) E 559 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

                              «E 559 ΠΥΡΙΤΙΚΟ ΑΡΓΙΛΙΟ (ΚΑΟΛΙΝΗΣ)

                                 Συνώνυμα

                              Καολίνης, βαρύς ή ελαφρύς

                                 Ορισμός

                              Το ένυδρο πυριτικό αργίλιο (καολίνης) είναι ένας καθαρός λευκός πλαστικός πηλός ο οποίος συνίσταται από καολινίτη, πυριτικό αργιλιοκάλιο, άστριο και χαλαζία. Η επεξεργασία δεν πρέπει να περιλαμβάνει πύρωση. Ο ακατέργαστος καολινιτικός άργιλος που χρησιμοποιείται για την παραγωγή πυριτικού αργιλίου θα περιέχει διοξίνη σε επίπεδο που δεν είναι επικίνδυνο για την υγεία ή ακατάλληλο για κατανάλωση από τον άνθρωπο

                              Αριθ. EINECS

                              215-286-4 (καολινίτης)

                              Χημικός τύπος

                              Al2Si2O5(OH)4 (καολινίτης)

                              Μοριακό βάρος

                              264

                              Δοκιμασία

                              Περιεκτικότητα τουλάχιστον 90 % (σύνολο πυριτικού άλατος και οξειδίου του αργιλίου, μετά την καύση)
                              Πυριτικό άλας (SiO2) μεταξύ 45 % και 55 %
                              Οξείδιο του αργιλίου (Al2O3) μεταξύ 30 % και 39 %

                                 Περιγραφή

                              Λεπτή, λευκή ή γκριζόλευκη, λιπαρή σκόνη. Ο καολίνης συνίσταται από χαλαρά συσσωματώματα τυχαία προσανατολισμένων στιβάδων από νιφάδες καολινίτη ή από μεμονωμένες εξαγωνικές νιφάδες

                              Ταυτοποίηση

                                          A.

                                          Θετικές δοκιμές οξειδίου του αργιλίου και πυριτικού άλατος

                                          B.

                                          Περίθλαση ακτίνων Χ

                              Χαρακτηριστικές κορυφές σε 7,18/3,58/2,38/1,78 Å

                                          Γ.

                                          Απορρόφηση IR

                              Κορυφές σε 3 700 και 3 620 cm–1

                              Καθαρότητα

                              Απώλεια κατά την καύση

                              Μεταξύ 10 και 14 % (1 000 °C, σταθερό βάρος)

                              Υδατοδιαλυτές ύλες

                              0,3 % κατ’ ανώτατο όριο

                              Ύλες διαλυτές σε οξέα

                              2 % κατ’ ανώτατο όριο

                              Σίδηρος

                              5 % κατ’ ανώτατο όριο

                              Οξείδιο του καλίου (K2O)

                              5 % κατ’ ανώτατο όριο

                              Άνθρακας

                              0,5 % κατ’ ανώτατο όριο

                              Αρσενικό

                              3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

                              Μόλυβδος

                              5 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

                              Υδράργυρος

                              1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο»

                  10.

                  Το ακόλουθο κείμενο που αφορά την 4-εξυλορεσορκινόλη E 586 παρεμβάλλεται μετά το γλυκονικό ασβέστιο E 578:

                              «E 586 4-ΕΞΥΛΟΡΕΣΟΡΚΙΝΟΛΗ

                                 Συνώνυμα

                              4-εξυλο-1,3-βενζοδιόλη
                              Εξυλορεσορκινόλη

                              Ορισμός

                              Χημικές ονομασίες

                              4-εξυλορεσορκινόλη

                              Αριθ. EINECS

                              205-257-4

                              Χημικός τύπος

                              C12H18O2

                              Μοριακό βάρος

                              197,24

                              Δοκιμασία

                              Ελάχιστη περιεκτικότητα 98 % επί ξηρού

                                 Περιγραφή

                              Λευκή σκόνη

                              Ταυτοποίηση

                                          A.

                                          Διαλυτότητα

                              Ευδιάλυτο σε αιθέρα και ακετόνη· δυσδιάλυτο σε νερό

                                          B.

                                          Δοκιμή νιτρικού οξέος

                              Σε 1 ml κορεσμένου διαλύματος του δείγματος, προσθέστε 1 ml νιτρικού οξέος. Παράγεται ένα ανοικτό κόκκινο χρώμα

                                          Γ.

                                          Δοκιμή βρωμίου

                              Σε 1 ml κορεσμένου διαλύματος του δείγματος, προσθέστε 1 ml υπό δοκιμασία διάλυμα βρωμιούχου ύδατος. Διαλύεται ένα κίτρινο, κροκιδώδες ίζημα και παράγει ένα κίτρινο διάλυμα

                                          Δ.

                                          Πεδίο τιμών σημείου τήξης

                              62 °C-67 °C

                              Καθαρότητα

                              Οξύτητα

                              0,05 % κατ’ ανώτατο όριο

                              Θειική τέφρα

                              0,1 % κατ’ ανώτατο όριο

                              Ρεσoρκινόλη και άλλες φαινόλες

                              Ανακινείστε περίπου 1 g του δείγματος με 50 ml ύδατος για λίγα λεπτά, και μετά από την διήθηση προσθέστε στο διήθημα 3 σταγόνες υπό δοκιμασία διαλύματος τριχλωριούχου σιδήρου. Δεν παράγεται κόκκινο ή κυανό χρώμα

                              Νικέλιο

                              2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

                              Μόλυβδος

                              2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

                              Υδράργυρος

                              3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο»

                  11.

                  Το ακόλουθο κείμενο που αφορά την πουλουλάνη E 1204 παρεμβάλλεται μετά την πολυδεξτρόζη E 1200:

                              «E 1204 ΠΟΥΛΟΥΛΑΝΗ

                                 Ορισμός

                              Γραμμική, ουδέτερη γλυκάνη που αποτελείται κυρίως από μονάδες μαλτοτριόζης που συνδέονται με –1,6 γλυκοσιδικούς δεσμούς. Παράγεται με ζύμωση από υδρολυμένο άμυλο κατάλληλο για τρόφιμα, με τη χρήση μη τοξινογόνου στελέχους του Aureobasidium pullulans. Μετά την ολοκλήρωση της ζύμωσης, απομακρύνονται με μικροδιήθηση τα κύτταρα του μύκητα, το διήθημα αποστειρώνεται με θέρμανση ενώ οι χρωστικές και άλλοι επιμολυντές απομακρύνονται με προσρόφηση και χρωματογραφία ανταλλαγής ιόντων

                              Αριθ. EINECS

                              232-945-1

                              Χημικός τύπος

                              (C6H10O5)x

                              Δοκιμασία

                              Ελάχιστη περιεκτικότητα σε γλυκάνη 90 % επί ξηρού

                                 Περιγραφή

                              Λευκή ή σχεδόν λευκή άοσμη σκόνη

                              Ταυτοποίηση

                                          A.

                                          Διαλυτότητα

                              Διαλυτή σε νερό, πρακτικά αδιάλυτη σε αιθανόλη

                                          B.

                                          pH διαλύματος συγκεντρώσεως 10 %

                              5,0-7,0

                                          Γ.

                                          Καθίζηση με πολυαιθυλενογλυκόλη 600

                              Προσθέστε 2 ml πολυαιθυλενογλυκόλης 600 σε 10 ml υδατικού διαλύματος πουλουλάνης 2 %. Σχηματίζεται λευκό ίζημα

                                          Δ.

                                          Αποπολυμερισμός με πουλουλανάση

                              Ετοιμάστε δύο δοκιμαστικούς σωλήνες, τον καθένα με 10 ml διαλύματος πουλουλάνης 10 %. Προσθέστε 0,1 ml διαλύματος πουλουλανάσης με δράση 10 μονάδες/g στον ένα δοκιμαστικό σωλήνα, και 0,1 ml νερό στον άλλο. Μετά την επώαση σε περίπου 25 °C για 20 min, το ιξώδες του διαλύματος που υπέστη επεξεργασία με πουλουλανάση είναι εμφανώς χαμηλότερο από το ιξώδες του διαλύματος που δεν υπέστη επεξεργασία

                              Καθαρότητα

                              Απώλεια κατά την ξήρανση

                              6 % κατ’ ανώτατο όριο (90 °C, πίεση 50 mm Hg κατ’ ανώτατο όριο, 6 h)

                              Μονο-, δι- και ολιγοσακχαρίτες

                              10 % κατ’ ανώτατο όριο, εκφραζόμενοι σε γλυκόζη

                              Ιξώδες

                              100-180 mm2/s (υδατικό διάλυμα 10 % w/w στους 30 °C)

                              Μόλυβδος

                              1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

                              Ζυμομύκητες και ευρωτομύκητες

                              100 αποικίες ανά γραμμάριο, κατ’ ανώτατο όριο

                              Κολοβακτηρίδια

                              Απουσία σε 25 g

                              Salmonella

                              Απουσία σε 25 g»

                  12.

                  Το ακόλουθο κείμενο που αφορά το αργιλιούχο οκτενυλοηλεκτρικό άμυλο E 1452 παρεμβάλλεται μετά το ακετυλιωμένο οξειδωμένο άμυλο E 1451:

                              «E 1452 ΑΡΓΙΛΙΟΥΧΟ ΟΚΤΕΝΥΛΟΗΛΕΚΤΡΙΚΟ ΑΜΥΛΟ

                                 Συνώνυμα

                              SAOS

                                 Ορισμός

                              Το αργιλιούχο οκτενυλοηλεκτρικό άμυλο είναι άμυλο εστεροποιημένο με οκτενυλ-ηλεκτρικό ανυδρίτη και επεξεργασμένο με θειικό αργίλιο

                                 Περιγραφή

                              Λευκή ή σχεδόν λευκή σκόνη ή κόκκοι ή (εάν έχει προζελατινοποιηθεί) νιφάδες, άμορφη σκόνη ή χονδρά σωματίδια

                              Ταυτοποίηση

                                          A.

                                          Εάν δεν έχει προζελατινοποιηθεί: με παρατήρηση με μικροσκόπιο

                                          B.

                                          Χρώση με ιώδιο θετική (βαθύ κυανούν έως ανοικτό κόκκινο χρώμα)

                              Καθαρότητα

                              (όλες οι τιμές εκφράζονται σε άνυδρο προϊόν εκτός της απώλειας κατά την ξήρανση)

                              Απώλεια κατά την ξήρανση

                              21 % κατ’ ανώτατο όριο

                              Οκτενυληλεκτρυλομάδες

                              3 % κατ’ ανώτατο όριο

                              Υπόλειμμα οκτενυληλεκτρικού οξέος

                              0,3 % κατ’ ανώτατο όριο

                              Διοξείδιο του θείου

                              50 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο για τροποποιημένα άμυλα σιτηρών
                              10 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο για άλλα τροποποιημένα άμυλα, εκτός αν άλλως καθορίζεται

                              Αρσενικό

                              1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

                              Μόλυβδος

                              2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

                              Υδράργυρος

                              0,1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

                              Αλουμίνιο

                              0,3 % κατ’ ανώτατο όριο»


title: Πρώτη οδηγία 73/264/EOK της Επιτροπής της 27ης Ιουλίου 1973 περί τροποποιήσεως των παραρτημάτων της οδηγίας του Συμβουλίου της 23ης Νοεμβρίου 1970 «περί των προσθέτων στις ζωοτροφές»

text:
10                                   Επίσημη Εφημερίδα τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
373L0264
' Αριθ . N 253/ 12                 ' Επίσημη ' Εφημερίδα τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων                       10.9.73
                                          ΠΡΩΤΗ ΟΔΗΓΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
                                                   τής 27ης ' Ιουλίου 1973
              περί τροποποιήσεως τών παραρτημάτων τής οδηγίας τοϋ Συμβουλίου τής 23ης Νοεμβρίου
                                        1970 «περί τών προσθέτων στίς ζωοτροφές»
                                                         (73/264/ΕΟΚ)
              H ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ,
              "Εχοντας ύπόψη :
              τή συνθήκη περί ιδρύσεως τής Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος,
              τήν οδηγία τοϋ Συμβουλίου τής 23ης Νοεμβρίου 1970 περί τών προσθέτων στίς ζωοτρο
              φέςΟ , όπως τροποποιήθηκε τελευταία άπό τήν οδηγία τής 28ης ' Απριλίου 1 973 (2), καί
              ιδίως τό άρθρο 6 παράγραφος ύπό Ια),
                Εκτιμώντας :
              ότι οι διατάξεις τής παραπάνω οδηγίας προβλέπουν ότι τό περιεχόμενο τών παραρτημάτων
              οφείλει συνεχώς νά προσαρμόζεται στήν εξέλιξη τών επιστημονικών καί τεχνικών γνώ
              σεων
              ότι έγινε φανερό ότι ή τετρακυκλίνη , ή χλωροτετρακυκλίνη καί ή όξυτετρακυκλίνη , Οί
              όποιες άναφέρονται στό παράρτημα I , δέν άνταποκρίνονται πλέον, τή στιγμή αύτή , σέ
              ορισμένες πλευρές τών αναγκών τής διατροφής τών ζώων ότι άρμόζει , εφεξής, νά εγγρά
              φονται στό παράρτημα II , ύπό ορισμένες συνθήκες χρήσεως·
              ότι τά μέτρα τά όποια προβλέπονται στήν παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα μέ τή γνώμη τής
              Μόνιμης ' Επιτροπής Ζωοτροφών,
              ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ :
                                                            "Αρθρο 1
              Τα παραρτήματα τής οδηγίας τοϋ Συμβουλίου τής 23ης Νοεμβρίου 1970 περί τών προσθέ
              των στίς ζωοτροφές τροποποιούνται ώς άκολούθως:
                                                             Αρθρο 2
              Στο παράρτημα I τμήμα A « Αντιβιοτικά» τά προσθετά αριθ . ΕΟΚ E 701 , E 702 καί E 703
              καθώς καί όλες οί ενδείξεις πού άναφέρονται σ' αύτά καταργούνται .
                                                             Αρθρο 3
              Τό παράρτημα II τροποποιείται ώς ακολούθως :
               1 . Προστίθενται τέσσερις στήλες στόν παρόντα πίνακα· οί στήλες αύτές φέρουν τούς έξης
                   τίτλους :
                                                             Ελάχιστη              Μέγιστη
                                                          περιεκτικότητα        περιεκτικότητα
                       Είδος             Μέγιστη                                                 Αλλες
                       ζώου               ηλικία                                               διατάξεις
                                                                 ppm πλήρους ζωοτροφής
               2 . Στο τμήμα A « Αντιβιοτικά» προστίθενται οι ακόλουθες θέσεις:
              (α) ΕΕ άριθ . N 270 της 14.12.1970, σ. 1 .
              (2) ΕΕ άριθ. N 124 τής 10.5.1973, σ. 17 .
 ---pagebreak---                                             ' Επίσημη Εφημερίδα τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων                                                       11
                                                                                ' Ελάχιστη         Μέγιστη
                                                                                περιεκτικότητα    περιεκτικότητα
                                     Χημικός
                                                            Είδος                 Μέγιστη                                             "Αλλες
  " Αριθ .       Πρόσθετα         χαρακτη ρισμός,
                                                            ζώου                   ήλικία                                            διατάξεις
                                    περιγραφή
                                                                                ppm πλήρους ζωοτροφής
    7        Τετρακυκλίνη      C22H24O8N1       H Cl Πουλερικά (έξαι     ' Από τήν έκκόλαψη          5                50
             (έκφραζομένη                            ρέσει τών νησ       μέχρι τό τέλος τής
             ώς υδροχλω                             σών, χηνών, ώο      4ης έβδομάδος
             ρική )                                  τόκων      ορνίθων
                                                     καί περιστερών)       ' Από τήν 5η έθδο         5               20
                                                                           μάδα μέχρι τό τέλος
                                                                          τής 10ης έθδομάδος
                                                     Μόσχοι                ' Από τή γέννηση           5                50       'Απαγορεύεται ή
                                                                           μέχρι τό τέλος τής         5               80(a)     χορήγηση τρείς
                                                                            16ης έθδομάδος                                      βδομάδες τουλά
                                                                                χιστον πρό τής
                                                                                σφαγής
                                                                           ' Από τή 17η έθδο         5                20
                                                                           μάδα μέχρι τό τέλος        5                80(a)
                                                                          του 6ου μηνός
                                                     Χοίροι                'Από τή γέννηση            5                50
                                                                           μέχρι τό τέλος τής         5               80(a)
                                                                          8ης έθδομάδος
                                                                          ' Από τήν 9η έβδο          5                20
                                                                          μάδα μέχρι τό τέλος
                                                                          του 4ου μηνός
                                                     Ζώα έκτρεφόμενα                                  5                50
                                                     γιά τή γούνα τους     —
    8        Χλωροτετρα       C22H2308N2C1 . HC1    Πουλερικά (εξαι     ' Από τήν έκκόλαψη          5               50
             κυκλίνη (έκ                            ρέσει τών νησ       μέχρι τό τέλος τής
             φραζομένη ώς                            σών, χηνών, τών      4ης έβδομάδος
             υδροχλωρική )                           ώοτόκων όρνίθων
                                                     καί τών περιστε     ' Από τήν 5η έβδο          5               20
                                                     ρών).                μάδα μέχρι τό τέλος
                                                                          τής 10ης έθδομάδος
                                                     Μόσχοι ,     άμνοί , ' Από τή γέννηση            5                50       Μόσχοι: άπαγο
                                                     ερίφια                μέχρι τό τέλος τής        5                 80(a)    ρεύεται ή χορή
                                                                           16ης έθδομάδος                                       γηση τρεις έθδο
                                                                                μάδες     τουλάχι
                                                                                στον πρό τής σφα
                                                                          ' Από τή 17η έθδο          5                20
                                                                                γής
                                                                          μάδα μέχρι τό τέλος         5                80(a)
                                                                          του 6ου μηνός
                                                     Χοίροι               ' Από τή γέννηση            5                50
                                                                          μέχρι τό τέλος τής         5                 80(a)
                                                                          8ης έθδομάδος
                                                                          ' Από τήν 9η έθδο          5               20
                                                                          μάδα μέχρι τό τέλος
                                                                          του 4ου μηνός
                                                     Ζώα έκτρεφόμενα        —
                                                                                5               50
                                                     γιά τή γούνα τους
    9        ' Οξυτετρακυ      C22H2409N2 · HCl     Πουλερικά (εξαι      ' Από τήν έκκόλαψη        5                50
             κλίνη (έκφρα                           ρέσει τών νησ        μέχρι τό τέλος τής
             ζομένη         ώς                       σών, χηνών, ώο      4ης έβδομάδος
             υδροχλωρική )                           τόκων όρνίθων,
                                                     καί περιστερών).      ' Από τήν 5η έθδο         5               20
                                                                           μάδα μέχρι τό τέλος
                                                                           τής 10ης έβδομάδος
α ) ' Υποκατάστατα γαλακτος .
 ---pagebreak--- 12                                     Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
                                                                                Ελάχιστη          Μέγιστη
                                      Χη μικός                                                 περιεκτικότητα    περιεκτικότητα
 ' Αριθ .     Πρόσθετα             χαρακτηρισμός ,        Είδος               Μέγιστη                                                 "Αλλες
                                     περιγραφή            ζώου                 ήλικία                                                διατάξεις
                                                                                ppm πλήρους ζωοτροφής
                                                    Μόσχοι,     άμνοί , ' Από τή γέννηση              5                50       Μόσχοι : άπαγο
                                                   ερίφια               μέχρι τό τέλος της            5                80(a)    ρεύεται ή χορή
                                                                         16ης εβδομάδος                                         γηση τρείς έθδο
                                                                                μάδες     τουλάχι
                                                                                στον πρό τής σφα
                                                                        ' Από τή 17η έθδο            5                20       γής
                                                                        μάδα μέχρι τό τέλος           5                80(a)
                                                                        του 6ου μηνός
                                                   Χοίροι                ' Από τή γέννηση             5                50
                                                                         μέχρι τό τέλος τής           5                80(a)
                                                                         8ης έβδομάδος                5                20
                                                                         Άπό τήν 9η έθδο
                                                                         μάδα μέχρι τό τέλος
                                                                         του 4ου μηνός
                                                   Ζώα έκτρεφόμενα        —
                                                                                5                50
                                                   γιά τή γούνα τους
α ) Υποκατάστατα γάλακτος .
                                                                    Αρθρο 4
                         Τά Κράτη Μέλη θέτουν σέ ισχύ τήν 1η 'Ιανουαρίου 1974 τό άργότερο τίς νομοθετικές,
                         κανονιστικές καί διοικητικές διατάξεις πού είναι άναγκαϊες γιά νά συμμορφωθούν μέ τίς
                         διατάξεις της παρούσας οδηγίας . ' Ενημερώνουν άμέσως σχετικά τήν ' Επιτροπή .
                                                                   "Αρθρο 5
                         Ή παρούσα οδηγία απευθύνεται στά Κράτη Μέλη .
                           Έγινε στίς Βρυξέλλες, στίς 27 Ιουλίου 1973 .
                                                                                Γιά τήν 'Επιτροπή
                                                                                Ό Πρόεδρος
                                                                                François-Xavier ORTOLI


title: Οδηγία 2006/128/ΕΚ της Επιτροπής, της 8ης Δεκεμβρίου 2006 , για τροποποίηση και διόρθωση της οδηγίας 95/31/ΕΚ σχετικά με τη θέσπιση ειδικών κριτηρίων καθαρότητας για τα γλυκαντικά που χρησιμοποιούνται στα τρόφιμα   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

text:
               9.12.2006

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 346/6

      ΟΔΗΓΊΑ 2006/128/ΕΚ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

   της 8ης Δεκεμβρίου 2006
   για τροποποίηση και διόρθωση της οδηγίας 95/31/ΕΚ σχετικά με τη θέσπιση ειδικών κριτηρίων καθαρότητας για τα γλυκαντικά που χρησιμοποιούνται στα τρόφιμα
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,
   την οδηγία 89/107/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα πρόσθετα που μπορούν να χρησιμοποιούνται στα τρόφιμα τα οποία προορίζονται για την ανθρώπινη διατροφή (1), και ιδίως το άρθρο 3 παράγραφος 3 στοιχείο α) της οδηγίας,
   Ύστερα από γνωμοδότηση της επιστημονικής επιτροπής τροφίμων και της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων (ΕΑΑΤ),
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Η οδηγία 94/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1994, για τα γλυκαντικά που προορίζονται να χρησιμοποιηθούν στα τρόφιμα (2) περιλαμβάνει κατάλογο εκείνων των ουσιών που επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται ως γλυκαντικά στα τρόφιμα.

               (2)

               Η οδηγία 95/31/ΕΚ της Επιτροπής, της 5ης Ιουλίου 1995, για τη θέσπιση ειδικών κριτηρίων καθαρότητας για τα γλυκαντικά που χρησιμοποιούνται στα τρόφιμα (3) καθορίζει τα κριτήρια καθαρότητας για τα γλυκαντικά που αναφέρονται στην οδηγία 94/35/ΕΚ.

               (3)

               Είναι απαραίτητο να θεσπιστούν ειδικά κριτήρια για την Ε 968 ερυθριτόλη, ένα νέο πρόσθετο τροφίμων που έχει εγκριθεί με την οδηγία 2006/52/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Ιουλίου 2006, σχετικά με την τροποποίηση της οδηγίας 95/2/ΕΚ για τα πρόσθετα τροφίμων πλην των χρωστικών και των γλυκαντικών και της οδηγίας 94/35/ΕΚ για τα γλυκαντικά που προορίζονται να χρησιμοποιηθούν στα τρόφιμα.

               (4)

               Ορισμένες γλωσσικές εκδόσεις της οδηγίας 95/31/ΕΚ περιέχουν σφάλματα όσον αφορά τις ακόλουθες ουσίες: Ε 954 σακχαρίνη και τα μετά νατρίου, καλίου και ασβεστίου άλατά της, E 955 σουκραλόζη, E 962 άλας ασπαρτάμης-ακετοσουλφάμης, Ε 965 i) μαλτιτόλη, Ε 966 λακτιτόλη. Τα σφάλματα αυτά θα πρέπει να διορθωθούν. Επί πλέον, είναι αναγκαίο να ληφθούν υπόψη οι προδιαγραφές και οι αναλυτικές τεχνικές για τα πρόσθετα του Codex Alimentarius, που έχει εκπονήσει η κοινή επιτροπή εμπειρογνωμόνων των FAO/WHO για τα πρόσθετα τροφίμων (JECFA). Συγκεκριμένα, έχουν προσαρμοστεί, κατά περίπτωση, τα ειδικά κριτήρια καθαρότητας ώστε να αντικατοπτρίζουν τα όρια μεμονωμένων βαρέων μετάλλων που ενδιαφέρουν. Για λόγους σαφήνειας θα πρέπει να αντικατασταθεί ολόκληρο το κείμενο σχετικά με αυτές τις ουσίες.

               (5)

               Στην επιστημονική γνωμοδότηση που εξέδωσε η ΕΑΑΤ στις 19 Απριλίου 2006 συμπέρανε ότι η σύνθεση του σιροπιού μαλτιτόλης, η οποία θα προκύπτει με βάση μια νέα μέθοδο παραγωγής, θα είναι παρόμοια με τη σύνθεση του υφιστάμενου προϊόντος και θα συμβαδίζει με τις ισχύουσες προδιαγραφές. Γι’ αυτό, είναι αναγκαίο να τροποποιηθεί ο ορισμός του σιροπιού μαλτιτόλης [Ε 965 ii)], όπως αναφέρεται στην οδηγία 95/31/ΕΚ για το Ε 965, ώστε να συμπεριληφθεί η νέα μέθοδος παραγωγής.

               (6)

               Η οδηγία 95/31/ΕΚ θα πρέπει συνεπώς να τροποποιηθεί και να διορθωθεί αναλόγως.

               (7)

               Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
   Άρθρο 1
   Το παράρτημα της οδηγίας 95/31/ΕΚ τροποποιείται και διορθώνεται σύμφωνα με το παράρτημα της παρούσας οδηγίας.
   Άρθρο 2
   1.   Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο μέχρι τις 15 Φεβρουαρίου 2008. Ανακοινώνουν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των ανωτέρω διατάξεων καθώς και έναν πίνακα αντιστοιχίας μεταξύ των ανωτέρω διατάξεων και των διατάξεων της παρούσας οδηγίας.
   Όταν τα κράτη μέλη θεσπίσουν τις ανωτέρω διατάξεις, αυτές θα πρέπει να περιέχουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή θα πρέπει να συνοδεύονται από την αναφορά αυτή κατά την επίσημη έκδοσή τους. Ο τρόπος της αναφοράς αποφασίζεται από τα κράτη μέλη.
   2.   Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
   Άρθρο 3
   Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
   Άρθρο 4
   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 8 Δεκεμβρίου 2006.

            Για την Επιτροπή

         Μάρκος ΚΥΠΡΙΑΝΟΫ

            Μέλος της Επιτροπής

      (1)  ΕΕ L 40 της 11.2.1989, σ. 27. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1882/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 284 της 31.10.2003, σ. 1).

      (2)  ΕΕ L 237 της 10.9.1994, σ. 3. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2006/52/ΕΚ (ΕΕ L 204 της 26.7.2006, σ. 10).

      (3)  ΕΕ L 178 της 28.7.1995, σ. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2004/46/ΕΚ (ΕΕ L 114 της 21.4.2004, σ. 15).

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
      Το παράρτημα της οδηγίας 95/31/ΕΚ τροποποιείται και διορθώνεται ως εξής:

                  1.

                  Μετά το E 967-ξυλιτόλη, παρεμβάλλεται το ακόλουθο κείμενο για την Ε 968-ερυθριτόλη:

                              «Ε 968-ΕΡΥΘΡΙΤΟΛΗ

                                 Συνώνυμα

                              Μεσο-ερυθριτόλη, Τετραϋδροξυβουτάνιο, Ερυθρίτης

                                 Ορισμός

                              Λαμβάνεται με ζύμωση πηγής υδατανθράκων με τη βοήθεια ασφαλών, οσμόφιλων ζυμομυκήτων, κατάλληλων για τρόφιμα, όπως είναι ο Moniliella pollinis ή ο Trichosporonoides megachilensis, και στη συνέχεια με καθαρισμό και ξήρανση

                              Χημική ονομασία

                              1,2,3,4-Βουτανοτετρόλη

                              Einecs

                              205-737-3

                              Χημικός τύπος

                              C4H10O4

                              Μοριακό βάρος

                              122,12

                              Δοκιμασία

                              Ελάχιστη περιεκτικότητα 99 % μετά την ξήρανση

                                 Περιγραφή

                              Λευκοί, άοσμοι, μη υγροσκοπικοί κρύσταλλοι, ανθεκτικοί στη θερμότητα, με γλυκύτητα που ανέρχεται περίπου στο 60-80 % της γλυκύτητας της σακχαρόζης.

                              Ταυτοποίηση

                                          A.

                                          Διαλυτότητα

                              Απεριόριστα διαλυτή στο νερό, ελάχιστα διαλυτή στην αιθανόλη, αδιάλυτη στον διαιθυλικό αιθέρα.

                                          B.

                                          Περιοχή τήξεως

                              119 °C-123 °C

                              Καθαρότητα

                              Απώλεια κατά την ξήρανση

                              0,2 % κατ’ ανώτατο όριο (70 °C, έξι ώρες, σε ξηραντήρα κενού)

                              Θειική τέφρα

                              0,1 % κατ’ ανώτατο όριο

                              Ανάγοντα σάκχαρα

                              0,3 % κατ’ ανώτατο όριο, εκφρασμένο σε D-γλυκόζη

                              Ριβιτόλη και γλυκερίνη

                              0,1 % κατ’ ανώτατο όριο

                              Μόλυβδος

                              0,5 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο»

                  2.

                  Το κείμενο που αφορά τη σακχαρίνη Ε 954 και τα μετά Na, K και Ca άλατα αυτής αντικαθίσταται από το ακόλουθο:

                              «E 954-ΣΑΚΧΑΡΙΝΗ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΤΑ ΝΑΤΡΙΟΥ, ΚΑΛΙΟΥ ΚΑΙ ΑΣΒΕΣΤΙΟΥ ΑΛΑΤΑ ΤΗΣ

                        I.   ΣΑΚΧΑΡΙΝΗ

                              Ορισμός

                              Χημική ονομασία

                              3-οξο-2,3διυδροβενζο(d)ισοθειαζολο-1,1-διοξείδιο

                              Einecs

                              201-321-0

                              Χημικός τύπος

                              C7H5NO3S

                              Σχετικό μοριακό βάρος

                              183,18

                              Δοκιμασία

                              Ελάχιστη περιεκτικότητα σε C7H5NO3S 99 % και μέγιστη 101 % σε άνυδρη ουσία.

                                 Περιγραφή

                              Λευκοί κρύσταλλοι ή λευκή κρυσταλλική σκόνη, άοσμη ή με ελαφρά, αρωματική οσμή και με γλυκιά γεύση ακόμη και σε πολύ αραιά διαλύματα. Περίπου 300 έως 500 φορές γλυκύτερη από τη σακχαρόζη.

                              Ταυτοποίηση

                              Διαλυτότητα

                              Πολύ λίγο διαλυτή στο νερό, διαλυτή σε αλκαλικά διαλύματα, λίγο διαλυτή στην αιθανόλη.

                              Καθαρότητα

                              Απώλεια κατά την ξήρανση

                              Το ανώτερο 1 % (105 °C, 2 ώρες)

                              Περιοχή τήξεως

                              226 °C έως 230 °C

                              Θειική τέφρα

                              Το ανώτερο 0,2 % επί ξηρού βάρους

                              Βενζοϊκό και σαλικυλικό οξύ

                              Σε 10 ml διαλύματος 1 προς 20, οξινισμένο προηγουμένως με 5 σταγόνες οξικού οξέος, προστίθενται 3 σταγόνες ενός κατά προσέγγιση γραμμομοριακού υδατικού διαλύματος χλωριούχου τρισθενούς σιδήρου. Δεν εμφανίζεται ίζημα ή ιώδης χρώση.

                              o-Τολουολοσουλφοναμίδιο

                              Το ανώτερο 10 mg/kg επί ξηρού βάρους

                              p-Τολουολοσουλφοναμίδιο

                              Το ανώτερο 10 mg/kg επί ξηρού βάρους

                              p-σουλφοναμίδιο του βενζοϊκού οξέος

                              Το ανώτερο 25 mg/kg επί ξηρού βάρους

                              Ευκόλως απανθρακούμενες ουσίες

                              Καθόλου

                              Αρσενικό

                              Το ανώτερο 3 mg/kg επί ξηρού βάρους

                              Σελήνιο

                              Το ανώτερο 30 mg/kg επί ξηρού βάρους

                              Μόλυβδος

                              Το ανώτερο 1 mg/kg επί ξηρού βάρους

                        II.   ΣΑΚΧΑΡΙΝΙΚΟ ΝΑΤΡΙΟ

                                 Συνώνυμα

                              Σακχαρίνη, άλας νατρίου της σακχαρίνης

                              Ορισμός

                              Χημική ονομασία

                              o-Βενζοσουλφιμιδικό νάτριο, άλας νατρίου της 2,3-διυδρο-3-οξοβενζισοσουλφοναζόλης, διένυδρο άλας νατρίου του 1,2-βενζισοθειαζολιν-3-ονο-1,1-διοξειδίου

                              Einecs

                              204-886-1

                              Χημικός τύπος

                              C7H4NNaO3S·2H2O

                              Σχετικό μοριακό βάρος

                              241,19

                              Δοκιμασία

                              Ελάχιστη περιεκτικότητα σε C7H4NNaO3S 99 % και μέγιστη 101 % σε άνυδρη ουσία

                                 Περιγραφή

                              Λευκοί κρύσταλλοι ή λευκή κρυσταλλική, εξανθούσα σκόνη, άοσμη ή με ελαφρά οσμή και με εντόνως γλυκιά γεύση, ακόμη και σε πολύ αραιά διαλύματα. Περίπου 300 έως 500 φορές γλυκύτερο από τη σακχαρόζη σε αραιά διαλύματα.

                              Ταυτοποίηση

                              Διαλυτότητα

                              Ευδιάλυτο στο νερό, λίγο διαλυτό στην αιθανόλη.

                              Καθαρότητα

                              Απώλεια κατά την ξήρανση

                              Το ανώτερο 15 % (120 °C, 4 ώρες)

                              Βενζοϊκό και σαλικυλικό οξύ

                              Σε 10 ml διαλύματος 1 προς 20, οξινισμένο προηγουμένως με 5 σταγόνες οξικού οξέος, προστίθενται 3 σταγόνες ενός κατά προσέγγιση γραμμομοριακού υδατικού διαλύματος χλωριούχου τρισθενούς σιδήρου. Δεν εμφανίζεται ίζημα ή ιώδης χρώση.

                              o-Τολουολοσουλφοναμίδιο

                              Το ανώτερο 10 mg/kg επί ξηρού βάρους

                              p-Τολουολοσουλφοναμίδιο

                              Το ανώτερο 10 mg/kg επί ξηρού βάρους

                              p-σουλφοναμίδιο του βενζοϊκού οξέος

                              Το ανώτερο 25 mg/kg επί ξηρού βάρους

                              Ευκόλως απανθρακούμενες

                              Καθόλου

                              Αρσενικό

                              Το ανώτερο 3 mg/kg επί ξηρού βάρους

                              Σελήνιο

                              Το ανώτερο 30 mg/kg επί ξηρού βάρους

                              Μόλυβδος

                              Το ανώτερο 1 mg/kg επί ξηρού βάρους

                        III.   ΣΑΚΧΑΡΙΝΙΚΟ ΑΣΒΕΣΤΙΟ

                                 Συνώνυμα

                              Σακχαρίνη, άλας ασβεστίου της σακχαρίνης

                              Ορισμός

                              Χημική ονομασία

                              o-Βενζοσουλφιμιδικό ασβέστιο, άλας ασβεστίου της 2,3-διυδρο-3-οξοβενζισοσουλφοναζόλης, ένυδρο (2:7) άλας ασβεστίου του 1,2-βενζισοθειαζολιν-3-ονο-1,1-διοξειδίου

                              Einecs

                              229-349-9

                              Χημικός τύπος

                              C14H8CaN2O6S2·31/2H2O

                              Σχετικό μοριακό βάρος

                              467,48

                              Δοκιμασία

                              Ελάχιστη περιεκτικότητα σε C14H8CaN2O6S2 95 % σε άνυδρη ουσία

                                 Περιγραφή

                              Λευκοί κρύσταλλοι ή λευκή κρυσταλλική σκόνη, άοσμη ή με ελαφρά οσμή και με εντόνως γλυκιά γεύση, ακόμη και σε πολύ αραιά διαλύματα. Περίπου 300 έως 500 φορές γλυκύτερο από τη σακχαρόζη σε αραιά διαλύματα.

                              Ταυτοποίηση

                              Διαλυτότητα

                              Ευδιάλυτο στο νερό, διαλυτό στην αιθανόλη.

                              Καθαρότητα

                              Απώλεια κατά την ξήρανση

                              Το ανώτερο 13,5 % (120 °C, 4 ώρες)

                              Βενζοϊκό και σαλικυλικό οξύ

                              Σε 10 ml διαλύματος 1 προς 20, οξινισμένο προηγουμένως με 5 σταγόνες οξικού οξέος, προστίθενται 3 σταγόνες ενός κατά προσέγγιση γραμμομοριακού υδατικού διαλύματος χλωριούχου τρισθενούς σιδήρου. Δεν εμφανίζεται ίζημα ή ιώδης χρώση.

                              o-Τολουολοσουλφοναμίδιο

                              Το ανώτερο 10 mg/kg επί ξηρού βάρους

                              p-Τολουολοσουλφοναμίδιο

                              Το ανώτερο 10 mg/kg επί ξηρού βάρους

                              p-σουλφοναμίδιο του βενζοϊκού οξέος

                              Το ανώτερο 25 mg/kg επί ξηρού βάρους

                              Ευκόλως απανθρακούμενες ουσίες

                              Καθόλου

                              Αρσενικό

                              Το ανώτερο 3 mg/kg επί ξηρού βάρους

                              Σελήνιο

                              Το ανώτερο 30 mg/kg επί ξηρού βάρους

                              Μόλυβδος

                              Το ανώτερο 1 mg/kg επί ξηρού βάρους

                        IV.   ΣΑΚΧΑΡΙΝΙΚΟ ΚΑΛΙΟ

                                 Συνώνυμα

                              Σακχαρίνη, άλας καλίου της σακχαρίνης

                              Ορισμός

                              Χημική ονομασία

                              o-Βενζοσουλφιμιδικό κάλιο, άλας καλίου της 2,3-διυδρο-3-οξοβενζισο-σουλφοναζόλης, μονοένυδρο άλας καλίου του 1,2-βενζισοθειαζολιν-3-ονο-1,1-διοξειδίου.

                              Einecs

                              Χημικός τύπος

                              C7H4KNO3S·Η2O

                              Σχετικό μοριακό βάρος

                              239,77

                              Δοκιμασία

                              Ελάχιστη περιεκτικότητα σε C7H4KNO3S 99 % και μέγιστη 101 % σε άνυδρη ουσία.

                                 Περιγραφή

                              Λευκοί κρύσταλλοι ή λευκή κρυσταλλική σκόνη, άοσμη ή με ελαφρά οσμή και με εντόνως γλυκιά γεύση, ακόμη και σε πολύ αραιά διαλύματα. Περίπου 300 έως 500 φορές γλυκύτερο από τη σακχαρόζη.

                              Ταυτοποίηση

                              Διαλυτότητα

                              Καλά διαλυτό στο νερό, λίγο διαλυτό στην αιθανόλη.

                              Καθαρότητα

                              Απώλεια κατά την ξήρανση

                              Το ανώτερο 8 % (120 °C, 4 ώρες)

                              Βενζοϊκό και σαλικυλικό οξύ

                              Σε 10 ml διαλύματος 1 προς 20, οξινισμένο προηγουμένως με 5 σταγόνες οξικού οξέος, προστίθενται 3 σταγόνες ενός κατά προσέγγιση γραμμομοριακού υδατικού διαλύματος χλωριούχου τρισθενούς σιδήρου. Δεν εμφανίζεται ίζημα ή ιώδης χρώση.

                              o-Τολουολοσουλφοναμίδιο

                              Το ανώτερο 10 mg/kg επί ξηρού βάρους

                              p-Τολουολοσουλφοναμίδιο

                              Το ανώτερο 10 mg/kg επί ξηρού βάρους

                              p-σουλφοναμίδιο του βενζοϊκού οξέος

                              Το ανώτερο 25 mg/kg επί ξηρού βάρους

                              Ευκόλως απανθρακούμενες ουσίες

                              Καθόλου

                              Αρσενικό

                              Το ανώτερο 3 mg/kg επί ξηρού βάρους

                              Σελήνιο

                              Το ανώτερο 30 mg/kg επί ξηρού βάρους

                              Μόλυβδος

                              Το ανώτερο 1 mg/kg επί ξηρού βάρους»

                  3.

                  Το κείμενο σχετικά με τη σουκραλόζη E 955 αντικαθίσταται από το ακόλουθο:

                              «E 955-ΣΟΥΚΡΑΛΟΖΗ

                                 Συνώνυμα

                              4,1’,6’-Τριχλωρογαλακτοσουκρόζη

                              Ορισμός

                              Χημική ονομασία

                              1,6-διχλωρο-1,6-διδεοξυ-β-D-φρουκτοφουρανοζυλο-4-χλωρο-4-δεοξυ-α-D-γαλακτοπυρανοζίτης

                              Einecs

                              259-952-2

                              Χημικός τύπος

                              C12H19Cl3O8

                              Μοριακό βάρος

                              397,64

                              Δοκιμασία

                              Ελάχιστη περιεκτικότητα σε C12H19Cl3O8 98 % και μέγιστη 102 %, υπολογιζόμενη σε άνυδρη ουσία.

                                 Περιγραφή

                              Λευκή έως υπόλευκη, σχεδόν άοσμη κρυσταλλική σκόνη.

                              Ταυτοποίηση

                                          A.

                                          Διαλυτότητα

                              Ευδιάλυτη στο νερό, τη μεθανόλη και την αιθανόλη.
                              Ελαφρώς διαλυτή στον οξικό αιθυλεστέρα.

                                          B.

                                          Υπέρυθρη απορρόφηση

                              Το φάσμα υπερύθρου της διασποράς του δείγματος σε βρωμιούχο κάλιο δείχνει σχετικά μέγιστα σε παρόμοιους αριθμούς κυμάτων με εκείνα του φάσματος αναφοράς που λαμβάνεται με τη χρήση ενός προτύπου αναφοράς της σουκραλόζης.

                                          Γ.

                                          Χρωματογραφία λεπτής στιβάδας

                              Η κύρια κηλίδα στο διάλυμα δοκιμής έχει την ίδια τιμή Rf με εκείνη της κύριας κηλίδας του πρότυπου διαλύματος A που χρησιμοποιείται ως αναφορά στη δοκιμή για άλλους χλωριωμένους δισακχαρίτες. Αυτό το πρότυπο διάλυμα παράγεται με τη διάλυση 1,0 gr ενός προτύπου αναφοράς της σουκραλόζης σε 10 ml μεθανόλης.

                                          Δ.

                                          Ειδική στροφική ικανότητα

                              [α]D
                                 20 = + 84,0° έως + 87,5° υπολογιζόμενη σε άνυδρη ουσία (υδατικό διάλυμα 10 % κ.β.)

                              Καθαρότητα

                              Περιεκτικότητα σε νερό

                              Το ανώτερο 2,0 % (μέθοδος Karl Fischer)

                              Θειική τέφρα

                              Το ανώτερο 0,7 %

                              Άλλοι χλωριωμένοι δισακχαρίτες

                              Το ανώτερο 0,5 %

                              Χλωριωμένοι μονοσακχαρίτες

                              Το ανώτερο 0,1 %

                              Οξείδιο τριφαινυλοφωσφίνης

                              Το ανώτερο 150 mg/kg

                              Μεθανόλη

                              Το ανώτερο 0,1 %

                              Μόλυβδος

                              Το ανώτερο 1 mg/kg»

                  4.

                  Το κείμενο σχετικά με το άλας ασπαρτάμης-ακετοσουλφάμης E 962 αντικαθίσταται από το ακόλουθο:

                              «E 962-ΑΛΑΣ ΑΣΠΑΡΤΑΜΗΣ- ΑΚΕΤΟΣΟΥΛΦΑΜΗΣ

                                 Συνώνυμα

                              Ασπαρτάμη- ακετοσουλφάμη, Άλας ασπαρτάμης- ακετοσουλφάμης

                                 Ορισμός

                              Το άλας παρασκευάζεται με τη θέρμανση ενός διαλύματος 2 προς 1 περίπου (βάρος/βάρος) ασπαρτάμης και του μετά καλίου άλατος της ακετοσουλφάμης με όξινο pH μέχρι να σχηματιστεί κρυστάλλωση. Το κάλιο και η υγρασία εκδιώκονται. Το προϊόν είναι πιο σταθερό από την ασπαρτάμη μόνη της.

                              Χημική ονομασία

                              Άλας του 6-μεθυλ-1,2,3-οξαθειαζιν-4(3H)-ονο-2,2-διοξειδίου του L-φαινυλαλανυλ-2-μεθυλ-L-α-ασπαρτικού οξέος.

                              Χημικός τύπος

                              C18H23O9N3S

                              Μοριακό βάρος

                              457,46

                              Δοκιμασία

                              63,0 % έως 66,0 % ασπαρτάμη (ξηρή βάση) και 34,0 % έως 37 % ακετοσουλφάμη (όξινη μορφή σε ξηρή βάση)

                                 Περιγραφή

                              Λευκή, άοσμη, κρυσταλλική σκόνη.

                              Ταυτοποίηση

                                          A.

                                          Διαλυτότητα

                              Λίγο διαλυτό στο νερό, πολύ λίγο διαλυτό στην αιθανόλη.

                                          B.

                                          Διαπεροτότητα

                              Η διαπεροτότητα διαλύματος 1 % σε νερό, προσδιοριζόμενη σε κυψελίδα 1 cm στα 430 nm με κατάλληλο φασματοφωτόμετρο με νερό ως διάλυμα αναφοράς, είναι κατ' ελάχιστο 0,95 ισοδύναμη με απορρόφηση 0,022 περίπου κατ' ανώτατο όριο.

                                          Γ.

                                          Ειδική στροφική ικανότητα

                              [α]D
                                 20 = + 14,5° έως + 16,5°
                              Προσδιορίζεται σε συγκέντρωση 6,2 g σε 100 ml μυρμηκικό οξύ (15N) εντός 30 λεπτών από την παρασκευή του διαλύματος. Η υπολογιζόμενη ειδική στροφική ικανότητα διαιρείται διά 0,646 για να αντισταθμιστεί η περιεκτικότητα σε ασπαρτάμη του άλατος ασπαρτάμης-ακετοσουλφάμης

                              Καθαρότητα

                              Απώλεια κατά την ξήρανση

                              Το ανώτερο 0,5 % (105 °C, 4 ώρες)

                              5-βενζυλο-3,6-διοξο-2-πιπεραζινοξικό οξύ

                              Το ανώτερο 0,5 %

                              Μόλυβδος

                              Το ανώτερο 1 mg/kg»

                  5.

                  Το κείμενο σχετικά με τη μαλτιτόλη E 965 (i) αντικαθίσταται από το ακόλουθο:

                              «E 965 i)-ΜΑΛΤΙΤΟΛΗ

                                 Συνώνυμα

                              D-Μαλτιτόλη, υδρογονωμένη μαλτόζη

                              Ορισμός

                              Χημική ονομασία

                              (α)-D-γλυκοπυρανοζυλο-1,4-D-γλυκιτόλη

                              Einecs

                              209-567-0

                              Χημικός τύπος

                              C12H24O11

                              Σχετικό μοριακό βάρος

                              344,31

                              Δοκιμασία

                              Ελάχιστη περιεκτικότητα σε D-μαλτιτόλη
                              C12H24O11 98 % σε άνυδρη ουσία

                                 Περιγραφή

                              Λευκή κρυσταλλική σκόνη με γλυκιά γεύση.

                              Ταυτοποίηση

                                          A.

                                          Διαλυτότητα

                              Ευδιάλυτη στο νερό, ελαφρώς διαλυτή στην αιθανόλη

                                          B.

                                          Περιοχή τήξεως

                              148 °C έως 151 °C

                                          Γ.

                                          Ειδική στροφική ικανότητα

                              [α]D
                                 20 = + 105,5° έως + 108,5° (διάλυμα 5 % κ.β.)

                              Καθαρότητα

                              Νερό

                              Το ανώτερο 1 % (μέθοδος Karl Fischer)

                              Θειική τέφρα

                              Το ανώτερο 0,1 % επί ξηρού βάρους

                              Ανάγοντα σάκχαρα

                              Το ανώτερο 0,1 % εκφρασμένο σε γλυκόζη επί ξηρού βάρους

                              Χλωριούχα

                              Το ανώτερο 50 mg/kg επί ξηρού βάρους

                              Θειικά

                              Το ανώτερο 100 mg/kg επί ξηρού βάρους

                              Νικέλιο

                              Το ανώτερο 2 mg/kg επί ξηρού βάρους

                              Αρσενικό

                              Το ανώτερο 3 mg/kg επί ξηρού βάρους

                              Μόλυβδος

                              Το ανώτερο 1 mg/kg επί ξηρού βάρους»

                  6.

                  Το κείμενο σχετικά με το σιρόπι μαλτιτόλης E 965 ii) αντικαθίσταται από το ακόλουθο:

                              «E 965 ii)- ΣΙΡΟΠΙ ΜΑΛΤΙΤΟΛΗΣ

                                 Συνώνυμα

                              Υδρογονωμένο σιρόπι γλυκόζης υψηλής περιεκτικότητας σε μαλτόζη, υδρογονωμένο σιρόπι γλυκόζης

                                 Ορισμός

                              Μείγμα αποτελούμενο κυρίως από μαλτιτόλη με σορβιτόλη και υδρογονωμένους ολιγο- και πολυσακχαρίτες. Παρασκευάζεται με καταλυτική υδρογόνωση σιροπίου γλυκόζης υψηλής περιεκτικότητας σε μαλτόζη ή με υδρογόνωση των επιμέρους συστατικών του και ανάμειξη. Το προϊόν διατίθεται στο εμπόριο τόσο υπό μορφή σιροπίου όσο και ως στερεό προϊόν

                              Δοκιμασία

                              Ελάχιστη περιεκτικότητα σε ολικούς υδρογονωμένους σακχαρίτες 99 % σε άνυδρη ουσία και ελάχιστη περιεκτικότητα σε μαλτιτόλη 50 % σε άνυδρη ουσία

                                 Περιγραφή

                              Άχρωμα και άοσμα, διαυγή ιξώδη υγρά ή λευκές κρυσταλλικές μάζες

                              Ταυτοποίηση

                                          A.

                                          Διαλυτότητα

                              Πολύ καλά διαλυτό στο νερό, πολύ λίγο διαλυτό στην αιθανόλη

                                          B.

                                          Χρωματογραφία λεπτής στιβάδας

                              Ικανοποιεί τη δοκιμή

                              Καθαρότητα

                              Περιεκτικότητα σε νερό

                              Το ανώτερο 31 % (Karl Fischer)

                              Ανάγοντα σάκχαρα

                              Το ανώτερο 0,3 % (εκφρασμένα σε γλυκόζη)

                              Θειική τέφρα

                              Το ανώτερο 0,1 %

                              Χλωριούχα

                              Το ανώτερο 50 mg/kg

                              Θειικά

                              Το ανώτερο 100 mg/kg

                              Νικέλιο

                              Το ανώτερο 2 mg/kg

                              Μόλυβδος

                              Το ανώτερο 1 mg/kg»

                  7.

                  Το κείμενο σχετικά με τη λακτιτόλη E 966 αντικαθίσταται από το ακόλουθο:

                              «E 966-ΛΑΚΤΙΤΟΛΗ

                                 Συνώνυμα

                              Λακτίτης, λακτοζιτόλη, λακτοβιοσίτης

                              Ορισμός

                              Χημική ονομασία

                              4-O-β-D-γαλακτοπυρανοζυλο-D-γλυκιτόλη

                              Einecs

                              209-566-5

                              Χημικός τύπος

                              C12H24O11

                              Σχετικό μοριακό βάρος

                              344,32

                              Δοκιμασία

                              Ελάχιστη περιεκτικότητα σε λακτιτόλη 95 % επί ξηρού βάρους

                                 Περιγραφή

                              Κρυσταλλικές σκόνες ή άχρωμα διαλύματα με γλυκιά γεύση. Οι κρυσταλλικές σκόνες ευρίσκονται σε άνυδρη, μονοένυδρη και διένυδρη μορφή

                              Ταυτοποίηση

                                          A.

                                          Διαλυτότητα

                              Πολύ καλά διαλυτή στο νερό

                                          B.

                                          Ειδική στροφική ικανότητα

                              [α]D
                                 20 = + 13° έως + 16° υπολογιζόμενη σε άνυδρη ουσία (υδατικό διάλυμα 10 % κ.β.)

                              Καθαρότητα

                              Περιεκτικότητα σε νερό

                              Κρυσταλλικά προϊόντα· το ανώτερο 10,5 % (μέθοδος Karl Fischer)

                              Άλλες πολυόλες

                              Το ανώτερο 2,5 % σε άνυδρη ουσία

                              Ανάγοντα σάκχαρα

                              Το ανώτερο 0,2 % εκφρασμένα σε γλυκόζη επί ξηρού βάρους

                              Χλωριούχα

                              Το ανώτερο 100 mg/kg επί ξηρού βάρους

                              Θειικά

                              Το ανώτερο 200 mg/kg επί ξηρού βάρους

                              Θειική τέφρα

                              Το ανώτερο 0,1 % επί ξηρού βάρους

                              Νικέλιο

                              Το ανώτερο 2 mg/kg επί ξηρού βάρους

                              Αρσενικό

                              Το ανώτερο 3 mg/kg επί ξηρού βάρους

                              Μόλυβδος

                              Το ανώτερο 1 mg/kg επί ξηρού βάρους»