Avis juridique important

|

31991L0685

Οδηγία 91/685/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 1991 για την τροποποίηση της οδηγίας 80/217/ΕΟΚ σχετικά με τη θέσπιση κοινοτικών μέτρων για την καταπολέμηση της κλασικής πανώλης των χοίρων

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 377 της 31/12/1991 σ. 0001 - 0014 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 3 τόμος 40 σ. 0027  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 3 τόμος 40 σ. 0027

ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 11ης Δεκεμβρίου 1991 για την τροποποίηση  της οδηγίας 80/217/ΕΟΚ σχετικά με τη θέσπιση κοινοτικών μέτρων για την καταπολέμηση της κλασικής  πανώλης των χοίρων (91/685/ΕΟΚ)ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 43, την πρόταση της Επιτροπής (1), τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (2), τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (3), Εκτιμώντας: ότι, με την οδηγία 80/217/ΕΟΚ (4), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 87/486/ΕΟΚ (5),  θεσπίστηκαν κοινοτικά μέτρα για την καταπολέμηση της κλασικής πανώλης των χοίρων G ότι, κατά την περίοδο που καλύπτεται από την οδηγία 80/217/ΕΟΚ, η ασθένεια εξαλείφθηκε από τα  περισσότερα κράτη μέλη χάρη στα μέτρα που ελήφθησαν για την καταπολέμησή της G ότι, ωστόσο,  προέκυψαν ορισμένες σημαντικές δυσκολίες όσον αφορά την εξάλειψη της ασθένειας στις ζώνες με υψηλή  πυκνότητα χοίρων, καθώς και στις ζώνες όπου διαβιούν αγριόχοιροι G ότι, λόγω της εξέλιξης της ασθένειας, της διαθεσιμότητας βελτιωμένων διαγνωστικών μεθόδων και της  ολοκλήρωσης της εσωτερικής αγοράς την 1η Ιανουαρίου 1993, είναι απαραίτητη η τροποποίηση των μέτρων  ελέγχου που έχουν ήδη ληφθεί σε κοινοτικό επίπεδο για την καταπολέμηση της κλασικής πανώλης των  χοίρων G ότι οι τροποποιήσεις αυτές αφορούν τον καθαρισμό και την απολύμανση των μολυσμένων εκμεταλλεύσεων,  τη νόσο στους αγριόχοιρους, τη χρήση μονάδων για την αντιμετώπιση κρίσιμων καταστάσεων, τον έλεγχο  της διακίνησης στις ζώνες προστασίας και επιτήρησης, τον εμβολιασμό έκτακτης ανάγκης, καθώς και τις  διαδικασίες διάγνωσης, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ: Άρθρο 1 Η οδηγία 80/217/ΕΟΚ τροποποιείται ως εξής:  1. Το άρθρο 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «Άρθρο 2 Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί: α) "χοίρος": ζώο της οικογένειας των χοιροειδών G β) "χοίρος αναπαραγωγής": χοίρος ο οποίος προορίζεται ή χρησιμοποιείται για αναπαραγωγή με σκοπό  τον πολλαπλασιασμό του είδους G γ) "χοίρος πάχυνσης": παχυνόμενος χοίρος ο οποίος προορίζεται για σφαγή στο τέλος της περιόδου  παχύνσεως με σκοπό την παραγωγή κρέατος G δ) "χοίρος σφαγής": χοίρος ο οποίος προορίζεται για σφαγή σε σφαγείο χωρίς αδικαιολόγητη  καθυστέρηση G ε) "αδέσποτος χοίρος": χοίρος ο οποίος δεν φυλάσσεται ούτε εκτρέφεται σε εκμετάλλευση G στ) "εκμετάλλευση": εκμετάλλευση κατά την έννοια του άρθρου 2 σημείο 4 της οδηγίας 90/425/ΕΟΚ (*),  όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 91/174/ΕΟΚ (**) G ζ) "χοίρος ύποπτος μόλυνσης από κλασική πανώλη χοίρων": χοίρος ο οποίος παρουσιάζει κλινικά  συμπτώματα ή αλλοιώσεις μετά τη σφαγή ή αντιδράσεις στις εργαστηριακές δοκιμές που  πραγματοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 11, οι οποίες δείχνουν ενδεχόμενη παρουσία της κλασικής  πανώλης των χοίρων G η) "χοίρος προσβεβλημένος από κλασική πανώλη των χοίρων": κάθε χοίρος: - του οποίου τα κλινικά συμπτώματα ή οι αλλοιώσεις μετά τη σφαγή επιβεβαιώθηκαν επισήμως ως  προκληθέντα από την κλασική πανώλη των χοίρων, ή - στον οποίο η παρουσία αυτής της νόσου επιβεβαιώθηκε επισήμως από τα αποτελέσματα της  εργαστηριακής εξέτασης που πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 11 G θ) "ιδιοκτήτης ή κάτοχος": κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, που είναι ιδιοκτήτης ζώων ή επιφορτισμένο  με τη φύλαξη των εν λόγω ζώων, είτε έναντι αμοιβής είτε όχι G ι) "αρμόδια αρχή": η αρμόδια αρχή κατά την έννοια του άρθρου 2 σημείο 6 της οδηγίας 90/425/ΕΟΚ G ια)"επίσημος κτηνίατρος": ο κτηνίατρος που ορίζεται από την αρμόδια αρχή G ιβ) "αξιοποίηση ζωικών υποπροϊόντων": η επεξεργασία υλικών υψηλού κινδύνου σύμφωνα με την οδηγία  90/667/ΕΟΚ (1) G ιγ) "αποφάγια": απορρίμματα από κουζίνες, εστιατόρια, ή, ενδεχομένως, από βιομηχανίες που  χρησιμοποιούν κρέας G (*) ΕΕ αριθ. L 224 της 18. 8. 1990, σ. 29. (**) ΕΕ αριθ. L 85 της 5. 4. 1991, σ. 37. (1) ΕΕ αριθ. L 363 της 27. 12. 1990, σ. 51.»  2. Στο άρθρο 5: α) στην παράγραφο 1 έβδομη περίπτωση προστίθεται το ακόλουθο κείμενο: «Για την εκ νέου είσοδο των χοίρων λαμβάνεται υπόψη το είδος της εκτροφής που εφαρμόζεται στη  συγκεκριμένη εκμετάλλευση και πρέπει να γίνεται σύμφωνα με μια από τις εξής διαδικασίες: 1. όταν πρόκειται για υπαίθρια εκμετάλλευση: η εκ νέου είσοδος των χοίρων αρχίζει με την τοποθέτηση χοιριδίων-δεικτών που έχουν αντιδράσει  αρνητικά στην ανίχνευση αντισωμάτων στον ιό της κλασικής πανώλης των χοίρων. Τα χοιρίδια-δείκτες  τοποθετούνται σύμφωνα με τους κανόνες που θέτει η αρμόδια αρχή σε ολόκληρη τη μολυσμένη  εκμετάλλευση και ελέγχονται μετά από 21 και 42 ημέρες από την ημέρα που τοποθετήθηκαν στην  εκμετάλλευση με σκοπό την ανίχνευση αντισωμάτων. Αν κανένα από τα χοιρίδια δεν έχει αναπτύξει αντισώματα κατά του ιού της κλασικής πανώλης των  χοίρων και αμέσως μόλις καταστούν διαθέσιμα τα αποτελέσματα της δεύτερης δοκιμής, εφόσον αυτά είναι  αρνητικά, επιτρέπεται η πλήρης ανασύσταση της αγέλης G 2. για άλλους τύπους εκτροφής, η εκ νέου είσοδος των χοίρων πραγματοποιείται είτε σύμφωνα με τα  μέτρα που προβλέπονται στο σημείο 1 είτε σύμφωνα με τις ακόλουθες διατάξεις: - η επανεισαγωγή χοιριδίων βασίζεται σε πλήρη ανασύσταση του ζωικού κεφαλαίου με την προϋπόθεση  ότι: - όλοι οι χοίροι φτάνουν εντός περιόδου οκτώ ημερών και προέρχονται από εκμεταλλεύσεις που  βρίσκονται εκτός της περιοριστικής ζώνης, - κανένας χοίρος δεν μπορεί να φύγει από την εκμετάλλευση για περίοδο 60 ημερών μετά την άφιξη των  τελευταίων χοίρων, - η ανασυσταθείσα αγέλη υφίσταται ορρολογικό έλεγχο σύμφωνα με τα παραρτήματα Ι και ΙV. Η εξέταση  αυτή μπορεί να γίνεται το συντομότερο 3 ημέρες μετά την άφιξη των τελευταίων χοίρων.» G β) η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «2. Η αρμόδια αρχή μπορεί να εφαρμόζει τα μέτρα που προβλέπονται στην παράγραφο 1 και σε άλλες  εκμεταλλεύσεις όταν οι χοίροι ενδέχεται να έχουν μολυνθεί λόγω της θέσης τους και της άμεσης ή  έμμεσης επαφής με τη μολυσμένη εκμετάλλευση.».  3. Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο: «Άρθρο 6 α 1.  Μόλις η αρμόδια αρχή ενός κράτους μέλους πληροφορηθεί ότι υπάρχει υπόνοια μόλυνσης αδέσποτων  χοίρων, λαμβάνει όλα τα κατάλληλα μέτρα για την επιβεβαίωση της εκδήλωσης της νόσου, παρέχοντας  στοιχεία στους ιδιοκτήτες ή κατόχους χοίρων και στους κυνηγούς και διεξάγοντας έρευνα, ιδίως με  εργαστηριακές εξετάσεις, σε όλους τους αδέσποτους χοίρους που θανατώθηκαν με όπλο ή βρέθηκαν  νεκροί. 2.  Αμέσως μόλις επιβεβαιωθεί η μόλυνση αδέσποτων χοίρων, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους θέτει  τις εκμεταλλεύσεις εκτροφής χοίρων στη συγκεκριμένη μολυσμένη περιοχή υπό επίσημη επιτήρηση και  διατάσσει ειδικότερα: α) την επίσημη απογραφή όλων των κατηγοριών των χοίρων σε όλες τις εκμεταλλεύσεις G τα στοιχεία της  απογραφής πρέπει να ενημερώνονται διαρκώς από τον ιδιοκτήτη ή τους κατόχους G τα στοιχεία της  απογραφής πρέπει να επιδεικνύονται σε κάθε ζήτηση και να μπορούν να ελέγχονται σε κάθε επιθεώρηση. Ωστόσο, όσον αφορά την εκτροφή στο ύπαιθρο, η πρώτη απογραφή μπορεί να γίνει βάσει σχετικής  εκτίμησης G β) τον περιορισμό όλων των χοίρων της εκμετάλλευσης στο χώρο στέγασής τους ή σε οποιοδήποτε άλλο  μέρος όπου μπορούν να απομονωθούν από τους αδέσποτους χοίρους, οι οποίοι δεν πρέπει να έχουν  πρόσβαση σε κανένα προϊόν που μπορεί, στη συνέχεια, να έλθει σε επαφή με τους χοίρους της  εκμετάλλευσης G γ) την απαγόρευση εισόδου ή εξόδου των χοίρων από την εκμετάλλευση, εκτός εάν δώσει άδεια η αρμόδια  αρχή, λαμβάνοντας υπόψη την επιδημιολογική κατάσταση G δ) τη χρησιμοποίηση των κατάλληλων μέσων απολύμανσης στις εισόδους και εξόδους των κτισμάτων  στέγασης των χοίρων, καθώς και στην ίδια την εκμετάλλευση G ε) την υποβολή σε δοκιμασία ανίχνευσης της κλασικής πανώλης των χοίρων, όλων των χοίρων της  εκμετάλλευσης που έχουν αποβιώσει ή ασθενούν και παρουσιάζουν συμπτώματα κλασικής πανώλης των  χοίρων G στ) την απαγόρευση της εισόδου στην εκμετάλλευση οποιουδήποτε τμήματος αδέσποτου χοίρου (που  θανατώθηκε ή βρέθηκε νεκρός). 3.  Με την επιφύλαξη των μέτρων που προβλέπονται στην παράγραφο 2, τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην  Επιτροπή, το συντομότερο δυνατόν, γραπτό σχέδιο των μέτρων που λαμβάνονται για την εξάλειψη της  νόσου σε μια συγκεκριμένη μολυσμένη ζώνη, καθώς και των μέτρων που εφαρμόζονται στις εκμεταλλεύσεις  της εν λόγω ζώνης. Η Επιτροπή εξετάζει το σχέδιο για να εξακριβώσει αν επιτρέπει την επίτευξη του επιθυμούμενου στόχου  και εγκρίνει το σχέδιο, ενδεχομένως με τροποποιήσεις, με τη διαδικασία του άρθρου 16. Το σχέδιο μπορεί να τροποποιείται ή να συμπληρώνεται μεταγενέστερα, με την ίδια διαδικασία,  προκειμένου να ληφθεί υπόψη η εξέλιξη της κατάστασης. 4.  Μόλις εγκριθούν τα μέτρα που προβλέπονται στο σχέδιο που αναφέρεται στην παράγραφο 3,  αντικαθιστούν τα αρχικά μέτρα που αναφέρονται στην παράγραφο 2, την ημερομηνία που αποφασίζεται τη  στιγμή της έγκρισης. 5.  Το σχέδιο που αναφέρεται στην παράγραφο 3 πρέπει να περιέχει πληροφορίες για: α) μια συγκεκριμένη μολυσμένη ζώνη στο έδαφος του κράτους μέλους που αναφέρεται στην παράγραφο 2.  Για τον καθορισμό της μολυσμένης περιοχής, η αρμόδια αρχή πρέπει να λαμβάνει υπόψη: i) τη γεωγραφική κατανομή της ασθένειας, ii) τον πληθυσμό άγριων χοίρων στη ζώνη, iii) την ύπαρξη σημαντικών φυσικών ή τεχνητών εμποδίων τα οποία εμποδίζουν τις μετακινήσεις των  αδέσποτων χοίρων G β) τον κατά προσέγγιση αριθμό των κοπαδιών αδέσποτων χοίρων και το μέγεθος των κοπαδιών αυτών στην  οριοθετημένη περιοχή G γ) τις ειδικές προσπάθειες που καταβάλλονται για τον προσδιορισμό της έκτασης της μόλυνσης στον  πληθυσμό των αδέσποτων χοίρων, με την εξέταση των αδέσποτων χοίρων που θανατώνονται από κυνηγούς ή  που βρίσκονται νεκροί, ή με εργαστηριακές δοκιμασίες G δ) την οργάνωση στενής συνεργασίας μεταξύ βιολόγων, κυνηγών, κυνηγετικών συλλόγων, υπηρεσιών  προστασίας της πανίδας και εθνικών κτηνιατρικών υπηρεσιών (υγιεινή των ζώων και δημόσια υγιεινή) G ε) τη μείωση του πληθυσμού των αδέσποτων χοίρων και την έκδοση κυνηγετικών αδειών G τις απαιτήσεις  που πρέπει να τηρούν οι κυνηγοί για να αποφευχθεί κάθε διάδοση της ασθένειας G η χρονική περίοδος  που επιλέγεται για τη μείωση του πληθυσμού των αδέσποτων χοίρων αποτελείται από μια αρχική περίοδο  εξάλειψης, η οποία ακολουθείται από μια περίοδο επιτήρησης G στ) τη μέθοδο καταστροφής των αδέσποτων χοίρων που βρέθηκαν νεκροί ή πυροβολημένοι. Κατά την πρώτη  φάση (περίοδος εξάλειψης), οι χοίροι καταστρέφονται υπό την επιτήρηση της αρμόδιας αρχής. Κατά τη  δεύτερη φάση (περίοδος επιτήρησης), η καταστροφή πραγματοποιείται σύμφωνα με τους όρους που θέτει η  αρμόδια αρχή G ζ) την επιζωοτική έρευνα που διενεργήθηκε για κάθε αδέσποτο χοίρο (που θανατώνεται ή που βρίσκεται  νεκρός) G η έρευνα αυτή πρέπει να περιλαμβάνει τη συμπλήρωση ενός ερωτηματολογίου που παρέχει  πληροφορίες για: - τη γεωγραφική περιοχή όπου το ζώο βρέθηκε νεκρό ή θανατωμένο, - την ημερομηνία κατά την οποία το ζώο βρέθηκε νεκρό ή θανατωμένο, - το πρόσωπο που βρήκε ή θανάτωσε το ζώο, - την ηλικία και το φύλο του χοίρου, - αν το ζώο θανατώθηκε, τα συμπτώματα πριν από τη θανάτωση, - αν το ζωό βρέθηκε νεκρό, την κατάσταση του πτώματος, - τα εργαστηριακά πορίσματα G η) τα προληπτικά μέτρα κατά της νόσου που εφαρμόζονται στις εκμεταλλεύσεις της συγκεκριμένης  μολυσμένης ζώνης, μεταξύ των οποίων και η μεταφορά και διακίνηση των ζώων μέσα, από και προς τη  ζώνη G θ) τα κριτήρια που ισχύουν όσον αφορά την άρση των μέτρων που λαμβάνονται για την εξάλειψη της  ασθένειας στις οριοθετημένες ζώνες και τα μέτρα που αφορούν τις εκμεταλλεύσεις της ζώνης.»  4. Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο: «Άρθρο 7 α  Για να εξασφαλιστεί ο πλήρης συντονισμός όλων των αναγκαίων μέτρων για τη βέβαιη εξάλειψη της  κλασικής πανώλης των χοίρων το συντομότερο δυνατόν, και για τη διενέργεια της επιζωοτικής έρευνας,  συγκροτείται μονάδα αντιμετώπισης κρίσιμων καταστάσεων. Οι γενικοί κανόνες που αφορούν την κοινοτική και τις εθνικές μονάδες αντιμετώπισης κρίσιμων  καταστάσεων θεσπίζονται από το Συμβούλιο, που αποφασίζει ύστερα από πρόταση της Επιτροπής.»  5. Στο άρθρο 8 παράγραφος 2, το δεύτερο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «Σε περίπτωση που δοθεί άδεια μετακίνησης χοίρων για σφαγή, η συγκεκριμένη αρχή διασφαλίζει ότι οι  όροι μετακίνησης και σφαγής είναι σύμφωνοι με το άρθρο 9 παράγραφος 4 στοιχείο στ) σημείο i), καθώς  και ότι το κρέας που προέρχεται από τους εν λόγω χοίρους πληροί τους όρους που προβλέπονται στο  άρθρο 9 παράγραφος 4 στοιχείο ζ).»  6. Το άρθρο 9 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «Άρθρο 9 1.  Αμέσως μόλις επιβεβαιωθεί επισήμως η διάγνωση κλασικής πανώλης των χοίρων στους χοίρους μιας  εκμετάλλευσης, η αρμόδια αρχή ορίζει μια ζώνη προστασίας ακτίνας 3 τουλάχιστον χιλιομέτρων γύρω από  την εστία, η οποία περικλείεται σε μια ζώνη επιτήρησης ακτίνας 10 χιλιομέτρων τουλάχιστον. 2.  Για τον καθορισμό των ζωνών, η αρμόδια αρχή λαμβάνει υπόψη: α) τα πορίσματα των επιδημιολογικών μελετών που διενεργούνται σύμφωνα με το άρθρο 7 G β) τα διαθέσιμα αποτελέσματα ορρολογικών εξετάσεων G γ) τη γεωγραφική θέση, ιδίως τα φυσικά όρια G δ) τη θέση των εκμεταλλεύσεων και τη μεταξύ τους απόσταση G ε) τα εμπορικά ρεύματα όσον αφορά τους χοίρους αναπαραγωγής και σφαγής, καθώς και την ύπαρξη  σφαγείων G στ) τον εξοπλισμό για διενέργεια ελέγχου και τη φύση των μέτρων ελέγχου που εφαρμόζονται,  ανεξαρτήτως του αν οι χοίροι σφάζονται στη μολυσμένη εκμετάλλευση ή όχι. 3.  Αν μια τέτοια ζώνη περιλαμβάνει τμήματα του εδάφους περισσότερων κρατών μελών, οι αρμόδιες  αρχές των οικείων κρατών μελών συνεργάζονται στον καθορισμό των ζωνών. 4.  Στις ζώνες προστασίας εφαρμόζονται τα ακόλουθα μέτρα: α) πραγματοποιείται το συντομότερο δυνατόν απογραφή όλων των εκμεταλλεύσεων G μετά τον καθορισμό  της ζώνης προστασίας, ένας επίσημος κτηνίατρος επισκέπτεται τις εν λόγω εκμεταλλεύσεις το αργότερο  εντός επτά ημερών G β) απαγορεύεται η διακίνηση και η μεταφορά χοίρων σε δημόσιες ή ιδιωτικές οδούς. Η απαγόρευση αυτή  δεν ισχύει όσον αφορά την οδική ή σιδηροδρομική διαμετακόμιση χοίρων χωρίς εκφόρτωση ή στάση.  Ωστόσο, μπορεί να αποφασίζεται παρέκκλιση από τις ανωτέρω διατάξεις, με τη διαδικασία του άρθρου  16, για τους χοίρους σφαγής που προέρχονται από έδαφος που είναι εκτός της ζώνης προστασίας και  αποστέλλονται σε σφαγείο που ευρίσκεται εντός της εν λόγω ζώνης G γ) τα φορτηγά και άλλα οχήματα και εξοπλισμός τα οποία χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά των χοίρων  ή άλλων ζώων ή υλικού που ενδέχεται να έχουν μολυνθεί (παραδείγματος χάρη ζωοτροφές, υγρή ή στερεά  κόπρος κ.λπ.) και το οποία χρησιμοποιούνται εντός της ζώνης προστασίας, δεν μπορούν να εξέρχονται: i) από εκμετάλλευση που βρίσκεται εντός της ζώνης προστασίας, ii) από τη ζώνη προστασίας, iii) από σφαγείο, αν προηγουμένως δεν έχουν καθαριστεί και απολυμανθεί σύμφωνα με τις διαδικασίες που καθορίζονται  από την αρμόδια αρχή. Οι διαδικασίες αυτές προβλέπουν, ιδίως, ότι κανένα φορτηγό ή άλλο όχημα που  έχει χρησιμοποιηθεί για τη μεταφορά χοίρων δεν μπορεί να εξέρχεται από τη ζώνη αν προηγουμένως δεν  επιθεωρηθεί από την αρμόδια αρχή G δ) κανένα άλλο είδος ζώων δεν δύναται να εισέρχεται ή να εξέρχεται από την εκμετάλλευση χωρίς την  άδεια της αρμόδιας αρχής G ε) όλοι οι ασθενείς ή νεκροί χοίροι οι οποίοι βρίσκονται στην εκμετάλλευση αναφέρονται στην αρμόδια  αρχή, η οποία διεξάγει τις αναγκαίες έρευνες για να εξακριβώσει την παρουσία κλασικής πανώλης των  χοίρων G στ) απαγορεύεται η απομάκρυνση των χοίρων από την εκμετάλλευση στην οποία φυλάσσονται για 21 ημέρες  από την ολοκλήρωση των μέτρων προκαταρκτικού καθαρισμού και απολύμανσης της μολυσμένης  εκμετάλλευσης που καθορίζονται στο άρθρο 10 G μετά 21 ημέρες είναι δυνατό να δίνεται άδεια για την  απομάκρυνση των χοίρων από την εν λόγω εκμετάλλευση: i) για να μεταφερθούν απευθείας σε σφαγείο που ορίζει η αρμόδια αρχή, κατά προτίμηση εντός της  ζώνης προστασίας, υπό την προϋπόθεση ότι: - επιθεωρούνται όλοι οι χοίροι της εκμετάλλευσης, - εξετάζονται κλινικώς οι χοίροι που πρόκειται να μεταφερθούν για σφαγή, ιδίως με μέτρηση της  θερμοκρασίας του σώματος ορισμένου αριθμού χοίρων, - όλοι οι χοίροι σημαδεύονται στο αυτί, - οι χοίροι μεταφέρονται μέσα σε οχήματα τα οποία σφραγίζονται από την αρμόδια αρχή. Η αρμόδια αρχή που είναι υπεύθυνη για το σφαγείο ενημερώνεται για την πρόθεση να αποσταλούν χοίροι  σ' αυτό. Στο σφαγείο, οι χοίροι αυτοί φυλάσσονται και σφάζονται χωριστά από τους άλλους χοίρους. Τα οχήματα  και ο εξοπλισμός που χρησιμοποιήθηκαν για τη μεταφορά των χοίρων καθαρίζονται και απολυμαίνονται  αμέσως. Κατά την επιθεώρηση πριν και μετά τη σφαγή στο οριζόμενο σφαγείο, η αρμόδια αρχή λαμβάνει υπόψη τα  τυχόν συμπτώματα του ιού της κλασικής πανώλης των χοίρων, ii) σε εξαιρετικές περιπτώσεις, για να μεταφερθούν απευθείας σε άλλες εγκαταστάσεις εντός της ζώνης  προστασίας, υπό την προϋπόθεση ότι: - έχουν επιθεωρηθεί όλοι οι χοίροι της εκμετάλλευσης, - έχουν εξετασθεί κλινικώς οι χοίροι που πρόκειται να μεταφερθούν, ιδίως με μέτρηση της  θερμοκρασίας του σώματος ορισμένου αριθμού χοίρων, - όλοι οι χοίροι έχουν σημαδευτεί στο αυτί G ζ) το νωπό κρέας που προέρχεται από τους χοίρους οι οποίοι αναφέρονται στην παράγραφο 4 στοιχείο  στ), επισημαίνεται σύμφωνα με το παράρτημα της οδηγίας 72/461/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 12ης  Δεκεμβρίου 1972 περί προβλημάτων υγειονομικού ελέγχου στον τομέα των ενδοκοινοτικών συναλλαγών  νωπών κρεάτων (*) και στη συνέχεια υφίσταται επεξεργασία σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 της  οδηγίας 80/215/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 22ας Ιανουαρίου 1980 περί προβλημάτων υγειονομικού ελέγχου  στον τομέα των ενδοκοινοτικών συναλλαγών προϊόντων με βάση το κρέας (**). Η επεξεργασία αυτή πρέπει  να πραγματοποιείται σε εγκατάσταση που ορίζεται από την αρμόδια αρχή. Το κρέας αποστέλλεται στην εν λόγω εγκατάσταση, υπό τον όρο ότι η αποστολή σφραγίζεται πριν από την  αναχώρηση και παραμένει σφραγισμένη κατά τη μεταφορά. Ωστόσο, ύστερα από δεόντως αιτιολογημένη αίτηση κράτους μέλους και με τη διαδικασία του άρθρου 16,  μπορούν να επιλέγονται ειδικές λύσεις, ιδίως όσον αφορά τη σήμανση του κρέατος και τη μεταγενέστερη  χρήση του, καθώς και τον προορισμό των προϊόντων που προκύπτουν από την επεξεργασία.  (*) ΕΕ αριθ. L 302 της 31. 12. 1972, σ. 24. Οδηγία που τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία  89/662/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. L 395 της 30. 12. 1989, σ. 13). (**) ΕΕ αριθ. L 47 της 21. 2. 1980, σ. 4. Οδηγία που τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία  89/662/ΕΟΚ. 5.  Τα μέτρα στη ζώνη προστασίας εφαρμόζονται τουλάχιστον έως ότου: α) εκτελεσθούν όλα τα μέτρα που προβλέπονται στο άρθρο 10 G β) οι χοίροι όλων των εκμεταλλεύσεων υποβληθούν: i) σε κλινική εξέταση και αποδειχθεί ότι δεν παρουσιάζουν συμπτώματα ασθένειας της μορφής της  κλασικής πανώλης των χοίρων, και ii) σε ορρολογική εξέταση, σύμφωνα με τα παραρτήματα Ι και ΙV, χωρίς να ανιχνευθούν αντισώματα στον  ιό της κλασικής πανώλης των χοίρων. Η εξέταση που αναφέρεται στα σημεία i) και ii) πραγματοποιείται πριν παρέλθουν 30 ημέρες από την  ολοκλήρωση των προκαταρκτικών εργασιών καθαρισμού και απολύμανσης της μολυσμένης εγκατάστασης. 6.  Στη ζώνη επιτήρησης εφαρμόζονται τα ακόλουθα μέτρα: α) απογραφή όλων των εκμεταλλεύσεων εκτροφής χοίρων G β) απαγόρευση της διακίνησης και μεταφοράς των χοίρων σε δημόσιες ή ιδιωτικές οδούς, με εξαίρεση  τις οδούς εξυπηρέτησης των εκμεταλλεύσεων, εκτός αν έχει δοθεί άδεια από την αρμόδια αρχή. Η  παραπάνω απαγόρευση δεν ισχύει για την οδική ή σιδηροδρομική διαμετοκόμιση χοίρων χωρίς εκφόρτωση ή  στάση G γ) τα φορτηγά και άλλα οχήματα, καθώς και ο εξοπλισμός, τα οποία χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά  χοίρων ή άλλων ζώων ή υλικού που ενδέχεται να έχουν μολυνθεί (παραδείγματος χάρη ζωοτροφές, υγρά ή  στερεά κόπρος κ.λπ.), και τα οποία χρησιμοποιούνται στη ζώνη επιτήρησης, δεν μπορούν να εξέρχονται  από τη ζώνη αν προηγουμένως δεν καθαριστούν και απολυμανθούν με τη μέθοδο που ορίζει η αρμόδια αρχή  G δ) κατά τις επτά πρώτες ημέρες από τον καθορισμό της ζώνης, κανένα άλλο είδος ζώων δεν δύναται να  εισέρχεται και να εξέρχεται από την εκμετάλλευση χωρίς την άδεια της αρμόδιας αρχής G ε) όλοι οι νεκροί ή ασθενείς χοίροι οι οποίοι βρίσκονται στην εκμετάλλευση πρέπει να δηλώνονται  στην αρμόδια αρχή, η οποία διεξάγει τις αναγκαίες έρευνες για να εξακριβώσει την παρουσία κλασικής  πανώλης των χοίρων G στ) απαγορεύεται η απομάκρυνση χοίρων από την εκμετάλλευση στην οποία φυλάσσονται για επτά ημέρες  από την ολοκλήρωση των προκαταρκτικών εργασιών καθαρισμού και απολύμανσης της μολυσμένης  εκμετάλλευσης που προβλέπονται στο άρθρο 10 G μετά από επτά ημέρες είναι δυνατό να δίνεται άδεια  για την απομάκρυνση των χοίρων από την εν λόγω εκμετάλλευση: i) για να μεταφερθούν απευθείας σε σφαγείο που ορίζει η αρμόδια αρχή, κατά προτίμηση εντός της  ζώνης προστασίας ή επιτήρησης, υπό την προϋπόθεση ότι: - έχουν επιθεωρηθεί όλοι οι χοίροι της εκμετάλλευσης, - έχουν εξετασθεί κλινικώς οι χοίροι που πρόκειται να μεταφερθούν για σφαγή, ιδίως με μέτρηση της  θερμοκρασίας του σώματος ορισμένου αριθμού χοίρων, - όλοι οι χοίροι έχουν σημαδευτεί στο αυτί, - οι χοίροι μεταφέρονται μέσα σε οχήματα τα οποία σφραγίζονται από την αρμόδια αρχή. Η αρμόδια αρχή που είναι υπεύθυνη για το σφαγείο ενημερώνεται για την πρόθεση να αποσταλούν χοίροι  σ' αυτό. Στο σφαγείο, οι χοίροι αυτοί φυλάσσονται και σφάζονται χωριστά από τους άλλους χοίρους. Κατά την επιθεώρηση πριν και μετά τη σφαγή στο οριζόμενο σφαγείο, η αρμόδια αρχή λαμβάνει υπόψη τα  τυχόν συμπτώματα του ιού της κλασικής πανώλης των χοίρων, ii) σε εξαιρετικές περιπτώσεις, για να μεταφερθούν απευθείας σε άλλες εγκαταστάσεις εντός της ζώνης  προστασίας, υπό την προϋπόθεση ότι: - έχουν επιθεωρηθεί όλοι οι χοίροι της εκμετάλλευσης,  έχουν εξετασθεί κλινικώς οι χοίροι που πρόκειται να μεταφερθούν, ιδίως με μέτρηση της θερμοκρασίας  του σώματος ορισμένου αριθμού χοίρων, - όλοι οι χοίροι έχουν σημαδευτεί στο αυτί, Τα φορτηγά και άλλα οχήματα, καθώς και ο εξοπλισμός, που χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά των  χοίρων αυτών πρέπει να καθαρίζονται και να απολυμαίνονται μετά από κάθε μεταφορά G ζ) το νωπό κρέας που προέρχεται από τους χοίρους οι οποίοι αναφέρονται στην παράγραφο 6 στοιχείο  στ) επισημαίνεται σύμφωνα με το παράρτημα της οδηγίας 72/461/ΕΟΚ και στη συνέχεια υφίσταται  επεξεργασία σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 της οδηγίας 80/215/ΕΟΚ. Η επεξεργασία αυτή πρέπει να  πραγματοποιείται σε εγκατάσταση που ορίζεται από την αρμόδια αρχή. Το κρέας αποστέλλεται στην εν λόγω εγκατάσταση, υπό τον όρο ότι η αποστολή σφραγίζεται πριν από την  αναχώρηση και παραμένει σφραγισμένο κατά τη μεταφορά. Ωστόσο, ύστερα από δεόντως αιτιολογημένη αίτηση κράτους μέλους και με τη διαδικασία του άρθρου 16,  μπορούν να επιλέγονται συγκεκριμένες λύσεις, ιδίως όσον αφορά τη σήμανση του κρέατος και τη  μεταγενέστερη χρήση του, καθώς και τον προορισμό των προϊόντων που προκύπτουν από την επεξεργασία. 7.  Τα μέτρα στη ζώνη επιτήρησης εφαρμόζονται τουλάχιστον έως ότου: α) εκτελεστούν όλα τα μέτρα που προβλέπονται στο άρθρο 10 G β) οι χοίροι όλων των εκμεταλλεύσεων υποβληθούν σε κλινική εξέταση και αποδειχθεί ότι δεν  παρουσιάζουν συμπτώματα ασθένειας της μορφής της κλασικής πανώλης των χοίρων G και γ) πραγματοποιηθεί ορρολογική εξέταση στις εκμεταλλεύσεις με αντιπροσωπευτική δειγματοληψία που θα  προσδιοριστεί σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 16 και από την οποία δεν προέκυψε ανίχνευση  αντισωμάτων στον ιό της κλασικής πανώλης των χοίρων. Οι εξετάσεις που αναφέρονται στα στοιχεία β) και γ) δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν πριν παρέλθουν  15 ημέρες από την ολοκλήρωση των προκαταρκτικών εργασιών καθαρισμού και απολύμανσης της μολυσμένης  εκμετάλλευσης. 8.  Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 4 στοιχείο στ) και της παραγράφου 6 στοιχείο στ), η αρμόδια αρχή  μπορεί να επιτρέπει την έξοδο των χοίρων από την εκμετάλλευση για να μεταφερθούν σε εγκατάσταση  αξιοποίησης ζωικών υποπροϊόντων ή σε ένα τόπο όπου οι χοίροι θανατώνονται με σκοπό την καύση ή την  ταφή. Τα εν λόγω ζώα υφίστανται δειγματοληπτική δοκιμασία για την ανίχνευση του ιού της κλασικής  πανώλης των χοίρων. Κατά τις δειγματοληπτικές αυτές δοκιμασίες λαμβάνονται υπόψη τα κριτήρια  δειγματοληψίας αίματος που προβλέπονται στο παράρτημα ΙV. Για να αποφευχθεί η εξάπλωση του ιού κατά τη μεταφορά, πρέπει να λαμβάνονται όλες οι απαραίτητες  προφυλάξεις, ιδίως ο καθαρισμός και η απολύμανση του φορτηγού μετά τη μεταφορά αυτή. 9.  Όταν οι απαγορεύσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 4 στοιχείο στ) και στην παράγραφο 6  στοιχείο στ) διατηρούνται για περίοδο μεγαλύτερη των 30 ημερών, λόγω της εκδήλωσης νέων κρουσμάτων  της ασθένειας, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται προβλήματα στέγασης των χοίρων, η αρμόδια αρχή  μπορεί, μετά από αιτιολογημένη αίτηση του ιδιοκτήτη, να επιτρέπει την έξοδο των χοίρων από μία  εκμετάλλευση η οποία βρίσκεται στην ζώνη προστασίας ή στη ζώνη επιτήρησης εφόσον: α) τα γεγονότα έχουν επιβεβαιωθεί από έναν επίσημο κτηνίατρο G β) έχουν επιθεωρηθεί όλοι οι χοίροι της εκμετάλλευσης G γ) έχουν εξετασθεί κλινικώς οι χοίροι που πρόκειται να μεταφερθούν, ιδίως με μέτρηση της  θερμοκρασίας του σώματος ορισμένου αριθμού χοίρων G δ) έχουν σημαδευτεί στο αυτί όλοι οι χοίροι G ε) η εκμετάλλευση προορισμού βρίσκεται εντός της ζώνης προστασίας ή εντός της ζώνης επιτήρησης. Για να αποφευχθεί η εξάπλωση του ιού κατά τη μεταφορά, πρέπει να λαμβάνονται όλες οι απαραίτητες  προφυλάξεις, ιδίως ο καθαρισμός και η απολύμανση του φορτηγού μετά τη μεταφορά. 10.  Η αρμόδια αρχή λαμβάνει όλα τα αναγκαία μέτρα, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης εμφανών  πινακίδων και προειδοποιητικών σημάτων, καθώς και της χρήσης των μέσων μαζικής επικοινωνίας, όπως ο  Τύπος και η τηλεόραση, για να διασφαλίσει ότι όλα τα πρόσωπα στις περιοχές προστασίας και  επιτήρησης γνωρίζουν τους περιορισμούς που ισχύουν G η αρμόδια αρχή λαμβάνει επίσης τα κατάλληλα  μέτρα για να εξασφαλίσει την ορθή τήρηση των μέτρων αυτών.»  7. Το άρθρο 10 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «Άρθρο 10 Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε: α) τα απολυμαντικά και η πυκνότητα των διαλυμάτων τους να εγκρίνονται επισήμως από την αρμόδια αρχή  G β) οι εργασίες καθαρισμού και απολύμανσης να εκτελούνται υπό επίσημο έλεγχο σύμφωνα με: i) τις εντολές του επίσημου κτηνιάτρου και ii) τη μέθοδο καθαρισμού και απολύμανσης μιας μολυσμένης εκμετάλλευσης που προβλέπεται στο  παράρτημα V.»  8. Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο: «Άρθρο 10 α Σε περίπτωση που επιβεβαιωθεί η παρουσία κλασικής πανώλης των χοίρων σε σφαγείο, η αρμόδια αρχή  μεριμνά ώστε: α) να θανατώνονται χωρίς καθυστέρηση όλοι οι χοίροι που βρίσκονται στο σφαγείο G β) να καταστρέφονται, υπό επίσημο έλεγχο, τα σφάγια και τα παραπροϊόντα μολυσμένων χοίρων, ώστε να  αποφεύγεται η εξάπλωση του ιού της κλασικής πανώλης των χοίρων G γ) ο καθαρισμός και η απολύμανση κτιρίων και εξοπλισμού, συμπεριλαμβανομένων των οχημάτων, να  πραγματοποιείται υπό την επίβλεψη του επίσημου κτηνιάτρου σύμφωνα με τις εντολές της αρμόδιας αρχής  G δ) να διεξάγεται επιδημιολογική έρευνα σύμφωνα με το άρθρο 7 G ε) να μην επανεισάγονται χοίροι για σφαγή πριν την πάροδο 24 τουλάχιστον ωρών από την ολοκλήρωση  του καθαρισμού και της απολύμανσης που πραγματοποιούνται σύμφωνα με το στοιχείο γ).»  9. Το άρθρο 14 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «Άρθρο 14 1.  Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε: α) να απαγορεύεται η χρήση εμβολίων κατά της κλασικής πανώλης των χοίρων G β) ο χειρισμός του ιού της κλασικής πανώλης των χοίρων για σκοπούς έρευνας, διάγνωσης ή/και  παρασκευής εμβολίων να πραγματοποιείται μόνο σε εγκεκριμένα ιδρύματα και εργαστήρια G γ) η αποθήκευση, ο εφοδιασμός, η διανομή και η πώληση εμβολίων κατά της κλασικής πανώλης των χοίρων  στο κοινοτικό έδαφος να πραγματοποιούνται υπό επίσημο έλεγχο. 2.  Παρά την παράγραφο 1 σχετικά με τη χρήση εμβολίων κατά της κλασικής πανώλης των χοίρων, είναι  δυνατό να αποφασίζεται ο εμβολιασμός έκτακτης ανάγκης στις περιπτώσεις που η κλασική πανώλη των  χοίρων έχει επιβεβαιωθεί και υπάρχει κίνδυνος να επεκταθεί. Στην περίπτωση αυτή, το ενδιαφερόμενο  κράτος μέλος υποβάλλει στην Επιτροπή σχέδιο εμβολιασμού έκτακτης ανάγκης με τις ακόλουθες  πληροφορίες: α) την κατάσταση της ασθένειας λόγω της οποίας υποβάλλεται η αίτηση εμβολιασμού έκτακτης ανάγκης G β) την έκταση της γεωγραφικής περιοχής ή της εκμετάλλευσης στην οποία πρόκειται να πραγματοποιηθεί  ο εμβολιασμός έκτακτης ανάγκης G γ) τις κατηγορίες χοίρων και τον κατά προσέγγιση αριθμό των χοίρων που πρόκειται να εμβολιαστούν G δ) το εμβόλιο που θα χρησιμοποιηθεί G ε) τη διάρκεια της εκστρατείας εμβολιασμού G στ) την αναγνώριση και την καταγραφή των εμβολιασθέντων ζώων G ζ) τα μέτρα για τη διακίνηση των χοίρων και των προϊόντων που προέρχονται από αυτούς G η) άλλα μέτρα που ενδείκνυνται για την κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Η Επιτροπή εξετάζει αμέσως το σχέδιο σε συνεργασία με το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος. Σύμφωνα με τη  διαδικασία του άρθρου 16, το σχέδιο εμβολιασμού έκτακτης ανάγκης μπορεί να εγκρίνεται ως έχει ή να  ζητούνται τροποποιήσεις και προσθήκες πριν τη χορήγηση της έγκρισης, ιδίως όσον αφορά την  επισήμανση. 3.  Το κράτος μέλος το οποίο πραγματοποιεί εμβολιασμό εκτάκτου ανάγκης μεριμνά ώστε: - κανείς ζων χοίρος να μην απομακρύνεται από τη ζώνη εμβολιασμού παρά μόνο για άμεση σφαγή σε ένα  σφαγείο το οποίο ορίζεται από την αρμόδια αρχή και το οποίο βρίσκεται στη ζώνη εμβολιασμού ή κοντά  σ' αυτή. - όλα τα νωπά κρέατα που προέρχονται από χοίρους οι οποίοι εμβολιάστηκαν κατά την περίοδο  εμβολιασμού έκτακτης ανάγκης να σφραγίζονται σύμφωνα με το άρθρο 5 α της οδηγίας 72/461/ΕΟΚ και να  αποθηκεύονται και να μεταφέρονται χωριστά από το κρέας που δεν φέρει τη σφραγίδα αυτή. 4.  Η παράγραφος 3 εφαρμόζεται κατά την περίοδο εμβολιασμού έκτακτης ανάγκης και για έξι μήνες  τουλάχιστον από την ολοκλήρωση του εμβολιασμού στην προσβεβλημένη ζώνη. Με τη διαδικασία του άρθρου 16 και πριν από τη λήξη της εν λόγω εξάμηνης περιόδου, λαμβάνονται  μέτρα προκειμένου να απαγορευθεί: α) η έξοδος των ορροθετικών χοίρων από την εκμετάλλευση όπου φυλάσσονται, εκτός έαν πρόκειται να  οδηγηθούν για άμεση σφαγή G β) η έξοδος από την εκμετάλλευση καταγωγής των χοιριδίων από ορροθετικές χοιρομητέρες, εκτός έαν  πρόκειται να μεταφερθούν: - σε σφαγείο, για άμεση σφαγή, - σε εκμετάλλευση που ορίζεται από την αρμόδια αρχή και από την οποία θα οδηγηθούν κατευθείαν στο  σφαγείο, - σε εκμετάλλευση, εφόσον έχει προηγηθεί ορρολογική εξέταση με αρνητικά αποτελέσματα όσον αφορά την  ύπαρξη αντισωμάτων κατά του ιού της κλασικής πανώλης των χοίρων. 5.  Εν ανάγκη, η Επιτροπή θεσπίζει διατάξεις σχετικά με την παραγωγή, τη συσκευασία, τη διανομή και  την κατάσταση των αποθεμάτων των εμβολίων κατά της κλασικής πανώλης των χοίρων στην Κοινότητα.» 10. Το άρθρο 14 α αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «Άρθρο 14 α Οι πραγματογνώμονες κτηνίατροι της Επιτροπής μπορούν, σε συνεργασία με τις αρχές του ενδιαφερόμενου  κράτους μέλους και στο βαθμό που αυτό είναι αναγκαίο για την εξασφάλιση της ομοιόμορφης εφαρμογής  της παρούσας οδηγίας, να πραγματοποιούν επιτόπιους ελέγχους G η Επιτροπή ενημερώνει τα κράτη μέλη  σχετικά με τα αποτελέσματα αυτών των ελέγχων. Το κράτος μέλος στο έδαφος του οποίου πραγματοποιείται έλεγχος πρέπει να επικουρεί με κάθε τρόπο  τους πραγματογνώμονες κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους. Οι γενικές διατάξεις για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου καθορίζονται με τη διαδικασία του άρθρου  16.» 11. Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο: «Άρθρο 14 β 1.  Κάθε κράτος μέλος καταρτίζει ένα σχέδιο αντιμετώπισης έκτακτης ανάγκης, στο οποίο  προσδιορίζονται τα εθνικά μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται εάν εμφανισθεί κλασική πανώλη των  χοίρων. Βάσει του σχεδίου αυτού, πρέπει να επιτρέπεται η πρόσβαση στις εγκαταστάσεις, τον εξοπλισμό, το  προσωπικό και σε κάθε είδους υλικό που είναι αναγκαίο για την ταχεία και αποτελεσματική εξάλειψη  της εστίας και να δίνεται ακριβής ένδειξη των αναγκών σε εμβόλια που κάθε κράτος μέλος κρίνει  απαραίτητα για την περίπτωση επείγοντος εμβολιασμού. 2.  Τα κριτήρια του σχεδίου αντιμετώπισης έκτακτης ανάγκης είναι, κατ' αναλογία, εκείνα που  καθορίζονται στην απόφαση 91/42/ΕΟΚ της Επιτροπής της 8ης Ιανουαρίου 1991 για τον καθορισμό των  κριτηρίων που εφαρμόζονται κατά την κατάρτιση σχεδίων αντιμετώπισης απρόοπτων καταστάσεων που  αφορούν την καταπολέμηση του αφθώδους πυρετού κατ' εφαρμογή του άρθρου 5 της οδηγίας 90/423/ΕΟΚ του  Συμβουλίου (*). Σύμφωνα με το άρθρο 16, η Επιτροπή μπορεί να τροποποιεί ή να συμπληρώνει τα κριτήρια λαμβάνοντας  υπόψη τον ειδικό χαρακτήρα της κλασικής πανώλης των χοίρων. 3.  Τα σχέδια που καταρτίζονται σύμφωνα με τα κριτήρια της παραγράφου 2 υποβάλλονται στην Επιτροπή  το αργότερο την 1η Ιανουαρίου 1993. 4.  Η Επιτροπή εξετάζει τα σχέδια προκειμένου να διαπιστώσει εάν επιτρέπουν την επίτευξη του  επιδιωκόμενου στόχου και προτείνει στο οικείο κράτος μέλος τις αναγκαίες τροποποιήσεις, ιδίως  προκειμένου να εξασφαλισθεί ότι συμβιβάζονται με τα σχέδια των άλλων κρατών μελών. Η Επιτροπή εγκρίνει τα σχέδια, με τις ενδεχόμενες τροποποιήσεις, με τη διαδικασία του άρθρου 21. Τα σχέδια μπορούν να τροποποιούνται ή να συμπληρώνονται μεταγενέστερα, με την ίδια διαδικασία,  προκειμένου να ληφθεί υπόψη η εξέλιξη της κατάστασης. (*)ΕΕ αριθ. L 23 της 29. 1. 1991, σ. 29.» 12. Το παράρτημα Ι αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΗ ΔΙΑΦΟΡΙΚΗΣ ΔΙΑΓΝΩΣΗΣ ΤΗΣ ΚΛΑΣΙΚΗΣ ΠΑΝΩΛΗΣ ΤΩΝ ΧΟΙΡΩΝ Με την επιφύλαξη της περιόδου που απαιτείται για την ανάπτυξη των αντισωμάτων, καθορίζονται οι  ακόλουθες κατευθυντήριες γραμμές, πρότυπα και στοιχειώδη κριτήρια για τις διαγνωστικές μεθόδους  κλασικής πανώλης των χοίρων (ΚΠΧ). Α. ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΛΙΚΩΝ ΠΡΟΣ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 1. Για την απομόνωση του ιού και την ανίχνευση αντιγόνων, είναι απαραίτητοι ιστοί αμυγδαλών και  σπληνός. Είναι προτιμότερο να συλλέγονται τουλάχιστον δύο άλλοι λεμφικοί ιστοί, όπως οι  οπισθοφαρυγγικοί, παρωτιδικοί, υπογναθικοί ή μεσεντερικοί λυμφατικοί κόμβοι, καθώς και ιστοί του  ειλεού των νεφρών. Κάθε δείγμα ιστού τοποθετείται σε μια ξεχωριστή, σφραγισμένη πλαστική θήκη, επί  της οποίας τίθεται ετικέτα. Τα δείγματα πρέπει να μεταφέρονται και να διατηρούνται σε στεγανά  δοχεία, δεν πρέπει σε να καταψύχονται, αλλά να διατηρούνται στο ψυγείο και να εξετάζονται χωρίς  καθυστέρηση. 2. Τα δείγματα αίματος προς απομόνωση του ιού από λευκοκύτταρα πρέπει να συλλέγονται από εμπύρετους  χοίρους ή από χοίρους που εμφανίζουν άλλα συμπτώματα της ασθένειας. Ως αντιπηκτικό πρέπει να  χρησιμοποιείται EDTA ή ηπαρίνη. Τα δείγματα πρέπει να διατηρούνται στο ψυγείο και να υποβάλλονται  αμέσως σε εργαστηριακό έλεγχο. 3. Τα δείγματα αίματος για την ανίχνευση αντισωμάτων ως συμπλήρωμα της διάγνωσης κλινικών εστιών  και για λόγους επιτήρησης, λαμβάνονται από ζώα για τα οποία δεν υπάρχει πλέον υποψία μόλυνσης και  από χοίρους για τους οποίους είναι γνωστό ότι έχουν έρθει σε επαφή με μολυσμένα ή ύποπτα μόλυνσης  ζώα. Στις ύποπτες αυτές εκμεταλλεύσεις πρέπει να λαμβάνονται δείγματα από όλα τα πρώτα 20 ύποπτα  ζώα ή ζώα που έχουν έρθει σε επαφή και από το 25 % των λοιπών ζώων. Τα δείγματα πρέπει να  συλλέγονται από κάθε μονάδα της εκμετάλλευσης στο επίπεδο αυτό, ώστε να εξασφαλίζεται υψηλή  πιθανότητα ανίχνευσης αντισώματος. Β. ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΛΑΣΙΚΗΣ ΠΑΝΩΛΗΣ ΤΩΝ ΧΟΙΡΩΝ Η εργαστηριακή διάγνωση της ΚΠΧ βασίζεται στην ανίχνευση του αντιγόνου του ιού, του ιού ή  αντισωμάτων σε όργανα ή υγρά ιστών. Στην περίπτωση ασαφών αποτελεσμάτων, οι δοκιμές επαναλαμβάνονται στα ίδια δείγματα. Εάν συνεχίζεται  η κλινική υποψία, πρέπει να συλλέγονται πρόσθετα δείγματα από την ίδια πηγή. Ως συμπλήρωμα της διάγνωσης, σε περίπτωση υποψίας ΚΠΧ, μπορούν να χρησιμοποιούνται ορρολογικές  δοκιμές για την ανίχνευση αντισωμάτων. Εάν δεν επιτευχθεί ανίχνευση του αντιγόνου του ιού ή  απομόνωση ιού από υλικό προερχόμενο από ζώα ύποπτα για ΚΠΧ ή από υλικό από εκμεταλλεύσεις που έχουν  έρθει σε επαφή με κρούσματα ΚΠΧ, πρέπει να εκτελούνται δοκιμές για την ανίχνευση του αντισώματος σε  δείγματα αίματος ζώων που δεν είναι πλέον ύποπτα ασθένειας ή από ζώα για τα οποία υπάρχει υπόνοια  ότι έχουν έρθει σε επαφή με την ασθένεια. 1. Ανίχνευση του αντιγόνου του ιού Για την ανίχνευση του αντιγόνου του ιού στους ιστούς, πρέπει να χρησιμοποιείται μέθοδος άμεσης  ανοσοσήμανσης σε λεπτές κρυοστατικές τομές (πάχους έως 5 μικρών) αμυγδαλών και ιστών άλλων οργάνων,  όπως ορίζεται στο σημείο Α 1. Το διαγνωστικό αντιδραστήριο πρέπει να είναι ένας πολυκλωνικός  αντιορρός στον ιό ΚΠΧ, ειδικός για τους pestivirus, σημασμένος με φθορίζουσα χωριστική, ένζυμο ή  βιοτίνη, σύμφωνα με τα εξής κριτήρια: α) ο υπεράνοσος ορρός παρασκευάζεται από χοίρους απαλλαγμένους από μολύνσεις ή των οποίων ο ορρός  δεν έχει αντισώματα που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την εξειδίκευση ή ποιότητα της αντίδρασης G β) η σημασμένη ανοσογλοβουλίνη, που παρασκευάζεται από ΚΠΧ υπεράνοσο ορρό χοίρου όπως ορίζεται στο  στοιχείο α), πρέπει να έχει τίτλο δραστικότητας τουλάχιστον 1/20, ο οποίος προσδιορίζεται σε  κυτταροκαλλιέργειες μολυσμένες με ιό ΚΠΧ και επιβεβαιώνεται με δοκιμές ελέγχου σε τομές ιστών. Η  πειραματική αραίωση του συμπλόκου πρέπει να συνδυάζει ένα μέγιστο σήμα με μια ελάχιστη χρώση  υποβάθρου. Τα δείγματα που παρουσιάζουν ειδική κυττοπλασματική αντίδραση θεωρούνται θετικά ως προς τους  pestivirus G στην περίπτωση αυτή, πρέπει να εκτελούνται περαιτέρω δοκιμές, όπως ορίζεται στο σημείο  Β 3. 2. Απομόνωση και αναγνώριση του ιού σε κυτταροκαλλιέργειες α) Η απομόνωση του ιού από δείγματα ιστών εκτελείται σε ευαίσθητες κυτταροκαλλιέργειες PK 15 ή  άλλες εξίσου ευαίσθητες κυτταρικές σειρές. Αιώρημα οργάνου από ύποπτο ζώο πρέπει να εμβολιάζεται σε  αραίωση 1/10. β) Η απομόνωση του ιού από δείγματα αίματος, τα οποία συλλέγονται και ετοιμάζονται όπως ορίζεται  στο σημείο Α 2, εκτελείται με τον εμβολιασμό κυτταροκαλλιεργειών με αιώρημα λευκοκυττάρων το οποίο  έχει ανασυσταθεί στον αρχικό όγκο αίματος. γ) Για την ανίχνευση του αντιγόνου του ιού στο κυτόπλασμα εμβολιασμένων μονοκυτταρικών στοιβάδων,  οι κυτταροκαλλιέργειες πρέπει να υφίστανται επεξεργασία με σημασμένο πολυκλωνικό αντιορρό. Η  χρωστική πρέπει να εφαρμόζεται κατά διαστήματα 24 έως 72 ωρών από το χρόνο εμβολιασμού. δ) Οι θετικές καλλιέργειες πρέπει να υποβάλλονται σε δοκιμές διαφορικής διάγνωσης όπως ορίζεται στο  σημείο Β 3. Εάν η πρώτη διέλευση κυτταροκαλλιέργειας δώσει αρηντικά αποτελέσματα, πρέπει ίσως να  γίνεται και δεύτερη, ή ακόμα και περισσότερες διελεύσεις, προκειμένου να απομονωθεί ο ιός. 3. Χαρακτηρισμός των απομονώσεων pestivirus με μονοκλωνικά αντισώματα α) Αντίγραφα κρυοστατικών τομών ιστών ή κυτταροκαλλιεργειών που αντιδρούν θετικά σε πολυκλωνικό  αντιορρό, όπως περιγράφεται στα σημεία Β 1 και 2, εξετάζονται περαιτέρω με σημασμένα μονοκλωνικά  αντισώματα για να γίνει διαφοροποίηση μεταξύ του ιού ΚΠΧ και των ιών ιογενούς διάρροιας βοοειδών  (ΙΔΒ) ή ασθένειας border (ΑΒ). β) Πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο μονοκλωνικά αντισώματα που συνιστώνται επίσημα από το κοινοτικό  εργαστήριο αναφοράς για την κλασική πανώλη των χοίρων. γ) Τα μονοκλωνικά αντισώματα πρέπει να κατατάσσονται σε τέσσερις ομάδες, ανάλογα με τα εξής  κριτήρια: >ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>Κάθε ομάδα μπορεί να περιλαμβάνει είτε από ένα μόνο μονοκλωνικό αντίσωμα είτε μείγμα  μονοκλωνικών αντισωμάτων, υπό την προϋπόθεση ότι το φάσμα αντιδραστικότητας αντιστοιχεί στο  ανωτέρω. δ) Η αντίδραση ερμηνεύεται ως εξής: >ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>Γ. ΑΝΙΧΝΕΥΣΗ ΤΩΝ ΑΝΤΙΣΩΜΑΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΙΟΥ ΤΗΣ ΚΛΑΣΙΚΗΣ ΠΑΝΩΛΗΣ ΤΩΝ ΧΟΙΡΩΝ Η ανίχνευση των αντισωμάτων κατά του ιού ΚΠΧ σε δείγματα αίματος εκτελείται προς υποστήριξη της  διάγνωσης της πανώλης των χοίρων σε εκμεταλλεύσεις με χοίρους που παρουσιάζουν κλινικά συμπτώματα  της ασθένειας ή σε χοίρους που πιστεύεται ότι έχουν έρθει σε επαφή με μολυσμένους χοίρους. Η  ανίχνευση αυτή μπορεί, επίσης, να διενεργείται για λόγους επιτήρησης ή για έρευνες σε αγέλες  άγνωστης κατάστασης. Για τους σκοπούς αυτούς, δείγματα αίματος πρέπει να υποβάλλονται σε εγκεκριμένη δοκιμασία. Οι ακόλουθες δοκιμασίες είναι εγκεκριμένες προς χρήση και πρέπει να εκτελούνται με την προσθήκη  κατάλληλων μαρτύρων θετικού και αρνητικού ορρού. Τα στελέχη του ιού που πρέπει να χρησιμοποιούνται για ορρολογικούς ελέγχους πρέπει να συμφωνούνται  σε σύσκεψη των εθνικών εργαστηρίων για την πανώλη των χοίρων (ΕΕΠΧ) και να διανέμονται, όπως  απαιτείται, κατόπιν σχετικής αιτήσεως, από το κοινοτικό εργαστήριο αναφοράς για την κλασική πανώλη  των χοίρων προς τα ΕΕΠΧ. Όλες οι χρησιμοποιούμενες δοκιμασίες πρέπει να δίνουν ικανοποιητικά αποτελέσματα με ορρούς αναφοράς  ΚΠΧ του κοινοτικού εργαστηρίου αναφοράς για την κλασική πανώλη των χοίρων. 1. Η δοκιμασία εξουδετέρωσης του ιού Η δοκιμή αυτή στηρίζεται στον προσδιορισμό του 50 % τελικού τίτλου εξουδετέρωσης. Εμβολιάζονται  καλλιέργειες με μείγματα αραιωμένου ορρού και μια σταθερή ποσότητα ιού μετά από καθορισμένη περίοδο  επώασης στους 37 °C. Τα αποτελέσματα στηρίζονται στην απουσία κάθε αναπαραγωγής ιού ανιχνεύσιμης με  ένα σύστημα ανοσοσήμανσης. Μπορεί να χρησιμοποιείται είτε η μέθοδος εξουδετέρωσης-ανοσοφθορισμού  είτε η μέθοδος εξουδετερωτικού αντισώματος συζευγμένου με υπεροξειδάση. Το κοινοτικό εργαστήριο  αναφοράς για την κλασική πανώλη των χοίρων θα προμηθεύει τα σχετικά λεπτομερή πρωτόκολλα, κατόπιν  σχετικής αιτήσεως. Για την ανίχνευση, οι ορροί αραιώνονται αρχικά στο 1/10. Εάν χρειάζεται πλήρης τιτλοδότηση,  παρασκευάζονται διπλασιαζόμενες αραιώσεις ορρού, αρχίζοντας από το 1/10. Κάθε αραίωση αναμειγνύεται  με ίσο όγκο αιωρήματος ιού που περιέχει 100 (± 0,5 log10) μολυσματικές δόσεις (TCID 50). Σε κάθε  επίπεδο αραίωσης χρησιμοποιούνται τουλάχιστον δύο καλλιέργειες. Μετά από κατάλληλη περίοδο επώασης,  οι κυτταροκαλλιέργειες ακινητοποιούνται και το αντιγόνο του ιού ανιχνεύεται με σύστημα  ανοσοσήμανσης. Τα αποτελέσματα εκφράζονται ως το αντίστροφο της αρχικής αραίωσης ορρού στην οποία  το ήμισυ των εμβολιαζόμενων κυτταροκαλλιεργειών δεν εμφανίζουν καμιά ειδική σήμανση. Ο τίτλος  μεταξύ δύο επιπέδων αραίωσης υπολογίζεται κατ' εκτίμιση. 2. Η δοκιμασία ανοσοπροσρόφησης μέσω σύνδεσης με ένζυμο (ELISA) Μπορούν να χρησιμοποιούνται ανταγωνιστικές, παρεμποδιστικές και έμμεσες τεχνικές σε οποιοδήποτε  κατάλληλο υποστήριγμα. Συνιστάται οι χρησιμοποιούμενες μέθοδοι να προκαλούν τις λιγότερες δυνατές αντιδράσεις με ιό ΙΔΒ  και άλλους pestivirus. Ωστόσο, το σύστημα της δοκιμασίας πρέπει να εξασφαλίζει τον προσδιορισμό  όλων των μολύνσεων ΚΠΧ, σε όλα τα στάδια της ανοσολογικής αντίδρασης στην μόλυνση. Αντιγόνο Το αντιγόνο πρέπει να προέρχεται από ή να αντιστοιχεί στις ιικές πρωτεΐνες ενός από τα συνιστώμενα  στελέχη του ιού ΚΠΧ. Τα κύτταρα που χρησιμοποιούνται για παρασκευή αντιγόνου πρέπει να είναι  απαλλαγμένα μόλυνσης με οποιοδήποτε άλλο pestivirus. Αντιορροί Οι πολυκλωνικοί ορροί για ανταγωνιστικές ή παρεμποδιστικές δοκιμές πρέπει να αναπτύσσονται σε  χοίρους ή κουνέλια με μόλυνση με ένα από τα συνιστώμενα στελέχη ιού ΚΠΧ ή το κονικλοαναχθέν  στέλεχος C. Τα μονοκλωνικά αντισώματα πρέπει να κατευθύνονται κατά ή να αντιστοιχούν σε μια  ανοσοκυρίαρχη προωτεΐνη του ιού ΚΠΧ. Οι έμμεσες δοκιμές πρέπει να χρησιμοποιούν ένα αντιδραστήριο  αντιχοιρινής ανοσογλοβουλίνης που ανιχνεύει τόσο τις IgG όσο και τις IgM. Η δοκιμασία ELISA πρέπει να είναι αρκετά ευαίσθητη ώστε να χαρακτηρίζει ως θετικό κάθε ορρό που  αντιδρά στη δοκιμή εξουδετέρωσης, καθώς και τους θετικούς ορρούς αναφοράς του κοινοτικού  εργαστηρίου αναφοράς για την κλασική πανώλη των χοίρων. Η δοκιμασία ELISA μπορεί να χρησιμοποιείται μόνο με ορρό ή δείγματα πλάσματος προερχόμενα από  συγκεκριμένους χοίρους. Εάν η χρησιμοποιούμενη μέθοδος ELISA δεν είναι ειδική για την ΚΠΧ, τότε τα θετικά δείγματα πρέπει  να εξετάζονται περαιτέρω με διαφορετικές δοκιμασίες, όπως καθορίζεται στο τμήμα Ε. Δ. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΩΝ ΔΟΚΙΜΩΝ 1. Η ανίχνευση αντιγόνου του ιού ΚΠΧ σε ιστούς οργάνων ή κυτταροκαλλιέργειες μετά από απομόνωση ιού  από δείγματα ιστών με τις τεχνικές που αναφέρονται στα σημεία Β 1, 2 και 3 αποτελούν τη βάση  επιβεβαίωσης της παρουσίας της ασθένειας, εκτός από την περίπτωση αντίδρασης που αποδεδειγμένα  οφείλεται σε ιό εμβολίου, σύμφωνα με το σημείο Β 3. Εάν ανιχνευθεί αντιγόνο ΙΔΒ/ΑΒ σύμφωνα με το  σημείο Β 3, απορρίπτεται η υποψία ύπαρξης ΚΠΧ, εφόσον δεν υπάρχουν άλλοι λόγοι για τέτοια υποψία. Εάν ο χαρακτηρισμός με μονοκλωνικά αντισώματα σύμφωνα με το σημείο Β 3 δώσει ασυνήθη ή μη  αναμενόμενα αποτελέσματα, οι απομονώσεις pestivirus θεωρούνται ως μη ταξινομηθείσες και η αγέλη  προέλευσης θεωρείται ύποπτη μέχρις ότου γίνουν περαιτέρω εξετάσεις, οι οποίες μπορούν να  περιλαμβάνουν υποβολή του ιού σε εργαστήριο αναφοράς προς χαρακτηρισμό, και ορρολογικές εξετάσεις  της αγέλης προέλευσης. 2. Μετά την ανίχνευση αντισώματος που αντιδρά με τον ιό ΚΠΧ, η αγέλη προέλευσης θεωρείται ύποπτη. α) Για να απορριφθεί η υποψία ύπαρξης ΚΠΧ που γεννάται με την ανίχνευση αντισώματος,  χρησιμοποιείται η δοκιμή που περιγράφεται στο τμήμα Ε προκειμένου να γίνει διάκριση μεταξύ, αφενός,  αντισωμάτων που αντιδρούν στην ΚΠΧ αλλά οφείλονται σε άλλους pestivirus και, αφετέρου, αντισωμάτων  που αντιδρούν στην ΚΠΧ αλλά οφείλονται στον ίδιο τον ιό ΚΠΧ. Όλα τα αρχικά δείγματα πρέπει να  επανεξετάζονται με τη διαφορική δοκιμή. β) Εάν η υποψία δεν μπορεί να απορριφθεί με την πρώτη διαφορική δοκιμή, διενεργείται δεύτερη δοκιμή  μετά από 30 τουλάχιστον ημέρες για να παρακολουθηθεί η ενδεχόμενη εξάπλωση της μόλυνσης. Τα  δείγματα λαμβάνονται από όλα τα 20 πρώτα ζώα ύποπτης εκμετάλλευσης και από το 25 % των τυχόν  υπόλοιπων ζώων. 3. Ερμηνεία των ορρολογικών αποτελεσμάτων Ένας τίτλος εξουδετέρωσης ιού ίσος προς 1/10 τουλάχιστον σε οποιοδήποτε χοίρο μαζί με κλινικές ή  επιζωοτολογικές ενδείξεις που προκαλούν υποψία ύπαρξης της ασθένειας αποτελεί θετική διάγνωση.  Τίτλος ίσος προς 1/10 τουλάχιστον σε οποιοδήποτε χοίρο χωρίς κλινικές ή επιζωοτολογικές ενδείξεις  προκαλεί υποψία ύπαρξης της ασθένειας και πρέπει να ακολουθείται από δοκιμές διαφορικής διάγνωσης. Τα ίδια κριτήρια πρέπει να εφαρμόζονται για οποιοδήποτε χοίρο που αντιδρά θετικά στη δοκιμασία  ELISA. Ε. ΟΡΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΜΕΤΑΞΥ ΚΛΑΣΙΚΗΣ ΠΑΝΩΛΗΣ ΤΩΝ ΧΟΙΡΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ  PESTIVIRUS 1. Οι δοκιμές διαφορικής διάγνωσης μολύνσεων από ΚΠΧ και άλλους pestivirus βασίζονται στις  παράλληλες τιτλοδοτήσεις των ορρών με στελέχη ιών ΚΠΧ και ιών ΙΔΒ/ΑΒ, με πλήρως συγκρίσιμες  μεθόδους. Πρέπει να χρησιμοποιούνται επίσημα εγκεκριμένα στελέχη ιών ΚΠΧ και ιών ΙΔΒ/ΑΒ (βλέπε τμήμα Γ). Για  να απορριφθεί η υποψία ύπαρξης ΚΠΧ που γεννάται από την ανίχνευση αντισώματος, τα δείγματα αίματος  πρέπει να εξετάζονται με συγκριτικές τιτλοδοτήσεις των αντισωμάτων που εξουδετερώνουν τον ιό ΚΠΧ  και τον ιό ΙΔΒ/ΑΒ. Στην παρεμποδιστική δοκιμασία ELISA, μπορεί να χρησιμοποιηθεί μια σύγκριση του ποσοστού  παρεμπόδισης με αντιγόνα ΚΠΧ και ΙΔΒ/ΑΒ. 2. Τα αποτελέσματα των συγκριτκών ορρολογικών δοκιμών με στελέχη αναφοράς του ΚΠΧ και άλλων  Pestivirus ερμηνεύονται ως εξής: α) εάν κατά τις συγκριτικές δοκιμές ανιχνεύονται αντισώματα κατά του ιού ΚΠΧ σε περιοσσότερους από  έναν χοίρους χωρίς να ανιχνεύονται αντισώματα σε άλλους pestivirus, το αποτέλεσμα της δοκιμής  θεωρείται θετικό για ΚΠΧ G β) εάν κατά τις συγκριτικές δοκιμές ανιχνεύονται τίτλοι κατά του ιού ΚΠΧ ίσοι ή υψηλότεροι από τους  τίτλους κατά των άλλων pestivirus σε περισσότερους από έναν χοίρους, υπάρχει υποψία ΚΠΧ και η  διαφοροποίηση εκτελείται ως εξής: - οι χοίροι που εμφάνισαν τίτλους εξουδετέρωσης του ιού ΚΠΧ οι οποίοι είναι τουλάχιστον ίσοι προς  τους τίτλους κατά άλλων pestivirus, θανατώνονται. Οι ιστοί τους και, αν είναι έγκυοι, τα έμβρυά  τους, υποβάλλονται σε εξέταση για αντιγόνο ή ιό ΚΠΧ, με τη διαδικασία που ορίζεται στα σημεία Β 1,  2 ή 3, - εάν ανιχνεύεται ιικό αντιγόνο ή ιός ΚΧΧ, επιβεβαιώνεται η ύπαρξη ΚΠΧ, - εάν κατά την εξέταση που αναφέρεται στη δεύτερη περίπτωση ανωτέρω δεν ανιχνεύεται αντιγόνο ή ιός  ΚΠΧ, η εκμετάλλευση θεωρείται ύποπτη έως ότου μια περαιτέρω σειρά δειγμάτων αίματος, που  συλλέγονται μετά από 30 τουλάχιστον ημέρες, υποβληθεί σε περαιτέρω συγκριτικές δοκιμές, - εάν κατά τις περαιτέρω αυτές συγκριτικές δοκιμές διαπιστωθεί ότι όλα τα ζώα έχουν σημαντικά  (τετραπλάσιο ή περισσότερο) μεγαλύτερους τίτλους κατά του ιού ΙΔΒ/ΑΒ από ό,τι κατά του ιού ΚΠΧ, η  υποψία απορρίπτεται, - εάν ένα ή περισσότερα ζώα εμφανίζουν τίτλο του ιού ΚΠΧ ο οποίος είναι τουλάχιστον ίσος προς τον  τίτλο που εμφανίζουν κατά του ιού ΙΔΒ/ΑΒ, το αποτέλεσμα θεωρείται θετικό για ΚΠΧ G γ) εάν οι τίτλοι ΙΔΒ/ΑΒ δεν επιτρέπουν να αποκλειστεί η πιθανότητα ΚΠΧ, η εκμετάλλευση θεωρείται  ύποπτη και επανεξετάζεται μετά από 30 τουλάχιστον ημέρες. ΣΤ. ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΦΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΠΑΝΩΛΗΣ ΤΩΝ ΧΟΙΡΩΝ (ΑΠΧ) Η ΑΠΧ δεν μπορεί να διακριθεί από την κλασική πανώλη των χοίρων μέσω είτε κλινικών είτε  μεταθανάτιων εξετάσεων και κατά τη διαφορική διάγνωση κάθε οξέος πυρετώδους αιμορραγικού συνδρόμου  σε χοίρους πρέπει να λαμβάνονται υπόψη και οι δύο αυτές ασθένειες. Για να γίνει διάκριση μεταξύ των δύο ασθενειών απαιτούνται εργαστηριακές δοκιμές. Μια θετική  διάγνωση σε χώρα απαλλαγμένη από ΑΠΧ πρέπει να στηρίζεται στην απομόνωση και την αναγνώριση του ιού  ΑΠΧ. Η βασική αρχή της εργαστηριακής διάγνωσης της ΑΠΧ πρέπει να είναι η ανίχνευση του ιού, του ιικού  αντιγόνου ή αντισωμάτων σε όργανα και υγρά ιστών. Σε περίπτωση μη ερμηνεύσιμων ή αρνητικών αποτελεσμάτων από δύο τουλάχιστον δοκιμές σε δείγματα από  ζώα ύποπτα για ΑΠΧ ή σε υλικό από εκμεταλλεύσεις που είχαν επαφή με κρούσματα ΑΠΧ, πρέπει να  συλλέγεται πρόσθετο υλικό στην ίδια εκμετάλλευση και από ζώα που έχουν έρθει σε επαφή με την  ασθένεια. 1. Ανίχνευση ιικού αντιγόνου Για την ανίχνευση ιικού αντιγόνου εφαρμόζεται η τεχνική άμεσου ανοσοφθορισμού ή άλλες κατάλληλες  τεχνικές σε λεπτές κρυοστατικές τομές ιστών οργάνων ή επιχρισμάτων, ή σε ιζήματα καλλιεργειών  λευκοκυττάρων. Οι χρησιμοποιούμενες διαδικασίες είναι παρόμοιες με αυτές που περιγράφονται για την  ΚΠΧ, εκτός από το γεγονός ότι χρησιμοποιούνται αντιδραστήρια ειδικά για ΑΠΧ. 2. Απομόνωση και αναγνώριση του ιού α) Δοκιμή αιμοπροσρόφησης (ΑΠ) Η δοκιμή αιμοπροσρόφησης εκτελείται εμβολιάζοντας είτε αιωρήματα ιστού 10 % είτε αίμα που  συλλέγεται στην εκμετάλλευση από ύποπτους χοίρους σε πρωτογενείς καλλιέργειες λευκοκυττάρων χοίρων  ή παρασκευάζοντας καλλιέργειες λευκοκυττάρων από το αίμα εμπύρετων χοίρων το οποίο εμβολιάζεται στο  εργαστήριο ή συλλέγεται στην εκμετάλλευση. Η αιμοπροσρόφηση συνίσταται στη δέσμευση μεγάλου αριθμού  ερυθροκυττάρων χοίρου στην επιφάνεια των μολυσμένων κυττάρων και επιβεβαιώνει τη διάγνωση της ΑΠΧ. β) Εμβολιασμός χοίρων Δημιουργείται ένα μείγμα δειγμάτων αιωρημάτων ιστού 10 % G από το μείγμα αυτό, 2 ml εμβολιάζονται  ενδομυικά σε καθέναν από τέσσερις χοίρους, από τους οποίους δύο μόνον πρέπει να έχουν εμβολιασθεί  κατά της κλασικής πανώλης των χοίρων. Οι χοίροι πρέπει να εξετάζονται καθημερινά και επί 21 ημέρες  ως προς την αύξηση της ορθιαίας θερμοκρασίας και την εμφάνιση κλινικών συμπτωμάτων. Εάν εμφανιστεί  πυρετός, συλλέγονται δείγματα αίματος προς παρασκευή καλλιεργειών λευκοκυττάρων για τη δοκιμή ΑΠ  (αυτορόδακας και εμβολιασμός πρωτογενών καλλιεργειών λευκοκυττάρων χοίρου). Εάν δεν εμφανιστούν  κλινικά συμπτώματα, λαμβάνεται αίμα για ανίχνευση αντισωμάτων μετά από την περίοδο παρατήρησης των  21 ημερών. Ζ. ΑΝΙΧΝΕΥΣΗ ΑΝΤΙΣΩΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΙΟ ΑΠΧ ΣΕ ΔΕΙΓΜΑΤΑ ΑΙΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΥΓΡΑ ΙΣΤΩΝ Η ανίχνευση αντισώματος σε δείγματα ορρού ή υγρών ιστών διενεργείται για να επιβεβαιωθεί η διάγνωση  της ΑΠΧ σε εκμεταλλεύσεις με χοίρους που εμφανίζουν κλινικά συμπτώματα που δημιουργούν υποψία  ύπαρξης της ασθένειας ή σε χοίρους που πιστεύεται ότι ήλθαν σε επαφή με χοίρους μολυσμένους με ΑΠΧ.  Η ανίχνευση αυτή μπορεί επίσης να διενεργείται για λόγους επιτήρησης ή για έρευνες σε αγέλες  άγνωστης κατάστασης. Για τους σκοπούς αυτούς, δείγματα πρέπει να υποβάλλονται σε εγκεκριμένη δοκιμασία. Οι ακόλουθες δοκιμασίες έχουν εγκριθεί και πρέπει να εκτελούνται με την προσθήκη κατάλληλων  μαρτύρων θετικού και αρνητικού ορρού: α) Δοκιμή έμμεσου ανοσοφθορισμού (ΕΑΦ), β) ELISA.» 13. Προστίθενται τα ακόλουθα παραρτήματα: «ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙV ΟΡΡΟΛΟΓΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΧΟΙΡΩΝ ΣΤΗ ΖΩΝΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΣΤΗ ΖΩΝΗ ΕΠΙΤΗΡΗΣΗΣ ΠΡΟΣ ΑΝΙΧΝΕΥΣΗ ΑΝΤΙΣΩΜΑΤΩΝ  ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΙΟΥ ΤΗΣ ΚΛΑΣΙΚΗΣ ΠΑΝΩΛΗΣ ΤΩΝ ΧΟΙΡΩΝ Το πρόγραμμα ορρολογικού ελέγχου λαμβάνει υπόψη τη μετάδοση της κλασικής πανώλης των χοίρων και τον  τρόπο εκτροφής των χοίρων, δηλαδή αν, παραδείγματος χάρη, οι χοίροι εκτρέφονται ομαδικά ή όχι. 1. Ορρολογικός έλεγχος χοίρων που εκτρέφονται ομαδικά Μια ομάδα αποτελείται από δύο τουλάχιστον χοίρους που εκτρέφονται σε άμεση επαφή. Δειγματοληψία ομάδων - Αν η ομάδα περιλαμβάνει 20 το πολύ χοίρους:- 2 χοίροι G σε περίπτωση που οι ομάδες αποτελούνται  από μία χοιρομητέρα και τα μικρά της, λαμβάνεται δείγμα μόνο από τη χοιρομητέρα G - Αν η ομάδα περιλαμβάνει περισσότερους από 20 χοίρους:- 2 χοίροι + 5 % των υπόλοιπων. Πρέπει να λαμβάνονται δείγματα από όλες τις ομάδες. 2. Ορρολογικός έλεγχος χοίρων που εκτρέφονται ατομικά G συγκεκριμένα, πρόκειται για χοίρους που  εκτρέφονται ο ένας κοντά στον άλλο, αλλά δεν βρίσκονται σε άμεση επαφή όπως, παραδείγματος χάρη, οι  θηλάζουσες χοιρομητέρες. Διαδικασία δειγματοληψίας >ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΗΣ ΜΟΛΥΣΜΕΝΩΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΕΩΝ Ι. ΠΡΟΚΑΤΑΡΚΤΙΚΟΣ ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΗ α) Αμέσως μόλις τα σφάγια των χοίρων απομακρυνθούν για καταστροφή, τα μέρη των εγκαταστάσεων στα  οποία στεγάζονταν οι χοίροι, καθώς και κάθε μέρος κτιρίου, χώρου κ.λπ., το οποίο μολύνθηκε κατά τη  σφαγή ή κατά την εξέταση μετά τη σφαγή, πρέπει να ψεκάζεται με απολυμαντικό εγκεκριμένο σύμφωνα με  το άρθρο 10. β) Οι ιστοί και το αίμα το οποίο ενδεχομένως χύθηκε κατά τη σφαγή ή κατά την εξέταση μετά τη σφαγή,  καθώς και κάθε ακαθαρσία των κτιρίων, των χώρων, των εργαλείων κ.λπ., πρέπει να συλλέγεται  προσεκτικά και να καταστρέφεται μαζί με τα σφάγια. γ) Το χρησιμοποιούμενο απολυμαντικό πρέπει να παραμένει στην επιφάνεια επί 24 τουλάχιστον ώρες. ΙΙ. ΤΕΛΙΚΟΣ ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΗ α) Το λίπος και οι ακαθαρσίες πρέπει να αφαιρούνται από όλες τις επιφάνειες με ένα κατάλληλο  προϊόν, στη συνέχεια δε οι επιφάνειες πρέπει να πλένονται με κρύο νερό. β) Μετά το πλύσιμο με κρύο νερό, σύμφωνα με το στοιχείο α), πραγματοποιείται περαιτέρω ψεκασμός με  απολυμαντικό. γ) Μετά από 7 ημέρες, οι εγκαταστάσεις καθαρίζονται με απολιπαντικό, ξεπλένονται με κρύο νερό,  ψεκάζονται με απολυμαντικό και ξεπλένονται πάλι με κρύο νερό. δ) Η κόπρος και η στρωμνή στοιβάζονται για να αποσυντεθούν, ψεκάζονται με απολυμαντικό και δεν  χρησιμοποιούνται για περίοδο 42 ημερών. Υπό κανονικές συνθήκες, η υγρή κόπρος αποθηκεύεται για  περίοδο 42 ημερών από την τελευταία προσθήκη μολυσμένου υλικού. Η περίοδος αυτή μπορεί να  παρατείνεται αν η υγρή κόπρος είναι πολύ μολυσμένη.» Άρθρο 2 Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να  συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία το αργότερο την 1η Ιουλίου 1992. Ενημερώνουν αμέσως την  Επιτροπή σχετικά. Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή  συνοδεύονται από την αναφορά αυτή κατά επίσημη δημοσίευσή τους. Οι λεπτομερείς διατάξεις για την  αναφορά αυτή εκδίδονται από τα κράτη μέλη. Άρθρο 3 Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη. Βρυξέλλες, 11 Δεκεμβρίου 1991. Για το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςP. BUKMAN      (1)ΕΕ αριθ. C 226 της 31. 8. 1991, σ. 6.  (2)ΕΕ αριθ. C 326 της 16. 12. 1991.  (3)Γνώμη που διατυπώθηκε στις 28 Νοεμβρίου 1991 (δεν δημοσιεύθηκε ακόμα στην Επίσημη Εφημερίδα).  (4)ΕΕ αριθ. L 47 της 21. 2. 1980, σ. 11.  (5)ΕΕ αριθ. L 280 της 3. 10. 1987, σ. 21.


Avis juridique important

|

31979L0409

Οδηγία 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 2ας Απριλίου 1979 περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 103 της 25/04/1979 σ. 0001 - 0018 Ελληνική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 15 τόμος 1 σ. 0202  Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 15 τόμος 2 σ. 0125  Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 15 τόμος 2 σ. 0125  Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 15 τόμος 2 σ. 0161  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 15 τόμος 2 σ. 0161

ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 2ας Απριλίου 1979 περί της  διατηρήσεως των αγρίων πτηνών(79/409/ΕΟΚ)ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ  ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής  Οικονομικής Κοινότητος, και ιδίως το άρθρο 235,την πρόταση της  Επιτροπής (1),(1) ΕΕ αριθ. Α 24 της 1.2.1977, σ. 3 και ΕΕ αριθ. Α 201  της 23.8.1977, σ. 2.τη γνώμη της Συνελεύσεως (2),(2) ΕΕ αριθ. Α 163  της 11.7.1977, σ. 28.τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής  (3),(3) ΕΕ αριθ. Α 152 της 29.6.1977, σ. 3.Εκτιμώντας:ότι η δήλωση  του Συμβουλίου της 22ας Νοεμβρίου 1973 περί προγράμματος δράσεως των  Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στον τομέα του περιβάλλοντος (4) προβλέπει ειδικές  ενέργειες για την προστασία των πτηνών, που συμπληρώνονται από το  ψήφισμα της 17ης Μαΐου 1977 του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και  των αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών, οι οποίοι  συγκεντρώθηκαν στα πλαίσια του Συμβουλίου σχετικά με τη συνέχιση και την  πραγματοποίηση μιάς πολιτικής και ενός προγράμματος δράσεως των  Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στον τομέα του περιβάλλοντος (5) (4) ΕΕ αριθ. Α  112 της 20.12.1973, σ. 40.(5) ΕΕ αριθ. Α 139 της 13.6.1977, σ. 1.ότι  στο ευρωπαϊκό έδαφος των κρατών μελών, ένας μεγάλος αριθμός ειδών πτηνών  που ζουν εκ φύσεως σε άγρια κατάσταη υφίσταται μείωση του πληθυσμού του,  η οποία είναι ταχύτατη σε ορισμένες περιπτώσεις και ότι η μείωση αυτή  αποτελεί σοβαρό κίνδυνο για τη διατήρηση του φυσικού περιβάλλοντος,  ιδίως εξαιτίας των απειλιτικών συνεπειών της στη βιολογική  ισορροπία ότι τα είδη των πτηνών που ζουν εκ φύσεως σε άγρια κατάσταση  στο ευρωπαϊκό έδαφος των κρατών μελών είναι κατά μεγάλο μέρος είδη  αποδημητικά  ότι τέτοια είδη αποτελούν μια κοινή κληρονομιά και ότι η  αποτελεσματική προστασία των πτηνών είναι πρόβλημα περιβάλλοντος τυπικά  διασυνοριακό που συνεπάγεται κοινές ευθύνες ότι οι συνθήκες διαβιώσεως  των πτηνών στη Γροιλανδία διαφέρουν από τις συνθήκες που αντιμετωπίζουν  τα πτηνά στις άλλες περιοχές του ευρωπαϊκού εδάφους των κρατών μελών  λόγω των γενικών συνθηκών, και ιδίως του κλίματος, της μικρής πυκνότητος  του πληθυσμού καθώς επίσης και της εξαιρετικής εκτάσεως και γεωγραφικής  θέσεως αυτής της νήσου ότι ως εκ τούτου είναι σκόπιμο να μην εφαρμοσθεί  στη Γροιλανδία η παρούσα οδηγία ότι η διατήρηση των πτηνών που ζουν εκ  φύσεως σε άγρια κατάσταση στο ευρωπαϊκό έδαφος των κρατών μελών είναι  αναγκαία για την πραγμάτωση, στα πλαίσια της λειτουργίας της κοινής  αγοράς των στόχων της Κοινότητος στους τομείς της βελτιώσεως των  συνθηκών ζωής, μιάς αρμονικής αναπτύξεως των οικονομικών δραστηριοτήτων  στο σύνολο της Κοινότητος και μιάς εκτάσεως συνεχούς και ισόρροπης, αλλά  ότι οι ειδικές εξουσίες που απαιτούνται γι’ αυτό το σκοπό δεν έχουν  προβλεφθεί από την συνθήκη ότι τα προς λήψη μέτρα πρέπει να  εφαρμόζονται στους διαφόρους παράγοντες που μπορούν να επιδράσουν στο  επίπεδο πληθυσμού των πτηνών, δηλαδή τις επιπτώσεις των ανθρωπίνων  δραστηριοτήτων και κυρίως την καταστροφή και τη ρύπανση των οικοτόπων  τους, τη σύλληψη και τη θανάτωση από τον άνθρωπο καθώς και το εμπόριο  που δημιουργούν οι δραστηριότητες αυτές και ότι είναι σκόπιμο να  προσαρμοσθεί ο βαθμός αυτών των μέτρων στην κατάσταση των διαφόρων ειδών  στα πλαίσια μιάς πολιτικής διατηρήσεως ότι η διατήρηση αυτή έχει ως  αντικείμενο τη μακροπρόθεσμη προστασία και τη διαχείριση φυσικών πόρων  ως αναπόσπαστο μέρος της κληρονομιάς των ευρωπαϊκών λαών  ότι επιτρέπει  τη ρύθμιση αυτών των πόρων και ρυθμίζει την εκμετάλλευσή τους με βάση τα  αναγκαία μέτρα για τη διατήρηση και την προσαρμογή των φυσικών  ισορροπιών των ειδών στα όρια του λογικά δυνατού ότι η διαφύλαξη, η  διατήρηση ή η αποκατάσταση μιάς επαρκούς ποικιλίας και εκτάσεως  οικοτόπων είναι απαραίτητες για τη διατήρηση όλων των ειδών πτηνών  ότι  ορισμένα είδη πτηνών πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο μέτρων ειδικής  διατηρήσεως σχετικά με τον οικότοπό τους, ώστε να εξασφαλισθεί η  επιβίωση και η αναπαραγωγή τους στην περιοχή εξαπλώσεώς τους  ότι αυτά  τα μέτρα πρέπει ομοίως να λάβουν υπόψη τα αποδημητικά πτηνά και να  συντονισθούν με σκοπό τη δημιουργία ενός συναφούς δικτύου ότι, για να  μην ασκούν ενδεχομένως τα εμπορικά συμφέροντα βλαπτική πίεση στα επίπεδα  απολήψεως, είναι αναγκαίο να καθιερωθεί μια γενική απαγόρευση εμπορίας  και να περιορισθούν οι εξαιρέσεις μόνο στα είδη των οποίων η βιολογική  κατάσταση το επιτρέπει, αφού ληφθούν υπόψη οι ειδικές συνθήκες που  επικρατούν στις διάφορες περιοχές ότι, λόγω του επιπέδου του πληθυσμού  τους, της γεωγραφικής κατανομής τους και του ρυθμού αναπαραγωγής τους  στο σύνολο της Κοινότητος, ορισμένα είδη μπορούν να αποτελέσουν  αντικείμενο θήρας, πράγμα που αποτελεί μια αποδεκτή εκμετάλλευση, εφόσον  θεσπισθούν και γίνουν σεβαστά ορισμένα όρια  η δε θήρα αυτή πρέπει να  συμβιβάζεται με τη διατήρηση του πληθυσμού αυτών των ειδών σε  ικανοποιητικό επίπεδο ότι τα μέσα, οι εγκαταστάσεις ή οι μέθοδοι  συλλήψεως ή θανατώσεως μαζικής και όχι επιλεκτικής, καθώς και η  καταδίωξη σε ορισμένα μέσα μεταφοράς, πρέπει να απαγορευθούν εξαιτίας  της υπερβολικής πιέσεως που ασκούν ή μπορούν να ασκήσουν στο επίπεδο του  πληθυσμού των σχετικών ειδών ότι λόγω της σημασίας που έχουν ορισμένες  ειδικές καταστάσεις είναι σκόπιμο να προβλεφθεί, υπό ορισμένες συνθήκες,  η δυνατότητα παρεκκλίσεως η οποία θα υπόκειται στην επίβλεψη της  Επιτροπής ότι η διατήρηση των πτηνών και ειδικότερα η διατήρηση των  αποδημητικών πτηνών, θέτει ακόμα προβλήματα για τα οποία πρέπει να  αναληφθούν επιστημονικές εργασίες και ότι οι εργασίες αυτές θα  επιτρέψουν εκτός των άλλων την εκτίμηση της αποτελεσματικότητας των  μέτρων που λαμβάνονται ότι πρέπει να υπάρχει μέριμνα, σε συνεννόηση με  την Επιτροπή, ώστε η ενδεχόμενη εισαγωγή ειδών πτηνών τα οποία δεν ζουν  εκ φύσεως σε άγρια κατάσταση στο ευρωπαϊκό έδαφος των κρατών μελών να  μην προκαλεί βλάβη στην τοπική χλωρίδα και πανίδα ότι η Επιτροπή θα  ετοιμάζει και θα κοινοποιεί κάθε τρία χρόνια στα κράτη μέλη μια έκθεση  συνθέσεως βασισμένη στις πληροφορίες τις οποίες θα της διαβιβάζουν τα  κράτη μέλη σχετικά με την εφαρμογή των εθνικών διατάξεων που θα ληφθούν  με βάση την παρούσα οδηγία ότι η τεχνική και επιστημονική πρόοδος  απαιτεί την ταχεία προσαρμογή ορισμένων παραρτημάτων  ότι, για να  διευκολυνθεί η εφαρμογή των μέτρων που είναι αναγκαία γι’ αυτόν το  σκοπό, είναι σκόπιμο να προβλεφθεί μια διαδικασία, η οποία θα καθιερώνει  μια στενή συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής στα  πλαίσια μιας επιτροπής για την προσαρμογή στην τεχνική και επιστημονική  πρόοδο,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:ρθρο 11. Η παρούσα οδηγία αφορά  στη διατήρηση όλων των ειδών πτηνών που ζουν εκ φύσεως σε άγρια  κατάσταση στο ευρωπαϊκό έδαφος των κρατών μελών στο οποίο εφαρμόζεται η  συνθήκη. Έχει αντικείμενο την προστασία, τη διαχείριση και τη ρύθμιση  των ειδών αυτών και κανονίζει την εκμετάλλευσή τους.2. Η παρούσα οδηγία  εφαρμόζεται στα πτηνά, τα αυγά, τις φωλιές και τους οικοτόπους τους.3.  Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται στη Γροιλανδία.ρθρο 2Τα κράτη μέλη  υιοθετούν όλα τα αναγκαία μέτρα με σκοπό να διατηρηθεί ή να προσαρμοσθεί  ο πληθυσμός όλων των ειδών των πτηνών που αναφέρονται στο άρθρο 1 σ’ ένα  επίπεδο που να ανταποκρίνεται ιδιαίτερα στις οικολογικές, επιστημονικές  και μορφωτικές απαιτήσεις, λαμβάνοντας ωστόσο, υπόψη τις οικονομικές και  ψυχαγωγικές απαιτήσεις.ρθρο 31. Λαμβάνοντας υπόψη τις αναφερόμενες  στο άρθρο 2 απαιτήσεις τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα με  σκοπό να διαφυλαχθεί, διατηρηθεί ή αποκατασταθεί για όλα τα αναφερόμενα  στο άρθρο 1 είδη πτηνών μία επαρκής ποικιλία και επιφάνεια οικοτόπων.2.  Η διαφύλαξη, η συντήρηση και η αποκατάσταση των βιοτόπων και των  οικοτόπων περιλαμβάνουν προπάντων τα ακόλουθα μέτραα) δημιουργία ζωνών  προστασίας β) συντήρηση και διευθέτηση σύμφωνα με τις οικολογικές  απαιτήσεις των οικοτόπων που βρίσκονται στο εσωτερικό και στο εξωτερικό  των ζωνών προστασίας γ) αποκατάσταση των κατεστραμμένων βιοτόπων δ)  δημιουργία βιοτόπων ρθρο 41. Για τα είδη που αναφέρονται στο  παράρτημα Ι προβλέπονται μέτρα ειδικής διατηρήσεως, που αφορούν τον  οικότοπό τους, για να εξασφαλισθεί η επιβίωση και η αναπαραγωγή των  ειδών αυτών στη ζώνη εξαπλώσεώς τους. Για το σκοπό αυτό λαμβάνονται  υπόψη:α) τα είδη που απειλούνται με εξαφάνιση β) τα είδη που είναι  ευπαθή σε ορισμένες μεταβολές των οικοτόπων τους γ) Τα είδη που  θεωρούνται σπάνια διότι οι πληθυσμοί τους είναι μικροί ή η τοπική τους  εξάπλωση περιορισμένη δ) άλλα είδη που έχουν ανάγκη ιδιαίτερης  προσοχής, λόγω ιδιοτυπίας του οικοτόπου τους.Για να πραγματοποιηθούν οι  εκτιμήσεις θα ληφθούν υπόψη οι τάσεις και οι μεταβολές των επιπέδων του  πληθυσμού.Τα κράτη μέλη κατατάσσουν κυρίως σε ζώνες ειδικής προστασίας  τα εδάφη τα πιο κατάλληλα, σε αριθμό και επιφάνεια, για τη διατήρηση των  ειδών αυτών στη γεωγραφική θαλάσσια και χερσαία ζώνη στην οποία έχει  εφαρμογή η παρούσα οδηγία.2. Ανάλογα μέτρα υιοθετούνται από τα κράτη  μέλη για τα αποδημητικά είδη που δεν μνημονεύονται στο παράρτημα Ι, των  οποίων η έλευση είναι τακτική, λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες προστασίας  στη γεωγραφική θαλάσσια και χερσαία ζώνη στην οποία εφαρμόζεται η  παρούσα οδηγία, όσον αφορά τις περιοχές αναπαραγωγής, αλλαγής φτερώματος  και διαχειμάσεως, και τις ζώνες όπου βρίσκονται οι σταθμοί κατά μήκος  των οδών αποδημίας. Για το σκοπό αυτό τα κράτη μέλη αποδίδουν ιδιαίτερη  σημασία στην προστασία των υγροτόπων, και ιδίως όσων έχουν διεθνή  σπουδαιότητα.3. Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή όλες τις  αναγκαίες πληροφορίες για να μπορεί αυτή να παίρνει τις κατάλληλες  πρωτοβουλίες για τον αναγκαίο συντονισμό ώστε οι αναφερόμενες στις  παραγράφους 1, αφενός, και 2, αφετέρου, του παρόντος άρθρου ζώνες να  αποτελούν ένα συναφές δίκτυο, που θα ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις  προστασίας των ειδών στη γεωγραφική θαλάσσια και χερσαία ζώνη στην οποία  εφαρμόζεται η παρούσα οδηγία.4. Τα κράτη μέλη υιοθετούν κατάλληλα μέτρα  για να αποφύγουν στις ζώνες προστασίας που προβλέπονται στις παραγράφους  1 και 2 τη ρύπανση ή τη φθορά των οικοτόπων, καθώς και τις επιζήμιες για  τα πτηνά διαταράξεις, όταν αυτές έχουν σημαντικές συνέπειες σε σχέση με  τους αντικειμενικούς στόχους του παρόντος άρθρου. Τα κράτη μέλη θα  προσπαθήσουν επίσης, να αποφύγουν τη ρύπανση ή τη φθορά των οικοτόπων  και έξω από τις ζώνες προστασίας.ρθρο 5Με την επιφύλαξη των άρθρων 7  και 9, τα κράτη μέλη υιοθετούν τα αναγκαία μέτρα για να εγκαθιδρύσουν  ένα γενικό καθεστώς προστασίας όλων των ειδών πτηνών που αναφέρονται στο  άρθρο 1 και περιλαμβάνουν ειδικότερα την απαγόρευση:α) του εκ προθέσεως  φόνου ή συλλήψεως πτηνών με οιονδήποτε τρόπο β) την εκ προθέσεως  καταστροφής ή βλάβης των φωλιών και των αυγών και της αφαιρέσεως των  φωλιών γ) της συλλογής των αυγών στη φύση και της κατοχής του έστω και  κενών δ) της σκόπιμης ενοχλήσεως των πτηνών, ιδιαίτερα κατά την περίοδο  αναπαραγωγής και εξαρτήσεως, όταν αυτή έχει σημαντικές συνέπειες σε  σχέση με τους αντικειμενικούς σκοπούς της παρούσας οδηγίας ε) της  κατοχής των ειδών πτηνών, των οποίων απαγορεύεται η θήρα και η  σύλληψη.ρθρο 61. Με την επιφύλαξη των παραγράφων 2 και 3, τα κράτη  μέλη απαγορεύουν για όλα τα είδη των πτηνών που αναφέρονται στο άρθρο 1,  την πώληση, τη μεταφορά για πώληση, την κατοχή για πώληση καθώς και τη  διάθεση για πώληση των ζωντανών και νεκρών πτηνών καθώς και οιουδήποτε  μέρους ή προϊόντος που προέρχεται από το πτηνό και που αναγνωρίζεται  εύκολα.2. Για τα είδη που περιλαμβάνονται στο παράρτημα ΙΙΙ μέρος 1,  δραστηριότητες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 δεν απαγορεύονται εφόσον  τα πτηνά έχουν φονευθεί ή συλληφθεί νόμιμα ή έχουν με άλλο νόμιμο τρόπο  αποκτηθεί.3. Τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέψουν στο έδαφός τους, για  τα είδη που περιλαμβάνονται στο παράρτημα ΙΙΙ μέρος 2, τις δραστηριότηες  που αναφέρονται στην παράγραφο 1 και να προβλέψουν γι’ αυτόν το σκοπό  περιορισμούς, εφόσον τα πτηνά έχουν φονευθεί ή συλληφθεί νόμιμα ή έχουν  με άλλο νόμιμο τρόπο αποκτηθεί.Τα κράτη μέλη που επιθυμούν να  παραχωρήσουν αυτή την άδεια συμβουλεύονται προηγουμένως την Επιτροπή με  την οποία εξετάζουν αν η εμπορία των ατόμων ή του εν λόγω είδους οδηγεί  ή απειλεί, σύμφωνα με λογικές προβλέψεις, να οδηγήσει σε κίνδυνο το  επίπεδο του πληθυσμού, τη γεωγραφική κατανομή ή το ρυθμό αναπαραγωγής  του στο σύνολο της Κοινότητος. Αν η εξέταση αυτή δείξει ότι σύμφωνα με  τη γνώμη της Επιτροπής η υπό συζήτηση άδεια οδηγεί ή απειλεί να οδηγήσει  σε κάποιον από τους κινδύνους που απαριθμούνται παραπάνω, η Επιτροπή  απευθύνει στο κράτος μέλος μια σύσταση δεόντως αιτιολογημένη,  αποδοκιμάζοντας την εμπορία του εν λόγω είδους. Αν η Επιτροπή εκτιμά ότι  δεν υπάρχει τέτοιος κίνδυνος, πληροφορεί σχετικά το κράτος μέλος.Η  σύσταση της Επιτροπής δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών  Κοινοτήτων.Το κράτος μέλος που παραχωρεί μια άδεια με βάση την παρούσα  παράγραφο ελέγχει σε κανονικά διαστήματα αν πληρούνται ακόμη οι  απαιτούμενοι όροι για τη χορήγηση της άδειας αυτής.4. Για τα είδη που  περιλαμβάνονται στο παράρτημα ΙΙΙ μέρος 3, η Επιτροπή προβαίνει σε  μελέτες για το βιολογικό καθεστώς τους και τις επιπτώσεις της εμπορίας  σ’ αυτό.Υποβάλλει, το αργότερο τέσσερις μήνες πριν από τη λήξη της  προθεσμίας του άρθρου 18 παράγραφος 1, μία έκθεση και τις προτάσεις της  στην επιτροπή που αναφέρεται στο άρθρο 16, ενόψει αποφάσεως για την  εγγραφή των  ειδών αυτών στο παράρτημα ΙΙΙ μέρος 2.Περιμένοντας αυτή  την απόφαση τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν γι’ αυτά τα είδη τις  υπάρχουσες εθνικές διατάξεις με την επιφύλαξη της παραγράφου 3.ρθρο  71. Ανάλογα με το επίπεδο του πληθυσμού τους, τη γεωγραφική κατανομή  και το ρυθμό αναπαραγωγής τους σ’ όλη την Κοινότητα, τα αναφερόμενα στο  παράρτημα ΙΙ είδη είναι δυνατόν να αποτελέσουν αντικείμενο θηρευτικών  πράξεων στα πλαίσια της εθνικής νομοθεσίας. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε  η θήρα αυτών των ειδών να μην υπονομεύει τις προσπάθειες διατηρήσεως που  αναλαμβάνονται στη ζώνη εξαπλώσεώς τους.2. Τα είδη που απαριθμούνται  στο παράρτημα ΙΙ μέρος 1 είναι δυνατόν να θηρεύονται στη γεωγραφική  θαλάσσια και χερσαία ζώνη εφαρμογής της παρούσης οδηγίας.3. Τα είδη που  απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙ μέρος 2, είναι δυνατόν να θηρεύονται μόνο  στα κράτη μέλη, για τα οποία έχουν σημειωθεί.4. Τα κράτη μέλη  εξασφαλίζουν ότι η θηρευτική δραστηριότητα στην οποία συμπεριλαμβάνονται  και η ιερακοθηρία, όπως προκύπτει από την εφαρμογή των ισχυουσών εθνικών  διατάξεων, σέβεται τις αρχές μιάς ορθολογικής χρησιμοποιήσεως και μιάς  οικολογικά ισορροπημένης ρυθμίσεως για τα είδη πτηνών που αφορά, και ότι  η πρακτική αυτή είναι συμβιβάσιμη, ως προς τον πληθυσμό των ειδών αυτών,  και ιδιαίτερα των αποδημητικών, με τις υποχρεώσεις που προκύπτουν από το  άρθρο 2. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ιδιαίτερα ώστε τα είδη στα οποία  εφαρμόζεται η θηρευτική νομοθεσία να μην θηρεύονται κατά την περίοδο  φωλεοποιήσεως, ούτε κατά τις διάφορες φάσεις της αναπαραγωγής και  εξαρτήσεως. Όταν πρόκειται για αποδημητικά είδη μεριμνούν ιδιαίτερα ώστε  τα είδη που υπόκεινται στη θηρευτική νομοθεσία να μη θηρεύονται κατά την  περίοδο αναπαραγωγής και κατά την επιστροφή τους στον τόπο  φωλεοποιήσεως. Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή όλες τις χρήσιμες  πληροφορίες για την πρακτική εφαρμογή της θηρευτικής νομοθεσίας  τους.ρθρο 81. Όσον αφορά τη θήρα, τη σύλληψη ή τη θανάτωση πτηνών στο  πλαίσιο της παρούσας οδηγίας, τα κράτη μέλη απαγορεύουν τη χρήση  οιουδήποτε μέσου, εγκαταστάσεων ή μεθόδων μαζικής ή όχι επιλεκτικής  συλλήψεως ή θανατώσεως, ή που μπορεί να προκαλέσει τοπικά την εξαφάνιση  ενός είδους, ιδιαίτερα εκείνων των μέσων που αναφέρονται στο παράρτημα  IV υπό α).2. Τα κράτη μέλη απαγορεύουν επίσης την καταδίωξη με τα  μεταφορικά μέσα και υπό τους όρους που σημειώνονται στο παράρτημα VI υπό  β).ρθρο 91. Εφόσον δεν υπάρχουν άλλες ικανοποιητικές λύσεις τα κράτη  μέλη μπορούν να μην εφαρμόσουν τις διατάξεις των άρθρων 5, 6, 7 και 8  για τους εξής λόγους:α) - για λόγους υγείας και δημόσιας ασφάλειας,-  για λόγους αεροπορικής ασφάλειας,- για να προληφθούν σοβαρές ζημιές  στις καλλιέργειες, στα οικιακά ζώα, στα δάση, στην αλιεία και στα  ύδατα,- για την προστασία της χλωρίδας και πανίδας β) - για  ερευνητικούς και διδακτικούς σκοπούς, για σκοπούς εμπλουτισμού πληθυσμών  και επανεισαγωγής, καθώς και για εκτροφή σχετική με αυτές τις  ενέργειες γ) - για να επιτραπεί με αυστηρά ελεγχόμενους όρους και τρόπο  επιλεκτικό η σύλληψη, η κράτηση και η ορθολογική εκμετάλλευση ορισμένων  πτηνών σε μικρές ποσότητες.2. Οι εξαιρέσεις πρέπει να μνημονεύουν:- τα  είδη που αποτελούν αντικείμενο εξαιρέσεων,- τα επιτρεπόμενα μέσα,  εγκαταστάσεις ή μεθόδους συλλήψεως ή θανατώσεως,- τις συνθήκες κινδύνου  και τις χρονικές και τοπικές περιστάσεις στις οποίες οι εξαιρέσεις  μπορούν να εφαρμοσθούν,- την αρχή η οποία είναι αρμόδια να δηλώσει ότι  πληρούνται οι απαραίτητες προϋποθέσεις και να αποφασίσει ποιά μέσα,  εγκαταστάσεις ή μέθοδοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν, σε ποιά όρια και από  ποιά πρόσωπα,- τους ελέγχους που θα πραγματοποιηθούν.3. Τα κράτη μέλη  απευθύνουν κάθε χρόνο στην Επιτροπή έκθεση για την εφαρμογή των  διατάξεων του παρόντος άρθρου.4. Βάσει των πληροφοριών που διαθέτει και  ιδιαίτερα αυτών που της έχουν κοινοποιηθεί σύμφωνα με την παράγραφο 3, η  Επιτροπή μεριμνά συνεχώς ώστε οι συνέπειες αυτών των εξαιρέσεων να μην  είναι ασυμβίβαστες με την παρούσα οδηγία. Η Επιτροπή παίρνει τις  κατάλληλες για το σκοπό αυτόν πρωτοβουλίες.ρθρο 101. Τα κράτη μέλη  ενθαρρύνουν τις αναγκαίες έρευνες και εργασίες με σκοπό την προστασία,  τη διαχείριση και την εκμετάλλευση των πληθυσμών όλων των ειδών πτηνών  που αναφέρονται στο άρθρο 1.2. Ιδιαίτερη προσοχή θα δίνεται στις  έρευνες και τις εργασίες για τα θέματα που απαριθμούνται στο παράρτημα  V. Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή όλες τις πληροφορίες που της  είναι αναγκαίες για να μπορεί να παίρνει τα κατάλληλα μέτρα με σκοπό το  συντονισμό των ερευνών και εργασιών που αναφέρονται στο παρόν  άρθρο.ρθρο 11Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε η τυχόν εισαγωγή ειδών  πτηνών που δεν ζουν εκ φύσεως σε άγρια κατάσταση στο ευρωπαϊκό έδαφος  των κρατών μελών να μην προξενεί καμιά βλάβη στην τοπική χλωρίδα και  πανίδα. Συμβουλεύονται και σχετικά την Επιτροπή.ρθρο 121. Τα κράτη  μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή κάθε τριετία, από τη λήξη της προθεσμίας  που προβλέπεται στο άρθρο 18 παράγραφος 1, μία έκθεση για την εφαρμογή  των εθνικών διατάξεων που έχουν ληφθεί δυνάμει της παρούσας οδηγίας.2.  Η Επιτροπή ετοιμάζει κάθε τριετία μία έκθεση συνθέσεως βασισμένη στις  πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1. Το μέρος του σχεδίου της  εκθέσεως το σχετικό με τις πληροφορίες, που παρέχονται από ένα κράτος  μέλος, διαβιβάζεται για επαλήθευση στις αρχές του εν λόγω κράτους  μέλους. Το οριστικό κείμενο της εκθέσεως κοινοποιείται στα κράτη  μέλη.ρθρο 13Η εφαρμογή των μέτρων που λαμβάνονται δυνάμει της  παρούσας οδηγίας δεν μπορεί να οδηγήσει σε υποβάθμιση της σημερινής  καταστάσεως σε ό,τι αφορά τη διατήρηση όλων των ειδών πτηνών που  αναφέρονται στο άρθρο 1.ρθρο 14Τα κράτη μέλη μπορούν να πάρουν  αυστηρότερα μέτρα προστασίας από αυτά που προβλέπονται από την παρούσα  οδηγία.ρθρο 15Οι τροποποιήσεις που είναι αναγκαίες για την προσαρμογή  των παραρτημάτων I και V στις επιστημονικές και τεχνικές προόδους, καθώς  και οι τροποποιήσεις που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 4 εδάφιο 2  θεσπίζονται σύμφωνα με την αναφερόμενη στο άρθρο 17 διαδικασία.ρθρο  161. Για τις ανάγκες των τροποποιήσεων που αναφέρονται στο άρθρο 15  ιδρύεται μία Επιτροπή για την Προσαρμογή στην Επιστημονική και Τεχνική  Πρόοδο της παρούσας οδηγίας η οποία εφεξής ονομάζεται «επιτροπή» και  απαρτίζεται από αντιπροσώπους των κρατών μελών υπό την προεδρία ενός  εκπροσώπου της Επιτροπής.2. Η επιτροπή καταρτίζει τον εσωτερικό  κανονισμό της.ρθρο 171. Στις περιπτώσεις που γίνεται αναφορά στη  διαδικασία που καθορίζεται στο παρόν άρθρο η επιτροπή συγκαλείται από  τον πρόεδρό της είτε με πρωτοβουλία του είτε μετά από αίτηση του  αντιπροσώπου ενός κράτους μέλους.2. Ο εκπρόσωπος της Επιτροπής  υποβάλλει στην επιτροπή ένα σχέδιο των μέτρων που πρέπει να ληφθούν. Η  επιτροπή εκφέρει τη γνώμη της για το σχέδιο αυτό εντός μιάς προθεσμίας  την οποία ο πρόεδρος μπορεί να καθορίσει ανάλογα με το επείγον του  θέματος. Αποφαίνεται με πλειοψηφία 41 ψήφων, οι ψήφοι των κρατών μελών  σταθμίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 148  παράγραφος 2 της συνθήκης. Ο Πρόεδρος δεν συμμετέχει στην ψηφοφορία.3.  α) Η Επιτροπή λαμβάνει τα προβλεπόμενα μέτρα, αν είναι σύμφωνα με τη  γνώμη της επιτροπής β) όταν τα προβλεπόμενα μέτρα δεν είναι σύμφωνα με  τη γνώμη της επιτροπής ή ελλείψει γνώμης, η Επιτροπή υποβάλλει χωρίς  καθυστέρηση στο Συμβούλιο μιά πρόταση σχετική με τα μέτρα που πρέπει να  ληφθούν. Το συμβούλιο αποφασίζει με αυξημένη πλειοψηφία γ) αν, μετά τη  λήξη μιάς προθεσμίας τριών μηνών αφότου επελήφθη του θέματος το  Συμβούλιο, αυτό δεν έχει αποφανθεί, τα προταθέντα μέτρα υιοθετούνται από  την Επιτροπή.ρθρο 181. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες  νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις, για να συμμορφωθούν  προς την παρούσα οδηγία εντός δύο ετών από την κοινοποίησή τους.  Πληροφορούν, σχετικά, αμέσως την Επιτροπή.2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν  στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου, που  υιοθετούν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.ρθρο 19Η  παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.Έγινε στο Λουξεμβούργο, στις  2 Απριλίου 1979.Για το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςJ. FRANΗOIS-PONCET BILAG  I - ANHANG I - ANNEX I - ANNEXE I - ALLEGATO I - BIJLAGE I - ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ  Ι>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ> BILAG II/1 - ANHANG II/1 - ANNEX II/1 - ANNEXE II/1 -  ALLEGATO II/1 - BIJLAGE II/1 - ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ/1>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ> BILAG II/2  - ANHANG II/2 - ANNEX II/2 - ANNEXE II/2 - ALLEGATO II/2 - BIJLAGE II/2  - ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ/2>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ> BILAG III/1 - ANHANG III/1 - ANNEX  III/1 - ANNEXE III/1 - ALLEGATO III/1 - BIJLAGE III/1 - ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ  III/1III/1>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ> BILAG III/2 - ANHANG III/2 - ANNEX III/2 -  ANNEXE III/2 - ALLEGATO III/2 - BIJLAGE III/2 - ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ  III/2III/2>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ> BILAG III/3 - ANHANG III/3 - ANNEX III/3 -  ANNEXE III/3 - ALLEGATO III/3 - BIJLAGE III/3 - ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ  III/3III/3>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ> ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IVα) - Βρόχοι, ξώβεργες,  αγκίστρια, ζωντανά πτηνά τυφλωμένα ή ακρωτηριασμένα που χρησιμοποιούνται  σαν κράχτες, μαγνητόφωνα, μηχανήματα ηλεκτροπληξίας- Τεχνητές φωτεινές  πηγές, καθρέπτες, μηχανισμοί που φωτίζουν το στόχο, μηχανισμοί  σκοπεύσεως που περιλαμβάνουν μετατροπέα εικόνας ή ηλεκτρονικό ενισχυτή  εικόνας για νυχτερινή σκόπευση.- Εκρηκτικά.- Δίχτυα, παγίδες,  δηλητηριώδη ή ηρεμιστικά δολώματα.- Ημιαυτόματα ή αυτόματα όπλα των  οποίων ο γεμιστήρας μπορεί να χωρέσει περισσότερα από δύο φυσίγγια.β)  Αεροπλάνα, αυτοκίνητα.- Πλωτά μέσα που μετακινούνται με ταχύτητα  μεγαλύτερη από 5 χιλιόμετρα την  ώρα. Στην ανοικτή θάλασσα τα κράτη μέλη  μπορούν για λόγους ασφαλείας, να επιτρέψουν τη χρήση μηχανοκινήτων  πλωτών μέσων που έχουν μεγίστη ταχύτητα 18 χιλιομέτρων την ώρα. Τα κράτη  μέλη πληροφορούν την Επιτροπή για τις άδειες που έχουν δοθεί.  ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Vα) Κατάρτιση εθνικού καταλόγου με τα είδη που απειλούνται  με αφανισμό ή κινδυνεύουν ιδιαίτερα, λαμβάνοντας υπόψη τη γεωγραφική  ζώνη εξαπλώσεώς τους.β) Απογραφή και οικολογική περιγραφή των ζωνών που  έχουν ιδιαίτερη σημασία για τα αποδημητικά είδη στη διάρκεια της  μεταναστεύσεως, της διαχειμάσεως και της φωλεοποιήσεώς τους.γ) Απογραφή  των δεδομένων σχετικά με το επίπεδο πληθυσμού των αποδημητικών πτηνών  χρησιμοποιώντας αποτελέσματα δακτυλιώσεως.δ) Προσδιορισμός της  επιδράσεως των τρόπων απολήψεως πάνω στο επίπεδο των πληθυσμών.ε)  Τελειοποίηση και ανάπτυξη οικολογικών μεθόδων για την πρόληψη των βλαβών  που προκαλούνται από τα πτηνά.στ) Προσδιορισμός του ρόλου ορισμένων  ειδών ως δεικτών ρυπάνσεως.ζ) Μελέτη των επιβλαβών αποτελεσμάτων της  χημικής ρυπάνσεως πάνω στο επίπεδο του πληθυσμού των ειδών πτηνών.