Avis juridique important

|

32002L0017

Οδηγία 2002/17/ΕΚ της Επιτροπής, της 21ης Φεβρουαρίου 2002, για την τροποποίηση της οδηγίας 90/128/ΕΟΚ σχετικά με τα πλαστικά υλικά και αντικείμενα που προορίζονται να έρθουν σε επαφή με τρόφιμα (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 058 της 28/02/2002 σ. 0019 - 0024

Οδηγία 2002/17/ΕΚ της Επιτροπήςτης 21ης Φεβρουαρίου 2002για την τροποποίηση της οδηγίας 90/128/ΕΟΚ σχετικά με τα πλαστικά υλικά και αντικείμενα που προορίζονται να έρθουν σε επαφή με τρόφιμα(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας,την οδηγία 89/109/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα υλικά και αντικείμενα που προορίζονται να έρθουν σε επαφή με τρόφιμα(1), και ιδίως το άρθρο 3,Μετά από διαβούλευση με την επιστημονική επιτροπή τροφίμων,Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Βάσει των νέων πληροφοριών που διαθέτει η επιστημονική επιτροπή τροφίμων, ορισμένα μονομερή που επιτρέπονταν προσωρινά σε εθνικό επίπεδο, καθώς και άλλα μονομερή των οποίων η χρήση ζητήθηκε ύστερα από την έκδοση της οδηγίας 90/128/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 23ης Φεβρουαρίου 1990, σχετικά με τα πλαστικά υλικά και αντικείμενα που προορίζονται να έρθουν σε επαφή με τρόφιμα(2), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2001/62/ΕΚ(3), μπορούν να συμπεριληφθούν στον κοινοτικό κατάλογο επιτρεπόμενων ουσιών που παρατίθεται στο παράρτημα ΙΙ της οδηγίας 90/128/ΕΟΚ.(2) Το παράρτημα III της οδηγίας 90/128/ΕΟΚ περιλαμβάνει μερικό κατάλογο πρόσθετων ουσιών που μπορεί να χρησιμοποιηθούν στη βιομηχανία πλαστικών υλικών και αντικειμένων. Ο εν λόγω κατάλογος θα πρέπει να τροποποιηθεί, έτσι ώστε να συμπεριληφθούν άλλες πρόσθετες ουσίες που έχει αξιολογήσει η επιστημονική επιτροπή τροφίμων.(3) Για ορισμένες ουσίες, οι περιορισμοί που έχουν ήδη καθοριστεί σε κοινοτικό επίπεδο πρέπει να τροποποιηθούν, βάσει των διαθέσιμων πληροφοριών.(4) Ο ισχύων κατάλογος πρόσθετων ουσιών είναι ελλιπής, αφού δεν περιέχει όλες τις ουσίες που επιτρέπονται σήμερα σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη. Ως εκ τούτου, οι ουσίες αυτές εξακολουθούν να ρυθμίζονται από εθνικούς νόμους, εν αναμονή της συμπερίληψής τους στον κοινοτικό κατάλογο.(5) Η παρούσα οδηγία καθορίζει προδιαγραφές για λίγες μόνον ουσίες. Οι άλλες ουσίες, για τις οποίες ενδέχεται να απαιτούνται προδιαγραφές, εξακολουθούν να διέπονται ως προς το σημείο αυτό από τις εθνικές νομοθεσίες, εν αναμονή της λήψης απόφασης σε κοινοτικό επίπεδο.(6) Η οδηγία 90/128/ΕΟΚ θα πρέπει, επομένως, να τροποποιηθεί ανάλογα.(7) Tα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής τροφίμων,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:Άρθρο 1Τα παραρτήματα II, III, V και VI της οδηγίας 90/128/ΕΟΚ τροποποιούνται όπως ορίζεται στο παράρτημα της παρούσας οδηγίας.Άρθρο 2Τα κράτη μέλη θεσπίζουν και δημοσιεύουν τις αναγκαίες διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο έως τις 28 Φεβρουαρίου 2003. Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τις εν λόγω διατάξεις έτσι ώστε:α) να επιτρέπουν, από την 1η Μαρτίου 2003, το εμπόριο και τη χρήση πλαστικών υλικών και αντικειμένων που προορίζονται να έρθουν σε επαφή με τρόφιμα και τα οποία είναι σύμφωνα με την παρούσα οδηγία·β) να απαγορεύουν, από την 1η Μαρτίου 2004, την κατασκευή και την εισαγωγή στην Κοινότητα πλαστικών υλικών και αντικειμένων που προορίζονται να έρθουν σε επαφή με τρόφιμα και τα οποία δεν συμμορφώνονται με την παρούσα οδηγία. Ωστόσο, τα κράτη μέλη απαγορεύουν, από την 1η Μαρτίου 2003, την κατασκευή και την εισαγωγή στην Κοινότητα υλικών και αντικειμένων που περιέχουν διβινυλοβενζόλιο και δεν συμμορφώνονται με τον περιορισμό που θέτει η παρούσα οδηγία.Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις εν λόγω διατάξεις, οι τελευταίες αυτές περιέχουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της παραπομπής καθορίζεται από τα κράτη μέλη.Άρθρο 3Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.Άρθρο 4Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.Βρυξέλλες, 21 Φεβρουαρίου 2002.Για την ΕπιτροπήDavid ByrneΜέλος της Επιτροπής(1) ΕΕ L 40 της 11.2.1989, σ. 38.(2) ΕΕ L 75 της 21.3.1990, σ. 19.(3) ΕΕ L 221 της 17.8.2001, σ. 18.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤα παραρτήματα της οδηγίας 90/128/ΕΟΚ τροποποιούνται ως εξής:1. Το παράρτημα II τροποποιείται ως εξής:α) Στο σημείο 8:i) ο ορισμός του QM(T) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: "QM(T) = μέγιστη επιτρεπόμενη ποσότητα "παραμένουσας" ουσίας στο υλικό ή αντικείμενο εκφρασμένη ως σύνολο της αναφερόμενης ρίζας/ουσίας(-ών). Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, η ποσότητα της ουσίας στο υλικό ή αντικείμενο πρέπει να προσδιορίζεται με επικυρωμένη μέθοδο ανάλυσης. Εάν δεν υπάρχει προς το παρόν τέτοια μέθοδος, μπορεί να χρησιμοποιηθεί μια μέθοδος ανάλυσης με κατάλληλες επιδόσεις για το όριο ανίχνευσης, έως ότου αναπτυχθεί μια επικυρωμένη μέθοδος."ii) το ακόλουθο κείμενο παρατίθεται μετά από το QM(T): "QMA = μέγιστη επιτρεπόμενη ποσότητα "παραμένουσας" ουσίας στο τελικό υλικό ή αντικείμενο εκφρασμένη σε mg ανά 6 dm2 της επιφάνειας που έρχεται σε επαφή με τα τρόφιμα. Για το σκοπό της παρούσας οδηγίας, η ποσότητα της ουσίας στην επιφάνεια του υλικού ή του αντικειμένου πρέπει να προσδιορίζεται με επικυρωμένη μέθοδος ανάλυσης. Εάν δεν υπάρχει προς το παρόν τέτοια μέθοδος, μπορεί να χρησιμοποιηθεί μια μέθοδο ανάλυσης με κατάλληλες επιδόσεις για το όριο ανίχνευσης, έως ότου αναπτυχθεί μια επικυρωμένη μέθοδος.QMA(T) = μέγιστη επιτρεπόμενη ποσότητα "παραμένουσας" ουσίας στο τελικό υλικό ή αντικείμενο εκφρασμένη σε mg του συνόλου της αναφερόμενης ρίζας/ουσίας(-ών) ανά 6 dm2 της επιφάνειας που έρχεται σε επαφή με τα τρόφιμα. Για το σκοπό της παρούσας οδηγίας, η ποσότητα της ουσίας στην επιφάνεια του υλικού ή του αντικειμένου πρέπει να προσδιορίζεται με επικυρωμένη μέθοδο ανάλυσης. Εάν δεν υπάρχει προς το παρόν τέτοια μέθοδος, μπορεί να χρησιμοποιηθεί μια μέθοδος ανάλυσης με κατάλληλες επιδόσεις για το όριο ανίχνευσης, έως ότου αναπτυχθεί μια επικυρωμένη μέθοδος."iii) οι ορισμοί των SML και SML(T) αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο: "SML = όριο ειδικής μετανάστευσης σε τρόφιμο ή σε προσομοιωτή τροφίμου, εκτός εάν υπάρχει διαφορετική διευκρίνιση. Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, το όριο ειδικής μετανάστευσης πρέπει να προσδιορίζεται από επικυρωμένη μέθοδο ανάλυσης. Εάν δεν υπάρχει προς το παρόν τέτοια μέθοδος, μπορεί να χρησομοποιηθεί μια μέθοδος ανάλυσης με κατάλληλες επιδόσεις για το όριο ανίχνευσης, έως ότου αναπτυχθεί μια επικυρωμένη μέθοδος.SML(T) = όριο ειδικής μετανάστευσης σε τρόφιμο ή σε προσομοιωτή τροφίμου εκφραζόμενο ως σύνολο της αναφερόμενης ρίζας ή ουσίας(-ών). Για το σκοπό της παρούσας οδηγίας, η ειδική μετανάστευση των ουσιών πρέπει να προσδιορίζεται από επικυρωμένη μέθοδο ανάλυσης. Εάν δεν υπάρχει προς το παρόν τέτοια μέθοδος, μπορεί να χρησιμοποιηθεί μια μέθοδος ανάλυσης με κατάλληλες επιδόσεις για το όριο ανίχνευσης, έως ότου αναπτυχθεί μια επικυρωμένη μέθοδος."β) Το μέρος A τροποποιείται ως εξής: i) εισάγονται τα ακόλουθα μονομερή και άλλες αρχικές ουσίες: >ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>ii) για τα ακόλουθα μονομερή και άλλες αρχικές ουσίες, το περιεχόμενο της στήλης "Περιορισμοί ή/και προδιαγραφές" αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: >ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>iii) τα ακόλουθα μονομερή και άλλες αρχικές ουσίες μεταφέρονται από το μέρος Β στο μέρος Α: >ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>2. Το παράρτημα III τροποποιείται ως εξής:α) Ο πίνακας του μέρους Α τροποποιείται ως εξής:i) εισάγονται τα ακόλουθα πρόσθετα: >ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>ii) για τα ακόλουθα πρόσθετα, το περιεχόμενο της στήλης "Περιορισμοί ή/και προδιαγραφές" αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: >ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>iii) απαλείφεται το ακόλουθο πρόσθετο: >ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>β) Ο πίνακας του μέρους Β τροποποιείται ως εξής:i) εισάγονται τα ακόλουθα πρόσθετα: >ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>ii) για τα ακόλουθα πρόσθετα, το περιεχόμενο της στήλης "Περιορισμοί ή/και προδιαγραφές" αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: >ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>3. Το παράρτημα V τροποποιείται ως εξής: Οι ακόλουθες προδιαγραφές εισάγονται στον πίνακα του μέρους Β: >ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>4. Το παράρτημα VI τροποποιείται ως εξής:α) Οι σημειώσεις (12) και (13) αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο: "(12) SML(T) στη συγκεκριμένη αυτή περίπτωση σημαίνει ότι το άθροισμα των επιπέδων μετανάστευσης των ουσιών που αντιστοιχούν στους PM/Αριθ. αναφ.: 36720, 36800, 36840 και 92000 δεν πρέπει να υπερβαίνει τον περιορισμό.(13) SML(T) στη συγκεκριμένη αυτή περίπτωση σημαίνει ότι το άθροισμα των επιπέδων μετανάστευσης των ουσιών που αντιστοιχούν στους PM/Αριθ. αναφ.: 39090 και 39120 δεν πρέπει να υπερβαίνει τον περιορισμό."β) Προστίθενται οι ακόλουθες σημειώσεις: "(23) SML(T) στη συγκεκριμένη αυτή περίπτωση σημαίνει ότι το άθροισμα των επιπέδων μετανάστευσης των ουσιών που αντιστοιχούν στους PM/Αριθ. αναφ: 13620, 36840, 40320 και 87040 δεν πρέπει να υπερβαίνει τον περιορισμό.(24) SML(T) στη συγκεκριμένη αυτή περίπτωση σημαίνει ότι το άθροισμα των επιπέδων μετανάστευσης των ουσιών που αντιστοιχούν στους PM/Αριθ. αναφ.: 13720 και 40580 δεν πρέπει να υπερβαίνει τον περιορισμό.(25) SML(T) στη συγκεκριμένη αυτή περίπτωση σημαίνει ότι το άθροισμα των επιπέδων μετανάστευσης των ουσιών που αντιστοιχούν στους PM/Αριθ. αναφ.: 16650 και 51570 δεν πρέπει να υπερβαίνει τον περιορισμό.(26) QM(T) στη συγκεκριμένη αυτή περίπτωση σημαίνει ότι το άθροισμα των ποσοτήτων καταλοίπων των ουσιών που αντιστοιχούν στους PM/Αριθ. αναφ.: 14950, 15700, 16240, 16570, 16600, 16630, 18640, 19110, 22332, 22420, 22570, 25210, 25240 και 25270 δεν πρέπει να υπερβαίνει τον περιορισμό."


Avis juridique important

|

31982L0319

Οδηγία 82/319/EOK της Επιτροπής της 2ας Απριλίου 1982 περί προσαρμογής στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 77/541/EOK του Συμβουλίου για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων στις ζώνες ασφαλείας και στα συστήματα συγκράτησης των οχημάτων με κινητήρα

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 139 της 19/05/1982 σ. 0017 - 0031 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 12 σ. 0025  Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 12 σ. 0170  Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 13 τόμος 12 σ. 0025  Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 13 τόμος 12 σ. 0170

ΟΔΗΓΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 2ας Απριλίου 1982 περί προσαρμογής στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 77/541/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των Κρατών μελών των αναφερομένων στις ζώνες ασφαλείας και στα συστήματα συγκρατήσεως των  οχημάτων με κινητήραΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,  Έχοντας υπόψη:  τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος,  την οδηγία 70/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 6ης Φεβρουαρίου 1970 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των Κρατών μελών που αφορούν την έγκριση των οχημάτων με κινητήρα και των ρυμουλκουμένων τους (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 80/1267/ΕΟΚ  (2), και ιδίως το άρθρο 11,  την οδηγία 77/541/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1977 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των Κρατών μελών των αναφερομένων στις ζώνες ασφαλείας και στα συστήματα συγκρατήσεως των οχημάτων με κινητήρα (3), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία  81/576/ΕΟΚ (4), και ιδίως το άρθρο 10,  Εκτιμώντας:  ότι προς το συμφέρον της οδικής ασφάλειας, το Συμβούλιο με την οδηγία 81/576/ΕΟΚ επεξέτεινε το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 77/541/ΕΟΚ, το οποίο μέχρι τότε περιοριζόταν στην κατηγορία Μ1 που ορίζεται στο παράρτημα I της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ, σε όλες τις  κατηγορίες οχημάτων με κινητήρα- ότι η επέκταση αυτή του πεδίου εφαρμογής έγινε δυνατή χάρη στην τεχνική πρόοδο που μεσολάβησε- ότι, παρ' όλα αυτά, η υλοποίηση του μέτρου αυτού προϋποθέτει ότι οι διατάξεις και οι δοκιμές που προβλέπονται από την οδηγία  αυτή θα προσαρμοστούν στο διευρυμένο πεδίο εφαρμογής και ότι, εξάλλου, η εμπειρία που αποκτήθηκε από την εφαρμογή της οδηγίας έδειξε ότι ήταν απαραίτητη μια καλύτερη προσαρμογή ορισμένων διατάξεων στις πραγματικές συνθήκες δοκιμών- ότι τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με την γνώμη της Επιτροπής για την Προσαρμογή στην Τεχνική Πρόοδο των οδηγιών για την εξάλειψη των τεχνικών εμποδίων στις συναλλαγές στον τομέα των οχημάτων με κινητήρα,  ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:   Άρθρο 1  Τα παραρτήματα I, III, VI, VII, VIII, IX, X και XIV της οδηγίας 77/541/ΕΟΚ τροποποιούνται σύμφωνα με το παράρτημα της παρούσας οδηγίας.   Άρθρο 2  1. Από 1ης Οκτωβρίου 1982, τα Κράτη μέλη δύνανται:  α) για λόγους που αφορούν τις ζώνες ασφαλείας και τα συστήματα συγκρατήσεως:  - ούτε να αρνηθούν σε έναν τύπο οχήματος της κατηγορίας Μ1, έκδοση του εγγράφου που προβλέπεται στο άρθρο 10 παράγραφος 1 τελευταία περίπτωση της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ, ή την έγκριση από εθνικής πλευράς.  - ούτε να αρνηθούν την πρώτη θέση σε κυκλοφορία οχημάτων της κατηγορίας Μ1,  αν οι ζώνες ασφαλείας και τα συστήματα συγκρατήσεως του τύπου αυτού οχήματος, ή αυτών των οχημάτων, συμφωνούν με τις διατάξεις της οδηγίας 77/541/ΕΟΚ, όπως τροποποιείται από την παρούσα οδηγία- β) - να αρνηθούν την επικύρωση ΕΟΚ ή την επικύρωση από εθνικής πλευράς για τύπο ζώνης ασφαλείας ή συστήματος συγκρατήσεως που προορίζεται για εγκατάσταση σε όχημα της κατηγορίας Μ1 και που συμφωνεί με τις διατάξεις της οδηγίας 77/541/ΕΟΚ, όπως  τροποποιείται από την παρούσα οδηγία,  - να απαγορεύσουν τη χρησιμοποίηση ζωνών ασφαλείας και συστημάτων συγκρατήσεως, που φέρουν τα σήματα επικυρώσεως ΕΟΚ που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία.  2. Από 1ης Οκτωβρίου 1983, τα Κράτη μέλη:  α) - δεν δύνανται πλέον να εκδώσουν για έναν τύπο οχήματος της κατηγορίας Μ1 το πιστοποιητικό που προβλέπεται στο άρθρο 10 παράγραφος τελευταία περίπτωση της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ,  - δύνανται να αρνηθούν την έγκριση από εθνικής πλευράς για τον τύπο οχημάτων της κατηγορίας Μ1 με κινητήρα που προορίζεται για εγκατάσταση σε όχημα της κατηγορίας Μ1,  των οποίων η ζώνη ασφαλείας ή το σύστημα συγκρατήσεως δεν συμφωνούν με τις διατάξεις της οδηγίας 77/541/ΕΟΚ, όπως τροποποιείτια από την παρούσα οδηγία- β) δύνανται να αρνηθούν την επικύρωση ΕΟΚ ή την επικύρωση από εθνικής πλευράς για τύπο ζώνης ασφαλείας ή συστήματος συγκρατήσεως που προορίζεται για εγκατάσταση σε όχημα της κατηγορίας Μ1, αν αυτός δεν συμφωνεί με τις διατάξεις της οδηγίας 77/541/ΕΟΚ,  όπως τροποποιείται από την παρούσα οδηγία.  3. Από 1ης Οκτωβρίου 1990, τα Κράτη μέλη:  - δύνανται να αρνηθούν την πρώτη θέση σε κυκλοφορία οχημάτων της κατηγορίας Μ1, αν οι ζώνες ασφαλείας ή τα συστήματα συγκρατήσεώς τους δεν συμφωνούν με τις διατάξεις της οδηγίας 77/541/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την παρούσα οδηγία,  - δύνανται να απαγορεύσουν τη χρησιμοποίηση των ζωνών ασφαλείας και των συστημάτων συγκρατήσεως που προορίζονται για εγκατάσταση σε όχημα κατηγορίας Μ1, αν αυτά δεν φέρουν τα σήματα επικυρώσεως ΕΟΚ που προβλέπονται από την παρούσα οδηγία.   Άρθρο 3  Από 1ης Οκτωβρίου 1982, τα Κράτη μέλη δεν δύνανται:  α) για λόγους που αφορούν τις ζώνες ασφαλείας και τα συστήματα συγκρατήσεως:  - ούτε να αρνηθούν για τύπο οχήματος, άλλων εκτός των Μ1, κατηγοριών την έγκριση ΕΟΚ, την έκδοση του εγγράφου που προβλέπεται στο άρθρο 10 παράγραφος 1 τελευταία περίπτωση της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ, ή την έγκριση από εθνικής πλευράς,  - ούτε να αρνηθούν την πρώτη θέση σε κυκλοφορία οχημάτων των κατηγοριών αυτών,  αν οι ζώνες ασφαλείας και τα συστήματα συγκρατήσεως του τύπου αυτού οχήματος, ή οχημάτων συμφωνούν με τις διατάξεις της οδηγίας 77/541/ΕΟΚ, όπως τροποποιείται από την παρούσα οδηγία- β) - ούτε να αρνηθούν την επικύρωση ΕΟΚ, ή την επικύρωση από εθνικής πλευράς για τύπο ζώνης ασφαλείας ή συστήματος συγκρατήσεως, που προορίζεται για εγκατάσταση σε όχημα άλλων εκτός της Μ1 κατηγοριών και που συμφωνεί με τις διατάξεις της οδηγίας  77/541/ΕΟΚ, όπως τροποποιείται από την παρούσα οδηγία,  - ούτε να απαγορεύσουν τη χρησιμοποίηση ζωνών ασφαλείας και συστημάτων συγκρατήσεως που προορίζονται για εγκατάσταση σε όχημα των κατηγοριών αυτών αν αυτά φέρουν τα σήματα επικυρώσεως ΕΟΚ που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία.   Άρθρο 4  Τα Κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις στις 30 Σεπτεμβρίου 1982, το αργότερο, προκειμένου να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία και ενημερώνουν περί αυτού την Επιτροπή.   Άρθρο 5  Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα Κράτη μέλη.  Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 2 Απριλίου 1982.  Για την Επιτροπή Karl-Heinz NARJES Μέλος της Επιτροπής  (1) ΕΕ αριθ. L 42 της 23. 2. 1970, σ. 1.  (2) ΕΕ αριθ. L 375 της 31. 12. 1980, σ. 34.  (3) ΕΕ αριθ. L 220 της 29. 8. 1977, σ. 95.  (4) ΕΕ αριθ. L 208 της 29. 7. 1981, σ. 32.      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ   Τροποποιήσεις στα παραρτήματα της οδηγίας 77/541/ΕΟΚ   ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I - ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ, ΟΡΙΣΜΟΙ, ΕΠΙΚΥΡΩΣΗ ΕΟΚ, ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΣ  0. Το σημείο 0 έχει ως εξής:  "0. ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται στις ζώνες ασφαλείας και στα συστήματα συγκρατήσεως που προορίζονται να εγκατασταθούν στα οχήματα τα σύμφωνα με τον ορισμό του άρθρου 9 και οι οποίες πρέπει να χρησιμοποιηθούν χωριστά, δηλαδή σαν ατομικοί μηχανισμοί, από  τους ενήλικους επιβάτες που κάθονται στραμμένοι προς τα εμπρός.".  1.1.3. Το σημείο 1.1.3 έχει ως εξής:  "1.1.3. Ζώνη τριών σημείων, κάθε ζώνη που σχηματίζεται ιδίως από το συνδυασμό ενός ιμάντα κάτω του υπογαστρίου και ενός διαγωνίου ιμάντα.".  1.14, 1.2.3, 1.6 και 1.7: Στη γαλλική και ιταλική έκδοση οι λέξεις "ensemble" και "comlesso" αντικαθίστανται, αντίστοιχα, από τις λέξεις "ceinture" και "cintura".  1.5. Η τελευταία πρόταση έχει ως εξής:  "Ο μηχανισμός ρυθμίσεως μπορεί να είναι είτε τμήμα της πόρπης, είτε να είναι συσπειρωτήρας, ή οποιοδήποτε άλλο τμήμα της ζώνης ασφαλείας.".  Μετά το σημείο 1.8.4.2., προστίθεται το ακόλουθο νέο σημείο 1.8.5:  "1.8.5. Συσπειρωτήρας κατεπείγουσας ασφαλίσεως με αυξημένο όριο (τύπος 4N), ένας συσπειρωτήρας σύμφωνος προς το σημείο 1.8.4, που παρουσιάζει όμως ιδιαίτερα χαρακτηριστικά όσον αφορά τη χρήση του στα οχήματα των κατηγοριών Μ2, Μ3, Ν1, Ν2 και Ν3 (1).  (1) Ορισμός των κατηγοριών οχημάτων σύμφωνα με το παράρτημα I της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. L 42 της 23.2.1970)." Μετά το σημείο 1.19, προστίθενται τα νέα σημεία 1.20 και 1.21:  "1.20. κουμπί απασφαλίσεως της πόρπης: η πόρπη δεν πρέπει να μπορεί να απασφαλίζεται, αν χρησιμοποιείται σφαίρα διαμέτρου 40 mm.  1.21. μη φατνωτό κουμπί απασφαλίσεως πόρπης: η πόρπη πρέπει να μπορεί να απασφαλίζεται, αν χρησιμοποιείται σφαίρα διαμέτρου 40 mm.".  2.1.2.1. Η πρώτη φράση έχει ως εξής:  "Από μία τεχνική περιγραφή, σε τρία αντίτυπα, του τύπου ζώνης που δείχνει τους ιμάντες και τα άκαμπτα εξαρτήματα που χρησιμοποιούνται, και που συνοδεύεται από κατάλληλα σχέδια και, στην περίπτωση των συσπειρωτήρων, από οδηγίες εγκαταστάσεως των  συσπειρωτήρων αυτών και των μηχανισμών που έχουν για σκοπούς αναγνωρίσεως.".  Τα σημεία 2.1.2.2, 2.1.2.3 και 2.1.2.4 έχουν ως εξής:  "2.1.2.2. από πέντε δείγματα του τύπου ζώνης και 2.1.2.3. από δέκα μέτρα κάθε τύπου ιμάντα που χρησιμοποιείται στον τύπο ζώνης.  2.1.2.4. Η τεχνική υπηρεσία που είναι επιφορτισμένη με τις δοκιμές επικυρώσεως έχει δικαίωμα να ζητήσει συμπληρωματικά δείγματα.".  2.4.1.2. Στη γαλλική και ιταλική έκδοση, οι λέξεις "ensemble" και "complesso" αντικαθίστανται, αντίστοιχα, από τις λέξεις "ceinture" και "cintura".  2.4.1.4. Στη γαλλική και ιταλική έκδοση, οι λέξεις "ensemble" και "complesso" αντικαθίστανται, αντίστοιχα, από τις λέξεις "ceinture" και "cintura". Στην αγγλική έκδοση η φράση "plastic parts" αντικαθίσταται από τη φράση "parts made of plastics".  2.4.2.2. Η δεύτερη φράση της τρίτης παραγράφου του σημείου 2.4.2.2 έχει ως εξής:  "Η επιφάνεια στην οποία πρέπει να εφαρμοστεί η πίεση αυτή πρέπει στην πραγματική θέση απασφαλίσεως και στην προβολή της σε επίπεδο κάθετο προς την αρχική κίνηση του κουμπιού να έχει τις ακόλουθες διαστάσεις:".  2.4.2.3. Το σημείο 2.4.2.3. έχει ως εξής:  "2.4.2.3. Η πόρπη πρέπει να μπορεί να αντέχει επανειλημμένους χειρισμούς και πρέπει, πριν από τη δυναμική δοκιμή που αναφέρεται στο σημείο 2.7.8, να υποστεί 5 000 κύκλους ανοίγματος και κλεισίματος στις κανονικές συνθήκες χρήσεως.".  2.4.5.2.1.1. Το σημείο 2.4.5.2.1.1 έχει ως εξής:  "2.4.5.2.1.1. Πρέπει να ασφαλίζεται για επιβράδυνση του οχήματος το πολύ ίση με 0,45 g για τον τύπο 4 και με 0,85 g για τον τύπο 4N.".  2.4.5.2.1.2. Το σημείο 2.4.5.2.1.2 έχει ως εξής:  "2.4.5.2.1.2. Δεν πρέπει να ασφαλίζεται για επιτάχυνση του ιμάντα, μετρημένη κατά την κατεύθυνση εξαγωγής του που είναι κατώτερη από 0,8 g για τον τύπο 4 και από 1,0 g για τον τύπο 4N.".  2.4.5.2.1.3. Το σημείο 2.4.5.2.1.3 έχει ως εξής:  "2.4.5.2.1.3. Δεν πρέπει να ασφαλίζεται όταν ο μηχανισμός αναγνωρίσεως εκτρέπεται μέχρι 12o σε οποιαδήποτε κατεύθυνση εν σχέσει με τη θέση εγκαταστάσεως που υποδεικνύεται από τον κατασκευαστή.".  2.4.5.2.1.4. Το σημείο 2.4.5.2.1.4 έχει ως εξής:  "2.4.5.2.1.4. Πρέπει να ασφαλίζεται όταν ο μηχανισμός αναγνωρίσεώς του εκτραπεί κατά 27o τουλάχιστον για τον τύπο 4 και 40o για τον τύπο 4N σε οποιαδήποτε κατεύθυνση, εν σχέσει με τη θέση εγκαταστάσεως που υποδεικνύεται από τον κατασκευαστή.".  Μετά το σημείο 2.4.5.2.1.4 προστίθεται το ακόλουθο νέο σημείο 2.4.5.2.1.5:  "2.4.5.2.1.5. Αν η αποτελεσματικότητα του συσπειρωτήρα εξαρτάται από ένα εξωτερικό σήμα ή από μία πηγή ενέργειας, η εγκατάσταση πρέπει να εγγυάται αυτόματη ασφάλιση του συσπειρωτήρα σε περίπτωση βλάβης, ή διακοπής του σήματος, ή της πηγής ενέργειας.".  2.4.5.2.2. Το σημείο 2.4.5.2.2 έχει ως εξής:  "2.4.5.2.2. Ένας συσπειρωτήρας κατεπείγουσας ασφαλίσεως πολλαπλής ευαισθησίας, μια μορφή της οποίας είναι η ευαισθησία του ιμάντα, πρέπει, όταν δοκιμάζεται στις συνθήκες που αναφέρονται στο σημείο 2.7.7.2 να τηρεί τις ανωτέρω προδιαγραφές και πρέπει,  εξάλλου, να ασφαλίζεται αν η επιτάχυνση του ιμάντα είναι ανώτερη ή ίση με 1,5 g για τον τύπο 4 και με 2,0 g για τον τύπο 4N, με την επιτάχυνση μετρημένη κατά τη διεύθυνση εξαγωγής του ιμάντα.".  2.6. Στη γαλλική και ιταλική έκδοση οι λέξεις "ensemble" και "complesso" αντικαθίστανται, αντίστοιχα, από τις λέξεις "ceinture" και "cintura".  Το σημείο 2.6.1.2 έχει ως εξής:  "2.6.1.2. Η δυναμική δοκιμή πραγματοποιείται πάνω σε δύο ζώνες που δεν έχουν υποστεί προηγούμενη φόρτιση, εκτός από την περίπτωση των ζωνών που αποτελούν τμήμα συστημάτων συγκρατήσεως. Στην περίπτωση αυτή η δυναμική δοκιμή πραγματοποιείται πάνω στα  συστήματα συγκρατήσεως που προβλέπονται για μία ομάδα καθισμάτων που δεν είχε προηγουμένως υποστεί φόρτιση. Οι πόρπες των ζωνών που δοκιμάζονται πρέπει να τηρούν τις προδιαγραφές του σημείου 2.4.2.3.".  2.6.1.2.1. Το σημείο 2.6.1.2.1 έχει ως εξής:  "2.6.1.2.1. Οι ζώνες πρέπει να έχουν υποστεί τη δοκιμή διαβρώσεως που προβλέπεται στο σημείο 2.7.2 μετά την οποία πρέπει να υποστούν 500 πρόσθετους κύκλους απασφαλίσεως και ασφαλίσεως της πόρπης κάτω από συνθήκες κανονικής χρήσεως.".  2.6.1.2.2. Το σημείο 2.6.1.2.2 εχει ως εξής:  "2.6.1.2.2. Οι ζώνες ασφαλείας που είναι εφοδιασμένες με συσπειρωτήρα πρέπει να έχουν υποστεί, ανάλογα με την περίπτωση, τις δοκιμές που προβλέπονται στο σημείο 2.4.5.1, ή στο σημείο 2.4.5.2. Αν όμως ένας συσπειρωτήρας έχει ήδη υποστεί τη δοκιμή  διαβρώσεως σύμφωνα με τις διατάξεις του σημείου 2.6.1.2.1, δεν είναι απαραίτητο να επαναληφθεί η δοκιμή αυτή.".  Μετά το σημείο 2.6.1.2 προστίθεται το ακόλουθο νέο σημείο 2.6.1.3:  "2.6.1.3. Κατά τη διάρκεια της δοκιμής αυτής πρέπει να τηρούνται οι εξής όροι:  2.6.1.3.1. Κανένα μέρος μιας ζώνης ή ενός συστήματος συγκρατήσεως που συγκρατεί τον επιβάτη του οχήματος δεν πρέπει να σπάσει και καμία πόρπη ή σύστημα ασφαλίσεως ή μετατοπίσεως δεν πρέπει να απασφαλίζεται, και 2.6.1.3.2 η μετατόπιση προς τα εμπρός του ανδρείκελου πρέπει να περιλαμβάνεται μεταξύ 80 και 200 mm στο ύψος της λεκάνης για τις ζώνες ασφαλείας του υπογάστριου. Στην περίπτωση άλλων τύπων ζωνών, η μετατόπιση προς τα εμπρός πρέπει να περιλαμβάνεται  μεταξύ 80 και 200 mm στο ύψος της λεκάνης και μεταξύ 100 και 300 mm στο ύψος του θώρακα. Οι μετατοπίσεις αυτές μετριούνται εν σχέσει με τα σημεία αναφοράς που σημειώνονται στο παράρτημα VIII, εικόνα 6.".  Το μέχρι τώρα σημείο 2.6.1.3 γίνεται το νέο σημείο 2.6.1.4.  Το μέχρι τώρα σημείο 2.6.1.3.1 γίνεται το νέο σημείο 2.6.1.4.1.  Το μέχρι τώρα σημείο 2.6.1.3.2 γίνεται το ακόλουθο νέο σημείο 2.6.1.4.2 και έχει ως εξής:  "2.6.1.4.2. Στην περίπτωση οχημάτων που χρησιμοποιούν τον τύπο αυτό μηχανισμού, το σύστημα μετατοπίσεως και ασφαλίσεως, που επιτρέπει στους επιβάτες όλων των θέσεων να εξέρχονται από το όχημα, πρέπει πάντα να μπορεί να απασφαλίζεται με το χέρι μετά τη  δυναμική δοκιμή.".  2.6.2.1. Το σημείο 2.6.2.1 συμπληρώνεται ως εξής:  "Για τις διαδικασίες των τύπων 1 και 2, η δοκιμή με τη φόρτιση θραύσεως πραγματοποιείται μόνο πάνω στα δείγματα ιμάντα (2.7.5). Για τη διαδικασία του τύπου 3, η δοκιμή για τη φόρτιση θραύσεως του ιμάντα πρέπει να περιλαμβάνει επίσης τα άκαμπτα μέρη  (2.7.6).".  2.6.2.2. Στον πίνακα, ο μηχανισμός ρυθμίσεως εξαιρείται από την εφαρμογή της διαδικασίας του τύπου 2.  2.7.1.1. Το σημείο 2.7.1.1 έχει ως εξής:  "2.7.1.1. Δύο ζώνες ή συστήματα συγκρατήσεως είναι αναγκαία για την εξέταση της πόρπης, τη δοκιμή λειτουργίας της πόρπης σε χαμηλή θερμοκρασία, για την ενδεχόμενη δοκιμή σε χαμηλή θερμοκρασία σύμφωνα με το σημείο 2.7.6.4, τη δοκιμή διασταυρώσεως της  ζώνης, τις δοκιμές λειτουργίας των συσπειρωτήρων και τη δοκιμή απασφαλίσεως της πόρπης μετά τη δυναμικη δοκιμή. Η εξέταση της ζώνης ή του συστήματος συγκρατήσεως πρέπει να πραγματοποιείται σε ένα από τα δύο δείγματα.".  2.7.1.2. Το σημείο 2.7.1.2 έχει ως εξής:  "2.7.1.2. Μία ζώνη ή ένα σύστημα συγκρατήσεως είναι αναγκαίο για την εξέταση της πόρπης και τη δοκιμή αντοχής της πόρπης, των εξαρτημάτων στερεώσεως, των μηχανισμών ρυθμίσεως της ζώνης και, ενδεχομένως, των συσπειρωτήρων.".  2.7.1.3. Το σημείο 2.7.1.3 έχει ως εξής:  "2.7.1.3. Δύο ζώνες ή συστήματα συγκρατήσεως είναι απαραίτητα για την εξέταση της πόρπης, τη δοκιμή μικροολισθήσεως και τη δοκιμή φθοράς δια τριβής. Η δοκιμή λειτουργίας του μηχανισμού ρυθμίσεως της ζώνης πρέπει να πραγματοποιείται σε ένα από τα δύο  δείγματα.".  2.7.1.4. Το μέχρι τώρα σημείο 2.7.1.4 γίνεται το νέο σημείο 2.7.1.5.  Τα σημεία 2.7.1.5 και 2.7.1.6 καταργούνται.  2.7.2. Στη γαλλική και ιταλική έκδοση, οι λέξεις "ensemble" και "complesso" αντικαθίστανται, αντίστοιχα, από τις λέξεις "ceinture" και "cintura".  2.7.3.2.1. Η πρώτη φράση έχει ως εξής:  "Εφαρμόζονται οι προδιαγραφές της συστάσεως ISO/R 105 - B 02 - 1978.".  2.7.3.2.2. Το σημείο 2.7.3.2.2 έχει ως εξής:  "2.7.3.2.2. Μετά την έκθεση, ο ιμάντας πρέπει να παραμείνει για 24 ώρες τουλάχιστον σε ατμόσφαιρα που έχει θερμοκρασία 20 +- 5o C και σχετική υγρασία 65 +- 5 % Αν η δοκιμή δεν πραγματοποιηθεί αμέσως μετά την προετοιμασία, το δείγμα πρέπει να τοποθετηθεί  σε ένα δοχείο ερμητικά κλειστό μέχρις ότους αρχίσει η δοκιμή. Η φόρτιση θραύσεως πρέπει να υπολογιστεί μέσα στα πέντε λεπτά που ακολουθούν την εξαγωγή από την εγκατάσταση προετοιμασίας ή από το δοχείο.".  2.7.3.6.4.2. Το σημείο 2.7.3.6.4.2 έχει ως εξής:  "2.7.3.6.4.2. Διαδικασία τύπου 2: Για τις περιπτώσεις στις οποίες ο ιμάντας αλλάζει διεύθυνση διερχόμενος από ένα άκαμπτο τμήμα, οι γωνίες που τα δύο άκρα του ιμάντα σχηματίζουν μεταξύ τους πρέπει να συμφωνούν με την εικόνα 2 του παραρτήματος XII.  Το φορτίο των 0,5 daN εφαρμόζεται κατά μόνιμο τρόπο. Για τις περιπτώσεις όπου ο ιμάντας αλλάζει πολλές φορές διεύθυνση διερχόμενος από ένα άκαμπτο τμήμα, το φορτίο των 0,5 daN μπορεί να αυξηθεί κατά τρόπο ώστε να εξασφαλίσει την προδιαγραφόμενη  μετατόπιση του ιμάντα κατά 300 mm δια μέσου του άκαμπτου αυτού τμήματος.".  2.7.6. Στη γαλλική και ιταλική έκδοση, οι λέξεις "ensemble" και "complesso" αντικαθίστανται, αντίστοιχα, από τις λέξεις "ceinture" και "cintura".  2.7.6.1. Το σημείο 2.7.6.1 έχει ως εξής:  "2.7.6.1. Η πόρπη και ο μηχανισμός ρυθμίσεως πρέπει να είναι συνδεδεμένοι με τη συσκευή δοκιμής έλξεως μέσω των τμημάτων της ζώνης με τα οποία συνήθως συνδέονται και κατόπιν εφαρμόζεται φορτίο 980 daN. Αν η πόρπη ή ο μηχανισμός ρυθμίσεως αποτελεί τμήμα  του εξαρτήματος στερεώσεως, ή του κοινού τμήματος μιας ζώνης τριών σημείων, η πόρπη αυτή, ή ο μηχανισμός αυτός ρυθμίσεως, δοκιμάζεται μαζί με το εξάρτημα στερεώσεως μαζί με το σημείο 2.7.6.2, με εξαίρεση των συσπειρωτήρων με οδηγό ιμάντα στο άνω σημείο  στερεώσεως. Στην περίπτωση αυτή, το φορτίο δοκιμής πρέπει να είναι 980 daN και το μήκος του ιμάντα που παραμένει τυλιγμένο πάνω στο τύμπανο τη στιγμή της ασφαλίσεως πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πλησιέστερα στα 450 mm.".  2.7.6.3. Το σημείο 2.7.6.3 έχει ως εξής:  "2.7.6.3. Δύο δείγματα της ζώνης ασφαλείας τοποθετούνται μέσα σε ψυχρό θάλαμο με θερμοκρασία   10 +- 1o C για δύο ώρες. Τα μέρη της πόρπης πρέπει να συζευχθούν με το χέρι αμέσως μετά την εξαγωγή τους από τον ψυχρό θάλαμο.".  2.7.6.4. Στην αγγλική έκδοση, η φράση "plastic parts" αντικαθίσταται από τη φράση "parts made of plastics".  2.7.7.2.2. Στη δεύτερη φράση, αντικαθίσταται η αξία "10 γρ" από την αξία "25 γρ".  2.7.7.4. Το σημείο 2.7.7.4 έχει ως εξής:  "2.7.7.4. Δύναμη επανατυλίξεως".  2.7.7.4.1. Η πρώτη φράση πρέπει να αρχίζει ως εξής:  "Η δύναμη επανατυλίξεως μετριέται..." Η τελευταία φράση πρέπει να τελειώνει ως εξής:  "..., ενώ ο ιμάντας επανατυλίγεται με ταχύτητα περίπου 0,6 m το λεπτό.".  Στη γαλλική και ιταλική έκδοση, οι λέξεις "ensemble" και "complesso" αντικαθίστανται, αντίστοιχα, από τις λέξεις "ceinture" και "cintura".  2.7.8. Στη γαλλική και ιταλική έκδοση, οι λέξεις "ensemble" και "complesso" αντικαθίστανται, αντίστοιχα, από τις λέξεις "ceinture" και "cintura".  2.7.8.1.1. Το σημείο 2.7.8.1.1 έχει ως εξής:  "2.7.8.1.1. Στην περίπτωση ζώνης που αποτελεί τμήμα ενός συνόλου για το οποίο ζητείται επικύρωση σαν σύστημα συγκρατήσεως, η ζώνη αυτή τοποθετείται στο τμήμα της κατασκευής του οχήματος για το οποίο κανονικά προορίζεται και το τμήμα αυτό στερεώνεται  πάνω στην άμαξα δοκιμών κατά τον τρόπο που προβλέπεται πιο κάτω.".  2.7.8.1.4. Η τελευταία φράση έχει ως εξής:  "Αν το κάθισμα έχει ερεισίνωτο με ρυθμιζόμενη κλίση, το ερεισίνωτο αυτό πρέπει να έχει ασφαλιστεί σύμφωνα με τις προδιαγραφές του κατασκευαστή ή, αν δεν υπάρχουν τέτοιες προδιαγραφές, πρέπει να έχει ασφαλιστεί κατά τρόπο ώστε να σχηματίζει γωνία όσο το  δυνατόν πλησιέστερη προς τις 25o για τα οχήματα κατηγοριών Μ1 και Ν1 και προς τις 15o για τα οχήματα όλων των άλλων κατηγοριών.".  2.7.8.1.5. Το σημείο 2.6.1.3.1 αντικαθίσταται από το σημείο 2.6.1.4.1.  2.7.8.2. Το σημείο 2.7.8.2 έχει ως εξής:  "2.7.8.2. Η ζώνη στερεώνεται με το ακόλουθο τρόπο στο ανδρείκελο που καθορίζεται στο παράρτημα VIII. Μία σανίδα πάχους 25 mm τοποθετείται ανάμεσα στην πλάτη του ανδρείκελου και στο ερεισίνωτο του καθίσματος. Η ζώνη πρέπει να εφαρμόζει καλά πάνω στο  ανδρείκελο. Αφαιρείται τότε η σανίδα και το ανδρείκελο τοποθετείται κατά τρόπο ώστε η πλάτη του να είναι σε επαφή, καθ' όλο το μήκος της, με το ερεισίνωτο του καθίσματος.".  2.7.8.6. Το σημείο "2.6.1.3.1" αντικαθίσταται από το σημείο "2.6.1.4.1".  2.7.9. Στη γαλλική και ιταλική έκδοση, οι λέξεις "ensemble" και "complesso" αντικαθίστανται, αντίστοιχα, από τις λέξεις "ceinture" και "cintura".  2.7.9.2. Το σημείο 2.7.9.2 έχει ως εξής:  "2.7.9.2. Η ζώνη αφαιρείται από την άμαξα δοκιμής χωρίς να ανοιχθεί η πόρπη. Μία κατευθείαν φόρτιση έλξεως 30 daN εφαρμόζεται πάνω στην πόρπη. Στην περίπτωση που η πόρπη συνδέεται με άκαμπτο τμήμα, η δύναμη εφαρμόζεται τηρώντας τη γωνία που σχηματίζεται  από την πόρπη και το άκαμπτο τμήμα κατά τη διάρκεια της δυναμικής δοκιμής. Μια φόρτιση εφαρμόζεται με ταχύτητα 400 +- 20 mm/min στο γεωμετρικό κέντρο του κουμπιού απασφαλίσως της πόρπης, κατά μήκος σταθερού άξονα παράλληλου προς την αρχική κίνηση του  κουμπιού. Κατά τη διάρκεια της εφαρμογής της δυνάμεως ανοίγματος, η πόρπη κρατιέται στη θέση της από ένα άκαμπτο υποστήριγμα. Η φόρτιση που αναφέρεται πιο πάνω δεν πρέπει να ξεπεράσει το όριο που προβλέπεται στο σημείο 2.4.2.5. Το σημείο επαφής του  εξοπλισμού δοκιμής έχει σφαιρικό σχήμα και ακτίνα 2,5 +- 0,1 mm. Έχει στιλπνή μεταλλική επιφάνεια.".  2.7.9.3. Το σημείο 2.7.9.3 καταργείται.  Το σημείο 2.7.9.4 αντικαθίσταται από το νέο σημείο 2.7.9.3.  Το σημείο 2.7.9.5 αντικαθίσταται από το νέο σημείο 2.7.9.4.  2.7.10. Το σημείο "2.6.1.3.1" αντικαθίσταται από το σημείο "2.6.1.4.1". Στη γαλλική και ιταλική έκδοση, οι λέξεις "ensemble" και "complesso" αντικαθίστανται, αντίστοιχα, από τις λέξεις "ceinture" και "cintura".  Στα σημεία 2.8.1.1 και 2.8.1.2 περίπτωση δ, η έκφραση "τα σύνολα" αντικαθίσταται από την έκφραση "οι ζώνες και τα συστήματα συγκρατήσεως".  2.8.1.4.1. Το σημείο 2.8.1.4.1 έχει ως εξής:  "2.8.1.4.1. Για όλες τις ζώνες και όλα τα συστήματα συγκρατήσεως που περιλαμβάνουν συσπειρωτήρα κατεπείγουσας ασφαλίσεως, πρέπει να εξασφαλίζεται ότι τηρούνται:  - είτε οι προδιαγραφές του σημείου 2.4.5.2.1.1, σύμφωνα με τη δοκιμή που προβλέπεται στο σημείο 2.4.5.2.3,  - είτε οι προδιαγραφές του σημείου 2.4.5.2.1.4.  Στην τελευταία αυτή περίπτωση, τουλάχιστον 10 % της παραγωγής πρέπει να δοκιμαστεί επί πλέον, σύμφωνα με τις διατάξεις του σημείου 2.4.5.2.1.1.".  2.8.2.1. Στο σημείο 2.8.2.1, στη γερμανική έκδοση, οι λέξεις "eine Anordnung" αντικαθίστανται από τις λέξεις "ein Exeplar". Στη γαλλική έκδοση, η λέξη "ensemble" αντικαθίσταται από τη λέξη "exemplaire".  3. Το σημείο 3 έχει ως εξής:  "3. ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΗΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΟΧΗΜΑ" 3.2.2.2. Το σημείο 3.2.2.2 τροποποιείται ως εξής:  "3.2.2.2. Να μειώνεται στο ελάχιστο ο κίνδυνος ολισθήσεως του ιμάντα από τον ώμο του προσώπου που τον φέρει κατά τη διάρκεια της μετατοπίσεώς του προς τα εμπρός όταν ο ιμάντας φέρεται σωστά.".   ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III - ΣΗΜΑ ΕΠΙΚΥΡΩΣΕΩΣ ΕΟΚ  Στο σημείο 1.1.1 προστίθεται η ένδειξη "GR" για την Ελλάδα.  Προστίθεται το ακόλουθο σημείο 1.1.4:  "1.1.4. για τις ζώνες με συσπειρωτήρα 4ου, από ένα σύμβολο που αποτελείται από ορθογώνιο με όχημα της κατηγορίας Μ1 που έχει διαγραφεί, πράγμα που σημαίνει ότι ο τύπος αυτός συσπειρωτήρα απαγορεύεται για οχήματα της κατηγορίας Μ1.".  Στα σημεία 2.1, 2.2 και 2.3, το στοιχείο "α = 8 mm" αντικαθίσταται από το στοιχείο "α  8 mm". Στην ολλανδική έκδοση, στο σημείο 2.3, η λέξη "harnastype" αντικαθίσταται από τις λέξεις "speciaal type".  Μετά το σημείο 2.3, προστίθεται το ακόλουθο σημείο 2.4:  "2.4.   Η ζώνη που φέρει το ανωτέρω σήμα επικυρώσεως ΕΟΚ είναι η ζώνη τριών ("A"), εφοδιασμένη με συσπειρωτήρα τύπου 4N ("r4N") πολλαπλής ευαισθησίας και 8 ("m") και επικυρωμένη στις Κάτω Χώρες ("e4") με αριθμό 2439. Η ζώνη αυτή δεν πρέπει να τοποθετηθεί σε  όχημα της κατηγορίας Μ1.".   ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VI - ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΔΟΚΙΜΗ ΑΝΤΟΧΗΣ ΤΩΝ ΣΥΣΠΕΙΡΩΤΗΡΩΝ ΣΤΗ ΣΚΟΝΗ  Το υπάρχον σχήμα αντικαθίσταται από το ακόλουθο σχήμα:    ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VII - ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΑΜΑΞΑΣ, ΤΟΥ ΚΑΘΙΣΜΑΤΟΣ, ΤΩΝ ΑΓΚΥΡΩΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ ΣΤΑΣΕΩΣ  2. Η πρώτη φράση του σημείου 2 έχει ως εξής:  "Το κάθισμα είναι άκαμπτης κατασκευής και παρουσιάζει λεία επιφάνεια εκτός από τις δοκιμές συστημάτων συγκρατήσεως.".  3. Το σημείο 3 έχει ως εξής:  "3. ΑΓΚΥΡΩΣΕΙΣ Οι αγκυρώσεις τοποθετούνται σύμφωνα με τις ενδείξεις της εικόνας 1. Τα σημεία που αντιστοιχούν στη διάταξη των αγκυρώσεων δείχνουν τη θέση της στερεώσεως των άκρων της ζώνης πάνω στην άμαξα ή, ενδεχομένως, πάνω στις διατάξεις μετρήσεως των δυνάμεων. Οι  αγκυρώσεις που χρησιμοποιούνται κανονικά είναι τα σημεία A, B και K όταν το μήκος μεταξύ του άνω άκρου της πόρπης και της οπής για τη στερέωση του υποστηρίγματος του ιμάντα δεν είναι πάνω από 250 mm. Στην αντίθετη περίπτωση τα σημεία Α1 και Β1 πρέπει να  χρησιμοποιηθούν. Η δομή που φέρει τις αγκυρώσεις είναι άκαμπτη. Η άνω αγκύρωση δεν πρέπει να μετατοπίζεται περισσότερο από 0,2 mm κατά την κατά μήκος διεύθυνση, αν φόρτιση 98 daN εφαρμόζεται πάνω στην αγκύρωση κατά τη διεύθυνση αυτή. Η άμαξα πρέπει να  είναι κατασκευσμένη κατά τρόπο ώστε να μην παράγεται καμία μόνιμη παραμόρφωση στα τμήματα που φέρουν αγκυρώσεις κατά τη διάρκεια της δοκιμής.  Όταν απατείται ένα τέταρτο σημείο αναγνωρίσεως για τη στερέωση συσπειρωτήρα, το σημείο αυτό πρέπει:  - να κείται σε ένα κατακόρυφο διάμηκες επίπεδο που διέρχεται από το σημείο K,  - να επιτρέπει την κλίση του συσπειρωτήρα κατά τη γωνία που προδιαγράφεται από τον κατασκευαστή,  - να κείται στο τόξο του κύκλου με κέντρο το σημείο K και ακτίνα KΒ1 = 790 mm, όταν το μήκος του ιμάντα μεταξύ του άνω οδηγού του ιμάντα και της εξόδου του συσπειρωτήρα είναι μεγαλύτερο ή ίσο με 540 mm. Σε αντίθετη περίπτωση, πρέπει να είναι  τοποθετημένο στο τόξο κύκλου με κέντρο το σημείο K και ακτίνα 350 mm.".  4. Η τρίτη παράγραφος έχει ως εξής:  "Οι διαστάσεις των διαφόρων τμημάτων του απορροφητήρα αυτού παρουσιάζονται στις εικόνες 2, 3 και 4. Τα χαρακτηριστικά του απορροφητικού υλικού καθορίζονται παρακάτω. Αμέσως πριν από κάθε δοκιμή, οι σωλήνες πρέπει να προετοιμαστούν τουλάχιστον 12 ώρες σε  θερμοκρασία μεταξύ 15 και 25o C χωρίς να χρησιμοποιηθούν. Κατά τη διάρκεια της δυναμικής δοκιμής των ζωνών ή των συστημάτων συγκρατήσεως, η διάταξη στάσεως πρέπει να είναι στην ίδια θερμοκρασία που υπήρχε κατά τη διάρκεια της δοκιμής βαθμονομήσεως, με  ακρίβεια +- 2o C.  Οι απαιτήσεις που πρέπει να ικανοποιεί ο μηχανισμός στάσεως αναφέρονται στο παράρτημα IX. Γίνεται δεκτός κάθε άλλος μηχανισμός που δίνει ισοδύναμα αποτελέσματα.".   ΠΙΝΑΚΑΣ - ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΑΠΟΡΡΟΦΗΤΙΚΟΥ ΥΛΙΚΟΥ  Η πρώτη γραμμή διαβάζεται ως εξής:  "Σκληρότητα Shore A:95 +- 2 σε θερμοκρασία 20o C +- 5o C".  Η εικόνα 1 αντικαθίσταται από την ακόλουθη:    ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VIII - ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΙΚΕΛΟΥ  Η εικόνα 6 αντικαθίσταται από την ακόλουθη εικόνα:   Εικόνα 6 Ανδρείκελο που κάθεται στη θέση που αναφέρεται στην εικόνα 1 του παραρτήματος VII    ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IX - ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΚΑΜΠΥΛΗΣ ΕΠΙΒΡΑΔΥΝΣΕΩΣ ΤΗΣ ΑΜΑΞΑΣ ΣΥΝΑΡΤΗΣΕΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ  Η πρώτη παράγραφος έχει ως εξής:  "Κατά τη διάρκεια της βαθμονομήσεως του μηχανισμού στάσεως η ταχύτητα της άμαξας πρέπει να είναι 50 m/h +- 1 m/h και η απόσταση στάσεως πρέπει να είναι 400 mm +- 20 m.".  Η σημείωση 1 στο κάτω μέρος της σελίδας έχει ως εξής:  "(1) Οι προδιαγραφές αυτές αντιστοιχούν στη σύσταση ISO R 6487/1980.".   ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ X - ΟΔΗΓΙΕΣ ΧΡΗΣΕΩΣ  Μετά το σημείο 2 προστίθεται το ακόλουθο νέο σημείο 3:  "3. Οι οδηγίες εγκαταστάσεως των ζωνών ασφαλείας που περιλαμβάνουν συσπειρωτήρα τύπου 4N και, κατά το μέτρο που υπάρχει, η συσκευασία των ζωνών αυτών, πρέπει να αναφέρουν ότι οι ζώνες δεν είναι κατάλληλες για τοποθέτηση σε οχήματα με κινητήρα που έχουν  μέχρι 9 θέσεις καθημένων, συμπεριλαμβανομένου και του οδηγού.".   ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ XIV - ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΗ ΣΕΙΡΑ ΔΟΚΙΜΩΝ  Ο πίνακας που υπάρχει αντικαθίσταται από τον ακόλουθο πίνακα:   "" ID="1">2.2, 2.3.2, 2.4.1.1, 2.5.1.1> ID="2">Επιθεώρηση της ζώνης ή του συστήματος συγκρατήσεως> ID="3">x"> ID="1">2.4.2.1, 2.4.2.2> ID="2">Επιθεώρηση της πόρπης> ID="3">x> ID="4">x> ID="5">x> ID="6">x> ID="7">x"> ID="1">2.4.2.6, 2.4.2.7,  2.7.6.1, 2.7.6.5> ID="2">Δοκιμή αντοχής της πόρπης> ID="5">x"> ID="1">2.4.3.2, 2.7.6.1> ID="2">Δοκιμή αντοχής της διατάξεως ρυθμίσεως (και, όπου χρειάζεται, των συσπειρωτήρων)> ID="5">x"> ID="1">2.4.4, 2.7.6.2> ID="2">Δοκιμή αντοχής των στερεώσεων  (και, όπου χρειάζεται, των συσπειρωτήρων)> ID="5">x"> ID="1">2.4.2.4, 2.7.6.3> ID="2">Λειτουργία της πόρπης σε χαμηλή θερμοκρασία> ID="3">x> ID="4">x"> ID="1">2.4.1.4, 2.7.6.4> ID="2">Δοκιμή κρούσεως των ακάμπτων τμημάτων σε χαμηλή θερμοκρασία>  ID="3">x> ID="4">x"> ID="1">2.4.3.3, 2.7.6.6> ID="2">Ευκολία ρυθμίσεως> ID="6">x"> ID="2">Προσαρμογή/δοκιμή της ζώνης ή του συστήματος συγκρατήσεως πριν τη δυναμική δοκιμή:" ID="1">2.4.2.3, 2.6.1.2> ID="2">- αντοχή στη χρήση της πόρπης> ID="3">x>  ID="4">x"> ID="1" ASSV="2">2.4.1.2, 2.7.2> ID="2">- αντοχή των ακάμπτων τμημάτων στη διάβρωση> ID="3">x> ID="4">x"> ID="2">- προετοιμασία των συσπειρωτήρων"> ID="1">2.4.5.1.1, 2.4.5.2.1, 2.4.5.2.2, 2.4.5.2.3, 2.7.7.2> ID="2">- όριο ασφαλίσεως>  ID="3">x> ID="4">x"> ID="1">2.4.5.1.2, 2.4.5.2.4, 2.7.7.4> ID="2">- δύναμη επανατυλίξεως> ID="3">x> ID="4">x"> ID="1">2.4.5.1.3, 2.4.5.2.5, 2.7.7.1> ID="2">- αντοχή στη χρήση> ID="3">x> ID="4">x"> ID="1">2.4.5.1.3, 2.4.5.2.5, 2.7.2> ID="2">-  διάβρωση> ID="3">x> ID="4">x"> ID="1">2.4.5.1.3, 2.4.5.2.5, 2.7.7.3> ID="2">- σκόνη> ID="3">x> ID="4">x"" ID="1">2.4.5.1.2, 2.7.5> ID="2">Δοκιμή του πλάτους του ιμάντα> ID="8">x> ID="9">x"> ID="2">Δοκιμή αντοχής ιμάντα κατόπιν προετοιμασίας στο:"  ID="1">2.5.2, 2.7.5, 2.7.3.1> ID="2">- Περιβάλλον> ID="8">x> ID="9">x"> ID="1">2.5.3, 2.7.5, 2.7.3.2> ID="2">- Φως> ID="10">x> ID="11">x"> ID="1">2.5.3, 2.7.5, 2.7.3.3> ID="2">- Ψύχος> ID="12">x> ID="13">x"> ID="1">2.5.3, 2.7.5, 2.7.3.4> ID="2">-  Θερμότητα> ID="14">x> ID="15">x"> ID="1">2.5.3, 2.7.5, 2.7.3.5> ID="2">- Νερό> ID="16">x> ID="17">x"" ID="1">2.4.3.1, 2.7.4> ID="2">Δοκιμή μικροολισθήσεως> ID="6">x> ID="7">x"> ID="1">2.6.2, 2.7.3.6> ID="2">Δοκιμή φθοράς δια τριβής> ID="6">x>  ID="7">x"> ID="1">2.6.1, 2.7.8> ID="2">Δυναμική δοκιμή> ID="3">x> ID="4">x"> ID="1">2.4.2.5, 2.4.2.7, 2.7.8, 2.7.9> ID="2">Δοκιμή ανοίγματος της πόρπης> ID="3">x> ID="4">x"> ID="1">2.7.1.4> ID="2">Φύλαξη του δείγματος του ιμάντα> ID="18">x">


title: Οδηγία 2009/145/ΕΚ της Επιτροπής, της 26ης Νοεμβρίου 2009 , σχετικά με την πρόβλεψη ορισμένων παρεκκλίσεων για την αποδοχή ντόπιων αβελτίωτων φυλών και ποικιλιών κηπευτικών που καλλιεργούνται κατά παράδοση σε συγκεκριμένους τόπους και περιφέρειες και απειλούνται με γενετική διάβρωση και ποικιλιών κηπευτικών οι οποίες δεν έχουν εγγενή αξία για εμπορική φυτική παραγωγή αλλά αναπτύσσονται για καλλιέργεια υπό ιδιαίτερες συνθήκες, και για την εμπορία σπόρων προς σπορά των εν λόγω ντόπιων φυλών και ποικιλιών (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

text:
               27.11.2009

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 312/44

      ΟΔΗΓΊΑ 2009/145/ΕΚ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

   της 26ης Νοεμβρίου 2009
   σχετικά με την πρόβλεψη ορισμένων παρεκκλίσεων για την αποδοχή ντόπιων αβελτίωτων φυλών και ποικιλιών κηπευτικών που καλλιεργούνται κατά παράδοση σε συγκεκριμένους τόπους και περιφέρειες και απειλούνται με γενετική διάβρωση και ποικιλιών κηπευτικών οι οποίες δεν έχουν εγγενή αξία για εμπορική φυτική παραγωγή αλλά αναπτύσσονται για καλλιέργεια υπό ιδιαίτερες συνθήκες, και για την εμπορία σπόρων προς σπορά των εν λόγω ντόπιων φυλών και ποικιλιών
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,
   την οδηγία 2002/55/ΕΚ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, περί εμπορίας σπόρων προς σπορά κηπευτικών (1), και ιδίως το άρθρο 4 παράγραφος 4, το άρθρο 44 παράγραφος 2 και το άρθρο 48 παράγραφος 1 στοιχείο β),
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Τα θέματα της βιοποικιλότητας και της διατήρησης των φυτογενετικών πόρων έχουν αποκτήσει μεγαλύτερη σημασία τα τελευταία χρόνια, όπως φαίνεται από διάφορες εξελίξεις σε διεθνές και κοινοτικό επίπεδο. Στα παραδείγματα περιλαμβάνονται η απόφαση 93/626/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 1993, σχετικά με τη σύναψη της σύμβασης για τη βιολογική ποικιλομορφία (2), η απόφαση 2004/869/ΕΚ του Συμβουλίου, της 24ης Φεβρουαρίου 2004, σχετικά με την υπογραφή, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της διεθνούς συνθήκης σχετικά με τους φυτογενετικούς πόρους για τη διατροφή και τη γεωργία (3) , ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 870/2004 του Συμβουλίου, της 24ης Απριλίου 2004, σχετικά με τη θέσπιση κοινοτικού προγράμματος για τη διατήρηση, τον χαρακτηρισμό, τη συλλογή και τη χρησιμοποίηση των γενετικών πόρων στη γεωργία και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1467/94 (4) και ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 του Συμβουλίου, της 20ής Σεπτεμβρίου 2005, για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) (5). Πρέπει να θεσπιστούν ειδικές προϋποθέσεις δυνάμει της οδηγίας 2002/55/ΕΚ, έτσι ώστε να ληφθούν υπόψη τα εν λόγω θέματα όσον αφορά την εμπορία σπόρων προς σπορά κηπευτικών.

               (2)

               Για να εξασφαλιστεί η επιτόπου διατήρηση και η βιώσιμη χρήση των φυτογενετικών πόρων, οι ντόπιες αβελτίωτες φυλές και οι ποικιλίες που καλλιεργούνται κατά παράδοση σε συγκεκριμένους τόπους και περιφέρειες και απειλούνται με γενετική διάβρωση (διατηρητέες ποικιλίες) πρέπει να καλλιεργούνται και να διατίθενται στο εμπόριο ακόμη και όταν δεν συμμορφώνονται με τις γενικές απαιτήσεις όσον αφορά την αποδοχή ποικιλιών και την εμπορία σπόρων προς σπορά. Εκτός από τον γενικό στόχο προστασίας των φυτογενετικών πόρων, το ιδιαίτερο ενδιαφέρον της διατήρησης των εν λόγω ποικιλιών βρίσκεται στο γεγονός ότι είναι ιδιαιτέρως καλά προσαρμοσμένες στις τοπικές συνθήκες.

               (3)

               Για να εξασφαλιστεί η βιώσιμη χρήση των φυτογενετικών πόρων, οι ποικιλίες που δεν έχουν εγγενή αξία για εμπορική φυτική παραγωγή αλλά αναπτύσσονται για καλλιέργεια υπό ιδιαίτερες συνθήκες (ποικιλίες που αναπτύσσονται για καλλιέργεια υπό ιδιαίτερες συνθήκες) πρέπει να καλλιεργούνται και να διατίθενται στο εμπόριο ακόμη και όταν δεν συμμορφώνονται με τις γενικές απαιτήσεις όσον αφορά την αποδοχή ποικιλιών και την εμπορία σπόρων προς σπορά. Εκτός από τον γενικό στόχο προστασίας των φυτογενετικών πόρων, το ιδιαίτερο ενδιαφέρον της διατήρησης των εν λόγω ποικιλιών βρίσκεται στο γεγονός ότι μπορούν να καλλιεργούνται υπό ιδιαίτερες κλιματικές, εδαφολογικές ή γεωργοτεχνικές συνθήκες (όπως: φροντίδα με το χέρι, επαναλαμβανόμενη συγκομιδή).

               (4)

               Για να συντηρηθούν οι διατηρητέες ποικιλίες και οι ποικιλίες που αναπτύσσονται για καλλιέργεια υπό ιδιαίτερες συνθήκες, πρέπει να προβλεφθούν παρεκκλίσεις όσον αφορά την αποδοχή των εν λόγω ποικιλιών, καθώς και για την παραγωγή και την εμπορία σπόρων προς σπορά των εν λόγω ποικιλιών.

               (5)

               Οι παρεκκλίσεις αυτές πρέπει να αφορούν τις ουσιαστικές απαιτήσεις για την αποδοχή μιας ποικιλίας και τις διαδικαστικές απαιτήσεις που προβλέπονται στην οδηγία 2003/91/ΕΚ της Επιτροπής, της 6ης Οκτωβρίου 2003, για τη θέσπιση μέτρων για την εφαρμογή του άρθρου 7 της οδηγίας 2002/55/ΕΚ του Συμβουλίου, όσον αφορά τα ελάχιστα χαρακτηριστικά που πρέπει να καλύπτονται κατά την εξέταση και τις ελάχιστες προϋποθέσεις για την εξέταση ορισμένων ποικιλιών κηπευτικών ειδών (6).

               (6)

               Τα κράτη μέλη πρέπει, ιδίως, να εξουσιοδοτηθούν να εγκρίνουν τις δικές τους διατάξεις όσον αφορά τη διακριτότητα, τη σταθερότητα και την ομοιομορφία. Οι διατάξεις αυτές πρέπει, όσον αφορά τη διακριτότητα και τη σταθερότητα, να βασίζονται τουλάχιστον στα χαρακτηριστικά που απαριθμούνται στο τεχνικό ερωτηματολόγιο που πρέπει να συμπληρωθεί από τον αιτούντα σε συνδυασμό με την αίτηση για την αποδοχή της ποικιλίας, όπως αναφέρεται στα παραρτήματα Ι και ΙΙ της οδηγίας 2003/91/ΕΚ. Όταν η ομοιομορφία δημιουργείται με βάση ανώμαλους τύπους, οι διατάξεις πρέπει να βασίζονται σε καθορισμένα πρότυπα.

               (7)

               Πρέπει να προβλεφθούν διαδικαστικές απαιτήσεις βάσει των οποίων μια διατηρητέα ποικιλία ή μια ποικιλία που αναπτύσσεται για καλλιέργεια υπό ιδιαίτερες συνθήκες θα μπορεί να γίνει αποδεκτή χωρίς επίσημη εξέταση. Επιπλέον, όσον αφορά τον ορισμό των εν λόγω ποικιλιών, πρέπει να προβλεφθούν ορισμένες παρεκκλίσεις από τις απαιτήσεις που ορίζονται στην οδηγία 2002/55/ΕΚ και στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 637/2009 της Επιτροπής, της 22ας Ιουλίου 2009, για τη θέσπιση κανόνων εφαρμογής σχετικά με την καταλληλότητα των ονομασιών των ποικιλιών των γεωργικών φυτικών ειδών και των κηπευτικών ειδών (7).

               (8)

               Όσον αφορά τις διατηρητέες ποικιλίες, πρέπει να προβλεφθούν περιορισμοί σχετικά με την παραγωγή και την εμπορία των σπόρων προς σπορά, ιδίως όσον αφορά την περιφέρεια καταγωγής, για να εξασφαλιστεί ότι η εμπορία των σπόρων πραγματοποιείται στο πλαίσιο της επιτόπου διατήρησης και της βιώσιμης χρήσης των φυτογενετικών πόρων. Σ’ αυτό το πλαίσιο, τα κράτη μέλη πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να εγκρίνουν πρόσθετες περιφέρειες, όπου θα μπορούν να διατίθενται στο εμπόριο οι σπόροι που υπερβαίνουν τις ποσότητες οι οποίες απαιτούνται για να εξασφαλιστεί η διατήρηση της σχετικής ποικιλίας στην περιφέρεια καταγωγής της, υπό την προϋπόθεση ότι οι εν λόγω περιφέρειες είναι συγκρίσιμες όσον αφορά τους φυσικούς και ημιφυσικούς οικοτόπους. Για να εξασφαλιστεί ότι διατηρείται ο δεσμός με την περιφέρεια καταγωγής, αυτό δεν πρέπει να ισχύει όταν ένα κράτος μέλος έχει εγκρίνει πρόσθετες περιφέρειες παραγωγής.

               (9)

               Πρέπει να οριστούν ποσοτικοί περιορισμοί για την εμπορία κάθε διατηρητέας ποικιλίας και κάθε ποικιλίας που αναπτύσσεται για καλλιέργεια υπό ιδιαίτερες συνθήκες.

               (10)

               Στην περίπτωση των διατηρητέων ποικιλιών, οι ποσότητες σπόρων προς σπορά που διατίθενται στην αγορά για κάθε ποικιλία πρέπει να μην υπερβαίνουν την ποσότητα που είναι αναγκαία για την παραγωγή κηπευτικών της συγκεκριμένης ποικιλίας σε περιορισμένη επιφάνεια, η οποία ορίζεται σύμφωνα με τη σπουδαιότητα της καλλιέργειας του σχετικού είδους. Για να εξασφαλιστεί ότι οι εν λόγω ποσότητες τηρούνται, τα κράτη μέλη πρέπει να απαιτούν από τους παραγωγούς να κοινοποιούν τις ποσότητες των σπόρων προς σπορά των διατηρητέων ποικιλιών που προτίθενται να παραγάγουν, καθώς και την κατανομή των ποσοτήτων σε παραγωγούς, κατά περίπτωση.

               (11)

               Για τις ποικιλίες που αναπτύσσονται για καλλιέργεια υπό ιδιαίτερες συνθήκες, οι ποσοτικοί περιορισμοί πρέπει να λάβουν τη μορφή υποχρέωσης εμπορίας των σπόρων σε μικρές συσκευασίες, όπου το σχετικά υψηλό κόστος των σπόρων που πωλούνται σε μικρές συσκευασίες θα συνιστά ποσοτικό περιορισμό.

               (12)

               Για τις διατηρητέες ποικιλίες και για τις ποικιλίες που αναπτύσσονται για καλλιέργεια υπό ιδιαίτερες συνθήκες, η ιχνηλασιμότητα των σπόρων πρέπει να εξασφαλιστεί με κατάλληλες απαιτήσεις σφράγισης και επισήμανσης.

               (13)

               Για να διασφαλιστεί η ορθή εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, οι καλλιέργειες σπόρων των διατηρητέων ποικιλιών και των ποικιλιών που αναπτύσσονται για καλλιέργεια υπό ιδιαίτερες συνθήκες πρέπει να συμμορφώνονται με ειδικούς όρους όσον αφορά την πιστοποίηση και την επαλήθευση των σπόρων. Πρέπει να πραγματοποιούνται επίσημοι μετέλεγχοι στους σπόρους. Πρέπει να υπάρχει επίσημη παρακολούθηση σε όλα τα στάδια της παραγωγής και της εμπορίας. Οι ποσότητες σπόρων προς σπορά διατηρητέων ποικιλιών που διατίθενται στην αγορά πρέπει να αναφέρονται από τους προμηθευτές στα κράτη μέλη και από τα κράτη μέλη στην Επιτροπή.

               (14)

               Έπειτα από τρία έτη, η Επιτροπή πρέπει να αξιολογήσει κατά πόσον είναι αποτελεσματικά τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία, ιδίως οι διατάξεις σχετικά με τους ποσοτικούς περιορισμούς για την εμπορία των σπόρων προς σπορά διατηρητέων ποικιλιών και ποικιλιών που αναπτύσσονται για καλλιέργεια υπό ιδιαίτερες συνθήκες.

               (15)

               Τα μέτρα που ορίζονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής σπόρων προς σπορά και γεωργικών, δενδροκηπευτικών και δασικών φυτών προς φύτευση,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

      ΚΕΦΑΛΑΙΟ I

         Αντικείμενο και ορισμοί

   Άρθρο 1
   Αντικείμενο
   1.   Όσον αφορά τα είδη κηπευτικών που καλύπτονται από την οδηγία 2002/55/ΕΚ, η παρούσα οδηγία καθορίζει ορισμένες παρεκκλίσεις, όσον αφορά την επιτόπου διατήρηση και τη βιώσιμη χρήση των φυτογενετικών πόρων μέσω της καλλιέργειας και της εμπορίας:

               α)

               για την αποδοχή για συμπερίληψη στους εθνικούς καταλόγους ποικιλιών κηπευτικών ειδών, όπως προβλέπεται στην οδηγία 2002/55/ΕΚ, ντόπιων αβελτίωτων φυλών και ποικιλιών που καλλιεργούνται κατά παράδοση σε συγκεκριμένους τόπους και περιφέρειες και απειλούνται με γενετική διάβρωση, εφεξής «διατηρητέες ποικιλίες», και

               β)

               για την αποδοχή για συμπερίληψη, στους καταλόγους που αναφέρονται στο στοιχείο α), ποικιλιών οι οποίες δεν έχουν εγγενή αξία για εμπορική φυτική παραγωγή αλλά αναπτύσσονται για καλλιέργεια υπό ιδιαίτερες συνθήκες, εφεξής «ποικιλίες που αναπτύσσονται για καλλιέργεια υπό ιδιαίτερες συνθήκες», και

               γ)

               για την εμπορία σπόρων προς σπορά των εν λόγω διατηρητέων ποικιλιών και ποικιλιών που αναπτύσσονται για καλλιέργεια υπό ιδιαίτερες συνθήκες.

         2.   Εφαρμόζεται η οδηγία 2002/55/ΕΚ, εκτός αν προβλέπεται διαφορετικά στην παρούσα οδηγία.
   Άρθρο 2
   Ορισμοί
   Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:

               α)

               «επιτόπου διατήρηση» είναι η διατήρηση γενετικού υλικού στο φυσικό του περιβάλλον και, στην περίπτωση καλλιεργούμενων φυτικών ειδών, στο γεωργικό περιβάλλον στο οποίο ανέπτυξαν τις οικείες διακριτικές ιδιότητές τους·

               β)

               «γενετική διάβρωση» είναι η απώλεια γενετικής ποικιλομορφίας μεταξύ και εντός πληθυσμών ή ποικιλιών του ίδιου είδους με την πάροδο του χρόνου, ή η μείωση της γενετικής βάσης κάποιου είδους λόγω ανθρώπινης παρέμβασης ή περιβαλλοντικής αλλαγής·

               γ)

               «ντόπια αβελτίωτη φυλή» είναι ένα σύνολο πληθυσμών ή κλώνων ενός φυτικού είδους οι οποίοι προσαρμόζονται φυσικά στις περιβαλλοντικές συνθήκες της περιφέρειάς τους.

      ΚΕΦΑΛΑΙΟ II

         Διατηρητέες ποικιλίες

      Τμήμα Ι

         Αποδοχή διατηρητέων ποικιλιών

   Άρθρο 3
   Διατηρητέες ποικιλίες
   1.   Τα κράτη μέλη μπορούν να κάνουν αποδεκτές διατηρητέες ποικιλίες, με την προϋπόθεση ότι πληρούνται οι απαιτήσεις που προβλέπονται στα άρθρα 4 και 5.
   2.   Οι διατηρητέες ποικιλίες γίνονται αποδεκτές ως εξής:

               α)

               τα κράτη μέλη μπορούν να κάνουν αποδεκτή μια ποικιλία ως ποικιλία της οποίας ο σπόρος προς σπορά μπορεί είτε να πιστοποιηθεί ως «πιστοποιημένος σπόρος διατηρητέας ποικιλίας» είτε να επαληθευθεί ως «τυποποιημένος σπόρος διατηρητέας ποικιλίας». Μια τέτοια ποικιλία καταχωρίζεται στον κοινό κατάλογο ποικιλιών κηπευτικών ως «διατηρητέα ποικιλία της οποίας ο σπόρος πιστοποιείται σύμφωνα με το άρθρο 10 της οδηγίας 2009/145/ΕΚ της Επιτροπής ή επαληθεύεται σύμφωνα με το άρθρο 11 της εν λόγω οδηγίας»·

               β)

               τα κράτη μέλη μπορούν να κάνουν αποδεκτή μια ποικιλία ως ποικιλία της οποίας ο σπόρος προς σπορά μπορεί να επαληθευθεί μόνο ως «τυποποιημένος σπόρος διατηρητέας ποικιλίας». Μια τέτοια ποικιλία καταχωρίζεται στον κοινό κατάλογο ποικιλιών κηπευτικών ως «διατηρητέα ποικιλία της οποίας ο σπόρος επαληθεύεται σύμφωνα με το άρθρο 11 της εν λόγω οδηγίας 2009/145/ΕΚ της Επιτροπής».

         Άρθρο 4
   Ουσιαστικές απαιτήσεις
   1.   Για να γίνει αποδεκτή ως διατηρητέα ποικιλία, μια ντόπια αβελτίωτη φυλή ή ποικιλία που αναφέρεται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 στοιχείο α) πρέπει να παρουσιάζει ενδιαφέρον για τη διατήρηση των φυτογενετικών πόρων.
   2.   Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 1 παράγραφος 2 της οδηγίας 2003/91/ΕΚ, τα κράτη μέλη μπορούν να εκδώσουν τις δικές τους διατάξεις όσον αφορά τη διακριτότητα, τη σταθερότητα και την ομοιομορφία των διατηρητέων ποικιλιών.
   Στις περιπτώσεις αυτές τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι, για τη διακριτότητα και τη σταθερότητα, εφαρμόζονται τουλάχιστον τα χαρακτηριστικά που αναφέρονται:

               α)

               στα τεχνικά ερωτηματολόγια που συνδέονται με τα πρωτόκολλα δοκιμών του Κοινοτικού Γραφείου Φυτικών Ποικιλιών (ΚΓΦΠ) για τα είδη που παρατίθενται στο παράρτημα Ι της οδηγίας 2003/91/ΕΚ, η οποία εφαρμόζεται στα εν λόγω είδη, ή

               β)

               στα τεχνικά ερωτηματολόγια των κατευθυντήριων γραμμών της Διεθνούς Ένωσης για την Προστασία των Νέων Ποικιλιών Φυτών (ΔΕΠΝΠΦ) για τα είδη που παρατίθενται στο παράρτημα ΙΙ της οδηγίας 2003/91/ΕΚ, η οποία εφαρμόζεται στα εν λόγω είδη.

         Για την αξιολόγηση της ομοιομορφίας εφαρμόζεται η οδηγία 2003/91/ΕΚ.
   Ωστόσο, αν το επίπεδο ομοιομορφίας θεσπίζεται βάσει ανώμαλων τύπων, εφαρμόζεται ένας πρότυπος πληθυσμός ύψους 10 % και πιθανότητα αποδοχής ύψους τουλάχιστον 90 %.
   Άρθρο 5
   Διαδικαστικές απαιτήσεις
   Κατά παρέκκλιση από την πρώτη περίοδο του άρθρου 7 παράγραφος 1 της οδηγίας 2002/55/ΕΚ, δεν απαιτείται επίσημη εξέταση αν τα ακόλουθα στοιχεία είναι επαρκή για την απόφαση σχετικά με την αποδοχή των διατηρητέων ποικιλιών:

               α)

               η περιγραφή της διατηρητέας ποικιλίας και η ονομασία της·

               β)

               τα αποτελέσματα ανεπίσημων δοκιμών·

               γ)

               η γνώση που αποκτήθηκε από την πρακτική εμπειρία κατά τη διάρκεια καλλιέργειας, αναπαραγωγής και χρήσης, όπως κοινοποιήθηκε από τον αιτούντα στο σχετικό κράτος μέλος·

               δ)

               λοιπές πληροφορίες, ιδίως από τις αρχές φυτογενετικών πόρων ή από οργανισμούς που αναγνωρίζονται γι’ αυτόν τον σκοπό από τα κράτη μέλη.

         Άρθρο 6
   Εξαίρεση αποδοχής
   Μια διατηρητέα ποικιλία δεν γίνεται αποδεκτή για συμπερίληψη στον εθνικό κατάλογο ποικιλιών, αν:

               α)

               παρατίθεται ήδη στον κοινό κατάλογο ποικιλιών ειδών κηπευτικών ως ποικιλία άλλη από διατηρητέα ποικιλία, ή διαγράφηκε από τον εν λόγω κοινό κατάλογο εντός των τελευταίων δύο ετών, ή η περίοδος που χορηγήθηκε δυνάμει του άρθρου 15 παράγραφος 2 της οδηγίας 2002/55/ΕΚ έληξε το πολύ προ δύο ετών, ή

               β)

               προστατεύεται από κοινοτικό δικαίωμα επί φυτικής ποικιλίας, όπως προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2100/94 του Συμβουλίου (8), ή από εθνικό δικαίωμα επί φυτικής ποικιλίας, ή εκκρεμεί αίτηση για το εν λόγω δικαίωμα.

         Άρθρο 7
   Ονομασία
   1.   Όσον αφορά τις ονομασίες διατηρητέων ποικιλιών οι οποίες ήταν γνωστές πριν από τις 25 Μαΐου 2000, τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέψουν παρεκκλίσεις από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 637/2009, εκτός αν οι παρεκκλίσεις αυτές θα παραβίαζαν προηγούμενα δικαιώματα τρίτου μέρους που προστατεύονται δυνάμει του άρθρου 2 του εν λόγω κανονισμού.
   2.   Με την επιφύλαξη του άρθρου 9 παράγραφος 2 της οδηγίας 2002/55/ΕΚ, τα κράτη μέλη μπορούν να κάνουν δεκτές περισσότερες από μία ονομασίες για μια ποικιλία, αν οι εν λόγω ονομασίες είναι ιστορικά γνωστές.
   Άρθρο 8
   Περιφέρεια καταγωγής
   1.   Όταν ένα κράτος μέλος κάνει αποδεκτή μια διατηρητέα ποικιλία, προσδιορίζει τον τόπο ή τους τόπους, την περιφέρεια ή τις περιφέρειες όπου η ποικιλία καλλιεργούνταν ιστορικά και στην οποία προσαρμόζεται φυσικά, εφεξής η «περιφέρεια καταγωγής». Λαμβάνει υπόψη πληροφορίες από τις αρχές φυτογενετικών πόρων ή από οργανισμούς αναγνωρισμένους γι’ αυτόν τον σκοπό από τα κράτη μέλη.
   Όταν η περιφέρεια καταγωγής βρίσκεται σε περισσότερα από ένα κράτη μέλη, προσδιορίζεται από όλα τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη με κοινή συμφωνία.
   2.   Το κράτος μέλος ή τα κράτη μέλη που διενεργούν τον προσδιορισμό της περιφέρειας καταγωγής κοινοποιούν την προσδιορισθείσα περιφέρεια στην Επιτροπή.
   Άρθρο 9
   Συντήρηση
   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι η διατηρητέα ποικιλία πρέπει να συντηρείται στην περιφέρεια καταγωγής της.

      Τμήμα II

         Παραγωγή σπόρων προς σπορά και εμπορία διατηρητέων ποικιλιών

   Άρθρο 10
   Πιστοποίηση
   Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 20 της οδηγίας 2002/55/ΕΚ, τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέψουν ότι ο σπόρος προς σπορά μιας διατηρητέας ποικιλίας μπορεί να πιστοποιηθεί ως πιστοποιημένος σπόρος διατηρητέας ποικιλίας, αν πληροί τις ακόλουθες απαιτήσεις:

               α)

               ο σπόρος προς σπορά κατάγεται από σπόρο που έχει παραχθεί σύμφωνα με σαφώς καθορισμένες πρακτικές για τη συντήρηση της ποικιλίας·

               β)

               ο σπόρος προς σπορά συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις πιστοποίησης «πιστοποιημένου σπόρου», που προβλέπονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο δ) της οδηγίας 2002/55/ΕΚ, πλην των απαιτήσεων όσον αφορά την ελάχιστη καθαρότητα της ποικιλίας και των απαιτήσεων σχετικά με την επίσημη εξέταση ή εξέταση υπό επίσημη εποπτεία·

               γ)

               ο σπόρος προς σπορά έχει επαρκή καθαρότητα ποικιλίας.

         Άρθρο 11
   Επαλήθευση
   Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 20 της οδηγίας 2002/55/ΕΚ, τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέψουν ότι ο σπόρος προς σπορά μιας διατηρητέας ποικιλίας μπορεί να επαληθευθεί ως τυποποιημένος σπόρος διατηρητέας ποικιλίας, αν πληροί τις ακόλουθες απαιτήσεις:

               α)

               ο σπόρος προς σπορά συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις εμπορίας «τυποποιημένου σπόρου», που προβλέπονται στην οδηγία 2002/55/ΕΚ, πλην των απαιτήσεων όσον αφορά την ελάχιστη καθαρότητα της ποικιλίας·

               β)

               ο σπόρος προς σπορά έχει επαρκή καθαρότητα ποικιλίας.

         Άρθρο 12
   Δοκιμή σπόρων προς σπορά
   1.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι πραγματοποιούνται δοκιμές για να ελέγξουν ότι ο σπόρος προς σπορά των διατηρητέων ποικιλιών συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις που προβλέπονται στα άρθρα 10 και 11.
   2.   Οι δοκιμές που αναφέρονται στην παράγραφο 1 πραγματοποιούνται σύμφωνα με τις τρέχουσες διεθνείς μεθόδους, ή, όταν δεν υπάρχουν τέτοιες μέθοδοι, σύμφωνα με οποιεσδήποτε κατάλληλες μεθόδους.
   3.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι τα δείγματα που λαμβάνονται για τις δοκιμές οι οποίες αναφέρονται στην παράγραφο 1 λαμβάνονται από ομοιογενή μέρη. Εξασφαλίσουν ότι εφαρμόζονται οι κανόνες σχετικά με το βάρος του μέρους και το βάρος του δείγματος που προβλέπονται στο άρθρο 25 παράγραφος 2 της οδηγίας 2002/55/ΕΚ.
   Άρθρο 13
   Περιφέρεια παραγωγής σπόρων προς σπορά
   1.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι ο σπόρος προς σπορά μιας διατηρητέας ποικιλίας μπορεί να παραχθεί μόνο στην περιφέρεια καταγωγής.
   Αν ο σπόρος δεν μπορεί να παραχθεί στην εν λόγω περιφέρεια λόγω συγκεκριμένου περιβαλλοντικού προβλήματος, τα κράτη μέλη μπορούν να εγκρίνουν πρόσθετες περιφέρειες για παραγωγή σπόρου, λαμβάνοντας υπόψη πληροφορίες από τις αρχές φυτογενετικών πόρων ή από οργανισμούς που είναι αναγνωρισμένοι γι’ αυτόν τον σκοπό από τα κράτη μέλη. Εντούτοις, ο σπόρος που παράγεται στις εν λόγω πρόσθετες περιφέρειες χρησιμοποιείται αποκλειστικά στην περιφέρεια καταγωγής.
   2.   Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή και στα λοιπά κράτη μέλη τις πρόσθετες περιφέρειες τις οποίες προτίθενται να εγκρίνουν για παραγωγή σπόρου σύμφωνα με την παράγραφο 1.
   Η Επιτροπή και τα λοιπά κράτη μέλη μπορούν, μέσα σε 20 εργάσιμες ημέρες από την παραλαβή αυτών των κοινοποιήσεων, να ζητήσουν να παραπεμφθεί το θέμα στη μόνιμη επιτροπή σπόρων προς σπορά και γεωργικών, δενδροκηπευτικών και δασικών φυτών προς φύτευση. Λαμβάνεται απόφαση, σύμφωνα με το άρθρο 48 παράγραφος 1 στοιχείο β) της οδηγίας 2002/55/ΕΚ, σχετικά με τη θέσπιση, αν είναι αναγκαία, περιορισμών ή προϋποθέσεων για τον καθορισμό των εν λόγω περιφερειών.
   Αν ούτε η Επιτροπή ούτε άλλα κράτη μέλη υποβάλουν αίτημα δυνάμει του δεύτερου εδαφίου, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος μπορεί να εγκρίνει τις πρόσθετες περιφέρειες για παραγωγή σπόρου όπως κοινοποιήθηκαν.
   Άρθρο 14
   Όροι εμπορίας
   1.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι ο σπόρος προς σπορά μιας διατηρητέας ποικιλίας μπορεί να διατεθεί στο εμπόριο μόνον υπό τους ακόλουθους όρους:

               α)

               έχει παραχθεί στην περιφέρεια καταγωγής του ή σε περιφέρεια που αναφέρεται στο άρθρο 13·

               β)

               η εμπορία πραγματοποιείται στην περιφέρεια καταγωγής του.

         2.   Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1 στοιχείο β), ένα κράτος μέλος μπορεί να εγκρίνει τις πρόσθετες περιφέρειες στο έδαφός του για την εμπορία του σπόρου προς σπορά μιας διατηρητέας ποικιλίας, υπό την προϋπόθεση ότι οι εν λόγω περιφέρειες είναι συγκρίσιμες με την περιφέρεια καταγωγής όσον αφορά τους φυσικούς και ημιφυσικούς οικοτόπους της εν λόγω ποικιλίας.
   Όταν τα κράτη μέλη εγκρίνουν αυτές τις πρόσθετες περιφέρειες, εξασφαλίζουν ότι η ποσότητα του σπόρου που είναι αναγκαία για την παραγωγή τουλάχιστον της ποσότητας σπόρου που αναφέρεται στο άρθρο 15 φυλάσσεται για τη διατήρηση της ποικιλίας στην περιφέρεια καταγωγής του.
   Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή και τα άλλα κράτη μέλη για την έγκριση αυτών των πρόσθετων περιφερειών.
   3.   Όταν ένα κράτος μέλος εγκρίνει τις πρόσθετες περιφέρειες για την παραγωγή σπόρου προς σπορά σύμφωνα με το άρθρο 13, δεν χρησιμοποιεί την παρέκκλιση που προβλέπεται στην παράγραφο2 του παρόντος άρθρου.
   Άρθρο 15
   Ποσοτικοί περιορισμοί
   Κάθε κράτος μέλος εξασφαλίζει ότι, για κάθε διατηρητέα ποικιλία, η ποσότητα του σπόρου προς σπορά που διατίθεται στο εμπόριο ετησίως δεν υπερβαίνει την ποσότητα που είναι αναγκαία για την παραγωγή κηπευτικών στον αριθμό εκταρίων που ορίζεται στο παράρτημα I για το αντίστοιχο είδος.
   Άρθρο 16
   Εφαρμογή ποσοτικών περιορισμών
   1.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι παραγωγοί τούς κοινοποιούν πριν από την έναρξη κάθε περιόδου παραγωγής το μέγεθος και την τοποθεσία της περιοχής για την παραγωγή σπόρου προς σπορά.
   2.   Αν, βάσει των κοινοποιήσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 1, είναι πιθανόν να γίνει υπέρβαση των ποσοτήτων που καθορίζονται στο άρθρο 15, τα κράτη μέλη κατανέμουν σε κάθε ενδιαφερόμενο παραγωγό την ποσότητα που μπορεί να εμπορευτεί κατά την αντίστοιχη περίοδο παραγωγής.
   Άρθρο 17
   Σφράγιση των δεμάτων
   1.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι ο σπόρος προς σπορά των διατηρητέων ποικιλιών μπορεί να διατεθεί στο εμπόριο μόνο σε κλειστές συσκευασίες που φέρουν διάταξη σφράγισης.
   2.   Οι συσκευασίες σπόρου σφραγίζονται από τον προμηθευτή με τέτοιο τρόπο ώστε να μην μπορούν να ανοιχτούν χωρίς να καταστραφεί το σύστημα σφράγισης ή να παραμείνουν στοιχεία παραβίασης στην επισήμανση του προμηθευτή ή στη συσκευασία.
   3.   Προκειμένου να εξασφαλιστεί η σφράγιση σύμφωνα με την παράγραφο 2, το σύστημα σφράγισης περιλαμβάνει τουλάχιστον την επισήμανση ή την τοποθέτηση σφραγίδας.
   Άρθρο 18
   Επισήμανση
   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι συσκευασίες ή οι περιέκτες σπόρου προς σπορά των διατηρητέων ποικιλιών φέρουν επισήμανση του προμηθευτή ή τυπωμένη ή σφραγισμένη επιγραφή που περιλαμβάνει τις ακόλουθες πληροφορίες:

               α)

               τις λέξεις «κανόνες και πρότυπα της ΕΚ»·

               β)

               το όνομα και τη διεύθυνση του αρμόδιου για την τοποθέτηση των επισημάνσεων ή του σήματος αναγνώρισης·

               γ)

               το έτος σφράγισης που εκφράζεται ως: «σφραγίστηκε το …» (έτος), ή το έτος της τελευταίας δειγματοληψίας για τους σκοπούς της τελευταίας δοκιμής της βλαστικής ικανότητας που εκφράζεται ως: «λήφθηκε ως δείγμα το …» (έτος)·

               δ)

               το είδος·

               ε)

               την ονομασία της διατηρητέας ποικιλίας·

               στ)

               τις λέξεις «πιστοποιημένος σπόρος διατηρητέας ποικιλίας» ή «τυποποιημένος σπόρος διατηρητέας ποικιλίας»·

               ζ)

               την περιφέρεια καταγωγής·

               η)

               όταν η περιφέρεια της παραγωγής σπόρου είναι διαφορετική από την περιφέρεια καταγωγής, την ένδειξη της περιφέρειας παραγωγής του σπόρου·

               θ)

               τον αριθμό αναφοράς του μέρους που δίνεται από τον αρμόδιο για την τοποθέτηση των επισημάνσεων·

               ι)

               το δηλωμένο καθαρό ή μεικτό βάρος ή τον δηλωμένο αριθμό σπόρων·

               ια)

               όταν αναγράφεται το βάρος και χρησιμοποιούνται κοκκώδη φυτοφάρμακα, υλικά σύμπηξης ή άλλα στερεά πρόσθετα, τη φύση της χημικής επεξεργασίας ή του προσθέτου, καθώς και την κατά προσέγγιση αναλογία μεταξύ του βάρους των συγκαρπιών ή των καθαρών σπόρων και του συνολικού βάρους.

         Άρθρο 19
   Επίσημος μετέλεγχος
   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι ο σπόρος προς σπορά μιας διατηρητέας ποικιλίας που διατίθεται στην αγορά βάσει της παρούσας οδηγίας υποβάλλεται σε επίσημο μετέλεγχο μέσω τυχαίων επιθεωρήσεων, για να επαληθευθεί η ταυτότητα και η καθαρότητα της ποικιλίας του.
   Ο επίσημος μετέλεγχος που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πραγματοποιείται σύμφωνα με τις τρέχουσες διεθνείς μεθόδους, ή, όταν δεν υπάρχουν τέτοιες μέθοδοι, σύμφωνα με οποιεσδήποτε κατάλληλες μεθόδους.
   Άρθρο 20
   Παρακολούθηση
   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν, μέσω της επίσημης παρακολούθησης κατά τη διάρκεια της παραγωγής και της εμπορίας, ότι οι σπόροι προς σπορά συμμορφώνονται με το παρόν κεφάλαιο, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στην ποικιλία, τις τοποθεσίες της παραγωγής σπόρου και τις ποσότητες.

      ΚΕΦΑΛΑΙΟ III

         Ποικιλίες που αναπτύσσονται για καλλιέργεια υπό ιδιαίτερες συνθήκες

      Τμήμα Ι

         Αποδοχή ποικιλιών που αναπτύσσονται για καλλιέργεια υπό ιδιαίτερες συνθήκες

   Άρθρο 21
   Ποικιλίες που αναπτύσσονται για καλλιέργεια υπό ιδιαίτερες συνθήκες
   1.   Τα κράτη μέλη μπορούν να κάνουν αποδεκτές ποικιλίες που αναπτύσσονται για καλλιέργεια υπό ιδιαίτερες συνθήκες, με την προϋπόθεση ότι πληρούνται οι απαιτήσεις που προβλέπονται στα άρθρα 22 και 23.
   2.   Τα κράτη μέλη μπορούν να κάνουν αποδεκτή μια ποικιλία που αναπτύσσεται για καλλιέργεια υπό ιδιαίτερες συνθήκες ως ποικιλία της οποίας ο σπόρος προς σπορά μπορεί να επαληθευθεί μόνο ως «τυποποιημένος σπόρος ποικιλίας που αναπτύσσεται για καλλιέργεια υπό ιδιαίτερες συνθήκες». Μια τέτοια ποικιλία καταχωρίζεται στον κοινό κατάλογο ποικιλιών κηπευτικών ως «ποικιλία που αναπτύσσεται για καλλιέργεια υπό ιδιαίτερες συνθήκες της οποίας ο σπόρος επαληθεύεται σύμφωνα με το άρθρο 26 της οδηγίας 2009/145/ΕΚ της Επιτροπής».
   Άρθρο 22
   Ουσιαστικές απαιτήσεις
   1.   Για να γίνει αποδεκτή ως ποικιλία που αναπτύσσεται για καλλιέργεια υπό ιδιαίτερες συνθήκες, όπως αναφέρεται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 στοιχείο β), μια ποικιλία πρέπει να μην έχει εγγενή αξία για εμπορική φυτική παραγωγή αλλά να αναπτύσσεται για καλλιέργεια υπό ιδιαίτερες συνθήκες.
   Μια ποικιλία θεωρείται ότι έχει αναπτυχθεί για καλλιέργεια υπό ιδιαίτερες συνθήκες, αν έχει αναπτυχθεί για καλλιέργεια υπό ιδιαίτερες γεωργοτεχνικές, κλιματικές ή εδαφολογικές συνθήκες.
   2.   Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 1 παράγραφος 2 της οδηγίας 2003/91/ΕΚ, τα κράτη μέλη μπορούν να εκδώσουν τις δικές τους διατάξεις όσον αφορά τη διακριτότητα, τη σταθερότητα και την ομοιομορφία των ποικιλιών που αναπτύσσονται για καλλιέργεια υπό ιδιαίτερες συνθήκες.
   Στις περιπτώσεις αυτές τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι, για τη διακριτότητα και τη σταθερότητα, εφαρμόζονται τουλάχιστον τα χαρακτηριστικά που αναφέρονται:

               α)

               στα τεχνικά ερωτηματολόγια που συνδέονται με τα πρωτόκολλα δοκιμών του Κοινοτικού Γραφείου Φυτικών Ποικιλιών (ΚΓΦΠ) για τα είδη που παρατίθενται στο παράρτημα Ι της οδηγίας 2003/91/ΕΚ, η οποία εφαρμόζεται στα εν λόγω είδη, ή

               β)

               στα τεχνικά ερωτηματολόγια των κατευθυντήριων γραμμών της Διεθνούς Ένωσης για την Προστασία των Νέων Ποικιλιών Φυτών (ΔΕΠΝΠΦ) για τα είδη που παρατίθενται στο παράρτημα ΙΙ της οδηγίας 2003/91/ΕΚ, η οποία εφαρμόζεται στα εν λόγω είδη.

         Για την αξιολόγηση της ομοιομορφίας εφαρμόζεται η οδηγία 2003/91/ΕΚ.
   Ωστόσο, αν το επίπεδο ομοιομορφίας θεσπίζεται βάσει ανώμαλων τύπων, εφαρμόζεται πρότυπος πληθυσμός ύψους 10 % και πιθανότητα αποδοχής ύψους τουλάχιστον 90 %.
   Άρθρο 23
   Διαδικαστικές απαιτήσεις
   Κατά παρέκκλιση από την πρώτη περίοδο του άρθρου 7 παράγραφος 1 της οδηγίας 2002/55/ΕΚ, δεν απαιτείται επίσημη εξέταση αν τα ακόλουθα στοιχεία είναι επαρκή για την απόφαση σχετικά με την αποδοχή των ποικιλιών που αναπτύσσονται για καλλιέργεια υπό ιδιαίτερες συνθήκες:

               α)

               η περιγραφή της ποικιλίας που αναπτύσσεται για καλλιέργεια υπό ιδιαίτερες συνθήκες και η ονομασία της·

               β)

               τα αποτελέσματα ανεπίσημων δοκιμών·

               γ)

               η γνώση που αποκτήθηκε από την πρακτική εμπειρία κατά τη διάρκεια καλλιέργειας, αναπαραγωγής και χρήσης, όπως κοινοποιήθηκε από τον αιτούντα στο σχετικό κράτος μέλος·

               δ)

               λοιπές πληροφορίες, ιδίως από τις αρχές φυτογενετικών πόρων ή από οργανισμούς που αναγνωρίζονται γι’ αυτόν τον σκοπό από τα κράτη μέλη.

         Άρθρο 24
   Εξαίρεση αποδοχής
   Μια ποικιλία που αναπτύσσεται για καλλιέργεια υπό ιδιαίτερες συνθήκες δεν γίνεται αποδεκτή για συμπερίληψη στον εθνικό κατάλογο ποικιλιών, αν:

               α)

               παρατίθεται ήδη στον κοινό κατάλογο ποικιλιών ειδών κηπευτικών ως ποικιλία άλλη από ποικιλία που αναπτύσσεται για καλλιέργεια υπό ιδιαίτερες συνθήκες, ή διαγράφηκε από τον εν λόγω κοινό κατάλογο ποικιλιών ειδών κηπευτικών εντός των τελευταίων δύο ετών, ή η περίοδος που χορηγήθηκε δυνάμει του άρθρου 15 παράγραφος 2 της οδηγίας 2002/55/ΕΚ έληξε το πολύ προ δύο ετών, ή

               β)

               προστατεύεται από κοινοτικό δικαίωμα επί φυτικής ποικιλίας, όπως προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2100/94, ή από εθνικό δικαίωμα επί φυτικής ποικιλίας, ή εκκρεμεί αίτηση για τα εν λόγω δικαιώματα.

         Άρθρο 25
   Ονομασία
   1.   Όσον αφορά τις ονομασίες ποικιλιών που αναπτύσσονται για καλλιέργεια υπό ιδιαίτερες συνθήκες οι οποίες ήταν γνωστές πριν από τις 25 Μαΐου 2000, τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέψουν παρεκκλίσεις από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 637/2009, εκτός αν οι παρεκκλίσεις αυτές θα παραβίαζαν προηγούμενα δικαιώματα τρίτου μέρους που προστατεύονται δυνάμει του άρθρου 2 του εν λόγω κανονισμού.
   2.   Με την επιφύλαξη του άρθρου 9 παράγραφος 2 της οδηγίας 2002/55/ΕΚ, τα κράτη μέλη μπορούν να κάνουν δεκτές περισσότερες από μία ονομασίες για μια ποικιλία, αν οι εν λόγω ονομασίες είναι ιστορικά γνωστές.

      Τμήμα II

         Εμπορία σπόρων προς σπορά ποικιλιών που αναπτύσσονται για καλλιέργεια υπό ιδιαίτερες συνθήκες

   Άρθρο 26
   Επαλήθευση
   Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 20 της οδηγίας 2002/55/ΕΚ, τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέψουν ότι ο σπόρος προς σπορά μιας ποικιλίας που αναπτύσσεται για καλλιέργεια υπό ιδιαίτερες συνθήκες μπορεί να επαληθευθεί ως τυποποιημένος σπόρος ποικιλίας που αναπτύσσεται για καλλιέργεια υπό ιδιαίτερες συνθήκες, αν πληροί τις ακόλουθες απαιτήσεις:

               α)

               ο σπόρος προς σπορά συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις εμπορίας «τυποποιημένου σπόρου», που προβλέπονται στην οδηγία 2002/55/ΕΚ, πλην των απαιτήσεων όσον αφορά την ελάχιστη καθαρότητα της ποικιλίας·

               β)

               ο σπόρος προς σπορά έχει επαρκή καθαρότητα ποικιλίας.

         Άρθρο 27
   Δοκιμή σπόρων προς σπορά
   1.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι πραγματοποιούνται δοκιμές για να ελέγξουν ότι ο σπόρος προς σπορά των ποικιλιών που αναπτύσσονται για καλλιέργεια υπό ιδιαίτερες συνθήκες συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις που προβλέπονται στο άρθρο 26.
   2.   Οι δοκιμές που αναφέρονται στην παράγραφο 1 πραγματοποιούνται σύμφωνα με τις τρέχουσες διεθνείς μεθόδους, ή, όταν δεν υπάρχουν τέτοιες μέθοδοι, σύμφωνα με οποιεσδήποτε κατάλληλες μεθόδους.
   Άρθρο 28
   Ποσοτικοί περιορισμοί
   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι σπόροι προς σπορά ποικιλιών που αναπτύσσονται για καλλιέργεια υπό ιδιαίτερες συνθήκες διατίθενται στο εμπόριο σε μικρές συσκευασίες που δεν υπερβαίνουν το μέγιστο καθαρό βάρος το οποίο ορίζεται ανά είδος στο παράρτημα II.
   Άρθρο 29
   Σφράγιση των δεμάτων
   1.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι ο σπόρος προς σπορά των ποικιλιών που αναπτύσσονται για καλλιέργεια υπό ιδιαίτερες συνθήκες μπορεί να διατεθεί στο εμπόριο μόνο σε κλειστές συσκευασίες που φέρουν διάταξη σφράγισης.
   2.   Οι συσκευασίες σπόρου σφραγίζονται από τον προμηθευτή με τέτοιο τρόπο ώστε να μην μπορούν να ανοιχτούν χωρίς να καταστραφεί το σύστημα σφράγισης ή να παραμείνουν στοιχεία παραβίασης στην επισήμανση του προμηθευτή ή στη συσκευασία.
   3.   Προκειμένου να εξασφαλιστεί η σφράγιση σύμφωνα με την παράγραφο 2, το σύστημα σφράγισης περιλαμβάνει τουλάχιστον την επισήμανση ή την τοποθέτηση σφραγίδας.
   Άρθρο 30
   Επισήμανση
   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι συσκευασίες σπόρου προς σπορά των ποικιλιών που αναπτύσσονται για καλλιέργεια υπό ιδιαίτερες συνθήκες φέρουν επισήμανση του προμηθευτή ή τυπωμένη ή σφραγισμένη επιγραφή που περιλαμβάνει τις ακόλουθες πληροφορίες:

               α)

               τις λέξεις «κανόνες και πρότυπα της ΕΚ»·

               β)

               το όνομα και τη διεύθυνση του αρμόδιου για την τοποθέτηση των επισημάνσεων ή του σήματος αναγνώρισης·

               γ)

               το έτος σφράγισης που εκφράζεται ως: «σφραγίστηκε το …» (έτος), ή το έτος της τελευταίας δειγματοληψίας για τους σκοπούς της τελευταίας δοκιμής της βλαστικής ικανότητας που εκφράζεται ως: «λήφθηκε ως δείγμα το …» (έτος)·

               δ)

               το είδος·

               ε)

               την ονομασία της διατηρητέας ποικιλίας·

               στ)

               τις λέξεις «ποικιλία που αναπτύσσεται για καλλιέργεια υπό ιδιαίτερες συνθήκες»·

               ζ)

               τον αριθμό αναφοράς του μέρους που δίνεται από τον αρμόδιο για την τοποθέτηση των επισημάνσεων·

               η)

               το δηλωμένο καθαρό ή μεικτό βάρος ή τον δηλωμένο αριθμό σπόρων·

               θ)

               όταν αναγράφεται το βάρος και χρησιμοποιούνται κοκκώδη φυτοφάρμακα, υλικά σύμπηξης ή άλλα στερεά πρόσθετα, τη φύση της χημικής επεξεργασίας ή του προσθέτου, καθώς και την κατά προσέγγιση αναλογία μεταξύ του βάρους των συγκαρπιών ή των καθαρών σπόρων και του συνολικού βάρους.

         Άρθρο 31
   Επίσημος μετέλεγχος
   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι ο σπόρος προς σπορά μιας ποικιλίας που αναπτύσσεται για καλλιέργεια υπό ιδιαίτερες συνθήκες υποβάλλεται σε επίσημο μετέλεγχο μέσω τυχαίων επιθεωρήσεων, για να επαληθευθεί η ταυτότητα και η καθαρότητα της ποικιλίας του.
   Ο επίσημος μετέλεγχος που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πραγματοποιείται σύμφωνα με τις τρέχουσες διεθνείς μεθόδους, ή, όταν δεν υπάρχουν τέτοιες μέθοδοι, σύμφωνα με οποιεσδήποτε κατάλληλες μεθόδους.
   Άρθρο 32
   Παρακολούθηση
   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν, μέσω της επίσημης παρακολούθησης κατά τη διάρκεια της παραγωγής και της εμπορίας, ότι οι σπόροι προς σπορά συμμορφώνονται με το παρόν κεφάλαιο, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στην ποικιλία και τις ποσότητες.

      ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV

         Γενικές και τελικές διατάξεις

   Άρθρο 33
   Υποβολή εκθέσεων
   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι προμηθευτές που δραστηριοποιούνται στο έδαφός τους υποβάλλουν, για κάθε περίοδο παραγωγής, έκθεση σχετικά την ποσότητα σπόρου προς σπορά κάθε διατηρητέας ποικιλίας και κάθε ποικιλίας που αναπτύσσεται για καλλιέργεια υπό ιδιαίτερες συνθήκες, η οποία διατίθεται στην αγορά.
   Τα κράτη μέλη υποβάλλουν, εφόσον τους ζητηθεί, στην Επιτροπή και στα υπόλοιπα κράτη μέλη, έκθεση σχετικά την ποσότητα σπόρου προς σπορά κάθε διατηρητέας ποικιλίας και κάθε ποικιλίας που αναπτύσσεται για καλλιέργεια υπό ιδιαίτερες συνθήκες, η οποία διατίθεται στην αγορά στο έδαφός τους.
   Άρθρο 34
   Κοινοποίηση των αναγνωρισμένων οργανισμών φυτογενετικών πόρων
   Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τους αναγνωρισμένους οργανισμούς που αναφέρονται στο άρθρο 5 στοιχείο δ), στο άρθρο 8 παράγραφος 1, στο άρθρο 13 παράγραφος 1 και στο άρθρο 23 στοιχείο δ).
   Άρθρο 35
   Αξιολόγηση
   Έως την «31η Δεκεμβρίου 2013» η Επιτροπή αξιολογεί την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας.
   Άρθρο 36
   Μεταφορά στο εθνικό δίκαιο
   1.   Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 2010. Ανακοινώνουν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων, καθώς και πίνακα αντιστοιχίας μεταξύ αυτών των διατάξεων και των διατάξεων της παρούσας οδηγίας.
   Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις εν λόγω διατάξεις, αυτές περιέχουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την αναφορά αυτή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της αναφοράς αποφασίζεται από τα κράτη μέλη.
   2.   Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
   Άρθρο 37
   Έναρξη ισχύος
   Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
   Άρθρο 38
   Αποδέκτες
   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 26 Νοεμβρίου 2009.

            Για την Επιτροπή

         Ανδρούλλα ΒΑΣΙΛΕΊΟΥ

            Μέλος της Επιτροπής

      (1)  ΕΕ L 193 της 20.7.2002, σ. 33.

      (2)  ΕΕ L 309 της 13.12.1993, σ. 1.

      (3)  ΕΕ L 378 της 23.12.2004, σ. 1.

      (4)  ΕΕ L 162 της 30.4.2004, σ. 18.

      (5)  ΕΕ L 277 της 21.10.2005, σ. 1.

      (6)  ΕΕ L 254 της 8.10.2003, σ. 11.

      (7)  ΕΕ L 191 της 23.7.2009, σ. 10.

      (8)  ΕΕ L 227 της 1.9.1994, σ. 1.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I

         Ποσοτικοί περιορισμοί για την εμπορία σπόρων προς σπορά των διατηρητέων ποικιλιών, όπως προβλέπεται στο άρθρο 15

                  Βοτανική ονομασία

                  Μέγιστος αριθμός εκταρίων ανά κράτος μέλος για την παραγωγή κηπευτικών ανά διατηρητέες ποικιλίες

                     Allium cepa L. – Ομάδα Cepa

                     Brassica oleracea L.

                     Brassica rapa L.

                     Capsicum annuum L.

                     Cichorium intybus L.

                     Cucumis melo L.

                     Cucurbita maxima Duchesne

                     Cynara cardunculus L.

                     Daucus carota L.

                     Lactuca sativa L.

                     Lycopersicon esculentum Mill.

                     Phaseolus vulgaris L.

                     Pisum sativum L. (partim)

                     Vicia faba L. (partim)

                  40

                     Allium cepa L. – Ομάδα Aggregatum

                     Allium porrum L.

                     Allium sativum L.

                     Beta vulgaris L.

                     Citrullus lanatus (Thunb.) Matsum. et Nakai

                     Cucumis sativus L.

                     Cucurbita pepo L.

                     Foeniculum vulgare Mill.

                     Solanum melongena L.

                     Spinacia oleracea L.

                  20

                     Allium fistulosum L.

                     Allium schoenoprasum L.

                     Anthriscus cerefolium (L.) Hoffm.

                     Apium graveolens L.

                     Asparagus officinalis L.

                     Cichorium endivia L.

                     Petroselinum crispum (Mill.) Nyman ex A. W. Hill

                     Phaseolus coccineus L.

                     Raphanus sativus L.

                     Rheum rhabarbarum L.

                     Scorzonera hispanica L.

                     Valerianella locusta (L.) Laterr.

                     Zea mays L. (partim)

                  10

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II

         Μέγιστο καθαρό βάρος ανά συσκευασία, όπως προβλέπεται στο άρθρο 28

                  Βοτανική ονομασία

                  Μέγιστο καθαρό βάρος ανά συσκευασία, εκφρασμένο σε γραμμάρια

                     Phaseolus coccineus L.

                     Phaseolus vulgaris L.

                     Pisum sativum L. (partim)

                     Vicia faba L. (partim)

                     Spinacia oleracea L.

                     Zea mays L. (partim)

                  250

                     Allium cepa L. [ομάδα cepa, ομάδα aggregatum]

                     Allium fistulosum L.

                     Allium porrum L.

                     Allium sativum l.

                     Anthriscus cerefolium (L.) Hoffm.

                     Beta vulgaris L.

                     Brassica rapa L.

                     Cucumis sativus L.

                     Cucurbita maxima Duchesne

                     Cucurbita pepo L.

                     Daucus carota L.

                     Lactuca sativa L.

                     Petroselinum crispum (Mill.) Nyman ex A. W. Hill

                     Raphanus sativus L.

                     Scorzonera hispanica L.

                     Valerianella locusta (L.) Laterr.

                  25

                     Allium schoenoprasum L.

                     Apium graveolens L.

                     Asparagus officinalis L.

                     Brassica oleracea L. [all]

                     Capsicum annuum L.

                     Cichorium endivia L.

                     Cichorium intybus L.

                     Citrullus lanatus (Thunb.) Matsum. et Nakai

                     Cucumis melo L.

                     Cynara cardunculus L.

                     Lycopersicon esculentum Mill.

                     Foeniculum vulgare Mill.

                     Rheum rhabarbarum L.

                     Solanum melongena L.

                  5


title: Οδηγία 2006/124/ΕΚ της Επιτροπής, της 5ης Δεκεμβρίου 2006 , για τροποποίηση της οδηγίας 92/33/ΕΟΚ του Συμβουλίου για την εμπορία φυταρίων και πολλαπλασιαστικού υλικού κηπευτικών, εκτός των σπόρων προς σπορά, και της οδηγίας 2002/55/ΕΚ του Συμβουλίου περί εμπορίας σπόρων προς σπορά κηπευτικών   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

text:
               6.12.2006

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 339/12

      ΟΔΗΓΊΑ 2006/124/ΕΚ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

   της 5ης Δεκεμβρίου 2006
   για τροποποίηση της οδηγίας 92/33/ΕΟΚ του Συμβουλίου για την εμπορία φυταρίων και πολλαπλασιαστικού υλικού κηπευτικών, εκτός των σπόρων προς σπορά, και της οδηγίας 2002/55/ΕΚ του Συμβουλίου περί εμπορίας σπόρων προς σπορά κηπευτικών
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,
   την οδηγία 92/33/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Απριλίου 1992, για την εμπορία φυταρίων και πολλαπλασιαστικού υλικού κηπευτικών, εκτός των σπόρων προς σπορά (1), και ιδίως το άρθρο 1 παράγραφος 3,
   την οδηγία 2002/55/ΕΚ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, περί εμπορίας σπόρων προς σπορά κηπευτικών (2), και ιδίως το άρθρο 2 παράγραφος 2 και το άρθρο 45,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Η οδηγία 2002/55/ΕΚ δεν περιλαμβάνει όλα τα γένη και είδη κηπευτικών που καλύπτονται από την οδηγία 92/33/ΕΟΚ. Κρίνεται σκόπιμη η επέκταση του πεδίου εφαρμογής της οδηγίας 2002/55/ΕΚ ώστε να εφαρμόζεται για τα ίδια γένη και είδη που καλύπτει η οδηγία 92/33/ΕΟΚ.

               (2)

               Οι οδηγίες 2002/55/ΕΚ και 92/33/ΕΟΚ δεν περιλαμβάνουν το φυτικό είδος Zea mays L. (η κοινή του ονομασία είναι ποπ κορν ή γλυκό καλαμπόκι), που καλλιεργείται ευρέως σε ορισμένα νέα κράτη μέλη. Κρίνεται σκόπιμη η επέκταση του πεδίου εφαρμογής και των δύο οδηγιών ώστε να καλύπτεται και το φυτικό είδος Zea mays L. Παρόλο που ο αραβόσιτος, στον οποίο περιλαμβάνεται το ποπ κορν και το γλυκό καλαμπόκι, ταξινομείται στα σιτηρά βάσει της νομοθεσίας που αφορά την κοινή γεωργική πολιτική, οι σπόροι προς σπορά γλυκού καλαμποκιού και ποπ κορν πρέπει να υπόκεινται στην ειδική νομοθεσία που αφορά την εμπορία σπόρων προς σπορά κηπευτικών.

               (3)

               Με βάση τα νέα επιστημονικά δεδομένα, ορισμένες από τις βοτανικές ονομασίες που χρησιμοποιούνται στις οδηγίες 92/33/ΕΟΚ και 2002/55/ΕΚ θεωρούνται εσφαλμένες ή αμφίβολης εγκυρότητας. Οι εν λόγω ονομασίες πρέπει να εναρμονιστούν με εκείνες που γίνονται αποδεκτές σε διεθνές επίπεδο.

               (4)

               Για το λόγο αυτό οι οδηγίες 92/33/ΕΟΚ και 2002/55/ΕΚ πρέπει να τροποποιηθούν αναλόγως.

               (5)

               Τα μέτρα που ορίζονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής σπόρων προς σπορά και γεωργικών, δενδροκηπευτικών και δασικών φυτών προς φύτευση,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
   Άρθρο 1
   Τα γένη και τα είδη που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙ της οδηγίας 92/33/ΕΟΚ αντικαθίστανται από εκείνα που απαριθμούνται στο παράρτημα της παρούσας οδηγίας.
   Άρθρο 2
   Η οδηγία 2002/55/ΕΚ τροποποιείται ως εξής:

               1)

               Τα γένη και τα είδη που απαριθμούνται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο β) αντικαθίστανται από εκείνα που απαριθμούνται στο παράρτημα της παρούσας οδηγίας.

               2)

               Το σημείο 3 στοιχείο α) του παραρτήματος ΙΙ τροποποιείται ως εξής:

                           α)

                           εισάγονται οι ακόλουθες εγγραφές με αλφαβητική σειρά:

                                       «Allium fistulosum

                                       97

                                       0,5

                                       65»

                                       «Allium sativum

                                       97

                                       0,5

                                       65»

                                       «Allium schoenoprasum

                                       97

                                       0,5

                                       65»

                                       «Rheum rhabarbarum

                                       97

                                       0,5

                                       70»

                                       «Zea mays

                                       98

                                       0,1

                                       85».

                           β)

                           η εγγραφή «Brassica oleracea (άλλα υπο-είδη)» αντικαθίσταται από την εγγραφή «Brassica oleracea (εκτός από το κουνουπίδι)»·

                           γ)

                           η εγγραφή «Brassica pekinensis» αντικαθίσταται από την εγγραφή «Brassica rapa (κινέζικο λάχανο)»·

                           δ)

                           η εγγραφή «Brassica rapa» αντικαθίσταται από την εγγραφή «Brassica rapa (γογγύλι-ρέβα)»·

                           ε)

                           η εγγραφή «Lycopersicon lycopersicum» αντικαθίσταται από την εγγραφή «Lycopersicon esculentum».

               3)

               Το σημείο 2 του παραρτήματος ΙΙΙ τροποποιείται ως εξής:

                           α)

                           Εισάγονται οι ακόλουθες εγγραφές με αλφαβητική σειρά:

                                       «Allium fistulosum

                                       15»

                                       «Allium sativum

                                       20»

                                       «Allium schoenoprasum

                                       15»

                                       «Rheum rhabarbarum

                                       135»

                                       «Zea mays

                                       1 000».

                           β)

                           Η εγγραφή «Brassica pekinensis» διαγράφεται·

                           γ)

                           Η εγγραφή «Lycopersicon lycopersicum» αντικαθίσταται από την εγγραφή «Lycopersicon esculentum».

         Άρθρο 3
   1.   Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ και δημοσιεύουν τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο έως τις 30 Ιουνίου 2007. Ανακοινώνουν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων, καθώς και πίνακα αντιστοιχίας μεταξύ αυτών και των διατάξεων της παρούσας οδηγίας.
   Εφαρμόζουν τις διατάξεις αυτές από την 1η Ιουλίου 2007. Ωστόσο, μπορούν να αναβάλουν έως τις 31 Δεκεμβρίου 2009 την εφαρμογή των διατάξεων σχετικά με την επίσημη έγκριση ποικιλιών που ανήκουν στα είδη Allium cepa L. (ποικιλία aggregatum group), Allium fistulosum L., Allium sativum L., Allium schoenoprasum L., Rheum rhabarbarum L. και Zea mays L.
   Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από σχετική αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος αναφοράς καθορίζεται από τα κράτη μέλη.
   2.   Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εθνικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
   Άρθρο 4
   Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
   Άρθρο 5
   Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

      Βρυξέλλες, 5 Δεκεμβρίου 2006.

            Για την Επιτροπή

         Μάρκος ΚΥΠΡΙΑΝΟΫ

            Μέλος της Επιτροπής

      (1)  ΕΕ L 157 της 10.6.1992, σ. 1 Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την απόφαση 2005/55/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 22 της 26.1.2005, σ. 17).

      (2)  ΕΕ L 193 της 20.7.2002, σ. 33. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2004/117/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 14 της 18.1.2005, σ. 18).

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

                     «Allium cepa L.,

                                 —

                                    Cepa Group

                     Κρεμμύδι

                                 —

                                    Aggregatum Group

                     Ασκαλώνιο

                        Allium fistulosum L.

                     Σιμπούλα

                        Allium porrum L.

                     Πράσο

                        Allium sativum L.

                     Σκόρδο

                        Allium schoenoprasum L.

                     Σχοινόπρασο

                        Anthriscus cerefolium (L.) Hoffm.

                     Ανθρίσκος ο χαιρέφυλλος

                        Apium graveolens L.

                     Σέλινο
                     Ρεπανοσέλινο

                        Asparagus officinalis L.

                     Σπαράγγι

                        Beta vulgaris L.

                     Κοκκινογούλι συμπεριλαμβανομένου του Cheltenham beet
                     Σέσκουλο

                        Brassica oleracea L.

                     Σγουρό λάχανο
                     Κουνουπίδι
                     Μπρόκολο
                     Λαχανάκι Βρυξελλών
                     Λάχανο Μιλάνου
                     Λευκό λάχανο
                     Κόκκινο λάχανο
                     Γογγυλοκράμβη

                        Brassica rapa L.

                     Κινέζικο λάχανο
                     Γογγύλι (ρέβα)

                        Capsicum annuum L.

                     Τσίλι ή πιπεριά

                        Cichorium endivia L.

                     Αντίδι κατσαρό και αντίδι πλατύφυλλο

                        Cichorium intybus L.

                     Ραδίκι witloof
                     Ραδίκι πλατύφυλλο ή ιταλικό ραδίκι
                     Κιχώριο για βιομηχανικές χρήσεις

                        Citrullus lanatus (Thunb.) Matsum. et Nakai

                     Καρπούζι

                        Cucumis melo L.

                     Πεπόνι

                        Cucumis sativus L.

                     Αγγούρι
                     Αγγουράκι τουρσί

                        Cucurbita maxima Duchesne

                     Κολοκύθα

                        Cucurbita pepo L.

                     Κολοκυθάκι

                        Cynara cardunculus L.

                     Αγκινάρα
                     Αγριοαγκινάρα

                        Daucus carota L.

                     Καρότο
                     Καρότο κτηνοτροφικό

                        Foeniculum vulgare Mill.

                     Μάραθο

                        Lactuca sativa L.

                     Μαρούλι

                        Lycopersicon esculentum Mill.

                     Τομάτα

                        Petroselinum crispum (Mill.) Nyman ex A. W. Hill

                     Μαϊντανός

                        Phaseolus coccineus L.

                     Φασίολος ο ισπανικός

                        Phaseolus vulgaris L.

                     Φασίολος ο νάνος
                     Αναρριχώμενος φασίολος

                        Pisum sativum L. (partim)

                     Μπιζέλι ξηρό
                     Μπιζέλι στρογγυλό
                     Μπιζέλι γλυκό

                        Raphanus sativus L.

                     Ραπάνι
                     Ραπανάκι

                        Rheum rhabarbarum L.

                     Ραβέντι

                        Scorzonera hispanica L.

                     Σκορτσονέρα η ισπανική

                        Solanum melongena L.

                     Μελιτζάνα

                        Spinacia oleracea L.

                     Σπανάκι

                        Valerianella locusta (L.) Laterr.

                     Λυκοτρίβολο

                        Vicia faba L. (partim)

                     Κουκιά

                        Zea mays L. (partim)

                     Γλυκό καλαμπόκι
                     Ποπ κορν»