inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Ik herinner me nog dat ik als klein meisje in een kamp zat en dat we onder de sterrenhemel kampeerden. Er was altijd wel iemand die een goed verhaal te vertellen had over het bos dat ons omringde, en daar kreeg ik altijd de kriebels van. Nou, toen ik Wendigo in de bibliotheek zag, ging ik erheen in de hoop dat het zo'n film was waarin mensen in het bos door een bovennatuurlijke kracht werden achtervolgd, net als in de verhalen die ze in het kamp vertelden. Nou, tot mijn grote ontzetting was ik ver van de waarheid verwijderd. Wendigo is echt heel slecht. Het verhaal begint als een gezin van drie personen naar hun winterhuisje rijdt, dat eruitziet als een gewoon huis in een buitenwijk en helemaal niet als een huisje in het bos, en ze een hert tegenkomen. Nou, het schijnt dat de plaatselijke boerenkinkels op dit specifieke hert jaagden en behoorlijk kwaad zijn op onze stadsmensen. De film besteedt veel te veel tijd aan het volgen van de dagelijkse activiteiten van het gezin in plaats van tot de kern van de film te komen. Pas ongeveer het laatste kwartier krijgen we echt wat actie met betrekking tot de 'wendigo'. Ik stel voor dat je heel ver uit de buurt van deze film blijft. Je zult je anderhalf uur terug willen hebben.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Ik heb in de loop der jaren veel horrorfilms gezien, zoals _Nightstalker_, die over de legende van de wendigo gingen, dus ik verheugde me op een boze geest die chaos zou veroorzaken om het Halloween-seizoen wat meer pit te geven. Man, ik had het mis. De hele film creëert een sfeer van gebeurtenissen die op het punt staan te gebeuren, die eng en eng zal zijn, maar dan komt er een heel simplistisch verhaal over wraak en moord vanwege het verlies van een of ander eigendom. Heel eng <0xE2><0x80><0x93> niet! Deze film heeft veel gemeen met Cold Creek Manor, ook zo'n volslagen mislukkeling.<br />Het wordt steeds moeilijker om iets te geloven wat Hollywood zegt over enge films, want ze komen nog maar zelden met iets origineels en spookachtigs. Welke idioten betalen voor zo'n nepfilm? Ga terug naar de tekentafel, jongens, en doe iets nuttigs met die miljoenen groenruggen die je moet rondstrooien.

targets: Het antwoord is negatief.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Als je van eindeloze dialogen houdt die het verhaal niet vertellen, en van flitsende camera-effecten zoals in de tv-serie _Angel_, zul je de film wel leuk vinden. Ik? Ik wilde alleen maar een mooi, strak verhaaltje, en dat was er niet. Het tempo was praktisch achteruit, de plot was begraven onder een zee van overbodige dialogen, en er was absoluut geen gevoel van angst, of spanning, of ALLES.
Is het de redneck? Is het de wendigo? Nee, het is een cameraman op speed. Dat is niet eng. Het wekt geen enkele spanning of sfeer op, tenzij je bang bent voor MTV. Net als de recensenten vóór mij, viel het me ook op dat de film aan het eind spottend gelach uit het publiek opwekt.
Vreselijke film.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Dit was helemaal niet zo geweldig. Niet verschrikkelijk of hatelijk of zo, gewoon iets om te vergeten.
Het had een soort, eh, aarzelende, verdunde lucht, alsof het nooit goed wist of het voor de lol wilde gaan of voor de zoetheid of voor de satire. Dus bleven we achter met een zwakke mix van die drie. De acteurs leken een beetje verloren.
Ook waren de ideeën echt moe en gerecycled, bijna als zombies. Hoe vaak moet er nog tegen ons worden gezegd dat de jaren vijftig in de Verenigde Staten waren geïnfecteerd met een banaal gevoel van conformisme? En dat dit werd voortgezet door agressief consumentisme? En dat emotionele onderdrukking bij mannen iets van alle tijden is? Oude koek. Maar de grootste misdaad in mijn ogen was wel dat het zo los stond van de werkelijkheid. Ik weet dat het een komedie was en zo, maar <0xE2><0x80><0x93> vooral in een volledige film waarin je de belangstelling van het publiek voor een lange tijd moet zien vast te houden <0xE2><0x80><0x93> je hebt nog steeds een soort emotioneel anker nodig, een soort betrouwbare gids door het verhaal, om het meeslepend te maken. Als de 'held'-jongen moet toezien hoe een oude vrouw, twee medeleerlingen en uiteindelijk zijn vader pijnlijk door zombies of wat dan ook om het leven komen, en als hij dat allemaal moet begroeten met een vrolijke glimlach en een schouderophalen, dan heb ik gewoon moeite om dat op een positieve manier te verwerken. De moeder was net zo. Als je je twee hoofdpersonen op dat niveau zo onmenselijk maakt, loop je het risico mij kwijt te raken, en dat is wat er gebeurde.
Het positiefste wat ik te melden heb, is dat ik dol ben op de aanblik van dat soort appeltaartachtige buitenwijken en dat dit het goed genoeg vastlegde, het was een mooie film, vooral een paar van die breedhoekopnamen van de straat en het huis van de Robinsons. Ook het openingsnieuws was leuk, op een soort van van-voor-de-tijd-maar-nog-grappig-achtige manier.
En ik vond Billy Connolly oké en dat komt van iemand die geen grote fan van Billy Connolly is: Movie Star. Ik was gewoon bang dat hij zou overdrijven en elke scène zou proberen te stelen, maar hij speelde het heel rustig voor hem en kwam er waarschijnlijk als de sympathiekste figuur van de hele film uit.
Maar al met al was het niet geweldig.

targets: Gegeven de recensie, mijn antwoord is negatief.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Deze film krijgt zowel van mij een 6/10- als een 9/10-beoordeling. Dit is de reden: als standaard horrorfilm voor de standaard horrorgemeenschap, waar actie, bloed en angst in overweging worden genomen, zal deze film je vervelen. Het is in wezen een familiedrama, vergelijkbaar met wat je op Lifetime ziet, maar dan in een horroruniversum. Het verhaal en de formule zijn eeuwenoud, honderden keren herschreven. Als je op zoek bent naar enige originaliteit in de plot of de minimale conflicten, zul je teleurgesteld worden. Neem de zombies weg en je hebt iets even melodramatisch als A Beautiful Mind, struikelend over kaas. Dit is de 6/10.
Maar de basissamenvatting en het idee zijn behoorlijk origineel en over de top. Het is letterlijk iets waar jij en je vrienden grapjes over zouden maken als jullie halfdronken waren... maar die grap kreeg een bioscoopuitgave. Het idee kreeg een 9/10 van mij. De enige reden dat het niet perfect is, is omdat ze er nog verder mee hadden kunnen gaan, maar dat deden ze niet.
De combinatie van beide is gemengd. Ik vond het grappig, maar zoals met de meeste komedies was het niet zó grappig. Ik liet mijn moeder en mijn kleine zusje er samen met mij naar kijken en de grapjes die we erover maakten waren grappiger dan de grapjes in het script. Er waren momenten van opperste genialiteit, maar er waren ook momenten van pure verveling. Ik hoop oprecht dat andere films dit soort overdreven risico's en originele ideeën nemen. Ik kan alleen niet zeggen dat het perfect was, of zelfs maar in de buurt ervan, vanwege het gebrek aan originaliteit in de plot.
Een geweldige familiefilm. Een geweldige film om te kijken met een stel jongens (of meisjes). Een geweldige film om te kijken met wie dan ook... maar als je hem alleen bekijkt, wordt hij een beetje saai. Andere mensen maken dit soort films altijd grappiger en rijker.

4/10/10.

targets: De beoordeling hier is negatief.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

De afgelopen paar jaar is er een rage geweest voor vaak-wat-niet-ironie-gerelateerde films, en ook voor andere media-incarnaties van de vleesetende doden die tot leven zijn gewekt. 'Fido' is een film die ofwel een poging is om daar munt uit te slaan, simpelweg een manifestatie ervan, of allebei <0xE2><0x80><0x93> en hij valt zonder meer in de categorie van ironische zombies. De grap hier is dat we de wandelende doden te zien krijgen in de contrasterende context van een gestereotypeerde, kraakheldere, alternatieve geschiedenis (we staan aan de vooravond van een grote Zombieoorlog, en de wezens worden nu gedomesticeerd als slaven) versie van een woonwijk uit de jaren vijftig.
Het' De grap dat rottende lijken voor bedienden niet passen bij deze geïdealiseerde versie van een kleine stad, wordt keer op keer herhaald en verliest alle effect. De soundtrack speelt onophoudelijk zonnige deuntjes terwijl zombies omstanders verslinden. Het woord 'zombie' wordt voortdurend in een verder zo vertrouwde, huiselijke zin gebruikt voor een goedkope poging tot lachen.
De breedvoerigheid en de kunstmatigheid van de weergave van 'de jaren vijftig' hier irriteren me mateloos. Het is zo gestileerd dat het in feite 'Pleasantville' is. De film heeft iets obsceens en spottends, alsof de film leeg en onnadenkend opschept hoe opener, minder-aards en superieur de jaren vijftig zijn.
Omdat de personages zulke brede afspiegelingen zijn van de popcultuur van de jaren vijftig, is het moeilijk om er veel emotionele betrokkenheid bij te ontwikkelen. Elk van hen heeft een paar karaktereigenschappen die naar hem of haar zijn toegeworpen <0xE2><0x80><0x93> Helen is geobsedeerd door uiterlijkheden, Bill is dol op golf en hij wordt gekweld door het feit dat hij zijn vader heeft moeten vermoorden <0xE2><0x80><0x93> maar ze blijven tamelijk tweedimensionaal. De prestaties binnen de beperkingen van dit slechte boek zijn prima. Het beste is Billy Connolly als Fido de zombie, die in de traditie van Boris Karloff in 'Frankenstein' karakter en sympathie overdraagt aan een log, groen monster dat niet kan praten.
Er worden kleine stukjes niet-subtiele allegorie rondgestrooid <0xE2><0x80><0x93> om fetisjisme, racisme, klassenstrijd, oorlogsparanoia enzovoort, maar niets van dat alles werkt echt op een algemeen niveau, en de filmmakers houden het eigenlijk nergens echt bij.
Helaas komt deze film niet verder dan het vasthouden aan de flauwe grap van 'Kijk! Zombies in 'Laat het aan Beaver!', ruim anderhalf uur lang.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Dit zou een middelmatige Hollywood-film zijn als er een goed scenario in zat. Hij is gebaseerd op een typisch Amerikaanse thriller <0xE2><0x80><0x93> 'die iedereen te slim af zal zijn'. De acteurs zijn onder de maat, maar de detective is de beste acteur in de film en hij is vooral verantwoordelijk als de spanning in de film oploopt. De film werd volledig verstikt door blanco video- en geluidsbeelden en het meeste lijkt op ruw filmmateriaal. Al met al is dit een film om naar te kijken, als je het niet erg vindt om naar een film te kijken die eruitziet als een studentenfilm. Ik denk dat dat genoeg zou zijn om te zeggen over deze film, al het andere zou de spanning die waarschijnlijk al laag genoeg is echt kunnen bederven.

targets: De recensie is negatief.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Deel 1: De Onmogelijke Planeet, maar oeps, wat een teleurstelling is deel 2: 'De Duivelskuil'. De cliffhanger van iets dat kennelijk uit de kuil omhoogkwam was - er kwam niets uit de kuil. Toen kropen we eeuwen door luchtgaten om het verhaal te verdoezelen, het Beest was een brullend ding zonder intelligentie, dus geen confrontatie tussen dokter en schurk zoals ik had verwacht. De TARDIS is op de een of andere manier in de kuil, hoewel de kuil pas openging lang nadat de TARDIS door de planeetkorst was gevallen. En ten slotte een kant-en-klare oplossing die zonder logische reden bestond - ik bedoel, waarom zou het Beest niet in het Gat worden geduwd zodra de kuil openging? Waarom niet al die jaren geleden, in plaats van hem gevangen te zetten? Waarom niet - ik zou kunnen doorgaan, maar ik heb er geen belangstelling meer voor.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Ik weet niet hoe ik deze film moet beschrijven. Het is beslist een van de vreemdste films die ik in lange tijd heb gezien. Soms is hij heel verontrustend, maar op andere plaatsen ook saai. De scènes met de tandheelkundige martelingen zijn heel gedetailleerd en kunnen iedereen aantrekken die van bloed & spetters houdt. Ik merkte dat ik tijdens een paar van de voornoemde scènes mijn tanden vasthield. Het slimme van de film is dat hij inspeelt op onze angsten en dat De tandarts daarom heel verontrustend is.
De humor van de film is op de een of andere manier verborgen en wordt misschien niet door iedereen herkend. Maar als je houdt van vreemd en vreemd amusement en tanden die tot stof worden geboord, is dit precies de film die je zocht. Als je het commentaar leest en je op de een of andere manier aangetrokken voelt tot dit soort vermaak, probeer het dan eens!
Mijn score: 4/10 (misschien een beetje te maf naar mijn smaak).


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Nou, ik hou wel van het bloed in deze film <0xE2><0x80><0x93> het is zo onbarmhartig. Iedereen die wel eens bij de tandarts is geweest, weet waarom. Het verhaal is echt niet zo slecht, de motieven van Corbin Bersens personage zijn een stuk logischer dan in de meeste horrorfilms.<br />Ik heb slechtere acteurs, regisseurs, scenario's enz. gezien, maar uiteindelijk is dit nog steeds een slechte horrorfilm. Het komt er dus op neer of je van dat soort dingen houdt of niet. Ik heb geprobeerd naar het vervolg te kijken, maar dat was precies, precies hetzelfde als deze film. Als je het leuk vindt om mensen te zien martelen bij de tandarts, dan is dit de film voor jou!


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Er zijn waarschijnlijk meer mensen bang voor de tandarts dan voor, laten we zeggen, kleine monsters of eng uitziende poppen. Wat het in feite tot een perfect onderwerp voor een horrorfilm maakt.

Dokter Feinstone (Corbin Bernsen) is nu al een paar jaar een succesvolle tandarts, maar als hij zijn vrouw betrapt op vreemdgaan met de badgast, knapt er iets in hem en brengt hij zijn woede en frustratie op zijn werk over. Nou, geef een krankzinnige tandarts een boor en een mond, en je kunt waarschijnlijk wel raden wat er dan gebeurt...
Zoals ik al zei, briljant idee, maar niet zo goed uitgevoerd als zou moeten. Vooral het einde is een enorme afknapper. Laatste noot: kijk uit naar Mark Ruffalo (Je kunt op me rekenen, eeuwige zonneschijn...) in dit geval.
5/10.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Ik wilde deze film echt graag leuk vinden, maar ik heb er nooit een kans voor gekregen. Hij is eigenlijk bedoeld als Spinal Tap met een hip hop-thema, maar het lukt niet erg. Het voelt voortdurend alsof hij is geschreven en geacteerd door kinderen van een middelbare school voor een of ander schoolproject, en dat is ook het niveau waarop de humor lijkt te zijn gericht. Er is geen subtiliteit, en erger nog, het voelt nooit aan als een documentaire. En hoewel de zinnen niet grappig zijn, zou een poging tot improvisatie hebben geholpen <0xE2><0x80><0x93> alles zou beter zijn dan de schrille overacting waaraan we worden onderworpen.<br />Ik zou dit aanbevelen aan mensen die van 'komedies' houden in de trant van 'Big Mama's House'. of 'Norbit'; mensen die woorden als 'butt' hysterisch grappig vinden. Andere mensen zouden weg moeten blijven en hun tijd niet verspillen.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Uiteraard vond ik _Things to Come_ (ook wel 'The Vorm of Things to Come' genoemd) niet zo leuk als de meeste kijkers. Dat betekent dat er een goede kans is dat je er meer van zult genieten dan ik. Hoe dan ook, misschien vind je het nuttig om de film vanuit een ander perspectief te horen.
Dit is een filmversie van H.G. Wells' eigen roman onder dezelfde naam, geregisseerd door William Cameron Menzies, die net zoveel ervaring had als productieontwerper en zelfs meer als artdirector. In mijn ogen toont het aan waarom een grote romanschrijver niet noodzakelijkerwijs een grote scenarist blijkt te zijn.
De film begint in 1940 in een Londens 'Everytown'. Er broeit een oorlog en de inwoners van Everytown zijn bang dat die hen zal bereiken. Dat gebeurt ook. En het verandert in een zaak die tientallen jaren duurt en die de beschaving in wezen vernietigt. Wells en Menzies springen steeds weer naar voren om ons verschillende taferelen te laten zien die verband houden met de oorlog en de nasleep ervan. We zien twee piloten, van wie er een neergaat, die de gevolgen van hun gevecht verwerken. We ontmoeten een postapocalyptische gemeenschap die wordt geregeerd door een zogenaamde krijgsheer. We ontmoeten een man uit een ontluikende, futuristische samenleving. We zien hoe de technologie aan het veranderen is. En ten slotte worden we meegenomen naar de volledige verwezenlijking van die futuristische samenleving rond 2036, waar de leiders discussiëren over de voordelen om de mens naar de maan te sturen. Dat klinkt misschien allemaal heel opwindend, maar als film werkt het gewoon niet. Structuurlijk gezien is de film veel te episodische, met weinig om hem theatraal aan elkaar te knopen. Bij het derde segment verloor ik alle belangstelling voor het in de gaten houden van de personages. Ik had ze in de eerste paar segmenten nauwelijks kunnen plaatsen. Er is een constante parade van nieuwe gezichten. We komen over geen van hen iets te weten.
Het helpt ook niet dat de afzonderlijke segmenten, op een paar uitzonderingen na, de neiging hebben onbeholpen te zijn geregisseerd en bewerkt. Ze zijn ook af en toe manipulatief <0xE2><0x80><0x93> het begint bijna op een propagandafilm te lijken. Maar misschien is het tegenstrijdig om te zeggen dat de fragmenten ook een beetje kil en droog zijn.
Eén te lang fragment lijkt eigenlijk meer op een muziekvideo/industriële promotievideo. Met opnamen van de bouw van de futuristische stad, met veel grote machines, veel laswerk, enzovoort. Op een gegeven moment zwaait een man die op een astronaut lijkt door een soort futuristisch glas naar de camera. De muziek voor dit fragment zit ergens tussen militaristisch en een overdreven horrorfilm. Ik kan niet zeggen dat _ Things to Come_ alleen maar materiaal is om te lachen in termen van drama.
Maar de algemene kreet ter ondersteuning van _ Things to Come_ is dat het 'een film over ideeën' is. Dat kan wel zo zijn, maar als je het op die manier bekijkt, zijn er een paar problemen. Ten eerste werkt het nog steeds niet als een film, dat wil zeggen, als een visueel en auditief dramatisch kunstwerk, en ten tweede komen er veel te veel ideeën naar voren.
Het principe is dat van de oorlog en wat die met beschavingen doet. Dat is iets om een film over te maken. Het is ook opmerkelijk vooruitziend ten aanzien van de Tweede Wereldoorlog, aangezien _The Things To Come_ in 1935 werd geschreven en gefilmd (verschenen in 1936). Wells heeft een paar interessante dingen te zeggen over de oorlog, waarvan sommige ingaan tegen de gebruikelijke interpretatie van de film. Zo lijkt het einde te suggereren dat er weer een oorlog uitbreekt, of elk moment kan uitbreken. De algehele boodschap lijkt een tikkeltje pessimistisch. Wells lijkt aan te tonen dat oorlog gewoon een deel van de menselijke natuur is dat niet kan worden uitgebannen, hoewel het 'vooruitgang' niet uitsluit <0xE2><0x80><0x93> in feite voedt het vooruitgang, in elk geval indirect.
Dat zou zeker genoeg zijn voor één film. Maar er zijn hier nog veel meer ideeën. De scène tussen de twee piloten is een van de aangrijpender scènes van de film. Hij gaat over een complex dilemma. Een van de piloten heeft de ander neergeschoten, maar komt hem nu te hulp. Maar de piloot die werd neergeschoten, had een giftig gas bij zich dat nu over het veld golft. Ze kunnen het gas niet allebei zonder gevaar inademen. Er komt een meisje langs. Ze hebben maar twee functionerende gasmaskers tussen hen in. De piloot die werd neergeschoten, biedt zijn masker aan, want hij zegt dat hij toch doodgaat. Wat moeten ze doen? Het is niet zo dat deze scène zich tot de lengte van de scène zou kunnen uitstrekken, maar de ideeën <0xE2><0x80><0x93> het bizarre complex van helpen en proberen elkaar te verwonden midden in een oorlog <0xE2><0x80><0x93> zijn genoeg om een film op te bouwen.
Nog een voorbeeld. In de scènes waarin de krijgsheer in spe voorkomt, in de post-apocalyptische omgeving, heerst een akelige besmettelijke ziekte die de 'dwaalziekte' heet. Het verandert slachtoffers in zoiets als dronken zombies. De gebruikelijke procedure is om slachtoffers ter plaatse dood te schieten in een poging de ziekte af te wenden. Dit materiaal wordt behandeld alsof het een bijkomstigheid is. Het is een geweldig idee en verdiende een eigen film.
Op dezelfde manier presenteert Wells de toekomstige samenleving als een bolwerk van controversiële socialistische ideeën. Dat was ook genoeg voor een eigen film. Het is gewoon onmogelijk om in één minuut zoveel materiaal te verwerken, vooral wanneer het de kern van de film zou moeten zijn in plaats van de dramatische aantrekkingskracht.
Toch zijn er redenen om _Things to Come_ minstens één keer te bekijken. Als je <0xC3><0xBC>berhaupt een sf-fan bent, is dit een historisch belangrijke film. Het is interessant om te zien dat Wells ofwel een vooruitziende blik had, of achteraf humoristisch kon zijn over zijn 'voorspellingen'. Ik genoot vooral van de manier waarop de maan werd voortbewogen, die sterk deed denken aan George Méliès' A Trip to the Moon uit 1902 (alias Le Voyage dans la lune). Verwacht alleen niet te veel van _Dingen die komen_.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Ik kan niet beschrijven hoe verschrikkelijk deze film is. Ben ik de enige hier die de manier waarop het geanimeerde totaalbeeld is walgelijk vindt? De mannen van Rohan zien er 100% nep uit met hun slecht geverfde haar, dat komt niet eens in de buurt van hoe de acteurs eruitzien. De orks zagen er verschrikkelijk uit. Waarom loopt een ork mank? Waarom kunnen ze de dingen niet correct uitspreken? Saruman is niet Aruman. Er waren nog andere, zo te horen verschrikkelijke uitspraak* van Tolkienfiguren. Allemaal zijn we blij dat de studio die dit heeft gemaakt de stekker uit het stopcontact heeft getrokken, het was gewoon een verschrikkelijke verschrikkelijke aanpassing. Ga maar naar de hobbitstrip kijken voor een betere tekenfilm van Tolkien. Verdomme, zelfs de tekenfilmversie van ROTK is beter dan deze kletskoek.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Sommige mensen houden niet van de animatie. Persoonlijk vind ik dat de animatie, gezien de tijd waarin de film zich afspeelde, heel opmerkelijk was. Er zijn een heleboel oudere tekenfilms waar ik dol op ben. Mijn problemen met deze film zijn niet de animatie, maar in wezen de manier waarop hij is gemaakt. De personages zijn allemaal gewoon... nou ja, maf. En dat zou voor deze film niet moeten. Blijkbaar heeft iedereen in LOTR een mank been (om te beginnen). Alleen al de manier waarop ze zich in het algemeen gedroegen, ergerde me. Mijn twee zussen en ik hebben het grootste deel van deze film zitten lachen. Ik denk dat als veel mensen deze film hadden gezien voordat ze de nieuwere zagen, ze niet waren gegaan. Ik ben blij dat ik deze huurde en niet kocht. Er zijn maar weinig films waar ik hoofdpijn van krijg. Dit was er een van. Maar dit is niet de slechtste film die ik ooit heb gezien, hoewel hij hoog op de lijst staat. Of laag, afhankelijk van hoe je het bekijkt.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Tijdens mijn tweede jaar op de universiteit zag ik een film met een Tolkien-thema. Ik zat helaas dicht bij het scherm en mijn professor koos mij uit om als de jongen met de zweep te dienen; alle anderen lachten, maar ze waren niet constant in het zicht.
Laten we het even op een rijtje zetten: de 'Lord of the Rings'-films van Peter Jackson hebben inderdaad iets met de Bakshi-film te maken. In Jacksons versie van The Fellowship of the Ring bijvoorbeeld, is de scène waarin de Black Riders de lege bedden van de herberg aanvallen bijna een complete kopie van de scène in Bakshi's film, shot voor shot. Je zou dit plagiaat of hulde kunnen noemen, afhankelijk van je agenda.
Ik weet zeker dat de overeenkomsten niet opgaan. Ik ga geen onderzoek doen om erachter te komen wat dat zijn, want dat zou betekenen dat ik enig respect heb voor deze film. Ik weet zeker dat anderen de overeenkomsten al hebben geschetst. Kijk maar eens rond.
Deze film is in alle opzichten een compleet treinongeluk, en er zijn heel veel mensen bij omgekomen. Ik heb besloten om alles wat ik me kan herinneren in min of meer chronologische volgorde op te sommen. Als ik nog iets heb overgeslagen dat me heeft beledigd, dan komt dat doordat ik volkomen overdonderd ben, geconfronteerd met een overvloed aan mislukkingen (en, op hoge punten, middelmatigheid).
<0xE2><0x80><0x93> Door het zware gebruik van rotoscopen is Gandalf niet langer een zachtmoedige, wijze tovenaar, maar een wild om zich heen slaande onheilsprofeet (wiens hoed in de loop van de film op onverklaarbare wijze een of twee keer van kleur verandert).
<0xE2><0x80><0x93> Saiman de Witte wordt tijdens de film soms zonder nadere uitleg 'Saruman' genoemd. Hij draagt om de een of andere mysterieuze reden paars en rood.
<0xE2><0x80><0x93> Sam is ronduit afzichtelijk. De weergave van zijn vriendschap met Frodo is vreemd kinderlijk en onbevredigend. Ja, hobbits zijn klein als kinderen, maar het zijn NIET-kinderen.
<0xE2><0x80><0x93> Merijn en Pepijn worden nooit voorgesteld <0xE2><0x80><0x93> ze verschijnen gewoon tijdens een scènewisseling met een uitleg van één zin. De film zit vol met dit soort slordige montage.
Frodo, Sam, Pepijn en Merijn zingen vrolijk terwijl ze over de weg huppelen. Een van de hobbits haalt van achter zijn rug een luit te voorschijn die minstens twee keer zo groot is als hijzelf <0xE2><0x80><0x93> wat eerder niet te zien was <0xE2><0x80><0x93> en begint op de typische bardenmanier te tokkelen terwijl ze allemaal 'la-la-la's' spelen. AWFUL.
Aragorn is blijkbaar een indiaan in een uiterst stereotiepe fantasietuniek (geen broek), compleet met een enorme, vierkante pelgrimsgordel. Hij is aantoonbaar de slechtste zwaardvechter in de hele film <0xE2><0x80><0x93> vaak krijgt hij een onvaste zwaai voor hij plat op zijn kont wordt geslagen.
<0xE2><0x80><0x93> De Zwarte Ruiters lijken meer op melaatsen dan op dreigende instrumenten van het kwaad. Ze hinken overal waar ze gaan pijnlijk langzaam. Dit is weliswaar verontrustend, maar niet angstaanjagend.
<0xE2><0x80><0x93> Het tafereel voor de Zwarte Ruiters die proberen de Voorde van de Bruinen over te steken (waarin ze naar Frodo staren, die aan de andere kant te paard zit) gaat eindeloos door, gedurende welke tijd de Ruiters hun paarden op een vagelijk dreigende manier laten steigeren en... verder niets doen. Het tafereel was waarschijnlijk bedoeld om Frodo's hallucinerende aftakeling te illustreren terwijl hij aan zijn wond bezwijkt. Het blijkt meer een geploeter te zijn dan iets anders.
<0xE2><0x80><0x93> De Dwerg Gimli is even groot als Legolas de Elf. Hij is een dwarf. Daar is eenvoudig geen excuus voor. Hij ziet er ook uit als een bastaard David de Gnoom. Het is een grove, maar accurate beschrijving.
**Boromir schijnt Elmer Fudds gouden Vikingpantser uit die opera van Bugs Bunny te hebben gepikt. Hij ziet er bespottelijk uit.
**Ondanks de gelijkenis met Tolkiens illustratie is de Balrog ijzingwekkend en de minst bedreigende schurk in de hele film. Hij ziet eruit als iemand die roze pantoffels draagt, en hij is nauwelijks groter dan Gandalf. 'Priristen' zullen misschien de voorkeur geven aan deze Balrog, maar ik zal Jacksons versie met alle plezier accepteren.
**De strijdscènes zijn onhandig en g<0xC3><0xAA>nant. Bijna geen van de personages toont enige vaardigheid met hun wapens. Ik vraag niet om actiescènes zoals die in Jacksons film, maar ze worden verondersteld te vechten.
<0xE2><0x80><0x93> Boombaard komt heel kort te voorschijn, en het speet me dat hij de moeite had genomen om te komen. Kijk maar naar de film, dan zul je zien wat ik bedoel.
<0xE2><0x80><0x93> Goed, nu de GOED-delen van de film.
<0xE2><0x80><0x93> Een deel van het acteerwerk is vrij goed. Aragorn klinkt niet slecht, hij ziet er alleen een beetje uit als de Vrolijke Groene Reus.
<0xE2><0x80><0x93> Galadriel is een beetje interessant in deze vertolking; net als Tom Bombadil schijnt ze immuun te zijn voor de verleidingskracht van de Ring, en haar stemactrice is ook niet afschuwelijk.
<0xE2><0x80><0x93> Boromirs dood is niet zo hartverscheurend als in Jacksons vertolking van dezelfde scène, maar hij is toch passend dramatisch (en past beter bij zijn dood in het boek, hoewel ik dat niet vind). Ik geloof niet dat Jackson een fout heeft gemaakt door het op die manier neer te schieten).
**Zoals mijn professor opmerkte (tussen gefluisterde dreigementen door) lijken de orks (voornamelijk in de Helmsdiepte, als ik me niet vergis) op de door de oorlog geteisterde lijken van soldaten, een politieke uitspraak die heel goed werkt als je beseft wat er wordt geprobeerd.
**Hoewel dit niet echt een positief punt van de film is, kan Bakshi niet de schuld krijgen van het merendeel van de mislukkingen in deze film <0xE2><0x80><0x93> dat is mij tenminste verteld <0xE2><0x80><0x93> het project had een beperkt budget en aan het eind van de productie verloor hij de creatieve controle over een paar hoge pieten (die ongetwijfeld de boeken niet hadden gelezen).
**Voor alle duidelijkheid: ik respecteer Bakshi zelfs voor een poging van deze omvang. Ik kan gewoon niet geloven dat hij blij was met het eindproduct.
Ik kan deze godslasterlijke versie van Tolkiens klassieke trilogie op geen enkele manier aanbevelen, zelfs niet voor de lol, tenzij je de boeken al hebt gelezen en je eigen visualisaties van de personages, plaatsen en gebeurtenissen hebt. Ik weet zeker dat iemand, ergens, hier in verwarring een exemplaar van zal oppikken; als dat gebeurt, blijf er dan onbevooroordeeld naar kijken en probeer er zoveel mogelijk uit te halen.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Ik weet nog dat ik in de zomer van 1978 met mijn ouders naar de film ging, en dat ik er in die tijd erg van onder de indruk was. Natuurlijk was ik toen zeven.
Vlak voordat de Jackson-films uitkwamen, huurden mijn vrouw en ik deze film omdat zij hem nog nooit had gezien en ik een nostalgisch gevoel had.

Ralph Bakshi had halverwege het animatieproces voor deze film geen geld meer en moest drastisch bezuinigen op de productie. Aangezien deze film voornamelijk werd gemaakt met rotoscopen, de animatietechniek voor mensen met een budget, wil dat wel iets zeggen. Een groot deel van deze film is alleen maar animatie in de meest losse zin van het woord. Er zijn scènes die heel duidelijk gewoon mensen zijn die voor een scherm staan, met misschien wat animatieeffecten erbovenop.
Vanwege de beperkingen van het budget werd de film <0xE2><0x80><0x93> al een bewerking van 'The Fellowship of the Rings' en een deel van 'The Two Towers' <0xE2><0x80><0x93> nog verder ingekort. Wat je krijgt is een soort filmstripversie van de Cliff Notes uit de boeken.
Maar het is niet allemaal slecht, de animatie geeft er een warmte aan die ik in de Jackson-films miste. Het is leuk om me voor te stellen hoe het geweest zou zijn als er fatsoenlijke financiering was geweest.
Deze film is ook vermeldenswaardig omdat hij het vervolg heeft dat nooit is gekomen. Een paar jaar later werd er een half uur durende tv-special uitgezonden, die de zaak moest afronden. Het enige wat ik daarover wil zeggen, is dat het een musical was.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Ik heb deze film al een tijdje niet meer gezien, dus ik ben bang dat ik niet veel over de details kan zeggen... Er zaten wel een paar interessante punten in. Ralph Bakshi's poging tot een geanimeerde verfilming van het meesterwerk van J.R.R. Tolkien was een zeer ambitieus project, zo ambitieus zelfs dat het op een gegeven moment tijdens de productie failliet ging. Daarom stopt de film niet alleen ergens halverwege het tweede boek van de trilogie (met een soort zweem van een vervolg dat nooit is gemaakt), maar lijkt hij ook nog eens niet helemaal af. Het lijkt erop dat sommige personages geanimeerd zijn, terwijl andere zijn gefilmd, maar het is moeilijk te zeggen of dat opzettelijk is. De hele zaak lijkt sjofel gemaakt en onafgemaakt, vooral de orks en de Nazgul. Een ander probleem zijn natuurlijk de enorme leemten in de plot. Bakshi had haast om deze film af te maken en hoopte op de een of andere manier anderhalf boek in iets meer dan twee uur te proppen (de nieuwe trilogie van Peter Jackson doet het in ongeveer twee keer die tijd). Er zijn veel te veel belangrijke stukken weggelaten (en dan heb ik het niet alleen over Tom Bombadil, die volgens mij in het boek prachtig was, maar in een film belachelijk zou zijn). En natuurlijk het einde, dat volkomen onverwacht en misplaatst is. Ik weet niet eens of Bakshi oorspronkelijk van plan was de film daar af te maken, of dat hij zelfs maar enig idee had waar hij hem wilde afronden.<br />De personages... tja, de meeste waren oké. De hobbits zien er niet zo slecht uit (behalve de homoseksuele Sam. Wist je dat de producenten van de nieuwe trilogie oorspronkelijk een vrouw van Sam wilden maken, zodat er een vrouwelijke hoofdrolspeelster zou zijn?) Als je een Tolkien-fan bent (zoals ik), kijk dan naar deze film (hoewel ik niet zeker weet of ik hem wel moet kopen. Wat voor speciale eigenschappen heeft de dvd-versie eigenlijk?) Maar weet van tevoren dat je niet naar een echte 'Lord of the Rings-film' gaat kijken. maar niet veel meer dan een historische curiositeit, die er waarschijnlijk niet veel beter uitziet dan de jaren zestig-versie zou hebben gedaan als de Beatles hun plan hadden doorgezet (ik denk eigenlijk dat een psychedelische LOTR heel cool had kunnen zijn. Het idee was om George als Gandalf te casten, Paul als Frodo, Ringo als Sam en John als Gollem.) Als je het boek niet hebt gelezen of er niet van hield of niet van animatiefilms houdt of geen half afgemaakte film wilt zien... blijf dan uit de buurt.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik had deze film misschien een hogere waardering gegeven voordat Peter Jacksons trilogie uitkwam, maar als je hen zo naast elkaar ziet, is er gewoon geen vergelijking mogelijk. Het tempo van deze film is gehaast, veel belangrijke scènes uit het boek worden weggelaten en er is weinig ontwikkeling in de karakters. De animatie is een vreemde mengeling van traditionele cartoontekeningen en live action-scènes die overgeschilderd zijn, wat me afleidde. En het meest teleurstellende aan deze film is dat hij midden in het verhaal afbreekt en nooit afgemaakt is. Er zijn een paar goede punten: de strijdscènes zijn opwindend om te zien en de dialoog volgt het boek min of meer tot op de letter. Deze moet je zien als je haast hebt en geen 10 uur naar de nieuwe trilogie kunt kijken. Maar als je het boek niet hebt gelezen, ben je waarschijnlijk in de war, want er ontbreekt een hoop aan deze versie.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Toen ik dit onlangs weer zag, vond ik het hartverwarmend om te zien hoe ze oprecht probeerden het boek naar het witte doek te brengen, ook al betekenden het minieme budget en de slappe acteurs een onvermijdelijke mislukking. Volgens elke objectieve maatstaf was dit een ramp, maar ik vond het gemakkelijk om me voor te stellen hoe goed een Lord of the Rings-film kon zijn als iemand hem oprecht maakte <0xE2><0x80><0x93> en met het geld om de meest getalenteerde kunstenaars en scriptschrijvers in dienst te nemen. Jammer genoeg zal dat, dankzij Jackson, nog heel lang niet mogelijk zijn.
Toen ik deze film zag, kreeg ik de indruk dat als er ook maar enig budget was, dit verhaal eenvoudigweg niet kon worden verknoeid. Fantasie biedt zoveel mogelijkheden voor het maken van een interessante film. Er waren veel momenten in deze film die mogelijkerwijs interessanter waren dan de manier waarop Peter Jackson het deed, hoewel je natuurlijk altijd je verbeelding moet gebruiken vanwege de armzalige executie. De manier waarop ze bijvoorbeeld probeerden de wereld van de schimmen vanuit Frodo's gezichtspunt te laten zien. Of de manier waarop Galadriel Sam voor een andere keer liet zien wat er thuis gebeurde.
Nog iets wat ik in deze versie echt waardeerde <0xE2><0x80><0x93> de stille momenten. Er waren momenten waarop dialogen werden gesproken zonder achtergrondmuziek tegen een stille achtergrond. Vergelijk dat maar eens met de grandioze, zwiepende camera's van de Jackson-films, en de opdringerige geluidsbanden die bedoeld leken om te benadrukken dat elke scène de aangrijpendste en krachtigste was die we ooit hadden gezien. De films van Jackson waren vol van hun eigen belangrijkheid, deze was stiller en een stuk bescheidener.
Jackson en co kwamen hiermee aanzetten met meer dan 270 miljoen dollar aan productiekosten, minstens 90 miljoen dollar meer aan marketing, een enorme belastingvermindering van de regering van NZ, en ook enorme besparingen van het filmen in NZ en niet in de VS. Maar ondanks de marketingclaims was er nooit sprake van de intentie om trouw te zijn. Dit is goed gedocumenteerd. Philippa Boyens zei dat ook in een interview, toen ze zei dat ze de boeken met opzet niet hadden herlezen voordat ze het script schreven. Jackson zei ook dat ze oorspronkelijk van plan waren een fantasiefilm te maken 'langs de lijnen van' de heer van de ringen, en dat hij eigenlijk de Terugkeer van de Koning wilde maken, omdat er veel strijd in voorkwam, maar er geen karakterontwikkeling was.
Deze film daarentegen probeerde meer waarachtig te zijn. Natuurlijk waren er een heleboel dingen verkeerd, het acteerwerk was afschuwelijk en maakte alles teniet, en het tempo was te snel. Natuurlijk sneden ze veel weg en pasten ze andere scènes aan, en daarvoor verdienen ze lof. Terwijl Jackson een heleboel actiescènes toevoegde die geen enkel doel op de plot hadden, sneed Bakshi boekscènes die toch geen enkel doel op de plot hadden. Er is eigenlijk een merkwaardige overeenkomst tussen de structuur van de Jackson- en Bakshi-films aan het begin <0xE2><0x80><0x93> in die zin dat ze op dezelfde manier van de oorspronkelijke boeken afwijken <0xE2><0x80><0x93> hoewel een deel daarvan natuurlijk toeval kan zijn.
Dit was geen goede film, maar het potentieel was er. Bakshi zei in een interview met de Onion AV-club dat alleen animatie de heer van de ringen recht kon doen. Zijn versie werkte niet, maar hij had gelijk kunnen hebben.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Deze film veroorzaakt meer onbedoeld gelach dan alles wat ik ooit heb gezien. Echt, als je een Tolkien-fan bent, huur hem dan gewoon om er met je vrienden om te lachen. Ik zal niet de miljoenste zijn die de tekortkomingen van de film verscheurt... het enige wat ik wil zeggen is dat de film (voor mij in elk geval) veel punten verloor omdat hij mijn favoriete personage, Sam, in een stuntelende idioot veranderde.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Ik keek naar de Peter Jackson-versie van _The Lord of the Rings_ toen ik halverwege was met het lezen van de _Two Towers_ en ik vond het absoluut briljant.
Op dat moment werd de geanimeerde versie van _The Lord of the Rings_ op DvD uitgezonden, maar ik zei tegen mezelf dat ik eerst de _Two Towers_ en _ Return of Kings_ zou lezen voordat ik ernaar zou kijken (omdat ik dacht dat het de hele trilogie liet zien).
Dus toen ik de trilogie uit had, nam ik de DvD mee, wat een stom idee was omdat het absoluut waardeloos was.
<0x3E> Ik was 20 minuten bezig en dat was heel vreemd, want ik hou van het boek en ik ben geschokt dat de maker van deze film er zelfs maar aan heeft gedacht om minstens de helft van de boeken in een film van 2 uur en 8 minuten te passen.
<0x3E> Geen van de personages had enige emotie toen ze aan het praten waren en ze schenen hem van een bladzij af te lezen, zelfs mijn lievelingsfiguur, Gandalf, leek helemaal niet interessant.
<0x3E> De animatie was het enige goed in delen van de film behalve de orks (die er afschuwelijk uitzagen) en Aragorn en Sam.
<0x3E> Ik niet. Ik weet niet hoe die film is uitgebracht, want er was niet eens een fatsoenlijk einde, maar misschien was het maar goed dat de maker geen geld meer had, want de film had niet beter kunnen worden.
Ik hoop alleen dat niemand de boeken door deze film beoordeelt.

3/10/10.

targets: Deze recensie is negatief.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Bashki zou gefeliciteerd moeten worden met zijn poging om een van de grote Engelse fictiewerken in een film om te zetten, en vervolgens voor deze poging een draai om zijn oren moeten krijgen. De animatie was slecht, de personages zagen er belachelijk uit, de muziek was overdonderend hard, en de film was een krakkemikkige bliksemschicht door het eerste anderhalve boek van Tolkiens meesterwerk. Ik kan me mijn pure teleurstelling en afkeer van de film nog herinneren toen ik hem voor het eerst zag. Nu besef ik dat elke poging om een boek in een film om te zetten in veel opzichten zal mislukken, simpelweg vanwege het medium, maar deze film, ongeacht de bron van het verhaal, is gewoonweg zielig. Bashki is tot veel meer in staat.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

De premisse en het onderwerp over hoe een misdadiger zich realiseert wat zijn slachtoffers hebben doorgemaakt door zijn gegijzelde familie gevangen te nemen, klinken veelbelovend en interessant. Maar dit is het enige interessante deel, dat twintig jaar geleden ook heel subtiel werd behandeld door regisseur Ravi Tandon in zijn film 'Jawab' (1985). Het probleem hier is dat regisseur Rajkumar Santoshi niet goed wist of hij er een snelle actiethriller (Viz. Khakee) of een emotioneel geladen drama (Viz. Damini) van moest maken, en deze verwarring is duidelijk te zien in het uiteindelijke resultaat. Als we twee van zijn films <0xE2><0x80><0x93> _Pukar_ (2000) en _Lajja_ (2001) <0xE2><0x80><0x93> buiten beschouwing laten, heeft deze briljante regisseur ons altijd vrij interessante films met een hoge amusementswaarde gegeven. Daarom komt deze film als een verrassing, wat de oorzaak is dat deze ongevoelige regisseur voor een halfbakken vertolking van zijn beide hoofdpersonen <0xE2><0x80><0x93> Amitabh Bachchan en Aryeman <0xE2><0x80><0x93> koos. Naarmate de film vordert, weet het publiek niet meer wie hij moet haten en met wie hij moet meevoelen, en deze factor is de belangrijkste beperkende factor in het volledige verhaal. Daarom eindigt wat begint als een oorlog tussen een gewone man en een onderwereldfiguur, met een vreemde toon van zelfbesef en spijt van de Don over wat er misging met zijn eigen gezin. De onthulling van Dons zoon als een echte slechterik komt niet als een verrassing in de climax, die, vergeleken met een soortgelijke situatie in 'Khakee', zo doeltreffend werkte met Aishwarya's personage. Dat is nog niet alles, er zit meer aan vast. Het hele drama van het leven van een Onderwereld-don, opererend vanuit het buitenland, lijkt nogal onlogisch. Zijn openlijke landing in Mumbai, vanwaar hij verondersteld wordt te vertrekken en achter zijn vijanden aan te gaan en ze zelf neer te schieten, lijkt niet geloofwaardig. Een middelmatige, nieuwe acteur als Aryeman tegenover meneer Bachchan zetten is opnieuw geen goed idee. Maar toch heeft de film een paar pluspunten. Ashok Mehta's goede camerawerk, twee goede vechtscènes (co<0xC3><0xB6>rdinator Abbas Ali Moughal), een paar lichte, goed geacteerde scènes van Akshay Kumar in de Ist-helft, Santoshi's snelle, gladde behandeling en natuurlijk meneer Bachchan, die zoals gewoonlijk zijn best doet om zijn levenloze personage wat leven in te blazen. Maar dit alles bij elkaar maakt deze bezichtiging niet tot een opwindende ervaring voor u en uw Familie!


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Nadat ik KHAKEE had gezien, had ik het gevoel dat ik weer een goede film zou gaan zien, maar helaas. De film is een lachertje en ze doen echt hun best om Aryeman voor te stellen, terwijl zijn vader Keshu de producer is!
RKS sprak tijdens promoties zo lovend over de film dat ze zeiden dat de film heel anders was dan de films die destijds waren uitgebracht. Ik vraag me af over welke films hij het had.

De film is eigenlijk een typische Masala-film met veel komedie, romantiek, actie, alles door elkaar.
Het gemak waarmee de kinderen het gezin ontvoeren, is een van de grappigste dingen die ik ooit heb gezien. s familie

Het einde is een complete warboel van gemompel en plotselinge karakterveranderingen

RKS geeft tot op de dag van vandaag zijn zwakste film, behalve een paar Bachchan-scènes, de film is saai
Muziek is saai
Amitabh probeert de rol zijn volledige aandacht te geven, hij speelt zijn rol goed, maar niet op zijn best, hoewel hij zijn gezicht te veel vertrekt als hij een trekker overhaalt en een vreemde blik in zijn ogen krijgt als hij een sigaar rookt. Zijn nabootsing komt soms niet helemaal overeen met de werkelijkheid.
Akshay is er een paar minuten en herhaalt alleen maar zijn act en hupsakee!
Aryeman lijkt uitdrukkingsloos, doet te hard zijn best maar overdrijft in sommige scènes.
Bhumika is de beste van het stel!
De rest is oké.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Rajkumar Santoshi heeft Zonder enige twijfel de grootste films en grootste kassuccessen van de Indiase cinema geregisseerd.

Deze film valt in het niet bij alle verwachtingen als het gaat om de twee grote acteurs Amitabh Bachchan en Akshay Kumar en wanneer je die twee acteurs in dezelfde film hebt die je ook hebt om een magnum opus te maken.

In het latere deel van de film kun je horen dat de stem van Amitabh Bachchan is verhaspeld door iemand anders die aan zijn ziekte leed.

De film had nog steeds geen goede personages en de cinematografie was...' NIET DAT HET LEUK IS TE WETEN DAT BOLLYwood MOET LEREN IS DAT ZE Alleen Visuele Effecten Moeten Gebruiken ALS DAT NIET MEER MOET, EN DAT HET MOET WORDEN GEBRUIKT MET EEN HEEL BELANGRIJK BEDRIJF. HET PROGRAMMA HEEFT ZO VEEL FOUTJES DAT DE BEZOEKER MEER MOET HOUDEN OM ZIJN TELEFOONTELLEN TE BEZOEKEN DAN OM DE FILM TE ZIEN.
DE NIEUWE BEZOEKER HEEFT EEN GOED GEZIEN MAAR HIJ KAN NIET WERKELIJK WERKELIJK WETEN WAT DE BIBLIOTHEEK EN DE BIBLIOTHEEK DOEN.

EEN GEtalenteerde Acteur Zoals Bhoomika Chawla Is GEWEEST IN DE BIBLIOTHEEK ZOALS SUSANT Singh.

Maar Dus Kijk Alleen Als Je Een Fan Bent Van Multi-Starrer Flop Films.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Hallo, kan iemand me horen? Ik weet niet waarom u naar deze pagina bent gekomen, maar als u een medekijker van deze film bent: meld u aan bij de fanclub! Deze film was zo ongelooflijk slecht dat ik mijn lachen niet kon inhouden toen ik hem zag. Ik vind dat u hem moet zien, hij is slecht op een prettige manier. Elk cliché dat ooit is uitgevonden voor een horrorfilm kan hier worden gezien. Ik ben bang dat het heel moeilijk is om een kopie van deze film te krijgen, maar hij hoort in de top 10 van de slechtste films die ooit zijn gemaakt.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Twee huizen, één straat, één telefooncel, één auto, een meisje dat naast je woont, een jongen die naast je woont en een zombie. Deze lijst met ingrediënten zou voldoende moeten zijn voor een geweldige horrorfilm. Het enige wat je nodig hebt is blauw licht, achtergrondmuziek en... klaar is Kees. Maar niet in handen van de Nederlandse regisseur Van Rouveroy!
Ik organiseer van tijd tot tijd'slechte-filmavonden'. Het concept is heel eenvoudig: neem wat drank mee, zoek een paar filmminnende vrienden op en laat je onderdompelen in de slechtste bioscoop die er is. Voor zo'n avond is deze rust van vuiligheid een van de beste. Lachen gegarandeerd!
Het bizarre is dat Van Rouveroy haar film nog steeds verdedigt alsof het een grote prestatie is. Als je hier getuige van wilt zijn, zul je naar het commentaar op de dvd moeten luisteren. En weer: ongeloof en gelach gegarandeerd!


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Dit is niet zomaar een slechte film, het is een van de slechtste ooit. Het is zo slecht dat ik het best leuk vond. Het acteerwerk, o mijn god, het script, je maakt een geintje. Hoe kun je je voorstellen dat de schrijver met dingen komt als: <0xE2><0x80><0x93> een kind dat vuurwerk maakt op school, vuurwerk dat zo krachtig is dat als iemand erdoor wordt geraakt, hij honderd meter achteruit vliegt en ontploft. <0xE2><0x80><0x93> een meisje zit gevangen in de brievenbus, de moordenaar probeert de deur open te breken. ze krijgt een boor, maar de draad is niet lang genoeg. ze maakt eerst een verlengsnoer, o de verschrikking, en dan, als ze...' Als ze klaar is, boort ze door de deur en door het hoofd van de moordenaar. Wow <0xE2><0x80><0x93> en er zijn nog veel meer van dat soort voorbeelden. O ja, en wat er met George Kennedy is gebeurd, die was vroeger geweldig (Thunderbolt en Lightfoot/Cool hand Luke).


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Ik weet niet waarom ik dit mezelf nog steeds aandoe! Ik blijf de Nederlandse en Belgische film verdedigen en beweren dat die meer krediet en kansen zou moeten krijgen... en dan slaan ze je op je hoofd met dit soort troep! Intensive Care is een verschrikkelijke productie en waarschijnlijk het ergste wat er ooit in de Nederlandssprekende landen is gemaakt. Het is een Nederlandse poging om onze eigen horrorfranchise te creëren, duidelijk gebaseerd op ingebakken Amerikaanse slasherklassiekers als Friday the 13th en Halloween. De producenten en schrijvers mikten hier heel hoog mee, maar kwamen heel laag uit. Intensive Care werd een g<0xC3><0xAA>nant product voor iedereen die erbij betrokken was en daarom een echte cultfilm hier. Het is bijna onmogelijk om een origineel exemplaar te vinden en het wordt alleen vertoond bij speciale gelegenheden, zoals 'De nacht van de afkeer'. Precies 5 minuten lang probeert de intensive care een verhaal te vertellen en zelfs een plotlijn te creëren... dan verandert het in een slappe, hersenloze slasherfilm met gruwelijke <0xE2><0x80><0x93> en toch erg hilarisch en goedkoop <0xE2><0x80><0x93> effecten. De acteurs van de hele cast zijn afschuwelijk, ook al zijn er een paar bekende namen bij. De hoofdrol wordt gespeeld door Koen Wauters... Deze man had net zo goed de beroemdste en meest geliefde kunstenaar van België kunnen zijn. Hij is een geliefde zanger, presentator van tv-shows en idool van veel jonge meisjes. Hij heeft het echter nooit over de zaak waarin hij een rol heeft gespeeld. Net als iedereen in Nederland probeert hij zichzelf ervan te overtuigen dat de intensive care nooit heeft plaatsgevonden.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Ik vond 'Intensive Care' heel slecht en heel onbedoeld grappig. Maar in elk geval niet zo slecht als ik dacht dat het zou zijn. Soms is het een beetje spannend, maar nooit een goede schok.

SPOILER Ahead

De lol ligt in de belachelijkste momenten. Maar het meest klassieke moment is dit: Peter (Koen Wauters) wordt door de moordenaar neergestoken en in elkaar geslagen. Hij ligt kreunend in een hoek van de gang. Amy (Nada van Nie) knielt naast hem neer en vraagt: 'Arme Peter, zal ik een pleister voor je halen?'
Deze film is in het Nederlands en het Engels opgenomen. Om kosten te besparen zijn alle nummerborden uit de Verenigde Staten, en de achtergrond in de nieuwsstudio is een skyline van Manhattan. Hij is een Nederlander en kijkt naar de originele versie in het Nederlands.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Koen Wouters is een flamboyante zanger en presentator. In het begin van de jaren negentig probeerde hij het ook met films. Maar dit ongelooflijke stuk vreten maakte voorgoed een einde aan zijn toneelcarrière. Het maakte ook een eind aan de toneelcarrière van de Nederlandse actrice Nada van Nie, die doorging als voetbalvrouw als tv-presentatrice en programmamaakster. Ik heb dit in een (bijna leeg) theater gezien omdat ik vroeger een fan was van de band van Koen Wouters, Clouseau. Ik heb er zo'n spijt van dat ik er geld aan heb uitgegeven. Het ziet er goedkoop uit, het is een vreselijk verhaal en het wordt op alle mogelijke manieren slecht uitgevoerd. Sommige mensen vinden het zo slecht dat het grappig is. Daar hoor ik niet bij. Ik vond het gewoon een ongelooflijke verspilling van tijd en geld.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

'Intensive Care' van Dorna von Rouveroy is zonder meer een van de ergste horrorfilms die ooit zijn gemaakt. Deze extreem goedkope Nederlandse slasherfilm biedt wat bloederigs en een heleboel absurde situaties. Een horrorveteraan, George Kennedy, is volledig uitgemolken als professor Bruckner. Het acteerwerk is abominabel, de actie is traag en de climax is lachwekkend. Een beroemde chirurg krijgt een auto-ongeluk. Hij ligt zeven jaar in coma en dan wordt hij wakker en gaat als een dolle tekeer. 'Intensive Care' is duidelijk beïnvloed door Amerikaanse slasherfilms, waaronder 'Halloween' en 'Vrijdag de 13e'. De moorden zijn hilarisch en de dialogen pijnlijk dom. Maar als je in de juiste stemming bent, kun je dit stuk vuil een blik gunnen. Ik zal lachen tot het pijn doet <0xE2><0x80><0x93> je kunt me geloven!


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Dit beruchte einde aan de carrière van Koen Wauters kwam onder mijn aandacht tijdens de 'Night of Bad Taste'. Afgaande op de commentaarindex was ik niet de eerste en zal ik ook niet de laatste zijn in West-Europa die verneemt dat deze muzikant (ongetwijfeld een van de besten in onze hedendaagse popscene, zelfs de Nederlanders zijn het daarover eens) heeft geprobeerd acteur te worden. Of hij dat had moeten proberen of niet valt niet te beoordelen.
In 'Intensive Care' is hij heel sympathiek, maar hij lijkt zich niet op zijn gemak te voelen in de film waaraan hij deelneemt. Niemand kan het hem kwalijk nemen. Het verdient naar alle maatstaven gemeten de toppositie in Verheyens Hall of Fame. Het verhaal van de moordlustige maniak die bij een ongeluk om het leven zou zijn gekomen, maar in leven is en vertoornd, is al tientallen keren verteld, en zelfs zonder originele wendingen kan een regisseur een meer dan middelmatig verhaal vertellen door middel van vernieuwende settings en cinematografie.
IC houdt het bij een ziekenhuisvleugel en een paar middenklassenhuizen. Het tempo is saai. De spanning vermindert het laatste restje geloofwaardigheid van de muziek, want elke verschijning van de moordenaar wordt begeleid door een saaie, dreigende melodie, gevolgd door orkestrale uitbarstingen tijdens de moorden, die of grotendeels werden geopperd en in elk geval zo bloedeloos zijn als een klein budget ze maar kan maken. De seksscène is onnodig, maar niet in het minst aantrekkelijk. Maar het stel uit Amsterdamned had er iets van kunnen maken. Als je te maken hebt met het stel: de hele subplot tussen Wauters en het meisje werkt niet. Er had op het scherm een effectievere emotionele band kunnen ontstaan als ze gewoon toekomstige slachtoffers waren geweest, die halverwege de lichamelijke gemeenschap hun zenuwen de vrije loop laten. Ik zal de andere leden van de cast niet eens de waardigheid van een vermelding gunnen, want ze hadden allemaal in kleine, vettige stukjes gehakt moeten worden. De meesten van hen doen dat trouwens ook. Degenen die ik me voor het genre duidelijk herinner: een knappe verpleegster en twee agenten. Dus in een slachtpartij komt de cavalerie alleen op tijd om zichzelf te redden. De (anti-)held moet de schurk uitschakelen, meestal door slim te denken, want voormalige rode baretten krijgen niet vaak een rol in deze films; ze zouden de illusie van onoverwinnelijkheid die de moordenaar omringt kunnen overwinnen. Vertaald naar de gebeurtenissen doodt Wauters de dokter en redt hij de dame in nood.
Nee, mensen, ik ben nog niet klaar. Zo gaat het verhaal niet. Wauters doet zijn heldhaftige poging, maar wordt in elkaar geslagen met een woede die in de buurt komt van 'A Clockwork Orange', dus het is aan het meisje om de boormoordenaar-act op te nemen en door de hersens van de artsen heen te dringen. Hoewel deze methode de dood van de moordenaar meer garandeert dan de gebruikelijke 9mm-kogels, overleeft de dokter het om IC in staat te stellen de 80-mingrens te bereiken.
Ik had mijn punt nu onderhand moeten maken. Intensive Care is een slechte film, waar alleen liefhebbers van een slechte smaak van kunnen genieten, die Verheyens pakkende verklaringen kunnen verifiëren en er zelf een paar kunnen verzinnen en op die manier kunnen proberen de film uit te zitten. Bijvoorbeeld de (onbedoelde) parodiewaarde van het clownsmasker van de dokter (Halloween) en de laatste confrontatie in het park (de achtervolging aan het eind van vrijdag de 13e).
Laat ik echter eindigen met een overzicht door een paar miezerige elementen die IC een beetje krediet geven. George Kennedy hoort daar niet bij. Het enige wat hij hoeft te doen is een afschuwelijke monoloog van een collega-arts/Franse acteur aan te horen en ontzet te kijken als ze hem in vlammen laten opgaan om zijn grote naam op een stand-in te zetten. Hij had zijn Naked Gun-rol weer kunnen spelen, om als rund te eindigen, maar dan langer op het witte doek. De finale zou een van die finales kunnen zijn. Ik had nog nooit een maniak gezien die ten val werd gebracht door vuurwerk in zijn darmen te schieten om hem tegen een flexibel hek te verpletteren. Het is goed voor een lach.
Noem één goed waar punt over intensive care... Koen Wauters heeft zijn lesje geleerd en heeft zich volledig aan zijn muzikale carrière gewijd. Ik vraag me af hoeveel edities van de Paris-Dakar-race hij moet afbreken voordat hij bij zinnen komt.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Nou, om te beginnen geef ik toe dat ik geen fan van John Ford ben. (Ik heb _The Informer_ alleen maar gezien omdat ik een lijst met 'groten' probeer af te werken.) Dus als je dat wel bent, ga dan vooral je gang, want je zult het niet met me eens zijn.
Wat een overspannen en gedateerd stuk dwaasheid is dit! Ik wil wel zeggen dat het een goed idee is om een film te maken (het deed me eraan denken hoe weinig films er zijn over de Ierse Revolutie), maar zoals gewoonlijk is Ford vastbesloten het te begraven onder overacting en goedkoop sentiment. Ik denk dat het wel interessant is om een tijdje te kijken om de niet-meer-te-volgen overgang te zien die werd gemaakt van de stilte naar de 'talkies'. De acteerstijlen van sommige hoofdrolspelers hebben dat overdadige dat zo kenmerkend is voor vroege films en de film geeft je het gevoel dat hij beter zou kunnen werken met titelkaarten dan met gesproken dialogen. (Natuurlijk zouden titelkaarten voorkomen dat Ford elk greintje emotie zes keer zou herschrijven.) De weinige dialogen die er zijn, hebben meestal iets van 'Ze zitten altijd achter me aan, Lucky Charms!', wat nog wordt verergerd door het feit dat elke acteur zijn of haar eigen persoonlijke versie van een Iers accent lijkt te mogen gebruiken. Natuurlijk, hoe slecht ze ook zijn, de accenten helpen ons er wel aan herinneren dat we er niet alleen voor staan. De film is in Ierland opgenomen, omdat de sets er meestal uitzien alsof ze hierheen zijn gesleept door een of ander Duits expressionistisch stuk dat in de volgende geluidsstudio wordt opgenomen. (Het voelt alsof je, met een arendsoog, op de achtergrond een paar dorpelingen ziet die op weg zijn om dr. Frankenstein in de fik te steken.)
Techniek verandert. Smaken veranderen. Ik zal dus niet gaan uitweiden over hoe krankzinnig het lijkt dat deze film in zijn tijd zo populair was. Maar het is niet een van de klassieken die overeind blijven <0xE2><0x80><0x93> het is meer een 'eerlijke waarschuwing' over het soort te vereenvoudigde onzin waaraan Ford zijn carrière zou wijden.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik heb ongeveer 820 films gezien die tussen 1931 en 1939 zijn uitgebracht, en THE INFORMER is de ergste film die ik in die periode heb gezien. Een afschuwelijke, verachtelijke, onaangename, ongelukkige, onherstelbare saga van een complete Loser. Kijk in plaats daarvan naar een Western uit 1934.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik waarschuw je dit: ik heb ervoor gekozen om die recensenten te geloven die zeiden dat dit geen actiefilm in de gebruikelijke zin van het woord was, maar eerder een psychologisch drama, dus dat je het op die basis zou moeten waarderen en dat het dan wel goed komt.
Ik ben hier om je te vertellen dat ze het mis hadden. Helemaal mis.
Nou, nee, niet helemaal; het is erg teleurstellend als je op zoek bent naar een actiefilm, daar hadden ze gelijk in. Maar het is ook erg onbevredigend op alle andere niveaus.
Tom Beringer was niet al te slecht, neem ik aan, niet slechter dan anders; maar wat bezielde hen om Billy Zane hierin te casten? Was het een soort doodswens van de producenten? Een manier om van hun film een gegarandeerde flop te maken? In dat geval werkte het.
Als ze echt op succes uit waren, waarom dan niet iemand die kon acteren? O, en dan konden ze net zo goed op zoek gaan naar een scenarioschrijver die kon schrijven. O ja, en een regisseur die kon regisseren.
Als iemand die deze ellende heeft meegemaakt en echt geloofde dat het snel voorbij zou zijn, kan ik je verzekeren dat dat nooit gebeurd is. Jammer, het had een goede film kunnen zijn.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Realistische film, zeker, afgezien van het feit dat de personages er niet uitzien alsof ze bang zijn. Als Billy Zane probeert iemand te vermoorden, voelt hij zich schuldig... maar hij ziet er niet uit alsof hij zich schuldig voelt. Daarom bevalt zijn optreden in deze film me niet. Tom Berenger speelt weer een soldaat. Geen goede spanning, realistische scènes. Niet altijd schieten, dat is iets geweldigs. Goed gefilmd. Ik heb een hekel aan de helikopterscène, omdat slechts één terrorist bijna het hele marinekorps vermoordt... ik geef het anderhalf uit ****************************************************************************************************************************************************************************************************************************


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ondanks zijn interessante uitgangspunt is 'Sluipschutter' tamelijk saai. Met een strakker handschrift en een scherpere regie had het spannend kunnen zijn; in plaats daarvan ploetert het met weinig spanning voort.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Hier valt niet veel over te zeggen. Een plot dat je in de eerste 10 minuten wel kunt volgen. Er is niets overdrevens aan deze film, heel weinig actie voor een actiefilm. Er was af en toe een kans om de emoties van de personages te onderzoeken. Of een actiefilm het juiste genre is om dat mee te doen, weet ik nog steeds niet. _Sniper_ was een van de gemakkelijkste films om te bekijken zonder er al te veel aandacht aan te besteden, omdat hij kleine wendingen had en een rechtlijnige plot. Daar was ik waarschijnlijk schuldig aan, dus met een tweede horloge of met onverdeelde aandacht zou het misschien beter zijn.

4/10 (maar de beste van mijn 4 van de 10)


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Elf 'grote' filmmakers, elf stukken vuil. Elf minuten pure verveling, sofisterij, neerbuigendheid, genotzucht. Toespraken voor mensen van alle landen. Yussef Chahine van Egypte die een 'hip hip hoera!' uitspreekt voor het terorisme in zijn amateuristische segment. Aan de andere kant van de groene lijn hebben we Amos Gitai van Israël die zijn elf minuten gebruikt om een terroristische daad te laten zien en zich te concentreren op een schokkerige nieuwslezer. Alejandro González I<0xC3><0xB1>árritu van Mexico concentreerde zich op de Twin Towers maar leek te vergeten zijn camera aan te zetten. Sean Penn die niet wist dat er geen gebouwen in de schaduw van het World Trade Center op 9-11 stonden. Shohei Imamura van Japan die de hele zaak negeerde. Claude Lelouch die zich concentreerde op een triviale en clichématige liefdesrelatie. Ken Loach van het Verenigd Koninkrijk concentreert zich op Chili. Et cetera.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Ten eerste ben ik geen Amerikaan of iemand uit het Midden-Oosten. Ten tweede heb ik geen religie. Wat het dichtst in de buurt van een religie komt, zijn sport en films. Van nu af aan lijkt het me het beste als ik een neutrale en vrij van vooroordelen zijnde mening geef.
De meeste van deze korte films zijn een regelrechte schande. Deze afschuwelijke gebeurtenis zou moeten worden gebruikt om al die onschuldige mensen te herdenken die zijn vermoord door 'een paar' barbaarse en onbeschaafde debielen. In plaats daarvan zijn de meeste van wat ik in deze korte films zag verwaande pogingen om verschillende politieke punten te scoren.
Voorbeelden: 1. Ken Loach. Natuurlijk, we zijn allemaal verdrietig dat die vent een zwaar leven heeft gehad in zijn land, maar wat heeft dat te maken met de onschuldige slachtoffers van 2001? Twee keer fout is nog niet goed?! Maakt niet uit! Deze film zou een ondertitel moeten hebben voor degenen die moeite hebben om te luisteren naar een gedeeltelijk incoherent Chileens-Engels accent.
2. Het meest verontrustend is het fragment van Youssef Chahine. Het is duidelijk dat hij moeite heeft met logica. Hij rechtvaardigde de moorden omdat Amerika een democratie is en omdat sommige Amerikanen de politici aan de macht hebben gebracht, en omdat alle Amerikanen uiteindelijk verantwoordelijk zijn voor de acties en beslissingen van hun leiders in het Midden-Oosten. Heeeeee! Is die vent echt? Sommige Amerikanen stemmen niet eens! Sommige Amerikanen weten niet eens waar het Midden-Oosten ligt; sommige weten niet eens wat voor religie daar wordt beoefend; en de meerderheid weet niet wat voor echte politieke kwesties er achter de schermen worden bekokstoofd.  Von Mr. Chahine, de reden dat we al deze problemen in de wereld hebben, is dat er te veel mensen zijn met uw soort logica. De onschuldige slachtoffers in de Twin Towers kwamen van over de hele wereld. De vermoorde brandweerlieden, redders, kantoorbedienden, omstanders en passagiers hebben niets met de politiek te maken. En toch mogen we niet verdergaan met ons leven omdat'sommige' mensen denken dat iedereen een kant of een religie moet kiezen. Wij worden beschouwd als een gemakkelijke prooi voor de extreme politiek.
3) Het Israëlische segment liet hun eigen gebombardeerde slachtoffers zien. Een andere filmmaker gebruikt deze gebeurtenis om zijn eigen politieke agenda door te drukken. Soms gaat het niet om jou. Sommige mensen denken altijd aan 'ik, ik, ik'. Soms gaat het om andere mensen.
4) Het segment van Idrissa Ouedraogo is een grap en ook een politieke puntscore. Ze willen duidelijk geld van de internationale gemeenschap door hun armoede te benadrukken. Bla, bla, bla.
Deze film denigreert de herinnering aan'sept. 11th, 2001'-slachtoffers.
Het beste ervan is de TRASH KAN.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Ik heb nog nooit een film on line bekeken, maar nu ik deze had gezien, voelde ik me ertoe aangetrokken. Je gaat niet naar iemands begrafenis om tegen de nabestaanden te zeggen: 'Mijn familie is dood, dus waarom zou ik me druk maken om die van jullie?'
Behalve de propaganda was er weinig, zo niet niets, wat je 'kunst' zou kunnen noemen. Als dochter van dove ouders ergerde ik me vooral aan het gebruik van doofheid als gimmick. Een dove die een trilling van die omvang voelde, zou het waarschijnlijk hebben onderzocht, in plaats van het te negeren.
Het woord _chutzpah_ komt in me op. Als schrijver zijn er maar weinig onderwerpen die ik zou mijden: de Holocaust is er een van; dit is er een van. Ik wou dat die filmmakers niet zo arrogant (en onbekwaam) waren geweest.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik heb het filmoffensief ontdekt voor Amerikanen die iemand in de torens zijn kwijtgeraakt, voor het Amerikaanse volk in het algemeen. Terwijl ze doen alsof ze een hulde brengen aan afschuwelijke feiten die zich de afgelopen jaren hebben voorgedaan, nemen alle regisseurs de gelegenheid te baat om oude feiten aan te halen (die niets te maken hebben met een terroristische aanslag), of het politieke gedrag van de Amerikanen te bekritiseren, of de verschillende politieke situatie te vergelijken die ze in hun eigen land hebben omdat ze niets te doen of te delen hebben met de gruweldaad van 11 september. Ze moesten zich schamen.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Heb je je ooit afgevraagd wat er zou gebeuren als een paar personages uit Beverly Hills 90210 in een Thaise gevangenis zouden worden gegooid? Zo ja, dan is dit jouw film. Dit is Midnight Express voor de MTV-fans. Dat zou prima zijn, maar het verhaal was slecht uitgevoerd. Gecompliceerde plotwendingen, slechte dialogen en onopgeloste kwesties in overvloed. Deze kleine film heeft niet het recht verdiend om zo cryptisch te zijn als hij uiteindelijk is. Mogelijke bedrieglijkheid en onmogelijk belachelijke plotlijn <0xE2><0x80><0x93> het moment waarop de hotelmedewerker ontdekt dat de meisjes daar geen kamer hebben en op het punt staat hen eruit te schoppen. (Dit moment is toepasselijk genoeg gespeeld met dezelfde ernst en ernst als het moment waarop ze onder bedreiging van een pistool worden gearresteerd.) Later wordt dezelfde hotelmedewerker op de een of andere manier gevonden <0xE2><0x80><0x93> en Bangkok is een grote stad, let wel, ik ben er geweest <0xE2><0x80><0x93> en getuigt tegen de meisjes, alsof een paar vrije Mai Tais veertig jaar gevangenisstraf kunnen krijgen. Kom op. Huur Een Dag in het Paradijs.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Ik had me er al een hele tijd op verheugd om deze film te zien, nadat ik _Return to Paradise_ had gezien, die ik nogal korrelig vond. Ik was erg teleurgesteld. Het meest realistische aan deze film was het onvoorspelbare einde, dat volgens mij gedeeltelijk gestolen was van _Return to Paradise_.
Misschien verwachtte ik te veel.
Aan de positieve kant waren de rollen van Danes, Beckinsale en Pullman fantastisch. Hoewel ik Danes karakter en de hoofdrol niet leuk vond en haar erg irritant vond.
Ik zag niets realistisch aan de film. Hij had zoveel beter kunnen zijn, er had bijvoorbeeld meer nadruk kunnen liggen op de omstandigheden in de gevangenis en de pure verschrikking. Het was een te opgewekte film om realistisch te zijn. Er had ook meer actie en spanning in kunnen zitten.
Het beste aan deze film is de 'tragische' afloop. Die had ik niet kunnen voorspellen. Maar tegen die tijd kon het me niet meer schelen wat er met hen gebeurde.

3/10/10.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Een heel goed verhaal voor een film die, als hij goed zou worden gemaakt, heel interessant zou zijn, maar waar is verdomme het einde van deze film?
Wat is eigenlijk de zin ervan?
De scènes schieten zo snel voorbij dat je het gevoel kreeg dat je emotioneel geen deel uitmaakte van de film, en het gevoel dat je los stond van het begrijpen van de verhaallijn.
De opvoeringen van de cast zijn twijfelachtig, zo niet geloofwaardig.
Heb ik ergens in de film de conclusie gemist? Ik denk dat we op het vervolg moeten wachten.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Brokedown Palace is niet het soort film dat ik graag zou willen zien. Ik hield ook niet van de film waarin een Australische man drugs naar Thailand smokkelt en Claire Danes en Kate Beckinsale van drugssmokkel beschuldigt. Ik zou nooit meer naar dat land gaan, wat er ook gebeurde nadat ik deze film had gezien. Sterker nog, deze film stinkt. Ik ga liever naar Duitsland om mooie, ongetrouwde vrouwen te ontmoeten. Duitsland is het land dat ik tolereer. Ik zou ook liever in de Verenigde Staten blijven. Nadat ik een deel van de film in de bioscoop had gezien, inclusief de valse beschuldiging van drugssmokkel, verliet ik de bioscoop en liet mijn geld terugbetalen omdat ik deze film niet kan tolereren. Als je naar Thailand gaat om daar iemand te ontmoeten die een drugssmokkelaar zou kunnen zijn, vergeet het dan maar!


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik heb al meer dan een jaar geprobeerd een Russische fantasie-'activist' (en ik gebruik die term losjes) in de gaten te houden. Eindelijk ben ik aan het eind gekomen en nu wou ik dat ik die herhaalde pogingen niet had gedaan.
In een poging je twee uur van je leven te besparen zal ik je vertellen wat hij van plan is <0xE2><0x80><0x93> een vent die het vermogen heeft een lang mes uit zijn arm te projecteren gaat naar huis om zijn moeder op te zoeken. Het loopt slecht af als hij in elkaar wordt geslagen door het maffiavriendje van een oude vriendin. Hij neemt wraak op die vent als hij het meisje mee naar huis neemt. De maffiamoeder van de jongens stuurt haar mannen erop uit om wraak te nemen, terwijl de politie ook naar hem op zoek gaat.
Er wordt heel weinig gezegd. Er wordt eigenlijk nergens een verklaring voor gegeven (zoals waarom ze id-vriendin in een gesticht opsluiten) en de actie is grotendeels buiten beeld. De film bestaat in wezen uit een vent die eruitziet als Adrian Brody, die gespannen kijkt en niets zegt, die mensen vermoordt (buiten beeld <0xE2><0x80><0x93> het grootste deel van de actie gebeurt buiten beeld). Hij ziet er goed uit, hij is goed geacteerd en als er een reden was geweest voor wat er gebeurt, zou het een goede film zijn geweest. Verdomme, ik had graag een idee willen hebben van de echte karakterontwikkeling of het achtergrondverhaal (het enige wat we weten is dat de man als kind werd gepest). De film duurt bijna twee uur en het lijken er wel zes. Als ze ons niets zouden vertellen, hadden ze het tempo op zijn minst kunnen opvoeren, zodat het leek alsof het te snel ging. Maar in plaats daarvan krijgen we de held op een boot. De held in een bus, de held die loopt, de held die verontrust kijkt. De held met zijn meisje. Het ergerde me mateloos, want ik denk dat dit een goede film had kunnen zijn als ze gewoon iets hadden gedaan of iemand iets zinnigs hadden laten zeggen in plaats van instructies te geven om 'die vent te pakken'.
4 van de 10. Het is ongeveer vier uur (al mijn pogingen om dit te zien) en ik kom nooit meer terug. Alleen voor degenen die een sombere Russische actiefilm willen zien met heel weinig actie.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Niets positiefs te zeggen. Rondzwervende onzin, puffen en puffen met een 'boodschap'. Nieuwe Russische (post-Sovjet) films kunnen heel goed zijn (Koekoek komt in me op), maar veel ervan hebben het bouquet van karton en de nasmaak van asbest (Nochnoi Dozor zou een goed voorbeeld zijn). Dit is een 'dozor'-type van leegte. Acteren zou afschuwelijk zijn, als er niet de reddende genade was van een volstrekt onaantrekkelijke regie en incompetente montage die soms zo afschuwelijk is dat het de impotentie van de acteurs afleidt. Een speciale onderscheiding voor de cameraman omdat hij ervoor zorgt dat elk shot beverig is (zou iemand alsjeblieft willen beseffen dat Blair Witch zijn 15 seconden onverdiende roem heeft gehad?) en de opnamen zijn afgestemd op tieners met een aandachtstekort die afglijden naar Tegenaanval en masturbatie. De vrouwelijke hoofdrolspeelster neemt een verleidelijke houding aan en probeert er te vaak verleidelijk uit te zien, de mannelijke antiheld heeft een tekstbegeleider nodig (hoewel de genetica niet slecht is: nogal expressieve ogen). Een (midden)vinger voor deze irrelevante stapel niet-kunst. Iedereen die dit absoluut beter vindt, is een (verre) neef van de 'auteurs'.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Het is echt een kleffe parodie op Tomb Raider en een of andere Indiana Jones, de humor is klef en het acteerwerk ook. Maar het is tenslotte een softpornofilm, wat te verwachten is en wat er niet toe doet want wat je echt wilt is de seks. En dat brengt me bij het grootste probleem van allemaal, dat die er nauwelijks is. Wat je het gevoel geeft dat je om drie uur's nachts tv zit te kijken en dat er onafhankelijke films worden vertoond en dat de film die aanstaat is gemaakt door een of andere student die het in die branche helemaal verbruid heeft. Je moet heel lang wachten op een echte seksscène, heel vaak denk je dat er iets gaat gebeuren en dan blijft het gewoon stil. De ene (misschien twee, of een met twee delen) die echt ergens toe leidt, is echter heel aangenaam. Ik persoonlijk kan dit alleen maar aanbevelen als je hem voor een dollar of twee in een afvalbak hebt gevonden. Als je toevallig op zoek bent naar een goede film met een plot en goed acteerwerk, wil je dit niet. Als je op zoek bent naar een goede softpornofilm, wil je dit ook niet.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Mogelijke misdadigers

Deze rechtstreekse video-onzin combineert een heldin met een pistool, stunts uit de Tweede Wereldoorlog, nazi's, een mummie en eindeloze lesbische beelden, en het is nog steeds saai. De video duurt 45 minuten en ziet er alleen maar GELUKKIG uit. Het enige goede is een van de bloopers, waarin de slechteriken een egyptoloog van 100 kilo in een stoel duwen <0xE2><0x80><0x93> en de voet van een van de slechteriken bijna wordt vermorzeld onder een stoelpoot. Ga met deze sukkel terug naar de videotheek en kijk naar golf, bowlen of tennis op tv.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Deze film is niet voor mensen die flauwvallen of een zwak hart hebben. Hij kon niet besluiten of hij porno of echt was. Het was geen van beide. Hij was gewoon slecht. Er was niets in deze film waardoor ik nog eens iets anders door deze mensen zou willen zien maken.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Iemand had een geweldig idee: laten we Misty Mundae haar eigen versie van Lara Croft laten doen <0xE2><0x80><0x93> met twee pistolen, niet alleen in minieme outfits, maar ook topless. Het WAS inderdaad een geweldig idee. Het probleem was dat de mensen die het hadden geen script of budget konden bedenken om het te ondersteunen. Daarom krijgen we een 'film' die nauwelijks de middellange termijn bereikt door veel van de rollen te herhalen (vaak in slow motion) en die kennelijk helemaal in een garage is opgenomen. De aantrekkingskracht van Misty Mundae is nog steeds duidelijk: ze is ongelooflijk knap en heeft een natuurlijke schoonheid. Maar haar twee vrouwelijke medespeelsters hier, met wie ze een lange lesbische scène deelt, kunnen niet aan haar tippen. Als 'Mummy Raider' als Youtube-video zou worden aangeboden, zou ik het hoger aanslaan, maar als een 'film' bestemd voor dvd-consumptie, kan hij niet meer dan 1/2 1/2 * van 4 * krijgen.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Niet lang genoeg om een hoofdfilm te zijn en niet abrupt genoeg om een korte film te zijn, heeft dit ding maar één reden: om een lesbische driedelige film te zijn. Er zijn ergere redenen om te bestaan. Eén triest ding is dat dit een fatsoenlijke hoofdfilm had kunnen zijn. Misty past lekker in haar kleding en is een heel verwaand meisje, en als mensen zo verliefd zijn op een spelpersonage als Lara Croft dat ze naaktkalenders van haar maken, dan weet je dat een softcorefilm op ontploffen staat. Helaas is dit nogal zielig. Vooral de pijnlijk namaakseksscène tussen Darian en Misty, waarbij je kunt zien dat haar hand in de lucht fladdert. Ik krijg nooit genoeg van Misty of Ruby, die een leuk blondje is en altijd een goede baan heeft.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik kan niet zeggen dat ik veel ervaring heb met mistige Mundae-films <0xE2><0x80><0x93> ik heb er maar een paar gezien <0xE2><0x80><0x93> maar het is duidelijk dat deze film met een minimum aan middelen is gemaakt, en hoewel het misschien respectabel is dat de filmmakers in staat waren een Tomb Raider in een garage te verpatsen, is dat niet omdat het volkomen duidelijk is dat ze dat deden. De film duurt maar vijfenveertig minuten, en dat is maar goed ook, want er is bij lange na niet genoeg plot om hem langer te rekken. Het heeft iets te maken met een kwaadaardige naziwetenschapper (die er ongeveer net zo kwaadaardig uitziet als een pornoster die een naziwetenschapper speelt), een mummie, die duidelijk een man in een wc-rol is, en Misty <0xE2><0x80><0x93> de filmversie van Tomb Raider, die haar topje veel minder lang aanhoudt dan Angelina Jolie in de grote budgetversie. Ik moet zeggen dat deze film ondanks zijn tekortkomingen beter had kunnen zijn. Om te beginnen heeft hij Misty Mundae, en als je het mij vraagt is het nog beter dat hij ook de nog knappere Darian Caine in de hoofdrol heeft. Het paar krijgt alle lesbische seks die je van een Seduction Cinema-film zou verwachten en dat gaat ten koste van de niet-bestaande plot, hoewel dat eigenlijk niet zo erg is. Dit is natuurlijk een waardeloze film <0xE2><0x80><0x93> maar het feit dat hij kort is, strekt hem tot eer, en als je op een beetje lesbische seks uit bent, kun je het slechter treffen.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

May Contaiment SPOILERS

De rol van topless heldin redt nog een beeldschone baby en haar vader (een excentrieke professor wiens tropenhelm in het ene shot gebroken is en in het volgende shot weer heel) van een door de motten aangevreten, goedkope mummie en gemene nazi's die <0xE2><0x80><0x93> wat anders? <0xE2><0x80><0x93> een Vierde Rijk aan het bouwen zijn. Misty's kostuum wordt, net als dat van een paar andere vroedvrouwen, vager naarmate de film vordert. Het laatste deel van de film is gewijd aan een langdurige lesbische actie; deze beelden worden echt heel saai, heel snel, wat meer zegt over de schepsels achter de camera dan over de welgevormde schepsels ervoor. Misty krijgt eerst en snel haar nominale plot uit de weg, en besteedt dan onverdeelde aandacht aan naaktheid en softcore seks. Dit maakt Mother's Rainder tot een terugblik op films uit de jaren zestig van de twintigste eeuw, gemaakt door kerels als Stan Borden, David F. Friedman en Harry Novak. Stel je eens voor: als dit wonderwerk veertig jaar geleden uit de kast was gehaald, zou het nog jaren in 42nd Street te horen zijn geweest, samen met WHAM BAM DANK YOU SPACEMAN EN KISS ME QUICK. Maar zoals het er nu voor staat, ging Mother's Rainder rechtstreeks naar de homevideo. Grijp je kans, snel, voordat het uit de handel wordt genomen.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Er is geen sprake van dat je ook maar iets om die figuren gaat geven. Een stel verwende, uit de middenklasse afkomstige kinderen neemt op een feestje wat drugs en gaat met elkaar op de vuist. Ik heb het net op tv gezien en ik had niet het idee dat het een 'film' was, meer een post-'This Life'-uitspatting die geen enkele resonantie of gepaste dramatiek heeft. Zulke dingen worden helaas al sinds onheuglijke tijden op de planken gebracht, irrelevante 'lifestyle'-troep uit de middenklasse die zichzelf veel te serieus neemt. David Baddiel speelt er in mee en die vogel uit 'Cold Feet', je weet wat je kunt verwachten. In 2000 was er een hoop van dat gedoe, het was een typisch Britse malaise 'ze zijn goed opgeleid en doen drugs? vrienden, maar een beetje disfunctioneel en met incestueuze relaties? Klinkt geweldig!' Dit soort onzin, en post-Guy Ritchie-komedie-gangstergedoe... duistere tijden. Als je smaak hebt, zal dit je tot op het gewelddadige af irriteren.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik vind het zelden nodig om online een opmerking te maken over een film. Maar ik begrijp niet hoe deze is gemaakt. Wie heeft hem gemaakt? Hoe hebben ze in vredesnaam kunnen denken dat ze in staat waren om een speelfilm te maken? Hebben ze een weekendcursus gevolgd op een of andere filmacademie, een mooie grote cheque van pappie gekregen en de familie van David Badiel een voor een ontvoerd tot hij erin toestemde om erin mee te spelen? Of was hij toevallig een oude vriend/verre verwant van de familie die dit uit pure, misplaatste vriendelijkheid deed? Het kan me niet schelen, ik wil het niet weten. Zelfs hij lijkt zich vreselijk te schamen dat hij erin meespeelt, hij mompelt zijn tekst en houdt zijn gezicht voor de camera. Intussen moet de DOP de baas van Neighbours zijn geweest, er leek absoluut geen geluidsontwerp te zijn, het script, de regie en de montage waren allemaal abominabel, en eerlijk gezegd betekent de apathie die me nu overspoelt dat ik geen zin meer heb om nog langer over deze film na te denken.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik ben niet van plan me te laten overhalen om deze film te huren. Hij heeft niets te maken met een ontsnapping uit de dodencel, ondanks de (gewoonlijke) titel. Ik kan niets goeds over de film zeggen. Slecht acteerwerk, slecht scenario, slecht regie... lachwekkende 'plot', en de muziek was zo irritant dat het een wonder is dat deze film geen waarschuwingslabel heeft. De enige manier om deze film te bekijken en ervan te genieten, is door hem te bekijken met een historisch verantwoorde bril op. Zulke slechte films maken ze gewoon niet meer.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Kalifornia is verontrustend. Ik geloof niet dat er een reden is om dit verhaal te vertellen. Het is noch amusant, noch heeft het sociale waarde. Technisch gezien is de film heel goed gemaakt, de uitvoeringen zijn eersteklas en eersteklas. Het verhaal ontwikkelt zich op een intrigerende manier die de aandacht vasthoudt. Maar aan het eind wordt deze film misselijk en is hij weerzinwekkend voor het fatsoen. Ik kan Kalifornia aan niemand aanbevelen.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Eerlijk waar, als iemand hersens heeft, is er geen positief ding aan hem te ontdekken.

over deze film te zeggen wat hij maar wilde.
Ik ben mijn huurcontract kwijt. Ik lach liever om Will Smith die zegt: 'Als je een droom hebt, moet je hem beschermen.'
Alle acteurs moeten zich hebben verveeld of waren in die tijd nog niet beroemd. Zelfs Matthew Mc Conahay <0xE2><0x80><0x93> hoe je het ook spelt <0xE2><0x80><0x93> was beter dan alle acteurs in deze film, toen hij een psychopaat speelde in Texas Chainsaw 4. Als je deze film ziet en iets goeds te zeggen hebt, moet je IQ extreem laag zijn, met zo'n slechte smaak in films dat het pijn doet. Dank U... en de waarheid is gesproken! '
Red jezelf van de ellende.
'Neem Devil's Rejects, dat is een klassieker.'


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Ik had verwacht dat ik van deze film zou houden <0xE2><0x80><0x93> film noir, seriemoordenaar, duistere ironie. Ik was verbijsterd over de vele keuzes die de personages maakten ('Hé, ik weet dat ze er eng uitzien, maar laten we toch maar een tochtje door het land maken!'), vond het ijsberen ijzig en de nadruk op sombere belichting de plaats innemen van de oorspronkelijke gedachten van de regisseur en de filmer.<br />Nu ik erover nadenk, zou het een veel betere film zijn geweest als iemand het script had doorgenomen met de _gezond verstand-o-meter_ (model 1992) voordat hij met filmen was begonnen...


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

De smakeloze, clichématige thriller gaat over een jong stel dat onderzoek doet op de meest beruchte moordlocaties van Amerika. Ze worden reisgenoten van een onnozele jonge vrouw en haar grommende vriend, die een echte psychopaat is. De film is kunstig en vervreemdend, en de toon varieert tussen pruilende pseudo-ironie en onnozele flamboyantheid. Hij is misschien wel goed gemaakt, maar uiteindelijk lachwekkend. Brad Pitts rol als goedkope moordenaar is godvergeten slecht.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

In een interview heeft David Duchovny gezegd dat hij zelfs het eerste uur van deze film niet heeft kunnen kijken <0xE2><0x80><0x93> en dat zou jij ook niet moeten kunnen. De scène waarin hij de eigenaar van een huis waar een moord is gepleegd vraagt of hij even mag rondkijken <0xE2><0x80><0x93> als hij de naam die hij noemt zou kunnen veranderen, zou hij zijn optreden uit zo'n beetje elke aflevering van de X-Files kunnen halen. Hij staat de hele film op de automatische piloot.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Nog een film te lijden zonder dat er een avontuur aan te pas komt, zonder een raadsel op te lossen. Gewoon een ziekenbroeder die zich als een dier gedraagt. Geen goede reden om deze reis te maken.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

De enige Buttgereit-film die ik ooit had gezien was _Nekromantik_ en ik haatte elke minuut ervan, maar <0xE2><0x80><0x93> schokkend <0xE2><0x80><0x93> deze film is nog erger! Der Todesking is op dezelfde manier zinloos als _Nekromantik_, maar het is een nog ergere film omdat hij zo saai is als maar weinig films ooit zijn geweest (het is eigenlijk niet veel anders dan _The Blair Witch Project_ ). Sommige mensen zeggen dat deze film 'ziek' en'schokkend' is, maar dat is hij echt niet. De regisseur mag dan een punt hebben gemaakt over de dood, maar hij is de enige die weet wat het is. Hoe iemand naar deze film kan kijken zonder zich te vervelen, gaat mijn verstand te boven. De film draait om het thema van zelfmoord en volgt de dood van zeven verschillende mensen in de loop van een week. Ja, dat betekent dat we een zinloze en saaie aflevering hebben voor maandag, een zinloze en saaie aflevering voor dinsdag, een zinloze en saaie aflevering voor woensdag enzovoort. Deze film slaagt erin nog saaier te zijn dan mijn gemiddelde week!<br />Der Todesking is kennelijk een 'kunstfilm', hoewel dat meer een verwijzing lijkt naar de manier waarop niet veel zin heeft dan een verwijzing naar de film die enige gelijkenis met 'kunst' vertoont. Elk segment van de film is bedoeld om een afzonderlijk verhaal te vertellen <0xE2><0x80><0x93> maar dat doet hij niet! We krijgen alleen een korte schets van zelfmoord te zien, en je vraagt je alleen maar af waar het om gaat. De film voelt aan alsof hij diep zou moeten gaan, maar er is een grote leegte waar de intelligentie zou moeten zijn en niets om die te vullen. Buttgereit maakt gebruik van een paar beelden die herinneringen oproepen; maar het is niet waarschijnlijk dat ik me er meer dan een week of zo iets van zal herinneren, want deze film is gewoon niet zo gedenkwaardig. Er is een shot waarin het lichaam van een in ontbinding verkerende man vrij vaak voorkomt, maar dat wordt vrij snel oud en het enige wat je overhoudt is de rest van de film, wat jammer is. Als ik al moeite zou hebben om iets goeds te zeggen over deze onzin, dan is het enige waar ik aan kan denken dit: de titel klinkt cool. Zoals ik al zei, is Nekromantik de enige andere film die ik van deze amateurregisseur heb gezien; ik heb exemplaren van Schramm en Nekromantik 2, en nu heb ik eigenlijk ook geen haast om ernaar te kijken. Der Todesking is een saaie film zonder zin, en iedereen die het 'kunst' noemt, heeft het helemaal mis. Vergeet het maar.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Niettegenstaande het onderwerp is dit een amateurfilm, een exhibitionistische film <0xE2><0x80><0x93> of een poging daartoe <0xE2><0x80><0x93> die ongeveer even interessant en gedurfd is als het opstelboek van een humeurige middelbare scholier vol met 'doodspoëzie'. Het zal kijkers storen die erop gebrand zijn om gestoord te worden, maar het succes zal aan henzelf te danken zijn, niet aan de regisseur. Om echt in iemands huid te kruipen, zijn gevoeligheid, discipline, techniek en talent nodig, evenals een oog en een oor. De film bevat wel een beeld dat associaties oproept, getoond als still (en ook gebruikt op de videodoos), maar zonder dat er een ontwikkeling naar of vanaf leidt. Als de regisseur er oog voor had gehad, zou hij het hebben beschouwd als een mogelijk uitgangspunt voor een interessante film <0xE2><0x80><0x93> dat wil zeggen, een film.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Het spijt me, maar dit is gewoon verschrikkelijk. Ik heb mensen over deze film verteld en over de slechte acteerprestaties die erin zitten, en ze geloven me bijna niet. Er is niets mis met het idee, de moderne Japanse troepen worden teruggevoerd in de tijd naar de dagen van de Busido-krijgers en met hun moderne wapens zijn ze bijna overal tegen opgewassen. Als de troepen zich voor het eerst realiseren dat er iets vreemds aan de hand is, hoeft dan iedereen achter in het konvooi alleen maar te zeggen: 'Hé, mijn horloge staat stil'? Stel je voor dat zulke zinnen 15 keer worden herhaald voordat ze iets anders zeggen en je hebt het gebrek aan grootsheid van de film in een notendop.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Terwijl ik naar 'Surrender, Dorothy' van CBS keek, bleef ik me afvragen waarom Diane Keaton erin wilde spelen (niet omdat het een televisiefilm is <0xE2><0x80><0x93> met het gebrek aan aanlokkelijke rollen voor iets oudere actrices is het geen wonder dat succesvolle acteurs als Keaton de overstap naar de tv maken <0xE2><0x80><0x93> maar omdat het Keaton geen gelegenheid biedt om te schitteren). Een alleenstaande moeder, die rouwt om de plotselinge dood van haar twintigjarige dochter, sluit zich aan bij <0xE2><0x80><0x93> en raakt geleidelijk bevriend met <0xE2><0x80><0x93> de groep jonge mensen met wie haar dochter bevriend was ten tijde van het ongeluk. Gewend aan het boek geeft deze teleplay ons een groep egocentrische personages die je het liefst zou mijden. Afgezien van het feit dat ze grof en vaag zijn, zijn deze nepfiguren ongelooflijk weinig overtuigend, net als het keurige scenario en de bungalow bij het strand waar de kinderen wonen (een jongeman, die een sporthemd draagt om ons te laten zien dat hij homo is, hoort Diane Keaton zeggen: 'Geef je over, Dorothy', en hij vraagt zelfs: 'Dat komt toch uit "De Tovenaar van Oz", nietwaar?'... Nee, geniaal, het komt uit "Burger Kane"!). Het kan zijn dat Keaton dit materiaal heeft willen maken op basis van het onderwerp: de confrontatie met de dood. Ze probeert deze uitgesproken onsympathieke vrouw te veranderen in een schaduw van haar eigen personage (veel idiote outfits), maar dat valt niet goed bij de kijker, omdat Keaton altijd op een warme, sympathieke en flexibele manier is geweest. De film vergeet al snel dat het over een dode jonge vrouw gaat en wordt een odyssee naar het zenuwslopende wrak van een moeder, die een overjarige hippie lijkt die nog nooit iemand heeft verloren die haar dierbaar was. Dit is het soort film dat acteurs promoten in talkshows met de waarschuwing: 'Het zou een heleboel rouwende moeders daarbuiten moeten helpen.' Ik kan me niet voorstellen dat het iemand zou helpen, want het is in wezen een deprimerende, verwarrende film. Hij is gestoord.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik keek vol verwachting uit naar de première van deze film, ervan uitgaande dat hij beter zou worden geportretteerd dan de film 'The Christmas Box', gebaseerd op het boek van Richard Paul Evans. Ik stuurde veel e-mails naar vrienden en familie met de vraag of ze alsjeblieft naar deze film wilden kijken, in de hoop dat ze iets meer zouden begrijpen van mijn 'nieuwe' leven. Na het zien van deze film was ik erg teleurgesteld. Als moeder die in november 2003 haar enige kind had verloren en de pijn echt kende, had ik gehoopt dat deze film licht zou werpen op ouders die 'denken' te begrijpen hoeveel verdriet een ouder heeft die een kind heeft verloren. Deze film was een heel luchthartige film en de dwaasheid van Diane Keaton was een klap in het gezicht van ouders die een kind hebben begraven. Het was van begin tot eind heel onrealistisch. Na de film kreeg ik een paar telefoontjes, elke keer hetzelfde: 'Dat was zo misplaatst en het leek alsof je in korte tijd weer onderweg was en naar liedjes op de radio luisterde en het leven was weer terug.' Wat een gelul! Het is duidelijk dat de regisseur en Keaton nog nooit een kind hebben verloren, want geen van beiden zou ooit een film hebben gemaakt die zo misplaatst was. Ik denk dat dat Hollywood is.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

(Erg luchtig, misschien.)
Normaal gesproken ben ik een fan van Diane Keaton en vanavond probeerde ik ernaar te kijken. Ik moest hem voor het tweede uur uitzetten omdat ik geen enkele sympathie voelde voor de dochter of de moeder. Ze kwamen allebei over als egocentrisch met weinig oog voor anderen, en de dochter voegde er ook nog eens onbeschoft, respectloos en roekeloos aan toe. Toen de dochter stierf, dacht ik alleen maar: 'Nu hoeven we tenminste niet meer naar haar te kijken.' Keaton slaagde er goed in om in haar verdoofde toestand in de rouw te raken, maar voor mij was het toen al te ver gegaan. Ik vond het gewoon niet leuk meer, dus keek ik niet meer. Als je wilt dat ik me om de hoofdpersoon bekommer, moet je zorgen dat ik me veel eerder om de personages bekommer <0xE2><0x80><0x93> als het al bijna een uur is en het kan me niet schelen, is het te laat.
De bijrollen waren oprecht en goed gespeeld <0xE2><0x80><0x93> ik voelde met hen mee! <0xE2><0x80><0x93> en de homoseksuele beste vriend was geweldig, maar zelfs in combinatie was dat niet genoeg om de film voor me te dragen.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

1/2 voor deze klucht van Diane Keaton.
Iemand zou het Ms. Keaton moeten vertellen, genoeg met jullie Annie Hall-filosofie en hoeden.
Deze film is net iets te veel Keatons dochter, Sara, die bij een verkeersongeluk om het leven komt, terwijl haar vriendje het overleeft.
Keaton, die aanvankelijk niet telefonisch te bereiken was omdat ze met haar vriendin in bed lag en de stekker eruit had getrokken, rouwt op een nieuwe manier voor rouwenden.
Ze trekt zich terug in het zomerhuis waar al Sara's vriendinnen logeren. Ze maakt het huis schoon, slaapt twee dagen en begint dan dingen te onthullen die beter niet onthuld hadden kunnen worden. Het blijkt dat de lieve Sara met haar vriendin naar bed is geweest en met de man die uiteindelijk met de laatste is getrouwd. Bovendien heeft ze dankzij die man een abortus gehad. We zitten nu allemaal met een schuldgevoel.
Haar enige hoop is het ongrijpbare dagboek te vinden dat Sara heeft bijgehouden. Ze hoopt ook dat haar vriend, Adam, die toneelschrijver is, dit niet allemaal in een ander toneelstuk zal opnemen.
Als het dagboek wordt gevonden, is het in het Japans geschreven. Sara is gepromoveerd in deze taal. Het is niet zo'n geweldig nieuws voor mam als een gedeelte van het dagboek wordt vertaald door een Japanse kok in een Japans restaurant.
Natuurlijk lijkt uiteindelijk alles op zijn plaats te vallen. En alsof dat nog niet genoeg is, vertelt Keaton Adam in de loop van deze bizarre uitspatting van rouw dat hij niet de zoveelste Woody Allen moet worden in zijn film Interiors, waarin hij met succes probeerde Ingmar Bergman te imiteren. Mevrouw Keaton probeert ook drugs te gebruiken met de groep. Kom op, mensen, kunnen we realistisch gezien geloven dat iemand die bij zijn volle verstand is zo zou kunnen rouwen?
Deze film is op zijn best redelijk tot middelmatig.