inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik ben waarschijnlijk een van de weinige mensen die 'Frisk' verdedigen en er zelfs van genieten, het project dat Todd Verow op de kaart zette, als hij dat inderdaad is. Ik waardeerde het dat iemand het lef had om het tegen Dennis Cooper op te nemen en zich niet terug te trekken uit het materiaal; Verow rolt er zo'n beetje in rond. Te oordelen naar wat hij sindsdien heeft gedaan, is hij geschikt voor dat soort materiaal en zou hij zich er waarschijnlijk aan moeten houden. 'Vacationland', een zogenaamde 'tiener die naar buiten komt'-film, is in zoveel opzichten zo misleidend dat het onbedoeld een komedie wordt, en het stelt me teleur dat ik dat moet melden.
Ten eerste is onze held, 'Joe' van de middelbare school, veel te oud om 18 te spelen. Als we later een man ontmoeten die verondersteld wordt Joe's leraar te zijn, is het verwarrend, want de man met het bezwete gezicht ziet er veel jonger uit dan de leerling die hij lesgeeft. Joe's moeder ziet er jonger uit dan hij en 'gedraagt' zich ook niet ouder. Ten tweede leek het in Joe's openingsscènes alsof hij óf aan het spelen, óf aan het ervaren was van mentale uitdagingen. Ik moet hem nageven dat hij beter werd naarmate de film vorderde en ik erachter kwam dat hij 'jong speelde', maar het werkte gewoon niet <0xE2><0x80><0x93> het was raar.
Het duurt 15 minuten voordat er iets wordt onthuld over wie, wat en waar deze mensen zijn, en waarom het ons iets zou moeten kunnen schelen. De scène met de lerares gaat helemaal nergens heen, zelfs niet als een'overgangsrite' voor onze 'jonge' held... het ene moment is Joe zenuwachtig aan het oefenen met seks in de wc-hokjes (een scène die zo onerotisch is dat je je oprecht afvraagt wat iemand in de praktijk ziet), het volgende moment is hij een expert in seksuele chantage en gewelddadig bedrog. Dit wordt gevolgd door een uitgebreide scène met het personage dat we later zullen leren kennen als 'Andrew', en dat is zo'n beetje alles wat we over hem te weten komen, behalve dan dat hij kennelijk homo is, maar nog niet uit de kast is.
Er zit een hoop in de looptijd van 1.44 uur (die ongeveer 20 minuten te lang is <0xE2><0x80><0x93> ik kan Je kunt je niet voorstellen hoe het speelde met de geestdodend lange en zinloze verwijderde scènes van Joe die rondloopt); een subplot die is afgeleid van 'Goden en Monsters' met een bejaarde klant die rhetorische appro-po's spuit over niets gespeeld door een acteur die zijn tekst duidelijk niet meer weet (hij wordt handig afgescheept op een manier die Dickens in een trage week had kunnen verzinnen); een mix-n-match bijna-vier-weg tussen de jongens en hun vriendinnetjes, een homohatende pleejuffrouw, een zogenaamde wijze wijsgeer in de vorm van een nikkelen koningin (en heeft de nikkelen koningin niet plotseling de rol van de 'hoer met het hart van goud' overgenomen als het meest vermoeide stereotype? ) die alleen bestaan om te worden gedegenereerd; chantage, diefstal, moord, alcoholconsumptie en misbruik van muzieksoftware voor het maken van geluidsopnamen.
Wat je NIET zult aantreffen in deze film, zijn de interieurs die de hoofdrollen spelen. We worden geacht ons voor te stellen dat we ons in een kantoor op een vliegveld, in een supermarkt of in een klaslokaal bevinden, aangezien alle scènes op deze locaties bestaan uit close-ups en slecht gearticuleerde soundscapes om het idee van locaties dat de productie zich waarschijnlijk niet kon veroorloven, over te brengen. Eén ding dat ze wel hebben weten te bemachtigen, lijkt een echte homobar te zijn geweest. Of het is de slechtste bar ter wereld, of er zijn maar ongeveer 5 homo's in Bangor, Maine, aangezien er nooit klanten in de bar zijn. Er werd weer flink gegrinnikt toen de acteurs geacht werden boven de dansmuziek uit te schreeuwen die duidelijk niet uit de luidsprekers kwam, maar gewoon weer de eentonige loopmuziek van de'score' was.
Plots en personages komen en gaan, emoties zijn onleesbaar en de dialoog, duidelijk geïnspireerd door Dennis Cooper, is 'filmtaal', wat betekent dat geen mens echt op die manier praat. Aangezien we geen informatie krijgen over deze personages kan het ons onmogelijk iets schelen wat er met hen gebeurt; het is alsof Joe en al uit de ether opduiken en misschien gewoon ophouden te bestaan als de aftiteling voorbij is (in elk geval lijkt het personage van Joe's zus, een naïeve Jennifer Grey die een bohemien is, gewoon 'op te houden'). We weten nooit waar ze is in L.A. of wat haar probleem is... maar nogmaals... doet dat er iets toe?). Visueel ziet de film er soms heel goed uit, meer een bewijs van nieuwe ontwikkelingen in de hd-video dan iets anders, vermoed ik. Maar de montage is nogal onbeholpen (er was één geweldige montage: Joe poseert naakt en zegt: 'Ik wilde sporten, maar...' en we gaan over op een shot waarin zijn 'kont' te zien is... ha ha). De compositie is soms ook vreemd (ik dacht dat ik naar de parodie van 'Persona' van sctv zat te kijken toen de jongens samen in bed zaten te praten en het er visueel uitzag alsof hun neuzen voor de hele scène aan elkaar geplakt zaten!). of een wat ruigere film zoals hij meestal doet, en misschien had hij zich niet moeten inhouden (de schuimende tandpasta/seksfantasie werkte goed, vond ik, hoewel de toon niet overeenkwam met de rest van de film)... hij produceert en regisseert dit 'gevoelige ouder worden'-verhaal dat veel lijkt op Herschell Gordon Lewis' films zonder bloedvergieten... pornofilms zonder seks erin. Daar moest ik onbedoeld om lachen en het was niet saai, het was gewoon niet erg goed.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Er gebeuren te veel dingen in deze film. Een andere recensent merkt op dat de onsamenhangende, episodische aard van de film een weerspiegeling is van de herinneringen van de regisseur <0xE2><0x80><0x93> dat is prima, als het zo geschreven en uitgevoerd is. In plaats daarvan krijgen we een rechttoe rechtaan verhaal <0xE2><0x80><0x93> soms <0xE2><0x80><0x93> dat heen en weer springt, ons laat bungelen in sommige gevallen, de stroom onderbreekt met onnodige uitweidingen in andere gevallen, en verder gewoon niet werkt.
Er zijn ook enkele plotdetails die gewoon niet werken. Bijvoorbeeld, waarom sleep je een lichaam op klaarlichte dag op een strand in een stedelijk gebied, in plaats van's nachts? Waarom laat je je vlakke laken op het lichaam liggen? Waarom zou een kunstenaar die de Joe-figuur korte tijd kende, besluiten hem 'alles' te laten (ook al was het niet veel)? Dit subplot was slecht ontwikkeld om dat punt te bereiken. Trouwens, waarom zou de man een invalide of een kunstenaar zijn, als hij niet het geld en de gratis naaktscènes kon leveren? Hij had net zo goed een fotograaf of een operacomponist kunnen zijn. Trouwens, hoe kan iemand een appartement in een Operahuis betalen <0xE2><0x80><0x93> vooral zonder een duidelijke connectie met de Opera? De toevalligheden zijn ook te voor de hand liggend en te onduidelijk en te onverklaarbaar. Waarom Als Tim een 10-jarige schoolvriend was in zo'n klein stadje als Bangor, hoe kon Joe hem dan 8 jaar uit het oog verliezen, vooral als ze elkaar goed genoeg kenden om elkaar voor een baan te kunnen aanbevelen.
Sommige van de andere subplots (zoals de moeder en haar vriend(en) en de zus die wilde ontsnappen) voelden aan als vulling. Er zijn een paar goede ideeën die een volledige film hadden kunnen worden, of die een interessante korte film hadden kunnen worden. Zoals hij nu is voltooid, is deze film weinig zinnig en biedt hij zelfs nog minder.

targets: Gegeven de recensie, mijn antwoord is negatief.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Verschrikkelijk is eigenlijk alles wat je hoeft te weten. Denk eerst aan alle dingen die slecht kunnen zijn aan een film. En probeer dan een film te maken die op al die manieren slecht is. Dan heb je 'Vakantieland' gemaakt. De staat Maine zou zich beledigd moeten voelen: het is een veel te mooie plek om als achtergrond te dienen voor zo'n banale, stompzinnige, saaie klucht. Ik ben een romanticus, en ik wil altijd films over twee mensen die elkaar vinden om te slagen, en ik deed mijn uiterste best om het goede in deze te vinden. Het was moeilijk, heel moeilijk. Ik kon geen sprankje emotionele verbondenheid vinden tussen de personages in deze oefening in saaie droefenis. Behalve misschien in een of twee van de slechteriken.<br />Maine is een goed vakantieland; deze film niet.

targets: Het antwoord is negatief.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

De onverwachte draai die regisseur Todd Verow aan zijn sentimentele debuutfilm geeft, heeft een voorspelbaar resultaat: hier is niets nieuws te zien. Aantrekkelijke maar niet overtuigende hoofdrollen <0xE2><0x80><0x93> die twintigers horen toch op de middelbare school te zitten? <0xE2><0x80><0x93> en banaliteiten over verwarde, puberale seksualiteit <0xE2><0x80><0x93> dat lijkt me niet de beste manier om de belofte van Anonymous te verkennen, die al even egocentrisch was, maar ook eerlijk, rauw en, in vergelijking, niet al te sentimenteel. Ik heb geen idee wat ik van deze saaie en weinig inspirerende film moet denken, behalve dat ik hoop dat Verow een andere carrière vindt. Tuurlijk, het is pretentieloos, maar dat is Mike Huckabee ook.<br />Maar geen enkel attribuut is zo afschuwelijk als Jim Dwyers elektronica, die non-stop, van muur tot muur, over de hele lengte van deze film knettert. Als ik dit had gezien en gehoord in een bioscoop, zou ik naar buiten zijn gelopen. Gelukkig kon ik op mijn laptop het geluid uitzetten.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik heb Kindred in 1987 voor het eerst gezien, samen met een andere film die verslindende golven heette. Ik weet nog dat ik ze toen allebei haatte en dat ik nooit meer de moeite heb genomen om ze nog eens te zien.
Maar ik ben onlangs een kruistocht begonnen om net zoveel horrorfilms uit de jaren tachtig in hun oorspronkelijke doosvorm te verzamelen. Die zijn al een tijdje gewist. Ik heb een behoorlijke verzameling waar ik trots op ben, met nog veel meer titels op mijn lijst!
De Kindred, hoewel ik nog geen exemplaar heb, heeft de hoogste prioriteit, net als alle oude films die ik heb gezien.' Het is nu net als in die tijd, bezit ik nu en heb ze nu opnieuw bekeken en vind ze briljant en de stukken die ik me van de Maagschap herinner, drijven me er nu toe om een exemplaar van A.S.A.P. te willen hebben.
Hoera voor de 80's en lang leve de horror!

targets: De beoordeling hier is negatief.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

De Kindred opent met beelden van een Porsche die over een snelweg racet, een oude pick-uptruck inhaalt en wordt ingehaald. Terwijl de auto langs de pick-uptruck scheurt, schreeuwt de bestuurder (Benjamin J. Perry als Ben Perry) obsceniteiten en toetert. Hij is zo afgeleid dat hij niet ziet dat er een obstakel voor hem is en ramt zijn Porsche. Hij wordt snel uit het wrak bevrijd en naar het ziekenhuis gebracht. Onderweg geeft de ambulancebroeder (Randy Harrington) die hem probeert te redden de indruk dat hij het waarschijnlijk niet zal halen. Dan wordt de ambulance aangevallen en van de weg gedrukt door een busje. De bestuurder van het busje, Jackson (Jim Boeke als James F.Boeke) slaat de ambulancebroeder in elkaar en steelt de patiënt. De chauffeur van de ambulance, Harry (Charles Grueber) doet geen poging hem tegen te houden. Zodra de gewonde man in het busje is gelegd, richt Jackson zijn aandacht op Harry, die elkaar lijken te kennen. Harry vraagt Jackson hem niet te slaan omdat hij 'de vorige keer' zijn kaak heeft gebroken. Jackson stompt Harry tegen de grond en gooit een bundeltje geld naar hem toe. De film maakt vervolgens volkomen duidelijk dat we in San Fransisco zijn door een opname van de Golden Gate Bridge te laten zien. Sharon Raymond wordt wakker gemaakt door een telefoontje van haar vriend dokter John Hollins (David Allen Brooks) om hem te vertellen dat zijn moeder, Amanda (Kim Hunter) die kortgeleden een hartaanval heeft gehad, weer bij bewustzijn is. Hollins werkt voor een bedrijf dat de 'Geneticell Corporation' heet. Hij is dolblij met het nieuws en gaat meteen naar haar toe. Daar vraagt ze hem om terug te gaan naar het huis uit zijn jeugd in een stadje dat Shelter Cove heet en al haar aantekeningen en experimenten te vernietigen, met name de 'Anthony dagboeken' waar Hollins nog nooit van heeft gehoord. Ze beweert ook dat hij een broer heeft die Anthony heet. Terug in Geneticell praat Hollins met een zekere dr. Phillip Lloyd (Rod Steiger) over zijn moeder, omdat ze samen hebben gewerkt voordat ze ruzie met elkaar kregen, en hij vraagt hem naar haar onderzoek en of hij iemand kent die Anthony heet. Hij zegt dat hij niets weet. Als Amanda na een bezoek van de sinistere dokter Lloyd overlijdt, besluit Hollins het verzoek van zijn moeder in te willigen en te proberen erachter te komen wie Anthony is. Tijdens de begrafenis van Amanda Pays stelt een zekere Melissa Leftridge (Amanda Pays) zich aan Hollins voor en zegt dat ze een groot bewonderaarster was van zijn moeders werk en onderzoek nadat ze haar had geholpen. Omdat Melissa zoveel van zijn moeders werk schijnt te weten, nodigt hij haar uit in zijn huis, zodat ze hem misschien kan helpen de antwoorden op zijn vragen te vinden. Hollins, Sharon, Melissa en drie laboratoriumassistenten, Brad Baxter (Peter Frechette), Hart Phillips (Timothy Gibbs) en Cindy Russell (Julia Montgomery) plus een meisje met een watermeloen ((!) Ze gaan meteen aan de slag, maar vinden weinig interessants. Om de een of andere reden komt niemand op het idee om in de kelder te gaan kijken, en dat is maar goed ook, want daar is iets, iets groots, slijmerigs met een heleboel tentakels. Eerst vermoordt het Duke, de hond, en dan gaat het op zoek naar een grotere prooi. Als Hart in een schuur wordt aangevallen, besluit Hollins dat hij alle sporen van zijn Moeders-werk en wat Anthony ook mag zijn, moet vernietigen. De film wordt gezamenlijk geschreven en geregisseerd door Stepehn Carpenter en Jeffery Obrow. Het script is toebedeeld aan vijf (!) schrijvers, Carpenter, Obrow, Earl Ghaffari, John Penny en Joseph Stefano, en omdat er vijf mensen aan werken, zou ik graag willen dat ze met iets beters en samenhangenders dan dit op de proppen kwamen. Er wordt niets verklaard - nou ja, waarom heeft Amanda die monsterlijke zeewezen/menselijke hybriden gecreëerd? Wat is de belangstelling van dr. Lloyd en wat zijn zijn motieven? Waarom steelt hij lijken uit de achterkamer van de ambulance? Waarom heeft hij een kelder vol mutanten? Waarom denkt geen van die zogenaamde genetische wetenschappers eraan om de kelder te controleren? Zou Melissa zich nog verdachter kunnen gedragen, zelfs als ze het probeerde? Waarom wordt geen van de personages enige achtergrondinformatie gegeven? Waarom hebben mensen het steeds over een stof die wordt aangetroffen in zeewezens en die hemocynine heet, terwijl 99,9 procent van het publiek geen flauw idee heeft waar het het over heeft? Er is ook een ernstig gebrek aan bloed en geronnen bloed, er sterft maar één persoon op het scherm, maar één! En alle wetenschappers overleven in een misselijkmakend papperig 'gelukkig einde' van braaksel. Dit is een horrorfilm, het enige wat we willen zien zijn de slijmerige monsters die mensen op verschillende bloederige manieren doden en opeten. Die op het scherm is eigenlijk best cool, iemand heeft slijmerige tentakels onder zijn huid, in zijn oor en in zijn neus, in de film alleen maar een fatsoenlijke horrorsequentie. Om de bloeddorstige citaatschrijver aan het werk te zetten: er is een scène waarin dr. Lloyd aan het experimenteren is met een gevild dier, maar die duurt maar een paar seconden, en in de context van de rest van de film betekent het niets. Melissa verandert ook in een vis, vraag het maar niet. Er is ook geen naakt te zien, wat geen verrassing is. De film ziet er professioneel genoeg uit met een redelijke productiewaarde, maar hij is gewoon zo saai en hij sjokt met een slakkengangetje voort, daar hebben we niets aan. Ik kreeg het reusachtige monster in de kelder pas zo'n 15 minuten voor het einde te zien wat veel te kort is en veel te laat, en als het dan eindelijk verschijnt zijn de effecten oké en dat maakt het nog erger dat het niet vaker is gebruikt. Al met al was ik erg teleurgesteld en ik had veel meer verwacht. Een horrorfilm met maar één dood op het scherm en maar drie in totaal, wat moet er van de wereld worden?

targets: Deze recensie is negatief.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

'Jongen, je moet een eind maken aan de experimenten die ik ben begonnen!' Jammer dat niemand dat ook zei, wie het groene licht voor dit project ook gaf! Toen we op de middelbare school zaten, werd ik bijna letterlijk door een vriend van me voor een middernachtelijke voorstelling naar deze film gesleept. Nu, een middernachtelijke film op de middelbare school op vrijdagavond, je verwacht niet veel, maar kom op!! En toen ik hem jaren later opnieuw zag, blijf ik bij mijn oorspronkelijke mening. Geweldige special effects, maar wat dan nog! Waarschijnlijk een van de slechtste films die ooit zijn gemaakt. Tenzij je van bloed en ingewanden houdt en een paar Hollywood-veteranen (Steiger & Hunter) voor een dollar voor gek ziet staan.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

De beste manier om plezier te hebben in deze film is het tellen van het aantal clichés dat er wordt herhaald. Grommende Chinese gangsters. Een vrouwelijke vice-president. Een ventilatierooster dat toevallig groot genoeg is voor een grote blanke man. Door de muur schieten om de slechterik te doden. Een situatie waarin je een paar onschuldige mensen moet ombrengen om Armageddon te voorkomen. Beelden van Onafhankelijkheidsdag waarop je een paar gedenkwaardige oriëntatiepunten in een vuurbal om zeep helpt. De vice-president in een mooi, goed verlicht vertrek omringd door ondergeschikten, terwijl de Chinese premier vrijwel alleen in een donkere kamer is met een klein beetje gedempt licht, en even gemeen grommend als de slijmerige gangsters. Een eenzame held op een schip (bouwwerk, vliegtuig, wat dan ook) die met grote automatische wapens een ravage aanricht onder onnozele schurken. Et cetera, et cetera, et cetera.
De op een na beste manier is om te tellen hoeveel nullen je achter de komma moet zetten om de waarschijnlijkheid van het filmscenario nauwkeurig te kunnen inschatten. Ik telde tot 45. Een president die instemt met een ontmoeting aan boord van een privé-vaartuig. Het onmogelijk niet-overtuigende bevel uit de atoomdoos. Het gedeelte waarin de Chinezen besluiten om een spelletje te spelen: schiet ze neer. Et cetera, et cetera. Man, de aarde valt waarschijnlijk eerder in de zon dan dat deze film plaatsvindt.
Ik geef toe dat de film interessant was tot het moment dat de kwaadaardige Taiwanese gangsters de president ontvoerden. Toen sloeg de verveling toe. Het ongeloof verdween en ik begon te denken hoe leuk het zou zijn om deze film te martelen...


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Eerst dacht ik dat dit fantasie-uitstapje een beetje vermakelijk zou zijn. Ik had het mis.
Een goede cast (Roy Scheider als de president) maakte het er niet beter op. Het verhaal bevatte elk denkbaar worstcasescenario dat zich in een terroristische kernramp zou kunnen voordoen. En niets van dat alles zou mogelijkerwijs kunnen gebeuren!
Het was waar: de ontvoering van de president kon alleen worden volbracht met de hulp van een verrader binnen de geheime dienst (alia Air Force One), maar alles wat ze lieten zien over de FOOTBALL en de hulpeloosheid van ons land als het in vijandelijke handen zou vallen, is tot op de graad bespottelijk. Serieus, zelfs de president kan onze raketcontrole niet helemaal overtreffen. De zaak wordt alleen gebruikt om bevelen door te geven. In deze situatie zou ons systeem de codes volledig hebben gewist en zou de hele zaak nergens toe leiden. De vernietiging van Beijing zou niet kunnen gebeuren - er zou geen raketlancering hebben plaatsgevonden, omdat de siloploegen de opdracht zouden hebben gekregen dat niet te doen (bij communicatie gaat het om een computersysteem). Er zijn gewoon te veel veiligheidsagenten om zoiets te kunnen voorkomen.
Het is waar, de film lijkt op FAIL-SAFE en STRANGELOVE gaf het idee dat we de controle over HET SYSTEM zouden verliezen enige geloofwaardigheid. Maar deze film gaat te ver en houdt mijn idee van het ongelooflijke niet in stand. En dat maakt de ervaring tot een verspilling van de tijd van de kijker.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Er komt een film langs die het klaarspeelt absoluut verschrikkelijk te zijn, van de openingstitels tot en met het studiologo dat aan het eind van de aftiteling is geplakt. Dit was zo'n film <0xE2><0x80><0x93> van het soort dat je niet kunt laten gaan omdat je bang bent dat je een moment van de altijd neerbuigende kwaliteit ervan zult missen.
Vergeet het lage budget dat wordt aangegeven door een langzame, monotone openingssequentie waarin geheim agenten langs een presidentiële colonne rennen zonder menigten, zonder verkeer of locatie waarneembaar. Vergeet de verwarde logica die nodig is om zelfs maar in de verte de plot plausibel te laten lijken. Vergeet dat Roy Scheider iets van de meest troosteloze dialoog ten beste geeft terwijl hij er totaal niet in slaagt zijn schaamte te verbergen.
Deze prutser loopt vreselijk te stampen, wordt gebombardeerd met een score die gewoon lachwekkend is en lijkt te zijn samengesteld door een derdeklasser. En al die tijd verdraait hij scenario's om het moeilijkste te verdoezelen van het goedkoop filmen van een presidentiële verhaallijn: dat hij op een president lijkt.
Ik heb echt het gevoel dat ik tijdens de laatste spoel heel even in slaap val, en toen ik wakker werd, heb ik hem teruggespoeld om geen enkel martelend beeld te missen. Probeer dit drinkspelletje maar eens: neem elke keer dat je hem schaamteloos een andere veel betere film ziet nadoen een slok. Dan val jij ook in slaap.
Sinds 'The Man' met Samuel L. Jackson en Eugene Levy heb ik niet meer zo'n verrukkelijk onherstelbaar project gezien. Misschien geef ik exemplaren uit als kerstcadeau. Geen sterren. Duizend gelach.

targets: De recensie is negatief.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Dit is ongetwijfeld een van de slechtste films die ik in lange tijd heb gezien. Ik had veel meer van de acteurs verwacht. Het begon goed, maar toen ging het van idioot naar volslagen belachelijk. Absoluut niet de moeite waard om te huren, behalve als het een gratis huur is.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

COC had zijn momenten. Ik genoot van de actiescènes, maar ik verafschuwde het scenario en de plot. Ik haat deze film zo erg dat ik alleen over het stomste deel zal schrijven. Ten eerste zou de plot nooit gebeuren. Ten tweede was de somberheid van de Chinese president niet nodig. Dat zou nooit gebeuren. Ten slotte de dialoog. Het is begrijpelijk dat niet-Chinese acteurs Chinese rollen spelen, maar om een dialoog voor hen te schrijven die helemaal af is, is stom! Degenen onder jullie die de Chinezen in de film begrepen, weten wat ik bedoel.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Slechte politieke actie. Slecht gefotografeerd, geacteerd en geregisseerd. Elke scène is onderbelicht, ook de weinige die overdag worden gemaakt. Het maakt niet uit waar die is. Op een belangrijke conferentie in het Witte Huis is er geen licht aan, en de enige beschikbare verlichting is een somber blauw dat door een paar ramen wordt gefilterd. De hoogste man van China voert een wereldschokkend telefoongesprek onder zulke intense clair-obscur dat hij een buste van Homerus op een schilderij van Rembrandt zou moeten bekijken. Eerlijk. Het is alsof hij een klein spotje op zijn gezicht had en verder in totale duisternis verkeerde. De langzame sterfgevallen zijn inmiddels verplichte kost in elke slecht bedachte film. De rollen van Roy Scheider en Maria Conchita Alonzo zijn goed, maar Scheider komt zelden op het witte doek. De andere optredens zijn te verwaarlozen. Er is een knappe oosterse vrouw in een kort, strak rokje die een pistool meezeult en zo uit een Bondfilm lijkt te komen. Haar accent doet vermoeden dat ze haar jeugd in Basset, Nebraska, heeft doorgebracht, en ze had het model moeten blijven dat ze waarschijnlijk als kind al was. Degene die de overlevende agent van de Geheime Dienst aan boord van het cruiseschip speelt, werd waarschijnlijk voor die rol uitgekozen omdat hij het meest op Johnny Depp leek, niet vanwege enig vertoon van talent. De Chinese schurken, die zowel Taiwan als het vasteland van China vertegenwoordigen, sissen en grijnzen terwijl ze de helden bedreigen. Het script is behoorlijk slecht, herschreven van andere, betere films. Er wordt veel geschoten aan boord van het schip en bijna iedereen komt om. Op twee derde van de film explodeert het schip in de verwachte reeks vuurballen. Dan splitst de film zich in twee aan elkaar gerelateerde delen. Deel een: weer een schietpartij, deze keer in een pakhuis aan de waterkant. Deel twee: een uitwisseling tussen de vice-president, die nu waarnemend president is, en de glibberige Chinese première, die zowel uit 'Dr. Strangelove' als 'Fail Safe' bestaat. We lanceren zonder het te weten onze raketten. Zij lanceren de hunne als vergelding. We kunnen hen er niet van overtuigen dat onze lancering een ongeluk was, ook al bieden we aan hen te helpen onze eigen raketten te vernietigen. Scott/Walter Matthau-generaal die beweert dat hun 'natuurkundige' arsenaal niet tegen het onze op kan, dus moeten we ze raken met alles wat we hebben. Meer vuurballen.<br />Het einde komt niet te vroeg.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Jakkes. Deze film heeft zoveel ongelooflijke plotwendingen dat ze van wat een goede film had kunnen zijn, een afschuwelijke puinhoop hebben gemaakt. Het verhaal is voor een deel behoorlijk, maar de gaten in de plot maken de uitvoering letterlijk lachwekkend. We worden eigenlijk geacht te geloven dat de geheime dienst tegen alle gezond verstand in zou gaan en de president van de Verenigde Staten een ongelooflijk risico zou laten lopen. Als dit een indicatie is van het soort denken dat onder de beschermers van de president voor een goed oordeel doorgaat, zitten we allemaal in de problemen. Roy Scheider levert een goede prestatie als de president, maar die wordt helaas tenietgedaan door de werkelijk weerzinwekkende rol van Patrick Muldoon (die op de een of andere manier in Hollywood nog steeds alleen maar een baan krijgt op basis van zijn knappe uiterlijk en zijn griezelige gave om bij elke gelegenheid te grijnzen, ongeacht of het script om een grijns vraagt). Misschien zal iemand dit zien en zich geïnspireerd voelen om een goede film te maken vanuit het uitgangspunt <0xE2><0x80><0x93> of misschien zal iemand dit zien en zeggen: 'Hé, als zij zo'n slechte film kunnen maken, kan ik dat misschien ook!'


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Schieder levert een semi-geloofwaardige rol als de president van de Verenigde Staten met de politiek correcte Maria Conchita Alonzo als de vrouwelijke vice-president. De film is gewoon waardeloos, met zoveel gaten in de plot is het een wonder dat ze het hebben kunnen houden bij de film waar het op is opgenomen. Afgezet tegen de HBO-tijdschema's van's avonds laat is deze film helemaal niet de moeite van het bekijken waard. Na 10 minuten vraag je je af waarom hij geschreven is. Na 40 minuten vraag je je af waarom je ernaar kijkt. Bespaar je de moeite en kijk naar een herhaling van _Hee Haw_ of zoiets. Alles is beter dan deze rammelkast.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Ik zou denken dat dit zo'n film was waarvan de regisseur het boek waarop hij gebaseerd was niet had gelezen, ware het niet dat ze maar een klein beetje op elkaar lijken. Het is zeker mogelijk dat een grote film losjes op een boek is gebaseerd, en dit was zeker het laatste, maar niet het eerste.
Er waren een aantal tekortkomingen. Een ervan was dat hij te veel op de Railway Children probeerde te lijken, waarschijnlijk omdat volwassenen dat van dezelfde auteur verwachten. Een andere was dat hij ook te veel op Harry Potter probeerde te lijken, tot en met de muziek en het overdrijven van de omgeving. Ik heb niets tegen J.K. Rowling of de films, maar het boek lijkt gewoon helemaal niet op de Harry Potter-films. Ik vond de Psammead, hoewel heel goed ingesproken door Eddie Izzard en ook in karakter, bijna nodeloos in een volkomen ongepaste omgeving. Misschien heb ik hier iets over het hoofd gezien, want de opmerkingen over de eigen boeken van een van de personages waren misschien een verwijzing naar de onnauwkeurigheid van de aanpassing. De extra karakters waren ook niet nodig en de special effects van vandaag hadden gemakkelijk kunnen worden gebruikt om het verhaal te vertellen zoals het was geschreven, maar dat was niet zo.
Ik heb deze film gezien met mijn twee kinderen, van wie de een het boek kent en de ander niet. Degene die het wel weet, dacht dat het goed was, maar was niet zo enthousiast als degene die het niet weet. Ik weet niet precies wat dit betekent.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

1e vertoond op 29/10/2006 <0xE2><0x80><0x93> 4 van de 10 (Dir-John Stephenson): lichtelijk onderhoudend verhaal over vijf kinderen die gedwongen zijn bij hun excentrieke oom te gaan wonen terwijl hun vader en moeder vechten & werken in de Eerste Wereldoorlog, toen Engeland aan de oorlog deelnam. Ze krijgen te horen dat ze niet in de broeikas van de oom moeten gaan, wat ze natuurlijk keer op keer doen, en ze ontdekken een zandelf die ze elke dag wensen en die alleen maar blijft tot de zon ondergaat. Dit is de titel van het verhaal, bedacht door de Jim Henson-groep en ingesproken door Eddie Izzard. Het probleem is dat hun wensen meestal andere problemen met zich meebrengen waar ze van moeten leren. Dit deel van de film wordt niet erg goed uitgevoerd, want het is duidelijk dat de kinderen, met name de Freddie Highmore-figuur, niet van hen leren, maar in plaats daarvan steeds weer terugkeren naar 'het' om hun volgende grote probleem op te lossen. 'het' is lang niet zo grappig als het had kunnen zijn met de komiek Eddie Izzard, die niet veel gelegenheid krijgt om te improviseren, en Kenneth Branagh als de excentrieke oom is verspilde moeite, hoewel hij het beste personage is. De kinderen zijn prima in staat om te acteren, maar het verhaal zou waarschijnlijk veel beter zijn geweest als het zich in het fantasierijk had afgespeeld, maar ze hadden ook een menselijk verhaal te vertellen, wat waarschijnlijk de verwarring bij de filmmakers heeft veroorzaakt. Dus al met al was dit een oke-film, maar hij had veel beter kunnen zijn.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

De Eerste Wereldoorlog breekt uit en papa is een dappere piloot die vertrekt om een of andere onaantrekkelijke klus op te knappen om Jerry op zijn plaats te zetten. Mama doet haar werk als verpleegster, dus de vijf kinderen worden geëvacueerd naar hun geschifte oom op het platteland, waar een geheime gang hen naar een ondeugende zandelf brengt en het begin van een magisch avontuur.
Gebaseerd op een boek dat bijna een eeuw geleden is geschreven, maken ze dit soort verhalen niet meer. En daar is een reden voor. De mannen vliegen in vliegtuigen en schrijven boeken; de vrouwen verwisselen verband en maken schoon huis. De jongens gaan voorop met hun kompas en hun nachtverlof; de meisjes doen wat hun gezegd wordt en spelen viool <0xE2><0x80><0x93> slecht. Dikke kinderen met brillen zijn gemeen. Alle kinderen spreken met die afgebeten, klinkers platmakende accenten die zedig en preuts zijn, maar die een zekere economische klasse van het Engelse volk cultiveert. Naast het snobisme en het verlangen naar het Imperiale Albion zijn er nog andere plotholes die een vijfjarige niet zou tolereren. Ik bedoel dat letterlijk <0xE2><0x80><0x93> mijn zoon vroeg waarom de vader voor zonsondergang verdween, waarom het kompas niet gewoon uit zijn hand viel toen hij verdween. De film probeert zich in elk geval uitsluitend op de kinderen te richten, tot een volstrekt ongepaste en niet-grappige monoloog van Eddie Izzard (wat een verspilling van echt komisch talent) zich over de aftiteling ontfermt.
Ongetwijfeld zal vijf procent van de Britse schoolkinderen die naar dure openbare scholen in het Verenigd Koninkrijk gaan, het allemaal erg grappig vinden. Voor de andere vijfennegentig procent van de Britse gezinnen die niet meer in de negentiende eeuw leven, is het goede nieuws dat _Wall-E_, _Ratatouille_, _Wallace_ en _Gromit_ allemaal op dvd zijn uitgekomen.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Dit is een van die 'familie'-films waarvan ik me niet kan voorstellen dat ze iemand boven de negen jaar aanspreken. Een groep broertjes en zusjes ontdekt een 'zandfee' (ja, echt) die toevallig aan het eind van een niet zo geheime gang in het buitenhuis van hun excentrieke oom zit, waar ze naartoe zijn geëvacueerd na de Blitzkrieg in Londen... En daar heb je het, allemaal in één zin. Het verhaal gaat over de rol van magie in de kindertijd en het gevaar van het vervullen van wensen, maar geen van beide onderwerpen wordt onderzocht op een manier die interessant zou zijn voor volwassenen of leerzaam voor kinderen (of andersom!). De enige reden die ik kan bedenken om dit te kijken is om te zien hoe grimmig Freddie Highmore's leven is. 's uitmuntende talent valt op in de rest van de middelmatige optredens.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Ik herhaal <0xE2><0x80><0x93> wat een stom scenario.
Is er nog iets nieuws in te vinden? Ik weet niet wie dit heeft geschreven. Maar ik geloof dat die vent alle Hollywood-kinderen-familie-tieners-films heeft gezien die er ooit zijn gemaakt... alle scènes en dwalingen die je overal kunt zien. Waarom maken jullie die films? Kinderen als volwassenen? Ze houden van goudkleurige auto's van geld... en ze zijn positief? Ze hebben geluk... en emoties natuurlijk... zonder dat kan het ook. O de jonge acteurs <0xE2><0x80><0x93> wauw! <0xE2><0x80><0x93> ik vind het wel leuk als de camera op hun aardige gezichten is gericht... wat een rotzooi... er zijn 90% betere kinderfilms dan deze! Dit is geen creatieve of grappige film. Dit is gewoon niets.
D.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Deze laat-twintigste-eeuwse poging van Freda speelt zich af als een moderne (dat wil zeggen: zeventigste-eeuwse) griezelfilm, maar er zitten weinig spannends in. Het is in elk geval geen vreselijk slechte film, hij heeft dat gevoel dat veel van Freda's latere films hebben van iemand die het heeft opgegeven als hij de eerste dagkrant heeft gezien. Hij begint goed, bijna galopperend in toon, en gaat dan over in een gothisch gebied met een fatsoenlijke (al is het een vreselijk cliché) set-up. Dan lijkt Freda plotseling haar belangstelling voor de film te hebben verloren en krijgen we alleen maar lange opnamen van Camille Keaton en brandende kaarsen. Dan, na ongeveer een uur, krijgen we een soort gewelddadige climax met fatsoenlijke-tot-slechte-special effects. Dit wordt gevolgd door een trage uithaal met een zeer voor de hand liggende wending die eindigt in een draai (als het al een draai is?). En gooi er een paar halfslachtige verklarende scènes tussendoor en je hebt Tragische Ceremonie. Zo heeft het zijn kwaliteiten. Maar dan struikelt het plotseling en zakt voor je voeten in elkaar. Jammer.<br />ik blijf uit de buurt van de SHAROMA-dvd, een nutteloze, troebele pan&scan-uitgave die afbreuk doet aan wat een goede visuele ervaring zou kunnen zijn.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Op weg naar huis na een dagje aan het strand zoeken vier jonge mensen beschutting tegen een stortbui in het huis van Lord en Lady Alexander, nadat hun auto zonder benzine is komen te staan. Ze weten het niet, maar het huis waar ze verblijven zal de plaats worden van een satanisch ritueel. Jane (Camille Keaton), de enige vrouw in de groep, zal worden geofferd. Terwijl haar mannelijke metgezellen haar te hulp schieten, vermoordt een van hen Lady Alexander per ongeluk. Het loopt echt uit de hand en alle anderen die de zwarte mis bijwonen worden ook vermoord. De vier proberen te ontsnappen, maar komen er al snel achter dat ze niet kunnen ontsnappen aan wat ze hebben gezien. Een voor een worden ze aan hun lot overgelaten. Ik was er zeker van dat ik van _Tragic Ceremony_ zou genieten. Trage, gotische horror is precies wat ik nodig heb. Ik ben ook dol op een paar andere films van Riccardo Freda, zoals _The Horrible Dr. Hichcock_, _The Ghost_ en _I Vampiri_. _Tragic Ceremony_ leek een zekerheidje te zijn. Helaas lopen de dingen niet altijd zoals ze zouden moeten lopen. De grootste tragedie met betrekking tot _Tragic Ceremony_ is de tijd die ik doorbracht met het kijken naar deze rommelige film. Op een paar kleine uitzonderingen na vond ik niets aan de film aantrekkelijk of bruikbaar. De personages zijn onsympathiek, de plot is onsamenhangend en schizofreen en het ijsberen is verschrikkelijk. Het grootste deel van de film gebeurt er niets interessants. Tegen de tijd dat de vier hoofdrolspelers beseffen dat ze in gevaar zijn, was ik het punt al gepasseerd dat het me nog iets kon schelen. En ik begrijp de recensies niet die ik heb gelezen waarin de rol van Camille Keaton wordt geprezen. Ik neem aan dat het een geweldige vertolking is als je acteert in een emotieloze roes. De drie mannelijke hoofdrolspelers zijn het toppunt van nietszeggendheid. Ze doen niets om op te vallen. De bijrollen bestaan uit een paar favorieten als Luigi Pistilli, Luciana Paluzzi en Paul Muller, maar geen van hen krijgt iets te doen. Zijn belangrijkste bijdrage bestaat uit een monoloog van twee minuten aan het eind van de film, waarin hij probeert uit te leggen wat er in de afgelopen 80 minuten is gebeurd. Het is een zwakke poging om een zeer zwakke film een afsluiting te geven.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Riccardo Freda mag dan een goede reputatie hebben, maar aangezien veel van zijn beste films in feite werden geregisseerd door wijlen de grote Mario Bava, is het duidelijk dat hij in de jaren zeventig niet een van de meest getalenteerde filmmakers van Italië was. Deze film bewijst dat min of meer, ondanks de simplistische plot; het is een enorme puinhoop en over het geheel genomen moet ik zelfs zeggen dat _Tragische Ceremonie_ erger is dan Freda's smakeloze Giallo-poging _The Iguana with the Tongue of Fire_. Freda heeft deze film kennelijk verloochend en ik kan het hem niet kwalijk nemen! De plot volgt eenvoudigweg een stel kinderen die ergens in de rimboe zonder benzine komen te zitten. Ze komen toevallig een huis tegen op zoek naar brandstof; maar het blijkt een slechte keus te zijn, want de eigenaar staat op het punt een satanische ceremonie te houden... ho, ho. De film heeft een hoofdrol voor Camille Keaton, die een paar jaar later de hoofdrol zou spelen in de exploitatieklassieker _I Spit on Your Grave_, maar daar geen indruk maakt, ondanks het feit dat ze naast een cast van talentloze acteurs speelt. De film bevat tegen het eind één fatsoenlijke bloederige scène, maar dat is eigenlijk niet genoeg, aangezien het tachtig minuten saaiheid kost om daar te komen. Ik heb een hoge tolerantie voor waardeloze Italiaanse films die nergens op slaan <0xE2><0x80><0x93> maar zelfs ik zou deze niet kunnen verdragen. Mis het, mis niets!


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Zelfs Mel Gibson kon deze klucht van een film niet redden. Dit was een van de slechtste films die ik ooit heb gezien. Waarom zou Mel Gibson een film maken waarvan ik zeker wist dat hij er niet eens naar kon kijken? Wat was dit? Een volslagen idioot die onder de drugs zat en een schizofrene dame stalkte, die ook onder de zware, illegale drugs op straat leefde. Voor alle bioscoopbezoekers die onder de drugs zaten: je zult deze film geweldig vinden.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Deze film stonk gewoon. Ik weet dat sommige mensen zullen zeggen dat iedereen die denkt dat het niet deugt, 'het gewoon niet snapt'. Ik vind Wenders in _American Friend_ en _Vleugels van verlangen_ leuk. Maar dit is pure flauwekul. De hoofdpersoon is zo irritant dat het me geen moer kan schelen wat hij doet. Hij loopt, zoals in een andere recensie gezegd is, rond te springen als een irritant aapje. Ik kon hem gewoon niet uitstaan of mezelf dwingen om me er iets van aan te trekken. Dat is het geval met de meeste personages die alleen maar hun best lijken te doen om maf of raar te zijn. Ik vond de personages Mel Gibson en Milla Jovovich leuk en wilde dat ze zich meer op hen hadden gericht. Milla is natuurlijk mooi, meelijwekkend en je hebt echt met d'r te doen en met waar ze doorheen is gegaan en waarom ze is zoals ze is. Ik zie Gibsons personage bijna als Frankenstein. Ik wou alleen dat-ie Milla had gered en het hotel had platgewalst met al die waardeloze saaie figuren die d'r woonden.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Misschien ben ik gewoon een simpel mens, maar ik geef de voorkeur aan films waarin de mensen die erin spelen me op de een of andere manier iets kunnen schelen. In deze film kon niemand me iets schelen. Was dit bedoeld als een komedie? Misschien was de humor te subtiel voor me (tot op nanoniveau). Het punt is dat er zoveel dingen aan ontbraken. Er waren personages die grappig hadden kunnen zijn, maar dat waren ze niet. Er waren personages die je leuk had kunnen vinden, maar die je niet leuk vond. Bijvoorbeeld de man die dacht dat de Beatles zijn nummers hadden gestolen. Er zat zoveel potentie in, maar het enige wat hij deed was praten als een Beatle en klagen over hoe ze hem hadden gestolen. Haha. En de vorige poster had het over de 'Ik ben de Walrus'-scène alsof het iets heel bijzonders was. Wat? Hij speelde 'Ik ben de Walrus' op een oude piano en zong vals. Is dat een inside joke? Het was in elk geval een lachertje. Deze film heeft voor mij de sfeer van een film waarvan mensen zeggen dat ze hem mooi vinden omdat het 'intellectueel' of 'hip' klinkt als je zegt dat je hem mooi vindt, dat je de hele metafysische kunst/vuile boodschap krijgt die de kunstenaar uitdraagt. Als je vermaakt wilt worden, moet je wegblijven.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Het is de enige film waar ik bijna uit was weggelopen, en dat zou ik ook hebben gedaan als mijn vrienden niet bij me in de bioscoop hadden gezeten. Normaal gesproken vind ik een film, ook al vind ik hem niet leuk, nog steeds de moeite waard om tot het eind toe te zien. Op die manier kun je echt beweren dat je hem alle kans hebt gegeven om zich te herstellen. Maar met The Million Dollar Hotel was het zo vreselijk dat ik alleen maar heel graag wilde dat er zo snel mogelijk een eind aan kwam. Ik denk dat ik waarschijnlijk niet zo bitter teleurgesteld zou zijn geweest als deze film door een mindere regisseur was gemaakt, een die ik normaal gesproken niet zo leuk vond. Maar uit de mond van Wenders was het des te schokkender om te zien. Ik ken Bono van U2, een goede vriend van Wenders, die het script van deze afgrijselijke film heeft geschreven, en ik vraag me af waarom Wenders hem zijn gang heeft laten gaan, ook al waren ze goede vrienden. 'Hou je aan het werk overdag, Bono,' is een zin die me meteen te binnen schiet als ik naar deze puinhoop kijk. Aanmatigend, onsamenhangend, een mengelmoes van alle mogelijke hedendaagse stereotypen, een naïeve en doorzichtige poging om over te komen als geschift en gedurfd, met de irritantste personages die ik ooit heb gezien, vooral de hoofdrolspelers, Jeremy Davies, Milla Jovovich en Mel Gibson, die ik normaal gesproken geen van allen kan uitstaan. Het gelukkigste einde dat ik me had kunnen wensen, zou zijn geweest als ze een atoombom op hun collectieve hoofd hadden laten vallen om het zo snel mogelijk achter de rug te hebben. De eerste vijf minuten van de film zijn bijzonder goed, met een buitengewoon opwindende soundtrack van U2. Maar de openingsbeelden van de film maken de rest van de film (die vanaf dat moment een spectaculaire duikvlucht maakt) des te teleurstellender, omdat ze een belofte van filmkwaliteit inhouden die gewoon nooit is waargemaakt, bij lange na niet.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Mooie plaatjes met een coole soundtrack vormen geen 'film'. Zoals alle poppromo's worden de pretenties van MDH alleen overtroffen door het ongerechtvaardigde budget. Eén dollar uitgeven aan deze doelloze, doelloze troep was één dollar te veel. Hou het maar bij popsongs als Bono.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik huurde deze film op 20 juni 2001 en keek er ongeveer 45 minuten naar. Ik kwam tot de conclusie dat het kijken naar een blanco scherm in vergelijking daarmee heerlijk zou zijn. Er was niemand in de cast voor wie ik ook maar een traan zou hebben gelaten als de hel zelf was opengegaan en hen allemaal had verzwolgen.<br />Dus heb ik al mijn vrienden en familieleden gemaild om hen te waarschuwen, en ik neem de tijd om iedereen die dit briefje ziet te verzoeken deze film te mijden als de pest! Ik heb in mijn leven heel slechte films gezien, maar nooit zo'n slechte als deze.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Swow, l o n g, d u l l...'
O mijn god, saai.

Zo irritante personages <0xE2><0x80><0x93> je krimpt elke keer in elkaar als je Jimy Smits ziet, of de man die van nu af aan de rol van de poppenspeler speelt. Ze hebben de film vast nooit gerepeteerd of bekeken. Mel Gibson was totaal van hout.
Dit is misschien niet de slechtste film die ooit is gemaakt, maar het feit dat hij bijna meteen op video is uitgebracht, zegt genoeg.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Omdat ik een totaal mislukte filmfanaat ben en een huis moet inrichten, ben ik een grote fan van IKEA. Mijn hele huis staat praktisch tot de nok toe vol met dat goedkope plaatmateriaal. En je weet dat al die stijlvolle huishoudelijke artikelen van IKEA van die grappige namen hebben <0xE2><0x80><0x93> een boekenplank die 'Holika' heet en een badkamerspiegel die 'Grundtal' heet <0xE2><0x80><0x93> nou, dat voegt alleen maar toe aan de hele Europese charme.
Zoals die interessant getitelde (maar afschuwelijk vertaalde) artikelen op de planken van IKEA, zou ik graag wat vertaling willen geven aan een paar van de recensies die ik heb gelezen over de Zweedse 'Kraftverk 3714'.
Oorspronkelijke opmerking: 'Voor een lowbudgetfilm is dit behoorlijk cool spul. Het zou geweldig zijn om te zien wat deze jongens met een budget in Hollywood zouden kunnen doen!'
Vertaling: de filmvoorraad is waardeloos, de belichting is oninteressant, de filmopnamen zijn oninteressant, de geluidsopnamen zijn hol.
Origineel commentaar: 'David Lynch-achtig sf-drama, gesitueerd in een vreemd bosstadje met even vreemde personages!'
Vertaling: deze 'acteurs' spelen voor niets, de verhaallijn is rond en vermoeiend, de ideeën die aan de film ten grondslag liggen proberen wanhopig existentiële betekenis te hebben, maar zijn eenvoudigweg banaal, en de settings (vooral de interieurs) zijn saai en vol lelijk behang.
Origineel commentaar: 'De montage is goed gedaan, en het conservatieve gebruik van computergraphics toont aan dat dwingende CGI-effecten niet uit een Hollywood-studio hoeven te komen!'
Vertaling: Als je om te beginnen al schetsmatige cinematografie hebt, verberg de onvolkomenheden dan door alles op een Mac te digitaliseren en drie minuten lang krachtig te mengen. Ingenieus!
Ik heb deze dvd genomen omdat ik dol ben op onafhankelijke films, vooral als ze proberen het vaak dure en ontzagwekkende genre van de sciencefiction aan te pakken. Ik bedoel, sommige van de beste sciencefictionfilms aller tijden zijn tot stand gekomen met weinig of geen budget, spfx en dure acteurs. Neem bijvoorbeeld Peter Fonda's eco-waarschuwende-tijd-reisfilm 'Idaho Transfer'! Een klassieker.
Maar 'Kraftverk 3714' past niet in de categorie 'zorgvuldig gemaakte, onopvallende, van ideeën afhankelijke sf-film'. Hij concentreert zich meedogenloos op personages die niet veel doen en geen interessante dingen zeggen. Het draait in kringetjes rond. Het is veel te lang (en dat uit de mond van een grote Tarkovsky-fan). Erger nog, het concept van 'buitenaardse wezens die de werkelijkheid veranderen' is voer voor _Twilight Zone_ van veertig jaar geleden. Het is gewoon geen goed gemaakte film <0xE2><0x80><0x93> en ik wilde echt dat het dat wel was, verdomme!
Maar als fan van _IKEA_ heb ik wel een schokkende observatie gedaan. Ten eerste weet iedereen die wel eens bij _IKEA_ heeft gewinkeld hoe hun ingewikkelde winkelwagentjes werken <0xE2><0x80><0x93> alle vier de wielen zijn multifunctioneel. De wagentjes kunnen een perfecte 360 graden draaien en er is enige vertrouwdheid voor nodig om er als een professional mee om te gaan, zoals elke enthousiaste IKEA-shopper weet. Nou, ik mag doodvallen, maar een van de hoofdrolspeelsters in _Kraftverk 3714_, dat is me er eentje. Ze gaat naar een of andere inktzwarte supermarkt in de rimboe en wat sjouwt ze mee? Een winkelwagentje! Dus dat is toch geen uitvinding van IKEA, maar weer zo'n prachtige uitvinding (laten we het maar een 'Tacklebee' noemen) uit het land van hei-doo!


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Nadat ik had gehoord dat een aantal mensen achter de lowbudgetfilms 'Terror in Rock'n'Roll vennsj dawn' en 'It came from space... and stuff' betrokken waren bij het maken van deze film, besloot ik hem ongezien op dvd te kopen. Ik wou dat ik dat niet had gedaan. De andere films waren grappig, wrang en een beetje stom. Terwijl er in Kraftverk 3714 geen greintje humor te vinden is. En het is zo godvergeten slecht dat ik al kwaad word als ik eraan denk. De slechtst mogelijke acteurs, het slechtste script, de slechtste special effects. En de minst sexy seksscène ooit. Uhhh. En het hele gedoe duurt 2 uur en 45 minuten. Alsjeblieft, maak nooit meer een film.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Het is grappig... een dag voordat ik deze film zag, had ik een documentaire over Leni Riefenstahl gezien, dus de vergelijking ging automatisch... maar die is er natuurlijk niet:)
Deze film is in alle opzichten zwak... het acteren is niet overtuigend (vooral die van Simona niet...) en onnatuurlijk... de montage is verward en laat altijd een spoor van onvoltooide shots achter, de muziek past niet, het verhaal loopt niet lekker, het wordt saai en de film duurt al zo lang... o, en de personages worden niet erg goed weergegeven, je kunt eigenlijk niet veel over de meisjes zeggen (behalve wat je ziet)... De film probeert ook te choqueren met expliciet gevloek (wat erg lachwekkend is:)
Dus... 2/10.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Half een mystieke thriller en half de verbrokkelde fantasieën van een broze geest, is _Guardian of the Frontier_ een meeslepende film die al snel ontspoort. Sterke beelden en een meeslepend uitgangspunt worden al snel overschaduwd door onsamenhangende intriges, afgezaagde dialogen, amateuristisch acteerwerk en de meest buitenissige en overdreven fallische beelden uit de recente geschiedenis (hier, een vis is zeer zeker niet zomaar een vis!). Dit is kennelijk de eerste Sloveense speelfilm die door een vrouw wordt geregisseerd <0xE2><0x80><0x93> mevrouw Weiss moet vastbesloten zijn geweest om te bewijzen dat ze net zo luguber en nodeloos expliciet kon zijn als welke man dan ook.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Drie jonge studentes, Simona (Iva Krajnc), Alja (Tanja Potocnik) en Zana (Pia Zemljic), gaan op avontuur langs de rivier de Kolpa, in een Sloveense film uit 2002 van Maya Weiss. Wat een Oost-Europese versie had kunnen zijn van de bekende en opwindende 'Deliverance' uit 1972, bleek voor mij een volstrekt oninspirerende film te zijn, met vlakke personagesportretten die de sympathie voor de personages ontkenden.
Alja en Zana zijn als studente helemaal niet overtuigend, hoewel Alja uiting geeft aan haar verlangen om schrijfster te worden, en beiden gebruiken naar mijn idee overdreven grove taal. Alja heeft genoeg van haar vriendje en lijkt gewoon verder te leven. Zana, die nog minder geleerd is, is een egocentrische avonturierster die zich aangetrokken voelt tot andere vrouwen. Ik had wel enige sympathie voor de betrekkelijk onschuldige Simona, conservatief en met een stralende blik in haar ogen. Alleen al het idee dat deze drie samen op reis gaan, bevalt me niet. De minachting die Zana en Alja voor Simona aan de dag leggen, slaat nergens op <0xE2><0x80><0x93> waarom zouden ze haar om te beginnen als reisgenote kiezen, terwijl ze toch haar gedrag en houding moeten kennen?
Het drietal begint aan een zorgeloze reis over de rivier, op twee kano's, zonder zich te laten afschrikken door een nieuwsbericht over de verdwijning van een vrouw langs de rivier. De zaken worden somberder door de mysterieuze verschijning, soms echt en soms mogelijk hallucinerend, van een fanatiek conservatief visserspoliticus (Jonas Znidarsic). Ik heb genoten van de scènes langs de rivier en van de kleine dorpjes die het trio bezoekt. Misschien komt het door een gebrek aan cultureel begrip, maar verder heeft de film me niet geraakt. Ik was verbaasd toen ik zag dat de film een paar prijzen heeft gewonnen.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Ik kan vol vertrouwen zeggen dat dit de slechtste film is die ik ooit heb gezien, en ik ben meestal dol op buitenlandse films. De film is niets meer dan slecht gemaakte, gewelddadige pornografie. Als je ervoor kiest om hem te zien, bereid je dan voor op eindeloos seksisme, gratuite naaktfoto's en een stomme, sensationeel gemaakte verkrachtingsscène, die ongetwijfeld de voornaamste aantrekkingskracht heeft op mensen die van de film houden.
Bovendien draait de plot doelloos rond, en geen van de personages is sympathiek. Veel scènes zijn gefilmd in de bossen rond de rivier, om de meisjes het constante gevoel te geven dat iemand hen stalkt, wat een zielige poging was om het gebrek aan verhaal te compenseren.
Misschien zou ik dat ook wel doen. Ik zou mijn tijd niet hebben verspild om de film te zien, als hij correct in de recensies was beschreven.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Dit is een zwak samenraapsel van zo ongeveer alles: de relaties tussen vluchtelingen, Kroatië en Slovenië, de globalisering, de seksuele geaardheid. Een heel grote, onhandige metafoor over het feit dat Slovenië op de doorgaande wegen tussen zijn verleden, dat wordt gesymboliseerd door alles wat'maagd' is en koningin van het huishouden wordt, en zijn toekomst, dat wordt gesymboliseerd door het luisteren naar muziek in clubs en lesbisch zijn en nooit kinderen krijgen.
Het speelt in op een vrij recente Sloveense legende over een maagd en een 'boskoning' die de vorm van een geit aanneemt (de beeldspraak van Zlatorog Beer is ook op die legende gebaseerd), maar helaas is de behandeling heel onsamenhangend. Hoe kan de rit in de jeep met de 'boskoning' echt zijn voor alle drie de meisjes, maar de scène buiten de tent alleen in Simona's fantasie? Het einde sleept zich maar voort (ik kan niet geloven dat de film maar 98 minuten duurt, heb ik zonder het te weten naar een film van een regisseur zitten kijken?), terwijl de drie meisjes 10 seconden in de camera moeten kijken terwijl ze er tegelijkertijd bang en gelukkig uitzien (zo voor de hand liggend).
Ik had nooit gedacht dat ik slecht acteerwerk zou herkennen in een film waarvan ik de taal niet versta, maar het duurde niet lang voor ik 'Simona' zag. Het grootste deel van de tijd acteert ze te veel, alsof ze in een stomme film speelt.
Het was niet zo erg als ik dacht dat de regisseur nog maar net begon en wat haar generatie volgens haar inhield op film wilde vastleggen door een half-experimentele film te maken, tot ik besefte dat de regisseur in werkelijkheid zevenendertig was toen ze de film maakte en dat haar werk waarschijnlijk'serieus' is.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Een paar tieners hebben een beetje seks op het strand in de jaren zestig. Dat is alles. Ze zeggen dat ze vijftien zijn, terwijl een van de acteurs in werkelijkheid vijfentwintig is. Misschien was deze film in 1978 een beetje revolutionair in zijn manier om taboe-onderwerpen aan te roeren, maar ik kan me niet voorstellen dat in die tijd alles wat in Esmiko Limon werd vertoond als taboe-achtig werd beschouwd.<br />Ondiepe dialogen worden vermengd met discomuziek die nog oppervlakkiger is. De selectie van liedjes heeft niets te maken met iets anders dan de heel, heel bekende new-classics die tegenwoordig nog steeds op elk radiostation te horen zijn. De plot van American Pie is niet veel anders, maar het is in elk geval een beetje grappig. Eskimo Limon is saai, vlak en niet esthetisch. Bijna niet te geloven dat het zes vervolgen had!


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Thomas Hardy is een van mijn favoriete schrijvers. Er zijn een paar fantastische films gemaakt naar zijn romans (Far From the Madding Crowd, Tess of the d'Urbervilles, The Mayor of Casterbridge) en ik had hoge verwachtingen van deze film. De Hallmark-Hall-of-Fame-ification van 'Return of the Native' verpestte alles. De cast was fantastisch, de fotografie uitstekend, maar het script was naargeestig en de invalshoek ronduit rampzalig. Mensen liepen op mensen af, zeiden teksten en liepen weer weg. Er ontstond een schrale opwinding toen Clive Owen en Catherine Zeta Jones (heel jong, heel mooi) elkaar een beetje op de huid zaten, maar zelfs Clive, die een uitmuntende acteur is, kon het niet redden. Het was een en al Hallmark-'romantische' drukte. De drie bovengenoemde films hadden alle drie een rijke achtergrondmuziek en voorgewende boerenkinkels die een uiteenzetting van de plot gaven, en wat dynamiet had kunnen zijn, bleek afschuwelijk te zijn.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Herinneren jullie je de houterige, niet-dramatische literaire versies van de jaren zeventig nog, op z'n slechtst? Dat komt wel als je dit breed geacteerde, onbedoeld hilarische stuk van de chocoladedoos ziet. Het meest verwerpelijk is Catherine Z-J, die, hoewel ze onmiskenbaar een lust voor het oog is, een grote jurk draagt en er zo zwoel uitziet dat ze er zelfs een voorstelling voor moet opgeven. Ze wordt gespeeld als een melodrama, of als Cold Comfort Farm zonder de grappen, en die poging wordt niet vergemakkelijkt door een scriptschrijver met een slecht oor voor dialogen, die het gevoel voor ironie of tragedie in de roman volledig mist. Jammer, gezien de kwaliteit van het acteertalent dat ter beschikking staat <0xE2><0x80><0x93> Joan Plowright, Claire Skinner, Steven Macintosh, allemaal verdienen ze beter dan dit.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Deze film is een bijna totale tijdverspilling. Ik bestudeer het boek voor mijn eindexamen Engels en de film draagt maar op één manier bij, en dat is om duidelijk te maken dat het hele scenario in een landelijke idylle is gesitueerd. Het acteerwerk is houterig, de filmografie is lachwekkend, en de zogenaamde dramatische scènes in de film lieten het grootste deel van mijn klas (waaronder ikzelf) in hun tekst gniffelen. Het boek is weliswaar niet mijn favoriete literaire keuze, maar het is stukken beter dan de film, en de soundtrack is gewoon ronduit irritant. Kijk deze film niet, tenzij je op zoek bent naar een tijdloze, goede verhaallijn die is getransformeerd tot tijd- en mediaverspilling.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Ik heb dit gehuurd omdat ik de kans om Clive Owen en Catherine Zeta Jones samen te zien niet voorbij kon laten gaan, maar het was het absoluut niet waard. De enige reden waarom ik er twee sterren aan geef in plaats van één, is dat het zo nieuw is om ze te zien voordat ze het ver hebben geschopt.
Zeta Jones, die meestal leuk is om naar te kijken, ook al is ze niet de beste actrice ter wereld, is vreselijk. Owen lijkt zich echt niet op zijn gemak te voelen in zo'n kalkoen, en bovendien draagt hij een belachelijke, ongelooflijk slecht passende pruik tot op zijn kin (ik hoop tenminste dat het een pruik is en niet zijn echte haar). En de scène waarin hij een country-jig danst met Zeta Jones maakt dat je je voor hem schaamt. Joan Plowright loopt verdwaasd rond in de film <0xE2><0x80><0x93> ze vraagt zich waarschijnlijk af hoe ze zo in de knoei heeft kunnen raken.
De actrice die de vrouw van Clive Owen speelt is niet slecht, maar dat geldt voor zo'n beetje iedereen. O, en de tekst stinkt ook.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Ik heb deze Hallmark-televisiefilm gezien toen hij voor het eerst werd uitgezonden. Ik verloor mijn belangstelling voor het verhaal omdat een personage een heks zou zijn. Ik was gewoon niet in de juiste stemming om naar deze film te kijken. Maar Hallmark staat voor de beste kwaliteitsfilms. Nu is er een reden om deze film een tweede blik te gunnen. Clive Owen, die 'Damon Wildeve' speelt, zou wel eens de kans kunnen krijgen om gekozen te worden als de volgende James Bond 007 als Pierce Brosnan hem uitbrengt. Clive Owen zou wel eens tot het jaar 2008 kunnen moeten wachten. De andere reden is dat de hoofdrolspeelster Catherine Zeta-Jones nu een beroemdheid is (in die tijd was ze een onbekende) en dat ze in 2003 een Academy Award won voor de beste bijrol. Joan Plowright als'mevrouw Yeobright' speelt ook in deze film. De openingszin in deze film bevalt me: 'Verlos me van deze angstige, eenzame plek. Stuur me een grote liefde van ergens vandaan, anders ga ik dood, echt dood.'


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Nou!! In de film speelt Catherine Zeta Jones. Het is een Hallmark-televisiefilm. Hij komt uit een roman van Thomas Hardy. In de film speelt Catherine Zeta Jones. Zij is verreweg de enige in de film die beter acteert dan in mijn toneelklas op de middelbare school. O ja, Clive Owen speelt er ook in. Ik ben geen Britse, dus dat betekent bijna net zoveel als dat ik een roman van Thomas Hardy ben. Behalve dat hij in _The Bourne Identity_ speelde, en dat vond ik leuk. Dat is zo'n beetje alles wat er was. Ik begin me steeds te herhalen, maar ik vind CZJ leuk, dus ik heb het tot het eind volgehouden. De computer vertelt me dat ik niet...' Ik heb 10 regels en ik blijf ze tellen. Ik tel altijd 11 regels, maar misschien vindt hij mijn stijl niet mooi, maar zo denk ik ook over de film.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Ik ben een fan van Judy Garland, Vincente Minnelli en Gene Kelly, maar deze film liet me koud. Ik verwachtte weer een _American In Paris_ van Minnelli, dus misschien verwachtte ik te veel.
De film had weinig liedjes en weinig indrukwekkende dansnummers. Ik was onder de indruk van de zeer expressieve Kelly-dans als Mococo op het schip. Ik was ook onder de indruk van de Nicholas Brothers in _Be a Clown_, jammer dat dat nummer zo irritant was. Ik vond het ook leuk dat Judy Kelly met snuisterijen aanviel. Kijk maar eens in Lorna Lufts autobiografie voor wat interessante informatie over die scène.
Eigenlijk heeft de film een paar van Cole Porters meest irritante nummers, vooral 'Nina'. Ook schreeuwen Judy en Gene de hele tijd als een stel krijsende kinderen.
De plot is dun <0xE2><0x80><0x93> wat normaal is voor een musical <0xE2><0x80><0x93> maar hij wordt niet gered door indrukwekkende dansnummers of gedenkwaardige liedjes. Ik vermoed dat de beste delen van deze film op de vloer van de montagekamer zijn achtergebleven. Alsjeblieft, filmrestaurateur, zoek die stukjes film op en laat ons zien hoe de film had kunnen zijn!


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Voor iedereen die de tv-serie leuk vindt: vergeet de film. De grappen zijn slecht en sommige onderwerpen zijn veel te gevoelig om erom te lachen.<br />We hebben veel beter acteerwerk gezien van R. Dueringer in 'Hinterholz 8'.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Jaren geleden probeerde de speelfilm 'MA2412' in Oostenrijk een soort'regionale blockbuster' te worden. Eén ding is zeker: ik hoop dat niemand van buiten deze ooit te zien zal krijgen. Als je bekend bent met de oorspronkelijke sitcom, zou het interessant kunnen zijn om te zien wat regisseur Sicheritz van zijn serie heeft gemaakt. Ik denk dat hij zijn kans heeft gemist en tijd en geld heeft verspild.
Tot nu toe zijn veel regisseurs en schrijvers er niet in geslaagd een serieconcept aan te passen aan een film van 90 minuten (denk aan Alf, inspecteur Gadget...). Je kunt zien hoe moeilijk dat is door naar 'MA 2412' te kijken. Het resultaat van deze poging smaakt naar een nooit eindigende tv-episode (en geen goede). Hij slaagt er niet in een plot te bedenken, de humor doet te veel zijn best en de regie lijkt erg ongericht <0xE2><0x80><0x93> wat ook geldt voor de visuele stijl.
Dus als ik het zo bekijk, zou ik deze niet aanbevelen...


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ze zijn goede stand-upcomedians, jong, niet lelijk, ze hebben geld, de meisjes zijn dol op hen, het publiek geniet van alles wat ze doen...
en toen maakten ze deze film...
<0x3E><0x3E> Geen verhaal, sommige grappen waren al oud in de jaren vijftig, het acteerwerk is afschuwelijk. Bewaar je geld voor iets nuttigs, zoals een cadeautje voor je vriendin.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Ik denk niet dat het feit dat de film te veel wendingen heeft, de film slecht maakt. De wendingen zijn niet het probleem van de film. Het verhaal is heel slim en had heel cool kunnen zijn als het goed was gefilmd. De voornaamste reden waarom iedereen klaagt over de wendingen in de film is dat de film gewoon niet fascinerend genoeg is om ervoor te zorgen dat de mensen hen volgen. De film is slecht geschoten (tenminste in vergelijking met zijn broer Lock, Stock). Erger nog: de personages zijn (hoewel vaak goed geacteerd) gewoonweg plat. De personages hebben niet genoeg tijd om goed genoeg geïntroduceerd te worden om de kijker betrokken te laten raken bij een van hen, laat staan dat hij hen begrijpt. O, en de locaties zijn gewoon verschrikkelijk: locaties <0xE2><0x80><0x93> persoon (ik heb niet de moeite genomen om naar de aftiteling te kijken voor je naam) <0xE2><0x80><0x93> een andere baan (misschien nog steeds fotografie of binnenhuisarchitectuur)


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Zou iemand alsjeblieft willen uitleggen waarom iemand een 'Britse neo-noir'-misdaadfilm zou willen maken met een cast die bijna geheel uit Amerikanen bestaat? De accenten die in deze film worden gesproken zijn verdomme afschuwelijk! Maar geheel in overeenstemming met de opvoeringen, die zo houterig zijn, is men bang om een lucifer aan te steken om de cast in brand te steken.
Wat is dit eigenlijk voor walgelijke, debiele, cynische rottigheid? Zelfs neo-noir-films hebben iets karakteristieks dat je voelt of wilt voelen, ook al zijn ze ellendig en ten dode opgeschreven; ze hebben in elk geval iets fatsoenlijks, iets van het gevoel dat wat ze hebben gedaan verkeerd is, of dat een schijnbaar goed plan is mislukt, en dat ze op de een of andere manier met de verantwoordelijkheid daarvoor zijn opgezadeld. '
Niet in deze stinkende stoofpot. Deze figuren zijn verdorven en verraden elkaar, zichzelf en het publiek.
'
Verder valt het op dat ze van lage komaf zijn <0xE2><0x80><0x93> oké, daar is niets mis mee <0xE2><0x80><0x93> behalve dat ze een luxe leventje leiden. Voor een film die zogenaamd over wanhopige kruimeldieven gaat, is de hoofdtoon hier <0xE2><0x80><0x93> verveling. Het is allemaal zo vreselijk saai en waardeloos, weet je. Dus laten we gewoon een paar mensen afpersen of misschien vermoorden, en een nummertje maken in een luxe hotel. Wat een ambitie!
'Deze hele rotzooi naar een of andere bodem van moerassige drek kieperen zijn: saai, ongelijkmatig heen en weer lopen; voorspelbare "actie"-sequenties die' t; banaal en onsamenhangend decorontwerp; gemaakt-voor-slecht-tv-camerawerk en -correctie; oninteressante score; en een totaal gebrek aan fantasie of vernieuwing in productie en regie.
Helemaal niet te geloven, onaantrekkelijk, en voor minder toegewijde filmkijkers (of masochisten) net als ik, volstrekt onkijkbaar.

Er zijn nog andere nare dingen die ik over deze nare film zou willen zeggen, maar die zouden ze hier niet afdrukken. Laat ik volstaan met te zeggen dat je waarschijnlijk iets nuttigers met je tijd kunt doen dan naar deze film kijken <0xE2><0x80><0x93> eigenlijk zo'n beetje alles.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik was gefascineerd door de verscheidenheid aan meningen over het 'Circus', van adembenemend, adembenemend, briljant tot en met 'Golden Turkey-kandidaten'. Ik bevind me in het laatste kamp.
De producenten dachten kennelijk dat als ze een heleboel over-de-top geweld vermengden met een spervuur van krachttermen van vier letters, ze weer met een 'Lock, Stock en twee Smoking Barrels' zaten. Jammer dat ze geestigheid, stijl, charme en flair vergaten. En het was zeker een vergissing om een bezoek aan Welles' klassieke 'The Lady from Shanghai' op te voeren om ons eraan te herinneren hoeveel beter de bioscoop kan zijn. '
John Hannah trekt bij elke gelegenheid zijn shirt uit, een enorme Amerikaan rijdt rond in een Mini Minor terwijl de 'Circus' zich pathetisch inspant voor een cultstatus en zelfs de beeldschone Amanda Donohoe kan geen enkele klasse aan dit gebeuren toevoegen.
'Als je een goede Britse film wilt zien, moet je de sublieme nateWonderland's proberen.'


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Circus had zoveel beter kunnen zijn als ze het aantal wendingen hadden verminderd en elk personage beter hadden ontwikkeld de film heeft een zeer getalenteerde cast die over het algemeen goed acteert, maar het publiek totaal kwijtraakt in feite steekt iedereen weer iedereen neer en niet tegelijkertijd, want ze steken weer iemand neer en werken samen met... ben ik je kwijt? Nou de film is nog verwarrender, hij is duidelijk geschreven door een eersteklas schrijver, hij heeft een paar goede eigenschappen maar in de rol van Famke Janssen blinkt hij vooral uit als Lily maar hij krijgt jammer genoeg een hoop USELESS-filmtijd door daar maar wat te staan en niets te doen... De dialogen zijn een beetje goedkoop en de accenten zijn soms irritant maar het is toch de moeite waard om naar te kijken als je een fan bent van een van de acteurs vooral John en Famke die de meeste filmtijd krijgen denk er wel aan dat je het met een notitieboekje bekijkt zodat je kunt opschrijven wie wie elke seconde overschrijdt...


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Deze film had heel wat beter kunnen zijn als ze Brian Conley niet als gangster hadden gebruikt en als ze de film niet waren begonnen met Christopher Biggins.
Toen ik deze film zag, had ik absoluut geen idee wat er aan de hand was. Er waren te veel dubbele kruisen en plotwendingen om de film geloofwaardig te maken. De film verdient een 0, maar aangezien ik geen 0 heb, gaf ik hem een 1.
Ik zou deze film niet aan mijn ergste vijand aanbevelen, ik zou liever mijn oogballen uitsteken met een roestige schaar dan deze film nog eens te zien. Ik zeg je, dat was een uur van mijn leven dat ik niet meer terugkrijg. Als je naar een gangsterfilm wilt kijken, moet je dit niet doen. Kijk liever naar 'Going Off Big Time' of 'Lock, Stock and Two Smoking Barrels'.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Saai, cliché en voorspelbaar. Het enige originele was de locatie in Brighton voor gangsters. Het is zeker geen 'Lock Stock en...' Hannah was aardig in 'Sliding Doors'. In 'Circus' kreeg ik geen empathie met zijn personage en het kon me geen moer schelen wat er met hem of zijn vriendin gebeurde. Hoewel deze film zo cliché en voorspelbaar was, was het einde geen verrassing ik was zo ongeïnteresseerd dat het me niet eens kon schelen waarom de film de naam 'Circus' had gekregen... Boehoehoe... Ga niet naar deze grote tol.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Mockney komt naar Brighton; ondanks een slechte ontvangst in de Britse pers en een door de staat gefinancierde Brits-bioscoop op de keper beschouwd hoopte ik toch dat we iets van de groezelige, keiharde Londen-bij-de-zee-van- Graham Greene zouden krijgen.
Daar is het zelfs niet op uit. De typen van Guy Ritchie komen regelrecht uit hun kloon- en kloontrailers. Het geheel lijkt meer op een Britse tv-serie dan op een film (Brighton is een goudmijn op de achtergrond, verspild aan plastic studiowerk).
Ik heb deze film gezien op zoek naar een goede prestatie van Famke Janssen... ze is een beetje gehaaid voor dit bedrijf, haar imperfectie van een groot scherm is meer iets voor kassuccessen als _Deep Rising_. Wat acteren betreft (zelfs een rol!) de zoektocht gaat verder. Circus is saai. 3/10.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Deze film heeft gewoonweg geen positieve eigenschappen. Het verhaal is onbegrijpelijk en het script is grof, sadistisch en stom. De seksscènes zijn een grap, net als de onvermijdelijke achtervolging. De muziek is afschuwelijk. De acteerprestaties zijn voornamelijk beperkt tot grommen en grijnzen. Een halve ster. DirecTV schaamt zich ervoor dat ze het op pay-per-view zetten. In een theater hadden mensen misschien wel frisdrank naar het scherm gegooid.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

De _Ninja_ (1981) was de eerste van een aantal _Ninja_ -films, geproduceerd door Cannon, met in de hoofdrol de Japanse sensatie Sho Kosugi. Maar de ster van de eerste _Ninja_ -film was de legendarische stoere jongen Franco Nero. Helaas kon zelfs Mr. Nero of Sho Kosugi deze film niet kijkbaar maken. Als je twee slechte kerels in een actiefilm hebt en je kunt er niet naar kijken en het is ook niet leuk, dan is er iets mis. Maar ik dwaal af. Ik sla dit hoofdstuk over en kijk naar de volgende films in de serie. Die zijn interessanter en veel leuker.<br />De volgende is _Wraak van de Ninja_. In plaats van de'slechte oosterse' te spelen (ik gebruik die term met een knipoog). Hij is de ster! Vreemd voor een western. Kijk daar maar eens naar. Niet aanbevolen, behalve voor harde Sho Kosugi-fans of Cannon-filmfans.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Iedereen die beweert dat deze film een ninjaklassieker is, moet deze film vóór het midden van de jaren negentig hebben gezien, of hij was minder dan 10 jaar oud toen hij hem voor het eerst zag. Anders kan ik deze 'klassieke ninjafilm'-titel niet verklaren.
De vechtscènes in deze film zijn gewoon onverdraaglijk. In plaats van Franco Nero als ninja te casten, zouden ze een ervaren vechtsporter kunnen inhuren. In zo'n film is de acteerkunst hoe dan ook niet belangrijk. Nero's vechtkunst is nauwelijks die van een straatvechter in een bar. Zijn trappen en stompen zijn waardeloos.
Er zijn genoeg oude actiefilms met goede actie. Dit is gewoon tijdverspilling.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Dit is een heel beroemde ninjafilm, maar het is geen leuke film. Als je ninja's en figuren wilt zien, moet je een paar dingen weten over ninja's die deze film hebben gezien. Deze film is alleen voor ninjafans en voor degenen die nostalgie willen opwekken.
De eerste 20 minuten en de laatste 20 minuten van de film zijn het beste. Je kunt gewoon ninjafiguren zien en vechten in deze scènes. De scènes ertussenin zijn beneden het gemiddelde, bijna net zo slecht als een film. Acteren is slecht. Sho (zwarte ninja) is de beste acteur in deze film. Frank Nero is een goede acteur en charismatisch, maar hij kan niet goed vechten. Scenario is ook niet goed. Het is zo simpel. Franko Nero komt in de buurt van zijn beste, oude vriend uit het leger en de oorlog. Hij beschermt hem ook tegen de maffia maar hij heeft seks (met zijn vrouw naar bed gaan) met zijn vrouw en zijn vriend weet dat maar zegt niets tegen Nero negatiefs. Is dat mogelijk in het leven? Wat een vriendschap!
Ten slotte begon deze film aan een genre: ninjafilms. Ook is er de ninja-meester Sho Kasugi maar sommige gevechtsscènes zijn niet realistisch en zelfs met sssjjj niet snel. Deze film is onder de maat zelfs een klassieker.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Dit is zo'n film die zo slecht is dat hij geweldig is!!! Hij heeft alles wat een film uit het begin van de jaren tachtig nodig heeft: Flared-broeken, grote snorren, meiden met Farrah-haar, en het belangrijkste: NINJAS!!!! Ik heb een paar uitgelezen momenten om het voor je te herroepen. Cole's legermaatje heeft een vreemd aapachtig gezicht en lijkt altijd te praten zonder zijn kaken te bewegen. Hij krijgt over elke andere scène de wind van voren van de schurken die zijn land willen hebben, dus hij wordt de hele film door dronken. Op een gegeven moment komen zijn landarbeiders eindelijk terug nadat ze zijn weggejaagd door de ingehuurde handlangers van de gangster, en Frank, ik geloof dat hij Frank heet, is zo ontroerd dat hij tegen de hele groep schreeuwt...' 'Laten we een hanengevecht houden!' en ze lopen allemaal vrolijk naar het hanengedeelte van de boerderij om aan de festiviteiten te beginnen. Dit is zo grappig als maar kan. Of je het nu letterlijk neemt of niet, het verwarmt mijn hart. Nog iets grappigs is het gegrom van Sho Kosugi en de bewegingen die hij als een ninja maakt. Ik herinner me die gast nog van toen ik klein was en hij zei altijd dat hij de enige echte ninja ter wereld was (hij had advertenties in vechtsporttijdschriften, als ik het me goed herinner). Mijn vrienden en ik waren een beetje ninjagek toen deze film uitkwam en ik kan me herinneren dat ik hem vaak in het plaatselijke theater heb gezien. Terwijl ik gisteravond naar Starz zat te kijken, vroeg ik me af waarom elke louche Amerikaanse gangstertype altijd een bolwerk in de Phillipines heeft en een wit Steve Martin-pak draagt. Die vent gaat zelfs nog verder door al zijn gangsters te vragen een wit Steve Martin-pak te dragen. Er is een scène waarin het lijkt alsof 20 Steve Martin-imitators een Sears-ondergoedmodel uit 1970 (Cole) aanvallen. Als we aan het eind van het gevecht komen, stort Cole zich heel onhandig op de slechterik.' Cole, gekleed in een volkomen witte ninja-outfit, loopt stiekem een trap op en verdwijnt dan in het gebied waar de slechteriken zich bevinden. De tweede man die de leiding heeft vertelt hem dat hij niet iedereen hoefde te doden, zoals ze van hem verwachtten, en geeft hem vervolgens een lift naar de enorme Cock-arena van de slechteriken. Vraag me niet waarom Cock-vechten zo'n belangrijk onderdeel van deze film is, maar dat is het wel. Als ze aankomen heeft Cole nog steeds zijn ninjamasker op, ook al weet iedereen hoe hij er zonder dat masker uitziet. De laatste slag nadert nu Cole iedereen heeft gedood en nu blijkt Sho, zoals ik hem graag noem, Coles vriendin te hebben ontvoerd, ook wel bekend als de vrouw van Frank, en ze treffen elkaar in de mooiste hanengevechtenarena die je ooit hebt gezien. Dan laat Sho, heel beleefd, mag ik wel zeggen, genoemde vriendin los en staat de strijd op het punt te beginnen. Ze buigen en beginnen om elkaar heen te cirkelen, allebei trouwens gemaskerd. Als ze zich in de strijd mengen lijkt het of Cole met tussenpozen iemand anders wordt die 'Het Spel Afmaakt' <0xE2><0x80><0x93> een grappige parodie op 'Het Spel Des Doods' van Bruce Lee. Cole komt uiteindelijk als overwinnaar uit de bus, Doodt Sho, die eervol sterft door onthoofd te worden en alles is in orde. Vervolgens zien we Cole, die na het verwoesten van ieders leven op het punt staat de stad weer te verlaten, maar niet voordat hij de brute dood van een dikke vent met een haakhand heeft voorspeld en dan om onverklaarbare redenen naar de camera knipoogt, beeld stilzet, aftiteling, klaar.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Een oorlogsveteraan, net klaar met zijn ninjutsu-training, herenigt zich met een oude vriend in Manilla en raakt verwikkeld in een machtsstrijd met een meedogenloze landbaron.
Maar kan dat je echt iets schelen? Als je deze pagina zelfs maar leest, weet je vast wel iets van wat je kunt verwachten. Het is typisch zo'n truttige film, compleet met belachelijke dial-out, megalomane schurken, apocalyptische geluidsbewerking en een camera die smeekt om je aandacht. De enige reden waarom je met deze film in het openbaar gezien wordt, zijn de vechtscènes, prachtig gechoreografeerd door Mike Stone en de ware meester Sho Kosugi. Franco Nero is ook geen slome duikelaar, aangenomen dat je om zijn snor heen kunt kijken.
Nou, ik ben te hard. Er wordt hier en daar hartelijk gelachen <0xE2><0x80><0x93> Christopher George die herhaaldelijk 'Ninja!' roept en aantoonbaar de grappigste doodsscène ooit op film vastlegt.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Vreselijke actiefilm waarin Franco Nero zijn cowboyhoed, pistoolriem en de doodskist die hij in DJANGO (1966) meezeulde verruilt voor een geheel in het wit geklede Ninja met alle hippe attributen die daarbij horen! Ondanks de vrijwel non-stop actie is de film volkomen clichématig en onbedoeld grappig <0xE2><0x80><0x93> met op de koop toe een kitscherige schurk in de rol van Christopher George. Susan George (geen familie) is de aantrekkelijke vrouw met een aan lager wal geraakte echtgenoot, Nero's metgezel in de oorlog, die door de schurken van haar olierijke land wordt verdreven <0xE2><0x80><0x93> maar de laatste heeft niet gerekend op Nero's oosterse vechtsporten (en zijn zware gymnastiek). De oplossing voor hun problemen is dat ze zelf een Ninja met dezelfde vaardigheden in dienst nemen, die toevallig Nero's zoon blijkt te zijn. De climax vindt plaats in een arena waar Nero's eenmansleger George en wat er van zijn bende is overgebleven van eerdere confrontaties 'elimineert'; de subtiele manier waarop hij zijn Nemesis uitstuurt, is echter effectief.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Franco Nero speelt een ninja die zijn oorlogskameraad Frank Landers (Alex Courtney) en zijn aantrekkelijke vrouw (Susan George) te hulp schiet om hen te beschermen tegen een gangster (Christopher George) die het land wil hebben. Het wordt nog ingewikkelder als de gangster Coles oude vijand (Sho Kosugi) inhuurt, die ook een ninja is. De onbekwame vechtsporter heeft dan wel betere productiewaarden dan de meeste ninjafilms, maar hij brengt de omgeving of de actiescènes niet tot leven. Een armzalige poging.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik kwam deze film's avonds laat op tv tegen. Mijn broer en ik moesten lachen om hoe verschrikkelijk deze film is. De waardeloze geluidseffecten als Witte Ninja of Zwarte Ninja slaat, schopt of een wapen gebruikt zijn hilarisch. Deze film is bijna net zo goed als de serie _The Evil Dead_, maar je kunt deze film maar één keer kijken omdat hij zo waardeloos is. Ik weet niet of de regisseur hem expres zo waardeloos wilde maken omdat hij wist dat idioten als ik hem zouden kopen.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Deze film wordt alleen aanbevolen aan mensen die aan slapeloosheid lijden: hij helpt ze door ze in slaap te brengen. Vijfjarigen vinden hem misschien ook leuk. Maar voor ieder ander (inclusief fans van het genre), wat een saaie film! De 'ouderwetse' plot doet denken aan 'Return of the Dragon' en deze film is al net zo onbeholpen, maar Nero is geen Bruce Lee, dus 'Enter the Ninja' is een nog ergere film. Tot nu toe is dit de tweede (de aanstootgevende 'comedy' 'Bachelor Party' was de eerste) film waar ik een tien voor gaf.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Deze film is zo'n totale tijdverspilling. Ik kan niet begrijpen dat iemand door dit stuk vullis heen kijkt. O, ik zou het prachtig hebben gevonden toen ik zeven was. Ik denk dat een kind van zeven het geschreven en geregisseerd kan hebben.<br />Er is geen script, geen acteerwerk, alleen maar troep. Het beste acteerwerk is dat van de vechtende hanen. Ik denk dat ik die ninja's een pak slaag zou kunnen geven en ik ben niet iemand die je als taai zou beschouwen. Volstrekt onovertuigend en zonder ook maar enige belangstelling op te wekken. Aan het eind van de eerste tien minuten van de film zat ik te gapen en te lachen. Dit is er een die mensen zou afhouden van vechtfilms. Geweldige komedie, slechte actiefilm.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Dit hoort toch zeker in de top 10 van beste films aller tijden te staan, jammer dat het maar een tv-film is. Onzin die alleen wij Britten kunnen produceren! Misschien zit er wel iets in dat zo afschuwelijk is dat het op goede schaal is. Kijk uit voor scènes waarin ze beginnen te dansen!


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

'De Tovenaar van Menlo Park' was verantwoordelijk voor veel dingen die we in 2007 vanzelfsprekend vinden: zelfs als hij ze niet zonder rivalen of assistenten uitvond, schiep hij het licht, de grammofoon, de filmcamera, de autoaccu, het elektriciteitsnet (misschien zijn belangrijkste maar minst bekende uitvinding), het geprefabriceerde huis, en vernieuwingen aan de telefoon en de telegraaf, evenals de tickertape-machine en een vroege stemmachine. Het totale aantal patenten is meer dan 1000 <0xE2><0x80><0x93> veel meer dan welke andere Amerikaanse uitvinder ook.
Maar Edison was een meedogenloze concurrent. Hij had vaak grote juridische gevechten over de voorrang van zijn uitvindingen boven zijn rivalen. Het beste voorbeeld is de telefoon, waar hij een van de zeven of acht rivalen was die aanspraak maakten op Alexander Graham Bell. Edisons uitvinding hier was niet het centrale idee dat Bell en Gray onafhankelijk van elkaar in 1876 hadden bedacht, maar een verbetering van de geluidskwaliteit van de telefoon en de zender die Bell niet had ontwikkeld. Toch maakte het deel uit van de enorme uitspraak van het Hooggerechtshof van 1888 die de langste uitspraak van het Amerikaanse Hooggerechtshof (een enkel deel van hun rapporten!) was, geschreven door opperrechter Morrison Waite <0xE2><0x80><0x93> die trouwens de arme opperrechter doodde omdat hij binnen enkele weken na voltooiing van de uitspraak te veel werk had verzet. In 1886 vond Edison een even meedogenloze concurrent op het gebied van elektriciteitsnetten voor grote steden. Dat was George Westinghouse, de uitvinder van de spoorlijn. Westinghouses firma had de hulp ingeroepen van een nieuwe uitvinder en voormalig assistent van Edison, Nicola Tesla. Tesla ontwikkelde een 'alternatieve stroom', een concurrent van Edisons 'directe stroom'. Edisons systeem was in wezen een rechtlijnig elektriciteitsnet. Tesla's systeem maakte het mogelijk om de stroom van het ene naar het andere circuit over te schakelen <0xE2><0x80><0x93> in feite was het een beter en efficiënter systeem. Maar Edison was vastbesloten om deze rivaal te verslaan met een publiciteitscampagne.
Het begon met elektriciteitskabels. Edison had zijn lijnen al vroeg ondergronds laten leggen, zodat ze niet in gevaar zouden komen door de weersomstandigheden. Maar Westinghouse was gedwongen zijn lijnen open te leggen <0xE2><0x80><0x93> net als telefoonlijnen. Toen er een aantal ongelukken gebeurde met reparateurs van Westinghouse-lijnen (in het bijzonder één keer waarbij de reparateur levend verbrandde voor de ogen van honderden verschrikte toeschouwers in het zakendistrict van Manhattan), begon Edison te beweren dat de stroom van de A.C. veel gevaarlijker was dan die van de D.C.
Een van de gevolgen van dit alles was dat Edison een paar dochterondernemingen hielp om Westinghouse-A.C.-generatoren en dynamo's voor een elektrische stoel te krijgen. Edison zelf heeft altijd ontkend dat hij de elektrische stoel heeft uitgevonden, maar hij heeft wel een aantal mindere figuren geholpen <0xE2><0x80><0x93> want het hele verhaal staat in Mark Essigs EDISON & THE ELECTRIC CHAIR (New York: WALKER & COMPANY, 2003).
Edison experimenteerde zelf met katten en honden (experimenten die hij graag aan het publiek liet zien). Op de lange duur slaagde Edison er niet in, ondanks zijn hulp bij de uitvinding van een nieuwe executiemethode, de publieke steun voor Alternating Current van zich af te schudden. Maar hij bleef het proberen.
In 1903 kreeg hij de gelegenheid om zijn campagne tegen Westinghouse en A.C. te combineren met zijn uitvinding van de filmcamera. Hij hielp bij het 'omleggen' van een bekende publieke olifant ('Topsy'). Maar de hele moord is op film vastgelegd <0xE2><0x80><0x93> en je kunt het tot op de dag van vandaag bekijken. Het is een erbarmelijk uitziende film <0xE2><0x80><0x93> wat die arme 'Topsy' ook gedaan mag hebben, het was een arm beest <0xE2><0x80><0x93> geen machiavellistische moordenaar. Zodra we de explosies van elektrische vonken zien die de dood van de olifant aantonen, zijn we ons ervan bewust dat het spoedig voorbij zal zijn, maar de plotselinge ineenstorting van 'Topsy' is nog steeds een onaangenaam gezicht. De film laat een nare smaak achter in de mond van het moderne filmpubliek. Maar helaas moet ik zeggen dat Edison er waarschijnlijk zijn voordeel mee heeft gedaan <0xE2><0x80><0x93> uit zijn beschrijving van de film in zijn catalogus van films blijkt duidelijk dat hij trots is op wat hij hier heeft bereikt. In 1903 was het misschien opwindend vermaak voor veel Amerikanen om ernaar te kijken. Ik ben blij dat tegenwoordig meer mensen er ontzet over zijn <0xE2><0x80><0x93> soms kun je voelen dat het menselijk ras er een beetje op vooruit is gegaan.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Deze gemene kleine film is afschuwelijk. Dat ik er zo slecht voor sta, heeft twee belangrijke redenen. De eerste is dat het een dierensnufjesfilm is en ik vind dat hele concept zo walgelijk dat ik er misselijk van word. Ik kan alleen maar hopen dat we, nu we meer dan honderd jaar geleden zijn gefilmd, zijn geëvolueerd tot iets wat wat menselijker en meevoelender is. Deze film is een complete en totale uitbuiting, gemaakt om te profiteren van de sensationele aspecten van de film en het onderwerp. Afgezien van de historische belangstelling, is dit iets wat je alleen maar kunt zien als je in de greep bent van een morbide fascinatie.
Reden nummer twee? Kijk eens naar de manier waarop de camera is opgesteld. Hij is op de best mogelijke locatie geplaatst om het volledige effect te vangen: een lange mars voor de olifant uit, een perfect uitzicht op het elektrocutieplatform en een koud en klinisch onbewogen gezichtspunt op de olifant, waar rook uit komt voordat hij uiteindelijk in elkaar zakt. Misselijkmakend.
Thomas Edison heeft veel grote dingen gedaan voor de beschaving en zijn talenten en intelligentie staan buiten kijf. Niemand is volmaakt, maar als je beseft dat deze film a) hem de kans gaf om vroege filmconcurrenten te overtroeven met een sensationele film over een olifant die geëlektrocuteerd werd en b) dat hij de executie filmde om de grotere effectiviteit van D.C. te demonstreren dan A.A., dan kun je dat.' Het kan geen kwaad als je je afvraagt of de wetenschapper in hem niet een beetje té koel en emotieloos was. Alle gekke wetenschappers van Peter Cushing zouden trots op hem zijn. De rest van ons zou zich moeten schamen en walgen.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

We zien Thomas Edison, met een stralende glimlach op zijn gezicht, die een vijf ton wegend levend wezen probeert te elektrocuteren. Uiteindelijk lukt hem dat, en zo ontstaat de eerste snuff-film voor dieren, slim vermomd als een verbazingwekkende technologische prestatie. Dit is wetenschappelijke arrogantie in de trant van: het is het ergste wat er bestaat, mensen. Het staat in dezelfde klasse als de dokter die een aap onthoofdde om te bewijzen dat hij zijn afgehakte kop 22 minuten in leven kon houden.
O ja, er is ook nog het absurde excuus dat de olifant was veroordeeld voor'moord' en ter dood was veroordeeld, en dat dit een eerlijke en humane 'ex 'Ik ga jullie allemaal een grote collectieve Three Stooges-klap op je kop geven.'
'Kijk maar naar The Advocate' (1993), een film die is gebaseerd op het waargebeurde moordproces tegen een varken in Frankrijk. 500 jaar later zijn de mensen nog steeds een stelletje debielen, als je het mij vraagt.
'En wat nu? Gaan we vogels arresteren omdat ze onze bosbessen hebben gestolen? Prikkelstruiken arresteren omdat ze zijn aangevallen en een batterij hebben gestolen? Thomas Edison, ik hoop dat er op dit moment een grote, dikke worm door je oogkas kruipt. O wacht, dat zou wel heel erg inbreuk maken op je privacy, hè?'


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Thomas Edison May Have Lots Of Great Inventions But WTF Is This!!!! I Sorry But This Movie Is Simply Amusant. The Plot Is That This Elephant Walks To A Certain Point & Gets Electrocuted. Oké De Beeldkwaliteit Zag eruit Als Iemand Die Gebruikt Voor Toiletpapier. I Think That The Early Charlie Chaplin Films Waren Verschrikkelijk. Oké Thomas Edison May Have Been An Inventor But Why Did He Make This Film HeCould Have Filmed A Baby Being Fed & It Would Been Better. Nou I Would Klink Like A Complete Agathole But Watch This On Youtube Then You Will See This Abomination. I Can't Believe This Film Is Completely Abominable. All In All The Worst Short Film I Have Ever Seen.<br />Rating: 1/10.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Thomas Edison had geen andere reden om deze film te maken dan om te laten zien dat een film de elektrocutie van een onschuldige olifant kan vastleggen. Edison was geen genie, maar een man die uit was op geld en winst; zijn liefde voor het leven werd gemeten in dollars, niet in ervaringen, zoals in deze film.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

O, mijn god, ik had zo iets leukers verwacht toen ik deze film downloadde, aangezien 1903 een van mijn favoriete films aller tijden was, maar het was waardeloos! Het 'plot', hoewel ik zou aarzelen om het zo te noemen, gaat over een of andere stomme olifant. Die komt langzaam op een of ander platform terecht en wordt geëlektrocuteerd. Laf. Zelfs voor een korte film was de plot te dun om mijn aandacht vast te houden. Edison is, zeg maar, de slechtste regisseur aller tijden. Bovendien heeft de olifant geen enkel scherm. En het einde? Wauw, dat was helemaal niet voorspelbaar.
**sarcasme**.
De beeldkwaliteit Het enige positieve aan deze film is dat er in tegenstelling tot de meeste andere angstaanjagende horrorfilms geen elf vervolgen op zijn gemaakt. Afgezien daarvan is het pure geldverspilling en krijg je nooit meer een minuut van je leven terug.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Er is niet veel aan 'Reckless' dat goed voelt, te beginnen met de afgezaagde titel (dankzij scenarist Craig Lucas, die zijn eigen stuk heeft aangepast en de titel heeft meegenomen) en de casting (Mia Farrow als de vrouw van Tony Goldwyn, die jong genoeg is om haar zoon te kunnen zijn). Het stel leeft in een idyllische winterwereld die aan de binnenkant van een sneeuwbol lijkt te liggen, maar Farrow krijgt een verrassende dosis realiteit nadat hij toegeeft dat hij een man heeft ingehuurd om haar te vermoorden. Ze vlucht de nacht in en zoekt haar toevlucht bij een heel vreemd stel dat haar wil helpen haar leven weer op te bouwen. Het is prima, maar het zijn diensten die worden verleend voor een volkomen stompzinnig, vaak vervreemdend scenario. Het wordt geacht een donkere kerstkomedie te zijn, hoewel de cast geen raad weet met dit weinig grappige, zo nu en dan aanstootgevende materiaal.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Deprimerende zwarte komedie over een vrouw (Mia Farrow) die op kerstavond haar huis ontvlucht als ze ontdekt dat haar man (Tony Goldwyn) een huurmoordenaar heeft ingehuurd om haar te vermoorden. Ze komt terecht bij een man en een vrouw (Scott Glenn en Mary-Louise Parker) en dan gaat het mis. Het komt er in feite op neer dat Farrow blijft vluchten en voortdurend VEEL vreemde mensen ontmoet en in morbide, weinig grappige situaties terechtkomt.
Dit werd aangekondigd als een feelgoodfilm toen ik hem rond kersttijd op zijn VEEL korte termijn in een kunstbioscoop zag. Ik vond hem ziek, weinig grappig en alleen maar deprimerend. Ik hou van zwarte humor, maar dit was veel te duister voor mij. Vooral wat er met Parkers personage gebeurt was afschuwelijk. Om de zaak nog erger te maken wordt Eileen Brennan er later ingeluisd als non (!!!) en begint ze met smaak op het decor te kauwen.
Het enige positieve was het acteerwerk van Farrow <0xE2><0x80><0x93> het is veel beter dan deze film verdient. Ook was het een opluchting om de zeer getalenteerde Stephen Dorff aan het eind te zien opdoemen. Het einde zelf was best aardig, maar kon niet uitwissen wat zich daarvoor had afgespeeld.
<0x3E><0x3E> Ziek, morbide, pikzwart 'komisch stuk'.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Onlangs speelde ik in een toneelversie van dit toneelstuk. En op de laatste dag van de tournee was ik opgewonden toen ik zag dat het op tv zou worden vertoond. Ik stopte er een bandje in, omdat het's avonds laat werd gedraaid, en ik heb het de volgende dag bekeken. Ik moet zeggen dat ik erg teleurgesteld was. De acteurs in de film hebben weinig van de ontdekkingen gedaan die in het script staan. Dat is begrijpelijk omdat het resersalproces waarschijnlijk anders is, maar het was schokkend om te zien. Er is ook veel van het oorspronkelijke script voor de film veranderd om het beter voor het scherm te maken, maar ik weet niet zeker of het de film <0xC3><0xBC>berhaupt heeft geholpen. Ik heb dit alleen maar 4 sterren gegeven omdat ik het script ken en het verhaal veel beter is dan wat deze film laat zien.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Geproduceerd door International Playhouse Pictures, ziet het eruit alsof het in een poppenhuis is opgenomen. Iedereen is een leugenaar, alles is droomachtig, speelgoedachtig, zonder enige reden. Ik zeg niet dat alles in alle films volkomen realistisch moet zijn, maar zulke ongelooflijke fantasiedingen en situaties in één film zijn veel te veel. Hoe hebben ze deze voortreffelijke acteurs <0xE2><0x80><0x93> vooral de actrices <0xE2><0x80><0x93> in deze film gekregen? Het is leuk om Mia weer te zien; als het de bedoeling is dat we begrijpen waarom haar man haar wil vermoorden, doet Mia het goed. Niet grappig, niet ontroerend, gewoon nep. Stephen Dorff verschijnt even aan het eind, misschien passend voor een toneelstuk, minder voor een film, maar dit is geen film om naar te kijken. Vreselijk.