inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Ik ging naar die film met heel weinig verwachtingen. Ik ging met mijn vriendin en twee vriendinnen, en geen van hen kon me het verhaal van de Grudge 1 uitleggen. Nou ja, als de eerste geen indruk op hen kon maken door de plot uit te leggen, dan betwijfelde ik of deze film beter zou zijn.
Laat ik samenvatten wat je in de trailers te horen krijgt: de Aziatische dame is terug, en Sarah Michelle Gellar ook. Gelukkig voor haar is ze nog niet zo lang terug. Die beslissing heeft haar carrière misschien gered.
De film heeft drie verhaallijnen, die geen van alle ergens op slaan. En wat nog erger is, is dat ze geen van alle ontwikkeld zijn. Je begint het bijna te begrijpen, en dan sterft er iemand en blijft het verhaal achter. Oké, het doden van mensen kan eng zijn, maar ik was eerder in de war door de poging tot plotontwikkeling dan dat ik bang was. Ze springen heen en weer tussen alle drie de verhaallijnen, die niets met elkaar te maken hebben... of zijn ze dat wel?!?!! De timing van de drie verhalen zijn verschoven, en je kunt meteen aan het begin al horen dat de film aan het eind een wending krijgt. WEES PREPAREDDD. O, wacht. Sorry, dit is geen wending van de Fight Club of van _Vertigo_, je zou deze van kilometers afstand kunnen zien aankomen. En waarschijnlijk had je je een veel betere wending voorgesteld... ze hadden me moeten aannemen. In plaats van het meisje dat haar'verrassende' verschijning maakte, had het misschien Michael Jackson kunnen zijn? Dat deel van Scary Movie 4 joeg me de stuipen op het lijf.
De moordscènes waren verschrikkelijk. In tegenstelling tot horrorfilms uit het verleden, waarin een moordenaar uit het niets opduikt, bijvoorbeeld in een kast of achter een deur, en iedereen in het theater opspringt (en vervolgens de dikke vent achter je popcorn in je nek morst) <0xE2><0x80><0x93> ontbraken hier de angstaanjagende pop-ups. Ze zoomden in op de plek waar de willekeurige Aziatische vrouw of het kind zou verschijnen, en je wist precies wat er zou komen. In plaats van dat de muziek heel hard werd, dan weer zacht en dan weer hard om je uit je tent te lokken, gaf de muziek je de tijd voor de enge scène. Als ik weet dat die eraan komt, word ik er niet bang van.
De film begon met een uitleg over wat 'Grudge' is: wanneer iemand in een vlaag van woede wordt vermoord, wordt er een vloek gelegd op de plek waar hij of zij is vermoord. Dus waarom heeft de vervloeking van de Aziatische dame iets met het verhaal te maken? En waarom wordt er nu in andere landen wraak genomen? Deze film was echt verschrikkelijk.
Het enige wat hij deed, was me mijn vrienden misgunnen omdat ze me lieten gaan... we hadden een van die geanimeerde Pixar-films moeten zien. 'We zijn wel angstaanjagender geweest.'


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik ben een enorme fan van de eerste vier Ju-on-projecten. Ze zijn van mij en ik kijk er om de paar maanden naar. Ik leen ze uit aan collega's en vrienden, gewoon om ze de stuipen op het lijf te jagen met Japanse kwaliteitsfilms. Ik vind dat Takashi Shimizu een geweldig verhaal heeft geschreven en heel effectief heeft gepresenteerd in deze vier afleveringen.
Ik was een beetje opgewonden over de première van _De ploert_ 2 in de bioscopen. Ik zag de eerste Amerikaanse ploert voordat ik naar de vier originelen keek. De ploert was eigenlijk best goed. De originelen zijn natuurlijk beter, maar de Amerikaanse ploert van 2004 bezorgde me een goede Halloween-angst.
De ploert 2 begon slecht en ging daarna omlaag. Ik bleef wachten tot het beter zou worden, zinniger, om Shimizu's talent te laten zien <0xE2><0x80><0x93> maar zoiets als dit gebeurde er niet. Wat zo geweldig is aan Shimizu's Ju-on-werk, is het verhaal. Het wordt weliswaar meestal in onsamenhangende stijl verteld, zodat je moet nadenken over de samenhang van de onderdelen, maar het blijft een geweldig verhaal. Er was geen verhaal in De Wrede 2. Het was een reeks gratuite sterfgevallen van personages waar je nooit de tijd voor hebt gehad om zelfs maar om te gaan geven.
De montage was afschuwelijk. Onsamenhangend (zoals in de Japanse originelen) is één ding, maar de volslagen willekeur van de scènes was uitputtend. Ik bleef maar denken: dit is zo stom, en: nee, dat heeft hij niet gedaan. Ik kreeg zin om de bioscoop uit te lopen, naar huis te rennen en het oorspronkelijke werk te bekijken, gewoon om mezelf gerust te stellen dat Shimizu niet altijd zo'n afgestompte, algemene, saaie, niet-zintuiglijke, in elkaar geflanste kletskoek heeft gemaakt.
Als je deze film echt heel graag wilt zien, stel ik voor dat je twee maanden wacht voor je hem huurt. Echt. Twee van de vijf mensen die bij me in de bioscoop waren, liepen er na drie kwartier al uit. Ik vroeg me af of ik dat zelf moest doen. Naar huis gaan en het huis schoonmaken leek me op dat moment een betere manier om mijn tijd door te brengen.
Ik ben echt geschokt door hoe slecht deze film was. Hopelijk geeft Sam Raimi niet nog meer geld uit om De ruziënde twee te maken. Het is het gewoon niet meer waard. Zucht.

targets: Deze recensie is negatief.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

De oorspronkelijke GRUDGE (de oorspronkelijke Amerikaanse remake) leverde verrassend genoeg zo'n beetje alles op wat je met een spookfilm kon bereiken. Het had spanning, een donkere en sombere sfeer, een paar goede schrikeffecten en een paar echt enge beelden. DE GRUDGE 2 probeert al deze technieken uit, maar faalt uiteindelijk en laat ons alleen maar dezelfde oude dingen zien die we in de eerste film hebben gezien, evenals een rommelige verhaallijn die voortdurend van Tokio naar Californië overschakelt. Het begint in Tokio met een paar schoolmeisjes die het huis binnendringen, dat nu zwaar is afgezet met een stuk politielint. Een van hen komt oog in oog te staan met een soortgelijk spookmeisje dat met grote ogen in een kast gevangenzit. Ze komt eruit, schreeuwt als een bezetene en ze rennen allemaal weg. Vervolgens gaan we door naar Amerika, waar Karens zus door hun moeder naar Japan wordt gestuurd om haar op te sporen en mee naar huis te nemen. Uiteindelijk komen we terecht in een heel bekend verhaal over een nieuwsgierige jongen en een meisje die de geschiedenis van een mysterieus huis onderzoeken. We gaan heen en weer tussen de meisjes vanaf het begin, die een voor een verdwijnen, en een jongen die's nachts vreemde geluiden hoort in het appartement naast het zijne, en dat alles leidt tot een zeer onbevredigend einde. De 'angstscènes' zijn saai en ineffectief.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

De Wrede 2 is een van die films waarvan ik zou willen dat er meer synoniemen waren voor'verschrikkelijk' in de Engelse taal. Met een plot dat vol zit met meer gaten dan het net van een trawler, is deze film niet geschikt voor een fan van zelfs de meest inhoudsloze films, en dat ben ik wel. Ik voelde me gedwongen in de bioscoop te blijven tot ik er voor de volle 1500 pence aan vermaak uit had gehaald, hoewel ik bang was dat ik er nog een paar jaar zou blijven. Er zou een betere film gemaakt kunnen worden met de buitenopnamen van de eerste aflevering van De Wrede, hoewel ik er niet helemaal zeker van ben of dit niet het gevolg is van zo'n oefening. Zoals verwacht eindigt wat in dit afzichtelijke voorbeeld van verkwistend celluloid voor een plot doorgaat, zonder enige afronding, waardoor de producenten de keus hebben om 'De Wrede 3' aan het publiek op te dringen wanneer het moment komt dat ze weer een steek van oprechte haat jegens de beschaving voelen.

targets: De beoordeling hier is negatief.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Om te beginnen nam ik niet de moeite om De Wrede te gaan zien. De voorvertoningen van die film maakten me niet aan het schrikken, maakten me niet bang en amuseerden me niet. Maar toen een groep vrienden me vroeg om naar De Wrede 2 te gaan, nam ik de uitnodiging aan, een beetje nieuwsgierig naar hoe die film zou zijn. Ik ging voornamelijk vanwege mijn vrienden. Nog geen 5 minuten na het zien van de film besefte ik dat ik 7,50 had weggegooid. Het acteren vanaf het begin is afschuwelijk. De schoolmeisjes in het begin zien eruit alsof ze nog nooit in hun hele leven hebben geacteerd. Dan neemt de plot het over. Ik kan je wel vertellen dat ik de hele film niet kon ophouden met lachen. Het is gewoon zo stom. Ik ben er vrij zeker van dat ze niet probeerden het eng te maken. Ze zorgen niet dat er iets uit springt of zo. Het laat de kinderen zien, en dan laten ze zien dat ze 'aanvallen'. Het bouwt zich op, het is niet iets 'zomaar ineens'. En zelfs midden in de film, de kern van de film, is het acteren nog steeds afschuwelijk. Het laat zo veel tijd tussen de dialoog voor iemand om zijn eigen commentaar toe te voegen. Deze film is echt een van de grappigste 'horror'-films die ik ooit heb gezien. Slecht geschreven, afschuwelijk acteren, afschuwelijk script, afschuwelijk 'onmogelijk om te acteren'-personages, en een afschuwelijk concept. De film wordt vaker zwart en verandert situaties vaker dan je kunt tellen. Elk deel speelt zich uiteindelijk af en houdt dan op aan het eind van de film. Ik zou nooit meer betalen om deze film te zien. Ik zou hem zelfs niet meer gratis op de kabel kijken. Deze film is een grap. Verpest je geld alsjeblieft niet aan deze film!


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Ik was dol op de eerste _Gruwel_, ik keek ernaar in een leeg theater, en in alle eerlijkheid, ik was doodsbang. Nooit eerder had ik het unieke geluid van ijzingwekkende geluiden gehoord, het was echt aangrijpend.<br />Maar de _Gruwel_ 2 had een paar goede sprongen, maar de verhaallijn was echt een zootje, en niet helemaal geloofwaardig, en het ging over de hele linie, met een paar scènes (zoals een vrouw die uit angst in haar broek plast, of een andere van een jonge vrouw die een kan melk drinkt en het dan weer uitbraakt) die echt nergens op sloegen en die de griezelfactor van de film niet versterkten. Tijdens deze scènes, en een paar andere, lachten de mensen in het uitverkochte publiek zowaar hardop. Dat was een goede aanwijzing om te laten zien dat deze film de opwinding, de rillingen of de griezels niet had. Het acteerwerk was goed, de emoties die werden geportretteerd waren geloofwaardig, dus petje af voor de acteurs, maar de rommelige verhaallijn en het gebrek aan regie waren iets wat ik de hele film lang niet van me af kon schudden. Ik ergerde me meer dan wat ook, dezelfde oude rancuneuze kotsgeluiden, een paar snelle, onverwachte scènes waar ik van schrok, maar al met al was ik erg teleurgesteld.

targets: Het antwoord is negatief.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Het enige wat ik over deze film kan zeggen, is dat hij absoluut saai is. De inleiding tot de film is waarschijnlijk de slechtste inleiding tot een griezelfilm die ik ooit heb gezien, ik bedoel, een boze griet die een vent met een koekenpan op zijn hoofd slaat is helemaal niet angstaanjagend, en ik neem aan dat dat de bedoeling van de regisseur was, maar in feite was het op een 'lichte' manier grappig.
Het acteerwerk in deze film was meer dan zielig. Het spijt me, maar horrorfilms zonder bloed of spanning zijn gewoon goedkoop. Ik bedoel, dit meisje wordt midden in Tokio vermoord door haar dat om haar heen gewikkeld zit, en niemand ziet het gebeuren, ze verklaren haar gewoon als'vermist', wauw, dat is te gek!
Tot slot, als jij en je vrienden deze film willen zien, zorg er dan voor dat je wat slaappillen meeneemt, want ik garandeer je dat je het einde niet haalt. Mijn vriend en ik zijn weggegaan omdat het ons niet eens kon schelen wat er aan het eind gebeurde.
Cheers.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik vermoed dat dit stuk werk ergens voor Kerstmis op dvd zal verschijnen.
Deze film was verschrikkelijk. De tijdlijn sprong alle kanten op. Dit zou niet zo erg zijn als het een beetje spanning achterliet voor het einde. Het was volkomen voorspelbaar. Bitch-meisjes kiezen een verschoppeling, de verschoppeling wil weten waarom ze haar zo haten, bitch-meisjes sterven een verschrikkelijke dood, verschoppelinge gaat naar huis en lijkt gek. Verschoppelinge brengt kwade geesten met zich mee, maakt buren gek en vermoordt elkaar. Griezelig kind begrijpt wat er aan de hand is. O, en de jongere zus is niet goed genoeg voor mama, zieke moeder stuurt jongere dochter om het gouden kind mee naar huis te nemen. Eerlijk gezegd waren er hier en daar een paar geweldige momenten. Ten eerste sterft het personage van Sarah Michelle Geller in de eerste paar minuten. Absoluut een pluspunt. Die zag ik niet aankomen. Ik verwachtte ook niet dat de vrouw spekvet op het hoofd van haar man zou gieten. Als de film dat soort spannende momenten had aangehouden, zou ik het geweldig hebben gevonden. Het begin was zo veelbelovend.
Ik was teleurgesteld omdat ik van het eerste deel genoot. Het maakte me aan het schrikken, ik verwachtte het meeste van wat er gebeurde niet, en hoewel ik sommige dingen van de film in twijfel trok, was het nog steeds een leuke film. Ik keek geen previews van dit... het vervolg... omdat ik verrast wilde worden. Dat was ik ook, maar in de verkeerde richting.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Verklikkers voor JEEEEEESUSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSS 'Ik heb geen wrok tegen de filmmakers.'


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Helemaal niet goed gedaan, de hele film was alleen maar de Grudge die rondliep en willekeurige mensen uit het niets doodde. Willekeurige mensen die niets met het verhaal te maken hebben worden gedood, zoals de 3 schoolmeisjes bijvoorbeeld.
<0x3E><0x3E> Het gezin in het begin heeft ook niets met het verhaal te maken, ik geloof dat het een willekeurig gezin is dat nooit het huis binnenging en nooit iets te maken heeft gehad met de moorden van de Grudge.
<0x3E><0x3E> Ik was helemaal niet onder de indruk, ik was niet bang, ik sprong niet op bij welke hoek dan ook, en de hele film was gewoon een willekeurige rotfilm om nog meer geld mee te verdienen. Dat maakt de Gridge 1 ook zo'n waardeloze film, wat in feite ook zo'n goeie was.
Ik geloof dat The Grudge 2 een soort voorfilm is van The Grudge 3, als ze er ooit een maken. Ze hadden dit niet eens The Grudge 2 moeten noemen, ze hadden het de proloog van The Grudge 2 moeten noemen, en je zult het zien als je ernaar kijkt, want ik ga niets verpesten. Niet dat het er trouwens iets toe zou hebben gedaan.
1/10, geen eng, slecht verhaal, en gewoon volkomen willekeurig.

targets: Gegeven de recensie, mijn antwoord is negatief.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Meneer Brento vraagt zich af of deze film is geproduceerd door dezelfde persoon die ook de televisieserie Drakenbal heeft geproduceerd. Natuurlijk niet.
Dit is een echte actiefilm uit Hongkong, gebaseerd op de eerste afleveringen van de oorspronkelijke Japanse tekenfilm (die ook gebaseerd was op een stripboek). En ik weet echt niet of hij is geproduceerd onder de licentie van de makers van Drakenbal...
Maar het verhaal van de aapjongen met bijzondere krachten is een oud verhaal dat in heel Azië bekend is (in Japan heet de jongen in het verhaal Songoku; in China Sunwukong; in Korea Sonogong; enz.) en het verhaal in Drakenbal heeft veel met dat verhaal te maken. Trouwens, zoals ik al zei, is deze film gebaseerd op de eerste afleveringen van de serie Drakenbal (die werd gevolgd door Drakenbal Z, hoewel ik geloof dat de Amerikaanse versie een andere uitzendvolgorde had). En alle scènes die met seksualiteit te maken hadden, zaten ook in de oorspronkelijke tekenfilmserie (zonder al te veel overdrijving en met al te veel nadruk!), maar vanwege jouw commentaar neem ik aan dat ze in de Amerikaanse versie volledig zijn weggelaten.
Hoe dan ook, ik ben het met je eens dat er te veel overdrijving in de film zit en dat deze versie van de oorspronkelijke tekenfilm niet erg goed is.

targets: De recensie is negatief.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Een uur geleden heb ik deze film nog gezien, mijn vriend. Als fans van Dragonball vinden we dat deze film zo slecht is dat het goed is. We zullen één ding zeggen: zonder sixpack bier is er nu een manier om deze film te overleven. Deze film moet bekeken worden door een heleboel Dragonball-fans die zich rot lachen. Het beste personage in de film is lord Horn, zijn make-up, zijn lach en zijn gedrag vertroebelen de onvergetelijke ervaring. Wat ons in deze film aansprak was het feit dat het eiland van de Turtle Man hetzelfde was als in de tekenfilmversie. We geloven dat het enige personage dat lijkt op het personage in de tekenfilm de Turtle Man is. Hij is ook een seksmaniak en een beetje een idioot.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Als je voor het eerst gaat zitten om deze film te bekijken, bedenk dan dat je op het punt staat iets te zien wat je waarschijnlijk nog nooit eerder hebt gezien. Vergeet niet dat dit een film is waarin ze duidelijk enorme bedragen hebben uitgegeven aan explosies en niet genoeg aan acteren of wat dan ook, wat dat betreft. Het idiote dat me opviel, is dat alle personages volledig overdwars zitten, en het lijkt (meestal tenminste) dat de film is 'geknipt' om de personages sneller te laten bewegen! (Ik vraag me af of de Hongkong-versie ook zo werd genoemd?) Ik heb begrepen dat de tekenfilmversie dit had, maar het werkt niet voor live-action. Het ziet er alleen vreemd uit... alsof de cameraploeg heeft besloten te acteren omdat ze dat niet konden.' Ik kan me geen echte acteurs veroorloven.
De Engelse versie heeft een afgrijselijke titel, en de woorden van het personage passen helemaal niet bij de monden. Ik had graag ondertitels geleverd, maar aangezien dit een kinderfilm is en sommige kinderen niet goed kunnen lezen, laat ik het maar zo. Maar er is iets heel vreemds aan deze film. Het is zogenaamd een kinderfilm, maar er is veel materiaal over seks, verkrachting en STRIPPING, wat niet bepaald geschikt is voor het jonge westerse publiek. (In het Verre Oosten hebben ze andere wetten en seksualiteit wordt in kinderfilms veel meer geaccepteerd.) Maar ouders zijn gewaarschuwd! Er is een scène waarin twee personages over verkrachting praten, meerdere scènes waarin mensen zeggen'seksmaniak'. en een scène waarin een krankzinnig jong Japans meisje een sexy dansje doet voor een van de'seksmaniaks' en hem haar borsten laat zien! Voor wie was deze film eigenlijk gemaakt?
O, en de special effects zijn lachwekkend. Je kunt zien dat de ruimteschipachtige dingen die het dorp bombarderen uit karton zijn geknipt (of dat het animatie is, dat wist ik niet zeker) en dat ze er niet overtuigend uitzien, zelfs niet voor een kind. De makers van deze film hebben een heleboel coole dingen uit de tekenfilm weggelaten, gewoon omdat ze niet genoeg geld hadden voor een budget. Ik vond het niet leuk dat de namen van alle personages veranderd waren... Daardoor vroeg ik me af of deze film door dezelfde mensen was gemaakt als Dragon Ball Z.
Ik niet. Ik heb deze film eigenlijk aan iedereen laten zien. Kinderen, volwassenen of fans van Dragon Ball Z. Het is gewoon een slechte weergave van de tekenfilm, en het is duidelijk dat deze film overhaast is gemaakt en dat er geen enkele zorg aan is besteed. Ik ga niet eens in op het camerawerk... wacht maar tot de aftiteling bij het stilstaande beeld dat er 2 minuten staat... de meeste opnamen zijn helemaal niet goed ingelijst en de film lijkt gewoon door amateurs gemaakt te zijn. Ook een slechte filmkwaliteit.
<0x3E><0x3E> Gewoon overal om ons heen afschuwelijk!
<0x3E><0x3E>


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Live action-versie van Drakenbal via Taiwan.
<0x3E><0x3E> Kwade Heer komt naar de aarde om de zeven magische drakenballen te halen... en parels die, als ze bij elkaar worden gebracht, een draak doen verschijnen die je wens in vervulling doet gaan. Veel actie en slechte komedie volgen.
<0x3E><0x3E> Wat kan ik zeggen dat 'de beste manier om deze film te bekijken is met veel dronken maar geestige vrienden' niet doet? Ik weet het niet. Dit is een heel slechte maar grappige film, zoals heel slechte films dat kunnen zijn. Kom op, dit is een van de weinige vechtfilms die ik ooit heb gezien waarin je de draden echt ziet. Het is een live action-cartoon en het verschilt niet zoveel van wat ik heb gezien. Ik heb de serie gezien en ik ben bang voor de grote Amerikaanse budgetversie die ze nu aan het filmen zijn.
Als je dronken vrienden hebt en zin hebt in een film, ga dan naar deze film. Als je hem nuchter wilt zien (zoals ik) vermijd hem dan.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Een goedkope, goedkope politiethriller die draaglijk wordt gehouden door een paar redelijk grappige stukjes, de prettige chemie tussen de twee hoofdpersonen en vooral door James Remars bevredigende rol van narcistische, psychopathische (en natuurlijk onverwoestbare) schurk. Duidelijk een film van lage kwaliteit, zowel visueel als dramatisch, met een nogal gelaten Burt, maar niet oninteressant.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Op een dag was ik ziek en zapte ik langs de kanalen en stuitte ik op een verschrikkelijk slechte film. De plot en zelfs de subplots (als je er een kunt vinden) zijn volledig uit de hand gelopen. Maar hoe slecht het verhaal ook was, ik bewaar een speciale opmerking voor Liza Minelli. Haar personage was absoluut een van de irritantste personages die ik ooit de pech heb gehad op film te zien. Haar enige twee concurrenten in deze categorie zijn John Leguziamo in 'The Pest' en Julia Stiles in alles wat ze heeft gedaan (of half heeft gedaan). Misschien heeft ze precies gedaan wat het script voorschreef of misschien (knor!) is dat het uiterste wat ze van haar acteerbereik heeft. Hoe dan ook, ze hadden het moeten herschrijven en haar moeten vermoorden in de eerste 30 seconden van de film (bv. Zoals het meisje dat van het balkon viel in Lethal Weapon (I) (maar zij had tenminste mooie borsten))

Hoogst Humbly Submitted... Douglas Neidermeyer.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Deze film uit 1988 werd onlangs uitgezonden op een kabelkanaal. We wilden een andere film zien, die zogenaamd aan het beginnen was, maar omdat er in die tijd een nieuwe film werd uitgebracht, _Rent-a-Cop_, hebben we het risico genomen. Slechte beslissing.
Je vraagt je af wat de mensen achter de film bezielde om door te gaan met _Rent-a-Cop_, of hoe ze het aan de studio achter de distributie verkochten. Het lijkt erop dat deze film een grote flop is geworden. Deze film voegt niets nieuws toe aan zijn genre. Hij is volkomen voorspelbaar, en als de basisgedachte eenmaal is getoond, weten we hoe hij afloopt.
Burt Reynolds speelt een houten kerk. Deze acteur kan het beter, maar wie weet wat er zich achter de schermen afspeelde, of misschien de aanwijzingen die Jerry London hem gaf, hadden het tegenovergestelde effect. Meneer Reynolds heeft gedurende de hele film maar één uitdrukking op zijn gezicht. Hij toont geen enkele emotie.
Lisa Minnelli, als de hoer die getuige was van de oorspronkelijke slachtpartij in het hotel in Chicago, slaat helemaal nergens op. De romance tussen haar en Della en Church lijkt vanaf het begin nep. Zij en meneer Reynolds spelen eendimensionaal.
Verspil je tijd niet aan deze kalkoen.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Omdat ik een fan van Marlene Dietrich ben, wilde ik deze 'documentaire' heel graag zien. Ik werd er ook in meegezogen door de ene na de andere lovende recensie van de nationale critici te lezen. Dat had me moeten waarschuwen.
De film is gewoon saai en wordt duidelijk enorm overschat. Je ziet Dietrich niet eens. Je hoort haar op de achtergrond over haar films en deze video praten. Ze doet bijna niets, maar klaagt over alles. Wat een ellende!
De filmmaker, Maximilian Schell, klaagt voortdurend bij zichzelf en smeekt haar voor de camera te komen... allemaal tevergeefs. Ze weigert gewoon mee te werken. Na een tijdje wordt dit soort dingen echt vermoeiend. Waarom zou Schell, met haar houding, doorgaan met dit project? Hij had gewoon tegen de prima donna moeten zeggen dat ze 'de pot op kon'.
Ongeacht wat je leest, verspil hier je tijd niet aan.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Mijn arme Tank Girl, ze negeerden alles wat geweldig aan je was. Waarom heeft het zo weinig te maken met de strips? Ik zou het heerlijk hebben gevonden als er een film was geweest die de plot volgde, of in elk geval de juiste personages had.
Waarom was Tatt Girl Amerikaans? Ze komt uit Australie, verdomme! En ze woont ook niet in een post-apocalyptisch oorlogsgebied, ze woont in de rimboe met Booga als een wildeman. Ze doet het omdat ze zo wil leven, niet omdat het moet omdat Malcolm Mc Dowell zich als een idioot gedraagt. En waarom zorgt ze voor die kinderen? De enige kinderen in de strips worden uiteindelijk door haar gewurgd, dat is het.' Het is vreselijk dat ze van haar een slappe moederfiguur hebben gemaakt.
En mijn arme Jet Girl en Sub Girl! In de strips is Jet een sarcastische grappenmaker en Sub Girl is... weer zo'n sarcastische grappenmaker met een vreemd gevoel voor humor. In de film is Jet zo'n muizig klein ding en Sub is zo'n onnozele oude heks. En Booga ziet er ook niet uit en gedraagt zich ook niet zoals hij hoort te zijn. Hoewel het misschien te veel was voor de kassa in de Verenigde Staten? De humor was ook zo slap. Wat is er gebeurd met al dat gedoe over de Smiths en dat schitterende slang dat ze de hele tijd gebruikten? Wat is dat voor zin: 'Duurt dit lang? Ik wil Baywatch niet missen.'? Zelfs programma's voor kleine kinderen kunnen met beter materiaal komen dan dat.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

De film is heel snel, bizar en kleurrijk, hij lijkt op Mad Max op speed, met tonnen kleurpotloden en make-up. Ook heel cartoonachtig, zoals dat heet; hier en daar zie je een tekenfilmsequentie. De plot is ook heel gewaagd, maar ik geloof dat het ook zo bedoeld is. Wat me in deze film echt gek maakt, zijn de personages, die zijn pijnlijk irritant, vooral Rebecca die gespeeld wordt door Lori Petty, die is echt irritant (ik geloof dat ze het irritantste wezen is dat ik ooit heb gezien). De montage is ook irritant, heel MTV gestileerd. Nog iets wat ontbreekt aan Tank Girl is een spannend avontuur. De humor is ook niet echt grappig. Maar er zitten wel een paar leuke beelden in. De meeste mensen zijn dol op deze film, en dat is helemaal niet vreemd, want het draait allemaal om de macht van de vrouw. Tank Girl is een echte meidenfilm en het beste voorbeeld van een haat-liefdefilm.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik heb de fout gemaakt dit te kopen omdat ik geïnspireerde films van stripfiguren verzamel. Zelfs voor 6 dollar was het te duur. Ik dacht dat er misschien een beetje kitscherige humor in zou zitten, een 'zo slecht' dat het misschien een goede indruk maakt, maar ik had het mis. Ik had het lang geleden een keer gezien en ik kon me er niets van herinneren. Nu weet ik waarom. Ik verveelde me dood en zocht afleiding om iets anders te doen. Ik ben helemaal voor grrrrl-kracht, punkhouding en absurde humor, maar Tank Girl werkt op geen enkel gebied. Het script is slecht, de personages interesseren je niet en de humor is grotendeels slap, op een paar amusante oneliners na. De special effects of locaties zijn slecht of worden vaak vervangen door komische panelen of animaties die gewoon te slecht zijn in vergelijking met de echte actie. Het is net alsof ze geen geld hadden om de coole dingen te maken en daarom hun toevlucht namen tot tekeningen, hoe cool die ook waren (een ongecensureerde animatie zou veel beter zijn voor Tank Girl, nu ik erover nadenk). De actiescènes waren goedkoop, maar niet op een grappige b-filmachtige manier. De tank zelf was verre van indrukwekkend of dynamisch, hoewel hij wel interessant was ingericht. In feite waren de beste actiescènes met de tank in animatie. Er staan wel een paar interessante nummers van bekende artiesten op, zoals Bjork, Hole en Portishead, maar in plaats van de sfeer te verbeteren, passen ze er meestal gewoon niet bij. Op een gegeven moment beginnen ze zelfs aan een belachelijk nummer en een dansnummer dat alleen maar zinloos en afschuwelijk was. Ik geloof dat ik toen helemaal niet meer luisterde. Ik denk dat Tank Girl, gespeeld door Lori Petty, de trashy punker uithangt, maar buiten haar 'houding' en soms nauwelijks amusante replieken, meer tweedimensionaal en oppervlakkig is dan de ergste stripfiguren. Jet, gespeeld door Naomi Watts, is waarschijnlijk de enige redding van de film en het is verbazingwekkend hoe zo'n goede actrice bij deze puinhoop betrokken is geraakt. Hij speelde zijn gebruikelijke schurkenrol niet al te best. Het zou voor sommigen een cultfilm kunnen zijn, maar bedenk wel dat hij in feite heel anders is dan de oorspronkelijke onafhankelijke strips en dat de oorspronkelijke makers zelf ook teleurgesteld waren over de film (check het artikel over Tank Girl op Wikipedia).<br />Rating: 3 van de 10.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Misschien komt het doordat ik geen fan ben van de strips (maar als de strips van dezelfde 'kwaliteit' zijn als de film, is het moeilijk te geloven dat die er zijn), maar dit moet wel een van de slechtste films zijn die ooit gemaakt zijn. Niet bestaande plot, lachwekkend acteerwerk, stomme dialogen... Deze film is zo slecht dat het pijn doet. Veel pijn. Dat sommige mensen deze film een 10/10 geven is een belediging voor elke goede of op zijn minst middelmatige (of op zijn minst slechte) film. Als je jezelf haat, kijk dan naar Tank Girl! Een andere gedachte: als je jezelf zo erg haat, zou je misschien gewoon zelfmoord moeten plegen...


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Deze film weet niet wat hij wil zijn: drijft hij de spot met actiefilms in het algemeen? Is het satirisch? Moet het een zwarte komedie zijn? Dit is echt een van de slechtste films die ooit gemaakt zijn.
Lori Petty is irritant. Zo, ik heb gezegd wat iedereen denkt. Het is al erg genoeg dat ze zo'n slechte actrice is (Route 666, Bates Motel), maar ze kan niet eens doorgaan voor een middelmatige b-filmactrice. Haar schelle stem, vreemde maniertjes en slechte komische timing maken van het begin tot het eind de film tot je je hoofd in een bankschroef wilt zetten om een eind te maken aan de pijn.
Doe jezelf een lol en vermijd deze film tot elke prijs. Je zult blij zijn dat je het gedaan hebt.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Soms kan een film niet gemakkelijk geclassificeerd worden. Zo'n film is 'Tank Girl', deels tekenfilm, deels komedie en deels actiefilm. Ik ben ervan overtuigd dat er ergens een publiek voor 'Tank Girl' is, maar dat is extreem klein, misschien wel punk-stripboekenlezers. De meeste kijkers zullen op zoek zijn naar een vroege aftocht of leven met de snelkeuzeknop. Het enige wat het goedmaakt zijn de korte uitbarstingen van humor 'zoek een microscoop en een pincet voor me', maar die kleine momenten van komische afwisseling worden ruimschoots overschaduwd door de puberale actiescènes. Er is geen karakterontwikkeling, wat niet verbazingwekkend is, aangezien de bron een stripboek is. Doe jezelf een lol en vermijd, vermijd, vermijd.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Waarom Lori Petty werd gecast als tankmeisje zal ik nooit weten. Haar acteerprestaties zijn gebrek aan geestdrift. Haar stem is raspend. Het is bijna onmogelijk om onder woorden te brengen hoe slecht deze film is.
Er zijn verscheidene'moderne pop'-verwijzingen in de film, wat ik erg vreemd vond, aangezien de film ver in de toekomst zou moeten plaatsvinden. Het zou ook niet moeilijk zijn geweest om deze premisse interessant te maken. Een betere tekst zou een heleboel hebben geholpen.
Naomi Watts maakt haar opwachting in de film als een goedgemanierde techno-nerd. Ik denk dat ze waarschijnlijk van rol hadden moeten wisselen.
Ik zal nooit weten waarom iemand deze film leuk zou vinden, tenzij hij of zij een Petty-fan is. Probeer deze film niet te zien. Totale tijdverspilling.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

'Tank Girl' was, neem ik aan, bedoeld als de 'Buckaroo Banzai' van de jaren negentig en werd als zodanig op de markt gebracht. De vergelijking is, dat geef ik toe, toepasselijk; in beide films gebeuren er zoveel dingen in een bepaald kader van de film dat, hoe onmogelijk het verhaal ook te ontrafelen is, het zeker niet saai is.<br />'Tank Girl' is best leuk als je je hersens uitzet voor de film begint. Anders eindig je met een barstende koppijn, net als ik.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Het lijkt wel of de redacteur en de scenarist maar 40 minuten echte speeltijd hadden. Dit zou een remake van een Chinese film moeten zijn, die duidelijk veel beter is dan deze troep. Het is duidelijk dat een of andere hersenloze Hollywoodfiguur of schrijver heeft besloten dat deze film _mano a mano_ zou zijn, man tegen man, in plaats van het verhaal gewoon af te laten spelen met de persoonlijkheden van de personages die in de eerste 40 minuten zijn opgebouwd. Op dit punt in de film gedragen de personages zich gewoon niet als gewone mensen en houden ze niet eens van hun eigen persoonlijkheid. Het slaat nergens op. Het is heel duidelijk waarom deze film is geflopt. Hij is gewoon helemaal niet geloofwaardig, en dat is alles.' Jammer - het begon veelbelovend. Laat je niet voor de gek houden.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Op de schaal van 1 tot 10 gaf ik dit een 4. Ik vond de film niet erg goed, met te veel geweld en niet één karakter dat ik leuk vond.<br />Op de erotische schaal geef ik dit een 6. Veel van de seksscènes hadden een ondertoon van lelijkheid. Ik hou van naaktheid en Nancy Travis en Faye Grant komen erin voor, maar de seksscènes waren eerder vernederend dan erotisch.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Dit moet wel een van de beste Mob/Crime-films aller tijden zijn. Alles aan deze film is geweldig, het acteerwerk in deze film is van echte kwaliteit; de acteerkwaliteiten van Master P doen je werkelijk geloven dat hij een Italiaan is! De filmografie is ook uitstekend, waarschijnlijk de beste die ooit is gemaakt. Deze film was geweldig; en ik heb de hersencapaciteit van een aardworm.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Dit is een onderhoudende film. Ik stel voor dat je hem huurt, een paar liter rum koopt en de hele ploeg voor deze film uitnodigt. Mijn favoriete rollen waren: 1. de vuurgevechten die zo goed gechoreografeerd waren dat John Woo zelf jaloers werd, 2. de prachtige special effects, 3. de Oscar-winnende acteerprestaties en 4. het feit dat elke gangsta in de film een slechte 'Scarface'-imitatie leek te doen. Ik bedoel, Master P als een kuikentje als peetvader! Dit is een baanbrekend terrein. En met een goed geschreven dialoog, inclusief zinnen als 'het enige verschil tussen jou en mij, Rico, is dat ik leef en jij dood bent


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Toen ik die film zag dacht ik dat ik een eerstejaars op de middelbare school was en ik heb nog steeds zin om Master P een uur & 20 minuten van mijn leven te laten betalen dat ik nooit meer terugkrijg.
De jongen die al een bericht heeft geplaatst heeft helemaal gelijk. Master P is een wannabe-maffiabaas. Hij heeft, net als alle andere rappers in dit land, zijn miljoenen verdiend met het verkopen van rap-cd's aan jonge ontvankelijke blanke kinderen in dit land. Het is algemeen bekend dat de maffia geen zwart iets was en dat zwarten er geen deel van mochten uitmaken. Hoe oneerlijk dat ook mag zijn, daar kunnen rappers niet mee omgaan. Deze film schildert Master P af als een maffiabaas Het script is verschrikkelijk, met het bijpassende acteerwerk. Volkomen ongeloofwaardig. Tijdens het zoeken heb ik een link gevonden of iets anders waaruit bleek dat hij van plan was nog een film te maken die 'The Black Sopranos' heet!!!!
Bespaar ons dat en hou het bij Nickalodeon. U bent geen blanke gangster, uw niet eens een goede acteur, Meester P, hou het alstublieft bij uw muziek, ter wille van degene die er tegenwoordig naar luistert...


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Deze film is afkomstig uit elke gangsterfilm die ooit is gemaakt. MP Da Last Don heeft een verwijzing naar elke film. Het acteren was verreweg de slechtste die ik ooit heb gezien. Wie is John Mario eigenlijk? Zijn acteren was verreweg de slechtste die ik ooit heb gezien. Door hem komen slechte acteurs goed over. Wat Master P betreft, verkoopt hij sneller uit dan een N*sync-concert. Ik wou echt dat ik daar was om aan het hele productiebedrijf te vertellen: WAT DENK JE DAT ER VERDOMME WERD GEBEURD ALS JE DE SCRIPT GEBRUIKTE?' Het is duidelijk dat deze mensen zo gefixeerd zijn op het beeld van de gangster dat ze besloten een film te maken en in gedachten hun gangsterleven te leven. Wat ik wel weet is dat er niemand was die deze film wilde distribueren, dus het lijkt (en hoe voorspelbaar) dat de jongens van NO LIMIT moesten beginnen; NO LIMIT FILMS. Ik heb genoeg gezegd! Deze film is verschrikkelijk en verdient het niet om een film genoemd te worden!


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Nou, normaal gesproken denk ik niet dat er zoiets bestaat als een HELE GOEDE film, maar dit komt er verdomd dichtbij! De beste acteur in de hele film was Snoop Dogg, die één regel heeft in een tweede scène. Ik ben het eens met de recensie 'blij dat het kort was'. Maar de muziekvideo's aan het eind waren cool.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

De moraal van dit programma is dat slechte eetgewoonten mensen slecht haar, een slechte smaak in kleren, een slechte houding, een slechte baan en ga zo maar door bezorgen. Ze voelen zich duidelijk ellendig en hebben een hekel aan zichzelf. Maar als ze leren broccoli te eten, zullen ze rijk, succesvol en aantrekkelijk zijn.
Kinderen met kanker zouden zich moeten schamen voor deze schaamteloze uitbuiting van ouderlijke angsten en schuldgevoelens. Als voeding echt zo belangrijk is, zouden ze een programma moeten kunnen ontwikkelen dat eerlijke en waarheidsgetrouwe methoden gebruikt. Als ze echt in hun computersimulaties geloofden, zou ik ze graag een dubbelblinde test zien doen door een paar veertigjarigen te vinden, uit te zoeken wat hun eet- en bewegingsgewoonten als kind waren, en de foto's van de kinderen op leeftijd te beoordelen. 'Vergelijk die dan met de echte dingen. Hé, dat klinkt als een project voor Mythbusters! Discovery Channel <0xE2><0x80><0x93> luister je?'
'TLC moet staan voor Tabloid Lies and Cons.'


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

De laatste keer dat ik het naging, wonnen de nazi's de tweede wereldoorlog niet <0xE2><0x80><0x93> niet dat je daar verdomme iets van zou merken. Het Derde Rijk was tenslotte behoorlijk goed in het uitvaardigen van bevelen en het eisen van kille, robotachtige gehoorzaamheid van de bevolking, en daar zitten we vandaag de dag zo'n beetje mee opgescheept. Maar de manier waarop bevelen worden uitgevaardigd, is veranderd. In plaats van met een Duits accent door een megafoon te worden toegeblaft, worden ze vermomd als bezorgde deskundige adviezen en zweven ze onder je neus elke keer dat je de tv aanzet of een krant openvouwt. Er is een voortdurend achtergrondgezoem, een boodschap van zelfverbetering voor de middenklasse, die wordt gefluisterd op de wind.
'Je eet te veel. Je eet de verkeerde dingen. Je drinkt. Je rookt. Je krijgt niet genoeg beweging.' Je kunt waarschijnlijk niet eens fatsoenlijk piepen. Je gaat dood als je je leven niet verandert. Je gezondheid zal eronder lijden. Heb je dan geen zelfrespect? Moet je jezelf nou eens zien. Ik word doodziek van je. Ik heb medelijden met je. Ik haat je. We haten je allemaal. God haat je. Snap je het dan niet? Het is zo triest, wat je jezelf aandoet. Het is gewoon zo verdomde triest." Dat is de mantra. En het spreekt vanzelf dat de mensen die hem opzeggen stelselmatig worden afgeschilderd als heiligen. Vorig jaar zakten de media op hun knieën om Jamie Oliver te pijpen tijdens zijn serie Schooldiners, waarin hij campagne voerde voor gezonder voedsel op schoolmenu's. Gezien de klap op de rug zou het je vergeven worden als je dacht dat hij dat deed. Persoonlijk redde hij 5000 kinderen uit de kaken van een kwijlende pedofiel.
Hoe dan ook, de serie was een enorm succes. In tv-termen was er eigenlijk maar één echt nadeel: je kon er niet op terugkomen. Als je tenslotte elk kind in het land één keer van een zekere dood hebt gered, kun je dat niet nog een keer doen. De enige oplossing is een nieuwe dreiging zoeken, wat ons bij Ian Wrights Unfit Kids brengt (Wed, 21.00 uur, C4), een wekelijks 'onderhoudsprogramma' waarin de voormalige voetballer en vermaarde vijand van de grammatica een stel te dikke jongeren dwingt deel te nemen aan een of andere buitenschoolse gymles.
Het' Het is in wezen een kopie van de Jamie Oliver-show, met meer gezweet en minder foto's van pupillen die verse basilicum fijnmalen met een stamper: een opbeurende fabel waarin Wrighty zijn bende mislukkelingen omvormt tot een magere, gemene, trainende machine <0xE2><0x80><0x93> apathie en lethargie bestrijdend, de confrontatie aangaand met luie ouders en proberend de hele zaak om te vormen tot een landelijk probleem waarbij overal Range Rover-moeders hun onderbroeken zullen bevochtigen met louter heiligheid tussen de ritjes naar de Conran-winkel door. O, is het niet verschrikkelijk, wat die eerstejaars zichzelf aandoen? Niet onze Josh, dat moet je goed begrijpen: hij eet alleen maar biologische spinazie en gaat zeshonderd keer per week naar lacrossetraining. Het is hartverwarmend om kwabbige, lastige kinderen te zien transformeren door een beetje eenvoudige activiteit... maar er is iets met die onderliggende 'eet-je-groente'-boodschap dat me echt dwarszit, voor het geval je het nog niet doorhad.
Wat is er gebeurd met het concept 'KIEZEN', jij _piep_? Dus een beetje joggen kan je levensverwachting verhogen <0xE2><0x80><0x93> en wat dan nog? Dat staat gelijk aan een paar jaar langer in het verpleeghuis <0xE2><0x80><0x93> joepie! En trouwens, ik val morgen nog liever dood neer dan dat ik de rest van mijn leven een planeet moet delen met een stel zelfvoldane sukkels die elkaar de loef proberen af te steken. In de tweede aflevering worden videogames en internet aangewezen als de slechteriken in de oorlog tegen het vet: ze maken kinderen te sedentair, zie je. Vreemd genoeg ontspringt de tv, die net zo sedentair is, en die je, in tegenstelling tot die twee activiteiten, actief aanmoedigt om je geest samen met je lichaam te laten atrofiëren, de dans zonder dat er een haan naar kraait. Grappig.
Nou moet je eens luisteren, Channel 4 <0xE2><0x80><0x93> in plaats van kinderen te dwingen varens te eten of squat thrusts te doen, kun je ze misschien leren om ruimer te denken, zodat ze de sluwe, vleiende aard van dit soort programma's afwijzen? Of zou dat een campagne te ver gaan?


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

In een poging om bij te blijven met de hipheid van het jeugdige publiek in de jaren zeventig, was OaCD, YCSF het product van vreemder en vreemder materiaal dat was uitgekozen voor de musical. Hier gaat het om regressie naar een voorbij leven, buitenzintuiglijke waarneming en hypnotherapie... nogal maf! Het werkelijke probleem met het concept (muziek of niet) zijn de buitengewoon lage dramatische inzet; waar kan een film heen en wat kan er gebeuren als een man verliefd wordt op een vorige incarnatie van een meisje dat hij niet kan uitstaan? Hij kan op geen enkele nieuwe plaats gaan, maar vreemd genoeg kan hij op geen enkele oude plaats gaan! Sterker nog, als dat wel kon, zou het publiek nog steeds geen belangstelling hebben voor de verbintenis van Yves Montand (die een veel oudere, arrogante, Franse kont speelt) en Streisand (een veel jonger meisje). We raken nooit geinteresseerd in hun situaties of uitkomsten. Montand is een misplaatste figuur en zijn sterke accent maakt veel van zijn teksten onverstaanbaar.
Het geheel heeft een oppervlakkig vernisje uit de jaren zestig gekregen dat het uitermate geschikt maakt om weg te gooien, ondanks de respectabele pogingen van Minelli hier en daar. Het is zelfs niet aangepast aan een niet-melodieus verhaal dat al eerder succes heeft gehad... dat is gewoon te banaal! Streisand heeft zo nu en dan wat grappigs te bieden, zoals wanneer ze haar best doet om niet op haar dak in slaap te vallen en een energieke dans improviseert. Maar ze vertrouwt te veel op haar innemende (vertaling: irritante) joodse-meisjestrucjes. Ze kan echter heel goed zingen, zowel aan de 'zachte' als aan de 'krachtige' kant van het bereik. Ze krijgt 3 of 4 fantastische liedjes van een veel hoger kaliber dan wat Fanny of Dolly te bieden hadden. 'He'sn't you' is een zoetsappig niemendalletje, net zo subliem als Lorenz Harts 'My Funny Valentine', maar de film weet er geen enkele impact van te maken, omdat de tekst nergens in de film lijkt te verwijzen naar iets, en niets in de verste verte suggereert dat er een grote liefde bloeit tussen Chabot en Melinda.
De enige geknipte scène van een veel grotere film die we kunnen zien, is een armzalige imitatie. Sterk onderzoek toont aan dat er een langere, beter uitgelegde en decoratievere film bestaat, maar niet noodzakelijkerwijs een betere. http://barbra-archives.com/films/clear_day_streisand_2.html. In die versie zal het meer Babs zijn, maar wat nog belangrijker is, Minelli zal met meer zorg te werk gaan.
<0x3E><0x3E> Uiteindelijk stuurt Montand Babs weg om het titellied te zingen, nadat ze ontdekt heeft dat hij een enorme lul is die haar een preek over eigenwaarde geeft om zichzelf vrij te pleiten. En ze hapt. Dus, eh... hoera daarvoor.
<0x3E><0x3E> Schiet op, het is hier prachtig, Liefde met alle toeters en bellen, Hij is jou niet, & het titellied.
<0x3E><0x3E> Schiet op, het is hier prachtig.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

'On a Clear Day You Can See Forever' is niets meer dan een New Age-update van het 'Pygmalion'/'My Fair Lady'-verhaal: een professor probeert een gewoon meisje te veranderen in een vrouw uit de hogere kringen. Deze keer probeert de professor dat echter niet te doen door middel van taal, maar door middel van hypnose en regressie naar het verleden.
Je weet dat een musical problemen heeft als recensenten voortdurend de decors en de kostuums noemen voordat ze het plot en de muziek noemen. De liedjes zijn dan meteen vergeten. (Geen 'Get Me to the Church on Time' hier, vrees ik.) En het plot gaat nergens heen. Om Gertrude Stein te parafraseren: er is hier geen 'er'. De personages dwalen door het verhaal zonder ooit van punt A naar punt B te komen. Professor Chabot beweert een paar keer dat hij tot de kern van Daisy's problemen zal doordringen, maar dat lijkt hij nooit te doen.
Alle betekenisvolle conflicten worden vermeden. Er komt bijvoorbeeld een moment waarop de universiteit van Chabot eist dat hij zijn onderzoek naar reïncarnatie staakt of ontslag neemt. Dat is nog eens een conflict! Zal hij zijn carrière opgeven voor Daisy? Helaas! Deze ontwikkeling leidt tot niets. Een paar scènes later verandert de universiteit van gedachten en zegt tegen Chabot dat hij moet doorgaan met zijn werk. Daar gaat het conflict.
Het talent voor deze film was in elk geval bijeengebracht door Vincente Minnelli. Geschreven, gedeeltelijk, door Alan Jay Lerner. Een cast van Yves Montand, Bob Newhart en Jack Nicholson. En, o ja, met de hoofdrol voor Barabara Striesand, die op dit punt in haar carrière bijna aan de top stond.
Maar het valt allemaal in het water. Lerners poging om zijn grootste succes te reïncarneren, het eerder genoemde 'My Fair Lady', is net zo gedoemd te mislukken als Daisy's poging om de grootsheid van haar eigen verleden nieuw leven in te blazen.
Als je van filmmusicals houdt, zijn er veel betere keuzes dan deze.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Luister alleen maar naar de opname van de Broadway-cast en naar de stemmen van Barbara Harris en John Cullum, die wonderen verrichten voor de prachtige opnamen van Lerner en Lane. En kijk dan, met die prachtige opname van de cast nog vers in het geheugen, naar de film, met Streisand als Streisand, en Yves Montand die zijn tekst leest met zo'n zwaar Frans accent dat een kettingzaag er niet doorheen zou kunnen komen. Het beste deel (voor degenen die iets hebben om naar uit te kijken) is wat Montand doet met het inleidende gedeelte van het titellied. Ik zie al voor me hoe Rex Harrison die scène binnenstapt en voorstelt dat ook Montand zou kunnen leren de schoonheid van de Engelse taal recht te doen.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Dit is weer een van Hollywoods anticommunistische polemiek uit de gouden jaren vijftig. Stalwart-Amerikaan Gene Barry, beeldschone Engelse Valerie French en drie anderen worden ontvoerd door een buitenaards wezen en krijgen schelpen met een fantastische <0xE2><0x80><0x93> en ongelooflijk vage <0xE2><0x80><0x93> kracht. Wat zullen de aardbewoners doen met zo'n kracht? Hem in zee gooien of hem gebruiken om de hele mensheid uit te roeien? Iedereen die de Amerikaanse film van rond 1957 kent, weet wat de communisten zullen doen, maar het verhaal komt pas goed op gang als de Amerikanen die dingen midden in de Stille Oceaan daadwerkelijk testen. Dan komt een wetenschapper, alleen met de ultieme macht in het universum, met zijn eigen theorie en gebruikt die! Zijn zalvende houding na afloop is misselijkmakend, en de opgewekte houding van alle anderen is ontstellend.<br />Dit is de verrassing voor deze hond: de capsules in de oesterschelpen hebben een wiskundige code die de professor vertelt dat ze alleen 'bevestigde vijanden van de vrijheid' doden! Dat klopt <0xE2><0x80><0x93> maak je geen zorgen over het ethische raadsel van het doden van iedereen dat een buitenaardse pil besluit dat hij een vijand van de vrijheid is; doe het gewoon! Hoera! Geen communisten! Domme vrouw <0xE2><0x80><0x93> en jij hebt de jouwe in zee gegooid! Ha ha! Kus me, schatje!


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Ik heb deze film beslist willen zien, omdat het een sciencefictionfilm uit de jaren vijftig is, een van mijn favoriete genres. Jammer genoeg waren de buitenaardse wezens in deze film, terwijl ik me verheugde op buitenaardse wezens met uitpuilende ogen of op macht beluste veroveraars, een MAJOR-ontgoocheling! Ten eerste zie je er in het begin maar één heel kort (en hij zag er nogal gewoontjes uit) en je krijgt ook maar een heel klein glimpje van een ruimteschip te zien! Ten tweede was het buitenaardse wezen noch de boze veroveraar noch de weldadige vriend van de mensheid <0xE2><0x80><0x93> maar een echt buitenbeentje. En ten slotte leek de plot zelf zo dom, prekerig en grof dat het meer geeuwen dan opwinding ontlokte. Als de film begint, worden vijf mensen uit vijf verschillende delen van de wereld (Duitsland, Groot-Brittannië, Rusland, China en de Verenigde Staten) ontvoerd door een buitenaards wezen. Het buitenaardse wezen geeft elk van hen een apparaatje waarmee ze alle leven op de planeet kunnen vernietigen als ze dat willen <0xE2><0x80><0x93> want het buitenaardse wezen geeft toe dat zijn soort graag op aarde zou willen wonen, maar dat ze zelf niet bereid zijn om te doden om het te krijgen. Dan brengt hij ze allemaal terug. Hoewel het overduidelijk is dat niemand dit apparaatje wil gebruiken, kondigt het buitenaardse wezen vervolgens op tv de identiteit van de vijf aan zonder te zeggen dat de wapens ZO krachtig zijn! Dus alle militaristen in de wereld willen de vijf vinden en ze dwingen te onthullen hoe de wapens werken. Een groot deel van de rest van de film bestaat uit een van de vijf die onderduikt en een die wordt gemarteld om hem te laten onthullen hoe het apparaat werkt <0xE2><0x80><0x93> zoals de Sovjets het willen gebruiken!!! Dit deel van de film leek gewoon nogal dwaas. Natuurlijk, de ussr was een kwaadaardige en corrupte natie (sorry, maar zo is het nu eenmaal <0xE2><0x80><0x93> vooral onder Stalin), ze zouden nooit op het idee zijn gekomen om het apparaat te gebruiken zoals ze dat in de film deden! Later komt een van de vijf (de Duitse wetenschapper) er op de een of andere manier achter dat de toestellen ook kunnen worden gebruikt om alleen de GEEST-mensen te doden die de vrijheid haten. Dus gebruikt hij het om alle kwaadaardige communisten en waarschijnlijk ook anderen die tegen de vrijheid waren uit te roeien, en de wereld wordt een paradijs! Prekerig, dwaas en vol gaten in de plot <0xE2><0x80><0x93> deze film is gewoon je tijd niet waard, al is hij wel interessant vanwege de manier waarop hij het communisme beschrijft <0xE2><0x80><0x93> vooral de spanningen tussen Nato en de Sovjets.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Een intelligente samenvatting van het tijdperk van de Koude Oorlog, waarin beide partijen elkaar de hand boven het hoofd hielden, tot aan de conclusie: het is een schandaal! Alle Russen en Chinezen worden van de aardbodem weggevaagd! Dit is er een van de 27ste jaarlijkse Science Fiction Marathon van de CWRU in januari 2002.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Dit is waarschijnlijk een van de slechtste films die ooit gemaakt zijn. Alles eraan <0xE2><0x80><0x93> acteren, regisseren, scenario, filmografie <0xE2><0x80><0x93> is verschrikkelijk. Het buitenaardse wezen (een mens in een glinsterend pak) beweert uit een nabij universum te komen; men neemt aan dat de schrijver van het script 'galaxisch' bedoelde, maar niet de moeite heeft genomen een woordenboek te raadplegen om zijn termen te controleren. Een betere titel voor de film zou zijn: 'Het kwam van de planeet van de samenzweringstheorieën.' De plot is buitensporig dwaas en bijna niet bestaand. De mensen krijgen allemaal magische MacGuffins die zich aanpassen aan een kronkelende reeks onwaarschijnlijke restricties, alleen om de kale plot te verplaatsen. Elke gedachte aan het verstrijken van de tijd wordt genegeerd. Nu is het een paar dagen na de ontmoeting met het buitenaardse wezen, en dan, bam! plotseling is het zover.' Het is nog maar een paar uur tot 00.00 uur. Doe jezelf een lol en mis deze film. Je maakt jezelf alleen maar dommer omdat je hem hebt gezien. Het einde is bijzonder stom, en had vergezeld moeten gaan van iemand die 'Ta-da!!!!' roept als de scriptschrijver iets lulligs uit zijn kont trekt. Ik denk dat het echte buitenaardse plot is dat deze film zo klote is dat je er kanker van krijgt als je ernaar kijkt. Als je de laatste 10 minuten kunt kijken zonder jezelf te neuken ('vrijheidsvijanden' <0xE2><0x80><0x93> eerlijk waar) dan ben je achterlijk.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Deze film zit vol actie en weinig diepgang. Laten we even vergeten dat zo ongeveer elk aspect van de Russische Revolutie verkeerd wordt weergegeven <0xE2><0x80><0x93> we hebben tenslotte maar een uur de tijd om ons verhaal te vertellen. In feite bleek de abdicatie van de tsaar na de Eerste Wereldoorlog een ramp voor het land, en een voorlopige regering probeerde als pseudo-democratie te regeren tot de Leninisten negen maanden later de macht overnamen, voornamelijk omdat ze beloofden Rusland onmiddellijk terug te trekken uit de oorlog. Terug naar ons verhaal.
Hier hebben we de revolutie die in Russische kranten 'geruchten' wordt genoemd in wat nog steeds een functionerend land lijkt te zijn, tot er plotseling geweld uitbreekt en het leven van edelman baron Nikita 'Nikki' 'Nikki' Krasnoff (Douglas Fairbanks jr.). Hij ontvlucht zijn huis met zijn voormalige dienstmeisje Tanyusha (Nancy Carroll) op sleeptouw, en ze beginnen een nieuw leven in Constantinopel. Voor de revolutie maakte de baron er een vaste gewoonte van om het meisje te versieren, niet uit echte hartstocht, maar uit verveling als een soort afleidingsmanoeuvre. De revolutie verandert daar niets aan, en hij blijft proberen misbruik te maken van wat duidelijk een heel eenvoudig meisje is. Het publiek vindt het in elk geval niet leuk dat hij zo met haar speelt. Tanyusha volgt de baron omdat ze letterlijk nergens heen kan nadat de revolutionairen de baron hebben overgenomen. Eenmaal in Constantinopel heeft Nikki al snel genoeg van het leven als berooide arbeider, en dat is het moment waarop hij zijn vroegere minnares, de Russische aristocraat Vera Zimina, ontmoet, die een plan heeft om hen naar Parijs te krijgen, waar de tsaristen na de revolutie bijeen zijn gekomen. Helaas voor Tanyusha maakt Vera's plan haar niet tot deelgenoot van haar plannen.
Deze film slaagt erin de aanzienlijke acteertalenten van de eerste komische actrice Nancy Carroll volledig te verkwisten. Ze doet het goed met het weinige dat ze te doen krijgt, maar dat is niet veel. Lilyan Tashman is hier de uitblinker, ook al heeft ze maar een kleine rol als de Russische vamp Vera. Lilyan kreeg zo vaak bijrollen, net als ze hier is, maar haar aardse stem en betoverende uiterlijk maken haar het middelpunt van de aandacht in elke scène waarin ze verschijnt. Guy Kibbee verschijnt zelfs in een grappige rol als een Amerikaanse toerist die nieuwsgierig is naar de Russische koninklijke familie die met geweld uit hun vaderland is verdreven.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Scarlet Dawn speelt Douglas Fairbanks jr. als een Russische baron die ruw wordt verjaagd door de krachten van de Russische Revolutie en nu voor zichzelf moet zorgen in een wereld die niet bepaald gastvrij is voor voormalige aristocraten. Hij is ook niet bepaald geschikt voor wat voor soort werk dan ook.
Doug zou door de Roden gevangen kunnen zijn genomen als zijn voormalige dienstmeid Nancy Carroll hem niet had weggegeven. Nancy is smoorverliefd op Doug en ze trouwen inderdaad als ze in ballingschap in Istanboel aankomen, dat in de film wordt aangeduid met de vroegere voornaam Constantinopel. Ze trouwen en gaan samenwonen, terwijl Doug alleen nog maar afwast.
Maar Fairbanks' voormalige ma<0xC3><0xAE>tresse Lilyan Tashman, die...' Hij is altijd op de film te zien met een soort van stoute meisjes en biedt aan om hem weer terug te laten gaan naar de stijl waaraan hij vroeger gewend was als onderdeel van een zwendel tegen de Amerikaanse toeristen vader en dochter Kibbee en Sheila Terry.
Het is maar goed dat deze film een ongelooflijk korte speeltijd heeft van slechts 57 minuten, die gewoonlijk aan westerns worden gegeven omdat hij zowel saai als melodramatisch is. Het einde is nogal ongeloofwaardig. Doug wist dat hij in een Thanksgiving-special zat en overdrijft om de gebreken van een ongeloofwaardig verhaal te verdoezelen.
Wat ik niet begreep was dat Fairbanks in het leger was opgeleid, waarom heeft hij dat dan niet gedaan? Was hij gewoon een huursoldaat geworden nadat hij de nieuwe Sovjet-Unie had verlaten? Dat begreep ik helemaal niet.
Ik zou dit alleen zien als ik een toegewijde fan was van de belangrijkste spelers.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Ik kom niet uit Amerika, ik kijk meestal naar dit programma op het AXN-kanaal, ik weet niet waarom dit gerespecteerde kanaal in prime time zo'n zuigprogramma uitzendt. Het is een creatie van Hollywoods Money Bank Jerry Bruckheimer, deze keer geeft hij een heleboel geld uit op het kleine scherm. In elke aflevering reist een stel mensen met twee teamleden voor een heleboel geld van het ene land naar het andere, waar de cameraploegen hun reis filmen. Ik weet niet wie dit stomme idee voor dit programma heeft gekregen. Er is niets om naar uit te kijken, in alle afleveringen zien we mensen rennen als bedelaars, soms schreeuwend, huilend, piepend, schokkerige camera werkt... huh het is schadelijk voor zowel ogen als oren. Het walgelijkste onderdeel van de race is dat de kijkers eindelijk weten dat elk van de teamleden niet kan genieten van zijn of haar reiservaring. Maar om de kijkcijfers op te krikken kwamen de producenten met het idee om Gays in de ene serie op te nemen, die waardeloze Amerikaanse realityshow.
Het is niet iets om naar uit te kijken, je kunt beter overschakelen op een andere zender.
The Amazing Race <0xE2><0x80><0x93> The Walging Show.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Als documentaire is dit lachwekkend op een kitscherige manier <0xE2><0x80><0x93> een kitscherige verzameling herschapen bijbelse tableaus, vermengd met plechtige interviews met zogenaamde 'experts'. Beschouw het als een infomiteit die Jezus voortstuwt in plaats van de dijmeesters.
Maar de gedetailleerde scène van de kruisiging is, in termen van historische accuratesse, beter dan soortgelijke scènes in zulke breedbeeld-Hollywood-extravaganza's als 'Ben-Hur', 'Koning der Koningen' en 'Het Grootste Verhaal aller Verhalen'. In plaats van bijvoorbeeld zijn hele kruis naar Golgotha te slepen, draagt John Rubinstein gewoon zijn kruisboog over zijn schouders naar zijn uitgestrekte armen. De spijkers worden niet door zijn handpalmen gedreven, maar door zijn polsen. De nagels worden apart vastgespijkerd, maar de ene wordt over de andere gelegd, zodat er maar één nagel hoeft te worden gebruikt. Tussen haakjes, Rubinsteins geseling voorafgaand aan zijn kruisiging staat op de 35ste plaats in het boek: 'Gesel! De Honderd Grote Scenes Van Men Die Gegeseld Worden in de Films.'
Natuurlijk dragen Rubinstein en de twee dieven bescheiden lendendoeken, wat waarschijnlijk niet strookt met de beschamende realiteit van de Romeinse kruisigingen, maar je moet het er maar mee doen. Merkwaardig genoeg is de 'goede' dief aan de linkerhand van Jezus geplaatst, wat ingaat tegen een lang bestaande traditie. Waarom deze dief wordt gespeeld door een mollige, te dikke man is echter een raadsel, vooral gezien het feit dat de'slechte' dief een soort 'knaap' is.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Het grootste probleem met 'In Search of Historic Jesus' is dat er maar heel weinig zoekwerk aan te pas komt. Shick-Sunn produceerde deze 'documentaire'-films in de jaren zeventig en tot in de jaren tachtig, met interviews met 'experts' en discussies over 'wetenschap' en 'feiten' om een pleidooi te houden voor wat de titel van de film ook mocht zijn.
Jammer genoeg is 'Historic Jesus' eigenlijk weinig meer dan een derderangs dramatisering van het leven van Christus. In tegenstelling tot Shick-Sunns superieure 'In Search of Noah's Ark'. Deze film, die het grootste deel van de tijd besteedt aan het bespreken van de mogelijkheid dat de ark vandaag de dag op de aarde rust en waar dat zou kunnen zijn, is in wezen het verhaal van Jezus zonder dat er moeite is gedaan om zijn bestaan te bewijzen of te ontkrachten. De beroemde lijkwade van Turrin wordt genoemd, maar verder wordt er weinig tijd besteed aan ander detectivewerk.
Voor fans van quasi-documentaires als 'Jupiter Menace' en 'In Search of Bigfoot' enz. heeft deze film niet veel te bieden.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Dit beloofde een interessante film te worden. Het onderwerp was zeker veelbelovend <0xE2><0x80><0x93> de excessen van de katholieke kerk tijdens de contrareformatie. Maar niet alleen was deze film niet ontwikkeld (afgezien van een inleiding van twee alinea's), veel dingen werden niet verklaard <0xE2><0x80><0x93> d.w.z. de zigeuners, de anabaptisten, de inquisiteurs en hun relatie tot de ene ware kerk. Ook de politiek van die tijd werd niet verklaard, d.w.z. de relatie tussen de katholieke kerk en haar aanhangers zoals de keizer van het Heilige Roomse Rijk. Hoewel dit voor een Oostenrijks publiek misschien duidelijk was, maakt het gebrek aan uitleg het voor Amerikanen verwarrend.<br />Maar misschien is het maar goed dat ze dat niet hebben gedaan. De nadruk lag op de geschiedenis, want wat ze lieten zien was toch al behoorlijk onnauwkeurig. Instrumenten voor marteling, bloedige executies, heksen- en ketterverbrandingen, grote glanzende zwaarden en mooie gouden relikwieënschrijnen zijn de sterren van de film. Het had net zo goed een van die Conan-achtige zwaard- en tovenarijfilms kunnen zijn, maar dan met kostuums uit die tijd.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Ik heb de film gisteren gezien en heb hem halverwege gestopt omdat ik vond dat het tijdverspilling was. Het idee om een film te maken door de ogen van een beul <0xE2><0x80><0x93> een van de 'kwaadaardige kerels' in de meeste fantasie- en middeleeuwse films <0xE2><0x80><0x93> is geweldig en biedt genoeg mogelijkheden, maar... de film kon er niet een van vangen. Ik voelde niets voor de personages, de plot was al te voorspelbaar (tot het moment dat ik hem volgde) en de tweede sprong in de tijd in de verhaallijn maakte dat ik ermee ophield. Degenen die een diep inzicht verwachten in de emotionele situatie van een beul in de middeleeuwen, een sociale verschoppeling in die tijd, zouden teleurgesteld kunnen zijn.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

STAR RATING: ***Onmisbaar *** Heel goed *** Je zou in plaats daarvan uit eten kunnen gaan *** Vermijd Alle Kosten****
Het verhaal van de titulaire Adam (Mark O'Halloran) en Paul (Tom Murphy), twee heroïneverslaafden in de achterbuurten van Dublin en hun dagelijkse wandelingen door hun zinloze leven, op zoek naar de volgende shot die hun dag goed zal maken. Onderweg proberen ze zich te verzoenen met hun naaste familie en vrienden, die ze in de loop der jaren hebben teleurgesteld en kapotgemaakt.
<0x3E><0x3E> Ik weet dat veel Ieren graag drinken, maar zo te zien hebben sommigen van hen ook problemen met heroïne. Ik weet dat er daar een beetje een drugsprobleem is, zoals in veel delen van de wereld, dus een nieuwe humoristische kijk op het onderwerp is niet geheel onverwacht.
Ik kan me de laatste Ierse film die ik heb gezien niet herinneren (de film is opgenomen in een stijl die hem onderscheidt van alle andere films die ik de laatste tijd heb gezien!) En te oordelen naar dat alles ben ik duidelijk niet zo goed op de hoogte van hun humor als ik zou kunnen zijn. De film is op bepaalde momenten best grappig, maar het is duidelijk een komedie die niet bang is om de lachers op zijn hand te krijgen. De scène waarin de geestelijk gehandicapte jongen aan de achterkant van een steegje wordt beroofd is zeker waar over wat een stel junks zou kunnen doen om hun verslaving te voeden, maar is niettemin uiterst verachtelijk en ik weet niet zeker of het op de een of andere manier als duistere humor bedoeld was maar het bracht in elk geval geen glimlach op mijn gezicht! Het staat ook in schril contrast met hun eerdere daden waarbij ze met hun zachte kant een baby heen en weer wiegden. In het licht hiervan vinden sommigen het einde misschien triest, anderen zien het misschien als een passend toetje.
Over het geheel genomen zag ik het nut van de film niet in. Ik zag geen enkele motivatie in het'verhaal' dat hij vertelde. Het lijkt alleen maar voort te slenteren zonder dat het publiek er echt iets mee te maken heeft. In tegenstelling tot Trainspotting (dat over soortgelijke thema's ging!) is het voor het grootste deel een mislukte poging waardoor ik op het punt stond in te dommelen, ook al duurt het maar drieëntachtig minuten. Echt niet leuker dan een dag lang twee echte junkies te volgen.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik werk in een videotheek, dus ik mocht deze gratis zien <0xE2><0x80><0x93> godzijdank, als ik ervoor had betaald zou mijn recensie minder vergevingsgezind zijn geweest.
Nou ja, het belangrijkste idee van de film (de nerd neemt wraak) is niet zo origineel, er zijn verschillende parallellen met 'carrie' (die een gemene practical joke uithaalt met een loser, met uitzondering van een aardig meisje dat echt medelijden met haar heeft, tamara's draagt en een slechte achtergrond heeft). Ik vind het nog steeds een leuk idee voor een ordinaire horrorfilm <0xE2><0x80><0x93> jammer genoeg hebben ze niet veel gebruik gemaakt van de mogelijkheden die er zijn en de nadruk gelegd op de verkeerde dingen.
wat werkte: ik vond de actrice die tamara speelde aardig. Ze zag er geweldig uit (als ze geil was) en haar kattige opmerkingen waren leuk ('Sean kan niet aan de telefoon komen. Hij is pisnijdig!').
Wat niet werkte: het hele wicca-gedoe. Ik geef meestal de voorkeur aan een rationele verklaring (ze had het hele gedoe met haar leraar of een van de jongens kunnen bekokstoven om wraak te nemen). Er waren veel logische verklaringen en het bloed zag er heel erg uit (als de jongen zijn oor en zijn tong afsnijdt... alsjeblieft!!!)
Het hele idee was niet geschikt voor de Oscar-sfeer, maar ik denk dat ze de komische noot en het spannende potentieel dat ze hadden verspilden. Het was draaglijk, maar verre van goed!


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik heb die film gezien, en ik hou van horrorfilms.
Ik wist niet wat ik moest verwachten, maar zodra de film op weg was, was het leuk om ernaar te kijken. Het idee was behoorlijk origineel en het acteerwerk was leuk. Vooral Jenna Dewan als de opwindende/slechte Tamara.
Het moeilijkste van horrorfilms is om een goed einde te maken. Maar daar faalde de film. Voor de verandering een eindscène in een ziekenhuis, waar plotseling alle personeelsleden weg zijn. Eerst zie je artsen en verpleegkundigen rondrennen, maar dan gaan ze allemaal naar huis?
Geen hulpgeroep terwijl Tamara achter hen aan zit. Ontsnappen naar het dak (ook een slimme zet... niet) en uit de koers een soort open einde. Nee... de film begon geweldig, het grootste deel was leuk om te zien, maar ze verpestten het einde echt met alle clichés uit slechte horrorfilms. Jeffrey Reddick faalde in mijn ogen met deze film, nadat hij een paar echt goede films had gemaakt, zoals Final Destination 1 en 2.
Als je van een goede horrorfilm vol clichés houdt, is Tamara een goede film om te zien. Ik hou van films die me verrassen.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

'Tamara' voelde gewoon aan als de zoveelste puberale imitatie van 'I Know What You Did Last Summer' en is pijnlijk saai. Een verschoppeling op de middelbare school, die zwaar in de ban is van hekserij en zwarte magie, wordt per ongeluk gedood tijdens een wrede grap die wordt uitgehaald door een groep pestkoppen die haar in het geheim in het bos begraven, met de belofte het aan niemand te vertellen. De volgende dag komt de zogenaamd 'dode' Tamara met een compleet nieuw imago op school, verleidt haar moordenaars in spe en neemt een beetje wraak... Dit is in feite een combinatie van 'Carrie', 'The Craft' en alle andere rechtstreekse video-tiener-kalkoenen die tegenwoordig op de planken verschijnen. De acteurs zijn absoluut afzichtelijk en zien er ongeveer tien jaar te oud uit om door te gaan voor middelbare scholieren. Er is ook wat bloed te zien, maar dat is eigenlijk niet zo interessant omdat de film zo saai is en ik niet kon wachten tot hij afgelopen was. Als je van modern vullis houdt, dan sta ik erop dat je deze uitzoekt, anders hoef je niet...


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

De tiener Tamara (Jenna Dewan) heeft het zwaar te verduren. Ze wordt door alle populaire 'kinderen' uitgelachen omdat ze verlegen is, een boekenwurm, een slons en vanwege haar belangstelling voor hekserij. Alle footballspelers en cheerleaders zijn vooral boos op haar omdat ze voor de schoolkrant een artikel over steroïdenmisbruik heeft geschreven. Bovendien is haar vader een zuiplap, is haar moeder er niet en is ze stiekem verliefd op haar ondersteunende leraar Engels (Matthew Marsden). De populaire kinderen halen een wrede grap uit om haar te vernederen, doden haar per ongeluk tijdens een worsteling, begraven het lichaam in het bos en sluiten een pact om hun mond te houden. Tot hun schrik komt Tamara de volgende dag weer het klaslokaal binnenlopen, verleidelijk en, eh, gekleed om te doden. Ja, ze is uit de dood opgestaan en klaar om bovennatuurlijke wraak te nemen op iedereen die erbij betrokken is. Ze neemt ook de tijd om haar vader, die haar seksueel misbruikt, een bierflesje te laten opeten en te proberen haar lerares Engels weg te lokken bij zijn vrouw (Claudette Mink), een decaan van de school.<br />Acteren en schrijven zijn uiterst middelmatig. Je kunt ook zien dat de mensen die hiervoor verantwoordelijk zijn films als CARRIE (1976), HALLO MARY LOU: PROM NHT II (1987) en THE CRAFT (1996) hebben gezien, omdat ze alle drie deze superieure films in het groot vertonen. Er is wat bloed te zien (een vent die zijn oor en tong afsnijdt en dan in zijn oog steekt, wat waarschijnlijk het beste is), een akelige kotsscène en een paar kitscherige, geestige oneliners. Geen afschuwelijke film, maar er zat ook niet veel originaliteit in.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Oké, fans, het staat op dvd. Maar de enige reden om dit te bekijken is om 1) te zeggen dat je het hebt gezien (omdat het zo bekend is), of 2) als je een hardecore-b-fan van Bill Paxton bent. Ik ben geen hardecore-b-fan, maar het was leuk om naar hem te kijken en het was het enige wat me ervan weerhield dit uit pure verveling af te zetten. Het is jammer, want dit had een goede film kunnen zijn met een goed script en als hij was gemaakt door iemand met enige intelligentie (en met een cast die werd geleid door iemand anders dan de totaal foute acteur en de talentloze Judd Nelson). Natuurlijk is het smerig, maar het is NIET GOED, en niet op een goede manier. Als je na het lezen van alle opmerkingen over hoe bizar en dystopisch deze film is nog steeds geïnteresseerd bent, doe jezelf dan een lol en kijk in plaats daarvan naar een paar GOED bizar en dystopisch dystopisch vuiligheid. Films van John Waters, David Lynch, Peter Jacksons 'Braindead', Henenlotters 'Basket Case' et cetera, komen allemaal in je op. Er zijn heel wat betere.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Deze film was zo'n puinhoop dat ik mijn vrienden die ik meesleepte om hem te zien, in feite vergoedde. De enige reden dat ik hem ging zien, was dat mijn vriend als stagiair bij de opnamen betrokken was.
Ik weet zeker dat deze film kitscherig was bedoeld, maar de benadering was zo grof en zelfkritisch dat hij heel plat bleek te zijn. Judd Nelson speelt een kruiperige vuilnisman die daarnaast ook nog komiek is. Zijn leven is een hel en wordt nog verergerd door zijn onhebbelijke en aanmatigende metgezel Bill Paxton (die ik met g<0xC3><0xAA>ne bekijk <0xE2><0x80><0x93> dit was echt een smakeloze rol voor een getalenteerde acteur). Een bizar ongeluk verandert Nelsons carrièrepad en er volgt chaos. De pogingen tot humor waren afgezaagd, voorspelbaar en vaak laag-bij-de-gronds en smakeloos. Wayne Newton in de rol van talentagent is iets nieuws, maar hij voegt er niets aan toe <0xE2><0x80><0x93> komisch of anderszins.
Al met al is het een heel zwakke en weinig creatieve poging tot kamphumor die als een loden ballon omvalt. Je kon tenminste nog lachen bij Plan 9 Vanuit het Heelal. Bij deze vraag je je alleen maar af wie dit een goed idee vond om te financieren en te filmen. Een van de allerergste bommen die je ooit zult zien.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik werd uitgenodigd om de film in een klein kunstmuseum te bekijken. Ik had geen idee wat ik kon verwachten. In het begin was ik optimistisch toen ik in de inleiding Judd Nelson, Bill Paxton, Wayne Newton, James Cann, Rob Lowe en Lara-Flynn-Boyle noemde. Maar na een paar zeer verontrustende, weerzinwekkende scènes (die niet veel aan het verhaal toevoegden) werd deze film al snel een martelwapen. De gimmick van de rudimentaire groei van de arm wordt nooit echt ontwikkeld. Ik bleef geduldig wachten tot deze film zijn geld opbracht. Uiteindelijk was er een kleine winst, maar het was te veel voor me om te investeren en de eindeloze, grove, seksueel perverse, in-je-gezicht-schreeuwende, niet-leuke bloederige scènes te moeten aanhoren (zelfs voor een gratis bezoek). Wat deden deze bekende acteurs in deze afschuwelijke film? De artdirectie was erg overtuigend en eng. Het zou op zijn minst een film van 75 minuten moeten zijn. Dit is een film die Dick Cheney en Donald Rumsfeld zouden omarmen.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Een vriend waarschuwde me dat dit de slechtste film was die hij ooit had gezien. Ik was nieuwsgierig, omdat de film een beetje een cultstatus had gekregen. Ik hou van een heleboel vreemde indiese cultfilms, dus ik probeerde het. Ik moet het met mijn vriend eens zijn. Het is een dampende hoop stront. Het spijt me voor de mensen die van deze film houden, maar ik kan veel betere dingen aanbevelen als je een verwrongen indie cultfilm wilt zien. Probeer Peter Jacksons Dead Alive (aka Braindead), Cemetery Man (aka Dellamorte Dellamore) of Modern Vampires.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Deze film heeft geen hart en geen ziel; het is een poging om een cultfilm te maken van de restanten van andere, betere regisseurs, voornamelijk David Lynch en Tim Burton. Rifkin schijnt te denken dat als hij een soort verrotte visuele stijl overbelast en de straat volgooit met troep en afval, hij een statement maakt. Maar het is geen statement over wat dan ook <0xE2><0x80><0x93> behalve de schrille kreet van de regisseur: 'Hup, kijk me aan! Ik ben ook kunstenaar.' Maar hij heeft niet de verbeeldingskracht van een kunstenaar, alleen een goed geheugen voor dingen die werkten <0xE2><0x80><0x93> zoals sommige acteurs in deze film <0xE2><0x80><0x93> voor andere regisseurs. Dit alles zou bijna aanvaardbaar zijn als deze film geen opgeblazen, saai karweitje was om uit te zitten.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Nu kijk ik al jaren naar slechte scifi-films. Ik vind het heerlijk om naar slechte scifi-films te kijken. Ik denk dat dat de enige reden was waarom ik deze film de hele tijd kon zien. Ik werd gehard door 'Nukie', 'Indian Superman' en die vreselijke 'Fantastic Four'-film, om maar een paar voorbeelden te noemen. Meestal moet ik met mijn hoofd tegen de muur slaan nadat ik een slechte film heb gezien om iets van de pijn te laten verdwijnen. Nee, niet met deze. Met 'TDB' moest ik mezelf midden in de film met een schoen op mijn hoofd slaan. Een tijdelijke oplossing. Ik kan niet geloven dat ik dat wilde zien. Ik huilde. Toen de film afgelopen was, huilde ik. Het was afschuwelijk. Het was nog erger dan toen ik _shudders_ Wil Wheaton in zijn ondergoed zag in _The Curse_, waar ik trouwens ook nooit naar kijk. Afgezien van het feit dat Wesley Crusher in zijn strakke witte onderbroek speelt, is het gewoon zóóó erg. Maar deze recensie gaat over _TDB_. Het ergste eraan is dat iemand deze film heeft geschreven en zei: 'Dit moet op film komen! Hij is geweldig!' en dat Wayne Newton, Rob Lowe en alle anderen in de cast zeiden: 'O, dit wil ik in mijn filmgeschiedenis!' Ik zal naar _Indian Superman_ kijken tot de koeien thuiskomen, maar ik zal die dampende hoop stront nooit meer zien.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik heb die film gezien, ik heb het gevoel gehad dat ik hem in mijn achterhoofd had. Ik heb er keer op keer over willen vertellen, maar ik heb er nooit meer aan gedacht. Nu heb ik hem gevonden. Nu kan ik eindelijk aan mensen vertellen wat de allerergste, meest waardeloze film is die ik ooit in mijn leven heb gezien, en dat is er geen enkele.
Deze film is complete rotzooi, en ongeschikt voor een vuilnisbelt. Alle afdrukken en andere kopieën van deze film moeten in een grote raket worden geladen en in de zon worden gelanceerd. Alleen de zuiverende hitte en de druk van de zon kunnen misschien de materialen zuiveren waarop deze film is opgeslagen, zodat ze weer nuttig kunnen zijn voor het universum.
Ik hou van films. Ik hou van slechte films. En ja, dit is een mening, maar deze film was pure troep, vuil en uitwerpselen van een of ander beest dat nooit gezien mag worden, laat staan genoemd door de mens.
Ik kijk liever naar een Uwe Boll Movie Marathon dan naar deze film. En ik haat de films van Uwe Boll.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Deze film begint met een interessant decor en een veelbelovend uitgangspunt, maar levert de cultfilm niet veel op. Hij speelt in een gruizig parallel universum waar alles eigendom is van de 'Blump' Corporation, en gaat over een afgrijselijke stand-upcomedian die succes heeft als hij een derde arm uit zijn rug laat groeien.
Alle mogelijkheden voor het grote werk zijn hier aanwezig <0xE2><0x80><0x93> afgedankte 80's-ster Judd Nelson, Wayne Newton, excentrieke beelden en vreemde uitweidingen, dikke vrouwen in minuscule lingerie, necrofilie <0xE2><0x80><0x93> maar het levert nooit iets op.
Het ijsberen is het grootste probleem. Elke scène gaat martelend langzaam. Nelsons stand-up-acts worden geacht grappig te zijn omdat ze op een zielige manier niet grappig zijn. Maar elke voorstelling sleept zich voort tot hij...' Het is niet eens grappig, alleen maar saai.
Stel je voor dat iemand je de langste, raarste mop vertelt die je je kunt voorstellen, vol zelfgenoegzame zelfvoldaanheid over hoe grappig en raar hij hem vindt. Stel je voor dat je na een twee uur durende verlammende toestand nooit een clou te horen krijgt. Je hebt jezelf de moeite bespaard van het kijken naar De Donkere Achterkant.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Dit is een goedkope biografie van een ster van de zwarte-en-blanke minstrelen, een zekere Dixie Boy Johnson. Of deze persoon ooit echt heeft bestaan, weet ik niet, maar gezien het feit dat de cast een zekere 'Lee Lasses White' en Roscoe Karns als genoemde figuur heeft, neem ik aan dat de man wel degelijk heeft bestaan en dat dit een witgewassen (pardon voor de woordspeling) versie van zijn carrière is. De plot, voor zover die er is, volgt Dixie Boy van carrièrehoogte tot depressie bij de dood van zijn vrouw in het kraambed, het in de steek laten van het kind voor vrienden, en zijn terugkeer op de zestiende verjaardag van zijn dochter en zijn toneeldebuut ter verzoening. Een andere vergeten man, Benny Fields, speelt Dixie Boy. De man heeft een prachtige bariton, maar geen greintje acteertalent en hij is een saaie piet op het witte doek. Gladys George doet haar uiterste best om de film te verlevendigen, maar tevergeefs. Judy Clark speelt de beste imitatie van Betty Hutton die ik ooit heb gezien, hoewel ik geloof dat ze dacht dat ze zichzelf was. De score van de film, die in de korte tijd van 70 minuten veel muzieknummers heeft gespeeld, is een verdiende Oscar waard. Een kijkje waard.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Niemand zal THE SQUALL voor een goede film houden, maar het is wel een gedenkwaardige film. Als je eenmaal Myrna Loy hebt gezien in de rol van Nubi, het warmbloedige zigeunermeisje, zul je die ervaring niet snel vergeten. Toen deze film werd gemaakt, werd de exotisch mooie Miss Loy nog steeds gecast als een buitenlandse feeks, vaak Aziatisch en meestal sinister. Ze is hier zeker een lust voor het oog. Het lijkt erop dat haar huid donker was en haar haar gekruld. In de meeste scènes is ze op blote voeten en draagt ze weinig meer dan een rok en een wijde boerenblouse, terwijl ze in één scène niets anders draagt dan een gebloemde handdoek. Ik neem aan dat ik me op Miss Loy concentreer.' In een van de bekende passages kijkt Nubi uit het raam naar de vertrekkende karavaan en wordt poëtisch: 'Altijd de zigeuners, zingen ze. Raar en triest. Als de grote zon ademt van vuur dat brandt, en als de bleke maan kijkt van achter wolken en lucht zo koud als de dood inademt, zingen ze.' Poëtisch, of niet? Minnaars van paars proza zullen hun hart ophalen. Toch vraag ik me onwillekeurig af of Miss Loy zich in haar latere jaren liever niet herinnert dat ze bij dit project betrokken was. Zoals zoveel vroege comedy's was dit een bewerking van een recent Broadway-succes. De toneelversie ging in november 1926 in première in het 48th Street Theatre en liep meer dan een jaar. Het stuk leverde een beroemde episode op met de humorist en toneelcriticus Robert Benchley, die erom bekendstond dat hij een afkeer had van personages die een zwaar dialect of pidgin-Engels spraken. Volgens een veel herhaalde anekdote wurmde meneer Benchley zich ongemakkelijk door het eerste deel van dit stuk. De Spaanse dorpsscène (om de een of andere reden verplaatst naar een dorp in Hongarije voor de film) gaf de acteurs de ruimte om hun accent met wisselend succes te oefenen, maar Benchley' Het geduld van meneer Benchley raakte op toen tijdens een familiediner een deur openvloog en een als zigeunerin geklede actrice de kamer binnenstormde en riep: 'Help! Help! Hij dood me!' Vervolgens wierp ze zich aan de voeten van de vrouw des huizes en riep: 'Mij Nubi! Mij goed meisje! Mij hier blijven!' Op dat moment stond meneer Benchley op en zei tegen zijn metgezel: 'Mij Bobby. Mij slechte jongen. Mij nu gaan,' waarna hij de bioscoop verliet.
De filmversie biedt talloze voorbeelden van onbedoelde humor, maar komt nooit in de buurt van Benchleys niveau. Het melodramatische verhaal gaat over de familie Lajos: vader Josef, moeder Maria en zoon Paul, een student aan de nabijgelegen universiteit. We zouden deze welvarende familie als 'boven middenklasse' beschouwen, omdat ze landeigenaren zijn met bedienden en alle gemakken van het leven, maar hun comfortabele bestaan wordt abrupt verstoord als er een zigeunerkaravaan in het dorp arriveert en hun huis wordt bestormd door, jawel, Nubi, het huwbare zigeunermeisje. Tijdens de storm van de titel arriveert ze bij hen aan de deur <0xE2><0x80><0x93> een symbool van stormachtige emoties, neem ik aan. Het meisje is op de vlucht voor een gewelddadige relatie en smeekt om asiel. Nadat de familie Lajos de zaak heeft overwogen, stemt ze erin toe haar te verbergen voor haar boze minnaar, die kort daarna komt opdagen, maar wordt weggestuurd. Nubi wordt bediende in het huishouden. Vriendelijkheid is de motivatie van de familie.' Nubi heeft Pauls beslissing om haar in huis te nemen al snel weten terug te draaien door elke man in de buurt te verleiden, te beginnen met Peter, de bediende van de Lajo's, en zich vervolgens op te werken naar zoon Paul. Nubi maakt een eind aan Pauls relatie met zijn verloofde Irma (gespeeld door Loretta Young, nog steeds een tiener), zorgt ervoor dat hij van school wordt gestuurd en spoort hem vervolgens aan haar sieraden te kopen door het spaargeld van het dienstmeisje Lena (ZaSu Pitts) te stelen. Lena treurt op haar beurt nog steeds om het verlies van haar eigen verloofde Peter, die door Nubi verleid en aan de kant is gezet toen ze haar aandacht op Paul richtte. Uiteindelijk richt Nubi haar aandacht op de pater familias Josef, en ik neem aan dat ze ook achter oom Dani, Maria, de dorpspriester en God mag weten wie nog meer aan zou zijn gegaan als ze langer de tijd had gehad.
Het spreekt voor zich dat een scenario als dit zich gemakkelijk leent voor een parodie, maar tijdens de eerste helft straalt _THE SQUALL_ niettemin de onmiskenbare fascinatie van een soapserie uit: we kijken gehypnotiseerd toe hoe de Slechte Meisje haar betovering uitoefent op de mannen en chaos aanricht als een onweerstaanbare natuurkracht (bijna als <0xE2><0x80><0x93> een storm! Ah-haa, nog een metafoor!). In de latere scènes wordt de nadruk gelegd op de disfunctionele dynamiek van de familie Lajos, en na een tijdje worden die mensen echt vervelend. Vooral de zoon gedraagt zich als een regelrechte schoft, maar de ouders erkennen dat nooit en zien hun eigen tekortkomingen onder ogen. Alles, zo wordt ons verteld, is de schuld van Nubi, die waardeloze sloerie.
De mannen in de film zijn saai. Afgezien van Miss Loy is de enige actrice die kan acteren ZaSu Pitts, geweldig als altijd. De moeder van de Lajos-familie wordt gespeeld door Alice Joyce, die al heel lang een zwijgzame ster is en zich niet op haar gemak voelde in sprekende rollen, en die kort daarna met pensioen is gegaan. De nieuwe schoonheid van Myrna vormt een mooi contrast met Nubi's donkere allure, maar haar tekstinterpretaties zijn zo onbeholpen dat het wel vertederend is. Nee, er is maar één reden om naar deze film te kijken, en dat is Nubi zelf. Ik kan geen andere actrice bedenken die deze domme rol had kunnen spelen en er ook maar half zo goed in was geslaagd. Maar ik ben geen objectieve toeschouwer. Ik ben wanhopig verliefd op Myrna Loy en kijk naar alles naar haar, zelfs naar THE SQUALL.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Sommige van de eerste films bleven bestaan en werden klassiekers. 'The Squall' uit 1929 is inderdaad een klassieker, maar niet op de manier zoals het bedoeld was. Tegenwoordig is het melodramatisch in verhaal en acteerwerk, en het lijkt bespottelijk, vooral de rol van Myrna Loy als Nubi, een verleidelijke zigeunerin. Stel je voor dat Nora Charles een jong stel uit elkaar haalt en een jongeman dwingt om te stelen. Schandalig! Maar, zoals veel mensen weten, toen Loy voor het eerst naar Hollywood kwam, speelde ze heel wat van die exotische verleidstersrollen.
'The Squall' De voornoemde zigeunerin, die in de film nu in Hongarije is (in het toneelstuk Spanje) rent weg van haar wrede meester en nodigt zichzelf uit in het huis van de familie Lajos (Richard Tucker en Alice Joyce), in feite door aan de deur te verschijnen. Een voor een verleidt Nubi de mannen van de familie en de boerderij met haar pidgin-Engels ('Nubi niet slecht! Nubi doe niets verkeerd!') en zinspeelt op mooie cadeaus. De zoon van de familie, Paul (Carroll Nye) is verloofd met de mooie Irma (Loretta Young) en kan niet wachten om met haar te trouwen. Hij verliest zijn belangstelling als hij Nubi ontmoet.
<0x3E> Met uitzondering van de lieftallige Alice Joyce, Zasu Pitts als een vrouw die in het huis woont en de verbluffend mooie Loretta Young, is het acteerwerk allemaal even afschuwelijk. Loy zit opgescheept met de kenmerken van haar karakter <0xE2><0x80><0x93> slecht Engels, gejammer en hysterie. Met haar donkere make-up, boerenkledij en krullende haar is ze niet alleen mooi, maar komt ze ook regelrecht uit de jaren tachtig <0xE2><0x80><0x93> tamelijk modern, hoewel Richard Tucker met de rug van zijn hand tegen zijn voorhoofd wrijft om ons eraan te herinneren dat we net uit het niets zijn opgedoken.
<0x3E> Robert Osborne van tcm merkte op dat deze film een van zijn geheime genoegens is. Hoewel hij verrukkelijk is, is hij niet verrukkelijk genoeg om hem nog een keer te bekijken. 'Het is gewoon slecht <0xE2><0x80><0x93> maar een geweldig voorbeeld van hoe ver we zijn gekomen en, als iemand Myrna Loys gevoel voor humor niet had opgepikt, hoe beperkt haar fantastische carrière had kunnen zijn.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

In een gelukkig gezin komt het zigeunermeisje, gespeeld door Myrna Loy. Het is moeilijk te geloven dat dit Loy is, met haar verbazingwekkend wilde haar en haar stem die heel hoog en vreemd klinkt. Ze lijkt in de verste verte niet op het verfijnde en grappige personage Nora Charles, die ze speelde in de Thin Man-films. In plaats daarvan gedraagt ze zich zo overdreven dat je bijna zou verwachten dat ze in een film van Ed Wood speelde. Wat een enorm verschil maakten een paar jaar in de kwaliteitsfilms die ze maakte, en ook haar acteertalent! Behalve dat het een verschrikkelijk domme rol is, is de film ook niet interessant of opwindend <0xE2><0x80><0x93> alleen maar heel, heel theatraal en stom. Het enige goede eraan is het Vitaphone-geluidssysteem, dat de geluidskwaliteit van deze klerefilm ongeveer tot het beste maakt dat ik in 1929 heb gehoord. Het was zelfs nog beter dan de meeste films uit 1930, dus de geluidstechnicus heeft in elk geval iets om trots op te zijn <0xE2><0x80><0x93> alle andere, vergeet het maar.<br />Dit is een film die zelfs door de presentator van Turner Classic Movies als een'schuldig pleziertje' werd aangeduid, omdat de film zo slecht is! En nu ik hem heb gezien, ben ik het daar niet mee eens... een beetje. De film is gewoon slecht.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik hou van veel Myrna Loy-films. Deze film is gemaakt voordat haar karakter-acteur-persoonlijkheid werd ontwikkeld. Het zou een aardige korte film zijn, maar hij lijkt eindeloos door te gaan in zijn volledige vorm.
Myrna Loy schijnt te weten wat ze met haar acteerwerk moet doen en doet haar werk goed. Dat is zo'n beetje alles wat je over haar kunt zeggen.
Haar zigeunerpersonage is slecht en de film heeft veel gebreken, zoals de juweliersscène.
Deze film zal waarschijnlijk interessant zijn voor Myrna Loy-fans, maar zelfs als zodanig is het een beetje een teleurstelling.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Na de opkomst van de slasherfilm duurde het niet lang of de categorie werd vervloekt door de voortdurende middelmatigheid. Al in 1983 had het genre al moeite om meer dan drie fatsoenlijke films per jaar uit te brengen, en in 1988 was de slasher- en slasherfilm zo'n beetje de topper van de horrorfilms geworden. Tegen die tijd waren de grote studio's zich er allemaal van bewust dat het herhalen van de oude formule niet langer een lucratieve richting was, zodat onafhankelijke en meestal onervaren filmmakers de erfenis die John Carpenter had gecreëerd moesten voortzetten. Hoewel er in 1988 nog steeds een indrukwekkend aantal auto's op de markt kwam, waren de meeste zwak geproduceerd en als geheel volstrekt onaantrekkelijk. Dat betekende dat er een paar juweeltjes tussen het puin lagen. Scott Spiegels Intruder in zijn onversneden vorm was een grandioze klassieker, terwijl Evil Dead Trap bewees dat de cyclus nog niet helemaal uit de mode was. William Lustigs Maniak in het Echt had genoeg succes om een franchise te lanceren en twee jaar later bleken Dead Girls en Mirage de laatste bekoorlijke levensadem in de kwijnende categorie. Het was de voortdurende vertoning van flauwekul als _Berserker_, _Blood Lake_ en _Rush Week_ die de slasherfilm acht jaar lang in de vergetelheid deed raken. Uiteindelijk was er de grote, gebudgetteerde flamboyante vertoning van _Wes Craven's Scream_ voor nodig om de noodzakelijke reanimatie te bewerkstelligen. Omdat ik nog nooit iets over Demon Warrior had gehoord voordat ik er onverwacht op stuitte, nam ik onmiddellijk aan dat het deel uitmaakte van de laag-bij-de-grondse troep die leidde tot de ondergang van de slasherfase. Maar met dat gezegd hebbende, kan de film bogen op een intrigerend uitgangspunt dat gerieflijk naast Scalps en _Camping Del Terrore_ ligt, als een welkome aanvulling op de door de indianen beïnvloede catalogus.
Een vrachtwagen stopt op een bosweg en stapt uit met twee lachwekkend gedramatiseerde rednecks. De hillbilly-houthakkers zijn maar tien seconden op het scherm te zien en dan worden ze vermoord door een ongeziene dreiging. Vervolgens ontmoeten we een groep van vijf jonge volwassenen die naar dezelfde locatie gaan om een schietoefening te doen met een paar van de plaatselijke wilde dieren. Het gebied is eigendom van Neil Willard en is door drie generaties van zijn familie doorgegeven. Zijn grootvader heeft het land gestolen van een indiaanse medicijnman, van wie het gerucht ging dat hij een vloek over het gebied had uitgesproken. Volgens de legende sluipt om de tien jaar een Duivelskrijger met een extreme haat jegens de mensheid door het bos om wraak te nemen op degenen die hij verantwoordelijk acht voor de plundering van het stamhuis. Het zou niet erg leuk zijn als die mythen een leugen waren, zo regelmatig als het uurwerk van een maniakale moordenaar die opduikt met een bloeddorstige inslag. Zullen de kinderen in staat zijn deze fantoommoordenaar tegen te houden?
Demon Warrior kan het best worden omschreven als een grotere (maar nog steeds schandalig goedkope) herverfilming van Fred Olen Ray's Scalps. De boemannen uit beide films zijn vrijwel identiek en de regisseur gooit er zelfs een scalperingssequentie tegenaan om mijn vermoedens te bevestigen. Het begint veelbelovend met een wat frisse Vrijdag de 13e-achtige eerstepersoons cinematografie en een paar schokkerige scènes die met finesse zijn samengesteld door regisseur Frank Patterson. Thomas Callaway heeft goed werk geleverd met de foto's en de tribaldrum-songs vormen een verfrissende afwisseling met de meer traditionele synthesizer-onzin uit de jaren tachtig. Spannende scènes worden afgewisseld met een paar geloofwaardige verfraaiingen van de regisseur en er zijn zelfs een paar pogingen tot humor. De moordenaar zag er met succes eng uit in zijn demonenkostuum en de toevoeging van pijl en boog als het voornaamste moordwapen was een handige ingreep van de regisseur.
De beruchte slasher van Fred Olen Ray stond bekend om zijn grimmige en ongelooflijk verontrustende sfeer. Jammer genoeg komt Demon Warrior, ondanks het feit dat hij wordt geproduceerd op twee keer het budget, nooit in de buurt van de film die hij zo wanhopig najaagt. Volgens de geruchten was het merendeel van de acteurs geronseld door de Baylor Universiteit van Texas en niet eens betaald voor hun deelname aan de film, dus het spreekt vanzelf dat het drama op passende wijze abominabel is. Ik genoot vooral van de hilarische John Langione als een 'Italiaanse' indiaan (vraag niet hoe) die ongeveer evenveel emotie uitstraalt als de bomen in het bos om hem heen. Warrior begon met een paar geloofwaardige glimpen van panache van de regisseur, die me in feite deden geloven dat dit een welkome deelname aan de index van bruut geweld zou kunnen zijn. Helaas veranderde de giftige cocktail van gruwelijk acteerwerk en een einde dat rechtstreeks uit een achterbuurt was geplukt het oorspronkelijke plan dat ik voor de ranglijst in gedachten had ernstig. Het is jammer dat de dramatiek zo van de bodem van de toneeltrog werd geschraapt, want af en toe vertoonde _De Duivelskunstenaar_ flitsen van mogelijkheden.
Al met al is Pattersons film een mengeling van ideeën waarvan sommige goed waren, maar de meeste waren verbijsterend middelmatig. Omdat deze film werd uitgebracht in een tijd dat het slasher-genre was afgezwakt om de scharenblije censuur te ontlopen, is er eigenlijk geen bloed dat de moeite van het vermelden waard is. Zelfs de scalperingssequentie is betrekkelijk tam vergeleken met de grafische voorstelling van Olen Ray. _De Duivelskunstenaar_ heeft af en toe een moment van geloofwaardigheid, maar niet vaak genoeg om een aankoop te rechtvaardigen.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Toen ik een jaar of 13 was, had ik het geluk deze film te vinden. Hij maakte deel uit van een eindeloze Deense serie van echt kleffe troep. Maar dit was de klefste die ik ooit bezeten heb <0xE2><0x80><0x93> maar ik denk dat ik hem verkocht heb, jammer dan. Nou ja, wat moet je schrijven... Beter dan 'Manos: de handen van het lot' en erger dan 'Critters 4'. Maar het is beslist anderhalf uur waard sinds dit gemaakt werd door mensen die het wilden maken. De acteerprestaties zijn niet zo vreselijk vergeleken met andere rotzooi uit de jaren tachtig <0xE2><0x80><0x93> eigenlijk mag ik die ouwe wel, ook al zag hij er in mijn ogen net zo Indiaas uit. Maar je kunt niet alles hebben... Doe jezelf een lol en zoek dit op.