inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Arnold-supporters schreeuwen het uit van vreugde, fans van hersenloze actie schreeuwen het uit van verbazing, en katholieken schreeuwen het gewoon uit.
**Einde der dagen** <0xE2><0x80><0x93> onlogisch geschreven door Andrew W. Marlowe en onzorgvuldig geregisseerd door Peter Hyams <0xE2><0x80><0x93> haalt De Terminator uit zijn ziekenhuishemd met open rug (Arnold Schwarzeneggers terugkeer naar het witte doek na zijn hartoperatie), terwijl hij dingen opblaast in Mysterieuze wegen en Bijbelse verzen bespottelijk maakt om katholieken nog iets te geven om over te zeuren.
Het is 1999 en overal ter wereld leven doemzeggers in angst dat hun computers het begeven en dat ze hun gedownloade porno kwijtraken. Zelfs terwijl de technologische stank van Y2K in de straten van New York hangt, is ex-politieman Jericho Cane (Schwarzenegger) alcoholist geworden, met de plichtmatige 'dode vrouw en kind'-uitdrukking. '), moet theologische wateren trotseren om te voorkomen dat de 20-jarige maagd Christine (Robin Tunney) wordt opgeroepen als dienstplichtige voor The Bride of Satan. Dundah daaaaarrrh! Het gevolg is domheid.
Voor elke antiheld is er zijn antichrist. Gabriel Byrne is de duivel hier en hij is op stap om te feesten alsof het 1999 is, op een missie om Christine te bevruchten met de antichrist tussen 11.00 en 12.00 uur op 31 december 1999, ironisch genoeg op het uur dat alle porno verloren zal gaan en daarmee het einde der tijden zal inluiden. Het komt niet bij Satan op om het bevruchtingsproces te bespoedigen door al maanden van tevoren te verschijnen en Christine het hof te maken als tienermodel, om vervolgens de inval met gemak op de afgesproken tijd af te ronden; in plaats daarvan verschijnt hij op 28 december als een Keyser Soze Terminator en vraagt zich af waarom ze hem niet met gespreide dijen verwelkomt (zie bovenstaand commentaar: stommiteit). Dit is een film waarin op het moment dat hij wordt uitgesproken niets meer logisch is, laat staan nadat je hebt nagedacht over de geloofwaardigheid of mythologie ervan. Een priester (Rod Steiger) vertelt Jericho dat '666' in werkelijkheid '999' is, ondersteboven met een '1' ervoor. Dus wacht even - Prins is de Antichrist?

Satan Soze achtervolgt Jericho en Christine (J en C? In een van de scènes herschept Satan Jericho's vrouw en kind om hem zover te krijgen dat hij vertelt waar hij Christine heeft verborgen. Maar als hij Jericho's geest zo diep kan binnendringen door zijn gezin te herscheppen, met genoeg nuance om nostalgie op te wekken, waarom kan hij dan niet zien waar Jericho Christine nog geen tien minuten geleden heeft verstopt?
Satan kan een moordenaar laten praten zonder tong, maar hij kan die moordenaar niet zo ver krijgen dat hij een semiautomatisch wapen uit de houder haalt. En als Jericho Satan van dichtbij neerschiet, is Satan zo beleefd om zijn overhemd open te knopen, zodat de wonden zichtbaar worden die zich sluiten, zodat Jericho zich geen zorgen hoeft te maken over Satan.' In feite besteedt Satan, in plaats van Jericho zelf te bezitten om dicht bij Christine te kunnen komen en haar te verkrachten, zoveel onnodige energie aan nevenprojecten (de tongloze man te vermorzelen, Jericho's partner (Kevin Pollak) op te blazen en hem dan te redden, en hem dan weer op te blazen, en Jericho belachelijk te lijf te gaan als hij hem met de gedachte alleen al uit de weg zou kunnen ruimen) dat we ons afvragen of we niet beter een efficiëntere moordenaar/minnaar op de zaak kunnen zetten, bijvoorbeeld Antonio Banderas.
Wat ik het dierbaarst vind aan _Eind der Dagen_ is Arnolds dappere pogingen om De Methode toe te passen: 'zielig' betekent dat hij zijn ogen dichtknijpt en niets zegt met een buitenlands accent; 'depressief' Het betekent dat hij een fles naar zijn lippen brengt en er niets uitflapt met een buitenlands accent; 'doodsbang' betekent dat hij zijn ogen wijd openspert en er niets uitflapt met een buitenlands accent. Er zit beslist een patroon in, als we het maar konden ontcijferen.
Uiteindelijk wordt de duivel niet verjaagd door de heilige mannen tot wie katholieken bidden voor verlossing van apocalypsen als deze, maar door de atheïst Jericho. Terwijl de schuchtere mannen van een machteloze god 'geloof' aanmoedigen en trillen in hun cellen zonder iets te doen aan het feit dat Satan zich daadwerkelijk onder hen bevindt, wordt de Prins der Duisternis gedwarsboomd door een nietsnut met een groot geweer en een buitenlands accent. Wat duidelijk iets zegt wat katholieken blind weigeren te horen: dat zelfs als de duivel zou bestaan, degenen die geïndoctrineerd zijn om hem onvoorwaardelijk en irrationeel te vrezen, niet in staat zouden zijn om een geloof in zijn ondergang op te roepen, laat staan ernaar te handelen. Bovendien zouden ze misschien niet echt willen dat hij verslagen werd, want alleen door zijn tegengestelde polariteit wordt het bestaan van hun god draaglijk.
Want het staat geschreven in het boek Openbaringen: 'En de Prins der Duisternis zal op de Aarde neerdalen zonder enig goed plan, en een maagd bevruchten op een datum die zal zijn.' 'Ik kan geloven dat de mensen van hun bloed worden beroofd en gekruisigd, en dat de alcoholist een figuur slaat als Mr. Universe; ik kan geloven dat een reusachtig, bovennatuurlijk monster kan geloven dat de mensen van hun bloed worden beroofd en gekruisigd; ik kan geloven dat een reusachtig bovennatuurlijk monster kan geloven dat de mensen van hun bloed worden beroofd en gekruisigd.' Ik kan zelfs geloven dat de duivel een of ander dertiende-eeuws Keltisch druïdenritueel als voorspel moet uitvoeren <0xE2><0x80><0x93> maar wat ik niet kan geloven is de 20-jarige maagd in New York in 1999.
Vooral in de buurt van Prince...


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Laten we eens samenvatten hoe stom deze film is met twee details: Arnold tot Antichrist: 'Laten we eens zien wie het gemeenst is', zei Arnold met een uitgestreken gezicht. En je kunt zien dat ze niet grappig wilden zijn.
Hoe denk je dat Arnold het kwaad van alle kwaad zal bestrijden?

Gezegend Water, Een crucifix, een priester... neee! met een bazooka, ja, zelfs Satan verwachtte niet dat ze zo slim waren.
Na een innemend begin (dat je aan de advocaat van de Duivel doet denken) gaat het nergens heen. Laat iemand me die twee uur van mijn leven teruggeven. Kijk er nooit naar, huur het niet, koop het niet.

targets: Gegeven de recensie, mijn antwoord is negatief.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

End of Days is een van de slechtste lowbudget-actiefilms die ik ooit heb gezien. Een warrige regie, een meanderend script vol slappe dialogen en gapende plotgaten, een razendsnelle MTV-achtige montage en slecht acteerwerk.
Dat wil niet zeggen dat End of Days niet de moeite waard is om naar te kijken. De film hield mijn aandacht vast omdat ik Ah-nulds nieuwste actiefilm belachelijk stom vond, omdat hij zo onbekwaam en dwaas was als het op logica aankwam. Zonder het gevoel voor logica sterft de film sneller af, en daarom verdiende End of Days in de tweede week na de première in de Verenigde Staten een enorme toegift van de kassa's.
'Dat zal ik doen.' Ik ga niet in op de details die verklaren waarom _Einde der Dagen_ in strijd is met de wet van de filmlogica, maar er zijn verschillende problemen met deze film.
(SPOILER)

Nadat de duivel is vertrokken, ontploft het restaurant zonder enig spoor van hoe hij dat heeft gedaan. Geen knippende vinger, geen gemanipuleerd energiegas om het vuur aan te steken, niets. Hoe heeft dit kunnen gebeuren?

Arnold en zijn irritante maatje Kevin Pollack komen op de een of andere manier als door een wonder met de naam 'Christine York' op de proppen nadat ze de zin 'Christ in New York' op het lichaam van een slachtoffer hebben bestudeerd, de database op de computer hebben geraadpleegd en, altviola, Christine York, de enige persoon in heel New York City met de juiste naam!
Hoe hebben de personages die later in de film in contact zijn gekomen met Arnolds personage zich tegen hem gekeerd? Ik moest hardop lachen toen ik zag dat de goede-stiefmoeder-is-een-slechte-stiefmoeder dezelfde actrice was die een kindermeisje speelde in William Shakespeares _Romeo en Julia_. Haar ironische overgang van die film naar dit was absoluut hilarisch, als je je dat kunt voorstellen.
Al die hersenloos enorme explosies en geweerschoten. Wat had je dan verwacht in het voertuig van Arnold Schwarzenegger?

De Duivel nam een mannenlichaam dat uit vlees en bloed bestond, en toch is hij onzichtbaar voor kogels en explosies door zijn genezing door dat lichaam. Logisch gezien is dat onmogelijk.
Terwijl de Duivel de illusie in het appartement dempt, dempt de Duivel de illusie in het appartement. Het personage van de Duivel loopt tegen de massieve kerstboom aan die zogenaamd een illusie is en valt er fysiek op.
De Duivel is in staat iemand de hersens in te slaan en het hoofd van zijn slachtoffer honderdtachtig graden te draaien, maar hij zou Arnolds personage niet kunnen doden, zoals hij altijd van plan is.
Hoe de ouders van het begeerde voorwerp van de Duivel zijn gestorven en waarom de boze New Yorkers achter Arnold en het voorwerp van de Duivel aan rennen, is nooit verklaard.
In de reeks die een imitatie is van Speed, slagen Arnold en het begeerde voorwerp van de Duivel erin ongeschonden de korte afstand naar binnen te overbruggen. Dit gaat mijn bevattingsvermogen te boven, want de kracht zou genoeg zijn om Arnold en het voorwerp van zijn begeerte met geweld omver te gooien en een paar seconden na de botsing te sterven aan dodelijke verwondingen.

Arnold ondergaat het brute pak slaag van de meute dat door de Duivel is goedgekeurd en hij wordt aan het kruis gehangen om tegen de muur te hangen, maar de Duivel vergeet de tijd en de gelegenheid te nemen om hem voor het gemak te doden.
Aan het begin van de film, nadat de Duivel het lichaam van een man heeft overgenomen, is Arnold plotseling zijn lijfwacht??? Is dat toeval of gewoon een voorbeeld van slechte montage?
Arnolds opsomming van kruiperige dialogen in de bijzonder lachwekkende scènes als: 'JE BENT EEN CHOIRY IN ME!' Het is het perfecte voer voor MST3K, net zoals Eraser deed met de klassieke zin: 'Jij bent de bagage!'
De hele theorie over 666/1999 is ronduit belachelijk. Net als het pseudo-religieuze geklets over de christelijke theologie dat gaat over het einde van de wereld om precies middernacht en de fanatieke moordenaars die weten waar het object van de duivel zich bevindt.

(END SPOILERS)
Het is hoogst ironisch dat _Einde der Dagen_ de verspreide godslasteringen gebruikt om de godheid te belasteren terwijl hij over christelijke theorieën raaskalt. Het geweld in de film is buitensporig en gruwelijk, en is daarom niet nodig voor de plot. De toegeeflijkheid van de regisseur ten aanzien van buitensporigheid is hier een factor. Ik weet niet hoe je een samenhangende actiefilm moet maken van de scenarist van Air Force One, die het script alleen maar hoefde te schrijven voor een groot bedrag aan geld.
En dus is End of Days een waardeloze film zonder enige waarde, afgezien van de campiness <0xE2><0x80><0x93> Arnolds ergste sinds Hercules in New York.

targets: De recensie is negatief.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Tijdens het kijken naar 'Einde der Dagen' kreeg ik het gevoel dat de filmmakers misschien probeerden dit uniek te maken voor de gemiddelde actiefilm in Hollywood. Dat is ze natuurlijk niet gelukt, maar je moet toegeven dat ze het geprobeerd hebben. Peter Hyams probeerde deze keer zelfs te regisseren, in plaats van gewoon weer een platte actiefilm te draaien. Hij probeerde sfeer in de film te brengen door de lichten te doven en tonnen bloed toe te voegen. Deze methode kan werken als hij goed wordt gebruikt (zie 'Se7en'), maar hier voelt het gewoon als een goedkope truc om ons bang te maken. Als fotograaf demonstreert Hyams zijn vakmanschap en toont hij een paar goede frames en beweging, maar het is niet meer dan solide werk.
Schermregisseur Andrew Marlowe is de grootste vijand van de film. Voor een deel laat het script de mogelijkheden zien van een goede religieuze thriller, en soms zelfs semi-intellectuele gedachten (de scène in Temptation tussen Arnold en Gabriel Byrne), maar die kleine pluspunten worden gesmoord in een rivier van negatieven. Gewone dialogen/personages, gapende gaten in de plot en handige plotpunten die toevallig alle personages in de juiste richting sturen zijn slechts een paar van de standaard zwarte gaten in Hollywood waar Marlowes scenario in terechtkomt. De schaduw van de goede film had heel snel vervaagd kunnen zijn. Opvallend genoeg heeft de film een goede cast. Arnold, die nog steeds een meer dan levenslustige houding aanneemt, probeert een depressieve, op het randje verkerende smeris te spelen, met niet meer dan een gemiddeld resultaat. Blijf de onoverwinnelijke held Arnie, dat is waar je goed in bent. Gabriel Byrne is het sterke punt van het ensemble, en hij geeft de rol van Satan een prettig cynisme mee. In een schurkachtige rol die rijp is voor overdrijving, houdt Byrne zich in en dat geeft het personage iets meer dreiging. Kevin Pollak is, zoals gewoonlijk, in staat om de film op z'n minst een paar keer te laten grinniken, maar hij heeft het beter gedaan. Kijk ook uit naar een schitterende kleine rol van Rod Steiger. Hyams zag eruit alsof hij probeerde dit te onderscheiden van de anonieme massa Hollywood-actiefilms. Hij was op weg in de goede richting, maar had noch het script, noch de originaliteit om hem daar te brengen.

4/10/10.

targets: Het antwoord is negatief.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Einde der dagen begint redelijk goed, Arnie speelt een doorgewinterde politieman (een type dat erg op Riggs lijkt in Lethal Weapon) en het verhaal ziet eruit als een soort actiethriller over een seriemoordenaar die goed amusement zal bieden.
Jammer genoeg levert het niets op. Arnie is zo goed als we hadden kunnen verwachten, maar wat Gabriel Byrne betreft, ik verwacht dat hij zijn rollen zorgvuldiger zal kiezen dan in deze film. Hij speelt de rol van de duivel; dit is waarschijnlijk de zwakste weergave van de Heer der Duisternis ooit.
Deze film wordt me een beetje te maf, en de eindscène is niet alleen erg zwak, maar visueel ook een van de slechtste. Zoals ik in de afgelopen jaren heb gezien, is het gps-systeem sinds het begin van de jaren negentig beter geweest dan dit.
Heel eenvoudig niet goed genoeg.
4/10 (Kijk of jij het ook hebt, maar verwacht er niet te veel van, want het levert niets op).

targets: Deze recensie is negatief.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik weet echt niet waarom ik dit opschrijf. Ik denk dat de meeste mensen het met me eens zijn dat deze film slecht is. Nou, laat ik het zo zeggen: ik vind het een slechte film.
Als ik voor het eerst een paar films heb gezien, vind ik ze leuk. Maar naarmate de tijd verstrijkt, verandert mijn mening over de film. Dit gebeurde met _Einde der Dagen._ De eerste keer dat ik hem zag, vond ik hem leuk. Ik vond hem onderhoudend. Maar een paar weken later is mijn mening veranderd. Dus om dit op te lossen, heb ik hem opnieuw gezien in het huis van een vriend. Nou, hij is slecht.
Ik ben een logisch mens. Als ik een logisch gat in een film zie, probeer ik het te negeren. Als ik er twee zie, begin ik me te ergeren. Meer dan twee en ik ben d'r uit. Einde der Dagen heeft me d'r na mijn tweede keer kijken uitgegooid.
In de eerste plaats is de film een beetje deprimerend. Alles eraan is triest. Alles van Arnolds acteerwerk tot de kleuren van de film. Maar ik heb geen moeite met donkere films, maar iets anders wel...

Als Satan zijn wonden kan regenereren, hoe kun je hem dan in zijn sterfelijke vorm doden? Als je hem neerschiet, groeit zijn huid weer aan. Als je zijn hoofd afhakt, komt er een nieuwe voor in de plaats. Dus vraag: wat heeft het voor zin om zelfs maar te proberen hem te doden? Ik zal je vertellen waarom: omdat dit een stomme film is met een gerecyclede schurk. Dit is niet de duivel van mijn vrienden. Dit is een menselijk wezen dat doet denken aan die Bond-schurken die het hele plan aan de held verraden.
Zoals ik al zei, het is de moeite van het bekijken waard, maar zie het geen tweede keer, want het is troep.

targets: De beoordeling hier is negatief.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Wat heeft deze film te bieden? Een heleboel geweervuur en dure effecten. Op geen enkel ander niveau is er iets zinnigs aan te ontdekken.
Als je Arnold ziet huilen, zie je dat hij zo slecht acteert dat het lachwekkend is. De plot is belachelijk.
Als je denkt dat de duivel onder de indruk zal zijn van een slechte acteur met een machinegeweer, nou, deze film is voor jou!


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik had nooit gedacht dat ik een Arnold Schwartzeneggar-film absolutistisch zou haten, maar dit is vanaf het begin af aan verschrikkelijk. er is geen enkele scène in de 123 lange minuten die nog te redden is. een absolute verspilling van tijd

Dank je wel

Jay harris


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Ik was blij dat Arnold Schwarzeneger weer in actie kwam na de naargeestige films die hij na _Eraser_ had gemaakt. _Eind der Dagen_ kan echter worden toegevoegd aan de naargeestige films waarin hij de pech heeft gehad om te verschijnen.
_Eind der Dagen_ begint goed met een aangrijpende actiescène, maar wordt al snel vervelend, omdat de aandacht wordt afgeleid van de actie en de spanning en in plaats daarvan wordt gericht op het onderzoek naar demonische gebeurtenissen en het snel naderende millenium (lees _Doomsday_ ).
Performances zijn afgezaagd, special effects zo-zo, en bloed in overvloed. Omdat ik een fervent Schwarzenegger-fan ben, kon ik niet geloven dat ik deze film niet goed vond, maar met zo'n afschuwelijk, slap script, wat had Arnie kunnen doen, behalve deze kalkoen doorgeven?

3 van de 10


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik hou van Arnold en ik vind het onderwerp geweldig, maar dit was een heel teleurstellende film. Toen ik de voorvertoningen voor het eerst zag, waren ze donker en onheilspellend, en Arnolds naam werd niet eens genoemd. Maar ik herkende hem, waardoor ik geloofde dat hij een film maakte die meer een serieuze, spannende sfeer had. Dat het niet gewoon een actiefilm van Schwarzenegger was (al moet ik toegeven dat de meeste van zijn films best goed zijn!). Hij had tot nu toe films met een echt religieus thema gemeden. En ik was opgewonden. Ik had het mis. Dit is gewoon een actiefilm, explosie, vuurgevecht. En het is een heel slechte.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Om het allemaal samen te vatten: sla End of Days maar over en kijk naar The Ninth Gate van Roman Polanski. Deze film is de perfecte stereotiepe Amerikaanse film versus The Ninth Gate is de perfecte stereotiepe Europese film.
Ninth Gate: Noir-achtig, intelligent, goed gescoord, sfeer, uitstekend acteerwerk (Johnny Depp, esp), prachtige omgeving, goede filmmuziek, grappige oneliners, intellectueel, minimale smerige taal, denkverwekkend. Het enige probleem is dat een paar mensen het open einde niet begrepen en daarom zeiden dat de film'slecht' was en dat er een paar twijfelachtige scènes in zaten.
<0x3E> Einde der dagen: overdreven gewelddadig, veel grove taal, geen muziek, behalve een armzalige poging tot een commerciële soundtrack die alleen te horen was toen Gabriel Byrne als Satan door New York liep (maar het enige wat je kon horen was Korns Jonathan Davis' onbegrijpelijke geschreeuw), seks die niets met de plot te maken had, geweld, ongelooflijk voorspelbaar, geweld, en had ik al over veel meer geweld gesproken? Ik denk dat sommige special effects goed waren, maar dat is het wel zo'n beetje.
<0x3E> Nou ja, misschien heb ik het mis, maar ik dacht dat _Ninth Gate_ veel interessanter, eigenzinniger, origineel en intelligenter was. Maar misschien hebben Amerikanen dat niet nodig.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Een van de ergste Arnold-films die ik ooit heb gezien. De special effects waren verschrikkelijk. Het script was afschuwelijk. Hopelijk wordt zijn volgende film veel beter, zoals T2, Total Recall, True Lies en Eraser (niet zo goed als de rest). Kijk naar Stigmata als je een apocalyptische toekomstige film wilt zien. Die is veel beter.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Ik had het gevoel dat de film overhaast was gemaakt en dat het acteerwerk vol gaten zat. Arnold was goed, maar de hoofdpersoon was stom en de vent die de duivel speelde was afschuwelijk. Het verhaal was verwarrend en idioot. De film had geen zin en was ongelooflijk. De film is niet de slechtste film, maar zit er niet ver naast. Al met al was ik vreselijk teleurgesteld, het had veel beter kunnen zijn. Mijn score is 3 van de 10.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

De plot van deze film komt neer op Ah-nuld versus Satan, en wat ik me het best herinner van de film is een heleboel explosies, geweervuur, bloed, lawaai, en laten we die brandbare satanische urine niet vergeten. Het verhaal is onzinnig, volkomen voorspelbaar, en zo vol gaten dat ik er geen woord van serieus zou kunnen nemen. Houd het maar op 'Rosemary's Baby' of 'The Exorcist' als je een echt goede duivelsfilm wilt zien en... hm, nou ja, ik kan op dit moment geen goede actiefilms bedenken (waarschijnlijk omdat ze zo ver van elkaar af staan), dus in die categorie sta je er alleen voor. Deze film krijgt van mij een 3 van de 10 vanwege de kampwaarde, en vanwege een behoorlijk goede prestatie van Gabriel Byrne als die oude debbil Satan!


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Dit is een klotefilm. Er zitten te veel gaten in de plot. als de duivel onoverwinnelijk is, waarom heeft hij dan de bescherming van een stel arnie-lijfwachten nodig? Ik kon maar niet begrijpen waarom Arnie een paar dagen niet op zijn werk kwam en dan opeens weer verschijnt, hun hele wapenarsenaal meeneemt en weer verdwijnt! Mooi werk, als je het kunt krijgen. Het is jammer dat het laatste 1/2 uur resulteert in de gebruikelijke arnie-'uzi 9mm' finale. Arnies interpretatie van een depressieve smeris is dat hij zijn hoofd buigt en snuift. Ik dacht dat hij het grootste deel van de film een zware verkoudheid had. Het afgrijselijke script noemt Arnie 'buddy', 'dude'. en dan horen we hem plotseling zijn echte naam noemen: Jericho Cane (waar halen ze die namen vandaan?). Het einde is zo tweedubbel dat je maar beter je kotszakje kunt klaarmaken. Jammer dat Gladiator hetzelfde einde had met 100% meer klasse.

<0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E> <0x3E><0x3E>


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Al die hype! Al die toevoegingen! Ik vond het jammer dat ik dit niet op het witte doek had gezien. Waar deze film werkte, zat'm in de kleine details. In al het andere faalde hij. Arnold heeft in de afgelopen paar jaar zoveel betere voorstellingen gegeven. Ik dacht dat de dagen van Commando en Laatste Actieheld uit ons leven waren verdwenen. Helaas gaat deze film uit van de laagste gemene deler en reduceert hij Arnold tot een brullende, grommende, spierbundel die alleen maar weet hoe hij moet schieten en dingen moet opblazen. In een cliché op het laatste moment (en op een ander moment), dat van het begin af aan voorspelbaar was, zien we een glimp van de acteur die heeft bewezen dat hij meer is dan waarvoor hij in het begin van zijn carrière is betaald. Ik was niet onder de indruk van de film, omdat hij nooit nieuw terrein heeft betreden of ergens anders heen is gegaan dan waar je hem verwachtte.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

De kern van het spel (God & Satan / Goed & Kwaad) kan geweldig boeiend zijn (zoals aangetoond door duizenden kunstwerken/muziek/literatuur/films). _Einde der Dagen_ is helaas niets anders dan een 2-dimensionaal tekenfilmpje. Byrnes acteertalent staat zo duidelijk in schril contrast met Arnolds bijbehorende gebrek aan acteertalent, en dat wordt nog eens onderstreept door een plot die uitsluitend bestaat uit stereotypen.<br />De ene boeiende scène speelt zich af aan het begin, met de transformatie van de Gabriel Byrne-figuur en de daaropvolgende interactie met zijn vrouw? Zijn vriendin? Het is zowel erotisch geladen als afstotelijk - het moderniseert de vampierthema's, de verleidelijke macht van het kwaad.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Hij was erg op Flesh gesteld en verheugde zich op _Heat_, maar hij kon het gevoel niet van zich afzetten dat Morrissey de meeste 'acteurs' die hier optraden op grove wijze had uitgebuit. Naakt rondstrompelen in een bedwelmende roes schijnt het enige te zijn waartoe Dallesandro in dit stuk in staat was <0xE2><0x80><0x93> een groot en hartverscheurend contrast met Flesh. Zijn half naakt optreden in een paar scènes is de enige aanwijzing dat hij misschien acteerde; het lijkt er meer op dat hij het deed om drugs te kopen. Woodlawn is inderdaad een openbaring <0xE2><0x80><0x93> ze is de belichaming van de Lower East Side. Maar het is een film voor één vrouw <0xE2><0x80><0x93> ze neemt zelden de rol van de andere spelers aan, al moet gezegd worden dat haar seksscène met een bierflesje Halle Berry beslist in de schaduw stelt als het op filmische vertoningen van rauwe passie aankomt. Als ze zich op een jonge minnaar in spe stort, doet ze dat met de felheid van een vampier. Twee van de vrouwelijke acteurs, Andrea en Jane, hebben zo'n irritante stem dat je het geluid zult moeten dempen om hun scènes te kunnen volgen. Het feit dat een aantal van deze acteurs een paar jaar later zelfmoord pleegde of vermoord werd, draagt alleen maar bij aan de sfeer van uitbuiting. Het is geen betere manier om de zaterdagavond door te brengen, maar het brengt tenminste een bepaalde tijd en plaats levendig tot leven.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Ik hou van undergroundfilms als ze iets te zeggen hebben, of te laten zien, wat dat aangaat. Ik heb mijn uiterste best gedaan om 'Trash' leuk te vinden. Ik heb geprobeerd een artistieke prestatie te zien, of een interessante weergave van het leven in New York in het begin van de jaren zeventig. Of er in elk geval vermaak in te zien. Maar de film stinkt en kan niet als kunst of vermaak worden beschouwd.<br />'Trash' is in wezen een excuus om Joe Dallesandro's naakte lichaam twee uur lang te laten zien, terwijl hij andere oninteressante, irritante figuren ontmoet (ik ben het met je eens dat het een prachtig lichaam is, maar dat is geen excuus voor een hele film erover, toch?). Holly Woodlawn, als Joe's vriendin, zorgt aan het eind voor een paar leuke lachbuien, maar dan is het te laat om die verspilde paar uur te besparen. 'Walk on the Wild Side' van Lou Reed is een betere weergave van die mensen en die tijd, ook al is het fascinerender dan ze in werkelijkheid waren.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Dit is absolute kletskoek, bedoeld om de geestesgesteldheid van de 60-jarige te schokken en te prikkelen. Het acteren is volkomen houterig, voornamelijk bestaand uit ad-libbing, wat tot gevolg heeft dat de sub-standaardacteurs het eerste wat ze kunnen bedenken steeds maar weer herhalen.<br />Het eindresultaat is een slecht geschreven toneelstuk dat wordt gelezen door mensen die geen idee hebben en het niets kan schelen. De enige uitzondering hierop is het hoofdpersonage 'Joe' (gespeeld door Joe Dallesandro) die een groot deel van de film in een naakt bed ligt (of stoned is, of de enige in het stuk die kan acteren!) Denk alsjeblieft niet dat ik Warhol niet'snap' <0xE2><0x80><0x93> dit is duidelijk en eenvoudigweg een Gluiperd die nooit uit een filmklas had mogen komen.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ja, het is pure rotzooi. Het is misschien interessant voor elke vent die van experimentele films houdt (zoals ik) om een stel schooiers bijna twee uur lang te zien kletsen en nietsdoen, maar het wordt heel pijnlijk als je beseft dat je hier echt voor hebt betaald. Waarschijnlijk is dit zo'n film waar je graag naar kijkt vanwege de totale leegte en het nihilisme. Maar ik accepteer hem vanwege de schokwaarde, tientallen jaren voor Trainspotting en Pulp Fiction.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Uit de beschrijvingen van Andy Warhol in de films _I Shot Andy Warhol and Basquiat_, leid ik af dat dit het soort film is dat Andy Warhol volgens mij zou maken <0xE2><0x80><0x93> romantisch, onlogisch, snobistisch, amoreel. De (bijna niet-bestaande) plot van de film, die soms ongelooflijk is, wordt gecompenseerd door de ruwe, echt lijkende cinematografie van de film. De film heeft de neiging onecht te zijn, maar de kijker toch de werkelijkheid te dicteren. Het enige wat de film de moeite waard maakt is de ontwikkeling van de relatie tussen Joe en Holly, en alles wat daarin gebeurt zou je als een soort karakterisering moeten zien. Er zijn een paar komische scènes die, dat geef ik toe, wel grappig zijn, maar Trash gaat eigenlijk alleen maar over een karakterstudie van mensen die zich niet laten gebruiken en dat is best leuk als je het niet erg vindt om naaktheid en i.v.v. drugsgebruik te zien.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Ik vind Trash echt waardeloos. Ik heb er een paar weken geleden naar gekeken en ik heb zo'n soort film niet meer in de bioscoop gezien sinds Female Trouble van John Waters, en dat was nog erger. De dialogen, het acteren; het was echt smerig, het was zo erg dat ik de bioscoop uit wilde gaan en mijn geld terug wilde vragen. Maar eigenlijk ben ik blij dat ik hem heb gezien, want dan kon ik mijn eerlijke mening erover geven. Je zou deze film moeten zien, ook al is hij waardeloos.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Dit was duidelijk de slechtste film die ooit gemaakt was... ketchup was de hoofdrolspeelster in deze film en zou de enige genomineerde voor een prijs zijn... want de plot, de acteurs, en alles wat met deze klucht te maken had, was absoluut afschuwelijk en belachelijk. Ik had binnen twee uur een betere horrorfilm in mijn achtertuin kunnen maken met een camera in mijn hand die de acteurs als met gras gevulde poppen gebruikte, in elk geval zou het acteren beter zijn geweest! Verspil je tijd en geld niet aan deze... hij is buitengewoon smakeloos en afschuwelijk!


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

IK HAAT DIT EIND!!!!
Deze 16mm-ramp zit vol clichés, stereotiepe personages, een algemeen, te lang uitgesponnen 'plot' en verschrikkelijke dialogen.
In deze 'film' hebben we de Agressieve Zwarte Man, De Zwarte Vriendin, De Blonde Teef, De Mogelijke Lesbische 'hackerchick', De Pedofielenonderwijzer... Bla, Bla, Bla... En dan de Pompoenman.
'Denk je dat iemand de legende te ver doorvoert?' Deze vraag wordt aan het eind van de film gesteld. De Tagline van Scream 2 wordt te ver doorgevoerd.
SPOILERS***Normaal gesproken ga ik niet in spoilers maar nu moet ik razen en tieren...
Een droom? Het was allemaal een Droom!!!!! Dit is de meest verwijfde manier om een film af te sluiten. 'Ik weet niet hoe ik dit allemaal moet uitleggen, en we hebben geen geld meer... Laten we de hele zaak tot een droom maken.' Dat moet de regisseur/producent/acteur/FX-man gedacht hebben. Ja, de regisseur is het personage van meneer E. Hij heeft bijna alles in deze vuilnisfilm gedaan. Dit is zo'n afsluiting... En hoe zit het met de directeur, oké, hij heeft al die ontvoeringen gedaan! Wat had dat met de film te maken? Natuurlijk worden de zwarte mensen vermoord, het kreng van een meisje wordt vermoord, de leraar met een verleden van seksuele intimidatie van leerlingen wordt vermoord (hij is de hoofdverdachte)... JA, JA, JA, JA! Deze film heeft me een hartverzakking bezorgd.
<0x3E><0x3E> Zinloos, zinloos, gemaakt met ouders Visa en Mastercard (waaruit ik opmaak dat hij waarschijnlijk nog steeds wordt uitbetaald), deze film is stom, saai en gewoonweg stom...
<0x3E><0x3E> Het enige wat ik goed vond waren de aftiteling. De manier waarop ze de namen en zo presenteerden, in het begin en aan het eind. Het had iets griezeligs. Jammer dat de film dat niet had!
<0x3E><0x3E> 1 van de 10.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Dit is een afgrijselijke remake van de Franse film Ma Vie en Rose (http://imdb.com/title/tt0119590/). Het enige scenario dat ik me kan voorstellen waarin iemand (Sinise?! Bates?! Butler?! Wat dachten ze wel!?!) ermee akkoord ging, is MacLaine die het origineel zag, die terecht onder de indruk was en een vriend (zonder credits <0xE2><0x80><0x93> of talent! <0xE2><0x80><0x93> bij zijn naam <0xE2><0x80><0x93> inhuurde om de thema's voor het Amerikaanse publiek te vertalen <0xE2><0x80><0x93> waarvan ze het er allebei over eens waren dat ze stom, stom, stom waren Ik ben geen fan van Franse films, maar _Ma Vie en Rose_ is een subtiele, bedachtzame en bedachte vertoning van gevoelige culturele kwesties. Ik zou het geweldig vinden als het een bredere bekendheid kreeg onder Engelstalig publiek <0xE2><0x80><0x93> en als dat betekent dat er een Amerikaanse remake komt, dan moet dat maar. Maar _puh-leeze!_ een beetje respect voor de kwestie EN de intelligentie van het publiek <0xE2><0x80><0x93> en een betere regie voor de acteurs, die niet konden besluiten of ze nu voor Tennessee Williams of voor Jerry Lewis werkten!


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Het schrandere, half ontklede jongetje boekt succes op het circuit van Spelling Bee, ondanks een onconventionele en disfunctionele opvoeding. Shirley MacLaine regisseert en speelt de hoofdrol van de grootmoeder van het kind, en het is altijd fascinerend om te zien hoe acteurs na lange tijd de kans krijgen om een film te regisseren, om te zien naar welk materiaal ze zich aangetrokken voelen en met welke acteurs ze willen werken. Hier is MacLaine de enige die een goede rol heeft in 'Bruno'. De kindacteurs lijken gekozen te zijn vanwege hun twinkeling en schattigheid, en de sentimentele MacLaine houdt hun close-ups eindeloos lang De arme Gary Sinise, de ontstemde vader van de film, hangt met gespeelde schaamte aan de randen rond, altijd met een gepijnigde uitdrukking op zijn gezicht. Tegen het eind van de film verandert MacLaine het hele gebeuren in een reeks omhelzingen, en hij besluit zelfs met het kind dat in Rome de paus omhelst! Weer zo'n goddeloze verhandeling van een getalenteerde actrice die regisseur is geworden en die, net als Sally Field en haar film 'Beautiful', maar niet kan ophouden met naar het publiek te knipogen en te porren. Shirley gebruikt etnisch gedrag als smoes, en kinderlijke onschuld als clou. De kinderen in deze cast slaan hun ogen ten hemel, strooien met volwassen commentaren en gebruiken grote woorden <0xE2><0x80><0x93> maar als een jongen met een melige mond onze piepkleine held 'gay' noemt, zegt MacLaine: 'Homo!' s oma zegt tegen hem dat hij naar de jongen toe moet gaan en hem bewusteloos moet slaan (in het bijzijn van de media!).


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

<0xE2><0x80><0x93> Spoiler of twee, niet dat het er wat toe doet <0xE2><0x80><0x93>
Er zijn twee dingen die opvallen aan deze film. Ten eerste is de titel zowel 'Bruno' als 'De kledingvoorschriften', en als je deze film hebt gezien, zul je de ironie daarvan opvangen.
Ten tweede gaat het over het van de hak op de tak gooien van allerlei kwesties. De avonturen van een travestiet op de middelbare school zijn niet iets waar een film over zou moeten gaan, en ook niet een onderwerp waar volgens mij de meeste mensen in geïnteresseerd zouden zijn. Shirley MacLaine slaagt erin om de kwestie van het geslacht heen te lopen door Bruno's verlangen om Het is niet direct beledigend, maar het soort verwarrende gevoel in het begin blijft gewoon groeien. Het doet niet veel, behalve de liberale mantra herhalen dat 'andere' mensen geaccepteerd (of misschien buitengesloten?) moeten worden, wat er ook gebeurt.
En dat is prima - maar om mensen in een samenleving te laten leven, moet iedereen een beetje geven om met elkaar om te gaan. Bruno wil niet alleen een jurk dragen, hij wil opdraven als een miniatuur Gladys Knight op de prijsuitreikingsavond, en in zijn uiteindelijke kostuum lijkt hij op een Cabbage Patch Cowgirl Doll. Toch kleden en gedragen alle andere kinderen zich, nou ja, als gewone kinderen. Dus wat is er aan de hand? Als het erop aankwam, konden we allemaal zeggen dat we bijzonder of anders waren en ons op onze eigen manier gedragen, en het resultaat zou totale chaos zijn.
Dit accepteren van mensen die 'anders' zijn, is ook vrij nauw omschreven. Ik betwijfel of we ooit een film zullen zien over een kind dat zijn ware zelf vindt en een overall wil dragen, op ganzen wil jagen en naar tractortrektochten wil gaan, en dat van alle anderen eist dat ze hem gewoon accepteren zoals hij is. 'Bruno' is één stomme film, en een complete tijdverspilling.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Deze film was verschrikkelijk. De plot was verschrikkelijk en ongelooflijk. Ik kan deze film niet aanbevelen. Waar kwam deze film vandaan? Deze film was niet grappig en verspilde het talent van een aantal grote acteurs en actrices, onder wie: Gary Sinise, Kathy Bates, Joey Lauren Adams en Jennifer Tilly.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

In de eerste plaats stinkt de premisse... kleine jongen kleedt zich graag in meisjeskleren. Het deed me denken aan Norman Bates in PSYCHO of Ed Wood in ED WOOD. De grappen zijn flauw en oud. Je hebt ze in wel tien films uit de jaren vijftig en zestig gezien. De hele cast is waardeloos. Ik durf te wedden dat mensen alleen maar hebben getekend om in een Shirley MacLaine-voertuig te zitten. Alsjeblieft, zou iemand Shirley willen vertellen dat ze haar beste komedie heeft gedaan in twee delen voor zuster Sara? Ga hem zien... als er geen herhalingen van Andy Griffith zijn.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Op de een of andere manier slaagt deze documentaire over Miles erin heel weinig muziek te bevatten en geen volledige nummers. Hoewel Miles in de film voorkomt, zijn 95 procent van de interviews met andere mensen, niet met Miles. Er zijn enorme chronologische hiaten, veel aspecten van zijn leven (zijn wonderkind uit zijn jeugd, zijn drugsverslaving) worden overgeslagen of verdoezeld, en je komt weinig te weten over waarom de man en zijn bijdrage aan de muziek zo baanbrekend waren.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

De oogverblindende blonde Natasha Henstridge is de jonge, niet al te verdrietige weduwe in het landhuis op de heuvel die haar verhaal vertelt aan een tv-verslaggever in Monroeville, Virginia. En ze wordt verdacht van betrokkenheid bij de dood van haar oudere echtgenoot. Dat is James Brolin, die het vertrouwen geniet van een pasgeboren baby. Televisiefilm, opgenomen in Canada, gebaseerd op een artikel dat in het tijdschrift Vanity Fair is verschenen. Het moet waar zijn! Hoe dan ook, het is eerder romantisch dan mysterieus, en een heel bekend verhaal. De Leggy Species-ster Henstridge als een goudzoeker in een hospice? Het zou kunnen, denk ik. En het is goed om Brolin in een behoorlijke rol te zien na zijn kleine rol in Antwone Fisher, ook al haalt hij het einde van de film niet. Het einde van het beeld? Hij komt niet eens aan het begin van het beeld. Daarom zijn flashbacks natuurlijk uitgevonden.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Om te beginnen was dit een misselijke film. Je vrouw ligt op sterven en jij paradeert door de stad met die blonde chic naast je. Dan gaat je vrouw dood en binnen 2 maanden heb je een relatie met die chic. Hank (James Brolin) beweegt zich in deze film heel snel. Ik noemde hem Snelle Hank. Snelle Hank trouwt met een mooie vrouw en voor je het weet heeft ze seks met zijn beste vrienden. Wat me het meest opvalt is dat ze het 'doet' in de schuur met Kevin en dat ze wordt gepakt door een van Hanks vrienden. Kevin staat op en gaat weg, zij laat haar badjas vallen en bam!! Recht in de armen van die andere vent en ze beginnen het 'te doen'. Ik denk dat hij aan het afronden is van wat Kevin is begonnen. HOE GROSS!!!! IK BEN ALS EEN LEVENSGEVAAR??? Het is een typische OUDE MAN, JOUW MOOIE VROUWEN-film die zegt dat je mijn lichaam mag hebben als ik je geld krijg...


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

In het begin was ik wel een beetje geïnteresseerd in de film. Het leek me een serieuze dramafilm over dood, verdriet en genezing, met een realistisch menselijk conflict erin verwerkt. Helaas hield het niet over.
Ik heb een film nodig met enigszins consistente en geloofwaardige personages. Te veel personages in deze film werden afgebeeld als extreem goedgelovig en inconsequent. Hoor eens, ik weet dat dit niet als Shakespeare bedoeld is, maar kom op, ik heb wat kwaliteit nodig in het script en de karakterisering.
Het acteerwerk was goed, het schrijven minder. Op een gegeven moment wordt James Brolins personage berispt omdat hij ongekleed op een picknick verschijnt. Hij stelt dat het geen zin heeft om hem te commanderen. Zijn nieuwe vrouw zegt dat ze hem, als hij naar huis gaat en zich omkleedt, later de kleren van het lijf zal rukken. Dat is me wat. Deze film had een paar onbedoeld grappige zinnetjes.
Het was moeilijk om sympathie op te brengen voor het personage van Jame Brolin. Toen hij zo gul de spullen van zijn eerste vrouw aan zijn nieuwe vrouw gaf en zelfs toestond dat zijn dochter met de nek werd aangekeken, verloor ik het grootste deel van mijn sympathie. Wie kan het echt iets schelen wat er met hem gebeurt? Ik moet bekennen dat ik de film niet heb uitgekeken. Als hij de


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Helaas lijkt het erop dat de gouden tijden van de stijlvolle Italiaanse film in de vergetelheid zijn geraakt. En het recente geesteskind van de gevierde filmmaker Lamberto Bava is nog een duidelijk bewijs voor die veronderstelling.
Ik had het gevoel dat ik geluk had met het kijken naar veel films van deze veelzijdige regisseur (zoals Body Puzzle, Delerium, Macabre en beide Demonen). Hoewel ze niet helemaal bevredigend zijn, zijn ze nooit zo saai geweest.
Een vermoeden dat deze nieuwe aanwinst in mijn dvd-verzameling geld was dat naar de wind was geworpen, rees kort na de plaats van het auto-ongeluk, waarbij een onhandige en onwaarschijnlijke positie van het lichaam onder de omgeklapte auto werd getoond.
En het gevoel van oppervlakkigheid groeide in de loop van de logge opeenvolging van gebeurtenissen die volgde. Het was een totale verspilling van talenten van de internationale cast. Het enige personage dat min of meer redelijke prestaties leverde, was de zoon van de ondeugende Mark die de hele verveling verdreef.
Jammer genoeg kon Mario's zoons baan in alle opzichten nauwelijks een succes worden genoemd.
Ik verheug me erop zijn Moordhuis te zien, waarvan ik hoop dat het een verbetering zal zijn.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

'Ghost Son' is Lamberto Bava's beste film en tegelijkertijd ook zijn slechtste. Ik neem aan dat die uitspraak enige toelichting behoeft. Het is zijn beste omdat hij goed gefocust, ambitieus, toegankelijk en heel stijlvol is, maar zijn slechtste omdat het een saaie, onoriginele film is en ontegenzeggelijk een enorme afknapper voor alle echte fans van Bava's werk in het verleden. Laten we eerlijk zijn: veel fans, ikzelf incluis, zouden niet geïnteresseerd zijn geweest in deze film als je afging op de plot, de beroemde namen en zelfs de saai klinkende titel. De enige motivatie was Lamberto Bava, die ons in het verleden grote hoeveelheden ingewikkelde Gialli- en lachfilms heeft gebracht. '... en hoewel dat laatste beslist geen goede film is, voldoet hij in elk geval aan de verwachtingen van zijn fans, met buitensporige hoeveelheden smeerlapperij, bloed en sadisme. ''Ghost Son'' is een zwakke en onverdraaglijk zachte horrorfilm, zelfs in termen van de gebruikelijke spookverhalen. De nadruk ligt te veel op sentimentaliteit, en dat heeft een slechte invloed op het toch al beperkte aantal afgrijselijke & griezelige atmosfeermomenten. De basisgedachte zou een of twee potentieel goede ideeën kunnen bevatten, maar de film is over het algemeen saai en veel te clichématig. Mark overlijdt aan een auto-ongeluk, maar de ontroostbare Stacey blijft op de ranch, waar ze voortdurend in contact staat met Marks geest. Ze raakt zelfs zwanger van hem, maar kort na de geboorte van baby Martin beginnen zich mysterieuze gebeurtenissen af te spelen. Het lijkt erop dat Marks rusteloze en egoïstische geest de baby heeft 'bezeten' en hem gebruikt om Stacy aan te moedigen zelfmoord te plegen. Met al die aandacht voor de relatie van het stel, zijn veel van de gebeurtenissen en onderhandelingssituaties onderontwikkeld en/of niet verklaard, zoals de hele achtergrond van het jonge dienstmeisje Thandi. Er is te weinig actie en de enige echte angstmomenten zijn te duidelijk ontleend aan klassieke films als'_The Graduate_ '. The Exorcist' en 'Rosemary's Baby' (groene smurrie uitkotsen, meubels verschuiven). Puur in termen van afschuwelijk amusement is 'Ghost Son' een pijnlijk fiasco, maar het moet gezegd, het is een prachtig en betoverend ogend fiasco. De film is buitengewoon elegant en veel camerastandpunten zijn werkelijk inventief en suggestief. De stemmingswisselingen weten soms zelfs een onheilspellende sfeer te creëren, ook al gebeurt er niets van enige betekenis op het scherm. Er zijn verscheidene prachtige beelden van de Zuid-Afrikaanse natuur te bewonderen, maar als dat je interesseert, denk ik dat je beter naar National Geographic kunt kijken. Hier valt niet veel aan te bevelen. Fans van door de atmosfeer aangedreven spookverhalen hebben veel betere opties om uit te kiezen en de fanatieksten onder de Bava-fanaten wordt geadviseerd 'Demonen', 'Macabre' of 'Zwaard in het Donker' te kijken.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

In de eerste plaats ben ik persoonlijk dol op Demonen en Demonen 2, ik heb ze gezien, hoewel het toen ik klein was moeilijk was om hier in Rusland goede gruwelen te vinden zonder goede officiële distributie, en dat is een onveranderlijk deel van mijn jeugd. Toen hoorde ik niets over meneer Bava. Toen zag ik zijn Geestzoon. Nou, het is zeker geen goed idee om terug te komen! Waarom kwam de hoofdpersoon, die we nooit echt goed hebben leren kennen, per ongeluk midden op een lege weg terecht? Waarom zeggen Afrikaanse bedienden zulke stomme dingen over de menselijke ziel? Waarom is de plot zo primitief? Hebben we niet genoeg geesten gezien voor honderd jaar filmproductie? Het is duidelijk dat Lamberto Bava ons tot nu toe niets kan laten zien. Het is jammer.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Als de film begint (omdat ik Juliette's naam op het scherm zag) was het script eerst erg ingewikkeld, maar naarmate de film vorderde werd het begrijpelijkerwijs duidelijker. Ik concentreerde me er goed op, maar het resultaat was teleurstellend, omdat het onderwerp van de seks te veel van de film gebruikte zonder dat het nodig was en het leek me dat de regisseur degenen die neigingen tot het andere geslacht hebben negeerde. Naar mijn mening kon het goed voorbereide script niet belichaamd worden. Als we naar de cast kijken, belooft de film in het begin iets of verwachtte ik gewoon te veel... en ten slotte het einde... het einde is zo middelmatig dat ik het niet zou verwachten. De hoofdrolspeelster Cassandra wil een boodschap over het krijgen van een baby overbrengen en hoe een baby een leven kan veranderen, naar mijn mening is die scène de echte ramp voor de film. Alle personages zijn grappig en prachtig gespeeld, maar alleen de cast kan een film niet redden.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

In een kluchtige formulering kan Gaudbrake's middags worden opgevat als een middelmatige oefening. Marcia Gay Harden en Judy Davis vormden een goede cast (Juliette Lewis' new-age-freakerige personage is ongelooflijk uit de realiteit gehaald, ik ken een Amerikaanse jongedame die net zo snerpt als zij!), maar GA toont niet veel meer dan zijn overdadige plot.
Hoewel het bij het maken van een film allemaal om geloven draait, waren er bepaalde opvallende inconsistenties in het scenario. Twee voorbeelden: je betaalt veertien euro om de kapel binnen te gaan waar Cassandra en Frankie elkaar hebben ontmoet, NOOIT om zeven uur's ochtends, en je kunt een terras niet verlaten zonder de rekening te betalen (ze rekenen je ter plekke af als ze dat niet doen). Ik ken je niet) of zo snel mogelijk uit een taxi stappen (jullie Amerikanen fooien taxichauffeurs altijd, ook al verwachten ze dat niet, maar de scènes in de film waren belachelijk). Geloof me niet, lezer: kom zelf kijken.
Als je hier nog nooit bent geweest, kan dit je misschien allemaal niets schelen, maar goede films moeten geloofwaardig zijn en je afkomst negeren. Niemand weet hier iets van GA, en ik zal ervoor zorgen dat dat in de toekomst niet verandert.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Ik had gehoopt dat ik deze film leuk zou vinden, dat ik me zou kunnen verheugen op een avondje dolle pret. Ik hou van Judy Davis en Juliette Lewis, en de premisse leek genoeg om me te amuseren.<br />Helaas merkte ik dat ik steeds weer indommelde. Judy Davis gaf een prima voorstelling, maar had heel weinig om mee te werken. Juliette Lewis was fantastisch, zoals verwacht, maar had heel weinig om mee te werken. De plot zat vol 'twisters' die gewoon stom waren, en zoals zo vaak gebeurt in dit soort films, gedroeg niemand zich zoals een echt mens zich zou gedragen. En persoonlijk vond ik Marcia Gay Harden totaal geen goede actrice. De film leek ook ongeveer halverwege van een zwarte komedie met hier en daar een vleugje klucht over te gaan in een complete klucht met hier en daar een vleugje zwarte komedie. Een recensent merkt hier op dat andere recensenten deze film kennelijk anders willen zien, en hem daarom afkeuren. Het enige wat ik kan zeggen is dat ik er genoegen mee zou hebben genomen als de film iets anders was geweest en me daaraan zou hebben gehouden. Deze film voelt aan alsof de regisseur een paar grandioze ideeën had, maar ze niet allemaal heeft kunnen verwezenlijken. Ik geef hem een 4 uit 10.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Deze film met Almodovar vergelijken is een belediging voor Almodovar. Het beste wat ik erover kan zeggen is dat hij wanhopig probeert op een Almodovar-film te lijken en daar niet in slaagt. Het script is afschuwelijk, de personages zijn eendimensionaal en de uitvoeringen zijn de kwaliteit van een middelbareschooldrama (behalve die van Marcia Gay Harden, die vrij goed is, gezien het materiaal waarmee ze moet werken). Bovendien doet de filmografie absoluut niets om de grillige schoonheid van Gaudi's architectuur of de aanstekelijke charme van Barcelona over te brengen. Als je houdt van het lef, het pathos en de donkere, eigenzinnige komedie van Almodovars films, zul je die hier niet vinden. Besteed je geld aan iets anders dan deze verspilling van celluloid.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

De camera is net als in een tv-film, de acteurs zijn slecht (julie davis is meer dan ontmoedigend) en de regie is amateuristisch en liefdeloos, maar ik kan begrijpen dat niemand het leuk vond om het overgeconstrueerde en triviale scenario te bedenken.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

De commissie die verantwoordelijk is voor deze film heeft iets voor elkaar gekregen wat ik nooit voor mogelijk had gehouden: ze hebben een aantal zeer getalenteerde acteurs aangetrokken (Davis, Hardin en Taylor) en ervoor gezorgd dat je hen nooit, maar dan ook nooit in een afgesloten ruimte tegen het lijf zult lopen. De gevoelens die ten grondslag liggen aan het script zijn zo jezus en zo idioot dat het onmogelijk is te begrijpen of je voor te stellen welk publiek deze film aantrekkelijk zou vinden, laat staan grappig.<br />Slechts één scène is visueel knap: Marcia Gay Hardin die, een en al gewriemel en ritme, een bar binnenstapt, slaagt erin om in tien seconden meer stijl en energie uit te stralen dan de hele rest van de film bij elkaar en vermenigvuldigd tot de tiende macht. Wat de andere leden van de cast betreft, die zullen dit waarschijnlijk niet op hun cv willen zetten.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Ik gaf het een cijfer van 3 op een schaal van 1 tot 10.
En het trieste is dat ik het filmschema van dat kanaal heb opgezocht, zodat ik het niet zou missen. Ik wilde deze film zien omdat hij is gebaseerd op een boek van een van mijn favoriete auteurs, Barbara Wilson. Als lesbienne verwachtte ik dat ik van deze film zou houden.
Ik weet niet hoe mevrouw Wilson over de film dacht, maar ik vond het een enorme teleurstelling. Het had intrigerend moeten zijn <0xE2><0x80><0x93> het was een mysterie <0xE2><0x80><0x93> en het hoofdpersonage, Cassandra, is een vertaalster die in contact komt met een mysterieuze, mooie vrouw die Cassandra veel geld biedt om haar ex-man, Ben, op te sporen.
Er worden heel veel geheimen onthuld, maar om de een of andere reden deed het er niet toe. Het was zoiets als: ach, wat kan mij het ook schelen. Ik kon me niet met deze personages bemoeien of om ze gaan geven of voor ze gaan voelen. Ik kon me niet eens met deze personages identificeren.
Ik denk dat een groot deel van de mislukking van de film te wijten was aan de actrice die het hoofdpersonage speelde. Ze zag er oud, moe, uitgeput en zo saai uit als afwaswater. Haar haar zat altijd in de war, haar slobberige kleren waren saai, en ze was gewoon niet aantrekkelijk of interessant.
Het mooiste van de film was dat je een opname van Dean Martin te horen kreeg, maar zelfs dat werd verpest door de rare make-up van de man die danste en het nummer lipsynchronisatie gaf. Geloof me <0xE2><0x80><0x93> het was niet te vergelijken met het zien optreden van de beminnelijk knappe meneer Martin.
Het einde is zo stroperig dat je zou willen dat je pannenkoeken bij de stroop had.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Deze film was volgens het verhaal helemaal niet zo slecht, maar het camerawerk maakt het moeilijk om ernaar te kijken. Ik hou gewoon niet van dat zogenaamde'realistische' camerawerk dat tegenwoordig wordt gedaan; je kent het wel: van het hakblok afspringen, ronddraaien, enzovoort. Wat me echter vooral aan deze film ergerde was het nieuwe dat ze erin gooiden door in elke scène een paar zwart-witbeelden te maken. Ik geloof dat de film veel beter zou zijn geweest als het camerawerk op de veel conventionelere manier was gemaakt, want nu kon ik me er niet op concentreren en merkte ik dat ik in plaats daarvan het camerawerk analyseerde. Als meer mensen ontevreden zijn over dit soort camerawerk, krijgen de filmmakers misschien eindelijk de hint.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Hoewel niet zo slecht als sommige films (zoals de afschuwelijke 'Atom Twister'), berust 'Meltdown' nog steeds op algemene misvattingen en onnauwkeurigheden over de kernenergie-industrie om haar plot vooruit te helpen. Ik bestudeer momenteel 'nucleaire techniek' in het kader van een Masters Degree, en het was gemakkelijk om tekortkomingen aan te wijzen die voor iedereen die bij de industrie betrokken is duidelijk zouden zijn.
Omdat men ten onrechte bang was dat er in een Amerikaanse centrale een meltdown in de stijl van Tsjernobyl zou kunnen plaatsvinden, zegt de film dat elke meltdown (zelfs een gedeeltelijke, volgens een van de gastcommentatoren in de film) een ramp voor het gebied zou betekenen. In feite zou een gedeeltelijke meltdown in een Amerikaanse centrale, terwijl hij de kern vernietigde, geen enkel risico voor het omringende gebied inhouden. Three Mile Island onderging een gedeeltelijke meltdown en er werd helemaal geen radioactief materiaal in de omgeving losgelaten, dankzij de natuurlijke stabiliteit van de brandstof- en kerntechnologie die in dit land werd gebruikt, gecombineerd met een aanzienlijke bescherming.
De veiligheidsmaatregelen die in de film werden getoond, waren misschien wel het deel van de film dat het verst van de waarheid verwijderd was. Op elke belangrijke strategische locatie <0xE2><0x80><0x93> of het nu een energiecentrale, een chemische fabriek, een militaire basis of wat dan ook is <0xE2><0x80><0x93> zul je nooit personeel zien reageren op een alarmsignaal door rond te lopen en te praten alsof het een onaangekondigde oefening was. Dit geldt vooral voor een kerncentrale, waar na het afgaan van het alarm de reactoren onmiddellijk zouden worden uitgeschakeld. Het ontmantelen kan worden gedaan door op een knop in de controlekamer te drukken (je hoeft de kern niet in de'stopstand' te zetten, zoals in de film), en de scheikunde van de kernsplitsing voorkomt dat een kern binnen negen uur na het ontmantelen weer aan de praat wordt gebracht. Dus als dit scenario zich in het echte leven zou afspelen, zouden de aanvallers niet in staat zijn een aanzienlijke meltdown te veroorzaken. In theorie zouden ze nog steeds een gedeeltelijke meltdown kunnen veroorzaken als ze de kern onmiddellijk ontmantelden, maar dat zou bijna onmogelijk zijn gezien de talloze reservesystemen die in een fabriek aanwezig zijn <0xE2><0x80><0x93> er zijn er veel meer dan de enkele reservepompen waar ze het in de film over hebben. Wat de lege brandstofreservoirs betreft, het is misschien mogelijk om van die reservoirs een vuile bom te maken door ze op te blazen, maar dat is veel moeilijker dan gewoon een vrachtwagen vol explosieven in de buurt van die reservoirs te parkeren. De brandstof zit (ongeveer) 18 voet hoog gezuiverd water. Het water kan niet radioactief worden (geen radioactieve stoom waar ze het in de film over hebben). De in water opgeloste deeltjes kunnen dat wel, maar het water zelf niet; daarom is een zeer grondige zuivering nodig. De enige manier om een brandstofreservoir in een vuile bom te veranderen is dus om de brandstof uit het water te halen. Dit is geen gemakkelijke taak, want water is erg zwaar en de poelen liggen onder de grond met heel dikke betonnen muren. De explosieven zouden in de poel moeten liggen onder de brandstof (die stevig vastzit). En er zouden een heleboel explosieven moeten zijn, want water is erg moeilijk door een explosie te bewegen. Zelfs als dit zou gebeuren, is verbruikte brandstof niet bijzonder radioactief en de explosie zou niet half zo veel doden veroorzaken als in de film wordt vermeld, vooral gezien de kleine hoeveelheid radioactief materiaal die zich zou verspreiden.
Vanuit een elementair filmstandpunt werd ik de gebruikte stijl een beetje beu. Het constante in- en uitzoomen, het gebruik van korrelig zwart-wit en het snel in- en uitzoomen zagen er amateuristisch uit. De personages waren eendimensionaal, vooral die in de Amerikaanse regering. Ik heb wat problemen met de draai die de film heeft gekregen, maar ik zal er niet over praten, want dat zou een grote belemmering zijn.

Over het geheel genomen, 3/10.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Directeur Jeremiah Checheck, die ons grote budgetdebacles als 'The Avengers' en de remake van 'Diabolique' heeft gebracht, heeft deze verduistering van het Die Hard-concept geleid, die lijkt te zijn uitgevoerd met een budget dat lijkt op dat van een Blair Witch.
Een kernreactor in Californië wordt in beslag genomen door Arabische terroristen. Maar - ben je er klaar voor? - de terroristen zijn niet Arabisch; het zijn in werkelijkheid ontevreden Amerikaanse soldaten die zich voor Arabieren uitgeven! We komen erachter dat ze niet echt van plan zijn de reactor op te blazen, ze willen alleen een verklaring afleggen. We weten niet zeker wat die verklaring is, maar dat doet er niet toe. Er is dus eigenlijk geen dreiging. Maar dan besluit een van de terroristen om het alleen te doen en de reactor echt op te blazen omdat hij een beetje gek is. Dus misschien is er toch een dreiging. Maar het leger valt binnen en alle slechteriken worden gedood. Dus was er geen dreiging. O, en een goeie wordt ook gedood. Laat dat een les voor iedereen zijn.
Als dit allemaal verward klinkt en een beetje tijdverspilling is, dan heb je een idee waar Meltdown over gaat.
Het script neemt nooit de moeite om de personages te introduceren of zelfs maar persoonlijke details te geven die ze zouden kunnen verlevendigen of het publiek emotioneel zouden kunnen raken. Dus blijven we over met één dimensionale figuur: de-expert-naar-wie-niemand-wil-luisteren; de-intrigant-blije-sergeant; de-slijmerige-politici; de-dweeby-Technici. Het verhaal springt van het ene clichéincident naar het volgende in een formuleconclusie van praktisch elke actiefilm die je hebt gezien. 'Ik heb nog nooit zoiets gezien. Maar bijna elke keer dat we denken dat er iets op het spel staat, zakt het script in en komen we tot de ontdekking dat we ons nergens zorgen over hoeven te maken.'
'Net als Die Hard is er een politieagent die aan de goede kant staat, die de slechteriken niet in de weg zit. Het grote verschil is dat de agent hier... een vrouw is! O, en ze is ook gewond. Maar niet zo erg, net genoeg om haar een paar keer ineen te laten krimpen. O, en in plaats van de walkietalkie die Bruce Willis had, heeft deze agent een magische mobiele telefoon die overal werkt... zelfs onder de grond! Als hij niet tegen iedereen staat te schreeuwen, probeert Bruce Greenwood <0xE2><0x80><0x93> met zijn van graniet gemaakte kaak <0xE2><0x80><0x93> haar te kalmeren met de walkietalkie. Hij maakt zelfs een keer een grapje, maar we zijn bang dat zijn gezicht zal barsten. Dit is tenslotte een serieuze zaak.
Maar het is vooral scène na scène van mensen die ruzie maken: de militaire expert zegt dat hij wil wachten tot het voorbij is (zijn redenering lijkt niet bijzonder verstandig maar hij wordt verondersteld de slimmerik in deze film te zijn dus oké); de mensen in het Witte Huis maken ruzie met hem; de legersergeant maakt ook ruzie met hem; de aardige Pakistaanse atoomingenieur maakt ruzie met de belangrijkste terrorist. De dialoog is absoluut Movie B en zinnen als'stop de uitzending! STOP DE BROADCAST!!!' kunnen je van je bank doen rollen terwijl je je afvraagt of de personages werkelijk naar deze dwaasheid verwijzen. Misschien om het gebrek aan productiekwaliteit te compenseren wordt het camerawerk nerveus gehouden in die nepdocumentairestijl van 21 Grams die geacht wordt directheid en energie aan de scènes te verlenen maar de manier waarop het hier lukraak en amateuristisch wordt toegepast is ronduit irritant; zelfs pretentieus. Verdere pogingen om het tempo op te voeren worden gedaan met het invoegen van onzinnige zwart-witbeelden die willekeurig worden afgewisseld met de hoofdactie. Maar ook dit is pretentieus en op die Blair Witch-achtige manier irritant. Kortom, de stilistische pogingen zien er erg amateuristisch uit.
De muziek doet de beelden eer aan <0xE2><0x80><0x93> het is synthetisch en het klinkt goedkoop. Een beetje als een pornofilm maar met minder melodie en veel meer hartenklopgeluiden. De grafische vormgeving is ook verrekte slecht: smakeloze grafische voorstellingen in een enorm rood lettertype schreeuwen ons toe: '9:28 pm', alsof de tijdsklok werkelijk enig verschil maakt.
Meltdown werkt misschien als marketingconcept, maar het is duidelijk dat het script een tweede gedachte was. FX <0xE2><0x80><0x93> een onderdeel van Fox <0xE2><0x80><0x93> heeft deze smakeloze productie in elkaar gezet en er een paar miljoen dollar aan besteed. Dat noem ik nou een meltdown!


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Als je dacht dat NBC's 10.5 stom was, zul je blij zijn te horen dat FX tot in de diepste krochten van de tv-hel doordrong en de vingers van de omroep in deze pseudo post-9/11-poep drukte. Niet alleen was de plot stom, het was ook nog eens een complete afgang van 24, en dan ook nog eens een slechte afgang. De filmstijl was de nu veel te veel gebruikte 'docu-action'-look, compleet met geknipte fragmenten uit korrelige 'rauwe' B&W-beelden. Ik weet niet precies wat dat betekent, maar het klinkt in elk geval als iets wat de DP tegen de regisseur zei voordat ze gingen filmen. Ik weet niet waar ze het over hadden, maar het deed me denken aan die vent op kantoor die vindt dat powerpointpresentaties met 'vliegindrukken' en 'animaties' 'cool' zijn.
Het verhaal is dat 6 'terroristen' 'Ze hebben een kerncentrale in Zuid-Californië overgenomen. Dat klopt, een kerncentrale waar honderden mensen werken en waar veiligheidsmaatregelen zijn getroffen. Om de waarheid te zeggen hebben ze er 2 CHiPpies buiten dienst in gestopt. Want ze zouden toch 6 mensen kunnen tegenhouden? Zes. Ik bedoel, zelfs Bruce Willis had te maken met nog meer terroristen in dat stomme Nakatomi-gebouw.
'
Leslie Hope (Teri Bauer van de tv) speelt een agente van de verkeerspolitie die na een schot in haar kogelvrije vest moeite heeft met telefoneren. Haar stem klinkt als een tv-spotje van Sally Struther, zeurderig en monotoon. Haar personage is slechts een verzinsel, en nadat ze haar ene kleine taak heeft volbracht, wordt ze prompt uitgeschakeld. Ja, Teri Bauer is dood!
Bruce Greenwood treedt op als FBI-agent Tom Shea, die er voortdurend op wijst hoe hij buitenlandse diplomaten in het gezicht stompt. Zijn baas is er niet, dus niemand op het ministerie van Binnenlandse Veiligheid gelooft zijn prognose van de situatie. Hij is de verstandige van een groep paranoïde overheidsfunctionarissen die bang zijn om de schuld op zich te nemen voor welke catastrofe dan ook. Hij is kalm, hij is sterk, hij is BORING.
Er is absoluut niets verzoenends of amusants aan Meltdown <0xE2><0x80><0x93> oké, misschien was het wel onnodig en grappig dat Teri Bauer dood was <0xE2><0x80><0x93> behalve dat, niets verzoenends.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Dit was de slechtste tv-film die ik ooit had gezien. Het beeld was zo sloom dat ik er duizelig van werd. Ik had een hekel aan het constante inzoomen en uitzoomen, en aan het veelvuldige switchen van zwart-wit naar kleur. Ik vond ook dat Het verhaal nergens op sloeg, en het was weer zo'n clichéactiefilm, met een held een slechterik en een paar gijzelaars. Ik zou een betere film kunnen maken met mijn eigen camera, waarom? Ik kan hem stabiel houden, iets wat de regisseur niet kon. Alles bij elkaar echt de slechtste film die ik ooit heb gezien, vond jij Disney slecht? Ik heb niet eens de moeite genomen om de hele film te bekijken, want ik...' Ik was er zeker van dat ik de uitkomst kon raden, en het beeld was het ergste dat ik ooit had gezien.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik vond bepaalde dingen aan dit spel eigenlijk wel leuk. Ik vond het perspectief van de eerste persoon leuk en ik wou dat we die keuze in de eerste drie spellen hadden gehad. Er gaat niets boven de monsters van dichtbij zien, in je gezicht. De graphics waren niet slecht, maar ik had graag meer dingen gehad om mee te werken, ook al was het maar een schietspel. De muziek was prima. De dingen waar ik een hekel aan had waren: de beweging was een beetje waardeloos en richten was echt een ramp. Het verhaal was te slap om over te praten en te veel van hetzelfde, zonder enige originaliteit. Het onvermogen om te redden was verschrikkelijk!!! Sommigen van ons hebben een leven en zouden graag willen redden om het spel later af te maken. Ik vond de wapens ook een beetje waardeloos. Dit spel is een tijdje leuk, maar het lijkt in niets op de eerste drie en het is alleen maar goed als je alleen maar wilt schieten. Ik zou het aanbevelen omdat het zo nieuw is om in de eerste persoon te spreken, maar dat is het wel zo'n beetje. Speel het op eigen risico.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Er valt niet veel anders te zeggen dan een heleboel draad-fu en zogenaamde Sholin-monniken die zich opwinden over Kung-fu en karikatuur-Japanse plannen om China over te nemen. Dat zou allemaal nog niet zo erg zijn als er niet van die volslagen nep-Japanse zwaardgevechten waren. Als je een paar samoeraifilms hebt gezien, weet je dat de 'Japanners' die in die films vechten gewoon dezelfde 'Kung-fu' (echte circusacrobaten) stuntmannen zijn die dezelfde dingen doen, maar dan met een Japans zwaard. Maar er zijn ook een paar leuke momenten, zoals wanneer een Japanse vrouw, een Ninja, zich midden in de vlucht de kleren van het lijf rukt om een monnik te ontwapenen en hem met een visnet te vangen. Het verhaal lijkt een beetje schizofreen te worden als het gaat om de vraag of de Japanners als volkomen verachtelijk moeten worden afgeschilderd of dat er uitzonderingen op de regel zijn. De 'Japanse' hoofdpersoon wordt afgeschilderd als in grote lijnen eerzaam, maar niet meer dan ongerechtvaardigde wreedheid, zoals wanneer hij een verdoofde monnik vermoordt zodat hij zijn duel kan houden. Heel teleurstellend met een heel dwaze afloop. Komt geen moment in de buurt van het idee van een epische strijd.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Deze film is zo overdreven dat het bijna een komedie lijkt. Wetten van de fysica worden overtreden. Dingen ontploffen zonder goede reden. Geweldige film om met een sixpack op de bank te zitten en ervan te genieten. Zie deze film niet nuchter - ik herhaal: zie deze film niet nuchter. Je zult een gruwelijke dood sterven!


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Een voor de hand liggende kaskraker over het _Insert Monster Here_, _Flight Of The Living Dead_, is zo'n beetje wat je zou verwachten.
De film heeft weinig of geen verhaallijn, wat je van een film van dit type zou verwachten. Hoewel ik moet zeggen dat het in sommige delen wel leuk is. Vooral de Zombie-actie is vermakelijk. Als de film eenmaal op gang is, houdt hij nooit meer op; het tempo is stevig.
De praktische special effects zijn vrij goed, maar de CGI is verschrikkelijk en leidt af.
Het einde lijkt de film open te stellen voor een vervolg. Laten we hopen dat dat niet vrucht afwerpt.
Als je een fanatieke fan bent van het zombie-subgenre van horrorfilms, dan ben ik dat wel.' Ik kan het je aanbevelen; het is minstens één horloge waard. Maar als je alleen maar een enthousiaste fan van het genre bent, laat het dan maar op de plank staan.

3/10/10.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Dit moet de slechtste film zijn die ik dit jaar heb gezien... en ik kijk veel televisie. De plot is gewoon belachelijk, de scènes vliegen je om de oren zonder enige actie, zonder begin of einde van welke scène dan ook... het zijn gewoon willekeurige idioten met make-up die ergens in een vliegtuig zitten te gillen. De'special effects' (Spielberg zou zich rot lachen) zijn afschuwelijk, maar de gele oogcontactlenzen zijn wel schattig. Ik moet toegeven dat ik het niet kon verdragen om tot het eind te kijken. De scène waarin de grote wetenschapper Bennett zich uit alle macht vastklampte aan de machine was te veel voor me. Ik kom uit Roemenië (en dit is mijn eerste post ). Ik moest me aanmelden om een opmerking te kunnen maken over deze film, want ik kan gewoon niet geloven dat dit een film is die in 2007 is uitgebracht.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Het is een van de onvoorspelbare aspecten van het onafhankelijke lowbudget-filmmaken dat zovelen met zo weinig echt talent zichzelf schrikaanjagers noemen. De schaarste aan talent die deze slungelige wannabe's tentoonspreiden, is voor de hele wereld zichtbaar. Een voorbeeld: _Flight of the Living Dead_ (of, zoals ik al snel leerde, _SHIte of the Living Dead_ ). Er is niets mis mee om je helden eer te bewijzen. Ik heb het in de loop der jaren zelf vele malen gedaan, op vele verschillende manieren. In het xlibris-boek _The night rows_, dat ik samen met M. Kelley heb geschreven, draag ik het zelfs gedeeltelijk op aan 'de zes schrijvers wier werk me nog steeds inspireert: Richard Matheson, Harlan Ellison, Shirley Jackson, Edgar Allen Poe, H.P. Lovecraft en Robert E. Howard.' Als het een film was geweest, zou ik hem hebben opgedragen aan de regisseurs wier films me door de jaren heen hebben geïnspireerd. Heel hoog op die lijst zou George Romero hebben gestaan. Het is niets minder dan een schande dat de makers van deze film niet echt zo door Romero zijn geïnspireerd als hun titel doet vermoeden.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Ik begrijp niet waarom sommigen van jullie (of velen van jullie) deze film boven de 8 sterren hebben gegeven. Begrijpen jullie dat er een reden is voor de lage kijkcijfers? Oké, dit mag dan een zombiefilm zijn met wat spetters, maar dat is dan ook alles. Ik heb geen hekel aan zombiefilms, maar dit was vreselijk. Eigenlijk zou ik het eigenlijk meer een zombiezeep moeten noemen, want zo is het acteerwerk. Produktie is... nou ja, oké. Nauwelijks een poging tot plotontwikkeling, afschuwelijk acteerwerk, stomme effecten, clichés en een abrupt einde. Ga je gang en kijk naar zombiefilms, maar geef deze nooit meer dan een 5.0. Maar eerlijk gezegd is de enige reden dat je deze film zou moeten zien dat je moet lachen. Echt waar.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

'Flight of the Living Dead'-productiewaarden die in tegenspraak zijn met het ondermaatse script van regisseur Scott 'I'm a producer, don't you see?' Thomas en twee broodschrijvers die ik niet zal noemen omdat ik het jammer vind dat ze die namen aan deze kalkoen moeten verbinden. Blijkbaar is het echt op film opgenomen, en deze rechtstreekse dvd-uitgave heeft bijna niets wat je niet al honderd keer hebt gezien of gehoord.
Ondanks de aanwezigheid van een aantal herkenbare karakteracteurs als Richard 'Three O'Clock High' Tyson, Erick 'Stargate' Avari en Raymond J. 'Little Children' Barry, en een stel andere niet zo herkenbare, is 'Fold' voornamelijk bevolkt met karton, waarvan de meeste uiteindelijk doordrenkt zijn met niet overtuigend nepbloed. Er zijn een paar (een paar kostbare) grappen die werken (de paraplu en de zombie die vastzit in zijn stoel schieten me allebei te binnen), maar het grootste deel van het scenario is voor het voetvolk en voor stripfiguren stom, en ik ben hier om je te verzekeren dat we het hier over voetvolk en stom hebben. Je zult nooit ook maar een seconde geloven dat 'Fold' iets anders is dan een goedkope, gratis film met pretenties van cool. God verhoede dat er ooit een vervolg op komt met zijn idiote, eindigende beloften.

Strikt gratis te zien, afhankelijk van hoe onbemiddeld je plaatselijke bibliotheek is, en verder alleen geschikt voor slapelozen en voor wie er geen zier om geeft.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Deze film is echt heel slecht, als je probeert wetenschappelijke verklaringen voor zombies te bedenken, wordt de geloofwaardigheid van de geschiedenis van de film altijd onderuitgehaald. Er zijn zoveel dingen die ik over de film zou kunnen zeggen dat ik bijna een boek zou kunnen schrijven over hoe slecht de film is. Er waren bijvoorbeeld zo'n 50 mensen in het vliegtuig, ze doodden er zo'n 100 en ze bleven maar komen, blijkbaar geeft het 'virus' hepatische complicaties omdat iedereen gele ogen had, en het virus laat mensen brullen als leeuwen of zoiets, en het virus regenereert niet alleen weefsel maar geeft ook bovenmenselijke kracht, om nog maar te zwijgen over het feit dat dit virus het haar van mensen in de war maakt. Het is ook belangrijk om op te merken dat als je iemand met een pistool neerschiet (waarschijnlijk alleen in vliegtuigen), die persoon de lucht in wordt geschopt. Denk eraan dat als je een gevangene in een vliegtuig begeleidt en je laat hem los, je altijd in de laden en kastjes ter grootte van een fles moet kijken, zodat je nooit weet waar die klootzakken zich zullen verstoppen. En als je toevallig een vliegtuig vol zombies tegen een berg kunt laten landen en het overleeft (wat voortdurend gebeurt), nadat je tientallen mensen hebt zien sterven, dan loop je gewoon weg van het vliegtuig, kijkt naar de zonsopgang en maakt grapjes over daten met de stewardess.:)


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Ik ben een enorme fan van zombiefilms en dit is niet meer dan een zielige poging daartoe. Ik vind de beste eigenschappen van zombiefilms het gevoel van solidariteit en de behoefte om te overleven. Deze film richtte zich meer op een 'laten we het gewoon bloederig maken'-gevoel.
De film zat vol slecht acteerwerk en nog ergere special effects. Als de zombies uit de vloer komen en de man naar beneden halen, sproeit er bloed uit het gat. Ik wist niet dat gaten in vliegtuigvloeren zo hevig bloeden. En de originele zombievrouw, Kelly of zoiets, had het slechtste acteerwerk dat ik ooit heb gezien toen ze wakker werd en misselijk begon te worden. Ik moest heel hard lachen toen ze doodging. Dat had hij in alle opzichten verdiend.
Ik begreep niet goed waarom dr. Kelly nog kon praten nadat hij een zombie was geworden, maar aan de andere kant werd er niets meer gezegd door een andere zombie, vanwege het irritante gegil en gekrijs. En ze leken de zombies behoorlijk efficiënt te doden door ze in hun buik te schieten, maar als dr. Bennett uit het vliegtuig wordt gegooid en in de motor terechtkomt, waarbij hij het grootste deel van zijn onderlichaam verliest, is hij aan het eind nog in staat om te leven.
Ik had min of meer het gevoel dat ze dingen veranderden om er een 'goede' scène van te maken. Toen een van die krengerige vriendinnen (ik heb niet de tijd genomen om hun namen te leren kennen). Ze speelden een zinloze rol) was in de badkamer, ze werd aangevallen door een zombie achter de spiegel. Was het een doorkijkspiegel om naar de Mile High Clubbers te kijken? Ik heb nog nooit een spiegel in een vliegtuig gebroken (ongelukje en zo) maar ik betwijfel of er daar zo veel ruimte achter is, met de krankzinnig beperkte ruimte van de badkamer en zo.
De paar goede eigenschappen waren helaas te weinig en te laat. Eén ding waar de film op kon bogen, waren de rokende, sexy stewardessen, en toch voelden ze de behoefte om ze op één na allemaal om zeep te helpen. En ik geef toe dat ik verdomd hard moest lachen toen de oude dame op Franks arm ging zitten en hij zei: 'Ze?' 's me doodknijpen' of iets in die trant.
Eerlijk gezegd vind ik het jammer dat ik mijn negen dollar aan deze film heb verspild. Het feit dat ik hem als minderjarige heb gekocht maakt dat enigszins goed, maar toch... Hij heeft op zoveel manieren gefaald. Houd het maar op Dawn of the Dead en 28 Days Later.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Als je een klein deel van je leven wilt verspillen, ga dan voor die voorspelbare zombiefilm zitten. Die faalt bij de eerste aflevering door niet eng of grappig te zijn. Het is een saaie grijze film die volgens mij meteen op video is gezet. Hammy en tongue in cheek-acteerwerk laten een zure smaak in je mond achter. Als je een slechte maar nog steeds bekijkbare recente zombiefilm wilt zien, kijk dan Diary of the Dead. Slechte special effects, schoolscript. Zombiefilms werken als ze een moreel of zelfs een politiek punt hebben. Deze film heeft niets, er is geen punt dat door de zombificatie wordt onderstreept. Dit is net zo spannend en overtuigend als een republikeinse conventie, en als je naar de republikeinse conventie zou kijken, zou dat een beter voorbeeld zijn van een zombiefilm.


inputs:
Wat voor toon heeft de volgende recensie?

Deze recensie bevat spoilers.
Ik was op Amazon naar horrorfilms aan het zoeken toen ik Flight of the Living Dead tegenkwam. Ik wist al van de naam dat het een waardeloze film zou zijn en waarschijnlijk een rip-off van Snakes On A Plane, maar hij werd splinternieuw verkocht voor 69 pence, dus ik dacht dat ik niet veel te verliezen had.
De muziek die bij de openingstitels hoorde, paste helemaal niet bij de film, hoewel ik het nummer zelf wel leuk vond <0xE2><0x80><0x93> popmuziek is niet echt geschikt om op de soundtrack van een zombie horrorfilm te staan. Het begon verrassend goed, de openingsscènes waren...' Jammer genoeg was een deel van het acteerwerk een beetje kruiperig, maar niet zo erg als ik in eerste instantie had gedacht.
Het gaat allemaal goed tot Laura Cayouette (Rocket van Kill Bill: Vol. 2) in beeld komt. Ze moet een wetenschapper spelen. Als dat zo is, is ze niet erg slim. Gelukkig is ze er vrij snel vanaf.
Ik moest letterlijk hardop lachen toen de camera tijdens een turbulentie over de passagiers van het vliegtuig heen zwenkte. Er was een non. Ben je ooit met een non in een vliegtuig geweest? Het verbaasde me dat ze geen crucifix in haar hand had.
Uiteindelijk, na 35 minuten, komen we bij wat zombieactie, en we gebruiken het woord 'actie' losjes. De special effects zijn niet al te best, maar dat kun je verwachten van een film met zo'n budget. Maar als je onder het bloed zit en gele contactlenzen draagt, zie je er niet echt uit als een zombie, je ziet er juist heel grappig uit. En slow motion werkt ook niet echt goed. Ik denk dat deze film zich schuldig maakt aan een poging om te veel verhaal te vertellen. Het was ook geen goede zet om te proberen het probleem af te doen als een variant van het'malariavirus', als je bedenkt dat malaria geen virus is.
De rest van de film speelt zich af als elke andere zombiefilm. De meeste personages worden gedood en uiteindelijk overleeft een handjevol mensen het gevecht om in leven te blijven. Het ergste van Flight of the Living Dead is misschien nog wel het onvoorstelbaar onvoorstelbare einde. Ik weet dat het een film is over mensen die weer tot leven komen en zich te goed doen aan de levenden, maar het einde was gewoon belachelijk.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik heb er nooit echt over nagedacht om die film te gaan kijken. Ik zag hem steeds maar weer op de plank met horrorfilms in mijn plaatselijke videotheek staan en dacht er nooit echt over na. Gewoon een doorsnee zombiefilm met een beetje bloed en een seksscène. Niets bijzonders, je kunt net zo goed naar _Python_ kijken... o nee, wacht, dat is een verschrikkelijke film.
Ik besloot er pas naar te kijken toen een paar van mijn vrienden hem op tv zagen en zeiden dat het een afschuwelijk stuk vreten was. Dus besloot ik die verhalen te verifiëren, en pas toen besefte ik hoe verschrikkelijk de film was die zich achter de neutrale en oninteressante dvd-hoes verborg.
Niet dat het idee op zich slecht is. Een vliegtuig is een afgesloten ruimte, en zou een levensgevaarlijke val voor de mensen aan boord kunnen zijn als er zombies opduiken... een goed uitgangspunt voor een zombiefilm. Maar deze film had een goede setting nodig, en die werd verpest door slecht acteerwerk, slecht camerawerk, irritante karakters en een verschrikkelijke score.
De karakters hebben allemaal verschillende niveaus van haat. Er zijn twee jonge stellen die in wezen vrienden zijn en op vakantie gaan naar Frankrijk. Het ene stel bestaat uit een sportman en zijn irritante, krengerige vriendin die een verhouding hebben met de beste vriend van meneer Jock, die is meegekomen met zijn vriendin, een blonde psycho. Er is ook een politieman die een oplichter begeleidt (een verwijfde en uiterst irritante oplichter). De politieman is waarschijnlijk een van de minst irritante figuren van het stel. Dan is er een stel stewardessen die voornamelijk eindigen als zombiekost... Nee, ik heb niet de hele film gezien, het was gewoon een te pijnlijke ervaring om mee te maken, bijna net zo erg als kijken naar de Holocaust van de kannibalen. O, en er is ook een golfer op vakantie met zijn vrouw, een of andere vreemde luchtmaarschalk die pas belangrijk lijkt als hij wordt opgeroepen om te helpen met de ontsnapte zombies, een drietal wetenschappers die allemaal ten prooi vallen aan de ondoden en een paar piloten. Het camerawerk is vaak bibberig, en hoewel veel mensen het niet erg lijken te vinden, kan het na een tijdje echt op je zenuwen gaan werken, alsof er voortdurend een klein vliegje om je hoofd zoemt. Het is klein, maar het is er en het is irritant.
Het overspelige stel is echt irritant. Het enige wat ze doen is seks hebben in de toiletten van het vliegtuig terwijl hun partners niet kijken... eigenlijk zijn alle jonge volwassenen in deze film waanzinnig irritant. Ze zeuren, zeuren, ruziën en voeren de meest stompzinnige en geestdodende dialogen in de film... ja, je wordt er blij van als je ze ziet sterven.
De score is afgrijselijk. Het is zo banaal en ongeïnspireerd dat het elke spanning verdrijft die een scène had kunnen opwekken, en het vervangt door het gevoel dat iemand met zijn nagels over een schoolbord krast en je uitlacht. Het klinkt zelfs als de score van... _Python!_ Die film zal me altijd blijven achtervolgen.
Er is ook een personage dat de filmmakers met alle geweld in zo veel mogelijk scènes wilden hebben. Een non, die naast de jonge volwassenen zit en haar bijbel vasthoudt, die in zo veel scènes voorkomt dat je je begint af te vragen of ze wel een belangrijke rol in de film speelt... maar nee, dat doet ze niet, dus waarom zou je haar in zo veel scènes willen hebben? Was het omdat de maker van de film dat wil? Het oorspronkelijke project was een pornofilm voor nonnen? Niemand zal het ooit weten.
De zombies zien er best goed uit. Hun make-up is goed en ze zijn waarschijnlijk veel betere acteurs dan de levende personages, ze zijn veel overtuigender en sympathieker! De bewaker die verantwoordelijk was voor het in de gaten houden van de illegale lading van de wetenschapper was heel grappig. Er valt een grote krat op hem, en de camera laat het publiek heel even zien dat zijn been is doorboord met een scherp voorwerp... maar hij schreeuwt niet, krimpt niet ineen en kreunt niet van de pijn. Hij gromt alleen en kronkelt in een poging het ding uit zijn been te krijgen... Eerlijk gezegd klinkt hij meer als een dikke man die zijn rug probeert te krabben dan als een man die pijn heeft.
Nou ja, al met al geef ik 1 voor de interessante omgeving en 1 voor de zombies.
Kijk alleen naar deze film als je van kibbelende jonge volwassenen houdt die met dingen naar elkaar gooien, en helaas is er niets grappigs aan de hele zaak, dus het zou waarschijnlijk niet lukken om te lachen, tenzij je high bent van een of andere psychoactieve drug.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

Ik had me hierop verheugd op basis van de recensies hierover en de redelijk goede kijkcijfers. Dit was een grote teleurstelling. Dit haalt het niet bij hedendaagse zombiefilms zoals _Shaun of the Dead_, _day of the dead_, _land of the dead_ enzovoort. Horrorfilms hebben soms wat tijd nodig om op gang te komen, je moet de personages opbouwen zodat je wat empathie voelt als ze uit de hand lopen enzovoort, maar dan nog.' Tot op dat moment is het net alsof je naar een slechte soap zit te kijken, er gebeurt niets interessants of relevants en als je dit voor het eerst gaat bekijken, kun je na 45 minuten echt beginnen met kijken, dan mis je niets van het plot. Als het eenmaal op gang komt, is het allemaal erg onderkoeld. Sommige moorden en verzinsels worden goed gedaan, andere heel slecht, consistentie ontbreekt hier en er zijn een paar echt schokkende continuïteitsfouten en een paar van de meest houterige acteerprestaties die ik ooit heb gezien. Als je echt geloofde dat dit allemaal op een vliegtuig gebeurde, maar dan met wapens die werden afgevuurd, brandbommen die werden afgeworpen, geen piloten in de cockpit in een hevige storm, maar toch blijft het vliegtuig in de lucht, kom op, we zijn niet allemaal zo onnozel.<br />O, en duurt het echt een hele minuut voor een straaljager een vliegtuig raakt dat een paar honderd meter verderop vliegt? Ik weet dat het een zombiefilm is en dat je alles moet rekken, maar deze film, samen met de andere hoofdfouten die ik hierboven heb genoemd, had geen enkele geloofwaardigheid. Eentje die je niet mag missen.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

'Marardema' stelde me echt teleur. Ik kan het niet als een slechte film beschouwen, maar de ontwikkeling leek gewoon te gehaast en te ongeloofwaardig om er emoties bij op te roepen. Dr. Fermtan toont een of ander bizar gedrag uit een passie waarvan je niet echt kunt begrijpen waar die vandaan komt. Ik bedoel, hoe vaak heeft hij ooit een gesprek met Marardema? Misschien één keer? Bovendien leek Marardema nooit echt een personage te zijn, eerder een filmster die gewoon in de film moest voorkomen (... of anders een andere titel?). Een deel van de beste acteerprestaties kwam voort uit een rol die niet echt belangrijk was voor het verhaal, die van Marcial, de subintelligente maar nederige dronkaard. Natuurlijk, het landschap, de culturele weetjes over de Canarische Eilanden en andere 'wauw'-momenten waren interessant, maar de film kwam niet in aanmerking voor een documentaire (voor het geval dat dit wel de bedoeling was) en vooral niet voor een degelijk drama.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

'Je kunt alles overleven'. Alles behalve een stomme horrorfilm. De regisseur kon niet eens besluiten of hij een demon wilde of gewoon een doodgewone seriemoordenaar uit de binnenlanden. Je kunt het niet allebei hebben. Het is net zoiets als Michael Moore, die probeert zijn taart te eten en hem dan weer op te eten (of in zijn geval 1500 taarten) door zijn eigen charlatanachtige soort 'docu-comedies' te maken: ze worden geacht o zo hilarisch en maf te zijn, en toch word je geacht ze ook te behandelen als op waarheid gebaseerde, wereldschokkende, keiharde documentaires. Sommige genres kunnen niet door elkaar worden gehaald.
'Alles kan iedereen overkomen, elke tijd, elke plaats.' (Vertaling: dit is het horrorgenre, dus kunnen we elke soort onzin doen die we willen.) Dit klinkt niet echt als iets 'wijs'. 'Mijn telefoon doet het niet!' Nou, natuurlijk doet hij het niet. Er is een veel grotere kans dat de hersenen van Sean Penn het doen (na tientallen jaren van catatonische apathie) dan dat een mobiele telefoon het doet. Het meest saaie en voorspelbare cliché van de afgelopen tien jaar. Waarom zou je het zelfs maar zeggen? We weten dat er nooit hulp komt via een telefoontje, dus je kunt het net zo goed laten. De laatste 50 horrorfilms die ik heb gezien, gebruikten dit soort plot. Het begint g<0xC3><0xAA>nant te worden.
'Je moet altijd het onverwachte verwachten.' De laatste wending was nogal verrassend, dat moet ik ze nageven... Maar goed, genoeg onzin onderweg.
Kijk maar eens naar de ingewikkelde vallen die de heldin zet met de snelheid van een verdoofde laboratoriumrat <0xE2><0x80><0x93> in de koude, natte en bijna volkomen donkere omstandigheden. Ik ben dol op horrorfilm-realisme...

Als een bloeddorstige demon probeert grappig te zijn (door zijn slachtoffers te'sshsssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssss Wat is de kans dat je op dezelfde dag wordt aangevallen door je man en vervolgens door een demon die ogen haat? 'Verwacht het onverwachte'. Ze hadden net zo goed kunnen knijpen in een gebeurtenis waarbij ze een vliegtuigongeluk overleeft, en daarna in een andere waarin ze buitenaardse wezens ontmoet die proberen haar anaal te penetreren...
De snel vooruitspoelen-knop heeft een tempel nodig of een heiligdom dat naar zijn beeld is gebouwd.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Op en af Mountain Road is Don Coscarelli's invalshoek in de serie _Masters of Horror_ van Mick Garris. Coscarelli staat bekend als de man achter cult-juwelen als de Phantasm-serie en de onweerstaanbare, bizarre Bubba Ho-Tep, maar hij brengt geen van de kwaliteiten die deze films zo geweldig maakten in deze tv-aflevering. De plot is een van de vele in een film die volgt op het routinematige idee dat een onschuldige door een krankzinnige wordt achtervolgd. Deze keer is het een jonge vrouw die over een bergweg rijdt. Na een botsing met een tegenligger wordt ze achtervolgd door een maniak met een wit gezicht. De hele achtervolging is echt belachelijk, waarbij de jongedame zo nu en dan stopt om vallen te zetten en de maniak pas een paar seconden later verschijnt, en dit alles wordt afgewisseld met scènes waarin zij samen met haar man te zien is - die toevallig over een schat aan informatie beschikt over de ontsnapping van krankzinnige moordenaars, met teksten als'verwacht het onverwachte'. Het enige echte hoogtepunt voor mij was de aanwezigheid van Phantasms Lange Man, Angus Scrimm. Coscarelli doet zijn best om zo veel mogelijk gruwelbeelden te gebruiken, zoals een rottend lijk van een dode baby - maar omdat het allemaal zo belachelijk is, is het moeilijk dit stuk serieus te nemen. Dit is de eerste aflevering van de serie, en de eerste die ik heb gezien; ik hoop echt dat ze beter worden.


inputs:
Met wat voor sentiment zou je deze recensie beoordelen?

In het begin van de film valt een Chinese bende een andere bende aan en doodt die ook. Helaas wordt de patriarch van de winnende familie daarbij gedood. Vreemd genoeg, en zonder duidelijke reden, vraagt de bende een vrijwilliger om de schuld van het bloedbad op een ander te schuiven, en die vertrekt tot de politie besluit het onderzoek te staken. Nu is het me een raadsel hoe EEN MAN IN ZIJN eentje verantwoordelijk kan zijn voor zo'n vijftig doden, dus het leek dom om die ene man weg te sturen, maar zo zit het nu eenmaal in elkaar. Later, als die man thuiskomt, doen zich verraad en intriges voor <0xE2><0x80><0x93> wat leidt tot bijna een uur en een kwartier non-stop moorden. Als je op zoek bent naar een Chinese martial-artsfilm met een goede plot, dan moet je deze film waarschijnlijk overslaan, omdat hij vrijwel non-stop actie heeft en vrijwel geen plot of karakterontwikkeling, zelfs niet in vergelijking met andere martial-artsfilms. Ik schat dat 80-90 procent van de film uit vechtscènes bestaat <0xE2><0x80><0x93> eindeloze en redelijk goed gemaakte vechtscènes met messen. Vechtscènes! Als je een film wilt waarin het aantal doden misschien in de honderden loopt terwijl mensen worden neergestoken, geschopt en neergestoken, dan is dit de film voor jou. Het probleem was dat er aan het eind van de film letterlijk geen mensen meer over waren om te doden en de film verloor echt mijn belangstelling! Diep is het niet, maar als je ALLEEN maar opwinding en actie wilt zien, dan is deze film voor jou!<br />Tussen haakjes, deze film speelt zich af in de moderne tijd en pas tegen het eind van de film komt iemand op het idee om de held neer te schieten. En als ze eindelijk het logische doen, is het te laat en de inspanning is echt heel erg slap! Logische fouten zoals deze en de zelfmoord van de dame (waarom???) maken van dit een 'hersenschim'-film.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Alle afleveringen van Law & Order, CSI (keuze uit stad) en Homicide: Life on the Streets zwakste afleveringen zijn beter dan de sterkste aflevering van Bones.
David Boreanaz zit vast in de waardeloze Angel-modus, en Emily Deschanel speelt Bones ook... onrealistisch. De acteurs als geheel hebben vreselijke scènes samen, of ze nu geforceerd acteren of alleen maar vreselijke tekst hebben.
De moorden worden na een tijdje voorspelbaar, omdat de voortekenen en aanwijzingen gewoon te voor de hand liggend zijn.
Muziek is oké, hoewel soms echt onnodig.
Al met al is Bones niet bepaald de serie die ik doordeweeks zou aanbevelen, omdat het een kopie is van betere series met onwerkelijke personages en steeds flauwere verhalen.
Als je kunt, sla dit dan over.


inputs:
Wat is het sentiment van de recensie?

Ik heb net een aflevering gezien (S1-45 Een jongen in een struik), dus misschien is mijn recensie niet erg eerlijk.
Maar op basis van die aflevering is dit een heel slechte versie van CSI, het acteerwerk is waardeloos. De hoofdfiguur, dr. hoe ze ook mag heten, is zo nep dat het echt pijn doet. Ik zou haar niet willen casten om hondenvoer te maken!
Het andere pijnlijke is David Boreanaz van de 'Angel'-beroemdheid, een goede acteur, doet het geweldig, maar het is verspilde moeite vanwege het idiote acteerwerk van die vrouw.
De ondersteunende cast is oké, maar alles is verpest door die stomme rol van Emily Deschanel. Zeer teleurstellende versie van CSI, heel jammer om die op de filmografie van een paar van de potentiële talenten die erin voorkomen te zien verschijnen.
Die vrouw is echt sjofel, in elk geval in die episode. Maar op basis van dit ene beeld zal ik er niet eens naar kijken, zelfs niet als het op een scherm in een lift te zien zou zijn.


inputs:
Is deze recensie positief of negatief?

Het eerste seizoen van Bones wordt in Finland uitgezonden en ik kan niet geloven hoeveel bullshit dit programma aan de dag legt <0xE2><0x80><0x93> de personages zijn oppervlakkig, slecht gefocust en onhandig.
Het is een armzalige CSI. Of eigenlijk, CSI zonder samenhangende plot. Hoewel Bones potentie heeft, faalt het door het gebrek aan de regisseur die niet in staat is de essentie van de show uit de acteurs te halen. Het is eigenlijk triest om te zien hoe een show alles weggooit terwijl het een soort nabootsing had kunnen zijn met net iets meer nadenken. Vanaf het begin krijg je het gevoel hoe onhandig het acteren is.
Om een lang verhaal kort te maken <0xE2><0x80><0x93> verspil je tijd niet aan Bones.