De buik, of eigenlijk: míjn buik.
De buik, of eigenlijk: míjn buik. Met mijn 23 weken zwangerschap ontkom ik er niet aan dat hij nu behoorlijk zichtbaar begint te worden. Voor mijn zwangerschap zattie er ook al een beetje en was ik altijd bezig met het verbergen en inhouden ervan. Dus toen ik zwanger bleek keek ik echt uit naar het moment dat mijn buik van een vet~ naar een babybuik zou veranderen. Lekker pronken en eindelijk zonder schaamte strakke shirts dragen. Heerlijk leek me dat! Maar niets leek minder waar..
Op een 1 of andere manier denken mensen dat (vanaf het moment dat er ook maar iets zichtbaar is dat op een babybuik lijkt) het geoorloofd is om 'grapjes' te maken over mijn uiterlijk met opmerkingen als; 'goh, wat ben jij dik geworden zeg!' of 'hé, zou je niet eens wat minder gaan eten?'. Het toppunt was nog wel; 'Hm. Je komt niet alleen rond je buik aan he?'. Én bedankt medemens. Het kleine beetje trots wat groeide met mijn buik is op die momenten toch wel een beetje de grond in geboord. Iets waar ik nog wel een beetje om kon lachen was: 'wow, het is ook helemaal hard ja!' Eh, ja? Wat dacht je dan? Dat ik zwanger was van een kilo frituurvet?
Maar het absolute toppunt vind ik nog wel de mensen die onaangekondigd in mijn buik prikken alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Of mensen die vragen 'oh, mag ik even voelen?' en tijdens het stellen van deze vraag al hun hand op mijn buik hebben liggen. Vraag het dan niet, denk ik dan. Maar als mijn antwoord op de vraag vervolgens 'nee' luidt zou je hun gezichten eens moeten zien. En dan druipen ze zwaar beledigd af. Is het zo erg dat ik het vervelend vind als mensen aan mij zitten? En wat als ik er totaal geen reden voor zou hebben? Is het dan echt nodig dat ik mezelf moet verantwoorden? Blijkbaar wel. Dus: sorry mensen. Het is mijn kind, mijn buik en ík ben toch echt de enige die bepaald wie daar aan zit.
Zoals je begrijpt ben ik inmiddels toch iets minder blij met mijn buik. Maar zo lang iedereen er gewoon zijn/haar mond over kan houden en zijn/haar handjes netjes thuis houdt, hoor je mij er niet langer over klagen!