Some who defend the publication of the cartoons claim they are examples of satire - as though crude appeals to the basest and most bigoted impulses can be equated with genuine social or cultural criticism.

இக்கேலிச்சித்திரங்களுக்கு ஆதரவு கொடுப்பவர்கள் சில அவை ஏளனம் செய்வதற்கு உதாரணம் என்று கூறுகின்றனர்; மிக இழிந்த, வெறியுணர்வு கூடிய தன்மைக்கு நயமற்ற அழைப்பு விடுப்பது உண்மையான சமூக, கலாச்சார விமர்சனத்துடன் ஒப்பிடக்கூடியது என்பதே இவர்களது வாதம்.
