They are the product of the lack of any meaningful opposition from the official left parties: Socialist Party, Communist Party, Greens, the trade unions and their hangers-on in the so-called 'far left' and radical movements (the LCR - Revolutionary Communist League, LO -  Workers Struggle, the PT - the Workers Party, José Bové and the anti-globalisation associations).

உத்தியோகபூர்வ இடது கட்சிகளான சோசலிஸ்ட் கட்சி, கம்யூனிஸ்ட் கட்சி, பசுமைக் கட்சி, தொழிற்சங்கங்கள், "அதிஇடது" என்று கூறப்படுபவற்றில் அவற்றை அண்டியிருப்பவை, தீவிரப்போக்குடைய இயக்கங்கள் (லிசிஸி\x97ஸிமீஸ்ஷீறீutவீஷீஸீணீக்ஷீஹ் சிஷீனீனீuஸீவீst லிமீணீரீuமீ, லிளி\x97 கீஷீக்ஷீளீமீக்ஷீs ஷிtக்ஷீuரீரீறீமீ, tலீமீ றிஜி\x97tலீமீ கீஷீக்ஷீளீமீக்ஷீs றிணீக்ஷீtஹ், யிஷீsங ஙிஷீஸ்ங, பூகோளமயமாக்கல்-எதிர்ப்புச் சங்கங்கள் போன்றவை) பயனுடைய வகையில் எதிர்ப்பை காட்டாததின் விளைவுதான் இது.
