In this regard, he cited the distinct example of Satyajit Ray whose films optimally blended both these ingredients and specifically gave example of Ray's "Pather Panchali", a 1950's production, which till this day attracts houseful during every re-run.

சத்ய ஜித்ரேயின் திரைப்படங்களில் இந்த இரண்டு அம்சங்களும் விரும்பத்தக்க வகையில் கலந்திருக்கும். 1950 களில் தயாரிக்கப்பட்ட ரேயின் ”பதேர் பாஞ்சாலி” இந்நாள் வரை ஒவ்வொரு முறை திரையிடப்படும் போதும் அரங்க நிறையும் படி ஈர்ப்பு இருப்பதை உதாரணமாகக் குறிப்பிட்டு கூறினார்.
