To the extent that Sharon was forced to reconcile himself to some kind of two-state solution, it was one in which Israel unilaterally defined its borders and consigned the Palestinian statelet to a position of utter subordination and prostration.

இரு-அரசு தீர்வு என்ற ஒருவகை நிலைக்கு ஷரோன் இணங்குமாறு நிர்பந்திக்கப்பட்ட அளவில், இஸ்ரேல் ஒருதலைப்பட்சமாக தன்னுடைய எல்லைகளை நிர்ணயித்தது மற்றும் பாலஸ்தீனிய துண்டு அரசை முற்றிலும் கீழ்ப்படிந்த மற்றும் பணிந்த நிலையில் ஒப்படைத்தது.
