Far from having laid down a globally coordinated program to rescue world capitalism, the London summit has only demonstrated the irreconcilable contradiction between the globally integrated economy and the capitalist nation state system, and the impossibility of the rival national states adopting a genuinely international approach to the crisis.

உலகந்தழுவிய ஒருங்கிணைந்த திட்டம் ஒன்றை உலக முதலாளித்துவத்தை காப்பாற்ற முன்வைக்க தவறியது மட்டும் இல்லாமல், லண்டன் உச்சிமாநாடு உலகந்தழுவிய ஒருங்கிணைந்த பொருளாதாரத்திற்கும் முதலாளித்துவ தேசிய அரசு அமைப்புமுறைக்கும் இடையே உள்ள தவிர்க்க முடியாத, சமரசத்திற்கு இடமில்லாத முரண்பாடுகளைத்தான் நிரூபித்தது. மேலும் போட்டி தேசிய அரசுகள் உண்மையில் நெருக்கடிக்கு ஒரு சர்வதேச உண்மையான அணுகுமுறையை ஏற்க இயலாத நிலையையும் காட்டியது.
