He does not stand alone, but speaks instead on behalf of a whole layer of former radicals who have advanced their careers, enjoyed a certain improvement in their social status, and made their peace with a society whose social and political problems assume a far more grievous form today than in their youthful days of rebellion.

அவர் தனியே இந்த நிலைப்பாட்டை கொள்ளாமல், தங்களது வாழ்நிலையை உயர்த்திக்கொண்டுள்ள முன்னாள் தீவிரவாத தட்டினர் முழுவதற்குமாக வக்காலத்து வாங்கிப் பேசுகிறார்; அவர்கள் அனைவரும் தங்களுடைய சமூக அந்தஸ்து உயர்த்திக்கொண்டுள்ளதுடன், தங்களுடைய கிளர்ச்சிக்கால இளம் வயதில் இருந்ததை விட சமூக, அரசியல் சிக்கல்கள் மோசமான வடிவத்தை எடுத்துள்ள சமூகத்துடன் சமரசம் செய்து கொண்டுவிட்டனர்.
