They no longer regarded the socialist revolution as a result of the struggle by the Fourth International for the political independence of the working class, but saw it rather as a product arising from the activities of Stalinist bureaucrats, petty-bourgeois nationalists and other social forces that, under the pressure of events, were moving to the left.

அவர்கள் தொழிலாள வர்க்கத்தின் அரசியல் சுயாதீனத்திற்கான நான்காம் அகிலத்தின் போராட்டத்தின் விளைவாக சோசலிசப் புரட்சியைக் கருதாமல், மாறாக, நிகழ்ச்சிகளின் அழுத்தத்தின் கீழ் இடதுபுறம் செல்லும் ஸ்ராலினிச அதிகாரத்துவம், குட்டிமுதலாளித்துவ தேசியவாதிகள், மற்ற சமூக சக்திகளின் நடவடிக்கைகளில் இருந்து எழும் ஒரு உற்பத்திப் பொருளாகப் பார்த்தனர்.
