In May and June, the trade unions broke up a wave of strikes and demonstrations against pension cuts and the abolition of the 35-hour workweek, limiting them to isolated, one-day protests deprived of any perspective of political struggle against the government and its anti-social agenda.

மே மற்றும் ஜூன் மாதத்தில் தொழிற்சங்கங்கள், ஓய்வூதிய வெட்டுகள் மற்றும் 35-மணி நேர வேலைவாரத்தை எதிர்த்து நடைபெற்ற வேலைநிறுத்தங்கள் மற்றும் ஆர்ப்பாட்டங்களை அவற்றை தனிமைப்பட்ட மற்றும், அரசாங்கம் மற்றும் அதன் சமூக-விரோத திட்டத்திற்கு எதிரானதொரு அரசியல் போராட்ட முன்னோக்கு எதுவும் இல்லாத ஒருநாள் போராட்டங்களாக கட்டுப்படுத்தி உடைத்து விட்டன.
