Time and time again, Khatami and his parliamentary group of reformers backed down in face of this pressure and saw their main task as calling for 'peace and order' as social conditions deteriorated and unemployment rose.

சமூக நிலைமை சீர்கெட்டு, வேலையில்லா திண்டாட்டம் அதிகரித்தபொழுது, கட்டாமியும் அவருடைய பாராளுமன்ற சீர்திருத்தக் குழுக்களும், இந்த நெருக்கடியை சமாளிக்க முடியாமல் அடிக்கடி பின்வாங்கினர். இந்தச் சூழலில் அமைதியையும் ஒழுங்கையும் நிலைநாட்டுவதே தங்களின் முக்கிய தேவையென்று உணர்ந்தனர்.
