If he had died at 60, history would have remembered him as a radical who supported enfranchising Catholics and dissenters, wanted home rule for Ireland, opposed slavery, impeached Warren Hastings for plundering India, favoured Parliamentary reform, attacked governmental corruption, tried to curb the power of the monarchy, and backed the American Revolution.

அவர் 60 வயதில் இறந்திருக்காவிட்டால், கத்தோலிக்குகள் மற்றும் நாத்திகர்களுக்கும் வாக்குரிமை வழங்குவதை ஆதரித்த ஒருவரை, அயர்லாந்திற்கு சுயஆட்சி வேண்டிய ஒருவரை, அடிமைத்தனத்தை எதிர்த்த ஒருவரை, இந்தியாவை சூறையாடியதற்காக வாரன் ஹாஸ்டிங்கை இழித்து பேசிய ஒருவரை, பாராளுமன்ற சீர்திருத்தத்திற்கு ஆதரவளித்த ஒருவரை, அரசாங்க ஊழலை தாக்கிய ஒருவரை, முடியாட்சியின் அதிகாரத்தை பிடுங்க முயன்ற ஒருவரை, அமெரிக்க புரட்சிக்கு ஆதரவளித்த ஒரு தீவிரவாதியை வரலாறு நினைவில் கொண்டிருந்திருக்கும். ஆனால் 61வது வயதை எட்டும் ஆண்டில் தான், பேர்க்கே பிரெஞ்சு புரட்சியின் பிரதிபலிப்புகளை பற்றி எழுதினார்.
