Much of Saroja is simply unbelievable and gives the impression that it was constructed to fit a pre-determined framework that matches up with Dissanayake's confused partialities and political bias.

இவை திசாநாயக்கவின் தடுமாற்றம் கொண்ட பக்கச் சார்புகளுக்கும் அரசியல் விருப்பு வெறுப்புக்களுக்கும் ஒத்திசைந்து போகும் விதத்தில் முன்கூட்டியே தீர்மானம் செய்யப்பட்ட ஒரு கட்டுமானத்துக்கு ஏற்ற விதத்தில் நிர்மாணிக்கப்பட்டுள்ளதோ என்ற உணர்வை உருவாக்குகின்றது.
