Ignoring both the positive experience of the 1917 Russian Revolution and the crushing of the Chinese revolution by the bourgeois Kuomintang in 1927, the Stalinists insisted that the working class can not and should not challenge for leadership until the completion of the bourgeois-democratic revolution, the consolidation of capitalism, and the ultimate 'maturation' of the conditions for socialism.

1917 ரஷ்ய புரட்சியின் சரியான அனுபவம் மற்றும் 1927ல் முதலாளித்துவ கோமின்டாங் சீனப் புரட்சியை நசுக்கியது ஆகியவற்றை புறக்கணித்த விதமானது, ஸ்ராலினிஸ்ட்டுக்கள் தொழிலாள வர்க்கம் முதலாளித்துவ-ஜனநாயகப் புரட்சி முடியும் வரை, முதலாளித்துவம் பலப்படுத்தப்பட்டு, இறுதியில் சோசலிசம் "கனிவதற்கான" நிலைமை வரும் வரை தலைமைக்கு சவால் விடக்கூடாது சவால் விடமுடியாது என்று வலியுறுத்தினார்கள்.
