In their eyes, their reduction to mere objects of the administered life, which preforms every sector of modern existence including language and perception, represents objective necessity, against which they believe there is nothing they can do.'

அவர்களுடைய கண்ணோட்டத்தில், இந்த நிர்வகிக்கப்பட்ட வாழ்க்கையில் வெறும் பொருட்கள் போல் இருத்தல், தற்கால வாழ்வின், மொழி, அறிந்துகொள்ளுதல் உட்பட அனைத்துத் துறைகளிலும் செயலாற்றல், புறநிலைத் தேவையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் என்றும், அதற்கு எதிராக அவர்கள் எதுவும் செய்யமுடியாது என்றும் நம்புகிறார்கள்."
