Trotsky uses the term defeatist here to characterize a demoralized and skeptical faction that viewed the party, not as a conscious revolutionary force and not as their party, but as something external; not as the living memory and laboratory of the working class, embodying generations of struggle, but rather as a kind of political adviser that had offered an inferior product, or a service that was found defective.

கட்சியை ஒரு நனவான புரட்சிகர சக்தியாகக் காணாமல், தங்களது சொந்த கட்சியாகக் காணாமல் மாறாக வெளியிலமைந்த ஒன்றாகக் கண்ட, பல தலைமுறைப் போராட்டத்தை உருவகப்படுத்தும் தொழிலாள வர்க்கத்தின் வாழும் நினைவகமான ஒரு பரிசோதனை கூடமாக காணாமல் மாறாக ஒரு தரம் குறைந்த உற்பத்திப் பொருளை அல்லது குறைபாடுடையதாக கண்டறியப்பட்ட ஒரு சேவையை வழங்கியிருந்த ஒரு வகை அரசியல் ஆலோசகராக கண்ட, விரக்தியுற்றிருந்த சந்தேகமுற்றிருந்த ஒரு கன்னையை குணாதிசயப்படுத்தி காட்டவே தோல்விவாதிகள் என்கிற பதத்தை ட்ரொட்ஸ்கி இங்கு பயன்படுத்துகிறார்.
