Two interconnected processes lie at the crux of Pakistan's still-born democracy and economic underdevelopment: the imperialist-imposed communal partition of the Indian subcontinent in 1947 and the refashioning of Pakistan under General Muhammad Zia ul-Haq.

ஒன்றோடொன்று பின்னிப் பிணைந்த இரண்டு நிகழ்ச்சிப்போக்குகள், பாக்கிஸ்தானின் செத்துப் பிறந்த ஜனநாயகம் மற்றும் பொருளாதார வளர்ச்சி குன்றிய தன்மையின் அடித்தளத்தில் உள்ளன; அவை ஏகாதிபத்தியம் சுமத்திய 1947ம் ஆண்டு இந்திய துணைக் கண்டத்தை வகுப்புவாத முறையில் பிரிவினை செய்ததும் மற்றும் தளபதி முகமது ஜியாவுல் ஹக் காலத்தில் பாக்கிஸ்தான் திருத்தி அமைக்கப்பட்டதுமாகும்.
