b'\n_START_ARTICLE_\nAsid glutamik\n_START_SECTION_\nKimia\n_START_PARAGRAPH_\nKumpulan berfungsi rantai sisi asid karboksilik mempunyai pemalar penceraian asid 4.1 dan oleh itu wujud hampir keseluruhannya dalam bentuk karboksilat yang bercas negatif pada nilai pH yang lebih besar daripada 4.1; justeru, ia bercas negatif pada pH fisiologikal antara 7.35 hingga 7.45.\n_START_SECTION_\nSejarah\n_START_PARAGRAPH_\nWalaupun ia terdapat secara semula jadi dalam kebanyakan makanan, sumbangan rasa yang dibuat oleh asid glutamik dan lain-lain asid amino hanya dikenali secara saintifik pada awal abad kedua puluh. Bahan ini telah ditemui dan dikenal pasti pada tahun 1866, oleh ahli kimia Jerman Karl Heinrich Ritthausen yang merawat gluten gandum (yang mana ia dinamakan) dengan asid sulfurik. Pada tahun 1908 penyelidik Jepun Kikunae Ikeda dari Tokyo Imperial University mengenal pasti kristal berwarna perang yang tertinggal selepas penyejatan sejumlah besar rebusan kombu sebagai asid glutamik. Kristal, apabila merasai, dihasilkan semula rasa yang amat besar, tetapi tidak dapat dinafikan beliau mengesannya dalam banyak makanan, sebahagian besar terutamanya dalam rumpai laut. Profesor Ikeda mengistilahkan perisa ini sebagai umami. Beliau kemudian mempatenkan kaedah penghasilan besar-besaran garam kristal asid glutamik, yakni monosodium glutamat.'