พุดรอบที่nก่อนนอน อ่านตอนล่าสุดที่กิลโซมมองแม่แล้วหน่ายใจ กะความรู้สึกอันเอ่อล้นที่ตัวเองชอบ พอแสดงออกมาแล้วปลื้มปริ่มใจถึงขนาดนั้นเชียว มองอารมณ์เป็นแค่เครื่องประดับ เป็นเพชรเป็นพลอย? กะอีแค่การเปลืองอารมณ์ ใคร ๆ ก็ล้วนแต่ต้องเปลืองกันทั้งนั้น มันจะเป็นอะไรไป