ไอ้ความหยวนๆ เพราะ “ย่อยง่าย” นี่ก็อีกอย่าง 

เข้าใจล่ะว่าบางคนก็ตั้งแง่กับความซับซ้อนชวนหัวจะปวดของภาษาวิชาการ ชีวิตก็งานเข้าบ่อยซะจนไม่อยากคิดอะไรแล้ว 

แต่เคยฉุกใจบ้างรึป่าว ไอ้ความ “ง่าย” และ “สะดวก” นั่นน่ะ ทำเอาฉิบหายกันมาเท่าไรแล้วล่ะ?