O cometa Halley pasa cada 75 anos preto da Terra, (de feito, non pasará de novo ata 2061) pero todos os outonos deixa o seu rastro en forma dunha choiva de estrelas, a das oriónidas, que nestes días se atopa no seu máximo. Esta noite, aproveitando que o anticiclón disipará durante un tempo as nubes e as precipitacións en Galicia, é un bo momento para contemplar este espectáculo no ceo.
Que son as oriónidas?
É unha choiva de meteoros, as tamén coñecidas como estrelas fugaces, que teñen lugar entre o 2 de outubro e o 7 de novembro, aínda que o máximo se acada estes días. É un fenómeno de actividade moderada, que pode oscilar entre 15 e 70 meteoros por hora e unha alta velocidade, xa que viaxan a 66 quilómetros por segundo. Con todo, o número de estrelas fugaces por hora pode variar rápidamente segundo a densidade de fragmentos do cometa, polo que as predicións exactas son difíciles de realizar.
As oriónidas proceden do po do cometa Halley, a través do cal pasa a Terra cada ano. Ao rozaren coa atmosfera, estes meteoros desintégranse e poden verse como estelas brillantes no ceo. Reciben este nome porque parecen proceder da constelación de Orión, coñecida tamén como cinto do cazador. En maio, a Terra volve pasar pola estela do Halley, dando lugar ás eta-acuáridas.
Como ver as oriónidas?
Neste ano, a Lúa estará en cuarto menguante, polo que a observación non será especialmente favorable. Porén, o mellor momento é na primeira parte da noite, antes de que saia o satélite, para que non obstaculice a visión. É conveniente dirixir a mirada cara a parte máis escura do ceo, lonxe do satélite.
Como sempre, é recomendable dirixirse a un punto elevado, co horizonte libre de obstáculos, e afastarse dos focos de contaminación luminosa na cidade. É mellor deitarse no chan, agardar uns 20-30 minutos para que o ollo se adapte á escuridade e perciba mellor o ceo. Aínda que as oriónidas parecen proceder da constelación que lles dá nome, poden verse en calquera parte do ceo.