Parku Kombëtar i Llogarasë është po aq tërheqës sa në verë. Këtu në këtë atmosferë malore, maja më e lartë e së cilës shkon në 1050 metra, dimri është ulur me këmbë. Kjo gjithashtu pasqyron edhe ngjyrat e këtij mjedisi të rrallë natyror, të cilat lehtësisht janë zhytur, duke krijuar një tablo të vërtetë dimri. Zona pyjore shtrihet në një sipërfaqe prej 1500 hektarësh, por vetëm 1080 prej tyre janë të përfshira në territorin e Parkut Kombëtar që mbrohet nga një ligj i veçantë. Ky mjedis, për momentin, është një nga krenaria e natyrës shqiptare, ku virgjëria natyrore është një term që përballet dhe preket kudo. Midis pemëve dominojnë pishën e zezë dhe bredhin, të cilat krijojnë atë harmoni emocionuese të ngjyrave, shpesh të transmetuara përmes kartave ose fotove që janë botuar në revista por kurrë nuk kanë atë bukuri që perceptohet duke ardhur këtu Diku, në pjesën lindore përgjatë një rruge që erdhi në kreshtën e malit Cika, gjendet Qafa e Qesarit. Toponimi i tij lidhet me ngjarjen e famshme antike, kur dy protagonistët e Luftës Civile në Romë në 48 pes, Julius Caesar dhe Pompey, u ulën në Bregun e Palasit (nën Qafën e Llogorasë) dhe vazhduan udhëtimin e tyre drejt Orikut dhe më gjerë. Pikërisht, gjatë këtij inkursioni dhe në këtë vend, sipas historianëve, Qasari urdhëroi kampin e tij të ushtrisë, të lodhur nga ngjitja në mal.