Në shkurt 2010, një tërmet dhe cunami goditi Constitución-in, në Kili. Krishtlindjen tjetër, unë dhe disa miq planifikuam të çonim kuti ndihme për shumë familje që jetonin ende në kampe të improvizuara dhjetë muaj më vonë. Margarita, një nga vullnetarët, kishte marrë një koleksion të dekoratave të Krishtlindjeve në ndërtesën e zyrës, kështu që ne përfshimë disa prej tyre në secilën kuti, së bashku me një kopje të botimit të Krishtlindjes së Conéctate (botimi spanjoll i Activated) dhe një CD me muzikën e Krishtlindjes. Një person në zyrën e Margaritës kishte dhuruar një pemë Krishtlindjesh, të cilën e morëm edhe ne me vete, edhe pse nuk e dinim saktësisht se çfarë do të bënim me të.
Ndërsa disa prej nesh mblodhën të gjithë fëmijët për një shfaqje të drejtpërdrejtë të Krishtlindjes me këngë dhe skeçe, një ekip tjetër u entuziazmua për të vizituar kabinat e ndryshme që përbënin kampin. Në një shtëpi, dy vullnetarë gjetën një grua gati për të qarë. Familja e saj kishte humbur pothuajse gjithçka në cunami dhe pjesën tjetër e kishte humbur në një grabitje të fundit. Ajo tha se djali i saj i vogël kishte parë familje të tjera të vendosnin pemë Krishtlindjeje dhe ai vazhdonte të pyeste se kur do ta merrte ajo një të tillë për ta. Vetëm për këtë fliste.
Vullnetarët i thanë asaj se do të shihnin se ç'mund të bënin dhe u kthyen në fugonin tonë aq të ngazëllyer sa një vëzhgues do të mendonte se kishin një biletë lotarie fituese. "Gjetëm familjen e përsosur për atë pemë Krishtlindjeje!" bërtitën ata.
Ata nxituan të ktheheshin me pemën dhe së shpejti e morën dhe e zbukuruan në kasollen me një dhomë. Gruaja i pa me gëzim, ndërsa dëshira e djalit të saj u bë realitet.
Djali i vogël dhe motra e tij u kthyen nga programi i Krishtlindjes dhe nëna e tyre i bëri të mbyllnin sytë para se t'i fuste brenda. Kur djali i vogël hapi sytë dhe lëshoi një britmë gëzimi, e dinim se Zoti na kishte çuar në familjen e duhur.
Muaj më vonë, një vullnetare tjetër ishte në të njëjtin kamp, kur një grua shpjegoi se si në një moment, ishte dekurajuar aq shumë sa ndjeu se nuk mund të vazhdonte më. Por pastaj disa njerëz u shfaqën në derën e saj, nga hiçi, me pemën e Krishtlindjes që djali i saj e kishte dëshiruar aq shumë. Dhe ajo ishte dita kur kishte vendosur të mos hiqte dorë.