Poezi nga Beatriçe Balliçi
REJA
Per pak gati sa s'rashe,
Ishte marramendje e embel
Pas nje reje qe bareste e purpurt
N'enderrimin e saj perhumbur.
Nuk dihej nga vinte, ku shkonte,
A kishte nje cak udhetimi,
Perflakte ajo horizontet
Me thirrje gezim – deshperimi.
Do hidhej valle pas malit
Te shfaqte ylberin mbi det,
Apo do tretej padukshem
Kalimtare e heshtur mes reshe?