Ne jetojmë në një shoqëri që na paraqet rinia si shteti më i dëshirueshëm: Ne e shohim atë në televizion, në reklama, në filma ...
Ne jemi të rrethuar nga modele që na prezantojnë me njerëz të bukur dhe të rinj kështu që ne përfundojmë duke konsumuar komplekse vitaminash, krem fytyre dhe operacione kozmetike për të përpiquni të pretendoni të jeni dikush që nuk jemi.
Dhe e gjithë kjo në aspektin fizik, sepse në atë psikologjik situata është disi më e vështirë. Plakja është e pashmangshme por duhet të maturohemi.
Çfarë është maturimi?
Duke u maturuar ne mund të kuptojmë shumë gjëra: të pjellë, të evoluojmë ... Sidoqoftë, një përkufizim që mund të na shërbejë shumë pasi një input është rriten në moshë dhe gjykim. Ato janë 2 gjëra të ndryshme:
1) Nga njëra anë mund të flasim pjekuria kronologjike, kjo do të thotë, e kalimit të kohës, e ditëlindjes. Sidoqoftë, ky lloj maturimi nuk nënkupton llojin e 2-të i cili është:
2) Pjekuria psikologjike: Kjo pjekuri është rezultat i reflektimit. Shumë herë ne përdorim shprehjen "për të pjekur një ide". Çfarë do të thotë kjo? Se duhet të meditojmë ose të reflektojmë mbi një ide.
Prandaj, pjekuria nuk është një pushtim natyral biologjik. Isshtë rezultat i reflektimit dhe ushtrimit të vullnetit.
Jeta nuk është ajo që na ndodh, por ajo që bëjmë me atë që na ndodh, duke kuptuar "të bërit" si reflektim, përvojë emocionale dhe veprim që vjen nga ato të mëparshmet.
Pjekja është një tranzit i vazhdueshëm. Ne jemi duke u pjekur nëse bëjmë punën për të integruar përvojat pozitive dhe të dhimbshme që na sjell jeta.