Ndërsa e gjejmë veten të zënë me rutinat tona të përditshme, është e lehtë të harrojmë se sa magjepsëse është në të vërtetë bota në të cilën jetojmë. Ne harrojmë të gjitha vendet misterioze dhe gjërat e pabesueshme që presin të eksplorohen.
Pyje të errët ogurzinj, qytete të braktisura, spitale të shkretuara, dhe çudira të tjera janë praktikisht kudo. Dhe pavarësisht sesa larg apo pranë mund të jenë, dhe si vende ku vetëm pak njerëz guxojnë të shkojnë, disa aventurierë në mbarë globin janë të gatshëm të pasurojnë përvojën e jetës së tyre.
Por ka disa që edhe aventuristi më i marrë do ta kishte problem të shkonte. Vende të cilat, nëse i vizitoni, mund t'iu çojnë në burg, apo më keq akoma drejt vdekjes. Nga spitalet e dikurshme psikiatrike tek shpellat sekrete dhe ishujt e tejmbushur me gjarpërinj, ja cilët janë disa prej destinacioneve më të frikshme sot në botë.
Povelja (Itali)
Ky ishull i vogël i ndodhur në zemër të Lagunës Veneciane, midis Venecias dhe Lidos, ka qenë herë pas here i pabanuar gjatë gjithë historisë. Në fundin e shekullit XVIII-të dhe fillimin e XIX-të, Povelja u përdor si një stacion karantine për udhëtarët e detit të dyshuar se bartnin sëmundje të ndryshme, ndërsa në vitin 1922 u shndërrua në një spital psikiatrik. Besohet se gjatë atyre viteve, pacientët e shtruar në spital iu nënshtruan eksperimenteve dhe torturave të ndryshme, derisa një mjek u vetëvra duke u hedhur nga godina kryesore.
Në vitin 1968 spitali u mbyll, dhe më pas ishulli u braktis. Një tabelë e gdhendur me shkronjat 'Reparto Psichiatria' varet ende në muret e spitalit përgjatë kambanoreve, që është edhe një nga disa prej ndërtesave të mbijetuara në ishull. Ishulli është për momentin një zonë me qasje të kufizuar, pasi qeveria italiane synon t'ia shesë pronën ofertuesit më të lartë për shndërrimin e strukturave aktuale në një hotel luksoz.
Ishulli i Sentinelit Verior (Arkipelagu Andaman)
Në Gjirin e Bengalit, ekziston një ishull ku koha ka ndalur, dhe ku banorët vendas janë të gatshëm të vrasin këdo që përpiqet të shkelë në tokën e tyre. Thuhet se fisi sentinelez që jeton në Ishullin Sentinelit Verior në Arkipelagun Andaman, nuk ka fare kontakte me botën e jashtme.
Ai nuk e njeh se çfarë është bujqësia, dhe jeton ende me gjueti si njerëzit e tjerë në Epokën e Gurit. Shumë studiues janë përpjekur të vendosin kontakte dhe të komunikojnë me fisin, por çdo herë ata refuzohen me dhunë. Duket sikur banorët e ishullit hezitojnë të kenë çfarëdolloj lidhje me botën e jashtme dhe duan të lihen rehat në botën e tyre. Përveç disa udhëtimeve të izoluara antropologjike, kushdo që guxon të kapërcejë bregun e detit qëllohet me shigjeta.
Banka botërore e Farërave Svalbard (Norvegji)
Ajo gjendet 119 metra poshtë një mali ranor në ishullin Spitsbergen. Pa asnjë aktivitet tektonik dhe me një klimë të acartë gjatë gjithë kohës përreth objektit, Spitsbergen është klima ideale për 1.750 depozitat e farërave nga e gjithë bota dhe mostrat e tyre të rralla të çmuara që janë mbledhur ndër dekada.
Farërat po mbahen në dhoma në temperaturë -18 gradë Celcius larg civilizimit, larg luftës. Pra edhe nëse ndodh apokalipsi, atje ato të mbijetojnë për shkak të mjedisit të ftohtë që do të parandalojë plakjen e farave. Nëse nuk jeni studiues i pajisur me një leje të veçantë apo pronar i njërës prej depozitave, nuk lejoheni kurrsesi të hyni në këtë objekt.
Ilha da Queimada Grande (Brazil) – Ishulli i Gjarpërinjve
Në këtë pjesë të mrekullueshme, por plotësisht të braktisur të pyjeve të shiut në Oqeanin Atlantik, buzë brigjeve të Brazilit, gjendet habitati i njërit prej gjarpërinjve më vdekjeprurës Bothrops Insularis ose Nepërka e Artë.
Mijëra nga këto nepërka kanë mbetur të bllokuara në Ilha da Queimada Grande disa shekuj më parë kur nivelet e detit u rritën, dhe e mbuluan tokën që bashkonte ishullin me kontinentin. Më vonë njerëzit u larguan tërësisht nga ishulli, dhe pa praninë e njerëzve popullata e gjarpërinj u shtua me shpejtësi, duke e shndërruar ishullin në "mbretërinë" e tyre vdekjeprurëse.
Tani aty ka një gjarpër për çdo 1 metër katror të ishullit. Qeveria braziliane vendosi disa vite më parë ta mbyllë vendin për çdo vizitor i zakonshëm, përveçse për qëllime të veçanta shkencore. Një far i ndërtuar në ishull në vitin 1909 shërben si paralajmërim për anijet e bllokuara dhe për këdo që nuk është i informuar.
Shpellat Lasko (Francë)
Disa nga pikturat më të bukura prehistorike në historinë e njerëzimit dhe që datojnë para 32.000 vjetësh u zbuluan më 12 shtator 1940, nga 18 vjeçari Marsel Ravidat i cili e zbuloi rastësisht hyrjen e shpellave. Ato u hapën për publikun e gjerë në vitin 1948, duke i dhënë mundësi vizitorëve të vëzhgonin pikturat e ndryshme murale, përfshirë "Sallën e Demave", "Shtegun", "Boshti", "Bucela", "Dhoma e tigrave".
Por kjo shkaktoi jo pak dëme pasi dioksidi i karbonit, nxehtësia dhe lagështia e prodhuar nga 1.200 vizitorë e përditshëm i dëmtoi pikturat. Në vitin 1963, Shpellat Lasko u mbyllën për publikun, ndërsa pikturat e lashta u restauruan plotësisht.
Regjisori i mirënjohur gjerman Verner Herzog u lejua përmes një leje të veçantë nga Ministri Francez i Kulturës që të hyjë në shpellë dhe për të xhiruar dokumentarin e tij të vitit 2010, "Shpella e ëndrrave të harruara". Ai dhe ekipi i tij u lejuan të hyjnë vetëm për 6 ditë nga 4 orë në secilin rast./ thevintagenews.com–Përshtatur nga CNA.al
Lajme të Rekomanduara:
Sa shqetësohen investitorët e huaj për qeveritë autoritare në vendet ku ata investojnë?
Nga Giulia Guerrini "Emerging Europe" * Një nga keqkuptimet më të zakonshme në lidhje me regjimet autoritare, është besimi i përhapur se ato kundërshtohen nga...
Keqkuptimi i madh midis shekullarizmit francez dhe botës islamike
Nga Pierre Haski "Internazionale" Në një përpjekje për t'u përballur me Islamin radikal, qeveria franceze po përballet me një problem që shkon përtej kufijve kombëtarë:vështirësinë...