Marrëdhëniet mes Shqipërisë dhe Bullgarisë


Shqipëria


Bullgaria
Marrëdhëniet Shqipëri-Bullgari janë marrëdhënie aktuale dhe historike të Shqipërisë dhe Bullgarisë. Marrëdhëniet diplomatike midis Shqipërisë dhe Bullgarisë u vendosën më 1922. Ambasada shqiptare e Bullgarisë është në Sofje, dhe Ambasada bullgare është në Tiranë.
Historia[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]
Territori i Shqipërisë moderne ishte pjesë e Perandorisë Bullgare gjatë periudhave të caktuara në Mesjetë. Shumica e Shqipërisë u bënë pjesë e Perandorisë së Parë Bullgare në fillimin e viteve 840 gjatë sundimit të Khan Presian. Disa zona bregdetare, siç është qyteti i Durrësit, mbetën nën kontrollin e Bizantit gjatë kësaj kohe. Bizantinët pushtuan gradualisht pjesën e mbetur të Shqipërisë me rënien e Perandorisë së Parë Bullgare, duke marrë kështjellat e fundit malore më 1018-1019. Gjatë sundimit bizantin, Shqipëria u bë qendra e një kryengritjeje të madhe bullgare, megjithëse të pasuksesshme.
Perandori i fundit bullgar që qeverisi tërë territorin ishte Ivan Asen II (1218–1241) i Perandorisë së Dytë Bullgare. Rënia e Bullgarisë vazhdoi dhe vendi humbi kështjellat e fundit në Shqipëri nën Kostandin Tikh Asen (1257–1277).
Shqiptarët në Bullgari[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]
Shqiptarët (bullgarisht: албанци, albantsi) aktualisht janë një grup etnik pakicë në Bullgari. Megjithëse dikur një popullsi më e madhe, ishin vetëm 278 shqiptarë të regjistruar në Regjistrimin Bullgar të 2001-ës.[2]) Midis shekullit XV dhe XVII, disa grupe shqiptarësh (si Katolikë Romakë, ashtu edhe Ortodoksë Lindorë) u vendosën në shumë pjesë të Bullgarisë moderne veriore, së bashku me një grup më të vogël të vendosur në Thrakën Jugore.
Perspektivat për zhvillimin e marrëdhënieve[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]
Analistët gjeopolitikë bullgarë përcaktojnë Bullgarinë, Shqipërinë dhe Maqedoninë e Veriut si vende që formojnë thelbin e Ballkanit, që kundërshtojnë periferinë më të fortë dhe më agresive të Ballkanit, bazuar në boshtin Serbo - Grek, dhe në të cilën marrin pjesë edhe Rumania dhe Turqia. Periferia Ballkanike në shekujt 19 dhe 20 thithi territoret Bullgare dhe Shqiptare, pellgun e gjeneve dhe mundësitë ekonomike dhe ndoqi një politikë të izolimit të transportit në të dy palët,dhe qëllimi i tyre afatgjatë është shkatërrimi i plotë i Bullgarisë dhe Shqipërisë dhe popujt e tyre, duke i detyruar ata të kërkonin ndihmën e vendeve të forta jo-Ballkanike - të tilla si Gjermania, Italia, Rusia dhe / ose Shtetet e Bashkuara. Prandaj, Bullgaria, Maqedonia Veriore dhe Shqipëria kanë nevojë të krijojnë një aleancë strategjike dhe të vendosin lidhje transporti midis tyre me njëri-tjetrin në mënyrë që të sigurojnë mbijetesën e tyre dhe të arrijnë paqen e qëndrueshme në Ballkan.[3]
Shiko edhe[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]
- Marrëdhëniet e jashtme të Shqipërisë
- Marrëdhëniet e jashtme të Bullgarisë
- Bullgarët në Shqipëri
- Shqiptarët në Bullgari
Referime[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]
- ^ "About Us" (në anglisht). Tirana: Bulgarian Ministry of Foreign Affairs. Marrë më 14 maj 2017.
- ^ "Етнически малцинствени общности" (në bullgarisht). Национален съвет за сътрудничество по етническите и демографските въпроси. Arkivuar nga origjinali origjinali më 2013-03-22. Marrë më 2007-02-18.
- ^ Балканското ядро