Si prodhohet një mjekim homeopatik?
Merrni një bimë, një insekt, apo pjesë të një kafshe që mendoni se mund të induktojë të njëjtat simptoma me ato të sëmundjes që doni të kuroni. Vendoseni në ujë (apo alkool) për pak kohë, larg dritës për të shmangur ndryshime kimike në tretësirën fillestare. Themeluesi i homeopatisë, Hahnemann-i zakonisht përdorte Mustela foetida (ekstrakt i gjëndrave anale të qelbësit), Periplaneta americana (gogozhel amerikan), Pediculuc capitis (morri i flokëve) dhe Pulex felis (pleshti i maces); pra lironi fantazinë tuaj!
Pas njëfarë kohe (aq sa mjafton) shtrydheni për të nxjerrë pjesën e lëngshme. Keni përftuar kështu "ngjyrën mëmë".
Fuqizojeni "ngjyrën mëmë" duke e holluar me ujë apo alkool. Sa më shumë ta holloni aq më mirë është. Gjatë çdo hollimi kryeni dinamizimin e flakonit sikundër rakomandon(te) Hahnemann-i (duke e tundur dhe jo shkundur!, 100 herë me vendosmëri). Keni përftuar kështu "ilaçin" homeopatik.
Mëpastaj, aplikoni mbi "ilaçin" e prodhuar një çmim në përpjestim të drejtë me numrin e hollimeve të bëra ndaj "principit aktiv".
Magjia e homeopatisë qëndron, pra, në fazën e dinamizimit; pa atë e gjithë homeopatia do të binte si një kështjellë prej rëre, për arsye të thjeshta fare: psh. në burimet e ujit gjejmë qindra mijëra substanca të tretura në ujë, në përqindje të ndryshme… si është e mundur, që duke e pirë nuk pësojmë asnjë efekt anësor? Apo uji "kujtohet" për molekulat e principit aktiv vetëm dhe vetëm atëherë kur iu intereson homeopatëve dhe në rastet e tjera harron?
Por-homeopatikët e shpjegojnë këtë inkongruencë të dukshme (që siç them unë, "ia bën muu!") me mungesën e një "dinamizimi" të tretësirës që të mund t'i aktivizojë fuqitë e vërteta kurative.Siç e shpjeguam "dinamizimi" i ujit, pra dhënia ujit e aftësisë që të "mbaj mend", pra të ketë memorje mbi principet aktivë që janë holluar në të deri në pikën sa të mos ekzistojë as edhe një molekulë e vetme, arrihet me anë të tundjes (por jo shkundjes!) së ampulës (enës) me qindra herë. Pra sipas homeopatëve tundja (por jo shkundja) e enës i jep ujit aftësinë për të "mbajtur mend" vetitë e molekulës së principit aktiv. Por duke tundur enën, pra duke "dinamizuar" substancën tonë, pra principin tonë aktiv, a nuk "dinamizojmë" në të njëjtën kohë të gjithë molekulat e tjera (përfshirë molekulat e Arsenikut!) që gjenden në atë masë uji? Sigurisht që po. Edhe pse, ujë 100% të pastër në natyrë nuk ka, nuk ekziston, ka gjithnjë ndonjë papastërti apo mineral. Po ato papastërtitë e "dinamizuara" pa dashur, ku përfundojnë? Kur përgatitet një produkt homeopatik nga merret uji? Si arrihet që të eliminohet memorja që ka uji për kalimin e vet në tubaturat e papastra, për flakonin apo ampulën e papastër, për molekulat e ajrit me të cilat pashmangshmërisht ka qenë në kontakt?
E të tjera e të tjera pyetje, kaq të thjeshta!
Pra edhe një fëmijë, me pak sens kritik, e kupton se stërstërhollimi dhe tundja janë thjesht gjeste besëtytnore pa asnjë bazë shkencore.
…