Now playing: All Of Me
Rae
I can't believe that the mother of the woman I love is in front of me now. I did not expect Adriana to introduce her to me today, she surprised me. And guess what? She was staring at me as if I was a doll in front of her. She did not even blink her eyes while just smiling and looking at my face. I look like a stupid idiot because I am ashamed with her every glances.
Hindi ko pa naman napag handaan ang araw na ito, basta na lamang akong dinala ni Adriana sa kanilang restaurant. At first I thought she was just forgot something. Pero hindi ko naman inaasahan na mayroon palang naghihintay sa pag dating namin.
I also did not think that she was Adriana's mother, because they are almost the same age. With her beautiful face and classy posture, at pati na rin ang kung paano ito kumilos aakalain mong magkapatid silang dalawa. But good think because I remember that Adriana is the only daughter.
Adriana got the color of her hair, the shape of her face, her lips, as well as how she speaks. Her voice was as full of authority as her daughter's.
"So, tell me more about you two." Wika nito at sa wakas ay tuluyan na nitong inilipat ang kanyang paningin sa kanyang anak. Hindi ko mapigilan ang mapahinga ng maluwag. Ilang minuto rin yata akong hindi huminga dahil sa kaba.
"How many times have you had sex?" Diretsahang tanong nito dahilan upang mangamatis lalo ang aking mukha. Mabilis naman na napa kagat ng labi si Adriana, halatang nagpipigil sa pag tawa.
Napaubo ako sandali bago napa yuko noong muling magsalubong ang mga mata namin ni Mrs. Mendoza. "Mom, stop it!" Saway naman sa kanya sa Adriana ngunit mahahalata mong gustong-gusto naman ang topic na naisip ng kanyang ina.
"What?" Pa inosente naman na tanong nito sa kanyang anak. "I didn't say anything. I was just asking." Pagdadahilan pa niya. "That's just a normal question for a couple, right? I'm not asking specifically how you two do that." Dagdag pa nito dahilan upang tuluyan ng matawa si Adriana.
At ngayon, alam ko na kung saan at kanino nakuha ni Adriana ang pagiging mahalay niyang tao. But I know in myself that I can be better than that, I can be more naughty but not now that we are in front of her mother.
"I--I don't know what to say M-Mrs. Mendoza." Nahihiya na sagot ko sa kanya.
The fudge, Rae?! Where is your confidence? Why suddenly disappear?! Saway ko sa aking sarili. This is not me!
"Awww. Sweetheart, just call me mom." Muling sabi nito habang naka tingin parin sa aking mukha.
"P-Po?" Parang tanga na tanong ko sa kanya na as if hindi ko naiintindihan ang ibig nitong sabihin.
"Just call me, mom. I want you to call me mom." Dagdag pa niya bago napa ngiti ng mayroong ibig sabihin. "Right, Adriana?" Sabay lingon na tanong naman nito sa kanyang anak, atsaka sila nagkatitigan na tila ba nag-uusap ang mga ito sa pamamagitan ng kanilang mga mata.
Awtomatiko na napatango si Adriana at parang bata na muling napatingin sa akin. "She wants you to call her mom." Pag sang-ayon nito sa kanyang ito.
Napalunok ako. "O-Okay, Mrs--I-I mean...mom."
"Good." Sabay cross arms na wika nito at tinignan ako ng pormal sa aking mga mata. Naguguluhan na napapailing na lamang ako ng aking ulo. Para kasing may alam sila na hindi ko alam, at hindi ko pweding malaman. Alam niyo ba ang pakiramdam na ganoon?
Agad na tumayo si Adriana sa kanyang kinauupuan at umikot sa kabilang bahagi ng lamesa para humalik sa pisnge ng kanyang ina.
"I'm sorry mom, but we have to go. We have a movie premiere to attend to. And that is tonight, so we have to hurry. Rae must be there because she is one of the expected guests." Paalam nito sa kanyang ina.
Thank God, dahil hindi ko na siya kailangan pang paalalahanan. Ang buong akala ko eh nakalimutan na niya iyon kaya niya ako dinala rito.
Agad naman na pumayag ang kanyang ina. Ngunit bago pa man kami tuluyang makaalis sa restuarant ay may sinabi pa ito kay Adriana. Bagay na silang dalawa lamang ang nakakarinig at nag kakaintindihan dahil medyo malayo na ako sa kanila.
That was probably a family matter, right? And I also have no plans to find out what it is because for sure, Adriana will share it with me.
-----
I can't understand how I feel while going to the place where the movie premiere will be held. Inaamin ko na labis akong kinakabahan, ang lakas masyado ng pintig ng aking puso na animo'y wala na itong hangganan.
Hindi ko kasama si Adriana, dahil matapos ako nitong ihatid sa penthouse kanina, mas pinili ko na lang ang magkita kami sa nasabing lugar. Hindi ko rin kasama si Jess, this is the first movie premiere I am going to without a manager. Kaya siguro ganoon na lamang ang kaba na aking nararamdaman ngayon.
Pagdating ko sa cinema kung saan gaganapin ang nasabing movie premiere ay nagulat ako sa dami ng mga tao. Mabuti na lamang at naka suot ako ng cap at black jacket, kung hindi ay tiyak na pagkakaguluhan ako.
Awtomatikong nawala ang kaba at kabog sa aking dibdib noong sandaling makita ko ng muli si Adriana. Agad na gumuhit ang matamis na ngiti sa aking labi nang magtama ang aming mga mata, atsaka mabilis ang mga hakbang na lumapit ako rito at binigyan siya ng halik sa kanyang labi.
She was wearing a plain white V-neck T-shirt that she tucked in with her fitted ripped jeans and a black leather jacket. And a black two inches heels at the bottom, so further emphasize her stature and her fit body. She was so hot. Gosh! Bakit hindi nalang kaya siya nag artista kagaya ng iba?
"Ahem!" Napatikhim ito noong mapansin ang medyo matagal kong pagtitig sa kanyang kabuohan. Napa kagat labi ako.
"Sorry hon, I just can't help but be attracted to you. You're such a goddess!" Komento ko pa dahilan upang mapa ngisi siya.
"I know." May pagmamayabang na wika nito atsaka ako iginaya na papasok sa loob.
Napaka dilim na noong makarating kami sa loob, hindi pa naman nagsisimula ang pelikula. May ilang minuto pa ang hinihintay, kaya nagkaroon pa ako ng pagkakataon na makipag beso at makipag kamay sa iilang cast na nandito. At para narin batiin ang mga ito isa-isa. Pagkatapos noon ay agad na nagtungo na kami ni Adriana sa assign seats namin pareho, which is magkatabi lang naman. Hehe.
Marahan na kinuha nito ang aking kamay atsaka inilapit iyon sa kanyang bibig sabay halik sa likod nito. Awtomatiko na dumaloy ang kakaibang kiliti sa aking sikmura. In short, kinikilig ako.
Noon ko lamang din napansin na tuluyan ng nawala ang kaba at kabog sa aking dibdib na nararamdaman ko kanina. I really feel safe when I am with her. Nawawala ang lahat ng worries sa aking isipan.
"Are you okay?" Tanong nito noong mapansin ang medyo malalim kong iniisip. Agad akong napatango bilang sagot at binigyan ito ng assurance smile.
Sandali pa kaming natahimik at naghintay. Hindi nagtagal ay tuluyan na ngang nagsimula ang pinaka hinihintay at inaabangan naming lahat. Excited na inayos ko ang aking sarili sa pag-upo, sinubukan ko rin na hindi na muna mapa sulyap sa aking katabi dahil masyadong nakaka distract ang ganda niya. Ito kasi ang pelikula na inaabangan ko nakaraang buwan pa.
Hindi ko alam kung bakit bigla na lamang nagtayuan ang aking balahibo sa batok, noong sandaling lumabas na ang dalawa sa mga cast mula sa isang eksena. Lalo na noong magtiliian ang mga nanonood dahil sa chemistry nilang dalawa. Pero ang hindi ko lang maintindihan eh kung bakit pareho silang babae. And most of all, I do not understand why some of the previous scenes are familiar to me.
Wait...is this a lesbian movie? Tanong ko sa aking sarili.
Iba kasi ang mga nakita kong eksena sa napanood kong trailer. Ngunit mas pinili ko na lamang muna ang mag focus pa sa panonood.
"And why are you here, too? It's a rooftop Ms. So I guess, anyone is allowed to come here as long as there is no 'No entry' sign on the door." Sarcastic na sagot naman ng isang bida.
"Let me ask you this, how old are you? Sixteen? Seventeen? Oh God, You're just a teenager who bang with me on the road. In other word, not my type, sweetheart." Napalunok ako at hindi na mapakali sa aking kinauupuan ng maalala ko kung kanino nagmula ang mga linya na iyon.
"Uhm...I'm looking for Ms. Adriana? I don't know her last name but I believe she's---"
Tears immediately flowed down my cheeks when I heard the name Adriana. Dahan-dahan akong napalingon sa aking katabi na hanggang ngayon ay naka pako lamang ang kanyang mga mata sa malaking screen na nasa aming harapan.
THIS OUR STORY. Kagat labi at hindi maka paniwala na wika ko sa aking isipan habang patuloy lamang sa pag-agos ang aking mga luha.
"Tell your brother he still doesn't know what my favorite flower until now."
"So tell me, what's your favorite?"
"Daisy."
Hindi ko alam kung ano ang dapat na maramdaman ko sa mga sandaling ito. Ako lamang ang tanging naiiyak rito kahit na halos kasisimula pa lamang ng movie.
"Hi everyone. I'm right here in front of you, not a celebrity or anyone. I'm here as a suitor of a gorgeous woman sitting at the bar counter."
Nagpatuloy pa ang pelikula, hanggang sa mangalahati na ito. Hanggang sa dumating na sa point na nagkaroon na ng amnesia ang isa sa mga bida, which is ako. Hanggang sa bumalik na ang alaala nito, panay parin ako sa pag-iyak, pero sa ngayon kasabay ko na sa pag-iyak ang ibang manonood.
At noon na nagsimula ang theme song ng pelikula na 'All of me by John Legend'. Hanggang sa matapos na ito bilang isang open ending, sa eksena na nag propose si Adriana sa akin, sa mismong lugar kung nasaan din kami ngayon, nanonood ng sarili naming kwento, and of course, I said yes! Pero ang hindi ko lang maintindihan eh, hindi naman iyon nangyari pa sa amin.
Napalingon ako sa aking tabi, kung saan nakaupo si Adriana. Kasabay noon ang pag liwanag ng buong paligid. But I gasped when I saw her kneeling in front of me while holding a small red box.
This is what exactly the scene that happened in the movie earlier. Awtomatiko akong napatakip ng aking bibig gamit ang aking dalawang palad, upang pigilan ang sarili na mapa hikbi.
People around us immediately squealed and cheering as they watched us. I saw that all her friends were also here, her parents, my brother, even Sommer who was just quietly watching us from the front. And as well as the celebrities close to me from the Station are also here. At kaya naman pala hindi ko kasama si Jess, dahil isa siya sa mga nakakaalam sa mangyayari ngayon.
Naluluha na rin si Adriana ngunit pilit niya iyong pinipigilan. Dahan-dahan na binuksan nito ang maliit na box at muling napa singhap ako nang makita ko ang silver ring na mayroong maliit na diamond sa gitna.
"Do you plan it all?" Nanginginig ang labi at boses na tanong ko sa kanya. "Even our story?" Dagdag ko pa. Napatango siya bilang sagot sa akin.
"Why?" Muling pag tanong ko pa.
"In case you forget me again, I will show you some evidence." Sagot nito. "Para mas madali mo akong maalala, mas madali mong maalala ang lahat." Dagdag pa niya.
Mas lalo pang nangilid ang luha sa aking mga pisngi. "Is this for real? Are you for real?" Nahihikbi na tanong ko. Shit, these tears! Napatango siyang muli bilang sagot.
"A-Adriana..."
"Sshh. Please, don't cry." Pagpapatahan nito sa akin. "Now, I want to ask you if you---"
"YES!" Putol na sagot ko sa kanya. "Yes, hon. I will fcking marry you."
Mabilis na tumayo ito at agad akong binigyan ng halik sa aking pisngi. Muling naghiyawan ang mga tao. Nang muling maghiwalay na ang aming mga labi ay awtomatiko niyang isinuot sa kamay ko ang singsing.
"I love you so much!" Buong pusong sabi nito bago ako hinalikan sa noo at niyakap.
"I love you too." Ganting sabi ko naman at pagkatapos ay itinaas ang aking kaliwang kamay kung saan ngayon ay mayroon ng suot na singsing.
I'm getting married bitches!