Sa Ngalan ng Allah, ang Mapagpala, ang Mahabagin
Ang Tinig ng Kababaihan sa Islam
[Ni Yusuf al-Qaradawi]
Isinalin sa wikang Pilipino ng PLPHP
Marami sa mga Muslim ang tumangkilik sa paniniwala ng mga Hudyo-Kristiyano tungkol sa kanilang paniniwala sa mga kababaihan na siyang sanhi ng trahedya at kalamidad sa sangkatauhan dahil sa paglalarawan sa kanya sa Bibliya bilang isang "tukso". Inakit si Adam upang suwayin ang kanyang Panginoon. Sa pamamagitan ng pagtukso niya sa kanyang asawa na kumain sa bunga ng ipinagbabawal na puno. Hindi lamang niya sinuway ang Allah bagama't siya ang naging sanhi upang mapalayas ang sangkatauhan sa Paraiso. Ito ay ang simula ng lahat ng makamundong paghihirap ng sangkatauhan. Ang mga tagapagtaguyod sa kathang isip na paniniwalang ito at pilit na iniuugnay sa Bibliya ay naghanap at gumamit ng mga gawa-gawang lathalain sa Islam katulad ng gawa-gawa at mahinang mga hadith upang gawing patunay.
Ang kathang-isip na pahayag na ito na pilit ini-uugnay sa Lumang Tipan ay malawakang naipamalita sa sambayanang Muslim. Ito ay sa kabila ng pagbibigay diin sa Qur'an na si Adam at wala ng iba ang may pananagutan sa kanyang pagkakasala.
Sinabi ng Allah:
At katotohanang Kami ay gumawa noon ng kasunduan kay Adan, datapuwa't siya ay nakalimot, at Aming nakita sa kanya ang kawalan ng katatagan. [Qur'an, 20:115]
Sa kalaunan, sila ay kapwa kumain (ng bunga) ng puno; at sa gayon, ang kanilang maselang bahagi (ng katawan) ay nalantad sa kanila; at sila ay nagsimulang magtagni-tagni ng mga dahon sa Halamanan bilang kanilang pantakip. Sa ganito sinuway ni Adan ang kanyang Panginoon, kaya't siya ay napaligaw sa kamalian. [Qur'an, 20:121]
Datapuwa't ang kanyang Panginoon ay humirang sa kanya. Siya ay bumaling sa kanya sa pagpapatawad at pinagkalooban siya ng patnubay. [Qur'an, 20:122]
Samakatuwid, walang matatagpuan sa doktrina ng Islam o sa Qur'an na nagsasabing ang babae (Eva) ay siyang mananagot sa pagpapalayas kay Adam mula sa Paraiso o ang sanhi ng misteryo sa sangkatauhan. Ang bunga ng ganitong maling pagkaintindi sa mga hadith at pagpapalaganap ng kasinungalingan ay ang masamang pakikitungo ng buong lipunan sa mga kababaihan maging ang katotohanan na ang Islam ay nagpatibay ng pagbigay-galang sa karapatan ng mga kaababaihan sa lahat ng nasasaklawan ng buhay. Sang-ayun sa Batas ng Islam, ang mga kababaihan ay magkapantay sa lalaking kanyang kasama. Ang babae ay hahatulan sa kanyang gawaing katulad sa lalaki. Ang kanyang pagsaksi ay hinihikayat at tinatanggap sa korte. Hinihingi ang kanyang opinyon at ginagawa ito. Hindi tulad sa isang bulaang hadith na nagsasabi: "Humingi ng opinyon sa babae at gawin ang kabaligtaran." Si Propeta Muhammad ay humingi ng payo sa sa kanyang asawa na si Um Salama sa isa sa pinakamahalagang usapan sa kanilang lipunan ng mga Muslim. Ang ganitong mabuting ugnayan ng Propeta sa kababaihan ay sinasalungat ang isang bulaang hadith na pilit iniuugnay kay Abi Talib: "Ang lahat nang sa babae ay kasamaan at ang pinakamasama sa kanya ay walang magagawa ang lalaki kapag wala siya."
Ang pagtataguyod sa ganitong uri ng kawalan ng pagtitiwala sa mga kababaihan ay siyang nagdulot sa maraming "Eskolar" at "mga Imam" upang magpahayag ng walang matibay na batayang hatol hinggil sa pananalita ng mga kababaihan. Sinasabi nila na ang mga kababaihan ay hinaan ang tinig hanggang sa pabulong o manahimik na lamang maliban kung ang kausap ay ang kanyang asawa, kapatid, ama o kapwa kababaihan. Dagdag pa nila, ang pakikipag-usap ng mga kababaihan sa iba ay nagbibigay ng daan na akitin ang kalalakihan
Maliwanag itong nabanggit sa Qur'an na ang nagnanais ng pagpapaliwag o linaw mula sa mga asawa ng Propeta ay ginagawa ito sa likod ng tabing. Sapagka't ang mga katanungan ay nangangailangan ng sagot, ang mga asawa ng Propeta ay nagbibigay ng hatol sa mga nagtatanong at nagsalaysay ng mga hadith kung sino man ang nagnanais ipalaganap ito.
...... At kung nais ninyong magtanong (sa kanyang mga asawa) nang anumang inyong naisin, mangusap kayo sa kanila sa likod ng lambong (may takip sa inyong pagitan); ito ay higit na nagpapadalisay sa inyong puso, gayundin sa kanilang puso. [Qur'an 33:53]
Dagdag pa dito, ang mga kababaihan ay nasanay na magtanong sa Propeta na may mga kalalakihan. Hindi rin sila pinuna ng Propeta na marinig ang kanilang boses o pigilan sila sa kanilang pagtatanong. Gayundin kay Omar nang siya ay sinalungat ng isang babae sa kanyang Khutba (Pangaral) sa minbar (mataas na bahagi ng masjid na tinatayuan ng nagbibigay pangaral), hindi siya pinigilan. Sa halip, inamin niya na ang babae ay tama at siya ay nagkamali at pagkatapos nagpahayag siya: "Ang lahat ay higit na marunong kaysa kay Omar."
Isang pang halimbawa ng babae na nagsasalita sa madla ayon sa pahayag ng Qur'an:
At nang siya ay sumapit sa pook (na pinag-iigiban ng tubig) sa Midian (Madyan), ay nakatagpo siya rito ng pangkat ng mga lalaki na nagpapainom (sa kanilang mga alagang hayop), at bukod pa rito ay nakatagpo siya ng dalawang babae na nagbabantay (sa kanilang mga alagang hayop). Siya ay nagsabi: "Ano ang suliranin ninyo? Sila (ang dalawang babae) ay nagsabi: "Hindi namin mapainom ang aming mga hayop hangga't ang mga tagapastol ay hindi nag-aalis sa kanilang mga hayop, at ang aming ama ay lubhang matanda na." [Qur'an 28:23]
Isinalaysay sa Qur'an ang pag-uusap sa pagitan ni Sulayman at ang Reyna ng Sheba ganoon din sa pagitan niya at ang kanyang mga tauhan. Ang lahat ng ito ay nagpapatibay sa isang hatol na ang mga kababaihan ay pinapayagan na magmungkahi ng kanilang opinion sa madla. Sapagka't kung anuman ang sinang-ayunan sa mga nauna sa atin ay tanggap na rin sa ating panahon ngayon maliban lang kung ito ay tinanggihan sapagka't hindi naaangkop sa doktrina ng Islam.
Samakatuwid, ang tanging ipinagbabawal sa pakikipag-usap ng babae sa lalaki ay ang pananalitang sadyang malambing at mapang-akit sa mga kalalakihan. Ang mapang-akit na pananalita ay nabanggit sa Qur'an:
O kayong mga asawa ng Propeta! Kayo ay hindi katulad (ng ibang) mga babae; kung kayo ay nangangamba (sa Allah), huwag kayong maging malambing sa inyong pagsasalita, baka kaya siya (ibang lalaki) na may kabulukan sa kanyang puso (may hangarin ng kalaswaan, pagkukunwari, pakikiapid, atbp.) ay matinag sa pagnanasa; datapuwa't mangusap kayo sa kanila ng salitang makatwiran. [Qur'an, 33:32]
Magkaganoon ang ipinagbabawal ay ang mapang-akit na pangungusap na maaring magbigay dahilan sa mga taong nagtataglay ng pusong maitim na mahikayat ng pagnanasa. Subali't hindi ito nangangahulugan na ang lahat ng uri ng pakikipag-usap ng babae sa lalaki ay ipinagbabawal.
Ang paghahanap ng dahilan upang patahimikin ang kababaihan ay isa sa mga kawalan ng hustisya ng ilang Eskolar at Imam na ninais idulot sa mga kababaihan. Ibinabatay nila ito sa isang hadith na iniulat ni Bukhari tungkol sa sinabi ng Propeta: "Wala akong ibang iniwan na malaking kapahamakan sa lalaki maliban sa babae." Ipinalagay nila na ang kapahamakan na tinutukoy sa kababaihan ay ang sumpang kasamaan na kailangang tiisin katulad ng kahirapan, gutom, sakit, kamatayan at takot. Nakakalimutan ng mga "Eskolar at Imam" na ito na ang tao ay lalong sinusubukan sa mga biyayang kanyang nakamit kaysa sa dinanas niyang kahirapan
Sinabi ng Allah:
.... At Aming susubukan kayo sa pamamagitan ng kasamaan at mabuting pamamaraan ng pagsubok, at kayo ay ibabalik sa Amin. [Qur'an, 21:35]
Upang pagtibayin ang pahayag na ito, ang Allah ay nagsabi sa Qur'an na ang dalawa sa mga bagay na labis niyang kinaluluguran na biyaya ng buhay ay "ang yaman at mga anak", ay kapwa pagsubok lamang.
Sinabi ng Allah:
At inyong maalaman, na ang inyong ari-arian at mga anak ay isa lamang pagsubok at katiyakang na sa Allah ang malaking gantimpala. [Qur'an, 8:28]
Ang babae, kalakip ng mga biyayang kanyang ipagkakaloob sa kanyang pamilya ay isang uri ng pagsubok sapagka't maari siyang maging dahilan upang makalimot ang lalaki sa kanyang tungkulin sa Allah. Kaya't ang Allah ay nagbigay ng babala kung paano ang mga biyaya ay maging daan tungo sa pagkaligaw sa tuwid na landas at maging sumpa. Ang mga kalalakihan ay maaring idahilan ang kanilang asawa upang hindi sumama sa Jihad o talikdan ang pagsasakrapisyo para sa pag-iimpok ng yaman.
Nagbabala ang Allah sa Qur'an:
O kayong nagsisisampalataya! Katotohanang sa lipon ng inyong mga asawa at inyong mga anak ay mayroong mga kaaway sa inyo (alalaong baga, maaari na may pumigil sa inyo sa pagsunod sa Allah), kaya't inyong pag-ingatan sila! Subali't kung sila ay inyong patawarin at hayaan, at pagtakpan ang kanilang (mga kamalian), kung gayon, katotohanang ang Allah ay Lagi nang Nagpapatawad, ang Pinakamaawain. [Qur'an, 64:14]
Katulad din ito ng babala sa biyaya ng saganang yaman at mga anak. Ang Allah ang nagsabi sa Qur'an:
O kayong nagsisisampalataya! Huwag ninyong hayaan na ang inyong mga kayamanan at ang inyong mga anak ay makahadlang sa inyo upang alalahaning lagi ang Allah. At kung sinuman ang gumawa ng gayon, sila ang mga talunan. [Qur'an, 63:9]
Sinabi ng Propeta ng Allah:
Sa Allah ako'y hindi nangangamba sa inyong kahirapan, subali't nangangamba ako na ang daigdig na ito ay maging masagana para sa inyo katulad ng mga nauna sa inyo, mag-unahan katulad ng sila noon ay nag-unahan, kaya't sirain kayo katulad ng kanilang pagkasira. [Napagkasunduan]
Ang hadith na ito ay hindi nangangahulugan na ang Propeta Muhammad ay naghihikayat ng kahirapan.
Ang kahirapan ay isang sumpa na kung saan ang Propeta Muhammad ay nagpakupkup sa Allah. Hindi niya ibig sabihin na ang kanyang Ummah na pagkaitan ng yaman at kasaganaan sapagka't sinabi niya:
Ang pinakamainam sa mga mabubuting yaman ay para sa mga taong matutuwid. [Isinalysay ni Ahmed at Al-Hakam]
Ang babae ay isang handog para sa mga taong matutuwid sapagka't nabanggit sa Qur'an na ang mga naniniwalang kalalakihan (Mu'min) at mga naniniwalang kababaihan (Muslimat) ay magkatulong at magkakalinga sa bawa't isa dito sa lupa at sa kabilang buhay. Hindi pinunana ng Propeta ang mga biyayang ipinagkaloob ng Allah sa kanyang Ummah. Sa katunayan, ang Propeta Muhammad ay naglalayong mapatnubayan ang mga Muslim at ang kanyang Ummah upang mailayo sa madulas na akyatan nang walang hanggang kailaliman ay isang tambakan ng kasamaan at pagnanasa.