Kebanyakan penyelidikan mengenai pembuli remaja cenderung memberi tumpuan hanya kepada mangsa. Ini bermakna kita tahu sedikit tentang bagaimana pembuli itu terjejas. A kajian Australia baru menunjukkan bahawa remaja yang telah menjadi mangsa dan pembuli adalah risiko terbesar masalah kesihatan mental, termasuk kecederaan diri dan pemikiran bunuh diri.
Apabila ia membuli, terdapat kesalahpahaman umum bahawa remaja berpakaian kemas, korban, atau tidak terlibat. Tetapi ini tidak berlaku.
Sebenarnya, tiga perempat daripada remaja yang melaporkan bahawa mereka telah membuli orang lain juga menjadi mangsa buli.
Kajian itu menanyakan remaja remaja 3,500 14-to-15 tahun Australia - yang merupakan peserta dalam Kajian membujur Kanak-kanak Australia (LSAC) - sama ada mereka mengalami apa-apa jenis tingkah laku buluh 13 pada bulan lalu.
Ini termasuk dipukul atau ditendang ke tujuan, dipanggil nama, atau dipaksa melakukan sesuatu yang mereka tidak mahu lakukan.
Peserta ditanya sama ada mereka membuli sesiapa sahaja pada bulan lalu menggunakan tingkah laku pembuli yang sama.
LSAC juga termasuk soalan tentang sama ada remaja telah merosakkan diri sendiri, mempunyai pemikiran bunuh diri, dan sama ada mereka telah membuat rancangan untuk membunuh diri.
Satu pertiga remaja melaporkan bahawa mereka sama ada dibuli, menjadi mangsa buli, atau kedua-duanya (mangsa pembuli).
Dapatkan yang terbaru dari InnerSelf
Pada keseluruhannya, ketiga-tiga kumpulan itu lebih cenderung melaporkan kemudaratan diri, pemikiran membunuh diri dan rancangan untuk bunuh diri daripada mereka yang tidak terlibat dalam buli.
Antara pembuli sahaja, satu dari sepuluh telah cedera diri dan satu daripada lapan telah memikirkan membunuh diri pada tahun lalu.
Remaja yang merupakan pembuli dan mangsa buli mempunyai tahap kecederaan diri tertinggi (20%) dan pemikiran bunuh diri (20%).
Penglibatan dalam membuli dikaitkan dengan dua kali risiko kecederaan diri dan empat kali risiko pemikiran membunuh diri. Ini berlaku sekalipun selepas mengambil kira faktor lain yang mungkin menjelaskan penemuan, seperti jantina, ibu tunggal tunggal berbanding pasangan rumah tangga, etnik dan status sosio-ekonomi.
Gadis-gadis lebih cenderung terpengaruh
Pemikiran membunuh diri dan kecederaan diri adalah yang tertinggi di kalangan gadis yang terlibat dalam pembulian.
Lebih daripada satu daripada tiga perempuan yang kedua-duanya adalah pembuli dan mangsa dirugikan sendiri (35%) dan satu dalam empat mempunyai pemikiran bunuh diri (26%).
Tahap di kalangan lelaki yang menjadi mangsa pembuli adalah 11% dan 16% masing-masing.
Walau bagaimanapun, walaupun di kalangan remaja yang tidak terlibat dalam membuli, membahayakan diri atau mempunyai pemikiran yang membunuh diri adalah lebih biasa di kalangan perempuan berbanding lelaki.
Terdapat juga perbezaan jantina dalam peranan membuli. Daripada mereka yang hanya mangsa 58% adalah perempuan, manakala 69% daripada mereka yang hanya pembuli adalah lelaki.
Bagaimanapun, ini bukan cerita lengkap. Boys mewakili bahagian yang lebih tinggi daripada mereka yang mempunyai peranan ganda sebagai mangsa dan pembuli (61%).
Siapa yang membuli?
Walaupun kita tidak tahu mengapa remaja membuli, penyelidikan yang lain mencadangkan bahawa kanak-kanak yang membuli lebih cenderung untuk mempamerkan "tingkah laku luaran". Ini ditakrifkan sebagai:
bertentangan, agresif, mengganggu dan tidak mematuhi tingkah laku.
Mereka juga lebih cenderung mempunyai:
- pemikiran negatif, kepercayaan dan sikap mengenai diri mereka dan orang lain
- telah dipengaruhi secara negatif oleh rakan sebaya
- hidup dalam keluarga di mana terdapat masalah seperti konflik ibu bapa.
Apa yang boleh dibuat?
Penyelidikan kami menyerlahkan fakta bahawa campur tangan pembuli mesti mengiktiraf sifat buli yang sering kompleks, dan terutamanya pelbagai peranan yang individu boleh mengamalkan.
Penargetan mangsa buli hanya boleh melepaskan peluang untuk memberi kesan yang lebih luas ke atas pembulian.
Mengurangkan buli memerlukan pendekatan pelbagai fungsi yang memberi tumpuan kepada individu yang terlibat, ibu bapa, guru dan iklim sekolah.
Berdasarkan hasil kajian berganda, dianggarkan bahawa campur tangan berasaskan sekolah boleh mengurangkan perilaku buli sekitar sekitar 20%.
Mengekstrak daripada penemuan kami, ini akan membawa kepada pengurangan% 11 dalam perkadaran pelajar yang membahayakan diri sendiri atau mempunyai pemikiran membunuh diri.
Beberapa kajian telah menunjukkan bahawa campur tangan seluruh sekolah bahawa sasaran peraturan dan sekatan seluruh sekolah, latihan guru, kurikulum kelas, latihan penyelesaian konflik, dan kaunseling individu menghasilkan hasil yang lebih baik daripada yang hanya menargetkan satu komponen.
Salah satu masalah lain ialah campur tangan berasaskan sekolah boleh mengurangkan tingkah laku buli dalam jangka pendek, bukti untuk perubahan tingkah laku jangka panjang adalah terhad.
Mengenai Pengarang
Anne Kavanagh, Profesor dan Ketua, Unit Kesihatan dan Gender, Pusat Kesihatan untuk Kesihatan, University of Melbourne; Naomi Priest, Fellow, ANU Pusat Penyelidikan dan Kaedah Sosial, Universiti Kebangsaan Australia, dan Tania King, Felo Penyelidik, Universiti Melbourne. Bahagian ini dikarang oleh Dr Rebecca Ford, seorang pelatih di Royal Melbourne Hospital.
Buku berkaitan:
{amazonWS: searchindex = Books; keywords = bullying; maxresults = 3}