section_heading: Lijevi komunizam
paragraph_text: Komunistička ljevica u Nizozemskoj i Njemačkoj bila je personificirana ličnostima Antona Pannekoeka i Hermana Gortera i predstavljala je vrlo brojnu struju u novoosnovanoj Komunističkoj partiji Njemačke (KPD). Utjecaj lijevog krila partije nije bio po volji njenom vodstvu koje je djelovalo na liniji Kominterne, odnosno boljševičkog centralnog komiteta, te je ono kolektivno izbačeno iz stranke krajem 1919. godine. U travnju 1920. izbačeni lijevi komunisti osnovali su novu stranku - Komunističku radničku partiju Njemačke (KAPD) - koja je u tom trenutku imala otprilike podjednak (ako ne i veći) broj članova kao i preostali dio KPD-a. Ubrzo potom dolazi i do podjela u Komunističkoj partiji Velike Britanije gdje je lijevo krilo predvođeno Sylvijom Pankhurst osnovalo malenu Komunističku radničku partiju, te u Bugarskoj i Nizozemskoj u kojoj nastaje Komunistička radnička partija Nizozemske (KAPN). Ove su stranke ubrzo potom osnovale Komunističku radničku internacionalu (KAI), usprkos kritikama nekih članova komunističke ljevice koji su tvrdili da je takav potez preuranjen. KAPD, a s njom i čitava KAI u narednih nekoliko godina doživljava brzo osipanje članstva i nekoliko unutarnjih raskola, kao i nastanak tendencije komunizma radničkih vijeća (predvođenu njemačkim komunistom Ottom Rühleom), koja gotovo u potpunosti odbacuje samu formu komunističke partije i približava se anarhizmu.<ref>The Communist Left in Germany 1918-1921 (eng.) Zanimljivo je spomenuti kako je i u Jugoslaviji postojala jezgra lijevih komunista, grupa Revolucionarnih komunista Jugoslavije, koja se protivila ranoj uspostavi nove internacionale, a na putu nazad s kongresa KAI 1921. godine njihovi su delegati uhićeni, vjerojatno zbog dojave policiji od strane KPJ.<ref>Bourrinet, P., The Dutch and German Communist Left (1900-68), str. 164-165