section_heading: Otkriće
paragraph_text: Godine 1957. Carlsson je demonstrirao da je dopamin neuroprijenosnik u mozgu, a ne samo prekursor noradrenalina kao što se prije pretpostavljalo. Razvio je metodu za mjerenje količine dopamina u mozgu i ustanovio da je nivo dopamina u bazalnim ganglijima, dijelu mozga važnom za kretanje, izrazito visok. Carlsson je kasnije pokazao da davanje rezerpina eksperimentalnim životinjama, kod njih snizuje nivo dopamina i smanjuje kontrolu pokreta. Ti su učinci bili slični onima kod Parkinsonove bolesti. Davajući tim životinjama tvar L-Dopa, koja je prekursor dopamina, ublažio je njihove simptome. To otkriće navelo je liječnike da pokušaju koristiti L-Dopu kod pacijenata s Parkinsonovom bolesti, što je rezultiralo ublažavanjem nekih simptoma u ranim stadijima bolesti.