paragraph_text: Interpretivizam (antipozitivizam) razvio se među istraživačima nezadovoljnim postpozitivizmom, čije su teorije smatrali preopćenitim i neprikladnim za odražavanje nijansi i varijabilnosti pronađenih u ljudskoj interakciji. Budući da se vrijednosti i uvjerenja istraživača ne mogu u potpunosti ukloniti iz njihova istraživanja, interpretativisti vjeruju da istraživanje ljudskih bića od strane ljudskih bića ne može dati objektivne rezultate. Stoga, umjesto da traže objektivnu perspektivu, interpretativisti traže značenje u subjektivnim iskustvima pojedinaca uključenih u društvenu interakciju. Mnogi se interpretativni istraživači unose u društveni kontekst koji proučavaju, nastojeći razumjeti i formulirati teorije o zajednici ili skupini pojedinaca promatrajući ih iznutra. Interpretivizam je induktivna praksa pod utjecajem filozofskih okvira kao što su hermeneutika, fenomenologija i simbolički interakcionizam.<ref>Miller, K. (2004). Interpretive Perspectives on Theory Development. In Communication Theories: Perspectives, Processes, and Contexts (pp. 46–59). Boston, Massachusetts: McGraw-Hill. Interpretativne metode koriste se u mnogim područjima društvenih znanosti, uključujući povijest, sociologiju, političke znanosti, antropologiju i drugima.