section_heading: Povijest
paragraph_text: Osobito kroz Simmelov rad, sociologija je dobila mogući karakter izvan pozitivističkog prikupljanja podataka ili velikih, determinističkih sustava strukturalnog zakona. Relativno izoliran od sociološke akademije tijekom svog života, Simmel je predstavljao idiosinkratične analize modernosti koje više podsjećaju na fenomenološke i egzistencijalne pisce nego na Comtea ili Durkheima, obraćajući posebnu pažnju na oblike i mogućnosti za društvenu individualnost.<ref>Levine, Donald (ed) 'Simmel: On individuality and social forms' Chicago University Press, 1971. p. xix. Njegova se sociologija bavila neokantovskom kritikom granica ljudske percepcije.<ref>Levine, Donald (ed) 'Simmel: On individuality and social forms' Chicago University Press, 1971. p. 6.