section_heading: Opraštanje u kršćanstvu
paragraph_text: Uvjet za opraštanje je obraćenje, a nakon opraštanja slijedi opravdanje, pa pomirenje i punina obnovljenog zajedništva. Opraštanje je moguće razumjeti barem u tri temeljna smisla. Najbliži, najčešći i nedvojbeno najrašireniji smisao opraštanja je ponovna uspostava odnosa među ljudima između kojih se dogodilo zlo. Žrtva oprašta odgovornome za počinjeno zlo. Dakle, počinitelju. Oprašta se samo počinitelju. Ne nekom drugom umjesto njega. Ono što se oprašta jest realno počinjeno i podneseno zlo. Postoji i drukčije shvaćanje oprosta. Ono se tiče prvenstveno žrtve i njezina odnosa prema zlu, patnji i počinitelju. Ovako shvaćeno oproštenje je neovisno o počinitelju. Odnosi se samo na žrtvu i služi joj kao odvajanje, odmak od podnesenoga zla. Treći se smisao opraštanja odnosi na traženje oproštenja. Ono se odnosi na počinitelja. Podjednako kao i opraštanje koje se ne obraća počiniteljima, tako ni traženje oproštenja ne mora najprije biti upravljeno žrtvi.