section_heading: Životopis
paragraph_text: Bio je zainteresiran za kazalište te je nastupao kao iluzionist. Godine 1888. kupio kazalište Robert-Houdin, koje je njegovalo iluzionizam i magiju. Prva prikazivanja filmova braće Lumière oduševila su ga pa je 1896. godine snimio oko 80 kratkih, činjeničnih filmova, koji su pristupom i motivima bili slični onima Lumièreovih. Nezainteresiran za film kao instrument bilježenja pojavne realnosti i shvaćajući ga kao posebnu vrstu kazališta, već je iste godine počeo izmišljati posebne efekte (trikove) kako bi predočio filmom očigledno preobraženu stvarnost. Tako je u filmu Nestanak jedne dame iz kazališta (francuski: Escamotage d’une dame chez Robert-Houdin) izveo trik nestanka osobe iz kadra, zatim je eksperimentirao s dvostrukom ekspozicijom, a naopako postavljenim dekorom i preokretanjem vrpce stvarao je dojam da ljudi hodaju po stropu, uporabom fotografske maske ljudima u kadru „odsijecao” je glave, ruke ili noge, a da bi postigao iluziju snimanja ispod morske površine, postavljao je kameru iza akvarija, u prizor unosio crtane elemente i dr. Potkraj 1890-ih počeo je režirati i kraće igrane filmove, među kojima je najveći domet petnaestominutni Put na Mjesec (francuski: Voyage dans la Lune, 1902.), slobodna adaptacija djela Julesa Vernea i Herberta Georgea Wellsa, kojom je začeo žanr znanstvenofantastičnoga filma. Većina povjesničara njegovim najuspjelijim filmom ipak drži Osvajanje Sjevernoga pola (francuski: À la conquête du pôle, 1912.). Tada je počelo slabjeti zanimanje za njegove filmove, pa je 1913. godine bankrotirao i, 1920-ih, prije no što je bio zaštićen humanitarnom akcijom, živio u siromaštvu te radio kao prodavač igračaka. S više od 500 ostvarenja znatno je utjecao na razvoj filma. Iako je njegovo shvaćanje umjetnosti bilo na razini naive, a film je shvaćao kao kazalište predstavljeno fotografijom i trikom, šarm njegovih filmova privlačio je mnoge buduće filmaše, pokazujući mogućnosti filmskog izražavanja koje su suprotne postavkama Lumièreovih (tzv. mélièsovski smjer nasuprot lumièreovskomu). Među njegovim ostalim značajnijim filmovima ubrajaju se: Ivana Orleanska (francuski: Jeanne d’Arc, 1900.), Modrobradi (francuski: Barbe-Bleu, 1901.), Nemoguće putovanje (francuski: Le Voyage impossible, 1904.). Umro je u Parizu 21. siječnja 1938. godine.