section_heading: Vođenje topline na daljinu pomoću pare
paragraph_text: Vodena para se proizvodi u posebnim kotlovima (svježa para) ili se upotrebljava para koja se oduzima između pojedinih stepena parnih turbina. Tlak pare na ulazu u daljinsku mrežu iznosi u malim uređajima od 2 do 3 bara, dok u velikim najviše 12 bara. Kondenzat koji se sakuplja u podstanicama objekata vraća se pomoću crpki u kotlovnicu. Danas se, zbog prednosti upotrebe tlačne vrele vode, rijetko upotrebljava parno daljinsko grijanje, osim za dovođenje topline u industrijskim pogonima. Prednosti su upotrebe pare prema vrelovodnom grijanju: mogućnost vođenja na velike udaljenosti bez crpki (ali uz pad tlaka pare), manji troškovi za parni cjevovod, jednostavna pretvorba visokotlačne u niskotlačnu paru, odnosno u toplu vodu, jednostavno mjerenje količine topline, jednostavna upotreba pare iz toplana. Nedostaci su: poteškoće i problemi pri povratu kondenzata, korozija u kondenzatnim vodovima, nije moguća centralna regulacija temperature, veliki toplinski gubici. Vođenje topline na daljinu pomoću pare upotrebljava se redovito samo za industrijske pogone kad su potrebne velike količine pare.