section_heading: Tehnike spajanja
paragraph_text: tehnika spajanja pomoću metalne slitine koja ima niže talište od metala koji spajamo – na mjestu spajanja lem se rastopi te po hlađenju čvrsto veže lemljene dijelove. Najčešće se radi o slitini olova i kositra, s time da se danas slitine s olovom koje su razvili Kelti oko 1900. godine prije Krista nadomještaju slitinama kositar srebro.<ref>Shlesinger, M.,Paunovic, M.(Eds.) Modern Electroplating, New Yersey 2010.,str. 139. tehnika identična gore navedenoj, s tim da se radi na temperaturi višoj od 400&nbsp;°C. Razlikujemo tvrde lemove za srebro, bakar i njegove slitine, zlato, platinu, aluminij te čelik. Postupak se koristi oko 5000-6000 godina. koristi se isključivo u tehnici granulacije; radi se o mješavini bakrenih soli i organskih veziva. Pri zagrijavanju se na površini lemljenih dijelova stvara slitina nešto nižeg tališta od metala koje spajamo (srebro, zlato, platina).<ref>Untracht, Oppi Metal Techniques for Crafsmen, New York 1968. Najraniji primjeri primjene oko 2500. prije Krista. za razliku od lemljenja, kod zavarivanja spoj nastaje rastapanjem samog metala koji spajamo. Razlikujemo elektrolučno zavarivanje, zavarivanje plinskim plamenikom te zavarivanje pomoću laserske zrake i zavarivanje pomoću plazma plamenika.<ref>http://www.archive.org/details/weldingapractic00cravgoog Kovačko zavarivanje željeza počinje se koristiti u srednjem vijeku. Plamenik na acetilen i kisik od 1887., iste godine počinje i korištenje elektrolučnog zavarivanja.<ref>http://www.weldinghistory.org/whfolder/folder/bhpre1900.html Pristup stranici 18. veljače 2014. koriste se različita ljepila, danas najčešće epoksidna ili cijanoakrilatna.<ref>Brepohl, E. Theory and Practice of Goldsmithing, Brunswick 2001. koriste se vijci, zakovice i klinovi, te rubljenje<ref>Untracht, Oppi Jewelry Concepts and Technology, New York 1982.