section_heading: Književnost 17. i 18. stoljeća
paragraph_text: thumb|220px|[[Novi zavjet preveden na albanski uz korištenje grčkog pisma 1827.]] U 17. stoljeću pisana književnost dobiva veći zamah, pa Petar Budi (Pjetër Budi) rodom iz pokrajine Mat, koji cijeli život kasnije provodi na Kosovu i u Srbiji, radi na pripremama ustanka balkanske koalicije protiv Turaka te 1618. objavljuje Kršćanski katekizam (Doktrina e krishterë) u kojem se nalaze i izvorni albanski stihovi, zbog čega se smatra i začetnikom albanske poezije. Njegov Ogled ispovijedi (Pasqyrë e të rrëfyemit, 1621.) sadrži ispovijedi i sakramente, dok Rimski obrednik (Rituale romanum, 1621.) predstavlja zbirku cjelogodišnjega duhovnog ceremonijala. Frano Bardhi (Frang Bardhi), rodom iz Zadrime, u Rimu je 1635. objavio Rječnik latinsko-epirotski (tj. albanski, Dictionarium latino-epiroticum) s oko 5000 odrednica te više od stotinu poslovica i toponima mjesta u kojima žive Albanci. Na latinskome je 1636. objavio apologetsko djelo o Skenderbegu Georgius Castriotus Epirensis, vulgo Scanderbeg, u kojem pobija Mrnavićevu tezu da je Skenderbeg bio slavenskoga porijekla.