section_heading: Povijest
paragraph_text: Obnovom iz 1816. godine, džamija je dobila današnji izgled, odnosno tom obnovom džamija je dobila zidne dekoraciju na fasadama i unutar objekta. Naročito se ističu lijepo slikane ornamentalne partije nad mihrabom i lučnim poljima nad prozorima. Na galeriji iznad prozora u kaligrafski izvedenom arapskom pismu ispisana su imena najbližih ashaba Muhameda. Živopisno je ukrašena kasetirana tavanica i drveni stubovi koji nose galeriju i stropnu konstrukciju. Upravo po toj dekoraciji džamija je dobila naziv Šarena. Dekoracija je izvedena na finom malteru s mnogo kreča i organske materije (pozder i pilotina). Osnovni crtež majstor je urezivao oštrim predmetom u malter, koji vjerojatno nije bio sasvim suh. Potom je izvodio dekoraciju u nedosljednoj freskotehnici, jer je pored toga što je malter već bio prosušen, kao vezivo upotrebljavana jajčana tempera. Pigment se zbog toga nije solidno vezao za podlogu, te je tokom vremena ornamentika izložena atmosferilijama pretrpjela takva oštećenja i izmjene da je već u austrougarskom periodu bila prekrivena krečnim premazom. Međutim, prema nekim znanstvenicima koji su pisali o Šarenoj džamiji, dekoracija u doba austrougarskog razdoblja nije bila oštećena. Kao dokaz tome navodi se fotografija iz 1906. godine kada je Travnik dobio električnu energiju. Na slici se vidi drveni stup električne mreže, a u pozadini džamija s dekoracijom u dobrom stanju. Međutim, u austrougarskom razdoblju, dekoracija na fasadama i u unutrašnjosti je prekrečena, a potom je oslikana nanovo šablonskom ornamentikom. Kao vezivo ove dekoracije upotrebljavano je mlijeko, ali je i ona zbog slabe konzistencije vremenom iščezla. Vremenom je opći izgled bio toliko izmijenjen da su se boje i oblici jedva raspoznavali. Mjestimično su se nazirali prvi slikani slojevi.