section_heading: Ostali trendovi
paragraph_text: Građanski rat između rimokatolika i protestanata od 1562. do 1598. uništio je Francusku. Tako zvani Religjiski ratovi urotili su obitelj protiv obitelji, vladara protiv vladara, a najvažnije, katoličke vladare protiv njihovog protestantskog kralja. Najnasilniji i najstrašniji događaj rata je bio 1572., kada su katolici ubili oko 2,000 hugenota u Parizu. Taj događaj danas je znan kao Bartolomejska noć. Iako je kraljevska obitelj bila protestantska, većina Francuza bili su katolici i nasilje nije završilo sve dok se kralj Henrik IV. nije krstio i postao katolik 1593. i izdao Edikt iz Nantesa 1598., davši francuskim protestantima slobodu štovanja Boga. Veliki pjesnik Religijskih ratova bio je Théodore-Agrippa d'Aubigné čiji su epski Tragičari (Les tragiques, 1616.) obuhvatili patnje tog vremena i kritizirali su okrutnost rata. Djela Jeana de Spondea i Jean-Baptistea Chassigneta također reflektiraju patnje tog doba, često se fokusirajući na patnju i smrt. 200px|mini|[[Michel de Montaigne]] Jedan francuski pisac izdigao se iznad problema tog vremena, Michel de Montaigne. Iako je bio aktivan kao diplomat u svojim ranim godinama i kao gradonačelnik Bordeauxa jedno vrijeme, Montaigne je većinu svog vremena proveo u svom tornju gdje je čitao, reflektirao i pisao svoje Eseje (Essais, 1580.). Riječ essai znači testiranje ili pokušaj. U Montaigneovim Esejima ta riječ se odnosi na njegove pokušaje u potrazi za, učenjem, tumačenjem samog sebe i prošireno na ljudsko stanje. Dok je pisao svoje Eseje, Montaigne je stvorio moderni osobni esej i ostavio je neizbrisiv primjer renesansnog individualizma.