section_heading: Venizelosovo djelovanje na Kreti
paragraph_text: Venizelos je bio radikalni Grčki nacionalist, kojem je krajnji cilj bio ujedinjenje s Grčkom (Enozis) i protjerivanje svih Turaka s Krete. Nakon Kretskog ustanka 1897. i Grčko-turskog rata 1897. u kojem su Grci zapravo gubili bitke s osmanskom vojskom, a naročito nakon tadašnjih velikih medijskih događaja poput masakra u Heraklionu - došlo je do intervencije tadašnjih velikih sila; Britanije, Francuske, Austro-Ugarske, Rusije i Italije. One su poslale svoje brodove na Kretu, koji su protjerali osmanske jedinice s Krete. Nakon toga Kreta je postala neovisna država pod pokroviteljstvom tadašnjih velikih sila; Britanije, Francuske, Rusije i Italije (njihove jedinice zapravo su okupirale Kretu). Na čelo te države kratkog vijeka postavljen je grčki kralj Đuro I. koji je postao je Visoki povjerenik za Kretu, on je uzeo Venizelosa kao ministra pravosuđa (1899. – 1901.). Venizelos je pomogao ustanovljenju te države napisavši joj ustav, i kod organizacije vlasti, no ubrzo se počeo razilaziti sa svojim šefom Đurom I., oko praktičnih pitanja - kako i kojim tempom ostvariti krajnje ciljeve. Zbog svog radikalizma Venizelos je istjeran iz vlade, tako je postao vođa oporbe protiv kralja Đure I., nakon oružane pobune u Terisu (1905.), iza koje je stajao Venizelos - Đuro I. bio je prinuđen podnijeti ostavku na mjesto Visokog povjerenika za Kretu (to su tražile i Velike sile), a na njegovo mjesto postavljen bivši grčki premijer Aleksandros Zaimis. Ubrzo je osnovana Kretska žandarmerija, pa su se savezničke jedinice počele povlačiti s Krete. Na isti dan kad je proglašena Aneksija Bosne i Hercegovine 6. listopada 1908. Kretska skupština proglasila je ujedinjenje s Kraljevinom Grčkom (dan prije je Bugarska proglasila neovisnost od Turske).