Çocuk yoksulluğu: AB'de artarken Türkiye'de geriliyor
Birleşmiş Milletler Çocuklara Yardım Fonu UNICEF, küresel ekonomiyi 2008'de vuran krizden bu yana dünyanın en varlıklı ülkelerinde en az 2.6 milyon çocuğun yoksulluk sınırının altına düştüğünü söylüyor.
''Resesyon Çocukları'' adlı 41 ülkeyi kapsayan raporda, bu ülkelerde yoksulluk içinde yaşayan çocuk sayısının 76.5 milyona ulaştığı vurgulanıyor. UNICEF, Avrupa Birliği'ne ve OECD'ye üye ülkelerdeki çocukların yaşam standartlarını inceledi. Sözkonusu 41 ülkeden 23'ünde çocukların yoksulluğunun doğrudan 2008 krizine bağlı olarak arttığı belirtiliyor. Yunanistan'da 14 yıl gerileme Krizden en çok etkilenen ülkelerde çocuk yoksulluğunun da dramatik boyutlarda artış gösterdiği görülüyor. İrlanda, Hırvatistan, Letonya, Yunanistan ve İzlanda'da yoksulluk oranları yüzde 50'inin üzerinde artış kaydetti. Avrupa'daki krizin en çok sarstığı ülke olan Yunanistan'da çocuklu hanelerin ortalama geliri 1998 seviyesine -14 yıl geriye- inmiş bulunuyor. İrlanda ve İspanya'daki tablo 10 yıllık bir gerilemeye işaret ediyor. UNICEF, çocukların yaşam standartlarındaki düşüşün bütçe ve sosyal güvenlik fonlarındaki kesintiyle koşut gittiğini söylüyor. Fakat aynı zaman zarfında bir dizi ülkede hükümetlerin çocuk yoksulluğunu azaltmayı başardığı dikkat çekiyor. Şili'nin başı çektiği bu grupta Türkiye de yer alıyor. Türkiye'de yoksulluk geriliyor Raporda Türkiye'nin kaydettiği bir başka başarıya da işaret ediliyor. 2008-20013 yılları arasındaki dönemde 15 ila 24 yaş arasında eğitimsiz ve işsiz olan nüfusu açık farkla en çok düşüren ülke, Türkiye. Ancak UNICEF bu keskin düşüşe karşın halen 41 ülke arasında eğitimsiz ve işsiz olan en büyük genç nüfusunun Türkiye'de yaşadığına dikkat çekiyor. Rapora göre her dört Türk gencinden biri bu grupta yer alıyor. UNICEF, AB dışındaki OECD ülkelerinden bazılarında çocukları yoksulluğa karşı koruyan sosyal güvenlik politikalarının yaşama geçirilmesini memnuniyetle karşılıyor. Türkiye'nin 2012 yılında geçirdiği yasa ile 18 yaşın altındaki bütün çocuklara ana-babalarının durumuna bakılmaksızın ücretsiz sağlık hizmeti vermeye başlamasına özellikle olumlu bir gelişme olarak dikkat çekiliyor.