'Ben Şincanlıyım' projesi imaj değiştirir mi?
Çin’de 20’den fazla şehri gezen, yüzlerce insanla tanışan Uygur Türkü fotoğrafçı Kurbancan Samet, birçok Çinli insanın zihnindeki Şincan imajını değiştirmek için yılmadan fotoğraf çekiyor.
Şincan’ın sadece meyve satıcıları ve yankesicilerden ibaret olmadığını göstermek için yola çıkan Kurbancan, Aralık ayında ‘Ben Şincanlıyım’ isimli bir fotoğraf projesi başlattı. Projede, farklı etnik kökenler ve mesleklerden gelen 100’den fazla Şincanlının portresi yer alıyor. Çin’in uzağında kuzeybatıda geniş bir arazide yer alan Şincan şehrinin büyük çoğunluğunu müslüman Uygur Türkleri oluştururken, şehirde birçok farklı azınlık grubu da yaşıyor. Ben Ferhat Alimcan. 27 yaşında, Şincanlı bir Uygur Türkü'yüm. Çin Üniversitesi İletişim Fakültesi’nde gazetecilik okuyorum. Arkadaşlarımla birlikte etnik rock grubu olan Bilaye’de çalıyoruz. Ayrıca, Jamaika’ya özgü bir müzik türü olan, reggae yapan One Drop grubunda da gitaristim. 2010 yılında konser vermek için bir grup müzisyenle birlikte Kuzey Afrika’ya gittim. Müziğe odaklandım ve özel hayatımı unuttum. Ailem beni yakında evlendirmek istiyor. Bu yüzden bir an önce bir kız arkadaş bulmak istiyorum. Ben Elik Abdurehim. Şincanlı 61 yaşında bir Uygur Türkü'yüm. 1982’de Çin, dışa açılım reformlarını gerçekleştirirken Urumçi’de bir restoran açtım. Pekin'den gelen denetim ekibi çarşımızı görünce çok beğenmişti. Urumçi hükümetiyle konuşup beni ve çarşıdaki esnaftan bir kısmını Pekin’e götürdüler. Orada da hem meyve hem de Şincan’ın yöresel et yemeklerinden sattım. Yemekler Pekin’de de çok sevildi. Şimdi üçüncü oğlum beyin felci geçirdi. Bütün birikimlerimizi harcadık. Benim hayalim, onu yakında kurtarabilmek. Ayrıca diğer çocuklarımın iyi bir eğitim almasını, kültürümüzü ve geleneklerimizi hatırlamasını istiyorum. Adım Nefise Nehemat. 35 yaşında Şincanlı bir Uygur Türküyüm. Bir buçuk yaşında bir oğlum var. 2008 yılında Doğu Çin Üniversitesi’nin Siyaset Bilimi ve Hukuk Fakültesi’nden mezun olduktan sonra, Şanghay Jindu Avukatlık Bürosu’nda çalıştım. Çocukluk hayalim Çin'in en büyük şehirlerinden birinde idealist bir avukat olmaktı. Bu yıl, ABD'de Emory Üniversitesi’nde yüksek lisans yapmaya başladım. Hayalim bir Halk Kongresi Üyesi olup kadın etnik azınlıkların hakları için mücadele etmek. Benim adım Zang Zhiçiang. 35 yaşında, Şincanlı bir Han Çinlisiyim. Şenzen’de bir cep telefonu dükkânı işletiyorum. Kazakistan’da çalışırken İslam’a döndüm. Şimdi günde beş vakit namaz kılıyorum. Hayalim, bu yıl bir Müslüman kız bulup evlenmek. Adım Bayirta, eşimin adı da Bayin. Biz Şincanlı Moğollarız. 30 yaşındayım. Çin’in ilk yerli Tibet grubu olan Manişi’de gitarist ve besteciydim. Eşim de ses sanatçısıydı. 2013’te iki hafta süren geleneksel bir Moğol düğünüyle evlendik. Düğünümüz Şincan’daki özerk Moğol ili olan Bayingolin’deydi. Daha sonra bir de Pekin’deki bir Tibet restoranında düğün yaptık. Bu yıl karımla birlikte kendi müzik grubumuzu kurmak istiyoruz. 'İnsanlarımızı yeniden birleştirmek istiyorum' Uygurlar tarafından yapıldığı iddia edilen şiddetli saldırılardan sonra, “Ayrılıkçı Uygur” ifadesi bir nefret söylemi olarak kullanılmaya başlandı. Birçok Çinli artık Uygurlar'a ve Şincanlılar'a güvenmiyor. Kurbancan "Tam da ilk yüklediğim fotoğraflar internette olumlu geri bildirim getirmeye başladığı sırada Kunming’deki saldırı gerçekleşti. Daha hızlı çalışmak zorundaydım” diyor. Geçtiğimiz Mart ayında Kunming’deki toplu bıçaklı saldırıda 29 kişi öldü. Bunun hemen ardından Şincan’ın başkenti Urumçi’de bir pazarda meydana gelen bombalı saldırıda 31 kişi daha hayatını kaybetti. Kurbancan yaşananlar hakkındaki düşüncelerini "Bu olanlardan büyük bir acı duyuyorum. İnsanlarımız arasındaki yanlış anlaşılma daha da derinleşti. Bu ayrılığın daha da kötüye gitmesini istemiyorum. Ben insanlarımızı yeniden birleştirmek istiyorum” diyerek ifade ediyor. Kurbancan, Çin’in çeşitli büyük kentlerinde yaşayan sıradan insanları takip ederek, sokak satıcılarından film yıldızlarına kadar fotoğrafladığı herkesin insanların kalplerine dokunmasını ümit ediyor. 'Yeni nesillere ilham vermek istiyorum' Kurbancan, "Benim için ister seçkin kişiler, ister sıradan insanlar olsun farketmiyor. Fotoğraflarıma konu olan kişileri aynı seviyede tutuyorum. Usta aşçılar, sokak sanatçıları, beyaz yakalılar, hepsi insan benim için. Ben onların hikayelerini Şincan’daki yeni nesillere ilham vermek için anlatıyorum ve insanımıza televizyondan yansıtılanın dışında gerçek hayatı göstermeye çalışıyorum” diyor. Şincan’ın Hoton bölgesindeki mütevazi bir aileden gelen Kurbancan, insanların başarılı olabilmesi için ne kadar çok çalışması gerektiğini çok iyi biliyor. Çin’in başkenti Pekin’e ilk vardığında fotoğrafla ilgili tutkusunu keşfedene kadar yeşim taşı ticaretiyle uğraşmanın yanı sıra seyyar bir mangalcıda çalışmış. Şincanlı birinin başarılı olabilmesi için diğer insanlardan üç kat daha fazla çalışmasının gerektiğini ifade eden Kurbancan, fotoğrafına konu olan kişilerin ona güç kattıklarını ve enerjisini onlardan aldığını belirtiyor. İsmim Memet Dilkar. Şincanlı'yım Aslen Tacik'im ve 24 yaşındayım. Memleketim, Şincan’daki bağımsız Taşkurgan Tacik bölgesi. 2012 yılında meslek yüksek okulundan mezun olduktan sonra Şincan’da muhasabe müdürlüğü yaptım. Şu anda Çin’deki Minzu Üniversitesi’nde lisans okuyorum. Üniversiteden mezun olmak istiyorum. Hayalim iyi bir iş bulabilmek. Ben Tiliwaldi Sidik. Şincan'da yaşayan bir Uygur Türkü'yüm. 30 yaşındayım. Şincan Üniversitesi’nden mezun olduktan sonra yerel bir okulda Çince öğretmenliği yaptım. 2008 yılında evlendim. Şu anda Çin’deki Minzu Üniversitesi’nde Uygur Dili üzerine yüksek lisans yapıyorum. Karım Şincan’a geri döndü. Fakat oğlum benimle kalıyor. Çünkü, Pekin’de okullar daha iyi. Eşim ve ben ayrı kalmak zorunda olsak da uzun vadede buna değecek. Adım Şevket Repik. Şincan’da yaşayan bir Tatar Türkü'yüm. 30 yaşındayım. Yedi yıldır kemik cerrahıyım. 2010’da evlenmeden önce Şincan’da çalışıyordum. Eşimle birlikte yaşayıp Pekin’deki fırsatları yakalayabilmek için mücadele etmem gerekti. Pekin’e yeni gelenler neler yapmaları gerektiğine dair beni arayıp benden fikir alıyorlar. Uygurca konuşan bir doktor aradıkları çok nadir oluyor. 'Öfke hiçbir şeyi değiştirmiyor' Kurbancan, şimdi fotoğraflarını bir kitapta derliyor. Herkesin hikayesini, hayal kırıklıklarını görmeden derlemenin çok zor olduğunu ifade eden Kurbancan, "Benim üzerimde de baskı oluyor. Çünkü fotoğrafıma konu olan kişiler çoğunlukla negatif hissiyatlarını bana da yansıtıyorlar ve internet üzerinde kötü maksatlı birçok mesaj alıyorum. Ama eleştirileri umursamıyorum ve olumlu tavrımı sürdürmeye çalışıyorum" diyor. BBC Kurbancan'ın bir konuyu fotograflamasını takip ederken, kimliğinde Şincan yazması yüzünden bir binaya alınmadığına da tanık oluyor. Bundan dakikalar sonra bir iş görüşmesi için randevusu olduğu halde Şincanlı bir kadın da bu binaya alınmıyor. Sıcak yaz gününde şaşkınlık içinde kalan Kurbancan,“ Eğer bundan yıllar önce olsaydı öfkelenirdim. Ama artık öfkelenmek istemiyorum. Öfke hiç bir şeyi değiştirmiyor” diyor.