Halep'in ölümcül hava saldırıları
Suriye Hava Kuvvetleri'ne ait bir jet üzerimizden gürültüyle geçerken herkes hızla başını eğdi.
Paul Wood BBC News Halep Küçük bir nokta halinde gördüğümüz bir bomba uçaktan koptu ve ufuk çizgisindeki binaların üzerinde gözden kayboldu. Patlamayı duymadan önce ancak beşe kadar sayabildik. Bir anda tüm pencereler titredi. Ufuktan siyah kocaman bir duman bulutu yükselip gökyüzünü kapladı. Bombanın düştüğü yere gittiğimizde kendimizi gürültülü bir kaosun ortasında bulduk. Yüzlerce kişi yardım etmek için yıkıntılara koşuyordu. Beyaz bir minibüs alevler içindeydi; çevresindeki 30, 40 metrelik alanda toprak yanmış, kararmıştı. Beton zeminin kenarlarındaki otlar da hala yanıyordu. Ev kıyafetleri içindeki başı bağlı tombul bir kadın küçük bir oğlan çocuğunu çekiştirerek yıkıntıların arasında dolanıyor, yüksek sesle ''Abdo, Abdo'' diye bağırıyordu. Adının Abdo olduğunu anladığımız bir adam kadının yanına gidip çocuğun üstünü başını temizlemeye başladı. Kadın sözlerine devam etti: ''Abdo, benim ailem öldü.'' Ayakları çıplak olan kadın bir kaç dakika öncesine kadar evi olan üç katlı apartmanın yıkıntıları arasından çıkmıştı. Çatısı çöken apartmanın yıkıntıları içinda hala canlı insanlar vardı. ''Mecburiyet'' Erkekler binanın yıkıntısının üzerine tırmandı, döküntülerin arasında çılgınca bir geçit arıyorlardı. Sokak siyah bir dumanla kaplıydı. Bir adam bina yıkıntısını eliyle işaret edip: ''Siviller Beşar, siviller! Seni domuz, seni tanrı düşmanı!'' diye bağırdı. Kalabalık bir anda şiddetle ''Allahu ekber!' diye bağırmaya başladı. Sonra bir anda durdular ve herkes kaçışmaya başladı. Yanımdaki adam ''Tayyare! Uçak!'' die bağırdı. Bu bizi harekete geçirdi. Düşmemeye çalışarak açık alandan uzaklaşmaya çalıştık. Uçağın geri dönmediği anlaşılınca kalabalık yaralıları kurtarmak için yeniden bina yıkıntısının önünde toplandı. En üst katın dış duvarı tamamen yıkılmıştı. Birinin oturma odasına bakıyorduk. Yıkıntının arkalarından pijamalı iki kız çocuğunu kucağında taşıyan bir Özgür Suriye Ordusu militanı çıktı. Üçüncü bir kız çocuğu da onları takip ediyordu. Kızlar belli ki şoktaydı, ancak yaralı değillerdi. Çocukları gören kalabalık bir kez daha '' Allahu Ekber'' diye bağırmaya başladı. Daha adam kızları kucağından indiremeden kalabalıkta bir hareketlenme yaşandı. Savaşçılar havaya ateş açmıştı. Uzakta görünen uçakları mı vurmaya çalışıyorlardı, kalabalık dağılsın diye havaya ateş mi ediyorlardı emin olamadı. Ancak ne olursa olsun bu sefer kesinlike bir uçak bize doğru geliyordu. En yakın sığınağa, kalın beton bir çatısı olan bir garaja daldım. Yüksekte uçan bir füzenin gümüş pırıltısını gördük. Füze uzaklaşınca bazıları apartman yıkıntısına geri döndü, ancak biz uzaklaşmanın vakti geldi diye düşündük. Daha sonra orada 10 kişinin hayatını kaybettiğini öğrenecektik. Ölenlerden biri üç yaşında bir oğlan çocuğu ve annesiydi. Evleri yıkılınca ezilerek ölmüşler. 10 ve 12 yaşlarında iki kız çocuğu da sokakta oynarken hayatını kaybetmiş. Günler sonra Suriye Özgür Ordusu militanının apartman yıkıntısından çıkardığı kız çocuklarından biriyle tanışma fırsatını buldum. 10 yaşındaki kızın ismi Rana'ydı. Patlamada ölen 3 yaşındaki bebeğin yeğeni olduğunu söyledi. Ölenler arasında teyzesi ve amcası da vardı. Çocuk belli ki hala yaşadıklarının şokunu atlatamamıştı. Bomba evlerini vurduğunda Zouba adlı bir bilgisayar oyunu oynamakta olduğunu söyledi. Rana ''Bir anda heryer karardı ve çatı çöktü. Ben bağırmaya başladım ve Özgür Ordu savaşçısı gelip beni alana kadar da susmadım. Sanırım yarım saat falan orda öylece bağırdım. İki arkadaşım da öksürüp, çığlık atıyordu'' dedi. Kızın babası Ebu Hasan'ın başı patlamada aldığı yaralar nedeniyle sargılarla kaplıydı. Ebu Hasan yaşadıkları için Esad'a sinirli olduğunu ama Özgür Suriye Ordusu'na da aynı derecede tepkili olduğunu söyledi. Özgür Suriye Ordusu Hasan'ın evinin yanındaki apartmana bir füzesavar yerleştirmiş. Ebu Hasan ''Komutana kaldır onu demiştim. O da akşama kadar kaldıracağına söz verdi. Ancak konuşmamızdan iki saat sonra saldırı gerçekleşti'' dedi. Yaralı adam ''Özgür Suriye Ordusu'na karşı değilim. Ancak onlara o füzesavarın vurulacağını söyledim. 'Siz saklanacaksınız bizi vuracaklar'dedim. Ama dinletemedim'' dedi. İsyancılar sivillerin yaşadığı bölgelerden savaşmaktan başka çareleri olmadığını söylüyor. Yerel bir komutan olan Mudar el Najar'ın söylediğine göre yerlerini saklamaya çalışmışlar ancak muhbirler daima hükümete gizli bilgileri ulaştırmış. Ona göre hükümet sivilleri ''bilerek'' öldürmeye pek meraklı. Ordu sık sık Halep'te hapisaneleri ve ekmek kuyruklarını vuruyor. Komutan ''Bunu bilerek yapıyorlar. İnsanlar bize yaklaşmaya korksun diye yapıyorlar. Bu rejim nasıl savaşılacağını bilmiyor. Sadece öldürmeyi biliyor. Bizimle karşı karşıya gelip dövüşmüyorlar. Sadece uzaktan vuruyorlar'' dedi. Aylardır Suriye rejimi ülkedeki isyanı bastırmak için kendi halkına füzelerle saldırıyor. Bu durum artık öyle bir noktaya geldi ki yaşananlar 'iç savaş' olarak tanımlanıyor. Halep'te savaş başladığından beri hava bombardmanı devam ediyor. Jetler bombalamaya başladı mı bazen bu saatlerce sürüyor. Bu şehirde alçaktan uçan uçakları izlemek gerçekten oldukça sinir bozucu bir deneyim. Şehrin isyancılar tarafından kontrol edilen bölgelerinde bu saldırılar altı haftadır neredeyse aralıksız olarak devam ediyor. Hava saldırısının 10 kişiyi öldürdüğü o mahalleden ayrılırken, bir jetin geri dönüp aynı yere bir bomba daha bıraktığına şahit olduk. Uçak üzerimizden geçerken o kadar alçaktan uçuyordu ki pilotu net olarak görebiliyordum. Kendimi yere atmak zorunda kaldım. Jet daha sonra 180 derece döndü ve bombayı bıraktığı yerin üzerinde bir tur attı. O sırada cızırtılı bir ses duyuldu. Özgür Ordu Komutanı'nın telsizinden geliyordu. Telsizdeki sez ''Uçak geliyor. Elimde sadece bir Rus (Kalaşnikof) var. Ne yapayım?'' dedi. Komutan ''Silahını uçağa doğrult ve 'Allahu Ekber' de. 'Allahu Ekber' de ve ona ateş et'' dedi. 'Yalnız savaşmak' Halep'teki Özgür Ordu militanlarının elinde hava saldırısına karşı koyacak ekipman bulunmuyor. Rejimin uçakları neredeyse keyifle şehrin üzerinde uçup bombalarını bırakıyor. Kesinlikle vurulma korkusu yaşamıyorlar. Özgür Ordu komutanları dış dünyanın özellikle de Batılı ve Arap hükümetlerin burada yaşananlar yüzünden sorumlu hissetmesi gerektiğini söylüyor. Gittiğimiz her yerde insanlar sinirli, kırgın. Özgür Suriye Ordusu'nun sivillerin ölümüne olan katkısı ile ilgili konuştuğum bir komutan ''Sana bir soru sormak istiyorum'' dedi. Komutan ''Neden bütün dünya bizi izliyor ve birşey yapmıyor? Sokaklar ceset dolu. İnsanları bahçelerimize gömüyoruz. Dünya neden Beşir'i koruyor'' diye sordu. Batılı hükümetler Suriye'ye doğrudan müdehale etmek istemiyorlar. Çünkü böyle bir müdehale herkes için kötü sonuçlar doğurabilir. Hele geçen hafta Orta Doğu'nun başka ülkelerinde yaşanan karışıklıklardan sonra Batı Suriye'ye mesafeli duruyor. Halep'te Özgür Suriye Ordusu adaletsiz bir savaşta başarı gösterdiğini iddia ediyor. Şimdilik, en azından, birinin gelip onlara yardım edeceği gibi bir inançları yok. İlgili Konular