Evlerinden kaçan Ezidilerin dönüş umudu yok
Şengal (Sincar) dağlarına sığınmış yüzlerce kadın erkek ve çocuk Salı günü yakıcı sıcak altında yürüye yürüye nihayet biraz korunaklı bir yere ulaşmayı başardı.
Akın akın Irak Kürdistan Bölgesel Yönetimi'nin sınırını geçen yüzlerce Ezidi aile, sırtlarında, kucaklarında çocuklarını taşıyor. Yanlarında pek başka bir şey de yok zaten. Çektikleri acılar yüzlerine yerleşmiş. Goray Kassa altı çocuğuyla birlikte bir ağacın gölgesine oturmuş. On gün önce evlerini bırakıp kaçmaya başlamışlar. IŞİD saldırıya geçince nasıl köylerini bırakıp Şengal sıradağlarına kaçtıklarını anlatırken sessiz sessiz ağlıyor bir yandan da. Kız kardeşi öldürülmüş. Boğaz kesme işareti yapıyor kısaca. Kız kardeşinin iki çocuğu da dağlara kaçmayı başarmışlar ama henüz güvenli bir yere erişebildiklerini sanmıyor. Bilhassa vuruyorlar Burası kuruyup çatlamış toprağın üzerine serilmiş bitkin çocuklar ve bebeklere küçük bir gölgelikte nihayet korkusuz bir uyku fırsatı vermiş görünüyorsa da anneler hala dikkatle çevreyi gözlüyor. Konuştuğumuz herkes IŞİD militanlarının bilhassa kadın ve çocukları hedef alarak ateş açtıklarını ya da bıçaklayarak öldürdüklerini, genç kadınları ise yakalamayı tercih ettiklerini anlatıyor. Ezidiler, rehin alınan kadınların Musul ve civarındaki hapishanelere konduğunu söylüyor ve cihatçılar tarafından köle olarak satılacaklarından ya da fuhuşa zorlanacaklarından endişeleniyorlar. Alıkonanlardan, telefonunu saklayabilenlerin ara ara kaçamak olarak, kaçan akrabalarını arayıp fısıldayarak verdiği kısa bilgilerin de bu kaygıları güçlendirdiği gözleniyor. Dicle'yi geçerek Fişharbur'a ulaşan bu aileler bir şekilde sadece İslamcı milislerin katliamından kurtulmakla kalmayıp, yolculuklarında karşılarına çıkan diğer düşmanlar açlık, susuzluk ve yakıcı sıcağı da yenmeyi başarmışlar. Çoğu hala hasta ve susuzluktan bitkin, ama şu anda çoğunun karnı tok. Bu bölgenin halkı arabalarıyla onları ziyaret edip giyecek ve evlerinde pişirdikleri yemekleri getirdiler. On saatlik yürüyüş Şirwa Ali ve 9 nüfuslu ailesiyle, dün sabah buradan alabildikleri kadar insanı alıp yakındaki Zaho ve Dohuk gibi kentlere götürmek için gelen araçlara doğru kararlı bir şekilde yürürlerken karşılaştık. Aile dağlara kaçtıktan sonra aralıksız 10 saat yürüyerek Suriye'ye geçmiş, sonra yeniden Irak'ın kuzeyine. Bu gece nerede uyuyacakları hakkında hiç bir fikirleri yok. Ama hayatta kalabildiklerine memnunlar. Kürt ve uluslararası yardım kuruluşları buradalar ve mültecilere yardım edebilmek gıda ve barınak sağlayabilmek için canla başla çalışıyorlar. Fakat ihtiyaçlar dev boyutlarda. Bu eyalete an itibariyle 35 bini aşkın Ezidi mülteci ulaşmış bulunuyor. Hepsinin barınağa ihtiyacı var ve şimdilik çoğu ulaşabildikleri en yakın kent ya da kasabada bulabildikleri yıkıntılarda, ya da kendilerine ayrılan okul binalarında kalacaklar. Ama yavaş yavaş mülteci kampları da kuruluyor. ABD ve diğer ülkelerden gelen yardımlar havadan ulaştırılıyor fakat yardımların en çok ihtiyacı olanlara ne ölçüde ulaşabildiği tam olarak bilinemiyor. Irak'ın kuzeyindeki Kürdistan bölgesi şimdi Irak ve Suriye'deki çatışmalardan kaçan yüzbinlerce insanın sığınağı oldu. Buraya ulaşan Ezidi aileler bundan sonra ne yapacaklarını, nereye gideceklerini bilmiyor olabilirler ama bildikleri bir şey var ki, evlerine dönmeleri mümkün değil. Eski köyleri şimdi kendisini İslam Devleti ilan eden IŞİD'in elinde, Irak'ın değil ve kendileri de yeni Orta Doğu'da yaşanan zemin kaymalarının kurbanları arasındalar.