โควิด-19: เด็กอเมริกันในรัฐเท็กซัสสองคนนี้อาศัยลานจอดรถเป็นห้องเรียน และสัญญาณ WiFi จากรถโรงเรียน
ที่ลานจอดรถของโบสถ์ร้างแห่งหนึ่งในเมืองซานอันโตนิโอของรัฐเท็กซัส สหรัฐฯ เจมี โกลด์ กำลังพยายามต่ออินเทอร์เน็ตให้ลูกทั้งสองคนของเธอให้สามารถเข้าชั้นเรียนผ่านทางโปรแกรมซูม (Zoom) ได้
ท้ายรถคือห้องเรียนของคริสตินา "ในพื้นที่ชนบทแบบนี้ มันเป็นเรื่องยากลำบาก เราอาศัยอยู่ในพื้นที่ที่หลายครอบครัวมีรายได้ต่ำ" เจมีเล่า เธอไม่มีเงินพอจะติดตั้งอินเทอร์เน็ตที่บ้าน ต้องอาศัยรถโรงเรียนติดสัญญาณ WiFi กว่า 10 คัน ที่โรงเรียนเขตเซาธ์ไซด์อินดิเพนเดนต์ (Southside Independent School District) จัดบริการไว้ให้ตามจุดต่าง ๆ พร้อมกับแล็ปท็อปที่แจกจ่ายให้นักเรียนกว่า 80% "เราไม่ชอบเวลารถวิ่งผ่าน เพราะเสียงมันรบกวนตอนที่ครูกำลังพูดอยู่" โจเซฟ โกลด์ วัย 11 ปี เล่าประสบการณ์การเรียนริมถนนในยุคโควิด-19 โรงเรียนเขตเซาธ์ไซด์อินดิเพนเดนต์จัดรถโรงเรียนติดสัญญาณ WiFi กว่า 10 คัน ไปบริการนักเรียนตามจุดต่าง ๆ "ช่วงแรก ๆ หนูอายมากที่ต้องมาเรียนแบบนี้" คริสตินา โกลด์ วัย 11 ปี เล่า "แต่พอได้รู้จักกับเพื่อนคนอื่น ๆ มันก็ไม่ได้น่าอายขนาดนั้น บางคนต้องมาทำอย่างนี้เหมือนกัน" ในชั่วโมงพละ คริสตินาลงไปซิทอัพบนลานกลางแจ้งให้ได้มากที่สุดภายในเวลา 20 วินาที ตามเสียงครูสั่งจากทางแล็ปท็อป ขณะที่ในรถ เจมีเรียกลูกชายจากเบาะหลังให้มานั่งข้าง ๆ "ให้แม่ช่วยไหม จำได้ไหมว่าอันนี้ทำยังไง" เจมีถามลูกชาย "ในฐานะคนเป็นแม่ที่พยายามจะให้ลูกได้เข้าเรียน คุณต้องทำทุกวิถีทาง แม้จะต้องออกมาจอดรถข้าง ๆ รถโรงเรียน เปลืองน้ำมันเปิดแอร์เพื่อให้ลูกไม่ร้อน ก็ต้องทำ" เจมีกำลังช่วยลูกชายเชื่อมต่อกับชั้นเรียนผ่านโปรแกรมซูม "หนูอยากจะอยู่บ้าน หรือเรียนในที่ที่มันสบายกว่านี้" คริสตินาบ่น ขณะที่เด็กทั้งสองพยายามปรับตัวเข้ากับวิถีการเรียนการสอนแบบใหม่ โรงเรียนพวกเขาร้างผู้คน แอนเจเลีย คลิปลิงเกอร์ ครูสาวของโจเซฟ นั่งหน้าคอมพิวเตอร์อยู่ในห้องเรียนอย่างโดดเดี่ยว "อะไรคือจุดมุ่งหมายงานเขียนของนักเรียนคะ" เธอถามเด็ก ๆ ผ่านคอมพิวเตอร์ "นักเรียนเขียนคำตอบลงไปในกล่องข้อความได้เลย" "อยู่ที่นี่ค่อนข้างจะเหงา" คลิปลิงเกอร์บอกกับบีบีซี "ในฐานะที่เป็นครู ฉันเฝ้าฝันถึงการได้พูดคุยสื่อสารกับนักเรียนแบบตัวต่อตัวมาตลอด" "โจเซฟมีอะไรจะพูดไหม" คลิปลิงเกอร์ถาม แต่สัญญาณจากฝั่งโจเซฟได้หายไปแล้ว ตัดภาพกลับมาที่ลานจอดรถ แม่ของโจเซฟพยายามต่อเข้าโปรแกรมซูมให้ลูก แต่ก็ไม่สำเร็จ คริสตินากำลังเรียนพละผ่านแล็ปท็อป "ผมกังวลว่าจะถูกบันทึกลงไปว่าไม่เข้าชั้นเรียน แต่มันต่อเน็ตไม่ได้" โจเซฟกล่าว แม้ว่าจะมีรถบัสพร้อมสัญญาณ WiFi อยู่ไม่ไกล "ลูกของฉันอยากจะไปเข้าห้องน้ำมาอย่างน้อยครึ่งชั่วโมงแล้ว อาจจะนานกว่านั้นด้วยซ้ำ" เจมีเล่าถึงชีวิตประจำวันที่ต้องอยู่ในรถนาน 8 ชั่วโมง "ฉันเองมีอาการปวดเรื้อรัง การต้องมานั่งจ่อมอยู่ที่นี่ ยิ่งทำให้ปวดหลังและคอมากขึ้นไปอีก" ครัวเรือนในสหรัฐฯ ราว 13% ไม่มีอินเทอร์เน็ตระบบบรอดแบนด์ใช้ ขณะที่ในพื้นที่ชนบท บริการอินเทอร์เน็ตไปไม่ถึงหรือไม่ก็แพงเกินไป โดยครัวเรือน 25% หรือเท่ากับประชากร 42 ล้านคน ที่ยังไม่สามารถเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตได้อย่างง่ายดาย