A Woman Of No Importance : ชีวิตจริงของสายลับ"หญิงขาเป๋" ในสงครามโลกครั้งที่ 2 ที่นาซีเกรงกลัวที่สุด
เธอปฏิบัติหน้าที่อยู่ใกล้กับเจ้าหน้าที่ของนาซีนาน 3 ปี ทั้งขโมยความลับสงคราม บริหารเครือข่ายสายลับของฝ่ายสัมพันธมิตร และช่วยเหลือนักโทษที่หลบหนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ในฝรั่งเศส
ในปี 1945 ฮอลล์ เป็นพลเรือนหญิงเพียงคนเดียวที่ได้รับรางวัล Distinguished Service Cross จากการทำงานในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ศัตรูของเธอ เห็นว่า เธอเป็นสายลับที่อันตรายที่สุดในบรรดาสายลับทั้งหมด เธอรอดการไล่ล่าจับกุมได้ตลอด แม้มีขาเทียมข้างซ้ายที่ทำจากไม้หนักมากกว่า 3 กิโลกรัม เวอร์จิเนีย ฮอลล์ ก็ยังคงทำตัวลึกลับ แม้แต่กับเพื่อนที่สนิทที่สุด เปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ภายนอกและพฤติกรรมอยู่ตลอดเวลา เธอปรากฏตัวโดยไม่มีการบอกล่วงหน้าตามที่ต่าง ๆ ทั่วฝรั่งเศส และหายตัวไปอย่างรวดเร็ว แม้ว่าจะรอดชีวิตจากการผจญเหตุการณ์ในยามศึกสงครามหลายเหตุการณ์ ก็ยังคงแทบไม่มีใครรู้จัก "หญิงขาเป๋" ผู้นี้ จนกระทั่งหลังจากเธอเสียชีวิตในช่วงทศวรรษ 1980 ชีวประวัติที่เพิ่งเปิดเผยเมื่อไม่นานนี้ บอกเล่าเรื่องราวทั้งหมดของเธอ ซึ่งจะถูกนำมาทำเป็นภาพยนตร์ นำแสดงโดย เดซี ริดลีย์ ซึ่งมีชื่อเสียงมาจากบทบาทใน สตาร์ วอร์ส (Star Wars) ไตรภาค ความฝันที่แตกสลาย เธอเกิดในครอบครัวที่มั่งคั่งในรัฐแมรีแลนด์ของสหรัฐฯ ในปี 1906 ความฝันของฮอลล์คือการเป็นนักการทูต เธอพูดคล่องทั้งภาษาฝรั่งเศส, อิตาเลียน และเยอรมัน นอกเหนือจากภาษาอังกฤษซึ่งเป็นภาษาแม่ของเธอ ตอนอายุ 20 ปี เธอเดินทางมายังยุโรป เพื่อเรียนต่อ และทำงานเป็นเสมียนในหลายภารกิจของสหรัฐฯ ในกรุงวอร์ซอ, เมืองเวนิส และอิซมีร์ แต่กระนั้นเธอก็ไม่สามารถที่จะทำตามความปรารถนาในการเป็นนักการทูตได้ โซเนีย เพอร์เนลล์ ซึ่งใช้เวลา 3 ปี ในการรวบรวมข้อมูลเพื่อนำมาใส่ไว้ในหนังสือชีวประวัติล่าสุดของฮอลล์ "A Woman of No Importance" กล่าวว่า "เธอถูกปฏิเสธมาโดยตลอด เพราะเธอเป็นผู้หญิง ไม่มีผู้หญิงเคยเป็นเอกอัครราชทูตมาก่อนในสหรัฐฯ" แม้แต่กับเพื่อน เวอร์จิเนีย ฮอลล์ ก็ยังคงทำตัวลึกลับ เปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์และพฤติกรรมอยู่ตลอดเวลา ความฝันของเธอสลายลงขณะที่เธออายุ 27 ปี เธอประสบอุบัติเหตุถูกยิงที่ขาซ้ายระหว่างออกล่าสัตว์ ทำให้เนื้อเน่าและเกือบต้องเสียชีวิต แพทย์ต้องตัดขาเธอทิ้ง ตั้งแต่ช่วงใต้เข่าลงไป เพอร์เนลล์ กล่าวกับ บีบีซี ว่า "เธอเป็นพวกหญิงแก่นที่ชอบผจญภัย ชอบกิจกรรมแบบลูกทุ่ง ขี่ม้าและล่าสัตว์" "หลังจากที่กลายเป็นผู้พิการ ก็ไม่มีคนสนใจเธอ เพราะเป็นผู้หญิงที่หมดความสำคัญ แต่จริง ๆ แล้ว เธอได้กลายเป็นผู้หญิงที่มีความสำคัญอย่างยิ่ง" แข็งแกร่ง เพอร์เนลล์ กล่าวว่า แทนที่เธอจะออกไปใช้ชีวิตเงียบ ๆ ที่บ้าน หลังจากที่เกิดอุบัติเหตุครั้งนั้น ฮอลล์ ดูเหมือนจะถูกกระตุ้นให้ทำเรื่องที่ไม่ธรรมดาในชีวิต "เธอชอบผจญภัย แต่ [อุบัติเหตุครั้งนั้น] ทำให้เธอแข็งแกร่งขึ้น เธออยากจะออกไปสร้างความเปลี่ยนแปลงที่นั่น เธอต้องพิสูจน์ว่า มีเหตุผลที่ทำให้เธอได้รับการช่วยชีวิต" สหรัฐฯ ยังไม่ได้เข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่สองในปี 1940 ซึ่งฮอลล์เริ่มทำงานเป็นอาสาสมัครอยู่แนวหน้า ด้วยการขับรถพยาบาลช่วยเหลือทหารฝรั่งเศส ท่ามกลางระเบิดและห่ากระสุน ฮอลล์ เริ่มทำงานอยู่แนวหน้าในหน่วยบริการรถพยาบาล เธอเดินทางออกจากฝรั่งเศสชั่วคราวหลังจากที่นาซีบุกในปี 1940 แต่ในปี 1940 นาซีได้บุกยึดครองบางส่วนของฝรั่งเศส ทำให้เธอเดินทางออกจากฝรั่งเศส และเธอได้พบโอกาสที่จะได้เปลี่ยนแปลงชีวิตในสเปน "สายลับอังกฤษพบตัวเธอที่สถานีรถไฟแห่งหนึ่งในสเปน เธอบอกเขาเกี่ยวกับสิ่งที่เธอทำเล็กน้อย และเธออยากจะทำอะไรมากกว่านี้" เพอร์เนลล์ กล่าว "เขาสอดเบอร์โทรศัพท์ใส่มือเธอ และบอกว่า 'เมื่อคุณไปถึงลอนดอน โทรหาเพื่อนผมและเขาอาจจะช่วยหาอะไรให้คุณทำได้'" "จากโอกาสพิเศษโดยบังเอิญครั้งนั้น ทำให้เธอได้ทำบทบาทนี้" สายลับ ฮอลล์ เดินทางไปถึงลอนดอน และเริ่มทำงานอาสาให้กับหน่วยบริหารปฏิบัติการพิเศษ (Special Operations Executive--SOE) ซึ่งตั้งขึ้นมาใหม่ของอังกฤษ เพอร์เนลล์ ระบุว่า SOE ไม่ได้รับอนุญาตให้ส่งผู้หญิงเข้าไปในดินแดนของศัตรู แต่ในช่วงเวลา 6 เดือน ทางหน่วยไม่สามารถส่งสายลับแทรกซึมเข้าไปได้เลยแม้แต่คนเดียว เมื่อฮอลล์ เดินทางกลับมายังฝรั่งเศสในปี 1941 เธออ้างตัวเป็นผู้สื่อข่าวของนิวยอร์กโพสต์ ขณะนั้นโอกาสรอดชีวิตของเธออยู่ที่ 50/50 ในการปฏิบัติภารกิจที่อันตรายเพื่อต่อต้านนาซี เธอชักชวนแม่เล้าทรงเสน่ห์และเซ็กซี่จากซ่องในพื้นที่วัย 30 เศษ ชื่อ เจอร์เมน มาช่วยงาน ส่วนอีกคนคือหมอรักษากามโรคในพื้นที่ เพอร์เนลล์บอกว่า ทั้งสองคนได้กลายเป็น "ผู้ช่วยตัวเอก" ของเธอ ภารกิจของฮอลล์ รวมถึง การช่วยนักรบของ French Resistance ปฏิบัติการบ่อนทำลายหลายอย่าง อย่างเช่น การทำให้รถไฟตกราง "เจอร์เมน และหญิงบริการทางเพศของเธอจะคอยสอดแนมลูกค้าชาวเยอรมัน พวกเธอวางยาลูกค้าชาวเยอรมัน และเมื่อพวกเขาหลับ พวกเธอจะถ่ายภาพเอกสารสำคัญในเครื่องแบบของพวกเขาไว้ และส่งไปให้เวอร์จิเนีย ซึ่งจะส่งกลับไปที่ลอนดอน" "พวกเธอตั้งเซฟเฮาส์ขึ้น และช่วยดูแลผู้หลบหนี พวกเธอพบนักโทษสงครามที่หลบหนีออกมาได้ พวกเธอช่วยนำตัวนักบินมาที่เซฟเฮาส์และส่งตัวไปยังสเปน" "พวกเธอค่อย ๆ รวบรวมเครือข่ายขึ้น ทั้งคนงานทางรถไฟ ข้าราชการ คนประเภทต่าง ๆ ที่ช่วยหาอาหาร เชื้อเพลิง พวกเธอตั้งเครือข่ายที่กลายเป็นหน่วยสำคัญของกองกำลังลับในเวลาต่อมา" ก้าวข้างหน้าของศัตรู ไม่นาน ฮอลล์ได้ช่วยสายลับแหกคุกจากปฏิบัติการที่ยอดเยี่ยมหลายครั้ง ทั้งภารกิจบ่อนทำลาย, ระเบิดสะพาน และซุ่มโจมตีขบวนของเยอรมนี โดยไม่มีใครถูกจับตัวได้ จากนั้น ชื่อเสียงของเธอก็เป็นที่รู้จักในหมู่เพื่อนและศัตรู ชาวเยอรมันค่อย ๆ ได้ข้อมูลเกี่ยวกับสายลับคนนี้ และรู้จักเธอในชื่อ "หญิงขาเป๋" ฮอลล์ต้องระวังอย่างมากเวลาที่เดิน เธอต้องก้าวเท้ายาว ๆ เพื่อไม่ให้คนรู้ว่าเธอขาพิการ หนึ่งในวีรกรรมที่โด่งดังที่สุดของเธอคือ เธอเดินเท้าข้ามภูเขาเพียเรเนส์ที่ปกคลุมด้วยหิมะเข้าไปในสเปนในเดือน พ.ย. ปี 1942 หลบหนี เคลาส์ บาร์บี หรือที่รู้จักกันในชื่อ คนขายเนื้อแห่งลียง เจ้าหน้าที่เกสตาโป ที่เป็นที่รู้กันว่า เป็นมือทรมานนักโทษสงคราม ฮอลล์ คงจะรู้ว่า พวกนาซี ตามที่ปรากฏจากหลักฐาน ทรมานผู้หญิงอย่างโหดเหี้ยมกว่าที่พวกเขาทรมานผู้ชาย รวมถึงลูก ๆ ของพวกเธอด้วย ถ้าเธอเป็นผู้หญิงในพื้นที่ "มันป่าเถื่อน" เพอร์เนลล์ กล่าว "เธอรู้ราคาของการถูกจับตัว" ฮอลล์ มีศัตรูคือ เคลาส์ บาร์บี หรือ "คนขายเนื้อแห่งลียง" เกียรติยศ อังกฤษรู้ว่า ฮอลล์ จะมีค่าแค่ไหน หากตกเป็นเชลยของเยอรมนี อังกฤษจึงปฏิเสธที่จะส่งเธอกลับไปยังฝรั่งเศส และให้เธอประจำที่สเปนต่อไป แต่ฮอลล์ มีความแน่วแน่ที่จะกลับไปอยู่แนวหน้า และในปี 1944 เธอก็เข้าไปในฝรั่งเศสอีกครั้ง ซึ่งตอนนั้นนาซีเข้ามายึดครองอย่างเต็มที่แล้ว ภายใต้คำสั่งของหน่วยบริการยุทธศาสตร์ (Office of Strategic Services--OSS) ของสหรัฐฯ ซึ่งเป็นหน่วยงานก่อนที่จะมีซีไอเอ เธอปลอมตัวเป็นชาวนาสูงอายุชื่อ ไดแอน ในความเป็นจริง เธอถูกมอบหมายให้ช่วยเหลือฝ่ายสัมพันธมิตรในการเตรียม ดี-เดย์ (D-day) หรือเหตุการณ์ที่ฝ่ายสัมพันธมิตรยกพลขึ้นบกที่นอร์มังดี (Normandy) ซีไอเอ ระบุว่า ฮอลล์ ช่วยฝึกกองกำลังต่อต้าน 3 กองพัน เพื่อทำสงครามกองโจรต่อต้านกองกำลังเยอรมัน พร้อมกับรายงานความคืบหน้าต่าง ๆ ให้ผู้บังคับบัญชาทราบ ภาพการทำงานของเธอในช่วงนั้นถูกเปิดเผยในปี 2006 ปัจจุบัน แขวนอยู่ที่ผนังของสำนักงานใหญ่ของซีไอเอ หลังจากสงครามครั้งนั้น ฮอลล์ ได้กลายเป็นพลเรือนหญิงเพียงคนเดียวที่ได้รับเหรียญรางวัล Distinguished Service Cross จากผลงานที่เธอทำไว้ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เธอยังได้รับเหรียญเชิดชูเกียรติ Member of the Order of the British Empire (MBE) ของอังกฤษ และได้รับรางวัล Croix de Guerre with Palme จากฝรั่งเศสด้วย แต่เธอหลบเลี่ยงการเป็นที่สนใจ และทำงานให้กับซีไอเอต่อเนื่องจนเกษียณในปี 1966 เมื่ออายุ 60 ปี ฮอลล์เสียชีวิตในปี 1982 แต่นักประวัติศาสตร์เพิ่งจะเริ่มรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับชีวิตที่น่าจดจำของเธอไม่นานมานี้ "เธอพยายามอย่างสุดความสามารถในการอำพรางตัวเอง แม้แต่ตอนที่ฉันค้นคว้าข้อมูลมาเขียนหนังสือเล่มนี้ ฉันรู้สึกเหมือนว่า เรากำลังเล่นแมวจับหนูกันอยู่" เพอร์เนลล์ ระบุ และเสริมว่า "เธอเป็นหญิงที่เร้นลับมากจริง ๆ แม้แต่กับฉัน"