پښتونخوا کالم: د پښتونخوا حکومت کمزوری حکم
حکم او احکامات په زوره کېږي او زورور بنده دا کار کولى شي، څوک چې کمزورى وي هغوى کمزورې خبرې کوي.
د پښتونخوا حکومت ډېر په تېزۍ د پښتو فلمونو په ضد يو حکم جاري کړ. د پښتو پنځه فلمونه یې بند کړل حکومت، حکم او احکامات دا د يو بل نه جوړ دي، خو اوس حکومتونه کمزوري ځکه دي چې هغوى د بل ځای نه قابو کېږي. د پښتونخوا حکومت د اتحاديانو مجموعه ده. هر اتحادي ځان ته يو خپل سياسي پروګرام لري خو قامي نه. اتحاديان چې د ټول ټاکنو په وخت کوم اتحادونه کوي هغوى وايي "زموږ اتحاد انتخابي دی، نظرياتي نه." چې حکومت جوړوي نو وايي، "موږ د جمهوريت په خاطر دا هر څه کړي دي." د دې عمل په عکس العمل کې قام هم کله کله داسې فېصله وکړي چې د حکومت حکمونه کمزوري شي. دا اوس د پښتونخوا حکومت ډېر په تېزۍ د پښتو فلمونو په ضد يو حکم جاري کړ. د پښتو پنځه فلمونه یې بند کړل، او د فحاشۍ خلاف اولنى حکم کې یې درز وخوړ، ځکه چې دغه فلمونه اوس هم په پېښور سينماګانو کې ښودل کېږي. غټ غټ نيم لوڅ تصويرونه یې ځړېدلي دي، حکومت خپل حکم وکړ، خو دا حکم چې د چا خلاف شوى دى، هغوى د دې حکم نه هم زيات زورور دي. د هغوى سنسر بورډ په غړېدلو سترګو زموږ د پښتو نه جامې باسي، که د پښتونخوا حکومت ورته د جامو اغوستو هڅه وکړه خو ناکامه شول. د پښتو فلمونو جوړونکي، لاهوريان، پنجابيان، او ورسره د پښتو د سينماګانو مالکان ټول د پښتو نه جامې باسي، پښتو شرموي، او دومره زور کاروي چې د ترهګرۍ په دومره زورورو چپو کې د عدالتونو قاضيانو د ځانه د شګو دېوالونه چاپېره کړې دي. د اوسپنو په پنجرو او تارونو کې بند ناست دي، پوليسان بهر ولاړ دي، او هر څوک چې دننه ځي تالاشي یې اخلي، خو د لوڅ فلمونو سينماګانو مالکان دومره زورور دي چې نه د حکومت حکم مني او نه د ترهګرۍ نه وېره کوي. لوڅ فلمونه ښيي، پښتو په ډک بازار کې خرڅوي، شرموي، پښتانه دا هر څه ګوري او عجيبه دا ده چې کتوونکي یې پښتانه دي. د پښتو خلاف د پنجاب د سرمايې په منډهۍ کې دا هر څه کېږي. دا د پنجاب فلمي صنعت دى، د پنجاب فلمي صنعت په پښتو ګرم دى، دغه مارکيټ او بازار کې فقط پښتو خرڅېږي. د دوبۍ په سټېجونو پښتو سندرو سره پنجابۍ جينکۍ ګډېږي. د دغه ګډا نه زموږ پښتو لرى کړه نو بيا به هېڅ نه وي، هغه مصرعه به ترې جوړه شي: ''نشه که په بوتل کې وه بوتل به ګډېدو'' دا نشه دا زور دا قوت دا ژوند او مستي په پښتو کې ده، خو زموږ د پښتو زور او مستي په پنجاب کې ده. فلمي صنعت د پنجاب دى او دغلته ټول پروډيوسران، ډاېرېکټران او زياتې کار کوونکې جينکۍ د پنجاب دي، ژبه زموږ او ګټه پرې بل څوک کوي. هر کله چې څوک په يوه ژبه نه پوهېږي، د ژبې قدر او احترام به څه وکړي. د پښتو فلمونو پنجابۍ کارکوونکې جينکۍ فقط د پښتو لپاره خوله وخوځوي او د پېښور نه پښتنې اداکارانې لاهور ته لاړې شي، هغوى په خپل اواز دغه ډایېلاګ ووايي، او د پنجاب په خوله یې ډبېنګ وشي. پښتو په کومه کومه طريقه خرڅول کېږي، د هغې انجام دا شي چې د پښتونخوا نه واخله تر بهر ملکونو پورې د پښتو فلمونه لاړ شي او د پنجاب خوله زما پښتو پليته کړي. د دوبۍ سټېجونو باندې ټول پنجاب د پښتو سره ګډا کوي، لکه پنجاب چې زما پښتو ګډوي، او پښتانه مسافر پرې پېسې شيندي، خو دا خيال نه کوي چې زما پښتو خو داسې نه ده!!؟ دغه شان د اوږدې مودې پورې اوس هم د سي ډي فلمونو کاروبار پښتو وشرموله، او پښتو یې دومره پليته کړه چې اوس به دومره موده نوره غواړي چې پښتو پاکه کړي. په دغه کاروبار کې هم د پنجاب نه خلک راغلل. د فلم د لویې پردې نه د پښتنو د کورونو وړې پردې ته راغلل، د پښتنو په کورونو پنجاب ورننوت. د قام په حېث پښتنو هېڅ فکر و نه کړ چې موږ کره دا پردي ولې راننوتل. د پښتنو لوی ترجمان نماینده ګوند اې اېن پي پنځه کاله تېر کړل. د پښتنو د کورونو نه یې پنجاب رابهر نه کړ. دا اوس چې په پښتونخوا حکومت د تحريک انصاف په مشرۍ کې د جماعت اسلامي او قومي وطن پارټۍ په شريکه حکمرانۍ کې د پښتو فلمونو د بندیز کوم حکم جاري کړ نو چاپېره غوغا شوه. هر کلى یې وشو خو اوس څوک دا نه وايي چې د حکومت په حکم عمل ولې نه کېږي او نه حکومت دا وايي چې زموږ د حکم توهين ولې کېږي. نه د جماعت اسلامي له طرفه د فحاشۍ خلاف جلوس را وځي، نه د قامي وطن پارټۍ د پښتو دعوه رښتيا کېږي. سياستونه، حکومتونه، حکمرانۍ، د پښتو دعوې نشي رښتيا کولی، ځکه چې پښتو درباري او سرکاري ژبه نه ده. پښتو د سياستمدارانو د تقريرونو ژبه ده، ځکه اورېدونکي یې پښتانه دي، خو د ولسي جلسو چې پښتانه مشرتابه دننه سرکاري حکومتي مشينرۍ ته ننووځي، نو هغوى بيا د سرکار د مشين غم کوي د خپلې قامي ژبې نه!! پښتو د اسلامي مدرسو، دارالعلمونو، د طالبانو د درس او تدريس ژبه ده، د منبر د امام د وېنا ژبه ده، خو هغوى چې د فحاشۍ خلاف خبره کوي نو د ثواب فکر کوي خو پښتو ته ګناه وايي، ځکه چې دا فلمونه په پښتو وي. خو دا نه ګوري چې د هغوى د حجرې، د جومات، د مدرسې، او د ټولو ولسونو ژبه څوک سپکوي. دا ځکه نشي ويلى چې هغوى د اسلام اباد او لاهور نه سرکاري وظيفې اخلي. داسې د نر بچي به څوک وي چې هغوى په پنجاب کې د پښتو د عزت او احترام خبره وکړي. پنجاب پرې د سپينو اوړو حکم په زوره مني چې پښتونخوا ته به نه راځې، خو د پښتونخوا حکومت پرې خپل حکم نشي منلى چې زما پښتو به نه شرموئ کنې دې خوا مه راځئ!