ميزان حمايت ايرانيان از موضع هسته ای جمهوری اسلامی
هنوز جزييات دقيق تحقيقات هسته ای که ايران قصد دارد در تاسيسات غنی سازی اورانيوم خود در نطنز به اجرا در آورد، مشخص نيست.
ايران اعلام کرده است که توليد سوخت هسته ای همچنان در تعليق می ماند اما به نظر می رسد که اين کشور اکنون به دنبال تحقيق درباره شيوه ساخت چنين سوختی است. اين اقدام برای غرب که بيم دارد همين فناوری بتواند در توليد تسليحات به کار بيايد، اطمينان بخش نيست. اما نخستين واکنش در ايران از سوی گروهی از نمايندگان پارلمان بود که نامه ای را در استقبال از اين تصميم برای ازسرگيری تحقيقات تهيه کردند. انتقاد علنی نسبت به اين تصميم بعيد است زيرا در آستانه شکستن پلمب سازمان ملل بر تاسيسات هسته ای ايران، آيت الله علی خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی حمايت خود از اين اقدام را ابراز داشت. او تاکيد کرد که فناوری صلح آميز هسته ای، حق مسلم ايران است. او همچنين اظهار داشت که ايران خود را از لحاظ روانی برای چشم انداز اقدامات تنبيهی آماده می کند و گفت تحريمها در گذشته صرفا ايران را خودکفاتر کرده اند و در آينده هم اثری نخواهند داشت. اصلاح طلبان که اکنون در جناح مخالف دولت قرار دارند، درباره مسئله هسته ای نسبتا ساکت و خاموش مانده اند. روش سرپرست پيشين مذاکرات هسته ای ايران، حسن روحانی اين بود که تداوم مذاکرات را حفظ کند و اميد داشته باشد که بدون دادن امتيازات بلندمدت، از ارجاع پرونده ايران به شورای امنيت سازمان ملل اجتناب کند. برخی تحليلگران اشاره کرده اند که اصلاح طلبان مايل بودند در ازای بهای مناسبی، از برنامه هسته ای ايران دست بکشند. اما بدون مشارکت آمريکايی ها در روند مذاکرات، اين شک و ترديد وجود داشت که مشوقها و امتيازاتی که ارائه می شوند هرگز برای ايران به اندازه کافی جذاب نباشند. در حالی که صداهای اندکی از مخالفان به طور علنی شنيده می شود، اصلاح طلبان از صحبتهای فزاينده درباره ارجاع ايران به شورای امنيت احساس بيم و نگرانی خواهند کرد. آنها همچنين نگران خواهند بود که اگر کار به رای گيری عليه ايران بکشد، روسيه ممکن است به صف ساير اعضای دائمی شورای امنيت بپيوندد. اگر روسيه با ايران مخالفت کند، فشار بر چين نيز افزايش خواهد يافت تا به همين سياق عمل کند. اما دولت تازه رئيس جمهور محمود احمدی نژاد خط مشی سفت و سخت تری را نسبت به اصلاح طلبان درباره مسائل مختلف سياست خارجی از جمله مسئله هسته ای پيش گرفته است. به نظر می رسد رئيس جمهور تازه و افراطی ايران می خواهد به روزهای آغازين انقلاب اسلامی باز گردد و اميدوار است که با استفاده از مسئله هسته ای، ايرانی ها و به طور وسيعتر، جهان اسلام را پشت سر خود گرد آورد. شمار اندکی از ايرانيان خارج از حاکميت ممکن است تصور کنند که پيگيری فناوری هسته ای به هزينه های سياسی آن نمی ارزد. اما از نظر اکثريت، انرژی هسته ای موضوعی ملی گرايانه است و اين تلقی که غرب می خواهد ايران را از پيشرفت تکنولوژيک باز دارد، آزردگی عميقی ايجاد کرده است. خدمات