روابط پاریس-واشنگتن در آستانه دیدار سارکوزی و بوش
پس لرزه های اصطکاک آمریکا و فرانسه بر سر جنگ عراق را تا دو سال پیش می شد در پایتخت آمریکا حس کرد؛ در آن زمان، برای خبرنگاری که تازه وارد آمریکا شده بود غیبت پرچم فرانسه در کنار پرچم بزرگ آمریکا در یک رستوران فرانسوی در واشنگتن تعجب آور بود.
یکی از ساکنان قدیمی تر شهر برای این خبرنگار توضیح داد که به خاطر مخالفت ژاک شیراک رئیس جمهور وقت فرانسه با حمله ایالات متحده به عراق، بسیاری از کسبه فرانسوی در آمریکا دچار مشکل هستند و به نحوی سعی دارند "خطای" دولت خود در همراهی نکردن با کاخ سفید را جبران کنند. در حقیقت فرانسه تنها مخالف جنگ نبود و روسیه و سایر اعضای دائم شورای امنیت، به غیر از بریتانیا، پیش از شروع جنگ در مارس 2003، مخالفت خود را با اقدام آمریکا اعلام کرده بودند. دولت گرهارد شرودر صدراعظم سابق آلمان هم با اقدام یکجانبه نظامی علیه عراق موافق نبود اما مخالفت فرانسوی ها با جنگ برایشان گرانتر از دیگران تمام شد. آن روزها بسیاری از "بیزنس های" فرانسوی در آمریکا دچار مشکل شدند و صادرات شراب فرانسوی به این کشور در پنج ماه نخست اشغال عراق 112 میلیون دلار کاهش یافت. حتی سیب زمینی سرخ کرده (فرنچ فرایز) هم که در آمریکا به نام "فرانسوی" شناخته می شود نیز از آتش خشم میهن دوستان آمریکایی در امان نماند و باب نی، نماینده سابق کنگره از غذا فروشی های مجلس نمایندگان خواست کلمه "آزادی" را جایگرین نام "فرانسوی" در فهرست غذای خود کنند. چند ماه دیگر جنگ عراق وارد پنجمین سال خود می شود. در این پنج سال تغییرات زیادی در جهان رخ داده؛ مردم آمریکا به یکی از بزرگترین منتقدان جنگ عراق بدل شده اند، باب نی به جرم اختلاس زندانی شده، ژاک شیراک دیگر رئیس جمهور فرانسه نیست و مردی ساکن کاخ الیزه شده که سعی دارد به بزرگترین متحد جورج بوش در عرصه جهانی تبدیل شود. همزمانی تقریبی پیروزی نیکولا سارکوزی در انتخابات ریاست جمهوری فرانسه در ماه مه 2007 با پایان دوران نخست وزیری تونی بلر در ژوئن این سال و گرایش کمتر گوردون براون به سیاست های آمریکا، هدف این سیاستمدار راست گرای فرانسوی برای تبدیل کشورش به نزدیک ترین دوست ایالات متحده را به واقعیت نزدیک تر کرده است. نیکولا سارکوزی که پیش از انتخاب به ریاست جمهوری فرانسه به خاطر شباهت منش و خط فکریش به دولت جمهوریخواه ایالات متحده به "سارکوی آمریکایی" معروف شده بود، خیلی سریع توانست لقب "سگ آمریکا" را از منتقدان سوسیالیست خود دریافت کند. این لقب پیش از سارکوزی به تونی بلر اعطا شده بود. در این حال، فرانسه دومین کشور از فهرست "اروپای قدیم" دونالد رامسفلد بود که به صف متحدان بین المللی آمریکا بر می گشت. پیش از آن با انتخاب آنگلا مرکل به صدراعظمی آلمان در نوامبر 2005، برلین بار دیگر به واشنگتن نزدیک شده بود ولی متزلزل بودن موقعیت دولت ائتلافی آلمان باعث شد تا پس از مدتی بار دیگر اختلافاتی مانند نحوه برخورد با برنامه اتمی ایران، استقلال کوزوو و فعالیت نیروهای ناتو در افغانستان بین دو کشور پدیدار شود. حتی مالش شانه های خانم مرکل به وسیله رئیس جمهور آمریکا در اجلاس گروه هشت هم نتوانست برلین را به همسویی بیشتر با واشنگتن ترغیب کند. اکنون در آستانه نخستین سفر رسمی رئیس جمهور جدید فرانسه به آمریکا (آقای سارکوزی تابستان 2007 سفر غیر رسمی به آمریکا کرده بود)، موضع پاریس درباره موضوع های فوق بیش از هر زمان دیگری به واشنگتن نزدیک شده است. آقای سارکوزی در مدت حضور خود در آمریکا قرار است علاوه بر شرکت در مهمانی شام کاخ سفید و حضور در اقامتگاه جورج واشنگتن در ماونت ورنون در نزدیکی پایتخت آمریکا، در جلسه مشترک مجلسین ایالات متحده هم سخنرانی کند. در این حال، آنگلا مرکل هم جمعه با جورج بوش در کرافورد تگزاس دیدار خواهد کرد. برنامه اتمی ایران، همراه با استقرار سپر موشکی آمریکا در اروپا و وضع عراق و افغانستان، از مهم ترین موضوع های گفتگوی این دو رهبر اروپایی با آقای بوش خواهد بود. کارشناسان با اشاره به موضع آرام تر خانم مرکل می گویند این باعث می شود همسویی سیاست های نیکولا سارکوزی با واشنگتن بیشتر نمایان شود و این در حالی است که سیاست های دولت جدید فرانسه، افزایش فشار آمریکا بر آلمان را به همراه خواهد داشت. خدمات