گفتگو با رئيس انجمن استادان و پژوهشگران ايرانی در آمريکا
گفته می شود بين جوامع مهاجر در آمريکا، ايرانيها از باسوادترينها هستند و بين دانشوران و دانشگاهيان و دانشجويان ممتاز اين کشور، ايرانيها نه تنها از لحاظ تعداد حضور چشمگيری دارند بلکه از چهره های شاخص نيز به شمار می روند.
در لس آنجلس، در حاشيه مراسم فارغ التحصيلی دانشجويان ممتاز ايرانی که در دانشگاه کاليفرنيا برگزار شد، پای صحبت کامران عابدينی، استاد مهندسی و صنايع در دانشگاه پلی تکنيک پومونا در کاليفرنيا و رئيس انجمن استادان و پژوهشگران ايرانی در آمريکا نشستيم: ما آماری از تعداد استادان ايرانی که در دانشگاههای آمريکا تدريس می کنند نداريم اما می توانم بگويم که تنها در جنوب کاليفرنيا 86 نفر داريم که عضو انجمن استادان و پژوهشگران ايرانی اند. به نظر من شايد به اندازه سه برابر اين تعداد استاد و پژوهشگر ايرانی در اين منطقه داريم که عضو انجمن نيستند. تنها در دانشگاه پلی تکنيک پومونا 22 استاد ايرانی داريم، دانشگاههايی مثل دانشگاه کاليفرنيا و دانشگاه کاليفرنيای جنوبی هم اقلاً به همين تعداد استاد ايرانی دارند. سخنران همين برنامه ای که امروز داشتيم دکتر حميد شيروانی بودند که رئيس دانشگاه ايالتی کاليفرنياست و اولين ايرانی است که رئيس اين دانشگاه شده است. در مورد دانشجويان هم همين تعداد دانشجوی ممتاز ايرانی که اينجا ديد کسانی اند که ليسانس يا فوق ليسانس خودشان را با معدل بالای سه و نيم از چهار گرفته اند يا دبيرستان را با معدل چهار تمام کرده اند. دوازده نفر از اينها با امتياز بالاتر از دوهزار در آزمون ورودی دانشگاه قبول شده اند که چنين آماری را من در ميان ديگر جوامع مهاجر در آمريکا نديده ام. انجمن استادان و پژوهشگران ايرانی هم از طرف خودش و هم از جانب ياران انجمن به دانشجويان ممتاز ايرانی جوائزی اعطا می کند. انجمن سه جايزه اصلی دارد؛ يکی جايزه پژوهشگر جوان (Young Scholar Award) است که به بهترين دانشجوی فارغ التحصيل دکترا داده می شود. ديگری جايزه رهبری (Leadership) است برای اينکه دانشجويان ايرانی را تشويق به حضور در گروهها و باشگاههای ايرانی کنيم و يکی ديگر هم جايزه خدمات اجتماعی (Community Service) است که کسی که امسال برنده آن شد هزار و دويست ساعت در دبيرستان خدمات داوطلبانه انجام داده بود. ما با اين جوايز می خواهيم به دانشجويان ايرانی يادآوری کنيم که ايرانی هستند و جامعه ايرانی از آنها پشتيبانی می کند. انجمن استادان و پژوهشگران ايرانی در سال 1986 تشکيل شد. اين انجمن، نهادی صنفی است که هيچ دخالتی در مذهب و سياست و مسائل نژادی ندارد و فقط به اين دليل تشکيل شده است که بين استادان و دانشمندان ايرانی رابطه ای برقرار شود. اين انجمن زمانی تشکيل شد که نسبتاً استاد ايرانی در دانشگاهها نداشتيم و من که خودم اينجا درس می خواندم، حتی يک استاد ايرانی اينجا نداشتيم. اما همان زمان متوجه شديم که چند تن از دانشجويان دکترا پس از وقوع انقلاب در ايران همينجا مانده و وارد دانشگاهها شده بودند و به کمک معنوی نياز دارند. ما اين انجمن را تشکيل داديم تا به دانشجويان ايرانی کمک صنفی بدهد. انجمن اکنون در سراسر آمريکا فعاليت دارد، هرچند بيشتر اعضای آن در کاليفرنيا هستند، اعضايی هم در ايران و انگلستان و کانادا داريم. هزينه انجمن از طريق حق عضويتی که اعضا می پردازند تأمين می شود و فعاليت انجمن بجز کمکهايی که به دانشجويان می کند و جوايزی که می دهد، بدين گونه است که سخنرانيهای مختلفی برگزار می کند و از استادان ايرانی می خواهد در رشته خودشان به زبان عامه سخنرانی کنند. مثلاً کسی يک سلول سرطانی کشف کرده يا اينکه کشف يا اختراعی در رشته مهندسی کرده، به زبان عادی راجع به آن صحبت می کند تا هم استادان ديگر رشته ها با آن آشنايی پيدا کنند هم ديگر افراد جامعه ايرانی. خدمات