ولاديمير پوتين در موضع دفاعی
به دنبال پايان غم انگيز و خونبار ماجرای گروگانگيری دراوستيای شمالی، اينک ولاديمير پوتين رئيس جمهور روسيه بايد در دو جبهه به دفاع از خود بپردازد.
اول اينکه بايد نشان بدهد که به قول خود مبنی بر به خطر نينداختن بچه ها وفادارمانده است. اوتنها در شرايطی قادر به انجام اين کار خواهد بود که بتواند ثابت کند که نيروهای امنيتی در واکنش به وضعيتی که پيش آمد دست به عمل زده اند و خود موجد شرايط پيش آمده نبوده اند. تعداد زياد تلفات اين رويداد، انجام اين کار را بسيار مشکل می کند. دوم اينکه او بايد از اصل سياست خود در چچن نيز دفاع کند. موضوع عدم اعطای استقلال از سوی او به چچن در پسزمينه گروگانگيری و ديگر حملات تروريستی اخير از جمله بمبگذاری انتحاری بيرون يک ايستگاه مترو درمسکو و انفجار دو هواپيمای مسافربری قرار دارد. دفاع از سياست دکتر شون مکاف از بخش علوم سياسی دانشگاه بيرمنگام می گويد: "او ممکن است بتواند از همه اين رويدادها به نفع خود بهره برداری کند و سرسختانه از موضع خود دفاع کند." دکتر مکاف به بی بی سی گفت: "اين يک اعلان جنگ عليه مردم روسيه بود. وضعيت از رويدادی به رويداد ديگر خصمانه تر می شود و اين اقدام اخير حمله ای بود به عزيز ترين چيز مردم روسيه که همانا سلامتی فرزندان شان است." به گفته دکتر مکاف، "او می تواند کار را با ريشه کن کردن عناصر تروريست از خود روسيه شروع کند. اين به معنای اتخاذ يک سياست امنيتی سختگيرانه تر است. او می تواند به اين ترتيب دست به يک سرکوبی بزند. در عرصه بين المللی نيز او احتمالا می تواند موضع روسيه را قدرتمندانه تر بيان کند و مدعی وجود ارتباط ميان چچنی ها و القاعده شود." مطمئنا گروگان گرفتن کودکان، شورشيان چچن را از همدلی جهانی بی نصيب خواهد گذاشت و به تقويت استدلال روسيه منجر خواهد شد. يکی از جنبه های جنگ در چچن، عدم وجود فشار روی روسيه بوده است. روسيه توانسته است بحران خود را به طرح گسترده تر مبارزه به رهبری آمريکا عليه القاعده متصل کند. به اين ترتيب پرزيدنت پوتين با آقای بوش دارای هدف مشترک شده است. هم اکنون هم کاخ سفيد با روسيه ابراز همدلی کرده و گروگانگيری در مدرسه را "وحشيانه" خوانده است. آرچی براون استاد سياست در دانشگاه آکسفورد می گويد: "علت اينکه رهبران غرب انتقاد از روش روسيه برای آرام کردن چچن را متوقف کرده اند اين است که آقای پوتين توانسته آنها را مطمئن کند که او هم در همان جنگی عليه ترور درگير است که غربيها گرفتار آن هستند." بد تر از اين هم ممکن است؟ آقای پوتين بايد دفاع خوبی بکند. او با اين قول به قدرت رسيد - و مجدا نيز به رياست جمهوری برگزيده شد - که چچن را آرام خواهد کرد و آرامش را به مرم روسيه بازخواهد گرداند. البته او حالا نمی تواند ادعا کند که وعده خود را عملی کرده است. نحوه برخورد نيروهای امنيتی روسيه با ماجرای گروگانگيری با تصويری که آقای پوتين از کارايی خونسردانه ايجاد کرده است، همخوانی ندارد. اما رهبرانی که سياست شان در مواجهه با تروريسم شکست می خورد، لزوما تنبيه نمی شوند. هنگامی که خطری همه را تهديد می کند، معمولا مردم به رهبران روی می آورند. اين مثلا در مورد آريل شارون نخست وزير اسرائيل صدق می کند. يک انتخاب برای روسيه می تواند از سرگيری مذاکرات با چهره های ميانه روتر چچن نظير اصلان ماسخادوف باشد که می گويد نيروهايش در گروگانگيری در مدرسه شرکت نداشته اند. در گذشته نيز در شرايط مختلف او گفته است که اگر روسها به اشغال چچن پايان دهند، او می تواند تقاضاها برای استقلال را ملايم تر کند. اما تا حالا آقای پوتين به آقای ماسخادوف بی توجهی کرده و او را هم صرفا يکی از همين تروريستها قلمداد کرده است. شون مکاف می گويد: "احتمالا حالا يک دوره طولانی از بحث و مذاکره درباره چچن به راه خواهد افتاد. مشکل اين است که چچن ها در ميان خودشان هم جنگ دارند و کسی نيست که بتواند از جانب اکثريت سخن بگويد. اگر روند صلح تازه ای آغاز شود، عناصر تندرو احتمالا برای از ميان بردن آن سخت تر خواهند جنگيد و دشمنی بيشتری ايجاد خواهد شد." به گفته او، "در درازمدت مساله عقب نشينی قوای روسيه از چچن مطرح خواهد شد. اما هنوز برای آغاز اين بحث خيلی زود است. اين برای آقای پوتين سخت ترين کار است زيرا اينجا ديگر آبروی خود او مطرح است." خدمات