پنجره ها و رزهای پری يوش گنجی در خانه هنرمندان
نمايشگاهی از تازه ترين نقاشی های پری يوش گنجی در گالری خانه هنرمندان برپاست.
در اين نمايشگاه سيزده تابلو با موضوع پنجره ها و گل های رز از تازه ترين کارهای پری يوش به نمايش گذاشته شده است. پنجره ها در اندازه های بزرگ و گاه دو يا سه لته اند. پنجره های سرخ و سياه با تصوير محوی از نرده های مشبک قديمی که به ترديدت می اندازند که در کدامين سوی پنجره هايی، درون يا بيرون؟ پری يوش می گويد: " در اين تابلوها گاه بيرون از قابيم و گاه اصلا معلوم نيست که در کدام سوی پنجره ايم." و گل های رزی که انگار آتش از آنها بيرون می زند و گاه از ورايشان می توان همان نرده های مشبک قديمی را ديد. او در باره گل هايش می گويد:" گل ها، آنها سرگرمی من هستند. از اول عمرم گل ها سرگرمی من بوده اند، چه با آب مرکب، چه با مداد... هر موقع حال نداشته باشم احساس می کنم چيزی در درونم باز می شود. با گل می توانم آن چيزهای بسته و خفه و بدم را بازکنم و بيان کنم و بيرون بريزم." خانم گنجی بعد از دوره آبی هايش به قرمزها رسيده و اين دومين نمايشگاه از پنجره های قرمز اوست. پری يوش گنجی درباره نظم عجيبی که در پنجره ها ديده می شود، می گويد: " اين نظم خودش آمده. فکر می کنم وقتی هر کجا و همه جا پر از پريشانی است و وقتی آشفتگی دنيا را فرا گرفته حداقل من اجازه دارم در ذهن خودم نظمی داشته باشم که از درون آن نظم پنجره ای باز کنم تا يک ذره هوا بيايد تا بتوانم نفس بکشم." در افتتاحيه نمايشگاه، گالری خانه هنرمندان را رنگين کمانی از هنرمندان و اهل فرهنگ و ادب ايران رنگين کرده، آنها کارها را به دقت نگاه می کنند و به نقاش تبريک می گويند. دکتر محمد رضا باطنی، زبان شناس، درباره اين نمايشگاه می گويد :" کارها بسيار بسيار عالی است. پنجره ها را خيلی دوست داشتم، آن طرح های قديمی که حفظ کرده بود و آن توفان و وضع غير عادی که در پنجره ها ديده می شود، آدم را به هيجان می آورد. مثلا تابلو شماره ۹ به نظرم خيلی قشنگ است. گل ها هم قشنگ هستند، بالاخره گل را هم لب پنجره می گذارند، اما من پنجره ها را بيشتر دوست دارم." بهروز دارش، مجسمه ساز که چندين بار تابلوهای پنجره ها را از زوايای مختلف نگاه می کند، عقيده دارد: " فضاهای آبستره خوبی است، ولی من دلم می خواهد بدانم پشت اين پنجره ها چه است. نمايشگاه موفقی است. به اين دليل که بيننده را به فکر وامی دارد. اين چيزی است که ما در جامعه خيلی کم داريم. در ضمن رنگ آميزی ها هم احساسات را تحريک می کنند. مجموعه رنگ ها و تفکری که برانگيخته می شود، حالتی بسيار استثنايی است که فقط يک کار موفق می تواند آن را به وجود بياورد." آقای دارش درباره رنگ قرمز که رنگ غالب آثار اين نمايشگاه است، می گويد:" رنگ قرمز رنگ سرکشی است و کار کردن با آن مشکل است، ولی در اينجا با رنگ مشکی به خوبی مهار شده و خيلی خوب با آن کار شده." بهروز مسلميان، نقاش، عقيده دارد: "کارها خيلی سنجيده و قشنگ است. من از کارهای بزرگ خيلی خوشم آمد. به نظرم پری يوش روی ساختاری که دارد دنبال می کند، که ساخت خيلی ساده و مينی مالی است با نشانه هايی که از فرهنگ خودی گرفته خيلی معقول و سنجيده رفتار می کند.نه آن نشانه ها خيلی آزار دهنده است و نه آن ساختار خشک و عبوس به نظر می رسد. تعادل را خيلی خوب ايجاد کرده و رنگ ها هم خيلی به سادگی کارها کمک کرده است." فاطمه امداديان، مجسمه ساز می گويد: " تابلوهای بزرگ را به دليل نشانه هايی که با ساختار منسجم و خوبی از فرهنگ خودمان گرفته و فضاهايی بسيار گرم دارد، خيلی پسنديدم. مثلا اين تابلو ( تابلو شماره ۹ ) با اينکه خيلی سرخ است به من حس دريا و ماهی را می دهد و به نظرم خيلی عميق و خوب کارشده است." ايرج زند، مجسمه ساز معتقد است رنگ قرمز در کارهای پری يوش گنجی شاخص است و چگونگی مهار کردن اين رنگ قرمز مهم است. انگار اين رنگ از درونش می آيد و اين نکته عجيبی است. او می گويد: " شايد اين رنگ قرمز برای پری يوش عادی شده، ولی به عنوان يک بيننده برايم جالب است بدانم چه جور اين آتش را مهار می کند و بعد روی آن دوباره شعله می اندازد و پشت آن پنجره ها با آن موتيف ها به آن آرامش می رسد." به نظر می رسد اکثر بازديد کنندگان پنجره ها را بيشتر از گل های رز پسنديده اند و نخستين تابلويی که در نيم ساعت نخست به فروش رسيد، همان تابلوی شماره ۹ است، اما گيزلا سينايی در رزها چيز جديدی کشف کرده، او می گويد: " کارهای بزرگ پری را از نظر کمپوزيسيون و فرم خيلی دوست دارم، جا افتاده و قشنگ است. اما خيلی خوشم آمد که گل های رز را با نرده های قديمی قاطی کرده، هيچوقت به اين فکر نيفتاده بودم که از نظر تجسمی فرم رز چقدر جالب است و چقدر شبيه همين نرده هايی است که ما در معماری مان استفاده می کنيم. من از تداعی اين دو فرم قشنگ خيلی خوشم آمد و به نظرم هنوز خيلی جای کار دارد." پری يوش گنجی در هنرستان هنرهای زيبای ايران، دانشکده هنر سنت مارتين لندن، بوزار فرانسه و در آلمان درس خوانده، او اولين هنرمند ايرانی است که بورس تحقيقات تطبيقی هنر يونسکو را گرفته و به بررسی نقوش ايرانی، به ويژه دوران ساسانی روی کيمونوهای ژاپنی پرداخته است. او علاوه بر ايران در ژاپن، فرانسه، آمريکا، عربستان، ازبکستان و کشورهای آسيای ميانه نمايشگاه داشته است. خانم گنجی در دانشگاه های تهران طراحی پارچه درس می دهد. اين نمايشگاه تا چهاردهم آبان در خانه هنرمندان ادامه دارد. خدمات