"خمینی که آمد، من رفتم"
اسم کوچکش را مایل نیست بگوید. در معرفی خود به همین چند جمله بسنده می کند که "الیاسی هستم، سنم هفتاد سال است، یک روز بعد از انقلاب به اسرائیل آمدم..."
آقای الیاسی، به گفته خودش روز دوم فوریه هفتاد و نه از ایران خارج شده است و این یعنی یک روز پس از ورود آیت الله خمینی به ایران. می پرسم این تقارن، تصادفی بوده یا علت خاصی داشت و پاسخ می شنوم "وقتی وضع آلوده شد و اغتشاشات شروع شد، ما هم دیگر راهی برای ماندن نداشتیم." به روزهای آغازین انقلاب و آتش سوزی ها و تیراندازی های آن دوران اشاره می کند. می گوید "دو فرزند کوچک داشتم که نمی توانستند در آن فضا طاقت بیاورند. دائم دلهره داشتند و از ترس خوابشان نمی برد. این بود که تصمیم گرفتم بیاییم اینجا." می پرسم چطور شد اسرائیل را انتخاب کردید؟ می گوید "زبان عبری را بهتر می دانستم و به همین دلیل، اسرائیل را به عنوان کشور دومم انتخاب کردم." کنجکاو می شوم که هنوز هم اسرائیل را کشور دومش می داند یا نه و پاسخ می شنوم که "من متولد ایران ام، ایران و ایرانی را دوست دارم، در ایران پرورش یافته ام، علم و صنعت و معلومات را در ایران تحصیل کرده ام. مدیون ایران ام. کشور اولم ایران است و کشور دومم اسرائیل." ادامه می دهد: "یکی کشور پدری من است و دیگری کشور مادری ام." کمک های آژانس یهود از انقلاب به این سو، دیگر ایران نرفته است. می گوید "خیلی دلم می خواهد ایران را دوباره ببینم ولی با وضع کنونی فکر نمی کنم رفتن به ایران خوش بگذرد." می گوید "خانه ام در ایران هنوز مانده، زندگی ام آن جاست. تمام ثروت و پول و ماشین ام، همه خاطرات ام آنجا مانده." آقای الیاسی می گوید هنگام خروج از ایران، نتوانسته دارایی هایش را از کشور خارج کند. نمی داند چه بر سر خانه اش آمده اما حدس می زند که چون "فعالیت های اجتماعی داشته"، ممکن است "مقام ها مشکوک شده باشند." درباره کم و کیف "فعالیت های اجتماعی اش" می پرسم. می گوید "با همکیشان مان فعالیت می کردیم در امور بهداشتی، اجتماعی، فرهنگی، تعلیم و تربیت، زبان و مذهب..." می گویم این نوع فعالیت ها که نباید قاعدتا مشکلی ایجاد کند. جوابم را کوتاه می دهد: "بعضی ها این را سوءتعبیر ازش می کنند". پاسخ سوالم را نگرفته ام اما می گذرم. آقای الیاسی در بدو ورود به اسرائیل در جایی به اسم رامتگن، نزدیکی تل آویو سکونت گزیده و هنوز هم همان جا زندگی می کند. چون عبری بلد بوده، توانسته به سرعت شغلی برای خودش دست و پا کند و بعد با وام بانکی خانه ای بخرد. یک و سال و نیم اول اقامتش در اسرائیل را البته در یک پانسیون شبانه روزی ویژه مهاجرین با "یک و نصفی اطاق" سر کرده است. می گوید برای مدت کوتاهی از کمک های آژانس یهود، استفاده کرده تا زندگی اش در اسرائیل شکل بگیرد. آن چه که امروزه به اسم "آژانس یهود" شناخته می شود ریشه در سازمان صهیونیستی "آژانس یهود برای فلسطین" دارد که در سال 1923 تاسیس شد. این سازمان در ابتدا به کار خرید زمین از اعراب فلسطینی و جذب یهودیان از نقاط مختلف جهان و اسکان آن ها در این اراضی مشغول بود. آژانس یهود، شبکه بزرگی از مدارس و بیمارستان ها را اداره می کرد و همچنین گروه میلیشای مسلح به نام هاگانا، تشکیل داده بود که از یهودیان مهاجر در مقابل حملات اعراب بومی دفاع می کرد. در سال 1948، دیوید بن گورین، رئیس "آژانس یهود برای فلسطین"، تشکیل دولت جدیدی به نام اسرائیل را اعلام کرد و با استفاده از شبکه وسیعی که این آژانس داشت، اداره کشور جدید را عهده دار شد. پس از تشکیل دولت اسرائیل، این آژانس نام خود را به "آژانس یهود برای اسرائیل" تغییر داد و کماکان در گوشه و کنار جهان به وظیفه اصلی خود که جذب و اسکان یهودیان در اسرائیل باشد، ادامه می دهد. "یهودستیزی حکومت ایران" آقای الیاسی به گفته خودش ایران را به دلیل ناآرامی های اوایل انقلاب ترک کرده، از او می پرسم چطور شد کشوری را برای زندگی انتخاب کرد که تاریخ کوتاهش با چندین جنگ بزرگ همراه بوده و هنوز هم درگیری در آن ادامه دارد. لبخندی می زند و می گوید "در ایران، اگر خرابکاری و اغتشاش بود، سردمداران هم از آن طرفداری می کردند، اما این جا بزرگان کشور با خرابکاری و ناآرامی مبارزه می کنند و این تفاوت بزرگی است." می گوید بستگانی در ایران ندارد اما هنوز با دوستان یهودی اش در ارتباط است که "زندگی شان را می گذرانند و از وضعشان در ایران نسبتا راضی اند." آقای الیاسی ادامه می دهد "البته یهودیانی که می گویند در ایران راضی اند، یهود ستیزی حکومت ایران را حس نمی کنند. اگر این را احساس می کردند، مسلما بهتر فکر می کردند." می پرسم فکر نمی کنی اگر حکومت ایران یهود ستیز باشد، یهودیانی که داخل ایران زندگی می کنند باید بهتر بتوانند آن را درک و حس کنند؟ لبخندی می زند و می گوید :نه، متاسفانه این طور نیست." آقای الیاسی معتقد است "حکومت ایران در داخل این موضوع را پنهان می کند و به خاطر کنترل ها و سانسور شدید، کسی متوجه یهودستیزی حکومت نمی شود اما در اسراییل، دموکراسی حاکم است و همه چیز به طور آزادانه روی کاغذ و روی صفحه تلوزیون می آید و به همین دلیل یهودستیزی حکومت ایران به آسانی قابل تشخیص است." آقای الیاسی در پایان می گوید "ما ایرانی ها در اسرائیل و دیگر مردم اسرائیل؛ هیچ گونه ضدیت و دشمنی با مردم و کشور ایران نداریم. ما از زمان کورش، خود را مدیون ایران و ایرانی می دانیم. بیایید محبت و دوستی و روابط حسنه را دوباره برقرار کنیم." خدمات