سوریان: از خودم توقع قهرمانی دارم
حمید سوریان در سال ۱۳۸۴ در حالی که بیست سال بیشتر نداشت جایگزین حسن رنگرز، قهرمان صاحب نام کشتی فرنگی ایران شد و در همان اولین حضورش در مسابقات جهانی مدال طلای ۵۵ کیلوگرم را به دست آورد.
این فرنگی کار اهل شهرری در سالهای بعد این موفقیت را تکرار کرد و به مدت سه سال به طور پیاپی قهرمان جهان شد؛ یک افتخار آفرینی بی سابقه در تاریخ کشتی ایران. به همین دلیل اورا "نابغه کشتی فرنگی " ایران و جهان می دانند. سوریان پس از سه طلای جهانی امیدوار است طلای المپیک ویترین افتخاراتش را تکمیل کند. او یکی از شانس های اصلی کاروان ایران برای کسب طلا محسوب می شود. تو در سه سال گذشته ، به صورت مرتب قهرمان جهان شدی و مطمئنا تمامی علاقه مندان به ورزش از دارنده سه طلای قهرمانی جهان توقع دارند که در المپیک هم قهرمان شود ، آیا این توقع باعث نمی شود که با استرس روی تشک بروی؟ نه هیچ مشکلی از این بابت ندارم ، چون در دوهله اول خودم از خودم توقع دارم که در المپیک طلا بگیرم و توقع مردم کاملا طبیعی است. قبول داری که طلای المپیک می تواند سه طلای قبلی را تکمیل کند؟ صد درصد همین طور است خودم هم به خوبی می دانم که ارزش طلای المپیک به مراتب بیشتر از این سه طلاست. خودم بیشتر از هر کس دیگری به فکر تکمیل مدالهایم هستم. به نظر خودت در سه سال گذشته هنگامی که در مسابقات جهانی شرکت می کردی آماده تر بودی یا هم اکنون که قرار است در المپیک کشتی بگیری؟ در کشتی تا وقتی که روی تشک نروی متوجه نمی شوی که چقدر آماده ای، با این حال به نظر خودم نسبت به مسابقات جهانی سال گذشته، بهتر و بیشتر تمرین کردم. هرچند که آسیب دیدگی از ناحیه زانو و شصت دست کمی اذیتم کرد. این آسیب دیدگی ها چه مقدار تاثیر منفی روی آمادگی ات گذاشت؟ خوشبختانه میزان مصدومیتم آنقدر نبود که اجازه ندهد خوب آماده شوم. در کل شرایط خوبی دارم، حتی بهتر از سالهای گذشته. در این مدت چقدر به طلای المپیک فکر کردی؟ حقیقتش را بخواهید خیلی. آرزویم همین طلای المپیک است. من و دیگر بچه ها خیلی روی نتیجه گیری در المپیک تمرکز کردیم، اما وقتی که به المپیک نزدیک و نزدیک تر شدیم متوجه شدیم متاسفانه مسوولان آن طور که باید به اهمیت المپیک واقف نیستند. مگر قراربود مسوولان چکار می کردند که نکردند؟ باید توجه بیشتری می کردند، به هر حال باید قبول کرد که نتیجه گیری در المپیک کار آسانی نیست و انتظار داشتیم بیشتر به ما توجه می شد. تو در چهارمین روز المپیک مسابقه داری و با توجه به اینکه سایر کشتی گیران، تکواندو کاران و احسان حدادی بعد از تو مسابقه دارند این شانس را داری که به عنوان اولین طلایی کاروان ایران معرفی شوی... امیدوارم قبل از من ورزشکاران سایر رشته ها طلا بگیرند به ویژه بچه های جودو، اما اگر اولین طلا را من بگیرم افتخار بزرگی است که نصیبم می شود. از آنجا که در سه سال گذشته با اقتدار قهرمان جهان شده ای شاید این تصور برای همه به وجود آمده باشد که قهرمان شدن برای سوریان کار راحتی است، آیا واقعا همین طور است؟ اصلا این طور نیست ، به ویژه باید به سطح بالای مسابقات المپیک شرکت کنم. تمامی تیم ها با بهترین نفرات خود شرکت می کنند و طوری سرمایه گذاری کردند که نفراتشان بالاترین آمادگی را داشته باشند. از طرفی حساسیت مسابقات هم بسیار زیاد است، نه من و نه هیچ کس دیگری کار آسانی ندارد. قطعا ، ما تیم بسیار خوبی داریم و در تمامی پنج وزنی که در المپیک نماینده داریم مدعی کسب مدال هستیم. تیم کشتی فرنگی سال گذشته در مسابقات جهانی باکو سه مدال گرفت آیا می توان امیدوار بود که در المپیک نیز چنین نتیجه ای تکرار شود؟ مدال گرفتن در المپیک به مراتب سخت تر از مسابقات جهانی است ، با این حال امیدوارم کاروان کشتی ایران نتایج خوبی بگیرد. فرنگی کاران تیم ملی همیشه می گویند که حمید در روز اول می آید و همه را می برد و طلا می گیرد و روحیه ما هم بالا می رود ..... خداکند این بار هم این اتفاق تکرار شود. گویا قرار است بعد از المپیک به یک وزن بالاتر بروی؟ هنوز تصمیم نهایی را نگرفته ام ، رفتنم به یک وزن بالاتر به نتیجه ام در المپیک بستگی دارد. بعد از المپیک در این باره تصمیم می گیرم. تو با ۲۳ سال سن سه طلای جهانی داری خیلی ها امیدوارند که با توجه به جوانی وآمادگی ات بتوانی یک رکورد منحصر بفرد در کشتی ایران بجا بگذاری خودت چقدر به این قضیه فکرکردی؟ راستش را بخواهید در این چند وقت فقط به المپیک و طلای آن فکر کردم نه هیچ چیز دیگری. کشتی گیران روس می آیند و نزدیک به یک دهه طلا درو می کنند ، اما قهرمانان ایرانی خیلی زود محو می شوند اما سوریان نشان داده که بلد است چطور طلاهایش را تکرارکند، آیا این روند در سالهای بعد هم ادامه پیدا می کند؟ باورکنیدتمای این مسائل به نتیجه ام به المپیک بستگی دارد و بعد از المپیک درباره بقیه دوران قهرمانی ام هدفگذاری می کنم. البته تداوم یک ورزشکار تنها به خودش بستگی ندارد؛ باید مسوولان محیطی به وجود بیاورند که یک قهرمان بدون دغدغه به کارش ادامه دهد، من هم از این قاعده مستثنا نیستم. به عنوان سوال آخر ، چند درصد برای خودت شانس قائلی که در پکن قهرمان شوی؟ روی تشک بروم معلوم می شود، همان طور که گفتم از خودم توقع قهرمانی دارم. خدمات