رهبر دراویش گنابادی: نمی‌توانم بیرون بیایم اما در منزل آزادم
نورعلی تابنده، قطب (رهبر) دراویش نعمت‌اللهی گنابادی، در یک پیام ویدئویی که خطاب به دراویش منتشر کرده گفته است "نمی‌توانم بیرون بیاییم اما در منزل آزادم".
نورعلی تابنده ملقب به مجذوبعلیشاه، قطب (رهبر) دراویش نعمت اللهی گنابادی پیام ویدئویی منتشر کرده است آقای تابنده در این پیام ویدئویی که سه‌شنبه ۱۵ اسفند (ششم مارس) ضبط و پخش شده و در سایت "مجذوبان نور" نیز قابل دسترسی است، خطاب به دراویش می‌گوید که حال جسمی او خوب است، نگرانش نباشند اما "دعا کنند". او می‌گوید این پیام خطاب به "دراویش، مسلمانان و هموطنان" است و به مناسبت نزدیک بودن سال نوی ایرانی، نوروز را هم تبریک گفته و ابراز امیدواری کرده که "در آن تاریخ بتواند همه را ببینید". دراویش می‌گویند که ماموران امنیتی در ماه‌های اخیر در فعالیت‌های روزانه رهبرشان از جمله دیدارهای او محدودیت ایجاد کرده‌اند. بسیاری در شبکه‌های اجتماعی این سخنان ویدیویی آقای تابنده را به اعلام تلویحی خبر "حصر خانگی" او تعبیر کرده‌اند؛ اما در پیام ویدیویی منتشر شده، آقای تابنده درباره دلیل موقعیت خود به صراحت توضیح نداده است. پیام آقای تابنده حدود دو هفته پس از آخرین تجمع دراویش معترض صادر شده که به اعمال محدودیت ها از سوی نیروهای امنیتی علیه رهبر دراویش گنابادی اعتراض دارند. در جریان این تجمع که در نزدیکی خانه آقای تابنده انجام شد میان گروهی از دراویش معترض و نیروهای پلیس درگیری و زد و خورد رخ داد. سه مامور پلیس و یک عضو بسیج در این درگیری ها کشته، سیصد نفر از دراویش دستگیر و یک نفر از آنها در بازداشت درگذشت. مقام های قضایی مرگ محمد راجی یکی از دارویش گنابادی را تایید کرده اما گفته اند که او در هنگام بازجویی کشته نشده است. خانواده آقای راجی می گویند ماموران اجازه دیدن پیکر او را نداده و شبانه دفنش کرده‌اند. سرتیپ حسین رحیمی، رئیس پلیس تهران گفته بود که پلیس می‌توانست در این حوادث رفتار تندتری در پیش بگیرد. آقای رحیمی گفته بود نیروهای تحت امرش می‌توانستند "با یک آر پی جی منزل مورد نظر را نابود کند اما با اقتدار و درایت رفتار کرد." تنش‌ها میان دراویش و ماموران حکومتی از ماه های اخیر رو به تشدید گذاشته است. سابقه سلسله نعمت اللهی به شاه نعمت الله ولی از عرفای قرن نهم هجری (پانزدهم میلادی) باز می گردد که در ماهان کرمان مدفون است. پیروان این سلسله طریقت در قرن نوزدهم به سه شاخه ذوالریاستینی (منورعلیشاهی)، گنابادی (سلطانعلیشاهی) و صفی علیشاهی (صفائی) تقسیم شدند که شاخه گنابادی در شیوه های خود تفاوت‌هایی با دو شاخه دیگر دارد و به اهل شریعت نزدیکتر است، تا آنجا که مکان‌های تجمع این سلسله به جای خانقاه حسینیه نامیده می شود.