هند و پاکستان، دو کشور با بيش از نيم قرن تنش
تا پيش از سال 1947 يعنی هنگامی که بريتانيای کبير مناطق شبه قاره را ترک کرد، هند و پاکستان در واقع يک کشور را تشکيل می دادند. اما از آن سال به بعد که دولت بريتانيا شبه قاره را ترک کرد هند به دو بخش تقسيم شد: هند و پاکستان.
از آن زمان تا کنون يعنی پس از حدود بيش از نيم قرن اين دو به صورت دشمنان اصلی يک ديگر در آمده اند و تا حالا سه بار با يکديگر وارد جنگ شده اند و بارها تا نزديکی يک درگيری تمام عيار پيش رفتند، اما عليرغم تلاشهايی که تاکنون صورت گرفته است تنش بين دو کشور همچنين با افت و خيزهای متفاوت ادامه دارد. استقلال و دو پارچه شدن کشور تقسيم شبه قاره به دو کشور هند و پاکستان بآرامی صورت نگرفت و شورشها و تنشهای قومی و مذهبی به خصوص بين مسلمانان و هندوها در گرفت. در حدود نيم ميليون نفر در اين درگيريها جان خود را از دست دادند. تعداد کشته شدگان در ايالت پنجاب از بقيه نقاط بالاتر بود چرا که به هنگام تقسيم اين منطقه دو تکه شد. بخشی از آن در هند و بخشی ديگر در پاکستان قرار گرفت. البته شايد بتوان با صراحت گفت که منطقه کشمير در تقسيم شبه قاره پردردسرترين منطقه بوده است و در واقع جدای از چند مشکل کوچک تر بين هند و پاکستان قضيه مالکيت کشمير مهم ترين مشکل بين دو کشور برای رسيدن به يک تفاهم همه جانبه بوده است. منطقه کشمير به هنگام تقسيم شبه قاره دارای اکثريت مسلمان بود اما حاکم اين منطقه راجه نشين يک مهاراجه هندو بود. پاکستان بطور رسمی می گويد بدليل اينکه اکثريت مردم اين ايالت مسلمان هستند، کشمير می بايستی در سال 1947 به پاکستان می پيوست. مقامات پاکستان بر اين عقيده هستند که قطعنامه های متعدد سازمان ملل متحد در خصوص کشمير بدين معنی است که مردم کشمير بايد اجازه داشته باشند تا دريک همه پرسی بتوانند سرنوشت خود را برای پيوستن به هند و يا پاکستان تعيين کنند. اما دولتمردان هند برداشت ديگری از وقايع 1947 دارد. مقامات هندی می گويند کشمير بخشی از هند است؛ چرا که بر اساس سند الحاقی که مهاراجه وقت کشمير با دولت هند در اکتبر سال 1947 به امضا رساند وی اختيارات مربوط به دفاع، مخابرات و امور خارجی را به دهلی نو واگذار کرد. از سوی ديگر مقامات هندی معتقدند که براساس معاهده شيملا که در سال 1972 بين خانم اينديرا گاندی نخست وزير وقت هند و ذولفقارعلی بوتو همتای پاکستانی او بسته شد دو کشور موافقت کرده اند تا قضيه کشمير را در مذاکرات دوجانبه و نه از طريق سازمانهای بين المللی مثل سازمان ملل متحد حل و فصل کنند. دو همسايه، پنجاه سال استقلال و سه بار جنگ هند و پاکستان تا کنون سه بار وارد جنگ با يکديگر شده اند. دو بار بر سر مساله کشمير يعنی در سالهای 1947 و 1965 و بار سوم در سال 1971 بر سر قضيه پاکستان شرقی که اکنون بنگلادش نام دارد. بطور کلی می توان گفت حدود يک سوم غرب منطقه کشمير در کنترل پاکستان است و تقريبا تمامی مناطق باقيمانده در کنترل هند است. شورش و نارآمی در کشمير در سال 1989 شروع شد. از آن زمان تا کنون مقامات هندی ادعا می کنند که پاکستان به شورشيان منطقه که خواستار جدائی کشمير هستند کمک می کند. اما مقامات اسلام آباد می گويند که پاکستان فقط از اين افراد حمايت معنوی می کند. هند و پاکستان در گير مسابقه هسته ای هند تلاشهای خود برای دستيابی به سلاح اتمی را در اواسط سال 1960و پس از آنکه چين سلاح اتمی خود را به آزمايش گذاشت شروع کرد. در سال 1974 اولين آزمايش هسته ای خود را به مرحله اجرا گذاشت. چند سال پس از اين واقعه پااکستان برنامه های هسته ای خود را شروع کرد. هر دو کشور برنامه های موشکی خود را نيز فعال کرده و ادامه ميدهند. يازدهم ماه می سال 1998 هند اعلام کرد که سه آزمايش هسته ای را به انجام رسانده است. دو روز بعد مقامات هندی اعلام کردند که هند دو آزمايش هسته ای ديگر را نيز انجام داده است. اين آزمايشها با واکنش شديد جامعه بين المللی روبرو شد. در همين حال جامعه بين المللی از پاکستان خواست تا خويشتنداری نشان دهد و دست به واکنش متقابل نزند. اما پاکستان در بيست و هشتم ماه می 1998 اعلام کرد که اين کشور دست به پنج آزمايش هسته ای زده است. اين عمل پاکستان نيز با واکنش شديد بين المللی مواجه شد. دسترسی دو کشور به سلاحهای هسته ای حل هر چه زودتر منازعات دو کشور بخصوص بر سر قضيه کشير را می طلبد. خدمات