سلطان جدید ویمبلدون بر تخت نشست
بوریس بکر قهرمان پیشین تنیس که پس از سه بار قهرمانی در این جام، لقب سلطان ویمبلدون گرفته بود دو روز پیش در تلویزیون در باره فینال امسال مردان گفت که این جنگی است میان یک پادشاه و یک مدعی پادشاهی که یا پادشاه تاج و تخت خود را حفظ می‌کند یا سلطان جدیدی تاج شاهی بر سر می‌گذارد.
یکشنبه حدود ساعت ۹ شب که هوا رو به تاریکی می‌رفت، رافائل نادال در سومین تلاش خود در جنگی بدون خون و خونریزی پس از ۴ ساعت و ۴۸ دقیقه سلطنت ۵ ساله راجر فدرر در ویمبلدون را سرنگون کرد و بعنوان قهرمان جدید معتبرترین تورنمنت تنیس جهان برای دست‌کم یک سال آینده جام طلائی را در آغوش گرفت. من همچنان فکر می‌کنم که پارسال اگر راجر فدرر شانس نیاورده بود و نادال در اواخر بازی دچار آسیب‌دیدگی زانو نمی‌شد، این یکشنبه، نادال از مقام قهرمانی خود دفاع می‌کرد. زمانی هم که در اوائل ست سوم نادال زمین خورد و زانویش چرخید و نیم ساعت بعد که باران بازی را قطع کرد، فکر کردم که خداوند متعال بار دیگر به کمک قهرمان سوئیسی تنیس جهان آمده است. زمین خوردن نادال جدی نبود اما آن یک ساعتی که بازی قطع شد، کمک بزرگی به فدرر بود. او که در دو ست اول در برابر ضربات کوبنده و موثر نادال حرفی برای گفتن نداشت، بازی که از سر گرفته شد تبدیل به بازیکن دیگری شد. او دو ستی را که باخته بود جبران کرد و بازی را به ست پنجم برد. اما بازیکن ۲۲ ساله اسپانیائی امسال برای پیروزی آمده بود و هیچ چیز دیگری او را راضی نمی‌کرد. گزارش بازی را که در همین صفحه ورزشی خودمان حتما خوانده‌اید. من فقط اضافه می‌کنم که فینال امسال که طولانی ترین فینال مردان در تاریخ ویمبلدون بود، یکی از بهترین مسابقاتی بود که دیده‌ام. کیفیت تنیسی که این دو قهرمان بازی کردند واقعا نفس را بند می‌آورد. فدرر هم واقعا سنگ تمام گذاشت و ایستادگی‌ای که کرد تنها از عهده قهرمانی چون او بر می‌آمد اما قدرت نادال هرگز در طول مسابقه به او اجازه نداد که بخت واقعی برای پیروزی داشته باشد. هر کس که این مسابقه را دید فهمید که چرا فدرر در ۵ ویمبلدون و ۷ گرند اسلم دیگر قهرمان شده و چرا او حدود ۵ سال است که نفر اول رده بندی جهانی است. در عین حال این را هم باید درک کرد که هر قهرمانی دوره خود را دارد و این مقامها مادام‌العمر نیست. تاکنون دوران فدرر بود که ۲۷ ساله شده و رفته رفته به آخر خط می‌رسد. از این پس دوران نادال آغاز می‌شود که ۵ سال جوانتر است و روز به روز بهتر می‌شود. بریتانیایی ها دست خالی نماندند راستی امسال بریتانیائی ها هم دست‌خالی از ویمبلدون نرفتند. پس از حذف اندی ماری نفر دوازدهم جهان در یک‌چهارم نهائی مردان و برادرش جیمی قهرمان سال گذشته دوبل مختلط در نیمه‌نهائی آن قسمت، به نظر می‌آمد که بریتانیا سرش از ویمبلدون امسال بی‌کلاه مانده، چون بقیه بازیکنان زن و مردشان هم در همان مراحل اولیه کارشان ساخته شده بود. اما لورا رابسون، یک دختر ۱۴ ساله این ملت را نجات داد. این دختر خوش صورت شیطان و خوش‌اخلاق در قسمت جونیورز یا نوجوانان که برای زیر هجده ساله‌ها است با شکست دادن حریف تایلندی خود قهرمان شد و ۱۲ هزار تماشاچی در زمین شماره یک را بقدری خوشحال کرد که تابحال من ندیده بودم برای کسی اینقدر دست بزنند و هورا بکشند. قسمت جونیورز ویمبلدون تا کنون نقطه آغاز خوبی برای قهرمانان بعدی بوده، قهرمانانی چون مارتینا هینگیز، تریسی اوستین و آملی مورزمو. در میان مردان قهرمان هم بیون بورگ، استفن ادبرگ و راجر فدرر ابتدا قهرمان جونیورهای ویمبلدون شده بودند. حالا هم بریتانیائیها امیدوارند که لورا در آینده قهرمان بزرگی شود اما خدا کند که روزنامه ها و رسانه ها اجازه بدهند که استعداد این دختر بطور طبیعی رشد کند و با گذاشتن فشار بیش از حد بر او که طبیعتا انتظارات غیرطبیعی مردم را هم به دنبال خواهد داشت، او را نسوزانند. منصور بهرامی و شگردهای خاص از جوانترین بازیکن امسال به سراغ یکی از مسن‌ترینها برویم: منصور بهرامی که در ۵۲ سالگی همچنان تنیس حرفه‌ای بازی می‌کند و تنها بازیکن حرفه‌ای است که با ملیت ایرانی در مسابقات ظاهر می‌شود. او امسال هم در ویمبلدون بود و شیرینکاریها و شگردهای مخصوصش با استقبال کم‌نظیر مردم و علاقمندان تنیس روبرو شد. منصور امسال با هانری لکونت بازیکن برجسته فرانسوی همبازی بود و در قسمت دوبل پیشکسوتان با همسن و سالهای خودش سه بازی انجام داد که به خاطر کارهای منصور جنبه نمایشی‌اش بیشتر از جنبه رقابتی آن بود. دو روز هم میهمان ویژه مدیران باشگاه ویمبلدون بود و در جایگاه سلطنتی زمین مرکزی شانه به شانه اعضای خاندان سلطنتی بریتانیا و قهرمانانی چون بیون بورگ و راجر فدرر می‌مالید. محبوبیت منصور در ویمبلدون عجیب و غریب است و روزهائی که بازی داشت، مردم صف می‌کشیدند تا شاهد هنرنمائیهای او باشند. بهمین جهت امسال هر سه بازی منصور در زمینهائی برگزار شد که تماشاچیان زیادی در خود جای می‌دهند، بخصوص بازی آخر او که در زمین شماره یک قبل از مسابقه لورا رابسون با حضور بیش از ۱۲ هزار نفر برگزار شد. خدمات