آيا با يک نامه تاريخ ورق خورده است؟
نامه محمود احمدی نژاد به جورج بوش رئيس جمهور آمريکا در شرايطی که دو کشور از ۲۷ سال پيش رابطه ای با هم ندارند، حيرت ناظران سياسی را برانگيخت.
به گفته فرانسيس هريسون خبرنگار بی بی سی در تهران، نامه هرچه باشد از اين نظر اهميت دارد که پس از نزديک سه دهه عدم ارتباط، عملا نوعی رابطه را ميان دو کشور آغاز کرده است. به نظر خبرنگار بی بی سی اين اقدامی شجاعانه از جانب آقای احمدی نژاد بوده است، درست در شرايطی که کشورهای غربی تلاش دارند چين و شوروی را به اتخاذ اقدامی عليه ايران قانع سازند. خبرنگار بی بی سی می گويد آقای احمدی نژاد نشان داده است که حاضر است برای جلوگيری از درگيری مستقيم به خاطر مناقشه هسته ای، به هر اقدامی دست بزند و با هر مقامی ديدار و گفتگو کند. سابقه قطع روابط دو کشور پس از پيروزی انقلاب اسلامی در ايران، هواداران انقلابی آيت الله خمينی آمريکا را حامی اصلی حکومت محمد رضا شاه پهلوی و دشمن شماره يک مردم ايران می دانستند. چند ماه پس از انقلاب، دولت آمريکا به شاه ايران که بيمار بود، اجازه داد برای درمان به آن کشور برود. اين رويداد خشم انقلابيون ايرانی را برانگيخت. عده ای از دانشجويان که خود را "دانشجويان پيرو خط امام" خواندند، در ۴ نوامبر ۱۹۷۹ از ديوار به سفارت ايالات متحده در تهران حمله بردند و سفارتخانه را اشغال کردند. آنها ۶۶ کارمند سفارت را به گروگان گرفتند. چند روز بعد ۱۴ نفر را آزاد کردند اما ۵۲ کارمند سفارت را به مدت ۴۴۴ روز در اسارت نگاه داشتند. اين اقدام که در عرف بين المللی غيرمقبول بود، در آمريکا به تضعيف دولت جيمی کارتر منجر شد و پيروزی رقيب او رونالد ريگان را در انتخابات رياست جمهوری تسهيل کرد. دولت ايران در ۲۰ ژانويه سال ۱۹۸۱ تمام گروگانها را آزاد کرد. در واکنش به گروگانگيری، دولت آمريکا ميلياردها دلار دارايی ايران در بانکهای آمريکايی را ضبط کرد و به رابطه دو کشور پايان داد. از آن زمان دو کشور هيچگونه رابطه رسمی با هم نداشته اند. دولت سوئيس به عنوان حافظ منافع آمريکا در ايران و دولت پاکستان حافظ منافع ايران در آمريکا عمل کرده اند. در زمان دولت اصلاح طلب محمد خاتمی از دو سو تلاش هايی برای برقراری روابط ديده شد، اما به نتيجه عملی منجر نشد. از زمان رياست جمهوری محمود احمدی نژاد لحن ضدآمريکايی در سياست خارجی ايران شدت گرفته است. خدمات