پايان جشنواره بيست و سوم فيلم كوتاه تهران
بيست و سومين جشنواره ملی و يازدهمين جشنواره بين‌المللی فيلم کوتاه تهران، يکشنبه ۵ آذر ۱۳۸۵ با برگزاری آيين اختتاميه و اعلام برگزيدگان در تالار انديشه حوزه هنری پايان يافت.
در مراسم پايانی، تنی چند از هنرمندان و مسئولان دولتی از جمله، محمد حسين صفارهرندی وزير فرهنگ و ارشاد اسلامی، محمدباقر قاليباف شهردار تهران ، محمدرضا جعفری جلوه معاون سينمايی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، حسن بنيانيان مدير حوزه هنری و امير رضا خادم عضو کميسيون فرهنگی مجلس شورای اسلامی حضور داشتند. رقابت آثار ملی ـ نگاه ملی در اين بخش، تنديس زرين بهترين تحقيق و پژوهش، به فيلم مستند قانا، ساخته محمدرضا عباسيان از تهران اهدا شد. همچنين بهترين فيلم‌نامه "روايت شتاب‌زده يک داستان ساده با پايان خوش" نوشته بهرام توکلی از تهران شناخته شد. هیأت داوران فيلم محدوده دايره کار شهرام مکری را به عنوان بهترين فيلم تجربی انتخاب کرد و در بخش پويانمايی فيلم محبوبه ساخته علی‌اصغر رسولی از تهران، بهترين اثر پويانمايی شناخته شد و فيلم مستند مدار صفر درجه کار محمود رحمانی از اهواز بهترين اثر مستند اين بخش بود. تنديس زرين بهترين فيلم داستانی به زيارت ساخته محمود غفاری از زنجان رسيد. همچنين جايزه ويژه هیأت داوران را فيلم بوف ساخته حسين مرادی‌زاده از تهران از آن خود کرد. هیأت داوران در اين بخش، هيچ فيلمی را شايسته دريافت تنديس بهترين فيلم به مفهوم مطلق ندانست. آرای بخش سينمای ملی جشنواره فيلم کوتاه تهران در سه بخش مسابقه نگاه ملی، مسابقه سينمای جوان و بخش ويژه به شرح ذيل اعلام شد: رقابت آثار ملی ـ بخش ويژه تنديس جشنواره در بخش ويژه پيامبر اعظم، به فيلم داستانی زيارت به کارگردانی محمود غفاری از زنجان تعلق گرفت. در بخش چشم‌انداز سرزمين زيبای ما، تنديس جشنواره به فيلم درخت پارسيک ساخته حسن نقاشی اهدا شد. رقابت آثار ملی ـ سينمای جوان در بخش مسابقه سينمای جوان، تنديس بهترين فيلمنامه به "پنجره" نوشته موسی عليجانی از کرج تعلق گرفت و روح الله بهرامی از قم، تنديس بهترين کارگردانی را به خاطر بهار اندک از آن خود کرد. فيلم نوشتن داستان، کار عليرضا ايزدی، بهترين اثر تجربی اين بخش شناخته شد و تنديس بهترين پويانمايی، به فيلم چيزی مثل... ، کار مريم خليل‌زاده از تهران اهدا شد. در بخش مستند، فيلم بازارميته ساخته محمد رمضانی از اراک، بهترين اثر اين بخش شناخته شد و هیأت داوران، جايزه ويژه خود را در بخش سينمای جوان به موسی عليجانی از رشت برای فيلم پنجره اهدا کرد. امسال، در بخش‌های بين‌المللی جشنواره، ۷۹ فيلم از ۳۴ کشور جهان به نمايش درآمد، که در آن ميان، خبر چندانی از آثار برگزيده سالهای اخير جشنواره‌های معتبر فيلم کوتاه نبود. در اين بخش، جايزه بزرگ به فيلم برسر دو راهی ساخته بوريس پاول کانن از هلند تعلق گرفت و جوئل پيزينی از برزيل جايزه بهترين فيلم تجربی را به خاطر فيلم تقاطع دريافت کرد. جايزه بهترين فيلم پويانمايی به فيلم بسته پستی ساخته تيل نوواچ از آلمان رسيد و گالينا آداموويچ از روسيه سفيد، بهترين مستندساز برای مستند طبق عادتشان شناخته شد. در اين بخش جايزه بهترين فيلم داستانی را فيلم سيرک آکسفورد ساخته استبن گيتن از انگلستان از آن خود کرد. در بخش در جستجوی حقيقت، فيلم يکشنبه بعدازظهر ساخته گايا ادوکيو از جمهوری چک بهترين اثر شناخته شد. بخش بين الملل ـ مسابقه سينمای آسيا جايزه بهترين فيلم به سايه وباد، ساخته اينان ارسلان از ترکيه تعلق گرفت و يولی آندرای از اندونزی، به خاطر فيلم سوارکار خردسال بهترين کارگردان اين بخش شناخته شد.جايزه بهترين فيلم‌نامه را محمد هادی توحيدی از ايران، برای نگارش فيلمنامه "من عرب هستم" دريافت کرد. نگاهی به جشنواره بيست و سوم هرچند در ميان گزينشگران آثار اين دوره جشنواره، نام فيلمسازان صاحب‌‌نامی چون محمدرضا اصلانی در کنار سينماگران جوانی چون محمود زنده نام و بايرام فضلی به چشم می‌خورد، اما به نظر می‌رسد که حتی اعتبار اين نامها‌ نيز نتوانسته چندان رونقی به حاصل گزينش هیأت‌ انتخاب جشنواره فيلم کوتاه بدهد و آثار به نمايش درآمده به واقع در مرتبه‌ای نازلتر از آثار سال گذشته بوده است. از سويی ديگر، جدا از نام محمدرضا اصلانی که يک‌بار ديگر در هیأت داوران مسابقه سينمای ملی ديده می‌شود، اساتيد و فيلمسازانی چون کامبوزيا پرتوی، مجتبی راعی، حسن بلخاری و مهرداد اسکويی نيز از جمله ديگر داوران اين دوره جشنواره بودند. جان استنلی وجووسکی از انگلستان، لساد جموسی از تونس، نيکلاس گيليرگ از سوئد، استاورس خاساپيس از يونان و اکبر عالمی از ايران آثار بخش بين‌المللی را داوری کردند. اگر در سال گذشته برخی تجربه‌های جسورانه، ظرافت و طراوتی نسبی ايجاد کرده بود، امسال عرضه آثار متفاوت نادر بود. هرچند در سازماندهی و مديريت جشنواره ديگر ثبات و نظم قابل قبولی را شاهد هستيم، اما به نظر می‌رسد که سير نزولی کيفی آثار جشنواره فيلم کوتاه کماکان ادامه دارد. امسال نيز، اغلب آثار عرضه شده در جشنواره از کيفيت نازلی برخوردار بود. بسياری از اين آثار همچنان در حد مشق‌های مدرسه‌ای و تجربه‌های خام و نارسا باقی مانده است. در حالی که تخمين زده می شود در ايران حدود ۳۰۰۰ فيلم کوتاه در سال ساخته می‌شود، به نظر می‌رسد که حاصل (دست‌کم) يک ساله توليد اين محصول، فراتر از آثار به نمايش درآمده در جشنواره باشد و کماکان محدوده‌های تعريف شده رسمی مانعی از عرضه و نمايش بسياری از تجربه‌های بکر و متفاوت است. طی روزهای جشنواره، هر شب جلسات نقد و بررسی و نشست‌های تخصصی در تالار شماره سه سينما فلسطين برپا بود. ضمن آنکه در روزهای اول و دوم آذر نشست‌هايی با هیأت‌ انتخاب و هیأت‌ داوران جشنواره برقرار شد که مطابق معمول با شور و هياهوی زيادی نيز همراه بود. در نشست‌‌های تخصصی، ضمن پرداختن به مشکلات توليد فيلم کوتاه و مستند در ايران، ساخت فيلم کوتاه در کشورهای تونس، فلسطين، لبنان و فرانسه مورد بررسی قرار گرفت. در اين نشست‌ها، اساتيد و فيلمسازانی چون محمدرضا اصلانی، کامبوزيا پرتوی، بيژن ميرباقری، روبرت صافاريان، علی شهبازی، لاساد جموسی از کشور تونس، کريستين ژاندر از فرانسه، عزالدين عطيه عبدالرحمان المصری از فلسطين و هشام علی فريد حسن قاسم از لبنان حضور داشتند. در جشنواره امسال، ضمن نمايش آثاری ويژه مقاومت لبنان و حماس، نمايشگاه عکس فلسطين و حماس و غرفه‌ای نيز از محصولات فرهنگی اين تشکيلات در حاشيه جشنواره برپا بود. گرچه چند سالی است که صحبت از برپايی بازاری در جوار جشنواره فيلم کوتاه می‌شود، اما امسال نيز همچنان جای بازار فيلم خالی بود. با توجه به عرضه و نمايش محدود فيلم کوتاه در ايران، توليدکنندگان اين نوع نياز بسياری به عرضه گسترده‌تر آثار خود در بازارها و جشنواره‌های جهانی دارند. در اين راه، ظاهراً چشم اميد سازندگان فيلم کوتاه تنها به مشتريان بازار فيلم جشنواره فيلم فجر دوخته شده است که غالباً مشتريان آن بازار نيز طالب آثار بلند و مجموعه‌های تلويزيونی هستند. شايد شايسته‌ باشد که متوليان جشنواره فيلم کوتاه تهران به دنبال راه‌های تازه‌ای برای مددرسانی به عرضه آثار کوتاه جوانان ايرانی باشند. خدمات