معامله يا تحريم؛ توصيه گروه بين المللی بحران درمورد برنامه اتمی ايران
گروه بين المللی بحران که مؤسسه ای تحقيقاتی فرامليتی است، در بخش مربوط به ايران گزارش سالانه خود که در آن به بررسی اوضاع نقاط بحران خيز جهان می پردازد، برنامه اتمی جمهوری اسلامی و نحوه برخورد بين المللی با آن را به عنوان مهمترين موضوع مورد بررسی قرار داده است.
در اين گزارش از امضای توافقنامه ميان ايران و سه کشور آلمان، فرانسه و بريتانيا در مورد برنامه های اتمی ايران به عنوان مهمترين تحول ياد شده اما از آن به تنها عنوان گامی موقتی، اگرچه مثبت، که برنامه های اتمی ايران را دچار وقفه خواهد کرد نام برده است. اين گروه تحقيقاتی که در بروکسل، پايتخت بلژيک مستقر است، در ارزيابی خود درباره توافق اخير ايران و اروپا که دومين موافقت نامه مربوط به برنامه های اتمی ايران با سه کشور اروپايی در دو سال اخير است، نوشته که اين توافق، فعلا مانع از ارجاع پرونده ايران به شورای امنيت سازمان ملل متحد خواهد شد. در اين گزارش گفته شده که آمريکا در هيچيک از دو توافقنامه نقش فعال نداشته و اگرچه نهايتا از توافق اروپايی ها با ايران استقبال کرده اما اميدی به نتيجه بخش بودن اين توافق ها نداشته و ندارد. گروه بين المللی بحران نيز در جمع بندی خود، توافقنامه سال 2004 را راه حلی قطعی برای رفع نگرانی های غرب در مورد برنامه های اتمی ايران ندانسته و ضمن مقايسه آن با توافقنامه قبلی که در سال 2003 به دست آمد و به موافقتنامه تهران مشهور شد، هردو توافقنامه را گامی مثبت اما مقطعی که می تواند به طور موقت برنامه های اتمی ايران را با تاخير روبرو کند توصيف کرده است. متقابلا، اين گروه تحقيقاتی پيشنهاد کرده که آمريکا و اروپا بايد مواضع خود را هرچه بيشتر به هم نزديک کنند و برای رفع نگرانی های خود، پيشنهادی مشترک و کاملا جدی پيش روی ايران بگذارند. گروه بحران، نتيجه گرفته که در فاصله بين توافق تهران تا توافق اخير که به توافق پاريس مشهور شده، نه تنها پيشرفتی حاصل نشده، بلکه شرايط بدتر هم شده است. در اين گزارش، از افزايش سطح بی اعتمادی، کاهش گزينه ها و از دست رفتن زمان، به عنوان نشانه های بدتر شدن اوضاع ياد و گفته شده است که توافقنامه تهران به شکست انجاميد و در يک سال گذشته مواضع تندروها تقويت شد و برنامه های اتمی ايران نيز ادامه يافت. در ادامه، گروه بين المللی بحران، به عنوان راه های پيشنهادی، دخالت و حضور آمريکا در فرايند موجود را ضروری دانسته و گفته است حاشيه نشينی آمريکا در مذاکرات تنها باعث بدتر شدن وضع خواهد شد. دلايل اين امر نيز از طرف گروه مذکور اينگونه تشريح شده که اگر ايران حاضر باشد بر سر برنامه های نظامی بلند پروازانه خود معامله کند، اين تنها ايالات متحده است که در مقابل می تواند تضمين های امنيتی لازم را به مقام های جمهوری اسلامی بدهد. در عين حال اگر ايران حاضر به معامله نباشد، مخالفت ايران با يک پيشنهاد همراه با حسن نيت آمريکا خواهد بود که می تواند يک اقدام قاطع بين المللی را زمينه سازی کند. اين گروه گفته چنانچه ايران پيشنهادهای جامع را رد کند، برنامه ای برای اعمال تدريجی تحريم عليه ايران مورد نياز خواهد بود و برای اينکه آمريکا هم متقاعد شود تا در فرايند ديپلماتيک شرکت کند، کشورهای اروپايی در کنار چين، روسيه و ژاپن بايد از پيش متعهد به پيوستن به تحريم های احتمالی عليه ايران (درصورت لازوم الاجرا شدن آنها) بشوند. گروه بين المللی بحران توصيه کرده که هرگونه تحريمی بهتر است ترجيحا با قطعنامه سازمان ملل متحد همراه باشد. در ضمن، گروه بين المللی بحران موضوع تغيير حکومت در ايران به شيوه ای که در عراق يا افغانستان به وقوع پيوست را به دلايل گوناگون، از جمله درگير بودن آمريکا در عراق و بالا بودن قيمت نفت در بازارهای جهانی به دور از انتظار دانسته و در عين حال افزوده به همين دلايل و همچنين پيروزی محافظه کاران در انتخابات پارلمانی، موضع حکومت ايران تقويت شده و اطمينان مقام های جمهوری اسلامی به بالاترين سطوح در دهه های اخير رسيده است. خدمات