وضعيت زنان و دختران افغان در گزارش عفو بين الملل
بنا به گزارش سازمان عفو بين الملل طی سال ۲۰۰۴ ميلادی گزارشهای متعددی از ربوده شدن دختران و تجاوز جنسی به آنان توسط مردان وابسته به گروههای مسلح در افغانستان ارائه شده است، مردانی که در بسياری موارد دختران را وادار به ازدواج با خود کرده اند.
بر اساس گزارش ساليانه سازمان عفو بين الملل، ترس از ربوده شدن در مناطق مختلف افغانستان، فعاليت زنان در خارج از خانه ها را با محدوديت مواجه کرده است. اين در حالی است که اعمال محدوديتهای مفرط بر زنان و ميزان بالای خشونت عليه آنان در محيط خانواده های افغان نيز معمول است. با تمام اينها، عفو بين الملل می گويد که موارد زيادی از اقدامات خشونت آميز عليه زنان گزارش نمی شود چه اينکه شکايت آنان عليه افراد باعث می شود تا با تهديد اقدامات تلافی جويانه، تنبيه و يا واکنش خشونت آميز ديگر مواجه شوند، دليلی که باعث شده تا موارد کمی از خشونت عليه زنان مورد بررسی قرار گيرد و يا در مجامع قضايی پيگيری نشود، ضمن آنکه تصميمات قضات نيز در افغانستان تابع نظامهای سنتی جامعه است. در افغانستان ازدواج اجباری و تبادل دختران برای تسويه حسابها و پايان بخشيدن به نزاعها امری معمول است. به گزارش عفو بين الملل، فروش دختران، ازدواج آنان در برابر پول به دليل فقر مفرط جامعه و نيز وسيله ای برای گرفتن تضمينهای امنيتی، معمول است. در افغانستان زنان به اتهام ارتکاب جرايمی مانند فرار از خانه، زنا و يا روابط جنسی خارج از چارچوب ازدواج زندانی می شوند؛ در بعضی حالتها نيز بدون اينکه شواهد کافی وجود داشته باشد، آنان در زندان نگه داشته می شوند تا از مواجهه با بدرفتاری در خانه به دليل اتهاماتی که به آنان نسبت داده شده در امان باشند. سازمان عفو بين الملل همچنين آورده که تقريباً در تمام نقاط افغانستان خصوصاً در مناطق غربی اين کشور مانند ولايت هرات، صدها زن برای گريز از مواجهه با خشونت در خانواده، اقدام به خود سوزی کرده اند. خدمات