خشونت با زنان افغان، از افغانستان تا اروپا
ردپای خشونت در ميان خانواده ها و زنان افغان حتی در آلمان خود را نشان می دهد.
با کوشش های دولت آلمان برای بازگرداندن افغان ها، ترس زنان افغان باز هم بيشتر می شود.با وجود حمایـت های قانونی از زنان در آلمان گروهی از زنان افغان که مورد خشونت قرار می گيرند به مراکزی که می توانند کمکشان کنند مراجعه نمی کنند. در بيشتر موارد علت عدم مراجعه به اين مراکز ترس است . زهرا از زنانی است که به گفته خودش، سالهای زيادی مورد خشونت جسمی و روحی از سوی همسرش قرار گرفته است. او می گويد که در افغانستان امکان دفاع از خود را پيدا نکرده است و در آلمان هم ۵ سال رفتار خشن شوهرش را تحمل می کند. زهرا می گويد وقتی به دليل جراحات وارده در بيمارستان بستری شد، سرانجام جرئت يافت تا از شوهرش شکایت کند. در ابتدا شوهر زهرا تنها چند روز توسط پليس دور از خانه نگهداشته می شود و دوباره به خانه باز می گردد. زهرا اين بار از ترس به خانه زنان پناه می برد. برای نگهداری از فرزندانش وکيل می گيرد و با سه فرزندش دو سال است که در خانه زنان زندگی می کند. زندگی با ترس در افغانستان چنان در روح و روان زنان تاثير گذاشته که زمان درازی برای برطرف کردن آن لازم دارند. يک زن افغان که به دفتر مشاوره خانواده در آلمان مراجعه کرده می گويد: "در افغانستان ما از همه کتک می خورديم . پدرانمان ما را می زدند. برادرها و شوهرمان هم همينطور. در بيرون هم که جرئت نفس کشيدن نداشتيم . من فکر می کردم وقتی از آنجا بيرون بيايم وضع فرق می کند، اما اينطور نشد.". او می افزايد: "شوهرم فکر می کند در اينجا هم می تواند به من زور بگويد. من در افغانستان نتوانستم خواندن و نوشتن ياد بگيرم در اينجا به کلاس سواد آموزی برای زنان می روم، با وجود اين، وقتی از درس بر می گردم هميشه دعوا است. شوهرم هنوز هم فکر می کند که زنان نبايد خواندن و نوشتن ياد بگيرند." با وجود تلاشها ی فراوان مشاور، همسر اين زن، حاضر به گفتگو برای حل مشکل نيست . فرخنده سعيدی مشاور يک دفتر ميان فرهنگی در شهر کلن آلمان از تجربه کاريش با زنان افغان می گويد:" اين زنان خشونت را بارها تجربه کرده اند. آنها برای برطرف کردن فشارهايی که به آنها وارد آمده، نياز به روان درمانی دارند." خانم سعيدی معتقد است که در گروهی از زنان افغان که شاهد خشونتهای مکرر بوده اند ترس نهادينه شده و با ادامه اين خشونت، دچار مشکلات جدی روانی می شوند. وابستگی اقامتی زنان به همسرانشان، دليلی برای فشار بيشتر از سوی همسران آنها است در عين حال خود اين موضوع دليلی است تا آنها به مقامات دولتی مراجعه نکنند. فشارهای عصبی در خانواده های افغان که به دليل ترس از بازگردانده شدن به افغانستان است، به تشنج و ناآرامی ها می افزايد و در اين ميان، زنان افغان که مورد خشونت قرار گرفته اند بيش از سابق مورد تهاجم قرار می گيرند. خدمات