پل ولر سی سال در خدمت موسيقی- بخش اول
پل ولر (Paul Weller) خواننده 47 ساله انگليسی جايزه "کمک چشمگير به پيشرفت موسيقی" را در مراسم جايزه بريت دريافت کرد.
اين جايزه هر سال به هنرمندی اهدا می شود که در طول عمر هنری خود با فعاليت در آهنگسازی، ترانه سرايی و يا نوازندگی، بطور متداوم به رشد و پيشرفت موسيقی در بريتانيا کمک کرده است. آلبوم "سنپ" (Snap) بهترين های ولر نيز در حال حاظر بين ده پرفروشترين آلبوم های بريتانيا است. البته منتقدان معتقدند که پل ولر بايد پيش تر از اين، برای اين جايزه معرفی می شد. او جزو معدود خواننده - ترانه سرايانی است که موفق شده در طی سه دهه گذشته همچنان الگو و الهام بخش بسياری از گروه ها و خواننده های موفق بريتانيا مانند اويسيز (Oasis)، اسميتز (The Smiths) و اوشن کالر سين (Ocean Colour Scene) باشد. در طی اين سه دهه نگاه ولر هميشه از حاشيه به درون دوخته بوده و هست. او در هر دهه خود را آگاهانه از جريان ها و سبک های معمول موسيقی جدا نگاه داشته و نگاه تيز بين و کلام انتقادی خود را در موسيقی نو و نشاخته ولی اصيل پيچيده است. به عبارت ديگر در حالی که ديگران بعد از موفقيت و به شهرت رسيدن لنگر می اندازند، ولر راه خود را کج می کند و به سوی افق های دور دست و آبهای پرتلاطم می رود. اما نقطه قوت کار ولر در اين خلاصه می شود که موسيقی و سبک هميشه شکل ترانه ها و اجرای ولر را بخود می گيرند. بدين ترتيب آهنگ های ولر هميشه فراتر از زمان خود، با شنونده رابطه بر قرار می کنند. سه دهه فعاليت در زمينه موسيقی، 28 آلبوم و اعتراف نسل های بعدی به الهام گرفتن از موسيقی ولر نشانی است بر قدرت خلاقيت و دوام موسيقی او. موفقيت غيرمنتظره گروه "آرکتيک مانکيز" (Arctic Monkeys) که جايزه "بهترين گروه جديد" را در مراسم "جايزه بريت" دريافت کرد نيز شايد بدون اينکه اعضای اين گروه واقف آن باشند مديون اولين گروه پل ولر "جم" ( The Jam گروه محبوب سال های 1977-1982 ) و سبک پانک راک (Punk Rock)، است که ولر همراه با گروهای سکس پيستولز (Sex Pistols) و کلش (The Clash) راه گشای آن در بريتانيا بودند. زندگی حرفه ای ولر را می توان به سه بخش تقسيم کرد. بخش اول سال های نخست فعاليت او با اولين گروهش "جم" و آغاز جريان پانک راک در موسيقی بريتانيا. بخش دوم ، دومين گروه او استايل کانسيل (The Style Council دوره آزمايشی با موسيقی سول،آر اند بی و جاز) و بخش سوم دوره انفرادی. سال های نخست: گروه جم پل ولر گروه جم را در سال 1975 زمانی که هنوز به مدرسه می رفت همراه با دوستانش ريک باکلر (Rick Buckler درامز) ، بروس فوکستون (Bruce Foxton گيتار باس ) و استيو بروکس (Seve Brooks گيتار) بنيان گذاشت. ديری نپاييد که بروکس گروه را ترک کرد و از آن به بعد گروه جم با ترکيب سه نفره به فعاليت خود ادامه داد تا اکتبر 1982 که گروه از هم پاشيد. در فوريه سال 1977 ولر هيجده ساله بود که گروه جم اولين آلبوم خود را با نام In The City به بازار ارائه کرد و در پايان همان سال با دومين آلبوم خود This Is The Modern World به مقام 22 در جدول پرفروشترين آلبوم بريتانيا دست يافت. در اواخر دهه هفتاد ميلادی دو سبک موسيقی در کلوب های راک زيرزمينی لندن و در ميان جوانان در حال رشد بود، يکی ماد ( Mod ) و ديگری پانک راک. هر دو سبک از جوهر مخرب نوجوانان فوران می کرد. اين ايام ، سال های سختی در جامعه طبقاتی بريتانيا برای طبقه کارگر بود. با روی کار آمدن حزب محافظه کار فرسايش تدريجی سيستم رفاه اجتماعی شروع شده بود زيرا مکانيک حرکت از اجتماع گرايی به سوی فردگرايی شکل داده می شد. اقتصاد رو به رکود بريتانيا، تنش ميان اتحاديه های کارگری و مديران صنعت، جو سرد و نا اميدی در جامعه و بخصوص ميان طبقه کارگر بوجود آورده بود. اين نارضايتی بيش از هر چيز خود را در موسيقی جوانان با صدای هر چه قوی تر و ريتم ها هر چه سريع تر بروز می داد. جوانان عصبانی، نا اميد و آينده ای تيره و تاريکی در برابر خود می ديدند. آنها به دنبال دريچه ای برای ابراز احساسات خود بودند و موسيقی پانک به آنها اين اجازه را می داد تا عليرغم مهارت فنی برای نواختن، با هر سازی که مايل باشند حتی با نواختن سه آکورد روی صحنه بروند و در باره هر موضوعی بخوانند. در نتيجه موسيقی آنها خام ولی بلافاصله و بدون واسطه جلوه می کرد، درست بر خلاف موسيقی مسلط عامه پسند آن زمان يعنی پروگرسيو راک که برای نواختن آن می بايست از مهارت زياد برخوردار بود و شکل و ترکيبی حماسی پيدا کرده بود. اما الگوهای ولر گروه های بزرگ جريان ماد دهه شصت ميلادی بودند مانند TheWho ، The Small Faces و همينطور گروه The Kinks در نتيجه ولر پانک راک را با ماد راک در هم آميخت. هيچ يک از گروه های ديگر جريان ماد آن زمان مانند لمبرتاس (Lambrettas) و يا مرتون پارکاس (The Merton Parkas) نتوانستند به محبوبيت گروه جم برسند و پا فراتر از دايره هواداران سبک ماد نگذاشتند. اما دليل ديگری که گروه جم را از بقيه متمايز می کرد، ترانه های ولر بود. در برخورد با مدرنيته، زمانی که بافت اقتصادی جامعه در حال دگرگونی بود، ترانه های ولر در باره ماهيت فردگرايی، توسل به خود، رد احساس گناه تحميل شده از سوی ديگران و بالاخره تاکيد بر اعتماد به نفس بودند. ترکيب اين ترانه ها با موسيقی گروه جم ترکيبی بود که در مدت کوتاهی هواداران اين گروه را دو چندان کرده بود. درنخستين آلبوم گروه جم In The City ولر و بقيه اعضای گروه همينطور که از کت و شلوارهای شيکشان مشص بود (پانک ها لباس های پاره که با سنجاق قفلی به هم وصل بودند می پوشيدند با موهای سيخ شده رنگ کرده) از پيام اصلی پانک راک يعنی "نابودی همه چيز" فاصله گرفت و رو به گروه های ماد دهه شصت کرد و اين امر آشکار تر در ملودی ها و تنظيم های بکر ولر جلوه می کرد. آلبوم بعدی This Is The Modern World با عجله تهيه شد از اين رو آلبومی بود ضعيف ولی هنوز در مقايسه با آلبوم های سبک پانک موجود در بازار آلبوم بدی نبود. ولر برای آلبوم سوم All Mod Cons وقت بيشتری گذاشت، خود را غرق در موسيقی "کينکس" کرد و سبک ترانه های خود را به صورت تفسير رويداد های اجتماعی شکل داد. در همين حال تمرکز موسيقی "جم" را که تا به حال بر روی ريتم های سريع و پر انرژی الهام گرفته از گروه "هو" بود رها کرد و نتيجه آن آلبومی آراسته تر و پيچيده تر شد که گروه "جم" و ولر را به سطحی بالاتر ارتقاء می داد. بدنبال اين آلبوم يک سال بعد آلبوم Setting Sons به بازار ارائه شد که مطرح ترين آلبوم گروه جم و يکی از موفقترين آثار ولر به شمار می رود. تاثير آن بخوبی در همه جا بخصوص در کارهای گروه های اسميتس، بلر (Blur) ، اويسيز تا کايزر چيفس (.Kaiser Chiefs) آشکار است. اينبار ولر به روابط بين مردان و هراس و اضطراب های آنها می پردازد و همراه با تنظيم های بسی منسجم تر با مهارت، زندگی در بريتانيا را مجسم می کند . مابين اين آلبوم و آلبوم بعدی يک تک آهنگ "زيرزمينی شدن" (Going Underground) قرار دارد، يکی از موفقترين آهنگ های اين گروه است که تبديل به سرودی اعتراضی در بين جوانان شد و اولين آهنگ گروه "جم"که به مقام اول در جدول پرفروشترين تک آهنگ ها در بريتانيا دست يافت. در آلبوم چهارم Sound Effects ولر تحت تاثير ادبيات و اشعار شلی و بليک( شاعران انگليسی) برای سرودن ترانه های خود روی به معنويات کرد. پس از اين موسيقی ولر نيز وسعت بيشتری پيدا کرد و از پاپ نيز الهام گرفت بدون اينکه از کيفيت موسيقی اش کاسته شود که نتيجه آن يکی از محبوب ترين آهنگ گروه جم با نام That's Entertainement است. و اما ميراث گروه "جم" و ولر؟ بعد از گذشت سی سال، تاثير موسيقی آنها در موسيقی راک امروز غير قابل انکار است. آنها هنوز مرجعی برای نسل جديد موسيقی راک به شمار می روند. بعد از فرو پاشی گروه "جم" در سال1982 ولر بی کار ننشست، دهه جديدی آغاز شده بود و در حاشيه، جريان موسيقی جديدی می جوشيد، ولر بايد تحقيق می کرد. خدمات