اینجا آمریکا است، 'فقط انگلیسی صحبت کنید'
تخمین زده می‌شود که حدود ۴۱ میلیون اسپانیایی‌زبان در ایالات متحده زندگی می‌کنند و تعدادشان هم در حال افزایش است. با این حال جنبش کوچک اما پرسروصدایی هم وجود دارد که می‌خواهد اشاعه زبان اسپانیایی را محدود کند.
دونالد ترامپ در جریان انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۲۰۱۶ بارها گفته بود: "ما در این کشور انگلیسی صحبت می‌کنیم. انگلیسی. باید انگلیسی صحبت کنید!" نامزد وقت ریاست‌جمهوری بیشتر برای دلخوشی هوادارانش این حرف‌ها را می‌زد، اما هدف دیگری هم داشت و می‌خواست از آن به عنوان ابزاری علیه برخی از رقیبانش در حزب جمهوری‌خواه استفاده کند. یکی از آن رقبای خاص جب بوش، فرماندار سابق فلوریدا، بود که بعضا حرف‌هایش را به اسپانیایی می‌زد. رویکرد سخت‌گیرانه آقای ترامپ نسبت به مساله مهاجرت به دل بعضی از اقشار رای‌دهنده که با این گفته او که "شما باید در آمریکا انگلیسی حرف بزنید" موافق بودند خوش آمد. اما تقاضای آقای ترامپ اصلا مبنای قانونی ندارد: در ایالات متحده اصلا زبان رسمی وجود ندارد. در شبکه‌های اجتماعی ویدیوهایی دیده می‌شود که برخی از مردم در آن‌ها دیگران را به خاطر استفاده از زبان اسپانیایی مواخذه می‌کنند. پیام این ویدیوها مشخص است. اگر در این کشور زندگی می‌کنید، باید به زبانش صحبت کنید. ترامپ از این که جب بوش در جریان مناظره به اسپانیایی حرف زد انتقاد کرد اما کسی با گردشگرانی که هلندی، فرانسوی یا ایتالیایی صحبت می‌کنند این‌گونه برخورد نمی‌کند. معمولا کسانی هدف این برخوردها قرار می‌گیرند که اسپانیایی حرف می‌زنند و به خاطر شغلشان یا صرفا دلایل ظاهری در زمره مهاجران قرار داده می‌شوند. هیدی بیریش، یکی از محققان مرکز حقوقی فقر جنوبی، به سرویس جهانی بی‌بی‌سی گفت: "چنین واکنشی به کسانی که اسپانیایی صحبت می‌کنند احتمالا چیز جدیدی نیست. اما دونالد ترامپ پرده از احساساتی برداشت که قبلا تا این اندازه در حیطه عمومی نشان داده نمی‌شدند." این مرکز حقوقی، گروه‌های نفرت فعال در آمریکا را تحت نظر دارد. بنا به تعریف این مرکز، گروه نفرت گروهی است که در اعلامیه‌های رسمی و مبانی نظری، اظهارات رهبران، یا فعالیت‌هایش به گروه‌های مشخصی در جامعه حمله می‌کند و با آن‌ها دشمنی می‌ورزد، و این کار را معمولا به خاطر خصوصیت‌های تغییرناپذیر آن گروه‌ها انجام می‌دهد. گروه‌هایی مانند فدراسیون آمریکایی اصلاح مهاجرت و مرکز مطالعات مهاجرت از نظر این مرکز حقوقی سازمان‌هایی ضدمهاجر قلمداد می‌شوند و به همین خاطر در زمره گروه‌های نفرت قرار می‌گیرند. گروه دیگری که در لیست نفرت این مرکز قرار داد "طرفدار انگلیسی" است که خواهان برگزیدن انگلیسی به عنوان زبان رسمی ایالات متحده است. روی پوستر این رستوران در فیلادلفیا نوشته: "اینجا آمریکا است و موقعی که سفارش می‌دهی انگلیسی صحبت کن" همه این گروه‌ها در سال‌های اخیر توسط شخصی به نام جان تنتون، آمریکایی سفیدپوستی با عقاید راست افراطی تاسیس شده‌اند که ماه ژوئیه امسال درگذشت. او موسس حداقل ۱۲ سازمان ضدمهاجرت بود که نیمی از آن‌ها توسط مرکز حقوقی فقر جنوبی در بین گروه‌های نفرت قرار داده شده‌اند. "طرفدار انگلیسی" یکی از محرکه‌های اصلی جنبش "فقط انگلیسی" محسوب می‌شود. این جنبش نام‌های دیگری هم دارد: "اول انگلیسی" و "انگلیسی رسمی". در برنامه رسمی گروه"طرفدار انگلیسی" آمده است: "در جامعه‌ای چندفرهنگی مانند جامعه ما، وظیفه دولت باید حمایت و پروراندن شباهت‌هایی باشد که ما را به یکدیگر پیوند می‌زنند، نه نهادینه کردن تفاوت‌هایی که ما را از یکدیگر جدا می‌کنند." فعالیت‌های این سازمان بر جلب توجه قانون‌گذاران و افکار عمومی به لزوم انتخاب انگلیسی به عنوان زبان رسمی در تمام سطوح دولتی معطوف شده است. بحث بر سر رسمیت زبان انگلیسی در ایالات متحده مساله جدیدی نیست این گروه در عین حال خواهان پایان دادن به آموزش دو زبانه و استفاده صرف از زبان انگلیسی در مدارس دولتی است. این گروه در وبسایت خود می‌گوید "حق استفاده از زبان‌های دیگر باید به رسمیت شناخته شود"، با این حال منتقدان می‌گویند که این سازمان برنامه‌ای تبعیض‌آمیز را دنبال می‌کند. خانم بیریش می‌گوید "آنها خیلی تلاش می‌کنند تا با نام "طرفدار انگلیسی"شناخته شوند و نه ضداسپانیایی. اما از ادعاهایشان مشخص است که ایدئولوژی برتری‌طلبانه‌ای دارند. مثلا می‌گویند که انگلیسی سمبل میراث فرهنگی ایالات متحده است، در حالی که داستان این کشور هرگز روایتی صرفا انگلیسی نبوده است." سازمان دیگری که در کارزار رسمیت بخشیدن به زبان انگلیسی به چشم می‌آید "ایالات متحده انگلیسی" است که در ۱۹۸۳ توسط ساموئل هایاکاوا، سناتور دموکرات، تاسیس شد که خودش عقبه ژاپنی داشت. اعضای این سازمان می‌گویند هیچ خصومتی با مردمی که به زبان‌های دیگر صحبت می‌کنند ندارند، اما فکر می‌کنند که مهاجرانی که انگلیسی حرف می‌زنند زندگی موفقتر و آینده بهتری در آمریکا خواهند داشت. در عین حال عقیده دارند که بودجه‌ای که در ادارات دولتی صرف ترجمه می‌شود بهتر است خرج موضوعات دیگر شود. سرویس جهانی بی‌بی‌سی سعی کرد که با نمایندگان این دو گروه مصاحبه کند ولی موفق به انجام این کار نشد. بحث بر سر انتخاب زبان انگلیسی به عنوان زبان رسمی ایالات متحده آمریکا چیز جدیدی نیست. در ۱۷۵۳، بنجامین فرانکلین، یکی از بنیان‌گذاران ایالات متحده، از افرایش تعداد مهاجران آلمانی‌زبان و تاثیر آن بر جایگاه زبان انگلیسی ابراز نگرانی کرد. تئودور روزولت، رئیس‌جمهور اسبق آمریکا، در سال ۱۹۰۰ عقاید خود را چنین صورت‌بندی کرد: "ما در این کشور تنها برای یک زبان جا داریم و آن هم انگلیسی است." در جریان جنبش حقوق مدنی دهه ۶۰، کنگره آمریکا با تصویب چند قانون دسترسی شهروندان به اسناد مهم عمومی به زبان‌های دیگر را تضمین کرد. اما ناسیونالیسم افراطی و جنبش‌های فقط انگلیسی هم در آن دوره قوت گرفتند. جف پولوم، پروفسور زبان‌شناسی عمومی در دانشگاه ادینبورگ و یکی از نویسندگان کتاب گرامر زبان انگلیسی کمبریج، می‌گوید که دو مساله اساسی وجود دارد. برخی می‌خواهند به آموزش دوزبانه در مدرسه‌های دولتی آمریکا پایان دهند "یکی این است که آیا انگلیسی باید در قانون تبدیل به زبان رسمی دولت بشود یا نه و دیگری این‌که آیا استفاده از یا آموزش به زبان‌هایی جز زبان انگلیسی باید ممنوع شود یا نه. واقعا مایه شگفتی است که این دو ایده وحشتناک و احمقانه هنوز هم طرفدار دارند. باید در دهه ۸۰ دفن می‌شدند. اگر با اقدام صرفا قانونی انگلیسی به تنها زبان دولت تبدیل شود، روزی خواهد رسید که ۵۱ درصد جمعیت کالیفرنیا، آریزونا یا نیومکزیکو اسپانیایی‌زبان خواهند بود و می‌توان با تصویب قانونی جدید شرایط را تغییر داد." او در عین حال می‌گوید تلاش‌ها برای ممنوع کردن آموزش دوزبانه با تحقیقاتی که در حوزه زبان‌شناسی اجتماعی انجام شده است در تضاد است. به گفته او "پژوهش‌های دقیقی صورت گرفته است که نشان می‌دهد پذیرش دوزبانه یا دوگویشه بودن در کلاس درس، و گذار آرام دانش‌آموزان به زبان یا گویش معیار بسیار بهتر از ممنوع کردن زبان‌ها یا گویش‌های رقیب کار می‌کند." او معتقد است که نیروی محرک اصلی چنین جنبش‌هایی خصومت با مهاجران و زبان و فرهنگ آن‌ها است. در حال حاضر، انگلیسی زبان رسمی ۳۲ ایالت است. به همین خاطر دولت‌های این ایالات باید تمامی اطلاعات و اسناد خود را به زبان انگلیسی منتشر کنند. از طرف دیگر، ایالات به اجبار باید اطلاعات مربوط به امنیت و بهداشت عمومی را به زبان‌های دیگر نیز در اختیار افراد قرار دهند. اما همه تلاش‌ها برای انتخاب انگلیسی به عنوان زبان رسمی دولت مرکزی تا به امروز شکست خورده است. استیو کینگ، نماینده جمهوری‌خواه کنگره، از سال ۲۰۰۵ تا به امروز هر دو سال یک بار طرح "زبان متحد انگلیسی" را تقدیم کنگره کرده است. البته این طرح هرگز موفق به کسب حمایت لازم نشده است، اما این واقعیت مانع سروصدای هر چه بیشتر حامیان این ایده نمی‌شود. خانم بیریش می‌گوید "حمله‌هایی که امروزه به خاطر استفاده از زبان اسپانیایی به مردم می‌شود قبلا هم بود. اما وقتی که به شما حمله می‌شود و شما می‌دانید که میلیون‌ها نفر از عقاید کسی که به شما حمله کرده است دفاع می‌کنند، از جمله رئیس‌جمهور آمریکا، بیش از پیش احساس آسیب‌پذیری می‌کنید."