لاما حورانی
تنها پیشرفتی که حاصل شده این است که سفر در نوار غزه آسان تر شده است.
یک سال پیش، یادم هست که می گفتم این خروج اسرائیلی ها نیست بلکه اعزام مجدد نیروهای اسرائیلی به منطقه است. پس از تخلیه، اسرائیل به بمب های صوتی روی آورد. آنها قبلا چنین کاری را انجام نمی دادند، چون این کار آنها شهرک نشینان را ناراحت می کرد. تنها توضیحی که برای این عمل آنها می توان داد این است که آنها می خواهند ما را اذیت کنند. آنها با هواپیماهای جنگی خود، روزانه چندین بار، این کار را تکرار می کردند. از آن زمان، همه چیز در حال تکرار است. در اینجا حاکمیت فلسطینی ها برقرار نیست. اسرائیلی ها تمام مرزها و گذرگاه ها را کنترل می کنند. گذرگاه ایرز در شمال، گذرگاه کارنی در شرق و گذرگاه رفح در مرز با مصر در جنوب توسط سربازان مراقبت می شوند. آنها می گویند دولت خودگردان فلسطین و اتحادیه اروپا این گذرگاه ها را کنترل می کنند اما تصمیم گیرنده اصلی اسرائیل است. در سه ماه اول خروج اسرائیلی ها از غزه، برخی از مردم می توانستند از مرز رفح رفت و آمد کنند اما وضع اکنون تغییر کرده و این مرز به صورت دایمی مسدود است. مجازات جمعی علیه فلسطینی ها تنها از سوی اسرائیلی ها صورت نمی گیرد بلکه جامعه بین المللی هم در این مساله مشارکت دارد. تمام اقتصاد ما به خاطر آنکه در انتخابات شرکت کردیم به حالت فلج در آمده است. قبل از ربوده شدن سربازان اسرائیلی، فلسطینیان در روند گفتگوی ملی بودند. اینک، ابومازن (محمود عباس، رییس دولت خودگردان فلسطین ) و اسماعیل هنیه، نخست وزیر در حال مذاکره برای تشکیل یک دولت وحدت ملی هستند. اما اسرائیلی ها کماکان در حال بمباران کردن وزارت خانه ها و زیر ساخت های دولت خودگردان هستند. من زمانی می توانم خوش بین باشم که نشانه هایی از اسرائیلی ها برای صلح ببینم و این زمانی خواهد بود که آنها ساخت دیوار حائل را متوقف کنند، با دولت خودگردان وارد مذاکره شوند و تحریم های موجود علیه فلسطینی ها را لغو کنند. دولت جدید اسرائیل بزرگنرین اکثریت حامی ایجاد دو کشور مستقل را با خود به همراه دارد اما کماکان به ساخت دیوار ادامه می دهد. آنها هر روز بیشتر در حال ایجاد یک جامعه نژاد پرست هستند. خدمات