دادستان تهران می‌گوید مرگ یکی از دراویش گنابادی در جریان بازجویی رخ نداد
یک مقام قضایی بلندپایه ایران فوت محمد راجی یکی از دراویش گنابادی را که در جریان اعتراضات اول اسفند بازداشت شده بود، تایید کرده است.
عباس جعفری دولت‌آبادی دادستان تهران به گزارش میزان، خبرگزاری قوه قضاییه ایران، عباس جعفری دولت آبادی دادستان تهران اما گفته است که این فرد در جریان بازجویی کشته نشده است. سایت مجدوبان نور، پایگاه خبری دراویش نعمت‌الهی گنابادی، پیش از این از کشته شدن آقای راجی، "در اثر ضربات وارده در حین بازجویی در بازداشتگاه پلیس" خبر داده بود. آقای راجی یکی از صدها درویشی بود که در حوادث و درگیری‌های اول اسفند ماه در خیابان پاسداران تهران بازداشت شد. خانواده آقای راجی به سایت مجذوبان نور گفته‌اند که مأموران اداره آگاهی شاهپور تهران (وحدت اسلامی) روز شنبه ۱۲ اسفند از آنها خواسته‌اند "برای شناسایی" زندانی به همراه عکس و مدارک او به اداره آگاهی بروند ماموران ابتدا به آنها گفته‌اند که آقای راجی در کما است اما بعد از چند ساعت با تلفن درگذشت او را به خانواده اطلاع داده‌اند. سایت مجدوبان نور که اخبار دارویش نعمت الهی گنابادی را منتشر می کند می گوید بعد از مراجعه حضوری خانواده، پلیس به آنها گفته است که محمد راجی در اثر ضربات وارده هنگام بازجویی جان خود را از دست داده است. خبرگزاری میزان وابسته به قوه قضائیه ایران امروز در گزارشی به نقل از یک فرد مطلع که نامی از او نبرده گفته است آقای راجی "در شب حادثه در همان خیابان پاسداران در درگیری مجروح شده و به بیمارستان بقیه‌الله منتقل شد، اما فوت کرد". طیبه راجی، فرزند آقای راجی، به بی‌بی‌سی گفته است به خانواده آنها اجازه داده نشده جسد آقای راجی را ببینند. در هفته‌های اخیر تنش‌هایی میان پلیس ایران و شماری از دراویش گنابادی ایجاد شده که نهایتا در اول اسفند به کشته شدن ۳ مأمور پلیس و ۲ عضو بسیج و بازداشت حدود ۳۰۰ درویش منجر شد. تنش‌های اخیر زمانی آغاز شده بود که دراویش نعمت اللهی گنابادی در اعتراض به ایجاد محدودیت علیه رهبر یا قطب خود، نورعلی تابنده ملقب به مجذوبعلی شاه، در منطقه پاسداران در شمال تهران تجمع کرده بودند. سابقه سلسله نعمت اللهی به شاه نعمت الله ولی از عرفای قرن نهم هجری (پانزدهم میلادی) باز می گردد که در ماهان کرمان مدفون است. پیروان این سلسله طریقت در قرن نوزدهم به سه شاخه ذوالریاستینی (منورعلیشاهی)، گنابادی (سلطانعلیشاهی) و صفی علیشاهی (صفائی) تقسیم شدند که شاخه گنابادی در شیوه های خود تفاوت‌هایی با دو شاخه دیگر دارد و به اهل شریعت نزدیکتر است، تا آنجا که مکان‌های تجمع این سلسله به جای خانقاه حسینیه نامیده می شود.