بروجردی: هنوز راه هايی برای خروج از بن بست وجود دارد
علاء الدين بروجردی، رييس کميسيون امنيت ملی و سياست خارجی مجلس هفتم ايران که به لندن سفر کرده، در گفت و گويی با ايان کرافت، از بخش جهانی بی بی سی، به برخی پرسش ها درباره برنامه فعاليت های هسته ای ايران پاسخ داده است.
آقای بروجردی در سفر سه روزه خود، با اعضای کميته روابط خارجی مجلس عوام بريتانيا ديدار کرده است. محمد آشوری، نايب رييس و اکبر اعلمی، از اعضای کميسيون امنيت ملی و سياست خارجی مجلس شورای اسلامی، علاءالدين بروجردی را در اين سفر همراهی می کنند. آنچه در ادامه می خوانيد، مشروح گفت و گوی بخش جهانی بی بی سی با آقای بروجردی است: در مورد احتمال اعمال تحريم از سوی شورای امنيت سازمان ملل متحد عليه ايران صحبت های زيادی می شود. نظر شما در اين باره چيست؟ فکر می کنيد اعمال تحريم اقتصادی عليه ايران اجتناب ناپذير است؟ علاء الدين بروجردی: ما اميدوار هستيم که به آن مراحل نرسيم. ما از تحريم استقبال نمی کنيم، ولی از تحريم هم به عنوان يک تهديد در جهت کنار گذاشتن منافع ملی نمی هراسيم. فکر می کنم اگر هم آمريکايی ها و هم اروپايی ها روشی منطقی را انتخاب کنند، با توجه به اينکه رييس جمهوری اسلامی هم اخيرا گفته است ايران آماده مذاکره است، هنوز راه هايی برای خروج از اين بن بست وجود داشته باشد. چقدر به احتمال استفاده روسيه و چين از حق وتو برای جلوگيری از تحريم ايران اطمينان داريد؟ قرار نيست که در عالم سياست، اطمينانی وجود داشته باشد. هر احتمالی در جهان سياست وجود دارد و طبيعتا نقطه اميد ما هم اين نيست که آنها از حق وتو در رابطه با تحريم استفاده کنند. همان طور که مطلع هستيد جک استرا، وزير امور خارجه بريتانيا در پارلمان گفته بود که اگر ايران تصور کند روسيه و چين به کمکش خواهند آمد، مرتکب اشتباه بزرگی شده است. در هر صورت تا کنون هم روسيه و هم چين منطقی عمل کرده اند، در مقابل فشارهای جدی آمريکا تمکين نکرده اند، مشوق روش مذاکره برای حل اين مشکل هستند و با تحريم مخالفند چون هم کارساز نيست و هم يک تيغ دو دم است که همه از آن متضرر خواهند شد. بنابراين، ما فعلا سخن آقای استرا را در حد اميد و آرزوی ايشان می شنويم و با توجه به اينکه هم با چين و هم با روسيه در حال مذاکره مستمر هستيم، اميدواريم وارد آن مراحل نشويم. به نظر شما، چرا قدرت های غربی از جمله آمريکا و اروپا، ترديدها و شک و گمان های زيادی در مورد نيات ايران دارند؟ البته بايد در نظر داشت که آژانس بين المللی انرژی اتمی هم بارها گفته که نمی تواند صحت گفته های ايران در مورد برنامه های هسته ای اين کشور را تاييد کند. من فکر می کنم راز اين شک و ترديد، يک تاکتيک است برای اينکه ما وارد اين مرحله از علم و دانش و فن آوری نشويم. اگر اصل ترديد و تشکيک آنها واقعی و نه تاکتيکی باشد، پيشنهاد جمهوری اسلامی پاسخگوی اين ترديد خواهد بود. چون ما از آنها دعوت کرديم که حضور پيدا کنند، اگر نسبت به ما ترديد دارند، نسبت به خودشان که ترديد نخواهند داشت. آيا ايران آماده است به همه سوال های آژانس بين المللی انرژی اتمی در مورد سانتريفوژهای پی 2 جواب دهد؟ گفته می شود ايران آمادگی پاسخ دادن به پرسش های آژانس را ندارد. آيا ايران آماده است به کليه پرسش های آژانس به طور مثال در مورد سانتريفوژهای پی 2 يا پروژه نمک سبز پاسخ دهد؟ اگر اين پرسش ها مطرح شود، ايران به آنها پاسخ خواهد داد؟ ما برای حل هر سوء تفاهمی با آژانس آمادگی داريم، اين را به آقای البرادعی اطلاع داده ايم. البته همه اينها بايد در يک مجموعه حل شود. اينکه ما مرتب پاسخگو باشيم، توضيح بدهيم، اجازه بازديد بدهيم، اما از آن طرف آنها بر توقف و عدم فعاليت هسته ای تاکيد بکنند، من فکر می کنم يک روش غير منطقی و غير عادلانه است. در يک مجموعه، برای حل مشکلات، ما آماده تعامل هستيم. ما در اين زمينه ها، هم درباره نمک سبز و هم پی 2 ساعت ها مذاکره کرده ايم، چيز تازه ای نيست. آنچه که فعلا مطرح است در واقع ادامه مذاکرات گذشته است و سياست های ما تغييری نکرده است. مگر اينکه بخواهند وارد مراحلی بشوند که طبيعتا همه چيز قفل خواهد شد. اگر قرار بر اين باشد که وضعيت ما در شورای امنيت و از طريق قطعنامه و تحريم شکل بگيرد، آن وقت صورت مساله بدون ترديد تغيير خواهد کرد. بسياری در غرب و همچنين بسياری از مردم اسراييل بر اين باورند که دليل تحقيقات هسته ای ايران، دستيابی به سلاح های هسته ای است تا بتواند کشور اسراييل را مورد تهديد قرار دهد. آقای احمدی نژاد، رييس جمهوری صحبت از محو اسراييل از صفحه روزگار کرده است و از طرف ديگر، اهود اولمرت، نخست وزير اسراييل گفته است به نظر او هدف ايران، قوم يهود و کشور اسراييل است. نظر شما چيست؟ من فکر می کنم فريادهايی که اسراييل در اين زمينه سر می دهد برای سرپوش گذاشتن بر روی اين موضوع است که 200 کلاهک هسته ای را در اختيار دارد و حاضر نيست حتی به عنوان يک عضو آژانس بين المللی انرژی اتمی به آقای البرادعی که به آنجا سفر کرده بود، اجازه بازديد از يک نيروگاه هسته ای را بدهد. اين يک شگرد سياسی – تبليغاتی برای سرپوش گذاشتن بر اين مساله بسيار مهم است که عامل اصلی بحران در خاورميانه است. آيا می توانيد به اين سوال بسيار ساده پاسخ دهيد که آيا ايران هيچ قصدی برای استفاده از سلاح اتمی در حمله اسراييل دارد؟ اين سوال مرحله بعد از اين نکته است که کشوری دارای سلاح هسته ای باشد. ما برای چندمين بار مجددا و صريحا اعلام می کنيم که مخالف صد در صد ساخت سلاح هسته ای هستيم. در استراتژی دفاعی ما، سلاح هسته ای هيچ گونه جايگاهی ندارد که بخواهد مساله کاربرد آن مطرح شود. ما از بانيان پيشنهاد خاورميانه بدون سلاح هسته ای هستيم. امروز هم آمادگی داريم با هر کشوری، از جمله انگلستان در جهت عاری کردن خاورميانه از سلاح هسته ای همکاری کنيم. اجازه بدهيد سوالی هم درباره همسايه ايران، عراق مطرح کنم. آيا اين به سود ايران خواهد بود که عراق به عنوان يک کشور يکپارچه باقی بماند يا ايران بر اين تصور است که برای منطقه بهتر خواهد بود اگر عراق به سه قمست مجزا تقسيم شود؟ اصل تماميت ارضی برای همه کشورها از اصولی است که ما قويا به آن معتقديم و به آن احترام می گذاريم و قطعا عراق هم در اين تعريف می گنجد و معتقديم يکپارچگی عراق و حفظ تماميت ارضی اين کشور، يک ضرورت جدی است. و يک سوال ديگر. اگر به ده سال آينده نگاه کنيم، بگوييد که برای ايران و روابط ايران با ديگر کشورهای جهان چه می بينيد؟ ما به طور مستمر در حال مذاکره و پيشنهاد عقد قراردادهای حفظ امنيت منطقه هستيم. امروز با عربستان و کويت اين قرارداد را داريم. با کشورهايی مثل عمان و امارات و بقيه کشورها هم برای حفظ امنيت منطقه به طور مستمر در حال مذاکره هستيم، قطعا آينده روابط از امروز بهتر خواهد بود. خدمات