نسل‌کشی کامبوج؛ رفیق دویک، رئیس زندان مخوف خمرهای سرخ درگذشت
كن گ گک ايو معروف به رفیق دویک ، از مقامات ارشد خمرهای سرخ که به جنایت علیه بشریت در کامبوج محکوم شده بود، درگذشت.
دویک ادعا می‌کرد که فقط از دستورات پیروی می‌کرده او در دادگاهی که با حمایت سازمان ملل متحد برگزار شد، محاکمه و به حبس ابد محکوم شده بود. كنگ گک ايو، معروف به رفیق دویک، زمانی که در قدرت بود زندان بدنام تول اسلنگ را اداره می‌کرد، زندانی که در اواخر دهه ۱۹۷۰ هزاران نفر در آن شکنجه شده و به قتل رسیدند. گفته شده حدود دو میلیون نفر در دوران خمرهای سرخ، رژیم مائوئیستی که کنترل کامبوج را از ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۹ در دست داشت، جان خود را از دست دادند. در سال ۲۰۱۰، دویک اولین رهبر ارشد خمرهای سرخ شد که توسط دادگاه تحت حمایت سازمان ملل متحد در پنوم پن، پایتخت کامبوج محاکمه و در سال ۲۰۱۲ محکوم به حبس ابد شد. سخنگوی دادگاه گفت، او روز چهارشنبه در ۷۷ سالگی درگذشت. این سخنگو جزئیات علت مرگ را بیان نکرد. دویک سالها بیمار بود. دو تن از رهبران خمرهای سرخ به جرم نقض حقوق اقلیت‌ها و نسل‌کشی محکوم شدند شهادت دویک در دادگاه لحظه ای مهم برای کامبوجی‌هایی بود که تحت سلطه بیرحمانه خمرهای سرخ رنج برده بودند و همچنین لحظه مهمی برای نسلهای آینده بود. دویک زمانی که رئیس زندان تول اسلنگ بود، بایگانی بزرگی از عکس ها و اسناد ، از جمله هزاران پرونده مربوط به "اعتراف" اجباری زندانیان را نگهداری می‌کرد که بسیاری از جنبه‌های داخلی دوران خمرهای سرخ را آشکار می کرد. این اسناد به دادستانی کمک کردند ماههای آخر زندگی هزاران زندانی را ردیابی کنند. در پنوم پن ، احساسات متفاوتی در مورد مرگ دویک وجود دارد . یک مرد به خبرگزاری رویترز گفت: "اگر او زنده می‌ماند ، ممکن بود ما هنوز چیزهای بیشتری از تاریخ را از او برای نسل جوان و مردم بشنویم." یکی دیگر از ساکنان گفت که او هرگز جنایات دویک را فراموش نخواهد کرد. "او مستحق گذراندن حبس بیشتری بود. اما اکنون که او مرده است ، می توانم او را ببخشم و پرونده او به پایان رسیده است . در زندان تول اسلنگ چه گذشت؟ رفیق دویک زندان" اس ۲۱" پنوم پن را اداره می کرد که به تول اسلنگ معروف بود، معروف ترین محل شکنجه در زمان رژیم خمرهای سرخ. تصور می شود که حداقل ۱۵۰۰۰ مرد، زن و کودک که "دشمن" رژیم محسوب می شدند از دروازه این زندان عبور کردند. این زندان ابتدا یک مدرسه بود و بعد در زمان خمرهای سرخ تبدیل به زندان شد. بیشتر افرادی که به این زندان برده شدند شکنجه شده، مجبور به اعتراف به جنایات ساختگی علیه خمرهای سرخ شدند و سپس در "مزارع کشتار" درست در خارج از پایتخت به قتل رسیدند. زندان تول اسلنگ ابتدا یک مدرسه بود که بعد به مرکز شکنجه و کشتار تبدیل شد زندانیان در ابتدا مقامات رژیم سابق بودند، کسانی که به طبقه متوسط بودن متهم بودند و بعداً عمدتاً اعضای خمر سرخ مظنون به وفادار نبودن، بودند. نگهبانان این زندان، که اغلب نوجوان بودند، زندانیان را مجبور به نوشتن اعترافات مفصل به هر آنچه به آن متهم می‌شدند، می‌کردند و مجبور می‌شدند دوستان و خانواده خود را نیز در این اتهامات درگیر کنند و در نتیجه این افراد هم بعدا به این زندان برده می‌شدند. کسانی که از شکنجه جان سالم به در بردند ، در نهایت به "مزارع کشتار" منتقل شده و در آنجا به قتل می‌رسیدند. این افراد باید گاهی اوقات پیش از کشته شدن قبرهای دسته جمعی خود را حفر می‌کردند. کمتر از تعداد انگشت شماری از این زندان جان به در بردند. در جریان محاکمه خود ، دویک اعتراف کرد که مسئولیت S-۲۱ را بر عهده داشته و به خاطر سهم خود در اقدامات بی‌رحمانه در آنجا عذرخواهی کرد. او بعداً ادعا کرد که فقط به دستورات عمل کرده است ، اما درخواست تجدیدنظرش توسط دادگاه رد شد. خمرهای سرخ چه کسانی بودند؟ خمرهای سرخ که از سال ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۹ در قدرت بودند جان دو میلیون نفر را گرفتند. رژیم خمرهای سرخ به رهبری پل پوت سعی کرد کامبوج را به قرون وسطی برگرداند و میلیونها نفر را از شهرها مجبور به کار در مزارع اشتراکی در حومه شهر کرد. آنها "روشنفکران" را به عنوان افرادی که از عینک استفاده می‌کردند، شناسایی و هدف قرار دادند. این حکومت در سال ۱۹۷۹ توسط نیروهای ویتنامی از قدرت کنار زده شد، اما رهبران خمرهای سرخ فرار کردند و به مقاومت در برابر حکومت تازه از مناطق در امتداد مرز تایلند و کامبوج ادامه دادند. تشکیل دادگاه برای محاکمه رهبران خمرهای سرخ سازمان ملل متحد به تشکیل دادگاهی برای محاکمه رهبران بازمانده خمر سرخ کمک کرد. این دادگاه کار خود را در سال ۲۰۰۹ آغاز کرد. فقط سه خمر سرخ سابق در این دادگاه محاکمه و محکوم شدند. این سه نفر رفیق دویک، خیو سامفان، رئیس دولت رژیم خمرهای سرخ و نوون چای، دومین فرمانده ارشد پول پوت بودند. پل پوت خود در سال ۱۹۹۸ درگذشت. تصویری از كنگ گک ايو معروف به رفیق دویک، در موزه قتل‌عام در پنوم‌ پن رفیق دویک کی بود؟ دویک در اوایل دهه ۱۹۴۰ متولد شد. او یک معلم بود اما به حزب کمونیست پیوست و فعالیت چپ‌گرایانه او باعث ایجاد ارتباط او با مقامات شد. هنگامی که تهدید گسترش جنگ ویتنام به کشور همسایه، کامبوج بروز کرد، دویک تحت رهبری پل پوت به شورشیان کمونیست خمر سرخ پیوست. پس از آن که این شورشیان کنترل کشور را در در دست گرفتند، دویک در سال ۱۹۷۵ ، رئیس زندان تول اسلنگ شد. هنگامی که حمله ویتنام به کامبوج، خمرهای سرخ را در سال ۱۹۷۹ از قدرت برکنار کرد، او به همراه دیگر رهبران برکنار شده به مناطق روستایی نزدیک مرز تایلند فرار کرد. او که در سال ۱۹۹۹ با نام جعلی زندگی می کرد، توسط یک روزنامه نگار شناسایی شد. در مصاحبه ها، او به جنایات زندان تول اسلنگ اعتراف کرد اما گفت که این دستورات از سوی کمیته مرکزی خمرهای سرخ صادر شده است. دویک در دادگاه از خانواده‌های قربانیان عذرخواهی کرد او گفت: "هر که دستگیر می‌شد باید می‌مرد. این قانون حزب ما بود." ما مسئولیت بازجویی و اعتراف گرفتن از آنها و دادن این اعترافات به کمیته مرکزی حزب را به عهده داشتیم." ده سال بعد، او در دادگاهی که تحت حمایت سازمان ملل تشکیل شد، گفت که "عمیقا پشیمان" است و از بستگان قربانیان خود عذرخواهی کرد. در روزهای پایانی دادگاه، او خواستار آزادی شد و گفت که از اعضای ارشد خمرهای سرخ نبوده است.