آيا آيين های بومی بايد برچيده شود؟
بسياری از فرهنگ های جهان رسيدن به سن بلوغ و بزرگسالی (سن تکليف) را تحولی بسيار مهم در زندگی افراد می دانند و برای آن مراسمی ويژه برگزار می کنند.
ختنه دختر و پسر، نقش و نگار انداختن روی بدن آنها با چاقو،محک زدن استقامت آنها با آزمون های دشوار و فرستادن آنها به انزوا برای مدت زمان مشخصی از جمله اين آيين های بومی است. مراسم مخصوص رسيدن به سن بلوغ به ويژه برای محققان مردم شناسی شگفت انگيز است و آنها همواره درصدد کشف جنبه های مختلف اين مراسم در قبائل دور دست جهان بوده اند. اما جوامع غربی نيز مراسمی برای رسيدن به سن بلوغ دارند. مثلا جوانانی که وارد ارتش يا دانشکده های نظامی آمريکا می شوند مراسمی را بايد پشت سر بگذارند که اگر به سوءرفتار کشيده شود حتی ممکن است به قيمت جان آنها تمام شود. در برخی دانشکده های نظامی غرب سوءرفتار با جوانان تازه وارد به شکل تحقير آنها يا وادار کردن او به انجام کارهای پست (Hazing) صورت می گيرد. غفلت های مرگ آور پس از مرگ يک نوجوان در جريان يک "مراسم تکليف" در آفريقای جنوبی، نگرانی ها در مورد خطرات اين گونه مراسم شدت گرفته است. در سال جاری ميلادی او نهمين نوجوانی بوده که در اثر غفلت مجريان اين مراسم جان خود را از دست داده است. در مراسم سن تکليف يکی از قبائل در آفريقای جنوبی، نوجوان بايد مدتی را در حيات وحش زندگی کند و بعد از آن ختنه شود. او که در جنگل ها سه هفته گرسنگی کشيده بود نهايتا از بی غذايی مرد. قربانيان ديگر به خاطر ابتلا به عفونت ناشی ختنه غيربهداشتی جان خود را از دست داده اند. پرفسور پيتر متوز از دانشگاه رودز آفريقای جنوبی می گويد: "در آفريقا نسل هاست که گذار از سن کودکی به سن بزرگسالی همراه با مراسمی ويژه بوده است. اما امروزه بر خلاف گذشته، بسياری از پسرها اين مراسم را در سنين پايين تر و بدون انضباط لازم و نظارت و مراقبت کافی از سوی خانه و خانواده انجام می دهند." او گفت: "ختنه بسيار دردآور است چون بدون داروی بی حسی انجام می شود. بسياری از پسرها از دلايل و تاريخچه اين مراسم بی اطلاع هستند و فقط فکر می کنند که تاب و تحمل آنها محک زده می شود. پس با عجله می خواهند از پسرهای ديگر جلو بزنند. در حالی که هدف از اين انجام مراسم، هدايت آنها از کودکی به دوران بزرگسالی است و اين که بدانند که لازم نيست برای اثبات مرد بودنشان درد را تحمل کنند." مفهومی غريب بنابر آمار سازمان بهداشت جهانی، صد ميليون زن در سراسر جهان ختنه شده اند. هر ساله هم سه ميليون دختر زير ده سال ختنه می شوند که بخش عمده ای از آنها در منطقه جنوب صحرای آفريقا هستند. برخی جوامع معتقدند که ختنه باعث می شود تا حيثيت دختر حفظ شود و او شرايط لازم برای زن شدن را به دست می آورد. اما به گفته سازمان بهداشت جهانی آسيب رساندن به آلت تناسلی زن نوعی "شکنجه" است و بايد ممنوع شود. در کنيا ختنه دختران ممنوع اعلام شده است. اين تصميم تازه پس از آن گرفته شد که دختری در اثر خونريزی ناشی از ختنه جان باخت. اين دختربچه می خواسته خودش ختنه را کند چون در مدرسه مورد تمسخر قرار گرفته بود. دکتر ديدری يانسن، يک محقق مردم شناسی در هلند، می گويد: "تفکر ما در غرب معمولا با اين گونه مناسک، که سالهاست سنت برخی فرهنگ ها شده، در تضاد است. آنچه که در يک فرهنگ مراسم سن تکليف تلقی می شود در فرهنگی ديگر سوءرفتار با کودک محسوب می شود. اين وضعيتی دشوار است چون اين گونه رفتارها معمولا در جوامع نيمه مدرن نيمه سنتی مثل آفريقای جنوبی ديده می شود." خفگی با مشروبات الکلی در جوامع غربی، موضوع "پذيرش نوجوان" به گروهی "بزرگسال" شکلی کاملا متفاوت دارد و غالبا مراسمی اجتماعی است. ارتش به ويژه شهرت دارد که با موظف کردن تازه واردين به کارهای پست، آنها را به شدت تحقير می کند. مراسم ورود سربازان جديد که با تحقير آنها همراه است، در ارتش روسيه به "ديدوفشينا" موسوم است و باعث بدنامی اين ارتش شده است. از سوءرفتار با تازه واردين در نيروهای نظامی بريتانيا، آمريکا، آلمان و فرانسه هم گزارش های زيادی منتشر شده است. سوءرفتار در برخی از تيم های ورزشی و دانشکده های آمريکا باعث شده که در بسياری از ايالت های اين کشور، وادار کردن تازه واردين به کارهای پست و تحقيرآميز ممنوع شده است. شماری از دانشجويان در برخی دانشکده های معروف آمريکا که وادار شده بودند برای پذيرش در گروهی خاص مقادير زيادی مشروبات الکلی مصرف کنند يا آزمون های استقامتی سنگينی را انجام بدهند، جان خود را از دست داده اند. ريچار سيگال، جامعه شناس بازنشسته در امريکا و مبارز عليه اين گونه مراسم، می گويد دردسر زمانی آغاز می شود که مراسمی نسبتا بی ضرر - که قرار است پيوند ميان اعضای گروه را مستحکم تر کند - به مرور به سوءرفتار تبديل می شود. افرادی که قبلا مورد بد رفتاری قرار گرفته اند، با گروه بعدی بدتر رفتار می کنند و به اين ترتيب وضعيت به مرور خطرناک تر می شود. بسياری می گويند لايحه های قانونی و حقوق بشر بايد به برچيده شدن اين دست از آيين سنتی کمک کند. اما به عقيده دکتر يانسن قانون نمی تواند مانع از اجرای آيين بومی مردم در گوشه و کنار جهان شود بلکه فرهنگ های برای منطبق شدن با زمانه آيين و آداب خود را تغيير می دهد: "مردم فکر می کردند که آداب و مراسم همواره يکسان باقی هستند اما اين طور نيست. در دوره های مختلف آيين ها به گونه های متفاوتی تعبير و تفسير می شوند." خدمات