هفته جهانی آب و بحران کم آبی؛ نظرات شما
شهر استکلهم سوئد از تاريخ ۲۰ تا ۲۶ اوت ميزبان برگزاری نشست سالانه موسوم به ''هفته جهانی آب'' است .
انستيتو بين المللی آب در استکلهم از سال ۱۹۹۱ ميلادی به اين سو، هر ساله در هفته جهانی آب سمپوزيومی را با شرکت متخصصان، مقامات تصميم گيرنده، نمايندگان جوامع مدنی، ... برای پرداختن به موضوع آب و چاره يابی برای رفع معضلات اداره ذخائر آن برگزار می کند. کارشناسان ۱۴۰ کشور و ۱۰۰ سازمان مختلف در اين نشست در مورد مسايل مربوط به آب، محيط زيست، تامين معاش و مبارزه با فقر به گفتگو خواهند پرداخت. اين در حاليست که صندوق جهانی طبيعت در آستانه برگزاری اين نشست طی گزارشی هشدار داده که حتی کشورهای ثروتمند هم به طور روز افزونی با مشکل کمبود آب روبرو هستند. بنابه اين گزارش ترکيب دو عامل يعنی تغييرات آب و هوايی و مديريت ضعيف منابع به کمبود آب حتی در پيشرفته ترين کشورها منجر می شود. اين گروه صرفه جويی در مصرف آب در ابعادی جهانی را ترغيب می کند و از کشورهای ثروتمند می خواهد با تعمير و نوسازی شبکه های فرسوده آبرسانی و مقابله با آلودگی، سرمشقی برای باقی جهان شوند. سازمان ملل متحد نيز در دومين گزارش خود تحت عنوان "توسعه آب در جهان" که در ماه مارس منتشر شد، می گويد کره زمين آب کافی برای همه ساکنان خود دارد، اما تصميم گيری ها و مديريت ضعيف باعث شده است بيش از يک ميليارد نفر به منابع پاکيزه و قابل اعتماد آب دسترسی نداشته باشند. اين گزارش می افزايد که مساله حاکميت نقش محوری دارد به طوری که مديريت بخش آب يک کشور احتمالا منعکس کننده وضعيت کلی اداره آن کشور است. ايران نيز از جمله کشورهای در حال توسعه ای است که در زمينه آب با مشکلاتی روبرو است. بهروز دهزاد استاد دانشگاه و کارشناس محيط زيست در ايران در مورد وضعيت آب در اين کشور به بی بی سی گفت: "۳۰ درصد از بخش شمالی کشور از ۷۰ درصد منابع آب بهرمند است و ۷۰ درصد سرزمين ايران تنها از ۳۰ درصد منابع آب بهره مند است." وی افزود که تلاش برای تامين آب شهرهای در حال گسترشی مانند تهران، باعث شده که بخشهايی از کشور که برخی هم برای کشاورزی استعداد خوبی دارند، از سهميه آب خود محروم شوند. آقای دهزاد فعال سازی بخش خصوصی برای سرمايه گزاری در زمينه آب و بستر سازی برای ارتقا آگاهی عمومی را از جمله اقدامات موثر برای بهبود وضعيت آب کشور برشمرد. نظر شما چيست؟ فکر می کنيد مسئله کم آبی تا چه حد در ايران جدی است؟ چگونه می توان در مصرف اين مايع حياتی صرفه جويی کرد و از منابع کشور حداکثر استفاده را برد؟ به عقيده شما بحران کم آبی چه تاثيری بر وضعيت اقتصادی کشور و بهداشت عمومی جامعه می تواند داشته باشد؟ سی و پنج سال قبل که در شهرستان بوشهر بودم تأسيساتی را ايجاد کرده بودند که آب شور دريا را می گرفت و به آب شيرين قابل نوشيدن تبديل ميکرد باوجود اينکه سی و پنج سال زمان زيادی است و طبيعتا پيشرفتهای علمی بيشتری در اين زمينه شده نميدانم چرا آنرا گسترش نميدهند تا اين کمبود رفع شود. ممسنی زاده - کپنهاک کمبود آب از تغيير آب و هوای زمين در نتيجه ناپاکيزگی محيط زيستی سرچشمه می گيرد. بنابراين اين قدرتهای بزرگ دنيا هستند که با توليد خودروهای هيدروژنی يا برقی، فيلترگذاری کارخانه ای اجباری، تبليغات گسترده کاربردی، درختکاری، نجات آمازون و ديگر جنگلهای اين کره خاکی، نقل و مکان لوله کشی مواد نفتی وغيره ميتوانند محيط زيست را هنوز نجات دهند. محسن - هلسينکی تمامی تمدن ها و پيشرفتهای بشری به نسبت محيط زيست بهتر پيشرفت می کنند و اين در حالی است که امروزه تخريب محيط زيست از افتخارات بشری شده است. راه حل تغيير علاقمندی انسان ها در سکونت و زندگی کردن می باشد، خانه ها بايد حداکثر ۲ طبقه باشند و تمامی کشور به مانند يک شهر اداره شود و هيچ کجای آن بدون امکانات نباشد. با افزايش زمينهای کشاورزی و استفاده از اصول مدرن کشاورزی و آب رسانی از هرگونه مشکل در گذران زندگی تا حد امکان می توان جلوگيری کرد. هزينه و تبعات اين اعمال بسيار کمتر از هزينه جنگ ها و تحريم هاست و اميد است يک بار هم که شده انسانها روش ديگر زندگی کردن را هم امتحان کنند. شهاب برادران ديلمقانی - تهران برای جهان و جهانيان کجا آب مانده تا ما روی آن صحبت کنيم؟ جهان ما بی آب و بی ... شده است. جهان پراز آب کثيف است سرمايه ميخواهد که پاک شود. آزاد با توجه به اينکه مجموع آبهای جهان بيشتر از خشکيهای آن است پس اگر از امکانات و تکنولوژيهای امروز استفاده شود ديگر بحران آب در اين قرن نبايد می داشتيم. حامد - تهران به نظر من کاملا واضح است که ايران نسبت به کشورهای اروپايی به دليل موقعيت جغرافيايی خود با کمبود آب مواجه بوده و در آينده نيز اين کمبود بيشتر جلوه و بروز خواهد کرد، اما متاسفانه در ايران آبهای جاری و فصلی سدبندی و ذخيره نمی شود. وانگهی هزينه و مخارجی که در پروژه های هسته ای مصرف و يا به هدر رفته، می شد آبهای جنوب و شمال را به هم وصل کرد ولی دولت ما بيشتر خود را با مسايل خصوصی مردم از جمله دخالت در لباس و خوراک و ديشها و اينترنت و سرکوب مردم مشغول کرده تا کارهای عمرانی و اساسی و ملی . خيلی متاسفم خيلی. ا - گوگانی - کريفلد خدمات