نگاهی به کنسرت سيما بينا در لندن
هفته گذشته سيما بينا خواننده شهير ايرانی در ادامه کنسرت های اروپائی خود، کنسرتی در سالن کوئين اليزابت هال لندن برگزار کرد.
استقبال از اين اجرا به اندازه ای بود که اين سالن با گنجايش 900 نفر تقريبا پر شده بود. اين نشان از آن دارد که موسيقی موفق سيما بينا توانسته، مرز بين موسيقی سنتی و موسيقی مردمی را بدون اينکه در ورطه ابتذال بيافتد، تقريبا از ميان بردارد. موسيقی محلی و مقامی ايران به نوعی با نام سيما بينا گره خورده است. شايد هيچ خواننده ای ايرانی اندازه سيما بينا ترانه های محلی ضبط شده نداشته باشد. آخرين کنسرت سيما بينا در اروپا، در چهار بخش موسيقی محلی گيلان، مازندران، جنوب خراسان و شمال خراسان اجرا می شود. بخش موسيقی محلی گيلان نسبت به باقی بخش ها کمی ضعيفتر جلوه می کرد. البته کم رنگی اين بخش نسبت به ساير بخش ها شايد بيشتر متوجه نوازنده ها باشد تا خود خواننده. سيما بينا در اين بخش مانند ساير بخش ها صدايش بر صدا دهی سازها چيره بود. نوازنده ها به جز حسين حميدی نوازنده نی نمی توانند پا به پای صدای سيما بينا او را همراهی کنند. بهترين قسمت اين بخش را می توان اجرای ترانه ای به نام رعنا دانست. در بخش موسيقی مازندرانی بار اصلی به دوش جمال محمدی که خود در مازندران به دنيا آمده است، بود. او علاوه بر کمانچه، در اين بخش للوا( سازی بادی شبيه به نی ) می نواخت. صدای اين ساز و تبحر محمدی در نواختن آن همراه با وسعت صدای سيما بينا قطعات دلپذيری آفريدند. بخش سوم کنسرت به موسيقی محلی جنوب خراسان اختصاص داشت. اين بخش زيباترين بخش در کل کنسرت بود. آواز سيما بينا اوج کار اين کنسرت بود. اين بخش با تصنيفی با شعر حافظ آغاز شد. شايد دليل متفاوت بودن اين بخش را می توان ناشی از تجربه و سابقه سيما بينا که در اين موسيقی تخصص دارد و خود زاده همان محل است، دانست. در بخش چهارم سيما بينا و گروهش قطعاتی از موسيقی محلی شمال خراسان را اجرا کردند. ساز اصلی اين منطقه دوتار است که توسط عليرضا شيروانی نوازنده جوان متولد شيروان اجرا شد. در اين قسمت سيما بينا قطعاتی را با لهجه کردی کرمانج اجرا کرد. اما نبود هماهنگی لازم بين اعضای گروه، تا حدودی به گروهنوازی و اجرای قطعات لطمه زده بود. نداشتن آگاهی کافی و آشنا نبودن تعدادی از نوازندگان گروه به تمام ريزه کاری ها و پيچ و خم های موسيقی محلی يک منطقه از ايران، تمام بار فشار قطعه را بر روی سازی که نوازنده آن بومی همان منطقه است می انداخت. اين موضوع و همينطور ترکيب سازهای گوناگون از مناطق مختلف ايران مانند دوتار، له لوا، بالابان، سوتک، بمتار و يا تمبک در گروه، تا اندازه قابل توجه ای از اصالت و شيرينی موسيقی محلی منطقه مورد نظر کاسته بود. اما در مجموع کار سيما بينا برای معرفی موسيقی محلی و شناساندن زمزمه های روزانه روستائيان ايرانی برای باقی ايرانيان کار ارزشمندی محسوب می شود. سيما بينا بسياری از ترانه های محلی را که کم کم در معرض نابودی هستند از دل نقاط دور افتاده ايران بيرون می کشد، و با تلاش مثال زدنی اش آنها را برای هميشه ثبت می کند. سيما بينا در بيرجند خراسان به دنيا آمد. اولين معلم او پدرش احمد بينا از شاعران و ترانه سراهای خراسان بود. او از نه سالگی به کمک پدرش در راديو به اجرای ترانه های کودکانه پرداخت. سيما بينا در طول چهار دهه فعاليت هنری اش، با بهترين آهنگسازان و نوازندگان ايرانی مانند، روح الله خالقی، مهدی خالدی، احمد عبادی، جواد معروفی، فرامرز پايور و محمد علی کيانی نژاد همکاری کرده است. سيما بينا اکنون از فعال ترين خوانندگان ايرانی است. البته به دليل بسته بودن فضای هنری برای خوانندگان زن بيشتر اجراهای زنده او در خارج از کشور متمرکز شده است. او همراه با محمدرضا شجريان و محمدعلی کيانی نژاد سهم بسزائی در معرفی و رشد موسيقی مقامی خراسان داشته است. خدمات