آلبوم "روزهای بی خاطره" سياوش قميشی
چرا ساخته شدن آلبوم جديد سياوش اينقدر طول کشيد؟
خوب سه دليلش رو که ما می دونيم: ۱- خواننده ای جديد؟! سياوش قميشی مدتی از اين دوسال رو با يک خواننده جديد زن کار می کرده و نمی دونيم کی ولی بزودی ازش باخبر می شيم. ۲-مورد ديگه جدائی سياوش از اروين خاچيکيان تنظيم کننده دو آلبوم "نقاب" و "بی سرزمين تر از باد " بوده! که بدنبالش مدتها طول کشيد تا تنظيم کننده جديدی رو پيدا کنه. ۳- عامل سوم اين آقاست: ( چون طول کشيد تا پيدا بشه! ) الن جی نظريان در نهايت، کار آلبوم رو به آخر رسوند. در اين مقاله می فهميم که سياوش بيشتر از حد معمول به ضبط صداش و نوع آوازش در آلبوم وسواس بخرج داده. در اين مقاله همينطور می فهميم که چه ظريفکاری هائی در صدای آهنگها به کار برده شده که بعد از خوندن مصاحبه متوجهشون می شيم. تنظيم کننده جديد سياوش الن جی رو دم در سالن ديدم و گفتم چه کسی بهتر از الن که در جعبه اسرار "روزهای بی خاطره" رو برای ما باز کنه. الن در موسيقی پاپ ايرانی چهره آشنا و پرکاريه. چندين ساله که رهبر ارکستر خواننده های ايرانی بوده . يکشنبه دو هفته پيش که برای کنسرت با سياوش آمده بود لندن دم در سالن ديدمش و درباره اتفاقات پشت صحنه آلبوم سياوش قميشی باهاش حرف زدم. الن، بعضی ها که آلبوم "روزهای بی خاطره" رو گوش کردن می گن که آلبوم شبيه دوتا آلبوم گذشته سياوش هستش و تغييری در سبک تنظيم آهنگها و سازبندی شنيده نمی شه! الن: شايد به ظاهر اينجوری بنظر بياد ولی واقعيتش اينه که اين آلبوم يک اختلاف بنيادی با آلبوم های قبلی داره. برخلاف اونچه که سنت آهنگسازهاست، من با سازهای زهی کار رو تنظيم نکردم بلکه از صدای پيانو بعنوان پايه آهنگها استفاده کردم. چيزی که من بهش معروف هستم ظريف کاری های پيانومه که اگه با دقت گوش کنی، متوجهش می شی. مثلا در آهنگهای "تصور کن" ، "ياد من باش" و "بوسه باد" اين کارپيانو و کی بورد من مشخصه. بنابراين بنياد آلبوم چيز ديگه ايه. در مورد آواز خوندن سياوش می خواستم برامون بگی. بيشتر از هر کس ديگه ای تو در اين چند ماه گذشته صدای سياوش رو با ميکروفن و بدون ميکروفن شنيدی. هر بار که باخود سياوش صحبت می کنم و می گم که بنظرم سبک خوندنش داره تغيير می کنه و اجراهاش پر احساستر شده، حرفمو رد می کنه و می گه "نه تلاش مخصوصی نکردم"! الان هم که ديگه شبيه خوانهاش در ايران دارن بيشتر می شن که نشون می ده ديگه سبک سياوشی شکل گرفته. برامون از اونچه که پشت صحنه گذشته بگو و دقتش در خوندن ترانه ها. ( در اينجا رامون که گيتار آهنگهای آلبوم رو زده و تنظيم کرده و در کنسرتهای اخير با سياوش روی صحنه آمده يک نکته ای گفت ) رامون: يکی از دلايل اينکه آلبوم قبلی خيلی طول کشيد، وسواس سياوش د رانتخاب شعرها بود و بنظر من اين البوم يکی از قشنگرين مجموعه شعرهائيه که تابحال سياوش اجرا کرده. بنابراين اشعاری رو انتخاب کرده که احساسشو بتونه نشون بده. الن: اولا بگم که اين آلبوم فقط شش ماه آخر دستم بود و در تاخيرش بی تقصيرم! ولی يکی از دلايل تاخيرهمين وسواس سياوش برای ضبط آهنگهاست. مثلا برای ضبط صدای خودش ( برای دو تا از آهنگها ) رفت شمال کاليفرنيا چون اونجا يک استوديوئی بود که ميکروفن خيلی قديمی و جالبی داشت، جوری که نظيرش تو لس آنجلس پيدا نمی شه. سياوش مدتی اونجا بود تا با يک حس مخصوصی صداشو ضبط کنه. و اين کار رو کرد و بعد برگشت لس آنجلس. آهنگ "پنجره" هم داستان جالبی داره: سياوش صدای خودش رو برای اين آهنگ جداگانه ضبط کرده بود و قرار بود که من موسيقيشو اضافه کنم ولی يکروزی آمد خونه من و اين آهنگ رو خوند و منهم ضبطش کردم. بعد سياوش از اين اجراش خيلی بيشتر خوشش اومد و گفت: الن همينو نگه دار! رامون: البته وقتی که آهنگ رو گوش می کنين يک شگردی روی صدای سياوش هست که بعدا توی تنظيم بهش اضافه شده و انعکاس صدای مهمونخونه الن نيست.( خنده دسته جمعی ) و از صداهائی که برای آلبوم استفاده کردی بگو، و اينکه سازها و حس آهنگها سليقه کی بوده؟ الن: سياوش به من آهنگها رو يکی يکی با کاست داد چندتاش رو با گيتار زده بود و چندتاش رو با کيبورد، و بعد نشستيم باهم سرعت ريتمها رو انتخاب کرديم و بعضی از سازبندی ها رو. حتی در مورد آهنگ گريه کن به من گفت که هرجوری خواستی درستش کن. بنابراين ۵۰ درصد سليقه منه و ۵۰ درصد سليقه سياوشه. و خيلی نکته ها درصدای آهنگها و تنظيم ها هست که کاملا کار رو از آلبومهای قبلی متمايز می کنه. مثلا من صداها رو خيلی شفاف ضبط کردم. چون فکر اين بودم که اگر مردم بعد از خريد سی دی بخوان آهنگها رو با کيفيت پائين تر MP۳ روی کامپيوتر گوش کنن، هنوز صدا کيفيت خوبی داشته باشه! شايد جالب باشه بدونين که اجرای الکترونيک "بوسه باد" رو من خودم تنهائی درست کردم و چهار روز قبل از بيرون آمدن آلبوم برای سياوش پخشش کردم. ولی خوشبختانه خوشش آمد و گفت " بره تو آلبوم ". نقشه های آينده چيه؟ امشب تو کنسرت لندن سياوش يک مژده به من داد و گفت الن يک آهنگ دارم که بايد کارش رو شروع کنی. بنابراين از الان کار آلبوم جديد رو شروع کرديم. حس اين آلبوم چطوری خواهد بود؟ باز دو تا آهنگ سبک ترنس ( ريتم تند الکترونيکی ) خواهد داشت و بقيه اش رو هنوز نمی دونم!(بهزاد: الن اينجا داشت ناخنش رو می خورد! ) کلا من تصميم دارم که منتخبی از کارهای قديم سياوش رو به سبک الکترونيکی دوباره تنظيم کنم و بصورت يک آلبوم مجزا بيرون بدم. بنابراين اين آلبوم زودتر از آلبوم قبلی بيرون خواهد آمد. الن وقتی تو رو روی صحنه کنار سياوش قميشی ديدم يک سوالی منو قلقلک داد! اينکه چرا بعد از سالهای سال از منصور جدا شدی و با سياوش کارتو شروع کردی؟ با هم قهر کردين؟ نه بابا ما با هم دوستيم و همکاری من با سياوش برمی گرده به ۳ سال پيش که باهاش يک کنسرت اجرا کردم و در عين حال با فرشيد امين هم کار می کنم. فقط ديگه بيشتر با سياوش دارم کار می کنم و در کنسرتهاش همراهش خواهم بود. خدمات