مخالفت تندروها با تفاهم نامه هسته ای تا چه حد جدی است؟
نمايندگان محافظه کار مجلس ايران از حسن روحانی، رييس هيات ايرانی در مذاکرات هسته ای با اروپا ، خواستند که در مجلس حضور يابد و درباره توافق نامه هسته ای اخير توضيحاتی بدهد.
گفته می شود که جلسه در فضای متشنجی برگزارشد و عده ای از نمايندگان با عصبانيت از موافقت ايران با تعليق غنی سازی اورانيوم انتقاد کردند. آقای روحانی نيز سعی کرد که روشن کند در اين مذاکرات منافع ايران تامين شده و جمهوری اسلامی تسليم خواسته های غرب نشده است. به نظر می رسد که به تدريج مخالفت جناحی از محافظه کاران با توافق نامه هسته ای روز يکشنبه افزايش می يابد. جمله معروف علی لاريجانی، نماينده رهبر ايران در شورای عالی امنيت ملی، که " ما به اروپائيان مرواريد غلتان داديم و درمقابل تنها آب نبات گرفتيم" حال به شعار اصلی مخالفان اين موافقت نامه تبديل شده است. نمايندگان تندرو از حسن روحانی خواستند توضيح بدهد که چرا قبول کرده است که از حق به گفته آنان مسلم ايران در باره غنی سازی اورانيوم بگذرد. احمد توکلی، نماينده تهران ، گفت تاسف عميق خود را از امضای اين توافقنامه اعلام می کند. يکی ديگر از نمايندگان گفت که اين توافقنامه تداعی کننده قراداد های استعماری گذشته است. نمايندگان به خصوص از اين جهت به خشم آمده اند چون آنها چند هفته پيش طرحی را به تصويب رساندند که به موجب آن دولت موظف می شود که غنی سازی اورانيوم را از سر گيرد. ولی موافقت نامه امضا شده با اروپا عملا در تقابل با اين مصوبه مجلس قرار می گيرد چون می پذيرد که غنی سازی فعلا متوقف شود. روزنامه های کيهان و جمهوری اسلامی، که هر دو وابسته به جناح تند رو محافظه کارند، در سرمقاله های خود با توافقنامه هسته ای مخالفت می کنند . ولی محافظه کاران سياست متحدی در اين باره ندارند. به نظر می رسد که بين آنان در باره چگونگی برخورد با اين موافقت نامه شکاف ايجاد شده است. اصولا حسن روحانی که اين موافقت نامه را از سوی حکومت ايران امضا کرده خود از سياستمداران محافظه کار است و همچنين به نمايندگی از آيت الله خامنه ای، رهبر ايران، در مذاکرات هسته ای شرکت داشته است. به همين دليل بعضی از صاحب نظران معتقدند که اين اختلافات در بين محافظه کاران زياد جدی نيست و شايد هدف های ديگری در پشت اين مخالفت های ظاهری خوابيده باشد. نمايندگان محافظه کاری که اکثريت مجلس را در کنترل دارند همه خود را مطيع اوامر رهبر می دانند و بنابراين قاعدتا نبايد به خود اجازه بدهند که با خواسته های رهبر مخالفت کنند. البته ممکن است عده ای از محافظه کاران قلبا بر اين اعتقاد باشند که بايد هيچ امتيازی در باره برنامه های هسته ای کشور به غرب داده نشود و حتی بعضی از آنان گفته اند که جمهوری اسلامی بايد به عنوان يک سلاح بازدارنده تا حد توليد بمب اتم پيش رود. ولی صاحب نظران معتقدند کسانی که فعلا در صف اول مخالفت با موافقت نامه هسته ای با اروپا قرار گرفته اند، مثل علی لاريجانی، احمد توکلی و محسن رضايی، هر سه آرزو دارند که بعد از پايان دوره رياست جمهوری محمد خاتمی به رياست جمهوری برسند. آنها دريافته اند که مردم ايران از اين موافقت نامه ناراضی اند و بنابر اين مخالفت آنان شايد تا حدی برای کسب محبوبيت در بين مردم است. حسن روحانی واکنش علی لاريجانی را به طور غيرمستقيم فرصت طلبی دانست و گفت که آقای لاريجانی از طرفداران اصلی اين موافقت نامه است. بعضی از صاحبنظران معتقدند که ممکن است آيت الله خامنه ای اجازه می دهد که برخی از افراد نزديک به او مثل علی لاريجانی و حسين شريعتمداری در روزنامه کيهان با اين توافق مخالفت کنند و مواضع تندی اتخاذ کنند تا اين پيام را به اروپايی ها بدهد که جمهوری اسلامی را زياد تحت فشار نگذارند. ولی اصلاح طلبان ايران در مجموع از موافقتنامه هسته ای با اروپا استقبال کرده اند و آن را سياست درستی برای تنش زدايی و کاهش بحران در روابط ايران با دنيای خارج می دانند. البته اصلاح طلبان معتقدند که اين موافقتنامه بايد سالها پيش امضا می شد تا ايران مجبور نشود که حالا امتيازات بيشتری بدهد. اصلاح طلبان در عين حال می گويند که مقامات به جای آنکه از پيروزی در اين مذاکرات صحبت کنند بهتر است بپذيرند که مجبور شدند امتيازاتی بدهند چرا که راه ديگری نداشتند. خدمات