آلمان نگران بازگشت نئونازی‌های زیر زمینی
انتساب ده قتل به یک گروه زیر زمینی نئو نازی در آلمان، نگرانی ها در مورد فعالیت گروه های راست افراطی در این کشور را افزایش داده است.
یامل، روستای کوچکی است که یکی از پایگاه های گروه های راست گرای افراطی به شمار می رود باور اینکه در آلمان امروز هنوز هم چنین نقاط ضعفی وجود دارد مشکل است. یامل، روستای کوچکی در میان مزارع ایالت مکلنبورگ فورپومرن که در شمال شرقی آلمان در ساحل دریای بالتیک واقع شده است، یکی از پایگاه های گروه های راست گرای افراطی است. هورست کرومپن، همراه آلمانی من که در شهر همجوار ویسمار رئیس شبکه دموکراسی، تساهل و انسانیت است با لحنی نه چندان آرامش بخش می گوید: "به نظر من بهتر است تو اینجا نباشی چون شبیه مردم اینجا نیستی." او نگرانی خود در باره نداشتن امنیت به دلیل ریشه نژادیم را به هیچ وجه پنهان نمی کرد. وقتی در یامل راه می رویم، هراس، خود را نشان می دهد. در زوزه باد، سگ ها از پشت نرده ها مدام به ما حمله می کردند. کرکره های فلزی روی پنجره ها فریاد می زدند که اینجا یک فضای خصوصی است و این اصلا حس خوشایندی نبود. شعارهای دوران نازی ها در منطقه ای با حدود ده خانه دوباره نمایان شده بود و ما این دیوار نویس را دیدیم:" انجمن روستای یامل، آزاد، سوسیال و ناسیونال" روی یک سنگ، علامتی مسیر شهرهای قدیمی آلمان کونیگسبرگ (اکنون کالینینگراد در روسیه) و برسلاو (اکنون وروتسلاو در لهستان) را نشان می داد. شهر دوم آخرین پایگاه نازی ها در جنگ جهانی دوم بود. در تابستان، گزارش هایی از برپایی مهمانی هایی توسط طرفداران هیتلر در این منطقه منتشر شده بود. گفته می شد شرکت کنندگان آواز "هیتلر پیشوای من است" می خواندند و دور آتش به هیتلر سلام (هایل هیتلر) می کردند. این روستا در یکی از دو ایالتی واقع شده است که یکی از کرسی های پارلمانش به حزب راست گرای افراطی دموکراتیک ملی (ان پی دی) تعلق دارد. مکان هایی مثل یامل باعث وحشت مجلس آلمان شده است. خصوصا پس از کشف یک هسته ترور نئو نازی در شهر تسویکاو در شرق آلمان که تحت عنوان "ناسیونال سوسیالیست زیرزمینی" (ان اس یو) فعالیت می کرد. ماموران تحقیق معتقدند که این گروه بین سال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۶ در سلسله قتل هایی با انگیزه نژادی که در آن هشت ترک و یک یونانی کشته شدند و همچنین قتل یک پلیس زن در سال ۲۰۰۷ نقش داشته است. آنگلا مرکل، صدر اعظم آلمان می گوید که این قتل ها برای آلمان یک "رسوایی " و "مایه سرافکندگی" است. سرویس های اطلاعاتی به علت عدم موفقیت در شناسایی این حلقه ترور تحت فشار هستند و متهمند که چشمشان را بر روی خطر راست افراطی بسته اند. نتایج یک نظر سنجی اخیر نشان می دهد که ۷۴ درصد آلمانی ها خواستار ممنوع شدن فعالیت ان پی دی هستند. اما اولین تلاش در این مورد با مخالفت دادگاه فدرال قانون اساسی در سال ۲۰۰۳ شکست خورد. در مورد موفقیت تلاش های بعدی برای توقف فعالیت این حزب نیز شک و تردیدهایی وجود دارد. نگاه سرد مکان هایی مثل یامل باعث وحشت مجلس آلمان شده است در یک روز سرد در خیابان های اصلی برلین اهالی شهر در حال و هوای کریسمس مشغول تدارک برای بازارهای شب عید هستند. اما دور از این هیاهو یک نئو نازی ۳۴ ساله سابق موافقت کرده که در صورت مخفی ماندن هویتش با ما صحبت کند. او می گوید: "ما نارضایتی و نا آرامی را افزایش دادیم. خشونت هم بخشی از این صحنه ها بود. ایدئولوژی این حرکت بر همین اساس بنا شده است و به خشونت به عنوان ابزاری مشروع برای رسیدن به اهداف سیاسی نگاه می کند. چیزی جلودار خشونت، حتی تا حد کشتن افراد نیست." او با حالتی بی تفاوت می گوید که هرگز کسی را نکشته است اما تا مرز آن پیش رفته است. او می گوید: "تا همین امروز هم نمی توانم بگویم که قطعا دست به قتل نمی زدم؛ اما طول کشید تا بفهمم که زدن مشت توی صورت یا کتک زدن با پنجه بکس برنجی ممکن است باعث مرگ کسی شود." این مرد توانسته از دست سازمان زیر زمینی که دوران رایش سوم هیتلر را می ستاید رها شود اما سازمان های خیریه ای که بر ضد فاشیسم فعالیت می کنند نگرانند که روز به روز بر تعداد مردان جوانی که به سمت گروه های راست افراطی جذب می شوند افزوده می شود. این حالت در وضعت بحران اقتصادی تشدید هم می شود. برند واگنر مدیر سازمان خروج-آلمان است که به اعضای گروه های افراطی در خروج از این گروه ها کمک می کند. او می گوید:" به صورت کلی شاهد کاهش فعالیت گروه های راست افراطی هستیم اما در عین حال گرایش به سمت گروه های نئو نازی زیر زمینی افزایش پیدا کرده است و در جامعه هم حمایت از تفکرات آنان زیاد تر شده است." 'مردم ترسیده اند' محله کروزبرگ در برلین به خاطر بازار جذاب ترکی و غذاهای عربی اش معروف است اما مردم در این منطقه نگران هستند. این نگرانی وجود دارد که روز به روز بر تعداد مردان جوانی که به سمت گروه های راست افراطی جذب می شوند افزوده می شود درویش هزارچی در یک موزه محلی یهودیت به عنوان راهنما کار می کند و یکی از اعضای فعال جامعه ترک های برلین هم هست. او می گوید:" ما نمی دانیم در گذشته چه اتفاقی افتاده است؛ چرا رسانه ها در مورد اشتباهات سازمان های اطلاعاتی حرفی نزدند و به ترک ها نگفتند که چه اتفاقی افتاده است. همه این ها ترک ها را دچار نگرانی و بلا تکلیفی کرده است." دوست او، ساین عالم، که دلال مسکن است در یک کافی شاپ با چراغ های پر نور به ما می پیوندد تا چای و نان ترکی بخوریم. او می گوید:"مردم ترسیده اند و از گروه های خودشان بیرون نمی آیند. آن ها جذب گروه های دیگر یا فرهنگ آلمانی نمی شوند." اما در شهر چند فرهنگی و جهانی برلین تهدید راست افراطی چندان جدی به نظر نمی‌رسد. تحلیلگران با این پرسش مواجهند که آیا جاهایی مانند یامل تنها نقاط این چنینی هستند یا اینکه وجود این مکان ها نشان از بیماری بزرگتری در جامعه آلمان دارد.