عواقب جنگ سوریه تنش‌های یمن را تشدید می‌کند
بحران یمن نشانی است از تنش‌های موجود میان دو ابرقدرت منطقه‌ای: ایران و عربستان سعودی. وقایع اخیر، آخرین حلقه در زنجیره‌ای از بحران‌ها در منطقه‌ای است که دارد روز به روز بی‌ثبات‌تر می‌شود.
ایران حمله‌های هوایی به یمن را محکوم کرده ناتوانی قدرت‌های بزرگ جهانی در جزم کردن عزم خود برای پایان دادن به جنگ سوریه حالا از هر زمان دیگری در چهار سال گذشته بیشتر به یک اشتباه خطیر شباهت پیدا کرده. مساله تنها زندگی‌های از دست رفته در خود سوریه نیست؛ بلکه تاثیری است که این جنگ دارد بر نقطه شکننده‌ای از دنیا می‌گذارد. آخرین جایی که حالا در این بخش طوفان‌زده دنیا به نقطه انفجار رسیده یمن است. یمن به اندازه کافی با مشکلات داخلی روبه‌رو است ولی در نبود مسائل وارداتی از سوریه بعید بود که این مشکلات به بخشی از یک بحران بین‌المللی تبدیل شوند. گسل شیعه-سنی در وهله اول ماهیت اکثرا فرقه‌ای کشتارها در سوریه را داریم. این مساله موجب بروز بدگمانی و خون‌ریزی در مناطقی شده که مسلمان سنی و شیعه در کنار هم زندگی می‌کنند. یمن آخرین کشوری است که پایش به سرخط خبرها باز شده. حاکمان سنی‌مذهب عربستان می‌گویند "هر کاری لازم باشد" برای حفظ دولت آقای هادی (نفر سمت چپ) می‌کنند در عین حال جنگ سردی که بین عربستان سعودی سنی‌مذهب و ایران شیعه‌مذهب از دو طرف خلیج فارس در جریان است آن‌ها را درگیر چندین جنگ نیابتی کرده. این دو قدرت بزرگ در جنگ سوریه، عراق و حالا هم در یمن از طرف‌های مخالف یکدیگر حمایت می‌کنند. ایران از یک طرف به نفوذ خود در هر سه این کشورها می‌بالد و از طرف دیگر نفوذ خود در لبنان را به رخ می‌کشد که در صلحی متزلزل به‌سر می‌برد. اگر ایران بر سر برنامه هسته‌ای خود با قدرت‌های جهانی به توافق برسد، تحریم‌هایش لغو خواهد شد و ممکن است در زمانی کوتاه جان تازه‌ای در اقتصادش دمیده شود. یکی از تفسیرهایی که می‌شود از رفتار ایران ارائه داد این است که هدف این کشور تنها حفظ امنیت خودش است و نه استیلا بر همسایگانش. اما مسائل این‌گونه در ریاض، پایتخت عربستان، به چشم نمی‌رسد. شورشی‌ها و طرفدارانشان سوگند خورده‌اند که تحت هیچ شرایطی تسلیم این "تجاوز ظالمانه" نخواهند شد واهمه سعودی‌ها، با پادشاه جدیدشان و افول درآمدهای نفتی، از این است که ایران وارد فاز تهاجمی و توسعه‌طلبانه شده باشد. آن‌ها در عین حال فکر می‌کنند که آمریکا دیگر تمایل ندارد تحت هر شرایطی از آن‌ها حمایت کند. وجود رقابت، و البته درگیری، حتی در نبود جنگ سوریه هم قطعی بود. ولی سوریه نه تنها زخم‌های جدید ایجاد می‌کند بلکه سر زخم‌های قدیمی را هم دوباره باز کرده. این گسل شیعه-سنی که از سوریه در ساحل مدیترانه شروع می‌شود، از طریق عراق تا جنوب خلیج فارس امتداد پیدا می‌کند و سپس به یمن می‌رود و با عبور از دریای عرب به شبه‌قاره هند می‌رسد، حالا در تمام طولش پر از زخم‌هایی شده که همگی دارند خون‌ریزی می‌کنند.