احتمال 'ارتباط' طوفان های بزرگ به گرمايش زمين
گروهی از پژوهشگران آمريکايی می گويند که بررسی تحولات جوی در خلال 35 سال گذشته نشان می دهد که در دهه های اخير بيش از پيش بر شدت و قوت بزرگترين انواع طوفان ها از جمله طوفان های استوايی مانند کاترينا افزوده شده است.
اين گروه از محققان گرمايش زمين را عامل پيدايش بی امان ترين طوفان ها دانسته اند. نتيجه ارزيابی آنها از طوفان های استوايی در نشريه علمی 'ساينس' چاپ شده است. به گفته آنها، در خلال اين دوره، بر تعداد طوفان های استوايی (Hurricane) درجه 4 و 5 به شکلی چشمگير افزوده شده است. دانشمندان اين طوفان ها را بر حسب شدت آنها به درجات مختلف از 1 تا 5 طبقه بندی می کنند و تندباد کاترينا هنگام برخورد با سواحل آمريکا يک طوفان درجه 4 بود. براساس مقاله منتشر شده در نشريه ساينس، تحقيقات نشان می دهد که بر تعداد طوفان های شديد نيز افزوده شده به نحوی که بين سال های 1975 و 1989 در مجموع 171 طوفان شديد در جهان روی داد در حاليکه اين رقم برای سال های 1990 تا 2004 به 269 مورد افزايش يافت. طوفان های استوايی هنگامی آغاز می شود که گرمای سطح آب اقيانوس به درجه معينی که آن را "حد بحران" می نامند افزايش يابد. به همين دليل، دانشمندان روند گرمايش آب و هوای کره زمين در اثر استفاده از سوخت های فسيلی و توليد گازهای گلخانه ای را در بروز طوفان های شديد موثر می دانند. به گفته يکی از پژوهشگران، در حاليکه نمی توان گفت که گرمايش زمين عامل افزايش تعداد طوفان استوايی است اما اين احتمال وجود دارد که باعث شود تا معدودی از اين طوفان ها شدت بگيرد و به طوفان های طبقه 4 و 5 تبديل شود. در مقابل، گروهی ديگر از پژوهشگران ارتباط بين وقوع طوفان های شديد و گرمايش آب و هوای زمين را بدون تحقيقات بيشتر قابل اثبات ندانسته و گفته اند احتمال دارد به دليل افزايش ساخت و سازهای شهری در مناطق ساحلی، طوفان های اخير خسارات و تلفات بيشتری برجای گذاشته و توجه افکار عمومی را بيشتر جلب کرده باشد. خدمات