در این جزیره ... قرض بالای قرض
معمولا تیتر درشت خبر صفحه اول روزنامه ها را نباید خیلی جدی گرفت، ولی این یکی شوخی بردار نبود چون در زیر تیتر " میزان قروض شخصی مردم بریتانیا از تولید ناخالص ملی بیشتر شد" ارقام هم به همان درشتی چاپ شده بود؛ ارزش تولید ناخالص ملی : ۱۳۳۰ میلیارد پوند و میزان قروض شخصی مردم: ۱۳۴۵ میلیارد.
این آمار بی سابقه، هم نگران کننده است و هم حیرت انگیز چون ملتی که تا یک نسل پیش حاضر نبود میز و صندلی خانه پدر بزرگ را با مدلهای نو تر عوض کند و اتومبیل خانوادگی از پدر به فرزند به ارث می رسید حالا آنچنان مصرف کننده شده که با استفاده از دهها کارت اعتباری خود را تا خرخره به زیر قرض می برد و باکی به دل راه نمی دهد. جالبتر آنکه نگرانی از این وضع بیشتر از بانک هایی شنیده می شود که خود با دادن اعتبارهای بی جا به خلایق کم اعتبار و از خود بی خبر، اقتصاد را به اصطلاح پر رونق نگاه میدارند و مردم را به ورطه ورشکستگی می کشانند. اگر کل رقم قروض شخصی مردم این جزیره را بین ۶۰ میلیون جمعیت مرد و زن و کودک آن تقسیم کنیم سهم هر نفر ۲۲ هزار پوند خواهد بود؛ با این حساب دیون یک خانواده چهار نفری می شود ۸۸ هزار پوند که اگر تمام نان آورهای خانواده کار و کاسبی شان را حفظ کنند، باز پرداخت قسطهای آن قابل تحمل خواهد بود. ولی افسوس که اینطور نیست. بزرگترین بخش قروض مردم بریتانیا وام مسکن آنهاست که با افزایش مداوم قیمت مستغلات و بالا رفتن نرخ بهره وام، گرفتن و پس دادنش دشوار تر شده؛ یک نسل پیش، به طور متوسط، وامی کمتر از دو برابر درآمد سالانه هر فرد برای پا گذاشتن به روی اولین پله نردبان" صاحب خانه" شدن کفایت می کرد ولی امروز، چهار برابر آن هم دردی دوا نمی کند؛ با این وجود مدتی است که در این جزیره هر جوانی که تازه وارد بازار کار می شود فورا به فکر خرید "خانه" می افتد، حتی اگر ملکشان اتاقی کوچک با دوشی در یک گوشه و یخچال و مایکرو ویوی در گوشه دیگر آن باشد و پرداخت اقساطش کمر شکن. پدیده ای نسبتا جدید در این دیار و نادر در دیگر کشورهای اروپایی که مردمانش با یک عمر اجاره نشینی راحت کنار آمده اند. در حالی که مشاوران امور مالی توانایی بازپرداخت دو و نیم میلیون مقروض را دلواپس کننده دیده اند، نزدیک به نیمی از مردم مقروض گفته اند که اصلا نگران نیستند. شاید این بی خیالی نتیجه از بین رفتن تدریجی قبح ورشکستگی دراین دیار باشد. در ۶ ماه اول امسال، میزان مصادره مستغلات، به دلیل عدم توانایی پرداخت اقساط وام مسکن، ۳۰% نسبت به مدت مشابه سال قبل بیشتر شد و تعداد کسانی هم که فقط در انگلستان، داوطلبانه اعلام ورشکستگی کردند از مرز ۶۲ هزار نفر گذشت که نمایانگر ۳۳% افزایش در یک سال بود. در همین مدت، شمار ورشکستگان به تقصیر هم که محکومیت دادگاهی گرفتند ۳۲% بیشتر شد. فوتبال ملی در دهکده جهانی! دولت بریتانیا به باشگاه های بزرگ فوتبال گوشزد کرده که از تعداد بازیکنان خارجی کم کرده و در عوض به فکر تربیت بازیکنان بومی باشند چون آینده تیم ملی در خطر است. زنگ خطر دیگر را "سر ترور بروکینگ"، مسئول پرورش و توسعه در فدراسیون فوتبال انگلستان به صدا درآورد که گفت برای آماده کردن تیم ملی فوتبال نوجوانان انگلستان برای مسابقات ۲۰۰۹ جام اروپا، فقط یک بازیکن رده بالا در میدان هست. زمانی که در این شهر محصل بودم، بیشتر بازیکنان در باشگاه هایی مثل چلسی، آرسنال و فولهام نه تنها انگلیسی و لندنی که از بچه های خود محله بودند و غرور محلی بود که به رقابت ها رنگ و بو می داد. ضمنا، بعد از مسابقات، از اوباش گری و زد و خورد هم خبری نبود. گوشزد دولت به باشگاه ها کنجکاوم کرد و به دنبال شکل و فرم تیمهای امروزی گشتم و نتیجه اش باور نکردنی بود. اینهم چند نمونه از یافته هایم: باشگاه آرسنال که قرار است تیمی از شمال لندن داشته باشد با ۲۲ بازیکن خارجی در لیگ برتر باشگاه های انگلستان مسابقه می دهد؛ باشگاه لیورپول در شمال انگلستان با ۱۸ تا، منچستریونایتد ۱۵ و چلسی، باشگاه من در دوران محصلی، ۱۶ فوتبالیست وارداتی از خارج دارد. ولی نگرانی وزیر ورزش از این وضع و نگرانی مقامات فدراسیون فوتبال از کمبود فوتبالیست زبده و جوان انگلیسی برای تشکیل یک تیم ملی درجه یک، تاثیری بر تصمیم مربی باشگاه های بزرگ نداشته و همه مشغول امضای قراردادهای کلان با بازیکنان خارجی بیشتری هستند. در فصل جدید مسابقات باشگاه های انگستان که یک ماه پیش آغاز شد مجموعا ۳۳۰ بازیکن خارجی از ۶۶ کشور در باشگاه های لیگ برترعضو بودند، در صورتی که پانزده سال پیش که لیگ برتر باشگاه های فوتبال انگلستان تشکیل شد تعداد فوتبالیستهای خارجی فقط یازده نفر بود. نتیجه مستقیم و نگران کننده ادامه این روند این شده که تیمهای عضو لیگ برتر انگلستان جزو قوی ترین و موفق ترین ها در دنیا شده اند ولی در وقتی که باید برای جام جهانی یا المپیک تیم ملی را آماده کرد، بهترین باشگاهی ها به کشور خود بازمی گردند و سر مسئولان تیم ملی انگلستان بی کلاه می ماند. مردم انگلستان هنوز با خاطره ۴۱ سال پیش که جام جهانی را بردند خوش هستند و امیدوارند که باز تکرار شود ولی در مسابقات جام جهانی پارسال و مسابقات قهرمانی اروپا در سال ۲۰۰۴، تیم ملی فوتبال انگلستان که ضمنا سر مربی سوئدی داشت، هر دو بار در مرحله یک چهارم نهایی حذف شد. توضیح واضحات! در این جزیره هفته ای نیست که نتیجه تحقیقاتی دانشگاهی و یا آماری بر اساس نظر سنجی منتشر نشود و از بدیهیات نگوید. یکی از تازه ترین آنها با این تیتر منتشر شد " نتیجه هزاران سال تکامل بشر نشان می دهد که قابلیت زنها در خرید مواد غذایی از مردها بیشتر است." در اثبات این امر بدیهی پژوهشگران گفتند علت این است که در دوران غار نشینی بشر، موقعی که مردها برای شکار به کوه و دشت می رفتند زنها در بیشه زارها مشغول جمع آوری میوه های وحشی بودند و این تجربه به استعدادی بدل شد که این روزها با سرعتی به مراتب بیشتر از مردها زنبیل های چرخدار سوپر مارکت ها را پر می کنند!! جل الخالق. خدمات