مرور روزنامه‌های صبح تهران: ‌پنجشنبه ۱۷ مهر
موضع ترکیه در قبال کوبانی خشم بسیاری از روزنامه‌های چاپ ایران را برانگیخته است. در همین حال مباحث مربوط به مذاکرات هسته‌ای و کلیات قانونی که دیروز در حمایت از امر به معروف و نهی از منکر به تصویب مجلس رسید، در روزنامه‌های پایتخت منعکس شده است. سقوط کوبانی غروب عثمانی
شروین طاهری در سرمقاله روزنامه وطن‌ امروز نوشته است؛ سقوط کوبانی حامل پیامی روشن است، نه فقط برای کردهای ترکیه بلکه برای دیگر اقلیت‌های مهم مثل علویان که دیگر نمی‌توان بیش از این به نوعثمانی‌های حزب حاکم آ ک پ اعتماد کرد و این روند مذاکرات صلح در ترکیه را متوقف خواهد کرد و پ ک ک هم مجبور است پس از ۱۸ ماه دوباره سلاح از زمین بردارد. به نوشته این مقاله در جامعه‌ای که به شدت متاثر از تحولات اروپاست، موج استقلال‌خواهی در نیمه شرقی و نوار جنوبی ترکیه ناآرامی‌های بسیاری پدید می‌آورد که آن چه شاهدش هستیم تازه مطلع آن خواهد بود. به نوشته آقای طاهری، درست زمانی که اردوغان به کوبانی به چشم دروازه گسترش مرزهای امپراتوری نوعثمانی‌اش می‌نگرد، درمی‌یابد که نه راه پس دارد نه پیش. نه اجازه دارد در مقابل داعش بایستد و کوبانی را بگیرد و نه می‌تواند از اشغال کوبانی به دست داعش و آتش انتقامی که پس از آن دامن خودش را می‌گیرد، جلوگیری کند. به اعتقاد نویسنده مقاله، سقوط کوبانی؛ غروب عثمانی را در پی خواهد داشت. کوبانی و مسوولیت فردی و بین‌المللی اردشیر پشنگ، پژوهشگر میهمان در مرکز مطالعات استراتژیک خاورمیانه در روزنامه شرق نوشته است؛ جدای از ترکیه، عملکرد دولت سوریه نیز در قبال محاصره کوبانی قابل نقد و تامل است. به نظر می‌رسد دمشق که در چند جبهه دیگر جنگ با داعش و دیگر مخالفان است، باید حتی جدای از مساله کمک به کردها به عنوان بخشی از شهروندان کشورش، از منظر استراتژیک مانع از رسیدن داعش به مرز مهم کوبانی با ترکیه شود؛ چرا که این امر در آینده می‌تواند معادلات قدرت در جنگ کلی با این گروه تروریستی را با مخاطرات بیشتری مواجه کند اما تاکنون هیچ اقدام موثری در این زمینه از جمله انجام حملات هوایی توسط جنگنده‌های دمشق رخ نداده است. به نوشته این مقاله این روزها تنها نگران‌های واقعی ساکنان کوبانی باید مردم عادی در اقصی نقاط جهان به خصوص در ترکیه، ایران و عراق باشند. کسانی که تنها ابزارهای ابراز حمایت و وارد آوردن فشارشان بر دولت‌ها به شبکه‌های اجتماعی و یا برگزاری تجمعات اعتراضی خیابانی در حمایت از کوبانی محدود می‌شود. به نظر نویسنده با این همه کوبانی همچنان تنهاست، کوبانی‌ای که بخشی از جغرافیای نوروز و آریایی است و ساکنانش دارای پیوندهای ناگسستنی تاریخی، فرهنگی، نژادی و زبانی با دیگر مردم ایرانی هستند. و ناگهان توافق امیر موسوی، کارشناس سیاست خارجی در سرمقاله روزنامه آرمان نوشته است؛ هر دو طرف ایرانی و آمریکایی معتقدند که باید طوری توافق جامع نگارش شود که حداکثر منافع برای طرفین محفوظ بماند. اگر در داخل ایران افرادی هستند که برخلاف مصلحت، با ویترین دلواپسی در برابر دولت موضع‌گیری می‌کنند، در آمریکا هم سه گروه با انگیزه متفاوت سعی دارند در راه ایجاد توافق بین ایران و آمریکا اخلال ایجاد کنند. منظور هم از این سه گروه، جمهوری‌خواهان در داخل آمریکا و لابی اسرائیل و برخی کشورهای منطقه خاورمیانه است. در ادامه این مقاله از جمله آمده که رئیس جمهوری آمریکا امروز بر سر یک دوراهی قرار دارد؛ دوراهی توافق و یا عدم توافق با ایران اما نویسنده با ذکر دلایلی، موضوع عدم توافق را رد کرده و به نظرش آقای اوباما راه اول را برگزیده باشد و اگر این روزها خبری از توافق منتشر نمی‌شود، ترس از فشارهای لابی‌های جمهوری‌خواهان، صهیونیست‌ها و اعراب باعث شده انتشار این خبر را تا دقیقه ۹۰ متوقف کنند. چنانچه در ملاقات اخیر ظریف، کری و اشتون هم احترام متقابل و ادبیات فاخر طرفین ناگفته‌های زیادی را افشا می‌کرد که مضمون جلسات محرمانه باعث آسودگی خیال طرفین شده است. تداخل در وظایف وزارت کشور روزنامه ابتکار در گزارشی آورده که طرح حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر از زمان تدوین آن تا تسلیم به هیات رئیسه مجلس بحث‌های زیادی ایجاد کرده بود. با همه صحبت‌هایی که از سوی نمایندگان حامی و مخالف این طرح انجام گرفت، دیروز کلیات آن مورد پذیرش مجلس‌ قرار گرفت و حال باید منتظر بود که در بررسی بندهای جنجال‌برانگیز این طرح کدام گروه غالب خواهند شد. در همین حال جواد حیدریان در سرمقاله ابتکار نوشته است؛ اگر بخواهیم بدون واهمه و با نگاهی خیرخواهانه رفتارها و شیوه‌های اجرای طرح‌های امر به معروف و نهی از منکر را بررسی کنیم باید به شیوه‌های سلبی و تندمنشانه برخی از ناهیان منکر انتقاد کرد. نویسنده سرمقاله در ادامه نوشته که بی‌شک اگر رسالت امر به معروف و نهی از منکر در اختیار یک جریان و یا در انحصار یک تفکر باشد به دلیل ماهیت و حساسیت این مسئله که اجرایش به اندیشه‌ها و زاویه نگاه گروه‌ها و افراد مربوط می‌شود، درک از قانون اساسی و حقوق شهروندی را زیر سوال می‌برد و خلاصه آن که می‌تواند به رفتارهای خودسرانه و قانون‌گریزانه دامن بزند. عربستان را نادیده نگیریم صادق الحسینی، در سرمقاله روزنامه تعادل نوشته که اتخاذ سیاست نادیده‌انگاری عربستان سیاستی نیست که بتواند به ما کمک کند. هر چند اقدامات عربستان در منطقه به هیچ وجه قابل پذیرش نیست و به لحاظ استراتژیک ایران نمی‌تواند با عربستان همراه باشد اما تاکتیک کوتاه مدت کشور باید مبنی بر جنگیدن در یک زمین باشد، آن زمین هم زمین عربستان نیست. به نوشته این مقاله ما هم‌اکنون هم در زمین غرب می‌جنگیم، هم در زمین اسرائیل و هم در زمین عربستان. این به نفع کشور نیست و نمی‌تواند منویات مسوولان بلندپایه کشور را محقق سازد. به اعتقاد نویسنده ضروری است که ایران به لحاظ تاکتیکی نسبت به عربستان موضوع دیگری اتخاذ کند؛ موضعی که به نفع مذاکرات و به نفع اقتصاد داخلی باشد. ضروری‌ترین پلیسی که باید باشد و نیست نسرین تخیری، در ستون کندوکاو پنجشنبه‌های روزنامه اعتماد نوشته است که امسال ۴۳ سال از تصویب آیین‌نامه اجرایی سازمان پلیس مسلح آب کشور که در قالب قانون ملی شدن منابع آب در سال ۱۳۴۸ مصوب شد، می‌گذرد؛ پلیسی که قرار بود مانع بهره‌برداری بی‌رویه از منابع سفره‌های آب زیرزمینی، تخلف در بسترهای رودخانه‌ها، دریاها و دریاچه‌ها و خلاصه تضمین قضایی مدیریت حفظ منابع ذخیره آبی کشور باشد. پلیسی که هرگز تشکیل نشد تا بتواند با کنترل و ممانعت از تخلفات گوناگون در حوزه آب تا حدودی از بحرانی که اکنون با آن روبه‌رو شده‌ایم، جلوگیری کند. خانم تخیری یادآوری کرده که بعد از انقلاب در سال ۱۳۶۱ مجلس، قانون قبلی را بیشتر با دلایل سیاسی به قانون توزیع عادلانه آب تغییر داد. از همین رو قانونگذاران اصلا ضرورتی برای تشکیل پلیس مسلح آب ندیدند و آن را به راحتی از متن قانون حذف کردند. خلاصه آن که به نظر نویسنده این گزارش شاید بد نباشد که در این موضوع تجدیدنظری صورت بگیرد چرا که می‌گویند هر جا جلوی ضرر را بگیری منفعت است.