نازنين نظام شهيدی، داور جايزه شعر کارنامه درگذشت
نازنين نظام شهيدی عضو هيئت داوران جايزه شعر امروز ايران، کارنامه، که از او به عنوان يکی از برجسته ترين زنان شاعر معاصر ياد می شد، دوشنبه شب، 28 دی ماه، پس از پايان مراسم اهدای جايزه شعر کارنامه درگذشت.
نازنين نظام شهيدی در مراسم اهدای جوايز شعر کارنامه بيانيه هيئت داوران را قرائت کرد و ساعاتی پس از مراسم در جمع دوستان کارنامه پس از چند دقيقه بد حالی، درگذشت. همسرش به خبرگزاری کار ايران گفته است که او به دليل لغزيدن بر روی کف سراميک منزل نگار اسکندر فر، از چهره های هنری ايران و ميزبان آنها، سرش به زمين خورده و بعد از مدتی بدحال شده است. او اول اسفند 1333 در خانواده ای از اهل ادب و فرهنگ خراسان متولد شد و فعاليت ادبی خود را با تشويق مادرش ويسه حبيب اللهی که او نيز شاعری بود، از نوجوانی آغاز و از همان دوران تا چند سالی پس از انقلاب به عنوان گوينده در راديو مشهد کار کرد. خانم نظام شهيدی پس از مهاجرت به تهران در اواسط دهه شصت، اشعارش در مجلات ادبی منتشر شد و نخستين مجموعه شعرش را با عنوان "ماه را دوباره روشن کن" به چاپ رساند. در اوايل دهه هفتاد با مجموعه شعر "بر سه شنبه برف می بارد" به شهرت رسيد و با انتشار سومين مجموعه اش به نام "اما من معاصر بادها هستم" جايگاه خود را عرصه شعر ايران تثبيت کرد. به گفته منتقدان نازنين نظام شهيدی در اشعارش تحت تاثير شاعر ديگری نبود و زبانی مستقل و شعری پر از مضامين عاطفی و فلسفی داشت. به خواست او که دوست می داشت در کنار مادرش در مشهد دفن شود، پيکر او به مشهد انتقال خواهد يافت. شعری از نازنين نظام شهيدی سه روايت از يک عکس ۱عدسی دوربين دايره ای کامل استتا همه را با هم بغل کنم.همه ايستادند تا رو به سال های نيامده، لبخند بزنند.روشنی ترکيداتاق خيس شد ۲ما زير برق چشمان پرستاره تو ايستاديمتا عکس بگيريم و مهربان بوديممن لباسم طلايی بودکسی پيراهنی به رنگ بنفشه داشتو سرش را روی شانه ام خم کرد تا مهربان باشيمما در نور حل شديم وقتی روشنی شکفت و چشمان تو خنديدنديکی هم نيامده بود. اسمش به يادم نيست.کسی هم يکسره می گفت:چرا چراغ ها امشب اين همه کم نور است؟ ۳ايستاديم. عکس گرفتيمزير باران ها و هلهله هاعکس من نيفتاده است.تو نيامده بودیمن سايه داشتمدر عکس، غايبم.... خدمات