تقديراز روزنامه نگاران ايرانی به مناسبت روز جهانی آزادی مطبوعات
به مناسبت روز جهانی آزادی مطبوعات، انجمن صنفی روزنامه نگاران ايران و انجمن دفاع از آزادی مطبوعات طی مراسمی ضمن تقدير از پنج روزنامه نگار پيشگام و تاثيرگذار، قلم طلايی سال ۱۳۸۴ به اکبر گنجی اهدا شد.
اين مراسم که در محل انجمن صنفی مطبوعات و با حضور جمع زيادی از روزنامه نگاران دو نسل و اکثر چهره های سرشناس دوران اصلاح طلبی برگزارشد، با قرائت پيام دبير کل سازمان ملل متحد، آقای کوفی عنان آغاز شد. آقای عنان در پيام خود خواستار تعهد تمام دولت ها به بند ۱۹ اعلاميه جهانی حقوق بشر مبنی بر حق جستجو، دريافت و انتقال اطلاعات و عقايد از راه هر رسانه و بدون حد و مرز گرديد. سپس علی حکمت دبير انجمن دفاع از آزادی مطبوعات طی سخنانی گفت: " روز جهانی آزادی مطبوعات را در حالی جشن می گيريم که بيش از صد مطبوعه در محاق توقيف بسر می برند.و تعداد زيادی از همکاران دچار پرونده های معوقه و معلقه هستند." او ضمن اشاره به اينکه در ايران همواره قلم به عنوان ابزاری آگاهی بخش و آزادی ساز دچار سانسور و تهديد بوده است، از روزنامه نگاران خواست تا از هر فرصتی برای جريان آزادی اطلاعات و جريان شفاف اطلاع رسانی استفاده کنند. آقای حکمت اعلام کرد: "به عنوان بخشی از جامعه مطبوعاتی ايران که خواستار آزادی قلم و آزادی بيان و آزادی مطبوعات هستيم بدين وسيله قدردانی خود و جامعه مطبوعات را از آقای اکبر گنجی به پاس شجاعت، شهامت و مرارت ها و پايمردی هايش ابراز می داريم و او را شايسته دريافت قلم طلايی سال ۱۳۸۴ می دانيم." پس از آن ماشاءالله شمس‌الواعظين، عضو هيات‌مديره انجمن صنفی ايران اين روز را يادآور فداکاری های مستمر روزنامه نگاران در راه انتقال فرهنگ و جلوگيری از جنگ و ويرانگری و عاملی مهم در جهت تحکيم مبانی صلح دانست. پس از آن بيانيه انجمن صنفی روزنامه نگاران توسط آقتی شمس الواعظين دبير انجمن قرائت شد. در بيانيه آمده بود "انجمن برای مبنای معيارهای هشت گانه فعاليت مستمر روزنامه‌نگاری، تاليف، ترجمه يا تحقيق در زمينه روزنامه‌نگاری، برخورداری از سبک ويژه يا متمايز در روزنامه‌نگاری، برخورداری از شخصيت مستقل حرفه‌ای، نوآوری، تلاش برای دفاع از حقوق روزنامه‌نگاران، مشارکت در نهادهای صنفی و تربيت نسل جديد روزنامه‌نگار پنج روزنامه نگار پيشگام و تاثيرگذار عرصه مطبوعات يعنی محمد بلوری، مسعود بهنود، ليلا رستگار، اکبر گنجی و عميد نائينی را شايسته تقدير دانسته است." سپس محمد بلوری سردبير روزنامه کيهان در دوران انقلاب و سردبير هفت مجله و هفته نامه و سه روزنامه در دوران پس از انقلاب درسخنانی کوتاه از نياز مداوم آموزش و بازآموزی روزنامه نگاران و سکون و سکوتی که اکنون بر فضای تحريريه ها سايه افکنده، سخن گفت. آقای بلوری يکی از مهم ترين دلايل افت کيفيت مطبوعات و کاهش شديد تيراژ روزنامه ها را ورود افرادی در پی کسب مقام و وجاهت سياسی به عرصه مديريت مطبوعات دانست. پس از آن هاشم آغاجری به نيابت از سوی مسعود بهنود که در لندن بسرمی برد، پيام او را قرائت کرد. مسعود بهنود با اشاره به چهل سال فعاليت مستمر مطبوعاتی خود در پيامش نوشته بود: "همه عمر صرف گزارش وقايع شد و از ميان همه وقايع هيچ گزارشی به اندازه گزارش جنبش آخر (دوم خرداد) سازنده نبود. در همه اين سال‌ها آنچه به چشم ديدم و آنچه نگاشتم چندان ناب و يگانه بود که جای هيچ گلايه‌ای نمی‌گذارد و سهل است قدرشناسی کنم که همين لحظه‌ای که گذشت پر بود و هيچ کم نداشت." هاشم آغاجری اعلام کرد قرائت پيام مسعود بهنود ادای دينی است به او، زيرا سه سال قبل که جايزه ايندکس به خود او (آغاجری) تعلق گرفت، مسعود بهنود به نيابت از او که زندانی بود، جايزه را دريافت کرد. آقای بهنود از دوران نوجوانی فعاليت مطبوعاتی خود را آغاز کرده، پانزده کتاب نوشته، چندين مجله را سردبيری کرده و در سال های پيش از انقلاب در راديو و تلويزيون نيز برنامه داشته است. سپس ليلا رستگار، روزنامه نگاری با ربع قرن سابقه کار مطبوعاتی روزنامه نگار را "ديده بان" خواند و نه "دروازه بان" و با اشاره به نبود امنيت حرفه ای و اجتماعی روزنامه نگاران در ايران خواستار حفظ امنيت آنان شد و گفت روزنامه نگاری که امنيت نداشته باشد، نمی تواند حافظ امنيت جامعه باشد. او با اشاره به اخراج وسيع خبرنگاران خبرگزاری کار ايران ( ايلنا ) از قانون مطبوعات انتقاد کرد. ليلا رستگار که از فعالان انجمن صنفی روزنامه نگاران است دبير سرويس اجتماعی روزنامه های صبح امروز، خرداد، سردبير هفته نامه سپيده، دبير روزنامه آفتابگردان و دوچرخه بوده است. پس از آن عميد نائينی که آقای شمس الواعظين از او به عنوان "طراح و مهندس رسانه های اقتصادی" ياد کرد، در سخنانی با اشاره به صدمين سالگرد انقلاب مشروطيت و تصريح آن بر آزادی ها و برابری ها و آزادی و حقوق مطبوعات گفت: "به ياد بياوريد که ايرانيان عصر مشروطه پيش از هر آرمان ديگری می خواستند از شر بی قانونی سازمان يافته و رسمی خلاص شوند و به همين دليل هم خواستار عدالتخانه بودند." او گفت: "اگر دقيق شويم می بينيم که انقلاب مشروطيت بر پايه حقوق ملت و عدالت و قانون و آزادی ها بوده است. و در اين بخش آخر زاويه ديد بيشتر مبتنی بر آزادی مطبوعات بوده است. به همين دليل هم مستبدان روزنامه نگاران راديکال را در باغشاه به دار آويختند. اگر به امروز برگرديم می بينيم که هنوز هم نوعی از مطالبات بر همين محور است. يعنی حقوق ملت، عدالت و آزادی ها. آيا اين نمی تواند برای ما تکان دهنده و بيدار کننده باشد که بعد از يکصد سال به همانجا رسيده ايم که ايستاده بوديم؟" او کارنامه مطبوعات را در مقايسه با کارنامه دلتنگ کننده بسياری از بلندپايگان کشور، پذيرفتنی تر دانست. عميد نائينی بنيانگذار شورای سردبيری روزنامه آيندگان در سال ۵۷ ، سردبير مجله صنعت حمل و نقل و سردبير پرتيراژترين مجله سياسی، اقتصادی و اجتماعی ايران يعنی پيام امروز در دهه هفتاد بوده است. سپس اکبر گنجی با انتقاد از کسانی که معتقدند در حال حاضر روزنامه نگاری ايران حرفه ای و تخصصی شده است، سخنان خود را آغاز کرد. گنجی گفت: "من می دانم اگر روزنامه ها بخواهند بنويسند، بسته می شوند به شما پيشنهاد نمی کنم کاری کنيد که روزنامه تان بسته شود. اما بين دو چيز بايد تفکيک قائل شويم: يکی اينکه اگر ما به چالش با قدرت بپردازيم روزنامه مان را می بندند ، پس ما الان باخود سانسوری نمی نويسيم ، اين يک بحث است و اينکه اسم اين کار روزنامه نگاری حرفه ای يا تخصصی بگذاريم يک حرف است. اين نوعی توجيه ايدئولوژيک است. ماندن به هرقيمتی هم ارزش ندارد." او آنچه در عرصه فعلی مطبوعات می گذرد را غيرقابل قبول دانست و شرايط فعلی مطبوعات را بدترين دوران تاريخی آن دانست و گفت وقتی انتشار موضع گيری يک حزب سياسی در باره موضوع هسته ای ايران در نشريه داخلی آن حزب ممنوع اعلام می شود، وضعيت روزنامه نگاران مشخص است. آقای گنجی سپس با اشاره بر مستولی شدن زبان ابهام و ايهام شاعرانه بر مطبوعات گفت جهان سياست، جهان وضوح و شفافيت است. او دليل شکل گيری مطبوعات را نقد قدرت دانست و وظيفه روزنامه نگار را مبارزه با قدرت و اطلاع رسانی دانست و گفت ما در روزنامه نگاری به بصيرت نظری در کنار جسارت عملی نيازمند هستيم. آقای گنجی با انتقاد از اينکه دستور کار سياسی روشنفکران و روزنامه نگاران را دولت تعيين می کند و آنها تبعيت می کنند، گفت در جوامع پيشرفته روشنفکران و روزنامه نگاران از منتقدان موضوعات هسته ای هستند و بر عليه آلودگی ها و صدمات ناشی از آن فعاليت می کنند. اما در کشور ما برعکس است. اکبر گنجی در پايان سعيد حجاريان را به جای خود شايسته دريافت قلم طلايی دانست. پس از پايان سخنرانی ها، روزنامه نگاران برگزيده لوح تقدير خود را از حسين انصاری راد نماينده مجلس ششم و نخستين برنده قلم طلايی دريافت کردند و محسن کديور ضمن اهدای قلم طلايی به اکبر گنجی خبر بازداشت رامين جهانبگلو را توسط نهاد و ارگانی نامعلوم اعلام کرد و گفت "نمی دانم اين روند ناپديد شدن افراد و بازداشت های بدون حکم داگاه تا کی ادامه خواهد يافت." دراين مراسم رئيس اتحاديه روزنامه نگاران کردستان نيز پيام اتحاديه مذکور را قرائت و نشان افتخاری به اکبر گنجی اهدا کرد. در اين مراسم احمد ورقانی، عباس عبدی، حسن يوسفی اشکوری، عيسی سحرخيز، حميدرضا جلايی پور، محمد ملک مدنی، احمد زيدآبادی، عليرضا رجايی، لطف الله ميثمی، احسان نراقی، سيروس علی نژاد، هوشنگ گلمکانی و محمدقائد حضور داشتند. خدمات