چمدان: 'ساندر ترپهاوس هستم بچه سه‌راه آذری'
ساندر ترپهاوس یک نام کاملا هلندی است. نخستین بار که در ایمیلی پیشنهاد گفتگو با او را دریافت کردم "مطمئن" بودم که حتی اگر پدر و مادری ایرانی داشته باشد احتمالا نمی‌تواند مصاحبه را به فارسی انجام دهد چرا که به " ساندر ترپهاوس " نمی‌آید بزرگ شده ایران باشد.
اما او نه تنها متولد ایران است بلکه بزرگ شده یکی از محله‌های معروف غرب تهران به نام "سه‌راه آذری" است. محله‌ای که او را با نام احمد قلیچ‌خانی به یاد می‌آورد. "پدرم بقال بود. زیر خانه‌مان مغازه داشت. وقتی فکر مهاجرت به سراغم آمد دیدم نمی‌توانم از پدر و مادر بخواهم که ۱۲-۱۰ هزار دلار به من پول بدهند تا یک پاسپورت جعلی بگیرم و یا این که به طریق زمینی از ایران خارج شوم. تحقیق کردم و متوجه شدم که از راه ورزش شاید بتوانم به هدفم برسم. چون از ۱۱ سالگی کشتی می‌گرفتم، به ورزش ادامه دادم و در ۱۸ سالگی قهرمان کشتی معلولان در وزن ۵۷ کیلوگرم شدم. همان سال مسابقاتی بین‌المللی در هلند برگزار می‌شد و من از بخت خوب، با تیم ملی معلولان راهی این کشور شدم." کتاب سرگذشت ساندر ترپهاوس در هلند چاپ می‌شود احمد نیمه‌بینا متولد شده است. البته خودش علت موفقیت‌اش را همین نیمه‌بینا بودن می‌داند. "از کودکی همه فامیل و آشنایان به من می‌گفتند چون تو نیمه بینایی زندگی بر تو سخت خواهد گذشت، نگران نباش ما هوای تو را داریم و به تو پول خواهیم داد. اما به خودم می‌گفتم یعنی چه که به من پول خواهند داد. نیمه بینا متولد شدن من یک واقعیت است که باید با پذیرفتن آن به فکر خودم باشم. مادرم و برادرم اصرار داشتند که تنهایی بیرون از خانه نروم اما من می‌رفتم. بارها به تیر چراغ برق خوردم، در جوی آب افتادم، کم مانده بود چند بار زیر ماشین بروم اما هر بار که زمین می‌خوردم محکم‌تر می‌شدم." احمد می‌گوید بعد از این که (۲۵ سال پیش) با تیم کشتی معلولان ایران وارد هلند شده همه فکر و ذکرش پیدا کردن راهی برای خروج از اردو و یافتن دفتر پلیس برای اعلام پناهندگی بوده و به همین علت هم هیچ تمرکزی بر مسابقات کشتی و حریفانش نداشته؛ موضوعی که گویا اصلا به مذاق مربیان و سرپرست تیم خوش نیامده است. "کشتی اولم با یک حریف آمریکایی بود. با یک امتیاز به او باختم. بعد از مسابقه مربی‌ام با عصبانیت آمد و گفت چرا به یک آمریکایی که دشمن ماست باختی. آن قدر عصبانی بود که در برابر همه خبرنگاران و دوربین‌ها یک سیلی هم به من زد. هیچ گاه آن صحنه را فراموش نمی‌کنم. بعد به من گفتند چون با یک آمریکایی کشتی گرفتی و او 'نجس' است، باید دوش بگیری. من که داشتم منفجر می‌شدم دلم نمی‌خواست دیگر مسابقه بدهم. در کشتی دوم مقابل حریف کانادایی از ناحیه شانه مصدوم شدم و از داور خواستم که مسابقه را نیمه کاره رها کنم. بعد از باخت دوم، همه از من عصبانی بودند و سرپرست تیم گفت بگذار برگردیم ایران با تو تسویه حساب خواهیم کرد. من هم گفتم باشه شما به همین فکر باش و من هم عمرا بر نخواهم گشت." احمد بعد از این که پرسان پرسان راه فرار از محل برگزاری مسابقات را فرا می‌گیرد بدون هیچ چمدان و وسیله‌ای یک روز اردوی تیم ملی کشتی معلولان را ترک می‌کند و به اولین دفتر پلیس خود را معرفی می‌کند. "هیچ چیز همراهم نبود. پلیس بعد از پر کردن اوراق، من را به آپارتمانی امن برد و گفت چند روزی آنجا بمانم تا تیم ایران از هلند خارج شود. فقط یک شماره تلفن به من دادند و گفتند اگر خیلی واجب بود به آنها زنگ بزنم. در آن چند روز از هراس این که از طرف تیم ملی پیدایم خواهند کرد و هر لحظه شاید به سراغم بیایند، شب و روز نداشتم." احمد قلیچ‌خانی بعد از دریافت اقامت در هلند به دانشگاه رفت. حقوق خواند. عاشق شد و از پانزده سال پیش وارد عالم سیاست شد. نام او در یکی دو سال اخیر در هلند پرآوازه شده چرا که او در کمپینی علیه "مجرم شناختن" مهاجران غیرقانونی، موفق بوده است. بسیاری آینده‌ای درخشان برای او در حزب کارگر هلند (که از احزاب حاکم است) پیش‌بینی می‌کنند. سرگذشت زندگی او در قالب کتابی به زودی منتشر خواهد شد. ناشر هلندی نام کتاب را "ساندر ترپهاوس کشتی‌گیر؛ یاغی در ایران، سیاستمدار در هلند" گذاشته است. آن روز بخشی از این سرگذشت را در گفتگو با 'چمدان' بر ملا کرد. topcat2 سری جدید برنامه چمدان، هر پنجشنبه از برنامه چشم‌انداز بامدادی رادیوی فارسی بی‌بی‌سی پخش می‌شود. لطفا برای تماس با چمدان به نشانی bamdadi@bbc.co.uk یا persian@bbc.co.uk ایمیل بفرستید. برای پیدا کردن اطلاعات بیشتر درباره نام‌ها و موسیقی چمدان این هفته بر روی کلمات برجسته شده در متن کلیک کنید و برای یافتن قسمت‌های قبلی برنامه چمدان اینجا کلیک کنید.