پوشش در مدارس
در همه جای دنیا مدرسه ها دانش آموزها شون رو موظف می کنن که یک نوع خاص از پوشش رو رعایت کنن و این قوانین بسته به کشور و جامعه متغیرند. ولی جوونها چقدر این نوع پوشش های معین شده را دوست دارند؟
مثلا در ایران دخترا باید مانتوهای بلند بپوشن، شلوارهای بلند و ساده داشته باشند و مقنعه سرشون کنند. پسرا هم با اینکه یونیفرم خاصی ندارند اما موهاشون باید کوتاه باشه، و پیراهن آستین بلند و شلوار پارچه ای داشته باشند. دربریتانیا دخترا توی مدارس معمولا کت و دامن می پوشند و قد دامنشون نباید از یه حدی کوتاهتر باشه و رنگ لباسشون رو مدرسه تعیین می کنه. برای پسرها ، در خیلی از مدارس فرم اجباری ندارند، اما بعضی مدارس هم از دانش آموزهای پسر می خواهند که پیراهن سفید و شلوارهای تیره بپوشند. اما نوجوونها چقدر این مدلهای لباس رو دوست دارند و به اون توجه نشون میدن؟ و اگه از قوانین مدرسه در مورد نوع پوشش پیروی نکنن چی میشه؟ اوایل مدرسه، موقعی که میخواهیم ثبت نام کنیم، یه فرم مخصوص بهمون میدن و مدل لباسمون رو میگن و میگن که مانتو و شلوارمون باید گشاد و بلند باشه. اما یه هفته که از مدرسه ها میگذره، مانتو ها همه تنگ، سایزها کوچولو، شلوارها همه کوتاه ... و مسئولین مدرسه نمی تونستن با این قضیه برخورد کنن، چون اونوقت باید با همه دانش آموزها برخورد می کردن و خوب نمی شد. ولی یادمه که یه بار اوایل سال ، تقریبا ده پانزده نفر از دانش آموز ها رو از صف آوردن بیرون و بهشون گفتن که برن و لباساشون رو عوض کنن، که این درس عبرتی برای بقیه شد. ولی در موارد دیگه همه خیلی راحتند مثلا مدلهای مو، با وجودیکه محدودیت دارد اما بچه ها همه با مدلهای وحشتناک میان مدرسه، همه موهاشون رو هواست وقتی میان. لوازم آرایشی که با خودشون میارن بعد تو مدرسه استفاده می کنن و پسر های خوش تیپ هم میان جلوی مدرسه ویراژ میدن و .....با این حال بچه ها به درس ها شون هم اهمیت میدن و رقابت درسی خیلی شدیده.» « اسمم علی است ولی بچه علی آق صدام میکننا، بچه امیر آبادم و مدرسه که میریم باید موهامون و کچل کنیم، خط ریش نباید بذاریم، ابرو هامون رو نباید برداریم، موبایل نباید داشته باشیم، شلوار جین نباید بپوشیم، پیراهن آستین کوتاه نباید بپوشیم، ناخن هامون رو باید کوتاه کنیم، هر هفته اولیامون باید بیان مدرسه. برگه هامون رو باید ببریم خونه اونا امضا کنن. ما هم اگه بخواهیم آستین کوتاه بپوشیم، روش پیراهن آستین بلند می پوشیم، زنگ خورد بعدش اون پیراهن مردونه رو در میاریم. همینه دیگه کار دیگه ای هم نمیتونیم بکنیم. ریش هامون رو هم میذاریم در بیاد بعدا با زغال سیاهش می کنیم.» « ما یونیفرم خاصی نداریم و هر چی بخواهین میتونین بپوشین، ولی مدیرها صبح جلوی در مدرسه می ایستن تا به شما سلام صبح به خیر بگین و اگه لباستون مناسب نباشه، بهتون میگن بیاین تو دفتر مدرسه و ازتون میخوان که به پدر و مادراتون بگین که واستون لباس دیگه ای بیارن و اجازه نمیدن که با اون لباس برین تو کلاس» با همه محدودیت هایی که اولیا مدارس برای کنترل بچه ها اعمال می کنن، اما بچه ها هم راههای خاص خودشون رو واسه کارهایی که دوست دارن انجام بدهند، پیدا می کنه. خدمات