گرمایش زمین و وضعیت ایران
"در تهران نمی شود نفس کشید. وضع بقیه شهرهای بزرگ هم بهتر از آن نیست، به شمال که می روید، سخت است که بعضی جاها از میان زباله و تکه های پلاستیک و قوطی های خالی جایی برای نشستن و پیک نیک پیدا کنید. رودخانه ها آلوده اند و ..."
این حرفها را سالهاست که می شنویم. از حدود ده سال پیش که تعداد خودرو در تهران و سایر شهرهای بزرگ ایران روز به روز بیشتر شد، آلودگی هوا به ویژه در زمستان ، پدیده وارونگی را باعث شد. همان چیزی که باعث شد تابلوهای بزرگی در میادین بزرگ تهران، هر روز به شما اعلام کنند که وضعیت هوا در حالت هشدار یا بحران است. همان وضعی که به مسن ترها ، بیماران قلبی ، زنان باردار و کودکان هشدار می دهد، کمتر به وسط شهر بیایند. مسافرانی که به ایران می روند از فرودگاه خود را برای هوایی دود آلود آماده می کنند، حساس تر ها ، سوزش چشم وگلو را حس می کنند. همه وقتی به تهران می روند از یک چیز تعجب می کنند، چرا اینقدر خانه ها گرم است. مصرف انرژی کاری است که همه بی مهابا انجام می دهند، از یک طرف شومینه روشن می کنند از طرف دیگر پنجره را باز می کنند که هوا عوض شود. زباله ها درهم است، مثل میوه هایی که پس مانده هایش در جوها رها می شود. هیچ کس به خود زحمت نمی دهد که پلاستیک را از کاغذ، کاغذ را از شیشه جدا کند. جدا کردن زباله ها، درغرب هم چند سالی بیشتر نیست که شروع شده، جنبش مقابله با گرمایش زمین وحفظ محیط زیست برای اغلب جهانیان تازه است. بهتر نیست ایرانی ها هم به این قطار سوار شوند؟ به نظر شما ، در ایران چه کارهایی را می شود کرد که آلودگی هوا و همینطور محیط زیست را کاهش داد. چه کسانی بیشتر مسئولند، مردم یا کارخانجات یا دولتمردان؟ تهیه کننده برنامه این هفته صدای شما فرناز قاضی زاده و مهمان این برنامه اسماعیل کهرم، کارشناس محیط زیست است. خدمات