مجلس ایران کلیات اعطای تابعیت به فرزندان مادران ایرانی را تصویب کرد
نمایندگان مجلس ایران با کلیات لایحه اصلاح قانون تعیین تکلیف تابعیت فرزندان حاصل از ازدواج زنان ایرانی با مردان خارجی موافقت کردند.
بر اساس قوانین ایران، تابعیت ایرانی از طریق مادر منتقل نمی‌شود. در جلسه علنی امروز (یکشنبه ۲۲ اردیبهشت/۱۲ مه) نمایندگان با ۱۸۸ رای موافق و ۲۰ رای مخالف و ۳ رای ممتنع کلیات این لایحه را تصویب کردند. به گزارش خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا)، معصومه ابتکار، معاون امور زنان و خانواده رئیس جمهور و لعیا جنیدی، معاونت حقوقی دولت در دفاع از این لایحه صحبت کردند. توییتر فرید موسوی نماینده تهران در مجلس محمود رحیمی جهان‌آبادی، نماینده تربت جام، در موافقت با این لایحه گفت که قانون فعلی که انتقال تابعیت را تنها از طریق پدر می‌داند، مربوط به سال ۱۳۱۳ و در دوره رضاخان تصویب شده و آن دوران را به "زمانی که زن را به عنوان یک کالا و وسیله در نظر می‌گرفتند" توصیف کرد و گفت: "بر اساس کدام منطق اعطای تابعیت یا انتقال خون از مادر به فرزند را رد و زن را از این حق محروم می کنید". مصطفی کواکبیان، نماینده تهران نیز در مخالفت با این طرح گفت: "اگر بدون برنامه‌ریزی و حساب و کتاب عمل کنیم مشکلاتی خواهیم داشت، بعضی در تشریح این موضوع، مبحث شرعی بودن ازدواج زنان را مطرح می کنند در صورتی که این موضوعی حقوقی است". در سال ۱۳۹۴ نیز لایحه "اعطای تابعیت به فرزندان مادران ایرانی" در مجلس ایران مطرح شد اما در آن زمان نماینده دولت محمود احمدی‌نژاد با آن لایحه مخالفت کرده و آن را "باعث تشویق مهاجرت به ایران " دانستند. نمایندگان مجلس هفتم ایران در آن سال به کلیات این طرح رای ندادند. محدودیت تحصیلی و کاری برای آنهایی که ساکن ایران هستند و یا محدودیت ورود به "سرزمین مادری" و نیاز به گرفتن روادید برای آنهایی که در خارج زندگی می‌کنند از جمله مشکلات کسانی است که مادر ایرانی دارند اما تبعه ایران نیستند. بیشترین تعداد این افراد، پدر عراقی یا افغان دارند و مادران آنها، زنان ایرانی هستند. ماده ۹۷۶ قانون مدنی ایران: اشخاص ذیل تبعه ایران محسوب می شوند: ۱- کلیه ساکنین ایران به استثنای اشخاصی که تبعیت خارجی آنها مسلم باشد. تبعیت خارجی کسانی مسلم است که مدارک تابعیت آنها مورد اعتراض دولت ایران نباشد. ۲- کسانی که پدر آنها ایرانی است اعم از اینکه در ایران یا در خارجه متولد شده باشند. ۳- کسانی که در ایران متولد شده و پدر و مادر آنان غیر معلوم باشند. ۴- کسانی که در ایران از پدر و مادر خارجی که یکی از آنها در ایران متولد شده بوجود آمده اند. ۵- کسانی که در ایران از پدری که تبعه خارجه است بوجود آمده و بلافاصله پس از رسیدن به سن هجده سال تمام لااقل یک سال دیگر در ایران اقامت کرده باشند، والا قبول شدن آنها به تابعیت ایران بر طبق مقرراتی خواهد بود که مطابق قانون برای تحصیل تابعیت ایران مقرر است. ۶- هر زن تبعه خارجی که شوهر ایرانی اختیار کند. ۷- هر تبعه خارجی که تابعیت ایران را تحصیل کرده باشد. تبصره- اطفال متولد از نمایندگان سیاسی و قنسولی خارجه مشمول فقره ۴ و ۵ نخواهند بود.