هرات: امکانات هست، پول نيست
هرات در غرب افغانستان، به نسبت جنوب و شرق کشور و حتی کابل، از گزند حملات مسلحانه و فعاليتهای شورشيان مخالف دولت، تا حدود زيادی در امان بوده است.
با اين وجود، هر از گاهی، وقوع حمله ای یا شنيدن صدای انفجاری، مردم را هراسان و آشفته می کند. اما روی هم رفته، مردم در هرات، شکايت زيادی از اين ناحيه ندارند. هرات به نسبت ديگر شهرهای افغانستان، امکانات بيشتری برای يک زندگی آرام و تقريبا مرفه دارد. وجود برق قوی بيست و چهارساعته در شهر و ولسوالی های اطراف، داشتن آب آشاميدنی لوله کشی، تقريبا در تمامی نقاط شهر، آسفالت خيابانهای اصلی و فرعی، از جمله امتيازهايی است که می تواند در کشور فقير و جنگ زده ای مانند افغانستان، هرات را شهری مرفه و متمايز جلوه دهد. افزون بر اين، افتتاح و فعاليت شهرک صنعتی با دهها کارخانه توليدی، ضمن برآوردن نيازهای محلی، هزاران تن را به کار گماشته است. در اين اواخر، اداره زراعت و مالداری هرات اعلام کرد که اين ولايت، از نظر توليد مواد لبنی (شير، ماست و فرآورده های ديگر) به خودکفايی رسيده و واردات فرآورده های لبنی از ايران را متوقف کرده است. بسياری از پروژه هایی که امروزه در هرات به بهره برداری رسيده، در زمان اسماعيل خان والی مقتدر و خودکامه اين ولايت تهدابگذاری شد و سالها بعد از او به بهره برداری رسيد. مردم هرات، همانند کابل مشکل نداشتن برق و آب يا آلودگی شهر ندارند و همانند هموطنان شان در جنوب و شرق کشور نيز، شبها با بيم حملات انتحاری و راکت پرانی ها سر بر بالين نمی گذارند. بيشتر هراتی ها، از مشکلات اقتصادی گلايه دارند. ناامنی در ساير نقاط افغانستان، بر هرات نيز تاثير داشته و امنيت سرمايه گذاری را در آن به خطر انداخته است. 'پول نيست' رکود اقتصادی در سيمای بازار هرات مشهود است. کار و کسب مردم رونق گذشته را ندارد و مشتريان يا قدرت خريد ندارند و يا پولی در دسترس ندارند که چيزی بخرند. برخی از بازاريان می گويند اگر در زمان طالبان، پول ارزش کمی داشت، در عوض، پول کافی برای خريد در دسترس مردم قرار داشت. باور سنتی برخی از مردم اين است که "پول بی برکت شده است". هجوم متقاضيان ويزا در پشت در کنسولگری ايران و صفهای طولانی در برابر اداره پاسپورت پليس هرات، نشان دهنده می دهد که بی پولی، مردم را به جستجوی کار در خارج از کشور می کشاند. برخی منتقدان می گويند که سياستهای فعلی دولت که افزايش واردات کالا را افتخار خود می داند، افغانستان را يک کشور مصرفی بار می آورد. بعضی از توليد کنندگان نيز معتقدند که دولت با تکيه به سياست بازار آزاد، از توليدات داخلی در برابر محصولات خارجی پشتيبانی نمی کند و همين امر باعث می شود که توليد کنندگان تازه کار افغان، در برابر رقبای خارجی کمر خم کنند. خدمات