قايقرانی و غارنشينی در باميان
ولايت باميان در مرکز افغانستان، علیرغم داشتن جاذبه های تاريخی و طبيعی بسيار، شايد يکی از فقيرترين مناطق اين کشور باشد.
در گذشته های دور و پيش از اينکه جنگهای درازمدت، اقتصاد باميان را نيز همانند ديگر مناطق افغانستان درهم کوبد، جذب جهانگردان خارجی و گردشگرانی از ديگر مناطق کشور، درآمد زيادی نصيب اين منطقه می کرد. نزديک به پنج سال پس از سقوط طالبان، اگرچه هنوز هم در مناطق جنوب و شرق کشور، درگيريهای خونین ادامه دارد، اما در باميان، زندگی آرام و بی دردسر مردم از سر گرفته شده است. باميان فقير است، به شدت فقير و توسعه نيافته. اين ولايت، تا بازگشت به رونق گردشگری درآمدزای گذشته فاصله زيادی دارد، اما با دور شدن از سالهای دود و باورت جنگ، دولت و مردم به بازگشت به "باميان توريستی" می انديشند. دولت افغانستان می گويد تلاشهای زيادی برای بازگشت گردشگران به باميان انجام داده است. مردم محلی نيز، همپای اين تحولات، تلاشهايی برای به رونق رساندن گردشگری در باميان انجام داده اند. بازگشايی مسافرخانه کوچکی که مردم محلی آن را هتل می نامند (به نام هتل رویاهای باميان)، به آب انداختن چند قايق کوچک تفريحی برای گردش و تفريح در سطح درياچه زيبای بند امير و تهيه بساط چای و نوشيدنی های خنک در اطراف درياچه بند امير، از جمله فعاليتهايی است که مردم محلی در حد توان خود انجام داده اند. به اين اميد که، در آينده نزديک، باميان باز هم قطب گردشگری افغانستان شود. ماهیگيری در رودخانه؛ طبيعت زيبا، بزرگترين سرمايه باميان است. قايقهای تفريحی، منتظر مشتری در درياچه بند امير باميان. اين بند، از هفت آبگير بزرگ تشکيل شده است که به صورت طبقه طبقه، با ديواره های آهکی، از همديگر جدا شده اند. قايقرانی خانوادگی در درياچه بند امير در باميان، جاده آسفالت وجود ندارد. راه های خاکی و ناهمواره اين ولايت به مناطق اطراف، در روزهای برفی و بارانی، تقريبا غيرقابل عبور می شود. بسياری از مردم اين ولايت، برای رفت و آمد از چهارپايان استفاده می کنند جای خالی پيکره بودا در دره باميان. طالبان با ازبين بردن پيکرههای تاريخی بودا، ضربه بزرگی به آينده گردشگری افغانستان زدند. مسافران غيربومی، در مسافرخانه ای به نام 'هتل روياهای باميان'. پيشه بيشتر مردم باميان، کشاورزی و دامداری است حضور اجتماعی و سياسی زنان در باميان، چشمگيرتر از بسياری از ولايات ديگر افغانستان است. زنان و دختران باميانی، در کارهای کشاورزی و دامداری نيز به مردان کمک می کنند. باميان هنوز هم به شدت فقير است. بسيارند مردمی که در غارها زندگی می کنند. اين کودکان غارنشين، همسايه های دو پيکره تاريخی بودا (صلصال و شهمامه)هستند که اکنون فقط دو طاق 53 و 35 متری از آنها باقی مانده است. عکسها از AP خدمات