راک مرگ!
در این سالهای گذشته موسیقی راک بین جوانان ایرانی خیلی گرفته. گروه های زیاد زیرزمینی در ایران هستند که به سبکهای هوی متال و گوتیک، آهنگ می سازن و گهگاهی هم کنسرتهای خصوصی می دن.
در عین حال در این یکی دو سال گذشته، بچه ها ترانه هاشون رو هم به زبون انگلیسی می خونن. بعضی ها تونستن که جواز پخش از ارشاد بگیرن ولی بعضی ها مثل گروه اوهام هنوز در نوبتن. اخیرا که شرکت بمآهنگ در کانادا شروع کرده به پخش آلبومهای راک زیر زمینی ( از گروه کیوسک ) خیلی از بچه های هدبنگر (head banger) امید دارن که بالاخره روزنه امیدی باز شده و موسیقی راک ایرانی داره یواش یواش علنی می شه و در نهایت جهانگیر! ولی چیزی که فکر نمی کردیم این بود که گروهی پیدا بشه که در تهران متال مرگdeath metal بزنه، بخصوص به زبون انگلیسی! و در عین حال سکه طلا هم جایزه بگیره! با بچه ها ی گروه تارانتيس تماس گرفتیم و بردیمشون زیر ذره بین: ارسلان: ریشه کلمه تارانتیس ( Tarantis ) از کلمه انگلیسی رطيل میاد. وقتی رتیل آدم رو نیش میزنه ، سمش فرد رو به یک تحرک و رقص خاصی وامیداره و این تحرک کمک می کنه که زهر خنثی بشه ( البته این تئوری خود بچه هاست!) به نوعی این رقص رو Head bang ( کله کوبیدن ) یا رقص متال تعبیر می کنند. شخصی هم که نیش خورده رو "تارانتیس" می گن. اسم گروه موسیقی ما هم از همین کلمه ساخته شده. بهزاد: ارسلان می دونم که تو وبرادرت، آرش، هسته مرکزی تشکیل گروه بودین ، الان کسانی با شما همنواز هستن؟ ارسلان: به جز خودم، برادرم، آرش، گیتار بیس می‌زنه و شهاب که هم "درام" می‌زنه و هم می خونه، و بعضی از اشعار گروه هم مال اونه. بهمن و ادوین گیتار الکتریک می زنن و همه در ساخت و تنظیم آهنگها فعالن. بهزاد: چرا بیشتر شعرهای شما انگلیسیه و فارسی زیاد نمی خونین؟ آرش: ما خودمون هم نسبت به این مسئله خیلی حساسیت داریم و به فرهنگ و زبان خودمون خیلی اهمیت میدیم. ولی خوب یک جاهایی از نظر تلفظ هجایی، زبان فارسی روی این نوع موسیقی و این مدل خوندن خوب نمی شینه. جاهایی که میشه فارسی خوند رو طبیعتاً میخونیم، به شرطی که به زبان فارسی آسیبی نرسه و زیبایی اون خراب نشه. ارسلان: خیلی ها روی این نوع موسیقی به زبان فارسی خوندن که بنظر من کار خیلی جلفی از آب در اومده! آرش: یکی دیگه از علت های انتخاب زبان انگلیسی، جنبه بین المللی اون هست که ما دوست داشتیم مخاطب های بین المللی هم داشته باشیم. بهزاد: شما راک مرگ می زنین ( انگار که عزرائیل داره آواز می خونه! )، عکس العملها تا حال چی بوده؟ آرش: عکس العمل های مختلفی دیدیم. مثلاً توی یک فستیوال برنامه داشتیم و وقتی برنامه اجرا کردیم همه به وجه اومده بودن و انگار دارن یک چیز عجیبی رو گوش می کنن! توی استودیو هم خیلی درباره این سبک صحبت می کنن. بهزاد: البته برای خیلی ها این آهنگ ها مثل سرسام می مونه! چون صدای گیتار خیلی بلنده و صدای خواننده هم ترسناک هست! این رو چطوری توجیه می کنید؟ ارسلان: هر سبکی یک جنس صدایی داره. همون جوری که شما در موسیقی پاپ صدای ویولن و صدای لطیف خواننده رو می شنوید، این سبک هم خوندن مخصوصی خودش رو داره! بهزاد: چی شما رو به این سبک راک جلب کرد . راکی که طرفدارانش در خارج از کشور دارن کمتر می شن!؟ ارسلان: این چیزی نبود که ما بخواهیم دنبالش بریم و انتخابش کنیم. این سبک درون ما بود. بهزاد: گروه شما از چند وقت پیش درست شده و امیدوارین به کجا برسین؟ ارسلان: گروه از پنج سال پیش شکل گرفت. گروه سنی ما هم 22 و 23 هست. آرش هم سر قضیه موسیقی و متال با شهاب در مدرسه آشنا شد. بعد تصمیم گرفتیم که به عنوان یک گروه شروع به کار کنیم. اول با همین سه نفر شروع کردیم و بعد از چند وقت تصمیم گرفتیم کار رو بزرگتر کنیم. خیلی ها به گروه ما اومدن و رفتن. الان در گروه ترکیب 5 نفری داریم و امیدوارم روزی بالاخره یک سی دی در بازار داشته باشیم و بتونیم خیلی راحت کنسرت اجرا کنیم. بهزاد: ( خدا رحم کنه ) بچه ها شما کنسرت هم می‌دین؟ آرش: بله. برنامه ها اکثراً اجراهای خصوصی برای دوستان بوده. قرار بود در فرهنگ سرای ابن سینا و دانشگاه شهید بهشتی برنامه داشته باشیم که موافقت نشد! البته در یک جشنواره که شهرداری با عنوان "آوای همبستگی" برگزار کرده بود شرکت کردیم، اتفاقآ کلی تشویقمون کردن و به ما سکه طلا جایزه دادن. بهزاد: فکر می کنین همچین امیدی به واقعیت نزدیکه؟ ارسلان و آرش: امیدواریم! بهزاد: آیا گروه های دیگه ای هم توی ایران هستند که به سبک Death Metal کار کنند؟ ارسلان: سبک های دیگه مثل Heavy Metal هستن، اما سبک Death Metal نه! بهزاد: Death Metal چه فرقی با سبک های دیگه Metal داره و چه چیزی اونو مشخص می کنه که "مرگ راک" هست؟ آرش: ریتم سریع آهنگ، جنس اغتشاشی که در صدا استفاده میشه، درجه خشن بودن جنس صدای گیتار، پر تعداد بودن ضربات درام، جنس صدای خواننده، نحوه اشعاری که گفته می‌شه و فضاهای حرکتی سازها اون رو به سبک Death Metal تبدیل می کنه! بهزاد: آیا نوع شعر خاصی برای این سبک موسیقی به کار می‌ره؟ آرش: شعر این موسیقی جنبه های خیلی زیادی داره. ولی این سبک موسیقی بیشتر صحبت فلسفی می کنه. خدمات