'تومور مجازی'، پیشرفتی جدید در مطالعه سرطان
دانشمندان دانشگاه کمبریج انگلستان یک نمونه‌ سه‌بعدی تومور سرطان را با امکان بررسی آن با تکنولوژی واقعیت مجازی (وی‌آر) ساخته‌اند که راه جدیدی را برای مطالعه این بیماری امکان‌پذیر می‌کند.
بررسی سلول‌ها از طریق فناوری وی‌آر در نسخه وی‌آر این تومور که از یک بیمار سرطان نمونه‌برداری شده است، هر یک از سلول‌های سرطانی را می‌توان به دقت از زوایای مختلف دید و آن را با جزئیات مطالعه کرد. پژوهشگران می‌گویند که این کار باعث بیشتر شدن درک و دریافت ما از سرطان می‌شود و در جستجوی راه‌‌های جدید درمان سرطان کمک می‌کند. این پروژه بخشی از یک طرح پژوهشی بین‌المللی است. نمونه چطور ساخته شد سیستم وی‌آر امکان بررسی تومور توسط کاربران مختلف از سراسر جهان را هم مهیا کرده است. پروفسور گرک هنون، رئیس انستیتوی تحقیقاتی سرطان بریتانیا در کمبریج به بی‌بی‌سی گفت:"هیچ کسی قبلا در این حد ساختمان یک تومور را با این میزان جزئیات بررسی نکرده بود؛ این راه جدیدی برای مطالعه سرطان است." گروهی از سلول‌ها که از گروه اصلی دورتر می‌شوند من و پروفسور هنون برای دیدن این نمونه در یک آزمایشگاه "مجازی"رفتیم. تومور به شکل توده‌ای از حباب‌های چندرنگ به ما نشان داده شد. با آن که بافت‌های نمونه‌برداری‌شده از انسان به اندازه یک سر سوزن بودند، در آزمایشگاه مجازی آن‌ها را می‌شد به اندازه چندین متر بزرگ‌تر کرد. دستگاه وی‌آر حتی به ما اجازه می‌داد تا برای بررسی دقیق تومور در داخل سلول‌ها به گونه مجازی وارد شویم. تومور مجازی را که ما از طریق کلاه وی‌آر می‌دیدیم از پوشش داخلی مجاری شیر مادر برداشته شده بود. همین که پروفسور هنون نمونه مجازی سرطان را به یک طرف چرخاند، گروهی از سلول‌ها را نشان داد که از گروه اصلی دورتر می‌شدند. او گفت:"در اینجا بعضی از سلول‌های تومور را می‌بینید که از مجرا فرار کرده‌اند." "این ممکن است همان بخشی باشد که سرطان از آن نقطه به بافت‌های اطراف آن سرایت می‌کند و خیلی خطرناک می‌شود. بررسی تومور به شکل سه‌بعدی به ما امکان مجسم کردن این لحظه را فراهم می‌کند." پرفسور کارن واوسدن، پژوهشگر ارشد در انستیتوی تحقیقاتی سرطان بریتانیا است که آزمایشگاهی را در انستیتوی فرانسیس کریک در لندن مدیریت می‌کند. کار این انستیتو بررسی ویژگی برخی ژن‌های مشخص برای محافظت ما از سرطان است. او به بی‌بی‌سی گفت:"درک این که سلول‌های سرطانی چگونه با یکدیگر و با بافت‌های سالم ارتباط برقرار می‌کنند، بسیار مهم است. اگر بخواهیم به دنبال راه‌های جدید درمان باشیم، بررسی تومورها با این سیستم جدید به مراتب کاراتر است از بررسی نسخه‌های معمول دو بعدی‌ آن."