ناسا نخستين فضاپيما برای مطالعه پلوتون را پرتاب کرد
آژانس فضايی آمريکا، ناسا، فضاپيمايی برای مطالعه دوردست ترين سياره منظومه شمسی، پلوتون، را با کمک قوی ترين موشک خود پرتاب کرده است.
فضاپيمای "افق های جديد" روز پنجشنبه از کيپ کاناورال در ايالت فلوريدا سوار بر موشک اطلس ۵ به فضا پرتاب شد. 'افق های جديد' هرچند سريعترين سفينه ای است که تاکنون ساخته شده، بيش از نه سال طول می کشد تا مسير مورد نظر را طی کند. هدف سفينه ۷۰۰ ميليون دلاری 'افق های جديد' جمع آوری اطلاعاتی درباره سرمنشا پيدايش پلوتون و ماه های آن است و اميد می رود به کاوش ها بر روی هاله يخی که اين منطقه از فضا را پوشانده و به کمربند کويپر موسوم است، ياری رساند. اين منطقه که دورتر از نپتون واقع شده احتمالا مملو از ده ها هزار شی يخی است که در فضايی بين ۳۰ تا ۵۰ برابر فاصله زمين و خورشيد پخش هستند. بعضی از ستاره شناسان می گويند پلوتون اساسا يک سياره واقعی نيست و بجای آن بايد در ميان همين اشيا يخی دسته بندی شود که به هنگام تشکيل منظومه شمسی بوجود آمده اند. به گفته يکی از مقامات ناسا، "آنچه ما الان از پلوتون می دانيم يک صفحه هم نمی شود. کتب علمی بعد از تکميل اين ماموريت دوباره نويسی خواهند شد". قوه جاذبه استفن لوری از دانشگاه کويين بلفست در ايرلند شمالی معتقد است که اين ماموريت می تواند اطلاعات بيشتری درباره پلوتون و قمرهايش در اختيار دانشمندان قرار دهد. آقای لوری به بی بی سی گفته است: "تفاوت های فاحش در سطح اين سياره می تواند نشان دهد که منظومه شمسی بر اثر يک تصادم واحد بوجود نيامده است. احتمالا برخی از سياره های کوچکتر با قدرت جاذبه خود اشيا را دور خود جمع کرده اند". ناسا اکنون با پرتاب 'افق های جديد' تا پيش از ۳ فوريه موفق خواهد شد اين سفينه را در موقعيتی قرار دهد تا بتواند با استفاده از قوه جاذبه مشتری سرعتش را افزايش دهد. با توجه به موفقيت ناسا در پرتاب فضاپيما تا پيش از اين تاريخ، 'افق های جديد' می تواند سريعتر به پلوتون برسد و احتمال ناکامی ماموريتش کاهش خواهد يافت. اين افزايش سرعت به 'افق های جديد' اجازه می دهد تا در ژوئيه ۲۰۱۵ به سياره پلوتون برسد. اگر فضاپيما بدون کمک قوه جاذبه مشتری راهی اين سفر دور و دراز می شد احتمالا پنج سال ديرتر به پلوتون می رسيد. پلوتون در سال ۱۹۳۰ بوسيله Clyde Tombaugh ستاره شناس آمريکايی کشف شد. خدمات