گسترش اعتیاد به 'ریتالین' در میان دانشجویان ایرانی
با افزایش گزارش های مربوط به سوء مصرف قرص ریتالین توسط دانشجویان و دانش آموزان ایرانی، وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشکی این کشور، فروش بدون نسخه این داروی محرک را ممنوع اعلام کرد.
گزارش ها حاکی از آنست که برخی از دانشجویان و دانش آموزان ایرانی از قرص ریتالین برای بیدار ماندن و تمرکز بیشتر در شب امتحان استفاده می کنند مرضیه وحید دستجردی، وزیر بهداشت ایران، روز سه شنبه ششم بهمن (۲۶ ژانویه) در مصاحبه با "برنا نیوز" با اعلام این خبر داروی ریتالین را از دسته مواد اعتیاد آور نامید. در این گزارش که سایت ستاد مبارزه با مواد مخدر آن را منتشر کرده است، خانم دستجردی اعلام کرد که همزمان با برگزاری امتحانات پایان فصل دانشگاه ها، مصرف قرص ریتالین در میان دانشجویان نیز افزایش یافته است. برخی از دانشجویان و دانش آموزان به منظور بیدار ماندن در شب امتحانات و امکان مطالعه بیشتر و "تمرکز" بر روی موضوع درسی از قرص ریتالین که خواص محرک دارد، استفاده می کنند. ریتالین نام اقتصادی داروی "متیل فنیدیت" (Methylphenidate) است که از دسته داروهای محرک و تاثیر گذار بر سیستم اعصاب مرکزی است. این دارو که مصارف پزشکی آن از اوایل دهه 60 میلادی (۱۳۳۰ شمسی) شناخته شد، طی پنجاه سال اخیر توسط پزشکان و جهت درمان کودکان بیش فعال و یا جلوگیری از خواب آلودگی مزمن در میان افراد کهنسال تجویز شده است. به نظر برخی از کارشناسان، سوء مصرف قرص ریتالین طی سال های اخیر با تجویز این دارو به متقاضیان ترک جسمانی اعتیاد آغاز شده است. برخی از سوء مصرف کنندگان مواد مخدر (مانند تریاک و موادی که ماده موثر آنها مرفین است) در زمان درمان جسمی اعتیاد خود از قرص های ریتالین برای کاهش درد های عضلانی و مفصلی به ویژه درد زانو ( که در میان مصرف کنندگان مواد مخدر اصطلاحا "سیم کشی" نیز نامیده می شود) استفاده می کنند. اما سوء استفاده گسترده این دارو توسط دانشجویان و دانش آموزان هنگام برگزاری امتحانات پایان ترم، موضوعی است که اخیرا نگرانی کارشناسان و مسئولان مبارزه با مواد مخدر در ایران را به همراه داشته است. اعلام ممنوعیت فروش بدون نسخه قرص ریتالین توسط وزیر بهداشت و "برخورد جدی" با فروشندگان غیر قانونی این داروی اعتیاد آور اقدامی است که مسئولان بهداشتی دولت ایران امیدوارند تا با اجرای آن از گسترش و شکل گیری الگوی مصرف این ماده جلوگیری کنند. تحلیل گران آسیب های اجتماعی ایران با بیان مثال های تاریخی در مورد قوانین ممنوعیت مطلق یا فروش کوپنی تریاک طی ۱۰۰ سال گذشته در این کشور، معتقدند که مقابله با گسترش مواد اعتیاد آور هنگامی که همراه با اقدامات فرهنگی و اطلاع رسانی نباشد، موفقیت چندانی نخواهد داشت.