ترور بوتو، 'فاجعه ای مولود استبداد نظامی و هرج و مرج'
در پی انتشار خبر ترور بی نظیر بوتو، نخست وزیر پیشین و رهبر حزب مردم پاکستان، طارق علی، از فعالان سیاسی چپگرا مقیم بریتانیا، در مقاله ای در روزنامه گاردین به بررسی این حادثه پرداخته است.
در این مقاله که با عنوان "فاجعه ای مولود استبداد نظامی و هرج و مرج" در شماره روز 28 دسامبر (7 دی) روزنامه گاردین چاپ شده، آمده است که حتی کسانی که به شدت از رفتار بی نظیر بوتو، چه در زمان زمامداری و چه پس از آن، انتقاد می کردند از حادثه ترور او تکان خورده و به خشم آمده اند. نویسنده این مقاله می نویسد که در گذشته، نظامیانی که زمام امور پاکستان را در دست می گرفتند مدعی بودند که این اقدام برای حفظ نظم - ولو تنها برای چند سال - لازم بوده است اما در حال حاضر، چنین نیست. به نظر طارق علی، حکومت نظامی ژنرال مشرف حتی در این زمینه هم موفق نبوده و به همین دلیل، امروز پاکستان تنها می تواند گرفتار یاس باشد. در ادامه مقاله آمده است که فرض بر این است که متعصبان گروه های جهادی مسئول قتل خانم بوتو بوده اند اما اگر هم چنین باشد، باید پرسید که آیا آنها به تنهایی دست به این اقدام زده اند؟ نویسنده مقاله می افزاید برخی از نزدیکان بی نظیر بوتو گفته اند که وی موضوع تحریم انتخابات ساختگی ماه ژانویه آینده را مورد بررسی قرار داده بود اما از شهامت سیاسی لازم برای سرپیچی از خواست ایالات متحده برخوردار نبود هر چند دارای چنان شجاعت شخصی بود که در برابر تهدیدهای مخالفان محلی خود کوتاه نیاید و پس از سخنرانی در یک گردهمایی انتخاباتی هم بود که جان خود را از دست داد. حزب مردم پاکستان طارق علی در این مقاله می نویسد که اعدام ذوالفقار علی بوتو، پدر بی نظیر در سال 1977، روابط حزب مردم و ارتش پاکستان را برای همیشه تیره کرد و بسیاری از فعالان حزبی به خصوص در ایالت سند، در طی سال ها بازداشت، شکنجه، کشته و ناپدید شدند.. نویسنده اظهار می دارد که قاتلان بی نظیر بوتو که قبلا در ترور او در یک انفجار انتحاری ناکام مانده بودند برای محکم کاری، این بار او را هدف گلوله قرار دادند زیرا مصمم بودند که رهبر حزب مردم را به قتل برسانند. در مقاله گاردین آمده است که نمی توان برای حادثه ترور بی نظیر بوتو هیچ نتیجه مثبتی متصور شد اما رهبران حزب مردم پاکستان، که تنها حزب آن کشور است که در دهه 1970 از جنبش گسترده مردمی متولد شد، اینک باید به این واقعیت بیندیشند که اتکای یک تشکیلات سیاسی به یک خانواده نقطه ضعفی برای آن محسوب می شود. به گفته نویسنده، لازم است که حزب مردم به عنوان یک سازمان سیاسی دموکراتیک که از بحث و تبادل نظر استقبال می کند بازسازی شود و به عنوان نهادی متعهد به دفاع از حقوق اجتماعی و بشری، با پیشنهادهای مشخص برای ایجاد ثبات در افغانستان اشغال شده و جنگزده پا به عرصه فعالیت های سیاسی بگذارد. نویسنده در خاتمه می نویسد که چنین اقدامی لازم و عملی است و نباید از خانواده بوتو انتظار داشت قربانیان بیشتری بدهد. خدمات