'از تعداد پناهجويان در جهان کاسته شده است'
گزارش کميساريای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان حاکی از اين است که شمار پناهندگان در جهان به پايين ترين رقم در بيست و پنج سال اخير رسيده ولی هشدار داده شده که نظام بين المللی برای پناهندگی که پس از جنگ جهانی دوم پياده شد اکنون در موقعیت حساسی قرار گرفته است.
شمار پناهندگان در سال 2005 حدود 9 ميليون و 200 هزار نفر بوده است. سازمان ملل متحد می گويد درحال حاضر عوامل اساسی که برای تهيه نظام پناهندگی در نظر گرفته شده بود مورد سئوال قرار گرفته است. پناهجويان اکنون کمتر کسانی به نظر می آیند که احتياج به امنيت و محافظت دارند و' بیشتر مهاجرين غيرقانونی، تروريست ها و جنايتکاران بالقوه محسوب می شوند.' درگزارش مورد بحث، علت کاهش تعداد بيجاشدگان در سال گذشته ميلادی خاتمه جنگ های داخلی در تعدادی از کشورهای آفريقايی و مناطق ديگر جهان عنوان ولی افزوده شده که تدابير برای محدود کردن موارد پناهندگی در برخی کشورها نيز در کاهش شمار پناهندگان موثر بوده است. کميساريای عالی سازمان ملل و تعدادی ديگر از سازمان های بشردوستانه بين المللی پيش از اين نيز هشدار داده بودند که در سال های اخير، پناهجويان با خصومت و سوء ظن بيشتری از سوی اهالی کشورهای ميزبان دست به گريبان بوده اند. اين سازمان ها گفته اند که پس از حملات انتحاری يازدهم سپتامبر در آمريکا، بدبينی نسبت به خارجيان افزايش يافته و تمايز بين پناهجويان و مهاجران غيرقانونی باعث دشوارتر شدن وضعيت پناهندگان واقعی شده است. اين وضعيت به خصوص از آن روی بحرانی تر شده است که بسياری از پناهجويان واقعی از همان مسيرهای غيرمجاز برای دريافت پناهندگی استفاده می کنند که مورد بهره برداری مهاجران غيرقانونی نيز قرار می گيرد. در گزارش کميسر عالی سازمان ملل که تحت عنوان "وضعيت آوارگان جهان: جابجايی انسانی در هزاره جديد" انتشار يافته تعداد مهاجران در سطح جهانی در سال 2005 حدود 175 ميليون نفر تخمين زده شده است در حاليکه پناهجويان و پناهندگان تنها بخش کوچکی از اين رقم را تشکيل می دهند. انتقاد از رويکرد به پناهندگی در اين گزارش همچنين آمده است که در سال های اخير، معيارهای شناخته شده پناهندگی تحت تاثير ملاحظات سياسی، اقتصادی و اجتماعی قرار گرفته و ضوابط اساسی ناظر بر موقعيت پناهندگان با چالشی جدی مواجه شده است. به گفته کميساريای عالی سازمان ملل متحد، کشورهای ثروتمند و فقير به يکسان روش هايی را به اجرا می گذارند که با رويه های مورد انتظار در برخورد با مساله پناهندگی سازگار نيست. بنا برگزارش مورد بحث دو مناقشه دراز مدت در آفريقا يعنی ناآرامی ها در جمهوری دموکراتيک کنگو و سودان به تنهايي موجب بی خانمان شدن 7و نیم ميليون نفردر سال 2005 شده اند. در پايان این گزارش خاطرنشان شده که با وجود بهبود کلی در وضعيت بين المللی پناهندگان، هنوز بیش از حداقل 33 بحران دراز مدت درنقاط مختلف جهان ديده می شود.متجاوز از بيست و پنجهزار نفردر هريک از اين مناطق آشوبزده، حداقل پنج سال است که به صورت آواره زندگی می کنند. خدمات