در ازبکستان چه گذشت؟
بحران سياسی در ازبکستان که از هفته گذشته آغاز شده ادامه دارد. در اين نا آرامی ها شمار زيادی از مردم کشته شدند. رييس جمهور ازبکستان، اسلام گرايان تندرو را عامل اين نا آرامی ها می داند.
سربازان ازبک دو شهر انديجان و قره سو را که کنترل آن به دست مردم محلی افتاده بود، به محاصره در آوردند. جک استرا، وزير خارجه بريتانيا به بی بی سی گفت که نقض حقوق بشر در ازبکستان آشکار است. خانم گاليما بوخاربايوا، مدير "موسسه گزارش جنگ و صلح " در ازبکستان در روزهای گذشته خود شاهد رويدادهای انديجان بوده است. البته اين شهر اکنون در دست نيروهای دولتی است ولی اين روايت، بخشی از آنچه در اين شهر روی داد نشان می دهد. به نظر شما تحولات ازبکستان برای منطقه چه اهميتی دارد؟ ديدگاه های خود را با استفاده از پنجره مقابل برای ما بفرستيد: "تقريبا همه راه ها به مرکز شهر بسته شده است و تظاهر کنندگان کنترل منطقه را به دست گرفته اند. بعضی از آنان اسلحه دارند، که بيشتر کلانشينکف است. آنها ادارات دولتی را در دست گرفته اند. من اکنون با ماشينم به سمت خارج از شهر حرکت می کنم. دو ساعت پيش در مرکز شهر بودم. پنج هزار نفر بيشترشان مردم عادی بودند، در مرکز شهر جمع شده بودند. آنها درباره بی عدالتی ها و لزوم احترام به حقوق بشر صحبت می کردند. تظاهراتی که من ديدم تنها سياسی نبود، بلکه جنبه اجتماعی و اقتصادی هم داشت. اعتراضات آرامی بود و همه با يکديگر با احترام رفتار می کردند. خيلی از آنان جوان بودند... من وارد يکی از ادارات دولتی شدم که به دست مردم افتاده بود. يکی از مقاقمات می گفت به خاطر دستگيری چند نفر تظاهر کننده، تظاهرات مردم خشونت آميز شده بود. تظاهر کنندگان عصبانی بودند که چرا اين افراد اصولا دستگير شده اند. وقتی که آنجا بودم سربازان زيادی را نديدم، ولی می گفتند که سربازان درحال نزديک شدن به آن منطقه هستند. ولی در فرودگاه که خارج از شهر است، تعداد زيادی سرباز و تانک ديدم..." به نظر من درگيريها و نا امنی های آخر، رنگ استفاده جويی و سياسی را به خود گرفته، چنانچه فعلا ما شاهد همچون درگيريها و نا امنی ها در افغانستان هستيم، که در اکثر موارد جنبه سياسی و اقتصادی دارند. می بينيم چند نفر استفاده جو و فريبکار يک تعدادی ديگری آن هم که از خود فکر و انديشه ندارند، برای برهم زدن امنيت به نام تظاهرات در جاده ها و خيابانهای شهر بر آمده منازل و املاک دولتی را به آتش کشيده و در عين بی نظمی و درگيری چند نفر استفاده جو فرصت را مناسب ديده منافع مالی شخصی خود را تامين می کنند. رضا ياوری - کابل اين بار اول نيست که دولت ازبکستان بيرحمانه به نام های اين و آن مردم بيگناه را سرکوب می کند و حقايق را از دنيا ميپوشاند. در حالی که صد ها نفر جان خود را در انديجان از دست داده اند، دولت ازبکستان از پنجاه کشته حرف ميزند که دروغ بزرگی است. همه شاهد بوده ايم که مردم آن کشور از هيچ نوع آزادی برخوردار نبوده اند و نتوانسته اند گفته های خويش را به گوش جهانيان برسانند. هر زمانی هم که اقدامی کرده اند، بی رحمانه سرکوب شده اند. قدرت های بزرگ مانند آمريکا، اروپا و روس ها هم به دلايل سياسی و اقتصادی در قسمت چشم پوشی کرده و به شکل تعجب آوری از نبود دموکراسی در ازبکستان حرفی به زبان نمی آورند. سالهاست که حقوق تاجيک های مقيم ازبکستان که بيش از چهل در صد نفوس را دارند، پايمال شده و ايشان نميتوانند به زبان فارسی تحصيل نمايند، حرف بزنند و يا روزنامه داشته باشند. ايشان را وادار ميکنند تا ازبکی حرف زنند و خود را ازبک بخوانند نه تاجيک. تحول خونين اخير يک بار ديگر به جهان اين فرصت را ميدهد تا به ازبکستان فشار های لازم را بياورند تا در مسير دموکراسی و عدالت اجتماعی حرکت نمايد و به حقوق شهروندانش احترام بگذارد . اميد اين فرصت از دست نرود و به خون های ريخته بی توجهی نشود. هما - مونترال به نظر من واکنش ايالات متحده به وقايع ازبکستان يک افتضاح بزرگ برای دکترين گسترش دموکراسی بوش است.برخورد دوگانه آمريکا با ازبکستان از يک سو و گرجستان و اوکراين و قرقيزستان از سوی ديگر نشان ميدهد که سياستمداران در واشنگتن تا چه حد در ادعاهای خود ناصادقند. نيما - شيراز خدمات