پيشنهاد جديد البرادعی؛ راه حل مسالمت آميز بحران هسته ای ايران؟
علی لاريجانی، مسئول اصلی پرونده هسته ای ايران، گفته است که پيشنهاد جديد محمد البرادعی،دبيرکل آژانس بين المللی انرژی اتمی، برای حل بحران هسته ای ايران قابل بررسی است.
آقای برادعی اخيرا پيشنهاد کرده بود که برای جلوگيری از تشديد رويارويی بين ايران و جامعه بين المللی، تحريم های سازمان ملل و برنامه غنی سازی اورانيوم در ايران همزمان به حالت تعليق در آيد. پيشنهاد جديد دبيرکل آژانس بين المللی انرژی اتمی برای حل بحران هسته ای ايران و واکنش نسبتا مثبت آقای لاريجانی به آن در حالی مطرح می شود که به پايان مهلت شصت روزه شورای امنيت سازمان ملل برای توقف غنی سازی اورانيوم در ايران حدود سه هفته بيشتر وقت نمانده است. در حالی که مدتهاست هرگونه مذاکره جدی بين المللی برای حل مناقشه هسته ای ايران متوقف شده بود و به نظر می رسيد که وضعيت به سمت وخامت بيشتر در حال حرکت است، محمد البرادعی از "پيشنهاد آبرومندانه ای" سخن به ميان آورده که به موجب آن ايران و شورای امنيت به طور همزمان غنی سازی اورانيوم و تحريم ها را به حالت تعليق در آورند. استقبال آقای لاريجانی از اين پيشنهاد شايد نشانه آن است که حداقل بخشی از رهبران جمهوری اسلامی به وخامت اوضاع پی برده و در صدد يافتن راه حلی مسالمت آميز برای بحران هسته ای ايران هستند. البته اين امکان نيز وجود دارد که اظهارات آقای لاريجانی بيشتربرای آن مطرح شده باشد تا به جامعه جهانی نشان دهد که ايران طرفدار گفتگو برای حل اين مناقشه است تا از فشارهای جهانی عليه ايران بکاهد و نه اينکه او واقعا به پيشنهاد آقای البرادعی اعتقاد داشته باشد. از سوی ديگر حکومت ايران از طرف روسيه، يعنی متحد نزديک خود، تحت فشار قرار گرفته تا پيشنهاد آقای البرادعی را بپذيرد. ايگور ايوانف، دبير شورای عالی امنيت ملی روسيه که به تهران سفر کرده، به مقامات جمهوری اسلامی توصيه کرده که برای پايان دادن به مناقشه هسته ای، مصوبه شورای امنيت را که روسيه نيز به آن رای مثبت داده بپذيرد و در آن صورت شورای امنيت نيز قطعنامه خود برای تحريم ايران را معلق خواهد کرد. علاوه بر متحدان خارجی جمهوری اسلامی، در داخل کشور نيز فشارها به رهبری ايران برای کاهش تشنج و جلوگيری از احتمال حمله نظامی آمريکا به ايران در حال افزايش است. در هفته های اخير روسای جمهوری سابق ايران، اکبر هاشمی رفسنجانی و محمد خاتمی و يا روحانيون بلندپايه ای همچون آيت الله منتظری و حتی روزنامه های وابسته به جناح محافظه کار همچون جمهوری اسلامی و همشهری از سياست های هسته ای دولت احمدی نژاد انتقاد کرده اند. منتقدان می گويند که آقای احمدی نژاد با سياست های تند خود جامعه جهانی را عليه ايران بسيج کرده و کشور را در خطر تحريم و حتی حمله نظامی قرار داده است. آنها همچنين رييس جمهوری را متهم می کنند که از موضوع هسته ای برای تحريک احساسات ملی مردم و پوشاندن ضعف های سياست های داخل خود و به خصوص اوضاع وخيم شونده اقتصادی، بهره می گيرد. حال بايد ديد که واکنش آقای احمدی نژاد به پيشنهاد دبيرکل آژانس بين المللی انرژی اتمی چه خواهد بود. آيا او همان سياست آقای لاريجانی را در پيش خواهد گرفت و يا اينکه مثل گذشته دوباره اصرار خواهد کرد که ايران در هيچ شرايطی تعليق غنی سازی را نخواهد پذيرفت. چند ماه پيش نيز در مذاکرات آقای لاريجانی و خاوير سولانا، رييس سياست خارجی اتحاديه اروپا،برای حل بحران هسته ای ايران عنوان شده بود که دو طرف برای رسيدن به توافق بسيار نزديک شده بودند ولی اظهارات تند آقای احمدی نژاد در آن موقع مانع از توافق نهايی شد. بنابراين اين احتمال هست که بين آقای احمدی نژاد و آقای لاريجانی در مورد چگونگی پايان دادن به بحران هسته ای کشور اختلافاتی وجود داشته باشد. ولی با توجه به اينکه آقای لاريجانی نماينده آيت الله خامنه ای، رهبر ايران، در شورای امنيت ملی است و رهبر مسئول نهايی سياست های کلان ايران است قاعدتا بايد آقای لاريجانی نظر نهايی را ارائه دهد. خدمات