پرونده هسته ‌ای ایران در کشاکش خارجی و داخلی
در حالی که محمود احمدی نژاد، رئیس جمهور ایران، هفته گذشته از "مختومه شدن" پرونده هسته‌ای ایران خبر داد، بحث‌های مربوط به این پرونده در نشست جاری شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی نشان می‌دهد که برنامه هسته‌ای ایران همچنان در راس نگرانی‌های دولت‌های بزرگ غربی قرار دارد.
در جلسه روز سه شنبه (11 سپتامبر) شورای حکام، سفیر پرتغال به نمایندگی از اتحادیه اروپا بیانیه‌ای را قرائت کرد که در آن توافق بین ایران و آژانس بین المللی انرژی اتمی برای شفاف سازی برنامه هسته‌ای ایران چندان مورد استقبال قرار نگرفته بود. نمایندگان ایران و آژانس در ماه گذشته میلادی توافقی را با عنوان "برنامه اقدام" امضاء کردند که طبق آن، جمهوری اسلامی متعهد شده است به پرسش‌ها و ابهام‌های بازرسان آژانس در باره برنامه هسته‌ای ایران در مدت زمان مشخصی پاسخ دهد. محمد برادعی، مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، در گزارش خود به شورای حکام، ضمن انتقاد از ادامه فعالیت‌های غنی سازی اورانیوم در ایران، توافق سازمان متبوع خود با جمهوری اسلامی را "گامی مهم در جهت درست" خواند، اما اظهارات او فقط با استقبال اعضای جنبش عدم تعهد در داخل شورای حکام روبرو شد و تاثیر چندانی بر موضع منفی آمریکا و متحدانش نسبت به توافقنامه مذکور نداشت. دیپلمات‌های حاضر در شورای حکام گفته‌اند که در حین قرائت بیانیه اتحادیه اروپا، آقای برادعی به نشانه اعتراض جلسه شورای حکام را ترک کرده، اما این اقدام او ظاهرا تاثیری بر اراده کشورهای غربی برای اعمال فشار بیشتر بر ایران نداشته است، چرا که در جلسه روز چهارشنبه شورای حکام، متحدان غربی موضع خود را در برابر توافق ایران و آژانس سخت‌تر کردند. کلوس پیتر گوتوالد، سفیر آلمان در آژانس بین‌المللی، در جلسه روز چهار شنبه (12 سپتامبر)، به نمایندگی از تروئیکای اروپایی (فرانسه، بریتانیا و آلمان که در کنار آمریکا، چین و روسیه اعضای گروه ۱+۵ را تشکیل می‌دهند) توافق ایران و آژانس را "دستورالعملی برای تاخیر و عدم تعلیق غنی سازی اورانیوم از سوی ایران" دانست و آن را "غیر قابل قبول" اعلام کرد. سفیر آلمان تاکید کرد که لازم است این مساله در شورای امنیت سازمان ملل بررسی شود. اظهارات سفیر آلمان نشان می‌دهد که متحدان غربی تصمیم گرفته‌اند پرونده ایران را بار دیگر به شورای امنیت گزارش دهند تا این شورا تحریم‌‌های احتمالی تازه‌ای را علیه ایران به بحث بگذارد. چنین اقدامی، مذاکره کنندگان هسته ‌ای ایران را که در روزهای اخیر بازگشت پرونده هسته‌ای جمهوری اسلامی از شورای امنیت به آژانس بین‌المللی انرژی اتمی را وعده داده بودند، با مشکل تازه‌ای روبرو می‌کند و به نظر می‌رسد که به موقعیت آقای برادعی نیز آسیب برساند. در این میان دردسر اصلی برای آقای احمدی نژاد خواهد بود که از "مختومه شدن" پرونده هسته ‌ای ایران سخن گفته است. در واقع اظهار نظرهای آقای احمدی نژاد در مورد پرونده هسته‌ای ایران که متفاوت از سایر مقام‌های ایرانی به نظر می‌رسد، در افکار عمومی روز به روز اعتبار کمتری می‌یابد. هفته گذشته درست پس از آنکه محمد برادعی گزارش فصلی خود را در باره برنامه هسته‌ای ایران منتشر کرد و در آن از پیشرفت‌هایی در جهت شفاف سازی این برنامه سخن گفت،‌ آقای احمدی نژاد اعلام کرد که جمهوری اسلامی شمار سانتریفوژهای فعال در تاسیسات اتمی نطنز را به سه هزار عدد رسانده و هر هفته نیز یک آبشار جدید به آنها اضافه خواهد کرد. پس از اعلام نظر آقای احمدی نژاد خبرگزاری‌های اصلی جهان به نقل از منابع آژانس بین‌المللی در صحت ادعای وی تردید کردند و شمار سانتریفوژهای مستقر در سایت نطنز را کمتر از دو هزار عدد دانستند. نکته جالب در این میان این بود که محافل رسمی رسانه‌ای در ایران از پوشش گسترده اظهار نظر آقای احمدی نژاد خودداری کردند و نهادهای رسمی نیز در جهت اثبات صحت نظر آقای احمدی نژاد و تکذیب خبر منابع آژانس کوششی به عمل نیاوردند. بنابراین، به نظر می‌رسد برخی از نهادهای تصمیم‌گیر در ایران از رویکرد تبلیغاتی و جنجالی آقای احمدی نژاد نسبت به برنامه هسته‌ای این کشور چندان خشنود نیستند و ترجیح می‌دهند که در شرایط کنونی که امکان وضع تحریم‌های تازه‌ای از سوی شورای امنیت سازمان ملل وجود دارد، با سر و صدای کمتری پرونده هسته‌ای را دنبال کنند. در این میان اما مقام‌های دولت‌های سابق ایران که آقای احمدی نژاد و حامیانش آنها را به "انتقال اطلاعات هسته‌ای به بیگانگان" متهم می‌کنند، بی تفاوت ننشسته‌اند و هزینه‌های ناشی از رویکرد تهاجمی دولت نهم در پرونده هسته‌ای را مورد انتقاد قرار می‌دهند. به نظر می‌رسد آقای احمدی نژاد با بیان اینکه پرونده هسته‌ای ایران مختومه شده است، قصد دارد تا در برابر منتقدان سیاست هسته‌ای دولت، خود را موفق نشان دهد، اما این نوع اظهارات با توجه به آنکه پرونده هسته‌ای ایران در حساس‌ترین شرایط خود قرار گرفته است، به جای آنکه نشانه موفقیت دولت وی محسوب شود، مستندات بیشتری در اختیار منتقدان برای نشان دادن ناکامی دولت نهم قرار می‌دهد. خدمات