موسيقی جهان: جانی کش
جانی کش ستاره سبک کانتری در دهه ۱۹۵۰ ميلادی به شهرت رسيد اما نسل جديد با تماشای شبکه ام تی وی در دهه ۱۹۹۰ ، دوباره اين خواننده و آهنگساز را کشف کرد.
اخيرا فيلمی درباره زندگی اين هنرمند آمريکايی ساخته شده که جانی کش قبل از مرگش آن را تاييد کرد. فيلم Walk The Line يا "دست از پا خطا نمی کنم" با شرکت واکين فينيکس در نقش جانی کش، امسال موفق به دريافت جايزه گلدن گلوب برای بهترين فيلم موزيکال شد و پيش بينی می شود که در مراسم اسکار هم از جايزه بی نصيب نماند. Walk the line اولين و معروفترين آهنگ جانی کش بود که در سال ۱۹۵۶ بيرون آمد و او را به شهرت رساند. کش که سه سال پيش در سن ۷۱ سالگی درگذشت، در دهه ۹۰ به همت ريک روبين يکی از تهيه کننده های بزرگ موسيقی رپ در آمريکا دوباره مورد توجه قرار گرفت. روبين آلبومهای جانی کش را دوباره منتشر کرد و با تهيه چند موزيک ويديوی جالب برای شبکه ام تی وی، يکبار ديگر اين هنرمند را در جهان مطرح کرد. يکی از اين ويديوها برای آهنگ مردان سياهپوش Men in Black تهيه شد و جانی کش هم که هميشه سياه می پوشيد با آويختن گيتار به گردن در آن ظاهر شد. جانی کش از بزرگترين خواننده - آهنگسازهای سبک کانتری در سال ۱۹۳۲ در شهر نشويل ايالت تنسی در آمريکا به دنيا آمد و در طول عمرش بيش از ۷۰ آلبوم تهيه کرد. ترانه های او حاکی از عشق به کشورش، عشق به زندگی و چيزی که فقدان آن به شدت در موسيقی کانتری حس می شود، طنزی بود که جانی کش به کار می برد. او با صدايی که کشش چندانی نداشت توانست به يک ستاره تبديل شود. در واقع او فقط يکبار جلسه تمرين صدا داشت که در آن معلمش به او توصيه کرد هيچوقت صدايش را عوض نکند. او با در نظر داشتن اين نصيحت توانست آهنگهای فراموش نشدنی مانند Cry Cry Cry را عرضه کند. با توجه به اينکه جانی کش در دوران خدمت سربازی آنهم با تلاش خود نوازندگی گيتار را ياد گرفته بود، می توان گفت او از با استعدادترين آهنگسازهای دوره معاصر است. آهنگ پر فروش بعدی ديوارهای زندان فالسوم Folsom Prison Walls بود که جانی کش با ديدن فيلمی درباره اين زندان آنرا نوشت. تا سال ۱۹۵۸ جانی کش گروهی سه نفره به اسم Tenesse ۳ تشکيل داده بود و با نامهای بزرگی مانند الويس پريسلی کار می کرد. اما همزمان با اين پيشرفت، اعتياد او به آمفتامين و مشروبات الکلی باعث شد شهرت روز افزونش در اواخر دهه ۶۰ رو به زوال رود. در سال 1967 و به قول خودش با خونی آغشته به آمفتامين به داخل يک غار رفت تا در کمال نا اميدی در همانجا بميرد. او با کمال نا اميدی خودش را به دست طبيعت سپرد، ولی آنطور که بعدها در زندگی نامه اش نوشت در همان غار تاريک و تنها بود که خدا را پيدا کرد. آهنگ جکسون Jackson در سال 1968 و بعد از ترک اعتياد جانی کش بيرون آمد. اين آهنگ با همکاری همسر دوم جانی کش نوشته شد. در واقع او بازگشت هنری اش را مديون جون کارتر بود که به او کمک کرد اعتياد را کنار بگذارد. بعد از موفقيت آهنگ پسری به نام سو A Boy Named Sue در سال ۶۹ و با سفارش شبکه تلويزيونی ABC در آمريکا برنامه ای هفتگی به نام Johnny Cash Show به راه افتاد. جانی کش مجری اين برنامه بود و مهمانانش ستاره هايی مانند ری چارلز، نيل يانگ و استيوی واندر بودند. موفقيت اين برنامه تلويزيونی و انتشار پياپی آهنگهای پرفروش، از اين خواننده و آهنگساز کانتری يک ميليونر ساخت. جانی کش هم از اين درآمد هنگفت برای کارهای خيريه و فعاليت های بشر دوستانه استفاده کرد. به خصوص در دهه ۷۰ که همراه با همسرش، کارتر در زمينه تساوی حقوق سياهپوستان، بوميان آمريکايی و رعايت حقوق زندانيان فعاليت های زيادی انجام داد. اين زوج موفق تا پايان عمر در زادگاه جانی کش در نشويل زندگی می کردند و به حدی به هم وابسته بودند که سه ماه بعد از مرگ جون کارتر در سال ۲۰۰۳ جانی کش هم درگذشت. جون کارتر نه فقط در زندگی شخصی بلکه در زندگی هنری جانی کش تاثير زيادی داشت و بسياری از آهنگهای معروف او از جمله Ring of Fire يا حلقه آتش را نوشت و تنظيم کرد. خدمات