چرا آمریکایی‌ها ترک تابعیت می‌کنند؟
شمار آمریکایی هایی که در سال جاری میلادی ترک تابعیت کرده‌اند به رقم بی سابقه‌ای رسیده است. تصور می شود یکی از دلایل عمده آن وضع یک قانون جدید مالیاتی باشد که بسیاری از آمریکایی‌های مقیم خارج را نگران کرده است.
ترک تابعیت، موضوع ساده ای برای شهروندان آمریکایی نیست ولی موضوعی است که بسیاری از آنان یا در فکرش هستند یا آن را عملی کرده‌اند. در سه ماهه دوم سال جاری میلادی، تعداد شهروندان آمریکایی که ترک تابعیت کرده اند به ۱۱۳۱ نفر رسید؛ در حالی که در همین مدت در سال ۲۰۱۲، تنها ۱۸۹ آمریکایی ترک تابعیت کرده بودند. البته با توجه به این که نزدیک به ۶ میلیون از اتباع آمریکا در خارج از این کشور زندگی می کنند این رقم چشمگیر نیست ولی به هر حال نشان دهنده افزایش قابل توجه آمریکایی هایی است که گذرنامه آمریکایی خود را پس داده اند. این آمار توسط اداره ثبت فدرال آمریکا تهیه شده و با وجود این که دلیلی برای این افزایش آورده نشده، تصور می شود مسئله مالیات عامل مهمی باشد. به موجب قانون "پرداخت مالیات حساب های خارجی" که از اول ژوئیه سال ۲۰۱۴ اجرا خواهد شد، کلیه نهادهای مالی و بانک ها در سراسر جهان موظف هستند تمام دارایی‌ها و درآمدهای بالای پنجاه هزار دلار اتباع آمریکایی را که در دفاترشان ثبت کرده اند، به اداره درآمد داخلی آمریکا گزارش دهند. آمریکا می تواند بانک های متخلف را جریمه کند. دولت آمریکا تخمین می زند که شهروندان آمریکایی معادل سالانه ۱۰۰ میلیارد دلار مالیات درآمدهای خارج از کشور خود را پرداخت نمی کنند و وضع قانون جدید مالیاتی جهت دسترسی به این عایدی کلان است. برخلاف بقیه کشورها، اتباع آمریکا نه تنها هنگامی که ساکن این کشور هستند مشمول پرداخت مالیات می شوند، بلکه هنگامی که مقیم یک کشور خارجی نیز هستند به عنوان یک شهروند آمریکایی باید مالیات بپردازند. قانون جدید، زنگ خطری برای بسیاری از آمریکایی های مقیم خارج است. آنان تا کنون نیز می بایستی همواره فرم مالیاتی را پر کرده و حساب های خارجی خود را اعلام کنند ولی عملا بسیاری از آنها از این کار شانه خالی می کردند. اما حالا در صورت خودداری از اعلام حساب های خارجی خود با جریمه های سنگینی روبرو خواهند شد و می دانند که دولت آمریکا دسترسی بیشتری به حساب های خارجی آنان دارد. بسیاری در دفاع از قانون جدید می گویند اداره مالیاتی آمریکا تنها سعی می کند آنچه را که طلبکار است وصول کند ولی نظرمنتقدان این است که دولت آمریکا در تلاش برای ردیابی ثروتمندانی که از پرداخت مالیات شانه خالی کرده اند، مردم عادی را نیز با کابوس تکمیل فرم های مالیاتی که وقت زیادی را گرفته و پر هزینه هم هست مواجه می کند. برای عده ای ادامه این وضعیت امکان پذیر نیست. بریجیت، که از خبرنگار بی بی سی خواسته نام حقیقی اش فاش نشود، مدت ۳۲ سال در کشورهای اسکاندیناوی (شمال اروپا) زندگی می کرد ولی تابعیت آمریکایی خود را حفظ کرده بود. اما اکنون او از گذرنامه آمریکایی خود دست شسته است. او می گوید: "این کار ارتباطی به فرار کردن از پرداخت مالیات ندارد. من هیچوقت با خطر اجبار به پرداخت مالیات در آمریکا روبرو نبودم چون مالیاتی که اینجا پرداخت می کنم به مراتب بیشتر است. مسئله برای من این بود که دنبال کردن کد مالیاتی و رعایت آن روز به روز برای من مشکل تر می شد. قانون جدید، کار من را سخت تر خواهد کرد و من این سئوال را از خودم می کردم که آیا می خواهم این وضعیت را ادامه دهم؟" برای بریجیت، تکمیل پرسشنامه مالیاتی تا آن حد مشکل شده بود که هزینه سالانه کمک گرفتن از حسابداران و مشورت برای تکمیل آن به دو هزار دلار می رسید ولی با اجرای قانون جدید، این رقم به ۵ هزار دلار افزایش می یابد. علاوه بر این بسیار از وکلای مالیاتی، مشتری آمریکایی قبول نمی کردند و بعضی از بانک ها حتی از قبول پول آمریکاییان خودداری می کردند. بریجیت می گوید: "حالا که می دانم دیگر نباید نگران درخواست های آمریکا باشم، خیلی بهتر می خوابم. البته از این به بعد هیچوقت قادر نخواهم بود در آمریکا زندگی کرده یا ملکی بخرم ولی می توانم از آنجا بازدید کنم و همین برای من کافی است." بریجیت می گوید احساس وابستگی قوی او به آمریکا لطمه خورده است: "اگر چه من از ایام جوانی در آمریکا زندگی نمی کردم، از این که آمریکایی هستم لذت می بردم و حالا از این که مجبور شدم به جایی برسم که ببینم حفظ تابعیت آمریکا برایم دیگر مقدور نیست عصبانی هستم." او معتقد است از بعضی جهات هنگامی که یک آمریکایی در خارج از کشورش زندگی می کند حس آمریکایی بودنش قوی تر می شود چون متوجه می شود چیزهایی که آن را خصوصیات فردی تصور می کرده در حقیقت جنبه ملی دارد به همین جهت حتی بیشتر با هویت ملی اش احساس همبستگی می کند. بریجیت می افزاید تا کنون همیشه خودش را یک آمریکایی معرفی می کرد ولی از این به بعد این کار را نخواهد کرد اگر چه با وجود ترک تابعیت، در قلبش همیشه آمریکایی خواهد بود و روز شکرگزاری و نیز چهارم ژوئیه را جشن خواهد گرفت. او می گوید موضوع مالیات مهمترین سوژه صحبت در میان آمریکایی های مقیم خارج است و وکلای مالیاتی در آمریکا که با اتباع آمریکایی مقیم خارج از کشور سر و کار دارند می گویند مسئله مالیات، به صورت یک موضوع بسیار مهم درآمده است. دیوید کوئنزی، صاحب یک دفتر مشاوران مالیاتی که تخصصش کمک به آمریکایی های مقیم خارج در امور مالیاتی است می گوید: "من طرفدار کسانی هستم که مالیاتشان را پرداخت می کنند ولی اجرای قانون، بسیار گران تمام می شود. عده ای هر سال چهار تا پنج هزار دلار صرف تکمیل پرسشنامه مالیاتی شان می کنند و آخر کار متوجه می شوند که چیزی به دولت بدهکار نیستند. کاری که قانون جدید کرده این است که گزارش دادن های افراد را بیشتر کرده ولی در ضمن موجب این ترس شده که اداره مالیات اطلاعات کاملی درباره دارایی های اشخاص خواهد داشت. به همین جهت تکمیل پرسشنامه مالیاتی برای تمام کسانی که گذرنامه آمریکایی دارند ناگهان به صورت یک کار پر دردسر که باید با دقت و صحت صورت بگیرد درآمده است." دیوید کوئنزی، می افزاید کسانی هستند که بسیار ثروتمندند و دارایی خود را مخفی می کنند و مالیات نمی پردازند که البته این کار بسیار بدی است و باید برای آن چاره ای پیدا کرد ولی این قانون تمام آمریکاییان مقیم خارج را تحت فشار زیادی قرار داده است. به نظر نمی رسد بانک های خارجی نیز از قانون جدید راضی باشند و رند پال، سناتور جمهوری‌خواه که گرایش‌های "لیبرتارین" متمایل به حداقلی‌شدن نقش حکومت در جامعه دارد، طرحی را پیشنهاد کرده که در باره حذف بخش هایی از قانون مورد بحث است که درباره مشارکت در اطلاعات است. ولی خزانه داری آمریکا محکم پشت سر این قانون ایستاده است. رابرت استاک، معاون خزانه داری در امور مالیات بین المللی، از قانون جدید حمایت می کند: "این قانون تعهدات جدیدی را بر اتباع آمریکایی مقیم خارج تحمیل نمی کند. مالیات دهندگان آمریکایی از جمله شهروندان آمریکایی مقیم خارج ملزم هستند قوانین مالیاتی آمریکا را اجرا کنند." آقای استاک، اضافه می کند افرادی که برای فرار از تعهدات مالیاتی خود در بانک های خارجی حساب باز کرده اند ممکن است به حق نگران باشند که با قانون جدید فعالیت های مخفیانه آنان برملا خواهد شد ولی ترک تابعیت آمریکا سبب نمی شود که این افراد بتوانند از پرداخت بدهی های مالیاتی معوقه شان خودداری کنند. کسانی که به باشگاه آمریکاییان سابق، پیوسته اند یا کسانی که خیال پیوستن به این باشگاه را دارند می گویند رد تابعیت آمریکا به منظور نپرداختن مالیات نیست. ویکتوریا فراژ، که ۴۷ سال دارد و با یک مرد فرانسوی ازدواج کرده، از بیست سال قبل در خارج از آمریکا و عمدتا در فرانسه زندگی کرده است. او نمی داند در صورتی که فرانسه با اجرای قانون مالیاتی جدید آمریکا موافقت کند، برای او چه پیامدهایی خواهد داشت: "آیا حساب های بانکی من بسته خواهد شد؟ آیا همسر من ناچار خواهد شد اسم من را از حساب مشترکمان حذف کند؟" ویکتوریا در حال حاضر سرگرم مداوای بیماری سرطانش است و کار نمی کند و به همین جهت درآمدی ندارد. او می گوید امسال برای تکمیل اوراق مالیاتی اش حدود یک هزار دلار به حسابداران پرداخت کرده ولی سال آینده باید مبلغ بیشتری بپردازد. با توجه به این که والدین ویکتوریا در آمریکا زندگی می کنند و او مرتب به دیدار آنها می رود، ترجیح می دهد گذرنامه آمریکایی خود را از دست ندهد. او می گوید: "من هیچ آمریکایی ساکن خارج را نمی شناسم که به پس دادن گذرنامه آمریکایی اش فکر نکند ولی خود من تا موقعی که بتوانم ایستادگی خواهم کرد و تسلیم نخواهم شد. وقتی همه راه ها را امتحان کردم از سفارت آمریکا وقت خواهم گرفت." اما کسانی هم هستند که اعم از این که مشکلات مالیاتی تا چه حد جدی باشد، هرگز از تابعیت آمریکا دست نخواهند کشید و معتقدند آمریکایی بودن مهم تر از همه چیز است.