نگاهی به جشنواره بدون مسابقه فيلم لندن
پنجاهمين جشنواره فيلم لندن با نمايش فيلم بابل ساخته آلخاندرو گونزالس ايناريتو به کار خود پايان داد.
فيلم تحسين برانگيز گونزالس که پيشتر در جشنواره کن هم با استقبال مخاطبان روبرو شده بود، فيلم تکان دهنده ای است که جهان بی ثبات اطراف ما را با صراحت تصوير می کند و روايتگر لحظه ای است که زندگی شخصيت هايش در سه گوشه مختلف جهان در يک آن به هم می ريزد و دنيا تلخی اش را به آنها گوشزد می کند. فيلم به مدد کارگردانی بی نقصش می تواند به رغم طولانی بودن، تماشاگرش را در قصه ظاهراً پراکنده - اما در نهايت منسجمش - درگير کند و در لحظاتی مثال زدنی، تماشاگر را به رغم ايده نه چندان تازه اش - خالی شدن زير پای ما در جهانی غيرقابل اعتماد؛ نمونه های درخشانش فيلم های هيچکاک-، جهان تو درتو، شکننده و تلخی را در شکلی تازه رو در روی مخاطبش قرار دهد. جشنواره لندن در حالی به کار خود پايان داد که طی پانزده روز،۱۸۳ فيلم بلند و ۱۳۱ فيلم کوتاه از ۴۸ کشور را در ۴۳۸ سانس به نمايش گذاشت و پذيرای ۱۶۴۹ دست اندرکار سينما بود. آلخاندرو گونزالس، ويل فرر، اما تامسون، داستين هافمن، اميليو استوز، کريستين اسليتر، فارست ويتاکر، کيت وينسلت، پيتر اوتول، آنتونی مينگلا، جود لا، بن افلک، باب هاسکينز، فيليپ نويس، نانی مورتی و ميرا ناير از جمله هنرمندانی بودند که پس از نمايش فيلم هايشان بر روی صحنه حاضر شدند و به سوالات تماشاگران پاسخ دادند. تيم برتون، داستين هافمن، فارست ويتاکر و پل ورهوفن هم از جمله ميهمانان ويژه جشنواره بودند که در جلسات اختصاصی سخنرانی و پرسش و پاسخ به طور جداگانه شرکت کردند. نکته بحث انگيز درباره جشنواره لندن، کماکان غير مسابقه ای بودن آن است. هر چند از ابتدا بنای جشنواره بر نمايش گزيده فيلم های ساير فستيوال ها و در واقع "جشنواره جشنواره ها" بودن گذاشته شده، اما نبود بخش مسابقه در جشنواره مانع از آن است که در ميان چند فستيوال مطرح سينمايی يادی از آن شود. با اين حال طبق معمول هر ساله، مراکز و موسساتی خارج از برگزار کنندگان اصلی جشنواره يعنی بريتيش فيلم انستيتو و روزنامه تايمز، فيلم های برگزيده جشنواره را انتخاب کردند. "فيپرشی"، انجمن بين المللی منتقدان فيلم، لولا ساخته فيلمساز اسپانيايی، خاوير ربولو را به عنوان بهترين فيلم برگزيد .لاغر ساخته لورن گرين فيلد، زندگی ديگران ساخته فلوريان هنکل فون دونرسمارک، راه سرخ به کارگردانی آندرآ آرنولد و فيلم کوتاه سکوت طلاست اثر کريس شپارد فيلم های برگزيده مراکز و موسسات ديگر بودند. همين طور مارک هربرت تهيه کننده اين انگليس است، به عنوان استعداد سينمای انگلستان جايزه پانزده هزار پوندی ""آلفرد دانهيل" را از آن خود کرد. با آنکه جشنواره لندن ويترين مناسبی برای تماشای فيلم های برگزيده از سراسر جهان است، اما گاه به نظر می رسد، فيلم انتخاب شده چنگی به دل نمی زند (و خب البته شايد بضاعت سينمای جهان به اندازه ۱۸۳ فيلم خوب در هر سال نيست.) نمايش انبوهی فيلم با ظواهر روشنفکرانه نشان می دهد که توجه گردانندگان بيشتر بر گرد آوردن فيلم های در ظاهر جدی و متفکرانه است، در حالی که بسياری از آنها تنها در چند صحنه جذاب خلاصه می شوند و در مجموع الکن و ناموفقند. شرق بخارست (کورنليو پرومبويو )، روز شب، روز شب (جوليا لاکتف)، باغ ها در پائيز(اوتار يوسلانی)، دوست خانوادگی (پائولو سورنتينو)، همنام (ميرا ناير)، مرثيه (هانس کريستين اشميت)، زاغه نشين(مايکل گلاواگر) و فلاندرز (برونو دامون) از جمله فيلم های امسال بودند که به رغم ارزش های هر از گاهی نمايانشان، از خودآگاهی فيلمساز برای ساخت فيلمی روشنفکرانه شديدا آسيب می ديدند. پنجاهمن دوره جشنواره لندن در حالی به پايان رسيد که زمزمه های مسابقه ای شدن آن بيش از هر زمان ديگری به گوش می رسد. خدمات