تعيين محل رآکتور بين المللی گداز هسته ای
نمايندگان چند کشور دارای فن آوری هسته ای به منظور مشخص کردن محل ساخت نخستين رآکتور بزرگ جهان بر مبنای فن آوری گداز هسته ای در واشنگتن تشکيل جلسه می دهند.
منظور از ساخت رآکتور گداز هسته ای (nulear fusion) در مقياس صنعتی تشخيص کارآيی آن در بلند مدت به عنوان منبعی برای توليد انرژی به بهای ارزان و بدون خطر آلوده کردن محيط زيست است. طرفداران اين طرح بين المللی بر اين نظر هستند که اگر بتوان نيروی حاصل از فرآيند گداز هسته ای را به شکلی پايدار در آورد، اين فن آوری می تواند منبع انرژی کمابيش نامحدودی را بدون خطرات زيست محيطی در اختيار بشر قرار دهد. اين فرآيند در دمايی بالاتر از گرمای هسته خورشيد صورت می گيرد. در اجلاس واشنگتن، نمايندگان اتحاديه اروپا، روسيه، چين و کره جنوبی در کنار "اسپنسر ابراهام"، وزير انرژی آمريکا، شرکت دارند. قرار است اين جلسه در مورد محل ساخت رآکتور تصميم بگيرد. دو کشور ژاپن و فرانسه برای اين منظور نامزد شده اند. هزينه اجرای اين طرح حدود دوازده ميليارد دلار برآورد شده و ساخت نيروگاه حدود ده سال به طول می انجامد. دولت آمريکا به دليل مخالفت فرانسه با سياست خود در مورد عراق با انتخاب اين کشور به عنوان محل تاسيس نيروگاه مخالفت کرده است. محل ساخت نيروگاه برای کشوری که به اين منظور انتخاب می شود می تواند منافع گسترده ای در پی داشته باشد زيرا به آن نقشی پيشتاز را در فن آوری مورد استفاده در تاسيس نيروگاه هايی از اين قبيل می دهد. برخلاف نيروگاه های مبتنی بر روش شکاف هسته ای، فن آوری گداز هسته ای از اورانيوم يا پلوتونيوم استفاده نمی کند و در نتيجه، حاوی خطر ايجاد آلودگی زيست محيطی در صورت بروز نقص در رآکتور نيست. خدمات