وب نوشته هايی از آمريکا: پرزيدنت شوارتزنگر؟
شهروندان متولد خارج از آمريکا نمی توانند رييس جمهور اين کشور شوند، اما با توجه به محبوبيت آرنولد شوارتزنگر بحث در مورد تغيير قانون اساسی بالا گرفته است.
شوارتزنگر، هنرپيشه سابق هاليوود که متولد اتريش است، سال گذشته به دنبال استيضاح فرماندار کاليفرنيا کانديدای فرمانداری اين ايالت شد و در انتخابات اين ايالت به پيروزی رسيد. از آن موقع تاکنون عملکرد شوارتزنگر به گونه ايی بوده که حتی مخالفانش در حزب دموکرات از تمايلش به همکاری و سازش ابراز رضايت کرده اند؛ اين موضوع توجه برخی از رهبران حزب جمهوريخواه را جلب کرده است. آنها شوارتزنگر را يک رهبر ملی بالقوه می بينند – کسی که می تواند هم جمهوريخواهان و هم دموکراتها را جذب کند. در مبارزات انتخابات رياست جمهوری آمريکا جناح اکثريت محافظه کار با شوارتزنگر ميانه خوبی ندارد و عدم حضور او در اکثر گردهماييهای مبارزاتی پرزيدنت بوش در تحليلهای سياسی مورد اشاره قرار گرقته است. پرزيدنت بوش تحقيقات پزشکی و دارويی بر جنين ( سلوله پايه) را از نظر اخلاقی درست نمی داند و دولت او بودجه محدودی به اين موضوع اختصاص داده در همين حال شوارتزنگر در حاليکه خود جمهوريخواه است و از پرزيدنت بوش حمايت می کند نظرش در مورد تحقيقات سلول پايه همگام با سناتور کری است که معتقد است اين تحقيقات بايد با در نظر گرفتن مزايای علمی و نه مسايل اخلاقی مذهبی مورد حمايت قرار بگيرد. صاحبنظران می گويند شکی نيست اگر شوارتزنگر با منع قانون اساسی مواجه نبود حتما برای راهيابی به کاخ سفيد تلاش می کرد. بسياری گفته اند که اگر هنری کيسينجر، وزير خارجه سابق آمريکا، در آلمان به دنيا نيامده بود رييس جمهور می شد. اما واقعيت اين است که محبوبيت کيسينجر در ميان مردم هيچگاه به اندازه شوارتزنگر نبوده. برای همين است که جمهوری خواهانی که به آينده حزبشان می انديشند پتانسيل شوارتزنگر را درک می کنند و بعيد نيست در آينده نه چندان دور مساله رفع ممنوعيت قانون اساسی را به طوری جدی مطرح سازند. خدمات