కత్తి మహేశ్ - పరిపూర్ణానంద బహిష్కరణలు దేనికి సంకేతం: ఎడిటర్స్ కామెంట్‌
ఆస్తి-నాస్తి విచికిత్స ఇవాల్టిది కాదు. ఆధ్యాత్మిక పాయతో పాటే చార్వాక, సాంఖ్యం లాంటి పాయలు కూడా మన సారస్వతంలో కొనసాగుతూ వచ్చాయి. తత్వశాస్ర్తంలో లోతైన చర్చలే ఉన్నాయి. నిన్నమొన్నటి చరిత్ర తీసుకున్నా రంగనాయకమ్మ తన రామాయణ విషవృక్షంలో కానీ, ఇదండీ మహాభారతంలో కానీ తీవ్రమైన వ్యాఖ్యానాలే చేసి ఉన్నారు. గాంధీతో సంవాదం నడిపిన నాస్తిక సమాజం వ్యవస్థాపకులు గోరా లాంటి వారు తీవ్రమైన విమర్శలు చేసి ఉన్నారు.
నిర్దుష్టంగా శ్రీరాముడి విషయమే తీసుకున్నా విమర్శలు ఏ మాత్రం కొత్తవి కావు. తెలుగు నాట నాస్తిక, హేతువాద, దళిత, వామపక్ష, స్ర్తీవాద సంఘాలు తీవ్రమైన లోతైన వ్యాఖ్యానాలు, చర్చలు చేసి ఉన్నాయి. మనోభావాల పేరుతో కానీ సామాజిక వైషమ్యాలు పెరుగుతాయనే పేరుతో కానీ అభిప్రాయాలపై ఆంక్షలు ఇపుడున్నంతగా లేవు. ఎన్నడూ లేనిది ఇపుడింత రభస చెలరేగడంలో పనిచేస్తున్న అంశాలేమిటి? సామాజిక మాధ్యమాల ప్రవేశంతో హేతుబద్ధమైన చర్చ పెరగాల్సింది పోయి మనోభావాల పేరుతో ప్రశ్నను అడ్డుకునే ధోరణి మన సామాజిక సారస్వతంలో పెరుగుతూ వస్స్తున్నది. హేతువు ఆధారంగా నిర్మితమైన ఆధునికత, ఆధునిక రాజ్యం హేతుబద్ధమైన ఆలోచనా విధానానికి మద్దతుగా చర్చను ప్రోత్సహించాలా లేక మనోభావాల పేరుతో ప్రశ్నను అణగదొక్కాలా అనే ప్రశ్న ముఖ్యమైనది. కత్తి మహేశ్ అనే వ్యక్తి రాముడిని దూషించారని హైదరాబాద్ నుంచి నగర బహిష్కరణ చేశారు. డీజీపీ స్వయంగా మీడియా ముందుకు వచ్చి ప్రకటించారు. కత్తి వ్యాఖ్యల వల్ల మెజారిటీ మనోభావాలు గాయపడి సమాజంలో వైషమ్యాలు చెలరేగే ప్రమాదం ఏర్పడిందనేది స్థూలంగా వారు చూపిన కారణం. దళితుడు కాబట్టే బహిష్కరించారు అనే రీతిలో విమర్శలు వచ్చాయి. కత్తి మహేశ్ వ్యాఖ్యలకు ప్రతిగా యాత్ర చేపడతానన్న పరిపూర్ణానంద అనే వ్యక్తిని కూడా తర్వాత రోజు నగర బహిష్కరణ చేశారు. సినీ నటుడైన కత్తి, హిందూ పీఠాధిపతి అయిన పరిపూర్ణానంద తరచుగా టీవీ చానెళ్ల డిబేట్లలో కనిపిస్తూ ఉంటారు. హిందూ భక్తులు ఆరాధించే రాముడిపై కత్తి కామెంట్ దూకుడుగా ఉండవచ్చును, ఆ వ్యక్తీకరణలో వారికి ఇబ్బంది కలిగించే అంశం ఉండవచ్చును. అతను మీడియాను ఆకర్షించడం కోసమే కామెంట్లు చేస్తుంటారని అనుకునే వారుండొచ్చును. పరిపూర్ణానంద విషయంలోనూ ఇలాంటి విమర్శలు ఉండొచ్చును. ఇది కత్తి మహేశ్, పరిపూర్ణానంద అనే వ్యక్తుల గుణగణాలకు సంబంధించిన అంశం కాదు. విషయం ఆ వ్యక్తుల కంటే లోతైనది. ఈ సందర్భాన్ని దాటి విశాలంగా చూడాల్సిన అవసరమున్నది. ఈ బహిష్కరణల పర్వం ఏమిటి అని నోరెళ్లబెట్టే లోపే మతపరమైన వ్యాఖ్యల విషయంలో పశ్చిమ బెంగాల్ ఇచ్చిన ఉత్తర్వులు ప్రజాస్వామికవాదులకు ఆందోళన కలిగిస్తున్నాయి. మతం విషయంలో రెచ్చగొట్టే కామెంట్లు చేసేవారిమీదా, పోస్టులు పెట్టే వారి మీదా క్రిమినల్ చర్యలు తీసుకుంటామని పశ్చిమబెంగాల్ సీఐడీ ఆదేశాలు ఇచ్చి ఉన్నది. ఈ కొత్త ధోరణి దేశంలో విస్తరించబోతున్నదని అర్థమవుతున్నది. బహిష్కరణలతో బలమైన సంకేతాన్ని సమాజంలోకి పంపాలని తెలంగాణ ప్రభుత్వం భావించింది అనేది సుస్పష్టం. లేకపోతే ఇంత చిన్నవిషయానికి డీజీపీ నేరుగా ప్రెస్‌మీట్ పెట్టి శిక్షలు ప్రకటించనక్కర్లేదు. కానీ పాలనా వ్యవస్థ రాజ్యాంగ విలువల స్ఫూర్తిని దాటి గట్టి సంకేతాలు పంపదల్చుకోవడంలో ఇబ్బంది ఉంది. హైదరాబాద్ పోలీసులు చేపట్టిన బహిష్కరణలు రెండు రకాల ప్రశ్నలను లేవనెత్తుతున్నాయి. మొదటిది పోలీసుల అధికారాల పరిధికి సంబంధించినది. అది న్యాయపరమైన సాంకేతికపరమైన అంశాలతో ముడిపడి ఉన్నది. రెండోది అంతకంటే విస్తృతమైనది. వైఖరికి సంబంధించినది. రాజ్యానికి రాజ్యాంగానికి ఉన్న బాధ్యతలకు సంబంధించినది. ప్రశ్నలను భిన్నాభిప్రాయాలను మనోభావాల పేరుతో అణగదొక్కుతూ పోతే సమాజంలో పురోగతి ఉంటుందా? పోలీసులు ఇలాంటి ధోరణి తీసుకుంటే రేపు ఈ సాకుతో ఎవరినైనా బయటకు పంపుతూ ఉంటే పౌర హక్కులకు రక్షణ ఉంటుందా? అసమాన సమాజంలో ఇలాంటి అపరిమితమైన అధికారాలు ఎవరికి ఉపయోగపడతాయి అనే ప్రశ్నలు ముందుకొస్తున్నాయి. సమాజంలో శాంతిభద్రతలకు భంగం కలుగుతుంది అనుకున్నపుడు చర్యలు తీసుకునే అవసరం అధికారం రాజ్యానికున్నాయి. కానీ మతపరమైన చర్చను దైవనిందను ఇందులోకి లాక్కొస్తే ఈ సోషల్ మీడియా యుగంలో అదెక్కడికి దారితీస్తుంది? దైవనింద మీద చర్యలు తీసుకోవడానికి మనమేమీ మతరాజ్యంలో లేముకదా! ''ఏ వ్యవస్థనైనా పరిశీలించేటటప్పుడు అందులో సాగిన విప్లవాలను అధ్యయనం చేయాలి. విప్లవం తత్వ్తశాస్ర్తానికి తల్లిలాంటిది. తత్వ్తశాస్ర్తాన్ని వెలిగించే దివ్వెలాంటిది. మతం కూడా దీనికి అతీతమేమీ కాదు'' రాజ్యాంగం ఏం చెపుతోంది? శాస్ర్తీయ ఆలోచన అభివృద్ధి చేయడం అనేది పౌరుల ప్రాథమిక విధిగా భారత రాజ్యాంగం(ఆర్టికల్ 51 ఏ)లో నిర్దేశించుకుని ఉన్నాం. ప్రశ్న లేకుండా చర్చ జరక్కుండా శాస్ర్తీయ ఆలోచన ఎలా అభివృద్ధి అవుతుంది? ప్రాథమిక విధిని నిర్వర్తించడంలో భాగమే స్టేటస్ కోను ప్రశ్నించడం. ప్రశ్న తీరు గురించి అభ్యంతరాలు ఉంటే చర్చించుకోవచ్చును. కత్తి మహేశో ఇంకొకరో ప్రశ్నించడం వల్లనో.. పరిపూర్ణానందో మరొకరో ఏదో యాత్ర చేపట్టడం వల్లనో సమాజంలో వైషమ్యాలు చెలరేగే పరిస్థితి ఉన్నదా? లేక పాలనా వ్యవస్థ అసహనం వల్ల అది పరిధిని దాటి కనిపించిందా? ''ఏ వ్యవస్థనైనా పరిశీలించేటటప్పుడు అందులో సాగిన విప్లవాలను అధ్యయనం చేయాలి. విప్లవం తత్వ్తశాస్ర్తానికి తల్లిలాంటిది. తత్వ్తశాస్ర్తాన్ని వెలిగించే దివ్వెలాంటిది. మతం కూడా దీనికి అతీతమేమీ కాదు'' అంటారు రాజ్యాంగ నిర్మాత అంబేద్కర్. మతాన్ని అందులోనూ నిర్దుష్టంగా హిందూ మతాన్ని లోతుగా అధ్యయనం చేసిన మేధావి అంబేద్కర్. ఆయన హిందూ మతం గురించి దాని పద్ధతుల గురించి అందులో అంతర్భాగమైన కులవ్యవస్థ గురించి తీవ్రమైన వ్యాఖ్యలు విమర్శలు చేసి ఉన్నారు. కులనిర్మూలనను కర్తవ్యంగా బోధించి ఉన్నారు. విమర్శల మీద చర్యలు తీసుకునే హక్కును పోలీసులు తమ చేతుల్లొకి తీసుకుంటే రాజ్యాంగ నిర్మాత స్ఫూర్తి ఏమవుతుంది. రాజ్యాంగ స్ఫూర్తి ఏమవుతుంది? అంబేద్కర్‌కు అతిపెద్ద విగ్రహం కట్టిస్తామంటున్న తెలంగాణ ప్రభుత్వం అంబేద్కర్ మాటలను ఏం చేస్తుందో చెప్పాలి. మన పాలనా వ్యవస్థల వైఖరికి సంబంధించి ఒక ఉదాహరణ చూద్దాం. శంభాజీ భిడే అనే హిందూ నాయకుడు ఇటీవల మహారాష్ర్టలో సాగుతున్న తుకారామ్ యాత్రను సందర్శించారు. నేటి ప్రధాని మోదీ తన గురుతుల్యులుగా వేదికమీదే ప్రకటించిన వ్యక్తి ఈభిడే. భిడే మనుస్మృతిని ప్రశంసిస్తూ మాట్లాడారు. మనుస్మృతి అసమానతల మీద ఆధారపడింది. వ్యక్తుల విలువను శిక్షలను కులాల ఆధారంగా నిర్దేశించినది. స్ర్తీల విషయంలో మరీ అన్యాయమైన సూత్రీకరణలు చేసినది. 1927లో అంబేద్కర్ మనుస్మృతిని దహనం చేసి తన నిరసన వ్యక్తం చేసి ఉన్నారు. మనుషులందరూ ఒక్కటే అని, పుట్టుకను బట్టి విలువలను- ప్రయోజనాలను నిర్దేశించే అన్యాయమైన సంప్రదాయాలు పోవాలని పోరాడిన నాయకుడు అంబేద్కర్. ఆ నాటి నుంచి దళితులు, కులవ్యవస్థకు వ్యతిరేకంగా పోరాడే ఇతర సమూహాలు మనుస్మృతి దహనాన్ని అసమాన వ్యవస్థపై ఒక పోరాట రూపంగా ఎంచుకున్నారు. భారత రాజ్యాంగం ఆధునికమైనది. పుట్టుకను బట్టి మనిషికి విలువను నిర్దేశించే ప్రమాణాలను ఒప్పుకోదు. మరి రాజ్యాంగ విలువలకు పూర్తిగా వ్యతిరేకమైన మనుస్మృతిని సమర్ధిస్తూ బహిరంగ వ్యాఖ్యలు చేయడం మనోభావాలు గాయపర్చడం కిందకు వస్తుందా, లేక ఆ మనుస్మృతిని దహనం చేయాలని పిలుపునివ్వడం ఆ కేటగిరీ కిందకు వస్తుందా! సాధారణంగా పోలీసులు రెండో సందర్భంలోనే చర్యలు తీసుకోవడం చాలా సందర్భాల్లో చూసి ఉన్నాం. స్టేటస్ కోకు వ్యవస్థలో అంతర్లీనమైన మద్దతు ఉంటుంది. ప్రశ్నే ఎల్లప్పుడూ బోనులో నిలబడుతూ ఉంటుంది. పాలనా వ్యవస్థ పనితీరులో ఉన్న ఇబ్బంది అది. ''పాలనా వ్యవస్థ మనోభావాల గొడవ వదిలేసి రాజ్యాంగ స్ఫూర్తికి కట్టుబడి హేతుబద్ధమైన పాలన కొనసాగించాల్సిన అవసరం ఉంది'' అంటున్నారు దిల్లీ విశ్వవిద్యాలయపు ఫిలాసఫీ ప్రొఫెసర్ కేశవ్. మన దేశంలో హిందూ, ముస్లిం, క్రిస్టియన్, సిక్కు, బౌద్ధం, జైన్, ఇతరులు మాత్రమే ఉన్నాయి. నాస్తికులం అని చెప్పుకునే అవకాశం లేదు మన పాలనా వ్యవస్థ నిజంగా సెక్యులరేనా! మనం సెక్యులర్ అని చెప్పుకుంటున్నప్పటికీ పాలనా వ్యవస్థతో మతం పూర్తిగా అల్లుకుపోయి ఉన్నది. రాజ్యాంగాన్ని కాపాడాల్సిన రాష్ర్టపతి హోదాలో ఉన్నవాళ్లు బాబాల కాళ్లదగ్గర కూర్చోవడం మనం చూసి ఉన్నాం. ప్రథమ రాష్ర్టపతి రాజేంద్రప్రసాద్ వారణాసిలో పూజారుల పాదాలు కడిగినపుడు లోహియా ప్రశ్నించారు. ప్రప్రథమ ప్రధాని నెహ్రూ దేవుని ఉనికిని విశ్వసించని సంశయవాది అయినప్పటికీ నాడు మౌనం పాటించారు. అనేకానేక విషయాల్లో ఆధునిక భారత నిర్మాతగా, దార్శనికుడిగా ఉన్న నెహ్రూ ఈ విషయంలో వహించిన మౌనం తర్వాతి కాలంలో మతాచారాలను అధికారంతో ముడిపెట్టుకునే వారికి పునాదిగా మారిందనే భావన కొందరిలో ఉంది. తర్వాత్తర్వాత ముఖ్యమంత్రులు, మంత్రులు వాస్తు పేరుతో ప్రభుత్వ భవనాలను గోడలను కూల్చడం తిరిగి తాము కోరుకున్న దిశలో కట్టించుకోవడం లాంటి ఎన్ని విన్యాసాలకు దిగారో మనందరికీ తెలుసు. ఎంత ప్రజాధనాన్ని తమ విశ్వాసాలకు వృధా చేశారో మనందరం చూసి ఉన్నాం. సెక్యులర్ రాజ్యాంగం ఉన్నప్పటికీ అధికారిక కార్యక్రమాల్లో పాలకుల మతాచారాలు ప్రశ్నించలేనంతటి రొటీన్ అయిపోవడం వెనుక తొలి రోజులనుంచి సాగిన పరిణామాలు ఉన్నాయి. వర్తమాన ప్రభుత్వం, అధికార పార్టీ దీన్ని మరింత కొసకు తీసికెళ్లి ఉండొచ్చు గానీ కొన్ని మౌలిక సమస్యలయితే మొదటినుంచీ ఉన్నాయి. జనాభా లెక్కలతో పాటు చాలా ప్రభుత్వ పత్రాల్లో మతం లేదు అనే కాలమ్ లేకపోవడం ఆశ్చర్యం కలిగించే అంశం. జనాభా లెక్కల్లో రెలిజియన్ నాట్ స్టేటెడ్ అనే కాలమ్ చేర్చారు కానీ నో రెలిజియన్ లేదా ఎథీస్ట్ లేదా ఆగ్నాస్టిక్ అనే కాలమ్ అయితే చేర్చలేదు. మతం పేర్కొన లేదు అనడం వేరు. మతం లేదు అని చెప్పడం వేరు. స్కూల్ అడ్మిషన్లలోనూ ఇతరత్రా ఫారాల్లో కులం లేదు అనే కాలమ్ లేకపోవడం మరో అంశం. గొంతు పెద్దదిగా ఉండడం వల్లా అతివాద అభిప్రాయాలకు మీడియాలో ఎక్కువ చోటు లభించడం వల్లా సమాజం మరో విధంగా కనిపిస్తుండొచ్చు కానీ మతాన్ని కులాన్ని దాటి ఆలోచించే ఆధునిక యువత పెరుగతున్నది. వాళ్లు వదులుకుందామనుకున్నా ఒక రకంగా ప్రభుత్వమే బలవంతంగా వారికి మతాన్ని కులాన్నిఈ డాక్యుమెంట్ల రూపంలో అంటగడుతున్నదనే భావన ఉన్నది. రామకృష్ణారావు అనే హైదరాబాద్ వాసి స్కూల్ అడ్మిషన్ ఫారాల్లో కులంలేదు అనే కాలమ్ కోసం కోర్టుల్లో పోరాడుతున్న తీరు చూస్తే రాజ్యాంగ స్ఫూర్తిలో భాగమైన ఒక కనీసమైన విలువ కోసం కూడా ఎంత ఎదురీదాల్సి వస్తున్నదో అర్థం అవుతుంది. భారత రాజ్యాంగం స్పిరిట్ ఆఫ్ ఎంక్వయిరీని పౌరుల విధిగా చెప్పింది. ప్రొవకేటివ్ స్పీచ్ స్పిరిట్ ఆఫ్ ఎంక్వయిరీలో ఒక భాగం. కాకపోతే సోషల్ మీడియా వల్ల వ్యాఖ్యలు వైరల్ అవుతాయి. వాటి పరిధిని దాటి సందర్భాన్ని దాటి విస్తరిస్తాయి. మీడియాలో కనిపించేవారు ఇంకాస్త సీరియెస్గా ఉండాలని లూజ్ వ్యాఖ్యల వల్ల ప్రత్యర్థికి ఉపయోగపడడం తప్ప సాధించేదేమీ ఉండదనే అభిప్రాయం వ్యక్తం చేస్తున్న మేధావులు కొందరు ఉన్నారు. మరోవైపు ఎవరో ఏదో వ్యాఖ్య చేస్తే కంగారుపడిపోయి గుంపుగా నోరుచేసుకునే వారు రాముడి స్థాయిని దిగజారుస్తున్నారనేది కొందరు ధార్మిక పండితుల అభిప్రాయం. దైవం అమూర్తమైనది, అవతారం రాగద్వేషాలతో కూడుకున్నది అనే అవగాహన హిందూ ధార్మిక గ్రంథాల్లో లోతైన పరిచయం ఉన్నవారెవరికైనా ఉంటుందని ఆచార్య హారతీ వాగీశన్ చెపుతున్నారు. లోతూ వైశాల్యం లేని వాళ్లు ధార్మిక సంప్రదాయాలతో గాఢమైన అనుబంధం లేనివారు, రాజకీయ మోటివ్స్ ఉన్నవారు అనవసరంగా ఆవేశపడుతుంటారని ఆచార్య హారతీ వాగీశన్ చెపుతున్నారు. రాముడిని పొలిటిసైజ్ చేయడం వల్లే అదొక ధార్మిక అంశం స్థాయినుంచి ఎమోషనల్ అంశంగా మారిపోయిందని ఆయన అభిప్రాయం. మతంపై రెండు రకాల విప్లవాలు కొనసాగాల్సిన అవసరం ఉంది అనిచెపుతూ.. ''బయటినుంచి జరిగే విప్లవం మత విప్లవం కానే కాదు. మతం తనది కాని అంశాలమీద ప్రకటించుకున్న ఆధిపత్యాన్ని కూలదోయడానికి సైన్స్ చేసే తిరుగుబాటు. అంతర్గతంగా జరిగే విప్లవమే అసలైన విప్లవం.'' అంటారు అంబేద్కర్ ఏ మతమూ స్పిరిట్ ఆఫ్ ఎంక్వయిరీకి ఈ రెండు విప్లవాలకు దూరంగా ఉండలేదు. ఉంటే మనం ఇక్కడి దాకా ప్రయాణించేవాళ్లమే కాదు. సైన్స్ అండ్ టెక్నాలజీ బయటివిప్లవంలో భాగంగా తమ ప్రభావాన్ని కొనసాగిస్తూనే ఉన్నాయి. ఆయా సమాజాలను బట్టి మతాల్లో అంతర్గత విప్లవాలు ఏదో ఒక స్థాయిలో సాగుతూనే ఉన్నాయి. బాల్యవిహాహాలను, సతి లాంటి ఆచారాలను ఎవరూ ఇవాళ సమర్థించే పరిస్థితి లేదు. ఇంద్రుడు వరుణుడు, యగ్నయాగాదులు, బలులు కేంద్రకంగా ఉండే వేద కాలంనుంచి వర్ణాశ్రమ ధర్మాల ప్రకారం శిక్షలు ఉండే కాలాలమీదుగా హిందూ మతం అని చెప్పుకుంటున్న సమూహాలసమాహారం కూడా చాలా దూరమే ప్రయాణించింది-అనాగరకమైన మనుస్మృతిని సమర్ధించే వారు ఇంకా అక్కడక్కడా కనిపిస్తున్నప్పటికీ. ఈ విప్లవాలు అన్నింటికీ ఈ పురోగతి అంతటికీ ప్రశ్నేమౌలికమైన సాధనం. మనోభావాల పేరుతోనో వైషమ్యాలు పెరుగుతాయనే పేరుతోనో ఊరికూరికే ఉలిక్కిపడి ప్రశ్నను, భిన్నాభిప్రాయాన్ని నిషేధిస్తే పురోగతి ఎక్కడినుంచి వస్తుంది. ఒక నాయకుడి విశ్వాసానికి ప్రభుత్వ ధనాన్ని ఖర్చుపెట్టడం ఏ రకంగా ఆధునికం? ఏ రకంగా సెక్యులర్? మెజారిటీ భక్తులు-మైనారిటీ నాస్తికులు మెజారిటీ ప్రజల మనోభావాలను దెబ్బతీసేలా కత్తి మహేశ్ చేసిన వ్యాఖ్యలు సమాజంలో శాంతి భద్రతల సమస్యలకు దారితీసేలా ఉన్నాయి అని తెలంగాణ డిజిపి మహేందర్ రెడ్డి ప్రెస్ మీట్ లో చెప్పారు. భక్తుల సంఖ్య ఎక్కువ కావచ్చు. ఎక్కువ కాబట్టి వారి మనోభావాలు మాత్రమే మనోభావాలుగా పరిగణిస్తారా, మైనారిటీలుగా ఉన్న నాస్తికుల మనోభావాలకు విలువ లేదా అనేది సీరియెస్ ప్రశ్న. మతపరమైన మైనారిటీలే కాదు, మతాన్ని విశ్వసించని మైనారిటీలు కూడా ఉంటారు. భారత రాజ్యాంగం ఆస్తికులకు మాత్రమే ఉన్నదా, నాస్తికులకు లేదా అనే ప్రశ్న ముందుకొస్తున్నది. అనేక కారణాల వల్ల మతమూ కులమూ కాగితాల్లో కనిపించినా వాటిని నమ్మని వారి సంఖ్య మరీ తక్కువేమీ కాదు. ఇద్దరిపై చర్యలు తీసుకున్నాం కదా అనేది లాజికల్గా కనిపించొచ్చు గానీ సారాంశంలో న్యాయంగా అనిపించదు. ఎవరైనా ఘాటుగా ప్రశ్నించినప్పుడల్లా ఇవాల్టి వాతావరణంలో ఎవరో ఒకరు గొంతుచేసుకుంటారు. అది చూపి ఇద్దరిమీదా చర్యలు తీసుకుంటే అసలు ప్రశ్నే మరుగునపడుతుంది. ప్రశ్నించే స్ఫూర్తి కనుమరుగవుతుంది. మనోభావాలు ఒక అమూర్త పదార్థం. మనం చూసే పద్ధతిని బట్టి ఏ గ్లాసులోనైనా పోసుకోవచ్చును. కుల అణచివేతకు తాత్విక సమర్థననిచ్చే గ్రంథాలను దళితులు వ్యతిరేకించడం తప్పవుతుందా? మనోభావాలను గాయపరచడం అవుతుందా! మతాచారాలు, మతపురాణాలు తమను అణగదొక్కడానికి ఉపయోగపడుతున్నాయనే వారి ప్రశ్నలకు విలువ లేదా అనే ప్రశ్నలు బలంగా ముందుకొస్తున్నాయి. నస్ర్తీ స్వాతంత్ర్యమర్హతి అని ఘోషించిన గ్రంథాలకు వ్యతిరేకంగా ఆత్మగౌరవాన్ని కోరుకునే ఆధునిక స్ర్తీలు వేస్తున్న ప్రశ్నలకు ఎలా అర్థం చేసుకోవాలి? ''రాముడిలో కొందరికి తండ్రి మాట జవదాటని కుమారుడు, అన్నదమ్ముల అనుబంధాన్ని, ప్రజల అభిప్రాయాన్ని గౌరవించిన రాజు కనిపించినట్టుగానే ఇతరులకు ముఖ్యంగా దళితులకు స్ర్తీలకు శంభూకుడిని చంపిన క్షత్రియుడు, భార్యను అగ్నిపరీక్ష పాలు చేయడమే కాక ఎవరో ఏదో అనుమానించాడని నిండు చూలాలిని అడవిలో విడిచిపెట్టిన భర్త కనిపిస్తే తప్పేముంది? మన దేశపు శిక్షాస్మృతి ప్రకారమే అవి శిక్షారమైన నేరాలు. వాటిని నేరాలుగా చదువుకుంటూ ఆ నేరాలు చేసిన పెద్దమనిషిని దేవుడిగా పూజించమనడమే పెద్ద వైరుధ్యం. దేవుళ్లని నాటి విలువల ప్రకారం అర్థం చేసుకోవాలి అనేవారు విమర్శలను నేటి విలువల ప్రకారం అర్థం చేసుకోవాలని ఎందుకు అనుకోరు'' అని ప్రశ్నిస్తున్నారు సీనియర్ పాత్రికేయురాలు వసంతలక్ష్మి. మనోభావాల పేరుతో సాగుతున్న వ్యవహారంలో రెండు రకాల పద్ధతులు మనం చూస్తూ ఉన్నాం. మా మనోభావాలు దెబ్బతిన్నాయి అనే పేరుతో కొంతమంది గుంపుగా దాడులు చేయడం, కళారూపాలను అడ్డుకోవడం ఒక పద్ధతి. పరిణామంలో తేడానే గానీ గుణం రీత్యా అన్ని మతాల్లోనూ ఈ ఎక్స్ట్రీమిజమ్ పెరుగుతున్నది. తస్లీమా నస్రీన్ హైదరాబాద్ వచ్చినపుడు ఏం జరిగిందో చూసి ఉన్నాం. నేరుగా రాజ్యం వ్యక్తుల మీద చర్యలు తీసుకోవడం రెండో పద్ధతి. ఇతరమతాల మీద విద్వేషపూరిత ప్రసంగాలు చేస్తున్న వారి విషయంలో అయితే చర్చ వేరే. కానీ నాస్తిక ఆస్తిక చర్చలను టార్గెట్ చేసుకుని అందులో ఇద్దరు వ్యక్తులను బహిష్కరిస్తే అదేం సంకేతం పంపించినట్టు? వ్యక్తుల అసహనం పాలనా వ్యవస్థకు కూడా పాకితే ఇబ్బంది. మొన్నటికి మొన్న తెలంగాణ ముఖ్యమంత్రి ప్రత్యేక రాష్ర్టం సిద్ధించినందుకు తిరుమల వెంకన్నకు బెజవాడ దుర్గమ్మకు మొక్కులు చెల్లించారు. అది కూడా వ్యక్తిగతంగా కాదు. ప్రభుత్వ ఖజానా ఖర్చుతో. తెలంగాణ సాధనకోసం పోరాడిన వాళ్లలో భక్తులు కానివారు చాలామందే ఉన్నారు. వారి మనోభావాలు ఏం కావాలి? ఒక నాయకుడి విశ్వాసానికి ప్రభుత్వ ధనాన్ని ఖర్చుపెట్టడం ఏ రకంగా ఆధునికం? ఏ రకంగా సెక్యులర్? దైవనింద మీద చర్యలు తీసుకోవడానికి మనమేమీ మతరాజ్యంలో లేము కదా! మతం మరీ పెళుసుగా మారుతున్నదా! చిన్న చిన్న అంశాలకే ఎందుకింత ఉలికిపాటు అనేదానికి మూలాలు మారుతున్న సామాజిక వాతావరణంలో ఉన్నాయి. పుణే ప్రాచీన భాండాగారంపై గుంపుదాడి దగ్గర్నుంచి అలాంటి వాతావరణం పెరుగుతూ ఉన్నది. మతానికి సంబంధించిన చర్చకు గతంలో ఉన్న స్పేస్ కూడా కుచించుకుపోయి అది మరీ పెళుసైన వ్యవహారంగా మారుతున్నది. సెక్యులర్ రాజ్యాంగం మీద ప్రమాణం చేసిన పాలకులే గణేశుడి తల ప్లాస్టిక్ సర్జరీ గురించి పుష్పక్ విమానపు ప్రాచీన టెక్నాలజీ గురించి మాట్లాడుతూ ఉండడం వల్ల రాజ్యాంగంలో చెప్పుకున్న సైంటిఫిక్ టెంపర్మెంట్ అనే పదానికి అర్థమే లేకుండా పోతున్నది. ఉన్నారో లేదో చారిత్రకంగా నిర్థరించలేని ఐతిహాసిక పాత్రలపైనా నాటి పరిస్థితులపైనా ఎవరి అభిప్రాయాలు వారికుంటాయి. మత పరమైన సెంటిమెంట్లను హర్ట్ చేస్తే చూస్తూ ఊరుకోం, మనోభావాలు గాయపరిచి వైషమ్యాలు పెంచితే ఊరుకోం అని తెలంగాణ డిజిపి మహేందర్ రెడ్డి ప్రెస్‌మీట్లో చెప్పారు. కత్తి మహేశ్ అనే వ్యక్తి ఏదో కామెంట్ చేస్తే దానిమీద పరిపూర్ణానంద అనే వ్యక్తి ఇంకేదో స్పందిస్తే శాంతిభద్రతలకు విఘాతం కలిగేంత పెళుసుగా ఉందా తెలంగాణలో స్థితి అనే అనుమానం వస్తున్నది. ఇలాంటి ఉలికిపాటు రియాక్షన్స్ కొత్త రాష్ర్టానికి కొత్త ప్రభుత్వానికి పోలీసులకు శోభనిస్తాయా! ఆధిపత్య విలువలను అధికారాన్ని ప్రశ్నించే స్వేచ్ఛ ఎంత ఉంది అనేది ప్రజాస్వామ్యానికి గీటురాయి. మత గ్రంధాల మీద పౌరాణిక పాత్రల మీద చర్చ విషయంలో కనీసం 30 యేళ్ల క్రితం ఉన్న స్వేచ్ఛ ఇపుడు లేకపోవడం చూస్తే మనం ముందుకు పోతున్నామా వెనక్కు పోతున్నామా అనే సందేహం రావడం సహజం. ఇవి కూడా చదవండి: (బీబీసీ తెలుగును ఫేస్‌బుక్, ఇన్‌స్టాగ్రామ్‌, ట్విటర్‌లో ఫాలో అవ్వండి. యూట్యూబ్‌లో సబ్‌స్క్రైబ్ చేయండి.)