காஷ்மீரில் சட்டப்பிரிவு 370 நீக்கப்பட்டது: மனிதாபிமானமும் நீக்கப்படவேண்டுமா?
காஷ்மீர் பள்ளத்தாக்கிற்கு மேற்கொண்ட பயணம் நம்மைப் பற்றி வலிமிகுந்த கேள்விகளை எழுப்புவதாக உள்ளது.
முற்றுகையிடப்பட்ட நிலையில் இருக்கும் தங்கள் நகரைப் பார்வையிட வந்த நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் 12 பேர் கொண்ட குழுவுக்கு அரசு அனுமதி அளிக்குமா என்பதை அறிய, கடந்த சனிக்கிழமை மதியம் ஸ்ரீநகரில் நாங்கள் வீட்டில் தொலைக்காட்சியை ஆர்வத்துடன் பார்த்துக் கொண்டிருந்தோம். பகைமை எண்ணத்துடன் பேசிய செய்தி வாசிப்பாளர், ``பாகிஸ்தானின் செயல் திட்டங்களை ஊக்குவிக்கிறார்கள்'' என்றும் ``இயல்புநிலைக்கு இடையூறு விளைவிக்கிறார்கள்'' என்றும் எம்.பி.க்கள் மீது அரசு கூறிய குற்றச்சாட்டை பெரிதுபடுத்தி கூறிக் கொண்டிருந்தார். எம்.பி.க்களை கட்டாயப்படுத்தி டெல்லிக்கு அரசு திருப்பி அனுப்பிவிட்டது என்ற செய்தி வந்ததும், அறையில் இருந்த அனைவரின் முகங்களும் சோர்ந்துவிட்டன. அவர்களில் ஒரு விரிவுரையாளரும் இருந்தார். ``ஆமாம், காஷ்மீரில் இயல்பு நிலை இருக்கிறது. மயானத்தில் உள்ளதைப் போன்ற இயல்பு நிலை இருக்கிறது'' என்று திரையில் தோன்றிய செய்திவாசிப்பாளரைப் பார்த்து சப்தம் போட்டார். வெறிச்சோடிக் கிடக்கும் பகுதிகள், தெருக்கள், பாலங்கள், எதிர்ப்பு மற்றும் அச்சத்தால் மூடப்பட்டுள்ள கடை வீதிகள் மற்றும் வணிக நிலையங்கள், மாணவர்கள் இல்லாத பள்ளிக்கூடங்கள், வாயிலில் துணை ராணுவத்தினர் காவலுக்கு நிற்கும் காலியான கல்லூரிகள், நடமாட்டத்துக்கு கடுமையான கட்டுப்பாடுகள், போக்குவரத்து, தபால், கூரியர், செல்போன், இன்டர்நெட் சேவைகளுக்கும், பெரும்பாலான வீட்டுத் தொலைபேசிகளுக்கும் தடை ஆகியவை தான் கடந்த வாரம் நாங்கள் காஷ்மீர் சென்ற போது பார்த்த `இயல்புநிலை' என்பதாக இருந்தது. தனிப்பட்ட முறையில் அந்தப் பள்ளத்தாக்குப் பகுதிக்கு பயணம் செல்வது என்பது, ஒரு மாதத்திற்கு முன்பே திட்டமிடப் பட்டிருந்தது. பிறகு ஆகஸ்ட் தொடக்கத்தில் முந்தைய ஜம்மு காஷ்மீர் மாநிலத்துக்கு அரசு கூடுதல் ராணுவத்தினரை அனுப்பியதை அடுத்து பரபரப்பான சூழ்நிலை ஏற்பட்டது. அனைத்து நடவடிக்கைகளும் முடக்கப்பட்டன. அரசியல் சட்டப் பிரிவுகள் 370 மற்றும் 35ஏ ஆகியவை ரத்து, ஜம்மு காஷ்மீரை பிரித்து இரண்டு யூனியன் பிரதேசங்களாக ஆக்கியது ஆகியவை இந்த பரபரப்பை ஏற்படுத்தின. இந்தப் பயணத்தை மேற்கொள்ள வேண்டாம் என்று நண்பர்களும், உறவினர்களும் எங்களுக்கு அறிவுரை கூறினர். ஆனால், இதுபோன்ற சமயங்களில், பள்ளத்தாக்குப் பகுதிக்கு உண்மையான இரும்புத் திரை போடப்பட்டிருக்கும் நிலையில், அங்குள்ள மக்களை சந்திப்பது, மிகவும் முக்கியமானது, குறிப்பாக எங்களில் ஒருவர் இந்தியாவில் காஷ்மீர் பண்டிட் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர் என்ற நிலையில் இது மிகவும் முக்கியமானதாகத் தோன்றியது. நாங்கள் அங்கிருந்த சமயத்தில், அந்த மக்களுடனான கலந்துரையாடல், வலி, கோபம் கொண்டதாக, நம்பிக்கைத் துரோகத்துக்கு ஆளான மன நிலையை அவர்கள் வெளிப்படுத்தியதாக இருந்தது. எங்கள் காதில் விழுந்த பெரும்பாலான வார்த்தைகள் ``நம்பிக்கைத் துரோகம்,'' மற்றும் ``மூச்சுத் திணறலை ஏற்படுத்தும் நிலை'' என்பவையாகத் தான் இருந்தன. பாதுகாப்பற்ற சூழ்நிலை இருப்பதாக அங்கே நாங்கள் பார்த்தோம். நிறைய அச்சம் உள்ளது: நாங்கள் சந்தித்த 50க்கும் மேற்பட்டவர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் தங்களுடைய வேதனையை வெளிப்படுத்தினாலும், பெயர்களைக் குறிப்பிட வேண்டாம் என கேட்டுக் கொண்டனர். ``எங்கள் இதயங்களில் அல்லது மனங்களில் அமைதி கிடையாது. எதிர்காலத்தில் என்ன நடக்கும் என்பது பற்றி எங்களுக்கு மிகுந்த கவலையாக உள்ளது'' என்று தெற்கு காஷ்மீரைச் சேர்ந்த ஆப்பிள் வியாபாரி ஒருவர் கூறினார். அவர் மிகுந்த மன உளைச்சலில் காணப்பட்டார். ``எங்கள் வலிகளை தயவுசெய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள் என்று இந்திய மக்களை நான் கேட்டுக் கொள்கிறேன். நாங்களும் கூட அமைதிக்காக ஏங்குகிறோம்'' என்று அவர் கூறினார். எங்களுடைய ஒரு மணி நேர கலந்துரையாடலின் போது, அவருடைய நான்கு வயது மகள் வெறித்த பார்வையுடன் அங்கே அமர்ந்திருந்தார். ``துணிச்சலான'' மற்றும் ``உறுதியான'' நடவடிக்கை என்று நாட்டுக்கு காட்டப்பட்டுள்ள இந்த நடவடிக்கை, பொறுப்பேற்பு இல்லாமல், மக்களை திருப்தி செய்யாமல், அரசின் நடவடிக்கைகள் மற்றும் எதிர்கால செயல் திட்டம் பற்றி நம்பகமான எந்தத் தகவலும் தெரிவிக்கப்படாமல் உள்ளது. ``எங்களுடைய அனைத்துத் தலைவர்களும் வீட்டுச் சிறையில் வைக்கப் பட்டுள்ளனர் அல்லது சிறைகளில் அடைக்கப் பட்டுள்ளனர். மக்கள் எங்கே செல்ல முடியும்? எங்கள் வலிகளை யாரிடம் சொல்ல முடியும்?'' என்று ஸ்ரீநகரில் தெருவில் ஓர் இளம்பெண் எங்களிடம் கேள்வி எழுப்பினார். ``இருளில் தேடிப் பார்க்கும் நிலையில் நாங்கள் விடப்பட்டிருக்கிறோம்'' என்று இன்னொருவர் கூறினார். சிறுவர்கள் உள்பட (BBC, The New York Times மற்றும் The Quint போன்ற ஊடகங்கள் செய்தி வெளியிட்டவாறு ) ஆயிரக்கணக்கானோர் சிறையில் அடைக்கப்பட்டது, அடுத்து யாரை கைது செய்வார்கள் என்ற அச்சம் ஆகியவை துன்பத்தை அதிகரிப்பதாக உள்ளன. இந்தியாவில் உள்ள தங்கள் செய்தி அலுவலகங்களுக்கு அதிகாரிகள் அச்சுறுத்தல் அல்லது தணிக்கை செய்தது பற்றிய தகவல்களை செய்தியாளர்கள் விவரித்தனர். தாங்கள் பார்ப்பவற்றை செய்தியாக வெளியிடக் கூடாது என்று அவர்கள் தடுக்கப்பட்டுள்ளனர். ஊரடங்கு காலத்தில் பாஸ்கள் வழங்கியதில் அதிகாரிகள் எப்படி பகையுணர்வுடன் நடந்து கொண்டனர் என்பதை வெளிக்காட்டுவதாக இது உள்ளது. நீண்டகால விளைவுகளை ஏற்படுத்தும் அரசின் முடிவில் நியாயம் இல்லை என்ற உணர்வு, துப்பாக்கி முனையில் அமைதியை ஏற்படுத்தும் அணுகுமுறையால் தீவிரம் அடைந்துள்ளது. இந்த நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்ட காலக்கட்டம் குறித்தும் இந்த அதிருப்தி தீவிரமாகியுள்ளது. உச்சகட்ட பருவத்தில், சுற்றுலாப் பயணிகள் வெளியேறுமாறு கேட்டுக் கொள்ளப் பட்டனர். இதனால் உள்ளூர்ப் பகுதி வருமானம் நொடிந்து போனது. பேக்கரிகள் பல லட்சம் ரூபாய் கடனில் சிக்கியுள்ளன, பக்ரீத்தை எதிர்நோக்கி தயாரிக்கப்பட்டு விற்கப்படாத ஆடைகள் அப்படியே கிடக்கின்றன. திருமண காலமாக இருந்ததால், ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்த திருமணங்களை நிறுத்த வேண்டியதாயிற்று அல்லது விமரிசையாக இல்லாமல் நடத்த வேண்டியதாயிற்று. சமையலர்களும், ஊழியர்களும் அந்த மாதத்தில் தான் நல்ல சம்பாத்யம் செய்ய முடியும் என்ற நிலையில், இப்போது வேலையில்லாமல் உள்ளனர். நாட்டில் பேரிக்காய் மற்றும் ஆப்பிள் அதிகம் விளைவிக்கும் ஷோபியான் மாவட்டத்தில், பழங்கள் காய்த்துத் தொங்கும் மரங்களுடன், அமைதியாக உள்ள மார்க்கெட் வீதிகளை நாங்கள் பார்த்தோம். பரபரப்பாக இயங்கிக் கொண்டிருக்கும் அந்தப் பகுதியில் தினந்தோறும் பல கோடி ரூபாய் இழப்பு ஏற்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. பண மதிப்பு நீக்கத்தின் போது நடந்ததைப் போலவே, இப்போதும் பல லட்சம் பேருக்கு ஏற்பட்டுள்ள பொருளாதார இழப்பிற்கு கணக்கு எதுவும் இருக்கப் போவது இல்லை. இந்திய அரசு மட்டுமின்றி, மக்களும் நம்பிக்கைத் துரோகம் செய்துவிட்டதாக பலரும் கருதுகிறார்கள். ஸ்ரீநகரின் தெருக்களில், ஒரு குழுவினர் எங்களில் ஒருவரை, ``இப்போது 20 நாட்களாகிவிட்டது. அவ்வளவு இந்தியர்கள் ஏன் மவுனமாக இருக்கிறார்கள்? இந்தப் பொய்களை அவர்கள் ஏற்கிறார்களா'' என்று கேட்டனர். ``உச்ச நீதிமன்றமும் கூட கவலைப்படவில்லை'' என்று இடைமறித்து ஒருவர் கூறினார். ``என் வாழ்நாள் முழுக்க நான் இந்தியாவின் ஆதரவாளனாகத் தான் இருந்தேன். அதன் ஜனநாயகத்துக்காக நண்பர்களுடன் வாதங்கள் செய்வேன். இனிமேல் இருக்காது'' என்று அறுபது வயதைக் கடந்த மேலாளர் ஒருவர் கூறினார். இந்திய ஜனநாயகம் எதை நோக்கி சென்று கொண்டிருக்கிறது என்று பலரும் கேள்வி எழுப்பினர். முழுமையாக தகவல் தொடர்பு வசதிகள் துண்டிக்கப்பட்டதால் அது ஒட்டுமொத்த மக்கள் மத்தியில் நடைமுறை மற்றும் உணர்வுப்பூர்வ பாதிப்புகளை ஏற்படுத்தியுள்ளது. இதை அரசாங்கமோ, நம்மில் பலரோ கண்டுகொள்ளவில்லை என்ற ஆதங்கம் காணப்படுகிறது. நேசத்துக்கு உரியவர்களுடன் அனைத்து தொடர்புகளையும் இழந்துவிடும் நிலை பற்றி கற்பனை செய்து பாருங்கள், அவர்களைப் பொருத்த வரை நீங்கள் மரணித்துவிட்டதைப் போலதான் என்கிறார்கள். அல்லது தொலைபேசி மற்றும் இன்டர்நெட் இல்லாமல் ஒரு வாரம் இருந்து பார்க்க முயற்சி செய்யுங்கள். கடந்த 25 நாட்களாக ஜம்மு காஷ்மீரில் பல லட்சம் பேர் இந்த நிலையில் தான் இருக்கிறோம், கண்ணுக்கு எட்டிய தூரம் வரை இதற்கு நிவாரணம் தெரியவில்லை. இளைஞர் ஒருவர் எங்களிடம் நூறு ரூபாய் கொடுத்து தன்னுடைய வங்கிக் கணக்கில் செலுத்துமாறு கேட்டுக் கொண்டார். தன்னுடைய சகோதரர் தேர்வுக் கட்டணம் செலுத்த அந்தப் பணம் தேவைப்படும் என்று அவர் கூறினார். ``ஒருவித அச்ச மனப்பான்மை இருக்கிறது. ஒவ்வொரு நாளையும் இதேநிலையில் எப்படி கடத்தப் போகிறோம் என்று கவலையாக இருக்கிறது. எல்லாமே மூடிக் கிடக்கின்றன. காத்திருப்பதைத் தவிர வேறு வழியில்லை'' என்று இன்னொருவர் கூறினார். ``உலகில் இருந்து எங்களுடைய தொடர்பை அரசு துண்டித்துவிட்டது'' என்று ஒரு தாய் கூறினார். தன்னுடைய மகள் மற்றும் பேரக் குழந்தையுடன் 20 நாட்களாக பேசவில்லை என அவர் தெரிவித்தார். எங்களை அவர்கள் எந்த அளவுக்குத் தனிமையில் தள்ளிவிட்டார்கள்'' என்று அவர் கூறினார். தன்னுடைய சதோகரர் உறவு முறையிலான ஒருவர் மரணம் அடைந்து, நான்கு நாட்கள் கழித்து தான் தனக்கு தகவல் வந்ததாக வயதான வழக்கறிஞர் ஒருவர் தெரிவித்தார். பல வீடுகளில் உருது சேனல்களை தொலைக்காட்சிகளில் பலரும் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள். காஷ்மீருக்கு வெளியே வாழும் தங்களுடைய பிள்ளைகள் மற்றும் நேரச்துக்குரியவர்கள் பற்றிய தகவல்கள் அந்தத் தொகைக்காட்சிகளில் அடிவரி செய்தியாக ஓடிக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள். ``நாங்கள் நலமாக இருக்கிறோம். தயவுசெய்து எங்களைப் பற்றிய கவலை வேண்டாம். கடவுள் உங்களைப் பத்திரமாக வைத்திருப்பாராக'' என்பது தான் அதிகம் பொதுவாக வரும் உணர்ச்சிபூர்வ தகவலாக இருக்கிறது. எதிர்காலம் மகிழ்வாக அல்லது நம்பிக்கை தருவதாக இருக்கும் என்று ஒரு முறைகூட யாரும் கூறவில்லை, இளைஞர்களும் கூட கூறவில்லை. அரசின் நடவடிக்கை சாமானிய மக்களை ஒதுக்கித் தள்ளுவதாக இருக்கிறது என்று ஷோபியான் மாவட்ட கிராமத்தைச் சேர்ந்த ஓர் இளைஞர் கவலை தெரிவித்தார். பண்டிட் சமூகத்தை சேர்ந்த பள்ளி ஆசிரியர் கருத்து ``தீவிரவாதிகளுக்கு இது தீவிர அறுவடைக்கான'' வாய்ப்பாக இருக்கும், புதியாத மோதல்கள், சண்டைகள் ஏற்படும் என்று அவர் வருந்துகிறார். நகரில் உள்ள கவிதை ரசனையுள்ள ஓர் ஆசிரியர், ``என்னைப் போன்றவர்கள் அமைதியாக வாழ்வோம், யார் இதைக் கேட்டுக் கொண்டிருப்பார்கள், தீவிரவாதிகள் அல்லது பாதுகாப்புப் படையினரிடம் இருந்து என்ன மாதிரியான பாதிப்புகள் வரும் என்ற அச்சத்தால் அமைதியாக இருப்போம்'' என்று தெரிவித்தார். ``காஷ்மீர் பற்றி தெளிவான கொள்கை எதுவும் இல்லை. ஒருபோதும் இருந்ததும் கிடையாது. காஷ்மீரிகளான நாங்கள் தொடர்ந்து துன்புற வேண்டும்'' என்று ஸ்ரீநகரைச் சேர்ந்த காஷ்மீரி பண்டிட் பள்ளிக்கூட ஆசிரியரான முதியவர் ஒருவர் கூறினார். எங்களுடைய அனைத்து கலந்துரையாடல்களிலும், கண்ணியத்துக்கான வேண்டுகோள், மரியாதை மற்றும் தன்னாட்சிக்கான வேண்டுகோள் ஆகியவற்றை கேட்டபோது, இந்திய மக்களை தங்கள் சக மக்களாகவே அவர்கள் இன்னும் நினைக்கிறார்கள். அந்த வகையில் இப்போது இந்தியர்கள் தங்களை வெளிக்காட்டிக் கொள்ளாவிட்டாலும் அவர்கள் அப்படி நினைக்கிறார்கள். காஷ்மீர் நிலவரம் பற்றி இந்திய தொலைக்காட்சி செய்திச் சேனல்களில் எதிர்மறையாகக் காட்டப்படுவது குறித்தும், அரசு அநீதி இழைத்துவிட்டதாகவும் குற்றஞ்சாட்டியவர்கள், தங்களுடன் டீ சாப்பிடுமாறு அழைப்பு விடுக்கத் தவறவில்லை. எங்களில் ஒருவர் காஷ்மீரி என்பதைக் கண்டறிந்த நிலையில், பலரும் தங்களுக்கு உரித்தான விருந்தோம்பல் குணத்தை வெளிப்படுத்தினர். ஏறத்தாழ நாங்கள் சந்தித்த அனைவருமே, நாங்கள் புறப்படும் போது அன்புடன் கை குலுக்கினர் அல்லது கட்டித் தழுவி விடை கொடுத்தனர். ராணுவ வீரர்கள் பற்றி பரிதாபம் காட்டியதையும் சில இடங்களில் நாங்கள் பார்த்தோம். ``சோர்ந்து போன அவர்களுடைய முகங்களைப் பாருங்கள்'' என்று ஸ்ரீநகரில் ஒரு ஆண் கூறினார். ``நாங்கள் சிறையில் இருக்கிறோம், அவர்களும் அப்படித்தான் இருக்கிறார்கள்'' என்றார் அவர். நமது ஜனநாயகத்தை உருவாக்கும் அமைப்புகளின் நிலைமை பற்றிய கவலைகளுடன் நாங்கள் பள்ளத்தாக்கில் இருந்து வெளியேறினோம். எவ்வளவு தயாராக, நம்மில் பலர் ஜம்மு காஷ்மீர் மக்கள் நிலையை அவர்களுடைய வேதனையான வரலாறை, அரசு உருவாக்கியவாறு இந்திய தொலைக்காட்சிகளில் பரபரப்பான விவரிப்புகளுடன் ஆதாயத்துக்காக பயன்படுத்துகிறோம் என்பது தெரிந்தது. ஒவ்வொரு நடவடிக்கையுமே பயன் தரக் கூடியது என்றும், பேச்சுவார்த்தை அல்லது முரண்பாடுகளுக்கு அவசியமில்லை என்றும் அரசு கூறி வருகிறது. தகவல் தொடர்புகள் துண்டிக்கப் பட்டிருப்பதால்தான் , இயல்புநிலை நீடிக்கிறது என்று எங்களிடம் சொல்லப்பட்டது. பள்ளத்தாக்கில் பல லட்சம் ராணுவ வீரர்கள், மக்கள் ஏழு பேருக்கு ஒருவர் என்ற அளவில் உள்ளனர், தீவிரவாத எதிர்ப்புக்கு அவசியமாக உள்ளது. வெற்றிகரமான தேசம் என்பதாக தொலைக்காட்சி சேனல்கள் விவரிப்புகள் செய்கின்றன.எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக, இந்தத் தோற்றங்களை பல இந்தியர்கள் எந்தக் கேள்வியும் கேட்காமல், பெரிய அங்கீகாரம் எதுவும் இல்லாவிட்டாலும், அமைதியாக ஏற்றுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இவை அனைத்தையும் பார்த்தால், ஆயுதம் தாங்கிய முற்றுகையின் மூலம் மக்களை `ஒருங்கிணைக்கும்' முயற்சியில், அவர்களுடைய வலிகளைப் புறக்கணித்து, குரல்வளையை நெரித்து மேற்கொள்ளும் நடவடிக்கைகள் மூலம் நமது மனிதாபிமானத்தையும் நாம் கைவிட்டு விட்டோம் என்று தோன்றுகிறது. (அனிகெட் அகா ஒரு கல்வியாளர். சித்ரங்கடா சவுத்ரி சுதந்திர செய்தியாளர் மற்றும் ஆராய்ச்சியாளர்) பிற செய்திகள்: சமூக ஊடகங்களில் பிபிசி தமிழ்: