திராவிட இயக்க வரலாற்றில் முக்கிய அத்தியாயம் 'கலைஞர்' கருணாநிதி
(இந்த கட்டுரையில் இடம் பெற்றுள்ள கருத்துக்கள் அனைத்தும், கட்டுரையாளரின் தனிப்பட்ட கருத்துக்கள். பிபிசி தமிழின் கருத்துக்கள் அல்ல. - ஆசிரியர்) காலம் சென்ற முன்னாள் தமிழக முதலமைச்சர் மற்றும் திமுக தலைவர் மு . கருணாநிதியின் அரசியல் வாழ்க்கை, போராட்ட குணம் மற்றும் சிறப்பு அம்சங்கள் ஆகியவை குறித்து பிபிசி தமிழுடன் எழுத்தாளரும், பத்திரிகையாளருமான வாஸந்தி பகிர்ந்து கொண்டார்.
"உடல் மண்ணுக்கு, உயிர் தமிழுக்கு" என்ற கோஷத்தில் பிறந்தது கலைஞரின் அரசியல் வாழ்வு. இந்தி ஒழிக என்று தனது தமிழ் பற்றை, உதிரத்தால் திருக்குவளை/ திருவாவூர் சுவர்களில் பகிரங்கப்படுத்திய பதின்ம வயதுச் சிறுவனின் அரசியல் பயணம், ஒரு மாநிலத்தின் வரலாற்றுடன் பின்னிப்பிணையும் என அன்று யாரும் நினைத்திருக்கமாட்டார்கள். பெரியாரின் சொற்பொழிவுகளால் ஈர்க்கப்பட்டு திராவிட இயக்கத்துடன் ஒன்றினான் அந்தச் சிறுவன். எத்தகைய வரலாற்றுத் திருப்பம் அது என அப்போது யாரும் அறியவில்லை. வரலாறு படைத்த சிறுவன், கலைஞராய் , அரசியல்வாதியாய் , முதல்வராய், திமுக தொண்டர்களின் பிதாமகராய், தமிழினத்தலைவராய் வாழ்ந்த எம்மான் - முத்துவேல் கருணாநிதி. திராவிட இயக்கத்தின் சூத்திரதாரிகளுள் முக்கியமானவர் அவர். அவருடைய வளர்ச்சி திராவிட இயக்க வரலாற்றுடன் சம்பந்தப்பட்டது. இயக்கத்தின் சித்தாந்தங்களை செயல்படுத்த வேண்டுமானால் அரசியல் அதிகாரம் தேவை என்றுணர்ந்த அண்ணாத்துரையின் வழி சென்று தோள்கொடுத்தவர். மாநில மொழியின் முக்கியத்துவத்தை மத்திய அரசுக்கு தெளிவு படுத்திய பெருமை திராவிட இயக்கத்தைச் சார்ந்து வந்த திராவிடமுன்னேற்றக்கழகத்தைச் சேர்ந்தது. டால்மியாபுரத்தைக் கள்ளக்குடியாக மாற்ற அவர் ரயில் தண்டவாளத்தில் படுத்தது தமிழக வரலாற்று ஏடுகளில் இடம் பெற்றது. திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் வளர அதன் பொருளாளராக அரும்பாடுபட்டது இப்போது மங்கிய நினைவாக நிற்கிறது. பேச்சாற்றல் மூலம் தொண்டர்களைக் கவர்ந்தவர். உடல் மண்ணுக்கு, உயிர் தமிழுக்கு என்ற சொற்கள் திரையரங்குகளில் ஒலித்து ஃபிலிம் சுருளுக்குள் ஒளிந்திருக்கின்றன. கேட்பவருக்கு இப்பவும் சிலிர்க்கிறது. ''என் உயிரினும் மேலான உடன்பிறப்புகளே'' அண்ணாவின் மறைவுக்குப் பின் அதனாலேயே அவர்தான் "அடுத்த முதல்வர்" என்ற எண்ணம் திமுகவினருக்கு ஏற்பட்டது. பல்லாண்டுகளாக ஒரு மாபெரும் திராவிட கட்சியின் தலைவராக இருப்பது அதிசயம். அதைவிட அதிசயம், 60 ஆண்டு காலமாக அவரது சட்டமன்றப்பணி தொடர்ந்தது. அத்தகைய ஆளுமையைப் பார்ப்பது அபூர்வமானது. சூரிய உதயத்துக்கு முன்பே எழுந்து, அனைத்து பத்திரிகைகளையும் படிப்பவர். முரசொலியில் தினமும் உடன்பிறப்புகளுடன் நேரடியாகப் பேசுவதுபோல், அவர் சமீப காலம்வரை கடிதம் எழுதி தொண்டர்களுடன் தொடர்பை வைத்திருந்தார். 'என் உயிரினும் மேலான உடன்பிறப்புகளே' என்று அவர் பேச்சை தொடங்கும்போதே, கூட்டத்தில் தொண்டர்கள் உணர்ச்சிவசப்பட்டு கரகோஷம் எழுப்பியதை நான் கேட்டிருக்கிறேன். அவர் நள்ளிரவில் கைதாகி பிறகு வெளியே வந்திருந்த நேரம் அது. அறிவாலயத்தில் ஒரு புத்தக வெளியீட்டுக்கு வந்திருந்தார். பேருந்து வேலை நிறுத்தத்தை பொருட்படுத்தாமல் அரங்கம் வழிய வந்திருந்த கூட்டம் அவரைப்பார்த்ததும் உணர்ச்சிவசப்பட்டது. அவர் புத்தகத்தை வெளியிட்டார். புத்தகத்தைப் பற்றி என்னைத்தவிர மேடையில் இருந்தவர் யாரும் பேசவில்லை. கலைஞரைப் பற்றியே பேசினார்கள். 'உன் கை பட்டால் தமிழ் துலங்கும், உன் மேல் கை பட்டால், தமிழ் குலுங்கும்' என்றார் கவிஞர் வாலி. கருணாநிதியின் கண்களில் நீர் நிரம்பிற்று. அவருக்கு வேண்டியிருந்தது ஆதரவாளர்களின், தொண்டர்களின் அன்பு. அவர் வளர்த்துக்கொண்ட பிம்பம் அது. கட்சியைக் கட்டுக்குள் வைக்கத் தேவைப்பட்ட பிதாமகர் பிம்பம். அது, அர்த்தம் பொதிந்தது. கட்சிக் குடும்பத்தின் அங்கத்தினர்களுக்கெல்லாம் குடும்பத்தின் கண்ணியத்தையும் பெருமையையும் காப்பாற்ற வேண்டிய கடமை இருந்தது. அவரே தலைவர். அவர்களது ரட்சகர். "வேறு எங்கேயும் ஒரு தலைவருக்கு ம் அடிமட்ட தொண்டருக்கும் இருக்கும் அத்தகைய நெருக்கத்தைப் பார்க்க முடியாது. தொண்டர்களின் பெயரெல்லாம் அவருக்குத் தெரியும். அவர்களது பிரச்சrனைகள் புரியும். அதனால்தான் அவருக்காக தங்களின் உயிரை விடவும் அவர்கள் தயாராய் இருக்கிறார்கள்" என்றார் ஒரு திமுக தலைவர் பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு. திமுக ஒரு ஜனநாயக அமைப்பு என்று கருணாநிதி சொல்வதுண்டு. ஆனால், அவருடைய அனுமதியும் சம்மதமும் இல்லாமல் கட்சியில் எதுவும் நடக்காது. அவருடைய ஆளுமையும் திறமையும் அரசியல் சாணக்கியமும் எவருக்கும் இல்லை என்பதால் யாருக்கும் அவரைக் கேள்வி கேட்கத் துணிச்சல் இல்லை. திமுகவின் சித்தாந்தங்களுக்கு விரோதமாக பாரதிய ஜனதா கட்சியுடன் தோழமை வைத்தபோதும். அது காலத்தின் கட்டாயம் என்ற வாதத்தை, முழுமனமின்றி ஏற்றுக் கொண்டார்கள். "தலைவரின் வியூகம். சரியாகவே இருக்கும். எமர்ஜென்சியை எதிர்க்கத் துணிந்தவர், ஒத்து வராவிட்டால் விலகவும் செய்வார்" என்று அவர்கள் கூறினார்கள். அவரைப் பதின்ம வயதிலேயே ஆட்கொண்டிருந்த திராவிட சித்தந்தம் நீர்த்துப் போய்விட்டது. சித்தாந்தங்கள் காலப்போக்கில் சமூகவியலின் தேவைக்கேற்ப நீர்த்துப்போகும். பிராமண எதிர்ப்பில் ஆரம்பித்த திராவிட இயக்கத்தின் குறிக்கோள், இன்று அர்த்தமற்றது. 3% உயர் ஜாதியினரின் ஆதிக்கம் ஏற்படுத்திய விரோதமும் தமிழுணர்வும் தமிழ் அடையாளமும் அவரை இயக்கத்தின்பால் இழுத்தன. திராவிடப் போராளி நகைமுரணாக கர்நாடகத்தில் பிறந்த, கன்னடத்தை அதிக சரளத்துடன் பேசிய பார்ப்பன குலத்துப்பெண் அவரது அரசியல் எதிரி ஆனார். அவரைப்பொருத்தவரை அது வரலாற்றுப்பிழை. அவர் நேசித்த திமுகவின் "தமிழ் தேசியம்" தமிழ் அடையாளத்தில் மையம் கொண்டது. திராவிட இயக்கம் ஒரு சமுத்திரக் கடைசல். அதில் அவர் பங்கு கொண்டிருந்தார். ஜாதி அடுக்கில் தன்னைப்போல கீழ் நிலையில் இருப்பவர்கள், மேலே எழ ஊன்றுகோல் கிடைத்ததாகப் பரவசப்பட்டார். உறங்கிக்கொண்டிருந்த சமூகத்தை உசுப்பிவிடும் சக்தி ஓர் இயக்கத்துக்கு இருக்குமானால், அதன் விளைவு நெடுங்காலத்துக்கு மகத்தானதாக இருக்கும். 'தலித்துகள் ஏமாற்றப்பட்டதாக நினைக்கலாம். ஆனால் அந்த மாபெரும் கடைசலினால் இன்று அவர்கள் வாய் திறந்து பேசுகிறார்கள்." என்றார் ஒரு முறை. தமிழ்நாடு இன்னும் ஒரு காலப் பெயர்ச்சியில் இருக்கிறது. 'ஜாதி உணர்வு அதிக வலுவாக இருக்கிறது இப்போது. ஜாதிச் சண்டைகளும் அதிகரித்துவிட்டன. உண்மைதான். ஆனால் பலமும் அதிகாரமும் கிடைத்துவிட்டதன் பரிணாம நிகழ்வு அது. போகப்போக சமநிலை பெற்றுவிடும். இந்த முரண்பாடுகள் அதிகாரப் பங்கீட்டிற்கான உரையாடலைத் துவக்கலாம்.' என்கிறார்கள் அறிஞர்கள். துரதிருஷ்டவசமாக போட்டி அரசியலில், வாக்கு வங்கி முக்கியமாகிப் போனதன் விளைவாக திராவிடக்கட்சிகள் இரண்டும் தேர்தலில் ஜாதிகளின் பலத்தை அங்கீகரித்து, 'பிரதிநித்துவம்' கொடுத்து வளர்க்கிறார்கள். திராவிட இயக்கம் வெற்றியா தோல்வியா என்ற கேள்வி அர்த்தமற்றது. அன்றைய காலகட்டத்தில் தேவைப்பட்டதால் அது நடந்தது. வேறு எந்த மாநிலத்திலும் ஏற்படாத சமூக எழுச்சி அது. எங்கும் இல்லாத வகையில் பின்தங்கிய வகுப்பினருக்கு 69% இடஒதுக்கீடு, தமிழ் நாட்டில் சாத்தியமானதும் அதனால்தான். அதை சாத்தியப்படுத்தியவர் தங்கள் தலைவர் கருணாநிதி என்பதால் திமுக தொண்டர்கள் 'சமூக நீதிக்காவலர்' என்று அவரை அழைத்தார்கள். அவருக்கு எத்தனை அடைமொழிகள் இருந்தாலும், திராவிட இயக்க வரலாற்றில் முக்கிய அத்தியாயம் அவருடையது. கருணாநிதி - ஜெயலலிதா இடையிலானது சமமான போட்டியா? பத்து ஆண்டுகளுக்கு மேலாக, தமிழகத்தில் இரண்டு திராவிட கட்சிகளின் ஆட்சியை நான் மிக நெருக்கத்தில் பார்த்து பிரமித்திருக்கிறேன். வெளியில் இருந்து வந்த எனக்கு, ஒரு நாடகத்தின் காட்சிகள் மாறி மாறி நடப்பதாகத் தோன்றும். ஒரு முன்னாள் நடிகைக்கும், ஒரு வசனகர்த்தாவுக்கும் இடையே நடந்த இதிகாசப் போர் போல, அது ஒரு சமனற்ற போட்டி என்று தோன்றும். அத்தகைய போரில் தலைவர்கள் அதீதமாகப் போற்றப்படவேண்டியது அவசியம். தொண்டர்களுக்கு அது உத்வேகத்தைக் கொடுக்கும். மக்களைத் தொண்டர்களாக மாற்றவும் உதவும். அதுவே திராவிட கட்சிகளின் நடைமுறை ஆயிற்று. தலைவர் அசாதாரண வல்லமையும் ஆற்றலும் படைத்தவராக, தொண்டர்களை ரட்சிக்கும் ஆன்மீக பலம் உள்ளவர்களாகக் காண்பிக்கப்பட வேண்டும். தலைவருக்கும் தொண்டனுக்கும் இடையே ஓர் அகழி ஏற்படும். ஆனால் கருணாநிதி அந்தப் பிளவுபடுத்தும் ஐதீகத்திலும், தொண்டர்களுக்கு நெருக்கமாக இருப்பதைக் காண்பிக்கத் தவறவில்லை. கட்சியுடன் அவருக்கு இருக்கும் 75 ஆண்டுகளுக்கு மேலான தொடர்பும், பெரியார், அண்ணா ஆகியோருடனான நெருங்கிய உறவும் தொண்டனுக்கு மதிப்பையும் மரியாதையையும் ஏற்படுத்துவதில் வியப்பில்லை. திராவிடப் போராளி கலைஞர் கருணாநிதி ஒரு நெடிய எழுச்சி மிக்க வரலாற்றுடன் சம்மந்தப்பட்டவர் அவர். அதுவே அவரது ஆளுமையின் பலம். அவரது கட்சி, தேர்தலில் தோற்றபோது " நான் இதுக்கெல்லாம் இப்ப கலங்கறதே இல்லே. உணர்ச்சிவசப்பட்ட காலமெல்லாம் போச்சு. நான் இதையும் பார்த்திருக்கிறேன். இதற்கு மேலேயும் பார்த்திருக்கிறேன் " என்று அவரை பேட்டி காணும்போது என்னிடம் கூறினார். அதற்குப் பிறகும் உணர்ச்சி வசப்படுத்தக்கூடிய பல நிகழ்வுகளை அவர் பார்த்துவிட்டார். உடல் தளர்ந்துவிட்ட வயதில் மனம் மோன நிலையை எட்டுமோ என்னவோ. காலம் மாறிவிட்டதை கலைஞர், அறிந்திருந்தார். காந்தம்போல் இழுக்கக்கூடிய பேச்சு நின்றுபோனது. அதற்கு முன்பு அவரது எழுத்துப் பணிஓயாமல் நடந்தது. தத்துவம் பேசியது. அதனால் ராமானுஜரைப் பற்றி நீண்ட நாடகம் எழுத முடிந்தது. 2016-ஆம் ஆண்டு சட்டமன்ற தேர்தலின்போது பிரச்சார மேடையில் அவர் அமர்ந்தது, பார்த்தவரையெல்லாம் நெகிழ்வித்தது. அவரது பரம வைரியாக இருந்த, அவரை வீழ்த்தவே அரசியல் செய்த ஜெயலலிதா இறந்தபோது, உண்மையான துக்கம் அவரை ஆட்கொண்டது. மனசு விசாலமாக விரிந்திருந்தது. எதையும் தாங்கியிருந்த இதயம் அது. அதில் இப்போது விருப்பு வெறுப்பு இல்லை. அன்பே சிவம் என்ற நிலையில் மோனம் ஆட்கொண்டிருந்தது. அப்படித்தான் அவர் இருந்திருக்க வேண்டும், இயற்கை அவரது தளர்ந்த உடலை எடுத்துச் சென்றபோது. பிற செய்திகள்: சமூக ஊடகங்களில் பிபிசி தமிழ் :