சி.ஏ.ஏ Vs என்.ஆர்.சி நடைமுறை: உங்கள் சந்தேகங்களுக்கான அனைத்து பதில்கள் #5MinsRead
இந்தியாவின் பல மாநிலங்களில் சமீபத்தில் அமலுக்கு வந்துள்ள திருத்தியமைக்கப்பட்ட குடியுரிமை சட்டத்துக்கு எதிராகவும், அஸ்ஸாமில் அமலில் உள்ள தேசிய குடிமக்கள் பதிவு நடைமுறை, மற்ற மாநிலங்களுக்கும் பரவலாம் என்ற அச்சத்தாலும் பரவலாக போராட்டங்கள் நடந்து வருகின்றன.
இந்திய குடியுரிமை சட்டமும் தேசிய குடியுரிமை பதிவேடும் ஒன்றுதானா, அவற்றை அடிப்படையாக வைத்து இந்திய அரசு ஒருவரை நாடு கடத்த முடியுமா? இந்தியாவில் பல தலைமுறையாக வாழும் ஒருவர் தன்னை இந்தியராக நிரூபிக்க வேண்டியது அவசியமா போன்ற கேள்விகள் எல்லாம் இயல்பாகவே கேட்கப்படுகின்றன. அந்த சந்தேகங்களை களைவதை நோக்கமாகக் கொண்டு இந்த தொகுப்பை வழங்குகிறோம். இந்திய குடியுரிமை சட்டம் என்றால் என்ன? சமீபத்தில் நாடாளுமன்றத்தில் திருத்தியமைக்கப்பட்ட சட்டத்தின்படி, பாகிஸ்தான், ஆஃப்கானிஸ்தான், வங்கதேசம் ஆகிய நாடுகளில் இருந்து மத ரீதியிலான துன்புறுத்தலால் தப்பி வந்த ஹிந்துக்கள், கிறிஸ்துவர்கள், சீக்கியர்கள், பார்ஸிகள், சமணர்கள், பெளத்தர்கள் ஆகியோருக்கு இந்திய குடியுரிமை வழங்க, புதிய சட்டம் வகை செய்கிறது. இந்த மூன்று நாடுகளை சேர்ந்தவர்கள், இந்தியாவில் ஆறு ஆண்டுகளுக்கு மேலாக தங்கியிருந்தால், அவர் தனது பிறப்புத்தேதியை நிரூபணம் செய்யாமல் குடியுரிமை கோரி விண்ணப்பிக்கலாம். சட்டவிரோத குடியேற்ற நடவடிக்கைக்கு ஆளாகாதவாறு, அவர்களுக்கு இந்த சட்டம் பாதுகாப்பு வழங்கும். முக்கியமானதாக, 2014, டிசம்பர் 31-ஆம் தேதி அன்றோ அதற்கு முன்பாகவோ, இந்தியாவுக்கு வந்தவர்கள் மட்டுமே இந்திய குடியுரிமையை பெற விண்ணப்பிக்க தகுதி பெறுவார்கள். சட்டத்திருத்தத்துக்கு முன்புவரை, குடியுரிமை பெற விண்ணப்பிப்பவர்கள், குறைந்தபட்சம் இந்தியாவில் 11 ஆண்டுகள் தங்கியிருப்பது கட்டாயமாக்கப்பட்டிருந்தது. 1955-இல் அந்த சட்டம் கொண்டு வரப்பட்டது. அந்த தகுதி வரம்பு, தற்போதைய சட்டத்திருத்தத்தின் மூலம் 6 ஆண்டுகளாக குறைக்கப்பட்டுள்ளது. இந்திய குடியுரிமை சட்டத்திருத்தத்தை மத்திய அரசு எவ்வாறு நியாயப்படுத்துகிறது? பாகிஸ்தான், ஆப்கானிஸ்தான், வங்கதேசம் ஆகிய நாடுகளில் மதத்தின்பெயரால் அவற்றில் சிறுபான்மையினராக கருதப்படும் ஹிந்துக்கள், சீக்கியர்கள், பெளத்தர்கள், சமணர்கள், பாரசீகர்கள் துன்புறுத்தப்படுவதால் அவர்கள் அங்கிருந்து இந்தியாவுக்கு தஞ்சம் அடைய வருவதாகவும், முஸ்லிம்கள் பெரும்பான்மையாக வாழும் அந்த நாடுகளில் முஸ்லிம்களுக்கு எதிரான நடவடிக்கை மேற்கொள்ளப்படுவது வெகு குறைவு என்றும் இந்திய உள்துறை அமைச்சர் அமித் ஷா நாடாளுமன்றத்தில் சட்டத்திருத்தத்தை அறிமுகப்படுத்திப் பேசியபோது குறிப்பிட்டார். இந்த விவகாரம் ஏன் சர்ச்சையானது? இந்திய அரசியலமைப்பின் 14-ஆவது விதியின்படி, சமத்துவம் வலியுறுத்தப்படுகிறது. அந்த விதியை தற்போதைய அரசின் நடவடிக்கை மீறுவதாக சந்தேகம் எழுப்பப்படுகிறது. மேலும், மதத்தின் பெயரால் குடியுரிமை பெற சட்டவிரோத குடியேறிகள் தகுதி பெற வைக்கப்படுவதாக அதை எதிர்ப்பவர்கள் கூறுகிறார்கள். அப்படியென்றால் இந்திய குடியுரிமை சட்டத்திருத்தத்தை அஸ்ஸாமில் வாழும் பலர் ஏன் எதிர்க்கிறார்கள்? இந்தியாவிலேயே குடியுரிமை சட்டத்திருத்தத்தை அதிகமாக எதிர்க்கும் மாநிலங்களில் அஸ்ஸாமும், மேகாலயாவும் குறிப்பிடத்தக்கவை. பல தசாப்தங்களாகவே, அண்டை நாடான வங்கதேசத்தில் இருந்து சட்டவிரோதமாக இந்த மாநிலங்களுக்குள் ஆயிரக்கணக்கானோர் வந்துள்ளதாக சர்ச்சை உள்ளது. இதனால் அங்கு பூர்விமகமாக வாழும் பூர்வகுடி பழங்குடியினர், சமூக, பொருளாதார, அரசியல் கட்டமைப்பு ரீதியில் பல பாதிப்புகளை எதிர்கொள்வதாக நம்புகிறார்கள். முஸ்லிம்களை தவிர மற்ற மதங்களை சேர்ந்த குடியேறிகளுக்கு, தற்போதைய சட்டத்திருத்தம் சட்டப்பூர்வ குடியுரிமைக்கு விண்ணப்பிக்க தகுதி அளிப்பதாக அங்கு வாழும் மக்கள் கருதுகிறார்கள். கோப்புப்படம் துன்புறுத்தலுக்கு ஆளான மத ரீதியிலான சிறுபான்மையினருக்கு மட்டும்தான் இந்த சட்டத்திருத்தம் உதவுமா? மத ரீதியிலான துன்புறுத்தலுக்கு ஆளாகும் அண்டை நாடுகளின் சிறுபான்மையினரை பாதுகாக்கவே இந்த சட்டம் கொண்டு வரப்பட்டுள்ளதாக இந்திய அரசு கூறுகிறது. இந்திய அரசு வரையறுத்துள்ள ஹிந்துக்கள், சீக்கியர்கள், பெளத்தர்கள், சமணர்கள், பாரசீகர்கள், கிறிஸ்துவர்கள் நீங்கலாக மற்றவர்களுக்கோ, மத துன்புறுத்தலுக்கு ஆளானவர்களுக்கு இந்தியாவில் குடியுரிமை வழங்குவது குறித்தோ நாடாளுமன்றத்தில் சமீபத்தில் நிறைவேற்றப்பட்ட சட்டத்திருத்தத்தில் எதுவும் குறிப்பிடப்படவில்லை. அஸ்ஸாமில் அமலில் உள்ள தேசிய குடிமக்கள் பதிவேடுக்கும் (என்ஆர்சி) புதிய குடியுரிமை சட்டத்திருத்தத்துக்கும் உள்ள வேறுபாடு என்ன? என்ஆர்சி என்பது, இந்திய குடிமகனாக தகுதி பெறுவோர் யார் என்று வரையறுக்கப்படும் குடிமக்களின் பட்டியல். அதன்படி, 1971-ஆம் ஆண்டு, மார்ச் 24-ஆம் தேதி அன்றோ அதற்கு முன்பாகவோ இந்தியாவுக்குள், வங்கதேச போர் காலத்தில் வந்தவர்களோ அல்லது அவர்களின் மூதாதையர்களோ வந்ததை நிரூபிக்கக் கூடியவர்களாகவோ இருந்தால், அவர்கள் அனைவரும் இந்திய குடிமகனாக தகுதி பெறலாம். இந்திய அரசு வரையறுத்துள்ள இந்த தேதிக்கு மறுநாள்தான், வங்கதேச விடுதலைப்போர் தொடங்கியது. அப்போதுதான் ஆயிரக்கணக்கானோர் அகதிகளாக இந்தியாவுக்கு அனுப்பி வைக்கப்பட்டனர். என்ஆர்சி திட்டம், எதிர்காலத்தில் இந்தியா முழுவதும் விரிவுபடுத்தப்படலாம். அந்த வகையில், அந்த பதிவேடு முறைக்கும், தற்போது இந்திய அரசு நாடாளுமன்றத்தில் நிறைவேற்றியுள்ல இந்திய குடியுரிமை சட்டத்திருத்தத்துக்கும் எந்த தொடர்பும் இல்லை. என்ஆர்சி முறைக்கு அஸ்ஸாமில் ஏன் எதிர்ப்பு வலுக்கிறது? 1971, மார்ச் 24-ஆம் தேதிவரை வந்தவர்கள் மட்டுமே இந்திய குடிமகனாக விண்ணப்பிக்க தகுதி பெறுவார்கள் என வகைப்படுத்திய 1985-ஆம் ஆண்டு அஸ்ஸாம் ஒப்பந்தத்தை, தற்போதைய இந்திய குடியுரிமை சட்டம் செல்லாததாக்கி விடும் என எதிர்ப்பாளர்கள் கருதுகிறார்கள். உண்மையில், இந்தியாவில் சட்டவிரோதமாக தங்கியிருக்கும் குடியேறிகளை நாடு கடத்தவோ, தடுப்பு மையங்களில் வைப்பதையோ நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளதுதான் என்ஆர்சி நடைமுறை. என்ஆர்சி மீது இந்திய குடியுரிமை சட்டம் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துமா? என்ஆர்சி பதிவில் இடம்பெறத் தவறியவர்களுக்கு, இந்திய குடியுரிமை சட்டத்திருத்தம் உதவலாம் என்று இந்தியாவில் ஆளும் பாரதிய ஜனதா கட்சி கூறுகிறது. மேலும், அஸ்ஸாமின் போடாலாந்து, கார்பி ஆங்லோங் ஆகிய பழங்குடியின பகுதிகள், இந்திய குடியுரிமை சட்டத்திருத்த வரம்புக்குள் வராமல் விலக்கப்பட்டுள்ளன. இந்திய உள்துறை அமைச்சகமும் இதை தெளிவுபடுத்தியுள்ளது. இந்திய குடியுரிமை சட்டத்திருத்தம் என்பது ஒரு தனிச் சட்டம். என்ஆர்சி என்பது ஒரு தனி நடைமுறை. இந்திய குடியுரிமை சட்டத்திருத்தம், நாடாளுமன்றத்தில் நிறைவேற்றப்பட்டு நாடு முழுவதும் அமல்படுத்தப்பட்டுள்ளது. ஆனால், என்ஆர்சி நடைமுறையை நாடு முழுவதும் விரிவுபடுத்துவதற்கான விதிகள் குறித்து அரசு முடிவெடுக்கவில்லை என்றும் தற்போதைக்கு அது அஸ்ஸாமில் மட்டும் உச்சநீதிமன்ற உத்தரவு மற்றும் அஸ்ஸாம் ஒப்பந்தத்தின் அடிப்படையில் அமலில் உள்ளதாகவும் இந்திய உள்துறை அமைச்சகம் கூறியுள்ளது. மத அடிப்படையில் இந்தியாவில் வாழும் குடிமக்களை என்ஆர்சி விலக்கி வைக்குமா? இந்தக் கேள்விக்கும், என்ஆர்சி எப்போது இந்தியா முழுவதும் அமல்படுத்தப்பட்டாலும் அது மதத்தின் அடிப்படையில் யாரையும் அணுகாது. எவரையும் அப்படி செய்ய முடியாது என்று இந்திய உள்துறை அமைச்சகம் விளக்கியுள்ளது. என்ஆர்சி நடைமுறைக்கு வந்தால், அப்போது இந்தியாவில் வாழும் ஒவ்வொருவரும் இந்தியராக நிரூபிக்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்படுமா? என்ஆர்சி என்பது, குடிமக்களுக்கான பதிவேடு. அது ஒரு இந்தியருக்கான அடையாள அட்டை அல்லது வேறு அத்தாட்சி ஆவணத்தை காட்டி இந்தியராக ஒருவரை பதிவு செய்து கொள்ள தகுதி வழங்கும் பதிவு. அப்படியென்றால் இந்திய குடியுரிமையை எந்த ஆவணங்கள் மூலம் நிரூபிக்கலாம்? இந்திய குடிமக்கள் விதிகள் 2009-இன்படியே ஒருவருக்கு இந்திய குடியுரிமை வழங்குவது முடிவு செய்யப்படுகிறது. 1955-ஆம் ஆண்டில் கொண்டு வரப்பட்ட இந்திய குடியுரிமை சட்டத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு அந்த விதிகள் வகுக்கப்பட்டுள்ளன. அதன்படி ஒருவர் தமது பிறப்புச் சான்றிதழ், வம்சாவளி சான்றிதழ், பதிவு முறை, வேறு நாட்டு குடியுரிமைக்கான சான்றிதழ், இந்தியாவுடன் ஒரு பிராந்தியம் இணைவதன் மூலம் கிடைக்கும் குடியுரிமை ஆகிய 5 வழிகள் மூலம் ஒருவர் தனக்கான இந்திய குடியுரிமை தகுதியை நிரூபிக்கலாம். இந்திய குடியுரிமைக்கு விண்ணப்பிக்க பெற்றோரின் பிறப்புச் சான்றிதழ் அல்லது விவரங்களை தர வேண்டுமா? உங்களுடைய பிறந்த ஆண்டு, மாதம், தேதி, பிறந்த இடம் ஆகியவற்றை தருவதே போதுமானது. ஒருவேளை அந்த தகவல் இல்லாமல் போனால், பெற்றோரின் அந்த தகவல் தேவை. அதுவும் பெற்றோரின் பிறந்த தேதி, இடம் தொடர்புடைய ஆவணத்தை சமர்ப்பிப்பது கட்டாயம் கிடையாது. இருப்பினும், எத்தகைய ஆவணங்கள் ஏற்கத்தக்கவை என்பது பற்றிய முடிவு இன்னும் எடுக்கப்படவில்லை. அந்த ஆவணங்களில் வாக்காளர் அட்டை, கடவுச்சீட்டு, ஆதார் அட்டை, உரிமங்கள், காப்பீட்டு ஆவணங்கள், பிறப்புச் சான்றிதழ், பள்ளி விலகல் சான்றிதழ், வீட்டுப்பத்திரம் அல்லது சொத்துப்பத்திரம் அல்லது அரசு அத்தாட்சியுடன் கூடிய ஆவணங்கள் அதில் இடம்பெற வாய்ப்புள்ளது. இந்த வரிசையில் மேலும் சில ஆவணங்களும் சேரலாம் என உள்துறை அமைச்சகம் கூறுகிறது. 1971-ஆம் ஆண்டுக்கு முன்பு, மூதாதையர்கள் வாழ்ந்த ஆவணத்தை சம்பந்தப்பட்ட நபர் சமர்ப்பிக்க வேண்டுமா? 1971-ஆம் ஆண்டுக்கு முந்தைய கட்டத்தில் பெற்றோர் அல்லது மூதாதையர் வாழ்ந்த ஆவணங்கள் எதையும் சமர்ப்பிக்க வேண்டியதில்லை. அத்தகைய நடைமுறை, அஸ்ஸாமில் அதுவும் என்ஆர்சி முறைக்காக மட்டுமே, அஸ்ஸாம் ஒப்பந்த அடிப்படையிலும் உச்ச நீதிமன்ற உத்தரவின் அடிப்படையிலும் கட்டாயம். நாட்டின் பிற பகுதிகளில், என்ஆர்சி நடைமுறை வேறாக இருக்கும். அது இந்திய குடியுரிமை பதிவு மற்றும் தேசிய அடையாள அட்டை விதிகள், 2003-இன்படி இருக்கும். ஒருவேளை படிப்பறிவற்றவர் வசம் போதுமான ஆவணங்கள் இல்லாமல் போனால் என்ன செய்வது? அத்தகைய சூழலில், சம்பந்தப்பட்ட நபர், தமது பிறப்பிடத்தையும் குடியுரிமையையும் நிரூபிக்கக் கூடிய வகையில், ஒரு சாட்சியை அழைத்து வர வேண்டும். சமுதாயச் சான்றிதழ் அல்லது உள்ளூர் வசிப்பிடச் சான்றிதழில் உள்ளூர் சமுதாய உறுப்பினர்கள் கையொப்பமிடும் அத்தாட்சி போன்றவை உரிய ஆவணமாக கருதப்பபடும். இந்தியராக உள்ள எவரும் இந்த நடைமுறையின்படி இன்னல்களுக்கு ஆளாகாதவாறு பார்த்துக் கொள்ளப்படும் என இந்திய உள்துறை கூறியுள்ளது. பிற செய்திகள் சமூக ஊடகங்களில் பிபிசி தமிழ்: