Peisajul devine haotic, ca o combinaţie de diferite secole într-un singur loc: apele se revărsau pe munte, tineri se căţărau pe stânci, un autocar plin de turişti care vorbeau sârbeşte, în două corturi mici se vindeau alimente şi băuturi, câţiva oameni stăteau pe malul râului Bistrica, alţii erau la picnic sau se jucau pe malul râului.
Manzara, sanki birden fazla ülke tek bir yere toplanmışçasına karıştı: dağlardan akan sular; kaya tırmanışı yapan gençler; Sırpça konuşan insanlarla dolu bir otobüs; yiyecek ve içecek satan iki küçük çadır; kimi Bistrika Nehri boyunca yayılmış, kimi de piknik yapan veya nehir kıyısında oyunlar oynayan insanlar.