Câtă vreme politica externă şi de securitate comună rămâne un obiectiv îndepărtat şi câtă vreme arsenalele militare (nucleare) nu sunt sub controlul comun (UE/suprastatal), nu este realist să ne aşteptăm ca ţările mari să permită cu nonşalanţă preluarea (câteodată ostilă) a principalelor firme de către companii străine sau să permită declinul companiilor majore -- să ne amintim controversa legată de compania Alstom şi poziţia nefavorabilă adoptată de Paris în legătură cu o posibilă operaţiune de salvare condusă de Siemens.
Ortak bir dış politika ve güvenlik politikası oluşturulmadığı ve askeri (nükleer) cephaneler ortak (AB/uluslarüstü) kontrol altına alınmadığı sürece, büyük ülkelerin, önde gelen şirketlerinin yabancı şirketler tarafından (bazen zorla) ele geçirilmesi karşısında tepkisiz kalacağını ya da önemli ulusal şirketlerinin değer kaybetmesine izin vereceğini düşünmek pek gerçekçi olmaz. Bu konuda Alstom ile ilgili anlaşmazlığı ve Paris hükümetinin Siemens öncülüğündeki kurtarma operasyonu karşısında takındığı kararsız tavır örnek gösterilebilir.