Aceasta este prima dată când Uniunea amână lansarea negocierilor cu o ţară candidată din cauza unei probleme privitoare la drepturile omului, iar măsura este văzută ca fiind un semnal transmis celorlalte foste state iugoslave, precum şi Turciei.
Birliğin aday bir ülkenin müzakerelerini başlatmayı insan haklarıyla ilgili bir mesele yüzünden bu ilk erteleyişi, diğer eski Yugoslav ülkelerinin yanı sıra Türkiye'ye de gönderilmiş bir sinyal olarak görülüyor.