Aceasta paradigna (neoliberala) a preamarit virtutile deficitelor fiscale mici (a bugetelor echilibrate), a inflatiei reduse, a neamestecului guvernului in administrarea economiei, a privatizarii totale si asa mai departe.
Bu yirmi yıllık (neo-liberal) paradigma, düşük bütçe açıklarının (dengeli bütçelerin), düşük enflasyonun, hükümetin ekonomiye müdahalede bulunmamasının, tam özelleştirmenin vb. erdemlerini göklere çıkartmaktaydı.