Clişee adânc înrădăcinate sunt adesea aduse în discuţie atunci când este descrisă Uniunea Europeană: pieţe unice, libera circulaţie a capitalului şi forţei de muncă, uniformizarea tot mai mare a elementelor de legislaţie naţională, legi stricte anti-trust, transferarea prerogativelor politicii publice către instituţiile suprastatale şi aşa mai departe.
AB'den bahsedilirken genellikle ortak pazarlar, sermaye ve işgücünün serbest dolaşımı, giderek daha bir örnek hale gelen ulusal yasalar, katı tekel karşıtı yasalar, kamu politikaları ile ilgili yetkilerin uluslarüstü yapılara devredilmesi gibi yerleşmiş klişeler kullanılır.