Progresul lent făcut de Turcia în domeniul reformelor, refuzul acesteia de a-şi deschide aeroporturile şi porturile pentru traficul Ciprului, ţară membră a UE, precum şi insistenţa unora dintre principalii membri ai Uniunii de a-i oferi un fel de "parteneriat privilegiat" în locul statutului de membru cu drepturi depline, sunt principalele motive ale ritmului lent al negocierilor cu Ankara.
Ankara'nın müzakerelerindeki yavaşlık Türkiye'nin reformlarda ağır ilerlemesi, liman ve havaalanlarını AB üyesi Kıbrıs Rum Kesimi'ne açmayı reddetmesinin yanı sıra bloğun ağır toplarından bazılarının ülkeye tam teşekküllü üyelik yerine bir nevi "imtiyazlı ortaklık" teklif edilmesi yönündeki ısrarından kaynaklanıyor.