Şi nu doar lipsa de subvenţii i-a împins pe farmacişti să preseze un guvern notoriu pentru faptul că a luat bani din salariile angajaţilor şi nu a sprijinit sistemul său medical de tip socialist, ci şi lipsa crucială de medicamente vitale şi, câteodată, chiar a aspirinei.
Eczacıları, sevimsiz bir şekilde işçi maaşlarından para kesen ve Sosyalist tarzdaki sağlık sistemini destekleyemeyen bir hükümeti iteklemeye yönelten sadece sübvansiyon yokluğu değil, aynı zamanda hayat kurtaran ilaçların, hatta bazen aspirinin bile kritik şekilde bulunamaması oldu.