Sprijinul mai puţin sonor al Turciei pentru popoarele care cer libertate şi democraţie de la regimurile autocrate din Libia şi Iran arată că, deşi tensiunile au la bază motive similare, situaţia fiecărei ţări este unică şi Turcia trebuie să îşi ierarhizeze interesele.
Türkiye'nin Libya ve İran'daki otokratik rejimlerden özgürlük ve demokrasi talep eden insanlara daha az sesli destek vermesi, ayaklanmalar benzer nedenlerden kaynaklanmakla birlikte, her ülkenin durumunun kendine özgü olması ve Türkiye'nin kendi çıkarlarına öncelik vermesi gerektiğini gösteriyor.