Mi trošimo vrijeme na stvari koje ne bi trebale biti sporne, a pitanja poput zdravstva i obrazovanja ostaju u pozadini.
Ενώ δαπανάμε χρόνο σε θέματα τα οποία δεν θα έπρεπε να αμφισβητούνται, θέματα, όπως το δικαίωμα στην παιδεία ή το σύστημα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, εξακολουθούν να βρίσκονται στο περιθώριο.