To nije samo zbog Balassa-Samuelsonovog efekta (koji sobom nosi nagli porast u cijeni međunarodno neutržive robe), nego i zbog mogućih sukoba između značajno većeg državnog budžeta (gdje potrošnja može rasti za 4-5% od BDP-a zbog post-pristupnih zahtjeva i raspoloživosti sredstava EU) i stalnog obaranja inflacije koje se zahtijeva u cilju pristupanja u monetarnu uniju.
Αυτό όχι μόνο λόγω του φαινομένου Μπαλάσα – Σάμιουελσον (που συνεπάγεται την απότομη αύξηση των τιμών των μη εμπορεύσιμων αγαθών), αλλά και της πιθανούς σύγκρουσης μεταξύ ενός σημαντικά μεγαλύτερου κρατικού προϋπολογισμού (με τις δαπάνες να αυξάνονται έως και 4-5% του ΑΕΠ λόγω των μετενταξιακών απαιτήσεων και της διαθεσιμότητας κοινοτικών κονδυλίων) και της συνεχούς αντιστροφής του πληθωρισμού που απαιτεί η προσχώρηση στη νομισματική ένωση.