Ovim dokumentom se Ankara kritizira zbog malog ili nikakvog napretka u reformama u nizu oblasti, uključujući slobodu izražavanja, vjerske slobode, prava žena i sindikalna prava.
Το έγγραφο επέκρινε την Άγκυρα για τη μικρή ή καθόλου πρόοδο που έχει σημειώσει στην εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων σε πλήθος τομέων, συμπεριλαμβανομένης της ελευθερίας της έκφρασης, της θρησκευτικής ελευθερίας, των δικαιωμάτων των γυναικών και των δικαιωμάτων συνδικαλιστικών φορέων.