One su korupciju tretirale kao pitanje neadekvatnosti društveno-ekonomskih institucija, a ne kao devijantno ponašanje koje se može sudski goniti.
Μεταχειρίζονταν τη διαφθορά ως ζήτημα ανεπάρκειας κοινωνικών και οικονομικών θεσμών και όχι ως αποκλίνουσα συμπεριφορά η οποία πρέπει να παραπεμφθεί νομικά.