Odbacujući zahtjev 90-postotne etnički albanske većine za punu nezavisnost, te mjesto toga predviđajući davanje pokrajini neke forme državnosti, Srbija opetovano stavlja jasno do znanja da je jedini ishod koji bi ona mogla prihvatiti široka autonomija u okviru njenih granica.
Απορρίπτοντας το αίτημα του 90% της Αλβανικής πλειοψηφίας του Κοσσυφοπεδίου για πλήρη ανεξαρτησία, προβλέποντας αντ' αυτού εκχώρηση κάποιας μορφής κρατικής υπόστασης στην επαρχία, η Σερβία έχει επανειλημμένως καταστήσει σαφές ότι η μοναδική έκβαση που δύναται να αποδεχθεί είναι ευρεία αυτονομία εντός των συνόρων της.