Kako bi ispunile tu obavezu, države članice mogu birati između tri opcije: potpuno razdvajanje na nivou vlasništva; nezavisnog operatera sistema van vertikalno integrirane kompanije, ili nezavisnog prijenosnog operatera u okviru kompanije, ali uz dovoljne garancije da je on nezavisan.
Για να ικανοποιηθεί αυτή η δέσμευση, τα κράτη μέλη έχουν τρεις εναλλακτικές επιλογές: πλήρη αδεσμοποίητη κυριότητα, έναν ανεξάρτητο διαχειριστή συστήματος εκτός της καθετοποιημένης επιχείρησης ή έναν ανεξάρτητο διαχειριστή μετάδοσης εντός της επιχείρησης, ωστόσο με επαρκείς εγγυήσεις για την ανεξαρτησία του.