Svaka romska porodica imala je barem jednog člana preostalog u Bugarskoj koji ih je mogao prijaviti dok su zvaničnici obilazili domove građana.
Κάθε οικογένεια Ρομά είχε τουλάχιστον ένα μέλος στη Βουλγαρία που θα μπορούσε να τους καταχωρήσει ενώ οι αξιωματούχοι επισκέπτονταν τα σπίτια των πολιτών.