Među njima su neopravdana suđenja za navodni zločin govora, samovoljno korištenje zakona o terorizmu, nepotrebno produživanje pritvora prije suđenja, haranga na zakonitu prokurdsku Partiju mira i demokratije, te nasilje policije nad demonstrantima.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδικαιολόγητες διώξεις για φερόμενες ομιλίες μίσους, η αυθαίρετη χρήση αντιτρομοκρατικών νόμων, η περιττή παρατεταμένη προφυλάκιση πριν τη δίκη, η διάλυση του νόμιμου φιλοκουρδικού Κόμματος Ειρήνης και Δημοκρατίας και η αστυνομική βία εναντίον διαδηλωτών.