"Za roditelje djece s mentalnim poteškoćama, najveći strah je sljedeći: šta će moje dijete kad ja umrem, ko će se brinuti o njemu?' Zato mi kroz Školu života pokušavamo te mlade ljude podučiti praktičnim stvarima, te ih vodimo na logorovanja koja traju po nekoliko dana.
"Για τους γονείς ενός ατόμου με διανοητικές ανάγκες, ο μεγαλύτερος φόβος είναι: Τι θα κάνει το παιδί μου άμα πεθάνω; Ποιος θα το φροντίζει; Άλλωστε αυτός είναι και ο λόγος που διδάσκουμε στα νεαρά αυτά άτομα πρακτικά πράγματα στο "Σχολείο της Ζωής", όπου οργανώνουμε κατασκηνώσεις που διαρκούν αρκετές ημέρες.