Problem dodatno komplicira nedostatak saosjećanja za radnike u javnom sektoru koji se često karakteriziraju kao lijeni i neefikasni, uz veliki suvišak radne snage sastavljene od ljudi zaposlenih putem političkih usluga.
Το πρόβλημα συνδυάζεται από την έλλειψη συμπόνιας προς τους δημοσίους υπαλλήλους οι οποίοι χαρακτηρίζονται συχνά τεμπέληδες και ανίκανοι, σε ένα κατά πολύ περιττό εργατικό δυναμικό που προσελήφθη μέσω πολιτικών βυσμάτων.