Ako su isprika tokom 1990-tih bili sankcije -- izolacija, bombardovanje iz 1999, nedostatak sredstava -- onda ostaje pitanje zašto nije pronađeno rješenje za ulaganje sredstava u obrazovanje iz stranih donacija ili projekata privatizacije nakon demokratskih promjena iz 2000?
Εάν η δικαιολογία τη δεκαετία του 1990 ήταν οι κυρώσεις και η απομόνωση, το 1999 οι βομβαρδισμοί, η έλλειψη κεφαλαίων, τότε παραμένει το ερώτημα: γιατί δεν βρέθηκε λύση για την επένδυση χρημάτων στην παιδεία από ξένες δωρεές ή έργα αποκρατικοποιήσεων μετά τις δημοκρατικές αλλαγές του 2000;