Iako su sloboda govora i štampe utjelovljeni u turskim zakonima, vlasti su i dalje ograničavale njihovo vršenje, primjenom restrikcija predviđenih u ustavu i drugim zakonima.
Μολονότι η ελευθερία του λόγου και του τύπου ενσωματώνεται και στην τουρκική νομοθεσία, οι αρχές συνέχισαν να περιστέλλουν την άσκησή τους μέσω περιοριστικών διατάξεων του συντάγματος ή άλλων νόμων.