Pogled postaje zamućen, kao mješavina različitih stoljeća na jednom mjestu: vodopadi po planini; mladi koji se penju po stijenju; autobus pun ljudi koji govore srpski; dva mala šatora u kojima se prodaju hrana i piće; nekoliko ljudi koji leže pokraj rijeke Bistrice, a drugi na izletu ili se igraju na obali rijeke.
Η θέα γίνεται μπερδεμένη, σαν συνδυασμός διαφορετικών αιώνων σε μια τοποθεσία: νερό που πέφτει μέσω από το βουνό, νέοι να κάνουν αναρρίχηση, ένα λεωφορείο γεμάτο από ανθρώπους που μιλούν σέρβικα, δύο μικρές σκηνές που πωλούν τρόφιμα και ποτά, διάφοροι άνθρωποι που ξαπλώνουν στον ποταμό Μπιστρίτσα, άλλοι κάνουν πικ-νικ στην όχθη του ποταμού.