Бавниот напредок во реформите на Турција, нејзиното одбивање да ги отвори своите аеродроми и пристаништа за сообраќајот на членката на ЕУ Кипар, како и инсистирањето на некои од најмоќните членки на блокот дека треба да й биде понуден еден вид „привилегирано партнерство“ наместо полноправно членство, се главните причини за бавното темпо на разговорите на Анкара.
Progresul lent făcut de Turcia în domeniul reformelor, refuzul acesteia de a-şi deschide aeroporturile şi porturile pentru traficul Ciprului, ţară membră a UE, precum şi insistenţa unora dintre principalii membri ai Uniunii de a-i oferi un fel de "parteneriat privilegiat" în locul statutului de membru cu drepturi depline, sunt principalele motive ale ritmului lent al negocierilor cu Ankara.