Покрај растот на дефицитите, многу други фактори -- инфлациските притисоци кои се должат на агрегатната побарувачка по пристапувањето, режимот на монетарна политика (исполнување на инфлацискта цел) која подразбира флексибилност на девизниот курс, а веројатно и поголемо оптоварување на јавниот буџет (како резултат на обврските кои ги носи влезот во ЕУ и потребата да се развие домашната инфраструктура) укажуваат на еден потрезвен поглед на работите во подалечна иднина.
Împreună cu creşterea deficitelor, o serie de alţi factori -- presiunile inflaţioniste datorate unei creşteri în cererea agregată după aderare, un regim de politică monetară (ţintirea infaţiei) care implică flexibilitatea ratei de schimb şi creşterea probabilă a poverii asupra bugetului public (datorată angajamentelor legate de aderare şi nevoii de a dezvolta infrastructura internă) -- indică spre o situaţie mai sobră pe termen lung.