Трошоците на оваа економска миграција, во поглед на човечкиот развој и јавната благосостојба, се неизмерни, бидејќи владите често пати користат оскудни ресурси за субвенција на образованието и стручна обука на работниците, кои подоцна кога ќе заминат ги понесуваат со себе потенцијалните економски и социјални предности.
Ţinând cont de dezvoltarea umană şi bunăstarea publică, costurile acestei migraţii economice sunt incalculabile, deoarece guvernele utilizează de multe ori resurse limitate pentru a subvenţiona educaţia şi specializarea angajaţilor, iar aceştia, plecând, iau cu ei potenţialele rezultate economice şi sociale.