Ова наследство е засилено со синдромот "Квака-22": производството на приватни добра е "истиснато" од основните јавни средства, но трошоците направени за набавка на јавни средства би можеле да предизвикаат превисоко оданочуваое на приватните претпријатија.
Aceasta situatie este amplificata de mecanismul prin care bunurile si serviciile "publice" (oferite de sectorul public) creaza o presiune asupra celor generate de sistemul privat, iar cheltuielile sectorului public produc o presiune fiscala mare asupra firmelor din sistemul privat.