Оваа двојна перспектива -- дека муслиманите и христијаните и Евреите се сите браќа и сестри, но дека христијанското село е сè уште нешто што треба да се чува како богатство -- може да биде дел од она што им овозможува на овие различни заедници да ги задржат своите сопствени идентитети додека мирно и продуктивно се мешаат со другите групи.
Această perspectivă duală -- că musulmanii, creştinii şi evreii sunt toţi fraţi, dar că un sat creştin este ceva ce trebuie totuşi preţuit -- ar putea fi unul din factorii care permit acestor comunităţi diferite să îşi menţină propria identitate, colaborând paşnic şi productiv cu celelalte grupuri.