Но, не беше само недостатокот на субвенции она што ги натера фармацевтите да ја притиснат владата која беше добро познато дека зема пари од работничките плати и не го поддржа својот здравствен систем во социјалистички стил, туку исто така и клучниот недостаток на лекови од животно значење, а понекогаш дури и аспирин.
Şi nu doar lipsa de subvenţii i-a împins pe farmacişti să preseze un guvern notoriu pentru faptul că a luat bani din salariile angajaţilor şi nu a sprijinit sistemul său medical de tip socialist, ci şi lipsa crucială de medicamente vitale şi, câteodată, chiar a aspirinei.