Но, структурите на критериумот Маастрихт (кои се однесуваат на нивото на инфлација и на каматни стапки, големината на буYетниот дефицит и вкупниот јавен долг) можат да бидат премногу ограничувачки, кога станува збор за постигнуваое на повисоки стапки на пораст како средство за економска хармонизација; премногу ниските целни стапки на инфлација веројатно би го намалиле порастот во стопанствата во кои значајните добивки од производството во трговските сектори многу ќе ги зголемат цените на неразменливите добра.
Însă restricţiile criteriilor Maastricht (care se referă la nivelul ratei inflaţiei şi a dobânzilor, valoare deficitelor bugetare şi datoria publică generală) ar putea fi prea severe atunci când este vorba despre obţinerea de rate de dezvoltare mai mari ca mijloc de a ajunge din urmă din punct de vedere economic celelalte ţări; stabilirea unor rate-ţintă prea scăzute ale inflaţiei ar împiedica probabil dezvoltarea în cadrul unor economii în care profiturile semnificative din sectoarele comerciale ar ridica prea mult preţurile bunurilor non-comerciale.