Потегот на Парванов не беше само чин „без преседан“ на непочитување на законските права на Џанков, туку и испрати исклучително негативен сигнал до јавноста, дека нивните уставно загарантирани права можат да се прекршуваат, дури и од страна на шефот на државата.
Gestul lui Parvanov nu a fost doar un act de lipsă de respect "fără precedent" faţă de drepturile legale ale lui Djankov, ci a transmis totodată un semnal extrem de negativ populaţiei, acela că drepturile sale garantate prin constituţie pot fi încălcate, chiar şi de şeful statului.