Стиховите се фокусирани на примери од природните убавини на земјата и заедничката иднина на нејзините заедници, споменувајќи ја „Татковината Босна“, „синото небо на Херцеговина“ и „гордата Краина“ едноподруго. „Ми идемо у будуќност заједно („Ние одиме во иднината заедно“) е последниот стих.
Versurile se concentrează asupra frumuseţilor naturale ale ţării şi asupra viitorului comun al comunităţilor acesteia, menţionând "Patria Bosnia", "cerul albastru al Herţegovinei" şi "mândra Krajina" în succesiune. "Mi idemo u buducnost zajedno" ("Mergem împreună către viitor") este ultimul vers.