Како пример тој го наведува доставувањето на документи и архивски материјали, одлуката за ослободување на неколку десеттици сведоци од обврската да ги чуваат државните тајни, како и „веродостојни проверки“ на локациите на кои се зборува дека се кријат осомничените злосторници.
El menţionează ca exemple predarea documentelor şi a arhivelor, decizia de scutire a câtorva zeci de martori de obligaţia de a păstra secrete de stat şi "controalele credibile" la presupusele locaţii ale criminalilor acuzaţi.