Zlatne pločice su po pravilu postavljane na grudi umrlih osoba kao «putokaz» za dušu na njezinom putu kroz vječnost u potrazi za bozanstvima.
Në mënyrë karakteristike, fletët e arta viheshin në gjoks të njerëzve të vdekur për të përfaqësuar një "hartë udhësh" për shpirtin në udhëtimin e tij nëpër përjetësi në kërkim të zotave.