Rasprave su potaknute teoretskim spoznajama navedenim u «Novim teorijama» (kako ih je nazvao Robert Gilpin): teorija višestruke ravnoteže koja postavlja mogućnost trajne labilne ravnoteže; teorija endogenog rasta, koja podriva neke temeljne postavke novije klasične ekonomije (poput "zakona o opadanju prinosa"); teža o "prednosti na tržištu" (povijesna uloga), važnost zemljopisnog položaja, uloga asimetrije i troškova informacija, uloga clustera u postizanju konkurentnih prednosti (korištenje grupacija u objašnjavanju konkurentnih prednosti Michaela Portera podsjeća na Gunnr Myrdaov koncept kumulativne uzročnosti, itd.
Ky debat është nxitur prej mendimeve teorike të paraqitura prej "teorive të reja" (siç i quan ato Robert Gilpin): teoria e ekuilibrave të shumtë, e cila supozon mundësinë e çekuilibrave të vazhdueshëm; teoria e zhvillimit të brendshëm, e cila sfidon disa prej koncepteve bazë të ekonomive neoklasike (të tilla si "ligji i të ardhurave në pakësim"); teza e "varësisë së drejtimit" (roli i historisë), rëndësia e gjeografisë; roli i kostove të informacionit dhe pabarazive dhe roli i grupimeve në arritjen e avantazheve konkurrues (përdorimi nga Majkell Porter i grupimeve në shpjegimin e avantazheve konkurrues të kujton konceptin e Gunar Mirdal të shkakut akumulues), etj.