Turskim Zakonom o zakladama, koji je usvojen 1936. godine, naloženo je da sve zaklade moraju podnijeti imovinsku izjavu, koja uključuje sve nekretnine i ostalu imovinu koju posjeduju, dok je 1974. godine, u posebnoj presudi Vrhovnog suda, manjinskim skupinama zabranjena kupovina i registracija nove imovine.
Ligji mbi Fondacionet i Turqisë, i miratuar në vitin 1936, urdhëroi që të gjitha fondacionet duhet të paraqesin një deklaratë të pasurive, duke përfshirë të gjitha pasuritë e patundshme dhe të tjera që posedojnë, ndërsa në vitin 1974, një vendim i veçantë nga Gjykata e Kasacionit u ndaloi grupeve nga pakicat blerjen dhe regjistrimin e ndonjë pasurie të re.