"U početku sam bila prestravljena razmišljanjima da netko, možda i ja sama, može biti ozlijeđen nekom od tih igala ili dobiti tko zna kakvu bolest, ali sam kasnije počela na njih gledati kao i na svako drugo smeće koje pronalazim", ističe.
"Në krye tmerrohesha kur mendoja se dikush, ndoshta dhe unë vetë, mund të shpohej me një nga gjilpërat dhe të merrte zoti e di se çfarë sëmundjeje, por tani jam mësuar me to dhe i trajtoj si të gjithë plehrat e tjera që gjej," thotë ajo.