Prvi je u većoj mjeri optimističan, te naglašava institucionalne slabosti postkomunističkih društava, dvojbeno funkcioniranje sustava kočnica i uravnoteženja, te korumpirano sudstvo u sprezi sa slabašnim mogućnostima provedbe zakona.
E para, më optimisja, thekson dobësinë institucionale në shoqëritë pas komunizmit, funksionimin e brishtë të kontrolleve dhe ekuilibrave dhe një sistem gjyqësor të korruptuar të kombinuar me aftësinë e paktë për zbatimin e ligjit.