Ironično je što proširenje EU iz 2004. nije sve u svemu predstavljalo opterećenje starim članicama EU; one imaju trgovinski višak prema bivšim komunističkim gospodarstvima i premjestile su svoje tvornice tamo kako bi postale konkurentnije na svjetskim tržištima.
Ironia është se zgjerimi i BE i vitit 2004, nuk ka qenë, në tërësi, një andrallë për shtetet e vjetra anëtare të BE; këto të fundit po përfitojnë nga ish ekonomitë komuniste dhe kanë rivendosur atje fabrikat kështu që mund të konkurrojnë më mirë në tregjet botërore.