To podvojeno stajalište -- da su muslimani, kršćani i židovi u rodu, ali da je kršćansko selo i dalje nešto dragocjeno -- možda je dio nečega što omogućava ovim različitim zajednicama održati svoje identitete, uz istodobnu miroljubivu i produktivnu interakciju s ostalim skupinama.
Kjo perspektivë e dyfishtë -- se myslimanët, të krishterët dhe hebrenjtë janë të gjithë vëllezër, por që një fshat i krishterë vazhdon të jetë diçka për t'u çmuar -- mund të jetë pjesë e asaj që u mundëson këtyre komuniteteve të ndryshme të ruajnë identitetin e tyre, ndërsa bashkëveprojnë në mënyrë paqësore dhe produktive me grupe të tjera.