Iako su sloboda govora i štampe utjelovljeni u turskim zakonima, vlasti su i dalje ograničavale njihovo vršenje, primjenom restrikcija predviđenih u ustavu i drugim zakonima.
Ndërsa liria e shprehjes dhe e shtypit është e mishëruar gjithashtu edhe në ligjet turkë, autoritetet vazhduan të pengojnë ushtrimin e tyre, duke futur kufizime të përcaktuara në kushtetutë apo ligje të tjerë.