Ono što bi međutim moglo izgledati kao akademska diskusija među historičarima moglo bi imati reperkusije po princip "strateške dubine", vodeći u turskoj vanjskoj politici, koju zagovara Davutoglu, uz pomoć indirektnog utjecaja Turske -- uključujući i zajedničke historijske i kulturne veze -- u cilju ostavljanja jačeg pečata na region od strane Turske.
Ajo që mund të duket si diskutim akademik mes historianëve, mundet, megjithatë, të ketë pasoja për parimin udhëheqës të politikës së jashtme turke të "thellësisë strategjike" siç këshillohet nga Davutoglu, duke përdorur forcën e butë të Turqisë, duke përfshirë lidhjet e përbashkëta historike dhe kulturore, për të përparuar ndikimin në rritje të Turqisë në rajon.