Lakčević je pojasnio da su popisni formulari na jezicima manjina štampani u posebnim publikacijama koje je svaki popisivač nosio sa sobom, te da su se građaninu, ukoliko to želi, mogla pročitati na njegovom maternjem jeziku.
Lakçeviç shpjegoi se formularët e rregjistrimit në gjuhët e pakicave ishin shtypur në botime të posatçme me secilin nëpunës të rregjistrimit që i mbante ato me vete dhe nëse shtetasit dëshironin, pyetja e formularit mund t'i lexohej atij apo asaj në gjuhën amtare.