Ako su isprika tokom 1990-tih bili sankcije -- izolacija, bombardovanje iz 1999, nedostatak sredstava -- onda ostaje pitanje zašto nije pronađeno rješenje za ulaganje sredstava u obrazovanje iz stranih donacija ili projekata privatizacije nakon demokratskih promjena iz 2000?
Nëse justifikim gjatë viteve 1990 ishin sanksionet: izolimi, bombardimi më 1999, mungesa e fondeve, atëhere çështja mbetet se pse nuk u gjet zgjidhje për investimin e fondeve në arsim nga dhuruesit e huaj apo projektet e privatizimit pas ndryshimeve demokratikë të 2000-shit?