Međutim, ništa od toga nije toliko važno u bolnici Avicena, gdje ranjeni pobunjenici iz Bengazija iz prve ruke probaju jednu od osobina kojima se Turska najviše ponosi, njenu gostoljubivost.
Por asnjë nga këto gjëra nuk kanë rëndësi në spitalin Avicena, ku rebelët e plagosur të Bengazit po shijojnë vetë një prej cilësive me të cilat Turqia më së shumti krenohet: mikpritjen e saj.