По време на първата си нощ в изгнание той и семейството му напускат Прищина заедно с много други, като вървят до гарата, за да хванат първия влак до границата с Македония.
Bekiri ve ailesi, sürgündeki ilk gecelerinde, tıpkı diğer pek çok kişi gibi tren garına yürüyerek, Makedonya sınırına giden ilk trene yetişmeye çalışmış ve böylece Priştine'den ayrılmış.