Доколкото общата външна политика и политиката за сигурност остане далечна цел и доколкото военните (ядрени) арсенали не са под общ (ЕС/наднационален) контрол, не е реалистично да се очаква, че големите страни с лека ръка ще позволят поглъщането (понякога враждебно) на своите най-големи фирми от чужди компании или провала на големи компании - тук можем да си спомним за противоречието около "Алстом" и мъглявата позиция, която зае Париж за възможна спасителна операция, ръководена от "Сименс".
Ortak bir dış politika ve güvenlik politikası oluşturulmadığı ve askeri (nükleer) cephaneler ortak (AB/uluslarüstü) kontrol altına alınmadığı sürece, büyük ülkelerin, önde gelen şirketlerinin yabancı şirketler tarafından (bazen zorla) ele geçirilmesi karşısında tepkisiz kalacağını ya da önemli ulusal şirketlerinin değer kaybetmesine izin vereceğini düşünmek pek gerçekçi olmaz. Bu konuda Alstom ile ilgili anlaşmazlığı ve Paris hükümetinin Siemens öncülüğündeki kurtarma operasyonu karşısında takındığı kararsız tavır örnek gösterilebilir.