Цената на тази икономическа миграция по отношение на човешко развитие и обществено благосъстояние е неизчислима, тъй като правителствата много пъти използват оскъдни ресурси, за да субсидират образованието и специалното обучение на работници, които после, когато заминат, отнасят със себе си потенциалните икономически и социални придобивки.
Bu ekonomik göçün beşeri kalkınma ve kamu refahı açısından yarattığı maliyeti hesaplamak mümkün değil, çünkü hükümetler çoğu zaman eğitimi ve çalışanlara yönelik özel eğitimleri kıt kaynaklarını kullanarak destekliyor ve daha sonra bu çalışanlar ülkelerini terk ettiklerinde, almış oldukları eğitimin olası ekonomik ve sosyal getirilerini de beraberlerinde götürmüş oluyorlar.