Винаги се радвахме, когато дойдеше Рамазан, защото можехме да помислим за себе си, за съседите си, за семейството си.
Ramazan'ı hep sevinçle karşılardık, çünkü kendimizi, komşularımızı ve ailemizi düşünür, yoksullarla yemeğimizi paylaşırdık, ki o zamanlar yoksul sayısı çok daha fazlaydı."