Може да се твърди, че икономическият ръст на азиатските страни (и най-вече на Китай през последните 2-3 десетилетия) може да се тълкува през призмата на концепцията за стратегическата търговия, която бе приложена в един вид индустриална политика, базирана на развитието чрез разумно използване на пазарните сили.
Mund të pranohet se ngritja ekonomike e ekonomive aziatike (dhe më përshtypjelënëse, ajo e Kinës gjatë dy dekadave të fundit) duhet gjykuar nëpërmjet lenteve të tilla politike, që do të thotë nëpërmjet politikës strategjike tregtare, e cila është mishëruar në një lloj politike industriale zhvillimore duke përdorur forcat e tregut në një mënyrë të mënçur.