Доколкото общата външна политика и политиката за сигурност остане далечна цел и доколкото военните (ядрени) арсенали не са под общ (ЕС/наднационален) контрол, не е реалистично да се очаква, че големите страни с лека ръка ще позволят поглъщането (понякога враждебно) на своите най-големи фирми от чужди компании или провала на големи компании - тук можем да си спомним за противоречието около "Алстом" и мъглявата позиция, която зае Париж за възможна спасителна операция, ръководена от "Сименс".
Për aq sa një politikë e jashtme e përbashkët sigurimi mbetet një objektiv i largët, dhe për aq sa arsenalet (bërthamore) ushtarake nuk janë nën kontrollin e përbashkët (BE/ mbikombëtar), është jo realiste të presësh që vendet e mëdha do të lejojnë me shpërfillje marrjen (nganjëherë armiqësore) të firmave të tyre kryesore nga kompanitë e huaja, apo t'i lënë kompanitë e mëdha të rrëzohen: mund të kujtojmë këtu kundërshtitë e ngritura rreth Alstom dhe synimin e paqartë që Parisi mori nga një operacion shpëtimi i kryesuar nga Siemens.