Големите страни-членки на ЕС основно се опасяват от Азия и САЩ и гледат на "Лисабонският дневен ред" като на политически отговор на конкурентноспособността.
Ţările mari membre ale UE sunt îngrijorate în primul rând de Asia şi de economia SUA şi privesc agenda de la Lisabona ca pe o reacţie politică cu privire la concurenţă.