Той се оказа и стимулиращ за реформите, предлагайки на правителствата, желаещи да изпълнят условията на ЕС, "моркова" на Европейска интеграция, вместо "тоягата", която бе надвиснала над разговорите в Брюксел в миналото.
Και αποδείχθηκε επίσης ένα χρήσιμο κίνητρο για μεταρρυθμίσεις προτάσσοντας το "καρότο" της ευρωπαϊκής ένταξης στις κυβερνήσεις που είναι πρόθυμες να εκπληρώσουν τις προϋποθέσεις της ΕΕ αντί για τη "βέργα" μόνον, η οποία επικρέμονταν κατά το παρελθόν πάνω από τις συνομιλίες με τις Βρυξέλλες.