Основните възражения на опозицията бяха, че статутът определя най-големият град във Войводина - Нови Сад - за столица и че предвижда възможността провинцията да открива свои представителства в чужбина, да сключва споразумения с други райони, както и да основе своя собствена академия на науките и изкуствата.
Βασικές αντιρρήσεις της αντιπολίτευσης ήταν ότι το νομοθέτημα όριζε τη μεγαλύτερη πόλη της Βοϊβοντίνα -- Νόβι Σαντ -- ως την πρωτεύουσα, και επέτρεψε στην επαρχία να λειτουργήσει γραφεία εκπροσώπων στο εξωτερικό, να κλείνει συμφωνίες με άλλες περιοχές και να ιδρύσει δική της Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών.