Те разшириха наказателната му отговорност, признавайки го за виновен като съизвършител, а не само като съучастник, в преследванията и жестокостите спрямо затворниците, както и за престъпления, включващи принудителен труд, депортиране и експулсиране, за които той по-рано бе оправдан от съда от по-ниска инстанция.
Επέκτειναν την εγκληματική του ευθύνη, βρίσκοντας τον ένοχο ως συναυτουργό και όχι ως δράστη, για τις διώξεις και την άγρια μεταχείριση των κρατουμένων, καθώς και για εγκλήματα, όπως εξαναγκαστική εργασία, απελάσεις και εκδιώξεις για τα οποία είχε ήδη αθωωθεί από το κατώτερο πρωτοδικείο.