Останалите девет финалиста според събрания брой гласове бяха (в низходящ ред): Крал Карол I, поетът Михай Еминеску, владетелят Михай Витязу (Михаил Храбри), християнският евангелистки свещеник Ричард Вурмбранд, диктаторът Йон Антонеску, философът и религиозен историк Мирча Елиаде, владетелят Александру Йоан Куза; скулпторът Константин Бранкузи и гимнастичката Надя Команечи.
Οι υπόλοιποι εννέα φιναλίστ ήταν, σε φθίνουσα τάξη βάσει του αριθμού ψήφων, ο Βασιλιάς Κάρολος ο Α, ο ποιητής Μιχάη Εμινέσκου, ο ηγεμόνας Μιχάι Βιτεάζου (Μιχαήλ ο Γενναίος), ο ευαγγελικός Χριστιανός υπουργός Ρίτσαρντ Βούρμπραντ, ο δικτάτορας Ιον Αντονέσκου, ο συγγραφέας, φιλόσοφος και θρησκευτικός ιστορικός Μιρτσέα Ελιάντε, ο ηγεμόνας Αλεξάντρου Ιοάν Κούζα, ο γλύπτης Κονσταντίν Μπραντσούσι και η γυμνάστρια Νάντια Κομανέτσι.