Едновременно с растящите дефицити, много други фактори като инфлационния натиск, поради повишаването на общото търсене след присъединяването, режима на валутната политика, който предполага гъвкав обменен курс и възможно увеличаване на тежестта върху държавния бюджет (поради задълженията, произтичащи от присъдиняването и необходимостта да се развива вътрешната инфраструктура) налагат по-трезва преоценка в дългосрочен план.
Παράλληλα με τα αυξανόμενα ελλείμματα, αριθμός άλλων παραγόντων – πληθωριστικές πιέσεις λόγω της αύξησης της συνολικής ζήτησης μετά την ένταξη, καθεστώς νομισματικής πολιτικής (με επικέντρωση στον πληθωρισμό) που σημαίνει ευελιξία στην τιμή συναλλάγματος και πιθανές αυξήσεις στα βάρη του κρατικού προϋπολογισμού (λόγω της ανάληψης υποχρεώσεων στο πλαίσιο της ένταξης της ΕΕ και της ανάγκης για ανάπτυξη των εγχώριων υποδομών) – επισημαίνουν μια πιο σοβαρή άποψη, μακροπρόθεσμα.