Означават ли най-добрите практики еднакви лихвени норми? Има ли значение опита на няколко икономики, които са постигнали забележителен икономически прогрес през последните десетилетия? И до каква степен глобализацията и правилата и наредбите на международната икономическа система позволяват икономическо пространство за използването на фискални инструменти за подпомагането на растежа?
Πως επιδρά το γεγονός αυτό στην ιδέα, την οποία εξέφρασαν μερικοί, να χρησιμοποιηθούν τα ισχύοντα φορολογικά τους συστήματα ως πυλώνες κατεύθυνσης για τη φορολογική μεταρρύθμιση στις υπό μετάβαση χώρες; Και ποιες καλύτερες πρακτικές έχει κανείς στο νου του; Μπορεί μια οικονομία να παρακάμπτει αναπτυξιακά στάδια προσπαθώντας απλά να μιμείται θεσμούς; Καλύτερες πρακτικές συνεπάγονται ομοιόμορφους φόρους; Έχει νόημα να κοιτάζουμε τις εμπειρίες των ελάχιστων οικονομιών που έχουν πετύχει αξιοσημείωτη οικονομική πρόοδο κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών; Και σε ποιο βαθμό μπορεί η παγκοσμιοποίηση και οι κανόνες και κανονισμοί του διεθνούς οικονομικού συστήματος να παράσχουν σε μια οικονομία χώρο για τη χρησιμοποίηση δημοσιονομικών τεχνασμάτων με στόχο την προώθηση της ανάπτυξης;