Следователно, националните държавни политики могат да бъдат доста прагматични и разнообразни (без да се поддават на фундаментализъм) и насочвани към традиционните цели за икономически растеж, устойчивост на цените и социална справедливост.
Ως εκ τούτου, οι εθνικές δημόσιες πολιτικές μπορούν να είναι σχετικά πραγματιστικές και ποικίλες (χωρίς να υποκύπτουν στον φονταμενταλισμό) και να οδεύουν ολοταχώς προς τους παραδοσιακούς στόχους της οικονομικής ανάπτυξης, της σταθερότητας των τιμών και της κοινωνικής δικαιοσύνης.