Мазето стана наш дом, гладът - нещо, с което се събуждаш и заспиваш, бомбите и сирените - ежедневие, а смъртта - по-близо от всякога," каза Бранко Катана от Сараево.
Το υπόγειο αποτέλεσε το σπίτι μας, η πείνα έγινε κάτι με το οποίο ξυπνούσες και κοιμόσουν, οι βόμβες και οι πυροβολισμοί καθημερινότητα, και ο θάνατος, πιο κοντά από ποτέ", δήλωσε ο Μπράνκο Κατάνα από το Σεράγεβο.