Националната разузнавателна служба и Националната служба за охрана останаха под разпореждане на президента, докато контраразузнаването ( Националната служба за сигурност), както и други по-малки тайни служби бяха поставени под "шапката" на вътрешното министерство.
Η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών και η υπηρεσία κρατικής προστασίας παρέμειναν υπό τις εντολές του προέδρου, ενώ η αντικατασκοπεία -- η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών -- και άλλες λιγότερο μυστικές υπηρεσίες τοποθετήθηκαν κάτω από τη ομπρέλα του Υπουργείου Εσωτερικών.