Докато Тадич се придържаше към типичните за него послания, подчертаващи необходимостта от интеграция, Николич се опита да преодолее имиджа си на екстремист, като вместо това се представи за защитник на регионалното разоръжаване - той използва също така икономическата реторика на Карич.
Ενώ ο Τάντιτς έμεινε πιστός στα χαρακτηριστικά του μηνύματα, τονίζοντας την ανάγκη για ενσωμάτωση, ο Νίκολιτς προσπάθησε να υπερνικήσει την εικόνα του εξτρεμιστή, παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως συνήγορο του περιφερειακού αφοπλισμού -- δανείστηκε επίσης την οικονομική ρητορική του Κάριτς.