Този резултат се усилва от синдрома на "Параграф 22": производството на частни блага се измества от публичния сектор, като самите разходи по осигуряване на обществени блага могат да претоварят с данъци частните фирми.
Η κληρονομιά αυτή ενισχύεται από έναν φαύλο κύκλο: η παραγωγή ιδιωτικών αγαθών συμπιέζεται από τα βασικά δημόσια αγαθά, αλλά η ίδια η δαπάνη που υπολογίζεται για την προμήθεια δημοσίων αγαθών μπορεί να υπερφορολογεί τις ιδιωτικές εταιρίες.