Последно, но не и по значение - парадигматичният фундаментализъм изглежда ще трябва да бъде изоставен; хората, участващи в разработването на политиката, а също и тези в академичните кръгове, разбират, че интелектуалният фанатизъм не е от голяма полза в реалния свят, че пазарните икономики се нуждаят от ефективно регулиране (факт, който финансовите и енергийни пазари и корпоративните скандали доказаха достатъчно добре), че правителствата трябва да участват в икономическия живот, щом трябва да се осигуряват обществени блага - включително ефективно регулиране.
Τέλος, ο παραδειγματικός φονταμενταλισμός φαίνεται να υποχωρεί. Οι άνθρωποι, τόσο στους κύκλους της διαμόρφωσης της πολιτικής όσο και στους ακαδημαϊκούς κύκλους, συνειδητοποιούν ότι οι πνευματικές στενοκεφαλιές δεν προσφέρουν και ιδιαίτερη βοήθεια στον πραγματικό κόσμο, ότι οι ελεύθερες οικονομίες χρειάζονται αποτελεσματικές ρυθμίσεις (ένα γεγονός που αποδείχθηκε ευρέως από τις οικονομικές και ενεργειακές αγορές και τα εταιρικά σκάνδαλα), ότι οι κυβερνήσεις έχουν ένα ρόλο να διαδραματίσουν στον οικονομικό βίο όσον αφορά στην παροχή δημοσίων αγαθών -- μεταξύ αυτών και αποτελεσματικές ρυθμίσεις.