Сред тях са неоснователното преследване на хора за предполагаеми словесни престъпления, произволното прилагане на законите срещу тероризма, ненужно продължителното досъдебно задържане, репресиите срещу легалната прокюрдска Партия на мира и демокрацията и полицейското насилие над демонстранти.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδικαιολόγητες διώξεις για φερόμενες ομιλίες μίσους, η αυθαίρετη χρήση αντιτρομοκρατικών νόμων, η περιττή παρατεταμένη προφυλάκιση πριν τη δίκη, η διάλυση του νόμιμου φιλοκουρδικού Κόμματος Ειρήνης και Δημοκρατίας και η αστυνομική βία εναντίον διαδηλωτών.