Εάν, επί παραδείγματι, ένας ρουμάνος δημιουργός πολιτικής αλλάζει συνέχεια τις σωστές διαδικασίες των διαγωνισμών όσον αφορά στον χειρισμό του δημόσιου χρήματος, οι δυτικοί ομόλογοί του δεν θα πρέπει να διστάσουν να τον πληροφορήσουν ότι η προσέγγιση αυτή δεν είναι αποδεκτή.
If, for instance, a Romanian policymaker continually shuns the correct tender procedures for handling public money, Western colleagues should not hesitate to inform that person that such an approach is not acceptable.