Θα πρέπει, λοιπόν, να συσταθεί σε αυτούς που διαμορφώνουν την πολιτική να επανεξετάσουν, πρακτικά, το ισχύον πρόγραμμα KAL λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη να υπάρξει μια ουσιαστική προτίμηση των μακροπρόθεσμων εισροών αντί των βραχυπρόθεσμών εισροών (η απελευθέρωση των βραχυπρόθεσμων εισροών θα πρέπει να συνοδεύεται από κατάλληλα προληπτικά μέτρα), την ανάγκη να υπάρξει ουσιαστική προτίμηση των κεφαλαιακών εισροών αντί των κεφαλαιακών εκροών, και την ανάγκη αποφυγής μιας αδιάκριτης και απόλυτης απελευθέρωσης των κεφαλαιακών εισροών.
Arguably, policy-makers would be well advised to re-examine, in practical terms, the current KAL program by considering the need to make an effective preference for long term flows against short term flows (the liberalisation of short term flows should be accompanied by adequate prudential measures); the need to make an effective preference for capital inflows against capital outflows; and the need to avoid an undifferentiated and complete liberalisation of capital inflows.