Υπάρχει μήπως ένα κυκλικό σχέδιο στις προηγμένες οικονομίες, που συνδέεται αναπόφευκτα με τις υπερβολές συμπεριφοράς κατά τις περιόδους υπεραφθονίας, η οποία υποχωρεί με τον καιρό ακολουθώντας τις θεσμικές προσαρμογές και τις προσαρμογές πολιτικής; Ή, μπορεί κάποιος να θέσει θεσμικές περιστάσεις και ειδικές πολιτικές οι οποίες βελτιστοποιούν την ανήθικη συμπεριφορά, και οι οποίες δεν προκαλούν μία άμεση επαρκή ανταπόκριση; Μπορεί κανείς να συνδέσει τις οικονομικές και κοινωνικές δυναμικές του καπιταλισμού με τις εμφανείς αλλαγές στις αξίες που προκαλούν συγκεκριμένες συμπεριφορές στους επιχειρηματίες; Είναι το κέρδος από μόνο του ικανό ως κίνητρο για απληστία - ή, για να παραθέσουμε την δήλωση του Άλαν Γκρίνσπαν, για «αλόγιστες υπεραφθονίες»; Ποίος είναι ο ρόλος των κανόνων (επίσημων και ανεπίσημων) στον περιορισμό μίας κοινωνικά ανεύθυνης συμπεριφοράς;
Is there a cyclical pattern in advanced economies, linked with unavoidable behavioural excesses during periods of exuberance, which then subside over time following policy and institutional adjustments? Or, can one establish institutional circumstances and peculiar policies which enhance unethical behavior, and which do not trigger adequate responses automatically? Can one link the social and economic dynamics of capitalism to apparent shifts in the values that drive entrepreneurs' behaviour? Is the profit motive equivalent to greed - or, to quote Alan Greenspan, "irrational exuberance"? What is the role of norms (formal and informal) in constraining socially irresponsible behavior?