Η κληρονομιά αυτή ενισχύεται από έναν φαύλο κύκλο: η παραγωγή ιδιωτικών αγαθών συμπιέζεται από τα βασικά δημόσια αγαθά, αλλά η ίδια η δαπάνη που υπολογίζεται για την προμήθεια δημοσίων αγαθών μπορεί να υπερφορολογεί τις ιδιωτικές εταιρίες.
This legacy is reinforced by a Catch-22 syndrome: the production of private goods is crowded in by basic public goods, but the very expenditure assigned to the supply of public goods may overtax private firms.