Δεν εκπλήσσει το γεγονός ότι, οι υπουργοί υπογράμμισαν "την ισχυρή πεποίθησή τους ότι ο διαπολιτιστικός και διαθρησκευτικός διάλογος, μια ευπρόσδεκτη διαδικασία από μόνη της, μπορεί όντως να συμβάλλει τόσο στη μείωση συγκεκριμένων αιτιών τρομοκρατίας όσο και στην υποστήριξη από την οποία μπορεί να επωφεληθεί." Μια τέτοια ισορροπημένη συμπεριφορά έναντι ενός διχαστικού ζητήματος είναι ιδιαίτερα σημαντική σε μια περιοχή, όπου τα ακραία στοιχεία της πολιτικής εκμεταλλεύονται τις διαθρησκευτικές και εθνικές σχέσεις.
Not surprisingly, the ministers emphasised "their strong belief that intercultural and inter-religious dialogue, a welcome process in itself, could indeed contribute both to reducing certain causes of terrorism and the support from which it may benefit". Such a balanced attitude on a divisive issue is particularly important in a region, where political extremists exploit inter-religious and ethnic relations.