Τα καλά περιχαραγμένα κλισέ επιστρατεύονται συχνά για την περιγραφή της ΕΕ: ενιαίες αγορές, ελεύθερη ροή κεφαλαίου και εργατικών χεριών, όλο και περισσότερο ομοιόμορφη εθνική νομοθεσία, αυστηρή νομοθεσία κατά του μονοπωλίου, μεταβίβαση της δημόσιας πολιτικής, προνόμια σε υπερεθνικούς φορείς και πάει λέγοντας.
Well-entrenched cliches are often brought into play when the EU is being described: single markets, the free flow of capital and labour, increasingly more uniform pieces of national legislation, strict anti-trust laws, devolution of public policy prerogatives to supranational bodies, and so on.