Επιπρόσθετα, ακόμα και όταν έχει συνταχθεί η νομοθεσία, οι ΜΚΟ και οι εκπρόσωποι θυμάτων από προηγούμενα καθεστώτα, θέτονται εκτός διαδικασίας, με αποτέλεσμα να υπάρχει ελάχιστος δημόσιος διάλογος.
Moreover, even when legislation has been drafted, NGOs and representatives of those victimised by former regimes have been cut out of the process, and there has been little public debate.