Τα περισσότερα κτίρια χτίστηκαν την περίοδο μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο πράγμα που αναγκάζει μαθητές και δασκάλους να ανέχονται επίπεδες σκεπές, οι οποίες παρουσιάζουν διαρροές, πεπαλαιωμένους καυστήρες, αποσαθρωμένα παράθυρα και πόρτες, ανεπαρκείς ηλεκτρικές εγκαταστάσεις και σκουριασμένες σωληνώσεις.
Most buildings date from the post-World War II period, obliging students and teachers to cope with flat, leak-prone roofs, antiquated boilers, decomposing windows and doors, inadequate electrical systems, and corroded piping.