Στο πλαίσιο αυτό, τονίζει για μια ακόμη φορά την ύπαρξη ακραίων θέσεων, πολλαπλών ισορροπιών, δυσάρεστες πορείες εξαρτήσεων, ελαττωματικούς κύκλους και «παγίδες υπανάπτυξης», που όλα προβάλλουν πολυάριθμες προκλήσεις για τη δημόσια πολιτική.
In this context, it re-emphasises the existence of externalities, multiple equilibria, bad path-dependencies, vicious circles and "underdevelopment traps", all of which pose numerous challenges to public policy.