An pagbubunyag nahihiling sa ibang pansin na kinakaipuhanan para sa kaligtasan, hanggan si Huldrych Zwingli kan ika-16 na siglo pinagsikwal na kaipuhan ini.  An pagkamartir iyo an apod kan sa amay na historiya nin simbahan bilang pagbubunyag sa paagi nin dugo, minahurot sa mga martir na dae pa pinagbunyagan sa paagi nin tubig na maliligtas.  Bandang huring, an Katolikong Simbahan inapod nin na sarong pagbubunyag nin kamawotan, na sa siring kaini sinda na nag-aanadam para sa pagbubunyag na nagkagaradan bago pa man aktuwal na maresibe an sakramento iyo an konsideradong naligtas. An ibang mga Kristiyano, partikular na an mga Quakers asin an Salvation Army, dae nahihiling an pagbubunyag bilang kaipuhanan. Sa pag-iriba ninda na naggigibo, an mga diperensiya mapuwedeng maihihiling sa manera asin moda kan pagbunyag asin sa pagkasabot kan signipikansiya kan rito.  Haros gabos na mga Kristiyano nabunyagan “sa pangaran nin Ama, asin nin Ake, asin nin Banal na Espiritu” (kasunod kan Bantog na Komisyon), pero an iba nagbubunyag sa pangaran ni Hesus.  Haros gabos na mga Kristiyano nagbubunyag nin mga umboy, kadakol man na iba na dae. An iba pinaghuhurot an paglulubog o kaya partial na paglulubog kan person na pagbubunyagan, an iba minakonsidera na anuman na porma nin paghuhugas sa paagi nin tubig tama na.