"Sa koleksiyong ito, sinusuyod ng tingin at ginagalugad (tulad ng uwak sa "Ang Parabula ng Uwak") ng persona ang mga "labi ng pinsala" at sa proseso ay ibinubunsod at inililigaw niya ang sarili (inililigaw dahil laging may pagkamangha't sorpresa sa bawat masumpungan: halimbawa'y "isla ng mga bangkay sa dulo ng bahaghari" o "natutunaw na asin sa pinagpapawisang mga palad") sa ibang lupain, malalawak na parang at disyerto, gayundin sa malalayong karagatan habang tila kasabay na iminamapa ang isang "bagong mundo"-na hindi pa man ganap na naitatatag ay pinag-iisipan na rin "kung paano [ito] mauubos." Patunay lamang na, sa Labi, kapwa masidhing udyok at magkatagis na puwersa ang paglikha at pagwasak; at hindi mahalaga anuman ang "[kalabasan] ng di sadyang pag-uusisa" ng makata-ni Kristian Sendon Cordero-ang mahalaga ay ang kanyang "[pagsipol]" ng bagong Awit ng mga Awit."