Si  Pablo kan Tarsus,  kaarog kan mga Hudiyo asin Romanong mga pagano kan saiyang panahon, naniniwala na an sakripisyo makakapagdara nin bagong pakipagturugang na mga kabugkusan, puridad, asin eternal na buhay.  Para ki Pablo an kaipuhanan na sakripisyo iyo an pagkagadan ni Jesus: An mga Hentil na yaon ki “Kristo” siring sa ki Israel na kapag-arakian ki Abraham asin “mga paramana uyon sa promisa”. An Diyos na iyo an nagbuhay-liwat ki Jesus gikan sa mga gadan magtatao man nin bagong buhay sa mga “mortal na mga kahawakan” kan Hentil na mga Kristiyano, na nagin kaayon sa Israel na iyo an “kaarakian nin Diyos” asin kun kaya bako nang yaon “sa laman.”