Hilnga, mainiton nang maray an saimong hawak sa pakipag-estoryahan mo sako. Nagsasangaw ka na baga asin atyan aram ko, dae ako puwedeng magbasa nin sakuyang mga kamot sa paghugas kun ako makakan, o kaya magpopo nin tubig, o kaya maghugas nin bitis, ta sabi ngani kan mga gurang, baka mapasma ako. Pasmado na ngani ako, aram mo yan. Pero dae ko mapupugulan an sadiri ko na kaolayon ta ka. Ika na sana an paglaom ko tanganing maipangestorya ta man sa iba an boot kong sabihon habang tinitipa ko an mga letra tanganing mailipat an estorya sa blangkong papel na elektroniko na pinagtao mo sakuya kan hagadon ko. Gusto ko man ngani na maipabisto ta ka sa mga amigo ko, kaya lang, habo mong magtaram sa atubangan ninda, kundi sa paagi nin pasabong, saimo akong ina-agyat na magsurat. Kun minsan ngani, sa isip ko sana, disturbohon akong maray sa matuninong mong kamugtakan.