Sellit ouzh va daouarn hag ouzh va zreid, rak me va-unan eo. Stokit ennon, ha sellit ouzhin; rak ur spered nen deus na kig na eskern evel ma welit em eus.    O lavarout kement-se, e tiskouezas dezho e zaouarn hag e dreid.    Met evel, en o levenez, ne gredent ket choazh, ha ma oant souezhet, e lavaras dezho: Bez hoch eus un dra bennak da  zebriñ?    Hag e rojont dezhañ un tamm pesk rostet hag un derenn vel.    O vezañ o kemeret, e tebras dirazo.    Neuze e lavaras dezho: Setu ar pezh a lavaren deoch pa oan choazh ganeoch, e oa ret ma vije peurchraet kement a zo bet skrivet diwar va fenn e lezenn Moizez, er Brofeded hag er Salmoù.    Neuze e tigoras dezho o spered, evit ma komprenjent ar Skriturioù.