En deiz-se, e teuas de gavout hiniennoù eus ar farizianed, o lavarout dezhañ: Kae kuit, ha kerzh achan, rak Herodez a fell dezhañ da lazhañ.    Eñ a lavaras dezho: It, ha lavarit dal louarn-se: Setu, e kasan kuit an diaoulien hag ech echuan da reiñ ar yeched dar re glañv, hiziv ha warchoazh, ha dan trede deiz e vo peurchraet  ganin.    Koulskoude, ret eo din bale hiziv, warchoazh hag an deiz war-lerch, evit na choarvezo ket e varvfe ur profed er-maez eus Jeruzalem.    Jeruzalem, Jeruzalem, te hag a lazh ar brofeded, hag a veinata ar re a zo kaset dit, pet gwech em eus choantaet dastum da vugale, evel ma tastum ar yar he chlodad dindan he divaskell, ha neo ket bet fellet deoch!    Setu, ho ti a ya da chom [hep den],  ha me a lavar deoch, nem gwelot mui, betek ma lavarot: Ra vo benniget an hini a zeu en anv an Aotrou.    Un deiz sabad, Jezuz a oa aet e ti unan eus pennoù ar farizianed evit debriñ; ar farizianed a selle outañ.    Un den dourgoeñvet a oa dirazañ.