An daouzek a oa gantañ, kenkoulz hag un nebeut gwragez a oa bet yachaet a zrouk-speredoù hag a gleñvedoù; Mari, anvet a Vagdala, a oa aet kuit seizh diaoul diouti,    Janed, gwreg Chuza, merour Herodez, Suzanna, ha kalz a reoù all, en sikoure gant o madoù.    Evel ma en em zastume kalz a bobl, ha ma teue de gavout meur a hini eus an holl gêrioù, e lavaras dezho  dre barabolenn:    Un hader a yeas er-maez evit hadañ e had, hag evel ma hade, ul lodenn eus an had a gouezhas a-hed an hent, hag e voe machet, ha laboused an neñv he debras holl.    Ul lodenn all a gouezhas war ul lech meinek, ha pa voe savet, e sechas abalamour ma nhe devoa ket a chlebor.    Ul lodenn all a gouezhas e-touez ar spern; ar spern a savas gant ar greun hag o mougas.    Ul lodenn all a gouezhas en douar mat, hag, o vezañ savet, e roas frouezh, kant evit unan. O lavarout an traoù-mañ, e krie: Ra selaouo, an neb en deus divskouarn da glevout.