Hag o vezañ degaset o bagoù dan douar, e kuitajont pep tra, hag e heuilhjont anezhañ.    Evel ma oa en ur gêr eus Galilea, un den goloet a lovrentez, o vezañ gwelet Jezuz, en em strinkas war e chenou ouzh an douar, hag en pedas, o lavarout: Aotrou, mar fell dit, e chellez va glanaat.    Jezuz, och astenn e zorn, en  stokas hag a lavaras dezhañ: Fellout a ra din, bez glanaet. Ha kerkent al lovrentez a guitaas anezhañ.    Jezuz a zifennas outañ nen lavarje da zen. Met kae, a lavaras dezhañ, en em ziskouez dar beleg ha kinnig evit da chlanidigezh ar pezh en deus Moizez gourchemennet, evit ma servijo kement-se da desteni dezho.    Ar vrud anezhañ en em skuilhe muioch-mui, ha kalz a dud en em zastume evit e glevout hag evit bezañ yachaet  gantañ eus o chleñvedoù.    Met eñ en em zalche a-du el lechioù distro, evit pediñ.    Un devezh ma kelenne, ha ma oa azezet eno farizianed ha doktored al lezenn deuet eus holl vourchioù Galilea, eus Judea hag eus Jeruzalem, galloud an Aotrou a oberie evit yachaat ar re glañv.