hag e zegasas war ur plad, e reiñ a reas dar plach yaouank, hag ar plach yaouank e roas dhe mamm.    Diskibien Yann o vezañ klevet kement-se, a zeuas hag a gemeras e gorf, hag e lakajont anezhañ en ur bez.    An ebestel a zeuas da gavout Jezuz, hag a lavarjont dezhañ kement o devoa graet, ha kement o devoa kelennet.    Eñ a lavaras dezho: Deuit a-du, en ul lech distro, ha diskuizhit un nebeud; rak kement a dud a yae hag a zeue ken no devoe ket amzer memes da zebriñ.    Mont a rejont  eta en ur vag, a-du en ul lech distro.    Met ar bobl a welas anezho o vont kuit, ha kalz en anavezas; hag o redek, war droad, eus an holl gêrioù, ech errujont a-raok dezho, [hag en em zastumjont en e gichen.]    Neuze Jezuz, o vezañ aet, a welas ul lod bras a dud, hag en devoe truez outo, abalamour ma oant evel deñved hep pastor, hag en em lakaas da zeskiñ dezho meur a dra.