Hag e tegasjont anezhañ da Jezuz; o vezañ lakaet o dilhad war an azenig, e lakajont Jezuz da bignat warnañ.    Evel ma tremene, kalz a astenne o dilhad war an hent.    Ha pa oa o tostaat dan diskenn eus Menez an Olived, an holl vandenn diskibien, karget a levenez, en em lakaas da veuliñ Doue a vouezh uhel evit an holl virakloù o devoa  gwelet.    Hag e lavarent: Benniget ra vo ar Roue a zeu en anv an Aotrou! Peoch en neñv, ha gloar el lechioù uhel meurbet!    Hiniennoù eus farizianed ar vandenn a lavaras dezhañ: Mestr, kroz da ziskibien.    Eñ a respontas hag a lavaras dezho: Me a lavar deoch, mar tav ar re-mañ, ar vein a grio.    Pa voe tost da gêr, o welout anezhi, e ouelas warni, hag e lavaras