Neuze Pêr, o kaout soñj eus ar pezh a oa choarvezet, a lavaras dezhañ: Mestr, setu, ar wezenn-fiez ach eus milliget a zo sechet.    Jezuz, o respont, a lavaras: Ho pet feiz e Doue;    rak me a lavar deoch e gwirionez, penaos piv bennak a lavaro dar menez-se: Sav alese hag en em daol er mor, ha kement-se hep  argrediñ en e galon, met en ur grediñ e choarvezo, ar pezh a lavar a vo roet dezhañ.    Setu perak e lavaran deoch: Kement a choulennot en ur bediñ, kredit e vo roet deoch, ha kement-se a choarvezo.    Met paz eot evit pediñ, pardonit, mar hoch eus un dra bennak a-enep unan bennak, pardonit dezhañ, abalamour dho Tad a zo en neñvoù da bardoniñ deoch ivez ho pechedoù.    Rak ma ne bardonit  ket, ho Tad a zo en neñvoù ne bardono ket deoch kennebeut ho pechedoù.    Distreiñ a rejont choazh da Jeruzalem; hag evel maz ae dre an templ, ar veleien vras, ar skribed hag an henaourien a dostaas outañ,