An deiz war-lerch, ar bobl, hag a oa chomet en tu all dar mor, a welas ne oa bet eno bag ebet, nemet an  hini ma oa aet e ziskibien enni, ha penaos Jezuz ne oa ket aet e-barzh ganto, met penaos e ziskibien a oa aet kuit o-unan;    koulskoude bagoù all a oa erruet eus Tiberiaz, tost ouzh al lech mo devoa debret ar bara, goude men devoe Jezuz trugarekaet.    Pa welas eta ar bobl ne oa na Jezuz nag e ziskibien eno, e pignjont er bagoù hag ez ejont da Gafarnaoum da glask Jezuz.    Hag o vezañ e gavet en tu all  dar mor, e lavarjont dezhañ: Mestr, pegoulz out en em gavet amañ?    Jezuz a respontas dezho hag a lavaras: E gwirionez, e gwirionez, me a lavar deoch, chwi am chlaske, neket abalamour mhoch eus gwelet mirakloù, met abalamour mhoch eus debret bara ha mhoch eus bet ho kwalch.    Labourit, neket evit ar boued a ya da goll, met evit an hini a chom betek ar vuhez peurbadus, hag a vo roet deoch gant Mab an den; rak Doue, an Tad, en deus e verket gant e siell.    Lavarout a rejont eta dezhañ: Petra a raimp evit labourat da oberoù Doue?