Ul lodenn all a gouezhas en douar mat hag e roas frouezh, ur chreunenn kant, unan all tri-ugent, hag unan all tregont.    Ra selaouo, an neb en deus divskouarn da glevout.    E ziskibien a dostaas, hag a lavaras dezhañ: Perak e komzez outo dre barabolennoù?    Jezuz a respontas dezho: Dre maz eo roet deoch-hu da anavezout traoù kuzhet rouantelezh an neñvoù, ha ma neo ket roet kement-se dezho.    Rak roet e vo dan neb en deus, hag en devo a-fonn; met an hini nen deus ket, e vo lamet digantañ memes ar pezh en deus.    Rak-se e komzan dezho dre barabolennoù, abalamour o welout ne welont ket, hag o klevout ne glevont ha ne gomprenont ket.    Evito eo peurchraet an diougan-mañ lavaret  gant Izaia: Chwi a glevo gant ho tivskouarn, ha ne gomprenot ket. Chwi a sello gant ho taoulagad, ha ne welot ket.