Цо тIаьххьара а дакъалаьцнарг Константинополь яккхарехьа бина тIом бу. Оцу тIамехь эскарна коьртехь вара цуьнан кIант Язид. Цу хенахь дезткъа шаре гIоьртина воккха стаг хилла Абу Аюб. ХIетте а тIаме ваханера иза. Делахь а, тIом болабелла дукха хан ялале, чIогIа цомгаш хилира иза. И бахьанехь тасадаларшна юкъаравала дийзира. Цуьнгара хьал хаа веанчу цуьнан кIанта Язида хаьттира: «Сан да, Абу Аюб, соьга дан лууш цхьа а дехар дуй хьан?». Цо элира: «Соьгара салам-маршалла ло бусалбанашка-бIаьхошка. Цаьрга ала: «Абу Аюба весет до шуьга: майрра мостагIчун махкахула дIагIо, ша шайца дIа а вига, Константинополан пенашна хьалха дIа а волла», – боху алий. И весет дина ваьлча, хIара харцдуьне дитира Абу Аюб аль-Ансарис.