Софьян берашца тоъал даар а, хаъал маршо а елира 1774 шеран июль кхаччалц, оцу хенахь Казане хаам кхечира, Пугачёв, мартехь-апрелехь вохийна аьлла хетачу хенахь, юха а доккха эскар гулдина, гӀалин тӀекхочуш ву аьлла. СофьягӀара квартирера сихха набахте дехьабехира, цигахь латтош бара дукха йийсар бина гӀаттаман декъашхой.  шарахь Пугачёвн эскаро дӀалецира Казанан доккхаха долу дакъа. ГӀарулийн эпсарша а, салташа а йитира шайн посташ, штурм ечу хенахь йоккха яьлла цӀе набахтин тӀекхочучу хенахь. Софьяс дийцарехь, цунна ца хаара ша хӀун дан деза, чохь Ӏойла дацара йовхонна а, кӀуранна а. Набахтин кертахь гӀовгӀа хезна, Софья а, бераш а арабевдира, кхечу тутмакхашца гӀовттамхоша уь хьовсийра Арскан аренахь йолчу Пугачёвн лагере. Цигахь 11 шо долчу Трофиман вайра говрахь болчу гӀазакхашна юкъахь шен да, мохь белира: «Нана! Хьажахьа, дада вогӀу!» Хууш ду, Софьян дика ойла ца йиснера майрачунна, дуьхьала кӀанте мохь туьйхира: «Даийтахь жӀаьла! Харц мостагӀ!»