Зорбанан Ц1ийнахь и книга йовзуьйтуш дакъалаьцначара лаккхара мах хадийра цуьнан, нохчийн хьакъболчу зударшна дика х1оллам а, церан йиша-вешина, верасашна хаза совг1ат ду «Со йиц ма елахь, Нохчийчоь!» Ша телевиденехь, газетийн редакцешкахь болх беш йолуш а, карзахе денош, шераш а Нохчийчу даьхкинчу хенахь а бевзинчу журналистех, шен уьйр-марзо, доттаг1алла хиллачех, уьш дагалоцуш, уьш бара, уьш баьхна, бохуш, дегалазамца, дега1ийжамца статьяш, очеркаш шен язъян дезар ду аьлла, дага а ца деанера Азина. Царах цо язйина статьяш, очеркаш цхьа шатайпана безам, аьхналла, йовхо, марзо шайца хаалуш ю, массо а дош даггара а, доггаха а яздина дела. Царах х1ора а ваха лууш вара, шайн берийн, берийн берийн а диканах воккхавуьйш, машаречу, ирсечу Нохчийчохь. Бакъдерг адамашка д1акхачо, халкъанна а, махканна орцанна арабевллачохь 1ожалла т1еэцна цара, шайл т1аьхьа шаьш аьлла, яздина дош а дуьтуш. Соьлжа-г1алахь, журналистийн бешахь, х1ара дешнаш т1ехь а долуш х1оллам бу лаьтташ: «Журналистам, погибшим за свободу слова. Шайн метта даха аша дитина дош…»