- Нохчий цIера баьхна Казахстанехь болуш, тхан юьртахочо Зубайрас ялийна хиллера, шен дай-наний дуьхьала доллушехь, цIера кхечу юьртара йолу йоI. Зубайрин дас Iисас шен хIусамненаца цхьана яло билгалйина кхин йоI хиллера, кхера эвлара а йолш. Шаьш бохург а ца деш, кIанта кхин зудаялор халонга даьлла хиллера Iисина. Гергарчарна а, лулахошна и хьал хууш хилла. Дуьхьал моссуза кхийти, Iоттар еш санна хоттуш хиллера цара: «Нус муха ю вай, ва Iис? Реза дуй шу несана?» Ша хIуъу аьлча а наха харцахьа тидарна кхоьруш, дуьхьала жоп ца луш, IадIаш хилла Iис. Цкъа маццаъ шена и хаттарш кIордийча, Iисас доцца хадош, аьлла хIинца кица хилла лелаш долу дешнаш: «Зубайрин - хорошо, Iисин - ладно!». Цул тIаьхьа цхьаммо а Iисиг несах дерг ца хаьттинера, – чекхдаьккхира шен къамел Хас-Мохьмада. Кица массарна а тайра. Нах бийлабелира.