– И вайн етт бен воллу со.– Вай-й, хьераваьлла хьо? Бахкка боллу етт муха буьйрбу? И шинара дехьа, хьо Iанне ца Iахь.– Шинара Самрин цIартIехь ду, и доьйла яц. – Боьйла, дера, яц бахкка боллу етт. – Хьоьга хаьттича-м, хIумма а дойла яцара. ДIа охьайиxadжа хьо. Меллаша. Бер-кер сама а ца йоккхуш. Айсса дийр ду ас дан дезарг. Амма дан дезарг хууш дацара. Белита дехьа чу яхначул тIаьхьа а ехха ойланаш йира Адама. Шозза-кхузза божлин неIаре а вахара – шаьлта а керахь. «Хьевийр вац хетий со-м, – лелхара дага. – Эда куьйган бакъо яйъина а хьийзийна, бахьна дацахь а. ТIаьхьа бен колхозе а ца язвелла. Балхана башха чухьаьдда, Iедалан гIуллакхашна орцахваьлла вац, Iедална дуьхьал вацахь а. Иза-м ван а вайта хьайна выселит, Iанне цаIийча. Вуьшта, со стенна вийр ву? Со хIун аьлла воккхур ву дай баьхначу бенах?» ГIалахь волу вешин кIант а туьйсура дага. Ши шо а кхачале да-нана а делла, Белитассий, Адамий кхаьбна вара иза. Шайн берел башха а ца хетара. Ткъа Адаман, цул сов, вешин безам а бара. «Лорса Iийр вацара гучу ца волуш, – ойxadла йора Адама. – ХIума хуьлучу далахь, хаам бийр бу аьлла а хетара. Ас даьккхина а, ас лелош а сан Iедал дац, ткъа, хIара, советийн Iедал? Милла хьевича а, со хьевийр вац».