Ha setu an eil [a zo heñvel outañ]: Karout a ri da nesañ eveldout da-unan. Neus ket a chourchemennoù all brasoch eget ar re-mañ.    Hag ar skrib a respontas dezhañ: Mat eo, Mestr, lavaret ech eus gant gwirionez, neus nemet un Doue, ha neus hini all ebet nemetañ,    ha penaos karout anezhañ eus e holl  galon, eus e holl soñj, eus e holl ene, hag eus e holl nerzh, ha karout e nesañ eveltañ e-unan a zo mui eget an holl loskaberzhoù hag ar sakrifisoù.    Jezuz, o welout en devoa respontet gant furnez, a lavaras dezhañ: Nout ket pell diouzh rouantelezh Doue. Ha neuze den ne gredas mui ober goulenn ebet outañ.    Evel ma kelenne Jezuz en templ, e lavaras: Perak e lavar ar skribed eo ar Christ Mab David?    Rak David a lavar e-unan dre ar Spered-Santel: An Aotrou en deus lavaret dam Aotrou: Azez a-zehou din, betek ma em bo graet eus da enebourien ur skabell dindan da dreid.    Mar galv eta David e-unan anezhañ Aotrou, penaos eo-eñ e vab? Ha kalz a dud a selaoue anezhañ gant plijadur.