Jezuz, o vezañ anavezet raktal dre e spered e lavarent evel-se enno o-unan, a lavaras dezho: Perak hoch eus ar soñjoù-se en ho kalonoù?    Petra eo an aesoch, lavarout dan den seizet- mañ: Da bechedoù a zo pardonet dit, pe lavarout: Sav, kemer da wele, ha bale?    Met evit ma ouiot penaos Mab an den en deus war an douar ar galloud da bardoniñ ar  pechedoù, -e lavaras dan den seizet-:    Me a lavar dit, sav, kemer da wele, ha kae daz ti.    Ha kerkent e savas, hag o vezañ kemeret e wele, ez eas er-maez, dirak an holl, en hevelep doare ma oant holl souezhet, ha ma roent gloar da Zoue, o lavarout: Biskoazh nhon eus gwelet kemend-all.    Neuze Jezuz a zistroas war-zu ar mor; an holl bobl a zeue de gavout, hag eñ o chelenne.    En  ur dremen, e welas Levi, mab Alfe, azezet e ti ar gwirioù, hag e lavaras dezhañ: Deus war va lerch. Eñ, o vezañ savet, en heulias.