1  Ar bobl hag a oa o vale en deñvalijenn  he deus gwelet ur sklêrijenn vras,  ha war ar re a oa o chom e bro skeud an noz,  ez eus paret ur sklaerded.  2 Kresket hoch eus o laouenidigezh  ha brasaet o levenez ;  en em laouenaat a reont dirazout  evel men em laouenaer pa ranner ar gounidoù.  3 Rak ar yev a boueze war o choug,  ar sparl a oa war o divskoaz, bazh ar gwaskour  ach eus friket evel en deiz Madian.  4 Rak pep botez a wisker evit ar brezel,  pep mantell bet ruilhet er gwad a vo taolet en tan  hag a vo dêvet.  5 Rak ur bugelig a zo ganet dimp,  ur mab a zo roet dimp :  War e zivskoaz emañ merk e challoud,  hag anvet e vo :  Kuzulier Burzhudus, Doue Kreñv,  Tad Peurbadus, Priñs ar Peoch.  6 Astenn a ray e veli en ur peoch hep fin  evit tron David hag e Rouantelezh,  evit hen diazezañ hag hen startaat  dre al Lealded hag ar Justis,  adalek bremañ ha da viken.  Setu aze petra  raio karantez didrechus an Aotroù, Mestr ar bed.