Hag o vezañ savet, e kasjont anezhañ kuit eus o chêr, hag e lakajont anezhañ war lein ar menez ma oa savet o chêr warnañ, evit e deurel dan traoñ.    Met eñ, o tremen dre o chreiz, a yeas kuit.    Neuze e tiskennas da Gafarnaoum, kêr eus Galilea, hag e kelenne an dud dan deizioù ar sabad.    Souezhet e oant eus e gredenn, rak komz a rae gant galloud.    Bez e oa er sinagogenn un den dalchet gant ur spered a ziaoul hudur, hag a grie gant ur vouezh uhel:    A! Petra a zo etre te ha ni, Jezuz a Nazared? Ha deuet out evit hor choll? Me a oar piv out: Sant Doue.    Jezuz a chourdrouzas anezhañ, o lavarout: Tav, ha kae eus an den-se. An diaoul, o vezañ e stlapet er chreiz, a yeas kuit anezhañ, hep  ober droug ebet dezhañ.