Ha brem neuhe, (h)eñ neuhe : den bed n’anavee nañw. Toun dud a c’houlle an eil d’egile é velt nañw o tond « Te ‘an’vez nañw pôtr, te ‘an’vez hemañ ? ». Nann, den bed n’anavee nañw. Hag (h)eñ a’h ae d’an eil aneval d’eben hañ... ha pe vije i zorn war al loñned velt pesseurt mod ‘oa lardet al loñned ha toud, da velt hag-eñ ‘oant mad da brena. I lagad, i zowlagad vije war an heñy vije krog bar gordenn. An heñy oa krog bar gordenn, pa’h ê dowlagad sellou heñzh varnoñ ranke plega i zowlagad. Aet ‘oa heñzh amo-se tre da beked lein ar blassenn lec’h oa ar saout deuet var i gis, ha n’a ke be lârt koms bed neuhe, na goulled pris na mann bed, ne rê ke met tastoni ar saout ha sellt deus an dud. Goude e oa êt var ar blassenn, ba Uhelgoad, eno vije al loñned bihan var-dro d’an ilis amañ ar c’hî-m : an deñved hag ar moc’h, hag al loueou ha tout.