Met diwallit ouzhoch hoch-unan, rak ho kas a raint dirak al lezioù-barn, ho skourjezañ a raint en o sinagogennoù, ha mont a reot dirak an ouarnerien ha dirak ar rouaned abalamour din, evit reiñ testeni din dirazo.    Met ret eo e vefe da gentañ prezeget an Aviel dan holl bobloù.    Pa gasint achanoch evit ho  lakaat etre o daouarn, na vezit ket en poan a-raok eus ar pezh ho po da lavarout, ha na brederit ket anezhañ; met lavarit ar pezh a vo roet deoch war an eur-se; rak ne vo ket chwi a gomzo, met ar Spered-Santel.    Ar breur a roio e vreur dar marv, hag an tad e vugel; ar vugale en em savo a-enep o zud, hag o lakaint dar marv.    Kasaet e viot gant an holl abalamour dam anv, met an hini a gendalcho betek ar fin, a vo  salvet.    Pa welot an euzhusted eus ar glachar, [men deus komzet ar profed Daniel anezhi,] deuet el lech ne dle ket bezañ (ra gompreno an neb a lenn), neuze ar re a vo e Judea, ra dechint war ar menezioù,    hag an hini a vo war an doenn, ra ne ziskenno ket en ti, ha naio ket ennañ da gemer un dra bennak eus e di,