Jezuz o chom en e sav, a lavaras e chervel. Gervel a rejont eta an dall, hag e lavarjont dezhañ: Sav, bez kalonek, da chervel a ra.    O teurel e vantell, e savas hag e teuas da gavout Jezuz.    Neuze Jezuz, o kemer ar gomz, a lavaras dezhañ: Petra a fell dit e rafen evidout? An dall a respontas: Mestr, ma kavin ar gweled.    Ha Jezuz a lavaras dezhañ: Kae, da feiz he deus da yachaet. Ha kerkent e kavas ar gweled, hag e heulias Jezuz en hent.    Evel ma tostaent ouzh Jeruzalem, ouzh Betfage, hag ouzh Betania, tost da Venez an Olived, Jezuz a gasas daou eus e ziskibien,    o lavarout dezho: It dar vourch a zo dirazoch; ha kerkent ha ma viot aet enni, e kavot un azen yaouank stag, ma neus bet choazh pignet den warnañ; distagit eñ, ha  degasit eñ din.    Mar lavar unan bennak deoch: Perak e rit an dra-se? Lavarit: An Aotrou en deus ezhomm anezhañ. Ha raktal en lezo da vont.