Neuze unan eus ar bobl a lavaras dezhañ: Mestr, lavar dam breur lodennañ ganin hon hêrezh.    Eñ a lavaras dezhañ: O den, piv en deus va lakaet ho parner, pe evit ober ho lodennoù?    Neuze e lavaras dezho: Diwallit gant evezh diouzh ar bizhoni; rak un den nen deus ket ar vuhez diouzh puilhentez e vadoù.    Hag e lavaras dezho ar barabolenn-mañ: Douaroù un den pinvidik o devoa roet kalz a frouezh,    hag e soñje ennañ e-unan, o lavarout: Petra a rin? Rak nem eus ket lech a-walch evit dastum va eost.    Setu ar pezh a rin, emezañ, diskar a rin va solieroù hag e savin reoù vrasoch, hag e tastumin enno va holl eost ha va madoù;    neuze e lavarin dam ene: Va ene, kalz a vadoù ach eus  a-du evit meur a vloavezh; en em ziskuizh, debr, ev, ha bez laouen.