Perak eta nech eus ket lakaet va archant en ti-bank, hag em distro, em bije e zilamet gant ar champi?    Hag e lavaras dar re a oa eno: Lamit digantañ ar vinenn-se, ha roit hi dan hini en deus dek minenn.    Int a lavaras dezhañ: Aotrou, dija en deus dek minenn.    Me a lavar deoch, e vo roet dan neb en deus; met an hini nen deus ket, e vo lamet digantañ memes ar pezh en deus..    E-keñver va enebourien, ar re ne felle ket dezho e renjen warno, degasit int amañ, ha lazhit int dirazon.    Goude bezañ lavaret kement-se, e pignas da Jeruzalem, o vont a-raok ar bobl.    O vezañ tostaet ouzh Betfage hag ouzh Betania, tost dar menez anvet Menez an Olived, e kasas daou eus e  ziskibien,