Ar spered eo a vuhezeka; ar chig ne servij da netra. Ar gerioù a lavaran deoch a zo spered ha buhez.    Met, bez ez eus en ho touez lod ha ne gredont ket. Rak Jezuz a ouie adalek ar penn-kentañ pere a oa ar re na gredent ket, ha piv e oa an hini en gwerzhje.    Hag e lavare: Abalamour da gement-se eo, em eus lavaret deoch penaos den ne chell dont  dam chavout, ma neo ket roet kement-se dezhañ gant va Zad.    Adalek neuze kalz eus e ziskibien en em dennas, ha naent ket ken gantañ.    Jezuz a lavaras eta dan daouzek: Ha chwi, ne fell ket deoch mont kuit ivez?    Simon-Pêr a respontas dezhañ: Aotrou, da biv ez afemp? Te ach eus komzoù ar vuhez peurbadus,    ha ni hon eus kredet, hag hon eus anavezet out [ar Christ,] Mab an  Doue bev.