Met deizioù a zeuio ma vo lamet ar pried diganto, ha neuze e yunint, en deizioù-se.    Den ne wri un tamm mezher nevez ouzh un dilhad kozh, pe an tamm nevez a ziframmfe an hini kozh, hag ar rog a vefe brasoch.    Den kennebeut ne lak gwin nevez e seier-lêr kozh; rak ar gwin [nevez] a dorrfe ar seier, ar gwin en em skuilhfe, hag ar seier-lêr a vefe  kollet; met ar gwin nevez a zle bezañ lakaet e seier nevez.    Choarvezout a reas, evel ma tremene Jezuz dre barkeier ed un deiz sabad, penaos e ziskibien, en ur vale, en em lakaas da ziframmañ tañvouezennoù.    Ar farizianed a lavaras dezhañ: Sell, perak e reont ar pezh neo ket aotreet ober deizioù ar sabad?    Eñ a lavaras dezho: Nhoch eus ket biskoazh lennet ar pezh a reas David, pen devoa ezhomm, ha  pen devoa naon, eñ hag ar re a oa gantañ?    Penaos ez eas e ti Doue, e amzer Abiazar, beleg-meur, hag e tebras baraoù a ginnig, evit ne oa nemet ar veleien a dlee o debriñ, hag e roas lod ivez dar re a oa gantañ?