Nanavezan ket mat filmoù Jacques Tati ha nem eus ket gwelet Les Triplettes de Belleville. Dedennet-tre on bet memestra gant Lillusionniste.  Ur film bevaat klasel, pe giz-kozh? eo. Ur  film melkonius ha trist. Istor un den a ginnig arvestoù troioù-hud hag a vez un tammig dibaseet gant ar bed o cheñch, an traoù o cheñch, o vont war-raok…  Kejañ a raio gant ur plach yaouank e Bro Skos, un doare emglev a vo etrezo betek ma vo tizhet gante ar vevenn evito da gompren egile hag eben.  Nebeut-tre a gaoz a zo er film ha pa vez, neo ket ordin komprenus. (Evit pouezañ war ar fed o deus poan da gomz hag ivez evit ma vefe aesoch gwerzhañ ar film en un doare etrevroadel m eus aon)  Iskis-tre eo, met heverk ivez eus ar bed e lech ma vevont, unan sioul, didrouz, un tamm kamm, pell eus an trouz, an tizh, ar chiz… (betek ur poent, peogwir e fell dar plach kaout ur bern dilhad cheuch ha tout!)  An tresadennoù a zo brav-eston (estreget ar prantad e 3D evit diskouez kêr Dinedin a-bezh, ech!!), al livioù…  Reiñ a ra choant mont da Vro Skos!  Setu, ur film speredek (zoken ma non ket a-du ordin gant ar chemenn), evit ar re vras.