Ar C’horan (القرآن [al-qurān], en arabeg, da lavarout eo an dezrevell, an dibun), anvet ivez al-qurān al-karīm pe ar C’horan nobl, pe c’hoazh an Alkoran, a gaver ennañ, hervez ar vuzulmaned, komzoù o doue (anvet Allah (an doue) pe Allāh, الله en arabeg). Diskuliet e voe ar c’homzoù-se da Vohammed (Muḥammad, محمد), gant ar archael Gabriel (Jibrail pe Jibril en arabeg, جبريل). E-pad buhez ar profed Mohammed e voe adlavaret kement-se dre gomz pe dre skrid. Goude marv ar profed, e 632, e voe kroget gant e heulierien da zastum dre skrid diskuliadurioù Mohammed. Ganto e voe savet al levr anvet Koran, zo ennañ 114 pennad (sūrah, سورة), pep hini anezho rannet e gwerzennoù (ʾāyātun, آيات).