E neuz a oa evel ul luchedenn hag e zilhad gwenn evel an erch.    Ar warded a  grene gant ar spont razañ, hag e teujont evel tud varv.    Met an ael a lavaras dar gwragez: Evidoch-hu, nho pet ket aon, rak gouzout a ran e klaskit Jezuz, an hini a zo bet staget ouzh ar groaz.    Nemañ ket amañ, rak adsavet eo a varv, hervez men devoa lavaret. Deuit ha gwelit al lech ma oa bet lakaet an Aotrou;    it raktal, ha lavarit de ziskibien penaos eo adsavet a-douez ar re varv; ha setu, ho  tiaraogo e Galilea, eno en gwelot; setu, em eus e lavaret deoch.    Mont a rejont raktal er-maez eus ar bez, gant spont ha levenez vras, hag e redjont da zisklêriañ kement-mañ dan diskibien.    Ha setu, Jezuz a zeuas a-ziarbenn dezho, hag a lavaras: Salud deoch. Hag int, o tostaat, a bokas de dreid hag en em stouas dirazañ.