O vont un tamm a-raokoch, en em daolas war e chenou dan douar, hag e pedas o lavarout: Va Zad, ma pellaio an hanaf-se diouzhin, mar gell-se bezañ! Koulskoude neket evel ma fell din, met evel ma fell dit.    Hag e tistroas da gavout e ziskibien, o chavas kousket, hag e lavaras da Bêr: Ha nhoch eus ket gallet beilhañ un eur ganin?    Beilhit ha pedit evit na gouezhot ket en temptadur; ar spered a zo buan, met ar chig a zo dinerzh.    Mont a reas adarre un eil gwech, hag e pedas o lavarout: Va Zad, ma ne chell ket an hanaf-se mont e-biou din hep mach evin anezhañ, ra vo graet da volontez!    O vezañ distroet, o chavas adarre kousket, rak o daoulagad a oa pounneraet.    O chuitaat a reas adarre, hag e pedas evit an trede gwech,  o lavarout ar memes komzoù.    Neuze e tistroas da gavout e ziskibien hag e lavaras dezho: Kouskit bremañ ha diskuizhit! Setu, an eur a zo tost ha Mab an den a zo lakaet etre daouarn ar becherien.