Eñ a respontas dezho: Ur rummad fall hag avoultr a choulenn ur mirakl; ne vo roet mirakl ebet dezhañ, nemet hini ar profed Jona.    Rak evel ma voe Jona tri devezh ha teir nozvezh e kof ur pesk bras, evel-se e vo Mab an den tri devezh ha teir nozvezh e kalon an douar.    Tud Niniv a savo e deiz ar varn gant tud ar rummad-mañ, hag a  gondaono anezho, abalamour mo deus keuz dre brezegenn Jona, ha setu ez eus amañ brasoch eget Jona.    Rouanez ar Chreisteiz a savo e deiz ar varn gant tud ar rummad-mañ, hag a gondaono anezho, abalamour ma teuas eus pellder an douar evit klevout furnez Salomon, ha setu ez eus amañ brasoch eget Salomon.    Pa vez aet kuit ur spered hudur eus un den, ez a dre lechioù sech da glask diskuizh, ha ne gav ket;    neuze e lavar: Distreiñ a rin dam zi a-belech on deuet; pa zeu, e kav anezhañ goullo, skubet ha kempennet.    Neuze ez a, e kemer gantañ seizh spered all gwashoch egetañ, hag ez eont hag e chomont ennañ; ha stad diwezhañ an den-se a zeu gwashoch eget an hini gentañ. Evel-se e choarvezo gant ar rummad fall-mañ.