Eñ a respontas dezho: E lavaret em eus dija deoch, ha nhoch eus ket e selaouet? Perak e fell deoch e  glevout a-nevez? Choantaat a rit ivez dont da vezañ e ziskibien?    Neuze e tismegañsjont anezhañ hag e lavarjont: Te eo a zo e ziskibl, evidomp-ni, ni a zo diskibien Moizez.    Ni a oar en deus Doue komzet ouzh Moizez, met evit hemañ, nouzomp ket a-belech eo.    An den a respontas: Un dra souezhus eo, penaos nouzoch ket a-belech eo; ha koulskoude en deus digoret va daoulagad din!    Ha, ni a oar penaos Doue ne selaou ket ar re fall; met mar deu unan bennak da enoriñ Doue ha da ober e volontez, e selaou anezhañ.    Neus bet klevet biskoazh en defe den digoret daoulagad un den ganet dall.    Ma ne vije ket hemañ eus Doue, ne chellje ober netra.