Rak e kelenne e ziskibien, hag e lavare dezho: Mab an den a vo lakaet etre daouarn an dud, hag e lakaint anezhañ dar marv; met goude ma vo bet lazhet, ech adsavo a varv an trede deiz.    Met ne gomprenent ket ar chomzoù-se, ha ne gredent ket goulenn digantañ.    Goude e teujont da Gafarnaoum; hag o vezañ en ti, e choulennas outo: Diwar-benn petra en  em stourmech en hent?    Int a dave; rak en em stourmet o devoa en hent war an hini a vije ar brasañ.    O vezañ azezet, e chalvas an daouzek hag e lavaras dezho: Mar choanta unan bennak bezañ ar chentañ, e vo an diwezhañ eus an holl, ha servijer an holl.    Hag o vezañ kemeret ur bugel bihan, e lakaas anezhañ en o chreiz; o terchel anezhañ etre e zivrech, e lavaras dezho:    Piv bennak a zegemer unan eus ar vugale vihan-mañ abalamour dam anv, a zegemer achanon, ha piv bennak a zegemer achanon, neo ket me eo a zegemer, met an hini en deus va chaset.