Rak Jezuz a lavare dezhañ: Spered hudur, kae eus an den-se.    Ha Jezuz a choulennas digantañ: Pe anv ach eus? Eñ a respontas: Va anv a zo Lejion; rak kalz omp.    Hag e pede start anezhañ na gasje ket anezho er-maez eus ar vro-se.    Bez e oa eno, war ar menezioù, ur vandenn vras a voch o  peuriñ.    Hag an holl diaoulien en pede, o lavarout: Kas achanomp er moch-se, evit maz aimp enno.    Raktal Jezuz o lezas da vont. Neuze ar speredoù hudur-mañ, o vezañ aet er-maez, a yeas er moch, hag ar vandenn voch en em daolas eus al lech uhel-se er mor, hag e oant beuzet er mor; bez e oa anezho war-dro daou vil.    Ar re a vesae ar moch a dechas kuit da lavarout kement-se e kêr ha war ar maez. An dud a zeuas da welout ar pezh a oa  erruet;