> War skouer hen venech Iwerzhon,  hervez hengoun S. Koulm, e tiouer  > boued evit dichaouiñ evit e beche-doù, en em lazeriañ ha skoazellañ  > e vuhez speredel. Koulskoude, pa vez pedet gant mignoned, e tebr evel  > an holl. Aet e Trede-Urzh S.Frañsez, ez aketo da heñveleriñ paourentez  > ar Christ, o krennañ war ar pep retañ, o reiñ dar beorion. E deroù e  > ganttroidigezh, e chome gantañ ar boaz da vutuniñ. Un deiz, unan eus e  > vignoned a choulenn digantañ butun. Daoust memañ o paouez  prenañ ur  > chorn hag ur pakad, e ro harozek an eil hag egile ; hiviziken ez eo  > echu gantañ ar pleg-se. Met neo ket tra a lorch, un dra cheuch  > evitañ kaout levrioù, plijout a ra dezhañ kemer amzer da lenn, hag ar  > Bibl ha skridoù ar sent eo an oberennoù prizet gantañ. En ur fol-  > lennata ar Bibl a zo bet kavet en e di, e verzer e plij dezhañ ar  > muiañ salmoù ar binijenn, ma kaver enno ar pecher o tiskleriañ da  > Zoue e geuz de  bechedoù, hag ivez e chougled divrall e kendruez  > Doue. Ar vuhez-se a bedenn hag a binijenn a zo skoazellet gant radoù  > divoutin. Un deiz, e kred lavarout ouzh e choar :  Poanius ez eo  > merzout an nebeud a garantez a zo gant an dud evit Doue ! O Suzanna,  > ma ouifes an don a levenez a zo bet din, henozh, o komz gant Jezuz ha  > gant e Vamm santel !  Neuze, dre ma ne fell ket dezhañ ober anv  > anezhañ e--unan, e tro kaoz.