O vezañ gwelet an ael, e voe trubuilhet gant e gomzoù, hag e soñje enni ech-unan petra a chelle ar salud-se bezañ.    Neuze an ael a lavaras dezhi: Mari, naz pez ket aon, rak kavet ech eus gras dirak Doue.    Setu, te a vo dougerez, hag e chani ur mab, hag e chalvi e anv Jezuz.    Bras e  vo, hag e vo galvet mab an Uhelañ-Meurbet, hag an Aotrou Doue a roio dezhañ tron David e dad.    Ren a raio da virviken war diegezh Jakob, hag e ren nen devo ken a fin.    Neuze Mari a lavaras dan ael: Penaos e choarvezo kement-se, pa nanavezan gwaz ebet?    An ael a respontas dezhi: Ar Spered-Santel a zeuio warnout, ha galloud an Uhelañ-Meurbet a choloio achanout gant e skeud; dre-se ar bugel santel a vo ganet achanout a vo galvet Mab  Doue.