Jezuz, o vezañ deuet da di Pêr, a welas mamm-gaer Pêr en he gwele, klañv gant an derzhienn.    O vezañ stoket ouzh he dorn, raktal an derzhienn a yeas kuit diouti; hi a savas hag a servijas anezho.    An abardaez o vezañ deuet, e voe degaset dezhañ meur a hini dalchet gant diaoulien. Eñ a gasas kuit ar speredoù dre e cher hag a yachaas an holl re a oa klañv,    evit ma vije peurchraet ar pezh a oa bet lavaret gant Izaia ar profed: Kemeret en deus e-unan hor machagnoù, ha douget en deus hor chleñvedoù.    Met Jezuz, o welout kalz a dud war e dro, a chourchemennas tremen en tu all.    Ur skrib a dostaas hag a lavaras dezhañ: Va mestr, me a heulio achanout e kement lech maz i.    Jezuz a lavaras dezhañ: Al lern o deus toulloù, ha laboused an neñv neizhioù; met Mab an den nen deus lech ebet evit harpañ e benn.