Gwechoù zo e tegouezh traoù hag a laka souezh, aon, estrenvan ha spont ennon : Bez e chell ur wezenn anavezet mat ganin dont da vezañ, a daol trumm, ken tev ha ken uhel he chef, ken ledan he barradur, ma harz he churunennad delioù bannoù an heol ha ma ya teñval ma ene e skeud an deliaoueg; gwechoù-all e sank unan anezho he gwriziennoù ken don ennon ma vez mouget ma empenn e beg o biñs-taol. Ur wech, n eus ket keit-se, e troas unan anezho, ken prim hag ur serr-lagad, d ur bod spern dizeil he zrein ken lemm ma voe freget ha diroget ma chalon ganto mizioù-pad; degouezhout a ra ivez d ur gaër a wezenn treiñ d ur vodenn zister ha krabosek, krazet gant barroù-avel spelchus pe aet sech gant divogederezh-kêr; gouzout a ran neuze emañ andonioù kuzh ma boud o vont da hesk.Nag e vez hir-badus an devezhioù e kumpagnunezh ar re-se o devez doare din da vezañ gourdrouzus !