Un termenadur ofisiel eus an naturegezh a zo bet degemeret e 1974 : « un doare da vevañ a-gendon gant an natur, aroueziet gant ar mont en noazh a-stroll, ha da bal dezhañ degas d’an den muioc’h a zoujañs dezhañ e-unan, d’ar re all ha d’e endro. » Disheñvel eo eta, daoust m’eo kar-tost, d’an noazhegezh, homañ a zo kentoc’h un doare personel da vevañ, gant ar soñj eo gwelloc’h evit ar c’horf hag ar spered bevañ en noazh, pe neuze evit ar blijadur traken, tra m’eo an naturegezh ur doare bevañ ha preder troet war an natur, bezañ an tostañ outi, ha diazezet eo al luskad ivez war liammoù kevredigezhel, kement-se holl evel ma tiskouez ar ger alamanek Freikörperkultur.