Hag e savjont kerkent, hag ech eont  etrezek ar chastell. Skeiñ a reont war an nor. Nikun ne zeu ha ne gomz. Ma skoont ur wezh all, kreñvoch. Trouz ebet bepred. Neuze ar priñs Daofin a dorr an nor, gant e gleñve, hag ech eont er porzh o-zrizek. Kerkent an daouzek jeant a deuas evit teurel warnezhe o chrabanoù. Met ar priñs Daofin a em lakaas da choari gant kleñve e dad-kozh, hag o zrochas holl a bezhioù munut. Priñsez he blev aour a oa o sellet en he frenestr ha pa welas ez oa marv an daouzek jeant, e tiskennas hag ech eas betek ar  priñs Daofin hag e lâras dezhañ