Langleiz, a veze graet Tad ar champ anezhañ, nen doa ket dilezet pep tra evit kello-se (gwelet e vez war ar skeudennoù). Ouzhpenn al labour prientiñ ar champ, mont e darempred gant ur rouedad tud anavezet gantañ e Breizh ha tramor ivez, ober bruderezh, klask archant (Kembreiz a veze pedet evit ur bennozh Doue), e rae prezegennoù e-pad ar champ, e kemere perzh en  dudiamantoù : sport, choariva, kan (savet en doa kanaouenn ar champ)... Sevel a rae pajenn gentañ al levr aour, gantañ e oa bet treset logo KEAV a implijomp choazh an deiz a hiziv. Harpañ a rae Vefa de Bellaing pa oa ret kavout ur skol evit ar champ. Eñ an hini a stourmas abalamour dar champ da chom distag eus kement aozadur all a vefe. Ne felle ket dezhañ bezañ paeroniet na gant kelchioù keltiek, na gant ar « Ministère de la jeunesse » pe gant ur strollad hag a chellfe reiñ ul liv politikel da GEAV :  « ...pep hini eus ar re a zeuio dar champ a chello magañ ar soñjoù a garo diwar-benn ar gudenn-mañ-gudenn a bolitikerezh... gant na rayo ket a vruderezh politikel er champ, e mod ebet, ne vo ket goulennet muioch outañ » (lizher da E. Tymen e 1948). Moarvat ez eo eñ ivez en deus pouezet evit startaat al liammoù gant ar Gelted tramor, digeriñ ar champ da gentañ war ar vro tro-dro, ha war ar bed a-bezh. Skoazellañ ar re a fell dezho peurzeskiñ brezhoneg, setu ar pal.