Mont a reont gantañ da balez roue ar Vorianed, hag e dad-kozh hag e vamm, o welet penaos ez oant holl heñvel an eil eus egile, a gredas aes penaos o devoa un hevelep tad hag ar priñs Daofin. Ma voent degomeret mat, hag e  tremenjont an noz er palez. An dewarlerch ar beure, daouzek mab al leanezed a savas beure mat, evit mont arre en hent. Ar priñs Daofin a lâras neuze ech aje ivez gant e vreudeur da glask e dad. Kaer o devoa e vamm hag e dad-kozh pediñ anezhañ da chom er ger, ret e voe dezhe hen leuskel da vont. Neuze e dad-kozh a roas dezhañ ur chleñve hag a droche an dir hag an houarn evel koad, ha setu-int o-zrizek en hent. Bale a reont, bale a reont kement ha kement ma em gavont un deiz dirak ur chozh kastell, en  kreiz ur choad, ha war ur peul maen dirak dor-borzh ar chastell-se, e lennont merket penaos e oa eno o chom Kaour Sant Jili, hag en devoa seizh junt ha seizh ugent, ha seizh troatad en pep junt; ar pezh a spontas anezhe un tammig, ha ne gredent ket skeiñ war an nor. Met war ur peul maen all e weljont merket penaos ar priñs Aorel a oa tremenet dre eno, hag en devoa lazhet Kaour Sant Jili, ha goude ez oa aet pelloch da glask Priñsez he blev aour.