En hevelep doare, goude bezañ koaniet, e roas dezho an hanaf, o lavarout: An hanaf-mañ eo an emglev nevez em gwad, an hini a zo skuilhet evidoch.    Met setu, dorn an hini am gwerzh a zo ouzh an daol-mañ ganin.    Evit ar pezh a zo eus Mab an den, mont a ra, evel maz eo merket; met gwalleur dan den maz  eo gwerzhet drezañ!    Hag en em lakajont da choulenn an eil ouzh egile pehini anezho a raje kement-se.    Sevel a reas ivez un tabut etrezo, evit gouzout pehini anezho a dlee bezañ galvet ar brasañ.    Met eñ a lavaras dezho: Rouaned ar bobloù a vestroni anezho, hag ar re o deus galloud warno a zo galvet madoberourien.    Met chwi, na rit ket evel-se; ra vo ar brasañ en ho  touez evel ar bihanañ, hag an hini a ren evel an hini a servij.