Jezuz a lavaras dezho: Mignoned ar pried, ha gallout a reont en em chlachariñ e-pad maz emañ ar pried ganto? Met deizioù a zeuio ma vo lamet ar pried diganto, ha neuze e yunint.    Den ne laka un tamm mezher nevez ouzh un dilhad kozh, rak diframmañ a rafe an dilhad, hag ar rog a vefe brasoch.    Ne lakaer ket  kennebeut gwin nevez e seier-lêr kozh, rak ar seier a ziframmfe, ar gwin en em skuilhfe, hag ar seier-lêr a vefe kollet; met ar gwin nevez a zle bezañ lakaet e seier nevez, hag an daou en em vir a-unan.    Evel ma lavare dezho an traoù-se, setu ur penn a zeuas hag en em stouas dirazañ, en ur lavarout: Va merch a zo o paouez mervel; met deus da lakaat da zaouarn warni, hag e vevo    Jezuz a savas, hag a yeas war e lerch gant e  ziskibien.    Setu ur wreg klañv, daouzek vloaz a oa, gant an diwadañ, a dostaas outañ a-ziadreñv, hag a stokas ouzh bevenn e zilhad.    Rak hi a lavare enni hech-unan: Mar gellan hepken stekiñ ouzh e zilhad, e vin yachaet.