An drouk-spered ne choarze ket ouz e labour. Eun devez ma oa Koneri o lavaret eun oferen-eured war eun ôter-ven, en eul lanneg, an ôter a faoutas, dre ijin fall an diaoul, mes vertu ar zant hen harzas da didamman ha da gouezan.  Badezet an darn-vuian eus ar baganed ha dispennet gantan, war bouez e zivrech, eul loden vat a goajou, e kuitaas e beniti, euabeg dar re a stad a vije grêt anezan  gant an dud. E hano a chômas eno hag a zo hirie hano eur barouz.  Dizrei a reas war e giz, trezek an ôd, hag en em gavas gant e vamm, Eliboubana, he devoa grêt ho chomaj en enezennig Loaven. Sevel a reas eur peniti damdost dezi hag eno e tremenas ar peurest eus e vue, o santelât, dre e oberou, an douar a dlee bezan, divezatoch, parouz Plou-vouskan.  Kement a vurzudou a choarvezas war e ve ma oe sa-vet dezan eur chapel ha grêt, en e enor, eun ofls hag eur gouel a zo bet staget outan, gant daou  bab, induljansou kaer.  Ar chapel, hag a zo choaz en he zav, he deus gwelet alïes sant Erwan o pedi. Enni zo beziet ive, en eur be  kaer, unan eus eskibien koz Landreger, an 0. Gwilherm a Halegoet, dévot meurbed da zant Koneri, hag a roas leveou evit oterennou da lavaret enni bemde. Ar chapel he devoe, betek ar Revolusion, eun tenzor talvoudus bras a listri zakr hag a bep seurt treo presius. Laeret e oent neuze ha gwentet dar pevar avel. Relegou ar zant, e benn ha daou askorn brech ha gar, a  oe klenket chan dar peuch, hag a zo miret betek hen, kouls hag an devo-sion a dougas a-viskoaz Tregeriz do enori.  Sant Koneri an eus daou bardon ar bla, unan da Veurz-Pask, ar pardon bihan, egile, ar pevare zul a viz gouere, :galvet ar pardon bras.  An de-ze, niver a belerined a dired da Blouvouskan, darn evit o loened, darn-all evit goulenn ar yeched. « Dour sant Koneri », binniget gant ar veleien, hag ive an douar a, ziwar-dro e chapel a zo brudet evit parean an derzien.