Hervez ur vojenn arab eo bet diskoachet  perzhioù ar chafe dre zegouezh en Abisinia (Etiopia, hiziv) war-dro ar chentañ milved.  Ur mollah, Chadelih e anv, a gejas gant ur mesaer bihan, Kaldi, en doa merzet e oa birvilh en e chivri pa zebrent delioù eus ur vrousgwezenn dibar. Ar mollah, pen doa debret greun ar vrousgwezenn, a santas e spered lemmoch hag a gomprenas e vije mat tennañ gounid eus ar blantenn-se. Setu perak e vez gounezet kafe e-leizh en Etiopia hag e Yemen en tu all dar Mor ruz. Er broioù muzulman eo seul brizietoch ha diorroetoch an evaj ma vez difennet an alkool gant an Islam. En Europa, e-pad ar Grennamzer, ne oa anavezet ar chafe nemet evel ul louzoù. E Kergustentin, aloubet gant an Durked e 1453, e voe digoret an ostaliri-gafe gentañ. E 1669 eo e voe asantet gant ar roue gall Loeiz XIV evañ dour tomm diwar ar greun profet dezhañ gant ar Sultan Soliman Aga. Gant ar Sikiliad Procopio Cutelli e voe staliet kentañ kafedi Pariz, a zo war un dro ar chentañ hag an hini koshañ digoret e Bro-Chall, pa z eo digor an ti dindan an anv Procope choazh. En em ledañ a reas ar chiz en  XVIIIvet kantved, ha likor ar spered a voe graet eus ar chafe gant ar prederour Denis Diderot er pennad diwar-benn ar chafe en Encyclopédie). Gant ar chafe ez eus bet harpet meur a lenneg da chom gouest da labourat deizioù ha nozvezhioù-pad. Hiziv eo deuet an evañ kafe da vezañ ul lid sokial e meur a lech hag e meur a embregerezh.