Ar farizianed, o vezañ aet er-maez, a zalchas raktal kuzul gant an herodianed a-enep dezhañ, evit e lakaat da vervel.    Neuze Jezuz en em dennas gant e ziskibien war-zu ar mor, hag ul lod bras a dud a heulie anezhañ eus Galilea, eus Judea,    eus Jeruzalem, eus Idumea, hag eus an tu all dar Jordan. Hag ar re a oa diwar-dro Tir ha Sidon, o vezañ klevet komz eus  an traoù bras a reas, a zeuas e niver bras war-zu ennañ.    Eñ a lavaras de ziskibien derchel prest ur vag dezhañ, abalamour dar bobl vras-se, gant aon na vije re wasket ganto.    Rak kalz anezho en devoa yachaet, en hevelep doare ma en em daole warnañ, evit stekiñ outañ, kement en devoa ur chleñved.    Ha pa wele an speredoù hudur anezhañ, e taoulinent dirazañ hag e krient: Te eo Mab Doue!    Met eñ a chourchemenne start dezho na zisklêrjent ket anezhañ.