En ur vont, prezegit ha lavarit: Rouantelezh an neñvoù a zo tost.    Pareit ar re glañv, glanait ar re lovr, adsavit ar re varv da vev, kasit kuit an diaoulien; resevet hoch eus evit netra, roit evit netra.    Na gemerit nag aour, nag archant, na moneiz en ho kouriz,    na sach evit ar veaj, na daou wiskamant, na botoù, na bazh; rak al labourer a zo dleet dezhañ e voued.    E peseurt kêr bennak pe bourch bennak maz eot, goulennit piv a zo din dho tegemer, ha chomit eno betek maz eot kuit.    En ur vont e-barzh an ti, saludit-eñ,    ha, mar deo din an ti a gement-se, ra zeuio ho peoch warnañ; met, ma neo ket din, ra zistroio ho peoch deoch.