Ar brezegenn-se, dalchet war un ton gouieziek eme ar chleze am laka evit gwir da choarzhin. Dres evel pa glaskfe al logodenn, al loenig dister-se, prouiñ he cherentiezh gant an olifant. An hevelep komzoù a zeufe ganti! Evel an olifant he deus al logodenn pevar zroad hag un drompilh zoken. Krediñ a chellfed ez int da nebeutañ kendirvi! Nez peus graet anv, pluenn gaezh, leun a finesa hag a widre, nemet eus ar pezh am laka da vezañ heñvel ouzhit. Me, avat, a lavaro dit petore kemm zo etrezomp. Me, ar chleze hollskedus ha lorchus, a vez staget gant ur marcheg kadarn ha dispont ouzh e chouriz; te, avat, a vez peget gant ur chozh skriver kabach a-drek e skouarn ezel. Ma aotrou a dap krog ennon gant e zorn nerzhus; kaset e vezan gantañ davet an enebourien hag eñ a vez renet ganin dre o renkadoù. Te, pluenn vat, a vez renet war un tamm paper-parch melenaet gant dorn krenus da vestr. Freuz ha reuz a ran-me e-touez an enebourien, lammat-dilammat a ran taer ha dizaon amañ hag ahont; te a skrab dizehan hag unton da damm paper-parch hep krediñ pellaat an disterañ diouzh an arroudennoù merket dit gant un dorn evezhiek. Hag erfin, erfin - paz aio ma nerzh war ziskar, pa vin aet kozh ha gwan, e vin enoret evel ma tere ouzh an harozed; staliet e vin e Sal an Hendadoù hag arvestet e vo ouzhin gant boem. Ha petra a choarvezo ganit? Pa vo aet skuizh da vestr ganit, pa vi aet kozh ha pa grogi den em stlejañ war ar paper ha da lezel war da lerch linennoù re dev, e vi diframmet eus an douger a ro harp dit ha skoet dar blotoù. Nemet ha madelezhus a-walch e ve da vestr daz kwerzhañ, a-gevret gant unan bennak eus da choarezed, dur marchadour kozhailhoù evit un nebeud gwenneien.