Setu me choazh é ober un troiad e kornad ar pennigoù-glaou du; div zo hiniv. Klask a ran teurel meiz do chan ha do chriadennoù. Gwezh-a-vez, na bout ne welit netra nevez, e  tapit traoù memestra evel-se.  An amzer zo gris, brumennek, yen. Mogedennoù an tier en em vesk get aezhennoù mouest an achuamant-mintin. Mouget e seblant bout an trouzioù.  Ur vran a laosk ur gnaouenn-gall da gouezh ag ur wezenn-sipres, ar pezh a ra trouz. Ur gnaouenn-gall ! E gwirionez e kavan re arall pelloch; moarvat eh eus ur wezenn knaou-gall en amen.  Soñj em eus bout gwelet ur vran èl-se ivez, àr doenn ur gourmachad. Nijal a rae un tamm, leuskel a rae un dra da gouezh. Sur a-walch e  oa diaes da dorriñ rak he gwelet em boa é klask estroch evit ur wezh da heul.  Un evn arall a ra pasaplik an dra-se get ar maligorned: ar savelleg. Nouian ket a-benn ar fin mo laosk da gouezh, met atav e implij an tammoù mein a gav evit torriñ pokoù ar maligorned hag o debriñ.  Adwelet em eus an devediged kabell du; ha choazh ur wezh klasket anavout mat o son.  Tamm-ha-tamm èl-se e ta an traoù ennoch hag un deiz bennak e servij deoch... pe ne ra ket.  Leuskel a ran geneoch bremañ  ur skeudenn moualch. Rak gwelet em eus del sech é vouljal. Soñjet em eus: ur voualch peurchañs; rak lies an trouzioù del sech a glevit er choadoù a vez graet get mouilchi. Fourbouchat a raont èl-se, àr-glask o boued edan ar gwiskad del marv.  Hag ur voualch eo am eus gwelet neuze é techel kuit.