An hini en deus degemeret an had e-touez an drein, eo an hini a glev ar ger; met prederioù ar bed-mañ ha tromplerezh ar pinvidigezhioù, a voug ar ger, hag e laka difrouezh.    An hini en deus degemeret an had en douar mat, eo an hini a glev ar ger hag en kompren; dougen a ra frouezh, ur chreunenn a ro kant, unan all tri-ugent, hag unan all tregont.    Kinnig a reas dezho ur barabolenn all, hag e lavaras: Rouantelezh an neñvoù a zo heñvel ouzh un den en deus hadet had mat en e bark.    Met, e-pad ma oa kousket an dud, e enebour a zeuas, a hadas dreog e-touez an ed, hag a yeas kuit.    Pa voe kresket ar geot, ha deuet e frouezh, neuze en em ziskouezas ivez an dreog.    Mevelien mestr an ti a zeuas da lavarout dezhañ: Aotrou, ha nech  eus ket hadet had mat ez park? Penaos eta ez eus dreog ennañ?    Eñ a respontas dezho: Un enebour din en deus graet kement-se. Ar vevelien a lavaras dezhañ: Fellout a ra dit ech afemp de dennañ?