« Wiski ,evel boaz ? » emezañ gant ur mouschoarzh. Loen brein ! Dirak ma choar ne gredfe ket ober. Gouzout a-walch a ra nevan takenn ebet ken abaoe dek miz bremañ. Abaoe tri chant daouzek deiz eeun-hag-eeun. Kontañ a ran anezho. Ma chont a wiski, hag a draoù all, am eus evet, e-pad bloavezhioù. Gwalchet on hiziv, war-bouez ur banneig a lipan gwechig an amzer er gêr. Re laouen e vije ma breur-kaer mam  gwelje och evañ adarre.   « Chug-orañjez. Gant sitroñs, maz eus », a choulennan.  « Bez ez eus ». Edo krog da dennañ e-maez e yenerez div voutailhad chug frouezh.   « Un afer spontus, keta ? » emezañ, ha diskar wiski en e werenn, en ur gornsellout ouzhin.  « Evit Anna ivez, met evit ar vugale dreist-holl. »