« En noz-mañ em eus huñvreet gant un dra bennak spontus ha digredus war un dro ! O pourmen e oan gant va chi, Fridu, e koad Keryann. Ar wech-mañ e oa brav an amzer en va huñvre. Iskis-tre e oa : leun a laboused o nijal hag o chwitellat kreñv er gwez ha tro-dro deomp. Ha  kalz a drouz gant o divaskell. Fridu a grogas da harzhal ha da lammat evit klask tapout anezho. Paouez ta ! Fridu ! am eus huchet outañ, met siwazh, kenderchel a reas da harzhal, kreñvoch choazh. Aon am eus bet ha kroget on da redek ar buanañ posubl. Redek a rae Fridu ganin en ur harzhal hag al laboused a heulie achanomp. Hag a-daol-trumm on chomet a-sav, ur chorfad aon ennon : un den a oa e penn an hent, o sellet ouzhin. Gwisket e oa gant ur stammenn re verr dezhañ hag ur vragez zu; war e benn en  doa un tog gell toullet en e greiz, gant ur boled fuzuilh sur a-walch, hag en e zorn e oa ur gontell. »