Neo ket ur romantig Une mort très douce met un dezrevell, a chellfe bezañ ur pennad hir eus buhezskrid Simone de Beauvoir daoust ma vije bet embannet distag. Kontañ a ra ar skrivagnerez devezhioù diwezhañ he mamm, gant forzh munudoù personel, met en ur zigeriñ war brederiadennoù diwar-benn ar marv a dreuz penn pep hini deiz pe zeiz, dreist-holl pa vezer och ambroug unan war e dalaroù. Kavet en deus din e oa ul levr mat, daoust ma vije un tammig poanius da lenn neo ket blam da stil ar skrivagnerez a gavan direbech, met blam dan tem e-unan.  Ober a ra tro soñjezonoù an hini a chom : ar mall e vije echu, an aon da welet eo echu, ar goulenn a sav : da betra mont ar pellañ posubl ? an eñvorennoù chaoket-dichaoket, ar chlask a ster… koll a ra ar chorf e dalvoudegezh  ha war un dro e teu an hini klañv da na vout nemet ur chorf ken… Darempredoù disheñvel och en em wriat tro-dro dar chorf kozh-se. Kavet em eus dedennus an displegadenn a ginnig ar verch dar fed nhe dije ket klasket he mamm en em dreiñ war-zu ar relijion, ha hi ken deol he buhez-pad. Ul lodenn vrav eus al levr a brederia diwar-benn ar gaou livet ouzh ar vamm evit reiñ dezhi ar pep retañ dar mare-se dezhi da vervel mat : ar spi.  Danvez preder da chortoz va zro.