Met pa vi pedet, kae den em lakaat er plas diwezhañ, abalamour pa zeuio an hini en devo da bedet, e lavaro dit: Va mignon, pign uheloch. Neuze, kement-se a roio enor dit dirak ar re a vo ouzh taol ganit.    Rak piv bennak en em uhela a vo izelaet, ha piv bennak en em izela a vo uhelaet.    Hag e lavaras dan hini en devoa e bedet: Pa ri ul  lein pe ur goan, na bed ket da vignoned, na da vreudeur, na da gerent, na da amezeien binvidik, gant aon na bedfent achanout do zro, ha na rafent dit ar memes tra.    Met pa ri ur fest, ped ar beorien, ar re vachagnet, ar re gamm, ar re dall.    Hag e vi eürus dre ma ne chellont ket e rentañ dit, rak te az po ar pae en adsavidigezh ar re reizh.    Unan eus ar re a oa ouzh taol, o vezañ klevet  kement-se, a lavaras dezhañ: Eürus an hini a zebro bara e rouantelezh Doue!    Jezuz a lavaras dezhañ: Un den a reas ur goan vras, hag a bedas dezhi kalz a dud;