Nen deus ket bet eta ar brezhoneg diouer a skrivagnerien veur nag a oberoù  dreist, met faziañ a rafed o klask barn an dalvoudegezh anezhañ, nemet diwar an oberoù krouet gantañ. Bez he deus ur yezh he zalvoudegezh dezhi hech-unan, bez he deus perzhioù a-ouenn dizalch diouzh nep a gomz pe a skriv anezhi evel men deus ar violoñs perzhioù dezhañ e-unan, hag e vefe implijet pe gant un arzour meur pe gant un deskard. Ar perzhioù-se eo : pinvidigezh ha resisted he gerioù, o zalvoudegezh skeudennus ha barzhonius, gwevnded hech ereadurezh, hag erfin, an tu da stummañ gerioù nevez. Hogen,  war ar pevar boent-se, ez eo ar brezhoneg ur yezh eus an dibab.   Ha ne vo ket didalvout evidomp prederiañ   ur   pennadig war ar gudenn.