Ul lodenn all a gouezhas en douar mat, hag, o vezañ savet, e roas frouezh, kant evit unan. O lavarout an traoù-mañ, e krie: Ra selaouo, an neb en deus divskouarn da glevout.    E ziskibien a choulennas digantañ petra e oa ar barabolenn-se.    Respont a reas: Roet eo deoch-hu da anavezout traoù kuzhet rouantelezh Doue; met  dar re all eo komzet dre barabolennoù, en hevelep doare o welout na welont ket, hag o klevout na gomprenont ket.    Setu petra eo ar barabolenn-se: An had eo ger Doue.    Ar re a zo a-hed an hent eo ar re en selaou; met an diaoul a zeu hag a zilam ar ger diouzh o chalon, en aon en ur grediñ na vefent salvet.    Ar re a zo war al lechioù meinek, eo ar re a glev ar ger, hag e zegemer gant joa; met no deus  ket a wrizienn ha ne gredont nemet ur pennad; pa zeu an temptadur, e techont kuit.    Ar pezh a zo e-touez an drein, eo ar re o deus klevet ar ger, met, en ur vont kuit, en lezont da vezañ mouget gant prederioù, pinvidigezhioù ha plijadurioù ar vuhez-mañ, en hevelep doare ma ne zougont ket a frouezh a zeu da zareviñ.