Ra ziskenno ar Christ, roue Israel, bremañ eus ar groaz, abalamour deomp de welout, ha ma kredimp! Hag ar re a oa staget ouzh ar groaz gantañ, a lavare ivez dismegañsoù dezhañ.    Pa zeuas ar chwechvet eur, e voe teñvalijenn war an douar holl, betek an navet eur.    Ha dan navet eur, Jezuz a grias gant ur  vouezh kreñv: Eloi, Eloi, lama sabaktani? Da lavarout eo: Va Doue, va Doue, perak ech eus va dilezet?    Hiniennoù eus ar re a oa eno, o vezañ e glevet, a lavare: Setu e chalv Elia.    Unan anezho a redas, a leunias ur spoueenn a winegr, he lakaas e penn ur gorzenn, hag he roas dezhañ da evañ, en ur lavarout: Lezit; gwelomp hag-eñ e teuio Elia de ziskenn.    Neuze Jezuz, o vezañ taolet ur griadenn  vras, a varvas.    Gouel an templ a rogas e div, adalek krech betek traoñ.