Goude-se, Jezuz a gavas anezhañ en templ, hag a lavaras dezhañ: Setu, te a zo bet yachaet; na bech ken,  gant aon en em gavfe ganit un dra bennak gwashoch.    An den-mañ a yeas hag a lavaras dar Yuzevien e oa Jezuz en devoa e yachaet.    Abalamour da gement-se, ar Yuzevien a heskine Jezuz, [hag a glaske e lakaat dar marv,] dre men devoa graet-se deiz ar sabad.    Met Jezuz a lavaras dezho: Va Zad a labour betek vremañ, ha me a labour ivez.    Abalamour da-se, ar Yuzevien a glaske  choazh muioch e lakaat dar marv, neket hepken dre ma torre ar sabad, met choazh abalamour ma chalve Doue e Dad, och en em ober e-unan kevatal da Zoue.    Jezuz, o kemer ar gomz, a lavaras dezho: E gwirionez, e gwirionez, me a lavar deoch: ar Mab ne chell netra anezhañ e-unan, nemet en defe gwelet an Tad ouzh e ober; rak kement a ra an Tad, ar Mab ivez en gra eveltañ.    Rak an Tad a gar ar Mab, hag a ziskouez dezhañ kement a ra. Ha diskouez a raio dezhañ oberoù  brasoch eget ar re-mañ, evit ma viot sabatuet.