Lavaret a reas ar rener : « Chomet on bamet dirak an istor-se. Ne gredan ket penaos e chell daou baotr eveldoch ober kement-mañ. Nho peus ket sentet ouzh al lezenn  hag ar fiziañs am eus ennoch a cheñcho. Deoch da zivizout ! Reiñ a ran ar choaz deoch : mont kuit, pe neuze chom da labourat amañ ha choaz ur plach e-touez ar merched-mañ : Maria a zo ur plach seven. Labourat a ra kalz. Plijout a ra he zud dezhi, bevañ a ra choazh ganto zoken, met neo ket dre he fazi, ezhomm mhe deus anezho. Laouen-kenañ on gant he labour, da lavaret gwir em eus kemeret anezhi peogwir em boa truez outi. E mod-all ez eus ur plach seven ivez evel-just : ma sekretourez-pennañ eo,  met ne oar na jediñ na skrivañ. Kemeret eo bet rak he zad a zo unan eus pennoù brasañ politikerezh ar vro. Paourkaezh plach ! Graet ho choaz ganeoch ?  - Daoust hag-eñ ez eus tu deomp komz kenetrezomp ? a choulennas Fañch digant ar rener.  - Evel-just ! Pemp munutenn a lezin ganeoch. Fañch ha Lanig a zivizas mont kuit rak o charantez a oa brasoch eget ar choant da labourat en embregerezh.  - Graet ho choaz ganeoch ? a choulennas ar rener.  - Ya, choazet hon eus mont kuit a lavaras  Fañch.  - Ur choaz mat eo evidoch ma n em garit.  - Ket, non ket a-du. Emaon o vont da zibab unan eus ho merched; klask a rin karout anezhi betek fin ma buhez ! a lavaras Lanig, kounnaret. »