Pa voe aet en ti, goude bezañ kuitaet ar bobl, e ziskibien a choulennas outañ petra oa ar barabolenn-se.    Eñ a lavaras dezho: Bez och ivez hep skiant? Ne gomprenit ket penaos netra eus ar pezh a ya eus er-maez an den, ne chell e lousaat?    Rak an dra-se ne ya ket er galon, met er chof, a belech e kouezh el lech  distro, ar pezh a chlana ar boued holl.    Lavarout a rae eta: Ar pezh a zeu eus an den, eo ar pezh a hudara anezhañ.    Rak a-ziabarzh, eus kalon an dud eo, e teu ar soñjoù fall, an avoultriezhioù, ar gastaouerezhioù, al lazherezhioù, al laeroñsioù,    an avaristed, ar fallentezoù, ar faosoni, al loustoni, al lagad avius, an droukkomz, an ourgouilh, ar follentez.    An holl  fallentezoù-se a zeu eus an diabarzh hag a hudara an den.