Moarvat ez eo enket Emsav ar brezhoneg, evel an darn vras eus ar  gevredigezh e Frañs, gant pennaennoù a zeu eus filozofed « ar  Sklêrijennoù », evel da skouer pennaennoù « al Librentez » hag « al  laikelezh ». Bevañ a ra ar vuzulmaned en ur republik laik : penaos ta e  chellfed mirout da zougen ur ouel ouzh an dud a  fell dezho ? Ha perak  e vije ret debriñ pesked er skolioù dar gwener ? Ha perak e redier an  holl vugale da lidañ Gouel Nedeleg er skolioù ? Ha perak ez eo berzhet  galvoù ar muezzin pa glever kleier an ilizoù o seniñ teir gwech an  Anjelus, bemdez-doue ?  Gwir goulennoù ez eo, hogen gwelout a reer mat diouzhtu e talvezont  dreist-holl e vije ret plegañ adarre da zigristenaat un tamm muioch  choazh ar gevredigezh a-benn sentiñ ouzh pennaennoù sakr republik ar  Challaoued, ur gevredigezh hag a zo pell da vezañ kristen daoust dan  arouezioù-se, a chom er gevredigezh evel dismantroù ur gevredigezh a zo  bet.  Ha dar gwir goulennoù-se, neo ket gouest ar republik da respont dezho,  nemet adskoulmañ a rafe gant marevezh reuziekañ ar « Spont Bras », e-pad  an Dispach Gall, pa glasked digristenaat ar gevredigezh betek lemel an  deiziadur kristen, ar sul ha seizh devezh ar sizhun.