Setu ar pezh a skriv Maodez Glanndour a-zivout al lodenn-se :  Kregiñ a ra levr Izaia gant klemmadennoù Doue diwar-ben e bobl. Eus un tu, setu taolenn pechedoù Jeruzalem, fallagriezh ar re binvidik, kammdroioù an dud e karg, ar pompadoù, an direizhderioù a bep seurt ; hag eus un tu all, ur soñj don eus meurded Doue, eñ an hini santel, ar galloudeg, an hini neus nemetañ  a ve mestr ar bed ha krouer pe tra. Gortoz a ra Izaia kastiz ar re gablus, rak nhell ket Doue gouzañv e vefe disprizet da viken na nachet e wirioù. Met war un dro, sed amañ profed ar fiziañs : rak an Doue santel a zo doue an drugarez, a oar gant ur restad, un toullad hepken a dud fidel, adsevel en e challoud ar rivinoù. [...] Gant se, muioch eget profed ar feiz eo Izaia profed an esperañs. Diouganañ a ra trech doue war an droug [...]. Met profed an esperañs eo dreist-holl gant e ziouganoù diwar-benn ar Mesiaz. Evel gant Mika, ar Mesiaz evitañ a zo ur roue eus lignez David, a lakaio da en ar peoch, ar justis peurvat, an hini a zesko dan dud an doujañs-Doue hag ar santelezh.