Chom a rae er bezioù, ha den ne chelle e zerchel ereet, na zoken gant chadennoù;    rak alies,  o kaout an hern ouzh e dreid, hag o vezañ bet ereet gant chadennoù, en devoa torret ar chadennoù ha friket an hern; ha den ne chelle e zoñvaat.    Chom a rae dalchmat, noz ha deiz, war ar menezioù hag er bezioù, o krial hag och en em vloñsañ gant mein.    Pen devoe gwelet Jezuz a-bell, e teredas, e taoulinas dirazañ,    hag e lavaras, o krial a vouezh uhel: Petra a zo etre te ha me, Jezuz, Mab an Doue  uhel-meurbet? Da bediñ a ran dre anv Doue, na boagn ket achanon.    Rak Jezuz a lavare dezhañ: Spered hudur, kae eus an den-se.    Ha Jezuz a choulennas digantañ: Pe anv ach eus? Eñ a respontas: Va anv a zo Lejion; rak kalz omp.