Hag e lavaras dan holl: Mar fell da unan bennak dont war va lerch, ra raio dilez anezhañ e-unan, ra gemero e groaz, ha ra heulio achanon.    Rak piv bennak a fello dezhañ saveteiñ e vuhez, he chollo; met piv bennak a gollo e vuhez abalamour din, he saveteo.    Rak petra a dalvfe dun den gounit ar bed holl, mar en em  zistrujfe, pe mar en em gollfe e-unan?    Rak piv bennak en devo mezh achanon hag eus va chomzoù, Mab an den en devo mezh anezhañ pa zeuio en e chloar hag e hini an Tad hag an aelez santel.    Me a lavar deoch e gwirionez, ez eus hiniennoù eus a-douez ar re a zo amañ, ha ne varvint ket, ken no devo gwelet rouantelezh Doue.    War-dro eizh devezh goude ar chomzoù-se, Jezuz a gemeras gantañ Pêr, Yann ha  Jakez, hag a bignas war ur menez evit pediñ.    E-pad ma pede, e zremm a droas a zoare, hag e zilhad a zeuas gwenn ha lugernus evel al luched.