Neuze e voe lavaret dezhañ: Da vamm ha da vreudeur a zo aze er-maez, hag e choantaont da welout.    Met eñ a respontas: Va mamm ha va breudeur eo ar re a selaou ger Doue, hag a sent outañ.    Dont a reas un deiz, maz eas en ur vag gant e ziskibien, hag e lavaras dezho: Tremenomp en tu all dal lenn. Hag ez ejont.    E-pad ma oant er vag, e kouske; un taol-avel bras a savas war al lenn, ar vag en em leunie gant an dour hag e oant e riskl bras.    Neuze e teujont de gavout, hag en dihunjont, o lavarout: Mestr, mestr, ez eomp da goll! Met eñ, o vezañ dihunet, a chourchemennas an avel hag ar mor; ar re-mañ a davas, hag e voe ur sioulder bras.    Neuze e lavaras dezho: Pelech emañ ho feiz? Int, leuniet a zoujañs hag a spont, a lavare etrezo: Piv eta eo  hemañ, a chourchemenn memes dan avelioù ha dan dour, hag e sentont outañ?    Dont a rejont neuze da vro ar Chadareniz, a zo dirak Galilea.