Jezuz eta a yeas ganto. Ha pa ne oa ken pell eus an ti, ar chantener a gasas etrezek ennañ mignoned, da lavarout  dezhañ: Aotrou, na gemer ket a boan, rak non ket din e teufes dindan va zoenn.    Abalamour da-se, nem eus ket kavet e oan din va-unan da vont betek ennout; met lavar ur ger, ha va mevel a vo yachaet.    Rak me va-unan a zo un den lakaet dindan galloud re all, ha dindanon em eus soudarded, hag e lavaran da unan: Kae! hag ez a; degile: Deus! Hag e teu; ha dam mevel: Gra kement-mañ! Hag en gra.    Jezuz, o  vezañ klevet kement-se, a voe souezhet, hag, o tistreiñ, a lavaras dar bobl en heulie: Me a lavar deoch penaos nem eus ket kavet ur feiz ken bras, zoken en Israel.    Pa zistroas dar gêr ar re a oa bet kaset, e kavjont yach ar mevel a oa bet klañv.    An deiz war-lerch, Jezuz a yeas dur gêr anvet Nain; kalz eus e ziskibien hag ur bobl vras a yae gantañ.    Evel ma tostaent ouzh dor kêr, setu e touged dan douar unan marv, mab nemetañ e  vamm, a oa intañvez; un niver bras a dud eus kêr a oa ganti.