Taolomp evezh un tammig ouzh talvoudegezh sonerezhus hor brezhoneg. Skiltrus eo ar gerioù anezhañ : da gentañ o vezañ nemañ ket rennañ al lizherenn didon « e », implijet kalz e galleg; dan eil o vezañ ma kaver ennan e-leizh a sonioù kreñv evel « o », « ei » (kein), « enn » (penn), « aou » (maout), hag alies kensonennoù skourjezus evel « st » (stoket), « sk » (sko), « stl » (stlapet), « str » (stroñs) ; dan trede o vezañ m ach echu ar pep brasañ eus ar gerioù dre ur gensonenn. Evit gwir, ur vogalenn e fin ur gomz a voug ar son evel un tamm pilhou a lakafed trumm war, ur chloch emeur o paouez tintal. Lakait, da skouer, keñver-ha-keñver ar ger galleg chant gant ar ger brezhonek kan hag ar ger saoznek song, hag e komprenot ervat. En abeg da se ez. eo ar brezhoneg ur yezh dreist evit ar prezegerezh.