E genvreudeur, o welout ar pezh en devoa graet, a voe glacharet bras; mont a rejont da gontañ  de aotrou kement a oa choarvezet.    Neuze ar mestr a reas gervel ar servijer-se hag a lavaras dezhañ: Servijer drouk, pardonet em boa dit da holl zle dre ma ez poa va fedet;    ha ne dlees ket kaout truez ivez ouzh da genvreur, evel ma em boa bet truez ouzhit?    Hag e vestr, o kaout droug ennañ, en roas dar vourevien, betek men devoa paeet kement a dlee.    Evel-se e raio  deoch va Zad a zo en neñvoù, ma ne bardon ket pep hini achanoch, a-greiz e galon, de vreur.    Pen devoe Jezuz peurlavaret ar chomzoù-se, ez eas kuit eus Galilea, hag e teuas e kostezioù Judea, en tu all dar Jordan.    Ur bobl vras a heulias anezhañ, hag eno e yachaas ar re glañv.