Hag ar vrud anezhañ a yeas e pep lech er vro tro-war-dro.    Jezuz, o vezañ aet er-maez  eus ar sinagogenn, a yeas e ti Simon. Mamm-gaer Simon he devoa ur gwall derzhienn, hag e pedjont anezhañ eviti.    O vezañ eta aet a-us dezhi, e chourchemennas dan derzhienn paouez, hag an derzhienn a yeas kuit diouti; kerkent, hi a savas hag a servijas anezho.    Pa voe kuzhet an heol, an holl re o devoa re glañv dalchet gant meur a gleñvedoù, o degase dezhañ; eñ a yachae anezho holl en ur lakaat e zaouarn war bep hini  anezho.    An diaoulien ivez a yae er-maez eus kalz, o krial hag o lavarout: Te eo [ar Christ,] Mab Doue; met eñ o gourdrouze, ha ne leze ket anezho da lavarout e ouient e oa ar Christ    Adalek ma teuas an deiz, ez eas dul lech distro; ur bobl vras en klaske hag a zeuas betek ennañ, hag a choantae en derchel, evit no chuitaje ket.    Met eñ a lavaras dezho: Ret eo din ivez prezeg keloù mat rouantelezh Doue dar chêrioù all, rak evit-se  eo on bet kaset.