Conomor, a ouie oa an dud war e lerch o tostaat, a guzhas anezhañ dindan an douar en ur chav hag a savas ur grugell warnañ hervez ar boaz, hag un toull ennañ ma challe Macliau analat. Pa erruas ar varchegerien e lavaras dezho: Amañ emañ Macliau, marvet ha beziet amañ. Hag ar re all, laouen o klevout ar cheloù, hag a ev war ar grugell end-eeun. Ha mont da gas ar cheloù dar breur (Kanao) e oa marv Macliau ; pa glevas an dra-se e lakaas Kanao e grabanoù war ar rouantelezh a-bezh... Macliau a zifoupas neuze a-zindan an douar, ha mont da Wened. Eno e voe kerniet ha graet eskop.