Ar farizian en devoa e bedet, o welout kement-se, a lavaras ennañ e-unan: Ma vije an den-mañ profed, e ouije piv eo a wreg a stok ennañ, ha penaos eo a vuhez fall.    Neuze Jezuz, o kemer ar gomz, a lavaras dezhañ: Simon, bez em eus un dra bennak da lavarout dit. Eñ a lavaras dezhañ: Lavar anezhañ, Mestr.    Ur chredour en devoa daou zleour, unan a  zlee dezhañ pemp kant diner, hag egile hanter-kant.    Evel no devoa ket peadra da baeañ, eñ a bardonas o dle dezho o-daou. Lavar din eta pehini anezho o-daou en karo ar muiañ.    Simon a respontas: Me a gav din ez eo an hini a zo bet pardonet ar muiañ dezhañ. Jezuz a lavaras dezhañ: barnet mat ech eus.    Neuze, o tistreiñ ouzh ar wreg, e lavaras da Simon: Gwelet a rez ar wreg-mañ? Deuet on ez ti, ha  nech eus ket roet a zour din evit gwalchiñ va zreid; met hi he deus o douret gant he daeroù, hag he deus o sechet gant he blev.    Te, nech eus ket roet ur pok din; met hi, abaoe maz on deuet en ti, nhe deus ket paouezet da bokat dam zreid.