Evel mhon eus gwelet, gwir en deus ar brezhoneg, neo ket hepken da vevañ, met da gaout, e diabarzh ar stad chall. ar galloud da greskiñ evel neus forzh pe yezh all.   Ha dlead pep Brezhon eo strivañ da grouiñ an aergelch-se ma vleunio e yezh ennañ. Hogen ar stad graet bremañ dar yezhoù bihan a choulenn strivoù bras evit galloud o saveteiñ. Hag hiziv n emañ ken an traoù evit ar brezhoneg  evel hanter-kant vloaz zo. N emañ ken ar mare da ziwall ar brezhoneg war e zifennoù, da zerchel anezhañ en e stad a yezh-pobl hepmuiken, mat dan hirañ da vezañ komzet ha dezhi evel lennegezh netra nemet un nebeut    kanaouennoù pe gontadennoù gwrached kozh. Er chontrol, ma venner mirout outañ da vervel ez eo ret e skignañ eus ar maezioù dar chêrioù, eus ar vereuri da di ar bourchiz. Ret eo adreiñ dezhañ e wirioù, o choulenn groñs digant ar gouarnamañt e enoriñ en ur zigeriñ dezhañ dorioù  ar skolioù hag ar stadvererezh. Menoz lorchek ha dichallus Froudenn ur briz-keltiegour en andor ? Ne gredan ket. Fiziañs leizh ar galon a cheller kaout, pa weler gant peseurt kred e tesk hiziv ar brezhoneg kemend-all a dud desket eus Breizh evit e gomz goude; pa weler 340 kuzul-parrez eus hor bro o choulenn lakaat deskiñ ar brezhoneg er skolioù, ha kuzulioù-departamant « Penn-ar-Bed » hag « Aodoù an Hanternoz » och ober kemend-all evit an trede gwech e miz Gwengolo 1946; pa weler dasorchidigezh dispar  gouezeleg Iwerzhon, kouezhet izeloch eget ar brezhoneg, ha deut da vezañ yezh-stad ar vro.