Eürus e viot, pa zeuio an dud dho tismegañsiñ, dho kwallgas, ha da lavarout dre chaou pep seurt droug  a-enep deoch abalamour din.    En em laouenait, ha tridit gant levenez, rak ho kopr a vo bras en neñvoù; rak evel-se eo bet gwallgaset ar brofeded hag a zo bet araozoch.    Chwi a zo holen an douar; met mar koll an holen e vlaz, gant petra e vo e roet en-dro dezhañ? Neo mui mat, nemet da vezañ taolet er-maez, ha da vezañ machet gant treid an dud.    Chwi a zo sklêrijenn ar bed; ur gêr savet war ur  menez ne chell ket bezañ kuzhet;    ha ne vez ket enaouet ur choulaouenn evit he lakaat dindan ar boezell, met evit he lakaat war ur chantolor, hag e sklêrijenno holl dud an ti.    Ra lugerno evel-se ho sklêrijenn dirak an dud, evit ma welint ho madoberoù, ha ma teuint da reiñ gloar dho Tad a zo en neñvoù.    Na soñjit ket e vefen deuet evit diskar al lezenn pe ar brofeded; non ket deuet evit diskar, met evit peurober.