Ar re gozh hag ar merched hag ar baotred vihan,  Ha re pere nint ket gouest da vonet dan emgann,  A laro en  o zier, a-barzh mont da gousket,  Ur pater hag un ave evit ar Chouanted.    Ar Chouanted zo tud vat, i zo gwir gristenien,  Savet da zifenn hon bro koulz el hon beleien ;  Mar skoont war tal ho tor, mho ped, digoret de  Doue el-se, ma zud vat, digori deoch, un deiz.    Julian blev-ruz a lare de vamm gozh ur mintin :  - Me ya-me gant Tinteniag, pa monet a blij din.  - Da daou vreur deus me losket, ha te me losk ivez  Mes mar plij dit  de vonet, ra da renay Doue !-    Pa zeue ar Chouanted, eus a bep korn a Vreizh,  A Dreger hag a Gernev, hag a Wened e-leizh,  Ar re chlas degouezh gante, e maner Koatlogen,  Eus a gosteoù Bro-Chall, tri mil en ur vandenn.    - Setu an eur o seniñ, setu an eur sonet,  Ma emgamfimp, ur wech all, gant ar chozh soudarded.  Bech warnezhoch, paotred a Vreizh, bech warnezhoch, ha gwelomp !  Mar mañ n Diaoul en-tu gante, mañ Doue en tu ganeomp !-    Ha pa oant deut da gregiñ, eñ darche el un oach  Gante bep a vuzuilh vat, gantañ met e benn-bazh,  E benn-bazh, hag e chapled eus a Santez-Anna,  Ha kement a dostae, a oa pilet gantañ.    Ha toullet-kaer oa e dog, ha toullet e chupenn,  Ha lod eus e vlev trochet gant un taol a sabrenn,  Hag ar gwad a zivere dimeus toull e gostez  Ha narzave o tarchout, hag ouzhpenn e kane.    Ken nhen gwelas ket mui tamm, hag hen gwelas en-dro,  Hag hen  tennet a gostez dindan ur weenn derv,  O ouelañ leizh e galon, chouket gantañ e benn,  An Aotrou Tinteniag paour a-dreuz war e varlenn.    Ha pachue an emgann war-dro an nozvezh,  Chouanted a zidoste, re yaouank ha re gozh,  Hag a denne o zokoù, hag a lare el-se :  - Setu mañ gouneet ganeomp, hag hen, siwazh, marv eo ! -