Pa seller a-dost e seblant an ti bezañ ur seurt meskaj eus meur a savadur, neuze e soñjer e veskas Vermeer elfennoù gwirion (an tudennoù, ar gwez, ar gwer, ar mogerioù) ha re all ijinet gantañ. Gwelout a reer ivez nemañ ket an nor e-kreiz an talbenn, met lakaet eo bet a-gleiz. Marteze e felle dan arzour kempouezañ ar stalaj ruz a zo a-gleiz. Merzout a reer ivez e vefe dibosupl pe dost digeriñ ar stalafioù gwer a zo a-zehou, hep mirout ouzh an dud a implijout an nor. Merzout a challer ivez e seblant gwall vresk tu kleiz ar savadur : tost-tre ouzh bord ar voger emañ ar prenestr, ha neo ket sur e vije bet solut a-walch da zougen ar volz brikez a zo a-us dar prenestr.