Eun nebeut deveziou goude-ze, en eur ziskenn en he liorz, e kavas ar wezen lore moa bet azezet dindanni gant he mab, melenet he deliou ha sechet he brankou. Ar gwel-ze a skoas eun tol en he chalon : « Oh ! emezi, petra verk an dra-man, ma neo ket maro ma mab eo ? »    Ar chelou-ze a oe brudet prim, ha hebdale, an amezeien a gemeras o chezeg buhanna hag a yeas da welet petra deue Henoret da vezan. Kaout a rejont korf ar marchadour paour, beuzet en e wad, demdost da Dheneze. Eun enklask a oe grêt a roas da anaout e oa bet lazet gant e zaou vevel et droug enne, war  zigare ne oa ket falvezet gantan digemer, etouez e loened, eun anouar o devoa laeret war an hent ; gret an evoa deze, zoken, dizrei anezi el lech mo devoa he chavet.