An dra-se dres e oa Artur Kabiten o soñjal en ur sellet ouzh ar pastis melen treuzwelus a oa en e werenn. Aet e oa Florence da gerchat ur voutailhad dour bijnik er chav, rak ne faote ket dezhi servijañ  dour nitratet ar barrez dur pratik nevez, ha pa vefe evit astenn ar pastis. Ma, ma, ma, en doa respontet Artur. Desket e vez bemdez.  Abaoe abred kentaou e oa Artur o virviñ gant ar choant da zont da welet penaos e oa diabarzh an ostaleri. Un ti-ostaleri prenet gant ar saozon, soñjit ! Hag addigoret dech. Aet e oa bremaik da gerchat Lan Chloan da zont gantañ, mes Lan a oa da vont da ospital Karaez da welet ar medisin, an tañsion, Artur gaezh, an oad zo aze ivez, hag ar butun hag hili ar chig sall.  Setu war-dro unnek eur hanter en doa divizet ar Chabiten mont e-unan en davarn. Kredit achanon pe na rit ket, ken enkrezet e oa o vont e-barzh ha ma oa ar wech kentañ ma oa aet en ur fouzhti e Brest, e-pad e goñje. Rak nouzer ket, kaeñ...Un ostaleri dalchet gant ar saoz... Ken buan all e vije oblijet devañ te. Ha se zo mat evit ar re glañv ; ar re o deus tañsion, lakaomp. Unan evel Lan Chloan, lakaomp. Pas unan yach eveltañ.  Nen doa ket padet e enkrez, rak kenkent hag antreet en ti en doa  anavezet war an estajerennoù ar voutailh hollvrudet leun gant an evaj produet gant Paul Ricard. Ha graet en doa ivez anaoudegezh gant Florence ; ha da ziwall zo, rak Florence-mañ neo Florañs anezhi. Ret eo lâret un dra bennak evel Flâââwinz. Er mod-se e ra he gwaz, bepred.  Sell, emedi o tont, gant an dour. Pozañ a ra ar voutailh dirak Artur :  Yeched deochemezi ; desket un tamm brezhoneg ganti ivez. Mont a ra en tu all dan daol-gont, hag en em lakaat da gempenn ar gwer.  Neuze ez eo ur  skeudenn all a gemer plas hini Florence e eñvor Artur : hini Solañj, a oa a oad gant homañ e fin ar brezel phe doa kemeret an ostaleri-mañ. Chañs he doa bet ha chañs nhe doa ket bet : he gwaz a oa bet ur choñversant oberiant etre 1941 ha 1944, un tu bennak kostez Paris, ha mindrailhetenn un FTP nhe doa ket laosket anezhañ da zispign ar grifoù espernet, setu e oa deuet an intañvez yaouank den em staliañ amañ. Sañset e oa deus ar vro, Berrien pe Skrignak.Ma Doue, a soñj Artur, holl e taolemp selloù avius  warni : ur vaouez yaouank yach, hech-unan en ostaleri-se. Hag an doare he doa da gemer harp war e orloch ouzh ar chontouer : pozañ a rae he divronn war an daol-gont, ha goude en em lede an hiviz evel ur golinetenn en-dro dan daou frouezh azv. Ne oa den ebet e-mesk paotred ar geriadenn dichouzvez diouzh liv begoù an divronn-se : mouk teñval, kazi du e oant. Ha kentoch eget ar  petra po ?  kustum, he doa he mod da chrougouzat :  Deus pehini po, Artur ?  hep bezañ jenet e mod ebet, hag eñ a vesteode  :  ur bannach gwin ruz . Ne oa ket evel homañ vat, gant bronnoù itik ma tle an avel sil tremen etreze, kenkent ha ma ch a er-maez. Mes evit afer-se, ne oa aet hini ebet eus paotred ar barrouz e gwele Solañj : he gwalch he doa bet gant he gwaz kentañ, moarvat...  Neuze e teu soñj da Artur eus un darvoudig en doa graet un tamm trouz er chorn-mañ eus ar barrez ; an dra-hont a dremene un tammig goude ar brezel, da rageost 46 pe 47, 47 kentoch, rak fall-abominapl e oa bet an hañv 46. Echu e oa an  dornerezh ed, dastumet ar plouz, pemzektez a oa choazh da chortoz a-raok krogiñ gant ar gwinizh-du, pa oa kouezhet warne ur frapad arnev. Abaoe kreisteiz e oa an dour bil o veuziñ an terouer, ha dont a rae tro-dro da Artur ar skeudoù kozh a oa deuet an deiz-se : Jañ Mari Chloan, Per Rumen, Yeun Garzuel, Per Vari Roparz, Marijan Kolkanap, Laou Fer... Petra ober, nemet lezel ar glav da gouezhañ, keda ?  Ha setu a-greiz-tout ar chure yaouank och antreal en ostaleri. Er chorn-mañ deus ar barrouz,  nomp ket ken troet war ar relijion ha tud pinvidik traon ar barrouz ; un nebeud mat a familhoù protestant zo ouzhpenn. Evit afer-se naomp ket da dufañ war ur beleg pa zeu da gomz ouzhimp.  - Aotroù Kure, nag un amzer hiziv !  - Ya, emezañ en ur dorchañ e dal gant e vouchouer. Mechañs eo bet medet ha dornet an edoù ganeoch !  Komz a reomp choazh deus an drevadoù, deus al labour a zo o chortoz achanomp, ha neuze e ra dimp ur chinnig. Soñjet en deus e vije mat mont da drugarekaat ar Werchez  betek ar Folgoet, evit ar mod ma eo bet echuet ar brezel, peogwir omp bev tout en ostaleri-mañ o kontañ kaoz, ha ret eo deomp mont da rentañ grasoù dehi a-benn an 8 a viz Gwengolo.  - Dont a rafech ganin, chwi ? a choulenn deus Yeun Garzuel.  Nen deus ket bet chañs.  - Allas, aotroù Kure, me zo protestant ! a respont Yeun.  Men dije ranket ar beleg yaouank lonkañ un touseg en vev, nen dije ket bet un aer doñjeretoch. Aet eo kuit Yeun Garzuel ha Per Rumen neuze, sed e oamp etre  katoliked, mes yenaet e oa bet an ostaleri en un taol. Ha setu Solañj o klask adlañsañ ar gaoz :  - Deus pehini po, aotroù Kure ?  Ret eo lâret e oa war he zu mat, Solañj ; er mod-se e lâremp, bepred, ni ar baotred. Gant an amzer tomm ha toufus a oa bet e-pad an deiz nhe doa ket kalz a dra dindan he brozh, ha chomet e oa digor ur bouton muioch evit kustum choazh. Bravat pladad frouezh a oa dispaket dirak daoulagad ar chure yaouank.  - Jezabel ! a vlej hemañ neuze. Jezabel, hag a oa ken  drouk ken e nachas ar chas debriñ he daouarn !  Hag e tilamm er-maez eus an ostaleri, ha timat o chaloupat dindan ar barr. Skodeoget-holl e oamp.  - Jezekel ? Pesort Jezekel ?  - Ijabel ! Lâret en deus Izabel !  - Hag a zeue ar chas da zebriñ en he dorn !  Chomet e oamp e-pad pell da sevel ur romant : aet e oa ar chure yaouank da veleg abalamour dur plach yaouank, Ijabel Jezekel moarvat, hag a soursie deus chas. Ha Solañj he doa degaset soñj dezhañ deus an Izabel-se.  A,  Solañj....  - Flâââwinz !  Emañ Artur dirak e vanne Ricard en-dro. Pemp ploaz ha daou-ugent zo tremenet abaoe.  Dar choulz-se ech eve gwin ruz... 