hag ez eas, hag e komzas gant ar veleien vras ha gant pennoù ar warded, diwar an doare ma en lakaje etre o  daouarn.    Laouen e voent a gement-se, hag e tivizjont reiñ archant dezhañ.    Eñ a roas e cher, hag e klaske an tu dereat evit e reiñ dezho hep ma ouije ar bobl.    Koulskoude, deiz ar bara hep goell a zeuas, ma oa ret aberzhañ ar Pask,    ha Jezuz a gasas Pêr ha Yann, o lavarout: It da fichañ deomp ar Pask, evit ma tebrimp anezhañ.    Int a lavaras dezhañ:  Pelech e choantaez e fichfemp anezhañ?    Eñ a lavaras dezho: Paz eot e kêr, ech erruo ganeoch un den o tougen ur podad dour; heuilhit-eñ en ti maz aio ennañ,