da goulz goan, e kasas e vevel da lavarout dar re a oa bet pedet: Deuit, rak pep tra a zo prest.    Hag en em lakajont holl, a-unan, da zigareziñ. An hini kentañ a lavaras dezhañ: Prenet em eus douar, ha ret eo din mont da welout anezhañ; da bediñ a ran dam digareziñ.    Unan all a lavaras: Prenet em eus pemp koublad ejened, hag ez an da  welout hag int a zo mat; da bediñ a ran dam digareziñ.    Hag unan all a lavaras: Ur wreg am eus kemeret, dre-se ne chellan ket mont.    Ar mevel, o vezañ distroet, a zisklêrias kement-mañ de vestr. Neuze mestr an ti, droug ennañ, a lavaras de vevel: Kae buan dre leurioù ha straedoù kêr, ha degas amañ ar beorien, ar re vachagnet, ar re dall hag ar re gamm.    Goude, ar mevel a lavaras dezhañ:  Aotrou, graet eo bet evel ma ech eus gourchemennet, ha lech a zo choazh.    Ar mestr a lavaras dar mevel: Kae dre an hentoù hag a-hed ar girzhier, ha gra dar re a zo eno mont e-barzh, evit ma vo leuniet va zi.