Un devezh ma kelenne, ha ma oa azezet eno farizianed ha doktored al lezenn deuet eus holl vourchioù Galilea, eus Judea hag eus Jeruzalem, galloud an Aotrou a oberie evit yachaat ar re glañv.    Neuze e teuas tud a zouge war ur gwele un den seizet, hag e klaskent mont en ti hag e lakaat dirak Jezuz.    Pa ne ouient dre belech e gas e-barzh, abalamour  dar bobl, e pignjont war an ti, hag en diskennjont dre an teol gant e wele, e-kreiz ar bobl, dirak Jezuz;    Eñ, o welout o feiz, a lavaras dezhañ: O den, da bechedoù a zo pardonet dit.    Neuze ar skribed hag ar farizianed en em lakaas da chrozmolat ha da lavarout: Piv eo hemañ hag a wallgomz? Piv a chell pardoniñ ar pechedoù, nemet Doue hepken?    Met Jezuz, och anavezout o soñjezonoù, a gemeras ar  gomz hag a lavaras dezho: Petra a chrozmolit en ho kalonoù?    Petra eo an aesoch, lavarout: Da bechedoù a zo pardonet dit, pe lavarout: Sav ha bale?