War gement-se, ar bobl o vezañ en em zastumet dre vilieroù, ken ma kerzhent an eil war egile, Jezuz en em lakaas da lavarout de ziskibien: En em virit dreist-holl eus goell ar farizianed, da lavarout eo ar pilpouzerezh.    Neus netra goloet na vo dizoloet, ha netra kuzhet na zle bezañ anavezet.    Dre-se, an traoù ho po  lavaret en deñvalijenn a vo klevet er sklêrijenn, hag ar pezh ho po lavaret er skouarn er chambroù, a vo prezeget war lein an tiez.    Hag e lavaran deoch, deoch-hu va mignoned: Nho pet ket aon dirak ar re a lazh ar chorf ha, goude-se, ne chellont ober netra ouzhpenn.    Met me a ziskouezo deoch piv a zleit doujañ. Doujit an hini en deus, goude bezañ lamet ar vuhez, ar galloud da gas dar gehenn; ya, me a lavar  deoch, hennezh eo an hini a zleit doujañ.    Ha ne werzher ket pemp golvan evit daou wenneg? Koulskoude, Doue nankounacha ket unan hepken anezho.    Ha zoken holl vlev ho penn a zo kontet. Nho pet ket aon eta, chwi a dalvez muioch eget kalz a cholvaned.