Rak piv bennak en devo mezh achanon hag eus va chomzoù, Mab an den en devo mezh anezhañ pa zeuio en e chloar hag e hini an Tad hag an aelez santel.    Me a lavar deoch e gwirionez, ez eus hiniennoù eus a-douez ar re a zo amañ, ha ne varvint ket, ken no devo gwelet rouantelezh Doue.    War-dro eizh devezh goude ar  chomzoù-se, Jezuz a gemeras gantañ Pêr, Yann ha Jakez, hag a bignas war ur menez evit pediñ.    E-pad ma pede, e zremm a droas a zoare, hag e zilhad a zeuas gwenn ha lugernus evel al luched.    Ha setu daou zen a gomze gantañ; Moizez hag Elia e oant;    en em ziskouezjont gant gloar, hag e komzjont eus e varv, a zlee bezañ graet e Jeruzalem.    Pêr hag ar re a oa gantañ o devoa kement a  choant kousket; pa zihunjont, e weljont e chloar hag an daou zen a oa gantañ.