Rak-se e komzan dezho dre barabolennoù, abalamour o welout ne welont ket, hag o klevout ne glevont ha ne gomprenont ket.    Evito eo peurchraet an diougan-mañ lavaret gant Izaia: Chwi a glevo gant ho tivskouarn, ha ne gomprenot ket. Chwi a sello gant ho taoulagad, ha ne welot ket.    Rak kalon ar bobl-mañ a  zo deuet digizidik; pounnerglevet o deus o divskouarn, ha serret o deus o daoulagad, gant aon na zeufe o daoulagad da welout, o divskouarn da glevout, o chalon da gompren, ha na yachafen anezho.    Eürus eo ho taoulagad, abalamour ma welont, hag ho tivskouarn, abalamour ma klevont.    Rak, me a lavar deoch e gwirionez, kalz a brofeded hag a dud reizh o deus choantaet gwelout ar pezh a welit, ha no deus ket e welet, ha  klevout ar pezh a glevit, ha no deus ket e glevet.    Selaouit eta ar pezh a dalv parabolenn an hader.    Pa selaou un den ger ar rouantelezh ha pa ne gompren ket anezhañ, an hini fall a zeu hag a skrap ar pezh a zo bet hadet en e galon: hennezh eo an hini en deus degemeret an had a-hed an hent.