Kest zo ur romant ne chouzañv ket gant ar ment rediet evit oberennoù Priz ar Yaouankiz : klok eo, skrivet mat, ne santer redi ebet ennañ nemet hini diabarzh ar skrivagner n eus choant da rannañ un dra bennak a zoug ennañ. A-fed steuenn emañ pep tra war ar pevare pajenn golo : ul lisead a ziskoach sekredoù familh bet kuzhet mort outañ betek-henn, traoù stag ouzh ar brezel. Mont a ra da vBerlin da glask mont e darempred gant tud eus e familh evit gouzout ar wirionez. Dont a ra a-benn da gavout ar pezh a glask, daoust ma ne vije ket gwall vrav a-wezhioù. Ne chomer ket gant an heug, ar cheuz pe ar fulor : pezh a vez roet deomp da dañva eus Berlin, bravaet gant istor karantez an haroz du-hont, zo dreist. Santout a reer kalz a zoujañs hag a garantez evit an alamaned el levr-mañ. Ar fed en dije lakaet Erwan amzer-dremenet e familh er gouloù a zisamm anezhañ a-benn kregiñ gant ur vuhez all, hag a zigor dorioù, pontoù etre bro-Chall ha bro-Alamagn evitañ. Goude e chomadenn e bro-Alamagn e taol ivez ur sell disheñvel war e vBreizh genidik.  Estreget evit ar re yaouank eo mat al levr : neo ket unan re eeun, meret gant re a vel. Kinnig a ra peadra da gompren gwelloch ar brezel hag an dud o deus kemeret perzh ennañ, tu pe du. Lakaet e vez sklaer ne oa ket unvan an alamaned, pas muioch eget ar vretoned ! Souezhet on bet un tamm gant ar pezh a dremen e penn Erwan pa ya da zivizout gant e eontr : re ziwezhat eo evit  en em veñjiñ, a gav din, ha dreist-holl e oa bet tu da gompren a-raok ne oa ket bet mestr war e blanedenn, betek ur serten poent… met moarvat e vo komprenet gwelloch e emzalch gant tud yaouank.  A-hend-all meus merzet eo sklaer ar senennoù karantez : brav ha doujus, nint na niverus na kammlechiet, met sklaer, pezh neo ket diouzh ar chiz el levrioù evit ar yaouankiz (niveruz, a gredan) a lennan e galleg ha troet diwar yezhoù all. Ne lavaran ket e vije fall, met soñjal a ra din e chellfe bugale  zo bezañ lakaet diaes, o vezañ meo al levr da vezañ studiet en ur framm skol.