« Ya, pe kentoch, krediñ a ra deomp bezañ komprenet. Seblantout a rae deomp er penn-kentañ e oa kouezhet war ur maen, o vezañ ma veze gwelet gwad war unan eus re ar feuteun, ha ma oa gouliet e dal. Dar mare-se e krede deomp ne oa nemet ur faout. Met goude-se m eus merzet en doa bet  un taol war e gilpenn... Hag ur medisin en deus merzet ivez en doa fiñvet ar paourkaezh den a-raok kouezhañ en dour, goude an taol. Klozadur kement-se a chellfe bezañ : unan bennak, ar muntrer, en doa roet un taol bazh war gilpenn mab baron Kêrlorch. Hemañ, badaouet, a zo kouezhet war mein ar feunteun. Ar muntrer a grede e oa marv, setu meo techet kuit. Met mab ar baron, badaouet nemetken, en deus klasket en em naetaat, met re wan choazh e gwirionez, ez eo kouezhet en dour, e-lech meo beuzet... » a  gont Favenneg gant mil boan.