Eil skeudenn, empentit neus forzh pesort maouez kozh dre amañ war ar maez, pa wel ur vuoch pe ur vandenn yer dichapet eus o sklotur o tont dober distruj en he jardin : kemer a ray an arm kentañ a gavo, falz pe bouteg pe chwennerez-sivi evel ma m eus bet gwelet, hag e yay da gas kuit al loen laer. Ha setu penaos e sav R.Hemon un anatopizm diwar an div skeudenn-se :  didrochañ a ra pep hini anezhe, hag e laka tal-ouzh-tal ar plad-nij diouzh un tu, hag ar vaouez kozh fuloret diouzh an tu all, prest da skeiñ gant he chloge war an enebourien, hag o krial « dichou ! » warne evel war ur chlodad laboused. ( Neo ket difennet empentiñ an daou damm all eus an div skeudenn lakaet e-kichen-kichen, ar pezh a rofe un eil anatopizm : soudarded gouron an trede BEP o klask kas ur paour-kaezh buoch dianket en-dro dhe fark...)