Hep bezañ ul levr diaes, ne lavarfen ket e tenner plijadur dioutañ diouzhtu, me m eus bet un tamm poan evit mont e-barzh da vat. Lennegezh eo, gant gerioù resis, ha dreist-holl, uhelvennadoù, ha marteze ne oa ket tre ar pezh em boa ezhomm da lenn er mare-mañ… Pezh  m eus kavet plijus : plas ar sonerezh hag ar  skrivañ, hag al lodennoù a dremen er Grennamzer dre vras daoust ma m bije soñjet kalz e Le nom de la rose evit pep tra a dremene er manati : muioch a ijin zo el lodenn a heul, a gav din.  Pezh ne blij ket re din er romant-mañ eo ar meskaj etre an amzer-vremañ hag an amzer gent. Herzel a reont ouzh breur Aleks da gaout un amzer-dremenet gwirion, da skouer. Ne oant ket ret. Ne vezont ket displeget ivez : nemaomp ket en ur bed hud gant e reolennoù dezhañ, choarvezout a ra, mat pell zo ! Evel-just eo  harpet an neudenn war ar cheñchamantoù amzer, met neo ket ar pep gwellañ er romant dam soñj. Gant se eo al levr da vezañ renket er rummad moliach, daoust ma vije kentoch un oberenn diwar-benn arzoù ar Grennamzer. Souezhus  meus kavet an dra-se.  Bremañ ma ouezan petra gortoz em bo muioch a blijadur gant un eil lennadenn marteze. Talvezout a raio ar boan : ar brezhoneg, aes da gompren, a zesker ur bern gerioù arbennik ennañ, hep poaniañ peogwir e vezont implijet lech ma chortozer anezho. Emaer  dres en tu kontrol eus an doareoù da vrezhonegañ a baoura ar yezh evit seniñ muioch terouer gant forzh perifrazennoù ha kement zo, en ur brezhoneg a sell ouzh an amzer-da-zont hep bezañ disliv : se a blij din mort ! Kizellet munut eo, evel ar sonerezh a vez anv anezhi el levr…  Gloria Oferenn Tournai