Jezuz, o welout soñj o chalon, a gemeras ur bugel bihan, a lakaas anezhañ en e gichen,    hag a lavaras dezho: Piv bennak a zegemer ar bugel bihan-se em anv, a zegemer achanon, ha piv bennak a zegemer achanon, a zegemer an hini en deus va chaset. Rak an hini achanoch holl eo ar bihanañ, hennezh eo a vo bras.    Yann, o kemer ar gomz, a lavaras dezhañ: Mestr, ni hon eus gwelet unan o kas kuit an diaoulien ez anv, hag hon eus difennet-se outañ, abalamour ne heul ket achanomp.    Jezuz a lavaras dezhañ: Na  zifennit ket outañ; rak an neb nemañ ket a-enep deomp, a zo evidomp.    Evel ma tostae an amzer ma tlee bezañ savet diwar an douar, en em lakaas en hent, choantek da vont da Jeruzalem.    Kas a reas tud a-raok dezhañ; o vezañ aet, ech antrejont en ur vourch eus Samaria, evit kempenn ul lojeiz dezhañ.    Met ar re-mañ nen degemerjont ket, abalamour maz ae war-zu Jeruzalem.