Ar farizianed a choulenne eta digantañ ivez penaos en devoa adkavet ar gweled. Eñ a lavaras dezho: Lakaet en deus fank din war va daoulagad, hag ez on en em walchet hag e welan.    Neuze hiniennoù eus ar farizianed a lavaras: An den-se neo ket a-berzh Doue, peogwir ne vir ket ar sabad. Reoù all a lavare: Penaos e chell un den fall ober  hevelep mirakloù? Hag e oant dizunvan etrezo.    Lavarout a rejont a-nevez dan dall: Ha te, petra a lavarez diwar e benn, pen deus digoret dit da zaoulagad? Eñ a respontas: Ur profed eo.    Met ar Yuzevien ne gredjont ket e oa bet an den-se dall, hag e oa digoret e zaoulagad dezhañ, ken ma lakajont gervel e dud.    Hag e choulennjont diganto, o lavarout: Hennezh eo ho mab, a lavarit eo bet ganet dall?  Penaos eta e wel bremañ?    E dud a respontas: Ni a oar eo hor mab, hag eo bet ganet dall;    met nouzomp ket penaos e wel bremañ, ha nouzomp ket piv en deus digoret dezhañ e zaoulagad. Oad en deus, goulennit digantañ, komz a raio e-unan eus ar pezh a sell outañ.