Met pa zeu unan all kreñvoch egetañ, e tiskar anezhañ, e tilamm digantañ e holl armoù ma fizie enno, hag e lodenn e ziwisk.    An hini nemañ ket ganin a zo a-enep din, hag an hini na zastum ket ganin a stlabez.    Pa vez aet kuit ur spered hudur eus un den, ez a dre lechioù sech, da glask diskuizh, ha ne gav  ket; neuze e lavar: Distreiñ a rin dam zi a-belech on deuet;    pa zeu, e kav anezhañ skubet ha kempennet.    Neuze ez a, e kemer gantañ seizh spered all gwashoch egetañ, hag ez eont hag e chomont ennañ; ha stad diwezhañ an den-se a zeu gwashoch eget an hini gentañ.    Evel ma lavare an traoù-se, ur weg eus ar bobl a savas he mouezh hag a lavaras dezhañ: Eürus ar chof en deus da zouget, hag an  divronn ach eus sunet!    Met Jezuz a lavaras: Eürusoch eo ar re a selaou ger Doue hag a sent outañ!