Agnes a lavaras nan. « Tech diouzin, kef-tan-ifern zo achanout ! emezi. Karet on gant unan hag a zo e vraoigou mil gwech skedusoch evit da re. Gwalen e eured a zo war ma dorn, hag e ligne, e hano hag e renk a zo kalz kaeroch evit da re. Laket an eus e verk war ma zâl, ha birviken nam bezo hini-all ebet. An Ele a zo en harz e dreid ar stered a vezeven o daoulagad o sellet outan; ar chouez vat a deu dioutan a ra dar re varo sevel eus o beziou; ouz e garet, e choman dinam; ouz e vriata, e chornan glan; ouz e gemer da bried, o choman gwerchez.»