Er vugulés devot Germénen, en devoé arré quement aral a  gourage hag a batianted aveid andur poénieu aral, calettoh hoah dhé halon, e gavé é ty hé zad. Laret hun nès-ean déjà, ty un tad hag ur vam péhani, eid erré truheccan rah, e zou ul léh a recour é creis er boén ha trebil, ne oé eid er gueih Germénen nameid ul léh a zareu hag a dristedigueah pamdièg. Ne vern péh quen dibourvé mhum gavehé ur hroaidur a vadeu er bed-men: ne vern péh quer poéniet ma fehé bout a spered, ne vern péh quer bras drougueu en devehé dandur, ean e gav attaù é ty é dud ur joé dréz en ol  joyeu aral, er bonheur a vout câret. Mæs allas ! Germénen ne oé quet hi câret, ne oé sellet meit guet drespet é ty hé zad. Ne oé nitra eit hi inou; ne vezé quet memb groeit a léh dehi é corn en tan; béh erhoalh ma hellé cavouet…