Alesant, a soñje gantañ e oa un doue, a gare Apelles hag e arz kement ken e chouzañvas taolioù all digant al livour hep sevel e vouezh. Reiñ a rae an arzour da gompren da Alesant e komze ar soudard anezhañ a-hed hag a-dreuz eus liverezh, ma choarzhe gantañ e eilerien a veze o prientiñ al livaj.