Hag evel ma lavare an traoù-se dezho, ar skribed hag ar farizianed en em lakaas de waskañ start, ha dober dezhañ komz war galz a draoù,    o stignañ pechoù dezhañ, hag o klask pakañ un dra bennak eus e chenoù [evit e damall].    War gement-se, ar bobl o vezañ en em zastumet dre vilieroù, ken ma kerzhent an eil war egile, Jezuz en em lakaas da  lavarout de ziskibien: En em virit dreist-holl eus goell ar farizianed, da lavarout eo ar pilpouzerezh.    Neus netra goloet na vo dizoloet, ha netra kuzhet na zle bezañ anavezet.    Dre-se, an traoù ho po lavaret en deñvalijenn a vo klevet er sklêrijenn, hag ar pezh ho po lavaret er skouarn er chambroù, a vo prezeget war lein an tiez.    Hag e lavaran deoch, deoch-hu va mignoned: Nho pet ket aon dirak  ar re a lazh ar chorf ha, goude-se, ne chellont ober netra ouzhpenn.    Met me a ziskouezo deoch piv a zleit doujañ. Doujit an hini en deus, goude bezañ lamet ar vuhez, ar galloud da gas dar gehenn; ya, me a lavar deoch, hennezh eo an hini a zleit doujañ.