Goude eta men devoa gwalchet dezho o zreid, ha men devoa adkemeret e vantell, o vezañ en em lakaet ouzh taol, e lavaras dezho: Ha gouzout a rit ar pezh am eus graet deoch?.    Va chervel a rit Mestr hag Aotrou, ha gwir a lavarit, rak bez ez on.    Mar em eus eta gwalchet deoch ho treid, me an Aotrou hag  ar Mestr, chwi a dle ivez gwalchiñ ho treid an eil degile.    Rak roet em eus deoch ur skouer, abalamour ma reot evel ma em eus graet deoch.    E gwirionez, e gwirionez, me a lavar deoch, ar servijer neo ket brasoch eget e vestr, nag an hini kaset brasoch eget an hini en deus e gaset.    Mar gouzoch an traoù-se, ez och eürus, mar sentit outo.    Ne gomzan ket achanoch  holl; gouzout a ran ar re am eus choazet. Met ret eo dar Skritur bezañ peurchraet: An hini a zebr bara ganin en deus savet e droad em enep.