Neuze e savas ur barrad gwall-amzer bras war ar mor, en hevelep doare ma oa ar vag goloet gant ar  choummoù-mor. Hag eñ a gouske.    E ziskibien a zeuas, hag en dihunas o lavarout: Aotrou, savete achanomp, mont a reomp da goll.    Neuze e lavaras dezho: Perak hoch eus aon, tud a nebeut a feiz? Neuze, o vezañ savet, e chourchemennas an avelioù hag ar mor, hag e voe ur sioulder bras.    An dud-se a voe souezhet, hag a lavare: Piv eo hemañ, ma sent memes an avelioù hag ar mor outañ?    Pa voe tremenet en tu all, e bro ar Chergezeniz, daou zen dalchet gant diaoulien, o tont eus ar bezioù, a zeuas de gavout. Ken dañjerus e oant, ma ne chelle den tremen dre an hent-se.    Ha setu e krijont en ur lavarout: Petra a zo etre ni ha te, Jezuz, Mab Doue? Ha deuet out amañ evit hor poaniañ a-raok an amzer?    Bez e oa, ur pennad diouzh eno, ur vandenn vras a voch o peuriñ.