Un daeladenn voas eo evit ar skiantourion o devez kudennoù gant ar feiz, pe evit ar gelaouerion, evel Jacques Duquesne (2) , a garfe kinnig dar bobl ur Jezuz nebeutoch diaezus ; ur Jezuz da vihanañ diouzh o doare, disammet diouzh kement tra a seblant dezho diaes da vevañ ha start da grediñ. Kinnig a reont dibab etre ur Jezuz kempennet gant an Iliz, gouez dezho, hag ur Jezuz gwirion, o hini dezho, ur Jezuz diouzh o grad, a gavont degemerusoch evel-se evit ar re all. Hennezh eo a lakaont da istorel o lavarout e gavout en Avieloù. Distagañ avat a reont en Aviel arroudoù a zivarch o zezenn, ha tamall a reont dan Iliz bezañ o lakaet a-choudevezh (3). Un tamm bruzun a chom er-maez eus ar valizenn hag e vez kemeret ar sizailh evit trochañ ar pezh a zistremen. Evit an dezvarnerion-se eta, skolveuridi pe gelaouerion, e vije bet Jezuz un den politikel, ur mesker kevredadel, ur prederour, profed ur relijion disheñvel ; dre gomz e cheller lavarout pep tra nemet, pa seller ouzh ar skridoù, ne gaver nemet an hini kinniget gant an Iliz.