Eur zioulded velkoniuz a waske ar galon ;  Ar hloh en tour a gane : « Pet soñj euz an Anaon ! »  E bolz an neñv ar stered skeduz a lugerne,  Avelig dous ar hreisteiz er gwez-sapr a varve,  A varve n eur hrozmolad gand êr vouezig a gaon21 : e  « O ! chwi hag on-deus karet, pet soñj euz an Anaon ! »  E-giz ar moged tano a zav euz an doenn,  Pa zav an heol beb mintin,  ha na weler mui ken,  Evel an êzenn skañvig marvet er geuniou don,  E tremenas o deiziou : « Pet soñj euz an Anaon ! »  Ho-pet soñj euz an Anaon ! Euz ar re nemaint ken,  Hag hoh-eus darempredet, deh en ho kêriadenn ;  Du-hont o beziou glazet, e skeud an tour krignet,  A zo ganeoh dilezet, er vered venniget.  Goude eur ged frealzet gand promesaou ar feiz  O-deus kuiteet ar bed-mañ ; chwi ray velto eun deiz…  Ho puhez a dremeno evel ar bokedig  Bleuniet  ker koant er beure, koeñvet dar pardaezig.  An devez-labour echu, re all ivez do zro,  O vond dre r gwenojennou moueziou kaon22 a glevo ;  Kloh skiltruz ar glaz ivez a laro do halon :  « O ! chwi, hag on-eus karet, Pet soñj euz an Anaon ! »