Digemeret on bet e familh ma cholok e Ferreira de Pantón, ur geriadennig e touezh ar menezhioù deus ar provincia de Ourense. Evelse am eus dizoloet ar vro dun doare disheñvel evit ar wech kentañ. An holl a gomze galisianeg, ar pezh ne oa ket fall, rak non ket barek a-walch choazh. Met ivez am eus dizoloet petra oa un aldea evit gwir. Gouzout a ouien hag e oa ur seurt ti-feurm, met ben ar fin eo kentoch ur  seurt hengoun o deus den em gavout aze evit kaout amzer etrezo hag ober war dro an aferioù familh. Evel se on erruet e ti Ermina ha Tito. Un ti tommet gant ur poel evit an ti a-bezh, ur jardin a vez kentoch ur park bennak, yech ha loened all e pep lech... Ar pezh ne meus ket lavaret deoch ez eo un tammig ma charrefour, rak an holl legumaj am eus er ger int deus an aldea se, hag ivez a wechoù am eus ar chañs da gaout un tamm kig. An dra-se zo ur gwir hengoun e Galisia : an dud ne prenont ket kalz a  boued rak pep tra a zeue deus jardinoù ho aldea. Aet on da gentañ aze evit deizh ha bloaz ma cholok hag evit Feria de Ferreira de Pantón, met benn ar fin an digemer am eus bet ganto hag an emgav a oa trawalch evit kaout plijadur.