ha nhon lez ket da gouezhañ en temptadur, met hon diwall diouzh an droug, rak dit eo ar ren, ar galloud  hag ar gloar evit kantvedoù ar chantvedoù. Amen!    Rak, mar pardonit dan dud o mankoù, ho Tad neñvel a bardono ivez deoch.    Met ma ne bardonit ket dan dud o mankoù, ho Tad ne bardono ket kennebeut deoch ho re.    Pa yunit, na gemerit ket ur min trist, evel ar bilpouzed; rak dispenn a reont o dremm, evit diskouez dan dud e yunont. Me a lavar deoch e gwirionez, o deus o gopr.    Met te, pa yunez, laka chwez-vat war da benn, ha gwalch da zremm,    evit na vo ket gwelet gant an dud e yunez, met hepken gant daz Tad a zo e-kuzh; da Dad a wel e-kuzh hag en rento dit [dirak an holl].    Na zastumit ket teñzorioù deoch war an douar, e-lech maz int distrujet gant ar preñved ha gant ar mergl, hag e-lech ma toull al laeron ha ma skrapont;