Raktal Jezuz o lezas da vont. Neuze ar speredoù hudur-mañ, o vezañ aet er-maez, a yeas er moch, hag ar  vandenn voch en em daolas eus al lech uhel-se er mor, hag e oant beuzet er mor; bez e oa anezho war-dro daou vil.    Ar re a vesae ar moch a dechas kuit da lavarout kement-se e kêr ha war ar maez. An dud a zeuas da welout ar pezh a oa erruet;    dont a rejont da gavout Jezuz, hag e weljont an hini a oa bet dalchet gant an diaoul, an hini a oa bet dalchet gant al lejion, azezet, gwisket hag en e skiant vat; hag o devoe aon.    Ar re o devoa gwelet-se a lavaras dezho ar pezh a oa choarvezet gant an hini a oa dalchet gant an diaoul, ha gant ar moch.    Neuze en em lakajont de bediñ da bellaat diouzh o bro.    Pa oa aet er vag, an hini a oa bet dalchet gant an diaoul en pedas de lezel da vont gantañ.    Met Jezuz nen lezas ket, hag a lavaras dezhañ: Kae daz ti, etrezek da dud, ha lavar dezho an traoù bras en deus an Aotrou graet dit, ha  penaos en deus bet truez ouzhit.