Un estlammadenn lakaet a-dreuz zo fall-kenañ e neus forzh pesort yezh. E galleg, lakaomp, memaoch e-soñj kendrechiñ an den emaoch o komz gantañ, e lavaroch bommoù a-droch evel tu peux me croire, sois certain, tu peux être sûr, aussi vrai que 2 et 2 font 4, etc..., mes ma skrivit en vérité, en vérité, je vous le dis, emaoch en ur pezh-choari parallelek skrivet gant unan dimeus ar pevar avielour, hag e chomo souezhet ho kendivizer. Evit kreñvaat un anv gwan, ez eus keñveriadennoù, a cheñch hervez ar yezhoù : e galleg, e vo klevet fier comme Artaban, fier comme un pou (pou<pullus = kilhog ! amañ), nemet e brezhoneg e vo fier-ruz, fier-sod, fier evel ur gazeg kozh, fier evel ur pod direvret ! Evit kaout ur roll eus ar cheñveriadennoù-se, klaskit ar gentel war an anv-gwan gant K.G.F. Choaz an estlammadennoù a chell bezañ diazez ar fent : E Asterix chez les Bretons, e tispleg René Goscinny o doa ar Vretoned ar memes yezh hag ar Chalianed, gant troioù-lavar disheñvel, evel an estlammadenn Bonté gracieuse !, troidigezh ger evit ger Gracious goodness !Estlammadennoù a glevan abaoe un nebeud bloavezhioù, hag a zo ken souezhus en ur gaoz vrezhoneg ha Bonté gracieuse e galleg.