Gwenole en doa gwelet Dahud hag ar priñs gant an  alchwezioù a redas da zihuniñ ar roue.  « Aotrou Roue, savit buan ha techit.   Milliget eo kêr Is. Emañ ar mor o tont warnomp, da zistruj ho kêr.    Unan bennak anavezet mat ganeoch en deus digoret ar skluzioù. » Ha Gradlon o vont gant Gwennole da gemer daou varch  da dechel kuit.   War an hent e kavas ar roue e verch Dahud, liv ar spont war he dremm.