Da gentañ e soñjed e oa bet savet evel ul loen gouez er choadoù met e-pad e gaozeadennoù gant Binder e kontas e vuhez hag a skrivas goude dre ar munud. Hervez a gontas nen doa soñj nemet eus e vuhez e-unan en un toull du, daou vetrad hed hag ur metrad led dezhañ, ur metrad hanter uhelder hepken, ur gwele plouz hag ur choariell, ur march graet e koad. Bep beure, emezañ, e kave bara ha dour e-tal e wele. Bep an amzer e veze chwerv blaz an dour, ha pa eve en deveze choant-kousket muioch eget kustum. En trovezhioù-se, pazihune, e kave plouz fresk e-lech an hini kozh, hag e veze trochet e vlev hag e ivinoù. Kontañ a reas Hauser nen doa gwelet den ebet a-raok an den kevrinus a deuas de welout un tamm a-raok ma voe dieubet, hag a ziwallas da chom hep diskouez e zremm dezhañ. An den, eme Hauser, a zeskas dezhañ skrivañ e anv, o terchel e zorn. Pa en doe desket chom en e sav ha kerzhout e voe kaset da Nürnberg. Ouzhpenn e teskas lavarout  Soudard war varch a fell din bezañ evel ma oa ma zade rannyezh Bavaria, met lavarout a rae Hauser ne gomprene ket ster ar gerioù. 