Int a reas dezhañ chom ganto, o lavarout dezhañ: Chom ganeomp, rak an noz a zeu hag an deiz a zo war e ziskenn. Antreal a reas evit chom ganto.    Evel ma oa ouzh taol ganto, e kemeras bara hag e trugarekaas; hag o vezañ e dorret, e roas anezhañ dezho.    Neuze o daoulagad a zigoras hag ech anavezjont anezhañ;  met eñ a dechas a-zirak o daoulagad.    Neuze e lavarjont an eil degile: Hor chalon ha ne domme ket ennomp, pa gomze ouzhimp en hent, ha pa zisklêrie deomp ar Skriturioù?    O sevel en eur-se memes, e tistrojont da Jeruzalem, hag e kavjont an unnek hag ar re a oa ganto dastumet asambles,    o lavarout: An Aotrou e gwirionez a zo adsavet a varv, hag eo en em ziskouezet da Simon.    Do zro, e lavarjont ivez ar pezh a oa erruet ganto en hent, ha penaos o devoa e anavezet pen devoa torret ar bara.