Hag e lavarjont dezhañ: Aotrou, ma tigoro hon daoulagad.    O kaout truez outo, Jezuz a stokas ouzh o daoulagad, ha raktal e kavjont ar gweled, hag e heuilhjont anezhañ.    Evel ma tostaent ouzh Jeruzalem, ha ma voent e Betfage, tost da Venez an Olived, Jezuz a gasas daou eus e ziskibien,    o lavarout dezho: It dar vourch a zo dirazoch; kavout a reot kerkent un azenez stag hag un azen yaouank ganti; distagit int, ha degasit int din.    Mar lavar unan bennak un dra bennak deoch, respontit: An Aotrou en deus ezhomm anezho. Ha raktal o lezo da vont.    Kement-se a choarvezas evit ma vije peurchraet ar pezh a oa bet lavaret gant ar profed:    Lavarit da verch Sion: Setu, da roue a zeu daz kavout, leun a zouster, ha  pignet war un azen, war un azenig, ebeul un azenez.