Goude-se, e teue ur gouel gant ar Yuzevien, ha Jezuz a bignas da Jeruzalem.    Bez e oa e  Jeruzalem, tost ouzh dor an Deñved, ur stank, galvet en hebraeg Betesda, hag en devoa pemp porched.    Eno e oa gourvezet un niver bras a dud klañv, dall, kamm ha seizet, [a chortoze keflusk an dour.    Rak un ael a ziskenne er stank, a amzer-da-amzer, hag a gemmeske an dour. An hini kentañ a yae e-barzh, goude ma vije bet kemmesket an dour, a veze yachaet, neus forzh peseurt kleñved a vije gantañ].    Bez e  oa eno un den hag a oa klañv abaoe eizh vloaz ha tregont.    Jezuz, o welout anezhañ gourvezet hag och anavezout e oa dija klañv abaoe pell amzer, a lavaras dezhañ: Fellout a ra dit bezañ yachaet?    Ar chlañvour a respontas dezhañ: Aotrou, nem eus den evit va zeurel er stank pa vez kemmesket an dour; hag e-pad memaon o vont, unan all a ziskenn a-raok din.