Met ar veleien vras hag ar farizianed o devoa roet urzh, penaos ma ouije unan bennak pelech e oa, ra en  diskuilhje, evit ma krogjed ennañ.    Chwech devezh a-raok ar Pask, Jezuz a zeuas da Vetania, e-lech ma oa Lazar, an hini a oa bet marv hag en devoa adsavet a-douez ar re varv.    Graet e voe dezhañ eno ur goan, Marta a servije, ha Lazar a oa unan eus ar re a oa ouzh taol gantañ.    Neuze Mari, o vezañ kemeret ul lur chwezh-vat a nard pur, eus ur priz bras, a eoulias ganti treid Jezuz, hag o zorchas  gant e blev; an ti a voe leuniet gant chwezh an traet-se.    Neuze Judaz Iskariod, mab Simon, unan eus an diskibien, an hini a dlee e werzhañ, a lavaras:    Perak neo ket bet gwerzhet ar chwezh-vat-se tri chant diner, evit o reiñ dar beorien?    Lavarout a rae kement-se, neo ket men dije preder ouzh ar beorien, met abalamour ma oa laer, hag o vezañ ma oa gantañ ar yalch, e kemere ar pezh a lakaed enni.