Ar farizianed, o vezañ goulennet outañ pegoulz e teuje rouantelezh Doue, e respontas dezho: Rouantelezh Doue ne zeuio ket en un doare sebezus.    Ne vo ket lavaret: Emañ amañ, pe: Emañ aze; rak setu, emañ rouantelezh Doue en ho touez.    Hag e lavaras de ziskibien: Dont a raio un amzer ma ho po choant da  welout unan eus deizioù Mab an den, ha nen gwelot ket.    Hag e vo lavaret deoch: Setu emañ amañ, pe: Setu emañ aze. Nit ket, ha na heuilhit ket anezho.    Rak evel ma teu ul luchedenn da lugerniñ eus ur penn dan oabl betek ur penn all, evel-se e teuio Mab an den en e zeiz.    Met ret eo dezhañ kent-se gouzañv kalz a draoù, ha bezañ taolet kuit gant ar rummad-mañ.    Ar pezh  a erruas en amzer Noe, a erruo en hevelep doare en amzer Mab an den.