Evel-se ivez, ar veleien vras, gant ar skribed, a lavare etrezo, en ur choapaat: Saveteet en deus ar re all, ha ne chell ket en em saveteiñ e-unan!    Ra ziskenno ar Christ, roue Israel, bremañ eus ar groaz, abalamour deomp de welout, ha ma kredimp! Hag ar re a oa staget ouzh ar groaz gantañ, a lavare ivez dismegañsoù dezhañ.    Pa zeuas  ar chwechvet eur, e voe teñvalijenn war an douar holl, betek an navet eur.    Ha dan navet eur, Jezuz a grias gant ur vouezh kreñv: Eloi, Eloi, lama sabaktani? Da lavarout eo: Va Doue, va Doue, perak ech eus va dilezet?    Hiniennoù eus ar re a oa eno, o vezañ e glevet, a lavare: Setu e chalv Elia.    Unan anezho a redas, a leunias ur spoueenn a winegr, he lakaas e penn ur gorzenn, hag he roas  dezhañ da evañ, en ur lavarout: Lezit; gwelomp hag-eñ e teuio Elia de ziskenn.    Neuze Jezuz, o vezañ taolet ur griadenn vras, a varvas.