Hag e lavarent: Benniget ra vo ar Roue a zeu en anv an Aotrou! Peoch en neñv, ha gloar el lechioù uhel meurbet!    Hiniennoù eus farizianed ar vandenn a lavaras dezhañ: Mestr, kroz da ziskibien.    Eñ a respontas hag a lavaras dezho: Me a lavar deoch, mar tav ar re-mañ, ar vein a grio.    Pa voe tost da gêr, o welout anezhi, e ouelas warni, hag e lavaras:    O! Ma ez pije anavezet, te ivez, da vihanañ en deiz-mañ a zo roet dit, an traoù a sell ouzh da beoch! Met bremañ, kuzhet int daz taoulagad.    Rak deizioù a zeuio warnout, ma raio da enebourien fozioù en-dro dit, hag e kelchint achanout, hag e waskint achanout a bep tu.    Hag e tiskarint achanout, te ha da vugale a zo en da  greiz, ha ne lezint ket ennout maen war vaen, abalamour nach eus ket anavezet an amzer maz out bet gweladennet.