Setu me neus ket pell zo é klask gouiet penn dun nebeudig gerioù evit komz ag ur vuoch kozh: ur gozh kot, ur gozh gaonachenn, ur bañpin... klasket em eus pañpinger un tamm misterius, liv ar galleg dezhañ, get sikour Internet. Ha setu me arru àr ur levr a-ziàr yezh-pobl Paris en naontekvet kantvlead, ha skrivet get Lazare Sainéan. Torr-penn e oa lenn àr ar skramm, met ur pezh mell levr eo, ha displeg a ra e-leizh a draoù a-ziàr orin un troch gerioù, lod bet chomet e Paris, lod bet strewet goude er galleg dre vras, lod anavet gwell en o chornad-orin. Ur bochad traoù zo a-barzh, ha bech em eus bet e-raok diskrog ha serriñ ar fenestrig àr ma skramm. Nouian ket mard eo diazezet-mat ha poellek tout an displegadurioù zo a-barzh, met un dra ha ma lak da soñjal kement-se a zo ar fed ma ro ur bochad daveoù dar yezhoù pe rannyezhoù (oïl dreist-holl, get skouerioù, traoù tennet a levrioù zo... Non ket evit lâret, e gwirionez... Klask penn dur ger a chell ho kas pell, hag ho lakaat da goll amzer, setu non ket gwall fier bout chomet èl-se aoglet dirak ma urzhiataer; met dan tu arall e kavan ur souezh ur sort levr (ne vez ket mui kavet moarvat e neptu), hag e vehen kontant da deurel ur sell a-barzh ur wezh an amzer... Ar brezhoneg hag a-gement yezh zo, evel ar galleg amañ, a zo un iceberg, ha blaouach dan niver a draoù a zo da zeskiñ pa seller edan live an dour ! 