Hag an Aotrou a lavaras: Mar ho pije feiz kement hag ur chreunenn sezo, e lavarfech dar wezenn-sikomor-se: En em ziwrizienn alese, hag en em blant er mor; hag e sentfe ouzhoch.    Piv achanoch, mar en deus ur mevel och arat, pe o vesa al loened, a lavaro dezhañ kerkent ha ma tistroio eus ar parkeier: Tost amañ, hag en em laka  ouzh taol?    Ha ne lavaro ket kentoch dezhañ: Aoz koan din, en em chouriz ha servij achanon, betek ma em bo debret hag evet; ha goude-se e tebri hag ech evi.    Ha trugarez en devo dar mevel-se, abalamour men deus graet ar pezh en deus gourchemennet dezhañ? [Ne gredan ket.]    Chwi ivez, pa ho po graet kement a zo gourchemennet deoch, lavarit: Mevelien didalvoudek omp, abalamour nhon eus graet  nemet ar pezh a oa ret deomp ober.    Evel maz ae da Jeruzalem, e tremene war harzoù Samaria ha Galilea,    hag evel maz antree en ur vourch, e voe diarbennet gant dek den lovr en em zalche pell dioutañ.