Eñ, o welout o feiz, a lavaras dezhañ: O den, da bechedoù a zo pardonet dit.    Neuze ar skribed hag ar farizianed en em lakaas da chrozmolat ha da lavarout: Piv eo hemañ hag a wallgomz? Piv a chell pardoniñ ar pechedoù, nemet Doue hepken?    Met Jezuz, och anavezout o soñjezonoù, a gemeras ar gomz hag a lavaras  dezho: Petra a chrozmolit en ho kalonoù?    Petra eo an aesoch, lavarout: Da bechedoù a zo pardonet dit, pe lavarout: Sav ha bale?    Met, evit ma ouiot penaos Mab an den en deus war an douar ar galloud da bardoniñ ar pechedoù, -e lavaras dan den seizet-: Me en lavar dit, sav, doug da wele, ha kae daz ti.    Ha raktal e savas dirazo, e tougas ar gwele ma oa gourvezet warnañ, hag ez eas de di, o reiñ  gloar da Zoue.    Hag e voent holl souezhet bras, hag e roent gloar da Zoue; leuniet e voent a zoujañs hag e lavarent: Ni hon eus gwelet hiziv traoù burzhudus.