Un tammig ‘oa plat da gomz, an hini gozh-se, Môn an D. Un deiz ‘oa erruet er park da c’houlenn digant va zad-kozh : « Petra, Chañ-Mai, ne vijec’h ket kap da lâret din pelec’h e kavfen ur mevel bihan, ur paotrig mat da labourat, nebeut a c’hopr ha kontant da zebriñ tri bred patatez bemdez ken a foeltro eno ? — Ma feiz, nann avat, Môn, n’on ket kap da lâret pelec’h e kavfec’h ur seurt labous avat rak ne dleont ket bezañ stank er vro-mañ. »