E penn all ar gêr e tihun ur plach. Ugent vloaz dar muiañ-holl, leun a vuhez ar yaouankiz, chwek he mouez, dous he chrochen, kiget brav he muzelloù, divronn ront. Rouzet eo, du e blev, met gwer sklaer he daoulagad. Daoulagad a lakafe an disterañ  paotr da blegañ dirazi. Met ne ra van gant ar baotred. Ar baotred a vez feuls, ne gont nemet o choantoù evito, displijus int da flourañ, ha nint ket plijusoch da welet. Truez he devez outo a-wechoù, ar re a soñj dezho bezañ brav, gaschoant. Ne gompren ket ar merched a gav anezho koant. Neus netra viloch -ha fentusoch evit lâret gwir- get ur paotr en noaz. Kaer o devo diskouezh o chigennoù, mo deus, atav e vo o zamm kalch o tont da vilaat pep-tra. Ne gred dezhi e vefe eus un Doue met ma vefe unan  he defe un nebeud traoù da lavar dezhañ diwar-benn kement-se.