(...) Emañ ar chozh strakell o plantañ tizh war an hent-karr, brall-divrall war-zu ar mor. Ne seblant ket kustumet ar mekanikour da bouezañ war troadikell-stardañ e gamion, goude ma vefe kavet plegennoù diaes war an hent. Anat din nint ket re ziaes dezhañ. A-boan ma chellan me teurel ur sell dre ar prenestr digoret. Nondedie ! Ar wech-mañ nomp ket bet re bell eus an islonk : ur stankenn un 50 metrad bennak izeloch a oa o chortoz  achanomp e-traoñ. Koulskoude neo ket Stavros un deskard, nag e vez techet da bennfolliñ war ar rod-stur. Setu penaos e vez kaset ar chirri-tan dre amañ, simpl a-walch. Dont a ra komzoù Sant Kristof a-zindan ar chilvelezour dam frealziñ : « Naz pez ket aon! Sell, me zo bev choazh evit toare ». Emañ ar sant o vrañsigellat e-pign e chadenn aour, gwashoch choazh eget Salaün ar Foll pa veze och ober e dammig reuz war e wezenn. Meuleudi da sant paeron ar veajourien e chellan kanañ bepred. En em gavet  omp e-tal an aod, pep hini gant e benn, e gil hag e dreid. Eno emañ Pellgasus ivez, sellet a ra ouzh ar mor, kenkaz e tegouezhfe Neptun gant e dridant. Truez am eus ouzh al loen kaezh. Och hinnoal emañ, kollet en noz du-pod. Tevel a ra kerkent ha ma teu Stavros da flourañ anezhi. Kavet he ferchenn ganti a-benn ar fin! Diboan-kaer e vez kaset war lost ar chamion, he doare dezhi da brouiñ e vez mestroniet gant un den hepken, ha neo ket daou.   (...)