Ur pennad m eus kavet er gazetenn  Le Monde 2  diwar-benn ar chleñved Alzheimer, gant un atersadenn fromus eus ur gleñvouriez, Claude hech anv, en deus savet ur blog evit kontañ he buhez.    Setu komzoù tennet eus hech atersadenn…  En em santout a ran evel un den  skignet &rdquo, a-stlabez.    Mont a ra kuit ma spered  troch-didroch.     Non ket evit ober lamaduroù. Ne ran ket nemet sammadurioù. Marteze rak ne fell ket din ken e vo dilamet un dra bennak diganin. Bevañ a ran evel ma vijen en ur wezenn e vije torret he skourroù a-vuzul maz an a-raok enni.Ha dhe div verch e lavar : Marteze e vo un deiz ma nanavezin ket ken achanoch. Un dra zo sur avat : en em santout a rin brav ganeoch bepred. Chom a ray ar garantez, ar garantez rik-ha-rik. Neuze, perak bezañ trist ? Ma reot strivioù evit chom joaius ha laouen, daoust ar glachar, e vo mat deomp a-gevret.