Ra selaouo, an neb en deus divskouarn da glevout.    Pa voe aet en ti, goude bezañ  kuitaet ar bobl, e ziskibien a choulennas outañ petra oa ar barabolenn-se.    Eñ a lavaras dezho: Bez och ivez hep skiant? Ne gomprenit ket penaos netra eus ar pezh a ya eus er-maez an den, ne chell e lousaat?    Rak an dra-se ne ya ket er galon, met er chof, a belech e kouezh el lech distro, ar pezh a chlana ar boued holl.    Lavarout a rae eta: Ar pezh a zeu eus an den, eo ar pezh a hudara anezhañ.    Rak a-ziabarzh, eus kalon an dud eo, e teu ar soñjoù fall, an avoultriezhioù, ar gastaouerezhioù, al lazherezhioù, al laeroñsioù,    an avaristed, ar fallentezoù, ar faosoni, al loustoni, al lagad avius, an droukkomz, an ourgouilh, ar follentez.