Koulskoude, Pêr a savas hag a redas dar bez; o vezañ pleget, ne welas nemet al lienennoù war an douar; mont a reas kuit, souezhet ennañ e-unan eus ar pezh a oa choarvezet.    An deiz-se memes, daou anezho a yae dur vourch anvet Emmaüz, war hed tri-ugent stadenn diouzh Jeruzalem;    int a gomze etrezo diwar-benn ar pezh a oa choarvezet.    Evel ma komzent, ha ma poellataent, Jezuz e-unan, o vezañ tostaet, en em lakaas da vale ganto.    Met o daoulagad a oa dalchet, en hevelep doare ma nanavezjont ket anezhañ.    Eñ a lavaras dezho: Petra eo ar chomzoù-se a lavarit etrezoch, en ur vont en hent, ha perak och ken trist?    Unan anezho, anvet Kleopaz, a respontas dezhañ: Te eo an diavaeziad hepken, e Jeruzalem, ha  ne oar ket an traoù choarvezet enni en deizioù-mañ?