Ha goude bezañ kaset kuit ar bobl, e tegasjont Jezuz er vag, evel ma oa enni; hag e oa ivez bagoù bihan all  ouzh e ambroug.    Neuze e savas un taol-avel bras, hag ar choummoù-mor a yeas er vag, en hevelep doare ma leunie.    Eñ a oa e diadreñv ar vag, kousket war ur blueg; hag e tihunjont anezhañ o lavarout: Mestr, ha ne rez van ebet eus ma en em gollomp?    Eñ, o vezañ dihunet, a chourchemennas an avelioù, hag a lavaras dar mor: Tav, bez sioul. An avel a davas, hag e voe ur sioulder bras.    Neuze e lavaras dezho: Perak hoch eus aon? Penaos nhoch eus ket a feiz?    Hag o devoe un aon bras, hag e lavarent an eil degile: Met piv eo hemañ, ma sent memes an avel hag ar mor outañ?    Erruout a rejont en tu all dar mor, e bro ar Chadareniz.