Me a zo deuet er bed evel sklêrijenn, evit na chomo ket en deñvalijenn an neb a gred ennon.    Ha mar klev unan bennak va gerioù ha ne gred ket ennon, ne varnan ket anezhañ, rak non ket deuet evit barn ar bed, met evit e saveteiñ.    An hini nam degemer ket ha na zegemer ket va gerioù en deus e varner; ar ger am eus prezeget eo, a varno  anezhañ en deiz diwezhañ.    Rak neo ket achanon va-unan em eus komzet, met an Tad en deus va chaset, en deus gourchemennet din ar pezh a dleen lavarout ha prezeg.    Hag anavezout a ran penaos e chourchemenn eo ar vuhez peurbadus. An traoù a lavaran eta, a lavaran evel men deus an Tad o lavaret din.    A-raok gouel ar Pask, Jezuz, och anavezout e oa deuet e eur evit tremen eus ar bed-mañ dan Tad,  evel men devoa karet e re a oa er bed, o charas betek ar fin.    Ha da goulz koan (an diaoul o vezañ lakaet e kalon Judaz Iskariod, mab Simon, e werzhañ),