Chwi a ra oberoù ho tad. Lavarout a rejont eta dezhañ: Ni nomp ket bet ganet eus un avoultriezh; un Tad hepken hon eus, Doue eo.    Jezuz a lavaras dezho: Ma vije Doue ho Tad, e karjech achanon, abalamour maz on deuet eus Doue, hag a-berzh Doue e teuan; rak non ket deuet achanon va-unan, met eñ eo an hini en deus va chaset.    Perak ne gomprenit  ket va lavar? Abalamour da-se, ne chellit ket selaou va chomz.    Ho tad, a ziskennit anezhañ, eo an diaoul, ha chwi a fell deoch ober choantoù ho tad. Lazher-den eo bet adalek ar penn-kentañ, ha nen deus ket kendalchet er wirionez, dre ma neus ket a wirionez ennañ. Pa lavar ar gaou, e komz eus ar pezh a zo ennañ e-unan, rak gaouiat eo, ha tad dar gaou.    Met abalamour ma lavaran ar wirionez, ne gredit ket achanon.    Piv achanoch a gendrecho achanon a beched? Mar lavaran ar wirionez, perak ne gredit ket achanon?    An hini a zo eus Doue a selaou komzoù Doue; dre-se chwi ne selaouit ket, abalamour noch ket eus Doue.