Ar re-mañ eta, o vezañ deuet da gavout Jezuz, a bedas anezhañ start en ur lavarout: Din eo ma rafes kement-se dezhañ,    rak karout a ra hor pobl; eñ eo, en deus lakaet sevel hor sinagogenn deomp.    Jezuz eta a yeas ganto. Ha pa ne oa ken pell eus an ti, ar chantener a gasas etrezek ennañ mignoned, da lavarout dezhañ: Aotrou, na gemer ket a boan, rak non ket  din e teufes dindan va zoenn.    Abalamour da-se, nem eus ket kavet e oan din va-unan da vont betek ennout; met lavar ur ger, ha va mevel a vo yachaet.    Rak me va-unan a zo un den lakaet dindan galloud re all, ha dindanon em eus soudarded, hag e lavaran da unan: Kae! hag ez a; degile: Deus! Hag e teu; ha dam mevel: Gra kement-mañ! Hag en gra.    Jezuz, o vezañ klevet kement-se, a voe souezhet, hag, o  tistreiñ, a lavaras dar bobl en heulie: Me a lavar deoch penaos nem eus ket kavet ur feiz ken bras, zoken en Israel.    Pa zistroas dar gêr ar re a oa bet kaset, e kavjont yach ar mevel a oa bet klañv.