1 Abalamour da gêr Sion, ne davin ket,  hag abalamour da Jeruzalem ne ehanin ket,  ken na vo gwelet he Justis o parañ evel gouloù-deiz,  hag he silvidigezh evel un tantad-tan.  2 Neuze e welo ar broadoù da justis,  hag an holl rouaned da splannder,  hag e vo roet dit un anv nevez  Disklêriet gant genoù an Aotroù Doue.  3 Bez e vi ur gurunenn hollgaer e dorn an Aotroù,  un daledenn-a-roue e dorn da Zoue.  4 Ne vo mui lavaret diwar da benn ; An Hini dilezetha da vro ne vo mui anvet Distruj ! met graet e vo achanout : Va  flijadur enni ha da zouar Plach an Eured.  rak an Aotroù Doue a lakaio e blijadur ennout,  ha da zouar en devezo ur pried.  5 Evel ma timez un den yaouank dur werchez  evel-se e timezo da disavour ganit,  hag evel maz eo ur wreg yaouank levenez he fried,  evel-se e vi levenez da Zoue 