Unan eus e ziskibien, Andrev, breur Simon-Pêr, a lavaras dezhañ:    Bez ez eus amañ ur  paotrig en deus pemp bara heiz, ha daou besk; met petra eo kement-se evit kement a dud?    Koulskoude Jezuz a lavaras: Grit dan dud azezañ. Bez e oa kalz a cheot el lech-se. Ar wersed eta a azezas, en niver a war-dro pemp mil.    Jezuz a gemeras ar baraoù, hag o vezañ trugarekaet, o roas [dan diskibien, hag an diskibien] dar re a oa azezet; en hevelep doare e rojont eus ar pesked, kement ha ma fellas dezho.    Goude mo devoe bet o gwalch, e lavaras de ziskibien: Dastumit an tammoù a zo manet, evit na vo kollet netra.    Dastum a rejont eta anezho hag e leugnjont daouzek paner gant an tammoù eus ar pemp bara heiz, chomet a zilerch gant ar re o devoa debret.    An dud-se, o welout ar mirakl en devoa Jezuz graet, a lavare: Hemañ eo e gwirionez ar profed a dlee dont er bed.