Met me a ziskouezo deoch piv a zleit doujañ. Doujit an hini en deus, goude bezañ lamet ar vuhez, ar galloud da gas dar gehenn; ya, me a lavar deoch, hennezh eo an hini a zleit doujañ.    Ha ne werzher ket pemp golvan evit daou wenneg? Koulskoude, Doue nankounacha ket unan hepken anezho.    Ha zoken holl vlev ho penn a  zo kontet. Nho pet ket aon eta, chwi a dalvez muioch eget kalz a cholvaned.    Lavarout a ran deoch: Piv bennak a anzavo achanon dirak an dud, Mab an den en anzavo dirak aeled Doue;    met an hini a zinacho achanon dirak an dud, a vo dinachet dirak aeled Doue.    Ha piv bennak en devo komzet a-enep Mab an den, e vo pardonet dezhañ; met dan hini en devo gwallgomzet a-enep ar Spered-Santel, ne  vo ket pardonet.    Pa viot kaset er sinagogennoù, dirak mestroù ar vro hag ar re challoudek, nen em lakait ket en poan eus an doare ma respontot evit ho tifenn, nag eus ar pezh ho po da lavarout,