Etre 1939 ha 1942 e pevarchementas niver ar champoù-bach nazi hag e tizhas an niver a 300 pe muioch, a-vuzul ma veze bachet labourerien-sklav eus Europa, Yuzevien, prizonidi bolitikel, torfedourien, heñvelreviaded, Jipsianed, testoù Jehovah, tud nammet o spered ha kement zo, hep prosez peurliesañ. Goude deroù an Eil Brezel-bed dreist-holl e kreskas kalz niver ar champoù da vachañ rezistanted, Yuzevien hag eneberien eus Europa a-bezh, met ivez da vodañ un niver a sklaved e servij an industriezh. Divius e oa al labour, re skort e oa ar voued, ne veze ket prederiet ar re glañv, gwallgaset e veze ar brizonidi en un doare ingal hag uhel e oa ar feur mervel. Pep tra oa graet da zizenelaat ar brizonidi ha do chas buan dar marv. Lakaet e vez kemm avat etre ar champoù-bach (deskrivet er pennad-mañ) hag ar champoù-diouennañ a oa savet gant an Nazied da vuntrañ en un doare greantel annezidi ar Ghettoioù ha prizonidi yuzev ar champoù-bach, evel Chełmno, Belzec, Sobibor et Treblinka.