Hag e voent choazh muioch souezhet, hag e lavarent an eil degile: Ha piv eta a chell bezañ salvet?    Met Jezuz o sellout outo, a lavaras: Dibosupl eo-se dan dud, met neo ket da Zoue; rak Doue a chell pep tra.    Neuze Pêr en em lakaas da lavarout dezhañ: Setu, ni hon eus dilezet pep tra, hag hon eus da heuliet.    Ha Jezuz a respontas: Me a lavar deoch e gwirionez: Neus den en defe kuitaet, ti, pe vreudeur, pe choarezed, pe dad, pe vamm, pe vugale, pe zouaroù, abalamour din ha dan Aviel,    ha ne resevo adalek ar chantved-mañ, kant kement all, a diez, a vreudeur, a choarezed, a vammoù, a vugale, hag a zouaroù, gant heskinerezhioù, hag, er chantved da zont, ar vuhez peurbadus.    Met kalz a zo ar re gentañ a vo ar re  ziwezhañ, ha kalz a zo ar re ziwezhañ a vo ar re gentañ.    Bez e oant en hent, o pignat da Jeruzalem, Jezuz a valee a-raok dezho; spouronet e oant hag o devoa aon o heuliañ anezhañ. Jezuz, o kemer adarre a-du an daouzek diskibl, en em lakaas da zisklêriañ dezho ar pezh a dlee choarvezout gantañ