… hobér larèt un Overen inou aveit goulenn dré Germénen er guélèd eid er hroaidur. Er verh devot e yas guet joé de bibrac, hag hum laquas inou é peden. Er vam e bedé ehué ér guér. Én un taul, er hroaidur dal, astennet én é hed én é hulé, hum laquas de grial hag e laras : Oh ! me mam ! me mam ! nà caérrèt treu e huélan-mé ! Guet é vis ean e ziscoé el langér ag é hulé  péhani en devoé paud a lihueu rah dishaval en eil doh éguilé. Er gueih mam, é creis er joé fol hi devoé, e voq dhé hroaidur, hag e saill nezé ér mæz ag hé zy, aveit galhuein a bep-tu hé amézeguezed de zonèt de huélèt er miracl e za ag hum hobér. Hé mab en devoé bet cavet er guélèd, ér momant-memb, èl ma oé bet gouyet imbér arlerh, ma pedé er vartéh (sic) youang ha devot-hont ar vé Germénen é pibrac. Er miracl-men e zigouéhas er memb blai guet er miracl aral é raug, de larèt é, ér blai 1784.