Chomit ennon, hag e chomin ennoch. Evel na chell ket ar brank dougen frouezh anezhañ e-unan, ma ne chom stag ouzh ar winienn, chwi ne chellot ket kennebeut ma ne chomit ket ennon.    Me eo ar winienn, ha chwi eo ar brankoù. An hini a chom ennon ha ma choman ennañ, a zoug kalz a frouezh; rak hepdon ne chellit ober netra.    Ma ne chom ket unan bennak ennon, taolet eo er-maez evel ar brank, hag e sech; neuze e tastumer ar brankoù, o zaoler en tan hag e tevont.    Mar chomit ennon, ha mar chom va gerioù ennoch, chwi a choulenno ar pezh a fello deoch, hag ho po anezhañ.    Roet e vo gloar dam Zad, mar dougit kalz a frouezh, ha chwi a vo va diskibien.    Evel men deus an Tad va charet, me am eus ivez ho karet;  chomit em charantez.    Mar mirit va gourchemennoù, e chomot em charantez, evel ma em eus miret gourchemennoù va Zad, hag e choman en e garantez.