Ne oa ket evit gouzañv chwezh an dud all abalamour ma chelle santout o fechedoù, emezi, setu e pigne er gwez ha war savadurioù pe e kuzhe en armili ha fornioù evit mirout a gejañ outo ; dibradañ zoken a rae a-wechoù. En dienez duañ e tibabas bevañ, zoken hervez arouezioù-barn an , pa gouske war reier, gwisket e truilhoù, o choulenn an aluzen hag o tebriñ forzh petra a chelle tapout. Gouest e oa den em ruilhal en tan hep bout devet an disterañ, den em vachañ e fornioù gor ma yude e-pad eurvezhioù gant ar boan kent mont er-maez dibistig, da chom devezhioù-pad er goañv e dourioù sklas ar Meuse en ur bediñ da choulenn trugarez an doue ha den em deurel en ur wazh-dour dindan elvennoù ur vilin o treiñ hep na vije bloñset he chorf pe torret he eskern ; kalz amzer a dremene e bezioù ivez, ha chas a rede war he lerch dhe dantañ. Diskouez goursavioù a rae alies, ma lavare ambroug eneoù an dud nevez-marvet betek ar purgator, ha reoù ar purgator dar baradoz.