An ene, hervez meur a filozofiezh, relijion pe hengoun, a vefe lodenn digorf un den, ur boud bev, pe un dra. Hervez meur a gredenn ne vefe un ene nemet gant an dud, tra ma lavar reoù all e vefe ivez gant al loened, pe an traoù (evel stêrioù, broioù...). Graet e vez animiezh eus an dra ziwezhañ-mañ. A-wechoù e talv “ene” kement ha spered. E meur a relijion e kreder eo bedhontel an ene hag e treuzvev war-lerch marv ar chorf. An dud a zo ateisted ne gredont ket e vije eus un ene, pa nhall ket ar skiant prouiñ ez eus anezhañ.