Rak David a lavar e-unan dre ar Spered-Santel: An Aotrou en deus lavaret dam Aotrou: Azez a-zehou din, betek ma em bo graet eus da enebourien ur skabell dindan da dreid.    Mar galv eta David e-unan anezhañ Aotrou, penaos eo-eñ e vab? Ha kalz a dud a selaoue anezhañ gant plijadur.    En ur gelenn anezho, e  lavare ivez dezho: Diwallit diouzh ar skribed a gar pourmen gant saeoù hir ha bezañ saludet er marchallachioù,    hag a gar ar chadorioù kentañ er sinagogennoù, hag ar plasoù kentañ er festoù;    dismantrañ a reont tiez an intañvezed, hag e reont evit ar gweled pedennoù hir; bez o devo ur varnedigezh gwashoch.    Jezuz, o vezañ azezet dirak ar chef, a selle penaos e lakae an dud archant er chef:  kalz a dud pinvidik a daole kalz.    Dont a reas ivez un intañvez paour, hag a daolas e-barzh daou bezhig, och ober ur chadrin.