Met penn ar sinagogenn, droug ennañ eus men devoe Jezuz yachaet un deiz sabad, a gemeras ar gomz hag a lavaras dar bobl: Chwech devezh a zo evit labourat; deuit eta en deizioù-se evit bezañ yachaet, ha neket devezh ar sabad.    Met an Aotrou a respontas dezhañ: Pilpouzed, pep hini achanoch, ha ne zistag ket e ejen pe e azen eus ar chraou deiz ar sabad,  ha ne gas ket anezhañ dan dour?    Ha ne zleed ket ivez, deiz ar sabad, distagañ eus he chadenn ar verch-mañ da Abraham, a oa dalchet ereet gant Satan triwech bloaz a oa?    Evel ma komze evel-se, e holl enebourien a voe mezhek, hag an holl bobl en em laouenae eus an holl draoù glorius a rae.    Lavarout a reas choazh: Ouzh petra eo heñvel rouantelezh Doue, pe ouzh petra e hañvalin anezhi?    Heñvel eo ouzh ur chreunenn sezo a gemer un den hag a laka en e liorzh; hag e kresk, hag e teu da vezañ ur wezenn [vras], en hevelep doare ma teu laboused an neñv da chom en he brankoù.    Lavarout a reas choazh: Ouzh petra e hañvalin rouantelezh Doue?