Dar re e pardonot o fechedoù, e vint pardonet dezho, ha dar re o dalchot, e vint dalchet dezho.    Met Tomaz, unan eus an daouzek, galvet Didim, ne oa ket ganto pa oa deuet Jezuz.    An diskibien all a lavaras dezhañ eta: Ni hon eus gwelet an Aotrou. Met eñ a lavaras dezho: Ma ne welan ket merk an tachoù en e zaouarn, ha ma ne lakaan ket va dorn en e gostez, ne gredin ket.    Eizh deiz goude, e ziskibien a oa a-nevez en ti, ha Tomaz ganto. Jezuz a zeuas, an dorioù o vezañ serret, en em zalchas  en o chreiz hag a lavaras: Ar peoch ra vo ganeoch!    Neuze e lavaras da Domaz: Laka amañ da viz, ha sell ouzh va daouarn; astenn ivez da zorn, ha laka anezhañ em chostez, ha na vez ket diskredik, met kred.    Tomaz a respontas hag a lavaras dezhañ: Va Aotrou ha va Doue!    Jezuz a lavaras dezhañ: Abalamour ma ech eus va gwelet, [Tomaz,] ech eus kredet. Eürus ar re no deus ket gwelet hag o deus kredet!