Anaoudegezh an dazont a zlefe sikour mab-den da stourm ouzh e blanedenn, rak ar stered - anat eo - ne chellont ket rediañ unan en desped de youl. Hogen dan abardaez-se e oa teneridigezh e gakon, kentoch eget furnez e spered a luske kammedoù Marzhin.  Adal pell amzer, an hiraezh da anavezout e enebourez yaouank e jahine. Fellout a rae dezhañ he merzout hag he spiañ a-bell. A-bell hepken ! Ha pa vefe dizoloet ar spiour, petra   risklfe ? Diskredik e-keñver ar merched evel ma veze Marzhin, ne gouezhfe ket e lasoù houmañ. Ha, distavet e choant-gouzout, ech adkavfe e beoch diabarzh.  Setu, da vihanañ ar sigurioù a ijine, en e follentez, evit en em zigareziñ, eñ e-unan, eus ur froudenn ken arvarus.  Ar Stankenn-Hep-Distro, medo kuzhet enni maner Dionas, tad viviana, a oa nepell achaleno. Hogen ne dremene ket ar plach yaouank ar pep gwellañ eus hech amzer e maner he zad. Kalz muioch e plije dezhi en em dennañ  hech-unan-penn gant hech huñvreoù muiañ-karet, en ul lech digenvez a anaveze mat ...