O vezañ distroet, o chavas adarre kousket, rak o daoulagad a oa pounneraet.    O chuitaat a reas adarre, hag e pedas evit an trede gwech, o lavarout ar memes komzoù.    Neuze e tistroas da gavout e ziskibien hag e lavaras dezho: Kouskit bremañ ha diskuizhit! Setu, an eur a zo tost ha Mab an den a zo lakaet  etre daouarn ar becherien.    Savit, ha deomp, setu, an hini am gwerzh a dosta.    Evel ma komze choazh, setu Judaz, unan eus an daouzek, a zeuas, ha gantañ ur vandenn vras a dud gant klezeier ha gant bizhier, a-berzh ar veleien vras hag henaourien ar bobl.    An hini en gwerzhe en devoa roet ar sin-mañ: An hini a bokin dezhañ, hennezh eo, krogit ennañ.    Raktal e tostaas ouzh  Jezuz, hag e lavaras dezhañ: Salud, Mestr! Hag e pokas dezhañ.