Même pas peur gant Régis Blanchard ha Françoise Bouard (2010, 88′) :  Ur film hir awalch eo emañ. Dedennus eo e dem avat : heuliañ krouidigezh ur pezh-choari savet gant ur strollad choariva neo ket a-vicher e Brest : les piqueteros. Gwelet e vez prantadoù skrivañ asambles (kalz emvodoù), prantadoù embregiñ evit ar pezh ha prantadoù te ha me gant un den eus ar strollad en e vuhez diavaez.  Pegen start eo en em glevet evit skrivañ, an aon rak ar skrivañ evit reoù zo met ar choant da sevel un dra asambles diwar-benn bed al labour ha  komz eus ar pezh o deus bevet. Tudennoù disheñvel-tre a zo, Jean da skouer, unan a zo bet beleg-micherour hag a zo un tamm a-gostez. Etre ar choant treuzkas ur chemenn politikel hag ivez an ezhomm da ober traoù dre ar chrouiñ, pep hini a zo o klask traoù disheñvel hag ar memes tra en ur stumm. Frammet eo mat-tre ha labour ar son a zo mat ivez peogwir e vezer e memes stad hag an tudennoù : a-wechoù e vezer skuizh gant ar fed ne yafe ket an traoù war-raok pe neuze ez eus re a dud o komz hag e vez poan o  selaou deus pep hini. Dres ar pezh a choarvez gante hag a zegaso climax ar film lakaomp. Ne lârin ket re a draoù peogwir eo dichortoz ar pezh a choarvez.  Ar chañs m eus bet da glevet an daou sevener o komz diwar-benn o film, plijus kenañ e oa kejañ gante ha goulenn ditouroù peogwir eo ret anzav e oa lodennoù start da gompren. Roll an darvoudoù en amzer da skouer neo ket sklaer sklaer (e-pad ar film, sklaeroch eo ur wech echu) ha tammouigoù zo a ra un tamm leurennet met war a seblant ne oant  ket.