Met pa viot lakaet etre o daouarn, nen em lakait ket en poan eus an doare ma komzot, nag eus ar pezh a lavarot, rak roet e vo deoch en eur-se ar pezh ho po da lavarout.    Rak ne vo ket chwi a gomzo, met Spered ho Tad eo, a gomzo ennoch.    Ar breur a roio e vreur dar marv, hag an tad e vugel; ar vugale en em savo a-enep o zud, hag o  lakaint dar marv.    Kasaet e viot gant an holl abalamour dam anv, met an hini a gendalcho betek ar fin, a vo salvet.    Pa viot gwallgaset en ur gêr, techit dun all; me a lavar deoch e gwirionez, nho po ket echuet da vont dre holl gêrioù Israel, ma vo deuet Mab an den.    An diskibl neo ket uheloch eget e vestr, nag ar mevel uheloch eget e aotrou.    A-walch eo dan  diskibl bezañ evel e vestr, ha dar mevel bezañ evel e aotrou. Mar o deus galvet mestr an tiegezh Beelzebul, pegement muioch ne chalvint ket tud e diegezh.