An deiz war-lerch, Jezuz a yeas dur gêr anvet Nain; kalz eus e ziskibien hag ur bobl vras a yae gantañ.    Evel ma tostaent ouzh dor kêr, setu e touged dan douar unan marv, mab nemetañ e vamm, a oa intañvez; un niver bras a dud eus kêr a oa ganti.    An Aotrou, o vezañ he gwelet, en devoe truez outi, hag a lavaras dezhi: Na ouel ket!    O vezañ tostaet, e stokas an arched, hag ar re en douge a arsavas; hag e lavaras: Den yaouank, me en lavar dit, sav!    An hini marv a azezas hag en em  lakaas da gomz. Jezuz en roas de vamm.    Ar spont a grogas enno holl, hag e rojont gloar da Zoue, en ur lavarout: Ur profed bras a zo bet savet en hon touez, ha Doue a zo deuet da welout e bobl.    Ar vrud-se en em skuilhas dre holl Judea, ha dre an holl vro tro-war-dro.