Mar bijech eus ar bed, ar bed a garje ar pezh a vije dezhañ; met abalamour ma noch ket eus ar  bed, met ma em eus ho choazet er bed, abalamour da-se eo e kasa ar bed achanoch.    Ho pet soñj eus ar ger am eus lavaret deoch: Ar mevel neo ket brasoch eget e vestr. Mar o deus va gwallgaset, e wallgasint ivez achanoch; mar o deus miret va ger, e virint ivez hoch hini.    Met ober a raint deoch kement-se holl abalamour dam anv, rak nanavezont ket an hini en deus va chaset.    Ma ne vijen ket  deuet, ha ma nem bije ket komzet outo, no dije ket a beched; met bremañ no deus ket a zigarez evit o feched.    An hini a gasa achanon, a gasa ivez va Zad.    Ma nem bije ket graet en o zouez an oberoù nen deus graet hini all ebet, no dije ket a beched; met bremañ o deus o gwelet, hag o deus kasaet achanon ha va Zad ivez.    Met kement-se a zo evit ma vo peurchraet ar ger a zo skrivet en o lezenn: Va chasaet o deus hep abeg.