Ar ç-se a so bet kemeret goude-se, ewid ar memes implij, gant skriturioù ar portugaleg, ar chatalaneg, ar galleg (« le c à queue » e vese lâret), hag ar brezhoneg beteg kantved 19 (an dastumer Jean-Marie de Penguern da skouer, tro-dro 1850, a skrive choazh : reçeo, dissouçi, ar plaç, ar ça ta... hag a-wezhioù all : kommancet, offic, massonerien...). (Ar spagnoleg, diwezatoch, en-deus dileset ar zedig, o skriviñ ar ç zpe c noazh dirag e ha i). 