Jezuz a lavaras dezhañ: Abalamour ma ech eus va gwelet, [Tomaz,] ech eus kredet. Eürus ar re no deus ket gwelet hag o deus kredet!    Jezuz a reas choazh dirak e ziskibien kalz a virakloù all, met nint ket skrivet el levr-mañ.    Hag an traoù-mañ a zo bet skrivet, evit ma kredot ez eo Jezuz eo ar Christ, Mab  Doue, hag evit, o krediñ, mho po ar vuhez dre e anv.    Goude-se, Jezuz en em ziskouezas adarre de ziskibien tost ouzh Mor Tiberiaz. En em ziskouez a reas en doare-mañ.    Simon-Pêr, Tomaz anvet Didim, Natanael eus Kana e Galilea, mibien Zebedea, ha daou all eus e ziskibien, a oa asambles.    Simon-Pêr a lavaras dezho: Mont a ran da besketa. Int a lavaras dezhañ: Ni a ya ivez ganit. Mont a rejont, hag e  pignjont er vag; met ne dapjont netra en noz-se.    Ar mintin o vezañ deuet, Jezuz en em gavas war an aod, met an diskibien ne ouient ket e oa Jezuz.