Tarsila a wele ar chenchamant-se gant tristidigez, hag alïes e lavare da Emiliana : « Gwelet awalch a ran eman hon choar o trei kein dimp. Re a zarempred he deus gant an dud diavêz, ha ne dôl ket evez, evel meo dleet, evit miret he chalon distag diouz ar bed. »