Hogen muioch-mui ez eus a Vrezhoned a adkav an emskiant eus o  dibarelezh vroadel, a adkav Breizhmar fell deoch. Met, war an  hevelep  tro, e tizoloont ar skoilhoù liesseurt a vir outo da vevañ  hervez an dibarelezh-se. Ha tamm-ha-tamm e tizoloont an tachennoù e-  lech ma vez miret outo kemer o-unan ar giriegezh eus o buhez o-unan,  ken e-giz hiniennoù, ken e-giz izili eus ur bobl hep framm. E mil  doare en em anavezont, neuze, pennasket hag arallekaet. An ezhomm a  santont da gemm ar stuz emaint ennañ. Diwar an ezhomm-se e vezont  broudet, pe da dreiñ kein ouzh o galvadenn da zont da vezañ pezh ez  int,  ha dilezel an Emsav, pe da zinaskañ ur bobl a-bezh, darn e keñver-  pe-geñver, darn e pep keñver. Un dieubidigezh eo a glaskont neuze, pe  da nebeutañ dinaskidigezhioù. Ma welfent sklaeroch ez int galvet gant  Doue, en abeg do feiz, da zinaskañ o fobl, neuze, emichañs, ne  drofent ket kein ouzh ar stourm evit ar Vro war ar fals abeg maz eo  pouezusoch ar Feiz eget ar Vro. Lod, zoken, a vez roet dezho da  grediñ e vefe ret dilezel o bro war an abeg da vezañ emzilezet a-grenn  e dorn an Aotrou Doue !.. 