Mar deu dan eil pe dan drede veilhadenn, ha mar o chav er stad-se, eürus ar servijerien-se!    Anavezout a rit penaos mar goufe mestr an ti da bet eur e tlefe dont al laer, e chomfe dihun ha ne lezfe ket toullañ e di.    Chwi eta ivez, bezit prest, rak Mab an den a zeuio dan eur na soñjit ket.    Neuze Pêr a lavaras dezhañ: Aotrou, pe deomp-ni, pe dan holl, e lavarez ar barabolenn-se?    Hag an Aotrou a lavaras dezhañ: Piv eo ar merour feal ha fur, en deus ar mestr lakaet  war e vevelien, evit reiñ dezho en amzer dereat o muzuliad ed?    Eürus ar servijer a vo kavet gant e vestr och ober kement-se pa erruo!    Me a lavar deoch e gwirionez, e lakaio anezhañ war gement en deus.