Rak Mab an den a dle dont e gloar e Dad gant e aeled; ha neuze e roio da bep hini hervez e oberoù.    Me a lavar deoch e gwirionez, ez eus hiniennoù eus a-douez ar re a zo amañ, ha ne varvint ket, ken no devo gwelet Mab an den o tont en e rouantelezh.    Chwech devezh goude, Jezuz a gemeras gantañ Pêr, Jakez, ha Yann e vreur, hag o chasas a-du war ur menez uhel;    hag e voe treuzneuziet dirazo; e zremm a lugernas evel an heol, hag e zilhad a zeuas gwenn evel ar goulou.    Ha  setu, Moizez hag Elia en em ziskouezas dezho, o komz gantañ.    Pêr, o kemer ar gomz, a lavaras da Jezuz: Aotrou, mat eo deomp chom amañ; mar fell dit, e raimp amañ teir deltenn, unan evidout, unan evit Moizez, hag unan evit Elia.    Komz a rae choazh, pa zeuas ur goabrenn lugernus do golo; ha setu, ur vouezh a zeuas eus ar goabrenn, hag a lavaras: Hemañ eo va Mab karet-mat, ennañ em eus lakaet va holl levenez. Selaouit eñ.