E gwirionez, e gwirionez, me a lavar deoch, an amzer a zeu, ha deuet eo dija, ma klevo ar re varv mouezh Mab Doue; hag ar re he chlevo, a vevo.    Rak, evel men deus an Tad ar vuhez ennañ e-unan, roet en deus ivez dar Mab ar galloud da gaout ar vuhez ennañ e-unan,    hag roet en deus dezhañ ar galloud da varn, abalamour  maz eo Mab an den.    Na vezit ket eta souezhet a gement-se; rak dont a ra an eur ma klevo e vouezh an holl re a zo er bezioù, ha maz aint er-maez:    ar re o devo graet mat, en adsavidigezh a vuhez; hag ar re o devo graet fall, en adsavidigezh a varn.    Ne chellan ober netra achanon va-unan, barn a ran diouzh ma klevan, ha va barn a zo reizh, rak ne glaskan ket va choant, met bolontez va Zad en  deus va chaset.    Mar roan testeni achanon va-unan, va zesteni neo ket gwir.