Kerdin ar piano a zo astennet àr ur frammad e stumm un delenn, ar framm. Àr ar benvegoù kentañ, e oaar framm-se graet get koad kreñvaet get houarn. E rannvroioù zo e Amerika, e distrizhe hag e krize ar choad, a-gaoz dan hin, ar pezh a zizakorde ar piano. E 1825 an oberer piano Alpheus Babcock a v/boston a soñjas en ur framm metalek hep koad: an houarn na griz ket. Obererion arall a adkemeras e soñj et e-dan berr e voa savet frammoù an holl pianoioù er memes mod. Hiriv an deiz, ez eo bras-tre framm  metalek ar pianoioù lostek, rak gwask ar kerdin a zo bras kenañ: meur a donennad. Ur framme houarn teuzet en ur pezh a ro tu da sevel kredin tevoch hag astennetoch, a-benn gwellaat ar soneiz. E fin an XVIIIvet kantved, o doa an obererion a Londrez ur plas pouezus. E 1783 firm Broadwood a ijinas ar pezh a zo hiriv an deiz un ag an elfennoù pennañ ar piano modern: ar bedalenn «kreñv». Un nebeut goude e voe savet an holl pianoioù get ar bedalenn-se hag àr-lerch e voe ochpennet ur bedalenn «dous». Benvegoù  zo, dreist-holl ar re lostek, o deus un drede pedalenn.