Pêr en deus gwelet ha kemeret perzh e meur a vurzhud pe darvoud a-bouez e buhez ar Christ, evel pa valeas war an dourioù (Mz 14, 28-31), an Treuzdremmadur, pa voe harzhet Jezuz, da vare e varn, ha goude da vare ar Basion. Deskrivet eo en Avieloù evel un den birvidik met chom a ra etre daou vennozh a-wezhioù ha faziañ a ra ivez : dilezel a ra Jezuz Krist e-pad ar Basion daoust dar pezh en doa dislêriet kent : « Ha goude ma teufe an holl da gaout droukskoilh, me avat nem bo ket » (Mk 14, 29). Keuziañ a reas de nachidigezh da choude : « Ha Pêr a zeuas soñj dezhañ eus ar chomzoù en devoa lavaret Jezuz dezhañ: “Kent dar chilhog kanañ div wech, eo a-benn teir gwech az po va dinachet ! » (Mk 14, 72).