Ur bobl vras a heulie anezhañ, abalamour ma welent ar mirakloù a rae war ar re glañv.    Jezuz a bignas war ar menez, hag eno ech azezas gant e ziskibien.    Setu, ar Pask, gouel ar Yuzevien, a oa tost.    Jezuz eta, o vezañ savet e zaoulagad, hag o welout ul lod bras a  dud o tont de gavout, a lavaras da Filip: Pelech e prenimp bara evit mo devo an dud-mañ da zebriñ?    Met, eñ a lavare kement-se evit amprouiñ anezhañ, rak gouzout a rae ar pezh edo o vont dober.    Filip a respontas dezhañ: Daou chant diner a vara ne vefe ket a-walch evit reiñ un tammig da bep hini.    Unan eus e ziskibien, Andrev, breur Simon-Pêr, a lavaras dezhañ