Setu ur barzhoneg, spi m eus nem boa er lakaet er  blog-mañ choazh, ne gredan ket; un dra diwanet ennin a-choude arlene, diàr troioù-bale e-kostez ar mor.      Ni hag an avel      Evel ur vandennad sourouchaned gwenn  An evned-se, chwi oar, a vez gwelet er mizioù yen  é redek àr vord bev an houlenn  E trapikellomp àr vevenn an avel  Met neus ket penn ebet dhon dañsoù-ni  Peogwir neus ket krochen ebet dan avel    Blaz hor pilpouserezh a daolomp en avel  Hor soñjoù soutil,  dous, lous, hor mallozhioù  Flouradennoù nomp ket kreñv a-walch evit o reiñ en gwir  Ha formulennoù-hud hor chredennoù kozh ha nevez  En aner, rak neus ket korf ebet dan avel    Petra eo anien don an avel ?  Petra zo e askre treuzwelus an avel ?  Troioù-fizik an divaskell  Kren-krenig an askol er bratell  An tommder hag ar yenion é choari a bep eil  Un analadenn vras ennomp (hag hon anien don, petra eo ?) ha netra ken  Nag ene na korf na krochen