Pa zeraouas ar lama da zigeri ar hof ive, am-eus cherret spontet ma  daoulagad : pa m-eus ou digoret en-dro, bet oun bet souehet braz e  weled ar bugul, gand e vantell digor, med gand e  vruched reiz, hag a  gouske sioul astennet àr eun tu. Touchegoun Lama, azeet sioul e-tal an  tan, a vutune e gorn-butun hag a selle an tan, kollet en e zoñjou.  - Murzuduz eo ! am-eus lavaret diankenet. Gwech erbed am-eus gwelet  kemend-ze.  - A betra e koñjet ? e houlennas ar Halmouk.  - Deuz pez ho-peus greet, deuz ar « mirakl » evel ma lâret.  - Gwech erbed m-eus koñjet doh miraklou, e respontas ar Halmouk gand  eur vouez yenn.  -  Gwelet peus an dra-man ? m-eus goulennet dam hansort.  - Petra ? eme ean gand eur vouez hanter-kousket.