Koulskoude, Herodez an tetrark a glevas komz eus kement holl a rae Jezuz, ha ne ouie petra da soñjal, abalamour  darn a lavare e oa Yann adsavet a-douez ar re varv,    re all e oa en em ziskouezet Elia, ha re all unan eus ar brofeded kozh a oa adsavet a varv.    Herodez a lavare: Graet em eus trochañ e benn da Yann; met piv eo hemañ a glevan an hevelep traoù diwar e benn? Hag e choantae gwelout anezhañ.    An ebestel o vezañ distroet, a lavaras da Jezuz kement o devoa graet. O vezañ o chemeret a-du, en em dennas  ganto en ul lech distro, tost ouzh ur gêr anvet Betsaida.    Ar bobl o vezañ klevet-se en heulias; Jezuz o degemeras hag a gomzas outo diwar-benn rouantelezh Doue; yachaat a reas ivez ar re o devoa ezhomm da vezañ yachaet.    Evel mach izelae an deiz, an daouzek a dostaas outañ hag a lavaras dezhañ: Kas kuit ar bobl, evit maz aint er bourchioù hag er chêrioùigoù en-dro, da lojañ ha da brenañ boued, rak amañ emaomp en ul lech distro.    Met eñ a lavaras dezho: Roit hoch-unan da zebriñ dezho. Hag int a respontas: Nhon eus ket ouzhpenn pemp bara ha daou besk, nemet mont a rafemp da brenañ boued evit an holl bobl-mañ.