Dispis e oa trolinenn e gorf -- met e enebañs oa hini un doue, rak ar vantell taolet warnañ gant an noz, gant ar vorenn, gant al loar ha gant ar glizh a leze dizolo e zremm. E dal a oa uhel ha soñjus, hag e lagad skoelfet gant ar preder; hag e roufennoù e jod e lennis an anken, ar skuizhnezh, an heug ouzh an denelezh, hag un hiraezh vras dan digenvez.