E ziskibien a lavaras dezhañ: Mar deo evel-se doare an den gant e wreg, neo ket talvoudus dimeziñ.    Eñ a respontas dezho: An holl ne gomprenont ket ar gomz-se, met hepken ar re a zo bet roet dezho.    Rak bez ez eus eunuked a zo bet ganet evel-se a gof o mamm, reoù all a zo bet graet eunuked gant an dud, hag ez eus reoù all a zo en em  rentet och-unan eunuked, abalamour da rouantelezh an neñvoù. Ra gompreno kement-mañ, an neb a chell kompren.    Neuze e voe degaset dezhañ bugale vihan, evit ma lakaje e zaouarn warno, ha ma pedje evito. Met an diskibien o fellae.    Ha Jezuz a lavaras: Lezit ar vugale vihan, ha na zifennit ket outo dont davedon; rak rouantelezh an neñvoù a zo dan nep a zo heñvel outo.    Lakaat a reas e zaouarn  warno, hag ez eas kuit achano.    Ha setu, un den a dostaas hag a lavaras da Jezuz: Mestr, peseurt mad a dlean dober evit kaout ar vuhez peurbadus?