Ar chas a glevan och harzal ! setu ar soudarded Chall ! (bis)  Techomp kuit  trezek ar choajoù ! kasomp a-raok hor chatal ! (bis)    Daoust hag-eñ, paotred Kernev, e chouzanvimp da viken,  E chouzanvimp ar vacherien a wask al labourerien ?    Gwallet gante hor merched koant ; lazhet mamm ha mab ha den;  Lazhet zoken an dud klañv paour, balamour do daouarn gwenn.    Tanet gante ti ar beorien ; diskaret ar manerioù ;  Devet an ed, devet ar foenn, er parkoù hag er prajoù.    Trochet ar gwez el liorzhoù, ha laket da ober  tan ;  Ken na vo avaloù na chistr, da nav pe zek vloaz achan.    Laeret hor saout, hon ounnered hag hon ejenned, siwazh !  Ha kaset mesk gant o ferchenn, dar chiger dar chêrioù bras.    Laeret zoken traoù an iliz; pilet zoken hon tourioù ;  Straojet zoken ar garnelioù, ha skignet ar relegoù.    Gwastet traonioù kaer Breizh-Izel, ken druz ha ker glas gwechall ;  Ken na glever mui tro-war-dro mouezh den, kennebeut chatal.    Choazh ma ve roet  skuilhañ, hor gwalch, daeloù druz dhon daoulagad,  Nemet pa wel skuilhañ daeloù, an den kêr a skuilh ar gwad.    Choazh ma ve roet kaout ur groaz, e pelech e taoulinfemp,  Evit goulenn digant Doue an nerzh pini a vank deomp !    Met ho kroaz santel, ma Doue, zo bet pilet e pep lech ;  Ha kroaz ar gwinterellerez a zo savet en he lech.    Bemdez weler ho peleien eveldoch war ar Chalvar,  Eveldoch o stouiñ o fenn o pardoniñ dan douar.    Re o deus gallet techet kuit, ya da guzhet er choajoù ;  Eno oferniont deus an noz; e bag, war vor, a-wechoù.    Darn o deus treuzet ar mor bras, divroet ha disouten,  Gwell gante sentiñ ouzh Doue, evit sentiñ ouzh an den ;    Gwell gante debriñ dianken, er broio pell, bara kerch,  Evit debriñ bara gwinizh, bara an diaoul, gant an nech.    En o ziez, an touerien a zebr danvez an dud paour,  Goude bezañ gwerzhet Doue, evel Judaz, evit aour.    Piv-bennak na fell ket dezhañ mont da glevet an touer,  Zo war var da goll e vuhez, bet denjentil pe gouer.    Tudjentil, ha tud a iliz, tud diwar maez, sonn ho fenn,  An holl Vretoned a waner balamour ma int kristen    Bremañ hallez, boued an ifern, reiñ da galon-te dar joa,  Pe teus laket hon elez-ni e-barzh an neñv da chouelañ !    Pe teus laket lezenn an diaoul e-lech gwir lezenn Doue,  Pe teus lazhet ar veleien, an dudjentil, ar roue !    Pe teus lazhet ar rouanez, pe teus stlapet dan douar  He fenn gant penn flour Elesbed, an itron santel, he choar ;    Pe teus taolet er chav hudur mab ar roue, hen bugel,  Hag hen dalchez e-barzh ar fank da vreinañ ha da vervel.    Kuzh da benn, heol benniget, en ur welet torfejoù  Pere na dlefe bezañ graet nemet gant drouksperejoù !    Kenavo, Jezuz ha Mari, dispennet ho taolennoù,  Ha lakaet dober paveioù, gant ar re chlas, er chêrioù.    Kenavo, foñs ar vadiant, e lech e gavjomp gwechall  Nerzh evit gouzañv ar marv kent evit yev an dud-fall.    Kenavo, kleier benniget, a gane war hor pennoù,  Nho klevimp mui en hor gervel, sul na gwel, dan ilizoù.    Nho klevimp mui o kanañ ge ; siwazh ! divadez ho penn !  Teuzet, siwazh ! gant ar gêriz evit ober gwenneien    Kenavo, Bretoned yaouank, e chalver dan armeoù,  E-lech ma goller en un taol ar feiz hah ar vuheioù.    -  Kenavo, ma mab, kenavo dan draoniennoù Jozafat !  Pa vi maez deus a Vreizh-Izel, piv a zifenno da dad !    Pa lammo re kêr gant ma zi, me vo klevet o laret :  Ma vize bet ma mab er gêr, en defe ma diwallet     - Deus etre divrech da vamm gozh eus da zouget, ma bugel  Deus war galon deus da vaget, ma mabig paour, kent mervel !    Pa zistroi en-dro dar gêr, vin aet kuit deus ar bed-mañ ;  Deus amañ, deus maz priatin, evit ar wech diwezhañ.    -  Tevet, ma mamm, tevet, ma zad, ne in ket dho tilezel -  Chom a rin evit ho tifenn, evit difenn Breizh-Izel.    Reuzeudik bras eo bout gwanet ; bout gwanet neo ket mezhus  Nemet plegañ dar skraberien, evel tud lent ha kablus !    Mard eo ret monet dan emgann, emgann a rin vit ar vro .  Mard eo ret mervel, e varvin ; kuit ha laouen war un dro.    Meus ket aon rak ar boledoù ; na lazhint ket ma ene  Pa gouezho ma chorf dan douar, ma ene savo dan neñv.    Araok! paotred vat Breizh-Izel! entanañ ra va chalon  Kreskiñ a ra nerzh va divrech ; bevet ar relijion !    Bevet an neb a gar e vro ! bevet mabig ar roue !  Ha ra yelo ar baotred chlas da chout hag-eñ zo Doue.    Buhez evit buhez ! tud vat; lazhañ pe bezañ lazhet !  Ret e oa da Zoue mervel evit gounit war ar bed.    Deus er penn ganeomp, Tinteniag, gwir Vreton a holl-viskoazh.  Te pini raok beg ar chanol, morse da benn na droas.    Deut er penn ganeomp, tudjentil, gwad real dimeus ar vro ;  Ha Doue a vezo meulet gant kement kristen ma zo.    Hag en diwezh e teuy en-dro e Breizh al lezenn gwirion  Koulz ha Doue war e aoter, hag ar roue war e dron !    Hag a-neuze traonioù Kernev e teuio glas adarre,  Hag ar galon a zigoro gant bleun an ed hag ar gwez.    Neuze, kroaz Jezuz, hor Salver, a savo splann war ar bed  E-charzh e zreid lilioù kaer druz gant gwad ar Vretoned.