Unan spontus er rummad-se eo ar verionenn-leon. Heñvel eo ouzh ar fruganez; he biskoulenn avat a zo dezhi ur pezh penn, armet gant karvanouigoù kreñv. War vevenn ar richerioù e kleuz-hi toulloù e stumm ur founilh, disachus o diskenn. Skoachet eo ar viskoulenn e penn izelañ an toull. Nhe deus ur verionenn nemet tremen ebiou dan toull : teurel a ra ar verionenn-leon traezh warni, och ober gant e benn evel gant ur bal; ha kouezhet ar paour kaezh loenig e strad an toull, neo ket pell a-raok bezañ lakaet da ober pastez ha bezañ debret gant al lonker gwidreüs.