Ha kerkent e savas, hag o vezañ kemeret e wele, ez eas er-maez, dirak an holl, en hevelep doare ma oant holl souezhet, ha ma roent gloar da Zoue, o lavarout: Biskoazh nhon eus gwelet kemend-all.    Neuze Jezuz a zistroas war-zu ar mor; an holl bobl a zeue de gavout, hag eñ o chelenne.    En ur dremen, e welas Levi, mab Alfe, azezet e ti ar gwirioù,  hag e lavaras dezhañ: Deus war va lerch. Eñ, o vezañ savet, en heulias.    Jezuz o vezañ ouzh taol e ti an den-mañ, kalz a bublikaned hag a dud a vuhez fall en em lakaas ivez ouzh taol gantañ ha gant e ziskibien; rak kalz anezho o devoa heuliet anezhañ.    Ar skribed hag ar farizianed, o welout penaos e tebre gant ar bublikaned ha gant an dud a vuhez fall, a lavaras de ziskibien: Perak e tebr hag ech ev-eñ gant ar bublikaned  ha gant an dud a vuhez fall?    Jezuz o vezañ klevet-se a lavaras dezho: Neo ket ar re a zo yach o deus ezhomm a vedisin, met ar re a zo klañv; non ket deuet evit gervel ar re reizh [dar geuzidigezh], met ar becherien.    Diskibien Yann ha re ar farizianed a yune alies, hag e teujont hag e lavarjont dezhañ: A-belech e teu, ma yun diskibien Yann ha re ar farizianed, ha da ziskibien-te ne yunont ket?