En eil levriad an antologiezh gant Frañsez Favereau anvet Lennegezh ar brezhoneg en XXvet kantved (Montroulez : Skol Vreizh, 2003) e vez kavet un destenn verr gant Maodez Glanndour (anv-pluenn an aotrou Loeiz ar Floch), Liv hech anv, p. 477 :  Livioù, livioù, dreist pep tra livioù.  Amañ neo ket danvezek, kalet, trochet resis al livioù. Amañ int skañv, fiñvus. Du-hont e veze  ganto doare un dra, amañ eo doare an aer.Amañ, da lavarout eo e Breizh, neus nemet meskajoù al livioù. An aer treuzwelus a zo tarchoù eus livioù a bep seurt ennañ.  E bro Italia e oan deuet da heugiñ ouzh ar sklerijenn-se ponner ha mut. Du-hont ne veze nemet daou liv, melen an heol ha glas an neñv, ar re all a oa lazhet. Ken teñval ar siprez hag an derv - du bepred heñvel.Och en em choulenn emaon : penaos e vo degemeret an dud en ur vro ha na chouzañv ket an arlivioù disheñvel, en ur vro ma vezont  lazhet enni ?  Breiz, douar al livioù bepred nevez, sonerez kemmus war vent an deiz hag amzerioù ar bloaz, arlivioù a zaskren hag a nij en aer.  Liv glas, dit da gentañ va meuleudi […]Gwelloch e vefe ganin meuleudi al liv louet a zo ur meskaj eus gwenn ha du, evel-just, eus glas ha melen zoken. Louet eo an oabl hag ar parkeier dindan ar vrumenn, louet eo ar mor en traoñ a ya da dizhout betek fin ar bed. Louet-glas eo daoulagad ar vaouez harpet ouzh he bazh. Ha louet ivez he chalon marteze, desket ankouaat he lorch eus ar vro hag eus ar yezh war he lerch.