Goude ma voe bet furchet an dilhad gant an archerien, e voe kavet kement-mañ : ur mouchouer, un eurier mod-kozh archant kizellet, hag un doug-paperioù a oa ennañ archant, ur sammad brazig e gwirionez paz eus ouzhpenn mil lur, paperioù a bep seurt, hag e gartenn-anv. O vezañ ma oan e penn an enklask, e voe goulennet ganin reiñ va ali war ar pezh oa bet kavet : « Anat eo deomp bremañ neo ket bet lazhet evit e archant, » a grogis, fouge ennon da  vezañ dizoloet kement-mañ. « Evit gwir, o vezañ memañ tout e archant, hag e eurier prizius gantañ choazh, e cheller kompren eo evit un abeg all eo bet lazhet. Dre choulennata e familh, hag e vignoned, e chellimp gouzout marteze ha ne oa ket enebourien dezhañ. Ar chorf a vo lakaet da vezañ studiet gant ar vedisined, ha labourva an archerdi a sello spis ouzh ar pezh a zo bet kavet gantañ. Me va-unan a raio war-dro e baperioù. Spi am eus e roio kement-mañ un titour bennak, hag e vo diluziet buan ar  gudenn-mañ. »