Ur plach vihan, mat ha paour, a veve hech-unan gant he mamm, ha no devoa netra da zebriñ ken. Hag ar plachig dar choad. Ur wrach eno, o welout he stad reuzeudik, a roas dezhi ur podig burzhudus. Pa lavari dezhañ Podig, poazh (Töpfchen koch!) e raio yod dit, ha pa lari Podig paouez e paouezo. Hag ar plachig dar gêr gant he fodig da reiñ dhe mamm, ha setu echu ar baourentez ha boued kement ha ken alies ha ma keront.