Pep gwezenn na zoug ket frouezh mat, a zo trochet ha taolet en tan.    O anavezout a reot eta diouzh o frouezh.    Kement hini a lavar din: Aotrou, Aotrou, naio ket e rouantelezh an neñvoù, met ar re a ra bolontez va Zad a zo en neñvoù.    Meur a hini a lavaro din en deiz-se: Aotrou,  Aotrou, ha nhon eus ket profedet ez anv? Ha nhon eus ket kaset kuit an diaoulien ez anv? Ha nhon eus ket graet kalz a virakloù ez anv?    Neuze, me a lavaro sklaer dezho: Biskoazh nem eus hoch anavezet; en em dennit diouzhin, chwi en em ro dar fallentez.    An hini eta a glev ar chomzoù-mañ a lavaran, hag a sent outo, a vo heñvel ouzh un den fur en deus savet e di war ar roch.    Kouezhet eo ar glav, deuet eo ar stêrioù, ha chwezhet o  deus an avelioù hag en em roet o deus a-enep an ti-se; neo ket kouezhet, abalamour ma oa diazezet war ar roch.