Kinnig a reas dezho ur barabolenn all, hag e lavaras: Rouantelezh an neñvoù a zo heñvel ouzh un den en deus hadet had mat en e bark.    Met, e-pad ma oa kousket an dud, e enebour a zeuas, a hadas dreog e-touez an ed, hag a yeas kuit.    Pa voe kresket ar geot, ha deuet e frouezh, neuze en em ziskouezas ivez  an dreog.    Mevelien mestr an ti a zeuas da lavarout dezhañ: Aotrou, ha nech eus ket hadet had mat ez park? Penaos eta ez eus dreog ennañ?    Eñ a respontas dezho: Un enebour din en deus graet kement-se. Ar vevelien a lavaras dezhañ: Fellout a ra dit ech afemp de dennañ?    Nann, emezañ dezho, gant aon o tennañ an dreog, na ziwriziennfech ivez an ed.    Lezit o-daou da  greskiñ betek an eost; ha da amzer an eost, e lavarin dar vederien: Tennit da gentañ an dreog hag en endrammit evit e zeviñ, met dastumit an ed em solier.