War skouer hen venech Iwerzhon,  hervez hengoun S. Koulm, e tiouer  boued evit dichaouiñ evit e beche-doù, en em lazeriañ ha skoazellañ  e vuhez speredel. Koulskoude, pa vez pedet gant mignoned, e tebr evel  an holl. Aet e Trede-Urzh S.Frañsez, ez aketo da heñveleriñ paourentez  ar Christ, o krennañ war ar pep retañ, o reiñ dar beorion. E deroù e  ganttroidigezh, e chome gantañ ar boaz da vutuniñ. Un deiz, unan eus e  vignoned a choulenn digantañ butun. Daoust memañ o paouez prenañ ur  chorn hag  ur pakad, e ro harozek an eil hag egile ; hiviziken ez eo  echu gantañ ar pleg-se. Met neo ket tra a lorch, un dra cheuch  evitañ kaout levrioù, plijout a ra dezhañ kemer amzer da lenn, hag ar  Bibl ha skridoù ar sent eo an oberennoù prizet gantañ. En ur fol-  lennata ar Bibl a zo bet kavet en e di, e verzer e plij dezhañ ar  muiañ salmoù ar binijenn, ma kaver enno ar pecher o tiskleriañ da  Zoue e geuz de bechedoù, hag ivez e chougled divrall e kendruez  Doue. Ar  vuhez-se a bedenn hag a binijenn a zo skoazellet gant radoù  divoutin. Un deiz, e kred lavarout ouzh e choar :  Poanius ez eo  merzout an nebeud a garantez a zo gant an dud evit Doue ! O Suzanna,  ma ouifes an don a levenez a zo bet din, henozh, o komz gant Jezuz ha  gant e Vamm santel !  Neuze, dre ma ne fell ket dezhañ ober anv  anezhañ e--unan, e tro kaoz.