Bro Dardoup    Daou gozh a oa o vewañ ba bord ur khoad,  ba un tamm ti bihan eno,  un ti tôet gant plous  hag, Yann, ne oa ket deus ar re degourdïañ toud anexañ,  choarvezhe gantañ un tammig bihan  gwashoch wid eo ganin-me un tammig choazh.  Hag noa teir merch,  a vize kasset bemdex da glask koad sech d ar  khoad.  Hag, a-benn e vize deuet eur kreisteix neuse,  Chan a sone ar khorn-boud dexañ  da laroud dê dont d ar soubenn,  dont d o merenn.  E vize sonet ar khorn boud.  Setu Yann hag e verched neuse a rae beb é vechiad keuneud  ha  teue gante beb é vechiad keuneud war o choug dar gêr.  Setu, a-benn e vize debret o merenn gante,  no deus ken memes-tra dober en-dro,  mont dar khoad adarre da glask keuneud.  Hag un dewezh dreist ar re all  e oa  passaed ur khavalier eno, war varch.    Ha deuet da gavoud Yann,  a ghoule gantañ  da weloud hag-eñ en dije gwerzhet e verch dexañ.  - O ! ran ket ! a lar Yann, vex ket gwerzhet tud a-mod-se !  - Yao ! Me a roio deoch un hanter-varikennad aour ewiti.  - O ! ran ket, lar Yann dexañ.  - Yao, yao, a lar ataw, chwi a roio anexi.  Chom a raio diw all ganeoch.  - Mâ ! a lar Yann.  Eñ roiñ unan. Ha oa ret kass un hanter varikennad aour dexañ.  -  A-benn ey afec h d ho merenn hiriw,  a-benn neuse e vo un hanter-varikennad aour ba kichen an ti.  Setu ar verch a ya ganin diouzhtu, war an talier deus ar march.    Lakaet ar verch war an talier, ha kuit keñ.  Paotr paour, a-benn e oa deuet mare soniñ ar khorn-boud,  Chan a son ar khorn-boud en-dro.  Chan, paotr paour, a-benn neuse a oa krog o tespugn an aour ba he thavañcher  ha gasse nê ba an tiretennoù, karget toud an tiretennoù ba n ti gant Chan, benn neuse.  Ha benn ar fin, ne oa ket tiretenn bet ken,  hag hi och ober ur bern neuse, ba korn an ti,  wid despugn ar rest deus an aour.    Pa oa deuet Yann d ar gêr,  Yann en doa diegi da vont ba n ti.  Goût a-walch a ouie e vize bet lañgachet.  - Ale ! lar Chan dexañ,  blam petra teues ket ba n ti ?  Me a oar petra ho peus graet, a lar hi.  Ba pe-lech emañ Marivonig ?  - Met, peus ket bet archant eviti ? a lar Yann.  - Yao, a lar dexañ, chwi a  oar awalch ne vez ket gwerzhet an dud.  - A ! lar Yann, peogwir me a soñje din ne vije ket dao din mont ken da glask keuneud dar c hoad,  a-benn am bo touchet kement-se aour.  - Ha dar choad yafech, a lar Chan.  Ha Chan, tapet ar vazh, paotr paour,  komañs lopañ war gein Yann ken, ken, ken e yude, ne ouie ket pellec h mont anexañ :  - A-benn ur wech all, pas mont dober traoù mod-se    Chan, hounnezh a oa, paotr paour, pizh, pizh ken-kenañ.  Faote ket  dexi, goude archant.  N he dije ket prenet keuneud dober tan anexi.  Setu kaset Yann ha neuse an diw verch all dar khoad en-dro adarre,  da glask keuneud.    Bet un nebeut devezhioù en-dro o klask keuneud...  A-benn eizhtex bennket war-lerch,  degouexet ur khavalier all o tont adarre, war varch,    a choulenn e verch gant Yann adarre da brenañ.    - A, ran ket, a lar Yann, gwerzhet em boa unan ar sizhun all,  em boa bet un hanter varikennad  aour eviti, ha bremañ em eus trawalch.  - Gwerzh houmañ din, me a reio ur varikennad deoch, a lar eñ.  - Gast, a lar Yann, houmañ a zo un hanter gwelloch evit eben !    Setu Yann en doa graet e soñj neuse...  gwerzhet anexi adarre, paotr paour.  Pa oa kestion da vont do merenn,  sonet ar chorn-boud dê da vont do merenn en-dro,  teue ken nemed unan gantañ...      Tapet en doa ar vazh war e chouk ken, ken, ken e yude.    - Bon. ! dar  c hoad e yafech da glask keuneud memes-tra !  a lar Chan dexañ  goude kaoud ur varikennad hanter aour a-benn neuse..  - Ma, a lar Yann, dalv ket ar boan din kaoud archant neuse,  peogwir e rankan mont da glask koad, keuneud sech, memes-tra, dar khoad.    Setu e oa kasset Yann memes mod gant e verch vihanañ neuse,  en-dro, da glask keuneud adarre.  Ne oa ken met unan.....  Bet e oa bet un nebeut devezhioù en-dro o klask keuneud en-dro.  A-benn ar fin  o tont ur khavalier all eno,  war gein e varch wid ar re all choazh.    Hag eñ a choul gant Yann, lar da Yann gwerzhañ e verch dexañ.  - O ! ne ran ket.  Bremañ ne vank ket archant din ken !  Me m eus aour bremañ !  Me m eus ur varikennad hanter aour bremañ,  peogwir an heni gentañ a oa gwerzhet un hanter varikennad,  houmañ a zo gwerzhet, eben a zo gwerzhet ur varikennad.  - A ! a lar eñ, me a reio diw varikennad deoch evit houmañ all.  - Gast  ! a lar Yann, e mod-se am bo teir varikennad hanter aour !  Yann gwerzhañ anexi en-dro, paotr paour.  Ha hennezh trochañ d ar gêr gant e aour neuse.  Pa oa tost dazalek o merenn, kaer a oa soniñ ar chorn-boud; ne oa ket Yann bet- ken !  Yann teue ket tost : ne rae ken dont ha sellet.    (à suivre)