Adalek an deiz-se en em guzuilhjont evit e lakaat dar marv.    Dre-se Jezuz  nen em ziskoueze ket en un doare frank e-touez ar Yuzevien, met mont a reas achane en ur vro tost dal lech distro, dur gêr galvet Efraim; hag e chomas eno gant e ziskibien.    Pask ar Yuzevien a oa tost, ha kalz a dud eus ar vro a bigne da Jeruzalem a-raok ar Pask, evit en em chlanaat.    Klask a raent eta Jezuz, hag, och en em zerchel en templ, e lavarent an eil degile: Petra a soñjit? Ne zeuio ket dar gouel?    Met ar veleien vras hag ar farizianed o devoa roet urzh, penaos ma ouije unan bennak pelech e oa, ra en diskuilhje, evit ma krogjed ennañ.    Chwech devezh a-raok ar Pask, Jezuz a zeuas da Vetania, e-lech ma oa Lazar, an hini a oa bet marv hag en devoa adsavet a-douez ar re varv.    Graet e voe dezhañ eno ur goan, Marta a servije, ha Lazar a oa unan eus ar re a oa ouzh taol gantañ.