Ar vaouez gant al lestr, er c’hornioù, a c’hall, marteze, bezañ arouez ar werc’hded ; ar vaouez gant ur bugel a c’hall bezañ arouez ar garitez ; an den gant ar c’hi eo arouez ar fealded marteze ; a-zehou e c’hall an dudenn zo oc’h evañ lakaat da soñjal e Noe mezv.