Met eñ en em zalche a-du el lechioù distro, evit pediñ.    Un devezh ma kelenne, ha ma oa azezet eno farizianed ha doktored al lezenn deuet eus holl vourchioù Galilea, eus Judea hag eus Jeruzalem, galloud an Aotrou a oberie evit yachaat ar re glañv.    Neuze e teuas tud a zouge war ur gwele un den seizet, hag e klaskent mont en ti hag e lakaat dirak  Jezuz.    Pa ne ouient dre belech e gas e-barzh, abalamour dar bobl, e pignjont war an ti, hag en diskennjont dre an teol gant e wele, e-kreiz ar bobl, dirak Jezuz;    Eñ, o welout o feiz, a lavaras dezhañ: O den, da bechedoù a zo pardonet dit.    Neuze ar skribed hag ar farizianed en em lakaas da chrozmolat ha da lavarout: Piv eo hemañ hag a wallgomz? Piv a chell pardoniñ ar pechedoù, nemet Doue  hepken?    Met Jezuz, och anavezout o soñjezonoù, a gemeras ar gomz hag a lavaras dezho: Petra a chrozmolit en ho kalonoù?