Jezuz, o vezañ aet achano, a zeuas tost da vor Galilea. O vezañ pignet war ur menez, ech azezas eno.    Neuze ul lod bras a dud a dostaas outañ, ha ganto re gamm, re dall, re vut, re vachagnet, ha kalz a re glañv, hag e lakajont anezho ouzh e dreid; eñ o yachaas,    en hevelep doare ma voe souezhet an dud pa weljont ar re vut o komz,  ar re gamm o kerzhout, ar re dall o welout, ar re vachagnet yachaet; hag e roent gloar da Zoue Israel.    Jezuz, o vezañ galvet e ziskibien, a lavaras: Truez am eus ouzh ar bobl-mañ; rak tri deiz a zo emaint em chichen, ha no deus netra da zebriñ. Ne fell ket din o chas war yun, gant aon na vankfe o nerzh en hent.    An diskibien a lavaras: Penaos e chellfemp kavout, el lech distro-mañ, bara a-walch da bredañ kement  a dud.    Jezuz a choulennas outo: Pet bara hoch eus? Hag int a lavaras: Seizh, hag un nebeut peskedigoù.    Neuze e reas dar bobl azezañ war an douar;