Da choude e voe komzet eus ar brezhoneg, eus an nevezcherioù en hor yezh, eus an doare ma vezont stummet, a vefe mat da lod gouzout penaos int bet savet. Komzet e voe ivez war an diaester da sevel bep gwech frazennoù reizh o deus tost da 90 % eus ar vrezhonegerion a-vremañ, a zo e gwirionez nevezvrezhonegerion an darn vrasañ anezho, peogwir o deus bet ar galleg da yezh kentañ, hag e vezont beuzet bemdez-Doue en ur bed galleger, pezh a zegas, daoust dezho, troioù-lavar gallek en o brezhoneg, pezh na choarveze ket gwechall en ur bobl vrezhoneger unyezhek. Ar gudenn-se a zedenne achanon evel-just, peogwir ez on me ivez ur brezhoneger desket gantañ ar yezh en oad-gour, ha gant Paol Kalvez, brezhoneger a-vihanik, ez eus bepred traoù nevez da zeskiñ e keñver hor yezh ha zoken yezhoù all. Ha setu eñv da lavarout din a-greiz-holl :  Me zo o vont da brestañ dit ul levr ez on sur e plijo dit . Al levr-se a oa Le Christ hébreu, la langue et lâge des Evangiles gant Claude Tresmontant, bet kelenner war ar brederouriezh er Sorbonne.