Hag e lavarent kalz a draoù a-enep dezhañ, en ur zroukkomz en e enep.    Adalek ma voe deuet an deiz, kuzul henaourien ar bobl, ar veleien vras hag ar skribed en em zastumas hag a reas Jezuz dont dirak ar sanedrin;    lavarout a rejont dezhañ: Mar dout ar Christ, lavar deomp. Eñ a respontas dezho: Mar en lavaran  deoch, nen kredot ket,    ha mar goulennan ouzhoch ivez, ne respontot ket din, [ha nem lezot ket da vont].    Diwar vremañ, Mab an den a vo azezet a-zehou da challoud Doue.    Neuze e lavarjont holl: Te eo eta Mab Doue? Eñ a respontas dezho: Chwi a lavar hoch-unan, bez ez on.    Neuze e lavarjont: Da betra hon eus choazh ezhomm a desteni, paz eo gwir hon eus e glevet  eus e chenou?