Ha kerkent kement a dud en em zastumas eno, en hevelep doare ma ne oa ket a lech a-walch dirak an nor evit o derchel; eñ a brezege dezho ger Doue.    Neuze e teuas de gavout tud o tegas dezhañ un den seizet, douget gant pevar den.    Met evel na chellent ket tostaat ouzh an nor abalamour dan dud niverus, e tistojont an ti ma oa ennañ; hag o vezañ e doullet,  e tiskennjont ar gwele war ma oa gourvezet an den seizet warnañ.    Neuze Jezuz, o welout o feiz, a lavaras dan den seizet: Va mab, da bechedoù a zo pardonet dit.    Ur re eus ar skribed a oa azezet eno, a soñje en o chalonoù:    Perak e lavar hemañ gwallgomzoù? Piv a chell pardoniñ ar pechedoù nemet Doue hepken?    Jezuz, o vezañ anavezet raktal dre e spered e lavarent evel-se enno  o-unan, a lavaras dezho: Perak hoch eus ar soñjoù-se en ho kalonoù?