Neuze en em lakaas da zroukpediñ ha da douiñ, o lavarout: Nanavezan ket an den-se. Raktal ar chilhog a ganas;    ha Pêr en devoe soñj eus ar gomz en devoa Jezuz lavaret: A-raok ma kano ar chilhog, ez po va dinachet teir gwech. Hag o vezañ aet er-maez, e ouelas gant chwervder.    Pa voe deuet ar mintin, an holl  veleien vras hag henaourien ar bobl en em guzulias a-enep Jezuz evit e lakaat dar marv.    O vezañ e ereet, en degasjont hag en lakajont etre daouarn Poñs-Pilat, ar gouarnour.    Neuze, Judaz, an hini en devoa e werzhet, o welout penaos e oa kondaonet, a zeuas morched dezhañ, hag e tegasas an tregont pezh archant dar veleien vras ha dan henaourien,    o lavarout: Pechet em eus o werzhañ ar gwad  didamall. Met int a lavaras dezhañ: Petra a ra-se deomp? An dra-se a sell ouzhit.    Goude men devoe taolet ar pezhioù archant en templ, ez eas kuit, hag en em grougas.