Neuze, o vezañ aet er bez, e weljont un den yaouank azezet en tu dehou, gwisket gant ur sae wenn; spontet e  oant.    Met eñ a lavaras dezho: Na vezit ket spontet; chwi a glask Jezuz a Nazared, an hini a zo bet staget ouzh ar groaz; adsavet eo a varv, nemañ ken amañ; setu al lech mo devoa lakaet anezhañ.    Met it, ha lavarit de ziskibien ha da Bêr ho tiaraogo e Galilea, eno en gwelot, evel men deus lavaret deoch.    Int a yeas kuit hag a dechas diouzh ar bez, rak souezhet e oant ha leuniet a aon. Ne  lavarjont netra da zen, rak spontet e oant.    Jezuz, o vezañ adsavet a varv diouzh ar beure, deiz kentañ ar sizhun, en em ziskouezas da gentañ da Vari a Vagdala, men devoa kaset kuit seizh diaoul anezhi.    Hi a yeas, hag a roas de anavezout dar re a oa bet gantañ, hag a oa e kañv hag en daeroù.    Met int, o klevout e oa bev, hag he devoa-hi e welet, ne gredjont ket anezhi.