Symphronius, dal ma klevas ar chelou, en em gavas ***********************war al lech. « Ma nout ket goest, dre da bedennou, eme-zan, da lakat breman ar vue da zistrei em mab, e vezo anat dan holl eo bet skoet ganit ha njout nemet eur zorserez villiget. ! »  Agnes a bedas gwalch he chalon. El an Otrou a  ziskennas adarre en he chichen hag a lakas Prokop da zevel eus a varo da veo.  Ha heman raktal da lavaret : «Neus nemet, emi Doue, mestr an nenv, an douar hag ar m or ! Au lempiou nint netra ; an doueou zo enne  zo maro ! Doue ar gristenien hepken eo ar gwir Doue ! »  Beleien ar baganed, o klevet komzou Prokop, a yeas en kounnar hag ayouchas : «Dao dar zorserez a lak pen-nou an dud da drei var an tu gin ! »  Ar preied nechet o klask gouzout penôs dibunan ar guden, en em dennas, hag a  loskas Aspasius, an eil-preied, dober vel ma karje.  Heman a reas chouezan eun tantad tan ha stlepel ar verch ebarz ; evel ne rê an tan droug ebet dezi, e reas he lazan a dôliou kleze. Evelse, war diouaskell ar boan, e pignas en nenv, dhe zrizek via, Agnes, ar werchez hag ar verzerez.  ^Eiz devez goude, e lavaras dhe zud : « Elech gouelan din, bezet laouen dre mam eus breman eun trôn skedus en nenv. Aman on unanet gant an hini a garen war an douar eus holl nerz ma chalon ! »  He  merzerenti glorius a zigouezas er bla 303.