Me am eus lavaret deoch an traoù-mañ e parabolennoù; met an amzer a zeu na gomzin ken deoch e parabolennoù; met me a gomzo deoch freals eus an Tad.    En deiz-se, chwi a choulenno em anv, ha ne lavaran ket deoch e pedin an Tad evidoch,    rak an Tad e-unan ho kar, abalamour mhoch eus va charet, ha mhoch eus kredet on deuet eus  Doue.    Me a zo deuet eus an Tad, hag on deuet er bed; lezel a ran a-nevez ar bed, hag ez an da gavout va Zad.    E ziskibien a lavaras dezhañ: Setu, bremañ e komzez freals, ha ne lavarez parabolenn ebet.    Bremañ, ni a oar ech anavezez an holl draoù, ha nech eus ket ezhomm e choulennfe den netra ouzhit; abalamour da-se eo e kredomp out deuet eus Doue.    Jezuz a respontas  dezho: Chwi a gred bremañ?