Met mont a ran war-raok, ha buanoch buanañ, dre meo tresañ evel pep-tra, ur wech diazezet an diazezoù (neo ket brav an tamm frazenn-se ? Hañ ?) e ya buanoch hag aesoch. Neuze ma chellan me deskiñ tresañ, tamm-ha-tamm, e chell forzh piv en ober, dreist-holl en ur heuliañ kentelioù. Tud zo a lavar din oh, brav e tresez… Choant am befe gouzout tresañ. Bah, neo ket diaes, tresit. Tresit, ha tresit choazh, ha choazh. Kregiñ eo an diaesañ, peogwir e weler-mat pegen fall eo (ha choazh, gwelet am eus tud laouen gant traoù… iskis.. gwell-a-se evito). Aesoch marteze pa vezer yaouankoch (er skol-vamm e oamp laouen gant boulommigoù savet gant ur chelch hag un nebeut skourroù ^^), hogen pegen laouen e vezer pa zeuer a-benn ! Netra plijusoch. Ha dont a ra e-unan, dre forzh tresañ. Hogen mar fell deoch gwellaat hep mont da gentel ebet (pe hep levrioù/lechiennoù internet/video-où/me-oar-me-où; kalz traoù a zo da sikour achanoch), bezit prest da dresañ kalz, hogos bepred, ha da aloubiñ o kaieroù/follennoù/taolioù/… :D