Hag e teuas ur goabrenn a choloas anezho; ur vouezh a zeuas eus ar goabrenn, hag a lavaras: Hemañ eo va Mab karet-mat, selaouit eñ.    Kerkent an diskibien, o vezañ sellet en-dro dezho, ne weljont den ken nemet Jezuz e-unan ganto.    Evel ma tiskennent eus ar menez, e tifennas outo lavarout da zen ar pezh o devoa gwelet, betek  ma vije Mab an den adsavet a-douez ar re varv.    Hag e talchjont ar gomz-se, o choulenn an eil digant egile petra a chellje bezañ, adsevel a-douez ar re varv.    Hag e rejont ar goulenn-mañ outañ: Perak e lavar ar skribed eo ret da Elia dont da gentañ?    Respont a reas dezho: Gwir eo Elia a dle dont da gentañ hag adlakaat pep tra; ha Mab an den, hervez maz eo skrivet diwar e benn, a dle gouzañv kalz  a draoù, ha bezañ disprizet.    Met me a lavar deoch penaos Elia a zo deuet, ha penaos o deus graet dezhañ kement o deus choantaet, evel maz eo skrivet diwar e benn.