« Un dachenn a frankiz - ur parkad chwezhioù red-dired - a sav ar barzh gant beg e bluenn. Gant darbariñ e lavar e kas dan donvor eien ar pozioù ha naoziadoù ar frammoù. Divesk dour e avonioù, disheñvel ennañ ar chaer hag ar mat. Pedet ez och gantañ da dreizhañ. Gant treizhañ e treuzneuzit. Ar Breizhad a dro da Vedad, Awen e yezh da Spered. Ha ned eus ket talvoudekoch eget mab-den - an hini a oar diouzh ar roudourioù. »