Panevet un nebeut beajoù en Aostria, pergen e Graz, Linz, Steyer, Gmünden, Salzburg, e tremeno Schubert ar bras eus e vuhez e Vienna. Dilezet gantañ ar vicher a skolaer ha skoazell e dad, bevañ a ray darn vrasañ an amzer e ti mignoned ha gouestlañ e vuhez a-bezh dar sonerezh, da genaozañ, ha dur seurt emvodoù sonerezhel a raed « schubertiade » anezho, emgavioù mignoned e-lech ma krog e lieder dober berzh. Krediñ a ra da lod (Maynard Solomon) e oa un heñvelrevour anezhañ, met aes a-walch eo bet diskaret an dezenn-mañ gant an imbourch parfet (Rita Steblin). Seul nebeutoch ne vern men deus gouzañvet Schubert evit gwir reizhiad Metternich hag en doa bannet e 1815 ul lezenn war an asant a rae an dimez tra dibosubl dezhañ, evel da viliadoù a dud all. E 1822-23 e voe skoet klañv Schubert gant an naplez, ha diwar neuze ne ehanas ket e yeched da vont war fallaat. Tennañ a reas diwar e reuz ur sonerezh donoch-donañ ha fromusoch-fromusañ, an tostañ ma cheller eus ar boan hag eus ar marv zo ouzh e chedal (Ar plach yaouank hag ar marv, Beaj goañv). Mervel a reas Franz Schubert, dan 19 a viz Du 1828, bloaz hanter goude Beethoven en deus bet e vuhez-pad, doujañs ha bam diharz evitañ. Diouzh e choulenn eo bet sebeliet Franz Schubert tost kenañ outañ.