Hag evel ma oa azezet war Venez an Olived, dirak an templ, Pêr, Jakez, Yann hag Andrev a reas a-du ar goulenn-mañ outañ:    Lavar deomp pegoulz e choarvezo kement-se, ha pehini e vo ar sin eus o oberiañs nesañ?    Neuze Jezuz, o respont, en em lakaas da lavarout: Diwallit na dromplfe den achanoch.    Rak kalz a zeuio em anv, o lavarout: Me eo ar Christ; hag e tallint meur a hini.    Pa glevot komz eus brezelioù, ha brud eus brezelioù, na spontit ket; rak ret eo e teufe an traoù-se, met kement-se ne vo ket choazh ar fin.    Rak ur bobl a savo a-enep ur bobl all, hag ur rouantelezh a-enep ur rouantelezh all; ha bez e vo krenoù-douar e meur a lech, ha naonegezhioù, ha trubuilhoù; an traoù-mañ a vo ar penn-kentañ eus ar gloazioù.    Met diwallit ouzhoch hoch-unan, rak ho kas a raint dirak al lezioù-barn, ho skourjezañ a raint en o sinagogennoù, ha mont a reot dirak an ouarnerien ha dirak ar rouaned abalamour din, evit reiñ testeni din dirazo.