Respont a rejont dezhañ: Dre nen deus den ebet gopret achanomp. It ivez dam gwinieg, emezañ, hag  e roin deoch ar pezh a zo reizh.    Pa voe deuet an abardaez, mestr ar winieg a lavaras de verour: Galv al labourerien ha ro dezho o gopr, en ur vont eus ar re ziwezhañ dar re gentañ.    Re an unnekvet eur, o vezañ deuet, o devoe pep a ziner.    Ar re gentañ a soñje dezho o divije ouzhpenn; met pep a ziner a resevas ivez ar re-mañ.    Ouzh e gemer, e chrozmolent a-enep ar  penn-tiegezh,    o lavarout: Ar re ziwezhañ-se no deus labouret nemet un eurvezh, hag ech eus o lakaet keit ha ni hon eus douget pouez an deiz hag an tommder.    Eñ a respontas da unan anezho: Va mignon, ne ran gaou ebet ouzhit; nech eus ket graet marchad ganin evit un diner?