Ar gourhent. Hiniv choazh non ket bet  kalz er-maez. Sellet a ran doch stummoù ar gwez ha derchel a ran get an aridennad am boa kroget dech: neuze gwez bezv, haleg, derv eo a welan dreist-holl. Hag ivez pin an arvor (ur yoch) ha pin ar choadoù (un nebeut). Gwez pupli bet plantet get an dud, pupli du, stumm Italisonn èl ur piler, peotramant ar re arall, a vez plantet evit ar choad, hag a vez lies uhelvarr enne. Spesadoù arall, bet plantet, ha ne ouian ket anv ebet dezhe... en un taol, en ur wezenn, setu un evn-preizh un tamm bras, liv  kistin de gorf ! Tost a-walch on evit gwelet mat e fas hag ar pigos a gavan melen. Ur vaou eo, a zo amañ àr api, da chortoz gwelet ur preizh bennak é tremen, meitave e vehe é tiskuizhiñ ? pe é tiazeziñ e goan ?  Ur vaou eo. Arabat eo gober goap, met neus ket kalz a evned-preizh am eus bet tro da welet er vro amañ: ar vaou, ar falchun logotaer, ar busard des roseaux (amañ non ket evit lâret e anv e brezhoneg, ma levrioù nint ket genin)... ar falchun pirchirin (faucon pèlerin); chañs bras am eus  bet gwelet ar loen meurdezus-se en Oriant ar goañv 2006-2007... ar balbuzard ivez, mes ar blez-mañ hepken; ha setu tout evned-preizh an deiz am eus gwelet betek bremañ er vro ! Lod arall ivez, mes non ket peursur ag o spesad.    Ma ! E-mod-se mañ. 