I. - Ma vije laket yez pep bro da zervijout evit ofisou an Iliz, e savje buhan awalch kemm etre kelennadurez eun eskopti, en eun amzer, hag ar gelennadurez-ze en eun amzer all; rak ar geriou, darn aneze, a zo diês anaout o zalvoudegez; hag eur gir. hag a lavaro kement-man deun den, a lavaro muioch pe nebeutoch deun all. Eur ger hag a lavar kement-man breman, a-benn kant vla aman, hag arôk marteze, e vezo kresket pe verraet e challoud. Evelse choarve gant kement yez beo a zo, gant kement yez hag a ve komzet etouez an dud; mes kement-se ne choarve ket gant eur yez maro, evel al latin. Ar yez-ze, pobl ebet ken war an douar ne gomz anezan; e cheriou eta o deus eun dalvoudegez ha no deus nemet unan. Dre al latin, kelennadurez an Iliz, o vont a-dreuz ar chantvejou hag a-dreuz ar broiou, ne deuio chenchamant ebet enni : ar pez a greder dech, a greder hirie hag a vo kredet varchoaz. Gant al latin, unvaniez ar greden neus danjer ebet eviti.