1    E   gwirionez, e gwirionez, me a lavar deoch, an hini na da ket e kraou an deñved dre an nor, met a bign dre ul lech all, a zo ul laer hag ur brigant.     2  Met an hini a ya dre an nor, eo mesaer an deñved.  3  Ar porzhier a zigor dezhañ an nor, hag an deñved a glev e vouezh; gervel a ra e zeñved e-unan dre o anv, hag e kas anezho er-maez.  4  Ha pen deus lakaet er-maez e zeñved e-unan, e vale a-raok dezho, hag an deñved a heul anezhañ, abalamour mach anavezont e vouezh.  5  Met ne heuilhint ket un diavaeziad, techout a raint kentoch dre ma nanavezont ket mouezh an  diavaezidi.  6  Jezuz a lavaras dezho ar barabolenn-se, met ne gomprenjont ket ar pezh a lavare dezho.  7  Jezuz eta a lavaras dezho choazh: E gwirionez, e gwirionez, me a lavar deoch, me  eo dor an deñved.  8  An holl re a zo deuet a-raok din a zo laeron ha briganted, met an deñved no deus ket o selaouet.  9  Me eo an nor; mar deu unan bennak e-barzh drezon, e vo salvet;  dont ha mont a raio hag e kavo peurvan.  10  Al laer ne zeu nemet evit laerezh, lazhañ ha distrujañ; met me a zo deuet evit mo devo va deñved ar vuhez ha ma vint er fonnuster.  11  Me eo  ar mesaer mat; ar mesaer mat a ro e vuhez evit e zeñved.  12  Met an devezhour neo ket ar mesaer, hag an deñved nint ket dezhañ; pa wel ar bleiz o tont, e tilez an deñved hag e tech; ar bleiz a grog en deñved hag a stlabez anezho.  13  An devezhour a dech, abalamour maz eo devezhour, ha ne gemer ket preder eus an deñved.  14  Me eo ar mesaer mat, me a anavez va deñved, hag anavezet on ganto,  15  evel mach anavez va Zad achanon, hag evel mach anavezan va Zad; ha reiñ a ran va buhez evit va deñved.  16  Deñved all am eus ha nint ket eus an tropell-mañ; ret eo din ivez degas anezho; hag e klevint va mouezh, ha ne vo nemet ur bagad, hag ur mesaer hepken.  17  Dre-se eo e kar va Zad achanon, abalamour ma roan va buhez evit he adkemer.  18  Den ne lam anezhi diganin, me a ro anezhi achanon va-unan; ar galloud am eus dhe chuitaat, hag ar galloud dhe adkemer; an urzh-se am  eus bet digant va Zad.  19  Neuze e voe dizunvaniezh adarre etre ar Yuzevien, abalamour dar gerioù-se.  20  Kalz anezho a lavare: Un diaoul en deus, diskiantet eo; perak e selaouit  anezhañ?  21  Re all a lavare: Ar gerioù-se nint ket eus un den dalchet gant un diaoul. Hag un diaoul a chell digeriñ daoulagad ar re dall?  22  Bez e oa e Jeruzalem gouel an Dedi, hag  ar goañv a oa.  23  Evel ma valee Jezuz en templ, e porched Salomon,  24  ar Yuzevien en em zastumas eta en-dro dezhañ, hag a lavaras dezhañ: Betek pegeit e talchi hor spered en  douetañs? Mar dout ar Christ, lavar eñ deomp freals.  25  Jezuz a respontas dezho: E lavaret em eus deoch, ha ne gredit ket; an oberoù a ran e anv va Zad a ro testeni achanon.  26  Met chwi ne gredit ket abalamour noch ket eus va deñved, evel ma em eus e lavaret deoch.  27  Va deñved a glev va mouezh, ha me a anavez anezho, hag int a heul achanon.  28  Me a ro  dezho ar vuhez peurbadus; ne vint kollet biken, ha den no lamo eus va dorn.  29  Va Zad en deus o roet din, ha brasoch eo eget an holl; den ne chell o lemel eus dorn va Zad.  30  Me hag an Tad a zo unan.  31  Neuze ar Yuzevien a gemeras a-nevez mein evit e veinata.  32  Ha Jezuz a lavaras dezho: Graet em eus dirazoch kalz a oberoù mat, a-berzh va Zad; evit  pehini anezho e veinatait achanon?  33  Ar Yuzevien a respontas dezhañ: Neo ket evit un ober mat e veinataomp achanout, met abalamour dur gwallgomz, dre ma nout nemet un den hag en em rez Doue.  34  Jezuz a respontas dezho: Neo ket skrivet en ho lezenn: Lavaret em eus: Chwi a zo doueed?  35  Mar he deus eta galvet doueed ar re ma oa ger Doue kaset dezho (hag ar Skritur ne chell ket bezañ torret),  36  lavarout a rit-hu e wallgomzan, me an hini en deus an Tad santelaet ha kaset er bed, abalamour ma em eus lavaret: Me eo Mab Doue?  37  Ma ne ran ket oberoù va Zad, na gredit ket achanon.  38  Met mar o gran, ha pa ne gredfech ket achanon, kredit dam oberoù, evit mach anavezot ha ma kredot an Tad a zo ennon, hag ez on ennañ.  39  Klask a raent eta choazh kregiñ ennañ, met en em dennañ a reas eus o daouarn.  40  Mont a reas a-nevez en tu all dar Jordan, e-lech ma oa Yann o vadeziñ da gentañ, hag e chomas eno.  41  Kalz a dud a zeuas de gavout, hag e lavarent: Yann, evit gwir, nen deus graet mirakl ebet; met kement-holl en deus Yann lavaret eus an den-mañ  a zo gwir.  42  Ha kalz a gredas ennañ el lech-se.