Evel ma talchent dober goulennoù outañ, e savas hag e lavaras dezho: An hini achanoch a zo hep peched, ra daolo ar maen kentañ ganti.    Hag o taoublegañ a-nevez, e skrive war an douar.    Pa glevjont kement-se, o kaout rebech digant o choustiañs, ez ejont kuit an eil goude egile, ar re goshañ da gentañ, betek ar re diwezhañ, ha Jezuz a voe lezet  e-unan gant ar wreg chomet eno e-kreiz.    Neuze Jezuz, o vezañ savet, evel na wele den nemet ar wreg, a lavaras dezhi: Gwreg, pelech emañ da damallerien? Ha nen deus den barnet achanout?    Hi a respontas: Den, Aotrou. Jezuz a lavaras dezhi: Me ne varnan ket achanout kennebeut; kae ha na bech ken.    Jezuz a gomzas choazh dar bobl, hag a lavaras: Me eo sklêrijenn ar bed; an hini a heul achanon ne  valeo ket en deñvalijenn, met bez en devo sklêrijenn ar vuhez.    Ar farizianed a lavaras dezhañ: Te a ro testeni achanout da-unan; da desteni neo ket gwirion.