hag, och anzav o fechedoù, e oant badezet gantañ er stêr Jordan.    Eñ eta, o welout kalz a farizianed hag a sadukeiz o tont de vadeziant, a lavaras dezho: Lignez a naered-gwiber, piv en deus desket deoch techel diouzh ar gounnar da zont?    Dougit eta frouezh dereat dar geuzidigezh,    ha na  lavarit ket ennoch hoch-unan: Ni hon eus evit tad Abraham; rak me a lavar deoch, e chell Doue ober genel eus ar vein-se bugale da Abraham.    Ar vouchal a zo a-vremañ lakaet ouzh gwrizioù ar gwez. Pep gwezenn eta na ro ket frouezh mat a ya da vezañ trochet ha taolet en tan.    Me ho padez en dour, evit ar geuzidigezh; met unan all a zeu, galloudusoch egedon, ha non ket dellezek da zougen e votoù. Eñ ho padezo er Spered-Santel hag en tan.    E grouer a zo en e zaouarn, naetaat a raio mat e leur, hag e tastumo ar gwinizh en e solier, met ar pell a zevo en tan na varv ket.