Hag ar priñs a choulennas neuze : « Roit din, mar plij, alchwez skluzioù kêr Is.  - Nhallan ket, emezi, nemaint ket ganin. Gant ma zad emaint, staget int ouzh ar chadenn en e gerchenn.  - Kemerit anezho! » Ha Dahud da sentiñ ouzh mestr he chalon, ar priñs  se en doa strobinellet anezhi evel un diaoul.