Le Brigant a-noa skrivet ar pennad-man en triwehved kantvlead. Lakeit  am-eus aneañ e skritur a-vreman dre vraz. (da swker am-eus skrivet en -  ou ar liesteriou, pa skrive Le Brigant -o)    Souehet e oam bet an oll rag ean a ziskoue ar parabol-ze èl un  droidigez gwenedeg. (Ean e-unan a oa Tregeriad)    Neusen on-eus chonjet an oll  e-noa greet fariou rag nanaoue ket mad  ar gwenedeg.    Breman eo deuet din daou chonj :    Marteze e oa ar gwenedeg dishaval dar peh a zo hiriù an dei, pe,  lâret gwelloh, stummou gwenedeg a skriver breman marteze ne oent ket  asantet dre skris en amzer-ze.  An eil choñj a zo ar pouezusan. An eñvor am-eus deuz metod « Ar galleg  dre ar brezoneg » a Viktor ar Bozeg. Kelenn a ré ur brezoneg  « lennegel », se zo ur langach ged un diaze leoneg (ar stummou ged -a  ha ket ged -añ, -an, da swker, ar z e-touez ar vogalennou e « wezenn,  koueza… ») med eùé ged ur bouchad stummou tregorieg ha gwenedeg.    Eun enklask a langach unanet ? ket ! Ean a oa deuz Mur, e peléh e  komzed ur brezoneg tregorieg ha gwenedeg mesket.    Marteze e ma an droidigez-man eur ziskouez ag ar gwenedeg a ve komzet  en eskobti Bro-Dreger.    Lakeet am-eus anehi neusen er skritur a-vreman eid ma vefe ésoh da  lenn. An text a zo pouezuz ha  nebeud an doare skriva. Me faot din  lâred ive :  Pour que ce soit plus clair jai écrit -an la première personne du  singulier et -añ la terminaison infinitive (-iñ pa skriv LB -in). Le  Brigant a skriv berped -an. (nameid ar wech pa skriv -a)  Berped am-eus chonjet e oa distaget an daou stumm e giziou dishaval e  Bro-Dreger, ha deun taol en em houlennan. Un diforh e vehe er gomz e  gwirione, pe nameid er skritur ?  Skrivet am-eus « war » èl ma vez greit adaleg Le  Gonidec. E-raog e  veze skrivet « oar ». Le Brigant a-neus skrivet « voar ». Neusen  distag ar gir a zo tregorieg dre vraz.  Lakeet am-eus h partoud e-menn Le Brigant a-neus skrivet h. Nanaouan  ket an tregerieg eroalh eib boud ampart lakaad ch en-dro e-menn e  vehe red (Ma dé).      PARABOL  AR MAB PRODIG  [Luc. c. 13 v. 11-32.]    [p.52, 54]    Eun denn a-nevoa daou vab, ar iaouankan a lâras de dad : ma zad, reit  din al loden  madou a zeu din; hag o fartajas. A neubeud goude, ar mab  iaouank gand e oll draou a bartias evid eur vro bell hag eno a dèbras  e vadou en eur vevañ dreist muzur. Ha pa nevoe dispignet an oll, a  zeuas ar gernez er vro-ze, hag a komansas kaoud fod.    Hag a yas, hag en eum lakaas e servij eun denn euz ar vro-ze, a hen  kasas war ar mez da vesa ar moh, hag a-nevoa hoant da gargañ e gov euz  ar plusk a dèbre ar moh, a den na ré deañ. Kend ar fin en eur sonjal  ennañ e  unan a lâras : nag a dud zo en ti ma zad, a-neus bara ar pez a  garont ! hag aman a varvan gand an naon. Sevel a rin, hag a in dam  zad, hag a larin deañ : ma zad, pehet em-eus ouz an eñv, ha diragoh.  Na veritan ken beañ galvet ho mab, leket anon evel unan ag ho mitijen.  Hag en eur zevel a zeuas de dad. Pa oa pell hoaz, e dad a welas  aneañ, a leun a druez a redas, hag a en briatas, hag a pokas deañ. Ar  mab a lâras : ma zad, pehet em-eus ouz an eñv, ha diragoh, na non  ken dign da veañ anvet ho mab.    An tad a lâras de vitijen, digaset ragtal ar gaeran zé, hag he  gouisket deañ, leket eur bizaour war e vis a botou en e zreid; ha  digaset al loue lard, a lahet-añ, ma dèprom, a ma refom fest. Rag ar  mab-man din, a oa marv, hag an-eus adbevet, kollet e-oa, hag eo  adkavet.    Hag a kommansjont da ober cher vad, e vab henañ a oa er parkou, a pa  zeuas, hag a dostas dan ti, a glevas ar jubans ha trouz an dansou.  Hag a  halvas unan euz ar vitijen, hag a houllas dïantañ pétra a oa  aze? hag a lâras hennez deañ : ariv eo ho preur, hag a-neus groet ho  tad lahañ al loue lard, en askont eo retornet yah.    Ma hlazas, a na deurve ket antrenn. E dad eet er-méz, en eul lakaas da  bediñ. Hag en eur gemer ar gomz a lâras de dad : chetu kement a vleou  a zo ho servijan, biskoaz nam-eus tremenet hoh urzou, ha neb gwez  nho-heus roet din eur menn da dèbriñ gand ma mignoned ; mès pan eo  ariet ar  mab-man dah, an-euz dèbret e vadou gand plahed fall, ah-eus  lahet evitañ al loue lard.    Mès eñ a lâras deañ: ma mab, houi a zo genin beb koulz, a kement em-  eus a zo dah; mès red e oa ober fest, ha joa, rag ho preur-man a oa  marv, hag eo adbevet, kollet e oa, hag eo adkavet.    .