Perak eta e chalvit achanon Aotrou, Aotrou, ha ne rit ket ar pezh a lavaran?    Me a  ziskouezo deoch ouzh piv eo heñvel pep den hag a zeu dam chavout, a selaou va chomzoù hag a sent outo.    Heñvel eo ouzh un den a sav un ti, hag o vezañ kleuzet ha toullet don, en deus lakaet an diazez war ar roch; an doureier o vezañ deuet, ha skoet gant nerzh a-enep an ti-se, no deus ket gellet e ziskar, dre maz eo diazezet war ar roch.    Met an hini a selaou ha ne sent ket, a zo heñvel ouzh un den a sav e di war an  douar, hep diazez; an doureier o vezañ skoet gant nerzh a-enep dezhañ, kouezhet eo kerkent, ha diskar an ti-se a zo bet bras.    Goude men devoa Jezuz peurlavaret ar chomzoù-mañ dirak ar bobl a oa ouzh e selaou, ez eas e Kafarnaoum.    Mevel ur chantener, karet mat gantañ, a oa klañv, hag a yae da vervel.    Ar chantener, o vezañ klevet komz diwar-benn Jezuz, a gasas de gavout henaourien eus ar Yuzevien, da bediñ anezhañ da zont da yachaat e  servijer.