Un deiz ma oa e dad o lemmañ e gontell, e teuas tre e kambr Aldo evit komz gantañ diwar-benn e gudenn, hag e lavaras dezhañ :  « Aldo ! Petra a choarvez ganit ? O treiñ da fall emaout, ha dipitet-bras on gant da emzalch. Displeg ta, displeg din ar pezh a choarvez ! Nout ket laouen  ganeomp ? Ne gav ket deomp e vijemp bet kasaus ganit : daz eizh vloaz out bet aotreet da vutuniñ, daz tek vloaz hon eus laosket achanout da lazhañ un den da-unan-penn, ha daz taouzek vloaz hon eus kaset achanout dun ti-krampouezh. Me gav din omp bet tud reizh ha jentil a-walch. Koulskoude hor bije gellet bezañ drouk. »