Ar brezhoneg a zo, neuze, pe ur yezh-vamm evit ar re en hon zouez hag o deus ar muiañ a chañs, pe ur yezh-kalon evit ar re o deus kemeret ar boan da zeskiñ anezhi, pe choazh hag adarre, ur yezh hag a zo doujet gant ar bras eus tud Breizh. Na pet gwech nem eus ket klevet tud o n em zigareziñ dre  ma ne ouvezont ket komz anezhi. Koulskoude neo ket int a rankje kaout mezh. Neo ket int a zo kaoz da fazioù an amzer dremenet. Bremañ, koulskoude, a-drugarez da labour ar skolioù noz ha dar pleustradoù (stajoù), e cheller deskiñ brezhoneg en bras. Dre ar skolioù hag ar media emañ ar brezhoneg o tont tammig-ha-tammig en-dro war dachenn an ekonomiezh. Un dra gaer eo. Chom a ra yezh-kalon, hag evit darn e teu da vezañ ivez yezh-bevañ, yezh-ekonomiezh pa gavont labour dre ar brezhoneg.