« Aotrou Vallée, emezon, en ur gimiadañ dioutañ, ur blijadur hag un enor vras eo bet din ho kwelout. Ho skouer dispar a labourer hag a stourmer kalonek a vo un nerzh evidomp-ni...» Hag e  trochas ar chozhiad evel-hen : «Na gomzit ket achanon. Me nam eus graet netra. Klasket em eus hepken, gant un nebeut mignoned, Meven Modiern dreist-holl, ober un dra bennak.» Hag e lavaris kenavo dan den meur izelek hep gouzout, avat, e oa an hini diwezhañ er bed-mañ. [1]