Koulskoude, nhoch eus ket e anavezet, met me a anavez anezhañ; ha ma lavarfen nanavezan ket anezhañ, e vefen ur gaouiad eveldoch; met anavezout a ran anezhañ hag e viran e cher.    Abraham ho tad en deus tridet gant al levenez, o soñjal e tlee gwelout va deiz; hag e welet en deus, hag eo en em laouenaet.    Ar Yuzevien  a lavaras dezhañ: Te nech eus ket choazh hanter kant vloaz, hag ach eus gwelet Abraham?    Jezuz a lavaras dezho: E gwirionez, e gwirionez, me a lavar deoch, a-raok ma voe Abraham, emaon.    Neuze e kemerjont mein evit o zeurel gantañ; met Jezuz en em guzhas hag a yeas er-maez eus an templ [o tremen dre o chreiz, hag evel-se ez eas kuit].    Evel ma oa Jezuz o tremen, e welas un den a oa dall abaoe e  chanedigezh.    E ziskibien a choulennas digantañ: Mestr, piv en deus pechet, hemañ pe e gerent, dre maz eo ganet dall?