Tad, me a fell din e vo ganin ar re ach eus roet din, el lech e vin, evit ma welint ar gloar ach eus  roet din, rak va charet ech eus a-raok krouidigezh ar bed.    Tad gwirion, ar bed nen deus ket anavezet achanout; met me am eus anavezet achanout, hag ar re-mañ o deus anavezet eo te ach eus va chaset.    Hag em eus roet da anavezout dezho da anv, hag e roin anezhañ da anavezout dezho, evit ma vo enno ar garantez ach eus bet evidon, ha ma vin ivez enno.    Goude men devoe Jezuz lavaret an  traoù-mañ, ez eas gant e ziskibien en tu all dar froud Kedron, e-lech ma oa ul liorzh; antreal a reas enni, eñ hag e ziskibien.    Judaz, an hini en gwerzhe, a anaveze ivez al lech-se, abalamour Jezuz a oa aet alies eno gant e ziskibien.    Judaz eta, o vezañ kemeret ur vandenn soudarded ha serjanted ar veleien vras hag ar farizianed, a zeuas eno gant leternioù, gant goulou ha gant armoù.    Ha Jezuz, o chouzout kement a dlee choarvezout gantañ, a  yeas en o raok hag a lavaras dezho: Piv a glaskit?