Unan eus an dorfedourien a oa kroazstaget a zismegañse ivez anezhañ, o lavarout: Mar dout ar Christ, en em savete da-unan, ha ni ivez.    Met egile, o krozal dezhañ, a lavaras: Ne zoujez ket eta Doue, rak barnet out dan hevelep poan?    Evidomp-ni, ez eo gant reizhder, rak e resevomp hervez hon torfedoù, met hemañ nen deus graet droug  ebet.    Hag e lavare da Jezuz: Aotrou, az pez soñj achanon, pa zeui ez rouantelezh.    Jezuz a lavaras dezhañ: Me en lavar dit e gwirionez, hiziv e vi ganin er baradoz.    Bez e oa war-dro ar chwechvet eur, hag e voe teñvalijenn war an douar holl, betek an navet eur.    An heol a deñvalaas, ha gouel an templ a rogas dre e greiz.