Jezuz, o vezañ azezet dirak ar chef, a selle penaos e lakae an dud archant er chef: kalz a dud pinvidik a daole kalz.    Dont a reas ivez un intañvez paour, hag a daolas e-barzh daou bezhig, och ober ur chadrin.    Neuze, o vezañ galvet e ziskibien, e lavaras dezho: Me a lavar deoch e gwirionez, an intañvez  paour-se he deus lakaet muioch er chef, eget an holl re all o deus lakaet ennañ.    Rak holl o deus lakaet eus ar pezh o devoa a-re; met houmañ he deus lakaet eus he dienez, kement he devoa, kement holl a oa chomet ganti evit bevañ.    Evel maz ae Jezuz kuit eus an templ, unan eus e ziskibien a lavaras dezhañ: Mestr, sell pebezh mein, ha pebezh tiez!    Jezuz a respontas dezhañ: Ha gwelout a rez an  holl diez bras-se? Ne chomo ket anezho maen war vaen na vo diskaret.    Hag evel ma oa azezet war Venez an Olived, dirak an templ, Pêr, Jakez, Yann hag Andrev a reas a-du ar goulenn-mañ outañ