Levi a reas ur fest vras en e di, hag un niver bras a bublikaned hag a dud all a oa ouzh taol ganto.    Ar re anezho a oa skribed ha farizianed a chrozmole hag a lavare de ziskibien: Perak e tebrit hag ech evit gant ar bublikaned ha gant an dud a vuhez fall?    Jezuz, o kemer ar gomz, a lavaras dezho: Neo ket ar re a zo yach eo ar re o deus ezhomm a  vedisin, met ar re a zo klañv.    Non ket deuet da chervel dar geuzidigezh ar re reizh, met ar becherien.    Lavarout a rejont ivez dezhañ: Perak e yun alies diskibien Yann hag e reont pedennoù, kenkoulz evel re ar farizianed, e-lech da re-te a zebr hag a ev?    Eñ a lavaras dezho: Ha chwi a chell lakaat da yunañ mignoned ar pried, e-pad maz emañ ar pried ganto?    Met  deizioù a zeuio ma vo lamet ar pried diganto; neuze e yunint, en deizioù-se.