War lein Bel-Air : ur chapel all, doare dezhi bezañ bet savet en XIXvet kantved. Dilezet an tamm anezhañ. Skeudennoù ebet diganin emañ an serr-noz o tont. Melloù antennoù a freuz kened al lech. Kempennet un toull-noz e-barzh mogerioù un ti-feurm. Ur chaer a wel war ar vro. Emañ an departamant o paouez adplantiñ ur choadig gwez-fav kempennet diouzh stumm ur steredenn, kurunenn war he zro. Diskleriet eo war ur bannell e blij aer fresk ha gleb Breizh dar gwez-fav, setu-int unan eus arouezioù ar vro. Ha  me bezañ lennet e vez ar bech warno gant an adtommañ-hin ! Hag ar gwez-derv-glaz, arouez ar Chreisteiz anezho, o vezañ en o bleuñv, ma chellan lâret, e Breizh !  Ger ebet evit pezh a sell ouzh ar chapel he deus hi-ivez ezhomm braz eus un tamm adkempenn. Anzav a ran ne gavan ket anezhi gwall gaer.  Ha me o vont war-du Monkantour, gant an hent VTT a asant degemer ma charr. Da serr-noz, war glask gwele, e foetan kêr, kaer-kenañ anezhi ha hi petite cité de caractère de Bretagne evel Becherel ha Lokronan. Leti ebet, na kambr-ostiz. Setu, gant keuz e plegan da m flanedenn. Kemer a ran penn hent Sant-Brieg da choulenn bod digant ti-Accor ... ur wech ouzhpenn. (da vezañ kendalchet)