Evel am eus bet lavaret meur a wech, nam eus kudenn ebet gant ar galleg, nam eus tamm hini gant ar challaoued kennebeut; ur gudenn am eus me gant ar Stad Chall, pik echu. Ha terriñ ar ra ma revr un tammig ar re a glask abeg da bep tra e galleg, evel pa soñjfe dezho ez eus yezhoù dreist dar  re all hag eo ret dezho diskouezh pegen bravoch, aesoch, poellekoch eo ar brezhoneg… Konerioù penn da benn, ur yezh nhe deus talvoudegezh ebet drezhi hech-unan, ar pezh a vez graet, krouet ganti an hini eo a dalvez, ha neus ket da gaout kevezerezh. Ar pezh a reont int a zo ar pezh a rebechont dar Stad Chall. Godisus, keta ? Skuizhus, dreist-holl. Unan yezhgar a zlefe karout an holl yezhoù, dre ma chell kompren pegen talvoudus e chell bezañ evit un den, pegen stag e cheller bezañ de yezh daoust  da bep-tra. Ur miliard pe 1000 den ouzh o chomz, pe unan hepken, zoken, pep yezh a zo talvoudus.