Se zo ur choari kozh-tre, peogwir, gwechall e veze choariet bouloù gant ar re binvidik, ar re baour no doa ket aes.(...choari bouloù ar re baour), no devoa ket aes da baeañ bouloù, neuze, e vezent e-tal kichen, barzh ar park kichen o choari, o  taol mein. Hag ar re-se a-benn ar fin o doa (daint) savet ur choari e-giz-se gant plantañ div vazh e-giz-se hag e veze ar vein tostañ ouzh ar vazh a chouneze, kwa. Se a veze un tamm evel ar mestr-bihan evit ar choari bouloù, an hini tostañ e voul eus ar mestr-bihan a chounez. Vel e vez e fin an taol, gortoz fin an taol evel-just. Setu evit ar choari-se e oa un tammig ispisial peogwir e veze graet un tennaj hag evel-se, te na ouiez ket gant piv e oas da choari. E-kichen gant ar choari bouloù e ouiez  gant piv, ez poa dibabet da dud dija, er choari daou-ha-daou pe er choari tri-ha-tri e ouies e oas da choari da n em lakat evit choari. Ha war-lerch e oa un tennaj all evel-just evit gouzout a-enep da biv e oas den em gavet, met ar pezh zo, evit ar choari pezhioù, aze, ne ouiez ket gant piv e oas o vont da choari, e oa un tennaj, an tennaj kentañ, ma kerez, e-giz-se, « gant hemañ e choariin, o, hemañ a choari mat, o gast, hemañ zo re yaouank ! Aze m eus kavet hini dober un dra bennaket hiziv  (hudu). » E-giz-se e veze, ha war-lerch an tennaj kentañ neuze e oa tennaj ar choariadenn, ma peus choant, ar genstrivadeg, ar chonkour, goude. Aze en em gaves gant skipailhoù all. Warlerch ma veze gounezet e oa un tennaj all evit gouzout gant piv en em gaves choazh goude, kwa.