Ral a wezh e kaver kensonennoù dent rik e yezhoù, rak daoust ha ma vez deskrivet fonennoù zo evel kensonennoù dent, da skouer <n>, <t> ha <d> er yezhoù romanek hag ivez e brezhoneg peurliesañ e stok lodenn vrasañ ouzh ar chevig kentoch evit ouzh an dent daoust met renket e vezont alies evel kensonennoù dent kentoch evit kensonennoù kevig abalamour maz eo kensonennoù lavnenn an teod re ar yzhoù romanek keit ha maz eo kensonennoù  beg an teod an chensonennoù kevig damheñvel oute kavet e saozneg da skouer ha deskrivet int-i evel kensonennoù kevig.