Dibenn an anvioù-verb e -er a ziskouez doareoù all da zispartiañ an takadoù. Dre vras e vezont distaget [ə] e gallaoueg (manjë evit debriña glot gant ar galleg manger), war-bouez en aber al Liger ha kostez ar Manche e-lech ma tistager evel e galleg. Tro-dro da Gankaven ha Kerchaoueg e tistager [aj]. Met disheñvel eo an traoù evit an anvioù-gwan-verb hag an anvioù-boutin a echu e <-é> e galleg (evel mangé, blé). E lechioù zo, evel Abarrez, e cheñch ar mod da zistagañ an anv-gwan-verb diouzh ma vezont implijet gant ar verb bezañ pe gant ar verb kaout. Blé (e galleg), eus e du, a lavarer blé, blë, byé, byë, byè, byëy pe byay diouzh ar vro. Nevez zo eo deuet ar soniad [l] war-glev e gallaoueg, hag e norzh ar vro peotramant e Bro-Roazhon, dindan levezon ar galleg en deus graet dun toullad gerioù bezañ staonekaet e gallaoueg. 