Neuze, o vezañ aet en ur vag, e treuzas ar mor, hag e teuas en e gêr.    Ha setu e tegasjont dezhañ un den seizet gourvezet war ur gwele. Jezuz, o welout o feiz, a lavaras dan den seizet: Va mab, kemer fiziañs, da bechedoù a zo pardonet dit.    Neuze ur re eus ar skribed a soñje en o chalonoù: Hemañ a wallgomz.    Met Jezuz, och anavezout o soñjezonoù, a lavaras: Perak hoch eus soñjoù fall en ho kalonoù?    Petra eo an aesoch, lavarout: Da bechedoù a zo pardonet dit, pe lavarout: Sav ha bale?    Met evit ma ouiot penaos Mab an den en deus war an douar ar galloud da bardoniñ ar pechedoù, -e lavaras dan den seizet-: Sav, kemer da wele, ha kae daz ti.    Hag e savas, hag ez eas de di.