Setu me, goude bout lakaet mam belo da rañjiñ, é klask un tamm lech da vale. Sot eo bout get an oto hag ar velo a-barzh, met èl-se e oa hiniv. Esperañs am eus e yay mat get ar velo bremañ. met non ket amañ evit kontiñ mam buhez.    Setu enta kavet din un tachad etre ur prad, ur lanneg hag ur park, ma oto a lakaan aze. Un tamm tro er lanneg ha distroiñ a ran davet ar park, pellikoch, e-kreiz ar parkoù, eh eus  ur choadig a sav diàrnoñ kan dudius ar voualch.  Ha me ha kerzhet aze. Hama, er fank e-tal ar poulladoù dour, roudoù loened... Ur chi. Derchel a ran un tamm. A ! Karnoù yourched a zo bet é poueziñ àr an douar blot ! Ijiniñ a ran ar yourched mistr é vale etre ur choad hag ur choad arall. A, a !! Nag an dra-mañ ? Ur loen arall eo, a rummad ar mustelided (familh an erminig). Touenn ! Brav eo ar roudoù aze ! Ront a-walch, pevar biz ha... skilfoù hir-hir dochte ! Merket mat int er fank. Ar  wezh-mañ nhellan ket fari, ur broch eo ! Plijadur am eus é sellet doch ar roudoù-se, un nebeut anezhe àr vord ar choadig. Ar loen-mañ a vev dan noz, ha gouez-bras eo, ne vez ket gwelet lies pe ret e vez gortoz didrouz dirak e doull en teñvalded. Amañ ivez e ijinan ar loen é tisoch ag ar choad evit, marse, evet ur lomm, pe klask nouian ket petra da zebriñ.  Krediñ a ran un herradig emañ ar wezh kentañ din gwelet roudoù ur broch, ha goude bout soñjet un tamm e vehe kentoch an eil. Met ne vern, vad a  ra gouiet eh eus ag ar loen-se aze, memes ma ner gwelan ket me james.