An holl re a zo deuet a-raok din a zo laeron ha briganted, met an deñved no deus ket o selaouet.    Me eo an nor; mar deu unan bennak e-barzh drezon, e vo salvet; dont ha mont a raio hag e kavo peurvan.    Al laer ne zeu nemet evit laerezh, lazhañ ha distrujañ; met me a zo deuet evit mo devo va deñved ar vuhez ha ma vint er fonnuster.    Me eo ar mesaer mat; ar mesaer mat a ro e vuhez evit e zeñved.    Met an devezhour neo ket ar mesaer, hag an deñved nint ket dezhañ; pa wel ar bleiz o tont, e tilez an deñved hag e tech; ar bleiz a grog en deñved hag a stlabez anezho.    An devezhour a dech, abalamour maz eo devezhour, ha ne gemer ket preder eus an deñved.    Me eo ar mesaer mat, me a anavez va deñved, hag  anavezet on ganto,