Setu bremañ ur bladenn nevez-flamm é tonet, an hani on-me é selaou en ur skriv ar pennad-mañ; atav du, èl ar pladennoù arall, ha dilhad izili ar strollad pa vezont àr ar leurenn. Unan nevez choazh: ur chaner, ha telennour ochpenn. Hag a-du-rall, ar soner biniou en deus em lakaet da soniñ fleüt ivez, ha neuze uillean-pipe. Ar soner bombard a son ivez get ar shenai, hennañ a zo ur vombard a vro India. Muioch a chitar tredan a zo choazh. Plas ar brezhoneg a zo ur  bochad brasoch evit ma oa àr ar bladenn kent - lojik eo, savet o doa un ton anvet Ya dar brezhoneg ! un tammig zo - en arbenn ma vez sonet a veg e brezhoneg get ar paotr; mes ivez peogwir neus nemet brezhoneg àr golo ar bladenn ! Ne gredan ket e paray doch tud ha nint ket brezhonegerion a breniñ ar CD; graet e vez an dra-se hep diaezamant get pladennoù e saozneg.  Ar golo neus ket kalz a dra skrivet àrnoñ a-du-rall; skeudenn ebet ag ar sonerion da skouer. Ur fari a zo àr gein ar bladenn a-fed  niverennoù ar sonennoù; ur souezh pe ker lies e arru traoù seurt-se get ar pladennoù dre vras, hiniv an deiz !  Nag ar sonerezh, bremañ ? An notennoù kentañ a zo liv Nirvana àrne, hañval genin, get gitar tredan ponner. A-hent-arall, diàr glevet ar bladenn en he fezh ar wezh kentañ, e oan bet dipitet a-walch: nem eus ket adkavet ar memes son, nag ar memes ijin en tonioù; me grede bout klevet dija traoù seurt-se get strolladoù èl Alan Stivell pe re arall hag a glask soniñ modernlech ma vez kollet  nerzh an tonioù e-mesk ar chempennadurioù pe ar mekanikoù. Ar chan en deus ur plas bras, hag a lak ar benveger arall un tamm en ardreñv, evit er servij; bouezh ar chaner nheller ket lâret penaos emañ ur vouezh dispar kement-se.  Goude bout selaouet ur wezh kentañ e oa ur soñj é torimellat e ma fenn: Perak em boa prenet ar bladenn-se get kement a herr ?  E berr gerioù, ar pezh a oa tonioù e-raok a zo daet da vout sonennoù… ha gwezh-a-vez e vez tapet tonioù hengounel, ar pezh ne veze ket graet  gete e-raok. Selaouet m eus en-dro neoazh, get an choant monet pelloch evit am soñj kentañ, an dipitadenn gentañ. Hag a-benn ar fin, em eus selaouet estroch evit ur wezh zokenik ! Penaos ta ? Be zo un dra bennak er feson da gempenn an tonioù hag a stag doch ho skouarn, hag a chom en ho penn goude bout lazhet ar lenner CDioù. Ur wezh lakaet an dañs a-gostez, ha pellaet ar soñj nem bo ket plijadur é tañsal àr draoù seurt-se a-zochin, e laoskan ma fenn da vout kaset get houlenn an tonioù. Lod anezhe  zo melkoni enne, splann eo, ar pezh a chell bout ur souezh pa soñjer neo ket gwall gozh sonerion ar strollad.  Ur bladenn a-feson da selaou neuze ur seurt; esperañs em eus neoazh e adkavin tonioù arall (an ton bourre nevez, an ton hanter-dro nevez, ha kement tra zo…) ar strollad Plantec àr leurennoù ar festoù-noz choazh hag en-dro, da lakaat an dud da huchal en dañs; afer hon eus a donioù nerzhus er festoù-noz ! 