Neuze Jezuz, o kemer ar gomz, a lavaras dezhañ: Petra a fell dit e rafen evidout? An dall a respontas:  Mestr, ma kavin ar gweled.    Ha Jezuz a lavaras dezhañ: Kae, da feiz he deus da yachaet. Ha kerkent e kavas ar gweled, hag e heulias Jezuz en hent.    Evel ma tostaent ouzh Jeruzalem, ouzh Betfage, hag ouzh Betania, tost da Venez an Olived, Jezuz a gasas daou eus e ziskibien,    o lavarout dezho: It dar vourch a zo dirazoch; ha kerkent ha ma viot aet enni, e kavot un azen yaouank stag, ma neus bet  choazh pignet den warnañ; distagit eñ, ha degasit eñ din.    Mar lavar unan bennak deoch: Perak e rit an dra-se? Lavarit: An Aotrou en deus ezhomm anezhañ. Ha raktal en lezo da vont.    Mont a rejont eta, hag e kavjont an azen a oa stag en-diavaez dirak an nor, etre daou hent; hag e tistagjont anezhañ.    Unan bennak eus ar re a oa eno a lavaras dezho: Perak e tistagit an azenig-se?