Doue neo ket Doue ar re varv, met Doue ar re vev. En ur fazi bras och eta.    Neuze unan ar skribed en devoa o chlevet o riotal; o welout en devoa Jezuz respontet mat dezho, e tostaas hag e choulennas outañ: Pehini eo ar chentañ eus an holl chourchemennoù?    Jezuz a respontas dezhañ: Ar chentañ eus an holl chourchemennoù eo:  Selaou Israel, an Aotrou hon Doue eo an Aotrou hepken.    Karout a ri an Aotrou da Zoue, eus da holl galon, eus da holl ene, eus da holl soñj, hag eus da holl nerzh. [Hennezh eo ar chentañ gourchemenn.]    Ha setu an eil [a zo heñvel outañ]: Karout a ri da nesañ eveldout da-unan. Neus ket a chourchemennoù all brasoch eget ar re-mañ.    Hag ar skrib a respontas dezhañ: Mat eo, Mestr, lavaret ech eus  gant gwirionez, neus nemet un Doue, ha neus hini all ebet nemetañ,    ha penaos karout anezhañ eus e holl galon, eus e holl soñj, eus e holl ene, hag eus e holl nerzh, ha karout e nesañ eveltañ e-unan a zo mui eget an holl loskaberzhoù hag ar sakrifisoù.