Eñ a lavaras dezho: Bez och ivez hep skiant? Ne gomprenit ket penaos netra eus ar pezh a ya eus er-maez an  den, ne chell e lousaat?    Rak an dra-se ne ya ket er galon, met er chof, a belech e kouezh el lech distro, ar pezh a chlana ar boued holl.    Lavarout a rae eta: Ar pezh a zeu eus an den, eo ar pezh a hudara anezhañ.    Rak a-ziabarzh, eus kalon an dud eo, e teu ar soñjoù fall, an avoultriezhioù, ar gastaouerezhioù, al lazherezhioù, al laeroñsioù,    an avaristed, ar  fallentezoù, ar faosoni, al loustoni, al lagad avius, an droukkomz, an ourgouilh, ar follentez.    An holl fallentezoù-se a zeu eus an diabarzh hag a hudara an den.    Hag, o vont achano, ez eas da gostezioù Tir ha Sidon; o vezañ aet en un ti, e felle dezhañ na ouije den kement-se, met ne chellas ket chom kuzhet.