« Pegoulz e vo an deiz-se ? Sekred an Tad ez eo. A-raok fin ar bed e tle en em ziskouez an Enep-Krist, hag hemañ evit ar mare (evit ur mare diresis) e vez harzet outañ. Ne lavar ket dimp Paol, siwazh, petra eo an dra-se a vir outañ  den em ziskouez.[...] Ne vern. Sellomp kentoch ouzh ar benngelennadurezh a welomp dija displeget amañ : ar Christ dasorchet, Doue an Tad, gras ar Spered santel ; ar stourm er bed a-vremañ, trech Doue gant ar bed da zont ; galv ar re a gred dun dasorch a beoch peurbadel. »