A-bouez-bras eo kaout un doenn vat en hon bro meurvorel he hinad, glebiet alies gant ar glaveier ha hejet gant an avelioù pa neo ket gant ur gorventenn bennak. En ur sellet en-dro deomp e vefemp techet da grediñ eo bet toet an tier a-viskoazh gant mein-sklent, ken stank eo an toennoù glas. Stag eo ar maen-sklent ouzh skeudenn Breizh, glas he liv peurvuiañ, melen pe arvelen ivez pe glas-gwer zoken (e Ploerzhel). Diaes eo soñjal e oa al lodenn vrasañ eus an dud, neus ket keit-se choazh, gwechall ha neo ket gwechall gozh, o vevañ e tier-plouz. Met dre mo deveze muioch a aez e tilezent ar soul evit ar sklent da bellaat dañjer an tangwall ha da gaout toennoù solutoch ha padusoch.