Gavriniz zo ur skouer eus ar re vravañ zo. En amzerioù kent, e oa talvoudus an identelezh, da reiñ da gompren dan estren piv ha pegen pouezus e oad dre an doare d’ en em wiskañ, ar bravigoù, ar binvioù-brezel ivez, ar chontelloù, ha goude ar c’hlezeoù… ha dre ginkladur an ti ivez evel-just. Buan a-walc’h ivez e voe livet ouzh ar mogerioù, alies douget bri dan doueoù, kement-mañ evit da stagañ an dud kenetrezo a-benn kreñvaat mennozh an tiegezh, ar meuriad pe ar chlan. Ar pezh a zo ispisial e mennozh an identelezh eo e vez dezrevellet, da gentañ, dre skeudenn ur bodad tud, ur gêriadenn, un tiegezh, ur vreuriezh, ha goude hepken e cheller en gwelout a-dostoc’h, hon skeudenn dimp-ni hon-unan.