Phe devoe lavaret kement-se, ez eas hag e chalvas Mari, he choar, e-kuzh, hag e lavaras dezhi:  Ar Mestr a zo amañ, hag e chalv achanout.    Houmañ, o vezañ klevet anezhi, a savas buan, hag a zeuas de gavout.    Jezuz ne oa ket choazh aet er bourch, bez e oa el lech ma oa deuet Marta a-raok dezhañ.    Yuzevien a oa gant Mari en ti, ouzh he frealziñ; pa weljont e oa savet ken buan, hag e oa aet er-maez, e heuilhjont anezhi, o lavarout: Mont a ra da ouelañ dar bez.    Pa voe deuet Mari el lech ma oa Jezuz, ha pa welas anezhañ, en em daolas de dreid, hag e lavaras dezhañ: Aotrou, ma vijes bet amañ, va breur ne vije ket marvet.    Pa welas Jezuz anezhi o ouelañ, ha penaos e ouele ivez ar Yuzevien a oa deuet ganti, e huanadas en e spered hag e voe trubuilhet;    neuze e lavaras: Pelech hoch eus e lakaet? Int a lavaras dezhañ: Aotrou, deus ha gwel.