Jezuz a yae dre ar chêrioù ha dre ar bourchioù, o kelenn hag o terchel hent Jeruzalem.    Unan bennak a lavaras dezhañ: Aotrou, ha ne vo salvet nemet nebeud a dud? Eñ a lavaras dezho:    Poagnit da vont e-barzh dre an nor strizh; rak, me a lavar deoch, penaos kalz a glasko mont e-barzh ha ne chellint ket.    Pa vo aet mestr an ti, ha men devo prennet an nor, ha pa en em lakaot-chwi, o vezañ er-maez, da skeiñ ha da lavarout: Aotrou, Aotrou, digor deomp, eñ a responto deoch: Nouzon ket  a-belech och.    Neuze e lavarot: Ni hon eus debret hag evet dirazout, ha te ach eus kelennet en hor straedoù.    Hag eñ a responto: Me a lavar deoch, nouzon ket a-belech och; en em dennit diouzhin, chwi holl a ra micher a fallentez.    Eno e vo goueladegoù ha grigoñsadegoù-dent, pa welot Abraham, Izaak ha Jakob, hag an holl brofeded, e rouantelezh Doue, ha chwi taolet er-maez.