Gervel a reas unan eus ar servijerien, hag e choulennas digantañ petra a oa kement-se.    Ar servijer a lavaras dezhañ: Da vreur a zo distro, ha da dad en deus lazhet al leue lart, abalamour maz eo distroet yach.    Met hemañ a yeas droug ennañ, ha ne felle ket dezhañ mont en ti. E dad a zeuas er-maez hag en pedas da vont e-barzh.    Met eñ a respontas de dad: Setu, ez eus kement a vloazioù abaoe ma servijan achanout hep bezañ biskoazh manket daz kourchemenn, ha nech eus biskoazh roet din ur  chavrig evit en em laouenaat gant va mignoned.    Ha paz eo deuet ar mab-mañ dit, an hini en deus debret da vadoù gant merched fall, ech eus lakaet lazhañ al leue lart evitañ!    E dad a lavaras dezhañ: Va mab, te a zo bepred ganin, ha kement am eus a zo dit.    Met ret mat e oa en em laouenaat hag en em sederaat, rak da vreur amañ a oa marv, hag deuet eo dar vuhez en-dro; kollet e oa, met adkavet eo.