It eta er chroazhentoù, ha galvit dan eured an holl re a gavot.    E vevelien, o vezañ aet dre an hentoù, a zastumas kement a gavjont, mat ha fall, ha sal an eured a voe leuniet gant tud ouzh taol.    Ar roue, o vezañ deuet evit gwelout ar re a oa ouzh taol, a welas eno un den nen devoa ket gwisket un dilhad  eured.    Lavarout a reas dezhañ: Va mignon, penaos out deuet amañ hep kaout un dilhad eured? Eñ a chomas mut.    Neuze ar roue a lavaras dar vevelien: Ereit e zaouarn hag e dreid, ha taolit eñ en deñvalijenn a-ziavaez, e-lech ma vo goueladegoù ha grigoñsadegoù-dent.    Rak kalz a zo galvet, met nebeut a zo dibabet.    Neuze ar farizianed a yeas den em guzuliañ war an doare  de dapout en e gomzoù.