Marteze e tougo frouezh, ha ma ne ra ket, e trochi anezhi goude.    Evel ma kelenne Jezuz en ur sinagogenn un deiz sabad,    en em gavas eno ur wreg dalchet gant ur spered he chlañvae triwech vloaz a oa; daoubleget e oa en hevelep doare ma ne chelle tamm ebet en em eeunañ.    Jezuz, o welout anezhi, he galvas hag a lavaras dezhi: Gwreg, yachaet out eus da gleñved.    Eñ a lakaas e zaouarn warni, ha kerkent en em eeunas, hag e roas gloar da Zoue.    Met penn ar sinagogenn, droug ennañ eus men devoe Jezuz yachaet un deiz sabad, a gemeras ar gomz hag a lavaras dar bobl: Chwech devezh a zo evit labourat; deuit eta en deizioù-se evit bezañ yachaet, ha neket devezh ar sabad.    Met an Aotrou a respontas dezhañ:  Pilpouzed, pep hini achanoch, ha ne zistag ket e ejen pe e azen eus ar chraou deiz ar sabad, ha ne gas ket anezhañ dan dour?