Da driwech bloaz oa aet Gwendal da dennañ betarabez da glask argant.  «Dan diskar-amzer oan aet evel kalz re all dre amañ da dennañ betarabez… tammoù mat argant a chouneemp, labourat noz-deiz a raemp ! Ha komañset oan da chaloupat gant ar visiklet. Me moa deñved war hanter gant ma dud ha  meus gwerzhet tri penn dañvad vit prenañ ur visiklet.  Ar lerch on bet ban Afrik dober ma amzer soudard e 1952 , me oa ba Rabat e Bro Marok. Manifestadigoù oa eno, ha ni meump ket droad kartouchoù, ni tizhe dreñv, wechoù tapemp avaloù-douar gant laonennoù «rasoir» enne .  An dra-se oa un amzer fall. Lakaet vez al lejionerien en tu -raok, kalz oa alimanted, ha lâret veze de «carte blanche !!» hag int denne hag e veze lazhet tud, ar wech-se oa bet lazhet 500 den sur-walch hag an deiz  war-lerch bar ar gazetenn oa skrivet «45 morts à la manifestation de Rabat». Triwech miz on bet hep permision… kar me oa stourmer, nhoullen ket plegañ hag e vezen foutet ban toull !».