An êgl a nijas kuit neuze, hag ar priñs a em lakaas en hent, war e droad, en gras Doue hag hep goût etrezek pelech mont. Goude bezañ graet kalz a hent, un deiz an noz a serras warnañ en ur choad  bras. Gant aon eus al loened gouez, e pignas war ur wezenn, da chortoz an deiz da dont. En-berr, tri den, (laeron vras me oar vat), a deuas indan ar wezenn, hag e eurejont tan, hag e em lakajont da debriñ ha da evañ, ha da gomz eus ar pezh o devoa graet, pep hini anezhe, e-pad an deiz. Arzhur na gouske ket, hag a selaoue mat holl kement a lârent