Jakob a voe tad da Jozef, pried Mari, maz eo bet ganet anezhi Jezuz, galvet Krist.    Bez ez eus eta en holl: eus Abraham betek David, pevarzek rummad; eus David betek an ermaeziadeg e Babilon, pevarzek rummad; hag eus an ermaeziadeg e Babilon betek ar Christ, pevarzek rummad.    Setu, ganedigezh Jezuz-Krist a choarvezas evel-henn. Goude ma oa  prometet Mari, e vamm, da Jozef, a-raok ma oant asambles, hi en em gavas brazez dre ar Spered-Santel.    Jozef, he fried, a oa un den reizh ha ne felle ket dezhañ he mezhekaat; choantaat a reas he chas kuit e-kuzh.    Evel ma soñje kement-se, setu, un ael eus an Aotrou en em ziskouezas dezhañ, dre e gousk, o lavarout: Jozef, mab David, naz pez ket aon da gemer ganit Mari, da wreg, rak ar pezh a zo koñsevet enni a zo eus ar  Spered-Santel,    hag e chano ur mab, hag e roi dezhañ Jezuz da anv, rak eñ a saveteo e bobl eus e bechedoù.    Kement-se holl a choarvezas, evit ma vije peurchraet ar pezh a oa bet lavaret gant an Aotrou dre gomz ar profed