En eur-se, Jezuz a dridas gant levenez er Spered-Santel hag a lavaras: Da veuliñ a ran, o Tad, Aotrou an neñv hag an douar ma ech eus kuzhet an traoù-mañ ouzh ar re fur hag ouzh ar re skiantek, ha ma ech eus o disklêriet dar vugale! Ya, o Tad, kement-se a zo evel-se dre ma ech eus e gavet mat.    Pep tra a zo bet roet din gant va  Zad, ha den ne oar piv eo ar Mab, nemet an Tad, na piv eo an Tad, nemet ar Mab, hag an hini a fell dar Mab e zisklêriañ dezhañ.    Hag, o tistreiñ ouzh e ziskibien, e lavaras dezho, a-du: Eürus eo an daoulagad a wel ar pezh a welit!    Rak, me a lavar deoch, kalz a brofeded hag a rouaned o deus choantaet gwelout ar pezh a welit ha no deus ket e welout, ha klevout ar pezh a glevit ha no deus ket e glevout.    Neuze un doktor eus al lezenn a savas hag a lavaras da Jezuz evit e amprouiñ: Mestr, petra a zlean dober evit kaout ar vuhez peurbadus?    Jezuz a lavaras dezhañ: Petra a zo skrivet el lezenn, ha petra a lennez enni?    Eñ a respontas: Karout a ri an Aotrou da Zoue, eus da holl galon, eus da holl ene, eus da holl nerzh, hag eus da holl soñj, ha da nesañ eveldout da-unan.