Evel ma talee ar pried da zont, e voredjont holl hag e kouskjont.    Met, war-dro hanternoz, e voe klevet ur griadenn: Setu ar pried a zeu, it en e raok!    Neuze an holl werchezed-se a savas hag a fichas o lampoù.    Ar re ziskiant a lavaras dar re fur:  Roit deomp eus hoch eoul, rak hol lampoù a ya da vougañ.    Met ar re fur a respontas: Gant aon nhor befe ket a-walch evidomp hag evidoch, it kentoch da gavout ar re a werzh, ha prenit evidoch.    E-pad maz aent da brenañ, e teuas ar pried; ar re a oa prest a zeuas gantañ dan eured, hag e voe serret an nor.    Goude-se e teuas ivez ar gwerchezed all, hag e lavarjont: Aotrou, aotrou, digor deomp!