Er bed e oa, hag ar bed a zo bet graet gantañ; met ar bed nen deus ket e anavezet.    Deuet eo da gavout e re, hag e re no eus ket e zegemeret.    Met dan holl re o deus e zegemeret, en deus roet an droed da vezañ graet bugale da Zoue, da chouzout eo, dan holl re a gred en e anv,    ar re nint ket bet ganet eus ar gwad, nag eus bolontez ar chig, nag eus bolontez an den, met eus Doue.    Hag ar Ger a zo bet graet kig, hag en deus chomet en hon touez, leun a chras hag a wirionez, ha  gwelet hon eus e chloar, ur gloar evel hini Mab nemetañ an Tad.    Yann a roas testeni dezhañ, pa grias o lavarout: Hemañ eo an hini a lavaren diwar e benn: An hini a zeu war va lerch a zo dreiston, abalamour ma oa kentoch egedon.    Ni holl hon eus resevet eus e leunder, ha gras evit gras.