Nann, a lavaran deoch; met ma nhoch eus ket keuz, e varvot holl evelto.    Lavarout a reas ivez ar barabolenn-mañ: Un den en devoa ur wezenn-fiez plantet en e winieg, hag e teuas da glask frouezh enni, met ne gavas ket.    Neuze e lavaras dar gwinier: Setu, tri bloaz a zo ma teuan da glask frouezh er wezenn-fiez-mañ, ha ne gavan ket; troch anezhi;  perak e talch lech en aner en douar?    Ar gwinier a respontas dezhañ: Aotrou, lez anezhi choazh ar bloaz-mañ, betek ma em bo toullet en-dro dezhi ha ma em bo lakaet teil ganti.    Marteze e tougo frouezh, ha ma ne ra ket, e trochi anezhi goude.    Evel ma kelenne Jezuz en ur sinagogenn un deiz sabad,    en em gavas eno ur wreg dalchet gant ur spered he chlañvae triwech  vloaz a oa; daoubleget e oa en hevelep doare ma ne chelle tamm ebet en em eeunañ.