Väinämöinen a chalv Sampsa Pellervoinen da hadañ gwez ar choadoù. An dervenn a gresk ken uhel ma kuzh an heol hag al loar gant he brankoù hag he delioù, ha ma harz red ar choumoul. Diouzh ar mor e teu un den gwisket gant arem, ur vouchal arem gantañ en e zorn. Diskar a ra an dervenn ramzel ha lakaat a ra an heol hag al loar da barañ adarre. Graet ur varradeg gantañ, e had heiz Väinämöinen. E-kreiz an digoadenn e lez un wezenn-vezv en he sav evit al laboused. Väinämöinen a gan evit ar goukougxa0: «xa0Kan, koukoug, da vintin, da noz ha da greisteiz ivez. Kan ta evit ma vo dous an amzer din, degemerus va choadoù, bleunius va aodoù ha stank an edeier em farkeier.xa0»