Ar blantenn arall am eus gwelet a oa ur sort pois de senteur (memes familh get ar banal enta), hag ar werenenn a sellen dochti ne oa ket unan voutin èl an hani em boa gwelet àr ar banal. Duoch a oa, brasikoch. Ha  da gentañ pa m eus he gwelet àr ar vleuñvenn, distummet he chorf, evel flastret, em eus soñjet e oa bet tapet dur gevnidenn-krank, ar chevnid-se hag a gustum gortoz àr ar bokedoù ha foeltriñ ar chelion, ar gwesped hag ar gweren get un taol chajell lan a vilim. Met pas, seblant a rae flastret en arbenn ma oa ivez é labourat àr he nerzh evit digor ar petalennoù ha lakaat ar goafioù da sorti ! Aze ne oa ket un darzhadenn ken trumm èl kani ar banal avat. Ha chwi he gwele goude é torimellat un tamm evit  lakaat ar pollen àr he chorf.