Un eñvoradenn iskis a dreuzas va spered. Eñvoradenn ur fiñvskeudenn bet arvestet ganin bloavezhioù ha bloavezhioù zo. Tennet e oa bet eus ur pezh-choari gant Corneille. Ar gomedianed ne oant ket tud a vicher ; Italiz e oant ha ne ouient ger gallek ebet evit lod anezho, ret e oa bet dezho deskiñ dren eñvor aradennoù hag aradennoù eus un destenn diaes-kenañ na gomprenent ket. O doare da zistagañ gwerzennoù Corneille ne oa ket eus ar re sklaerañ. E-pad div eurvezh e tlee an arvesterien - bon, ar re a oa chomet e-barzh ar fiñvskeudennva achoel - selaou ouzh un destenn ha na gomprenent ket, bet choariet gant tud ha nhe chomprenent ket kennebeut. Met brav e oa ar fiñvskeudenn memes tra. Ne oa ket ezhomm kompren evit he chavout brav : ne gomprened ket gerioù Corneille, met kompren a raed gouzañvded ar choarierien, hag ar chouzañvded-se an hini e oa e komze ar fiñvskeudenn diwar he fenn. Daou ditl a oa dar fiñvskeudenn-se, bet tennet o-daou eus gwerzennoù ar reuzchoari. Les yeux ne veulent pas en tout temps se fermer e oa an titl kentañ. Re hir evit un titl. Un dakenn gwad a zeveras war va diweuz, war begenn va zeod : blaz ar gwad, chwerv ha chwek war un dro, a leunias va genou. Petra ta  oa eil titl ar fiñvskeudenn ? Talvezout a rae, tamm pe damm, kement ha :  Marteze n em aotreo Roma dibab dhe zro a-benn ar fin.  Hiroch choazh. Perak ta e oa en em ziskuliet an eñvoradenn-se eus donderioù va chounerezh ?