rak en deizioù a-raok an dour-beuz, an dud a zebre hag a eve, en em zimeze hag a zimeze o  bugale, betek an deiz maz eas Noe en arch,    hag ne ouezjont netra ken a zeuas an dour-beuz do chas holl gantañ; evel-se e vo ivez da zonedigezh Mab an den.    Neuze, e vo daou zen en ur park, unan a vo kemeret hag egile lezet,    e vo div wreg o valañ en ur vilin, unan a vo kemeret hag eben lezet.    Chomit dihun eta, rak nouzoch ket da bet eur e teuio hoch Aotrou.    Gouezit mat, ma anavezfe mestr an ti da bet beilhadenn eus an noz e tlefe ar laer dont, e chomfe dihun ha ne lezfe ket toullañ e di.    Dre-se, chwi ivez, en em zalchit prest, rak Mab an den a zeuio dan eur na soñjit ket.