Degas a rejont an azenig da Jezuz, e lakajont o dilhad warnañ, hag e rejont Jezuz azezañ warnañ.    Kalz a astenne o dilhad war an hent, ha re all a droche brankoù glas, hag a choloe ganto an hent.    Ar re a valee a-raok, hag ar re a heulie, a grie o lavarout: Hozanna! Benniget ra vo an hini a zeu en anv an  Aotrou!    Benniget ra vo ren David hon tad, ar ren a zeu en anv an Aotrou! Hozanna el lechioù uhel-meurbet!    Evel-se Jezuz a yeas e Jeruzalem, hag en templ; hag o vezañ sellet ouzh pep tra, evel ma oa diwezhat, ez eas da Vetania gant an daouzek.    An deiz war-lerch, evel maz ae eus Betania, en devoe naon.    O welout a-bell ur wezenn-fiez he devoa delioù, ez eas evit gwelout  hag-eñ e kavje un dra bennak enni; hag o vezañ tostaet, ne gavas nemet delioù, rak ne oa ket mare ar fiez.