O vezañ en graet, e tapjont un niver bras a besked; evel ma torre o rouedoù,    e rejont sin do chenvreudeur hag a oa er vag all, da zont do sikour. Dont a rejont hag e leugnjont an div vag, en hevelep doare maz aent dar foñs.    Simon Pêr, o vezañ gwelet kement-se, en em strinkas dan daoulin ouzh treid Jezuz, hag a lavaras: Aotrou, pella diouzhin, rak ur  pecher on.    Rak ar spont a oa kroget ennañ hag en holl re a oa gantañ, abalamour dar pesketaerezh o devoa graet,    kenkoulz evel e Jakez ha Yann, mibien Zebedea, kenvreudeur da Simon. Neuze Jezuz a lavaras da Simon: Naz pez ket aon, a-vremañ e vi pesketaer tud.    Hag o vezañ degaset o bagoù dan douar, e kuitajont pep tra, hag e heuilhjont anezhañ.    Evel ma oa en ur gêr eus  Galilea, un den goloet a lovrentez, o vezañ gwelet Jezuz, en em strinkas war e chenou ouzh an douar, hag en pedas, o lavarout: Aotrou, mar fell dit, e chellez va glanaat.