o vezañ klevet komz eus Jezuz, e teuas e-touez ar vandenn dre ziadreñv, hag e stokas ouzh e zilhad.    Rak hi a lavare: Mar gellan hepken stekiñ ouzh e zilhad, e vin yachaet.    Raktal he diwadañ a baouezas, hag e santas, en he chorf, e oa yachaet eus he foan.    Kerkent, Jezuz, och anavezout ennañ e-unan ar galloud a oa aet er-maez anezhañ, en em droas e-kreiz ar bobl, o lavarout: Piv en deus stoket ouzh va dilhad?    E ziskibien a lavaras dezhañ: Te a wel e wask ar bobl achanout hag e  lavarez: Piv en deus stoket ouzhin?    Hag e selle en-dro, evit gwelout piv en devoa graet-se.    Neuze ar wreg, spontet hag en ur grenañ, o chouzout ar pezh a oa bet graet enni, a zeuas hag en em daolas de dreid, hag e lavaras dezhañ an holl wirionez.