Ar ger idylle (diouzh ar gresianeg εἰδύλλια / eidúllia, hag / eĩdos, « ar stumm »). Implijet e veze en derou gant an henchresianed evit doarean o varzhonegou marzhus. Theokrite a zavaz barzhonegou berr, war diviziou etre mesaerienn ha mesaerezed deñved a vez graet bukolek anezho. A-wechou e chelle ivez bezañ kanmeuliou evit azeulin ar benntierned. Poblekaet eo bet ar doare gant skrivagnerien latin : Ausone, Calpurnius, Virgile pe choazh Catulle. Arveret e vez hirie er ster da zoareañ evit komz eus al livaduriou, ar sonerezh kement hag el lennegezh. Romanchou koadegel George Sand La Mare au diable pe Les Maîtres sonneurs, da skouer) a zo idyllek, kement ha Idylle ar roue gant Alfred Tennyson, gant ar Roue Arzhur. El livouriezh eo dres goude ar rococo, en triwechvet kantved ,emañ diorroet ar stil idyllek.