- Kêr Hippon, emezan, he devoa bet ar joa da gaout eun darn eus relegou ar chentan merzer. Lidou bras a oa grêt evit o digemer, ha laket e oent en iliz-veur war eun ôter. Da Zul-Fask eus ar bla 425, daou zivroad, breur ha choar, o-daou klanv gant eur chlenved estlammus, (ne baouezent da grenan eus o holl izili), a deuas dan iliz. Aboue pempzek devez moant en em gavet, ech eent bemde betek ôter ar relegou evit goulenn ar pare, mes o feden oa ket bet choaz selaouet. Epad an oferen, an den yaouank, harpet ouz balustr an ôter, a gouezas souden dan douar. An dud diredet evit hen sevel a welas e oa kousket ken sioul ha tra; ne grene mui. Lezet e oe en peuch. Pa zihunas e oa pare. Daerou a joa en e zaoulagad, e kontas e istor dirak an holl. « Ni, emezan, ma choar ha me, a zo ginidik eus Sesare er Chappados. Hon mamm a oa intanvez, dek krouadur dezi, potred ha merched. Hon breur henan a oe dinatur awalch en he chenver evit kredi sevel e zorn dhe skei. Hon dek e oamp war al lech, ha hini achanomp ne enebas outan. Hon mamm, en dizesper, a lakas en he fenn teuler he malloz warnezan. An de war-lerch ech ee dan iliz evit hon mallozi en kichen men-font ar vadeziant, pen em gavas ganti eur eontr dimp a lavaras dezi teuler he malloz warnomp holl, peo gwir hini achanomp ne oa savet evit he difenn. Senti a reas outan, ha warnomp hon dek e tôlas he malloz. Kerkent, hon breur henan a gouezas ar grenerez warnan, hag an eil goude egile omp bet skoet gant ar memes klenved. Hon mamm, kollet ganti he fenn, a zo en em grouget, ha ni, abaoue, a zo techet gant ar vez eus an eil tu degile, o klask pareans. Ma choar Palladi ha me a zo bet kemennet dimp, a beurz Doue, e kavjemp aman ar pare. Ha setu me pareet, mes ma choar !... » Hag e pedas ar bobl da drugarekât Doue ha sant Stephan a-unan gantan, ha da derchel gant o fedennou evit e choar. An eskob, war al lech, a bedas a-unan gant ar bobl. Ar plach yaouank o vezan et, hi ive, betek ôter ar relegou, a deuas ar chousked dezi hag a zihunas pare evel he breur (1).