Mamm-gaer Simon a oa en he gwele, klañv gant an derzhienn, ha raktal e komzjont outañ diwar he fenn.    Neuze, o tostaat, en ur gemer he dorn e reas dezhi sevel; raktal an derzhienn a yeas kuit diouti, hag e servijas anezho.    War an abardaez, pa voe kuzhet an heol, e tegasjont dezhañ an holl dud klañv, hag ar re a oa dalchet gant diaoulien.    Holl dud kêr a oa dastumet dirak dor an ti.    Hag e yachaas kalz a dud klañv eus meur a gleñved, hag e kasas kuit meur a ziaoul, o tifenn outo  lavarout ech anavezent anezhañ.    Ar beure, evel ma rae choazh gwall deñval, o vezañ savet, ez eas er-maez, hag o vont en ul lech a-du, e pedas eno.    Simon, hag ar re a oa gantañ a yeas de glask.