Souezhet on bet kalz ha gwall blijet gant al  levr-se, gant ar brezhoneg saourus zo e-barzh ha gant an ton chik implijet gant ar skrivagner. Kontañ a ra buhezioù hendadoù dezhañ evel pen dije o bevet, gant forzh munudoù ha resisadurioù. Unan eus ar gwellañ levrioù em bije lennet biskoazh evit pezh a sell ouzh diskouez tro-spered an dud gwezhall ! Hag ar stek en doa Herve Burel da zegas suspens, da stagañ al lenner da vat ouzh tonkad e dudennoù : magañ a reer ar santimant da lenn ur romant kentoch eget buhezioù gwir (nemet pa gont e vuhez dezhañ :  tostoch eo neuze ouzh buhez brezhonegerien all… met e-touez ar re wellañ emañ memestra !). Gwallzedennus eo al levr ha diaes diskregiñ dioutañ ur wezh peget e-barzh.  Evit lenn al levr e brezhoneg penn-da-benn eo ret chom atav war an tu kleiz, o vezañ memañ ar galleg a-zehou. Kasaüs a-walch e kavan an doare-kinnig-se, met tennet m eus ma mad dioutañ a-wezhioù pa ne oan ket evit kompren traoù zo : miret eo bet doare-skrivañ Burel ha gellout a reer en em goll un tammig ur wezh an amzer ; e implij eus ar  poentadur zo eus ar farsusañ hag herzel a ra da gompren mat a-wezhioù, pezh ne ra ket ar brezhoneg fonetik a-hend-all. Dre vras eo aes da lenn kouskoude, hag ennañ ez eus ur bern teñzorioù da rastellat a-fed brezhoneg, dreist eo !  M eus aon e teuio al levr-mañ da vezañ ur chlaselspi m eus e vo dizale un adembannadur en ur brezhoneg reishoch hervez ar gizioù nevez, pezh a bermetfe war un dro da skañvaat al levr : hennezh ne vo ket kaset ganeoch en tram pe er metro siwazh… e gwirionez, neo ket  bet embannet evit ar vrezhonegerien, tre evel eñvorennoù Jan Conan. Se a gavan trist. 