Trede tra, a ya da heul an eil, neus preder ebet a-berzh ar skrivagnerien o-unan diwar-benn ar pezh a reont. Neus ket ur skol vreizhek, emañ pep hini en e gorn, awenet e vezer gant skrivagnerien saoz, gall, rusat, amerikan ha me-oar-me, evel pa vefe anzavet gant ar skrivagnerien o-unan neus netra da dennañ eus  lennegezh Breizh. Pelech emañ hon Joyce, hon DeLillo, Camus, Coetzee, Beckett, Asimov, Orwell ? Piv a zo bet kreñv a-walch e levezon evit ma vefe komzet eus lennegezh post-e anv? Roparzh Hemon, pe Gwalarn dre-vras? Hag abaoe? Evel-just, ne chell ket forzh piv bezañ ur burzhud lennegel, hag emichañs e klask an holl skrivagnerien ober o seizh gwellañ (ha me ivez), met neus soñj ebet, mennozh pe bal ebet, hag an dra-se a rebechan dal lennegezh e Breizh dre vras: kontañ istorioù a ouzer ober, hêrezh al lennegezh dre gomz emichañs, ya, kontañ a ouzer ober, hogen soñjal ne reer ket kement-se ken (lod a ra, evel just, neo ket gwenn pe zu pep tra), soñjal ha prederiañ war stad ar gevredigezh, al liammoù hag ar stourm etre yezhoù, pobloù, ar bed -ha Breizh- o cheñch, da skouer, a raer nebeut-nebeut, kreizennet ma z omp war yann-dudenn. Ha choazh, ur mare zo bet e oa eus ar preder se, plas an den e kêr, da skouer, ar choll. Met hiziv an deiz…