Mab an den, evit gwir, a ya hervez ar pezh a zo skrivet anezhañ; met gwalleur dan den ma vo gwerzhet gantañ; gwell e vije dan den-se, ne vije biken bet ganet.    Judaz, an hini en gwerzhe, o komz, a lavaras: Ha me eo, Mestr? Eñ a lavaras dezhañ: Lavaret ech eus.    Evel ma tebrent, Jezuz a gemeras bara ha, goude bezañ trugarekaet, e  torras anezhañ, hag en roas dan diskibien, o lavarout: Kemerit, debrit, hemañ eo va chorf.    Kemer a reas ivez an hanaf ha, goude bezañ trugarekaet, en roas dezho, o lavarout: Evit holl dioutañ,    rak hemañ eo va gwad, ar gwad eus an emglev [nevez], skuilhet evit kalz, evit pardon ar pechedoù.    Me a lavar deoch, nevin mui eus ar frouezh-se eus ar gwini, betek an deiz mach evin anezhañ nevez  ganeoch e rouantelezh va Zad.    Goude mo devoe kanet ar chantikoù, ez ejont da Venez an Olived.