Tlaloc (e nahouatleg klasel Tlāloc /ˈtɬaːlok/) a oa un doue e Mitologiezh an Azteked. Evel doue ar glav, Tlaloc a oa ivez un doue eus strujusted an douar hag eus an dour. Azeulet e oa gant forzh tud evel pourvezer madoberiant ar vuhez hag ar boued. Kouskoude e oa doujet ivez evit e varregezh da deuler kazarch, kurun, ha luched, hag abalamour ma oa aotrou war elfenn challoudus an dour. Liammet eo Tlaloc ivez ouzh ar grozhioù, ar stivelloù, hag ar menezioù, ar Menez sakr peurgetket el lech ma oa sañset bezañ o chom. Al loened a challe kemer o stumm a oa ar chercheized hag al loened dour evel an divelfenneged, ar melchwed-krogennek, ha marteze al loened mor, ar chregin peurgetket. Un arouez a-bouez eus an doue e oa ar stragon mechikan, Tagetes lucida, anvet yauhtli gant an Azteked. Devet e veze evel ezañs lidek el lidoù relijiel.