Rak holl o deus lakaet eus ar pezh o devoa a-re; met houmañ he deus lakaet eus he dienez, kement he devoa, kement holl a oa chomet ganti evit bevañ.    Evel maz ae Jezuz kuit eus an templ, unan eus e ziskibien a lavaras dezhañ: Mestr, sell pebezh mein, ha pebezh tiez!    Jezuz a respontas dezhañ: Ha gwelout a rez an holl diez bras-se? Ne chomo ket  anezho maen war vaen na vo diskaret.    Hag evel ma oa azezet war Venez an Olived, dirak an templ, Pêr, Jakez, Yann hag Andrev a reas a-du ar goulenn-mañ outañ:    Lavar deomp pegoulz e choarvezo kement-se, ha pehini e vo ar sin eus o oberiañs nesañ?    Neuze Jezuz, o respont, en em lakaas da lavarout: Diwallit na dromplfe den achanoch.    Rak kalz a zeuio em anv, o lavarout: Me eo  ar Christ; hag e tallint meur a hini.