Hag an holl bobl a glaske stekiñ outañ, abalamour ma teue anezhañ un nerzh a yachae holl.    Neuze Jezuz a savas e zaoulagad war e ziskibien, o lavarout: Eürus och, chwi a zo paour, rak rouantelezh Doue a zo deoch!    Eürus och, chwi hoch eus naon bremañ, rak leuniet e viot! Eürus och, chwi a ouel bremañ, rak karget e viot gant levenez!    Eürus e viot, pa gasaio an dud achanoch, pa gasint kuit achanoch eus o zouez, pa lavarint dismegañs deoch ha pa daolint hoch anv evel fall, abalamour de Vab an  den!    En em laouenait en amzer-se, ha tridit gant ar joa, rak ho kopr a vo bras en neñv, rak evel-se o deus graet o zadoù dar brofeded.    Met gwalleur deoch-hu, tud pinvidik, rak chwi hoch eus bet ho kopr!    Gwalleur deoch-hu, tud leuniet, rak chwi ho po naon! Gwalleur deoch-hu, ar re a choarzh bremañ, rak chwi en em chlacharo hag a ouelo!