Ur spered a grog ennañ, ha kerkent e laosk kriadennoù bras; neuze ar spered a hej anezhañ start, en laka da eoniñ, hag a boan e kuita anezhañ, goude bezañ e vrevet holl.    Hag em eus pedet da ziskibien de gas kuit, met no deus ket gallet.    Jezuz a respontas: O rummad diskredik ha fall, betek pegeit e vin ganeoch hag e  chouzañvin achanoch? Degas amañ da vab.    Evel ma tostae, an diaoul en stlapas dan douar, hag a zifretas start anezhañ; met Jezuz a chourdrouzas ar spered hudur, a yachaas ar bugel, hag en roas de dad.    Hag e voent holl souezhet eus galloud meurbet Doue. Evel ma oant holl estlammet gant ar pezh a rae Jezuz, eñ a lavaras de ziskibien:    Evidoch-hu, selaouit mat ar chomzoù-mañ: Mab an den a  zle bezañ lakaet etre daouarn an dud.    Met ne gomprenent ket ar gomz-se; teñval e oa evito, ha ne gomprenent enni netra, met ne gredent goulenn netra outañ war gement-se.