« Klevet teus ar cheloù ? Spontus ! Anna, Anna ar Vezvouet, anveout rez nei ... » Krenañ a rae ma chomz en ur grediñ  lavarout ne welen ket piv e oa.  « Grez chat ! Anna, ouzout walch, a zo klañvdiourez ganin, ar veleganez vras teus gwelet amañ er gêr, meur a wech ... teus ket bet kaset nei dar gêr un dro bennak ? ... Soñj ta, lahet he gwaz... »