evit reiñ e anv gant Mari e wreg, hag a oa dougerez.    E-pad ma oant eno, an amzer ma tlee gwilioudiñ a erruas,    hag e chanas he mab kentañ-ganet, hag e mailhuras anezhañ, hag e lakaas anezhañ en ur chraou, abalamour ne oa ket plas evito en ostaleri.    Bez e oa er memes korn-bro mêsaerien a  gouske er parkeier, hag a ziwalle o loened e-pad beilhadennoù an noz.    Setu un ael eus an Aotrou en em ziskouezas dezho ha gloar an Aotrou a lugernas en-dro dezho, hag o devoe ur spont bras.    Neuze an ael a lavaras dezho: Nho pet ket aon, rak setu e tegasan deoch ur cheloù mat, a vo un abeg a levenez vras evit an holl bobl,    rak ganet eo hiziv deoch, e kêr David, ur Salver, hag a zo ar Christ, an Aotrou.