En ober a raed ivez avat evit dispign arc’hant, na oant ket aes da c’hounit peurvuiañ, hag e-giz-se plegañ d’an temptadur o welet danvez plijadurioù e-leizh – ar c’hoarioù, ar boeson, an ebatoù hag an holl draoù da brenañ n’en deze ket an den, anezho traoù da vagañ spered an den, d’ober dezhañ bezañ disheñvel diouzh ar re all ha mont diouzh ar gizioù nevez.