Setu me, da serr-noz, é tapout em dorn ar valafenn varv, get ar soñj reiñ un anv dhe spesad. En aner !  Neoazh eo talvoudus an  dra-se, diaes eo din displegiñ perak, mes er santiñ a ran. Ne vo ket graet. Kontant on bout klasket ur sort. Na bout ne gavan netra àr an taol, sklaer eo e sikouro genin da glask ar wezh àr-lerch, gouiet a rin resisoch e-menn klask el levr, amzer em bo bet da adwelet, a-herr, gwir eo, skeudennoù zo el levr...  An amzer-mañ zo bet kemeret àr traoù arall ivez, sklaer eo... mes e-mod-se emañ an traoù. Kement-se a zo evel an tennis: ne faot ket james leuskel ur poent da goll; poent ha poent e vez aet àr  wellaat.  Ma, trawalch a filozofiezh, un nebeudig plant eh an da gomz anezhe ur sort, fonnapl. Re hag a ziskouez o boketoù er mizioù du; setu unan, ar Lamium purpureum, hag a vez kavet en tachadoù dizolo dre-mañ. Plant izel, int, e familh ar bent. Hiniv e welin just boketoù a zo edan dispakiñ o churunenn. Neuze ne welan nemet liv ruz-limestra o fetalennoù serret.  Un tamm pelloch, plant bihan ivez, plant-blez, hag a vez gwelet e kours dan nevez-hañv ivez: Kardamin bihan (Cardamina hirsuta). Da  lâret eo, an amzer dan hañv tremen, e vez gwelet ur rummad kentañ, hag an had diàr ar rummad kentañ a ra rummadoù arall, diwezhatoch, un eil rummad, ha marse memp un trede.  Ar re-mañ zo un choari bugale. Pa vez anev (azv) o frouezh hir, ha po zoucher, e tarzhont hag e strimp an had anezhe da bep tu.