Neus ket kalz a dra plijusoch eget pleustriñ tonioù diaes, pleustriñ ha pleustriñ choazh betek bezañ gouest do seniñ dirak tud. Peo echu ganeoch, peo bet mat hag emañ an dud o stlakañ o daouarn, neus nemet plijadur ennoch, na pegen skuizh e vefech (ya, skuizhus eo soniñ gant ar binioù-bras… skuizhus-tre :p). Dam soñj eo evit-se e plij da gement a dud mont war al leurenn, pe evit soniñ pe choari pe kanañ pe forzh petra all; evit ar  santad-se peo echu, hag emañ laouen an arvesterien, hag e choulennon bis. Nho peus nemet ur choant: adkregiñ. Hag an diaesañ ar gwellañ, evel-just. Soniñ evit ar re all kement hag evidoch. Bet on dirak miliadoù a dud, beajet am eus, ha neus ket an disterañ keuz ganin (na kilevardon kennebeut) da vezañ kroget gant ar benveg diaoulek se :p