Neo ket dre zegouezh o doa dibabet an alouberien roman sevel ur gêr nevez war ar bladenn echon-se a valire a-uch traoñienn ar Stêr-Iêr. Gouzout a raent e oa Vorgium e-kreizig-kreiz  bro an Osismed, ur meuriad galian a veve e kornôg ar chourenez, ha choant o doa dober anezhi ur gêr a vije ur rakstal eus ar bed roman. Tost e oa dar chreizennoù galloud kozh (din an Uhelgoad, kreñvlech Paoul) ha ne oa ket pell, moarvat, diouzh ur rouedad hentoù a oa bet savet gant ar Chalianed hag a oa bet diorroet goude gant ar Romaned nevez-deuet. Kresket e oa ar gêr e-pad kantvedoù kentañ hor marevezh, dun amzer maz ae an armerzh war-raok e pep lech e gourenez Arvorig. Savet e voe enni  temploù, savadurioù foran hag un dourbont zoken, anezhañ ur savadur gwall goustus a dalveze da gas dour a-hed ouzhpenn ugent kilometr betek feunteunioù ha kibelldioù kêr. Ar gêr a oa anezhi ur greizenn bolitikel ha melestradurel hag ivez ur greizenn genwerzh e kroashent hentoù roman bras. Soñjal a ra dan henoniourien e oa war-dro pemzek mil den o chom e Vorgium, ar gêr galian-ha-roman, pa oa e barr he brud ; gant se e oa unan eus ar chêrioù pouezusañ e kornôg Galia.