Pep-hini bremañ a rank chom mut  na choarzh na charm  na trouz, mar plij, pep-hini!  Ne vo ket tizhet an Enez ma venn da bep-hini balbouzat ;  arabat dihuniñ ar gwrached  Ken kizidik a hun.  Da be vad merdeiñ ken pell all  maz eo ret mont dar strad ouz genou an aber ?  Sellit,  hag e oa ken glas-se ar gwez en hoch huñvre ?  Ha choazh dindan ar man e sourr  dourioù kuzh,  klevit,  met ne larit mann.    Marteze vo ret dilestrañ e donvor  ha mont war neuiñ  daveti ;  marteze vo ret mat neuial  davet an Enez  en noz :  ne vo stourm met etre hor chorfoù hag ar mor.  ne vo klevet met tarzh ar mor war an aod,  luskellerzeh, luskellerzeh,  mar plij, mar plij,  arabat dihun ar gwrached !    Ne vo klevet met trouzig hon treid  war an traezh  ha kri ha skreved    Hag an Enez vo deomp,  marteze.