rak ar mab-mañ din a oa marv, hag eo distroet dar vuhez; kollet e oa, hag eo adkavet. Hag en em lakajont den em laouenaat.    Ar mab henañ a oa er parkeier. Pa zistroas ha pa dostaas ouzh an ti, e klevas ar sonerezh hag an dañsoù.    Gervel a reas unan eus ar servijerien, hag e choulennas digantañ petra a oa kement-se.    Ar servijer a lavaras dezhañ: Da vreur a zo distro, ha da dad en deus lazhet al leue lart, abalamour maz eo distroet yach.    Met hemañ a yeas droug ennañ, ha ne felle ket dezhañ mont en ti. E dad a zeuas er-maez hag en pedas da vont e-barzh.    Met eñ a respontas de dad: Setu, ez eus kement a vloazioù abaoe ma servijan achanout hep bezañ biskoazh manket daz kourchemenn, ha nech eus biskoazh roet din ur  chavrig evit en em laouenaat gant va mignoned.    Ha paz eo deuet ar mab-mañ dit, an hini en deus debret da vadoù gant merched fall, ech eus lakaet lazhañ al leue lart evitañ!