Adalek ma welas Jezuz, e krias, hag ouzh en em deurel de dreid, e lavaras a vouezh uhel: Petra a zo etre me ha te, Jezuz, Mab an Doue Uhelañ-Meurbet? Me az ped, na boagn ket achanon.    Rak Jezuz a chourchemenne dar spered hudur mont kuit eus an den-se; en em gemeret e oa anezhañ abaoe pell a oa; e eren a raed gant chadennoù hag e  ziwall a raed gant hualoù, met eñ a dorre an ereoù, hag e oa kaset gant an diaoul el lechioù distro.    Jezuz a choulennas outañ: Pe anv ach eus? Hag e respontas: Lejion. Rak kalz a ziaoulien a oa aet ennañ.    Int a bede anezhañ na chourchemennje ket dezho mont en donder.    Bez e oa eno ur vandenn vras a voch o peuriñ war ar menez; hag e pedent anezhañ do lezel da vont er moch-se; eñ o lezas da  vont.    An diaoulien eta o vezañ aet kuit eus an den, a yeas er moch, hag ar vandenn en em daolas eus al lech uhel-se er mor, hag a voe beuzet.    Ar re o mesae, o welout ar pezh a oa erruet, a dechas kuit da lavarout kement-se e kêr ha war ar maez.