Degouezhet on en oad e vourrer é veviñ,  É redek ar parkoù, é choari, é kaniñ,  En oad na soñj nag e bez na e maen,  Nag e stêr ar vuhez ken fonnus é tremen...  E kreiz ma flijadur, neoazh, ankeniet on :  Doue lakaas an dristez e kalon ar Breton.