Ha gwir e oa, abaoe ez vihan e oa techet Olaf Römer da sellet ouzh an astroù e-kreiz an noz ha dober outañ e-unan goulennoù o kregiñ gant « petra zo kaoz e weler... ? » kentoch eget « dober petra... ? », hag abred walch e oa deuet da vezañ  astronomour eno en e vro, an Danmark. Goude-se, goût walch, ar choant da cheñch bro, da veajiñ, da zaremprediñ pennoù all, ha choazet en doa Paris, kêr ar Sorbonne, ar Moulin Rouge hag an Tour Eiffel, ur vro pell mat diouzh an aodoù, ma ne oa ket an astronomourien en risk da gouezhañ er Mor Baltek nag er Sund. Se a dremene er bloavezhioù chwezek kant dek ha tri-ugent.