Hag unan all a lavaras: Ur wreg am eus kemeret, dre-se ne chellan ket mont.    Ar mevel, o vezañ distroet, a zisklêrias kement-mañ de vestr. Neuze mestr an ti, droug ennañ, a lavaras de vevel: Kae buan dre leurioù ha straedoù kêr, ha degas amañ ar beorien, ar re vachagnet, ar re dall hag ar re gamm.    Goude, ar mevel a lavaras dezhañ: Aotrou, graet eo bet evel ma ech eus gourchemennet, ha lech a zo choazh.    Ar mestr a lavaras dar mevel: Kae dre an hentoù hag a-hed ar girzhier, ha gra  dar re a zo eno mont e-barzh, evit ma vo leuniet va zi.    Rak lavarout a ran deoch, hini ebet eus ar re a zo pedet ne dañvaio eus va choan.    Evel ma yae ul lod bras a dud gant Jezuz, e tistroas etrezek enno, hag e lavaras dezho:    Mar deu unan bennak dam chavout, ha ne gasa ket e dad, e vamm, e wreg, e vugale, e vreudeur, e choarezed, ha muioch choazh e vuhez hech-unan, ne chell ket bezañ va diskibl.