Spontet on, heuget on; choant am eus  techout kuit eus kêr, un nerzh a lak redi warnon da vont kuit. En un hanter eilenn en em gavan en ur choad. En ur choad, petra chell choarvezout en ul lech ken brav, ken sioul, paradoz al loened. Pourmen a ran en ur sellout ouzh ar gwez, gwriziennet aze abaoe kantvedoù, o poulzañ bep bloaz un tammig muioch betek mont da douch ouzh an oabl. Sebezet gant kened ha kozhni ar plant-se ne soñjan mui e netra; a-greiz-holl e risklan hag e kouezhan dan douar. Sellout a ran tro-dro din-me, hag e verzan  spontet o deus laosket tud ur bern loustoni war ar gwiskad delioù sech : seier plastik, boutailhoù bier ha gwin, tammoù bara, tammoù morzhed-hoch......Ooooo, pegen moutik int, daou heureuchin o tebriñ un tamm jamboñs, div volotennig zu, kichen-ha-kichen. Tostaat a ran, klevout a ran anezho o lonkañ o zammoù kig, fentus int, ha ken sioul. Daou garv a dremen en va chichen en ur redek, heuliet gant pemp louarn, ur bleiz dho heul. Ur strollad laboused a nij kuit eus ar gwez en ur ober un trouz spontus, sellet a  ran war-zu kreiz ar choad hag e welan moged du, ha flammennoù ruz : tan ! Buan ! Ret eo kuitaat al lech-mañ. Redek a ran da heul al loened all, an daou heureuchin war va lerch. Buanoch, santout a ran gwrez an tan a-dreñv din, buan ! Gwelout ran un hent du-se, pik gwer; ret eo deomp treuziñ anezhañ hag e vimp saveteet, pik orañjez; treuzet m eus an hent, pelech-mañ an hereuchined, aaaah aze, emaint o vont da dreuziñ, pik ruz. Gortozit ! Un oto zo och erruout. Re ziwezhat, div volotennig zu a nij en  aer, hag a gouezh e-kreiz an hent.