Pa voe deuet an abardaez, en em lakaas ouzh taol gant an daouzek.    E-pad ma tebrent, e lavaras dezho: Me a lavar deoch e gwirionez, unan achanoch am gwerzho.    Gwall-chlacharet e oant, ha pep hini anezho en em lakaas da lavarout dezhañ: Aotrou, ha me eo?    Eñ a respontas dezho: An hini en deus lakaet e zorn ganin er plad, hennezh eo am gwerzho.    Mab an den, evit gwir, a ya hervez ar pezh a zo skrivet anezhañ; met gwalleur dan den ma vo gwerzhet gantañ; gwell e vije dan den-se, ne vije biken bet ganet.    Judaz, an hini en gwerzhe, o komz, a lavaras: Ha me eo, Mestr? Eñ a lavaras dezhañ: Lavaret ech eus.    Evel ma tebrent, Jezuz a gemeras bara ha, goude bezañ  trugarekaet, e torras anezhañ, hag en roas dan diskibien, o lavarout: Kemerit, debrit, hemañ eo va chorf.