Abalamour da-se e lavaran deoch: Na vezit ket nechet evit ho puhez, petra a zebrot ha petra a evot, nag evit ho korf, gant petra e viot gwisket. Ar vuhez, ha neo ket muioch eget ar boued, hag ar chorf, muioch eget an dilhad?    Sellit ouzh laboused an neñv: ne hadont ha ne vedont ket, ne zastumont netra er solieroù, hag ho Tad neñvel a  vag anezho. Ha ne dalvezit ket kalz muioch egeto?    Piv achanoch a chell, gant e holl enkrez, astenn e vuhez eus un ilinad?    Perak ivez och nechet diwar-benn ho dilhad? Sellit penaos e kresk lili ar parkeier: ne labouront ket, ne nezont ket;    koulskoude, e lavaran deoch, Salomon memes en e holl chloar neo ket bet gwisket evel unan anezho.    Mar gwisk eta Doue evel-se  geot ar parkeier, a zo hiziv hag a vo warchoazh taolet er forn, pegement muioch e wisko achanoch, tud a nebeud a feiz?    Na vezit ket nechet, o lavarout: Petra a zebrimp? Petra a evimp? Gant petra en em wiskimp?