Hep mar ebet eo a-bouez evito e vefe kemmesket kealioù a « bonnerder hag a c’hras », unvanet gant un daolenn-livioù lintrus : nag emgastiz ar c’halvar na ruster ar Vadalen n’emañ ganto ar ger diwezhañ en hollved-se, e-lec’h en em vesk en un doare espar ar santimantoù a hollbadusted hag a verrbadusted.