Eñ a lavaras dezho: Deuit a-du, en ul lech distro, ha diskuizhit un nebeud; rak kement a dud a yae hag a  zeue ken no devoe ket amzer memes da zebriñ.    Mont a rejont eta en ur vag, a-du en ul lech distro.    Met ar bobl a welas anezho o vont kuit, ha kalz en anavezas; hag o redek, war droad, eus an holl gêrioù, ech errujont a-raok dezho, [hag en em zastumjont en e gichen.]    Neuze Jezuz, o vezañ aet, a welas ul lod bras a dud, hag en devoe truez outo, abalamour ma oant evel deñved hep pastor, hag en em  lakaas da zeskiñ dezho meur a dra.    Evel ma oa dija diwezhat, e ziskibien a dostaas outañ hag a lavaras: Al lech-mañ a zo distro, ha diwezhat eo;    kas anezho kuit, evit maz aint er chêrioùigoù hag er bourchioù war-dro, ha ma prenint boued, rak no deus netra da zebriñ.    Eñ a lavaras dezho: Roit hoch-unan da zebriñ dezho. Hag e respontjont dezhañ: Mont a rafemp da brenañ evit daou chant diner a vara, evit reiñ dezho da zebriñ?