Ur mezeg-loened eo Léandre Brassac diouzh e vicher. Emañ o chom en ur chastell hag en devoa bet da hêr digant e dad — un noter aet pinvidik-mor e kenwerzh ar gwini — a-gevret gant Marie hag e chas a gar gwelloch eget an dud. Un deiz e tegas ur chast eus Naoned, Simone hech anv-bihan, dar gêr hep goulenn ali ouzh Marie, e wreg lezet en dilerch abaoe pell amzer. Kustumiñ a ra Simone ouzh ar vuhez nevez-se ha, tamm-ha-tamm, ez a da greñvaat al liammoù etre ar vaouez yaouank hag ar choublad kozh. Ma paouez Léandre da lonkañ ha pa zeu Marcel, houlier Simone, dhe cherchat e laosk ar chas da redek outañ kent mont da reiñ flu dezhañ el lech memañ o chom. Mont a ra da Bariz zoken da choulenn sikour digant ur mignon kozh dezhañ, aet da vinistr, evit ma paouezo ar polis da heskinañ ar chast kozh. Bleuniañ a ra kalon Simone gant al levenez ha kompren a ra Brassac ez eo chomet piket e hini ouzh e wreg. Diwan a ra ar garantez etre Simone ha Roger, un amezeg bet gwallgaset gant ar brezel en Indez-Sina...