En noz-mañ em eus bet un hurlink. Dispis a-walch eo red an darvoudoù e framm ar gwallhunvre-se. Ne chom ken nemet aspadennoù em spered evel dismantroù ur bed zo bet.  Soñj am eus e oa freuz ha reuz. Ur gourdrouz hag a zassone em chalon hep na welfen den tro-dro din o pennfolliñ, o vreskenn.  Savadurioù a oa, tiez. Trouz ha liv  an tan en oabl evel er geot. Diougan ar marv.  Soñj am eus bezañ bet em charr-tan. Kaset em boa ma gwreg ha ma merch en diogel, damsur on. Ha gwelet em boa un dra. Noufen ket lavaret petra avat met spontet e oan bet. Buan em boa klasket dastum un nebeut traoù eus ar charr-tan. Mall bras warnon. Gouzout a ouien dar poent-se e oa echu an traoù. Petra em boa kemeret? Nouzon ket, nem eus ket a soñj ken.  Dar poent-se avat em boa soñjet em zi. Dre ma spered en gwelen o teviñ, krog an tan ennañ  evel ur chi kounnaret. Ha kriet em boa: Ma levrioù! Ma levrioù! Kouezhet war pennoù ma daoulin, dismantret ma spered ha ma chalon evel pa vijen o paouez koll un den prizius din, kar pe vignon.