evel maz eo skrivet e levr lavarioù ar profed Izaia: Mouezh an hini a gri el lech distro a lavar: Kempennit hent an Aotrou, plaenait e wenodennoù.    Pep traonienn a vo leuniet, pep menez ha krechienn a vo izelaet; an hentoù gwariet a vo eeunaet, hag ar re dorgennek a vo kompezet;    ha pep kig a welo silvidigezh Doue.    Lavarout a rae eta dar bobl a zeue evit bezañ badezet gantañ: Lignez a naered-wiber, piv en deus desket deoch techout diouzh ar gounnar da zont?    Dougit eta frouezh dereat dar geuzidigezh, ha nen em lakait ket da lavarout ennoch hoch-unan: Ni hon eus evit tad Abraham; rak me a lavar deoch, e chell Doue ober genel eus ar vein-se bugale da Abraham.    Ar vouchal a zo a-vremañ lakaet ouzh gwrizioù ar gwez.  Pep gwezenn eta na ro ket frouezh mat, a ya da vezañ trochet ha taolet en tan.    Neuze ar bobl a choulennas digantañ: Petra a raimp eta?