Er heih pautrig-men e hré é lein guet é dam bara séh, hag e guhé, hemb gout de zén, én dôn ag un armenér er blanc-hont a bep mitin. É vam un dé e gav en tresol cuhet ; èl ne houi quet a bebané hell donnèt en tresol-cé, hi e houlenn guet hé mab é men é ma bet é clasq en argant-cé, ha péh chonge en dès dhobér ehué a nehou : « Me mam, e rescondas er  hroaidur un tamig bammet, me mès laqueit a costé me ol blanquigeu aveit ou rein derré gueih a pe hrein me hetan quemunion. » Péh ur chonge mad én ur hroaiduriq quen distér ! adra sûr, er hroaidur-zé e zeli en devout bet chanche dirac Doué ha dirac en dud.