An holl bobl a oa er-maez o pediñ, dan eur ma teved an ezañs.    Neuze un ael eus an Aotrou en em ziskouezas dezhañ en e sav, en tu dehou da aoter an ezañs.    Zakaria, o welout anezhañ, a voe trubuilhet, hag ar spont a grogas ennañ.    Met an ael a lavaras dezhañ: Zakaria, naz pez ket aon,  rak da bedenn a zo bet selaouet, Elizabed a chano dit ur mab, hag e roi dezhañ an anv a Yann.    Bez e vo evidout un abeg a joa hag a laouenidigezh, ha kalz en em laouenaio eus e chanedigezh.    Rak bras e vo dirak an Aotrou; nevo na gwin, nag evaj kreñv ebet, ha leuniet e vo eus ar Spered-Santel adalek kof e vamm;    distreiñ a raio kalz eus bugale Israel dan Aotrou o Doue,