Evit gwir, kaer e oa hor chantikou evel medont, met kaeroch e chellent beza Re stank e oa enno ar geriou·gallek, zoken er chantikou anavezeta, zoken pa vefe Ken aes – hag aesoch awechou – ober gant geriou brezonek implijet e pep lech. Pa fell deomp kana hor feiz ha meuli Doue e brezoneg, arabat kemmeska an dioul yez, nemet awechou peo aet da goll ar ger brezoneg ha pa gompren an dud an hano gallek hepken. Ouspenn-ze, ret eo anzao ne oa ket bepred ar chantikou aes da gana. En hol labour, hon eus klasket – ha deuet·omp a benn, koulz lavaret atao – lakaat ar pouez-mouez er geriou da vont da-heul an ton, ha diwall na stokfe an eil ouz eben diou vogalenn, dreist-holl pa vije bet diou wech an hevelep hini (evel « nag a anken »). E geriou zo, ne oar ket mui an dud re vat pet sillabenn da lakaat : tuet or da lavarout en eur zillabenn roet, frouez, h. a.; ar gwasa zo, neo ket henvel an doare da zistaga ar geriou-se en holl gorniou-bro. Setu perak, ma z eus geriou da veza distaget atao ha dre-holl e diou zillabenn (evel :·Dou-e, rou-e, krou-er, h. a.), evit re all, kement gwech ma ranko beza distaget diou zillabenn an eil diouz eben, e vo savet eur varrennig etrezo; da skouer : ro/it frou/ez... Evelse e vo gellet lenn ha kana difazi hag aes.»