Santout a ran talmad ma gwazhïed, lammoù ma chalon, ha netra all. Netra nemet ar momeder, livet ganin, hep rat din, dichouzvez din, war un tamm lien. Perak? Ur momeder hag a denn re vat dur momeder all anavezet ganin. Ur momeder a gustum bezañ trech dam youl, dam choant, a gustum sammañ ma  daoulagad gant un doare latarenn, kas achanon betek an isemskiant, hentañ ma soñjoù davet an endonspered, davet ur bed all nouzon netra diwar e benn, pe nam eus ket soñj anezhañ ken, o veuziñ ma spered er chousk, en un hunvre, un hunvre dihun ... Momeder Antoine de La Roche-Marie an hini eo, anat eo din, ken anat ... Nhall ket bezañ!... ar momeder, me, ar bredelfennour hag ar muntroù ...hag ul liamm a vefe? Nhallan ket krediñ! Setu ma teu ur skeudenn war ma spered, war skramm ma daoulagad, evel ur filmig  berr o taolenniñ muntroù Kilian ha Mawaime, hag ouzh ar voger, trolinenn, skeud ur muntrer, hag a zo ur vuntrerez. Hag ar vuntrerez-se, gwashañ tra, a zo he blev a-liv gant ma re, he beg hag he daoulagad rik-ha-rik evel ma re! Ur spont ... ma selloù pizh, difiñv, liv an drougïezh enno, kasoni ul lazher didruez. Met petra zo choarvezet ganin? ... Piv eo ar muntrer? ... Piv on?!...