Rak me va-unan a zo un den lakaet dindan galloud re all, met dindanon em eus soudarded, hag e lavaran da unan: Kae! hag ez a, degile: Deus! Hag e teu, ha dam mevel: Gra kement-mañ! Hag en gra.    Jezuz, pa glevas kement-se, a voe souezhet, hag a lavaras dar re en heulie: Me a lavar deoch e gwirionez, nem eus ket kavet ur feiz ken bras,  zoken en Israel.    Evel-se e lavaran deoch penaos e teuio meur a hini eus ar sav-heol hag eus ar chuzh-heol, hag a vo ouzh taol e rouantelezh an neñvoù, gant Abraham, Izaak ha Jakob,    met bugale ar rouantelezh a vo taolet e deñvalijenn an diavaez, e-lech ma vo goueladegoù ha grigoñsadegoù-dent.    Neuze Jezuz a lavaras dar chantener: Kae, ha ra vo graet dit hervez da feiz. Hag en eur-se memes, e  vevel a voe yachaet.    Jezuz, o vezañ deuet da di Pêr, a welas mamm-gaer Pêr en he gwele, klañv gant an derzhienn.    O vezañ stoket ouzh he dorn, raktal an derzhienn a yeas kuit diouti; hi a savas hag a servijas anezho.