Den, goude bezañ enaouet ur choulaouenn, ne cholo anezhi gant ul lestr, ha ne laka anezhi dindan ar gwele; met he lakaat a ra war ur chantolor, evit ma sklaerio ar re a zeu en ti.    Rak neus netra kuzhet na zle bezañ disklêriet, ha neus netra goloet na zle bezañ dizoloet hag anavezet gant an holl.    Lakait evezh eta penaos e selaouit; rak roet e  vo dan neb en deus; met an hini nen deus ket, a vo lamet digantañ memes ar pezh a gred en deus.    E vamm hag e vreudeur a zeuas de gavout, met ne chellent ket tostaat abalamour dar bobl.    Neuze e voe lavaret dezhañ: Da vamm ha da vreudeur a zo aze er-maez, hag e choantaont da welout.    Met eñ a respontas: Va mamm ha va breudeur eo ar re a selaou ger Doue, hag a sent outañ.    Dont a reas un deiz, maz eas en ur vag gant e ziskibien, hag e lavaras dezho: Tremenomp en tu all dal lenn. Hag ez ejont.