ha bezit evel tud a chortoz ma tistroio o mestr eus an eured, abalamour pa zeuio ha pa skoio war  an nor, e tigorint dezhañ kerkent.    Eürus ar servijerien a vo kavet gant o mestr o veilhañ pa erruo! Me a lavar deoch e gwirionez, penaos en em chourizo, e lakaio anezho ouzh taol, hag e servijo anezho.    Mar deu dan eil pe dan drede veilhadenn, ha mar o chav er stad-se, eürus ar servijerien-se!    Anavezout a rit penaos mar goufe mestr an ti da bet eur e tlefe dont al laer, e chomfe dihun ha ne  lezfe ket toullañ e di.    Chwi eta ivez, bezit prest, rak Mab an den a zeuio dan eur na soñjit ket.    Neuze Pêr a lavaras dezhañ: Aotrou, pe deomp-ni, pe dan holl, e lavarez ar barabolenn-se?    Hag an Aotrou a lavaras dezhañ: Piv eo ar merour feal ha fur, en deus ar mestr lakaet war e vevelien, evit reiñ dezho en amzer dereat o muzuliad ed?