Ur barradig aer fresk a santan war ma fas. Disoñjet em boa serriñ ar prenestr, iskis eo. Sevel a  ran ha mont davetañ. Morse choazh nem boa sellet ouzh ar porzh diouzh an noz... Na didrabas!. Marteze neo ket ken luziet ar vuhez a-benn ar fin. Trawalch leuniañ anezhi gant an trevelloù pemdeziek, trawalch bevañ anezhi. Cheñchet a-grenn aergelch ar porzh. Ken trouzus, safarus, bouzarus e kavan anezhañ peurvuiañ. Hag ur sell all am befe outañ? Buan e cheñch an traoù a-benn ar fin, an dud, ar vuhez. Kement a zarvoudoù em buhezig din-me, kement a drubuilhoù ... echu gant se. Ma gwalch am eus bet. Ha  seder eo ar porzh, seder e-giz maz on-me seder. Meur a wech em eus bet livet ar porzh, met gwech ebet en noz betek-henn. Dav vefe din klask, aes e teufe an awen din. Livañ. Chom a ran da sellet ouzh ma daouarn, binviji marzhus, gouest da sevel ha da zispenn. Gwech ha gwech all e sellan outo a-raok ha goude bezañ livet, petra eo ar chemm, nemet an daolenn em chichen, graet, echu, diavaez din , estren din, neo ket mui din. Hag a-greiz pep kreiz e teuan da choulenn ouzhin ma-unan ha ganin eo bet kaset an  tamm labour-se da benn, ha din eo an daouarn-se, ha me ar vaouez a welan dirazon er melezour diouzh ar mintin, ar vaouez a lavaran sioulik hech anv dezhi, e pleg he skouarn, ken estren din a-wechoù hag an daou zorn-se dirazon, o krenañ bremañ. Fellout a ra din livañ, un ezhomm eo zoken. Pa oan plachig e kroge ar chrenerezh em daouarn a-wechoù, pa zeue choant din tresañ, ... goude marv tad dreist-holl.