En e sal dezhañ e oa, hep mar ebet. Met ur souezh e oa gwelet ar cheñchamant a oa deut enni. Ar glazur fresk ispilhet ouzh ar mogerioù hag an terest he lake da vezañ re-bar dur choadig gwirion gant bouloùigoù lufrus o lintrañ e pep lech. Delioù reut ar chelenn, an uhelvarr hag an iliav a zistaole ar sklêrijenn evel melezourioù bihan strewet amañ hag ahont; hag er siminal e save fraoñvadennoù ur pezh tan-flamm a seurt na oa bet anavezet biskoazh gant mein yen ha trist an oaled en amzer Scrooge ha Marley, pe e-pad ar goañvezhioù tremenet da heul. Berniet war al leur-di e doare da stummañ un tron, e oa kilheien-Indez, gwazi, jiboez, yer, fourmaj-kig, kig rostet, moch-denañ, chapeledadoù silzig, pastezioù kig miñset, kouignoù-prun, barilhadoù istr, kistin kraz ha tomm-berv, avaloù ruz-livrin, aouravaloù leun a chug, per saourus, pikol gwestell ar Rouaned ha bolennadoù punch tomm-berv ma save dioute un aezhenn frondus hag a deñvalae ar sal. Azezet en e aez war ar sofa, e oa ur Ramz laouen e barr e splannder o tougen ur flammerenn enaouet, heñvel a-walch dre he stumm ouzh ur chorn a builhentez; he derchel a rae uhel-uhel, evit skignañ he sklêrijenn war Scrooge hag a oa o silañ un taol-lagad dre wask an nor.