Clan e vè Margeit gouh ha pe doé kleuet laret e chomehè he mabeg bihan tri blé er jervij, pel doh ti ha doh er gér. Ha hi monet de houlen get en eutru mèr mar oè guir e oè passet er lèzen sè. Nen dè ket hoah, meit hemb pel e rei, Margeit peur, e respontas ean dehi : O men Doué, men Doué, e laras Margeit gouh en ur grial, hag e oen e hortos e vehè bet deit der gér er rumat ketan men. Ne me chet meit hon, me douaron e, e dad hag e vam e zou maru pél e zou ha mem és ean mé désàuet. Bremen e  rehè zikour vraz dein. Ker ne mechet mui nerh erbet kin. Più e labourei me fark, più e voètei me bioh, più me soègnei a pe ven clan épad er blé hir e zou de zonet hoah. Achiù è on, me huel erhoalh, kemeret em boè couraj épad en trihueh miz-men ha me gred em behè bet darhlet hun tamic benac hoah. Meit hena e zou en taul dèhuèhan dein. Nen dont ket eit monet pelloh.