Klevet hoch eus em eus lavaret deoch: Mont a ran kuit, hag e tistroan davedoch. Mar karjech achanon, ho pije levenez eus ar pezh am eus lavaret: Mont a ran da gavout an Tad; rak va Zad a zo brasoch egedon.    Ha me am eus e lavaret deoch bremañ, a-raok ma erruo an dra, evit pa vo erruet, e kredot.    Ne  gomzin ken kalz ganeoch, rak priñs ar bed-mañ a zeu; ha nen deus netra ennon.    Met evit mach anavezo ar bed penaos e karan va Zad, ha penaos e ran ar pezh en deus an Tad gourchemennet din, savit ha deomp achann.    Me eo ar wir winienn, ha va Zad eo ar gwinier.    Lemel a ra achanon kement brank na zoug ket a frouezh; hag e tivarr kement brank a zoug frouezh, evit ma tougo choazh muioch a  frouezh.    Dija och-hu glan, abalamour dar gomz am eus lavaret deoch.