Ur choar he devoa, anvet Mari; homañ, och en em zerchel azezet ouzh treid Jezuz, a selaoue e gomzoù.    Marta a oa prederiet gant al labour en ti; o vezañ deuet, e lavaras: Aotrou, ha nevezhiez ket penaos va choar am lez da servijañ va-unan? Lavar dezhi eta va sikour.    Jezuz a respontas dezhi: Marta, Marta, te en em laka e poan hag en  em nech gant kalz a draoù;    met un dra hepken a zo ret; Mari he deus dibabet al lodenn wellañ, ha ne vo ket lamet diganti.    Un deiz ma oa Jezuz o pediñ en ul lech bennak, goude men devoe echuet, unan eus e ziskibien a lavaras dezhañ: Aotrou, desk deomp pediñ, evel men deus Yann desket ivez de ziskibien.    Hag e lavaras dezho: Pa bedot, lavarit: [Hon] Tad [hag a zo en neñv], ra vo santelaet da  anv, ra zeuio da rouantelezh, [ra vo graet da volontez war an douar evel en neñv,]    ro deomp bemdez hor bara pemdeziek,