Tomm e oa anezhi, un abardevezh kaer a viz eost er gêr vras a oa techet an annezidi anezhi d ar maezioù, d an traezhennoù pe dar menezioù. N em boa ket gallet mont kuit hag abuziñ a raen ma amzer o kantren e kêr. Edon och evañ ur banne bier fresk e rakstal un ostaleri vras goude un hir a valeadenn er straedoù aloubet gant an douristed. Un denig sioul, dezhañ dremmoù skuizh hag un neuz abaf, diaes lakaat un oad warnañ, a oa azezet em chichen. War zigarez goulenn tan e toullas kaoz ganin. Chom a rejomp ur pennadig da fistilhat, ha mont a reas ar gaoz war traoù a bep seurt. Anat e teuas din buan a-walch e oa anezhañ unan eus eus ar boudoù digenvez-se a zo ker stank ar ouenn anezho en hor gêr vras. P edon war-nes kimiadiñ, e sachas war ma milgin, hag e lavaras din gant ur mouez aspedus : Chomit choazh un tamm bihan ganin, aotrou, mar plij. Un dra bennak a rankan lavaret deoch, pe anzav deoch pa lavarin mat, ha pa rankfen tremen d un den hanter-sot ganeoch. Ne felle ket din selaou anezhañ, met kement a drefu a oa en e vouezh ha ker skoelf e oa e zaoulagad en e benn ma azezis en-dro . Sed ar pezh a lavaras din