Ha setu daou zen a gomze gantañ; Moizez hag Elia e oant;    en em ziskouezjont gant gloar, hag e komzjont eus e varv, a zlee bezañ graet e Jeruzalem.    Pêr hag ar re a oa gantañ o devoa kement a choant kousket; pa zihunjont, e weljont e chloar hag an daou zen a oa gantañ.    Evel maz ae an  dud-mañ kuit digant Jezuz, Pêr a lavaras dezhañ: Mestr, mat eo deomp chom amañ; greomp amañ teir deltenn, unan evidout, unan evit Moizez, hag unan evit Elia. Ne ouie ket mat petra a lavare.    Komz a rae choazh, pa zeuas ur goabrenn do golo; hag evel ma choloe anezho, ar spont a grogas en diskibien.    Ur vouezh a zeuas eus ar goabrenn, hag a lavaras: Hemañ eo va Mab karet-mat, selaouit eñ.    Pa oa ar vouezh-se o komz, Jezuz en em gavas  e-unan. E ziskibien a davas, ha ne lavarjont netra da zen, dar choulz-se, eus ar pezh o devoa gwelet.