Rak an douar a ro anezhañ e-unan, da gentañ ar geot, goude an dañvouezenn, hag ar chreunenn en dañvouezenn.    Ha pa vez darev ar frouezh, e lakaer raktal ar falz ennañ, dre maz eo prest an eost.    Lavarout a reas choazh: Ouzh petra e hañvalin rouantelezh Doue? Pe dre beseurt parabolenn he diskouezimp?    Heñvel eo ouzh ur chreunenn sezo; pa he hader, ez eo ar bihanañ eus holl hadoù an douar;    met goude ma vez hadet, e sav hag e teu brasoch eget al louzoù all, hag e taol brankoù, en hevelep doare ma chell laboused an neñv chom dindan he skeud.    Disklêriañ a reas dezho ger Doue dre galz a barabolennoù en doare-mañ, hervez ma chellent e glevout.    Ha ne gomze ket outo hep parabolenn; met  a-du, e tisplege pep tra de ziskibien.