evit ma vo  disklêriet da Israel. 32  Yann a roas choazh an testeni-mañ, o  lavarout: Gwelet em eus ar Spered o tiskenn eus an neñv evel ur goulm,  hag o tont warnañ. 33  Evidon-me, nanavezen ket anezhañ; met an hini en  deus va chaset da vadeziñ en dour, en  deus lavaret din: An hini a weli ar  Spered o tiskenn hag o chom warnañ, hennezh eo an hini a vadez er  Spered-Santel. 34  Hag em eus gwelet, hag em eus roet testeni eo eñ Mab  Doue. 35  An deiz war-lerch, Yann a oa choazh eno gant daou eus  e  ziskibien, 36  hag o welout Jezuz a valee, e lavaras: Setu Oan Doue. 37  An  daou ziskibl, o vezañ e glevet o komz evel-se, a heulias Jezuz. 38  Jezuz o  vezañ distroet hag o welout e heulient anezhañ, a lavaras dezho: Petra a  glaskit? Respont a rejont dezhañ: Rabbi (da lavarout eo Mestr), pelech e  chomez? 39  Eñ a lavaras dezho: Deuit ha gwelit. Mont a rejont, hag e  weljont pelech e chome, hag e chomjont gantañ an deiz-se, rak war-dro an  dekvet eur e oa. 40  Andrev, breur Simon-Pêr, a oa unan eus an daou o  devoa klevet ar pezh en devoa lavaret Yann, hag o devoa heuliet Jezuz. 41  Andrev a gavas da gentañ Simon e vreur, hag a lavaras dezhañ: Ni hon  eus kavet ar Mesiaz (da lavarout eo ar Christ, an  Eouliet). 42  Hag e  tegasas anezhañ da Jezuz. Jezuz, o vezañ sellet outañ, a lavaras dezhañ:  Te eo Simon, mab Jona; te a vo galvet Kefaz (da lavarout eo Pêr). 43  An  deiz war-lerch, Jezuz a choantaas mont e Galilea, hag e kavas Filip;  lavarout a reas dezhañ: Heul achanon. 44  Filip a oa eus Betsaida, kêr  Andrev ha Pêr. 45  Filip a gavas Natanael hag a lavaras dezhañ: Kavet hon