Ne ouzer ket mat abaoe pegeit amzer e vez komzet  ar gouezeleg e Skos : marteze e veze kaozeet war aod ar chornôg en amzer ar Romaned. Gant savidigezh rouantelezh Dalriada er pevare kantved, en daou du dar mor, en hanternoz Iwerzhon hag e kornôg Skos, e voe kreñvaet ar yezh. Gounit tachenn a reas ivez, o kemer harp war prezegennerien an iliz katolik. Ur mare zo bet, e dibenn ar grennamzer, ma veze komzet en darn vrasañ eus Skos. Betek ar chwezekvet kantved eo chomet unvan a-walch ar gouezeleg komzet e Skos hag en Iwerzhon. Abaoe ar mare-se eo kroget an daou zoare gouezeleg da bellaat an eil diouzh egile hag eo deuet anat ar chemm etrezo er yezh skrivet (lenn pelloch). Ur sevenadur pinvidik, koulz dre gomz ha dre skrid, zo gant ar gouezeleg, dre ma voe yezh an noblañsoù hag o barzhed en Uheldirioù. Goude stadigidezh Skos ouzh Bro-Saoz, dreist-holl, e voe argaset ar gouezeleg ha doareoù-bevañ tud an Uheldirioù. Daoust ma neus nemet un niver bihan a Skosiz och ober gant ar gouezeleg ez eus ur plas bras a-walch gant ar yezh-se e sevenadur ar vro, hag evit kalz tud, pe e ouifent ar yezh pe ne rafent ket, ez eo yezh ar vro. Evit lod all avat neo nemet ur yezh rannvroel, hini an Uheldirioù hag an inizi.