Dont a ra ar gerioù, dont a ra ar soñjoù, nouzon morse pezh a vo er frazenn a-zeu, nouzon ket ma vo mat pe ma torro pep-tra, met ma ne zalchan ket da vont nhellin biken echuiñ, nhellin biken kenderchel. Ret eo din kenderchel, ret eo din skrivañ, ret eo dar soñjoù-se dont maez eus ma spered, ret eo din o skrivañ evit o lakaat da dalvezout. Choant am eus skrivañ, pebezh plijadur, choant am eus krouiñ frazennoù nint bet biskoazh  krouet, lavar traoù e doareoù nint bet biskoazh implijet, choant am eus da gas ma ijin war-raok. Choant am eus da zizoloiñ traoù nevez, en ur glask er geriadur, en ur lenn war internet, choant am eus lammat a cher da cher, nijal a ster da ster, a genaroud da zeveradenn. Choant am eus e vefe un dra benak da lenn fenoz, evel ma zo bet bemnoz, choant am eus e teufed amañ da gavout ma chonerioù, ha da vont gant ur mouschoarzh, pe un huanadenn, choant am eus cheñch achanoch e mod pe vod, hag ho  lakaat da soñjal, perak ket ? Choant am eus dam lakaat da soñjal ivez, ha gouzout a ran ez on disheñvel bemdez, ez an war raok gant pep ger, daoust pegen sot e chell bezañ.