Gwerzhit ar pezh hoch eus, hag roit eñ en aluzen. En em rit yilchier deoch ha ne goshaint ket,  un teñzor en neñv ha ne vanko biken, a-belech al laeron ne dostaont ket, hag e-pelech ar preñved ne zistrujont ket.    Rak el lech maz emañ ho teñzor, eno ivez e vo ho kalon.    Ra vo ho tivgroazell gourizet, hag ho lampoù war enaou,    ha bezit evel tud a chortoz ma tistroio o mestr eus an eured, abalamour pa zeuio ha pa skoio war an nor, e tigorint dezhañ kerkent.    Eürus  ar servijerien a vo kavet gant o mestr o veilhañ pa erruo! Me a lavar deoch e gwirionez, penaos en em chourizo, e lakaio anezho ouzh taol, hag e servijo anezho.    Mar deu dan eil pe dan drede veilhadenn, ha mar o chav er stad-se, eürus ar servijerien-se!    Anavezout a rit penaos mar goufe mestr an ti da bet eur e tlefe dont al laer, e chomfe dihun ha ne lezfe ket toullañ e di.