Karet em bije reiñ ur vicher dezhañ - pediñ hag aspediñ a raen - met chom a rae dibleg - ne felle ket dezhañ klevet komz eus labour. O straniñ a-gleiz hag a-zehou e veze bepred... Met petra lâret dezhañ - petra rebech dezhañ? Gant ur sell digantañ e veze distrujet ennon pep nerzh-kalon. Hag e krenen en ur soñjal en deiz ma teuje da lâret din e-kreiz ma fas: Mamm, Mamm! Kollet teus pep gwir warnon! - Ar gomz-se, avat, ne zeue ket... A-wechoù, pa zistroe mezv dar gêr e soñjen: Bremañ, diwar e vannach, e vo distagellet e deod... Padal, netra... Gwech an amzer ivez e choarveze gantañ kouezhañ a-hed e gorf ha chom astennet war al leur betek kreisteiz. Ha ma vezen-me azezet en e gichen pa zihune, e taole warnon selloù goapaüs... gant ur mouschoazh leun a gomprenusted war e vuzelloù, evel pen dije bet choant da lâret: Ya vat, goût a reomp pelech maomp ganti...! Archant en doa ezhomm, kalz a archant... me a ranke n em zibab...