Neuze Pêr, o kemer ar gomz, a lavaras da Jezuz: Mestr, mat eo deomp chom amañ; greomp amañ teir deltenn, unan evidout,  unan evit Moizez, hag unan evit Elia.    Rak ne ouie ket petra a lavare, abalamour ma oa spontet.    Hag e teuas ur goabrenn a choloas anezho; ur vouezh a zeuas eus ar goabrenn, hag a lavaras: Hemañ eo va Mab karet-mat, selaouit eñ.    Kerkent an diskibien, o vezañ sellet en-dro dezho, ne weljont den ken nemet Jezuz e-unan ganto.    Evel ma tiskennent eus ar menez, e tifennas outo  lavarout da zen ar pezh o devoa gwelet, betek ma vije Mab an den adsavet a-douez ar re varv.    Hag e talchjont ar gomz-se, o choulenn an eil digant egile petra a chellje bezañ, adsevel a-douez ar re varv.    Hag e rejont ar goulenn-mañ outañ: Perak e lavar ar skribed eo ret da Elia dont da gentañ?