Mar en deus pechet da vreur a-enep dit, kae ha tamall anezhañ etre te hag eñ e-unan; mar selaou achanout, ez po gounezet da vreur.    Ma ne selaou ket achanout, kemer ganit un den pe zaou, evit ma vo an holl dra reizhet war gomz daou pe dri dest.    Ma ne selaou ket anezho, lavar dan Iliz, ha ma ne selaou ket kennebeut an Iliz, ra vo  evidout evel ur pagan hag ur publikan.    Me a lavar deoch e gwirionez, ar pezh a ereot war an douar a vo ereet en neñv, hag ar pezh a ziereot war an douar a vo diereet en neñv.    Me a lavar choazh deoch: mar en em laka daou achanoch a-unvan war an douar evit goulenn un dra bennak, e vo roet dezho gant va Zad a zo en neñvoù.    Rak e-lech ma ez eus daou pe dri dastumet em anv, emaon eno en o  chreiz.    Neuze Pêr a dostaas outañ hag a lavaras: Aotrou, pet gwech e pardonin dam breur pa becho em enep? Bez e vo betek seizh gwech?