Pa wilioud ur wreg, he devez poan, abalamour ma vez deuet he amzer; met adalek maz eo gwilioudet  eus ur bugel, nhe devez ken soñj eus he foan, gant ar joa he deus da vezañ ganet un den er bed.    Evel-se, chwi a zo bremañ en dristidigezh; met me ho kwelo a-nevez, hag ho kalon en em laouenaio, ha den ne lamo diganeoch ho levenez.    Hag en deiz-se, chwi ne choulennot ken mann ouzhin war netra. E gwirionez, e gwirionez, me a lavar deoch, penaos kement a choulennot digant an Tad em anv, e roio anezhañ deoch.    Betek vremañ nhoch eus goulennet netra em anv; goulennit, hag ho po, evit ma vo ho levenez peurleuniet.    Me am eus lavaret deoch an traoù-mañ e parabolennoù; met an amzer a zeu na gomzin ken deoch e parabolennoù; met me a gomzo deoch freals eus an Tad.    En deiz-se, chwi a choulenno em anv, ha ne lavaran ket deoch e pedin an Tad evidoch,    rak an Tad e-unan ho kar, abalamour mhoch eus va charet, ha mhoch  eus kredet on deuet eus Doue.