Jezuz a lavaras dezhañ: Na zifennit ket outañ; rak an neb nemañ ket a-enep deomp, a zo evidomp.    Evel ma tostae an amzer ma tlee bezañ savet diwar an douar, en em lakaas en hent, choantek da vont da Jeruzalem.    Kas a reas tud a-raok dezhañ; o vezañ aet, ech antrejont en ur vourch eus Samaria, evit kempenn ul lojeiz dezhañ.    Met ar re-mañ nen degemerjont ket, abalamour maz ae war-zu Jeruzalem.    Jakez ha Yann, e ziskibien, o welout-se, a lavaras dezhañ: Aotrou, fellout a ra dit e lavarfemp ma tiskennfe an tan eus an neñv evit o deviñ [evel ma reas Elia].    Hogen Jezuz, o tistreiñ, a chourdrouzas anezho [hag a lavaras: Nouzoch ket eus peseurt spered och buhezet;    rak Mab an den neo ket deuet evit koll an dud, met  evit o saveteiñ]. Hag ez ejont da ur vourch all.