Dre zegouezh em eus dibabet lenn al levr-mañ, unan eus enklaskoù niverus ar Breur Cadfael deuet da vezañ brudet dreist-holl dre an heuliadoù-skinwel o tougen e anv, ma ne fazian ket. Dre ma non ket plach an tele nem boa gwelet biskoazh hini ebet avat.  Le champ du potier, Park ar poder, zo unan eus enklaskoù diwezhañ an enklaskour : kement ha lavaret e tle bezañ arroutet ar skrivagnerez peogwir ez eus ouzhpenn ugent. Ha santet e vez. Plijet on bet kalz gant an endro krennamzerel depegnet resis ha diellet mat toare, met ouzhpenn da se ez eus ur gwir labour war an tudennoù, ha pa vijent a eil renk : pep hini en deus perzhioù resis, dezhañ e-unan, ha ne vezont ket mesket an eil re gant ar re all. Ambrouget e vez pep tudenn dre ar munut betek ar pezh a glask : disoch an enklask evel just evit Cadfael, met evit tud all karantez, kempouez speredel, peoch an ene ha kement zo… dre se e kav din eo Ellis Peters ur skrivagnerez ampart kenañ.  Souezhet on bet memestra gant ar Grennamzer a ginnig deomp, pell-tre memañ eus ar maread a deñvalijenn diwezhat a gavomp e kalz a oberennoù all evel Le nom de la Rose ha me oar-me : e Krennamzer Ellis Peters en em santer du-se, diogel en un en-dro anavezet ha boutin a zeskriv a-hend-all gant kalzig a garantez hag a varzhoniezh. Dont a chell ober eus ar fed eo diazezet an traoù en un abati lech ma vez reolennoù start a framm sklaer ar vuhez ? eus ar fed eo plom ar penndudenn en e benn, kontrol dur Sherlock Holmes ? Pezh zo sur eo ne vezer ket divarchet gant an dichouzoud ha ne vag ket kalz ar suspens, ul levr da lenn trankilik eo, da saouriñ kentoch, ur romant-polis istorel met e mod ebet un thriller ! (Hum, gir eo moa kroget gant ar fin evel ma ran diouzh boaz, met neus forzh…).  Un dizoloadenn desachus eta hag he deus plantet choant ennon da genderchel gant reoù all eus an heuliad.