Rak kalz a zeuio em anv, o lavarout: Me eo ar Christ; hag e tallint meur a hini.    Pa glevot komz eus brezelioù, ha brud eus brezelioù, na spontit ket; rak ret eo e teufe an traoù-se, met kement-se ne vo ket choazh ar fin.    Rak ur bobl a savo a-enep ur bobl all, hag ur rouantelezh a-enep ur rouantelezh all; ha bez e  vo krenoù-douar e meur a lech, ha naonegezhioù, ha trubuilhoù; an traoù-mañ a vo ar penn-kentañ eus ar gloazioù.    Met diwallit ouzhoch hoch-unan, rak ho kas a raint dirak al lezioù-barn, ho skourjezañ a raint en o sinagogennoù, ha mont a reot dirak an ouarnerien ha dirak ar rouaned abalamour din, evit reiñ testeni din dirazo.    Met ret eo e vefe da gentañ prezeget an Aviel dan holl bobloù.    Pa  gasint achanoch evit ho lakaat etre o daouarn, na vezit ket en poan a-raok eus ar pezh ho po da lavarout, ha na brederit ket anezhañ; met lavarit ar pezh a vo roet deoch war an eur-se; rak ne vo ket chwi a gomzo, met ar Spered-Santel.    Ar breur a roio e vreur dar marv, hag an tad e vugel; ar vugale en em savo a-enep o zud, hag o lakaint dar marv.