Aorel a diskennas en porzh ar chastell, gant e vazh houarn, hag ar jeant a savas eus e wele hag a deuas ivez, hepdale. Ma komeras ur falch vras hag e savas ganti war ur maen bras a oa en kreiz ar porzh, hag ur chazh nen dije ket gallet tremen etrezi hag ar mogeroù, hep  bezañ trochet dre an hanter. Met Aorel a dalche dirazañ e vazh houarn, trempet en gwad aspik, ha bep taol, e teue ganti un tamm eus a falch ar jeant, kement ha ken bihan ken na vanas ken nemet troad ar falch en e zorn. Neuze e frikas ar jeant a daolioù bazh.