Hini ebet eus tud an dibunadeg ne vount an nor dan davarn. Hag hi a zo doare dezhi bezañ a-feson, ha choazh ez eus klenket ur char bennak  diraki. Pa vountan-me an nor, e kavan ar sal kasi-goullo. Ouzh an daol-evañ neus ken met ur paotr yaouank o klakenniñ gant tud eus an tiegezh. Emañ an ostiz o pellgomz, e dog ruz mod Euzkadi gantañ war e benn. Propr ha net al lech daoust ma neo ket nevez-flamm. Serret ar sal-debriñ ha lezet en teñval. Ha me o tennañ ar Parisien diwar ar palier ha mont ouzh an daol-evañ.  Ne deu den davedon diouzhtu, evel pa ne blijfe ket dezho e vefen deuet eno. A-benn ar fin e teu ur vaouez, par he neuz dan net eo  al lech.  E keit ha memaon gant ma bannah kafe ha ma chazetenn emañ an ostiz o telcher gant e bellgomzadenn. Doare zo da honnezh bezañ diaes. Emañ ar paotr o klask lakaat degas un dra bennak de stal a-benn antronoz. Bep an amzer e teu komzoù hek ur vaouez da choleiñ e gaoz.  Emañ ma gwreg o terriñ he flomoù ! eme an ostiz de gendivizer, anezhañ bezañ strafuilhet marteze. Hag eñ pellaat diouzh e wreg betek ar penn all dan daol-evañ, tost din.  Unnek vloaz zo memaomp o choari  plaen ha brav ganeoch. Ha setu ma gwreg bezañ ankounachaet paeañ ... plijet ganeoch ober ho seizh gwellañ !  Tostaat a ra e wreg dezhañ adarre. Mezv eo. Advezv e rankfen lavaret siwazh, diouzh an neuz fall aet war he chorf dija.  Didrouz eo ar sal pa baean. Aet kuit ar wreg hag ar paotr yaouank ivez. Hemañ bet kerchet gant e vignonez. Hag hi dievezh gant pep tra all o frabañ langourus warnañ.  Grik ebet etre an ostiz hag ar vaouez bet o tiskenn kafe din. Kollet int en o soñjoù. En ur vont  er-maez e tremenan e-biou dan ostiz, anezhañ en e goazez ouzh un daol er sal.  Kenavo emezañ.  Emañ ar paotr kalonek o telcher an traoù en o reizh betek penn.