Ar  brezhoneg en hon bro a zo yezh-kalon peogwir ez eo liammet gant eñvor ur gevredigezhiad tud. Evit darn hag o deus desket ar yezh war an diwezhadoù e chell bezañ a-wechoù yezh un den karet gante : un tad, ur vamm pe un tad-kozh, ur vamm-gozh, un amezeg pe ur «chelenner» bennak. Adarre ech adkaver liamm ar galon. Se zo kaoz e klever ken alies, «Du-mañ e vez lâret an dra-mañ pe an dra-hont.» Ken ez eo bet ijinet ar ger «badum» gant tud zo evit komz eus ar brezhonegoù lechel hag enebiñ anezhe ouzh ar yezh skrivet.  Hep mont war an hent-dall-se, ez eus aze ur gwir gudenn er brezhonegva hag a rankfomp ober ganti mhon eus choant da saveteiñ ar yezh ha mirout dezhi he ferzhioù mat, ha na vefe ken nemet ar pouez-mouezh. An holl, pep hini en e stumm ─ gantañ pe ganti emañ ar gwir vrezhoneg koulz ha gant an dud all ─, eo a binvika ar «bankad» gerioù ha troioù-lavar ach adkaver er geriadurioù goude se. An dra-se a zo da vezañ dalchet soñj anezhañ pa gaser ar yezh war-du an amzer-da-zont. Miromp ur seurt gwevnder a vo  sur-mat ur gwir binvidigezh dar yezh diwezhatoch.