Neuze ar beleg-meur a rogas e zilhad, hag a lavaras: Da betra hon eus mui ezhomm a destoù?    Klevet hoch eus al ledoued; petra a soñjit a-se? Holl neuze, e varnjont anezhañ evel din a varv.    Hiniennoù en em lakaas da grañchat outañ, da choleiñ e vizaj, ha da reiñ dezhañ karvanadoù, o lavarout: Divin! Hag ar  vevelien a skoe anezhañ gant bizhier.    Pêr a oa e traoñ ar porzh, hag e teuas eno unan eus mitizhien ar beleg-meur;    hag o welout Pêr och en em dommañ, e sellas outañ hag e lavaras: Te ivez, te a oa gant Jezuz a Nazared.    Met eñ a nachas anezhañ, hag a lavaras: Nanavezan ket anezhañ, ha nouzon ket petra a lavarez; mont a reas er-maez er porzh; hag ar chilhog a ganas.    Ar vatezh-se, o vezañ e welet adarre, en em lakaas da lavarout dar re a oa eno: An den-mañ a zo eus an dud-se. Met eñ e nachas adarre.