Penaos beza souezet ma kare Jasinta ar bleunioù. En-dro dar ger hag el liorz e oa eun nebeudig.   Met war ar menez, e liorz bras an Aotrou Doue, eno avat e oa anezo diouz an druilh. Jasinta ne skuize ket o chom bamet dirazo, dreist-holl dirak al lili hag ar pivoena gouez a  save stank dan hañv.