Met, evit ma ouiot penaos Mab an den en deus war an douar ar galloud da bardoniñ ar pechedoù, -e lavaras  dan den seizet-: Me en lavar dit, sav, doug da wele, ha kae daz ti.    Ha raktal e savas dirazo, e tougas ar gwele ma oa gourvezet warnañ, hag ez eas de di, o reiñ gloar da Zoue.    Hag e voent holl souezhet bras, hag e roent gloar da Zoue; leuniet e voent a zoujañs hag e lavarent: Ni hon eus gwelet hiziv traoù burzhudus.    Goude-se, e teuas hag e welas ur publikan anvet Levi, azezet e ti ar gwirioù, hag  e lavaras dezhañ: Deus war va lerch.    Eñ, o kuitaat pep tra, a savas hag a heulias anezhañ.    Levi a reas ur fest vras en e di, hag un niver bras a bublikaned hag a dud all a oa ouzh taol ganto.    Ar re anezho a oa skribed ha farizianed a chrozmole hag a lavare de ziskibien: Perak e tebrit hag ech evit gant ar bublikaned ha gant an dud a vuhez fall?