Pa zeuio Mab an den en e chloar, gant an holl aeled, ech azezo war dron e chloar.    An holl bobloù a vo dastumet dirazañ, hag e tispartio an eil diouzh egile, evel ma tisparti ar mesaer an deñved diouzh ar bouched.    Lakaat a raio an deñved a-zehou dezhañ, hag ar bouched a-gleiz.    Neuze ar Roue a lavaro dar re a vo a-zehou dezhañ: Deuit, chwi a zo benniget gant va Zad, bezit perchenn war ar rouantelezh a zo bet kempennet evidoch adalek krouidigezh ar bed;    rak naon am eus bet, ha roet hoch eus din da zebriñ; seched am eus bet, ha roet hoch eus din da evañ; diavaeziad on bet, ha va degemeret hoch eus;    en noazh e oan, ha va gwisket hoch eus; klañv e oan, ha deuet och dam gwelout; er  prizon e oan, ha deuet och dam chavout.    Neuze ar re reizh a responto dezhañ, o lavarout: Aotrou, pegoulz hon eus da welet o kaout naon hag hon eus roet dit da zebriñ, pe o kaout seched hag hon eus roet dit da evañ?