hag e lavaras: Ret eo da Vab an den gouzañv kalz a draoù, ha bezañ taolet kuit gant an henaourien, gant ar  veleien vras, ha gant ar skribed, ha bezañ lakaet dar marv, hag adsevel a varv an trede deiz.    Hag e lavaras dan holl: Mar fell da unan bennak dont war va lerch, ra raio dilez anezhañ e-unan, ra gemero e groaz, ha ra heulio achanon.    Rak piv bennak a fello dezhañ saveteiñ e vuhez, he chollo; met piv bennak a gollo e vuhez abalamour din, he saveteo.    Rak petra a dalvfe dun den gounit ar bed holl,  mar en em zistrujfe, pe mar en em gollfe e-unan?    Rak piv bennak en devo mezh achanon hag eus va chomzoù, Mab an den en devo mezh anezhañ pa zeuio en e chloar hag e hini an Tad hag an aelez santel.    Me a lavar deoch e gwirionez, ez eus hiniennoù eus a-douez ar re a zo amañ, ha ne varvint ket, ken no devo gwelet rouantelezh Doue.    War-dro eizh devezh goude ar chomzoù-se, Jezuz a gemeras gantañ Pêr, Yann ha Jakez, hag a bignas war ur  menez evit pediñ.