Met evit ma ouiot penaos Mab an den en deus war an douar ar galloud da bardoniñ ar pechedoù, -e lavaras dan den seizet-:    Me a lavar dit, sav, kemer da wele, ha kae daz ti.    Ha kerkent e savas, hag o vezañ kemeret e wele, ez eas er-maez, dirak an holl, en hevelep doare ma oant holl souezhet, ha ma roent gloar da Zoue, o lavarout: Biskoazh nhon  eus gwelet kemend-all.    Neuze Jezuz a zistroas war-zu ar mor; an holl bobl a zeue de gavout, hag eñ o chelenne.    En ur dremen, e welas Levi, mab Alfe, azezet e ti ar gwirioù, hag e lavaras dezhañ: Deus war va lerch. Eñ, o vezañ savet, en heulias.    Jezuz o vezañ ouzh taol e ti an den-mañ, kalz a bublikaned hag a dud a vuhez fall en em lakaas ivez ouzh taol gantañ ha gant e ziskibien; rak kalz anezho  o devoa heuliet anezhañ.    Ar skribed hag ar farizianed, o welout penaos e tebre gant ar bublikaned ha gant an dud a vuhez fall, a lavaras de ziskibien: Perak e tebr hag ech ev-eñ gant ar bublikaned ha gant an dud a vuhez fall?