1. Lennadenn  Holl harzoù an douar a welo silvidigezh hon Doue  Lennadenn eus Levr ar Profed Izaiaz 52, 7-10    7 Pegen kaer war ar menezioù treid an hini a zegas keloù-mat.,  a embann ar peoch, a zegas an eurvad,  a zegemenn ar silvidigezh, a lavar da Sion  Emañ da Zoue o ren !  8 Ur vouezh ! Da chedourien o deus savet o mouezh,  holl  a-gevret e laoskont kriadennoù a levenez,  rak gwelout a reont dindan o daoulagad  an Aotroù o tistreiñ da Sion.  9 Laoskit holl a-bouez-penn youchadennoù a joa,  chwi, dismantroù Jeruzalem,  rak an Aotroù en deus dichlacharet e bobl,  dasprenet en deus Jeruzalem.  10 Diskouezet en deus an Aotroù e vrech santel  dindan selloù an holl vroadoù,  hag holl harzoù an douar a welo silvidigezh hon Doue    SALM 97, 1,2-3 ab, 3 cd-4, 5-6    R/ Gwelet  o deus holl harzoù an douar  Silvidigezh hon Doue.    1 Kanit dan Aotroù ur chantik nevez,  Rak traoù burzhudus en deus graet :  An trech a zo bet gounezet dezhañ gant e zorn dehou  Ha gant e vrech santel.    2 Diskuliet en deus an Aotroù e silvidigezh,  Dirak ar pobloù en deus Disklêriet e reizhded,  3 a Soñj en deus bet eus e vadelezh,  3 b Hag eus e fealded e-keñver Israel.    3cd Gwelet o deus holl bennoù an douar  Silvidigezh hon  Doue.  4 Youchit dan Aotroù, douar a-bezh,  A-bouez-penn, gant safar ha soniri.    5 Kanit dan Aotroù gant an delenn,  Gant an delenn ha mouezh ar muzikoù,  Gant trompilhoù ha son ar chorn,  Youchit gant levenez dirak ar Roue, an Aotroù.    2. Lennadenn  Doue en deus komzet ouzhimp dre e Vab en em chraet den  Lennadenn eus al Lizher dan Hebreed 1, 1-6    1 Pa gomzas Doue gwechall ouzh hon Tadoù,  e reas a-dammoù niverus hag  e kalz a stummoù, dre ar Brofeded.  2 Met en deizioù diwezhañ-mañ e komzas ouzhimp dre ar Mab  en deus lakaet da hêritour war an holl draoù ;  drezañ en devoa ivez krouet ar bed-holl.  3 Hemañ eo ar sked eus e chloar hag ar skeudenn eus e anien,  souten a ra pep tra dre e gomz nerzhus,  ha goude bezañ graet ar pezh a oa ezhomm  da chlanaat ar pechedoù  ez eo aet dazezañ e tu dehou dan Doue-Meur e lein an neñvoù,  4 ha savet ez eo pell bras a-us dan Aeled  evel meo kalz uheloch ivez eget o anv  an hini en deus resevet evel hêrezh.  5 Rak da behini eus an Aeled en deus biskoazh Doue lavaret :  Va Mab ez out-te. Me eo am eus da chanet hiziv ?  Pe choazh Me a vo evitañ un Tad hag eñ a vo evidon ur mab ?  6 Pe choazh, pa zegas er bed an Hini kentañ, e lavar :  Ra zeuio holl Aeled Doue de azeuliñ.    ALLELOUIA  Allelouia, allelouia  Un deiz santel a lugern evidomp : deuit, pobloù, da azeuliñ  Rak hiziv ez eus bet diskennet ur sklêrijenn war an douar.  Allelouia !    AVIEL  Ar Verb, Mab Doue, a zo en em chraet den hag a zo bet o chom  en hon touez.  Pennad eus an Aviel santel hervez Sant Yann 1, 1-18    1 Er penn-kentañ edo ar Verb hag ar Verb a oa gant Doue,  ha Doue e oa ar Verb.  2 Bez e oa er penn-kentañ gant Doue.  3 Drezañ eo bet graet pep tra,  hag heptañ neus bet graet netra.  4 Ar pezh a zo bet graet ennañ  a oa buhez,  hag ar vuhez-se a oa sklêrijenn an dud.  5 Hag ar sklêrijenn a lugern en deñvalijenn,  hag an deñvalijenn nhe deus ket he dalchet.  6 Bez e voe un den kaset gant Doue, e anv, Yann :  7 Hemañ a zeuas evit reiñ testeni,  evit bezañ test dar sklêrijenn,  evit ma kredje an holl drezañ.  8 Neo ket eñ a oa ar sklêrijenn,  met dont a rae evit reiñ testeni dar sklêrijenn.  9 Ar sklêrijenn, an hini wirion hag a sklaera pep den  a oa o tonet er  bed :  10 Er bed edo, hag ar bed a zo graet drezañ,  met ar bed nen deus ket e anavezet.  11 Deuet eo en e dra,  met an dud no deus ket e zegemeret.  12 Met da gement hini en deus e zegemeret,  en deus roet galloud da vezañ bugel da Zoue,  dan neb a gred en e anv,  13 Eñ ha neo ket bet ganet eus ar gwad nag eus youl ar chorf,  nag eus youl an den, met eus Doue.  14 Hag ar Verb a zo deuet da vezañ korf,  ha bet o chom en hon touez,  ha gwelet  hon eus e chloar,  gloar o tont dezhañ eus e Dad evel Mab Unganet,  leun a chras hag a wirionez.  15 Yann a ro testeni diwar e benn hag a youch en ur lavarout : _ Hemañ eo an Hini a lavaren diwar e benn :  an Hini a zeu war va lerch a zo tremenet dirazon  dre medo araozon o vezañ.  16 Ya, eus e leunder ni holl hon eus resevet gras evit gras ;  17 Rak al Lezenn a zo bet roet dre Voizez,  met ar chras hag ar wirionez ez eo dre Jezuz Krist ez eo deuet  18  Doue, den ebet nen deus e welet biskoazh ;  ar Mab Unganet, Doue, an hini a zo en askre an Tad,  hennezh en deus e roet da anaout.    AVIEL BERROCH    Pennad eus an Aviel santel hervez Sant Yann 1, 1-5, 9-14    1 Er penn-kentañ edo ar Verb hag ar Verb a oa gant Doue  ha Doue e oa ar Verb.  2 Bez e oa er penn-kentañ gant Doue.  3 Drezañ eo bet graet pep tra,  hag heptañ neus bet graet netra.  4 Ar pezh a zo bet graet ennañ a oa buhez,  hag ar vuhez-se a oa sklêrijenn an dud.  5 Ar sklêrijenn nhe deus ket he dalchet.  9 Ar sklêrijenn, an hini wirion hag a sklaera pep den,  a oa o tonet er bed.  10 Er bed edo, hag ar bed a zo bet graet drezañ,  met ar bed nen deus ket e anavezet.  11 Deuet eo en e dra,  met e dud no deus ket e zegemeret.  12 Met da gement hini en deus e zegemeret, en deus roet ar galloud  da vezañ bugel da Zoue, dan neb a gred en e anv.  13 Eñ ha neo ket bet ganet eus  ar gwad nag eus youl ar chorf,  nag eus youl an den, met eus Doue.  14 Hag ar Verb a zo deuet da vezañ korf  ha bet o chom en hon touez  ha gwelet hon eus e chloar,  gloar o tont dezhañ eus e Dad evel Mab Unganet  leun a chras hag a wirionez.