93  An ebestel a zo dizroet da Jeruzalem. Senti o deus  graet ouz o mestr en doa lavaret e-pad ar goan diweza : « Na bellait ket diouz Jeruzalem, gor tozit ma vezo sevenet promesa va Zad, ma viot badezet er Spered-Santel, evel mem eus lavaret deoch. »  Sentet o deus an Ebestel, hag hirio, gant ar Werchez Vari, ar merched santel ha kerent Jezuz, emaint holl dastumet er Gambrlid. An Ebestel a oa kustum, abaoe maro o Mestr, den em voda er gampr vras-se, pa zeuent da Jeruzalem.  En o zouez Mari he deus ar plas a enor. Neo ket hi koulskoude a zo bet  lakaet e penn an Iliz, nann, met Mamm Hor Salver eo, ha neus war an douar hag a vefe eveldi leun a chras, leun a challoud war galon Jezuz. Kennerzi a ra an Ebestel lentet-holl; a-unan ganti, Per, Yann, Jakez, Andre, hag an eiz abostol all, rak Matiaz en doa kemeret karg Judaz, a gan ar psalmou hag a bed birvidik e-pad dek dervez, war ched eus ar Spered-Santel a dle diskenn en o ene.  94  Da zeiz ar Pantekost, setu ma klever eun trouz spontus hefivel ouz hini eur barr-avel foll; seblan-tout a ra  diskenn eus an Neñv, hag ar gambr a zo leun anezañ. En hevelep amzer, teodou tan a ziskenn war benn pep-hini eus ar re a oa er sal. Ha setu memaint kerkent renevezet holl : ar Spered Santel en deus o charget a nerz hag a sklerijenn.  Sevel a reont hag, e yezou ha no doa morse komzet, ech embannont burzudou an Aotrou Doue dar Juzeviendiredet a vandenn en-dro dar Gambr-lid; rak klevet o deus an trouz.  Per a rebech de genvroïz maro ar Christ.  « Mab Doue en em chraet den hoc h eus lazet,  emezañ; met savet eo bremañ eus ar bez ha pignet eo dan Neñv el lech memañ azezet a-zehou da Zoue an Tad. »  Komzou entanet an Abostol a denera kalon meur a hini, rak goude e glevout, tri mil den a choulenn beza badezet.