1.An aotrou Ronan benniget  Enez Iverni oa ganet,  Bro-Saoz, en tu all dar mor glas,  Demeus a benntieien vras.    2.Ur wech ma oa en e bedenn,  En doa gwelet ur sklerijenn  Hag un ael kaer gwisket e gwenn  A gomzas outañ evel-hen:    3.- Ronan, Ronan, kerzh alese ;  Gourchemennet eo gant Doue,  Evit saveteiñ da ene,  Mont da chom e douar  Kernev.-    4.Ronan ouzh an ael a sentas,  Ha da chom e Breizh e teuas,  Kent e traoñ Leon, ha goude,  E Koat Nevet, e bro Kernev.    5.Daou pe dri bloaz oa pe ouzhpenn,  Moa eno ober pinijenn,  Pa oa ur pardaez toull e zor,  War e zaoulin, dirak ar mor    6.Ken a lammas ur bleiz er choad,  A-dreuz en e veg un dañvad;  Ha war e lerch un den, timat,  Hag a ouele, gant kalonad    7.Ha Ronan gant truez outañ,  A bedas Doue  evitañ  - Aotrou Doue, ha me ho ped ;  Grit na vo an dañvad taget !-    8.Ne oa ket e bedenn lâret,  Pa oa an dañvad digaset,  Heb droug ebet, war dreuz an nor,  Dirak Ronan hag an oach paour    9.Achano da zont an den kaezh,  Deue de welet alies  Gant plijadur bras e teue  Evit klevet komzoù Doue.    10.Hogen ur chreg a oa gantañ,  Hag hi gwallbezh, anvet Keban,  Hag hi a zeuas dargarzhiñ  Ronan en abeg dhe hini.