Jakez ha Yann, e ziskibien, o welout-se, a lavaras dezhañ: Aotrou, fellout a ra dit e lavarfemp ma tiskennfe an tan eus an neñv evit o deviñ [evel ma reas Elia].    Hogen Jezuz, o tistreiñ, a chourdrouzas anezho [hag a lavaras: Nouzoch ket eus peseurt spered och buhezet;    rak Mab an den neo ket deuet evit koll an dud, met evit o saveteiñ]. Hag ez  ejont da ur vourch all.    Evel ma oant en hent, un den a lavaras dezhañ: Me a heulio achanout, Aotrou, e kement lech maz i.    Jezuz a lavaras dezhañ: Al lern o deus toulloù, ha laboused an neñv neizhioù; met Mab an den nen deus lech ebet evit harpañ e benn.    Lavarout a reas da unan all: Heul achanon. Hag hemañ a lavaras: Aotrou, lez achanon da vont da gentañ da sebeliañ va zad.    Jezuz a lavaras dezhañ: Lez ar re varv da sebeliañ o re varv, met te, kae da brezeg rouantelezh Doue.