Met ar re fur a respontas: Gant aon nhor befe ket a-walch evidomp hag evidoch, it kentoch da gavout ar re a werzh, ha prenit evidoch.    E-pad maz aent da brenañ, e teuas ar pried; ar re a oa prest a zeuas gantañ dan eured, hag e voe serret an nor.    Goude-se e teuas ivez ar gwerchezed all, hag e lavarjont: Aotrou, aotrou, digor  deomp!    Met eñ a respontas: Me a lavar deoch e gwirionez, nanavezan ket achanoch.    Chomit dihun eta, rak nouzoch nag an deiz nag an eur [ma teuio Mab an den en-dro].    Rak heñvel eo ouzh un den a yeas en ur vro bell, a chalvas e servijerien, hag a lakaas e vadoù etre o daouarn.    Reiñ a reas pemp talant da unan, daou da unan all, unan da unan all, da bep hini hervez e  challoud.