Dech, àr-dro kreisteiz, un tamm bale, re verr allas pa soñjer en amzer gaer a oa neuze. Ar pupli a ziskouez o bleuñv ruz-mouk. Kan ha grougouserezh e barroù ar gwez. Ha, bamusañ tra, gwelet a ran traoùigoù é tremen herrus dirak din, edan ar gwez. Amprevaned àr nij, a lâroch-chwi, petra zo  bamus aze ? Hama, pell zo ne oa ket bet èl-se, hag ur feson arall da verkiñ an nevez-amzer. Ar fiñvadennoù-se a zo anezhe fiñvadennoù ar vuhez a-benn ar fin, ha int chomet kuzhet durant ar goañv e stumm uioù, preñved, pe loened daet. Un den o gwel hep o gwelet met an dra-se zo lodek e aergelch kaer un devezh hañv. Ar-dreñv ar fiñvadennoù herrus-se eh eus spesadoù resis a veritehe bout anavet gwell. Met ret bout pasianted a-walch, ha bout gouest da dapout unan ag ar loenedigoù-se ur wezh an amzer evit  sellet dochte a dost. Bed an amprevaned a zo un iceberg ne weler anezhoñ nemet ur lodennig.  A ma fed-me, gwelet em eus ivez, dech, ur valafenn vrudetoch evit lod arall: ar sitroñs, an hani velen-se a weler a-zal deizioù kaer kentañ an nevez-amzer: hi a chom kuzhet e-pad ar goañv e stumm ar loen daet. Stag eo preñved ar spesad-se doch ur seurt gwez un tamm dizanavet: ar choad evo (a vez graet panerioù gete), la bourdaine.