Adalek ar chwechvet eur betek an navet, e voe teñvalijenn war an douar holl.    Ha war-dro an navet eur, Jezuz a grias gant ur vouezh kreñv: Eli, Eli, lama sabaktani? Da lavarout eo: Va Doue, va Doue, perak ech eus va dilezet?    Hiniennoù eus ar re a oa eno, o vezañ e glevet, a lavare: Setu e chalv Elia.    Ha raktal, unan anezho a redas, a gemeras ur spoueenn, hag o vezañ he leuniet a winegr, he lakaas e penn ur gorzenn, hag he roas dezhañ da evañ.    Met ar re all a lavare: Lez; gwelomp hag-eñ e teuio Elia de saveteiñ.    Neuze Jezuz, o vezañ taolet adarre ur griadenn vras, a rentas e spered.    Ha setu, gouel an templ a rogas e div, adalek krech betek traoñ, an douar a grenas, ar reier a frailhas,