O vezañ eta kemeret an tamm, Judaz a yeas kuit raktal. Noz e oa.    Pa voe aet  kuit, Jezuz a lavaras: Bremañ, roet eo bet gloar da Vab an den, ha roet eo bet gloar da Zoue ennañ.    Mar deo bet roet gloar da Zoue ennañ, Doue a roio gloar dezhañ ivez ennañ e-unan, hag e roio gloar dezhañ prest.    Va bugale vihan, me a zo choazh ganeoch evit un nebeut amzer. Chwi am chlasko, hag, evel ma em eus lavaret dar Yuzevien, me en lavar deoch-hu ivez bremañ: E-lech maz an, ne chellit ket dont.    Reiñ a ran deoch ur gourchemenn nevez: Ma en em garot an eil egile; evel ma em eus ho karet, ma en em garot ivez an eil egile.    Eus kement-mañ ech anavezo an holl penaos och va diskibien, ma hoch eus karantez an eil evit egile.    Simon-Pêr a lavaras dezhañ: Aotrou, da belech ez ez-te? Jezuz a lavaras dezhañ: E-lech maz an, ne chellez ket va heuliañ bremañ; met te am heulio diwezhatoch.