E vevelien, o vezañ aet dre an hentoù, a zastumas kement a gavjont, mat ha fall, ha sal an eured a voe leuniet gant tud ouzh taol.    Ar roue, o vezañ deuet evit gwelout ar re a oa ouzh taol, a welas eno un den nen devoa ket gwisket un dilhad eured.    Lavarout a reas dezhañ: Va mignon, penaos out deuet amañ  hep kaout un dilhad eured? Eñ a chomas mut.    Neuze ar roue a lavaras dar vevelien: Ereit e zaouarn hag e dreid, ha taolit eñ en deñvalijenn a-ziavaez, e-lech ma vo goueladegoù ha grigoñsadegoù-dent.    Rak kalz a zo galvet, met nebeut a zo dibabet.    Neuze ar farizianed a yeas den em guzuliañ war an doare de dapout en e gomzoù.    Kas a rejont de gavout o diskibien gant an  herodianed, da lavarout dezhañ: Mestr, gouzout a reomp penaos out gwirion ha penaos e kelennez hent Doue hervez ar wirionez, hep ober van eus den ebet, rak ne sellez ket ouzh diavaez an dud.