E-pad ar sizhun araok ar Sul-Bleunioù, e pep kêr, toud an dud a virve o chortoz an devezh bras da zont. Bep mintin, ar vamm, abred maez dhe gwele a selle diouzh an amzer, ha  bemdeiz ar foenneg  oa goloet gant rev gwenn ; yen ha fresk e oa evit miz ebrel.  Dar gwener, war-lerch merenn, ar wreg a naetae ar wetur, o frotañ koar betek ken e lugerne, ha memestra da sternajoù ar march. E-barzh an arbel en ti, pell zo e oa prest an dilhad brav, bragoù, chupenn ha tog an ozhach, dilhad voulouz ha koef ar wreg, dilhad ar vugale vihan.  Dar sadorn abardaez an ozhach a skrivelle ar march.  Dar sul vintin, goude e oa echuet al labour tro al loened, ar vugale oa toud  war sav, ar vamm a wiske anezho an eil war lech egile : daou baotr, an div verch, an hini diwezhañ na valee ket choazh. Nebeutoch evit ur bloavezh he doa hi, met hi an hini a oad o vont da ziskouez dan dud barzh ar vorch.  Ar baotred a oa gwisket giz kêr, dilhad ha bouteier lêr re vihan evito ; fier e oant memestra. Ar verch vras oa gwisket gant dilhad gwenn hag ur rumm boutoù gwenn gant toulloù brav met yen he doa ar plach araok mont kuit, setu a-benn e vije digouezhet er vorch nhe dije ket  santet he zreid ken anezhi. Pep hini barzh e zorn en doa ur boked beuz pe damm lore.  Pad an amzer-se, an tad, en e wiskamant sul en doa staget ar march diouzh ar wetur. An daou baotr oa pignet a-dreñv e-kichen ar voutenn foenn, ar verch ha mont an tu raok, ar vamm barzh en he chichen, ar verch vihan goloet en ur pallen gwenn barzh he brech.  An tad pignet ivez, - ha traoù kuit - a foet war gein ar march, seizh kilometr betek ar vorch, kalz kirri oa war an hent, bugale vihan dreist holl  e-barzh.  An devezh evit dezho mont er-maez hag evit diskouez anezho dar cherentiezh hag dan anaoudegezh.  25 a viz ebrel 1976