Goude-se, Jezuz, o welout penaos e oa peurchraet holl, a lavaras, evit ma vije ar Skritur peurchraet: Seched am eus.    Bez e oa eno ul lestr leun a winegr. Leuniañ a rejont eta ur spoueenn a winegr, hag o vezañ he lakaet e penn ur gorzenn sikadez, e kinnigjont anezhi de chenou.    Pen devoa Jezuz kemeret ar gwinegr e lavaras:  Peurchraet eo pep tra! Hag, o vezañ pleget e benn, e roas ar spered.    Met, ar Yuzevien, gant aon na chomfe ar chorfoù war ar groaz deiz ar sabad (rak kempennadur ar Pask e oa, hag ar sabad-se a oa un deiz bras), a choulennjont digant Pilat ma vije torret o divhar dar re groazstaget, ha ma vijent tennet achane.    Ar soudarded a zeuas eta hag a dorras e zivhar dan hini kentañ, goude dan eil a oa kroazstaget gantañ.    Met pa zeujont da Jezuz, o welout e oa dija marv, ne dorrjont ket dezhañ e zivhar.    Koulskoude unan eus ar soudarded a doullas e gostez dezhañ gant ul lañs, ha kerkent e tilamas anezhañ gwad ha dour.