pa vountont, ech anavezit achanoch hoch-unan o welout anezho, eo tost an hañv;    evel-se ivez, pa welot kement-se o choarvezout, gouezit eo tost Rouantelezh Doue.    Me a lavar deoch e gwirionez, penaos ar rummad-mañ ne dremeno ket, ken na vo choarvezet an holl draoù-se.    An neñv hag an douar a dremeno, met va gerioù ne dremenint ket.    Lakait eta evezh ouzhoch, gant aon na zeufe ho kalonoù da vezañ pounneraet gant an dirollerezh, ar vezventi, ha gant prederioù ar vuhez-mañ, ha na zeufe an deiz-se warnoch a-daol-trumm.    Rak dont a raio evel ur roued, da soupren an holl re a chom war gorre an douar.    Beilhit eta ha pedit e pep amzer, evit ma viot kavet din da dechout  diouzh an holl draoù a dle choarvezout, ha da chom dirak Mab an den.