ha mar bez un ti a-enep dezhañ e-unan, ne chell ket an ti-se padout;    evel-se, mar sav Satan a-enep dezhañ e-unan ha mar deo dizunvan, ne chell ket padout, met e ziwezh eo.    Den ne chell mont e ti un den kreñv ha preizhañ e vadoù, nemet en defe da gentañ ereet an den kreñv-se; neuze e preizho e di.    Me a lavar deoch e gwirionez, penaos pep peched a vo pardonet da vugale an dud, kenkoulz hag ar gwallgomzoù mo devo touet drezo;    met piv bennak en devo gwallgomzet a-enep ar Spered-Santel, nen devo biken a bardon; met dalchet e vo dindan ar varn peurbadus.    Jezuz a gomze evel-se, abalamour ma lavarent: Dalchet eo gant ur spered hudur.    E vreudeur hag e vamm a erruas eta, hag och en em  zerchel er-maez, e kasjont de chervel;