Perak ech addegas gouel ar Pantekost ar memes gwerzioù gant Baudelaire dam soñj bepred ?  Ar sonerezh ma chemer alies evel ur mor !  Davit ma sterenn zisliv,  dindan ul lein brumennek pe dre un eter frank,  e lakaan da ouel ;Dont a ra da soñj din bloavezhioù ma bugaleaj e Provañs, pa vezen o kavout ma flijadur e redadennoù a-dreuz ar choad krenn. En ode Saou, e-kichen Krest, en un douar trufennus, e tigor ur boulch evit an hini neus ket aon och en em ginnig dar mistral feuls a chervad eno. Di ez aen em follentez evit kargañ ma chorzailhenn gant chwezh ar munudig hag ar tin.  Gant ma bruched war-raok ha ma skevent chwezhet  evel ul lien,  e krapan gant kein an tonnoù krugellet  a vouch an noz diouzhin ;Bepred meus karet an avel, mignon ma rogoù e oad-krenn eo  bet, an hini a fizien ennañ ma chevrinoù pa oan o yudal anezho a-dal dezhañ.  Santout a ran o taskrenañ ennon youloù holl  ul lestr o chouzañv ;  an avel vadelezhus, ar barr-amzer gant e reverzhioù  a luskell achanon  a-us dan islonk divent.Un avel bar e vefe en Doue, a challfen risklañ lestr ma buhez dezhañ ? Prometiñ a ra ur chervad par, buhez a-leizh dimp ?  A-wezhioù all, kalm-gwenn, melezour bras  ma dichoanag.Eur ar chalm-gwenn, pa chwezh an aezhenn dister a  santer a-boan, zo amzer ar feiz kentoch eget amzer an dichoanag.