Jezuz a valeas dre holl Chalilea, o kelenn en o sinagogennoù, o prezeg keloù mat ar rouantelezh, hag o yachaat kement kleñved ha kement machagn a oa e-touez ar bobl.    Ar vrud anezhañ en em skuilhe dre holl Siria, hag e tegasent dezhañ an holl re glañv, re dalchet gant meur a boan ha gant meur a zroug, re dalchet gant diaoulien, re  loariek, re seizet, hag eñ a yachae anezho.    Ul lod bras a dud a heulie anezhañ eus Galilea, eus Dekapoliz, eus Jeruzalem, eus Judea, hag eus an tu all dar Jordan.    O welout ar bobl-se, Jezuz a bignas war ur menez, hag, o vezañ azezet, e ziskibien a dostaas outañ.    O tigeriñ e chenou, e kelenne anezho, en ur lavarout:    Eürus ar re baour er spered, rak rouantelezh an neñvoù a zo  dezho!    Eürus ar re a zo er glachar, rak int a vo frealzet!