Neo ket didalvoud lenn al levr gant ar pinvidik meo geriaoueg ha brezhoneg Erwan Evenou dre vras, ha war kement live yezh a zo. Ar pep bourrusañ eo moarvat lenn brezhoneg pemdez, pe laosk zoken, evel ar galleg a chellomp kaozeal war ar pemdez : ar pezh a vank dar vrezhonegerien arnevezsur. Gall a reer bezañ beuzet e-barzh kement a ouiziegezh a-wezhioù betek koll neudenn (dirollet) an darvoudoù : war ar chraf-se e welan ur gerentiaj bennak gant romantoù Favereau. Kalz a  ijin en deus ar skrivagner ivez, o veskañ ar bed normal gant unan dreist-naturel kar-nes ouzh mojennoù ha barzhaz poblek Breizh.  Souezhet bras on bet gant doare an harozed : paotred nemetken (no deus ket ar merched roloù brav e-barzh ar romant, met se zo boutin a-walch choazh, allas). Peseurt paotred avat ! Kannerien, prim o klask renkañ an disterañ kudenn gant taolioù dorn, pe benn, pe benn-bazh, hervez ! Kalimanted, en ur ger ! Ma, perak pas… Seul lies seul binvidik…  Drein a zo er romant  memestra, ha rouestlet mat zoken. Kavet em eus dizereat krenn e vije an enebour pennañ, an diaoul, evel ma vez skrivet meur a wezh gant an oberer, war un dro heñvelreviad hag arab, an daou berzh fall-se o vezañ deskrivet gant gerioù dizouj ha faeüs war ma meno. (Neus ket heñvelreviaded allen istor, nemet ar re zispis zo o treiñ tro-dro dan hini drouk, ha den ebet all ne vije ket gwenn e grochen). Lakaet on bet diaes ouzhpenn ur wezh o soñjal e chelle bezañ bet implijet eñvorennoù ratonadoù pe  abadennoù ken dudius all evit reiñ pebr da senennoù zo. Souezhet bras on e chellfe bezañ embannet seurt mennozhioù gouennelour hag homofob a-boan skoachet en deiz a hiziv. Souezhet ivez o tizoloiñ an dra-se va-unan : daoust hag-eñ ne zlefe ket bezañ merzet pa vez skridvarnet ul levr ?? Merzout a ran avat eo bet embannet war anv an aozer, kontrol de romant kentañ : marteze neus ket fellet da di-embann ebet dougen kiriegezh an diabarzh ? 