Neuze e lavaras dezho: Perak hoch eus aon, tud a nebeut a feiz? Neuze, o vezañ savet, e chourchemennas an avelioù hag ar mor, hag e voe ur sioulder bras.    An dud-se a voe souezhet, hag a lavare: Piv eo hemañ, ma sent memes an avelioù hag ar mor outañ?    Pa voe tremenet en tu all, e bro ar Chergezeniz, daou zen  dalchet gant diaoulien, o tont eus ar bezioù, a zeuas de gavout. Ken dañjerus e oant, ma ne chelle den tremen dre an hent-se.    Ha setu e krijont en ur lavarout: Petra a zo etre ni ha te, Jezuz, Mab Doue? Ha deuet out amañ evit hor poaniañ a-raok an amzer?    Bez e oa, ur pennad diouzh eno, ur vandenn vras a voch o peuriñ.    Hag an diaoulien en pedas o lavarout: Mar kasez achanomp kuit, lez achanomp  da vont er vandenn voch-se.    Eñ a lavaras dezho: Kit. Int, o vezañ aet er-maez, a yeas er moch; ha setu an holl vandenn en em daolas eus al lech uhel-se er mor, hag e varvjont en doureier.