Eñ a respontas da unan anezho: Va mignon, ne ran gaou ebet ouzhit; nech eus ket graet marchad ganin evit un diner?    Kemer eta ar pezh a zo dit, ha kae kuit; choantaat a ran reiñ dan hini diwezhañ-mañ kement ha dit.    Ha ne chellan ket ober ar pezh a fell din eus va madoù? Pe daoust ha da lagad a zo  fall abalamour maz on mat?    Evel-se, ar re ziwezhañ a vo ar re gentañ, hag ar re gentañ a vo ar re ziwezhañ. [Rak kalz a zo galvet, met nebeud a zo dibabet.]    E-pad ma pigne Jezuz da Jeruzalem, e kemeras a-du an daouzek diskibl, hag e lavaras dezho en hent:    Setu, e pignomp da Jeruzalem, ha Mab an den a vo lakaet etre daouarn ar veleien vras ha re ar skribed, hag e kondaonint anezhañ dar marv,    hag e lakaint anezhañ etre daouarn ar baganed, evit ober goap anezhañ, evit e skourjezañ, hag e groazstagañ, met ech adsavo a varv dan trede deiz.