Un devezh bennak goude, Jezuz a zistroas da Gafarnaoum, hag e voe klevet e oa en ti.    Ha  kerkent kement a dud en em zastumas eno, en hevelep doare ma ne oa ket a lech a-walch dirak an nor evit o derchel; eñ a brezege dezho ger Doue.    Neuze e teuas de gavout tud o tegas dezhañ un den seizet, douget gant pevar den.    Met evel na chellent ket tostaat ouzh an nor abalamour dan dud niverus, e tistojont an ti ma oa ennañ; hag o vezañ e doullet, e tiskennjont ar gwele war ma oa gourvezet an den seizet warnañ.    Neuze Jezuz, o welout o feiz, a lavaras dan den seizet: Va mab, da bechedoù a zo pardonet dit.    Ur re eus ar skribed a oa azezet eno, a soñje en o chalonoù:    Perak e lavar hemañ gwallgomzoù? Piv a chell pardoniñ ar pechedoù nemet Doue hepken?