a lavaras dezhañ: Ha klevout a rez ar pezh a lavaront? Ya, a respontas Jezuz dezho, ha nhoch eus biskoazh lennet ar chomzoù-mañ: Tennet ech eus meuleudi eus genou ar vugale hag ar re a zo ouzh ar vronn?    Hag, o vezañ o lezet, ez eas kuit eus kêr, evit mont da Vetania, e-lech ma tremenas an noz.    Da vintin, evel ma tistroe e kêr,  en devoe naon.    O welout ur wezenn-fiez war an hent, e tostaas outi; met ne gavas enni nemet delioù, hag e lavaras dezhi: Ra ne zeuio biken frouezh achanout! Raktal, ar wezenn-fiez a sechas.    An diskibien a welas kement-se, hag a voe souezhet, o lavarout: Penaos eo deuet ar wezenn-fiez-se da vezañ sech raktal?    Jezuz a respontas dezho: Me a lavar deoch e gwirionez, mar ho pije feiz ha ma ne  ziskredjech ket, neo ket hepken ar pezh a zo bet graet dar wezenn-fiez e rajech, met pa lavarjech dar menez-se: Sav alese hag en em daol er mor, kement-se en em raje.    Kement a choulennot gant feiz dre ar bedenn, a vo roet deoch.