En deiz war-lerch, deuet seched dezhañ, ha setu an daou vugel da vont da glask ur feunteun. E-keit-se he deus gwelet al lezvamm drouk e oant techet, ha taolet he deus he mallozh war gement eienenn a zo er choad. Pemañ ar breur o vont devañ eus dour unan anezho e klev ar choar an eienenn o lavarout : Neb a ev eus ma dour a vo tigr. Hag ar choar da lavarout dhe breur e oa arabat evañ, panevet-se e trofe-eñ en ul loen gouez hag e trailhfe anezhi. Hag int en hent neuze, ken na gavont ur feunteun all, hag ar choar a gompren e lavar: Neb a ev eus ma dour a vo bleiz. Ha hi adarre da lavarout eo arabat evañ. Hag ar breur a sent outi adarre, nemet lavarout e evo diouzh ar chentañ feunteun all, rak seched ruz en deus.