Hag e lavaras dezho: Pa bedot, lavarit: [Hon] Tad [hag a zo en neñv], ra vo santelaet da anv, ra zeuio da rouantelezh, [ra vo graet da volontez war an douar evel en neñv,]    ro deomp bemdez hor bara pemdeziek,    pardon deomp hor pechedoù, rak ni a bardon ivez dan holl re o deus manket ouzhimp, ha nhon lez ket da gouezhañ en temptadur, [met hon  diwall diouzh an droug].    Neuze e lavaras dezho: Mar en defe unan achanoch ur mignon hag a zeufe de gavout da hanternoz da lavarout dezhañ: Va mignon, prest din tri bara,    rak ur mignon din, o veajiñ, a zo deuet dam zi, ha nem eus netra da ginnig dezhañ;    ha mar respontfe dezhañ an den a zo en e di: Na dregas ket achanon, va dor a zo prennet ha va bugale a zo ganin em gwele, ne chellan ket  sevel evit o reiñ dit!    Me a lavar deoch, pa ne savfe ket da reiñ dezhañ abalamour maz eo e vignon, e savfe koulskoude abalamour de dregaserezh, hag e rofe dezhañ kement hag en defe ezhomm.