Goude bezañ e staget ouzh ar groaz, e lodennjont e zilhad, ouzh o zeurel dar sord, evit ma vije peurchraet ar pezh a oa bet lavaret gant ar profed: Lodennet o deus va dilhad, ha taolet o deus va sae dar sord.    Hag, o vezañ azezet, e tiwalljont anezhañ.    Lakaat a rejont a-us de benn abeg e gondaonidigezh, dre ar skrid: HEMAÑ EO  JEZUZ ROUE AR YUZEVIEN.    Neuze e voe kroazstaget gantañ daou laer, unan a-zehou, hag egile a-gleiz dezhañ.    Ar re a dremene dre eno a lavare dismegañsoù dezhañ, o hejañ o fenn,    hag o lavarout: He! Te, an hini a ziskar an templ hag en adsav e tri devezh, en em savete da-unan! Mar dout Mab Doue, diskenn eus ar groaz!    Evel-se ivez, ar veleien vras, gant ar skribed hag an  henaourien, a lavare, en ur choapaat