Kerkent Jezuz a lavaras dezho: Ho pet fiziañs, me eo, nho pet ket aon.    Pêr a respontas dezhañ: Aotrou, mar deo te, gourchemenn achanon da vont daz kavout war an doureier.    Eñ a lavaras dezhañ: Deus! Pêr a ziskennas eus ar vag hag a gerzhas war an doureier, evit mont da gavout Jezuz.    Met, pa welas e oa kreñv an avel, en devoa aon; hag evel ma tonae en dour, e krias, o lavarout: Aotrou, va savete!    Raktal Jezuz, och astenn e zorn, a grogas ennañ, hag a lavaras dezhañ: Den a nebeut a feiz, perak ach eus diskredet?    Hag e pignjont er vag, hag an avel a baouezas.    Ar re a oa er vag a zeuas hag a azeulas anezhañ, o lavarout: Te eo evit gwir Mab Doue.