Met Pêr a oa chomet er-maez, e-tal an nor. An diskibl all, hag a oa anavezet gant ar beleg-meur, a yeas eta da gomz ouzh ar borzhierez, hag a lakaas Pêr da vont e-barzh.    Neuze ar vatezh (ar borzhierez) a lavaras da Bêr: Nout ket ivez eus diskibien an den-se? Eñ a lavaras: Non ket.    Ar mevelien hag ar servijerien a oa eno, o vezañ  graet tan, abalamour ma oa yen, e tomment. Pêr a oa ganto, hag e tomme.    Ar beleg-meur a reas goulennoù ouzh Jezuz diwar-benn e ziskibien, ha diwar-benn e gredenn.    Jezuz a respontas dezhañ: Komzet em eus sklaer dan dud; atav em eus kelennet er sinagogenn hag en templ, e-lech men em zastum ar Yuzevien eus a bep lech, ha nem eus lavaret netra e-kuzh.    Perak eta e rez goulennoù ouzhin? Gra da  choulennoù ouzh a re o deus klevet ar pezh am eus lavaret dezho: an dud-se a oar ar pezh am eus lavaret.    Pen devoa lavaret kement-se, unan eus ar servijerien a oa eno, a roas ur jodad da Jezuz, en ur lavarout dezhañ: Evel-se eo e respontez dar beleg-meur?