Aloubet e voe ar vro gant an Daned  a ziazezas Tallinn e 1219. E 1343-1345 e voe un emsavadeg kouerien ha gwerzhet e voe Estonia gant roue Danmark da Urzh ar Varcheien deutek. Graet e voe served eus ar gouerien ha dan hevelep mare e tiorroe ar porzhioù kenwerzh gant kevre an Hansa.  Er XVIvet kantved e klaskas an impalaer rusian, Ivan ar Spontus, lakaat e grabanoù war arvor ar Mor Baltel ha kemeret e voe gantañ daou borzh, Narva ha Tartu, etre 1558 ha 1581.  E 1561 e voe divodet Urzh ar Varcheien deutek ha rannet e voe Estonia etre Danmark, Sveden ha Polonia. Alamanegerien e chomas an dud uhel e-pad meur a gantved choazh. Er XVIIvet kantved e kouezhas ar vro a-bezh e dalch Sveden ha degaset e voe al luterouriezh da Estonia. Goude Brezel an Norzh (1700-1721) e voe aloubet Estonia gant an impalaer rusian, Pêr ar Meur, ken ez asantas Sveden sinañ feur-emglev Nystad (Uusikaupunki) (1721) ha lezel ar vro a-bezh gant an trecher.  Gant an impalaeriezh rusian e voe lakaet fin dar servelezh e deroù an XIXvet kantved. Met dindan an impalaer Aleksandr III (1881-1894) e voe renet en Estonia ur politikerezh rusianekaat kalet : e 1887 e voe lakaet ar rusianeg da vezañ yezh ar skolioù. Er chantved-se ivez e kroge un emsav sevenadurel evit difenn yezh ar vro, kaset war-raok gant noblañsoù alamanek alies. Gant Friedrich Reinhold Kreutzwald e voe embannet Kalevipoeg, un doare Barzhaz Estonia, e 1857-1861