Iskis kenañ e oa al levr-mañ da lenn ha sebezet on chomet pa meus bet serret anezhañ, o vezañ ma ne ouien  tamm ebet eus petra e kaozee e gwirionez. Kinnig a ra ar skrivagnerez ur choublad karantezus, met dieub, a ziskouez kaout un emzalch modern-kenañ (skiant-faltaziek zoken bremañ momp aet war-gil a-fed moral abaoe ar bloavezhioù 70…) : e mod-se e chell pep hini mont da welet tu pe du, bevañ un avañtur bennak, ha distreiñ de gile da gontañ dezhañ troioù-distroioù e galon. Met pa ya an avañtur da sirius evit unan pe egile e vrañsell kempouez ar garantez hag e lak anezhi en arvar. Kement-se o tremen just  a-raok an eil brezel-bed : ur ral eo lenn seurt skridoù diwar-benn ar prantad-mañ eus an Istor. Koulskoude e santer, en doare meo skrivet, en deus koshaet al levr a-fed foñs un disterig. Deskrivet eo munut-munut an disterañ soñj a dreuz empenn an tri fenndudenn hanter (un triad, e kreiz ar jeu, ha Gerbert da lakaat traoù zo er gouloù), ken munut ma chomen alvaonet o soñjal el labour ijinañ hag e resisded karakter pep tudenn.  En em laosket on da vont gant red an darvoudoù, pe an nann-darvoudoù kentoch,  ha kavet mat a-benn ar fin met iskis kenañ, netra da welet gant ar romantoù amerikan a lennan diouzh boaz, dibosubl din deskrivañ gant gerioù eeun eus petra oa kaoz. Plijet on bet dre vras daoust mem eus kavet hirig al levr un tamm… ha neo nemet en ur glask ur skeudenn evit va fennad em eus kavet, e Wikipedia, an alchwez evit kompren ar pezh moa lennet.  Neo ket Linvitée ur gwir romant : deskrivet e vez ennañ an darempred a oa etre Sartre, Simone de Beauvoir hag Olga. Krog e oa ar skrivagnerez  da sevel en he romant he soñjezon a brederouriez evit ar pezh a sell ouzh kann an emskiantoù etrezo hag ouzh posublted, pe get, ar chemm-ouzh-kemm. [LInvitée est publié en 1943. Elle y décrit, à travers des personnages imaginaires, la relation entre Sartre, Olga et elle-même, tout en élaborant sa réflexion philosophique concernent la lutte entre les consciences et les possibilités de la réciprocité.]