Kerkent ha ma echuas gant ar frazenn-se e kounnaras an tad, hag e trochas beg e viz gant e gontell. Aldo a chomas astennet war e wele, mut ha  parfet, o vutuniñ un iskis a sigaretenn. Kregiñ a reas an tad de gunujenniñ, hogen difiñv e chomas Aldo da sellet, sebezet gant ar moged liesliv o tont er-maez eus e chenoù. Kriz da vat ez eas penn an hini kozh, lufrus e zaoulagad. Kregiñ a reas da valbouzat en ur youchal outañ :  « Sell penaos out bremañ, gant da vlev hir ha da sandalennoù, ha frankiz eo an dra-se marteze ? E-kerz an devezh ne rez mui nemet selaou Ravi Shankar hag Alan Stivell ! Ne gav ket dit eo poent paouez gant ar sotonioù-se ?  Bemdez e lakaez da vamm da leñvañ ganto ! Maz eo leun da benn a deneridigezh eo pase poent dit kuitaat an ti-mañ, diouzhtu ! » Bannañ a reas e gontell etrezek an nor, ha redek kuit er-maez eus ar gambr.