Diwall eta na vefe ket teñvalijenn ar sklêrijenn a zo ennout.    Mar deo eta da holl gorf sklêrijennet, ha mar nen deus lod ebet anezhañ en deñvalijenn, e vo sklêrijennet en e bezh, evel pa sklaer ul lamp achanout gant he sklêrijenn.    Evel ma komze, ur farizian en pedas da leinañ en e di; Jezuz a yeas, hag  en em lakaas ouzh taol.    Ar farizian a oa souezhet o welout na oa ket en em walchet a-raok lein.    An Aotrou a lavaras dezhañ: Chwi, farizianed, a naeta diavaez an hanaf hag ar plad, met en diabarzh och leun a laeroñsi hag a fallentez.    Tud diskiant! An hini en deus graet an diavaez, ha nen deus ket graet ivez an diabarzh?    Roit, kentoch, an aluzen eus ar pezh hoch  eus, ha pep tra a vo glan evidoch.