Na zastumit ket teñzorioù deoch war an douar, e-lech maz int distrujet gant ar preñved ha gant ar mergl, hag e-lech ma toull al laeron ha ma skrapont;    met dastumit teñzorioù evidoch en neñv, e-lech nint distrujet na gant ar mergl na gant ar preñved, hag e-lech na doull ket al laeron, ha na skrapont ket.    Rak el lech maz emañ da deñzor,  eno ivez e vo da galon.    Al lagad eo lamp ar chorf; mar deo eta da lagad yach, da holl gorf a vo sklêrijennet;    met mar deo fall da lagad, da holl gorf a vo en deñvalijenn. Mar deo eta teñval ar sklêrijenn a zo ennout, pegen bras e vo an deñvalijenn-se!    Den ebet ne chell servijañ daou vestr; rak, pe e kasaio unan hag e karo egile, pe en em stago ouzh unan hag e tisprizo egile. Ne chellit ket  servijañ Doue ha Mammon.    Abalamour da-se e lavaran deoch: Na vezit ket nechet evit ho puhez, petra a zebrot ha petra a evot, nag evit ho korf, gant petra e viot gwisket. Ar vuhez, ha neo ket muioch eget ar boued, hag ar chorf, muioch eget an dilhad?