Hag e tiskouezo deoch ur gambr uhel, urzhiet ha kempennet mat; fichit eno deomp ar Pask.    E ziskibien eta a yeas, hag a zeuas e kêr, hag e kavjont an traoù evel men devoa lavaret dezho; hag e fichjont ar Pask.    Pa voe deuet an abardaez, e teuas gant an daouzek.    Evel ma oant ouzh taol, ha ma tebrent, Jezuz a lavaras: Me a lavar deoch e gwirionez, unan achanoch, unan a zebr ganin, am gwerzho.    Neuze en em lakajont den em chlachariñ; hag e lavarjont dezhañ, an eil goude egile: Ha me eo?    Eñ a respontas dezho: Unan an daouzek eo, ha lakaat a ra e zorn er plad ganin.    Mab an den, evit gwir, a ya hervez ar pezh a zo skrivet anezhañ; met gwalleur dan den ma vo gwerzhet  gantañ; gwell e vije dan den-se, ne vije biken bet ganet.