Ha treiñ ha treiñ a ra an nadozioù, ha tik ha tak, cheñch ar sifroù. War gorn ma urzhiater e welan an amzer o tremen, an devezhioù o paseal. Gouzout a ran eo trawalch din kregiñ, e teuo ar gerioù o-unan, nam bo striv ebet da ober ken. Gouzout a ran ha ne ran ket koulskoude. Daoust ha mat a-walch e vo ? Daoust ha talvezout a ra ar boan, meo da cheñch pep-tra da choude ? Daoust ha lennet e vo ? Daoust ha dont a raio tud da welet achanon fenoz, ha daoust ha chom a raint un tammig pelloch, da lenn  ar pezh am eus bet da lavar ha da reiñ o soñj ? Seblantout a ra din bezañ adkavet tud am boa kollet un tammig, ha dizoloet lod all. Cheñchent eo ma bedig penn-da-benn e doug un nebeud sizhunvezhioù. Ma bedig din-me, evel anv ur blog a zo bet, ken gwir. Choant am eus ober eus hemañ unan gwir ivez, gwelet al levrig-mañ o kreskiñ tam ha tamm, redek ha deredek e-pad sizhunvezhioù ha mizvezhioù evit ar blijadur a vo pa chellin treiñ kein ha sellet a-dreñv din, gwelet al labour a zo bet graet kentoch eget an  hini a chom da ober. Choant am befe bezañ talvoudus, ha spi am eus e vin, mall a zo warnon gwelet tud, ha sevel raktresoù, choant am eus da ober, choant am eus krouiñ.