114  Darn all a lavar eo marvet ar Werchez e Jeruzalem wardro he zri-ugent vloaz.  Neus forz e pe lech e varvas, ar pez a zo sur eo e renas epad he deiziou diweza war an douar-mari eur  vuhez santeloch santela. Gras an Aotrou Doue a greske bemdez en hech ene, koulz hag he charantez evit he Mab hag he youl da blijout dezañ e pep tra.  « Gwelout ar Werchez dar mare-se eus he buhez, a lavar deomp eur skrivagner santel, a oa gwelout ar baradoz war an douar. »  Eur skrivagner koz a ra anezi ar skeudenn-mañ : « War he dremm e lenner pegen kaer ha pegen santel eo he ene. Komz a ra nebeut, pa vez ret hen ober hepken; gwelloch eo ganti selaou ar re all. Izel eo a galon, habask,  leun a zousder hag a zoujans e keñver an holl. Euz he deus ouz an droug. He daoulagad a zo lemm, met diswalchet gant an daelou, ha lenn a cheller enno an holl boaniou he deus gouzañvet epad he buhez. »