Rak me a lavar deoch, ne zebrin ken anezhañ, betek e vo graet e rouantelezh Doue.    Hag o vezañ kemeret an hanaf ha trugarekaet, e lavaras: Kemerit anezhañ ha lodennit anezhañ etrezoch.    Rak me a lavar deoch, nevin mui eus frouezh ar gwini, ken na vo deuet rouantelezh Doue.    Neuze e kemeras bara hag, o vezañ trugarekaet, e torras anezhañ, hag en roas dezho, o lavarout: Hemañ eo va chorf, an hini a zo roet evidoch; grit kement-mañ en eñvor achanon.    En hevelep  doare, goude bezañ koaniet, e roas dezho an hanaf, o lavarout: An hanaf-mañ eo an emglev nevez em gwad, an hini a zo skuilhet evidoch.    Met setu, dorn an hini am gwerzh a zo ouzh an daol-mañ ganin.    Evit ar pezh a zo eus Mab an den, mont a ra, evel maz eo merket; met gwalleur dan den maz eo gwerzhet drezañ!