Abred kenañ, Savonarola a voe dedennet gant ar chudennoù hag ar prederioù relijiel en ur studiañ ar Bibl hag oberenn Aristoteles. Studiañ a reas e skol-veur Ferrare e-lech ma tapas un diplom diwar-benn an arzoù. Santout a cheller endeo e savboentoù enepkloer e-barzh ur barzhoneg, anvet De Ruina Mundi, a skrivas pa oa 20 vloaz. An destenn a zo diwar-benn distrujañ ar bed. Er memes prantad, e tibabas mont war-zu ur vuhez speredel, hag e varzhoneg De Ruina Ecclesia (skrivet e 1475) a ziskouez an dismegañs en deus ouzh ar gloer roman. Termeniñ a ra ar rummad-mañ evel ur chast lorchus ha gaouiat. E 1475, e teuas da vezañ dominikan ha mont a reas da vanati Sant Dominik e Bologna. Kregiñ a reas da studiañ an doueoniezh (skol-veur Bologna a oa unan eus ar re wellañ er mare-se), goude mont a reas da vanati Santez Maria-an-Aeled, ha diwezhatoch, e 1482 e voe kaset da Firenze gant e urzh menech. Dar mare-se e veze rebechet da Savonarola nompas bezañ ur prezegenner hag ur chomzer mat. Ar pezh a chellfe bezañ gwir peogwir nen em lakas ket war-wel a-rak ar bloavezhioù 1480. Ouzhpenn da-se neo ket bet remerket pa zeas kuit eus ar ger italian evit distreiñ da Vologna. Aze e krogas da gelenn ha dont a reas da vezañ mestr war ar studioù. E 1490, Giovanni Pico della Mirandola a choulennas dezhañ distreiñ da Firenze, e lech ma Savonarola a deuas da vezañ e gofesour.