Evel-se e lavaran deoch penaos e teuio meur a hini eus ar sav-heol hag eus ar chuzh-heol, hag a vo ouzh taol e rouantelezh an neñvoù, gant Abraham, Izaak ha Jakob,    met bugale ar rouantelezh a vo taolet e deñvalijenn an diavaez, e-lech ma vo goueladegoù ha grigoñsadegoù-dent.    Neuze Jezuz a lavaras dar  chantener: Kae, ha ra vo graet dit hervez da feiz. Hag en eur-se memes, e vevel a voe yachaet.    Jezuz, o vezañ deuet da di Pêr, a welas mamm-gaer Pêr en he gwele, klañv gant an derzhienn.    O vezañ stoket ouzh he dorn, raktal an derzhienn a yeas kuit diouti; hi a savas hag a servijas anezho.    An abardaez o vezañ deuet, e voe degaset dezhañ meur a hini dalchet gant diaoulien. Eñ a gasas kuit ar speredoù dre  e cher hag a yachaas an holl re a oa klañv,    evit ma vije peurchraet ar pezh a oa bet lavaret gant Izaia ar profed: Kemeret en deus e-unan hor machagnoù, ha douget en deus hor chleñvedoù.