Kentañ embannadur e brezhonek eus an droidigezh-mañ gant Youenn Drezen a oa e 1930, a-bennadoù a sizhun da sizhun en Le courrier du Finistère lech ma laboure evel kelaouenner. An eil zo ur chaierad A4 eus ar gelaouenn Skol, an niverenn 63, deuet er-maez e 1975. Me garfe e vije adembannet e stumm ul levr ur wezh bennak pa vo diviet ar re-se.  Etre ar gontadenn hag ar romant emañ an  oberenn, gant he zudennoù pimpatrom. Tremen a ra e fin ar bloaz, ha labouret e vez tro da choarielloù. Ur choublad karantezus, ur babig koant, ur paourkaezh kozhiad o vevañ e-unan en e lochenn goad gant ur verch dall eus ar chaerañ hag eus ar jentilañ, ur patron drouk a daol e soñj en ur plach yaouank koant… An ton zo o tont eus an hengoun dre gomz gant ur chonter o kemer al lenner da dest, o farsal. An istor hech-unan a lak achanon da soñjal e kanaouennoù Theodor Botrel, reuzeudik ken ez int. Nemet e  echu mat, ar wezh-mañ. Plijet on bet kalz gant an deskrivadurioù munut, gant an ambiañs mod kozh, gant ar gwirion meo an divizoù hag emzalch an dud alies (pas atav : da skouer e kavan iskis e techfe kuit Dot hep kaozeal gant he gwaz, nemet evit mad an itrik e vije). Romantel mat eo, met skrivet ha troet mat ivez, ha ma ne vagit ket allergiezh ouzh blaz an XIXvet kantved, kreñv war an oberenn, och sur da gaout ebat.