Un tamm ger choazh a-ziàr ar Senecio èl ma m boa grataet deoch: er-maez ag ar Senecio inaequidens neuze, daet a vaez-bro, e kavomp 7 spesad arall er Morbihan (an dra-mañ em eus kavet e La Flore du Morbihanembannadurioù Siloë, Gabriel Rivière, evit an Atlas floristique de Bretagne): Senecio vulgaris, Senecio sylvaticus, Senecio jacobaea, Senecio viscosus, Senecio aquaticus, Senecio erraticus, Senecio cineraria (ar re-mañ diwezhañ a zo achapet ag ar jardrinioù).  Ne gomzin nemet ag  ar re a anavan, ha choazh, ne vo gwall hir ma fennad. Ar Senecio vulgaris (ar Chodrune neuze e bro an Alre) o deus kendirvi jermen: ar Senecio sylvaticus, plant uheloch, hag a vev er choadoù frank (èl ma lâr o anv latin) en douar paour, pe choazh er garzhoùier, mes atav pas pell a-zoch ar gwez. Ha neuze ar Senecio viscosus; ar re-mañ ne vezont ket gwelet forzh lies dre-mañ, ha seul vuioch a blijadur am bez a-se pa welan unan anezhe. Heñvel a-walch doch ar Senecio vulgaris int, mes tammoù ligulennoù  zo do chapitulennoù, ar pezh neus ket dar re all. Pa dostaer dochte, goude bout gwelet ligulennoù hirik èl-se, pa doucher an del, e santer penaos e pegont… Aiaou ! Kouezhet och àr ur chodrune pegus ! Un taol chañs. Din-me e ra un tamm efed ar melchon pederdelienn a-benn ar fin.  An dra arall am boa da lâret a oa a-ziàr ar Senecio jacobaea (pe Aouredal); lies-mat, àrne (na bout nem eus ket gwelet hani ebet an hañv paseet) e vez gwelet preñved, biskoul melen ha du. Ar re-mañ a zo biskoul  balafenned brav ag ar spesad Tyria jacobaea. Jacobaea peogwir int stag doch ar Senecio-se (dreist-holl) ! Ar balafenned zo ruz ha du, marse eo livioù hag a dalv nint ket mat da vout debret get an evned ? Lies e vez ur seurt get al loened bihan o deus livioù splann. Ur spesad balafenned stag doch ur blantenn, kement-se a dalv e vo ar balafenned en arvar ma vihanna an niver ag ar plant-se. Chwi a lâro din: neo ket bout avizet, debriñ un dra hepken ! Al logodenn nhe deus nemet un toull a vez tapet buan hervez  al lâredenn.  Mes e-mod-se emañ… Evit kloziñ ar pennad e lârin deoch unan a anvioù ar Senecio vulgaris (neoazh emañ dal liesañ er Senecio jacobaea e vev ar biskoul-se) a gaver el levr Herbarum vernaculi (hag a dolp anvioù brezhonek ar plant, bet serret el levrioù dreist-holl): Louzaouenn ar prenv melen ha du ! Un anv a zo bet kavet e Les noms bretons des plantes Joël Yezou, Direction des Services Agricoles du Finistère, hag e Dénominations régionales et locales des herbes des champs ACTA,  miz an Azvent 1981.  Anv ar biskoul hag a za da vout anv ar blantenn. Brav !      Senecio viscosus; gwelet a rit al ligulennoù melen (nint ket petalennoù fasipl, rak pep unan zo stag doch ur vleunienn hepken er gapitulenn  (kapitulenn: strobad bleuñv bihan); ne weler ket mat, mes blevigoù pegus zo doch ar gorzenn. 