War-dro eizh devezh goude ar chomzoù-se, Jezuz a gemeras gantañ Pêr, Yann ha Jakez, hag a bignas war ur menez evit pediñ.    E-pad ma pede, e zremm a droas a zoare, hag e zilhad a zeuas gwenn ha lugernus evel al luched.    Ha setu daou zen a gomze gantañ; Moizez hag Elia e oant;    en em ziskouezjont gant gloar, hag e komzjont eus e varv, a zlee bezañ graet e Jeruzalem.    Pêr hag ar re a oa gantañ o devoa kement a choant kousket; pa zihunjont, e weljont e chloar hag an daou zen a oa gantañ.    Evel maz ae an dud-mañ kuit digant Jezuz, Pêr a lavaras dezhañ: Mestr, mat eo deomp chom amañ; greomp amañ teir deltenn, unan evidout, unan evit Moizez, hag unan evit Elia. Ne ouie ket mat petra a lavare.    Komz a rae choazh, pa zeuas ur goabrenn do golo; hag evel ma choloe anezho, ar spont a grogas en diskibien.