Setu aze ur romantig-polis plijus a vez lennet dindan un abardaevezh. Souezhet on bet peogwir em boa kredet, o lenn ar pennadoù a ginnige al levr pa oa bet embannet, e vije un istor enni darvoudoù dreistordinal : neus ket, ur romant-polis rik eo.  Tremen a ra pep tra e Brest, pezh m eus kavet dreist. Skoulmet mat eo an itrik, ha dedennus eo an tudennoù, daoust ma ne vije netra a re (evel e menibrozhioù ar gisti zo anv anezho e-barzh) : santout a reer ez eus danvez, met gall a rafe bezañ diorroet muioch ar soñjoù, pe, kentoch, chom penn-da-benn war lusk ar penn kentañ : neus nemet keñveriañ ar chentañ pennad, skrivet gant damant, dezhañ un aergelch dreist, gant an triwechvet hini, neuz ur brastres dezhañ.  Neus forzh, eus ar chentañ eo  seurt lennegezh skañv evit diverrañ an amzer.