Tud dall ha tud kamm a dostaas outañ en templ, hag o yachaas.    Met ar veleien vras hag ar skribed, droug enno o welout ar burzhudoù a rae ha bugale a grie en templ: Hozanna da Vab David,    a lavaras dezhañ: Ha klevout a rez ar pezh a lavaront? Ya, a respontas Jezuz dezho, ha nhoch eus biskoazh lennet ar  chomzoù-mañ: Tennet ech eus meuleudi eus genou ar vugale hag ar re a zo ouzh ar vronn?    Hag, o vezañ o lezet, ez eas kuit eus kêr, evit mont da Vetania, e-lech ma tremenas an noz.    Da vintin, evel ma tistroe e kêr, en devoe naon.    O welout ur wezenn-fiez war an hent, e tostaas outi; met ne gavas enni nemet delioù, hag e lavaras dezhi: Ra ne zeuio biken frouezh achanout! Raktal, ar  wezenn-fiez a sechas.    An diskibien a welas kement-se, hag a voe souezhet, o lavarout: Penaos eo deuet ar wezenn-fiez-se da vezañ sech raktal?