Da varo e eontr, e tizroas de eskopti. Bezan oe, dre e oberou, skouer ha sklerijen an eskibien ha tad e bobl. Evel Abel, e oa dinam ; evel Enoch, e oa glan ; evel Jakob, e oa kalet ouz ar skuizder ; evel Moyzez, e oa habask ; evel Elias, e oa entâuet e galon evit gloar Doue. En kreiz ar pinvidigeziou, e oa distag diouz an danve evel Jerom ; er chargou uhelan, e oa izel a galon evel Martin, eveziant war e zenved, evel Gregor, hardiz en e gomzou evel Ambroaz, karantezus evel Paulin. Gwerzan a reas leveou bras an evoa en Oria, hag e roas, er memes devez, dar beorien, kement a donnas aneze ; pa grogas ar vosen en Milan, e werzas kement tamm arrebeuri a oa en e di ; ne viras ket, zoken, e wele, hag e roas kement gwenneg a dennas eus ar werz-ze dan dud ezommek. Mont a rê heb aon ebet da welet an dud klanv ; rei a rê deze o zakramanchou ; evit pellât ar chlenved, e reas tro kêr en prosesion, a-benn ter gwech, diarchen, eur chrusifi gantan en e zorn hag eur gorden endro de choug.