Setu me neuze é skriv notenn ar 24 an deiz àrlerch, dar 25,  abalamour dan amzer en deus manket din spontus evit en ober. Ha dech neuze nem boa ket bet tro da notenniñ kalz a draoù. Just un dra gwelet doch un ti.  Ya, un ti. Peg doch ur vangoer anezhoñ, stumm ur bod fouliar astennet èl ur pezh dorn. Stumm hepken, rak tennet eo bet ar blantenn. Ur bod nevez, ag ar memes gwriziad peurchañs, zo krog da grapout. Roudoù e gorf bet eo neuze a weler doch kostez ar savadur. Iskisat un dra ! Evel a pa vehe gwelet, e-taldoch, roudoù ho korf a bemp blez zo, lakaomp.  Skeudenn an amzer é tremen.  Ma, kement-se neo ket studi an natur mes kentoch filozofiezh, a gredan. Mes hiniv nem eus ket bet kalz a choar, na neo ket bet gwall zijapl ma spered naket.  Just amzer da soñjal, àr dremen, penaos e karehen a-walch studiiñ a-dostoch daou jener plant, ar chConyza neuze am boa komzet anezhe an deiz arall, hag ivez an Amaranthus.  Amaranthus ? Plant izel ha glas, get boketoù kuzhet, glas, dister. Mes en o mesk e kaver ur koantenned hag a vez lakaet get an dud en  o jardrinioù: Amaranthus caudatus, an amarant lostoù-louarn, get seurtoù lostoù fournis ha ruz. Pell zo e tremenan dirak dezhe, liesgwezh, ha choant genin do anavout gwell (geo, geo, petra zo kaoz dan choant-se avat... ?). Pezh zo, torr-penn int da ziforch unan a-zoch un all, bihan èl mand eo ar boketoù. Marse e tain da benn ma kavan amzer.  No chaver ket a-choude pell er vro. En XIXvet kantvlead e anaved 4 seurt anezhe, ha bremañ, 8 er Morbihan (Atlas de la Flore du Morbihan). Daet int a  vaez-bro, èl ar chConyza, hag èlte en em strewont da gentañ e lechioù darempredet da Mab-Den, e pep lech ma vez bouljet an douar, ha dreist pep tra er chêrioù. Evit em deurel da studi an Amaranthus hag ar chConyza, nho peus ket nemet fourbouchat e lechioù vilañ ar chornad ! Dister a-walch int, estrañjourezed, é veviñ e karterioù divalav. Met no disprizomp ket ur seurt !  Ha setu tout evit ar 24 !