Pa voe tost da gêr, o welout anezhi, e ouelas warni, hag e lavaras:    O! Ma ez pije anavezet, te ivez, da vihanañ en deiz-mañ a zo roet dit, an traoù a sell ouzh da beoch! Met bremañ, kuzhet int daz taoulagad.    Rak deizioù a zeuio warnout, ma raio da enebourien fozioù en-dro dit, hag e kelchint achanout,  hag e waskint achanout a bep tu.    Hag e tiskarint achanout, te ha da vugale a zo en da greiz, ha ne lezint ket ennout maen war vaen, abalamour nach eus ket anavezet an amzer maz out bet gweladennet.    Neuze, o vezañ aet en templ, en em lakaas da gas kuit ar re a werzhe [hag a brene] e-barzh,    o lavarout dezho: Skrivet eo: Va zi a vo un ti a bedenn. Met chwi hoch eus graet anezhañ ur chavarn  laeron.    Hag e kelenne bemdez en templ. Ar veleien vras, ar skribed, ha pennoù ar bobl a glaske e lakaat dar marv.