Dech hag ar mintin-mañ choazh em eus bet ar chañs da vale, da drapikellat e liorzh-kêr an Thabor e Roazhon. Ur lech fichet-kaer, en ur mod un tamm klasel ha mod-kozh ha ma lak da soñjal e barzhonegoù zo get Verlaine (Les fêtes galantes); blaioù er brizh-heol, skeudoù é tremen er minotennoù etre ar bodoù roz, delwennoù kuzhet ha melkonius. Gwez kozh pe/hag uhel zo du-hont, brav int da welet. Met ar lec h a blij din  ar muiañ, splann eo, eo ar ront bras mo deus tolpet a-bep seurt plantennoù strollet dre rummadoù. Moaien zo dun den bale en o mesk ha sellet dochte e-ser kerzhet; o anvioù zo skrivet ! Get un nebeut farioù moarvat, diaes eo gober unan disi; met nag a blijadur é keñveriiñ, tost an eil doch eben, plantennoù nho po ket james tro da welet a-skoeañs en natur moarvat ! Ha lod kalavern penaos ne voch ket evit gwelet james... nemet aze. Ur baradoz enta evit unan stummet get ar plant èldin. Ochpenn eh eus ur  skolaj en amen hag en deus toennoù mod an Itali, get teol ruz, ur misi ! Evel rezon, ar barradoù grizilh hag an avel treut ar mintin-mañ ne lakaent ket da soñjal e bro Itali (ha neoazh o deus ur goañv eno ha-razh !), ha ne oa ket pikol gouennoù plant e bleuñv betek bremañ. Ar bras anezhe zoken a oa choazh kuzhet edan an douar ! Met ne vern, ar pezhig am eus gwelet a oa dija brav. Hag e Roazhon e oan hiniv ha pas un deiz arall neuze em eus graet get ar pezh a oa !  Setu evit an notenn natur hiniv, en  ur gêr vras !