Rak petra a dalvfe da un den gounit ar bed holl, ma kollfe e ene? Pe petra a rofe an den e trok ouzh e  ene?    Rak Mab an den a dle dont e gloar e Dad gant e aeled; ha neuze e roio da bep hini hervez e oberoù.    Me a lavar deoch e gwirionez, ez eus hiniennoù eus a-douez ar re a zo amañ, ha ne varvint ket, ken no devo gwelet Mab an den o tont en e rouantelezh.    Chwech devezh goude, Jezuz a gemeras gantañ Pêr, Jakez, ha Yann e vreur, hag o chasas a-du war ur menez uhel;    hag  e voe treuzneuziet dirazo; e zremm a lugernas evel an heol, hag e zilhad a zeuas gwenn evel ar goulou.    Ha setu, Moizez hag Elia en em ziskouezas dezho, o komz gantañ.    Pêr, o kemer ar gomz, a lavaras da Jezuz: Aotrou, mat eo deomp chom amañ; mar fell dit, e raimp amañ teir deltenn, unan evidout, unan evit Moizez, hag unan evit Elia.