Tristan e voe haroz karetañ ar Grennamzer, ha gwer e oa e skoed : er romant disin Tristan en prose (c. 1232) a liamm istor Tristan hag Izold ouzh mojenn ar Roue Arzhur e teskriver ardamezioù ar marcheg yaouank evel-henn : e gwer e leon en aour armet ha teodet en gul. Adalek embann ar skrid-se betek kreiz ar  e voe displeget ha skeudennet e skoed gant al liv-se e garskeudennoù, livadurioù ha pallennoù moger, ardamezegoù, danevelloù tournamantoù, gouelioù hag abadennoù a denn da vojenn Arzhur. Ouzhpenn bezañ arouez ar garantez hag ar yaouankiz, evel dleet, dre vojenn Tristan ez eo aet al liv gwer da arouez an hemolch, ar goadeg, ar sonerezh, ar follentez, an dizurzh, torridigezh al lezenn ha, dreist-holl, hini an dichoanag hag ar wallblanedenn. Peogwir e oa distabil al liv gwer a farded dar mare-se e veze liammet ivez ouzh ar chañs hag ar blanedenn. Kement-se a cheller liammat ouzh Fortuna, doueez ar chañs hag an tonkadur er relijion roman, a veze gwer he dilhad e skeudennoù ar Grennamzer.