Met, bez e oa un toullad Gresianed e-touez ar re a oa pignet evit azeuliñ e-pad ar gouel.    Dont a rejont da gavout Filip eus Betsaida e Galilea; hag, o pediñ anezhañ, e lavarjont dezhañ: Aotrou, ni a garfe gwelout Jezuz.    Filip a zeuas hag a lavaras da Andrev, hag Andrev ha Filip en lavaras da Jezuz.    Ha Jezuz a respontas dezho: An eur a zo deuet ma tle Mab an den resev gloar.    E gwirionez, e gwirionez, me a lavar deoch: ma ne varv ket ar chreunenn winizh goude ma vez taolet en douar, e chom hech-unan; met mar marv, e toug kalz a frouezh.    An hini a gar e vuhez he chollo, hag an hini a gasa e vuhez er bed-mañ he miro evit ar vuhez peurbadus.    Mar servij unan bennak achanon, ra zeuio war va lerch;  hag e-lech ma vin, eno e vo ivez va servijer; ha mar servij unan bennak achanon, an Tad a enoro anezhañ.