Amañ edo-eñ. O, ya, gwir eo, heñvel-mik e oa e stumm ouzh va hini, fiñval a rae e zorn pa lakaen-me va hini da fiñval, skrabañ a rae e benn pa skraben-me va fenn, en e buch edo pedon-me em fuch, adsevel a rae padsaven-me ; met e zaoulagad, e zaoulagad a selle ouzh al lein pe ouzh al leur, ouzh ar voger gleiz pe ouzh ar voger zehou, pedon-me o sellout ken par ha ken don ha ma ouien en e zaoulagad dezhañ, pedon-me och heuliañ fiñvadennoù trumm ha dichortoz e ibilioù-lagad. Sabatuet-kenañ e welis anezhañ o wignal hag o luchañ evit ober goap ouzhin, kement ha ma seblante e zaoulagad islonkañ en e fri.