Ewid choarzhed.    1000 roubl.  Ema David en e wele e-tal e vaouez Rachel, mez nhell ket kousked. Ne ra namaed troiñ-distroiñ. A-benn ar fin e tihun Rachel.  - Mez petra zo genoch ta ? a lâr honnañ.  - Nhellan ket kousked, rag dleoud a ran 1000 roubl dhon amezeg Mosche, hag a-benn àrchoazh e vo red din o roiñ dehoñ en-dro. Mez nem eus ket an argant-se, ne chom blank ebed genin nag en ti nag en ti-bank. Lakaet on diaez ged an dra-se, setu perag nhellan ket kousked.  - Ma Doue, an dra-se zo kaoz ? a  lâr Rachel. Na rit ket bil. Gortait un tammig.  Ha hi da sevel ha da voned da zigoriñ fenestr ar gampr ha da chalviñ Mosche a-bouez-penn en noz loareg. Hennañ, a oa é chom en tu arall ag ar ru, a zihun en un taol hag a zigor e fenestr prim. Ha klewed a ra Rachel é huchal kement-mañ dehoñ :  - Mosche ! Gwir eo e vo red da z/David daskor 1000 roubl deoch a-benn àrchoazh ?  - Ya, gwir eo, àrchoazh, a respont Mosche, àrchoazh, rag nhellan ket gortoz pelloch.  - Ama, ne vo ket tu dehoñ  roiñ an argant-se deoch, ned dalv ket ar boan kontiñ. Neus ket blank ebed anehoñ kén.  Ha Rachel da serriñ ar fenestr kentizh.   - Moian zo deoch kousked trankil bremañ, a lâr-hi dhe gwaz. Mosche eo bremañ a chomo digousk.