Setu, un hader a yeas er-maez da hadañ; hag evel ma hade, ul lodenn eus an had a gouezhas a-hed an hent, hag al laboused a zeuas hag he debras holl.    Ul lodenn all a gouezhas war ul lech meinek, e-lech ma oa nebeut a zouar; ha kerkent e savas, abalamour ne oa ket aet don en douar;    met pa zeuas an heol, e voe  devet, ha dre ma ne oa ket a wrizienn, e sechas.    Ul lodenn all a gouezhas e-touez ar spern; hag ar spern a greskas hag he mougas.    Ul lodenn all a gouezhas en douar mat hag e roas frouezh, ur chreunenn kant, unan all tri-ugent, hag unan all tregont.    Ra selaouo, an neb en deus divskouarn da glevout.    E ziskibien a dostaas, hag a lavaras dezhañ: Perak e komzez outo dre  barabolennoù?