Hevelebekadur klok ar ger-mell أَل ʾal : hevelebekaet-klok e vez /l/ ar ger-mell ouzh ar c’hensonennoù dent a heuilh (anvet diouzh boaz kensonennoù « heol » evit enebiñ ouzh ar re all, anvet « loar ») ; ne verk ket splann ar skritur an hevelebekadur-se : /ʔal/+/d/ > /ʔadd/, skrivet د + أَل (ʾal + d-) > أَلدّ (treuzlizherennadur : ʾaldd- ; notenniñ ar šadda) ha neket *أَدّ (treuzlizherennadur : ʾadd). Derc’hel a reer da skrivañ al lizherenn lām, ha pa ne vefe ket distaget ken (ne lakaer ket a sukūn warni eta) ; stambouc’hus eo ar skritur pa c’haller merkañ hirder ar chensonennoù anataet — ha pa vefe ral a wezh — gant ar šadda. Ret eo dan treuzskrivañ reiñ an distagadur koulskoude ; en degouezh a-us e vo skrivet : ʾad-d (lakaet e vez u rvarrennig-stagañ etre ar ger-mell hag an anv evit merkañ peg ar ger-mell ouzh an anv er skritur arabek ; heñveldra eo evit gerioù binvioù all).