Pa oan e ti Gwenvred hon eus sellet eus luchskeudennoù eus kentañ Gouelioù ar  Brezhoneg, ha traoù a bep seurt liammet gant an emsav, kozh -walch bremañ; ha zoken ma nanavezen ket an holl dud dre o neuz (ha lod o deus cheñchet mat ivez ^^) e anavezen o anv, hag ar pezh o devoa graet tamm pe damm, ha gouzout a raen e oa bet ur mare dibar evit ar brezhoneg, ma oa an holl e barr o youl ha ma oa spi en dazont. Bremañ emaomp etre daou. Emañ kollet ar spi un tammig m eus aon, hag ar youl muioch choazh, emañ pouez an amzer war an emsav, an hevelep re o kas an teaoù aboae re bel marteze, hag o vont skuizh ganti, pa nemaint ket och ober an traoù fall. Ha war an tu all neus ket kalz a dud war ar renk, neus ket choant gant ar remziad da heul kemer lech ar re a ro ur skeudenn ken dister eus ar stourm.