Met Pêr a lavaras: O den, nouzon ket petra a lavarez. Ha kerkent, evel ma komze choazh, ar chilhog a ganas.    An Aotrou, o vezañ distroet, a sellas ouzh Pêr; ha Pêr en devoe soñj eus komz an Aotrou, ha penaos en devoa lavaret dezhañ: A-raok ma kano ar chilhog, ez po va dinachet teir gwech.    Hag o vezañ  aet er-maez, e ouelas gant chwervder.    Neuze an dud a zalche Jezuz, a rae goap anezhañ, hag a skoe warnañ.    O vezañ e vouchet, e skoent war e zremm, hag e choulennent outañ: Divin piv eo an hini en deus da skoet.    Hag e lavarent kalz a draoù a-enep dezhañ, en ur zroukkomz en e enep.    Adalek ma voe deuet an deiz, kuzul henaourien ar bobl, ar veleien vras hag ar skribed en  em zastumas hag a reas Jezuz dont dirak ar sanedrin;