An abardaez o vezañ deuet, Jezuz a yeas er-maez eus kêr.    Diouzh ar beure,  evel ma tremenent, e ziskibien a welas ar wezenn-fiez sechet betek ar gwrizioù.    Neuze Pêr, o kaout soñj eus ar pezh a oa choarvezet, a lavaras dezhañ: Mestr, setu, ar wezenn-fiez ach eus milliget a zo sechet.    Jezuz, o respont, a lavaras: Ho pet feiz e Doue;    rak me a lavar deoch e gwirionez, penaos piv bennak a lavaro dar menez-se: Sav alese hag en em daol er mor, ha kement-se hep  argrediñ en e galon, met en ur grediñ e choarvezo, ar pezh a lavar a vo roet dezhañ.    Setu perak e lavaran deoch: Kement a choulennot en ur bediñ, kredit e vo roet deoch, ha kement-se a choarvezo.    Met paz eot evit pediñ, pardonit, mar hoch eus un dra bennak a-enep unan bennak, pardonit dezhañ, abalamour dho Tad a zo en neñvoù da bardoniñ deoch ivez ho pechedoù.