Rak holl a weljont anezhañ, hag e voent spontet; met kerkent e komzas outo hag e lavaras dezho: Ho pet  fiziañs, me eo, nho pet ket aon.    Hag e pignas do chavout er vag, an avel a baouezas, hag e voent souezhet meurbet o-unan ha leuniet a estlamm,    rak no devoa ket komprenet mirakl ar baraoù, dre ma oa o chalonoù kaledet.    Po devoe treuzet ar mor, e teujont da vro Chenezared, hag e touarjont eno.    Pa oant aet er-maez ar vag, re al lech-se en anavezas raktal,    hag e redjont en holl vro tro-war-dro, hag en em lakajont da zougen war gweleoù bihan ar re a oa klañv, e kement lech ma klevent lavarout e oa.    E pelech bennak maz ae, er bourchioù, pe er chêrioù, pe war ar maez, e lakaent an dud klañv war al leurgêrioù hag e pedent anezhañ do lezel da stekiñ, da vihanañ, ouzh bord e sae; hag an holl re a stoke outañ, a oa yachaet.