Neuze Jezuz a lavaras dezho: Nho pet ket aon; it ha lavarit dam breudeur mont e Galilea, eno eo e welint achanon.    Pa voent aet kuit, setu, lod eus ar warded a zeuas e kêr hag a zisklêrias dar veleien vras kement a oa choarvezet.    Ar re mañ o vezañ en em zastumet gant an henaourien, ha goude bezañ en  em guzuliet, a roas kalz a archant dar soudarded,    o lavarout: Lavarit: Deuet eo e ziskibien e-pad an noz ha laeret o deus e gorf e-keit ha ma oamp kousket.    Mar deu ar gouarnour da glevout kement-se, ni a chounezo anezhañ, hag a dennimp achanoch a boan.    Int, o vezañ kemeret an archant, a reas evel ma oa bet lavaret dezho. Hag ar vrud-se a zo bet en em skuilhet e-touez ar Yuzevien, betek  hiziv.    Met an unnek diskibl a yeas e Galilea, war ar menez a oa bet merket dezho gant Jezuz.