Da gomañs neuze, ar verkurialenn-blez (Mercurialis annua, mercuriale annuelle); unan ag ar re baotañ eo er jardrinoù  (ha neoazh e seblant dibaotoch a galz er Chreiz-Breizh). Ar merkurial a zo e familh an euforb, met pa drochit ur verkurialenn ne ra ket laezh evel ma ra an euforb. Mard och lakaet diaes get ar merkurial en ho jardrin neo ket forzh diaes o disgwrizienniñ; amañ e gwirionez hon eus patrom ur blantenn-blez: kreskiñ a ra fonnapl, met mervel a ra goude ha ne vez ket kollet amzer geti da sevel gwriad solud. Kavet e vezont e pep lech ma vez troet an douar. Penaos e raont evit bout strewet ? Ne ouian ket.  Lennet em eus e oa ar merion o strewe. Met meur a wezh e vezont kaset get an douar ivez. Un dra zo sur: ar merkurial-blez zo plantennoù dioïk, da lâret eo eh eus lod hag a zo tadoù (gwelet e vez splann o goafioù melen é tonet er-maez, da strewiñ ar pollen en avel) ha lod hag a zo mammoù (get boketoù un tamm kuzhet e-mesk an del, ha frouezh blevek).