E-pad pell ha betek bremañ zoken e veze sellet ouzh an drougsant evel un droug “santel“ (hag alese e teu an anv brezhonek) ; gw. : Droug- , -Sant) peogwir e krog e-barzh an den klañv evel pa vije « kaset » ar chleñved gant an droukspered marteze pe ar speredoù santel, hag evit lod a-berzh Doue e-unan. Gant ar respet kemmesket gant aon rak ar chleñved e weler un dra all a-bouez ivez : tud dispar zo bet tapet gant an drougsant a-sort gant un deus ar re vrudetañ deus an dud a ijin a oa gant an drougsant : Dostoïevski. Met evel an darn-vuiañ deus ar re zo gant an drougsant e oa kentoch tapet gant an arziotaj, tost-tre an arouezioù deus outañ hag ur chleñved-embredel-rik.