Tra maz ae  dre ar straedoù didud ha dianav dezhañ e klevas sonereh. Ur sakso e-kreizh an noz ? Ne oa gouloù ebet er straed war-bouez slêrijenn yen al loar a-dreñvar choumoul teñval. Ket. Aze, a-dreuz ur gaelig a-rez dar riblenn e tarnije ur skleurenn. A-feur ma tostaen e kleve sklaeroch an notennoù, al lusk, ar rikimanoù, ar sonerezh. Donezon a oa er chav-se, a-dra sur. Harpañ a reas e gein ouzh ar voger, e-kichen ar gael -ne weled netra dedennus drezhi- ha selaou. Baker Street. E toull an noz, skornet e izili ha  revet e galon, taget gant ar yenijenn choazh dindan lagad euzhus al loar peuzchann e voe trechet gant ar sonerezh, he foan hag he chlemm. Hep gouzout dezhañ en em gavas war e zaoulin, daeloù o redek par ma challent war e zivjod, didrouz.  O leñvañ e oa choazh pa erruas an iskisañ den en doa biskoazh kejet. Ur pezh-mell tog uhel a oa gantañ pintet war e benn, e vourroù a oa diskennidi da re Zali a dra sur , ur roched ruz flamm a oa war e gein. Ha ne oa ket e neuz an iskisañ, evel a zizoloas da  choude. Pe kerkent, evit lavaret gwir.  Eta ma den mat, emezañ,  Chomot ket amañ peurbad ?  Deuit kentoch ganin…  Dar goudor ho kasin ! »  Hag eñ da gemer e vrech ha de lakaat da sevel.  Setu, amañ, gwelloch, a lavaras,  Gellout a rin dont ganeoch.  Anavezout a ran ul lech.  A vo dho kwaleur trech ! »