E-kreiz an noz e voen dihunet gant ur seurt boudinellerezh, ur grozadenn don ha skañv war un dro, evel heklev ar mor o tont eus an diabell. Azezañ a ris a-daol-trumm ha selaou e teñvalder ar gambr. Ne oa netra da glevout ken. Adkousket a ris ez-sioul. Daoust hag em boa huñvreet ? Daoust hag e oan bet dihunet gant va rochadennoù din-me va-unan ? Gouzout a ouzon e ran kement a drouz hag ur biniou kozh pa rochan. Rebechet eo bet din meur a wech… Daoust hag ur chevre a oa etre ar voudinell-se hag an degouezhioù am gortoze ? Diaes hen lârout. Hiziv an deiz non ket evit hen divizout choazh.