Bez e oa er sinagogenn un den dalchet gant ur spered a ziaoul hudur, hag a grie gant ur vouezh uhel:    A! Petra a zo etre te ha ni, Jezuz a Nazared? Ha deuet out evit hor choll? Me a oar piv out: Sant Doue.    Jezuz a chourdrouzas anezhañ, o lavarout: Tav, ha kae eus an den-se. An diaoul, o vezañ e stlapet er chreiz, a yeas kuit anezhañ, hep ober droug ebet dezhañ.    Spouronet e voent holl, hag e lavarent etrezo: Petra eo kement-mañ? Gourchemenn a ra gant galloud ha nerzh dar speredoù hudur, hag ez eont  kuit.    Hag ar vrud anezhañ a yeas e pep lech er vro tro-war-dro.    Jezuz, o vezañ aet er-maez eus ar sinagogenn, a yeas e ti Simon. Mamm-gaer Simon he devoa ur gwall derzhienn, hag e pedjont anezhañ eviti.    O vezañ eta aet a-us dezhi, e chourchemennas dan derzhienn paouez, hag an derzhienn a yeas kuit diouti; kerkent, hi a savas hag a servijas anezho.