A-benn ur mare goude e oa digord an nor vras var an ilis ha hem all, ar marc’hadour saout, oa eno papred, par var an ilis. Ha degoueet ar person ; ‘barzh un dorn e oa ar groas gantoñ uhel, ha ‘barzh un dorn all e oa ar pod dour benniget. Ha (h)eñ, be n’a bet amser hem all da soñjal petra so degoueet, sklapa dour benniget var ar marc’hadour saout. ‘Oa bet or luc’hadenn hag or skrijadenn spontus, ha den bet n’a be gwelt dre blec’h oa êt partiet an den kuit. Setu, neuse a, ar person en doa laret d’an dud, ha bep seurt na laret la oa degoueet ahe pugwir heñzh n’ew ked eur marc’hadour oa ; heñzh a oa an Ankow ya. Ha, neuhe, an dud n’a soñjet : e lec’h be okupet gar loñned oa muioc’h okupet gan dud oa o terc’hel al loñned. Ya, ha neuhe oa deuet own dehe-tout, daoust ha d’hag eñ oa deuet ahe da gemer hano lod an dud oa mad da gemer d’ont gantoñ d’an ifern. Settoun dud a oa kemmesket, strafuilhet-tout éc’h essaeo goût e peseurt mod « matrehe ew aet ma hano gantoñ, matrehe ew aet ma hano ». Med an aotrou person n’a dichalet nê ha lârt dehe Oo, brem gan dour benniget neus tapet nañw varnoñ lar ew kaimant sur eo efasset toud an hanoiou, me lâr dit la peus mann bet d’or. 