Kemer a reas gantañ Pêr, Jakez ha Yann, hag e voe leuniet a aon hag a anken.    Hag e lavaras dezho: Trist eo va ene betek ar marv; chomit amañ ha beilhit.    O vont un tamm a-raokoch, en em stouas dan douar, da bediñ ma chellje an eur-se pellaat dioutañ.    Hag e lavare:  Abba! Tad! An holl draoù a chellez; pella an hanaf-se diouzhin! Koulskoude neket evel ma fell din, met evel ma fell dit.    Hag e tistroas, o chavas kousket, hag e lavaras da Bêr: Simon, kousket a rez! Nech eus ket gallet beilhañ un eur?    Beilhit ha pedit evit na gouezhot ket en temptadur; ar spered a zo buan, met ar chig a zo dinerzh.    Mont a reas adarre, hag e pedas, o lavarout ar memes komzoù.