Bon, choant m eus da gomz dreist-holl deus an iwerzhoneg.  Pa oan bet du-hont o vakañsiñ (ya, randoniñ a ran!) e oan bet o pourmen war an aod dur mare bennak. Saludet ur paotr kozh a m eus ket soñj dre beseurt degouezh, chomet da gomz gantañ. Hemañ a oa fromet bras o chouzout e komzen brezhoneg gant ma zud, o  tisplegañ en defe bet choant da gomz iwerzhoneg hag e oa pouezus tre derchel gant (h)e yezh. Neo ket gwall dra, met un eñvorenn greñv eus ma beaj eo chomet.  Dipitet on bet ivez : en ur B&B a oa dibabet blam e komze iwerzhoneg ar familh, non eus klevet ger iwerzhoneg ebet, saozneg hepken gant an holl…  Met e stal ur mirdi, plach ar chef (a ranke bezañ ur sapre hini) a rente an archant (hag a gomze) en iwerzhoneg gant an holl, dre vras a voe souezhet o klevet achanomp o lârat un,  daou, tri… Komz a rit iwerzhoneg? Ket! Brezhoneg itron! ^^  Enfin setu, gwir eo e chall bezañ digalonekaus gwechoù zo, met al lodennoù spi hag eskemmoù kalonekaus a zo pouezusoch!! Bech dezhi!